natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα χαρακτηριστικά των προϊόντων ή των υπηρεσιών αυτών, η συχνότητα ή η κανονικότητα της χρήσεως του σήματος, το γεγονός ότι το σήμα χρησιμοποιείται για τη διάθεση στο εμπόριο του συνόλου πανομοιότυπων προϊόντων ή υπηρεσιών της δικαιούχου επιχειρήσεως ή απλώς μερικών από αυτά, ή ακόμη οι αποδείξεις που ο δικαιούχος μπορεί να προσκομίσει σχετικά με τη χρήση του σήματος, συγκαταλέγονται μεταξύ των παραγόντων που μπορούν να ληφθούν υπόψη (σκέψη 22)· 
The characteristics of the goods and services, the frequency or regularity of the use of the mark, whether the mark is used for the purpose of marketing all the identical goods or services of the proprietor or merely some of them, or evidence that the proprietor is able to provide, are among the factors that may be taken into account (paragraph 22);
η χρήση του σήματος από έναν και μόνον πελάτη, εισαγωγέα των προϊόντων για τα οποία έχει καταχωριστεί το σήμα αυτό, μπορεί να αρκεί προς απόδειξη του ότι μια τέτοια χρήση είναι ουσιαστική, αν αυτή η δραστηριότητα της εισαγωγής μπορεί πραγματικά να δικαιολογηθεί εμπορικώς για τον δικαιούχο του σήματος (σκέψη 24)· 
use of the mark by a single client that imports the goods for which the mark is registered can be sufficient to demonstrate that such use is genuine, if it appears that the import operation has a genuine commercial justification for the proprietor of the mark (paragraph 24);
δεν μπορεί να καθοριστεί ένας de minimis κανόνας (σκέψη 25). 
a de minimis rule cannot be laid down (paragraph 25).
Ουσιαστική χρήση: οι απαιτήσεις που θέτει το Γραφείο ως προς την αποδεικτική ισχύ των προσκομιζόμενων στοιχείων 
2.2 Genuine use: standard of proof applied by the Office
Το άρθρο 47 του ΚΣΕΕ απαιτεί απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης του προγενέστερου σήματος. 
Article 47 EUTMR requires proof of genuine use of the earlier mark.
Η ουσιαστική χρήση ενός σήματος δεν αποδεικνύεται με πιθανολόγηση ή με εικασίες, αλλά πρέπει να στηρίζεται σε συγκεκριμένα και αντικειμενικά στοιχεία που να αποδεικνύουν την αποτελεσματική και επαρκή χρήση του σήματος στην οικεία αγορά (18/01/2011, T382/08, Vogue, EU:T:2011:9, § 22). 
Genuine use of a trade mark cannot be proved by means of probabilities or suppositions, but must be demonstrated by solid and objective evidence of effective and sufficient use of the trade mark on the market concerned (18/01/2011, T382/08, Vogue, EU:T:2011:9, § 22).
Εξάλλου, το Γραφείο δεν μπορεί να διαπιστώνει αυτεπαγγέλτως την ουσιαστική χρήση των προγενέστερων σημάτων. 
Moreover, the Office cannot determine ex officio the genuine use of earlier marks.
Ακόμη και οι κάτοχοι των φερόμενων ως ευρέως γνωστών σημάτων πρέπει να υποβάλλουν αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος ή των προγενέστερων σημάτων. 
Even proprietors of purportedly well-known marks must submit evidence to prove genuine use of the earlier mark(s).
Το Γραφείο δεν απαιτεί κατ' ανάγκην την πέραν πάσης αμφιβολίας απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης. 
The Office does not necessarily require a high threshold of proof of genuine use.
Επομένως, παρότι πρέπει να αποδειχθεί η απαιτούμενη ελάχιστη έκταση χρήσης του σήματος, ο καθορισμός της «ελάχιστης έκτασης» εξαρτάται από τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. 
So, whilst a minimum extent of use must be shown, what exactly constitutes this minimum extent depends on the circumstances of each case.
Ο γενικός κανόνας είναι ότι, όταν εξυπηρετεί πραγματικό εμπορικό σκοπό, έστω και ελάχιστη χρήση του σήματος πρέπει να επαρκεί για να αποδειχθεί ουσιαστική χρήση, ανάλογα με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες και τη σχετική αγορά (23/09/2009, T409/07, acopat, EU:T:2009:354, § 35 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία· 02/02/2012, T387/10, Arantax, EU:T:2012:51, § 42). 
The general rule is that, when it serves a real commercial purpose, even minimal use of the trade mark could be sufficient to establish genuine use, depending on the goods and services, and the relevant market (23/09/2009, T409/07, acopat, EU:T:2009:354, § 35 and case-law cited therein; 02/02/2012, T387/10, Arantax, EU:T:2012:51, § 42).
Με άλλα λόγια, αρκεί τα αποδεικτικά στοιχεία της χρήσης να αποδεικνύουν ότι ο δικαιούχος του σήματος επιχείρησε πραγματικά να αποκτήσει ή να διατηρήσει εμπορική θέση στη σχετική αγορά και ότι δεν χρησιμοποίησε το σήμα μόνο με πρόθεση να διατηρήσει τα δικαιώματα που παρέχει το σήμα (συμβολική χρήση). 
In other words, it is sufficient if the evidence of use proves that the trade mark owner has seriously tried to acquire or maintain a commercial position in the relevant market as opposed to having solely used the mark with the intention of preserving the rights conferred by the mark (token use).
Για παράδειγμα, σε ορισμένες περιπτώσεις ο σχετικά μικρός όγκος πωλήσεων ενδέχεται να είναι επαρκής για να θεωρηθεί ότι η χρήση δεν είναι απλώς συμβολική, ιδίως όταν πρόκειται για ακριβά προϊόντα (04/09/2007, R 35/20072, DINKY, § 22). 
For instance, in some cases, relatively few sales might be sufficient to conclude that the use is not merely token, in particular with regard to expensive goods (04/09/2007, R 35/20072, DINKY, § 22).
Εξάλλου, παρότι σε ορισμένες περιπτώσεις η πολύ περιορισμένη χρήση αρκεί, οι δικαιούχοι θα πρέπει να προσκομίσουν πλήρη απόδειξη της χρήσης. 
Nonetheless, even if inter alia a very modest amount of use can suffice in certain circumstances, proprietors should adduce comprehensive evidence of use.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του ΚΕΚΣΕΕ, οι μνείες και τα αποδεικτικά στοιχεία για την απόδειξη της χρήσης αφορούν τον τόπο, το χρόνο, την έκταση και τη φύση της χρήσης του αντιτάξιμου σήματος των οικείων προϊόντων και υπηρεσιών. 
According to Article 10(3) EUTMDR, the indications and evidence required in order to provide proof of use must concern the place, time, extent and nature of use of the opponent's trade mark for the relevant goods and services.
Οι απαιτήσεις για την απόδειξη της χρήσης συντρέχουν σωρευτικώς (05/10/2010, T92/09, STRATEGI/Stratégies, EU:T:2010:424, § 43). 
These requirements for proof of use are cumulative (05/10/2010, T92/09, STRATEGI / Stratégies, EU:T:2010:424, § 43).
Αυτό σημαίνει ότι ο ανακόπτων οφείλει όχι μόνο να παραθέσει το σύνολο των εν λόγω απαιτήσεων, αλλά και να αποδείξει καθέναν από τους σχετικούς ισχυρισμούς. 
This means that the opponent is obliged not only to indicate but also to prove each of these requirements.
Ωστόσο, η επάρκεια αναφοράς, καθώς και της απόδειξής της, όσον αφορά τον τόπο, το χρόνο, την έκταση και τη φύση της χρήσης πρέπει να εξετάζεται λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων. 
However, the sufficiency of the indication and proof as to the place, time, extent and nature of use has to be considered in view of the entirety of the evidence submitted.
Δεν ενδείκνυται χωριστή εκτίμηση των διαφόρων σχετικών παραγόντων, καθένας εκ των οποίων εξετάζεται μεμονωμένα (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 31). 
A separate assessment of the various relevant factors, each considered in isolation, is not suitable (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 31).
Κατά συνέπεια, το Γραφείο αξιολογεί τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία στο πλαίσιο συνολικής εκτίμησης. 
Thus, the Office evaluates the evidence submitted in an overall assessment.
Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης και όλα τα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα πρέπει να αξιολογούνται συνδυαστικά. 
All the circumstances of the specific case have to be taken into account and all the materials submitted must be assessed in conjunction with each other.
Ως εκ τούτου, παρότι τα επιμέρους προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία ενδέχεται να μην αποδεικνύουν επαρκώς τη χρήση προγενέστερου σήματος, μπορούν να συμβάλουν στην απόδειξη της χρήσης σε συνδυασμό με άλλα έγγραφα και πληροφορίες. 
Therefore, although pieces of evidence may be insufficient by themselves to prove the use of an earlier trade mark, they may contribute to proving use in combination with other documentation and information.
Η απόδειξη της χρήσης μπορεί να έχει έμμεση/συγκυριακή φύση, όπως συμβαίνει με την απόδειξη του μεριδίου στη σχετική αγορά, την εισαγωγή των οικείων προϊόντων, την προμήθεια των αναγκαίων πρώτων υλών ή υλικών συσκευασίας από τον δικαιούχο του σήματος ή την ημερομηνία λήξης των σχετικών προϊόντων. 
Evidence of use may be of an indirect/circumstantial nature, such as evidence about the share in the relevant market, the importing of the relevant goods, the supply of the necessary raw materials or packaging to the owner of the mark, or the expiry date of the relevant goods.
Η έμμεση απόδειξη μπορεί να διαδραματίσει αποφασιστικής σημασίας ρόλο στη συνολική εκτίμηση των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων. 
Such indirect evidence can play a decisive role in the overall assessment of the evidence submitted.
Η αποδεικτική της αξία πρέπει να αξιολογείται ενδελεχώς. 
Its probative value has to be carefully assessed.
Για παράδειγμα, στην απόφαση της 08/07/2010, T30/09, Peerstorm, EU:T:2010:298, § 42 et seq., κρίθηκε ότι οι ίδιοι οι κατάλογοι μπορούν -υπό συγκεκριμένες περιστάσεις- να γίνουν δεκτοί ως αποδεικτικά στοιχεία που τεκμηριώνουν επαρκή έκταση της χρήσης. 
For instance, the judgment of 08/07/2010, T30/09, Peerstorm, EU:T:2010:298, § 42 et seq. found that catalogues in themselves could - under certain circumstances - be conclusive evidence of sufficient extent of use.
Κατά την αξιολόγηση της αποδεικτικής ισχύος των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, είναι απαραίτητο να λαμβάνεται υπόψη το συγκεκριμένο είδος των οικείων προϊόντων και υπηρεσιών. 
It is necessary to take into account the specific kind of the goods and services involved when assessing the probative value of the evidence submitted.
Για παράδειγμα, μπορεί να αποτελεί συνήθη πρακτική σε συγκεκριμένο κλάδο της αγοράς τα δείγματα των προϊόντων και των υπηρεσιών να μην φέρουν μνείες σχετικά με τον τόπο, το χρόνο, την έκταση και τη φύση της χρήσης. 
For example, it may be common in a particular market sector for the samples of the goods and services themselves not to bear indications of the place, time, extent and nature of use.
Στις περιπτώσεις αυτές προφανώς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αποδείξεις χρήσης που προκύπτουν από τα λοιπά προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία και αφορούν τις συγκεκριμένες μνείες. 
In these cases it is obviously inappropriate to disregard such evidence of use if indications in this respect can be found in the other evidence submitted.
Κάθε έγγραφο που υποβάλλεται πρέπει να αξιολογείται ενδελεχώς ως προς το κατά πόσον αποδεικνύει τη χρήση του προγενέστερου σήματος κατά τη διάρκεια των 5 ετών που προηγήθηκαν της ημερομηνίας κατάθεσης ή της ημερομηνίας διεκδίκησης προτεραιότητας της αίτησης ΣΕΕ (βλ. σημείο 2.5 κατωτέρω) και χρήση στη σχετική εδαφική περιοχή (βλ. σημείο 2.4 κατωτέρω). 
Each of the documents submitted has to be carefully evaluated as to whether it really reflects use in the 5 years preceding the date of filing or the date of priority of the EUTM application (see paragraph 2.5 below) and use in the relevant territory (see paragraph 2.4 below).
Ειδικότερα, εξετάζονται ενδελεχώς οι ημερομηνίες και ο τόπος χρήσης που αναγράφονται σε δελτία παραγγελίας, τιμολόγια και καταλόγους. 
In particular, the dates and place of use shown on orders, invoices and catalogues are carefully examined.
[4: Ημερομηνία δημοσίευσης της επίδικης αίτησης ΣΕΕ σε περίπτωση ανακοπής κατατεθείσας πριν από τις 23/3/2016, βλ. σημείο 2.5.2 κατωτέρω.] 
[4: Publication date of the contested EUTM application in the event of oppositions filed before 23/03/2016, see paragraph 2.5.2 below.]
Τα αποδεικτικά στοιχεία που δεν φέρουν καμία ένδειξη σχετικά με την ημερομηνία χρήσης μπορούν, στο πλαίσιο της συνολικής εκτίμησης, να παραμένουν λυσιτελή και να λαμβάνονται υπόψη από κοινού με άλλα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία φέρουν χρονολογία (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 33). 
Material submitted without any indication of date of use may, in the context of an overall assessment, still be relevant and taken into consideration in conjunction with other pieces of evidence that are dated (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 33).
Αυτό συμβαίνει ιδίως σε περιπτώσεις κλάδων της αγοράς όπου η συνήθης πρακτική επιτάσσει τα δείγματα των προϊόντων και των υπηρεσιών να μην φέρουν χρονικές επισημάνσεις (05/09/2001, R 608/20004, PALAZZO/HELADERIA PALAZZO, § 16, στην οποία επισημαίνεται ότι οι κατάλογοι παγωτών σπάνια φέρουν χρονολογία έκδοσης). 
This is the case in particular if it is common in a particular market sector for the samples of the goods and services themselves not to bear indications of time (05/09/2001, R 608/20004, PALAZZO / HELADERIA PALAZZO, § 16, noting that ice-cream menus are rarely dated).
Παραδείγματα εφαρμογής των ανωτέρω γενικών αρχών στην πράξη παρατίθενται κατωτέρω, στο σημείο 3.7.5. 
For implementation of the abovementioned general principles in practice, see the examples in paragraph 3.7.5 below.
Φύση της χρήσης 
2.3 Nature of use
Ο όρος «φύση της χρήσης» αφορά: 
The term ‘nature of use' refers to:
τη χρήση σήματος σύμφωνα με τη βασική λειτουργία του (σημείο 2.3.1 κατωτέρω)· 
use of a mark in accordance with its essential function (paragraph 2.3.1 below);
τη χρήση του σήματος στην καταχωρισμένη μορφή του ή σε παραλλαγή της, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ (σημείο 2.7 κατωτέρω)· και 
use of the mark as registered or of a variation thereof in accordance with Article 18(1)(a) EUTMR (paragraph 2.7 below); and
τη χρήση για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες για τα οποία καταχωρίστηκε (σημείο 2.8 κατωτέρω). 
use in connection with the goods and services for which it is registered (paragraph 2.8 below).
Επομένως, ο ανακόπτων πρέπει να αποδείξει ότι το σήμα έχει χρησιμοποιηθεί ως εμπορικό σήμα στην αγορά. 
Hence, the opponent has to show that the mark has been used as a trade mark on the market.
Καθώς το σήμα λειτουργεί, μεταξύ άλλων, ως σύνδεσμος μεταξύ των προϊόντων και των υπηρεσιών και του υπεύθυνου για την εμπορία τους, η απόδειξη της χρήσης πρέπει να τεκμηριώνει την ύπαρξη σαφούς συνδέσμου μεταξύ της χρήσης του σήματος και των σχετικών προϊόντων και υπηρεσιών. 
As a trade mark has, inter alia, the function of operating as a link between the goods and services and the person responsible for their marketing, the proof of use must establish a clear link between the use of the mark and the relevant goods and services.
Όπως επισημαίνεται σαφώς στο άρθρο 10 παράγραφος 4 του ΚΕΚΣΕΕ, δεν είναι αναγκαία η επίθεση του σήματος στα ίδια τα προϊόντα (12/12/2014, T105/13 TrinkFix, EU:T:2014:1070, § 28-38). 
As clearly indicated in Article 10(4) EUTMDR, it is not necessary for the mark to be affixed to the goods themselves (12/12/2014, T105/13 TrinkFix, EU:T:2014:1070, § 2838).
Αναπαράσταση του σήματος σε συσκευασίες, καταλόγους, διαφημιστικό υλικό ή τιμολόγια συναφή με τα εξεταζόμενα προϊόντα και υπηρεσίες αποτελεί άμεση απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης του σήματος (βλ. επίσης σημείο 2.3.3.2 κατωτέρω). 
A representation of the mark on packaging, catalogues, advertising material or invoices relating to the goods and services in question constitutes direct evidence that the mark has been put to genuine use (see also paragraph 2.3.3.2 below).
Η ουσιαστική χρήση απαιτεί το σημείο να χρησιμοποιείται ως σήμα: 
Genuine use requires that use is made as a trade mark:
όχι αποκλειστικά για ενδεικτικούς σκοπούς ή για αμιγώς προωθητικά προϊόντα ή υπηρεσίες, 
not for purely illustrative purposes or on purely promotional goods or services,
σύμφωνα με τη βασική του λειτουργία, που είναι η εγγύηση της ταυτότητας προελεύσεως των προϊόντων ή υπηρεσιών για τα οποία καταχωρίστηκε (11/03/2003, C40/01, Minimax, EU:C:2003:145, § 43). 
in accordance with its essential function, which is to guarantee the identity of the origin of the goods or services for which it is registered (11/03/2003, C40/01, Minimax, EU:C:2003:145, § 43).
Επομένως, ενδεικτικώς, οι ακόλουθες χρήσεις δεν ενδείκνυνται προς στήριξη ουσιαστικής χρήσης σήματος. 
Therefore, by way of example, the following are not suitable for supporting genuine use of a trade mark.
Χρήση σημείου ως σήματος πιστοποίησης. 
Use as a certification mark.
Σήματα πιστοποίησης μπορούν να αποκτηθούν σε ορισμένες δικαιοδοσίες για τη συμμόρφωση με καθορισμένα πρότυπα. 
Certification marks can be obtained in some jurisdictions for compliance with defined standards.
Ο κάτοχος σήματος πιστοποίησης δεν είναι ο εξουσιοδοτημένος χρήστης, παραγωγός ή πάροχος των πιστοποιημένων προϊόντων ή υπηρεσιών, αλλά μάλλον ο πιστοποιών, ο οποίος ασκεί θεμιτό έλεγχο επί της χρήσης του σήματος πιστοποίησης. 
The holder of a certification mark is not the authorised user, producer or provider of the certified goods or services, but rather the certifier, which exercises legitimate control over use of the certification mark.
Τα σήματα πιστοποίησης μπορούν να χρησιμοποιούνται μαζί με το ατομικό σήμα του παραγωγού των πιστοποιημένων προϊόντων ή του παρόχου των πιστοποιημένων υπηρεσιών. 
Certification marks may be used together with the individual trade mark of the producer of the certified goods or of the provider of the certified services.
Η βασική λειτουργία του σήματος πιστοποίησης διαφέρει από τη βασική λειτουργία του ατομικού σήματος: ενώ ο σκοπός του δεύτερου είναι πρωτίστως να προσδιορίζει την προέλευση προϊόντων και υπηρεσιών, ο σκοπός του πρώτου είναι να πιστοποιεί ότι τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες πληρούν ορισμένα καθιερωμένα πρότυπα και διαθέτουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. 
The essential function of a certification mark is different from the essential function of an individual trade mark: while the latter primarily serves to identify the origin of goods and services, the former serves to certify that the goods or services meet certain established standards and possess particular characteristics.
Επομένως, η χρήση σημείου ως σήματος πιστοποίησης δεν αποτελεί χρήση ως ατομικού σήματος, η οποία είναι η χρήση που απαιτείται από το άρθρο 47 παράγραφοι 2 και 3 του ΚΣΕΕ (16/08/2011, R 87/20102, DVC DIGITAL VIDEO CALLING (fig.)/DVB DIGITAL VIDEO BROADCASTING (fig.), § 32). 
Therefore, use as a certification mark does not serve as use as an individual trade mark, which is the use required by Article 47(2) and (3) EUTMR (16/08/2011, R 87/20102, DVC DIGITAL VIDEO CALLING (fig.) / DVB DIGITAL VIDEO BROADCASTING (fig.), § 32).
Χρήση σημείου ως προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης (ΠΓΕ)/προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης (ΠΟΠ). 
Use as a Protected Geographical Indication (PGI)/Protected Denomination of Origin (PDO).
Βασική λειτουργία των ΠΓΕ/ΠΟΠ είναι να καθορίζουν την προέλευση προϊόντων από συγκεκριμένη περιοχή ή τοποθεσία. 
The essential function of PGIs/PDOs is to designate the origin of goods as being from a particular region or locality.
Κάτι τέτοιο έρχεται σε αντίθεση με τη βασική λειτουργία του ατομικού σήματος, η οποία είναι να αποτελεί ένδειξη εμπορικής προέλευσης. 
This is in contrast with the main function of an individual trade mark, namely to serve as an indicator of commercial origin.
Όταν μια ΠΓΕ/ΠΟΠ έχει καταχωριστεί ως ατομικό σήμα (και όχι, για παράδειγμα, ως συλλογικό σήμα), ο ανακόπτων οφείλει να προσκομίσει απόδειξη χρήσης της ως ατομικού σήματος. 
When a PGI/PDO has been registered as an individual mark (and not, for example, as a collective mark), the opponent has to submit proof of use as an individual mark.
Αποδεικτικά στοιχεία χρήσης ως ΠΓΕ/ΠΟΠ (π.χ. γενικές δηλώσεις ρυθμιστικών συμβουλίων) δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την απόδειξη χρήσης ως ατομικού σήματος. 
Evidence of use as a PGI/PDO (e.g. general statements of Regulatory Councils) cannot serve for proving use as an individual mark.
Ανάλογα με τις περιστάσεις, οι ακόλουθες καταστάσεις ενδέχεται να στοιχειοθετούν ουσιαστική χρήση του καταχωρισμένου σήματος. 
Depending on the circumstances, the following situations may be suitable for supporting genuine use of the registered trade mark.
Αυτό συμβαίνει επειδή η χρήση του σημείου μπορεί να εξυπηρετεί περισσότερους σκοπούς ταυτόχρονα. 
That is because use of the sign can serve more than one purpose at the same time.
Επομένως, οι ακόλουθες χρήσεις μπορούν να συνιστούν επίσης χρήση του σημείου ως σήματος. 
Consequently, the following uses can also be use of the sign as a trade mark.
Ωστόσο, ο σκοπός για τον οποίο χρησιμοποιείται ένα σημείο πρέπει επίσης να εκτιμάται χωριστά. 
However, the purpose for which a sign is used needs to be assessed individually.
Η χρήση σημείου ως επωνυμίας επιχείρησης, εταιρικής ή εμπορικής επωνυμίας μπορεί να λογίζεται ως χρήση σήματος, εφόσον τα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες αναγνωρίζονται και κυκλοφορούν στην αγορά με το συγκεκριμένο σημείο (13/04/2011, T209/09, Alder Capital, EU:T:2011:169, § 55-56). 
Use of a sign as a business, company or trade name can be regarded as trade mark use provided that the relevant goods or services themselves are identified and offered on the market under this sign (13/04/2011, T209/09, Alder Capital, EU:T:2011:169, § 5556).
Γενικά, αυτό δεν ισχύει όταν η επωνυμία επιχείρησης χρησιμοποιείται απλώς ως διακριτικός τίτλος (εκτός εάν αποδεικνύεται η χρήση για την παροχή υπηρεσιών λιανικής πώλησης) ή εμφανίζεται στο οπισθόφυλλο ενός καταλόγου ή αποτελεί παρεμπίπτουσα ένδειξη σε ετικέτα (18/01/2011, T382/08, Vogue, EU:T:2011:9, § 47). 
In general, this is not the case when the business name is merely used as a shop sign (except when proving use for retail services), or appears on the back of a catalogue or as an incidental indication on a label (18/01/2011, T382/08, Vogue, EU:T:2011:9, § 47).
Καταρχήν, η χρήση του σημείου ως εταιρικής ή εμπορικής επωνυμίας δεν προορίζεται, αυτή καθαυτή, να διακρίνει προϊόντα ή υπηρεσίες. 
In principle, use of the sign as a company name or trade name, is not, of itself, intended to distinguish goods or services.
Ο σκοπός της εταιρικής επωνυμίας είναι η εξατομίκευση της εταιρείας, ο δε σκοπός της εμπορικής επωνυμίας ή του διακριτικού τίτλου είναι ο προσδιορισμός της συγκεκριμένης επιχείρησης. 
The purpose of a company name is to identify a company, whereas the purpose of a trade name or a shop name is to designate a business that is being run.
Επομένως, εφόσον η χρήση της εταιρικής και της εμπορικής επωνυμίας ή του διακριτικού τίτλου περιορίζεται στην εξατομίκευση της εταιρείας ή στον προσδιορισμό της επιχείρησης, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η χρήση αυτή γίνεται «για προϊόντα ή υπηρεσίες» (11/09/2007, C17/06, Céline, EU:C:2007:497, § 21· 13/05/2009, T183/08, Jello Schuhpark II, EU:T:2009:156, § 31-32). 
Accordingly, where use of a company name, trade name or shop name is limited to identifying a company or designating a business that is being run, such use cannot be considered as being ‘in relation to goods or services' (11/09/2007, C17/06, Céline, EU:C:2007:497, § 21; 13/05/2009, T183/08, Jello Schuhpark II, EU:T:2009:156, § 3132).
Η χρήση του σημείου ως επωνυμίας επιχείρησης, εταιρικής ή εμπορικής επωνυμίας μπορεί να θεωρηθεί χρήση «για προϊόντα ή υπηρεσίες» εφόσον: 
Use of a business, company or trade name can be regarded as use ‘in relation to goods' where:
α) ο ενδιαφερόμενος επιθέτει το σημείο που αποτελεί την εταιρική ή εμπορική επωνυμία ή τον διακριτικό τίτλο του στα προϊόντα ή 
(a) a party affixes the sign constituting its company name, trade name or shop name to the goods or;
β) ακόμη και αν δεν υπάρξει επίθεση του σημείου, ο ενδιαφερόμενος χρησιμοποιεί το σημείο κατά τρόπον ώστε η εταιρική ή εμπορική επωνυμία ή ο διακριτικός τίτλος να συσχετίζεται με τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες (11/09/2007, C17/06, Céline, EU:C:2007:497, § 21-23). 
(b) even though the sign is not affixed, the party uses the sign in such a way that a link is established between the company, trade or shop name and the goods or services (11/09/2007, C17/06, Céline, EU:C:2007:497, § 2123).
Εάν πληρούται κάποια από τις δύο αυτές προϋποθέσεις, το γεγονός ότι ένα λεκτικό στοιχείο χρησιμοποιείται ως εμπορική επωνυμία της εταιρείας δεν αποκλείει τη χρήση του ως σήματος για τον χαρακτηρισμό προϊόντων ή υπηρεσιών (30/11/2009, T353/07, Coloris, EU:T:2009:475, § 38). 
Provided that either of these two conditions is met, the fact that a word element is used as the company's trade name does not preclude its use as a mark to designate goods or services (30/11/2009, T353/07, Coloris, EU:T:2009:475, § 38).