natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Περιλάμβανε μια έκθεση φωτογραφίας για τους Αρμένιους στο Bitlis, καθώς και παρουσιάσεις από ομιλητές, μεταξύ των οποίων και ο Τούρκος κοινωνιολόγος και ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ismail Beşikçi, ο οποίος πέρασε 19 χρόνια στις φυλακές της Τουρκίας, επειδή ασχολήθηκε ενεργά υπέρ του Κουρδικού Ζητήματος.
It comprised a photographic exhibition on Armenians in Bitlis, followed by presentations by speakers including the Turkish sociologist and human rights' activist, Ismail Beşikçi, who spent 19 years in Turkish jails for speaking out on the Kurdish issue.
“Eίδα ερείπια από εκκλησίες, υπερβολικά πολλά ερείπια εκκλησιών.
“I saw church ruins, so many church ruins.
Πού είναι η κοινότητα των εκκλησιών αυτών; Το να κάνεις την ερώτηση αυτή έχει άμεση σχέση με το να έχεις κοινωνική και ιστορική γνώση.
Where is the community of these churches? Asking this question is related to having social and historical awareness.
Το 1962/1963 δεν είχα τέτοια γνώση ή πληροφορίες”, είπε ο Beşikçi.
In 1962/1963 I didn't have awareness or information,” Beşikçi said.
Ο Behvat Şerefhanoğlu, ντόπιος και πατέρας του οδηγού μας, Barzan, αφηγήθηκε στο κοινό τη μαρτυρία της οικογένειάς του από το 1915.
Behvat Şerefhanoğlu, a local man and father of our guide Barzan, told the audience the story of what his family witnessed in 1915.
“Ο θείος μου ήταν ένας από τους αυτόπτες μάρτυρες των δολοφονιών.
“My uncle was one of the direct witnesses of the killings.
Στο Mutki υπήρχε μια πέτρινη γέφυρα.
There was a stone bridge in Mutki.
Ο θείος μού είπε ότι το 80% των Αρμενίων που ζούσαν σε εκείνη την περιοχή σφαγιάστηκαν στη γέφυρα.
My uncle told me that 80% of the Armenians living in that area were slaughtered by the bridge.
Οι Αρμένιοι αυτοί εκλιπαρούσα “Μουσουλμάνε, για όνομα του Μωάμεθ, σκότωσέ με με μια σφαίρα”.
Those Armenians were begging, “O Muslim, for the sake of Muhammad, kill me with one bullet.”
Παρόλο που ικέτευαν, συνέχιζαν να τους πυροβολούν στα γόνατα.
Even though they begged, they kept shooting them in their knees.
Αυτό είναι σφαγή.
This is a massacre.
Είμαστε τα τέκνα δυο τεθλιμμένων εθνών”.
We are the children of two grieving nations.”
Οδηγούμε ανάμεσα από τους λόφους κοντά στο Mutki για να επισκεφθούμε ένα τεράστιο κάποτε μοναστήρι στις παρυφές των υψίπεδων.
We drive into the hills near Mutki to visit what was once a huge monastery on the highland slopes.
Από μακριά, ο Άγιος Aghperig μοιάζει σχεδόν άθικτος, αλλά από κοντά είναι γεμάτος τρύπες, όπου έρχονται να σκάψουν κυνηγοί θησαυρών, με την εμμονή από φήμες ότι οι Αρμένιοι έθαβαν χρυσό σε τόπους λατρείας.
From afar, St. Aghperig looks almost intact, but up close it is covered with holes where treasure hunters obsessed by rumours that Armenians buried gold in their places of worship come to dig.
Ο Άγιος Aghperig παραμένει όμορφος παρά την τωρινή του κατάσταση, αλλά χρειάζεται επειγόντως προστασία.
St. Aghperig is beautiful even in its current state, but badly needs protection.
Αυτό θα είναι δύσκολο χωρίς επενδύσεις από το εξωτερικό, οι οποίες είναι δύσκολο να εξασφαλιστούν, όταν η κυβέρνηση θέλει να διατηρήσει όλα τα δικαιώματα ιδιοκτησίας.
This will be difficult without investment from outside, which will be hard to secure when the government wants to retain all land rights.
Μέσα στην εκκλησία του αγίου Aghperig.
Inside St. Aghperig.
Πάμε στη συνέχεια στο Ντιγιάρμπακιρ, απ' όπου οδηγούμε μέχρι το παλιό χωριό Chunkush (πλέον Cungus), για να δούμε το ρήγμα Ντουντάν.
We go next to Diyarbakir, from where we drive to the old village of Chunkush (now Cungus), to see the Dudan crevasse.
Στο δρόμο, μας σταματάει η τοπική στρατιωτική αστυνομία, που θέλει να ελέγξει τα διαβατήρια όλων των συμμετεχόντων.
On the way we are stopped by the local military police, who want to see the passports of all the attendees.
Ευτυχώς, η παρουσία μεγάλου αριθμού δικηγόρων στην ομάδα μας ενθαρρύνει την αστυνομία να μας αφήσει να κάνουμε τη δουλειά μας.
Luckily the presence of so many lawyers in our group encourages the police to let us go about our business.
Στο Ντουντάν (“καταρράκτης” στα τούρκικα) το 1915, ρίχτηκαν τουλάχιστον 10.000 ντόπιοι Αρμένιοι, αφού τους έκοβαν το λαρύγγι στρατιώτες υπό τις διαταγές του Οθωμανού κυβερνήτη Reşid Bey.
It was at Dudan (“waterfall” in Turkish) in 1915 that up to 10,000 local Armenians were thrown after having their throats cut by soldiers on the order of the Ottoman governor Reşid Bey.
Οι ντόπιοι λένε για καιρό ιστορίες για τη σφαγή. Μαζί μας βρίσκονται ντόπιοι πολιτικοί και απόγονοι των Αρμενίων, που ρίχνουν λουλούδια στο ρήγμα εις μνήμην των θυμάτων.
Locals have long told stories of the massacre, and we are joined by local politicians and the descendants of Armenians who threw flowers into the hole to remember the victims.
Είναι ένα απόκοσμο μέρος, που αντιπροσωπεύει μια ανοιχτή πληγή για τον ντόπιο πληθυσμό.
It is an eerie place that represents an open wound for the local population. Dudan Cravasse.
Φωτογραφία από τον John Lubbock.
Photo taken by John Lubbock.
Μισή ώρα μακριά από την πόλη Μπατμάν, βρίσκεται μια κοιλάδα στο τοπίο γεμάτη πετρελαιοπηγές.
Half an hour outside of Batman there is a valley carved into the landscape dotted by oil wells.
Περίπου 700 μέλη της ντόπιας αρμένικης ελίτ κατέληξαν εκεί από τον Τίγρη το 1915.
Around 700 members of the local Armenian elite were floated there on rafts on the Tigris river in 1915.
Οθωμανοί στρατιώτες τους παρέδωσαν σε Κούρδους εκτελεστές, που είχαν διοριστεί από τον περιφερειακό κυβερνήτη.
Ottoman soldiers handed them over to Kurdish executioners recruited by the provincial governor.
Απομακρυσμένα μέρη, όπως αυτή η κοιλάδα, είχαν επιλεγεί για να κρύβουν τις σφαγές από κοινή θέα, όσοι όμως βρέθηκαν μάρτυρες στις δολοφονίες αφηγήθηκαν τις ιστορίες τους στις επόμενες γενιές.
Remote sites like this valley were chosen to hide the massacres from view, but those who witnessed the killings passed on their stories to the next generations.
Ένα τηλεγράφημα από έναν εκ των Οθωμανών ηγετών, του Talaat Pasha, σε κυβερνήτη στη Συρία τον προειδοποιούσε να κρύψει από την κοινή θέα τις δολοφονίες, καθώς “είναι σημαντικό, για να κρατήσουμε τα προσχήματα, να γίνει για κάποιο διάστημα μια επίδειξη ευγενικού χειρισμού των πραγμάτων και τα συνήθη μέτρα να παρθούν μόνο σε κατάλληλες περιπτώσεις”.
A telegram from one of the Ottoman leaders, Talaat Pasha, to a governor in Syria warned him to hide the killings from public view, because “it is important that, to save appearances, a show of gentle dealing shall be made for a time and the usual measures be taken only in suitable places.”
Δε συμμετείχαν όλες οι κουρδικές φυλές στη γενοκτονία.
Not all Kurdish tribes participated in the genocide.
Ο Mihemede Miste ήταν ηγέτης των Κούρδων Reshkota Kurds το 1915 και αντιτάχθηκε στις διαταγές του Οθωμανού κυβερνήτη του Ντιγιάρμπακιρ για τη σφαγή Αρμενίων.
Mihemede Miste was a leader of the Reshkota Kurds in 1915 and opposed the orders of the Ottoman governor of Diyarbakir to massacre Armenians.
Το σπίτι του Miste κάηκε ολόκληρο και ο ίδιος ωθήθηκε στην εξορία.
Miste's house was burned to the ground and he was forced into exile.
Οι απόγονοί του βρήκαν σπουδαίο που η ομάδα μας επισκέφθηκε το χωριό τους για να τιμήσει το θάρρος του προγόνου τους.
His descendants were touched to have our group visit their village to honour their ancestor's courage.
Στέκοντας δίπλα στον τάφο του Miste στο μικρό χωριό, ο Sarafian είπε στην οικογένειά του ότι ήταν “καθήκον του, ως ιστορικός της γενοκτονίας, να σταθεί μάρτυρας στο γεγονός ότι πολλοί Μουσουλμάνοι αρνήθηκαν να σκοτώσουν τα αδέρφια τους.
Standing by Miste's graveside in the small village, Sarafian told his family that it was his “duty, as a historian of the genocide, to bear witness to the reality that many Muslims refused to kill their brothers and sisters.
Θα πρέπει να τιμούμε ανθρώπους σαν τον Mihemede Miste ως γέφυρα μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος και να συλλογιζόμαστε όλη την καλοσύνη που υπάρχει μες στους ανθρώπους”.
We should celebrate people like Mihemede Miste as a bridge between the past and the present and think of all the goodness that is in people”.
Ο τάφος του Mihemede Miste.
Mihemede Miste's grave.
Την παραμονή της επετείου, πήγαμε στην πρόσφατα ανακαινισμένη εκκλησία Sourp Giragos.
On the eve of the anniversary we went to the newly renovated Sourp Giragos.
Πρόκειται για ένα “success story”, που δείχνει πώς κάποια μέρη πολιτιστικής αξίας για τους Αρμένιους μπορούν επιτυχώς να προστατευτούν και να αναστηλωθούν στην Τουρκία, παρά την έλλειψη σχέσεων μεταξύ των δυο χωρών.
Giragos is a success story showing how places of cultural value to Armenians can be successfully protected and restored in Turkey, despite the lack of relations between the two countries.
Εκατοντάδες Κούρδοι και άτομα αρμένικης καταγωγής παρευρέθησαν σε συναυλία στην περιοχή, ωστόσο δεν έγινε καμιά αναφορά στην επέτειο των 100 χρόνων από τη Γενοκτονία.
Hundreds of Kurds and people with Armenian ancestry turned out to see a concert in the area, but no mention was made of the centennial of the Genocide.
Ο Sarafian προχώρησε για να χτυπήσει τις καμπάνες της εκκλησίας, καθώς και άλλες αρμένικες καμπάνες εκκλησιών ηχούσαν την ίδια ώρα σε όλο τον κόσμο, ως σύμβολο της αγιοποίησης των Αρμένιων, θυμάτων του 1915.
Sarafian proceeded to ring the church bells, as other Armenian church bells were ringing at that time throughout the world to mark the canonisation of the Armenian victims of 1915.
Ωστόσο, ντόπιοι Αρμένιοι τον σταμάτησαν, καθώς ο Αρμένιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως είχε απαγορεύσει σε εκκλησίες στην Τουρκία να συμμετέχουν στο παγκόσμιο αυτό γεγονός.
However, local Armenians made him stop, as the Istanbul Armenian patriarch had forbidden churches in Turkey from participating in this world-wide event.
Το πρωί της 24ης Απριλίου, η ομάδα μας πήγε στη Συριακή Ορθόδοξη Εκκλησία της Παρθένου Μαρίας για μνημόσυνο, όπου οι επί του άμβωνος ομιλίες ήταν εις μνήμην των νεκρών.
On the morning of the April 24, our group went to the Syriac Orthodox church of St Mary for a commemorative service where sermons were delivered to remember those who died.
Ο Sarafian δε δεσμευόταν από κανέναν κανόνα εδώ και οι καμπάνες ήχησαν 100 φορές εις μνήμην των νεκρών.
Sarafian was not bound by any rules here, and the bells were rung 100 times in memory of the dead.
Οργανώθηκε συλλαλητήριο από ντόπιους δικηγόρους, πολιτικούς και το Ινστιτούτο Gomidas, με έδρα το Λονδίνο.
A rally was organised by local lawyers, politicians and the London-based Gomidas Institute.
Ο Selahattin Demirtaş, ένας από τους ηγέτες του αντιπολιτευτικού κόμματος HDP, έβγαλε λόγο, όπου ανέφερε στο κοινό ότι δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν από την αναγνώριση της Γενοκτονίας, παραθέτοντας το παράδειγμα της Γερμανίας, την οποία κανείς σήμερα δε θεωρεί υπεύθυνη για το Ολοκαύτωμα, που διαπράχθηκε από τους Ναζί.
Selahattin Demirtaş, one of the leaders of the opposition HDP party, gave a speech in which he told the crowd that they had nothing to fear from Genocide recognition, citing the example of Germany, which nobody today holds responsible for the Holocaust perpetrated by the Nazis.
Η παρουσία του προσέλκυσε εκατοντάδες ανθρώπους στην ερημωμένη αρμένικη εκκλησία Sourp Sarkis και επίσης έδειξε πόσο συνδέονται τα γεγονότα αυτά με τις γενικές εκλογές του Ιουνίου.
His presence drew hundreds of people to the dilapidated Sourp Sarkis Armenian church, and showed how connected these events are to the upcoming general election in June.
Οι Sarafian και Demirtaş στο συλλαλητήριο της 24ης Απριλίου στο Ντιγιάρμπακιρ.
Sarafian and Demirtaş at the April 24th rally in Diyarbakir.
Το HDP είναι το φιλο-κουρδικό αριστερό κόμμα, που πήρε μια στρατηγική απόφαση να ακολουθήσει τις διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί, αποτελώντας το κύριο προοδευτικό κόμμα στην πολιτική σκηνή της Τουρκίας, προσελκύοντας κόσμο από όλη την Τουρκία που είναι δυσαρεστημένα από το κυβερνών κόμμα AKP, αλλά έχουν λίγη όρεξη για τον παλιομοδίτικο εθνικισμό του κοσμικού-Εθνικιστικού κόμματος CHP.
HDP are the pro-Kurdish leftist party who made a strategic decision following the Gezi protests to become the main progressive party in Turkish politics, drawing people from across Turkey who dislike the ruling AKP party but have little time for the old-fashioned nationalism of the secular-Nationalist CHP party.
Ο συν-ηγέτης Selahattin Demirtaş έχει επανειλημμένα αναγνωρίσει τη γενοκτονία του 1915 και επιθυμεί το ίδιο από την τουρκική κυβέρνηση.
Co-leader Selahattin Demirtaş has repeatedly recognised the genocide of 1915 and wants Turkey's government to do the same.
“Αυτό είναι το αποτέλεσμα πολλών ετών δουλειάς”, είπε ο Sarafian σε δημοσιογράφο μέσα στο Sourp Sarkis.
“This is the result of many years of work”, Sarafian told another journalist inside Sourp Sarkis.
“Είναι απλά ένα βήμα σε ένα μονοπάτι που θέλουμε να οδηγήσει στη συμφιλίωση, επιτρέποντας στους Κούρδους να συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα της γενοκτονίας, κάτι που κάνουν ήδη.
“This is just a dot along a path that we would like to go towards reconciliation, allowing Kurds to come to terms with the reality of the genocide, which they are.
Η Άγκυρα μπορεί να λέει ό,τι θέλει, αλλά εμείς πάμε στα σημεία σφαγής, βασιζόμενοι στις πληροφορίες των ντόπιων, όχι την αρχειακή γνώση.
Ankara can say whatever it wants, but we are going to the massacre sites, based not just on archival knowledge but local knowledge.
Είναι σημαντικό ότι βρισκόμαστε εδώ για να εφαρμόσουμε τον τρόπο αυτό και να δημιουργήσουμε μια γλώσσα συμφιλίωσης.
It is important that we are here to engage in this way and create a language of reconciliation.
Αν δε μιλάς, συνεχίζεις να κατηγορείς ανθρώπους: “θέλουμε εδάφη, θέλουμε αυτό, θέλουμε εκείνο”. Αν τέτοια είναι η συμπεριφορά σου, δε βοηθά τη συμφιλίωση”.
If you don't talk, you keep accusing people; ‘we want territory, we want this or that', if that's your attitude, that doesn't allow for reconciliation.”
Πέρα από τη βαριά ατμόσφαιρα του θρήνου, υπήρχε ορατή ελπίδα στα πρόσωπα Κούρδων, Αρμενίων και Τούρκων, που θέλουν να παραμερίσουν τις έχθρητες του παρελθόντος και να χτίσουν μια χώρα που θα μπορεί να αποδεχτεί την ιστορία της και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα.
Beyond the sombre mourning of the occasion, there was much hope evident in Kurds, Armenians and Turks who want to set aside the animosity of the past and build a country that can accept its history and begin anew.
Πρέπει να υπάρχει η ελπίδα ότι μπορεί να ξεπεραστεί η επιχειρηματολογία των Τούρκων εθνικιστών, με σκοπό να οικοδομηθούν γέφυρες και κατανόηση, απαραίτητα για την αναγνώριση του παρελθόντος και τη συμφιλίωση.
It must be hoped that the defensiveness of nationalist Turks can be overcome in order to build the bridges and understanding necessary for recognition and reconciliation to take place.
Παρατηρώντας αυτές τις εκδηλώσεις μνήμης, που έχουν αγνοηθεί επιδεικτικά από τα τουρκικά και διεθνή ΜΜΕ, είναι ξεκάθαρο ότι τα πράγματα στην τουρκική κοινωνία αλλάζουν ραγδαία.
Witnessing these commemorations which have been largely ignored by Turkish and international media, it is clear that things are changing fast within Turkish society.
Πρέπει να επιτραπεί η συνέχιση του διαλόγου.
The dialogue must be allowed to continue.
Ο Ara Sarafian μπροστά από οχήματα της Τουρκικής Αστυνομίας στο Ντιγιάρμπακιρ για την επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
Ara Sarafian in front of Turkish police vehicles in Diyarbakir on the Armenian Genocide anniversary.
Αξίζουν πολλά περισσότερο οι οικιακοί βοηθοί στην ινδική υποήπειρο
The Indian Sub-Continent’s Domestic Workers Deserve Much More Than This
Ανήλικα παιδιά ως οικιακοί βοηθοί είναι συχνό φαινόμενο στην Ινδία, όπου οι ίδιοι τους οι γονείς τα στέλνουν για να κερδίσουν επιπλέον μεροκάματο, αν και έχει απαγορευθεί απο την κυβέρνηση.
Child domestic workers are common in India, with the children often being sent by their parents to earn extra money, although it is banned by the government.
Φωτογραφία: Biswarup Gangly, Wikimedia Commons.
Image by Biswarup Gangly via Wikimedia Commons.
Στην Ινδική υποήπειρο, τα νοικοκυριά έχουν μια μακρά παράδοση στο να προσλαμβάνουν υπηρέτες ή καμαριέρες.
The Indian sub-continent has a long tradition of households employing house boys or maids.
Περίπου 5 εκατομμύρια ανειδίκευτο εργατικό προσωπικό στην Ινδία και μόνο, εργάζεται στα σπίτια άλλων, όπου στην πλειοψηφία τους είναι γυναίκες και μερικοί ανήλικοι.
In India alone, there are nearly 5 million unskilled people working in the homes of others - most of them women and some underage.
Συνήθως δεν πληρώνονται τις αργίες, δεν δικαιούνται υπερωρίες, συντάξεις ή άλλες παροχές, όπως δικαιούνται εργαζόμενοι στις βιομηχανίες, πληρώνονται οικτρά και συχνά είναι θύματα οικιακής κακοποίησης.
They are usually not entitled to paid holidays, overtime, pensions or other perks like other industrial workers. They have no recognition as a labor force, are paid miserably and are sometimes subjected to domestic abuse.
Μία τυπική καμαριέρα στην Ινδία μπορεί να βγάζει περίπου 6.000 ρουπίες ($90) το μήνα για μια 10-14ωρη καθημερινή βάρδια.
A typical housemaid in India may earn around 6,000 rupees ($90) per month for 10- to 14-hour daily shifts.
Η Skand Shukla γράφει στην ινδική εφημερίδα «The Hindu» ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, οι όροι και οι προϋποθέσεις της απασχόλησης συμφωνούνται προφορικά:
Skand Shukla writes in Indian newspaper The Hindu that in most cases the terms and conditions of employment are settled by word of mouth:
Ο μισθός φυσικά εξαρτάται από τον αριθμό των ατόμων και των παιδιών στην οικογένεια, τους επισκέπτες τους, τον αριθμό των δωματίων… Η αμοιβή περιλαμβάνει, εκτός των χρημάτων και το “tyohaari” [μπαξίσι, φιλοδώρημα] που είναι κάποιο είδος δώρου είτε υλικό είτε χρηματικό σε περιόδους διακοπών όπως Holi, Deepavali και άλλες τέτοιες περιστάσεις.
The wages, of course, depend on the number of persons in the family, the guests visiting them, the kids in the family, the number of rooms… The remuneration includes, besides the cash, the ‘tyohaari' [Bakhsish or tips] during [holidays such as] Holi, Deepavali and other occasions.
Σε μερικά σπίτια, η κοινωνική τάξη του εργαζομένου παίζει μεγάλο ρόλο και αυτοί που προέρχονται από χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις δεν αντιμετωπίζονται ίσα - για παράδειγμα, δεν επιτρέπεται να κάθονται στις ίδιες καρέκλες στις οποίες κάθονται τα μέλη της οικογένειας.
In some houses, the caste of the employee matters, and those of a lower caste are not treated equally - for example, they are not allowed to sit on the same chairs that family-members use.
Η Jannatul Mawa, μια κοινωνική ακτιβίστρια και φωτογράφος ντοκιμαντέρ από το Μπανγκλαντές, ανέδειξε αυτήν την ανισότητα μέσω των φωτογραφιών της.
Jannatul Mawa, a Bangladeshi social activist and documentary photographer, showed this inequality through photography.
Το έργο της “Close Distance” απεικονίζει καμαριέρες να κάθονται δίπλα στους εργοδότες τους, όπου είναι και εμφανής η ανισότητα μεταξύ τους.
In her project “Close Distance” she photographed housemaids sitting together with their employer, the disparity between them vivid.
Η ανισότητα μεταξύ της οικιακής βοηθού και της εργοδότριας.
The inequality between the housemaid and the employer.
Φωτογραφία: Jannatul Mawa.
Photography by Jannatul Mawa.
Η Mawa γράφει:
Mawa writes:
Στην κοινωνία υπερέχει η αντίληψη ότι μόνο οι γυναίκες ασχολούνται με τις οικιακές εργασίες, συμπεριλαμβανομένων και των εργαζόμενων γυναικών της μεσαίας τάξης.
In the society, it is perceived that only women will perform the domestic work which also includes the middle class working women.
Αν και έχουν αποδεχτεί αυτή την οικιακή δραστηριότητα, η ίδια η «κοινωνική τάξη» δημιουργεί την απόσταση.
This household activity is analogous for them although the ‘class' creates a distance.
Αν και κάθε μέρα οι καμαριέρες στρώνουν οι ίδιες τα κρεβάτια και τους καναπέδες, τους απαγορεύεται μετέπειτα και να ξαπλώσουν και να καθίσουν σε αυτούς.
Every day, maidservants take care of the bed and sofa with their hand but they are neither allowed to sit nor to sleep on them once.
Με αυτούς τους οικιακούς ρόλους που αναλαμβάνουν είναι κοντά στην μεσαία τάξη των γυναικών αλλά συγχρόνως και μακριά.
With their domestic roles, they are ‘close' to the middle class women and ‘distant' at the same time.
Ρίξτε μια ματιά στην έκθεση φωτογραφίας εδώ.
See the photo essay here.
Στην Ινδία, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων καθώς και η κυβέρνηση εργάζονται σκληρά για να καθιερώσουν τα δικαιώματα των οικιακών βοηθών, πιέζοντας για διατάξεις που να περιλαμβάνουν την υπηρεσία τους στην εργατική νομοθεσία.
In India, rights groups and the government are working hard to establish the rights of domestic workers and are pushing agendas to include their service in labour laws.
Τον τελευταίο καιρό, Μη-Κερδοσκοπικές Οργανώσεις όπως είναι η Maid in India, κερδοσκοπικές διαδικτυακές ιστοσελίδες ευρέσεως εργασίας και εφαρμογές κινητών τηλεφώνων λειτουργούν ως μεσάζοντες, ώστε οι εργαζόμενοι να λαμβάνουν την κατάλληλη αποζημίωση.
In recent times, it's been up to non-profits like Maid in India and for-profit online job sites or mobile apps to act as intermediaries that ensure the workers receive proper compensation.
Υπάρχουν άφθονες ανησυχίες όμως ότι ένα ποσοστό των ήδη μικρών αποδοχών που λαμβάνουν οι υπηρέτριες κρατούνται από αυτούς τους οργανισμούς ή τους ενδιάμεσους ως τέλη υπηρεσίας, κάτι που δεν είναι νομοθετημένο.
Concerns abound that a portion of the small salaries that maids receive are deducted by these agencies or intermediaries as service fees which are unregulated.
Ωστόσο αυτό που χρήζει αλλαγής είναι η στάση των νοικοκυριών που χρησιμοποιούν οικιακούς βοηθούς, οι οποίες λόγω της φτώχειας τους αναγκάζονται να αποδεχθούν άνισους όρους απασχόλησης είτε πρόκειται για την εργασία, το χρόνο ή την αποζημίωση.
However, what also needs to change are the attitudes of the households that employ these domestic workers, who due to their poverty, are compelled to accept unequal terms of employment, whether its the job, time or compensation.
Δεν προκαλεί εντύπωση πως μια ανάρτηση στο Facebook ενός πνευματικού δασκάλου, συγγραφέα και εκπαιδευτικού, του Nithya Shanti, κατά τη διάρκεια της φετινής γιορτής Ντιβάλι απέκτησε τέτοια ξαφνική δημοσιότητα.
No wonder spiritual teacher, writer and educator Nithya Shanti‘s Facebook post during this Diwali went viral. Image courtesy Facebook page of Nithya Shanti
Ο Shanti μοιράστηκε ένα γεγονός, το οποίο και ονόμασε “Πώς η μητέρα μου αποφάσισε να καλέσει για δείπνο την οικογένεια της οικιακής μας βοηθού”.
Shanti shared a moment he titled “Why my mother decided to call our maid's family for dinner”.
Εξήγησε:
He explained:
Εμπνευσμένη από τους φίλους της, η μητέρα μου ξεκίνησε μια νέα παράδοση στο σπίτι μας χθες το βράδυ.
Inspired by her friends, my mother started a new tradition in our home last night.
Προσκάλεσε την οικογένεια της καμαριέρας μας Madina να έρθει στο σπίτι για δείπνο.
She invited the family of our maid Madina to come home for dinner.
Λίγο νωρίτερα είχε στείλει τον μπαμπά μου κι εμένα να ψωνίσουμε από το μπακάλη και τους μαγείρεψε ένα ξεχωριστό δείπνο.
She had earlier sent dad and me off to buy all the groceries and special food was prepared for them.
Απολαύσαμε όλοι μαζί ένα ωραίο δείπνο σε συνδυασμό με μια ωραία συζήτηση.
We all ate together and had a lovely conversation as well.
Αυτή είναι η πρώτη φορά που έχουμε ποτέ κάνει κάτι ανάλογο στην οικογένειά μας.
This is the first time we have ever done anything like this in our family.
Ήταν κάπως σουρεαλιστικό να βλέπουμε όλη την οικογένεια της Madina να κάθεται στον καναπέ μας και να τρώει μαζί μας στο τραπέζι.
It felt surreal to see Madina's whole family sitting on our couch and eating with us on our dining table.
Αυτό όμως ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για μένα, καθώς θυμάμαι ομηρικούς καβγάδες με τη μητέρα μου όταν ήμουν παιδί σχετικά με το γιατί το προσωπικό μας δεν μπορούσε να χρησιμοποιεί τα ίδια μαχαιροπίρουνα μαζί μας και τα έπιπλα μας!
This was especially significant for me as I remember having bitter arguments with my mother as a kid about why our staff couldn't use the same utensils and furniture as us!
Κατέληγαν πάντα σε λυγμούς από την μεριά της μαμάς μου, οπότε πάντα υποχωρούσα.
It would always end in her crying and then I had to back down.