natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μετά από δύο λεπτά, έρχεται δεύτερο μήνυμα.
Two minutes later, a second message; a third; a fourth.
.και τρίτο. .και τέταρτο.
What an earth is going on?
Τι στο καλό συμβαίνει; Ταραγμένος, βγάζω το τηλέφωνό μου από την τσέπη του μπουφάν και διαβάζω τα μηνύματα.
Unnerved, I pull my phone from my jacket pocket and read.
Η φίλη μου, Laura από τη Ρώμη: “Evviva la Tunisie!”
My friend Laura from Rome: “Evviva la Tunisie!”
(Ζήτω η Τυνησία!).
(Hurray for Tunisia!).
Ο εγγονός μου από το γραφείο του: “Το φανταζόσουν; Πραγματικά απίθανο”.
My grandson from his office: “Would you have thought it?
Η Nicole από τη Μαδρίτη: “Μπράβο Radès!”
Absolutely fantastic.” Nicole from Madrid: “Bravo Radès!”
(μεγάλωσε στην πόλη-λιμάνι Radès).
(she grew up in the port town of Radès).
Ο John από το Σαν Φρανσίσκο: “Συγχαρητήρια.
John from San Francisco: “Congratulations.
Πραγματικά το αξίζετε”.
You really deserve it.”
Ο Boris από τη Μόσχα : “Molodets, Slava Tunis” (Μπράβο! Ζήτω η Τυνησία).
Boris from Moscow : “Molodets, Slava Tunis” (Well done, long live Tunisia).
Η γειτόνισσά μου Annie: “Θα συνεχίσεις να μας ζαλίζεις με την Τυνησία σου τώρα”.
My neighbour Annie: “You're going to keep on bothering us with your Tunisia now.”
Βγαίνω έξω.
I go outside.
Οι γείτονές μου, Ahmed - πωλητής κεμπάπ - και Samuel - ιδιοκτήτης καταστήματος υποδημάτων -, Τυνήσιοι και οι δύο, πίνουν παρέα στο απέναντι μπαρ.
My neighbours Ahmed, the kebab seller, and Samuel, the shoe-shopkeeper, both “Tunes” (Tunisians) raise a glass in the bar opposite.
Με μια ματιά στα νέα του Google, όλα ξεκαθαρίζουν: μόλις κέρδισα το βραβείο Νόμπελ.
A glance at Google News clarifies everything: I have just won the Nobel Prize.
Δηλαδή, περίπου.
Well, almost.
Η τιμή ανήκει σε όλους τους Τυνήσιους.
All “Tunes” have been honoured.
Με τη φαντασία μου, βλέπω εορτασμούς σε ολόκληρο το Παρίσι, στη Belleville, στο Barbès και στα εστιατόρια του 17ου διαμερίσματος.
I can picture the celebrations across Paris in Belleville, Barbès and in the restaurants of the 17th arrondissement. I, for one, am not surprised.
Από την πλευρά μου, αυτό δεν αποτελεί έκπληξη.
If not Tunisia, then who? Obama?
Αν δεν τιμηθεί η Τυνησία, τότε ποιος; Ο Ομπάμα; Ο Πούτιν; Ο Άσαντ; Η Λεπέν; Το αίμα του σημερινού πολέμου ρέει πάνω από τα δικά μας κεφάλια και κανενός άλλου.
Le Pen? It is under our skies that the blood of today's war flows-nowhere else.
Εδώ, σε αυτόν τον λησμονημένο αραβο-ισλαμικό κόσμο που έχει βυθιστεί σε ένα ματωμένο ραγού.
Here, in this forsaken “Arab-Islamic world” that has been plunged into a bloody ragout.
Στο σταυροδρόμι μεταξύ ευτυχίας και καταδίκης, ένα χαλικάκι που ίσα φαίνεται στον παγκόσμιο χάρτη-η Τυνησία μας ανήκει.
At a crossroads between a happiness and damnation, a pebble barely visible on world maps-Tunisia is ours.
Δεν είναι ούτε η πιο μεγαλόπρεπη, ούτε η πιο μεγαλοφυής, αλλά πιθανόν η καλύτερη.
Neither the most gracious, nor the most ingenious, but perhaps the nicest.
Χωρίς πετρέλαιο και όπλα, παρά μόνο το όνειρο μιας ζωής με χαμόγελα αντί για θλίψη.
Without either oil or weapons, just the dream of living this life with a smile rather than in sorrow.
Με αγάπη αντί για δηλητήριο.
With love rather than poison.
Με μίσος για το μίσος.
With a hatred of hate.
Διάσκεψη Εθνικού Διαλόγου, 16 Οκτωβρίου 2012 CC-BY-20
Congress of National Dialogue, 16 October 2012 CC-BY-20
Κάπου κοντά στον Βόρειο Πόλο, μια ομάδα ατόμων της τρίτης ηλικίας έχουν αφοσιωθεί σε ένα μόνο έργο: να παρακολουθεί στενά τη χρήση της γροθιάς και των όπλων στον πλανήτη.
Somewhere near the North Pole, a handful of fair-haired seniors have devoted themselves to a single task: to keep a close watch on the fists and firearms of the planet.
Ποιος έχει καλή και ποιος έχει κακή συμπεριφορά.
Who is misbehaving, or behaving well.
Ποιος πιστεύει στη δικαιοσύνη και ποιος έχει διεστραμμένες αντιλήψεις.
Who believes in justice, whose beliefs are twisted.
Ποιος ηρεμεί τα πνεύματα αντί να σκοτώνει.
Who soothes instead of killing.
Τίποτε και κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει από το μικροσκόπιό τους.
Nothing and no man escapes the scrutiny of their microscopes.
Επί έναν ολόκληρο χρόνο, “χτένιζαν” την ανθρώπινη φυλή αναζητώντας ποιον, τελικά; Εσένα. Εμάς.
For one whole year they have trawled though the human race to single out whom, in the end?
Εμένα.
You.
Γνωρίζω ότι εγώ έχω ανάγκη την Τυνησία.
Us. Me. I know that I needed Tunisia.
Αλλά το Όσλο μου αποκάλυψε κάτι καινούριο: και ο κόσμος έχει ανάγκη την Τυνησία.
But here is what Oslo has revealed to me: the world needs Tunisia too.
Το Κουαρτέτο είναι αντάξιο της πατρίδας του.
The Quartet is worthy of the homeland.
Το Όσλο θα μπορούσε να μείνει πιστό στη συνήθεια και να βραβεύσει τον Μπέτζι Καΐντ Εσέμπσι και τον Ρασίντ Γκανούσι για την αποφυγή της αναμενόμενης καταστροφής με την ένωση φωτιάς και νερού.
Oslo could have deferred to custom by crowning Béji Caïd Essebi and Rachid Ghanouchi for having averted the expected calamity by uniting fire and water.
Αλλά, το Όσλο δεν ξεχνά τις σκληρές στιγμές του παρελθόντος με τη βράβευση ηρώων, όπως ο Κίσινγκερ και ο Λι Ντουκ (1973), και ο Αραφάτ, ο Ράμπιν και ο Πέρες (1993).
But in Oslo they have cruel memories of honouring heroes like Kissinger and Le Duc Tho (1973), and Arafat, Rabin, and Peres (1993).
Απέρριψαν ακόμα και τη Μέρκελ.
They even ruled out Merkel.
Η Επιτροπή Νόμπελ θα μπορούσε επίσης να προτείνει ως υποψήφιο ολόκληρο τον Τυνησιακό λαό.
The Nobel Committee could have also nominated the Tunisian people in their entirety.
Υπάρχουν πολλοί, στις πόλεις Damas και Sousse, που δεν είναι αντάξιοι.
Many, in Damas or in Sousse are not worthy.
Πέρα από το Κουαρτέτο, τιμάται ολόκληρη η ιστορία της Τυνησίας.
Beyond the Quartet, the whole history of Tunisia has been honoured.
Η ιστορία θα παραμείνει αιώνια στα χέρια του καθενός από εμάς.
History will lie for eternity in the hands of each one of us.
Σήμερα το πρωί, ο φίλος μου, ο Moncef, εξηγεί στην καθαρίστριά του τι είναι το βραβείο Νόμπελ.
This morning my friend Moncef explains to his cleaning lady what the Nobel Prize is.
Αφού άκουσε μια μακροσκελή ομιλία από το αφεντικό της, η Salha ρώτησε: με ποιον τρόπο θα αλλάξει αυτό τη ζωή μου; Η Salha τα είπε όλα με μια φράση.
At the end of a long speech from her boss, Salha asks: what difference will it make for me? In one reply Salha has said it all.
Από εδώ και στο εξής, πριν από κάθε λέξη και κάθε πράξη, θα πρέπει να διατυπώνεται η εξής ερώτηση: αυτό που θα κάνω, αυτό που θα πω είναι αντάξιο ενός Νόμπελ Ειρήνης; Ναι, καλά ακούσατε-Ειρήνης.
From now on every word, every deed will have to be preceded by a question: is what I am about to do, is what I am about to say, worthy of a Nobel Peace Prize? Yes, you heard correctly-Peace.
Hμερολόγιο ορθόδοξων ιερέων με τη γάτα τους γίνεται viral στη Ρωσία
This Cat Calendar Is Making the Russian Orthodox Church Go Viral
Ο Οκτώβριος από το παράξενο ημερολόγιο παρουσιάζει το μοναχό Theodorit και τη γάτα του Monya.
The October page of the quirky calendar features hieromonk Theodorit and his cat Monya.
Δεν έχετε ποτέ δει πιθανώς τις γάτες και τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τόσο κοντά και σε τόσο τρυφερές στάσεις.
You've probably never seen cats and the Russian Orthodox church so up close and cuddly together.
Μια ομάδα ευσεβών χριστιανών δημοσίευσε ένα φωτογραφικό ημερολόγιο, όπου οι δώδεκα μήνες από την επόμενη χρονιά συνοδεύονται από φωτογραφίες Ορθοδόξων ιερέων που ποζάρουν με τη γάτα τους.
A group of Christian enthusiasts has released a photo calendar where the 12 months of the upcoming year are illustrated with images of Orthodox priests posing with their cats.
Το ημερολόγιο “Ιερέας + Γάτα”, που δημοσιεύθηκε από την Artos, μια ένωση Xριστιανών καλλιτεχνών, με τον τρόπο αυτό επιθυμεί να δώσει μια εικόνα του “σύγχρονου ορθόδοξου τρόπου ζωής” στη Ρωσία.
The “Priest + Cat” calendar published by Artos, an association of Christian artists, is aimed at promoting “modern Orthodox culture” in Russia.
Η τελευταία έκδοση του ημερολογίου της Pirelli έκανε μια πολιτιστική στροφή (εγκαταλείποντας τα προκλητικά γυμνά της). Το ημερολόγιο “Ιερέας + Γάτα” φαίνεται να πηγαίνει ενάντια στην ίδια την ιδέα των παραδοσιακών Ορθοδόξων ημερολογίων που απεικονίζουν αγίους και θρησκευτικές εικόνες.
While the latest issue of the famous Pirelli Calendar might have signaled a cultural shift (by foregoing its usual provocative nudes), “Priest + Cat” seems to challenge the very idea of traditional Orthodox calendars, usually picturing saints and icons-so it's no wonder that it has gone viral immediately.
Οι ιερείς φορώντας τα ράσα τους και χαμογελώντας φωτογραφήθηκαν σε οικειότητα μαζί με το αιλουροειδές τους από τη φωτογράφο Anna Galperina, στο σπίτι τους, σε άνετους καναπέδες με μαξιλάρια, ή πάνω σε παγκάκια στον ήλιο.
The bearded smiling clerics in long robes were captured in intimate photos with their felines by photographer Anna Galperina in their homes, on cozy sofas with cushions or sunlit benches.
Το 2016 θα ξεκινήσει με τον αρχιερέα Oleg Batov και το γάτο του Apelsin. Ο κος Φεβρουάριος, ο αρχιερέας Pyotr Dynnikov, ο οποίος διευθύνει ένα καταφύγιο ζώων φωτογραφίζεται με τους δύο γάτους του, Angola και Vasik.
2016 will start off with archpriest Oleg Batov and his cat Apelsin, and Mr. February-archpriest Pyotr Dynnikov who runs an animal shelter-is photographed with his two pets, Angola and Vasik.
Ένα δείγμα από τις σελίδες του ημερολογίου, φωτογραφία Xenia Loutchenko στο Facebook.
A sampling of the monthly pages in the “Priest + Cat” calendar.
Η δημοσιογράφος Xenia Loutchenko, συντονίστρια του έργου, ο οποία εργάζεται για την θρησκευτική ιστοσελίδα Pravmir λέει ότι το «Ιερέας + Γάτα» θα πρέπει να θεωρείται ως ένας συνδυασμός μεταξύ του ετήσιου ιταλικού ημερολογίου Calendario Romano, το οποίο παρουσιάζει νέους και ωραίους ιερείς, και του I gatti di Roma το ημερολόγιο των γάτων της Ρώμης.
Image from Xenia Loutchenko on Facebook. As the project coordinator, journalist Xenia Loutchenko of Pravmir religious news website, says, “Priest + Cat” could be considered the combination Russian Orthodox answer to the annual Italian Calendario Romano, featuring young and handsome Catholic priests, and the I gatti di Roma calendar with Rome's cats.
Η Xenia Loutchenko λέει ότι το κάστινγκ για το ημερολόγιο πραγματοποιήθηκε αυθόρμητα: οι ιερείς ξεκίνησαν με το κατοικίδιο τους για την περιπέτεια απλώς για την εμπειρία: “Ήταν για οποιονδήποτε ιερέα είχε μία γάτα και ήταν έτοιμος να ποζάρει για μια φωτογραφία “.
Loutchenko says the casting process for the calendar was spontaneous, with the priests bringing their own felines along for the ride: “It was whoever had a cat and was ready to pose for a photo.”
Η δημοσιογράφος επιμένει στο γεγονός ότι το ημερολόγιο δεν συνιστάται επίσημα από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και ήταν εμπνευσμένο από ένα βιβλίο για την καθημερινή ζωή των Ρώσων κληρικών.
The journalist insists that the calendar is not officially supported by the Russian Orthodox Church, and was inspired by a photography book about the everyday lives of Russian clergy.
“Δεν βλέπω μια μεγάλη αμαρτία σ ‘αυτό”, σχολίασε ο εκπρόσωπος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Αιδεσιμότατος Πρωτοπρεσβύτερος Vsevolod Chaplin, όταν ρωτήθηκε για το ημερολόγιο.
“I don't see a big sin here,” Russian Orthodox Church spokesman, the Very Reverend Archpriest Vsevolod Chaplin said, reacting to the calendar recently.
“Οι ιερείς έχουν γάτους, οι γάτοι έχουν ιερείς, μερικές φορές οι γάτοι ζουν ακόμη και σε μια εκκλησία.
“Priests have cats, cats have priests, sometimes cats even live in a church.
Ωστόσο, δεν θα έβαζα ένα τέτοιο ημερολόγιο στον τοίχο μου.”
I wouldn't put such a calendar up on my wall though.”
Ρώσοι χρήστες του Διαδικτύου εξέφρασαν κάποιες αμφιβολίες και αναρωτήθηκαν για την πνευματική πλευρά του όλου εγχειρήματος.
Some RuNet users seemed to have doubts about the idea of the calendar, questioning the spiritual element of the enterprise.
Ω, δεν ξέρω … έχω συνηθίσει στην ιδέα ότι οι γάτες, η συμμετοχή στην εκπομπή “The Voice”, κλπ. είναι κοσμικά πράγματα, και εδώ υπάρχουν ανώτεροι εκπρόσωποι της εκκλησίας, και όλα αυτά…
Oh, I don't know… I somehow got used to the idea that cats, participation in “The Voice,” etc. is secular, and here we see church rank and all that…
Οι αντιδράσεις ήταν γενικά θετικές, αν και μερικοί βρήκαν το έργο «κιτς».
While the reaction to the calendar was mostly positive, there were some people who considered the project to be “kitsch.”
“Είχα σχόλια από εκείνους που είναι μακριά από την εκκλησία, όπως το” Τίποτα δεν μπορεί να βοηθήσει αυτούς τους ιερείς, η εικόνα τους δεν μπορεί να βελτιωθεί, ακόμη και με τις γάτες!
“I got some comments from those who are far from the Church, like “Nothing can help these priests, their image can't be improved even with cats!”
” απάντησε η Xenia Loutchenko στην εφημερίδα« Komsomolskaya Pravda ».
Loutchenko told the Komsomolskaya Pravda newspaper.
Στη θρησκευτική ιστοσελίδα Pravmir, όπου η Xenia εργάζεται, οι αντιδράσεις ήταν και εκεί επίσης ποικίλες.
Users commenting on the news on the religious website Pravmir, where Loutchenko works, also had varying reactions to the “Priest + Cat” project.
Ένας ανώνυμος σχολιαστής γράφει :
One anonymous user wrote:
Τα πορτρέτα είναι όμορφα, οι ιερείς είναι χαμογελαστοί, αλλά η ιδέα είναι παράξενη.
The portraits are good, the priests are cheerful, but the idea is strange.
Οι ιερείς δεν είναι ποπ σταρ για να καταλήγουν σε ένα ημερολόγιο.
The priests are not pop stars to be depicted on a calendar.
Και δεν είναι ούτε στενοί συγγενείς.
Neither are they close relatives.
Είναι δυνατόν για κάποιον να παραγγείλει ένα ημερολόγιο με φωτογραφίες της οικογένειάς του.
It is possible that someone orders a calendar featuring their relatives.
Αλλά αυτό, είναι πραγματικά ένα περίεργο εγχείρημα.
But this one is a strange enterprise.
H Elena Gatchinskaya βρίσκεται στον αντίποδα αυτών των κριτικών, και αναρωτιέται γιατί η ιδέα προκαλεί τόσες αντιδράσεις.
User Elena Gatchinskaya countered the criticism, wondering what was so bad about the idea.
Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ; Αυτό είναι ένα κανονικό ημερολόγιο για το επόμενο έτος.
What's the issue here? This is a normal calendar for an upcoming year.
Οι ιερείς θα σας υπενθυμίσουν το Χριστό και οι γάτες είναι καλές εναντίον του στρες.
The priests will remind you of Christ, and the cats are anti-stress.
Και θα σας θυμίζουν επίσης το Χριστό.
And they will also remind you of Christ.
“Ας δοξάζουμε με κάθε ανάσα τον Κύριο.”
“Let every breath praise the Lord.”
Γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι αντιδρούν άσχημα;
Why do so many people react so negatively?
H Yekaterina Kovrigina λέει ότι προτιμάει περισσότερο τους ιερείς από τους πιθήκους, το κινέζικο σύμβολο του επόμενου έτους. Τα ημερολόγια με τα ζώα πωλούνται γενικά πολύ στη Ρωσία και αυτό που είναι αφιερωμένο στους πιθήκους έχει ήδη διανεμηθεί στα περίπτερα.
Yekaterina Kovrigina said she'd take the priests any day over the symbols of the upcoming year, monkeys-such animal calendars usually sell very well in Russia, and the monkey ones have already taken over the printed press kiosks.
Καλύτερα αξίζει να βλέπουμε ιερείς με γάτες παρά αυτούς τους πιθήκους κάθε είδους που ξεπροβάλλουν από όλα τα περίπτερα με εφημερίδες.
Better priests with kitties than those monkeys of all kinds splashed over every newsstand.
Το ημερολόγιο “Ιερέας + Γάτα” τυπώθηκε σε 1.000 αντίτυπα στην αρχή, αλλά τώρα φαίνεται να έχει προβλεφθεί μία ανατύπωση.
The “Priest + Cat” calendar had an initial print run of 1,000 copies but now looks likely to print more.
Το ημερολόγιο είναι προς πώληση σε διάφορες εκκλησίες της Μόσχας και μπορεί επίσης να αγοραστεί στο διαδίκτυο.
The calendar is now for sale in several churches in Moscow and can also be acquired online.
Ακούστε τους μοναδικούς γαλαξιακούς ήχους του μουσικού οργάνου Yaybahar
Listen to the Haunting, Galactic Sounds of the Yaybahar Acoustic Instrument
Ο Görkem Şen παίζει Yaybahar με φόντο τη Θάλασσα του Μαρμαρά.
Görkem Şen plays the Yaybahar with the Marmara Sea in the background.
Ελπίζει πως το μουσικό όργανο που έφτιαξε σύντομα θα είναι αρκετά κοινό όπως το βιολί ή το τσέλο.
He hopes his instrument will soon be as common as a violin or cello.
Η φωτογραφία παραχωρείται με την άδειά του
Credit: Courtesy of Görkem Şen
Το παρόν άρθρο και η ραδιοφωνική παρουσίαση από την Dalia Mortada για το The World αρχικά εμφανίστηκε στο PRI.org στις 19 Αυγούστου 2015 και αναδημοσιεύεται εδώ ως μέρος συμφωνίας ανταλλαγής περιεχομένου.
This article and radio report by Dalia Mortada for The World originally appeared on PRI.org on August 19, 2015, and is republished here as part of a content-sharing agreement.
Στην Τουρκία, εφευρέθηκε ένα νέο μουσικό όργανο, που παράγει απίστευτους γαλαξιακούς ήχους.
In Turkey, a new instrument has been invented that makes crazy galactic and laser-gun sounds.
Λέγεται Yaybahar και είναι εντελώς ακουστικό όργανο.
It's called the Yaybahar, and it's completely acoustic.
“Είναι ένα πραγματικό ακουστικό έγχορδο συνθεσάιζερ”, εξηγεί ο Gorkem Sen, δημιουργός του μουσικού οργάνου.
“This is real time, acoustic, string synthesizer,” Gorkem Sen, the instrument's creator, explains.
Ο Gorkem εφηύρε το Yaybahar περίπου πριν από 6 χρόνια, σε μια αναζήτηση του προσωπικού μοναδικού του ήχου.
Gorkem invented the Yaybahar about six years ago in a hunt for his own unique sound.
Ο 33χρονος μουσικός έψαξε και εμπνεύστηκε τους δικούς του μοναδικούς ήχους από κάθε είδους μουσικό όργανο: το αυστραλιανό ντιτζεριντού, το τούρικο νέι και, πιο σημαντικό, το thunderdrum.
The 33-year-old musician looked for inspiration to find his own unique sounds from all sorts of instruments: the Australian didgeridoo, the Turkish Ney and, most importantly, the thunder drum.
Το thunderdrum είναι ένα μικρό κυλινδρικό μουσικό όργανο, που έχει δυο μεμβράνες συνδεδεμένες με ένα ελατήριο.
The thunder drum is a small cylindrical instrument that has two drum-like membranes linked by a spring.
Όταν σείεται, κάνει μεγάλους ήχους που αντηχούν σαν κεραυνός - όπως και το Yaybahar.
When it's shaken, it makes big, echoing sounds, like rolling thunder - and like the Yaybahar.
Το Yaybahar είναι τεράστιο - καταλαμβάνει όλο το σαλόνι του Gorkem.
The Yaybahar is huge - it takes up Gorkem's living room.
Οι μεμβράνες συνδέονται με δυο επιμήκη ελατήρια, που τινάζονται σε κάθε επαφή.
The membranes are hooked to two very long springs that bounce all over when they're touched.
Τα ελατήρια ενώνονται σε ένα ψηλό βραχίονα - όπως σε μια κιθάρα ή σε ένα τσέλο, αλλά μονάχα με δυο χορδές.
The springs attach to a tall neck - like a guitar or cello, but with just two strings.
Έπειτα από συχνές απόπειρες που κατέληγαν άκαρπες, ο Gorkem ανακάλυψε πως, όταν χτυπά τις μεμβράνες με μπαγκέτα για τύμπανο τυλιγμένη με ύφασμα, ο ήχος αντηχεί.
After much trial and error, Gorkem found out that when he hits the membranes with a padded drum stick, the sound reverberates.
Όταν με το δάχτυλό του “διασχίζει” το ελατήριο, κάνει έναν παράξενο γαλαξιακό ήχο “whoosh”.
When runs his finger down a coil, it makes an odd galactic “whoosh.”
Και όταν τραβά μια χορδή στο βραχίονα, κάνει “pew” - σαν τον ήχο από όπλο λέιζερ.
And when he plucks a string on the fingerboard, it goes “pew” - a laser-gun-like sound.
Είναι σούπερ υπέροχο - είναι όμως μουσική; “Οι πρώτες φορές του Yaybahar ήταν πραγματικά, πραγματικά μεγάλη φασαρία.
It is very cool - but is it music? “The first times of Yaybahar it's a really, really bad noise.
Κάνει πολύ μεγάλη φασαρία”, παραδέχεται ο Gorkem.
It makes really bad noise,” Gorkem admits.
Αλλά έχει εξελιχθεί έπειτα από έξι χρόνια πρακτικής και πολλή προσαρμογή του ίδιου του οργάνου.
But it has evolved after six years of practice and much tweaking to the instrument itself.
“Πλέον είναι πιο μουσικό.
“Now it's more musical.
Η φασαρία είναι πλέον πιο μελωδική”.
This noise now is more musical.”
Παράλληλα με την επιδεξιότητα στο χειρισμό του, το ίδιο το μουσικό όργανο έχει εξελιχθεί: από την αρχική του μορφή με 30 ελατήρια και μεμβράνες στο δίχορδο Yaybahar που παίζει ο Gorkem σήμερα.
Along with his ability to play it, the instrument itself has evolved from as many as 30 coils and membranes down to the two-springed Yaybahar Gorkem plays today.
Τα παλλόμενα ελατήρια παίζουν τεράστιο ρόλο στο μοναδικό ήχο του Yaybahar - οπότε έχει λογική που το μουσικό όργανο έχει ονομαστεί από αυτά.
The bouncy coils play a huge role in the Yaybahar's unique sound - so it makes sense that the instrument is named for them.
“'Yay' σημαίνει ελατήριο”, εξηγεί ο Gorkem.
“The coil string is ‘yay,'” Gorkem explains.
“Bahar” επίσης σημαίνει άνοιξη.
“Bahar” also means spring - as in the season.
Η όλη ιδέα της καινούριας ζωής, της νέας αρχής, είναι πολύ σημαντική για τον Gorkem, αναφέρει ο ίδιος.
The whole idea of new life, a new beginning is important to Gorkem, he says.
Ένα από τα αγαπημένα του κομμάτια είναι το Gnossienne No. 1 από το Γάλλο συνθέτη Ερίκ Σατιέ.
One of his favorite songs to play is Gnossienne No. 1 by the French composer Erik Satie.
Το κομμάτι συνήθως παίζεται στο πιάνο.
The song is usually played on the piano.
Για το Yaybahar, ο Gorkem χρησιμοποιεί δοξάρι, σαν να έπαιζε τσέλο.
For the Yaybahar, Gorkem uses a bow on the strings, like one would on a cello.
Το αποτέλεσμα; Ένα πλούσιο άκουσμα που αντηχεί βαθιά μες στα αυτιά σου.
The result is a rich, reverberating sound that feels like it gets deep into your ears.
“Όταν το ακούς εκείνη τη στιγμή, είναι πράγματι αποτελεσματικό, σου φτιάχνει τη διάθεση και ακούγονται όμορφες συχνότητες στον αέρα”, λέει ο Gorkem.
“When you listen live this is really effective, really good mood and really good frequencies on the air,” Gorkem says.
“Πραγματικά θησαυρός για τα αυτιά”.
“It's really delicious for ears.”
Ο Gorkem και το Yaybahar του τώρα τελευταία κάνουν περιοδεία σε Τουρκία και Ευρώπη.
Gorkem and his Yaybahar have been touring lately in Turkey and around Europe.
Το κοινό το λατρεύει, λέει ο ίδιος.
Audiences have loved it, he says.
Αν και παραδέχεται ότι πιθανόν, για την ώρα, είναι απλά μια περίεργη κατασκευή.
Though he admits it's probably still mostly a curiosity.
Στο μέλλον όμως, διαβλέπει να αποτελεί μια νέα κατηγορία μουσικού οργάνου.
But in the future, he can see it becoming a new class of instrument.
Μέχρι τότε, ο Gorkem θέλει να επικεντρωθεί στην κατανόηση όλων των δυνατοτήτων του και όλης της ποικιλίας ήχων που έχει να προσφέρει.
Until then, Gorkem wants to focus on understanding the full potential of the Yaybahar, and all the sound it has to offer.
Χριστούγεννα στην Ιαπωνία; Λάβετε θέσεις για….
Christmas in Japan?
Το Χριστουγεννιατικο Δένδρο που τρέχει στο Τόκυο.
Get Ready for Running Trees, Dazzling Lights, and Fried Chicken
Στιγμιότυπο απο τον Joseph Tame, επίσημο κανάλι YouTube.
The Running Christmas Tree in Tokyo.
Ένα από το πιο δημοφιλή memes στην Ιαπωνία τον περασμένο μήνα ήταν οι φωτογραφίες και τα βίντεο του Joseph Tame να τρέχει σε όλο το Τόκυο ντυμένος χριστουγεννιάτικο δένδρο.
Screencap from Joseph Tame official YouTube channel. One of the hottest Japan memes over the past month has been photos and videos of Joseph Tame running around Tokyo in his “Wearable Christmas Tree.”
Αν και ο Tame δεν κατάγεται από την Ιαπωνία, ωστόσο τα ευφάνταστα ανδραγαθήματά του βρίσκονται σε συμφωνία με μια χώρα που έχει αγκαλιάσει τα Χριστούγεννα με το δικό της μοναδικό τρόπο.
While Tame may not be originally from Japan, his whimsical exploits resonate with a country that has embraced Christmas in its own unique way.
Προετοιμάζοντας το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο που μπορεί να φορεθεί για μια ακόμη ημέρα χριστουγεννιάτικης μαγείας στο Τόκυο https://t.co/uwv044X9q3 pic.twitter.com/0056ffUTyD
Preparing the Wearable Christmas Tree for another day of Christmas wonder in Tokyo https://t.co/uwv044X9q3 pic.twitter.com/0056ffUTyD - Joseph Tame (@tamegoeswild) December 19, 2015
Για πολλούς Ιάπωνες, ο Δεκέμβριος σηματοδοτεί την έναρξη των φωταψιών, κατά την οποία όλα τα δημόσια μέρη σε όλη την Ιαπωνία φωταγωγούνται.
For many Japanese people, the month of December marks the start of “illumination“, where public places all over Japan are lit up.
Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα συχνά βρίσκονται στο επίκεντρο.
Christmas trees often take center stage.
Αυτή η εικόνα από την περιοχή Shiodome του Τόκυο είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
This display in Tokyo's Shiodome is a perfect example.
Η φετινή φωταγώγηση…. τα φώτα είναι συντονισμένα με τη μουσική και είναι πραγματικά όμορφα!
This year's illumination… The lights are synced with music and it's really beautiful!