natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Να ενισχύσουμε αποφασιστικά το θεσμικό πλαίσιο της δημοκρατίας, του ελέγχου και της λογοδοσίας προς στους Ευρωπαίους πολίτες με τη συγκρότηση ενός Κοινοβουλίου της Ευρωζώνης με ουσιαστικές αποφασιστικές και ελεγκτικές αρμοδιότητες. 
To strengthen the institutional framework of democracy, control and accountability towards European citizens by launching a Eurozone Parliament with decisive and verifiable powers.
Ελπίζω ότι οι θέσεις που ακούσατε για την Ευρώπη να μη σας έκαναν να μετανιώσετε για την επιλογή σας. 
I hope the ideas you heard about Europe did not change your mind about your choice.
Επιτρέψτε μου να πιστεύω ότι αυτές οι θέσεις συγκροτούν την πιο ισχυρή και διαρκή δέσμευση για την Ευρώπη. 
Allow me to believe that these ideas are the strongest and lasting commitment to Europe.
Γιατί αφορούν την Ευρώπη των λαών, της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. 
Because they concern the people of Europe, democracy and solidarity.
Την Ευρώπη του Διαφωτισμού και της γαλλικής Επανάστασης. 
Europe of Enlightenment and the French Revolution.
Την Ευρώπη του πολιτισμού, που είναι η στέρεη βάση της. 
Europe of culture, which is its solid base.
Ελπίζω, επίσης, ότι δεν καταχράστηκα της ευγένειας και της υπομονής σας. 
I also hope that I did not take advantage of your courtesy and patience.
Σας ευχαριστώ, για μία ακόμα φορά, γιατί σήμερα στο πρόσωπο μου απονείματε μια σημαντική τιμή στον ελληνικό λαό. Το δικαιούται και το αξίζει. 
I would like to thank you, once again, because by honoring me, you honor the Greek people who deserves it.
Ομιλία στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για τις Ανισότητες 
Speech at the European Conference on Inequalities
«Επιτακτική η ανάγκη να κάνουμε τον κόσμο μας πιο ανθρώπινο, στηρίζοντας τους αδύναμους, εξασφαλίζοντας το δικαίωμα όλων στην δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια». 
"It is imperative that we make our world more humane by supporting the weak, securing everyone's right to justice, solidarity and dignity."
26 Νοεμβρίου 2017 
26 November 2017
Είμαι χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ, που συναντώ γνώριμους συντρόφους από την Ευρώπη, που πορευτήκαμε μαζί για πολλά χρόνια. 
Ομιλία στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο για τις Ανισότητες
Και έχω τη βεβαιότητα ότι έγινε μια πολύ σοβαρή συζήτηση, σήμερα, σε ένα συνέδριο το θέμα του οποίου είναι εξαιρετικά επίκαιρο. 
It is a great pleasure to be here and meet with my European comrades, with whom we shared a lot, all these years.
Θέλω να ξεκινήσω, όμως, με μια αναφορά στο χθεσινό μαζικό έγκλημα στην Αίγυπτο. 
And I am certain that here, today, at this conference with a topic rather important and timely, an important discussion occurred.
Μια φρικτή τρομοκρατική ενέργεια, που συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο. 
I wish to begin with a reference to yesterdays' mass crime in Egypt.
Δεν υπάρχουν λόγια για να καταδικάσει κάποιος μια τέτοια ενέργεια. 
A horrific terrorist act which appalled the whole world.
Και η Ελλάδα, βεβαίως, μαζί με ολόκληρο τον πλανήτη, εξέφρασε αμέσως την αλληλεγγύη της στα θύματα, στις οικογένειες των θυμάτων και φυσικά σε ολόκληρο τον Αιγυπτιακό λαό. 
There no words to express and condemn such an act. Greece as the whole world expressed their solidarity towards the victims, their families and, of course, the whole world.
Όμως, θα ήθελα με την αφορμή να σχολιάσω: η τυφλή τρομοκρατία, δεν είναι ένα γεγονός που έπεσε από τον ουρανό. 
I would like, though, to comment on blind terrorism, it is not a problem which fell from the skies.
Σχετίζεται με τις συνθήκες που επικρατούν σήμερα στον κόσμο και κατ' αυτή την έννοια είναι, ίσως, και μια γέφυρα για το θέμα που συζητάμε σήμερα εδώ. 
It is related to the conditions which prevail in the world and in a way it works as a bridge to today's issue of the conference.
Η ανασφάλεια, η φτώχεια, οι ανισότητες δηλαδή με την ευρεία έννοια, η απουσία προσδοκιών για εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων, δημιουργούν ένα τεράστιο κενό. 
The lack of security, poverty, inequalities, the absence of any prospect for millions of people, create an enormous gap.
Το κενό αυτό, είναι που δημιουργεί σήμερα τις προϋποθέσεις για την άνοδο του θρησκευτικού φανατισμού και της μισαλλοδοξίας. 
This gap allows the rise of religious fanaticism and intolerance.
Όπως και στην ενίσχυση των εθνικισμών, του ανοιχτού ή συγκαλυμμένου φασισμού, της ξεονοφοβικής λαϊκιστικής ακροδεξιάς, που ενισχύεται στον πυρήνα της Ευρώπης, στην καρδιά της Ευρώπης. 
As well as the reinforcement of nationalism, open or disguised fascism of the xenophobic populist extreme right, which is strengthened in the heart of Europe.
Γι αυτό, θα έλεγα, ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε πως ακριβώς επειδή βρισκόμαστε μπροστά σε τέτοια φαινόμενα. 
That is why I would say that it is extremely important to realize that precisely because we are in the presence of such phenomena.
Σε φαινόμενα απόλυτης υποβάθμισης της αξίας της ανθρώπινης ζωής, που η γενεσιουργός τους αιτία είναι οι ανισότητες και η διεύρυνση των ανισοτήτων, ότι για αυτόν ακριβώς το λόγο είναι ακόμα πιο σημαντικό, σήμερα, το δικό μας αίτημα. 
The phenomena of absolute disregard of the value of human life, the root causes of which are inequalities and the widening of inequalities, so this is why today our demand is extremely important.
Το αίτημα της Αριστεράς για έναν διαφορετικό κόσμο. 
The demand of the Left for a different world.
Με λιγότερες ανισότητες, περισσότερη δικαιοσύνη, περισσότερη αλληλεγγύη. 
With less disparities, justice, solidarity.
Έναν κόσμο βιώσιμο, ασφαλή και ανεκτικό για όλους τους ανθρώπους. 
A world that is sustainable, safe and tolerant towards everyone.
Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι: μπορούμε να ανατρέψουμε τις σημερινές ισορροπίες και τους σημερινούς συσχετισμούς δύναμης για να φτάσουμε σε αυτόν τον καλύτερο κόσμο. 
The crucial question, however, is this, how can we overturn the current balance and the current power correlation to reach this better world.
Διότι τα τελευταία χρόνια η εικόνα που έχουμε είναι ότι τα πράγματα χειροτερεύουν. 
Because in recent years our understanding is that things are even worse.
Η απάντηση, που θα σας πω είναι δεν ξέρω αν μπορούμε ή δεν μπορούμε, ξέρω ότι πρέπει, είναι αναγκαίο. 
The answer, I will give to you, is that I do not know whether we can or not, but that it is necessary.
Πρέπει να προσπαθήσουμε σε αυτή την κατεύθυνση. 
We must try in this direction.
Και υπό αυτή την έννοια, μια συζήτηση για τις ανισότητες στο σημερινό κόσμο, θα έλεγα, ότι καλύπτει ένα τεράστιο πεδίο. 
And in this sense, a discussion of inequalities in today's world, I would say, covers a huge field.
Ένα πλέγμα αδικίας φαίνεται να καλύπτει σχεδόν ολόκληρο τον κόσμο. 
An injustice grid seems to cover almost the whole world.
Για ό,τι και να μιλάμε, νομίζω, ότι βρισκόμαστε στον ίδιο παρονομαστή. 
What do we discuss when we talk about inequalities?
Διότι την ίδια στιγμή που αμύθητα ποσά πλούτου συσσωρεύονται στα χέρια λίγων, πολύ λίγων στον πλανήτη, εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη στερούνται την πρόσβαση σε βασικά κοινωνικά αγαθά. 
Are we talking about inequalities in Europe? Are we talking about inequalities between the North and the South, the Center and the Region?
Τέτοια αγαθά μπορεί να είναι, από την τροφή, το νερό, την στοιχειώδη εκπαίδευση, έως το δικαίωμα στη σταθερή εργασία και την αξιοπρεπή διαβίωση. 
Are we talking about the inequalities between developed and developing countries? Inequalities within countries - whether they are developed or not?
Αυτές οι συνθήκες είναι που δημιουργούν σήμερα και τα τεράστια ρεύματα των προσφύγων και των οικονομικών μεταναστών. 
Class, regional and social inequalities. Whichever of the above we refer to, I think, we are in the same denominator.
Και δεν πρέπει να θεωρούμε ότι η προσφυγική κρίση - που ζήσαμε πριν από δύο χρόνια και ζούμε ακόμα και σήμερα - είναι ένα παροδικό και ευκαιριακό φαινόμενο. 
For example, food, water, basic education, as well as the right to secure employment and decent living. These conditions are the reason for these huge refugee flows and of economic migrants.
Ρεύματα, βεβαίως, τα οποία θα ενταθούν το επόμενο διάστημα. 
Flows, of course, which will intensify in the next few years.
Ακριβώς, διότι έχουμε πια ωκεανούς φτώχιας σε ολόκληρο τον πλανήτη, αποσταθεροποιημένες τεράστιες περιοχές και ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας - την ίδια στιγμή- των ανεπτυγμένων χωρών να ωθούνται προς το περιθώριο, τη φτώχεια και την κοινωνική αβεβαιότητα. 
Precisely, because we now have poverty all over the world, destabilized vast areas and increasingly larger parts of society - at the same time - of the developed countries are pushed to the brink, poverty and social uncertainty.
Θα ήθελα όμως να σταθώ λίγο περισσότερο σε αυτό το τελευταίο. 
But I would like to say a little more about this last one.
Στην κοινωνική αβεβαιότητα. 
About social uncertainty.
Μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου ο συσχετισμός δύναμης στο εσωτερικό των δυτικών κοινωνικών σχηματισμών επέβαλε συγκεκριμένους περιορισμούς στη διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου. 
After the end of the Second World War, the correlation of power within the western social formations imposed specific restrictions on the expanded reproduction of capital.
Ένα ισχυρό εργατικό κίνημα, αλλά, και μια Αριστερά ενισχυμένη από τον αντιφασιστικό αγώνα κατάφερε να υποχρεώσει την πολιτική εξουσία, τις ελίτ, αλλά, και κυβερνήσεις, τις οποίες με την δυναμική της, με την αλλαγή των συσχετισμών, κατάφερε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να επηρεάζει. 
A strong labour movement but, also, a Left reinforced by the anti-fascist struggle managed to force the political power, the elite, but also the governments, with its dynamic, with the change of correlations, to succeeded in influencing them.
Κατάφερε, λοιπόν, να υποχρεώσει την πολιτική εξουσία να λάβει μέτρα προστασίας της κοινωνικής πλειοψηφίας, μέτρα ενίσχυσης της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων. 
It therefore managed to force the political power to take measures to protect the social majority, measures to strengthen the bargaining power of workers.
Από την κατοχύρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, την συνταγματική κατοχύρωση του δικαιώματος της απεργίας, τη θεμελίωση του κοινωνικού κράτους αλλά και μια αναδιανεμητική πολιτική βασισμένη στη φορολογία του πλούτου. 
Safeguarding collective bargaining, the constitutional safeguarding of the right to strike, the founding of the social state, and a redistributive policy based on wealth taxation.
Προφανώς, ούτε εκείνη η περίοδος ήταν ρόδινη καθώς οι κοινωνικές ανισότητες παρέμεναν μεγάλες, αλλά, τώρα βλέποντας αυτή την περίοδο από απόσταση εύκολα κανείς διακρίνει ότι επρόκειτο για μια περίοδο περιορισμού - ας το πω έτσι - όχι κατάργησης, αλλά περιορισμού της εξουσίας του κεφαλαίου και των οικονομικών ελίτ. 
Obviously, that period was not easy as the social inequalities remained large, but now, at this time from a distance, one can easily distinguish that it was a period of limitation - let's say it - of not abolishing but restricting the power of the capital and the economic elite.
Θα μπορούσε, όμως, κανείς να υποθέσει ότι μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας είχε διαμορφωθεί μια συνθήκη σχετικής ισορροπίας στη βάση της οποίας θεμελιώθηκαν εργαλεία, χρήσιμα, σημαντικά εργαλεία εξισωτικών πολιτικών. 
One could, however, assume that between capital and labour a treaty of relative balance had been formed, on the basis of which tools, useful, important tools of balancing policies were established.
Και ήταν, ακριβώς, αυτή η κατάσταση που έδινε τη δυνατότητα στην Αριστερά να σκέφτεται και να συζητά για μοντέλα οργάνωσης ακόμη και πέρα από τον καπιταλισμό. 
And it was precisely this situation that allowed the Left to think and discuss models of organization even beyond capitalism.
Είτε, λοιπόν, τα χαρακτηρίζαμε και τα χαρακτηρίζουμε ακόμα - αυτά τα εργαλεία - σοσιαλδημοκρατικού χαρακτήρα, ήταν εργαλεία, που ευνόησαν τη δυναμική της Αριστεράς. 
Either we have characterized them or we still characterize them - these tools - to be of a social-democratic nature, they were tools that favored the dynamics of the Left.
Και μάλιστα της Αριστεράς που είχε και έχει ως πρόταγμα την υπέρβαση του καπιταλισμού. 
And even the Left, which had and still has as a project to exceed capitalism.
Και το λέω, αυτό, για να το συγκρίνουμε με τη σημερινή εποχή, όπου σήμερα βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να επιχειρηματολογήσουμε ξανά για τα αυτονόητα. 
And I say this, to compare it with the current situation, where today we are in the unpleasant position of having to argue again for self-explanatory issues.
Για την ανάγκη, δηλαδή, συγκρότηση της απαραίτητης άμυνας της κοινωνικής πλειοψηφίας και των εργαζομένων απέναντι στην επέλαση ενός ασύδοτου καπιταλισμού. 
The need, in other words, to create the necessary tools for the defense of the social majority and of the workers against the pursuit of an unbearable capitalism.
Διότι μέσα από μια σειρά πολιτικών ηττών -πολύ αργότερα - από τα τέλη της δεκαετίας του 70, της δεκαετία του 80, τα εργαλεία αυτά έφτασαν στο σημείο να κηρυχθούν επισήμως ως παρωχημένα εργαλεία, στις αρχές της δεκαετίας του 90. 
Because, even through a series of political defeats - much later - from the late 1970s, the 1980s occurred, these tools have come to be officially declared obsolete in the early 1990s.
Η νέα κυρίαρχη και αδιαμφισβήτητη για χρόνια αντίληψη ήταν αυτή, η οποία έλεγε ότι πρέπει να αφήσουμε το κεφάλαιο να κάνει ότι θέλει και θα βρει τον τρόπο να δημιουργήσει και πλούτο και ευκαιρίες για όλους. 
The new dominant and indisputable for years perception was the one that described that we should allow the capital to act as pleased in order to find the way to create wealth and opportunities for all.
Και επομένως, στη βάση αυτής της αντίληψης, που άρχισε να γίνεται κυρίαρχη τη δεκαετία του 90, οι κοινωνικές κατακτήσεις, ήταν περίπου ως κάτι το περιττό. 
And therefore, on the basis of this perception, which began to become dominant in the 1990s, social achievements, were considered as unnecessary.
Το μόνο που χρειαζόταν για να απελευθερωθούν οι ασυγκράτητες δυνάμεις της αγοράς, ήταν να τις απαλλάξουμε από τη φορολογία, το εργασιακό κόστος, τους περιβαλλοντικούς κανόνες, τη λογοδοσία. 
All that was needed to unleash the unbridled market forces to free them from taxation, labour costs, environmental rules, accountability.
Γρήγορα, όμως, αποδείχτηκε, ότι αυτοί που άσκησαν κριτική στο σύστημα της παγκοσμιοποίησης - και ήμασταν και εμείς από αυτούς, εκεί βρίσκεται - εάν θέλετε - ένα σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. 
But it was proven that those who judged the globalization system - and we were among them, and this is - if you wish - an important part of the identity of the radical Left in Greece and Europe.
Στα κινήματα κριτικής στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. 
In the critical movements of neoliberal globalization.
Σύντομα, λοιπόν, αποδείχτηκε ότι όσοι άσκησαν κριτική στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση δεν είχαν άδικο. 
So it soon turned out that those who judged neoliberal globalization were not in the wrong.
Η απελευθέρωση των αγορών μπορεί να δημιούργησε πλούτο, αλλά δημιούργησε και τεράστιες ανισότητες. 
Market liberalization may have created wealth, but it has also created huge inequalities.
Και η πραγματικότητα είναι ότι χωρίς αναδιανομή του πλούτου δεν μπορείς να δημιουργήσεις κοινωνική ευημερία. 
And the reality is that without redistribution of wealth you cannot create social prosperity.
Ούτως ή άλλως, το αφήγημα αυτό, ήρθε και έσκασε σαν φούσκα το 2008 με τη μεγάλη κρίση. 
Anyway, this narrative came and burst like a bubble in 2008 with the huge crisis.
Γιατί τα κέρδη της παγκόσμιας ελίτ, τελικά, όχι μόνο δεν εξασφάλισαν κοινωνική ευημερία, αλλά ήταν και οι ζημιές της παγκόσμιας ελίτ, που μετασχηματίστηκαν εν ριπή οφθαλμού σε κοινωνική δυστυχία. 
Because profits of the global elite not only did not secure social prosperity, but they were also the damages of the global elite, that transformed in a blink of an eye into social suffering.
Σε απώλεια θέσεων εργασίας, σε πτώση του βιοτικού επιπέδου, σε μεγαλύτερη απορρύθμιση και αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους. 
Loss of jobs, falling living standards, greater deregulation and weakening of the welfare state.
Και αυτό, βεβαίως, εμείς εδώ στην Ελλάδα είχαμε την ατυχία να το γνωρίσουμε πάρα πολύ καλά. 
And all these, of course, here in Greece we had the misfortune to know very well.
Και μάλιστα, υπό ένα τρόπο, γίναμε και ένα διεθνές πείραμα. 
In a way, we also became an international experiment.
Πως μπορεί μέσα σε ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα, μέσα από ένα σκληρό μοντέλο εσωτερικής υποτίμησης να εφαρμόσεις συσσωρευμένες όλες τις νεοφιλελεύθερες ιδέες και αντιλήψεις, που δεν είχαν ξαναεφαρμοστεί τόσο γρήγορα και τόσο μαζικά σε μια ευρωπαϊκή χώρα. 
How it was possible within a very short time, through a hard internal devaluation model, apply all the neoliberal ideas and concepts that had not been applied so quickly in any other European country.
Από τις συνταγές του ΔΝΤ, συνταγές που την περίοδο την καταστροφική, όπως συνηθίζω να λέω, 2010 - 2014, καταστροφική από τα αποτελέσματα, χάσαμε το 25%, μέσα σε δύο χρόνια, γιατί ήταν πολύ σύντομη αυτή η προσαρμογή, το 25% του ΑΕΠ. 
As IMF advised, in the period of disaster, as I describe it, 2010 - 2014, disastrous based on the results, we lost 25% of GDP within two years because this adjustment was very short.
Και η ανεργία εκτινάχθηκε από το 7,5% στο 27% κάποια στιγμή, λίγο πριν αναλάβουμε τη διακυβέρνηση. 
Unemployment rates rose from 7.5% to 27%, just before we took office.
Σήμερα, παραμένει υψηλή, έχει όμως μειωθεί περίπου κατά 6 μονάδες. 
However, it remains high, but it has fallen by about 6 points.
Με δυο λόγια, δηλαδή, θέλω να πω ότι είχαμε την ατυχία να γνωρίσουμε μια από τις πιο άγριες μορφές αυτής της νεοφιλελεύθερης αντίληψης της εφαρμογής μέτρων, που οδήγησαν ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, ραγδαία, γρήγορα στην κοινωνική ανασφάλεια και στη φτώχεια. 
In brief, I want to say that we had the misfortune to know one of the worst forms of this neoliberal perception, the implementation of measures that led a very large part of the population rapidly to social insecurity and poverty.
Και αυτό, για να γίνει τι; 
What could be achieved?
Προφανώς, κάποιοι θα πουν για να σωθεί το ευρωπαϊκό ιδεώδες. 
Obviously, some will say to save the European ideal.
Εγώ. θα έλεγα να θυμηθούμε όσα, λίγες μέρες πριν, δήλωσε δημόσια ο φίλος του Ευκλείδη, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο επικεφαλής του Eurogroup, ο οποίος είπε «ας μην κρυβόμαστε, όλα αυτά έγιναν με βασικό στόχο να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες». 
I. I would say that we have to remember what just a few days ago, Euclid's friend, Jeroen Dijsselbloem, the head of Eurogroup, said publicly, “Let's not hide, all this was done with the main goal of saving the European banks,”
Δεν είναι όμως μόνο η Ελλάδα. 
But it is not just Greece.
Οι κοινωνικές ανισότητες αυξήθηκαν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, που χτυπήθηκαν από την κρίση. 
Social inequalities have increased in all European countries hit by the crisis.
Ένας στους τέσσερεις Ευρωπαίους, σήμερα, βρίσκεται αντιμέτωπος με την φτώχεια ή απειλείται άμεσα από αυτήν. 
One in four Europeans today is confronted with poverty or is directly threatened by poverty.
Και βεβαίως, η κατάσταση αυτή είναι προφανές, επιβαρύνει πολύ περισσότερο τις χώρες του Νότου. 
And of course, this situation is obvious, it is much more burdensome for the countries of the South.
Αντίθετα, νέα φαινόμενα - γι΄ αυτό και έχει πολύ μεγάλο δίκαιο ο Ευκλείδης, που λέει ότι βρισκόμαστε σε μια μη κανονική κατάσταση - έχουν κάνει πλέον την εμφάνισή τους. 
Actually, new phenomena - that's why Euclid is right, saying that we are in an abnormal situation - have now come to light.
Τα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα κλυδωνίζονται. 
Traditional political parties are hurting.
Μεγαλύτερους κλυδωνισμούς βιώνουν τα κόμματα της παραδοσιακής σοσιαλδημοκρατίας, αλλά όλα τα παραδοσιακά κόμματα κλυδωνίζονται. 
Larger shocks are experienced by the parties of the traditional social democracy, but all traditional parties are stumbling.
Η απήχηση τους εξανεμίζεται, αλλά δυστυχώς αυτών που η απήχηση φαίνεται να ανεβαίνει είναι των δυνάμεων της ακροδεξιάς. 
Their resonance is extinguished, but unfortunately those whose resonance seems to be rising is those of the far-right.
Ο ευρωσκεπτικισμός επικράτησε πολιτικά στην Βρετανία αλλά επεκτείνεται και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. 
Euroscepticism prevailed politically in Britain but extended to other European countries.
Αλλά είναι ένας άγονος και δεξιός ευρωσκεπτικισμός. 
But it is a barren and right-wing Euroscepticism.
Με δυο λόγια θα έλεγε κανείς ότι εάν εξαιρέσει κανείς την Ελλάδα, την Πορτογαλία και το εξαιρετικά επιτυχές, τη μεγάλη εκλογική επιτυχία των εργατικών στη Βρετανία, η υπόλοιπη εικόνα είναι μια εικόνα που έχει μια ροπή προς το γκρίζο, εάν εξαιρέσει κανείς τα χρώματα σε αυτές τις επιτυχίες στις χώρες που προανέφερα. 
Briefly, one would say that if you exclude Greece, Portugal and the extremely successful, great electoral success of the workers in Britain, the rest of the picture is painted gray.
Η Ελλάδα έχει σήμερα μια κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά. 
Greece now has a left-wing government.
Η κυβέρνηση αυτή, μέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, αγωνίζεται να βγάλει την χώρα από αυτό το ειδικό καθεστώς στο οποίο μπήκε το 2010. Το καθεστώς της επιτροπείας. 
This government, in extremely difficult circumstances, is struggling to take the country out of this special status in which it entered in 2010, that of guardianship.
Αλλά ταυτόχρονα αγωνίζεται με κάθε τρόπο στο πλαίσιο του δυνατού, σε αυτές τις συνθήκες, αφού εξήντλησε κάθε δυνατότητα να διεκδικήσει μια διαφορετική πορεία, στο πρώτο εξάμηνο, χωρίς να συντελέσει καταστροφή στις κοινωνικές κατηγορίες που υποστηρίζει. 
But at the same time it gives the fight with every means possible, in these circumstances, after exhausting every possibility to claim a different course in the first half, without destroying the social categories it supports.
Η κυβέρνηση, λοιπόν, της Αριστεράς έχει ως βασικό στόχο την έξοδο της χώρας από την επιτροπεία αλλά ταυτόχρονα με κάθε τρόπο να στηρίξει τους ασθενέστερους, να εκσυγχρονίσει τις κρατικές δομές, να εξαλείψει τις πελατειακές σχέσεις και την διαφθορά. 
The main purpose of the left-wing government is to exit the country from the guardianship, but at the same time in every way to support the weak, to modernize state structures, to eliminate clientelism and corruption.
Το πιο σημαντικό, όμως, για μας σήμερα, τώρα που βγαίνει η οικονομία από την κρίση και βρίσκεται ξανά σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης -έχουμε πολύ αισιόδοξους οικονομικούς δείκτες - είναι να περάσουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα αυτοί οι θετικοί δείκτες, αυτά τα θετικά αποτελέσματα της ανάπτυξης, στην κοινωνία, μετασχηματισμένα σε θέσεις αξιοπρεπούς και σταθερής εργασίας και με κοινωνική προστασία. 
Most importantly, however, for us today, now that economy is exiting the crisis and is back with positive growth rates - we have very optimistic economic indicators - is to implement these positive indicators as quickly as possible, these positive results development, in society, transformed into jobs of decent and stable work and with social protection.
Όμως το γενικό πλαίσιο, το ολίγον απαισιόδοξο, που έθεσα πιο πριν και αφορά την Ευρώπη, εγώ θα έλεγα και τον κόσμο, παραμένει. 
However, as I previously referred to the general, but slightly pessimistic framework, which concerns Europe, now I would say it concerns the whole world.
Και το ερώτημα στο οποίο οφείλουμε να επικεντρωθούμε είναι: τι πρέπει να κάνουμε ώστε τα πράγματα τα αλλάξουν; 
And the question that we have to focus on is what to do so that things could change.
Θα έλεγα ότι το πρώτο που πρέπει να κάνουμε, ίσως ας το πω έτσι εμπνεόμενος από μια φράση που είπε ο Ευκλείδης κάποτε, ότι θα ήταν καλύτερο να ήταν ψυχολόγος παρά οικονομολόγος για να αντιμετωπίσει την κατάσταση που βρήκε μπροστά του. 
I would say that the first thing we have to do, inspired by a phrase that Euclid once said, that it would be better to be a psychologist than an economist to deal with the situation ahead.