natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε ασθενείς με SCN, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αποδόθηκαν στη φιλγραστίμη ήταν οστικός πόνος, γενικευμένος μυοσκελετικός πόνος και σπληνομεγαλία.
In SCN patients the most frequent undesirable effects attributable to filgrastim were bone pain, general musculoskeletal pain and splenomegaly.
Σε ασθενείς με SEGA, η Cmin του everolimus ήταν περίπου ανάλογη της δόσης, εντός του δοσολογικού εύρους από 1,35 mg/m2 σε 14,4 mg/m2.
In patients with SEGA, everolimus Cmin was approximately dose-proportional within the dose range from 1.35 mg/m2 to 14.4 mg/m2.
Σε ασθενείς με SEGA, η Cmin του everolimus ήταν περίπου ανάλογη της δόσης, εντός του δοσολογικού εύρους από 1.35 mg/m2 σε 14.4 mg/m2.
In patients with SEGA, everolimus Cmin was approximately dose-proportional within the dose range from 1.35 mg/m2 to 14.4 mg/m2.
Σε ασθενείς με UA/NSTEMI
UA/NSTEMI
Σε ασθενείς με Νόσο Alzheimer, η αναστολή της AChE στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό από την rivastigmine ήταν δοσοεξαρτώμενη έως τα 6 mg χορηγούμενη δύο φορές ημερησίως, που είναι και η μέγιστη δόση που έχει δοκιμασθεί.
In patients with Alzheimer’s disease, inhibition of AChE in CSF by rivastigmine was dose-dependent up to 6 mg given twice daily, the highest dose tested.
Σε ασθενείς με Νόσο του Parkinson παρατηρήθηκαν;
Observed in patients with Parkinson’s disease
Σε ασθενείς με Οικογενή Αδενωματώδη Πολυποδίαση και μέτριας βαρύτητας ηπατική ανεπάρκεια (λευκωματίνη ορού 25-35 g/l), η συνιστώμενη ημερήσια δόση της celecoxib θα πρέπει να μειωθεί κατά 50%.
In FAP patients with moderate hepatic impairment (serum albumin of 25-35 g/l), the daily recommended dose of celecoxib should be reduced by 50%.
Σε ασθενείς με Οξέα Στεφανιαία Σύνδρομα, πρόωρη διακοπή οποιασδήποτε αντιαιμοπεταλιακής θεραπείας, συμπεριλαμβανομένου του Possia, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο για καρδιαγγειακό θάνατο ή έμφραγμα του μυοκαρδίου λόγω της υποκείμενης νόσου του ασθενούς.
In patients with Acute Coronary Syndromes (ACS), premature discontinuation with any antiplatelet therapy, including Possia, could result in an increased risk of cardiovascular death, or myocardial infarction due to the patient’s underlying disease.
Σε ασθενείς με ΠΑΥ κατηγορίας ΙΙ, το Tracleer προκάλεσε μείωση της αντίστασης των αιμοφόρων αγγείων κατά 23% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο μετά από έξι μήνες αγωγής, αλλά η απόσταση που κάλυψαν περπατώντας οι ασθενείς σε έξι λεπτά ήταν παρόμοια σε αμφότερες τις ομάδες.
In patients with class II disease, Tracleer caused the resistance of the blood vessels to decrease by 23% compared with placebo after six months of treatment, but the distance the patients could walk over six minutes was similar in the two groups.
Σε ασθενείς με ΠΑΥ σταδίου II, το Stayveer είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της αντίστασης των αιμοφόρων αγγείων κατά 23% σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο μετά από έξι μήνες θεραπείας, όμως η απόσταση την οποία μπορούσαν να διανύσουν οι ασθενείς σε έξι λεπτά ήταν παρόμοια στις δύο ομάδες.
In patients with class II disease, Stayveer caused the resistance of the blood vessels to decrease by 23% compared with placebo after six months of treatment, but the distance the patients could walk over six minutes was similar in the two groups.
Σε ασθενείς με ΠΚΜ, αύξηση στην επίπτωση των συμπτωματικών και ασυμπτωματικών καρδιακών συμβαμάτων παρατηρήθηκε όταν το Herceptin (σκεύασμα ενδοφλέβιας χορήγησης ) χορηγήθηκε μετά από χημειοθεραπεία, η οποία περιείχε ανθρακυκλίνη συγκριτικά με τη χορήγηση σχήματος δοσεταξέλης και καρβοπλατίνης, το οποίο δεν περιείχε ανθρακυκλίνη, και ήταν περισσότερο έκδηλη όταν το Herceptin (σκεύασμα ενδοφλέβιας χορήγησης) χορηγήθηκε ταυτόχρονα με ταξάνες σε σχέση με όταν χορηγήθηκε διαδοχικά στις ταξάνες.
In patients with EBC an increase in the incidence of symptomatic and asymptomatic cardiac events was observed when Herceptin (intravenous formulation) was administered after anthracycline- containing chemotherapy compared to administration with a non-anthracycline regimen of docetaxel and carboplatin and was more marked when Herceptin (intravenous formulation) was administered concurrently with taxanes than when administered sequentially to taxanes.
Σε ασθενείς με ΠΝΑ και άτυπο αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο οι πρωτεΐνες του συμπληρώματος είναι υπερενεργοποιημένες με αποτέλεσμα να προκαλούν βλάβη στα ερυθροκύτταρα του ασθενή.
In patients with PNH and aHUS the complement proteins are over-activated and cause damage to the patients’ own blood cells.
Σε ασθενείς με ΠΝΑ, η μη ελεγχόμενη ενεργοποίηση του τερματικού συμπληρώματος και η επακόλουθη προκαλούμενη από το συμπλήρωμα ενδαγγειακή αιμόλυση παρεμποδίζονται με τη θεραπεία με το Soliris.
In PNH patients, uncontrolled terminal complement activation and the resulting complement- mediated intravascular haemolysis are blocked with Soliris treatment.
Σε ασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών παρατηρήθηκε:
Observed in patients with Restless Legs Syndrome
Σε ασθενείς με ΧΑΠ η συστηματική έκθεση και η ολική απέκκριση του γλυκοπυρρονίου στα ούρα σε φαρμακοκινητική σταθερή κατάσταση αυξήθηκε περίπου ανάλογα με την (παρεχόμενη) δόση στο δοσολογικό εύρος των 44 έως 176 µg.
In COPD patients both systemic exposure and total urinary excretion of glycopyrronium at pharmacokinetic steady state increased about dose-proportionally over the (delivered) dose range of 44 to 176 µg.
Σε ασθενείς με ΧΑΠ με ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης, eGFR ≥30 ml/min/1,73 m2), το Enurev Breezhaler μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη συνιστώμενη δόση.
In COPD patients with mild and moderate renal impairment (estimated glomerular filtration rate, eGFR ≥30 ml/min/1.73 m2) Enurev Breezhaler can be used at the recommended dose.
Σε ασθενείς με ΧΑΠ με ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης, eGFR ≥30 ml/min/1,73 m2), το Seebri Breezhaler μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη συνιστώμενη δόση.
In COPD patients with mild and moderate renal impairment (estimated glomerular filtration rate, eGFR ≥30 ml/min/1.73 m2) Seebri Breezhaler can be used at the recommended dose.
Σε ασθενείς με ΧΑΠ με ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης, eGFR ≥30 ml/min/1,73 m2), το Tovanor Breezhaler μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη συνιστώμενη δόση.
In COPD patients with mild and moderate renal impairment (estimated glomerular filtration rate, eGFR ≥30 ml/min/1.73 m2) Tovanor Breezhaler can be used at the recommended dose.
Σε ασθενείς με ΧΛΛ, μπορεί να παρουσιαστεί σύνδρομο λύσης όγκου (ΣΛΟ) με τη χρήση οφατουμουμάμπης.
In patients with CLL, tumour lysis syndrome (TLS) may occur with use of ofatumumab.
Σε ασθενείς με ΧΜΛ η χορήγηση nilotinib 400 mg δύο φορές την ημέρα για 12 ημέρες αυξησε τη συστηματική έκθεση (AUC και Cmax) της από του στόματος μιδαζολάμης (ενός υποστρώματος του CYP3A4) κατά 2,6 φορές και 2,0 φορές αντίστοιχα.
In CML patients, nilotinib administered at 400 mg twice daily for 12 days increased the systemic exposure (AUC and Cmax) of oral midazolam (a substrate of CYP3A4) 2.6-fold and 2.0-fold, respectively.
Σε ασθενείς με ΧΝΝ μη υποβαλλόμενους σε κάθαρση συνιστάται να δίνονται συμπληρώματα βιταμίνης D (περίπου 400 IU φυσικής βιταμίνης D καθημερινά) που μπορεί να αποτελεί μέρος ενός πολυβιταμινικού παρασκευάσματος προς λήψη σε απόσταση από τη δόση Renvela τους.
It is recommended that CKD patients not on dialysis are given vitamin D supplements (approximately 400 IU of native vitamin D daily) which can be part of a multivitamin preparation to be taken apart from their dose of Renvela.
Σε ασθενείς με ΧΝΝ που δεν υποβάλλονται σε κάθαρση συνιστάται να δίνονται συμπληρώματα βιταμίνης D (περίπου 400 IU φυσικής βιταμίνης D καθημερινά) που μπορεί να αποτελεί μέρος ενός πολυβιταμινικού παρασκευάσματος προς λήψη σε απόσταση από τη δόση Renvela τους.
It is recommended that CKD patients not on dialysis are given vitamin D supplements (approximately 400 IU of native vitamin D daily) which can be part of a multivitamin preparation to be taken apart from their dose of Renvela.
Σε ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο (ΧΝΝ) υπό εξωνεφρική κάθαρση στους οποίους χορηγήθηκε Mimpara, περίπου 30% των ασθενών είχαν τουλάχιστον μία μέτρηση ασβεστίου ορού κάτω από 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l).
In CKD patients receiving dialysis who were administered Mimpara, approximately 30% of patients had at least one serum calcium value less than 7.5 mg/dl (1.9 mmol/l).
Σε ασθενείς με άνοια Alzheimer ή άνοια που οφείλεται στη νόσο του Πάρκινσον, ορισμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου νεκρώνονται, με αποτέλεσμα τα χαμηλά επίπεδα του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη (μια ουσία η οποία επιτρέπει στα νευρικά κύτταρα να επικοινωνούν μεταξύ τους).
In patients with Alzheimer’s dementia or dementia due to Parkinson’s disease, certain nerve cells die in the brain, resulting in low levels of the neurotransmitter acetylcholine (a substance that allows nerve cells to communicate with each other).
Σε ασθενείς με άνοια Alzheimer ή άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson, συγκεκριμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου νεκρώνονται, με αποτέλεσμα τα χαμηλά επίπεδα της νευροδιαβιβαστικής ουσίας ακετυλoχολίνη (μια ουσία η οποία επιτρέπει στα νευρικά κύτταρα να επικοινωνούν μεταξύ τους).
In patients with Alzheimer’s dementia or dementia due to Parkinson’s disease, certain nerve cells die in the brain, resulting in low levels of the neurotransmitter acetylcholine (a substance that allows nerve cells to communicate with each other).
Σε ασθενείς με άνοια Alzheimer ή άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson, συγκεκριμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου νεκρώνονται, με αποτέλεσμα τα χαμηλά επίπεδα της νευροδιαβιβαστικής ουσίας ακετυλοχολίνη (μια ουσία η οποία επιτρέπει στα νευρικά κύτταρα να επικοινωνούν μεταξύ τους).
In patients with Alzheimer’s dementia or dementia due to Parkinson’s disease, certain nerve cells die in the brain, resulting in low levels of the neurotransmitter acetylcholine (a substance that allows nerve cells to communicate with each other).
Σε ασθενείς με άνοια Alzheimer ή άνοια που σχετίζεται με τη νόσο του Parkinson, συγκεκριμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου νεκρώνονται, με αποτέλεσμα τα χαμηλά επίπεδα της νευροδιαβιβαστικής ουσίας ακετυλχολίνη (μια ουσία η οποία επιτρέπει στα νευρικά κύτταρα να επικοινωνούν μεταξύ τους).
In patients with Alzheimer’s dementia or dementia due to Parkinson’s disease, certain nerve cells die in the brain, resulting in low levels of the neurotransmitter acetylcholine (a substance that allows nerve cells to communicate with each other).
Σε ασθενείς με άνοια Alzheimer ή με άνοια λόγω της νόσου του Parkinson, ορισμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου νεκρώνονται, με αποτέλεσμα να μειώνονται τα επίπεδα της νευροδιαβιβαστικής ουσίας ακετυλοχολίνης (μια ουσία που επιτρέπει την επικοινωνία των εγκεφαλικών κυττάρων μεταξύ τους).
In patients with Alzheimer’s dementia or dementia due to Parkinson’s disease, certain nerve cells die in the brain, resulting in low levels of the neurotransmitter acetylcholine (a substance that allows nerve cells to communicate with each other).
Σε ασθενείς με άνοια Alzheimer, συγκεκριμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου νεκρώνονται, με αποτέλεσμα τα χαμηλά επίπεδα της νευροδιαβιβαστικής ουσίας ακετυλχολίνης (μια ουσία η οποία επιτρέπει στα νευρικά κύτταρα να επικοινωνούν μεταξύ τους).
In patients with Alzheimer’s dementia, certain nerve cells die in the brain, resulting in low levels of the neurotransmitter acetylcholine (a substance that allows nerve cells to communicate with each other).
Σε ασθενείς με άνοια Aλτσχάιμερ ή άνοια λόγω της νόσου του Πάρκινσον ορισμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου νεκρώνονται, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιπέδων του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη (ουσία που επιτρέπει στα νευρικά κύτταρα να επικοινωνούν μεταξύ τους).
In patients with Alzheimer’s dementia or dementia due to Parkinson’s disease, certain nerve cells die in the brain, resulting in low levels of the neurotransmitter acetylcholine (a substance that allows nerve cells to communicate with each other).
Σε ασθενείς με άνοια Aλτσχάιμερ ή άνοια λόγω της νόσου του Πάρκινσον ορισμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου νεκρώνονται, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιπέδων του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη (χημική ουσία που επιτρέπει στα νευρικά κύτταρα να επικοινωνούν μεταξύ τους).
In patients with Alzheimer’s dementia or dementia due to Parkinson’s disease, certain nerve cells die in the brain, resulting in low levels of the neurotransmitter acetylcholine (a chemical that allows nerve cells to communicate with each other).
Σε ασθενείς με άνοια Aλτσχάιμερ, ορισμένα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου νεκρώνονται, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιπέδων του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη (ουσία που επιτρέπει στα νευρικά κύτταρα να επικοινωνούν μεταξύ τους).
In patients with Alzheimer’s dementia, certain nerve cells die in the brain, resulting in low levels of the neurotransmitter acetylcholine (a substance that allows nerve cells to communicate with each other).
Σε ασθενείς με άσθμα πρέπει να χορηγείται η περιεκτικότητα Relvar Ellipta που περιέχει την κατάλληλη δόση φουροϊκής φλουτικαζόνης (FF) για τη σοβαρότητα της πάθησης τους.
Patients with asthma should be given the strength of Relvar Ellipta containing the appropriate fluticasone furoate (FF) dosage for the severity of their disease.
Σε ασθενείς με άσθμα πρέπει να χορηγείται η περιεκτικότητα Revinty Ellipta που περιέχει την κατάλληλη δόση φουροϊκής φλουτικαζόνης (FF) για τη σοβαρότητα της πάθησης τους.
Patients with asthma should be given the strength of Revinty Ellipta containing the appropriate fluticasone furoate (FF) dosage for the severity of their disease.
Σε ασθενείς με άσθμα, μετά από πολλαπλές δόσεις omalizumab, η καμπύλη περιοχής κάτω από την καμπύλη συγκεντρώσης πλάσματος-χρόνου από την Ημέρα 0 στην Ημέρα 14 σε σταθερή κατάσταση ήταν μέχρι και 6 φορές εκείνων μετά την πρώτη δόση.
In patients with asthma, following multiple doses of omalizumab, areas under the serum concentration- time curve from Day 0 to Day 14 at steady state were up to 6-fold of those after the first dose.
Σε ασθενείς με έλλειψη αυξητικής ορμόνης που εμφανίστηκε στην ώριμη ηλικία, κατά τα πρώιμα στάδια της θεραπείας με σωματοτροπίνη αναφέρθηκαν πρήξιμο, μυαλγία, αρθραλγία και διαταραχές των αρθρώσεων, αλλά οι παρενέργειες αυτές έτειναν να είναι παροδικές.
In patients with adult-onset growth hormone deficiency swelling, muscle pain, joint pain and disorders have been reported early in therapy with somatropin but these effects tended to be transient (short- lived).
Σε ασθενείς με έλλειψη παράγοντα VII, όπου η συνιστώμενη δόση είναι 15 - 30 μg/kg rFVIIa, ένα θρομβωτικό επεισόδιο (εγκεφαλικό επεισόδιο στην περιοχή του ινιακού λοβού) έχει παρατηρηθεί σε ηλικιωμένο άρρενα ασθενή (> 80 ετών) με έλλειψη παράγοντα VII, που υποβλήθηκε σε θεραπεία με 10 - 20 φορές τη συνιστώμενη δόση.
In patients with factor VII deficiency, where the recommended dose is 15 – 30 µg/kg rFVIIa, one episode of overdose has been associated with a thrombotic event (occipital stroke) in an elderly (> 80 year) male patient treated with 10 – 20 times the recommended dose.
Σε ασθενείς με ένα και μόνο κλινικό συμβάν ενδεικτικό πολλαπλής σκλήρυνσης, η εξέλιξη σε κλινικά βεβαία πολλαπλή σκλήρυνση καθυστέρησε σημαντικά σε μια περίοδο πέντε ετών.
In patients with a single clinical event suggestive of multiple sclerosis, the progression to clinically definite multiple sclerosis was significantly delayed over a period of five years.
Σε ασθενείς με έναν συγκεκριμένο υπότυπο μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα με ενεργοποιούσες μεταλλάξεις στο γονίδιο EGFR, μια μελέτη σε 152 ασθενείς συνέκρινε το Avastin σε συνδυασμό με ερλοτινίμπη με την ερλοτινίμπη ως μονοθεραπεία.
In patients with a certain subtype of non-small cell lung cancer with activating mutations in the EGFR gene, a study in 152 patients compared Avastin plus erlotinib with erlotinib alone.
Σε ασθενείς με ήπια (κάθαρση κρεατινίνης 50 - 80 ml/min), μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης 30 - 49 ml/min) και σοβαρή (κάθαρση κρεατινίνης 15 - 29 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία, οι συγκεντρώσεις πλάσματος του rivaroxaban (AUC) αυξήθηκαν κατά 1,4, 1,5 και 1,6 φορές αντίστοιχα.
In individuals with mild (creatinine clearance 50 - 80 ml/min), moderate (creatinine clearance 30 - 49 ml/min) and severe (creatinine clearance 15 - 29 ml/min) renal impairment, rivaroxaban plasma concentrations (AUC) were increased 1.4, 1.5 and 1.6 fold respectively.
Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια η δοσολογία δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το Kinzalkomb 40 mg/12,5 mg, μία φορά την ημέρα.
In patients with mild to moderate hepatic impairment the posology should not exceed Kinzalkomb 40 mg/12.5 mg once daily.
Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια η δοσολογία δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το MicardisPlus 40 mg/12,5 mg, μία φορά την ημέρα.
In patients with mild to moderate hepatic impairment the posology should not exceed MicardisPlus 40 mg/12.5 mg once daily.
Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια η δοσολογία δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το PritorPlus 40 mg/12,5 mg, μία φορά την ημέρα.
In patients with mild to moderate hepatic impairment the posology should not exceed PritorPlus 40 mg/12.5 mg once daily.
Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική βλάβη (Child-Pugh A και Child-Pugh Β) δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
In patients with mild or moderate hepatic impaired function (Child-Pugh A and Child-Pugh B), no dose adjustment is needed.
Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία δεν χρειάζεται καμία προσαρμογή της δόσης (βλέπε παράγραφο 5.2).
No dose adjustment is necessary in patients with mild to moderate hepatic impairment (see section 5.2).
Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία η δοσολογία δε πρέπει να υπερβαίνει το Tolucombi 40 mg/12,5 mg μία φορά την ημέρα.
In patients with mild to moderate hepatic impairment the posology should not exceed Tolucombi 40 mg/12.5 mg once daily.
Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, θα πρέπει να παρασκευάζονται μειωμένες δόσεις σύμφωνα με τις παρακάτω οδηγίες.
In patients with mild to moderate renal impairment, reduced doses should be prepared as instructed below.
Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας η δόση έναρξης πρέπει να είναι μικρότερη.
Patients with mild or moderate impairment of liver function should be started at a lower dose.
Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική ανεπάρκεια, μπορεί να εξεταστεί η χορήγηση δόσης φόρτισης 200mg αλλά περαιτέρω τιτλοποίηση της δόσης (>200mg ημερησίως) θα πρέπει να πραγματοποίεται με προσοχή.
In patients with mild or moderate renal impairment a loading dose of 200 mg may be considered but further dose titration (>200 mg daily) should be performed with caution.
Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική ανεπάρκεια, μπορεί να εξεταστεί η χορήγηση δόσης φόρτισης 200mg αλλά περαιτέρω τιτλοποίηση της δόσης (>200mg ημερησίως) θα πρέπει να πραγματοποίεται με προσοχή.
In patients with mild or moderate renal impairment a loading dose of 200 mg may be considered, but further dose titration (>200 mg daily) should be performed with caution.
Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (GFR 30-80 ml/min), οι τιμές Cmax και AUC του ενεργού μεταβολίτη αυξήθηκαν έως 1,5 και 1,8 φορές αντίστοιχα, σε σύγκριση με υγιή άτομα.
In patients with mild or moderate renal impairment (GFR 30 – 80 ml/min), Cmax and AUC of the active metabolite increased up to 1.5 and 1.8-fold, respectively, as compared to healthy subjects.
Σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης  30-80 ml/min) σε σύγκριση με εκείνους με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης > 80 ml/min), τα πιο συχνά αναφερόμενα συμβάντα και οι διορθωμένες από το εικονικό φάρμακο συχνότητες περιλάμβαναν: δυσκοιλιότητα (8% έναντι 4%), ζάλη (7% έναντι 5%), και ναυτία (4% έναντι 2%).
In patients with mild or moderate renal impairment (creatinine clearance  30–80 ml/min) compared to those with normal renal function (creatinine clearance > 80 ml/min), the most commonly reported events and their placebo-corrected frequencies included: constipation (8% versus 4%), dizziness (7% versus 5%), and nausea (4% versus 2%).
Σε ασθενείς με ήπια ανεπάρκεια της νεφρικής λειτουργίας (κάθαρση κρεατινίνης 50-80 ml/min δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
In patients with mildly impaired renal function (creatinine clearance 50 – 80 ml/min) no dose adjustment is required.
Σε ασθενείς με ήπια ανεπάρκεια της νεφρικής λειτουργίας (κάθαρση κρεατινίνης 50-80 ml/min) δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
In patients with mildly impaired renal function (creatinine clearance 50 – 80 ml/min) no dose adjustment is required.
Σε ασθενείς με ήπια ενεπάρκεια της νεφρικής λειτουργίας (κάθαρση κρεατινίνης 50-80 ml/min δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
In patients with mildly impaired renal function (creatinine clearance 50 – 80 ml/min) no dose adjustment is required.
Σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 50 – 80 ml/min) δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
In patients with mildly impaired renal function (creatinine clearance 50 – 80 ml/min) no dose adjustment is required.
Σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 51- 80 ml/min πριν την έναρξη της αγωγής) δε συνιστάται προσαρμογή της αρχικής δόσης.
In patients with mild renal impairment (creatinine clearance 51-80 ml/min at baseline) no adjustment of the starting dose is recommended.
Σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης > 50 έως ≤ 80 ml/min), δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης της αλογλιπτίνης (βλ. παράγραφο 5.2).
For patients with mild renal impairment (creatinine clearance > 50 to ≤ 80 mL/min), no dose adjustment of alogliptin is necessary (see section 5.2).
Σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης > 50 έως ≤ 80 ml/min), δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης του Incresync (βλ. παράγραφο 5.2).
For patients with mild renal impairment (creatinine clearance > 50 to ≤ 80 mL/min), no dose adjustment of Incresync is necessary (see section 5.2).
Σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης >50 ml/min) δεν απαιτείται μείωση δοσολογίας.
No dosage reduction is required for patients with mild renal impairment (creatinine clearance >50 ml/min).
Σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης ≥ 60 ml/min), δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης του Vipdomet (βλ. παράγραφο 5.2).
For patients with mild renal impairment (creatinine clearance ≥ 60 mL/min), no dose adjustment of Vipdomet is necessary (see section 5.2).
Σε ασθενείς με ήπια ως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια λόγω κίρρωσης θα απαιτηθεί μείωση της δόσης της ινδιναβίρης, λόγω του μειωμένου μεταβολισμού της ινδιναβίρης (βλ. παράγραφο 4.2).
Patients with mild–to–moderate hepatic insufficiency due to cirrhosis will require a dose reduction of indinavir due to decreased metabolism of indinavir (see section 4.2).
Σε ασθενείς με ήπια ως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία λόγω κίρρωσης, η δόση της ινδιναβίρης θα πρέπει να μειώνεται στα 600 mg ανά 8ωρο.
In patients with mild–to–moderate hepatic impairment due to cirrhosis, the dose of indinavir should be reduced to 600 mg every 8 hours.
Σε ασθενείς με ήπιες αποκλίσεις σε ηπατικές δοκιμασίες στον ορό (ορίζονται είτε ως φυσιολογική χολερυθρίνη και οποιουδήποτε βαθμού αύξηση της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT), είτε ως αύξηση της χολερυθρίνης (> 35 % άμεση) έως 1,5 x το ανώτατο φυσιολογικό όριο (ULN), ανεξάρτητα των τιμών της ALT), η συνιστώμενη δόση είναι 800 mg pazopanib άπαξ ημερησίως.
800 mg pazopanib once daily is the recommended dose in patients with mild abnormalities in serum liver tests (defined as either normal bilirubin and any degree of alanine aminotransferase (ALT) elevation or as an elevation of bilirubin (> 35 % direct) up to 1.5 x upper limit of normal (ULN) regardless of the ALT value).
Σε ασθενείς με ήπιες αποκλίσεις στις ηπατικές δοκιμασίες ορού (είτε φυσιολογική χολερυθρίνη και οποιουδήποτε βαθμού αύξηση της ALT, είτε ως αύξηση της χολερυθρίνης έως 1,5 x ULN, ανεξάρτητα των τιμών της ALT) η συνιστώμενη δόση είναι 800 mg pazopanib άπαξ ημερησίως.
800 mg pazopanib once daily is the recommended dose in patients with mild abnormalities in serum liver tests (either normal bilirubin and any degree of ALT elevation or as an elevation of bilirubin up to 1.5 x ULN regardless of the ALT value).