natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σαν ηγέτης οφείλεις να διαβάζεις όλα τα έντυπα ώστε να είσαι σε επαφή με το τι σου αρέσει και τι όχι.
As a leader you have to read all papers in order to be in touch with what's on like it or not.
Ένας άλλος αναγνώστης ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι εθισμένος στο χώρο σημειώνει ότι τον ενημερώνει συνεχώς:
Another reader who claims to be addicted to the site noted that it updates him constantly:
Το Zambian watch dog είναι ο καλύτερο.
Zambian watch dog is the best.
Είναι το μόνο site που με κρατάει ενήμερο οπουδήποτε κι αν είμαι.
Its the only web that updates me every day where ever i am.
Ακόμα και στις μία όταν ξυπνάω να πάω τουαλέτα, ελέγχω το watchdog επειδή είναι πάντα ενημερωμένο με τα τελευταία νέα.
Even at 01hrs when i wake up for a pee;i check the watchdog coz it is always updated with latest news.
Είμαι εξαρτημένος από το Watchdog.
Am addicted to Watchdog.
σχολιάζοντας στο YouTube, ο χρήστης lightonphiri απλά αναρωτιέται:
Commenting on YouTube, user lightonphiri simply wondered:
χα χα χα… κλασσικά! εννοώ ποιος δε διαβάζει zambian watchdog;
ha ha ha… classic! I mean who doesn't read zambianwatchdog?
Το Zambian Watchdog ανέφερε φέτος το Μάιο ότι η ιστοσελίδα έγινε στόχος επίθεσης άρνησης υπηρεσίας (DDoS), ισχυριζόμενη ότι το έκανε η κυβέρνηση.
Zambian Watchdog reported in May this year that its website was the target of a denial of service (DDoS) attack, allegedly by the government.
Ρωσία: Ακτιβίστρια φυλακίζεται με κατασκευασμένη κατηγορία για εμπορία ναρκωτικών
Russia: Activist Jailed on Trumped Up Drug Charges
Αυτό το άρθρο αποτελεί μέρος του ειδικού μας αφιερώματος στο Ρωσικό Κίνημα Διαμαρτυρίας.
This post is part of our special coverage Russia's Protest Movement.
Στις αρχές της εβδομάδας, ο κατάλογος αυτών που πολλοί αποκαλούν “πολιτικοί κρατούμενοι” μεγάλωσε και πάλι.
Earlier this week, the list of what many are calling Russia's ‘political prisoners' grew yet again.
Στις 28 Αυγούστου, ακόμα μια ακτιβίστρια του κινήματος “η Άλλη Ρωσία” [ru], η Taisiya Osipova [ru], καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια φυλάκισης για κατοχή ναρκωτικών - τέσσερα χρόνια περισσότερα από όσα είχε ζητήσει η κατηγορούσα αρχή.
On August 28, an Other Russia [ru] activist Taisiya Osipova [ru] was sentenced to eight years in prison for drug possession - four years more than the prosecution had requested.
Η Osipova, διαβητική μητέρα, είχε καταδικαστεί αρχικά σε δέκα χρόνια φυλάκισης, όμως η υπόθεσή της είχε παραπεμφθεί στο περιφερειακό δικαστήριο για να δικαστεί εκ νέου, καθώς ο τότε πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ είχε εκφράσει δημοσίως την αποδοκιμασία του για την απόφαση και υποσχέθηκε [ru] να διατάξει κρατικούς εισαγγελείς να “ασχοληθούν με την υπόθεση”.
Osipova, a diabetic mother, was originally sentenced to ten years, but her case was sent back to a district court for a retrial, after then-President Dmitri Medvedev publicized his disapproval of the sentence and promised [ru] to have state prosecutors “deal with the case.”
Η νέα ετυμηγορία στην υπόθεση Osipova έχει κάνει τους bloggers να αμφισβητούν και την ακεραιότητα του Μεντβέντεφ, αλλά και την επιρροή που του έχει απομείνει μέσα στην κυβέρνηση.
Osipova's new verdict has left bloggers questioning both Medvedev's integrity and his remaining influence within the government.
Ο αρχηγός της Αντιπολίτευσης, Boris Nemtsov, έγραψε [ru] στο προφίλ του στο Facebook:
Opposition leader Boris Nemtsov wrote [ru] on his Facebook:
Ο Μεντβέντεφ έχει υποσχεθεί δύο φορές σε μένα και τους συνεργάτες μου να βοηθήσει στην απελευθέρωση της Taisiya.
Medvedev twice made promises to me and my colleagues to help free Taisiya.
Λοιπόν, βλέπετε πόσο βοήθησε.
Well, you now see how he helped.
Γιατί να είναι τόσο άθλιοι, αχρείοι ψεύτες;
Why are they such miserable, foul liars???
Ελαττωματική περίπτωση για τη δίωξη
Flawed case for the prosecution
Διαδήλωση Κινήματος Strategy-31, αφιερωμένη στην Taisiya Osipova και τις Pussy Riot.
Strategy-31 protest dedicated to Taisiya Osipova and Pussy Riot.
Αγία Πετρούπολη, Ρωσία, 31 Αυγούστου 2012.
Petersburg, Russia.
Φωτογραφία από τον Mike Kireev, © Demotix.
31 August 2012, photo by Mike Kireev, copyright © Demotix.
Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες συνελήφθη η Osipova παραμένουν ύποπτες.
The circumstances of Osipova's arrest and imprisonment remain suspicious.
Οι αστυνομικοί που έψαξαν το διαμέρισμά της διέπραξαν πολυάριθμες διαδικαστικές παραβάσεις και υπάρχει μόνο ένας μάρτυρας.
Police searching her apartment committed numerous procedural violations, with only one witness.
Αργότερα, αυτός ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι είδε αστυνόμους να τοποθετούν ναρκωτικές ουσίες μέσα στο διαμέρισμα. Τα λόγια του επιβεβαιώθηκαν σε τεστ ανίχνευσης ψεύδους.
Later, that witness claimed that he saw the police planting drugs in the apartment; his words were confirmed by a lie detector test.
Το δικαστήριο, ωστόσο, απέρριψε αυτή τη μαρτυρία.
The court, however, dismissed his testimony.
Οι τρεις νεαρές γυναίκες [ru] που φέρονται να έκαναν χρήση ναρκωτικών, αφού τα αγόρασαν από την Osipova, είναι επίσης μέλη της φιλο-Κρεμλινικής ομάδας νέων NASHI και της Molodaya Gvardiya.
The three young women [ru] who allegedly participated in a sting operation, purchasing drugs from Osipova, are also members of pro-Kremlin youth groups NASHI and Molodaya Gvardiya.
Επιπλέον, κάποια στοιχεία δείχνουν ότι βρίσκονταν αλλού κατά τη διάρκεια της υποτιθέμενης αγοράς ναρκωτικών.
Moreover, some evidence indicates that they were elsewhere during the supposed drug-buy.
Παρ' όλο που η αστυνομία συνήθως μαρκάρει τα σημεία όπου έχουν γίνει καταχρήσεις ναρκωτικών, στο διαμέρισμα βρέθηκε μόνο ένα τέτοιο μαρκάρισμα.
While the police usually use marked bills in sting operations, only one such bill was found in her flat.
Οι οπαδοί της Osipova υποστηρίζουν ότι πιθανότατα κάποιος το “φύτεψε” εκεί μαζί με 10 γραμμάρια ηρωίνης.
Osipova's supporters argue that it was likely planted there, along with 10 grams of heroin.
Ακόμη, ο blogger Vladislav Naganov θέτει το ερώτημα [ru] αν η σκληρή ποινή της Osipova αντικατοπτρίζει την πάγια τακτική του δικαστηρίου σε τέτοιες περιπτώσεις χρήσης ναρκωτικών.
Furthermore, blogger Vladislav Naganov questions [ru] whether Osipova's harsh sentence reflects standard court practices in drug-related cases.
Σύμφωνα με δική του έρευνα, κατηγορούμενοι από παρόμοια εγκλήματα καταδικάζονται συνήθως 2-4 χρόνια, αντί για 8:
According to his research, defendants convicted of similar crimes are usually sentenced to 2-to-4 years, instead of 8:
Μόλις πρόσφατα, κάποιος που διατηρούσε κρησφύγετο χρήσης ναρκωτικών κοντά στο Καλίνινγκραντ (στην πόλη Chernyakhovsk) καταδικάστηκε σε δύο χρόνια καταναγκαστικά έργα, παρότι βρέθηκε ένοχος για παράνομη αγορά και κατοχή χωρίς να εμπλέκεται σε πώληση.
Just recently, an organizer of a drug den near Kaliningrad (in the city of Chernyakhovsk) was sentenced to two-years probation, even though he was found guilty of illegal purchase and possession, without intent to sell.
Τα παραδείγματα συνεχίζονται.
The examples go on.
Ο δημοσιογράφος Demyan Kudryavtsev πιστεύει [ru]:
Journalist Demyan Kudryavtsev believes [ru]:
Ο διπλασιασμός της ποινής φυλάκισης που ζήτησε ο εισαγγελέας για ένα αδίκημα που δεν περιέχει βία αποτελεί την τελική μεταμόρφωση του δικαστικού συστήματος σε τιμωρητικό.
Doubling the prison term requested by the prosecutor for a non-violent offense is the final transformation of the judicial system into a punitive one.
Γιατί τιμωρήθηκε τόσο σκληρά η Osipova; Οι σύμμαχοί της, που φαίνεται να αποτελούν την πλειοψηφία των Ρώσων χρηστών του διαδικτύου, πιστεύουν ότι οι αρχές την περιορίζουν, με σκοπό να την αναγκάσουν να καταθέσει [ru] εναντίον του συζύγου της, Sergei Fomchenkov, ενός τοπικού αρχηγού του κινήματος “η Άλλη Ρωσία”.
Why was Osipova punished so severely? Her allies, which seems to include the majority of Russian netizens, believe that the authorities framed her, in order to force her to testify [ru] against her husband, Sergei Fomchenkov, a regional leader of Other Russia.
Αυτό το κίνημα και ιδιαίτερα ο αρχηγός του, Eduard Limonov, βρίσκεται συχνά στο στόχο της αστυνομίας, ακριβώς όπως γινόταν και όταν οι δυνάμεις κυνηγούσαν τον προκάτοχο του κινήματος, τους Εθνικούς Μπολσεβίκους.
That movement - particularly its leader, Eduard Limonov - is regularly targeted by police, just as law enforcement hounded its predecessor, the National Bolsheviks.
Όπως έγραψε [ru] και ο ίδιος ο Limonov στο ιστολόγιό του:
As Limonov himself wrote [ru] in his blog:
Οκτώ χρόνια φυλάκισης για μια διαβητική γυναίκα είναι θανατική ποινή.
Eight years in prison for a woman with diabetes is a death sentence.
Θέλουν να σκοτώσουν την Tasya.
They want to kill Tasya.
Εύκολα παρατηρεί κανείς ότι οι ποινές για τους “natzbols” [τα μέλη των Εθνικών Μπολσεβίκων] είναι πιο σκληρές από αυτές της απλής καταστολής.
It is noticeable to what extent sentences for natzbols [members of the National Bolsheviks] are harsher than simple repressions.
Παραλληλισμοί με τις Pussy Riot
Parallels with Pussy Riot
Μια εβδομάδα πριν την ανακοίνωση της οκτάχρονης ποινής της Osipova, οι τρεις γυναίκες των Pussy Riot καταδικάστηκαν σε δύο χρόνια φυλάκισης.
A week before Osipova's eight-year judgment was announced, the three women from Pussy Riot were sentenced to two years in prison.
Οι δύο αποφάσεις έρχονται σε αντίθεση τόσο με τη νομική οδό, όσο και με την κοινή λογική.
The two decisions seem at odds with both legal precedent and common sense.
Βέβαια, οι Pussy Riot έχουν μετατραπεί σε σύμβολο της ρωσικής πολιτικής αντιπολίτευσης.
Pussy Riot, however, has become a symbol of Russia's political opposition.
Από την άλλη μεριά, η υπόθεση της Osipova δεν έχει προσελκύσει [ru] αρκετά την προσοχή του διεθνούς, αλλά και του εγχώριου κοινού.
Osipova's case, on the other hand, has not attracted [ru] much attention from either international or domestic audiences.
Διεθνείς διάσημες προσωπικότητες, όπως ο Πολ Μακ Κάρτνεϊ και η Μαντόνα (που εξέφρασαν άποψη για λογαριασμό των φυλακισμένων πανκ-ροκ κοριτσιών), παραμένουν σιωπηλοί για το θέμα της Osipova, μιας ακτιβίστριας της αντιπολίτευσης από την επαρχία, η οποία θα εκτίσει τετραπλάσια ποινή πίσω από τα κάγκελα για πράξεις που πιθανώς δε διέπραξε ποτέ η ίδια.
Global celebrities like Paul McCartney and Madonna (who spoke out on behalf of the jailed punk rockers) have been silent about Osipova, a provincial opposition activist, who will spend four times longer behind bars for actions she may never have committed in the first place.
Ρωσία: Ακτιβιστές δημοσιογράφοι ή Μποσελβίκοι μπλόγκερς;
Russia: Activist Journalists or Bolshevik Bloggers?
Αυτή η δημοσίευση είναι μέρος της ειδικής κάλυψης του Ρωσικού Κινήματος Διαδηλωτών [en].
This post is part of our special coverage Russia's Protest Movement.
Όποιος παρακολουθεί το Ρωσικό Κίνημα Διαδηλωτών δε μπορεί παρά να παρατηρήσει το βαθμό στον οποίο Ρώσοι δημοσιογράφοι εμπλέκονται με την αντιπολίτευση.
Anyone following the Russian protest movement cannot help but notice the degree to which many Russian journalists are involved with the opposition.
Όχι μόνο παρευρίσκονται μαζί σε αγώνες ράλι, αλλά γευματίζουν και στις ίδιες καφετέριες, πίνουν στα ίδια μπαρ, πάνε στα ίδια κλαμπ με αυτά που πάνε οι ηγέτες του Κινήματος.
Not only do they actively attend rallies - they also eat at the same cafes, drink at the same bars, and go to the same clubs as the movement's leaders.
Στην εποχή του Twitter, του Facebook και του Instagram, τέτοιου είδους διαπροσωπικές σχέσεις γίνονται εύκολα ορατές σε εξωτερικούς παρατηρητές.
In the age of Twitter, Facebook, and Instagram, such interpersonal relationships are clearly visible to outside observers.
Παρ' όλη την αμφισβητήσιμη για τα δυτικά πρότυπα συμπεριφορά (όπως για παράδειγμα [en] αυτή του Εθνικού Δημόσιου Ραδιοφώνου, που ουσιαστικά απαγορεύει τη συμμετοχή σε διαδηλώσεις - ακόμα και εκτός ωραρίου εργασίας), το ζήτημα δεν είχε προσελκύσει καθόλου την προσοχή των Ρώσων, μέχρι την προηγούμενη Δευτέρα.
Although this is questionable behavior by Western standards (National Public Radio, for example, actually prohibits staff from participating in protests, even outside of work), it has failed to attract any attention in Russia, until last Monday.
Στις 17 Σεπτεμβρίου, ο ραδιοφωνικός παραγωγός του σταθμού “Ekho Moskvy”, Alexander Plushev, έγραψε στο Twitter το εξής [ru]:
On September 17, Ekho Moskvy radio host Alexander Plushev tweeted the following [ru]:
Πιστεύω πως το να διεκδικούν οι δημοσιογράφοι μια θέση στο κόμμα της αντιπολίτευσης του “Συντονιστικού Συμβουλίου” είναι μια παρωδία.
I believe that journalists running for the opposition's Coordinating Council is a travesty.
Ή είσαι στην αντιπολίτευση ή είσαι δημοσιογράφος.
Either you're in the opposition, or you're a journalist.
Έπειτα ανέφερε [ru]:
He then elaborated [ru]:
Αν μπλεχτείς με τα πολιτικά - περιστασιακά ή μόνιμα - καλύτερα σταμάτα να αποκαλείς τον εαυτό σου δημοσιογράφο.
[If] you want into politics - temporarily/permanently stop calling yourself a journalist.
Αν θες να παραμείνεις δημοσιογράφος, ξέχνα το “Συντονιστικό Συμβούλιο”.
[If] you want to stay a journalist -- forget about Coordination Councils.
Ο Plushev αναφερόταν στο γεγονός ότι αρκετοί δημοσιογράφοι (σύμφωνα με τον ίδιο, γύρω στους είκοσι) συμμετέχουν στις επερχόμενες εκλογές της αντιπολίτευσης του “Συντονιστικού Συμβουλίου” [ru].
Plushev was referring to the fact that quite a few journalists (according to him, as many as twenty) are participating in the opposition's coming Coordinating Council elections [ru].
Γράφοντας στο προσωπικό του ιστολόγιο [ru], επεξήγησε τις ιδέες του, περιγράφοντας το φαινόμενο ως ηθικά κατακριτέο και κάνοντας αναφορά στο Δημοσιογραφικό Καταστατικό της Μόσχας [ru] του 1994, το οποίο, μεταξύ άλλων, προσπαθεί να τραβήξει διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη δημοσιογραφία από την πολιτική, διαχωριστική γραμμή θολή κατά την περίοδο της Σοβιετικής Ένωσης.
Writing on his personal blog [ru], he expanded on the idea, describing the phenomenon as ethically reprehensible, and citing the Moscow Charter of Journalists [ru], a 1994 document that, among other points, tries to draw a clear line between journalism and politics (a line that was blurry during the Soviet Union).
Ο Alexander Plushev φρουρεί - ειρωνικά - υπό το φως της σημερινής διαμάχης (σε διάφορα επίπεδα), υποστηρίζοντας τον Οleg Kashin για τον άγριο ξυλοδαρμό του.
Alexander Plushev picketing, ironically in light of today's dispute (on several levels), in support of Oleg Kashin, after his brutal beating.
Η ταμπέλα γράφει, “ο δημοσιογράφος Oleg Kashin έπεσε θύμα ξυλοδαρμού και απαιτώ να βρεθούν όσοι διέταξαν και διέπραξαν αυτό το έγκλημα”.
Sign reads, “Journalist Oleg Kashin has been beaten, and I demand that those who committed and ordered this crime be found.”
7 Νοεμβρίου 2010.
7 November 2010.
Αποσπάσματα οθόνης από το Lenta.ru.
Screenshot from Lenta.ru.
Το “Συντονιστικό Συμβούλιο” θα είναι ξεκάθαρα ένας υψηλά ιστάμενος πολιτικός οργανισμός, επιφορτισμένος με αρμοδιότητες όπως από την κατάταξη ηγετών της αντιπολίτευσης μέχρι και την άσκηση διακυβέρνησης “στη σκιά” και το συντονισμό διαδηλώσεων στους δρόμους [ru] (Ως αναδυόμενο ίδρυμα, η κριτική επιτροπή δεν ξέρει ακόμα τι θα κάνει ακριβώς).
The Council will clearly be a highly political organization, tasked with anything from ranking opposition leaders to being a “shadow government” and coordinating street protests [ru]. (As a nascent institution, the jury is still out on what it will do, exactly.)
Παρότι οι δημοσιογράφοι που συμμετέχουν στο “Συμβούλιο” θα έπρεπε να θεωρείται ότι παραβαίνουν τις αρχές του Καταστατικού του 1994, πολλοί επιτέθηκαν στον Plushev επειδή υποστήριζε αυτό ακριβώς.
Though journalists joining the Council would seem to represent an obvious violation of the 1994 Charter's principles, many have attacked Plushev for arguing just that.
Κατά έναν ειρωνικό τρόπο, ένας από τους πιο σκληρούς επικριτές του είναι ο Sergey Parkhomenko, ο οποίος έχει κυριολεκτικά υπογράψει το Καταστατικό του 1994.
Ironically, one of his most vocal critics is Sergey Parkhomenko, an original signatory of the 1994 Charter.
Ο ίδιος ο Parkhomenko διεκδικεί μια θέση στο Σ.Σ. και απαντάει με μια μεγάλη δημοσίευση στο ιστολόγιό του [ru] προς τον Plushev, όπου κυμαίνεται μεταξύ των εξής δύο: α) υποστηρίζει ότι η συμμετοχή στο Σ.Σ. δεν αποτελεί “θέση” και β) ότι η δημοσιογραφία στη Ρωσία έχει έτσι κι αλλιώς χρεοκοπήσει.
Parkhomenko is himself running for a position on the CC and wrote a lengthy blog post [ru] in response to Plushev, where he oscillated between claiming (1) that membership in the Coordinating Council is not a “position,” and (2) that Russian journalism is ethically bankrupt anyway.
Παρότι αποκαλεί τον εαυτό του δημοσιογράφο [ru], ο Parkhomenko έχει ένα ελαφρυντικό για να κυνηγάει την πολιτική.
Although he calls himself a journalist [ru], Parkhomenko has a pass to seek political involvement.
Σύμφωνα με το αφεντικό του στην Ekho Moskvy και ένα συνάδελφο που συνυπογράφει στο Καταστατικό, τον Alexey Venidiktov, ο Parkhomenko δεν είναι εργαζόμενος δημοσιογράφος, αλλά μάλλον ελεύθερος αρθρογράφος σε στήλη.
According to his boss at Ekho Moskvy and fellow Charter-signatory Alexey Venidiktov, Parkhomenko is not a staff journalist, but rather an op-ed columnist.
Αυτό κάνει τη συμμετοχή του σε πολιτικό οργανισμό “μη τρομακτική” [ru] - σύμφωνα με τον Leonid Bershidskii, πρώην συντάκτη του Slon.ru και νυν συντάκτη του Forbes.ua.
This makes his participation in a political organization “not frightening,” [ru] according to Leonid Bershidskii, former editor of Slon.ru and current editor of Forbes.ua.
Ο Venediktov αργότερα έγραψε στο Twitter [ru] υποστηρίζοντας τον Plushev και εκφράζοντας την “αλληλεγγύη” του.
Venediktov later tweeted [ru] in support of Plushev, expressing his “solidarity.”
Ακόμα ένας δημοσιογράφος της παλιάς σχολής, ο Sergey Korzun, συμφώνησε, διαχωρίζοντας τους αρθρογράφους στήλης από αυτούς που απλά γράφουν δημόσια και από τους δημοσιογράφους.
Another old-school journalist, Sergey Korzun, agreed, drawing a distinction between columnists, publicists, and journalists, writing [ru]:
Έγραψε [ru]: Όταν εργαζόμενοι δημοσιογράφοι μπλέκονται στους πολιτικούς κύκλους, οι δημοσιεύσεις χάνουν το στάτους που τις θέλει να είναι Τέταρτη Εξουσία.
When staff journalists become involved in political lobbyism, the publication loses its status as a member of the Fourth Estate.
Ο δημοσιογράφος Oleg Kashin απάντησε με ένα άρθρο [ru] στο Slon.ru, όπου απέρριψε τις εσωτερικές μεροληπτικές στρατηγικές του σταθμού Ekho, ως γραφικές και με “εταιρικούς κανόνες του προηγούμενου αιώνα”.
Journalist Oleg Kashin responded with an article [ru] on Slon.ru, where he dismissed Ekho's impartiality internal policies as quaint and “last-century corporate rules.”
Περήφανος που αυτοί οι κανόνες δεν υπάρχουν στη δουλειά του στην Kommerersant, o Kashin είναι της γνώμης ότι ένας δημοσιογράφος δε μπορεί να αποφύγει τη μεροληψία.
Proud that these rules do not apply to his own work for Kommersant, Kashin is of the opinion that a journalist can't avoid bias.
Και αφού αυτό ισχύει, γιατί να προσποιείσαι ότι είσαι αντικειμενικός, μένοντας έξω από πολιτικούς οργανισμούς;
And if that is the case, why pretend to be objective by staying out of political organizations?
Ο Oleg Kashin (στο κέντρο) δίνει το παρόν σε διαδηλώσεις στο Chistye Prudy της Μόσχας, 10 Μαΐου 2012. Φωτογραφία της Evgeniy Isaev, CC BY-SA 2.0.
Oleg Kashin (center) attending protests at Chistye Prudy in Moscow, 10 May 2012, photo by Evgeniy Isaev, CC BY-SA 2.0.
Αυτοί που διαφωνούν με τον Plushev - μεταξύ άλλων ο πρώην αρχισυντάκτης της Kommersant, Demian Kutdriavtsev [ru], ο δημοσιογράφος Kirill Martynov [ru] και ο πολιτικός ακτιβιστής Oleg Kozyrev [ru] - παπαγαλίζουν όλοι τους το επιχείρημα του Kashin.
Those who disagree with Plushev -- among others, former Kommersant chief editor Demian Kutdriavtsev [ru], journalist Kirill Martynov [ru], and political activist Oleg Kozyrev [ru] -- all parrot Kashin's argument.
Δηλαδή: είναι πιθανό ένας δημοσιογράφος να είναι πραγματικά αντικειμενικός και η συμμετοχή στην πολιτική να μην αφαιρεί τίποτα από την ποιοτική δουλειά του. Στην πραγματικότητα μπορεί και να τη βελτιώσει, αφού η πολιτική δραστηριότητα κάνει τις προκαταλήψεις του δημοσιογράφου, ξεκάθαρες.
It is impossible for a journalist to be truly objective, therefore political participation subtracts nothing from the quality of their work - indeed, it can even enhance it, since activism clearly exposes the bias of the journalist.
Υπάρχει ένα κενό λογικής σε αυτό το σημείο: ο Plushev δεν επιχειρηματολογεί ενάντια στο να έχει κανείς απόψεις, αλλά ενάντια στο να αφήνει κανείς τις απόψεις του να επιδρούν στη διαδικασία της δημοσιογραφικής κάλυψης.
There is a logical disconnect here: Plushev does not argue against having opinions, he argues against subjecting those opinions to the influence of participation in the process being covered.
Περιέργως, ο Kashin και ο Martynov πιστεύουν ότι ο πλανήτης - συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ - είναι γεμάτος από “κομματικές” εφημερίδες και “αριστερές ή δεξιές εκδόσεις”, για τις οποίες οι πολιτικές προκαταλήψεις αποτελούν ένδειξη τιμής.
Oddly, Kashin and Martynov believe that the world, including the United States, is full of “party” newspapers and “left and right publications” for which political bias is a badge of honor.
Ας υποθέσουμε ότι αυτό ισχύει (αν και αυτό είναι παράδοξο για την επικρατούσα Αμερικανική δημοσιογραφία, που συχνά επικρίνεται γιατί έχει φτάσει στο άλλο άκρο και έχει υιοθετήσει το στυλ “διδασκαλία της διαμάχης” ). Αυτό δε σημαίνει οτι το προσωπικό αυτών των επιχειρήσεων είναι ενεργό πολιτικά.
Assuming that this is the case (a dubious proposition for mainstream American journalism, which is often criticized for having gone too far in the other direction with its “teaching the controversy” style), it does not follow that staff of these organizations is actively political.
Ακόμη και οι περισσότεροι παρουσιαστές ειδήσεων του FOX News, παρ' όλη την ιδεολογική στήριξη προς τους Ρεπουμπλικάνους, πιθανότατα δε θα συμμετείχαν σε ένα επίσημο κόμμα με πολιτική δομή, όπως είναι ουσιαστικά το “Συντονιστικό Συμβούλιο”.
Even most FOX News anchors, for all of their opinionated support for the Republicans, would probably not participate in the kind of official party structure that the Coordinating Council is in essence.
Βέβαια, υπάρχουν και άλλες περιπτώσεις ενάντια στον Plushev.
Of course, there are other cases made against Plushev.
Μερικοί ρωτούν [ru]: “Και τι θα τρώνε οι δημοσιογράφοι, αν παρατήσουν τις δουλειές τους για να γίνουν πολιτικοί;”.
Some ask [ru], “But what will journalists eat, if they quit their jobs to become politicians?”
Η απάντηση δεν είναι σαφής.
The answer is unclear.
Κάποιοι, όπως ο Kudriavtsev, υποστηρίζουν ότι είναι σημαντικό οι δημοσιογράφοι να συμμετέχουν σε κινήματα διαδηλώσεων, γιατί αντιπροσωπεύουν την κοινωνία.
Others, like Kudriavtsev, argue that it is essential that journalists be a part of the protest movement because they represent society.
Επιχειρήματα όπως αυτό, οδήγησαν τον Maksim Kurnikov, τοπικό συντάκτη στην Ekho Moskvy, να γράψει στο Twitter [ru]:
Arguments like this have led Maksim Kurnikov, a regional editor at Ekho Moskvy, to tweet [ru]:
@plushev είμαι μόνο εγώ ή είναι η πλειοψηφία των ανθρώπων που ανταποκρίνονται στους δημοσιογράφους και το Σ.Σ. που υποστηρίζουν τη θέση σου, αλλά αλλάζουν τη γνώμη τους και λένε “αν όχι εμείς, τότε ποιος;”
@plushev is it just me, or is the majority of people responding to journalists and the CC not arguing with your thesis, but rather changing the conversation to “if not us, then who?”
Ένα άλλο ενδιαφέρον σημείο που τόνισε ο φιλο-Κρεμλινικός αρθρογράφος Dmitry Olshansky στο προφίλ του στο Facebook [ru], είναι ότι η Ρωσία έχει μια μακρά παράδοση δημοσιογράφων - πολιτικών μέσα στους αιώνες.
Another interesting point, made by the ostensibly pro-Kremlin publicist Dmitry Olshansky in his Facebook [ru], is that Russia has a rich turn-of-the-century tradition of journalist-politicians.
Στη λίστα του περιλαμβάνει τον Λένιν, τον Τρότσκι, τον Κροπότκιν, τον Πλεκάνοβ και πολλούς άλλους.
In his list, he includes Lenin, Trotsky, Kropotkin, Plekhanov, and many others.
Κάποιοι σχολιάζουν [ru] στη δημοσίευση του Olshansky ότι αυτοί οι άνθρωποι, ωστόσο, έγραφαν και εξέδιδαν ακόμη και εφημερίδες:
Some of Olshansky's commenters point out [ru] that, although these people did write and even published newspapers: