natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, η πρόκληση είναι να σπάσει κανείς το φανταστικό φράγμα που διαχωρίζει την φαντασία από την ψυχρή πραγματικότητα της καθημερινής ζωής.
The challenge, therefore, is to break down the imaginary barrier which separates the imagination from the cold reality of everyday life.
Αυτό δεν είναι μόνο εφικτό, αλλά και ηθική επιταγή.
This is not only feasible, but a moral imperative.
Ο Haitham Haddad δίνοντας συνέντευξη στον Maroun Baghdadi στο ‘Whispers'
Haitham Haddad being interviewed in Maroun Baghdadi's ‘Whispers'
Και σε αυτό το σημείο βρίσκεται μια βαθιά επικρατούσα πεποίθηση: ότι όπως οι φοιτητές βρίσκονται στο προσκήνιο της αλλαγής σχεδόν σε κάθε κοινωνία περισσότερο από έναν αιώνα- από την Χιλή στη Νότια Αφρική, από το Χονγκ Κονγκ στο Βιετνάμ, από την Αίγυπτο στην Παλαιστίνη, από τη Γαλλία στις ΗΠΑ- το ίδιο και εμείς, οι φοιτητές του Λιβάνου, πρέπει να παίξουμε κυρίαρχο ρόλο στη λειτουργία της χώρας.
And here comes a very profoundly held belief: that just as students have been at the forefront of change in virtually every society for over a century-from Chile to South Africa, Hong Kong to Vietnam, Egypt to Palestine, France to the United States-so do we, the students of Lebanon, have a major role to play in the running of this country.
Για του λόγου το αληθές, έχουμε τον πιο σημαντικό ρόλο.
In fact, we have the most important one.
Οι φοιτητές διαμόρφωσαν την ιστορία, όταν η ιστορία φαινόταν να βρίσκεται στην πιο αλύγιστη μορφή της. Το ίδιο ισχύει και για το Λίβανο.
Students have shaped history when history seemed to be at its most rigid state, and Lebanon is no different.
Η ανταλλαγή μεταξύ του Haitham Haddad και της Nadia Tueni αποκάλυψε έναν φοιτητή που τόλμησε να ελπίσει και να πιστέψει ότι οι νέοι άνθρωποι μπορούν να ενώσουν και να αλλάξουν τον κόσμο γύρω τους.
The exchange between Haitham Haddad and Nadia Tueni revealed a student who dared to hope and trust that young people can unite and change the world around them.
Τριάντα τέσσερα χρόνια μετά, έχουμε προδώσει αυτή την πεποίθηση;
Thirty-four years later, have we betrayed that trust?
Η κυβέρνησή μας είναι από τη φύση της ανίκανη για ραγδαίες αλλαγές.
Our government is by its very nature incapable of radical change.
Το μοναδικό πράγμα που το Κοινοβούλιο κατάφερε να πετύχει ήταν να επεκτείνει τη θητεία του παράνομα.
The only thing Parliament has managed to achieve was extend its own term illegally.
Έπρεπε να βγούμε στους δρόμους κατά χιλιάδες για να απαιτήσουμε ξανά και ξανά να προστατεύονται οι γυναίκες αυτής της χώρας από την αγριότητα της ενδοοικογενειακής βίας. Όταν οι βουλευτές συμφώνησαν τελικά, ο νόμος που ψηφίστηκε κατέληξε να είναι μια πολύ πιο “χλιαρή” εκδοχή αυτού που είχαμε απαιτήσει τόσο σθεναρά και επανειλημμένα.
We had to take to the streets in our thousands to demand, over and over again, that the women of this country be protected from the savagery of domestic violence; and when parliamentarians finally agreed, the law that was passed turned out to be a much weakened version of the one we had demanded so loudly and so repeatedly.
(Ο βιασμός είναι ακόμα νόμιμος, σε περίπτωση που το ξεχάσαμε.
(Rape is still legal, in case we forgot.
Μπορούμε να ευχαριστήσουμε τους θρησκευτικούς «αρχηγούς» για αυτό).
We can thank the religious “authorities” for that.)
Γιατί περιμένουμε από αυτούς να ενδιαφέρονται για τις αδικίες που άπειρες Λιβανέζες αναγκάζονται να «υποστούν»; Αρχικά, περισσότεροι από τους μισούς βουλευτές καταψήφισαν τον νόμο για την ενδοοικογενειακή βία.
Why do we expect them to care about the injustices that countless Lebanese women are told to ‘accept'? Over half of them voted against the domestic violence law to begin with.
Ο Υπουργός Εξωτερικών μας μπερδεύεται κι αντί να αντιπροσωπεύσει τον Λίβανο στα Ηνωμένα Έθνη, αντιπροσωπεύει το πέος του και ο ίδιος άνδρας που πρότεινε την παράνομη παράταση της θητείας του Κοινοβουλίου φαίνεται να είναι αρκετά απασχολημένος με το να ρίχνει μπουνιές σε γυναίκες στο σβέρκο, αντί να ακούσει τι έχουμε να του πούμε.
Our foreign minister confuses representing Lebanon at the United Nations with representing his penis, and the very man who proposed the illegal extension of parliament's term seems to be too busy punching women in the neck to listen to what we have to say.
Μητέρες και αγαπημένα πρόσωπα θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας σε συλλαλητήριο κατά της βίας, οργανωμένο από την KAFA το περασμένο καλοκαίρι.
Mothers and loved ones of victims of domestic violence at an anti-domestic violence protest organize by KAFA last summer.
Φωτογραφία: Cynthia Ghoussoub
Photo by Cynthia Ghoussoub
Και αυτό είναι μόνο ένα ζήτημα από τα πολλά που μπορούμε να απαριθμήσουμε.
And this is just one issue among too many issues to list.
Το να συνειδητοποιήσουμε την επιτακτικότητά τους είναι απαραίτητο, προκειμένου να σταματήσουμε να νιώθουμε ανίκανοι, κάτι στο οποίο εμμένουμε, και να υπερνικήσουμε τα εμπόδια που υπάρχουν, ώστε να αποφύγουμε την αυτοκαταστροφή.
Realizing their urgency is necessary for the illusory helplessness we hold so self-destructively to fade away.
Το 1991, καθώς οι γονείς μας γιόρταζαν μόλις το «τέλος» του Εμφύλιου Πολέμου, ο μεγάλος ιστορικός Howard Zinn έγραψε [en]: «Εάν οι ηγέτες της κοινωνίας μας - πολιτικοί, εταιρικά στελέχη και οι ιδιοκτήτες του Τύπου και της τηλεόρασης - μπορούν να κυριαρχήσουν στις ιδέες μας, θα διασφαλίσουν τη δύναμή τους.
In 1991, just as our parents were celebrating the “end” of the Civil War, the great American historian Howard Zinn wrote: “If those in charge of our society-politicians, corporate executives, and owners of press and television-can dominate our ideas, they will be secure in their power.
Δεν θα χρειάζονται στρατιώτες να περιπολούν στους δρόμους.
They will not need soldiers patrolling the streets.
Θα ελέγχουμε εμείς τους εαυτούς μας».
We will control ourselves.”
Δεν ισχύει αυτό και για το Λίβανο; Η διεφθαρμένη θρησκευτικο-πολιτική τάξη - αυτή των δικτατόρων και των υιών τους και το ιερατείο που τους απαλλάσσει από οποιαδήποτε ενοχή - που ελέγχει την πολυπλοκότητα της ζωής του Λιβάνου, μας έχουν εξημερώσει.
Is this not true of Lebanon as well? The corrupted religio-political class-those warlords, their sons and the clergy which absolves them of guilt-that dominates the intricacies of Lebanese life have domesticated us.
Έχουμε ενσωματώσει το κοινωνικό κατεστημένο τόσο βαθιά και απόλυτα, που απλά χαμηλώνουμε το κεφάλι μας και μένουμε σιωπηλοί χωρίς καν να μας έχει ζητηθεί.
We've internalized the status quo so deeply, so thoroughly, that we just lower our heads and keep silent without even being asked to.
Αυτό, επίσης, δεν μας θέτει κι εμάς υπόλογους; Επιτρέψτε μου να παραθέσω [en] ένα απόσπασμα από τον Edward Said, o οποίος ίσως πιο πολύ από οποιονδήποτε άλλο μπόρεσε να συνοψίσει εύστοχα την τρέχουσα κατάσταση του Λιβάνου, πριν 20 χρόνια περίπου:
Does this not also put us at fault? Allow me to quote Edward Said who, perhaps more than anyone, was able to aptly summarize Lebanon's current situation, almost 20 years ago:
Έχω πια σταματήσει να σημειώνω τις αλλαγές και τις εξελίξεις (στο Λίβανο), καθεμιά από αυτές πιο έντονη και πιο περίπλοκη από τις προηγούμενες, καθεμιά από αυτές να με εκπλήσσει με την ικανότητα του Λιβάνου για κέρδος, συνωμοσία και ταυτόχρονα ατομικούς και μαζικούς φόνους.
“I have almost given up trying to plot the changes and the turns [in Lebanon], each of them denser and more complicated than the preceding ones, each of them astounding me with Lebanon's capacity for money-making, conspiracy, and both individual and mass murder.
Κι όμως, οι επονομαζόμενοι παραδοσιακοί ηγέτες και οι μετριοπαθείς απόγονοί τους δεν έχουν αλλάξει ακόμα, καθώς πλαστογραφούν και σχεδόν αμέσως προδίδουν τις συμμαχίες που έχουν μεταξύ τους, όπως και με τους Σύριους, τους Παλαιστίνιους, τους Ιρανούς, τους Αμερικάνους, τους Ισραηλινούς και τους Σαουδάραβες (οι οποίοι φαίνεται να τους χρηματοδοτούν όλους).
Yet the so-called traditional leaders and their variously mediocre progeny remain unchanged, as they forge and almost immediately betray alliances with each other, as well as with the Syrians, Palestinians, Iranians, Americans, Israelis and Saudis (who seem to be bankrolling everyone).
Δεν υπάρχει κανείς που να θαυμάζω ή να εμπιστεύομαι σε αυτό το τόσο μακρύ και πρόστυχο θέαμα βλακώδους βίας και απεριόριστης διαφθοράς.
There is no one to admire or trust in this too long and too sordid spectacle of idiotic violence and limitless corruption.
Ακόμη και οι αθώοι πολίτες που συνεχίζουν την καθημερινότητά τους με γενναιότητα, με την ικανότητά τους να ξαναχτίσουν και να ξεκινούν από την αρχή τη ζωή τους δεκάδες φορές, με το κουράγιο τους στο στόχαστρο, πρέπει να έχει μυστικά συνωμοτήσει, όπως κάποιος ίσως αντιλαμβάνεται, με τους αρχηγούς που διατηρούν τον πόλεμο ζωντανό.
Even the innocent civilians who have gone on and on, with their brave routines, their ability to rebuild and restart their lives a dozen times, their courage under fire, must have secretly connived, one feels, with the leaders who have kept the war going.
Διαφορετικά πώς θα μπορούσε να έχει συνεχιστεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;
Otherwise, how could it have continued for such a long time?”
Πώς θα μπορούσε, πραγματικά.
How could it indeed.
Και μπορούμε να γυρίσουμε περισσότερο πίσω στο χρόνο.
And we could go further back in time.
Ο Χαλίλ Γκιμπράν έγραψε [en] τη δεκαετία του '20 - 90 χρόνια πριν - ότι υπάρχουν δύο Λίβανοι: o Λίβανος που είναι «η αρένα για τους Δυτικούς και τους Ανατολίτες» και ο Λίβανος της καθημερινότητας, της ομορφιάς και του γέλιου.
Gibran Khalil Gibran wrote in the 1920s-90 years ago-that there are two Lebanons: the Lebanon that is the “arena for men from the West and men from the East” and the Lebanon of everyday life, of beauty and laughter.
Χρειαζόμαστε έναν αιώνα ακόμα, προτού συνειδητοποιήσουμε ότι ο άλλος Λίβανος, αυτός που σιχαινόμαστε και αηδιάζουμε, πρέπει να εξαλειφθεί για χάρη του Λιβάνου που λατρεύουμε να βλέπουμε να αναπνέει;
Do we need another century before realizing that the other Lebanon, the one we loathe and are disgusted by, must be abolished for the Lebanon we cherish to be able to breathe?
Πολύ συχνά εμείς οι κοσμικοί έχουμε κατηγορήσει τον «σεκταρισμό» για τα κακά του Λιβάνου.
Too often have we seculars blamed ‘sectarianism' for Lebanon's ills.
Αλλά συνηθίζουμε να το περιγράφουμε με απλοϊκούς όρους: ως ένα απλό σύστημα που διαφοροποιείται μεταξύ των σεκτών και που απαραίτητα εφαρμόζει έναν ορισμό, επιβεβλημένο από το καθεστώς, της θρησκευτικής πεποίθησης κάποιου ανεξάρτητα από την προσωπική επιλογή του.
But we also tend to portray it in simplistic terms: as a mere system which differentiates between the sects, and which essentially puts into practice a state-imposed definition of one's religious belief regardless of the individual's choice.
Αλλά ο σεκταρισμός δεν είναι απλά εθνικοί διαχωρισμοί βασισμένοι στη σέκτα κάποιου, την οποία αυτός ή αυτή σπάνια επιλέγει σε πρώτη φάση.
But sectarianism isn't just national divisions based on one's sect, which he or she rarely chooses in the first place.
Έχει ισχυρές ιστορικές ρίζες που έχουν ανοίξει το δρόμο για το παρόν σύστημα στο Λίβανο τουλάχιστον από τα μέσα του 19ου αιώνα.
It has strong historical roots that have paved the way for Lebanon's current system since at least the mid 19th century.
Υπάρχει στο Σύνταγμά μας και έχει διαμορφώσει τις κοινωνικές μας τάξεις και τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στους άλλους.
It's in our constitution, and has shaped our social classes and the way we deal with one another.
Παραδόξως, έχει ήδη “σπάσει” το σεκταριστικό μας χώρισμα, μολύνοντάς μας όλους με την ανεξέλεγκτη ηθική διαφθορά του.
Paradoxically, it has even breached the sectarian divide by infecting us all with its rampant moral corruption.
Με άλλα λόγια, ο σεκταρισμός, όπως κι ο θάνατος, είναι περισσότερο «κοσμικός» από όσο είμαστε εμείς.
In other words, sectarianism, like death, is more “secular” than most of us are.
Ας θυμηθούμε τους αμέτρητους φοιτητές σε όλο τον κόσμο που κατάφεραν να μετατρέψουν την κοινωνία τους για κάτι καλύτερο, για τους φίλους τους και τους αγαπημένους τους, για τους γείτονες και τους ξένους.
Let us remember the countless students around the world who have succeeded in transforming their society for the better, for their friends and loved ones, neighbors and strangers.
Ας χρησιμοποιήσουμε το προνομιούχο καθεστώς μας ως Λιβανέζοι φοιτητές για να υποκινήσουμε τον κόσμο γύρω μας να εκφράσει βαθιά ερωτήματα, ώστε μαζί να μπορούμε να εφαρμόσουμε το παλιό μαρξιστικό ρητό: « Οι φιλόσοφοι έχουν μονάχα ερμηνεύσει τον κόσμο με διάφορους τρόπους, το ζητούμενο είναι να τον αλλάξουμε».
Let's use our privileged status as Lebanese students to provoke the world around us into asking deep questions so that, together, we can put into effect that old Marxian adage, “The philosophers have only interpreted the world, in various ways; the point is to change it.”
Μεξικό: Οι εξαφανισμένοι φοιτητές της Αγιοτσινάπα, Ημέρα 137
Mexico's Missing Ayotzinapa Students, Day 137
Κορίτσι με πανό “Μας λείπουν 43″ κατά τη διάρκεια διαδήλωσης για τους μαθητές της Ayotzinapa στο Μοντεβιδέο, Ουρουγουάη, 17 Νοεμβρίου 2014.
A girl with a banner “We are missing 43″ during a rally for the Ayotzinapa students in Montevideo, Uruguay. November 17, 2014.
Φωτογραφία της Sofía González (Flickr/Creative Commons).
Photo by Sofía González (Flickr/Creative Commons).
Έχουν περάσει περισσότερες από 137 μέρες από τα βίαια γεγονότα που συνέβησαν στην πολιτεία του Γκερρέρο στο νοτιοδυτικό Μεξικό, που έληξαν με αυτό που πολλοί θεωρούν ως την απαγωγή 43 φοιτητών του κολεγίου εκπαιδευτικών Raúl Isidro Burgos, οι βασικές εγκαταστάσεις του οποίου βρίσκονται στην πόλη Αγιοτσινάπα.
More than 137 days have passed since the violent events that took place in the state of Guerrero, in Southwestern Mexico, which ended in what many consider to have been the forced disappearance of 43 students of Raúl Isidro Burgos rural teacher's college, which has its main campus in Ayotzinapa.
Αρκετοί άνθρωποι ισχυρίζονται δημόσια μεταξύ άλλων ότι οι μαθητές είναι πολύ πιθανό να έχουν δολοφονηθεί.
Some people are now saying outright that the students, among others, were murdered.
Αυτή τη στιγμή η υπόθεση ερευνάται από την Ομάδα Ανθρωπολογίας και Εγκληματολογίας της Αργεντινής [en] (Equipo Argentino de Antropología Forense), η οποία με την ομάδα των ειδικών της βοήθησε τις αρχές του Μεξικού στη διερεύνηση των γεγονότων, αλλά όχι στη διεξαγωγή των ερευνών, οι οποίες πραγματοποιούνται αποκλειστικά από το Γραφείο της Γενικής Εισαγγελίας (Procuraduría General de la República).
Currently, the case has been marked by the claims of the Argentine Forensic Anthropology Team (Equipo Argentino de Antropología Forense, or EAAF) which, with its group of experts, has assisted the Mexican authorities in clarifying the facts but not in conducting the investigations, which are carried out exclusively by the Office of the Attorney General (Procuraduría General de la República, or PGR).
Οι ισχυρισμοί [es] της Ο. Α.Ε.Α. συνοψίζονται ως εξής:
The EAAF's claims can be summarized in the following points:
Αξίζει να σημειωθεί ότι στο δεύτερο σημείο που αναφέρθηκε, εκείνο σχετικά με την έλλειψη συμμετοχής της Ο. Α.Ε.Α. στις αρχικές έρευνες στη χωματερή Cocula, το ακριβές κείμενο είναι το εξής:[es]
It is noteworthy that in the second of the points above, related to the lack of participation of the EAAF in the first investigations in the Cocula landfill, the exact text reads:
Η Ο. Α.Ε.Α. ανέφερε αυτή τη σοβαρή αντίφαση σε μια συνάντηση με τον γενικό εισαγγελέα Murillo Karam στο γραφείο του υπό την παρουσία της ομάδας εργασίας του και των δικηγόρων των οικογενειών στις αρχές του Δεκεμβρίου του 2014, ζητώντας του να απορρίψει τα αποδεικτικά στοιχεία που συλλέχθηκαν από τη χωματερή Cocula υπό αυτές τις συνθήκες από το Γ.Γ.Ε. ή να αξιολογήσει την εγκυρότητά τους.
The EAAF mentioned this serious irregularity in a meeting with the Attorney General Murillo Karam in his office, in the presence of his work team and the families' lawyers, in early December 2014, requesting that he consider excluding or evaluating the legality of the evidence recovered from the Cocula landfill on this occasion by the PGR.
Το Γ.Γ.Ε. από την άλλη μεριά συνεχίζει να υποστηρίζει την επίσημη εκδοχή, την οποία χαρακτηρίζει σε τεχνική και νομική ορολογία “την ιστορική αλήθεια των γεγονότων”, η οποία συνάδει με τη νομική στέρηση της ελευθερίας των μαθητών από τρεις ανθρώπους, που ομολόγησαν ότι συμμετείχαν στα γεγονότα.
The PGR, on the other hand, maintains its official version, which it has called in technical legal terms the “historic truth of the events”, consisting in the illegal deprivation of liberty of the students and their murder by three individuals who have confessed to participating in the events.
Εντούτοις, σε αυτούς τους ανθρώπους δεν συμπεριλαμβάνεται ο πρώην δήμαρχος της Iguala, José Luis Abarca και η σύζυγός του, María de los Ángeles Pineda, που είναι ευρέως γνωστοί ως το “αυτοκρατορικό ζευγάρι” [en], οι οποίοι είναι ύποπτοι για τη διαταγή της σφαγής.
Nevertheless, these individuals do not include the former Mayor of Iguala, José Luis Abarca, and his wife, María de los Ángeles Pineda, better known as the “Imperial Couple“, who are suspected of having ordered the massacre.
Αν δεχθεί κανείς την επίσημη εκδοχή των γεγονότων ως πραγματική, οι μαθητές πρέπει να θεωρηθούν θύματα ανθρωποκτονίας και όχι αγνοούμενοι.
Taking the official version of events as truth, the students should be considered homicide victims, not missing persons.
Μέσα σε αυτή την ασυμφωνία, το Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο για την Πρόσβαση στην Πληροφορία και την Προστασία των Δεδομένων [En] (Instituto Federal de Acceso a la Información y Protección de Datos), ο οργανισμός που διασφαλίζει το δικαίωμα της πρόσβασης στην πληροφόρηση στο Μεξικό, ανέφερε σε ένα δελτίο τύπου [es] ότι ζήτησε από τον στρατό του Μεξικό να παραδώσει πληροφορίες σχετικά με τη συμμετοχή του στη διαδικασία της διερεύνησης αυτών των γεγονότων, σκεπτόμενοι τη σοβαρότητα των συνθηκών:
Amidst this disagreement, the Federal Institute for Access to Public Information and Data Protection (Instituto Federal de Acceso a la Información y Protección de Datos), the agency which guarantees the right to access to information in Mexico, reported in a press release that it has ordered the Mexican army to hand over information regarding its participation in assisting the investigation into these events, considering the seriousness of the circumstances:
Υπάρχει ένα δημόσιο ενδιαφέρον, το οποίο είναι μεγαλύτερο από την παρακράτηση πληροφοριών έχοντας ως δεδομένο ότι τα θύματα υπέστησαν βαριά παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων τους.
There is a public interest which is greater than the witholding of information, given that the victims suffered grave violations of their human rights.
Η διαδικτυακή εφημερίδα Animal Político (Πολιτικό ζώο) ανέφερε [es] ότι οι οικογένειες των μαθητών δεν αποδέχονται την επίσημη εκδοχή των γεγονότων ως αληθή:
The online newspaper Animal Político (Political Animal) reported that the families of the students in question do not recognise the Mexican authorities' official version of events:
Η “ιστορική αλήθεια” του Γ.Γ.Ε. σχετικά με την εξαφάνιση των 43 μαθητών της Αγιοτσινάπα καταρρέει σύμφωνα με τις οικογένειες των μαθητών που εξέφρασαν τη γνώμη τους σχετικά με τις πληροφορίες που διαμοίρασε η Ο. Α.Ε.Α.
The PGR's historic truth concerning the disappearance of the 43 student teachers in Ayotzinapa is falling apart, according to the families of the students on taking a position with respect to the information shared by the EAAF.
Αυτό προστίθεται στο γενικό συναίσθημα μη εμπιστοσύνης και εκνευρισμού που κυριαρχεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετικά με αυτήν την υπόθεση.
This adds to feelings of distrust and annoyance present on social media with respect to this case.
Για παράδειγμα, ο χρήστης LaCompa+Bonita σχολίασε στο Twitter:
For example, the user LaCompa+Bonita commented on Twitter:
Πιστεύω ότι η ιστορική αλήθεια είναι ένα υστερικό ψέμα.
I think the #historicTruth is really a #HystericalLie
Ο Victor Manuel σχολίασε:
Victor Manuel argued:
Στην υπόθεση της Αγιοτσινάπα υπάρχουν πολλές πτυχές της έρευνας που δεν είναι προσβάσιμες.
In the case of #Ayotzinapa there are many lines of investigation that are not open.
Είναι κοροϊδία προς τη δικαιοσύνη το να μιλάει κανείς για ιστορική αλήθεια.
It is a mockery of justice to talk about #HistoricTruth
Ο χρήστης Agus τονίζει:
The user Agus pointed out:
Με βάση το πόρισμα που παρέδωσε ο Murillo Karam σχετικά με την υπόθεση της Αγιοτσινάπα, έχω μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην ομάδα ανθρωπολογίας και εγκληματολογίας της Αργεντινής παρά στο Γ.Γ.Ε.
Given the results that #MurilloKaram has presented on #Ayotzinapa I have more trust in the Argentine Forensic Anthropology Team than in the #PGR
Και ο Argel Mendoza G. σχολίασε σε παρόμοιο τόνο:
And Argel Mendoza G. commented in a similar vein:
Δεν έχει να κάνει με το να εμπιστεύεται κανείς περισσότερο τους Αργεντινούς από τους Μεξικανούς αλλά οποιονδήποτε άλλον από το Γ.Γ.Ε..
It is not a question of trusting the #argentinians more than the #mexicans, it's trusting anything more than the #PGR
Στο γενικότερο κλίμα αβεβαιότητας και ντροπής προστέθηκαν τα πρόσφατα νέα ενός δυσοίωνου ευρήματος σε ένα εγκαταλελειμμένο κρεματόριο [es] στο Puerto Marqués, γειτονιά του Ακαπούλκο (Γκερρέρο), ένα σημαντικό τουριστικό προορισμό όπου βρέθηκαν τουλάχιστον 60 σωροί σε στάδιο προχωρημένης αποσύνθεσης.
To add to the uncertainty and disgrace, news recently emerged of a sinister finding in an abandoned crematorium in the Puerto Marqués neighborhood of Acapulco (Guerrero), an important tourist destination, with at least 60 bodies in advanced states of decomposition.
Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν το γεγονός ότι η υπόθεση της Αγιοτσινάπα δεν αφορά πλέον μόνο τον πόνο των οικογενειών των θυμάτων και δεν αποτελεί μόνο ένα κάλεσμα για να σταματήσει η βία. Αφορά επίσης όλους εκείνους που έχουν κουραστεί με τη συμπεριφορά των αρχών και εκείνους που αναζητούν τη δικαιοσύνη για όλους τους σωρούς που ανακαλύφθηκαν στον μαζικό τάφο που φαίνεται να μην ανήκουν στους αγνοούμενους μαθητές.
All of this indicates that the Ayotzinapa case is no longer just about the pain of the victims and calls to end violence; it's now also about those who are fed up with the authorities, and those seeking justice for the new bodies discovered in the mass grave, who are said not to belong to the missing students.
Πώς τα παιδιά στην Αίγυπτο αναπαριστούν τα βίντεο εκτελέσεων του ISIS
How Children in Egypt Are Playing Out ISIS Execution Videos
Παιδιά στην Mahalla του Καΐρου αναπαριστούν ως παιχνίδι ρόλων το ISIS και “σφάζουν” άλλα παιδιά στο στυλ του ISIS.
Children in Mahalla, Cairo, role-playing the ISIS and “slaughter” other children ISIS-style.
Ένα ακόμα βίντεο που μοιράστηκε ο @Shokeir στο Twitter.
Still from a video shared by @Shokeir on Twitter.
Τα πρόσωπα έχουν καλυφθεί από τις Global Voices.
Faces in the still blurred by Global Voices.
Παιδιά από την El Mahalla El Kubra της Αιγύπτου έχουν βιντεοσκοπηθεί να “σφάζουν” άλλα παιδιά με τον τρόπο του ΙSIS, ενώ παίζουν με ξύλινα σπαθιά.
Children from Egypt's El Mahalla El Kubra have been video-taped “slaughtering” other children ISIS-style while playing with wooden sticks.
Το βίντεο προκαλεί περισσότερα ερωτήματα από ότι απαντήσεις στα “οφέλη” της κοινοποίησης φρικιαστικών βίντεο, τα οποία αναλύουν με λεπτομέρειες τα εγκλήματα ομάδων τρομοκρατών, κυρίως όσον αφορά τα παιδιά.
The video raises more questions than answers on the “merits” of sharing horrific videos detailing the terror group's crimes, particularly with children.
Το παρακλάδι της Αλ Κάιντα, ISIS, το οποίο ελέγχει τεράστιες εκτάσεις στο Ιράκ και την Συρία, υπερηφανεύεται για την διανομή υψηλών παραγωγών βίντεο, που απεικονίζουν τον αποκεφαλισμό των ομήρων τους.
The Al Qaeda off-shoot ISIS, which has come to control larges swathes of land in Iraq and Syria, has taken great pride in releasing highly-produced videos, showcasing how they behead their captives.
Παρά το κυνήγι της γάτας και του ποντικιού για να αφαιρεθεί [en] η βιντεογραφική τους διαδικτυακή προπαγάνδα, πολλοί συνεχίζουν να κοινοποιούν τα βίντεο, αγνοώντας την ζημιά που μπορεί να προκληθεί στους θεατές.
Despite a cat and mouse chase to remove their graphic propaganda online, many continue to share the videos, unconcerned by the damage they could cause to viewers.