natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Wikipedia στη γλώσσα γκουαρανί
Wikipedia in Guarani
Η Wikipedia στα ισπανικά έφτασε φέτος τα ένα εκατομμύριο άρθρα και εξέδωσε έναν οδηγό βασικής χρήσης στη γλώσσα γκουαρανί.
This year, Wikipedia in Spanish reached one million articles and released a basic user guide in Guaraní.
Το σκεπτικό πίσω από την ενέργεια αυτή ήταν η αναγέννηση της γλωσσικής κοινότητας των Γκουαρανί στην φανταστική αυτή πλατφόρμα.
The idea is to revive the Guaraní-speaking community in this great platform.
Έως τώρα στη συγκεκριμένη γλώσσα έχουν δημοσιευτεί μόνο 20 άρθρα. […]
So far there are only 20 articles in that language. […]
Αν κι εσείς επιθυμείτε να συνεισφέρετε στο project, κατεβάστε τον οδηγό της wikipedia στη γλώσσα Γκουαρανί και γίνετε μέλος της κοινότητας Vikipetã !
If you are interested in collaborating with this project, download the wikipedia in Guaraní guide and join the community Vikipetã !
Η Maricarmen Sequera γράφει για την Wikipedia στα γκουαρανί στο μπλόγκ Hallucina [es].
Maricarmen Sequera writes about Wikipedia in Guaraní in the blog Hallucina [es].
Κολομβία: Σε γενική απεργία οι δάσκαλοι της χώρας
Colombian Teachers Begin National Strike
Δάσκαλοι από την Κολομβιανή Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών FECODE [es] ξεκίνησαν [es] γενική απεργία ζητώντας καλύτερη υγειονομική ασφάλιση, τέλος στην “πολιτική ιδιωτικοποιήσεων” στην εκπαίδευση και άλλα ζητήματα [es].
Teachers from the Colombian Federation of Educators FECODE [es] have started [es] a national strike to demand better health plans, an end to “the policy of privatization” in education, and other issues [es].
Η απεργία θα περιλαμβάνει τοπικές διαδηλώσεις και πορεία προς την Μπογκοτά, πρωτεύουσα της Κολομβίας.
The strike will include regional protests and a march towards Bogotá, the capital of Colombia.
Η Catalina Vanegas μοιράζεται μια φωτογραφία στο Twitter:
Catalina Vanegas shares a photo on Twitter:
Τώρα στο Girardot, πορεία στα πλαίσια της γενικής απεργίας των δασκάλων…Καλύτερη ποιότητα στην εκπαίδευση!
Right now in Girardot, march for the national teacher strike…A better quality of education!
Ενώ το Υπουργείο Παιδείας ανακοινώνει:
While the ministry of education tweets:
Προσκαλούμε όλους τους δασκάλους, γονείς και πολίτες να ενημερωθούν για το τι έχει επιτευχθεί
We invite all teachers, parents and the citizenry to learn about what as been achieved
“Ποτέ Ξανά”: 40 χρόνια μετά, οι Χιλιανοί θυμούνται το πραξικόπημα
‘Never Again': Chileans Look Back on Coup, 40 Years On
O βομβαρδισμός του Προεδρικού Μεγάρου της Χιλής, της La Moneda, την 11η Σεπτεμβρίου 1973.
Bombing of La Moneda on September 11, 1973.
Η φωτογραφία από τα Wikimedia Commons χρησιμοποιείται με άδεια Creative Commons CC BY 3.0 CL
Image from Wikimedia Commons under Creative Commons license CC BY 3.0 CL
Σαν σήμερα, πριν ακριβώς 40 χρόνια, ο Χιλιανός σοσιαλιστής Πρόεδρος Σαλβαδόρ Αλιέντε ανετράπη σε πραξικόπημα, το οποίο σηματοδότησε την έναρξη της 17ετούς στρατιωτικής δικτατορίας [en] υπό τον Aουγκούστο Πινοσέτ.
Forty years ago today, Chilean socialist President Salvador Allende was overthrown in a coup d'état which marked the beginning of a 17 year-long military dictatorship led by Augusto Pinochet.
40 χρόνια μετά το πραξικόπημα και 23 μετά την επάνοδο της δημοκρατίας στη χώρα, οι Χιλιανοί θυμήθηκαν το πραξικόπημα και συζήτησαν τι πρέπει να κάνει η χώρα για να φτάσει στη συμφιλίωση.
After 40 years since the coup and 23 since the country's return to democracy, Chileans reflected on the coup and on what the country must do to reach reconciliation.
Η blogger Camila [es] ανέλυσε την κάλυψη [en] της επετείου από τα μέσα ενημέρωσης στις 11 Σεπτεμβρίου του 2013 και το πώς η κοινωνία θα “προχωρήσει παρακάτω”:
Blogger Camila analyzed the anniversary media coverage on September 11, 2013 and on “moving forward” as a society:
Πώς πρόκειται να ξεχάσουμε και να γυρίσουμε σελίδα, αν κάθε χρόνο τα μέσα ενημέρωσης μας βομβαρδίζουν με αρνητική πληροφόρηση; Δέχομαι ότι πρέπει να προχωρήσουμε, δέχομαι ότι η βία δεν εξυπηρετεί σε τίποτε, δέχομαι ότι τα γεγονότα ήταν λάθη και των δύο πολιτικών πλευρών για διαφορετικούς λόγους, αλλά ΔΕΝ δέχομαι τα ασεβή και χωρίς ανάλυση σχόλια, του τύπου “Ξεχάστε το θέμα, τελεία.”
How are we going to forget and turn the page, if every year the media bombards us with negative information? I agree that we must move forward, I agree that violence is useless, I agree that what happened was the fault of both political sectors due to different factors, but I do NOT accept the disrespectful comments made without analysis, the “Forget it, period” kind.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες στο παιχνίδι.
There are many factors at play.
Λίγος σεβασμός για τα θύματα της γενοκτονίας που ζήσαμε πριν χρόνια.
A little respect for the victims of the genocide that we lived years ago.
Θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε και να ξεχάσουμε, μόνο όταν θα είμαστε μία κοινωνία πραγματικά ενωμένη που επιδιώκει να αποκαλύψει την αλήθεια και να προσφέρει στήριξη σε όσους τώρα υποφέρουν εξαιτίας του κενού που έχει αφήσει η απώλεια των αγαπημένων τους, αλλά όσο παραμένουμε στο δίπολο του “Δεν ξεχνώ Δεν συγχωρώ” και του “Ήδη Ξεχασμένο” χωρίς να προσφέρουμε βοήθεια, θα παραμείνουμε μία κοινωνία διχασμένη και στάσιμη.
We will only be able to move forward and forget when we're a truly united society that seeks to uncover the truth and provide a shoulder to those who now suffer from the void left by the departure of one of their loved ones, but as long as we remain in these extremes of “without forgiving nor forgetting” and “forget already” without helping each other we will remain a divided and stagnant society.
Στο Twitter, η Camila G Arriagada συμφώνησε ότι η χώρα πρέπει να δουλέψει προς την κατεύθυνση της ενότητας:
On Twitter, Camila G Arriagada agreed that the country should work towards unity:
Συμφωνώ με τη φράση “δεν ξεχνώ δεν συγχωρώ”, αλλά ναι, πιστεύω ότι μετά από 40 χρόνια πρέπει να δουλέψουμε προς την ενότητα της χώρας
I agree with the phrase “neither forgiving nor forgetting”, but I do think that 40 years later we must work towards unity in the country
Όμως η Teresa Quirino έγραψε ότι η δικαιοσύνη πρέπει να προηγηθεί της συμφιλίωσης:
But Teresa Quirino wrote that justice must come before reconciliation:
Ποτέ δεν θα υπάρξει συμφιλίωση αν δεν υπάρξει δικαιοσύνη!
There will never be reconciliation if these is no justice!
Έχουν ήδη περάσει 40 χρόνια και ακόμα υπάρχουν κάποιοι που δεν έχουν πληρώσει για τα εγκλήματά τους της 11ης Σεπτεμβρίου
It has already been 40 years and there are still people who haven't paid for their crimes from September 11
Εν τω μεταξύ, ο χρήστης PelaoAndrew έγραψε στο Twitter ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη και το τι συνέβη πριν το πραξικόπημα:
Meanwhile, PelaoAndrew tweeted that what happened before the coup must also be taken into account:
Για να μιλήσουμε για ιστορία δεν αρκεί να γνωρίζουμε μόνο τι συνέβη πριν 40 χρόνια…πρέπει επίσης να δούμε και τι συνέβη λίγο καιρό πριν
To talk about history it's not enough to know only what happened 40 years ago…you also have to see what happened a little before
Και κάποιοι υποστηρικτές τοου Αουγκούστο Πινοσέτ, όπως ο Felipe Abalos, έχουν διαφορετική οπτική πάνω στο θέμα:
And some supporters of Augusto Pinochet, like Felipe Abalos, shared a different perspective:
40 χρόνια από το θρίαμβο της ελευθερίας πάνω στο μίσος και την πάλη των τάξεων.
40 years ago today freedom triumphed over hate and class struggle.
Θέλω να πω μόνο Ευχαριστώ Στρατηγέ Πινοσέτ.
I just want to say thank you President Pinochet.
Ο χρήστης @May_Grondona, όπως πολλοί άλλοι, κάλεσε τους Χιλιανούς συμπολίτες του να διασφαλίσουν ότι δεν θα ξαναγίνει ποτέ ξανά κάτι σαν το πραξικόπημα της 11ης Σεπτεμβρίου του 1973 :
User @May_Grondona, like many others, called on fellow Chileans to make sure that something like the coup on September 11, 1973 doesn't happen again:
Μετά από 40 χρόνια καλούμαστε να παραδώσουμε στις μελλοντικές γενιές όχι μίσος, αλλά αναμνήσεις, ώστε να μην ξανασυμβεί ποτέ κάτι τόσο φρικτό.
40 years later we are called to give future generations memories and not grudges, so that something so horrendous doesn't happen again.
Στο blog El Mundo Sigue Ahí (Ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει), ο blogger Roberto Arancibia [es] συλλογίζεται για το πραξικόπημα, το οποίο έζησε σαν 17χρονος φοιτητής και για την 40ή του επέτειο.
On El Mundo Sigue Ahí (The Word is Still There), blogger Roberto Arancibia [es] reflected on the coup, which he experienced as a 17-year-old student, and on this 40th anniversary.
Τα μέσα ενημέρωσης μας έχουν κατακλύσει με σύντομες ανασκοπήσεις και ειδικά αφιερώματα, οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μοιράζουν τις δηλώσεις, τις αναγνωρίσεις και μισές αλήθειες τους.
The media has flooded us with summaries and special programs, the protagonists of history make their statements, their acknowledgements and half truths.
Κάποιοι ζητούν συγγνώμη.
Some ask for forgiveness.
Κάποιοι το γιορτάζουν, άλλοι το πενθούν.
Some celebrate, others mourn.
Κάποιοι τρίτοι απλώς “τιμούν” την επέτειο.
Other just “commemorate”.
Και όσοι απομένουμε, από όσους ζήσαμε όλο αυτό, από τη μία ή την άλλη πλευρά, είμαστε οι μάρτυρες μιας δύσκολης περιόδου, είμαστε δύο γενιές σημαδεμένες από αυτήν την ημερομηνία, από τη φιγούρα του Στρατηγού και όλων όσων τον περιέβαλλαν.
And those of us who are left, those who lived through it all, from this side and the other, are witnesses of a difficult time, we are a couple of generations marked by a date, by the image of the General and everything around him.
Η Γενιά X.
Generation X.
Με 13 χρόνια απαγόρευσης κυκλοφορίας στο σώμα μας, στην εφηβεία μας, στην ενήλικη ζωή μας.
With 13 years of curfews on our body, during our adolescence, during our adulthood.
Και ενδιάμεσα άνθρωποι που εξαφανίζονταν, καθηγητές, φίλοι ή συγγενείς.
And in the meantime people disappearing, professors, friends or family.
Και ο Arancibia καταλήγει:
Arancibia concluded:
Όμως είμαστε επιζώντες και αυτό δεν είναι μικρό πράγμα.
But we are survivors, which is not a minor thing.
Και κανείς, στα αλήθεια, κανείς δεν βγήκε άθικτος.
And no one, honestly, no one came out unhurt.
Να αφήσουμε τα μίση, να διδάξουμε το σεβασμό, να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τον πόνο και να δώσουμε ένα χέρι σε όποιον το χρειάζεται.
Leaving behind grudges, teaching respect, trying to understand pain and lending a hand to those who need it. Above all stopping denying it.
Πάνω από όλα να σταματήσουμε να το αρνούμαστε.
Not allowing it to happen again.
Να μην αφήσουμε να ξανασυμβεί.
Is that the way?
Θα είναι αυτός ο δρόμος; Ποιος χρειάζεται εκδίκηση; Μπορούμε να την ξεπεράσουμε;
Who needs revenge? Can we overcome it?
Πάνω από όλα, ποτέ ξανά.
Above all, never again.
Στη Βραζιλία 400 γιατροί από την Κούβα
400 Cuban Doctors Go to Brazil
Ο David Oliveira de Souza, γιατρός και καθηγητής από το Ερευνητικό Ινστιτούτο του Συρο-Λιβανέζικου Νοσοκομείου, έστειλε [en] ανοιχτή επιστολή σε περισσότερους από τετρακόσιους Κουβανούς γιατρούς, που πρόσφατα έφθασαν στη Βραζιλία και αποτελούν την πρώτη ομάδα από σύνολο 4.000 ιατρούς, που αναμένονται να καταφτάσουν στη χώρα μέχρι το Δεκέμβριο αυτού του έτους.
David Oliveira de Souza, a doctor and professor from the Research Institute of the Sirio-Libanés Hospital, sent an open letter to the more than four hundred Cuban doctors who recently arrived in Brazil and who constitute the first group of a total of 4,000 physicians who are expected to come to this country before December of this year.
Μαιευτήριο στην Κούβα.
Maternal home in Cuba.
(Φωτογραφία: Randy Rodríguez Pagés)
(Foto: Randy Rodríguez Pagés)
Η επιστολή, που δημοσιεύτηκε από την καθημερινή εφημερίδα Folha του Σάο Πάολο, δηλώνει:
The missive, published by the daily Folha from Sao Paulo, states:
Καλωσήρθατε, γιατροί της Κούβας.
Welcome, Cuban doctors.
Θα είστε πολύ σημαντικοί για τη Βραζιλία.
You will be very important for Brazil.
Η έλλειψη γιατρών σε απομακρυσμένες από το κέντρο περιοχές έχει αφήσει σε δύσκολη κατάσταση το λαό μας.
The lack of doctors in remote and outlying areas have left our people in a difficult situation.
Μην ανησυχείτε για την εχθρότητα κάποιων εκ των συναδέρφων σας.
Do not worry about hostility from some of our colleagues.
Θα ανταμειφθείτε πλουσιοπάροχα από το ζεστό καλωσόρισμα στις κοινότητες που θα φροντίζετε από τούδε και στο εξής.
You will be compensated greatly by the warm welcome in the communities for which you will care from this point on.
Σύμφωνα με τον Oliveira de Souza, σε πολιτείες όπως η Sergipe, είναι εύκολη η μετακίνηση από την πρωτεύουσα στο εσωτερικό, ωστόσο υπάρχουν εκατοντάδες κενές θέσεις εργασίας, ακόμη και σε εξοπλισμένες μονάδες υγείας και υπό καλές συνθήκες.
According to Oliveira de Souza, in states like Sergipe, it is easy to move from the capital to the Interior, but even so there are hundreds of unused job positions, even in equipped health units and in good conditions.
Πριν το έλλειμμα 14.500 ιατρών στο νοτιοαμερικανικό κράτος, η κυβέρνηση Ντίλμα Ρούσεφ ενέκρινε το πρόγραμμα “Mais Medicos” (Περισσότεροι Γιατροί), το οποίο θα προσλάβει γιατρούς από την Ισπανία την Πορτογαλία και την Κούβα, μεταξύ άλλων χωρών.
Before the deficit of 14,500 physicians in the South American nation, the government of Dilma Rousseff approved the “Mais Medicos” (More Doctors) program, which will contract doctors from Spain, Portugal, and Cuba, among other nations.
Πρόσφατα, ένας εκ των κυρίαρχων κριτικών της πρόσληψης των Κουβανών γιατρών δήλωσε ότι “τους εκμεταλλεύονται”.
Recently, one of the principle critiques on the contracting of Cubans states that “they were being exploited.”
Στο επιχείρημα αυτό απαντά ο Oliveira de Souza στην επιστολή του:
In the face of this argument, Oliveira de Souza says in his letter:
Μιλούσαν γι' αυτό λες και θα δούλευαν σαν σκλάβοι.
It was talked about as if they would work like slaves.
Ο Παναμερικανικός Οργανισμός Υγείας (PHO), με έναν αιώνα εμπειρίας, θα ήταν συνένοχος, αφού υπέγραψε τη συμφωνία συνεργασίας με την κυβέρνηση της Βραζιλίας.
The Panamerican Health Organization (PHO), with a century of experience, would be an accomplice, since it signed the cooperation agreement with the government of Brazil.
Τα χαμογελαστά τους πρόσωπα στα αεροδρόμια καταδικάζουν τέτοιες υποθέσεις.
Their smiling faces in the airports condemn those hypotheses.
Στο όνομα του χωριού μας και της πλειοψηφίας των γιατρών μας, μπορώ μονάχα να πω ένα πράγμα σίγουρα: μια αδελφική αγκαλιά και ένα μεγάλο ευχαριστώ.
In the name of our village and the majority of our doctors, I can only say with conviction: a brotherly hug and thank you very much.
Μοζαμβίκη: Επιστρέφοντας από τη Γερμανία, εργάτες απαιτούν τους μισθούς που τους υποσχέθηκαν
Back from Germany, Workers Demand Promised Wages in Mozambique
Κάθε Τετάρτη, δεκάδες Μοζαμβικανοί κάνουν πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πρωτεύουσας, Μαπούτο, φορώντας γερμανικές σημαίες ή υψώνοντάς τες στα χέρια τους.
Every Wednesday, dozens of Mozambican citizens march in the main streets of the capital city, Maputo, wearing German flags or raising them in their hands.
Τους λένε “Magermans”, αυτοί που γύρισαν από τη Γερμανία.
They are called ‘Magermans', meaning those who returned from Germany.
Για περισσότερα από 20 χρόνια, διαμαρτύρονται για εκκρεμείς διεκδικήσεις μισθών από την περίοδο μετά την ανεξαρτησία, όταν η σοσιαλιστική κυβέρνηση έστειλε περίπου 18.000 Μοζαμβικανούς στην πρώην Ανατολική Γερμανία.
For more than 20 years they have been protesting for outstanding wage claims from the post-independence period when the socialist government sent about 18,000 Mozambicans to former East Germany.
Όταν έφυγαν από τη χώρα τους μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας το 1975, εστάλησαν “για εκπαίδευση, εργασία και εκμάθηση ικανοτήτων προς ανοικοδόμηση”, εξηγεί ένα βίντεο του Adam Thomas:
When they left their country, following the declaration of independence in 1975, they were sent “for training, for jobs, and to learn skills to rebuild “, a video by Adam Thomas explains:
Όταν έπεσε το 1989 το Τείχος του Βερολίνου, πολλοί επέστρεψαν.
When the Berlin Wall fell in 1989, many returned.
Δε βρήκαν αυτό που περίμεναν και από τότε κατεβαίνουν σε διαδηλώσεις.
They didn't find what they expected and have been protesting ever since.
Ένα άρθρο από τη Louise Sherwood στο IPS News σημειώνει πως “οι εργάτες έλαβαν το 40% των μισθών τους μετρητοίς, ενώ το άλλο 60% εστάλη πίσω στη Μοζαμβίκη”:
An article by Louise Sherwood on IPS News points that “the workers received 40 percent of their salaries in cash while the other 60 percent was sent back to Mozambique”:
Ένα έγγραφο [του 2002], υπό την κατοχή των Magermans, που δημοσιεύτηκε από το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Οικονομικών, δείχνει ότι 74,4 εκατομμύρια δολάρια σε μισθούς και 18,6 εκατομμύρια δολάρια σε κοινωνική ασφάλιση πληρώθηκαν από την πρώην Ανατολική Γερμανία, αριθμοί που αντιστοιχούν σε περίπου 5.000 δολάρια ανά εργάτη.
A [2002] document, in possession of the Magermans, released by the German Federal Ministry of Finance, shows that 74. 4-million dollars in salaries and 18.6-million dollars in social security were paid by the former GDR, figures which equate to approximately 5,000 dollars per worker.
Η κυβέρνηση της Μοζαμβίκης δέχτηκε πως υπήρχε σαν οφειλή ένα πολύ μικρότερο ποσό και ξεκίνησε να δίνει πληρωμές των 10.000 και 15.000 μετικάλ (περίπου 370-550 δολάρια) σε ορισμένους εργάτες.
The Mozambican government accepted that a much smaller amount was owed and began to make payments of 10,000 t0 15,000 Meticais (or between 370 to 550 dollars) to some of the workers.
“Στη Δαμασκό όλα ήσυχα”: Ρωσικό ρεπορτάζ από τη Συρία
“In Damascus All is Quiet”: Russians Report from Syria
Λαϊκή αγορά στη Συρία, όπως παρουσιάστηκε στο ρωσικό ειδησεογραφικό κανάλι NTV στις 3 Σεπτεμβρίου 2013.
A Syrian market, as shown on Russian news channel NTV on September 3, 2013.
Πιθανός δημιουργός υλικού: Anhar Kochneva.
The footage was presumably taken by Anhar Kochneva.
Στιγμιότυπο από το YouTube.
YouTube screenshot.
Στη Ρωσία, η υποστήριξη προς το καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ υπερβαίνει τις πολιτικές γραμμές.
In Russia, support for Bashar al-Assad's regime cuts across political lines.
Βαθιές υποψίες για κίνητρα της Δύσης για στρατιωτική επέμβαση, σε συνδυασμό με μια εντός συνόρων προϊστορία με μουσουλμανικές επαναστατικές ομάδες, οδηγούν ακόμη και τους πιο ένθερμους αντίπαλους του Κρεμλίνου να έρθουν ενώπιος ενωπίω με το Βλαντιμίρ Πούτιν σχετικά με το Συριακό Ζήτημα.
Deep suspicions of Western motives for military intervention, combined with a domestic history of Islamist rebel groups, lead even the staunchest Kremlin opponents to see eye to eye with Vladimir Putin on the Syrian conflict.
Για παράδειγμα, η Maria Baronova, ακτιβίστρια της αντιπολίτευσης που δικάζεται αυτή την περίοδο λόγω συμμετοχής της σε συλλαλητήριο που κατέληξε σε βίαια επεισόδια πέρυσι, έγραψε στο Twitter το παρακάτω σχετικά με τις χημικές επιθέσεις της 21ης Αυγούστου κοντά στη Δαμασκό:
For example, Maria Baronova, an opposition activist currently on trial for participating in a rally turned violent last year, tweeted this about the August 21 chemical attacks near Damascus:
Κύριοι, ελπίζω όλοι αντιλαμβάνονται ότι η ιστορία με τη χρήση χημικών όπλων είναι κάποιου είδους ύπουλο αμερικανικό σχέδιο;
Gentlemen, I hope everyone understands that the story with chemical weapon use is some kind of shady American scheme?
Η Baronova μάλλον λάμβανε πληροφορίες από το φωτογράφο Sergey Ponomarev, που βρισκόταν στη Δαμασκό τη στιγμή των επιθέσεων και έγραψε λίγο αργότερα, αμφισβητώντας τις αναφορές των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για απώλειες από δηλητηριώδη αέρια:
Baronova was likely getting her information from photographer Sergey Ponomarev, who was in Damascus during the time of the attacks and tweeted shortly after, questioning MSF reports of poison gas casualties:
@AltePute @ponny1 Πήγα σε τρία νοσοκομεία, μου είπαν ότι δεν υπάρχουν θύματα εκεί. αν κάποιος γνωρίζει με ποια νοσοκομεία συνεργάζονται οι ΓΧΣ, θα πήγαινα
@AltePute @ponny1 I've been to three hospitals, they told me there were no victims there. if someone knows which hospitals the MSF works with, I'd go there
Άλλη μια Ρωσίδα που έστελνε tweets από τη Δαμασκό ήταν η δημοσιογράφος της Komsomolskaya Pravda, Nigina Beroeva.
Another Russian tweeting from Damascus was Komsomolskaya Pravda journalist, Nigina Beroeva.
Επίσης αμφισβήτησε τη χρήση χημικών όπλων:
She also doubted the use of chemical weapons:
@madoleroyer ήμασταν εδώ, αν η επίθεση ήταν τόσο ισχυρή που σκότωσε 1300 ανθρώπους, τα αέρια θα ‘χαν φτάσει και σε μας
@madoleroyer we were here, if the attack was so strong that 1300 people died, the gas would have gotten to us as well
Αργότερα, η Beroeva ανέφερε μια τοπική πηγή:
Later, Beroeva cited a local source:
Μίλησα με έναν άνδρα που ζει με την οικογένειά του κοντά στην εμπόλεμη ζώνη. λέει πως δεν υπήρχε χρήση χημικών όπλων. θα την ένιωθαν.
I talked to a man who lives with his family near the war zone. he says, there was no chemical weapons use. they would have felt it.
Εκτός από δημοσιογράφους όπως η Beroeva κι ο Ponomarev, που μιλούν για τη Συρία σε σχετικά μικρές αποσπασματικές αναφορές, υπάρχουν Ρώσοι bloggers που ζουν και γράφουν εκεί.
Besides for journalists like Beroeva and Ponomarev, who come to Syria on relatively short reporting stints, there are Russian bloggers actually living and blogging in the country.
Όπως κι η πλειοψηφία της ρωσικής κοινής γνώμης, κι αυτοί οι bloggers υποστηρίζουν το καθεστώς Άσαντ.
Just like the majority of the Russian public, these bloggers support the Assad regime.
Η πιο επιφανής είναι μάλλον η Anhar Kochneva, μια Ρωσο-Παλαιστίνια που ζει στη Δαμασκό.
The most prominent one is probably Anhar Kochneva, a Russian-Palestinian woman living in Damascus.
Η Kochneva εργαζόταν στην τουριστική βιομηχανία πριν τις επιθέσεις, αλλά γρήγορα ξεκίνησε να γράφει για τον πόλεμο για το ρωσικό κοινό.
Kochneva worked with the tourist industry before the start of the conflict, but quickly started writing about the war for a Russian audience.
Κέρδισε ιδιαίτερη δημοσιότητα πέρυσι, όταν απήχθη από φερόμενη επαναστατική ομάδα [ru], πέρασε 152 μέρες αιχμάλωτη κι έπειτα κατάφερε να δραπετεύσει μόνη της.
She gained particular notoriety last year, when she was kidnapped by an alleged rebel group [ru], spent 152 days in captivity, and then managed to escape on her own.
Παρά τη σχετικά αρνητική της εμπειρία με τις συριακές συγκρούσεις, η Kochneva είναι πρόθυμη να διαβεβαιώσει [ru] τους αναγνώστες της για τη σταθερότητα του καθεστώτος:
In spite of her rather negative experience with the Syrian conflict, Kochneva is eager to reassure [ru] readers about the stability of the regime:
Τίποτα άσχημο δε συμβαίνει.
Nothing bad is happening.
Ο κόσμος κάθεται σε καφετέριες και εστιατόρια, πάει για ψώνια, επισκέπτεται και τοπικά μνημεία.
People sit at cafes and restaurants, go shopping and even visit local sights.
Ας πούμε την ΑΛΗΘΕΙΑ.
Let's tell the TRUTH.
Και να μην κάνουμε ο,τιδήποτε δυνατόν για να αρχίσει να πιστεύει ο κόσμος ότι η Συρία έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης!
And not do everything possible so that the world starts thinking that Syria is completely razed to the ground!
Στις 29 Αυγούστου, όταν όλος ο κόσμος ανέμενε μια βομβιστική εκστρατεία εναντίον του Άσαντ, εκείνη έγραψε [ru]:
On August 29, when the world was expecting an imminent bombing campaign against Assad, she wrote [ru]:
Χομς, Χάμα, Τελ Κάλια, Μασυάφ, Μπανιάς, Τζαμπλέχ, Λατάκια, Ταρτούς…ΟΛΕΣ ΥΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.
Homs, Hama, Tel Kalyah, Masyaf, Banias, Jableh, Lattakia, Tartus… EVERYTHING IS UNDER GOVERNMENT CONTROL.
Στη Δαμασκό όλα ήσυχα.
In Damascus all is quiet.
Γενικά, η Beroeva κι ο Ponomarev δείχνουν να συμφωνούν.
In general, Beroeva and Ponomarev seem to agree.
Η Beroeva έγραψε σύντομα μετά τις επιθέσεις με αέρια:
Beroeva tweeted shortly after the gas attacks:
Δε θα το πιστέψετε, αλλά υπάρχει παντού ηρεμία στη Δαμασκό.
You won't believe it, but all is quiet in Damascus.
Κόσμος κάθεται σε καφετέριες, περπατάει στους δρόμους, μακριά από την παγκόσμια υστερία.
People sit in cafes, walk the streets, and are far from a universal hysteria
Ο Ponomarev επίσης ανέφερε ότι η χώρα είναι βασικά “ίδια κι απαράλλαχτη” από το 2009, ενώ αστειευόμενος εξυμνεί τις αρετές των ένοπλων επιθέσεων σε σχέση με την πτώση των τιμών σε τοπικά ξενοδοχεία:
Ponomarev also said that the country is basically “unchanged” since 2009, while jokingly extolling the virtues of armed conflict in driving down local hotel prices: