natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι ασθενείς είχαν τουλάχιστον έναν πρόσθετο παράγοντα κινδύνου στεφανιαίας νόσου, συμπεριλαμβανομένου του προηγούμενου εμφράγματος του μυοκαρδίου ή του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ( &gt; 6 μήνες πριν την ένταξη) ή άλλης τεκμηριωμένης αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (συνολικά 51,5%), διαβήτη τύπου 2 (36,1%), υψηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης - χοληστερόλη &lt; 35 mg/dl ή &lt; 0,906 mmol/l (11,6%), διάγνωση υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας μέσω ηλεκτροκαρδιογραφήματος ή ηχοκαρδιογραφήματος (20,9%), ενεργοί καπνιστές (21,9%).
The patients had at least one additional coronary heart disease risk factor, including: previous myocardial infarction or stroke ( &gt; 6 months prior to enrollment) or documentation of other atherosclerotic cardiovascular disease (overall 51.5 %), type 2 diabetes (36.1 %), high density lipoprotein - cholesterol &lt; 35 mg/dl or &lt; 0.906 mmol/l (11.6 %), left ventricular hypertrophy diagnosed by electrocardiogram or echocardiography (20.9 %), current cigarette smoking (21.9 %).
Δεν απαιτείται τροποποίηση της δόσης της αμλοδιπίνης/βαλσαρτάνης για τους ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (ΡΣΔ &gt; 30 ml/min/1,73 m2).
No dosage adjustment of amlodipine/valsartan is required for patients with mild to moderate renal impairment (GFR &gt; 30 ml/min/1.73 m2).
Η αμλοδιπίνη/βαλσαρτάνη μελετήθηκε επίσης σε μια ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο μελέτη με 130 υπερτασικούς ασθενείς με μέση διαστολική αρτηριακή πίεση σε καθιστή θέση ≥110 mmHg και &lt; 120 mmHg.
Amlodipine/valsartan was also studied in an active-controlled study of 130 hypertensive patients with mean sitting diastolic blood pressure ≥110 mmHg and &lt; 120 mmHg.
• Η ταυτόχρονη χρήση του Amlodipine/Valsartan Mylan με προϊόντα που περιέχουν αλισκιρένη αντενδείκνυται σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή νεφρική δυσλειτουργία (GFR &lt; 60 ml/min/1,73 m2) (βλ. παραγράφους 4.5 και 5.1).
• Concomitant use of Amlodipine/Valsartan Mylan with aliskiren-containing products in patients with diabetes mellitus or renal impairment (GFR &lt; 60 ml/min/1.73 m2) (see sections 4.5 and
Σε κλινικές δοκιμές όπου η βαλσαρτάνη συγκρίθηκε με έναν αναστολέα ΜΕΑ, η επίπτωση ξηρού βήχα ήταν σε σημαντικό βαθμό (p &lt; 0,05) χαμηλότερη στους ασθενείς που έλαβαν αγωγή με βαλσαρτάνη απ' ό,τι στους ασθενείς που έλαβαν αγωγή με αναστολέα ΜΕΑ (2,6% έναντι 7,9%, αντίστοιχα).
In clinical trials where valsartan was compared with an ACE inhibitor, the incidence of dry cough was significantly (p &lt; 0.05) lower in patients treated with valsartan than in those treated with an ACE inhibitor (2.6 % versus 7.9 %, respectively).
Σε μια κλινική δοκιμή στην οποία συμμετείχαν ασθενείς με ιστορικό ξηρού βήχα κατά τη διάρκεια θεραπείας με αναστολέα ΜΕΑ, βήχας εμφανίστηκε στο 19,5% των συμμετεχόντων που έλαβαν βαλσαρτάνη και στο 19% των ασθενών που έλαβαν θειαζιδικό διουρητικό, έναντι ποσοστού 68,5% των ασθενών που έλαβαν αναστολέα ΜΕΑ (p &lt; 0,05).
In a clinical trial of patients with a history of dry cough during ACE inhibitor therapy, 19.5 % of trial subjects receiving valsartan and 19.0 % of those receiving a thiazide diuretic experienced coughing, compared to 68.5 % of those treated with an ACE inhibitor (p &lt; 0.05).
Στις δοκιμές συμμετείχαν ενήλικοι ασθενείς με ήπιας έως μέτριας βαρύτητας μη επιπλεγμένη ιδιοπαθή υπέρταση (μέση διαστολική αρτηριακή πίεση σε καθιστή θέση 95 και &lt; 110 mmHg).
Adults with mild to moderate uncomplicated essential hypertension (mean sitting diastolic blood pressure ≥95 and &lt; 110 mmHg) were enrolled.
Μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο δοκιμή παράλληλων ομάδων έδειξε ομαλοποίηση της αρτηριακής πίεσης (διαστολική αρτηριακή πίεση σε καθιστή θέση στα επίπεδα κοιλάδας &lt; 90 mmHg στο τέλος της μελέτης) σε ασθενείς που δεν ελέγχονταν επαρκώς με αμλοδιπίνη 10 mg στο 78% των ασθενών που έλαβαν αμλοδιπίνη/βαλσαρτάνη 10 mg/160 mg έναντι ποσοστού 67% των ασθενών που παρέμειναν στο σχήμα αμλοδιπίνης 10 mg.
A multicentre, randomised, double-blind, active-controlled, parallel-group trial showed normalisation of blood pressure (trough sitting diastolic blood pressure &lt; 90 mmHg at the end of the trial) in patients not adequately controlled on amlodipine 10 mg in 78 % of patients treated with amlodipine/valsartan 10 mg/160 mg, compared to 67 % of patients remaining on amlodipine 10 mg.
Μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο δοκιμή παράλληλων ομάδων έδειξε ομαλοποίηση της αρτηριακής πίεσης (διαστολική αρτηριακή πίεση σε καθιστή θέση στα επίπεδα κοιλάδας &lt; 90 mmHg στο τέλος της δοκιμής) σε ασθενείς που δεν ελέγχονταν επαρκώς με βαλσαρτάνη 160 mg στο 75% των ασθενών που έλαβαν αμλοδιπίνη/βαλσαρτάνη 10 mg/160 mg και στο 62% των ασθενών που έλαβαν αμλοδιπίνη/βαλσαρτάνη 5 mg/160 mg, έναντι ποσοστού 53% των ασθενών που παρέμειναν στο σχήμα βαλσαρτάνης 160 mg.
Active-controlled trials in patients who were non-responders to monotherapy A multicentre, randomised, double-blind, active-controlled, parallel-group trial showed normalisation of blood pressure (trough sitting diastolic blood pressure &lt; 90 mmHg at the end of the trial) in patients not adequately controlled on valsartan 160 mg in 75 % of patients treated with amlodipine/valsartan 10 mg/160 mg and 62 % of patients treated with amlodipine/valsartan 5 mg/160 mg, compared to 53 % of patients remaining on valsartan 160 mg.
Δεν υπήρξε παράταση του διαστήματος QT &gt; 500 msec και ούτε torsade de pointes στη μελέτη (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4).
There was no QT prolongation &gt; 500 msec and no torsade de pointes in the study (see also section 4.4).
Η αναλογία των ασθενών με μια αναφερόμενη παράταση του διαστήματος PR &gt; 200 ms σε αυτή τη μελέτη κυμάνθηκε από 3 /22 ( 14%) ( ημέρα 3) έως 8 /21 ( 38 %) ( ημέρα 14 ).
The proportion of patients with a reported PR interval prolongation &gt; 200 ms in this study ranged from 3/22 (14%) (day 3) to 8/21 (38%) (day14).
2 έως &lt; 6 έτη 13
2 to &lt; 6 years
Oι ομαδοποιήσεις των συχνοτήτων σύμφωνα με την κατά MedDRA σύμβαση είναι: Πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως &lt; 1/10), μη συχνές (≥ 1/1.000 έως &lt; 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως &lt; 1/1.000), πολύ σπάνιες ( &lt; 1/10.000), μη γνωστές (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα διαθέσιμα δεδομένα).
The frequency groupings according to MedDRA convention are: Very common (≥ 1/10); common (≥ 1/100 to &lt; 1/10); uncommon (≥ 1/1,000 to &lt; 1/100); rare (≥ 1/10,000 to &lt; 1/1,000); very rare ( &lt; 1/10,000); not known (frequency cannot be estimated from the available data).
Ο αριθμός των ασθενών με ιικό φορτίο &lt; 50 αντίγραφα / ml ήταν 9 από 13 για την ίδια περίοδο.
The number of patients with viral load &lt; 50 copies/mL was 9 of 13 for the same period.
Στην "Υψηλή Ηλικιακή ομάδα" ο αριθμός των ασθενών με ιικό φορτίο &lt; 400 αντίγραφα / ml την εβδομάδα 48 ήταν 11 από 13.
In the “High Age Group”, the number of patients with a viral load &lt; 400 copies/mL at week 48 was 11 of 13.
Δεν συνιστώνται υψηλές δόσεις κετοκοναζόλης ( &gt; 200 mg/ημέρα).
High doses of ketoconazole ( &gt; 200 mg/day) are not recommended.
Σε μια κλινική 11 εκ των 17 υγιών εθελοντών (65 %) εκδήλωσαν σοβαρή ηπατοκυτταρική τοξικότητα με αυξήσεις των τρανσαμινασών έως &gt; 20 φορές το ανώτατο φυσιολογικό όριο μετά από 1 έως 5 ημέρες συγχορήγησης.
In a clinical study 11 of 17 (65 %) healthy volunteers developed severe hepatocellular toxicity with transaminase elevations up to &gt; 20fold the upper limit of normal after 1 to 5 days of co-administration.
Αναλογία με VL &lt; 50 αντίγραφα/ ml την Εβδομάδα 48, ITT/e#
Proportion with VL &lt; 50 copies/ml at week 48, ITT/e#
MaxCmin1: Για τους ασθενείς που εισάγονται με VL &gt; 200 αντίγραφα /ml, η VF ορίζεται ως οποιαδήποτε αύξηση &gt; 0.5 logs και/ή VL &gt; 50,000 αντίγραφα /ml την εβδομάδα 4, &gt; 5,000 αντίγραφα /ml την εβδομάδα 12, ή &gt; 200 αντίγραφα /ml την εβδομάδα 24 ή μετέπειτα.
MaxCmin1: For those entering with VL &gt; 200 copies/ml, VF defined as any increase &gt; 0.5 logs and/or VL &gt; 50,000 copies/ml at week 4, &gt; 5,000 copies/ml at week 12, or &gt; 200 copies/ml at week 24 or thereafter.
Σε αυτή τη μελέτη, το διάστημα PR &gt; 200 msec παρατηρήθηκε επίσης σε 40 % και 47% των ατόμων που λάμβαναν Invirase/ριτοναβίρη 1000/100 mg δύο φορές ημερησίως και 1500/100 mg δύο φορές ημερησίως, αντίστοιχα, την Ημέρα 3.
In this study, PR interval of &gt; 200 msec was also observed in 40% and 47% of subjects receiving Invirase/ritonavir 1000/100 mg twice daily and 1500/100 mg twice daily, respectively, on Day 3.
Οι ασθενείς που επιδεικνύουν μια επακόλουθη αύξηση του διαστήματος QT &gt; 480 msec ή αύξηση έως &gt; 20 msec μετά την έναρξη της ταυτόχρονης αγωγής, ο γιατρός θα πρέπει να χρησιμοποιήσει την καλύτερη κλινική εκτίμηση να διακόψει ή το Invirase ενισχυμένο με ριτοναβίρη ή την ταυτόχρονη αγωγή ή και τα δύο.
For patients demonstrating a subsequent increase in QT-interval to &gt; 480 msec or increase by &gt; 20 msec after commencing concomitant therapy, the physician should use best clinical judgment to discontinue either ritonavir-boosted Invirase or the concomitant therapy or both.
Παρατηρήθηκαν διαστήματα &gt; 200 msec στο 3 % των ατόμων στο σκέλος της δραστικής ουσίας (moxifloxacin) και στο 5 % στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου.
PR intervals of &gt; 200 msec were seen in 3% of subjects in the active control group (moxifloxacin) and 5% in the placebo arm.
Αναλογία με VL &lt; 50 αντίγραφα/ml την Εβδομάδα 48, στην αγωγή
Proportion with VL &lt; 50 copies/ml at week 48, On Treatment
Την Εβδομάδα 48 (κύτταρα/mm * Για τις δύο μελέτες: Οι ασθενείς που εισάγονται στη μελέτη με VL &lt; 200 αντίγραφα/ml, η VF ορίζεται ως &gt; 200 αντίγραφα /ml.
Median increase in CD4 cell count at week 48 (cells/mm3) * For both studies: For patients entering study with VL &lt; 200 copies/ml, VF defined as &gt; 200 copies/ml.
Μόνο 2 /21 ( 9 % ) των ασθενών σε όλες τις ημέρες της μελέτης, είχε μέγιστη μεταβολή QTcF κατά την έναρξη στο QTcF ≥ 30 ms μετά τη χορήγηση του τροποποιημένου δοσολογικού σχήματος Invirase / ριτοναβίρης για τη θεραπεία σε πρωτοθεραπευόμενους ασθενείς που έχουν προσβληθεί από HIV-1 λοίμωξη και η μέγιστη μέση μεταβολή από πυκνή αρχική προ της δόσης σε QTcF ήταν &lt; 10 ms σε όλες τις ημέρες της μελέτης.
Only 2/21 (9%) patients across all study days had maximum QTcF change from dense predose baseline ≥ 30 ms following administration of the modified Invirase/ritonavir regimen in the treatment-naïve HIV-1 infected patient population; and the maximum mean change from dense predose baseline in QTcF was &lt; 10 ms across all study days.
Οι ασθενείς που είναι σταθεροποιημένοι με το Invirase ενισχυμένο με ριτοναβίρη και που απαιτούν ταυτόχρονη φαρμακευτική αγωγή με ενδεχόμενο να αυξηθεί η έκθεση της σακουιναβίρης ή οι ασθενείς σε φαρμακευτική αγωγή με ενδεχόμενο να αυξηθεί η έκθεση της σακουιναβίρης και να απαιτείται ταυτόχρονα Invirase ενισχυμένο με ριτοναβίρη όπου δεν υπάρχει εναλλακτική επιλογή θεραπείας και τα οφέλη υπερτερούν του κινδύνου: - Θα πρέπει να διενεργείται ΗΚΓ πριν την έναρξη της ταυτόχρονης αγωγής: οι ασθενείς με διάστημα QT &gt; 450 msec δεν πρέπει να ξεκινούν την ταυτόχρονη αγωγή (βλέπε παράγραφο 4.5).
Patients stable on ritonavir-boosted Invirase and requiring concomitant medication with potential to increase the exposure of saquinavir or patients on medication with potential to increase the exposure of saquinavir and requiring concomitant ritonavir-boosted Invirase where no alternative therapy is available and the benefits outweigh the risks: - An ECG should be performed prior to initiation of the concomitant therapy: patients with a QT interval &gt; 450 msec should not initiate the concomitant therapy (see section 4.5).
Οι ασθενείς που ξεκινούν αγωγή με Invirase ενισχυμένο με ριτοναβίρη: - Θα πρέπει να διενεργείται ΗΚΓ πριν την έναρξη της αγωγής σε όλους τους ασθενείς: οι ασθενείς με διάστημα QT &gt; 450 msec δεν πρέπει να λαμβάνουν Invirase ενισχυμένο με ριτοναβίρη.
Patients initiating therapy with ritonavir-boosted Invirase: - An ECG should be performed on all patients prior to initiation of treatment: patients with a QT interval &gt; 450 msec should not use ritonavir-boosted Invirase.
- Οι ασθενείς που επιδεικνύουν μια επακόλουθη αύξηση του διαστήματος QT &gt; 480 msec ή παράταση σε σχέση με την έναρξη της θεραπείας έως &gt; 20 msec θα πρέπει να διακόψουν το Invirase ενισχυμένο με ριτοναβίρη.
- Patients demonstrating a subsequent increase in QT-interval to &gt; 480 msec or prolongation over pre-treatment by &gt; 20 msec should discontinue ritonavir-boosted Invirase.
Σε ασθενείς με διάστημα QT &lt; 450 msec, συνιστάται ένα ΗΚΓ κατά την αγωγή.
For patients with a QT interval &lt; 450 msec, an on treatment ECG is recommended.
MaxCmin2: οποιαδήποτε αύξηση &gt; 0.5 log σε μια συγκεκριμένη επίσκεψη, &lt; 0.5 log ελλάτωση εάν η VL &gt; 200 αντίγραφα/ml την εβδομάδα 4;
MaxCmin2: any rise &gt; 0.5 log at a specific visit; &lt; 0.5 log reduction if VL &gt; 200 copies/ml at week 4; &lt; 1.0 log reduction from base line if VL &gt; 200 copies/ml at week 12; and a VL &gt; 200 copies/ml at week 24.
Περιορισμένα δεδομένα ασφάλειας είναι διαθέσιμα από μία παιδιατρική μελέτη (NV20911, n = 18) κατά την οποία η ασφάλεια των σκληρών καψακίων σακουιναβίρης (50 mg / kg δύο φορές ημερησίως, να μην υπερβαίνει τα 1000 mg δύο φορές ημερησίως) που χορηγείται σε συνδυασμό με χαμηλή δόση διαλύματος από στόματος ριτοναβίρης (3 mg / kg δύο φορές ημερησίως για το σωματικό βάρος από 5 έως &lt; 15 kg, 2,5 mg / kg δύο φορές ημερησίως για σωματικό βάρος 15 έως 40 kg και 100 mg δύο φορές ημερησίως για το σωματικό βάρος &gt; 40 kg) έχει μελετηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 4 μηνών έως 6 ετών.
Limited safety data are available from a paediatric study (NV20911, n=18) in which the safety of saquinavir hard capsules (50 mg/kg bid, not to exceed 1000 mg bid) used in combination with low dose ritonavir oral solution (3 mg/kg bid for body weight from 5 to &lt; 15 kg, 2.5 mg/kg bid for body weight from 15 to 40 kg and 100 mg bid for body weight &gt; 40 kg) has been studied in paediatric patients aged 4 months to 6 years old.
Η φαρμακοκινητική, η ασφάλεια και η δράση της σακουιναβίρης έχουν αξιολογηθεί σε μια ανοιχτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη σε 18 παιδιά ηλικίας 4 μηνών έως κάτω των 6 ετών κατά την οποία η σακουιναβίρη (50 mg / kg δύο φορές ημερησίως έως και την δόση ενηλίκων των 1000 mg δύο φορές ημερησίως) χορηγήθηκε σε συνδυασμό με πόσιμο διάλυμα ριτοναβίρης (3 mg / kg δύο φορές ημερησίως για το σωματικό βάρος από 5 έως &lt; 15 kg, 2,5 mg / kg δύο φορές ημερησίως για σωματικό βάρος 15 έως 40 kg και 100 mg δύο φορές ημερησίως για βάρος σώματος &gt; 40 kg συν ≥ 2 αρχική θεραπεία με αντιρετροϊκά φάρμακα).
The pharmacokinetics, safety and activity of saquinavir have been evaluated in an open label, multicenter study in 18 children aged 4 months to less than 6 years old in which saquinavir (50 mg/kg bid up to the adult dose of 1000 mg bid) was administered in combination with ritonavir oral solution (3 mg/kg bid for body weight from 5 to &lt; 15 kg, 2.5 mg/kg bid for body weight from 15 to 40 kg and
- Για πρωτοθεραπευόμενους ασθενείς που ξεκινούν θεραπεία με Invirase / ριτοναβίρη 500/100 mg δύο φορές ημερησίως για τις πρώτες 7 ημέρες της θεραπείας που ακολουθείται από Invirase 1000 mg δύο φορές ημερησίως με ριτοναβίρη 100 mg δύο φορές ημερησίως μετά από 7 ημέρες και με QT &lt; 450 msec στην έναρξη, ένα ΗΚΓ κατά την αγωγή συνιστάται μετά από περίπου 10 ημέρες θεραπείας.
- For treatment-naïve patients initiating treatment with Invirase/ritonavir 500/100 mg two times daily for the first 7 days of treatment followed by Invirase 1000 mg two times daily with ritonavir 100 mg two times daily after 7 days and with a baseline QT interval &lt; 450 msec, an on-treatment ECG is suggested after approximately 10 days of therapy.
50 mg / kg δύο φορές ημερησίως σακουιναβίρη (να μην υπερβαίνει τα 1000 mg δύο φορές ημερησίως), ενισχυμένη με ριτοναβίρη σε 3 mg / kg για τους ασθενείς με σωματικό βάρος που κυμαίνεται από 5 έως &lt; 15 kg ή 2,5 mg / kg για τους ασθενείς με σωματικό βάρος από 15 έως 40 kg (να μην υπερβαίνει τα 100 mg δύο φορές ημερησίως).
In this study, 5 patients were &lt; 2 years and 13 between 2 to &lt; 6 years and received 50 mg/kg saquinavir bid (not to exceed 1000 mg bid) boosted with ritonavir at 3 mg/kg for patients with body weight ranging from 5 to &lt; 15 kg or 2.5 mg/kg for patients with body weight ranging from 15 to 40 kg (not to exceed 100 mg bid).
Την Ημέρα 3, οι μέσες τιμές της Cmax ήταν περίπου 3 και 4 φορές υψηλότερες με τις θεραπευτικές και τις υπερ-θεραπευτικές δόσεις, αντίστοιχα, σε σχέση με τη μέση Cmax που παρατηρήθηκε σε σταθεροποιημένη κατάσταση με τη θεραπευτική δόση που χορηγήθηκε σε ασθενείς με HIV. Την Ημέρα 3, το ανώτερο διάστημα εμπιστοσύνης 95% της μέγιστης μέσης διαφοράς σε δόση πριν την έναρξη ρυθμισμένου QTcS (ειδική μελέτη καρδιακής συχνότητας ρυθμισμένου QT) μεταξύ των θεραπευτικών σκελών της δραστικής ουσίας και του εικονικού φαρμάκου ήταν &gt; 10 msec για τις δύο θεραπευτικές ομάδες του Invirase ενισχυμένου με ριτοναβίρη (βλέπε αποτελέσματα στον Πίνακα 3).
On Day 3, the upper 1-sided 95% confidence interval of the maximum mean difference in pre-dose baseline-corrected QTcS (study specific heart rate corrected QT) between the active drug and placebo arms was &gt; 10 msec for the two ritonavir-boosted Invirase treatment groups (see results in Table 3).
Σκύλος ( &gt; 11-22 kg)
TARGET SPECIES Dog ( &gt; 11-22 kg)
Σκύλος ( &gt; 22-50 kg)
TARGET SPECIES Dog ( &gt; 22-50 kg)
Σκύλοι ( &gt; 4,5-11 kg)
TARGET SPECIES Dog ( &gt; 4.5-11 kg)
&gt; 4,5 - 11 kg Μικρόσωμος σκύλος
2 - 4.5 kg Very small dog 0.45 &gt; 4.5 - 11 kg Small dog &gt; 11 - 22 kg Medium dog 2.2 &gt; 22 - 50 kg Large dog Greater than
Τα άτομα με τιμές CD4 &lt; 50 κύτταρα/mm3 κατά την έναρξη είχαν λιγότερες πιθανότητες να πετύχουν &lt; 200 αντίγραφα HIV-1 RNA/mL (ή &lt; 50 αντίγραφα/mL) συγκριτικά με τα άτομα που είχαν &gt; 50 κύτταρα/mm3.
Subjects with baseline CD4 counts &lt; 50 cells/mm3 were less likely to achieve a HIV-1 RNA of &lt; 200 copies/mL (or &lt; 50 copies/mL) than subjects with &gt; 50 cells/mm3.
Το άτομο έλαβε θεραπεία με ιβαλιζουμάβη για επιπλέον 1,5 χρόνο πριν αποσυρθεί οικειοθελώς με μη ανιχνεύσιμο ιικό φορτίο ( &lt; 50 αντίγραφα/mL).
The subject received ibalizumab therapy for an additional 1.5 years before discontinuing voluntarily with an undetectable viral load ( &lt; 50 copies/mL).
*Ακριβές διάστημα εμπιστοσύνης 95%: ** p &lt; 0,0001 βάσει του τεστ McNemar για τη σύγκριση της αναλογίας των ατόμων που πέτυχαν μείωση ≥ 0,5 log10 του ιικού φορτίου στη λήξη της περιόδου ελέγχου και της περιόδου λειτουργικής μονοθεραπείας.
** p &lt; 0.0001 based on McNemar's test comparing the proportion of subjects achieving ≥ 0.5 log10 decrease in viral load at the end of the control and functional monotherapy periods.
Την Εβδομάδα 2, η μέση μείωση του ιικού φορτίου ήταν 0,87 log10 αντίγραφα/mL στο Σκέλος A· 1,15 log10 αντίγραφα/mL στο Σκέλος B· και 0,38 log10 αντίγραφα/mL στο Σκέλος του εικονικού φαρμάκου (p=0,003 έναντι Σκέλους A, p &lt; 0,001 έναντι Σκέλους B).
At Week 2, the mean viral load decrease was 0.87 log10 copies/mL in Arm A, 1.15 log10 copies/mL in Arm B and 0.38 log10 copies/mL in the Placebo arm (p=0.003 vs Arm A, p &lt; 0.001 vs Arm B).
Ιολογική ανταπόκριση την Εβδομάδα 25 σε σχέση με τις τιμές των κυττάρων CD4 κατά την έναρξη, ανθεκτικότητα σε αναστολείς της ιντεγκράσης και Συνολική Βαθμολογία Ευαισθησίας (OSS)* για τη μελέτη TMB-301 Αριθ. ατόμων που πέτυχαν &lt; 50 αντίγραφα HIV-1
Virologic response at week 25 by baseline CD4 cell count, integrase inhibitor resistance and Overall Susceptibility Score (OSS)* for study TMB-301
Την Εβδομάδα 16, ήτοι πριν από την πιθανή μετάβαση των ασθενών από το σκέλος του εικονικού φαρμάκου στα 15 mg ιβαλιζουμάβης/kg κάθε 2 εβδομάδες ή/και πριν από την αλλαγή της OBR για όλους τους ασθενείς, η μέση μείωση του ιικού φορτίου ήταν 1,07 log10 αντίγραφα/mL στο Σκέλος A· 1,33 log10 αντίγραφα/mL στο σκέλος B· και 0,26 log10 αντίγραφα/mL στο Σκέλος του εικονικού φαρμάκου (p=0,002 έναντι Σκέλους A, p &lt; 0,001 έναντι Σκέλους B).
By Week 16, i.e. prior to the possible switching of patients in the Placebo arm to the 15 mg/kg dose of ibalizumab every 2 weeks and/or to change in OBR for all patients, mean viral load decrease was 1.07 log10 copies/mL in Arm A, 1.33 log10 copies/mL in Arm B and 0.26 log10 copies/mL in the Placebo arm (p=0.002 vs Arm A, p &lt; 0.001 vs Arm B).
Η συχνότητα εμφάνισης ορίζεται ως ακολούθως: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 και &lt; 1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 και &lt; 1/100), σπάνιες (≥1/10.000 και &lt; 1/1.000), πολύ σπάνιες ( &lt; 1/10.000) και μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).
(≥1/10); common (≥1/100 to &lt; 1/10); uncommon (≥1/1,000 to &lt; 1/100); rare (≥1/10,000 to &lt; 1/1,000);
Αριθ. ατόμων που πέτυχαν &lt; 200 αντίγραφα HIV-1
No. of subjects achieving &lt; 200 HIV-1 RNA copies/mL (n/N)
Εκτίμηση συχνότητας: Πολύ συχνές ( 1/10), συχνές ( 1/100 έως  1/10), όχι συχνές ( 1/1.000 έως  1/100), σπάνιες ( 1/10.000 έως  1/1.000), πολύ σπάνιες ( &lt; 1/10.000).
Frequency estimate: Very common (≥1/10), common (≥1/100 to &lt; 1/10), uncommon (≥1/1,000 to &lt; 1/100), rare (≥1/10,000 to &lt; 1/1,000), very rare ( &lt; 1/10,000).
Περιπτώσεις ηπατικών βλαβών, συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών αυξήσεων των ηπατικών ενζύμων ( &gt; 10 φορές μεγαλύτερες από τις ανώτερες φυσιολογικές τιμές), της ηπατίτιδας και του ίκτερου, έχουν αναφερθεί με τη ντουλοξετίνη (βλ. παράγραφο 4.8).
Cases of liver injury, including severe elevations of liver enzymes ( &gt; 10 times upper limit of normal), hepatitis and jaundice have been reported with duloxetine (see section 4.8).
Κατά τη διάρκεια της φάσης των 52εβδομάδων της ελεγχόμενης διπλά-τυφλής αγωγής 14,4% των ασθενών υπό ντουλοξετίνη και 33,1% των ασθενών υπό εικονικό φάρμακο (placebo) εμφάνισαν υποτροπή των καταθλιπτικών συμπτωμάτων τους (p &lt; 0,001).
During the 52-week placebo-controlled double blind treatment phase 14.4% of the duloxetine-treated patients and 33.1% of the placebo-treated patients experience a return of their depressive symptoms (p &lt; 0.001).
Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης &lt; 30 ml/min) (βλ. παράγραφο 4.4).
Severe renal impairment (creatinine clearance &lt; 30 ml/min) (see section 4.4).
Η αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης 30-120 mg (ευέλικτο δοσολογικό σχήμα), άπαξ ημερησίως, σε ηλικιωμένους ασθενείς ( &gt; 65 ετών) με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, αξιολογήθηκε σε μελέτη η οποία έδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη συνολική βαθμολογία της κλίμακας HAM-A, στους ασθενείς υπό ντουλοξετίνη, έναντι των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο.
The efficacy of duloxetine 30-120 mg (flexible dosing) once a day in elderly patients ( &gt; 65 years) with generalised anxiety disorder was evaluated in a study that demonstrated statistically significant improvement in the HAM-A total score for duloxetine treated patients compared to placebo treated patients.
Η χορήγηση της ντουλοξετίνης 60 mg έως 120 mg άπαξ ημερησίως έδειξε στατιστικά σημαντική υπεροχή έναντι του εικονικού φαρμάκου (placebo) (p &lt; 0,001) στην πρόληψη των υποτροπών, όπως αυτή προσδιοριζόταν από το χρόνο μέχρι την υποτροπή.
Duloxetine 60 mg to 120 mg once daily demonstrated statistically significant superiority compared to placebo (p &lt; 0.001) on the prevention of relapse, as measured by time to relapse.
Το Duloxetine Mylan δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης &lt; 30 ml/min βλ. παράγραφο 4.3).
Duloxetine Mylan must not be used in patients with severe renal impairment (creatinine clearance &lt; 30 ml/min; see section 4.3).
Κατά τη διάρκεια 52 εβδομάδων διπλά-τυφλής, ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο (placebo) αγωγής, οι ασθενείς υπό ντουλοξετίνη με υποτροπιάζουσα μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (MDD)
During 52 weeks of placebo-controlled double blind treatment, duloxetine-treated patients with recurrent MDD had a significantly longer symptom free period (p &lt; 0.001) compared with patients randomised to placebo.