natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η βελόνα της ένεσης πρέπει να εισάγεται 3,5 – 4 mm πίσω από το σκληροκερατοειδές όριο μέσα στην ϋαλοειδική κοιλότητα, αποφεύγοντας τον οριζόντιο μεσημβρινό και στοχεύοντας προς το κέντρο του βολβού.
The injection needle should be inserted 3.5-4.0 mm posterior to the limbus into the vitreous cavity, avoiding the horizontal meridian and aiming towards the centre of the globe.
Η βελόνη θα απομακρυνθεί αυτόματα μέσα στη σύριγγα όπου θα κλειδωθεί μόνιμα.
The needle will withdraw automatically into the syringe where it will be locked permanently.
Η βελόνη θα πρέπει να εισαχθεί στη βάση του πιεζόμενου δέρματος σε γωνία 45ο με την επιφάνεια του δέρματος.
Insert the needle at the base of the pinched-up skin at an angle of 45° to the skin surface.
Η βελόνη σύριγγας πρέπει να εισάγεται 3,5-4,0 mm πίσω από τη σκληροκερατοειδή στεφάνη στην υαλοειδή κοιλότητα, αποφεύγοντας τον οριζόντιο μεσημβρινό και στοχεύοντας προς το κέντρο του οφθαλμικού βολβού.
The injection needle should be inserted 3.5-4.0 mm posterior to the limbus into the vitreous cavity, avoiding the horizontal meridian and aiming towards the centre of the globe.
Η βεμουραφενίμπη ανέστειλε το CYP2C8 in vitro.
Vemurafenib inhibited CYP2C8 in vitro.
Η βεμουραφενίμπη είναι ένας αναστολέας της BRAF κινάσης σερίνης-θρεονίνης.
Vemurafenib is an inhibitor of BRAF serine-threonine kinase.
Η βεμουραφενίμπη είναι υπόστρωμα και αναστολέας της P-gp in vitro.
Vemurafenib is a substrate and inhibitor of P-gp in vitro.
Η βεμουραφενίμπη ενδέχεται κατά συνέπεια να αυξήσει την έκθεση στο πλάσμα ουσιών που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP1A2 (π.χ. αγομελατίνη, αλοσετρόνη, ντουλοξετίνη, μελατονίνη, ραμελτεόνη, τακρίνη, τιζανιδίνη, θεοφυλλίνη) και μπορεί να εξετάζεται η πιθανότητα προσαρμογών της δόσης, εάν ενδείκνυται κλινικά.
Vemurafenib may thus increase the plasma exposure of substances predominantly metabolised by CYP1A2 (e.g. agomelatine, alosetron, duloxetine, melatonin, ramelteon, tacrine, tizanidine, theophylline) and dose adjustments may be considered, if clinically indicated.
Η βεμουραφενίμπη ενδέχεται να μειώσει την έκθεση στο πλάσμα ουσιών που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP3A4.
Vemurafenib may decrease the plasma exposure of substances predominantly metabolised by CYP3A4.
Η βεμουραφενίμπη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε συνδυασμό με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4, γλυκουρονιδίωση και / ή πρωτεΐνες μεταφοράς (π.χ. ριτοναβίρη, σακουιναβίρη, τελιθρομυκίνη, κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη, βορικοναζόλη, ποσακοναζόλη, νεφαζοδόνη, αταζαναβίρη).
Vemurafenib should be used with caution in combination with potent inhibitors of CYP3A4, glucuronidation and/or transport proteins (e.g. ritonavir, saquinavir, telithromycin, ketoconazole, itraconazole, voriconazole, posaconazole, nefazodone, atazanavir).
Η βεμουραφενίμπη μπορεί να αυξήσει την έκθεση στο πλάσμα φαρμακευτικών προϊόντων που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP1A2 και να μειώσει την έκθεση στο πλάσμα φαρμάκων που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP3A4, συμπεριλαμβανομένων των από του στόματος αντισυλληπτικών.
Vemurafenib may increase the plasma exposure of medicinal products predominantly metabolised by CYP1A2 and decrease the plasma exposure of medicines predominantly metabolised by CYP3A4, including oral contraceptives.
Η βεναζεπριλάτη αποβάλλεται στους σκύλους με τη χολική απέκκριση και με το ούρο.
Benazeprilat is excreted via the biliary and the urinary route in dogs.
Η βεναζεπριλάτη είναι αναστολέας του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης (ΜΕΑ).
Benazeprilat is an ‘angiotensin converting enzyme (ACE) inhibitor’.
Η βενδαμουστίνη χορηγήθηκε ενδοφλέβια στις Ημέρες 1 και 2 για όλους τους κύκλους θεραπείας (Κύκλοι 1-6) στα 90 mg/m2/ημέρα όταν χορηγήθηκε σε συνδυασμό με Gazyvaro ή στα 120 mg/m2/ημέρα όταν χορηγήθηκε ως μονοθεραπεία.
Bendamustine was given intravenously on Days 1 and 2 for all treatment cycles (Cycles 1-6) at 90 mg/m2/day when given in combination with Gazyvaro or 120 mg/m2/day when given alone.
Η βενζυλική αλκοόλη ενδέχεται να προκαλέσει τοξικές και αλλεργικές αντιδράσεις σε βρέφη και παιδιά ηλικίας έως 3 ετών.
Benzyl alcohol may cause toxic reactions and allergic reactions in infants and children up to 3 years old.
Η βερνακαλάντη αποβάλλεται κυρίως από το CYP2D6 με τη μεσολάβηση O-διμεθυλίωσης στους ευρύτερους μεταβολιστές του CYP2D6.
Vernakalant is mainly eliminated by CYP2D6 mediated O-demethylation in CYP2D6 extensive metabolisers.
Η βερνακαλάντη δεν φάνηκε να μεταβάλει τη γονιμότητα σε μελέτες σε ζώα.
Vernakalant was not shown to alter fertility in animal studies.
Η βερνακαλάντη είναι ένα αντιαρρυθμικό φάρμακο που δρα επιλεκτικά στους κόλπους για να παρατείνει την κολπική ανερεθιστότητα και για να επιβραδύνει την αγωγιμότητα των ώσεων με συχνοεξαρτώμενο τρόπο.
Vernakalant is an antiarrhythmic medicine that acts preferentially in the atria to prolong atrial refractoriness and to rate-dependently slow impulse conduction.
Η βερνακαλάντη είναι ένας μέτριος, ανταγωνιστικός αναστολέας του CYP2D6.
Vernakalant is a moderate, competitive inhibitor of CYP2D6.
Η βερνακαλάντη μελετήθηκε σε 116 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (3 ώρες έως 48 ώρες) συμπεριλαμβανομένων ασθενών με υπέρταση (74,1%), IHD (19%), βαλβιδική καρδιοπάθεια (3,4%) και CHF (17,2%).
Vernakalant was studied in 116 pts with atrial fibrillation (3 hrs to 48 hrs) including patients with hypertension (74.1%), IHD (19%), valvular heart disease (3.4%) and CHF (17.2%).
Η βερνακαλάντη που χορηγείται με έγχυση δεν αναμένεται να επιφέρει σημαντικές αλληλεπιδράσεις με φάρμακα λόγω της ταχείας κατανομής και της παροδικής έκθεσης, της χαμηλής δέσμευσης με πρωτεΐνες, της έλλειψης αναστολής άλλων ενζύμων του CYP P450 που εξετάσθηκαν (CYP3A4, 1A2, 2C9, 2C19 ή 2E1) και της έλλειψης αναστολής της P-γλυκοπρωτεΐνης σε μία δοκιμή μεταφοράς διγοξίνης.
Vernakalant given by infusion is not expected to perpetrate meaningful drug drug interactions due to the rapid distribution and transient exposure, low protein binding, lack of inhibition of other CYP P450 enzymes tested (CYP3A4, 1A2, 2C9, 2C19 or 2E1) and lack of P-glycoprotein inhibition in a digoxin transport assay.
Η βερνακαλάντη που χορηγείται με έγχυση δεν αναμένεται να επιφέρει σημαντικές αλληλεπιδράσεις με φάρμακα λόγω της ταχείας κατανομής και της παροδικής έκθεσης, της χαμηλής δέσμευσης με πρωτεΐνες, της έλλειψης αναστολής άλλων ενζύμων του CYP P450 που εξετάσθηκαν (CYP3A4, 1A2, 2C9, 2C19 ή 2E1) και της έλλειψης αναστολής της P-γλυκοπρωτεΐνης σε μία δοκιμή μεταφοράς διγοξίνης.
Vernakalant given by infusion is not expected to perpetrate meaningful drug interactions due to the rapid distribution and transient exposure, low protein binding, lack of inhibition of other CYP P450 enzymes tested (CYP3A4, 1A2, 2C9, 2C19 or 2E1) and lack of P-glycoprotein inhibition in a digoxin transport assay.
Η βεταΐνη είναι ένα φυσικό συστατικό που εκχυλίζεται από ζαχαρότευτλα.
Betaine is a natural substance that is extracted from sugar beet.
Η βηταμεθαζόνη είναι γνωστό ότι προκαλεί τερατογένεση σε πειραματόζωα.
Betamethasone is known to be teratogenic in laboratory species.
Η βιλαντερόλη είναι βήτα 2 αγωνιστής μακράς δράσης.
Vilanterol is a long-acting beta-2 agonist.
Η βιλνταγλιπτίνη δεν μεταβολίζεται από ένζυμα του CYP 450 σε ποσοτικά προσδιορίσιμο βαθμό και κατά συνέπεια η μεταβολική κάθαρση της βιλνταγλιπτίνη δεν αναμένεται να επηρεαστεί από τη συγχορήγηση αναστολέων ή/και επαγωγέων του CYP 450.
Vildagliptin is not metabolised by CYP 450 enzymes to any quantifiable extent, and accordingly the metabolic clearance of vildagliptin is not anticipated to be affected by co- medications that are CYP 450 inhibitors and/or inducers.
Η βιλνταγλιπτίνη ενδείκνυνται για τη θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε ενήλικες: Ως μονοθεραπεία
Vildagliptin is indicated in the treatment of type 2 diabetes mellitus in adults: As monotherapy
Η βιλνταγλιπτίνη, η οποία είναι αναστολέας της διπεπτιδυλοπεπτιδάσης 4 (DPP-4), δρα αναστέλλοντας τη διάσπαση των «ινκρετινών» ορμονών στον οργανισμό.
Vildagliptin, which is a dipeptidyl peptidase 4 (DPP-4) inhibitor, works by blocking the breakdown of ‘incretin’ hormones in the body.
Η βιματοπρόστη ανήκει στην ομάδα φαρμάκων τα οποία είναι γνωστά με την ονομασία προσταμίδες, ένα ανάλογο της προσταγλανδίνης.
Bimatoprost belongs to a group of medicines called prostamides, a prostaglandin analogue.
Η βιματοπρόστη αποβάλλεται κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης, μέχρι 67% της ενδοφλέβιας δόσης που χορηγήθηκε σε υγιείς εθελοντές αποβλήθηκε με τα ούρα, ενώ το 25% της δόσης αποβλήθηκε μέσω των κοπράνων.
Bimatoprost is eliminated primarily by renal excretion, up to 67 % of an intravenous dose administered to healthy adult volunteers was excreted in the urine, 25 % of the dose was excreted via the faeces.
Η βιματοπρόστη αποβάλλεται κυρίως μέσω νεφρικής απέκκρισης, μέχρι 67% της ενδοφλέβιας δόσης που χορηγήθηκε σε υγιείς ενήλικες εθελοντές αποβλήθηκε με τα ούρα, ενώ το 25% της δόσης αποβλήθηκε μέσω των κοπράνων.
Bimatoprost is eliminated primarily by renal excretion, up to 67% of an intravenous dose administered to healthy adult volunteers was excreted in the urine, 25% of the dose was excreted via the faeces.
Η βιματοπρόστη είναι ανάλογο της προσταγλανδίνης (αντίγραφο της φυσικής ουσίας προσταγλανδίνης) η δράση της οποίας συνίσταται στην αύξηση της αποχέτευσης του υγρού από το μάτι.
Bimatoprost is a prostaglandin analogue, (a copy of the natural substance prostaglandin) that works by increasing the drainage of fluid out of the eye.
Η βιματοπρόστη είναι μια ισχυρή οφθαλμική υποτασική δραστική ουσία.
Bimatoprost is a potent ocular hypotensive active substance .
Η βιματοπρόστη μετά υφίσταται οξείδωση, N- αποαιθυλίωση και γλυκουρονιδίωση μέσω των οποίων σχηματίζεται ποικιλία μεταβολιτών.
Bimatoprost then undergoes oxidation, N-deethylation and glucuronidation to form a diverse variety of metabolites.
Η βιματοπρόστη ως μονοθεραπεία έχει ήδη εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση με την ονομασία Lumigan.
Bimatoprost on its own has already been approved in the European Union under the name Lumigan.
Η βιοδιαθεσιµότητα και οι φαρµακοκινητικές ιδιότητες του ιβανδρονικού οξέος είναι παρόµοιες σε άνδρες και γυναίκες.
Bioavailability and pharmacokinetics of ibandronic acid are similar in men and women.
Η βιοδιαθεσιµότητα του από στόµατος ιβανδρονικού οξέος γενικώς µειώνεται παρουσία τροφής.
Oral bioavailability of ibandronic acid is generally reduced in the presence of food.
Η βιοδιαθεσιμότητα (AUC και Cmax) ήταν συγκρίσιμη για 20 mg rivaroxaban χορηγούμενο από του στόματος ως θρυμματισμένο δισκίο αναμεμειγμένο με πολτό μήλου, ή εναιωρημένο σε νερό και χορηγούμενο μέσω γαστρικού σωλήνα ακολουθούμενο από ένα υγρό γεύμα, σε σύγκριση με ένα ολόκληρο δισκίο.
Bioavailability (AUC and Cmax) was comparable for 20 mg rivaroxaban administered orally as a crushed tablet mixed in apple puree, or suspended in water and administered via a gastric tube followed by a liquid meal, compared to a whole tablet.
Η βιοδιαθεσιμότητα και οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του ιβανδρονικού οξέος είναι παρόμοιες σε άνδρες και γυναίκες.
Bioavailability and pharmacokinetics of ibandronic acid are similar in men and women.
Η βιοδιαθεσιμότητα μίας εφάπαξ δόσης 600 mg σκληρών καψακίων εφαβιρένζης σε μη μολυσμένους εθελοντές αυξήθηκε σε 22 % και 17 %, αντίστοιχα, όταν δόθηκε μαζί με γεύμα υψηλών λιπαρών ή κανονικής σύνθεσης, σε σχέση με τη βιοδιαθεσιμότητα δόσης 600 mg που δόθηκε σε συνθήκες νηστείας (βλ. παράγραφο 4.4).
The bioavailability of a single 600 mg dose of efavirenz hard capsules in uninfected volunteers was increased 22 % and 17 %, respectively, when given with a meal of high fat or normal composition, relative to the bioavailability of a 600 mg dose given under fasted conditions (see section 4.4).
Η βιοδιαθεσιμότητα μίας εφάπαξ δόσης 800 mg ινδιναβίρης ήταν περίπου 65 % (90 % CI,58 - 72 %).
The bioavailability of a single 800–mg dose of indinavir was approximately 65 % (90 % CI, 58 – 72 %).
Η βιοδιαθεσιμότητα μετά την από στόματος χορήγηση του tenofovir από το tenofovir disoproxil fumarate σε ασθενείς σε νηστεία ήταν περίπου 25%.
The oral bioavailability of tenofovir from tenofovir disoproxil fumarate in fasted patients was approximately 25%.
Η βιοδιαθεσιμότητα της 6–μερκαπτοπουρίνης που λαμβάνεται από το στόμα ποικίλλει σημαντικά μεταξύ ατόμων, γεγονός που προκύπτει πιθανόν από τον μεταβολισμό πρώτης διόδου της ουσίας.
The bioavailability of oral 6–mercaptopurine shows considerable inter-individual variability, which probably results from its first-pass metabolism.
Η βιοδιαθεσιμότητα της διγοξίνης και της βεραπαμίλης μπορεί να μειωθεί ελαφρά λόγω της αλισκιρένης.
Digoxin and verapamil bioavailability may be slightly decreased by aliskiren.
Η βιοδιαθεσιμότητα της διγοξίνης και της βεραπαμίλης μπορεί να μειωθεί ελαφρά λόγω του
Digoxin and verapamil bioavailability may be slightly decreased by Riprazo.
Η βιοδιαθεσιμότητα της εισπνεόμενης ανθρώπινης ινσουλίνης σε σχέση με την υποδορίως χορηγούμενη ταχείας δράσης ανθρώπινη ινσουλίνη, ήταν συγκρίσιμη με αυτή των ενήλικων ατόμων με διαβήτη τύπου 1 (βλέπε παράγραφο 4.2).
Bioavailability of inhaled human insulin relative to subcutaneously administered fast-acting human insulin was comparable to that of adult subjects with type 1 diabetes (see section 4.2).
Η βιοδιαθεσιμότητα της εισπνεόμενης ανθρώπινης ινσουλίνης σε σχέση με την υποδορίως χορηγούμενη ταχείας δράσης ανθρώπινη ινσουλίνη, ήταν συγκρίσιμη, με αυτή των νεαρότερων ενηλίκων ατόμων με διαβήτη τύπου 2.
Bioavailability of inhaled human insulin relative to subcutaneously administered fast-acting human insulin was comparable to those in younger adult subjects with type 2 diabetes.
Η βιοδιαθεσιμότητα της λαμιβουδίνης όταν χορηγείται από το στόμα στους ενήλικους κυμαίνεται μεταξύ 80 και 85% και της ζιδοβουδίνης μεταξύ 60-70%.
The bioavailability of oral lamivudine in adults is normally between 80–85% and for zidovudine 60–70%.
Η βιοδιαθεσιμότητα της μποσεπρεβίρης δεν εξαρτάται από τον τύπο του γεύματος (π.χ. υψηλών λιπαρών έναντι χαμηλών λιπαρών) ή από το εάν χορηγήθηκε
The bioavailability of boceprevir is regardless of meal type (e.g., high-fat vs. low-fat) or whether taken
Η βιοδιαθεσιμότητα της πιρφενιδόνης δεν έχει προσδιορισθεί στον άνθρωπο.
The bioavailability of pirfenidone has not been determined in humans.
Η βιοδιαθεσιμότητα της τοποτεκάνης από το στόμα (ολική και λακτόνη) στον άνθρωπο είναι περίπου 40 %.
The bioavailability of oral topotecan (total and lactone) in humans is approximately 40 %.
Η βιοδιαθεσιμότητα του dolutegravir εξαρτάται από το περιεχόμενο του γεύματος: γεύματα με χαμηλή, μέτρια ή υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά αύξησαν την AUC(0-) του dolutegravir κατά 33%, 41%, και 66%, αύξησαν την Cmax κατά 46%, 52%, και 67%, παρέτειναν το Tmax σε 3, 4, και 5 ώρες από 2 ώρες υπό συνθήκες νηστείας, αντίστοιχα.
Bioavailability of dolutegravir depends on meal content: low, moderate, and high fat meals increased dolutegravir AUC(0-) by 33%, 41%, and 66%, increased Cmax by 46%, 52%, and 67%, prolonged Tmax to 3, 4, and 5 hours from 2 hours under fasted conditions, respectively.
Η βιοδιαθεσιμότητα του πόσιμου διαλύματος, σε ισοδύναμες δόσεις, είναι χαμηλότερη από αυτή των καψακίων με την AUC και τη Cmax περίπου 14 % και 19 % χαμηλότερες, αντίστοιχα (βλέπε παράγραφο 4.2).
The bioavailability of the oral solution at equivalent doses is lower than that of the capsules, with an AUC and Cmax approximately 14 % and 19 % lower, respectively (see section 4.2).
Η βιοδιαθεσιμότητα του σκευάσματος υποδόριας χορήγησης ήταν 79%.
The bioavailability for the subcutaneous formulation was 79.%.
Η βιοδιαθεσιμότητα των 2.800 IU βιταμίνης D3 στο FOSAVANCE είναι παρόμοια με αυτή των 2.800 IU βιταμίνης D3 που χορηγήθηκε μόνη.
The bioavailability of the 5,600 IU vitamin D3 in FOSAVANCE is similar to 5,600 IU vitamin D3 administered alone.
Η βιοδιαθεσιμότητα των 5.600IU βιταμίνης D3 στο VANTAVO είναι παρόμοια με αυτή των 5.600 IU βιταμίνης D3 που χορηγήθηκε μόνη.
The bioavailability of the 5600 IU vitamin D3 in VANTAVO is similar to 5600 IU vitamin D3 administered alone.
Η βιολογική δραστικότητα της epoetin beta έχει αποδειχθεί in vivo σε διάφορα μοντέλα πειραματόζωων (φυσιολογικοί και ουραιμικοί αρουραίοι, πολυκυτταραιμικοί ποντικοί, σκύλοι), μετά από ενδοφλέβια και υποδόρια χορήγηση.
The biological efficacy of epoetin beta has been demonstrated after intravenous and subcutaneous administration in various animal models in vivo (normal and uraemic rats, polycythaemic mice, dogs).
Η βιομετατροπή της emtricitabine περιλαμβάνει την οξείδωση του δακτυλίου των θειολών και το σχηματισμό των 3΄-sulfoxide διαστερεομερών (περίπου το 9% της δόσης) και τη σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ για να σχηματίσει το 2΄-O-γλυκουρονίδιο (περίπου το 4% της δόσης).
The biotransformation of emtricitabine includes oxidation of the thiol moiety to form the 3'-sulphoxide diastereomers (approximately 9% of dose) and conjugation with glucuronic acid to form 2'-O-glucuronide (approximately 4% of dose).
Η βιοτεχνολογική γλυκοζυλίωση του τμήματος Fc της ομπινουτουζουμάμπης οδηγεί σε μεγαλύτερη συγγένεια για τους υποδοχείς FcɣRIII στα δραστικά κύτταρα του ανοσοποιητικού, όπως είναι τα κύτταραφυσικοί φονείς (natural killer - NK), τα μακροφάγα και τα μονοκύτταρα συγκριτικά με τα μη βιοτεχνολονικά γλυκοζυλιωμένα αντισώματα.
Glycoengineering of the Fc part of obinutuzumab results in higher affinity for FcɣRIII receptors on immune effector cells such as natural killer (NK) cells, macrophages and monocytes as compared to non- glycoengineered antibodies.
Η βιοϊσοδυναμία ενός επικαλυμμένου με λεπτό υμένιο δισκίου Eviplera με ένα σκληρό καψάκιο emtricitabine 200 mg, ένα επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο ριλπιβιρίνης (ως υδροχλωρική) 25 mg και ένα επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο tenofovir disoproxil (ως fumarate) 245 mg απεδείχθη μετά από χορήγηση μονήρους δόσης σε υγιή άτομα μετά από γεύμα.
The bioequivalence of one Eviplera film-coated tablet with one emtricitabine 200 mg hard capsule, one rilpivirine (as hydrochloride) 25 mg film-coated tablet and one tenofovir disoproxil (as fumarate) 245 mg film-coated tablet was established following single dose administration to fed, healthy subjects.
Η βιοϊσοδυναμία ενός επικαλυμμένου με λεπτό υμένιο δισκίου Truvada με ένα σκληρό καψάκιο emtricitabine 200 mg και ένα επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο tenofovir disoproxil fumarate απεδείχθη μετά από χορήγηση μονήρους δόσης σε νηστικούς υγιείς εθελοντές.
The bioequivalence of one Truvada film-coated tablet with one emtricitabine 200 mg hard capsule and one tenofovir disoproxil fumarate 245 mg film-coated tablet was established following single dose administration to fasting healthy subjects.
Η βιταµίνη Ε είναι µία φυσική ουσία που δεν µπορεί να παραχθεί από τον οργανισµό και για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητη στη διατροφή.
Vitamin E is a natural substance that cannot be made by the body and is therefore needed in the diet.
Η βιταμίνη D3 μεταβολίζεται ταχέως μέσω υδροξυλίωσης στο ήπαρ σε 25-hydroxyvitamin D3, και ακολούθως μεταβολίζεται στους νεφρούς σε 1,25-dihydroxyvitamin D3, που αντιπροσωπεύει την βιολογικά ενεργό μορφή.
Vitamin D3 is rapidly metabolized by hydroxylation in the liver to 25-hydroxyvitamin D3, and subsequently metabolized in the kidney to 1,25-dihydroxyvitamin D3, which represents the biologically active form.
Η βιταμίνη D3 που κυκλοφορεί είναι δεσμευμένη με μία πρωτεΐνη που δεσμεύει την βιταμίνη D.
Circulating vitamin D3 is bound to vitamin D-binding protein.
Η βλάβη στα νεφρά είναι η κυριότερη παρενέργεια της θεραπείας με Vistide.
Kidney damage is the major side effect of Vistide treatment.
Η βλαστική κρίση είναι το πιο προχωρημένο στάδιο αυτής της ασθένειας.
Blast crisis is the most advanced stage of this disease.
Η βλεννογονίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε ρινορραγία.
Mucositis may lead to epistaxis.
Η βορικοναζόλη αύξησε την έκθεση σε ενδοφλέβια μιδαζολάμη κατά 3 φορές ενώ η ημίσεια ζωή αποβολής της αυξήθηκε κατά περίπου 3 φορές.
Voriconazole increased the exposure of intravenous midazolam by 3-fold whereas its elimination half- life increased by about 3-fold.
Η βορικοναζόλη παρουσιάζει in vitro ένα ευρύ φάσμα αντιμυκητιασικής δράσης, με αντιμυκητιασική ισχύ έναντι ειδών Candida (συμπεριλαμβανομένης της ανθεκτικής στη φλουκοναζόλη C. krusei και ανθεκτικών στελεχών των C. glabrata και C. albicans) και μυκητοκτόνο δράση έναντι όλων των ειδών Aspergillus που μελετήθηκαν.
In vitro, voriconazole displays broad-spectrum antifungal activity with antifungal potency against Candida species (including fluconazole -resistant C. krusei and resistant strains of C. glabrata and C. albicans) and fungicidal activity against all Aspergillus species tested.
Η βορικοναζόλη πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με δυνητικές προαρρυθμικές καταστάσεις, όπως:
Voriconazole should be administered with caution to patients with potentially proarrhythmic conditions, such as:
Η βοσεντάνη (125 mg δύο φορές ημερησίως), υπόστρωμα του CYP2C9 και του CYP3A4 και μέτριος επαγωγέας του CYP3A4, του CYP2C9 και πιθανώς του CYP2C19, μείωσε τη συστηματική έκθεση στην ταδαλαφίλη (40 mg άπαξ ημερησίως) κατά 42 % και τη Cmax κατά 27 % μετά από συγχορήγηση πολλαπλών δόσεων.
Bosentan (125 mg twice daily), a substrate of CYP2C9 and CYP3A4 and a moderate inducer of CYP3A4, CYP2C9 and possibly CYP2C19, reduced tadalafil (40 mg once per day) systemic exposure by 42 % and Cmax by 27 % following multiple dose co-administration.
Η βουδεσονίδη έχει υψηλή συστηματική κάθαρση (περίπου 1,2 L/λεπτό) και ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής στο πλάσμα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι κατά μέσο όρο 4 ώρες.
Budesonide has a high systemic clearance (approximately 1.2 L/min) and the plasma elimination half-life after i.v. dosing averages 4 hours.
Η βουδεσονίδη ανήκει σε μια ομάδα φαρμάκων που ονομάζονται «κορτικοστεροειδή», γνωστά και ως «στεροειδή».
Budesonide belongs to a group of medicines called ‘corticosteroids’ also known as ‘steroids’.
Η βουδεσονίδη είναι ένα γλυκοκορτικοστεροειδές το οποίο όταν εισπνέεται έχει δοσοεξαρτώμενη, αντιφλεγμονώδη δράση στους αεραγωγούς, οδηγώντας σε μειωμένα συμπτώματα και λιγότερες παροξύνσεις άσθματος.
Budesonide is a glucocorticosteroid which when inhaled has a dose-dependent anti-inflammatory action in the airways, resulting in reduced symptoms and fewer asthma exacerbations.
Η βουπρενορφίνη/ναλοξόνη αντενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική βλάβη (βλ. παράγραφο 4.3 και 5.2).
Buprenorphine/naloxone is contraindicated in patients with severe hepatic impairment. (see section 4.3 and 5.2).
Η βουπρενορφίνη/ναλοξόνη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή, δυνητικά θανατηφόρο, αναπνευστική καταστολή σε παιδιά και μη εξαρτημένα άτομα, σε περίπτωση τυχαίας ή ηθελημένης κατάποσης.
Buprenorphine/naloxone may cause severe, possibly fatal, respiratory depression in children and non- dependent persons in case of accidental or deliberate ingestion.
Η βουσουλφάνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω σύζευξης με τη γλουταθειόνη (αυτόματα και μέσω της γλουταθειόνης S-τρανσφεράσης).
Busulfan is metabolised mainly through conjugation with glutathione (spontaneous and glutathione-S- transferase mediated).
Η βουσουλφάνη προκάλεσε χρωμοσωμιακές μεταβολές in vitro (σε κύτταρα τρωκτικών και ανθρώπου) και in vivo (τρωκτικά και άνθρωποι).
Busulfan induced chromosomal aberrations in vitro (rodent and human cell) and in vivo (rodents and humans).
Η βουσουλφάνη χορηγείται πριν από τη μεταμόσχευση για να εξουδετερώσει τα μη φυσιολογικά κύτταρα και τα υπάρχοντα αιμοποιητικά προγονικά κύτταρα του ασθενούς.
Busulfan is used before transplantation to destroy abnormal cells and the patient’s existing haematopoietic progenitor cells.
Η βραδυκαρδία αξιολογήθηκε ως πιθανό σημείο για την ασφάλεια και εξετάστηκαν 15 περιστατικά.
Bradycardia was evaluated as a potential safety signal and 15 cases were reviewed.
Η βραδυκαρδία αποτελεί επίσης γνωστή φαρμακολογική επίδραση της συστημικής θεραπείας με β-αναστολείς.
Bradycardia is also a well-known pharmacological effect from systemic beta blocker treatment.