natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στο χωριό μου πρέπει να δουλέψεις πολύ σκληρά αν θέλεις μια καλύτερη ζωή. Είμαστε αγρότες και πρέπει να υποστούμε τον καυτό ήλιο, που μας καίει το δέρμα.
In my community, one works hard to have a better life; the residents there are farmers and since the sun is very strong, the skin burns easily.
Τρεις αδερφές, μεγαλωμένες στον τόπο αυτό, έμειναν εκεί και μετά τον ερχομό των γαιοκτημόνων.
In that community, three sisters were raised there, remaining there after the time when there were land masters.
Πήραν όλες άντρα από άλλο χωριό, αλλά παρέμειναν στον τόπο μας και έκαναν παιδιά.
They married, each to a man that arrived from a different community, and they had children.
Μια από τις αδερφές αυτές ήταν η γιαγιά μου, η οποία είχε επτά παιδιά.
One of them was my grandmother, who had seven children.
Η οικογένεια είχε γίδες και πρόβατα, και σύμφωνα με τη γιαγιά, το φαΐ σπάνια τους έφτανε.
The family raised goats and sheep, and according to what my grandmother told me, the food barely was enough.
Κάθε Σάββατο, με τo υστέρημα τους, θα πήγαιναν στην πιο κοντινή αγορά για να πάρουν κάτι ακόμα.
Each Saturday, with what little they did have, they went to the nearest market to acquire something more.
Ο πατέρας μου ήταν αυτός που ήταν συνήθως με τη γιαγιά.
My father was the one that accompanied my grandmother the most.
Μια μέρα έμαθε για μια Εκκλησία Αντβεντιστών και άρχισε να πηγαίνει τα Σάββατα, παρά την αντίδραση του παππού μου, ο οποίος μισούσε όλες τις εκκλησίες.
One day he learned about an Adventist Church, where he went on Saturdays even though his father, my grandfather, opposed it because he hated all churches.
Ωστόσο, χάρη σ' αυτή του την ανυπακοή, έμαθε να διαβάζει.
However, because he disobeyed, he was able to learn how to read.
Ούτε εκείνος ούτε οι θείοι μου είχαν πάει σχολείο- όχι μόνο λόγω του ότι ήταν ψτωχοί, αλλά και λόγω του ότι δεν υπήρχε σχολείο στην πόλη.
Neither he nor my uncles attended school because the town lacked a school, and because of the family's poverty.
Του πατέρα μου του άρεσε να πηγαίνει στην εκκλησία.
My father was content to go to the church.
Του άρεσε να μαθαίνει και έτσι έμαθε και από αγροτικές δουλειές.
He liked learning and that's how he was trained how to farm.
Ήξερε ότι υπήρχε κοντά μια κοινότητα που παρήγαγε φρούτα και λαχανικά, και πήγε εκεί για να μάθει βοηθώντας τους.
He knew that there was a community nearby that produced fruits and vegetables, and that's how he went to help and learn.
Όταν 20 χρονών παντρεύτηκε τη μητέρα μου, είχε για κεφάλαιο 150 μπολιβιάνο όλα κι όλα (γύρω στα 20 δολάρια σε σημερινή αντιστοιχία).
When he married my mother at the age of 20, he only had 150 bolivianos (approximately 20 USD in current conversion) as capital.
Με αυτά ξεκίνησε να δουλεύει, φυτεύοντας ντομάτες για πρώτη φορά σε δική του γη.
With that he started to work, trying to plant tomatoes for the first time on his land.
Λέει ότι η πρώτη του σοδειά ήταν επτά φορτία και ότι οι θείοι μου, βλέποντας ότι πήγαινε καλά, άρχισαν σιγά σιγά να φυτεύουν κι εκείνοι και να μαθαίνουν κάπως έτσι από αγροτικές δουλειές.
He said that he harvested seven loads and that's how my uncles, upon seeing that it produced well, started to plant little by little and also learned how to be farmers
Πλέον στο χωριό μου υπάρχει σχολείο και τα παιδιά μπορούν να πάνε μέχρι την έκτη.
Currently in my community there is a school that educates children up until the sixth grade.
Καλλιεργούμε τομάτες, μαρούλι, φασόλια και καλαμπόκι.
The people plant tomatoes, lettuce, beans, and corn.
Η κοινότητα μου με έστειλε στο Unibol για να βοηθήσω στη βελτίωση της γεωργικής παραγωγής.
The community sent me to Unibol so that I can help to improve the farming production.
Άλλοι μαθητές σπουδάζουν υφαντουργική βιομηχανία, με σκοπό να βοηθήσουν κι αυτοί τις κοινότητές τους.
Other students arrive to learn more about the textile industry, so they can help their communities, too.
Δύο φοιτήτριες, η Julia Apaza Mamani και η Zelma Mamani Mamani, γράφουν για την έλλειψη φοιτητών του άλλου φύλου που επικρατεί στον τομέα:
Two female students,Julia Apaza Mamani and Zelma Mamani Mamani, write about the lack of male students in the field:
Είμαστε κυρίως γυναίκες (80%- έναντι 20% ανδρών) που επιλέξαμε τον τομέα της Υφαντουργικής Βιομηχανίας στο Túpac Katari, το Ιθαγενές Πανεπιστήμιο Αϊμάρα της Βολιβίας. Στη συνέχεια, μάλιστα, έφυγαν και κάποιοι από αυτούς όταν, όπως φαίνεται, συνειδητοποίησαν ότι δεν τους άρεσε που το μάθημα ήταν τόσο πρακτικό.
There are more women (80 percent) than men (20 percent), who entered the field of study for Textile Engineering… Later, some of the male students started to leave because it appeared that they did not like the practical focus of weaving.
Ντρέπονταν να υφάνουν tari (τραπεζομάντηλο), istalla (είδος πολύχρωμου, τετράγωνου υφάσματος για τη μεταφορά φύλλων κακάο), ή chambrita (πανωφόρι για τα νεογέννητα)… Ήθελαν κάτι πιο “επιστημονικό”.
They felt humiliated in front of the women because they had to weave a tari (cloth), istalla, or chambrita for babies (a coat for newborns)… They wanted “exact sciences”.
Έτσι, στο έκτο εξάμηνο υπάρχουν πλέον ελάχιστοι άνδρες φοιτητές.
Because of that, we are now in the sixth semester, and there are very few male students.
Θα συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε μαζί σας τις εμπειρίες των φοιτητών Αϊμάρα που σπουδάζουν σε αυτό το μοναδικό πανεπιστήμιο.
We'll continue to share more stories from the Aymara students as they write about their educational experiences at this unique university.
Στην Συρία είμαστε όλοι δολοφόνοι
In Syria We Have All Become Killers
H τοποθεσία ενός αυτοσχέδιου νεκροταφείου στο Αλέππο της Συρίας.
The site of an improvised cemetery in Aleppo, Syria.
Η έλλειψη χώρου στα νεκροταφεία αναγκάζει τους κατοίκους του Αλέππο να θάβουν τους νεκρούς τους σε πάρκα και ανοιχτούς χώρους διασκορπισμένα σε όλη την πόλη.
The lack of space in cemeteries forces Aleppo residents to bury the dead in parks and open spaces across the city.
Εικόνα του karam almasri, copyright Demotix (27/5/14)
Photo by karam almasri, copyright Demotix (27/5/14)
Αυτό το άρθρο είναι μέρος μιας ειδικής στήλης άρθρων της blogger και ακτιβίστριας Marcell Shehwaro, όπου περιγράφει την πραγματικότητα της ζωής στην Συρία κατά την συνεχιζόμενη ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στις δυνάμεις που μένουν πιστές στο τρέχον καθεστώς και εκείνους που παλεύουν να το ανατρέψουν.
This post is part of a special series of articles by blogger and activist, Marcell Shehwaro, describing the realities of life in Syria during the ongoing armed conflict between forces loyal to the current regime, and those seeking to oust it.
Μια πολύ συνηθισμένη μέρα, καθώς γευμάτιζα με έναν φίλο στην Τουρκία, μακριά από τα σφυροκοπήματα των βομβαρδισμών και τον θάνατο, όμως αρκετά κοντά στην ασφυξία των τύψεων που με έπνιγαν, επειδή ήμουν μακριά από την πόλη μου απολαμβάνοντας τις πολυτέλειες του ηλεκτρισμού και των υπηρεσιών τηλεπικοινωνίας την ίδια στιγμή που το Αλέππο πεθαίνει, και καθώς ήμουν εθισμένη με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, άνοιξα το προφίλ μου στο Facebook.
On a very normal day, during lunch with a friend in Turkey, away from the pounding of bombs and death, and close to suffocation with guilt at being away from my city, enjoying luxuries like electricity and communications services while Aleppo is dying, I-being as much of a social media addict as the next person-opened my Facebook page.
Εκεί, βρήκα ένα μήνυμα αναρτημένο στον τοίχο μου από έναν φίλο που διατηρεί πολύ στενούς δεσμούς με τους επαναστάτες.
There, I found a message on my wall from a friend with close ties to the rebels.
Το μήνυμα έλεγε: “Marcell, το σημείο ελέγχου ασφαλείας στο Sabaa Bahrat δεν υπάρχει πια.
It read: “Marcell, The security checkpoint at Sabaa Bahrat is no more.
Καταστράφηκε από τους σημερινούς βομβαρδισμούς.
It was destroyed in today's bombing.
Ξέρω ότι αυτό σημαίνει πολλά για σένα.
I know this means a lot to you.
Εύχομαι το κτίριο της πολεμικής αεροπορίας να είναι ο επόμενος στόχος.
I hope the air force [building] is next.
Ίσως τότε να νιώσω και εγώ κάτι παρόμοιο με αυτό που νιώθεις εσύ τώρα”.
I might then feel something close to what you are feeling now.”
Ο φίλος αυτός με ξέρει καλά.
This friend really knows me.
Ξέρει ότι σιχαίνομαι να γράφουν το όνομά μου με “Α” στα αραβικά, και το γράφει σωστά.
He knows how I hate having my name spelt with the letter “A” in Arabic, and spells it correctly.
Ξέρει ότι αυτό το συγκεκριμένο σημείο ελέγχου σημαίνει πολλά για μένα, όχι μόνο υπό την σκοπιά της επανάστασης, αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.
He knows that this checkpoint, in particular, means a lot to me personally, and not only from a revolution perspective.
Ήταν παρών στην κηδεία της μητέρας μου, η οποία δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τις δυνάμεις ασφαλείας σε αυτό ακριβώς το σημείο ελέγχου.
He was present at the funeral of my mother, who was killed in cold blood at this checkpoint by security forces.
Ήξερε ακόμα και ότι θα συμμεριζόμουν τον πόνο του, όταν με ενημέρωνε για το περιβόητο κτίριο της πολεμικής αεροπορίας, όπου διαδηλωτές εκεί βασανίζονται και σκοτώνονται.
He also knew that I would understand his pain when he informed me about the notorious air force building, where protestors have been tortured and killed.
Και ήξερε για ποιο λόγο τον καταλάβαινα, όταν ήλπιζε να δει το κτίριο αυτό να βομβαρδίζεται.
And he knew why I understood his hopes that this building was bombed.
Για μια στιγμή, η είδηση με χτύπησε σαν κεραυνός.
For a moment, the news about the checkpoint came as a shock.
Σήμαινε το απόλυτο τέλος εκείνων που αποτελείωσαν την δική μου ζωή και δεν μπορούσα να συλλάβω ακριβώς το συναίσθημα που ένιωθα.
It signifies the absolute end of those who ended my life, and I didn't fully understand exactly what I was feeling.
Αυτό που πραγματικά αισθανόμουν ήταν ένα ατέλειωτο μούδιασμα.
What I felt, in fact, was an infinite numbness.
Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας κάποια απ'τα ιδανικά με τα οποία με μεγάλωσε η οικογένειά μου.
Let me share with you some of the ideals I on which I was brought up on in our household.
Ως ένας άνθρωπος προερχόμενος από ένα συντηρητικά χριστιανικό υπόβαθρο, μεγάλωσα με την πεποίθηση ότι μόνο η αγάπη μπορεί να σβήσει τον πόνο της ανθρωπότητας σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το μίσος.
As a human being from a conservative Christian family, I was raised to believe that love alone could erase the pain of mankind in a world overtaken by hate.
Πίστευα πώς οι ζωές όλων - χωρίς να έχει σημασία σε ποιους άνηκαν - ήταν απόλυτα ιερές.
I believed that all lives-regardless of whom they belonged to-were absolutely sacred.
Γι' αυτό και τάχτηκα κατά των εκτρώσεων, κατά του πολέμου, κατά των θανατικών ποινών.
This is why I stood against abortion, against war, against capital punishment.
Με την πεποίθηση ότι η συγχώρεση είναι δύναμη να με βαραίνει και ότι ο Χριστός, στον οποίο πίστευα, μας καλούσε να συγχωρούμε όσους μας έβλαψαν, η πραγματική δοκιμασία της πίστης μου ήταν να συγχωρέσω τους ανθρώπους σε εκείνο το σημείο ελέγχου, τους καινούργιους μου εχθρούς, αυτούς που σκότωσαν την μητέρα μου.
Burdened with my belief that forgiveness was power, and that Christ in whom I believed, had called upon us to forgive those who have wronged us, the true test of my belief was forgiving the people at that checkpoint, my new enemies, those who killed my mother. And I failed.
Και απέτυχα.
Who were they?
Πέρασα μια περίοδο όπου έπαθα ψύχωση με τους δολοφόνους της μητέρας μου.
What do they do? From which families do they come?
Ποιοι ήταν; Τι κάνουν; Από τι οικογένειες προέρχονται; Σε ποια σέκτα ανήκουν; Κατάφερα και δωροδόκησα κάποιον που μπορούσε να μου φέρει όλες τις απαντήσεις που έψαχνα.
To which sect do they belong? I was able to bribe to someone who was able to fill me in with the information.
Κράτησα εκείνο το κομμάτι χαρτί για πάρα πολύ καιρό και ύστερα, όταν ήμουν πια αρκετά δυνατή, το κατέστρεψα.
I kept that piece of paper for a long time, and then destroyed it when I became powerful enough.
Ήμουν σε θέση να παραδώσω τα ονόματά τους στους ένοπλους φίλους μου στον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, οι οποίοι μπορούσαν με την σειρά τους να διαδώσουν τις πληροφορίες και να βεβαιωθούν πως οι δολοφόνοι θα τιμωρούνταν.
I was in a position to hand over their names to my armed friends on the Free Syria Army, who could then circulate the information and ensure the killers were punished.
Όμως το κατέστρεψα, επειδή δεν μπορούσα να πάρω την απόφαση του θανάτου τους, δεν άντεχα καν να συμβάλλω σε μια τέτοια απόφαση.
But I destroyed it because I could not take the decision for them to be killed, or to even participate in a decision of this type.
Το να κατέχω μια τέτοιου είδους δύναμη πραγματικά με τρομάζει.
Having this sort of power really frightens me.
Το να έχω την διπλή ιδιότητα του θύματος και του κριτή είναι προνόμιο και κατάρα, και αυτό ξεπερνά τις δυνάμεις μου.
Having this ability to be both victim and judge is a privilege, and also a curse, and that truly exceeds my abilities.
Ακόμα και έτσι όμως, κάθε βδομάδα τους αναζητούσα.
Still, almost every week I would seek them out.
Καθόμουν και τους μελετούσα από μακριά.
I would stand and study them from afar.
Δυστυχώς, ήταν άνθρωποι όπως όλοι μας.
Unfortunately, they were people just like us.
Χαμογελούσαν και κουράζονταν.
They smiled and they got tired.
Αντάλλαζαν αστεία και θύμωναν.
They exchanged jokes and got angry.
Δούλευαν σε διπλές βάρδιες και αναρωτιόμουν ποιος να δούλευε στην διάρκεια της βάρδιας όταν δολοφονήθηκε η μητέρα μου.
They worked in two shifts, and I wondered who was working the shift on which my mother was killed.
Πίνουν το τσάι τους ακριβώς όπως μου αρέσει και μένα, γλυκό και ελαφρύ.
They drink tea the way I like it, sweet and light.
Ένας είχε και ένα γιο, πιτσιρίκι ακόμα, που ήρθε και τον επισκέφτηκε στο σημείο ελέγχου μαζί με μια γυναίκα, η μαντίλα της οποίας με εμπόδιζε να διακρίνω τα χαρακτηριστικά της.
One of them had a toddler son who visited him at the checkpoint with a veiled woman whose features I couldn't make out. Did his wife know that he had shot my mother?
Να ήξερε άραγε η γυναίκα του ότι είχε πυροβολήσει την μητέρα μου; Ή, για να είμαι απόλυτα ακριβής, ότι την είχε σκοτώσει; Αργότερα, συνειδητοποίησα ότι δεν μπορούσα πια να ανακαλώ στην μνήμη μου την μητέρα μου χωρίς να θυμάμαι και αυτούς μαζί.
Or, to be more precise, that he had killed her? Later on, I realised that I couldn't remember my mother without remembering them as well.
Τα χαρακτηριστικά των δολοφόνων άρχισαν να εμφανίζονται αργά στο χαμόγελό της, στις μπούκλες των μαλλιών της.
The features of the killers slowly started to appear where her smile and the strands of her hair had been.
Μέσα μου, η φωνή της εκδίκησης αντηχούσε πια πιο δυνατή από οτιδήποτε με είχε διδάξει εκείνη, πιο δυνατή ακόμα και από το γέλιο της.
The voice of vengeance in me was greater than anything she had ever taught me, higher even than her laugh.
Εκείνη ήταν και η μέρα που αποφάσισα να σταματήσω να τους σκέφτομαι.
On that day I took the decision that I would stop thinking about them.
Δεν τους κρατώ πια κακία, όμως δεν μπορώ να τους συγχωρέσω.
I no longer bear a grudge against them, but I cannot forgive them.
Βρίσκομαι εγκλωβισμένη ανάμεσα στον πόνο, την εκδίκηση και την συγχώρεση.
I am stuck in a space between pain, vengeance and forgiveness.
Δεν μπορώ - αν και θα μπορούσε να είναι και η αλήθεια - να παραδεχτώ ότι και αυτοί δεν είναι παρά θύματα του καθεστώτος του Assad, ένα καθεστώς που τους μετέτρεψε σε δολοφόνους.
I cannot-although it could be true-acknowledge that they too, might be victims of the Assad regime, which had turned them into murderers.
Εκκρεμεί δίκη ανάμεσά μας στα δικαστήρια της Συρίας. Ήλπιζα να αποσύρω κατηγορίες μετά την πτώση του καθεστώτος του Assad, ως σύμβολο συγχώρεσης, καθώς ακόμα πιστεύω πως είναι κομμάτι της λύσης για να επανέλθει η ειρήνη στην Συρία.
There is a court case between us in the Syrian courts which I had hoped I would drop after the fall of the Assad regime as a form of forgiveness, as I believe that is part of the solution for Syria to become peaceful again.
Έτσι, η είδηση ότι το σημείο ελέγχου βομβαρδίστηκε από το Ισλαμικό Μέτωπο πριν λίγες μέρες ήταν γροθιά στο στομάχι.
So, the news that the checkpoint was bombed by the Islamic Front a few days ago was a slap in the face. Am I happy that they have died?
Είμαι χαρούμενη που πέθαναν; Άλλαξα όντως τόσο πολύ που μπορώ να αντλώ ευτυχία απ'τον θάνατο των άλλων; Έχασα το προνόμιο της μελλοντικής συγχώρεσης; Ή μήπως η ιερότητα της ζωής δεν είναι πια τόσο ιερή για μένα; Τόσο πολύ διέφθειρε ο πόλεμος την ψυχή μου λοιπόν;
Have I really changed so much that I can derive happiness from the death of others? Have I lost the privilege of being able one day to forgive them?
Δεν ξέρω ποια ακριβώς συναισθήματα με κατακλύζουν, όμως αυτή την στιγμή, κατανοώ απόλυτα την κραυγή εκδίκησης όλων των θυμάτων.
Has the sacredness of life become less sacred for me? Has the war completely infested my psyche?
Και κατανοώ ότι όλα χάνουν την αξία τους όταν καλείσαι καθημερινά να αναμετρηθείς με τον θάνατο.
And I understand how everything loses value when you deal with death on a daily basis.
Όταν μαθαίνεις να προσαρμόζεσαι, ο θάνατος σου εμπνέει μεγαλύτερο σεβασμό απ'την ζωή, το ξέρω καλά.
I know how learning to adapt gives you greater reverence for death than for life.
Στις μέρες μας, όπου η προηγούμενη είναι ίδια με την επόμενη, ο θάνατος είναι ο κανόνας και η ζωή η εξαίρεση.
In our days, which have all become similar to each other, death has become the norm and life the exception.
Η ανακοίνωση του Ισλαμικού Μετώπου δηλώνει πως σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, κατά την επιχείρηση, σκοτώθηκαν περισσότεροι από 50 στρατιώτες και δολοφόνοι του Al Assad.
The Islamic Front's statement says that according to preliminary information, more than 50 of Al Assad's soldiers and thugs were killed in the operation.
Αναρωτιέμαι αν οι φονιάδες της μητέρας μου είναι ανάμεσα στους 50.
I wonder if my mother's killers were among the 50.
Ή μήπως ήταν αθώοι άνθρωποι που σκοτώθηκαν; Άνθρωποι που έτυχε απλά να βρίσκονται στο λάθος σημείο την λάθος στιγμή; Δεν θέλω εκδίκηση, αλλά ανάμεσα στην θλίψη μου για αθώους ανθρώπους και φίλους, δεν έχω την ανθρωπιά να στεναχωρηθώ για ένα σημείο ελέγχου, ή για κρατικά ιδρύματα ή για δολοφόνους.
Or were those who died innocent people who happened to be at the wrong place at the wrong time? I don't want revenge, but between my sadness over innocent people and friends, I don't have the ability to feel sad for a checkpoint, or for state institutions or for murderers.
Ακόμα παλεύω να νιώσω έκπληξη για το αίσθημα λύπης προς όσους αθώους χάθηκαν.
I am still trying to feel surprised at feeling sadness over the loss of innocent.
Δεν είμαι ικανή να νιώσω θλίψη για τους δολοφόνους που σκοτώθηκαν, παρά την βαθιά μου πεποίθηση ότι η ειρήνη είναι η λύση για αυτόν τον κόσμο.
I am unable to feel sadness for murderers who are killed, despite strongly believing that peace is the solution for this world.
Φέτος, για τα γενέθλιά μου, έλαβα ένα μικρό πιστόλι από έναν φίλο που ανησυχούσε για μένα, ευάλωτη καθώς ήμουν σε μια ξένη χώρα όπου πλέον σχεδόν όλοι κυκλοφορούν οπλισμένοι.
This year, for my birthday, I received a small pistol from a friend who was worried about me, vulnerable in a country where almost everyone is now armed.
Ποιος να το σκεφτόταν ότι ένα όπλο θα γινόταν σύμβολο αγάπης; Όμως με θλίβει που γίνομαι το θύμα για δεύτερη φορά.
Who would have thought that a weapon could become a symbol of love? But I am saddened that I have become a victim twice over.
Η πρώτη ήταν όταν έχασα την μητέρα μου. Η δεύτερη όταν έχασα την ιδιότητα του θύματος.
The first time was when I lost my mother; the second when I lost my status as a victim.
Ο δολοφόνος μέσα μου ξυπνούσε όλο και πιο δυνατός και αισθανόμουν χαρούμενη για τους φόνους των συνανθρώπων μου.
The murderer inside me had grown, and I started feeling happy about the killing of others.
Η ικανότητά μου για επιβίωση εξαρτάται από τον θάνατο των άλλων.
My ability to survive depends on the death of others.
Αυτή είναι η ιδέα με την οποία πορεύομαι πλέον στην ζωή, η δικαιολογία που χρησιμοποιώ: “Για να ζήσω εγώ πρέπει αυτός να πεθάνει.”
This is the idea that I try to live with and use as an excuse: “For me to survive, he has to die.”
Και είναι ακριβώς αυτό που θα δώσει την νίκη σε αυτό το φονικό καθεστώς, ανεξάρτητα από την όποια πολιτική αλλαγή μπορεί να πετύχει η Συρία.
And this is how the murderous regime will ultimately win, regardless of what political change awaits Syria.
Το καθεστώς πέτυχε να μας μετατρέψει όλους σε δολοφόνους.
The regime has succeeded in turning us all into murderers.
Θλίβομαι που τα παιδιά μας θα πρέπει να ζήσουν με μας αφότου όλοι θα έχουμε μεταλλαχθεί είτε σε δολοφονικές μηχανές είτε σε πλάσματα που πανηγυρίζουν τον σκοτωμό των άλλων.
I feel sad for our children, as they will have to live with us after we have all become either killing machines, or creatures who gloat at murder of others.
H Marcell Shehwaro αρθρογραφεί στο ιστολόγιο marcellita.com ενώ στο Twitter δημοσιοποιεί στο @Marcellita, κυρίως στην αραβική γλώσσα και στα δύο.
Marcell Shehwaro blogs at marcellita.com and tweets at @Marcellita, both primarily in Arabic.
Διαβάστε όλα τα άρθρα της στήλης εδώ.
Read the other posts in the series here.
Ρώσοι Λογοκριτές απειλούν να κλείσουν επιχειρηματική ιστοσελίδα λόγω άρθρου περί Bitcoin
Russian Censors Threaten to Shut Down Business Website for Writing About Bitcoin
Ο Σκρουτζ ΜακΝτακ, θαυμαστής των κερμάτων, δεν θα επέτρεπε ποτέ να συμβεί αυτό.
Scrooge McDuck, lover of coins, would never have let this happen.
Επεξεργασία εικόνας από τον Kevin Rothrock.
Image edited by Kevin Rothrock.
Φανταστείτε ένα βιβλίο στο οποίο προστίθενται σελίδες καθημερινά, παρότι η πλοκή η ίδια δεν φαίνεται ν' αλλάζει.
Picture a book that has pages added to it almost every day, though the plot never seems to change.
Θα μπορούσε να είναι και η ιστορία της ρωσικής λογοκρισίας, απ' την οποία έχουμε φρέσκα νέα, καθώς ο άγρυπνος φρουρός των μέσων μαζικής επικοινωνίας του Κρεμλίνου, το Roskomnadzor, απείλησε να κλείσει μια ακόμη ειδησεογραφική ιστοσελίδα.
You might as well be reading the story of Russian censorship, which got another update today, when the Kremlin's media watchdog, Roskomnadzor, threatened to block another news website.
Οι αρχές ενημέρωσαν το Zuckerberg Poznovit, ή “ο Zuckerberg καλεί”, μια ιστοσελίδα που ασχολείται με νέα σχετικά με την διαδικτυακή επιχειρηματικότητα, ότι πρέπει να διαγράψει ή να επεξεργαστεί εντός τριών ημερών ένα άρθρο περί bitcoins.
Officials today told Zuckerberg Pozvonit, or “Zuckerberg Calling,” which focuses on news related to Internet entrepreneurialism, that it must delete or edit within the next three days an article it published about bitcoins.
Αν η ιστοσελίδα αρνηθεί, το Roskomnadzor θα την κλείσει.
If the website refuses, Roskomnadzor will block it.
Το ξαφνικά επίμαχο άρθρο, με τον τίτλο “Τι είναι τα Bitcoins και ποιος τα χρειάζεται;” (διαθέσιμο εδώ και αρχειοθετημένο εδώ), εκδόθηκε πριν από δυο χρόνια τουλάχιστον, τον Απρίλη του 2013.
The suddenly controversial article, titled “What Are Bitcoins and Who Needs Them?” (available here and archived here), was published more than two years ago in April 2013.
Η προειδοποίηση του Roskomnadzor είναι απάντηση στη δικαστική απόφαση του Φεβρουαρίου 2015 στο Αστραχάν, η οποία αποφάσισε πώς το άρθρο της εφημερίδας περιέχει “προπαγάνδα για φορολογικά εγκλήματα όσον αφορά την νομιμοποίηση (ξέπλυμα μαύρου χρήματος) εισοδήματος που αποκτήθηκε με εγκληματικές ενέργειες και ότι “επηρεάζει αρνητικά την νομική συνείδηση των πολιτών”.
Roskomnadzor's warning is a response to a February 2015 court decision in Astrakhan, which determined that Zuckerberg Pozvonit‘s article contains “the propaganda of tax crimes in the area of legalizing [money laundering] income obtained in a criminal way” and “has a negative impact on the legal consciousness of citizens.”
Το Roskomnadzor μάλιστα αρνήθηκε να εφαρμόσει την δικαστική απόφαση στην αρχή, κάνοντας έκκληση στο δικαστήριο για διευκρίνιση, υποστηρίζοντας ότι το εν λόγω άρθρο ήταν απλώς πληροφοριακό.
Roskomnadzor actually resisted enforcing the court order at first, appealing to the court for clarification, arguing that the article in question was merely informational.
“Η απόφαση του δικαστηρίου είναι σαφής”, ήταν η απάντηση του δικαστηρίου τον Ιούλιο.
“The court's decision contains no ambiguity,” the court answered in July.