natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στη συλλογή Η δική μου Δευτερά (1989) παρατηρείται μεταστροφή σε μια ρεαλιστική γραφή προβάλλοντας την ανθρωπογεωγραφία του γενέθλιου χώρου. 
In the collection My Deftera (1989) a swing to realistic writing is observed, projecting the human geography of his native space.
Ο Μιχάλης Πασιαρδής (1941) αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση στον χώρο της Κυπριακής Λογοτεχνίας. 
Michalis Pashiardis (1941) is a special case in the realm of Cypriot literature.
Με το έργο του συνθέτει μια αξιόλογη λυρική ποίηση. 
He composes remarkable lyrical poetry.
Ο αυθόρμητος ποιητικός κραδασμός και μια ιδιοσυγκρασία ευαίσθητη και ειλικρινής διαχέεται στους στίχους του που διακρίνονται για την πηγαία έμπνευση. 
The spontaneous poetic vibration and an idiosyncrasy that is sensitive and sincere is diffused in his verses which stand out for their genuine inspiration.
Η τραγική εμπειρία της Κύπρου θα προσδώσει δραματικό τόνο στην ποίησή του στις συλλογές Ο δρόμος της ποίησης Β΄ (1976) και Ο δρόμος της ποίησης Γ΄ (1977). 
The tragic experience of Cyprus lends a dramatic tone to his poetry in the collections The Road of Poetry II (1976) and The Road of Poetry III (1977).
Στις πιο πρόσφατες συλλογές του κυριαρχούν τα ολιγόστιχα ποιήματα, μια ποίηση επιγραμματικής λυρικής ευφορίας. 
In his more recent collections, poems of a few lines predominate, a poetry of epigrammatic lyrical euphoria.
Ο Πασιαρδής έχει δημοσιεύσει αρκετά ποιήματα στην κυπριακή διάλεκτο τα οποία χαρακτηρίζει εκφραστική αμεσότητα. 
Pashiardis has published quite a number of poems in the Cypriot vernacular which are characterised by an immediacy of expression.
Ο Γιώργος Φιλίππου Πιερίδης (1904-1999) έζησε μέχρι το 1947 στην Αίγυπτο και στη συνέχεια στην Κύπρο, όπου οργάνωσε και διηύθυνε, ανάμεσα σε άλλα, τη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αμμοχώστου. 
Giorgos Philippou Pierides (1904-1999) lived till 1947 in Egypt and then in Cyprus, where he organised and directed, inter alia, the Famagusta Municipal Library.
Τέσσερα βιβλία διηγημάτων μέσα στη δεκαπενταετία 1963-1978, τα οποία χαρακτηρίζει ένα στέρεο γράψιμο, δίνουν με ρεαλιστικό τρόπο, όλο το φάσμα της ιστορικής-πολιτικής και κοινωνικής πραγματικότητας στο νησί από τα χρόνια της ύστερης Αγγλοκρατίας έως την τουρκική εισβολή και τις τραγικές συνέπειές της. 
Four books of short stories which were published in the fifteen-year period 1963-1978 and which are characterised by firm writing, describe in a realistic manner the whole range of the historical-political and social reality on the island from the latter years of British rule till the Turkish invasion and its tragic consequences.
Οι Σκληροί Καιροί (1963), όπου το στοιχείο του θανάτου επιτονίζει δραματικά τις αντιφάσεις των χρόνων του απελευθερωτικού αγώνα, και οι Ασάλευτοι Καιροί (1966), όπου δίνεται η εικόνα της κλειστής αστικής κοινωνίας στα τελευταία χρόνια της αποικιοκρατίας, συνθέτουν την ιστορική πραγματικότητα και τα κοινωνικά συφραζόμενα στα χρόνια της αγγλικής κατοχής. 
Tales of Difficulty (1963), where the element of death emphasises dramatically the contradictions of the years of the anti-colonial liberation struggle, and Times Immovable (1966), where the picture is given of the closed urban society in the final years of colonial rule, portray the social environment in the years of British occupation.
Με λιτό ύφος και αφηγηματική αμεσότητα, καταγράφει την καθημερινότητα μέσω μιας αστυγραφίας, όπου η κοινωνική ατμόσφαιρα προβάλλει με ενάργεια. 
With a plain style and narrative immediacy, he records daily life through a description of urban life in which the social climate appears vividly.
Τα πρόσωπα και ο σκηνικός χώρος εξεικονίζουν την κλειστή αστική κοινωνία στο νησί. 
The personae and the setting depict the closed urban society on the island.
Η ολβιότητα και η εξαμβλωματική καθημερινότητα των ηρώων συνθέτουν την εικόνα ενός κόσμου εγκλωβισμένου μέσα στην ήδη διαγραφόμενη τραγωδία. 
The affluence and the dreadful daily routine of the heroes make up the picture of a world enclaved in the already looming tragedy.
Το θεματικό υλικό αντλείται από τη σύγχρονη πραγματικότητα ενός κόσμου στατικού όπου οι πολιτικές και κοινωνικές μεταλλαγές δεν αφήνουν περιθώρια διαφυγής σε ουσιαστικές αλλαγές. 
The subject matter is drawn from the contemporary reality of a static world where the political and social transformations do not leave scope for escape to real changes.
Ο καιρός της δοκιμασίας (1978) καταγράφει τα παρεπόμενα του πραξικοπήματος και της εισβολής της Τουρκίας. 
Times of Suffering (1978) records the consequences of the coup d'état and the Turkish invasion.
Ένας άλλος πεζογράφος, ο Θεόδωρος Μαρσέλλος (1907-1991), γνωστός από Τα χρυσά βουνά (1947) και τη νουβέλα Ο καντηλανάφτης (1958), δίνει στα μεταγενέστερα διηγήματά του την αίσθηση του φευγαλέου και μια ιδιάζουσα ψυχολογική διεισδυτικότητα (Ο κλέφτης του σπιτιού μου, 1974). 
Another prose writer, Theodoros Marsellos (1907-1991), known for The Golden Mountains (1947) and the novella The Verger (1958), gave in his later short stories the sense of the fleeting and a particular and unique psychological ability to penetrate (The Thief in my House, 1974).
Το απροσδόκητο και ο εσωτερικός κόσμος των ηρώων δίνονται στη νουβέλα Ουτοπία (1981). 
The unexpected and the inner world of the heroes are given in the novella Utopia (1981).
Η Ήβη Μελεάγρου (1928) θα δώσει με το πεζογραφικό έργο της την εικόνα της σύγχρονης Κύπρου αξιοποιώντας γόνιμα τη σύγχρονη αφηγηματική τεχνική. 
Ivi Meleagrou (1928) will give with her prose work the picture of contemporary Cyprus, making fruitful use of contemporary narrative technique.
Στη συλλογή διηγημάτων Πόλη ανώνυμη (1963) η νεοτερική γραφή προαναγγέλλει τις μυθιστορηματικές της συνθέσεις. 
In the collection of short stories Anonymous City (1963) the modernistic writing presages her novels.
Η διασταύρωση με τα τραγικά γεγονότα της ιστορίας του νησιού, το κλίμα ευφορίας και η εύθραστη πορεία του Κυπριακού στη συνέχεια θα προσδώσουν στα έργα αυτά μια ιδιότυπη ιστορικότητα. 
The crossing of the tragic events of the history of the island, the climate of euphoria and the fragile course of the Cyprus problem will go on to lend a singular historicity to these works.
Η ατμόσφαιρα της μεταζυριχικής Κύπρου από το καλοκαίρι του 1963 έως τις διακοινοτικές συγκρούσεις τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, δίνεται πολύ πειστικά στο μυθιστόρημα Ανατολική Μεσόγειος (1969) και η αφηγηματική ευρηματικότητα συγκροτείται από μια ρέουσα γλώσσα. 
The atmosphere of post-independence Cyprus from the summer of 1963 till the intercommunal clashes in December the same year, are given very convincingly in the novel Eastern Mediterranean (1969) and the narrative inventiveness is composed of flowing language.
Στην Προτελευταία Εποχή (1981) η Μελεάγρου ανατέμνει με δραματικό τόνο την κυπριακή κοινωνία. 
In Penultimate Era (1981) Meleagrou dissects Cypriot society with dramatic tone.
Η ατμόσφαιρα λίγο πριν από το πραξικόπημα και η πολιτική αστάθεια στα πρώτα χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας μεταπλάθονται σε λογοτεχνική ύλη με ρηξικέλευθες αφηγηματικές τεχνικές. 
The atmosphere shortly before the coup d'ètat and the political instability in the early years of the Republic of Cyprus are recast into literary material with innovative narrative techniques.
Η Προτελευταία Εποχή είναι ένα μυθιστόρημα που ξεχωρίζει με την πρωτοτυπία της δομής και της αφήγησης αλλά ταυτόχρονα με την πολιτική του ενάργεια αποτελεί και μια προειδοποίηση. 
Penultimate Era is a novel which stands out for the originality of its structure and narration and at the same time, with its political vividness, it is also a warning.
Η Λίνα Σολωμονίδου (1924-2008), η οποία είχε εμφανιστεί με δύο αφηγήματα στα χρόνια 1959-60 με το ψευδώνυμο Αλίκη Λεμέζη, στα πεζογραφήματά της συνθέτει με αφηγηματική αμεσότητα όψεις της σύγχρονης ζωής προβάλλοντας πτυχές από την πρόσφατη κυπριακή ιστορία. 
Lina Solomonidou (1924-2008), who had appeared in 1959-60 with two short stories under the pen-name of Aliki Lemezi, describes in her prose work with narrative immediacy views of contemporary life, projecting aspects of recent Cypriot history.
Τα χρόνια του απελευθερωτικού αγώνα αναπλάθονται στο μυθιστόρημα Ενθάδε κείται (1964). 
The years of the anti-colonial liberation struggle are recast in the novel Here Lies (1964).
Το ταξίδι (1969) με το ιδιότυπο γράψιμο και τον μοντέρνο τρόπο έκφρασης συντίθεται με νεύρο και ένταση και προβάλλει την αδιέξοδη φυγή των ανθρώπων. 
The Journey (1969), with its singular writing and modern manner of expression, is written with vigour and tension and projects the blind alley of flight of the people.
Στο τελευταίο βιβλίο της Κύπρος-Βιώματα 1974 (1977), μια μοναδική αποκαλυπτική μαρτυρία όπως έχει επισημάνει ο Ροζέ Μιλλιέξ, μέσα από προσωπικές συνεντεύξεις των ίδιων των ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα του 1974, καθώς και σημειώσεις της συγγραφέως και αποσπάσματα από εφημερίδες, δίνεται σφαιρικά η κυπριακή τραγωδία. 
In her last book, Cyprus - Experiences 1974 (1977), a unique, revealing testimony as Roger Milliex noted, the tragedy of Cyprus is depicted spherically through personal interviews of the people who lived through the events of 1974, as well as notes of the author and clippings from newspapers.
Ήβη Μελεάγρου 
Ivi Meleagrou
Ο Χριστάκης Γεωργίου (1929) σε δύο συλλογές διηγημάτων (Παράλληλοι, 1964 και Ρωγμές, 1970) καταγράφει ρεαλιστικά όψεις της ύστερης αποικιοκρατίας, τις διακοινοτικές συγκρούσεις και, σε διηγήματα της δεύτερης συλλογής, τα υπαρξιακά αδιέξοδα. 
Christakis Georghiou (1929) in two collections of short stories (Parallels, 1964 and Cracks, 1970) records realistically aspects of later colonial rule, the intercommunal clashes and, in short stories of the later collection, the existential impasses.
Με το μυθιστόρημα Ώρες 1950 (1981) μέσα από τις φυλακές της Λευκωσίας δίνεται παραστατικά η περιρρέουσα ατμόσφαιρα των τελευταίων χρόνων της Αγγλοκρατίας, ενώ στο Αρχιπέλαγος (1990) δίνεται ο ιστορικός-κοινωνικός περίγυρος των τελευταίων χρόνων της αγγλοκρατίας και των πρώτων χρόνων της Κυπριακής Δημοκρατίας. 
With the novel Hours 1950 (1980) the general atmosphere of the last years of British rule is graphically presented through the Nicosia prison, while in Archipelago (1990) the historical-social environment of the last years of British rule and the first years of the Republic of Cyprus is described.
Ο Άντης Χατζηαδάμος (1936-1990) στο πεζογραφικό έργο του δημιουργεί έναν ουτοπικό κόσμο όπου όλα, έμψυχα και άψυχα, κινούνται στον χώρο του παράδοξου, του απρόοπτου και του παράλογου με μια ιδιότυπη και αντικομφορμιστική γραφή. 
Andis Hadjiadamos (1936-1990) creates in his work a utopian world where everything, animate and inanimate, moves in the space of the absurd, the unexpected and the irrational with singular and non-conformist writing.
Τα πεζά αφηγήματα στον Σκνιπόγιακ (1982) και στο Κρεπέλλο (1987) παρουσιάζουν τον ονειρικό κόσμο του συγγραφέα με την ανατρεπτική εικονοποιία, την πλούσια ονοματολογία και τις συνδηλώσεις της και τη η υπερρεαλιστική καταγωγή αυτής της μεταμφίεσης. 
The prose narrative in Sknipoyiak (1982) and Krepello (1987) presents the dream world of the author with subversive image-making, rich nomenclature and its connotations and the surrealistic origin of this disguise.
Με το τρίτο του βιβλίο Ζανζουέρα (1990), με έμμετρα και πεζά κείμενα γραμμένα τα περισσότερα στο γλωσσικό ιδίωμα της Κύπρου, το παράδοξο της ζωής και η σατιρική προβολή της κοινωνικής παθολογίας δίνονται με ανανεωμένο γούστο και γλωσσικές ανατροπές. 
With his third book Zanzouera (1990), with verse and prose texts written for the most part in the Cypriot vernacular, the absurd aspect of life and the satirical projection of social pathology are described with renewed fun and linguistic overturnings.
Ο Γιάννης Κατσούρης (1935) με τις δύο πρώτες συλλογές διηγημάτων Τρεις ώρες (1966) και Το σταθερό σημείο (1973) κινείται σε ένα κλίμα ρεαλιστικό∙ η σύγχρονη ζωή και τα αδιέξοδα της προβάλλουν με σάτιρα και χιούμορ στο έργο του. 
Yiannis Katsouris (1935-2010) moves in a realistic climate in his first two collections of short stories, Three Hours (1966) and The Fixed Point (1973); contemporary life and its impasses appear with satire and humour in his work.
Η συλλογή διηγημάτων Δος ημίν σήμερον (1979) αποτελεί μια αξιόλογη μαρτυρία για το πραξικόπημα και την εισβολή. 
The collection of short stories Give us Today (1979) is a remarkable testimony of the coup d'état and Turkey's 1974 military invasion.
Με σαρκαστική διάθεση και εκφραστική δύναμη δίνει το πλαίσιο της εποχής. 
With sarcastic mood and expressive power he describes the context of the period.
Στο μυθιστόρημά του Στυλιανού Ανάβασις (1990), το οποίο κερδίζει με την υποβολή του, καταγράφει την ιστορική-κοινωνική πραγματικότητα στα χρόνια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου μέχρι τις διακοινοτικές συγκρούσεις του 1963 με απομυθοποιητικό τρόπο, χρησιμοποιώντας το χιούμορ και την ειρωνεία. 
In his novel Ascent of Stylianou (1990), which gains effectiveness by suggestiveness, he records the historicalsocial reality in the years of the Second World War up to the inter-communal clashes of 1963 in a demystifying way, using humour and irony.
Άλλα μυθιστορήματα του Κατσούρη είναι το Αφελέστατε θείε Μάικλ (2001) στο οποίο δίνει απομυθοποιητικά τις περιπέτειες του κεντρικού ήρωα, και Τα κατά Ευαγόραν και Ευγενίαν ή Οι αγώνες του κερατά (2009). 
Other novels by Katsouris are Dear Uncle Michael (2001), in which he describes in a demystified way, the adventures of the main hero, and According to Evagoras and Evgenia or the Struggles of the Cuckold (2009).
Ο Πάνος Ιωαννίδης (1935) στη συλλογή Κύπρια Έπη (1979) παρουσιάζει την κοινωνία των πρώτων χρόνων της Κυπριακής Δημοκρατίας, πολλές φορές με σαρκασμό και ειρωνεία. 
Panos Ioannides (1935) in his collection Cypriot Epics (1979) depicts the society of the first years of the Republic of Cyprus, frequently with sarcasm and irony.
Ο πόλεμος και ο μεταπόλεμος δίνονται με στέρεη τεχνική στη συλλογή διηγημάτων Η αθέατη όψη (1979). 
The war and the post-war period are portrayed with firm technique in the collection of stories The Unseen Aspect (1979).
Στο βιβλίο Νικολάου Κέη, δημοσιογράφου: Τρεις παραβολές (1988) προβάλλει απομυθοποιητικά τον εφησυχασμό ενός κόσμου που παραπαίει μέσα στην ελαφρότητα και τον ευδαιμονισμό. 
In the book Nicolas Kay, Journalist: True Parables (1988) he debunks the complacency of a world which is tottering in the midst of frivolity and eudemonism.
Ο εφησυχασμός, η τραγελαφικότητα και η προτεινόμενη λύση του Κυπριακού συνθέτουν εντέλει μια κωμική ανθρωπογεωγραφία με σαφή και ευθύβολη κριτική ενός κόσμου αλλοτριωμένου που δεν θέλει ή αδυνατεί να αναλάβει τις ευθύνες του. 
The complacency, the grotesqueness and the proposed solution of the Cyprus problem compose a thoroughly comic human geography with clear and accurate criticism of an alienated world which does not want or cannot take on its responsibilities.
Λίνα Σολωμονίδου 
Lina Solomonidou
Γιάννης Κατσούρης 
Yiannis Katsouris
Η Ρήνα Κατσελλή (1938) στο χρονικό-μαρτυρία Πρόσφυγας στον τόπο μου (1975) καταγράφει την οδυνηρή εμπειρία της εισβολής με ένα λόγο άμεσο, ενώ στο μυθιστόρημα Η γαλάζια φάλαινα (1978) με τον ευρηματικό μύθο και τις συμβολικές προεκτάσεις εκφράζει την αγωνία για την Κύπρο και τους ανθρώπους της. 
Rina Katselli (1938) in the chronicle-testimony Refugee in my Own Land (1975) records her painful experience of the 1974 Turkish invasion in direct discourse, while in the novel The Blue Whale (1978) she expresses, with the original myth and the symbolic extensions, the anguish for Cyprus and its people.
Πολυγραφότατη συγγραφέας, στο επίκεντρο του έργου της βρίσκεται η κατεχόμενη, από τον τουρκικό στρατό, γενέτειρα της Κερύνεια. 
She is an author of many works at the centre of which lies her birthplace Kyrenia, now occupied by the Turkish army.
Σημείωση του συγγραφέα: 
Author's note:
ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΑΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ 
TURKISH CYPRIOT LITERATURE
Η ευφορία από την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν κράτησε για πολύ. 
The euphoria of the declaration of the Republic of Cyprus in 1960 did not last long.
Το ξέσπασμα των συγκρούσεων ανάμεσα στις δύο κοινότητες ασφαλώς και δεν άφησε ανεπηρέαστη την τουρκοκυπριακή λογοτεχνία. 
The break-out of conflict between the two communites, naturally did not do any favours to Turkish Cypriot Literature.
Ωστόσο, η ποιητική παραγωγή συνεχίστηκε πολύ περισσότερο από τη διηγηματογραφία ή τη μυθιστοριογραφία. 
However, the production of poetry continued much more so than the short story or the novel.
Στα μέσα της δεκαετίας του '60, με την επιρροή του Ikinci Yeni στην Τουρκία, ξεκίνησε στην Κύπρο ένα νέο κίνημα που ονομάζεται Soyut Siir (Αφηρημένη Ποίηση). 
In the mid-1960s, with the influence of the Ikinci Yeni in Turkey, a new movement began in Cyprus which is called Soyut Şiir (Absract Poetry).
Πρωτοπόροι αυτού του κινήματος ήταν οι Kaya Çanca, Fikret Demirağ και Mehmet Kansu. 
Innovators of this movement were Kaya Çanca, Fikret Demirağ and Mehmet Kansu.
Αυτοί οι ποιητές και συγγραφείς, καθώς και άλλοι της ίδιας γενιάς (Süleyman Uluçamgil, Orbay Deliceιrmak και Numan Ali Levent), παραπονούνταν ότι δεν είχε φτάσει μέχρι αυτούς αρκετός όγκος γραπτής κληρονομιάς. 
These poets and writers, and others of the same generation (Süleyman Uluçamgil, Orbay Deliceιrmak and Numan Ali Levent), complained that not enough written heritage had been left to them.
(Υπήρχαν πηγές στην οθωμανική γλώσσα, αλλά αυτοί δεν μπορούσαν να τις διαβάσουν. 
(There were sources in the Ottoman language, but they could not read them.
Ακόμη, επειδή η λογοτεχνία που γράφτηκε πριν από αυτούς ήταν επηρεασμένη σε μεγάλο βαθμό από την τουρκική λογοτεχνία που παρήχθη στην Τουρκία, δεν την θεώρησαν ως σημαντική κληρονομιά). 
Also, because literature produced before them was influenced to a great degree by Turkish Literature produced in Turkey, they did not see it as an important heritage).
Επομένως, προσπάθησαν να δημιουργήσουν αυτήν την παράδοση (κληρονομιά) από μόνοι τους. 
Therefore, they tried to create this tradition (heritage) for themselves.
Όλες οι ενέργειές τους κατευθύνονταν από αυτή τη σκέψη. 
They did everything with this in mind.
Ο Kaya Çanca, ίσως η πλέον αυθεντική φωνή της γενιάς του, δημοσίευσε τη δεκαετία του '60, πριν τον θάνατό του, τα δύο μοναδκά ποιητικά του βιβλία: Eski Beste, 1965, και Y.Sokağι, 1968. 
Kaya Çanca, perhaps the most original voice of his generation, published in the 1960s, before his death, his only two poetry books: Eski Beste, 1965 and Y.Sokağι, 1968.
Στα μέσα της δεκαετίας του '60, με την επιρροή του Ikinci Yeni στην Τουρκία, ξεκίνησε στην Κύπρο ένα νέο κίνημα που ονομάζεται Soyut Siir (Αφηρημένη Ποίηση). 
In the mid-1960s, with the influence of the Ikinci Yeni in Turkey, a new movement began in Cyprus which is called Soyut Siir (Absract Poetry).
Επίσης ο Taner Baybars (1936-2010) δημοσίευσε το πρώτο ποιητικό του βιβλίο στην τουρκική, αλλά στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αγγλία, και από το 1963 έγραψε τα ποιήματα και τα μυθιστορήματά του στην αγγλική. 
Also Taner Baybars (1936-2010), published his first poetry book in Turkish, but consequently settled in England, and from 1963 wrote his poems and novels in English.
Αυτά τα χρόνια, οι πιο γνωστοί συγγραφείς, όσον αφορά την ποιότητα και την παραγωγικότητα, ήταν οι Özker Yaşιn και Fikret Demirağ. 
During these years, the most well-known writers, as far as quality and productivity is concerned, were: Özker Yaşιn and Fikret Demirağ.
Αργότερα, ο Özker Yaşιn επέλεξε να γράψει υπερεθνικιστικά βιβλία. 
Later, Özker Yaşιn chose to write ultra nationalist books.
Ο Fikret Demirağ, ωστόσο, διατήρησε τη διαλλακτική στάση του και ποτέ δεν δημιούργησε την ποίησή του από τα υλικά του πολέμου. 
Fikret Demirağ, however, preserved his conciliatory stance and never created his poetry from the materials of the war.
Και πάλι, σ' αυτά τα χρόνια, σημαντικά ονόματα ήταν ο Hikmet Afif Mapolar (1919-1989) ο οποίος από τη δεκαετία του '30 δημοσίευσε διηγήματα και μυθιστορήματα, και ο Numan Ali Levent (1935-2001), θεατρικός συγγραφέας και διηγηματογράφος. 
Again, in these years, important names were Hikmet Afif Mapolar (1919-1989) who since the 1930s published short-stories and novels; and Numan Ali Levent (1935-2001), playwright and short story writer.
Η δεκαετία του '70 
The 1970s
Μεγάλες κοινωνικές αλλαγές, όπως η συνέχιση των συγκρούσεων, οι θύλακες, στρατεύματα από την Τουρκία που αποβιβάστηκαν στο νησί το 1974, το κύμα των προσφύγων και άλλοι λόγοι έδωσαν νέα κατεύθυνση στην τουρκοκυπριακή λογοτεχνία. 
Great social changes, like the continuation of conflict, enclaves, troops from Turkey landing on the island in 1974, the wave of migration and other reasons gave a new direction to Turkish Cypriot Literature.
Κατά ειρωνικό τρόπο, ενώ στο νησί συνέβαιναν αυτές οι αλλαγές, έφτασε στην Κύπρο το «Toplumcu Şiir» (Σοσιαλιστική Ποίηση) και πάλι, ρεύμα το οποίο είχε πλέον ολοκληρώσει την πορεία του στην Τουρκία. 
Ironically, while these changes were happening on the island, ‘Toplumcu Şiir' (Socialist Poetry) again, which was over in Turkey, came to Cyprus.
Το πιο επιτυχημένο όνομα του «Toplumcu Şiir» είναι ο Fikret Demirağ, ο οποίος τη δεκαετία του '70 εξέδωσε δύο σημαντικές ποιητικές συλλογές: Ötme Keklik Ölürüm (1972) και Dayan Yüreğim (1974). 
The most successful name of ‘Toplumcu Şiir' is Fikret Demirağ, who in the 1970s, published two important poetry books: Ötme Keklik Ölürüm (1972) and Dayan Yüreğim (1974).
Εκτός απ' αυτόν, άλλος παραγωγικός ποιητής αυτά τα χρόνια είναι ο Osman Türkay, που γράφει και στην τουρκική και στην αγγλική. 
Besides him, another productive poet during these years is Osman Türkay, writing both in Turkish and English.
Τη δεκαετία του '70, εκτός από τους Fikret Demirağ, Mehmet Kansu και Zeki Ali, που εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή (Bayan Mavi, 1970), και τον Kaya Ḉanca (που αυτοκτόνησε το 1973), σχεδόν όλοι οι Τουρκοκύπριοι ποιητές και συγγραφείς που ζούσαν στην Κύπρο έγραψαν σε εθνικιστικό τόνο. 
In the 1970s, leaving aside Fikret Demirağ, Mehmet Kansu and Zeki Ali, who published his first poetry book (Bayan Mavi, 1970), and Kaya Ḉanca (who committed suicide in 1973), almost all the Turkish Cypriot poets and writers living in Cyprus, wrote in a nationalist tone.
Η δεκαετία του '80 
The 1980s
Η «Γενιά του 1974» ή «Μέτωπο της Άρνησης» που διαμορφώθηκε από τους Mehmet Yaşιn, Neşe Yaşιn, Hakkι Yücel και Filiz Naldöven: Πέρα από το γεγονός ότι ήταν εναντίον του εθνικισμού και του μιλιταρισμού, ήταν η πρώτη φορά στην τουρκοκυπριακή λογοτεχνία που μία γενιά άρχισε να προβάλλει την κυπριακή ταυτότητα στα λόγια και στα γραπτά της, και τα μέλη της να αναφέρονται στην ίδια την Κύπρο ως πατρίδα τους, αντί για την Τουρκία. 
The ‘Generation of 1974' or ‘Rejection Front' which was formed by Mehmet Yaşιn, Neşe Yaşιn, Hakkι Yücel and Filiz Naldöven: Apart from the fact that they were against nationalism and militarism, it was the first time in Turkish Cypriot literature that a generation began to hold up the Cypriot identity in their speech and writing, and refer to Cyprus itself as their homeland, instead of Turkey.
Με αυτόν τον τρόπο, ήταν η πρώτη φορά που ένα κίνημα δεν προήλθε από την Τουρκία, αλλά ξεκίνησε μέσα από την Κύπρο. 
In this way, it is the first time that a movement came not from Turkey but began within Cyprus.
Ο Fikret Demirağ, προσαρμόζοντας την ποίησή του σε όλες αυτές τις αλλαγές, είναι επίσης επηρεασμένος από αυτό το κίνημα. 
Fikret Demirağ, adjusting his poetry to all these changes, is also influenced by this movement.
Στη νέα του ποίηση κάνει εντονότερη χρήση της αρχαίας ιστορίας και μυθολογίας της Κύπρου. 
In his new poetry he makes more intense use of the ancient history and mythology of Cyprus.
Η Özden Selenge, που στα διηγήματα και μυθιστορήματά της γράφει για την εξαφάνιση της αγροτικής ζωής και των παραδοσιακών αξιών, εκδίδει την πρώτη της συλλογή διηγημάτων: Ḉiçeklenmeliyiz Biz Erik Ağacι (1987). 
Özden Selenge, who in her short stories and novels writes about the disappearance of rural life and traditional values, publishes her first short-story book: Ḉiçeklenmeliyiz Biz Erik Ağacι (1987).
Ακόμη, οι Feriha Altιok, Ümit Inatçi και Tamer Öncül, εκδίδουν τις πρώτες τους ποιητικές συλλογές τη δεκαετία του '80. 
Also, Feriha Altιok, Ümit Inatçi and Tamer Öncül, publish their first poetry books in the 1980s.
Η δεκαετία του '90 
The 1990s