natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι αποφολιδωτικές δερματικές διαταραχές γενικά, συμπεριλαμβανομένου του Συνδρόμου Stevens-Johnson (ΣSJ), αναφέρονται ήδη στην παράγραφο 4.8 των ΠΧΠ των Incresync, Vipdomet και Vipidia.
Exfoliative skin disorders in general, including Stevens-Johnson Syndrome (SJS), are already listed in section 4.8 of the SmPCs of Incresync, Vipdomet and Vipidia.
Οι από του στόματος χορηγούμενες θεραπείες συντήρησης με κορτικοστεροειδή, θεοφυλλίνη και τροποποιητές λευκοτριένης ήταν επιτρεπτές (22%, 27%, και 35% των ασθενών, αντίστοιχα).
Oral corticosteroid, theophylline and leukotriene- modifier maintenance therapies were allowed (22%, 27%, and 35% of patients, respectively).
Οι απόγονοι των εμβολιασμένων συών λαμβάνουν παθητική ανοσία μέσω του πρωτογάλακτος και του γάλακτος.
Progeny of vaccinated gilts and sows derive a passive immunity via the colostrum and milk.
Οι απόγονοι των πιθήκων που ελάμβαναν υψηλές δόσεις alirocumab σε εβδομαδιαία βάση καθ’ όλη της διάρκεια της κύησης, είχαν πιο ασθενή δευτερογενή ανοσολογική ανταπόκριση κατά την πρόκληση με αντιγόνα σε σύγκριση με τους απογόνους των ζώων της ομάδας ελέγχου.
The offspring of monkeys that received high doses of alirocumab weekly throughout pregnancy had a weaker secondary immune response to antigen challenge than did the offspring of control animals.
Οι αριθμοί (ποσοστά) αντιστοιχούν στον αριθμό των ασθενών που αναφέρουν το συμβάν
Counts (percentages) corresponds to the number of patients reporting the event
Οι αριθμοί ασθενών ήταν n=72 για εικονικό φάρμακο, n=70 για vedolizumab κάθε οκτώ εβδομάδες και n=73 για vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες
Patient numbers were n=72 for placebo, n=70 for vedolizumab every eight weeks, and n=73 for vedolizumab every four weeks
Οι αριθμοί ασθενών ήταν n=82 για το εικονικό φάρμακο, n=82 για το vedolizumab κάθε οκτώ εβδομάδες και n=80 για το vedolizumab κάθε τέσσερις εβδομάδες
Patient numbers were n=82 for placebo, n=82 for vedolizumab every eight weeks, and n=80 for vedolizumab every four weeks
Οι αριθμοί αυτοί ΔΕΝ πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό της δόσης της ινσουλίνης.
These numbers should NOT be used for measuring an insulin dose.
Οι αριθμοί σε τετράγωνες αγκύλες είναι διαστήματα εμπιστοσύνης 96 % για τη συνολική επιβίωση HR στο συνολικό πληθυσμό, ή διαφορετικά είναι διαστήματα εμπιστοσύνης 95 % για HR
Numbers in square brackets are 96 % confidence interval for overall survival HR in the overall population, or otherwise 95 % confidence intervals for HR
Οι αριθμοί στην οθόνη δόσης μετριούνται σε Διεθνείς Μονάδες (International Units) ή IU.
The numbers on the dose display are measured in International Units or IU.
Οι αριθμοί στην οθόνη πρέπει να ευθυγραμμίζονται ακριβώς με το δείκτη για να διασφαλισθεί ότι λαμβάνετε τη σωστή δόση.
The numbers in the display must line up precisely with the pointer to ensure that you get the correct dose.
Οι αριθμοί στο Παράθυρο αναπληροφόρησης δόσης μετριούνται σε Διεθνείς Μονάδες (International Units) ή IUs.
The numbers on the Dose Feedback Window are measured in International Units or IUs.
Οι αριθμοί των αιμοπεταλίων θα πρέπει επομένως να παρακολουθούνται στενά.
Platelet counts should therefore be monitored closely.
Οι αριθμοί των αιμοπεταλίων πρέπει επομένως να παρακολουθούνται στενά.
Platelet counts should therefore be monitored closely.
Οι αριθμοί των αιμοπεταλίων πρέπει να παρακολουθούνται τουλάχιστον εβδομαδιαία για 2 έως 3 εβδομάδες όταν το eltrombopag συγχορηγείται με κυκλοσποτρίνη.
Platelet count should be monitored at least weekly for 2 to 3 weeks when eltrombopag is co- administered with ciclosporin.
Οι αριθμοί των περιφερικών Β κυττάρων μειώθηκαν μετά από την πρώτη έγχυση οφατουμουμάμπης σε ασθενείς με αιματολογικές κακοήθειες.
Peripheral B cells counts decreased after the first ofatumumab infusion in patients with haematologic malignancies.
Οι αριθμοί των περιφερικών Β κυττάρων παρέμειναν χαμηλοί καθ’ όλη την υπόλοιπη θεραπεία στους περισσότερους ασθενείς και παρέμειναν κάτω από την αρχική τιμή έως και 15 μήνες μετά την τελευταία δόση στους ασθενείς που ανταποκρίθηκαν.
Peripheral B cell counts remained low throughout the remainder of therapy in most patients and remained below baseline up to 15 months after the last dose in patients who responded.
Οι αριθμοί υπάρχουν για να σας βοηθήσουν να προετοιμάσετε και να χορηγήσετε το φάρμακό σας.
The numbers are to help you prepare and administer your medicine.
Οι αρνητικές τιμές RRR υποδεικνύουν αύξηση του σχετικού κινδύνου. βΕξαιρείται το σιωπηλό ΕΜ.
A negative RRR indicates a relative risk increase. bExcluding silent MI.
Οι αρουραίοι εμφανίζονται ιδιαίτερα ευαίσθητοι στις ογκογενετικές δράσεις της TMZ, με την εμφάνιση των πρώτων όγκων μέσα σε 3 μήνες από την έναρξη της δοσολόγησης.
Rats appear to be particularly sensitive to oncogenic effects of TMZ, with the occurrence of first tumours within 3 months of initiating dosing.
Οι αρουραίοι που θήλαζαν και εκτέθηκαν στο Qutenza σε ημερήσια βάση για 3 ώρες εμφάνισαν μετρήσιμα επίπεδα καψαϊκίνης στο μητρικό γάλα.
Lactating rats exposed to Qutenza daily for 3 hours showed measurable levels of capsaicin in the mothers’ milk.
Οι αρχικές αναλύσεις της αποτελεσματικότητας, σε σχέση με τους HPV τύπους του εμβολίου (HPV 6,11,16,18), διεξάχθηκαν στον πληθυσμό όπου μετρήθηκε η αποτελεσματικότητα σύμφωνα με το πρωτόκολλο (PPE) (δηλαδή και οι 3 εμβολιασμοί έγιναν μέσα σε 1 έτος από την εγγραφή, δεν υπήρχαν σημαντικές παρεκκλίσεις από το πρωτόκολλο και δεν υπήρχε λοίμωξη στους σχετικούς HPV τύπους πριν τη δόση 1 μέχρι και 1 μήνα μετά τη Δόση 3 (Μήνας 7)).
The primary analyses of efficacy, with respect to vaccine HPV types (HPV 6, 11, 16, 18), were conducted in the per-protocol efficacy (PPE) population (i.e. all 3 vaccinations within 1 year of enrolment, no major protocol deviations and naïve to the relevant HPV type(s) prior to dose 1 and through 1 month Postdose 3 (Month 7)).
Οι αρχικές αναλύσεις της αποτελεσματικότητας, όσον αφορά στους HPV τύπους τους εμβολίου (HPV 6, 11, 16 και 18), διεξήχθησαν στον πληθυσμό στον οποίο η αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκε σύμφωνα με το πρωτόκολλο (PPE) (πχ. και οι 3 εμβολιασμοί μέσα σε 1 χρόνο από την εισαγωγή στη μελέτη, χωρίς μεγάλες αποκλίσεις από το πρωτόκολλο και χωρίς να έχουν μολυνθεί από τον(ους) σχετικό(ούς) τύπο(ους) HPV πριν τη δόση 1 και μέχρι 1 μήνα Μετά τη δόση 3 (Μήνας 7).
The primary analyses of efficacy, with respect to vaccine HPV types (HPV 6, 11, 16, and 18), were conducted in the per-protocol efficacy (PPE) population (i.e. all 3 vaccinations within 1 year of enrollment, no major protocol deviations and naïve to the relevant HPV type(s) prior to dose 1 and through 1 month Postdose 3 (Month 7)).
Οι αρχικές αναλύσεις της αποτελεσματικότητας, όσον αφορά στους HPV τύπους τους εμβολίου (HPV 6, 11, 16 και 18), διεξήχθησαν στον πληθυσμό στον οποίο η αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκε σύμφωνα με το πρωτόκολλο (PPE) (πχ. και οι 3 εμβολιασμοί μέσα σε 1 χρόνο από την εισαγωγή στη μελέτη, χωρίς μεγάλες αποκλίσεις από το πρωτόκολλο και χωρίς να έχουν μολυνθεί από τον(ους) σχετικό(ούς) τύπο(ους) HPV πριν τη δόση 1 και μέχρι 1 μήνα Μετά τη δόση 3 (Μήνας 7).
The primary analyses of efficacy, with respect to vaccine HPV types (HPV 6, 11, 16, and 18), were conducted in the per-protocol efficacy (PPE) population (i.e. all 3 vaccinations within 1 year of enrolment, no major protocol deviations and naïve to the relevant HPV type(s) prior to dose 1 and through 1 month Postdose 3 (Month 7)).
Οι αρχικές δόσεις αμέσως μετά τη μεταμόσχευση γενικά κυμαίνονται από 0,075 – 0,30 mg ανά κιλό βάρους σώματος ανά ημέρα ανάλογα με το μεταμοσχευθέν όργανο.
Initial doses just after transplantation will generally be in the range of 0.075 - 0.30 mg per kg body weight per day depending on the transplanted organ.
Οι αρχικές δόσεις θα πρέπει να είναι το 1/4 έως 1/6 της αναμενόμενης δόσης συντήρησης, αυξανόμενες σταδιακά κατά τη διάρκεια 4-6 εβδομάδων για την αποφυγή δυσανεξίας.
Starting doses should be 1/4 to 1/6 of the expected maintenance dose, increased gradually over 4- 6 weeks to avoid intolerance.
Οι αρχικές δόσεις σε ασθενείς µε διαβήτη τύπου 2 είναι συχνά χαµηλότερες, π.χ.
Initial dosages for type 2 diabetic patients are often lower, e.g.
Οι αρχικές φάσεις (α και β, με τιμές t½ που αναφέρθηκαν παραπάνω) πιθανώς να υποδεικνύουν ταχεία απορρόφηση στον ιστό και απέκκριση μέσω των νεφρών.
The early disposition phases (α and β, with t½ values above) presumably represent rapid uptake into bone and excretion via the kidneys.
Οι ασθένειες που περιελήφθησαν ήταν οξεία λευχαιμία μετά την πρώτη ύφεση, που ήταν στην πρώτη υποτροπή ή στις επόμενες υποτροπές, μετά την πρώτη ύφεση (υψηλού κινδύνου) ή μετά από αποτυχία της θεραπείας εφόδου, χρόνια μυελογενής λευχαιμία σε χρόνιο ή προχωρημένο στάδιο, πρωτογενής ανθεκτική ή ανθεκτική υποτροπιάζουσα νόσος του Hodgkin ή μη Hodgkin λέμφωμα και μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο.
Diseases included were acute leukaemia past first remission, in first or subsequent relapse, in first remission (high risk), or induction failures; chronic melogenous leukaemia in chronic or advanced phase; primary refractory or resistant relapsed Hodgkin’s disease or non-Hodgkin’s lymphoma, and myelodysplastic syndrome.
Οι ασθενείς (n = 110) έλαβαν 3,6 mg/kg τραστουζουµάµπη εµτανσίνη ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδοµάδες µέχρι να σηµειωθεί εξέλιξη της νόσου ή µη αποδεκτή τοξικότητα.
Patients (n = 110) received 3.6 mg/kg of trastuzumab emtansine intravenously every 3 weeks until disease progression or unacceptable toxicity.
Οι ασθενείς (N= 435) με τοπικά προχωρημένο και/ή μεταστατικό RCC τυχαιοποιήθηκαν σε pazopanib 800 mg μία φορά την ημέρα ή σε εικονικό φάρμακο.
Patients (N = 435) with locally advanced and/or metastatic RCC were randomised to receive pazopanib 800 mg once daily or placebo.
Οι ασθενείς (n=1.822) που είχαν ήδη ενταχθεί σε μελέτες Φάσης 2 ή 3 με vedolizumab ήταν κατάλληλοι να ενταχθούν σε μια συνεχιζόμενη ανοικτή μελέτη και ελάμβαναν vedolizumab 300 mg κάθε τέσσερις εβδομάδες.
Patients (n=1,822) previously enrolled in Phase 2 or 3 vedolizumab studies were eligible to enrol in an ongoing open-label study and received vedolizumab 300 mg every four weeks.
Οι ασθενείς (n=215, 54,7%) οι οποίοι δεν πέτυχαν ΑSAS 20 στις Εβδομάδες 12 ή 16 ή 20 έλαβαν adalimumab 40 mg κάθε δεύτερη εβδομάδα υποδορίως, πρώιμα ως ανοιχτής χορήγησης θεραπεία διάσωσης και, ως εκ τούτου, αντιμετωπίστηκαν σαν μη αποκρινόμενοι στη θεραπεία στη διπλά τυφλή στατιστική ανάλυση.
Subjects (n=215, 54.7%) who failed to achieve ASAS 20 at Weeks 12, or 16 or 20 received early escape open-label adalimumab 40 mg every other week subcutaneously and were subsequently treated as non-responders in the double-blind statistical analyses.
Οι ασθενείς (n=215, 54,7%) οι οποίοι δεν πέτυχαν ΑSAS 20 στις εβδοµάδες 12 ή 16 ή 20 έλαβαν adalimumab 40 mg κάθε δεύτερη εβδοµάδα υποδορίως, πρώιµα σαν ανοιχτής
Subjects (n=215, 54.7%) who failed to achieve ASAS 20 at Weeks 12, or 16 or 20 received early escape open-label adalimumab 40 mg every other week subcutaneously and were subsequently treated as non-responders in the double-blind statistical analyses.
Οι ασθενείς (n=215, 54,7%) οι οποίοι δεν πέτυχαν ΑSAS 20 στις εβδοµάδες 12 ή 16 ή 20 έλαβαν adalimumab 40 mg κάθε δεύτερη εβδοµάδα υποδορίως, πρώιµα σαν ανοιχτής χορήγησης θεραπεία διάσωσης και εναλλακτικά αντιµετωπίστηκαν σαν µη αποκρινόµενοι στη θεραπεία στη διπλή τυφλή στατιστική ανάλυση.
Subjects (n = 215, 54.7%) who failed to achieve ASAS 20 at Weeks 12, or 16 or 20 received early escape open-label adalimumab 40 mg every other week subcutaneously and were subsequently treated as non-responders in the double-blind statistical analyses.
Οι ασθενείς (n=215, 54,7%) οι οποίοι δεν πέτυχαν ΑSAS 20 στις εβδομάδες 12 ή 16 ή 20 έλαβαν adalimumab 40 mg κάθε δεύτερη εβδομάδα υποδορίως, πρώιμα ως ανοιχτής χορήγησης θεραπεία διάσωσης και, ως εκ τούτου, αντιμετωπίστηκαν σαν μη αποκρινόμενοι στη θεραπεία στη διπλά τυφλή στατιστική ανάλυση.
Subjects (n=215, 54.7%) who failed to achieve ASAS 20 at Weeks 12, or 16 or 20 received early escape open-label adalimumab 40 mg every other week subcutaneously and were subsequently treated as non-responders in the double-blind statistical analyses.
Οι ασθενείς (n=368) τυχαιοποιήθηκαν με διπλά-τυφλό τρόπο (3:2) προκειμένου να λάβουν δύο δόσεις vedolizumab 300 mg ή εικονικό φάρμακο την Εβδομάδα 0 και την Εβδομάδα 2.
Patients (n=368) were randomised in a double-blind fashion (3:2) to receive two doses of vedolizumab 300 mg or placebo at Week 0 and Week 2.
Οι ασθενείς (n=416), οι οποίοι κατά περίπου 75% ήταν ασθενείς που είχαν αποτύχει σε θεραπεία με ανταγωνιστή TNF, τυχαιοποιήθηκαν με διπλά-τυφλό τρόπο (1:1), προκειμένου να λάβουν είτε vedolizumab 300 mg είτε εικονικό φάρμακο τις Εβδομάδες 0, 2 και 6.
Patients (n=416), which included approximately 75% TNF antagonist failures patients, were randomised in a double-blind fashion (1:1) to receive either vedolizumab 300 mg or placebo at Weeks 0, 2, and 6.
Οι ασθενείς (ηλικίας ≥ 18 ετών) τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 να λάβουν δόση έναρξης 1 μg romiplostim ανά κιλό βάρους ή εικονικό φάρμακο.
Patients (≥ 18 years) were randomised in a 2:1 ratio to receive a starting dose of romiplostim 1 µg/kg or placebo.
Οι ασθενείς (και οι φροντιστές των ασθενών) θα πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες, να ζητούν ιατρική συμβουλή αν εμφανιστούν σημεία αυτοκτονικού ιδεασμού ή αυτοκτονικής συμπεριφοράς.
Patients (and caregivers of patients) should be advised to seek medical advice if signs of suicidal ideation or behaviour emerge.
Οι ασθενείς µε αρχική αύξηση στις τιµές της ALT (π.χ. λόγω ηπατικών µεταστάσεων) ενδέχεται να εµφανίζουν προδιάθεση για ηπατική βλάβη µε υψηλότερο κίνδυνο εµφάνισης ηπατικού συµβάντος 3ου-5ου βαθµού ή αυξηµένες τιµές στην εξέταση ηπατικής λειτουργίας.
Patients with baseline elevation of ALT (e.g. due to liver metastases) may be predisposed to liver injury with a higher risk of a Grade 3-5 hepatic event or liver function test increase.
Οι ασθενείς µε αυξηµένα επίπεδα τρανσαµινασών βελτιώθηκαν σε 1ου βαθµού ή φυσιολογικά επίπεδα σε διάστηµα 30 ηµερών από την τελευταία δόση τραστουζουµάµπης εµτανσίνης στην πλειοψηφία των περιπτώσεων (βλέπε παράγραφο 4.8).
Patients with elevated transaminases improved to Grade 1 or normal within 30 days of the last dose of trastuzumab emtansine in the majority of the cases (see section 4.8).
Οι ασθενείς µε δύσπνοια κατά την ηρεµία, η οποία οφείλεται σε επιπλοκές προχωρηµένης κακοήθειας και σε συννοσηρότητες µπορεί να διατρέχουν αυξηµένο κίνδυνο πνευµονικών συµβαµάτων.
Patients with dyspnoea at rest due to complications of advanced malignancy and co-morbidities may be at increased risk of pulmonary events.
Οι ασθενείς µε ηπατική ανεπάρκεια έχουν µειωµένη κάθαρση της αµλοδιπίνης µε επακόλουθη αύξηση περίπου 40-60% στην AUC.
Patients with hepatic insufficiency have decreased clearance of amlodipine with resulting increase of approximately 40–60 % in AUC.
Οι ασθενείς µε θροµβοπενία (≤ 100.000/mm3) και οι ασθενείς υπό αντιπηκτική θεραπεία (π.χ. βαρφαρίνη, ηπαρίνη, ηπαρίνες χαµηλού µοριακού βάρους) θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας µε τραστουζουµάµπη εµτανσίνη.
Patients with thrombocytopenia (≤ 100,000/mm3) and patients on anti-coagulant treatment (e.g. warfarin, heparin, low molecular weight heparins) should be monitored closely while on trastuzumab emtansine treatment.
Οι ασθενείς µε ιστορικό συµφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (CHF), σοβαρής καρδιακής αρρυθµίας για την αντιµετώπιση της οποίας απαιτείται θεραπεία, ιστορικό εµφράγµατος του µυοκαρδίου ή ασταθούς στηθάγχης σε διάστηµα 6 µηνών από την τυχαιοποίηση, ή τρέχουσα δύσπνοια κατά την ηρεµία λόγω προχωρηµένης κακοήθειας αποκλείστηκαν από τις κλινικές µελέτες.
Patients with a history of congestive heart failure (CHF), serious cardiac arrhythmia requiring treatment, history of myocardial infarction or unstable angina within 6 months of randomization, or current dyspnoea at rest due to advanced malignancy were excluded from clinical studies.
Οι ασθενείς µε κλινική ανταπόκριση (µείωση CDAI 70) την εβδοµάδα 4 κατηγοριοποιήθηκαν και αναλύθηκαν ξεχωριστά από αυτούς οι οποίοι δεν είχαν κλινική ανταπόκριση την εβδοµάδα 4.
Patients in clinical response (decrease in CDAI ≥ 70) at week 4 were stratified and analysed separately from those not in clinical response at week 4.
Οι ασθενείς µε ποµφολυγώδεις και αποφολιδωτικές διαταραχές του δέρµατος θα πρέπει να ελέγχονται για δερµατική λοίµωξη και να υποβάλλονται σε θεραπεία σύµφωνα µε τις κατά τόπους ισχύουσες οδηγίες διαχείρισης.
Patients with bullous and exfoliative skin disorders should be tested for skin infection and treated according to local management guidelines.
Οι ασθενείς µε πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισµό γενικά δεν ανταποκρίνονται σε αντιυπερτασικά φάρµακα που δρουν µέσω αναστολής του συστήµατος ρενίνηςαγγειοτενσίνης.
Patients with primary aldosteronism generally will not respond to antihypertensive medicinal products acting through inhibition of the renin-angiotensin system.
Οι ασθενείς µε σπάνια κληρονοµικά προβλήµατα όπως η δυσανεξία της γαλακτόζης, η ανεπάρκεια της λακτάσης ή η δυσαπορρόφηση της γλυκόζης-γαλακτόζης, δεν πρέπει να λαµβάνουν αυτό το φάρµακο.
Patients with rare hereditary problems of galactose intolerance, the Lapp lactase deficiency or glucose-galactose malabsorption should not take this medicine.
Οι ασθενείς µε συνυπάρχουσες νόσους ή που χρησιµοποιούν φαρµακευτικά προϊόντα που µπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύµητες ενέργειες στους νεφρούς, πρέπει να εξετάζονται τακτικά κατά τη διάρκεια της αγωγής σύµφωνα µε την ορθή ιατρική πρακτική.
Patients with concomitant diseases, or who use medicinal products which have a potential for undesirable effects on the kidney, should be reviewed regularly in line with good medical practice during treatment.
Οι ασθενείς µε συνυπάρχουσες νόσους ή που χρησιµοποιούν φαρµακευτικά προϊόντα που µπορεί να προκαλέσουν ανεπιθύµητες ενέργειες στους νεφρούς, πρέπει να εξετάζονται τακτικά κατά τη διάρκεια της αγωγής σύµφωνα µε την ορθή ιατρική πρακτική.
Patients with concomitant diseases, or who use medicinal products which have potential for undesirable effects on the kidney, should be reviewed regularly in line with good medical practice during treatment.
Οι ασθενείς µε χολόσταση µπορεί να εµφανίζουν χαµηλά επίπεδα βιταµίνης Ε λόγω προβληµατικής απορρόφησης των λιπών από το έντερο.
Patients with cholestasis may have low vitamin E levels because they have problems absorbing fats from the gut.
Οι ασθενείς µε χρόνια ηπατίτιδα B και C που λαµβάνουν αντιρετροϊκή αγωγή, διατρέχουν αυξηµένο κίνδυνο σοβαρών και δυνητικά µοιραίων ηπατικών ανεπιθύµητων συµβαµάτων.
Patients with chronic hepatitis B and C and treated with antiretroviral therapy are at an increased risk for severe and potentially fatal hepatic adverse events.
Οι ασθενείς µε χρόνια ηπατίτιδα Β ή Γ και οι ασθενείς που λαµβάνουν θεραπεία κατά του HIV, διατρέχουν αυξηµένο κίνδυνο σοβαρών ηπατικών προβληµάτων.
Patients with chronic hepatitis B or C and treated with anti-HIV therapy are at an increased risk for serious liver problems.
Οι ασθενείς µε  3ου βαθµού περιφερική νευροπάθεια κατά την έναρξη της θεραπείας αποκλείστηκαν από τις κλινικές µελέτες.
Patients with Grade  3 peripheral neuropathy at baseline were excluded from clinical studies.
Οι ασθενείς ΔΕΝ πρέπει να λάβουν θεραπεία με πορφιμέρη εάν:
Patients should NOT be treated with porfimer if:
Οι ασθενείς άνω των 75 ετών μπορεί να έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης ανεπιθύμητων συμβάντων, σχετικών με το αναπνευστικό σύστημα, όπως η συλλογή υπεζωκότα και η δύσπνοια.
Patients older than 75 years may be at a higher risk of respiratory related adverse events such as pleural effusion and dyspnoea
Οι ασθενείς έλαβαν Humira 24 mg/m2 επιφάνειας σώματος (BSA, body surface area) με μέγιστη δόση τα 20 mg κάθε δεύτερη εβδομάδα, ως μία δόση χορηγούμενη με υποδόρια ένεση για τουλάχιστον 24 εβδομάδες.
The patients received 24 mg/m2 body surface area (BSA) of Humira up to a maximum of 20 mg every other week as a single dose via SC injection for at least 24 weeks.
Οι ασθενείς έλαβαν ένα δοσολογικό σχήμα βασιζόμενο στο σωματικό βάρος δύο φορές την ημέρα.
Patients received a weight-based twice daily treatment regimen, patients weighing 10 kg to
Οι ασθενείς έλαβαν έως 6 ενέσεις ανά διαστήματα 1 μηνός, και τέθηκαν υπό παρακολούθηση για χρονικό διάστημα 3 ετών μετά την πρώτη ένεση.
Patients were given up to 6 injections at 1-month intervals and were followed up for 3 years from the first injection.
Οι ασθενείς έλαβαν αγωγή με δόσεις Glivec των 260 mg/m2/ημέρα (n=5), 340 mg/m2/ημέρα (n=9), 440 mg/m2/ημέρα (n=7) και 570 mg/m2/ημέρα (n=5).
Patients were treated at doses of Glivec of 260 mg/m2/day (n=5), 340 mg/m2/day (n=9), 440 mg/m2/day (n=7) and 570 mg/m2/day (n=5).
Οι ασθενείς έλαβαν αγωγή με δόσεις imatinib των 260 mg/m2/ημέρα (n=5), 340 mg/m2/ημέρα (n=9), 440 mg/m2/ημέρα (n=7) και 570 mg/m2/ημέρα (n=5).
Patients were treated at doses of imatinib of 260 mg/m2/day (n=5), 340 mg/ m2/day (n=9), 440 mg/ m2/day (n=7) and 570 mg/ m2/day (n=5).
Οι ασθενείς έλαβαν αγωγή με δόσεις imatinib των 260 mg/m²/ημέρα (n = 5), 340 mg/m²/ημέρα (n = 9), 440 mg/m²/ημέρα (n = 7) και 570 mg/m²/ημέρα (n = 5).
Patients were treated at doses of imatinib of 260 mg/m2/day (n = 5), 340 mg/m2/day (n = 9), 440 mg/m2/day (n = 7) and 570 mg/m2/day (n = 5).
Οι ασθενείς έλαβαν αρχικά δόση φόρτισης, Cimzia 400 mg τις Εβδομάδες 0, 2 και 4 (και στα δύο σκέλη της θεραπείας) ή εικονικό φάρμακο ακολουθούμενη από είτε 200 mg Cimzia κάθε 2 εβδομάδες, είτε 400 mg Cimzia κάθε 4 εβδομάδες, ή εικονικό φάρμακο.
Patients were treated with a loading dose of Cimzia 400 mg at Weeks 0, 2 and 4 (for both treatment arms) or placebo followed by either 200 mg of Cimzia every 2 weeks or 400 mg of Cimzia every 4 weeks or placebo.
Οι ασθενείς έλαβαν διάφορες δόσεις του Revestive ή την καθιερωμένη θεραπεία για 12 εβδομάδες.
Patients received different doses of Revestive or standard treatment for 12 weeks.
Οι ασθενείς έλαβαν δροτρεκογίνη άλφα (ενεργοποιημένη) εντός 48 ωρών, από την εμφάνιση της πρώτης ανεπάρκειας οργάνου λόγω της σήψης.
Patients received drotrecogin alfa (activated) within 48 hours of onset of the first sepsis- induced organ dysfunction.
Οι ασθενείς έλαβαν δόσεις που κυμαίνονταν από 30 έως 60 μονάδες/kg (διάμεση δόση
Patients received doses ranging from 30 to 60 Units/kg (median dose
Οι ασθενείς έλαβαν είτε Arzerra σε μορφή μηνιαίων ενδοφλέβιων εγχύσεων (Κύκλος 1: 300 mg την ημέρα 1 και 1.000 mg την ημέρα 8, Επόμενοι κύκλοι: 1.000 mg την ημέρα 1 κάθε 28 ημέρες) σε συνδυασμό με ενδοφλέβια μπενταμουστίνη 90 mg/m2 τις ημέρες 1 και 2 κάθε 28 ημέρες.
Patients received Arzerra as monthly intravenous infusions (Cycle 1 300 mg on day 1 and 1,000 mg on day 8, subsequent cycles: 1,000 mg on day 1 every 28 days) in combination with intravenous bendamustine 90 mg/m2 at days 1 and 2 every 28 days.
Οι ασθενείς έλαβαν είτε Arzerra σε μορφή μηνιαίων ενδοφλέβιων εγχύσεων (Κύκλος 1: 300 mg την ημέρα 1 και 1.000 mg την ημέρα 8, Επόμενοι κύκλοι: 1.000 mg την ημέρα 1 κάθε 28 ημέρες) σε συνδυασμό με ενδοφλέβια μπενταμουστίνη 90 mg/m2 τις ημέρες 1 και 2 κάθε 28 ημέρες.
Patients received Arzerra as monthly intravenous infusions (Cycle 1 300 mg on day 1 and 1,000 mg on day 8, subsequent cycles: 1,000 mg on day 1 every 28 days) in combination with intravenous bendamustine 90 mg/m2 on days 1 and 2 every 28 days.
Οι ασθενείς έλαβαν είτε εικονικό φάρμακο είτε Rebif (44 μικρογραμμάρια χορηγούμενα μία φορά ή τρεις φορές την εβδομάδα) για δύο έτη.
Patients received either placebo or Rebif (44 micrograms given once or three times a week) for two years.
Οι ασθενείς έλαβαν είτε το δισκίο των 400 mg (ηλικία 6 έως 18 ετών) ή το μασώμενο δισκίο (ηλικία 2 έωςλιγότερο από 12 ετών).
Patients received either the 400 mg tablet formulation (6 to 18 years of age) or the chewable tablet formulation (2 to less than 12 years of age).
Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία για εννέα ή 14 εβδομάδες.
The patients were treated for nine or 14 weeks.
Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία μέχρι την επιδείνωση της νόσου ή έως ότου οι ανεπιθύμητες ενέργειες καταστούν μη ελεγχόμενες.
The patients were treated until their disease got worse or the side effects of treatment became unmanageable.