natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας , η λοσαρτάνη συνήθως συνδυάζετε µε ένα διουρητικό (φάρµακο που αυξάνει την ποσότητα του νερού που αποβάλλεται µέσω των νεφρών) και/ή δακτυλίτιδα (φάρµακο που κάνει την καρδιά πιο δυνατή και αποτελεσµατική) και/ή βήτα-αναστολείς. 
In the treatment of heart failure, losartan is usually combined with a diuretic (medicine that increases the amount of water that you pass out through your kidneys) and/or digitalis (medicine that helps to make the heart stronger and more efficient) and/or a beta-blocker .
Η σχέση δόσης-απόκρισης έγινε ιδιαιτέρως προφανής στην οµάδα που έλαβε χαµηλή δόση σε σύγκριση µε την οµάδα που έλαβε µεσαία δόση (περίοδος Ι: -6,2 mmHg έναντι -11,65 mmHg), αλλά παρουσίασε εξασθένηση όταν συγκρίθηκε η οµάδα µεσαίας δόσης µε την οµάδα υψηλής δόσης (περίοδος I: -11,65 mmHg έναντι -12,21 mmHg). 
The dose-response relationship became very obvious in the low dose group compared to the middle dose group (period I: -6.2 mmHg vs. -11.65 mmHg), but was attenuated when comparing the middle dose group with the high dose group (period I: -11.65 mmHg vs. -12.21 mmHg).
Η λοσαρτάνη είναι από του στόµατος λαµβανόµενος ενεργός ανταγωνιστής υποδοχέα αγγειοτενσίνης II (Ang- II) και δρα στον υποτύπο υποδοχέα AT1, αναστέλλοντας κατ' αυτόν τον τρόπο την επίδραση της Ang- II στον καταρράκτη του συστήµατος ρενίνης-αγγειοτενσίνης. 
Losartan is an orally active angiotensin II (Ang- II) receptor antagonist acting on the AT1 receptor subtype, thus blocking the effect of Ang-II in the renin angiotensin system (RAS) cascade.
Υπερτασικοί ασθενείς µε διαβήτη τύπου ΙΙ µε πρωτεϊνουρία ≥0.5 g/ηµέρα H συνήθης αρχική δόση είναι 50mg µία φορά ηµερησίως. 
Hypertensive type II diabetic patients with proteinuria ≥ 0.5 g/day The usual starting dose is 50 mg once daily.
Σε µία κλινική µελέτη βρέθηκε ότι η φλουκοναζόλη (αναστολέας του (CYP2C9) µειώνει την έκθεση στον ενεργό µεταβολίτη περίπου κατά 50 %. 
In a clinical trial it was found that fluconazole (inhibitor of CYP2C9) decreases the exposure to the active metabolite by approximately 50%.
Βουλγαρία Merck Sharp & Dohme Bulgaria EOOD 
Bulgaria Merck Sharp & Dohme Bulgaria EOOD
Σε ελεγχόµενες κλινικές µελέτες κλινικά σηµαντικές µεταβολές σε καθιερωµένες εργαστηριακές παραµέτρους σπάνια είχαν σχετισθεί µε τη χορήγηση δισκίων λοσαρτάνης. 
In controlled clinical trials, clinically important changes in standard laboratory parameters were rarely associated with administration of Losartan tablets.
Λόγω της πιθανότητας ανεπιθύµητων ενεργειών στο θηλάζον βρέφος, η λοσαρτάνη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας (βλέπε παράγραφο 4.3). 
Because of the potential for adverse effects on the nursing infant, losartan is contraindicated during breast-feeding (see section 4.3).
Η θεραπεία µε λοσαρτάνη οδήγησε σε µείωση του κινδύνου κατά 13 % (p=0,021, 95 % διάστηµα εµπιστοσίνης 0.77-0.98) σε σύγκριση µε ατενολόλη για ασθενείς που επέτυχαν τον πρωταρχικό συνδυασµένο τελικό σηµείο. 
Treatment with losartan resulted in a 13.0% risk reduction (p=0.021, 95 % confidence interval 0.77-0.98) compared with atenolol for patients reaching the primary composite endpoint.
ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΥΛΑΞΗΣ Να φυλάσσεται στην αρχική φιάλη. 
SPECIAL STORAGE CONDITIONS Store in the original bottle.
Και στις δύο ελεγχόµενες µε συγκριτικό παράγοντα (όχι ελεγχόµενες µε εικονικό φάρµακο) κλινικές µελέτες σε ασθενείς µε καρδιακή ανεπάρκεια, η ανεκτικότητα της λοσαρτάνης ήταν ανώτερη αυτής της καπτοπρίλης, που µετρήθηκε βάσει της σηµαντικά µικρότερης συχνότητας διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύµητων ενεργειών και της σηµαντικά µικρότερης συχνότητας εµφάνισης βήχα. 
In both comparator-controlled (not placebo-controlled) clinical studies on patients with heart failure the tolerability of Losartan was superior to that of captopril, measured on the basis of a significantly lower rate of discontinuations of therapy on account of adverse events and a significantly lower frequency of cough.
Δεν υπάρχει επαρκής θεραπευτική εµπειρία µε λοσαρτάνη σε ασθενείς µε καρδιακή ανεπάρκεια και ταυτόχρονη σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, σε ασθενείς µε σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια (NYHA κατηγορίας IV) καθώς και σε ασθενείς µε καρδιακή ανεπάρκεια και συµπτωµατικές, απειλητικές για την ζωή καρδιακές αρρυθµίες. 
There is no sufficient therapeutic experience with losartan in patients with heart failure and concomitant severe renal impairment, in patients with severe heart failure (NYHA class IV) as well as in patients with heart failure and symptomatic life threatening cardiac arrhythmias.
Ο συνδυασµός λοσαρτάνης µε βήτα αποκλειστές πρέπει να χορηγείται µε προσοχή». 
The combination of losartan with a beta-blocker should be used with caution”.
Βρέφη των οποίων οι µητέρες έχουν λάβει λοσαρτάνη πρέπει να παρακολουθούνται στενά για υπόταση (βλέπε επίσης παράγραφο 4.3 και 4.4) 
Infants whose mothers have taken losartan should be closely observed for hypotension (see also section 4.3 and 4.4).
Οι δόσεις πάνω από 1,4 mg/ kg (ή πάνω 100 mg) ηµερησίως δεν έχουν µελετηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς. 
Doses above 1.4 mg/ kg (or in excess of 100 mg) daily have not been studied in pediatric patients.
Τα συγκεκριµένα ευρήµατα θεωρήθηκαν σχετικά από κλινική άποψη για τη συγκεκριµένη οµάδα ασθενών. 
These findings were regarded as clinically relevant for this group of patients.
Όταν διαγνωσθεί κύηση, η θεραπεία µε λοσαρτάνη πρέπει να σταµατήσει αµέσως, και, αν είναι κατάλληλο, να ξεκινήσει εναλλακτική θεραπεία (βλέπε παραγράφους 4.3 και 
When pregnancy is diagnosed, treatment with losartan should be stopped immediately, and, if appropriate, alternative therapy should be started (see sections 4.3 and 4.6).
Συγκριτικά µε ασθενείς που έχουν φυσιολογική νεφρική λειτουργία, το ΑUC για τη λοσαρτάνη σε ασθενείς που υφίστανται αιµοδιήλιση είναι περίπου 2 φορές µεγαλύτερο. 
Compared to patients with normal renal function, the AUC for Losartan is about 2-times higher in haemodialysis dialysis patients.
Εσθονία Merck Sharp & Dohme OÜ Peterburi tee 46 
Merck Sharp & Dohme OÜ Peterburi tee 46
Η αιτιολόγηση αυτής της ευρύτερης ένδειξης είναι ότι η µελέτη LIFE δεν ήταν µια ελεγχόµενη µε εικονικό φάρµακο µελέτη που εξέταζε µόνο την επίδραση στο εγκεφαλικό σε σύγκριση µε εικονικό φάρµακο, αλλά µια ενεργά ελεγχόµενη µελέτη, η οποία συνέκρινε αντιυπερτασικές θεραπείες µε βάση τη λοσαρτάνη και µε βάση την ατενολόλη µε χρήση σύνθετου πρωτεύοντος τελικού σηµείου καρδιαγγειακών θανάτων, εγκεφαλικών και εµφραγµάτων του µυοκαρδίου. 
The reason for this broader indication is that the LIFE study was not a placebo-controlled study, studying the effect on stroke only compared to placebo, but an actively controlled study, comparing a losartan based with an atenolol based antihypertensive treatment using a primary composite endpoint of CV death, stroke and MI.
[Να συµπληρωθεί σε εθνικό επίπεδο ] 
[To be implemented nationally]
Η χρήση της λοσαρτάνης δεν συνιστάται σε ασθενείς µε σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλέπε παράγραφο" Μην λαµβάνετε λοσαρτάνη"). 
The use of losartan is not recommended in patients with severe hepatic impairment (see section "Do not take losartan").
Εάν κάποια ανεπιθύµητη ενέργεια γίνεται σοβαρή, ή αν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύµητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών, παρακαλείσθε να ενηµερώσετε το γιατρό ή το φαρµακοποιό σας. 
If any of the side effects get serious, or if you notice any side effects not listed in this leaflet, please tell your doctor or pharmacist.
Η µελέτη RENAAL για τη µείωση των τελικών σηµείων σε µη ινσουλινοεξαρτώµενους διαβητικούς ασθενείς (ΝΙDDM) µε τον ανταγωνιστή των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ λοσαρτάνη, ήταν µία ελεγχόµενη κλινική µελέτη που διεξήχθη διεθνώς σε 1513 διαβητικούς ασθενείς τύπου 2 µε πρωτεϊνουρία µε ή χωρίς υπέρταση. 
The Reduction of Endpoints in NIDDM with the Angiotensin II Receptor Antagonist Losartan RENAAL study was a controlled clinical study conducted worldwide in 1513 Type 2 diabetic patients with proteinuria, with or without hypertension.
Στην µελέτη ELITE διάρκειας 48 εβδοµάδων σε 722 ασθενείς µε καρδιακή ανεπάρκεια (NYHA κατηγορία II-IV), δεν παρατηρήθηκε καµµία διαφορά ως προς το πρωταρχικό τελικό σηµείο στην µακροχρόνια αλλαγή της νεφρικής λειτουργίας, µεταξύ των ασθενών που έλαβαν λοσαρτάνη και αυτών που έλαβαν captopril. 
In the ELITE Study carried out over 48 weeks in 722 patients with heart failure (NYHA Class II-IV), no difference was observed between the patients treated with Losartan and those treated with captopril was observed with regard to the primary endpoint of a long-term change in renal function.
Το πρωταρχικό τελικό σηµείο της µελέτης ήταν το συνδυασµένο τελικό σηµείο του διπλασιασµού της κρεατινίνης του ορού, της νεφρικής νόσου τελικού σταδίου (ανάγκη για αιµοδιύλιση ή µεταµόσχευση) ή θανάτου. 
The primary endpoint of the study was a composite endpoint of doubling of the serum creatinine endstage renal failure (need for dialysis or transplantation) or death.
Ως εκ τούτου, η CHMP πρότεινε να επαναδιατυπωθεί η ένδειξη ως ακολούθως «Θεραπεία νεφρικής νόσου σε ασθενείς µε υπέρταση και σακχαρώδη διαβήτη τύπου II µε πρωτεϊνουρία > 0,5g/ηµέρα στο πλαίσιο αντιυπερτασικής θεραπείας» προκειµένου να αντικατοπτρίζει την συµπερίληψη των κριτηρίων της µελέτης RENAAL. 
Therefore, the CHMP proposed that the indication should be re-worded to “Treatment of renal disease in patients with hypertension and Type II diabetes mellitus with proteinuria > 0.5g/day as part of an antihypertensive treatment” to reflect the inclusion criteria of the RENAAL study.
H κάθαρση της λοσαρτάνης από το πλάσµα και του ενεργού µεταβολίτη της είναι περίπου 600 mL/min και 50 mL/min αντιστοίχως. 
Plasma clearance of losartan and its active metabolite is about 600 mL/min and 50 mL/min, respectively.
Το πρωταρχικό τελικό σηµείο ήταν ο συνδυασµός καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιµότητας, όπως µετρήθηκε µε τη µείωση της συνδυασµένης συχνότητας καρδιαγγειακού θανάτου, εγκεφαλικού επεισοδίου και εµφράγµατος µυοκαρδίου. 
The primary endpoint was the composite of cardiovascular morbidity and mortality as measured by a reduction in the combined incidence of cardiovascular death, stroke and myocardial infarction.
Το µέγιστο αποτέλεσµα µείωσης της αρτηριακής πίεσης, θα πρέπει να επιτυγχάνεται 3-6 εβδοµάδες µετά την έναρξη της θεραπείας. 
The maximal blood pressure lowering effect should be reached 3-6 weeks after beginning treatment.
Άλλες ουσίες που προκαλούν υπόταση όπως τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωτικά, µπακλοφένη, αµιφοστίνη: ταυτόχρονη χορήγηση µε αυτά τα φάρµακα που µειώνουν την αρτηριακή πίεση, ως κύρια ή ως ανεπιθύµητη ενέργεια, µπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υπότασης. 
Other substances inducing hypotension like tricyclic antidepressants, antipsychotics, baclofene, amifostine: Concomitant use with these drugs that lower blood pressure, as main or side-effect, may increase the risk of hypotension.
Η έκθεση σε θεραπεία µε λοσαρτάνη κατά τη διάρκεια του δεύτερου και του τρίτου τριµήνου είναι γνωστό ότι προκαλεί εµβρυοτοξικότητα (µειωµένη νεφρική λειτουργία, ολιγοϋδράµνιο, καθυστερηµένο οστεοποίηση του κρανίου) και νεογνική τοξικότητα (νεφρική ανεπάρκεια, υπόταση, υπερκαλιαιµία) (βλέπε επίσης 5.3 "Προκλινικά δεδοµένα ασφάλειας"). 
Losartan therapy exposure during the second and third trimesters is known to induce human fetotoxicity (decreased renal function, oligohydramnios, skull ossification retardation) and neonatal toxicity (renal failure, hypotension, hyperkalaemia) (see also 5.3 'Preclinical safety data').
Η µακροχρόνια αποτελεσµατικότητα της αντιϋπερτασικής θεραπείας µε λοσαρτάνη στην παιδική ηλικία στη µείωση καρδιαγγειακής νοσηρότητας και θνησιµότητας δεν έχει επίσης τεκµηριωθεί. 
The long-term efficacy of antihypertensive therapy with losartan in childhood to reduce cardiovascular morbidity and mortality has also not been established.
Άλλα αντιϋπερτασικά φάρµακα (διουρητικά, ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου, αλφα- και βήτα-αναστολείς, και αντιϋπερτασικά που δρουν κεντρικά), επιτρέπονταν ως συµπληρωµατική θεραπεία, αναλόγως των αναγκών και στις δύο οµάδες. 
Other antihypertensive agents (diuretics, calcium antagonists, alpha- and beta-receptor blockers and also centrally acting antihypertensives) were permitted as supplementary treatment depending on the requirement in both groups.
Τα αποτελέσµατα έδειξαν κατά προσέγγιση παρόµοιες φαρµακοκινητικές παραµέτρους της λοσαρτάνης µετά από του στόµατος χορήγηση σε βρέφη και νήπια, σε παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας, και σε εφήβους. 
The results showed roughly similar pharmacokinetic parameters of losartan following oral administration in infants and toddlers, preschool children, school age children and adolescents.
Οι ασθενείς µε πρωτεϊνουρία και κρεατινίνη ορού 1.3 - 3.0 mg/dl τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν λοσαρτάνη 50 mg µία φορά ηµερησίως, τιτλοποιήθηκαν εάν ήταν αναγκαίο, για να επιτευχθεί ανταπόκριση της αρτηριακής πίεσης, ή εικονικό φάρµακο, επί ειδικής χορηγούµενης συµβατικής αντιϋπερτασικής θεραπείας, εξαιρουµένων των αναστολέων ΜΕΑ και των ανταγωνιστών της αγγειοτενσίνης ΙΙ. 
Patients with proteinuria and a serum creatinine of 1.3 - 3.0 mg/dl were randomised to receive Losartan 50 mg once a day, titrated if necessary, to achieve blood pressure response, or to placebo, on a background of conventional antihypertensive therapy excluding ACE-inhibitors and angiotension II antagonists.
Τα αποτελέσµατα έδειξαν ότι η θεραπεία µε λοσαρτάνη (327 περιστατικά), όπως συγκρίθηκε µε το εικονικό φάρµακο (359 περιστατικά) οδήγησε σε µείωση του κινδύνου κατά 16.1% (p=0.022) σε ασθενείς που επιτυγχάνουν το πρωταρχικό συνδυασµένο τελικό σηµείο. 
The results showed that the treatment with Losartan (327 events) as compared with placebo (359 events) resulted in a 16.1 % risk reduction (p = 0.022) in the number of patients reaching the primary composite endpoint.
Η αγγειοτενσίνη ΙΙ συνδέεται µε τον ΑΤ1 υποδοχέα που βρίσκεται σε πολλούς ιστούς (π.χ. λείες µυϊκές ίνες των αγγείων, επινεφρίδiα, νεφροί και καρδιά) και ενεργοποιεί πολλές σηµαντικές βιολογικές δράσεις συµπεριλαµβανοµένης της αγγειοσύσπασης και της έκκρισης αλδοστερόνης. 
Angiotensin II binds to the AT1 receptor found in many tissues (e.g. vascular smooth muscle, adrenal gland, kidneys and the heart) and elicits several important biological actions, including vasoconstriction and the release of aldosterone.
- Καρδιακή ανεπάρκεια (ως δευτερεύουσα θεραπεία, σε περιπτώσεις όπου οι αναστολείς ACE δεν κρίνονται κατάλληλοι). 
- Heart Failure (as second line, when ACE inhibitors are unsuitable).
Είναι σηµαντικό να συνεχίσετε να λαµβάνετε το Cozaar µέχρι ο γιατρός σας να σας συµβουλεύσει διαφορετικά. 
It is important that you continue to take Cozaar until your doctor tells you otherwise.
Η θεραπεία µε λοσαρτάνη, σε σύγκριση µε εικονικό φάρµακο, είχε ως αποτέλεσµα µείωση του κινδύνου κατά 16,1% στον αριθµό των ασθενών που επέτυχαν το σύνθετο πρωτεύον τελικό σηµείο. 
Treatment with losartan, as compared with placebo, resulted in a 16.1% risk reduction in the number of patients reaching the primary composite endpoint.
• σε ασθενείς µε υψηλή αρτηριακή πίεση και πάχυνση στην αριστερή κοιλία, έχει περιγραφεί ότι το COZAAR µειώνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού (ένδειξη "LIFE"). 
in patients with high blood pressure and a thickening of the left ventricle, COZAAR has been shown to decrease the risk of stroke (“LIFE indication”).
Περίπου το 14% της ενδοφλέβιας ή της από του στόµατος χορηγούµενης δόσης της λοσαρτάνης µετατρέπεται στον ενεργό της µεταβολίτη. 
About 14% of an intravenously- or orally-administered dose of losartan is converted to its active metabolite.
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΣΙΩΝ, ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗΣ(ΩΝ) ΜΟΡΦΗΣ(ΩΝ), ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ(ΩΝ) ΟΔΟΥ(ΩΝ) ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΤΟΥ(ΤΩΝ) ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ(ΩΝ) ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ(ΩΝ), ΚΑΤΟΧΟΣ(ΟΙ) ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΣΤΑ ΜΕΛΗ-ΚΡΑΤΗ 
ANNEX I LIST OF THE NAMES, PHARMACEUTICAL FORM, STRENGTHS OF THE MEDICINAL PRODUCTS, ROUTE OF ADMINISTRATION, MARKETING AUTHORISATION HOLDERS IN THE MEMBER STATES
Σε µελέτες τοξικότητας επαναλαµβανόµενης δόσης, η χορήγηση της λοσαρτάνης προκάλεσε µείωση των παραµέτρων των ερυθρών αιµοσφαιρίων στο αίµα (ερυθροκύτταρα, αιµοσφαιρίνη, αιµατοκρίτης), αύξηση της ουρίαςΝ στον ορό, και περιστασιακά αυξήσεις της κρεατινίνης του ορού, µείωση του βάρους της καρδιάς (χωρίς ιστολογική συσχέτιση) και γαστρεντερικές αλλαγές (βλάβες του βλεννογόνου υµένα, έλκη, διαβρώσεις, αιµορραγίες). 
In repeated dose toxicity studies, the administration of losartan induced a decrease in the red blood cell parameters (erythrocytes, haemoglobin, haematocrit), a rise in urea-N in the serum and occasional rises in serum creatinine, a decrease in heart weight (without a histological correlate) and gastrointestinal changes (mucous membrane lesions, ulcers, erosions, haemorrhages).
Όπως άλλες ουσίες που δρούν άµεσα στο σύστηµα ρενίνηςαγγειοτενσίνης, η λοσαρτάνη έχει δείξει ότι επάγει ανεπιθύµητες ενέργειες στην τελική ανάπτυξη του εµβρύου, οδηγώντας σε εµβρυϊκό θάνατο και δυσµορφίες. 
Like other substances that directly affect the renin-angiotensin system, losartan has been shown to induce adverse effects on the late foetal development, resulting in foetal death and malformations.
2 δισκία = 25 mg µία φορά ηµερησίως 
2 tablets = 25 mg once daily
Λοσαρτάνη 
Losartan
Η δόση µπορεί να αυξηθεί σε 100 mg µία φορά ηµερησίως βάσει της ανταπόκρισης της αρτηριακής πίεσης από τον πρώτο µήνα έναρξης της θεραπείας και εφεξής. 
The dose may be increased to 100 mg once daily based on blood pressure response from one month after initiation of therapy onwards.
Αυτό εφραµόζεται ιδιαίτερα όταν η λοσαρτάνη χορηγείται παρουσία άλλων καταστάσεων (πυρετός, αφυδάτωση) που είναι πιθανόν να επιδεινώσουν την νεφρική λειτουργία. 
This applies particularly when losartan is given in the presence of other conditions (fever, dehydration) likely to impair renal function.
Στην µελέτη ELITE II η λοσαρτάνη 50mg µια φορά ηµερησίως (αρχική δόση 12.5 mg που αυξήθηκε σε 25 mg και κατόπιν σε 50 mg µια φορά ηµερησίως), συγκρίθηκε µε καπτοπρίλη 50 mg τρεις φορές ηµερησίως (αρχική δόση 12.5 mg που αυξήθηκε σε 25 mg και κατόπιν σε 50 mg τρεις φορές ηµερησίως). 
In the ELITE II Study Losartan 50 mg once daily (starting dose 12.5 mg, increased to 25 mg, then 50 mg once daily) was compared with captopril 50 mg three times daily (starting dose 12.5 m, increased to 25 mg and then to 50 mg three times daily).
Luxembourg COZAAR 12,5 mg Luxembourg COZAAR CARDIO START Luxembourg LOORTAN 100 mg Luxembourg LOORTAN 50 mg Luxembourg LOORTAN 12,50 mg Luxembourg LOORTAN CARDIO START 
Luxembourg COZAAR 100 mg Luxembourg COZAAR 50 MG Luxembourg COZAAR 12,5 mg Luxembourg COZAAR CARDIO START Luxembourg LOORTAN 100 mg Luxembourg LOORTAN 50 mg Luxembourg LOORTAN 12,50 mg Luxembourg LOORTAN CARDIO START
Άλλα αντιϋπερτασικά, µε εξαίρεση τους αναστολείς ΜΕΑ, ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ ή βήτα-αναστολείς, προστέθηκαν όπου ήταν απαραίτητο, για να επιτευχθεί ο στόχος της αρτηριακής πίεσης. 
Other antihypertensives, with the exception of ACE-inhibitors, angiotensin II antagonists or beta-blockers were added if necessary to reach the goal blood pressure.
Κάθε δισκίο περιέχει τα ακόλουθα αδρανή συστατικά Μicrocrystalline cellulose (E 460) lactose monohydrate pregelatinized starch magnesium stearate (E 572) hydroxypropyl cellulose (E 463) hypromellose (E 464) 
Each tablet contains the following inactive ingredients: microcrystalline cellulose (E460) lactose monohydrate pregelatinized maize starch magnesium stearate (E572) hydroxypropyl cellulose (E463) hypromellose (E464)
Σε µία ελεγχόµενη κλινική µελέτη σε ασθενείς µε καρδιακή ανεπάρκεια, έχουν αναφερθεί οι ακόλουθες ανεπιθύµητες ενέργειες: 
In a controlled clinical trial in patients with cardiac insufficiency the following adverse events were reported:
Η χρήση της λοσαρτάνης δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια του πρώτου τριµήνου της κύησης (βλέπε παράγραφο 4.4). 
The use of losartan is not recommended during the first trimester of pregnancy (see section 4.4).
Η συνήθης δόση έναρξης και συντήρησης είναι 50 mg µία φορά την ηµέρα για τους περισσότερους ασθενείς. 
The usual starting and maintenance dose is 50 mg once daily for most patients.
Αυτά τα αποτελέσµατα επιβεβαιώθηκαν κατά την περίοδο ΙΙ της µελέτης όπου οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν να συνεχίσουν µε λοσαρτάνη ή εικονικό φάρµακο, µετά από θεραπεία τριών εβδοµάδων. 
These results were confirmed during period II of the study where patients were randomized to continue losartan or placebo, after three weeks of treatment.
Αυξηµένη θνησιµότητα παρατηρήθηκε στη µελέτη ELITE II σε µία µικρή υποοµάδα (22% όλων των ασθενών µε καρδιακή ανεπάρκεια) που έλαβαν βήτα-αναστολείς κατά την έναρξη. 
An increased mortality was observed in ELITE II in the small subgroup (22% of all HF patients) taking beta-blockers at baseline.
PVC/aluminum foil/nylon blisters µε aluminum foil lidding σε συσκευασίες των 10, 14 and 28. 
PVC/aluminum foil/nylon blisters with aluminum foil lidding in packs of 10, 14 and 28.
Μπλέ οβάλ, επικαλυµµένα µε λεπτό υµένιο δισκία µε χαραγµένο το 11 στη µία πλευρά και επίπεδα στην άλλη. 
Blue, oval film-coated tablets marked 11 on one side and plain on the other.
Η θεραπεία µε λοσαρτάνη µείωσε τον κίνδυνο του εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 25 % σε σύγκριση µε την ατενολόλη (p=0,001, 95 % διάστηµα εµπιστοσίνης 0.63-0.89). 
Treatment with losartan reduced the risk of stroke by 25% relative to atenolol (p=0.001 95% confidence interval 0.63-0.89).
Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση (Τµήµα 4.4 της ΠΧΠ) Η CHMP έκρινε ότι οι ακόλουθες προειδοποιήσεις πρέπει να περιληφθούν στην ΠΧΠ όλων των κρατών µελών για το Cozaar: υπερευαισθησία, αγγειοοίδηµα, χειρουργική επέµβαση, αναισθησία, αιµοδιάλυση, µεταµόσχευση νεφρού, ασθενείς που ανήκουν στη µαύρη φυλή, νόσος απόφραξης των βαλβίδων. 
Special warnings and precautions for use (SPC section 4.4) The CHMP considered that the following warnings needed to be included in the SPC for Cozaar in all MSs: Hypersensitivity; Angioedema; Surgery; Anaesthesia; Haemodialysis; Kidney transplant; Black patients; Obstructive valvular disease.
Therabel Pharma S.A. - Rue Egide Van Ophem 108 - B-1180 
Belgium Therabel Pharma S.A. Rue Egide Van Ophem 108 B-1180 Brussels
Φαρµακοκινητική σε παιδιατρικούς ασθενείς 
Pharmacokinetics in paediatric patients
Ούτε η λοσαρτάνη ούτε ο ενεργός µεταβολίτης µπορούν να αποµακρυνθούν µέ αιµοδιύλιση. 
Neither Losartan nor the active metabolite can be removed by haemodialysis.
• άλλα φάρµακα που µειώνουν την αρτηριακή πίεση επειδή µπορεί επιπλέον να µειώσουν την την αρτηριακή πίεση. 
• other blood pressure lowering medicines as they may additionally reduce your blood pressure.
Βάσει στοιχείων φαρµακοκινητικής τα οποία υποδεικνύουν σηµαντική αύξηση των συγκεντρώσεων της λοσαρτάνης στο πλάσµα σε ασθενείς µε κίρρωση ήπατος, πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόµενο µίας χαµηλότερης δόσης για τους ασθενείς µε ιστορικό ηπατικής δυσλειτουργίας. 
Based on pharmacokinetic data which demonstrate significantly increased plasma concentrations of losartan in cirrhotic patients, a lower dose should be considered for patients with a history of hepatic impairment.
2οκαι 3ο τρίµηνο της κύησης (βλέπε παράγραφο 4.4 και 4.6). 
2nd and 3rd trimester of pregnancy (see section 4.4 and 4.6) Lactation (see section 4.6)
Βρέθηκε ότι η ταυτόχρονη θεραπεία µε λοσαρτάνη και ριφαµπικίνη (επαγωγέας των ενζύµων του µεταβολισµού) έδειξε 40% µείωση του ενεργού µεταβολίτη στο πλάσµα. 
It was found that concomitant treatment of losartan with rifampicine (inducer of matabolism enzymes) gave a 40% reduction in plasma concentration of the active metabolite.
Είναι επίσης σηµαντικό να επισηµανθεί ότι µια εν εξελίξει µελέτη (HEAAL) σύγκρισης 50 και 150 mg λοσαρτάνης σε ασθενείς µε καρδιακή ανεπάρκεια µπορεί να αποφέρει σχετικές πληροφορίες για τη δοσολογία και να απαντήσει σε εκκρεµή ζητήµατα όπως τα αρνητικά αποτελέσµατα που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν βήτα αποκλειστές και λοσαρτάνη. 
Importantly, an ongoing study (HEAAL) comparing 50mg with 150mg losartan in patients with heart failure, may give relevant information on the dosing issue and address other open issues such as the negative results observed in patients on beta-blockers and losartan.