natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, πώς μπαίνουν τα μνημεία αυτά και αυτός ο φωτογραφικός διαγωνισμός στην ιδέα της Wikimedia; Το WikiLovesMonuments αναφέρει:
So, where do these monuments and this photo contest fits into the Wikimedia idea? WikiLovesMonuments says:
“Η πολιτιστική κληρονομιά είναι ένα σημαντικό κομμάτι της γνώσης που συλλέγει και διαμοιράζει η Wikipedia…Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις σε κάθε γλώσσα και οι ντόπιοι λάτρεις μπορούν να ανακαλύψουν και πάλι την πολιτιστική, ιστορική ή επιστημονική σημασία της γειτονιάς τους”.
“Cultural heritage is an important part of the knowledge Wikipedia collects and disseminates… An image is worth a thousand words, in every language at once and local enthusiasts can (re)discover the cultural, historical, or scientific significance of their neighbourhood.”
Δημόσια διάδραση
Public Interaction
Το WikiLovesMonuments επιτρέπει στο κοινό να αναγνωρίσει και να θυμάται ότι είναι τα δικά του αντικείμενα.
WikiLovesMonuments allows the public to recognize and remember that these are their own objects.
Αν και τα μνημεία μπορεί να είναι αρχαία και ίσως άσχετα για κάποιους με την καθημερινότητα, κατά τη διαδικασία φωτογράφισης και διαδικτυακής δημοσίευσης, κάθε άτομο έχει την ικανότητα να δηλώσει ότι “αυτό είναι σημαντικό στην κοινωνία μου - αντιπροσωπεύει την κοινωνία μου σε ικανοποιητικό βαθμό για μένα, ώστε να το φωτογραφίσω”.
Though the monuments might be ancient and perhaps irrelevant to everyday life for some, in the process of photographing and posting online, each person has the ability to denote that ‘this is something important in my community - it represents my community enough for me to photograph it.'
Τι περιμένουμε ίσως να δούμε, όταν σκεφτόμαστε για μνημειακές φωτογραφίες: άγαλμα ενός άνδρα με πανοπλία (Βολιβία).
What we might expect to see when we think of monumental photos: a statue of a man in armor (Bolivia).
Φωτογραφία: Briancovz.
Photo by Briancovz.
Ο κύριος κανόνας του διαγωνισμού - που είχε και βραβεία - είναι ότι, προκειμένου κάποιος να συμμετέχει, το μνημείο που διαλέγει να φωτογραφίσει θα πρέπει να είναι επίσημα αναγνωρισμένο και κατηγοριοποιημένο από κάποιον πολιτισμικό φορέα π.χ. την UNESCO.
The major rule of the contest - which ends in prizes - is that in order to enter, the monument you choose to photograph must be officially recognized and listed by a cultural body, ie UNESCO.
Ο κανόνας αυτός πράγματι αποδεικνύεται απροσδόκητα ελαστικός.
This rule in practice turns out to be surprisingly fluid.
Αντί για μια συνηθισμένη φωτογραφία ενός κτιρίου, το “μνημείο” ερμηνεύεται ξανά και ξανά με δημιουργικούς και ασυνήθιστους τρόπους.
Rather than a basic photo of a building, “monument” is interpreted over and over again in creative and unusual ways.
Μια φωτογραφία ενός κρατικού πάρκου, που βρίσκεται σε κάποιο κατάλογο εθνικών μνημείων, γίνεται πορτρέτο ενός άγριου πτηνού.
A photograph of a state park, listed on a register of national monuments, becomes a portrait of a wild bird.
Μια εκκλησία αντιπροσωπεύεται από τη λειψανοθήκη της και η εθνική κουζίνα μιας χώρας από μια γαβάθα από μπαμπού.
A church is represented by it's reliquary, and a nation's cuisine is represented by a bowl of bamboo shoots.
Και αυτά επίσης είναι μνημεία.
These, too, are monuments.
Το Καταφύγιο Πτηνών Austin Roberts στο New Muckleneuk της Αυστραλίας, προστατευόμενο μέρος κληρονομιάς.
The Austin Roberts Bird Sanctuary in New Muckleneuk, Australia, is a protected heritage site.
Εδώ, ο φωτογράφος διάλεξε να αντιπροσωπεύσει το μνημείο αυτό με έναν από τους κατοίκους του.
Here, the photographer chose to represent this monument with one of it's inhabitants.
Φωτογραφία: Leo za1.
Photo by Leo za1.
Το όχι-και-τόσο μνημειακό: ένας ναός που βρίσκεται στο μητρώο εθνικών μνημείων στην Κίνα. Τα νομίσματα αυτά εκτίθενται εντός του ναού.
The not-so monumental: a shrine made the register of national monuments in China - these coins are kept on display within the shrine.
Φωτογραφία: Shizhao.
Photo by Shizhao.
Αυτή η λεπτομέρεια ενός φράχτη στη Σερβία με τρία ξύλινα καπέλα βρίσκεται έξω από μια καφετέρια στην Παλιά Πόλη του Βελιγραδίου: ολόκληρη η περιοχή βρίσκεται στον κατάλογο μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς.
This fence detail in Serbia of three wooden hats is outside a cafe in the “old town” in Belgrade, the entire area which is the cultural heritage list.
Φωτογραφία: Krumb77.
Photo by Krumb77.
Με αυτό τον τρόπο, κάθε συμμετέχων μπορεί να σκεφτεί την ιδέα του “τι αποτελεί μνημείο” - ο καθένας ή η καθεμία αποφασίζει τι στοιχείο του “μνημείου” αυτού το αντιπροσωπεύει καλύτερα σαν σύνολο.
In this way, each contributor can engage with the idea of “what is a monument” - he or she decides what element of this ‘monument' best represents it as a whole.
Αυτό δίνει στον συνεισφέροντα μια ευκαιρία να παρουσιάσει - ακόμα και ανώνυμα - την άποψή του περί πολιτιστικής κληρονομιάς με σημασία.
This gives the contributor a chance to show - even anonymously - their opinion of meaningful cultural heritage.
Αυτά τα χορτοφαγικά πιάτα μπήκαν στον κινέζικο διαγωνισμό WikiLovesMonuments.
These vegetarian dishes were entered in the Chinese WikiLovesMonuments competition.
Δεν έχουν αριθμό μητρώου εθνικού μνημείου - αλλά για κάποιον, είναι μνημειώδη.
They have no national monument registration number - but to someone, they are monumental.
Κάποια από τα μνημεία που φωτογραφήθηκαν φέτος (ο διαγωνισμός διεξάγεται για τέταρτο χρόνο) είναι αρκετά γνωστά σχετικά: ο Πύργος του Άιφελ, το Μέγα Σινικό Τείχος κλπ…Σκοπός όμως του εγχειρήματος είναι να καταγράψει επίσης μέρη που είναι άγνωστα.
Some of these monuments photographed this year (it's the fourth year of the contest) are relatively well known: the Eiffel tower, the Great Wall, etc… but the goal of the project is also to document those places which are unknown.
Νορβηγικό μνημείο (boulder) με σκαλιστές κοιλότητες, που πιθανόν χρονολογείται από τη Λίθινη Εποχή.
A Norwegian monument (aka boulder), with carved hollows which possibly date back to the Stone Age.
Φωτογραφία: Ilme Parik.
Photo by Ilme Parik.
Κι έπειτα, υπάρχουν κάποια μνημεία που είναι απλά απροσδόκητα…
And then, there are some monuments that are just unexpected…
Τα ερείπια αυτά από σεισμό στην περιοχή Tangshan της Κίνας ταυτοποιήθηκαν ως εθνικό μνημείο.
These ruins from an earthquake in Tangshan, China, were identified as a national monument.
Φωτογραφία: Tiansworldathere
Photo by Tiansworldathere
Πώς δουλεύει
How it works
Μετά την εγγραφή συμμετοχής και τη φωτογράφιση, μπορεί κανείς να την ανεβάσει κατευθείαν στο Wikimedia Commons μέσω κινητού (αν έχει λογισμικό Android) ή από ηλεκτρονικό υπολογιστή.
After signing up to participate, and taking a photograph, you can upload it directly to Wikimedia Commons via your phone (if you have an Android phone), or you can upload it from a computer.
Στο τέλος του μήνα, αποφασίζονται οι νικητές σε εθνικό και διεθνές επίπεδο (συν κάποιοι ειδικοί διαγωνισμοί.
At the end of the month, winners will be decided at national and international levels (plus a few special contests.
Φέτος συμμετέχουν 40 χώρες στη παγκόσμια αυτή συλλογή).
This year, there are 40 countries participating in this global collection).
Μπορείτε να αναζητήσετε φωτογραφίες ανά χώρα στην ιστοσελίδα της wikimedia και να τους ακολουθήσετε στο Τwitter @wikimonuments.
You can find photos by country on the wikimedia site, and follow them on twitter @wikimonuments.
Διόρθωση της συντάκτριας: Δεν συμμετέχουν στο διαγωνισμό όλες οι χώρες που δημοσιεύουν φωτογραφίες π.χ. Αυστραλία.
Author's correction: Not all countries posting photos in WikiLovesMonuments are eligible for the competition, i.e. Australia.
Οι χώρες που συμμετέχουν βρίσκονται εδώ.
Countries which may participate in competition are listed here.
26η Οκτωβρίου: Ανυπακοή στην απαγόρευση οδήγησης για τις γυναίκες της Σαουδικής Αραβίας
October 26th: A Day for Defying Saudi Ban on Women Driving
Οι γυναίκες της Σαουδικής Αραβίας πρόσφατα μόλις απέκτησαν το δικαίωμα να οδηγούν ποδήλατα.
Saudi women have only been recently granted the right to ride bicycles.
“Στις γυναίκες πλέον επιτρέπεται να οδηγούν ποδήλατα στη Σαουδική Αραβία.
“Women are now allowed to drive bicycles in Saudi.
Δεν απαγορεύεται”, λέει η λεζάντα στο σκίτσο του @MohammadRSharaf pic.twitter.com/c4nJDxD95T” από το Twitter @moniraism
“Not Forbidden” reads caption on caricature by @MohammadRSharaf pic.twitter.com/c4nJDxD95T” tweets @moniraism
Μια ομάδα γυναικών στη Σαουδική Αραβία έθεσαν την 26η Οκτωβρίου 2013 ως ημέρα ανυπακοής στην κρατική απαγόρευση οδήγησης για τις γυναίκες.
A group of Saudi women activists have set October 26th, 2013, as a day for defying the state ban on women driving.
Η εκστρατεία αυτή ακολουθεί μια σειρά προηγούμενων εκστρατειών, η πιο αξιοσημείωτη εκ των οποίων έγινε στις 17 Ιουνίου 2011 (άρθρο του Global Voices στα ελληνικά).
This campaign follows a series of previous campaigns, the most notable of which was on June 17th, 2011.
Στην ιστοσελίδα της εκστρατείας, μια έκκληση υπογραφής διακήρυξης έξι σημείων [ar] εξηγεί τους στόχους της [ar]:
On the campaign's website, a call to sign a six-point declaration [ar] explains its goals [ar]:
Μιας και δεν υπάρχουν ξεκάθαρες αιτιολογήσεις από το κράτος στο να απαγορεύσει την οδήγηση σε ενήλικες ικανές γυναίκες, ζητάμε να μπορούν οι γυναίκες να περνούν από εξετάσεις οδήγησης και σε όσες επιτυγχάνουν να δίνεται δίπλωμα. Σε περίπτωση που μια γυναίκα αποτύχει, δε θα πάρει δίπλωμα οδήγησης.
Since there are no clear justifications for the state to ban adult, capable women from driving, we call for enabling women to have driving tests and for issuing licenses for those who pass. In case a woman fails, she should not get a driving license.
Θα έπρεπε να υπάρχει ισότητα σε αυτό το ζήτημα.
There should be equality in this matter.
Η ικανότητα θα έπρεπε να είναι το μοναδικό κριτήριο, ανεξάρτητα από το φύλο του κάθε πολίτη.
Capability should be the only criterion, regardless of the citizen's gender.
Απαντώντας σε μια συνηθισμένη απάντηση κορυφαίων Σαουδαράβων αξιωματούχων ότι “εναπόκειται στην κοινωνία να αποφασίσει για το ζήτημα αυτό”, η διακήρυξη δηλώνει:
Answering a common response made by top Saudi officials that it is “up to society to decide on this issue,” the declaration states:
Το να αναβάλλεται ένα τέτοιο ζήτημα μέχρι “να συμφωνήσει η κοινωνία” είναι μονάχα ένας τρόπος πρόκλησης περισσότερης διαμάχης.
Postponing such as issue until “society agrees” is only a way to incite more conflict.
Είναι αδιανόητο να αναγκάζεις το λαό να έχει μια μοναδική άποψη.
It is unbelievable to force people to have a single opinion.
Εμείς, όπως άλλες κοινωνίες, δεχόμαστε να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, ειδικά όταν δεν υπάρχει ξεκάθαρη τεκμηρίωση στο Κοράνιο ή στη Χαντίθ.
We, as other societies, accept having different opinions, especially when it is not explicitly stated in Quran or Hadith.
Από τότε που δημοσιεύτηκε η διακήρυξη στις 20 Σεπτεμβρίου, περισσότερα από 8.600 άτομα την έχουν υπογράψει.
Since the declaration was issued three days ago, over 8,600 have signed it.
Ο επικεφαλής της Επιτροπής Προώθησης της Αρετής και της Πρόληψης της Φαυλότητας της Σαουδικής Αραβίας (γνωστής και ως “θρησκευτική αστυνομία”), Abduallateef al-Shaikh, προκάλεσε αντιπαράθεση, όταν δήλωσε [ar] πως δε βρήκε θρησκευτική τεκμηρίωση που να απαγορεύει την οδήγηση για τις γυναίκες.
The head of the Saudi Committee for the Promotion of Virtue and the Prevention of Vice (also known as the religious police), Abduallateef al-Shaikh, made controversy when he stated [ar] that he saw no religious justification for banning women driving.
Ωστόσο, αρνήθηκε το ότι η Επιτροπή δε θα συλλάβει γυναίκες που οδηγούν:
He, however, denied that the Committee would not detain women who drive:
Ο al-Shaikh επιβεβαίωσε στο Reuters ότι δεν έχει την ισχύ να αλλάξει την πολιτική της Σαουδικής Αραβίας σχετικά με την οδήγηση για τις γυναίκες […] αλλά αρνήθηκε ότι τα μέλη της Επιτροπής δε θα εντοπίσουν και θα συλλάβουν μελλοντικά γυναίκες, επειδή οδηγούν.
al-Shaikh confirmed to Reuters that he does not have the power to change Saudi policy regarding women driving […] but he denied that the members of the Committee would not track and detain women for driving in the future.
H ιστοσελίδα της εκστρατείας της 26ης Οκτωβρίου προσκαλεί επίσης τους αναγνώστες να βοηθήσουν [en] με τους ακόλουθους τρόπους:
The October 26 campaign site also urges readers to help in the following ways:
Μάθετε σε μια γυναίκα να οδηγεί Τυπώστε το λογότυπο της εκδήλωσης και κρεμάστε το στο παράθυρο του αυτοκινήτου σας Μιλήστε στα social media για το αίτημα των γυναικών της Σαουδικής Αραβίας Δημοσιεύστε βίντεο και ηχητικά αποσπάσματα εκφράζοντας την υποστήριξή σας
Teach a woman to drive Print out the Oct26th logo and hang it in your car window Get the word out on social media about the plight of Saudi women Post video and audio clips expressing your support
Βίντεο που δημιουργήθηκαν για προηγούμενες εκστρατείες για να εξηγήσουν τους κανόνες οδήγησης σε γυναίκες κυκλοφορούν και πάλι.
Videos made for previous campaigns to explain driving for women have been circulating again.
Ένα από αυτά [ar] έχει πάνω από 450.000 προβολές σ το YouTube από τότε που πρωτοδημοσιεύτηκε δυο χρόνια πριν:
One of which [ar] received over 450,000 views on YouTube since it was uploaded two years ago:
Το βίντεο παρουσιάζει μια γυναίκα από την Εκστρατεία “Μάθε μου Πώς να Οδηγώ”, που εξηγεί στους θεατ΄ρς πώς να οδηγούν αυτοκίνητο.
The video features a woman, from the Teach Me How to Drive Campaign, explaining to viewers how to drive a car.
Πρόσφυγες στη Γερμανία: Ενσωμάτωση ή υποδούλωση;
Asylum Seekers in Germany: Integration or Slavery?
Σε άρθρο [de] της Gmünder Tagespost παρουσιάζεται ένα νέο σχέδιο τοπικής ενσωμάτωσης: οι πρόσφυγες θα βοηθούν τους επιβάτες με τις αποσκευές τους σε έναν υπό κατασκευή σιδηροδρομικό σταθμό, κερδίζοντας 1,05 ευρώ την ώρα - το νόμιμο ανώτατο μισθό για τους αιτούντες άσυλο, όπως αναφέρεται στην εφημερίδα.
The Gmünder Tagespost [de] in Germany describes a new local integration project: Asylum seekers would help passengers carry luggage at a train station under construction. By doing this they would earn €1.05 an hour - the statutory maximum wage for asylum seekers.
Ενώ οι πολιτικοί υποστηρικτές της πρότασης την παρουσιάζουν ως πρόγραμμα ενσωμάτωσης, πολλοί διαδικτυακοί χρήστες διαφωνούν.
While the politicians behind the proposal present it as an integration project, many netizens are of another opinion.
Οι αντιδράσεις σε χώρους κοινωνικής δικτύωσης είναι καταιγιστικές.
Immediately, reactions on social networks were seen.
Στο Fefe's Blog εξηγείται:
In Fefe's Blog it's explained:
Πρόβλημα Πρώτου Κόσμου: Είναι πολύ δύσκολο να ανεβαίνει κανείς σκάλες σε σιδηροδρομικό σταθμό κουβαλώντας αποσκευές, διότι εξαιτίας του εργοταξίου, χρειάζεται να διασχίζει προσωρινές γέφυρες προκειμένου να αλλάξει αποβάθρα.
First World Problem: With luggage it's increasingly difficult to climb up and over the stairs at the train station, because of the construction work you've got to cross a temporary bridge, just to change platforms.
Λύση Πρώτου Κόσμου: Φέρνουμε πρόσφυγες που θα κουβαλούν βαλίτσες για τον ανώτατο νόμιμο μισθό των 1,05 ευρώ την ώρα (όχι ακριβώς!).
First World Solution: Refugees are brought in who can haul suitcases for the statutory maximum wage of €1.05 an hour (no really!). Carrying suitcases.
Ένα ευρώ και 5 σεντς.
One Euro and five cents.
Χρήστες του Twitter, όπως ο Walid Malik, θυμούνται την εποχή της αποικιοκρατίας:
Twitter users, such as Walid Malik, are reminded of colonial times:
Οι αιτούντες άσυλο είναι παγιδευμένοι στην ομίχλη των κυβερνώντων του CDU (Χριστιανοδημοκράτες), όπως ήταν η Βρετανική αποικία της Ινδίας: 1,05 ευρώ για να κουβαλάνε αποσκευές στον σιδηροδρομικό σταθμό. http://t.co/D4S65UyQoA
#Asylbewerber [#Asylumseekers] are in the haze of the of the CDU (Christian Democratic Union party) rulers (just like the British-India colony): €1.05 for carrying luggage at the train station http://t.co/D4S65UyQoA
Ο Mathias Richel τονίζει ότι αυτό το άρθρο δεν προέρχεται από σατιρικό περιοδικό.
Mathias Richel points out that that the article isn't out of a satire magazine.
Κοίτα, Τζάνγκο [στμ: σκλάβος στην ταινία ‘'Ο Τιμωρός''], οι σκλάβοι την περνάνε ακόμα φίνα.
Oh Django, look, slaves still make it big.
Από την εφημερίδα Gmünd.
In Gmünd.
Όχι τo Postillon [σημ. μτφ: γερμανικό σατιρικό περιοδικό] http://t.co/aqP6Wvifdz #keinwitz [δεν κάνω πλάκα]
No, not from Postillon [German satire magazine]. http://t.co/aqP6Wvifdz #keinwitz [#nojoke]
Βίντεο: Αντιφασιστική αλληλεγγύη από την Τουρκία στην Ελλάδα
Video: Anti-fascist Solidarity from Turkey to Greece
“Φτιάξαμε αυτό το βίντεο για να σας πούμε ότι είμαστε μαζί σας.
“We made this video to tell you we are with us.
Δεν έχουμε τίποτα περισσότερο κατά νου.”
We had nothing more in mind.”
Ένα συγκινητικό βίντεο με μαρτυρίες αντιφασιστικής αλληλεγγύης από Τούρκους ακτιβιστές εις μνήμη του ράπερ Παύλου Φύσσα, που δολοφονήθηκε από νεοναζί στην Αθήνα τον προηγούμενο μήνα, δημοσιεύτηκε στο YouTube με ελληνικούς υπότιτλους.
A moving video with testimonials of anti-fascist solidarity from Turkish activists in the memory of Greek rapper Pavlos Fyssas, slain by neonazis in Athens last month, was uploaded on YouTube, subtitled in Greek.
Το βίντεο έχει μουσική υπόκρουση από ένα μοιρολόι (dirge) του Τούρκου συνθέτη Ζουλφού Λιβανελί [en] και του Έλληνα στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου, ερμηνευόμενο από τη διάσημη Ελληνίδα τραγουδίστρια και πολιτικό Μαρία Φαραντούρη, σύμβολο του αγώνα ενάντιον της στρατιωτικής χούντας στα τέλη της δεκαετίας του '60.
The video was set to a dirge written by Turkish composer Zülfü Livaneli and Greek lyricist Lefteris Papadopoulos, and performed by famous Greek singer and political Maria Farandouri, an icon of the struggle against the Greek military junta in the late 60's.
ΒΙΝΤΕΟ: “No Woman, No Cry” – Σαουδική Αραβία: “No Woman, No Drive”
VIDEO: “No Woman, No Drive” Stuns Saudi Arabia
Η 26η Οκτωβρίου ήταν η μέρα που επέλεξαν Σαουδάραβες ακτιβιστές να διαμαρτυρηθούν εναντίον της απαγόρευσης οδήγησης για τις γυναίκες στο Βασίλειο.
Today, October 26, was the day Saudi activists chose to protest against the driving ban on women in the Kingdom.
Καθώς οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης βούηξαν με τον ολοένα και αυξανόμενο αριθμό αναφορών για γυναίκες στο τιμόνι σε ολόκληρη τη χώρα, με ταχύτητα φωτός εξαπλώθηκε ένα έξοχο ριμέικ a capella του “No Woman, No Cry” του Μπομπ Μάρλεϊ, ηχηρή υποστήριξη προς τις γενναίες γυναίκες που έρχονται αντιμέτωπες με τη συντηρητική σεξιστική νομοθεσία και τις ψευδο-επιστημονικές τεκμηριώσεις [en], που τους απαγορεύουν να απολαύσουν την ελευθερία της κίνησης:
As social networks were buzzing under increasing number of reports of women driving across the country, a brilliant a capella remake of Bob Marley's “No Woman, No Cry” spread at the speed of light, in a sound support of brave women challenging conservative sexist legislation and pseudo-scientific justification of them being prohibited to enjoy freedom of movement:
Ελάτε μαζί μας στη “Γέφυρα”
Join Us On “The Bridge”
Κάποιοι από τους ανθρώπους που θα διαβάσετε στη “Γέφυρα”, με αφετηρία στις 10 Οκτωβρίου.
Some of the people whose work you'll be reading on “The Bridge”, starting October 10.
Τον περασμένο Ιούλιο, στο Συνέδριο του Global Voices στο Ναϊρόμπι, η Aparna Ray και ο Nwachukwu Egbunike στάθηκαν μπροστά από το μακρόστενο δωμάτιο στο κτίριο που είχαμε ονόματι “Οίκος της Καμηλοπάρδαλης” και έθεσαν το ερώτημα: κι αν επεκτείναμε τη συγγραφή στο Global Voices για να συμπεριλαμβάνει “αυθεντικό” περιεχόμενο;
In July last year, at the Global Voices Summit in Nairobi, Aparna Ray and Nwachukwu Egbunike stood at the front of the long, narrow room in the building we'd christened The Giraffe House and posed the question: what if we expanded the writing on Global Voices to include “original” content?
Στο πνεύμα του Global Voices, από τον τόπο διαμονής τους, η μια στην Καλκούτα της Ινδίας κι ο άλλος στο Ιμπαντάν της Νιγηρίας, η Aparna κι ο Nwach αποτέλεσαν τους αρχηγούς μιας εικονικής ομάδας εργασίας πριν το Συνέδριο, που εξερευνούσε την ιδέα να πάμε πέρα από το παραδοσιακό μας στυλ “ουδέτερης” συγγραφής.
In true Global Voices fashion, from their respective homes in Kolkata, India and Ibadan, Nigeria, Aparna and Nwach had been co-leading a virtual pre-Summit working group exploring the idea of going beyond our traditional style of “neutral” reporting.
Σε ένα δωμάτιο γεμάτο από συντάκτες του Global Voices από 60 χώρες, το ερώτημά τους ήταν μια πρόκληση.
To a roomful of Global Voices contributors from 60 countries their question was a provocation.
Στα εννιά σχεδόν χρόνια ύπαρξης του Global Voices, ήμασταν περήφανοι ελεγκτές και διαχειριστές μέσων των πολιτών σε όλο τον κόσμο, ξοδεύοντας κόπο να γράψουμε όσο πιστότερα γίνεται τι κάνουν άλλοι διαδικτυακά.
In the nearly nine years that Global Voices has existed, we've prided ourselves on being curators and facilitators of global citizen media, taking pains to report as faithfully as possible on what others are doing online.
Η δέσμευσή μας περί ουδετερότητας οδήγησε στο να κερδίσουμε το σεβασμό δημοσιογράφων και ερευνητών, καθώς και τη φήμη “έμπιστης πηγής”.
Our commitment to neutrality has won us respect from journalists and researchers, along with a reputation as a trustworthy source.
Σίγουρα θα προστατευόταν κάτι τέτοιο;
Surely this should be protected?
“Ουδετερότητα-τι είναι αυτό;” ακούστηκε από μερικούς πιο καυστικούς μες στο δωμάτιο.
“Neutrality-what's that?” quipped some of the more wry individuals in the room.
Άλλοι ένιωθαν ότι η εισαγωγή ενός πιο προσωπικού στοιχείου στα άρθρα μας θα ενίσχυε το ρεπορτάζ μας.
Others felt that introducing a more personal element into our stories could enhance our reporting.
Στην παρουσίασή τους, ο Nwach κι η Aparna έθεσαν το ζήτημα του πόσο δύσκολο ήταν να δημιουργήσουν άρθρα για μέσα των πολιτών ή τάσεις στα social media, όταν τα γεγονότα έτρεχαν με καταιγιστικούς ρυθμούς.
In their presentation Nwach and Aparna had raised the issue of how difficult it was to construct stories around citizen or social media buzz when events were developing at dizzying speeds.
Ίσως το νέο αυτό στυλ γραφής να μας βοηθούσε να αντιδρούμε γρηγορότερα σε γεγονότα.
Perhaps this new style of writing could help us react more quickly to events.
Άλλοι ανησυχούσαν για τους bloggers ανά τον κόσμο: προχωρώντας σε μια τέτοια αλλαγή, μήπως τους αφήναμε μετέωρους;
Others worried about the world's bloggers: by making a shift like this, were we leaving them in the lurch?
Μετά το τέλος μιας μακράς συζήτησης, τα πρώτα χαρακτηριστικά μιας απόφασης είχαν αρχίσει να αχνοφαίνονται και επιβεβαιώθηκαν μερικές εβδομάδες αργότερα από μια έρευνα εντός ολόκληρης της κοινότητας του Global Voices.
By the end of a long debate the outlines of a decision had begun to emerge, to be confirmed some weeks later by a survey circulated among the entire Global Voices community.
Θα δημιουργούσαμε ένα νέο είδος άρθρου στο Global Voices, ξεκάθαρα χαρακτηρισμένου και διακριτού από τα άλλα είδη δημοσιεύσεων, το οποίο θα παρουσιαζόταν σε ξεχωριστή κατηγορία.
We would create a new species of Global Voices article, clearly labelled and distinguishable from the other kinds of content, and corralled into its own section.
Αύριο, στις 10 Οκτωβρίου, θα κάνουμε τα αποκαλυπτήρια της νέας αυτής κατηγορίας.
Tomorrow, October 10, we'll finally be unveiling that new section.
Την ονομάζουμε “Γέφυρα“.
We've called it “The Bridge“.
Γιατί “Γέφυρα”; Όπως γνωρίζει ο καθένας που έχει δημιουργήσει ποτέ κάτι - ένα νέο γκάτζετ, μια εφαρμογή startup, ένα μωρό Καρντάσιαν -, το να βρεις ένα καλό όνομα είναι δύσκολο, αν και πολλές φορές η καλύτερη επιλογή βρίσκεται κάτω από τη μύτη σου.
Why “The Bridge”? As anyone who's ever created something-a new gadget, a startup, a Kardashian baby-knows, finding a good name is tough, though sometimes the best one is sitting right under your nose.
Όταν η “Γέφυρα” εμφανίστηκε ανάμεσα στο κύμα ονομάτων που προτάθηκαν κατά το brainstorming της κοινότητας, όσοι από εμάς είχαν λίγο παραπάνω καιρό στο Global Voices χτυπήσαμε το χέρι μας στο μέτωπο με ένα επιφώνημα: “Well-duh.”
When “The Bridge” appeared among the torrent of names suggested during our community brainstorm, those of us who've been with Global Voices for some time slapped ourselves on the forehead and said: “Well-duh.”