natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Γεννημένη το 1931 στο χωριό Međeđa της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, βρέθηκε σε αρκετά παιδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Born in 1931 in Međeđa village, Bosnia-Herzegovina, she was placed in several children's camps during the war.
Η ζωή της άλλαξε για πάντα το 1941, όταν οι Ουστάσι επιτέθηκαν στο χωριό της.
Her life changed forever in 1941, when Ustashi forces attacked her village.
Στο άρθρο της ειδησεογραφικής πύλης Novosti, η Kukolj αναφέρει ότι θυμάται περισσότερο τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Σίσακ και του Γιασένοβατς, και τα δυο στην Κροατία, και περιγράφει πώς ήταν η άφιξη εκεί:
In Portal Novosti's article, Kukolj says she best recalls the Sisak and Jasenovac concentration camps, both in Croatia, and describes what arriving at the camps was like:
Η είσοδος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης ήταν το ίδιο με το να μπαίνεις σε μια λέσχη θανάτου, όπου βασίλευε η ασυδοσία και η τρέλα, όπου μπορούσες να ακούσεις μονάχα κραυγές, κλάματα και μουγκρητά από παντού γύρω στον αέρα.
Entering the concentration camp was the same thing as entering a death club ruled only by lawlessness and madness, where you could hear only screams, crying and moaning, all the way to the sky.
Μια εικόνα που ακόμα που παγώνει το αίμα στις φλέβες μου είναι όταν έτρεχα να ξεφύγω από τους Ουστάσι, που έπιαναν μικρά κορίτσια και βιαιοπραγούσαν έπειτα εναντίον τους.
One sight that still freezes the blood in my veins is running from the Ustashes who were capturing little girls and then brutalizing them.
Τότε ήταν που κατά λάθος πάτησα πάνω σε ένα νεογέννητο κάτω στο χώμα.
That's when I accidentally stepped on a newborn lying on the ground.
Το κλάμα που έβγαλε ακόμα ηχεί μες στ' αυτιά μου.
The cry it let out still rings in my ears.
Εμείς που επιζήσαμε από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης βρισκόμαστε στο τέλος του ταξιδιού μας, αλλά η κληρονομιά μας δε θα πρέπει να λησμονηθεί ποτέ και γι' αυτό ζητώ από τις παρούσες γενιές και τις γενιές που θα ‘ρθουν να διασφαλίσουν ότι δε θα επιστρέψει τέτοιο κακό σαν κι αυτό που έφερε ο πόλεμος-ούτε στη χώρα μου ούτε πουθενά αλλού.
We who have survived the camps are at the end of our journeys, but our legacy shouldn't ever be forgotten and that's why I ask the generations who are here and who are yet to come to ensure that such evil brought by war never again returns-not in our country or any other.
Μαλάουι: H Memory Banda γλίτωσε το γάμο, αλλά η 11χρονη αδερφή της δεν είχε την ίδια τύχη
Memory Banda Escaped Child Marriage in Malawi, but Her 11-Year-Old Sister Wasn't so Lucky
Η Memory Banda, ετών 18, υπερασπίζεται θύματα παιδικού γάμου μαζί με Βουλευτή του Μαλάουι.
Memory Banda, 18, advocates for victims of child marriage with a member of the Malawian Parliament.
Πηγή: Let Girls Lead
Credit: Let Girls Lead
Το άρθρο αυτό και η ραδιοφωνική εκπομπή από την Joyce Hackel για το The World ως κομμάτι του προγράμματος Across Women's Lives (Ζωές Γυναικών) αρχικά δημοσιεύτηκαν στο PRI.org στις 12 Μαρτίου 2015, και αναδημοσιεύονται ως μέρος συμφωνίας ανταλλαγής περιεχομένου.
This article and radio report by Joyce Hackel for The World as part of the Across Women's Lives project originally appeared on PRI.org on March 12, 2015, and is republished as part of a content-sharing agreement.
Η Memory Banda είναι μια από τις τυχερές.
Memory Banda is one of the lucky ones.
Η 18χρονη κοπέλα κατάφερε να ξεφύγει από το φαύλο κύκλο που μετατρέπει τα μισά κορίτσια στην αφρικανική πατρίδα της σε νύφες και συχνά μανάδες προτού κλείσουν τα 18.
The 18-year-old girl managed to escape the cycle that turns half the girls in her southern African nation into brides, and often mothers, by her age.
Η αδερφή της, όμως, η Mercy, δεν ήταν τόσο τυχερή.
But her sister Mercy was not so lucky.
Σε ηλικία μόλις 11 ετών, η Mercy έμεινε έγκυος κατά τη διάρκεια μιας παραδοσιακής σεξουαλικής “τελετής κάθαρσης” [en], η οποία έχει σκοπό να προετοιμάσει τα έφηβα κορίτσια να γίνουν ενήλικες γυναίκες και να παντρευτούν.
When only 11, Mercy got pregnant during a traditional sexual “cleansing ceremony” that is intended to prepare pubescent girls for womanhood and marriage.
Η Mercy αναγκάστηκε να παντρευτεί τον άντρα που την άφησε έγκυο, αλλά ο γάμος δεν κράτησε πολύ.
Mercy was forced to marry the man who impregnated her, but the marriage didn't last.
Ούτε ο επόμενος.
Nor did the next one.
Πλέον, στα 16 της η Mercy έχει ήδη τρία παιδιά και ελάχιστη μόρφωση, ενώ τα όνειρά της να γίνει δασκάλα έχουν μείνει στην άκρη.
Now 16, Mercy already has three children and little education, her dreams of becoming a teacher put on hold.
Λίγα χρόνια πριν, η Memory συνάντησε το Δίκτυο Ενδυνάμωσης Κοριτσιών, μια ΜΚΟ με βάση το Μαλάουι, που προσπαθούσε για χρόνια να πείσει τους νομοθέτες να ασχοληθούν με το ζήτημα του παιδικού γάμου.
A few years ago, Memory encountered Girls Empowerment Network, a Malawi-based NGO that had been trying for years to get lawmakers to address the issue of child marriage.
Έφηβη κι η ίδια, η Memory μπόρεσε να πείσει κι άλλα κορίτσια στο χωριό της να “ανοιχτούν”.
Only a teenager herself, Memory could get other girls in her village to open up.
Τα εργαστήρια συγγραφής της ομάδας είχαν ως αποτέλεσμα ένα αξιοσημείωτο σύνολο μαρτυριών με τίτλο “Θα παντρευτώ όταν το θέλω εγώ!”.
The group's writing workshops resulted in a remarkable set of testimonials called “I Will Marry When I Want To!”
Η Memory και η υπόλοιπη ομάδα έφεραν μια ζωτικής σημασίας οπτική γωνία στο δημόσιο διάλογο περί παιδικού γάμου στο Μαλάουι: την οπτική γωνία των ίδιων των παιδιών.
Memory and the group brought a crucial perspective to Malawi's debate over child marriage: that of children themselves.
Η Memory Banda, τελευταία δεξιά, μαζί με μια ομάδα νεαρών ακτιβιστριών, που οργανώθηκαν από την ομάδα Let Girls Lead.
Memory Banda, on the far right, along with a group of young activists organized by Let Girls Lead.
Η Memory πιστεύει ότι οι μαρτυρίες ανάγκασαν τους νομοθέτες να βάλουν τέρμα στην άρνηση του πόσο είχαν εξαπλωθεί οι παιδικοί γάμοι σε αυτή την χώρα, που είναι δεμένη με την παράδοση.
Memory believes the testimonials forced lawmakers to end their denial of how widespread child marriage had become in this tradition-bound country.
“Τα χάσανε”, αναφέρει.
“They were caught,” she says.
Συνέχισε και έγινε κάτι σαν “λομπίστρια” για έναν νέο νόμο που θα αύξανε την νόμιμη ηλικία γάμου στο Μαλάουι στα 18 έτη. Έπειτα από πέντε χρόνια διαβουλεύσεων, ο νόμος πέρασε [en] αυτό τον Φεβρουάριο.
She went on to become something of a lobbyist for a new law to raise the legal age of marriage in Malawi to 18. After five years of debate, it passed this past February.
Τώρα, αναφέρει η Memory, το κλειδί είναι η επιβολή του νόμου.
Now, Memory says, enforcement is key.
“Θα κάνει μεγάλη διαφορά και θα έχει μεγάλο αντίκτυπο, αλλά αν και μόνο αν υπάρχουν καλύτεροι τρόποι υλοποίησης του προγράμματος, ώστε όλο και περισσότεροι άνθρωποι να εμπλακούν σχετικά με τη νέα νομοθεσία”.
“It will make a big difference and a big impact, but if and only if there are better ways of implementing the program so that more and more people are reached concerning the new law.”
Εξάλλου, και ο γάμος της αδερφής της, όταν ήταν 11 ετών, ήταν κι αυτός παράνομος, αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει και τίποτα δεν τη σταμάτησε.
After all, her sister's marriage when she was 11 was also illegal, but that didn't stop the damage from being done.
Η Memory πιέζει την αδερφή της να μην παρατήσει τα κλεμμένα όνειρά της να γίνει δασκάλα.
Memory is urging her sister not to give up on her stolen aspirations to become a teacher.
“Πιστεύω πως έχει ακόμα μια ευκαιρία να επιστρέψει στο σχολείο”, αναφέρει.
“I believe she still has a chance of going back to school,” she says.
Και η Memory βλέπει ένα άνοιγμα στις “τσέπες” της κοινωνίας του Μαλάουι, καθώς πριοσπαθεί να διαπαιδαγωγήσει τις κοπέλες σχετικά με τη σεξουαλικότητα και τα δικαιώματά τους.
And Memory sees a new openness forming in pockets of Malawi's society as she tries to educate girls about sexuality and their rights.
Γνωρίζει πως η αδερφή της είναι αποφασισμένη να μην αφήσει τα παιδιά της να περάσουν ό,τι πέρασε η ίδια.
She knows her sister is determined not to let her children go through what she did.
Η μεγαλύτερη κόρη της είναι πλέον 5 ετών, σχεδόν στη μισή ηλικία απ' όταν παντρεύτηκε η μητέρα της.
Mercy's oldest daughter is now five, almost half the age Mercy was when she got married off.
“Το κοριτσάκι ξέρει τι πέρασε η μαμά.
“The little girl knows what the mom went through.
Κι είμαι αρκετά σίγουρη ότι έχει μεγαλύτερες ελπίδες για το δικό της μέλλον”, αναφέρει η Memory.
And I am pretty sure she also has greater hopes for her own future,” Memory says.
Αν θέλετε να βοηθήσετε τον αγώνα του Δικτύου Ενδυνάμωσης Κοριτσιών για ισότητα και δικαιοσύνη μεταξύ των φύλων στο Μαλάουι ή να μάθετε περισσότερα για το έργο τους, μπορείτε να δείτε την ιστοσελίδα τους: http://www.genetmalawi.org/
If you want to help Girls Empowerment Network's fight for gender equality and justice in Malawi, or learn more about their work, you can check out their website: http://www.genetmalawi.org/
Liberia77: Η ιστορία της Λιβερίας αποτυπωμένη σε φωτογραφικό φιλμ
Liberia77: Liberia's History Through Photos
“Φανταστείτε τη ζωή χωρίς φωτογραφίες.
“Imagine life without photos.
Χωρίς χαμογελαστά πρόσωπα.
No smiling faces.
Χωρίς οικογενειακά στιγμιότυπα.
No family snapshots.
Χωρίς καταγραφή του παρελθόντος σας”, αναφέρει το Liberia77, ένα project που καταγράφει την ιστορία της Λιβερίας μέσα από φωτογραφίες:
No record of your past,” says Liberia77, a project that documents Liberia's history through photos:
Όταν οι Καναδοί αδερφοί Jeff και Andrew Topham επέστρεψαν στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο χώρα της Δυτικής Αφρικής, τη χώρα των παιδικών τους χρόνων, για να χρησιμοποιήσουν και πάλι τις φωτογραφίες του πατέρα τους για ένα ντοκιμαντέρ, βρήκαν επίσης ένα έθνος, του οποίου η μνήμη είχε καταστραφεί από τον πόλεμο.
When Canadian brothers Jeff and Andrew Topham returned to the war torn West African country of their childhood to re-shoot their father's photos for a documentary, they also found a nation whose own photographic memory was destroyed by war.
Από το 2011, πάνω από 2.000 φωτογραφίες της προπολεμικής Λιβερίας έχουν δημοσιευτεί στην ιστοσελίδα αυτή.
Since 2011, over 2000 images of pre-war Liberia have been uploaded to this site.
Τον Νοέμβριο του 2012, η ομάδα επέστρεψε στη Λιβερία για τη διοργάνωση μιας έκθεσης με τις καλύτερες από τις φωτογραφίες αυτές.
In November 2012, the team returned to Liberia to mount an exhibition of some of the best.
Το Liberia '77 συλλέγει ακόμα φωτογραφίες από την προπολεμική Λιβερία.
Liberia '77 is still gathering images from pre-war Liberia.
Βοηθήστε μας να επαναφέρουμε τη φωτογραφική ιστορία μιας χώρας.
Help us restore the photographic history of a nation.
Ποιητικό project χτίζει γέφυρες μεταξύ αραβόφωνων και εβραιόφωνων στο Ισραήλ
Poetry Project Bridges Language and Cultural Barriers between Arabic and Hebrew Speakers in Israel
Το Two Project προωθεί τις αραβικές και εβραϊκές τέχνες και κουλτούρα μέσω της γλώσσας της ποίησης.
The Two Project promotes Arabic and Hebrew arts and culture through the language of poetry.
Το Two Project έχει ξεκινήσει και αποτελεί μια συνεργασία μεταξύ Ισραηλινών Εβραίων και Αράβων διασύνδεσης των πολιτισμών τους μέσω της γλώσσας της ποίησης.
The Two Project has just launched, a collaboration between Israeli Jews and Arabs to connect their cultures through the language of poetry.
Και τα εβραϊκά και τα αραβικά αποτελούν επίσημες γλώσσες του Ισραήλ.
Hebrew and Arabic are both official languages of Israel.
Έπειτα από έξι χρόνια προσπάθειας, το project αποτελεί αποτέλεσμα ενός πρόσφατα εκδοθέντος βιβλίου με τίτλο Two: Μια δίγλωσση ανθολογία (η ιστοσελίδα είναι στα εβραϊκά).
Six years in the making, the project is an offshoot of a recently published book, Two: A Bilingual Anthology (link is in Hebrew).
Στην ιστοσελίδα τους, οι δημιουργοί του Project, Almog Behar, Tamer Massalha και Tamar Weiss γράφουν [Heb/Ar]:
On their website, the Two Project's creators Almog Behar, Tamer Massalha, and Tamar Weiss write [Heb/Ar]:
Η ιστοσελίδα αυτή αποτελεί κομμάτι του project Two: ενός δίγλωσσου πολιτισμικού προγράμματος με επίκεντρο τη λογοτεχνία και τη νεανική ποίηση.
This site is a part of the Two Project: a bilingual cultural project focusing on the literature and poetry of youth.
Στόχος του είναι να δημιουργήσει μια σύγκλιση διαλόγου μεταξύ των δυο έντονων πολιτισμών του Ισραήλ, στα αραβικά και τα εβραϊκά.
Its aim is to create a convergence of dialogue between the two vibrant cultures of Israel, in Arabic and Hebrew.
[Το project παρουσιάζει] μια νέα γενιά συγγραφέων και αναγνωστών, οι οποίοι, λόγω των εμποδίων στη γλώσσα, τον πολιτισμό, την πολτική και των φυσικών φραγμών, δεν είναι εξοικειωμένοι με το τι συμβαίνει στη σύγχρονη λογοτεχνική σκηνή των γειτόνων τους.
[The project presents] a new generation of writers and readers, who because of language barriers, culture, politics, and physical boundaries are not familiar with what goes on in the modern literary scene of their neighbors.
Η Anat Niv, αρχισυντάκτρια για τον εκδοτικό οίκο Keter Publishing, υπεύθυνος για την ανθολογία, σημειώνει [en]:
Anat Niv, editor-in-chief of Keter Publishing, who is responsible for the anthology, remarks:
Το ίδιο το γεγονός ότι κρατάς ένα βιβλίο και το διαβάζεις στα εβραϊκά και δίπλα έχεις το κείμενο στα αραβικά ή το ανάποδο, είναι μια πολύ δυνατή εμπειρία.
The very fact that you are holding a book and reading it in Hebrew, with a text in Arabic script on the facing page, or vice versa, is a very powerful experience.
Ακόμα κι αν δεν μπορείς να διαβάσεις αραβικά, όταν διαβάζεις το βιβλίο αυτό, δεν μπορείς να μείνεις αδιάφορος στο γεγονός ότι πρόκειται για έναν τόπο, όπου ζουν και δημιουργούν άνθρωποι σε δυο γλώσσες.
Even if you don't read Arabic, when reading this book you can no longer remain oblivious to the fact that this is a place where people live and create in two languages.
Ακολουθήστε το project στην ιστοσελίδα τους ή στο Facebook στα εβραϊκά και στα αραβικά.
Follow the project on their website or on Facebook in Hebrew and Arabic.
Κάθε μήνα θα παρουσιάζονται δυο νέοι συγγραφείς, ένας Άραβας και ένας Εβραίος από το Ισραήλ.
Two new authors, an Israeli Arab and an Israeli Jew, will be featured monthly.
Τα γαλλόφωνα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναφωνούν #JesuisKenyan
#JesuisKenyan Trends in Francophone Social Media to Show Support for Garissa Victims
Αλληλεγγύη για τις οικογένειες και τα θύματα του πανεπιστημίου της Γκαρίσσα στην Κένυα, στο Twitter, μέσω Arnaud Seroy
Twitter users show support for Garissa victims via Arnaud Seroy on twitter
Στις 2 Απριλίου του 2015, τουλάχιστον 147 άτομα σκοτώθηκαν [en] στην πανεπιστημιούπολη στην Γκαρίσσα της Κένυας από τρομοκράτες, σύμφωνα με το KRCS, το Εθνικό Κέντρο της Κένυας για Επιχειρήσεις Αρωγής.
On April 2, 2015, at least 147 people were killed by gunmen on the campus of Garissa University in Kenya, according to Kenya's National Disaster Operation Centre (KRCS).
Το κέντρο αναφέρει επίσης πως 79 άτομα τραυματίστηκαν και πως 587 άτομα εγκατέλειψαν άμεσα το πανεπιστήμιο.
The center also reports that 79 people were injured and 587 people were evacuated at this stage.
Οι υποψίες για τους υπεύθυνους αυτής της επίθεσης βαραίνουν το κίνημα Αλ-Σαμπάαμπ (Al-Shabaab), το οποίο έχει την βάση του στην Σομαλία και ανέλαβε την ευθύνη της επίθεσης πριν καν αυτή πραγματοποιηθεί.
The suspected mastermind of the massacre is the Somalia-based Al-Shabaab militant group, which claimed responsibility for the attack.
Οι αποτρόπαιες μαρτυρίες των επιζώντων [en] προκάλεσαν ένα παγκόσμιο κύμα αλληλεγγύης.
The tragic accounts of the shooting by survivors triggered a show of solidarity worldwide.
Ο γαλλόφωνος κόσμος, πάντα στιγματισμένος από την επίθεση στους συντάκτες του Charlie Hebdo, αντέδρασε με εκφράσεις αλληλεγγύης προς τα θύματα της Γκαρίσσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χρησιμοποιώντας το hashtag #JesuisKenyan, που αποτελεί αντικατοπτρισμό του #JesuisCharlie στις 7 του περασμένου Γενάρη.
The francophone world, still weary after the Charlie Hebdo attack, responded by showing solidarity with the Garissa victims on social networks with the hashtag #JesuisKenyan (to mirror the hashtag #JesuisCharlie).
Αυτό το ζήτημα καταλαμβάνει την δεύτερη θέση στα Trending Topics του Twitter από τις 3 Απριλίου.
It was the second most trending topics on Twitter in France on April 3.
Ιδού μερικές από τις κοινοποιήσεις επί του θέματος:
Here are a few of those posts:
- #BPM Nouveau single (@TEAMBEOZEDZED) April 3, 2015
- #BPM Nouveau single (@TEAMBEOZEDZED) abril 2, 2015
147 νεκροί από την φοβερή τρομοκρατική επίθεση εναντίον της εκπαίδευσης και του μέλλοντος. Ας δείξουμε αλληλεγγύη.
147 died in the horrific #terrorist attack against education and our future.
Ελάχιστα μέσα ενημέρωσης μιλούν για την τρομοκρατική επίθεση στο πανεπιστήμιο της Κένυας. 147 νεκροί δεν είναι αρκετοί;!
Not enough talk in the media about the terrorist attack at the university in Kenya, are 147 dead not enough ?!
Ο ΤΡΟΜΟΣ #JeSuisKenyan
HORRIBLE #JesuisKenyan
“Οπτική πανδαισία” ένα ντοκιμαντέρ για την κινέζικη κουζίνα
Chinese Cuisine Documentary ‘Bite of China’ a Visual Feast
Ο Κινέζος μελετητής Lin Yutang κάποτε έδωσε τον ορισμό της “ευτυχίας για έναν άνδρα”:
Chinese scholar Lin Yutang once defined “men's happiness” as:
Να έχεις Γιαπωνέζα σύζυγο, Γαλλίδα ερωμένη, Κινέζο μάγειρα και Βρετανό μπάτλερ.
Marrying a Japanese wife, having a French lover, hiring a Chinese cook, employing a British butler.
Περιττό να πούμε ότι η κινέζικη κουζίνα είναι μια από τις πλευρές της κινέζικης κουλτούρας, για την οποία είναι περήφανη η χώρα αυτή.
Needless to say, Chinese cuisine is one of aspects of Chinese culture that people are most proud of.
Αποτελεί επίσης ένα σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητας.
It is also an important part of daily life.
Ο αρχαιολόγος και μελετητής K.C. Chang [en] παρατήρησε ότι “τους Κινέζους τους απασχολεί ιδιαίτερα το φαγητό” και ότι “το φαγητό αποτελεί κεντρικό σημείο και συνοδεύει πολλές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις”.
Archaeologist and scholar K.C. Chang observed that “Chinese people are especially preoccupied with food” and that “food is at the center of, or at least it accompanies or symbolizes, many social interactions.”
Ωστόσο, η ομορφιά και το μυστήριο του κινέζικου φαγητού δεν εξηγήθηκε ποτέ σωστά ούτε εκτιμήθηκε αρκετά σε καλλιτεχνικό επίπεδο εντός Κίνας, μέχρι την πρεμιέρα μιας σειράς ντοκιμαντέρ σε 7 συνέχειες με θέμα τη διατροφική κουλτούρα της Κίνας, με τίτλο “Μια γεύση από Κίνα” (ή κυριολεκτικά μεταφράζοντας “Η Κίνα στην άκρη της γλώσσας”), παραγωγής του κρατικού China Central TV το Μάιο του 2012.
However, the beauty and mystery of Chinese food was never well explained or greatly appreciated on an artistic level even within China until the premiere of a seven-part documentary series on China's food culture called “A Bite of China” (literally translated as “China on the Tip of the Tongue”) produced by state broadcaster China Central TV in May 2012.
Η σειρά παρουσιάζει μια οπτική εισαγωγή στην πλούσια μαγειρική παράδοση της Κίνας και στην ευρεία γεωγραφική ποικιλία, δείχνοντας βασικά τοπικά υλικά, μαγειρικές μεθόδους και τοπικές σπεσιαλιτέ και έθιμα.
The series gives a visual introduction to China's rich culinary tradition and wide regional variety by showing basic local ingredients, cooking methods and local food specialties and customs.
Η κινέζικη κουζίνα δείχνει τα βασικά στο ντοκιμαντέρ αυτό: γιαγιάδες ψάχνουν μανιτάρια ματσουτάκε [en] σε ορεινές πλαγιές χωρίς μονοπάτια, ένας ψαράς πιάνει μπαρακούντα για βραδινό γεύμα, μια ομάδα από αγρότες μαζεύουν ρίζες λωτού από ένα λασπώδες ποτάμι το χειμώνα.
Chinese cuisine goes back to basics in the series: old women looking for matsutake mushrooms on pathless mountainsides, a fisherman catching barracuda for supper, a group of farmers collecting lotus roots from a muddy river in the winter.
Αφίσα από τη σειρά ντοκιμαντέρ “Μια γεύση από Κίνα”
Poster for the documentary series “A Bite of China”
Τριάντα από τους πιο αξιόλογους σκηνοθέτες της χώρας εργάστηκαν για πάνω από ένα χρόνο, κινηματογραφώντας τα επτά 50λεπτα επεισόδια.
Thirty of the country's most respected filmmakers worked for more than a year filming the seven 50-minute episodes.
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα: από παγωμένες λίμνες σε δάση μπαμπού.
They shot throughout the country, from frozen lakes to bamboo forests.
Το ντοκιμαντέρ έγινε απόλυτο hit και διαδόθηκε σαν αστραπή στα κινέζικα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
The documentary became an instant hit and a trending topic on Chinese social media.
Πολλοί πιστεύουν ότι είναι το καλύτερο ντοκιμαντέρ που έχει ποτέ βγει στην Κίνα λόγω των όμορφων οπτικών εφέ του και της ισχυρής νοσταλγίας που προκαλεί.
Many think it's the best documentary ever produced in China due to its beautiful visual effects and the powerful nostalgia it invokes.
Έγινε τόσο δημοφιλές, που η δεύτερη σεζόν του βγήκε τον Ιανουάριο του 2013 και σχεδιαζόταν για κυκλοφορία το 2014.
It became so popular that the second season was launched in January 2013 and is scheduled for release in 2014.
Ήταν το πιο πολυαναμενόμενο σίκουελ στην Κίνα για το 2014.
It's likely to be China's most anticipated sequel of 2014.
Υπάρχουν σχέδια για την προβολή του “Μια γεύση από Κίνα” σε 20 χώρες, μεταξύ των οποίων η Γερμανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά για την ώρα διατίθεται μονάχα μέσω YouTube.
There are plans to screen “A Bite of China” in 20 countries including Germany and the United States, but at the moment the show is only available on YouTube.
Αφότου είδαν την πρώτη σεζόν, πολλοί διαδικτυακοί χρήστες σχολίασαν στην δημοφιλή ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης douban, αναφέροντας ότι η σημασία του ντοκιμαντέρ είναι πολύ μεγαλύτερη από το φαγητό αυτό καθεαυτό: πρόκειται για την περιήγηση σε όμορφα μέρη στην Κίνα και μια ιστορία για το λαό της:
After watching the first season, many netizens commented on leading social network website douban, saying the documentary's significance is more than just the food itself: It's a tour of beautiful places in China and a story of Chinese people:
Ως λάτρης του καλού φαγητού, είναι ευλογία που έχω γεννηθεί στην Κίνα, ένα μέρος με άφθονους πόρους.
As a foodie, it's such a blessing to be born in China, a place of abundant resources.
Σπουδαίο ντοκιμαντέρ.
A great documentary.
Δεν πρόκειται απλά για φαγητό, αλλά για ιστορίες ανθρώπων.
This is not just about food, but also stories of people.
Δεν ήξερα ότι υπήρχαν τόσα πολλά πολιτιστικά μέρη που δεν είχα πάει ποτέ στην Κίνα.
I didn't know there are so many cultural places I have never been to in China.
Ορισμένοι πιστεύουν επίσης ότι το ντοκιμαντέρ εξυπηρετεί ως μέσο “ήπιας ισχύος”:
Some also think the documentary serves as great soft power:
Έτσι πρέπει να διδάσκεται ο πατριωτισμός
Patriotism should be taught this way
Ωστόσο, ορισμένοι ήταν λυπημένοι από το ότι αυτός ο τρόπος ζωής σταδιακά εξατμίζεται στη σύγχρονη Κίνα, λόγω της βιομηχανοποίησης και της μόλυνσης του περιβάλλοντος:
However, some were sad that this way of life is slowly evaporating in modern China due to industrialization and environmental pollution:
Η μαγειρική είναι μια παράδοση υπό εξαφάνιση, [όταν το σκέφτομαι αυτό] νιώθω την καρδιά μου να βαραίνει κάπως.
Cuisine is a disappearing tradition, [when I think about this] my heart feels a little heavy.
Καταρρίπτοντας τους μύθους των ΜΜΕ σχετικά με τους Χούτι της, ρημαγμένης απ’ τον πόλεμο, Υεμένης
Debunking Media Myths About the Houthis in War-Torn Yemen
Το λογότυπο των Ανσάρ Αλλάχ (Ansar Allah), κοινώς γνωστοί ως Χούτι.
The logo of Ansar Allah commonly known as Houthis.
Εικόνα παρμένη από τον επίσημο λογαριασμό τους στο Twitter, όπου διαβάζουμε έναν στίχο από το Κοράνι ”Ω εσείς που πιστεύετε!
Image taken from their official Twitter account, which includes the Quranic verse, ”O ye who believe!
Να γίνεται οι βοηθοί του Αλλάχ (ansar allah)”.
Be ye helpers of Allah (ansar allah).”
Η σημαία γράφει “O Θεός είναι Μεγάλος, Θάνατος στην Αμερική, Θάνατος στο Ισραήλ, Κατάρα στους Εβραίους, Νίκη του Ισλάμ”.
The flag says, “God is Great, Death to America, Death to Israel, Curse the Jews, Victory to Islam.”
Για περισσότερα από δέκα χρόνια, οι Χούτι γίνονται πρώτο θέμα στα πρωτοσέλιδα από την στιγμή που ξεκίνησαν μαζική εξέγερση [en] εναντίον της κυβέρνησης της Υεμένης.
For more than 10 years, the Houthis have been grabbing headlines since they launched a mass uprising against Yemen's government.