natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η τελμισαρτάνη ανήκει σε μια ομάδα ουσιών που ονομάζονται «ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ».
Telmisartan belongs to a group of substances called “angiotensin-II receptor antagonists”.
Η τελμισαρτάνη αποκλείει αυτή την επίδραση της αγγειοτενσίνης ΙΙ κάνοντας τα αγγεία σας να χαλαρώνουν, και η αρτηριακής σας πίεση μειώνεται.
Telmisartan blocks the effect of angiotensin II so that the blood vessels relax, and your blood pressure is lowered.
Η τελμισαρτάνη βρέθηκε να είναι εξίσου αποτελεσματική με τη ραμιπρίλη στο προκαθορισμένο δευτερεύον τελικό σημείο του καρδιαγγειακού θανάτου, μη-θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου και μη-θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου [0,99 (97,5% CI 0,90 – 1,08, p (μη κατωτερότητας) = 0,0004)], το κύριο τελικό σημείο στη μελέτη αναφοράς HOPE (The Heart Outcomes Prevention Evaluation Study), η οποία διερεύνησε την επίδραση της ραμιπρίλης έναντι του εικονικού φαρμάκου.
Telmisartan was found to be similarly effective to ramipril in the pre-specified secondary endpoint of cardiovascular death, non-fatal myocardial infarction, and non-fatal stroke [0.99 (97.5 % CI 0.90 - 1.08), p (non-inferiority) = 0.0004], the primary endpoint in the reference study HOPE (The Heart Outcomes Prevention Evaluation Study), which had investigated the effect of ramipril vs. placebo.
Η τελμισαρτάνη βρέθηκε να είναι εξίσου αποτελεσματική με τη ραμιπρίλη στο προκαθορισμένο δευτερεύον τελικό σημείο του καρδιαγγειακού θανάτου, του μη- θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου και του μη - θανατηφόρου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου [0,99 (97,5 % CI 0,90 - 1,08 ), p (μη κατωτερότητας) = 0,0004], το κύριο τελικό σημείο στη μελέτη αναφοράς HOPE (The Heart Outcomes Prevention Evaluation Study), η οποία είχε διερευνήσει την επίδραση της ραμιπρίλης έναντι του εικονικού φαρμάκου.
Telmisartan was found to be similarly effective to ramipril in the pre-specified secondary endpoint of cardiovascular death, non-fatal myocardial infarction, and non-fatal stroke [0.99 (97.5 % CI 0.90 - 1.08), p (non-inferiority) = 0.0004], the primary endpoint in the reference study HOPE (The Heart Outcomes Prevention Evaluation Study), which had investigated the effect of ramipril vs. placebo.
Η τελμισαρτάνη βρέθηκε να είναι εξίσου αποτελεσματική με τη ραμιπρίλη στο προκαθορισμένο δευτερεύον τελικό σημείο του καρδιαγγειακού θανάτου, του μη-θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου και του μη - θανατηφόρου αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου [0,99 (97,5 % CI 0,90 - 1,08 ), p (μη κατωτερότητας) = 0,0004], το κύριο τελικό σημείο στη μελέτη αναφοράς HOPE (The Heart Outcomes Prevention Evaluation Study), η οποία είχε διερευνήσει την επίδραση της ραμιπρίλης έναντι του εικονικού φαρμάκου.
Telmisartan was found to be similarly effective to ramipril in the pre-specified secondary endpoint of cardiovascular death, non-fatal myocardial infarction, and non-fatal stroke [0.99 (97.5 % CI 0.90 - 1.08), p (non-inferiority) = 0.0004], the primary endpoint in the reference study HOPE (The Heart Outcomes Prevention Evaluation Study), which had investigated the effect of ramipril vs. placebo.
Η τελμισαρτάνη δεν έχει σχετική χημική συγγένεια με άλλους υποδοχείς, περιλαμβάνοντας τους AT2 και άλλους λιγότερο χαρακτηρισμένους ΑΤ υποδοχείς.
Telmisartan does not show affinity for other receptors, including AT2 and other less characterised AT receptors.
Η τελμισαρτάνη δεν εκδηλώνει καμία δραστηριότητα μερικού αγωνιστή στον υπότυπο ΑΤ1 υποδοχέα.
Telmisartan does not exhibit any partial agonist activity at the type AT1 receptor.
Η τελμισαρτάνη δεν εμφανίζει χημική συγγένεια με άλλους υποδοχείς, συμπεριλαμβανομένων του ΑΤ2 και άλλων λιγότερο χαρακτηρισμένων ΑΤ υποδοχέων.
Telmisartan does not show affinity for other receptors, including AT2 and other less characterised AT receptors.
Η τελμισαρτάνη δεν παρουσίασε καμία ένδειξη για δημιουργία μεταλλάξεως και σχετική μιτωτική δραστηριότητα σε in vitro μελέτες και καμία ένδειξη καρκινογένεσης σε αρουραίους και ποντίκια.
Telmisartan showed no evidence of mutagenicity and relevant clastogenic activity in in vitro studies and no evidence of carcinogenicity in rats and mice.
Η τελμισαρτάνη δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του πλάσματος σε υψηλό βαθμό (> 99,5 %), κυρίως με τη λευκωματίνη και την άλφα-1όξινη γλυκοπρωτεΐνη.
Telmisartan is largely bound to plasma protein (>99.5 %), mainly albumin and alpha-1 acid glycoprotein.
Η τελμισαρτάνη δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του πλάσματος σε υψηλό βαθμό (> 99,5%) κυρίως με την αλβουμίνη και την άλφα-1 όξινη γλυκοπρωτεϊνη.
Telmisartan is highly bound to plasma proteins (>99.5 %) mainly albumin and alpha l-acid glycoprotein.
Η τελμισαρτάνη είναι «ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης II», δηλαδή αναστέλλει τη δράση μιας ορμόνης που υπάρχει στον οργανισμό και ονομάζεται αγγειοτασίνη II.
Telmisartan is an ‘angiotensin II receptor antagonist’, which means that it blocks the action of a hormone in the body called angiotensin II.
Η τελμισαρτάνη είναι «ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης II», δηλαδή αναστέλλει τη δράση μιας ορμόνης στον οργανισμό που ονομάζεται αγγειοτασίνη II.
Telmisartan is an ‘angiotensin II receptor antagonist’, which means that it blocks the action of a hormone in the body called angiotensin II.
Η τελμισαρτάνη είναι ένας από του στόματος δραστικός και ειδικός ανταγωνιστής των υποδοχέων (τύπου AT1) της αγγειοτενσίνης ΙΙ, ο οποίος προκαλεί μια δοσο-εξαρτώμενη μείωση στη μέση αρτηριακή πίεση σε είδη θηλαστικών, συμπεριλαμβανομένης της γάτας.
Telmisartan is an orally active and specific angiotensin II receptor (type AT1) antagonist which causes a dose dependent decrease in mean arterial blood pressure in mammalian species including the cat.
Η τελμισαρτάνη είναι ανταγωνιστής υποδοχέα αγγειοτασίνης II, γεγονός που σημαίνει ότι αναστέλλει τη δράση μιας ορμόνης του οργανισμού που ονομάζεται αγγειοτασίνη II.
Telmisartan is an ‘angiotensin II receptor antagonist’, which means that it blocks the action of a hormone in the body called angiotensin II.
Η τελμισαρτάνη είναι αποτελεσματικός και ειδικός ανταγωνιστής των υποδοχέων υποτύπου 1 (τύπου AT1) της αγγειοτενσίνης ΙΙ για από του στόματος λήψη.
Telmisartan is an orally effective and specific angiotensin II receptor subtype 1 (AT1) antagonist.
Η τελμισαρτάνη είναι υψηλά λιπόφιλη και έχει ταχεία κινητική διαπερατότητας της κυτταρικής μεμβράνης, η οποία διευκολύνει την απρόσκοπτη κατανομή της στους ιστούς.
Telmisartan is highly lipophilic and has rapid membrane permeability kinetics, which facilitates easy distribution into tissue.
Η τελμισαρτάνη θα πρέπει να διατηρείται στην κλειστή κυψέλη λόγω της υγροσκοπικής ιδιότητας των δισκίων.
Telmisartan should be kept in the sealed blister due to the hygroscopic property of the tablets.
Η τελμισαρτάνη θα πρέπει να φυλάσσεται εντός της κλειστής κυψέλης λόγω της υδροσκοπικής ιδιότητας των δισκίων.
Telmisartan should be kept in the sealed blister due to the hygroscopic property of the tablets.
Η τελμισαρτάνη μεταβολίζεται μέσω σύζευξης για να σχηματίσει ένα φαρμακολογικά ανενεργό ακυλ- γλυκουρονίδιο.
Telmisartan is metabolised by conjugation to form a pharmacologically inactive acylglucuronide.
Η τελμισαρτάνη μπορεί να αυξήσει την υποτασική δράση άλλων αντιυπερτασικών παραγόντων.
Telmisartan may increase the hypotensive effect of other antihypertensive agents.
Η τελμισαρτάνη συνδέετεαι ισχυρά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και δεν μπορεί να απομακρυνθεί με αιμοδιύλιση.
Telmisartan is highly bound to plasma protein in renal-insufficient subjects and cannot be removed by dialysis.
Η τελμισαρτάνη χαρακτηρίζεται από διεκθετική φαρμακοκινητική πτώση με τελικό χρόνο ημίσειας ζωής για την αποβολή > 20 ώρες.
Telmisartan is characterised by biexponential decay pharmacokinetics with a terminal elimination half- life of >20 hours.
Η τελμισαρτάνη, η δραστική ουσία του Kinzalmono, είναι «ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης II», δηλαδή αναστέλλει τη δράση μιας ορμόνης στον οργανισμό που ονομάζεται αγγειοτασίνη II.
The active substance in Kinzalmono, telmisartan, is an ‘angiotensin II receptor antagonist’, which means that it blocks the action of a hormone in the body called angiotensin II.
Η τελμισαρτάνη, η δραστική ουσία του Micardis, είναι «ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης II», δηλαδή αναστέλλει τη δράση μιας ορμόνης στον οργανισμό που ονομάζεται αγγειοτασίνη II.
The active substance in Micardis, telmisartan, is an ‘angiotensin II receptor antagonist’, which means that it blocks the action of a hormone in the body called angiotensin II.
Η τελμισαρτάνη, η δραστική ουσία του Pritor, είναι «ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II», δηλαδή αναστέλλει τη δράση μιας ορμόνης στον οργανισμό που ονομάζεται αγγειοτασίνη II.
The active substance in Pritor, telmisartan, is an ‘angiotensin II receptor antagonist’, which means that it blocks the action of a hormone in the body called angiotensin II.
Η τελμισαρτάνη, η δραστική ουσία του Semintra, είναι «ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτασίνης II», δηλαδή αναστέλλει τη δράση μιας ορμόνης στον οργανισμό που ονομάζεται αγγειοτασίνη II.
The active substance in Semintra, telmisartan, is an ‘angiotensin II receptor antagonist’, which means that it blocks the action of a hormone in the body called angiotensin II.
Η τεμοζολομίδη αρχικά χρησιμοποιείται μαζί με ακτινοθεραπεία ( ταυτόχρονη φάση της θεραπείας) και μετά μόνη ( μονοθεραπευτική φάση της θεραπείας)Παιδιών ηλικίας 3 ετών και άνω και ενηλίκων ασθενών με ειδικές μορφές όγκου του εγκεφάλου (π.χ. πολύμορφο γλοιοβλάστωμα ή αναπλαστικό αστροκύτωμα) ο οποίος έχει επανεμφανιστεί ή στις περιπτώσεις όπου ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί έπειτα από την καθιερωμένη θεραπεία.
Temozolomide is first used together with radiotherapy (concomitant phase of treatment) and after that alone (monotherapy phase of treatment). children 3 years and older and adult patients with specific forms of brain tumour (e.g. glioblastoma multiforme or anaplastic. astrocytoma) that has returned or where the cancer has spread after standard therapy.
Η τεμοζολομίδη είναι ένα αντικαρκινικό φάρμακο
Temozolomide is an anti-cancer medicine.
Η τενεκτεπλάση είναι ένας ανασυνδυασμένος ινωδοεκλεκτικός ενεργοποιητής του πλασμινογόνου.
Tenecteplase is a recombinant fibrin-specific plasminogen activator.
Η τενεκτεπλάση είναι ένας ινωδοεκλεκτικός ενεργοποιητής του πλασμινογόνου ο οποίος παράγεται στην κυτταρική σειρά της ωοθήκης ενός κινεζικού χάμστερ με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA
Tenecteplase is a fibrin-specific plasminogen activator produced in a Chinese hamster ovary cell line by recombinant DNA technology.
Η τενεκτεπλάση είναι ένας ινωδοεκλεκτικός ενεργοποιητής του πλασμινογόνου ο οποίος παράγεται στην κυτταρική σειρά της ωοθήκης ενός κινεζικού χάμστερ με τεχνολογία ανασυνδυασμένου DNA.
Tenecteplase is a fibrin-specific plasminogen activator produced in a Chinese hamster ovary cell line by recombinant DNA technology.
Η τενεκτεπλάση παράγεται με τη μέθοδο της «τεχνολογίας του ανασυνδυασμένου DNA», βάσει της οποίας ένα κύτταρο λαμβάνει ένα γονίδιο (DNA) με το οποίο καθίσταται ικανό να παράγει την τενεκτεπλάση.
Tenecteplase is made by a method known as ‘recombinant DNA technology’: it is made by a cell that has received a gene (DNA), which makes it able to produce it.
Η τενοφοβίρη παρεμβάλλεται επίσης στη δράση ενός ενζύμου που παράγεται από τον ιό της ηπατίτιδας B. Το ένζυμο αυτό ονομάζεται «DNA πολυμεράση» και συμμετέχει στη διαμόρφωση του ιικού DNA.
Tenofovir also interferes with the action of an enzyme produced by the hepatitis B virus called ‘DNA polymerase’, which is involved in the formation of viral DNA.
Η τεποξαλίνη δεν είναι υδατοδιαλυτή και σε επαφή με υγρασία γίνεται κολλώδης.
Tepoxalin is not water- soluble and becomes very sticky upon wetting.
Η τεποξαλίνη δεν είναι υδατοδιαλυτή και σε επαφή με υγρασία γίνεται κολλώδης.
Tepoxalin is not water-soluble and becomes very sticky upon wetting.
Η τερβιναφίνη έχει διαφορετικό τρόπο δράσης από αντιμυκητιασικά αζόλης , ως εκ τούτου, δεν υπάρχει διασταυρούμενη αντοχή με αζολικά αντιμυκητιασικά .
Terbinafine has a different mode of action than azole antifungals, therefore there is no cross resistance with azole antifungals.
Η τεριφλουνομίδη 14 mg/ημέρα δεν ήταν ανώτερη σε σχέση με την ιντερφερόνη β1α ως προς το πρωτεύον τελικό σημείο: το εκτιμώμενο ποσοστό των ασθενών με αποτυχία αγωγής στις 96 εβδομάδες με χρήση της μεθόδου Kaplan-Meier ήταν 41,1% έναντι 44,4% (τεριφλουνομίδη 14 mg έναντι ιντερφερόνης β-1α, p=0,595).
Teriflunomide 14 mg/day was not superior to interferon beta- 1a on the primary endpoint: the estimated percentage of patients with treatment failure at 96 weeks using the Kaplan-Meier method was 41.1% versus 44.4% (teriflunomide 14 mg versus interferon beta-1a group, p=0.595).
Η τεριφλουνομίδη παραμένει στο αίμα σας για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τη διακοπή της λήψης της.
Teriflunomide remains in your blood for a long time after you stop taking it.
Η τεχνική Western Blot αποδεικνύει το ψευδές των αποτελεσµάτων.
The Western Blot technique disproves the results.
Η τεχνική αυτή εξασφαλίζει ότι το Beromun θα παραµείνει στο προσβεβληµένο χέρι ή πόδι.
This technique ensures that Beromun is kept within the affected arm or leg.
Η τιµή της αιµοσφαιρίνη πέσει κάτω από < 10 g/dl και
Haemoglobin falls below < 10 g/dl and
Η τιγεκυκλίνη δρα αναστέλλοντας τη δράση των ριβοσωμάτων των βακτηρίων, δηλαδή των μερών του κυττάρου όπου παράγονται νέες πρωτεΐνες.
It works by blocking the bacteria’s ribosomes, the parts of the cell where new proteins are made.
Η τιγεκυκλίνη θα πρέπει να χορηγηθεί ενδοφλεβίως μέσω μιας ξεχωριστής γραμμής ή μέσω καθετήρα τριπλού αυλού (Y-site).
Tigecycline should be administered intravenously through a dedicated line or through a Y-site.
Η τιγεκυκλίνη προορίζεται αποκλειστικά για χρήση στη θεραπεία ασθενών ηλικίας 8 ετών και άνω, κατόπιν γνωμάτευσης γιατρού με κατάλληλη εμπειρία στη διαχείριση λοιμωδών νόσων.
Tigecycline is only to be used to treat patients aged 8 years and older after consultation with a physician with appropriate experience in the management of infectious diseases.
Η τικαγρελόρη δεν έχει αξιολογηθεί σε παιδιατρικό πληθυσμό (βλέπε παραγράφους 4.2 και 5.1).
Ticagrelor has not been evaluated in a paediatric population (see sections 4.2 and 5.1).
Η τικαγρελόρη δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανών.
Ticagrelor has no or negligible influence on the ability to drive and use machines.
Η τικαγρελόρη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία και η χρήση της σε αυτούς τους ασθενείς αντενδείκνυται (βλέπε παράγραφο 4.3 και 4.4).
Ticagrelor has not been studied in patients with moderate or severe hepatic impairment and its use in these patients is contraindicated (see section 4.3 and 4.4).
Η τικαγρελόρη δεν αλληλεπιδρά με την ίδια την περιοχή σύνδεσης του ADP, αλλά αλληλεπιδρά με τον P2Y12 υποδοχέα του ADP των αιμοπεταλίων για να εμποδίσει τη μεταγωγή σήματος.
Ticagrelor does not interact with the ADP binding site itself, but interacts with platelet P2Y12 ADP-receptor to prevent signal transduction.
Η τικαγρελόρη δεν είχε επίδραση στη γονιμότητα σε αρσενικά και θηλυκά ζώα (βλέπε παράγραφο 5.3).
Ticagrelor had no effect on male or female fertility in animals (see section 5.3).
Η τικαγρελόρη είναι καλά ανεκτή σε εφάπαξ δόσεις μέχρι και 900 mg.
Ticagrelor is well tolerated in single doses up to 900 mg.
Η τικαγρελόρη και ο δραστικός της μεταβολίτης συνδέονται εκτενώς με τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος (>99,0%).
Ticagrelor and the active metabolite is extensively bound to human plasma protein (>99.0%).
Η τιμή C max και η επιφάνεια κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης – χρόνου (AUC) στο πλάσμα αυξάνουν με την αύξηση της δόσης από 0,15 mg/kg έως 0,5 mg/kg κατά τρόπο δοσοεξαρτώμενο.
The Cmax and area under the plasma concentration-time curve (AUC) increase with dose increase from 0.15 mg/kg to 0.5 mg/kg in a dose- proportional manner.
Η τιμή CLcr σε ml/λεπτό/1,73 m2 μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τον προσδιορισμό κρεατινίνης ορού (mg/dl) χρησιμοποιώντας, για τους νεαρούς εφήβους, παιδιά και βρέφη, τον παρακάτω τύπο (τύπο Schwartz):
The CLcr in ml/min/1.73 m2 may be estimated from serum creatinine (mg/dl) determination, for young adolescents, children and infants, using the following formula (Schwartz formula):
Η τιμή CLcr σε ml/λεπτό/1,73 m2 μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τον προσδιορισμό κρεατινίνης ορού (mg/dl) χρησιμοποιώντας, για τους νεαρούς εφήβους, παιδιά και βρέφη, τον παρακάτω τύπο (τύπο Schwartz):
The CLcr in ml/min/1.73 m2 may be estimated from serum creatinine (mg/dl) determination, for young adolescents,children and infants, using the following formula (Schwartz formula):
Η τιμή CLcr σε ml/λεπτό/1,73 m2 μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τον προσδιορισμό κρεατινίνης ορού (mg/dl) χρησιμοποιώντας, για τους νεαρούς εφήβους, παιδιά και βρέφη, χρησιμοποιώντας τον παρακάτω τύπο (τύπο Schwartz):
The CLcr in ml/min/1.73 m2 may be estimated from serum creatinine (mg/dl) determination, for young adolescents and children using the following formula (Schwartz formula):
Η τιμή Cmax και η επιφάνεια κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης – χρόνου (AUC) στο πλάσμα αυξάνουν με την αύξηση της δόσης από 0,15 mg/kg έως 0,5 mg/kg κατά τρόπο δοσοεξαρτώμενο.
The Cmax and area under the plasma concentration-time curve (AUC) increase with dose increase from 0.15 mg/kg to 0.5 mg/kg in a dose- proportional manner.
Η τιμή Cmax της γκριζεοφουλβίνης αυξήθηκε κατά 37%, ενώ η μέση τιμή tmax διατηρήθηκε αμετάβλητη.
Griseofulvin Cmax increased by 37% while median tmax did not change.
Η τιμή Cmax της παρακεταμόλης μειώθηκε κατά 31% και η μέση τιμή tmax παρουσίασε καθυστέρηση έως και 15 λεπτά.
Paracetamol Cmax was decreased by 31% and median tmax was delayed up to 15 min.
Η τιμή INR δεν είναι έγκυρη για τη μέτρηση της αντιπηκτικής δράσης του Xarelto και, συνεπώς, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται (βλ. παράγραφο 4.5).
The INR is not valid to measure the anticoagulant activity of Xarelto, and therefore should not be used (see section 4.5).
Η τιμή p προκύπτει από δοκιμασία log-rank διαστρωματωμένη ανάλογα με την αρχική βαθμολογία ECOG (0 ή 1)
p-value is derived from a log-rank test stratified by baseline ECOG score (0 or 1)
Η τιμή αυτή είναι συνεπής με τα δεδομένα από πιλοτικές κλινικές μελέτες, όπου οι μέσες αλλαγές από τη βασική γραμμή στο QTcF (τύπος του Fridericia) έπειτα από δόσεις 500 και 750 mg δύο φορές ημερησίως ήταν 1,9 και 4,9 msec, αντιστοίχως.
This value is consistent with data from pivotal clinical studies, where mean changes from baseline in QTcF (Fridericia’s correction) after doses of 500 and 750 mg twice daily were 1.9 and 4.9 msec, respectively.
Η τιμή του Cmax ήταν 10 % υψηλότερη την ημέρα 1 και 24 % υψηλότερη την ημέρα 5 στους ηλικιωμένους συγκριτικά με νέους ενήλικες.
The Cmax was 10 % higher on Day 1 and 24 % higher on Day 5 in elderly relative to younger adults.
Η τιμή του Cmaxήταν 10 % υψηλότερη την Ημέρα 1 και 24 % υψηλότερη την Ημέρα 5 στους ηλικιωμένους συγκριτικά με νέους ενήλικες.
The Cmax was 10 % higher on Day 1 and 24 % higher on Day 5 in elderly relative to younger adults.
Η τιμή του ΝΝΤ σ’ αυτή τη μελέτη ήταν 28 (95 % Δ.Ε. 24 - 50).
The NNT in this study was 28 (95 % CI 24 – 50).
Η τιμή του ΝΝΤ σ’ αυτή τη μελέτη ήταν 28 (95 % Δ.Ε. 24-50).
The NNT in this study was 28 (95 % CI 24 – 50).
Η τιμολόλη είναι ένας βήτα-αναστολέας ο οποίος ελαττώνει την παραγωγή υγρού στο εσωτερικό του ματιού.
Timolol is a beta-blocker that works by reducing the production of fluid within the eye.
Η τιμολόλη είναι βήτα αναστολέας που λειτουργεί μειώνοντας την παραγωγή υγρού μέσα στο μάτι.
Timolol is a beta-blocker that works by reducing the production of fluid within the eye.
Η τιμολόλη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα κατά το θηλασμό έχοντας την δυνατότητα να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες στο θηλάζον βρέφος.
Timolol is excreted in breast milk having the potential to cause serious adverse reactions in the breastfeeding infant.
Η τιμολόλη χρησιμοποιείται ευρέως για τη θεραπεία του γλαυκώματος από την δεκαετία του '70.
Timolol has been commonly used to treat glaucoma since the 1970s.
Η τιτλοποίηση της δόσης αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος δεν είναι απαραίτητη.
Titration of the dose of this medicinal product is not required.
Η τιτλοποίηση της δόσης με τη ροσιγλιταζόνη (που προστίθεται στην κατάλληλη δόση μετφορμίνης) θα πρέπει να γίνεται πριν ο ασθενής αλλάξει τη θεραπεία του σε AVANDAMET.
Dose titration with rosiglitazone (added to the optimal dose of metformin) may be considered before the patient is switched to AVANDAMET.
Η τοκιλιζουμάμπη έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να προσκολλάται στην ιντερλευκίνη-6, έναν υποδοχέα μορίου νευροδιαβιβαστή (ή κυτοκίνη) στον οργανισμό.
Tocilizumab has been designed to attach to the receptor for a messenger molecule or ‘cytokine’ in the body called interleukin-6.
Η τοκοφερσολάνη µπορεί να απορροφάται από το έντερο σε παιδιά που παρουσιάζουν δυσκολίες στην απορρόφηση λιπών και βιταµίνης Ε από τη διατροφή.
Tocofersolan can be absorbed from the gut in children who have difficulty absorbing fats and vitamin E from the diet.
Η τολκαπόνη αναστέλλει τη δράση ενός ενζύμου το οποίο συμμετέχει στη διάσπαση της λεβοντόπας στον οργανισμό και το οποίο ονομάζεται κατεχολ-Ο-µεθυλτρανσφεράση (COMT), γεγονός το οποίο παρατείνει τη δραστικότητα της λεβοντόπας.
Tolcapone blocks an enzyme that is involved in the breakdown of levodopa in the body called catechol- O-methyl transferase (COMT).
Η τολκαπόνηελαττώνει σημαντικά το σχηματισμό 3-OMD.
Tolcapone markedly reduces the formation of 3-OMD.
Η τολτραζουρίλη είναι ένα τριαζινο-παράγωγο.
Toltrazuril is a triazinon derivative.
Η τοξικότητα που περιορίζει τη δόση περιλαμβάνει διάρροια,κοιλιακό άλγος, ναυτία, στοματίτιδα και το σύνδρομο χειρός-ποδός (δερματική αντίδραση χειρός-ποδός, παλαμο-πελματιαία ερυθροδυσαισθησία).
Dose limiting toxicities include diarrhoea, abdominal pain, nausea, stomatitis and hand-foot syndrome (hand-foot skin reaction, palmar-plantar erythrodysesthesia).
Η τοξικότητα σε συνδυασμό με τη δοξορουβικίνη ήταν προσθετική και όχι συνεργική.
The toxicity in combination with doxorubicin was additive and not synergistic.
Η τοξικότητα στη μητέρα εμπόδιζε την υψηλότερη δοσολογία σε αυτές και επομένως τη διεξαγωγή συμπερασμάτων για τα περιθώρια ασφαλείας όσον αφορά τη θεραπεία στον άνθρωπο.
The maternal toxicities interfered with higher dosing of the dams and hence deduction of safety margins with regard to human therapy.
Η τοξικότητα του ελεύθερου 64Cu που οφείλεται στην απελευθέρωσή του από το σημασμένο βιομόριο κατά τη διάρκεια της θεραπείας στον οργανισμό (in vivo) θα μπορούσε να μειωθεί με τη χορήγηση χηλικών παραγόντων μετά τη θεραπεία.
The toxicity of the free 64Cu due to in vivo release from the labelled biomolecule in the body during therapy could be reduced by post-administration of chelating agents.
Η τοπική αλλεργική αντίδραση είναι συχνή.
Local allergy in patients is common).
Η τοπική δερματική τοξικότητα που σχετίζεται με την αγωγή με γέλη Panretin γενικά υποχώρησε με τη ρύθμιση ή τη διακοπή της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.2.
Local dermal toxicity associated with Panretin gel therapy generally resolved with treatment adjustment or discontinuation (see section 4.2).
Η τοπική χορήγηση της κρέμας imiquimod δεν προκάλεσε αύξηση των όγκων σε καμία δόση σε σύγκριση με την ομάδα της κρέμας εκδόχου.
Topical administration of imiquimod cream resulted in no tumour enhancement at any dose, in comparison with the vehicle cream group.
Η τοπική χρήση των διεστέρων διαθέτει υψηλό θεραπευτικό δείκτη: ισχυρή τοπική δράση με μειωμένες συστηματικές παρενέργειες.
Topical application of diesters results in high therapeutic index: high local activity with reduced systemic secondary effects.
Η τοπική-περιοχική εφαρµογή του Beromun µαζί µε µελφαλάνη, αποδείχθηκε ότι είναι υψηλά αποτελεσµατική για τον τοπικό έλεγχο για τα σαρκώµατα των µαλακών µορίων των άκρων που δεν µπορούν να αφαιρεθούν χειρουργικά.
The loco-regional application of Beromun, along with melphalan, has been shown to be highly effective for local control of irresectable soft tissue sarcomas of the limbs.