natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όπως προαναφέρθηκε, παρότι είναι δυνατή η επίκληση δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας για την ακύρωση ΣΕΕ δυνάμει του άρθρου 60 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, μόνον όταν ο τίτλος επιτελεί «διακριτικό» ρόλο και λειτουργεί ως σημείο προσδιορισμού εμπορικής προέλευσης εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ. 
As set out above, whilst a right in copyright may be used to invalidate an EUTM under Article 60(2) EUTMR, it is only where a title has an ‘identifying' function and acts as a trade sign identifying commercial origin that it comes within the scope of Article 8(4) EUTMR.
Ως εκ τούτου, για να είναι δυνατή η επίκληση τέτοιων σημείων για την άσκηση ανακοπής δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, το εθνικό δίκαιο πρέπει να παρέχει προστασία ανεξάρτητη από αυτή που παρέχει στο δικαίωμα του δημιουργού (δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας) δυνάμει της συναφούς νομοθεσίας (30/06/2009, T435/05, Dr. No, EU:T:2009:226, § 41-43). 
Therefore, for such signs to be relied on under Article 8(4) EUTMR in the context of opposition proceedings, the national law must envisage a protection that is independent from that recognised by copyright law (30/06/2009, T435/05, Dr. No, EU:T:2009:226, § 41-43.)
Όπως ισχύει για όλα τα δικαιώματα που εμπίπτουν στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, ο τίτλος πρέπει να έχει χρησιμοποιηθεί στις συναλλαγές. 
As with all rights under Article 8(4) EUTMR, the title must have been used in the course of trade.
Αυτό προϋποθέτει κατά κανόνα ότι το έργο το οποίο αφορά ο τίτλος πρέπει να έχει διατεθεί στην αγορά. 
This will normally require that the work to which the title relates must have been placed on the market.
Όταν ο τίτλος αφορά υπηρεσία (π.χ. τηλεοπτικό πρόγραμμα), η εν λόγω υπηρεσία πρέπει να έχει καταστεί διαθέσιμη. 
Where the title relates to a service (such as a television programme), the service must have been made available.
Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η διαφήμιση πριν από τη χρήση μπορεί να επαρκεί για τη στοιχειοθέτηση δικαιώματος και στις οποίες η εν λόγω διαφήμιση συνιστά «χρήση» κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ. 
However, there will be circumstances where pre-use advertising may be sufficient to create rights, and where such advertising will constitute ‘use' within the meaning of Article 8(4) EUTMR.
Σε κάθε περίπτωση, ο τίτλος πρέπει να έχει χρησιμοποιηθεί ως ένδειξη της εμπορικής προέλευσης των επίμαχων προϊόντων και υπηρεσιών. 
In all cases, the title must have been used as an indicator of the commercial origin of the goods and services in question.
Όταν ο τίτλος χρησιμοποιείται μόνο για να δηλώσει την καλλιτεχνική προέλευση ενός έργου, η χρήση αυτή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ (30/06/2009, T435/05, Dr. No, EU:T:2009:226, § 25-31). 
Where a title is used only to indicate the artistic origin of a work, such use falls outside the scope of Article 8(4) EUTMR (30/06/2009, T435/05, Dr. No, EU:T:2009:226, § 25-31).
Παράδειγμα: 12/01/2012, R 181/20111, που αφορά επίκληση του τίτλου του περιοδικού «ART». 
Example: 12/01/2012, R 181/20111, where the magazine title ‘ART' was invoked.
Απαιτήσεις περί χρήσης 
3.3 Use requirements
Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ σε διαδικασία ανακοπής είναι η χρήση των προγενέστερων δικαιωμάτων. 
In order to successfully invoke Article 8(4) EUTMR in opposition proceedings, the earlier rights must be used.
Όσον αφορά την απαίτηση περί χρήσης, υπάρχουν δύο διαφορετικά πρότυπα τα οποία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη: 
There are two different use requirement standards which must be taken into account:
εθνικό πρότυπο 
national standard
ευρωπαϊκό πρότυπο. 
European standard.
Ωστόσο, τα δύο αυτά πρότυπα σαφώς αλληλεπικαλύπτονται. 
The two use requirement standards, however, clearly overlap.
Πρέπει, επομένως, να αξιολογούνται από κοινού και όχι να λαμβάνονται υπόψη μεμονωμένα. 
They must not be viewed in isolation but have to be assessed together.
Αυτό ισχύει, ιδίως, όσον αφορά την «ένταση χρήσης» δυνάμει του εθνικού προτύπου και τη «χρήση στις συναλλαγές σημείου το οποίο δεν έχει μόνον τοπική ισχύ» δυνάμει του ευρωπαϊκού προτύπου. 
This applies, in particular, to the ‘intensity of use' under the national standard and ‘use in trade of more than mere local significance' under the European standard.
Εθνικό πρότυπο 
3.3.1 National standard
Το εθνικό πρότυπο είναι λυσιτελές διότι καθορίζει την έκταση της προστασίας των προγενέστερων δικαιωμάτων τα οποία δεν είναι συνήθως ευκόλως προσδιορίσιμα, δεδομένου μάλιστα ότι η προστασία τους δεν είναι εναρμονισμένη σε επίπεδο ΕΕ (βλ. σημείο 3.4 κατωτέρω σχετικά με την έκταση της προστασίας). 
The national standard is relevant as it defines the scope of protection of the earlier rights, which are often not easily identifiable, all the more so since their protection is not harmonised on an EU level (see paragraph 3.5.2 below on the scope of protection).
Το πρότυπο αυτό καθορίζει την ύπαρξη ή όχι εθνικού δικαιώματος και τις προϋποθέσεις παροχής προστασίας. 
This standard determines the existence of the national right and the conditions of protection.
Για τα μη καταχωρισμένα σήματα και άλλα σημεία που προσδιορίζουν εμπορική προέλευση για τα οποία δεν απαιτείται καταχώριση, η χρήση συνιστά το μοναδικό πραγματικό περιστατικό που τεκμηριώνει την ύπαρξη του δικαιώματος και, επιπλέον, επιβεβαιώνει τη χρονική στιγμή κατά την οποία το δικαίωμα αυτό άρχισε να υφίσταται. 
For non-registered trade marks and other trade signs identifying commercial origin that do not require registration, use constitutes the only factual premise justifying the existence of the right, including ascertainment of the beginning of its existence.
Το εθνικό πρότυπο ορίζει επίσης την ένταση της χρήσης δυνάμει του συναφούς εθνικού δικαίου, η οποία μπορεί να ποικίλλει από απλή πρώτη χρήση του σημείου στις συναλλαγές έως χρήση που πρέπει να έχει οδηγήσει σε αναγνώριση ή φήμη του σημείου. 
The national standard also prescribes the intensity of use under the relevant national law, which may vary from mere first use in trade to use requiring recognition or reputation.
Για παράδειγμα, στη Δανία η απόκτηση δικαιώματος επί μη καταχωρισμένου σήματος είναι δυνατή απλώς με την έναρξη της χρήσης του στο έδαφος της χώρας. 
For example, right to an unregistered trade mark in Denmark is acquired by mere commencement of use of the mark in Danish territory.
Στη Γερμανία, ωστόσο, η απόκτηση δικαιώματος επί μη καταχωρισμένου σήματος είναι δυνατή διά της χρήσης που έχει οδηγήσει στην αναγνώριση του σημείου ως σήματος από το ενδιαφερόμενο κοινό (Verkehrsgeltung). 
In Germany, however, the right to an unregistered trade mark is acquired through use that has led to recognition by the relevant public of it as a trade mark (Verkehrsgeltung).
Σύμφωνα με τη νομολογία, τα σημεία με διακριτικό χαρακτήρα πρέπει να είναι αναγνωρίσιμα σε ποσοστό 20 έως 25 % του κοινού, ενώ τα σημεία που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα πρέπει να είναι αναγνωρίσιμα σε ποσοστό 50 % του ενδιαφερόμενου κοινού. 
According to case-law, distinctive signs require 20 to 25 % recognition whereas non-distinctive signs must demonstrate recognition by 50 % of the relevant public.
Ευρωπαϊκό πρότυπο - χρήση στις συναλλαγές σημείου το οποίο δεν έχει μόνον τοπική ισχύ 
3.3.2 European standard - use in the course of trade of more than mere local significance
Δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, η ύπαρξη προγενέστερου μη καταχωρισμένου σήματος ή άλλου σημείου συνιστά πρόσφορη βάση για την άσκηση ανακοπής εφόσον το σημείο πληροί, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες προϋποθέσεις: χρησιμοποιείται στις συναλλαγές και η χρήση του δεν έχει μόνον τοπική ισχύ. 
Under Article 8(4) EUTMR, the existence of an earlier non-registered trade mark or of another sign gives good grounds for opposition if the sign satisfies, inter alia, the following conditions: it must be used in the course of trade and the use must be of more than mere local significance.
Οι δύο αυτές προαναφερθείσες προϋποθέσεις προκύπτουν ξεκάθαρα από το γράμμα του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ [που επαναλαμβάνεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο δ) του KEKΣEE] και πρέπει, επομένως, να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα του δικαίου της ΕΕ. 
The above two conditions are apparent from the very wording of Article 8(4) EUTMR (reiterated in Article 7(2)(d) EUTMDR), and must, therefore, be interpreted in the light of EU law.
Ο κοινός σκοπός των δύο προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ συνίσταται στον περιορισμό των συγκρούσεων μεταξύ των σημείων, εμποδίζοντας τη δυνατότητα ενός προγενέστερου δικαιώματος που δεν είναι επαρκώς χαρακτηριστικό, δηλαδή σπουδαίο και σημαντικό στις συναλλαγές, να κωλύει την καταχώριση ενός νέου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
The common purpose of the two conditions laid down in Article 8(4) EUTMR is to limit conflicts between signs by preventing an earlier right that is not sufficiently definite - that is to say, important and significant in the course of trade - from preventing registration of a new European Union trade mark.
Μια τέτοια δυνατότητα ανακοπής πρέπει να αναγνωρίζεται μόνο στα σημεία που έχουν αποτελεσματική και πραγματική παρουσία στην αντίστοιχη αγορά τους (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 157). 
A right of opposition of that kind must be reserved to signs which actually have a real presence on their relevant market (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 157).
Χρήση στις συναλλαγές 
3.3.2.1 Use in the course of trade
Η πρώτη απαίτηση που θέτει το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ είναι ότι το σημείο πρέπει να χρησιμοποιείται στις συναλλαγές. 
The first requirement under Article 8(4) EUTMR is that the sign must be used in the course of trade.
Η έννοια της «χρήσης στις συναλλαγές» κατά το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ δεν είναι ίδια με την έννοια της «ουσιαστικής χρήσης» κατά το άρθρο 47 παράγραφοι 2 και 3 του ΚΣΕΕ (30/09/2010, T534/08, Granuflex, EU:T:2010:417, § 24-27). 
The notion of ‘use in the course of trade' in accordance with Article 8(4) EUTMR is not the same as ‘genuine use' in accordance with Article 47(2) and (3) EUTMR (30/09/2010, T534/08, Granuflex, EU:T:2010:417, § 24-27).
Οι σκοποί και οι προϋποθέσεις που συνδέονται με την απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης καταχωρισμένων σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή εθνικών σημάτων διαφέρουν από τους σκοπούς και τις προϋποθέσεις της απόδειξης της χρήσης των σημείων στις συναλλαγές που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ (09/07/2010, T430/08, Grain Millers, EU:T:2010:304, § 26· 29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 143). 
The aims and conditions connected with proof of genuine use of registered European Union or national trade marks are different from those relating to proof of use in the course of trade of the signs referred to in Article 8(4) EUTMR (09/07/2010, T430/08, Grain Millers, EU:T:2010:304, § 26; 29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 143).
Η χρήση πρέπει να ερμηνεύεται, επομένως, σε συνάρτηση με την κατηγορία του εκάστοτε δικαιώματος. 
Therefore, use must be interpreted according to the particular type of right at issue.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι «η χρήση του σημείου στις συναλλαγές» κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ αναφέρεται σε χρήση του σημείου η οποία γίνεται «στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας που επιδιώκει οικονομικά πλεονεκτήματα, και όχι στον ιδιωτικό τομέα» (12/11/2002, C206/01, Arsenal, EU:C:2002:651, § 40; 25/01/2007, C48/05, Opel, EU:C:2007:55, § 18· 11/09/2007, C17/06, Céline, EU:C:2007:497, § 17). 
The Court of Justice ruled that the ‘use of the sign in the course of trade' within the meaning of Article 8(4) EUTMR refers to the use of the sign ‘in the course of a commercial activity with a view to economic advantage and not as a private matter' (12/11/2002, C206/01, Arsenal, EU:C:2002:651, § 40; 25/01/2007, C48/05, Opel, EU:C:2007:55, § 18; 11/09/2007, C17/06, Céline, EU:C:2007:497, § 17).
Ωστόσο, το Δικαστήριο αποφάνθηκε επίσης ότι θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη δωρεάν παραδόσεις προκειμένου να εξακριβωθεί αν πληρούται η προϋπόθεση της χρήσεως στις συναλλαγές του προβληθέντος προγενέστερου δικαιώματος, καθόσον οι παραδόσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας αποσκοπούσας σε οικονομικό όφελος, ήτοι στην κατάκτηση νέων εμπορικών διεξόδων (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 152). 
However, the Court of Justice also ruled that deliveries made without charge may be taken into account in order to ascertain whether the requirement for use of the earlier right in the course of trade has been met, since those deliveries could have been made in the context of a commercial activity with a view to economic advantage, namely to acquire new outlets (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 152).
Όσον αφορά τον χρόνο χρήσης του σημείου, ο ανακόπτων οφείλει να αποδείξει ότι η χρήση πραγματοποιήθηκε πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της επίδικης αίτησης καταχώρισης ΣΕΕ ή την ημερομηνία προτεραιότητας, εφόσον υφίσταται (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 166-168). 
As far as the time of use of the sign is concerned, an opponent must prove that use took place before the filing of the EUTM application or the priority date if relevant (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 166-168).
Επιπλέον, πρέπει να προκύπτει σαφώς από τις αποδείξεις ότι η χρήση συνεχίζεται κατά την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης ανακοπής. 
Moreover, it must be clear from the evidence that the use continues on the date of the filing of the opposition.
Στο πλαίσιο αυτό, το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο δ) του ΚΕΚΣΕΕ αναφέρει ρητά ότι εάν η ανακοπή αφορά προγενέστερο δικαίωμα κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, ο ανακόπτων οφείλει να υποβάλει αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την απόκτησή του, τη συνεχιζόμενη ύπαρξή του (η έμφαση δική μας) και την έκταση της προστασίας του δικαιώματος αυτού. 
In this context, Article 7(2)(d) EUTMDR expressly states that if an opposition is based on an earlier right within the meaning of Article 8(4) EUTMR, the opponent must provide evidence of its acquisition, continued existence (emphasis added) and scope of protection of that right.
Ακολουθεί παράδειγμα υπόθεσης κατ' αντιμωλία διαδικασίας η οποία αφορά διαδικασία κήρυξης ακυρότητας. 
The following is an example of an inter partes case relating to invalidity proceedings.
Το σκεπτικό και οι διαπιστώσεις ισχύουν και για τις ανακοπές, δεδομένου ότι το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ συνιστά λόγο του οποίου η επίκληση είναι δυνατή τόσο στο πλαίσιο άσκησης ανακοπής όσο και στο πλαίσιο αίτησης για την κήρυξη ακυρότητας. 
The reasoning and the findings also apply to oppositions, given that Article 8(4) EUTMR is a ground that can be invoked both in opposition and in invalidity.
Η απαίτηση περί χρήσης του σημείου στις συναλλαγές πρέπει, όπως αναφέρεται ανωτέρω, να ερμηνεύεται υπό το πρίσμα του δικαίου της ΕΕ. 
The requirement that the sign be used in the course of trade must, as stated above, be interpreted in the light of EU law.
Πρέπει να διακρίνεται από τις απαιτήσεις που προβλέπονται στα εφαρμοστέα εθνικά δίκαια, τα οποία μπορεί να ορίζουν ειδικές απαιτήσεις όσον αφορά την ένταση της χρήσης. 
It must be distinguished from the requirements provided for under the applicable national laws that might set specific requirements as far as the intensity of the use is concerned.
Η απαίτηση περί χρήσης που προβλέπεται στη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι όπως διατυπώνεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, εφαρμόζεται ανεξάρτητα από το αν το εθνικό δίκαιο επιτρέπει την απαγόρευση πλέον πρόσφατου σήματος απλώς και μόνο λόγω της ύπαρξης προγενέστερου καταχωρισμένου σημείου, ήτοι χωρίς να υφίσταται απαίτηση περί χρήσης. 
The European Union use requirement as prescribed by Article 8(4) EUTMR applies independently of whether national law allows prohibition of a subsequent trade mark on the basis of the registration of a sign alone, that is, without any requirement relating to use.
Ακολουθεί παράδειγμα υπόθεσης στην οποία ο ανακόπτων επικαλέστηκε την ύπαρξη, σε εθνικό επίπεδο, καταχωρισμένης εμπορικής επωνυμίας, αλλά απέτυχε να αποδείξει ότι το σημείο χρησιμοποιούνταν στις συναλλαγές. 
The following is an example where the opponent relied on the registration, at national level, of a trade name, but failed to prove that the sign was used in trade.
Αναλόγως του εφαρμοστέου εθνικού δικαίου, ο ανακόπτων ενδέχεται να πρέπει να αποδείξει όχι μόνον ότι το σημείο στο οποίο βασίζεται η ανακοπή χρησιμοποιείται στις συναλλαγές (απαίτηση που απορρέει από το δίκαιο της ΕΕ, όπως προαναφέρεται), αλλά επίσης ότι έχει καταχωριστεί ενώπιον των αρμόδιων εθνικών αρχών. 
Depending on the applicable national law, an opponent might have to prove not only that the sign relied on is used in the course of trade (this being, as stated, a requirement under EU law), but also that it has been registered with the competent national authorities.
Δεν αρκεί να πληρούται η απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί «χρήσης στις συναλλαγές» εάν δεν πληρούται η απαίτηση περί καταχώρισης. 
It would not be sufficient that the European Union requirement of ‘use in trade' is met if the registration requirement is not fulfilled.
Ωστόσο, ορισμένες εθνικές νομοθεσίες επιτρέπουν την επίκληση δικαιωμάτων επί εταιρικής επωνυμίας, εφόσον η τελευταία έχει χρησιμοποιηθεί πριν από την καταχώριση της οντότητας στο μητρώο εταιρειών. 
However, under certain national laws, rights in a company name may be invoked, as long as the company name has been used, prior to the registration of the entity in the companies register.
Ακολουθεί παράδειγμα υπόθεσης στην οποία ο ανακόπτων επικαλέστηκε προγενέστερα δικαιώματα επί εταιρικής επωνυμίας η οποία χρησιμοποιούνταν στις συναλλαγές στη Γερμανία αλλά δεν ήταν καταχωρισμένη κατά την ημερομηνία κατάθεσης της επίδικης αίτησης ΣΕΕ. 
The following is an example where the opponent invoked prior rights in a company name used in the course of trade in Germany that was not registered at the time of filing the contested EUTM application.
Ένα σημείο θεωρείται ότι χρησιμοποιείται στις συναλλαγές εφόσον η χρήση γίνεται στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας που επιδιώκει οικονομικά πλεονεκτήματα, και δεν αντιμετωπίζεται ως ιδιωτικό ζήτημα. 
A sign is used in the course of trade where that use occurs in the context of commercial activity with a view to economic advantage and not as a private matter.
Ως εκ τούτου, το Γραφείο απορρίπτει τις ανακοπές στις περιπτώσεις που δεν στοιχειοθετείται πραγματική χρήση του σημείου του οποίου γίνεται επίκληση. 
Therefore, the Office will reject an opposition in the absence of actual use of the invoked sign.
Ακολουθούν παραδείγματα υποθέσεων στις οποίες ο ανακόπτων δεν πληρούσε τη βασική αυτή προϋπόθεση. 
The following are examples where the opponent failed to meet this basic requirement.
Χρήση σημείου που δεν έχει μόνον τοπική ισχύ 
3.3.2.2 Use of more than mere local significance
Η επίκληση των δικαιωμάτων που εμπίπτουν στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ είναι δυνατή μόνον εάν η χρήση τους δεν έχει μόνον τοπική ισχύ. 
Rights falling under Article 8(4) EUTMR may only be invoked if their use is of more than mere local significance.
Η απαίτηση αυτή ισχύει για όλα τα δικαιώματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, δηλαδή τόσο για μη καταχωρισμένα σήματα όσο και για άλλα σημεία που προσδιορίζουν εμπορική προέλευση. 
This requirement applies for all the rights within the scope of Article 8(4) EUTMR, that is, both to unregistered trade marks and to other trade signs identifying commercial origin.
Οι κάτοχοι δικαιωμάτων των οποίων η χρήση έχει μόνον τοπική ισχύ διατηρούν τα αποκλειστικά τους δικαιώματα δυνάμει του εφαρμοστέου εθνικού δικαίου, σύμφωνα με το άρθρο 138 του ΚΣΕΕ. 
The proprietors of rights the use of which is of mere local significance retain their exclusive rights under the applicable national law pursuant to Article 138 EUTMR.
Για να απαντηθεί το ερώτημα αν η χρήση μη καταχωρισμένου σημείου δεν έχει μόνο τοπική ισχύ, εφαρμόζεται ενιαίο ευρωπαϊκό πρότυπο (18/04/2013, T506/11 & T507/11, Peek & Cloppenburg, EU:T:2013:197, § 19, 47-48). 
The question whether the use of a non-registered sign is of more than mere local significance will be answered by applying a uniform European standard (18/04/2013, T506/11 & T507/11, Peek & Cloppenburg, EU:T:2013:197, § 19, 47-48).
Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η ισχύς ενός σημείου που χρησιμοποιείται για συγκεκριμένες εμπορικές δραστηριότητες πρέπει να προσδιορίζεται σε συνάρτηση με τη διακριτική ικανότητά του. 
The General Court held that the significance of a sign used to identify specific business activities must be established in relation to the identifying function of that sign.
Τούτο επιβάλλει να λαμβάνεται υπόψη, πρώτον, η γεωγραφική διάσταση της ισχύος του σημείου, δηλαδή το έδαφος στο οποίο χρησιμοποιείται για να προσδιορίσει την οικονομική δραστηριότητα του δικαιούχου του, όπως αυτό προκύπτει από την ερμηνεία της διατύπωσης του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ. 
That consideration means that account must be taken, firstly, of the geographical dimension of the sign's significance, that is to say, of the territory in which it is used to identify its proprietor's economic activity, as is apparent from a textual interpretation of Article 8(4) EUTMR.
Δεύτερον, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η οικονομική διάσταση της ισχύος του σημείου, που εκτιμάται σε σχέση με το χρονικό διάστημα κατά το οποίο αυτό εκπλήρωσε τη λειτουργία του στις εμπορικές συναλλαγές και η ένταση της χρήσεώς του, σε σχέση με τον κύκλο των αποδεκτών του σημείου οι οποίοι αναγνωρίζουν σ' αυτό διακριτική ικανότητα, ήτοι σε σχέση με τους καταναλωτές, τους ανταγωνιστές, πιθανώς τους προμηθευτές, ή ακόμη η διάδοση του σημείου, για παράδειγμα, με διαφημίσεις ή στο διαδίκτυο (24/03/2009, T318/06 - T321/06, General Optica, EU:T:2009:77, § 36-37· 30/09/2010, T534/08, Granuflex, EU:T:2010:417, § 19). 
Account must be taken, secondly, of the economic dimension of the sign's significance, which is assessed in view of the length of time for which it has fulfilled its function in the course of trade and the degree to which it has been used, of the group of addressees among which the sign in question has become known as a distinctive element, namely consumers, competitors or even suppliers, or even of the exposure given to the sign, for example, through advertising or on the internet (24/03/2009, T318/06 - T321/06, General Optica, EU:T:2009:77, § 36-37; 30/09/2010, T534/08, Granuflex, EU:T:2010:417, § 19).
Το Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η ισχύς του σημείου δεν μπορεί να αποτελεί συνάρτηση μόνο της γεωγραφικής εκτάσεως της προστασίας του, διότι, αν ίσχυε αυτό, ένα σημείο του οποίου η έκταση της προστασίας δεν είναι αμιγώς τοπική θα μπορούσε, εκ του γεγονότος αυτού και μόνο, να εμποδίσει την καταχώριση σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τούτο δε ακόμη και αν εχρησιμοποιείτο στις συναλλαγές κατά περιθωριακό μόνο τρόπο. 
The Court of Justice clarified that the significance of a sign cannot be a function of the mere geographical extent of its protection, since, if that were the case, a sign whose protection is not merely local could, by virtue of that fact alone, prevent registration of a European Union trade mark, even though the sign might be used only to a very limited extent in the course of trade.
Το σημείο πρέπει να χρησιμοποιείται πράγματι κατά τρόπο επαρκώς σημαντικό στις συναλλαγές και να αφορά μια γεωγραφική έκταση η οποία δεν είναι μόνο τοπική, πράγμα που συνεπάγεται, όταν η εδαφική περιοχή εντός της οποίας προστατεύεται το σημείο αυτό μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν είναι τοπικό, ότι η χρήση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται σε σημαντικό τμήμα αυτής της εδαφικής περιοχής (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 158-159). 
The sign must be used in a sufficiently significant manner in the course of trade and its geographical extent must not be merely local, which implies, where the territory in which that sign is protected may be regarded as other than local, that the sign must be used in a substantial part of that territory (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 158-159).