natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η διαλλακτική τοποθέτηση του αναπληρωτή βουλευτή Νaumovski ότι “η ομοφυλοφιλία δεν είναι ασθένεια” ακούστηκε κενή, αφού ο αναπληρωτής υπουργός εργασίας και κοινωνικής πολιτικής διάγνωσε ότι “είναι προφανές” ότι η ομοφυλοφιλία “δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως φυσιολογική, εδώ.”
Deputy PM Naumovski's conciliatory statement that “homosexuality is not a disease” sounded empty, after the deputy minister of labor and social policy diagnosed that “it is evident” that homosexuality “cannot be accepted as normal here.”
Από την άλλη μεριά, είναι φυσιολογικό εδώ, συγγραφείς ομοφοβικών βιβλίων να μηνύουν πολέμιους της ομοφοβίας για προσβολή και συκοφαντία.
On the other hand, it is normal here for homophobic textbook authors to sue people fighting homophobia for insult and libel.
Το Μάρτιο του 2011, μετά από μία εξαντλητική δικαστική διαδικασία, που έγινε η αφορμή για διαμαρτυρίες κατά της ομοφοβίας στα Σκόπια, ο δικαστής τελικά αποφάσισε ότι δεν ίσχυαν οι κατηγορίες για συκοφαντική δυσφήμιση στην υπόθεση.
In March 2011, after a grueling court process, which incited protests against homophobia in Skopje, the judge finally decided that there were no grounds for libel in the case.
Τον Ιούλιο του 2011, η πρόσφατα διαμορφωμένη Επιτροπής για την Καταπολέμηση των Διακρίσεων εξέδωσε μια δεσμευτική σύσταση που αφορούσε στις αλλαγές που έπρεπε να πραγματοποιηθούν στο ομοφοβικό παιδαγωγικό βιβλίο.
In July 2011, the recently formed state Anti-Discrimination Commission issued a binding recommendation that the homophobic pedagogy textbook had to be changed.
Η Irena Cvetkovik το 2010.
Irena Cvetkovik in 2010.
Στο μεταξύ, η Irena Cvetkovik σταμάτησε να αρθρογραφεί, σχεδόν σταμάτησε και το blogging, ενώ αφιερώθηκε στην ακαδημαϊκή της καριέρα και οικογένεια.
In the meantime, Irena Cvetkovik ended her columnist engagement, pretty much stopped blogging, and focused on her academic career and family.
Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές της και έκανε αίτηση πρόσληψης στο πανεπιστήμιο που σπούδασε, το University of Sts. Cyril and Methodius, όπου ήδη δούλευε με ημιαπασχόληση.
She finished her master's and applied for a job at her alma mater, the University of Sts. Cyril and Methodius, where she already worked part-time.
Παρόλα αυτά, όπως αναφέρει η καθηγήτρια Mirjana Najchevska στο blog της, το Σεπτέμβη του 2011,
However, as prof. Mirjana Najchevska blogged in Sep. 2011,
Είχα ακούσει ότι το Τμήμα Φιλοσοφίας είχε προκηρύξει θέσεις για βοηθούς καθηγητών.
I heard that the Philosophy Department had a call for junior assistants.
Άκουσα ότι το Ινστιτούτο Σπουδών Φύλου υποτίθεται ότι θα προσλάμβανε ένα βοηθό.
I heard that the Institute of Gender Studies was supposed to employ an assistant.
Άκουσα ότι συστάθηκε επιτροπή, όπου προτάθηκε ένας υποψήφιος που πληρούσε όλα τα κριτήρια, ένα άτομο που ήδη είχε συνεργαστεί με το Ινστιτούτο.
I heard that a commission was formed, and that it proposed a candidate who fit all the criteria, a person who already cooperated with the Institute.
Άκουσα ότι δύο καθηγήτριες που έγραψαν ένα καθαρά ομοφοβικό βιβλίο και έχασαν μια υπόθεση συκοφαντίας ενάντια σε ένα άτομο που διαφώνησε μαζί τους, κατόρθωσαν να κινητοποιήσουν όλες τις σκοτεινές δυνάμεις της σχολής και αντιτάχθηκαν στην επιλογή του προτεινόμενου υποψηφίου.
I heard that two professors who wrote an openly homophobic textbook and lost a defamation suit against a person who disagreed with them managed to mobilize all dark forces of the faculty and oppose the selection of the proposed candidate.
Άκουσα ότι ξεστόμισαν προσβολές του χειρότερου βαθμού.
I heard that insults of the lowest kind were spoken.
Άκουσα ότι πολλοί καθηγητές κράτησαν το στόμα τους κλειστό και δεν αντέδρασαν.
I heard that many professors kept their mouths shut and failed to react.
Επίσης άκουσα ότι ο προτεινόμενος υποψήφιος δεν εκλέχτηκε.
I also heard that the proposed candidate was not elected.
Εάν οι συνάδελφοί μου από το τμήμα Φιλοσοφίας, όντως επέτρεψαν να συμβεί κάτι τέτοιο, εγώ- η καθηγήτρια Mirjana Najchevska, PhD - πρέπει να παραδεχτώ ότι αισθάνομαι τρομερή ντροπή για τους ίδιους.
If my colleagues from the Philosophy Department indeed allowed this to happen, I - prof.
Ντροπή που δουλεύω σε ένα πανεπιστήμιο που επιτρέπει να συμβαίνουν τέτοια πράγματα.
Mirjana Najchevska, PhD - must admit that I feel terrible shame for them.
Πιστεύω ότι ολόκληρο το Πανεπιστήμιο και η Ανώτατη Εκπαίδευση έχουν μολυνθεί από το σύνδρομο VMRO [συντακτική σημείωση: VMRO-DPMNE (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση για τη Μακεδονική Εθνική Ενότητα) κυβερνών κόμμα].
Shame to work at a university that allows such things to pass. I think the whole University and our higher education has been infected by the VMRO syndrome.
Ή θα ανακτήσουμε τη συνείδηση μας και θα αντιταχθούμε σε αυτό, ή το σκότος θα μας καταπιεί όλους, έναν προς έναν.
Either we'll regain consciousness and oppose it, or the darkness will swallow us one by one.
Η φήμη αποδείχτηκε αληθινή, αν και μόνο ένα (ξένο) μέσο - Radio Free Europe - τόλμησε να ερευνήσει το θέμα μέσα από δύο άρθρα.
The rumor proved to be true, even though only one (foreign-based) media outlet - Radio Free Europe - dared to explore the story through two articles.
Το Συμβούλιο του Πανεπιστημίου απέρριψε την υποψηφιότητα της Irena Cvetkovik με 10 ψήφους “υπέρ” και 41 μέλη που απείχαν από την ψηφοφορία, συμπεριλαμβανομένου και του Πρύτανη που υποτίθεται δήλωσε ότι δε θα συμμετείχε στην ψηφοφορία από την εκκίνηση της διαδικασίας.
The University Council refused Irena Cvetkovik's candidacy with 10 votes “for” and 41 members abstaining from voting, including the Dean who allegedly declared that he wouldn't vote at the beginning of the procedure.
Σύμφωνα με το RFE,
According to RFE,
Ο Πρύτανης Goran Ajdinski ομολογεί πως η αλληλεγγύη προς τις καθηγήτριες που είχαν έρθει σε διαμάχη με τη Cvetkovik είχε ως αποτέλεσμα την απόρριψη της υποψηφιότητάς της.
Dean Goran Ajdinski admits that solidarity with the professors who had a quarrel with Cvetkovik resulted in the refusal of her candidacy.
“Ναι, έδειξα αλληλεγγύη προς τη συνάδελφό μου, την οποία γνωρίζω πάνω από 15 χρόνια.
“Yes, I showed solidarity with my colleague, whom I've known for more than 15 years.
Όλοι εμείς οι συνάδελφοί της, της δείχνουμε απεριόριστο σεβασμό. Είναι μια πολύ καλή καθηγήτρια.
She is very respected by us, her colleagues, she is a good professor, the students and the colleagues love her.
Οι φοιτητές και οι συνάδελφοί της την αγαπούν. Ίσως αυτό να αποτέλεσε κομβικό σημείο στην απόφαση μας να εκλέξουμε ή όχι τον βοηθό.”
Maybe this was the tipping point in the decision to elect or not to elect an assistant.”
Όμως, αρνήθηκε ότι άσκησε οποιαδήποτε πίεση, ή ότι υποκίνησε το “σιωπηλό μποϊκοτάζ” εναντίον της Cvetkovik.
Still, he denied that he lobbied, pressured or incited “the quiet boycott” against Cvetkovik.
Δήλωσε ότι “μετά τη συζήτηση που είχαν οι καθηγητές, εξέφρασα την τοποθέτησή μου, αλλά δεν είναι δυνατόν να πεις σε κάποιον πως να ψηφίσει.
He said that “after the professors discussed, I stated my position, but it is unbelievable that anyone can tell another person how to vote.
Ο Πρύτανης, κατά τη γνώμη μου, ως σωστός Πρύτανης, πρέπει απλούστατα να προβάλλει το συμφέρον των συναδέλφων του.”
The Dean, in my opinion, as a good Dean, must simply protect the interests of his colleagues.”
Το Ινστιτούτο των Σπουδών Φύλου δεν επέλεξε άλλο βοηθό.
The Institute of Gender Studies did not choose another assistant.
Ο διαγωνισμός αναβλήθηκε.
The competition was annulled.
Η Cvetkovik δηλώνει ότι δεν σκοπεύει να κάνει ξανά αίτηση, διότι πιστεύει ότι δεν έχει καμία ελπίδα να εκλεγεί και επειδή θα έφερνε σε δύσκολη θέση τους καθηγητές που στήριξαν την υποψηφιότητά της.
Cvetkovik says she does not plan to apply again, because she believes she has no chance of being elected, and that would also inconvenience the professors who supported her candidacy.
Μόνο ένα μέλος του πανεπιστημιακού προσωπικού, η καθηγήτρια Biljana Vankovska, εξέφρασε δημόσια την οργή της μέσω της εβδομαδιαίας στήλης της στην καθημερινή εφημερίδα Nova Makedonija.
Only one other member of the university staff, prof. Biljana Vankovska, publicly expressed outrage through her weekly column in the Nova Makedonija daily.
Εξήγησε ότι η διαδικασία εξουσιοδότησης μελών του Συμβουλίου αντικατοπτρίζει το δημοκρατικό επίπεδο της κοινωνίας, και επηρεάζεται από την πολιτική, τη θεσμική πίεση, την υποστήριξη από το εσωτερικό αλλά και το εξωτερικό του θεσμού.
She explained that the procedure for delegating Council members reflects the level of democracy in the society, and is affected by politics, lobbying and support both within and outside of the institution.
Αυτή η μορφή διαχείρισης αποφασίζει αντί του προσωπικού, το οποίο δεν έχει καμία επιρροή, εκτός εάν κάποιος είναι μέλος.
This form of management decides on behalf of the staff, who have no influence unless they are members.
Η απάντηση του Πρύτανη στις διαμαρτυρίες της για την υπόθεση ήταν ότι τα email της “ήταν κουραστικά και αφύσικα”.
The Dean's response to her protests in this case was that her e-mails were “tiring and abnormal.”
Σε επακόλουθο άρθρο, έγραψε ότι ένα από τα μέλη του Συμβουλίου της έστειλε ένα ανώνυμο μήνυμα συμβουλεύοντάς την ότι “πρέπει κάποιος να έχει κερδίσει τη θέση του στο Συμβούλιο, η οποία δεν αποκτιέται περιφρονώντας την πολιτεία, τους θεσμούς και τους συναδέλφους σου.”
In a subsequent column she wrote that one of the Council members sent her an anonymous message advising that “one has to earn the position on the Council, which is not gained by spitting on the state, the institutions and the colleagues.”
Η Vankovska ήταν η μόνη καθηγήτρια του τμήματος Φιλοσοφίας που συνέταξε επίσημη καταγγελία προς το Συμβούλιο.
Vankovska was the only employee of the Faculty of Philosophy who filed an official complaint to the Council.
Δεν υπήρξε καμία αντίδραση από το πανεπιστήμιο ή τις αρχές της πολιτείας.
There was no reaction by the university or the state authorities in charge of the education system.
Κανένα μέσο ευρείας κυκλοφορίας, συμπεριλαμβανομένου εκείνου που περιείχε τη στήλη της, δεν επεκτάθηκε περαιτέρω πάνω στο ζήτημα.
No commercial media outlets, including the one publishing her columns, explored the case further.
Η Irena Cvetkovik αυτή τη στιγμή εργάζεται στην ΜΚΟ Συνασπισμός “Σεξουαλικών δικαιωμάτων και δικαιωμάτων υγείας τω περιθωριοποιημένων κοινοτήτων.”
Irena Cvetkovik currently works at the NGO Coalition “Sexual and health rights of marginalized communities.”
Γαλλία: “The Artist”, ουδείς προφήτης στον τόπο του
France: Why Celebrated Film ‘The Artist’ Isn't Such a Hit at Home
[Όλοι οι σύνδεσμοι παραπέμουν σε γαλλικά άρθρα και ιστοσελίδες, εκτός εάν υπάρχει σημείωση για το αντίθετο.]
[All links forward to French articles unless stated otherwise.]
Το Φεβρουάριο του 2012, γράφτηκε ιστορία στο γαλλικό και παγκόσμιο σινεμά, αφού η ταινία The Artist απέσπασε 5 Όσκαρ, ανάμεσα στα οποία και αυτό του πρώτου αντρικού ρόλου που δόθηκε στον πρωταγωνιστή Jean Dujardin (Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερου Πρώτου Αντρικού Ρόλου, Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερου Σχεδιασμού Κοστουμιών και Καλύτερης Μουσικής Σύνθεσης).
In February 2012, French and world cinema history was made after five Oscars were awarded to the film The Artist and its leading actor Jean Dujardin (Best Director, Best Actor in a Leading Role, Best Picture, Best Costume Design and Best Original Score).
Είναι η πρώτη φορά που μια μη αγγλόφωνη ταινία κερδίζει Όσκαρ καλύτερης ταινίας και αντρικής ερμηνείας.
It is the first time a non-Anglo-Saxon film has won Oscars for both Best Picture and Best Actor in a Leading Role.
Στη Γαλλία παρόλα αυτά ο ενθουσιασμός δεν είναι και τόσο μεγάλος.
In France, however, the enthusiasm has not been so universal.
Η πρώτη προβολή του The Artist πραγματοποιήθηκε το Μάιο του 2011 κατά τη διάρκεια του 64ου ετήσιου Φεστιβάλ Καννών.
The launch of The Artist was in May 2011 during the 64th annual Cannes Film Festival.
Η ταινία δέχτηκε πολύ καλή κριτική από το κοινό και την κριτική επιτροπή, με τον Jean Dujardin να αποσπά το βραβείο του καλύτερου ηθοποιού.
The film was very well received by both the jury and the public, with Jean Dujardin being given the Best Actor Award.
Και κάπως έτσι ξεκίνησε η παγκόσμια πορεία επιτυχίας της ταινίας. Κέρδισε πάνω από 80 βραβεία, συμπεριλαμβανομένων τριών Χρυσών Σφαιρών, εφτά βραβείων BAFTA, έξι βραβείων César, ενός βραβείου Goya, πέντε βραβείων Oscar.
And so began the film's winning international career; it has picked up more than 80 awards, including three Golden Globes, seven BAFTAs, six Césars, one Goya and five Oscars.
Φωτογραφία από την επίσημη ιστοσελίδα του The Artist www.the-artist-lefilm.com
Photo from the official website of The Artist www.the-artist-lefilm.com
Ο Χολιγουντιανός θρίαμβος έγινε αποδεκτός στη Γαλλία όχι μόνο με μεγάλη έκπληξη αλλά και με κάποια σύγχυση.
This Hollywood triumph has been greeted not only with great surprise in France, but also some confusion.
Ο πρόεδρος Σαρκοζί, πρόσφατα για τη φετινή προεκλογική του καμπάνια για την προεδρία, ήταν ένας από τους πολιτικούς που συνεχάρη τον σκηνοθέτη στο Twitter:
President Sarkozy, currently on his campaign for the 2012 presidential election, was one of the first politicians to congratulate the director on Twitter:
@NicolasSarkozy: Τα συγχαρητήρια μου στον Michel Hazanavicius, για το Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας για το The Artist, έκανε το γαλλικό σινεμά περήφανο.
@NicolasSarkozy: I send my congratulations to Michel Hazanavicius, Best Director Oscar for The Artist, for making French cinema proud.
Ο Bernard Morlino θεωρεί τον Jean Dujardin ως νικητή του κινηματογραφικού Ballon d'Or 2012 [στμ: Το Ballon d'Or είναι το παγκόσμιο βραβείο για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή της χρονιάς, μια συχνή μεταφορά που χρησιμοποιούν στη Γαλλία για παγκοσμίως αναγνωρισμένα βραβεία):
Bernard Morlino considers Jean Dujardin to be cinema's Ballon d'Or 2012 ( editor's note: Ballon d'Or is the prize for the world's best football player of the year, a frequently used metaphor in France for an internationally recognized award) :
[…] To The Artist είναι πρώτα ταινία και δευτερευόντως γαλλική ταινία.
[…] The Artist is a film first, and a French film second.
Παρόλα αυτά, πήρε αρκετό καιρό στις ΗΠΑ να βραβεύσουν τη Γαλλία (πατρίδα των αδερφών Λυμιέρ, που εφηύραν το σινεμά, το 1895).
That being said, it has taken some time for France (home of the Lumière brothers, who invented cinema in 1895) to be rewarded by the United States.
Ελπίζουμε ότι όλοι θα μπορέσουν να παραμείνουν ήρεμοι και σεμνοί κατά την παραλαβή αυτών των βραβείων.
We hope that everyone can remain calm and humble in receiving these awards.
Το The Artist προβάλλει μια θετική εικόνα για τη Γαλλία, μια καλοδεχούμενη αλλαγή μετά το ζήτημα της ταπεινωτικής συμπεριφοράς των πολιτικών μας…[…]
The Artist allows France to be spoken about positively, which makes a welcome change from the subject of the degrading behaviour of our politicians…[…]
Από την άλλη πλευρά των κριτικών κινηματογράφου, το arretsurimages σχολίασε σε μια κριτική ότι η επιτυχία του The Artist δε δικαιολογείται από πολλούς δημοσιογράφους, Γάλλους και Αμερικανούς.
On the side of the film critics, arretsurimages comments in its press review that The Artist‘s success does not appear justified to all journalists, French and American alike.
Κάποιοι μάλιστα πιστεύουν πως πρόκειται για “καθαρή τύχη”:
Some even think that it was “pure luck”:
“Δεν έχω τίποτα ενάντια στο The Artist, που προβλήθηκε ως ένα ερωτικό ραβασάκι προς στο παλιό Χόλιγουντ και δημιουργήθηκε με μεράκι.
“I don't have anything against The Artist, which plays like a charming love letter to old Hollywood and has been skilfully made.
Αλλά ένα με δύο χρόνια από τώρα θα δούμε ότι συνέβη από καθαρή τύχη,” γράφει δημοσιογράφος του Salon, μιας καλλιτεχνικής ιστοσελίδας.
But a year or two from now we'll see that it was pure luck,” a journalist wrote for Salon, a cultural website.
Η γαλλική εφημερίδα Le Figaro προσθέτει: “Είναι σίγουρο ότι ολόκληρη η Γαλλία έχει ενθουσιαστεί, αλλά αργά ή γρήγορα θα υπάρξει μια στιγμή διαύγειας και όλοι θα πουν: “Από όλες τις ταινίες που κάναμε από την εποχή των αδερφών Λυμιέρ, αυτή είναι που κατέκτησε το Χόλιγουντ;””
French newspaper Le Figaro adds, “I'm sure that the whole of France is overjoyed, but sooner or later there will be a moment of clarity and everyone will say, “Of all the films we've made since the Lumière brothers' era, this is the one that conquered Hollywood?””
Οι Γάλλοι γνωρίζουν πως να αυτοϋποτιμούνται.
French people also know how to self-depracate.
Η παραπάνω φωτογραφία της ταινίας έχει μοιραστεί σε διάφορα γαλλικά κοινωνικά δίκτυα, συχνά συνοδευόμενη από σαρκαστικά σχόλια:
The photo from the film pictured above has been shared on French social networking sites, often accompanied by sarcastic comments:
Κάπως έτσι φαίνεται πως ο κόσμος το εκτιμά όταν οι Γάλλοι το βουλώνουν.
It just goes to show that the whole world appreciates it when French people shut their faces.
Στο Twitter, η κύρια κριτική επικεντρώνεται στο γεγονός ότι το γαλλικό στοιχείο λείπει από το φιλμ: μια ταινία που όχι μόνο γυρίστηκε στην Αμερική, με θέμα το Χόλιγουντ, αλλά ήταν επίσης βουβό.
On Twitter, the main criticism of the film is that its Frenchness is not apparent: a film that was not only shot in America about Hollywood, but that is also silent.
Οι χρήστες του Twitter θεωρούν ότι σκοπός ήταν το ξελόγιασμα των Αμερικανών:
Twitter users have a theory of seduction aimed at Americans:
@Lena: Ανάμεσα στους 60 ηθοποιούς του #TheArtist, μόνο 2 είναι Γάλλοι.
@Lena: Out of 60 actors in #TheArtist, only 2 are French.
Μπράβο στο γαλλικό σινεμά! http://bit.ly/Abikhd
Bravo, French cinema! http://bit.ly/Abikhd
@PK16: Το The Artist είναι μια τυπική γαλλική ταινία… Lol, πρέπει να σταματήσουμε.
@PK16: The Artist is a typically French film… Lol, I need to stop.
Δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από μια αμερικάνικη ταινία σκηνοθετημένη από Γάλλο!
It's nothing more than an American film made by a French man!
@robocup555: Το The Artist άξιζε τα 5 Όσκαρ.
@robocup555: The Artist deserves its 5 Oscars.
Οι Γάλλοι έμαθαν να κάνουν έξοχες αμερικάνικες ταινίες.
The French have learned to make excellent American films.
Αυτή είναι η καλύτερη.
This one is the best.
Βουβή.
Silent.
Ασπρόμαυρη.
Black and white.
@Just a boy: Όλος ο κόσμος λατρεύει το Jean Dujardin, είναι υπερήφανος για τα Όσκαρ και χαρούμενος για το γαλλικό σινεμά, αλλά κανείς από εμάς δεν έχει δει το The Artist.
@Just a boy: The whole world loves Jean Dujardin, is proud of his Oscars and is happy for French cinema, but none of us have seen The Artist.
Παρόλα αυτά, το wangyoann μας υπενθυμίζει ότι η επιτυχία του The Artist είναι τεράστια παγκοσμίως: η ταινία εμφανίστηκε μέχρι και στα πρωτοσέλιδα της Κίνας:
Nevertheless, wangyoann is there to remind us that The Artist‘s success is great and worldwide: the film even made the headlines in China:
“Τα Όσκαρ!
The Oscars!
Απόλυτη επιτυχία για την ταινία The Artist!” - μέσω 内蒙晨报 Neimeng chen bao
Exhilarating! Complete success for The Artist!
Τυνησία: Ένα χρόνο μετά την επανάσταση, συνεχίζονται οι περιορισμοί της ελευθερίας του λόγου
Tunisia: A Year After the Revolution, Limitations on Freedom of Expression Continue
Το άρθρο αυτό αποτελεί τμήμα του ειδικού μας αφιερώματος Τυνησιακή Επανάσταση 2011 και Διαδικτυακή Λογοκρισία.
This post is part of our special coverage Tunisia Revolution 2011.
Ένα χρόνο μετά την εκδίωξη του Τυνήσιου πρώην προέδρου, συνεχίζεται στην Τυνησία η πίεση για την ελευθερία του Τύπου.
A year after the ouster of the Tunisian ex-president, pressure on freedom of press continues in Tunisia.
Την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου, τρεις δημοσιογράφοι από την έντυπη τυνησιακή εφημερίδα “Attounisia” συνελήφθησαν για τη δημοσίευση μιας αμφιλεγόμενης γυμνής φωτογράφισης του Τυνήσιου ποδοσφαιριστή της Ρεάλ Μαδρίτης Sami Kedira και του μοντέλου Lena Gercke.
This week, three newsmen from Tunisian printed newspaper “Attounisia” were arrested for publishing a controverted picture of Tunisian and Real Madrid soccer player Sami Kedira and model Lena Gercke's naked photograph.
Το πρωτοσέλιδο λέει: “Η φωτογράφιση του Τυνήσιου ποδοσφαιριστή Sami Kedira σοκάρει την Ισπανία”.
The cover reads: "Tunisian soccer player Sami Kedira's photos shock Spain.
Η σύλληψη των δημοσιογράφων της Attounisia, της οποίας η διαδικτυακή έκδοση τυχαίνει να είναι από τις ιστοσελίδες με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στην Τυνησία, εξόργισε την κοινή γνώμη στη χώρα.
The arrest of the Attounisia - whose online edition happens to be one of the most visited website in Tunisia - writers outraged public opinion in Tunisia.
Ενώ κάποιοι λίγοι ήταν υπέρ της σύλληψής τους, καθώς η νομοθεσία για τα ΜΜΕ τονίζει τον “σεβασμό της δημοσίας αιδούς”, πολλοί Τυνήσιοι διαδικτυακοί χρήστες μέσ' απ' τους λογαριασμούς τους στα κοινωνικά δίκτυα καταδίκασαν τη σύλληψή τους εν μέσω σαρκαστικών σχολίων.
While few were in favour of their arrest since the media law stipulates “respecting public decency”, many Tunisian internet users logged on their social media accounts to denounce their arrest, using sarcastic comments.
Στο Twitter, ο Sami Nafsi γράφει [ar]:
On Twitter, Sami Nafsi writes [ar]:
@SamiNafsi: Θα διατάξει ο γενικός εισαγγελέας τη σύλληψη των διευθυντών της Monoprix (αλυσίδας λιανικής); #WTF #Attounissia http://pic.twitter.com/V2xqEK01
@SamiNafsi: Will the general prosecutor order to arrest Monoprix (retail chain) directors? #WTF #Attounissia http://pic.twitter.com/V2xqEK01
Η αλυσίδα πουλά εσώρουχα και τα διαφημίζει σε φωτογραφήσεις μοντέλων.
The chain sells underwear, and advertises photographs of models wearing it.
Ο κατάλογος εσωρούχων της Monoprix
Lingerie catalogue of Monoprix
Ο Τυνήσιος blogger Le Trocadero [fr] δεν μπορούσε παρά να αστειευτεί για τη σύλληψη των δημοσιογράφων της Attounisia.
Tunisian blogger Le Trocadero [fr] couldn't help but joke about the arrest of Attounisia newsmen.
Στην τελευταία του δημοσίευση, πρότεινε ο γενικός εισαγγελέας να ασκήσει δίωξη και στο Εθνικό Μουσείο του Μπάρντο:
In his latest bulletin, he suggested that the general prosecutor should sue the Bardo National Museum in Bardo too:
Υπάρχουν γυμνά αγάλματα ανδρικά και γυναικεία σε περίεργες στάσεις.
There are [in the Bardo Museum] naked statues of males and females alike in suspicious positions.
Θα το δεχόσουν για την αδερφή σου;
Would you want this for your sister?
Η δημοσίευση αυτή έχει ήδη αναδημοσιευτεί μέσω Facebook πάνω από 3.000 φορές και 23 φορές στο Twitter.
This bulletin has already been shared on Facebook more than 3,000 times and 23 times on Twitter.
Ο Slim Ayed, Τυνήσιος πολίτης δημοσιογράφος, δημοσίευσε το ακόλουθο βίντεο περί του ζητήματος στο YouTube:
Slim Ayed, a Tunisian citizen journalist, uploaded the following video about the matter on YouTube:
To βίντεο στα αραβικά παρουσιάζει συνεντεύξεις ορισμένων Τυνήσιων δημοσιογράφων και τις απόψεις τους σχετικά με τη σύλληψη των εργαζομένων στην Attounisia.
The video, in Arabic, features interviews with some Tunisian journalists and their opinions about the arrest of the Attounisia newsmen.
Όλοι τους συμφωνούν πως οι κατηγορίες αυτές είναι γελοίες κι ότι η Γενική Εισαγγελία στην Τυνησία θα πρέπει να ασχολείται με πιο σημαντικά θέματα, όπως οι ανεξιχνίαστες υποθέσεις διαφθοράς στη χώρα και οι θάνατοι μαρτύρων κατά την εξέγερση του Ιανουαρίου του 2011.
All of them agree that these accusations are ludicrous and that the general prosecution in Tunisia should be preoccupied with more serious issues such as the unresolved cases of corruption in Tunisia and the death of the martyrs during the uprising of January 2011.
Εν τω μεταξύ, δυο εκ των δημοσιογράφων της Attounisia αφέθηκαν ελεύθεροι μες στη βδομάδα, ενώ κρατείται ακόμη ανώτατο στέλεχος της εφημερίδας.
Meanwhile, two of the Attounisia newsmen were released earlier this week while the newspaper executive is still held in custody.
Στις 18 Φεβρουαρίου, η εφημερίδα του δημοσίευσε ένα άρθρο δηλώνοντας ότι ξεκίνησε απεργία πείνας στη φυλακή, διαμαρτυρόμενος για την κράτησή του.
On February 18, his newspaper published an article stating that he started a hunger strike in prison, in protest against his detention.
O ίδιος ο ποδοσφαιριστής Sami Kedira απάντησε δημοσίως μέσω της ημερήσιας γερμανικής εφημερίδας Die Welt [de]:
Sami Kedira responded publicly through German daily Die Welt: