natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η επίπτωση των σχετιζόμενων με την έγχυση συμπτωμάτων μειώνεται σημαντικά με τις επακόλουθες εγχύσεις και είναι μικρότερη του 1% μετά από οκτώ δόσεις MabThera.
The incidence of infusion-related symptoms decreases substantially with subsequent infusions and is less than 1 % after eight doses of MabThera.
Η επίπτωση των υποτροπών, κατά τη διάρκεια της 6-μηνης διπλά τυφλής περιόδου παρακολούθησης ήταν 14 % για το Xeristar και 42 % για το εικονικό φάρμακο (placebo).
The incidence of relapse during the 6- months double-blind follow-up period was 14% for Xeristar and 42% for placebo.
Η επίπτωση των υποτροπών, κατά τη διάρκεια της 6-μηνης διπλά τυφλής περιόδου παρακολούθησης ήταν 14 % για το Xeristar και 42% για το εικονικό φάρμακο (placebo).
The incidence of relapse during the 6- months double-blind follow-up period was 14% for Xeristar and 42% for placebo.
Η επίπτωση των υποτροπών, κατά τη διάρκεια της 6-μηνης διπλά τυφλής περιόδου παρακολούθησης ήταν 14% για το Cymbalta και 42% για το εικονικό φάρμακο (placebo).
The incidence of relapse during the 6- months double-blind follow-up period was 14% for Cymbalta and 42% for placebo.
Η επίπτωση υπέρτασης Βαθμού 3 ήταν 7,6% (CRC) και 27,3% (GIST).
The incidence of Grade 3 hypertension was 7.6% (CRC) and 27.3% (GIST).
Η επίπτωση όλων των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονταν με το ήπαρ και το χοληφόρο σύστημα ήταν <1,5% σε οποιαδήποτε ομάδα θεραπείας και παρόμοια με του εικονικού φαρμάκου.
The incidence of all adverse events relating to liver and biliary systems was  1.5% in any treatment group and similar to placebo.
Η επίπτωση όταν η ντουλαγλουτίδη σε δόσεις 0,75 mg και 1,5 mg, αντίστοιχα, χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με γευματική ινσουλίνη ήταν 85,3% και 80,0% και παρουσιάστηκαν 35,66 και
The incidences when dulaglutide 0.75 mg and 1.5 mg, respectively, were used in combination with prandial insulin were 85.3% and 80.0% and rates were 35.66 and 31.06 events/patient/year.
Η επίπτωση,σε μεγαλύτερα, ως επί το πλείστον μη εμβολιασμένα παιδιά (>5 ετών), δε μεταβλήθηκε κατά τη διάρκεια της μελέτης.
The incidence in older, predominantly non-vaccinated children (>5 years) did not change over the duration of the study.
Η επίσημη, εθνική και η τοπική αντιμικροβιακή πολιτική πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν χρησιμοποιείται το κτηνιατρικό φαρμακευτικό προϊόν.
Official, national and regional antimicrobial policies should be taken into account when the product is used.
Η επαγωγή άλφα-ιντερφερόνης και άλλων κυτοκινών μετά από εφαρμογή κρέμας imiquimod σε ιστό οξυτενών κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων έχει αποδειχθεί και σε κλινικές μελέτες.
The induction of alpha interferon and other cytokines following imiquimod cream application to genital wart tissue has also been demonstrated in clinical studies.
Η επαγωγή ενζύμων εξασθενεί αργά και οι επιδράσεις στις συγκεντρώσεις της ulipristal acetate στο πλάσμα μπορεί να εμφανιστούν ακόμη και εάν η γυναίκα έχει σταματήσει να λαμβάνει επαγωγείς ενζύμων εντός των προηγούμενων 2-3 εβδομάδων.
Enzyme induction wears off slowly and effects on the plasma concentrations of ulipristal acetate may occur even if a woman has stopped taking an enzyme inducer within the last 2-3 weeks.
Η επαγωγή της ύφεσης στη μελέτη CD I και στη μελέτη CD I καθώς και τα ποσοστά ανταπόκρισης παρουσιάζονται στον Πίνακα 16.
CD Study I and CD Study II induction of remission and response rates are presented in Table 16.
Η επαγωγή της ύφεσης στη μελέτη CD I και στη μελέτη CD I καθώς και τα ποσοστά ανταπόκρισης παρουσιάζονται στον Πίνακα 18.
CD Study I and CD Study II induction of remission and response rates are presented in Table 18.
Η επαγωγή της ύφεσης στη μελέτη CD I και στη μελέτη CD IΙ καθώς και τα ποσοστά ανταπόκρισης παρουσιάζονται στον Πίνακα 16.
CD study I and CD study II induction of remission and response rates are presented in Table 16.
Η επαγωγή της ύφεσης στη μελέτη CD I και στη μελέτη CD IΙ καθώς και τα ποσοστά ανταπόκρισης παρουσιάζονται στον Πίνακα 18.
CD Study I and CD Study II induction of remission and response rates are presented in Table 18.
Η επαγωγή της ύφεσης στη μελέτη CD Ι και την μελέτη CD II καθώς και τα ποσοστά ανταπόκρισης παρουσιάζονται στον Πίνακα 16.
CD study I and CD study II induction of remission and response rates are presented in Table 16.
Η επαγωγή της ύφεσης στη μελέτη CD Ι και την μελέτη CD II καθώς και τα ποσοστά ανταπόκρισης παρουσιάζονται στον Πίνακα 18.
CD study I and CD study II induction of remission and response rates are presented in Table 18.
Η επαγωγή του CYP3A4 παρατηρήθηκε σε μία κλινική δοκιμή κατά τη συγχορήγηση μίας εφάπαξ δόσης μιδαζολάμης μετά την επαναλαμβανόμενη χορήγηση βεμουραφενίμπης για 15 ημέρες.
CYP3A4 induction was observed in a clinical trial when a single dose of midazolam was co- administered after repeat dosing with vemurafenib for 15 days.
Η επαγωγική δράση μπορεί να διαρκέσει για τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας με Βότανο του Αγίου Ιωάννη.
The inducing effect may persist for at least 2 weeks after cessation of treatment with St John’s wort (see section 4.3).
Η επαγωγική δράση μπορεί να διαρκέσει για τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας με Βότανο του Αγίου Ιωάννη.
The inducing effect may persist for at least 2 weeks after cessation of treatment with St John’s wort.
Η επαγωγική δράση μπορεί να διατηρηθεί για τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας με βότανο του Αγίου Ιωάννη.
The inducing effect may persist for at least 2 weeks after cessation of treatment with St John’s wort.
Η επαγωγική δράση μπορεί να συνεχιστεί τουλάχιστον για 2 εβδομάδες μετά τη διακοπή της θεραπείας με St John’s wort (βλέπε παράγραφο 4.3).
The inducing effect may persist for at least 2 weeks after cessation of treatment with St John’s wort (see section 4.3).
Η επαγωγική δράση του St.
The inducing effect of St.
Η επαγόμενη από θειαζίδες υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία μπορεί να παρουσιαστούν ως ανεπιθύμητες ενέργειες που ευνοούν την εκδήλωση  επαγόμενων από δακτυλίτιδα καρδιακών αρρυθμιών.
Digitalis glycosides Thiazide-induced hypokalaemia or hypomagnesaemia may occur as undesirable effects, favouring the onset of digitalis-induced cardiac arrhythmias.
Η επαγόμενη από θειαζίδες υποκαλιαιμία ή υπομαγνησιαιμία μπορεί να παρουσιαστούν ως ανεπιθύμητες ενέργειες που ευνοούν την εκδήλωση  επαγόμενων από δακτυλίτιδα καρδιακών αρρυθμιών.
Thiazide-induced hypokalaemia or hypomagnesaemia may occur as undesirable effects, favouring the onset of digitalis-induced cardiac arrhythmias.
Η επακόλουθη αύξηση της ντοπαμινεργικής δράσης μπορεί να οδηγήσει σε ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρούνται μετά την αγωγή με αναστολείς COMT.
The consequent increase in dopaminergic stimulation can lead to the dopaminergic side effects observed after treatment with COMT inhibitors.
Η επακόλουθη αύξηση της ντοπαμινεργικής δράσης μπορεί να οδηγήσει στις ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρούνται μετά από αγωγή με αναστολείς COMT.
The consequent increase in dopaminergic stimulation can lead to the dopaminergic adverse reactions observed after treatment with COMT inhibitors.
Η επακόλουθη αύξηση της ντοπαμινεργικής δράσης μπορεί να οδηγήσει στις ντοπαμινεργικές ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρούνται μετά τη θεραπεία με αναστολείς COMT.
The consequent increase in dopaminergic stimulation can lead to the dopaminergic side effects observed after treatment with COMT inhibitors.
Η επακόλουθη δόση από το στόμα μπορεί να χορηγηθεί μια φορά ημερησίως (με μεσοδιαστήματα 24 ωρών) για διάστημα έως τέσσερις ημέρες.
The oral follow-up dose may be administered once daily (at 24-hour intervals) for up to 4 days.
Η επανάληψη ή η έναρξη από στόματος αντιαρρυθμικής θεραπείας συντήρησης θα πρέπει να εξετάζεται ξεκινώντας 2 ώρες μετά τη χορήγηση του BRINAVESS.
Resumption or initiation of oral-maintenance antiarrhythmic therapy can be considered 2 hours after BRINAVESS administration.
Η επανάληψη ή η έναρξη από στόματος αντιαρρυθμικής θεραπείας συντήρησης μπορεί να εξετάζεται μετά από αυτή τη χρονική περίοδο (βλ. παραγράφους 4.3 και 4.4).
Resumption or initiation of oral maintenance antiarrhythmic therapy after this time period can be considered (see sections 4.3 and 4.4).
Η επανάληψη θεραπευτικών κύκλων με MabThera είναι πιθανή.
Repeated courses of treatment with MabThera are possible.
Η επανάληψη της θεραπείας μπορεί να συσχετιστεί με μειωμένη ή ανεπαρκή ανταπόκριση στο Raptiva σε σύγκριση με εκείνη που παρατηρήθηκε σε προηγούμενες θεραπευτικές περιόδους.
Re-treatment may be associated with lower or inadequate response to Raptiva than in the earlier treatment periods.
Η επανάληψη της θεραπείας μπορεί να σχετίζεται με μειωμένη ή ανεπαρκή απόκριση στο Raptiva σε σχέση με τις προηγούμενες περιόδους θεραπείας.
Re- treatment may be associated with lower or inadequate response to Raptiva than in the earlier treatment periods.
Η επανέναρξη πρέπει να γίνει σύμφωνα με τις οδηγίες που περιγράφονται στο παράγραφο 4.2. Τα επίπεδα των αμινοτρανσφερασών πρέπει να ελεγχθούν εντός 3 ημερών μετά την επανέναρξη, στη συνέχεια μετά την παρέλευση άλλων 2 εβδομάδων και κατόπιν σύμφωνα με τις παραπάνω συστάσεις.
Re-introduction must follow the guidelines detailed in section 4.2. Aminotransferase levels must then be checked within 3 days after re-introduction, then again after a further 2 weeks, and thereafter according to the recommendations above.
Η επανέναρξη της θεραπείας με STAYVEER πρέπει να εξεταστεί μόνον εφόσον τα δυνητικά οφέλη από τη θεραπεία με STAYVEER υπερισχύουν των δυνητικών κινδύνων και εφόσον τα επίπεδα των ηπατικών αμινοτρανσφερασών βρίσκονται εντός των προ της θεραπείας τιμών.
Re-introduction of treatment with STAYVEERs hould only be considered if the potential benefits of treatment with STAYVEER outweigh the potential risks and when liver aminotransferase levels are within pre-treatment values.
Η επανέναρξη της θεραπείας πρέπει να γίνεται εντός 2 εβδομάδων στην προηγούμενη δόση εάν ο ANC >1,0 x 109/l ή/και ο αριθμός αιμοπεταλίων >20 x 109/l.
Treatment must be resumed within 2 weeks at prior dose if ANC >1.0 x 109/l and/or platelets >20 x 109/l.
Η επανέναρξη της θεραπείας πρέπει να γίνεται εντός 2 εβδομάδων στην προηγούμενη δόση εάν ο ANC >1,0 x 109/l ή/και ο αριθμός αιμοπεταλίων >50 x 109/l.
Treatment must be resumed within 2 weeks at prior dose if ANC
Η επανέναρξη της θεραπείας πρέπει να γίνεται εντός 2 εβδομάδων στην προηγούμενη δόση εάν ο ANC >1,0 x 109/l ή/και ο αριθμός αιμοπεταλίων >50 x 109/l.
Treatment must be resumed within 2 weeks at prior dose if ANC >1.0 x 109/l and/or platelets >50 x 109/l.
Η επανέναρξη χορήγησης του Jentadueto θα πρέπει κατόπιν να συζητείται λαμβάνοντας υπόψη τη σχέση οφέλους-κινδύνου σε μεμονωμένη βάση, καθώς και τη νεφρική λειτουργία.
Reintroduction of Jentadueto should then be discussed taking into account the benefit/risk ratio in an individual basis as well as renal function.
Η επαναθεραπεία μπορεί να ξεκινήσει μόνο αφού οι δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας του ασθενούς επιστρέψουν στα αρχικά επίπεδα και με μειωμένο επίπεδο δόσης (βλέπε παράγραφο 4.2).
Re-treatment may take place only after return of liver function tests to the patient’s baseline and at a reduced dose level (see section 4.2).
Η επαναιώρηση γίνεται ευκολότερα εάν η ινσουλίνη έχει φτάσει τη θερμοκρασία δωματίου.
Resuspension is easier when the insulin has reached room temperature.
Η επαναιώρηση γίνεται ευκολότερα όταν η ινσουλίνη έχει φτάσει τη θερμοκρασία δωματίου.
Resuspension is easier when the insulin has reached room temperature.
Η επαναιώρηση είναι ευκολότερη όταν η ινσουλίνη έχει φθάσει σε θερμοκρασία δωματίου.
Resuspension is easier when the insulin has reached room temperature.
Η επαναλαμβανόμενη από του στόματος χορήγηση 75, 150 και 300 mg/kg/ημερησίως σε αρουραίους για μέχρι εβδομάδες επέφερε αναστρέψιμη σχετιζόμενη με τη θεραπεία αύξηση στη μετάλλωση της νεφρικής πυέλου και στις 3 δόσεις, κυρίως στους θηλυκούς αρουραίους.
Repeated oral administration of 75, 150 and 300 mg/kg/day to rats for up to 26 weeks produced a reversible treatment-related increase in kidney pelvis mineralisation in all 3 doses, most notably in females.
Η επαναλαμβανόμενη διακοπτόμενη θεραπεία έχει μελετηθεί για έως 4 κύκλους διακοπτόμενης θεραπείας.
Repeated intermittent treatment has been studied up to 4 intermittent courses.
Η επαναλαμβανόμενη δοσολογία (8 χορηγήσεις) σε διαστήματα 14 ημερών σε πενταπλάσια της συνιστώμενης δόση ήταν καλά ανεκτή σε νεαρές γάτες.
Repeated dosing (eight administrations) in 14-day intervals at five times the recommended dose was tolerated well in young cats.
Η επαναλαμβανόμενη δοσολογία (8 χορηγήσεις) σε διαστήματα 14 ημερών σε πενταπλάσια της συνιστώμενης δόση ήταν καλά ανεκτή σε νεαρούς σκύλους.
Repeated dosing (eight administrations) in 14-day intervals at five times the recommended dose was tolerated well in young dogs.
Η επαναλαμβανόμενη θεραπεία ενδείκνυται μόνο αν για τις μικτές μολύνσεις με κοκκίδια και νηματώδη εξακολουθεί να υπάρχει υποψία (από τον κτηνίατρο) ή αυτές έχουν αποδειχτεί.
Repeated treatment is indicated only if mixed infections with coccidia and roundworms continue to be suspected (by the veterinarian) or demonstrated.
Η επαναλαμβανόμενη θεραπεία ενδείκνυται μόνο εάν υπάρχει ακόμη υποψία ή εκδήλωση μικτών μολύνσεων από κοκκίδια και νηματώδη, όπως περιγράφεται στην ενότητα 4.2.
Repeated treatment is indicated only if mixed infection with coccidia and nematodes, as described in section 4.2, is still suspected or demonstrated.
Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση του infliximab (5 mg/kg στις 0,2 και 6 εβδομάδες στη νόσο του Crohn με συρίγγια, 3 ή 10 mg/kg κάθε 4 ή 8 εβδομάδες στη ρευματοειδή αρθρίτιδα) είχε ως αποτέλεσμα μία ελαφρά συσσώρευση του infliximab στον ορό μετά τη δεύτερη δόση.
Repeated administration of infliximab (5 mg/kg at 0, 2 and 6 weeks in fistulising Crohn´s disease, 3 or 10 mg/kg every 4 or 8 weeks in rheumatoid arthritis) resulted in a slight accumulation of infliximab in serum after the second dose.
Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση των υψηλότερων εγκεκριμένων δόσεων των 40 ή 80 mg σιμβαστατίνης δεν επηρεάζει τα επίπεδα του φαινοφιβρικού οξέος στο πλάσμα στην κατάσταση σταθερής ισορροπίας.
The repeated administration of simvastatin 40 or 80 mg, the highest dose registered, did not affect the plasma levels of fenofibric acid at steady state.
Η επαναλαμβανόμενη χρήση του Osigraft δεν συνιστάται επειδή δεν έχουν διεξαχθεί κλινικές μελέτες πολλαπλών χειρουργικών θεραπειών σε διαφορετικές χρονικές στιγμές σε ασθενείς
Repeated use of Osigraft is not recommended because clinical trials of multiple surgical treatments at different times have not been undertaken in patients.
Η επαναληπτική χορήγηση της ζαλεπλόνης από του στόµατος σε αρουραίους και σκύλους επέφερε αυξήσεις στο βάρος του ήπατος και των επινεφριδίων, ωστόσο, αυτές οι αυξήσεις συνέβηκαν σε δόσεις πολύ πολλαπλάσιες των µέγιστων θεραπευτικών δόσεων, ήταν αναστρέψιµες, δεν συνδέθηκαν µε εκφυλιστικές µικροσκοπικές αλλαγές στο ήπαρ και τα επινεφρίδια, και ήταν αντίστοιχες µε τις επιδράσεις σε ζώα µε άλλες ουσίες που συνδέονται µε τους βενζοδιαζεπινικούς υποδοχείς.
Repeated oral administration of zaleplon to rats and dogs elicited increases in liver and adrenal weights; however, these increases occurred at high multiples of the maximum therapeutic dose, were reversible, were not associated with degenerative microscopic changes in liver or adrenal glands, and were consistent with effects in animals with other compounds that bind to benzodiazepine receptors.
Η επανατοποθέτηση στο ίδιο σημείο εντός 14 ημερών θα πρέπει να αποφεύγεται.
Reapplication to the same site within 14 days should be avoided.
Η επαναχορήγηση ή διακοπή του Bronchitol μετά από ελάσσονα επεισόδια αιμόπτυσης πρέπει να γίνεται βάσει κλινικής αξιολόγησης.
The reinstitution or withholding of Bronchitol following smaller episodes of haemoptysis should be based on clinical judgement.
Η επαναχορήγηση του EXUBERA απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση του κινδύνου και μπορεί να γίνει μόνο υπό στενή ιατρική παρακολούθηση, με κατάλληλη κλινική υποδομή.
Re-administration of EXUBERA requires a careful risk evaluation, and may only be done under close medical monitoring with appropriate clinical facilities.
Η επαναχρησιμοποίηση των βελονών αυξάνει τον κίνδυνο απόφραξης της βελόνας γεγονός που ενδέχεται να προκαλέσει υποδοσολογία ή υπερδοσολογία (βλ. παράγραφο 6.6).
Re-use of needles increases the risk of blocked needles which may cause underdosing or overdosing (see section 6.6).
Η επανενεργοποίηση ιογενών λοιμώξεων (π.χ. ιός ηπατίτιδας Β) έχει αναφερθεί σε βιολογικές θεραπείες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ).
Viral reactivation (e.g. hepatitis B virus) has been reported with biologic therapies for RA.
Η επανενεργοποίηση της λοίμωξης από ηπατίτιδα Β έχει επίσης πολύ σπάνια αναφερθεί σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα που λαμβάνουν MabThera (βλ. παράγραφο 4.4).
Reactivation of hepatitis B infection has also been very rarely reported in rheumatoid arthritis patients receiving MabThera (see Section 4.4).
Η επαρκής παρακολούθηση της τοξικότητας που σχετίζεται με μεθοτρεξάτη πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν η παρεκοξίμπη και η μεθοτρεξάτη συγχορηγούνται.
Adequate monitoring of methotrexate-related toxicity should be considered when co-administering parecoxib and methotrexate.
Η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου και βιταµίνης D είναι σηµαντική για όλες τις ασθενείς.
Adequate intake of calcium and vitamin D is important in all patients.
Η επαφή με το δέρμα ή/και τα μάτια θα πρέπει να αποφεύγεται, συμπεριλαμβανομένης της επαφής των χεριών με τα μάτια.
Contact with skin and/or eyes should be avoided including hand to eye contact.
Η επαφή με το δέρμα του σκύλου μετά τη χορήγηση Recuvyra δεν προκαλεί προβλήματα σε ενήλικες.
Contact with the dog’s skin after application of Recuvyra should not cause problems for adults.
Η επαφή με το νερό κατά τη διάρκεια του μπάνιου ή του ντους, δεν θα μεταβάλει τον τρόπο δράσης του SANCUSO.
Contact with water during bathing or showering will not change the way SANCUSO works.
Η επαφή με τους οφθαλμούς πρέπει να αποφεύγεται.
Avoid contact with the eyes.
Η επαφή του δέρματος με τα περιττώματα, τα ούρα και το έμεσμα των σκύλων που υποβάλλονται σε θεραπεία πρέπει να αποφεύγεται.
Avoid skin contact with faeces, urine, and vomit of treated dogs.
Η επεξηγηματική ανάλυση έδειξε ότι κλινικά σημαντικές βελτιώσεις παρατηρήθηκαν στις ομάδες που ελάμβαναν vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες και κάθε οκτώ εβδομάδες στη μελέτη GEMINI II και οι βελτιώσεις ήταν σημαντικά μεγαλύτερες σε σύγκριση με ό,τι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου από την τιμή αναφοράς μέχρι την Εβδομάδα 52 στις βαθμολογίες των ερωτηματολογίων EQ-5D και EQ-5D VAS, στη συνολική βαθμολογία του IBDQ και στις υποκλίμακες του IBDQ για τα εντερικά συμπτώματα και τη συστηματική λειτουργία του εντέρου.
Exploratory analysis showed clinically meaningful improvements were observed for the vedolizumab every four weeks and every eight weeks groups in GEMINI II and the improvements were significantly greater as compared with the placebo group from baseline to Week 52 on EQ-5D and EQ-5D VAS scores, total IBDQ score, and IBDQ subscales of bowel symptoms and systemic function.
Η επιβίωση (survival status) των ασθενών εκτιμήθηκε, περαιτέρω, σε μελέτη παρακολούθησης, μετά το πέρας της μελέτης PROWESS.
Survival status was assessed in a follow-up study of PROWESS survivors.
Η επιβίωση απουσίας νόσου (DFS) ήταν ο κύριος τελικός στόχος για την αποτελεσματικότητα και η συνολική επιβίωση (OS) ήταν ο δευτερεύον στόχος για την αποτελεσματικότητα.
Disease-free survival (DFS) was the primary efficacy endpoint and Overall survival (OS) was the secondary efficacy endpoint.
Η επιβίωση ελεύθερη υποτροπής (PFS) και το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων θεραπείας: ο διάμεσος PFS ήταν 4.8 μήνες επιβίωσης για το ALIMTA σε συνδυασμό με σισπλατίνη, έναντι 5.1 μήνες επιβίωσης για τη γεμσιταβίνη με σισπλατίνη (προσαρμοσμένος σχετικός κίνδυνος 1,04; 95 % CI = 0.94-1.15), και το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 30,6 % (95 % CI = 27,3- 33,9) για το ALIMTA σε συνδυασμό με σισπλατίνη έναντι 28,2 % (95 % CI = 25.0-31,4) για τη γεμσιταβίνη με σισπλατίνη.
Progression free survival (PFS) and overall response rate were similar between treatment arms: median PFS was 4.8 months for ALIMTA plus cisplatin versus 5.1 months for gemcitabine plus cisplatin (adjusted hazard ratio 1.04; 95% CI = 0.94-1.15), and overall response rate was 30.6% (95% CI = 27.3-33.9) for ALIMTA plus cisplatin versus 28.2% (95% CI = 25.0-31.4) for gemcitabine plus cisplatin.
Η επιβίωση ελεύθερη υποτροπής (PFS) και το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων θεραπείας: ο διάμεσος PFS ήταν 4.8 μήνες επιβίωσης για το ALIMTA σε συνδυασμό με σισπλατίνη, έναντι 5.1 μήνες επιβίωσης για τη γεμσιταβίνη με σισπλατίνη (προσαρμοσμένος σχετικός κίνδυνος 1,04; 95 %, CI 0,94 – 1,15), και το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 30,6 % (95 %, CI 27,3 – 33,9) για το ALIMTA σε συνδυασμό με σισπλατίνη έναντι 28,2 % (95 %, CI 25,0 – 31,4) για τη γεμσιταβίνη με σισπλατίνη.
Progression free survival (PFS) and overall response rate were similar between treatment arms: median PFS was 4.8 months for ALIMTA plus cisplatin versus 5.1 months for gemcitabine plus cisplatin (adjusted hazard ratio 1.04; 95% CI = 0.94-1.15), and overall response rate was 30.6% (95% CI = 27.3-33.9) for ALIMTA plus cisplatin versus 28.2% (95% CI = 25.0-31.4) for gemcitabine plus cisplatin.
Η επιβίωση και η εξέλιξη της όγκου έχουν εξετάσει σε πέντε μεγάλες ελεγχόμενες μελέτες συνολικά 2 833 ασθενών, τέσσερις εκ των οποίων ήταν διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και μια ήταν μελέτη ανοικτού σχεδιασμού.
Survival and tumour progression have been examined in five large controlled studies involving a total of 2 833 patients, of which four were double-blind placebo-controlled studies and one was an open- label study.
Η επιβίωση και η εξέλιξη της όγκου έχουν εξεταστεί σε πέντε μεγάλες ελεγχόμενες μελέτες συνολικά 2 833 ασθενών, τέσσερις εκ των οποίων ήταν διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και μια ήταν μελέτη ανοικτού σχεδιασμού.
Survival and tumour progression have been examined in five large controlled studies involving a total of 2 833 patients, of which four were double-blind placebo-controlled studies and one was an open- label study.
Η επιβίωση και η εξέλιξη του όγκου έχουν εξεταστεί σε πέντε μεγάλες ελεγχόμενες μελέτες με συνολικά 2.833 ασθενείς, τέσσερις εκ των οποίων ήταν διπλές τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και μια ήταν μελέτη ανοικτού σχεδιασμού.
Survival and tumour progression have been examined in five large controlled studies involving a total of 2,833 patients, of which four were double-blind placebo-controlled studies and one was an open- label study.
Η επιβίωση και η εξέλιξη του όγκου έχουν μελετηθεί σε πέντε μεγάλες ελεγχόμενες μελέτες με 2833 ασθενείς συνολικά, εκ των οποίων οι τέσσερις ήταν διπλές τυφλές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και μία ανοιχτή μελέτη.
Survival and tumour progression have been examined in five large controlled studies involving a total of 2833 patients, of which four were double-blind placebo-controlled studies and one was an open- label study.
Η επιβίωση και η εξέλιξη του όγκου έχουν μελετηθεί σε πέντε μεγάλες ελεγχόμενες μελέτες στις οποίες συμπεριλήφθηκε ένα σύνολο 2833 ασθενών, από τις οποίες οι τέσσερις ήταν διπλά τυφλές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και η μία ήταν μελέτη ανοικτού σχεδιασμού.
Survival and tumour progression have been examined in five large controlled studies involving a total of 2833 patients, of which four were double-blind placebo-controlled studies and one was an open- label study.
Η επιβίωση και η εξέλιξη του όγκου έχουν μελετηθεί σε πέντε μεγάλες ελεγχόμενες μελέτες στις οποίες συμπεριλήφθηκε ένα σύνολο 2833 ασθενών, από τις οποίες οι τέσσερις ήταν διπλά τυφλές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες και η μία ήταν μελέτη ανοικτού σχεδιασμού.
Survival and tumour progression have been examined in five large controlled studies involving a total of 2833 patients, of which four were double-blind placebo-controlled studies and one was an open-label study.