natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στενή παρακολούθηση των ασθενών υψηλού κινδύνου πρέπει να συνοδεύει την αντιψυχωσική θεραπεία.
Close supervision of high-risk patients should accompany antipsychotic therapy.
Στερεό χλωριούχο νάτριο θα πρέπει να παραμένει στον πυθμένα του δοχείου. εάν δεν υπάρχει υπόλειμμα, προσθέστε περισσότερο στερεό χλωριούχο νάτριο και ανακινείστε ξανά για 10 έως 15 λεπτά.
Solid sodium chloride should remain at the bottom of the jar; if there is no residue, add more solid sodium chloride and shake again for 10 to 15 minutes.
Στερεώστε τη βελόνα στη θέση της με αποστειρωμένη ταινία.
Secure needle in place with sterile tape.
Στερεώστε τη βελόνα στη θέση της, τοποθετώντας έναν αποστειρωμένο διαφανή επίδεσμο πάνω από τη βελόνα.
Secure the needle(s) in place by putting a sterile clear bandage over the needle.
Στεροειδή (αναβολικά στεροειδή και κορτικοστεροειδή – χρησιμοποιούνται στην αναιμία ή στη θεραπεία της φλεγμονής)
Steroids (anabolic steroids and corticosteroids – used for anemia or to treat inflammation)
Στεροειδή (αναβολικά στεροειδή και κορτικοστεροειδή – χρησιμοποιούνται στην αναιμία ή στη θεραπεία της φλεγμονής).
Steroids (anabolic steroids and corticosteroids – used for anaemia or to treat inflammation).
Στεροειδή (αναβολικά στεροειδή και κορτικοστεροειδή – χρησιμοποιούνται στην αναιμία ή στη θεραπεία της φλεγμονής).
Steroids (anabolic steroids and corticosteroids – used for anemia or to treat inflammation).
Στεροειδή (αναβολικά στεροειδή και κορτικοστεροειδή-χρησιμοποιούνται στην αναιμία ή στη θεραπεία της φλεγμονής).
Steroids (anabolic steroids and corticosteroids – used for anemia or to treat inflammation).
Στεροειδή (π.χ. dexamethasone, fluticasone propionate, prednisolone) αφού το Norvir μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα των φαρμάκων αυτών οδηγώντας σε σύνδρομο Cushing (ανάπτυξη ενός στρογγυλοποιημένου προσώπου) και να μειώσει την παραγωγή της ορμόνης κορτιζόλη.
Steroids (e.g. dexamethasone, fluticasone propionate, prednisolone) as Norvir may raise the blood levels of these medicines which may lead to Cushing’s syndrome (development of a rounded face) and reduce production of the hormone cortisol.
Στεροειδή που χρησιμοποιούνται για τη μείωση της φλεγμονής ή την αντιμετώπιση πολλών διαφορετικών ασθενειών του ανοσοποιητικού συστήματος
Steroids used to reduce inflammation or treat a number of different diseases of the immune system
Στεροειδή όπως η πρεδνιζόνη και η δεξαμεθαζόνη.
Steroids such as prednisone and dexamethasone.
Στεφανιαία αιματική ροή
Coronary blood flow
Στεφανιαία νόσος
Coronary artery disease
Στη CURE, στη CLARITY και σε μια από τις μελέτες κοορτής (Trenk), δεν παρατηρήθηκε αυξημένη συχνότητα συμβαμάτων βάσει της μεταβολικής ικανότητας.
In CURE, CLARITY and one of the cohort studies (Trenk), no increased event rate was observed based on metaboliser status.
Στη GO-BEFORE, για την εκτίμηση του βαθμού δομικής βλάβης χρησιμοποιήθηκε η μεταβολή από την έναρξη θεραπείας στη βαθμολογία vdH-S, μία σύνθετη βαθμολογία δομικής βλάβης που μετράει ακτινολογικά τον αριθμό και το μέγεθος της διάβρωσης των αρθρώσεων και τον βαθμό στένωσης του μεσάρθριου διαστήματος σε άκρες χείρες/καρπούς και άκρους πόδες.
In GO-BEFORE the change from baseline in the vdH-S score, a composite score of structural damage that radiographically measures the number and size of joint erosions and the degree of joint space narrowing in hands/wrists and feet, was used to assess the degree of structural damage.
Στη GPA και την MPA η καταστροφή των Β-λεμφοκυττάρων μειώνει την παραγωγή των αντισωμάτων που θεωρείται ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην επίθεση κατά των αιμοφόρων αγγείων και στην πρόκληση της φλεγμονής.
In GPA and MPA, destroying the B-lymphocytes lowers the production of antibodies thought to play an important role in attacking the blood vessels and causing inflammation.
Στη MenACWY-TT-081, το Nimenrix αποδείχθηκε ότι δεν ήταν κατώτερο του εγκεκριμένου εμβολίου MenC-CRM όσον αφορά την απόκριση του εμβολίου στην ομάδα C [94,8% (95% CI: 91,4, 97,1) και 95,7% (95% CI: 89,2, 98,8), αντίστοιχα], οι GMTs ήταν χαμηλότεροι για την ομάδα του
In MenACWY-TT-081, Nimenrix was demonstrated to be non-inferior to another licensed MenC- CRM vaccine in terms of vaccine response to group C [94.8% (95% CI: 91.4; 97.1) and 95.7% (95
Στη Mελέτη GS-US-236-0123, οι ασθενείς έπρεπε να είχαν λάβει προηγουμένως μόνο RAL σε συνδυασμό με FTC/TDF ως την πρώτη τους αντιρετροϊκή αγωγή για τουλάχιστον έξι μήνες.
In Study GS-US-236-0123, patients had to have previously only received RAL in combination with FTC/TDF as their first antiretroviral regimen for at least six months.
Στη REPLACE-2 η μείζων αιμορραγία ορίστηκε ως εμφάνιση οποιουδήποτε από τα ακόλουθα: ενδοκράνια αιμορραγία, οπισθοπεριτοναϊκή αιμορραγία, απώλεια αίματος που οδηγεί σε μετάγγιση τουλάχιστον δύο μονάδων ολικού αίματος ή συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων ή αιμορραγία που οδηγεί σε πτώση της αιμοσφαιρίνης κατά περισσότερο από 3 g/dl ή σε πτώση της αιμοσφαιρίνης μεγαλύτερη από 4 g/dl (ή 12% του αιματοκρίτη) χωρίς να έχει αναγνωριστεί κάποιο σημείο αιμορραγίας.
REPLACE-2 major bleeding was defined as the occurrence of any of the following: intracranial haemorrhage, retroperitoneal haemorrhage, blood loss leading to a transfusion of at least two units of whole blood or packed red blood cells, or bleeding resulting in a haemoglobin drop of more than g/dl, or a fall in haemoglobin greater than 4 g/dl (or 12% of haematocrit) with no bleeding site identified.
Στη REST υπήρξαν 403 υγιείς που αντιμετώπισαν (20 στην ομάδα του εμβολίου και 383 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου) γαστρεντερίτιδα που σχετίζεται με τους G1-G4 και G9 τύπους του ροταϊού στον πληθυσμό κατά το πρωτόκολλο.
In REST there were 403 healthcare encounters (20 in the vaccine group and 383 in the placebo group) associated with G1-G4 and G9 RV gastroenteritis in the per protocol population.
Στη µεγάλη τους πλειοψηφία οι αντιδράσεις της θέσης ένεσης παρατηρήθηκαν εντός της πρώτης εβδοµάδας χορήγησης Fuzeon και σχετίζονταν µε ήπιο έως µέτριο πόνο ή δυσφορία στη θέση της ένεσης, χωρίς περιορισµό στις συνήθεις δραστηριότητες.
The vast majority of ISRs occurred within the first week of Fuzeon administration and were associated with mild to moderate pain or discomfort at the injection site without limitation of usual activities.
Στη µελέτη BR.21, ο διάµεσος χρόνος έως την έναρξη του εξανθήµατος ήταν 8 ηµέρες και ο διάµεσος χρόνος έως την έναρξη της διάρροιας ήταν 12 ηµέρες.
In study BR.21, the median time to onset of rash was 8 days, and the median time to onset of diarrhoea was 12 days.
Στη µελέτη ανοικτής ετικέτας δεν υπήρξε διαφορά στην όλη επιβίωση µεταξύ ασθενών που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία µε ανασυνδυασµένη ανθρώπινη ερυθροποιητίνη και σ’ αυτούς της οµάδας ελέγχου.
In the open-label study there was no difference in overall survival between patients treated with recombinant human erythropoietin and controls.
Στη µελέτη αυτή, το ιβανδρονικό οξύ αξιολογήθηκε µε από στόµατος δόσεις 2,5 mg ηµερησίως και 20 mg σε διαλείπουσα χορήγηση ως διερευνούµενο δοσολογικό σχήµα.
In this study, ibandronic acid was evaluated at oral doses of 2.5 mg daily and 20 mg intermittently as an exploratory regimen.
Στη µελέτη αυτή, το ιβανδρονικό οξύ αξιολογήθηκε µε από του στόµατος δόσεις 2,5 mg ηµερησίως και 20 mg σε διαλείπουσα χορήγηση ως διερευνούµενο δοσολογικό σχήµα.
In this study, ibandronic acid was evaluated at oral doses of 2.5 mg daily and 20 mg intermittently as an exploratory regimen.
Στη µελέτη για τον βασικό εµβολιασµό που διενεργήθηκε υπό πραγµατικές συνθήκες παρατηρήθηκε αύξηση των αντισωµάτων κατά του ερπητοϊού της ρινοτραχειίτιδας της γάτας, της λοίµωξης που προκαλείται από καλυκοϊό και των ιών πανλευκοπενίας της γάτας.
In the field study of basic vaccination there was an increase in antibodies against feline rhinotracheitis herpesvirus, calicivirus infection, and feline panleucopenia viruses.
Στη µελέτη για τον βασικό εµβολιασµό, που διενεργήθηκε υπό πραγµατικές συνθήκες, παρατηρήθηκε αύξηση των αντισωµάτων κατά του ερπητοϊού της ρινοτραχειίτιδας της γάτας, της λοίµωξης από καλυκοϊό και των ιών πανλευκοπενίας της γάτας.
In the field study of basic vaccination there was an increase in antibodies against feline rhinotracheitis herpesvirus, calicivirus infection, and feline panleucopenia viruses.
Στη µελέτη για τον καρκίνο του παγκρέατος σε συνδυασµό µε γεµσιταβίνη, η επίπτωση των συµβαµάτων τύπου διάµεσης πνευµονοπάθειας ήταν 2,5% στην οµάδα υπό Τarceva συν γεµσιταβίνη έναντι 0,4% στην οµάδα που λάµβανε εικονικό φάρµακο συν γεµσιταβίνη.
In the pancreatic cancer study in combination with gemcitabine, the incidence of ILD-like events was 2.5% in the Tarceva plus gemcitabine group versus 0.4% in the placebo plus gemcitabine treated group.
Στη µελέτη δε συµπεριλήφθηκαν ασθενείς µε φυσική κατάσταση κατά ECOG >1 και ασθενείς µε σηµαντικές ηπατικές ή νεφρικές συνοσηρότητες.
Patients with ECOG PS>1, significant hepatic or renal co-morbidities were not included in the study.
Στη µελέτη θεραπείας µε χορήγηση µια φορά το µήνα συµπεριελήφθησαν ασθενείς µε προηγούµενο ιστορικό γαστρεντερικής νόσου συµπεριλαµβανοµένων ασθενών µε πεπτικό έλκος χωρίς πρόσφατη αιµορραγία ή νοσηλεία και ασθενείς µε δυσπεψία ή παλινδρόµηση φαρµακευτικώς ελεγχόµενες.
Patients with a previous history of gastrointestinal disease including patients with peptic ulcer without recent bleeding or hospitalisation, and patients with dyspepsia or reflux controlled by medication were included in the once monthly treatment study.
Στη µελέτη που διενεργήθηκε για τον αναµνηστικό εµβολιασµό, τα επίπεδα αντισωµάτων κατά του ερπητοϊού της ρινοτραχειίτιδας και της λοίµωξης από καλυκοϊό παρέµειναν σταθερά σε υψηλά επίπεδα ή αυξήθηκαν ελαφρά.
In the study looking at booster vaccination, antibody levels against rhinotracheitis herpesvirus and calicivirus infection remained stable at a high level or increased slightly.
Στη µελέτη που διενεργήθηκε για τον αναµνηστικό εµβολιασµό, τα επίπεδα αντισωµάτων κατά του ερπητοϊού της ρινοτραχειίτιδας, της λοίµωξης από καλυκοϊό και της πανλευκοπενίας της γάτας παρέµειναν σταθερά σε υψηλά επίπεδα ή αυξήθηκαν ελαφρά.
In the study looking at booster vaccination, antibody levels against rhinotracheitis herpesvirus, calicivirus infection and feline panleucopenia remained stable at a high level or increased slightly.
Στη µελέτη που διενεργήθηκε για τον αναµνηστικό εµβολιασµό, τα επίπεδα αντισωµάτων κατά του ερπητοϊού της ρινοτραχειίτιδας, της λοίµωξης από καλυκοϊό, της πανλευκοπενίας της γάτας και της λοίµωξης από C. felis παρέµειναν σταθερά σε υψηλά επίπεδα ή αυξήθηκαν ελαφρά.
In the study looking at booster vaccination, antibody levels against rhinotracheitis herpesvirus, calicivirus infection, feline panleucopenia and C. felis remained stable at a high level or increased slightly.
Στη µελέτη συµµετείχαν γυναίκες ηλικίας 55 έως 80 ετών, οι οποίες ήταν για 5 τουλάχιστον χρόνια µετεµµηνοπαυσιακές, µε BMD οσφυϊκής µοίρας σπονδυλικής στήλης -2 έως -5 SD κάτω από τη µέση προεµµηνοπαυσιακή τιµή (T-score) σε ένα τουλάχιστον σπόνδυλο [Ο1-Ο4] και µε ένα έως τέσσερα κύρια κατάγµατα της σπονδυλικής στήλης.
The study enrolled women aged 55 to 80 years, who were at least 5 years postmenopausal, who had a BMD at the lumbar spine of -2 to -5 SD below the premenopausal mean (T-score) in at least one vertebra [L1-L4], and who had one to four prevalent vertebral fractures.
Στη µελέτη συµµετείχαν γυναίκες ηλικίας 55 έως 80 ετών, οι οποίες ήταν για 5 τουλάχιστον χρόνια µετεµµηνοπαυσιακές, µε BMD οσφυϊκής µοίρας σπονδυλικής στήλης 2 έως 5 SD κάτω από τη µέση προεµµηνοπαυσιακή τιµή (T-score) σε ένα τουλάχιστον σπόνδυλο [Ο1-Ο4] και µε ένα έως τέσσερα κύρια κατάγµατα της σπονδυλικής στήλης.
The study enrolled women aged 55 to 80 years, who were at least 5 years postmenopausal, who had a BMD at lumbar spine of 2 to 5 SD below the premenopausal mean (T-score) in at least one vertebra [L1-L4], and who had one to four prevalent vertebral fractures.
Στη µελέτη υπό πραγµατικές συνθήκες που διενεργήθηκε για τον βασικό εµβολιασµό παρατηρήθηκε αύξηση των αντισωµάτων κατά του ερπητοϊού της ρινοτραχειίτιδας της γάτας και της λοίµωξης που προκαλείται από καλυκοϊό.
In the field study of basic vaccination there was an increase in antibodies against feline rhinotracheitis herpesvirus and calicivirus infection.
Στη Κλινική Δοκιμή MCL δεν υπήρχε καμία διαφορά στην αποτελεσματικότητα στους ασθενείς σε σχέση με την ηλικία, το φύλο, τη φυλή, τη γεωγραφική περιοχή ή τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την έναρξη.
In the MCL Clinical Trial, there was no difference in efficacy in patients with respect to age, sex, race, geographic region, or baseline disease characteristics.
Στη Μελέτη 1 (βλ. παράγραφο 5.1), παρατηρήθηκε μείωση στα επίπεδα του απόλυτου αριθμού ουδετεροφίλων κάτω από 500 κύτταρα/mm3 στο 4% (8/194) των ασθενών και μείωση στα αιμοπετάλια κάτω από 50.000/mm3 παρατηρήθηκε στο 4% (8/194) των ασθενών που έλαβαν PegIntron σε συνδυασμό με ριμπαβιρίνη.
In Study 1 (see section 5.1), decrease in absolute neutrophil count levels below 500 cells/mm3 was observed in 4 % (8/194) of patients and decrease in platelets below 50,000/mm3 was observed in 4 % (8/194) of patients receiving PegIntron in combination with ribavirin.
Στη Μελέτη 1 (βλ. παράγραφο 5.1), παρατηρήθηκε μείωση στα επίπεδα του απόλυτου αριθμού ουδετεροφίλων κάτω από 500 κύτταρα/mm3 στο 4% (8/194) των ασθενών και μείωση στα αιμοπετάλια κάτω από 50.000/mm3 παρατηρήθηκε στο 4% (8/194) των ασθενών που έλαβαν ViraferonPeg σε συνδυασμό με ριμπαβιρίνη.
In Study 1 (see section 5.1), decrease in absolute neutrophil count levels below 500 cells/mm3 was observed in 4 % (8/194) of patients and decrease in platelets below 50,000/mm3 was observed in 4 % (8/194) of patients receiving ViraferonPeg in combination with ribavirin.
Στη Μελέτη 1 δεν επετράπη η προηγούμενη θεραπεία με αναστολέα του παράγοντα νέκρωσης όγκου (TNF)α.
In Study 1 previous treatment with anti-tumour necrosis factor (TNF)α agent was not allowed.
Στη Μελέτη 1,
In Study 1, 11/39 belatacept and
Στη Μελέτη 1, η φαρμακοδυναμική αξιολογήθηκε σε 57 νεοδιαγνωσθέντες παιδιατρικούς ασθενείς με ΟΛΛ τυπικού κινδύνου, που έλαβαν τρεις ενδομυϊκές δόσεις Oncaspar (2.500 μονάδες/m2), μία κατά τη φάση επαγωγής της θεραπείας και από μία κατά τις δύο φάσεις όψιμης εντατικοποίησης της θεραπείας.
In Study 1, pharmacodynamics was assessed in 57 newly diagnosed paediatric patients with standard-risk ALL who received three intramuscular doses of Oncaspar (2500 Units/m2), one each during induction and two delayed intensification treatment phases.
Στη Μελέτη 1, μία τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο Φάσης 2 μελέτη για την αντιμετώπιση της MCD, 53 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν στο σκέλος θεραπείας με siltuximab και αντιμετωπίστηκαν με τη συνιστώμενη δόση των 11 mg/kg κάθε 3 εβδομάδες, και 26 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου.
In Study 1, a randomised, placebo-controlled Phase 2 study in MCD, 53 patients were randomised to the siltuximab treatment arm and treated at the recommended dose of 11 mg/kg every 3 weeks and 26 patients were randomised to the placebo arm.
Στη Μελέτη 1, οι ασθενείς είχαν τα παρακάτω διάμεσα αρχικά χαρακτηριστικά: ηλικία 39 έτη, διάρκεια νόσου 7,0 έτη, βαθμολογία κλίμακας EDSS 2,0.
In Study 1, patients had the following median baseline characteristics: age 39 years, disease duration
Στη Μελέτη 1, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν οι λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων δυο απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων (1 ασθενής σε κάθε σκέλος).
In Study 1, the most common adverse reactions were infections, including two life-threatening infections (1 patient in each arm).
Στη Μελέτη 1, το ποσοστό των ασθενών που αποσύρθηκαν ήταν μεγαλύτερο στην ομάδα του Selincro σε σχέση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου (50% έναντι 32%, αντίστοιχα).
In Study 1, the proportion of patients who withdrew was higher in the Selincro group than in the placebo group (50% versus 32%, respectively).
Στη Μελέτη 1001, ο προσαρμοσμένος γεωμετρικός μέσος της Ctrough, ss στο πλάσμα σε ασθενείς με ήπια (N=35) και μέτρια (N=8) νεφρική δυσλειτουργία ήταν κατά 5,1% και 11%, αντίστοιχα, υψηλότερος απ’ ότι στους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
In Study 1001, the adjusted geometric mean of plasma Ctrough, ss in mild (N=35) and moderate (N=8) renal impairment patients were 5.1% and 11% higher, respectively, than those in patients with normal renal function.
Στη Μελέτη 1005, ο προσαρμοσμένος γεωμετρικός μέσος της Ctrough, ss του crizotinib σε ομάδες ασθενών με ήπια (N=191) και μέτρια (N=65) νεφρική δυσλειτουργία ήταν κατά 9,1% και 15%, αντίστοιχα, υψηλότερος απ’ ότι στους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
In Study 1005, the adjusted geometric mean Ctrough, ss of crizotinib in mild (N=191) and moderate (N=65) renal impairment groups were 9.1% and 15% higher, respectively, than those in patients with normal renal function.
Στη Μελέτη 2, έως το Έτος 3, ο μέσος υπολογιζόμενος GFR ήταν κατά 11 ml/λεπτό/1,73 m2 μεγαλύτερος με belatacept και 27% και 44% των ασθενών έφθασαν σε στάδιο 4/5 CKD (GFR < 30 ml/λεπτό/1,73 m2) με belatacept έναντι κυκλοσπορίνης, αντίστοιχα.
In Study 2 by Year 3, mean calculated GFR was 11 ml/min/1.73 m2 higher with belatacept, and 27% and 44% of patients reached CKD stage 4/5 (GFR < 30 ml/min/1.73 m2) with belatacept versus ciclosporin, respectively.
Στη Μελέτη 2, η πλειοψηφία των ασθενών (58%, n = 180) είχαν λάβει θεραπεία στο παρελθόν με ένα ή περισσότερους αντι-TNFα παράγοντα(ες), από τους οποίους άνω του 70% διέκοψαν τη θεραπεία τους με τον αντι-TNFα λόγω έλλειψης αποτελεσματικότητας ή δυσανεξίας που εμφανίστηκε οποιαδήποτε στιγμή.
In Study 2, the majority of patients (58%, n = 180) had been previously treated with one or more anti-TNFα agent(s), of whom over 70% had discontinued their anti-TNFα treatment for lack of efficacy or intolerance at any time.
Στη Μελέτη 2, μία Φάσης 1 μελέτη, οι 16 από τους 37 ασθενείς με CD αντιμετωπίστηκαν με siltuximab στη συνιστώμενη δόση των 11 mg/kg κάθε 3 εβδομάδες.
In Study 2, a Phase 1 study, 16 of 37 patients with CD were treated with siltuximab, at the recommended dose of 11 mg/kg every 3 weeks
Στη Μελέτη 2, οι ασθενείς είχαν τα παρακάτω διάμεσα αρχικά χαρακτηριστικά: ηλικία 37 έτη, διάρκεια νόσου 6,0 έτη, βαθμολογία κλίμακας EDSS 2,5.
In Study 2, patients had the following median baseline characteristics: age 37 years, disease duration 6.0 years, EDSS score 2.5. In addition, 17% of patients had an EDSS score >3.5, 32% had
Στη Μελέτη AUX-CC-862 επαναληπτικής θεραπείας, 150 δείγματα θετικά για αντισώματα αντι-AUX-I και 149 δείγματα θετικά για αντισώματα αντι-AUX-II αξιολογήθηκαν για πιθανή διασταυρούμενη αντίδραση με τις ανθρώπινες MMPs-1, -2, -3, -8, και -13.
In the retreatment study AUX-CC-862, 150 anti-AUX-I antibody positive samples and 149 anti-AUX- II antibody positive samples were assessed for potential cross-reactivity with human MMPs-1, -2, -3, - 8, and -13.
Στη Μελέτη C10-003 για το aHUS, συνολικά 22 παιδιατρικοί και έφηβοι ασθενείς (ηλικίας 5 μηνών έως 17 ετών) έλαβαν Soliris.
A total of 22 paediatric and adolescents patients (aged 5 months to 17 years) received Soliris in aHUS Study C10-003.
Στη Μελέτη C10-004 για το aHUS εντάχθηκαν 41 ασθενείς οι οποίοι παρουσίασαν σημεία θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας (TMA).
aHUS Study C10-004 enrolled 41 patients who displayed signs of thrombotic microangiopathy (TMA).
Στη Μελέτη II, η μέση αρχική τιμή TSS ήταν 31,7 για ασθενείς που έλαβαν abatacept και 33,4 για ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
In Study II, the baseline median TSS was 31.7 in abatacept-treated patients and 33.4 in placebo-treated patients.
Στη Μελέτη IV αξιολογήθηκε η ασφάλεια σε ασθενείς με ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα, στους οποίους απαιτήθηκε επιπρόσθετη παρέμβαση, παρά την υφιστάμενη θεραπεία με μη βιολογικά και/ή βιολογικά DMARDs συνεχίστηκαν όλα τα DMARDs που χορηγούνταν κατά την ένταξη.
Study IV primarily assessed safety in patients with active rheumatoid arthritis requiring additional intervention in spite of current therapy with non-biological and/or biological DMARDs; all DMARDs used at enrollment were continued.
Στη Μελέτη IV αξιολογήθηκε η ασφάλεια σε ασθενείς με ενεργή ρευματοειδή αρθρίτιδα, στους οποίους απαιτήθηκε επιπρόσθετη παρέμβαση, παρά την υφιστάμενη θεραπεία με μη βιολογικά και/ή βιολογικά DMARDs˙ συνεχίστηκαν όλα τα DMARDs που χορηγούνταν κατά την ένταξη.
Study IV primarily assessed safety in patients with active rheumatoid arthritis requiring additional intervention in spite of current therapy with non-biological and/or biological DMARDs; all DMARDs used at enrollment were continued.
Στη Μελέτη IV δεν απαιτήθηκε κάποιος συγκεκριμένος αριθμός ευαίσθητων ή διογκωμένων αρθρώσεων.
Study IV did not require any specific number of tender or swollen joints.
Στη Μελέτη IV, υπήρχαν 37 ασθενείς με ΧΑΠ, που έλαβαν abatacept και 17, που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
In Study IV, there were 37 patients with COPD treated with abatacept and 17 treated with placebo.
Στη Μελέτη IV, υπήρχαν 37 ασθενείς με ΧΑΠ, που έλαβαν ενδοφλεβίως abatacept και 17 που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
In Study IV, there were 37 patients with COPD treated with intravenous abatacept and 17 treated with placebo.
Στη Μελέτη MCL-002 υπήρξε συνολικά μια εμφανής αύξηση στους πρόωρους (εντός 20 εβδομάδων) θανάτους.
In study MCL-002 there was overall an apparent increase in early (within 20 weeks) deaths.
Στη Μελέτη MCL-002, περίπου το 10% των ασθενών υπό θεραπεία με λεναλιδομίδη εμφάνισε TFR σε σύγκριση με 0% στο σκέλος ελέγχου.
In Study MCL-002, approximately 10% of lenalidomide-treated patients experienced TFR compared to 0% in the control arm.
Στη Μελέτη SC-I, το abatacept χορηγήθηκε υποδορίως σε ασθενείς έπειτα από μεμονωμένη ενδοφλέβια δόση φόρτισης abatacept και στη συνέχεια κάθε εβδομάδα.
In Study SC-I, abatacept was given subcutaneously to patients after a single loading dose of intravenous abatacept and then every week thereafter.
Στη Μελέτη SC-I, το υποδορίως (SC) χορηγούμενο abatacept ήταν μη κατώτερο από τις ενδοφλέβιες (IV) εγχύσεις abatacept αναφορικά με τις ανταποκρίσεις ACR 20 έως τους 6 μήνες θεραπευτικής αγωγής.
In Study SC-I, abatacept administered subcutaneously (SC) was non-inferior relative to intravenous (IV) infusions of abatacept with respect to ACR 20 responses up to 6 months of treatment.
Στη Μελέτη V αξιολογήθηκαν 499 ασθενείς, οι οποίοι είχαν ανεπαρκή κλινική ανταπόκριση ή εμφάνισαν μη ανοχή σε μία ή περισσότερες θεραπείες με ανταγωνιστές TNF.
Study V evaluated 499 patients who had an inadequate clinical response or were intolerant to one or more TNF antagonist therapies.
Στη Μελέτη V, αποδείχθηκε µεγαλύτερη βελτίωση στο δείκτη ανικανότητας του ΗAQ και τα αποτελέσµατα της σωµατικής παραµέτρου του SF 36 έδειξαν µεγαλύτερη βελτίωση (p < 0,001) για τη θεραπεία συνδυασµού Trudexa/µεθοτρεξάτης σε σχέση µε τη µεθοτρεξάτη σε µονοθεραπεία στην εβδοµάδα 52, η οποία διατηρήθηκε µέχρι την εβδοµάδα 104.
In Study V, the improvement in the HAQ disability index and the physical component of the SF 36 showed greater improvement (p < 0.001) for Trudexa/methotrexate combination therapy versus methotrexate monotherapy and Trudexa monotherapy at week 52, which was maintained through week 104.
Στη Μελέτη V, αποδείχθηκε µεγαλύτερη βελτίωση στο δείκτη ανικανότητας του ΗΑQ και τα αποτελέσµατα της σωµατικής παραµέτρουτου SF 36 έδειξαν µεγαλύτερη βελτίωση (p < 0,001)για τη θεραπεία συνδυασµού Trudexa/µεθοτρεξάτης σε σχέση µε τη µεθοτρεξάτη σε µονοθεραπεία στην εβδοµάδα 52, η οποία διατηρήθηκε µέχρι την εβδοµάδα 104.
In Study V, the improvement in the HAQ disability index and the physical component of the SF 36 showed greater improvement (p < 0.001) for Trudexa/methotrexate combination therapy versus methotrexate monotherapy and Trudexa monotherapy at week 52, which was maintained through week 104.
Στη Μελέτη VI, αξιολογήθηκαν οι ανταποκρίσεις ACR στα 2 χρόνια σε 232 ασθενείς με 85% ανταπόκριση ACR 20, 74% ανταπόκριση ACR 50 και 54% ανταπόκριση ACR 70.
tudy VI, ACR responses were assessed at 2 years in 232 patients with 85% ACR 20 responses, 74% ACR 50 responses, and 54% ACR 70 responses.