natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με το άρθρο 91 του ΚΣΕΕ, εκτός από τους λόγους έκπτωσης του άρθρου 58 του ΚΣΕΕ, ο δικαιούχος σήματος πιστοποίησης της ΕΕ κηρύσσεται έκπτωτος των δικαιωμάτων του κατόπιν αίτησης προς το Γραφείο ή ανταγωγής στο πλαίσιο διαδικασίας για προσβολή, εφόσον συντρέχει μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις: 
According to Article 91 EUTMR, in addition to the grounds for revocation provided for in Article 58 EUTMR, the rights of the proprietor of an EU certification mark will be revoked on application to the Office or on the basis of a counterclaim in infringement proceedings, where any of the following conditions is fulfilled:
α) ο δικαιούχος ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα που περιλαμβάνει την παροχή του είδους των προϊόντων ή υπηρεσιών που πιστοποιούνται, κατά παράβαση του άρθρου 83 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ· 
the proprietor carries on a business involving the supply of goods or services of the kind certified, in breach of Article 83(2) EUTMR;
β) ο δικαιούχος δεν λαμβάνει εύλογα μέτρα για να αποτρέψει τη χρήση του σήματος κατά τρόπο ασυμβίβαστο με τους όρους του κανονισμού χρήσης, του οποίου οι τροποποιήσεις έχουν, κατά περίπτωση, σημειωθεί στο μητρώο· 
the proprietor does not take reasonable steps to prevent the mark being used in a manner that is incompatible with the conditions of use laid down in the regulations governing use, amendments to which have, where appropriate, been mentioned in the Register;
γ) το σήμα χρησιμοποιήθηκε από το δικαιούχο κατά τρόπο που είχε ως συνέπεια τη δυνατότητα παραπλάνησης του κοινού κατά την έννοια του άρθρου 85 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ· 
the manner in which the mark has been used by the proprietor has caused it to become liable to mislead the public in the manner referred to in Article 85(2) EUTMR;
δ) η τροποποίηση του κανονισμού χρήσης σημειώθηκε στο μητρώο κατά παράβαση του άρθρου 88 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, εκτός εάν ο δικαιούχος του σήματος, έπειτα από νέα τροποποίηση του κανονισμού χρήσης, συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του άρθρου αυτού. 
an amendment to the regulations governing use of the mark has been mentioned in the Register in breach of Article 88(2) EUTMR, unless the proprietor of the mark, by further amending the regulations governing use, complies with the requirements of that Article.
Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας 
3 Absolute Grounds for Invalidity
ΣΕΕ που καταχωρίστηκε κατά παράβαση του άρθρου 7 του ΚΣΕΕ - Άρθρο 59 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ 
3.1 EUTM registered contrary to Article 7 EUTMR - Article 59(1)(a) EUTMR
Ένα ΣΕΕ μπορεί να κηρυχθεί άκυρο εάν, κατά το χρόνο υποβολής της αίτησής του, μπορούσε να διατυπωθεί αντίρρηση βάσει ενός εκ των λόγων που παρατίθενται στο άρθρο 7 του ΚΣΕΕ. 
An EUTM can be declared invalid if, at the time of its application, an objection could have been raised under any of the grounds listed in Article 7 EUTMR.
Βάρος της απόδειξης 
3.1.1 Burden of proof
Η διαδικασία κήρυξης ακυρότητας σκοπεί, μεταξύ άλλων, να καταστήσει δυνατό στο Γραφείο να επανεξετάζει το κύρος καταχωρίσεως σήματος και να λαμβάνει θέση την οποία θα έπρεπε, ενδεχομένως, να έχει λάβει αυτεπαγγέλτως κατά τη διαδικασία καταχώρισης βάσει του άρθρου 42 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ (30/05/2013, T396/11, Ultrafilter International, EU:T:2013:284, § 20). 
The purpose of invalidity proceedings is, inter alia, to enable the Office to review the validity of the registration of a trade mark and to adopt, where necessary, a position that it should have adopted of its own motion in the registration process in accordance with Article 42(1) EUTMR (30/05/2013, T396/11, Ultrafilter International, EU:T:2013:284, § 20).
Στο άρθρο 95 παράγραφος 1 δεύτερη περίοδος του ΚΣΕΕ ορίζεται ρητά ότι σε διαδικασίες κήρυξης ακυρότητας σύμφωνα με το άρθρο 59 του ΚΣΕΕ, το Γραφείο περιορίζει την εξέτασή του στους λόγους και τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι διάδικοι. 
Article 95(1) EUTMR, second sentence, explicitly states that in invalidity proceedings pursuant to Article 59 EUTMR, the Office will limit its examination to the grounds and arguments submitted by the parties.
Το Γραφείο απολαύει ενός τεκμηρίου εγκυρότητας και απόκειται στον αιτούντα την κήρυξη ακυρότητας να προβάλει ενώπιον του Γραφείου τα συγκεκριμένα στοιχεία που θα έθιγαν το κύρος ενός σήματος (13/09/2013, T320/10, Castel, EU:T:2013:424, § 27-29). 
The EUTM enjoys a presumption of validity and it is for the invalidity applicant to invoke before the Office the specific facts that call the validity of a trade mark into question (13/09/2013, T320/10, Castel, EU:T:2013:424, § 27-29).
Ως εκ τούτου, το Γραφείο εξετάζει τα πραγματικά περιστατικά, σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 1 δεύτερη περίοδος του ΚΣΕΕ, στο πλαίσιο των στοιχείων που υποβάλλονται από τον αιτούντα την κήρυξη ακυρότητας (13/09/2013, T320/10, Castel, EU:T:2013:424, § 28). 
Consequently, the Office will examine the facts in accordance with Article 95(1) EUTMR, second sentence, within the scope of factual submissions made by the applicant for the declaration of invalidity (13/09/2013, T320/10, Castel, EU:T:2013:424, § 28).
Ωστόσο, δεν βαίνει πέραν των νομικών επιχειρημάτων που προβάλλει ο αιτών την κήρυξη ακυρότητας. 
However, it will not go beyond the legal arguments presented by the applicant for the declaration of invalidity.
Ένα από τα επιχειρήματα που δύναται να προβάλει ο δικαιούχος του ΣΕΕ έναντι των ισχυρισμών του αιτούντος την κήρυξη ακυρότητας συνίσταται στην προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων ότι το ΣΕΕ έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα λόγω χρήσης. 
One of the arguments that the EUTM proprietor may put forward against the invalidity applicant's claim is evidence that the EUTM has acquired distinctive character following use.
Βλ. σημείο 3.2 κατωτέρω. 
See paragraph 3.2 below.
Χρονικά σημεία που λαμβάνονται υπόψη 
3.1.2 Points in time to be considered
Το Γενικό Δικαστήριο υποστήριξε ότι η εκτίμηση σχετικά με το αν ένα σήμα πρέπει να γίνει δεκτό προς καταχώριση ή να κηρυχθεί άκυρο πρέπει να πραγματοποιηθεί βάσει της κατάστασης ως είχε κατά την ημερομηνία της αίτησης και όχι κατά την ημερομηνία της καταχώρισης (03/06/2009, T189/07, Flugbörse, EU:T:2009:172· επικυρώθηκε με την απόφαση της 23/04/2010, C332/09 P, Flugbörse, EU:C:2010:225). 
The General Court has held that whether a trade mark should be registered or should be declared invalid must be assessed on the basis of the situation at the date of its application, not of its registration (03/06/2009, T189/07, Flugbörse, EU:T:2009:172; confirmed by 23/04/2010, C332/09 P, Flugbörse, EU:C:2010:225).
Δεν λαμβάνονται, εν γένει, υπόψη τυχόν εξελίξεις ή γεγονότα που συμβαίνουν μετά την ημερομηνία αίτησης ή προτεραιότητας. 
Generally speaking, any developments or events after the date of application or priority date will not be taken into consideration.
Για παράδειγμα, το γεγονός ότι ένα σημείο κατέστη, μετά την ημερομηνία της αίτησης, η συνήθης εμπορική ονομασία για τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που αποτελούν αντικείμενο της επιδιωκόμενης καταχώρισης, είναι καταρχήν άνευ σημασίας για τους σκοπούς της εξέτασης μιας αίτησης κήρυξης ακυρότητας (θα ασκούσε επιρροή μόνο στο πλαίσιο αίτησης έκπτωσης). 
For example, the fact that a sign has, after the date of application, become the common term used in the trade for the goods or services for which registration was sought is in principle irrelevant for the purposes of examining an invalidity action (it would only be relevant in the context of a revocation action).
Ωστόσο, τέτοια πραγματικά περιστατικά, τα οποία λαμβάνουν χώρα σε ημερομηνία μεταγενέστερη της ημερομηνίας αίτησης, λαμβάνονται, μολαταύτα, υπόψη εάν και στον βαθμό που επιτρέπουν την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την κατάσταση που επικρατούσε κατά την ημερομηνία της αίτησης ΣΕΕ. 
However, such facts subsequent to the date of application can nevertheless be taken into account where and to the extent that they allow conclusions to be drawn regarding the situation at the date of application for the EUTM.
Αυτό θα μπορούσε να ισχύει, για παράδειγμα, στην περίπτωση αποσπασμάτων λεξικών με ημερομηνία μεταγενέστερη της ημερομηνίας της αίτησης. 
This might be the case, for example, with dictionary extracts that post-date the application date.
Τα εν λόγω κριτήρια είναι πανομοιότυπα με εκείνα που εφαρμόζονται στις διαδικασίες κήρυξης ακυρότητας σύμφωνα με το άρθρο 59 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ. 
The criteria are identical to those applied in invalidity proceedings under Article 59(1)(a) EUTMR.
Άμυνα κατά ισχυρισμού περί απουσίας διακριτικού χαρακτήρα 
3.2 Defence against a claim of lack of distinctiveness
Εάν ένα σήμα αντίκειται στο άρθρο 59 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο β), γ) ή δ) του ΚΣΕΕ, δεν κηρύσσεται άκυρο σε περίπτωση που έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα λόγω χρήσης (άρθρο 7 παράγραφος 3 ή άρθρο 59 παράγραφος 2 ΚΣΕΕ). 
A trade mark that falls foul of Article 59(1)(a) EUTMR in conjunction with Article 7(1)(b), (c) or (d) EUTMR will not be declared invalid where it has acquired distinctiveness through use (Articles 7(3) or 59(2) EUTMR.
Στο πλαίσιο των διαδικασιών κήρυξης ακυρότητας, η απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα λόγω χρήσης αποτελεί εξαίρεση ως προς τους λόγους ακυρότητας που προβλέπονται στο άρθρο 59 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ, σε συνδυασμό με τα οριζόμενα στο άρθρο 7 παράγραφος1 στοιχεία β), γ) και δ) του ΚΣΕΕ. 
The distinctive character acquired following use is, in the context of invalidity proceedings, an exception to the grounds for invalidity of Article 59(1)(a) EUTMR in conjunction with Article 7(1)(b), (c) and (d) EUTMR.
Εφόσον πρόκειται για εξαίρεση, το βάρος της απόδειξης εναπόκειται σε αυτόν που θέλει να προβάλει την εξαίρεση αυτή, δηλαδή στο δικαιούχο του προσβαλλόμενου σήματος. 
Since it is an exception, the onus of proof is on the party seeking to rely on it, namely the proprietor of the contested mark.
Ο δικαιούχος του αμφισβητούμενου σήματος είναι σε θέση περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον να προσκομίσει την απόδειξη των συγκεκριμένων πράξεων που μπορούν να στηρίξουν τον ισχυρισμό ότι το σήμα του απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα λόγω της χρήσεώς του (π.χ. όσον αφορά την ένταση, τη γεωγραφική έκταση, τη διάρκεια χρήσης, το μέγεθος των επενδύσεων που πραγματοποιήθηκαν για την προβολή του). 
The proprietor of the contested mark is best placed to adduce evidence in support of the assertion that its mark has acquired a distinctive character following the use which has been made of it (e.g. concerning the intensity, geographical extent, duration of use, promotional investment).
Στις Κατευθυντήριες γραμμές, Μέρος Β, Εξέταση, Τμήμα 4, Απόλυτοι λόγοι απαραδέκτου, Κεφάλαιο 14, Απόκτηση διακριτικού χαρακτήρα λόγω χρήσης (άρθρο 7 παράγραφος 3 ΚΣΕΕ) περιλαμβάνονται λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζονται κατά την εκτίμηση του βαθμού στον οποίον ένα ΣΕΕ έχει αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα λόγω χρήσης. 
The Guidelines, Part B, Examination, Section 4, Absolute Grounds for Refusal, Chapter 14, Acquired Distinctiveness Through Use (Article 7(3) EUTMR), contain details of the criteria to be applied when assessing whether an EUTM has acquired distinctiveness through use.
Ο δικαιούχος πρέπει να αποδείξει: 
The proprietor must demonstrate that either:
ότι το σήμα απέκτησε διακριτικό χαρακτήρα κατά ή πριν από την ημερομηνία της αίτησης ή την ημερομηνία προτεραιότητας (άρθρο 7 παράγραφος 3 ΚΣΕΕ)· ή 
the trade mark acquired distinctive character on or before the date of application, or the priority date (Article 7(3) EUTMR); or
ότι ο διακριτικός χαρακτήρας αποκτήθηκε μετά την καταχώριση (άρθρο 59 παράγραφος 2 ΚΣΕΕ). 
distinctive character was acquired after registration (Article 59(2) EUTMR).
Η απόδειξη της χρήσης κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας αίτησης και της ημερομηνίας καταχώρισης μπορεί να χρησιμεύσει για την τεκμηρίωση της διαπίστωσης αποκτηθέντος διακριτικού χαρακτήρα μετά την καταχώριση. 
Evidence of use during the period between the date of application and the date of registration can serve to support a finding of acquired distinctiveness after registration.
Κακή πίστη - Άρθρο 59 παράγραφος 1 στοιχείο β) ΚΣΕΕ 
3.3 Bad faith - Article 59(1)(b) EUTMR
Ο ΚΣΕΕ εξετάζει την κακή πίστη μόνον ως απόλυτο λόγο ακυρότητας ενός ΣΕΕ, η επίκληση του οποίου μπορεί να γίνει είτε ενώπιον του Γραφείου είτε μέσω άσκησης ανταγωγής στο πλαίσιο αγωγής για παραποίηση/απομίμηση. 
The EUTMR considers bad faith only as an absolute ground for the invalidity of an EUTM, to be relied on either before the Office or by means of a counterclaim in infringement proceedings.
Επομένως, η κακή πίστη είναι άνευ σημασίας κατά την εξέταση ή κατά τη διαδικασία ανακοπής (όσον αφορά τη διαδικασία ανακοπής, βλ. απόφαση της 17/12/2010, T192/09, Seve Trophy, EU:T:2010:553, § 50). 
Therefore, bad faith is not relevant in examination or opposition proceedings (for opposition proceedings, 17/12/2010, T192/09, Seve Trophy, EU:T:2010:553, § 50).
Κρίσιμο χρονικό σημείο 
3.3.1 Relevant point in time
Το κρίσιμο χρονικό σημείο για τον καθορισμό της ύπαρξης κακής πίστης από το δικαιούχο του ΣΕΕ είναι ο χρόνος κατάθεσης της αίτησης καταχώρισης. 
The relevant point in time for determining whether there was bad faith on the part of the EUTM owner is the time of filing of the application for registration.
Ωστόσο, πρέπει να επισημανθούν τα εξής: 
However, the following must be noted.
Πραγματικά περιστατικά και αποδείξεις που χρονολογούνται πριν από την ημερομηνία κατάθεσης μπορούν να ληφθούν υπόψη για την ερμηνεία της πρόθεσης του δικαιούχου κατά την κατάθεση του ΣΕΕ. 
Facts and evidence dated prior to filing can be taken into account for interpreting the owner's intention at the time of filing the EUTM.
Στα εν λόγω πραγματικά περιστατικά συγκαταλέγονται, ειδικότερα, το αν το σήμα είναι ήδη καταχωρισμένο σε κάποιο κράτος μέλος, οι περιστάσεις υπό τις οποίες δημιουργήθηκε το σήμα σε κάποιο κράτος μέλος, καθώς και η γενόμενη χρήση του σήματος από δημιουργίας του (βλ. σημείο 3.3.2.1 κατωτέρω, τρίτος παράγοντας). 
Such facts include, in particular, whether there is already a registration of the mark in a Member State, the circumstances under which that mark was created and the use made of it since its creation (see paragraph 3.3.2.1 below, third paragraph).
Πραγματικά περιστατικά και αποδείξεις που χρονολογούνται μετά την ημερομηνία κατάθεσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενίοτε για την ερμηνεία της πρόθεσης του δικαιούχου κατά την κατάθεση του ΣΕΕ, ιδίως ως προς το αν ο δικαιούχος χρησιμοποίησε το σήμα μετά την καταχώρισή του (βλ. σημείο 3.3.2.1 κατωτέρω, τρίτος παράγοντας). 
Facts and evidence dated subsequent to filing can sometimes be used for interpreting the owner's intention at the time of filing the EUTM, in particular whether the owner has used the mark since registration (see paragraph 3.3.2.1 below, third paragraph).
Έννοια της κακής πίστης 
3.3.2 Concept of bad faith
Όπως επισήμανε η γενική εισαγγελέας E. Sharpston στο σημείο 36 των προτάσεών της (11/06/2009, C529/07, Lindt Goldhase, EU:C:2009:361, § 36), η έννοια της κακής πίστης, κατά το άρθρο 59 παράγραφος 1 στοιχείο β) του ΚΣΕΕ, δεν ορίζεται, δεν οριοθετείται ούτε καν περιγράφεται καθ' οποιονδήποτε τρόπο στο δίκαιο. 
As observed by Advocate General Sharpston (11/06/2009, C529/07, Lindt Goldhase, EU:C:2009:361, § 36), the concept of bad faith referred to in Article 59(1)(b) EUTMR is not defined, delimited or even described in any way in the legislation.
Πλην όμως το Δικαστήριο παρέσχε κάποια καθοδήγηση ως προς τον τρόπο ερμηνείας της εν λόγω έννοιας στην απόφαση που εξέδωσε στην υπόθεση αυτή, όπως έπραξε και το Γενικό Δικαστήριο σε αρκετές υποθέσεις (01/02/2012, T291/09, Pollo Tropical chicken on the grill, EU:T:2012:39· 14/02/2012, T33/11, Bigab, EU:T:2012:77· 13/12/2012, T136/11, Pelikan, EU:T:2012:689). 
However, the Court of Justice provided some guidance on how to interpret this concept in its judgment in the same case, as did the General Court in several cases (01/02/2012, T291/09, Pollo Tropical chicken on the grill, EU:T:2012:39; 14/02/2012, T33/11, Bigab, EU:T:2012:77; 13/12/2012, T136/11, Pelikan, EU:T:2012:689).
Στην προδικαστική του απόφαση της 27/06/2013, C320/12, Malaysia Dairy, EU:C:2013:435, το Δικαστήριο δήλωσε ότι η έννοια της κακής πίστης αποτελεί αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης, η οποία πρέπει να τύχει ενιαίας ερμηνείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 
In its preliminary ruling of 27/06/2013, C320/12, Malaysia Dairy, EU:C:2013:435, the Court of Justice declared that the concept of bad faith is an autonomous concept of European Union law, which must be given a uniform interpretation in the European Union.
Η κακή πίστη μπορεί να περιγραφεί ως «συμπεριφορά η οποία αποκλίνει από τις παραδεδεγμένες αρχές που διέπουν τη χρηστή συμπεριφορά και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη» [προτάσεις της γενικής εισαγγελέα E. Sharpston της 11/06/2009, C529/07, Lindt Goldhase, EU:C:2009:361, § 60, και, ομοίως, 01/04/2009, R 529/20084, FS (fig.), § 14]. 
One way to describe bad faith is ‘conduct which departs from accepted principles of ethical behaviour or honest commercial and business practices' (opinion of Advocate General Sharpston of 11/06/2009, C529/07, Lindt Goldhase, EU:C:2009:361, § 60, and similarly, 01/04/2009, R 529/20084, FS (fig.), § 14).
Παράγοντες οι οποίοι είναι πιθανό να καταδεικνύουν την ύπαρξη κακής πίστης 
A non-exhaustive list of such factors is given below.
Κατά τη νομολογία, ιδιαίτερα συναφείς είναι τρεις παράγοντες οι οποίοι πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά. 
3.3.2.1 Factors likely to indicate the existence of bad faith
Παρόλο που τα σήματα είναι ταυτόσημα ή παρόμοια σε βαθμό που να προκαλείται κίνδυνος σύγχυσης μεταξύ τους το στοιχείο αυτό δεν αποδεικνύει την κακή πίστη (όσον αφορά το ταυτόσημο, βλ. απόφαση της 01/02/2012, T291/09, Pollo Tropical chicken on the grill, EU:T:2012:39, § 90· 28/01/2016, T335/14, Doggis, EU:T:2016:39, § 59-60), η ανομοιότητα ενός σήματος ή η ομοιότητά του σε βαθμό που να μην προκαλείται κίνδυνος σύγχυσης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την τεκμηρίωση της διαπίστωσης κακής πίστης. 
Although the fact that marks are identical or confusingly similar is not in itself sufficient to show bad faith (regarding identity, 01/02/2012, T291/09, Pollo Tropical chicken on the grill, EU:T:2012:39, § 90; 28/01/2016, T335/14, Doggis, EU:T:2016:39, § 59-60), a dissimilar or not confusingly similar mark will not support a finding of bad faith.
Γνώση της χρήσης ταυτόσημου σημείου ή σημείου παρόμοιου σε βαθμό που να προκαλείται κίνδυνος σύγχυσης: ο δικαιούχος του ΣΕΕ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει τη χρήση ταυτόσημου σημείου ή σημείου παρόμοιου σε βαθμό που να προκαλείται κίνδυνος σύγχυσης από τρίτο για ταυτόσημα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες. 
2. Knowledge of the use of an identical or confusingly similar sign: the EUTM owner knew or must have known about the use of an identical or confusingly similar sign by a third party for identical or similar products or services.
Για παράδειγμα, υφίσταται γνώση όταν οι διάδικοι συνεργάζονται επιχειρηματικά μεταξύ τους και, ως εκ τούτου, ο δικαιούχος «δεν ήταν δυνατόν να αγνοεί, ή πράγματι γνώριζε, ότι ο αιτών την κήρυξη ακυρότητας χρησιμοποιούσε από μακρού χρόνου το σημείο» (11/07/2013, T321/10, Gruppo Salini, EU:T:2013:372, § 25), όταν η φήμη του σημείου, ακόμη και ως «ιστορικού» σήματος, είναι ένα γεγονός παγκοίνως γνωστό (08/05/2014, T327/12, Simca, EU:T:2014:289, § 50) ή όταν ο πανομοιότυπος, ή σχεδόν πανομοιότυπος, χαρακτήρας του αμφισβητούμενου σήματος και των προγενέστερων σημείων «είναι πρόδηλο ότι δεν οφείλεται στην τύχη» (28/01/2016, T335/14, Doggis, EU:T:2016:39, § 60). 
There is knowledge, for example, where the parties have been in a business relationship with each other and, as a result thereof, ‘could not ignore, and was probably aware that the invalidity applicant had been using the sign for a long time' (11/07/2013, T321/10, Gruppo Salini, EU:T:2013:372, § 25), when the reputation of the sign, even as a ‘historical' trade mark, is a well-known fact (08/05/2014, T327/12, Simca, EU:T:2014:289, § 50), or when the identity or quasi-identity between the contested mark and the earlier signs ‘manifestly cannot be fortuitous' (28/01/2016, T335/14, Doggis, EU:T:2016:39, § 60).
Γνώση μπορεί να τεκμαίρεται ότι υφίσταται («όφειλε να γνωρίζει»), μεταξύ άλλων, από μια γενική γνώση στον οικείο οικονομικό τομέα ή της διάρκειας της χρήσης. 
Knowledge may be presumed to exist (‘must have known') on the basis, inter alia, of general knowledge in the economic sector concerned or duration of use.
Όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια της χρήσης ενός σημείου τόσο πιθανότερο είναι να έχει γνώση της ο δικαιούχος του ΣΕΕ (11/06/2009, C529/07, Lindt Goldhase, EU:C:2009:361, § 39). 
The longer the use of a sign, the more likely it is that the EUTM owner had knowledge of it (11/06/2009, C529/07, Lindt Goldhase, EU:C:2009:361, § 39).
Ανάλογα με τις περιστάσεις της υπό κρίση περίπτωσης, το τεκμήριο αυτό ενδέχεται να εφαρμόζεται ακόμη και εάν το σημείο είναι καταχωρισμένο σε τρίτη χώρα (28/01/2016, T335/14, Doggis, EU:T:2016:39, § 64-71). 
Depending on the circumstances of the case, this presumption may apply even if the sign was registered in a non-EU country (28/01/2016, T335/14, Doggis, EU:T:2016:39, § 64-71).
Ωστόσο, η γνώση πανομοιότυπου ή παρόμοιου προγενέστερου σήματος για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα ή για πανομοιότυπες ή παρόμοιες υπηρεσίες δεν αρκεί αφεαυτού για να στοιχειοθετηθεί η διαπίστωση κακής πίστης (11/06/2009, C529/07, Lindt Goldhase, EU:C:2009:361, § 40, 48-49). 
However, knowledge of an identical or similar earlier sign for identical or similar goods or services is not sufficient in itself to support a finding of bad faith (11/06/2009, C529/07, Lindt Goldhase, EU:C:2009:361, § 40, 48-49).
Η διαπίστωση αυτή εξαρτάται πάντα από τις περιστάσεις της εκάστοτε υπόθεσης. 
It always depends on the circumstances of the case.
Για παράδειγμα, όταν διάφοροι παραγωγοί χρησιμοποιούν στην αγορά, για πανομοιότυπα ή παρόμοια προϊόντα, πανομοιότυπα ή παρόμοια σημεία ικανά να προκαλέσουν σύγχυση σε σχέση με το σημείο του οποίου ζητείται η καταχώριση, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ο δικαιούχος του ΣΕΕ επιδιώκει θεμιτό στόχο μέσω της καταχώρισης του σημείου αυτού. 
For example, it cannot be excluded that, where a number of producers use, on the market, for identical or similar goods, identical or similar signs that could give rise to confusion with the sign for which registration is sought, the EUTM owner's registration of the sign may be in pursuit of a legitimate objective.
Αυτό μπορεί να συμβαίνει εάν ο δικαιούχος του ΣΕΕ γνωρίζει κατά τον χρόνο της κατάθεσης της αίτησης ΣΕΕ ότι τρίτη επιχείρηση κάνει χρήση του σήματος, αντικειμένου της καταχώρισης, δημιουργώντας την εντύπωση στην πελατεία της ότι διανέμει επισήμως τα πωλούμενα με το σήμα αυτό προϊόντα, μολονότι δεν έχει λάβει τη σχετική άδεια (14/02/2012, T33/11, Bigab, EU:T:2012:77, § 27). 
This could be the case where the EUTM owner knows, at the time of filing the EUTM application, that a third undertaking is making use of the mark covered by that application by giving its clients the impression that it officially distributes the goods sold under that mark, even though it has not received authorisation to do so (14/02/2012, T33/11, Bigab, EU:T:2012:77, § 27).
Ομοίως, το γεγονός ότι ο αιτών γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει ότι ένας τρίτος χρησιμοποιεί ένα σήμα στην αλλοδαπή κατά το χρονικό σημείο κατάθεσης της αίτησής του, το οποίο μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση με το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, δεν αρκεί αφεαυτό για τη στοιχειοθέτηση της κακής πίστης του αιτούντος, κατά την έννοια της διάταξης αυτής (προδικαστική απόφαση της 27/06/2013, C320/12, Malaysia Dairy, EU:C:2013:435, § 37). 
Similarly, the fact that the applicant knows or should know that, at the time of filing of its application, a third party is using a mark abroad that is liable to be confused with the mark whose registration has been applied for is not sufficient, in itself, to permit the conclusion that the applicant is acting in bad faith within the meaning of that provision (preliminary ruling of 27/06/2013, C320/12, Malaysia Dairy, EU:C:2013:435, § 37).