natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι ΓΕ που προστατεύονται από τη νομοθεσία των κρατών μελών μπορούν να αποτελέσουν βάση για την άσκηση ανακοπής βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 6 του ΚΣΕΕ μόνο στον βαθμό που δεν υπάρχει ενιαία προστασία σε επίπεδο ΕΕ για τη συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων. 
GIs protected under the laws of Member States may be a basis for opposition under Article 8(6) EUTMR only to the extent that no uniform EU protection is in place for the given category of goods.
Αυτό ισχύει, για παράδειγμα, για προϊόντα χειροτεχνίας (π.χ. «HEREND» για προϊόντα πορσελάνης που προέρχονται από τη Herend, Ουγγαρία). 
This is the case, for example, for handicraft products (e.g. ‘HEREND' for porcelain goods originating from Herend, Hungary).
Για τους λόγους που παρατέθηκαν ανωτέρω, στους τομείς των τροφίμων, των οίνων, των αλκοολούχων ποτών και των αρωματισμένων αμπελοοινικών προϊόντων, η προστασία που παρέχεται σε επίπεδο ΕΕ έχει αποκλειστικό χαρακτήρα, γεγονός που σημαίνει ότι δεν είναι δυνατή η επίκληση εθνικών δικαιωμάτων για την άσκηση ανακοπής δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 6 του ΚΣΕΕ. 
For the reasons set out above, in the areas of foodstuffs, wines, spirit drinks and aromatised wine products, protection at EU level is exhaustive in nature, which means that opposition under Article 8(6) EUTMR cannot be based on national rights in these areas.
Αυτό ισχύει διότι το καθεστώς προστασίας της ΕΕ, στο οποίο εντάσσονται οι προαναφερθέντες κανονισμοί, υπερισχύει και αντικαθιστά τα εθνικά καθεστώτα προστασίας των ΓΕ τροφίμων, οίνων, αλκοολούχων ποτών και αρωματισμένων αμπελοοινικών προϊόντων. 
This is because the EU system of protection comprising the above Regulations overrides and replaces national protection of GIs for foodstuffs, wines, spirit drinks and aromatised wine products.
Αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να υποβάλλονται μέσω αναφοράς σε διαδικτυακή πηγή αναγνωρισμένη από το Γραφείο (άρθρο 7 παράγραφος 3 ΚΕΚΣΕΕ). 
Such evidence may be provided by making reference to an online source recognised by the Office (Article 7(3) EUTMDR).
Τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να αποδεικνύουν όλα τα στοιχεία της ΓΕ, συμπεριλαμβανομένης της ονομασίας της, του γεγονότος ότι προστατεύεται ως ΓΕ, των καλυπτόμενων προϊόντων, του γεγονότος ότι αποκτήθηκε πριν από την ημερομηνία προτεραιότητας του προσβαλλόμενου σήματος, απόδειξης του δικαιώματος και απόδειξης ότι η προστασία που προβλέπεται από το εθνικό δίκαιο παρέχει στον δικαιούχο ΓΕ άμεσο δικαίωμα προσφυγής κατά μη εξουσιοδοτημένης χρήσης. 
The evidence must prove all the particulars of the GI, including its name, that it is protected as a GI, the goods covered, that it was acquired prior to the date of priority of the contested mark, proof of entitlement and proof that protection pursuant to national law confers on the beneficiary of the GI a direct right of action against unauthorised use.
Επιπλέον, βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 2 στοιχείο ε) του ΚΕΚΣΕΕ, όταν η επίκληση της προγενέστερης ΓΕ γίνεται βάσει του δικαίου κράτους μέλους, ο ανακόπτων πρέπει να προβεί σε σαφή μνεία του περιεχομένου της σχετικής εθνικής νομοθεσίας, μέσω της προσκόμισης δημοσιεύσεων των σχετικών διατάξεων ή νομολογίας. 
Further, pursuant to Article 7(2)(e) EUTMDR, where the earlier GI is invoked pursuant to the law of a Member State, the opponent must provide a clear identification of the content of the national law relied upon by adducing publications of the relevant provisions or case-law.
Μπορεί να παράσχει τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία μέσω αναφοράς σε συναφή διαδικτυακή πηγή αναγνωρισμένη από το Γραφείο. 
It may provide such evidence by making a reference to a relevant online source recognised by the Office.
Ο ανακόπτων πρέπει να αποδείξει τις προϋποθέσεις της έκτασης της προστασίας και να παράσχει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι αυτές οι προϋποθέσεις πληρούνται στη συγκεκριμένη περίπτωση. 
The opponent must prove the conditions of the scope of protection and particulars proving that those conditions are fulfilled in the given case.
ΓΕ που προστατεύονται από διεθνείς συμφωνίες 
5.2.3 GIs protected under international agreements
Παρότι στο άρθρο 8 παράγραφος 6 του ΚΣΕΕ δεν γίνεται ρητή αναφορά σε ΓΕ που προστατεύονται από διεθνείς συμφωνίες, η αναφορά σε «ενωσιακή νομοθεσία» και «εθνικό δίκαιο» περιλαμβάνει βεβαίως τις διεθνείς συμφωνίες, δεδομένου ότι αποτελούν μέρος της έννομης τάξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του κράτους μέλους που είναι συμβαλλόμενο μέρος στη διεθνή συμφωνία. 
Notwithstanding that Article 8(6) EUTMR does not explicitly mention GIs protected under international agreements, the reference to ‘Union legislation' and ‘national law' naturally includes international agreements as they form part of the legal order of the European Union or the Member State that is a party to the international agreement.
Για να είναι έγκυρη η άσκηση ανακοπής δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 6 του ΚΣΕΕ βάσει δικαιώματος που απορρέει από οποιαδήποτε διεθνή συμφωνία, οι διατάξεις της τελευταίας πρέπει να είναι άμεσα εφαρμοστέες και να επιτρέπουν στο δικαιούχο της σχετικής ΓΕ να αναλαμβάνει άμεσα νόμιμα μέτρα για την απαγόρευση της χρήσης μεταγενέστερου σήματος (βλ. σημείο 3.1 ανωτέρω σχετικά με την απαίτηση άμεσου δικαιώματος προσφυγής). 
In order for an opposition under Article 8(6) EUTMR to be successful on the basis of a right deriving from any international agreement, the provisions under the international agreement must be directly applicable and they must allow the beneficiary of the relevant GI to take direct legal action to prohibit the use of a subsequent trade mark (see paragraph 3.1 above concerning the requirement of a direct right of action).
Ως προς το τελευταίο αυτό στοιχείο, οι διεθνείς συμφωνίες δεν παράγουν πάντοτε αυτομάτως νομικά αποτελέσματα. 
In the latter respect, international agreements are not always self-executing.
Αυτό εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της εκάστοτε συμφωνίας και από τον τρόπο ερμηνείας τους στην αντίστοιχη δικαιοδοσία. 
This depends on the characteristics of the agreement itself and on how they have been interpreted in the relevant jurisdiction.
Για παράδειγμα, το Γραφείο θεωρεί ότι οι διατάξεις της Συμφωνίας της Λισαβόνας (και συγκεκριμένα τα άρθρα 3 και 8) δεν παράγουν αυτομάτως νομικά αποτελέσματα. 
For example, the Office considers that the provisions of the Lisbon Agreement (in particular Articles 3 and 8) are not self-executing.
Όπως ρητά αναφέρεται στο άρθρο 8 της Συμφωνίας της Λισαβόνας, η σχετική εθνική νομοθεσία είναι αυτή που πρέπει να καθορίζει το είδος των νομικών μέτρων που δύνανται να ληφθούν, την έκτασή τους και το αν στα μέτρα αυτά περιλαμβάνεται η δυνατότητα του δικαιούχου ονομασίας προέλευσης να απαγορεύσει τη χρήση μεταγενέστερου σήματος. 
As expressly indicated by Article 8 of the Lisbon Agreement, it is the relevant national legislation that must determine which type of legal actions may be taken, their scope and whether these legal actions include allowing the proprietor of an appellation of origin to prohibit the use of a subsequent trade mark.
Ως εκ τούτου, σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ανακόπτων οφείλει να παραθέσει τις συναφείς εθνικές διατάξεις καθώς συνιστούν αναγκαίο στοιχείο για να μπορέσει να αποδείξει ότι η εξεταζόμενη ΓΕ δύναται να αποτρέψει τη χρήση του μεταγενέστερου σήματος και ότι ο ίδιος δικαιούται βάσει της νομοθεσίας που διέπει την ΓΕ να ασκήσει την ανακοπή. 
Therefore, in such cases, the requisite national legislation must be adduced as this is a necessary component in order for the opponent to prove that the GI in question can prevent use of the subsequent mark and that the opponent is entitled by the law governing the right to exercise this right.
Διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την ΕΕ 
International agreements entered into by the EU
Η επίκληση των ΓΕ που απορρέουν από συμφωνίες μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών είναι δυνατή δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, εφόσον οι διατάξεις των εν λόγω συμφωνιών προβλέπουν ότι η ΓΕ ανήκει σε συγκεκριμένο δικαιούχο ή σε συγκεκριμένη κατηγορία χρηστών στους οποίους αναγνωρίζεται άμεσο δικαίωμα προσφυγής. 
GIs deriving from agreements between the EU and third countries can be invoked under Article 8(6) EUTMR, if the provisions of these agreements vest the GI in a particular beneficiary or a precise class of users that have a direct right of action.
[24: Ορισμένα κράτη μέλη (Βουλγαρία, Γαλλία, Ιταλία, Ουγγαρία, Πορτογαλία, Σλοβακία και Τσεχική Δημοκρατία) είναι συμβαλλόμενα μέρη στη Συμφωνία της Λισαβόνας του 1958 σχετικά με την προστασία των ονομασιών προέλευσης και τη διεθνή καταχώρισή τους (όπως αναθεωρήθηκε στη Στοκχόλμη στις 14/7/1967 και όπως τροποποιήθηκε στις 28/9/1979). 
Some Member States (Bulgaria, the Czech Republic, France, Hungary, Italy, Portugal and Slovakia) are party to the Lisbon Agreement for the Protection of Appellations of Origin and their International Registration of 1958 (as revised at Stockholm on 14/07/1967, and as amended on 28/09/1979).
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει υπογράψει τη Συμφωνία της Λισαβόνας.] 
The European Union is not a signatory to the Lisbon Agreement.]
Για τους λόγους που εκτίθενται στο σημείο 5.2.1.3 ανωτέρω, δεν είναι δυνατή δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 6 του ΚΣΕΕ η επίκληση, ως προγενέστερου δικαιώματος, μιας ΓΕ που απολαύει προστασίας δυνάμει διεθνούς συμφωνίας συναφθείσας από κράτη μέλη (είτε μεταξύ κρατών μελών είτε με τρίτες χώρες), εφόσον προσβάλλει τον αποκλειστικό χαρακτήρα της νομοθεσίας της ΕΕ στους οικείους τομείς (επί του παρόντος ορισμένα τρόφιμα, οίνοι, αλκοολούχα ποτά και αρωματισμένα αμπελοοινικά προϊόντα). 
For the reasons set out in paragraph 5.2.1.3 above, a GI protected under an international agreement concluded by Member States (either among Member States or with third countries) cannot be invoked as an earlier right under Article 8(6) EUTMR if it encroaches upon the exhaustive nature of EU law in the relevant areas (currently certain foodstuffs and other agricultural products, wines, spirit drinks and aromatised wine products).
Στην υπόθεση Budĕjovický Budvar (08/09/2009, C478/07, Budějovický Budvar, EU:C:2009:521), το Δικαστήριο ανέλυσε τον αποκλειστικό χαρακτήρα του δικαίου της ΕΕ όσον αφορά τις ΓΕ με προέλευση από τα κράτη μέλη. 
In the Budějovický Budvar case (08/09/2009, C478/07, Budějovický Budvar, EU:C:2009:521), the Court discussed the exhaustive nature of EU law as regards GIs originating from Member States.
Κατά την ερμηνεία του Γραφείου, οι διαπιστώσεις του Δικαστηρίου ισχύουν κατά μείζονα λόγο και για τις ΓΕ τρίτων χωρών στους οικείους τομείς προϊόντων που απολαύουν προστασίας στο έδαφος κράτους μέλους δυνάμει διεθνούς συμφωνίας συναφθείσας μεταξύ του συγκεκριμένου κράτους μέλους και τρίτης χώρας. 
In the Office's interpretation, this also applies a fortiori to third-country GIs in the relevant product fields that enjoy protection in the territory of a Member State through an international agreement concluded between that Member State and a non-EU country .
[25: Στην οποία η ΕΕ δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος.] 
[25: To which the EU is not a contracting party.]
Τα προαναφερθέντα ισχύουν επίσης για τη Συμφωνία της Λισαβόνας. 
This equally applies to the Lisbon Agreement.
Η Συμφωνία της Λισαβόνας θεσπίζει ένα σύστημα διεθνούς καταχώρισης και προστασίας για «ονομασίες προέλευσης» (άρθρο 2 παράγραφος 1). 
The Lisbon Agreement creates an international registration and protection system for ‘appellations of origin' (Article 2(1)).
Ο ορισμός της «ονομασίας προέλευσης» (appellation of origin) τροφίμων και ποτών που περιέχεται στην εν λόγω συμφωνία ισοδυναμεί σε μεγάλο βαθμό με τον ορισμό της «ονομασίας προέλευσης» (designation of origin») που περιέχεται στους σχετικούς κανονισμούς της ΕΕ. 
The definition of ‘appellations of origin' for food and beverage products under this Agreement is largely equivalent to that of a ‘designation of origin' under the relevant EU regulations.
Δεν είναι, επομένως, δυνατή η επίκληση ονομασιών προέλευσης που απολαύουν προστασίας σε κράτος μέλος δυνάμει της Συμφωνίας της Λισαβόνας για την άσκηση ανακοπής βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 6 του ΚΣΕΕ. 
Therefore, appellations of origin protected in a Member State by virtue of the Lisbon Agreement cannot be a basis for opposition under Article 8(6) EUTMR.
Οι μόνες εξαιρέσεις στο πλαίσιο αυτό είναι οι ακόλουθες. 
The only exceptions in this regard are the following.
Διεθνείς συμφωνίες που καλύπτουν ΓΕ οι οποίες δεν αφορούν τρόφιμα, οίνους, αλκοολούχα ποτά ή αρωματισμένα αμπελοοινικά προϊόντα. 
International agreements that cover GIs that do not relate to foodstuffs, wines, spirit drinks or aromatised wine products.
Διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί με τρίτες χώρες από κράτος μέλος πριν από την προσχώρησή του στην ΕΕ. 
International agreements concluded with third countries by a Member State before its accession to the EU.
Αυτό συμβαίνει διότι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από διεθνή συμφωνία η οποία συνήφθη από κράτος μέλος πριν από την προσχώρησή του στην ΕΕ πρέπει να τηρούνται. 
This is because the obligations arising out of an international agreement entered into by a Member State before its accession to the EU have to be respected.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να προσφύγουν σε όλα τα πρόσφορα μέσα για να άρουν τα ασυμβίβαστα που υφίστανται μεταξύ σύμβασης συναφθείσας πριν από την προσχώρηση του κράτους μέλους και της Συνθήκης [βλ. άρθρο 307 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, νυν άρθρο 351 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), όπως ερμηνεύθηκε από το Δικαστήριο στην απόφασή του της 18/11/2003, C216/01, Budějovický Budvar, EU:C:2003:618, § 168-172]. 
However, Member States are required to take all appropriate steps to eliminate the incompatibilities between an agreement concluded before a Member State's accession and the Treaty (see Article 307, Treaty establishing the European Community, now Article 351, Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU), as interpreted by the Court in its judgment of 18/11/2003, C216/01, Budějovický Budvar, EU:C:2003:618, § 168-172).
Διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί με τρίτη χώρα από κράτος μέλος μετά την προσχώρησή του στην ΕΕ, αλλά πριν από την έναρξη ισχύος του ενιαίου καθεστώτος προστασίας της ΕΕ για το συγκεκριμένο τομέα προϊόντων. 
International agreements concluded with a third country by a Member State after its accession to the EU, but before the entry into force of the uniform EU system of protection in the given product area.
Δεδομένου ότι τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να άρουν τα ασυμβίβαστα με το δίκαιο της ΕΕ, το Γραφείο εφαρμόζει τις δύο τελευταίες εξαιρέσεις (οι οποίες αφορούν αποκλειστικά ΓΕ τρίτων χωρών στους τομείς των τροφίμων, των οίνων, των αλκοολούχων ποτών ή των αρωματισμένων αμπελοοινικών προϊόντων) μόνον όταν ο ανακόπτων κάνει ρητή αναφορά στην εξαίρεση και την υποστηρίζει με συνεκτική επιχειρηματολογία και συναφή αποδεικτικά στοιχεία (ειδικότερα όσον αφορά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της αναφερόμενης διεθνούς συμφωνίας στο κράτος μέλος της ΕΕ στο οποίο ζητείται η προστασία και τη διατήρηση της ισχύος της). 
As Member States are under an obligation to eliminate incompatibilities with EU law, the Office will apply the last two exceptions (which exclusively concern third country GIs in the fields of foodstuffs, wines, spirit drinks or aromatised wine products) only when the opponent expressly refers to the exception and supports it by a coherent line of argument and relevant evidence (in particular, concerning the date of entry into force of the cited international agreement in the EU Member State where protection is claimed and its continued validity).
Η επίκληση γενικών και αόριστων ισχυρισμών εκ μέρους του ανακόπτοντος (όπως π.χ. η απλή αναφορά της συναφούς διεθνούς συμφωνίας) δεν επαρκεί από μόνη της για να αποφανθεί το Γραφείο ότι ισχύει μία από τις δύο τελευταίες εξαιρέσεις. 
General allegations by the opponent (such as merely citing the relevant international agreement) will not be sufficient in themselves for the Office to consider that one of the latter two exceptions applies.
Παρότι το άρθρο 8 παράγραφος 6 σημείο i) του ΚΣΕΕ απαιτεί την καταχώριση της ΓΕ, μπορεί να εφαρμοστεί κατ' αναλογία στις ΓΕ τρίτων χωρών που προστατεύονται βάσει διεθνών συμφωνιών. 
Although Article 8(6)(i) EUTMR requires registration of the GI, it can be applied by way of analogy to third-country GIs protected under international agreements.
Στην περίπτωση διεθνών συμφωνιών στις οποίες η ΕΕ είναι συμβαλλόμενο μέρος, η ημερομηνία έναρξης ισχύος της διεθνούς συμφωνίας θεωρείται ότι είναι η ημερομηνία προτεραιότητας της ΓΕ (και στην περίπτωση ΓΕ τρίτης χώρας που προστίθεται μεταγενέστερα στον κατάλογο, η ημερομηνία έναρξης ισχύος της τροποποίησης), εκτός εάν στη διεθνή συμφωνία προβλέπεται προγενέστερη ημερομηνία προτεραιότητας. 
In the case of international agreements to which the EU is a party, the date of entry into force of the international agreement is deemed to be the date of priority of such a GI (and in the case of a third-country GI added subsequently to the list, the date of entry into force of the amendment), unless the international agreement stipulates an earlier date of priority.
Έκταση της προστασίας των ΓΕ 
5.3 Scope of protection of GIs
Η έκταση της προστασίας των ΓΕ που προστατεύονται από το δίκαιο της ΕΕ διέπεται από το άρθρο 13 παράγραφος 1, το άρθρο 103 παράγραφος 2, το άρθρο 16 και το άρθρο 20 παράγραφος 2 των κανονισμών περί τροφίμων, οίνων, αλκοολούχων ποτών και αρωματισμένων οίνων, αντίστοιχα. 
The scope of protection of GIs protected under EU law is governed by Articles 13(1), 103(2), 16 and 20(2) of the Foodstuffs, Wines, Spirit Drinks and Aromatised Wines Regulations, respectively.
Οι διατάξεις που αποτρέπουν την καταχώριση, το άρθρο 14 παράγραφος 1, το άρθρο 102 παράγραφος 1, το άρθρο 23 παράγραφος 1 και το άρθρο 19 παράγραφος 1 των κανονισμών περί τροφίμων, οίνων, αλκοολούχων ποτών και αρωματισμένων οίνων αντίστοιχα, δεν αποτελούν βάση για την άσκηση ανακοπής δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 6 του ΚΣΕΕ (12/06/2007, T60/04 - T64/04, Bud, EU:T:2007:169, § 78)· η ανακοπή δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν ο ανακόπτων εκπλήρωσε τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την απαγόρευση της καταχώρισης βάσει των εν λόγω διατάξεων (18/09/2015, T387/13, COLOMBIANO HOUSE/CAFE DE COLOMBIA, EU:T:2015:647, § 40 et seq.). 
The provisions preventing registration, Articles 14(1), 102(1), 23(1) and 19(1) of the Foodstuffs, Wines, Spirit Drinks and Aromatised Wines Regulations respectively, are not a basis for opposition under Article 8(6) EUTMR (12/06/2007, T60/04 - T64/04, Bud, EU:T:2007:169, § 78); such an opposition cannot depend on whether the opponent fulfilled the conditions required to prohibit registration under the said provisions (18/09/2015, T387/13, COLOMBIANO HOUSE / CAFE DE COLOMBIA, EU:T:2015:647, § 40 et seq.).
Επομένως, το άρθρο 8 παράγραφος 6 του ΚΣΕΕ καθιστά δυνατή την υπερίσχυση μιας ΓΕ εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στις διατάξεις περί αποτροπής της χρήσης. 
Therefore, under Article 8(6) EUTMR, a GI can prevail if the conditions set out in the provisions preventing use are met.
Πρέπει να τονιστεί ότι εφαρμόζονται οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις της έκτασης της προστασίας όπως ορίζονται στις εφαρμοστέες διατάξεις και όχι, για παράδειγμα, η «ομοιότητα σημείων», η «ομοιότητα προϊόντων και υπηρεσιών» ή ο «κίνδυνος σύγχυσης». 
It must be emphasised that it is the specific conditions of the scope of protection as laid down in the applicable provisions that apply and not, for example, the ‘similarity of signs', ‘similarity of goods and services' or ‘likelihood of confusion'.
Αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με την έκταση της προστασίας των ΓΕ που προστατεύονται από τους σχετικούς κανονισμούς της ΕΕ περιλαμβάνονται στις Κατευθυντήριες γραμμές, Μέρος Β, Εξέταση, Τμήμα 4, Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου, Κεφάλαιο 10, Σήματα συγκρουόμενα με ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις [άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ι) ΚΣΕ﻿ (π.χ. ορισμοί της άμεσης και έμμεσης χρήσης, απομίμηση, επίκληση ή υπαινιγμός, συγκρίσιμα προϊόντα). 
Detailed information on the scope of protection of GIs protected under the relevant EU regulations is included in the Guidelines, Part B, Examination, Section 4, Absolute Grounds for Refusal, Chapter 10, Trade Marks in Conflict with Designations of Origin and Geographical Indications (Article 7(1)(j) EUTMR) (e.g. definitions of direct and indirect use, imitation, evocation, comparable products).
Οι διατάξεις των κανονισμών της ΕΕ περί αποτροπής της χρήσης αφορούν περιπτώσεις στις οποίες είναι δυνατή η επίκληση μιας ΓΕ έναντι προϊόντων ή υπηρεσιών που δεν εμπίπτουν κατ' ανάγκη στο πεδίο των προϊόντων και υπηρεσιών που μπορούν να προσβληθούν στο πλαίσιο της αυτεπάγγελτης εξέτασης απόλυτων λόγων απαραδέκτου, με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων που προβλέπονται στις συναφείς διατάξεις των αντίστοιχων κανονισμών της ΕΕ. 
The provisions of the EU regulations preventing use contemplate situations where a GI can be invoked against goods or services that do not necessarily fall within the scope of objectionable goods and services under the ex officio examination of absolute grounds, subject to the conditions of the relevant provisions of the corresponding EU regulations.
Για παράδειγμα, βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 1 στοιχείο α), του άρθρου 103 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημείο ii), του άρθρου 16 στοιχείο α) και του άρθρου 20 παράγραφος 2 στοιχείο α) σημείο ii) των κανονισμών περί τροφίμων, οίνων, αλκοολούχων ποτών και αρωματισμένων οίνων αντίστοιχα, είναι δυνατή η επίκληση ΓΕ έναντι προϊόντων και υπηρεσιών που μπορούν να προσβληθούν αυτεπαγγέλτως για απόλυτο λόγο απαραδέκτου, εφόσον αποδειχθεί ότι η ΓΕ χαίρει φήμης στην ΕΕ και ότι η χρήση του προσβαλλόμενου σήματος σε σχέση με τα επίμαχα προϊόντα και υπηρεσίες θα εκμεταλλευόταν τη φήμη της ΓΕ. 
For instance, under Articles 13(1)(a), 103(2)(a)(ii), 16(a) and 20(2)(a)(ii) of the Foodstuffs, Wines, Spirit Drinks and Aromatised Wines Regulations respectively, a GI can be invoked against products and services that would not be objectionable ex officio under absolute grounds, subject to proof of reputation of the GI in the EU and proof that the use of the contested mark in relation to the contested goods and services would exploit the reputation of the GI.
Η ύπαρξη και μόνο προστασίας ως ΓΕ και οι αναφορές στη φήμη της στα έγγραφα καταχώρισης, ακόμη και αν η φήμη αυτή αποτέλεσε παράγοντα για τη χορήγηση προστασίας, δεν επαρκούν·για τον σκοπό της εφαρμογής της ευρύτερης έκτασης της προστασίας· απαιτούνται ανεξάρτητα και πειστικά στοιχεία που να αποδεικνύουν τη φήμη της ΓΕ εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
The mere existence of protection as a GI and references to its reputation in the registration documents, even if such a reputation had been a factor in granting GI protection, is not sufficient; independent and conclusive evidence attesting to the reputation of the GI within the European Union is required for the purposes of applying the wider scope of protection.
Όσον αφορά το μέτρο της απόδειξης και το εδαφικό και χρονικό εύρος της φήμης, εφαρμόζονται κατ' αναλογία τα πρότυπα αξιολόγησης της φήμης ενός ΣΕΕ (με την προφανή διαφορά ότι κάθε χρήση πρέπει να συνάδει με τη λειτουργία μιας ΓΕ και όχι ενός σήματος). 
As regards the standard of proof, the territorial and temporal scope of reputation, the standards for assessment of the reputation of an EUTM are applicable by way of analogy (with the obvious difference that any use must be in accordance with the function of a GI and not a trade mark).
Ωστόσο, είτε δυνάμει της νομοθεσίας της ΕΕ είτε δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, η έκταση της προστασίας των ΓΕ δεν μπορεί να υπερβαίνει τα ελάχιστα απαιτούμενα για τη διασφάλιση της βασικής λειτουργίας των ΓΕ, που συνίσταται στο να δηλώνουν ότι τα σχετικά προϊόντα έχουν τη συγκεκριμένη γεωγραφική προέλευση και τις ιδιότητες που προσιδιάζουν σε αυτά. 
Nevertheless, either under EU or national legislation, the scope of protection of GIs cannot exceed what is required in order to safeguard the function of the GI; the function in question is to designate goods as being from a particular geographic origin and the special qualities connected therewith.