natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Φαίνεται πως οι άνθρωποι που τους ενδιαφέρει αυτό το θέμα μου στέλνουν αιτήματα φιλίας χάρη στη θετική μου γνώμη για το [κατάστημα]- Να αγαπάτε τις γυναίκες σας κι αντί σ' εμένα, να στέλνετε σ‘ εκείνες τα αιτήματά φιλίας σας !
It seems that the people discussing this topic are now sending me friend requests because of my positive view on the [shop] :-) Love your wives, and friend them [instead]!
Οι δρόμοι του Παρισιού μού είναι τόσο οικείοι όσο και οι δρόμοι της Βηρυτού
The Streets of Paris Are as Familiar to Me as the Streets of Beirut
Μηνύματα αλληλεγγύης προς τα θύματα των επιθέσεων στο Παρίσι που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο.
Memes widely shared in solidarity with the victims of the Paris attacks.
Προέρχομαι από μια προνομιούχα γαλλόφωνη κοινότητα του Λιβάνου.
I come from a privileged Francophone community in Lebanon.
Αυτό σημαίνει ότι πάντοτε θεωρούσα τη Γαλλία δεύτερο σπίτι μου.
This has meant that I have always seen France as my second home.
Οι δρόμοι του Παρισιού μού είναι όσο οικείοι μού είναι και οι δρόμοι της Βηρυτού.
The streets of Paris are as familiar to me as the streets of Beirut.
Βρέθηκα στο Παρίσι μόλις πριν μερικές μέρες.
I was just in Paris a few days ago.
Ήταν δυο απαίσιες νύχτες βίας.
These have been two horrible nights of violence.
Η πρώτη κόστισε τη ζωή σε περισσότερους από 40 κατοίκους της Βηρυτού και η άλλη σε περισσότερους από 120 και πλέον ανθρώπους στο Παρίσι.
The first took the lives of over 40 in Beirut; the second took the lives of over 120 people and counting in Paris.
Μου φαίνεται επίσης ξεκάθαρο ότι για την παγκόσμια κοινή γνώμη, οι θάνατοι των ομοεθνών μου στη Βηρυτό δεν έχουν όση σημασία έχουν οι θάνατοι των άλλων συνανθρώπων μου στο Παρίσι.
It also seems clear to me that to the world, my people's deaths in Beirut do not matter as much as my other people's deaths in Paris.
“Εμείς” δεν μπορούμε να δηλώσουμε “Είμαι Ασφαλής” στο Facebook (Σ.τ.
We do not get a “safe” button on Facebook.
“Εμείς” δε λαμβάνουμε δηλώσεις υποστήριξης από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους του πλανήτη και από εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου αργά τη νύχτα.
We do not get late night statements from the most powerful men and women alive and millions of online users.
“Εμείς” δεν αλλάζουμε πολιτικές, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τις ζωές αναρίθμητων αθώων προσφύγων.
We do not change policies which will affect the lives of countless innocent refugees.
Όλα αυτά δε θα μπορούσαν να είναι πιο ξεκάθαρα.
This could not be clearer.
Και τα λέω αυτά όχι με κάποια πικρία, απλά με λύπη.
I say this with no resentment whatsoever, just sadness.
Είναι δύσκολο να συνειδητοποιεί κανείς ότι ανεξάρτητα από ό,τι έχει ειπωθεί, ανεξάρτητα από τη ρητορική της προοδευτικής σκέψης που έχουμε καταφέρει να αναπτύξουμε ως μια φαινομενικά ενωμένη ανθρώπινη φωνή, οι περισσότεροι από εμάς, μέλη αυτού του περίεργου είδους, ακόμα δεν αποτελούμε κομμάτι των πρωταρχικών ανησυχιών της “ανθρωπότητας”.
It is a hard thing to realize that for all that was said, for all the progressive rhetoric we have managed to create as a seemingly united human voice, most of us members of this curious species are still excluded from the dominant concerns of the “world”.
Και λέγοντας “ανθρωπότητα', εγώ ο ίδιος αφήνω απ' έξω το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου.
And I know that by “world”, I am myself excluding most of the world.
Γιατί έτσι λειτουργούν οι συσχετισμοί δυνάμεων.
Because that's how power structures work.
Εγώ δε μετράω.
I do not matter.
Το “σώμα” μου δεν μετράει για την “ανθρωπότητα”.
My “body” does not matter to the “world”.
Εάν πεθάνω, ο θάνατος μου δεν θα κάνει καμία διαφορά.
If I die, it will not make a difference.
Επαναλαμβάνω, αυτό δεν το λέω με πικρία.
Again, I say this with no resentment.
Αυτή η δήλωση είναι απλά ένα γεγονός.
That statement is merely a fact.
Είναι ένα πολιτικό γεγονός, πραγματικό, αλλά παρόλα αυτά γεγονός.
It is a political fact, true, but a fact nonetheless.
Ίσως, θα πρέπει να νιώθω μια κάποια πικρία για εμένα, αλλά είμαι πολύ κουρασμένος.
Maybe I should have some resentment in me, but I am too tired.
Είναι δύσκολο πράγμα η συνειδητοποίηση.
It is a heavy thing to realize.
Γνωρίζω ότι είμαι αρκετά τυχερός έτσι ώστε όταν πεθάνω, οι φίλοι και οι αγαπημένοι θα με θυμούνται.
I know that I am fortunate enough that when I do die, I will be remembered by friends and loved ones.
Ίσως, το ιστολόγιο μου και μια διαδικτυακή παρουσία συγκεντρώσουν κάποιες σκέψεις ανθρώπων από όλο τον κόσμο.
Maybe my blog and an online presence might even gather some thoughts by people around the world.
Αυτή είναι η ομορφιά του Διαδικτύου.
That is the beauty of the internet.
Αλλά ακόμα και αυτό για πάρα πολλούς δεν είναι προσβάσιμο.
And even that is out of reach to too many.
Ποτέ δεν μου ήταν τόσο ξεκάθαρο αυτό που έγραψε ο Ta-Nehisi Coates σχετικά με το Μαύρο Σώμα στην Αμερική, όσο τώρα.
Never so clearly as now have I understood what Ta-Nehisi Coates wrote about when he spoke of the Black Body in America.
Νομίζω ότι υπάρχει μια ιστορία να ειπωθεί και για το Αραβικό Σώμα.
I think there is a story to be told of the Arab Body as well.
Και για το Γηγενές Αμερικανικό Σώμα.
The Native American Body.
Και για το Αυτόχθονο Σώμα.
The Indigenous Body.
Και για το Λατινο-Αμερικάνικο Σώμα.
The Latin American Body.
Και για το Ινδικό Σώμα.
The Indian Body.
Και για το Κουρδικό Σώμα.
The Kurdish Body.
Και για το Πακιστανικό Σώμα.
The Pakistani Body.
Και για το Κινέζικο Σώμα.
The Chinese Body.
Και για τόσο άλλα σώματα.
And so many other bodies.
Το Ανθρώπινο Σώμα δεν είναι ενιαίο.
The Human Body is not one.
Σίγουρα θα πρέπει γίνει ενιαίο τώρα.
It sure feels that it should be by now.
Ίσως, αυτό να είναι μια ψευδαίσθηση.
Maybe that in itself is an illusion.
Αλλά μπορεί να είναι μια ψευδαίσθηση που αξίζει τον κόπο να διατηρήσουμε, γιατί χωρίς ακόμα και αυτή την αόριστη επιδίωξη της ομοιότητας και ολότητας του (ανθρώπινου) σώματος, δεν είμαι σίγουρος σε τι κόσμο θα ζούσαμε τώρα.
But maybe it is an illusion worth preserving because without even that vague aspiration towards oneness on the part of some part of the body, I am not sure what sort of world we would be living in now.
Κάποια σώματα είναι παγκόσμια, αλλά τα περισσότερα σώματα παραμένουν τοπικά, περιφερειακά, “εθνικά”.
Some bodies are global, but most bodies remain local, regional, “ethnic”.
Η σκέψη μου βρίσκεται κοντά στα θύματα της σημερινής και της χθεσινής φρικιαστικής επίθεσης και κοντά σε όσους θα υποστούν βαθιά προκατάληψη, ως αποτέλεσμα των πράξεων μερικών μαζικών δολοφόνων και της γενικής αποτυχίας της ανθρωπότητας να δει τον εαυτό της ως μια ενοποιημένη οντότητα.
My thoughts are with all the victims of today's and yesterday's horrific attacks, and my thoughts are with all those who will suffer serious discrimination as a result of the actions of a few mass murderers and the general failure of humanity's imagination to see itself as a unified entity.
Η μόνη μου ελπίδα είναι ότι μπορούμε να είμαστε αρκετά δυνατοί, ώστε να αντιδράσουμε με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που στόχευαν αυτοί οι εγκληματίες.
My only hope is that we can be strong enough to generate the opposite response to what these criminals intended.
Θέλω να είμαι αρκετά αισιόδοξος, ώστε να πω ότι πηγαίνουμε προς τα εκεί, όπου κι αν είναι αυτό το “εκεί”.
I want to be optimistic enough to say that we are getting there, wherever “there” might be.
Είναι ανάγκη να μιλήσουμε για όλα αυτά.
We need to talk about these things.
Είναι ανάγκη να μιλήσουμε για τη Φυλή.
We need to talk about Race.
Απλά πρέπει.
We just have to.
Γιατί οι Λατινοαμερικάνοι ονομάζουν τα παιδιά τους “Ονούρ” και “Σεχραζάτ”;
Why Are Latin Americans Naming Their Children ‘Onur’ and ‘Sherezade'?
Η τουρκική σαπουνόπερα “Χίλιες και μια νύχτες” έχει προβληθεί με μεγάλη επιτυχία σε αρκετές χώρες της Λατινικής Αμερικής και έχει επηρεάσει σημαντικά την τοπική κουλτούρα.
The Turkish soap opera “1001 nights” has been emitted successfully in several Latin American countries and has also had a noticeable effect on culture.
Η φωτογραφία είναι του Ecuavisa και δημοσιεύεται με σχετική άδεια.
Photo by Ecuavisa and published under license.
Οι σαπουνόπερες, ως είδος ψυχαγωγίας, συχνά περιφρονούνται ως ένα είδος διασκέδασης για τη μάζα και πιο ειδικά για τις γυναίκες και την εργατική τάξη.
As a genre of entertainment, soap operas are often dismissed as the stuff of the masses, and disregarded as amusement for women and the working class.
Ωστόσο, μια νέα έρευνα υποστηρίζει ότι οι σαπουνόπερες έχουν τη μοναδική ιδιότητα να μεσολαβούν στον τρόπο που οι άνθρωποι αφομοιώνουν νέα δεδομένα.
New research, however, suggests that soap operas possess a unique ability to mediate how people absorb new content.
Επιπλέον, οι εξελίξεις στον τρόπο που ολόκληρα έθνη παρακολουθούν σαπουνόπερες υποδεικνύουν ότι ένα μέσο ψυχαγωγίας μπορεί ακόμα και να υποδείξει μια νέα κατεύθυνση για την παγκοσμιοποίηση γενικότερα.
New developments in the way whole nations watch soap operas also suggest that the entertainment medium could even highlight a new direction for globalization, in general.
Εδώ και χρόνια, η Λατινική Αμερική είναι ο βασικός παραγωγός και εξαγωγέας σαπουνόπερων και γνωρίζει εμπορική επιτυχία τόσο στο εσωτερικό της όσο και στο εξωτερικό.
For years, Latin America has been the world's quintessential producer and exporter of soap operas, enjoying commercial success both inside and outside the region.
Τα δεδομένα, ωστόσο, μεταβάλλονται και πλέον και η Λατινική Αμερική εισάγει διάφορες δημοφιλείς σαπουνόπερες από το εξωτερικό, όπως το τουρκικό μελόδραμα Χίλιες και μία νύχτες.
Things are changing, however, and Latin America also now imports several popular foreign soap operas, such as the Turkish melodrama One Thousand and One Nights.
Στη σειρά πρωταγωνιστούν η Sehrazat Evliyaoglu, μια αρχιτέκτονας που είναι χήρα και έχει ένα άρρωστο παιδί και η οποία δέχεται να περάσει μια νύχτα με το αφεντικό της, τον πολυεκατομμυριούχο Onur Aksal, ώστε να βρει τα χρήματα να πληρώσει τη θεραπεία του παιδιού της.
The series stars a widowed architect with an ill child, Sherezade Eviyaoglu, who agrees to spend one night with her multimillionaire boss, Onour Aksal, to earn the money to pay for her child's medical treatment.
Τελικά, οι δύο πρωταγωνιστές ερωτεύονται, αφού όμως πρώτα μπλεχτούν σε πολυάριθμες αισθηματικές ίντριγκες και παρεξηγήσεις που εμποδίζουν την ευτυχή κατάληξη της ιστορίας.
The two ultimately fall in love, but not before getting involved in countless amorous intrigues and misunderstandings that keep a happy resolution at bay.
Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτού του τυπικού culebrón (ονομασία που δίνεται στις σαπουνόπερες στη Λατινική Αμερική και προέρχεται από τη λέξη culebra, που σημαίνει φίδι) είναι ότι θα μπορούσε κάλλιστα να έχει γυριστεί στη Λατινική Αμερική, κάτι που όμως δεν συμβαίνει.
The particularity of this classic culebrón (a name given to soaps in Latin America that comes from the word culebra, or “snake“) is that it could have very well been set Latin America, but it is not.
Αυτή η αρκετά γνώριμη ιστορία συμβαίνει στην Τουρκία, πράγμα που προσφέρει ένα εξωτικό σκηνικό για πολλούς τηλεθεατές στη Λατινική Αμερική.
The show's familiar enough story takes place in Turkey, which provides scenery that is exotic for many watching in Latin America.
Αυτός ακριβώς ο εξωτικός αέρας φαίνεται να έχει κερδίσει το κοινό της Λατινικής Αμερικής.
It is precisely this exotic quality that seems to have won over the Latin American public.
Στην Αργεντινή, η προβολή της σειράς έχει εκτοξεύσει την τηλεθέαση του τοπικού διανομέα της σειράς, Canal 13.
In Argentina, the show has helped propelled its local distributor, Canal 13, to some enormously high ratings:
Οι Χίλιες και μία νύχτες σαρώνουν, εκτοξεύοντας την τηλεθέαση πάνω από το 30% και θεωρούνται ως η πιο δημοφιλής σειρά του El Doce. Οι χρήστες του Twitter στη Χιλή συνηθίζουν να διακωμωδούν τη σειρά:
One Thousand and One Nights sweeps through, and goes over the 30.0 [rating points] and becomes the most popular [TV show] in El Doce.
Μου λείπουν οι νύχτες με τον Onur Aksal στη Χιλή.
Twitter users in Chile are fond of joking about the show:
[Λεζάντα: “Γιε μου, συμβαίνει κάτι τρομερό! Μεταμορφώνονται σε Ονουρεξικές!”]
I miss the nights with Onur Akasal in Chile.
Η σαπουνόπερα είχε επίσης τεράστια επιτυχία στην Κολομβία, όπου προβαλλόταν από το κανάλι Caracol TV.
The soap opera has also been highly successful in Colombia, where it was broadcast by Caracol TV.
ΤΕΛΟΣ! Δείτε το τελευταίο επεισόδιο του Χίλιες και μία νύχτες στο Caracol TV της Κολομβίας το απόγευμα.
FINAL One Hundred and One Nights runs into the last final [episodes] on Caracol TV in Colombia's afternoons.
Αναδημοσιεύστε εάν το βλέπετε!
RT if you see this story!
Στο Περού και το Εκουαδόρ, οι Χίλιες και μία νύχτες γνωρίζουν επίσης μεγάλη επιτυχία:
In Peru and Ecuador, One Thousand and One Nights is also making a lot of noise:
Όλο το Περού έχει σταματήσει τις δουλειές του για να δει αυτή τη σαπουνόπερα.
The whole of Peru has stopped to watch this soap opera.
Είναι καταπληκτική!
It's great!
Το Χίλιες και μία νύχτες γίνεται καλύτερο μέρα με τη μέρα!
One Thousand and One Nigts gets better by the day!
Το λατρεύω!
I love it!
Στην Ουρουγουάη, το Canal 10 προωθεί δυναμικά το μελόδραμα:
In Uruguay, Canal 10 also promotes the melodrama with excitement:
Ετοιμαστείτε για το αποψινό επεισόδιο!
Today's episode is coming!
Τι θα συμβεί ανάμεσα στον Kerem και τον Onur;
What will happen between Kerem and Onur?
Πρόσφατα, η σαπουνόπερα προβλήθηκε στη Βολιβία από το Unitel:
Recently, Unitel released the soap opera in Bolivia:
Αυτή τη στιγμή στο UNITEL η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ του “ΧΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΥΧΤΕΣ”.
Right now on UNITEL‘S screens the BIG PREMIERE of ‘ONE THOUSAND AND ONE NIGHTS' [is on].
Η σειρά γνωρίζει αντίστοιχη επιτυχία στη Χιλή και την Αργεντινή, όπου οι γονείς ονομάζουν τα παιδιά τους με τα ονόματα των χαρακτήρων “Onur” και “Sehrazat”:
The show has enjoyed similar success in Chile and Argentina, where parents are naming their children after the characters “Onur” and “Sherezade”:
Είναι παράξενο το ότι από τη στιγμή που η σαπουνόπερα άρχισε να προβάλλεται στη Χιλή, τα ονόματα “Onur” και “Sehrazat” άρχισαν να δίνονται στα παιδιά.
It's curious, since the soap opera was released in Chile, “Onur” and “Sherezade” names have been accepted as children's names:
Στο διαδίκτυο, όμως, δεν είναι όλοι ενθουσιασμένοι από τη νέα τάση να δίνονται σε ανθρώπους τα ονόματα των τηλεοπτικών χαρακτήρων:
Not everyone online, however, welcomes this new enthusiasm for naming people after the show's characters:
Πώς αυτή η γυναίκα θα εξηγήσει στο παιδί της ότι το ονόμασε “Onur” από μια δημοφιλή σαπουνόπερα του 2015…
How is this woman going to explain to her child that he/she was named “Onur” because of a popular soap opera in 2015…
Με ποια λογική να ονομάσει κανείς το παιδί του “Onur”; Αυτή η σειρά δημιουργεί τέρατα.
Why in the world would you name your child Onur? This soap is creating monsters.
Άλλοι κατακρίνουν τις ανισότητες μεταξύ των δύο φύλων που φαίνεται να ενθαρρύνει το Χίλιες και μία νύχτες:
Others have criticized the gender inequalities that One Hundred and One Nights seems to encourage:
Αναμφισβήτητη η επιτυχία του “Χίλιες και μία νύχτες” και του “50 αποχρώσεις του γκρι”.
Undoubted success for “One thousand and one nights” and “50 Shades of Grey”.
Βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα και ο σεξισμός καλά κρατεί.
[It is the] 21st century, and sexism still seems far from eradicated.
Η σειρά έχει, επίσης, δεχτεί και κριτικές πολιτικής αιτιολογίας.
Some of the criticism of the show has been political, as well.
Ενδεικτικά, η αρμενική κοινότητα της Αργεντινής καταδικάζει τη σαπουνόπερα, καθώς τη θεωρεί τουρκική προπαγάνδα.
For example, the Armenian community in Argentina condemns the soap opera, calling it Turkish propaganda.
Η κοινότητα φαίνεται να αντιτίθεται γενικότερα σε οποιαδήποτε πολιτισμική εισαγωγή από την Τουρκία, εξαιτίας της άρνησης της Άγκυρας να αναγνωρίσει τη γενοκτονία των Αρμενίων που πραγματοποιήθηκε πριν από 100 χρόνια.
The community seems to object to any cultural imports from Turkey, in light of Ankara's refusal to recognize the genocide committed against the Armenian people 100 years ago.
Η σειρά, ωστόσο, παρά τους πολλούς επικριτές της, θριαμβεύει στο κοινό της Λατινικής Αμερικής.
Despite show's many detractors, it remains a triumph among Latin American audiences.
Τον Μάιο του 2015 η συμβουλευτική εταιρεία της Αργεντινής Concept Media δημοσίευσε μια ποιοτική έρευνα σχετικά με τις Χίλιες και μία νύχτες. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ένα μέρος της επιτυχίας της σειράς οφείλεται στον “προσιτό εξωτισμό” της, που επιτρέπει στο κοινό της Αργεντινής να προσεγγίσει έναν μακρινό πολιτισμό, ο οποίος φαινομενικά δεν διαφέρει και τόσο από τον δικό του.
In May 2015, Concept Media, an Argentinian consulting group, published a qualitative survey about One Thousand and One Nights, concluding that part of the show's appeal is its “close exoticism” that allows the Argentinian public to approach a remote culture that is seemingly not so different from their own.
Παράλληλα, οι συμμετέχοντες τόνισαν ότι οι τηλεθεατές της σειράς είναι εξοικειωμένοι πλέον με τα τυπικά μελοδραματικά στοιχεία μιας σαπουνόπερας και ότι η χρήση ερωτικών ιστοριών χωρίς σκηνές σεξουαλικού περιεχομένου είναι ένα στοιχείο που προσέλκυσε το κοινό, το οποίο είχε συνηθίσει μέχρι σήμερα στη χρήση σκηνών σεξουαλικού περιεχομένου ως μέσο αύξησης της τηλεθέασης.
At the same time, the focus group underlined that the TV show is familiar to viewers with all the classic melodramatic elements of a soap opera, highlighting the use of love stories without sex scenes as an element that has attracted audiences accustomed to the use of sex scenes in local productions as ratings boosters.
Ωστόσο, η επιτυχία αυτών των σαπουνόπερων δεν περιορίζεται μόνο στη Λατινική Αμερική.
But the success of these soap operas has not been exclusive to Latin America.
Ένα παρόμοιο φαινόμενο εντοπίζεται και στον Αραβικό κόσμο, τόσο με οπαδούς όσο και με επικριτές.
In fact, in the Arab world, a similar phenomenon has taken place, with both fans and critics.
Αυτό το γεγονός μπορεί να αποτελέσει μια απάντηση στην υποτιθέμενη “Δυτικοποίηση” του λεγόμενου “Τρίτου κόσμου”, σύμφωνα με την οποία οι κοινωνίες του παγκόσμιου Νότου φαίνεται να προτιμούν τα μέσα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας που προέρχονται από τη Δύση.
This could be seen as a response to the supposed “Westernization” of the so-called “Third World”, where societies of the Global South are said to prefer media and entertainment from the West above any other region.
Επιπλέον, αυτές οι πολιτισμικές ανταλλαγές εγείρουν συζητήσεις για ενδεχόμενες συνεργασίες μεταξύ “περιφερειακών” χωρών. Ένα παράδειγμα αποτελεί η Τουρκία και η Λατινική Αμερική, δύο περιοχές που, παρά τις διαφορές τους, έχουν αρκετά κοινά στοιχεία.
These cultural exchanges also raise questions about the possibility of intersections between “peripheral” societies, such as Turkey and Latin America-two regions that, despite their differences, are comparable in many ways.
Οι πολιτισμικές ανταλλαγές όπως η εξαγωγή και η εισαγωγή σαπουνόπερων μπορούν να διευκολύνουν την πρόσβαση σε έναν κόσμο άλλοτε αποκλεισμένο στο ευρύ κοινό, δημιουργώντας δυνατότητες για μια πιο οριζόντια παγκοσμιοποίηση μέσω της εισροής πολιτισμικών προϊόντων, ακόμα και αν τα εν λόγω προϊόντα είναι μαζικής παραγωγής, συντηρητικά, εξαιρετικά εμπορικά και προέρχονται από χώρες που επιδίδονται σε εκτεταμένη λογοκρισία.
Cultural exchanges like the export and import of soap operas could open up what was once a privileged space, creating new possibilities for a more horizontal kind of globalization through the flow of cultural products, even when the products in question are mass-produced, conservative, highly commercial, and from countries involved in widespread censorship.
Ένας χρόνος μακριά από τη Συρία
A Year Away From Syria
Στιγμιότυπο από βίντεο στη σελίδα gofundme “Art of Syrian Children on Nat Mall”.
Screenshot from video on the “Art of Syrian Children on Nat Mall” gofundme page.
Το άρθρο αυτό αποτελεί τμήμα ενός ειδικού αφιερώματος από την blogger και ακτιβίστρια Marcell Shehwaro, που περιγράφει την καθημερινή ζωή στη Συρία κατά τη διάρκεια της συνεχιζόμενης ένοπλης διαμάχης μεταξύ φιλοκυβερνητικών δυνάμεων και όσων επιθυμούν να ανατρέψουν το τωρινό καθεστώς.
This post is part of a special series of articles by blogger and activist Marcell Shehwaro, describing the realities of life in Syria during the ongoing armed conflict between forces loyal to the current regime, and those seeking to oust it.
“Θα ‘πρεπε να είχα κλάψει”.
“I should have cried.”
Αυτό είναι το μόνο πράγμα που περνά σαν σκέψη από το μυαλό μου, όταν φέρνω στη μνήμη μου εκείνο το μικρό κοριτσάκι που έγινε χίλια κομμάτια.
This is the only thing that goes through my head over and over again when I remember the little girl that was torn into pieces.
Δε γνωρίζω τίποτε γι' αυτήν κι από ό,τι έμεινε από τη σορό της δεν μπορώ να μαντέψω την ηλικία της, αλλά θυμάμαι ότι καθόμουν εκεί, αλαφιασμένη.
I don't know anything about her, and from her remains I couldn't guess her age, but I do remember how I stood there, distraught.
Δε θρηνούσα, καθώς μάζευαν τα κομμάτια της.
I didn't wail as they were gathering the pieces of her.
Δεν προσπάθησα να βοηθήσω, δεν έκανα τίποτα, τί-πο-τα.
I didn't try to help, I didn't do anything, not a thing.
Το “χαζό” μου κορμί επέμενε να διατηρεί την ψυχραιμία του ή να δρα “λογικά”.
My “stupid” body was insisting on holding things together, on acting “rationally”.
Ποιος από εμάς μπορεί να ορίσει τι σημαίνει “λογικό”, όταν στέκεται μπροστά στο νεκρό σώμα ενός κοριτσιού; Και όντως έμεινα στα σύγκαλά μου.
Who among us can define what “rational” means, standing before a dead girl's body? And I held it together.
Δεν ξέσπασα σε καμιά δραματική αντίδραση, κάτι που με είχε κάνει δημοφιλή στην παρεά μου.
I didn't offer any dramatic reaction, of the kind I was famous for among my friends.
Στην πραγματικότητα, κάποιος που έκλαιγε στο βάθος πραγματικά με ενόχλησε.
In fact, someone crying in the background really annoyed me.
Ποιος τολμά να λυπάται σε μια τέτοια κατάσταση, αναρωτήθηκα.
Who dares to be sad in such a situation, I told myself?
Η μόνη μοίρα όσων μένουν πίσω είναι η ψυχολογική αντοχή.
The only destiny of those who remain there is resilience.
Θα ‘πρεπε να είχα κλάψει τότε, αλλά ίσως σήμερα έχω μεγαλύτερο ψυχικό σθένος.
I should have cried then, but maybe today I am more resilient.
Αυτό επαναλαμβάνω στον εαυτό μου, κάθε φορά που το κορίτσι αυτό στοιχειώνει τα όνειρά μου, τις στιγμές χαράς μου, τις διαφωνίες μου για το μέλλον με το έτερόν μου ήμισυ.
This is what I repeat to myself whenever the girl haunts me in my dreams, in my moments of joy, in my arguments about the future with the one I love.
Το μέλλον; Και πού πήγε το δικό της μέλλον;
The future? What happened to her future?
Πέρασε ένας χρόνος από τότε που έφυγα από τη Συρία, ίσως για καλό.
It has been a year since I left Syria, maybe for good.
Ένας χρόνος άρνησης, ενοχής, θλίψης και παράδοσης.
A year of denial, guilt, grief and surrender.
Τίποτα ηρωικό δεν έχει απομείνει μέσα μου.
Nothing of the hero is left in me.
Τίποτε από όλα όσα προσπαθούσε να διατηρήσει το σώμα μου, προκειμένου να τα βγάλει πέρα μέσα στη δίνη του πολέμου, και κάτω από τα βαρέλια με βόμβες που άφησα πίσω, για όσους μπορεί να τα χρειάζονταν. Τίποτε από όλα όσα συνέθλιψα κάτω από το βάρος αυτού που αποκαλεί η επιστήμη “σοκ”.
Every part of me that my body was trying to retain in order to make it through the war and under the barrel bombs I left there, for those who might need it, and I totally crashed beneath what science would call “shock”.
Δεν ξέρω πόσο άρρωστο ακούγεται που το λέω, αλλά πραγματικά ήμουν καλύτερα εκεί, πιο σιμά στο θάνατο.
I don't know how sick of me it is to say this, but I was genuinely better off there, closer to death.
Η χαρά ήταν μια πράξη ηρωισμού, μια γυμνή πρόκληση στο θάνατο κατάμουτρα, ενώ εδώ η χαρά μετατρέπεται σε τόνους ενοχής και σε ένα ανύπαρκτο αναμάσημα ιστοριών που είχαν νόημα παλιά, μαζί με φίλους που μοιραστήκαμε στιγμές μεταξύ ζωής και θανάτου.
Joy was an act of heroism, a blunt challenge in the face of death, while here joy turns into loads of guilt and the unreal rumination of stories that used to matter with the same friends with whom we shared life on the edge of death.