natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η μετέπειτα ανάλυση των υποομάδων της EXIST-2 (μελέτη CRAD001M2302) κατά την διάρκεια της αρχικής ανάλυσης παρουσιάσε ότι το ποσοστό ανταπόκρισης του αγγειομυολιπώματος μειώθηκε πιο κάτω από το όριο των 5 ng/ml (Πίνακας 5).
Post-hoc sub-group analysis of EXIST-2 (study CRAD001M2302) carried out at time of primary analysis demonstrated that angiomyolipoma response rate is reduced below the threshold of 5 ng/ml (Table 5).
Η μεταβαλλόμενη συστημική έκθεση της αμιφαμπριδίνης μπορεί να εξηγείται από τις γενετικές διαφορές στα ένζυμα N-ακετυλτρανσφεράσης (ανατρέξτε στις παραγράφους 4.4 και 5.2).
Genetic differences in N-acetyl transferase enzymes can account for the variable systemic exposure of amifampridine (see sections 4.4 and 5.2).
Η μεταβλητότητα στον ίδιο τον ασθενή κατά την σταθερή φάση της μελέτης στην άνοια Alzheimer υπήρξε μέχρι 45% (Cmax) και 43% (AUC0-24h) μετά την χρήση διαδερμικού εμπλάστρου, και 71% και 73%, αντίστοιχα, μετά την χορήγηση της από του στόματος μορφής.
The inter-patient variability in a steady-state study in Alzheimer’s dementia was at most 45% (Cmax) and 43% (AUC0-24h) after use of the transdermal patch, and 71% and 73%, respectively, after administration of the oral form.
Η μεταβλητότητα της AUC της λομιταπίδης μεταξύ ατόμων ήταν περίπου 50%.
Inter-individual variability in lomitapide AUC was approximately 50%.
Η μεταβλητότητα των φαρμακοκινητικών παραμέτρων της rivastigmine στον ίδιο το άτομο μετά από εφ’άπαξ δόση (ομαλοποιημένο ως προς δόση/ kg βάρους σώματος) ήταν 43% (Cmax) και 49% (AUC0- 24h) μετά την διαδερμική χορήγηση έναντι 74% και 103%, αντίστοιχα, μετά την από του στόματος μορφή.
The single-dose inter-subject variability in rivastigmine pharmacokinetic parameters (normalised to dose/kg bodyweight) was 43% (Cmax) and 49% (AUC0-24h) after transdermal administration versus 74% and 103%, respectively, after the oral form.
Η μεταβολή στη χρώση της ίριδας που παρατηρείται με την οφθαλμική χορήγηση βιματοπρόστης μπορεί να μην είναι εμφανής για αρκετούς μήνες ή έτη.
Iris color changes seen with ophthalmic administration of bimatoprost may not be noticeable for several months to years.
Η μεταβολή στην HDL-C έτεινε προς χαμηλότερα επίπεδα την εβδομάδα 26, αλλά μέχρι την εβδομάδα 78 επανήλθε στα επίπεδα της έναρξης.
non-HDL-C, VLDL-C and changes in HDL-C trended lower at Week 26 and returned to baseline levels by Week 78.
Η μεταβολή της HbA1c από την έναρξη της μελέτης έως το χρονικό σημείο των 6 μηνών ήταν επίσης στατιστικά σημαντική για τις εβδομαδιαίες δόσεις των 30 mg (0,9%) και 50 mg (1,1%) του Eperzan (βλέπε Πίνακα 2).
The change from baseline in HbA1c at the 6 month timepoint was also statistically significant for the 30 mg (0.9%) and 50 mg (1.1%) weekly doses of Eperzan (see Table 2).
Η μεταβολή της βαρύτητας της σύσπασης όπως αξιολογήθηκε από τον γιατρό, αναφέρθηκε ως πάρα πολύ ή πολύ βελτιωμένη στο 86% και 80% των ατόμων στην ομάδα του Xiapex έναντι 3% και 5% των ατόμων στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου για τις μελέτες CORD I και CORD II, αντίστοιχα (p<0,001).
Physician-rated change in contracture severity was reported as very much improved or much improved in 86% and 80% of the subjects in the Xiapex group compared to 3% and 5% of subjects in the placebo group for the CORD I and CORD II studies, respectively (p<0.001).
Η μεταβολή της δόσης θα πρέπει να βασίζεται μόνο σε μια σταθερή μεταβολή του σωματικού βάρους του ασθενή με το χρόνο.
A change in dose should only be based on a consistent change in the patient’s body weight over time.
Η μεταβολή του σωματικού βάρους από την αρχική τιμή ήταν παρόμοια για τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με σιταγλιπτίνη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Change from baseline in body weight was similar for patients treated with sitagliptin relative to placebo.
Η μεταβολή του σωματικού βάρους σε σχέση με την έναρξη της μελέτης για το Eperzan δεν διέφερε σημαντικά από το εικονικό φάρμακο, αλλά ήταν σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με την πιογλιταζόνη (βλέπε Πίνακα 5).
The change from baseline in weight for Eperzan did not differ significantly from placebo but was significantly less compared to pioglitazone (see Table 5).
Η μεταβολή του σωματικού βάρους σε σχέση με την έναρξη της μελέτης δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων θεραπείας (βλέπε Πίνακα 4).
The change from baseline in weight did not differ significantly between treatment groups (see Table 4).
Η μεταβολή των παραμέτρων του ήπατος είναι πολύ συχνή.
Alteration of liver parameters are very common.
Η μεταγευματική κατάσταση του σκύλου δεν επηρεάζει σημαντικά το ρυθμό ή την έκταση της απορρόφησης του.
The prandial state of the dog does not significantly affect the rate or extent of its absorption.
Η μετακίνηση spin από τη νατριούχου πορφυρίνη στο μοριακό οξυγόνο μπορεί τότε να δημιουργήσει οξυγόνο απλής κατάστασης.
Spin transfer from porfimer sodium to molecular oxygen may then generate singlet oxygen.
Η μετακρεσόλη θα μπορούσε να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
Metacresol may cause allergic reactions.
Η μεταξύ των ατόμων PK μεταβλητότητα του dolutegravir ήταν υψηλότερη στα άτομα με λοίμωξη από HIV από ότι στα υγιή άτομα.
The between-subject PK variability of dolutegravir was higher in HIV-infected subjects than healthy subjects.
Η μετατροπή πτυέλων σε δύο μήνες (SCC) (δηλ. μετατροπή από ανάπτυξη μυκοβακτηριδίου της φυματίωσης (Mycobacterium tuberculosis) σε μη ανάπτυξη στους πρώτους δύο μήνες) παρατηρήθηκε μεταξύ των ασθενών που ήταν θετικοί για την καλλιέργεια πτυέλων στη γραμμή βάσης απεικονίζεται στον παρακάτω πίνακα για τις ομάδες θεραπείας δελαμανίδης συν OBR και εικονικού φαρμάκου συν OBR:
Two-month sputum conversion (SCC) (i.e. growth of Mycobacterium tuberculosis to no growth over the first 2 months) observed among those patients who were sputum culture positive at baseline is tabulated below for the delamanid plus OBR and placebo plus OBR treatment groups:
Η μετατροπή της στα νεφρά στην ενεργό ορμόνη 1,25- dihydroxyvitamin D3 (calcitriol), που κινητοποιεί το ασβέστιο, ρυθμίζεται άμεσα.
Conversion to the active calcium-mobilizing hormone 1,25-dihydroxyvitamin D3 (calcitriol) in the kidney is tightly regulated.
Η μετατόπιση αυτή επηρεάζει τον τρόπο ανάπτυξης των λευκών αιμοσφαιρίων, οπότε τα τελευταία χάνουν τη δυνατότητα χρήσης ρετινοϊκού οξέος (βιταμίνη A).
The translocation affects the way the white blood cells grow, and they lack the ability to use retinoic acid (vitamin A).
Η μεταφορά του ασθενούς από οποιoδήποτε άλλο τύπο ή σκεύασμα ινσουλίνης πρέπει να γίνεται υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση.
Transferring a patient to another type or brand of insulin should be done under strict medical supervision.
Η μεταφορά του ασθενούς από οποιοδήποτε άλλο τύπο ή σκεύασμα ινσουλίνης πρέπει να γίνεται υπό αυστηρή ιατρική παρακολούθηση.
Transferring a patient to another type or brand of insulin should be done under strict medical supervision.
Η μεταφορά του δείγματος αναπνοής μέσω του αναλυτικού συστήματος πρέπει να επιτυγχάνεται χωρίς να συμβεί διάσπαση του ισοτόπου.
Transfer of the breath sample through the analytical system must be accomplished without isotope fractionation.
Η μετρηθείσα MMAD της σταγόνας του αερολύματος ήταν 2,6 μικρόμετρα.
The measured MMAD of the aerosol droplets was micrometres.
Η μετφορμίνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται διγουανίδες.
Metformin belongs to a class of medicines called biguanides.
Η μετφορμίνη απεκκρίνεται ακέραιο στα ούρα.
Metformin is excreted unchanged in the urine.
Η μετφορμίνη απεκκρίνεται αναλλοίωτη στα ούρα.
Metformin is excreted unchanged in the urine.
Η μετφορμίνη αποβάλλεται αμετάβλητη στα ούρα.
Metformin is excreted unchanged in the urine.
Η μετφορμίνη αποβάλλεται μέσω των νεφρών και, συνεπώς, είναι σημαντικό να παρακολουθείται η νεφρική λειτουργία κατά τη συγχορήγηση με το dolutegravir.
Metformin is eliminated renally and therefore it is of importance to monitor renal function when co-treated with dolutegravir.
Η μετφορμίνη αυξάνει την ικανότητα μεταφοράς κάποιων συγκεκριμένου τύπου μεταφορέων γλυκόζης της κυτταρικής μεμβράνης (GLUT-1 και GLUT-4).
Metformin increases the transport capacity of specific types of membrane glucose transporters (GLUT-1 and GLUT-4).
Η μετφορμίνη αυξάνει την ικανότητα μεταφοράς συγκεκριμένων τύπων μεμβρανικών μεταφορέων γλυκόζης (GLUT-1 και GLUT-4 ).
Metformin increases the transport capacity of specific types of membrane glucose transporters (GLUT-1 and GLUT-4).
Η μετφορμίνη διεγείρει την ενδοκυττάρια σύνθεση γλυκογόνου δρώντας πάνω στη σύνθεση του γλυκογόνου.
Metformin stimulates intracellular glycogen synthesis by acting on glycogen synthase.
Η μετφορμίνη και η σιταγλιπτίνη είναι γνωστό ότι απεκκρίνονται κυρίως από τους νεφρούς.
Metformin and sitagliptin are known to be substantially excreted by the kidney.
Η μετφορμίνη πιθανώς ασκεί την υπογλυκαιμική της δράση μέσω τριών μηχανισμών:
Metformin may exert its glucose-lowering effect via three mechanisms:
Η μετφορμίνη, μια από τις δραστικές ουσίες αυτού του φαρμάκου, μπορεί να προκαλέσει μια πολύ σπάνια (μπορεί να επηρεάσει έως 1 στα 10.000 άτομα) αλλά σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια που ονομάζεται "γαλακτική οξέωση".
Metformin, one of the substances in this medicine, can cause a very rare (may affect up to 1 in 10,000 people) but serious side effect called ‘lactic acidosis’.
Η μετφορμίνη, μια από τις δραστικές ουσίες αυτού του φαρμάκου, μπορεί να προκαλέσει μια σπάνια (μπορεί να εμφανισθεί σε 1 στα 10.000 άτομα) αλλά σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια που ονομάζεται "γαλακτική οξέωση".
Metformin, one of the active substances in this medicine, can cause a very rare (may affect up to 1 in 10,000 people) but serious side effect called ‘lactic acidosis’.
Η μη αναμενόμενη μείωση στα επίπεδα του παράγοντα πήξης VIII παρατηρήθηκε σε έναν ασθενή κατά τη διάρκεια συνεχούς έγχυσης του ADVATE μετά από χειρουργική επέμβαση (μετεγχειρητικές ημέρες 10-14).
The unexpected decrease in coagulation factor VIII levels occurred in one patient during continuous infusion of ADVATE following surgery (postoperative days 10-14).
Η μη ανταπόκριση στη θεραπεία για τη νόσο του Crohn είναι πιθανό να υποδηλώνει τη παρουσία ινωτικού στενώματος το οποίο είναι πιθανό να απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση.
Failure to respond to treatment for Crohn’s disease may indicate the presence of fixed fibrotic stricture that may require surgical treatment.
Η μη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας μπορεί να επιφέρει διαβητική κετοξέωση.
Hyperglycaemia can lead to diabetic ketoacidosis.
Η μη γραμμική κάθαρση που εξαρτάται από τη συγκέντρωση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε χαμηλές συγκεντρώσεις της tocilizumab.
The concentration-dependent non-linear clearance plays a major role at low tocilizumab concentrations.
Η μη κατωτερότητα στη μεταβολή της HbA1c από την αρχή έως το τέλος της δοκιμής επιβεβαιώθηκε σ’ όλες τις μελέτες, έναντι όλων των φαρμάκων σύγκρισης κατά τη θεραπεία ασθενών με βάση προκαθορισμένο στόχο.
Non-inferiority in HbA1c change from baseline to end-of-trial was confirmed in all studies against all comparators, when treating patients to target.
Η μη κατωτερότητα του SANCUSO έναντι της από του στόματος γρανισετρόνης επιβεβαιώθηκε, με τον πλήρη έλεγχο (CC) να επιτυγχάνεται στο 60,2% των ασθενών στο σκέλος του SANCUSO και το 64,8% των ασθενών που ελάμβαναν από του στόματος γρανισετρόνη στην ομάδα πρωτοκόλλου (διαφορά -4,89%, 95% διάστημα εμπιστοσύνης -12,91% έως +3,13%, n=284 διαδερμικό έμπλαστρο, n=298 από του στόματος).
Non-inferiority of SANCUSO versus oral granisetron was confirmed, with complete control (CC) achieved in 60.2% of patients in the SANCUSO arm and 64.8% of patients receiving oral granisetron in the per protocol set (difference -4.89%; 95% confidence interval –12.91% to +3.13%; n=284 transdermal patch, n=298 oral).
Η μη χρησιμοποιημένη ποσότητα διαλύματος που παραμένει στο φιαλίδιο πρέπει να απορρίπτεται.
Discard the unused portion of any vial.
Η μη-κατωτερότητα των σκελών που περιείχαν XELOX σε σύγκριση με τα σκέλη που περιείχαν FOLFOX-4 στη συνολική σύγκριση, καταδείχθηκε στα πλαίσια της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου στη συνολική σύγκριση του επιλεγμένου πληθυσμού ασθενών και στον πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία (βλέπε Πίνακα 7).
Non-inferiority of the XELOX-containing arms compared with the FOLFOX-4-containing arms in the overall comparison was demonstrated in terms of progression-free survival in the eligible patient population and the intent-to-treat population (see Table 7).
Η μη-φυσιολογική μείωση της αιμοσφαιρίνης καθώς και η εμφάνιση σοβαρής αναιμίας που σχετίζεται με χαμηλά επίπεδα δικτυοερυθροκυττάρων θα πρέπει να παραπέμπουν σε διακοπή της θεραπείας με εποετίνη και σε διεξαγωγή ελέγχου αντισωμάτων έναντι της ερυθροποιητίνης.
A paradoxical decrease in haemoglobin and development of severe anaemia associated with low reticulocyte counts should prompt to discontinue treatment with epoetin and perform anti- erythropoietin antibody testing.
Η μηνιαία θεραπεία συνεχίζει μέχρι να επιτευχθεί η μέγιστη οπτική οξύτητα και/ ή να μην υπάρχουν σημεία ενεργού δραστηριότητας της νόσου.
Monthly treatment continues until maximum visual acuity is achieved and/or there are no signs of disease activity.
Η μηνιαία χορήγηση στα ζώα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, βοηθά εξαιτίας της μείωσης του πληθυσμού των ψύλλων, στην προστασία της τοκετοομάδας από την μόλυνση από τους ψύλλους μέχρι την ηλικία των 7 εβδομάδων.
Through a reduction in the flea population, monthly treatment of pregnant and lactating animals will also aid in the prevention of flea infestations in the litter up to seven weeks of age.
Η μηνιαία χορήγηση στα ζώα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, βοηθά εξαιτίας της μείωσης του πληθυσμού των ψύλλων, στην προστασία της τοκετοομάδας από την μόλυνση από τους ψύλλους, μέχρι την ηλικία των επτά εβδομάδων.
Through a reduction in the flea population, monthly treatment of pregnant and lactating animals will aid prevention of flea infestation in the litter up to seven weeks of age.
Η μητέρα έχει καταναλώσει μεγάλες ποσότητες καφεΐνης πριν από τον τοκετό ή τον θηλασμό
The mother has been consuming large amounts of caffeine prior to delivery or breast feeding
Η μητέρα που θηλάζει θα πρέπει να ενημερώνεται ότι η σωματική επαφή του νεογνού/βρέφους της και της υπό θεραπεία περιοχής πρέπει να αποφεύγεται για ένα διάστημα 6 ωρών μετά την εφαρμογή του Picato.
The nursing mother should be instructed that physical contact between her newborn/infant and the treated area should be avoided for a period of 6 hours after application of Picato.
Η μητρική ουσία διανέμεται ευρέως στους ιστούς με υψηλότερες συγκεντρώσεις στους πνεύμονες, τη χολή, τον εντερικό βλεννογόνο, το σπλήνα, τους νεφρούς και το ήπαρ.
The parent compound is widely distributed in the tissues with the highest concentrations found in the lungs, bile, intestinal mucosa, spleen, kidney and liver.
Η μητρική ουσία μεταβολίζεται κυρίως σε 5-καρβοξυ-πιρφενιδόνη και η φαρμακοκινητική του εν λόγω μεταβολίτη μεταβάλλεται σε άτομα με μέτρια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
The parent substance is predominantly metabolised to 5-carboxy-pirfenidone, and the pharmacokinetics of this metabolite is altered in subjects with moderate to severe renal impairment.
Η μιδαζολάμη (ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη διακοπή παρατεταμένων, οξειών (αιφνιδίων) επιληπτικών κρίσεων, για καταστολή και προβλήματα ύπνου) μπορεί να επηρεαστεί από το Fycompa.
Midazolam (a medicine used to stop prolonged, acute (sudden) convulsive seizures, for sedation and sleep problem) may be affected by Fycompa.
Η μιδαζολάμη απεκκρίνεται κυρίως από τη νεφρική οδό (60-80% της δόσης που ενίεται) και αποβάλλεται ως συζευγμένη με γλυκουρονικό οξύ άλφα-υδροξυ-μιδαζολάμη.
Midazolam is excreted mainly by the renal route (60-80% of the injected dose) and recovered as glucuroconjugated alpha- hydroxy-midazolam.
Η μιδαζολάμη είναι ένα ηρεμιστικό που χρησιμοποιείται για την αγωγή του άγχους και να βοηθάει το παιδί σας να κοιμηθεί.
midazolam (when given by injection); midazolam is a sedative used to treat anxiety and to help your child sleep
Η μιδαζολάμη μεταβολίζεται από το CYP3A4.
Midazolam is metabolized by CYP3A4.
Η μιδαζολάμη μεταβολίζεται εκτεταμένα από το CYP3A.
Atorvastatin is less dependent on CYP3A4 for metabolism.
Η μιδαζολάμη υδροξυλιώνεται από το ισοένζυμο του κυτοχρώματος P4503A4 και ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα και στο πλάσμα είναι η άλφα- υδροξυ-μιδαζολάμη.
Midazolam is hydroxylated by the cytochrome P4503A4 isozyme and the major urinary and plasma metabolite is alpha-hydroxy-midazolam.
Η μικαφουγκίνη αναστέλλει μη συναγωνιστικά τη σύνθεση της 1,3--D-γλυκάνης, ενός βασικού συστατικού του κυτταρικού τοιχώματος των μυκήτων.
Micafungin non-competitively inhibits the synthesis of 1,3--D-glucan, an essential component of the fungal cell wall.
Η μικαφουγκίνη είναι ένα φάρμακο που χορηγείται ενδοφλέβια.
Micafungin is an intravenously administered medication.
Η μικρή ορθογώνια περιοχή στο παράθυρο θα εξαφανιστεί.
The small rectangular window
Η μικρή ποσότητα του φαρμάκου που απορροφήθηκε στη συστηματική κυκλοφορία απεκκρίθηκε αμέσως μέσω των ούρων και των κοπράνων με μέση αναλογία κατά προσέγγιση 3 έως 1.
The small amount of drug which was absorbed into the systemic circulation was promptly excreted by both urinary and faecal routes at a mean ratio of approximately 3 to 1.
Η μικρότερη διαθέσιμη περιεκτικότητα του PegIntron είναι 50 g/0,5 ml, για το λόγο αυτό για τους ασθενείς που τους έχουν συνταγογραφηθεί 0,5 g/kg/εβδομάδα, οι δόσεις πρέπει να προσαρμόζονται ανά όγκο όπως υποδεικνύεται στον Πίνακα 2.
The lowest PegIntron strength available is 50 µg/0.5 ml; therefore for patients prescribed 0.5 µg/kg/week, doses must be adjusted by volume as shown in Table 2.
Η μικρότερη διαθέσιμη περιεκτικότητα του PegIntron είναι 50 g/0,5 ml, για το λόγο αυτό για τους ασθενείς που τους έχουν συνταγογραφηθεί 0,5 g/kg/εβδομάδα, οι δόσεις πρέπει να προσαρμόζονται ανά όγκο όπως υποδεικνύεται στον Πίνακα 2.
The lowest PegIntronstrength available is 50 µg/0.5 ml; therefore for patients prescribed 0.5 µg/kg/week, doses must be adjusted by volume as shown in Table 2.
Η μικρότερη διαθέσιμη περιεκτικότητα του ViraferonPeg είναι 50 g/0,5 ml, για το λόγο αυτό για τους ασθενείς που τους έχουν συνταγογραφηθεί 0,5 g/kg/εβδομάδα, οι δόσεις πρέπει να προσαρμόζονται ανά όγκο όπως υποδεικνύεται στον Πίνακα 2.
The lowest strength available is 50 g/0.5 ml; therefore for patients prescribed 0.5 g/kg/week, doses must be adjusted by volume as shown in Table 2.
Η μιλβεμυκίνη Α3 και οι Α4 5- οξίμες απορροφούνται ταχύτατα και διανέμονται εκτεταμένα σε σκύλους μετά από του στόματος χορήγηση.
Milbemycin A3 and A4 5- oximes are rapidly absorbed and extensively distributed in dogs after oral administration.
Η μιλβεμυκίνη Α3 και οι Α4 5- οξίμες απορροφούνται ταχύτατα και διανέμονται εκτεταμένα σε σκύλους μετά από του στόματος χορήγηση.
Milbemycin A3 and A4 5-oximes are rapidly absorbed and extensively distributed in dogs after oral administration.
Η μιλβεμυκίνη Α4 5-οξίμη τείνει να εξαλείφεται πιο αργά με αποτέλεσμα περίπου 10 φορές υψηλότερη έκθεση από τη μιλβεμυκίνη Α3 5-οξίμη.
Milbemycin A4 5-oxime tends to eliminate slower resulting in approximately 10-fold higher exposure than Milbemycin A3 5-oxime.
Η μισή από τη συνολική ημερήσια δόση πρέπει να λαμβάνεται το πρωί και η άλλη μισή το βράδυ.
Half of the total daily dose should be taken in the morning and the other half in the evening.
Η μιτοτάνη φαίνεται ότι προκαλεί αυξημένο σχηματισμό 6-βήτα-υδροξυ χοληστερόλης.
Mitotane apparently causes increased formation of 6-beta- hydroxy cholesterol.
Η μιτοχονδριακή μεμβράνη είναι ευκολότερα διαπερατή από το καργλουμινικό οξύ από ό,τι από το N-ακετυλογλουταμινικό άλας
The mitochondrial membrane is more readily permeable for carglumic acid than for N- acetylglutamate
Η μονή ημερήσια δόση ταδαλαφίλης των 2,5 ή 5 mg βελτίωσε επίσης τη στυτική λειτουργία σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
2.5 or 5 mg also reported improved erections compared with those taking placebo.
Η μονή υποκατάσταση D168V δεν μείωσε την ευαισθησία στη μποσεπρεβίρη.
The D168V single substitution did not reduce sensitivity to boceprevir.
Η μονενσίνη δεσμεύεται σε βακτηριακές κυτταρικές μεμβράνες και επεμβαίνει στη συντήρηση σημαντικών βαθμίδων ιόντων στο κύτταρο που χρειάζονται για τη μεταφορά θρεπτικών στοιχείων και την παραγωγή πρωτον/εγερτικής δύναμης.
Monensin binds to bacterial cell membranes and interferes with the maintenance of important ion gradients in the cell which are needed for the transport of nutrients and to generate proton-motive force.
Η μονεπαντέλη αναστέλλει τη δράση μέρους ενός υποδοχέα, του ειδικού νικοτινικού υποδοχέα της ακετυλοχολίνης των
Monepantel blocks part of a receptor, the nicotinic acetylcholine receptor, that is specific to the nematodes.
Η μονεπαντέλη δρα στην υπο-ομάδα Hco-MPTL-1 των ειδικών νικοτινικών υποδοχέων της ακετυλοχολίνης των νηματωδών.
Monepantel acts on the nematode specific nicotinic acetylcholine receptor sub-unit Hco- MPTL-1.
Η μονεπαντέλη είναι ένα ανθελμινθικό που ανήκει στην κατηγορία των παραγώγων του αμινο- ακετονιτριλίου (AAD).
Monepantel is an anthelmintic belonging to the amino-acetonitrile derivative (AAD) class of molecules.
Η μονοθεραπεία για την ηπατίτιδα C θα πρέπει να εξετάζεται μόνο σε περιπτώσεις αντένδειξης σε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.
Monotherapy for hepatitis C should only be considered in cases of contraindication to other medicinal products.
Η μονοθεραπεία με Herceptin ή η θεραπεία με Herceptin και ταξάνη μπορεί να επηρεάσει την καρδιά, ειδικά εάν έχετε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν ανθρακυκλίνη (οι ταξάνες και οι ανθρακυκλίνες είναι δύο άλλα είδη φαρμάκων, τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου).
Treatment with Herceptin alone or with a taxane may affect the heart, especially if you have ever used an anthracycline (taxanes and anthracyclines are two other kinds of medicine used to treat cancer).
Η μονοθεραπεία με λαμιβουδίνη οδηγεί σε επιλογή της μετάλλαξης YMDD του HBV σε περίπου 24% των ασθενών μετά από ένα έτος θεραπείας, που αυξάνονται σε 69% μετά από 5 έτη θεραπείας.
Lamivudine monotherapy results in the selection of YMDD mutant HBV in approximately 24 % of patients following one year of therapy, increasing to 69 % following 5 years of therapy.
Η μονοθεραπεία με λιραγλουτίδη για 52 εβδομάδες οδήγησε σε στατιστικά σημαντικές και διαρκείς μειώσεις της HbA1c σε σύγκριση με τη γλιμεπιρίδη 8 mg (-0,84% για 1,2 mg, -1,14% για 1,8 mg έναντι -0,51% για το συγκριτικό φάρμακο) σε ασθενείς οι οποίοι έλαβαν προηγουμένως ως θεραπεία είτε δίαιτα και άσκηση ή μονοθεραπεία με από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα σε όχι περισσότερο από το ήμισυ της μέγιστης δόσης (Πίνακας 2).
Liraglutide monotherapy for 52 weeks resulted in statistically significant and sustained reductions in HbA1c compared with glimepiride 8 mg (­0.84% for 1.2 mg, ­1.14% for 1.8 mg vs ­0.51% for comparator) in patients previously treated with either diet and exercise or OAD monotherapy at no more than half­maximal dose (Table 2).
Η μονοθεραπεία με λιραγλουτίδη και η συνδυαστική θεραπεία με ένα ή δύο από του στόματος αντιδιαβητικά φάρμακα είχε ως αποτέλεσμα μείωση των επιπέδων της γλυκόζης νηστείας στο πλάσμα κατά 13-43,5 mg/dl (0,72-2,42 mmol/l).
Treatment with liraglutide alone and in combination with one or two oral antidiabetic drugs resulted in a reduction in fasting plasma glucose of 13­43.5 mg/dl (0.72­2.42 mmol/l).
Η μονοθεραπεία με τοποτεκάνη ενδείκνυται για τη θεραπεία ασθενών με υποτροπή μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (SCLC) για τους οποίους η επανάληψη της θεραπείας με το σχήμα πρώτης γραμμής δεν θεωρείται κατάλληλη (βλέπε παράγραφο 5.1).
Topotecan monotherapy is indicated for the treatment of patients with relapsed small cell lung cancer (SCLC) for whom re-treatment with the first-line regimen is not considered appropriate (see
Η μονοθεραπεία με τοποτεκάνη ενδείκνυται για τη θεραπεία ασθενών με υποτροπή μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (SCLC) για τους οποίους η επανάληψη της θεραπείας με το σχήμα πρώτης γραμμής δεν θεωρείται κατάλληλη (βλέπε παράγραφο 5.1).
Topotecan monotherapy is indicated for the treatment of patients with relapsed small cell lung cancer (SCLC) for whom re-treatment with the first-line regimen is not considered appropriate (see section 5.1).