natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όσον αφορά την απαίτηση για απόδειξη της χρήσης προγενέστερου σήματος στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής ενώπιον του Γραφείου, είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη ότι ο σκοπός των διατάξεων του άρθρου 47 παράγραφοι 2 και 3 του ΚΣΕΕ δεν είναι η εκτίμηση της εμπορικής επιτυχίας ούτε ο έλεγχος της οικονομικής στρατηγικής μιας επιχείρησης ούτε, ακόμη, η προστασία μόνο των σημάτων που ανήκουν στις σημαντικές από απόψεως μεγέθους εμπορικές εκμεταλλεύσεις (08/07/2004, T334/01, Hipoviton, EU:T:2004:223, § 32· 08/07/2004, T203/02, Vitafruit, EU:T:2004:225, § 38). 
When it comes to the requirement to prove use in opposition proceedings before the Office, it is important to bear in mind that the purpose of Article 47(2) and (3) EUTMR is not to assess commercial success or to review the economic strategy of an undertaking, nor is it to restrict trade-mark protection to only large-scale commercial use of the marks (08/07/2004, T334/01, Hipoviton, EU:T:2004:223, § 32; 08/07/2004, T203/02, Vitafruit, EU:T:2004:225, § 38).
Το Γραφείο δεν ζητεί αυτεπαγγέλτως να πληροφορηθεί αν το προγενέστερο σήμα χρησιμοποιήθηκε. 
The Office does not inquire ex officio whether the earlier mark has been used.
Τέτοια εξέταση διεξάγεται μόνον όταν ο αιτών καταχώριση ΣΕΕ καταθέσει ρητή αίτηση για απόδειξη της χρήσης προγενέστερου σήματος. 
Such examination takes place only when the EUTM applicant makes an explicit request for proof of use.
Η κατάθεση τέτοιας αίτησης, εφόσον πληρούνται οι συναφείς νόμιμες απαιτήσεις, επιφέρει τις διαδικαστικές και ουσιαστικές συνέπειες που θεσπίζουν ο ΚΣΕΕ, ο KEKΣEE και ο ΕΚΣΕΕ. 
Such a request, if the legal requirements are met, triggers the procedural and substantive consequences laid down in the EUTMR, EUTMDR and EUTMIR.
Νομοθετικό πλαίσιο 
1.2 Legislative framework
Το νομοθετικό πλαίσιο περιλαμβάνει διατάξεις του ΚΣΕΕ, του ΚΕΚΣΕΕ, του ΕΚΣΕΕ και της οδηγίας (ΕΕ) 2015/2436 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (εφεξής: οδηγία), όπως έχουν μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών. 
The legislative framework consists of provisions of the EUTMR, the EUTMDR, the EUTMIR and Directive (EU) 2015/2436 approximating the laws of the Member States relating to trade marks (the Directive), as implemented in the national law of the Member States.
[2: Οδηγία (ΕΕ) 2015/2436 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2015, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων.] 
[2: Directive (EU) 2015/2436 of the European Parliament and of the Council of 16 December 2015 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks]
ΚΣΕΕ, ΚΕΚΣΕΕ και ΕΚΣΕΕ 
1.2.1 EUTMR, EUTMDR and EUTMIR
Άρθρο 18 του ΚΣΕΕ - υποχρέωση χρήσης καταχωρισμένων σημάτων 
1.2.1.1 Article 18 EUTMR - obligation to use registered marks
Το άρθρο 18 του ΚΣΕΕ θεσπίζει τη βασική ουσιαστική προϋπόθεση περί της υποχρέωσης χρήσης των καταχωρισμένων σημάτων. 
Article 18 EUTMR stipulates the basic substantive requirement for the obligation to use registered marks.
Το άρθρο ορίζει τα εξής: 
It reads as follows:
Εάν, εντός προθεσμίας πέντε ετών από την καταχώριση, ο δικαιούχος δεν έχει κάνει ουσιαστική χρήση του σήματος της ΕΕ μέσα στην Ένωση για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τις οποίες αυτό έχει καταχωρισθεί, ή εάν έχει αναστείλει τη χρήση του επί μια συνεχή πενταετία, το σήμα της ΕΕ υπόκειται στις κυρώσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, εκτός εάν υπάρχει εύλογος αιτία για τη μη χρήση. 
If, within a period of five years following registration, the proprietor has not put the EU trade mark to genuine use in the Union in connection with the goods or services in respect of which it is registered, or if such use has been suspended during an uninterrupted period of five years, the EU trade mark shall be subject to the sanctions provided for in this Regulation, unless there are proper reasons for non-use.
Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) του ΚΣΕΕ, η χρήση του ΣΕΕ υπό μορφή που διαφέρει ως προς στοιχεία τα οποία δεν μεταβάλλουν το διακριτικό χαρακτήρα του σήματος στην καταχωρισμένη του μορφή, ανεξάρτητα από το αν το σήμα στη μορφή που χρησιμοποιείται είναι επίσης καταχωρισμένο στο όνομα του δικαιούχου, καθώς και η επίθεση του ΣΕΕ σε προϊόντα ή στη συσκευασία τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με προορισμό αποκλειστικά την εξαγωγή, συνιστούν επίσης χρήση του σήματος κατά την έννοια του άρθρου 18 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ. 
According to Article 18(1)(a) and (b) EUTMR, use of the EUTM in a form differing in elements that do not alter the distinctive character of the mark in the form in which it was registered, regardless of whether or not the trade mark in the form as used is also registered in the name of the proprietor, and the affixing of the EUTM to goods or to the packaging thereof in the European Union solely for export purposes, also constitute use within the meaning of Article 18(1) EUTMR.
Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, η χρήση του ΣΕΕ με τη συγκατάθεση του δικαιούχου θα θεωρείται ότι γίνεται από τον δικαιούχο. 
According to Article 18(2) EUTMR, use of the EUTM with the consent of the proprietor will be deemed to constitute use by the proprietor.
Άρθρο 47 του ΚΣΕΕ - συνέπειες ανεπαρκούς χρήσης 
1.2.1.2 Article 47 EUTMR - consequences of lack of use
Οι συνέπειες της ανεπαρκούς χρήσης στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής καθορίζονται στο άρθρο 47 παράγραφοι 2 και 3 του ΚΣΕΕ. 
The consequences of a lack of use in opposition proceedings are dealt with in Article 47(2) and (3) EUTMR.
Σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ: 
According to Article 47(2) EUTMR:
Μετά από αίτηση του καταθέτη, ο ανακόπτων δικαιούχος προγενέστερου σήματος της ΕΕ οφείλει να αποδείξει ότι, κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που προηγήθηκαν της ημερομηνίας κατάθεσης ή της ημερομηνίας προτεραιότητας της αίτησης σήματος της ΕΕ, είχε γίνει ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος της ΕΕ στην Ένωση για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία καταχωρίσθηκε και τα οποία επικαλείται προς αιτιολόγηση της ανακοπής ή ότι υπάρχει εύλογη αιτία για τη μη χρήση, εφόσον, κατά την ημερομηνία αυτή, το προγενέστερο σήμα της ΕΕ ήταν από πενταετίας τουλάχιστον καταχωρισμένο. 
If the applicant so requests, the proprietor of an earlier EU trade mark who has given notice of opposition shall furnish proof that, during the five-year period preceding the date of filing or the date of priority of the EU trade mark application, the earlier EU trade mark has been put to genuine use in the Union in connection with the goods or services in respect of which it is registered and which he cites as justification for his opposition, or that there are proper reasons for non-use, provided the earlier EU trade mark has at that date been registered for not less than five years.
Αν δεν αποδειχθούν τα ανωτέρω, η ανακοπή απορρίπτεται. 
In the absence of proof to this effect, the opposition shall be rejected.
Αν το προγενέστερο σήμα της ΕΕ χρησιμοποιήθηκε για μέρος μόνο των προϊόντων ή υπηρεσιών για τα οποία καταχωρίσθηκε, τότε, για τους σκοπούς της εξέτασης της ανακοπής, θεωρείται καταχωρισμένο μόνο για το μέρος αυτό των προϊόντων ή υπηρεσιών. 
If the earlier EU trade mark has been used in relation to only part of the goods or services for which it is registered it shall, for the purposes of the examination of the opposition, be deemed to be registered in respect only of that part of the goods or services.
Η διατύπωση αυτή είναι αποτέλεσμα του τροποποιητικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2424 , ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 23/3/2016. 
This wording is the result of Amending Regulation (EU) 2015/2424 , which entered into force on 23/03/2016.
Προηγουμένως, η πενταετής περίοδος υπολογιζόταν προς τα πίσω από την ημερομηνία δημοσίευσης της επίδικης αίτησης ΣΕΕ. 
Previously, the 5-year period was computed backwards from the date of publication of the contested EUTM application.
Για ανακοπές κατατεθείσες πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του τροποποιητικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2424, η σχετική περίοδος θα εξακολουθήσει να υπολογίζεται από την ημέρα της δημοσίευσης της επίδικης αίτησης ΣΕΕ. 
For oppositions filed before the date of entry into force of Amending Regulation (EU) 2015/2424, the relevant period will continue to be counted from the date of publication of the contested EUTM application.
[3: Κανονισμός (ΕΕ) 2015/2424 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2015, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2868/95 της Επιτροπής περί της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου για το κοινοτικό σήμα, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2869/95 της Επιτροπής σχετικά με τα πληρωτέα προς το Γραφείο Εναρμόνισης στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς τέλη (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα).] 
[3: Regulation (EU) 2015/2424 of the European Parliament and of the Council of 16 December 2015 amending Council Regulation (EC) No 207/2009 on the Community trade mark and Commission Regulation (EC) No 2868/95 implementing Council Regulation (EC) No 40/94 on the Community trade mark, and repealing Commission Regulation (EC) No 2839/95 on the fees payable to the Office for Harmonization in the Internal Market (Trade Marks and Designs).]
Σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 3 του ΚΣΕΕ: 
In accordance with Article 47(3) EUTMR:
Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται στα προγενέστερα εθνικά σήματα στα οποία αναφέρεται το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α), υπό τον όρο ότι η χρήση στην Ένωση αντικαθίσταται από τη χρήση στο κράτος μέλος στο οποίο προστατεύεται το προγενέστερο εθνικό σήμα. 
Paragraph 2 shall apply to earlier national trade marks referred to in Article 8(2)(a), by substituting use in the Member State in which the earlier national trade mark is protected for use in the Union.
Δεν υπάρχει ρητή διάταξη στον ΚΣΕΕ η οποία να ορίζει ότι οι τρόποι χρήσης που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 2 του ΚΣΕΕ μπορούν επίσης να συνιστούν χρήση προγενέστερων εθνικών σημάτων. 
There is no express provision in the EUTMR that such forms of use as mentioned in Article 18(1) and (2) EUTMR may also be regarded as use of earlier national trade marks.
Ωστόσο, η έννοια της υποχρέωσης χρήσης του καταχωρισμένου σήματος εναρμονίζεται ως αποτέλεσμα του άρθρου 10 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (κωδικοποιημένη έκδοση). 
However, the concept of the obligation to use the registered mark is harmonised as a consequence of Article 10(2) and (3) of Directive 2008/95/EC of the European Parliament and of the Council of 22 October 2008 to approximate the laws of the Member States relating to trade marks (Codified version).
Επομένως, ενδείκνυται η εφαρμογή της ίδιας ουσιαστικής διάταξης με εκείνη του άρθρου 18 παράγραφοι 1 και 2 του ΚΣΕΕ στη χρήση προγενέστερων εθνικών σημάτων, με τη μόνη διαφορά ότι η εν λόγω χρήση πρέπει να γίνεται στο κράτος μέλος στο οποίο είναι καταχωρισμένο το εθνικό σήμα. 
Hence, it is appropriate to apply the same substantive provision as Article 18(1) and (2) EUTMR to the use of earlier national trade marks, with the only difference being that such use must be made in the Member State in which the national mark is registered.
Επιπλέον, από το γράμμα του άρθρου 47 παράγραφοι 2 και 3 του ΚΣΕΕ προκύπτει ότι αίτηση για απόδειξη της χρήσης μπορεί να κατατεθεί εάν το προγενέστερο δικαίωμα είναι ΣΕΕ ή άλλο σήμα που ισχύει στην ΕΕ ή σε κράτος μέλος της ΕΕ, όπως ορίζεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ. 
Moreover, it follows from the wording of Article 47(2) and (3) EUTMR that proof of use can only be requested if the earlier right is an EUTM or other trade mark having effect in the EU or an EU Member State, as defined in Article 8(2)(a) EUTMR.
Εφόσον οι ανακοπές που ασκούνται βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ δεν μπορούν να βασιστούν σε ΣΕΕ ή σε κάποιο από τα άλλα σήματα στα οποία αναφέρεται το άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ, ο αιτών καταχώριση ΣΕΕ δεν δικαιούται να καταθέσει αίτηση για απόδειξη της χρήσης προγενέστερων δικαιωμάτων τα οποία βασίζονται σε ανακοπές που ασκήθηκαν βάσει της εν λόγω διάταξης. 
Since oppositions brought under Article 8(4) EUTMR cannot be based on either EUTMs or other trade marks referred to in Article 8(2)(a) EUTMR, the EUTM applicant is not entitled to request proof of use for earlier rights relied upon in oppositions brought under this provision.
Ωστόσο, το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ απαιτεί από τον ανακόπτοντα να αποδείξει ότι η χρήση των επίμαχων προγενέστερων δικαιωμάτων στις συναλλαγές δεν έχει τοπική μόνον ισχύ. 
Nevertheless, Article 8(4) EUTMR requires the opponent to prove use in the course of trade of more than mere local significance for the earlier rights in question.
Όσον αφορά τη διάταξη του άρθρου 8 παράγραφος 3 του ΚΣΕΕ, το Γραφείο απορρίπτει σε πάγια βάση ως απαράδεκτες τις αιτήσεις για απόδειξη της χρήσης του προγενέστερου δικαιώματος. 
As for Article 8(3) EUTMR, the Office's practice is that requests for proof of use of the earlier right cannot be made.
Το απαράδεκτο τέτοιων αιτήσεων βασίζεται στο γεγονός ότι μεταξύ των προγενέστερων δικαιωμάτων περιλαμβάνονται τόσο σήματα που ισχύουν στην ΕΕ και/ή σε κράτη μέλη της ΕΕ (ΣΕΕ, εθνικά σήματα, δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας) όσο και εθνικά σήματα εκτός ΣΕΕ, η δε κατάθεση αίτησης για απόδειξη της χρήσης των τελευταίων απορρίπτεται ως απαράδεκτη βάσει του ΚΣΕΕ. 
The reason is that such earlier rights include both trade marks having effect in the EU/EU Member States (EUTMs, national trade marks, IRs) and national non-EUTMs, requests for proof of use of the latter not being possible under the EUTMR.
Η απαίτηση για απόδειξη της χρήσης σημάτων ορισμένων μόνο χωρών, όμως όχι κάποιων άλλων, θα συνιστούσε δυσμενή διάκριση. 
It would be discriminatory to request proof of use for some countries' trade marks but not for others.
Κατά συνέπεια, υπό το πρίσμα της προβλεπόμενης στο άρθρο 8 παράγραφος 3 του ΚΣΕΕ προστασίας, ενώ η χρήση ή η μη χρήση προγενέστερων δικαιωμάτων ενδέχεται να επηρεάζει την αιτιολόγηση της αίτησης καταχώρισης ΣΕΕ, ο ανακόπτων δεν μπορεί να υποχρεωθεί να παράσχει αποδείξεις χρήσης βάσει του άρθρου 47 παράγραφος 3 του ΚΣΕΕ για οποιαδήποτε προγενέστερα δικαιώματα τα οποία στηρίζονται επί της αυτής βάσεως. 
Accordingly, and in view of the specific subject matter for protection under Article 8(3) EUTMR, while the use or lack of use made of the earlier rights may have a bearing on arguments regarding the justification for applying for the EUTM, the opponent cannot be obliged to provide proof of use under Article 47(3) EUTMR for any earlier rights thereby relied upon.
Άρθρο 10 του ΚΕΚΣΕΕ - διαδικαστικοί κανόνες, αποδεικτικά στοιχεία και γλώσσα 
1.2.1.3 Article 10 EUTMDR - procedural rules, evidence and language
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 του ΚΕΚΣΕΕ, όταν ο ανακόπτων υποχρεούται, σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 2 ή 3 του ΚΣΕΕ, να αποδείξει ότι έγινε χρήση του σήματος ή ότι συντρέχουν βάσιμοι λόγοι για τη μη χρήση, το Γραφείο τον καλεί να προσκομίσει, εντός προθεσμίας που του τάσσει, τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία. 
In accordance with Article 10(2) EUTMDR, where, pursuant to Article 47(2) or (3) EUTMR, the opponent has to submit proof of use or show that there are proper reasons for non-use, the Office will invite the opponent to provide the proof required within a period specified by the Office.
Εάν ο ανακόπτων δεν προσκομίσει αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία εντός της ταχθείσας προθεσμίας, το Γραφείο απορρίπτει την ανακοπή. 
If the opponent does not provide such proof before the time limit expires, the Office will reject the opposition.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του ΚΕΚΣΕΕ, οι μνείες και τα αποδεικτικά στοιχεία για την απόδειξη της χρήσης αφορούν τον τόπο, τον χρόνο, την έκταση και τη φύση της χρήσης του αντιτάξιμου σήματος των προϊόντων και υπηρεσιών για τα οποία καταχωρίστηκε και ως προς τα οποία ασκήθηκε η ανακοπή και σχετικά αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με την παράγραφο 4. 
In accordance with Article 10(3) EUTMDR, the indications and evidence required to prove use must consist of indications concerning the place, time, extent and nature of use of the opposing trade mark for the goods and services in respect of which it is registered and on which the opposition is based, and evidence in support of these indications in accordance with paragraph 4.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4 του ΚΕΚΣΕΕ, τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να είναι έγγραφα και πρέπει, καταρχήν, να περιορίζονται μόνο σε δικαιολογητικά και απτά πειστήρια, όπως π.χ. συσκευασίες, ετικέτες, τιμοκατάλογοι, κατάλογοι, τιμολόγια, φωτογραφίες, αγγελίες στις εφημερίδες, καθώς και στις γραπτές δηλώσεις για τις οποίες γίνεται λόγος στο άρθρο 97 παράγραφος 1 στοιχείο στ) του ΚΣΕΕ. 
In accordance with Article 10(4) EUTMDR, the evidence must consist of written documents and in principle be confined to supporting documents and items such as packages, labels, price lists, catalogues, invoices, photographs, newspaper advertisements, and statements in writing as referred to in Article 97(1)(f) EUTMR.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 5 του ΚΕΚΣΕΕ, η αίτηση για απόδειξη της χρήσης μπορεί να κατατεθεί ταυτόχρονα με παρατηρήσεις σχετικά με τους λόγους στους οποίους βασίζεται η ανακοπή. 
In accordance with Article 10(5) EUTMDR, a request for proof of use may be submitted at the same time as observations on the grounds on which the opposition is based.
Οι παρατηρήσεις αυτές είναι επίσης δυνατόν να υποβληθούν μαζί με τις παρατηρήσεις σε απάντηση της απόδειξης της χρήσης. 
Such observations may also be filed together with the observations in reply to the proof of use.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 6 του ΚΕΚΣΕΕ, στις περιπτώσεις που τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζονται από τον ανακόπτοντα σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 δεν παρατίθενται στη γλώσσα της διαδικασίας ανακοπής, το Γραφείο μπορεί να ζητήσει από τον ανακόπτοντα να καταθέσει μετάφραση των στοιχείων στην εν λόγω γλώσσα εντός προθεσμίας που του τάσσει. 
In accordance with Article 10(6) EUTMDR, where the evidence submitted pursuant to paragraphs 1, 2 and 3 is not in the language of the opposition proceedings, the Office may require the opponent to submit a translation of the evidence in that language, within a period specified by the Office.
Η οδηγία και η εθνική νομοθεσία εφαρμογής της 
1.2.2 The Directive and national law implementing it
Το άρθρο 16 της οδηγίας περιέχει διατάξεις ταυτόσημες προς εκείνες του άρθρου 18 του ΚΣΕΕ, με εξαίρεση την αντικατάσταση της φράσης «χρήση του σήματος της ΕΕ μέσα στην Ένωση» με τη φράση «χρήση του σήματος στο κράτος μέλος». 
Article 16 of the Directive contains provisions identical to Article 18 EUTMR, except with ‘use in the Union' being replaced by ‘use in the Member State'.
Ουσιαστικό δίκαιο 
2 Substantive Law
Ουσιαστική χρήση: οι αρχές του Δικαστηρίου 
2.1 Genuine use: the principles of the Court of Justice
Ο ΚΣΕΕ, ο ΚΕΚΣΕΕ και ο ΕΚΣΕΕ δεν ορίζουν την έννοια της «ουσιαστικής χρήσης». 
The EUTMR, the EUTMDR and the EUTMIR do not define what is to be regarded as ‘genuine use'.
Ωστόσο, η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής: «Δικαστήριο») έχει θέσει αρκετές σημαντικές αρχές όσον αφορά την ερμηνεία του συγκεκριμένου όρου. 
However, the Court of Justice (the ‘Court') has laid down several important principles as regards the interpretation of this term.
Στην απόφαση Minimax (11/03/2003, C40/01, Minimax, EU:C:2003:145), το Δικαστήριο καθόρισε τις ακόλουθες αρχές: 
In Minimax (11/03/2003, C40/01, Minimax, EU:C:2003:145), the Court established the following principles:
ουσιαστική χρήση είναι η πραγματική χρήση του σήματος (σκέψη 35)· 
genuine use means actual use of the mark (paragraph 35);
ουσιαστική χρήση είναι, επομένως, η χρήση που δεν γίνεται συμβολικώς για τη διατήρηση μόνον των δικαιωμάτων που παρέχει το σήμα (σκέψη 36)· 
genuine use must, therefore, be understood to denote use that is not merely token, serving solely to preserve the rights conferred by the mark (paragraph 36);
η ουσιαστική χρήση πρέπει να συνάδει με τη βασική λειτουργία του σήματος, που είναι η εγγύηση στον καταναλωτή ή στον τελικό χρήστη ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας της ταυτότητας προελεύσεως του προϊόντος ή υπηρεσίας, αφού του δίνει τη δυνατότητα να διακρίνει, χωρίς κίνδυνο συγχύσεως, το εν λόγω προϊόν ή την υπηρεσία από αυτά που έχουν άλλη προέλευση (παράγραφος 36). 
genuine use must be consistent with the essential function of a trade mark, which is to guarantee the identity of the origin of goods or services to the consumer or end user by enabling the latter, without any possibility of confusion, to distinguish the product or service from others that have another origin (paragraph 36);
η ουσιαστική χρήση του σήματος προϋποθέτει τη χρήση του στην αγορά των προϊόντων ή των υπηρεσιών που προστατεύει το σήμα και όχι μόνον εντός της οικείας επιχειρήσεως (σκέψη 37)· 
genuine use entails use of the mark on the market for the goods or services protected by that mark and not just internal use by the undertaking concerned (paragraph 37);
η χρήση του σήματος πρέπει να αφορά προϊόντα ή υπηρεσίες που ήδη διατίθενται στο εμπόριο ή των οποίων επίκειται η εμπορία, την οποία προετοίμασε η επιχείρηση με σκοπό την απόκτηση πελατείας, ιδίως στο πλαίσιο διαφημιστικών εκστρατειών (σκέψη 37)· 
genuine use must relate to goods or services already marketed or about to be marketed and for which preparations by the undertaking to secure customers are under way, particularly in the form of advertising campaigns (paragraph 37);
κατά την εκτίμηση του ουσιαστικού χαρακτήρα της χρήσεως, πρέπει να ληφθεί υπόψη το σύνολο των γεγονότων και περιστάσεων που μπορούν να αποδείξουν το υπαρκτό της εμπορικής του εκμεταλλεύσεως, ιδίως η χρήση που θεωρείται δικαιολογημένη στον οικείο οικονομικό τομέα για τη διατήρηση ή δημιουργία μεριδίων αγοράς υπέρ των προϊόντων ή των υπηρεσιών που προστατεύει το σήμα (σκέψη 38)· 
when assessing whether there has been genuine use, regard must be had to all the facts and circumstances relevant to establishing whether the commercial exploitation of the mark is real, in particular whether such use is viewed as warranted in the economic sector concerned to maintain or create a share in the market for the goods or services protected by the mark (paragraph 38);
επομένως, οι περιστάσεις της υπόθεσης μπορούν να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη φύση του εκάστοτε προϊόντος ή της εκάστοτε υπηρεσίας, τα χαρακτηριστικά της οικείας αγοράς, την έκταση και τη συχνότητα χρήσεως του σήματος (σκέψη 39)· 
the circumstances of the case may, therefore, include giving consideration, inter alia, to the nature of the goods or services at issue, the characteristics of the market concerned and the scale and frequency of use of the mark (paragraph 39);
έτσι, δεν χρειάζεται η χρήση να είναι πάντοτε ποσοτικά σημαντική για να είναι ουσιαστική, διότι ο χαρακτηρισμός αυτός εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά του εν λόγω προϊόντος ή υπηρεσίας στην αντίστοιχη αγορά (σκέψη 39). 
use need not, therefore, always be quantitatively significant for it to be deemed genuine, as that depends on the characteristics of the goods or services concerned on the corresponding market (paragraph 39).
Στη διάταξη της 27/01/2004, C259/02, Laboratoire de la mer, EU:C:2004:50, το Δικαστήριο ανέπτυξε περαιτέρω τα κριτήρια Minimax ως εξής: 
In its order of 27/01/2004, C259/02, Laboratoire de la mer, EU:C:2004:50, the Court further elaborated the Minimax criteria as follows:
το ερώτημα αν μία χρήση είναι επαρκής ποσοτικώς προκειμένου να διατηρηθεί ή να δημιουργηθεί μερίδιο στην αγορά για τα εν λόγω προϊόντα ή υπηρεσίες εξαρτάται από διάφορους παράγοντες και από την κατά περίπτωση εκτίμηση. 
the question whether use is sufficient to preserve or create market share for the goods or services concerned depends on several factors and on a case-by-case assessment.