natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε ασθενείς που ήδη λαμβάνουν digoxin όταν αρχίζει η θεραπεία με ritonavir, η δόση digoxin θα πρέπει να μειώνεται στο ήμισυ της κανονικής και οι ασθενείς χρειάζονται στενότερη παρακολούθηση από τη συνήθη για αρκετές εβδομάδες από την έναρξη της συγχορήγησης των ritonavir και digoxin.
In patients who are already taking digoxin when ritonavir is introduced, the digoxin dose should be reduced to one-half of the patients’ normal dose and patients need to be followed more closely than usual for several weeks after initiating co-administration of ritonavir and digoxin.
Σε ασθενείς που ήταν εξαρτώμενοι από μετάγγιση αιμοπεταλίων κατά την έναρξη και στους οποίους επετεύχθη ανεξαρτησία από μετάγγιση κατά τη θεραπεία, η διάμεση διάρκεια της ανεξαρτησίας από μετάγγιση αιμοπεταλίων ήταν 10,8 μήνες στην ομάδα του Vidaza και 19,2 μήνες στην ομάδα CCR.
patients who were platelet transfusion dependent at baseline and achieved transfusion independence on treatment, the median duration of platelet transfusion independence was 10.8 months in the Vidaza group and 19.2 months in the CCR group.
Σε ασθενείς που αναπτύσσουν αυτές τις αλλαγές, η θεραπεία με Trobalt πρέπει να συνεχίζεται μόνο μετά από προσεκτική επανεκτίμηση της σχέσης οφέλους και κινδύνων.
In patients who develop these changes, treatment with Trobalt should only be continued after a careful re-assessment of the balance of benefits and risks.
Σε ασθενείς που αναπτύσσουν εξουδετερωτικά αντισώματα στον παράγοντα VIII, η κατάσταση θα εκδηλωθεί ως μία ανεπαρκής κλινική ανταπόκριση.
In patients who develop inhibitors to factor VIII, the condition may manifest itself as an insufficient clinical response.
Σε ασθενείς που αναπτύσσουν επανενεργοποίηση του HBV, το Inflectra θα πρέπει να διακόπτεται και να εκκινείται αποτελεσματική αντι-ιική θεραπεία με κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή.
In patients who develop HBV reactivation, Inflectra should be stopped and effective antiviral therapy with appropriate supportive treatment should be initiated.
Σε ασθενείς που αναπτύσσουν επανενεργοποίηση του HBV, το Remsima θα πρέπει να διακόπτεται και να εκκινείται αποτελεσματική αντι-ιική θεραπεία με κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή.
In patients who develop HBV reactivation, Remsima should be stopped and effective antiviral therapy with appropriate supportive treatment should be initiated.
Σε ασθενείς που αναπτύσσουν επανενεργοποίηση του HBV, το Simponi θα πρέπει να διακόπτεται και να αρχίζει αποτελεσματική αντι-ιϊκή θεραπεία με κατάλληλη υποστηρικτική αγωγή.
In patients who develop HBV reactivation, Simponi should be stopped and effective anti-viral therapy with appropriate supportive treatment should be initiated.
Σε ασθενείς που ανταποκρίνονται και χρειάζονται επανάληψη της θεραπείας, θα πρέπει να μεσολαβεί ένα διάστημα τουλάχιστον 12 εβδομάδων πριν από τη χορήγηση μιας νέας δόσης Ilaris (βλ. παράγραφο 5.2).
In patients who respond and require re-treatment, there should be an interval of at least 12 weeks before a new dose of Ilaris may be administered (see section 5.2).
Σε ασθενείς που αντιμετωπίζουν κίνδυνο για οξεία νεφρική ανεπάρκεια, τα προϊόντα της IVIg πρέπει να χορηγούνται με τον ελάχιστο ρυθμό έγχυσης και την ελάχιστη εφικτή δόση.
In patients at risk for acute renal failure, IVIg products should be administered at the minimum rate of infusion and dose practicable.
Σε ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο και λαμβάνουν θεραπεία με Simponi, θα πρέπει να πιθανολογείται η ύπαρξη μιας διηθητικής μυκητιασικής λοίμωξης εάν αναπτύξουν σοβαρή συστηματική νόσο.
In at-risk patients treated with Simponi, an invasive fungal infection should be suspected if they develop a serious systemic illness.
Σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει ακόμη χημειοθεραπεία, πριν από την έναρξη της θεραπείας με Tarceva πρέπει να διενεργείται εξέταση μετάλλαξης του EGFR.
In patients who have not yet received chemotherapy, EGFR mutation testing should be performed before starting Tarceva therapy.
Σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει θεραπεία, τα δεδομένα της κλινικής μελέτης σχετικά με τη χρήση της ραλτεγκραβίρης είναι περιορισμένα ως προς τη χρήση σε συνδυασμό με δύο νουκλεοτιδικούς αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης (NRTIs) (εμτρισιταβίνη και φουμαρική δισοπροξίλη της τενοφοβίρης).
In treatment naïve patients, the clinical study data on use of raltegravir are limited to use in combination with two nucleotide reverse transcriptase inhibitors (NRTIs) (emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate).
Σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει θεραπεία, τα δεδομένα της κλινικής μελέτης σχετικά με την χρήση της ραλτεγκραβίρης είναι περιορισμένα ως προς τη χρήση σε συνδυασμό με δύο νουκλεοτιδικούς αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης (NRTIs) (εμτρισιταβίνη και φουμαρική δισοπροξίλη της τενοφοβίρης).
In treatment naïve patients, the clinical study data on use of raltegravir are limited to use in combination with two nucleotide reverse transcriptase inhibitors (NRTIs) (emtricitabine and tenofovir disoproxil fumarate).
Σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία με RoActemra, η έναρξη της δεν συνιστάται σε ασθενείς με απόλυτο αριθμό ουδετερόφιλων (ANC) χαμηλότερο από 2 x 109/l.
In patients not previously treated with RoActemra, initiation is not recommended in patients with an absolute neutrophil count (ANC) below 2 x 109/l.
Σε ασθενείς που δεν έχουν προηγουμένως υποβληθεί σε θεραπεία με RoActemra, δεν συνιστάται έναρξη σε ασθενείς με απόλυτο αριθμό ουδετερόφιλων (ANC) μικρότερο από 2 x 109/l.
In patients not previously treated with RoActemra, initiation is not recommended in patients with an absolute neutrophil count (ANC) below 2 x 109/l.
Σε ασθενείς που δεν ανέχονται την έγχυση μετά από τέτοιες παρεμβάσεις, το SYLVANT θα πρέπει να διακόπτεται.
For patients who do not tolerate the infusion following these interventions, SYLVANT should be discontinued.
Σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς σε δόσεις των 21 mg/kg (π.χ. επίπεδα φερριτίνης ορού σταθερά άνω των 2.500 µg/l και χωρίς να υπάρχει τάση μείωσης τους με την πάροδο του χρόνου), θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη δόσεις μέχρι 28 mg/kg.
In patients not adequately controlled with doses of 21 mg/kg (e.g. serum ferritin levels persistently above 2,500 µg/l and not showing a decreasing trend over time), doses of up to 28 mg/kg may be considered.
Σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς σε δόσεις των 30 mg/kg (π.χ. επίπεδα φερριτίνης ορού σταθερά άνω των 2.500 µg/l και χωρίς να υπάρχει τάση μείωσης τους με την πάροδο του χρόνου), θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη δόσεις μέχρι 40 mg/kg.
In patients not adequately controlled with doses of 30 mg/kg (e.g. serum ferritin levels persistently above 2,500 µg/l and not showing a decreasing trend over time), doses of up to 40 mg/kg may be considered.
Σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στο γλυκαγόνο, πρέπει να χορηγείται ενδοφλεβίως διάλυμα γλυκόζης.
Patients who fail to respond to glucagon must be given glucose solution intravenously.
Σε ασθενείς που δεν είχαν ρυθµιστεί µε αµλοδιπίνη 5 mg τα ποσοστά οιδήµατος ήταν 4.4% για το 40mg/ 5mg και 80mg/ 5mg και 24.9% για την αµλοδιπίνη 10 mg.
In patients not controlled on amlodipine 5 mg the oedema rates were 4.4 % for 40 mg/5 mg and 80 mg/5 mg and 24.9 % for amlodipine 10 mg.
Σε ασθενείς που δεν είχαν ρυθμιστεί με αμλοδιπίνη 5 mg τα ποσοστά οιδήματος ήταν 4.4 % για το 40mg/ 5mg και 80mg/ 5mg και 24.9 % για την αμλοδιπίνη 10 mg.
In patients not controlled on amlodipine 5 mg the oedema rates were 4.4 % for 40 mg/5 mg and 80 mg/5 mg and 24.9 % for amlodipine 10 mg.
Σε ασθενείς που δεν είχαν υποβληθεί σε θεραπεία HIV στο παρελθόν, το Isentress αποδείχθηκε εξίσου αποτελεσματικό με την εφαβιρένζη.
In patients who had not taken HIV treatment before, Isentress was as effective as efavirenz.
Σε ασθενείς που δεν εκδηλώνουν εξάνθηµα εντός των πρώτων 4-8 εβδοµάδων θεραπείας, θα πρέπει να επανεξετάζεται η περαιτέρω χορήγηση θεραπείας µε Tarceva (βλ. παράγραφο 5.1).
In patients who do not develop rash within the first 4 – 8 weeks of treatment, further Tarceva treatment should be re-assessed (see section 5.1).
Σε ασθενείς που δεν παρουσίασαν ανταπόκριση σε θεραπεία διάρκειας έως 28 εβδομάδων πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας.
Consideration should be given to discontinuing treatment in patients who have shown no response up to 28 weeks of treatment.
Σε ασθενείς που δεν χορηγήθηκε ταυτόχρονα μεθοτρεξάτη, η συχνότητα ήταν 12,4% συγκριτικά με 0,6% όταν adalimumab χρησιμοποιήθηκε ως επιπρόσθετη της μεθοτρεξάτης θεραπεία.
In patients not given concomitant methotrexate, the incidence was 12.4%, compared to 0.6% when adalimumab was used as add-on to methotrexate.
Σε ασθενείς που είχαν αντοχή στη σισπλατίνη ή εμφάνισαν υποτροπή εντός 3 μηνών μετά τη θεραπεία με σισπλατίνη (n = 186), το ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 10 %.
In patients refractory to, or relapsing within 3 months after cisplatin therapy (n = 186), the response rate was 10 %.
Σε ασθενείς που είχαν λάβει βαριάς μορφής αντιρετροϊκή θεραπεία NRTI, η αποτελεσματικότητα της αβακαβίρης ήταν χαμηλή.
In heavily NRTI pretreated patients the efficacy of abacavir is very low.
Σε ασθενείς που είχαν λάβει προηγούμενα χημειοθεραπεία, παρουσιάστηκε όφελος σε αυτούς οι οποίοι είχαν KPS ≥ 80.
In patients with prior chemotherapy a benefit was indicated in those with a KPS  80.
Σε ασθενείς που είχαν λάβει πρότερη θεραπεία για τον HIV, ο αριθμός των ασθενών που άλλαξαν τη λαμιβουδίνη με Emtriva και παρουσίασαν ιικό φορτίο κάτω από 400 αντίγραφα/ml ήταν αντίστοιχος με τον αριθμό των ασθενών που συνέχισαν να λαμβάνουν λαμιβουδίνη μετά από 48 εβδομάδες (73% και 82%, αντίστοιχα).
In treatment- experienced patients, the number of patients switching from lamivudine to Emtriva with viral loads below 400 copies/ml was similar to the number who continued taking lamivudine after 48 weeks (73% and 82%, respectively).
Σε ασθενείς που είχαν λάβει στο παρελθόν ζιδοβουδίνη, ο συνδυασμός ινδιναβίρης, ζιδοβουδίνης και λαμιβουδίνης συγκρινόμενος με λαμιβουδίνη που προστέθηκε σε ζιδοβουδίνη μείωσε την πιθανότητα εμφάνισης μίας ασθένειας προσδιοριστικής του AIDS ή τo θάνατο (ADID) στις 48 εβδομάδες από 13 % σε 7 %.
In zidovudine experienced patients, indinavir, zidovudine and lamivudine in combination compared with lamivudine added to zidovudine reduced the probability of AIDS defining illness or death (ADID) at 48 weeks from 13 % to 7 %.
Σε ασθενείς που είχαν συμπεριληφθεί στη δοκιμή με μόνη αιτιολογία πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, η κλοπιδογρέλη ήταν αριθμητικά κατώτερη, αλλά χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά από το ΑΣΟ (RRR = -4,0 %, CΙ: -22,5 έως 11,7 [p=0,639]).
In patients who were enrolled in the trial on the sole basis of a recent myocardial infarction, clopidogrel was numerically inferior, but not statistically different from ASA (RRR = - 4.0%; CI: -22.5 to 11.7 [p=0.639]).
Σε ασθενείς που είχαν συμπεριληφθεί στη δοκιμή με μόνη αιτιολογία πρόσφατου εμφράγματος του μυοκαρδίου, η κλοπιδογρέλη ήταν αριθμητικά κατώτερη αλλά χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά από το ΑΣΟ (RRR = -4,0 %, CΙ: -22,5 έως 11,7 [p=0,639]).
In patients who were enrolled in the trial on the sole basis of a recent myocardial infarction, clopidogrel was numerically inferior, but not statistically different from ASA (RRR = - 4.0%; CI: -22.5 to 11.7 [p=0.639]).
Σε ασθενείς που είχαν συμπεριληφθεί στη μελέτη με μόνη αιτιολογία πρόσφατου εμφράγματος του μυοκαρδίου, η κλοπιδογρέλη ήταν αριθμητικά κατώτερη αλλά χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά από το ΑΣΟ (RRR=-4,0%, CΙ: -22,5 έως 11,7 [p=0,639]).
In patients who were enrolled in the trial on the sole basis of a recent myocardial infarction, clopidogrel was numerically inferior, but not statistically different from ASA (RRR = - 4.0%; CI: -22.5 to 11.7 [p=0.639]).
Σε ασθενείς που είχαν συμπεριληφθεί στη μελέτη με μόνη αιτιολογία πρόσφατου εμφράγματος του μυοκαρδίου, η κλοπιδογρέλη ήταν αριθμητικά κατώτερη αλλά χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά από το ΑΣΟ (RRR=-4,0%, CΙ: -22,5 έως 11,7 [p=0,639]).
In patients who were enrolled in the trial on the sole basis of a recent myocardial infarction, clopidogrel was numerically inferior, but not statistically different from ASA (RRR=- 4.0%; CI: -22.5 to 11.7 [p=0.639]).
Σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε µεταµόσχευση ήπατος, η χορήγηση 1 g ενδοφλέβιου CellCept δύο φορές την ηµέρα ακολουθούµενη από 1,5 g από στόµατος χορηγούµενου CellCept δύο φορές την ηµέρα, οδήγησε σε τιµές AUC της ΜΡΑ παρόµοιες µε αυτές που εµφανίστηκαν σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε µεταµόσχευση νεφρού και στους οποίους χορηγήθηκε 1 g CellCept δύο φορές την ηµέρα.
In hepatic transplant patients, administration of 1 g BID intravenous CellCept followed by 1.5 g BID oral CellCept resulted in MPA AUC values similar to those found in renal transplant patients administered 1 g CellCept BID.
Σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε νεφρική, καρδιακή και ηπατική µεταµόσχευση, και κατά την πρώιµη περίοδο µετά τη µεταµόσχευση (< 40 ηµέρες µετά τη µεταµόσχευση), οι µέσες τιµές της AUC του ΜΡΑ ήταν περίπου 30 % χαµηλότερες και της Cmax περίπου 40 % χαµηλότερες σε σχέση µε αυτές που παρατηρήθηκαν κατά την όψιµη περίοδο µετά τη µεταµόσχευση (3-6 µήνες µετά).
In the early post-transplant period (< 40 days post-transplant), renal, cardiac and hepatic transplant patients had mean MPA AUCs approximately 30% lower and Cmax approximately 40% lower compared to the late post-transplant period (3 – 6 months post-transplant).
Σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε νεφρική, καρδιακή και ηπατική μεταμόσχευση, και κατά την πρώιμη περίοδο μετά τη μεταμόσχευση (< 40 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση), οι μέσες τιμές της AUC του ΜΡΑ ήταν περίπου 30% χαμηλότερες και της Cmax περίπου 40% χαμηλότερες σε σχέση με αυτές που παρατηρήθηκαν κατά την όψιμη περίοδο μετά τη μεταμόσχευση (3-6 μήνες μετά).
In the early post-transplant period (<°40 days post-transplant), renal, cardiac and hepatic transplant patients had mean MPA AUCs approximately 30% lower and Cmax approximately 40% lower compared to the late post-transplant period (3 – 6°months post-transplant).
Σε ασθενείς που εκδηλώνουν οξεία έναρξη νέων και/ή προοδευτικά ανεξήγητων πνευµονικών συµπτωµάτων όπως δύσπνοια, βήχας και πυρετός, η θεραπεία µε Tarceva θα πρέπει να διακοπεί έως την εκτίµηση της διάγνωσης.
In patients who develop acute onset of new and/or progressive unexplained pulmonary symptoms such as dyspnoea, cough and fever, Tarceva therapy should be interrupted pending diagnostic evaluation.
Σε ασθενείς που ελάμβαναν Lyxumia σε συνδυασμό με σουλφονυλουρία και μετφορμίνη, παρουσιάστηκε συμπτωματική υπογλυκαιμία σε ποσοστό 22% των ασθενών που ελάμβαναν λιξισενατίδη και 18,4% των ασθενών που αντιμετωπίζονταν με placebo καθ’ όλη τη διάρκεια της αγωγής (3,6% απόλυτη διαφορά).
In patients taking Lyxumia in combination with a sulphonylurea and metformin, symptomatic hypoglycaemia occurred in 22.0% of lixisenatide treated patients and in 18.4% of placebo treated patients during the entire treatment period (3.6% absolute difference).
Σε ασθενείς που ελάμβαναν τη συνδυασμένη δόση του dabrafenib σε συνδυασμό με trametinib τα περιστατικά προέκυψαν αργότερα στο διάμεσο χρόνο των 22 εβδομάδων από την έναρξη.
In patients who received the combination dose of dabrafenib in combination with trametinib, events occurred later with the median time to onset of 22 weeks.
Σε ασθενείς που εμφανίζεται ένδειξη νεφρικής επιδείνωσης κατά τη διάρκεια της αγωγής, το Zoledronic acid Teva θα πρέπει να μην χορηγείται.
In patients who show evidence of renal deterioration during treatment, Zoledronic acid Teva should be withheld.
Σε ασθενείς που εμφανίζονται με έντονη φαρμακευτική εξάρτηση, η αρχική χορήγηση βουπρενορφίνης μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο στέρησης παρόμοιο με αυτό που σχετίζεται με τη ναλοξόνη (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.4).
In patients presenting with marked drug dependence, initial administration of buprenorphine can produce a drug withdrawal syndrome similar to that associated with naloxone (see sections 4.2 and 4.4).
Σε ασθενείς που εμφανίζουν ηπατικά ή αιματολογικά προβλήματα, ενδέχεται να απαιτείται προσαρμογή της δόσης του RoActemra ή της μεθοτρεξάτης ή διακοπή της θεραπείας.
The dose of RoActemra or methotrexate may need to be adjusted or treatment interrupted in patients who develop liver or blood problems.
Σε ασθενείς που εμφανίζουν και διατηρούν βελτιωμένη όραση, δεν πρέπει να χορηγούνται άλλα εμφυτεύματα.
Patients whose vision gets better and stays better should not receive any more implants.
Σε ασθενείς που εμφανίζουν ξαφνική έλλειψη αποτελεσματικότητας, η οποία σηματοδοτείται από πτώση της αιμοσφαιρίνης (1-2 g/dl τον μήνα) με αυξημένη ανάγκη μεταγγίσεων, θα πρέπει να γίνεται εξέταση του αριθμού των δικτυοερυθροκυττάρων και θα πρέπει να ερευνηθούν τα συνήθη αίτια της μη ανταπόκρισης (π.χ., έλλειψη σιδήρου, φυλλικού οξέος ή Βιταμίνης B12, δηλητηρίαση από αργίλιο, λοίμωξη ή φλεγμονή, απώλεια αίματος και αιμόλυση).
In patients developing sudden lack of efficacy, defined by a decrease in haemoglobin (1-2 g/dl per month) with increased need for transfusions, a reticulocyte count should be obtained and typical causes of non-response (e.g. iron, folate, or Vitamin B12-deficiency, aluminium intoxication, infection or inflammation, blood loss, and haemolysis) should be investigated.
Σε ασθενείς που εμφανίζουν σοβαρή ουδετεροπενία (επίπεδο ουδετερόφιλων <500 κύτταρα/mm3 για μία εβδομάδα ή περισσότερο) ή σοβαρή αισθητική νευροπάθεια κατά τη θεραπεία με Abraxane, η δόση πρέπει να μειώνεται στα 220 mg/m2 στους επόμενους κύκλους θεραπείας.
Patients who experience severe neutropenia (neutrophil count < 500 cells/mm3 for a week or longer) or severe sensory neuropathy during Abraxane therapy should have the dose reduced to 220 mg/m2 for subsequent courses.
Σε ασθενείς που εξακολουθούν να εμφανίζουν αιμορραγία στο σημείο της επέμβασης, η έναρξη της θεραπείας πρέπει να καθυστερεί.
The start of the treatment should be delayed in patients who are still bleeding from the site of surgery.
Σε ασθενείς που επίσης δεν λαµβάνουν κυκλοσπορίνη, η συγχορήγηση του CellCept και της ριφαµπικίνης είχε ως αποτέλεσµα µία µείωση στην έκθεση του ΜΡΑ (AUC 0-12h) από 18% σε 70%.
In patients not also taking ciclosporin, concomitant administration of CellCept and rifampicin resulted in a decrease in MPA exposure (AUC0-12h) of 18% to 70%.
Σε ασθενείς που επίσης δεν λαµβάνουν κυκλοσπορίνη, η συγχορήγηση του CellCept και της ριφαµπικίνης είχε ως αποτέλεσµα µία µείωση στην έκθεση του ΜΡΑ (AUC0-12h) από 18% σε 70%.
In patients not also taking ciclosporin, concomitant administration of CellCept and rifampicin resulted in a decrease in MPA exposure (AUC0-12h) of 18% to 70%.
Σε ασθενείς που επίσης δεν λαμβάνουν κυκλοσπορίνη, η συγχορήγηση της μυκοφαινολάτης μοφετίλ και της ριφαμπικίνης είχε ως αποτέλεσμα μία μείωση στην έκθεση του ΜΡΑ (AUC0-12 h) από 18% σε 70%.
In patients not also taking ciclosporin, concomitant administration of mycophenolate mofetil and rifampicin resulted in a decrease in MPA exposure (AUC0-12h) of 18% to 70%.
Σε ασθενείς που επίσης δεν λαμβάνουν κυκλοσπορίνη, η συγχορήγηση του μυκοφαινολάτης μοφετίλ και της ριφαμπικίνης είχε ως αποτέλεσμα μία μείωση στην έκθεση του ΜΡΑ (AUC 0-12 h ) από 18 % σε 70 %.
In patients not also taking ciclosporin, concomitant administration of mycophenolate mofetil and rifampicin resulted in a decrease in MPA exposure (AUC0-12 h) of 18 % to 70 %.
Σε ασθενείς που ζυγίζουν 80 kg ή περισσότερο, 100 mg (το περιεχόμενο 1 προγεμισμένης σύριγγας) 4 εβδομάδες μετά την τελευταία θεραπεία σας, και μετέπειτα κάθε 4 εβδομάδες.
In patients weighing 80 kg or more, 100 mg (the contents of
Σε ασθενείς που ζυγίζουν 80 kg ή περισσότερο, 100 mg (το περιεχόμενο 2 προγεμισμένων συριγγών) 4 εβδομάδες μετά την τελευταία θεραπεία σας, και μετέπειτα κάθε 4 εβδομάδες.
In patients weighing 80 kg or more, 100 mg (the contents of 2 pre-filled syringes) 4 weeks after your last treatment, then every 4 weeks thereafter.
Σε ασθενείς που ζυγίζουν 80 kg ή περισσότερο, 100 mg (το περιεχόμενο 2 προγεμισμένων συσκευών τύπου πένας)
In patients weighing 80 kg or more, 100 mg (the contents of
Σε ασθενείς που λάµβαναν θεραπεία µε Enbrel, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ενεργούς φυµατίωσης συµπεριλαµβανοµένης της κεχροειδούς φυµατίωσης και φυµατίωσης µε εξωπνευµονική εντόπιση.
Cases of active tuberculosis, including miliary tuberculosis and tuberculosis with extra-pulmonary location, have been reported in patients treated with Enbrel.
Σε ασθενείς που λάμβαναν Xeloda με σισπλατίνη, η ασθένεια επιδεινώθηκε μετά από 5,6 μήνες, ενώ σε ασθενείς που λάμβαναν 5 FU και σισπλατίνη, η ασθένεια παρουσίασε επιδείνωση μετά από 5,0 μήνες.
It took 5.6 months for the disease to get worse in patients taking Xeloda and cisplatin, and 5.0 months in patients receiving 5-FU and cisplatin.
Σε ασθενείς που λάμβαναν αμλοδιπίνη μόνο, έχουν αναφερθεί οι εξής ανεπιθύμητες ενέργειες:
In patients taking amlodipine alone, the following have been reported:
Σε ασθενείς που λάμβαναν ερυθροποιητικούς παράγοντες, έχουν αναφερθεί θρομβωτικά/αγγειακά επεισόδια, όπως ισχαιμία μυοκαρδίου, έμφραγμα μυοκαρδίου, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια (εγκεφαλική αιμορραγία και εγκεφαλικό έμφρακτο), παροδικά ισχαιμικά επεισόδια, εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, αρτηριακή θρόμβωση, πνευμονική εμβολή, ανεύρυσμα, θρόμβωση της αμφιβληστροειδικής αρτηρίας και σχηματισμός θρόμβου σε τεχνητό νεφρό.
Thrombotic/vascular events, such as myocardial ischaemia, myocardial infarction, cerebrovascular accidents (cerebral haemorrhage and cerebral infarction), transient ischaemic attacks, deep vein thrombosis, arterial thrombosis, pulmonary emboli, aneurysms, retinal thrombosis, and clotting of an artificial kidney have been reported in patients receiving erythropoietic agents.
Σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία µε Enbrel, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ενεργούς φυματίωσης, συμπεριλαμβανομένης της κεχροειδούς φυματίωσης και φυματίωσης µε εξωπνευµονική εντόπιση.
Cases of active tuberculosis including miliary tuberculosis and tuberculosis with extra-pulmonary location have been reported in patients treated with Enbrel.
Σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία µε Enbrel, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ενεργούς φυματίωσης, συμπεριλαμβανομένης της κεχροειδούς φυματίωσης και φυματίωσης µε εξωπνευµονική εντόπιση.
Cases of active tuberculosis, including miliary tuberculosis and tuberculosis with extra-pulmonary location, have been reported in patients treated with Enbrel.
Σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία µε Enbrel, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ενεργούς φυματίωσης, συμπεριλαμβανομένης της κεχροειδούς φυματίωσης και φυματίωσης µε εξωπνευμονική εντόπιση.
Cases of active tuberculosis, including miliary tuberculosis and tuberculosis with extra-pulmonary location, have been reported in patients treated with Enbrel.
Σε ασθενείς που λαµβάνουν µόνο αµλοδιπίνη οι ακόλουθες επιπρόσθετες ανεπιθύµητες ενέργειες έχουν αναφερθεί:
In patients taking amlodipine alone the following additional side effects have been reported:
Σε ασθενείς που λαµβάνουν µόνο τελµισαρτάνη οι ακόλουθες επιπρόσθετες ανεπιθύµητες ενέργειες έχουν αναφερθεί:
In patients taking telmisartan alone the following additional side effects have been reported:
Σε ασθενείς που λαμβάνουν AZILECT και / ή άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον, έχουν παρατηρηθεί συμπεριφορές, όπως καταναγκασμοί, έμμονες ιδέες, εθιστική χαρτοπαιξία, υπερβολικό ξόδεμα χρημάτων, παρορμητική συμπεριφορά και ασυνήθιστα αυξημένη σεξουαλική ορμή ή αύξηση των σεξουαλικών σκέψεων ή συναισθημάτων.
In patients taking AZILECT and/or other medications used to treat Parkinson’s disease, behaviours such as compulsions, obsessive thoughts, addictive gambling, excessive spending, impulsive behaviour and an abnormally high sex drive or an increase in sexual thoughts or feelings have been observed.
Σε ασθενείς που λαμβάνουν AZILECT και / ή άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον, έχουν παρατηρηθεί τα ακόλουθα:
In patients taking AZILECT and/or other medications used to treat Parkinson’s disease, the following have been observed:
Σε ασθενείς που λαμβάνουν Fasturtec, έχει αναφερθεί αιμόλυση.
Haemolysis has been reported in patients receiving Fasturtec.
Σε ασθενείς που λαμβάνουν Fasturtec, έχει αναφερθεί μεθαιμοσφαιριναιμία.
Methaemoglobinaemia has been reported in patients receiving Fasturtec.