natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι διακυμάνσεις συνδέονται με τη μείωση της δραστικότητας της λεβοντόπας, όταν δηλαδή οι ασθενείς βιώνουν ξαφνικές εναλλαγές μεταξύ της κατάστασης «on» που χαρακτηρίζεται από ικανότητα κίνησης και της κατάστασης «off» που χαρακτηρίζεται από δυσκινησία.
They are linked with a reduction in the effects of levodopa, when the patient experiences sudden switches between being ‘on’ and able to move, and being ‘off’ and having difficulties moving about.
Οι διακυμάνσεις συνδέονται με τη μείωση της επίδρασης της λεβοντόπας, όταν ο ασθενής εκδηλώνει αιφνίδιες εναλλαγές μεταξύ της δραστικής περιόδου («on»), η οποία χαρακτηρίζεται από ικανότητα κίνησης, και της περιόδου αδράνειας («off»), η οποία χαρακτηρίζεται από ακινησία.
Fluctuations are linked with a reduction in the effects of levodopa, when the patient experiences sudden switches between being ‘on’ and able to move, and being ‘off’ and immobile.
Οι διακυμάνσεις συνδέονται με τη μείωση της επίδρασης της λεβοντόπας, όταν ο ασθενής εκδηλώνει αιφνίδιες εναλλαγές μεταξύ του φαινομένου «on», το οποίο χαρακτηρίζεται από ικανότητα κίνησης, και του φαινομένου «off», το οποίο χαρακτηρίζεται από ακινησία.
Fluctuations are linked to a reduction in the effects of levodopa, when the patient experiences sudden switches between being ‘on’ and able to move, and being ‘off’ and immobile.
Οι διακυμάνσεις της αιμοσφαιρίνης πρέπει να αντιμετωπίζονται μέσω διαχείρισης της δόσης, λαμβάνοντας υπόψη το επιθυμητό εύρος συγκέντρωσης αιμοσφαιρίνης μεταξύ 10 g/dl (6,2 mmol/l) έως 12 g/dl (7,5 mmol/l).
Haemoglobin variability should be addressed through dose management, with consideration for the desired haemoglobin concentration range between 10 g/dl (6.2 mmol/l) to 12 g/dl (7.5 mmol/l).
Οι διακυμάνσεις της αιμοσφαιρίνης πρέπει να αντιμετωπίζονται μέσω διαχείρισης της δόσης, λαμβάνοντας υπόψη το εύρος συγκέντρωσης αιμοσφαιρίνης από 10 g/dl (6,2 mmol/l) έως 12 g/dl (7,5 mmol/l).
Haemoglobin variability should be addressed through dose management, with consideration for the haemoglobin concentration range of 10 g/dl (6.2 mmol/l) to 12 g/dl (7.5 mmol/l).
Οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας έχουν αθροιστική επίδραση στην ποιότητα του προϊόντος και η χρονική περίοδος των 28 ημερών δεν πρέπει να υπερβαίνεται κατά τη διάρκεια των 4-ετών της διάρκειας ζωής του Faslodex.
Temperature excursions have a cumulative effect on the product quality and the 28 day time period must not be exceeded over the duration of the 4-year shelf life of Faslodex.
Οι διαστάσεις του σπλήνα θα πρέπει να ελέγχονται τακτικά.
Spleen size should be evaluated regularly.
Οι διαταραχές της αγωγιμότητας που παρατηρήθηκαν τόσο στο πλαίσιο κλινικών μελετών όσο και μετά την κυκλοφορία ήταν κατά κανόνα παροδικές, ασυμπτωματικές και απέδραμαν μέσα στις πρώτες 24 ώρες από την έναρξη της θεραπείας.
The conduction abnormalities observed both in clinical trials and post- marketing were typically transient, asymptomatic and resolved within the first 24 hours after treatment initiation.
Οι διαταραχές της εξωκρινούς λειτουργίας του παγκρέατος μπορούν να προκαλέσουν διάρροια.
Disturbances of exocrine pancreatic function can result in diarrhoea.
Οι διαταραχές της όρασης (συστολή τομέα, απώλεια της κεντρικής ευαισθησίας και μειωμένη οπτική οξύτητα) έχουν αναφερθεί.
Vision abnormalities (field constriction, loss of central sensitivity, and reduced visual acuity) have been reported.
Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, περιλαμβανομένης της δύσπνοιας (21%), του βήχα (18%) και της ταχύπνοιας (13%) ήταν πολύ συχνές, σε μια δε μελέτη φάσης ΙΙ δύο ασθενείς με προϋπάρχον άσθμα εμφάνισαν ήπια έως μέτρια αναπνευστική δυσχέρεια που σχετίστηκε με τη χορήγηση MEPACT.
Respiratory disorders, including dyspnoea (21%), cough (18%) and tachypnoea (13%) were very commonly reported, and two patients with pre-existing asthma developed mild to moderate respiratory distress associated with MEPACT treatment in a phase II study.
Οι διαταραχές του θυρεοειδούς μπορεί να αποδειχθούν επιβλαβείς για το βρέφος (βλ. παράγραφο 2 Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις – αυτοάνοσες παθήσεις).
Thyroid disorders could be harmful to the baby (see section 2 Warnings and precautions – autoimmune conditions).
Οι διαταραχές του κερατοειδούς είναι γνωστή ανεπιθύμητη ενέργεια της χρήσης του Teysuno.
Corneal disorders are a known adverse reaction with Teysuno use.
Οι διαταραχές των ηλεκτρολυτών, ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν στα επίπεδα καλίου, μαγνησίου ή ασβεστίου, θα πρέπει να παρακολουθούνται και να διορθώνονται όπως απαιτείται, πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ποσακοναζόλη.
Electrolyte disturbances, especially those involving potassium, magnesium or calcium levels, should be monitored and corrected as necessary before and during posaconazole therapy.
Οι διαταραχές των τιμών των λιπιδίων θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με την κλινική πρακτική (βλ. παράγραφο 4.8).
Lipid disorders should be managed as clinically appropriate (see section 4.8).
Οι διαφορές μεταξύ των 2 ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικές (p<0,05).
Differences between the 2 groups were statistically significant (p0.05).
Οι διαφορές μεταξύ των 2 ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικές (p<0,05). α Αποκλειστικά για γυναίκες με προκληθείσα ωορρηξία (follitropin beta, n = 76, u-FSH, n = 42).
Differences between the 2 groups were statistically significant (p0.05). a Restricted to women with ovulation induced (follitropin beta, n = 76; u-FSH, n = 42).
Οι διαφορές μεταξύ των 2 ομάδων ήταν στατιστικά σημαντικές (p<0,05). α Αποκλειστικά για γυναίκες με προκληθείσα ωορρηξία (Puregon, n = 76, u-FSH, n = 42).
Differences between the 2 groups were statistically significant (p0.05). a Restricted to women with ovulation induced (Puregon, n = 76; u-FSH, n = 42).
Οι διαφορές στα ποσοστά απόκρισης των δύο μελετών οφείλονται στις διαφορές των τύπων των ασθενών και των λοιμώξεων που αντιμετωπίστηκαν.
The difference in response rates between the two studies was due to differences in the types of patients and infections being treated.
Οι διαφορές στην θεραπεία (εξενατίδη άμεσης αποδέσμευσης μείον το συγκριτικό φάρμακο) ήταν – 4,1 kg στη μελέτη των 26 εβδομάδων και – 5,4 kg στη μελέτη των 52 εβδομάδων.
Treatment differences (immediate-release exenatide minus comparator) were -4.1 kg in the 26-week study and –5.4 kg in the 52-week study.
Οι διαφορές στην παρατεταμένη ιολογική ανταπόκριση (SVR) με βάση τη διάρκεια θεραπείας, τα δημογραφικά στοιχεία και οι καλύτερες ανταποκρίσεις σε προηγούμενη θεραπεία παρατίθενται στον Πίνακα 18.
Differences in sustained virological response (SVR) based on treatment duration, demographics and best responses to previous treatment are displayed in Table 18.
Οι διαφορετικοί τρόποι φαίνονται παρακάτω σε διαφορετικούς.
The different ways are shown in separate tables below.
Οι διερευνητικές αναλύσεις PFS και OS από την κοόρτη της χημειοθεραπείας (πακλιταξέλη, η τοποτεκάνη και PLD) συνοψίζονται στον Πίνακα 23.
The exploratory PFS and OS analyses by chemotherapy cohort (paclitaxel, topotecan and PLD) are summarized in Table 23.
Οι διερευνητικές αναλύσεις του οφέλους της θεραπείας συντήρησης έδειξαν σαφώς μικρότερη δράση στους ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας 70 ετών), ωστόσο, τα μεγέθη των δειγμάτων ήταν μικρά.
Exploratory analyses of the benefit of maintenance treatment showed a less pronounced effect in elderly patients (> 70 years of age), however sample sizes were small.
Οι διερευνητικές αναλύσεις των συμμεταβλητών με πληροφορίες μόνο σε ένα υποσύνολο ασθενών υπέδειξαν ότι οι ασθενείς με μεγαλύτερα επίπεδα αποκολλημένου HER2-ECD είχαν ταχύτερη μη γραμμική κάθαρση (χαμηλότερη Km) (P <0,001).
The exploratory analyses of covariates with information in only a subset of patients suggested that patients with greater shed HER2-ECD level had faster nonlinear clearance (lower Km) (P  0.001).
Οι διεστέρες βιομετατρέπονται εντός του σώματος.
The diesters are transformed inside the skin structures.
Οι διεστέρες είναι λιπόφιλες ουσίες γεγονός που εξασφαλίζει σημαντική διαπερατότητα στο δέρμα και μικρή παρουσία στο πλάσμα.
The diesters are lipophilic components ensuring an enhanced penetration into the skin associated to a low plasma availability.
Οι διμερείς διαλυτοί υποδοχείς, όπως η ετανερσέπτη, έχουν υψηλότερη συγγένεια με τον παράγοντα νέκρωσης των όγκων έναντι των μονομερών υποδοχέων και θεωρούνται πιο ισχυροί ανταγωνιστικοί αναστολείς της σύνδεσης του παράγοντα νέκρωσης των όγκων συνδεόμενοι με τους κυτταρικούς του υποδοχείς.
Dimeric soluble receptors such as etanercept possess a higher affinity for TNF than monomeric receptors and are considerably more potent competitive inhibitors of TNF binding to its cellular receptors.
Οι διορθωμένες ως προς το εικονικό φάρμακο αυξήσεις στην 6MWD ήταν 45 μέτρα (p <0,0001), 46 μέτρα (p <0,0001) και 50 μέτρα (p <0,0001) για το sildenafil 20 mg, 40 mg και 80 mg TID, αντιστοίχως.
Placebo corrected increases in 6MWD were 45 metres (p < 0.0001), 46 metres (p < 0.0001) and 50 metres (p < 0.0001) for sildenafil 20 mg, 40 mg and 80 mg TID respectively.
Οι διορθωμένες ως προς το εικονικό φάρμακο αυξήσεις στην απόσταση βάδισης, σε σύγκριση με τις αρχικές τιμές ήταν 76 μέτρα (p = 0,02, t - test) και 44 μέτρα (p = 0,0002, U test των Mann-Whitney) στο κύριο τελικό σημείο κάθε μελέτης, αντίστοιχα.
The placebo-corrected increases in walk distance compared to baseline were 76 metres (p = 0.02; t-test) and 44 metres (p = 0.0002; Mann-Whitney U test) at the primary endpoint of each study, respectively.
Οι διορθωμένες ως προς το εικονικό φάρμακο αυξήσεις στην απόσταση βάδισης, σε σύγκριση με τις αρχικές τιμές ήταν 76 μέτρα (p = 0,02, t -test) και 44 μέτρα (p = 0,0002, U test των Mann-Whitney) στο κύριο τελικό σημείο κάθε μελέτης, αντίστοιχα.
The placebo-corrected increases in walk distance compared to baseline were 76 metres (p = 0.02; t-test) and 44 metres (p = 0.0002; Mann-Whitney U test) at the primary endpoint of each study, respectively.
Οι διορθωμένες ως προς το εικονικό φάρμακο επιδράσεις της θεραπείας στην πνευμονική αγγειακή αντίσταση (PVR) ήταν -178 dyne.sec/cm5 (p=0,0051), -195 dyne.sec/cm5 (p=0,0017) και -320 dyne.sec/cm5 (p<0,0001) για το sildenafil 20 mg, 40 mg και 80 mg TID, αντιστοίχως.
Placebo-corrected treatment effects with PVR were -178 dyne.sec/cm5 (p=0.0051), -195 dyne.sec/cm5 (p=0.0017) and -320 dyne.sec/cm5 (p<0.0001) for sildenafil 20 mg, 40 mg and 80 mg TID, respectively.
Οι διορθωτικές θεραπείες που επετράπησαν στη μελέτη ήταν IVIG, μεταγγίσεις αιμοπεταλίων, αντι-D ανοσοσφαιρίνη και κορτικοστεροειδή. ε Ως σταθερή ορίστηκε η δόση που διατηρήθηκε εντός ± 1 µg/kg κατά τη διάρκεια των 8 τελευταίων εβδομάδων της θεραπείας.
Rescue therapies allowed in the study were IVIG, platelet transfusions, anti-D immunoglobulin, and corticosteroids. e Stable dose defined as dose maintained within ± 1 µg/kg during the last 8 weeks of treatment.
Οι διπλές ενέσεις θα χορηγούνται σε αντίθετα άκρα
The double injections will be given in opposite arms.
Οι διπλές ενέσεις θα χορηγούνται σε διαφορετικά άκρα.
The double injections will be given in opposite arms.
Οι διπλές θεραπείες που περιείχαν Victoza (0,6 mg, 1,2 mg ή 1,8 mg) και μετφορμίνη ή σουλφονυλουρία μείωσαν την HbA1c κατά περίπου 1 ποσοστιαία μονάδα ενώ δεν επήλθε μείωση χωρίς το Victoza.
Dual therapies containing Victoza (0.6 mg, 1.2 mg or 1.8 mg) and metformin or a sulphonylurea led to reductions in HbA1c of around 1 percentage point compared with no reduction without Victoza.
Οι δοκιµές κατέδειξαν ότι ο εµβολιασµός των χοίρων µε Ingelvac CircoFLEX περιόρισε την απώλεια βάρους στα χοιρίδια.
The trials showed that vaccination of pigs with Ingelvac CircoFLEX reduced weight loss in the piglets.
Οι δοκιµές κατέδειξαν ότι ο εµβολιασµός των χοίρων µε Porcilis PCV συµβάλλει στη µείωση της ποσότητας του ιού στο αίµα και στους λεµφοειδείς ιστούς των ζώων, καθώς και στη µείωση της απώλειας βάρους που οφείλεται στη λοίµωξη από τον PCV2 κατά την περίοδο της πάχυνσης.
The trials showed that vaccination of pigs with Porcilis PCV helps to reduce the amount of virus in the animal’s blood and lymphoid tissues and to reduce weight loss associated with PCV2 infection occurring during the fattening period.
Οι δοκιµασίες γονιδιοτοξικότητας δεν απεκάλυψαν ενδείξεις γενετικής δραστικότητας για το ιβανδρονικό οξύ.
Tests for genotoxicity revealed no evidence of genetic activity for ibandronic acid.
Οι δοκιµασίες κύησης θα πρέπει να επαναλαµβάνονται όπως απαιτείται κλινικά (π.χ. µετά από αναφορά οποιασδήποτε διακοπής στην αντισύλληψη).
Pregnancy tests should be repeated as clinically required (e.g. after any gap in contraception is reported).
Οι δοκιµασίες κύησης θα πρέπει να επαναλαµβάνονται όπως απαιτείται κλινικά (π.χ. µετά από αναφορά οποιασδήποτε διακοπής στην αντισύλληψη).
Pregnancy tests should be repeated as clinically required (e.g. after any gap in contraception is reported.
Οι δοκιμές έδειξαν ότι ο γλυκαιμικός έλεγχος (HbA1c) με το Levemir είναι συγκρίσιμος της NPH ινσουλίνης και της ινσουλίνης degludec όταν χορηγείται σε εντατικοποιημένη θεραπεία basal-bolus, χρησιμοποιώντας ένα περιθώριο μη-υπεροχής 0.4%.
The trials demonstrated that glycaemic control (HbA1c) with Levemir is comparable to NPH insulin and insulin degludec when given as basal-bolus therapy, using a non- inferiority margin of 0.4%.
Οι δοκιμές έδειξαν ότι ο γλυκαιμικός έλεγχος (HbA1c) με το Levemir είναι συγκρίσιμος της NPH ινσουλίνης και της ινσουλίνης degludec όταν χορηγείται σε εντατικοποιημένη θεραπεία ινσουλίνης basal-bolus, χρησιμοποιώντας ένα περιθώριο μη-υπεροχής 0.4%.
The trials demonstrated that glycaemic control (HbA1c) with Levemir is comparable to NPH insulin and insulin degludec when given as basal-bolus therapy, using a non- inferiority margin of 0.4%.
Οι δοκιμές αυτές συμπεριέλαβαν 3.978 ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 (2.501 άτομα έλαβαν λιραγλουτίδη), από τους οποίους 53,7% ήταν άνδρες και 46,3% ήταν γυναίκες, 797 άτομα (508 έλαβαν λιραγλουτίδη) από αυτούς ήταν ηλικίας ≥65 ετών και 113 άτομα (66 έλαβαν λιραγλουτίδη) ήταν ηλικίας ≥75 ετών.
These trials included 3,978 exposed patients with type 2 diabetes (2,501 patients treated with liraglutide), 53.7% men and 46.3% women, 797 patients (508 treated with liraglutide) were ≥65 years of age and 113 patients (66 treated with liraglutide) were ≥75 years of age.
Οι δοκιμές αυτές, όπου συμμετείχαν 1308 ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων εστιακής έναρξης κατά μέσο όρο 23 ετών, είχαν σχεδιασθεί για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της λακοσαμίδης, όταν χορηγήθηκε ταυτόχρονα με 1-3 αντιεπιληπτικά φάρμακα σε ασθενείς με μη ελεγχόμενες επιληπτικές κρίσεις εστιακής έναρξης με ή χωρίς δευτερογενή γενίκευση.
These trials, involving 1308 patients with a history of an average of 23 years of partial-onset seizures, were designed to evaluate the efficacy and safety of lacosamide when administered concomitantly with 1-3 antiepileptics in patients with uncontrolled partial-onset seizures with or without secondary generalisation.
Οι δοκιμές είχαν διεξαχθεί σε υγιή άτομα εκτός και εάν αναφερόταν διαφορετικά.
Studies were conducted in healthy subjects unless otherwise noted.
Οι δοκιμές, έδειξαν ότι η θεραπεία με dabigatran etexilate 150 mg δύο φορές την ημέρα δεν ήταν κατώτερη από την θεραπεία με βαρφαρίνη (διάστημα μη κατωτερότητας για τη RE-COVER και RE- COVER II: 3,6 για τη διαφορά κινδύνου και 2,75 για την αναλογία κινδύνου).
The trials, demonstrated that treatment with dabigatran etexilate 150 mg twice daily was non-inferior to the treatment with warfarin ( non-inferiority margin for RE-COVER and RE-COVER II: 3.6 for risk difference and 2.75 for hazard ratio).
Οι δοκιμές, έδειξαν ότι η θεραπεία με dabigatran etexilate 150 mg δύο φορές την ημέρα δεν ήταν κατώτερη από την θεραπεία με βαρφαρίνη (διάστημα μη κατωτερότητας για τη RE-COVER και RE- COVER II: 3,6 για τη διαφορά κινδύνου και 2,75 για την αναλογία κινδύνου).
The trials, demonstrated that treatment with dabigatran etexilate 150 mg twice daily was non-inferior to the treatment with warfarin (non-inferiority margin for RE-COVER, and RE-COVER II: 3.6 for risk difference and 2.75 for hazard ratio).
Οι δοκιμασίες και οι μέθοδοι που αναφέρθηκαν πιο πάνω για την εκτίμηση σχετικά με τον έλεγχο της καρδιακής απόδοσης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ανθρακυκλίνες, πρέπει να γίνονται με την ακόλουθη σειρά: έλεγχος ΗΚΓ, μέτρηση του κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας, ενδομυοκαρδιακή βιοψία.
The evaluation tests and methods mentioned above concerning the monitoring of cardiac performance during anthracycline therapy are to be employed in the following order: ECG monitoring, measurement of left ventricular ejection fraction, endomyocardial biopsy.
Οι δοκιμασίες κύησης θα πρέπει να επαναλαμβάνονται όπως απαιτείται κλινικά (π.χ. μετά από αναφορά οποιασδήποτε διακοπής στην αντισύλληψη).
Pregnancy tests should be repeated as clinically required (e.g. after any gap in contraception is reported.
Οι δοκιμασίες πήξης ενδέχεται να γίνουν αναξιόπιστες έπειτα από χορήγηση των προτεινόμενων συμπυκνωμάτων των παραγόντων πήξης.
Coagulation tests may become unreliable following adminstration of suggested coagulation factor concentrates.
Οι δοσολογικές συστάσεις για παιδιά και εφήβους βασίζονται σε φαρμακοκινητικά μοντέλα.
Dose recommendations for children and adolescents are based on PK modelling.
Οι δοσολογικές συστάσεις σε ασθενείς που υποβάλλονται σε συνεχή θεραπεία υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας διατυπώθηκαν ώστε να επιτευχθούν συστηματικές εκθέσεις της δοριπενέμης παρόμοιες με τα άτομα που έχουν φυσιολογική νεφρική λειτουργία τα οποία λαμβάνουν 500 mg δοριπενέμης ως έγχυση διάρκειας 1 ώρας, για να διατηρηθούν οι συγκεντρώσεις της δοριπενέμης πάνω από την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση του 1 mg/l για τουλάχιστον το 35% του διαστήματος χορήγησης, και για να διατηρηθούν οι εκθέσεις της δοριπενέμης και του μεταβολίτη δοριπενέμη-Μ-1 χαμηλότερα από αυτές που παρατηρούνται με έγχυση διάρκειας 1 ώρας 1 g δοριπενέμης κάθε 8 ώρες σε υγιή άτομα.
Dosing recommendations for patients on continuous renal replacement therapy were developed to achieve doripenem systemic exposures similar to subjects with normal renal function who receive doripenem 500 mg as a 1-hour infusion, to maintain doripenem concentrations above a minimum inhibitory concentration of 1 mg/l for at least 35% of the dosing interval, and to maintain doripenem and doripenem-M-1 metabolite exposures below those observed with a 1-hour infusion of 1 g doripenem every 8 hours in healthy subjects.
Οι δράσεις της ιρβεσαρτάνης στους νεφρούς και στα καρδιαγγειακά επεισόδια δεν ήταν ομοιόμορφες σε όλες τις υπο-ομάδες, σε μία ανάλυση που έγινε στη μελέτη με ασθενείς με προχωρημένη νεφροπάθεια.
The effects of irbesartan both on renal and cardiovascular events were not uniform across all subgroups, in an analysis carried out in the study with patients with advanced renal disease.
Οι δράσεις της ιρβεσαρτάνης στους νεφρούς και στα καρδιαγγεικά επεισόδια δεν ήταν ομοιόμορφες σε όλες τις υπο-ομάδες, σε μία ανάλυση που έγινε στη μελέτη με ασθενείς με προχωρημένη νεφροπάθεια.
The effects of irbesartan both on renal and cardiovascular events were not uniform across all subgroups, in an analysis carried out in the study with patients with advanced renal disease.
Οι δράσεις του FORSTEO στο σκελετό εξαρτώνται από τον τρόπο της συστηματικής χορήγησης.
The skeletal effects of FORSTEO depend upon the pattern of systemic exposure.
Οι δράσεις φαρμάκων, όπως των ciclosporin, mycophenolate mofetil και tacrolimus (φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος) ενδέχεται να μειωθούν από το Renvela.
The effects of medicines such as ciclosporin, mycophenolate mofetil and tacrolimus (medicines used to suppress the immune system) may be reduced by Renvela.
Οι δραστικές αυτές ουσίες περιλαμβάνουν την αλφουζοσίνη, αμιοδαρόνη, βεπριδίλη, κινιδίνη, αστεμιζόλη, τερφεναδίνη, σιζαπρίδη, πιμοζίδη, παράγωγα ερυσιβώδους όλυρας (διϋδροεργοταμίνη, εργονοβίνη, εργοταμίνη, μεθυλεργονοβίνη), λοβαστατίνη, σιμβαστατίνη, ατορβαστατίνη, σιλντεναφίλη ή τανταλαφίλη (μόνο όταν χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης), κετιαπίνη και από στόματος χορηγούμενες μιδαζολάμη ή τριαζολάμη (βλέπε παράγραφο 4.5).
These active substances include alfuzosin, amiodarone, bepridil, quinidine, astemizole, terfenadine, cisapride, pimozide, ergot derivatives (dihydroergotamine, ergonovine, ergotamine, methylergonovine), lovastatin, simvastatin, atorvastatin, sildenafil or tadalafil (only when used for treatment of pulmonary arterial hypertension), quetiapine and orally administered midazolam or triazolam (see section 4.5).
Οι δραστικές ουσίες elvitegravir, cobicistat και tenofovir disoproxil fumarate είναι ανθεκτικές στο περιβάλλον.
The active substances elvitegravir, cobicistat and tenofovir disoproxil fumarate are persistent in the environment.
Οι δραστικές ουσίες ανά δόση (0,5 ml)1 είναι:
The active substances are per dose (0.5 ml)1:
Οι δραστικές ουσίες είναι αντιγόνα επιφανείας του ιού της γρίπης (αιμοσυγκολλητίνη και νευραμινιδάση)*, αδρανοποιημένα, των ακόλουθων στελεχών:
The active substances are influenza virus surface antigens (haemagglutinin and neuraminidase)*, inactivated, of the following strains:
Οι δραστικές ουσίες είναι η emtricitabine και το tenofovir disoproxil.
The active substances are emtricitabine and tenofovir disoproxil.
Οι δραστικές ουσίες είναι η emtricitabine, η ριλπιβιρίνη και το tenofovir disoproxil.
The active substances are emtricitabine, rilpivirine and tenofovir disoproxil.
Οι δραστικές ουσίες είναι η αλογλιπτίνη και η πιογλιταζόνη.
The active substances are alogliptin and pioglitazone.
Οι δραστικές ουσίες είναι η αλογλιπτίνη και η υδροχλωρική μετφορμίνη.
The active substances are alogliptin and metformin hydrochloride.
Οι δραστικές ουσίες είναι η βιλνταγλιπτίνη και η υδροχλωρική μετφορμίνη.
The active substances are vildagliptin and metformin hydrochloride.
Οι δραστικές ουσίες είναι η βιματοπρόστη 0,3 mg/ml και η τιμολόλη 5 mg/ml που αντιστοιχεί σε μηλεϊνική τιμολόλη 6,8 mg/ml.
The active substances are bimatoprost 0.3 mg/ml and timolol 5 mg/ml corresponding to timolol maleate 6.8 mg/ml.
Οι δραστικές ουσίες είναι η βρινζολαμίδη και η τιμολόλη.
The active substances are brinzolamide and timolol.
Οι δραστικές ουσίες είναι η δαπαγλιφλοζίνη και η υδροχλωρική μετφορμίνη (μετφορμίνη HCl).
The active substances are dapagliflozin and metformin hydrochloride (metformin HCl).
Οι δραστικές ουσίες είναι η δεσλοραταδίνη και η θειική ψευδοεφεδρίνη.
The active substances are desloratadine and pseudoephedrine sulphate.
Οι δραστικές ουσίες είναι η ινσουλίνη degludec και η ινσουλίνη aspart.
The active substances are insulin degludec and insulin aspart.
Οι δραστικές ουσίες είναι η ιρβεσαρτάνη και η υδροχλωροθειαζίδη.
The active ingredients are irbesartan and hydrochlorothiazide.
Οι δραστικές ουσίες είναι η καναγλιφλοζίνη και η υδροχλωρική μετφορμίνη.
The active substances are canagliflozin and metformin hydrochloride.
Οι δραστικές ουσίες είναι η λαμιβουδίνη και η ραλτεγκραβίρη.
The active substances are lamivudine and raltegravir.
Οι δραστικές ουσίες είναι η λιναγλιπτίνη και η μετφορμίνη.
The active substances are linagliptin and metformin.
Οι δραστικές ουσίες είναι η νορελγεστρομίνη και η αιθινυλική οιστραδιόλη.
The active substances are norelgestromin and ethinyl estradiol.
Οι δραστικές ουσίες είναι η πιογλιταζόνη και η γλιμεπιρίδη.
The active substances are pioglitazone and glimepiride.
Οι δραστικές ουσίες είναι η πιογλιταζόνη και η υδροχλωρική μετμορφίνη.
The active substances are pioglitazone and metformin hydrochloride.
Οι δραστικές ουσίες είναι η σιταγλιπτίνη και η μετφορμίνη.
The active substances are sitagliptin and metformin.
Οι δραστικές ουσίες είναι η τεγαφούρη, η γιμερακίλη και η οτερακίλη.
The active substances are tegafur, gimeracil and oteracil.
Οι δραστικές ουσίες είναι η τελµισαρτάνη και η αµλοδιπίνη.
The active substances are telmisartan and amlodipine.
Οι δραστικές ουσίες είναι η τελμισαρτάνη και η αμλοδιπίνη.
The active substances are telmisartan and amlodipine.
Οι δραστικές ουσίες είναι η τελμισαρτάνη και η υδροχλωροθειαζίδη.
The active substances are telmisartan and hydrochlorothiazide.
Οι δραστικές ουσίες είναι η τραβοπρόστη και η τιμολόλη.
The active substances are Travoprost and timolol.