natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το βίντεο [cs] δείχνει έναν Τσέχο έφηβο να φωνάζει στην Ουκρανή οικιακή βοηθό, που είχε βάλει κάπου αλλού την εργασία του στα μαθηματικά. Η καθαρίστρια, που εμφανίζεται με το όνομα Ljuba Grigorenko, καταλήγει να λύνει πολύ γρήγορα το πρόβλημα του νεαρού στα μαθηματικά: δούλευε ως καθηγήτρια μαθηματικών στο Λβιβ προτού οι περιστάσεις την αναγκάσουν να κάνει μια ταπεινή δουλειά στο εξωτερικό.
The video [cs] shows a Czech teenager yelling at the Ukrainian cleaning lady who had misplaced his math homework; the cleaning lady, identified as Ljuba Grigorenko, ends up solving the young man's math problems very quickly: she used to work as a math teacher in Lviv before circumstances forced her to take a menial job abroad.
Ιράν: Εβδομάδα Mad Graffiti για τους πολιτικούς κρατουμένους
Iran: Mad Graffiti Week for Political Prisoners
Από την 1η μέχρι τις 7 Απριλίου 2012, η ομάδα στο Facebook Mad Graffiti Week Iran κάλεσε τον καθένα να συμμετέχει με ένα στένσιλ προς τιμήν των εκατοντάδων Ιρανών πολιτικών κρατουμένων.
From April 1-7, 2012 the Facebook group Mad Graffiti Week Iran called on everyone, to stencil in honor of hundreds of Iranian political prisoners.
Κόσμος άφησε το σημάδι του σε μπλούζες, φράχτες, στις κατοικίες και στην ενδυμασία τους.
People left their marks on shirts, fences, their homes and clothing.
Η προσπάθεια έγινε κατόπιν έμπνευσης και υποστήριξης από την αιγυπτιακή “Εβδομάδα Mad Graffiti” [en], η οποία προσέλκυσε χιλιάδες οπαδούς σε διαμαρτυρία εναντίον του τρέχοντος στρατιωτικού καθεστώτος.
The effort was inspired and supported by the Egyptian “Mad Graffiti Week” which drew thousands of followers in protest against the current military regime.
Συνδέοντας τον εικονικό με τον πραγματικό κόσμο
Linking the virtual world to the real
Ιδού ένας οδηγός βήμα προς βήμα στο ΥouTube που εξηγεί πώς να φτιάξετε στένσιλ και να το χρησιμοποιήσετε στον πραγματικό κόσμο.
Here is a step by step guide on YouTube explaining how to make a stencil and use it in real world.
Δημοσιεύτηκαν αρκετές φωτογραφίες απ' όλο τον κόσμο στο φωτογραφικό άλμπουμ του Mad Graffiti Week στο Facebook, που δείχνουν πώς άτομα απ' όλο τον κόσμο υποστήριξαν την πρωτοβουλία αυτή.
There are several photos from around the world shared in the Mad Graffiti Week Facebook photo album showing how people around the world supported the initiative.
Όκλαντ, Καλιφόρνια
Oakland, California
Ουάσινγκτον DC
Washington DC
Γκράφιτι υπέρ Ιρανών κρατουμένων ξεπήδησαν στην Ολλανδία, στη Νέα Ζηλανδία, στη Σουηδία, στην Αίγυπτο, σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ και αλλού, φέρνοντας στον πραγματικό κόσμο γύρω μας τα πρόσωπα των πολιτικών κρατουμένων που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε διαδικτυακά.
Graffiti on behalf of Iranian prisoners has appeared in The Netherlands, New Zealand, Sweden, Egypt, many United States cities and beyond, bringing the faces of political prisoners we have grown accustomed to seeing online into a real world environment.
Μεξικό: Συλλογή παιχνιδιών μπορεί να αλλάξει το μέλλον του Μεξικού
Mexico: A Toy Collection Could Change the Future of Mexico
Ένας 65χρονος άνδρας είχε μια προσωπική συλλογή με περισσότερα από ένα εκατομμύριο παλιά παιχνίδια, τα περισσότερα κατασκευασμένα στο Μεξικό.
A 65 year old man had a personal collection with more than a million old toys, mostly made in Mexico.
Ο Μεξικανός αρχιτέκτονας Robert Shimizu μαζί με το γιο του αποφάσισαν να ανοίξουν το σπίτι τους ως μουσείο παιχνιδιών.
Mexican Architect Robert Shimizu, along with his son, decided to open their house as a toy museum.
Το υποτιτλισμένο ντοκιμαντέρ A Mexican Toy Story [“Μια μεξικάνικη ιστορία για παιχνίδια”] αφηγείται την ιστορία για το πώς ξεκίνησαν όλα και πώς πιστεύουν ότι μέσω των παιχνιδιών το Μεξικό μπορεί να ξαναβρεί το μονοπάτι του.
Their subtitled video documentary A Mexican Toy Story tells the story of how it came to be and how they believe that through toys, Mexico can recover its path.
Το Μουσείο Παλαιών Παιχνιδιών του Μεξικού [es] έχει οργανώσει αρκετές ημερίδες, με στόχο να φέρει κοντά συλλέκτες και να αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για προϊόντα ντόπιας παραγωγής, όπως παιχνίδια.
The Mexico Antique Toy Museum [es] has organized several events with the aim to bring together collectors and rekindle the interest for locally produced products such as toys.
Το Μάιο, θα φιλοξενήσουν ένα εργαστήρι σχεδιασμού και κατασκευής παιχνιδιών [es] και το καλύτερο παιχνίδι που θα προέλθει από αυτό θα αποτελέσει μέρος της μόνιμης έκθεσης του μουσείου.
In May, they will be hosting a Toy Design and Construction workshop [es], and the best toy to come from it will be permanently displayed in the museum.
Η περιγραφή σε πολλά από τα βίντεο του καναλιού του Μουσείου στο YouTube συνοψίζει την αποστολή τους [es]:
The description in many of the videos of the Museum's YouTube Channel summarizes their mission:
Tο Μουσείο Παλαιών Παιχνιδιών του Μεξικού στοχεύει να είναι τίμιο απέναντι σε όλες τις ηλικίες, ένας χώρος όπου δεν έχει νόημα το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, ένας ταπεινός χώρος που προσφέρει στον επισκέπτη όχι μόνο ένα μέρος για μάθηση και διαπροσωπικές σχέσεις, αλλά επίσης ένα μέρος άνεσης, όπου η μεξικανική κοινωνία θα επωφεληθεί μέσω της προώθησης της τοπικής κουλτούρας, ενδυναμώνοντας έτσι την εθνική ταυτότητα και τους δεσμούς μεταξύ των Μεξικανών, μια μεγαλύτερη επικοινωνία για το παρελθόν και το παρόν μας, προκειμένου να αλλάξουμε το μέλλον της χώρας μας.
The Museum of Antique Toys Mexico aims to be an honest museum for all ages where socio-economic levels don't matter, an unpretentious space that offers the visitor not only a place of learning and relations but also an area of comfort where the Mexican society will benefit through the promotion of popular culture, thus strengthening the national identity and the bonds between Mexicans, a greater communication of our past and present to change the future of our country.
Ένα παράδειγμα του πώς προωθεί το Μουσείο την εμπειρία της τοπικής κουλτούρας αποτελεί το επόμενο βίντεο, που δείχνει μια έκθεση Lucha Libre, η οποία έλαβε χώρα στο Μουσείο για τον εορτασμό των τρίτων γενεθλίων του.
An example of how the Museum promotes the popular culture experience, the next video shows a Lucha Libre exhibition which took place in the Museum to celebrate their 3rd anniversary.
Σλοβακία: “Δουλεία στους δρόμους της Μπρατισλάβας, 21ος αιώνας”
Slovakia: “Slavery in the Streets of Bratislava, 21st Century”
Ο Radovan Bránik φωτίζει μια περίπτωση παιδικής εκμετάλλευσης στο φωτορεπορτάζ του “Δουλεία στους δρόμους της Μπρατισλάβας, 21ος αιώνας” [sk].
Radovan Bránik highlights an instance of child abuse in his photo report, Slavery in the streets of Bratislava, 21st century [sk].
Οι φωτογραφίες του δείχνουν ένα κορίτσι από τη Ρουμανία, που, αντί να βρίσκεται στο σχολείο, παίζει ακορντεόν για λίγα νομίσματα στην Παλαιά Πόλη της Μπρατισλάβας.
His pictures show a girl from Romania who, instead of being at school, is playing accordion for money in Bratislava's Old Town.
Λίγα μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά στέκονται κοντά, που ελέγχουν μονίμως για την παρουσία αστυνομίας και παίρνουν γρήγορα τα λεφτά που κερδίζει το κορίτσι.
A few older kids stand nearby, permanently checking for police presence and quickly taking the money earned by the girl.
Μια ενήλικη γυναίκα, μάλλον η μητέρα των παιδιών, απολαμβάνει τον καφέ και το σάντουιτς της, ενώ το κορίτσι συχνά πρέπει να τρέχει να ξεφύγει από την αστυνομία.
An adult woman, probably the kids' mother, is enjoying coffee and sandwiches, while the girl often has to run away from the police.
Λύση που προτάθηκε από τους αναγνώστες του blog: μην τους δίνετε χρήματα.
A solution offered by the blog's readers: do not give them money.
Σάο Τομέ και Πρίνσιπε: Αναμνήσεις ενός μοναχικού πλοηγού
Sao Tome and Principe: Memories of a Lonely Navigator
Παρακολουθήστε το blog Odisseia nos Mares (Οδύσσειες στις θάλασσες) [pt] και πλοηγηθείτε στις ιστορίες του Jorge Trabulo Marques, ενός συνταξιούχου Πορτογάλου δημοσιογράφου και φωτογράφου που έζησε στο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε για 13 χρόνια καρά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας.
Follow the blog Odisseia nos Mares (Odysseys in the Seas) [pt] and navigate through the stories of Jorge Trabulo Marques - a retired Portuguese journalist and photographer who lived in São Tomé and Príncipe for 13 years during colonial times.
Ο Trabulo γράφει στο blog για τις αναμνήσεις του από το Σάο Τομέ, περιλαμβάνοντας μοναχικές περιπέτειες στη θάλασσα, καθώς προσπαθούσε να διασχίσει τον Ατλαντικό και να φτάσει στη Βραζιλία.
Trabulo blogs on his memories of São Tomé, including lonesome adventures in the sea, trying to cross the Atlantic to Brazil.
Βουλγαρία: Αμφιλεγόμενη δήλωση του Υπουργού Εσωτερικών
Bulgaria: Interior Minister's Controversial Statement
Ο blogger Nikolay Delchev καταδίκασε[bg] την αντίδραση του Υπουργού Εσωτερικών της Βουλγαρίας, Tsvetan Tsvetanov, στις πρόσφατες φοιτητικές διαδηλώσεις [en] εναντίον της κατασκευής των προπονητικών εγκαταστάσεων της Εθνικής Αθλητικής Ακαδημίας στη Μαύρη Θάλασσα: “[…] Ο Υπουργός Εσωτερικών σχεδόν που “ολόκληρη η κατασταλτική λειτουργία που έχει βάσει νόμου η αστυνομία δεν χρησιμοποιείται πάντοτε”.
Blogger Nikolay Delchev condemned [bg] the reaction of the Bulgarian interior minister Tsvetan Tsvetanov to the recent student protests against construction at the National Sports Academy's Black Sea training facility: “[…] Interior Minister almost regrets that ‘the whole repressive apparatus that they (the police) have by law has not always been used.'
Αυτό ειπώθηκε από έναν υπουργό δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης σε μια ευρωπαϊκή χώρα στις αρχές του 21ου αιώνα.
This was said by a minister of a democratically elected government in a European country in the early 21st century.
Παρακαλώ αφήστε τα σχόλιά σας, γιατί δεν έχω λόγια. […]”.
Please leave comments, because I have no words.
Βίντεο της αμφιλεγόμενης δήλωσης του Tsvetanov βρίσκεται εδώ [bg].
[…]” A video of Tsvetanov's controversial statement is here [bg].
Σρι Λάνκα: Μοναχοί ζητούν την κατεδάφιση τεμένους
Sri Lanka: Monks Calling For Demolition Of A Mosque
“Οι μοναχοί θα ‘πρεπε να διαλογίζονται, όχι να κάνουν εδαφικές διεκδικήσεις”, σχολιάζει το blog Indi.ca για τη διαμαρτυρία μοναχών που ζητούν την κατεδάφιση τεμένους στην Dambulla.
“Monks should be meditating, not making territorial claims”, comments Indi.ca on the protests by Monks calling for demolition of a mosque in Dambulla.
Κένυα: Δημιουργώντας εναλλακτικές τελετές ενηλικίωσης χωρίς να πετσοκόβονται κορίτσια
Kenya: Creating Alternative Initiation Rites to Womanhood without Cutting Girls
Ο Guardian.co.uk δημοσίευσε ένα βίντεο για τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων [en] και για τις γυναίκες και τα κορίτσια που είναι εναντίον της παράδοσης αυτής και αναδεικνύουν νέες εναλλακτικές για αυτή την τελετή ενηλικίωσης.
The Guardian.co.uk has released a video on female genital mutilation and the women and girls who are against this tradition and bringing on new alternatives to this initiation ritual.
Στην ιστορία, δυο νεαρές κοπέλες αρνούνται να τις κόψουν και να παντρευτούν για προίκα, αντιθέτως προσπαθούν να πείσουν τις οικογένειές τους πως η μόρφωση είναι καλύτερη οικονομική επένδυση και ότι η ενηλικίωση της γυναίκας μπορεί να επιτευχθεί και χωρίς να κοπούν τα γεννητικά της όργανα.
In the story, two young women refuse to be cut and married off in exchange for dowry, instead they are trying to convince their families that education is a better financial investment and that womanhood can be achieved with their genitals uncut.
Σουηδία: Επίσκεψη στο Ρίνκεμπι, το γκέτο μεταναστών της Στοκχόλμης
Sweden: Visiting Rinkeby, Stockholm's Immigrant Ghetto
Η συνοικία Ρίνκεμπι [en] στη Στοκχόλμη της Σουηδίας είναι γνωστή για την υψηλή συγκέντρωση μεταναστών.
The Rinkeby district of Stockholm, Sweden is famous for its high concentration of immigrants.
Περίεργοι ταξιδιώτες έχουν καταγράψει την επίσκεψή τους εκεί.
Curious outsiders have documented their visits.
Η Υεμένια δημοσιογράφος και blogger Afrah Nasser ζει στη Στοκχόλμη.
Yemeni journalist and blogger Afrah Nasser lives in Stockholm.
Έγραψε για την επίσκεψή της στο Ρίνκεμπι για πρώτη φορά σε δημοσίευση της 6ης Απριλίου 2012.
She wrote about visiting Rinkeby for the first time in a blog post on April 6, 2012.
Λέει η Afrah [en]:
Afrah says:
Πάντοτε άκουγα από κόσμο στη Σουηδία ότι υπάρχει μια περιοχή ονόματι Ρίνκεμπι που είναι τόσο γεμάτη από μετανάστες, που μετά βίας διακρίνεις Σουηδούς εκεί.
I've always heard from people in Stockholm that there is an area called Rinkeby that is so full of immigrants and you can even hardly see Swedes there.
Έτσι, αποφάσισα να πάω χτες εκεί.
So, I decided to go there, yesterday.
Ήθελα να πάω να ανακαλύψω αυτή την μίνι-μη-σουηδική περιοχή.
I wanted to go and discover this mini-Non-Swedish area.
Πινακίδα στο Ρίνκεμπι.
A street sign in Rinkeby.
Φωτογραφία: Afrah Nasser (χρησιμοποιείται κατόπιν αδείας)
Photo by Afrah Nasser (used with permission)
H Afrah με το που έφτασε παρατήρησε διαφορά στο σταθμό μετρό του Ρίνκεμπι [en], που ήταν πιο προχειροφτιαγμένος από τους περισσότερους κεντρικούς σταθμούς μετρό της Στοκχόλμης, όπως ο T-Centralen.
Afrah noticed a difference upon arrival at the Rinkeby metro station which was shabbier than most central Stockholm metro stations like, T-Centralen.
Σύγκρινε φωτογραφίες και από τους δυο σταθμούς:
She compared photos of both stations:
Η πρώτη μου εντύπωση όταν έφτασα στο μετρό ήταν: “Ουάου, γιατί το μετρό δείχνει φριχτό! γιατί δεν έχει διακόσμηση το μετρό!!
My first impression when I arrived at the metro underground was, “OMG, Why the metro underground looks horrible! why there is no decoration at the metro !!
Όπως είναι, για παράδειγμα, στο Karlaplan (Όπου οι Σουηδοί ντύνονται/περπατάνε λες και είναι κάποια επίδειξη μόδας!).
Like how it is in , for example, Karlaplan (Where Swedes dress/walk like there is some kind of a fashion show)!
Ούτε διαφημίσεις, ούτε ωραίες φωτογραφίες στους τοίχους, όπως συνηθίζεται στους περισσότερους τοίχους του μετρό στην πόλη.
No ads, no pretty pics on the walls like how it's the case at the average metro' walls in the city.
Σταθμός T-Centralen.
T-Centralen Station.
Σταθμός Ρίνκεμπι.
Rinkeby Station.
Πολύς κόσμος που ζει στο Ρίνκεμπι δεν μπορεί να βρει μια καλή δουλειά εκτός κοινότητας, καθώς δεν έχουν την προαπαιτούμενη ελάχιστη γνώση της σουηδικής γλώσσας.
Many people living in Rinkeby can't find a good job outside the community because they don't have the minimum Swedish language skills.
Σύμφωνα με την Tricia Wang, Αμερικανίδα blogger και πολιτισμική κοινωνιολόγο, η οποία επισκέφθηκε το Ρίνκεμπι το 2008 [en], η γυναίκα στην επόμενη φωτογραφία φοβάται πως τα παιδιά της δε θα έχουν καλές εργασιακές ευκαιρίες λόγω του επιπέδου αγγλικών και σουηδικών που μιλούν στο σχολείο τους.
According to Tricia Wang, an American blogger and cultural sociologist who visited Rinkeby in 2008, the woman in the next photo fears her children won't have good work opportunities because of the level of English and Swedish spoken in their school. Bakery in Rinkeby.
Φωτογραφία: Tricia Wang, Flickr (CC BY-NC-SA 2.0)
Photo by Tricia Wang on flickr (CC BY-NC-SA 2.0) Vegetable market in Rinkeby.
Στο τέλος της επίσκεψής της, η Άφρα είπε [en]:
Photo by Tricia Wang on flickr (CC BY-NC-SA 2.0)
Είπα αντίο στο Ρίνκεμπι με το συναίσθημα πως η Στοκχόλμη είναι χωρισμένη.
At the end of her visit, Afrah said: I said goodbye to Rinkeby with a feeling that Stockholm is segregated.
Η Σανάα, η πόλη απ' όπου κατάγομαι, πάντοτε ήταν χωρισμένη επίσης.
Sana'a, my hometown, has been always segregated as well.
Οι πλούσιοι ζούσαν στη μια πλευρά και οι φτωχοί στην άλλη.
The rich lived at one side and the poor at the other side.
Οι Υεμένιοι ζούσαν στη μια πλευρά και οι μετανάστες ζούσαν στην άλλη.
The Yemenis lived in one side and the immigrants lived at the other side.
Γνωρίζω λοιπόν τι σημαίνει κοινωνικός διαχωρισμός.
So, I know what social segregation means.
Υπάρχει μια περιοχή στη Σανάα που λέγεται Safia, η οποία είναι ευρέως κατοικημένη από Σομαλούς.
There is an area in Sana'a called Safia that's heavily inhibited by Somalis.
Την λέγαμε Μογκαντίσου [στμ: η πρωτεύουσα της Σομαλίας].
We used to call is Maqadishu.
Στοιχηματίζω πως το Ρίνκεμπι είναι η Safia της Στοκχόλμης.
I bet Rinkeby is Stockholm's Safia.
Δεν είναι κάτι νέο για μένα, αλλά ήταν ενδιαφέρον που ανακάλυψα αυτή την πλευρά της Στοκχόλμης.
This is not new for me but it was interesting to discover this side of Stockholm.
Μια μέρα στο Ρίνκεμπι
Poster in Rinkeby advertising international money transfers to Africa.
Κόστα Ρίκα: Σκαρφαλώνοντας στο Chirripó, την ψηλότερη κορυφή της χώρας
Costa Rica: Climbing up Chirripó, the Country's Tallest Peak
Η υψηλότερη κορυφή της Κόστα Ρίκα είναι το Όρος Chirripó [en], 3.820 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
The tallest peak in Costa Rica is the Cerro Chirripó, at 3820 meters (12,533 feet) above sea level.
Κατά το πέρασμα των χρόνων, έχει προσελκύσει πολλούς ντόπιους και ξένους να φτάσουν μέχρι την κορυφή: τα επόμενα βίντεο μας παρουσιάζουν δυο πολύ διαφορετικές εμπειρίες.
Throughout the years, it has drawn many locals and foreigners to climb up to the summit: these next few videos bring us two very different experiences.
Μια από τις πρώτες αποστολές παλιά το 1960 και μια σύγχρονη πεζοπορία ως την κορυφή.
One of the first expeditions back in 1960, and a modern day hike to the top.
Στο ντοκιμαντέρ Θαρραλέες Πεζοπορίες: Σκαρφαλώνοντας στο Chirripó το 1960 [es], μια ομάδα νεαρών ανδρών και γυναικών ξεκινούν μια μακρά αποστολή για να φτάσουν στην υψηλότερη κορυφή της Κόστα Ρίκα.
In the Hikes of Courage: Climbing Chirripó in 1960[es] documentary, a team of young men and women set out on a lengthy expedition to reach Costa Rica's tallest peak.
Ακολουθούμε την πορεία τους με αυτοκίνητο, κάρα βοδιών και άλογα, μέχρι που ξεκινούν την πεζοπορία μέχρι την κορυφή, διάρκειας μιας εβδομάδας.
We follow their progress in car, ox-carts and horseback until they start their week long trek up to the summit.
Η αποστολή αυτή ήταν ιδιαίτερη, καθώς ήταν μόλις η δεύτερη φορά που η άνοδος στην κορυφή καταγράφηκε με υπογραφές που άφησαν σε ένα γραμματοκιβώτιο πάνω στο βουνό: οι υπογραφές θα ήταν τεκμήριο για τους επόμενους ορειβάτες πως η προηγούμενη ομάδα έφτασε μέχρι την κορυφή.
This expedition was special because it was only the second time reaching the summit was documented through signatures on a mailbox left at the top: those signatures would be evidence for the next mountaineers that the previous team made it to the top.
Επίσης, ήταν η πρώτη μαρτυρία που φαίνονται γυναίκες να φτάνουν στην κορυφή.
Also, it was the first time women were documented reaching the summit.
Η αφήγηση, από έναν από τα μέλη της αποστολής, τον μετεωρολόγο Rodrigo de la Ossa, είναι γεμάτη ανέκδοτες μαρτυρίες σχετικά με το ταξίδι, που πλέον πραγματοποιείται μέσω ενός άλλου συντομότερου μονοπατιού.
Narrated by one of the expeditionaries, meteorologist Rodrigo de la Ossa, the story is full of anecdotes on the journey which is now done through another, shorter, path.
Κορυφή Cerro Chirripo, φωτογραφία με άδεια CCBySA από τον Peter Andersen
Cerro Chirripo summit image CCBySA Peter Andersen
Πλέον, η πεζοπορία στο Chirripó είναι περίπου 19,5 χιλιόμετρα, με υποχρεωτική διανυκτέρευση σε κατάλυμα κοντά στην κορυφή.
Currently, the hike up Chirripó is about 19.5 Km long (12.1 miles), with a mandatory overnight stay near the summit at a lodging station.
Το επόμενο υποτιτλισμένο ντοκιμαντέρ, που δημοσιεύτηκε από τον χρήστη tetsuo1337, δείχνει την εμπειρία από την ορειβατική αποστολή τους το 2010.
This next subtitled documentary uploaded by tetsuo1337 shows their experience climbing up to the summit in 2010.
Μέρος πρώτο:
Part 1:
Μέρος δεύτερο:
Part 2:
Το τρίτο μέρος περιλαμβάνει μια ανατολή από την κορυφή του βουνού, όπου με καθαρό ορίζοντα φαίνονται και ο Ειρηνικός Ωκεανός και η Θάλασσα της Καραϊβικής.
Part 3 includes a sunrise at the summit, where on a clear day both the Pacific and the Caribbean Sea can be seen.
Στην περίπτωση αυτή, καταφέρνουν επίσης να δουν τον καπνό στην κορυφή του ηφαιστείου Turrialba.
In this case, they also get to see the smokestack blowing out of the top of the Turrialba Volcano.
Μέρος τέταρτο και πέμπτο.
Part 4 and 5.
Βουλγαρία: Μαγιάτικη Ποδηλατοπορεία
Bulgaria: May Bicycle Parade
Στις 19 Μαΐου, η 15η ετήσια Μαγιάτικη Ποδηλατοπορεία θα συγκεντρώσει χιλιάδες υποστηρικτές της χρήσης ποδηλάτων στη Σόφια με ένα και μοναδικό σκοπό: το πόσοι είναι και να δείξουν ότι στη Σόφια βρίσκονται περισσότεροι από ποτέ.
On May 19, the 15th annual May Bicycle Parade will gather thousands of supporters of cycling in Sofia with one clear goal - to count the cyclists and show that in Sofia there are more of them than ever.
Η βουλγαρική ΜΚΟ “Ποδηλατική επανάσταση” οργανώνει την εκδήλωση [bg].
Bulgarian NGO “Bicycle revolution” is organizing the event [bg].
Το 2009, περισσότεροι από 3.000 ποδηλάτες έλαβαν μέρος στην Πορεία.
In 2009, more than 3,000 cyclists took part in the Parade.
Λιβερία: Πρόλογος για τη σύνθετη βιογραφία της Λιβερίας
Liberia: A Preface to Liberia’s Complicated Biography
Ο Robtel Pailey συζητά για τη σύνθετη βιογραφία της Λιβερίας [en]: “Η 12η Απριλίου 1980 συχνά περιγράφεται ως η αρχή του τέλους της Λιβερίας.
Robtel Pailey discusses Liberia's complicated biography: “April 12, 1980 is often described as the beginning of Liberia's end.
Τη θεωρώ σαν πρόλογο της μακράς σύνθετης βιογραφίας της Λιβερίας, της αρχής της αφύπνισής μας.
I think of it as the preface to Liberia's long, complicated biography, the beginning of our awakening.
Ήταν μια μέρα που τα πομπώδη μεγαλεία άφησαν πίσω τους μια εκκωφαντική ηχώ. Όταν εκτεθήκαμε όλοι, συνειδητοποιώντας πως το ότι ήμαστε το πρώτο αφρικανικό δημοκρατικό κράτος δε σήμαινε τίποτα μπροστά στο μεγαλύτερο και ευρύτερο σχέδιο των πραγμάτων”.
It was a day when our pomp and circumstance left a deafening echo; when we were all exposed, laid bear by the realization that being the first African republic meant nothing in the grand scheme of things.”
Τρινιδάδ και Τομπάγκο: Εκτός ορίων η ανατροφή των παιδιών;
Trinidad &amp; Tobago: Parenting Off Limits?
Η West Indian Mother [en] πιστεύει πως η ανατροφή των παιδιών πιθανότατα θεωρείται πλέον μαζί με την πολιτική και τη θρησκεία θέμα ταμπού.
West Indian Mother thinks that parenting may now have joined the ranks of politics and religion as a taboo subject.
Εκουαδόρ: Γυναίκες Πρόσφυγες και Κορίτσια στο Εμπόριο Λευκής Σαρκός
Ecuador: Refugee Women and Girls Turning to Sex Work
Το VJ Movement με το ντοκιμαντέρ του, Πρόσφυγες στο Εμπόριο Λευκής Σαρκός στο Εκουαδόρ, εξετάζει την κατάσταση πολλών Κολομβιανών γυναικών που αναγκάστησαν να μεταναστεύσουν περνόντας τα σύνορα του Εκουαδόρ.
The VJ Movement video documentary Refugees turn to Sex Work in Ecuador examines the situation with many Colombian women who had to migrate across the border into Ecuador due to violence.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, αδυνατώντας να εργαστούν νόμιμα, οι γυναίκες και οι κόρες του οδηγούνται στο εμπόριο του σεξ για να επιβιώσουν.
In many cases, without being able to gain legal employment, the women and their daughters find themselves turning to sex-work to make a living.
O Amy Brown ρίχνει φως στην κατάσταση, μιλώντας με γυναίκες και πρακτορεία της περιοχής.
Amy Brown reports on the situation, interviewing women and agencies in the area.
Οι συνεντευξιαζόμενες είναι γυναίκες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Κολομβία μαζί με τα παιδιά τους και ελάχιστα υπάρχοντα, έπειτα από απειλές ανταρτών, αφήνοντας πίσω τους τις εργασίες και τα σπίτια τους .
The stories are told by women who had to flee Colombia after threats from the guerrilla, many times leaving businesses and households with only their children and a few belongings.
Οι πρόσφυγες δεν μπορούν να εργαστούν νόμιμα, μέχρι να αποκτήσουν βίζα, μια διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 18 μήνες, οδηγώντας όπως αναφέρεται και στο ντοκιμαντέρ, “γυναίκες και κορίτσια σε τρομερά ευάλωτη κατάσταση”.
Refugees cannot work legally until they receive a visa, and the process can take up to 18 months, leaving, as the video states “women and girls especially vulnerable”.
Γυναίκα δουλεύει σε μπαρ στο Εκουαδόρ.
Woman working at a bar in Ecuador.
Στιγμιότυπο από την ταινία.
Screenshot from documentary.