natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η συγκεντρωτική ανάλυση των ακόλουθων κατηγοριών αντιυπερτασικών φαρμάκων: διουρητικά, β- αναστολείς, αναστολείς του ΜΕΑ, ανταγωνιστές της αγγειοτασίνης ΙΙ, αντιυπερτασικά φαρμακευτικά προϊόντα (αγγειοδιασταλτικά και αντιυπερτασικά με κεντρική δράση), αναστολείς των αδρενεργικών νευρώνων, αναστολείς των διαύλων ασβεστίου και α-αδρενεργικοί αποκλειστές, δεν έδειξε διαφορές στο προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών σε ασθενείς που λάμβαναν σιλντεναφίλη σε σύγκριση με αυτούς που βρίσκονταν υπό θεραπεία με το εικονικό φάρμακο.
Pooling of the following classes of antihypertensive medication: diuretics, beta-blockers, ACE inhibitors, angiotensin II antagonists, antihypertensive medicinal products (vasodilator and centrally-acting), adrenergic neurone blockers, calcium channel blockers and alpha-adrenoceptor blockers, showed no difference in the side effect profile in patients taking sildenafil compared to placebo treatment.
Η συγκεντρωτική ανάλυση των ακόλουθων κατηγοριών αντιυπερτασικών φαρμάκων: διουρητικά, β- αναστολείς, αναστολείς του ΜΕΑ, ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ, αντιυπερτασικά φαρμακευτικά προϊόντα (αγγειοδιασταλτικά και αντιυπερτασικά με κεντρική δράση), αναστολείς των αδρενεργικών νευρώνων, αναστολείς των διαύλων ασβεστίου και άλφα-αδρενεργικοί αναστολείς, δεν έδειξε διαφορές στο προφίλ των παρενεργειών σε ασθενείς που έπαιρναν σιλντεναφίλη σε σύγκριση με αυτούς που βρίσκονταν υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο.
Pooling of the following classes of antihypertensive medication: diuretics, beta-blockers, ACE inhibitors, angiotensin II antagonists, antihypertensive medicinal products (vasodilator and centrally- acting), adrenergic neurone blockers, calcium channel blockers and alpha-adrenoceptor blockers, showed no difference in the side effect profile in patients taking sildenafil compared to placebo treatment.
Η συγκεντρωτική ανάλυση των ακόλουθων κατηγοριών αντιυπερτασικών φαρμάκων: διουρητικά, β-αναστολείς, αναστολείς του ΜΕΑ, ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ, αντιυπερτασικά φαρμακευτικά προϊόντα (αγγειοδιασταλτικά και αντιυπερτασικά με κεντρική δράση), αναστολείς των αδρενεργικών νευρώνων, αναστολείς των διαύλων ασβεστίου και άλφα-αδρενεργικοί αναστολείς, δεν έδειξε διαφορές στο προφίλ των παρενεργειών σε ασθενείς που έπαιρναν σιλντεναφίλη σε σύγκριση με αυτούς που βρίσκονταν υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο.
Pooling of the following classes of antihypertensive medication; diuretics, beta-blockers, ACE inhibitors, angiotensin II antagonists, antihypertensive medicinal products (vasodilator and centrally- acting), adrenergic neurone blockers, calcium channel blockers and alpha-adrenoceptor blockers, showed no difference in the side effect profile in patients taking sildenafil compared to placebo treatment.
Η συγκεντρωτική ανάλυση των ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν μέχρι την ημερομηνία περικοπής δεδομένων για τις μελέτες C2305 και C2402 παρουσιάζονται στον Πίνακα 1.
Pooled analyses of adverse reactions reported up to the cut-off date of the analysis for studies C2305 and C2402 are presented in Table 1.
Η συγκεντρωτική αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών του γαστρεντερικού συστήματος έως και τις 104 εβδομάδες για τις δόσεις ντουλαγλουτίδης 0,75mg και 1,5 mg, αντίστοιχα, περιλάμβανε ναυτία (12,9% και 21,2%), διάρροια (10,7% και 13,7%) και έμετο (6,9% και 11,5%).
Cumulative reporting of gastrointestinal events up to 104 weeks with dulaglutide 0.75mg and 1.5 mg, respectively, included nausea (12.9% and 21.2 %), diarrhoea (10.7% and 13.7 %) and vomiting (6.9% and 11.5 %).
Η συγχορήγησή τους αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3).
Their co-administration is contraindicated (see section 4.3).
Η συγχορήγηση
change upon co-administration
Η συγχορήγηση
Co-administration
Η συγχορήγηση
Co-administration of
Η συγχορήγηση
Concomitant use of
Η συγχορήγηση
concomitantly administered
Η συγχορήγηση 100 mg αλογλιπτίνης άπαξ ημερησίως και 1.000 mg υδροχλωρικής μετφορμίνης δύο φορές ημερησίως για 6 ημέρες σε υγιή υποκείμενα δεν είχε κλινικά σημαντικές επιδράσεις στη φαρμακοκινητική της αλογλιπτίνης ή της μετφορμίνης.
Co-administration of 100 mg alogliptin once daily and 1,000 mg metformin hydrochloride twice daily for 6 days in healthy subjects had no clinically relevant effects on the pharmacokinetics of alogliptin or metformin.
Η συγχορήγηση 100 mg ιτρακοναζόλης ενός αναστολέα του CYP3A4 είχε επίσης μελετηθεί σε υγιείς εθελοντές, και αύξησε την AUC κατά 1,4 φορές.
Co-administration of 100 mg itraconazole, an inhibitor of CYP3A4, has also been studied in healthy volunteers, and increased the AUC by 1.4-fold.
Η συγχορήγηση 200 mg κυκλοσπορίνης (αναστολέας BCRP) μείωσε την Cmax και την AUCinf του eltrombopag κατά 25% και 18%, αντίστοιχα.
The co-administration of 200 mg ciclosporin (a BCRP inhibitor) decreased the Cmax and the AUCinf of eltrombopag by 25% and 18%, respectively.
Η συγχορήγηση 25 mg αλογλιπτίνης άπαξ ημερησίως και 45 mg πιογλιταζόνης άπαξ ημερησίως για 12 ημέρες σε υγιή άτομα δεν είχε καμία κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της αλογλιπτίνης, της πιογλιταζόνης ή των ενεργών μεταβολιτών τους.
Co-administration of 25 mg alogliptin once daily and 45 mg pioglitazone once daily for 12 days in healthy subjects had no clinically relevant effects on the pharmacokinetics of alogliptin, pioglitazone or their active metabolites.
Η συγχορήγηση 600 mg κυκλοσπορίνης μείωσε την Cmax και την AUCinf του eltrombopag κατά 39% και 24%, αντίστοιχα.
The co-administration of 600 mg ciclosporin decreased the Cmax and the AUCinf of eltrombopag by 39% and 24%, respectively.
Η συγχορήγηση atazanavir/ritonavir και Atripla δεν συνιστάται.
Co-administration of atazanavir/ritonavir and Atripla is not recommended.
Η συγχορήγηση Atripla και διδανοσίνης δεν συνιστάται, καθώς η έκθεση στη διδανοσίνη αυξάνεται σημαντικά μετά από συγχορήγηση με tenofovir disoproxil fumarate και μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών συσχετιζόμενων με τη διδανοσίνη (βλ. παράγραφο 4.5).
Co-administration of Atripla and didanosine is not recommended since exposure to didanosine is significantly increased following co-administration with tenofovir disoproxil fumarate that may increase the risk of didanosine-related adverse reactions (see section 4.5).
Η συγχορήγηση boceprevir
tipranavir/r.
Η συγχορήγηση boceprevir με Aptivus/ ριτοναβίρη δε συνιστάται.
Co-administration of boceprevir with Aptivus/ritonavir is not recommended.
Η συγχορήγηση CELSENTRI
CELSENTRI and fosamprenavir/ritonavir is not
Η συγχορήγηση CELSENTRI
Concomitant use of
Η συγχορήγηση CELSENTRI
fosamprenavir/ritonavir is not
Η συγχορήγηση Edarbi 40 και 80 mg με αποκλειστή διαύλων ασβεστίου (αμλοδιπίνη) ή διουρητικό τύπου θειαζιδίου (χλωροταλιδόνη) οδήγησε σε επιπλέον μειώσεις της αρτηριακής πίεσης σε σύγκριση με το άλλο αντιυπερτασικό μόνο του.
Coadministration of Edarbi 40 and 80 mg with a calcium channel blocker (amlodipine) or a thiazide- type diuretic (chlortalidone) resulted in additional blood pressure reductions compared with the other antihypertensive alone.
Η συγχορήγηση eltrombopag με λοπιναβίρη/ριτοναβίρη (LPV/RTV) μπορεί να προκαλέσει μείωση της συγκέντρωσης του eltrombopag.
Co-administration of eltrombopag with lopinavir/ritonavir (LPV/RTV) may cause a decrease in the concentration of eltrombopag.
Η συγχορήγηση Enbrel και ανακίνρα δεν έχει επιδείξει αυξημένο κλινικό όφελος και επομένως δε συνιστάται.
The combination Enbrel and anakinra has not demonstrated increased clinical benefit, and is therefore not recommended.
Η συγχορήγηση Enbrel και ανακίνρα δεν έχει επιδείξει αυξημένο κλινικό όφελος και επομένως, δε συνιστάται.
The combination Enbrel and anakinra has not demonstrated increased clinical benefit, and is therefore not recommended.
Η συγχορήγηση Enviage δεν επηρέασε σημαντικά τη φαρμακοκινητική της ατορβαστατίνης, της βαλσαρτάνης, της μετφορμίνης ή της αμλοδιπίνης.
Co- administration of Enviage had no significant impact on atorvastatin, valsartan, metformin or amlodipine pharmacokinetics.
Η συγχορήγηση INVEGA με δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης βαλπροϊκού νατρίου (divalproex) αύξησε την έκθεση στην παλιπεριδόνη (βλέπε παρακάτω).
Co-administration of INVEGA with divalproex sodium prolonged-release tablets increased the exposure to paliperidone (see below).
Η συγχορήγηση INVEGA των 12 mg μία φορά την ημέρα με δισκία παρατεταμένης αποδέσμευσης βαλπροϊκού νατρίου (divalproex) (500 mg έως 2000 mg μία φορά την ημέρα) δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική σταθερής κατάστασης του βαλπροϊκού.
Co-administration of INVEGA 12 mg once daily with divalproex sodium prolonged-release tablets (500 mg to 2000 mg once daily) did not affect the steady-state pharmacokinetics of valproate.
Η συγχορήγηση Invirase και κουετιαπίνης αντενδείκνυται, καθώς μπορεί να αυξήσει την σχετιζόμενη με την κουετιαπίνη τοξικότητα.
Concomitant administration of Invirase and quetiapine is contra- indicated as it may increase quetiapine-related toxicity.
Η συγχορήγηση Ipreziv 40 και 80 mg με αποκλειστή διαύλων ασβεστίου (αμλοδιπίνη) ή διουρητικό τύπου θειαζιδίου (χλωροταλιδόνη) οδήγησε σε επιπλέον μειώσεις της αρτηριακής πίεσης σε σύγκριση με το άλλο αντιυπερτασικό μόνο του.
Coadministration of Ipreziv 40 and 80 mg with a calcium channel blocker (amlodipine) or a thiazide- type diuretic (chlortalidone) resulted in additional blood pressure reductions compared with the other antihypertensive alone.
Η συγχορήγηση lopinavir/ritonavir και Atripla δεν συνιστάται.
Co-administration of lopinavir/ritonavir and Atripla is not recommended.
Η συγχορήγηση pazopanib (400 mg άπαξ ημερησίως) με ένα ισχυρό αναστολέα CYP3A4 και P-gp, κετοκοναζόλη (400 mg άπαξ ημερησίως) για 5 συνεχόμενες ημέρες, είχε ως αποτέλεσμα αύξηση 66 % και 45 % στη μέση AUC(0-24) και Cmax του pazopanib αντίστοιχα, σε σχέση με τη χορήγηση μονοθεραπεία pazopanib (400 mg άπαξ ημερησίως για 7 ημέρες).
Concurrent administration of pazopanib (400 mg once daily) with the strong CYP3A4 and P-gp inhibitor, ketoconazole (400 mg once daily) for 5 consecutive days, resulted in a 66 % and 45 % increase in mean pazopanib AUC(0-24) and Cmax, respectively, relative to administration of pazopanib alone (400 mg once daily for 7 days).
Η συγχορήγηση pazopanib 400 mg άπαξ ημερησίως με cetuximab 250 mg/m2 και ιρινοτεκάνη 150 mg/m2 οδήγησε σε περίπου 20% αύξηση της συστηματικής έκθεσης σε SN-38.
Co-administration of pazopanib 400 mg once daily with cetuximab 250 mg/m2 and irinotecan 150 mg/m2 resulted in an approximately 20 % increase in systemic exposure to SN-38.
Η συγχορήγηση pazopanib 800 mg μία φορά την ημέρα και πακλιταξέλης 80 mg/m2 (υπόστρωμα CYP3A4 και CYP2C8) μία φορά την εβδομάδα είχε αποτέλεσμα μέση αύξηση κατά 25 % και κατά 31 % της AUC και της Cmax της πακλιταξέλης, αντίστοιχα.
Co- administration of pazopanib 800 mg once daily and paclitaxel 80 mg/m2 (CYP3A4 and CYP2C8 substrate) once weekly resulted in a mean increase of 25 % and 31 % in paclitaxel AUC and Cmax, respectively.
Η συγχορήγηση pazopanib με άλλους ισχυρούς αναστολείς της οικογένειας CYP3A4 (π.χ. ιτρακοναζόλη, κλαριθρομυκίνη, αταζαναβίρη, ινδιναβίρη, νεφαζοδόνη, νελφιναβίρη, ριτοναβίρη, σακουϊναβίρη, τελιθρομυκίνη, βορικοναζόλη) μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του pazopanib.
Co-administration of pazopanib with other strong inhibitors of the CYP3A4 family (e.g., itraconazole, clarithromycin, atazanavir, indinavir, nefazodone, nelfinavir, ritonavir, saquinavir, telithromycin, voriconazole) may increase pazopanib concentrations.
Η συγχορήγηση PREZISTA με κομπισιστάτη και μποζεντάνη δεν συνιστάται.
Co administration of PREZISTA co-administered with cobicistat and bosentan is not recommended.
Η συγχορήγηση PREZISTA συγχορηγούμενου με κομπισιστάτη και ριφαμπουτίνη δεν συνιστάται.
Co-administration of PREZISTA co-administered with cobicistat and rifabutin is not recommended.
Η συγχορήγηση Rasilez δεν επηρέασε σημαντικά τη φαρμακοκινητική της ατορβαστατίνης, της μετφορμίνης ή της αμλοδιπίνης.
Co- administration of Rasilez had no significant impact on atorvastatin, metformin or amlodipine pharmacokinetics.
Η συγχορήγηση REYATAZ/ριτονβίρης και ινδιναβίρης δεν συνιστάται (βλέπε παράγραφο 4.4).
Co-administration of REYATAZ/ritonavir and indinavir is not recommended (see section 4.4).
Η συγχορήγηση Riprazo δεν επηρέασε σημαντικά τη φαρμακοκινητική της ατορβαστατίνης, της μετφορμίνης ή της αμλοδιπίνης.
Co- administration of Riprazo had no significant impact on atorvastatin, metformin or amlodipine pharmacokinetics.
Η συγχορήγηση Sonata με μία μονή δόση 800 mg ερυθρομυκίνης, έναν ισχυρό, εκλεκτικό αναστολέα του CYP3A4, προκάλεσε 34% αύξηση των συγκεντρώσεων της ζαλεπλόνης στο πλάσμα.
Co-administration of Sonata with a single 800 mg dose of erythromycin, a strong, selective CYP3A4 inhibitor, produced a 34% increase in zaleplon’s plasma concentrations.
Η συγχορήγηση Tekturna δεν επηρέασε σημαντικά τη φαρμακοκινητική της ατορβαστατίνης, της βαλσαρτάνης, της μετφορμίνης ή της αμλοδιπίνης.
Co- administration of Tekturna had no significant impact on atorvastatin, valsartan, metformin or amlodipine pharmacokinetics.
Η συγχορήγηση TELZIR/ριτοναβίρης με αλφουζοσίνη αντενδείκνυται (βλέπε παράγραφο 4.3)
Co-administration of TELZIR/ritonavir with alfuzosin is contraindicated (see section 4.3)
Η συγχορήγηση TELZIR/ριτοναβίρης με αλφουζοσίνη αντενδείκνυται (βλέπε παράγραφο 4.3).
Co-administration of TELZIR/ritonavir with alfuzosin is contraindicated (see section 4.3).
Η συγχορήγηση tenofovir disoproxil fumarate και διδανοσίνης οδηγεί σε κατά 40-60% αυξημένη συστηματική έκθεση στη διδανοσίνη, που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών συσχετιζόμενων με τη διδανοσίνη.
Co-administration of tenofovir disoproxil fumarate and didanosine results in a 40-60% increase in systemic exposure to didanosine that may increase the risk for didanosine-related adverse reactions.
Η συγχορήγηση tenofovir disoproxil fumarate με διδανοσίνη οδηγεί σε κατά
Co-administration of tenofovir disoproxil fumarate and didanosine results in a
Η συγχορήγηση tenofovir disoproxil fumarate με διδανοσίνη οδηγεί σε κατά 40-60% αυξημένη συστηματική έκθεση στη διδανοσίνη, που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών συσχετιζόμενων με τη διδανοσίνη (βλ. παράγραφο 4.5).
Co-administration of tenofovir disoproxil fumarate and didanosine results in a 40-60% increase in systemic exposure to didanosine that may increase the risk of didanosine-related adverse reactions (see section 4.5).
Η συγχορήγηση tenofovir disoproxil fumarate με διδανοσίνη οδηγεί σε κατά 40-60% αυξημένη συστηματική έκθεση στη διδανοσίνη, που μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών συσχετιζόμενων με τη διδανοσίνη.
Co-administration of tenofovir disoproxil fumarate and didanosine results in a 40-60% increase in systemic exposure to didanosine that may increase the risk of didanosine-related adverse reactions.
Η συγχορήγηση Tyverb με γνωστούς επαγωγείς του CYP3A4 (π.χ. ριφαμπικίνη, ριφαβουτίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη ή Hypericum perforatum [βότανο του Αγίου Ιωάννου]) πρέπει να αποφεύγεται.
Co-administration of Tyverb with known inducers of CYP3A4 (e.g. rifampicin, rifabutin, carbamazepine, phenytoin or Hypericum perforatum [St John’s Wort]) should be avoided.
Η συγχορήγηση µιας µόνο δόσης ζαλεπλόνης 10 mg και βενλαφαξίνης (παρατεταµένης αποδέσµευσης) 75 mg ή 150 mg ηµερησίως δεν εµφάνισε καµία αλληλεπίδραση στη µνήµη (πρόσφατη και ανακλητική) ή στις ψυχοκινητικές επιδόσεις (δοκιµασία υποκατάστασης ψηφιακών συµβόλων).
Coadministration of a single zaleplon 10 mg dose and venlafaxine (extended release) 75 mg or 150 mg daily did not produce any interaction on memory (immediate and delayed word recall) or psychomotor performance (digit symbol substitution test).
Η συγχορήγηση άλλων παραγόντων που επηρεάζουν το ΣΡΑΑ, των ΜΣΑΦ ή των παραγόντων που αυξάνουν τα επίπεδα καλίου (π.χ. καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συμπληρωμάτα καλίου, υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο ηπαρίνη) μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συγκέντρωσης του καλίου του ορού.
Concomitant use of other agents affecting the RAAS, of NSAIDs or of agents that increase serum potassium levels (e.g. potassium-sparing diuretics, potassium supplements, salt substitutes containing potassium, heparin) may lead to increases in serum potassium.
Η συγχορήγηση άλλων παραγόντων που επηρεάζουν το ΣΡΑΑ, των ΜΣΑΦ ή των παραγόντων που αυξάνουν τα επίπεδα καλίου (π.χ. καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συμπληρώματα καλίου, υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο ηπαρίνη) μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συγκέντρωσης του καλίου του ορού.
Concomitant use of other agents affecting the RAAS, of NSAIDs or of agents that increase serum potassium levels (e.g. potassium-sparing diuretics, potassium supplements, salt substitutes containing potassium, heparin) may lead to increases in serum potassium.
Η συγχορήγηση άλλων παραγόντων που επηρεάζουν το ΣΡΑΑ, των ΜΣΑΦ ή των παραγόντων που αυξάνουν τα επίπεδα καλίου (π.χ. καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συμπληρώματα καλίου, υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο, ηπαρίνη) μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συγκέντρωσης του καλίου του ορού.
Concomitant use of other agents affecting the RAAS, of NSAIDs or of agents that increase serum potassium levels (e.g. potassium-sparing diuretics, potassium supplements, salt substitutes containing potassium, heparin) may lead to increases in serum potassium.
Η συγχορήγηση άλλων παραγόντων που επηρεάζουν το ΣΡΑΑ, των ΜΣΑΦ ή των παραγόντων που αυξάνουν τα επίπεδα καλίου στον ορό (π.χ. καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συμπληρώματα καλίου, υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο, ηπαρίνη) μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της συγκέντρωσης του καλίου του ορού.
Concomitant use of other agents affecting the RAAS, of NSAIDs or of agents that increase serum potassium levels (e.g. potassium-sparing diuretics, potassium supplements, salt substitutes containing potassium, heparin) may lead to increases in serum potassium.
Η συγχορήγηση άλλων φαρμάκων με δράση στα οστά ήταν επιτρεπτή καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης.
During the whole length of the study concomitant use of other bone-active medications was permitted.
Η συγχορήγηση άλλων φαρμακευτικών προϊόντων που επάγουν το CYP3A4 (π.χ. φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη και υπερικόν το διάτρητον (βαλσαμόχορτο) είναι επίσης πιθανό να ελαττώσει την έκθεση στο nilotinib σε κλινικά σχετικό βαθμό.
The concomitant administration of other medicinal products that induce CYP3A4 (e.g. phenytoin, carbamazepine, phenobarbital and St. John’s Wort) is likewise likely to reduce exposure to nilotinib to a clinically relevant extent.
Η συγχορήγηση αλισκιρένης και αμλοδιπίνης δεν προκαλεί σημαντικές μεταβολές στη φαρμακοκινητική έκθεση σταθερής κατάστασης (AUC) και στη μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) οποιουδήποτε από τα δύο συστατικά σε υγιείς εθελοντές.
Co-administration of aliskiren and amlodipine does not cause meaningful changes in the steady-state pharmacokinetic exposure (AUC) and the maximum concentration (Cmax) of either component in healthy volunteers.
Η συγχορήγηση αλισκιρένης με μετφορμίνη (↓28%), αμλοδιπίνη (↑29%) ή σιμετιδίνη (↑19%) είχε ως αποτέλεσμα την μεταξύ 20% και 30% μεταβολή των Cmax ή AUC της αλισκιρένης.
Co-administration of aliskiren with either metformin (↓28%), amlodipine (↑29%) or cimetidine (↑19%) resulted in between 20% and 30% change in Cmax or AUC of aliskiren.
Η συγχορήγηση αλισκιρένης με μετφορμίνη (↓28%), αμλοδιπίνη (↑29%) ή σιμετιδίνη (↑19%) είχε ως αποτέλεσμα την μεταξύ 20% και 30% μεταβολή των Cmax ή AUC του Rasilez.
Co-administration of aliskiren with either metformin (↓28%), amlodipine (↑29%) or cimetidine (↑19%) resulted in between 20% and 30% change in Cmax or AUC of Rasilez.
Η συγχορήγηση αλισκιρένης με μετφορμίνη (↓28%), αμλοδιπίνη (↑29%) ή σιμετιδίνη (↑19%) είχε ως αποτέλεσμα την μεταξύ 20% και 30% μεταβολή των Cmax ή AUC του Riprazo.
Co-administration of aliskiren with either metformin (↓28%), amlodipine (↑29%) or cimetidine (↑19%) resulted in between 20% and 30% change in Cmax or AUC of Riprazo.
Η συγχορήγηση αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης (MAOI) μπορεί να προκαλέσει ενίσχυση των επιδράσεων των οπιοειδών, βάσει της εμπειρίας με τη μορφίνη.
the concomitant use of monoamine oxidase inhibitors (MAOI) might produce exaggeration of the effects of opioids, based on experience with morphine.
Η συγχορήγηση αναστολέων φωσφοδιεστεράσης 5 (PDE5), συμπεριλαμβανομένου του vardenafil, μαζί με διεγέρτες γουανυλικής κυκλάσης, όπως η ριοσιγουάτη, αντενδείκνυται καθώς μπορεί πιθανώς να οδηγήσει σε συμπτωματική υπόταση (δείτε παράγραφο 4.5).
The co-administration of PDE5 inhibitors, including vardenafil, with guanylate cyclase stimulators, such as riociguat, is contraindicated as it may potentially lead to symptomatic hypotension (see section 4.5).
Η συγχορήγηση αντενδείκνυται
Concomitant use contraindicated
Η συγχορήγηση ασθενών έως μέτριας ισχύος επαγωγέων του CYP3A (π.χ. δεξαμεθαζόνη, πρεδνιζόνη υψηλής δόσης) μπορεί να μειώσει την έκθεση σε ivacaftor και κατά συνέπεια μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα του ivacaftor.
Concomitant use of weak to moderate inducers of CYP3A (e.g., dexamethasone, high-dose prednisone) may decrease the exposure of ivacaftor and thus may reduce ivacaftor efficacy.
Η συγχορήγηση ασθενών έως μέτριας ισχύος επαγωγέων του CYP3A (π.χ., δεξαμεθαζόνη, πρεδνιζόνη υψηλής δόσης) μπορεί να μειώσει την έκθεση σε ivacaftor και κατά συνέπεια μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα του ivacaftor.
Concomitant use of weak to moderate inducers of CYP3A (e.g., dexamethasone, high-dose prednisone) may decrease the exposure of ivacaftor and thus may reduce ivacaftor efficacy.
Η συγχορήγηση ατοβακόνης/προγουανίλης με το Atripla πρέπει να αποφεύγεται όπου είναι δυνατόν.
Concomitant administration of atovaquone/proguanil with Atripla should be avoided whenever possible.
Η συγχορήγηση βορικοναζόλης και REYATAZ με ριτοναβίρη δε συνιστάται, εκτός εάν η αξιολόγηση οφέλους/κινδύνου δικαιολογεί τη χρήση βορικοναζόλης (βλέπε παράγραφο 4.5).
Co-administration of voriconazole and REYATAZ with ritonavir is not recommended, unless an assessment of the benefit/risk justifies the use of voriconazole.
Η συγχορήγηση δαρουναβίρης και ριτοναβίρης με φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP3A και/ή το CYP2D6 ή μεταφέρονται από την P-gp μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη συστηματική έκθεση σε αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα, και αυτό να έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση ή την παράταση της θεραπευτικής τους δράσης και των ανεπιθύμητων ενεργειών τους.
Co-administration of darunavir and ritonavir and medicinal products primarily metabolised by CYP3A and/or CYP2D6 or transported by P-gp may result in increased systemic exposure to such medicinal products, which could increase or prolong their therapeutic effect and adverse reactions.
Η συγχορήγηση δεν συνιστάται διότι οδηγεί σε αυξημένη κατά 40-60% συστηματική έκθεση στη διδανοσίνη, η οποία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανεπιθύμητων ενεργειών συσχετιζόμενων με τη διδανοσίνη (βλ. παράγραφο 4.5).
Co-administration is not recommended because it results in a 40-60% increase in systemic exposure to didanosine that may increase the risk of didanosine-related adverse reactions (see section 4.5).
Η συγχορήγηση δεν συσχετίστηκε με υψηλότερα ποσοστά τοπικών ή συστηματικών αντιδράσεων σε σύγκριση με τη χορήγηση μόνο του AFLUNOV.
Co-administration was not associated with higher rates of local or systemic reactions compared to administration of AFLUNOV alone.
Η συγχορήγηση διεγερτικών επιτρεπόταν σε όλες τις κλινικές δοκιμές (εκτός από τη φάση έναντι ενεργού φαρμάκου στη Δοκιμή 2), η χορήγηση των αντικαταθλιπτικών διεκόπη πριν τη χορήγηση του ενεργού φαρμάκου σε όλες τις κλινικές δοκιμές, εκτός από τη Δοκιμή 2.
4) in patients with narcolepsy with cataplexy except for trial 2 where cataplexy was not required for enrolment Concomitant stimulant use was permitted in all trials (except for the active-treatment phase of Trial 2); antidepressants were withdrawn prior to active treatment in all trials with the exception of Trial 2.
Η συγχορήγηση δομπεριδόνης με τη ροτιγοτίνη δεν είχε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης.
Co-administration of domperidone with rotigotine had no effect on the pharmacokinetics of rotigotine.