natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ανάλυση των αποτελεσμάτων για τους υπέρβαρους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με μετφορμίνη μετά από την αποτυχία της δίαιτας μόνο έδειξε:
Analysis of the results for overweight patients treated with metformin after failure of diet alone showed:
Η ανάλυση των αποτελεσμάτων για τους υπέρβαρους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με μετφορμίνη μετά την αποτυχία της δίαιτας δείχνουν:
Analysis of the results for overweight patients treated with metformin after failure of diet alone showed:
Η ανάλυση των αποτελεσμάτων για τους υπέρβαρους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με μετφορμίνη μετά από αποτυχία της αποκλειστικά διατροφικής προσέγγισης έδειξε:
Analysis of the results for overweight patients treated with metformin after failure of diet alone showed:
Η ανάλυση των αποτελεσμάτων για υπέρβαρους ασθενείς που έλαβαν μετφορμίνη μετά από αποτυχία της δίαιτας μεμονωμένα έδειξε:
Analysis of the results for overweight patients treated with metformin after failure of diet alone showed:
Η ανάλυση των αρχικών και δευτερευόντων καταληκτικών σημείων στη φάση ανοιχτής επισήμανσης της μελέτης, επιβεβαίωσε τα αποτελέσματα που προέκυψαν κατά τη χρονική στιγμή της ενδιάμεσης ανάλυσης, όπως υποδεικνύεται στον παρακάτω πίνακα:
The analyses of primary and secondary endpoints in the open-label phase of the study reaffirmed the results obtained at the time of the interim analysis, as shown in the table below:
Η ανάλυση των δεδομένων από τέσσερις κλινικές μελέτες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακo (placebo), διάρκειας 12 εβδομάδων, σε ασθενείς με SUI, στις οποίες συμμετείχαν 958 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ντουλοξετίνη και 955 ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο (placebo) έδειξε ότι η εμφάνιση των ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν συνήθως επέρχεται την πρώτη εβδομάδα της θεραπείας.
The data analysis of four 12-week, placebo-controlled clinical trials in patients with SUI, including 958 duloxetine-treated and 955 placebo-treated patients, showed that the onset of the reported adverse events typically occurred in the first week of therapy.
Η ανάλυση των δεδομένων φαρμακοκινητικής από μελέτες με από στόματος χορηγούμενη παλιπεριδόνη, δεν ανέδειξε σχετικές με τη φυλή διαφορές στη φαρμακοκινητική της παλιπεριδόνης μετά από τη χορήγηση του Xeplion.
Population pharmacokinetics analysis of data from studies with oral paliperidone revealed no evidence of race-related differences in the pharmacokinetics of paliperidone following Xeplion administration.
Η ανάλυση των επιµέρους στοιχείων του σύνθετου τελικού σηµείου έδειξε τα ακόλουθα HR (95% CI): θάνατος 1.05 (0.92, 1.21), αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 1.92 (1.38, 2.68), συµφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF) 0.89 (0.74, 1.08), έµφραγµα του µυοκαρδίου (MI) 0.96 (0.75, 1.23), νοσηλεία σε νοσοκοµείο για ισχαιµία του µυοκαρδίου 0.84 (0.55, 1.27), ESRD 1.02 (0.87, 1.18).
Analysis of the individual components of the composite endpoints showed the following HR (95% CI): death 1.05 (0.92, 1.21), stroke 1.92 (1.38, 2.68), congestive heart failure (CHF) 0.89 (0.74, 1.08), myocardial infarction (MI) 0.96 (0.75, 1.23), hospitalisation for myocardial ischaemia 0.84 (0.55, 1.27), ESRD 1.02 (0.87, 1.18).
Η ανάλυση των επιμέρους στοιχείων των σύνθετων τελικών σημείων έδειξαν τα ακόλουθα HR 95% CI: θάνατος 1,05 (0,92 - 1,21), εγκεφαλικό 1,92 (1,38 - 2,68) συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF) 0,89 (0,74 - 1,08), έμφραγμα του μυοκαρδίου (MI) 0,96 (0,75 - 1,23) εισαγωγή στο νοσοκομείο για την ισχαιμία του μυοκαρδίου 0,84 (0,55 - 1,27), νεφροπάθεια τελικού σταδίου (ESDR) 1,02 (0,87 - 1,18).
Analysis of the individual components of the composite endpoints showed the following HR (95% CI): death 1.05 (0.92, 1.21), stroke 1.92 (1.38, 2.68), congestive heart failure (CHF) 0.89 (0.74, 1.08), myocardial infarction (MI) 0.96 (0.75, 1.23), hospitalisation for myocardial ischaemia 0.84 (0.55, 1.27), ESRD 1.02 (0.87, 1.18).
Η ανάλυση των ποσοστών αναφοράς μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου υποδεικνύει έναν πιθανό αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σπασμών, με ή χωρίς πυρετό, και HHE όταν συγκρίθηκαν ομάδες που ανέφεραν χρήση του Prevenar 13 με το Infanrixhexa με εκείνες που ανέφεραν χρήση μόνο του Prevenar 13.
Analysis of postmarketing reporting rates suggests a potential increased risk of convulsions, with or without fever, and HHE when comparing groups which reported use of Prevenar 13 with
Η ανάλυση των συγκεντρωτικών αποτελεσμάτων των δοκιμών φάσης III, επιβεβαίωσε τα δεδομένα που ελήφθησαν από τις μεμονωμένες μελέτες σχετικά με τη μείωση των συνολικών ΦΘE, των μειζόνων ΦΘE και των συμπτωματικών ΦΘE με το rivaroxaban 10 mg άπαξ ημερησίως σε σύγκριση με την ενοξαπαρίνη 40 mg άπαξ ημερησίως.
The analysis of the pooled results of the phase III trials corroborated the data obtained in the individual studies regarding reduction of total VTE, major VTE and symptomatic VTE with rivaroxaban 10 mg once daily compared to enoxaparin 40 mg once daily.
Η ανάλυση των υποομάδων όπως αυτές ορίστηκαν με βάση την ηλικία, το γένος και τη φυλή ήταν με συνέπεια προς όφελος του σκέλους TCF σε σύγκριση με το σκέλος CF.
Subgroup analyses across age, gender and race consistently favored the TCF arm compared to the CF arm.
Η ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού του dolutegravir με χρήση δεδομένων από ενήλικες με λοίμωξη από HIV-1 έδειξε ότι δεν υπάρχει κλινικά σημαντική επίδραση της ηλικίας στην έκθεση στο dolutegravir.
Population pharmacokinetic analysis of dolutegravir using data in HIV-1 infected adults showed that there was no clinically relevant effect of age on dolutegravir exposure.
Η ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού υπέδειξε ότι η συλλοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας C δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση στο dolutegravir.
Population pharmacokinetic analysis indicated that hepatitis C virus co-infection had no clinically relevant effect on the exposure to dolutegravir.
Η ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού υποδεικνύει ότι βάσει της Cmax και της AUC, το 90% σταθερής κατάστασης σε ασθενείς με νόσο του Cushing επιτυγχάνεται έπειτα από 1,5 και 15 ημέρες περίπου, αντίστοιχα.
Population pharmacokinetic analysis suggests that based on Cmax and AUC, 90% of steady state in Cushing’s disease patients is reached after approximately 1.5 and 15 days, respectively.
Η ανάλυση όλων των δευτερευουσών παραμέτρων (ποσοστά ανταπόκρισης, επιβίωση χωρίς εξέλιξη, επιβίωση απουσία νόσου, διάρκεια ανταπόκρισης) επιβεβαίωσε το αποτέλεσμα της αγωγής με το R- CHOP συγκριτικά με το CHOP.
The analysis of all secondary parameters (response rates, progression-free survival, disease-free survival, duration of response) verified the treatment effect of R-CHOP compared to CHOP.
Η ανάμιξη ή η διάλυση μπορεί να αλλάξει το προφίλ του χρόνου δράσης/ δραστικότητάς του και κατά την ανάμιξη μπορεί να σχηματιστεί ίζημα.
Mixing or diluting can change its time/action profile and mixing can cause precipitation.
Η ανάμιξη ή η διάλυση μπορεί να αλλοιώσει τη δράση του Lantus.
Mixing or diluting may change the action of Lantus.
Η ανάμιξη ή η διάλυση μπορεί να αλλοιώσει τη δράση του Toujeo.
Mixing or diluting may change the action of Toujeo.
Η ανάμιξη επιτυγχάνεται καλύτερα, αν ανακινηθεί ελαφρά το φυσίγγιο ή η συσκευή τύπου πένας (που βρίσκεται εντός αυτής το φυσίγγιο) πίσω-εμπρός τουλάχιστον 10 φορές.
Mixing is best done by gently tilting the cartridge or pen (with the cartridge in it) back and forth at least 10 times.
Η ανάμιξη συνεχίζεται μέχρις ότου το περιεχόμενο του φιαλιδίου έχει διαλυθεί πλήρως και είναι ελεύθερο σωματιδίων κατά τον οπτικό έλεγχο.
Mixing is continued until the content of the vial is completely dissolved and is free of particulate matter by visual inspection.
Η ανάμιξη της Humalog BASAL με άλλες ινσουλίνες δεν έχει μελετηθεί.
Mixing Humalog BASAL with insulins other than Humalog has not been studied.
Η ανάμιξη της Humalog BASAL με άλλες ινσουλίνες εκτός της Humalog δεν έχει μελετηθεί.
Mixing Humalog BASAL with insulins other than Humalog has not been studied.
Η ανάμιξη της Humalog με ανθρώπινες ινσουλίνες μακράς-δράσης, γίνεται μόνο ύστερα από υπόδειξη ιατρού.
Humalog should be mixed with longer-acting human insulins only on the advice of a doctor.
Η ανάμιξη της Liprolog Basal με άλλες ινσουλίνες δεν έχει μελετηθεί.
Mixing Liprolog Basal with insulins other than Liprolog has not been studied.
Η ανάμιξη της Liprolog Basal με άλλες ινσουλίνες εκτός της Liprolog δεν έχει μελετηθεί.
Mixing Liprolog Basal with insulins other than Liprolog has not been studied.
Η ανάμιξη της Liprolog με ανθρώπινες ινσουλίνες μακράς-δράσης, γίνεται μόνο ύστερα από υπόδειξη ιατρού.
Liprolog should be mixed with longer-acting human insulins only on the advice of a doctor.
Η ανάνηψη από υπογλυκαιμία μπορεί να καθυστερήσει επειδή το Toujeo έχει μακρά δράση.
The recovery of hypoglycaemia may be delayed because Toujeo has a long action.
Η ανάποδη πλευρά του δίσκου είναι ένας «οδηγός για την προετοιμασία της δόσης».
The underside of the tray is a “dose preparation guide”.
Η ανάπτυξη ανθεκτικότητας κατά την θεραπεία με εισπνεόμενη τομπραμυκίνη μπορεί να περιορίσει την επιλογή θεραπείας κατά τη διάρκεια οξέων εξάρσεων; αυτό πρέπει να ρυθμισθεί.
Development of resistance during inhaled tobramycin therapy could limit treatment options during acute exacerbations; this should be monitored.
Η ανάπτυξη ενός δυνητικά απειλητικού για τη ζωή συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να συμβεί με την ταυτόχρονη χρήση σεροτονινεργικών φαρμάκων όπως Eκλεκτικοί Aναστολείς Eπαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (SSRIs) και Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης-Νορεπινεφρίνης (SNRIs), και με φάρμακα που επηρεάζουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων των Αναστολέων της Μονοαμινοξειδάσης [αναστολείς ΜΑΟ]).
The development of a potentially life-threatening serotonin syndrome may occur with the concomitant use of serotonergic drugs such as Selective Serotonin Re-uptake Inhibitors (SSRIs) and Serotonin Norepinephrine Re-uptake Inhibitors (SNRIs), and with drugs which impair metabolism of serotonin (including Monoamine Oxidase Inhibitors [MAOIs]).
Η ανάπτυξη ενός δυνητικά απειλητικού για τη ζωή συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να συμβεί με την ταυτόχρονη χρήση σεροτονινεργικών φαρμάκων όπως Εκλεκτικοί Αναστολείς Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (SSRIs) και Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης-Νορεπινεφρίνης (SNRIs), και με φάρμακα που επηρεάζουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων των Αναστολέων της Μονοαμινοξειδάσης [αναστολείς ΜΑΟ]).
The development of a potentially life-threatening serotonin syndrome may occur with the concomitant use of serotonergic drugs such as Selective Serotonin Re-uptake Inhibitors (SSRIs) and Serotonin Norepinephrine Re-uptake Inhibitors (SNRIs), and with drugs which impair metabolism of serotonin (including Monoamine Oxidase Inhibitors [MAOIs]).
Η ανάπτυξη ενός δυνητικά απειλητικού για τη ζωή συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να συμβεί με την ταυτόχρονη χρήση σεροτονινεργικών φαρμάκων όπως Εκλεκτικών Αναστολέων Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (SSRIs) και Αναστολέων Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης-Νορεπινεφρίνης (SNRIs), και με φάρμακα που επηρεάζουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων των Αναστολέων της Μονοαμινοξειδάσης [αναστολείς [ΜΑΟ]).
The development of a potentially life-threatening serotonin syndrome may occur with the concomitant use of serotonergic drugs such as Selective Serotonin Re-uptake Inhibitors (SSRIs) and Serotonin Norepinephrine Re-uptake Inhibitors (SNRIs), and with drugs which impair metabolism of serotonin (including Monoamine Oxidase Inhibitors [MAOIs]).
Η ανάπτυξη ενός δυνητικά απειλητικού για τη ζωή συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να συμβεί με την ταυτόχρονη χρήση σεροτονινεργικών φαρμακευτικών προϊόντων όπως Εκλεκτικοί Αναστολείς Επαναπρόσληψης της Σεροτονίνης (SSRIs) και Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης- Νορεπινεφρίνης (SNRIs), και με φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων των Αναστολέων της Μονοαμινοξειδάσης [αναστολείς [ΜΑΟ]).
The development of a potentially life-threatening serotonin syndrome may occur with the concomitant use of serotonergic medicinal products such as Selective Serotonin Re-uptake Inhibitors (SSRIs) and Serotonin Norepinephrine Re-uptake Inhibitors (SNRIs), and with medicinal products which impair metabolism of serotonin (including Monoamine Oxidase Inhibitors [MAOIs]).
Η ανάπτυξη εξουδετερωτικών αντισωμάτων (αναστολέων) έναντι του FVIII αποτελεί γνωστή επιπλοκή στην αντιμετώπιση ασθενών που πάσχουν από αιμορροφιλία Α. Οι αναστολείς αυτοί είναι συνήθως ανοσοσφαιρίνες IgG που δρουν έναντι της προπηκτικής δράσης του FVIII, οι οποίοι προσδιορίζονται ποσοτικά σε Μονάδες Bethesda (BU) ανά ml πλάσματος, με τη χρήση του τροποποιημένου ποσοτικού προσδιορισμού.
The formation of neutralising antibodies (inhibitors) to FVIII is a known complication in the management of individuals with haemophilia A. These inhibitors are usually IgG immunoglobulins directed against the FVIII procoagulant activity, which are quantified in Bethesda Units (BU) per ml of plasma, using the modified assay.
Η ανάπτυξη μετάλλαξης YMDD του HBV σχετίζεται με μειωμένη ανταπόκριση στη θεραπεία σε μερικούς ασθενείς, όπως φαίνεται από τα αυξημένα επίπεδα HBV DNA και την αύξηση του ALT από τα προηγούμενα επίπεδα κατά τη διάρκεια της θεραπείας, την εξέλιξη των σημείων και συμπτωμάτων ηπατικής νόσου και/ή την επιδείνωση των ευρημάτων ηπατικής νεκρωτικής-φλεγμονώδους δραστηριότητας.
Development of YMDD mutant HBV is associated with reduced treatment response in some patients, as evidenced by increased HBV DNA levels and ALT elevations from previous on-therapy levels, progression of signs and symptoms of hepatitis disease and/or worsening of hepatic necroinflammatory findings.
Η ανάπτυξη σοβαρής περιφερικής νευροτοξικότητας απαιτεί μείωση της δόσης (βλέπε παράγραφο 4.2).
The development of severe peripheral neurotoxicity requires a reduction of dose (see section 4.2).
Η ανάπτυξη τέτοιων συμβαμάτων αποτελεί μέρος της φυσικής εξέλιξης της νόσου, ωστόσο η συμβολή της ocriplasmin σε μερικές περιπτώσεις φαίνεται ότι είναι εύλογη με βάση τον μηχανισμό δράσης της.
Development of these events is part of natural disease progression; however, a contribution of ocriplasmin in some cases appears plausible based upon its mechanism of action.
Η ανάπτυξη των νεογνών, συμπεριλαμβανομένης και της γονιμότητας και της αναπαραγωγικής ικανότητας, δεν επηρεάσθηκε από την χορήγηση του φαρμάκου στα πειραματόζωα – μητέρες.
The subsequent development of the offspring, including fertility and reproductive performance, was not affected by the maternal administration of amprenavir.
Η ανάπτυξη των περισσοτέρων τύπων καρκίνου του μαστού σχετίζεται με τα οιστρογόνα (ορμόνες).
Most types of breast cancer grow in response to the hormone oestrogen.
Η ανάταξη της κολπικής μαρμαρυγής σε φλεβοκομβικό ρυθμό συνέβη ταχέως (στους ανταποκριθέντες ο διάμεσος χρόνος ως την ανάταξη ήταν 10 λεπτά από την έναρξη της πρώτης έγχυσης) και ο φλεβοκομβικός ρυθμός διατηρήθηκε για 24 ώρες (97%).
Conversion of atrial fibrillation to sinus rhythm occurred rapidly (in responders the median time to conversion was 10 minutes from start of first infusion) and sinus rhythm was maintained through 24 hours (97%).
Η ανίχνευση των μεταβολιτών της από την μητρική ένωση στα ούρα και στα κόπρανα, αλλά όχι στο πλάσμα του αίματος είναι ενδεικτική για την ταχεία αποβολή τους.
The detection of metabolites from the parent compound in urine and faeces, but not in plasma is indicative for their rapid excretion.
Η ανίχνευση των μεταβολιτών του αρχικού προϊόντος στα ούρα και στα κόπρανα, αλλά όχι στο πλάσμα του αίματος είναι ενδεικτική για την ταχεία αποβολή τους.
The detection of metabolites from the parent compound in urine and faeces, but not in plasma is indicative for their rapid excretion.
Η αναµενόµενη ανοσολογικήανταπόκριση µπορεί να µην εµφανισθεί µετά τον εµβολιασµό ανοσοκατασταλµένων ασθενών.
The expected immunological response may not be obtained after vaccination of immunosuppressed patients.
Η αναβολή του εμβολιασμού με εμβόλια ζώντων μικροοργανισμών θα πρέπει να εξετάζεται για τα βρέφη που γεννιούνται από μητέρες που έχουν εκτεθεί στο Gazyvaro κατά τη διάρκεια της κύησης μέχρι να επιστρέψουν τα επίπεδα των Β κυττάρων του βρέφους στο φυσιολογικό εύρος τιμών (βλ. παράγραφο 4.4).
Postponing vaccination with live vaccines should be considered for infants born to mothers who have been exposed to Gazyvaro during pregnancy until the infant’s B cell levels are within normal ranges (see section 4.4).
Η αναγνωρισµένη επίδραση του σωµατικού βάρους στη συστηµατική κάθαρση αποδεικνύει την ανάγκη καθορισµού της δοσολογίας του Zenapax µε βάση τη συγκέντρωση σε mg/kg σωµατικού βάρους και διατηρεί την έκθεση στο φάρµακο στο 30% της έκθεσης αναφοράς για οµάδες ασθενών µε ευρύ φάσµα δηµογραφικών χαρακτηριστικών. ∆εν απαιτούνται προσαρµογές της δοσολογίας µε βάση
The identified body weight influence on systemic clearance supports the dosing of Zenapax on a mg/kg basis and maintains drug exposure within 30% of the reference exposure for patient groups with wide range of demographic characteristics.
Η αναγρελίδη είναι αναστολέας της PDE III.
Anagrelide is an inhibitor of PDE III.
Η αναγρελίδη εμφανίζει κάποια περιορισμένη ανασταλτική δραστηριότητα προς το CYP1A2, πράγμα που μπορεί να αποτελεί θεωρητική δυνατότητα για αλληλεπίδραση με άλλα συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν τον ίδιο μηχανισμό κάθαρσης, π.χ. θεοφυλλίνη.
Anagrelide demonstrates some limited inhibitory activity towards CYP1A2 which may present a theoretical potential for interaction with other co-administered medicinal products sharing that clearance mechanism e.g. theophylline.
Η αναγρελίδη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP1A2 και σχηματίζεται η 3-υδροξυ-αναγρελίδη, η οποία μεταβολίζεται περαιτέρω μέσω του CYP1A2 στον ανενεργό μεταβολίτη, 2-αμινο-5, 6-διχλωρο- 3, 4-διυδροκιναζολίνη.
Anagrelide is primarily metabolised by CYP1A2 to form, 3-hydroxy anagrelide, which is further metabolised via CYP1A2 to the inactive metabolite, 2-amino-5, 6-dichloro-3, 4-dihydroquinazoline.
Η αναγρελίδη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP1A2.
Anagrelide is primarily metabolised by CYP1A2.
Η αναγρελίδη μπορεί να προκαλέσει εντερική διαταραχή σε ορισμένους ασθενείς και να καταστείλει την απορρόφηση των ορμονικών αντισυλληπτικών από του στόματος.
Anagrelide may cause intestinal disturbance in some patients and compromise the absorption of hormonal oral contraceptives.
Η αναγωγή της τολκαπόνησε ενδιάμεση αμίνη και η επακόλουθη Ν-ακετυλίωσή της συμβαίνουν σε μικρή έκταση.
The reduction to a putative amine, as well as the subsequent N-acetylation, occurs to a minor extent.
Η αναδρομική μελέτη
The prospective,
Η αναιμία αναφέρεται με πολύ μεγαλύτερη συχνότητα όταν η mifamurtide χορηγείται σε συνδυασμό με χηµειοθεραπευτικούς παράγοντες.
Anaemia has very commonly been reported when mifamurtide is used in conjunction with chemotherapeutic agents.
Η αναιμία, η ουδετεροπενία και η ηωσινοπενία ήταν δοσοεξαρτώμενες.
Anaemia and neutropaenia and eosinopaenia were dose- related.
Η αναισθησία μπορεί να προκληθεί 10 λεπτά μετά την προνάρκωση με ενδομυϊκή χορήγηση μιας δόσης-στόχου 5 mg κεταμίνης/kg σ.β. ή με ενδοφλέβια χορήγηση προποφόλης μέχρι αποτελέσματος.
Anaesthesia can be induced 10 minutes after premedication by intramuscular administration of a target dose of 5 mg ketamine/ kg bw or by intravenous administration of propofol to effect.
Η αναισθησία μπορεί να προκληθεί 10 λεπτά μετά την προνάρκωση με ενδομυϊκή χορήγηση μιας δόσης-στόχου 5 mg κεταμίνης/kg σ.β. ή με ενδοφλέβια χορήγηση προποφόλης μέχρι αποτελέσματος.
Anaesthesia can be induced 10 minutes after premedication by intramuscular administration of a target dose of 5 mg ketamine/kg bw or by intravenous administration of propofol to effect.
Η αναισθητική κρέμα πρέπει να αφαιρείται πριν την εφαρμογή του Qutenza και το δέρμα να πλυθεί και να στεγνώσει πλήρως.
The anaesthetic cream should be removed prior to applying Qutenza and the skin washed and dried thoroughly.
Η ανακίνρα που παράγεται ως υποκατάστατο έχει παρόμοια δράση με την φυσικά παραγόμενη πρωτεΐνη.
The replacement anakinra acts in same way as the natural protein.
Η ανακίνρα προσκολλώμενη στους υποδοχείς στους οποίους επρόκειτο κανονικά να προσκολληθεί η ιντερλευκίνη-1 αναστέλλει τη δραστηριότητά της, βοηθώντας στην ανακούφιση των συμπτωμάτων των νόσων αυτών.
By attaching to the receptors that interleukin 1 would normally attach itself to, anakinra blocks the activity of interleukin 1, helping to relieve the symptoms of these diseases.
Η ανακούφιση αυτών των συμπτωμάτων διαρκεί μια ολόκληρη ημέρα και σας βοηθάει στο να ξαναρχίσετε τις φυσιολογικές καθημερινές δραστηριότητές σας και τον ύπνο σας.
Relief of these symptoms lasts a full day and helps you to resume your normal daily activities and sleep.
Η αναλογία 13CΟ2 στα δείγματα αναπνοής καθορίζεται με φασματομετρία ισότοπο-σχέση-μάζας (IRMS) ή με άλλη κατάλληλα-εκτιμηθείσα μέθοδο, που γίνεται από οποιοδήποτε ειδικευμένο εργαστήριο, και δηλώνεται ως μια απόλυτη διαφορά (υπερβολική) στην τιμή μεταξύ των δειγμάτων Δείγματα αναπνοής προ-ουρίας και μετα-ουρίας (βλέπε παράγραφο 6.6).
The proportion of 13CO2 in the breath samples may be determined by isotope-ratio-mass spectrometry (IRMS) or by another suitably-validated method carried out by any qualified laboratory, and stated as an absolute difference (excess) in the value between the pre-urea and post-urea breath samples (see section 6.6).
Η αναλογία AUC/MIC για την επίτευξη βακτηριόστασης σε ουδετεροπενικούς ποντικούς ήταν τουλάχιστον 16 φορές μεγαλύτερη από εκείνη σε ανοσοϊκανά ζώα (βλ. παράγραφο 4.4).
The AUC/MIC ratio to achieve bacteriostasis in neutropenic mice was at least 16 times that in immunocompetent animals (see section 4.4).
Η αναλογία ασθενών με ανταπόκριση όγκων (CR, CRu, PR) ήταν σημαντικά υψηλότερος (p< 0,0001 δοκιμασία χ τετράγωνο) στην ομάδα R-CVP (80,9 %) απ’ ότι στη ομάδα CVP (57,2 %).
The proportion of patients with a tumour response (CR, CRu, PR) was significantly higher (p< 0.0001 Chi-Square test) in the R-CVP group (80.9 %) than the CVP group (57.2 %).
Η αναλογία ασθενών με ανταπόκριση όγκων (CR, CRu, PR) ήταν σημαντικά υψηλότερος (p< 0,0001 δοκιμασία χ τετράγωνο) στην ομάδα R-CVP (80,9 %) απ’ ότι στη ομάδα CVP (57,2 %).
The proportion of patients with a tumour response (CR, CRu, PR) was significantly higher (p< 0.0001 Chi-Square test) in the R-CVP group (80.9%) than the CVP group (57.2%).
Η αναλογία ασθενών που ελάμβαναν υποστηρικτική αγωγή κατά την έναρξη της μελέτης (αντιπηκτικά, διγοξίνη, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, διουρητικά και/ή οξυγόνο) ήταν παραπλήσια στη συνδυασμένη ομάδα θεραπείας με sildenafil (47,7 %) και στην ομάδα θεραπείας με εικονικό φάρμακο (41,7 %).
The proportion of subjects receiving supportive medicinal products at baseline (anticoagulants, digoxin, calcium channel blockers, diuretics and/or oxygen) was similar in the combined sildenafil treatment group (47.7 %) and the placebo treatment group (41.7 %).
Η αναλογία ασθενών που πέτυχαν ιικό φορτίο < 400 αντίγραφα/ml την εβδοµάδα 48 ήταν 30,4% µεταξύ των ασθενών υπό θεραπευτικό σχήµα Fuzeon + OB, συγκρινόµενο µε 12% µεταξύ των ασθενών που λάµβαναν OB µόνο.
The proportion of patients achieving viral load of <400 copies/ml at week 48 was 30.4% among patients on the Fuzeon + OB regimen compared to 12% among patients receiving OB regimen only.
Η αναλογία κινδύνου (95% CI) της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου ήταν 0,475 (0,362 έως 0,623) για ασθενείς με όγκους KRAS άγριου τύπου και 0,525 (0.425 έως 0,649) για ασθενείς με μεταλλαγμένους όγκους KRAS.
The hazard ratio (95% CI) of progression free survival was 0.475 (0.362 to 0.623) for patients with KRAS wild-type tumours and 0.525 (0.425 to 0.649) for patients with KRAS mutant tumours.
Η αναλογία κινδύνου (95% CI) της συνολικής επιβίωσης ήταν 0,653 (0,476 έως 0,895) για ασθενείς με όγκους KRAS άγριου τύπου και 0,867 (0,670 έως 1,123) για ασθενείς με μεταλλαγμένους όγκους KRAS, χωρίς στοιχεία ετερογένειας στην επίδραση της θεραπείας (μη σημαντικοί έλεγχοι αλληλεπίδρασης).
The hazard ratio (95% CI) of overall survival was 0.653 (0.476 to 0.895) for patients with KRAS wild-type tumours and 0.867 (0.670 to 1.123) for patients with KRAS mutant tumours, with no evidence of heterogeneity in treatment effect (non-significant interaction test).