natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στη μελέτη του Tarceva χορηγούμενου σε συνδυασμό με γεμσιταβίνη για τον καρκίνο του παγκρέατος, οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν κόπωση (σε ποσοστό 73% των ασθενών), εξάνθημα (σε ποσοστό 69% των ασθενών) και διάρροια (σε ποσοστό 48% των ασθενών).
In the study of Tarceva used in combination with gemcitabine for pancreatic cancer, the most common side effects were tiredness (seen in 73% of patients), rash (seen in 69% of patients) and diarrhoea (seen in 48% of patients).
Στη μελέτη του ανθεκτικού στις κυτοκίνες MRCC παρουσιάστηκε διακοπή της δόσης σε έναν ασθενή με πνευμονική εμβολή.
One patient with pulmonary embolism in the cytokine-refractory MRCC study experienced dose interruption.
Στη μελέτη του καρκίνου των ωοθηκών, των σαλπίγγων και του περιτοναίου που υποτροπίασε σε 6 ή περισσότερους μήνες μετά τη λήψη προηγούμενης χημειοθεραπείας, ο μέσος χρόνος επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν 12,4 μήνες όταν το Avastin προστέθηκε σε καρβοπλατίνη και γεμσιταβίνη, σε σύγκριση με 8,4 μήνες όταν προστέθηκε εικονικό φάρμακο.
In the study of ovarian, fallopian tube and peritoneal cancer that came back 6 month or more after previous chemotherapy, average progression-free survival was 12.4 months when Avastin was added to carboplatin and gemcitabine, compared with 8.4 months when placebo was added.
Στη μελέτη των 30 εβδομάδων, περίπου το 3% (n=4/148) των ασθενών υπό θεραπεία με εξενατίδη παρατεταμένης αποδέσμευσης εμφάνισαν τουλάχιστον μία χρονική περίοδο ταχείας απώλειας βάρους (καταγεγραμμένη απώλεια βάρους σώματος μεταξύ δύο διαδοχικών επισκέψεων της μελέτης μεγαλύτερη από 1,5 kg/εβδομάδα).
In a 30-week study, approximately 3 % (n=4/148) of prolonged-release exenatide treated patients experienced at least one time period of rapid weight loss (recorded body weight loss between two consecutive study visits of greater than 1.5 kg/week).
Στη μελέτη των ασθενών με προϊούσα μορφή σκλήρυνσης κατά πλάκας, το Rebif δεν παρουσίασε ιδιαίτερη επίδραση στην εξέλιξη της αναπηρίας, μείωσε ωστόσο τον αριθμό των υποτροπών κατά 30 % περίπου.
In the study of patients with progressive MS, Rebif had no significant effect on the progression of disability, but the relapse rate was reduced by about 30%.
Στη μελέτη των ασθενών με ρευματοειδή αρθρίτιδα και ανεπαρκή ανταπόκριση σε παράγοντες αναστολής του TNF στο παρελθόν, η προσθήκη Orencia στην υφιστάμενη θεραπεία είχε ως αποτέλεσμα την υποχώρηση των συμπτωμάτων στο 50% των ασθενών (129 από τους 256 ασθενείς) ύστερα από 6 μήνες, σε σύγκριση με το 20% των ασθενών στους οποίους προστέθηκε εικονικό φάρμακο (26 από τους 133 ασθενείς).
In the study of rheumatoid arthritis patients with an inadequate response to TNF blockers in the past, adding Orencia to existing treatment led to 50% of the patients having a reduction in symptoms (129 out of 256) after 6 months, compared with 20% of the patients adding placebo (26 out of 133).
Στη μελέτη των ασθενών που δεν είχαν ακολουθήσει στο παρελθόν θεραπεία με μεθοτρεξάτη, η προσθήκη Orencia και μεθοτρεξάτης για 12 μήνες στη θεραπεία που ήδη ακολουθούσαν οδήγησε σε υποχώρηση των συμπτωμάτων στο 61% των ασθενών (70 από τους 115), σε σύγκριση με το 42% των ασθενών που ακολούθησαν μονοθεραπεία με Orencia (48 από τους 113) και το 45% των ασθενών που ακολούθησαν μονοθεραπεία με μεθοτρεξάτη (52 από τους 115).
In the study of patients who had not previously received methotrexate, adding Orencia and methotrexate to existing treatment for 12 months led to a reduction in symptoms in 61% of the patients (70 out of 115), compared with 42% of the patients on Orencia alone (48 out of 113) and 45% of the patients on methotrexate alone (52 out of 115).
Στη μελέτη των ασθενών που είχαν υποστεί ένα μόνο επεισόδιο απομυελίνωσης, η πιθανότητα ανάπτυξης ΣΚΠ σε διάστημα 24 μηνών ήταν μικρότερη για τους ασθενείς που ακολουθούσαν αγωγή με Rebif σε σύγκριση με τους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο.
In the study in patients who had experienced a single attack of demyelination, the probability of developing MS over 24 months was lower for patients treated with Rebif than patients treated with placebo.
Στη μελέτη των ασθενών που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης ισχίου, ανιχνεύθηκαν θρόμβοι αίματος στο 6% των ασθενών που έλαβαν 220 mg Pradaxa (50 από τους 880), σε σύγκριση με το 7% των ασθενών που έλαβαν ενοξαπαρίνη (60 από τους 897).
In the study of patients undergoing hip replacement, blood clots were detected in 6% of the patients taking 220 mg Pradaxa (50 out of 880), compared with 7% of the patients receiving enoxaparin (60 out of 897).
Στη μελέτη των ενηλίκων που δεν είχαν υποβληθεί κατά το παρελθόν σε αγωγή για τη θεραπεία του HIV, το 79% των ασθενών που έλαβαν Kaletra (259 από τους 326) παρουσίασε ιικό φορτίο μικρότερο των 400 αντιγράφων/ml σε 24 εβδομάδες, έναντι του 71 % των ασθενών που έλαβαν νελφιναβίρη (233 από τους 327).
In the study of adults who had not been treated for HIV before, 79% of the patients taking Kaletra (259 out of 326) had viral loads below 400 copies/ml after 24 weeks, compared with 71% of the patients taking nelfinavir (233 out of 327).
Στη μελέτη των ενηλίκων που είχαν προηγουμένως λάβει αναστολέα πρωτεάσης, το 73% των ασθενών που έλαβαν Kaletra (43 από τους 59) παρουσίασε μετά από 16 εβδομάδες ιικό φορτίο μικρότερο των 400 αντιγράφων/ml, έναντι του 54 % των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκαν τα φάρμακα σύγκρισης (32 από τους 59).
In the study of adults who had previously taken a protease inhibitor, 73% of the patients taking Kaletra (43 out of 59) had viral loads below 400 copies/ml after 16 weeks, compared with 54% of the patients taking the comparator medicines (32 out of 59).
Στη μελέτη των εφήβων, οι βακτηριοκτόνες αποκρίσεις μετά από δύο δόσεις του Bexsero στρωματοποιήθηκαν με βάση την τιμή αναφοράς hSBA (μικρότερη από 1:4 ή ίση με ή μεγαλύτερη από 1:4).
In the adolescent study, bactericidal responses following two doses of Bexsero were stratified by baseline hSBA less than 1:4 or equal to or greater than 1:4.
Στη μελέτη υποτροπιάζουσας/ανθεκτικής νόσου, η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (κύριο καταληκτικό σημείο) ήταν 30,6 μήνες στην ομάδα R-FC και 20,6 μήνες στην ομάδα FC (p=0,0002, δοκιμασία log-rank).
In the relapsed/refractory study, the median progression-free survival (primary endpoint) was 30.6 months in the R-FC group and 20.6 months in the FC group (p=0.0002, log--rank test).
Στη μελέτη φάσης 3 σε pNET αναφέρθηκε υποθυρεοειδισμός σε 6 ασθενείς (7,2%) που λάμβαναν sunitinib και σε έναν ασθενή (1,2%) που λάμβανε εικονικό φάρμακο.
In the phase 3 pNET study hypothyroidism was reported in 6 patients (7.2%) receiving sunitinib and in one patient (1.2%) on placebo.
Στη μελέτη φάσης 3 σε pNET, ένας (1%) ασθενής που έλαβε sunitinib παρουσίασε σχετιζόμενη με τη θεραπεία θανατηφόρα καρδιακή ανεπάρκεια.
In the phase 3 pNET study, one (1%) patient who received sunitinib had treatment-related fatal cardiac failure.
Στη μελέτη φάσης III MEK115306, cuSCC εμφανίστηκε στο 3% (6/209) των ασθενών που έλαβαν trametinib σε συνδυασμό με dabrafenib και στο 10% (22/211) των ασθενών που έλαβαν dabrafenib ως μονοθεραπεία.
In the Phase III study MEK115306, cuSCC occurred in 3% (6/209) of patients receiving trametinib in combination with dabrafenib and 10% (22/211) of patients receiving dabrafenib as a single agent.
Στη μελέτη φάσης Ι (BO25532), το ενέσιμο διάλυμα Herceptin 600 mg σε σύστημα χορήγησης φάνηκε συγκρίσιμο (χρησιμοποιώντας τυποποιημένο διάστημα εμπιστοσύνης βιοϊσοδυναμίας της τάξης του 0,8-1,25) με το ενέσιμο διάλυμα Herceptin 600 mg σε φιαλίδιο, χορηγούμενο με σύριγγα.
In the Phase I study (BO25532), the Herceptin 600 mg solution for injection in administration system was shown to be comparable (using a standard bioequivalence confidence interval of 0.8-1.25) with Herceptin 600 mg solution for injection in vial administered by syringe.
Στη μελέτη φάσης ΙΙ, η AUC0-8h και η Cmax την ημέρα 1 ήταν 22,1 ± 12,7 µgh/mL και 4,1 ± 2,3μg/mL.
In the phase II study, AUC0-8h and Cmax at day 1 were 22.1 ± 12.7 µgh/mL and 4.1 ± 2.3 µg/mL.
Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ (βλ. παράγραφο 5.1 για την περιγραφή της μελέτης), το ποσοστό αντικειμενικής και υποκειμενικής απώλειας ακοής που παρατηρήθηκε συνολικά σε ασθενείς που έλαβαν MEPACT σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (12% και 4% αντίστοιχα) ήταν μεγαλύτερο σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν μόνο χημειοθεραπεία (7% και 1%).
A higher percentage of objective and subjective hearing loss was observed overall in patients who received MEPACT and chemotherapy (12 % and 4%, respectively) in the phase III study (see Section 5.1 for a description of the study) compared to those patients that received only chemotherapy (7% and 1%).
Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ D2301 (RESTORE), 345 τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1:1 ώστε να λάβουν μονοθεραπεία με ranibizumab 0,5 mg και εικονική αγωγή φωτοπηξίας με laser συνδυασμό ranibizumab 0,5 mg και φωτοπηξίας με laser, είτε εικονική ένεση και φωτοπηξία με laser
In the phase III study D2301 (RESTORE), 345 patients were randomised in a 1:1:1 ratio to receive ranibizumab 0.5 mg monotherapy and sham laser photocoagulation, combined ranibizumab 0.5 mg and laser photocoagulation or sham injection and laser photocoagulation.
Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ D2301 (RESTORE), 345 τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1:1 ώστε να λάβουν μονοθεραπεία με με ranibizumab 0,5 mg και εικονική αγωγή φωτοπηξίας με laser συνδυασμό ranibizumab 0,5 mg και φωτοπηξίας με laser είτε εικονική ένεση και φωτοπηξία με laser.
In the phase III study D2301 (RESTORE), 345 patients were randomised in a 1:1:1 ratio to receive ranibizumab 0.5 mg monotherapy and sham laser photocoagulation, combined ranibizumab 0.5 mg and laser photocoagulation or sham injection and laser photocoagulation.
Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ D2304 (RETAIN), 372 ασθενείς με έκπτωση της όρασης λόγω DME τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1:1 ώστε να λάβουν ενδοϋαλώδεις ενέσεις με ranibizumab 0,5 mg με ταυτόχρονη φωτοπηξία με laser σύμφωνα με θεραπευτικό σχήμα χορήγηση θεραπείας και παράτασης (TE), ranibizumab 0,5 mg σύμφωνα με θεραπευτικό σχήμα TE, ranibizumab 0,5 mg σύμφωνα με θεραπευτικό σχήμα PRN.
In the phase IIIb study D2304 (RETAIN), 372 patients were randomised in 1:1:1 ratio to receive: ranibizumab 0.5 mg with concomitant laser photocoagulation on a treat-and-extend (TE) regimen, ranibizumab 0.5 mg monotherapy on a TE regimen, ranibizumab 0.5 mg monotherapy on a PRN regimen.
Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ D2304 (RETAIN), 372 ασθενείς με έκπτωση της όρασης λόγω DME τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1:1 ώστε να λάβουν: ranibizumab 0,5 mg με ταυτόχρονη φωτοπηξία με laser σύμφωνα με θεραπευτικό σχήμα χορήγηση θεραπείας και παράτασης (TE) (n=121), μονοθεραπεία ranibizumab 0,5 mg σύμφωνα με θεραπευτικό σχήμα χορήγηση θεραπείας και παράτασης (TE) (n=128), ranibizumab 0,5 mg σύμφωνα με θεραπευτικό σχήμα PRN (n=123).
In the phase IIIb study D2304 (RETAIN), 372 patients were randomised in 1:1:1 ratio to receive: ranibizumab 0.5 mg with concomitant laser photocoagulation on a treat-and-extend (TE) regimen, ranibizumab 0.5 mg monotherapy on a TE regimen, ranibizumab 0.5 mg monotherapy on a PRN regimen.
Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ D2304 (RETAIN), 372 ασθενείς με έκπτωση της όρασης λόγω DME τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1:1 ώστε να λάβουν: ranibizumab 0,5 mg με ταυτόχρονη φωτοπηξία με laser σύμφωνα με θεραπευτικό σχήμα χορήγηση θεραπείας και παράτασης (TE), μονοθεραπεία ranibizumab 0,5 mg σύμφωνα με θεραπευτικό σχήμα TE, ranibizumab 0,5 mg σύμφωνα με θεραπευτικό σχήμα PRN.
In the phase IIIb study D2304 (RETAIN), 372 patients were randomised in 1:1:1 ratio to receive: ranibizumab 0.5 mg with concomitant laser photocoagulation on a treat-and-extend (TE) regimen, ranibizumab 0.5 mg monotherapy on a TE regimen, ranibizumab 0.5 mg monotherapy on a PRN regimen.
Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ RE-LY (βλ.παράγραφο 5.1) η συνολική συχνότητα του εμφράγματος του μυοκαρδίου ήταν 0.82, 0.81 και 0.64% / έτος για dabigatran etexilate 110mg δύο φορές την ημέρα, dabigatran etexilate 150mg δύο φορές την ημέρα και βαρφαρίνη, αντίστοιχα, μια αύξηση στο σχετικό κίνδυνο για το dabigatran 29% και 27% σε σύγκριση με τη βαρφαρίνη.
In the phase III study RE-LY (see section 5.1.) the overall rate of myocardial infarction (MI) was 0.82, 0.81, and 0.64 % / year for dabigatran etexilate 110 mg twice daily, dabigatran etexilate 150 mg twice daily and warfarin, respectively, an increase in relative risk for dabigatran of 29 % and 27 % compared to warfarin.
Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ RE-LY (βλ.παράγραφο 5.1), η συνολική συχνότητα του εμφράγματος του μυοκαρδίου ήταν 0.82, 0.81 και 0.64% / έτος για dabigatran etexilate 110mg δύο φορές την ημέρα, dabigatran etexilate 150mg δύο φορές την ημέρα και βαρφαρίνη, αντίστοιχα, μια αύξηση στο σχετικό κίνδυνο για το dabigatran 29% και 27% σε σύγκριση με τη βαρφαρίνη.
In the phase III study RE-LY (see section 5.1.) the overall rate of myocardial infarction (MI) was 0.82, 0.81, and 0.64 % / year for dabigatran etexilate 110 mg twice daily, dabigatran etexilate 150 mg twice daily and warfarin, respectively, an increase in relative risk for dabigatran of 29 % and 27 % compared to warfarin.
Στη μελέτη φάσης ΙΙΙ σε ασθενείς με νεοδιαγνωσθείσα CML σε χρόνια φάση οι οποίοι ελάμβαναν 300 mg nilotinib δις ημερησίως η μέση χρονική μεταβολή από την αρχική τιμή του διαστήματος QTcF σε σταθερή κατάσταση ήταν 6 msec.
In the Phase III study in patients with newly diagnosed CML in chronic phase receiving 300 mg nilotinib twice daily, the change from baseline in mean time-averaged QTcF interval at steady state was 6 msec.
Στη μελέτη όπου εξετάστηκε ο σύντομος κύκλος εμβολιασμού, διαπιστώθηκε ότι η επιτάχυνση του εμβολιασμού στις 7 ημέρες δεν παρήγαγε μικρότερη προστασία από τον συνήθη κύκλο εμβολιασμού των 4 εβδομάδων.
The study looking at the rapid vaccination course found that a 7-day accelerated vaccination course did not produce lower protection than the standard 4-week vaccination course.
Στη μελέτη όπου μετείχαν ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε προηγούμενη θεραπεία για τον HIV, οι ασθενείς που έλαβαν λοπιναβίρη παρουσίασαν μεγαλύτερη μείωση του ιικού φορτίου τις πρώτες 48 εβδομάδες.
In the study of patients who had been treated before, the patients taking lopinavir had larger reductions in viral loads over the first 48 weeks.
Στη μελέτη, και οι δύο δόσεις apixaban ήταν στατιστικά ανώτερες του εικονικού φαρμάκου ως προς το κύριο καταληκτικό σημείο συμπτωματικής υποτροπιάζουσας ΦΘΕ (μη θανατηφόρος ΕΒΦΘ ή μη θανατηφόρος ΠΕ) ή θανάτου οποιασδήποτε αιτιολογίας (βλέπε Πίνακα 10).
In the study, both doses of apixaban were statistically superior to placebo in the primary endpoint of symptomatic, recurrent VTE (nonfatal DVT or nonfatal PE) or all-cause death (see Table 10).
Στη μελέτη, και οι δύο δόσεις apixaban ήταν στατιστικά ανώτερες του εικονικού φαρμάκου ως προς το κύριο καταληκτικό σημείο συμπτωματικής υποτροπιάζουσας ΦΘΕ (μη θανατηφόρος ΕΒΦΘ ή μη θανατηφόρος ΠΕ) ή θανάτου οποιασδήποτε αιτιολογίας (βλέπε Πίνακα 12).
In the study, both doses of apixaban were statistically superior to placebo in the primary endpoint of symptomatic, recurrent VTE (nonfatal DVT or nonfatal PE) or all-cause death (see Table 12).
Στη μελέτη, ο κίνδυνος από την αγωγή με ολανζαπίνη ήταν συγκτρίσιμος με τον κίνδυνο από την αγωγή με άτυπα αντιψυχωτικά που περιλαμβάνονταν στη συγκεντρωτική ανάλυση.
In the study, the risk of olanzapine was comparable to the risk of atypical antipsychotics included in a pooled analysis.
Στη μελέτη, οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν με αναλογία 1:1 είτε σε ομάδα 2 mg Eylea χορηγούμενα κάθε 8 εβδομάδες ακολουθώντας 6 αρχικές μηνιαίες ενέσεις, ή σε ομάδα φωτοπηξία λέιζερ χορηγούμενη στην αρχική επίσκεψη ( ομάδα ελέγχου λέιζερ).
In the study, patients were randomly assigned in a 1:1 ratio to either 2 mg Eylea administered every 8 weeks following 6 initial monthly injections or laser photocoagulation administered at baseline (laser control group).
Στη μελέτη, στους ασθενείς που υπήρχε το ενδεχόμενο να διακόψουν τη θεραπεία λόγω δυσανεξίας στο πόσιμο διάλυμα ριτοναβίρης (π.χ. αποστροφή γεύσης) τους επετράπει να στραφούν στο σκεύασμα καψακίου.
In the study, patients who were at risk of discontinuing therapy due to intolerance of ritonavir oral solution (e.g. taste aversion) were allowed to switch to the capsule formulation.
Στη μελέτη, συγκρίθηκε το Avastin με εικονικό φάρμακο, χορηγούμενα σε συνδυασμό με ιντερφερόνη άλφα-2α.
The study compared Avastin with placebo when given in combination with interferon alfa-2a.
Στη μελέτη, το apixaban καταδείχθηκε ως μη κατώτερο της ενοξαπαρίνης/βαρφαρίνης στο συνδυασμένο κύριο καταληκτικό σημείο τεκμηριωμένης υποτροπιάζουσας συμπτωματικής ΦΘΕ (μη θανατηφόρος ΕΒΦΘ ή μη θανατηφόρος ΠΕ) ή σχετιζόμενου με ΦΘΕ θανάτου (βλέπε Πίνακα 10).
In the study, apixaban was shown to be non-inferior to enoxaparin/warfarin in the combined primary endpoint of adjudicated recurrent symptomatic VTE (nonfatal DVT or nonfatal PE) or VTE-related death (see Table 10).
Στη μελέτη, το apixaban καταδείχθηκε ως μη κατώτερο της ενοξαπαρίνης/βαρφαρίνης στο συνδυασμένο κύριο καταληκτικό σημείο τεκμηριωμένης υποτροπιάζουσας συμπτωματικής ΦΘΕ (μη θανατηφόρος ΕΒΦΘ ή μη θανατηφόρος ΠΕ) ή σχετιζόμενου με ΦΘΕ θανάτου (βλέπε Πίνακα 8).
In the study, apixaban was shown to be non-inferior to enoxaparin/warfarin in the combined primary endpoint of adjudicated recurrent symptomatic VTE (nonfatal DVT or nonfatal PE) or VTE-related death (see Table 8).
Στη μελέτη, το apixaban πέτυχε στατιστικά σημαντική ανωτερότητα στο κύριο καταληκτικό σημείο πρόληψης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (αιμορραγικού ή ισχαιμικού) και συστηματικής εμβολής (βλέπε Πίνακα 4) σε σύγκριση με τη βαρφαρίνη.
In the study, apixaban achieved statistically significant superiority in the primary endpoint of prevention of stroke (haemorrhagic or ischaemic) and systemic embolism (see Table 4) compared with warfarin.
Στη μελέτη, το apixaban πέτυχε στατιστικά σημαντική ανωτερότητα στο κύριο καταληκτικό σημείο πρόληψης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (αιμορραγικού ή ισχαιμικού) και συστηματικής εμβολής (βλέπε Πίνακα 6) σε σύγκριση με τη βαρφαρίνη.
In the study, apixaban achieved statistically significant superiority in the primary endpoint of prevention of stroke (haemorrhagic or ischaemic) and systemic embolism (see Table 6) compared with warfarin.
Στη μελέτη, το apixaban πέτυχε στατιστικά σημαντική ανωτερότητα ως προς το κύριο καταληκτικό σημείο πρόληψης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (αιμορραγικού ή ισχαιμικού ή μη προσδιορισμένου) ή συστηματικής εμβολής (βλέπε Πίνακα 6) σε σύγκριση με το ASA.
In the study, apixaban achieved statistically significant superiority in the primary endpoint of prevention of stroke (haemorrhagic, ischaemic or unspecified) or systemic embolism (see Table 6) compared to ASA.
Στη μελέτη, το apixaban πέτυχε στατιστικά σημαντική ανωτερότητα ως προς το κύριο καταληκτικό σημείο πρόληψης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (αιμορραγικού ή ισχαιμικού ή μη προσδιορισμένου) ή συστηματικής εμβολής (βλέπε Πίνακα 8) σε σύγκριση με το ASA.
In the study, apixaban achieved statistically significant superiority in the primary endpoint of prevention of stroke (haemorrhagic, ischaemic or unspecified) or systemic embolism (see Table 8) compared to ASA.
Στη μετεγκριτική φάση που αναφέρθηκαν σοβαρές αναφυλακτικές επιδράσεις, μεταξύ άλλων απώλεια συνείδησης, κυκλοφορική κατέρριψη και καρδιακή ανακοπή, λόγω των οποίων κρίθηκε απαραίτητη η μεταφορά σε νοσοκομειακή μονάδα επειγόντων περιστατικών.
In the post-marketing setting, severe anaphylactic reactions have been reported, including loss of consciousness, circulatory collapse, and cardiac arrest, which required transfer to hospital emergency department.
Στη μια πλευρά φέρουν την ένδειξη "10" και στην άλλη πλευρά την ένδειξη "1428".
They have “10” on one side and “1428” on the other side.
Στη μικρότερης διάρκειας (10 εβδομάδων), ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, δοκιμή επαγωγής, GEMINI III, οι τύποι ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν ήταν παρόμοιοι αλλά εκδηλώθηκαν σε χαμηλότερη συχνότητα απ’ ότι στις μεγαλύτερης διάρκειας δοκιμές των 52 εβδομάδων.
In the shorter (10 week) placebo controlled induction trial, GEMINI III, the types of adverse reactions reported were similar but occurred at lower frequency than the longer 52 week trials.
Στη μονή-διπλή μελέτη, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με epoetin alfa 300 IU/kg ή 600 IU/kg ή έλαβαν εικονικό φάρμακο ενδοφλεβίως μία φορά την ημέρα κάθε 3 έως 4 ημέρες για 3 εβδομάδες (συνολικά 6 δόσεις).
In the single-blind study, patients were treated with epoetin alfa 300 IU/kg or 600 IU/kg or placebo intravenously once daily every 3 to 4 days over 3 weeks (total 6 doses).
Στη μονοθεραπεία με Pegasys, καθώς και στη θεραπεία συνδυασμού με ριμπαβιρίνη, ποσοστό μέχρι και 2% των ασθενών ανέπτυξε αυξημένα επίπεδα ALT, τα οποία οδήγησαν σε τροποποίηση της δόσης ή σε διακοπή της αγωγής.
With both Pegasys monotherapy, and also the combined treatment with ribavirin, up to 2% of patients experienced increased ALT levels that led to dose modification or discontinuation of the treatment.
Στη μόνιμη κολπική μαρμαρυγή, σημαίνει ότι η κολπική μαρμαρυγή είναι παρούσα αρκετό καιρό (τουλάχιστον 6 μήνες) και έχει ληφθεί απόφαση ο καρδιακός σας ρυθμός να μη μετατραπεί σε φυσιολογικό κολπικό ρυθμό, με μια θεραπεία που ονομάζεται ανάταξη, εάν έχετε ή είχατε πρόβλημα ως προς το ότι η καρδιά σας δεν μπορεί να κυκλοφορήσει το αίμα στο σώμα σας όσο καλά θα έπρεπε (κατάσταση που ονομάζεται καρδιακή ανεπάρκεια).
In permanent AF, the AF has been present for a long time (at least during 6 months) and a decision has been made not to change back your heart rhythm to atrial normal rhythm with a treatment called cardioversion, if you have or had a problem where your heart cannot pump the blood round your body as well as it should (condition called heart failure).
Στη νέα μελέτη, οι ασθενείς που έλαβαν το Combivir και εκείνοι που έλαβαν τις δύο δραστικές ουσίες χωριστά παρουσίασαν παρόμοιες μειώσεις στο ιικό φορτίο.
In the new study, patients taking Combivir and those taking the two active substances separately had similar falls in viral load.
Στη νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα, το RoActemra χορηγείται μέσω έγχυσης διάρκειας μίας ώρας μία φορά ανά τέσσερεις εβδομάδες σε δόση των 8 mg ανά κιλό σωματικού βάρους σε παιδιά βάρους 30 kg και άνω, ή σε δόση των 10 mg ανά κιλό σωματικού βάρους σε παιδιά βάρους κάτω των 30 kg.
In juvenile idiopathic polyarthritis, RoActemra is given as a 1-hour infusion once every four weeks at a dose of 8 mg per kilogram body weight in children weighing 30 kg or more, or 10 mg per kilogram body weight in children weighing less than 30 kg.
Στη νεανική ιδιοπαθή πολυαρθρίτιδα, το RoActemra χορηγούμενο με έγχυση συγκρίθηκε με εικονικό φάρμακο σε μία κύρια μελέτη στην οποία μετείχαν 166 παιδιά ηλικίας δύο ετών και άνω που δεν μπορούσαν να λάβουν μεθοτρεξάτη ή παρουσίασαν ανεπαρκή απόκριση σε αυτή.
In juvenile idiopathic polyarthritis, RoActemra given by infusion has been compared with placebo in one main study involving 166 children from 2 years of age who could not take or had inadequate response to methotrexate.
Στη νόσο του Crohn, η δράση του Stelara στη μείωση των συμπτωμάτων σε ασθενείς στους οποίους απέτυχαν άλλες θεραπείες ή οι οποίοι δεν μπορούσαν να λάβουν άλλες θεραπείες κρίθηκε σημαντική, δεδομένης επίσης της ανικανοποίητης ιατρικής ανάγκης των εν λόγω ασθενών.
In Crohn’s disease, the effects of Stelara in reducing symptoms in patients in whom other treatments had failed or who could not receive them were considered important, also given the unmet medical need of these patients.
Στη νόσο του Crohn, η εμπειρία με επαναχορήγηση εάν τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου υποτροπιάσουν είναι περιορισμένη και συγκριτικά στοιχεία για το όφελος/κίνδυνο αυτών των εναλλακτικών στρατηγικών για την συνεχιζόμενη θεραπεία λείπουν.
In Crohn’s disease, experience with re-administration if signs and symptoms of disease recur is limited and comparative data on the benefit/risk of the alternative strategies for continued treatment are lacking.
Στη νόσο του Crohn, το Remicade συγκρίθηκε με εικονικό φάρμακο (εικονική θεραπεία) σε τέσσερις μελέτες, στις οποίες μετείχαν 1 090 ενήλικες.
For Crohn’s disease, Remicade has been compared with placebo (a dummy treatment) in 1,090 adults in four studies.