natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ως τώρα έχουν πεθάνει τουλάχιστον 170 άνθρωποι, ενώ πάνω από 20.000 υποφέρουν ακόμα από την πολιορκία.
At least 170 people have died of starvation, and more than 20,000 continue to endure the siege.
Ο καταυλισμός υπέστη επίσης συνεχείς επιθέσεις [en] βομβαρδισμούς και επιθέσεις με βαριά όπλα σε σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία και τεμένη.
The town has also suffered repeated attacks, air raids and shelling with heavy weapons on civilian buildings, schools, hospitals and mosques.
Προκειμένου να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της λειψυδρίας, πολλοί κάτοικοι του Γιαρμούκ κουβαλούν νερό από τα πηγάδια στα σπίτια τους.
To deal with water cuts, many in Yarmouk have resorted to carrying water from wells throughout the camp to their homes.
Σε πολλές περιπτώσεις όμως το νερό δεν είναι πόσιμο, με αποτέλεσμα να προκαλέσει αρρώστιες σε εκείνους που το ήπιαν.
In many cases, the water was not potable and caused diseases among those drinking it.
Ένα από τα σκίτσα της εκστρατείας “We Want to Live”.
One of the ‘We Want to Live campaign' designs.
Πηγή: Η σελίδα της εκστρατείας στο Facebook
Source: the campaign's Facebook page
Η εκστρατεία “We Want to Live” προκάλεσε ένα κύμα έκφρασης δημιουργικότητας με επίκεντρο το Γιαρμούκ. Από φυλλάδια και πλακάτ, τα οποία εξέφρασαν την τραγωδία της πείνας και της δίψας των κατοίκων, μέχρι θεατρικά έργα, τα οποία προβλήθηκαν μέσα στον καταυλισμό.
The We Want to Live campaign unfolded diverse manifestations of creativity focused on Yarmouk, from leaflets and banners reflecting on the tragedy of induced thirst and starvation, to plays being performed inside the camp.
Ακτιβιστές μοιράστηκαν στο διαδίκτυο εικόνες και μηνύματα από το Γιαρμούκ με σκοπό τη δημιουργία αλληλεγγύης με τους πολιορκούμενους αλλά και την ενθάρρυνση για συμμετοχή στην εκστρατεία.
Aimed at igniting solidarity with the besieged population, activists took to the Internet to share pictures and messages from Yarmouk and encourage others to partake in the campaign.
Εκατοντάδες χρήστες κοινωνικών δικτύων φωτογραφήθηκαν εκφράζοντας αλληλεγγύη προς τον καταυλισμό και μοιράστηκαν τις εικόνες στο Facebook και στο Twitter με τα hashtags #LetUsBe [Αφήστε μας ήσυχους] και #thirst_under_siege [Δίψα υπό πολιορκία].
Hundreds of social media users photographed themselves in solidarity with the camp and shared the pictures on Facebook and Twitter, using the hashtags #LetUsBe and #thirst_under_siege.
“Ζητάμε αυτό που μας αξίζει, να ζήσουμε με αξιοπρέπεια”, όπως έλεγε ένα πλακάτ στο Γιαρμούκ.
“We only want what we deserve: To live in dignity”, was one of the banners raised by the people of Yarmouk.
Η μικρή πόλη Kafranbel, γνωστή για τα έξυπνα πλακάτ της, μοιράστηκε το παρακάτω μήνυμα, το οποίο εμφανώς απευθύνεται στο συριακό καθεστώς.
The town of Kafranbel, renowned for its witty banners, reacted by sharing the following message, clearly addressed to the regime:
Τα στομάχια των ανθρώπων του Γιαρμούκ είναι γεμάτα με αξιοπρέπεια, παλιομπάσταρδοι.
Yarmouk's stomachs are filled with dignity, you bastards. This post was previously published on SyriaUntold.
Μεξικό: Στο λαβύρινθο της μοναξιάς του
Mexico in the Labyrinth of Its Solitude
Διαμαρτυρία στην Πόλη του Μεξικού για τους 43 αγνοούμενους σπουδαστές από την Αγιοτζινάπα.
Protest in Mexico City for the 43 missing students from Ayotzinapa.
Φωτογραφία: Enrique Perez Huerta.
Image by Enrique Perez Huerta.
Από την αρχή της θητείας του στα τέλη του 2012, Ο Μεξικανός Πρόεδρος Enrique Peña Nieto έχει αφιερωθεί στη δημιουργία και παρουσίαση της εικόνας μιας χώρας που προχωρά μπροστά.
Since the beginning of his term in late 2012, Mexican President Enrique Peña Nieto has been committed to creating and broadcasting an image of a country moving forward.
Η κυβέρνηση έχει θεσπίσει δομικές μεταρρυθμίσεις με την υποστήριξη της αντιπολίτευσης.
The government has enacted structural reforms with support from the opposition.
Ωστόσο, η στρατηγική της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση την κρίση ασφαλείας της χώρας και η στάση της διεθνούς κοινότητας περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων αμφισβητούνται μετά την εξαφάνιση 43 φοιτητών [en] από την πολιτεία Guerrero.
The government's strategy to deal with the country's security crisis, however, and the international community's human rights stance have been called into question following the disappearance of 43 students from the state of Guerrero.
Ο Miguel Guevara, συντάκτης του Global Voices, έγραψε κάτι για το ιστολόγιο του Harvard Kennedy School Review με τίτλο Η μοναξιά του Μεξικού: δεν έχουν τελειώσει οι πόλεμοι των ναρκωτικών:
Miguel Guevara, Global Voices contributor, has written a piece for the blog of Harvard Kennedy School Review titled Mexico's Loneliness: Our drug wars are not over:
Μέχρι σήμερα, υψηλόβαθμοι Αμερικανοί αξιωματούχοι δεν έχουν εκφράσει την ανησυχία τους για τα επιδεινούμενα συμβάντα στο Μεξικό από τις 26 Σεπτεμβρίου.
Today, high-ranking US officials have not voiced concerns over the deteriorating events in Mexico since September 26th.
Η αμερικανική απάντηση στις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων και των πρόσφατων γεγονότων στην Iguala, θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη και σαφής.
The US response to human rights violations around the globe - including the recent events in Iguala - should be unambiguous and consistent.
Η σιωπή ισοδυναμεί με συνενοχή.
Silence is tantamount to complicity.
Πώς να περιγράψεις τον πόνο στα νοσοκομεία χωρίς ιθαγενείς γλωσσικές υπηρεσίες
Describing Pain in Hospitals Without Indigenous Language Services
Φωτογραφία στο flickr, Buen Rumbo (CC BY-NC-SA 2.0)
Image on flickr by user Buen Rumbo ((CC BY-NC-SA 2.0)
Χωρίς ιατρικό προσωπικό με γνώση ιθαγενών γλωσσών και χωρίς κατάλληλες υπηρεσίες μετάφρασης στα νοσοκομεία του Μεξικού, υπάρχει κίνδυνος οι ασθενείς να μην μπορούν να περιγράψουν επαρκώς από τι πάσχουν, γράφει η Yásnaya Aguilar στη στήλη-blog της στο EstePaís.
Without medical professionals fluent in indigenous languages or without proper interpretation services in Mexican hospitals, there is a risk that patients will not be able to adequately describe what ails them, writes Yásnaya Aguilar in her regular blog column for EstePaís.
Παρέχει παραδείγματα του πώς η γλώσσα Μίξε της επιτρέπει να περιγράψει με περισσότερη ακρίβεια τον πόνο της σε μια νοσοκόμα ή έναν γιατρό που μιλούν την ίδια γλώσσα και πώς μια μετάφραση στα ισπανικά μπορεί και πάλι να είναι κάπως περιοριστική.
She provides examples how the Mixe language allows her to more accurately describe her pain to a nurse or doctor that can speak the same language, and how a translation into Spanish can still be somewhat limiting.
Για παράδειγμα, στην μίξε έχω μια ομάδα διαφορετικών λέξεων για να περιγράψω φυσικό πόνο: pëjkp, jäjp, pä'mp, we'tsp.
For example, in mixe I have a group of distinct words available to me to describe physical pain: pëjkp, jäjp, pä'mp, we'tsp.
Μετά βίας μπορώ να βρω αντίστοιχες λέξεις στα ισπανικά.
I'm barely able to find the equivalent words for these words in Spanish.
Οι διαφορές είναι πολύ μεγάλες και υπάρχουν φορές που μπορώ να περιγράψω τον πόνο μονάχα στα ισπανικά και υπάρχουν άλλες φορές που μπορώ μονάχα στα μίξε.
The differences are very large and there are times when I can only describe the pain in Spanish and there are other times when I can only describe the pain in Mixe.
Το ότι ξέρω να μιλάω και τις δυο γλώσσες μου επιτρέπει να έχω στη διάθεσή μου ένα πλουσιότερο λεξιλόγιο για να περιγράψω τον πόνο μου, αν και γενικά, όταν κάτι με ενοχλεί πάρα πολύ, η γλώσσα μίξε παίρνει τον έλεγχο των σκέψεών μου.
Being able to speak both languages allows me to have at my disposal a richer inventory of words to describe my pain, although generally, when something is causing me a lot of pain, the Mixe language takes control of my thoughts.
Το παγκόσμιο δικαίωμα στην υγειονομική περίθαλψη δεν είναι εγγυημένο, όταν η πλειοψηφία των νοσοκομείων δεν έχουν ιατρικό προσωπικό που να μιλά ιθαγενείς γλώσσες και επειδή η διερμηνεία δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα, καθώς δεν υπάρχει η ίδια γνώση για το ανθρώπινο σώμα και από τις δυο πλευρές.
The universal right to health care cannot be guaranteed when the majority of hospitals have no medical practitioners that speak indigenous languages and because interpretation can only go so far since they do not have the same knowledge of the human body.
Προσθέτει ότι κάτι τέτοιο μπορεί πιθανόν να προκαλούσε λάθος διαγνώσεις και χωρίς τις γλωσσικές αυτές υπηρεσίες, “δεν υπάρχει τρόπος να χτίσουμε γέφυρες κατανόησης και να αντιληφθούμε αποτελεσματικά ότι το δικό σου “πονάω” μπορεί να είναι το ίδιο με το δικό μου”.
And she adds that this could potentially cause misdiagnoses and without these language services, “there is no way to build bridges of empathy and to effectively understand that your ‘it hurts' could also be the same as mine.”
Αυξάνονται οι “κύκλοι” του εναλλακτικού ισπανικού κόμματος Podemos
Spain's Alternative Political Party Podemos Is Growing in ‘Circles’
Εικόνα από τη σελίδα του κόμματος στο Facebook.
Image taken from the Podemos party's Facebook account.
Ανάμεσα στα σπίτια στους λόφους της Γαλικίας, κοντά στην παλιά ρωμαϊκή πόλη Λούγκο της Ισπανίας, δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα τα τελευταία 40 χρόνια.
In a cluster of houses in the Galician hills, close to the old Roman city of Lugo, Spain, little appears to have changed in the last 40 years.
Κότες περιπλανιούνται ελεύθερα στους δρόμους, ενώ αγρότες κάνουν βαθυστόχαστες συζητήσεις για τρακτέρ στην άκρη του δρόμου.
Chickens wander freely in the streets, while farmers discuss tractor machinery at length by the roadside.
Και όμως, σε αυτή τη βορειοδυτική μονότονη άκρη της ισπανικής περιφέρειας, μία νέα πολιτική πρωτοβουλία δημιουργείται.
Yet in this sleepy corner of Spain's north-western province, a new political initiative is taking shape.
Ο Jago, ένας 48χρονος καθηγητής ξένων γλωσσών, διαμορφώνει έναν “κύκλο” [es] -ένα είδος λαϊκής, δημοκρατικής και πλουραλιστικής συνέλευσης- στον οικισμό που θα λειτουργήσει ως το τοπικό κέντρο για το νέο πολιτικό κόμμα Podemos [en].
Jago, a 48-year-old language teacher, is setting up a “circle”-a type of informal grassroots democratic and pluralistic assembly-in the hamlet that will act as the local face of the new political party Podemos.
Το κόμμα Podemos, που σημαίνει “μπορούμε” στα ισπανικά, απευθύνεται σε άτομα που έχουν απελπιστεί με τις συμβατικές πολιτικές προσεγγίσεις. Προσπαθεί να αντιμετωπίσει την απογοήτευση απέναντι στα μέτρα λιτότητας συμπεριλαμβάνοντας τους πολίτες στη διαμόρφωση πολιτικής και χρησιμοποιώντας παράλληλα μία bottom-up πολιτική προσέγγιση.
Meaning “we can” in Spanish, Podemos hopes to engage people who despair of conventional political approaches, and counter disillusionment with austerity measures by involving citizens in shaping policy from the bottom up.
Πολλά κόμματα σε όλη την Ευρώπη, βλέποντας τα μέλη τους να μειώνονται συνεχώς, έχουν τις ίδιες φιλοδοξίες.
Plenty of parties across Europe, watching their membership figures sink, share the same ambitions.
Το Podemos όμως φέρνει στο προσκήνιο την ιδέα “να γίνει η πολιτική πιο προσιτή από το κοινό” [en].
But Podemos backs up the talk about “making politics more relevant to the public” with results.
Και η πρωτοβουλία αυτή είχε αποτελέσματα. Από τις αρχές του Μαρτίου, με μια προεκλογική εκστρατεία [en] χρηματοδοτημένη αποκλειστικά και μόνο από το κοινό και ένα μανιφέστο [en] φτιαγμένο από προτάσεις του κοινού, το κόμμα Podemos έφτασε το 8% στις ευρωεκλογές.
Since beginning in March with an entirely crowdfunded campaign and a manifesto created using suggestions from the public, the party claimed 8 percent of the national vote in the European Parliament elections.
Πολλοί από τους υποστηρικτές του κόμματος είναι πολύ πιθανό να είχαν να ψηφίσουν χρόνια [en].
Many of its supporters are likely to have been people who hadn't voted in years.
Μια πρόσφατη δημοσκόπηση [en] έδειξε πως το Podemos θα μπορούσε να πάρει την τρίτη ή ακόμα και τη δεύτερη θέση εάν οι εθνικές εκλογές γίνονταν σύντομα.
A recent poll suggested that Podemos would take third place if a general election were held tomorrow, and could even challenge for second.
Κύκλοι: πολιτικά μορφώματα χωρίς περιορισμούς
Circles: inclusive political spaces
Ένας παράγοντας που συνέβαλε σε αυτό το δυναμικό ξεκίνημα του κόμματος είναι το σύστημα οργάνωσης των κοινοτήτων, τις οποίες οι ίδιοι ονομάζουν “κύκλους”.
One of the factors behind Podemos's promising start is its community organising system of “circles.”
Ο στόχος του Jago είναι η δημιουργία αυτών των κύκλων.
This is what Jago is aiming for.
Οι κύκλοι είναι ομάδες χωρίς αρχηγούς ή συνδρομές, οι οποίες διαμορφώνουν δημόσιες συνελεύσεις όπου οι συμμετέχοντες συζητούν οτιδήποτε θεωρούν χρήσιμο για την κοινότητά τους.
Circles are groups with no leaders or membership fees, run through open public assemblies where attendees debate whatever they feel is most relevant to their situation.
“Οι συνελεύσεις επιτρέπουν σε άτομα που δεν συμμετέχουν στο κίνημα να εκφράσουν τις απόψεις τους και ενδεχομένως να διαπιστώσουν πως υπάρχουν και άλλοι που είναι της ίδιας άποψης”, όπως αναφέρει ο Oscar Gonzalez, ένας εκπρόσωπος του κύκλου της πόλης Βίγκο.
“Assemblies allow people who aren't involved in the movement to express their feelings and see that there are others that feel the same,” Oscar Gonzalez, a Podemos circle spokesperson in the Galician port city of Vigo, explains.
Οι κύκλοι έχουν έντονα τοπικό χαρακτήρα και μπορεί να καλύπτουν περιοχές, από γειτονιές μέχρι ολόκληρες πόλεις, ή και να σχηματίζονται ανάλογα με τα διάφορα ειδικά ενδιαφέροντα των συμμετεχόντων (για παράδειγμα, υπάρχουν κύκλοι με θέμα την ψυχανάλυση, τη μουσική και τη νοσηλεία).
Circles have a strong local focus, covering areas from entire cities to districts, or form around special interests (for example, there are currently circles for psychoanalysis, music and nursing).
Οι κύκλοι εξαπλώνονται με γρήγορο ρυθμό.
The circles are growing fast.
Το Σεπτέμβριο του 2014 υπήρχαν πάνω από 700 [es] κύκλοι σε όλη την Ισπανία με αύξηση 80% σε σχέση με τους δύο προηγούμενους μήνες [es].
At the time of writing, there were more than 700 nationwide, an increase of almost 80 percent on the number recorded two months earlier.
Και η συμμετοχή στις συνελεύσεις έχει αυξηθεί ραγδαία, καθώς, ενώ πριν τις εκλογές συμμετείχαν κατά μέσο όρο 20-30 άτομα, οι συνελεύσεις του Podemos στο Βίγκο έχουν πάνω από 300 συμμετέχοντες κάθε φορά.
Attendance in assemblies has shot up: from an average of 20-30 people before the elections, Podemos Vigo claims that more than 300 turn up for each event.
Το σκεπτικό των κύκλων μπορεί να λειτουργήσει ακόμα και σε μικρές πόλεις. Ωστόσο, η κατάσταση είναι διαφορετική στην αγροτική Γαλικία.
The idea of circles may work even in small cities, but things are different in rural Galicia.
Και δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες για την αντιστροφή του προβλήματος.
Hamlets like Jago's are rapidly emptying, with at least 1,400 in Galicia alone now completely deserted.
Μάλιστα, η γέννηση ενός παιδιού αποτελεί σημαντική είδηση για την τοπική εφημερίδα. Η περιφερειακή κυβέρνηση της Γαλικίας σκοπεύει να επενδύσει [es] 70 εκ. ευρώ τα επόμενα τρία χρόνια, με σκοπό την εξισορρόπηση της υπογεννητικότητας της περιοχής, η οποία είναι μάλιστα η υψηλότερη σε όλη τη χώρα.
There's little sign that they will regenerate on their own: the birth of a child is reported as a news item in the local paper, while the Galician regional government is spending 70 million euros (about 92 million US dollars) over the next three years in an attempt to improve the region's declining birth rates, which are the lowest in Spain.
Η παραπάνω κατάσταση δεν φαίνεται να είναι και το πιο κατάλληλο έδαφος για την ανάπτυξη ενός νέου κινήματος, του οποίου του σλόγκαν ήταν μάλιστα “Ποια ήταν η τελευταία φορά που ψήφισες ελπίζοντας για κάτι καλύτερο;”.
All this hardly seems fertile ground for a young movement whose election slogan was: “When was the last time you voted with hope?”
Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς την ανάπτυξη ενός κύκλου σε αυτές τις συντηρητικές αγροτικές γωνιές της Ισπανίας.
It's hard to imagine a thriving circle in the rural corners of this conservative part of Spain.
Ο πρώην δικτάτορας Φρανθίσκο Φράνκο ήταν από τη Γαλικία, ενώ το κεντροδεξιό Λαϊκό Κόμμα της Ισπανίας παίρνει μεγάλο μέρος των ψήφων του από αυτή την περιοχή.
Former dictator Francisco Franco was a Galician, while the centre-right Popular Party that rules at national level still registers some of its strongest results in the region.
Στο μοναδικό μπαρ του οικισμού (το οποίο είναι διπλάσιο από το κρεοπωλείο και το οπωροπωλείο), ο Jago, δείχνοντας έναν φαλακρό άντρα γύρω στα πενήντα, έναν από τους τακτικούς ψηφοφόρους του κεντροδεξιού κόμματος, λέει: “Μια χαρά τα πάμε.
In the hamlet's only bar (which doubles as the butcher's and greengrocer's), Jago points out one of the regulars, a balding man in his 50s: “We get along fine, of course.
Μια μέρα βέβαια, όταν του ζήτησα φωτιά για το τσιγάρο μου, συνειδητοποίησα ότι ο αναπτήρας του είχε πάνω μια φωτογραφία του Φράνκο”.
But one day when I asked him for a light, I realised that he still had a cigarette lighter with a picture of Franco on it.”
Ο Jago όμως συνεχίζει τον αγώνα του ακάθεκτος.
Still, Jago remains undeterred.
“Είμαι απλός άνθρωπος αλλά μπορώ πολύ καλά να διακρίνω τις διακρίσεις και τη διαφθορά”, αναφέρει, καθώς εξιστορεί τις προσωπικές του δυσκολίες κατά τη δημιουργία της δικής του επιχείρησης απαριθμώντας παράλληλα σειρά περιπτώσεων διαφθοράς στη Γαλικία.
“I am a simple person, but I damn well know what discrimination and corruption is,” he says, citing his own difficulties in setting up a business and cataloguing a series of recent Galician graft cases.
Ο ίδιος, όπως και πολλοί Ισπανοί, δυσκολεύεται να πληρώσει τις δόσεις του τραπεζικού δανείου που είχε πάρει πριν την κρίση, κίνηση την οποία περιγράφει ως “το μεγάλο λάθος της ζωής του”.
Like many Spaniards, Jago is struggling to pay his mortgage, having taken out a bank loan just before the crisis, a move he describes as his “single biggest mistake”.
Κουμπαράς του Podemos σε μία καφετέρια στο Βίγκο της Ισπανίας.
Podemos collecting tin in a cafe in Vigo, Spain.
Φωτογραφία του συγγραφέα του πρωτοτύπου κειμένου Tom Walker.
Photo by author Tom Walker.
Παρόλα αυτά, έδωσε 5 ευρώ για την προεκλογική εκστρατεία του Podemos στις ευρωεκλογές.
Still, he contributed five euros to Podemos's campaign fund for the European parliamentary elections.
Δεδομένου ότι το Podemos ξόδεψε λίγο παραπάνω από 12 cents του ευρώ για κάθε μία από τις 1,25 εκατομμύρια ψήφους που πήρε το Μάιο, τότε η συνεισφορά του Jago άξιζε στην πραγματικότητα 40 ψηφοφόρους.
Considering that Podemos spent just over 12 euro cents for each of the 1.25 million votes it gained in May, his donation was in fact worth about 40 voters.
Παρόλο που καμία από αυτές τις 40 ψήφους δεν προήλθε από τον οικισμό του Jago, ο ίδιος δεν πτοείται.
While none of those 40 are likely to have come from Jago's hamlet, he remains on the lookout.
“Πιστεύω πως το Podemos είναι ένα καταφύγιο για πολλούς Ισπανούς που δεν μπορούν να ταυτιστούν με κανένα άλλο πολιτικό κόμμα”, σχολιάζει. “Σιγά σιγά ελπίζω να τα καταφέρουμε.”
“I believe that Podemos can be a haven for many others out there who never felt at home in another political party,” Jago says.
Το Podemos έχει ήδη φτάσει στη Navia, μια περιοχή στα νοτιοδυτικά της πόλης Βίγκο.
“Little by little, I hope we can get somewhere.”
Το κόμμα συγκέντρωσε το 20% των ψήφων του [es] εκεί, ποσοστό το οποίο αποτελεί το υψηλότερο στη συγκεκριμένη πόλη.
Podemos has already got somewhere in Navia, a district to the south-west of central Vigo.
Η Navia αποτελείται κυρίως από εργατικές κατοικίες που χτίστηκαν τα τελευταία οκτώ χρόνια στεγάζοντας έτσι περίπου 8.000 νέους.
The party garnered 20 percent of the vote there, its best result in the city.
Η επιτυχία του Podemos σε αυτή την περιοχή είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη διότι, παρά τα μέτρα λιτότητας, το κράτος έχει επενδύσει [es] στη Navia.
Navia is made up of council houses that were built over the last eight years to house a young population of around 8,000.
Ο δήμος έχει επενδύσει στη βελτίωση του οδικού δικτύου, στο δίκτυο συγκοινωνίας λεωφορείων, σε παροχές και σε αθλητικές εγκαταστάσεις, ενώ ένα ιατρικό κέντρο και ένας μεγάλος κήπος βρίσκονται υπό κατασκευή μετά από πρωτοβουλία της περιφερειακής διοίκησης.
Podemos' success there is all the more remarkable because, amid austerity, state money has actually been spent in Navia: the council has invested in road improvements, bus services, allotments and sports facilities, while the regional administration is building a health centre and a large garden area.
“Είναι αλήθεια ότι η αρχές έχουν επενδύσει πολλά χρήματα στη γειτονιά μας αλλά ο τρόπος που το έχουν κάνει -το ποσό που έλαβαν για τα έργα και τις τροποποιήσεις και η απουσία συντήρησης και προγραμματισμού- μας κάνει να εκλαμβάνουμε την κατάσταση αυτή ως μια “ταφόπλακα” για τον τόπο μας, λέει ο Antonio Saá από τη διαδικτυακή κοινότητα Navia Merece [es].
“It is true that governments have spent a lot of money on our neighbourhood, but the way they have done it-the amount they contracted for the works and modifications, and the absence of maintenance or planning-lead us to view these investments as tombstones planted in our environment,” explains Antonio Saá, from the online community Navia Merece.
Υποστηρικτές του κόμματος μοίραζαν φυλλάδια με ένα κείμενο μιας σελίδας [es] : “Αυτό το γράμμα δεν σου ήρθε με την αλληλογραφία επειδή η αποστολή ενός γράμματος με το ταχυδρομείο σε όλη τη χώρα κοστίζει πάνω από δύο εκατομμύρια ευρώ.
Navia is also one of the districts where Podemos Vigo conducted a different kind of mailing campaign, hand-delivering a one-page message: “This letter did not reach you by post, because mailing a letter like this all over the country costs over 2 million Euros.
Ρώτα τα κόμματα που σου έστειλαν ένα ψηφοδέλτιο πού βρήκαν τα χρήματα να το κάνουν και με τι αντάλλαγμα”.
Ask the parties who sent you an election letter by post where they got the money to do so and in exchange for what.”
Στη Navia, όπου πολλά σημαντικά δημόσια έργα παραμένουν ανολοκλήρωτα ενώ άλλα [es] ταλανίζονται από περιπτώσεις διαφθοράς [es], τέτοιες δηλώσεις χτυπάνε κόκκαλο.
In Navia, where several prominent public projects remain unfinished and others have been beset by corruption allegations, arguments like these appear to have hit home.
Συνεχής εξέλιξη
A work in progress
Οι επιτυχίες αυτές μας δείχνουν πως το Podemos συνεχώς εξελίσσεται και παράλληλα προσαρμόζεται στο τεράστιο ενδιαφέρον που του έδειξε ο κόσμος του τελευταίους μήνες.
Successes like these cannot hide the fact that Podemos is a work in progress, still adjusting to the surge of interest it has received in recent months.
Οι τοπικοί υποστηρικτές του κόμματος έχουν συνειδητοποιήσει το γεγονός αυτό.
Local supporters openly acknowledge this.
“Ήταν πολύ πιο εύκολο να οργανώσουμε τις συνελεύσεις όταν οι συμμετέχοντες ήταν λίγοι και μπορούσαμε να ψηφίσουμε σηκώνοντας το χέρι μας.
“It was far easier to run assemblies before the elections, when the groups were smaller and you could vote by raising hands.
Τώρα δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Now that's completely useless.
Μας παίρνει πάρα πολύ ώρα να μετρήσουμε τους συμμετέχοντες και να ελέγξουμε ότι κανένας δεν έχει ψηφίσει δύο φορές”, όπως τονίζει ο Manuel Villot, μέλος του κύκλου στο Βίγκο.
You spend all your time counting and checking no-one is voting twice,” points out Manuel Villot, a member of the Vigo circle.
Στον κύκλο υπάρχει πλέον ένας συντονιστής, αρμοδιότητες του οποίου είναι να κατευθύνει τη συζήτηση και να την κρατάει εντός θέματος, λειτουργία η οποία δεν υπήρχε ξεκάθαρα προηγουμένως.
The circle has also recently had to introduce a moderator to keep discussions focused in assemblies, which had previously been relatively unstructured.
Το Podemos στηρίζεται όμως και στην τεχνολογία προσπαθώντας να διατηρήσει τη φιλοσοφία συνεργασίας με το κοινό και παράλληλα να απορροφήσει τον αυξανόμενο αριθμό των μελών του. Για αυτό το λόγο, θέλει να εισάγει τη χρήση των διαδικτυακών εργαλείων Appgree [es] και Loomio [en], μέσω των οποίων μπορεί το κοινό να υποβάλλει και να ψηφίζει ιδέες.
Podemos is banking on technology as it attempts to retain its collaborative ethos while absorbing growing numbers, and is currently attempting to introduce Appgree and Loomio-online tools that allow people to submit ideas and vote on them-across the board.