natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κάποιοι έχουν ζακέτες, άλλοι τουρτουρίζουν με κουβέρτες.
- Manveen Rana (@ManveenRana) September 9, 2015
Mέχρι και ιατρείο στήσανε στην πλατεία του Βελιγραδίου, κοντά στον #καταυλισμό προσφύγων, για να τους βοηθήσουν με τραυματισμούς από το ταξίδι.
- Manveen Rana (@ManveenRana) September 9, 2015 Things are finally brightening up in Belgrade.
Παρόλο που οι Σύριοι πρόσφυγες που διασχίζουν τη Σερβία με προορισμό την Ουγγαρία και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης φαίνεται να έχουν καλύτερη μεταχείριση εδώ, από ό,τι σε άλλες χώρες που πέρασαν, η Rana αναφέρει ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ακόμα ευάλωτοι απέναντι σε διάφορες ομάδες που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την απόγνωσή τους.
- Manveen Rana (@ManveenRana) September 9, 2015 While Syrian refugees passing through Serbia en route to Hungary and other EU countries seem to be experiencing generally better treatment than in other countries along the way, Rana reports that these people are still vulnerable to groups trying to take advantage of their desperation.
Μερικοί κάτοικοι του Βελιγραδίου έχουν παραπονεθεί για πωλητές του δρόμου που πουλάνε κουβέρτες και παλιά ρούχα στους πρόσφυγες κοντά στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό σε τιμές τρεις έως και τέσσερις φορές υψηλότερες από αυτές του λιανικού εμπορίου.
Some Belgrade residents have reported and complained about street venders selling blankets and old clothes to refugees near the downtown train station-at prices three-to-four times higher than you find in retail stores, no less.
Η ίδια η Rana χρεώθηκε μια διαδρομή στο ταξί 70 ευρώ από κάποιον που μάλλον είχε ταξί χωρίς άδεια (γνωστά στη σέρβικη καθομιλουμένη ως «τρελά ταξί») ενώ κανονικά σε ένα ταξί με επαγγελματική άδεια το ταξίμετρο θα έγραφε 10 ευρώ.
Rana herself was charged some 70 euro by a man who was probably an unlicensed taxi driver (known colloquially as “wild taxis” in Belgrade) for a ride that would have run him about 10 euro in a licensed Belgrade taxi.
Η Rana σημειώνει στο Twitter ότι οι ταξιτζήδες φαίνεται να χρεώνουν επίτηδες τους πρόσφυγες με τόσο ψηλές τιμές, όταν τους πηγαίνουν στα καταλύματά τους στην πόλη .
Rana noted on Twitter that cab drivers seem to target refugees with these high rates, when driving them to their accommodations in the city.
Οι #Σέρβοι ταξιτζήδες είναι αδίστακτοι.
#Serbian taxi drivers have been ruthless.
Περιτριγυρίζουν την περιοχή του #προσφυγικού καταυλισμού και χρεώνουν υπέρογκα ποσά στο τέλος της διαδρομής.
They circle the area where #refugees camp and charge extortionate sums at the end of the journey.
Μετά από πάρα πολλές πρόσφατες αναφορές σχετικά με τη βάναυση και την άδικη συμπεριφορά από την αστυνομία σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης, οι χρήστες του διαδικτύου στη Σερβία και αλλού, γιόρτασαν την εικόνα του αστυνομικού που κρατούσε το χαμογελαστό αγοράκι από τη Συρία.
- Manveen Rana (@ManveenRana) September 9, 2015 After so many recent reports of police brutality and unfair treatment of refugees in some European countries, Internet users in Serbia and elsewhere have celebrated the image of the police officer holding a smiling Syrian boy.
Μέσα σε λίγες ώρες, η δημοσίευση στο twitter προκάλεσε πάνω από 800 αναδημοσιεύσεις και σχεδόν 1000 likes, και πολύ σύντομα συνεχίστηκε στο facebook και άλλες σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, καθώς συνεχίζει να αναδημοσιεύεται περίπου 50 φορές την ώρα!
Within a few hours, the tweet attracted more than 800 retweets and almost 1,000 favorites, and it soon spilled over to Facebook and other social networks, as it continues to be retweeted some 50 times per hour.
Για όλους όσους χάρηκαν από την εικόνα του #Σέρβου αστυνομικού που παίζει με το παιδάκι από τη #Συρία, ορίστε μερικές φωτογραφίες έξτρα.
For everyone cheered by the #Serbian policeman playing with the #Syrian baby, here are some bonus pictures. .#refugees pic.twitter.com/BEdzPNdUom
Παρότι το ποσοστό ανεργίας φτάνει τα 28% και υπάρχουν σχόλια που εκφράζουν φόβους για το τι μπορεί να συμβεί στην οικονομία, εάν πολλοί πρόσφυγες αποφασίσουν να παραμείνουν, η Σερβία και οι άνθρωποί της είναι ανοιχτοί γενικά και συχνά βοηθάνε.
- Manveen Rana (@ManveenRana) September 9, 2015 Although its unemployment rate is approaching 28 percent and there are murmurs expressing fear of what might happen to the economy if many refugees decide to remain, Serbia and its people have been generally accepting and often helpful.
Τόσο οι άνθρωποι όσο και τα στελέχη και η αστυνομία του κράτους φαίνεται να έχουν ενστερνιστεί μία φιλόξενη πολιτική στην προσφυγική κρίση που ξεδιπλώνεται.
Both the public and state officials and police seem to have embraced an open-arms policy in this unfolding refugee crisis.
Οι χρήστες των σερβικών μέσων κοινωνικής δικτύωσης επιδοκιμάζουν τον αστυνομικό και πολύς κόσμος λέει ότι τέτοιου είδους συμπόνια ελπίζει να δει από τα όργανα επιβολής του νόμου σε ολόκληρη τη χώρα, αλλά και σε άλλα κράτη.
Serbian social media users have been praising the police officer, and many people say such compassion is what they hope to see from law enforcement throughout the country and in other nations.
Μεξικό: Γυναίκες επικοινωνιολόγοι αποσκοπούν να “καταλάβουν τα ΜΜΕ και το Διαδίκτυο”
Minority Women Communicators Conference Looks To ‘Occupy the Media and Internet’ in Mexico
Η επίσημη ανακοίνωση για τη Δεύτερη Συνδιάσκεψη Γυναικών Επικοινωνιολόγων Γηγενούς και Αφρικανικής Καταγωγής πραγματοποιήθηκε.
The official announcement has been made for the Second Conference of Women Communicators of Indigenous and African Descent.
Η συνδιάσκεψη, της οποίας το σλόγκαν είναι “Καταλαμβάνουμε τα ΜΜΕ, καταλαμβάνουμε το Διαδίκτυο” διεξήχθη στις 6-10 Οκτωβρίου 2015 στο Centro de las Artes CASA [es] (Κέντρο Τεχνών CASA) στην San Agustín Elta, στην πόλη Οαχάκα στο Μεξικό.
The conference, whose slogan is “We occupy the media, we occupy the internet”, will take place October 6-10, 2015, at the Centro de las Artes CASA (CASA Arts Center) in San Agustín Elta, Oaxaca, Mexico.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η συνδιάσκεψη “αποσκοπεί να ενθαρρύνει μια ανταλλαγή εμπειριών προκειμένου να αναλογιστεί τις προκλήσεις και τις δυσκολίες της δουλειάς των γυναικών επικοινωνιολόγων, να εντρυφήσει σε θέματα όπως το γένος και ο διαπολιτισμός στα ΜΜΕ, τα κοινοτικά μέσα ενημέρωσης και η νομοθεσία, η πολιτική συμμετοχή και η εξουσιοδότηση των γυναικών καθώς και η χρήση των TIC (Τεχνολογίες Πληροφοριών και Επικοινωνίας) για τις στρατηγικές επικοινωνίας”:
According to the announcement, the conference “looks to foster an exchange of experiences in order to reflect on the challenges and difficulties of the work of women communicators, to delve into topics such as gender and inter-culturalism in the media; community media and legislation; political participation and the empowerment of women, and the use of TIC (Information and Communication Technologies) for communication strategies”:
Οι γυναίκες που συμμετέχουν σε project με θέμα την επικοινωνία είναι αφρικανικής καταγωγής ή προέρχονται από γηγενείς κοινότητες στο Μεξικό και την Κεντρική Αμερική και θα συγκεντρωθούν προκειμένου να βελτιώσουν τη χρήση των ψηφιακών εργαλείων και να θέσουν σε εφαρμογή την πληροφόρηση, γενικεύοντας τις στρατηγικές επικοινωνίες για να τις χρησιμοποιήσουν στα project τους…
Women who participate in communication projects, are of African descent or come from indigenous communities in Mexico and Central America, will gather to improve on the use of digital tools and to put the information into action by generating communication strategies to use in their projects…
Προϋποθέσεις για τη συμμετοχή ήταν:
The requirements for participation are:
• Δέσμευση συμμετοχής κατά τη διάρκεια των 5 ημερών της συνδιάσκεψης.
• Commit to participating during the five days of the conference.
• Τρέχουσα και συνεχής εργασία ή συνεργασία σε πρότζεκτ επικοινωνίας (ραδιόφωνο, φωτογραφία, ντοκιμαντέρ κλπ.).
• Currently and continuously work or collaborate on communication projects (radio, photography, documentary video, etc.).
• Αφρικανική καταγωγή ή καταγωγή από μια γηγενή κοινότητα του Μεξικού ή της Κεντρικής Αμερικής.
• Must be of African descent or come from an indigenous community in Mexico or Central America.
Πώς το μεσημεριανό στο σχολείο παίζει βασικό ρόλο στην εκπαίδευση στην Ιαπωνία
How School Lunch Plays a Central Role in Education in Japan
Όποιος έχει παρακολουθήσει ποτέ μάθημα ή έχει διδαχθεί σε ιαπωνικό σχολείο μπορεί να σας πει ότι το μεσημεριανό γεύμα στο σχολείο (給 食, kyuushoku) είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ημέρας.
As anyone who has ever attended or taught at a Japanese school can tell you, school lunch (給食, kyuushoku) is the most important part of the day.
Παρέχει όχι μόνο τροφή, αλλά και μια ευκαιρία σε εκπαιδευτικούς και μαθητές για να δημιουργήσουν δεσμούς, τρώγοντας μαζί.
It provides not only nourishment, but also an opportunity to teachers and students to bond by eating together.
Ενώ το μεσημεριανό τυπικά παρασκευάζεται από το προσωπικό πλήρους απασχόλησης σε μια μεγάλη κουζίνα είτε στο σχολείο είτε σε κεντρικές εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν ολόκληρη την περιοχή του σχολείου, οι μαθητές είναι οι υπεύθυνοι για το σερβίρισμα του γεύματος για τους συμμαθητές τους.
While the lunch is typically prepared by full-time staff in a large kitchen either in the school or at a central facility that serves the entire school district, it's the students who are responsible for serving lunch for their classmates.
Η καφετέρια που βρίσκεται στην Νέα Υόρκη και βασίζεται στην Καφετέρια Πολιτισμού (CafCu), η οποία έχει αποστολή το να εργάζεται δημιουργικά για την επίτευξη μηδενικών αποβλήτων σε δημόσιες σχολικές καφετέριες και κοινότητες φιλικές προς το παγκόσμιο κλίμα, έχει δημιουργήσει ένα ευχάριστο ενημερωτικό βίντεο, που παρέχει έξυπνες ιδέες για το πώς τα σχολικά γεύματα είναι ένα θεμελιώδες μέρος της εκμάθησης στα σχολεία της Ιαπωνίας.
New York-based Cafeteria Culture (CafCu), which has a mission to work creatively to achieve zero-waste public school cafeterias and climate-smart communities, has produced an engaging informative video that provides great insights about how school lunches are a fundamental part of learning in Japan's schools.
Σερβία: Ορθόδοξο χωριό απειλεί να αλλαξοπιστήσει, με σκοπό την ανοικοδόμηση παλιάς εκκλησίας
Orthodox Serbian Village ‘Threatens’ to Convert to Islam in Bid to Restore Local Church
Ένας δρόμος στο χωριό Šopić.
A street in the village of Šopić.
Εικόνα του χρήστη Dungodung, χρήση με άδεια CC BY-SA 3.0.
Photo by Dungodung, used under CC BY-SA 3.0 license.
Τον Οκτώβριο, 2015, οι κάτοικοι του Šopić, ενός χωριού ακριβώς έξω από το Βελιγράδι, απείλησαν ότι θα “αλλαξοπιστήσουν μαζικά στο Ισλάμ”, αν η ενορία δεν ανοικοδομήσει την κατεστραμμένη ορθόδοξη εκκλησία τους.
Residents of Šopić, a village just outside of Belgrade, threatened to “collectively convert to Islam” if their damaged Orthodox church wasn't reconstructed by the parish in October 2015.
Με μια επιστολή στον Πατριάρχη Ειρηναίο της Σέρβικης Ορθόδοξης Εκκλησίας, τα μέλη της ενορίας έκαναν έκκληση στον επικεφαλής της Εκκλησίας, ώστε να στηρίξει την ανοικοδόμηση της μικρής, 150 χρόνων εκκλησίας του Šopić, που επλήγη από φυσική καταστροφή το προηγούμενο καλοκαίρι.
In a letter to Patriarch Irinej of the Serbian Orthodox Church, the parish members appealed to the leader of the Church to support the reconstruction of the small 150-year-old Šopić church that had been damaged in a natural disaster the previous summer.
Σύμφωνα με τη σέρβικη καθημερινή εφημερίδα Alo!, τα προβλήματα άρχισαν, όταν τον Ιούλιο του 2014 ένας ανεμοστρόβιλος προκάλεσε - μέσα σε λίγα λεπτά - μεγάλες ζημιές στην εκκλησία, ξεριζώνοντας την οροφή και καταστρέφοντας τις καμπάνες και την κατασκευή της εκκλησίας.
According to Serbian daily Alo!, the trouble began when a tornado badly damaged the church within minutes in July 2014, ripping the roof off, and damaging the church bells and structure.
Στο μεταξύ, ο ιερέας της ενορίας πήρε την απόφαση να κατεδαφίσει την εκκλησία και να χτίσει μια καινούργια στην θέση της, παρά τα παράπονα των ντόπιων να διατηρήσουν την ενός και μισού αιώνα κατασκευή.
In the meantime, the parish priest made the decision to have the church torn down and a new temple built on the site, despite the complaints of local residents to preserve the century and a half old structure.
Στο γράμμα [sr] που απευθύνεται στον επικεφαλής της Σέρβικης Ορθόδοξης Εκκλησίας, τα μέλη της ενορίας δηλώνουν:
In the letter addressed to the leader of the Serbian Orthodox Church, the parish members say:
Αν δεν έχουμε τη στήριξή σας, την οποία προσδοκούμε ως μέλη της πίστης και ως πιστοί σας ακόλουθοι, θα αναγκαστούμε, ας μας συγχωρέσει ο Θεός, να αλλαξοπιστήσουμε μαζικά στο Ισλάμ, ώστε να μπορούμε, σύμφωνα με τους ευνοϊκούς νόμους της Δημοκρατίας της Σερβίας, να έχουμε καλύτερη προστασία των ναών μας και να διατηρούμε τον Ιησού Χριστό στις καρδιές μας, όπως έκαναν οι αρχαίοι μάρτυρές μας, και να βάλουμε στις καρδιές μας οποιοδήποτε κάλυμμα μας επιτρέψει να προστατέψουμε τους ναούς μας από την έπαρση και την τυραννία του καθενός.
If we don't receive your support, which we expect as members of the faith and your faithful followers, we will be forced to, may God forgive us, collectively convert to Islam so that we can, in accordance with the positive laws of the Republic of Serbia, receive better protection of our temples and to keep our Lord Jesus Christ in our hearts as our ancient martyrs did, and to place on our heads whatever cap will allow us to protect our shrines from the arrogance and tyranny of anyone.
Τα μέλη της ενορίας του Šopić πρόσθεσαν σε δηλώσεις τους στα ΜΜΕ ότι δεν είναι εντελώς αντίθετοι στην κατασκευή μιας νέας εκκλησίας, εφόσον η παλιά διατηρηθεί και ανοικοδομηθεί, τονίζοντας ότι νιώθουν ότι η πίστη τους δεν προστατεύεται τόσο, όσο σε άλλες θρησκείες μειονότητας στη Σερβία.
The parish members of Šopić added in statements to the media that they are not entirely opposed to the construction of a new church, as long as the old church is preserved and reconstructed, stressing that they feel their faith is not as protected as other minority faiths in Serbia.
Οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος: Μαθήματα επιβίωσης, Χίος
Two Sides of the Reality: A Summer Lesson in Chios Island
Οικογένεια προσφύγων κάθεται στην προβλήτα του λιμανιού του Πειραιά, αγναντεύοντας τη θάλασσα, περιμένοντας το λεωφορείο για το σταθμό του τρένου.
A family of refugees sits on the ground in Piraeus Harbour, watching out towards the sea, waiting for the bus to bring them to the metro station.
Φωτογραφία: Michael Debets, © Demotix (28/9/2015).
Photo by Michael Debets Copyright Demotix (28/9/2015).
Το φετινό καλοκαίρι ήταν ένα δύσκολο καλοκαίρι.
By Artemis Touli
Και ας μην αρχίσουμε τις κλασικές ατάκες «μα είναι Σεπτέμβρης ακόμη…». Το καλοκαίρι τελείωσε είμαστε στο φθινόπωρο.
This summer was a hard one-and please, let's not start with the typical, “Come on, it's still September….”
Το φετινό, λοιπόν, καλοκαίρι ήταν ένα σχολείο.
Summer has ended; autumn is here.
Το οποίο θα συνεχιστεί βεβαίως και το φθινόπωρο και το χειμώνα και για όσο τέλος πάντων θα υπάρχουν όλα αυτά που γίνονται εντός και έκτος των συνόρων μας.
And this past summer brought a lesson that will continue through autumn and winter and long after, as long as the misery inside and outside our country persists.
Μέσα σε όλο αυτό το κλίμα κρίσης, πόλωσης, ανέχειας και αγανάκτησης, εν μέσω μιας τουριστικής σεζόν, η όποια πρέπει να ομολογήσω σαν αυτόπτης μάρτυρας καθώς ήμουν κομμάτι της δεν ήταν καθόλου σε κρίση- κάθε άλλο θα έλεγα- ήρθε να προστεθεί και η αθρόα έλευση προσφύγων.
Amidst the whole universe of crisis, polarization, destitution and resentment in Greece, we had a tourist season here in Chios that wasn't in crisis at all, and I can attest to that as an eyewitness. And then came the vast numbers of refugees.
Ή λαθρομεταναστών; μεταναστών; Εγώ θα πω κυνηγημένων ανθρώπων που ψάχνουν την ελπίδα.
Immigrants? I will simply call them “hunted people”, people seeking hope.
Και σιμά στην ανάγκη για επιβίωση του ντόπιου ήρθε και η ανάγκη για επιβίωση του ξένου.
And added to the local people's need to survive was that of the foreigners.
Και έγιναν ένα.
And then they became one.
Στο λιμάνι της Χίου κάθε πρωί η εικόνα επαναλαμβάνεται: τα περιπολικά του Λιμενικού Σώματος αποβιβάζουν κόσμο που περισυνέλεξαν το βράδυ ή τα ξημερώματα της προηγούμενης μέρας.
Every day at Chios Port there's the same image repeats itself: the Coast Guard patrol vessels bring ashore the people they collected during previous night and early morning.
Το ίδιο και τα πλοιάρια που κάνουν το δρομολόγιο από Ψαρά και Αιγνούσα.
The same is done by small boats sailing from Psara and Egnousa, two small islands near Chios.
Όσο το καλοκαίρι βάθαινε οι αποβιβάσεις γίνονταν και μέρα - μεσημέρι και νωρίς το βράδυ σε οποιαδήποτε παραλία είχε ανταπόκριση με τα τουρκικά παράλια.
Throughout the summer, the disembarkations were taking place in the daytime and early evening at every beach across the Turkish shores.
Σε άμεσο χρονικό διάστημα λεωφορεία ήταν εκεί να μαζέψουν το κόσμο να τον πάνε σε χώρο του Λιμεναρχείου όπου ο Ερυθρός Σταυρός περίμενε να δώσει πρώτες βοήθειες ή όποια άλλη ιατρική βοήθεια χρειάζεται.
Some time afterwards, buses would arrive to collect the people and transfer them to Port Authorities, where the Red Cross was on hand to offer first aid or any other medical help.
Κάθε πρωί το λιμάνι γίνεται μια απέραντη απλώστρα από ρούχα παπούτσια και προσωπικά αντικείμενα που μέχρι το βράδυ θα στεγνώσουν θα μπουν σε στεγνά σακίδια και θα συνεχίσουν το ταξίδι προς την ελπίδα.
Every morning, the port becomes one giant drying rack piled with clothes, shoes and personal items that sundown will find dried, packed into backpacks and moving on to their trip of hope.
Κάθε μέρα οι ίδιοι άνθρωποι σε εναλλασσόμενες βάρδιες περιπολούν τα παράλια, θα περισυλλέξουν ναυαγούς , θα τους καταγράφουν, θα τους παρέχουν τα απαραίτητα έγγραφα και θα τους δίνουν την δυνατότητα να συνεχίσουν το ταξίδι προς την ελπίδα.
Every day, the same people guard the coastline on rotating shifts, collect castaways, register them, provide them with the necessary documentation and allow them to continue their trip of hope.
Κάθε πρωί.
Every morning.
Στο λιμάνι.
At the port.
Λιμενικοί υπάλληλοι, Ερυθρός Σταυρός, εθελοντές, διασώστες.
Port authorities, Red Cross workers, volunteers, rescuers.
Απλοί άνθρωποι που πάνε στον Κήπο της Χίου και αφήνουν ότι μπορεί ο καθένας.
Simple everyday people that go to Chios Public Garden and donate whatever they can afford.
Σίγουρα υπάρχουν και παρατράγουδα, παρατυπίες και συμφορές.
Of course, there are instances of misconduct, misbehavior and disasters.
Χάνονται άνθρωποι, γίνονται φασαρίες, αθώες ψυχές τιμωρούνται για κάτι το οποίο δεν μπορούν καν να το αντιμετωπίσουν.
People disappear among the crowds, quarrels take place, innocent souls are punished for something outside their control.
Αλλά δεν πρέπει, για κανένα λόγο να ξεχνάμε ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που είναι στο καθήκον εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, κάθε μέρα και σώζουν κόσμο.
But we shouldn't forget, for any reason, that there are some people on duty 24 hours a day, every day, who save others.
Και τους βλέπουμε κάθε μέρα.
We see them every day.
Δεν πρέπει να αφήνουμε τίποτα να σκεπάζει το έργο που κάνουν.
We shouldn't let anything prevent their work.
Ένα μεσημέρι συνάντησα ένα ζευγάρι Σύριων που έψαχναν κάποιο ανταλλακτήριο χρημάτων, ημέρα Κυριακή.
One day I met a Syrian couple looking for a bureau de change. It was Sunday.
Μας ρώτησαν σε ποια χώρα βρίσκονται και ποιο νόμισμα έχουμε. Νόμιζαν ότι ήταν στην Ιταλία.
They asked what country this was, and its currency-they thought they had landed in Italy.
Επίσης καθώς οι περισσότεροι φθάνουν βράδυ στα παράλια της Τουρκίας και τους περνάνε απέναντι τους λένε ότι θα διασχίσουν απλά ένα μεγάλο ποτάμι.
Moreover, since many refugees arrive at Turkish coastline at night, they are told, as make the crossing, that they are merely traversing a big river.
Εκείνο όμως που συγκίνησε ήταν ότι ένας με ρώτησε αν υπάρχει τζαμί στο νησί γιατί ήθελε να προσευχηθεί.
One of the most emotional moments I've experienced was when a refugee asked me if there was a mosque on the island, because he wanted to pray.
Ένιωσα λίγο άσχημα που έπρεπε να του πω ότι ναι υπάρχει άλλα δεν μπορείς καν να πας κοντά γιατί είναι μόνιμα «υπό κατασκευή».
I felt badly that all I could tell him was that “Yes, one exists, but you can't even get close to it, because it's permanently ‘under construction'.”
Και οι εικόνες και τα περιστατικά είναι πολλά και θα μείνουν για πάντα στο μυαλό μου γιατί ήταν ένα καλοκαίρι, μία σεζόν αλλιώτικη από τις άλλες, που μας άλλαξε όλες τις προοπτικές και τις σκέψεις.
The images and experiences are many and will stay forever in our memories, because it was a different season, a different summer than usual, and it changed all our ideas and perspectives. Summer passed.
Και πέρασε το καλοκαίρι, και μάθαμε να είμαστε άνθρωποι, μάθαμε να οργανώνουμε τις ανάγκες μας, μάθαμε ότι υπάρχουν και πολύ χειρότερα και ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο στην ζωή μας.
And we learnt how to be human, we learnt to organize our needs; we learnt that there are always worse situations than ours, and and that nothing in life should be taken for granted.
Μάθαμε ότι περισσεύει να το δίνουμε στον διπλανό μας, όποιος και αν είναι και να μην το πετάμε.
We learnt that if we have something spare, we should give it to our neighbor, whoever that happens to be, and not throw it away.
Μάθαμε να μην πετάμε τίποτα και να ξαναχρησιμοποιούμε τα πάντα.
We learnt to throw nothing away and re-use everything.
Μάθαμε και τις δύο όψεις του νομίσματος.
We saw both sides of the reality.
To άρθρο της Άρτεμης Τουλή δημοσιεύτηκε αρχικά στην διαδικτυακή πύλη StasiNews και αναδημοσιεύεται εδώ μερικώς τροποποιημένο.
This article was originally published in Greek on the portal StasiNews.
18 εκθαμβωτικές φωτογραφίες των Rana Tharu από τους νότιους πρόποδες του Νεπάλ
18 Stunning Photographs of the Rana Tharus From the Southern Foothills of Nepal
Rana Tharus - Το ασημόλευκο χρώμα φαίνεται εντυπωσιακά όμορφο πάνω στο φωτεινό φόρεμα και τις μαύρες εσάρπες.
Rana Tharus - The silver white looks strikingly beautiful on the bright dress and black shawls.
Εικόνα της Solveig Boergen.
Image by Solveig Boergen.
Με άδεια χρήσης.
Used with permission
Τα απομονωμένα χωριά τους έχουν λεηλατηθεί πολλές φορές από ληστές.
Their isolated villages have been regularly looted by dacoits.
Εκτοπίστηκαν, όταν άρχισε να επεκτείνεται ο βιότοπος Shuklaphanta και πολλοί άνθρωποι έχασαν τη γη των προγόνων τους κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος εγκατάστασης αγροτικού πληθυσμού.
They were displaced when the Shuklaphanta Wildlife Reserve was being extended, and many lost their ancestral land during a land settlement programme.
Οι Tharu του Τσιτουάν κατέληξαν να κατέχουν μόνο το 14% της περιοχής τους όταν, στο πλαίσιο ενός προγράμματος καταπολέμησης της ελονοσίας, έγινε ψεκασμός με DDT (διχλωρο-διφαινυλοτριχλωροαιθάνιο) γύρω από τα σπίτια τους.
The Tharus in Chitwan were reduced to occupying only 14 percent of their area after an anti-malaria programme sprayed DDT (Dichloro Diphenyl Trichloroethane) around their homes.
Παλαιότερα, κατείχαν σχεδόν το 90% της περιοχής.
Earlier, they occupied almost 90 percent of the area.
Είναι δύσκολο να βρει κανείς γραπτό υλικό σχετικά με τους Rana Tharu, καθώς ζούσαν σε απομόνωση, όπως γράφει ο Bikram Rana στο blog του:
It is hard to find written documents about the Rana Tharus as they have lived in isolation, writes Bikram Rana in his blog:
Στην Ινδία, οι Rana Tharus του Κίρι και Ναϊνιτάλ είναι οργανωμένες φυλές.
In India Rana Tharus of Khiri, and Nainital are under scheduled tribes.
Στην περίπτωση του Νεπάλ, όσον αφορά τους οικοτόπους, οι Rana Tharu κατοικούν στις συνοικίες Καϊλάλι και Καντσανπούρ από τον 16ο αιώνα και ήταν οι πρώτοι που τις αποίκισαν. Αργότερα, ακολούθησαν οι Dangaura της περιοχής Dang και μετά την εξάλειψη της ελονοσίας και το σχέδιο επανεγκατάστασης πληθυσμών του καθεστώτος Panchayat, και οι φυλές των Khasiya.
In case of Nepal in terms of habitats Rana Tharus are the native residents of Kailali and Kanchanpur since 16th century and are the first settlers of the two districts later they were joined by Dangauras of Dang and after the eradication of malaria and resettlement plan of Panchayat regime, Khasiyas [tribes] joined.