natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι αυξήσεις της δοσολογίας ενδέχεται να καταστούν απαραίτητες εντός 1-2 μηνών ανάλογα με τη θεραπευτική απόκριση.
Dose increases may become necessary within 1-2 months based on therapeutic response.
Οι αυξήσεις του αριθμού των ουδετερόφιλων είναι δοσο- εξαρτώμενες στις συνιστώμενες δόσεις.
Elevations of neutrophil counts are dose-dependent at recommended doses.
Οι αυξήσεις του όγκου εντερικής διατροφής αντιστοιχούσαν σε αυξήσεις των θερμίδων εντερικής διατροφής, με τον υψηλότερο βαθμό αύξησης να παρατηρείται στη συνιστώμενη δόση.
The increases in enteral nutritional volume corresponded to increases in enteral calories, which were highest at the recommended dose.
Οι αυξήσεις των ALT και/ή AST σε επίπεδα >5 x ULN αντιμετωπίστηκαν μέσω μείωσης της δόσης ή προσωρινής διακοπής της χορήγησης λομιταπίδης και όλοι ασθενείς μπόρεσαν να συνεχίσουν τη θεραπεία με το υπό μελέτη φάρμακο.
Elevations in ALT and/or AST >5 x ULN were managed with a dose reduction or temporary suspension of lomitapide dosing, and all patients were able to continue with study drug treatment.
Οι αυξήσεις των αμινοτρανσφερασών σχετίστηκαν με αυξημένη χολερυθρίνη ( 2  ULN) χωρίς αποδεικτικά στοιχεία απόφραξης των χοληφόρων στο 0,2% (5 ασθενείς) με το bosentan και στο 0,3% (6 ασθενείς) με το εικονικό φάρμακο.
Elevations in aminotransferases were associated with elevated bilirubin ( 2  ULN) without evidence of biliary obstruction in 0.2% (5 patients) on bosentan and 0.3% (6 patients) on placebo.
Οι αυξήσεις των δόσεων της
Sertraline dose increases should
Οι αυξήσεις των λιπιδαιμικών παραμέτρων αντιμετωπίστηκαν αποτελεσματικά μέσω αγωγής με αντιλιπιδαιμικούς παράγοντες.
Elevations in lipid parameters responded to treatment with lipid-lowering agents.
Οι αυξήσεις των λιπιδικών παραμέτρων αντιμετωπίστηκαν αποτελεσματικά μέσω αγωγής με αντιλιπιδαιμικούς παράγοντες.
Elevations in lipid parameters responded to treatment with lipid-lowering agents.
Οι αυξηµένες συγκεντρώσεις της συνολικής χολερυθρίνης στο ορό και οι συγκεντρώσεις της άλφα-1 οξύ γλυκοπρωτεΐνης (ΑΑG) συσχετίστηκαν µε µειωµένη κάθαρση της erlotinib.
Increased serum concentrations of total bilirubin and AAG concentrations were associated with a reduced erlotinib clearance.
Οι αυξημένες συγκεντρώσεις της εφαβιρένζης που παρατηρήθηκαν μετά τη χορήγηση με τροφή μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση της συχνότητας εμφάνισης ανεπιθύμητων αντιδράσεων (βλέπε παραγράφους 4.4 και 5.2).
The increased efavirenz concentrations observed following administration with food may lead to an increase in frequency of adverse reactions (see sections 4.4 and 5.2).
Οι αυξημένες συγκεντρώσεις του tenofovir στο πλάσμα που είναι αποτέλεσμα της συγχορήγησης tenofovir disoproxil fumarate, ledipasvir/sofosbuvir και atazanavir/ritonavir, δύναται να αυξήσουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το tenofovir disoproxil fumarate, συμπεριλαμβανομένων των νεφρικών διαταραχών.
Increased plasma concentrations of tenofovir resulting from co-administration of tenofovir disoproxil fumarate, ledipasvir/sofosbuvir and atazanavir/ritonavir may increase adverse reactions related to tenofovir disoproxil fumarate, including renal disorders.
Οι αυξημένες τιμές στις δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας ήταν γενικά αναστρέψιμες με διακοπή της θεραπείας και σε μερικά περιστατικά αυτές οι δοκιμασίες ομαλοποιήθηκαν χωρίς διακοπή της θεραπείας.
Elevated liver function tests were generally reversible on discontinuation of therapy and in some instances these tests normalised without interruption of therapy.
Οι β-αδρενεργικοί αποκλειστές μπορούν να εξασθενίσουν ή να αναστείλουν τη δράση της φορμοτερόλης.
β adrenergic blockers can weaken or inhibit the effect of formoterol.
Οι β-αποκλειστές (που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης) ενδέχεται να αποδυναμώσουν ή να συγκαλύψουν τα συμπτώματα που σας βοηθούν στο να αναγνωρίσετε το χαμηλό επίπεδο σακχάρου του αίματος σας.
Beta–blockers (used to treat high blood pressure) may weaken or suppress entirely the first warning symptoms which help you to recognise low blood sugar.
Οι β-αποκλειστές ενδέχεται να αυξήσουν την υπογλυκαιμική επίδραση των αντιδιαβητικών φαρμακευτικών προϊόντων.
Beta-blockers may increase the hypoglycaemic effect of antidiabetic medicinal products.
Οι β-αποκλειστές μπορεί να εξασθενίσουν τα προειδοποιητικά συμπτώματα μιας υπογλυκαιμικής αντίδρασης ή να τα καταστείλουν εντελώς.
Beta- blockers may weaken the warning symptoms of a hypoglycaemic reaction or suppress them entirely.
Οι β-αποκλειστές μπορεί να συγκαλύψουν τα σημεία υπερθυρεοειδισμού.
Beta-blockers may mask the signs of hyperthyroidism.
Οι β-αποκλειστές πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς για τους οποίους υπάρχει το ενδεχόμενο αυθόρμητης υπογλυκαιμίας ή σε ασθενείς με ασταθή ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη, καθώς οι β-αποκλειστές ενδέχεται να συγκαλύψουν τα σημεία και τα συμπτώματα οξείας υπογλυκαιμίας.
Beta-blockers should be administered with caution in patients subject to spontaneous hypoglycaemia or to patients with labile diabetes, as beta-blockers may mask the signs and symptoms of acute hypoglycaemia.
Οι β-αποκλειστές όπως και άλλα «Συμπαθητικολυτικά φάρμακα» (όπως κλονιδίνη, γουανεθιδίνη, ρεσερπίνη – για την υψηλή αρτηριακή πίεση) ενδέχεται να κάνουν δυσκολότερη την αναγνώριση των προειδοποιητικών σημείων των πολύ χαμηλών επιπέδων του σακχάρου στο αίμα σας (υπογλυκαιμία).
Beta-blockers like other “Sympatholytic medicines” (such as clonidine, guanethidine, reserpine – for high blood pressure) may make it harder to recognise warning signs of your blood sugar being too low (hypoglycaemia).
Οι β-αποκλειστές όπως και άλλα συμπαθητικολυτικά φάρμακα (όπως για παράδειγμα κλονιδίνη, γουανεθιδίνη και ρεζερπίνη) μπορεί να εξασθενήσουν ή να καταστείλουν τελείως τα πρώτα προειδοποιητικά συμπτώματα που σας βοηθούν να αναγνωρίσετε μια υπογλυκαιμία.
Betablockers like other sympatholytic medicines (such as clonidine, guanethidine, and reserpine) may weaken or suppress entirely the first warning symptoms which help you to recognise a hypoglycaemia.
Οι β-αποκλειστές όπως και άλλα συμπαθητικολυτικά φάρμακα (όπως για παράδειγμα κλονιδίνη, γουανεθιδίνη και ρεζερπίνη) μπορεί να εξασθενήσουν ή να τα καταστείλουν τελείως τα πρώτα προειδοποιητικά συμπτώματα που σας βοηθούν να αναγνωρίσετε μια υπογλυκαιμία.
Beta-blockers like other sympatholytic medicines (such as clonidine, guanethidine, and reserpine) may weaken or suppress entirely the first warning symptoms which help you to recognise a hypoglycaemia.
Οι β-αποκλειστές όπως και τα άλλα συμπαθητικολυτικά φάρμακα (όπως για παράδειγμα κλονιδίνη, γουανεθιδίνη και ρεζερπίνη) μπορεί να εξασθενήσουν ή να καταστείλουν τα πρώτα προειδοποιητικά συμπτώματα που σας βοηθούν να αναγνωρίσετε μια υπογλυκαιμία.
Beta-blockers like other sympatholytic medicines (such as clonidine, guanethidine and reserpine) may weaken or suppress entirely the first warning symptoms which help you to recognise a hypoglycaemia.
Οι β-αποκλειστές όπως και τα άλλα συμπαθητικολυτικά φάρμακα (όπως για παράδειγμα κλονιδίνη, γουανεθιδίνη και ρεζερπίνη) μπορεί να εξασθενήσουν ή να τα καταστείλουν τελείως τα πρώτα προειδοποιητικά συμπτώματα που σας βοηθούν να αναγνωρίσετε μια υπογλυκαιμία.
Beta-blockers like other sympatholytic medicines (such as clonidine, guanethidine, and reserpine) may weaken or suppress entirely the first warning symptoms which help you to recognise a hypoglycaemia.
Οι β-αποκλειστές, η κλονιδίνη, τα άλατα λιθίου ή τα οινοπνευματώδη ενδέχεται να ενισχύσουν ή να μειώσουν την υπογλυκαιμική δράση της ινσουλίνης.
Beta-blockers, clonidine, lithium salts or alcohol may either potentiate or weaken the blood-glucose-lowering effect of insulin.
Οι β-λακταμάσες Τάξης A που αναφέρθηκε ότι υδρολύουν την αζτρεονάμη περιλαμβάνουν τον
Class A beta- lactamases reported to hydrolyse aztreonam include the VEB type (primarily Southeast Asia),
Οι βαθμίδες ακολουθούν την έκδοση 3.0 CTCAE.
The grades follow CTCAE Version 3.0.
Οι βαθμοί φαρμακευτικής ευαισθησίας αποδόθηκαν για κάθε ιικό γονότυπο ασθενούς χρησιμοποιώντας τον γονοτυπικό αλγόριθμο φαρμακευτικής αντοχής ANRS 2009 HIV-1.
Drug susceptibility scores were assigned for each patient’s viral genotype utilising the ANRS 2009 HIV-1 genotypic drug resistance algorithm.
Οι βαθμολογίες BMD Z μειώθηκαν κατά -0,012 για την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης και κατά -0,338 για ολόκληρο το σώμα στα 64 άτομα που έλαβαν θεραπεία με tenofovir disoproxil fumarate για 96 εβδομάδες.
BMD Z-scores declined by -0.012 for lumbar spine and by -0.338 for total body in the 64 subjects who were treated with tenofovir disoproxil fumarate for 96 weeks.
Οι βαθμολογίες BMD Z που παρατηρήθηκαν στα άτομα που έλαβαν tenofovir disoproxil fumarate ήταν χαμηλότερες από εκείνες που παρατηρήθηκαν σε άτομα που έλαβαν εικονικό φάρμακο (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.1).
The BMD Z-scores observed in subjects who received tenofovir disoproxil fumarate were lower than those observed in subjects who received placebo (see sections 4.4 and 5.1).
Οι βαθμολογίες στην κλίμακα CNS-LS κυμαίνονται από 7, η οποία είναι η κατώτερη και υποδεικνύει την απουσία συμπτωμάτων, έως 35, η οποία είναι η ανώτερη.
CNS-LS scores range from a minimum of 7 (no symptoms) to a maximum of 35.
Οι βαριές περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας λόγω RV οφείλονταν σε στελέχη RV G1P [8], G2Ρ [4], G3P [8] και G9P [8].
The severe RV gastro-enteritis cases were due to RV strains G1P[8], G2P[4], G3P[8] and G9P[8].
Οι βασικές δοκιμές για το Prevenar 13 σχεδιάστηκαν για να δείξουν ότι οι αποκρίσεις των λειτουργικών αντισωμάτων OPA για τους 13 ορότυπους είναι μη-κατώτερες και για ορισμένους ορότυπους ανώτερες, από τους 12 κοινούς με το εγκεκριμένο 23-δύναμο πολυσακχαριδικό πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο ορότυπους [1, 3, 4, 5, 6B, 7F, 9V, 14, 18C, 19A, 19F, 23F] ένα μήνα μετά τη χορήγηση του εμβολίου.
Pivotal trials for Prevenar 13 were designed to show that functional OPA antibody responses for the 13 serotypes are non-inferior, and for some serotypes superior, to the 12 serotypes in common with the licensed 23-valent pneumococcal polysaccharide vaccine [1, 3, 4, 5, 6B, 7F, 9V, 14, 18C, 19A, 19F, 23F] one month after vaccine administration.
Οι βασικές μελέτες συμπεριλάμβαναν πέντε δοκιμές.
Pivotal studies included five trials.
Οι βασικοί δείκτες µέτρησης της αποτελεσµατικότητας ήταν η αναλογία των ασθενών που δεν παρουσίαζαν ορατό όγκο σε εγκεφαλική απεικόνιση 72 ώρες µετά την επέµβαση και η αναλογία των ασθενών που επιβίωσαν έξι µήνες χωρίς την επανεµφάνιση ή την αύξηση (εξέλιξη) του εγκεφαλικού όγκου.
The main measures of effectiveness were the proportion of patients who had no visible tumour on a brain scan taken 72 hours after the operation, and the proportion who survived six months without the brain tumour coming back or getting bigger (‘progressing’).
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν αφενός ο αριθμός των ασθενών που δεν εκδήλωσαν επεισόδια θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας (δεν εμφάνισαν μείωση των αιμοπεταλίων άνω του 25% μετά την έναρξη της θεραπείας με Soliris και δεν χρειάστηκε ανταλλαγή ή έγχυση πλάσματος ή αιμοκάθαρση) και αφετέρου ο αριθμός των ασθενών που εμφάνισαν «αιματολογική ομαλοποίηση» με τη θεραπεία Soliris.
The main measures of effectiveness were the numbers of patients who achieved ‘thrombotic microangiopathy event-free’ status (they did not have a decrease of over 25% in platelet count after starting Soliris and did not require plasma exchange or infusion, or dialysis) and the number of patients who achieved haematological normalisation while receiving Soliris.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν η ελάττωση της σοβαρότητας των συμπτωμάτων ή η ίαση των συριγγίων.
The main measures of effectiveness were the improvement in the severity of symptoms or the healing of fistulae.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν η λειτουργία των πνευμόνων («εκπνεόμενη ζωτική χωρητικότητα», ο μέγιστος όγκος αέρα που μπορεί να εκπνεύσει ο ασθενής), καθώς και η απόσταση που μπόρεσαν να διανύσουν οι ασθενείς στη δοκιμασία βάδισης 6 λεπτών, προκειμένου να μετρηθούν οι συνδυασμένες επιδράσεις της ασθένειας στην καρδιά, στους πνεύμονες, στις αρθρώσεις και σε άλλα όργανα.
The main measures of effectiveness were lung function (‘forced vital capacity’, the maximum amount of air the patient could breathe out), and the distance the patients could walk in six minutes, which measures the combined effects of the illness on the heart, lungs, joints and other organs.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν η μείωση του αριθμού των ασθενών που υπέστησαν «ισχαιμικό επεισόδιο» (πρόβλημα το οποίο προκαλείται από τη μειωμένη ροή αίματος) συμπεριλαμβανομένου του θανάτου, καρδιακής προσβολής, επείγουσας επαναγγείωσης (επαναφορά της ροής του αίματος στην καρδία) και εγκεφαλικού επεισοδίου μετά από 30 ημέρες.
The main measure of effectiveness was the reduction in the number of patients who had an ‘ischaemic event’ (a problem caused by reduced blood flow) including death, a heart attack, urgent revascularisation (restoration of blood flow to the heart) or stroke after 30 days.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν η μεταβολή στη συγκέντρωση του HIV στο αίμα (ιικό φορτίο) και η μεταβολή στον αριθμό των CD4 T-κυττάρων στο αίμα (επίπεδα κυττάρων CD4) μετά από θεραπεία 12 εβδομάδων.
The main measures of effectiveness were the change in the level of HIV in the blood (viral load) and the change in the number of CD4 T-cells in the blood (CD4 cell count) after 12 weeks of treatment.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν η μεταβολή του αριθμού αιμοπεταλίων, καθώς και ο αριθμός των ασθενών που παρουσίασαν «ομαλοποίηση των αιμοπεταλίων» και «αιματολογική ομαλοποίηση» (επαναφορά σε φυσιολογικές τιμές των επιπέδων αιμοπεταλίων και της γαλακτικής αφυδρογονάσης -ενός ενζύμου που βρίσκεται υπό φυσιολογικές συνθήκες στα ερυθρά αιμοσφαίρια).
The main measures of effectiveness were the change in platelet count and the number of patients who achieved ‘platelet count normalisation’ and ‘haematological normalisation’ (their levels of platelets and lactate dehydrogenase, an enzyme normally found in red blood cells, were within normal levels).
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο αριθμός των ασθενών που διατήρησαν την αιμοσφαιρίνη (πρωτεΐνη που υπάρχει στα ερυθροκύτταρα) σε επίπεδα πάνω από το ατομικό επιδιωκόμενο επίπεδο, καθώς και ο αριθμός των μεταγγίσεων ερυθροκυττάρων στις οποίες χρειάστηκε να υποβληθεί ο ασθενής κατά τη διάρκεια των 26 πρώτων εβδομάδων θεραπείας.
The main measures of effectiveness were the number of patients whose level of haemoglobin (a protein found in red blood cells) remained above their individual target level, and the number of red blood cell transfusions that the patients needed during the first 26 weeks of treatment.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο αριθμός των ασθενών που παρουσίασαν μείωση στον αριθμό και στη σοβαρότητα των συμπτωμάτων κατά 20% τουλάχιστον ύστερα από 12 εβδομάδες και μείωση στην επιδείνωση της βλάβης των αρθρώσεων ύστερα από 24 εβδομάδες.
The main measures of effectiveness were the number of patients who had at least a 20% reduction in the number and severity of symptoms after 12 weeks and a reduction in the worsening of joint damage after 24weeks.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο αριθμός των ασθενών που παρουσίασαν μείωση στον αριθμό και στη σοβαρότητα των συμπτωμάτων κατά 20% τουλάχιστον ύστερα από 24 εβδομάδες και μείωση στην επιδείνωση της βλάβης των αρθρώσεων, όπως παρατηρήθηκε στις ακτινογραφίες.
The main measures of effectiveness were the number of patients who had at least a 20% reduction in the number and severity of symptoms after 24 weeks and a reduction in the worsening of joint damage as seen on X-rays.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο βαθμός επούλωσης των ελλειμμάτων μετά από ένα έτος καθώς και η μεταβολή στη βαθμολογία τραυματισμού και οστεοαρθρίτιδας γονάτου (KOOS) έπειτα από θεραπεία ενός έτους και τριών ετών.
The main measures of effectiveness were how well the defects had healed after one year and the change in the patients’ Knee Injury and Osteoarthritis Outcome Score (KOOS) after one and three years of treatment.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν τα επίπεδα των αντισωμάτων έναντι των ιών της γρίπης στο αίμα των ασθενών πριν από τον εμβολιασμό, την ημέρα της χορήγησης της δεύτερης ένεσης (ημέρα 22) και 21 ημέρες μετά (ημέρα 43).
The main measures of effectiveness were the levels of antibodies against the flu virus in the patients’ blood before vaccination, on the day of the second injection (day 22), and 21 days later (day 43).
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας βασίστηκαν στη μυϊκή δύναμη και στη μείωση της αναπηρίας των ασθενών.
The main measures of effectiveness were based on muscle strength and the reduction in patients’ disability.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας βασίστηκαν στο κατά πόσον τα φάρμακα διατήρησαν το επιθυμητό επίπεδο καταστολής και στο χρονικό διάστημα που οι ασθενείς χρειάστηκε να παραμείνουν σε μηχανικό αερισμό.
The main measures of effectiveness were based on how well the medicines maintained the required sedation level and the time patients needed to spend on a mechanical ventilator.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας βασίστηκαν στον αριθμό των ασθενών που παρουσίασαν μείωση της τάξης του 20 ή 50% ως προς τον αριθμό και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων ύστερα από 14 ή 24 εβδομάδες.
The main measures of effectiveness were based on the number of patients who had 20 or 50% reductions in the number and severity of symptoms after 14 or 24 weeks.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας της θεραπείας ήταν ο αριθμός ασθενών με μυελοκαταστολή και ανάκαμψη του μυελού (ο χρόνος που απαιτείται μέχρις ότου τα μεταμοσχευμένα αρχέγονα κύτταρα αρχίσουν να αναπτύσσονται και τα λευκά αιμοσφαίρια επανέλθουν σε υψηλότερα επίπεδα).
The main measures of effectiveness were the number of patients with myeloablation and ‘engraftment’ (the time for the transplanted stem cells to begin growing and for white blood cells to return to higher levels).
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας του εμβολίου ήταν η ιαιμία και τα κλινικά συμπτώματα στα ζώα που συμμετείχαν στις μελέτες.
The main measures of the efficacy of the vaccine were viraemia and clinical signs in animals that took part in the studies.
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας του φαρμάκου ήταν η συχνότητα επεισοδίων ακράτειας ούρων (Incontinence Episode Frequency-IEF δηλ. ο αριθμός των επεισοδίων ακράτειας ούρων ανά εβδομάδα) που καταγράφηκε στα ημερολόγια των ασθενών, καθώς και η βαθμολογία των ασθενών που προέκυψε από το ερωτηματολόγιο ποιότητας ζωής – ειδικό για ακράτεια ούρων (I-QOL).
The main measures of effectiveness were incontinence episode frequency (IEF, the number of episodes of incontinence per week) recorded in patient diaries and the patients’ scores on an incontinence-specific quality-of-life questionnaire (I-QOL).
Οι βασικοί δείκτες μέτρησης της αποτελεσματικότητας των δύο μελετών ήταν η αλλαγή στην ένταση του πόνου, όπως μετρήθηκε σε κλίμακα πόνου, και ο αριθμός των ασθενών που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία μετά από δέκα λεπτά.
The main measures of effectiveness for the two studies were the change in pain intensity as measured on a pain scale and the number of patients who responded to treatment after ten minutes.
Οι βασικοί μεταβολίτες στα ούρα ήταν γλυκουρονικά προϊόντα τα οποία προέρχονται από τη λεφλουνομίδη (κυρίως σε δείγματα 0 έως
The principal urinary metabolites were glucuronide products derived from leflunomide (mainly in 0 to
Οι βασικοί μεταβολίτες στο πλάσμα είναι IDE-C και QS4+QS4-C.
The main metabolites in plasma are IDE-C and QS4+QS4-C.
Οι βελτιώσεις αυτές διατηρήθηκαν έως την Εβδομάδα 48.
These improvements were sustained up to Week 48.
Οι βελτιώσεις στα επίπεδα των HbA1c, PPG και FPG μετά τη θεραπεία με σαξαγλιπτίνη 5 mg διατηρήθηκαν μέχρι την Εβδομάδα 76.
following treatment with saxagliptin 5 mg were sustained up to Week 76.
Οι βελτιώσεις στα επίπεδα των HbA1c, PPG και FPG μετά την αρχική θεραπεία με σαξαγλιπτίνη 5 mg μαζί με μετφορμίνη διατηρήθηκαν μέχρι την Εβδομάδα
Improvements in HbA1c, PPG and FPG following initial therapy with saxagliptin 5 mg plus metformin were sustained up to Week 76.
Οι βελτιώσεις στη φυσική λειτουργία και την HRQoL διατηρήθηκαν μέχρι 2 χρόνια στην ανοικτή μελέτη παράτασης της RA-I.
Improvements in physical function and HRQoL were maintained through 2 years in the open-label extension to RA-I.
Οι βελτιώσεις στην ASAS 5/6, στη Μερική ύφεση και στο BASDAI-50 ήταν στατιστικά σημαντικές την Εβδομάδα 12 και την Εβδομάδα 24 και διατηρήθηκαν έως την Εβδομάδα 48 στο συνολικό πληθυσμό καθώς και στους υποπληθυσμούς.
Improvements in ASAS5/6, Partial Remission and BASDAI-50 were statistically signficant at Week 12 and Week 24 and were sustained up to Week 48 in the overall popualtion as well as in the subpopulations.
Οι βελτιώσεις στην κατηγορία ‘λειτουργία στύσης’ του διεθνούς δείκτη της στυτικής λειτουργίας και της συνολικής βαθμολογίας της κλίμακας των διεθνών συμπτωμάτων του προστάτη σε αυτή τη μελέτη ήταν 6,5 και -6,1 σε ασθενείς που έλαβαν CIALIS 5 mg συγκριτικά με 1,8 και -3,8 στους ασθενείς που έλαβαν αντίστοιχα εικονικό φάρμακο (placebo).
The improvements in the erectile function domain of the international index of erectile function and the total international prostate symptom score in this study were 6.5 and -6.1 with CIALIS 5 mg compared to 1.8 and -3.8 with placebo, respectively.
Οι βελτιώσεις της HbA1c μετά από θεραπεία με σαξαγλιπτίνη 2,5 mg διατηρήθηκαν μέχρι την Εβδομάδα 52, ωστόσο ο αριθμός των ασθενών που συμπλήρωσαν 52 εβδομάδες χωρίς τροποποίηση των άλλων αντιδιαβητικών θεραπειών ήταν χαμηλός (26 άτομα στην ομάδα της σαξαγλιπτίνης έναντι 34 ατόμων στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου).
Improvements in HbA1c following treatment with saxagliptin 2.5 mg were sustained up to Week 52, however the number of patients who completed 52 weeks without modification of other antihyperglycaemic treatment was low (26 subjects in the saxagliptin group versus 34 subjects in the placebo group).
Οι βελόνες δεν περιλαμβάνονται.
Needles are not included
Οι βελόνες δεν πρέπει να ανταλλάσσονται.
Do not share your needles.
Οι βελόνες δεν πρέπει να ξαναχρησιμοποιούνται.
Needles must not be re-used.
Οι βελόνες και οι σύριγγες δεν πρέπει να ανταλλάσσονται.
Do not share your needles and syringes.
Οι βελόνες και οι σύριγγες δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and syringes must not be shared.
Οι βελόνες και οι σύριγγες δεν πρέπει ποτέ να επαναχρησιµοποιηθούν.
Needles and syringes should never be reused.
Οι βελόνες και οι σύριγγες δεν πρέπει ποτέ να επαναχρησιμοποιηθούν.
Needles and syringes should never be reused.
Οι βελόνες και οι σύριγγες ποτέ δεν θα πρέπει να επαναχρησιμοποιούνται.
Needles and syringes should never be reused
Οι βελόνες και τo Levemir FlexTouch δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Levemir FlexTouch must not be shared.
Οι βελόνες και τo Levemir InnoLet δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Levemir InnoLet must not be shared.
Οι βελόνες και τo NovoMix 50 Penfill δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and NovoMix 50 Penfill must not be shared.
Οι βελόνες και τo NovoMix 70 Penfill δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and NovoMix 70 Penfill must not be shared.
Οι βελόνες και τα Actrapid FlexPen δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Actrapid FlexPen must not be shared.
Οι βελόνες και τα Actrapid InnoLet δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Actrapid InnoLet must not be shared.
Οι βελόνες και τα Actrapid Penfill δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Actrapid Penfill must not be shared.
Οι βελόνες και το Actraphane 30 FlexPen δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Actraphane 30 FlexPen must not be shared.
Οι βελόνες και το Actraphane FlexPen δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Actraphane FlexPen must not be shared.
Οι βελόνες και το Actraphane InnoLet δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Actraphane InnoLet must not be shared.
Οι βελόνες και το Actraphane Penfill δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Actraphane Penfill must not be shared.
Οι βελόνες και το Actrapid FlexPen δεν πρέπει να μοιράζονται.
Needles and Actrapid FlexPen must not be shared.