natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η παραπλανητική χρήση κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) ή του άρθρου 58 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του ΚΣΕΕ ή των οικείων εθνικών διατάξεων παραμένει «ουσιαστική» κατά την εξέταση προγενέστερων σημάτων στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής. 
Use that is deceptive within the meaning of Article 7(1)(g) or Article 58(1)(c) EUTMR or under provisions of national law remains ‘genuine' for the purpose of asserting earlier marks in opposition proceedings.
Οι κυρώσεις για την παραπλανητική χρήση του σήματος είναι η ακύρωση ή η έκπτωση κατά περίπτωση, ή η απαγόρευση χρήσης του σήματος (σύμφωνα με το άρθρο 137 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ). 
The sanctions for deceptive use are invalidation or revocation, as the case may be, or a prohibition of use (provided for pursuant to Article 137(2) EUTMR).
Η ίδια αρχή εφαρμόζεται οσάκις η χρήση γίνεται βάσει παράνομης σύμβασης παραχώρησης άδειας (για παράδειγμα, στο πλαίσιο συμβάσεων κατά παράβαση των κανόνων ανταγωνισμού της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των οικείων εθνικών κανόνων). 
The same principle applies where use is made under an illegal licensing arrangement (for example arrangements violating the competition rules of the Treaty on the Functioning of the European Union or national rules).
Ομοίως, το ζήτημα αν η χρήση ενδέχεται να θίγει δικαιώματα τρίτων είναι επίσης αλυσιτελές. 
Similarly, the fact that use may infringe third-party rights is also irrelevant.
Εύλογες αιτίες μη χρήσης του σήματος 
2.11 Justification of non-use
Σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, ο ανακόπτων μπορεί εναλλακτικά να αποδείξει ότι υπήρχε εύλογη αιτία για τη μη χρήση του προγενέστερου καταχωρισμένου σήματος. 
According to Article 47(2) EUTMR, the opponent may alternatively prove that there are justifiable reasons for non-use of its earlier registered mark.
Ως εύλογες αιτίες νοούνται, όπως ορίζει η δεύτερη περίοδος του άρθρου 19 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (συμφωνία TRIPS), περιστάσεις οι οποίες προκύπτουν ανεξάρτητα από τη βούληση του δικαιούχου του σήματος και εμποδίζουν τη χρήση του. 
These reasons cover, as mentioned in the second sentence of Article 19(1) of the TRIPS agreement, circumstances arising independently of the will of the owner of the trade mark that constitute an obstacle to the use of the trade mark.
Ως εξαίρεση στην υποχρέωση χρήσης, η έννοια της εύλογης αιτίας για τη μη χρήση του σήματος πρέπει να ερμηνεύεται μάλλον συσταλτικά. 
As an exception to the obligation of use, the concept of proper reasons for non-use is to be interpreted rather narrowly.
Η απλή επίκληση «γραφειοκρατικών εμποδίων», τα οποία προκύπτουν ανεξάρτητα από την ελεύθερη βούληση του δικαιούχου του σήματος, δεν αρκεί, αλλά πρέπει, επιπλέον, να συνδέονται άμεσα με το σήμα, μέχρι του σημείου η χρήση του να εξαρτάται από την ευδοκίμηση των σχετικών διοικητικών διαδικασιών. 
‘Bureaucratic obstacles' as such, that arise independently of the will of the trade mark proprietor, are not sufficient, unless they have a direct relationship with the mark, so much so that use of the trade mark depends on successful completion of the administrative action concerned.
Ωστόσο, το κριτήριο της άμεσης σύνδεσης δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ότι η χρήση του σήματος είναι αδύνατη, καθώς ενδέχεται να αρκεί το γεγονός ότι η χρήση είναι παράλογη. 
However, the criterion of a direct relationship does not necessarily imply that use of the trade mark is impossible; it might suffice that use is unreasonable.
Το κατά πόσον μεταβολή στη στρατηγική της επιχείρησης για την παράκαμψη του εκάστοτε εμποδίου ενδέχεται να έχει καταστήσει τη χρήση του σήματος παράλογη πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση. 
It must be assessed on a case-by-case basis whether a change in the undertaking's strategy to circumvent the obstacle under consideration would make use of the mark unreasonable.
Έτσι, για παράδειγμα, δεν μπορεί να ζητηθεί ευλόγως από τον δικαιούχο σήματος να μεταβάλει την επιχειρηματική του στρατηγική και να διαθέτει τα προϊόντα του στην αγορά από τα σημεία πωλήσεως των ανταγωνιστών του (14/06/2007, C246/05, Le Chef de Cuisine, EU:C:2007:340, § 52). 
Thus, for example, the proprietor of a mark cannot reasonably be required to change its corporate strategy and sell its goods in its competitors' sales outlets (14/06/2007, C246/05, Le Chef de Cuisine, EU:C:2007:340, § 52).
Επιχειρηματικοί κίνδυνοι 
2.11.1 Business risks
Η έννοια της εύλογης αιτίας πρέπει να θεωρείται ότι παραπέμπει σε περιστάσεις που ανακύπτουν ανεξάρτητα από την ελεύθερη βούληση του δικαιούχου οι οποίες καθιστούν τη χρήση του σήματος αδύνατη ή μη εύλογη και όχι σε περιστάσεις που συνδέονται με εμπορικές δυσκολίες τις οποίες αυτός αντιμετωπίζει (14/05/0008, R 855/20074, PAN AM, § 27· 09/07/2003, T162/01, Giorgio Beverly Hills, EU:T:2003:199, § 41, (18/03/2015, T250/13, SMART WATER, EU:T:2015:160, § 67-69). 
The concept of proper reasons must be considered to refer to circumstances arising independently of the will of the owner that make use of the mark impossible or unreasonable, rather than to circumstances associated with commercial difficulties it is experiencing (14/05/0008, R 855/20074, PAN AM, § 27; 09/07/2003, T162/01, Giorgio Beverly Hills, EU:T:2003:199, § 41, (18/03/2015, T250/13, SMART WATER, EU:T:2015:160, § 67-69).
Κατά συνέπεια, οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια επιχείρηση λόγω της οικονομικής ύφεσης ή λόγω δικών της οικονομικών προβλημάτων δεν θεωρούνται εύλογες αιτίες για τη μη χρήση κατά την έννοια του άρθρου 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, καθόσον αυτού του είδους οι δυσκολίες αποτελούν φυσικό επακόλουθο της άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας. 
Thus, financial difficulties encountered by a company as a result of an economic recession or due to its own financial problems are not considered to constitute proper reasons for non-use within the meaning of Article 47(2) EUTMR, as these kinds of difficulties constitute a natural part of running a business.
Παρέμβαση δημόσιας ή δικαστικής αρχής 
2.11.2 Government or court intervention
Οι περιορισμοί στις εισαγωγές καθώς και άλλες κρατικές απαιτήσεις αποτελούν δύο παραδείγματα εύλογων αιτιών για τη μη χρήση του σήματος στα οποία παραπέμπει ρητά η δεύτερη περίοδος του άρθρου 19 παράγραφος 1 της συμφωνίας TRIPS. 
Import restrictions or other government requirements are two examples of proper reasons for non-use that are explicitly mentioned in the second sentence of Article 19(1) of the TRIPS agreement.
Η έννοια των περιορισμών στις εισαγωγές καλύπτει και το τυχόν εμπορικό εμπάργκο που θίγει τα προστατευόμενα από το σήμα προϊόντα. 
Import restrictions include a trade embargo affecting the goods protected by the mark.
Ως άλλες υποχρεωτικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται από το κράτος νοούνται, μεταξύ άλλων, τα κρατικά μονοπώλια που εμποδίζουν κάθε είδους χρήση του σήματος ή η κρατική απαγόρευση της πώλησης των προϊόντων για λόγους προστασίας της υγείας ή της εθνικής άμυνας. 
Other government requirements can be a state monopoly, which impedes any kind of use, or a state prohibition of the sale of goods for reasons of health or national defence.
Τυπικές περιπτώσεις εν προκειμένω αποτελούν ρυθμιστικές διαδικασίες όπως: 
Typical cases in this respect are regulatory procedures such as:
η διεξαγωγή κλινικών δοκιμών και η χορήγηση άδειας κυκλοφορίας νέων φαρμάκων (18/04/2007, R 155/20061, LEVENIA/LEVELINA), ή 
clinical trials and authorisation for new medicines (18/04/2007, R 155/20061, LEVENIA / LEVELINA); or
η χορήγηση άδειας αρχής για την ασφάλεια των τροφίμων, την οποία ο δικαιούχος του σήματος πρέπει να αποκτήσει πριν αρχίσει να διαθέτει τα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες στην αγορά. 
the authorisation of a food safety authority, which the owner has to obtain before offering the relevant goods and services on the market.
Όσον αφορά τις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου ή τις διαδικασίες λήψης ασφαλιστικών μέτρων, πρέπει να γίνεται η ακόλουθη διάκριση: 
With regard to Court proceedings or interim injunctions the following must be differentiated:
Αφενός, η απλή απειλή εκκίνησης ένδικης διαδικασίας ή η εκκρεμής αίτηση για τη διαγραφή του προγενέστερου σήματος δεν πρέπει, καταρχήν, να απαλλάσσουν τον ανακόπτοντα από την υποχρέωση χρήσης του σήματος στο πλαίσιο της εμπορικής του δραστηριότητας. 
On the one hand, the mere threat of litigation or a pending cancellation action against the earlier mark should, in general, not exempt the opponent from the obligation to use its trade mark in the course of trade.
Ο ανακόπτων, ως επισπεύδων στη διαδικασία ανακοπής, μπορεί να διεξαγάγει την ενδεδειγμένη εκτίμηση κινδύνου όσον αφορά τις πιθανότητες ευδοκίμησης της ανακοπής του και να συναγάγει εύλογα συμπεράσματα σχετικά με τη συνέχιση ή τη διακοπή της χρήσης του σήματός του (18/02/2013, R 1101/20112, SMART WATER, § 40 (18/03/2015, T250/13, SMART WATER, EU:T:2015:160). 
It is up to the opponent, being the attacking party in opposition proceedings, to conduct an adequate risk assessment of its chances to prevail in the litigation proceedings and to draw the appropriate conclusions from this evaluation as to whether or not to continue with use of its mark (18/02/2013, R 1101/20112, SMART WATER, § 40 (18/03/2015, T250/13, SMART WATER, EU:T:2015:160).
Από την άλλη πλευρά, για παράδειγμα, η απόφαση για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων ή για την επιβολή υποχρέωσης παράλειψης στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητας, η οποία επιβάλλει στον δικαιούχο του σήματος μια γενική απαγόρευση πράξεων μεταβίβασης ή διάθεσης, ενδέχεται να αποτελέσει εύλογη αιτία για τη μη χρήση του σήματος, καθόσον υποχρεώνει τον ανακόπτοντα να απέχει από τη χρήση του σήματος στο πλαίσιο της εμπορικής του δραστηριότητας. 
On the other hand, for example, an interim injunction or a restraining court order in insolvency proceedings, imposing a general prohibition of transfers or disposals on the trade mark owner, can be a proper reason for non-use because it obliges the opponent to refrain from using its mark in the course of trade.
Η χρήση του σήματος με τρόπο που αντιβαίνει σε μια τέτοια δικαστική απόφαση θα ήγειρε ζήτημα αστικής ευθύνης του δικαιούχου του σήματος (11/12/2007, R 77/20061, MISS INTERCONTINENTAL (fig.), § 51). 
Use of the mark contrary to such a court order would make the trade mark owner liable to damage claims (11/12/2007, R 77/20061, MISS INTERCONTINENTAL (fig.), § 51).
Καταχωρίσεις σημάτων με αμυντική λειτουργία 
2.11.3 Defensive registrations
Το Γενικό Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η ύπαρξη εθνικών διατάξεων οι οποίες αναγνωρίζουν τη δυνατότητα καταχωρίσεων που είναι γνωστές ως «αμυντικές καταχωρίσεις» (ήτοι σημείων σημάτων που δεν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στο εμπόριο λόγω της αμιγώς αμυντικής λειτουργίας τους έναντι άλλου σημείου το οποίο αποτελεί αντικείμενο εμπορικής εκμεταλλεύσεως) δεν συνιστά εύλογη αιτία για τη μη χρήση προγενέστερου σήματος επί του οποίου στηρίζεται η ανακοπή κατά αιτήσεως κοινοτικού σήματος (23/02/2006, T194/03, Bainbridge, EU:T:2006:65, § 46). 
The General Court has clarified that the existence of a national provision recognising what are known as ‘defensive' registrations (i.e. of signs not intended to be used in trade on account of their purely defensive function in relation to another sign that is being commercially exploited) cannot constitute a proper reason for non-use of an earlier trade mark invoked as a basis of an opposition (23/02/2006, T194/03, Bainbridge, EU:T:2006:65, § 46).
Ανωτέρα βία 
2.11.4 Force majeure
Πρόσθετες εύλογες αιτίες για τη μη χρήση του σήματος αποτελούν οι περιπτώσεις ανωτέρας βίας που εμποδίζουν την κανονική λειτουργία της επιχείρησης του δικαιούχου του σήματος. 
Further justifiable reasons for non-use are cases of force majeure that hinder the normal functioning of the owner's enterprise.
Συνέπειες της μη χρήσης του σήματος με επίκληση εύλογης αιτίας 
2.11.5 Consequences of justification of non-use
Η ύπαρξη εύλογης αιτίας δεν σημαίνει ότι η μη χρήση του σήματος κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα ισοδυναμεί με πραγματική χρήση, η οποία θα συνεπαγόταν την αναγνώριση νέας περιόδου χάριτος που η έναρξή της θα συνέπιπτε με τη λήξη της περιόδου μη χρήσης του σήματος λόγω εύλογης αιτίας. 
The existence of justified reasons does not mean that non-use during the period concerned is treated as equivalent to actual use, which would result in a new grace period beginning after the end of the period of justified non-use.
Τουναντίον, η μη χρήση κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου συνεπάγεται απλώς τη διακοπή της πενταετούς περιόδου. 
Rather, non-use during such period merely stops the 5-year period from running.
Αυτό σημαίνει ότι η περίοδος της μη χρήσης του σήματος λόγω εύλογης αιτίας δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πενταετούς περιόδου χάριτος. 
This means that the period of justified non-use is not taken into account in calculating the grace period of 5 years.
Εξάλλου, το χρονικό διάστημα κατά το οποίο συντρέχει η εύλογη αιτία μπορεί να είναι σημαντικό. 
In addition, the length of time during which justified reasons existed may be significant.
Εάν η προβαλλόμενη αιτία για τη μη χρήση του σήματος υφίσταται για μέρος μόνο της οικείας πενταετούς περιόδου είναι πιθανό να μη θεωρηθεί εύλογη και, ως εκ τούτου, να μην εφαρμοστεί η απαίτηση για απόδειξη της χρήσεως του σήματος. 
Reasons for non-use existing during only part of the relevant 5-year-period may not always be considered justification for setting the proof-of-use requirement aside.
Στο πλαίσιο αυτό, έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο το χρονικό διάστημα κατά το οποίο υφίσταται η εύλογη αιτία όσο και ο χρόνος που παρήλθε από τη στιγμή που αυτή έπαυσε να υφίσταται (01/07/1999, B 2 255). 
In this context, the period of time during which these reasons were pertinent and the elapse of time since they no longer applied are of particular importance (01/07/1999, B 2 255).
Διαδικασία 
3 Procedure
Παραδεκτό της αίτησης απόδειξης χρήσης 
3.1 Admissibility of the request for proof of use
Σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, η χρήση του προγενέστερου σήματος πρέπει να αποδειχθεί μόνον εάν ο καταθέτης υποβάλει αίτηση απόδειξης της χρήσης. 
According to Article 47(2) EUTMR, use of the earlier mark needs to be shown only if the applicant requests proof of use.
Κατά συνέπεια, ο θεσμός της απόδειξης της χρήσης στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής αποτελεί μέσο άμυνας του καταθέτη. 
The institution of proof of use is, therefore, designed in opposition proceedings as a defence plea of the applicant.
Το Γραφείο δεν μπορεί ούτε να ενημερώσει τον καταθέτη ότι έχει το δικαίωμα να ζητήσει την απόδειξη της χρήσης ούτε να τον καλέσει να καταθέσει τη σχετική αίτηση. 
The Office may neither inform the applicant that it could request proof of use nor invite it to do so.
Δεδομένης της υποχρέωσης αμεροληψίας του Γραφείου σε διαδικασίες ανακοπής, εναπόκειται στους διαδίκους ο προσδιορισμός των σχετικών πραγματικών περιστατικών καθώς και η διατύπωση και υπεράσπιση των αντίστοιχων θέσεών τους (βλ. δεύτερη περίοδο του άρθρου 95 παράγραφος 1 ΚΣΕΕ). 
In view of the Office's impartial status in opposition proceedings, it is left to the parties to provide the factual basis and to argue and defend their respective positions (see second sentence of Article 95(1) EUTMR).
Το άρθρο 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ δεν εφαρμόζεται οσάκις ο ανακόπτων προσκομίζει με δική του πρωτοβουλία αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τη χρήση του προγενέστερου σήματος στο οποίο στηρίζεται η ανακοπή (βλ. σημείο 3.1.3 κατωτέρω, όπου εξετάζεται η εξαίρεση στον εν λόγω κανόνα). 
Article 47(2) EUTMR is not applicable when the opponent, on its own motion, submits material relating to use of the earlier mark invoked (see paragraph 3.1.3 below for an exception to this rule).
Στο βαθμό που ο καταθέτης αίτησης καταχώρισης ΣΕΕ δεν καταθέτει αίτηση απόδειξης της χρήσης του προγενέστερου σήματος, το ζήτημα της ουσιαστικής χρήσης δεν εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το Γραφείο. 
As long as the EUTM applicant does not request proof of use, the issue of genuine use will not be addressed by the Office ex officio.
Στις περιπτώσεις αυτές, καταρχήν, δεν ασκεί ουδεμία επιρροή το ζήτημα αν τα αποδεικτικά στοιχεία, εκ μέρους του ανακόπτοντος αποδεικνύουν ορισμένο τύπο ή τρόπο χρήσης ή μερική χρήση των προϊόντων ή των υπηρεσιών για τα οποία καταχωρίστηκε το προγενέστερο σήμα. 
In such cases, in principle, it is even irrelevant that the evidence produced by the opponent might demonstrate only a particular type or manner of use, or use that is limited to only part of the goods or services for which the earlier mark is registered.
Η αίτηση προσκόμισης απόδειξης χρήσης είναι ισχυρή μόνον εάν το προγενέστερο σήμα τελεί υπό την προϋπόθεση απόδειξης της χρήσης, δηλαδή εάν είναι καταχωρισμένο επί τουλάχιστον 5 έτη. 
The request to submit proof of use is only valid if the earlier mark is under the use requirement at all, that is to say if it has been registered for not less than 5 years.
Χρόνος κατάθεσης της αίτησης 
3.1.1 Time of request
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 του ΚΕΚΣΕΕ, οι αιτήσεις για απόδειξη της χρήσης σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφοι 2 ή 3 του ΚΣΕΕ είναι παραδεκτές μόνον εάν ο καταθέτης υποβάλει την αίτηση εντός της προθεσμίας που τάσσει το Γραφείο. 
Pursuant to Article 10(1) EUTMDR, the request for proof of use pursuant to Article 47(2) or (3) EUTMR will be admissible only if the applicant submits such a request within the period specified by the Office.
Η αίτηση για απόδειξη της χρήσης πρέπει να κατατεθεί εντός της πρώτης προθεσμίας που τάσσεται στον καταθέτη για να υποβάλει τις παρατηρήσεις του επί της ανακοπής βάσει του άρθρου 10 παράγραφος 2 του ΚΕΚΣΕΕ. 
The request for proof of use must be made within the first time limit for the applicant to reply to the opposition under Article 10(2) EUTMDR.
[7: Για ανακοπές ασκηθείσες πριν από τις 23/3/2016, η κρίσιμη ημερομηνία είναι η ημερομηνία δημοσίευσης.] 
[7: For oppositions filed before 23/03/2016, the relevant date is the date of publication.]
Για ανακοπές που ασκούνται κατά διεθνών καταχωρίσεων με επέκταση της προστασίας στην ΕΕ, υφίσταται υποχρέωση απόδειξης χρήσης του σήματος του ανακόπτοντος εάν κατά την ημερομηνία καταχώρισης (κωδικός INID 151) ή κατά την ημερομηνία διεκδίκησης προτεραιότητας (κωδικός INID 300) ή, ανάλογα με την περίπτωση, την ημερομηνία μεταγενέστερης επέκτασης της προστασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (κωδικός INID 891), είναι καταχωρισμένο επί τουλάχιστον 5 έτη. 
For oppositions filed against international registrations designating the EU, the opponent's mark is under use obligation if on the date of registration (INID code 151) or on the date of priority (INID code 300), or, as the case may be, the date of subsequent designation of the European Union (INID code 891), it has been registered for not less than 5 years.
[8: Για ανακοπές ασκηθείσες πριν από τις 23/3/2016, η κρίσιμη ημερομηνία είναι 6 μήνες μετά την ημερομηνία της πρώτης αναδημοσίευσης από το Γραφείο.] 
[8: For oppositions filed before 23/03/2016, the relevant date is 6 months after the date of the first re-publication by the Office.]
Προγενέστερα ΣΕΕ 
3.1.2.1 Earlier EUTMs
Η κρίσιμη ημερομηνία για τη διαπίστωση του αν ένα σήμα είναι καταχωρισμένο επί τουλάχιστον 5 έτη κατά τη σχετική ημερομηνία είναι, σύμφωνα με το άρθρο 18 και το άρθρο 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, η ημερομηνία καταχώρισης του προγενέστερου ΣΕΕ. 
The decisive date for establishing whether a trade mark has been registered for not less than 5 years at the relevant date is, according to Article 18 and Article 47(2) EUTMR, the registration date of the earlier EUTM.
Εάν έχουν παρέλθει τουλάχιστον 5 έτη μεταξύ της ημερομηνίας καταχώρισης του προγενέστερου ΣΕΕ και της σχετικής ημερομηνίας, ο καταθέτης (ή σε περίπτωση προσβαλλόμενης διεθνούς καταχώρισης, ο κάτοχος) δικαιούται να ζητήσει απόδειξη της χρήσης. 
If 5 years or more have elapsed between the registration date of the earlier EUTM and the relevant date, the applicant (or in the case of a contested IR, the holder) is entitled to request proof of use.
Προγενέστερα εθνικά σήματα 
3.1.2.2 Earlier national marks
Όσον αφορά τα εθνικά σήματα, απαιτείται ο καθορισμός ημερομηνίας που αντιστοιχεί προς την ημερομηνία καταχώρισης των ΣΕΕ. 
For national marks, it is necessary to determine the date that is equivalent to the registration date for EUTMs.
Κατά την ερμηνεία του όρου αυτού, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι ορισμένα εθνικά συστήματα σημάτων προβλέπουν διαδικασία ανακοπής μετά την καταχώριση. 
In interpreting this term, it should be taken into account that some national trade mark systems have an opposition procedure after registration.
Λαμβανομένων υπόψη των διαφορών μεταξύ των σχετικών εθνικών διαδικασιών, το άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/95/ΕΚ (αντίστοιχο προς το άρθρο 47 ΚΣΕΕ) παραπέμπει, όσον αφορά την απαίτηση περί ουσιαστικής χρήσης των εθνικών σημάτων, στο «διάστημα πέντε ετών από την ημερομηνία κατά την οποία έληξε η διαδικασία της καταχώρισης». 
In view of these differing national proceedings, Article 10(1) of Directive (EC) 2008/95 (which is the equivalent of Article 47 EUTMR) refers, as concerns the use requirement for national marks, to the period of ‘five years following the date of the completion of the registration procedure'.
Η ημερομηνία λήξης της διαδικασίας της καταχώρισης [άρθρο 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/95/Ε﻿ , η οποία λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της έναρξης της πενταετούς περιόδου για την εκπλήρωση της υποχρέωσης απόδειξης της ουσιαστικής χρήσης των εθνικών ή διεθνών καταχωρίσεων σημάτων (άρθρο 47 παράγραφοι 2 και 3 ΚΣΕΕ), καθορίζεται από κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τους οικείους διαδικαστικούς κανόνες του (14/06/2007, C246/05, Le Chef de Cuisine, EU:C:2007:340, § 26-28). 
The date of completion of the registration procedure (Article 10(1) of Directive (EC) 2008/95) that serves for calculating the starting point of the 5-year period for the obligation of use for national and international registrations (Article 47(2) and (3) EUTMR) is determined by each Member State according to its own procedural rules (14/06/2007, C246/05, Le Chef de Cuisine, EU:C:2007:340, § 2628).
Προτού εκπνεύσει η προαναφερθείσα πενταετής περίοδος χάριτος, ο δικαιούχος του σήματος δεν αναμένεται να κάνει ουσιαστική χρήση του σήματος ενόσω εκκρεμεί διαδικασία εξέτασης ή ανακοπής. 
The owner of a mark is not expected to make genuine use of the mark while examination or opposition proceedings are pending, before the 5-year grace period mentioned.
Η σχετική πρόβλεψη συνάδει με το καθεστώς που ισχύει για τα προγενέστερα ΣΕΕ, καθώς η ημερομηνία καταχώρισης ενός ΣΕΕ, η οποία ορίζεται στο άρθρο 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ ως η κρίσιμη ημερομηνία για τον προσδιορισμό του χρόνου έναρξης της περιόδου χάριτος, είναι σε κάθε περίπτωση η ημερομηνία ολοκλήρωσης της διαδικασίας καταχώρισης. 
This is in harmony with the approach towards earlier EUTMs, since the registration date of an EUTM, which is mentioned in Article 47(2) EUTMR as the decisive date for the beginning of the grace period, is always the date of completion of the registration procedure.
Εξάλλου, η συγκεκριμένη ερμηνεία ευθυγραμμίζει την απαίτηση περί ουσιαστικής χρήσης του προγενέστερου σήματος βάσει του ΚΣΕΕ προς τις συναφείς εθνικές νομοθετικές ρυθμίσεις (06/05/2004, R 463/20031, Wrap House (fig.)/HOUSE OF WRAPS, § 19· 18/06/2010, R 236/20084, RENO 911! 
Furthermore, this interpretation keeps the use requirement under the EUTMR in line with the relevant national laws (06/05/2004, R 463/20031, Wrap House (fig.) / HOUSE OF WRAPS, § 19; 18/06/2010, R 236/20084, RENO 911!
Η ολοκλήρωση της διαδικασίας καταχώρισης επέρχεται μετά τη λήξη της διαδικασίας ανακοπής πριν από την καταχώριση ή ακόμη, σε ορισμένα κράτη μέλη, την ημερομηνία περάτωσης της διαδικασίας ανακοπής μετά την καταχώριση. 
The completion of the registration procedure occurs after a pre-registration opposition or in some Member States even after completion of a post-registration opposition.
Οι ακριβείς σχετικές ημερομηνίες περιέχονται στον πίνακα στο παράρτημα. 
The exact relevant dates can be found in the table in the Annex.
Το Γραφείο δεν διεξάγει αυτεπάγγελτη έρευνα για τον προσδιορισμό της ημερομηνίας λήξης της διαδικασίας καταχώρισης. 
The Office does not investigate on its own initiative the actual date of completion of the registration proceedings.