natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μόνο και μόνο το γεγονός ότι κάτι τέτοιο είναι τόσο κοντινό είναι κάπως σοκαριστικό και τον απεχθάνομαι για το ότι μου προκάλεσε τέτοια θλίψη.
Just the fact that there's someone like that close by is quite shocking, and I abhor him for causing this distress in me.
Και το συναίσθημα αυτό θα φέρει ένα σκοτεινό σύννεφο από πάνω μας, όταν ξανασυναντηθούμε στο μέλλον.
And, this emotion will cause a dark shadow to fall upon us, when we meet again in the future.
Πιστεύω πως είμαι ένα άτομο που μπορεί να καταπιέσει την έχθρα αυτή και να συμπεριφερθεί με ευγένεια, εκτός κι αν συμβεί κάτι ακραίο, αλλά αυτό δε σημαίνει πως μπορώ να εμποδίσω τον εαυτό μου να μισεί και να ανησυχεί.
I believe I am a person that can push down that animosity and act in a gentlemanly way - unless something extreme happens - but that doesn't mean I can stop myself from hating and worrying.
Γιατί είναι απαραίτητο να έχω τέτοιες σκέψεις όταν οι άλλοι ερμηνεύουν διαφορετικά καταστάσεις; Είναι χρήσιμο κατά κάποιο τρόπο;
Why is it necessary to have such thoughts when others interpret situations differently? Is it useful in any way?
Το ερώτημα θα ‘πρεπε να είναι ως εξής: έκανε ο καθένας μας το καλύτερο που μπορούσε να κάνει, δεδομένων όσων ήξερε εκείνη τη στιγμή; Θα ‘θελα να πω στο φίλο μου ότι κατανοώ την κατάσταση, προτού φύγει.
The question should be this - has each of us done our very best with what we know at that point? I want to communicate my understanding of the situation to my friend, as reference, before he moves away.
Θέλω επίσης να ακούσω προσεκτικά το τι έχει να πει.
I also want to listen carefully to what he has to say.
Θέλω να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό σε αυτό.
I want to do my very best in that.
Και, αν αυτό οδηγήσει σε διαφορετικές ενέργειες…ε λοιπόν, θα βασιζόταν στην απόφαση που κι οι δυο κρίναμε ως καλύτερη επιλογή.
And, if that leads to different actions… well, that would have been based on whatever decision we both thought best.
Γι' αυτό μονάχα δεν μπορούμε να ελπίζουμε;
Isn't that all we can hope for?
Όποια ενέργεια κι αν κάνει ο φίλος μου, από την αρχή υπήρχε μέσα μου ένα μικρό κομμάτι φόβου.
Whatever action my friend takes, some bit of fear in me existed from the beginning.
Αυτό δεν μπορώ να το αποφύγω, αλλά η φυγή του δε θα ‘πρεπε να αυξάνει το φόβο μου.
That can't be helped but his moving away shouldn't be increasing my fear.
Δε θέλω να έχω καμιά σχέση με αυτή την πρόσθετη αρνητικότητα.
I want to do away with that added negativity.
Σίγουρα δε θέλω να κατευθυνθεί προς το μέρος του.
I certainly don't want it to be aimed towards him.
Αυτό το άτομο θέλω να είμαι.
That's the kind of person that I want to be.
Η ραδιενέργεια χαμηλού επιπέδου είναι ένα λεπτό πράγματι ζήτημα.
Low level radiation is a really subtle issue.
Η μετακίνηση είναι μια συζήτηση “όλα ή τίποτα”, αλλά υπάρχουν πολλές διαφορές στην ερμηνεία των πραγμάτων, όπως το τι θα κάνεις με τα τρόφιμα.
Moving is an all or nothing discussion but there are a lot of disparities in how to interpret things, such as what to do for foodstuff.
Καθεμιά από αυτές τις αποφάσεις που πρέπει να παρθούν στην καθημερινή ζωή δημιουργεί πολύπλοκα χάσματα.
Each of these decisions that must be made in daily life create complex chasms.
Ακόμα κι αν φαίνεται πως οι ανησυχίες σου μεγαλώσανε, επειδή κάποιος πήρε διαφορετική απόφαση, η αγωνία αυτή μάλλον υπήρχε μέσα σου απ' την αρχή, οπότε δε θα ‘πρεπε να τους κατηγορούμε.
Even if it looks like your worries increased because someone made a different decision, that anxiety was probably inside you from the start, so we shouldn't blame them.
Φυσικά, αν κάποιος πιστεύει κάτι προφανώς λανθασμένο, θα πρέπει να το πούμε.
Of course, if someone believes something that is obviously incorrect, we should tell them.
Αν όλοι μας έχουμε συνειδητοποιήσει καλά το φόβο που κουβαλάμε μέσα μας, θα γίνει καλύτερη και η επικοινωνία με τους γύρω μας.
If all of us were more conscious of the fear that we carry inside of us, it will make for better communication all around.
Παλαιστίνη: Σχεδιάζοντας μια εικονική κηδεία
Palestine: Planning a Virtual Funeral
Για τους Παλαιστίνιους της Δυτικής Όχθης [en] και της Γάζας [en] είναι εξαιρετικά δύσκολο να επισκεφθούν το Ισραήλ και για πολιτικούς λόγους είναι αδύνατο και για τους περισσότερους άλλους Άραβες, καθώς το Ισραήλ δεν αναγνωρίζεται ως κράτος από την πλειοψηφία των αραβικών χωρών [en].
It is extremely difficult for Palestinians in the West Bank and Gaza to visit Israel, and for political reasons it is impossible for most other Arabs to do so, because Israel is not recognised as a state by the majority of Arab countries.
Την ίδια στιγμή, οι Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ (περίπου το 20% του πληθυσμού) δεν μπορούν να ταξιδέψουν στο μεγαλύτερο τμήμα του αραβικού κόσμου, καθώς έχουν ισραηλινά διαβατήρια.
At the same time, Palestinian citizens of Israel (approximately 20% of the population) are unable to travel to much of the Arab world, because they have Israeli passports.
Η Rasha Hilwi, Παλαιστίνια πολίτης του Ισραήλ, σκέφτεται το πώς θα επηρεάσουν την ίδια οι περιορισμοί αυτοί στη μετακίνηση: μετά θάνατον.
Rasha Hilwi, who is a Palestinian citizen of Israel, has been reflecting on how these restrictions on movement will affect her - after she dies.
Σε δημοσίευση στο blog της, Zaghroda (“Ολολυγμοί”), η Rasha γράφει [ar]:
In a post on her blog, Zaghroda (which means “ululations”), Rasha writes [ar]:
Ηλιοβασίλεμα, Άκκα.
Akka sunset.
Φωτογραφία από το χρήστη του Flickr yanivba (CC BY-SA 2.0).
Image by Flickr user yanivba (CC BY-SA 2.0).
Ξαφνικά αισθάνεσαι πως ο θάνατος περιδιαβαίνει από πάνω σου, αν και στην πραγματικότητα ποτέ δεν έφυγε.
Suddenly you feel that death has been hovering in this sky, even though it never really left it.
Όχι απλά ο θάνατος, όσο “αυτή η αρρώστια”, όπως είναι γνωστή.
Not just death, but also “that disease”, as it's known.
(Κι ο φίλος μου ακόμα λέει το ζώδιό του “αυτό το ζώδιο”.).
(My friend even calls his star sign “that sign”.)
Δηλαδή ο καρκίνος.
That is, cancer.
Κι όποτε καταφτάνει ο θάνατος με τις πολλές του αιτίες, αναρωτιέμαι : “Γιατί εκπλήσσομαι;”.
And whenever death arrives, with its many reasons, I ask myself, “Why am I surprised?”
Έπειτα εκτιμώ τη ζωή από την αρχή για λίγες μέρες.
Then I value life anew - for a few days.
Τέλος πάντων, δεν είναι κάτι σημαντικό αυτό… Δεν πάει καιρός που αποφάσισα να γράψω τη διαθήκη μου.
Anyway, that's not important… A while ago I decided to write my will.
Παρεμπιπτόντως, δε θέλω να είμαι απαισιόδοξη κάνοντας κάτι τέτοιο.
By the way, I don't mean to be pessimistic by doing so.
Ο θάνατος είναι κάτι το φυσικό.
Death is something natural.
Τουλάχιστον αυτό πιστεύω εγώ.
That's at least what I believe.
Κι επειδή είναι κάτι το φυσικό, γράφω γι' αυτό.
And because it's natural I am writing about it.
Όπως λέει κι η γιαγιά μου ή όπως λένε κι οι γιαγιάδες σας: “Κανείς δεν ξέρει τι θα του φέρει το αύριο!”
As my grandmother says, or your grandmothers say, “No one knows what tomorrow will bring!”
Λίγους μήνες πριν, γύρισα από το Κάιρο.
A few months ago I returned from Cairo.
Δυο μέρες αφότου γύρισα πίσω, έχασα ένα κοντινό φίλο: έφυγε για ένα μακρινό τόπο, άγνωστο σε όλους όσοι διαβάζουν τις γραμμές αυτές…ελπίζω!
Two days after I came back I lost a dear friend; he departed for a faraway place, unknown to all who read these lines… I hope!
Δε θα μακρηγορήσω καθόλου.
I won't make this a long story for you all.
Ωστόσο, έχω κάποια ερωτήματα σχετικά με το θάνατο και τα τελετουργικά του.
However, I have some questions relating to death and its rituals.
Άμα φύγω αύριο για αυτό τον άγνωστο και μακρινό τόπο, η κηδεία μου φυσικά θα γίνει στην Άκκα [en] - δεν έχω κι άλλη πατρίδα - έτσι λέει ο πατέρας μου.
When I leave tomorrow for that unknown, faraway place, my funeral will naturally be held in Akka - I have no other home - so says my father.
Σίγουρα θα με θάψουνε εκεί.
I will certainly be buried there.
Σωστά; Με βασανίζει όμως η ιδέα πως θα πεθάνω και η [Ισραηλινή] κατοχή θα βαραίνει την καρδιά μου!
Right? But the idea tortures me that I will die and the [Israeli] occupation will still be sitting on my heart!
Πως θα έρθουν να μου πουν το τελευταίο αντί τους οι φίλοι μου από τη Ραμάλα, το Κάιρο, τη Δαμασκό, τη Βηρυττό, το Αμμάν, την Τυνησία, το Μαρόκο, την Σαναά, τη Βαγδάτη και την Τρίπολη;
How will my friends from Ramallah, Cairo, Damascus, Beirut, Amman, Tunisia, Morocco, Sana'a, Baghdad and Tripoli come to say their final goodbye?
Η Rasha αναρωτιέται:
Rasha wonders:
Πιστεύετε θα μπορούσα να βάλω στη διαθήκη μου να εκδοθούν άδειες για τους φίλους μου στη Ραμάλα να έρθουν να πουν αντίο πάνω από το φέρετρό μου; Τι φρικιαστική ιδέα: μια άδεια που θα ‘χει εκδοθεί από τις κατοχικές αρχές για να με δουν οι φίλοι μου όταν θα ‘μαι νεκρή!
Do you think I can put in my will that permits should be issued for my friends in Ramallah to come and say farewell to my coffin? What a horrible idea: a permit being issued by the occupation authorities in order for my friends to see me when I'm dead!
Ίσως όμως να είναι η ευκαιρία τους να επισκεφθούν την Άκκα εις αντάλλαγμα του αντίο τους προς εμέ… Τι θα γίνει όμως με τους καλούς μου φίλους στο Κάιρο, τη Βηρυττό και το Αμμάν; Είναι δυνατόν, για παράδειγμα, να δηλώνει η διαθήκη μου να καεί η σορός μου και λίγες από τις στάχτες να σταλούν στους φίλους μου σε αυτά τα μέρη; Και να λάβει χώρα μια μουσική και λογοτεχνική συγκέντρωση αντί για μια συμβατική κηδεία; Είναι δυνατόν να μεταδοθεί η κηδεία μου μέσω βιντεο-διάσκεψης; Ή ακόμα και μέσω Skype; Τι κακό έχει το Skype; Τουλάχιστον είναι δωρεάν.
But maybe it would be their chance to visit Akka, in exchange for saying farewell to me… But what about my dear friends in Cairo, Beirut and Amman? Is it possible - for example - for my will to state that my body should be burnt and that a little of my ashes should be sent to my friends in those places?
Μ' αυτό τον τρόπο θα υπάρχει απευθείας μετάδοση της κηδείας μου από την Άκκα στη Βηρυττό, το Κάιρο, το Αμμάν, την Τύνιδα, τη Ραμάλα και τη Γάζα!
And that a musical and literary gathering should be held rather than a conventional funeral? Is it possible for my funeral to be relayed by video conference?
Γιατί όμως να περιπλέκουμε τα πράγματα; Ίσως να μπορώ να δηλώσω στη διαθήκη μου να μεταφερθεί σε αυτούς το φέρετρό μου.
Or even by Skype? What's wrong with Skype?
Πιστεύω μια άδεια για να διασχίσει τα σύνορα ένας νεκρός να βγαίνει πιο εύκολα [απ' ό,τι για έναν ζωντανό].
At least it's free. That way there would be a direct broadcast of my funeral from Akka to Beirut, Cairo, Amman, Tunis, Ramallah and Gaza!
Το σημαντικότερο: δε χρειάζεται βίζα.
But why complicate things?
Έτσι θα καταφέρω να δω τη Βηρυττό.
Most importantly, it wouldn't require a visa.
Ποιος ξέρει; Ίσως τότε καταφέρω να τη δω.
Who knows? Perhaps I will get to see it then.
Αρμενία-Αζερμπαϊτζάν: Ο πόλεμος του σκόρδου
Armenia-Azerbaijan: Garlic Wars
Καθώς η Αρμενία και η Τουρκία διαπληκτίζονται σχετικά με απόφαση της UNESCO για κατάθεση υποψηφιότητας για ένα πιάτο που τρώγεται και στις δυο χώρες [en] για είσοδο στον κατάλογο μνημείων Άυλης Κληρονομιάς, η γαστρονομική διαμάχη φαίνεται να εξαπλώθηκε και να περιλαμβάνει για ακόμη μια φορά και το Αζερμπαϊτζάν.
As Armenia and Turkey come to blows over a UNESCO decision to enter a meal eaten in both countries into its list of Intangible Heritage, the dispute over food now appears to have spread to once again include Azerbaijan.
Εγκλωβισμένοι σε ένα πικρό αδιέξοδο για τη διαφιλονικούμενη περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ, περίπου 25.000 σκοτώθηκαν σε μάχες μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν στις αρχές της δεκαετίας του '90 και ένα εκατομμύριο αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους.
Locked into a bitter stalemate over the disputed territory of Nagorno Karabakh, around 25,000 died in fighting between Armenia and Azerbaijan in the early 1990s and a million forced to flee their homes.
Μετέωρη παραμένει η μεταξύ τους διαρκής ειρήνη.
A lasting peace remains elusive.
Ως αποτέλεσμα, Αρμένιοι και Αζέροι προτιμούν φυσικά να παραβλέπουν τις πολλές ομοιότητες που μοιράζονται, η διακρατική όμως αντιπαλότητα περί κουλτούρας και παράδοσης είναι ίσως σφοδρότερη στον τομέα του φαγητού.
As a result, Armenians and Azerbaijanis naturally prefer to overlook the many similarities they share, but inter-ethnic rivalry over culture and tradition is perhaps most fiercest over food.
Η ιστοσελίδα Kebabistan περιγράφει το σκηνικό [en].
Kebabistan sets the scene.
Νιώθοντας “καμένοι” από την απόφαση της ΟΥΝΕΣΚΟ, μια άλλη ομάδα Αρμενίων ξεκινάει τώρα την περιφρούρηση της θεωρούμενης απ' αυτούς αρμένικης κληρονομιάς του “τολμά”, γεμιστών αμπελόφυλλων ή άλλων λαχανικών, που συχνά σερβίρονται και στην Τουρκία, όπου το πιάτο είναι γνωστό ως “ντολμά”. […]
Feeling burned by UNESCO's decision, another group of Armenians is now taking steps to safeguard what they believe to be the Armenian lineage of tolma, stuffed grape leaves or other vegetables, which are frequently also served in Turkey, where they are known as dolma. […]
Οι Αζέροι, εν τω μεταξύ, εμφανίζονται ακόμα πιο προσηλωμένοι στην προστασία της κουζίνας τους από τις θεωρούμενες απ' αυτούς προσπάθειες των Αρμενίων να σφετεριστούν τα γαστρονομικά τους “εδάφη”.
The Azeris, meanwhile, appear even more focussed on protecting their cuisine from what they believe are Armenian efforts to encroach on their culinary territory.
Το Αζερμπαϊτζάν έχει το δικό του γαστρονομικό του θεματοφύλακα ονόματι Εθνικό Κέντρο Κουζίνας, του οποίου ο διευθυντής, Tahir Amiraslanov, φαίνεται να ξοδεύει τον περισσότερο χρόνο του προσπαθώντας να διδάξει τον κόσμο ότι η αρμένικη κουζίνα είναι στην πραγματικότητα αζέρικη κουζίνα. […]
Azerbaijan has its own culinary watchdog, an organization called the National Cuisine Center, whose director, Tahir Amiraslanov, appears to spend most of his time on an effort to teach the world that Armenian cuisine is actually Azeri cuisine. […]
Μείνετε συντονισμένοι.
Stay tuned.
Σε αυτή τη μάχη φαγητών, σαφώς περιμένουμε κι άλλα.
In this food fight, there is clearly more to come.
Από τον Arthur Chapman στο Flickr
Arthur Chapman on Flickr
Και δεν πέρασε πολύς καιρός που όντως ήρθαν κι άλλα, αν και με μη αναμενόμενο τρόπο, όταν ένας τοπικός ιστορικός στην Αρμενία κατά τα λεγόμενα ανακάλυψε πως πουλιόταν στο τοπικό σουπερμάρκετ σκόρδο από το Αζερμπαϊτζάν.
And it wasn't long before more did come, albeit in an unlikely form after one local historian in Armenia reportedly discovered that garlic from Azerbaijan was on sale in his local supermarket.
Αν και ένας ντόπιος έμπορος ανέφερε ότι το σκόρδο ήταν το γευστικότερο και το φτηνότερο διαθέσιμο ταυτόχρονα, κάποια ντόπια ΜΜΕ απάντησαν με υστερικό τρόπο.
Despite one local trader saying that the garlic was the tastiest as well as cheapest available, some local media responded hysterically.
Η ιστοσελίδα Tamada Tales εξηγεί [en]:
Tamada Tales explains.
Οι Αρμένιοι βρίσκονται συνεχώς σε επαγρύπνηση για πιθανές επιθέσεις από τον άσπονδο εχθρό Αζερμπαϊτζάν, ποιος όμως να περίμενε μια εχθρική διείσδυση τόσο απερίγραπτα μοχθηρή στη φύση της; Σκόρδο, που καλλιεργήθηκε στα εχθρικά εδάφη του Αζερμπαϊτζάν, βρήκε καθώς φαίνεται τρόπο να διεισδύσει απ' τα σφραγισμένα σύνορα των δυο χωρών και στη συνέχεια είχε το θράσος να εμφανιστεί σε πάγκους λαχανικών στην αρμένικη πρωτεύουσα, Ερεβάν.
Armenians are constantly on the ball for possible attacks from implacable foe Azerbaijan, but who would have expected an enemy infiltration so unspeakably vile in nature? Garlic, grown on Azerbaijan's hostile soil, apparently has found a way to penetrate the two countries' sealed border, and then had the effrontery to appear on vegetable stands in the Armenian capital, Yerevan.
Ένας ενδιαφερόμενος πολίτης ονόματι Karapetian σήμανε συναγερμό και οι δημοσιογράφοι έσπευσαν στη σκηνή.
A concerned citizen, Karapetian sounded the alarm, and reporters hurried to the scene.
“Σκόρδο εταιρείας με έδρα την Οδό Aliyev στο Μπακού πωλείται με χαρά…σε αρμένικο σουπερμάρκετ”, ανέφερε ο προβληματισμένος ιστορικός.
“Garlic of the company based on [President Heydar] Aliyev Street in Baku is gleefully sold in… an Armenian supermarket,” the puzzled historian said.
Καθώς φαίνεται, υπάρχει φόβος πως το σκόρδο αποτελεί πρώιμο σημάδι πιο θανάσιμων μορφών πολεμικών επιχειρήσεων.
Apparently, some fear that the garlic could be an early sign of more deadly forms of warfare.
Ερευνητές έχουν ήδη εξαφανίσει τους παραβατικούς βολβούς, έδρασαν όμως έγκαιρα προτού ανυποψίαστοι πολίτες προσθέσουν αζέρικο σκόρδο σε ντολμάδες ή σάλτσα khorovatz; Έγραψε μια δημοσίευση σε δυσοίωνο τόνο: “Σήμερα το σκόρδο, αύριο κάτι άλλο.”
Investigators have already whisked off the offending bulbs, but did they act in time before unsuspecting citizens added the Azerbaijani garlic to dolma or khorovatz sauce? Wrote one publication ominously: “Today it's garlic, tomorrow it will be something else.”
Ειρωνεία, ωστόσο: δεν είναι η πρώτη φορά που προϊόντα από το Αζερμπαϊτζάν είναι διαθέσιμα στους Αρμένιους.
Ironically, however, this isn't the first time that Azerbaijani produce has been available to Armenians.
Στα τέλη Νοεμβρίου, για παράδειγμα, ο blogger Ianyan και η συντάκτρια του Global Voices Liana Aghajanian ανακάλυψαν άλλο ένα παράδειγμα σε αρμένικο σουπερμάρκετ στις ΗΠΑ.
At the end of November, for example, Ianyan blogger and Global Voices author Liana Aghajanian discovered another example in an Armenian Supermarket in the United States.
Αντίθετα όμως με τα αρμενικά ΜΜΕ, το blog της στο Tumblr ήταν πιο ενθουσιασμένο με την απροσδόκητη ανακάλυψη [en].
Unlike the Armenian media, however, her Tumblr blog was more enthusiastic about the unexpected find.
Διπλωματία στα ρόδια: Χυμός ροδιού, παραγωγής Αζερμπαϊτζάν, αγορασμένο από το τοπικό μου αρμένικο σουπερμάρκετ, που βρίσκεται μάλλον σε αρκετά αρμένικα σπίτια στην περιοχή του Λος Άντζελες αυτή τη στιγμή.
Pomegranate diplomacy: Pomegranate juice, product of Azerbaijan, bought at my local Armenian market that is probably in many Los Angeles-area Armenian homes right now.
Επίσης, δε φαίνεται, αλλά η μάρκα του χυμού λέγεται “Real Deal.”
Also, you can't see it but the juice brand is called “Real Deal.”
Παραπάνω από καλό.
Too good.
Εν τω μεταξύ, στο ίδιο το Ναγκόρνο Καραμπάχ, οι Αρμένιοι έχουν μια συμπάθεια για την αζέρικη κουζίνα, ενώ υπάρχει επίσης ζήτηση για αρμένικα προϊόντα επίσης και στο Αζερμπαϊτζάν, όπως εξηγεί ένας δημοσιογράφος στο Καραμπάχ [en] στο blog “Caucasus Circle of Peace Journalism”:
Meanwhile, in Nagorno Karabakh itself, Armenians still have a fondness for Azerbaijani cuisine while there is also a demand for Armenian products in Azerbaijan too, as one Karabakh journalist explains on the Caucasus Circle of Peace Journalism.
Τα αζέρικα πιάτα έχουν ακόμα μεγάλη ζήτηση στα εστιατόρια του Καραμπάχ.
Azerbaijani dishes are still in high demanded at the restaurants of Karabakh.
Σε όλη την περιοχή ο κόσμος μιλά με σεβασμό για την αζερική κουζίνα.
All over the region people speak about the Azerbaijani cuisine with respect.
Παρά τη διαμάχη που συνεχίζεται μεταξύ των δυο κρατών για περισσότερα από είκοσι χρόνια, σε πολλά εστιατόρια οι πελάτες μπορούν να απολαύσουν τυπικά αζερικά πιάτα δίπλα-δίπλα με τα πλούσια δείγματα της τοπικής κουζίνας του Καραμπάχ.
Despite a conflict that is ongoing between the two nations for more than twenty years, in many restaurants patrons can taste typical Azerbaijani dishes alongside the rich offerings of Karabakh cuisne.
Παρά την ευρεία επιλογή προσφορών στα μαγαζιά σήμερα, ο Igor Davtian δεν αλλάζει τις συνήθειές του: πίνει αποκλειστικά μόνο τσάι από το Αζερμπαϊτζάν, που του το στέλνουν συγγενείς του από τη Ρωσία.
Despite a great choice on offer at stores nowadays, Igor Davtian does not change his habits: he definitely drinks only Azerbaijani tea, which is sent to him by his relatives from Russia.
“Φτιάχνω τσάι με πολύ ιδιαίτερο τρόπο.
“I brew tea in a very particular way.
Δεν εμπιστεύομαι καθόλου τη γυναίκα μου σε αυτό το ζήτημα.
I do not trust my wife in this matter at all.
Απλά δεν μπορεί να το φτιάξει με την ίδια γεύση.
She just cannot brew it to the same taste.
Παραγγέλνω τσάι και οι συγγενείς μού το στέλνουν από τη Ρωσία, αλλά οι ίδιοι το παραγγέλνουν από το Μπακού.
I order tea and my relatives send it to me from Russia - but they themselves order it from Baku.
Την ίδια στιγμή, οι συγγενείς μού λένε πως οι γείτονές τους στη Ρωσία στέλνουν στο Μπακού κονιάκ από την Αρμενία.
At the same time, and my relatives told me that their neighbors in Russia are sending Armenian cognac to Baku.
Τι να κάνουμε, εκεί φτάσανε οι ζωές μας. ”, αναφέρει ο Igor Davtian.
What can we do, that's just what our lives came to,” Igor Davtian says.
Η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν δεν έχουν μόνο εδαφικές διαφορές. Υπάρχει φιλονικία και για τη μουσική, τα σχέδια στην ταπητουργία και σίγουρα για την προέλευση φαγητών.
Armenia and Azerbaijan do not only have territorial disputes: there is also much argument about music, patterns of carpet weaving - and surely about the origins of dishes as well.
Αρμένιοι και Αζέροι ακόμα συζητούν από ποιον προέρχεται το τραγούδι “Sari Gelin” και ποιος εφηύρε τους τολμάδες.
Armenians and Azerbaijanis still discuss who of them came up with the song “Sari Gelin” and who invented tolma.
Όσο για τις “εθνικές ρίζες” του shashlik [στμ: Μπάρμπεκιου], στη διαμάχη μπαίνουν ακόμη κι οι Γεωργιανοί.
As of the “ethnic origins” of shashlik [GV Note: Barbecue], even Georgians enter the debate.
Αλλά αυτό είναι διαφορετική ιστορία…
But that is a different story…
Με τις εντάσεις μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν να βρίσκονται στο ζενίθ των τελευταίων χρόνων, η θερμή διαμάχη περί γαστρονομίας μάλλον θα συνεχίσει να επισκιάζει οποιαδήποτε πιθανότητα για μια κοινή κουλτούρα περιστασιακά ή ακόμα και ανταλλαγές για την προσέγγιση των δυο πλευρών.
With tensions between Armenia and Azerbaijan the highest they've been in years, the heated debate over cuisine will likely continue to overshadow any possibility for a sometimes shared culture, or even trade, to bring the two sides together.
Σίγουρα αυτό πάντως ισχύει για κάποια ΜΜΕ της περιοχής.
Certainly that seems to be the case for some media outlets in the region.
Αίγυπτος: Γυναίκες διαδηλώνουν για την αξιοπρέπεια
Egypt: Women Rally for Dignity
Χιλιάδες Αιγύπτιες γυναίκες κατέβηκαν στους δρόμους του Καίρου στις 20 Δεκεμβρίου 2011 για να διαδηλώσουν κατά των παραβιάσεων δικαιωμάτων των γυναικών από στρατιωτικούς κατά την διάρκεια πενθήμερων συρράξεων κοντά στο κτίριο του υπουργικού συμβουλίου (#occupycabinet) που στοίχισαν την ζωή σε τουλάχιστον 13 διαδηλωτές.
Egyptian women took to the streets of Cairo to protest today against women rights violations committed by military officers during the #occupycabinet battle that led to the death of at least 13 protesters over the previous five days.
Η διαδήλωση ακολούθησε την κατακραυγή που προκάλεσε η δημοσίευση ενός βίντεο, στο οποίο άνδρες με στρατιωτικές στολές σέρνουν μία διαδηλώτρια, αποκαλύπτοντας τα εσώρουχά της και την κλωτσούν στο στήθος.
The protest followed the buzz created by a video that showed men in military uniform, dragging a female protester, exposing her underwear, and beating her in the chest.
Επί τρεις εβδομάδες πριν τις συρράξεις μεταξύ του στρατού και διαδηλωτών στο κέντρο του Καίρου, ακτιβιστές έκαναν καθιστική διαμαρτυρία έξω από το κτίριο του υπουργικού συμβουλίου, διαδηλώνοντας κατά του διορισμού του [στμ: πρώην υπουργού του Mubarak] Kamal El Ganzouri ως νέου πρωθυπουργού από το στρατιωτικό συμβούλιο στις αρχές του μήνα.
For three weeks prior to the clashes between the army and protesters in downtown Cairo, activists have been staging a sit-in outside the Cabinet headquarters, protesting against the military appointment of Kamal El Ganzouri as the new Prime Minister of Egypt earlier this month.
Οι συρράξεις στοίχισαν την ζωή σε τουλάχιστον 13 ανθρώπους και τραυμάτισαν εκατοντάδες, καθώς οι στρατιώτες συγκρούονταν με διαδηλωτές εντός και στα περίχωρα της πλατείας Tahrir από τις 16 Δεκεμβρίου.
The ongoing battle has so far claimed the lives of at least 13 people, leaving hundreds injured as soldiers battled with protesters in and around Tahrir Square since December 16.