natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο διαχωρισμός Δεξιάς-Αριστεράς έφτασε στο αποκορύφωμα του κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, με αμφότερες τις δυο αυτές υπερδυνάμεις να ανταγωνίζονται για τον έλεγχο και την επιρροή στην ήπειρο.
The right-left cleavage reached its height during the Cold War between the USA and the USSR, with both superpowers competing for control and influence on the continent.
Γελοιογραφία του Ψυχρού Πολέμου στην Αφρική από τον Tim στην Γαλλική εφημερίδα L'Express.
Cartoon of the Cold War in Africa by Tim in French newspaper L'Express.
Δημοσιευμένο το 1977.
Published in 1977.
Εικόνα χωρίς πνευματικά δικαιώματα (κοινό κτήμα)
Public domain
Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, οι ξένες δυνάμεις δεν συμμετείχαν πλέον στην ιδεολογική αντιπαράθεση στην Αφρική, όπως εξηγεί ο Julien Assoun από το Τζιμπουτί:
With the end of the Cold War, external powers no longer took such an ideological interest in Africa, as Julien Assoun of Djibouti explains:
Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και τον ανταγωνισμό μεταξύ Ανατολής και Δύσης, η Αφρική βρέθηκε περιθωριοποιημένη γεωπολιτικά.
With the end of the Cold War and the competition between East and West, Africa found itself marginalized.
Η προηγουμένως “πολυπόθητη” ήπειρος ήταν πλέον ένα αντικείμενο αδιάφορο για τις παγκόσμιες δυνάμεις.
The previously “coveted” continent was now an object of disinterest for the global powers.
Ο Αργεντίνος επαναστάτης Ερνέστο Τσε Γκεβάρα και ο πρώην Πρόεδρος του Κονγκό Λορέν-Ντεζιρέ Καμπίλα το 1965.
Argentine revolutionary Ernesto ‘Che' Guevara and former Congolese President Laurent-Désiré Kabila in 1965.
Ο Γκεβάρα οδήγησε μια απολύτως αποτυχημένη μικρή κουβανική δύναμη σε μια προσπάθεια να ανάψει τη σπίθα για μια αριστερή επανάσταση στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.
Guevara led an ultimately unsuccessful small Cuban force in an attempt to spark a left-wing revolution in D.R. of Congo.
Φωτογραφία: κοινό κτήμα
Public domain
Ύστερα από αυτή τη περίοδο, το πολιτικό σκηνικό στην Αφρική άλλαξε σημαντικά.
After this period, the political landscape in Africa changed substantially.
Ο Βέλγος συγγραφέας Raoul Marc Jennar πιστεύει ότι η διαφορά Αριστεράς/Δεξιάς γίνεται ακόμα λιγότερο σημαντική, όταν τα προβλήματα είναι τόσο σοβαρά όπως σε πολλές αφρικανικές χώρες:
Belgian writer Raoul Marc Jennar suggests that the left/right distinction becomes less important when economic problems are as severe as those in many African countries:
Σε περιόδους κρίσης, η απόρριψη του διαχωρισμού Αριστερά/Δεξιά ως έκφραση της πάλης των τάξεων, η καταδίκη των πολιτικών κομμάτων, οι επιθέσεις στον κοινοβουλευτισμό και η εξύψωση της εθνικής ενότητας είναι επαναλαμβανόμενα θέματα.
In periods of crisis, the rejection of the left/right distinction as the expression of class struggle, the condemnation of political parties, attacks on parliamentarianism and the exaltation of national unity are recurring themes.
Ο Charles Blattberg, ένας καθηγητής φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, προτείνει τη δημιουργία μερικών ιδεολογικών διακρίσεων μεταξύ των ομάδων βάσει του πως απαντούν στη σύγκρουση:
Charles Blattberg, a philosophy professor at the University of Montreal, proposes making ideological distinctions between groups based on how they respond to conflict:
Μια νέα σύλληψη του πολιτικού φάσματος προωθείται με τους ουσιώδεις του όρους στη βάση του πώς οι άνθρωποι θα πρέπει να απαντούν σε δεδομένες συγκρούσεις: αυτοί στην Αριστερά θα μας έλεγαν να το κάνουμε με τη συζήτηση; Αυτοί στο Κέντρο με τη διαπραγμάτευση; Αυτοί στη Δεξιά, με την πυγμή.
A new conception of the political spectrum is advanced, with its basic terms reinterpreted on the basis of how people should respond to given conflicts: those on the left would have us do so with conversation; those in the centre with negotiation; and those on the right with force.
Τι μέλλει γενέσθαι με τα αφρικανικά πολιτικά κόμματα;
What's next for African political parties?
Ο Chiek Oumar Sissoko στο Μάλι σκέπτεται ότι τα προβλήματα της ηπείρου απαιτούν μια απάντηση βασισμένη στην αρχή της αλληλεγγύης και υποστηρίζει μια ένωση των αριστερών κομμάτων.
Chiek Oumar Sissoko in Mali thinks that the continent's problems require a response based on the principle of solidarity and advocates a union of leftist parties.
Όπως εξηγεί:
As he explains:
Η τρέχουσα κατάσταση στην Αφρική αποτελεί μια μόνιμη πηγή απελπισίας.
The current situation in Africa is a constant source of despair.
Αλλά είμαι πεπεισμένος πως η απαράδεκτη κατάσταση στην Αφρική είναι συνέπεια των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.
But I am convinced that the unacceptable situation in Africa is the consequence of neoliberal policies.
Συνεχίζοντας τονίζει πως έφθασε η στιγμή για τις δυνάμεις της αριστεράς στο Μάλι ειδικότερα και στην Αφρική γενικότερα, να ενώσουν τα χέρια και να μεταμορφώσουν την ήπειρο της μιζέριας και της απαράδεκτης φτώχειας.
And, as it continues, the moment has come for the forces of the left throughout Mali, and Africa more broadly, to join hands and transform their continent of misery and unacceptable poverty.
Άλλοι πιστεύουν ότι η ώρα της αλληλεγγύης έχει παρέλθει.
Others think that solidarity's moment is over.
Ο Aquilas Yao από την Ακτή Ελεφαντοστού υποστηρίζει ότι το άνοιγμα των αγορών θα ενδυνάμωνε τον οικονομικό δυναμισμό της ηπείρου:
Aquilas Yao in Ivory Coast argues that opening up markets could harness the continent's economic dynamism:
Παρά το πλούσιο υπέδαφος και τις άφθονες φυσικές πηγές, οι αφρικανικές χώρες παρέμειναν ανίκανες να γλυτώσουν από τη φτώχεια.
Despite rich subsoil and abundant natural resources, African countries have been unable to escape poverty.
Αυτό εξηγείται εν μέρει από την έλλειψη ελευθερίας στις αγορές τους, οι οποίες παραμένουν ελεγχόμενες από υψηλά παρεμβατικές κεντρικές κυβερνήσεις.
This is explained in part by the lack of freedom in their markets, which remain controlled by highly interventionist central governments.
Ο τομέας κινητής τηλεφωνίας της Ακτής Ελεφαντοστού αποτελεί μια αξιοσημείωτη υπόθεση.
The mobile phone sector in Ivory Coast is a case in point.
Η αγορά της βιομηχανίας στον ανταγωνισμό οδήγησε σε κατακόρυφη πτώση των χρεώσεων, οι οποίες έπεσαν από 1.000 φράγκα Δυτικής Αφρικής [2,11 αμερικανικά δολάρια] ανά λεπτό (με μια μόνο εταιρεία) σε 25 φράγκα Δυτικής Αφρικής [0,05 αμερικανικά δολάρια] ανά λεπτό (με πέντε εταιρείες) κατά τη διάρκεια μιας δεκαετίας.
The opening of the industry to competition led to a sharp decrease in charges, which fell from 1,000 CFA Francs [$2.11 USD] per minute (with a single operator) to 25 CFA Francs [$0. 05USD] per minute (with five operators) over a ten-year period.
Αυτό το γεγονός εξέθεσε τους ισχυρισμούς των κυβερνητικών δημαγωγών ότι ο προστατευτισμός ήταν καλός για τον πληθυσμό.
This exposed government demagogues' claims that protectionism was good for the population. This post was translated from French by Rakotomalala and proofread in English by Tom Walker.
“Ο ρατσισμός δεν είναι πρόβλημα στη Λατινική Αμερική” – Σοβαρά;
“Racism is Not an Issue in Latin America” — Seriously?
(Όλοι οι εξωτερικοί σύνδεσμοι οδηγούν σε αγγλόφωνες ιστοσελίδες) Ο Enrique Krauze περιγράφει σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στους New York Times ότι η Λατινική Αμερική είναι λιγότερο ευάλωτη στον ρατσισμό:
In an opinion piece for the New York Times titled “Latin America's Talent for Tolerance,” Enrique Krauze proposes the notion that Latin America is less prone to racism:
[…] Στην Ευρώπη οι άνθρωποι λόγω της καταγωγής τους όχι μόνο γίνονται δέκτες κακομεταχείρισης και διακρίσεων, αλλά παρενοχλούνται και, στη χειρότερη περίπτωση, σκοτώνονται. Αυτό το είδος του ρατσισμού είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας στη σύγχρονη Λατινική Αμερική.
[…] European-style racism - which not only mistreats and discriminates but also persecutes and, in the very worst cases, tries to exterminate others because of their ethnicity - has been the exception and not the rule in modern Latin America.
Το άρθρο αυτό ώθησε τον blogger Julio Ricardo Varela να αμφισβητήσει την εγκυρότητα της δήλωσης του Krause σε άρθρο για τους Latino Rebels:
Krauze's opinion piece prompted blogger Julio Ricardo Varela to question the validity of his position in an article written for Latino Rebels:
Στην αρχή του άρθρου, ο Krauze ξεκινά με την εκστρατεία της FIFA “Πείτε Όχι στο ρατσισμό”, ένα μήνυμα που απευθυνόταν “ειδικά για τα γήπεδα ποδοσφαίρου στην Ευρώπη, όπου γίνονται πολλά ρατσιστικά επεισόδια που περιλαμβάνουν ύβρεις ή σωματική βία από εχθρικούς οπαδούς ενάντια σε Αφρικανούς και άλλους μαύρους παίκτες”.
At the beginning of the piece, Krauze starts with FIFA's “Say No To Racism” campaign,”a message” that “was particularly directed toward the soccer stadiums of Europe, where there have been many instances of racial taunting and physical aggression by hostile fans against African and other black players.”
Λίγες φράσεις αργότερα, εξήγησε ο Krauze ότι αυτό το είδος του ρατσισμού στη Λατινική Αμερική δεν υπάρχει: “Στην Λατινική Αμερική αυτό το φαινόμενο παρατηρείται σπάνια στα στάδια, παρά τον φλογερό εθνικισμό και φανατισμό των οπαδών”.
Just a few sentences later, Krauze is quick to let us know that such racism doesn't occur in the Americas: “the stadiums of Latin America have for the most part been free of this phenomenon, despite the fervent nationalism and fanaticism of the fans.”
Υποθέτω ότι ούτε ο Krauze ούτε ο αρχισυντάκτης του στους Times έχουν κάνει πραγματικό έλεγχο στα γεγονότα, γιατί εγώ προσωπικά μπόρεσα να βρω σε μόλις πέντε λεπτά έρευνας αρκετά παραδείγματα ρατσισμού σε γήπεδα της Λατινικής Αμερικής.
I am guessing that neither Krauze nor his Times editor did some actual fact-checking because in just five minutes, I was able to locate several examples of racism in Latin American stadiums.
Μετά ο Varela αναφέροντας ότι “η Λατινική Αμερική καταρχήν έγινε αυτό που είναι σήμερα διαμέσου του «ευρωπαϊκού ρατσισμού» και συνεχίζει:
After pointing out that so-called “European-style racism is what formed Latin America in the first place,” Varela concludes with these words:
Η αλλαγή έχει μόνο μια ευκαιρία: όταν εμείς ως Λατινοαμερικανοί παραδεχτούμε την αλήθεια και την αντιμετωπίσουμε κατάματα.
When we as Latin Americans admit the truth and confront it head on, only then can real change occur.
Μέχρι τότε, το “κουκούλωμα” στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής θα πρέπει να παρακολουθείται και εάν εμφανίζεται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, πρέπει να καταβάλουμε όλοι κάθε δυνατή προσπάθεια για να αντιμετωπιστεί αυτή η στάση άγνοιας.
In the meantime, the literal whitewashing of Latin American history needs to be monitored and when it appears in mass media, we must all do our best to quickly call out this ignorant attitude.
Ο μόνος τρόπος να μεταμορφώσουμε την κοινωνία μας είναι να διασφαλίσουμε ότι δεν επιτρέπουμε ορισμένες απόψεις να γίνονται το γενικό πρότυπο.
The only way to transform society is to ensure that we don't allow certain opinions to become the standard.
Μπορούμε να το κάνουμε καλύτερα και θα το κάνουμε.
We can do better, and we will.
Ένα tweet κάθε φορά.
One tweet at a time.
Τσάπελ Χιλ: “Αν ο δολοφόνος ήταν Μουσουλμάνος, η ιστορία θα ήταν διαφορετική”
Tragedy in Chapel Hill: ‘If the Murderer Were Muslim the Story Would Have Been Different’
Ένα αφιέρωμα στους Deah Barakat και Yusor και στην Razan Abu-Salha, από τον χρήστη @_mz_cool
A tribute to Deah Barakat and Yusor and Razan Abu-Salha, by @_mz_cool
“Είμαστε όλοι ένα, ένας πολιτισμός”, είπε η 21χρονη φοιτήτρια Yusor Abu-Salha τον περασμένο χρόνο σε μια συνέντευξη [en] που καταγράφηκε από το πρότζεκτ StoryCorps για το πώς είναι να μεγαλώνεις στις ΗΠΑ.
“We're all one, one culture,” said 21-year-old student Yusor Abu-Salha last year in an interview recorded by the StoryCorps project about growing up in the United States.
Την περασμένη εβδομάδα, η Abu-Salha, μαζί με την αδερφή της Razan (19 ετών) και τον σύζυγό της Deah Barakat (23 ετών) δολοφονήθηκαν άγρια στο σπίτι τους στο Τσάπελ Χιλ, στη Βόρεια Καρολίνα.
This week, Abu-Salha, along with her sister Razan (19) and husband Deah Barakat (23), were brutally murdered in their home in Chapel Hill, North Carolina.
Η αστυνομία συνέλαβε τον γείτονά τους, Craig Stephen Hicks, και του απέδωσε κατηγορίες δολοφονίας πρώτου βαθμού.
Police have arrested their neighbor, Craig Stephen Hicks, and charged him with first-degree murder.
Ενώ οι εκδοχές δύο νεαρών φίλων των γυναικών περιγράφουν τον Hicks σαν ένα οργισμένο άντρα που τους τρόμαζε σε ορισμένες περιπτώσεις, η σύζυγος του Hicks περιγράφει τον άντρα της σαν έναν ανεκτικό άντρα και ισχυρίστηκε [en] ότι το τριπλό φονικό παρακινήθηκε από μια “διαμάχη για τον χώρο στάθμευσης”.
While stories from the two young women's friends paint Hicks as an angry man who scared them on occasion, Hicks' wife has portrayed her husband as a tolerant man and claimed that the triple murder was prompted by “a parking dispute.”
Υπήρξε μια έκρηξη αντιδράσεων σχετικά με το τι θεωρούν πολλοί “έγκλημα μίσους”.
There has been an outpouring of reactions in response to what many see as a crime motivated by hate.
Ο Dr. Mohammad Abu-Salha, ο πατέρας των Yusor και Razan, στην κηδεία τους έκανε έκκληση στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα να ερευνηθούν οι δολοφονίες ως έγκλημα μίσους. Οι αναφορές δείχνουν [en] ότι το FBI πράγματι έχει ξεκινήσει έρευνα.
Dr. Mohammad Abu-Salha, the father of Yusor and Razan, called on US President Barack Obama from the funeral to investigate the murders as a hate crime; reports state that the FBI has indeed launched an investigation.
Ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν επέκρινε τη σιωπή του Προέδρου Ομπάμα για τις δολοφονίες, δηλώνοντας [en]: “Αν μείνετε σιωπηλός την ώρα που αντιμετωπίζετε ένα περιστατικό σαν αυτό, και δεν κάνετε κάποια δήλωση, ο κόσμος θα μείνει σιωπηλός απέναντί σας”.
Turkish President Tayyip Recep Erdoğan criticized President Obama's silence on the killings, stating: “If you stay silent when faced with an incident like this, and don't make a statement, the world will stay silent towards you.”
Αυτό ήταν ένα συναίσθημα που επανέλαβαν πολλοί, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών της Μέσης Ανατολής, όπως επισημαίνει [en] ο Juan Cole.
His was a sentiment echoed by many, including politicians in the Middle East, as Juan Cole points out.
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο κόσμος άσκησε κριτική στην αντίδραση των ΜΜΕ, σημειώνοντας ότι κινήθηκαν πιο αργά απ' ό,τι συνήθως για τέτοιου είδους εγκλήματα και ότι το υπόβαθρο του φημολογούμενου δράστη δεν αποτέλεσε θέμα, όπως θα αποτελούσε αν ήταν Άραβας ή Μουσουλμάνος.
On social media, people criticized the media's response, noting that it was both slower than is typical for similar crimes and that the alleged killer's background was not a topic of discussion as it would likely be if he were Arab or Muslim.
Ο Παλαιστίνιος δημοσιογράφος Ali Abunimah δημοσίευσε στο Twitter:
Palestinian journalist Ali Abunimah tweeted:
Σας υπενθυμίζω, ο Ομπάμα ανταποκρίθηκε αμέσως στους πυροβολισμούς στο Εβραϊκό Κέντρο της πόλης του Κάνσας.
I remind you, Obama responded immediately to Kansas City Jewish Center shooting.
Αντιπαραβάλλετε με τη σιωπή του για το Τσάπελ Χιλ.
Contrast his silence on Chapel Hill http://t.co/yCGkvJKDkp
Σε μια σειρά από δημοσιεύσεις στο Twitter, η Μαροκο-Αμερικανίδα συγγραφέας Laila Lalami συνέθεσε τις αντιδράσεις πολλών όταν είπε:
- Ali Abunimah (@AliAbunimah) February 12, 2015 In a series of tweets, Moroccan-American writer Laila Lalami synthesized the reactions of many when she said:
Ίσως να μην γνωρίζουμε όλες τις λεπτομέρειες για τον λευκό σκοπευτή και τους Μουσουλμάνους θύματα, αλλά ξέρουμε πώς θα κάλυπταν το θέμα τα ΜΜΕ, αν οι ρόλοι αντιστρέφονταν.
We may not know all the details about the white shooter and Muslim victims, but we know how the media would cover it if roles were reversed. - Laila Lalami (@LailaLalami) February 11, 2015
Η ματαιότητα μια διαμάχης για έναν χώρο στάθμευσης χρησιμοποιήθηκε ήδη σαν αποδεικτικό στοιχείο ότι οι δολοφονίες δεν είχαν σαν κίνητρο τη μισαλλοδοξία.
The futility of a dispute over a parking space is already being used as evidence that the murders are not motivated by bigotry.
Αλλά αν ένας Μουσουλμάνος είχε πυροβολήσει τρεις ανθρώπους για έναν χώρο στάθμευσης, η ματαιότητα της ίδιας διαμάχης θα χρησιμοποιούνταν ως αποδεικτικό στοιχείο της βαναυσότητάς του.
- Laila Lalami (@LailaLalami) February 11, 2015 But if a Muslim had shot three people over a parking space, the futility of the dispute itself would be used as evidence of his savagery.
Η Παλαιστινιο-Αμερικανίδα δημοσιογράφος Sara Yasin εστίασε στον παραλογισμό των ισχυρισμών ορισμένων ΜΜΕ με αυτή τη δημοσίευση:
- Laila Lalami (@LailaLalami) February 11, 2015 Palestinian-American journalist Sara Yasin pointed to the absurdity of certain media claims with this tweet:
Αν δεν το έχετε ερευνήσει ακόμα, πώς ξέρετε ότι δεν πρόκειται για έγκλημα μίσους;
If you haven't investigated it yet, how do you know that it's not a hate crime?
Ο Mohammed Al Shuhail από τη Σαουδική Αραβία επισημαίνει:
- Sara Yasin (@missyasin) February 11, 2015 Mohammed Al Shuhail, from Saudi Arabia, remarks:
Όλοι οι υποστηρικτές της θρησκείας του Ισλάμ γίνονται τρομοκράτες, όταν ο δράστης είναι Μουσουλμάνος, αλλά το έγκλημα στο Τσάπελ Χιλ είναι απλώς ένα έγκλημα και τίποτα παραπάνω…
All adherents of the religion Islam become terrorists when the culprit is a Muslim, but with the Chapel Hill Shooting, it is just a crime and nothing more ..
Αυτό το μήνυμα στο Twitter από τον Muthker Ben Samhan, δάσκαλο από το Αλ Κασίμ της Σαουδικής Αραβίας, επαναδημοσιεύθηκε 95 φορές και λέει:
This tweet by Muthker Ben Samhan, a teacher from Al Qaseem, Saudi Arabia, was retweeted 95 times and reads:
Αν ο δολοφόνος ήταν Μουσουλμάνος, τα Δυτικά ΜΜΕ θα είχαν κάνει επίθεση εναντίον του Ισλάμ και των Μουσουλμάνων, αλλά επειδή ο δολοφόνος είναι ένας από αυτούς, είναι απλώς ένα ατύχημα.
If the murderer was Muslim, the Western media would have waged a war against Islam and Muslims but because the murderer was one of them, this is just an incident
Και ο Σαουδάραβας Saud Bas δημοσιεύει στους 8.000 ακολούθους του στο Twitter:
And Saudi Saud Bas tells his 8,000 followers on Twitter:
Στα ΜΜΕ, ο δολοφόνος του Τσάπελ Χιλ δεν αποκαλείται “τρομοκράτης”, αλλά απλώς “δολοφόνος”.
In the media, the murderer of Chapel Hill is not called a terrorist but just a murderer.
Η τρομοκρατία περιορίζεται μόνο στους Μουσουλμάνους.
Terrorism is just restricted to Muslims
Μειώνοντας το χάσμα μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών της Αφρικής
Reducing the Gap Between Africa's Rich and Poor
Χιλιάδες άνθρωποι διαδηλώνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν εναντία στους υψηλούς μισθούς, το υψηλό κόστος διαβίωσης και το ανεπαρκές δίκτυο ασφαλείας του κράτους.
Thousands of people are demonstrating on the streets to protest against low salaries, the high cost of living and an insufficient state safety net. A reaction to austerity measures in Greece?
Μια αντίδραση στα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα; Ή μια συνέχεια της Αραβικής Άνοιξης; Όχι, αυτές είναι διαμαρτυρίες για μεγαλύτερη ισότητα στην υποσαχάρια Αφρική, και τον τελευταίο χρόνο και στην Μπουρκίνα Φάσο.
Or a follow-up to the Arab Spring? No, these are protests for greater equality in Sub-Saharan Africa, most recently in Burkina Faso.
Η διεύρυνση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών είναι τόσο ανησυχητική στην Αφρική, όπως και στον υπόλοιπο κόσμο.
The widening gap between rich and poor is as troubling in Africa as in the rest of the world.
Στην πραγματικότητα, πολλοί Αφρικανοί πιστεύουν ότι οι ανισότητες γίνονται όλο και πιο έντονες: μια μικρή μειοψηφία γίνεται όλο και πιο πλουσιότερη, ενώ τα ποσοστά των φτωχών βγαίνουν εκτός διαγράμματος.
In fact, many Africans believe that inequalities are becoming more marked: A tiny minority is getting richer while the lines of poor people grow out the door.
Η αντίθεση είναι ακόμα πιο εντυπωσιακή στην Αφρική, καθόσον το επίπεδο της φτώχειας είναι σε σταθερά υψηλά επίπεδα εδώ και δεκαετίες, παρά τη σημαντική αύξηση του μέσου ΑΕΠ της ηπείρου.
The contrast is all the more striking in Africa since the poverty level has been at a consistently high level for decades, despite the continent's significant average GDP growth.
Το δεύτερο πιο ακριβό γιοτ στον κόσμο, που ανήκει στο γιο του Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, Προέδρου της Ισημερινής Γουινέας. Φωτογραφία χωρίς πνευματικά δικαιώματα (κοινό κτήμα)
The second most expensive yacht in the world, belonging to the son of Teodoro Obiang Nguema Mbasogo, President of Equitorial Guinea - Public domain
Ένας αρθρογράφος από την ανεξάρτητη καθημερινή L'Observateur Paalga στην Μπουρκίνα Φάσο εξηγεί τη γενική αίσθηση της δυσαρέσκειας [fr]:
A columnist from the independent daily L'Observateur Paalga in Burkin Faso explains the general feeling of discontent [fr]:
Κάποιοι παίρνουν το αεροπλάνο για θεραπεία μιας αλλεργικής ρινίτιδας, ενώ άλλοι τρώνε παρά μόνο πικραλίδες από τη ρίζα, επειδή δεν έχουν τα χρήματα για θεραπεία της απλής ελονοσίας.
Some take a plane to get treated for hay fever, while others are pushing up daisies because they can't afford basic malaria treatment.
Ωστόσο, η ανάπτυξη στην Αφρική αναμένεται - η Παγκόσμια Τράπεζα δίνει μια αισιόδοξη εικόνα της αφρικανικής προοπτικής, αλλά προειδοποιεί για σταθερά υψηλές ανισότητες [en]:
However, growth in Africa is expected - the World Bank paints an optimistic picture of African potential, but warns against persistently high inequalities:
Η οικονομική ανάπτυξη στην υποσαχάρια Αφρική παραμένει ισχυρή, με ανάπτυξη που προβλέπεται να είναι στο 4,9% το 2013.
Economic growth in Sub-Saharan Africa (SSA) remains strong with growth forecasted to be 4.9% in 2013.
Σχεδόν το ένα τρίτο των χωρών της περιοχής αυξάνονται κατά 6% και περισσότερο και οι αφρικανικές χώρες είναι πλέον συστηματικά από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες χώρες στον κόσμο […] [ωστόσο, η έκθεση] επισημαίνει ότι η φτώχεια και η ανισότητα παραμένει «σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα και ο ρυθμός της μείωσης απαράδεκτα αργός”.
Almost a third of countries in the region are growing at 6% and more, and African countries are now routinely among the fastest-growing countries in the world […] [however the report] notes that poverty and inequality remain “unacceptably high and the pace of reduction unacceptably slow.”
Σχεδόν ένας στους δύο Αφρικανούς ζει σήμερα σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.
Almost one out of every two Africans lives in extreme poverty today.
Ανισότητα εσόδων στις αφρικανικές πόλεις μέσω γαλλικής τεκμηρίωσης. Φωτογραφία χωρίς πνευματικά δικαιώματα (κοινό κτήμα)
Revenue inequality in African towns via French documentation - Public domain
Ο Denis Cogneau, υπεύθυνος για την έρευνα στο Ινστιτούτο Έρευνας για την Ανάπτυξη (IRD), εξηγεί ότι αυτές οι ανισότητες στην Αφρική έχουν μια πολύ συγκεκριμένη ιστορική προέλευση [fr]:
Denis Cogneau, responsible for research at the Institute of Research for Development (IRD), explains that these inequalities in Africa have a well-defined historical origin [fr]:
Τα μετα-αποικιακά κράτη κληρονόμησαν εξωτερικούς οικονομικούς και κοινωνικούς θεσμούς, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από μια πολύ σημαντική δυαδικότητα μεταξύ ενός επίσημου μικρού τομέα και ενός μεγάλου ανεπίσημου τομέα, συμπεριλαμβανομένης και της αγροτιάς.
Postcolonial states inherited extractive economic and social institutions, characterised by a sharply marked dualism between a small formal sector and a huge informal sector, including farmers.
Ομοίως, πολλές χώρες που χαρακτηρίζονται από μια δυαδικότητα στους τομείς εκπαίδευσης και υγείας, που χαρακτηρίζονται από τη συνύπαρξη δαπανηρών, ιδιωτικών και δημόσιων ελιτιστικών ιδρυμάτων στην πρωτεύουσα, και ένα βασικό τομέα (δημοτικά σχολεία και κέντρα υγείας) που έχει ελλείψεις σε προσωπικό, υλικό είναι άνισα κατανεμημένος σε όλη την επικράτεια.
Similarly, many countries are characterised by a dualism in education and health, distinguished by the coexistence of expensive, private and public elite institutions situated in the capital, and a core sector (primary schools and health centres) lacking personnel, poorly stocked, and unevenly spread out across the region.