natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η μέση τιμή κατά την έναρξη των CD4+ T - κυττάρων ήταν 216 κύτταρα/mm3 (εύρος: 20 έως 775 κύτταρα/mm3) και η μέση τιμή στο πλάσμα HIV-1 RNA ήταν 5,0 log10 αντίγραφα/ml (εύρος: 1,7 έως 7,0 log10 αντίγραφα/ml).
Mean baseline CD4+ T-cell count was 216 cells/mm3 (range: 20 to 775 cells/mm3) and mean baseline plasma HIV-1 RNA was 5.0 log10 copies/ml (range: 1.7 to 7.0 log10 copies/ml).
Η μέση τιμή κατά την έναρξη των CD4+ T- κυττάρων ήταν 216 κύτταρα/mm3 (εύρος: 20 έως 775 κύτταρα/mm3) και η μέση τιμή στο πλάσμα HIV-1 RNA ήταν 5,0 log10 αντίγραφα/ml (εύρος: 1,7 έως 7,0 log10 αντίγραφα/ml).
Mean baseline CD4+ T-cell count was 216 cells/mm3 (range: 20 to 775 cells/mm3) and mean baseline plasma HIV-1 RNA was 5.0 log10 copies/ml (range: 1.7 to 7.0 log10 copies/ml).
Η μέση τιμή κατά την έναρξη των CD4+ T- κυττάρων ήταν 254 κύτταρα/mm3 (εύρος: 4 έως 952 κύτταρα/mm3) και η μέση τιμή του HIV-1 RNA στο πλάσμα κατά τη έναρξη ήταν 4,3 log10 αντίγραφα/ml (εύρος: 1,7 έως 6,6 log10 αντίγραφα/ml).
Mean baseline CD4+ T-cell count was 254 cells/mm3 (range: 4 to 952 cells/mm3) and mean baseline plasma HIV-1 RNA was 4.3 log10 copies/ml (range: 1.7 to 6.6 log10 copies/ml).
Η μέση τιμή μείωσης της ΕΟΠ την εβδομάδα 12 στην ηλικιακή ομάδα των 2 μηνών έως < 3 ετών, ήταν 1,8 mmHg στην ομάδα της τραβοπρόστης και 7,3 mmHg στην ομάδα της τιμολόλης.
Mean IOP reduction at Week 12 in the 2 months to < 3 years of age group was 1.8 mmHg in the travoprost group and 7.3 mmHg in the timolol group.
Η μέση τιμή στην σταθεροποιημένη κατάσταση των τιμών Cmax και AUC για τους ηλικιωμένους ήταν 545 ng/ml και 412 ng•h/ml, περίπου 8,1% και 20%, αντίστοιχα, μεγαλύτερες από εκείνες για νέα άτομα.
The mean steady-state Cmax and AUC for the elderly were 545 ng/mL and 412 ng•h/mL, approximately 8.1 % and 20 %, respectively, greater than those for young subjects.
Η μέση τιμή της AUC (0-12 ώρες) του MPAG στο πλάσμα ήταν 2-3 φορές υψηλότερη απ’ ό,τι σε μεταμοσχευμένους ασθενείς χωρίς επιβραδυμένη λειτουργία μοσχεύματος.
Mean plasma MPAG AUC (0-12°h) was 2-3-fold higher than in post-transplant patients without delayed graft function.
Η μέση τιμή της AUC (0-12 ώρες) του MPAG στο πλάσμα ήταν 2-3 φορές υψηλότερη απ’ ότι σε μεταμοσχευμένους ασθενείς χωρίς επιβραδυμένη λειτουργία μοσχεύματος.
Mean plasma MPAG AUC (0-12 h) was 2-3-fold higher than in post-transplant patients without delayed graft function.
Η μέση τιμή της AUC για ένα δοσολογικό διάστημα 12 ωρών είναι 18,46 μg.h/ml (3,02 έως 32,95).
The mean AUC over a dosing interval of 12 hours is 18.46 g.h/ml (3.02- 32.95).
Η μέση τιμή της HbA1c διατηρήθηκε παρόμοια με την μέση αρχική τιμή σε όλη τη διάρκεια της μελέτης και στις δυο θεραπευτικές ομάδες, και δεν υπήρχε διαφορά στο ποσοστό υπογλυκαιμίας με τη BIAsp 30 ή τη BHI 30 διφασική ανθρώπινη ινσουλίνη 30.
Mean HbA1c remained similar to baseline throughout the trial in both treatment groups, and there was no difference in hypoglycaemia rate with NovoMix 30 or biphasic human insulin 30.
Η μέση τιμή της HbA1c διατηρήθηκε παρόμοια με την μέση αρχική τιμή σε όλη τη διάρκεια της μελέτης και στις δυο θεραπευτικές ομάδες, και δεν υπήρχε διαφορά στο ποσοστό υπογλυκαιμίας με το NovoMix 30 ή τη διφασική ανθρώπινη ινσουλίνη 30.
Mean HbA1c remained similar to baseline throughout the trial in both treatment groups, and there was no difference in hypoglycaemia rate with NovoMix 30 or biphasic human insulin 30.
Η μέση τιμή της συστηματικής κάθαρσης της λαμιβουδίνης είναι περίπου 0,3 l/h/kg.
The mean systemic clearance of lamivudine is approximately 0.3 l/h/kg.
Η μέση τιμή του FEV1 πριν τη δόση (μέσος όρος των τιμών που ελήφθησαν στα 45 και 15 λεπτά πριν από την πρωινή δόση του φαρμάκου της μελέτης) ήταν στατιστικά σημαντική υπέρ του Ultibro Breezhaler την εβδομάδα 26 σε σύγκριση με τη φλουτικαζόνη/σαλμετερόλη (100 ml, p<0,001), την εβδομάδα 52 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (189 ml, p<0,001) και σε όλες τις επισκέψεις έως την εβδομάδα 64 σε σύγκριση με το γλυκοπυρρόνιο (70-80 ml, p <0,001) και το τιοτρόπιο (60-70 ml, p <0,001).
The mean pre-dose FEV1 (average of the values taken at -45 and -15 minutes prior to the morning dose of study medication) was statistically significant in favour of Ultibro Breezhaler at week 26 compared to fluticasone/salmeterol (100 ml, p<0.001), at week 52 compared to placebo (189 ml, p<0.001) and at all visits up to week 64 compared to glycopyrronium (70-80 ml, p<0.001) and tiotropium (60-70 ml, p<0.001).
Η μέση τιμή του FEV1 πριν τη δόση (μέσος όρος των τιμών που ελήφθησαν στα 45 και 15 λεπτά πριν από την πρωινή δόση του φαρμάκου της μελέτης) ήταν στατιστικά σημαντική υπέρ του Xoterna Breezhaler την εβδομάδα 26 σε σύγκριση με τη φλουτικαζόνη/σαλμετερόλη (100 ml, p<0,001), την εβδομάδα 52 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (189 ml, p<0,001) και σε όλες τις επισκέψεις έως την εβδομάδα 64 σε σύγκριση με το γλυκοπυρρόνιο (70-80 ml, p <0,001) και το τιοτρόπιο (60-70 ml, p <0,001).
The mean pre-dose FEV1 (average of the values taken at -45 and -15 minutes prior to the morning dose of study medication) was statistically significant in favour of Xoterna Breezhaler at week 26 compared to fluticasone/salmeterol (100 ml, p<0.001), at week 52 compared to placebo (189 ml, p<0.001) and at all visits up to week 64 compared to glycopyrronium (70-80 ml, p<0.001) and tiotropium (60-70 ml, p<0.001).
Η μέση φαινόμενη ημιπερίοδος ζωής της παλιπεριδόνης μετά από χορήγηση του Xeplion σε εύρος δόσεων 25-150 mg κυμάνθηκε από 25-49 ημέρες.
The median apparent half-life of paliperidone following Xeplion administration over the dose range of 25-150 mg ranged from 25-49 days.
Η μέση φαινόμενη κάθαρση (CL/F) της enzalutamide σε ασθενείς κυμαίνεται από 0,520 και 0,564 l/h.
The mean apparent clearance (CL/F) of enzalutamide in patients ranges from 0.520 and 0.564 L/h.
Η μέση χαμηλότερη τιμή συγκέντρωσης πλάσματος σταθερής κατάστασης της αμπρεναβίρης (Cmin) ήταν 2,12 (1,77-2,54) μg/ml και η AUC0-tau ήταν 39,6 (34,5–45,3) h*g/m.
The mean steady state plasma amprenavir trough concentration (Cmin) was 2.12 (1.77-2.54) g/ml and AUC0-tau was 39.6 (34.5–45.3) h*g/ml.
Η μέση χορηγούμενη δόση ανά εβδομάδα ήταν 0,12 g/kg βάρους σώματος.
The mean dose administered each week was 0.12 g/kg body weight.
Η μέση χορηγούμενη δόση ανά εβδομάδα ήταν 0,23 g/kg βάρους σώματος.
The mean dose administered each week was 0.23 g/kg body weight.
Η μέση χρονική μεταβολή του διαστήματος QTcF από την αρχική τιμή, στη σταθερή κατάσταση ήταν 6 msec.
The change from baseline in mean time-averaged QTcF interval at steady state was 6 msec.
Η μέτρηση της KOOS πραγματοποιήθηκε από τους ασθενείς οι οποίοι αξιολόγησαν τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων τους.
The KOOS was measured by patients rating the severity of their symptoms.
Η μέτρηση της συγκέντρωσης της αιμοσφαιρίνης θα πρέπει να γίνεται κάθε μία ή δύο εβδομάδες ωσότου σταθεροποιηθεί η συγκέντρωσή της.
The haemoglobin should be measured every one or two weeks until it is stable.
Η μέτρηση του επιπέδου δραστηριότητας της ασπαραγινάσης στον ορό ή στο πλάσμα μπορεί να πραγματοποιείται για τον αποκλεισμό του ενδεχομένου επιταχυμένης μείωσης της δραστηριότητας της ασπαραγινάσης.
Measurement of the asparaginase activity level in serum or plasma may be undertaken in order to rule out an accelerated reduction of asparaginase activity.
Η μέτρηση του πλήρους αριθμού κυττάρων πρέπει να πραγματοποιείται με βάση τα σημεία και τα συμπτώματα (π.χ. λοιμώξεις) κατά τη διάρκεια της αγωγής.
Complete blood cell counts should be performed based on signs and symptoms (e.g. infections) during treatment.
Η μέτρηση του σχετικού ρυθμού αναφοράς των σημάτων για κάθε αναφερόμενη ΕΟ πρέπει αν είναι δυνατόν να παρέχεται (π.χ.
A measure of relative reporting rate of signals for each reported PT should be provided if possible (e.g.
Η μέτρια ή σοβαρή απειλητική για τη ζωή αιμορραγία κατά GUSTO, εμφανίσθηκε σημαντικά συχνότερα με την πρωϊμη τακτική χορήγηση επτιφιμπατίδης (7,4% vs.
GUSTO moderate or severe/life threatening bleeding occurred significantly more often with early routine eptifibatide (7.4% vs.
Η μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Κατηγορίας Β κατά Child-Pugh) έχει καταδειχθεί ότι αυξάνει τη συστηματική έκθεση στην αμπιρατερόνη κατά περίπου 4 φορές μετά από μεμονωμένες δόσεις 1.000 mg οξικής αμπιρατερόνης από του στόματος (βλέπε παράγραφο 5.2).
Moderate hepatic impairment (Child-Pugh Class B) has been shown to increase the systemic exposure to abiraterone by approximately four-fold following single oral doses of abiraterone acetate 1,000 mg (see section 5.2).
Η μέτρια κατανάλωση αλκοόλ με ροσιγλιταζόνη δεν έχει επίδραση στο γλυκαιμικό έλεγχο.
Moderate ingestion of alcohol with rosiglitazone has no effect on glycaemic control.
Η μήτρα σας έχει αφαιρεθεί χειρουργικώς (υστερεκτομή)
Your womb (uterus) has been removed by surgery (hysterectomy)
Η μήτρα σας έχει αφαιρεθεί χειρουργικώς (υστερεκτομή).
Your uterus has been surgically removed (hysterectomy).
Η μήτρα σας μπορεί να είναι λιγότερο ικανή να συστέλλεται μετά τη γέννηση του μωρού σας.
Your womb may be less able to contract after your baby has been born.
Η μήτρα σας πιθανώς να είναι λιγότερο ικανή να συσπαστεί μετά τον τοκετό του μωρού σας.
Your womb may be less able to contract after your baby has been born.
Η μία ήταν μία μη συγκριτική μελέτη σε 138 ασθενείς (29 % έλαβαν προηγούμενα χημειοθεραπεία), και η άλλη ήταν μία τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη από δραστική ουσία δοκιμή της ΤΜΖ έναντι της προκαρβαζίνης σε ένα σύνολο 225 ασθενών (67 % έλαβαν προηγούμενα αγωγή με χημειοθεραπεία που βασιζόταν σε νιτροζουρία).
One was a non-comparative trial in 138 patients (29% received prior chemotherapy), and the other wasa randomised active-controlled trial of TMZ vs procarbazine in a total of 225 patients (67% received prior treatment with nitrosourea based chemotherapy).
Η μία μελέτη περιέλαβε ένα εύρος δόσεων 1,4 mg/ m2 έως 2,4 mg/m2σε παιδιά (ηλικίας 2 έως 12 ετών, n = 18), εφήβους (ηλικίας 12 έως 16 ετών, n = 9) και νεαρούς ενήλικες (ηλικίας 16 έως 21 ετών, n = 9) με ανθεκτικούς συμπαγείς όγκους.
One study included a dose range of 1.4 mg/m2 to 2.4 mg/m2 in children (aged 2 up to 12 years, n = 18), adolescents (aged 12 up to 16 years, n = 9), and young adults (aged 16 to 21 years, n = 9) with refractory solid tumours.
Η μία μελέτη περιέλαβε ένα εύρος δόσεων 1,4 mg/m2 έως 2,4 mg/m2 σε παιδιά (ηλικίας 2 έως 12 ετών, n = 18), εφήβους (ηλικίας 12 έως 16 ετών, n = 9) και νεαρούς ενήλικες (ηλικίας 16 έως 21 ετών, n = 9) με ανθεκτικούς στη θεραπεία συμπαγείς όγκους.
One study included a dose range of 1.4 mg/m2 to 2.4 mg/m2 in children (aged 2 up to 12 years, n = 18), adolescents (aged 12 up to 16 years, n = 9), and young adults (aged 16 to 21 years, n = 9) with refractory solid tumours.
Η μία μελέτη περιέλαβε ένα εύρος δόσεων 1,4 mg/m2 έως 2,4 mg/m2 σε παιδιά (ηλικίας 2 μέχρι 12 ετών, n = 18), εφήβους (ηλικίας 12 έως 16 ετών, n = 9) και νεαρούς ενήλικες (ηλικίας 16 έως 21 ετών, n = 9) με ανθεκτικούς στερεούς όγκους.
One study included a dose range of 1.4 mg/m2 to 2.4 mg/m2 in children (aged 2 up to 12 years, n = 18), adolescents (aged 12 up to 16 years, n = 9), and young adults (aged 16 to 21 years, n = 9) with refractory solid tumours.
Η μία οδός δίνει μία πλευρική αλυσίδα αιθανολαμίνης στο δακτύλιο θειαδιαζόλης και η άλλη δίνει μία αιθανολική πλευρική αλυσίδα στο άζωτο morpholine και μία δεύτερη παρόμοια πλευρική αλυσίδα με μία καρβονυλομάδα παρακείμενη στο άζωτο.
One route yields an ethanolamine side chain on the thiadiazole ring and the other giving an ethanolic side chain on the morpholine nitrogen and a second similar side chain with a carbonyl group adjacent to the nitrogen.
Η μία πλευρά του δισκίου φέρει τυπωμένη την ένδειξη “C75”.
One side of the tablet is debossed with “C75”.
Η μία πλευρά του δισκίου φέρει χαραγμένη την ένδειξη “15”.
One side of the tablet is debossed with “ 15”.
Η μακιτεντάνη δεν είναι υπόστρωμα για την P-gp/MDR-1.
Macitentan is not a substrate for P- gp/MDR-1.
Η μακιτεντάνη και o ενεργός μεταβολίτης της δεν είναι σχετικά υποστρώματα των OATP1B1 και OATP1B3, ωστόσο εισέρχονται στο ήπαρ με παθητική διάχυση.
Macitentan and its active metabolite are not relevant substrates of OATP1B1 and OATP1B3, but enter the liver by passive diffusion.
Η μακιτεντάνη και ο ενεργός μεταβολίτης της, ACT-132577, κατανέμονται καλά σε ιστούς, όπως υποδεικνύεται από έναν φαινόμενο όγκο κατανομής (Vss/F) 50 L και 40 L περίπου για τη μακιτεντάνη και τον ACT-132577, αντίστοιχα.
ACT-132577 are well distributed into tissues as indicated by an apparent volume of distribution (Vss/F) of approximately 50 L and 40 L for macitentan and ACT-132577, respectively.
Η μακιτεντάνη μπορεί να έχει μικρή επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.
Macitentan may have a minor influence on the ability to drive and use machines.
Η μακρά ημίσεια ζωή της λεφλουνομίδης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν σχεδιάζεται η χορήγηση ενός ζώντος εξασθενημένου εμβολίου μετά τη διακοπή του Leflunomide medac.
The long half-life of leflunomide should be considered when contemplating administration of a live attenuated vaccineafter stopping Leflunomide medac.
Η μακρά ημίσεια ζωή της λεφλουνομίδης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν σχεδιάζεται η χορήγηση ενός ζώντος εξασθενημένου εμβολίου μετά τη διακοπή του Leflunomide Winthrop.
The long half-life of leflunomide should be considered when contemplating administration of a live attenuated vaccine after stopping Arava.
Η μακρά ημίσεια ζωή της λεφλουνομίδης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν σχεδιάζεται η χορήγηση ενός ζώντος εξασθενημένου εμβολίου μετά τη διακοπή του Leflunomide Winthrop.
The long half-life of leflunomide should be considered when contemplating administration of a live attenuated vaccine after stopping Leflunomide Winthrop.
Η μακράς διάρκειας δράση μπορεί να αποδοθεί μερικώς στις παρατεταμένες συγκεντρώσεις της δραστικής ουσίας στους πνεύμονες όπως υποδηλώνεται από την παρατεταμένη ημιζωή αποβολής του γλυκοπυρρονίου μετά την εισπνοή μέσω της συσκευής εισπνοής Tovanor Breezhaler σε αντίθεση με την ημιζωή μετά από ενδοφλέβια χορήγηση (βλ. παράγραφο 5.2).
The long duration of action can be partly attributed to sustained concentrations of active substance in the lung as reflected by the prolonged terminal elimination half-life of glycopyrronium after inhalation via the Tovanor Breezhaler inhaler in contrast to the half life after intravenous administration (see section 5.2).
Η μακράς διάρκειας, χαμηλής ροής αναισθησία με σεβοφλουράνιο θα πρέπει να αποφεύγεται λόγω των κινδύνων συσσώρευσης του Παράγοντα Α.
Long- duration, low-flow sevoflurane anaesthesia should be avoided due to the risks of Compound A accumulation.
Η μακράς διάρκειας, χαμηλής ροής αναισθησία με σεβοφλουράνιο θα πρέπει να αποφεύγεται λόγω των κινδύνων συσσώρευσης του Παράγωντα Α.
Long- duration, low-flow sevoflurane anaesthesia should be avoided due to the risks of Compound A accumulation.
Η μακροπρόθεσμη καταστολή της έκκρισης γαστρικών υγρών από τους ανταγωνιστές του H2 ή τους αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (π.χ. φαμοτιδίνη και ομεπραζόλη) είναι πιθανό να μειώσουν την έκθεση στο dasatinib.
Long-term suppression of gastric acid secretion by H2 antagonists or proton pump inhibitors (e.g. famotidine and omeprazole) is likely to reduce dasatinib exposure.
Η μακροπρόθεσμη πρόγνωση αυτών των ευρημάτων είναι προς το παρόν άγνωστη, αλλά μερικές από τις αναφορές έχουν συσχετισθεί με εξασθένηση της όρασης.
The long-term prognosis of these findings is currently unknown, but some of the reports have been associated with visual impairment.
Η μακροπρόθεσμη χορήγηση έχει ως αποτέλεσμα την από-ευαισθητοποίηση της υπόφυσης στη δράση της GnRH, με αποτέλεσμα την καταστολή της έκκρισης των LH και FSH από την υπόφυση.
Long- term administration results in pituitary desensitisation to the effects of GnRH resulting in a suppression of LH and FSH secretion by the pituitary.
Η μακροχρόνια (επί 180 ημέρες) καθημερινή χορήγηση διφλοξακίνης από το στόμα, σε δόση 5,0 mg ανά kg σ.β. δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική της, ούτε μέσω μεταβολής της συγκέντρωσής της, ούτε μέσω αυξημένου μεταβολισμού του φαρμάκου.
Long term daily oral treatment over 180 days at 5 mg/kg bodyweight did not influence difloxacin kinetics, neither by accumulation nor by increased drug metabolism.
Η μακροχρόνια αγωγή με μετφορμίνη έχει συσχετισθεί με μία μείωση στην απορρόφηση της βιταμίνης Β12 (πίνακας 3) που μπορεί πολύ σπάνια να έχει ως αποτέλεσμα κλινικά σημαντική έλλειψη βιταμίνης Β12 (π.χ. μεγαλοβλαστική αναιμία).
Long-term treatment with metformin has been associated with a decrease in vitamin B12 absorption (table 3) which may very rarely result in clinically significant vitamin B12 deficiency (e.g. megaloblastic anaemia).
Η μακροχρόνια αθροιστική έκθεση ακτινοβολίας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο να αναπτύξετε καρκίνο (συγκεκριμένα καρκίνο των οστών και λευχαιμία) και κληρονομικές ανωμαλίες.
Long-term cumulative radiation exposure may increase your risk for developing cancer (in particular of bone cancer and leukaemia) and hereditary abnormalities.
Η μακροχρόνια ασφάλεια του Xiapex στη νόσο του Peyronie δεν έχει πλήρως χαρακτηρισθεί.
Long-term safety of Xiapex in Peyronie’s disease is not fully characterised.
Η μακροχρόνια διατήρηση αντισωμάτων δεν έχει διερευνηθεί μετά από χορήγηση βασικού εμβολιασμού και αναμνηστικής δόσης σε βρέφη ή μετά από αρχικό εμβολιασμό 2 δόσεων σε μεγαλύτερα παιδιά.
Long-term persistence of antibodies has not been investigated after administration of a primary series in infants plus booster or after a two-dose priming in older children.
Η μακροχρόνια επίδραση αυτών των αντισωμάτων δεν είναι γνωστή.
The long-term impact of these antibodies is not known.
Η μακροχρόνια θεραπεία ανδρογονικού αποκλεισμού μπορεί να παρατείνει το διάστημα QT.
Long-term androgen deprivation therapy may prolong the QT interval.
Η μακροχρόνια θεραπεία με Soliris (διάμεση τιμή 52 εβδομάδες με εύρος από 15 έως 126 εβδομάδες) συσχετίστηκε με αυξημένο ποσοστό εμφάνισης κλινικά σημαντικών βελτιώσεων σε ενήλικες ασθενείς με aHUS.
Longer term treatment with Soliris (median 52 weeks ranging from 15 to 126 weeks) was associated with an increased rate of clinically meaningful improvements in adult patients with aHUS.
Η μακροχρόνια θεραπεία με Soliris (διάμεση τιμή 55 εβδομάδες με εύρος από 1 ημέρα έως 107 εβδομάδες) συσχετίστηκε με αυξημένο ποσοστό εμφάνισης κλινικά σημαντικών βελτιώσεων σε παιδιατρικούς και έφηβους ασθενείς με aHUS.
Longer term treatment with Soliris (median 55 weeks ranging from 1day to 107 weeks) was associated with an increased rate of clinically meaningful improvements in pediatric and adolescent patients with aHUS.
Η μακροχρόνια θεραπεία με ολανζαπίνη (έως και 12 μήνες) για την πρόληψη υποτροπών σε ασθενείς με διπολική διαταραχή έχει συσχετισθεί με αύξηση ≥ 7 % από το αρχικό βάρος σώματος, στο 39,9 % των ασθενών.
Long-term olanzapine treatment (up to 12 months) for recurrence prevention in patients with bipolar disorder was associated with an increase of ≥patie7nt%s. from baseline bo
Η μακροχρόνια θεραπεία με ολανζαπίνη (έως και 12 μήνες) για την πρόληψη υποτροπών σε ασθενείς με διπολική διαταραχή έχει συσχετισθεί με αύξηση ≥ 7 % από το αρχικό βάρος σώματος, στο 39,9 % των ασθενών.
Long-term olanzapine treatment (up to 12 months) for recurrence prevention in patients with bipolar disorder was associated with an increase of  7 % from baseline body weight in 39.9 % of patients.
Η μακροχρόνια θεραπεία με ολανζαπίνη (έως και 12 μήνες) για την πρόληψη υποτροπών σε ασθενείς με διπολική διαταραχή έχει συσχετισθεί με αύξηση ≥ 7 % από το αρχικό βάρος σώματος, στο 39,9 % των ασθενών.
Long-term olanzapine treatment (up to 12 months) for recurrence prevention in patients with bipolar disorder was associated with an increase of  7% from baseline body weight in 39.9% of patients.
Η μακροχρόνια θεραπεία με ολανζαπίνη (έως και 12 μήνες) για την πρόληψη υποτροπών σε ασθενείς με διπολική διαταραχή έχει συσχετισθεί με αύξηση ≥ 7 % από το αρχικό βάρος σώματος, στο 39,9 % των ασθενών.
Long-term olanzapine treatment (up to 12 months) for recurrence prevention in patients with bipolar disorder was associated with an increase of 7% from baseline body weight in 39.9% of patients.
Η μακροχρόνια θεραπεία με ολανζαπίνη (έως και 12 μήνες) για την πρόληψη υποτροπών σε ασθενείς με διπολική διαταραχή έχει συσχετισθεί με αύξηση ≥ 7 % από το αρχικό βάρος σώματος, στο 39,9% των ασθενών.
Long-term olanzapine treatment (up to 12 months) for recurrence prevention in patients with bipolar disorder was associated with an increase of 7 % from baseline body weight in 39.9 % of patients.
Η μακροχρόνια θεραπεία με ολανζαπίνη (έως και 12 μήνες) τις την πρόληψη υποτροπών σε ασθενείς με διπολική διαταραχή έχει συσχετισθεί με αύξηση ≥ 7 % από το αρχικό βάρος σώματος, στο 39,9% των ασθενών.
Long-term olanzapine treatment (up to 12 months) for recurrence prevention in patients with bipolar disorder was associated with an increase of 7 % from baseline body weight in 39.9 % of patients.
Η μακροχρόνια θεραπεία με το Esmya διερευνήθηκε σε μια κύρια μελέτη στην οποία μετείχαν 451 γυναίκες με συμπτωματικά ινομυώματα της μήτρας, οι οποίες ακολούθησαν 4 τρίμηνους κύκλους θεραπείας με Esmya.
Long-term treatment with Esmya has been investigated in a main study involving 451 women with symptomatic uterine fibroids who were given 4 three-month courses of Esmya.
Η μακροχρόνια συντήρηση της αποτελεσματικότητας της λουρασιδόνης (37 έως 148 mg λουρασιδόνης μία φορά ημερησίως (που ισοδυναμούν με 40-160 mg λουρασιδόνης υδροχλωρικής)) καταδείχθηκε σε δοκιμή μη κατωτερότητας διάρκειας 12 μηνών με κουετιαπίνη παρατεταμένης αποδέσμευσης (XR) (200 έως 800 mg μία φορά ημερησίως).
Long-term maintenance efficacy of lurasidone (37 to 148 mg lurasidone once daily (equivalent to 40 -160 mg lurasidone hydrochloride)) was demonstrated in a 12 month non-inferiority trial with quetiapine extended release (XR) (200 to 800 mg once daily).
Η μακροχρόνια σωρευτική έκθεση στη ραδιενέργεια μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο να αναπτύξετε καρκίνο (συγκεκριμένα καρκίνο των οστών και λευχαιμία) και κληρονομικές ανωμαλίες.
Long-term cumulative radiation exposure may increase your risk of developing cancer (in particular of bone cancer and leukaemia) and hereditary abnormalities.
Η μακροχρόνια τοξικότητα σε ασθενείς που υπόκεινται αλλαγές ανάπτυξης
Long-term toxicity in patients undergoing developmental changes
Η μακρόχρονη ασφάλεια της εισπνεόμενης ανθρώπινης ινσουλίνης δεν έχει τεκμηριωθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς με διαβήτη και γι’αυτό το λόγο η χρήση της δεν συνιστάται σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών (βλέπε παράγραφο 5.2).
Long-term safety of inhaled human insulin has not been established in paediatric patients with diabetes and its use is therefore not recommended in patients under 18 years of age (see section 5.2).
Η μαραβιρόκη δεν μπορεί να δράσει όταν ο ιός από τον οποίο έχει μολυνθεί ο ασθενής προσκολλάται σε μια άλλη πρωτεΐνη, την CXCR4, για να εισχωρήσει στα κύτταρα, ή όταν μπορεί να προσκολλάται τόσο στην CCR5 όσο και στην CXCR4.
Maraviroc cannot work when the virus the patient is infected with, attaches to another protein called CXCR4 to enter the cells, or when it can attach to both CCR5 and CXCR4.
Η μαραβιρόκη προσκολλάται στην πρωτεΐνη εμποδίζοντας τον ιό να εισχωρήσει στα κύτταρα.
By attaching itself to the protein, maraviroc prevents it from entering the cells.
Η μαροπιτάντη είναι ανταγωνιστής των υποδοχέων της νευροκινίνης (NK-1), ο οποίος δρα αναστέλλοντας τη δέσμευση της ουσίας Ρ, ενός νευροπεπτιδίου της οικογένειας των ταχικινινών.
Maropitant is a neurokinin 1 (NK1) receptor antagonist, which acts by inhibiting the binding of substance P, a neuropeptide of the tachykinin family.
Η μαροπιτάντη μεταβολίζεται στο ήπαρ και επομένως θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή, σε ασθενείς με ηπατοπάθεια.
Maropitant is metabolised in the liver and therefore should be used with caution in dogs with liver disease.
Η μαροπιτάντη μεταβολίζεται στο ήπαρ και επομένως θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή, σε ασθενείς με ηπατοπάθεια.
Maropitant is metabolised in the liver and therefore should be used with caution in patients with hepatic disease.
Η μαροπιτάντη παρουσιάζει γραμμική φαρμακοκινητική όταν χορηγείται υποδορίως εντός εύρους δόσεως 0.25-3 mg/kg.
Maropitant displays linear kinetics when administered subcutaneously within the 0.25–3 mg/kg dose range.