natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ένα από τα διασημότερα σύμβολα της μεξικάνικης Dia de los Muertos (Μέρας των νεκρών) είναι η μορφή της Catrina (αγαλματίδια που παριστάνουν σκελετούς με επίσημη ενδυμασία).
The mood of these holidays will also vary from grievance to humorous are relatives reminisce about funny events and anecdotes of the deceased.
Μια άλλη παράδοση αποτελεί η συγγραφή μικρών ποιημάτων γνωστά ως Calaveras («νεκροκεφαλές») με περιπαιχτικά νεκρικά ποιήματα που κοροϊδεύουν ιδιόρρυθμες συνήθειες και αστεία βιώματα καθώς και το παρελθόν των πεθαμένων. La Calavera Catrina ("η κομψή νεκροκεφαλή") φωτογραφία από Wikimedia Commons του χρήστη Tomascastelazo με την άδεια Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported, 2.0 Generic license."
One of Mexico's most prominent symbols of Dia de los Muertos, the Catrina figures (little statues of skeletons dressed in formal clothing), began from a printed parody poking fun at an upper class Mexican female, and there is another tradition where people write short poems called calaveras (“skulls”), which are mocking epitaphs poking fun at the quirky habits or funny events of the deceased and their past.
Στο Μεξικό μπορεί να δει κανείς πολύ συχνά οικογένειες που στήνουν τους βωμούς [en] τους και τις οστεοθήκες στα σπίτια τους.
La Calavera Catrina ("The Elegant Skull") image by Wikimedia Commons user Tomascastelazo used under a Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported, 2.0 Generic license."
Πιστεύουν ότι οι ψυχές των αγαπημένων τους ανθρώπων που έχουν πεθάνει θα τους επισκεφτούν εκείνη τη νύχτα και θα πάρουν μαζί τους την «ουσία» από την οποία είναι φτιαγμένα τα φαγητά και τα ποτά που έχουν τοποθετηθεί στο βωμό.
It is very common for Mexican families to built their own altars or small shrines in their homes, as they believe that the soul of their beloved deceased will come that night and take the essence away from the things they place in the altar.
Η Judy King εξηγεί στο Mexconnect [en] τη σημασία των αντικειμένων που μπορεί να συναντήσει κανείς πάνω στους βωμούς:
Judy King in Mexconnect explains the significance of the objects that are included in the altars:
Τέσσερα κεριά στο πάνω μέρος του βωμού παριστάνουν τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.
Four candles are placed on the top level to represent the cardinal directions.
Για κάθε πεθαμένο ανάβουν ένα κερί και ένα επιπλέον για την περίπτωση που η οικογένεια έχει ξεχάσει κάποιον.
A candle is lit for each dead family member, and one extra so that no one is left out.
Τα κεριά που συμβολίζουν την ελπίδα και την πίστη καίνε καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας, ώστε να μην υπάρχει σκοτάδι …
The candles, which represent hope and faith, burn during the night, so that there is no darkness …
Ενώ οι περισσότεροι βωμοί γεμίζουν με τα αγαπημένα φαγητά, γλυκά, ποτά και φρούτα για το πνεύμα των νεκρών κάθε οικογένειας, υπάρχουν κάποιες «βασικές ανάγκες» που πρέπει να καλύπτει ακόμα και ο πιο απλός βωμός:
While most altars are laden with the favorite foods, sweets, drinks, and harvest fruits of each family spirit, even the most basic altar includes these basic needs:
Κοντά στους βωμούς συναντά κανείς νιπτήρα, σαπούνι, πετσέτα, καθρέφτη και χτένα, ώστε να μπορέσουν τα πνεύματα να καλλωπιστούν κάπως πριν από το ταξίδι της επιστροφής.
A washbasin, soap, towel, mirror and comb are placed nearby so the spirits can clean up when they return.
Οι χειροποίητοι σκελετοί, Calaveras φαίνονται αστείοι και φιλικοί και όχι τρομαχτικοί και ανατριχιαστικοί.
The hand crafted skeletons, Calaveras are funny and friendly rather than frightening or spooky.
Παριστάνουν τους αγαπημένους νεκρούς, το επάγγελμα και τα χόμπι τους.
They represent the beloved dead ones, their occupations and hobbies.
Όταν τοποθετούνται στο βωμό αυτές οι χαριτωμένες φιγούρες σκελετών, φέρνουν αγαπημένες αναμνήσεις που κάνουν τους συγγενείς που πενθούν να χαμογελάσουν.
As they are placed on the altar, the delightful skeleton figures bring back fond memories and cause the grieving ones to smile.
Οι φιγούρες αυτές και η ευωδιά από τα φαγητά βοηθούν τα πνεύματα να βρουν το σωστό σπίτι.
The figures with the smells of favorite foods, help the spirits find the right house.
Ο βωμός είναι ένα ιδιαίτερο μέρος, κάτι το ιερό στη μέση του σπιτιού μας. Αποτελεί την ανάμνηση των νεκρών, τη χειροπιαστή μορφή της παράδοσής μας.
Blogger Gin Hindew 110 from the blog De La Tierra al Cielo [es] explains what these altars represent:
Είναι κάτι που μαθαίνει στα παιδιά μας να μην ξεχνάνε, κάτι που κάνει τους μεγαλύτερους να θυμούνται. Ο βωμός είναι ο δικός μας τρόπος να είμαστε μέρος από κάτι άλλο, όχι λόγω των λουλουδιών και των φαγητών, αλλά επειδή εμείς τα τοποθετήσαμε εκεί· θέλουμε να θυμόμαστε, θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι αγαπημένοι μας που έχουν πεθάνει είναι μαζί μας.
The altar is a special place, something sacred in the midst of our home, it is the memory of our dead, the physical form of our tradition, it is something that teaches children not to forget, something that brings our elderly closer to their memories, the altar is our way of being part of something else, not because it has flowers or food, it is because we have put it there, we want to remember, we think that our beloved ones that are dead are with us.
Στην Toluca [en], κοντά στην Πόλη του Μεξικού, λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο η Έκθεση Alfeñique. Εκεί πολλοί μικροπωλητές πουλάνε παραδοσιακές νεκροκεφαλές από ζάχαρη, όπως επίσης και μια μεγάλη ποικιλία εποχιακών σπιτικών γλυκών.
In a city near Mexico City, called Toluca, the Alfeñique fair takes place every year; vendors sell traditional sugar skulls, as well as a big variety of seasonal homemade candy.
Στο Blog One Lucky Life, παρουσιάζει εικόνες μερικών παραδοσιακών γλυκών από τη Μέρα των νεκρών:
The blog One Lucky Life, shows pictures of some traditional Day of the Dead candy:
Διακοσμημένες νεκροκεφαλές από ζάχαρη.
Decorated sugar skulls.
Φωτογραφία από την αρθρογράφο Andrea Arzaba
Image by author, Andrea Arzaba
Παραδοσιακά γλυκά με γάλα και φρούτα της εποχής.
Traditional milk and fruit candy of the season.
Σοκολατένιες Catrinas.
Chocolate Catrinas.
Κύπρος: Επέτειος της “Επιχείρησης Αττίλα”
Cyprus: Remembering ‘Operation Atilla’ Across Borders
Η 20ή Ιουλίου 2012, ημέρα Παρασκευή, αποτέλεσε την 38η επέτειο της Επιχείρησης Αττίλα, της τουρκικής στρατιωτικής εισβολής στην Κύπρο εις απάντηση στο πραξικόπημα στο νησί, υποστηριζόμενο από την ελληνική στρατιωτική χούντα του 1967.
Friday, 20 July 2012, marked the 38th anniversary of Operation Atilla, a Turkish military invasion in response to a coup in Cyprus supported by the 1967 Greek military junta.
H τουρκική εισβολή είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς και αγνοούμενους, μαζικούς εκτοπισμούς Ελληνοκυπρίων από το κατεχόμενο βόρειο τμήμα και ένα κύμα Τουρκοκυπρίων από νότο προς βορρά.
The invasion resulted in deaths and missing reports of thousands, massive deportations of Greek Cypriots from the occupied northern part and flow of Turkish Cypriots from south to north.
Από τότε, το νησί παραμένει διαχωρισμένο από τη λεγόμενη Πράσινη Γραμμή. Το 1983, κήρυξε ανεξαρτησία η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, ωστόσο έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως μόνο από την Τουρκία.
The island has been divided since along the Green Line; in 1983 the Turkish Republic of Northern Cyprus(TRNC) declared independence, but it is only recognized by Turkey.
Και οι δυο πλευρές τιμούν τη μνήμη του γεγονότος είτε ως μαύρη ημέρα είτε ως ημέρα εορτασμών. Και κάθε χρόνο, εκδηλώσεις και συναισθήματα κοινοποιούνται μέσω των παραδοσιακών ΜΜΕ, καθώς και των social media.
Both sides commemorate the anniversary either as a grim day or a celebration day; and every year, sentiments and events are shared through mainstream and social media.
Το νησί της Κύπρου, χωρισμένο στη μέση. Wikimedia Commons, αρχική πηγή: CIA World Factbook.
The island of Cyprus, divided, from Wikimedia Commons, original source: CIA World Factbook.
Κοινό κτήμα.
Public domain.
Σε ομιλία του το απόγευμα της Πέμπτης, 19 Ιουλίου, ο Πρόεδρος Χριστόφιας ανέφερε [en]:
In a speech on Thursday night, Greek-Cypriot President Christofias said:
Δικαίωση μπορεί να επέλθει μόνο με την άρση της τουρκικής κατοχής και του εποικισμού και την επανένωση του τόπου και του λαού..
Vindication can only happen with the end of the Turkish occupation and settling, and the reunification of the state and its people.
[…] Αν η Κύπρος διχοτομηθεί, αυτό θα αποτελέσει μεγάλη νίκη των εχθρών της πατρίδας μας.
[…] If there is partition in Cyprus, this will be a victory of our country's enemies.
Στο βόρειο τμήμα, εκατοντάδες Τουρκοκύπριοι συγκεντρώθηκαν για να γιορτάσουν την “Ειρηνευτική Επιχείρηση”.
On the northern part, hundreds of Turkish Cypriots gathered to celebrate the day as the “Peace Operation”.
Ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Ντερβίς Έρογλου ανέφερε [en]:
Turkish Cypriot leader Dervis Eroglu said:
Οι Ελληνοκύπριοι θα πρέπει να “χρησιμοποιήσουν την κοινή λογική” και να εργαστούν για να βρουν μια λύση.
Greek Cypriots should “use common sense” and work towards finding a solution.
[…] Η κοινότητα δεν έχει άλλη υπομονή και για να διεκδικήσει τη θέση της στον κόσμο θα κάνει “ό,τι βήματα χρειαστεί”.
[…] Community is running out of patience and steps to take their place in the world will be “taken as needed”.
[…] Αν δεν είχε γίνει η “ειρηνευτική επιχείρηση”, δε θα είχαμε κράτος σήμερα.
[…] If there was no “peace operation”, they would not have their state today.
Ο @Ινφογνώμων Πολιτικά, ένα ενημερωτικό blog που επικεντρώνεται σε θέματα Διεθνών Σχέσεων, Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας, αφιέρωσε μια δημοσίευση για τα σκοτεινά γεγονότα του '74, με τίτλο ” Κύπρος 1974: Πέντε Μύθοι για το Πραξικόπημα”.
@Infognomon Politika, a news blog focused on International Relations, Foreign Policy and Defense, dedicated a post [el] about the 1974 obscure events, entitled “Cyprus 1974: Five Myths About the Coup d' Etat”.
Η ιστοσελίδα Haberler δημοσίευσε [en] τα νέα για το “Φεστιβάλ Ειρήνης και Ελευθερίας” και τη δήλωση του Τούρκου Προέδρου Γκιουλ ότι:
Haberler website published the news for “Peace and Freedom Festival” and Turkish President Gul's statement that:
[…] η Ειρηνευτική Επιχείρηση στην Κύπρο που συνέβη στις 20 Ιουλίου 1974 σηματοδότησε την αρχή της αυτόνομης διακυβέρνησης για τους Τουρκοκυπρίους και η Τουρκία πάντοτε θα τους υποστηρίζει.
[…] the Cyprus Peace Operation that occurred July 20, 1974 marked the beginning of Turkish Cypriots governing themselves and Turkey will always support them.
Στο Twitter, Έλληνες χρήστες του Διαδικτύου εξέφρασαν τη λύπη τους για την ημέρα, με tweets όπως το παρακάτω από την Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια Δέσποινα Ολυμπίου:
On Twitter, Greek netizens expressed their sadness for the day, with tweets such as the following, by Greek-Cypriot singer Despina Olympiou [el]:
@DenaOlympiou: Ωραία όλα, αλλα σαν σήμερα να μην ξεχνάμε τη θλιβερή επέτειο του νησιού μας.
All fine, but today let's not forget the sad anniversary of our island.
Κύπρος μου δεν σε ξεχνούμε κ ελπίζουμε..
My Cyprus, we don't forget you and we hope…
Ο χρήστης Λάμπρος Κωνσταντάρας δραματοποίησε το γεγονός επικρίνοντας την “εισβολή” και μεγάλη δημοτικότητα τουρκικών καθημερινών σειρών στα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια, σε αντίθεση με τη θλιβερή επέτειο:
Lampros Konstantaras overreacts citicizing [el] the “invasion” and big popularity of Turkish daily TV series on Greek TV channels contrary to the sad anniversary:
38 χρόνια φέτος που η Κύπρος υποφέρει από την τουρκική εισβολή.
38 years now Cyprus suffers by Turkish invasion.
Νεκροί, αγνοούμενοι, ξεσπιτωμένοι.
Dead, missing, deported people.
Δείτε SILA και ΑSI για να τους τιμάτε
Watch SILA and ASI and [that's how you] honor them
Ορισμένοι Τούρκοι χρήστες του Διαδικτύου επίσης σχολίασαν την επέτειο του 1974 με tweets όπως το παρακάτω [tr]:
A Few Turkish netizens also commented on the 1974 anniversary with tweets like the following [tr]:
20ή Ιουλίου σήμερα.
Today 20th of July.
Επέτειος της Ειρηνευτικής Επιχείρησης στην Κύπρο.
Anniversary Peace Operation in Cyprus.
Στο Twitter επίσης υπήρξε μια αντιγνωμία μεταξύ Ελλήνων χρηστών του Διαδικτύου, η οποία συνοψίζει στο έπακρο τις διαφορετικές σκέψεις και συναισθήματα για τα γεγονότα του 1974:
There was also a Twitter dispute between some Greek netizens that summarizes perfectly the different thoughts and feelings on the 1974 event [el]: 38 today from the liberation of N.
@potmos: 38 σήμερα από την απελευθέρωση της Β. Κύπρου.
Cyprus. Which “liberation”, you scum?
@adiasistos: @potmos Ποια απελευθέρωση ρε κοπρίτη; Εξυπνάδες είναι αυτά; Η Κύπρος είναι Ελληνικιά κ άμα δε γουστάρεις τράβα στη Κούβα!
Is this smart or something? Cyprus is Greek, if you don't like it, go to Cuba!
Ζώο! @arhetypo: @ adiasistos @potmos και ποιοι είστε που θ'αποφασίσετε αν η Β.Κύπρος είναι απελευθερομένη η Ελληνική, ρωτήσατε τους Κύπριους;;
And who are you to decide if Northern Cyprus is liberated or Greek, have you asked the Cypriots?
@djidjikas: @adiasistos και όμως έχω την αίσθηση ότι τουρκοκύπριοι και ελληνοκύπριοι ζούσαν ειρηνικά σε κοινά χωριά για αιώνες… @potmos
And I still have the feeling that Turkish Cypriots and Greek Cypriots were living peacefully together on the same villages for centuries…
@MrPinkEyesV2: @potmos αν απελευθερωνοταν καλα θα ήταν.
If it was liberated, it would be fine.
Στην καλυτερη άλλαξε νταβατζη
Best case scenario, the only thing that changed is the pimp.
Δομινικανή Δημοκρατία: Αλλάζει η εκδοτική βιομηχανία
Dominican Republic: Changes in the Publishing Industry
Ο συγγραφέας και blogger Pedro Cabiya αναλύει [es] aκαι σχολιάζει την μεταμόρφωση της εκδοτικής βιομηχανίας.
Writer and blogger Pedro Cabiya analyzes [es] and comments on the transformation of the publishing industry.
Μαρόκο: Πρόταση γάμου κατά τη διάρκεια συνάντησης χρηστών του Twitter
Morocco: Marriage Proposal During Twitter Meetup Caught On Tape
Το γύρο των social media του Μαρόκου έχιε κάνει ένα βίντεο που δείχνει πρόταση γάμου κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης χρηστών του Twitter στην Καζαμπλάνκα.
A video of a marriage proposal during a tweetup in Casablanca is buzzing in the Moroccan social media sphere.
“Μέχρι τώρα η πιο geek πρόταση γάμου στο Μαρόκο”, σχολιάζει ο Amine Hachimoto, o οποίος πρωτοδημοσίευσε το βίντεο στο Youtube.
“So far The Geekiest marriage proposal in Morocco,” comments Amine Hachimoto, who first published the video on Youtube.
Γουϊάνα: Βία στην πόλη Linden
Guyana: Violence in Linden
Το blog Code Red [en] αναφέρει πως η “κοινότητα της Καραϊβικής παραμένει εγκληματικά σιωπηλή” για την αστυνομική βία στην πόλη Λίντεν της Γουϊάνα.
Code Red says that “the Caribbean community has been shamefully silent” about police violence in the town of Linden.
Κίνα: Ελεύθερη η μητέρα θύματος βιασμού μετά από διαδικτυακή διαμαρτυρία
China: Rape Victim's Mother Free After Online Protest
Η Ms Tang καταδικάστηκε σε 18μηνη παραμονή σε στρατόπεδο εργασίας, επειδή επεδίωξε να βρει δικαιοσύνη για την κόρη της, η οποία έπεσε θύμα βιασμού και εξωθήθηκε στην πορνεία το 2006.
A mother, Ms Tang was sentenced to 18 months labour camp for pursuing justice for her daughter who was raped and forced into prostitution in 2006.
Μια επιθετική διαδικτυακή εκστρατεία τελικώς άσκησε πίεση στις αρχές, οι οποίες την άφησαν ελεύθερη.
An aggressive online campaign finally pressured the authorities into releasing her.
(από το CDT [en])
(via CDT)
Καταδίκη της Ιταλίας για παραβίαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Aφρικανών προσφύγων
Italy Condemned for Violations of African Refugee Rights
Στις 23 Φεβρουαρίου το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, εξέδωσε μια ιστορική απόφαση: Οι δικαστές καταδίκασαν ομόφωνα την Ιταλία για την αναχαίτιση και την εκδίωξη Aφρικανών μεταναστών, κάτι που αποτελεί ολοφάνερη νομοθετική παράβαση των διεθνών συμβάσεων και των κανονισμών που έχει υπογράψει η Ιταλία.
On February 23, 2012, the European Court of Human Rights in Strasbourg has come to a historic judgment, that Italy violated the European Convention on Human Rights by intercepting and sending back Eritrean and Somali migrants to Libya.
Αφρικανοί πρόσφυγες. Φωτογραφία του Vito Manzari στο Flickr, CC-By-Lizenz
African Refugees by Vito Manzari on Flickr (CC BY 2.0).
Στην ιστοσελίδα της ένωσης Unione Diritti Umani περιγράφονται [it] τα περιστατικά που προηγήθηκαν:
Unione Diritti Umani Blog explains [it] the events:
Η υπόθεση Hirsi και άλλες δίκες εναντίον της Ιταλίας αναφέρονται στην πρώτη περίπτωση αναχαίτισης που συνέβη στις 6 Μαΐου του 2009, 35 ναυτικά μίλια νότια της νήσου Λαμπεντούζα.
The Hirsi case and others versus Italy pertains to the first push back operation carried out on May 6, 2009, in international waters, 35 miles south of Lampedusa.
Οι ιταλικές λιμενικές αρχές αναχαίτισαν μια βάρκα στα διεθνή ύδατα, με περίπου 200 Σομαλούς και Ερυθραίους πρόσφυγες, ανάμεσά τους έγκυες γυναίκες και παιδιά.
Italian authorities intercepted a boat carrying some 200 Somalis and Eritreans, including children and pregnant women.
Οι μετανάστες μεταφέρθηκαν παρά τη θέλησή τους με ένα ιταλικό πλοίο πίσω στην Τρίπολη και παραδόθηκαν στις λιβυκές αρχές.
The migrants were then taken on board an Italian ship, sent back to Tripoli, and handed over against their will to Libyan authorities.
Δεν εξακριβώθηκε η ταυτότητά τους, ούτε εισακούστηκαν, ούτε ήξεραν τον πραγματικό προορισμό του πλοίου.
They were not identified, no one listened to them or informed beforehand of their actual destination.
Αντίθετα πίστευαν ότι έπλεαν προς τις ιταλικές ακτές.
In fact, the migrants were convinced that were heading toward the Italian coast.
Το Συμβούλιο Προσφύγων της Ιταλίας εντόπισε 11 Σομαλούς και 13 Ερυθραίους που είχαν εξαναγκαστεί να επιστρέψουν στη Λιβύη και τους βοήθησε να καταγγείλουν την Ιταλία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ).
After this operation, 11 Somali citizens and 13 Eritrean citizens, who were found and helped in Libya by the Italian Council for Refugees, brought action against Italy before the European Court of Justice.
Εκεί αντιπροσωπεύτηκαν από τους δικηγόρους Anton Giulio Lana και Andrea Saccucci της ιταλικής Ένωσης Δικηγόρων για την Υπεράσπιση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Assistance was provided by Anton Giulio Lana and Andrea Saccucci, from the Union of Lawyers for Protection of Human Rights.
Ο GiulioL [it] περιγράφει στο blog ilmalpaese.wordpress.com τι ακολούθησε, όταν έφτασαν στην Τρίπολη της Λιβύης [it] :
GiulioL [it] described the operation upon their arrival in Tripoli [it] on the blog ilmalpaese:
Στο λιμάνι της Τρίπολης τους περίμενε η λιβυκή αστυνομία. Τους στοίβαξαν σαν τα ζώα σε φορτηγά που περίμεναν εκεί και τους μοίρασαν σε διάφορες φυλακές της χώρας.
The Libyan police were awaiting them on the dock with container trucks ready to pick them up, like livestock onto cattle cars, and then send them to various prisons around the country.
Ο φωτογράφος Enrico Dagnino [it/fr] ήταν παρών στο κατάστρωμα του πλοίου περιπολίας και μπόρεσε έτσι να καταγράψει τη βιαιότητα της όλης διαδικασίας.
A photojournalist, Enrico Dagnino, who was on board the patrol boat, described in detail the violence in this operation.
Έπειτα επικράτησε λογοκρισία.
After that, the proceedings were censored.
Η επαναπροώθηση των μεταναστών στη Λιβύη αποτελεί παράβαση του Άρθρου 3 (Απαγόρευση των Βασανιστηρίων), του Άρθρου 4 του Πρωτοκόλλου Υπ. Αριθ.
This action led to the non-implementation of the principles governing the treatment of people fleeing from danger, Henry Oliver explains on the UK Human Rights blog:
4 (αναφέρεται στην απαγόρευση της μαζικής απέλασης αλλοεθνών [Σ.τ. Μ: Δεν έχει επικυρωθεί ακόμα από την Ελλάδα]) και του Άρθρου 13 (Δικαίωμα πραγματικής προσφυγής) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου [de].
The return involved a violation of Article 3 (anti-torture and inhumane treatment), Article 4 of Protocol 4 (collective expulsion of aliens), and Article 13 (right to an effective remedy).
Η επαναπροώθηση των μεταναστών στη Λιβύη με τα πλοία περιπολίας αντίκειται στην αρχή της μη επαναπροώθησης [de] (non-refoulement).
The patrols that returned migrants to Libya were in breach of the non-refoulement principle.
Το μπλουζάκι ενός μετανάστη με τη φράση “Είμαι μετανάστης και χρησιμοποιώ σαπούνι και νερό”, προς αποφυγή κακομεταχείρισης.
An immigrant's t-shirt saying "I am an immigrant using soap and water" to avoid abuse.
Φωτογραφία του Cristiano Corsini sto Flickr, CC-by-Lizenz
By Cristiano Corsini on Flickr (CC BY-NC-SA 2.0).
Η προηγούμενη κυβέρνηση συνεργασίας της Ιταλίας, του κόμματος «Λαός της Ελευθερίας» (Popolo della Libertà) του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, και του ακροδεξιού κόμματος «Λέγκα του Βορρά» (Lega Nord) του Ουμπέρτο Μπόσι, δημιούργησε ένα νομικό οπλοστάσιο και έλαβε μέτρα κατά της μετανάστευσης στην Ιταλία, προκαλώντας έτσι πολλές φορές την ισχυρή κριτική της κοινωνίας και της εκκλησίας.
The old Italian government, formed by Silvio Berlusconi's party, Popolo della libertà (People of Freedom), and Umberto Bossi's extreme right party, the Northern League, created a legal arsenal and took steps against immigration in Italy, which have been denounced on several occasions by civil society and the Catholic Church.
Η Ιταλία έχει καταδικαστεί επίσης πολλές φορές για τη μη συμβατή με τις Ευρωπαϊκές Συμβάσεις αντιμεταναστευτική πολιτική [it] της.
Italy has also been condemned on various instances for its anti-immigration [it] policy, which is inconsistent with European treaties.
Ο Gabriele Del Grande στο blog του fortresseurope.blogspot.com, δίνει πληροφορίες για τις δράσεις του συλλόγου Fortress Europe, δραστηριοποιείται υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών και δημοσιεύει πολυάριθμα ρεπορτάζ, μαρτυρίες και ντοκιμαντέρ που αναφέρονται στη μεταχείριση των προσφύγων στην Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Gabriele Del Grande's blog fortresseurope.blogspot.com [it] publishes information about Fortess Europe's activities for the defense of immigrant rights. The association has produced a great number of reports, first hand accounts and films on refugee treatment in Italy as well as in other European countries.
Ο Del Grande περιγράφει τη ζωή στις φυλακές της Λιβύης υπό το καθεστώς του Καντάφι:
Here he describes prison life [it] in Libya during the rule of the old regime:
Βρισκόμαστε στη Μισρατά, 210 χιλ. ανατολικά της Τρίπολης, στη Λιβύη.
We are in Misratah, 210 km east of Tripoli, in Libya.
Οι κρατούμενοι είναι όλοι αιτούντες πολιτικό άσυλο, από την Ερυθραία, που συνελήφθησαν στη θάλασσα κοντά στη Λαμπεντούζα ή σε συνοικίες των μεταναστών στην Τρίπολη.
All the prisoners here are Eritrean asylum seekers, arrested offshore of Lampedusa or in immigrant neighborhoods in Tripoli.
Είναι παράπλευρα θύματα της συμμαχίας Ιταλίας-Λιβύης εναντίον της μετανάστευσης.
Collateral victims of Italy's and Libya's cooperation against immigration.
Πρόκειται για περισσότερα από 600 άτομα, ανάμεσά τους 58 γυναίκες, πολλά παιδιά και νεογέννητα. Είναι φυλακισμένοι για πάνω από δύο χρόνια, αλλά κανένας τους δεν έχει οδηγηθεί σε δίκη ενώπιον δικαστηρίου.
More than 600 people, of whom 58 are women, there are also several children and babies in the group.
Κοιμούνται ως και 20 άτομα σε δωμάτια 4 επί 5 δίχως παράθυρα, ξαπλωμένοι στο πάτωμα, πάνω σε χαλάκια και στρώματα από αφρολέξ.
They have been in prison for over two years, but none of them has been tried.
Κατά τη διάρκεια της μέρας συγκεντρώνονται, κάτω από τα άγρυπνα μάτια της αστυνομίας, σε μια εσωτερική αυλή 20 επί 20. Είναι νέοι άνδρες από 20 ως 30 χρονών, και το παράπτωμά τους; Προσπάθησαν να μεταβούν στην Ευρώπη, για να ζητήσουν εκεί άσυλο.
Up to 20 people sleep laid out on mats or foam mattresses in windowless rooms measuring 4 meters by 5. During the day, they are placed under the police's vigilant eye into a courtyard, measuring 20 meters by 20, onto which the rooms open. They are all between 20 and 30 years old.
Η αρχή της μη επαναπροώθησης (non-refoulement) που υπογράφτηκε το 1951 με τη Σύμβαση της Γενεύης για το Καθεστώς των Προσφύγων, απαγορεύει την επιστροφή ενός ατόμου σε μία χώρα, όπου μπορεί να απειλείται η ζωή ή η ελευθερία του.
The blog observatoirecitoyen.over-blog.org discloses [fr] that: The principle of non-refoulement, enshrined in the 1951 in the United Nations Convention Relating to the Status of Refugees, prohibits sending a person back to a country where his life or freedom may be threatened. …