natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από το 18 αιώνα και κυρίως το 19 αιώνα, ο λατινικός πληθυσμός του νησιού αυξήθηκε με την άφιξη Ευρωπαίων γαιοκτημόνων, γιατρών, διπλωματών, εμπόρω και τραπεζιτών, οι οποίοι κατοικούσαν κυρίως στο Φραγκομαχαλλά της Λάρνακας. 
From the 18th century and, mainly, the 19th century onwards, the island's Latin population increased with the arrival of European bankers, diplomats, doctors, landowners and merchants, who mainly resided in Larnaka's Frankish quarter.
Οι νεοαφιχθέντες προέρχονταν από τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Αυστρία, τη Μάλτα και τη Δαλματία, ενώ μερικοί ήσαν Φραγκολεβαντίνοι. 
The newly-arrived came from France, Italy, Spain, Austria, Malta and Dalmatia, while some of them were Levantines.
Το 1844 εγκαταστάθηκαν στη Λάρνακα μοναχές του νεοσύστατου Τάγματος του Αγίου Ιωσήφ της Εμφανίσεως, όπου ίδρυσαν μονή, στην οποία στεγαζόταν το πρώτο νοσοκομείο και φαρμακείο της Κύπρου. 
In 1844, sisters of the newly-formed Order of Saint Joseph of the Apparition settled in Larnaka, where they founded a convent, housing the first hospital and pharmacy of the island.
Ίδρυσαν, επίσης, τη Σχολή του Αγίου Ιωσήφ, το πρώτο παρθεναγωγείο του νησιού, το οποίο, στα 145 χρόνια που λειτούργησε, φιλοξένησε και παρείχε άριστη εκπαίδευση σε χιλιάδες μαθήτριες από όλες τις κοινότητες του νησιού, αποτελώντας, παράλληλα, σημαντικό παράγοντα στη διάδοση της γαλλοφωνίας στην Κύπρο. 
They also founded Saint Joseph's School, the island's first school for girls which, in the 145 years it operated, accommodated and provided an excellent education to thousands of schoolgirls from all the communities of the island, while serving also as an important factor in the spread of Francophonie in Cyprus.
Με την αριθμητική αύξηση του λατινικού πληθυσμού της Λεμεσού και στο πνεύμα των μεταρρυθμίσεων του Τανζιμάτ (περίοδος θεμελιώδους αναδιοργάνωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), ιδρύθηκε φραγκισκανική μονή το 1850. 
With the numerical increase of Limassol's Latin population and in the spirit of fundamental reforms in the Ottoman Empire, known as the Tanzimat reforms, a Franciscan convent was established in 1850.
Επιπλέον, το 1872 άρχισε η ανέγερση της εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης. 
Furthermore, in 1872 the erection of Saint Catherine's church began.
Σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, η λατινική κοινότητα της Κύπρου αριθμούσε γύρω στα 400-600 άτομα κατά τα μέσα του 19ου αιώνα, η πλειοψηφία των οποίων κατοικούσε στη Λάρνακα με μικρότερους αριθμούς στη Λευκωσία και τη Λεμεσό. 
Based on various estimates, the Latin community of Cyprus numbered around 400-600 persons in the mid-19th century, the majority of whom resided in Larnaka, with smaller numbers in Nicosia and Limassol.
Ο ναός του Τιμίου Σταυρού στη Λευκωσία τη δεκαετία του 1950. 
The Holy Cross church in Nicosia in the 1950s.
Μεσαιωνικός χάρτης της Λευκωσίας (1573). 
Saint Joseph's Convent in Larnaka (mid-19th century).
Το Μοναστήρι των καλογριών του Αγίου Ιωσήφ στη Λάρνακα (μέσα 19ο αιώνα). 
Mediaeval map of Nicosia (1573).
Αγγλοκρατία: Με την έλευση των Βρετανών στο νησί τον Ιούλιο του 1878, επήλθε και η θρησκευτική ανοχή και η ηπιότερη διοίκηση, που ενίσχυσαν ιδιαίτερα την ήδη εύπορη αλλά μικρή λατινική κοινότητα του νησιού. 
British Era: With the arrival of the British on the island in July 1878, religious tolerance and a milder administration also came about, which particularly strengthened the already prosperous but small Latin community of the island.
Στο πρώτο Νομοθετικό Συμβούλιο (1879-1882) συμμετείχε ο γαιοκτήμονας Riccardo Mattei, μαζί με έναν Ελληνορθόδοξ και δύο Μουσουλμάνους. 
Participating in the first Legislative Council (1879-1882) was the landowner Riccardo Mattei, together with a Greek Orthodox and two Muslims.
Κατά τις πρώτες δεκαετίες της Αγγλοκρατίας, η λατινική κοινότητα της Κύπρου αυξήθηκε αριθμητικά με Ρωμαιοκαθολικούς από τη Μάλτα, την Ισπανία και τη Βρετανία, ορισμένους Αρμενοκαθολικούς πρόσφυγες από την Κιλικία, καθώς και μερικούς Μαρωνίτες, οι οποίοι ενσωματώθηκαν στη λατινική κοινότητα αφού μετακινήθηκαν από τα χωριά τους στις πόλεις. 
During the first decades of the British Era, the Latin community of Cyprus grew in number with the addition of Roman Catholics from Malta, Spain and Britain, a few Armenian-Catholic refugees from Cilicia, as well as some Maronites, who became integrated into the Latin community as they moved from their villages to the towns.
Η οικογένεια Μπερώ στο μπαλκόνι του αρχοντικού της στη Λάρνακα (1890). 
The Béraud family gathered on its mansion's veranda in Larnaka (1890).
Ο Βασιλιάς Ιάκωβος Β' Λουζινιανός (14631473). 
King James II de Lusignan (1463-1473).
Κάτω δεξιά διακρίνεται ο θυρεός της δυναστείας των Λουζινιανών. 
Visible to the right below is the Lusignan dynasty crest.
Παλαιά φωτογραφία του παρεκκλησιού της Μονής του Αγίου Ιωσήφ στη Λάρνακα. 
Old photograph of the chapel of Saint Joseph's Convent in Larnaka.
Γκραβούρα που απεικονίζει την εντυπωσιακή Πύλη Αμμοχώστου (1878). 
Engraving depicting the impressive Famagusta Gate (1878).
Η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στη Λευκωσία στις αρχές του 20ο αιώνα. 
The Holy Cross church in Nicosia in the early 20th century.
Κατά την Αγγλοκρατία (1878-1960), πολλοί Λατίνοι υπήρξαν δημόσιοι λειτουργοί, επιχειρηματίες, τραπεζίτες, ιατροί ή έμποροι, ανάμεσα σε άλλα επαγγέλματα. 
During the British Era (1878-1960), many Latins served as civil servants, entrepreneurs, bankers, doctors or merchants, amongst other professions.
Παράλληλα, ιδρύθηκε η Σχολή του Αγίου Ιωσήφ στη Λευκωσία (1884), καθώς και οι Σχολές Τέρρα Σάντα στη Λεμεσό (1923), τον Κορμακίτη (1936) και την Αμμόχωστο (1952), οι οποίες συνέβαλαν τα μέγιστα στην εκπαίδευση στο νησί. 
At the same time, Saint Joseph's School was established in Nicosia (1884), as well as the Terra Santa Schools in Limassol (1923), Kormakitis (1936) and Famagusta (1952), which greatly contributed to education on the island.
Ιδρύθηκε, επίσης, ο σύλλογος «Κονκόρντια» (1903-1954) στη Λευκωσία, ο οποίος είχε σημαντικό αντίκτυπο στην κοινωνική ζωή της πρωτεύουσας. 
Also established was the “Concordia” club (1903-1954) in Nicosia, which had a significant impact on the capital's social life.
Με την πάροδο των χρόνων, οι Λατινοκύπριοι ενσωματώθηκαν όλο και περισσότερο στην ευρύτερη κυπριακή κοινωνία, κυρίως μέσω της εκπαίδευσης και της εργασίας τους. 
Over the years, the Latin-Cypriots gradually be came more and more integrated into the wider Cypriot society, mainly through their education and work.
Άποψη της Μονής του Αγίου Ιωσήφ στη Λάρνακα. 
View of Saint Joseph's Convent in Larnaka.
Αναμνηστική φωτογραφία της Σχολής του Αγίου Ιωσήφ στη Λευκωσία (αρχές Αγγλοκρατίας). 
Commemorative photograph of Saint Joseph's school in Nicosia (early British Era).
Το παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου στην έπαυλη Λαπιέρ στην Κοντέα (1962). 
Saint Anthony's chapel at the Lapierre manor in Kontea (1962).
Άποψη της εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης στη Λεμεσό. 
View of Saint Catherine's church in Limassol.
Περίοδος Ανεξαρτησίας: Η Ανεξαρτησία του 1960 έφερε μια νέα εποχή για τους Λατίνους της Κύπρου, οι οποίοι αναγνωρίστηκαν ως θρησκευτική ομάδα και εκπροσωπούνται έκτοτε στο Κοινοβούλιο από εκλελεγμένο Εκπρόσωπο. 
Independence Era: The 1960 Independence brought a new era for the Latins of Cyprus, who were recognised as a religious group and were now represented in Parliament by an elected Representative.
Κατά τις διακοινοτικές ταραχές του 1963-1964, η λατινοκυπριακή κοινότητα δεν επηρεάστηκε ιδιαίτερα. 
During the 1963-1964 intercommunal troubles, the Latin-Cypriot community was not particularly affected.
Ωστόσο, η δεύτερη φάση της βάρβαρης τουρκικής εισβολής του 1974 έπληξε και τη λατινοκυπριακή κοινότητα: προσφυγοποιήθηκαν περίπου 30 οικογένειες από τη Λευκωσία, την Αμμόχωστο, την Κερύνεια και τον Ξερό, καταλήφθηκαν το φημισμένο Αββαείο του Μπέλλα-Πάις, οι Σχολές και Μονές Τέρρα Σάντα στην Αμμόχωστο και τον Κορμακίτη, η εκκλησία της Αγίας Ελισάβετ στην Κερύνεια, το παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου στην Κοντέα και το παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας στον Ξερό, ενώ το λατινικό κοιμητήριο της Λευκωσίας είναι από το 1974 απρόσιτο, αφού εφάπτεται της γραμμής κατάπαυσης του πυρός. 
However, the second phase of the brutal 1974 military invasion by Turkey had an adverse impact on the Latin-Cypriot community as well: about 30 families from Nicosia, Famagusta, Kyrenia and Xeros became refugees; the renowned Bellapais Abbey, the Terra Santa Schools and Convents in Famagusta and Kormakitis, Saint Elisabeth's church in Kyrenia, Saint Anthony's chapel in Kontea and Saint Barbara's chapel in Xeros were seized, while Nicosia's Latin cemetery has since 1974 been inaccessible, as it is adjacent to the ceasefire line.
Παρά τις απώλειές της, η μικρή αλλά εύπορη λατινική κοινότητα της Κύπρου συνέχισε να ευημερεί στις υπόλοιπες αστικές περιοχές, συμβάλλοντας πολιτιστικά και κοινωνικοοικονομικά στην ανάπτυξη της νήσου. 
Despite its losses, the small but affluent Latin community of Cyprus has continued to prosper in the remaining urban areas, contributing culturally and socioeconomically to the development of the island.
Επιπλέον, τα λατινικά σχολεία συνεχίζουν να παρέχουν άριστη εκπαίδευση σε παιδιά, ανεξαρτήτως εθνικότητας ή θρησκεύματος. 
Moreover, the Latin schools continue to provide excellent secular education to schoolchildren, regardless of ethnicity or religion.
Τις τελευταίες δεκαετίες, η δυναμική της λατινοκυπριακής κοινότητας έχει αλλάξει με τον αυξανόμενο αριθμό γάμων με Ελληνοκυπρίους. 
Over the past decades, the dynamics of the Latin-Cypriot community have changed with the increased number of marriages with Greek-Cypriots.
Επιπλέον, τα τελευταία 30-35 χρόνια είδαν την άφιξη χιλιάδων Ρωμαιοκαθολικών από χώρες της Ανατολικής, Κεντρικής και Δυτικής Ευρώπης, της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Λατινικής Αμερικής, μερικοί από τους οποίους έχουν εγκατασταθεί μόνιμα στην Κύπρο. 
Moreover, the last 30-35 years have seen the arrival of thousands of Roman Catholics from Eastern, Central and Western Europe, South-East Asia and Latin America, some of whom have settled permanently in Cyprus.
Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, στα μέσα του 19ο αιώνα ζούσαν στην Κύπρο περίπου 500 Ευρωπαίοι Καθολικοί. 
According to available data, about 500 European Catholics lived in Cyprus in the mid-19th century.
Με βάση τις απογραφές πληθυσμού που διεξήχθηκαν κατά τη διάρκεια της Αγγλοκρατίας μεταξύ 1881 και 1946, ο αριθμός των Λατίνων και των άλλων Ρωμαιοκαθολικών στην Κύπρο κυμαινόταν μεταξύ 800 και 1.200 άτομα, ενώ το 1960 υπήρχαν 4.505 Ρωμαιοκαθολικοί, εκ των οποίων οι 2.796 ήταν μεσογειακής καταγωγής και οι 1.709 Βρετανοί. 
Based on the population censuses carried out during the British Era between 1881 and 1946, the number of Latins and other Roman Catholics in Cyprus ranged between 800-1.200 persons, while in 1960 there were 4.505 Roman Catholics, of whom 2.796 were of Mediterranean descent and 1.709 were British.
Επαρχία Λευκωσίας 
Nicosia District
Επαρχία Λεμεσού 
Limassol District
Επαρχία Αμμοχώστου 
Famagusta District
Επαρχία Λάρνακας 
Larnaka District
Επαρχία Πάφου 
Pafos District
Επαρχία Κερύνειας 
Kyrenia District
Σύνολο 
Total
Πηγή: Βρετανική Διοίκηση, Τμήμα Στατιστικής και Ερευνών της Κυπριακής Δημοκρατίας 
Source: British Administration, Department of Statistics and Research of the Republic of Cyprus.
Σύμφωνα με στοιχεία της κοινότητας, οι Κύπριοι Λατίνοι (Ρωμαιοκαθολικοί) ανέρχονται σε περίπου 2.300 άτομα, εκ των οποίων περίπου 50% ζουν στη Λευκωσία, 35% στη Λεμεσό, 10% στη Λάρνακα και 5% στην Πάφο και κάποια χωριά. 
According to data from the community, Cypriot Latins (Roman Catholics) number about 2.300 persons, of whom about 50% live in Nicosia, 35% in Limassol, 10% in Larnaka and 5% in Pafos and some villages.
Επιπλέον, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, υπάρχουν περίπου 8.500 Ρωμαιοκαθολικοί υπήκοοι χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο, καθώς επίσης και περίπου 15.000 Ρωμαιοκαθολικοί υπήκοοι άλλων χωρών που διαμένουν προσωρινά στην Κύπρο. 
Moreover, according to the same data, there are about 8.500 Roman Catholic European Union citizens permanently residing in Cyprus, as well as about 15.000 Roman Catholic citizens of other countries temporarily residing in Cyprus.
Κατά τη μακρόχρονη παρουσία των Λατίνων στο νησί, αρκετά μέλη της λατινικής κοινότητας έχουν συνεισφέρει σημαντικά και πολύπλευρα στην κοινωνικοοικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της Κύπρου. 
During the long presence of Latins on Cyprus, several members of the Latin community have contributed significantly and in a manifold manner to Cyprus' socioeconomic and cultural development.
Πιο κάτω, αναφέρονται ενδεικτικά κάποια από τα αξιόλογα μέλη της λατινικής κοινότητας: 
Reference to some of the more notable members of the Latin community follows:
Μπρούνο Καννόνι (1909-1998): Ανέλαβε τον εκσυγχρονισμό του συστήματος ηλεκτροφώτισης της Λεμεσού. 
Bruno Cannoni (1909-1998): He undertook the modernisation of Limassol's lighting grid.
Δρ. Τζιουζέππε Καρλέττι (1784-1845) και Δρ. Λουίτζι Καρλέττι (1804-1871): Γνωστοί ιατροί στη Λάρνακα, οι οποίοι πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους και στα προξενεία. 
Dr. Giuseppe Carletti (1784-1845) and Dr. Luigi Carletti (1804-1871): Well-known doctors in Larnaka, who also offered their services to the consulates.
Ιωσήφ Γκαφιέρο (1877-1953): Επαρχιακός Μηχανικός Λεμεσού, ο οποίος σχεδίασε σημαντικά κτήρια στη Λεμεσό και αλλού. 
Joseph Gaffiero (1877-1953): Limassol's District Engineer, who designed important buildings in Limassol and elsewhere.
Γουσταύος Λαφφών (1835-1906): Γνωστός ποιητής, με έργα στα Γαλλικά και τα Αγγλικά. 
Gustave Laffon (1835-1906): A well-known poet, with works in French and English.
Τομάζο Μαδέλλα (1888-1952): Υπηρέτησε ως Διευθυντής του Ταχυδρομείου Λάρνακας. 
Tomaso Madella (1888-1952): He served as Larnaka's Postmaster.
Ρικάρντο Ματέι (1826-1893): Γνωστός έμπορος στη Λάρνακα, μέλος του πρώτου Νομοθετικού Συμβουλίου και εμπνευστής της πρώτης επιτυχούς μεθόδου για την εξολόθρευση της ακρίδας στην Κύπρο. 
Riccardo Mattei (1826-1893): A well-known merchant in Larnaka, member of the first Legislative Council and instigator of the first successful method for the eradication of locust in Cyprus.
Τζιουζέππε Τσιπριότ Μπαγιάντα (1866-1922): Πολιτικός μηχανικός, δημιούργησε το σιδηρουργείο του Τμήματος Δημοσίων Έργων παρά το σιδηροδρομικό σταθμό της Λευκωσίας και σχεδίασε το λιμάνι της Κερύνειας και το παλαιό λιμάνι της Λεμεσού. 
Giuseppe Cipriott Bayada (1866-1922): A civil engineer, he set up the Public Works' forge next to the Nicosia railway station and designed the harbour of Kyrenia and the old Limassol harbour.
Τζιόνα Πιετρόνι (1887-1967): Συνέβαλε στο έργο της συνταγματικής επιτροπής (1959-1960) και μετάφρασε το Σύνταγμα στα Ελληνικά. 
Giona Pietroni (1887-1967): He contributed to the work of the constitutional committee (1959-1960) and translated the Constitution into Greek.
Αδελφή Σοφή Σιαμπόν (1847-1894): Εργάστηκε άοκνα στη Μονή του Αγίου Ιωσήφ στη Λάρνακα, προσφέροντας φροντίδα και ανακούφιση σε χιλιάδες φτωχούς, δυστυχισμένους και ασθενείς. 
Sister Sophie Chambon (1847-1894): She worked tirelessly at Saint Joseph's Convent in Larnaka, offering care and comfort to thousands of poor, desolate and sick people.
Αμβρόσιος Τζιοζεφέν (1864-1935): Ίδρυσε την πρώτη φιλαρμονική της Αστυνομίας. 
Ambrose Josephin (1864-1935): He established the first Police band.
Αρμάντο Τζιοζεφέν (1931-2011): Βραβευμένος ζωγράφος και μουσικοσυνθέτης. 
Armando Josephin (1931-2011): A prize-winning painter and composer.
Έντγκαρ Φένεκ (1876-1934): Πολιτικός μηχανικός στο Τμήμα Δημοσίων Έργων, τοποθέτησε τη βενετική στήλη μπροστά από το σεράγιο Λευκωσίας. 
Edgar Feneck (1876-1934): A civil engineer at the Public Works Department, who placed the Venetian column in front of the Nicosia saray.
Ούγος Φένεκ (1872-1932): Χωρομέτρης στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, χωρομέτρησε τη χερσόνησο της Καρπασίας. 
Hugh Feneck (1872-1932): A land surveyor at the Department of Lands and Surveys, who surveyed the Carpass peninsula.
Δρ. Ζιοζέφ-Ιρενέ Φομπλάντ (1805-1864): Φιλέλληνας γιατρός, παρείχε μέχρι το θάνατό του δωρεάν ιατρική περίθαλψη σε χιλιάδες Λαρνακείς. 
Dr. Joseph-Irénée Foblant (1805-1864): Philhellene doctor, who provided free medical care to thousands of Larnaka's residents, to the very end of his life.
Το 1856 διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο αποτρέποντας καταστροφική έκρηξη σε πυριτιδαποθήκη, σώζοντας έτσι την πόλη της Σκάλας. 
In 1856 he played a significant part in the powder-magazine incident, preventing a serious disaster, thus saving the town of Scala.
Δρ. Αννίβας Φράνσις (1904-1994): Διαπρεπής χειρουργός, διετέλεσε επί σειρά ετών Δήμαρχος της Λάρνακας και Πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Λάρνακας. 
Dr. Annivas Francis (1904-1994): An eminent surgeon, who served for a number of years as Larnaka's Mayor and Chairman of Larnaka's Chamber of Commerce.
Μισιέλ Χούρι (1895-1989): Διακεκριμένος δικηγόρος και μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας της Διασκεπτικής Συνέλευσης το 1947. 
Michel Houry (1895-1989): A distinguished lawyer and member of the negotiating group of the Consultative Assembly in 1947.
Οι τραπεζίτες Πίο Ουσμιάνι και Αμεντέο Σάντι. 
Bankers Pio Usmiani and Amedeo Santi.
Οι επιχειρηματίες Άντονυ, Βίκτωρ, Ουμπέρτο, Πήτερ, Τζιοβάνι και Νίνο Μαντοβάνη, Σελεστίν Μπερώ, Τζιόζεφ Πασκοττίνι, Άντωνυ Πιετρώνι και Φέλιξ Τσιρίλλι. 
Entrepreneurs Célestin Béraud, Felix Cirilli, Anthony, Giovanni, Peter, Umberto, Victor and Nino Mantovani, Joseph Pascottini and Anthony Pietroni.
Η εταιρεία της οικογένειας Μαντοβάνη ίδρυσε το πρώτο πολιτικό αεροδρόμιο στην Κύπρο, που λειτουργούσε στη Λάρνακα (1930-1935). 
The Mantovani family company founded the first civilian airfield in Cyprus, which operated in Larnaka (1930-1935).
Οι φωτογράφοι Ίρμα, Κάρολος και Λεοπόλδος Γκλάζνερ, Ιωσήφ Μπούρτζι και Ιωάννης Φώσκολο. 
Photographers Charles, Irma and Leopold Glaszner, Joseph Bourgi and John Foscolo.
Οι οικογένειες Διάκονο, Λαπιέρ, Ρορέττι και Σαλέτοβιτς, οι οποίες υπήρξαν μεγάλοι γαιοκτήμονες. 
The Diacono, Lapierre, Roretti and Saletovitch families, who were major landowners.
Αρθούρος Ισσέγιεκ: Τέως Διευθυντής των Φαρμακευτικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Υγείας. 
Arthur Isseyegh: Former Director of the Pharmaceutical Services of the Ministry of Health.
Δρ. Ιωσήφ Ιωσηφίδης: Τέως Μέλος της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, συγγραφέας και καθηγητής. 
Dr. Joseph Josephides: Former Member of the Tenders Review Authority, author and professor.
Ανδρέας Καραγιάν: Διεθνώς διακεκριμένος ζωγράφος και συγγραφέας. 
Andreas Karayan: An internationally distinguished painter and author.
Δρ. Συλβαίν Μπερώ: Διαπρεπής καθηγητής, ερευνητής και ιστορικός. 
Dr. Sylvain Béraud: An eminent professor, researcher and historian.
Ιωσηφίνα Αντωνίου: Επίτροπος Ισότητας των Φύλων. 
Josephina Antoniou: Gender Equality Commissioner.
Όσον αφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση, ο Δρ Αννίβας Φράνσις υπηρέτησε ως Αντιδήμαρχος (1949-1962 και 1964-1967) και Δήμαρχος Λάρνακας (1967-1975), ο Βικέντιος Φένεκ υπηρέτησε ως Αντιδήμαρχος Αμμοχώστου (1889), ενώ υπηρέτησαν και άλλοι Λατίνοι ως δημοτικοί σύμβουλοι. 
With regard to local administration, Dr. Annivas Francis served as Vice Mayor (1949-1962 and 1964-1967) and Mayor of Larnaka (1967-1975), Vincent Feneck served as Vice Mayor of Famagusta (1889), while other Latins also served as municipal counsellors.
Στο πρώτο δημοτικό συμβούλιο της Λάρνακας (1878-1879) υπηρέτησαν ο Αντώνιο Ουσμιάνι, ο Μισιέλ Τσιρίλλι, ο Λεοπόλδος Μπερώ και ο Παύλος Βαλτασσάρ. 
Antonio Usmiani, Michel Cirilli, Leopold Béraud and Paul Balthassar served on Larnaka's first municipal council (1878-1879).
Στη συνέχεια, ως δημοτικός σύμβουλος Λάρνακας υπηρέτησε ο Αντώνιο Μαντοβάνη (1892-1896 και 1901-1908), ενώ πιο πρόσφατα ως δημοτική σύμβουλος Λάρνακας υπηρέτησε η Ιωσηφίνα Αντωνίου (1991-2001). 
Thereafter, Antonio Mantovani served as a municipal counsellor for Larnaka (1892-1896 and 1901-1908), whereas more recently Josephina Antoniou served as a municipal counsellor for Larnaka (1991-2001).
Εκπρόσωποι των Λατίνων στη Βουλή των Αντιπροσώπων από το 1960 μέχρι σήμερα: 
Latin Representatives in the Cyprus House of Representatives since 1960:
Άντονι Πιετρόνι (1913-1998): Δικηγόρος, επιχειρηματίας και αξιωματικός της Κυπριακής Εθελοντικής Δύναμης κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Anthony Pietroni (1913-1998): He was a lawyer, businessman and officer of the Cyprus Volunteer Force during World War II.
Διετέλεσε Εκπρόσωπος των Λατίνων κατά την περίοδο 1960-1976. 
He served as Latin Representative during 1960-1976.
Φέλιξ Τσιρίλλι (1911-2008): Επιχειρηματίας, Ταμίας του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού και Επίτιμος Πρόξενος της Ινδίας στην Κύπρο. 
Felix Cirilli (1911-2008): He was a businessman, Treasurer of the Cyprus Red Cross and Honorary Consul of India in Cyprus.
Διετέλεσε Εκπρόσωπος των Λατίνων κατά την περίοδο 1976-1991. 
He served as Latin Representative during 1976-1991.
Μπενίτο Μαντοβάνη: Είναι ναυτιλιακός, τουριστικός και ταξιδιωτικός πράκτορας, συγγραφέας παιδικών βιβλίων και ιδρυτικό μέλος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Κύπρου-Τεργέστης. 
Benito Mantovani: He is a shipping agent, tourist and travel agent, author of children's books and a founding member of the Cyprus-Trieste Chamber of Commerce.
Διετέλεσε, επίσης, Επίτιμος Πρόξενος της Ιταλίας στην Κύπρο για 37 χρόνια. 
He has also served as Honorary Consul of Italy in Cyprus for 37 years.
Διετέλεσε Εκπρόσωπος των Λατίνων κατά την περίοδο 1991-2016 και συνεχίζει να στηρίζει την κοινότητά του μέχρι σήμερα. 
He served as Latin Representative during 1991-2016 and continues to support his community until today.
Αντωνέλλα Μαντοβάνη: Είναι τουριστική και ταξιδιωτική πράκτορας και εξελέγη Εκπρόσωπος των Λατίνων το 2016. 
Antonella Mantovani: She is a tourist and travel agent and was elected Latin Representative in 2016.
Η Αποστολική Νουντσιατούρα (Πρεσβεία) της Αγίας Έδρας στη Λευκωσία. 
The Apostolic Nunciature (Embassy) of the Holy See in Nicosia.
Το 1196 ιδρύθηκαν για πρώτη φορά στην Κύπρο Λατινική Αρχιεπισκοπή και τρεις Επισκοπές, με συνεχή παρουσία στο νησί καθ' όλη τη Φραγκοκρατία (1192-1489) και την Ενετοκρατία (1489-1570). 
A Latin Archbishopric and three Bishoprics were originally established in Cyprus in 1196, with a constant presence on the island throughout the Frankish (1192-1489) and the Venetian Eras (1489-1570).
Κατά τις περιόδους αυτές, διατηρούσαν σημαντική παρουσία στην Κύπρο διάφορα λατινικά Τάγματα που διέθεταν μεγάλες εκτάσεις γης και πολυάριθμα μοναστήρια. 
During these periods, various Latin Orders maintained an important presence in Cyprus and possessed large areas of land and numerous monasteries.
Μετά την οθωμανική κατάληψη της νήσου, η Λατινική Εκκλησία ουσιαστικά διαλύθηκε και οι νέοι κυρίαρχοι της Κύπρου αποκατέστησαν την αυτοκέφαλη Ελληνορθόδοξη Εκκλησία ως τη μόνη αντιπροσωπευτική Εκκλησία για τους Χριστιανούς του νησιού. 
After the Ottoman conquest of the island, the Latin Church was essentially dissolved and the new rulers restored the autocephalous Greek Orthodox Church as the only representative Christian Church on the island.
Έκτοτε, η παρουσα της Λατινικής Εκκλησίας στο νησί περιοριζόταν σε λιγοστούς Φραγκισκανούς και, για ένα διάστημα, Καπουτσίνους μοναχούς, ενώ μεταξύ 1629 και 1684 υπήρχε Επισκοπή στην Πάφο. 
Since then, the presence of the Latin Church on the island was limited to a few Franciscan and, for some time, Capuchin monks, while between 1629 and 1684 there was a Bishopric in Pafos.
Από το 1847, στην Κύπρο υπηρετεί μόνιμος Γενικός Βικάριος για τους Λατίνους, ο οποίος υπάγεται στο Λατινικό Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ. 
Since 1847, a resident Vicar General for Latins has been serving in Cyprus, who comes under the Latin Patriarchate of Jerusalem.
Από το 1973, ο Γενικός Βικάριος είναι ex officio ο αντιπρόσωπος στην Κύπρο του Αποστολικού Νούντσιου της Αγίας Έδρας που εδρεύει στο Τελ Αβίβ. 
As of 1973, the Vicar General is ex officio the representative in Cyprus of the Apostolic Nuncio of the Holy See located in Tel Aviv.
Από το 1900, το Βικαριάτο στεγάζεται σε ιδιόκτητη μονή στη Λευκωσία. 
As of 1900, the Vicariate is housed in its own monastery in Nicosia.
Εκτός από το Γενικό Βικάριο, σήμερα υπηρετούν άλλοι 11 Λατίνοι ιερείς (τέσσερις στη Λευκωσία, τρεις στην Πάφο και από δύο στη Λεμεσό και τη Λάρνακα). 
Other than the Vicar General, 11 other Latin priests serve today (four in Nicosia, three in Pafos, two in Limassol and two in Larnaka).