natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΔΥΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ E-SPIRIT-DRINKS ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΩΔΗ ΠΟΤΑ ΜΕ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΕΝΔΕΙΞΗ. 
TWO PARTICULARLY POPULAR SPIRITS IN CYPRUS ARE INCLUDED IN THE E-SPIRIT-DRINKS DATABASE FOR SPIRITS WITH A GEOGRAPHICAL INDICATION.
ΖιβανΙα - ΤζιβανΙα - ΖιβΑνα 
Zivania
ΠΓΕ 
PGI
Αυτό το παραδοσιακό απόσταγμα ζυμωμένων στέμφυλων (στερεό υπόλοιπο της οινοποίησης) χαρακτηρίζεται ως ο πρεσβευτής της Κύπρου. 
This traditional distillate, produced from the solid residue of grapes that were pressed during the winemaking process, is considered to be the wine ambassador of Cyprus.
Για την παραγωγή της Ζιβανίας χρησιμοποιούνται κυρίως οι κυπριακές ποικιλίες Ντόπιο Μαύρο και Ξυνιστέρι. 
For the production of Zivania the Cypriot varieties Mavro and Xynisteri are mainly used.
Η αλκοόλη ήταν πολύ γνωστή από πολύ παλιά για τις θεραπευτικές της ιδιότητες. 
Alcohol has been well known for its therapeutic properties for many years.
Αν και η απόσταξή της τοποθετείται στην Αλεξανδρινή εποχή, τελειοποιήθηκε μετά τον 12ο αιώνα. 
Although the first clear evidence of distillation is placed in the Alexandrian period, it was perfected after the 12th century.
Στην Κύπρο την απόσταξη έφεραν οι Βενετοί αλχημιστές. 
In Cyprus distillation was brought by the Venetian alchemists.
Οι Κύπριοι αγρότες ανέπτυξαν τη δική τους τεχνική για να παίρνουν το απόσταγμα από τα κατάλοιπα της οινοποίησης (ζίβανα), το οποίο χρησιμοποιούσαν ως ποτό ή φάρμακο. 
Cypriot farmers developed their own technique to take the distillate from the residuals of winemaking (zivana), which they used as a drink or medicine.
Το ονόμαζαν Ζιβανία. 
They called it “Zivania”.
Τα στοιχεία της συνεχούς παραγωγής του δημοφιλούς αυτού ποτού κατά τη διάρκεια της οθωμανικής και βρετανικής κατοχής του νησιού προέρχονται από διάφορους συγγραφείς που επισκέφτηκαν την Κύπρο, όπως ο Βρετανός Samuel Baker το 1879. 
The evidence of the continuous production of this popular spirit drink during the Ottoman and Brit- ish occupation of the island come from various writers who visited Cyprus, such as British Samuel Baker in 1879.
ΟΥζο 
Ouzo
Η Κύπρος, με την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απέκτησε το δικαίωμα να χρησιμοποιεί την ονομασία «Ούζο» που είχε ήδη εξασφαλίσει μια θέση στο μητρώο προστατευμένων γεωγραφικών ενδείξεων για την Ελλάδα. 
Cyprus, upon joining the European Union, was given the right to use the name “Ouzo”, which was already an established EU Geographical Indication for Greece.
Αποτελεί το βασικό και πιο αντιπροσωπευτικό αλκοολούχο ποτό στην κατηγορία «αποσταγμένο anis» και προκύπτει από τη σύμμειξη αλκοολών που έχουν αρωματισθεί με απόσταξη ή/και διαβροχή με σπόρους ανίσου (γλυκανίσου) και ενδεχομένως μαράθου, μαστίχα από το ιθαγενές μαστιχόδενδρο της Χίου (Pistacia Lentisus Chia ή Latifolia) και άλλους αρωματικούς σπόρους, φυτά και καρπούς. 
It is the basic and most representative spirit drink in the category “distilled anis” and derives from the blending of alcohols which have been aromatized with aniseed and possibly fennel, masticha from the indigenous mastic tree of the Greek island of Chios (Pistacia Lentisus Chia or Latifolia) and other aromatic seeds, plants and fruits.
Ο τρόπος παρασκευής και τα βασικά χαρακτηριστικά του Ούζου είναι ίδια και στις δύο χώρες. 
The production technique and the essential characteristics of Ouzo are the same in both countries.
Ωστόσο, κάθε ποτοποιία χρησιμοποιεί ένα μίγμα αρωματικών σπόρων, φυτών ή καρπών, του οποίου η ακριβής ποιοτική και ποσοτική σύσταση προσδίδει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα κάθε συγκεκριμένου προϊόντος. 
However, each distillery uses a mixture of aromatic seeds, plants or fruits, whose exact qualitative and quantitative composition gives the specific character of each particular product.
Πλήθος ιστορικών μαρτυριών τεκμηριώνουν ότι η παρασκευή του Ούζου ήταν διαδεδομένη στον ελληνικό χώρο εδώ και αιώνες. 
Numerous historical testimonies document that the production of Ouzo has been widespread in Greece for centuries.
Όσο για την προέλευση του ονόματός του υπάρχουν διάφορες ερμηνείες, η επικρατέστερη των οποίων διατυπώνεται από τον φιλόλογο και γλωσσολόγο Αχιλλέα Τζάρτζανο (1873-1946): 
As for the origin of his name, there are various interpretations, the most prevalent of which is given by Achilleas Tzartzanos, a prominent philologist and linguist (1873-1946):
όταν στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα ένας υφασματέμπορος από τον Τύρναβο δοκίμασε το απόσταγμα της ημέρας που είχε προκύψει από μια βελτιωμένη συνταγή για το δημοφιλές για την εποχή «μεταβρασμένο ρακί» αναφώνησε ότι εκείνο το ποτό ήταν «ούζο Μασσαλίας». 
during the late Ottoman rule in Greece a draper from the village of Tyrnavos tasted the distillate that resulted from an improved recipe for a popular spirit drink (a variation of raki) and exclaimed that that drink was “ouzo Massalias “.
Εννοούσε ότι ήταν πολύ καλής ποιότητας, όπως τα εκλεκτά κουκούλια μεταξοσκώληκα που εξάγονταν στην Ευρώπη με την ιταλική επιγραφή «uso Massalia», ήτοι για χρήση στη Μασσαλία. 
He meant that it was of superior quality, like the fine silkworm cocoons that were exported from Tyrnavos to Europe in the 19th century; in order to distinguish the product, outgoing crates would be stamped with the words “uso Massalia” (Italian for “to be used in Marseilles”).
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ 
TRADITIONAL CYPRUS RECIPE
Καθαρίζουμε 1 κιλό πούλλες, τις σκουπίζουμε με πετσέτα -ποτέ με νερό- και τις κόβουμε στα δύο κατά μήκος. 
Peel 1 kg of pulles (kolokasi), wipe them with a towel -never use water- and cut them in halves lengthwise.
Τις τηγανίζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να ροδίσουν ελαφρά, ακριβώς όπως τις τηγανιτές πατάτες. 
Fry them on low heat until they brown slightly, just like French fries.
Βγάζουμε το λάδι από την κατσαρόλα, ρίχνουμε 1 κουταλιά ξερό κόλιαντρο στις πούλλες, τις αλατίζουμε και προσθέτουμε το χυμό από 1-2 λεμόνια. 
Remove the oil from the saucepan and add 1 tablespoon of dried coriander, salt and the juice of 1-2 lemons.
Αφήνουμε τις πούλλες στην κατσαρόλα για 2-3 λεπτά σε χαμηλή φωτιά. 
Let poulles in the saucepan for 2-3 minutes on low heat.
Κάπου-κάπου την τινάζουμε! 
Give the saucepan a shake!
Η συνταγή είναι από το βιβλίο «Κυπριακά παραδοσιακά παρασκευάσματα» του Τμήματος Γεωργίας του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών και Περιβάλλοντος που εκδόθηκε το 2010 από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. 
The recipe comes from the book “Traditional Cyprus Preparations” by the Department of Agriculture of the Ministry of Agriculture, Natural Resources and Environment, published in 2010 by the Press and Information Office.
ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 
CYPRUS RELIGIOUS GROUPS
ΟΙ Λατίνοι ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 
THE Latins OF CYPRUS
Έρευνα/Συγγραφή Κειμένων: Αλέξανδρος-Μιχαήλ Χατζηλύρας εκ μέρους της λατινικής θρησκευτικής ομάδας 
Research/Text: Alexander-Michael Hadjilyra on behalf of the Latin religious group
Συντονισμός έκδοσης και γλωσσική επιμέλεια: Κλάδος Διαφωτιστικών Εκδόσεων, 
Editorial Coordination and Editing: Englightenment Publications Section,
Φωτογραφίες Φωτογραφικό αρχείο λατινικής θρησκευτικής ομάδας 
Photos: Photographic archive of the Latin religious group
Καλλιτεχνική Επιμέλεια και Σχεδιασμός: Άννα Kυριάκου 
Design: Anna Kyriacou
Φωτογραφία Εξωφύλλου: 
Cover photo:
Αναμνηστική φωτογραφία της Σχολής του Αγίου Ιωσήφ στη Λάρνακα (αρχές Αγγλοκρατίας) 
Commemorative photo of Saint Joseph's School in Larnaka (early British era)
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση αποσπασμάτων με την προϋπόθεση της αναφοράς στην πηγή. 
Excerpts from the publication may be reproduced with appropriate acknowledgment of this publication as the source of the material used.
Περιεχόμενα 
Contents
Πρόλογος 
Foreword
Μήνυμα της Εκπροσώπου της Θρησκευτικής Ομάδας των Λατίνων 
A Message from the Representative of the Latin Religious Group
Σύντομη Ιστορία 
A Brief History
Φραγκοκρατία και Ενετοκρατία 
Frankish and Venetian Era
Τουρκοκρατία 
Ottoman Era
Αγγλοκρατία 
British Era
Περίοδος Ανεξαρτησίας 
Independence Era
Δημογραφικό Προφίλ 
Demographic Profile
Σημαντικές Προσωπικότητες 
Important Personalities
Η Λατινική Εκκλησία Κύπρου 
The Latin Church of Cyprus
Εκκλησίες και Παρεκκλήσια 
Churches and Chapels
Εκπαιδευτικά Ιδρύματα 
Educational Institutions
Κοινοτικοί Οργανισμοί και Δραστηριότητες 
Community Organisations and Activities
Μνημεία 
Monuments
Η Κληρονομιά της Φραγκοκρατίας και της Ενετοκρατίας 
The Heritage of the Frankish and the Venetian Eras
Κοιμητήρια 
Cemeteries
Χρονολόγιο 
Chronology
Αναφορές 
References
Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι Αρμένιοι, οι Λατίνοι και οι Μαρωνίτες της Κύπρου αναγνωρίζονται ως «θρησκευτικές ομάδες». 
According to the Constitution of the Republic of Cyprus, the Armenians, the Latins and the Maronites of Cyprus are recognized as “religious groups”.
Σε δημοψήφισμα το 1960, οι τρεις θρησκευτικές ομάδες κλήθηκαν να επιλέξουν να ενταχθούν στην ελληνοκυπριακή ή την τουρκοκυπριακή κοινότητα. 
In a 1960 referendum, the three religious groups were asked to choose to belong to either the Greek Cypriot or the Turkish Cypriot community.
Επέλεξαν να ενταχθούν στην ελληνοκυπριακή κοινότητα. 
They opted to belong to the Greek Cypriot community.
Ως εκ τούτου, τα μέλη και των τριών ομάδων απολαμβάνουν τα ίδια προνόμια, δικαιώματα και οφέλη με τα μέλη της ελληνοκυπριακής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων του δικαιώματος ψήφου, και του δικαιώματος της εκλογής τους σε δημόσια αξιώματα και θέσεις της Κυβέρνησης και της πολιτείας, σε όλα τα επίπεδα. 
The members of all three groups, therefore, enjoy the same privileges, rights and benefits as the members of the Greek Cypriot community, including voting rights, eligibility for public office and election to official government and state positions, at all levels.
Επιπλέον, οι Αρμένιοι, οι Λατίνοι και οι Μαρωνίτες, οι οποίοι ψηφίζουν στις Βουλευτικές Εκλογές ως μέλη της ελληνοκυπριακής κοινότητας, εκλέγουν επιπρόσθετα έναν Εκπρόσωπο από τις τάξεις τους στη Βουλή των Αντιπροσώπων. 
Moreover, the Armenians, Latins and Maronites, who vote in the Parliamentary Εlections as part of the Greek Cypriot community, elect also one Representative each from their ranks to the Cyprus House of Representatives.
Οι Εκπρόσωποι των θρησκευτικών ομάδων δεν έχουν δικαίωμα ψήφου, παρίστανται, όμως, στις συνεδριάσεις χωρίς να συμμετέχουν στις συζητήσεις του Σώματος. 
These non-voting Representatives attend meetings, but do not participate in the House deliberations.
Ωστόσο, λαμβάνονται υπόψη οι απόψεις τους σχετικά με νομοθετικά ζητήματα που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αντίστοιχη ομάδα τους. 
Nevertheless, they are consulted on legislative issues of particular interest to their respective group.
Η σειρά των εκδόσεων «Οι θρησκευτικές ομάδες της Κύπρου» επιχειρεί μια βασική επισκόπηση, ένα εισαγωγικό περίγραμμα για τους Αρμένιους, τους Λατίνους και τους Μαρωνίτες της Κύπρου. 
The series of publications “Cyprus Religious Groups” is intended as a basic overview, an introductory profile on the Armenians, the Latins and the Maronites of Cyprus.
Οι σύντομες αυτές εκδόσεις δεν αποτελούν καθ' οιονδήποτε τρόπο εξαντλητική αναφορά στο θέμα και, επίσης, δεν αναφέρονται στις διαφορές απόψεων και ερμηνειών, που μπορεί να υπάρχουν μεταξύ των μελετητών και άλλων εμπειρογνωμόνων, σε θέματα που σχετίζονται με τις τρεις ομάδες. 
These short publications are by no means exhaustive on the subject and do not deal with differences of opinion and interpretation that may exist among scholars and other experts, on issues related to the three groups.
Η σειρά αυτή των εκδόσεων, που αποτελεί πρωτοβουλία του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, γίνεται με τη στενή συνεργασία των Εκπροσώπων των τριών θρησκευτικών ομάδων στη Βουλή των Αντιπροσώπων, στους οποίους εκφράζονται θερμές ευχαριστίες για τη σημαντική συμβολή τους. 
This publication series, initiated by the Press and Information Office, has been undertaken with the close cooperation of the Representatives of the three religious groups in the House of Representatives, and their significant contribution is deeply appreciated.
Οι ίδιοι ανέλαβαν ευγενώς την ετοιμασία των κειμένων, και παραχώρησαν το φωτογραφικό υλικό. 
They kindly undertook the preparation of the text and also provided the photographic material.
Ως εκ τούτου, τους ανήκει τόσο ο έπαινος όσο και η ευθύνη για το περιεχόμενο. 
They, therefore, deserve the credit and are also responsible for the content.
Το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών ανέλαβε το γενικό συντονισμό και την παραγωγή των εκδόσεων, περιλαμβανομένων της γλωσσικής επιμέλειας, του σχεδιασμού και της εκτύπωσης. 
The Press and Information Office undertook the overall coordination and production of the publications, including editing, designing and printing.
Ευελπιστούμε ότι η σειρά αυτή θα προκαλέσει το ενδιαφέρον του κοινού, καθώς και μελετητών, όσον αφορά τις θρησκευτικές ομάδες των Αρμενίων, των Λατίνων και των Μαρωνιτών της Κύπρου. 
It is our hope that this series will stimulate more public and scholarly interest about the Armenian, the Latin and the Maronite religious groups of Cyprus.
Διευθύντρια 
Director
ΟΙ ΛΑΤΙΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 
THE LATINS OF CYPRUS
Μήνυμα της Εκπροσώπου της Θρησκευτικής Ομάδας των Λατίνων στη Βουλή των Αντιπροσώπων κ. Αντωνέλλας Μαντοβάνη 
A Message by the Representative of the Latin Religious Group in the House of Representatives, Mrs Antonella Mantovani
Αγαπητέ αναγνώστη, 
Dear reader,
Εκ μέρους των Λατίνων της Κύπρου, επιθυμώ να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες μου για την πρωτοβουλία του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών να εκδώσει έντυπο που αφορά τη θρησκευτική ομάδα των Λατίνων. 
On behalf of the Latins of Cyprus, I wish to express my sincere thanks to the Press and Information Office for its initiative to issue this publication pertaining to the Latin religious group.
Η παρουσία των Λατίνων (Ρωμαιοκαθολικοί με ευρωπαϊκή ή λεβαντίνικη καταγωγή) στον κυπριακό χώρο ανάγεται στο 1126, πριν από τις λαμπρές περιόδους της Φραγκοκρατίας και της Ενετοκρατίας. 
The presence of Latins (Roman Catholics of European or Levantine descent) in the area of Cyprus dates back to 1126, before the glorious periods of the Frankish and the Venetian Eras.
Ωστόσο, η σημερινή λατινική κοινότητα αποτελείται ουσιαστικά από τους απογόνους Ρωμαιοκαθολικών που εγκαταστάθηκαν στο νησί μας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας και της Αγγλοκρατίας. 
However, today's Latin community essentially comprises of the descendants of Roman Catholics who settled on the island during the Ottoman and the British Era.
Από το 1960, η λατινική κοινότητα είναι συνταγματικά αναγνωρισμένη ως θρησκευτική ομάδα και έχει εκλεγμένο Εκπρόσωπο στη Βουλή των Αντιπροσώπων. 
Since 1960, the Latin community is constitutionally recognised as a religious group and has an elected Representative in the House of Representatives.
Η θρησκευτική ομάδα των Λατίνων είναι πλήρως ενσωματωμένη στην κυπριακή κοινωνία και ο κοινός δεσμός ανάμεσα στα μέλη της είναι το ρωμαιοκαθολικό τους θρήσκευμα. 
The Latin religious group is fully integrated into the Cypriot society and the common link amongst its members is their Roman Catholic creed.
Ελπίζω, αγαπητέ αναγνώστη, να βρεις ενδιαφέρουσα την ιστορία της λατινικής θρησκευτικής ομάδας, την ιστορική της διαδρομή και τη συμβολή της στην κυπριακή κοινωνία. 
Dear reader, thank you for your interest in the history of the Latin religious group in Cyprus, its historical journey and its contribution to Cypriot society.
Ο ΛΑΤΙΝΟΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 
THE LATINS OF CYPRUS
Υπάρχει ένας μακρύς δεσμός ανάμεσα στους Λατίνους (Κύπριους Ρωμαιοκαθολικούς με ευρωπαϊκή καταγωγή) και την Κύπρο, που χρονολογείται στο 1126, όταν προνομιούχοι έμποροι από τη Βενετία και τη Γένοβα εγκαταστάθηκαν στο νησί. 
There is a longstanding link between Latins (Cypriot Roman Catholics of European descent) and Cyprus, dating back to 1126, when privileged merchants from Venice and Genoa settled on the island.
Ωστόσο, η ιστορία της λατινικής κοινότητας στην Κύπρο ξεκίνησε ουσιαστικά το 1192, όταν ο τιτουλάριος Φράγκος Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, Γκυ ντε Λουζινιάν, αγόρασε το νησί από το σταυροφόρο Βασιλιά της Αγγλίας, Ριχάρδο Α' το Λεοντόκαρδο, που το είχε καταλάβει το 1191. 
However, the history of the Latin community in Cyprus actually began in 1192, when the titular Frankish King of Jerusalem, Guy de Lusignan, purchased the island from the crusader King of England, Richard I the Lionheart, who had seized it in 1191.
Στην προσπάθειά του να εγκαθιδρύσει ένα δυτικού τύπου φεουδαρχικό βασίλειο, ο νέος κυρίαρχος της Κύπρου έστειλε απεσταλμένους στη Δυτική Ευρώπη, την Κιλικία και το Λεβάντε, προσκαλώντας στο νησί αστούς, ευγενείς, ιππότες και πολεμιστές• στη συνέχεια, έλαβε χώρα μια μαζική μετανάστευση Ρωμαιοκαθολικών Χριστιανών και άλλων λαών, στους οποίους δόθηκαν απλόχερα φέουδα, τιμάρια και προνόμια. 
In his attempt to establish a Western-type feudal kingdom, the new lord of Cyprus sent emissaries to Western Europe, Cilicia and the Levant, inviting to the island bourgeois, noblemen, knights and warriors; consequently, a massive migration of Roman Catholic Christians and other peoples took place, to whom fiefs, manors and privileges were generously granted.
Φραγκοκρατία και Ενετοκρατία: Το 1196 ιδρύθηκε η Λατινική Αρχιεπισκοπή στη Λευκωσία, μαζί με τρεις Μητροπόλεις (Αμμόχωστος, Λεμεσός και Πάφος). 
Frankish and Venetian Era In 1196 the Latin Archbishopric was established in Nicosia, together with three Bishoprics (Famagusta, Limassol and Pafos).
Ως αποτέλεσμα, καθ' όλη τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας και της Ενετοκρατίας (1192-1489 και 1489-1570, αντίστοιχα), κατέφθασε στο νησί αριθμός λατινικών θρησκευτικών ταγμάτων: Αυγουστινιανοί, Βενεδικτίνοι, Δομινικανοί, Καρθουσιανοί, Καρμελίτες, Κιστερκιανοί, Οψερβαντίνοι, Πρεμονστρατενσιανοί (ιδρυτές του φημισμένου Αββαείου του Μπέλλα-Πάις), Σταυροφόροι και Φραγκισκανοί, καθώς και τα θρησκευτικοστρατιωτικά τάγματα των Θωμαϊτών, των Τευτόνων, των Ιωαννιτών και των Ναϊτών• τα δύο τελευταία ήταν υπεύθυνα για την εσωτερική ασφάλεια και είχαν τη βάση τους στο Κολόσσι, όπου βρισκόταν η Μεγάλη Κουμανταρία (Διοίκηση). 
As a result, throughout the Frankish and the Venetian Eras (11921489 and 1489-1570, respectively), a number of Latin religious orders arrived on the island: Augustinians, Benedictines, Carmelites, Carthusians, Cistercians, Crusaders, Dominicans, Franciscans, Observantines, Premonstratensians (founders of the renowned Bellapais Abbey), as well as the religious-military orders of Saint Thomas, the Teutonic Knights, the Hospitallers and the Templars; the latter two were responsible for internal security and were based at Kolossi, where their Grand Commandery was located.
Κατά τη Φραγκοκρατία και την Ενετοκρατία, στην Κύπρο ζούσαν χιλιάδες Ρωμαιοκαθολικοί, που αντιπροσώπευαν το 15-20% του συνολικού πληθυσμού, αλλά είχαν ισχυρό εκτόπισμα, καθώς αποτελούσαν την άρχουσα τάξη των ευγενών και των αριστοκρατών. 
During the Frankish and the Venetian Eras, thousands of Roman Catholics lived in Cyprus, representing 1520% of the total population, but exercising a strong influence, as they were the ruling class of nobles and aristocrats.
Ο λαϊκός λατινικός πληθυσμός προερχόταν από την Αραγωνία, την Καταλωνία τη Φλωρεντία, τη Βενετία, τη Γένουα, τη Μασσαλία, τη Νάπολη, την Πίζα, την Προβηγκία, τη Συροπαλαιστίνη και την Τοσκάνη. 
The secular Latin population came from Aragon, Catalonia, Florence, Venice, Genoa, Marseilles, Naples, Pisa, Provence, Syro-Palestine and Tuscany.
Υπήρχαν, επίσης, μερικοί εύποροι Αρμενοκαθολικοί από το γειτονικό Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας. 
There were also a few affluent Armenian Catholics from the neighbouring Armenian Kingdom of Cilicia.
Μετά την Πτώση της Άκρας το 1291, η Κύπρος κατέστη το ανατολικότερο προπύργιο του Χριστιανισμού, το σημαντικότερο εμπορικό κέντρο στο Λεβάντε και πιθανότατα το πλουσιότερο βασίλειο σε όλη την Ευρώπη. 
After the Fall of Acre in 1291, Cyprus became the easternmost bulwark of Christianity, the most important commercial centre in the Levant and probably the richest kingdom of all Europe.
Τουρκοκρατία: Μετά την κατάληψη της Κύπρου από τους Οθωμανούς μεταξύ 1570-1571, χιλιάδες Λατίνοι ευγενείς και κληρικοί σφαγιάστηκαν ή εξορίστηκαν. 
Ottoman Era: Following the conquest of Cyprus by the Ottomans between 1570-1571, thousands of Latin nobles and clerics were slaughtered or exiled.
Άλλοι μετανάστευσαν στη Ρόδο, τη Μάλτα, το Λίβανο και αλλού, ενώ αρκετοί λατινικοί ναοί μετατράπηκαν σε τζαμιά. 
Others migrated to Rhodes, Malta, Lebanon and elsewhere, while several Latin churches were turned into mosques.
Ταυτόχρονα, η Λατινική Εκκλησία ουσιαστικά διαλύθηκε καθώς οι νέοι κυρίαρχοι αποκατέστησαν την αυτοκέφαλη Ελληνορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου ως τη μόνη αντιπροσωπευτική Εκκλησία για τους Χριστιανούς του νησιού. 
At the same time, the Latin Church was essentially dissolved while the new rulers restored the autocephalous Greek Orthodox Church of Cyprus as the only representative Christian Church on the island.
Οι λιγοστοί Λατίνοι που επέζησαν των σφαγών και επέλεξαν να παραμείνουν στην Κύπρο είχαν δύο επιλογές: είτε να γίνουν Ελληνορθόδοξοι είτε να ασπαστούν το Ισλάμ. 
The few Latins who survived the massacres and chose to remain in Cyprus were given two options: either to become Greek Orthodox or to embrace Islam.
Ωστόσο, όντας ευσεβείς Καθολικοί, πολλοί απ' αυτούς επέλεξαν έναν τρίτο δρόμο: έγιναν Λινοβάμβακοι (Κρυπτοχριστιανοί), κρύβοντας τη λατρεία τους και ελπίζοντας πως οι Οθωμανοί θα έφευγαν από την Κύπρο. 
However, being devout Catholics, many of them chose a third path: they became Linobambaki (Crypto-Christians), hiding their worship and holding onto the hope that the Ottomans would leave Cyprus.
Οι θρύλοι μιλούν, επίσης, για Λουζινιανούς και Ενετούς που κρύβονταν στα βουνά του Τροόδους και του Πενταδακτύλου και στη χερσόνησο της Καρπασίας, μερικοί εκ των οποίων επέστρεψαν στον Καθολικισμό κατά τη διάρκεια της Αγγλοκρατίας. 
Legends also speak of Lusignans and Venetians who went into hiding on the Troodos and Pentadaktylos mountains and the Carpass peninsula, some of whom returned to Catholicism during the British Era.
Η τελευταία Βασίλισσα της Κύπρου, Αικατερίνη Κορνάρο, η βασιλεία της οποίας διήρκεσε από το 1474 μέχρι το 1489. 
The last Queen of Cyprus, Caterina Cornaro, who reigned between 1474 and 1489.
Ταχυδρομικό δελτάριο που απεικονίζει τον καθεδρικό ναό της Αγίας Σοφίας στη Λευκωσία, που μετατράπηκε στο τέμενος Σελιμιγέ από τους Οθωμανούς. 
Old post-card showing Saint Sophia's cathedral in Nicosia, which was turned into the Selimiye mosque by the Ottomans.
Μολονότι οι πλείστοι Λατίνοι χάθηκαν, οι Φραγκισκανοί κατόρθωσαν να επανέλθουν και να ιδρύσουν το 1596 το Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού στη Λευκωσία και το Μοναστήρι της Παναγίας των Χαρίτων στη Λάρνακα τα ιδρύματα αυτά χρησιμοποιούνταν και ως καταλύματα Ευρωπαίων εμπόρων, θαλασσοπόρων και περιηγητών. 
Although most Latins perished, the Franciscans did manage to return and establish in 1596 the Holy Cross Friary in Nicosia and the Convent of Our Lady of Graces in Larnaka; these establishments were also used for the accommodation of European merchants, seafarers and travellers.
Ταυτόχρονα, στις αρχές του 17ο αιώνα ξεκίνησε δειλάδειλά να διαμορφώνεται, κυρίως στη Λάρνακα, μια μικρή λατινική κοινότητα, αρχικά από Ενετούς, αφού η Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας είχε συνάψει συνθήκη ειρήνης με τους Οθωμανούς το 1573. 
At the same time, a small Latin community timidly began to form in the early 17th century, mainly in Larnaka, initially by Venetians, as the Most Serene Republic of Venice had entered into a peace agreement with the Ottomans in 1573.
Στην αύξηση του λαϊκού λατινικού πληθυσμού της Λάρνακας συνέτεινε η παρουσία των κονσουλάτων (προξενείων), τα οποία πρόσφεραν προστασία και ευκαιρίες εργασίας στους διάφορους Ευρωπαίους. 
Contributing to the increase of Larnaka's secular Latin population was the presence of the consulates, which offered protection and employment opportunitie to various Europeans.
Στη συνέχεια και εντός του 17ο αιώνα, η λατινική κοινότητα ενισχύθηκε ελαφρώς από Καπουτσίνους μοναχούς, Αρμενοκαθολικούς και Ελληνοκαθολικούς (Ουνίτες). 
Later on, during the 17th century, the Latin community was slightly strengthened by Capuchin monks, Armenian Catholics and Greek Catholics (Uniates).