natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεν ήταν αρκετό που θεώρησαν το να πηγαίνει ένα κορίτσι σχολείο και να εκπαιδεύεται, πράξη αντιθρησκευτική, επέπληξε επίσης τους γονείς που στέλνουν τα κορίτσια τους στο σχολείο του Kohistan και τους ζήτησε να πάψουν την εκπαίδευσή τους. [..]
As just declaring the act of going to school and getting some education irreligious was not enough, he also had to reprimand the parents who send their girls to schools in Kohistan and asked them to terminate their education. [..]
Το θρησκευτικό διάταγμα δεν τελειώνει εδώ.
The fatwa does not end here.
Συνεχίζει να διακηρύττει ότι όλες οι μη κυβερνητικές οργανώσεις αποτελούν “εστίες ανηθικότητας”.
It goes on to declare all the non-governmental organizations (NGOs) working in the region as ‘hubs of immodesty'.
Αντικρουόμενες αναφορές καταφθάνουν από κυβερνητικούς εκπροσώπους της επαρχίας Khyber Pakhtunkhwa.
Conflicting reports are coming from the KPK government officials.
Ο Υπουργός Πληροφοριών της συγκεκριμένης επαρχίας, ο Mian Ifthikhar Hussain, δηλώνει ότι η είδηση για το φόνο των 5 κοριτσιών είναι “λανθασμένη και αβάσιμη” [en]. Δυστυχώς, οι ισχυρισμοί του υστερούν σε αποδείξεις.
The Information Minister of the KPK province, Mian Ifthikhar Hussain, says that the news related to the killing of the five girls is “wrong and baseless“, although his claim lacks evidence.
Για να επιλυθεί αυτή η ασάφεια, το Aνώτατο Δικαστήριο του Πακιστάν αποφάσισε να δράσει αυτεπάγγελτα [en] ως προς την υπόθεση της εκτέλεσης στο Kohistan.
To solve this ambiguity, the supreme court of Pakistan has taken a suo motto notice on the Kohistan killing. It had ordered the KPK government to produce the five girls, but the government has failed to do so.
Φθινόπωρο στο Κohistan.
Kohistan scene.
Φωτογραφία: Flickr, yumievriwan.
Image from Flickr by yumievriwan.
Ο Nasr Ahmed δικαιολογημένα γράφει στο Twitter [en]:
Shereen Kamaal of the Aurat Foundation (Woman Foundation) strongly condemns such brutalities.
@Nasr_MTA: Το πακιστανικό Άουσβιτς είναι το Khoistan, το Balochistan, το Sindh ή οπουδήποτε λαμβάνει χώρα η Εκτέλεση Τιμής.
Nasr Ahmed rightfully tweets: @Nasr_MTA: The Pakistani Auschwitz are Khoistan, Balochistan, Sindh or wherever the Honour killing is taken place
Η Sonia Wahab γράφει [en]:
Sonia Wahab writes:
Η Εκτέλεση Τιμής είναι αηδιαστική.
There is just digust in honour killing.
Ο Malik Hamza σχολιάζει [en]:
Malik Hamza comments:
αηδιαστικοί (sic) και παράλογοι ριζοσπάστες κάνουν τη θρησκεία μας ντροπιαστική.
disgusting (sic) and insane radical people making our religion a shame.
Υπάρχουν περισσότερες αντιδράσεις και ενημερώσεις στο Twitter [en]:
There are more reactions and updates in Twitter:
@shahbazzahid: Άκουσα έναν κάτοικο του #Kohistan να λέει το εξής &gt; “τώρα άρχισα να σκέφτομαι ότι τα κορίτσια είναι νεκρά”
@shahbazzahid: Overheard a resident of #Kohistan saying this &gt; “now, I have started thinking the girls are not alive”
@shahbazzahid: Maulana Javed, επικεφαλής της jirga στο #Kohistan διέταξε τις εκτελέσεις - επισημαίνει ο Muhammad Afzal Khan
@shahbazzahid: Maulana Javed, head of some jirga in #Kohistan ordered for the killings - says Muhammad Afzal Khan
@beenasarwar: RT @AleemMaqbool: ομάδα Πακιστανών αξιωματικών κατέφτασαν στο pattan του kohistan για να εξακριβώσουν εάν οι πέντε κοπέλες θανατώθηκαν επειδή γιόρταζαν σε γάμο μαζί με άντρες.
@beenasarwar: RT @AleemMaqbool: team of pak officials has landed in pattan, kohistan to find out whether or not 5 women have been killed for celebrating with men at wedding.
Μιανμάρ (Βιρμανία): Το μοναδικό σύστημα ονοματοδοσίας της χώρας
Myanmar's Unique Naming System
Κάθε φορά που ένας πολίτης της Μιανμάρ αποκαλύπτει ότι δεν έχει επίθετο [en], οι ξένοι συνήθως αναρωτιούνται γιατί.
Whenever a Myanmar national reveals that he or she does not have a surname, foreigners usually wonder why.
Η Μιανμάρ ίσως είναι μια από τις πολύ λίγες χώρες στον κόσμο, όπου τουλάχιστον το 90% του πληθυσμού της δεν έχουν επίθετο ή οικογενειακό όνομα.
Myanmar might be one of the very few countries in the world where at least 90 percent of its population do not have a surname or family name.
Μέλη της ίδιας οικογένειας μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικά ονόματα και ο αριθμός των λέξεων σε κάθε όνομα μπορεί να ποικίλει σημαντικά.
The members of the same family can have completely different names and the number of words in each name can vary greatly.
Το blog “WhatIsMyanmar” γράφει [en] για τη μοναδική αυτή πρακτική ονοματοδοσίας στη Μιανμάρ:
WhatIsMyanmar writes about the unique naming practice in Myanmar:
Για εμάς όμως, στην Μιανμάρ, το επίθετο είναι μόνο μια λέξη μέσα σε ιστορία γραμμένη στα αγγλικά.
But for us, Myanmar, last name is just a word in stories written in English.
Αν θέλετε πιστέψτε το!
Believe it or not!
Δεν έχουμε οικογενειακό όνομα, καθόλου.
We don't have family name at all.
Και φυσικά δεν υπάρχει κενό να συμπληρώσει κανείς δίπλα στη στήλη “Όνομα” σε καμία φόρμα συμπλήρωσης ΣΤΗ ΜΙΑΝΜΑΡ.
And it's apparently no space for another box beside the column of Name in any form to fill up IN MYANMAR.
Πωλήτρια χυμού ζαχαροκάλαμου από τη Μιανμάρ.
A sugarcane juice seller from Myanmar.
Φωτογραφία: Flickr, Michael Foley (άδεια CC)
Photo from Flickr page of Michael Foley used under CC License
Και εξηγεί πώς τα άτομα από τη Μιανμάρ συνήθως συμπληρώνουν αιτήσεις που ζητούν και το μικρό όνομα και το επώνυμο:
And explains how people from Myanmar usually fill out forms which ask for both first name and last name:
Όποτε όμως προσπαθούμε να συμπληρώσουμε διαδικτυακές αιτήσεις, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να συμπληρώσουμε το επώνυμο, καθώς είναι απαραίτητο.
But whenever we try to fill up the online forms, we have no choice except filling the family name space as they make it mandatory. And, what do we fill?
Τι γράφουμε όμως; Εγώ προσωπικά βάζω τις δυο πρώτες λέξεις του ονόματός μου ως “μικρό όνομα” και την τελευταία λέξη ως “επώνυμο”.
For me, I put first two words of my name as first name and last word as last name. So random?
Τόσο στην τύχη; Σε αυτό το σημείο, λοιπόν, ίσως θέλετε να μάθετε πόσες λέξεις έχει κάθε όνομα; Η σοφή μου απάντηση είναι “εξαρτάται”.
Well, at that point, you may wanna know how many words are there in each name? My wise answer is “it depends”.
Ναι, εξαρτάται εντελώς από το πόσο ευφάνταστοι είναι οι γονείς ή όποιος δίνει το όνομα.
Yes, it totally depends of how creative the parents or whoever give the names are.
Το Twobmad ανέφερε [en] πόσο δύσκολο είναι να τα βγάλεις πέρα με βιρμανικά ονόματα σε ξένες κοινότητες:
Twobmad mentioned how it is difficult to deal with Myanmar names in foreign communities:
Πάντοτε μπερδευόμουν όταν έπρεπε να συμπληρώσω μικρό όνομα, μεσαίο και επώνυμο.
I always got confused when it comes to filling the name such as first, middle and last name.
Το ίδιο πράγμα συμβαίνει όταν ζεις σε μια ξένη χώρα, φίλοι θέλουν να μάθουν πώς να με φωνάζουν.
The same thing happens, after living in a foreign country, friends who would like to know how they would call me.
Είναι κι αυτοί μπερδεμένοι.
They are confused as well.
Γιατί αν με αποκαλέσουν με το μικρό μου όνομα, δεν είναι ούτε το όνομα που με φώναζε η οικογένειά μου ούτε η προηγούμενη κοινωνία που ζούσα.
Because when they will me by name first name, it is not either the way I have been called in my family as well as in my previous community.
Θα χρησιμοποιούσαν το μικρό μου όνομα για να με φωνάξουν, αλλά θα αισθανόμουν παράξενα αν με αποκαλούσαν με το ένα όνομα που δεν είχα ξανακούσει στο παρελθόν.
They would use my first name to call me but I would feel strange if I have been called by the name which I never heard before.
O Ba Kaung έγραψε [en] για την πρακτική ονοματοδοσίας στη Μιανμάρ, η οποία περιλαμβάνει επίσης και αστρολογικές πεποιθήσεις:
Ba Kaung blogged about the naming practice in Myanmar which includes astrological beliefs as well:
Λίγα χρόνια αργότερα, αφού βρέθηκα μάρτυρας σε διαφορετικές πολιτισμικές πρακτικές ανά τον κόσμο, συνειδητοποίηση ότι το βιρμανικό έθιμο της ονοματοδοσίας είναι αρκετά μοναδικό, Συμβολίζει το συνδυασμό μιας ιδιαίτερης αρετής ενός ατόμου και του αστρολογικού υπολογισμού της ημέρας της εβδομάδα που γεννήθηκε το άτομο, βάσει του βιρμανικού σεληνιακού έτους.
A few years later, after witnessing different cultural practices around the world, I realized that the Burmese custom of naming is fairly unique. It symbolizes the combination of the particular virtue for a person and astrological calculation of the day of the week that the person was born based on Burmese lunar calendar year.
Επόσης έγραψε για τους προσδιορισμούς στη βιρμανική γλώσσα που είναι απαραίτητοι στους κατοίκους, αλλά συχνά μπερδεύουν τους ξένους π.χ. το “U” (προφέρεται σαν Oo) στο “U Thant“.
He also covered the designation in Myanmar language which is important to its people but sometimes confuses foreigners such as “U” (pronounced as Oo) in “U Thant“.
Επιπροσθέτως, άτομα με μονολεκτικά ονόματα συνήθως αντιμετωπίζουν δυσκολίες ορίζοντας το οικογενειακό όνομα σαν “U”, “Ma”, “Daw” και ούτω καθεξής, καθώς τεχνικά δεν είναι αυτά τα ονόματά τους:
In addition, people with one-word names usually face difficulties defining the family name as the first word such as “U”, “Ma”, “Daw” and so on, which are not their names technically:
Η έκφραση σεβασμού είναι επίσης ένα ζήτημα υψίστης σημασίας για την προσφώνηση στους Βιρμανούς.
Expression of respect is also a matter of utmost importance to address the name of Myanmar people.
Ο κατάλληλος τιμητικός χαιρετισμός πριν το μικρό όνομα εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο και το βαθμό συγγένειας.
One can be addressed with an appropriate honorific salutation before the given name depends on the level of age, degree of relationship, and gender.
Θεωρείται αγενές να φωνάζει κάποιος το όνομα ενός ατόμου απευθείας.
It will be considered impolite way of calling someone's name in a direct manner of speaking.
Προσφώνηση σε νεαρότερους μπροστά από το όνομά τους: “Ko”: χρησιμοποιείται ως αρσενικό.
To address younger ones and peers before their names, “Ko” is used as a masculine form.
“Ma”: χρησιμοποιείται ως θηλυκό και σε επίσημο τόνο.
“Ma” is used as a feminine and formal form.
“Maung”: χρησιμοποιείται ως αρσενικό σε επίσημο τόνο.
“Maung” is used as a masculine formal form.
Προσφώνηση σε μεγαλύτερους μπροστά από το όνομά τους: “U” ή “Oo”: χρησιμοποιείται ως αρσενικό σε επίσημο τόνο.
To address elder ones before their names, “U” or “Oo” is used as a masculine and formal form.
“Daw”: χρησιμοποιείται ως θηλυκό και σε επίσιμο τόνο.
“Daw” is used as a feminine and formal form.
Καθώς δεν υπάρχουν οικογενειακά ονόματα για τους πολίτες της Μιανμάρ, οι γυναίκες δε χρειάζεται να αλλάξουν μέρος του ονόματός τους, όταν παντρευτούν, γράφει η Dharana γράφει [en]:
Since there is no family name for Myanmar nationals, women do not need to change any part of their name even after they get married, Dharana writes:
To τρίτο μου σχέδιο ήταν να μάθω πώς να προφέρω σωστά τα ονόματα των συναδέρφων μου.
My third project has been to learn how to correctly pronounce my colleagues' names.
Τα βιρμανικά ονόματα εξαρτώνται από το ποια μέρα της εβδομάδας γεννήθηκε κάποιο άτομο και δεν έχουν επώνυμο.
Burmese names depend on which day of the week a person was born and they don't have a family name component.
Αυτό σημαίνει πως οι γυναίκες διατηρούν ολόκληρο το όνομά τους ακόμα και μετά το γάμο - κάτι για το οποίο οι γυναίκες συνάδερφοί μου περηφανεύονται!
This means women get to keep their entire given name even after marriage- something my female colleagues seem to take quite some pride in!
Από την άλλη πλευρά, κάποιες εθνικότητες στη Μιανμάρ, με ρίζες από την Ινδία και Χριστιανοί, ακολουθούν την πρακτική του οικογενειακού ονόματος.
On the other hand, some ethnicities in Myanmar , descendants of India and Christians follow the pratice of having a family name.
Ο Lionslayer γράφει [en] πως λίγα άτομα στη Μιανμάρ έχουν επώνυμα:
Lionslayer writes that few people in Myanmar have surnames:
Σε κάποια άτομα αρέσει να χρησιμοποιούν το όνομα πατρός σύμφωνα με το βρετανικό σύστημα ονοματοδοσίας.
Some people likes to take their father's name using British naming system.
Η Aung San Suu Kyi είναι κόρη του Aung San και η Hayma Nay Win είναι κόρη του Nay Win.
Aung San Suu Kyi is daughter of Aung San and Hayma Nay Win is daughter of Nay Win.
Ωστόσο, σπάνια θα δεις τέτοια δείγματα.
Yet you may rarely see those kinds.
Οι Βιρμανοί τείνουν να δίνουν ονόματα στα νεογέννητα μωρά τους βάσει αστρολογίας παρά να δίνουν το όνομα κάποιου άλλου.
Burmese people tends to name their new born babies according to astrology rather than naming after someone.
Κάποιοι από άλλες εθνικότητες στη Μιανμάρ έχουν επώνυμα.
Some of ethnics in Myanmar do have family names.
Και κάποιοι Μουσουλμάνοι και Χριστιανοί επίσης δίνουν ονόματα από τους πατεράδες ή τους παππούδες τους
And some Muslims and Christians also name after their fathers or grandfathers
Κατέληξε πως η κυβέρνηση της Μιανμάρ θα πρέπει να δημιουργήσει ένα σύστημα καταγραφής οικογενειακών σχέσεων, καθώς είναι δύσκολο να ανιχνευτεί το γενεαλογικό δέντρο κάποιου:
He concluded that the Myanmar government should set up a family record registration as it is difficult to trace one's family tree:
Υπάρχει ένα μειονέκτημα στο να μην έχεις επώνυμο.
There is a downside of not having a family name.
Είναι πολύ δύσκολο να εντοπιστούν οι πρόγονοι κάποιου για 5 γενιές και πίσω.
It's very difficult to trace someone's ancestors for more than 5 generations.
Δεν είναι μεγάλο πρόβλημα να δημιουργηθεί ένα γραφείο καταγραφής οικογενειών στη χώρα.
It's not a big problem if Myanmar has a family registry office.
Ελπίζω η κυβέρνηση να δημιουργήσει ένα τέτοιο γραφείο και υπηρεσία αναζήτησης.
I hope the government set up such a record and inquiry service.
Τέλος πάντων, δεν είμαστε Εμείς οι μόνοι στη Γη που δεν έχουμε επίθετα.
Anyway, We are not alone on Earth without family names.
Μόλις έμαθα πως και κάποια έθνη στην Ασία δεν έχουν οικογενειακά ονόματα επίσης.
I just learned that there are some more Asian ethnics without family names too.
Μολδαβία: Κομουνισμός – είναι πραγματικά παρελθόν;
Moldova: Communism – Is It Really Over Now?
Στις 12 Ιουνίου 2012, η κυβέρνηση της Μολδαβίας καταδίκασε [ro] το σοβιετικό ολοκληρωτικό κομουνιστικό καθεστώς και απαγόρευσε τη χρήση των κομουνιστικού συμβόλου, του σφυροδρέπανου.
On June 12, 2012, Moldova's parliament condemned [ro] the Soviet totalitarian communist regime and prohibited the use of the communist symbols, the hammer and sickle.
Η κίνηση αυτή καθυστέρησε αρκετά, καθώς έρχεται μετά από 20 χρόνια και παραπάνω από την ανεξαρτησία της Μολδαβίας το 1991.
This move is long overdue, as it comes more than 20 years after Moldova gained independence in 1991.
Η κοινωνία είναι ακόμα διχασμένη για το ζήτημα αυτό όμως, κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη, αν λάβουμε υπόψη ότι μεταξύ 2001-2009 η χώρα κυβερνιόταν από συντριπτική κομουνιστική πλειοψηφία, η οποία δελέαζε το εκλογικό της σώμα με νοσταλγικά σοβιετικά σύμβολα.
The society is still divided on the issue, however - which is not surprising, considering that between 2001-2009 the country was governed by an overwhelming Communist majority, which lured its electorate with nostalgic Soviet symbols.
Οι διαδικτυακές αντιδράσεις στην ετυμηγορία της κυβέρνησης της Μολδαβίας ποικίλουν σημαντικά.
Online reactions to the verdict of the Moldovan parliament vary significantly.
Ο Eugeniu Luchianiuc
Eugeniu Luchianiuc
Κολάζ του Eugeniu Luchianiuc, χρησιμοποιείται κατόπιν αδείας
Collage by Eugeniu Luchianiuc, used with permission
Ο Tudor Cojocariu γράφει [ro]:
Tudor Cojocariu writes [ro]:
Απ' το παρόν προσγειωθήκαμε στο παρελθόν, από το 2012 πίσω στη δεκαετία του '90, όταν όλα τα πολιτισμένα κράτη ξεκίνησαν τις διαδικασίες καταδίκης του κομουνισμού, κάποια μάλιστα έφτασαν στο τέλος, με κάθαρση, τιμωρία για τους εγκληματίες και ανταμοιβές για τους ήρωες.
From the present we landed in the past, from 2012 back to the 1990s, when all the civilized states started the process of condemning communism, and some even finished it, with lustration, punishment for the criminals and rewards for the heroes. Bogdan Țîrdea has several questions [ro] and doubts regarding this:
Ο Bogdan Țîrdea έχει αρκετές ερωτήσεις [ro] και αμφιβολίες σχετικά με αυτό:
Why is there an interest in prohibiting the communist symbols that belong to the biggest opposition party?
Γιατί υπάρχει τόσο ενδιαφέρον να απαγορευτούν τα κομουνιστικά σύμβολα που ανήκουν στο μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης; Δεν είναι μήπως απλά μια πολιτική εκδίκηση; Και δεν καταστρέφει η αντιπολίτευση με αυτό ένα παράδειγμα ολοκληρωτισμού, αδιαλλαξίας, λογοκρισίας στην ελευθερία σκέψης και έκφρασης;
Isn't that a simple political revenge? And isn't destroying the opposition in itself an example of totalitarianism, intolerance, censorship on the freedom of thinking and expression?
Από την άλλη πλευρά, ο Radu Vodă είναι χαρούμενος με την απόφαση της κυβέρνησης.
On the other side, Radu Vodă is happy with the parliament's ruling.
Ελπίζει [ro] πως
He hopes [ro] that,
[…] η ημέρα αυτή θα αποτελέσει αφύπνιση για την συνείδηση πολλών ανθρώπων που είχαν συνηθίσει στα κομουνιστικά ψεύδη, ακόμα και σε μια συμφωνία με το διάβολο.
[…] this day would become an awakening for the conscience of many people who had made a habit out of communist lies, even a pact with the devil.
[…] Για μένα, που ξέρω τι υπέφεραν οι γονείς μου, η μέρα αυτή είναι μια γιορτή για την ψυχή μου.
[…] For me, knowing the suffering of my parents, this day is a celebration for my soul.
Ο Vitalie Cojocari έκανε αυτή την ερώτηση [ro] στον τίτλο του blog του: “Ποιος θα σβήσει τα αγάλματα του Λένιν μέσ' απ' τα κεφάλια των Μολδαβών;”
Vitalie Cojocari asked this question [ro] in his blog title: “Who will purge Lenin statues from the heads of the Moldovans?”
Πιστεύει ότι η απόφαση της κυβέρνησης τέθηκε σε ισχύ μέσα σε μια μέρα και συνεπώς μπορεί να έχει απρόσμενες συνέπειες:
He believes that the parliament's decision has been implemented overnight and therefore can have unexpected consequences:
Η ποινικοποίηση των κομουνιστικών συμβόλων αναπαριστά την αρχή και όχι το τέλος του “αντικομουνιστικού πολέμου”.
Making illegal the communist symbols represents the beginning, not the end, of the “anticommunist war.”
Δεν ξέρω αν το συνειδητοποιούν οι πολιτικοί στο Κισινάου, αλλά η ψήφος στη βουλή πρακτικά άνοιξε το Κουτί της Πανδώρας στη Μολδαβία.
Today no one can tell what will happen in Moldova. Where will giving up the hammer and sickle lead to?
Κανείς σήμερα δεν μπορεί να πει τι θα συμβεί στη Μολδαβία.
How will this historical decision manifest itself in the society?
Πού θα οδηγήσει η εγκατάλειψη του σφυροδρέπανου; Πώς θα αναδυθεί η ιστορική αυτή απόφαση στην κοινωνία; Και αυτό για δυο λόγους: πρώτον, επειδή οι Μολδαβοί έχουν μια νοσταλγική συμπάθεια προς τα κομουνιστικά σύμβολα, δεύτερον όλα έγιναν χωρίς πρότερη προετοιμασία, πληροφόρηση, εκτενή δημόσιο διάλογο και, πολύ σημαντικό, χωρίς μια εξήγηση στον κόσμο τι σημαίνουν και τι σήμαιναν τα κομουνιστικά αυτά σύμβολα για τη μικρή Μολδαβία.
And this due to two reasons: first, because the Moldovans have a kind of a nostalgic affection towards the communist symbols; second, everything came unprepared, without prior information, without a large public debate and, very importantly, without an explanation to the masses what these communist symbols mean and meant to the little Moldova.
Στο ίδιο μήκος σκέψης, ο Octavian Racu αναρωτιέται αν η ιστορία του κομουνισμού έφτασε σε ένα τέλος με την απόφαση της βουλής.
In the same line of thought, Octavian Racu wonders whether the communism story has come to an end with the parliament's decision.
Ρωτά [ro]:
He asks [ro]:
Δεν έχει αναρωτηθεί κανείς γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται για την αποκάλυψη των ατόμων που διέπραξαν σοβαρά εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας κατά την περίοδο της κομουνιστικής εξουσίας; Γιατί ήταν αδύνατο να υιοθετηθεί ο [Νόμος περί “Κάθαρσης”] από οποιαδήποτε βουλή εξελέγη από το 1990 και μετά;
Has anyone wondered why no one is interested in revealing the people who committed serious crimes against humanity during the communist rule? Why was it impossible for the [Law on lustration] to be adopted by any of the parliaments since 1990 onwards?
Συνέχισε λέγοντας:
He went on saying this:
Μπορεί γιατί, ενώ οι του κοινοβουλίου καταδίκαζαν το κομουνιστικό καθεστώς, κάποιος εγκληματίας που είχε οργανώσει πείνα και απελάσεις να μένει γαλήνια στο σπίτι του μπροστά από την τηλεόραση, με μια μπύρα στο ένα χέρι και να γελάει κάτω από το μουστάκι του, με ένα μετάλλιο “εξαίρετων ανδραγαθημάτων” στο στήθος του, καθώς και μια παχυλή σύνταξη.
It could very well be that while the parliamentarians were condemning the communist regime, a criminal who had organized [the deportations] and hunger was staying peacefully at home in front of the TV, with a beer in his hand and laughing underneath his moustache, with a medal for “outstanding merits” on his chest, as well as a fat pension.
Και είναι πανευτυχής για την “καταδίκη του κομουνισμού”, γιατί δε στοχεύει ή δεν επηρεάζει τον ίδιο.
And he is completely happy about “condemning communism” because it does not target or affect him.
Ο Aurelian Lavric προειδοποιεί [ro] ότι υιοθετώντας μια τέτοια πολιτικά κινούμενη απόφαση, το χάσμα εντός της κοινωνίας μεγαλώνει.
Aurelian Lavric warns [ro] that by adopting such a politically driven decision, the gap within the society has deepened.
Κατά τον ίδιο, τα σοβιετικά κομουνιστικά εγκλήματα θα καταδικαστούν αιώνια, μόνο όταν όσοι βρίσκονται στην εξουσία σταματήσουν να χρησιμοποιούν ολοκληρωτικές πρακτικές κι όταν το Κοινοβούλιο θα απαρτίζεται από άτομα που δεν μεγάλωσαν κατά τη διάρκεια του σοβιετικού ολοκληρωτικού καθεστώτος.
According to him, the Soviet communist crimes will be eternally condemned only when those in power stop using the totalitarian practices and when the Parliament is formed by the people who were not raised during the Soviet totalitarian regime.
Ο Vitalie Vovc λυπάται [ro] που η Μολδαβία δεν έχει καταφέρει να χτίσει ένα υγιές κράτος κατά τα 20 αυτά χρόνια της ανεξαρτησίας της:
Vitalie Vovc regrets [ro] that Moldova has not managed to build a healthy nation during its 20 years of independence:
Με τη γενικότερη καταστροφή στο βάθος, η χτεσινή απόφαση της Βουλής, η οποία σίγουρα θα γινόταν δεκτή με ενθουσιασμό 20 χρόνια πριν, πλέον προκαλεί ένα λυπημένο ειρωνικό χαμόγελο.
With the general disaster in the background, yesterday's decision of the Parliament, which would definitely have been welcomed enthusiastically 20 years ago, now can only cause a sad, ironic smile.
Πριν είκοσι χρόνια, ήμαστε φτωχοί, αλλά υγιείς, σωματικά και νοητικά.
Twenty years ago we were poor, but healthy, mentally and physically.
Σήμερα είμαστε φτωχοί και…σάπιοι…Φαγωμένοι από την φθορά… […] Τα προηγούμενα 20 χρόνια αναθρέψαμε μια γενιά που γνωρίζει λίγα πράγματα εκτός από τη διαμάχη φιλοκομουνιστών/αντικομουνιστών.
Today we are poor and… rotten… Being eaten by the decay… […] In the past 20 years we have raised a generation that knows little besides the anti/pro communist bayonet.
Τι θα κάνουν τώρα; Με ποιον θα παλεύουν;
What will they do now? With whom will they fight?
Αφγανιστάν: Φόνος κοριτσιού πυροδοτεί θυμό και διαδηλώσεις
Afghanistan: Girl's Murder Sparks Anger and Protests
Στις 31 Ιουλίου, δεκάδες ακαδημαϊκοί και ακτιβιστές γυναικείων δικαιωμάτων ξεχύθηκαν στους δρόμους της Καμπούλ για να διαδηλώσουν κατά της καθυστέρησης στην κυβερνητική διερεύνηση της υπόθεσης της Shakila, ενός 16χρονου κοριτσιού που φέρεται να βιάστηκε και δολοφονήθηκε [fa] τον περασμένο χρόνο στην επαρχία Bamyan του Αφγανιστάν.
On July 31, dozens of academics and women's rights activists took to the streets of Kabul to protest the delay in government investigation into the case of Shakila, a 16-year-old girl who had been reportedly raped and murdered [fa] last year in Afghanistan's Bamyan Province.
Το φερόμενο έγκλημα έλαβε χώρα στο σπίτι του Wahidi Beheshti, μέλους του επαρχιακού συμβουλίου πριν 6 μήνες.
The alleged crime took place in the house of Wahidi Beheshti, a member of the provincial council, some six months ago.
Ο Beheshti και οι ισχυροί υποστηρικτές του υποστηρίζουν ότι η η Shakila αυτοκτόνησε.
Beheshti and his powerful supporters maintain that Shakila took her own life.