natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στα παιδιά είναι παρόμοια με αυτά που αναφέρονται για τους ενήλικες.
Frequency, type and severity of adverse reactions in children are similar to those reported in adults.
Η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στον παιδιατρικό πληθυσμό δεν υποδεικνύουν διαφορές στην εμπειρία στον γενικό διαβητικό πληθυσμό με την εξαίρεση ενός σήματος υψηλότερης εμφάνισης σοβαρής υπογλυκαιμίας σε σύγκριση με το δοσολογικό σχήμα εντατικοποιημένης ινσουλινοθεραπείας (basal-bolus) στον παιδιατρικό πληθυσμό, ειδικά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 5 ετών (βλέπε παραγράφους 4.2, 4.4 και 5.1).
The frequency, type and severity of adverse reactions in the paediatric population do not indicate differences to the experience in the general diabetes population with the exception of a signal of higher occurrence of severe hypoglycaemia compared to a basal- bolus regimen in paediatric population, particularly in children 2 to 5 years old (see section 4.2, 4.4 and 5.1).
Η σχέση αυτού του ευρήματος στους επίμυες για τη θεραπευτική χρήση σε ασθενείς δε μπορεί να αποκλειστεί.
The relevance of this finding for the therapeutic use in patients can not be excluded.
Η σχέση κινδύνου (HR) για την ολική επιβίωση ήταν 1,59 (95 % CI για HR= 1,33 - 1,91) με log-rank p < 0,0001 υπέρ του σκέλους της ΤΜΖ.
The hazard ratio (HR) for overall survival was 1.59 (95 % CI for HR = 1.33 – 1.91) with a log-rank p < 0.0001 in favour of the TMZ arm.
Η σχέση κινδύνου (HR) για την ολική επιβίωση ήταν 1,59 (95 % CI για HR= 1,33 - 1,91) με log-rank p < 0,0001 υπέρ του σκέλους της ΤΜΖ.
The hazard ratio (HR) for overall survival was 1.59 (95 % CI for HR = 1.33 – 91) with a log-rank p < 0.0001 in favour of the TMZ arm.
Η σχέση κινδύνου-οφέλους της θεραπείας θα πρέπει να επανεξεταστεί κατόπιν συζήτησης με τον ασθενή στο πλαίσιο των άλλων διαθέσιμων θεραπευτικών επιλογών.
The benefit/risk balance of the therapy should be reconsidered in discussion with the patient in the context of other therapeutic options available.
Η σχέση μεταξύ in vitro ευαισθησίας του HIV στη λαμιβουδίνη και κλινικής ανταπόκρισης στη θεραπεία που περιέχει λαμιβουδίνη παραμένει υπό διερεύνηση.
The relationship between in vitro susceptibility of HIV to lamivudine and clinical response to lamivudine-containing therapy remains under investigation.
Η σχέση μεταξύ κατώτερων επιπέδων συγκέντρωσης της tacrolimus (C12) και της συστηματικής έκθεσης (AUC0-12) είναι παρόμοια μεταξύ των 2 σκευασμάτων κοκκίων Modigraf και καψακίων Prograf.
The relationship between tacrolimus trough levels (C12) and systemic exposure (AUC0-12) is similar between the 2 formulations Modigraf granules and Prograf capsules.
Η σχέση μεταξύ κατώτερων επιπέδων συγκέντρωσης της tacrolimus (C24) και της συστηματικής έκθεσης (AUC 0-24) είναι παρόμοια μεταξύ των δύο σκευασμάτων Advagraf και Prograf.
The relationship between tacrolimus trough levels (C24) and systemic exposure (AUC 0-24) is similar between the two formulations Advagraf and Prograf.
Η σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης του rivaroxaban και της δραστηριότητας του παράγοντα Xa περιγράφηκε καλύτερα από ένα μοντέλο Emax .
The relationship between rivaroxaban concentration and factor Xa activity was best described by an Emax model.
Η σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης του rivaroxaban και της δραστηριότητας του παράγοντα Xa περιγράφηκε καλύτερα από ένα μοντέλο Emax.
The relationship between rivaroxaban concentration and factor-Xa activity was best described by an Emax model.
Η σχέση οφέλους -κινδύνου θα πρέπει να εκτιμάται στον συγκεκριμένο σκύλο, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που παρέχονται στην επισήμανση του προϊόντος.
The benefit-risk assessment in individual dogs should take into account the details in the product literature.
Η σχέση οφέλους /κινδύνου θα πρέπει να εκτιμάται στον συγκεκριμένο σκύλο, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που παρέχονται στην επισήμανση του προϊόντος.
The benefit/risk assessment for the individual dog should take into account the details in the product literature.
Η σχέση οφέλους- κινδύνου περιγράφεται στην ενότητα 6 της παρούσας ευρωπαϊκής δηµόσιας έκθεσης αξιολόγησης (EPAR).
The benefit-risk balance may be found in module 6 of this EPAR.
Η σχέση οφέλους- κινδύνου περιγράφεται στην ενότητα 6 της παρούσας ευρωπαϊκής δημόσιας έκθεσης αξιολόγησης (EPAR).
The benefit-risk balance may be found in module 6 of this EPAR.
Η σχέση οφέλους- κινδύνου περιγράφεται στην ενότητα επιστημονικής συζήτησης της παρούσας ευρωπαϊκής δημόσιας έκθεσης αξιολόγησης (EPAR).
The benefit-risk balance may be found in the scientific discussion module of this EPAR.
Η σχέση οφέλους- κινδύνου περιγράφεται στην επιστημονική συζήτηση της παρούσας EPAR.
The benefit-risk balance may be found in the scientific discussion module of this EPAR.
Η σχέση οφέλους- κινδύνου περιγράφεται στην επιστημονική συζήτηση της παρούσας ευρωπαϊκής δημόσιας έκθεσης αξιολόγησης (EPAR).
The benefit-risk balance may be found in the scientific discussion module of this EPAR.
Η σχέση οφέλους-κινδύνου περιγράφεται στην ενότητα επιστημονικής συζήτησης της παρούσας EPAR.
The benefit- risk balance may be found in the scientific discussion module of this EPAR.
Η σχέση οφέλους-κινδύνου περιγράφεται στην ενότητα επιστημονικής συζήτησης της παρούσας ευρωπαϊκής δημόσιας έκθεσης αξιολόγησης (EPAR).
The benefit/risk balance may be found in the scientific discussion module of this EPAR.
Η σχέση οφέλους/κινδύνου διατίθεται στην ενότητα 6 της παρούσας ευρωπαϊκής δηµόσιας έκθεσης αξιολόγησης (EPAR).
The benefit- risk balance may be found in module 6 of this EPAR.
Η σχέση οφέλους－ κινδύνου διατίθεται στην ενότητα 6 της παρούσας EPAR.
The benefit-risk balance may be found in module 6 of this EPAR.
Η σχέση οφέλους－κινδύνου διατίθεται στην ενότητα 6 της παρούσας EPAR.
The benefit-risk balance may be found in module 6 of this EPAR.
Η σχέση τους με τη χορήγηση του Thyrogen είναι άγνωστη.
The relationship to Thyrogen administration is unknown.
Η σχέση των αποτελεσμάτων αυτών με ανθρώπους μεγαλύτερους από την ηλικία των 6 ετών είναι άγνωστη.
The relevance of these results to humans greater than 6 years of age is unknown.
Η σχέση των αποτελεσμάτων αυτών με ανθρώπους μεγαλύτερων από την ηλικία των 6 ετών είναι άγνωστη.
The relevance of these results to humans greater than 6 years of age is unknown.
Η σχέση φαρμακοκινητικών/φαρμακοδυναμικών ιδιοτήτων (PK/PD) μεταξύ της συγκέντρωσης του rivaroxaban στο πλάσμα και διαφόρων τελικών σημείων PD (αναστολή παράγοντα Xa, PT, aPTT, Heptest) αξιολογήθηκε μετά από τη χορήγηση ενός μεγάλου εύρους δόσεων (5 - 30 mg δύο φορές ημερησίως).
The pharmacokinetic/pharmacodynamic (PK/PD) relationship between rivaroxaban plasma concentration and several PD endpoints (factor Xa inhibition, PT, aPTT, Heptest) has been evaluated after administration of a wide range of doses (5 - 30 mg twice a day).
Η σχέση φαρμακοκινητικών/φαρμακοδυναμικών ιδιοτήτων (PK/PD) μεταξύ της συγκέντρωσης του rivaroxaban στο πλάσμα και διαφόρων τελικών σημείων PD (αναστολή παράγοντα Xa, PT, aPTT, Heptest) αξιολογήθηκε μετά από τη χορήγηση ενός μεγάλου εύρους δόσεων (5 - 30 mg δύο φορές ημερησίως).
The pharmacokinetic/pharmacodynamic (PK/PD) relationship between rivaroxaban plasma concentration and several PD endpoints (factor-Xa inhibition, PT, aPTT, Heptest) has been evaluated after administration of a wide range of doses (5 - 30 mg twice a day).
Η σχέση φαρμακοκινητικών/φαρμακοδυναμικών ιδιοτήτων (PK/PD) μεταξύ της συγκέντρωσης του rivaroxaban στο πλάσμα και διαφόρων τελικών σημείων PD (αναστολή παράγοντα Xa, PT, aPTT, Heptest) αξιολογήθηκε μετά από τη χορήγηση ενός μεγάλου εύρους δόσεων (5 – 30 mg δύο φορές την ημέρα).
The pharmacokinetic/pharmacodynamic (PK/PD) relationship between rivaroxaban plasma concentration and several PD endpoints (factor Xa inhibition, PT, aPTT, Heptest) has been evaluated after administration of a wide range of doses (5 - 30 mg twice a day).
Η σχέση ωφέλειας/κινδύνου διατίθεται στην ενότητα 6 της παρούσας ευρωπαϊκής δηµόσιας έκθεσης αξιολόγησης (EPAR).
The benefit-risk balance may be found in module 6 of this EPAR.
Η σχέση ωφέλειας/κινδύνου διατίθεται στην ενότητα 6 της παρούσας ευρωπαϊκής δηµόσιας έκθεσης αξιολόγησης.
The benefit- risk balance may be found in module 6 of this EPAR.
Η σχετιζόμενη με τη μετφορμίνη γαλακτική οξέωση αυξάνει ανάλογα με το βαθμό διαταραχής της νεφρικής λειτουργίας, και συνεπώς, τα επίπεδα συγκεντρώσεων της κρεατινίνης στον ορό θα πρέπει να προσδιορίζονται τακτικά:
Metformin-related lactic acidosis increases with the degree of impairment of renal function, therefore, serum creatinine concentrations should be determined regularly:
Η σχετιζόμενη με το φάρμακο διάρροια ήταν πιο συχνή σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών ή άνω (28 %) σε σύγκριση με τους ασθενείς ηλικίας μικρότερης των 65 ετών (19 %).
Drug-related diarrhoea was more frequent in patients 65 years of age (28 %) compared to those less than 65 years of age (19 %).
Η σχετιζόμενη με τον όγκο αιμορραγία (βλ. παράγραφο 4.4)
Tumour-associated haemorrhage (see section 4.4)
Η σχετική AUC και Cmax της αλισκιρένης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ήταν 0,8 έως 2 φορές υψηλότερες των επιπέδων σε υγιείς ασθενείς μετά από χορήγηση εφάπαξ δόσης και σε σταθερή κατάσταση.
0.8 to 2 times the levels in healthy subjects following single dose administration and at steady state.
Η σχετική βιοδιαθεσιμότητα της nevirapine όταν χορηγείται ως ένα δισκίο παρατεταμένης αποδέσμευσης Viramune 400mg, σε σχέση με τα δισκία άμεσης αποδέσμευσης Viramune 200mg, ήταν περίπου 75%.
The relative bioavailability of nevirapine when dosed as one 400 mg Viramune prolonged-release tablet, relative to two 200 mg Viramune immediate- release tablets, was approximately 75 %.
Η σχετική βιοδιαθεσιμότητα του τοκοφερσολάν έτεινε να είναι υψηλότερη (Frel 1,01 ± 1,74) με AUC0-t 0,383 ± 0,203μM.h/mg, Cmax τ0,013 ± 0,006, tmax 6,0 ώρες (6,0 – 24,0), και t1/2 29,7 ώρες (16,0 – 59,5).
The relative bioavailability of tocofersolan tended to be higher (Frel of 1.01 ± 1.74) with AUC0-t of 0.383 ± 0.203µM.h/mg, Cmax of 0.013 ± 0.006, tmax of 6.0 h (6.0 – 24.0), and t1/2 of 29.7 h (16.0 – 59.5).
Η σχετική εκλεκτικότητα της βερνακαλάντης για την κολπική έναντι της κοιλιακής ανερεθιστότητας φαίνεται να είναι αποτέλεσμα του αποκλεισμού των ρευμάτων που εκφράζονται στους κόλπους, αλλά όχι στις κοιλίες, καθώς και της μοναδικής ηλεκτροφυσιολογικής κατάστασης των μαρμαρυγικών κόλπων.
The relative selectivity of vernakalant on atrial versus ventricular refractoriness is postulated to result from the block of currents that are expressed in the atria, but not in the ventricles, as well as the unique electrophysiologic condition of the fibrillating atria.
Η σχετική μείωση του ποσοστού υποδεικνύει πόσο μειώθηκε η επίπτωση της ΔΠΝ σε παιδιά ηλικίας ≤5 ετών στην ομάδα του Synflorix (παρακολούθηση για 3 έτη μετά την έναρξη του NIP) έναντι αντίστοιχων ως προς την ηλικία και την εποχή ιστορικών ομάδων που δεν εμβολιάσθηκαν (κάθε μία παρακολουθήθηκε για περιόδους 3 ετών πριν από την εισαγωγή του Synflorix στο NIP).
The relative rate reduction indicates how much the incidence of IPD in children of ≤5 years of age was reduced in the Synflorix cohort (followed for 3 years after NIP introduction) versus age and season matched non-vaccinated historical cohorts (each followed for 3 year periods before introduction of Synflorix into NIP).
Η σχετική συμβολή της προηγούμενης θεραπείας με εικονικό φάρμακο κατά τη διπλά τυφλή φάση καθώς και η συμβολή των λοιπών φαρμάκων που ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια της περιόδου επέκτασης ανοιχτής ετικέτας δεν είναι γνωστή.
The relative contributions of previous placebo treatment in the double-blind phase and of other medications started during the open- label extension period are unknown.
Η σχετική συμβολή των αναστολέων στην απενεργοποίηση της ρετεπλάσης, μειώνεται ως εξής: C1-απενεργοποιητής > α2- αντιπλασμίνη > α2-αντιθρυψίνη.
The relative contribution of the inhibitors to inactivation of reteplase decreases as follows: C1-inactivator > 2- antiplasmin > 2-antitrypsin.
Η σχετικότητα αυτών των μοντέλων με την ανθρώπινη επιληψία, ωστόσο, είναι άγνωστη.
The relevance of these models to human epilepsy, however, is not known.
Η σχετικότητα για τον άνθρωπο πιθανώς είναι χαμηλή αλλά δε μπορεί να αποκλεισθεί εντελώς.
The relevance for humans is likely to be low but cannot be completely excluded.
Η σωλήνωση έκχυσης συνδέεται στη σύνδεση "Y".
The perfusion tubing is connected to the Y-connection.
Η σωληναριακή κάκωση ήταν αναστρέψιμη αλλά, 4 εβδομάδες μετά τη λήξη της θεραπείας, δεν είχε επιτευχθεί πλήρης ανάρρωση σε όλα τα ζώα.
The tubular injury was reversible, but not all animals had yet reached full recovery 4 weeks after the end of treatment.
Η σωματική λειτουργία και η λειτουργικότητα αξιολογήθηκαν ως ξεχωριστό καταληκτικό σημείο στις GO-FORWARD και GO-AFTER χρησιμοποιώντας τον δείκτη λειτουργικότητας (ΔΛ) HAQ.
Physical function and disability were assessed as a separate endpoint in GO-FORWARD and GO-AFTER using the disability index of the HAQ DI.
Η σωματοτροπίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για την επαγωγή της ανάπτυξης σε παιδιά με κλειστές επιφύσεις.
Somatropin must not be used for growth promotion in children with closed epiphyses.
Η σωματοτροπίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται όταν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ύπαρξης όγκου σε εξέλιξη.
Somatropin must not be used when there is any evidence of tumour activity.
Η σωματοτροπίνη διεγείρει το μεταβολισμό των λιπιδίων, αυξάνει τα λιπαρά οξέα πλάσματος και τις χοληστερόλες λιποπρωτεΐνης υψηλής πυκνότητας (HDL), ενώ μειώνει την ολική χοληστερόλη πλάσματος.
Somatropin stimulates lipid metabolism; it increases plasma fatty acids and high-density lipoprotein (HDL)-cholesterols, and decreases total plasma cholesterol.
Η σωματοτροπίνη μπορεί να επηρεάσει την έκκριση ινσουλίνης στο σώμα.
Somatropin may interfere with the body’s use of insulin.
Η σωματροπίνη είναι μία ανθρώπινη αυξητική ορμόνη παρασκευασμένη σε κύτταρα Escherichia coli με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA.
Somatropin is a human growth hormone produced in Escherichia coli cells by recombinant DNA technology.
Η σωματροπίνη μπορεί να επηρεάσει την έκκριση ινσουλίνης στο σώμα.
Somatropin may interfere with the body’s use of insulin.
Η σωρευτική ανασκόπηση της βρογχοσυστολής αναγνώρισε 45 αξιολογήσιμες περιπτώσεις έπειτα από χορήγηση ρεγαδενοσόνης οι οποίες δεν είχαν χαρακτηριστικά αντίδρασης υπερευαισθησίας.
The cumulative review of bronchoconstriction identified 45 evaluable cases following regadenoson administration that did not have features of a hypersensitivity reaction.
Η σωστή εφαρμογή θα ελαχιστοποιήσει την εμφάνιση τέτοιων συμβάντων.
Correct application will minimise the occurrence of such events.
Η σωστή εφαρμογή θα ελαχιστοποιήσει την πιθανότητα να γλείψει το ζώο το σημείο εφαρμογής.
Correct application will minimise licking of the application site.
Η σωστή μέθοδος απελευθέρωση του δισκίου από την κυψέλη είναι:
The correct method of releasing the tablet from the blister is:
Η σωστή ποσότητα της πόσιμης κόνεως Econor πρέπει να προστίθεται στην υπολογισμένη ποσότητα του ημερήσιου σιτηρεσίου για κάθε χοίρο, σε ένα κουβά ή κατάλληλο δοχείο και να αναμιγνύεται επιμελώς.
The correct quantity of Econor oral powder should be added to the estimated quantity of the daily ration for each pig, in a bucket or suitable receptacle and thoroughly mixed.
Η σύγκριση 218 ασθενών με ήπια νεφρική ανεπάρκεια κατά την έναρξη (CrCl 51 έως 80 ml/min) με 297 ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία κατά την έναρξη (CrCl >80 ml/min) που έλαβαν αγωγή με Teysuno σε συνδυασμό με σισπλατίνη στα πλαίσια της μελέτης FLAGS υπέδειξε ότι δεν υπήρξαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην ασφάλεια μεταξύ των ασθενών με ήπια νεφρική ανεπάρκεια και ασθενών με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
Comparison of 218 patients with mild renal impairment at baseline (CrCl 51 to 80 ml/min) to 297 patients with normal renal function at baseline (CrCl >80 ml/min) treated with Teysuno in combination with cisplatin in the FLAGS study indicated that there were no clinically significant differences in safety between patients with mild renal impairment and patients with normal renal function.
Η σύγκριση αυτών των δεδομένων με εκείνα υγιών ενηλίκων εθελοντών είναι περιορισμένης σημασίας και δεν μπορούν να εξαχθούν έγκυρα συμπεράσματα σχετικά με τις ιδιότητες της φαρμακοκινητικής της φινγκολιμόδης σε παιδιά.
The comparison of these data to those in adult healthy volunteers is of limited relevance and no valid conclusions can be drawn regarding the pharmacokinetic properties of fingolimod in children.
Η σύγκριση με τα στοιχεία για την ενδοφλέβια χορήγηση έδειξε βιοδιαθεσιμότητα περίπου 50% στο συνιστώμενο δοσολογικό επίπεδο του 1,0 mg/kg/εβδ. υποδορίως.
Comparison with intravenous data indicated an average bioavailability of about 50% at the recommended dose level of 1.0 mg/kg/wk subcutaneous.
Η σύγκριση μεταξύ των καμπυλών επιβίωσης των δύο σκελών αγωγής χρησιμοποιώντας το τεστ λογαριθμικής κατάταξης (log rank test) έδειξε μια στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των καμπυλών των δύο ομάδων στον πληθυσμό ΙΤΤ (p=0,0014), υποδεικνύοντας μια σημαντική καθυστέρηση στην εξέλιξη σε καρκίνο.
Comparison between the survival curves of the two treatment arms using the log rank test showed a statistically significant difference between the curves of the two groups in the ITT population (p=0.0014) indicating a significant delay in the progression to cancer.‌
Η σύγκριση μεταξύ των καμπυλών επιβίωσης των δύο σκελών αγωγής χρησιμοποιώντας το τεστ λογαριθμικής κατάταξης (log rank test) έδειξε μια στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των καμπυλών των δύο ομάδων στον πληθυσμό ΙΤΤ (p=0,0014), υποδεικνύοντας μια σημαντική καθυστέρηση στην εξέλιξη σε καρκίνο.
Comparison between the survival curves of the two treatment arms using the log rank test showed a statistically significant difference between the curves of the two groups in the ITT population (p=0.0014), indicating a significant delay in the progression to cancer.
Η σύγκριση πριν και μετά το NIP υποδηλώνει σημαντική μείωση της επίπτωσης οποιασδήποτε, επιβεβαιωμένης με καλλιέργεια ΔΠΝ, της ΔΠΝ από οποιοδήποτε ορότυπο του εμβολίου και της ΔΠΝ από τον ορότυπο 19A.
Before and after NIP comparison suggests a significant decrease in the incidence of any culture confirmed IPD, any vaccine serotype IPD and IPD due to serotype 19A.
Η σύγκριση της έκθεσης σε όλα τα είδη δείχνει ότι η έκθεση που δεν προκάλεσε ανεπιθύμητες ενέργειες στις εξάμηνες και εννιάμηνες μελέτες τοξικότητας σε επίμυες και σκύλους, αντίστοιχα, ήταν παρόμοια με ή υπερέβαινε ελάχιστα την έκθεση στους ανθρώπους μετά από χορήγηση πολλαπλών δόσεων 500 mg.
The exposure camparison across species indicates that exposures that did not elicit adverse effects in the 6- and 9-month toxicity studies in rats and dogs, respectively, were similar to or slightly exceeding the exposure in humans after multiple dosing of 500 mg.
Η σύγκριση της ασφάλειας σε 71 ασθενείς ≥70 ετών (ηλικιωμένοι) και 450 ασθενείς <70 ετών που έλαβαν θεραπεία με Teysuno σε συνδυασμό με σισπλατίνη στη μελέτη FLAGS κατέδειξε ότι η συχνότητα εμφάνισης όλων των ανεπιθύμητων αντιδράσεων Βαθμού 3 ή υψηλότερου (62% έναντι 52%) , όλων των σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων (30% έναντι 19%), και το ποσοστό των πρόωρων διακοπών λόγω ανεπιθύμητων αντιδράσεων τόσο στο Teysuno όσο και στην σισπλατίνη (21% έναντι 12%) φάνηκαν να είναι υψηλότερα σε ασθενείς ≥70 ετών.
Comparison of safety between 71 patients ≥70 years old (elderly) and 450 patients <70 years old treated with Teysuno in combination with cisplatin in the FLAGS study demonstrated that the incidence of all Grade 3 or higher adverse reactions (62% vs 52%), all serious adverse reactions (30% vs 19%), and the rate of premature withdrawal due to adverse reactions from both Teysuno and cisplatin (21% vs 12%) appeared to be higher among patients ≥70 years old.
Η σύγκριση του Dexdor με τα φάρμακα σύγκρισης ως προς τη διατήρηση της καταστολής ήταν ικανοποιητική.
Dexdor compared well with the comparator medicines in maintaining sedation.
Η σύγκριση του XELOX με bevacizumab έναντι του FOLFOX-4 με bevacizumab ήταν μια προκαθορισμένη διερευνητική ανάλυση.
A comparison of XELOX plus bevacizumab versus FOLFOX-4 plus bevacizumab was a pre- specified exploratory analysis.
Η σύγκριση των ΦΚ αποτελεσμάτων από δύο μελέτες Φάσης II (BO15935 και M77004) και μία μελέτη Φάσης III (H0648g) όπου οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία ταυτόχρονα με Herceptin και πακλιταξέλη και δύο μελέτες Φάσης II όπου το Herceptin χορηγήθηκε ως μονοθεραπεία (W016229 και MO16982), σε γυναίκες με HER2-θετικό ΜΚΜ δείχνει ότι οι ατομικές και μέσες ελάχιστες συγκεντρώσεις της τραστουζουμάμπηςστον ορό ποίκιλαν μεταξύ και κατά τη διάρκεια των μελετών, αλλά δεν υπήρξε σαφής επίδραση της ταυτόχρονης χορήγησης πακλιταξέλης στη φαρμακοκινητική της τραστουζουμάμπης.
Comparison of PK results from two Phase II studies (BO15935 and M77004) and one Phase III study (H0648g) in which patients were treated concomitantly with Herceptin and paclitaxel and two Phase II studies in which Herceptin was administered as monotherapy (W016229 and MO16982), in women with HER2-positive MBC indicates that individual and mean trastuzumab trough serum concentrations varied within and across studies but there was no clear effect of the concomitant administration of paclitaxel on the pharmacokinetics of trastuzumab.
Η σύγκριση των απεικονίσεων που ελήφθησαν με το Rapiscan με εκείνες που ελήφθησαν με την αδενοσίνη πραγματοποιήθηκε ως εξής.
Comparison of the images obtained with Rapiscan to those obtained with adenosine was performed as follows.
Η σύγκριση των συγκεντρώσεων του methoxy polyethylene glycol-epoetin beta στον ορό υπολογισµένες πριν και µετά την διύλιση σε 41 ασθενείς µε χρόνια νόσο των νεφρών έδειξε ότι η διύλιση δεν έχει καµία επίδραση στην φαρµακοκινητική αυτού του φαρµακευτικού προϊόντος.
A comparison of serum concentrations of methoxy polyethylene glycol-epoetin beta measured before and after haemodialysis in 41 CKD patients showed that haemodialysis has no effect on the pharmacokinetics of this medicinal product.
Η σύγκριση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων δεν υποδηλώνει κάποια αλλαγή στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες στη διάρκεια των 5 ημερών της χορήγησης του φαρμάκου.
Comparison of pharmacokinetic parameters did not suggest any change in pharmacokinetics over the 5 days of dosing.
Η σύγχρονη χορήγηση 200 mg celecoxib ως εφάπαξ δόση και 200 mg φλουκοναζόλης άπαξ ημερησίως, που αποτελεί έναν ισχυρό αναστολέα του CYP2C9, είχε ως αποτέλεσμα μία μέση ποσοστιαία αύξηση της Cmax και της AUC της celecoxib ίση με 60% και 130% αντίστοιχα (δεν έχουν διεξαχθεί παρόμοιες μελέτες με αμιοδαρόνη ή άλλους γνωστούς αναστολείς CYP2C9).
Concomitant use of 200 mg single dose of celecoxib and 200 mg once daily of fluconazole, a potent CYP2C9 inhibitor, resulted in a mean increase in celecoxib Cmax of 60% and in AUC of 130% (analogous studies have not been performed with amiodarone or other known CYP2C9 inhibitors).
Η σύγχρονη χορήγηση αναστολέων της P-γλυκοπρωτεΐνης, π.χ. κυκλοσπορίνης και βεραπαµίλης, µπορεί να οδηγήσει σε µεταβολή της κατανοµής και/ή της αποβολής της erlotinib.
Concomitant administration of inhibitors of Pgp, e.g. cyclosporine and verapamil, may lead to altered distribution and/or altered elimination of erlotinib.
Η σύγχρονη χορήγηση εμβολίου κατά του κίτρινου πυρετού αντενδείκνυται εξαιτίας του κινδύνου θανατηφόρας νόσου σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.3)
Concomitant administration of yellow fever vaccine is contraindicated, due to the risk of fatal disease in immunocompromised patients (see section 4.3).
Η σύγχρονη χορήγηση προβενεσίδης, ενός ισχυρού αναστολέα της ανιονικής οδού της νεφρικής σωληναριακής έκκρισης, έχει σαν αποτέλεσμα μια περίπου διπλάσια αύξηση στην έκθεση στο δραστικό μεταβολίτη του oseltamivir.
Co-administration of probenecid, a potent inhibitor of the anionic pathway of renal tubular secretion, results in an approximate 2-fold increase in exposure to the active metabolite of oseltamivir.