natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επίσης, η Ε.Ε. ανακοίνωσε πρόσφατα [en] περικοπές στην επισιτιστική βοήθεια σε 1,7 εκατομμύρια πρόσφυγες, επικαλούμενη “ελλείψεις κάλυψης σε μετρητά”.
The UN also recently announced that it is cutting food aid to 1.7 million refugees, citing “unhonoured cash pledges.”
Είναι μεγάλη πρόκληση να αντιμετωπίσεις αυτό που αποκαλούμε “κόπωση των χορηγών”.
But dealing with what can described as ‘donor fatigue' can be very challenging.
Μέχρι τώρα, ο μέσος Λιβανέζος έχει συνηθίσει να βλέπει Σύριους πρόσφυγες σε άθλιες συνθήκες, τους αριθμούς των προσφύγων να αυξάνονται καθημερινά σε συνδυασμό με την διαμάχη που δεν λέει να τερματιστεί, οπότε είναι φυσικό επακόλουθο να “συνηθίσει” την κατάσταση των προσφύγων.
By now, the average Lebanese is used to seeing Syrian refugees in devastating conditions and with both refugees' numbers increasing on a daily basis and the conflict nowhere near an end, it can be easy to start ‘getting used' to the refugees' situation.
Σε συνέντευξη στο France 24, η Carol Maalouf μίλησε για την πρόκληση της κόπωσης των χορηγών:
In an interview with France 24, Carol Maalouf discussed the challenge of donor fatigue:
Έχουν γίνει αναρίθμητες προσπάθειες για να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος σχετικά με το δράμα των Σύριων προσφύγων του Λιβάνου, μία εκ των οποίων έχει ιδιαίτερα προωθηθεί από τους Λιβανέζους για τους Πρόσφυγες.
There have been countless efforts to raise awareness concerning the plight of Lebanon's Syrian refugees.
Πρόκειται για “Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα”, μία ταινία μικρού μήκους από την Δανία, μεταφορά του διάσημου, ομότιτλου παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν.
One highlighted by Lebanese for Refugees is “The Match Girl” a short Danish movie adaptation of Hans Christian Andersen‘s famous fairy tale of the same name.
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Μπεκάα του Λιβάνου, όπου περισσότεροι από 400.000 πρόσφυγες έχουν βρει εκεί κατάλυμα.
It was shot on location in Lebanon's Beqaa, where over 400,000 refugees currently reside.
Σύμφωνα με τους παραγωγούς Thomas Pa Papetros και Darin “Daro Daro” Hassan, αυτό το συγκεκριμένο παραμύθι επιλέχθηκε για “να δείξει πως δεν έχουν αλλάξει και πολλά τα τελευταία 170 χρόνια”.
According to directors Thomas Pa Papetros and Darin “Daro Daro” Hassan, this particular fairy tale was chosen to “show that not much has changed over the last 170 years.”
Η ταινία είναι ένα project της Turning Tables με την χορηγία της Red Barnet/Save the Children Denmark και την υποστήριξη της Kong Gulerod Film.
The film is a Turning Tables project funded by Red Barnet/Save the Children Denmark and supported by Kong Gulerod Film.
Αν επιθυμείτε να συνεισφέρετε στον εν εξελίξει διαδικτυακό τους έρανο, μπορείτε να το κάνετε ακολουθώντας αυτόν τον σύνδεσμο.
If you wish to contribute to their ongoing online fundraiser, you can do so at this link.
Καθαρισμός των παραθαλάσσιων περιοχών της Σιγκαπούρης Εθελοντές κατά τη διάρκεια καθαρισμού.
Cleaning Up the Coastal Areas of Singapore
Φωτογραφία από το Flickr: NUS Toddycats &amp; ICCS (άδεια Creative Commons)
Volunteers during a cleanup event.
Κάθε χρόνο, περίπου 1.500 εθελοντές λαμβάνουν μέρος στις δραστηριότητες καθαρισμού, οι οποίοι μπορούν να συλλέγουν 60.000 τεμάχια σκουπιδιών.
Flickr photo by NUS Toddycats &amp; ICCS (CC License)
Τοποθεσίες καθαρισμού στη γύρω περιοχή της Σιγκαπούρης
Clean up locations around Singapore
Ακόμα αγνοούνται οι πέντε φεμινίστριες στην Κίνα
Five Young Feminists Still Missing in China
Οι πέντε νέες γυναίκες αγνοούνται για πάνω από μια εβδομάδα.
Five young women have been missing for more than a week.
Φωτογραφία από την ομάδα Free Chinese Feminists στο Facebook.
Photo from Free Chinese Feminists Facebook group.
Οι πέντε νέες γυναίκες που συνελήφθησαν από την αστυνομία της Κίνας πριν από την Ημέρα της Γυναίκας [άρθρο στο Global Voices] αγνοούνται για πάνω από μια εβδομάδα.
The five young women who were arrested by Chinese police ahead of the International Women's Day have now been missing for more than one week.
Στις 12 Μαρτίου τέθηκαν εγκληματικά υπό κράτηση υπό την υποψία ότι “υποκινούσαν καβγάδες και προκαλούσαν ταραχές”, αλλά η αστυνομία αρνήθηκε να αποκαλύψει περισσότερες πληροφορίες.
On 12 March they were criminally detained on suspicion of “picking quarrels and provoking troubles” but the police refused to reveal further information.
Ομάδες πολιτών στο Χονγκ Κονγκ διαμαρτυρήθηκαν σε αντιπροσώπους της κυβέρνησης της ηπειρωτικής Κίνας στις 21 Μαρτίου ζητώντας την απελευθέρωσή τους.
Civic groups in Hong Kong will protest to representatives of the mainland Chinese government in the city on March 21 demanding their release.
Οι πέντε ακτιβίστριες των δικαιωμάτων των γυναικών είναι οι Wu Rongrong, Wei Tingting , Wang Man, Zheng Churan και Li Tingting, επίσης γνωστή ως Li Maizi.
The five women's rights activists are Wu Rongrong, Wei Tingting , Wang Man, Zheng Churan and Li Tingting, also known as Li Maizi.
Οι οικογένειές τους και οι δικηγόροι τους δεν κατάφεραν να έρθουν σε επαφή μαζί τους από την ημέρα που τέθηκαν υπό κράτηση και η αστυνομία αρνείται να παράσχει οποιαδήποτε λεπτομέρεια για τη σύλληψή τους.
Their families and lawyers have been unable to reach them since their detention and police are refusing to provide any details on their arrest.
Τόσο οι Η.Π.Α. όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέφρασαν τις ανησυχίες τους [en] για την τύχη των πέντε γυναικών.
Both the United States and the European Union have expressed concern on the Five.
Η πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου στα Ηνωμένα Έθνη, Samantha Power, κατέκρινε τις αρχές της Κίνας για τη σύλληψη των πέντε γυναικών με την πρόφαση ότι σχεδίαζαν να προκαλέσουν αναταραχές:
U.S. Ambassador to the United Nations, Samantha Power, criticized the Chinese authorities for arresting the Five under the premise that they planned to cause disturbances:
Στην Κίνα το να μιλάει κανείς ενάντια στην παρενόχληση των γυναικών σημαίνει ότι “προκαλεί ενόχληση”.
In China speaking out against sexual harassment is “creating a disturbance.”
Η ενόχληση είναι ο περιορισμός των Μ.Κ.Ο. στη μάχη τους για παγκόσμια δικαιώματα.
Disturbance is restricting NGOs fighting for universal rights. - Samantha Power (@AmbassadorPower) March 12, 2015
Οι αρχές της Κίνας πρέπει να ελευθερώσουν τις “Beijing+20 five” άμεσα.
Chinese authorities should immediately release “Beijing+20 five.”
Μια θλιβερή σκέψη ενώ “τα δικαιώματα των γυναικών είναι πανανθρώπινα δικαιώματα”.
Sad reflection on “women's rights are human rights.”
Ένας εκπρόσωπος για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας της Ε.Ε. πραγματοποίησε επίσης μια δήλωση [zh] ζητώντας από την Κίνα να ελευθερώσει τις φεμινίστριες και να τους παράσχει πρόσβαση σε νομική βοήθεια.
- Samantha Power (@AmbassadorPower) March 12, 2015 A spokesman for EU Foreign Affairs and Security Policy also made a statement urging China to release the young feminists immediately and to give them access to legal assistance.
Μια εργαζόμενη γυναίκα από την ηπειρωτική Κίνα που κρατάει ένα πλακάτ και ζητά την απελευθέρωση των πέντε.
A woman worker from mainland China holding a placard and calling for the release of the Five.
Φωτογραφία από την ομάδα Free Chinese Feminists.
Photo from Free Chinese Feminists.
Παρά τις εχθρικές πολιτικές συνθήκες, οργανώσεις φοιτητών, μαθητών και εργαζόμενων από την ηπειρωτική Κίνα [en] συνεχίζουν να ζητούν την απελευθέρωση των πέντε ανεβάζοντας φωτογραφίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και υπογράφοντας αιτήματα απελευθέρωσης.
Despite hostile political conditions, women, students and workers' organizations from mainland Chinese continue to speak out for the release of the five by uploading photos on social media and signing petitions.
Ενώ οι αρχές της Κίνας παρακολουθούν τα ονόματα που υπογράφουν αυτά τα αιτήματα.
And Chinese authorities are keeping track of the names on the petitions.
Ο χρήστης @swye105 έγραψε στο Twitter:
@swye105 reported on Twitter:
Οι Κινέζοι φοιτητές που υπέγραψαν αίτημα για να απελευθερωθούν οι ακτιβίστριες των δικαιωμάτων των γυναικών αντιμετωπίζουν πιέσεις από τους εκπροσώπους των σχολών.
Chinese students who signed petition for release of women's rights activists reportedly face pressure from school officials #FreeTheFive - Ye Shiwei ☂ 葉詩蔚 (@swye105) March 15, 2015
#FreeTheFive Έξω από την Κίνα, ομάδες φεμινιστών και πολιτών από όλο τον κόσμο καταδικάζουν τις αρχές της Κίνας για τη βίαιη καταστολή.
Outside China, feminist and civic groups from all over the world have condemned the Chinese authorities' brutal crackdown.
Η διεθνής αμνηστία ξεκίνησε μια εκστρατεία στο Tumblr [en/zh] καθώς και με τη χρήση του hashtag στο Twitter tag #FreeTheFive για να μαζέψει μηνύματα υποστήριξης και φωτογραφίες από όλον τον κόσμο.
Amnesty International has launched a campaign page on Tumblr and a Twitter tag #FreeTheFive to collect supporting messages and pictures from all over the world.
Η ομάδα φεμινιστών Free Chinese Feminists που δημιουργήθηκε γι' αυτόν τον σκοπό, ξεκίνησε τη συλλογή υπογραφών [en], καθώς και μια εκστρατεία με καρτ ποστάλ [en].
Ad hoc feminist group, Free Chinese Feminists, launched a signature campaign and a postcard campaign.
Η ομάδα καλεί τους υποστηριχτές να στείλουν αυτές τις καρτ ποστάλ στην αστυνομία του Πεκίνου ζητώντας την απελευθέρωση των πέντε.
The group urged supporters to send the postcard to Beijing police demanding the release of the Five.
Στείλτε μια καρτ ποστάλ στην αστυνομία του Πεκίνου ζητώντας την απελευθέρωση των πέντε.
Send a postcard to Beijing Police demanding the release of the Five.
Στη Μαλαισία, μια χώρα με μεγάλο κινέζικο πληθυσμό, 26 οργανώσεις της τοπικής κοινωνίας των πολιτών συνυπέγραψαν [zh] ένα ανακοινωθέν που καταδικάζει τις αρχές της Κίνας και εκφράζει την ανησυχία τους για την ασφάλεια των νέων φεμινιστριών.
In Malaysia, a country with a large Chinese population, 26 organizations from local civil society co-signed a statement condemning the Chinese authorities and expressing concern over the safety of the young feminists.
Οι ομάδες φεμινιστών της Ταϊβάν εξέφρασαν την οργή τους για τη σύλληψη και ζήτησαν από τον πρωθυπουργό τους Ma Ying Jeou [zh] να συμπεριλάβει θέματα σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ισότητα των φύλων στην διάταξη του διαλόγου για τις σχέσεις μεταξύ της ηπειρωτικής Κίνας και της Ταιβάν.
Taiwan feminist groups expressed their outrage over the arrest and urged their President Ma Ying Jeou to include issues related to human rights and gender equity onto the agenda of the cross-strait dialogue.
Από τη στιγμή που οι αρχές της Κίνας κάνουν τα στραβά μάτια στην κριτική που τους ασκείται, ορισμένες ομάδες της κοινωνίας των πολιτών στο Χονγκ Κονγκ αποφάσισαν να διαδηλώσουν [zh] μπροστά από το γραφείο διασύνδεσης της κεντρικής λαϊκής κυβέρνησης και να παρουσιάσουν μια δήλωση υπογεγραμμένη από [zh] 50 τοπικές ομάδες της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και από 2.500 ανθρώπους στις 21 Μαρτίου.
Since Chinese authorities continue to play dumb amid criticism, a number of civic groups in Hong Kong have decided to protest in front of the Liaison Office of the Central People's Government and present a statement signed by 50 local civic groups and 2,500 individuals on March 21.
Τη στιγμή αυτή η 59η συνεδρίαση της επιτροπής για την θέση των γυναικών λαμβάνει χώρα στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη [en] για να αξιολογήσει τις προκλήσεις που επηρεάζουν την εφαρμογή της Δήλωσης του Πεκίνου και της πλατφόρμας για τη δράση [en], η οποία υπερασπίζεται την ισότητα των φύλων και την ενδυνάμωση των γυναικών.
Currently the 59th session of the Commission on the Status of Women is taking place at the United Nations Headquarters in New York to review the challenges that affect the implementation of the Beijing Declaration and Platform for Action, which stands for gender equality and female empowerment.
Η κράτηση των πέντε γυναικών στο Πεκίνο έγινε τώρα μια μελέτη περίπτωσης σχετικά με τα εμπόδια στην πορεία προς την επίτευξη αυτών των στόχων.
The detention of the five feminists in Beijing has now become a case study on the barriers to achieving those aims.
Νότια Αφρική: Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε το κακό του Απαρτχάιντ
The Release of South Africa's “Prime Evil”: It's Time to Confront The Evil of Apartheid
O Ευγένιος ντε Κοκ [en], γνωστός με το παρατσούκλι “Πρωτεύον Κακό” (“Prime Evil”), ήταν ο διοικητής μιας μονάδας της Αστυνομίας της Νοτίου Αφρικής για την καταπολέμηση της εξέγερσης, που απήγαγε, βασάνιζε και δολοφόνησε πολυάριθμους αντικαθεστωτικούς ακτιβιστές την εποχή του Απαρτχάιντ.
Nicknamed “Prime Evil”, Eugene de Kock was the commanding officer a counter-insurgency unit of the South African Police that kidnapped, tortured, and murdered numerous anti-apartheid activists during apartheid era.
Πρόσφατα αποφυλακίστηκε υπό όρους, αφού εξέτισε τα 20 χρόνια της ποινής φυλάκισής του των 212 χρόνων.
He was recently granted parole after serving 20 years of his 212 prison sentence.
Ο Πιερ ντε Βος αντιδρά στην αποφυλάκισή του [en], υποστηρίζοντας ότι είναι ώρα να αντιμετωπιστεί το κακό του Απαρτχάιντ και όχι μόνο του ντε Κοκ που το υπερασπίστηκε:
Pierre de Vos reacts to his release by arguing that it is time to confront the evil of apartheid, not only of De Kock who defended it:
Αυτά που έκανε ο ντε Κοκ ήταν τερατώδη - πολύ περισσότερο τερατώδη από αυτά που έκανε ένας συνηθισμένος δικαιούχος του Απαρτχάιντ.
What De Kock did was monstrous - far more monstrous than anything an ordinary beneficiary of apartheid did.
Το αν αξίζει να αποφυλακιστεί υπό όρους είναι, ως εκ τούτου, τουλάχιστον, συζητήσιμο.
Whether he deserves to be granted parole is, therefore, at the very least, debatable.
Όμως με το να ξεχωρίζουμε τον ντε Κοκ ως ιδιαίτερα κακό δίνει θάρρος σε όσους από εμάς επωφεληθήκαμε από το Απαρτχάιντ και συνεχίζουμε να το κάνουμε λόγω των παρατεταμένων συνεπειών του.
But singling out De Kock as particularly evil is also comforting for those of us who benefited from apartheid and continue to do so because of its lingering effects.
Είναι ένα αρχέτυπο παράδειγμα του “Othering” (μετατόπιση ευθυνών σε άλλους): εντοπίζουμε κάποιον παραβάτη (τον βασανιστή στη σοφίτα), με σκοπό να συγκαλύψουμε τη δική μας συνενοχή στην υπεράσπιση και στο όφελός μας από ένα σύστημα, στο όνομα του οποίου ο ντε Κοκ διέπραξε τα εγκλήματά του.
It's an archetypal example of “Othering”. We pinpoint one wrongdoer (the torturer in the attic) in order to obscure our own complicity in upholding and benefiting from the system in whose name De Kock committed his crimes.
Με το να στηρίζουμε την ποινική δίωξη και την καταδίκη του ντε Κοκ και τη συνεχή του φυλάκιση, και με την επιμονή μας να τον παρουσιάζουμε ως μοναδικά κακό, μας επιτρέπεται να αποφεύγουμε να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι το σύστημα από μόνο του ήταν κακό πέρα για πέρα.
Supporting the prosecution and conviction of De Kock and his continued incarceration, and insisting on depicting him as uniquely evil, allow us to avoid having to confront the fact that the system itself was evil through and through.
Μας βοηθάει εμάς, τους λευκούς Νοτιοαφρικανούς, που ζήσαμε το Απαρτχάιντ (ή που το έζησαν οι γονείς μας) να διατηρήσουμε την ιδέα ότι είμαστε, ως επί το πλείστον, “αξιοπρεπείς” άνθρωποι - δικηγόροι, λογιστές, υπάλληλοι της κυβέρνησης, εργάτες των σιδηροδρόμων, γιατροί, δάσκαλοι, ασφαλιστές - που διάβαζαν και συζητούσαν τα πλεονεκτήματα των καλών βιβλίων και ταινιών με φίλους, που πήγαιναν στην όπερα και στο συμφωνικό κονσέρτο, που λιποθύμησαν κατά τη διάρκεια των τραγουδισμάτων, που έκλαψαν όταν εκείνος ο σκύλος πέθανε σε αυτή την παιδική ταινία, που συμπεριφέρονταν στους υπηρέτες μας με συγκαταβατική καλοσύνη.
It helps us white South Africans who lived through apartheid (or whose parents did) to retain the idea that we were, for the most part, “decent” people - lawyers, accountants, government clerks, railway workers, doctors, school teachers, insurance brokers - who read and discussed the merits of good books and movies with friends, who went to the opera and the symphony concert, who swooned over the yodelling Briels, who cried when that dog was killed in that children's movie, who treated our servants with condescending kindness.
Ωστόσο, εμείς επωφεληθήκαμε από το σύστημα, του οποίου ο λόγος ύπαρξης ήταν να καταπιέζει και να εκμεταλλεύεται τους άλλους και να στηρίζει και να υπερασπίζεται την εικονική υπεροχή των λευκών και αυτού που ειρωνικά χαρακτηρίζεται “δυτικός πολιτισμός” - τον ίδιο “πολιτισμό” που δημιούργησε τον Χίτλερ, τον Στάλιν, το Βιετνάμ και το Ιράκ και αποδέχτηκε και επωφελήθηκε από την δουλεία και την αποικιακή καταπίεση.
In our own minds we would never, ever deliberately endorse cruelty and violence towards others. Yet, we benefited from the system whose very raison d'être was to oppress and exploit others and to uphold and defend the sham superiority of whites and what is ironically termed “Western civilisation” - the same “civilisation” that produced Hitler, Stalin, Vietnam and Iraq, and embraced and benefited from slavery and colonial oppression.
Τα Τζαμιά στο Περού: Τα διαμάντια των Μουσουλμάνων μεταναστών της Λατινικής Αμερικής
Peru’s Mosques: Pearls of Latin America’s Muslim Immigrants
Bab Ul, Ισλαμικό τζαμί στην Tacna, Περού.
Bab Ul Islam mosque in Tacna, Peru.
Λεπτομέρειες για τη φωτογραφία στο Flickr από τον χρήστη Karin Ibarra Saavedra (CC BY-NC-ND 2.0).
Detail of image on Flickr by user Karin Ibarra Saavedra (CC BY-NC-ND 2.0).
Το Περού είναι μια πολυπολιτισμική χώρα, γι' αυτό δεν είναι περίεργο ότι η Λίμα γιορτάζει το Κινεζικό Νέο Έτος, όπως γράφτηκε σε άρθρο του Global Voices πρόσφατα [en].
Peru is a multicultural country, so it's no wonder that Lima celebrates Chinese New Year, as Global Voices reported recently.
Στα νότια της χώρας, παρόλ' αυτά, στην πόλη της Τάκνα (Tacna), βρίσκουμε αποδεικτικά στοιχεία ενός άλλου μεταναστευτικού ρεύματος στο Τζαμί Bab ul Islam [en], όπου οι Μουσουλμάνοι του Περού συγκεντρώνονται για να προσευχηθούν.
In the south of the country, however, in the city of Tacna, we find evidence of another migration in the Bab ul Islam mosque, where Peru's Muslims convene to worship.
Το τζαμί, που τώρα έχει τη δική του σελίδα στο Facebook, χτίστηκε από Μουσουλμάνους πολίτες που έφτασαν την δεκαετία του '90.
The mosque, which now has its own Facebook page, was built by Muslim citizens who arrived in the 1990s.
Εγκαινιάστηκε 15 χρόνια πριν, το 2000.
It opened its doors 15 years ago, in 2000.
Η ιστοσελίδα IslamHoy.org συνοψίζει [es] τη μουσουλμανική μετανάστευση στην Λατινική Αμερική τους τελευταίους πέντε αιώνες:
The website IslamHoy.org sums up Muslim migrations to Latin American over the past five centuries:
Η ιστορία της άφιξης των Μουσουλμάνων στο Περού περιορίζεται κυρίως στα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα που συνέβησαν από τον 19ο μέχρι τον 20ο αιώνα.
The history of the arrival of Muslims to Peru is usually limited to the migratory floods carried out from 19th century until 20th century.
Παρόλ' αυτά, είναι άξιο λόγου να αναφέρουμε προηγούμενες μεταναστεύσεις και επιπλέον πρέπει να δοκιμάσουμε να πάμε πίσω στον χρόνο, πίσω στον 15ο αιώνα.
However, it's worth mentioning earlier migrations and thus we have to try to get back in time, back to 15th century.
[…] Οι Μουσουλμάνοι που έφτασαν στην Αμερική άφησαν αρκετή από την τέχνη τους. Για παράδειγμα, μέχρι τώρα, μπορούμε να παρατηρήσουμε στην πόλη της Λίμα (αφετηρία είναι η περίοδος της αποικιοκρατικής Λίμα) κτήρια με σχέδια τεχνοτροπίας Μουδέχαρ […].
[…] Muslims who arrived in America left much of their art. For instance, until now we can observe in the city of Lima (initiated during colonial Lima) buildings with Mudejar designs […].
Όταν πρόκειται για το φαγητό, μπορούμε ακόμα να απολαμβάνουμε αμυγδαλωτά μαρζιπάν, νουγκατίνες, ζαχαρωτά alfeñiques και γλυκά mazamorras (όρος που προέρχεται από τις λέξεις masa mora, σκούρα ζύμη), μεταξύ άλλων.
When it comes to food, we can still enjoy marzipans, turrons, alfeñiques and mazamorras (a term that comes from masa mora, moor dough), among others.
[…] Στις μέρες μας, υπάρχουν περίπου 300 Πακιστανοί Μουσουλμάνοι και θα πρέπει να τονίσουμε τον μεγάλο αριθμό προσηλυτισμού, κυρίως μεταξύ γυναικών.
[…] Nowadays, there are about 300 Pakistani Muslims, and we shall stress the high number of conversions, especially among women.
Υπάρχουν ακόμα μετανάστες από την Ινδία, από κάποιες αραβικές χώρες, καθώς και Χιλιανοί και Κολομβιανοί.
There are also migrants from India, some Arab countries, as well as Chileans and Colombians.
Στο μεταξύ, στη Μαγδαλένα, μια περιφέρεια της περουβιανής πρωτεύουσας στη Λίμα, βρίσκουμε ένα τζαμί χτισμένο το 1986.
Meanwhile in Magdalena, a district of Peruvian capital Lima, we find a mosque built in 1986.
Ο blogger Juan Luis Orrego Penagos διηγείται [es] την ιστορία αυτού του ναού προσευχής:
Blogger Juan Luis Orrego Penagos recounts the history of this house of worship:
“Τεχνικά, αυτό το κτήριο δεν είναι τζαμί (όπως για παράδειγμα αυτό που χτίστηκε στην Τάκνα), αλλά ένα παλιό σπίτι “διαμορφωμένο” για ναό προσευχής για τους Μουσουλμάνους που ζουν στην πόλη μας (βρίσκουμε πολλά χαλιά στρωμένα για να είναι ευκολότερο να στραφεί κανείς προς τη Μέκκα). [
Technically, this building is not a mosque (such as, for instance, the one built in Tacna), but an old house “set up” as a praying temple for Muslims living in our city (we find many carpets displayed to make it easier to face Mecca).
…] Μπορεί κανείς να το επισκεφτεί καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας, χωρίς να διακόπτει την προσευχή.
[…] It can be visited anytime during the day, with no interruption to prayers.
[…] Ένα από τα ιδρυτικά μέλη, ο Said Faroud, λέει: “Δεν υπήρχε τζαμί.
[…] One of the founder members, Said Faroud, says: “There used to be no mosque.
Αλλά το θέμα είναι … ότι οι Μουσουλμάνοι ανησυχούσαν ότι θα αφανιστούν, αυτοί και τα παιδιά τους: ότι θα έχαναν την κουλτούρα τους, τη θρησκεία, τα πάντα… και έτσι, άρχισε να εξαπλώνεται η ιδέα ότι πρόκειται να χτίσουμε ένα τζαμί… και το 1986, έπειτα από χρόνια σκληρής δουλειάς, κατάφεραν να χτίσουν αυτό το τζαμί.”
But the thing is… Muslims were aware that they were getting lost; them and their children, losing their culture, religion, everything… and started to spread the word that we are going to build a mosque… and in 1986, after years of hard work, they manage to create this mosque.
Μια ομάδα Μουσουλμάνων από την Καλιφόρνια των ΗΠΑ, που πήγαν στο Περού για να εξαπλώσουν το Ισλάμ, έμειναν έκπληκτοι [es], όταν έφτασαν:
A group of Muslims from California, in the United States, who came to Peru “to spread Islam,” were surprised when they arrived:
“Με μεγάλη μας έκπληξη, αυτός που απάντησε στο τηλέφωνο, ήταν ο υπεύθυνος για το τζαμί στη Λίμα.
Much to our surprise, the guy who answered the phone was the one in charge of the mosque in Lima.
Το όνομά του ήταν Sabed.
His name was Sabed.
Είναι ο ιμάμης στο τζαμί στη Λίμα ( που βρίκεται στη λεωφόρο Τάκνα στη Μαγδαλένα) και επέμεινε να έρθει να μας παραλάβει από το αεροδρόμιο.
He is the imam of the mosque in Lima (located in Tacna Avenue, Magdalena) and insisted on picking us up at the airport.
Του είπαμε ότι θα παίρναμε ταξί.
We told him we'd take a taxi.
Είμασταν χαρούμενοι και ανακουφισμένοι που βρήκαμε ένα τζαμί.
We were glad and relieved to find a mosque.
Ο Saeed ήταν πολύ χαρούμενος, καθώς ήταν η πρώτη φορά που μια ομάδα ατόμων ήρθε από τις ΗΠΑ να επισκεφτεί το τζαμί στη Λίμα.
Saeed was very happy, as that was the first time a group came from United States to visit the mosque in Lima.
Το τζαμί, που παλαιότερα ήταν ένα μεγάλο σπίτι με 12 δωμάτια, ήταν δωρεά από έναν Άραβα συμπολίτη.
The mosque, which used to be a big house with 12 rooms, was a donation from an Arab brother.
[…] Το Περού είναι μια τεράστια χώρα με περισσότερο από 24 εκατομμύρια πληθυσμό.
[…] Peru is a huge country with over 24 million people.
Στην πρωτεύουσα Λίμα, υπάρχουν περίπου 400 Μουσουλμάνοι.
In the capital Lima, there are about 400 Muslims.
Οι περισσότεροι Μουσουλμάνοι στο Περού είναι μείξη Παλαιστινίων και Συρίων που άφησαν την πατρίδα τους, ψάχνοντας για καλύτερη ποιότητα ζωής για τις οικογένειές τους.”
Most of Muslims in Peru are a mix of Palestinians and Syrians who left their homelands looking for a better economy for their families.
Κάποιοι χρήστες του Twitter έχουν επίσης εντοπίσει την παρούσια των Μουσουλμάνων στο Περού:
Some Twitter users have also addressed Peru's Muslim presence:
Μουσουλμανικό τέμενος, στην Τάκνα στο Περού.
Muslim mosque, Tacna, Peru.
Ακούμε το κάλεσμα για προσευχές.
We hear the call for prayers.