natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε αρσενικούς σκύλους με 10-πλάσια της ανώτερης συνιστώμενης θεραπευτικής δόσης, παρατηρήθηκε μία διάχυτη ατροφία των σπερματικών σωληναρίων των όρχεων και αντίστοιχα μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων .
In male dogs administered 10 times the upper recommended therapeutic dose, diffuse atrophy of seminiferous tubules in the testes and associated decreased sperm counts were seen.
Σε αρχικές μελέτες σε υγιείς εθελοντές, η χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης ποσακοναζόλης, εγχεόμενης σε χρονικό διάστημα 30 λεπτών μέσω περιφερικού φλεβικού καθετήρα, σχετίστηκε με 12 % επίπτωση αντιδράσεων της θέσης έγχυσης (4 % επίπτωση θρομβοφλεβίτιδας).
In initial studies of healthy volunteers, administration of a single dose of posaconazole infused over 30 minutes via a peripheral venous catheter was associated with a 12 % incidence of infusion site reactions (4 % incidence of thrombophlebitis).
Σε ασθενείς (n = 39) με υποτροπή εντός 180 ημερών μετά την ακτινοχημειοθεραπεία με σισπλατίνη, η διάμεση επιβίωση στο σκέλος τοποτεκάνη συν σισπλατίνη ήταν 4,6 μήνες (95 % C.I.: 2,6, 6,1) έναντι 4,5 μηνών (95 % C.I.: 2,9, 9,6) για το σκέλος της σισπλατίνης, με σχετικό κίνδυνο 1,15 (0,59, 2,23).
In patients (n=39) with recurrence within 180 days after chemoradiotherapy with cisplatin, the median survival in the topotecan plus cisplatin arm was 4.6 months (95% C.I.: 2.6, 6.1) versus 4.5 months (95% C.I.: 2.9, 9.6) for the cisplatin arm with an hazard ratio of 1.15 (0.59, 2.23).
Σε ασθενείς (n = 39) με υποτροπή εντός 180 ημερών μετά την χημειοραδιοθεραπεία με σισπλατίνη, η διάμεση επιβίωση στο σκέλος τοποτεκάνη συν σισπλατίνη ήταν 4.6 μήνες (95% C.I.: 2.6, 6.1) έναντι
In patients (n = 39) with recurrence within 180 days after chemoradiotherapy with cisplatin, the median survival in the topotecan plus cisplatin arm was 4.6 months (95 % C.I.: 2.6, 6.1) versus
Σε ασθενείς (n = 39) με υποτροπή εντός 180 ημερών μετά την χημειοραδιοθεραπεία με σισπλατίνη, η μέση επιβίωση στο σκέλος τοποτεκάνη συν σισπλατίνη ήταν 4.6 μήνες (95 % C.I.: 2.6, 6.1) έναντι
In patients (n = 39) with recurrence within 180 days after chemoradiotherapy with cisplatin, the median survival in the topotecan plus cisplatin arm was 4.6 months (95 % C.I.: 2.6, 6.1) versus
Σε ασθενείς (n=20) από κλινικές μελέτες με αυξήσεις της ALT σε τιμές μεγαλύτερες από 5 φορές του ULN η αγωγή διεκόπη και τα επίπεδα επανήλθαν σε χαμηλότερα από 2 φορές του ULN μέσα σε 2 έως 4 μήνες στις περισσότερες περιπτώσεις (βλ. παράγραφο 4.4).
In patients (n=20) from clinical studies with increases in ALT to more than 5 times the ULN, treatment was discontinued and the levels returned to less than 2 times the ULN within 2 to 4 months in most cases (see section 4.4)
Σε ασθενείς (n=20) από κλινικές μελέτες με αυξήσεις της ALT σε τιμές μεγαλύτερες από 5 φορές του ULN η αγωγή διεκόπη και τα επίπεδα επανήλθαν σε χαμηλότερα από 2 φορές του ULN μέσα σε 2 έως 4 μήνες στις περισσότερες περιπτώσεις (βλ. παράγραφο 4.4).
In patients (n=20) from clinical studies with increases in ALT to more than 5 times the ULN, treatment was discontinued and the levels returned to less than 2 times the ULN within 2 to 4 months in most cases (see section 4.4).
Σε ασθενείς (n=39) με υποτροπή εντός 180 ημερών μετά την χημειοραδιοθεραπεία με σισπλατίνη, η μέση επιβίωση στο σκέλος τοποτεκάνη συν σισπλατίνη ήταν 4.6 μήνες (95 % C.I.: 2.6, 6.1) έναντι 4.5 μηνών (95 % C.I.: 2.9, 9.6) για το σκέλος της σισπλατίνης, με λόγο κινδύνου 1.15 (0.59, 2.23).
In patients (n=39) with recurrence within 180 days after chemoradiotherapy with cisplatin, the median survival in the topotecan plus cisplatin arm was 4.6 months (95 % C.I.: 2.6, 6.1) versus 4.5 months (95 %C.I.: 2.9, 9.6) for the cisplatin arm with an hazard ratio of 1.15 (0.59, 2.23).
Σε ασθενείς µε µέτρια νεφρική δυσλειτουργία (40 mL/min  CrCl  60 mL/min), η συνιστώµενη δόση είναι 280 mg/m² µία φορά κάθε 3 εβδοµάδες.
In patients with moderate renal impairment (40 mL/min  CrCl  60 mL/min), the recommended dose is 280 mg/m² given once every 3 weeks.
Σε ασθενείς µε διάφορους βαθµούς νεφρικής δυσλειτουργίας, η νεφρική κάθαρση του ιβανδρονικού οξέος σχετίζεται γραµµικώς µε την κάθαρση κρεατινίνης (CLcr).
Renal clearance of ibandronic acid in patients with various degrees of renal impairment is linearly related to creatinine clearance (CLcr).
Σε ασθενείς µε διάφορους βαθµούς νεφρικής δυσλειτουργίας, η νεφρική κάθαρση του ιβανδρονικού οξέος σχετίζεται γραµµικώς µε την κάθαρση κρεατινίνης.
Renal clearance of ibandronic acid in patients with various degrees of renal impairment is linearly related to creatinine clearance.
Σε ασθενείς µε διαβήτη τύπου 2, η ινσουλινοτρόπος ανταπόκριση µετά από ένα γεύµα εµφανίζεται µέσα στα πρώτα 15 λεπτά µετά µιάς από του στόµατος δόσης της νατεγλινίδης.
In type 2 diabetic patients, the insulinotropic response to a meal occurs within the first 15 minutes following an oral dose of nateglinide.
Σε ασθενείς µε επιβραδυµένη λειτουργία νεφρικού µοσχεύµατος υπάρχει περίπτωση να παρουσιαστεί παροδική αύξηση του ελεύθερου κλάσµατος και της συγκέντρωσης του MPA στο πλάσµα.
There may be a transient increase in the free fraction and concentration of plasma MPA in patients with delayed renal graft function.
Σε ασθενείς µε επιβραδυµένη λειτουργία του νεφρικού µοσχεύµατος µετά τη µεταµόσχευση, η µέση τιµή της AUC (0-12 ώρες) του MPA ήταν συγκρίσιµη µε αυτή που παρατηρήθηκε σε ασθενείς µετά τη µεταµόσχευση χωρίς επιβραδυµένη λειτουργία µοσχεύµατος.
In patients with delayed renal graft function post-transplant, mean MPA AUC (0–12h) was comparable to that seen in post-transplant patients without delayed graft function.
Σε ασθενείς µε επιβραδυµένη λειτουργία του νεφρικού µοσχεύµατος µετά τη µεταµόσχευση, η µέση τιµή της AUC(0-12 ώρες) του MPA ήταν συγκρίσιµη µε αυτή που παρατηρήθηκε σε ασθενείς µετά τη µεταµόσχευση χωρίς επιβραδυµένη λειτουργία µοσχεύµατος.
In patients with delayed renal graft function post-transplant, mean MPA AUC (0–12h) was comparable to that seen in post-transplant patients without delayed graft function.
Σε ασθενείς µε επιφάνεια σώµατος µεγαλύτερη του 1,5 m2 µπορούν να συνταγογραφούνται τα καψάκια CellCept σε δόση 1 g δύο φορές την ηµέρα (2 g ηµερήσια δόση).
Patients with a body surface area greater than 1.5 m2 may be prescribed CellCept capsules at a dose of 1 g twice daily (2 g daily dose).
Σε ασθενείς µε επιφάνεια σώµατος µεταξύ 1,25 έως 1,5 m2 µπορούν να συνταγογραφούνται τα καψάκια CellCept σε δόση 750 mg δύο φορές την ηµέρα (1,5 g ηµερήσια δόση).
Patients with a body surface area of 1.25 to 1.5 m2 may be prescribed CellCept capsules at a dose of 750 mg twice daily (1.5 g daily dose).
Σε ασθενείς µε νεφρική δυσλειτουργία που λαµβάνουν ταυτόχρονα CellCept και γκανσικλοβίρη ή προφάρµακά της, π.χ. βαλγκανσικλοβίρη, οι συστάσεις για τη δόση της γκανσικλοβίρης θα πρέπει να τηρούνται και οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.
In patients with renal impairment in whom CellCept and ganciclovir or its prodrugs, e.g. valganciclovir, are co-administered, the dose recommendations for ganciclovir should be observed and patients should be monitored carefully.
Σε ασθενείς µε νόσο του Crohn, αντισώµατα adalimumab ανιχνεύτηκαν σε 7/269 ασθενείς (2,6%) στους οποίους χορηγήθηκε adalimumab.
In patients with Crohn’s disease, adalimumab antibodies were identified in 7/269 subjects (2.6%) treated with adalimumab.
Σε ασθενείς µε νόσο του Crohn, η δόση εφόδου 80 mg Trudexa την εβδοµάδα 0 και ακολούθως 40 mg Trudexa την εβδοµάδα 2 επιτυγχάνει συγκεντρώσεις adalimumab στον ορό περίπου 5,5 µg/ml κατά τη διάρκεια της αρχικής περιόδου.
In patients with Crohn’s disease, the loading dose of 80 mg Trudexa on week 0 followed by 40 mg Trudexa on week 2 achieves serum adalimumab trough concentrations of approximately 5.5 g/ml during the induction period.
Σε ασθενείς µε νόσο του Crohn, τα αντισώµατα adalimumab ανιχνεύτηκαν σε 7/269 ασθενείς (2,6%) στους οποίους χορηγήθηκε adalimumab.
In patients with Crohn’s disease, adalimumab antibodies were identified in 7/269 subjects (2.6%) treated with adalimumab.
Σε ασθενείς µε πρώιµη ρευµατοειδή αρθρίτιδα (διάρκεια ασθένειας λιγότερο από 3 έτη) (Μελέτη V), oι αυξήσεις της ALT ήταν πιο συνήθεις στη συνδυασµένη θεραπεία (Trudexa /methotrexate) συγκρινόµενες µε τη µονοθεραπεία µεθοτρεξάτης ή τη µονοθεραπεία Trudexa.
In patients with early rheumatoid arthritis (disease duration of less than 3 years) (Study V), elevations of ALT were more common in the combination arm (Trudexa /methotrexate) compared to the methotrexate monotherapy arm or the Trudexa monotherapy arm.
Σε ασθενείς µε σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (20 mL/min  CrCl  40 mL/min), η συνιστώµενη δόση είναι 250 mg/m² κάθε 3 εβδοµάδες (βλ. παράγραφο 5.2).
In patients with severe renal impairment (20 mL/min  CrCl  40 mL/min) the recommended dose is 250 mg/m² every 3 weeks (see section 5.2).
Σε ασθενείς µε σοβαρή χρόνια νεφρική δυσλειτουργία (ρυθµός σπειραµατικής διήθησης
In renal transplant patients with severe chronic renal impairment (glomerular filtration rate
Σε ασθενείς µε συµπαγείς όγκους και µε µέτρια ηπατική δυσλειτουργία (κλίµακα Child Pugh 7-9), ο γεωµετρικός µέσος της erlotinib AUC0-t και Cmax ήταν 27000 ng•h/mL και 805 ng/mL, αντίστοιχα, συγκριτικά µε 29300 ng•h/mL και 1090 ng/mL σε ασθενείς µε επαρκή ηπατική λειτουργία, συµπεριλαµβανοµένων των ασθενών µε πρωτοπαθή καρκίνο ήπατος ή ηπατικές µεταστάσεις.
In patients with solid tumours and with moderately impaired hepatic function (Child-Pugh score 7-9), geometric mean erlotinib AUC0-t and Cmax was 27000 ng•h/mL and 805 ng/mL, respectively, as compared to 29300 ng•h/mL and 1090 ng/mL in patients with adequate hepatic function including patients with primary liver cancer or hepatic metastases.
Σε ασθενείς µε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, η συγκέντρωση συντήρησης αιµοσφαιρίνης δεν πρέπει να υπερβαίνει το άνω όριο της στοχευόµενης συγκέντρωσης αιµοσφαιρίνης που συνιστάται στην ενότητα 4.2.
In patients with chronic renal failure, maintenance haemoglobin concentration should not exceed the upper limit of the target haemoglobin concentration recommended in Section 4.2.
Σε ασθενείς ανθεκτικές στη θεραπεία ή με υποτροπή της νόσου εντός 3 μηνών από τη θεραπεία με σισπλατίνη (n = 186), το ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 10 %.
In patients refractory to, or relapsing within 3 months after cisplatin therapy (n = 186), the response rate was 10 %.
Σε ασθενείς ανθεκτικές στη θεραπεία ή με υποτροπή της νόσου εντός 3 μηνών από τη θεραπεία με σισπλατίνη (n = 186), το ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 10 %.
In patients refractory to, or relapsing within 3 months after cisplatin therapy (n = 186), the response rate was 10%.
Σε ασθενείς από την ηλικία των 2 ετών με πολυαρθρίτιδα ή επεκταθείσα ολιγοαρθρίτιδα ή σε ασθενείς από την ηλικία των 12 ετών με αρθρίτιδα σχετιζόμενη με ενθεσίτιδα ή ψωριασική αρθρίτιδα, η συνηθισμένη δόση είναι 0,4 mg Enbrel ανά kg βάρους σώματος (έως το μέγιστο των 25 mg), χορηγούμενα δύο φορές εβδομαδιαίως ή 0,8 mg Enbrel ανά kg βάρους σώματος (έως το μέγιστο των 50 mg ανά δόση), χορηγούμενα μία φορά εβδομαδιαίως.
For polyarthritis or extended oligoarthritis in patients from the age of 2 years, or enthesitis-related arthritis or psoriatic arthritis in patients from the age of 12 years, the usual dose is 0.4 mg of Enbrel per kg bodyweight (up to a maximum of 25 mg) given twice weekly, or 0.8 mg of Enbrel per kg bodyweight (up to a maximum of 50 mg) given once weekly.
Σε ασθενείς για τους οποίους η δόση διαμορφώθηκε από κάθε δεύτερη εβδομάδα σε εβδομαδιαίο σχήμα, η μέση (± SD) συγκέντρωση adalimumab στον ορό κατά την Εβδομάδα 52 ήταν 15,3 ± 11,4 g/mL (40/20 mg, εβδομαδιαία) και 6,7 ± 3,5 g/mL (20/10 mg, εβδομαδιαία).
For patients who dose escalated from eow to weekly regimen, the mean (±SD) serum concentrations of adalimumab at Week 52 were 15.3 ± 11.4 μg/ml (40/20 mg, weekly) and 6.7 ± 3.5 μg/ml (20/10 mg, weekly).
Σε ασθενείς για τους οποίους η δόση διαμορφώθηκε από κάθε δεύτερη εβδομάδα σε εβδομαδιαίο σχήμα, η μέση (± SD) συγκέντρωση adalimumab στον ορό κατά την Εβδομάδα 52 ήταν 15,3 ± 11,4 g/mL (40/20 mg, εβδομαδιαία) και 6,7 ± 3,5 g/mL (20/10 mg, εβδομαδιαία).
For patients who dose escalated from eow to weekly regimen, the mean (±SD) serum concentrations of adalimumab at Week 52 were 15.3±11.4 μg/mL (40/20 mg, weekly) and 6.7±3.5 μg/mL (20/10 mg, weekly).
Σε ασθενείς η πραμιπεξόλη ανακουφίζει τα σημεία και τα συμπτώματα της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson.
In patients pramipexole alleviates signs and symptoms of idiopathic Parkinson’s disease.
Σε ασθενείς η πραμιπεξόλη ανακουφίζει τις διαταραχές και τα συμπτώματα της ιδιοπαθούς νόσου του Parkinson.
In patients pramipexole alleviates signs and symptoms of idiopathic Parkinson’s disease.
Σε ασθενείς ηλικίας 12 μηνών μέχρι 17 ετών, η δόση υπολογίζεται με βάση το ύψος και το βάρος του παιδιού.
In patients between 12 months and 17 years of age, the dose is calculated using the child’s height and weight.
Σε ασθενείς ηλικίας 12-18 ετών το δοσολογικό σχήμα της θεραπείας θα είναι:
In patients of 12 to 18 years old, the treatment regimen will be:
Σε ασθενείς ηλικίας 12-18 ετών: Αµυγδαλίτιδα/φαρυγγίτιδα, που προκαλείται από βήτα Streptococcus της οµάδας Α, ως εναλλακτικό όταν δεν είναι κατάλληλα τα αντιβιοτικά της β- λακτάµης.
In patients of 12 to 18 years old: Tonsillitis/pharyngitis caused by Group A beta streptococci, as an alternative when beta lactam antibiotics are not appropriate
Σε ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω, ανάλογα με την ένδειξη, το δοσολογικό σχήμα της θεραπείας θα είναι:
In patients of 18 years and older, according to the indication, the treatment regimen will be:
Σε ασθενείς ηλικίας 18 ετών και άνω:
In patients of 18 years and older:
Σε ασθενείς ηλικίας 65 χρονών ή μεγαλύτερους, η διάμεση συνολική επιβίωση ήταν 8,6 μήνες (95% CI 6,4, 11,5) με ένα σχετικό κίνδυνο 1,15 (95% CI 0,78, 1,68) σε σύγκριση με εκείνους που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με IFN-α.
In patients 65 or older, median overall survival was 8.6 months (95% CI 6.4, 11.5) with a hazard ratio of 1.15 (95% CI 0.78, 1.68) compared with those treated with IFN-α.
Σε ασθενείς ηλικίας άνω των 75 ετών που υποβλήθηκαν σε ορθοπαιδική χειρουργική επέµβαση, η τιµή της κάθαρσης κρεατινίνης είναι 1,2 έως 1,4 φορές µικρότερη σε σχέση µε ασθενείς ηλικίας κάτω των 65 ετών.
In patients >75 years undergoing orthopaedic surgery, the estimated plasma clearance was 1.2 to 1.4 times lower than in patients <65 years.
Σε ασθενείς ηλικίας άνω των 75 ετών, που υποβλήθηκαν σε ορθοπεδική χειρουργική επέμβαση, η τιμή της κάθαρσης κρεατινίνης είναι 1,2 έως 1,4 φορές μικρότερη σε σχέση με ασθενείς ηλικίας κάτω των 65 ετών.
In patients >75 years undergoing orthopaedic surgery, the estimated plasma clearance was 1.2 to 1.4 times lower than in patients <65 years.
Σε ασθενείς ηλικίας από 3 μηνών έως 1 έτους (n=2), η τιμή AUC ήταν 5.914 ng·h/mL (CV: 85%) και σε ασθενείς από 1 έτους έως 2 ετών (n=7), η AUC ήταν 3.507 ng·h/mL (CV: 70%).
In patients between 3 months and 1 year (n=2), AUC was 5,914 ng·h/mL (CV: 85%) and in patients between 1 and 2 years (n=7), AUC was 3,507 ng·h/mL (CV: 70%).
Σε ασθενείς ηλικίας μεταξύ 15 και 17 ετών, η δόση έναρξης είναι 2 mg την ημέρα, η οποία αυξάνεται σταδιακά στη συνιστώμενη δόση των 10 mg μία φορά την ημέρα.
In patients aged between 15 and 17 years, the starting dose is 2 mg a day, which is gradually increased to the recommended dose of 10 mg once a day.
Σε ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών, το fondaparinux θα πρέπει να χορηγείται µε προσοχή, καθώς η νεφρική λειτουργία ελαττώνεται µε την ηλικία (βλέπε παράγραφο 4.4).
In patients 75 years, fondaparinux should be used with care, as renal function decreases with age (see section 4.4).
Σε ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών, το fondaparinux θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή, καθώς η νεφρική λειτουργία ελαττώνεται με την ηλικία (βλέπε παράγραφο 4.4).
In patients 75 years, fondaparinux should be used with care, as renal function decreases with age (see section 4.4).
Σε ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών, το Αrixtra θα πρέπει να χορηγείται µε προσοχή, καθώς η νεφρική λειτουργία ελαττώνεται µε την ηλικία (βλέπε παράγραφο 4.4).
In patients 75 years, fondaparinux should be used with care, as renal function decreases with age (see section 4.4).
Σε ασθενείς ηλικίας ≥ 75 ετών, το Αrixtra θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή, καθώς η νεφρική λειτουργία ελαττώνεται με την ηλικία (βλέπε παράγραφο 4.4).
In patients 75 years, fondaparinux should be used with care, as renal function decreases with age (see section 4.4).
Σε ασθενείς ηπατικού μοσχεύματος που ξεκίνησαν με μυκοφαινολάτη μοφετίλ και τακρόλιμους, η AUC και η Cmax του MPA, του ενεργού μεταβολίτη της μυκοφαινολάτης μοφετίλ , δεν επηρεάστηκαν σημαντικά από τη συγχορήγηση με τακρόλιμους.
In hepatic transplant patients initiated on mycophenolate mofetil and tacrolimus, the AUC and Cmax of MPA, the active metabolite of mycophenolate mofetil, were not significantly affected by co- administration with tacrolimus.
Σε ασθενείς ηπατικού μοσχεύματος που ξεκίνησαν με μυκοφαινολάτη μοφετίλ και τακρόλιμους, η AUC και η Cmax του MPA, του ενεργού μεταβολίτη της μυκοφαινολάτης μοφετίλ, δεν επηρεάστηκαν σημαντικά από τη συγχορήγηση με τακρόλιμους.
In hepatic transplant patients initiated on mycophenolate mofetil and tacrolimus, the AUC and Cmax of MPA, the active metabolite of mycophenolate mofetil, were not significantly affected by co- administration with tacrolimus.
Σε ασθενείς με aHUS, η μη ελεγχόμενη ενεργοποίηση του τερματικού συμπληρώματος και η επακόλουθη προκαλούμενη από το συμπλήρωμα θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια παρεμποδίζονται με τη θεραπεία με Soliris.
In aHUS patients, uncontrolled terminal complement activation and the resulting complement- mediated thrombotic microangiopathy are blocked with Soliris treatment.
Σε ασθενείς με CAPS, η πιο συχνή και σταθερά αναφερόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια που σχετίστηκε με τη θεραπεία ήταν η αντίδραση θέσης ένεσης (ISR).
In patients with CAPS, the most common and consistently reported adverse event associated with treatment was injection-site reaction (ISR).
Σε ασθενείς με CAPS, το σώμα παράγει υπερβολικές ποσότητες μιας ουσίας που ονομάζεται ιντερλευκίνη-1βήτα (IL-1β).
In patients with CAPS, the body produces excessive amounts of IL-1 beta.
Σε ασθενείς με CLcr  20 ml/min δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης, βλ. παράγραφο 4.4 και 5.2.
Patients with CLcr  20 ml/min do not require a dose adjustment, see section 5.2.
Σε ασθενείς με CLcr  20 ml/min δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης, βλ. παράγραφο 5.2. Σε παιδιατρικούς ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συνιστάται οι ασθενείς, μετά από κάθε συνεδρία αιμοκάθαρσης, να λαμβάνουν μια πρόσθετη δόση πόσιμου εναιωρήματος ή δισκίων άμεσης αποδέσμευσης Viramune που αντιπροσωπεύει το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης πόσιμου εναιωρήματος ή δισκίων άμεσης αποδέσμευσης Viramune η οποία θα βοηθούσε να αντισταθμίσει τις επιδράσεις της αιμοκάθαρσης στην κάθαρση της nevirapine.
Patients with CLcr  20 ml/min do not require a dose adjustment, see section 5.2. In paediatric patients with renal dysfunction who are undergoing dialysis it is recommended that following each dialysis treatment patients receive an additional dose of Viramune oral suspension or immediate-release tablets representing 50 % of the recommended daily dose of Viramune oral suspension or immediate-release tablets which would help offset the effects of dialysis on nevirapine clearance.
Σε ασθενείς με CLcr  20 ml/min δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης, βλ. παράγραφο 5.2. Σε παιδιατρικούς ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συνιστάται οι ασθενείς, μετά από κάθε συνεδρία αιμοκάθαρσης, να λαμβάνουν μια πρόσθετη δόση πόσιμου εναιωρήματος ή δισκίων άμεσης αποδέσμευσης Viramune, που αντιστοιχεί στο 50% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης πόσιμου εναιωρήματος ή δισκίων άμεσης αποδέσμευσης Viramune η οποία θα βοηθούσε να αντισταθμίσει τις επιδράσεις της αιμοκάθαρσης στην κάθαρση της nevirapine.
Patients with CLcr  20 ml/min do not require a dose adjustment, see section 5.2. In paediatric patients with renal dysfunction who are undergoing dialysis it is recommended that following each dialysis treatment patients receive an additional dose of Viramune oral suspension or immediate-release tablets representing 50% of the recommended daily dose of Viramune oral suspension or immediate-release tablets which would help offset the effects of dialysis on nevirapine clearance.
Σε ασθενείς με CLcr  20 ml/min δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης, βλ. παράγραφο 5.2. Σε παιδιατρικούς ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συνιστάται οι ασθενείς, μετά από κάθε συνεδρία αιμοκάθαρσης, να λαμβάνουν μια πρόσθετη δόση πόσιμου εναιωρήματος ή δισκίων άμεσης αποδέσμευσης Viramune, που αντιστοιχεί στο 50% της συνιστώμενης ημερήσιας δόσης πόσιμου εναιωρήματος ή δισκίων άμεσης αποδέσμευσης Viramune, η οποία θα βοηθούσε να αντισταθμίσει τις επιδράσεις της αιμοκάθαρσης στην κάθαρση της nevirapine.
Patients with CLcr  20 ml/min do not require a dose adjustment, see section 5.2. In paediatric patients with renal dysfunction who are undergoing dialysis it is recommended that following each dialysis treatment patients receive an additional dose of Viramune oral suspension or immediate-release tablets representing 50 % of the recommended daily dose of Viramune oral suspension or immediate-release tablets which would help offset the effects of dialysis on nevirapine clearance.
Σε ασθενείς με de novo μεταμόσχευση νεφρού και ήπατος, το AUC0-24 της tacrolimus για το Advagraf κατά την ημέρα 1 ήταν 30% και 50% χαμηλότερο, αντιστοίχως, συγκρινόμενο με εκείνο για τα καψάκια άμεσης αποδέσμευσης (Prograf) σε ισοδύναμες δόσεις.
In de novo kidney and liver transplant patients AUC0-24 of tacrolimus for Advagraf on Day 1 was 30% and 50% lower respectively, when compared with that for the immediate release capsules (Prograf at equivalent doses.
Σε ασθενείς με ESRD, το Sebivo πρέπει να χορηγείται μετά την αιμοδιύλιση (βλ. παράγραφο 5.2).
For patients with ESRD, Sebivo should be administered after haemodialysis (see section 5.2).
Σε ασθενείς με GIST (μελέτη Β2222), παρατηρήθηκαν στο 6,8% αυξήσεις ALT (αλανινική αμινοτρανσφεράση) βαθμού 3 ή 4 και στο 4,8% αυξήσεις AST (ασπαρτική αμινοτρανσφεράση) βαθμού 3 ή 4.
In GIST patients (study B2222), 6.8% of grade3 or 4 ALT (alanine aminotransferase) elevations and 4.8% of grade3 or 4 AST (aspartate aminotransferase) elevations were observed.
Σε ασθενείς με GIST η έκθεση σε σταθερή κατάσταση ήταν 1,5 φορές υψηλότερη απ’αυτήν που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με ΧΜΛ, για την ίδια δοσολογία (400 mg ημερησίως).
In patients with GIST steady-state exposure was 1.5-fold higher than that observed for CML patients for the same dosage (400 mg daily).
Σε ασθενείς με HCV RNA μεταξύ 100 IU/ml και 1.000 IU/ml την εβδομάδα 12, 2/8 (25%) πέτυχαν SVR.
In patients with HCV RNA between 100 IU/ml and 1,000 IU/ml at week 12, 2/8 (25%) achieved an SVR.
Σε ασθενείς με HIV-1 λοίμωξη και νεφρικούς παράγοντες κινδύνου, η συγχορήγηση του tenofovir disoproxil fumarate με έναν ενισχυμένο αναστολέα πρωτεάσης θα πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά.
In HIV-1 infected patients with renal risk factors, the co-administration of tenofovir disoproxil fumarate with a boosted protease inhibitor should be carefully evaluated.
Σε ασθενείς με HIV-λοίμωξη, έχουν αναφερθεί περιστατικά παγκρεατίτιδας και περιφερικής νεφροπάθειας (ή παραισθησίας).
In patients with HIV infection, cases of pancreatitis and peripheral neuropathy (or paresthesia) have been reported.
Σε ασθενείς με pNET αναφέρθηκε υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης συμβαμάτων υπογλυκαιμίας σε σύγκριση με ασθενείς με MRCC και GIST.
A higher incidence rate of hypoglycemia events was reported in patients with pNET in comparison to MRCC and GIST.
Σε ασθενείς με R5-ιούς μόνο που αποτυγχάνουν στη θεραπεία, το maraviroc μπορεί να θεωρηθεί ακόμα ενεργό εάν η τιμή μέγιστου ποσοστού αναστολής (MPI) είναι ≥95% (δοκιμασία Phenosense Entry).
In patients failing therapy with R5-virus only, maraviroc might be considered still active if the maximal percentage inhibition (MPI) value is ≥95% (Phenosense Entry assay).
Σε ασθενείς με SCN
In SCN patients