natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η μαροπιτάντη συνδέεται σε υψηλό ποσοστό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος του αίματος και μπορεί να ανταγωνίζεται με άλλα σκευάσματα που παρουσιάζουν μεγάλη σύνδεση με τις πρωτεΐνες.
Maropitant is highly bound to plasma proteins and may compete with other highly bound drugs.
Η μαροπιτάντη συνδέεται σε υψηλό ποσοστό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος του αίματος και μπορεί να ανταγωνίζεται με άλλα σκευάσματα που παρουσιάζουν μεγάλη σύνδεση με τις πρωτεΐνες.
Maropitant is highly bound to plasma proteins and may compete with other highly bound medicines.
Η μείζων αιμορραγία ΤIMI ορίστηκε ως ενδοκράνια αιμορραγία ή ως μείωση στη συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης ≥5 g/dl.
TIMI major bleeding was defined as intracranial bleeding or a decrease in haemoglobin concentration ≥5 g/dl.
Η μείζων αιμορραγία ήταν λιγότερο συχνή στη μονοθεραπεία Angiox από ό,τι στον συνδυασμό του φαρμάκου με ηπαρίνη και GPI.
Major bleeding was less common with Angiox alone than with heparin plus GPI.
Η μείζων αιμορραγία ορίστηκε με χρήση της κλίμακας αιμορραγίας ACUITY.
Major bleeding was defined using the ACUITY bleeding scale.
Η μείζων αιμορραγία παρουσιάστηκε συχνότερα στο σημείο παρακέντησης του θηκαριού.
Major bleeding occurred most frequently at the sheath puncture site.
Η μείζων κυτταρογενετική ανταπόκριση (MCyR) (0%-35%) συνδυάζει αμφότερες πλήρη και μερική ανταπόκριση. n/a = δεν εφαρμόζεται· CI = διάστημα εμπιστοσύνης· ULN = άνω όριο διαστήματος των φυσιολογικών τιμών.
MCyR (0%-35%) combines both complete and partial responses. n/a = not applicable; CI = confidence interval; ULN = upper limit of normal range.
Η μείωση από τη αρχική τιμή του μέσου DAS28 στην ημέρα 365 (-3,06) διατηρήθηκε έως την ημέρα 729 (-3,34) σε εκείνους τους ασθενείς που συνέχισαν με το abatacept.
The reduction from baseline in mean DAS28 score at day 365 (- 3.06) was maintained through day 729 (-3.34) in those patients who continued with abatacept.
Η μείωση από τη βασική τιμή αναφοράς σε HbA1c ήταν –0,41% στην ομάδα νατεγλινίδης με μετφορμίνη και –0,57% στην ομάδα γλικλαζίδης με μετφορμίνη (διαφορά 0,17%, [95% CI –0,03, 0,36]).
The decrease from baseline in HbA1c was –0.41% in the nateglinide plus metformin group and –0.57% in the gliclazide plus metformin group (difference 0.17%, [95% CI –0.03, 0.36]).
Η μείωση από τη βασική τιμή στην AUC0:30-4:30 ώρες της γλυκόζης στο πλάσμα μετά από ένα γεύμα ελέγχου ήταν: -12,61 h*mmol/l (-227,25 h*mg/dl) στην ομάδα λιξισενατίδης και -4,04 h*mmol/l (-72,83 h*mg/dl) στην ομάδα λιραγλουτίδης.
Reduction from baseline in the AUC0:30-4:30 h of plasma glucose after a test meal was: -12.61 h*mmol/L (-227.25 h*mg/dl) in the lixisenatide group and -4.04 h*mmol/L (-72.83 h*mg/dl) in the liraglutide group.
Η μείωση από τη βασική τιμή στην AUC0:30-4:30 ώρες της γλυκόζης στο πλάσμα μετά από ένα γεύμα ελέγχου ήταν: -12,61 h*mmol/l (-227,25 h*mg/dl) στην ομάδα λιξισενατίδης και -4,04 h*mmol/l (-72,83 h*mg/dl) στην ομάδα λιραγλουτίδης.
Reduction from baseline in the AUC0:30-4:30 h of plasma glucose after a test-meal was: -12.61 h*mmol/L (-227.25 h*mg/dl) in the lixisenatide group and -4.04 h*mmol/L (-72.83 h*mg/dl) in the liraglutide group.
Η μείωση αυτή έχει δειχθεί για τα κατάγματα της σπονδυλικής στήλης αλλά όχι του ισχίου..
This reduction in fractures was shown for the spine but not for the hip.
Η μείωση αυτή δεν ήταν πλέον αξιοσημείωτη στην ηλικία των 25 εβδομάδων.
25 weeks of age was this decrease no longer significant.
Η μείωση αυτή είναι πιο έντονη το τρίτο τρίμηνο (μέχρι το 60% της βασικής προ τοκετού συγκέντρωσης).
This decrease is more pronounced during the third trimester (up to 60 % of baseline concentration before pregnancy).
Η μείωση αυτή είναι συγκρίσιμη με τη μείωση των 0,5 ποσοστιαίων μονάδων που επιτεύχθηκε με την γλιμεπιρίδη.
This compares with a reduction of 0.5 percentage points with glimepiride.
Η μείωση αυτή προκαλείται, σε σημαντικό βαθμό, από μία αύξηση κατά 35% της νεφρικής κάθαρσης της παλιπεριδόνης, πιθανόν ως αποτέλεσμα επαγωγής της P-gp από την καρβαμαζεπίνη.
This decrease is caused, to a substantial degree, by a 35% increase in renal clearance of paliperidone likely as a result of induction of renal P-gp by carbamazepine.
Η μείωση ηλεκτρολυτών, ιδιαίτερα η υποκαλιαιμία μπορεί να αυξηθεί.
Electrolyte depletion, particularly hypokalaemia, may be increased;
Η μείωση οφείλεται, εν μέρει, στην αποβολή του 64Cu μέσω της χολής, των ούρων και των κοπράνων.
Part of the decrease can be attributed to excretion of 64Cu into the bile, urine and faeces.
Η μείωση στη δόση της αλφαιντανίλης, της φαιντανύλης και άλλων βραχείας δράσης οπιοειδών που έχουν παρόμοια δομή με την αλφαιντανίλη και μεταβολίζονται από το CYP3A4 (π.χ., σουφαιντανίλη) θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, όταν συγχορηγούνται με βορικοναζόλη (βλ. παράγραφο 4.5).
Reduction in the dose of alfentanil, fentanyl and other short-acting opiates similar in structure to alfentanil and metabolised by CYP3A4 (e.g., sufentanil) should be considered when coadministered with voriconazole (see section 4.5).
Η μείωση στην αίσθηση του άλγους παρατηρήθηκε από την 1η εβδομάδα στους ασθενείς με PHN, στην 2η εβδομάδα στους ασθενείς με HIV-AN και στην 3η εβδομάδα στους ασθενείς με επώδυνη διαβητική περιφερική νευροπάθεια.
Pain reduction was observed at week 1 in PHN, week 2 in HIV-AN and week 3 in painful diabetic peripheral neuropathy.
Η μείωση στην επίπτωση της γαστρεντερίτιδας από ροταϊό που προκλήθηκε από γονότυπους G1-G4 κατά τη διάρκεια της δεύτερης περιόδου ροταϊού μετά τον εμβολιασμό ήταν 88,0% [95 % CI 49,4, 98,7] για βαριά νόσο και 62,6% [95 % CI 44,3, 75,4] για νόσο κάθε βαρύτητας.
The reduction in incidence of RV gastroenteritis caused by genotypes G1-G4 during the second rotavirus season after vaccination was 88.0 % [95 % CI 49.4, 98.7] for severe disease and 62.6 % [95 % CI 44.3, 75.4] for disease of any severity.
Η μείωση στην επίπτωση της κολεκτομής εξετάσθηκε επίσης σε μία άλλη τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη (C0168Y06) σε ασθενείς εισηγμένους σε νοσοκομείο (n = 45) με μέτρια έως σοβαρή, ενεργή ελκώδη κολίτιδα που απέτυχαν να ανταποκριθούν σε IV κορτικοστεροειδή και οι οποίοι ήταν συνεπώς σε υψηλότερο κίνδυνο για κολεκτομή.
The reduction in incidence of colectomy was also examined in another randomised, double-blind study (C0168Y06) in hospitalised patients (n = 45) with moderately to severely active ulcerative colitis who failed to respond to IV corticosteroids and who were therefore at higher risk for colectomy.
Η μείωση στην επίπτωση της κολεκτομής εξετάσθηκε επίσης σε μία άλλη τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη (C0168Y06) σε ασθενείς εισηγμένους σε νοσοκομείο (n=45) με μέτρια έως σοβαρή, ενεργή ελκώδη κολίτιδα που απέτυχαν να ανταποκριθούν σε IV κορτικοστεροειδή και οι οποίοι ήταν συνεπώς σε υψηλότερο κίνδυνο για κολεκτομή.
The reduction in incidence of colectomy was also examined in another randomised, double-blind study (C0168Y06) in hospitalised patients (n=45) with moderately to severely active ulcerative colitis who failed to respond to IV corticosteroids and who were therefore at higher risk for colectomy.
Η μείωση στο μέσο αριθμό λευκοκυττάρων που παρατηρήθηκε σε σκύλους που έλαβαν oclacitinib δεν ήταν προοδευτική και επηρέασε όλα τα λευκά αιμοσφαίρια (ουδετερόφιλα, ηωσινόφιλα και μονοκυττάρα), εκτός από τον αριθμό των λεμφοκυττάρων.
The decrease in mean leukocyte count observed in oclacitinib-treated dogs was not progressive, and affected all white blood cell counts (neutrophil, eosinophil and monocyte counts) except lymphocyte counts.
Η μείωση στον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου ή θανάτου που παρατηρήθηκε στον πληθυσμό με iNHL, καθορίζεται από την υποομάδα των ασθενών με ΟΛ.
The reduction in the risk of disease progression or death seen in the iNHL population is driven by the subset of patients with FL.
Η μείωση της B-CAP και της C-CAP ήταν μεγαλύτερη σε παιδιά <36 μηνών (αποτελεσματικότητα εμβολίου 20.6% (95% CI: 6.5; 32.6) και 24.2% (95% CI: 7.4; 38.0), αντίστοιχα).
The reduction in B-CAP and C-CAP was greatest in children < 36 months of age (vaccine efficacy of 20.6% (95% CI: 6.5; 32.6) and 24.2% (95% CI: 7.4; 38.0) respectively).
Η μείωση της HbA1c από τις μέσες αρχικές τιμές του 7,2 % ήταν -0,43 % για την σιταγλιπτίνη και -0,57% για την μετφορμίνη (Ανάλυση κατά το Πρωτόκολλο).
The reduction in HbA1c from mean baseline values of 7.2 % was -0.43 % for sitagliptin and -0.57 % for metformin (Per Protocol Analysis).
Η μείωση της HbA1c από τις μέσες αρχικές τιμές του 7,2 % ήταν -0,43% για την σιταγλιπτίνη και -0,57 % για την μετφορμίνη (Ανάλυση κατά το Πρωτόκολλο).
The reduction in HbA1c from mean baseline values of 7.2 % was -0.43 % for sitagliptin and -0.57 % for metformin (Per Protocol Analysis).
Η μείωση της LDL-C ήταν σταθερή ανεξάρτητα από τις συγχορηγούμενες στατίνες και τις δόσεις τους.
LDL-C reduction was consistent regardless of concomitantly used statins and doses.
Η μείωση της ΗbA1c ήταν σημαντική με την εφάπαξ ημερήσια χορήγηση, είτε χορηγείται το πρωί είτε το βράδυ.
The HbA1c reduction was significant with once-daily administration, whether administered morning or evening.
Η μείωση της αρτηριακής πίεσης είναι δοσοεξαρτώμενη για δόσεις μία φορά την ημέρα με τάση προς οριζοντίωση (plateau) με δόσεις μεγαλύτερες των 300 mg.
The decrease in blood pressure is dose-related for once a day doses with a tendency towards plateau at doses above 300 mg.
Η μείωση της δοσολογίας, στους παιδιατρικούς σθενείς χωρίς καρδιακή νόσο, ακολουθεί τις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές των ενήλικων ασθενών που δεν φέρουν καρδιακή νόσο, όσον αφορά τα επίπεδα της αιμοσφαιρίνης (Πίνακας2).
Dose reduction in paediatric patients without cardiac disease follows the same guidelines as adult patients without cardiac disease regarding haemoglobin levels (Table 2).
Η μείωση της δόσης θα πρέπει να εφαρμόζεται όταν είναι απαραίτητο(βλ. παράγραφο 4.2).
Dose reduction should be applied as necessary (see section 4.2).
Η μείωση της δόσης πρέπει να εξετάζεται ακολουθούμενη από ατομική προσαρμογή της με βάση τη γλυκαιμική απόκριση.
Dose reduction needs to be considered followed by individual dosage adjustment based on the glycaemic response.
Η μείωση της δόσης συνέβαλε στη βελτίωση των σημείων και των συμπτωμάτων σε όλους αυτούς τους ασθενείς (θετική παύση πρόκλησης), καταδεικνύοντας αιτιώδη σχέση με τη χορήγηση της κυστεαμίνης.
Dose reduction led to improvement of signs and symptoms in all these patients (positive dechallenge), suggesting a causal relationship with cysteamine administration.
Η μείωση της δόσης της tocilizumab εξαιτίας μη φυσιολογικών εργαστηριακών τιμών δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με πολυαρθρική NIA.
Reduction of tocilizumab dose due to laboratory abnormalities has not been studied in pJIA patients.
Η μείωση της δόσης της tocilizumab εξαιτίας μη φυσιολογικών εργαστηριακών τιμών δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με συστηματική NIA.
Reduction of tocilizumab dose due to laboratory abnormalities has not been studied in sJIA patients.
Η μείωση της δόσης της λεβοντόπα μειώνει την βαρύτητα και συχνότητα αυτών των ντοπαμινεργικών ενεργειών.
Reduction of levodopa dose decreases the severity and frequency of these dopaminergic reactions.
Η μείωση της δόσης του PegIntron σε παιδιά και εφήβους επιτυγχάνεται τροποποιώντας τη συνιστώμενη δόση σε μια διαδικασία δύο βημάτων από την αρχική δόση έναρξης των 60 g/m2/εβδομάδα, στα 40 g/m2/εβδομάδα, μετά στα 20 g/m2/εβδομάδα, εάν χρειάζεται.
Dose reduction of PegIntron in children and adolescents is accomplished by modifying the recommended dose in a two-step process from the original starting dose of 60 µg/m2/week, to 40 µg/m2/week, then to 20 µg/m2/week, if needed.
Η μείωση της δόσης του PegIntron σε παιδιά και εφήβους επιτυγχάνεται τροποποιώντας τη συνιστώμενη δόση σε μια διαδικασία δύο βημάτων από την αρχική δόση έναρξης των 60 g/m2/εβδομάδα, στα 40 g/m2/εβδομάδα, μετά στα 20 g/m2/εβδομάδα, εάν χρειάζεται.
Dose reduction of PegIntron in children and adolescents is accomplished by modifying the recommended dose in a two-step process from the original starting dose of 60 g/m2/week, to 40 g/m2/week, then to 20 g/m2/week, if needed.
Η μείωση της δόσης του Sovaldi δεν συνιστάται.
Dose reduction of Sovaldi is not recommended.
Η μείωση της δόσης του ViraferonPeg σε παιδιά και εφήβους επιτυγχάνεται τροποποιώντας τη συνιστώμενη δόση σε μια διαδικασία δύο βημάτων από την αρχική δόση έναρξης των 60 g/m2/εβδομάδα, στα 40 g/m2/εβδομάδα, μετά στα 20 g/m2/εβδομάδα, εάν χρειάζεται.
Dose reduction of ViraferonPeg in children and adolescents is accomplished by modifying the recommended dose in a two-step process from the original starting dose of 60 g/m2/week, to 40 g/m2/week, then to 20 g/m2/week, if needed.
Η μείωση της δόσης, λόγω εμφανιζόμενης υπογλυκαιμίας ή ενδεχόμενης επίδρασης Somogyi (αντιδραστικής-rebound- υπεργλυκαιμίας), μπορεί να είναι 50% ή περισσσότερο.
Dose reductions due to observed hypoglycaemia or suspected Somogyi effect (rebound hyperglycaemia) may be of 50% or higher.
Η μείωση της επιθετικότητας και της γενετήσιας ορμής μπορεί να αναμένονται 1 με 2 εβδομάδες μετά το δεύτερο εμβολιασμό.
Reduction of aggressive and sexual (mounting) behaviours can expected from 1 to 2 weeks post second vaccination.
Η μείωση της ευαισθησίας in vitro είναι περίπλοκη, απαιτώντας δύο ή περισσότερες TAM (γενικά τις M41L και T215Y) προτού μειωθεί η ευαισθησία στη σταβουδίνη (> 1,5 φορές).
The decrease of susceptibility in vitro is subtle requiring two or more TAMs (generally M41L and T215Y) before stavudine susceptibility is decreased (>1.5 fold).
Η μείωση της μέσης πνευμονικής αρτηριακής πίεσης των 3 mmHg (6%) δεν ήταν στατιστικά σημαντική.
The reduction in mean pulmonary artery pressure of 3 mmHg (6%) was not statistically significant.
Η μείωση της μη-νεφρικής κάθαρσης στους ασθενείς της μελέτης εκτιμήθηκε ότι οδηγούσε σε 20% αύξηση στην τιμή AUC της λακοσαμίδης.
The decrease in non-renal clearance in the patients of the study was estimated to give a 20% increase in the AUC of lacosamide.
Η μείωση της οστικής απώλειας καθιστά τα οστά λιγότερο εύθραυστα, συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην πρόληψη των καταγμάτων σε ασθενείς με καρκίνο και οστικές μεταστάσεις και σε γυναίκες με οστεοπόρωση.
The reduction of bone loss helps to make bones less likely to break, which is useful in preventing fractures in cancer patients with bone metastases and in women with osteoporosis.
Η μείωση της οστικής απώλειας καθιστά τα οστά λιγότερο εύθραυστα, συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην πρόληψη των καταγμάτων σε ασθενείς με καρκίνο και οστικές μεταστάσεις.
The reduction of bone loss helps to make bones less likely to break, which is useful in preventing fractures in cancer patients with bone metastases.
Η μείωση της οστικής απώλειας καθιστά τα οστά λιγότερο εύθραυστα, συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην πρόληψη των καταγμάτων σε καρκινοπαθείς με οστικές μεταστάσεις.
The reduction of bone loss helps to make bones less likely to break, which is useful in preventing fractures in cancer patients with bone metastases.
Η μείωση της ποσότητας της αγγειοτασίνης ΙΙ επιτρέπει στα αιμοφόρα αγγεία να χαλαρώσουν, γεγονός που μειώνει την αρτηριακή πίεση.
Lowering the amount of angiotensin II allows the blood vessels to relax; this lowers blood pressure.
Η μείωση της συχνότητας εμφάνισης νέων σπονδυλικών καταγμάτων, καταγμάτων του ισχίου και μη- σπονδυλικών καταγμάτων από το Prolia σε διάστημα 3 ετών ήταν σταθερή ανεξαρτήτως του 10-ετούς κινδύνου κατάγματος κατά την έναρξη της αγωγής.
The reduction in the incidence of new vertebral fractures, hip fractures and non-vertebral fractures by Prolia over 3 years were consistent regardless of the 10-year baseline fracture risk.
Η μείωση του ANC ήταν αναστρέψιμη με τη μείωση της δόσης ή τον τερματισμό της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2) έφτασε σε φυσιολογικά επίπεδα μέχρι την 8η εβδομάδα στην πλειοψηφία των ασθενών και επανήλθε στην αρχική του τιμή πριν από την έναρξη της αγωγής σε όλους τους ασθενείς μετά από περίπου 16 εβδομάδες.
The decrease in ANC was reversible upon dose reduction or cessation of therapy (see section 4.2), reached normal values by 8 weeks in the majority of patients and returned to baseline in all patients after about 16 weeks.
Η μείωση του ANC ήταν αναστρέψιμη με τη μείωση της δόσης ή τον τερματισμό της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2), έφτασε σε φυσιολογικά επίπεδα μέχρι την 8η εβδομάδα στην πλειοψηφία των ασθενών και επανήλθε στην αρχική του τιμή πριν από την έναρξη της αγωγής σε όλους τους ασθενείς μετά από περίπου 16 εβδομάδες.
The decrease in ANC was reversible upon dose reduction or cessation of therapy (see section 4.2), reached normal values by 8 weeks in the majority of patients and returned to baseline in all patients after about 16 weeks.
Η μείωση του κινδύνου εξέλιξης ήταν 32,1% και συνδεόταν με ένα σημαντικά μεγαλύτερο TTP (p = 0,0004) προς όφελος του σκέλους TCF.
The risk reduction of progression was 32.1% and was associated with a significantly longer TTP (p = 0.0004) in favor of the TCF arm.
Η μείωση του μεγέθους της CNV και η μείωση του [CRT] γενικά διατηρήθηκαν στο δεύτερο έτος των μελετών.
The reduction of CNV size and reduction in CRT were generally maintained in the second year of the studies.
Η μείωση του πόνου ήταν σταθερά κάτω από τις τιμές πριν την έναρξη της θεραπείας καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης και συνοδευόταν από σημαντικά μειωμένη χρήση αναλγητικών συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο.
The pain reduction was consistently below baseline throughout the entire study and accompanied by a significantly reduced use of analgesics compared to placebo.
Η μείωση του πόνου σε σχέση με τις τιμές πριν την έναρξη της θεραπείας ήταν σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης και συνοδευόταν από σημαντικά μειωμένη χρήση αναλγητικών συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο.
The pain reduction was consistently below baseline throughout the entire study and accompanied by a significantly reduced use of analgesics compared to placebo.
Η μείωση του πόνου σε σχέση με τις τιμές πριν την έναρξη της θεραπείας ήταν σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης και συνοδευόταν από σημαντικά μειωμένη χρήση αναλγητικών.
The pain reduction was consistently below baseline throughout the entire study and accompanied by a significantly reduced use of analgesics.
Η μείωση του πόνου σε σχέση με τις τιμές πριν την έναρξη της θεραπείας ήταν σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης καισυνοδευόταν από σημαντικά μειωμένη χρήση αναλγητικών.
The pain reduction was consistently below baseline throughout the entire study and accompanied by a significantly reduced use of analgesics.
Η μείωση των επιπέδων γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c) ήταν 0,7% σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, ενώ στις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 κυμαινόταν από 1% έως 1,7%.
The reduction in HbA1c levels (in percentage points) was 0.7 in patients with type 1 diabetes and between 1 and 1.7 across the trials in patients with type 2 diabetes.
Η μείωση των επιπέδων των γεννητικών ορμονών επιτρέπει επίσης στο ήπαρ να καθαρίσει αποτελεσματικότερα τον οργανισμό του χοίρου από τη σκατόλη, μειώνοντας τα επίπεδα της ουσίας αυτής στον οργανισμό.
The reduction in the level of sex hormones also allows the liver to cleanse the pig’s system of skatole more effectively, reducing its levels in the body.
Η μείωση των επιπέδων των πρωτεϊνών του ορού που προκαλείται από το Oncaspar μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα άλλων φαρμακευτικών προϊόντων, τα οποία δεσμεύονται από τις πρωτεΐνες.
The decrease in serum proteins caused by Oncaspar can increase the toxicity of other medicinal products that are protein bound.
Η μείωση των φλεγμονωδών βλαβών και η αποφυγή της επιδείνωσης των αποστημάτων και των παραγωγικών συριγγίων αξιολογήθηκε χρησιμοποιώντας το Δείκτη Κλινικής Ανταπόκρισης στη Διαπυητική Ιδρωταδενίτιδα (HiSCR, μείωση τουλάχιστον κατά 50% του συνολικού αριθμού των αποστημάτων και των φλεγμονωδών οζιδίων χωρίς αύξηση του αριθμού των αποστημάτων και χωρίς αύξηση του αριθμού των παραγωγικών συριγγίων, σε σχέση με τον αριθμό τους στην έναρξη της μελέτης).
Reduction of inflammatory lesions and prevention of worsening of abscesses and draining fistulas was assessed using Hidradenitis Suppurativa Clinical Response (HiSCR; at least a 50% reduction in total abscess and inflammatory nodule count with no increase in abscess count and no increase in draining fistula count relative to Baseline).
Η μεγάλη αύξηση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να συνοδεύεται ορισμένες φορές από συμπτώματα εγκεφαλοπάθειας (προβλήματα του εγκεφάλου) όπως ξαφνικές, διαξιφιστικές κεφαλαλγίες που ομοιάζουν με ημικρανία.
A severe rise in blood pressure can sometimes be accompanied with symptoms of encephalopathy (brain problems) such as sudden stabbing migraine-like headache.
Η μεγάλη διάρκεια της δραστηριότητας της FSH επετεύχθη προσθέτοντας το τερματικό-καρβοξυ πεπτίδιο της β-υπομονάδας της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) στη β-αλυσίδα της ανθρώπινης FSH.
The long duration of FSH activity was achieved by adding the carboxy-terminal peptide of the β-subunit of human chorionic gonadotropin (hCG) to the β-chain of human FSH.
Η μεγάλη πλειονότητα των ασθενών που έλαβαν επί έως και τέσσερα ολόκληρα χρόνια αγωγή με ορλιστάτη σε κλινικές μελέτες, είχε επίπεδα βιταμινών A, D, E και K και βήτα- καρωτενίου που παρέμειναν στα φυσιολογικά όρια.
The vast majority of patients receiving up to four full years of treatment with orlistat in clinical studies had vitamin A, D, E and K and beta-carotene levels that stayed within normal range.
Η μεγάλη υπερδοσολογία από μετφορμίνη (ή συνύπαρξη παραγόντων κινδύνου για γαλακτική οξέωση) μπορεί να οδηγήσει σε γαλακτική οξέωση η οποία αποτελεί επείγουσα ιατρική κατάσταση και πρέπει να αντιμετωπίζεται στο νοσοκομείο.
A large overdose of metformin (or coexisting risks of lactic acidosis) may lead to lactic acidosis which is a medical emergency and must be treated in hospital.
Η μεγάλη υπερδοσολογία μετφορμίνη (ή συνύπαρξη παραγόντων κινδύνου για γαλακτική οξέωση) μπορεί να οδηγήσει σε γαλακτική οξέωση η οποία αποτελεί επείγουσα ιατρική κατάσταση και πρέπει να αντιμετωπίζεται στο νοσοκομείο.
A large overdose of metformin (or coexisting risks of lactic acidosis) may lead to lactic acidosis which is a medical emergency and must be treated in hospital.
Η μεγαλύτερη από αυτές τις μελέτες (n=277) περιλάμβανε ασθενείς ηλικίας μεταξύ 18 και 70 ετών με ενεργή αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, που ορίσθηκε στην κλίμακα οπτικής αναλογίας (VAS) με βαθμολογία ≥30 για τη μέση διάρκεια και έντασης της πρωινής δυσκαμψίας καθώς και με βαθμολογία VAS ≥30 για τουλάχιστον 2 από τις 3 ακόλουθες παραμέτρους: σφαιρική αξιολόγηση από τον ασθενή, μέση τιμή βαθμολογίας VAS για νυκτερινό οσφυϊκό πόνο και σύνολο οσφυϊκού πόνου, καθώς και ο μέσος όρος 10 ερωτήσεων του λειτουργικού δείκτη Bath αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (BASFI).
The largest of these trials (n= 277) enrolled patients who were between 18 and 70 years of age and had active ankylosing spondylitis defined as visual analog scale (VAS) scores of  30 for average of duration and intensity of morning stiffness plus VAS scores of  30 for at least 2 of the following 3 parameters: patient global assessment; average of VAS values for nocturnal back pain and total back pain; average of 10 questions on the Bath Ankylosing Spondylitis Functional Index (BASFI).
Η μεγαλύτερη από μία μικρή ποσότητα (περισσότερο από 50 ml) κατανάλωση ισχυρών αλκοολούχων ποτών (με αλκοολικό βαθμό μεγαλύτερο από 30% κατ’ όγκο, π.χ. αποστάγματα), θα πρέπει να αποφεύγεται για διάστημα μίας ώρας από τη λήψη του Tecfidera, καθώς το οινόπνευμα μπορεί να αλληλεπιδράσει με αυτό το φάρμακο.
Consumption of more than a small quantity (more than 50 ml) of strong alcoholic drinks (more than 30% alcohol by volume, e.g. spirits) should be avoided within an hour of taking Tecfidera, as alcohol can interact with this medicine.
Η μεγαλύτερη μέση μεταβολή από την αρχική τιμή (21 bpm) εμφανίζεται περίπου 1 λεπτό μετά από τη χορήγηση του Rapiscan.
The greatest mean change from baseline (21 bpm) occurs approximately 1 minute after administration of Rapiscan.