natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η συγχορήγηση δοξαζοσίνης (4 και 8 mg ημερησίως) και ταδαλαφίλης (5 mg ημερησίως και 20 mg εφάπαξ δόση) ενισχύει την υποτασική επίδραση αυτού του άλφα αποκλειστή σε σημαντικό βαθμό.
The co-administration of doxazosin (4 and 8 mg daily) and tadalafil (5 mg daily dose and 20 mg as a single dose) increases the blood pressure-lowering effect of this alpha-blocker in a significant manner.
Η συγχορήγηση ενός αναστολέα του CYP3A4 και ενός αναστολέα του CYP2C9 με Tracleer πρέπει να αποφεύγεται (βλ. παράγραφο 4.5).
Concomitant administration of both a CYP3A4 inhibitor and a CYP2C9 inhibitor with Tracleer should be avoided (see section 4.5).
Η συγχορήγηση ενός δισκίου 300 mg με ένα πρωινό πλούσιο σε λιπαρά μείωσε την Cmax και την AUC του maraviroc κατά 33% σε υγιείς εθελοντές.
Co-administration of a 300 mg tablet with a high fat breakfast reduced maraviroc Cmax and AUC by 33% in healthy volunteers.
Η συγχορήγηση επαναλαμβανόμενων δόσεων crizotinib (250 mg δύο φορές την ημέρα) με επαναλαμβανόμενες δόσεις ριφαμπικίνης (600 mg μία φορά την ημέρα), έναν ισχυρό επαγωγέα του CYP3A4, είχε ως αποτέλεσμα μείωση των AUCinf και Cmax του crizotinib σε σταθεροποιημένη κατάσταση κατά 84% και 79% αντίστοιχα, συγκριτικά με τις τιμές που παρατηρήθηκαν όταν το crizotinib χορηγήθηκε μόνο.
Coadministration of repeated doses of crizotinib (250 mg twice daily ) with repeated doses of rifampicin (600 mg once daily), a strong CYP3A4 inducer, resulted in 84% and 79% decreases in crizotinib steady-state AUCtau and Cmax, respectively, compared to when crizotinib was given alone.
Η συγχορήγηση εφάπαξ ή πολλαπλών δόσεων δεξαμεθαζόνης (40 mg/ ημέρα) δεν έχει καμία κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική πολλαπλών δόσεων της λεναλιδομίδης (25 mg/ ημέρα).
Co-administration of single or multiple doses of dexamethasone (40 mg/ day) has no clinically relevant effect on the multiple dose pharmacokinetics of lenalidomide (25 mg/ day).
Η συγχορήγηση εφαβιρένζης με ένα δισκίο σταθερού συνδυασμού που περιέχει εφαβιρένζη, εμτρικιταβίνη και τενοφοβίρη δισοπροξίλη φουμαρική, δεν συνιστάται εκτός και αν απαιτείται για ρύθμιση της δόσης (για παράδειγμα με ριφαμπικίνη).
Co-administration of efavirenz with the fixed-combination tablet containing efavirenz, emtricitabine, and tenofovir disoproxil fumarate is not recommended, unless needed for dose adjustment (for example, with rifampicin).
Η συγχορήγηση εφαβιρένζης με ένα δισκίο σταθερού συνδυασμού που περιέχει εφαβιρένζη, εμτρισιταβίνη, και τενοφοβίρη δισοπροξίλη φουμαρική, δεν συνιστάται εκτός και αν απαιτείται για ρύθμιση της δόσης (για παράδειγμα με ριφαμπικίνη).
Co-administration of efavirenz with the fixed combination tablet containing efavirenz, emtricitabine, and tenofovir disoproxil fumarate is not recommended unless needed for dose adjustment (for example, with rifampicin).
Η συγχορήγηση εφαβιρένζης με ένα δισκίο σταθερού συνδυασμού που περιέχει εφαβιρένζη, εμτρισιταβίνη, και τενοφοβίρη δισοπροξίλη φουμαρική, δεν συνιστάται εκτός και αν απαιτείται για ρύθμιση της δόσης (για παράδειγμα με ριφαμπικίνη).
Co-administration of efavirenz with the fixed combination tablet containing efavirenz, emtricitabine, and tenofovir disoproxil fumarate, is not recommended unless needed for dose adjustment (for example, with rifampicin).
Η συγχορήγηση θειαζιδικού διουρητικού µπορεί να αυξήσει τησυχνότητα αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην αλλοπουρινόλη.
Co-administration of thiazide may increase the incidence of hypersensitivity reactions of allopurinol.
Η συγχορήγηση θειαζιδικού διουρητικού μπορεί να αυξήσει τη συχνότητα αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην αλλοπουρινόλη.
Co- administration of thiazide may increase the incidence of hypersensitivity reactions of allopurinol.
Η συγχορήγηση θειαζιδικού διουρητικού μπορεί να αυξήσει τη συχνότητα αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην αλλοπουρινόλη.
Co-administration of thiazide may increase the incidence of hypersensitivity reactions of allopurinol.
Η συγχορήγηση θειαζιδικών διουρητικών με ουσίες που επίσης μειώνουν την αρτηριακή πίεση (π.χ. μειώνοντας τη δραστηριότητα του κεντρικού νευρικού συστήματος ή την άμεση αγγειοδιαστολή) μπορεί να ενισχύσει την  ορθοστατική υπόταση.
Concomitant administration of thiazide diuretics with substances that also have a blood pressure lowering effect (e.g. by reducing sympathetic central nervous system activity or direct vasodilatation) may potentiate orthostatic hypotension.
Η συγχορήγηση θειαζιδικών διουρητικών, συμπεριλαμβανομένης της υδροχλωροθειαζίδης, ενδέχεται να αυξήσει την επίπτωση των αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην αλλοπουρινόλη.
Co- administration of thiazide diuretics, including hydrochlorothiazide, may increase the incidence of hypersensitivity reactions to allopurinol.
Η συγχορήγηση θειαζιδικών διουρητικών, συμπεριλαμβανομένης της υδροχλωροθειαζίδης, ενδέχεται να αυξήσει την συχνότητα εμφάνισης των αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην αλλοπουρινόλη.
Co-administration of thiazide diuretics, including hydrochlorothiazide, may increase the incidence of hypersensitivity reactions to allopurinol.
Η συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων του CYP3A4/2C9, με πτωχούς μεταβολίτες του CYP2D6 μπορεί πιθανότατα να προκαλέσει υψηλότερη έκθεση (βλ. παράγραφο 4.5).
Co-administration of strong CYP3A4/2C9-inhibitors to CYP2D6 poor metabolisers could potentially result in higher exposure (see section 4.5).
Η συγχορήγηση ισχυρών επαγωγέων της P-gp, της γλυκουρονίδωσης, του CYP3A4 (π.χ. ριφαμπικίνη, ριφαμπουτίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη ή βαλσαμόχορτο (υπερισίνη)) θα πρέπει να αποφεύγονται όταν είναι δυνατόν (βλ. παράγραφο 4.5).
Concomitant administration of potent inducers of P-gp, glucuronidation, CYP3A4 (e.g. rifampicin, rifabutin, carbamazepine, phenytoin or St John’s Wort [hypericin]) should be avoided when possible (see section 4.5).
Η συγχορήγηση λαπατινίμπης με από του στόματος χορηγούμενη διγοξίνη είχε ως αποτέλεσμα περίπου 80% αύξηση της AUC της διγοξίνης.
Co- administration of lapatinib with orally administered digoxin resulted in an approximate 80% increase in the AUC of digoxin.
Η συγχορήγηση λιθίου και Kinzalkomb δεν συνιστάται. (βλ. παράγραφο 4.4).
Co-administration of lithium and Kinzalkomb is not recommended (see section 4.4).
Η συγχορήγηση λιθίου και MicardisPlus δεν συνιστάται. (βλ. παράγραφο 4.4).
Co- administration of lithium and MicardisPlus is not recommended (see section 4.4).
Η συγχορήγηση λιθίου και MicardisPlus θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο κάτω από στενή ιατρική παρακολούθηση και δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.4)..
Co- administration of lithium and MicardisPlus is not recommended (see section 4.4).
Η συγχορήγηση λιθίου και PritorPlus δεν συνιστάται. (βλ. παράγραφο 4.4).
Co-administration of lithium and PritorPlus is not recommended (see section 4.4).
Η συγχορήγηση λιθίου και Tolucombi δε συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.4).
Coadministration of lithium and Tolucombi is not recommended (see section 4.4).
Η συγχορήγηση λιθίου και της τελμισαρτάνης/υδροχλωροθειαζίδης δεν συνιστάται. (βλ. παράγραφο 4.4).
Co-administration of lithium and Actelsar HCT is not recommended.
Η συγχορήγηση λιξισενατίδης με αναστολείς της διπεπτιδυλικής πεπτιδάσης-4 (DPP-4) δεν έχει μελετηθεί.
Lixisenatide has not been studied in combination with dipeptidyl peptidase 4 (DPP-4) inhibitors.
Η συγχορήγηση λουρασιδόνης με διγοξίνη (ένα υπόστρωμα της P-gp) δεν αύξησε την έκθεση στη διγοξίνη και αύξησε μόνο ελαφρά τη Cmax (κατά 1,3 φορές) και επομένως, θεωρείται ότι η λουρασιδόνη μπορεί να συγχορηγείται με διγοξίνη.
Coadministration of lurasidone with digoxin (a P-gp substrate) did not increase the exposure to digoxin and only slightly increased Cmax (1.3 –fold) and therefore, it is considered that lurasidone can be coadministered with digoxin.
Η συγχορήγηση μίας δόσης INVEGA των 12 mg με δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης βαλπροϊκού νατρίου (divalproex) (δύο δισκία των 500 mg μία φορά την ημέρα) είχε ως αποτέλεσμα αύξηση κατά 50% περίπου της Cmax και AUC της παλιπεριδόνης.
Co-administration of a single dose of INVEGA 12 mg with divalproex sodium prolonged-release tablets (two 500 mg tablets once daily) resulted in an increase of approximately 50% in the Cmax and AUC of paliperidone.
Η συγχορήγηση μαζί με ένα γεύμα υψηλό σε λίπος και υψηλό σε θερμίδες μειώνει το βαθμό απορρόφησης, οδηγώντας σε μια μείωση περίπου 27% στη μέση μέγιστη συγκέντρωση Cmax του πλάσματος αλλά έχει ελάχιστη επίδραση στο συνολικό βαθμό απορρόφησης με 8% μείωση στην μέση περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC).
Coadministration with a high-fat and high-calorie meal slows the rate of absorption, decreasing mean plasma Cmax by approximately 27%, but has minimal effect on the overall extent of absorption with an 8% decrease in mean AUC.
Η συγχορήγηση με ritonavir είναι πιθανό να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις amiodarone, bepridil, dronedarone,encainide, flecainide, propafenone και quinidine στο πλάσμα και συνεπώς, αντενδείκνυται (βλέπε παράγραφο 4.3).
Ritonavir co-administration is likely to result in increased plasma concentrations of amiodarone, bepridil, dronedarone, encainide, flecainide, propafenone, and quinidine and is therefore contraindicated (see section 4.3).
Η συγχορήγηση με αλισκιρένη 150 mg οδήγησε σε μείωση 61% της AUC της αλισκιρένης και η συγχορήγηση με αλισκιρένη 300 mg οδήγησε σε μείωση 38% της AUC της αλισκιρένης.
Co-administration with aliskiren 150 mg resulted in a 61% decrease in aliskiren AUC and co- administration with aliskiren 300 mg resulted in a 38% decrease in aliskiren AUC.
Η συγχορήγηση με αντιαρρυθμικά κατηγορίας Ia ή III, εκτός από την ενδοφλέβια χορηγούμενη λιδοκαΐνη (βλέπε παράγραφο 4.5).
Concomitant administration with Class Ia or III antiarrhythmics, except for intravenous lidocaine (see section 4.5).
Η συγχορήγηση με διγοξίνη, ένα ευαίσθητο υπόστρωμα της P-gp, αύξησε την έκθεση σε διγοξίνη κατά 1,3 φορές, σε συμφωνία με ασθενή αναστολή της με P-gp από το ivacaftor.
Co-administration with digoxin, a sensitive P-gp substrate, increased digoxin exposure by 1.3-fold, consistent with weak inhibition of P-gp by ivacaftor.
Η συγχορήγηση με ενισχυμένο PREZISTA ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της έκθεσης σε τικαγρελόρη.
Co-administration with boosted PREZISTA may lead to a substantial increase in exposure to ticagrelor.
Η συγχορήγηση με ερυθρομυκίνη (500 mg τρεις φορές ημερησίως ), ενός αναστολέα του CYP3A4, με vardenafil (5 mg) είχε ως αποτέλεσμα την κατά 4 φορές αύξηση στην AUC του vardenafil και κατά 3 φορές αύξηση στη Cmax.
Co-administration of erythromycin (500 mg three times a day), a CYP3A4 inhibitor, with vardenafil (5 mg) resulted in a 4-fold increase in vardenafil AUC and a 3-fold increase in Cmax.
Η συγχορήγηση με ερυθρομυκίνη (500 mg τρεις φορές ημερησίως), ενός αναστολέα του CYP3A4, με vardenafil (5 mg) είχε ως αποτέλεσμα την κατά 4 φορές αύξηση στην AUC του vardenafil και κατά 3 φορές αύξηση στη Cmax.
Co-administration of erythromycin (500 mg three times a day), a CYP3A4 inhibitor, with vardenafil (5 mg) resulted in a 4-fold increase in vardenafil AUC and a 3-fold increase in Cmax.
Η συγχορήγηση με ηπαρίνη συνιστάται εκτός εάν αυτό αντενδείκνυται για λόγους όπως ιστορικό θρομβοκυτταροπενίας σχετιζόμενης με τη χρήση ηπαρίνης (βλέπε “Χορήγηση ηπαρίνης", παράγραφος 4.4).
Concurrent administration of heparin is recommended unless this is contraindicated for reasons such as a history of thrombocytopenia associated with use of heparin (see ‘Heparin administration’, section 4.4).
Η συγχορήγηση με ισχυρούς αναστολείς της δράσης του CYP3A4 (π.χ. κετοκοναζόλη, ποσακοναζόλη, βορικοναζόλη, αναστολείς πρωτεασών, κλαριθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη) μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του gefitinib στο πλάσμα.
Concomitant administration with potent inhibitors of CYP3A4 activity (e.g. ketoconazole, posaconazole, voriconazole, protease inhibitors, clarithromycin, telithromycin) may increase gefitinib plasma concentrations.
Η συγχορήγηση με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4 θα πρέπει να αποφεύγεται γιατί μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση του sunitinib στο πλάσμα (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.5).
Co-administration with potent CYP3A4 inhibitors should be avoided because it may increase the plasma concentration of sunitinib (see sections 4.2 and 4.5).
Η συγχορήγηση με ισχυρούς επαγωγείς του CYP3A, όπως η ριφαμπικίνη, η ριφαμπουτίνη, η φαινοβαρβιτάλη, η καρβαμαζεπίνη, η φαινυτοΐνη και το St.
Co-administration with strong CYP3A inducers, such as rifampicin, rifabutin, phenobarbital, carbamazepine, phenytoin and St.
Η συγχορήγηση με ισχυρούς επαγωγείς του CYP3A4 θα πρέπει να αποφεύγεται γιατί μπορεί να μειώσει τη συγκέντρωση του sunitinib στο πλάσμα (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.5).
Co-administration with potent CYP3A4 inducers should be avoided because it may decrease sunitinib plasma concentration (see sections 4.2 and 4.5).
Η συγχορήγηση με κετοκοναζόλη, έναν ισχυρό αναστολέα του CYP3A, αύξησε την έκθεση σε ivacaftor (που μετριέται ως περιοχή υπό την καμπύλη [AUC]) κατά 8,5 φορές και αύξησε την έκθεση σε υδροξυμεθυλο-ivacaftor (M1) σε μικρότερο βαθμό από ό,τι το ivacaftor.
Co-administration with ketoconazole, a strong CYP3A inhibitor, increased ivacaftor exposure (measured as area under the curve [AUC]) by 8.5-fold and increased hydroxymethyl-ivacaftor (M1) to a lesser extent than ivacaftor.
Η συγχορήγηση με κετοκοναζόλη, έναν ισχυρό αναστολέα του CYP3A, αύξησε την έκθεση σε ivacaftor (που μετριέται ως περιοχή υπό της καμπύλης [AUC]) κατά 8,5 φορές και αύξησε την έκθεση σε υδροξυμεθυλο-ivacaftor (M1) σε μικρότερο βαθμό από ό,τι το ivacaftor.
Co-administration with ketoconazole, a strong CYP3A inhibitor, increased ivacaftor exposure (measured as area under the curve [AUC]) by 8.5-fold and increased hydroxymethyl-ivacaftor (M1) to a lesser extent than ivacaftor.
Η συγχορήγηση με λεναλιδομίδη 10 mg/ημερησίως αύξησε τα επίπεδα πλάσματος της διγοξίνης (0,5 mg, εφάπαξ δόση) κατά 14% με 90% CI (confidence interval, διάστημα εμπιστοσύνης) [0,52%- 28,2%].
Concomitant administration with lenalidomide 10 mg/day increased the plasma exposure of digoxin (0.5 mg, single dose) by 14% with a 90% CI (confidence interval) [0.52%-28.2%].
Η συγχορήγηση με μιδαζολάμη ενδέχεται να προκαλέσει αυξημένη καταστολή ή καταστολή του αναπνευστικού ή του καρδιαγγειακού.
Co-administration with midazolam may cause enhanced sedation or respiratory and cardiovascular depression.
Η συγχορήγηση με τη νελφιναβίρη μπορεί να προκαλέσει μεγάλη αύξηση στη συγκέντρωση αυτής της βενζοδιαζεπίνης.
Co- administration of midazolam with nelfinavir may cause a large increase in the concentration of this benzodiazepine.
Η συγχορήγηση με τη φαινοβαρβιτάλη αντενδείκνυται.
Co-administration with phenobarbital is contraindicated.
Η συγχορήγηση με την φαινυτοΐνη αντενδείκνυται.
Co-administration with phenytoin is contraindicated.
Η συγχορήγηση με το cobicistat ενδέχεται να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις της σιλδεναφίλης, της ταδαλαφίλης και της βαρδεναφίλης στο πλάσμα, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε ανεπιθύμητες ενέργειες συσχετιζόμενες με τους αναστολείς της PDE-5.
Co-administration with cobicistat may result in increased sildenafil, tadalafil and vardenafil plasma concentrations, which may result in PDE-5 inhibitor-associated adverse reactions.
Η συγχορήγηση με το PREZISTA συγχορηγούμενο με κομπισιστάτη δεν συνιστάται (βλέπε παράγραφο 4.4)
Co-administration with PREZISTA co-administered with cobicistat is not recommended (see section 4.4).
Η συγχορήγηση με το PREZISTA συγχορηγούμενο με κομπισιστάτη δεν συνιστάται (βλέπε παράγραφο 4.4).
Co-administration with PREZISTA co-administered with cobicistat is not recommended (see section 4.4).
Η συγχορήγηση με το Stribild δεν συνιστάται.
Co-administration with Stribild is not recommended.
Η συγχορήγηση με το Stribild ενδέχεται να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις αυτού του φαρμάκου στο πλάσμα.
Concentrations of trazodone may increase upon co-administration with cobicistat.
Η συγχορήγηση με το Stribild ενδέχεται να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις αυτών των φαρμάκων στο πλάσμα, η οποία συσχετίζεται με το ενδεχόμενο για σοβαρές ή/και απειλητικές για τη ζωή αντιδράσεις.
Co-administration with Stribild may result in increased plasma concentrations of these drugs, which is associated with the potential for serious and/or life- threatening reactions.
Η συγχορήγηση με το Tybost δεν συνιστάται.
Co-administration with Tybost is not recommended.
Η συγχορήγηση με το συνδυασμό REYATAZ/ριτοναβίρης μπορεί να προκαλέσει αυξημένες συγκεντρώσεις σαλμετερόλης και αύξηση των οφειλομένων στην σαλμετερόλη ανεπιθύμητων ενεργειών.
Co-administration with REYATAZ/ritonavir may result in increased concentrations of salmeterol and an increase in salmeterol- associated adverse events.
Η συγχορήγηση με το συνδυασμό REYATAZ/ριτοναβίρης μπορεί να προκαλέσει αυξημένες συγκεντρώσεις του αναστολέα PDE5 και αύξηση των οφειλομένων στον αναστολέα PDE5 ανεπιθύμητων ενεργειών.
Co-administration with REYATAZ/ritonavir may result in increased concentrations of the PDE5 inhibitor and an increase in PDE5- inhibitor-associated adverse events.
Η συγχορήγηση με τροφή δεν έχει επίδραση στις συγκεντρώσεις πλάσματος.
Co-administration with food has no effect on plasma concentrations.
Η συγχορήγηση με φαρμακευτικά προϊόντα που επάγουν τη δράση του 3Α4 μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα του Instanyl.
Co-administration with medicinal products that induce 3A4 activity may reduce the efficacy of Instanyl.
Η συγχορήγηση με φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται κυρίως μέσω των CYP2C9 ή CYP2C19, ή μεταφέρονται από την Ρ-γλυκοπρωτεΐνη, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις των φαρμακευτικών αυτών προϊόντων στο πλάσμα, γεγονός που θα μπορούσε να αυξήσει ή να παρατείνει τη θεραπευτική τους δράση ή να μεταβάλλει το προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών τους.
Co-administration with medicinal products primarily metabolised by CYP2C9 or CYP2C19, or transported by P-glycoprotein, may result in increased plasma concentrations of such medicinal products, which could increase or prolong their therapeutic effect or alter their adverse events profile.
Η συγχορήγηση με φλουκοναζόλη, έναν μέτριας ισχύος αναστολέα του CYP3A, αύξησε την έκθεση σε ivacaftor κατά 3 φορές και αύξησε την έκθεση σε M1 σε μικρότερο βαθμό από ό,τι το ivacaftor.
Co-administration with fluconazole, a moderate inhibitor of CYP3A, increased ivacaftor exposure by 3-fold and increased M1 to a lesser extent than ivacaftor.
Η συγχορήγηση με φλουκοναζόλη, ένας μέτριας ισχύος αναστολέας του CYP3A, αύξησε την έκθεση σε ivacaftor κατά 3 φορές και αύξησε την έκθεση σε M1 σε μικρότερο βαθμό από ό,τι το ivacaftor.
Co-administration with fluconazole, a moderate inhibitor of CYP3A, increased ivacaftor exposure by 3-fold and increased M1 to a lesser extent than ivacaftor.
Η συγχορήγηση μεγάλων
Dose adjustment of
Η συγχορήγηση μιας μόνο δόσης ζαλεπλόνης των 10 mg και βενλαφαξίνης (παρατεταμένης αποδέσμευσης) 75 mg ή 150 mg ημερησίως δεν εμφάνισε καμία αλληλεπίδραση στη μνήμη (πρόφατη και ανακλητική) ή στις ψυχοκινητικές επιδόσεις (δοκιμασία υποκατάστασης ψηφιακών συμβόλων).
Coadministration of a single zaleplon 10 mg dose and venlafaxine (extended release) 75 mg or 150 mg daily did not produce any interaction on memory (immediate and delayed word recall) or psychomotor performance (digit symbol substitution test).
Η συγχορήγηση μικαφουγκίνης και δεοξυχολικής αμφοτερικίνης Β πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο όταν τα οφέλη σαφώς αντισταθμίζουν τους κινδύνους, με στενή παρακολούθηση της τοξικότητας της δεοξυχολικής αμφοτερικίνης Β (βλ. παράγραφο 4.5).
Co-administration of micafungin and amphotericin B desoxycholate should only be used when the benefits clearly outweigh the risks, with close monitoring of amphotericin B desoxycholate toxicities (see section 4.5).
Η συγχορήγηση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ανταγωνιστική αναστολή του μεταβολισμού αυτών των δραστικών ουσιών, αυξάνοντας έτσι τα επίπεδα τους στο πλάσμα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές ή επικίνδυνες για τη ζωή ανεπιθύμητες ενέργειες όπως καρδιακή αρρυθμία (π.χ αμιοδαρόνη, αστεμιζόλη, βεπριδίλη, σιζαπρίδη, πιμοζίδη, κινιδίνη, τερφεναδίνη) ή περιφερικό αγγειόσπασμο ή ισχαιμία (π.χ εργοταμίνη, διϋδροεργοταμίνη).
Co-administration may result in competitive inhibition of the metabolism of these active substances thus increasing their plasma level and leading to serious and / or life-threatening adverse reactions such as cardiac arrhythmia (e.g. amiodarone, astemizole, bepridil, cisapride, pimozide, quinidine, terfenadine) or peripheral vasospasm or ischaemia (e.g. ergotamine, dihydroergotamine) (see section 4.3).
Η συγχορήγηση μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα της ινδιναβίρης και ως συνέπεια αυξημένο κίνδυνο για υποθεραπεία και διευκόλυνση ανάπτυξης αντοχής (βλ. παράγραφο 4.5 ).
Co–administration may result in decreased plasma concentrations of indinavir and as a consequence an increased risk for suboptimal treatment and facilitation of development of resistance (see section 4.5).
Η συγχορήγηση νευροληπτικών με το cobicistat ενδέχεται να οδηγήσει σε αυξημένες συγκεντρώσεις των νευροληπτικών στο πλάσμα.
Concentrations of these sedatives/hypnotics may be increased when co-administered with cobicistat.
Η συγχορήγηση ντουλαγλουτίδης με σιταγλιπτίνη αύξησε την έκθεση στην ντουλαγλουτίδη και τη Cmax κατά περίπου 38% και 27%, αντίστοιχα, και ο διάμεσος tmax παρατάθηκε κατά περίπου 24 ώρες.
Dulaglutide coadministration with sitagliptin increased dulaglutide exposure and Cmax by approximately 38 % and 27 %, respectively, and median tmax increased approximately 24 hours.
Η συγχορήγηση ομεπραζόλης (20 mg BID – δις ημερησίως) άρχισε τουλάχιστον 2 ημέρες πριν την ένεση του PhotoBarr.
Co-administration of omeprazole (20 mg BID) began at least 2 days before PhotoBarr injection.
Η συγχορήγηση ομεπραζόλης (40 mg άπαξ ημερησίως) με αταζαναβίρη 300 mg/ριτοναβίρη 100 mg σε υγιείς εθελοντές είχε σαν αποτέλεσμα σημαντική μείωση της έκθεσης στην αταζαναβίρη (περίπου 75% μείωση της AUC, Cmax και Cmin).
Co-administration of omeprazole (40 mg once daily) with atazanavir 300 mg/ritonavir 100 mg to healthy volunteers resulted in a substantial reduction in atazanavir exposure (approximately 75% decrease in AUC, Cmax and Cmin).
Η συγχορήγηση ομεπραζόλης (40 mg μία φορά την ημέρα) με νελφιναβίρη μείωσε τη μέση AUC, Cmax και Cmin της νελφιναβίρης κατά 36-39% και η μέση AUC, Cmax και Cmin του φαρμακολογικά δραστικού μεταβολίτη Μ8 μειώθηκε κατά 75-92%.
Co-administration of omeprazole (40 mg qd) reduced mean nelfinavir AUC, Cmax and Cmin by 36–39 % and mean AUC, Cmax and Cmin for the pharmacologically active metabolite M8 was reduced by 75-92%.
Η συγχορήγηση ομπεραζόλης, ενός αναστολέα της αντλίας πρωτονίων, και PROCYSBI in vivo δεν έδειξε καμία επίδραση στην έκθεση στη διτρυγική κυστεαμίνη.
Co-administration of the proton pump inhibitor omeprazole and PROCYSBI in vivo showed no effects on cysteamine bitartrate exposure.
Η συγχορήγηση οξικής εσλικαρβαζεπίνης 1200 mg άπαξ ημερησίως με βαρφαρίνη έδειξε μια μικρή (23%) αλλά στατιστικά σημαντική μείωση στην έκθεση στην S-βαρφαρίνη.
Co-administration of eslicarbazepine acetate 1,200 mg once daily with warfarin showed a small (23%), but statistically significant decrease in exposure to S-warfarin.
Η συγχορήγηση παριταπρεβίρης με φοσαμπρεναβίρη/ριτοναβίρη αντενδείκνυνται λόγω της αναμενόμενης αύξησης της έκθεσης παριταπρεβίρης και την έλλειψη κλινικών στοιχείων για την αξιολόγηση του μεγέθους της αύξησης αυτής (βλέπε παράγραφο 4.5).
Co-administration of paritaprevir and fosamprenavir/ritonavir is contraindicated due to the expected increase of paritaprevir exposure and the lack of clinical data assessing the magnitude of this increase (see section 4.5).
Η συγχορήγηση πολλαπλών δόσεων 10 mg λεναλιδομίδης δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική εφάπαξ δόσης R- και S-βαρφαρίνης.
Co-administration of multiple doses of 10 mg of lenalidomide had no effect on the single dose pharmacokinetics of R- and S- warfarin.