natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η μονοθεραπεία με τοποτεκάνη ενδείκνυται για τη θεραπεία ασθενών με υποτροπή μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (SCLC) για τους οποίους η επανάληψη της θεραπείας με το σχήμα πρώτης γραμμής δεν θεωρείται κατάλληλη. (βλέπε παράγραφο 5.1).
Topotecan monotherapy is indicated for the treatment of patients with relapsed small cell lung cancer (SCLC) for whom re-treatment with the first-line regimen is not considered appropriate (see
Η μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση του κύριου καταληκτικού σημείου σε προκαθορισμένες υποομάδες, έδειξαν ότι το μεγαλύτερο όφελος παρατηρήθηκε στους ασθενείς με υψηλότερη ενεργότητα νόσου, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών με βαθμολογίες SELENA SLEDAI ≥ 10, των ασθενών που χρειάζονταν στεροειδή για τον έλεγχο της νόσου και των ασθενών με χαμηλά επίπεδα συμπληρώματος.
Univariate and multivariate analysis of the primary endpoint in pre-specified subgroups demonstrated that the greatest benefit was observed in patients with higher disease activity including patients with SELENA SLEDAI scores ≥ 10, patients requiring steroids to control their disease, and patients with low complement levels.
Η μοξιδεκτίνη αλληλεπιδρά με τους GABA (γ- αμινο-βουτυρικούς) υποδοχείς και με τις διόδους ιόντων χλωρίου που ελέγχονται από το γλουταμικό οξύ.
Moxidectin interacts with GABA and glutamate- gated chloride channels.
Η μοξιδεκτίνη απορροφάται μέσω του δέρματος και οι μέγιστες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα επιτυγχάνονται κατά προσέγγιση, σε 1-2 ημέρες μετά την θεραπεία στις γάτες.
Moxidectin is absorbed through the skin, reaching maximum plasma concentrations approximately 4 to 9 days after treatment in dogs.
Η μοξιδεκτίνη δρα ενάντια των προνυμφικών μορφών της Dirofilaria immitis (σταδίων L3 και L4) και Dirofilaria repens (L3).
Moxidectin is active against larval stages of Dirofilaria immitis (L3, L4) and Dirofilaria repens (L3).
Η μοξιδεκτίνη προκαλεί την παράλυση και τον θάνατο νηματωδών και παρασίτων παρεμβαίνοντας στον τρόπο που μεταδίδονται τα σήματα μεταξύ των νευρικών κυττάρων (νευροδιαβίβαση) στο νευρικό σύστημα των παρασίτων.
Moxidectin causes paralysis and death of nematodes and heartworms by interfering with the way signals are passed between nerve cells (neurotransmission) in the parasites’ nervous system.
Η μορφή COX-1 είναι η συστατική μορφή του ενζύμου και έχει προστατευτική λειτουργία π.χ. της γαστρεντερικής οδού και του νεφρού.
COX-1 is the constitutive form of the enzyme and has protective functions, e.g. in the gastrointestinal tract and kidneys.
Η μορφή COX-2 είναι η «ενεργή» μορφή του ενζύμου και είναι υπεύθυνη για την παραγωγή ενδιάμεσων ουσιών περιλαμβανομένης και της PGE2 που προκαλεί πόνο, φλεγμονή και πυρετό.
COX-2 is the inducible form of the enzyme and is responsible for the production of mediators including PGE2 which induce pain, inflammation or fever.
Η μορφή αυτή δεν είναι κατάλληλη για βρέφη μικρότερα του 1 έτους
This formulation is not suitable for infants less than 1 year old.
Η μορφή αυτή είναι γνωστή ως πολυαιθυλενογλυκολοποίηση και προστατεύει τα λιποσώματα κατά την ανίχνευση από το φαγοκυτταρικό σύστημα των μονοπυρήνων (MPS), αυξάνοντας το χρόνο κυκλοφορίας στο αίμα.
This process is known as pegylation and protects liposomes from detection by the mononuclear phagocyte system (MPS), which increases blood circulation time.
Η μορφή καθυστερημένης έναρξης της νόσου του Pompe, πιλοτική κλινική δοκιμή
Late-onset Pompe disease; pivotal clinical trial
Η μορφή της ηπατικής βλάβης ήταν πρωτίστως ηπατοκυτταρική.
The pattern of liver damage was predominantly hepatocellular.
Η μορφή των 20 mg σε κάψουλες είναι επίσης διαθέσιμη.
A 20 mg capsule is also available.
Η μπεκαπλερμίνη δρα όπως ο αυξητικός παράγοντας που παράγεται φυσιολογικά από τον οργανισμό, διεγείροντας την κυτταρική ανάπτυξη και συμβάλλοντας στην ανάπτυξη του φυσιολογικού ιστού για την επούλωση.
Becaplermin acts in the same way as the naturally produced growth factor by stimulating cell growth and helping the growth of normal tissue for healing.
Η μπεκαπλερμίνη είναι ένας ανασυνδυασμένος ανθρώπινος Αιμοπεταλιακός Αυξητικός Παράγοντας (human recombinant Platelet Derived Growth Factor, rhPDGF).
Becaplermin is a human recombinant Platelet Derived Growth Factor (rhPDGF).
Η μπεκαπλερμίνη παράγεται με μια μέθοδο γνωστή ως «τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA»: παράγεται από ένα ζυμομύκητα που λαμβάνει ένα γονίδιο (DNA) το οποίο τον καθιστά ικανό να παράγει ανθρώπινο αιµοπεταλιακό αυξητικό παράγοντα-
Becaplermin is produced by a method known as ‘recombinant DNA technology’: it is made by a yeast that has received a gene (DNA), which makes it able to produce human platelet-derived growth factor-BB.
Η μπελιμουμάμπη έχει σχεδιαστεί για να προσκολλάται και να αναστέλλει τη δράση της BLyS, η οποία συμβάλλει στην παράταση της ζωής των B λεμφοκυττάρων.
Belimumab has been designed to attach to and block a protein called BLyS which helps B lymphocytes to live longer.
Η μπελιμουμάμπη δεν είναι συμβατή με 5% γλυκόζη.
Belimumab is not compatible with 5% glucose.
Η μπελιμουμάμπη κατανεμήθηκε στους ιστούς με συνολικό όγκο κατανομής 5,29 λίτρα.
Belimumab distributed to tissues with an overall volume of distribution of 5.29 litres.
Η μπιβαλιρουδίνη δε δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του πλάσματος (εκτός από τη θρομβίνη) ή σε ερυθροκύτταρα.
Bivalirudin does not bind to plasma proteins (other than thrombin) or to red blood cells.
Η μπιβαλιρουδίνη παραμένει ενεργή και δεν αναστέλλεται από ουσίες που απελευθερώνονται από ενεργοποιημένα αιμοπετάλια.
Bivalirudin remains active and is not neutralised by products of the platelet release reaction.
Η μπλε τελεία στο κάτω μέρος του θαλάμου πρέπει να είναι στην ίδια πλευρά με το μπλε κουμπί.
The blue dot on the bottom of the chamber must be on the same side as the blue button.
Η μπλε χρωστική χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια χειρουργικών επεμβάσεων για την χρώση των λεμφαδένων ώστε να είναι ορατοί και να είναι εφικτός ο έλεγχός τους για καρκινικούς ιστούς.
The blue dye is used during surgery to stain the lymph nodes so they can be seen and then checked for cancerous tissue. .
Η μποσεπρεβίρη δεν ήταν γονοτοξική σε μία σειρά in vitro ή in vivo προσδιορισμών, συμπεριλαμβανομένων προσδιορισμών βακτηριακής μεταλλαξιογένεσης, λεμφοκυττάρων ανθρώπινου περιφερικού αίματος και μικροπυρήνων μυών.
Boceprevir was not genotoxic in a battery of in vitro or in vivo assays, including bacterial mutagenicity, human peripheral blood lymphocyte and mouse micronucleus assays.
Η μποσεπρεβίρη δεσμεύεται ομοιοπολικά, αλλά αντιστρεπτά, στη σερίνη (Ser139) της ενεργής περιοχής της NS3 πρωτεάσης, μέσω μίας (άλφα)-κετοαμιδικής λειτουργικής ομάδας, για να αναστείλει την αντιγραφή του ιού στα επιμολυνθέντα με HCV κύτταρα-ξενιστές.
Boceprevir covalently, yet reversibly, binds to the NS3 protease active site serine (Ser139) through a (alpha)-ketoamide functional group to inhibit viral replication in HCV-infected host cells.
Η μποσεπρεβίρη υπόκειται επίσης, σε μικρότερη έκταση, σε οξειδωτικό μεταβολισμό μεσολαβούμενο από το CYP3A4/5.
Boceprevir also undergoes, to a lesser extent, oxidative metabolism mediated by CYP3A4/5.
Η μποσεπρεβίρη χορηγείται ως κατά προσέγγιση ισομοριακό μείγμα δύο διαστερεομερών που αλληλομετατρέπονται ταχέως στο πλάσμα.
Boceprevir is administered as an approximately equal mixture of two diastereomers which rapidly interconvert in plasma.
Η μυελοΐνωση και η αληθής πολυκυτταραιμία είναι μυελοϋπερπλαστικές νεοπλασίες οι οποίες είναι γνωστό ότι συσχετίζονται με απορρύθμιση της μεταγωγής σημάτων των JAK1 και JAK2.
Myelofibrosis and polycythaemia vera are myeloproliferative neoplasms known to be associated with dysregulated JAK1 and JAK2 signalling.
Η μυελοκαταστολή ήταν προβλέψιμη (συνήθως στους πρώτους κύκλους, με το ναδίρ μεταξύ Ημέρας 21 και Ημέρας 28) και η ανάρρωση ήταν γρήγορη, συνήθως μέσα σε 1 - 2 εβδομάδες.
Myelosuppression was predictable (usually within the first few cycles, with the nadir between Day 21 and Day 28), and recovery was rapid, usually within 1 – 2 weeks.
Η μυελοκαταστολή είναι γενικά αναστρέψιμη και συνήθως αντιμετωπίζεται σταματώντας παροδικά το dasatinib ή με τη μείωση της δόσης (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.8).
Myelosuppression is generally reversible and usually managed by withholding dasatinib temporarily or by dose reduction (see sections 4.2 and 4.8).
Η μυελοκαταστολή θα πρέπει/μπορεί να αντιμετωπιστεί με προσωρινή διακοπή του bosutinib, μείωση της δόσης και/ή οριστική διακοπή του bosutinib (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.8).
Myelosuppression should/can be managed by withholding bosutinib temporarily, dose reduction, and/or discontinuation of bosutinib (see sections 4.2 and 4.8).
Η μυελοκαταστολή και οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη μυελοκαταστολή (θρομβοπενία, αναιμία, ουδετεροπενία και εμπύρετη ουδετεροπενία) είναι συχνές σε ασθενείς με ΟΜΛ που λαμβάνουν ή δε λαμβάνουν θεραπεία.
Myelosuppression and adverse events related to myelosuppression (thrombocytopaenia, anaemia, neutropaenia, and febrile neutropaenia) are common in both treated and untreated patients with AML.
Η μυκοφαινολάτη μοφετίλ δεν είχε καμία επίδραση στη γονιμότητα των αρσενικών επίμυων, σε από στόματος χορηγούμενες δόσεις έως και 20 mg//ημέρα.
Mycophenolate mofetil had no effect on fertility of male rats at oral doses up to 20 mg/kg/day.
Η μυκοφαινολάτη μοφετίλ προκαλεί πολύ υψηλή συχνότητα αποβολών (50%) και σοβαρών γενετικών ανωμαλιών (23-27%) στο αγέννητο μωρό.
Mycophenolate causes a very high frequency of miscarriage (50%) and of severe birth defects (23 - 27%) in the unborn baby.
Η μυοκαρδιακή πρόσληψη του ραδιοφαρμάκου μετά από τη χορήγηση του Rapiscan είναι συνεπώς μεγαλύτερη σε περιοχές που αιματώνονται από φυσιολογικές σε σχέση με στενωτικές αρτηρίες.
Myocardial radiopharmaceutical uptake after Rapiscan administration is therefore greater in areas perfused by normal relative to stenosed arteries.
Η μυϊκή βλάβη μπορεί ορισμένες φορές να προκαλέσει σκουρόχρωμα ούρα. άλλα σημαντικά συμπτώματα είναι ο υψηλός πυρετός και η διανοητική σύγχυση.
Muscle injury can sometimes cause dark urine. other important symptoms are high fever and mental confusion.
Η μυϊκή δυστροφία τύπου Duschenne είναι μία γενετική νόσος η οποία σταδιακά προκαλεί αδυναμία και απώλεια της μυϊκής λειτουργίας.
Duchenne muscular dystrophy is a genetic disease that gradually causes weakness and loss of muscle function.
Η μυϊκή ισχύς, μετρούμενη σύμφωνα με τη βαθμολογία MRC (Medical Research Council – Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας) βελτιώθηκε σε όλους τους ασθενείς κατά 6,9 βαθμούς (διάστημα εμπιστοσύνης 95% [4,11 , 9,75], σε ασθενείς που έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία κατά 6,1 βαθμούς (διάστημα εμπιστοσύνης 95% [2,72 , 9,44]) και σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία κατά 7,7 βαθμούς (διάστημα εμπιστοσύνης 95% [2,89 , 12,44]).
Muscle strength as measured by the MRC (Medical Research Council) Score improved in all patients by 6.9 points (95% confidence interval [4.11, 9.75], in previously treated patients by 6.1 points (95% confidence interval [2.72, 9.44]) and in untreated patients by 7.7 points (95% confidence interval [2.89, 12.44]).
Η μόνη αναφερθείσα επιπλοκή σχετικά με υπερδοσολογία ήταν μία ελαφρία παροδική αύξηση της πίεσης του αίματος σε έναν ασθενή ηλικίας 16 ετών ο οποίος ελάμβανε 24 mg rFVIIa αντί για 5,5 mg.
The only complication reported in connection with an overdose was a slight transient increase in blood pressure in a 16 year-old patient receiving 24 mg rFVIIa instead of 5.5 mg.
Η μόνη ανεπιθύμητη ενέργεια που αναφέρθηκε με συνέπεια ήταν μυοσκελετικό άλγος‚ το οποίο δεν διαφέρει από την εμπειρία στον ενήλικο πληθυσμό.
The only consistently reported adverse event was musculoskeletal pain‚ which is no different from the experience in the adult population.
Η μόνη ανεπιθύμητη ενέργεια που οδήγησε συχνά κατά τις κλινικές δοκιμές σε διακοπή του Tasmar ήταν η διάρροια (βλέπε παράγραφο 4.4).
The only adverse reactions commonly leading to discontinuation of Tasmar in clinical trials was diarrhoea (see section 4.4).
Η μόνη συχνή ανεπιθύμητη ενέργεια του Cinryze που παρατηρήθηκε στις μελέτες (εμφανίζεται σε περίπου σε 1 έως 10 στους 100 ασθενείς) είναι εξάνθημα, το οποίο δεν είναι σοβαρό και κατά κανόνα αφορά τα άνω άκρα, τον θώρακα, την κοιλία ή το σημείο της ένεσης.
The only common side effect seen in studies with Cinryze (seen in between 1 and 10 patients in 100) is rash, which is not serious and typically involves the arms, chest, abdomen or the injection site.
Η νέα ΜAI είναι τώρα κλειδωμένη στη θέση της.
The new IRU is now locked in place.
Η νέα ημερομηνία λήξης θα πρέπει να σημειώνεται στην εξωτερική συσκευασία.
The new expiry date must be noted on the top of the outer carton.
Η νέα ημερομηνία λήξης κατά τη φύλαξή τους στους 2- 8C πρέπει να αναγράφεται στη συσκευασία αλλά δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την ημερομηνία λήξης που εκτυπώνεται από τον παρασκευαστή στη συσκευασία και στην επισήμανση.
The new expiry date at 2-8C should be noted on the carton but should not exceed the expiry date printed by the manufacturer on the carton and label.
Η νέα ημερομηνία λήξης σε θερμοκρασία 2-8C θα πρέπει να σημειώνεται στη συσκευασία αλλά δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την ημερομηνία λήξης που εκτυπώνεται από τον παρασκευαστή στη συσκευασία και στην ετικέτα.
The new expiry date at 2-8C should be noted on the carton but should not exceed the expiry date printed by the manufacturer on the carton and label.
Η νέκρωση των άκρων και το σύνδροµο διαµερισµατοποίησης µπορεί να είναι αρκετά σοβαρά ώστε να αιτιολογούν ακρωτηριασµό.
Extremity necrosis and compartment syndrome might be severe enough to warrant amputation.
Η ναταλιζουμάμπη, όταν προσκολλάται στην ιντεγκρίνη, εικάζεται ότι εμποδίζει τα λευκοκύτταρα να προχωρήσουν από το αίμα στον εγκέφαλο.
By attaching to integrin, natalizumab is thought to stop the leucocytes from going from the blood into the brain.
Η νατεγλινίδη απορροφάται γρήγορα και σχεδόν ολοκληρωτικά (90%), όταν χορηγείται σε µορφή πόσιµου διαλύµατος.
Nateglinide is rapidly and almost completely ( 90%) absorbed from an oral solution.
Η νατεγλινίδη απορροφάται γρήγορα και σχεδόν ολοκληρωτικά (90%), όταν χορηγείται σε μορφή πόσιμου διαλύματος.
Nateglinide is rapidly and almost completely ( 90%) absorbed from an oral solution.
Η νατεγλινίδη δεν πρέπει να χορηγείται για µονοθεραπεία.
Nateglinide should not be used in monotherapy.
Η νατεγλινίδη εκκρίνεται στο γάλα ακολουθώντας μία από του στόματος δόση σε επιμύες που θηλάζουν.
Nateglinide is excreted in the milk following a peroral dose to lactating rats.
Η νατεγλινίδη ενδείκνυται για θεραπεία σε συνδυασµό µε µετφορµίνη σε ασθενείς µε διαβήτη τύπου 2, που δεν ελέγχονται επαρκώς παρ’ όλη τη µέγιστη ανεκτή δόση µετφορµίνης µόνο.
Nateglinide is indicated for combination therapy with metformin in type 2 diabetic patients inadequately controlled despite a maximally tolerated dose of metformin alone.
Η νατεγλινίδη ενδείκνυται για θεραπεία σε συνδυασμό με μετφορμίνη σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, που δεν ελέγχονται επαρκώς παρ’ όλη τη μέγιστη ανεκτή δόση μετφορμίνης μόνο.
Nateglinide is indicated for combination therapy with metformin in type 2 diabetic patients inadequately controlled despite a maximally tolerated dose of metformin alone.
Η νατεγλινίδη κλείνει τους εξαρτώµενους από την ATP διαύλους του καλίου στη µεµβράνη των β- κυττάρων, µε χαρακτηριστικά που τη ξεχωρίζουν από τα άλλα σύµπλοκα υποδοχέων των σουλφονυλουριών.
Nateglinide closes ATP-dependent potassium channels in the beta-cell membrane with characteristics that distinguish it from other sulphonylurea receptor ligands.
Η νατεγλινίδη κλείνει τους εξαρτώμενους από την ATP διαύλους του καλίου στη μεμβράνη των β- κυττάρων, με χαρακτηριστικά που τη ξεχωρίζουν από τα άλλα σύμπλοκα υποδοχέων των σουλφονυλουριών.
Nateglinide closes ATP-dependent potassium channels in the beta-cell membrane with characteristics that distinguish it from other sulphonylurea receptor ligands.
Η νατεγλινίδη πρέπει να λαµβάνεται σε διάστηµα 1 έως 30 λεπτών πριν από τα γεύµατα (συνήθως πρόγευµα, µεσηµεριανό και δείπνο).
Nateglinide should be taken within 1 to 30 minutes before meals (usually breakfast, lunch and dinner).
Η νατεγλινίδη πρέπει να λαμβάνεται σε διάστημα 1 έως 30 λεπτών πριν από τα γεύματα (συνήθως πρόγευμα, μεσημεριανό και δείπνο).
Nateglinide should be taken within 1 to 30 minutes before meals (usually breakfast, lunch and dinner).
Η νατεγλινίδη πρέπει να χρησιµοποιηθεί µε προσοχή σε ασθενείς µε µέτρια ηπατική βλάβη.
Nateglinide should be used with caution in patients with moderate hepatic impairment.
Η νατεγλινίδη πρέπει να χρησιμοποιηθεί με προσοχή σε ασθενείς με μέτρια ηπατική βλάβη.
Nateglinide should be used with caution in patients with moderate hepatic impairment.
Η νατεγλινίδη, όταν ληφθεί πριν από το γεύµα, αποκαθιστά την πρώιµη ή πρώτη φάση της έκκρισης της ινσουλίνης, η οποία χάνεται σε ασθενείς µε διαβήτη τύπου 2, µε αποτέλεσµα τη µείωση της µεταγευµατικής γλυκόζης και της HbA1c.
Nateglinide, when taken before a meal, restores early or first phase insulin secretion, which is lost in patients with type 2 diabetes, resulting in a reduction in post-meal glucose and HbA1c.
Η νατριούχο πορφιμέρη δεν είναι επιδεκτική σε διύλιση.
Porfimer sodium is not dialyzable.
Η νατριούχο πορφιμέρη καθαίρεται αργά από το σώμα, με μέσο CLT 0,859 ml/h/kg (C.V. 53%) στους ασθενείς.
Porfimer sodium is cleared slowly from the body, with a mean CLT of 0.859 ml/h/kg (C.V. 53%) in patients.
Η νατριούχος πορφιμέρη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εκτός αν είναι σαφώς αναγκαίο.
Porfimer sodium should not be used during pregnancy unless clearly necessary.
Η ναυτία ήταν η συχνότερη ανεπιθύμητη ενέργεια, η οποία παρατηρήθηκε κυρίως κατά την έναρξη της θεραπείας και υποχώρησε με την πάροδο του χρόνου.
Nausea was the most common single side effect, which was mainly seen at the start of treatment and decreased over time.
Η ναυτία και ο έμετος συσχετίζονται πολύ συχνά με την ΤΜΖ
Nausea and vomiting are very commonly associated with TMZ.
Η νεαροποιημένη περιοχή πρέπει να καλυφθεί αμέσως με προσωρινά ή μόνιμα υποκατάστατα δέρματος ή επιθέματα, προκειμένου να αποφευχθεί η αποξήρανση ή/και ο σχηματισμός ψευδοεσχάρας ή/και λοίμωξη.
The debrided area must be covered immediately by temporary or permanent skin substitutes or dressings to prevent desiccation and/or formation of pseudoeschar and/or infection.
Η νεκρωτική αντίδραση και η σχετική φλεγμονώδης απόκριση εξελίσσονται για αρκετές ημέρες.
The necrotic reaction and associated inflammatory response evolve over several days.
Η νελφιναβίρη έδειξε προσθετική έως συνεργική δράση κατά του HIV σε συνδυασμό με αναστολείς ανάστροφης μεταγραφάσης ζιδοβουδίνη (ZDV), λαμιβουδίνη (3TC), διδανοσίνη (ddl), ζαλσιταβίνη (ddC) και σταβουδίνη (d4T) χωρίς ενισχυμένη κυτταροτοξικότητα.
Nelfinavir demonstrated additive to synergistic effects against HIV in combination with reverse transcriptase inhibitors zidovudine (ZDV), lamivudine (3TC), didanosine (ddI), zalcitabine (ddC) and stavudine (d4T) without enhanced cytotoxicity.
Η νελφιναβίρη αυξάνει τις συγκεντρώσεις της τερφεναδίνης στο πλάσμα.
Nelfinavir increases terfenadine plasma concentrations.
Η νεογνική ανάπτυξη μειώθηκε σε αρουραίους που εκτέθηκαν σε Victoza και συνεχίστηκε μετά τον απογαλακτισμό στην ομάδα υψηλής δόσης.
Neonatal growth was reduced in rats while exposed to Victoza, and persisted in the post­weaning period in the high dose group.
Η νευροτοξικότητα είναι η σχετιζόμενη με το nelarabine τοξικότητα που θέτει περιορισμούς στη δόση (βλέπε παράγραφο 4.4).
Neurotoxicity is the dose limiting toxicity associated with nelarabine therapy (see section 4.4).
Η νεφρική ή η ηπατική βλάβη μπορεί να ελαττώσει τις απαιτήσεις του ασθενούς σε ινσουλίνη.
Renal or hepatic impairment may reduce the patient’s insulin requirements.
Η νεφρική ή ηπατική βλάβη μπορεί να ελαττώσει τις απαιτήσεις του ασθενούς σε ινσουλίνη.
Renal or hepatic impairment may reduce the patient’s insulin requirements.
Η νεφρική ανεπάρκεια [κάθαρση κρεατινίνης ≤ 55 ml/min ή ≥ 2+ πρωτεϊνουρία (≥ 100 mg/dl)] είναι αντένδειξη για τη χρήση του Vistide (βλ. παραγράφους 4.3 και 4.4).
Renal insufficiency [creatinine clearance ≤ 55 ml/min or ≥ 2+ proteinuria (≥ 100 mg/dl)] is a contraindication for the use of Vistide (see sections 4.3 and 4.4).
Η νεφρική απέκκριση αμετάβλητης τραβεκτεδίνης στους ανθρώπους είναι χαμηλή (μικρότερη από 1%).
Renal elimination of unchanged trabectedin in humans is low (less than 1%).
Η νεφρική απέκκριση δε συνεισφέρει στην κάθαρση της τελμισαρτάνης.
Renal excretion does not contribute to the clearance of telmisartan.
Η νεφρική απέκκριση της αμετάβλητης δραστικής ουσίας εξαρτάται από το pH των ούρων.
Renal excretion of unchanged active substance depends upon urinary pH.
Η νεφρική απομάκρυνση παίζει έναν σχετικά μικρό ρόλο (~30 % ) στη συνολική κάθαρση της βουπρενορφίνης/ναλοξόνης.
Renal elimination plays a relatively small role (~30 %) in the overall clearance of buprenorphine/naloxone.
Η νεφρική ασφάλεια για το tenofovir disoproxil fumarate έχει μελετηθεί μόνο σε πολύ μικρό βαθμό σε ενήλικες ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 80 ml/min).
Renal safety with tenofovir disoproxil fumarate has only been studied to a very limited degree in adult patients with impaired renal function (creatinine clearance < 80 ml/min).
Η νεφρική δυσλειτουργία και η νεφρική ανεπάρκεια έχουν αναφερθεί.
Renal insufficiency and renal failure have been reported.
Η νεφρική δυσλειτουργία σε ηλικιωμένους ασθενείς είναι συνήθης και ασυμπτωματική.
Renal impairment in elderly patients is frequent and asymptomatic.
Η νεφρική εξάλειψη της elosulfase alfa θεωρείται ελάσσων οδός για την κάθαρση.
Renal elimination of elosulfase alfa is considered a minor pathway for clearance.
Η νεφρική κάθαρση (περίπου 60 ml/min σε υγιείς µετεµµηνοπαυσιακές γυναίκες) αντιστοιχεί σε 50 - 60 % της ολικής κάθαρσης και σχετίζεται µε την κάθαρση κρεατινίνης.
Renal clearance (about 60 ml/min in healthy postmenopausal females) accounts for 50 – 60 % of total clearance, and is related to creatinine clearance.
Η νεφρική κάθαρση (περίπου 60 ml/min σε υγιείς µετεµµηνοπαυσιακές γυναίκες) αντιστοιχεί σε 50-60 % της ολικής κάθαρσης και σχετίζεται µε την κάθαρση κρεατινίνης.
Renal clearance (about 60 mL/min in healthy postmenopausal females) accounts for 50-60 % of total clearance and is related to creatinine clearance.
Η νεφρική κάθαρση (περίπου 60 ml/min σε υγιείς μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες) αντιστοιχεί σε 50 - 60 % της ολικής κάθαρσης και σχετίζεται με την κάθαρση κρεατινίνης.
Renal clearance (about 60 ml/min in healthy postmenopausal females) accounts for 50 – 60 % of total clearance, and is related to creatinine clearance.
Η νεφρική κάθαρση (περίπου 60 ml/min σε υγιείς μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες) αντιστοιχεί σε 50 – 60 % της ολικής κάθαρσης και σχετίζεται με την κάθαρση κρεατινίνης.
Renal clearance (about 60 ml/min in healthy postmenopausal females) accounts for 50 – 60 % of total clearance, and is related to creatinine clearance.
Η νεφρική κάθαρση είναι μια δευτερεύουσα οδός αποβολής, με 14 % της ραδιοσημασμένης δόσης να απεκκρίνεται στα ούρα (< 0,2 % της ραδιοσημασμένης δόσης είναι η μητρική ένωση).
Renal clearance is a minor elimination pathway, with 14 % of the radiolabelled dose excreted in urine (< 0.2 % of the radiolabelled dose is parent compound).
Η νεφρική κάθαρση είναι περίπου 250 – 300 ml/min.
Renal clearance is about 250 – 300 ml/min.
Η νεφρική κάθαρση είναι περίπου 250 – 300 ml/min.
Renal clearance is about 250-300 ml/min.
Η νεφρική κάθαρση της µετφορµίνης είναι > 400 ml/min, γεγονός που υποδεικνύει ότι η µετφορµίνη απεκκρίνεται µε σπειραµατική διήθηση και σωληναριακή απέκκριση.
Renal clearance of metformin is  400 ml/min, indicating that metformin is eliminated by glomerular filtration and tubular secretion.