natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Καμία γιορτή και χαρμόσυνη εκδήλωση δεν είναι ολοκληρωμένη χωρίς Χοιρινό Βινταλού της Γκόα.
No celebration and festive occasion is complete without the Goan Pork Vindaloo.
Το απολαμβάνουμε με την ιδιαίτερα δημοφιλή και αγαπημένη συνοδεία sanna της Γκόα, κέικ από ρύζι, που φτιάχνονται με toddy, κρασί από φοίνικα!
It is enjoyed with the most popular and loved accompaniment, Goan sannas, which are prepared with toddy!
Η σπεσιαλιτέ αυτή σερβίρεται με υπερηφάνεια σε κάθε σπίτι της Γκόα τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά και το Πάσχα.
This speciality is served with pride in every Goan home at Christmas, New Year and Easter.
Ο Gavin Harvey προσθέτει:
Gavin Harvey adds:
Το βινταλού ξεκίνησε σαν ένα ξιδάτο και σκορδάτο στιφάδο χοιρινού ή άλλου κρέατος, αλλά όταν ήρθε στην Ινδία, απέκτησε νέα μορφή με διάφορα μπαχαρικά και πιπεριές τσίλι.
Vindaloo started as a vinegar and garlic based stew made with pork or other meat but when introduced to India it got revamped with various spices and chillies.
Στο πιάτο προστέθηκαν πατάτες και έτσι το πορτογαλικό “alhos” [σκόρδο] έγινε “aloo” [πατάτες στα χίντι] . Αυτό έγινε τόσο σύντομα, που ο κόσμος υπέθεσε ότι οι πατάτες αποτελούν απαραίτητο συστατικό του πιάτου αυτού.
Potatoes were also added to the dish and “alhos” became “aloo” (Hindi word for “potatoes”) - so soon people assumed potatoes were a necessary ingredient of this dish.
Πιο κάτω από τις ακτές της Γκόα βρίσκεται η πόλη Μανγκαλόρ. Η Καθολική κουζίνα της Μανγκαλόρ έχει πολλές ομοιότητες με αυτήν της Γκόα.
Further down the coast from Goa is the city of Mangalore, and Mangalorean Catholic cuisine has many similarities with Goan Catholic cuisine.
Ένα πιάτο με χοιρινό κοινό και στις δυο κουζίνες είναι το σορποτέλ (ή σαρπατέλ), αρχικά προερχόμενο από την περιφέρεια Αλεντέχο της Πορτογαλίας.
A pork dish common to both is sorpotel (or sarapatel), originally from the Alentejo region of Portugal.
Στο ιστολόγιο “Συνταγές από την Γκόα”, ο Glenn γράφει:
At the Goan Recipes blog, Glenn writes:
Η λέξη “σαραπατέλ” κυριολεκτικά σημαίνει σύγχυση, πιθανότατα αναφέρεται στη μίξη υλικών, όπως καρδιά χοιρινού, συκώτι, ακόμα και χοιρινό αίμα!
The word ‘sarapatel' literally means confusion, probably referring to the mish-mash of ingredients of pork heart, liver and even pork blood!
Τυρί μπαντέλ.
Bandel cheese.
Φωτογραφία: Flickr, Manidipa Mandal (CC BY-NC-ND 2.0).
Photo by Flickr user Manidipa Mandal (CC BY-NC-ND 2.0).
Πάμε στην άλλη άκρη της Ινδίας, όπου μπορούμε να δούμε μια κάποια πορτογαλική επιρροή και στην κουζίνα της Βεγγάλης.
Moving to the other side of India, some Portuguese influence can be seen in Bengali cuisine as well.
Ο Rangan Datta μας αφηγείται την ιστορία ενός ιδιαίτερου είδους τυριού:
Rangan Datta gives us the history of a special kind of cheese:
Προερχόμενο από τον αλλοτινό πορτογαλικό οικισμό του Μπαντέλ, περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια της Καλκούτας, το τυρί μπαντέλ είναι πιθανόν ένα από τα τελευταία ίχνη πορτογαλικής κουζίνας στη Βεγγάλη.
Originating from the erstwhile Portuguese settlement of Bandel (about 50 km north of Calcutta), Bandel Cheese is perhaps one of the last traces of Portuguese cuisine in Bengal.
Η πορτογαλική επιρροή στη Βεγγάλη χρονολογείται από τα τέλη του 16ου αιώνα.
The Portuguese influence in Bengal dates back to the late 16th century.
Περίπου έναν αιώνα αφότου ο Βάσκο ντα Γκάμα έφτασε στη Δυτική Ακτή της Ινδίας, οι Πορτογάλοι ξεκίνησαν τις εσωτερικές τους πορείες προς τη Βεγγάλη.
Almost a century after Vasco da Gama reached the West Coast of India the Portuguese started making their inroads into Bengal.
[…] Πιθανόν οι Πορτογάλοι εισήγαγαν την τέχνη της τυροποιίας στη Βεγγάλη και ενάντια στις πιθανότητες η τεχνική επέζησε ανά τους αιώνες.
[…] It was the probably the Portuguese who introduced the art of cheese making in Bengal and in spite of all odds the technique has survived over centuries.
Το τυρί μπαντέλ που εισήγαγαν οι Πορτογάλοι πιθανόν φτιαχνόταν από μάγειρες Mogh (Βιρμανούς) υπό πορτογαλική επίβλεψη […] Αυτή η ποικιλία αγίνωτου τυριού φτιάχνεται από αγελαδινό γάλα και βγαίνει σε δυο εκδοχές: πλήρες και καπνιστό.
The Bandel Cheese introduced by the Portuguese was probably made by the Mogh (Burmese) cooks under Portuguese supervision. […] This variety of unripened cheese is made from cows milk and comes in two versions plain and smoked.
Πρώτα αφαιρείται η στάρπη από το αγελαδινό γάλα με τη χρήση χυμού λεμονιού.
First the the curd is extracted from the cows milk by using lemon juice.
Το τυρί έπειτα παίρνει σχήμα και στραγγίζεται σε διάτρητα καλούπια.
The cheese is then shaped and drained in perforated pots.
Το πλήρες έχει χρώμα λευκό και βγαίνει σε δισκοειδή μορφή διαμέτρου 2,5 εκατοστών και πάχους 6,3 χιλιοστών.
The plain variety is of milk-white colour and comes in disc shapes of about an inch diameter and quarter of inch thickness.
Το καπνιστό βγαίνει σε ίδιο σχήμα και μέγεθος, αλλά έχει μια τραγανή καφετιά κρούστα που καλύπτει το μαλακό λευκό τυρί μέσα.
The smoked variety comes in the same shape and size but has a crispy brownish crust covering the soft milk-white interior.
Η Zoe Perrett σημειώνει:
Zoe Perrett notes:
Η πορτογαλική επιρροή στη Βεγγάλη δεν ήταν “καθαρή”.
The Portuguese influence on Bengal was not pure.
Έχοντας περάσει πρώτα από την Γκόα, πολλές από τις νέες αφίξεις έρχονταν με μια διακριτή δυτική ινδική χροιά ή, πράγματι, ήταν πιάτα που είχαν “κλέψει” οι Πορτογάλοι κατευθείαν από το μικρό αυτό κρατίδιο.
Having gone to Goa first, many of the new introductions were delivered with a distinct Western Indian accent, or, indeed, were dishes the Portuguese purloined directly from that small state.
Φρούτα πανέμορφα: ανανάδες, παπάγια, γκουάβα και τα λίτσι από την Ανατολή.
The Portuguese also proffered Bengal bounty from travels further afield; fruity beauties like pineapple, papaya, guava, and the lychees from the Orient.
Ενώ η Γκόα απορρόφησε τις επιρροές, αναμιγνύοντας πορτογαλικές τεχνικές και πιάτα με ντόπια μπαχάρια, στη Βεγγάλη πολλά υλικά πορτογαλικής καταγωγής διατήρησαν τη δική τους μοναδική ταυτότητα.
Where Goa absorbed the influences, blending Portuguese techniques and dishes with local spices, in Bengal, many of the Portuguese-provided ingredients have retained their own clear identity.
Οι μάγειρες της φυλής Mogh σύντομα έγιναν άσοι στις δυτικές μεθόδους ψησίματος. Κάτι που φαίνεται μέχρι σήμερα στα άπειρα σφολιατοειδή της Καλκούτας και ίσως στη χρήση επίσης λευκού αλευριού για τα luchi (τοπικό είδος τηγανίτας στη Βεγγάλη).
Mogh cooks soon mastered Western baking methods; displayed today in Calcutta's prolific puffs and pastries, and perhaps also in the use of white flour for ‘luchis' (a Bengali bread).
Κουλκούλ.
Kulkuls.
Φωτογραφία: Flickr, Amanda Fernandes (CC BY 2.0).
Photo by Flickr user Amanda Fernandes (CC BY 2.0).
Οι Πορτογάλοι άφησαν μια κληρονομιά γλυκών και αλμυρών πιάτων, όμως, στην Ινδία.
The Portuguese left a legacy of sweet as well as savoury dishes in India.
Τα κουλκούλ ή kidyo είναι ένα είδος γλυκού που τρώγεται από τους Καθολικούς της κόα και της Μανγκαλόρ κατά τα Χριστούγεννα.
Kulkuls, or kidyo, are a type of sweet eaten by Goan and Mangalorean Catholics at Christmas.
Η Aparna Balasubramaniam τα περιγράφει:
Aparna Balasubramaniam describes them:
Τα κουλκούλ φτιάχνονται τηγανίζοντας μακριές λωρίδες από γλυκιά ζύμη σε σχήμα μικρών σπειρών (σαν το σπιράλ που κάνεις από το βούτυρο). Συνήθως τα βουτάς και στη ζάχαρη, η οποία μετά φαίνεται σαν τραγανή πάνω τους.
Kulkuls are made by deep-frying inch long bits of sweet dough moulded/shaped into small curls (like butter curls) which are often also coated with a sugar glaze which dries out.
Τα κουλκούλ μοιάζουν σαν μικρά σκουλήκια, εξού και η ονομασία “Kidyo” στα κονκάνι, τη γλώσσα που μιλιέται στην Γκόα.
The kulkuls tend to resemble small worms, hence the name “Kidyo” in Konkani, the language spoken in Goa.
Αν δε σας αρέσει να τα σκέφτεστε σαν σκουλήκια, δείτε τα σαν “κοχύλια”.
If you do not to think of them as “worms” you can think of them as shell-shaped.
Μ' αρέσει να σκέφτομαι ότι το όνομα Kulkul/Kalkal προέρχεται από τον ήχο που κάνουν αυτά τα μικρά γλυκίσματα όταν τα βουτάς στο σιρόπι και το ρουφάνε ή από τον ήχο της λαμαρίνας στην οποία τα προσφέρεις.
I like to think that the name Kulkul/Kalkal comes from the rattling sound of these little treats jostling one another when they're shaken in sugar syrup or maybe in the tin in which they would be stored.
Τα κουλκούλ φτιάχνονται κατά τα Χριστούγεννα στην Γκόα και είναι σημαντικό κομμάτι του Kuswar (συλλογή χριστουγεννιάτικων γλυκισμάτων της Γκόα) και μοιράζονται στουε γείτονες.
Kulkuls are made during Christmas in Goa and are an important item in the Kuswar (a collection of Goan Christmas-time treats), and are distributed to neighbours.
Επίσης, προσφέρονται σαν κέρασμα στις “υποχρεωτικές” επισκέψεις σε φίλους και οικογένεια.
They're also taken along to give away during “obligatory” visits to friends and family.
[…] Κάποιος παρατήρησε ότι τα κουλκούλ είναι στην πραγματικότητα παραλλαγή των πορτογαλικών Filhoses Enroladas, ένα είδος από χριστουγεννιάτικες δίπλες έπειτα από τηγάνισμα και πασπάλισμα με ζάχαρη.
[…] Someone pointed out the Kulkuls are actually a variation of the Portuguese Filhoses Enroladas, which is a roll or curvy noodle-shaped Christmas-time sweet that is deep-fried and sugar-glazed.
Οπότε, είναι πιθανόν ότι τα κουλκούλ ήρθαν στην Ινδία από τους Πορτογάλους.
So it is possible that Kulkuls were brought to India by the Portuguese.
Γιατί το Ίντερνετ στο Μάλι είναι πιο ακριβό σε σχέση με τη Σενεγάλη και την Ακτή Ελεφαντοστού;
Why Is the Internet So Much Slower and More Expensive in Mali Than in Senegal or Côte d'Ivoire?
Αφίσα της εκστρατείας της οργάνωσης 100megaMali (αναπαραγωγή με έγκρισή τους)
Poster from the 100megaMali campaign. Used with permission
Το 100Mega Mali είναι μια πρωτοβουλία του τομέα Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) του Μάλι, που στοχεύει στη βελτίωση της ταχύτητας του διαδικτύου στη χώρα, ώστε να επιτευχθεί μια λογική τιμολόγηση.
100Mega Mali, an initiative of Mali's information and communications technology sector, is striving to push Mali's Internet connection speeds up and prices down.
Το hashtag #Mali100mega έχει ήδη κάνει το γύρο του twitter στο Μάλι από τη στιγμή που δημιουργήθηκε.
Since its launch on 27 April 2015, the #Mali100mega hashtag has gained a significant following on Mali's Twittersphere.
Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στο twitter από επιχειρηματίες τεχνολογίας, ακτιβιστές και bloggers στις 27 Απριλίου 2015 για να ζητηθεί η “δραστική βελτίωση της ταχύτητας και της τιμής του Ίντερνετ στο Μάλι”, όπως εξηγεί ο Tidiane Ball, blogger και ιδρυτής της νεοφυούς ιστοσελίδας malisanté.com και του χώρου ομαδικής εργασίας Donilab.
It was first used by Malian tech entrepreneurs, activists and bloggers to demand a “dramatic improvement in Internet speed and price”, explains Tiadiane Ball, blogger and creator of the malisanté.com start-up and the Donilab coworking space. The campaign began with a spoof advertisement offering reduced Internet connection prices and improved connection speeds.
Η εκστρατεία ξεκίνησε εξαιτίας μιας παραπλανητικής διαφήμισης που έκανε λόγο για μείωση των τιμών σύνδεσης (στο Ίντερνετ) και για αύξηση της ταχύτητας.
The spoof parodied ads previously run by Orange Mali, Mali's dominant Internet provider.
Μια διαφήμιση-παρωδία, που μιλάει για 2 Mbps ίντερνετ με 29.900 φράγκα Δυτικής Αφρικανικής Δημοκρατίας, την οποία χρησιμοποιεί η Orange Mali, η εταιρεία τηλεπικοινωνιών που είναι ο βασικότερος πάροχος Ίντερνετ στο Μάλι, για να βολιδοσκοπήσει τις αντιδράσεις των χρηστών του διαδικτύου στο Μάλι (οι οποίοι δεν έπεσαν στην παγίδα), την ώρα που οι χρήστες από το εξωτερικό γνέφουν προς τους ουραγούς της κατάταξης.
It offered a speed of 2 megabits per second (Mgps) at a price of 29,000 CFA francs (about 50 US dollars) per month to probe the reactions of Mali's Internet users. While Malians did not fall for the trap, the expat community hastily welcomed what they saw as the end of Mali's online slog.
Η ιστοσελίδα www.
From its very launch, the www.
100mega.ml ξεκίνησε τη λειτουργία της με όλες τις πληροφορίες σχετικά με τη δυσχερή θέση στην οποία βρίσκονται οι χρήστες του διαδικτύου στο Μάλι, όπου στο διαδικτυακό πεδίο κυριαρχούν μόνο δυο πάροχοι.
100mega.ml site gave details of the ordeal faced by web users in Mali, which currently has only two Internet service providers.
Διάφορα γραφήματα παρουσιάζουν τους αριθμούς και τις τιμές που παρέχονται από την Orange Mali, η οποία και κατέχει τη μερίδα του λέοντος στην αγορά, και τη Malitel.
The site sets out charts and graphs that show figures and prices for Orange Mali, which holds the vast majority of the Malian market, and for another provider called Malitel.
Επίσης, η Orange δεν έχει αυξήσει την ταχύτητα των συνδέσεων από το 2009.
These figures show that Orange actually has not increased its connection speed at all since 2009.
Η διαφορά των τιμών της Orange στη Σενεγάλη και την Ακτή Ελεφαντοστού προκαλούν οργή.
Renaud Gaudin, an IT specialist at Jokkolabs Bamako, asserts in a post on Facebook:
Εμείς, επιχειρηματίες στους τομείς των ΤΠΕ και της τεχνολογικής καινοτομίας, δεν μπορούμε με κανέναν τρόπο να ανταποκριθούμε στην πρόκληση της καινοτομίας σε σύγκριση με το Ντακάρ ή το Αμπιτζάν, λόγω των χρεώσεων και αυτής της γελοίας ταχύτητας των 384 bps που η Orange Mali μας παρέχει τόσο ακριβά.
There is no way that we, the entrepreneurs of the ICT and the tech sectors, can meet the innovation challenge as compared to Dakar or Abidjan with the prices and the ridiculous 384 bits per second (bps) speed for which Orange Mali is charging us so dearly.
τονίζει ο Renaud Gaudin, ειδικός πληροφορικής στο Jokkolabs Bamako. Συγκριτικός πίνακας τιμών ίντερνετ χωρών της Δυτικής Αφρικής.
Table comparing Internet connection speeds and prices in West African countries (via 100megaMali)
Πηγή: 100megaMali. Η Αρχή Ρύθμισης Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων του Μάλι, επικεφαλής της οποίας υπήρξε ο παρών Υπουργός ψηφιακής οικονομίας και επικοινωνίας από το 2008, Choguel Kokala Maiga, καταγράφηκε ως αδύναμη να κάνει κάτι για να αλλάξει αυτή την κατάσταση.
Since 2008, Mali's telecommunications regulator, the Malian National Authority on Information Technology and Communication (AMRTP), has been led by Choguel Kokala Maiga - the current minister for communications and the digital economy.
Εξάλλου, ο λογαριασμός του Υπουργού στο twitter έχει παραμείνει “σιωπηλός”, παρά τα ταγκς και τις πολλαπλές αναφορές των οποίων υπήρξε το αντικείμενο στο συγκεκριμένο μέσο κοινωνικής δικτύωσης.
The #Mali100mega hashtag brought together the creators of the Jokkolabs Bamako start-up, the creators of the Donilab co-working space and, indeed, the entire Malian blogosphere.
Το hashtag επιτρέπει επίσης την προσέγγιση εκείνων που ξεκίνησαν τα Jokkolabs Bamako και Donilab και του συνόλου της μπλογκόσφαιρας του Μάλι, όχι μόνο για να καταγγείλουν τις πολύ χαμηλές και ακριβές ταχύτητες που δυσχεραίνουν τη συνέχιση των δραστηριοτήτων τους στον τομέα των ΤΠΕ.
Their motivation for subscribing to the hashtag has a pragmatic dimension - Mali's price and speed has prevented them from carrying out their own ICT projects and so they have joined together to speak out. The movement, however, is not simply about a bunch of tech-heads trying to get their projects up and running.
Σύντομα βίντεο έχουν γυριστεί για να επεξηγήσουν το κίνημα και να επιτρέψουν στους χρήστες να κατανοήσουν όχι μόνο τους στόχους του 100megaMali, αλλά και τις διαφορές στις τιμές της Orange Mali σε σχέση με άλλες χώρες της περιοχής, κυρίως της Σενεγάλης και της Ακτής Ελεφαντοστού.
They made a short series to explain the movement's broader purpose, which is not limited to the 100megaMali campaign or to raising awareness about price discrepancies between Orange Mali and operators from the region's other countries.
Επίσης, εγκαλούν την αρχή ρύθμισης των τεχνολογιών του Μάλι.
The movement means to challenge the ineptitude of Mali's tech-sector regulators.
Η δυσαρέσκεια κλιμακώνεται με ταχύ ρυθμό και η Οrange Mali προσκάλεσε τους επικεφαλής του κινήματος σε συνάντηση στις 7 Μαΐου.
Given the growing public discontent, Orange Mali responded by inviting the movement's leaders to a meeting held on 7 May this year.
Καμία αλλαγή: η Orange Mali βρήκε επιχειρήματα για να εξηγήσει τις χαμηλές ταχύτητητες, κατηγορώντας την Αρχή Ρύθμισης Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων του Μάλι ότι δεν τους παραχωρεί επιπλέον ραδιοηλεκτρικά κύματα, παραμένοντας ωστόσο σιωπηλή στο θέμα των τιμών στα πακέτα του ίντερνετ.
Unfortunately, the meeting did not result in any meaningful changes. Orange Mali detailed their arguments to explain the slow Internet speed, blaming the AMRTP (for not granting them access to some radio frequencies that could help unclog the traffic).
Το να υπάρχουν απεριόριστες συνδέσεις σε προσιτές τιμές και να είμαστε σε θέση με αυτόν τον τρόπο να ασκούμε το επάγγελμα μας είναι ο στόχος της πρωτοβουλίας 100mega Mali.
However, Orange Mali remained silent on the reasons for the high pricing of their Internet package offers.
προσθέτει ο Renaud Gaudin.
Renaud Gaudin adds:
Μην έχοντας καταφέρει κάτι, τα Jokkolabs και Donilab ανακοίνωσαν τη διάλυσή τους. Ο αγώνας συνεχίζεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Not having succeeded thus far in obtaining lower prices for their groups, Jokkolabs and Donilab announced that they will have to shut down their operations.
Για να συμμετέχετε στην εκστρατεία ή να την υποστηρίξετε, χρησιμοποιείστε το #Mali100mega.
The fight for fair Internet pricing now continues on Malian's social networks.
Το διαδίκτυο είναι ζωτικής σημασίας για τους ψηφιακούς χρήστες στο Μάλι, όπως και για τους επιχειρηματίες των ΤΠΕ, τους ακτιβιστές και τους bloggers, οι οποίοι ανεβάζουν και πουλούν πληροφορίες στο δίκτυο.
You can use the #Mali100mega hashtag to join the campaign or to support it. The Internet is vital for Mali's digital users, for its tech entrepreneurs and for its activists and bloggers who teach and distribute information online.
Το Διαδίκτυο στο οποίο έχουμε πρόσβαση σήμερα δε μας επιτρέπει να εκτελέσουμε καμία από τις δραστηριότητές μας.
The Internet in Mali as it is now does not allow many people to carry out their online ventures.
Μόνο το θάρρος και η (αυτο)θυσία επιτρέπουν σε κάποια άτομα από το Μάλι να πραγματοποιήσουν τα project τους.
It is only thanks to lots of effort and sacrifice that some Malian IT entrepreneurs are able to stay afloat and get things done.
Στην Ανατολική Τουρκία, ένας περίπατος στη σκιά μιας γενοκτονίας
In Eastern Turkey, Walking in the Shadow of Genocide
Παιδιά Κούρδων παίζουν στην αυλή της οικογενειακής κατοικίας του William Saroyan στην Bitlis της Ανατολικής Τουρκίας.
Kurdish children play in the grounds of William Saroyan's family home in Bitlis, Eastern Turkey.
Φωτογραφία: John Lubbock.
Photo by John Lubbock.
Τη βδομάδα που προηγήθηκε της εκατονταετηρίδας από τη Γενοκτονία των Αρμενίων, ο Βρετανο-Αρμένιος ιστορικός Ara Sarafian ηγήθηκε μιας ομάδας φοιτητών, ακαδημαϊκών και δημοσιογράφων σε μια αποστολή γνωριμίας με ντόπιους Κούρδους και απογόνους Αρμενίων στην κουρδική περιφέρεια της Τουρκίας.
In the week leading up to the 100th anniversary of the Armenian Genocide, British-Armenian historian Ara Sarafian led a group of students, academics and journalists on a mission to engage with local Kurds and the descendants of Armenians in the Kurdish region of Turkey.
Σε αυτές τις πόλεις και χωριά πριν από 100 χρόνια, ο αρμένικος πληθυσμός, καθώς και πολλοί Ασσύριοι, εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους και δολοφονήθηκαν ή απελάθηκαν από το κράτος και τους εκπροσώπους του.
It was in these towns and villages, 100 years ago, that the Armenian population, as well as many Assyrians, were forced from their homes and killed or deported by the state and its deputies.
Η Οθωμανική γραφειοκρατία, θεωρητικά φοβούμενη ότι οι αλλοεθνείς πληθυσμοί θα επαναστατούσαν και θα “ξήλωναν” τα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να δημιουργήσουν νέα έθνη-κράτη, εκμεταλλεύτηκε φυλετικές, ταξικές και εθνοτικές εντάσεις, ενθαρρύνοντας τους ντόπιους Κούρδους αρχηγούς να δολοφονήσουν τους γείτονές τους και να κλέψουν τα εδάφη τους.
The Ottoman bureaucracy, supposedly fearing non-Turkish populations would revolt and carve off Ottoman lands to create new nation-states, exploited tribal, class and ethnic tensions to encourage local Kurdish leaders to murder their neighbours and steal their lands.
Ο Sarafian για χρόνια ταξιδεύει στην περιοχή αυτή, ειδικά στην κεντρική ανατολική πόλη του Ντιγιάρμπακιρ, γνωρίζοντας ντόπιους και προσπαθώντας να χτίσει γέφυρες με την ντόπια κοινωνία.
Sarafian has been travelling to this region, and especially the main Eastern city of Diyarbakir, for years, engaging with locals and trying to build bridges with the local community.
“Πολλοί Αρμένιοι ήταν διστακτικοί, λέγοντας ‘ναι, εντάξει, το Ντιγιάρμπακιρ αποτελεί εξαίρεση',” λέει ο Sarafian.
“Many Armenians were skeptical; saying ‘well, Diyarbakir is an exception',” says Sarafian.
“Κατά κάποιον τρόπο, το δοκίμασα αυτό. . .
“In a way, to test that. . .
[Είπα] ας προσπαθήσουμε να χτίσουμε τις “γέφυρες” που καταστράφηκαν πριν από 100 χρόνια [στην Bitlis] μεταξύ Αρμενίων και Κούρδων”.
[I said] let's try to build the bridges that were destroyed 100 years ago [in Bitlis] between Armenians and Kurds.”
Με έδρα το Λονδίνο, χωρίς πραγματικές επαφές στην περιοχή, ο Sarafian ξεκίνησε να κάνει επαφές από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Based in London, with no real contacts in the region, Sarafian began making contacts through social media.
Όταν έφτασε στην περιοχή, οργάνωσε μια συνάντηση.
When he arrived in the area he organised a meeting.
“Συμμετείχαν πολλές κουρδικές οργανώσεις και από την αρχή υπήρχε ένα κοινό αίσθημα: οι Κούρδοι αναγνωρίζουν ότι υπήρξε μια γενοκτονία, για την οποία χρειάζεται να γίνεται αναφορά, και εμείς θα έπρεπε να κάνουμε τα πάντα για να αναστρέψουμε τις συνέπειές της όσο περισσότερο γίνεται”.
“Many Kurdish organisations joined and right from the beginning the sentiment was the same: the Kurds acknowledge that there was a genocide that needs to be addressed and we should do everything to reverse its consequences as far as possible.”
Παλιά αρμένικη εκκλησία κοντά στο Bitlis.
Old Armenian church near Bitlis.
Η φωτογραφία ελήφθη από τον John Lubbock.
Photo taken by John Lubbock.
O Sarafian μας πήγε στα σημεία πρώην αρμένικων χωριών, όπως το Khanelmali (Khntsorkin στα αρμένικα) κοντά στην περιοχή Tatvan, όπου έχουν απομείνει ερείπια παλαιών εκκλησιών. Οι Κούρδοι χωρικοί τα χρησιμοποιούν συχνά ως στάβλους για τα ζώα ή αχυρώνες.
Sarafian took us to the sites of former Armenian villages like Khanelmali (Khntsorkin in Armenian) near Tatvan, where remnants of old churches stand, often used by Kurdish villagers as stables for animals or barns for hay.
Στο χωριό Degirmenalti (Por στα αρμένικα και κούρδικα), σε ένα παλαιό μοναστήρι διασώζονται ορισμένες από τις πιο εντυπωσιακές μεσαιωνικές σταυρόπετρες Χατσκάρ.
In the village of Degirmenalti (Por in Armenian and Kurdish), an old monastery includes some of the most impressive medieval Khachkar stones in existence.
Αυτές οι μνημειακές σκαλιστές πλάκες κατασκευάστηκαν από μοναχούς για να δείξουν την αφοσίωσή τους και το καλλιτεχνικό τους πνεύμα.
These monumental carved stones were made by monks to show their devotion and artistry.
Τα τελευταία πέντε χρόνια, κάποιες έχουν κατεδαφιστεί για να χτιστούν σπίτια, αν και υπάρχει ελπίδα ότι μπορεί να έχουν διασωθεί κάτω από τα θεμέλια, αναμένοντας την ανασκαφή τους.
In the past five years some have been knocked down to build houses, though there is hope that they may survive beneath the foundations, waiting to be recovered.
Σταυρόπετρες Khatchkar.
Khatchkar stones.
Φωτογραφία: John Lubbock.
Photo taken by John Lubbock.
Στο Bitlis παρακολουθήσαμε μια εκδήλωση με τίτλο “Τι συνέβη στους Αρμένιους του Bitlis, 1915-2015”, που οργανώθηκε από τον Sarafian μαζί με Κούρδους και Τούρκους δικηγόρους και ακτιβιστές.
In Bitlis we attended an event entitled “What Happened to Bitlis Armenians, 1915-2015,” organised by Sarafian along with Kurdish and Turkish lawyers and activists.