natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στα κύρια καταληκτικά σημεία: κλίμακα Αξιολόγησης της νόσου Alzheimer (ADAS-cog) (p = 0,003) και CIBIC-plus (p = 0,004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση τελευταίας παρατήρησης που προωθήθηκε (LOCF)).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer’s disease assessment scale (ADAS-cog) (p = 0.003) and CIBIC-plus (p = 0.004) at week 24 (last observation carried forward (LOCF)).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF – last observation carried foreward).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer´s disease assessment scale (ADAS-cog) (p = 0.003) and CIBIC-plus (p = 0.004) at week 24 last observation carried forward (LOCF).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF – last observation carried foreward).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer´s disease assessment scale (ADAS-cog) (p=0.003) and CIBIC-plus (p=0.004) at week 24 last observation carried forward (LOCF).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF – last observation carried foreward).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer’s disease assessment scale (ADAS-cog) (p=0.003) and CIBIC-plus (p=0.004) at week 24last observation carried forward (LOCF).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF – last observation carried forward ).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer´s disease assessment scale (ADAS-cog) (p = 0.003) and CIBIC-plus (p = 0.004) at week 24 last observation carried forward (LOCF).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF – last observation carried forward ).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer’s disease assessment scale (ADAS-cog) (p=0.003) and CIBIC-plus (p=0.004) at week 24 last observation carried forward (LOCF).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF – last observationcarried forward ).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer´s disease assessment scale (ADAS-cog) (p = 0.003) and CIBIC-plus (p = 0.004) at week 24 (last observation carried forward (LOCF)).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: Alzheimer´s disease assessment scale ADAS-cog (p=0.003) και CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση last observation carried forward LOCF).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer’s disease assessment scale (ADAS-cog) (p=0.003) and CIBIC-plus (p=0.004) at week 24 (last observation carried forward (LOCF)).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: κλίμακα ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και κλίμακα CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer´s disease assessment scale (ADAS-cog) (p = 0.003) and CIBIC-plus (p = 0.004) at week 24 (last observation carried forward (LOCF)).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: κλίμακα ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και κλίμακα CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF – last observation ).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer´s disease assessment scale (ADAS-cog) (p = 0.003) and CIBIC-plus (p = 0.004) at week 24 last observation carried forward (LOCF).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: κλίμακα ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και κλίμακα CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF – last observation ).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer´s disease assessment scale (ADAS-cog) (p=0.003) -and CIBIC-plus (p=0.004) at week 24 last observation carried forward (LOCF).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με μεμαντίνη παρουσίασαν στατιστικά σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο στις κύριες μεταβλητές: κλίμακα ADAS – Alzheimer’s disease assessment scale -cog (p=0.003) και κλίμακα CIBIC-plus (p=0.004) κατά την εβδομάδα 24 (ανάλυση LOCF – last observation ).
Memantine-treated patients showed a statistically significantly better effect than placebo-treated patients on the primary endpoints: Alzheimer’s disease assessment scale (ADAS-cog) (p=0.003) and CIBIC-plus (p=0.004) at week 24last observation carried forward (LOCF).
Οι ασθενείς οι οποίοι έλαβαν προφυλακτικά μικαφουγκίνη ήταν εκείνοι που υπεβλήθησαν σε μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων (HSCT), οι οποίοι διέτρεχαν υψηλό κίνδυνο μυκητιασικών λοιμώξεων.
Patients treated prophylactically with micafungin were those undergoing haematopoetic stem cell transplantation (HSCT) who were at high risk for fungal infections.
Οι ασθενείς οι οποίοι αδυνατούν να καταπιούν ολόκληρο(α) το(α) δισκίο(α), μπορούν να διασπείρουν το(α) δισκίο(α) σε ένα ποτήρι νερό.
Patients who are unable to swallow the tablet(s) whole may disperse the tablet(s) in a glass of water.
Οι ασθενείς οι οποίοι απροσχεδίαστα έλαβαν μεγαλύτερη δόση Thyrogen ανέφεραν ότι εμφάνισαν ναυτία, ατονία, ζάλη, πονοκέφαλο, έμετο και θερμές εξάψεις.
Patients who accidentally received too much Thyrogen have reported nausea, weakness, dizziness, headache, vomiting and hot flashes.
Οι ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν σιρόλιμους, νιφεδιπίνη ή ιτρακοναζόλη σε συνδυασμό με Mycamine θα πρέπει να παρακολουθούνται για τοξικότητα από σιρόλιμους, νιφεδιπίνη ή ιτρακοναζόλη και θα πρέπει να μειωθεί η δόση σιρόλιμους, νιφεδιπίνης ή ιτρακοναζόλης, εφόσον είναι απαραίτητο (βλ. παράγραφο 4.4).
Patients receiving sirolimus, nifedipine or itraconazole in combination with Mycamine should be monitored for sirolimus, nifedipine or itraconazole toxicity and the sirolimus, nifedipine or itraconazole dosage should be reduced if necessary (see section 4.4).
Οι ασθενείς οι οποίοι ορίστηκε να λάβουν Herceptin, έλαβαν μία αρχική δόση εφόδου των 8 mg/kg, ακολουθούμενη από 6 mg/kg κάθε τρεις εβδομάδες είτε επί ένα χρόνο είτε επί δύο χρόνια.
Patients assigned to receive Herceptin were given an initial loading dose of 8 mg/kg, followed by 6 mg/kg every three weeks for either one or two years.
Οι ασθενείς οι οποίοι παρουσίασαν υπνηλία και/ή επεισόδιο αιφνίδιας έναρξης ύπνου, πρέπει να απέχουν από την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανημάτων (βλέπε παράγραφο 4.7).
Patients who have experienced somnolence and/or an episode of sudden sleep onset must refrain from driving or operating machines.
Οι ασθενείς οι οποίοι παρουσιάζουν οποιαδήποτε από αυτές τις ανεπιθύμητες αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν πρέπει να οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανές.
Patients who experience any of these adverse reactions during therapy must not drive or operate machines.
Οι ασθενείς οι οποίοι παρουσιάζουν σοβαρά πνευμονικά συμβάματα που δεν ανταποκρίνονται στη συμβατική αντιμικροβιακή θεραπεία θα πρέπει να αξιολογούνται για φαρμακοεπαγόμενη πνευμονίτιδα.
Patients presenting with serious lung events that do not respond to conventional antimicrobial therapy should be assessed for drug-induced pneumonitis.
Οι ασθενείς οι οποίοι υποβάλλονται σε θεραπεία µε ανοσοκατασταλτικά, συµπεριλαµβανοµένου του CellCept, βρίσκονται σε αυξηµένο κίνδυνο για ευκαιριακές λοιµώξεις (βακτηριακές, µυκητιασικές, ιογενείς και λοιµώξεις από πρωτόζωα), θανατηφόρες λοιµώξεις, και σηψαιµία (βλ. παράγραφο 4.8).
Patients treated with immunosuppressants, including CellCept, are at increased risk for opportunistic infections (bacterial, fungal, viral and protozoal), fatal infections and sepsis (see section 4.8).
Οι ασθενείς οι οποίοι χρειάζονται δόση μικρότερη από 40 mg πρέπει να χρησιμοποιούν τη μορφή του Humira 40 mg σε φιαλίδιο.
Patients requiring a dose less than 40 mg should use the 40 mg vial presentation of Humira.
Οι ασθενείς οι οποίοι χρειάζονται δόση μικρότερη από 40 mg πρέπει να χρησιμοποιούν τη μορφή του Humira 40 mg σε φιαλίδιο.
Patients requiring a dose less than 40 mg should use the 40mg vial presentation of Humira.
Οι ασθενείς παρέμειναν σε σταθερές δόσεις ΜΣΑΦ και / ή πρεδνιζόνης ( 0,2 mg/kg /ημέρα ή 10 mg/ημέρα κατ' ανώτατο όριο).
Patients remained on stable doses of NSAIDs and or prednisone ( 0.2 mg /kg/day or 10 mg/day maximum).
Οι ασθενείς παρέμειναν σε σταθερές δόσεις ΜΣΑΦ και / ή πρεδνιζόνης ( 0,2 mg/kg /ημέρα ή 10 mg/ημέρα κατ' ανώτατο όριο).
Patients remained on stable doses of NSAIDs and or prednisone ( 0.2 mg/kg/day or 10 mg/day maximum).
Οι ασθενείς παρουσίαζαν δυσκοιλιότητα προκαλούμενη από τη χρήση οπιοειδών (< 3 κενώσεις χωρίς επικουρικό φάρμακο την εβδομάδα κατά τη διάρκεια της περιόδου διαλογής).
Patients had been receiving opioid therapy for pain (median daily baseline oral morphine equivalent dose = 160 mg) and had opioid-induced constipation (<3 rescue medication-free bowel movements per week during the screening period).
Οι ασθενείς πιθανόν να παρακολουθηθούν με συνεχές ΗΚΓ κατά τη διάρκεια των πρώτων 6 ωρών.
Patients may be monitored with a continuous ECG during the first 6 hours.
Οι ασθενείς που
Buspirone
Οι ασθενείς που
Patients
Οι ασθενείς που
Patients using
Οι ασθενείς που έλαβαν Afinitor και τις βέλτιστες υποστηρικτικές θεραπείες συγκρίθηκαν με ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο (εικονική θεραπεία) και τις βέλτιστες υποστηρικτικές θεραπείες για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της νόσου.
Patients who received Afinitor and best supportive treatments were compared with patients who received placebo (a dummy treatment) and best supportive treatments to relieve disease symptoms.
Οι ασθενείς που έλαβαν Caprelsa έζησαν κατά μέσο όρο 30,5 μήνες χωρίς επιδείνωση της ασθένειάς τους, έναντι 19,3 μηνών για τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
On average, patients taking Caprelsa lived for 30.5 months without their disease getting worse, compared with 19.3 months for patients taking placebo.
Οι ασθενείς που έλαβαν Cimzia ανέφεραν σημαντικές βελτιώσεις στη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής με βάση το ερωτηματολόγιο για την ποιότητα ζωής ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα (PsAQoL) και τα Συστατικά Σωματικής και Ψυχικής Λειτουργικότητας του SF–36, καθώς και στη σχετιζόμενη με την ψωριασική αρθρίτιδα παραγωγικότητα στην εργασία και στο σπίτι, με βάση την Έρευνα Παραγωγικότητας στην Εργασία σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Cimzia-treated patients reported significant improvements in health-related quality of life as measured by the psoriatic arthritis QoL (PsAQoL) and the SF-36 Physical and Mental Components and in psoriatic arthritis-related productivity at work and within household, as reported by the Work Productivity Survey compared to placebo.
Οι ασθενείς που έλαβαν Cimzia ανέφεραν σημαντικές βελτιώσεις στη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής με βάση το ερωτηματολόγιο για την ποιότητα ζωής ασθενών με ψωριασική αρθρίτιδα (PsAQoL) και τα Συστατικά Σωματικής και Ψυχικής Λειτουργικότητας του SF–36, καθώς και στη σχετιζόμενη με την ψωριασική αρθρίτιδα παραγωγικότητα στην εργασία και στο σπίτι, με βάση της Έρευνα Παραγωγικότητας στην Εργασία σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Cimzia-treated patients reported significant improvements in health-related quality of life as measured by the psoriatic arthritis QoL (PsAQoL) and the SF-36 Physical and Mental Components and in psoriatic arthritis-related productivity at work and within household, as reported by the Work Productivity Survey compared to placebo.
Οι ασθενείς που έλαβαν Herceptin σε συνδυασμό με αναστροζόλη επίσης έζησαν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χωρίς επιδείνωση του καρκίνου τους (4,8 μήνες, κατά μέσο όρο) σε σύγκριση με εκείνους στους οποίους χορηγήθηκε αναστροζόλη ως μονοθεραπεία. (2,4 μήνες, κατά μέσο όρο).
Patients receiving Herceptin in combination with anastrozole also lived for longer without their cancer getting worse (4.8 months, on average) than those receiving anastrozole alone (2.4 months, on average).
Οι ασθενείς που έλαβαν Levemir σε συνδυασμό με λιραγλουτίδη και μετφορμίνη πέτυχαν μείωση κατά 0,5 % της HbA1c, ενώ οι ασθενείς που έλαβαν μόνο μετφορμίνη και λιραγλουτίδη δεν παρουσίασαν καμία μείωση.
Patients using Levemir in combination with liraglutide and metformin achieved a decrease of 0.5% in Hb1Ac compared with no decrease in patients using liraglutide and metformin alone.
Οι ασθενείς που έλαβαν MabThera σε συνδυασμό με μεθοτρεξάτη είχαν σημαντικά μεγαλύτερη μείωση της τιμής της δραστηριότητας της νόσου (DAS28) απ’ ότι οι ασθενείς που έλαβαν μόνο μεθοτρεξάτη (Πίνακας 9).
Patients treated with MabThera in combination with methotrexate had a significantly greater reduction in disease activity score (DAS28) than patients treated with methotrexate alone (Table 9).
Οι ασθενείς που έλαβαν Myocet είχαν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρδιακά προβλήματα σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν κλασική δοξορουμπικίνη.
Patients receiving Myocet were less likely to experience heart problems than those receiving standard doxorubicin.
Οι ασθενείς που έλαβαν Myozyme εμφάνισαν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης σε σύγκριση με την επιβίωση στην ομάδα ιστορικού χωρίς θεραπεία.(βλέπε πίνακα 2).
Patients treated with Myozyme demonstrated prolonged survival as compared to survival in an untreated historical cohort (see Table 2).
Οι ασθενείς που έλαβαν Orencia παρουσίασαν επίσης μεγαλύτερη βελτίωση στη σωματική λειτουργικότητα ύστερα από έξι μήνες.
Patients taking Orencia also had a greater improvement in physical function after six months.
Οι ασθενείς που έλαβαν Pelzont, νικοτινικό οξύ (μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης), ή εικονικό φάρμακο έλαβαν επίσης στατίνες (29 % ατορβαστατίνη [5-80 mg], 54 % σιμβαστατίνη [10-80 mg], 17 % άλλες στατίνες [2,5- 180 mg] (πραβαστατίνη, φλουβαστατίνη, ροσουβαστατίνη, λοβαστατίνη), από τους οποίους 9 % ελάμβαναν εζετιμίμπη [10mg].
Patients receiving Pelzont, nicotinic acid (prolonged-released formulation), or placebo were also taking statins (29 % atorvastatin [5-80 mg], 54 % simvastatin [10-80 mg], 17 % other statins [2.5-180 mg] (pravastatin, fluvastatin, rosuvastatin, lovastatin)), of which 9 % were also taking ezetimibe [10 mg].
Οι ασθενείς που έλαβαν Ruconest σε δόσεις των 50 μονάδων/kg και 100 μονάδων/kg, άρχισαν να παρουσιάζουν βελτίωση ύστερα από μία και δύο ώρες αντίστοιχα.
Patients receiving Ruconest at doses of 50 units/kg and 100 units/kg started to improve after one and two hours, respectively.
Οι ασθενείς που έλαβαν αγωγή με λιραγλουτίδη είχαν σημαντική μείωση του σωματικού βάρους σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με σιταγλιπτίνη (-2.9 kg και -3.4 kg έναντι -1.0 kg, p0.0001).
Patients treated with liraglutide had a significant decrease in body weight compared to that of patients treated with sitagliptin (­2.9 kg and ­3.4 kg vs ­1.0 kg, p0.0001).
Οι ασθενείς που έλαβαν δεξμεδετομιδίνη εμφάνισαν πιο συχνά υπόταση και βραδυκαρδία αλλά λιγότερο συχνά ταχυκαρδία από αυτούς που έλαβαν μιδαζολάμη και πιο συχνά ταχυκαρδία αλλά παρόμοια υπόταση με τους ασθενείς που έλαβαν προποφόλη.
Dexmedetomidine treated patients had more frequent hypotension and bradycardia but less tachycardia than those receiving midazolam and more frequent tachycardia but similar hypotension to propofol- treated patients.
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ALIMTA και σισπλατίνη χρειάστηκαν λιγότερες μεταγγίσεις (16,4 % έναντι 28,9 %, p < 0.001), λιγότερες μεταγγίσεις ερυθροκυττάρων, (16,1 % έναντι 27,3 %, p< 0.001) και λιγότερες μεταγγίσεις αιμοπεταλίων (1,8 % έναντι 4,5 %, p = 0.002).
Patients treated with ALIMTA and cisplatin required fewer transfusions (16.4% versus 28.9%, p<0.001), red blood cell transfusions (16.1% versus 27.3%, p<0.001) and platelet transfusions (1.8% versus 4.5%, p=0.002).
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Forxiga παρουσίασαν μικρό μεν αλλά υψηλότερο αριθμό περιστατικών καρκίνων της ουροδόχου κύστης, του στήθους και του προστάτη σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
A small but higher number of bladder, breast and prostate cancer cases were seen in patients who took Forxiga compared with patients who took placebo.
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ustekinumab έδειξαν σημαντική βελτίωση στη σωματική λειτουργικότητα, όπως αξιολογήθηκε με το Ερωτηματολόγιο Αξιολόγησης της Υγείας-Δείκτη Αναπηρίας (HAQ-DI) την Εβδομάδα 24.
Ustekinumab-treated patients showed significant improvement in physical function as assessed by the Disability Index of the Health Assessment Questionnaire (HAQ-DI) at week 24.
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με αζτρεονάμη είχαν μεγαλύτερο διάστημα μέχρι να χρειαστούν ενδοφλέβια αντιψευδομοναδικά αντιβιοτικά σε σχέση με συμβάντα του αναπνευστικού συγκριτικά με τους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με TNS (p=0,0025).
Patients treated with aztreonamexperienced a longer time to need for i.v. antipseudomonal antibiotics related to respiratory events compared to TNS-treated patients (p = 0.0025).
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με το Cimzia ανέφεραν σημαντική βελτίωση στην κούραση (κόπωση) όπως αξιολογήθηκε μέσω της βαθμολογίας στο BASDAI-στοιχείο κόπωσης, καθώς και στην ποιότητα ζωής που σχετίζεται με την υγεία όπως μετρήθηκε μέσω της βαθμολογίας στο ερωτηματολόγιο QοL για την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα (ASQoL) και της βαθμολογίας στη Σύνοψη της Σωματικής και Ψυχικής συνιστώσας, αλλά και σε όλα τα πεδία του SF-36 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Cimzia-treated patients reported significant improvements in tiredness (fatigue) as reported by the BASDAI-fatigue item and in health-related quality of life as measured by the ankylosing spondylitis QOL (ASQoL) and the SF-36 Physical and Mental Component Summaries and all domain scores as compared to placebo.
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με το Stivarga επιβίωσαν κατά μέσο όρο 147 ημέρες χωρίς επιδείνωση της νόσου, έναντι 28 ημερών για τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο και υποστηρικτική φροντίδα.
Patients treated with Stivarga lived on average for 147 days without their disease getting worse compared with 28 days for patients taking placebo and supportive care.
Οι ασθενείς που έλαβαν κατά λάθος υπερβολική δόση LEMTRADA σε μία έγχυση εκδήλωσαν σοβαρές αντιδράσεις, όπως πονοκέφαλο, εξάνθημα, χαμηλή αρτηριακή πίεση ή αυξημένη καρδιακή συχνότητα.
Patients who were accidentally given too much LEMTRADA in one infusion have experienced serious reactions, such as headache, rash, low blood pressure or increased heart rate.
Οι ασθενείς που έλαβαν μέρος στην ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη είχαν βαθμολογία MMSE (Εξέταση Ελάχιστης-Νοητικής Κατάστασης) 10-20.
Patients involved in the placebo-controlled study had an MMSE (Mini-Mental State Examination) score of 10–20.
Οι ασθενείς που έλαβαν μικαφουγκίνη σε κλινικές μελέτες αντιπροσωπεύουν έναν πληθυσμό ασθενών που βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση νοσηρότητας, η οποία απαιτεί συγχορήγηση πολλών φαρμακευτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένης και της αντινεοπλασματικής χημειοθεραπείας, ισχυρών ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων και αντιβιοτικών ευρέως φάσματος.
The patients treated with micafungin in clinical studies represent a critically ill patient population that requires multiple medicinal products including antineoplastic chemotherapy, potent systemic immunosuppressants and broad spectrum antibiotics.
Οι ασθενείς που έλαβαν συνδυασμό Vectibix με FOLFIRI επιβίωσαν για διάστημα 14,8 μηνών κατά μέσο όρο ενώ οι ασθενείς που έλαβαν συνδυασμό Vectibix με FOLFOX επιβίωσαν για διάστημα 12,8 μηνών κατά μέσο όρο χωρίς να εμφανίσουν επιδείνωση.
Patients given Vectibix with FOLFIRI lived for an average of 14.8 months while patients given Vectibix with FOLFOX lived for an average of 12.8 months without their disease getting worse.
Οι ασθενείς που έλαβαν τη χαμηλότερη δόση Torisel σε συνδυασμό με ιντερφερόνη άλφα παρουσίασαν παρόμοιο χρονικό διάστημα επιβίωσης (8,4 μήνες) με τους ασθενείς που έλαβαν ιντερφερόνη άλφα ως μονοθεραπεία.
The patients receiving the lower dose of Torisel in combination with interferon alfa survived for a similar length of time (8.4 months) as those taking interferon alfa alone.
Οι ασθενείς που έλαβαν τον συνδυασμό φαρμάκων έζησαν για μεγαλύτερο, κατά μέσο όρο, χρονικό διάστημα, ήτοι για 25,6 μήνες έναντι 18 μηνών για τους ασθενείς που έλαβαν βεμουραφενίμπη.
Patients given the combination lived longer on average, 25.6 months versus 18 months with vemurafenib.
Οι ασθενείς που έλαβαν τον συνδυασμό φαρμάκων επιβίωσαν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα κατά μέσο όρο, ήτοι για 25,6 μήνες, ενώ για τους ασθενείς που έλαβαν βεμουραφενίμπη το αντίστοιχο διάστημα ήταν 18 μήνες.
Patients given the combination lived longer on average, 25.6 months versus 18 months with vemurafenib.
Οι ασθενείς που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση φαρμακευτικής αγωγής της μελέτης και των οποίων η καλλιέργεια από μια φυσιολογικά στείρα περιοχή ήταν θετική για είδη Candida πριν από την εισαγωγή στη μελέτη, συμπεριελήφθησαν στον τροποποιημένο πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία (MITT).
Patients who received at least one dose of study medication and who had a positive culture for Candida species from a normally sterile site before study entry were included in the modified intent- to-treat (MITT) population.
Οι ασθενείς που έχουν ήδη εκτεθεί στο natalizumab πρέπει να περιμένουν συνήθως τουλάχιστον 12 εβδομάδες πριν ξεκινήσουν θεραπεία με Entyvio, εκτός εάν υποδεικνύεται διαφορετικά από την κλινική κατάσταση του ασθενούς.
Patients previously exposed to natalizumab should normally wait a minimum of 12 weeks prior to initiating therapy with Entyvio, unless otherwise indicated by the patient’s clinical condition.