natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στη Μελέτη VI, παρατηρήθηκε βελτίωση στους 12 μήνες στην ομάδα που έλαβε abatacept με μεθοτρεξάτη συγκρινόμενη με την ομάδα που πήρε μεθοτρεξάτη με εικονικό φάρμακο και στην PCS και στην MCS που διατηρήθηκε για 2 χρόνια.
In Study VI, improvement was observed at 12 months in abatacept plus methotrexate group as compared with the methotrexate plus placebo group in both PCS and MCS, and was maintained through 2 years.
Στη Μελέτη VI, στις 29 ημέρες παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην ACR 20 ανταπόκριση των ασθενών που έλαβαν αγωγή abatacept με μεθοτρεξάτη έναντι ασθενών που έλαβαν αγωγή μεθοτρεξάτης με εικονικό φάρμακο και αυτή διατηρήθηκε σε όλη τη διάρκεια της Μελέτης.
In Study VI, statistically significant improvement in the ACR 20 response in abatacept plus methotrexate-treated patients versus methotrexate plus placebo-treated patients was observed at 29 days, and was maintained through the duration of the study.
Στη Μελέτη Ι αξιολογήθηκαν 673 ασθενείς οι οποίοι δεν είχαν λάβει MTX κατά το διάστημα των έξι μηνών πριν από την τυχαιοποίηση και που δεν είχαν διακόψει προηγούμενη αγωγή με MTX ως αποτέλεσμα κλινικά σημαντικών τοξικών επιδράσεων ή έλλειψης ανταπόκρισης.
Study I evaluated 673 patients who had not been treated with MTX within six months prior to randomisation and who had not discontinued previous MTX treatment as a result of clinically important toxic effects or lack of response.
Στη Μελέτη Ι, αξιολογήθηκαν ανταποκρίσεις ACR στα 7 χρόνια σε 43 ασθενείς με 72% ανταπόκριση ACR 20, 58% ανταπόκριση ACR 50, και 44% ανταπόκριση ACR 70.
In study I, ACR responses were assessed at 7 years in 43 patients with 72% ACR 20 responses, 58% ACR 50 responses, and 44% ACR 70 responses.
Στη Μελέτη Ι, αποδείχθηκε η ανωτερότητα της tocilizumab 8 mg/kg έναντι του δραστικού φαρμάκου σύγκρισης, της MTX.
In study I, superiority of tocilizumab 8 mg/kg was demonstrated against the active comparator MTX.
Στη Μελέτη Ι, καταδείχθηκε η ανωτερότητα του tocilizumab 8 mg/kg έναντι του δραστικού φαρμάκου σύγκρισης, της MTX.
In study I, superiority of tocilizumab 8 mg/kg was demonstrated against the active comparator MTX.
Στη Μελέτη Ι, το tocilizumab χορηγείτο ενδοφλεβίως κάθε τέσσερις εβδομάδες ως μονοθεραπεία.
In Study I, tocilizumab was administered intravenously every four weeks as monotherapy.
Στη Μελέτη ΙV αξιολογήθηκαν 1.220 ασθενείς, οι οποίοι είχαν ανεπαρκή κλινική ανταπόκριση στην υφιστάμενη ρευματολογική τους θεραπεία, η οποία περιλάμβανε ένα ή περισσότερα DMARD.
Study IV evaluated 1,220 patients who had an inadequate response to their existing rheumatologic therapy, including one or more DMARDs.
Στη Μελέτη ΙV, το tocilizumab χορηγείτο ενδοφλεβίως κάθε 4 εβδομάδες σε συνδυασμό με άλλα DMARD έναντι εικονικού φαρμάκου και άλλων DMARD.
In Study IV, tocilizumab was administered intravenously every 4 weeks in combination with other DMARDs vs. placebo and other DMARDs.
Στη Μελέτη ΙΙ, μεταξύ των ασθενών με κλινικά σημαντική βελτίωση το 12ο μήνα, το 88% διατήρησαν την ανταπόκριση το 18ο μήνα και το 85% διατήρησαν την ανταπόκριση τον 24ο μήνα.
In Study II, among patients with clinically meaningful improvement at month 12, 88% retained the response at month 18, and 85% retained the response at month 24.
Στη Μελέτη ΙΙ, μια διετή μελέτη με προγραμματισμένη ανάλυση την εβδομάδα 24, την εβδομάδα 52 και την εβδομάδα 104, αξιολογήθηκαν 1.196 ασθενείς με ανεπαρκή κλινική ανταπόκριση στη ΜTX.
Study II, a two year study with planned analyses at week 24, week 52 and week 104, evaluated 1,196 patients who had an inadequate clinical response to MTX.
Στη Μελέτη ΙΙ, σε ασθενείς με ανεπαρκή ανταπόκριση στη MTX, η αναστολή της δομικής βλάβης των αρθρώσεων αξιολογήθηκε από τις ακτινολογικές εξετάσεις και εκφράστηκε ως μεταβολή στην τροποποιημένη συνολική βαθμολόγηση κατά Sharp αλλά και των επιμέρους παραμέτρων αυτής δηλ. τη βαθμολόγηση των διαβρώσεων και της στένωσης του μεσαρθρίου διαστήματος.
In Study II, in patients with an inadequate response to MTX, inhibition of structural joint damage was assessed radiographically and expressed as change in modified Sharp score and its components, the erosion score and joint space narrowing score.
Στη Μελέτη ΙΙ, το 43% των ασθενών που δεν επέτυχαν ανταπόκριση ACR 20 στους 6 μήνες, ανέπτυξαν ανταπόκριση ACR 20 στους 12 μήνες.
In Study II, 43% of the patients who had not achieved an ACR 20 response at 6 months developed an ACR 20 response at 12 months.
Στη Μελέτη ΙΙΙ αξιολογήθηκαν 623 ασθενείς με ανεπαρκή κλινική ανταπόκριση στην MTX.
Study III evaluated 623 patients who had an inadequate clinical response to MTX.
Στη Μελέτη ΙΙΙ αξιολογήθηκαν η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του abatacept σε ασθενείς με ανεπαρκή ανταπόκριση σε TNF-αναστολέα, όπου ο TNF-αναστολέας διεκόπη πριν την τυχαιοποίηση άλλα DMARDs επετράπησαν.
In Study III the efficacy and safety of abatacept were assessed in patients with an inadequate response to a TNF-inhibitor, with the TNF-inhibitor discontinued prior to randomization; other DMARDs were permitted.
Στη Μελέτη Ψωρίασης 1, οι βελτιώσεις στην ψωρίαση των νυχιών (Nail Psoriasis Severity Index – Δείκτης Σοβαρότητας της Ψωρίασης των Νυχιών), στη συγκεντρωτική βαθμολογία των σωματικών και ψυχικών συνιστωσών του ερωτηματολογίου SF-36 και στην Οπτική Αναλογική Κλίμακα (Visual Analogue Scale, VAS) του Κνησμού ήταν επίσης σημαντικές σε κάθε ομάδα θεραπείας με ustekinumab συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο.
In Psoriasis Study 1, improvements in nail psoriasis (Nail Psoriasis Severity Index), in the physical and mental component summary scores of the SF-36 and in the Itch Visual Analogue Scale (VAS) were also significant in each ustekinumab treatment group compared with placebo.
Στη ΣΚΠ, το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού λειτουργεί εσφαλμένα και επιτίθεται σε τμήματα του κεντρικού νευρικού συστήματος (στον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη).
In MS, the body’s immune system malfunctions and attacks parts of the central nervous system (the brain and spinal cord).
Στη Φάσης ΙΙb, ανοικτού σχεδιασμού μελέτη (C209), 6,9% (16/233) των ασθενών απεβίωσαν.
In the Phase IIb, open-label study (C209), 6.9% (16/233) patients died.
Στη ΧΛΛ, η συνολική επίπτωση των διαταραχών του νευρικού συστήματος 3ου ή 4ου βαθμού ήταν χαμηλή τόσο στη μελέτη πρώτης γραμμής (4% R-FC, 4% FC) όσο και στη μελέτη υποτροπιάζουσας/ανθεκτικής νόσου (3% R-FC, 3% FC).
In CLL, the overall incidence of grade 3 or 4 nervous system disorders was low both in the first-line study (4% R-FC, 4% FC) and in the relapsed/refractory study (3% R-FC, FC).
Στη ΧΛΛ, η συνολική επίπτωση των καρδιακών διαταραχών βαθμού 3 ή 4 ήταν χαμηλή τόσο στη μελέτη πρώτης γραμμής (4 % R-FC, 3 % FC) όσο και στη μελέτη ασθενών σε υποτροπή/ανθεκτικών (4 % R- FC, 4 % FC).
In CLL, the overall incidence of grade 3 or 4 cardiac disorders was low both in the first-line study (4% R-FC, 3% FC) and in the relapsed/refractory study (4% R-FC, 4% FC).
Στη ΧΛΛ, η συνολική επίπτωση των καρδιακών διαταραχών βαθμού 3 ή 4 ήταν χαμηλή τόσο στη μελέτη πρώτης γραμμής (4 % R-FC, 3 % FC) όσο και στη μελέτη ασθενών σε υποτροπή/ανθεκτικών (4 % R-FC, 4 % FC).
In CLL, the overall incidence of grade 3 or 4 cardiac disorders was low both in the first-line study (4% R-FC, 3% FC) and in the relapsed/refractory study (4% R-FC, 4% FC).
Στη ίδια μελέτη που περιγράφεται παραπάνω, η χορήγηση ενός αντιόξινου (υδροξείδιο αργιλίου/υδροξείδιο μαγνησίου/σιμεθικόνη) 2 ώρες πριν ή μετά από μια εφάπαξ δόση 400 mg Tasigna δεν τροποποίησε τη φαρμακοκινητική του nilotinib.
In the same study as above, administration of an antacid (aluminium hydroxide/magnesium hydroxide/simethicone) 2 hours before or after a single 400 mg dose of Tasigna also did not alter nilotinib pharmacokinetics.
Στη βασική µελέτη BR.21 στον µη µικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύµονα, η επίπτωση της διάµεσης πνευµονοπάθειας (0,8%) ήταν η ίδια και στις οµάδες υπό εικονικό φάρµακο και στις οµάδες υπό Tarceva.
In the pivotal study BR.21 in NSCLC, the incidence of ILD (0.8%) was the same in both the placebo and Tarceva groups.
Στη βασική µελέτη διάρκειας δύο ετών σε µετεµµηνοπαυσιακές γυναίκες µε οστεοπόρωση (BM16550), φάνηκε πως η συνολική ασφάλεια της ενδοφλέβιας ένεσης Bonviva 3 mg κάθε 3 µήνες και του από στόµατος ιβανδρονικού οξέος 2,5 mg ηµερησίως ήταν παρόµοιες.
In the pivotal two-year study in postmenopausal women with osteoporosis (BM16550), the overall safety of intravenous injection of Bonviva 3 mg every 3 months and oral ibandronic acid 2.5 mg daily were shown to be similar.
Στη βασική διπλά-τυφλή μελέτη ATLAS ACS 2 TIMI 51, 15.526 ασθενείς εκχωρήθηκαν τυχαία με τρόπο 1:1:1 σε μία από τρεις ομάδες θεραπείας: Xarelto 2,5 mg από του στόματος δύο φορές ημερησίως, 5 mg από του στόματος δύο φορές ημερησίως ή σε εικονικό φάρμακο δύο φορές ημερησίως που συγχορηγήθηκε μόνο με ΑΣΟ ή με ΑΣΟ μαζί με μια θειενοπυριδίνη (κλοπιδογρέλη ή τικλοπιδίνη).
In the pivotal double-blind ATLAS ACS 2 TIMI 51 trial, 15,526 patients were randomly assigned in a 1:1:1 fashion to one of three treatment groups: Xarelto 2.5 mg orally twice daily, 5 mg orally twice daily or to placebo twice daily co-administered with ASA alone or with ASA plus a thienopyridine (clopidogrel or ticlopidine).
Στη βασική δοκιµή Φάσης ΙΙΙ του ΜΜΚΠ, οι καπνιστές πέτυχαν ελάχιστη συγκέντρωση πλάσµατος της erlotinib σε σταθεροποιηµένη κατάσταση 0,65 µg/mL (n=16), η οποία ήταν περίπου 2 φορές µικρότερη από τους πρώην καπνιστές ή από τους ασθενείς που δεν κάπνισαν ποτέ (1,28 µg/mL, n=108).
In the pivotal Phase III NSCLC trial, current smokers achieved erlotinib steady state trough plasma concentration of 0.65 µg/mL (n=16) which was approximately 2-fold less than the former smokers or patients who had never smoked (1.28 µg/mL, n=108).
Στη βασική δοκιμή CLEOPATRA σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού, το Perjeta σε συνδυασμό με τραστουζουμάμπη και δοσεταξέλη δεν σχετίστηκε με μεγαλύτερη επίπτωση συμπτωματικής συστολικής δυσλειτουργίας αριστερής κοιλίας (LVD) ή μειώσεις στο κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας (LVEF) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο και την τραστουζουμάμπη και τη δοσεταξέλη (βλ. παράγραφο 4.8).
In the pivotal trial CLEOPATRA in patients with metastatic breast cancer, Perjeta in combination with trastuzumab and docetaxel was not associated with a greater incidence of symptomatic left ventricular systolic dysfunction (LVD) or LVEF declines compared with placebo and trastuzumab and docetaxel (see section 4.8).
Στη βασική δοκιμή CLEOPATRA στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού, διάρροια σημειώθηκε στο 68,4% των ασθενών υπό θεραπεία με Perjeta και στο 48,7% των ασθενών υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο.
In the pivotal trial CLEOPATRA in metastatic breast cancer, diarrhoea occurred in 68.4% of Perjeta- treated patients and 48.7% of placebo-treated patients.
Στη βασική δοκιμή CLEOPATRA στον μεταστατικό καρκίνο του μαστού, η συνολική συχνότητα των αναφερθέντων από τον ερευνητή συμβάντων υπερευαισθησίας/αναφυλαξίας κατά τη διάρκεια ολόκληρης της περιόδου θεραπείας ήταν 9,3% στην ομάδα υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο και 11,3% στην ομάδα υπό θεραπεία με Perjeta, εκ του οποίου το 2,5% και το 2,0% ήταν 3ου-4ου βαθμού κατά NCI-CTCAE, αντίστοιχα.
In the pivotal trial CLEOPATRA in metastatic breast cancer, the overall frequency of investigator reported hypersensitivity/anaphylaxis events during the entire treatment period was 9.3% in the placebo-treated group and 11.3% in the Perjeta-treated group, of which 2.5% and 2.0% were NCI- CTCAE Grade 3-4, respectively.
Στη βασική δοκιμή CLEOPATRA, 408 ασθενείς έλαβαν τουλάχιστον μία δόση Perjeta σε συνδυασμό με τραστουζουμάμπη και δοσεταξέλη.
In the pivotal clinical trial CLEOPATRA, 408 patients received at least one dose of Perjeta in combination with trastuzumab and docetaxel.
Στη βασική δοκιμή CLEOPATRA, η αρχική δόση του Perjeta χορηγήθηκε την ημέρα πριν από τη χορήγηση της τραστουζουμάμπης και της δοσεταξέλης για να επιτραπεί η εξέταση των σχετιζόμενων με το Perjeta αντιδράσεων.
In the pivotal trial CLEOPATRA, the initial dose of Perjeta was given the day before trastuzumab and docetaxel to allow for the examination of Perjeta-associated reactions.
Στη βασική δοκιμή CLEOPATRA, η πλειοψηφία των ασθενών και στις δύο ομάδες θεραπείες εμφάνισε τουλάχιστον ένα συμβάν λευκοπενίας (63,0% των ασθενών στην ομάδα υπό θεραπεία με Perjeta και 58,3% των ασθενών στην ομάδα υπό θεραπεία με εικονικό φάρμακο), εκ των οποίων η πλειοψηφία ήταν συμβάντα ουδετεροπενίας.
In the pivotal trial CLEOPATRA, the majority of patients in both treatment groups experienced at least one leucopenic event (63.0% of patients in the Perjeta-treated group and 58.3% of patients in the placebo-treated group), of which the majority were neutropenic events.
Στη βασική κλινική μελέτη BO21004/CLL11, το 91% (40 από τους 44) των αξιολογήσιμων ασθενών υπό θεραπεία με Gazyvaro παρουσίαζε εξάλειψη Β κυττάρων (η οποία ορίστηκε ως αριθμός CD19+ Β-κυττάρων < 0,07x 109/L) στο τέλος της περιόδου θεραπείας και συνέχισε να παρουσιάζει εξάλειψη κατά τη διάρκεια των πρώτων 6 μηνών της παρακολούθησης.
In the pivotal clinical study BO21004/CLL11, 91% (40 out of 44) of evaluable patients treated with Gazyvaro were B-cell depleted (defined as CD19+ B cell counts < 0.07 x 109/L) at the end of treatment period and remained depleted during the first 6 months of follow up.
Στη βασική μελέτη CLEOPATRA, ανεπιθύμητες αντιδράσεις φαρμάκου (ADRs) αναφέρθηκαν λιγότερο συχνά μετά από διακοπή της θεραπείας με δοσεταξέλη.
In the pivotal trial CLEOPATRA, ADRs were reported less frequently after discontinuation of docetaxel treatment.
Στη βασική μελέτη GAO4753g 1% των ασθενών εκδήλωσαν διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα.
In the pivotal study GAO4753g 1% of patients experienced gastrointestinal perforation.
Στη βασική μελέτη ITP, σε συνολικά 57 ασθενείς ηλικίας μεταξύ 15 και 69 ετών χορηγήθηκαν εγχύσεις Privigen, με σύνολο 114 εγχύσεις.
In the ITP pivotal study, in total 57 patients aged between 15 and 69 years old were treated with 2 infusions of Privigen for a total of 114 infusions.
Στη βασική μελέτη για την ΠΝΑ, ποσοστό 49% των ενήλικων ασθενών (21 από τους 43) που έλαβαν Soliris παρουσίασαν σταθερά επίπεδα αιμοσφαιρίνης και, κατά μέσο όρο, δεν χρειάστηκε να υποβληθούν σε μεταγγίσεις ερυθροκυττάρων.
In the main study in PNH, 49% of the adult patients receiving Soliris had stable haemoglobin levels (21 out of 43), and, on average, they did not need any transfusions of red blood cells.
Στη βασική μελέτη διαπιστώθηκε ότι το Pravafenix είναι αποτελεσματικότερο από τη μονοθεραπεία με πραβαστατίνη στη μείωση των επιπέδων της μη HDL χοληστερόλης.
In the main study Pravafenix was shown to be more effective than pravastatin alone in reducing non- HDL-cholesterol levels.
Στη βασική μελέτη που διενεργήθηκε για το Atripla μετείχαν 300 ασθενείς με λοίμωξη HIV, οι οποίοι υποβάλλονταν ήδη σε επιτυχημένη θεραπεία με διάφορους συνδυασμούς αντιιικών φαρμάκων.
The main study of Atripla included 300 patients whose HIV infection was already being successfully treated with various combinations of antiviral medicines.
Στη βασική μελέτη στην ΕΕ μετείχαν αρσενικές και θηλυκές γάτες διαφόρων ηλικιών που είχαν προσβληθεί από ψύλλους, κρότωνες, ή αμφότερα τα παράσιτα.
The main EU study involved male and female cats of various ages infested with fleas, ticks, or both.
Στη βασική μελέτη στο iNHL, GAO4753g, δύο ασθενείς στο σκέλος G+B είχαν θετική εκτίμηση HAHA (Ηuman Anti-Human Antibody) κατά την έναρξη και εμφάνισαν IRRs.
In the iNHL pivotal trial, GAO4753g, two patients in the G+B arm had a positive HAHA (Human Anti-Human Antibody) assessment at baseline and experienced IRRs.
Στη βασική μελέτη στο iNHL, το 44% (85 από τους 194) των ασθενών υπό θεραπεία με Gazyvaro συν βενδαμουστίνη είχε ηλικία 65 ετών ή άνω.
In the pivotal study in iNHL, 44% (85 out of 194) of patients treated with Gazyvaro plus bendamustine were 65 years or older.
Στη βασική μελέτη το Jevtana παρέτεινε τη συνολική επιβίωση σε σχέση με το φάρμακο σύγκρισης, τη μιτοξαντρόνη.
In the main study, Jevtana prolonged overall survival compared with the comparator medicine mitoxantrone.
Στη βασική μελέτη υπό πραγματικές συνθήκες, σκύλοι διαφόρων βαρών, φυλών και ηλικιακών ομάδων, αμφότερων των φύλων υποβλήθηκαν σε θεραπεία με Certifect ή με παρεμφερές φάρμακο για επίχυση σε σημείο, το οποίο περιείχε φιπρονίλη και (S)-methoprene.
In the main field study, dogs of various breeds, age groups, gender and different weights were treated with either Certifect or a similar ‘spot-on’ medicine containing fipronil and (S)-methoprene.
Στη βασική μελέτη, η αντικατάσταση της θεραπείας με Atripla ήταν εξίσου αποτελεσματική με τη διατήρηση της προηγούμενης συνδυασμένης θεραπείας.
In the main study, switching to Atripla was as effective as remaining on the previous treatment combination.
Στη βασική μελέτη, η χρονική διάρκεια της σοβαρής ουδετεροπενίας στους ασθενείς που έλαβαν Nivestim ήταν αντίστοιχη με εκείνη στους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε Neupogen.
In the main study, the patients who received Nivestim had severe neutropenia for a similar length of time as the patients who received Neupogen.
Στη βασική μελέτη, το 46% (156 από τους 336) των ασθενών με ΧΛΛ υπό θεραπεία με Gazyvaro συν χλωραμβουκίλη είχε ηλικία 75 ετών ή άνω (η διάμεση ηλικία ήταν τα 74 έτη).
In the pivotal study, 46% (156 out of 336) of patients with CLL treated with Gazyvaro plus chlorambucil were 75 years or older (median age was 74 years).
Στη βασική πολυκεντρική κλινική δοκιμή διάρκειας 64 εβδομάδων που διενεργήθηκε στην Ευρώπη, στην οποία περιλαμβανόταν μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, με διπλό εικονικό φάρμακο, διπλού σκέλους και παράλληλης περιόδου μελέτη διάρκειας 12 εβδομάδων, 248 ασθενείς υψηλού αγγειακού κινδύνου με μεικτή δυσλιπιδαιμία τυχαιοποιήθηκαν σε μία από τις δύο ομάδες θεραπείας: Pravafenix 40 mg/160 mg ή πραβαστατίνη 40 mg.
In the pivotal European multicenter 64-week clinical trial including 12 week randomised, double- blind, double-dummy, 2-arm, parallel study period, 248 high vascular risk patients with mixed dyslipidaemia were randomised to one of the two treatment groups: Pravafenix 40 mg/160 mg or pravastatin 40 mg.
Στη βασική, τυχαιοποιημένη, με τυφλοποιημένο παρατηρητή μελέτη V59P20, στην οποία οι συμμετέχοντες κατηγοριοποιήθηκαν ανά ηλικία (2 έως 5 ετών και 6 έως 10 ετών), η ανοσογονικότητα μίας εφάπαξ δόσης Menveo ένα μήνα μετά τον εμβολιασμό συγκρίθηκε με αυτήν του ACWY-D.
In the pivotal, randomised, observer-blind study V59P20, in which participants were stratified by age (2 through 5 years and 6 through 10 years), the immunogenicity of a single dose of Menveo one month post vaccination was compared with the single dose of ACWY-D.
Στη βιβλιογραφία έχουν αναφερθεί αλλεργικές αντιδράσεις στη βρομελίνη (συμπεριλαμβανομένων αναφυλακτικών αντιδράσεων και άλλων αντιδράσεων άμεσου τύπου με εκδηλώσεις όπως βρογχόσπασμος, αγγειοοίδημα, κνίδωση και αντιδράσεις των βλεννογόνων και του γαστρεντερικού).
Allergic reactions to bromelain (including anaphylactic reactions and other immediate-type reactions with manifestations such as bronchospasm, angiooedema, urticaria, and mucosal and gastrointestinal reactions) have been reported in the literature.
Στη βιβλιογραφία αναφέρονται δεκαοκτώ περιπτώσεις υπερδοσολογίας, οι οποίες σχετίζονται με δόσεις έως 14,4 g.
Eighteen cases of overdose have been reported in the literature concerning doses up to 14.4 g.
Στη βιβλιογραφία αναφέρονται τα αποτελέσματα θεραπείας με χολικό οξύ σε επτά ασθενείς με έλλειψη αναγωγάσης Δ43οξοστεροειδές5β για χρονικό διάστημα 14 ετών.
Cholic acid reatment results for seven patients with Δ4-3-Oxosteroid-5β-reductase deficiency for up to 14 years are reported in the literature.
Στη βιβλιογραφία υπάρχουν πολλά στοιχεία αναφορικά με την επίδραση των αδρενεργικών αγωνιστών/ανταγωνιστών, των οπιούχων αγωνιστών/ανταγωνιστών, αντικαταθλιπτικών φαρμακευτικών προϊόντων, αναστολέων της προσταγλανδίνης, βενζοδιαζεπινών, τρυπτοφάνης και οινοπνεύματος, στην έκκριση της ενδογενούς μελατονίνης.
There is a large amount of data in the literature regarding the effect of adrenergic agonists/antagonists, opiate agonists/antagonists, antidepressant medicinal products, prostaglandin inhibitors, benzodiazepines, tryptophan and alcohol, on endogenous melatonin secretion.
Στη γενετική διαταραχή φαινυλκετονουρίας (PKU), δρα ενισχύοντας τη δραστηριότητα του ελαττωματικού ενζύμου και στην ανεπάρκεια τετραϋδροβιοπτερίνης (BH4) αντικαθιστά τον συμπαράγοντα που λείπει.
In PKU, it works by enhancing the activity of the defective enzyme, while in BH4 deficiency it replaces the missing cofactor.
Στη δεύτερη µελέτη, η διάρκεια του φαινοµένου «on» αυξήθηκε κατά 35 λεπτά περισσότερο από ό,τι µε το εικονικό φάρµακο.
In the second study, the ‘on’ time was increased by 35 minutes compared with placebo.
Στη δεύτερη αυτή μελέτη για το λέμφωμα Hodgkin (που πραγματοποιήθηκε σε ασθενείς με λέμφωμα Hodgkin και αυξημένο κίνδυνο εξέλιξης ή υποτροπής), ο βασικός δείκτης μέτρησης της αποτελεσματικότητας ήταν ο χρόνος επιβίωσης των ασθενών χωρίς επιδείνωση της νόσου.
In the second HL study (in patients with HL at increased risk of progressing or coming back), the main measure of effectiveness was how long patients lived without their disease getting worse.
Στη δεύτερη βασική μελέτη μετείχαν 1.631 έφηβοι ηλικίας μεταξύ 11 και 17 ετών.
The second main study involved 1,631 adolescents aged between 11 and 17.
Στη δεύτερη βασική μελέτη, η διαφορά στην ένταση του πόνου μετά από δέκα λεπτά από τη χορήγηση Instanyl ήταν μεταξύ 2,0 και 2,7 βαθμών, έναντι διαφοράς 1,3 βαθμών μετά τη χορήγηση εικονικού φαρμάκου.
In the second main study, the change in pain intensity after ten minutes was between 2.0 and 2.7 points after receiving doses of Instanyl compared with 1.3 after receiving placebo.
Στη δεύτερη βασική μελέτη, το επιθυμητό επίπεδο καταστολής διατηρήθηκε στο 61% των ασθενών που έλαβαν Dexdor, έναντι 57% των ασθενών που έλαβαν μιδαζολάμη.
In the second study, 61% of patients given Dexdor maintained the required level of sedation compared with 57% of those receiving midazolam.
Στη δεύτερη βραχυχρόνια μελέτη, τα συμπτώματα μειώθηκαν κατά 10,8 και 12,6 βαθμούς με τη χορήγηση Sycrest και ολανζαπίνης αντίστοιχα, και 5,5 βαθμούς με τη χορήγηση εικονικού φαρμάκου.
The reductions for the second short- term study were 10.8 and 12.6 points for Sycrest and olanzapine, respectively, and 5.5 for placebo.
Στη δεύτερη διπλή-τυφλή αγωγή περιόδου 28 εβδομάδων η διαφορά στα ποσοστά μεταξύ των θεραπευτικών ομάδων παρουσίασε 63% (ποσοστιαίος λόγος 037, p<0,001) μείωση σχετικά με τους ασθενεις με εικονικό φάρμακο προς τους ασθενείς με omalizumab.
In the second double-blind 28- week treatment period the difference in rates between treatment groups represented a 63% (rate ratio 0.37, p<0.001) decrease relative to placebo for omalizumab patients.
Στη δεύτερη δοκιμή δεν παρατηρήθηκε καθυστέρηση στον χρόνο εξέλιξης της αναπηρίας.
In the second trial, no delay in the time to disability progression was seen.
Στη δεύτερη κύρια μελέτη διερευνήθηκαν τα αποτελέσματα του Esmya σε σύγκριση με ένα άλλο φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ινομυωμάτων, την λευπρορελίνη.
The second main study investigated the effects of Esmya in comparison with another medicine used to treat fibroids, leuprorelin.
Στη δεύτερη μαχροχρόνια μελέτη παρακολούθησης, πέντε τμηματικά διασταυρούμενες έρευνες στην επίπτωση της ανεμευλογιάς, όπου στην καθεμία υπήρχε ένα τυχαίο δείγμα περίπου 8.000 παιδιών και εφήβων ηλικίας 5 έως 19 ετών, διεξήχθησαν για πάνω από 15 έτη, από το 1995 (προ-εμβολίου) έως το 2009.
In a second long-term surveillance study, five cross-sectional surveys on varicella incidence, each from a random sample of approximately 8,000 children and adolescents 5 to 19 years of age, were conducted over 15 years, from 1995 (pre-vaccine) through 2009.
Στη δεύτερη μελέτη ITP, σε 57 ασθενείς με ITP (αριθμός αιμοπεταλίων αναφοράς ≤ 30×109/l) ηλικίας μεταξύ 18 και 65 ετών χορηγήθηκε Privigen 1g/kg ΒΣ.
In the second ITP study, 57 patients with ITP (baseline platelet counts ≤ 30×109 / l) aged between 18 and 65 years were treated with Privigen at 1 g/kg bw.