natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις μελέτες αυτές, οι ασθενείς απαιτείτο αρχικά να είναι σταθεροποιημένοι στιςχαμηλότερη αποτελεσματιςή δόση των αντι-Παρκινσονικών φαρμάκων (ντοπαμινικού αγωνιστή) και να παραμένουν στην ίδια αντι-Παρκινσονική αγωγή και δοσολογία, καθ’όλη τη διάρκεια της μελέτης.
In these trials, patients were initially required to be stable on the lowest effective dose of anti- Parkinsonian medicinal products (dopamine agonist) and to remain on the same anti-Parkinsonian medicinal products and dosages throughout the study.
Στις μελέτες αυτές, συνολικά 94 ασθενείς με διάγνωση ΟΛΛ και με ιστορικό προηγούμενης κλινικής αλλεργικής αντίδρασης στην εγγενή L-ασπαραγινάση από E. coli εκτέθηκαν στο Oncaspar.
In these studies a total of 94 patients with ALL diagnosis with a history of prior clinical allergic reaction to native E. coli L-asparaginase were exposed to Oncaspar.
Στις μελέτες αυτές, το φάρμακο της μελέτης προστέθηκε στην τρέχουσα θεραπεία των ασθενών, η οποία μπορούσε να περιλαμβάνει συνδυασμό διγοξίνης, αντιπηκτικών, διουρητικών, οξυγόνου και αγγειοδιασταλτικών (πχ, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, αναστολείς ΜΕΑ).
In these studies, the study medicine was added to patients’ current therapy, which could have included a combination of digoxin, anticoagulants, diuretics, oxygen, and vasodilators (eg, calcium channel blockers, ACE inhibitors).
Στις μελέτες για τη διερεύνηση της επέκτασης του δοσολογικού διαστήματος (40.000 IU μία φορά την εβδομάδα και 80.000, 100.000, και 120.000 IU δύο φορές την εβδομάδα), παρατηρήθηκε μια γραμμική αλλά όχι ανάλογη με τη δόση σχέση μεταξύ της μέσης Cmax και της δόσης, και μεταξύ της AUC και της δόσης σε σταθεροποιημένη κατάσταση.
In studies to explore extending the dosing interval (40,000 IU once weekly and 80,000, 100,000, and 120,000 IU bi-weekly), a linear but non-dose-proportional relationship was observed between mean Cmax and dose, and between mean AUC and dose at steady state.
Στις μελέτες για τη θεραπεία και την πρόληψη της δυσεντερίας των χοίρων, η προσθήκη του Econor στην τροφή σε δόση 3-4 mg βαλνεμουλίνης/kg σωματικού βάρους/ημέρα (δηλ.
In the studies in the treatment and prevention of swine dysentery, Econor in feed at a dose of 3-4 mg valnemulin/kg bodyweight/day (i.e.
Στις μελέτες για τη θεραπεία και την πρόληψη της ενζωοτικής πνευμονίας των χοίρων, η προσθήκη του Econor στην τροφή σε δόση 10-12 mg βαλνεμουλίνης /kg σωματικού βάρους (δηλ.
In the studies in the treatment and prevention of swine enzootic pneumonia, Econor in feed at a dose of 10-12 mg valnemulin/kg bodyweight (i.e.
Στις μελέτες για την αλλεργική ρινίτιδα, εξετάζοντας τα αποτελέσματα συνολικά, η θεραπεία 2 εβδομάδων με Azomyr 5 mg οδήγησε σε μείωση της βαθμολογίας των συμπτωμάτων από -25 σε -32% κατά μέσο όρο, σε σύγκριση με τη μείωση από -12 σε -26% που σημειώθηκε στους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
5 mg Azomyr led to an average decrease in symptom score of 25 to 32%, compared with a decrease of 12 to 26% in the patients receiving placebo.
Στις μελέτες για την αλλεργική ρινίτιδα, εξετάζοντας τα αποτελέσματα συνολικά, η θεραπεία δύο εβδομάδων με Aerius 5 mg οδήγησε σε μείωση της βαθμολογίας των συμπτωμάτων από 25 σε 32% κατά μέσο όρο, σε σύγκριση με τη μείωση από 12 σε 26% που σημειώθηκε στους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
5 mg Aerius led to an average decrease in symptom score of 25 to 32%, compared with a decrease of 12 to 26% in the patients receiving placebo.
Στις μελέτες για την ανεπάρκεια τετραϋδροβιοπτερίνης (BH4) παρουσιάστηκε βελτίωση στα επίπεδα φαινυλαλανίνης στο αίμα και σε άλλους δείκτες της νόσου σε ασθενείς που έλαβαν διϋδροχλωρική σαπροπτερίνη.
In the studies of patients with BH4 deficiency, patients showed an improvement in blood phenylalanine levels and other markers of the disease when they were taking sapropterin dihydrochloride.
Στις μελέτες για την οστεοπόρωση (PFT, HORIZON – μελέτη για τα επαναλαμβανόμενα κατάγματα (Recurrent Fracture Trial [RFT]) οι συνολικές συγκεντρωτικές επιπτώσεις της κολπικής μαρμαρυγής για το zoledronic acid (2,6%) και για το εικονικό φάρμακο (2,1%) ήταν συγκρίσιμες.
In the osteoporosis trials (PFT, HORIZON - Recurrent Fracture Trial [RFT]) the pooled atrial fibrillation incidences were comparable between zoledronic acid (2.6%) and placebo (2.1%).
Στις μελέτες για την οστεοπόρωση (PFT, HORIZON – μελέτη για τα επαναλαμβανόμενα κατάγματα (Recurrent Fracture Trial [RFT])) οι συνολικές συγκεντρωτικές επιπτώσεις της κολπικής μαρμαρυγής για το Aclasta (2,6%) και για το εικονικό φάρμακο (2,1%) ήταν συγκρίσιμες.
In the osteoporosis trials (PFT, HORIZON - Recurrent Fracture Trial [RFT]) the pooled atrial fibrillation incidences were comparable between Aclasta (2.6%) and placebo (2.1%).
Στις μελέτες για τις λοιμώξεις του δέρματος και του μαλακού ιστού σε ενήλικες, τα ποσοστά επιτυχίας του Cubicin έπειτα από διάστημα 7 έως 12 ημερών μετά την τελευταία ένεση ήταν 67% στη μία μελέτη και 85% στην άλλη.
In the studies of skin and soft tissue infections in adults, the success rates at seven to 12 days after the last injection of Cubicin were 67% in one study and 85% in the other.
Στις μελέτες για το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, όλοι οι ασθενείς έλαβαν επίσης ασπιρίνη και βασικός δείκτης μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο αριθμός των ασθενών που υπέστησαν «επεισόδιο» τύπου φραγμένη αρτηρία, νέα καρδιακή προσβολή ή που απεβίωσαν κατά τη διάρκεια της μελέτης
In the studies of acute coronary syndrome, all of the patients also took aspirin and the main measure of effectiveness was the number of patients experienced an ‘event’ such as a blocked artery, another heart attack or death during the study.
Στις μελέτες για το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, όλοι οι ασθενείς έλαβαν επίσης ασπιρίνη και ο βασικός δείκτης μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο αριθμός των ασθενών που εκδήλωσαν «επεισόδιο» όπως φραγμένη αρτηρία, υπέστησαν νέα καρδιακή προσβολή ή απεβίωσαν κατά τη διάρκεια της μελέτης.
In the studies of acute coronary syndrome, all of the patients also took aspirin and the main measure of effectiveness was the number of patients who experienced an ‘event’ such as a blocked artery, another heart attack or death during the study.
Στις μελέτες για το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, όλοι οι ασθενείς έλαβαν επίσης ασπιρίνη και ο βασικός δείκτης μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο αριθμός των ασθενών που υπέστησαν «επεισόδιο» όπως φραγμένη αρτηρία, νέα καρδιακή προσβολή ή που απεβίωσαν κατά τη διάρκεια της μελέτης.
In the studies of acute coronary syndrome, all of the patients also took aspirin and the main measure of effectiveness was the number of patients who experienced an ‘event’ such as a blocked artery, another heart attack or death during the study.
Στις μελέτες για το οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, όλοι οι ασθενείς έλαβαν επίσης ασπιρίνη και ο βασικός δείκτης μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο αριθμός των ασθενών που υπέστησαν κάποιο «επεισόδιο» όπως φραγμένη αρτηρία, νέα καρδιακή προσβολή ή απεβίωσαν κατά τη διάρκεια της μελέτης
In the studies of acute coronary syndrome, all of the patients also took aspirin and the main measure of effectiveness was the number of patients who experienced an ‘event’ such as a blocked artery, another heart attack or death during the study.
Στις μελέτες για τον καρκίνο του παχέος εντέρου και του ορθού, το Erbitux αποδείχθηκε πως γενικά αυξάνει το χρονικό διάστημα επιβίωσης των ασθενών χωρίς επιδείνωση του καρκίνου ή το χρονικό διάστημα επιβίωσής τους εν γένει: στους ασθενείς που δεν είχαν υποβληθεί προηγουμένως σε χημειοθεραπεία, οι ασθενείς που είχαν όγκους με KRAS άγριου τύπου επιβίωσαν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χωρίς επιδείνωση της ασθένειας όταν έλαβαν Erbitux σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία που περιείχε ιρινοτεκάνη (9,9 μήνες σε σύγκριση με 8,4 μήνες κατά μέσο όρο).
In the studies of cancer of the colon or rectum, Erbitux was shown overall to increase the time patients lived without their cancer getting worse or how long they survived: in patients who had not received chemotherapy before, patients who had wild-type KRAS in their tumours lived for longer without their disease getting worse when they received Erbitux in addition to chemotherapy including irinotecan (9.9 months compared with 8.4 months, on average).
Στις μελέτες για τον νεοδιαγνωσθέντα καρκίνο των ωοθηκών, των σαλπίγγων και του περιτοναίου, ο μέσος χρόνος επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν 19,3 μήνες για τους ασθενείς που έλαβαν Avastin έναντι 16,9 μηνών για τους ασθενείς που έλαβαν μονοθεραπεία με καρβοπλατίνη και πακλιταξέλη στη μία μελέτη, και 14,7 μήνες έναντι 10,6 μηνών στη δεύτερη μελέτη.
In the studies in newly diagnosed ovarian, fallopian tube and peritoneal cancer, average progression- free survival was 19.3 months with Avastin versus 16.9 months with carboplatin and paclitaxel alone in one study, and 14.7 months versus 10.6 months in the second study.
Στις μελέτες διάρκειας 26 εβδομάδων, η επίπτωση διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν 2,6% (0,75 mg) και 6,1% (1,5 mg) για την ντουλαγλουτίδη έναντι 3,7% για το εικονικό φάρμακο.
In studies of 26 weeks duration, the incidence of discontinuation due to adverse events was 2.6% (0.75 mg) and 6.1% (1.5 mg) for dulaglutide versus 3.7 % for placebo.
Στις μελέτες εμβρυϊκής ανάπτυξης με από στόματος χορήγηση βερνακαλάντης δύο φορές την ημέρα που οδήγησαν σε επίπεδα έκθεσης (AUC) γενικώς υψηλότερα από αυτά που επετεύχθησαν στους ανθρώπους ύστερα από μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση βερνακαλάντης, εμφανίσθηκαν δυσπλασίες (παραμορφωμένα/απόντα/συγκολλημένα οστά του κρανίου που περιλαμβάνουν λυκόστομα, κάμψη κερκίδας, κάμψη/ παραμόρφωση ωμοπλάτης, στένωση τραχείας, απουσία θυρεοειδούς, μη κατελθόντες όρχεις) σε επίμυες και αυξημένη εμβρυϊκή θνησιμότητα, αυξημένος αριθμός εμβρύων με συγκολλήσεις και/ή επιπλέον στερνιδίων εμφανίσθηκε στα κουνέλια στις υψηλότερες δόσεις που ελέγχθηκαν.
In embryo-foetal development studies with oral administration of vernakalant two times a day resulting in exposure levels (AUC) generally higher than those achieved in humans after a single intravenous dose of vernakalant malformations (misshapen/absent/fused skull bones including cleft palates, bent radius, bent/misshapen scapula, constricted trachea, absent thyroid, undescendent testes) occurred in rats and increased embryo-foetal lethality, increased number of foetuses with fused and/or additional sternebrae were seen in rabbits at the highest doses tested.
Στις μελέτες εξετάστηκαν τα επίπεδα του Isentress στο αίμα καθώς και η ασφάλεια του φαρμάκου.
The study looked at the blood levels and the safety of Isentress.
Στις μελέτες εξετάστηκε επίσης και η ανοσογονικότητα και η ασφάλεια των επόμενων σκευασμάτων του εμβολίου.
The immunogenicity and safety of subsequent formulations of the vaccine have also been examined in studies.
Στις μελέτες εξετάστηκε το κατά πόσον η λοίμωξη θεραπευόταν κατά τις ημέρες που έπονταν της θεραπείας (7 έως 28 ημέρες μετά τη θεραπεία, ανάλογα με τον τύπο της λοίμωξης).
The studies examined if the infection was cured in the days following treatment (7 to 28 days after treatment depending on the type of infection).
Στις μελέτες επαγωγής για τη νόσο του Crohn, δεν αναφέρθηκαν επεισόδια αναφυλαξίας ή άλλες σοβαρές αντιδράσεις στην έγχυση μετά από την εφάπαξ ενδοφλέβια δόση.
In Crohn’s disease induction studies, no events of anaphylaxis or other serious infusion reactions were reported following the single intravenous dose.
Στις μελέτες θεραπείας που διεξήχθησαν σε ενήλικες (ηλικίας 18 ετών και άνω), το Tamiflu μείωσε τη διάρκεια της νόσου από 5,2 ημέρες κατά μέσο όρο για τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο σε 4,2 ημέρες για τους ασθενείς που έλαβαν Tamiflu.
In the treatment studies in adults (aged 18 years or over), Tamiflu reduced the duration of the illness from an average of 5.2 days for patients taking placebo, to 4.2 days for patients taking Tamiflu.
Στις μελέτες θεραπείας της ΦΘΕ, η συνολική επίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονταν με αιμορραγία με το apixaban ήταν 15,6% στη μελέτη με apixaban έναντι ενοξαπαρίνης/βαρφαρίνης και 13,3% στη μελέτη με apixaban έναντι εικονικού φαρμάκου (βλέπε παράγραφο 5.1).
In the VTEt studies, the overall incidence of adverse reactions related to bleeding with apixaban was 15.6% in the apixaban vs enoxaparin/warfarin study and 13.3% in the apixaban vs placebo study (see section 5.1).
Στις μελέτες καταδείχθηκε επίσης ότι όταν το Nimenrix χορηγείται ως αναμνηστική δόση σε άτομα που έχουν εμβολιαστεί αρκετά χρόνια πριν με το εν λόγω εμβόλιο ή με άλλο εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδοκόκκου, αυξάνεται το επίπεδο των αντισωμάτων.
Studies also showed that when Nimenrix was given as a booster to people several years after they had been vaccinated with Nimenrix or another meningococcal vaccine, it increased the level of antibodies.
Στις μελέτες με ενδοφλέβια έγχυση, η νεφρική ανοχή του zoledronic acid καθιερώθηκε στους επίμυες ύστερα από χορήγηση 0,6 mg/kg με τη μορφή εγχύσεων διάρκειας 15 λεπτών ανά 3 ημέρες, έξι φορές συνολικά (συνολική δόση που αντιστοιχούσε σε επίπεδα AUC περίπου 6 φορές μεγαλύτερα από την θεραπευτική έκθεση στους ανθρώπους), ενώ, πέντε εγχύσεις 0,25 mg/kg διάρκειας 15 λεπτών χορηγούμενες σε διαστήματα 2–3 εβδομάδων (συνολική δόση 7 φορές μεγαλύτερη της αντίστοιχης θεραπευτικής έκθεσης στους ανθρώπους) έγιναν καλά ανεκτές σε σκύλους.
0.6 mg/kg as 15-minute infusions at 3-day intervals, six times in total (for a cumulative dose that corresponded to AUC levels about 6 times the human therapeutic exposure) while five 15-minute infusions of 0.25 mg/kg administered at 2–3-week intervals (a cumulative dose that corresponded to 7 times the human therapeutic exposure) were well tolerated in dogs.
Στις μελέτες με ενδοφλέβια έγχυση, η νεφρική ανοχή του zoledronic acid καθιερώθηκε στους επίμυες ύστερα από χορήγηση 0,6 mg/kg με τη μορφή εγχύσεων διάρκειας 15 λεπτών ανά 3 ημέρες, έξι φορές συνολικά (συνολική δόση που αντιστοιχούσε σε επίπεδα AUC περίπου 6 φορές μεγαλύτερα από την θεραπευτική έκθεση στους ανθρώπους), ενώ, πέντε εγχύσεις 0,25 mg/kg διάρκειας 15 λεπτών χορηγούμενες σε διαστήματα 2–3 εβδομάδων (συνολική δόση 7 φορές μεγαλύτερη της αντίστοιχης θεραπευτικής έκθεσης στους ανθρώπους) έγιναν καλά ανεκτές σε σκύλους.
In the intravenous infusion studies, renal tolerability of zoledronic acid was established in rats when given 0.6 mg/kg as 15-minute infusions at 3-day intervals, six times in total (for a cumulative dose that corresponded to AUC levels about 6 times the human therapeutic exposure) while five 15-minute infusions of 0.25 mg/kg administered at 2–3-week intervals (a cumulative dose that corresponded to 7 times the human therapeutic exposure) were well tolerated in dogs.
Στις μελέτες με ενδοφλέβιες ενέσεις, οι δόσεις που ήταν καλά ανεκτές μειώνονταν όσο αυξανόταν η διάρκεια της μελέτης: αν και οι δόσεις των 0,2 και 0,02 mg/kg ημερησίως ήταν καλά ανεκτές για 4 εβδομάδες στους επίμυες και τους σκύλους αντίστοιχα, μόνο η χορήγηση δόσεων 0,01 mg/kg και 0,005 mg/kg στους επίμυες και τους σκύλους αντίστοιχα, επί 52 εβδομάδες γινόταν καλά ανεκτή.
In the intravenous bolus studies, the doses that were well- tolerated decreased with increasing study duration: 0.2 and 0.02 mg/kg daily was well tolerated for 4 weeks in rats and dogs, respectively but only 0.01 mg/kg and 0.005 mg/kg in rats and dogs, respectively, when given for 52 weeks.
Στις μελέτες μετείχαν περισσότεροι από 2.000 ενήλικοι, περιλαμβανομένων ασθενών με HIV και ατοπική δερματίτιδα (δερματική πάθηση με κνησμό η οποία προκαλείται από υπερδραστήριο ανοσοποιητικό σύστημα) και ατόμων που είχαν εμβολιαστεί στο παρελθόν κατά της ευλογιάς.
The studies involved over 2,000 adults, including patients with HIV and atopic dermatitis (an itchy skin condition caused by an overactive immune system) and people who had been vaccinated against smallpox in the past.
Στις μελέτες μετείχαν σκύλοι διαφόρων ηλικιών, διαφορετικών φυλών και βάρους, που μολύνθηκαν με φυσικό τρόπο, ή θα μπορούσαν να μολυνθούν, από παρασιτικές γαστρεντερικές ασκαρίδες ή κοκκίδια.
The studies included dogs of various ages, different breeds and weights, which were naturally infected, or could become infected, with parasitic gastrointestinal roundworms or coccidia.
Στις μελέτες μετρήθηκαν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μετά από νηστεία (η μέτρηση πραγματοποιείται όταν ο ασθενής δεν έχει φάει επί τουλάχιστον οκτώ ώρες) ή τα επίπεδα μιας ουσίας στο αίμα που ονομάζεται γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), η οποία παρέχει ενδείξεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα του ελέγχου των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα.
The studies measured the ‘fasting’ blood glucose levels (measured when the patient had not eaten for at least eight hours), or the levels of a substance in the blood called glycosylated haemoglobin (HbA1c), which gives an indication of how well the blood glucose is controlled.
Στις μελέτες μετρήθηκε ο αριθμός περιπτώσεων γρίπης, ο οποίος αποδείχτηκε με εργαστηριακές δοκιμές.
The studies measured the number of cases of flu, proven by laboratory tests.
Στις μελέτες μετρήθηκε το επίπεδο μιας ουσίας του αίματος, της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), η οποία δείχνει εάν η γλυκόζη του αίματος ελέγχεται επαρκώς.
The studies measured the level in the blood of a substance called glycosylated haemoglobin (HbA1c), which gives an indication of how well the blood glucose is controlled.
Στις μελέτες μετρήθηκε το επίπεδο μιας ουσίας του αίματος, της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c), η οποία παρέχει ένδειξη για τον αποτελεσματικό έλεγχο της γλυκόζης στο αίμα.
The studies measured the level of a substance in the blood called glycosylated haemoglobin (HbA1c), which gives an indication of how well the blood glucose is controlled.
Στις μελέτες μηχανισμού, η αύξηση βάρους φάνηκε να οφείλεται κυρίως στην αύξηση του υποδόριου λίπους με μείωση του σπλαχνικού και ενδοηπατικού λίπους.
In mechanistic studies, the weight increase was predominantly shown to be due to increased subcutaneous fat with decreased visceral and intra-hepatic fat.
Στις μελέτες πεδίου μετείχαν σκύλοι διαφόρων ηλικιακών ομάδων, φύλων και φυλών και το Cimalgex συγκρίθηκε με άλλα εγκεκριμένα κτηνιατρικά ΜΣΑΦ.
These field studies involved dogs of different age groups, genders and breeds.
Στις μελέτες πειραματόζωων με πιογλιταζόνη παρατηρήθηκε καθυστέρηση στην ανάπτυξη των εμβρύων.
Foetal growth restriction was apparent in animal studies with pioglitazone.
Στις μελέτες πολλαπλών κύκλων γενικής τοξικότητας που διενεργήθηκαν σε αρουραίους και πιθήκους, τα βασικά όργανα –στόχος που εξετάστηκαν, συμπεριλάμβαναν τη γαστρεντερική οδό, όπου παρατηρήθηκε έμετος και/ή διάρροια, τους αιμοποιητικούς και λεμφικούς ιστούς όπου παρατηρήθηκε κυτταροπενία περιφερικού αίματος, ατροφία λεμφοειδούς ιστού και αιμοποιητική υποκυτταροβρίθεια του μυελού των οστών, περιφερική νευροπάθεια σχετιζόμενη με τους άξονες των αισθητήριων νεύρων (παρατηρήθηκε στους πιθήκους, στα ποντίκια και στους σκύλους) και ήπιες αλλαγές στους νεφρούς.
In multi-cycle general toxicity studies conducted in the rat and monkey, the principal target organs included the gastrointestinal tract, resulting in vomiting and/or diarrhoea; haematopoietic and lymphatic tissues, resulting in peripheral blood cytopenias, lymphoid tissue atrophy and haematopoietic bone marrow hypocellularity; peripheral neuropathy (observed in monkeys, mice and dogs) involving sensory nerve axons; and mild changes in the kidneys.
Στις μελέτες που αφορούσαν την ηχοκαρδιογραφία, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 317 ασθενείς, το SonoVue συγκρίθηκε με άλλο σκιαγραφικό μέσο και εικονικό φάρμακο (εικονική θεραπεία).
The echocardiography studies involved a total of 317 patients, and compared SonoVue with another contrast agent and placebo (a dummy treatment).
Στις μελέτες που αφορούσαν την ηχοκαρδιογραφία, το SonoVue αποδείχτηκε αποτελεσματικότερο από το φάρμακο σύγκρισης και από το εικονικό φάρμακο στη βελτίωση της καθαρότητας της απεικόνισης της αριστερής κοιλίας και της παρυφής της αριστερής κοιλίας.
In the echocardiography studies, SonoVue was more effective than the comparator and than placebo in improving the clarity of the image obtained of the left ventricle and left ventricle border.
Στις μελέτες που αφορούσαν τον έλεγχο Doppler συμμετείχαν 361 ασθενείς που εξετάστηκαν για ανωμαλίες στα μεγάλα αιμοφόρα αγγεία και 217 ασθενείς που εξετάστηκαν για ανωμαλίες σε μικρότερα αγγεία.
The Doppler studies involved 361 patients who were being tested for abnormalities in large blood vessels, and 217 patients being tested for abnormalities in smaller vessels.
Στις μελέτες που αφορούσαν τον έλεγχο Doppler, η χρήση SonoVue για τη μέτρηση της ροής του αίματος στα μεγάλα αιμοφόρα αγγεία βελτίωσε την ποιότητα της απεικόνισης κατά την εξέταση των εγκεφαλικών αρτηριών (στην κεφαλή), των καρωτίδων (στον τράχηλο) και της πυλαίας φλέβας (που καταλήγει στο ήπαρ), αλλά όχι και των νεφρικών αρτηριών (που καταλήγουν στους νεφρούς).
In the Doppler studies, using SonoVue to measure blood flow in large blood vessels improved the quality of the scan when testing the cerebral arteries (in the head), the carotids (in the neck) and the portal vein (leading to the liver), but not the renal arteries (leading to the kidneys).
Στις μελέτες που διενεργήθηκαν κατά την ανάπτυξη του Luveris, ο συνδυασμός θυλακιοτροπίνης άλφα και λουτροπίνης άλφα σε δόσεις ίδιες με αυτές που υπάρχουν στο Pergoveris είχε ως αποτέλεσμα την παραγωγή ενεργών ωοθυλακίων.
In the studies carried out during the development of Luveris, the combination of follitropin alfa and lutropin alfa at the same doses as in Pergoveris produced active follicles.
Στις μελέτες που εκπονήθηκαν σε παιδιά, το Invanz συγκρίθηκε με σεφτριαξόνη (επίκτητος πνευμονία της κοινότητας σε 389 παιδιά) και με τον συνδυασμό τικαρκιλλίνης/ κλαβουλανικού (ενδοκοιλιακές λοιμώξεις σε105 παιδιά).
In studies in children, Invanz was compared with ceftriaxone (community-acquired pneumonia, 389 children) and ticarcillin/clavulanate (intra- abdominal infections, 105 children).
Στις μελέτες που εξέτασαν τη θεραπεία της VTE και της ΠΕ, θρόμβοι αίματος ή θάνατος εξαιτίας του σχηματισμού θρόμβων αίματος εμφανίστηκαν στο 2,7% (68 από τους 2553) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Pradaxa, σε σύγκριση με το 2,4% (62 από τους 2554) των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με βαρφαρίνη.
In the studies looking at treatment of VTE and PE, blood clots or blood-clot related death occurred in 2.7% (68 out of 2553) of patients treated with Pradaxa, compared with 2.4% (62 out of 2554) of patients treated with warfarin.
Στις μελέτες που εξέτασαν το Cholestagel χορηγούμενο μόνο του, περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς που λάμβαναν 3,8 ή 4,5 g Cholestagel (περίπου έξι έως επτά δισκία) παρουσίασαν μείωση των επιπέδων της LDL χοληστερόλης κατά 15% έως 18% ύστερα από έξι εβδομάδες.
4.5 g Cholestagel (about six to seven tablets) had a decrease in LDL-cholesterol level of 15 to 18% after six weeks.
Στις μελέτες που εξέτασαν το Invokana ως επιπρόσθετη θεραπεία σε ένα ή δύο άλλα αντιδιαβητικά φάρμακα, οι μειώσεις στα επίπεδα της HbA1c μετά από 26 εβδομάδες σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο κυμαίνονταν από 0,76% έως 0,92% με τη δόση των 300 mg και από 0,62% έως 0,74% με τη δόση των 100 mg.
Across the studies that looked at Invokana when used as add-on to one or two other diabetes medicines, the reductions in HbA1c levels after 26 weeks compared with placebo ranged from 0.76% to 0.92% with the 300 mg dose, and from 0.62% to 0.74% with the 100 mg dose.
Στις μελέτες που πραγματοποιήθηκαν για τα διασπειρόμενα δισκία, τα επίπεδα βοσεντάνης ήταν χαμηλότερα από τα αναμενόμενα με βάση τα αποτελέσματα άλλων μελετών και δεν μπορούσαν να αυξηθούν με τη χορήγηση υψηλότερης δόσης Tracleer.
In the studies looking at the dispersible tablets, the levels of bosentan were lower than expected from the results of other studies, and could not be increased by using a higher dosing of Tracleer.
Στις μελέτες που συνέκριναν τις δύο περιεκτικότητες της ινσουλίνης γλαργίνης, η περιεκτικότητα του Toujeo 300 μονάδες/ml ήταν συγκρίσιμη με την ινσουλίνη γλαργίνη (100 μονάδες/ml) στον έλεγχο των επιπέδων του σακχάρου.
In the studies comparing the two strengths of insulin glargine, Toujeo 300 units/ml strength was comparable to insulin glargine (100 units/ml) at controlling sugar levels.