natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιπλέον, ο VanDyke στιγματίστηκε ως τρομοκράτης από το καθεστώς του Άσαντ στα κρατικά τηλεοπτικά κανάλια της Συρίας.
In addition, VanDyke was branded a terrorist by the Assad regime on the Syrian State TV channels.
Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε την ταινία:
Here's the short movie for you to watch:
Χαρτογραφώντας τα “αστικά κοινά αγαθά” του Ρίο ντε Τζανέιρο, της Κωνσταντινούπολης και της Αθήνας
Mapping the ‘Urban Commons’ of Rio de Janeiro, Istanbul and Athens
Δημόσια διαμαρτυρία δασκάλων στο Ρίο Ντε Τζανέιρο (7 Οκτωβρίου 2013).
Street protest of teachers in Rio de Janeiro (Oct 7, 2013).
Εικόνα στη σελίδα στο Facebook Mapeando o bem comum do Rio de Janeiro [pt] (Χαρτογραφώντας τα κοινά αγαθά στο Ρίο Ντε Τζανέιρο).
Photo shared on the Facebook page Mapeando o bem comum do Rio de Janeiro (Mapping the commons in Rio de Janeiro, in Portuguese)
Η μελέτη “χαρτογραφώντας τα κοινά αγαθά” (Mapping the Commons [pt]) αποτελεί μέρος της έρευνας που διεξήχθη από τον Pablo de Soto (@pablodesoto), έναν φοιτητή διδακτορικού του τμήματος Επικοινωνιών του Ομοσπονδιακού Πανεπιστημίου του Ρίο Ντε Τζανέιρο.
A group of activists, artists, social scientists and students of various studies are working to map the urban commons of Athens, Istanbul and Rio de Janeiro.
Η υπόθεση [pt] που έθεσε ο de Soto είναι εάν είναι δυνατόν να χαρτογραφηθούν τα κοινά αγαθά μέσα από συλλογική δημιουργικότητα ως μια μορφή εξέτασης του ελέγχου που ασκούν οι κυβερνήσεις στα κοινά αγαθά των κοινωνιών:
Urban commons refer to non-private or institutional resources which are shared by all and generated as a result of collective participation. The “commons” include natural resources, urban public spaces, creative works and even cultural traditions and knowledge which are exempt from copyrights.
Ποια είναι η κοινοπολιτεία της σύγχρονης μεγαλούπολης και πώς μπορεί να εντοπισθεί; Πώς μπορούν τα κοινά αγαθά να προστατευθούν από τις συμπράξεις επιχειρήσεων μεταξύ δημοσίου και ιδιωτών, χαρακτηριστικό του ολοκληρωτικού νεοφιλελευθερισμού; Ποιες νέες κοινές πρακτικές προκύπτουν στους κύκλους των αγώνων που ξεκίνησαν την περίοδο 2010-11; Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποιοι οι κίνδυνοι μια τέτοιας χαρτογράφησης σε περιόδους κρίσεως και διαμαρτυριών;
The hypothesis raised by de Soto is whether it is possible to map out the commons through collective creativity as a form of debating the control governments have over society's commons: Which is the commonwealth of the contemporary metropolis and how can it be located?
Στην πράξη, η ερευνητική μέθοδος [pt] που προτείνει η μελέτη βασίζεται σε νομαδικά και παροδικά εργαστήρια, όπου θα συζητούνται τα αστικά κοινά αγαθά, θα εντοπίζονται οι παράμετροι, θα αποδίδονται με γραφικές παραστάσεις και θα παρουσιάζονται σε σύντομα βίντεο.
How are the commons being protected from enclosure by totalitarian neoliberalism's public-private enterprises? Which new practices of commoning are emerging in the cycle of struggles that began in 2010-11?
Χαρτογραφώντας τα κοινά του Ρίο
Mapping Rio's commons
Τον Οκτώβριο του, ο ερευνητής έφερε [es] τη μελέτη στο Ρίο ντε Τζανέιρο, ξεκινώντας έτσι τη χαρτογράφηση των “πρακτικών των κοινών δραστηριοτήτων” στη Βραζιλία, όπως εξήγησε [pt] στην πορτογαλική σελίδα της μελέτης για το Ρίο:
In October 2013, the researcher brought [es] the project to Rio de Janeiro, thus starting the mapping of the “practices of common doing” in Brazil, as explained [pt] in the Portuguese language page of Rio's project:
Η Βραζιλία, ως το σύνολο της Λατινικής Αμερικής, είναι μια ιδιαίτερη χώρα όσον αφορά στις πρακτικές των κοινών.
Brazil, as the whole of Latin America, is a special country regarding practices of the commons.
Η λέξη “κοινό” προέρχεται από τις ιβηρικές παραδόσεις (faixanais, rossios, κοινόχρηστα αγαθά), από τον αφρικανικό πολιτισμό (quilombos, συλλογική πολιτισμική δημιουργία, συλλογικά αγαθά) και από τους γηγενείς πολιτισμούς (συλλογικό αγαθό, malokas).
The “common” derives from the Iberian traditions (faixanais, rossios, communal properties), from the African culture (quilombos, collective cultural creation, joint properties) and from the indigenous cultures (collective property, malokas).
Από τη λέξη “mutirão” (πληθοπορισμός) στην έννοια της “κοινότητας”, που αντικαθιστά τη λέξη “favela” (φτωχογειτονιά), η Βραζιλία αποτελεί μια πλούσια πηγή κοινών πρακτικών.
From the mutirão (crowdsourcing) to the concept of “community” which replaces the word “favela” (slum), Brazil is a storehouse of common practices.
Ωστόσο, τόσο η αγορά όσο και ο καπιταλισμός εκμεταλλεύονται χωρίς έλεος τα κοινά αγαθά.
However, both the market and capitalism are punishing the common without mercy.
Όσον αφορά στην έννοια των “επαναστατικών πόλεων”, που επινοήθηκε από τον κοινωνιολόγο David Harvey, ο de Soto προσθέτει ότι οι πρόσφατες διαμαρτυρίες στο Ρίο ντε Τζανέιρο - “οι διαδηλώσεις, οι λαϊκές συνελεύσεις, οι λαϊκές παρεμβάσεις” - στρέφονται σε μια νέα απαίτηση για το δικαίωμα στην πόλη, “ένα νέο κοινό και έναν δημοκρατικό χώρο συνύπαρξης”.
Taking on the concept of “rebellious cities”, coined by social theorist David Harvey, de Soto adds that recent protests in Rio de Janeiro - “the demonstrations, the popular assemblies, the urban interventions” - point to a new demand for the right to the city, “a new common and participative space of coexistence”.
Ο ίδιος ακόμα εξήγησε [en] στο αγγλόφωνο κοινό της ιστοσελίδας ότι: [en]
He also explained to the English-language audience of the website that:
Το Ρίο Ντε Τζανέιρο, μια πόλη αναγνωρισμένη ως “η θαυμάσια πόλη” διαθέτει πιθανόν ένα από τα πιο πλούσια αγαθά φυσικών και πολιτιστικών κοινών στον κόσμο.
Rio de Janeiro, a city branded as “the marvellous city” has probably one of the most exuberant assets for natural and cultural commons in world.
Αυτά τα κοινά αγαθά αμφισβητούνται σε μια μεγαλούπολη τεράστιας ανισότητας και, ιστορικά, σε κατάσταση ανάγκης.
Those commons are disputed in a metropolis of enormous inequality and historically under state of exception.
Αυτόν τον καιρό που η πόλη πρόκειται να φιλοξενήσει τεράστιας σημασίας γεγονότα, όπως το Παγκόσμιο Κύπελο και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, όπου διαμάχες για εξώσεις από σπίτια “ευδοκιμούν” σε πολλές περιοχές, όπου οι διαμαρτυρίες που ξεκίνησαν τον περασμένο Ιούνη εστιάζουν στην κινητικότητα ως κοινό και στο δικαίωμα στην πόλη, παρουσιάστηκε μια σπουδαία ευκαιρία για πολιτική συζήτηση για τα αστικά κοινά.
Present days where the city is going to host mega events as the World Cup and the Olympic Games, where conflicts of housing evictions flourish in many areas, where protests that began last June have pointed to the mobility as a common and the right to the city, have opened an excellent opportunity for a political discussion on the urban commons.
Ένα εργαστήρι χαρτογράφησης για “Τον αγώνα για τα κοινά αγαθά” πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο στις 21-23 Νοεμβρίου.
A mapping workshop on “The struggle for the shared commons” took place in Rio de Janeiro from November 21-23.
Οι δραστηριότητες στα πλαίσια του “Mapping the Commons” (“Χαρτογραφώντας τα κοινά αγαθά”) που πραγματοποιήθηκαν [pt] στο Ρίο ντε Τζανέιρο τον περασμένο Οκτώβρη, συμπεριέλαβαν τα σεμινάρια “Παγκόσμιες μητροπόλεις και ανερχόμενες υπηκοότητες” [pt] και “Τι μπορεί η πόλη;” [pt].
The Mapping the Commons activities, which took place in Rio last October, included the seminars Metrópoles globais e Cidadania Insurgentes (Global metropolis and emergent citizenships) [pt] and O que pode a cidade? (What can the city?) [pt].
Συστάθηκαν ομάδες εργασίας για να φροντίσουν για τον υπολογισμό των παραμέτρων και τη χαρτογράφηση των κοινών στο Ρίο.
Working groups were created to take care of the parametrization and the mapping of the commons in Rio.
Η διαδικασία διαδόθηκε μέσω της σελίδας “Χαρτογραφώντας τα κοινά αγαθά στο Ρίο ντε Τζανέιρο” [pt] στο Facebook.
The process has been disseminated through Facebook on the page Mapeando o bem comum do Rio de Janeiro (Mapping the commons in Rio de Janeiro) [pt].
Η τελική παρουσίαση των αποτελεσμάτων της μελέτης πραγματοποιήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου.
The final presentation of the results of the project took place on December 14.
Η Αθήνα, η Κωνσταντινούπολη και τα κοινά αγαθά
Athens, Istanbul and the commons
Πριν παρουσιαστεί στη Βραζιλία, η ερευνητική μελέτη “Χαρτογραφώντας τα κοινά αγαθά” είχε ήδη συζητηθεί σε εργαστήρια στην Αθήνα [en] (2010) και την Κωνσταντινούπολη [en] (2012).
Before being introduced in Brazil, the Mapping the Commons research project had already been discussed in workshops in Athens (2010) and in Istanbul (2012).
Τα βίντεο από αυτά τα εργαστήρια επίσης παρουσιάστηκαν στο Ρίο.
The videos which resulted from these workshops were also presented in Rio.
Η διάσωση του πάρκου Gezi, για παράδειγμα, και ο λαϊκός αναβρασμός που ακολούθησε στην κεντρική περιοχή Beyoglu, στην Κωνσταντινούπολη το 2013, όταν μέρος του πληθυσμού κατασκήνωσε στην περιοχή για να εμποδίσει την κατεδάφιση [en] του πάρκου ως μέρος ενός σχεδίου αστικής ανάπλασης, αποτέλεσαν το θέμα της έρευνας.
The rescue of Gezi Park, for instance, and the popular turmoil which took hold in the central area of Beyoglu, Istanbul in 2013, when the population camped on site against the demolition of the park as part of a urban renewal project, were the subject of the research.
Το παρακάτω βίντεο δείχνει πώς η διάσωση των κοινών αγαθών στην Κωνσταντινούπολη μετατράπηκε σε πολιτική διαμάχη, όταν η αστυνομία αντέδρασε βίαια προς τους διαδηλωτές: [en]
The video below shows how the rescue of the commons in Istanbul turned into political strife after the police reacted with brutality against the demonstrators:
Το βίντεο από την ελληνική πρωτεύουσα, την Αθήνα, εστιάζει σε θέματα γλώσσας, έχοντας ως σημείο εκκίνησης τη λογοτεχνία του Αντόνιο Νέγκρι και του Μάικλ Χαρντ στο βιβλίο τους “Κοινοπολιτεία” (Commonwealth [en]): [en]
The video produced in the Greek capital, Athens, focuses on language issues, taking as a starting point the literature by Antonio Negri and Michael Hardt in their book Commonwealth:
Η γλώσσα, όπως οι συμπεριφορές και οι χειρονομίες, είναι το ως επί το πλείστον κοινό, και πράγματι, αν η γλώσσα είχε παραχθεί είτε σε ιδιωτικό είτε σε δημόσιο επίπεδο - που σημαίνει, αν μεγάλο μέρος των λέξεών μας, των φράσεών μας ή μέρη του λόγου αποτελούσαν αντικείμενο ιδιωτικής ιδιοκτησίας ή δημόσιας αρχής - τότε η γλώσσα θα είχε χάσει τη δύναμη της έκφρασής της, της δημιουργικότητάς της και της επικοινωνίας.
Language like affects and gestures, is for the most part common, and indeed if language were made either private or public - that is, if large portions of our words, phrases, or parts of speech were subject to private ownership or public authority - then language would lose its powers of expression, creativity, and communication.
[en] Μια φιλοσοφική διευκρίνιση σχετικά με τα κοινά αγαθά, όπως ισχυρίστηκε [pt] ο de Soto στη σελίδα της μελέτης στο Facebook, μπορεί να βρει κανείς στο blog [es] του Iohannes Maurus, το οποίο συνδέει το θέμα με την οπτική του Μαρξ.
A philosophical elucidation about the commons, as suggested [pt] by de Soto on the project's Facebook page, can be found on Iohannes Maurus's blog [es], which links the theme with Marx's perspective.
Εικόνες: Τα εκταφιασμένα λείψανα θυμάτων πολέμου επιστρέφονται στις οικογένειές τους στη Γουτεμάλα
PHOTOS: Remains of Exhumed Guatemalan War Victims Returned to Families
Η Isabela Ja (σε πρώτο πλάνο) και ο άντρας της Celso Chiquin, χαμογελούν, αφότου έλαβαν τα κόκαλα του γιου τους Baldomero Chiquin Ja.
Isabela Ja (forefront) and her husband Celso Chiquin, smile after receiving the skeletal remains of their son Baldomero Chiquin Ja.
Εικόνα από τον James Rodriguez, χρήση με άδεια.
Photo by James Rodriguez, used with permission.
Σε ένα καινούργιο φωτογραφικό δοκίμιο [en] στη σελίδα MiMundo.org [en], ο φωτορεπόρτερ James Rodríguez ακολουθεί κατοίκους του χωριού Pambach της Γουατεμάλας, καθώς λαμβάνουν τα κόκαλα έξι θυμάτων πολέμου, που “είχαν συλληφθεί από το στρατό μετά από μια στρατιωτική επιδρομή στο χωρίο στις 3 Ιουνίου του 1982, κατά τη διάρκεια της de facto διακυβέρνησης του Efraín Ríos Montt [en] και δεν τα είδε ξανά κανείς”.
In a new photo essay on MiMundo.org, photojournalist James Rodríguez follows residents of Pambach, Guatemala, as they receive the skeletal remains of six wartime victims who were “taken by the army after a military incursion to the village on June 3rd, 1982, during the de facto government of Efraín Ríos Montt, and were never seen again.”
Τα θύματα εκταφιάστηκαν [en] από έναν μαζικό τάφο τον Μάιο του 2012 και επεστράφηκαν στις οικογένειές τους στις 22 Νοεμβρίου 2013.
The victims were exhumed from a mass grave in May 2012 and returned to their families on November 22, 2013.
“Καλά Χριστούγεννα” από Σύριους καλλιτέχνες
Merry Christmas from Syrian Artists
Οι Χριστιανοί της Συρίας γιορτάζουν διακριτικά τα Χριστούγεννα, καθώς ο εμφύλιος πόλεμος στη χώρα συνεχίζεται για τέταρτο χρόνο, σημειώνοντας το θάνατο περισσότερων από 100.000 ανθρώπους και τη μετακίνηση εκατομμυρίων άλλων σε γειτονικές χώρες προς αναζήτηση καταφύγιου.
Syrian Christians quietly celebrate Christmas as the nation's war enters its forth year, marking a death toll of more than 100,000 people and the displacement of millions to neighboring countries seeking shelter.
Μαζί με το καταφύγιο ήρθε κι ένας βαρύς χειμώνας και μια προσευχή για επιστροφή, όπως αναφέρει το Al Jazeera.
With shelter, came a stark winter and a prayer of return, according to an Al Jazeera report.
Αυτή τη χρονιά, η Συρία βίωσε μεγάλη καταστροφή, θάνατο, και ένα πολύ μεγάλο [en] ποσοστό [en] απαγωγών (άρθρα στο Global Voices), αφήνοντας τους περισσότερους πολίτες απελπισμένους.
This year, Syria witnessed a great deal of havoc, death, and a tremendous amount of kidnappings that left most of its citizens hopeless.
Αυτή την απόγνωση (άρθρο του Global Voices) μπορεί να δει κανείς στα έργα των καλλιτεχνών στα οποία, κατά καιρούς, εκφράζεται η αγωνία του λαού σε ένα μόνο έργο καλύτερα απ' ό,τι με χίλιες λέξεις.
This hopelessness can be seen in the works of artists who, at times, express a nation's distress in a single artwork better than a million words.
Απεικονίσεις του Άγιου Βασίλη σε έργα Σύριων καλλιτεχνών
Depictions of Santa in Syrian Artworks
Προσπαθώντας να αποτυπώσει τις απαγωγές στη Συρία, ο Jawad [en] ζωγράφισε έναν Άγιο Βασίλη που έχει απαχθεί, ντυμένο με κουρέλια, πεσμένο στα γόνατα και υπό την απειλή όπλου:
Emulating kidnappings in Syria, Jawad painted an abducted Santa in ragged clothes, kneeling on his knees at gunpoint:
[Πηγή: Σελίδα στο Facebook “Art by Jawad”]
[Photo source: Art by Jawad Facebook Page]
[Πηγή: Προφίλ του Anas Salameh στο Facebook]
[Photo source: Anas Salameh's Facebook profile]
Έργο του Wissam Al Jazariry [Πηγή: Σελίδα των έργων του Wissam Al Jazariry στο Facebook]
Done by Comic4 Syria كوميك لأجل سوريا [Photo Source: Comic4 Syria كوميك لأجل سوريا Facebook Page]
Ένα σκετς που παίζει το χριστουγεννιάτικο τραγούδι “Τρίγωνα Κάλαντα” ζητάει ελευθερία και την απομάκρυνση του Άσαντ.
Artwork by Wissam Al Jazariry [Photo Source: Wissam Al Jazariry Artworks Facebook Page]
Ο δημιουργός, γνωστός ως Mogwli Mowgli, πέθανε από βασανιστήρια:
The creator, known as Mogwli Mowgli, has died under torture:
Ο Anwar Al Eissa ζωγραφίζει ένα συμβολικό στολίδι με αίμα να κρέμεται σε ένα ψυγείο, σαν να απεικονίζονται οι άθλιες παγωμένες συνθήκες, τις οποίες βιώνουν πολλοί Σύριοι αυτά τα Χριστούγεννα:
Anwar Al Eissa paints a metaphoric ornament soaked in blood, hanging in a freezer, as if depicting the dire freezing conditions many Syrians are going through this Christmas:
[Πηγή: Σελίδα του Anwarts στο Facebook]
[Photo Source: Anwarts Facebook Page]
Καλά Χριστούγεννα και ευχές από τον Μπασάρ (Αλ Άσαντ)!
Merry Christmas and well wishes from Bashar! #Syria pic.twitter.com/ZC3wuM0lp7
Ενώ ο Hani Abbas το φτιάχνει από σκηνές προσφύγων:
Whereas Hani Abbas creates it out of refugee tents:
[Πηγή: Hani abbas cartoon]
[Photo Source: Hani abbas cartoon]
[Πηγή: Προφίλ στο Facebook του Mohamad Alweis]
[Photo Source: Mohamad Alweis's Facebook Profile]
Bells 2013 - أجراس 2013 [en] του χρήστη eyad aljarod [en] στο Vimeo [en].
Bells 2013 - أجراس 2013 from eyad aljarod on Vimeo.
Θα απορρίψουν την αμνηστία του Πούτιν και θα παραμείνουν στη φυλακή οι Pussy Riot;
Will Pussy Riot Fight Putin's Amnesty and Remain in Prison?
Η Μαρία Αλιόχινα (Maria Alekhina) και η Ναντιέζντα Τολοκονίκοβα (Nadezhda Tolokonnikova) των Pussy Riot απεικονίζονται όπως το απτόητο από τη φυλάκιση μουσικό ντουέτο The Blues Brothers.
Pussy Riot's Maria Alekhina and Nadezhda Tolokonnikova, depicted as the undeterred-by-prison music duo The Blues Brothers.
Επεξεργασία εικόνας: Kevin Rothrock.
Images mixed by Kevin Rothrock.
Οι γιορτές έφτασαν, το Σύνταγμα της Ρωσίας είναι πλέον είκοσι ετών και οι πόρτες της φυλακής ανοίγουν.
The holidays are near, the Russian Constitution is twenty years old, and the prison gates are flying open.
Μετά το ψήφισμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Ρωσίας για αμνηστία περίπου 25.000 άνθρωπων που είχαν κατηγορηθεί ή καταδικαστεί για μικρής σημασίας εγκλήματα υπό ελαφρυντικές περιστάσεις, σύντομα θα αφεθούν ελεύθεροι πολλοί από τους πιο δημοφιλείς πολιτικούς της αιχμάλωτους.
Following the federal government's resolution to amnesty roughly 25 thousand people accused or convicted of small crimes under extenuating circumstances, Russia will soon set free many of its most famous political captives.
Αυτό έρχεται σε συνδυασμό με την απροσδόκητη απόφαση του Βλαντιμίρ Πούτιν να αποφυλακίσει με προεδρική χάρη τον Μιχαήλ Χοντορκόφσκι που ήταν χρόνια στη φυλακή.
This is in addition to Vladimir Putin's surprising decision to pardon long-time prisoner Mikhail Khodorkovsky.
Οι εξελίξεις στη Ρωσία τρέχουν αυτό τον καιρό.
Things in Russia are moving quickly this week.
Ο Χοντορκόφσκι βρίσκεται ήδη στο εξωτερικό, ενθουσιάζοντας τους δημοσιογράφους στο Βερολίνο με τις σκέψεις του για το iPad.
Khodorkovsky is already abroad, thrilling journalists in Berlin with his thoughts about the iPad.
Η Μαρία Μπαρόνοβα (Maria Baronova) και μερικοί (όχι όμως όλοι) σύντροφοί της ύποπτοι της πλατείας Bolotnaya δεν κινδυνεύουν πλέον με φυλάκιση.
Maria Baronova and some (though not all) of her fellow “Bolotnaya” suspects are no longer dangling over the fire of possible prison time.
Ελευθερία θα πρέπει να υπάρξει σύντομα και για τους πολλούς ακτιβιστές της Greenpeace που συνελήφθησαν στο πλοίο Arctic Sunrise στα μέσα Σεπτεμβρίου, κατά τη διάρκεια μιας διαμαρτυρίας ενάντια στην εξόρυξη πετρελαίου.
Freedom should also soon extend to the two-dozen Greenpeace activists arrested aboard the Arctic Sunrise in mid-September, during a protest against oil drilling.
Οι άλλες πολιτικοί κρατούμενοι που αναμένονταν να αφεθούν ελεύθερες από τη φυλακή ήταν τα δυο μέλη του συγκροτήματος Pussy Riot που βρίσκονταν ακόμα στη φυλακή: η Μαρία Αλιόχινα (Maria Alekhina) και η Ναντιέζντα Τολοκονίκοβα (Nadezhda Tolokonnikova).
The other famous Russian political prisoners expected to walk out of jail next week are the two Pussy Riot members still behind bars: Maria Alekhina and Nadezhda Tolokonnikova.
Ο σύζυγος της τελευταίας, ο Πιοτρ Βερζίλοφ (Petr Verzilov), τον τελευταίο καιρό μοίραζε το χρόνο του ανάμεσα στο Κίεβο, όπου μετέδιδε [ru] για τις διαμαρτυρίες της EuroMaidan στην Ουκρανία, και στο νοσοκομείο των φυλακών Κρασνόγιαρσκ, όπου βρισκόταν για αρκετές εβδομάδες η Τολοκονίκοβα, μετά τη μεταφορά της από μια φυλακή στη Μορδοβία.
The latter's husband, jetsetter Petr Verzilov, has divided his time recently between Kiev, where he's reported [ru] on Ukraine's EuroMaidan protests, and the Krasnoyarsk prison hospital where Tolokonnikova has resided for several weeks, after her transfer from a jail in Mordovia.
Από τις 18 Δεκεμβρίου 2013 που η κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσημα το πρόγραμμα αμνηστίας, ο Βερζίλοφ και η γιαγιά της Τολοκονίκοβα περίμεναν οι αρχές να αφήσουν ελεύθερη την Ναντιέζντα.
Since the government officially announced the amnesty program on December 18, 2013, Verzilov and Tolokonnikova's grandmother have waited for state authorities to release Nadezhda.
Σε μια εμφάνιση [ru] στον τηλεοπτικό σταθμό της αντιπολίτευσης “Ντοζντ” (“Дождь”), ζητήθηκε από τη γιαγιά της Τολοκονίκοβα να συγκρίνει την εγγονή της με τον άλλο πιο δημοφιλή κρατούμενο στη Ρωσία, τον Χοντορκόφσκι.
In an appearance [ru] on the opposition-leaning television station Dozhd, Tolokonnikova's grandmother was asked to compare her granddaughter to Russia's other most famous prisoner, Khodorkovsky.
Απαντώντας, αποκάλεσε τον Πούτιν έναν “εύθικτο άνθρωπο”, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες δικαστικές υποθέσεις αποκαλύπτουν ότι ο Πρόεδρος δεν είναι ικανός να συγχωρήσει αυτό που βλέπει με ευαισθησία σαν ένα “χαστούκι στο πρόσωπο”.
In response, she called Putin a “thin-skinned man,” arguing that such court cases reveal that the President is unable to forgive what he views sensitively as “a slap in the face.”
Αλλά ούτε ο Βερζίλοφ έδειξε ευγνωμοσύνη.
Verzilov didn't exactly radiate gratitude, either.
Σε μια δημοσίευσή του στο Twitter στις 19 Δεκεμβρίου (του 2013), υποβάθμισε την καλοσύνη του Πούτιν, επισημαίνοντας ότι η Τολοκονίκοβα και η Αλιόχινα ήταν στη φυλακή από τον Μάρτιο του 2012:
In a tweet on December 19, 2013, he downplayed Putin's clemency, pointing out that Tolokonnikova and Alekhina have been in state custody since March 2012:
Με ένα αρχοντικό νεύμα του χεριού του, ο Πούτιν λατρεύει να αφήνει ελεύθερους πολιτικούς κρατούμενους στο τέλος της ποινής τους: αφαίρεσε δυο μήνες από την ποινή δυο χρόνων της Μάσα (Αλιόχινα) και της Νάντια (Τολοκονίκοβα) και έξι μήνες από τα 11 χρόνια του Χοντορκόφσκι.
With a grand tsarist wave of his hand, Putin loves to free political prisoners at the end of their sentences: he shaved off two months from two years for Masha [Alekhina] and Nadya [Tolokinnikova], and six months from eleven years for MBK [Mikhail Khodorkovsky].
Οι συγκρίσεις ανάμεσα στον Χοντορκόφσκι και τις Pussy Riot είναι αναπόφευκτες.
Comparisons between Khodorkovsky and Pussy Riot are only natural.
Οι δίκες τους τράβηξαν την προσοχή του περισσότερου κόσμου ως δοκιμές για το επιχειρηματικό κλίμα της Ρωσίας και την πολιτισμική ατμόσφαιρα, αντίστοιχα.
Their trials captivated much of the world as litmus tests of Russia's business climate and cultural atmosphere, respectively.
Υπάρχουν, σαφώς, και εμφανείς διαφορές.
There are obvious differences, too, of course.
Ο Χοντορκόφσκι πέρασε στη φυλακή πενταπλάσιο καιρό, έχοντας περάσει όχι από μια, αλλά από δυο παρατεταμένες δικαστικές υποθέσεις.
Khodorkovsky spent more than five times longer in prison, enduring not one but two drawn-out court cases.
Όταν άρχισαν να διαδίδονται φήμες ότι θα υπάρξουν και κατηγορίες για τρίτη δίκη, φαίνεται ότι τελικά ο πρώην μεγιστάνας του πετρελαίου συμφώνησε να βρούνε μια ειρηνική λύση με τον Πούτιν.
When rumors of a third set of charges began circulating, it seems the former oil tycoon finally relented and agreed to make peace with Putin.
Ο τρόπος με τον οποίο ο Χοντορκόφσκι αφέθηκε ελεύθερος επίσης φαίνεται να διαφέρει από αυτά που περίμεναν η Τολοκονίκοβα και η Αλιόχινα, οι οποίες έδειξαν κάποια απροθυμία να αποφυλακιστούν νωρίτερα.
The manner in which Khodorkovsky was freed also seems to differ from what awaits Tolokonnikova and Alekhina, who have signaled some unwillingness to leave prison early.
Για την ακρίβεια, την εβδομάδα που ανακοινώθηκε το πρόγραμμα αμνηστίας, η Τολοκονίκοβα άφησε να εννοηθεί [ru] στον δικηγόρο της ότι ίσως να μην αφήσει τη φυλακή νωρίτερα, καθώς έγινε μέλος ενός νέου συγκροτήματος στη φυλακή και δεσμεύτηκε να κάνει ένα tour στα σωφρονιστικά ιδρύματα Κρασνόγιαρσκ.
In fact, last week, Tolokonnikova implied [ru] to her lawyer that she might be unavailable to leave jail early, as she has joined a new band in prison and committed to a music tour of Krasnoyarsk's penitentiaries.
“Υπάρχει μια σπουδαία κιθάρα εδώ”, λέγεται ότι εξήγησε η Τολοκονίκοβα, προσθέτοντας, “και υπάρχει και σετ ντραμς και τραγουδάμε και παίζουμε μουσική”.
“There's a great guitar here,” Tolokonnikova reportedly explained, adding, “and there's a drum set, and we sing, and we play.”