natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συλλογή #there_was_no_Palestine http://t.co/dkhu4Yg6TD γάμος στη Ραμάλα της Παλαιστίνης το 1900 pic.twitter.com/IqtQ99Px1o
- Yazeed Aldigs (@YAldigs) April 19, 2014 #there_was_no_Palestine collection http://t.co/dkhu4Yg6TD a wedding at #Ramallah, #Palestine 1900 pic.twitter.com/IqtQ99Px1o
Ο χρήστης Ali Hussein El Helou επέλεξε να κοινοποιήσει ένα βίντεο, που δείχνει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Αυστραλίας και Παλαιστίνης το 1939.
- Haitham Sabbah (@sabbah) April 19, 2014 User Ali Hussein El Helou chose to share a video featuring a football match between Australia and Palestine in 1939.
Για περισσότερες φωτογραφίες, ο Haitham Sabbah συγκέντρωσε έναν κατάλογο φωτογραφιών με τη ζωή στην Παλαιστίνη, που χρονολογούνται από το 1900.
For more photos, Haitham Sabbah, compiled a list of photos on life in Palestine that date back to 1900.
Το καλοκαίρι είναι η εποχή των πυροτεχνημάτων στην Ιαπωνία
Summer is the Season for Fireworks in Japan
花火 Πυροτεχνήματα από το “Φεστιβάλ αιωρούμενων πυροτεχνημάτων” στο Κόμπε.
花火 (Fireworks) from 2013 Kobe “floating fireworks festival.”
Πνευματικά δικαιώματα: Flicklr, χρήστης Xiaojun Deng.
Photo courtesy Flickr user Xiaojun Deng.
Οι καυτοί μήνες του Ιουλίου και του Αυγούστου σημαίνουν διακοπές για τους φοιτητές, συνωστισμένα ταξίδια πίσω στην πατρική γη για τις οικογένειες και πολλά φεστιβάλ σε όλη την Ιαπωνία.
Photo licensed under CC BY 2.0. The hot months of July and August mean summer holidays for students, crowded trips back to the ancestral home for families and plenty of festivals all over Japan.
Όλοι ανυπομονούν για τα πυροτεχνήματα κατά τη διάρκεια των μηνών του καλοκαιριού.
Fireworks are something everyone looks forward to in the summer months.
Οι επιδείξεις πυροτεχνημάτων είναι, πολύ συχνά, τεράστιες εκδηλώσεις σ' όλη την Ιαπωνία και πολύ συχνά διαρκούν τουλάχιστον μια ώρα.
Fireworks displays are often massive events all over Japan, and often last for at least an hour.
Τα φεστιβάλ πυροτεχνημάτων επίσης παρέχουν ευκαιρίες σε εξειδικευμένους τεχνίτες να ανταγωνιστούν και να δουν ποια ομάδα μπορεί να φτιάξει την πιο περίτεχνη επίδειξη.
Fireworks festivals also provide an opportunity for highly-skilled artisans to compete and see which team can create the most elaborate display.
Πυροτεχνήματα στην Επαρχία Fukui.
Fireworks in Fukui Prefecture.
(1η Αυγούστου 2015)
(August 1st, 2015)
Η οικογένεια πήγε για να δει την επίδειξη πυροτεχνημάτων.
The family went to see the fireworks display.
Προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι έχει υπάρξει ελάχιστη έρευνα σχετικά με την ιστορία των πυροτεχνημάτων στην Ιαπωνία.
There has been surprisingly little research on the history of fireworks in Japan.
Η πρακτική αυτή λέγεται πως χρονολογείται από το 16ο αιώνα, μαζί με την πρώτη επαφή των Ιαπώνων με τα πυροβόλα που έφεραν οι Ευρωπαίοι.
The practice is said to date back to the 16th century, and the introduction of firearms to Japan by Europeans.
Πυροτεχνήματα στη γέφυρα Ryogoku, ποταμός Sumida στο Edo - Hiroshige.
Fireworks at Ryogoku Bridge, Sumida River in Edo - Hiroshige.
Πηγή: Wikimedia Commons.
Image source: Wikimedia Commons.
Μερικοί ερευνητές είναι της γνώμης πως η σύγχρονη πρακτική των μαζικών πυροτεχνημάτων στην Ιαπωνία χρονολογείται από τον 17ο αιώνα στο Edo (το σημερινό Τόκυο), ως κομμάτι ενός μνημόσυνου που σκοπό έχει να τιμήσει τα θύματα του λιμού και του ξεσπάσματος της χολέρας.
Some researchers suggest that the modern practice of holding massive fireworks displays in Japan dates back to a memorial service in the 17th century in Edo (now called Tokyo), to pay tribute to victims of famine and a cholera outbreak.
Όντως, παρότι οι καλοκαιρινοί μήνες στην Ιαπωνία είναι ο καιρός της διασκέδασης σε φεστιβάλ και στην παραλία, τα φεστιβάλ πυροτεχνημάτων τυπικά λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια ή χρονικά κοντά στο O-bon, μια περίοδο, μέσα Αυγούστου, κατά την οποία πολλές οικογένειες Ιαπώνων θυμούνται στους νεκρούς.
Indeed, while the summer months in Japan are a time to have fun at festivals and at the beach, fireworks festivals in Japan are typically held during or quite close to O-Bon, a time when many Japanese families remember the dead in mid-August.
Μερικές φορές, οι επιδείξεις πυροτεχνημάτων συμπεριλαμβάνονται στις τελετές O-bon.
Sometimes fireworks displays are included as part of O-Bon ceremonies.
Σ' αυτό το βίντεο, ως κομμάτι της τελετής O-bon στα μέσα Αυγούστου, οι συμμετέχοντες ετοιμάζονται για το toro-nagashi, όπου χάρτινα φαναράκια αφήνονται πάνω στο ποτάμι.
In this video, as part of an O-Bon ceremony in mid-August, participants are preparing for toro-nagashi (灯籠流し), where paper lanterns are released down a flowing river.
Τα φαναράκια θεωρούνται πως οδηγούν τις ψυχές των νεκρών στον κάτω κόσμο.
The laterns are said to guide the spirits of the dead back to the nether world.
Οι συμμετέχοντες συνήθως επιστρέφουν στην πατρογονική εστία της οικογένειας κατά τη διάρκεια της τελετής.
Participants usually return to their family's ancestral when taking part in the ceremony.
Παρόλ' αυτά, οι επιδείξεις πυροτεχνημάτων λαμβάνουν χώρα στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια του Ιουλίου και του Αυγούστου και δεν έχουν πάντα σχέση με την αργία του O-bon τον Αύγουστο.
However, fireworks festivals are held in Japan throughout July and August, and are not always tied to the August O-Bon holiday.
PLA Φεστιβάλ τέχνης των πυροτεχνημάτων, Tondabayashi, Osaka.
PLA Art of Fireworks festival, Tondabayashi, Osaka.
Μερικές περιοχές της Ιαπωνίας, επίσης, διοργανώνουν τα εντυπωσιακά ‘φεστιβάλ της φωτιάς'.
Some parts of Japan also hold stupendous “fire festivals.”
Η μικρή παραθαλάσσια κοινότητα του Oi, περίπου δυο ώρες απόσταση βόρεια του Κυότο, διοργανώνει ένα ετήσιο γεγονός κάθε Αύγουστο με γιγαντιαίους πυρσούς που καίγονται και δημιουργούν μια εντυπωσιακή φωτιά.
The small seaside community of Oi, about two hours north of Kyoto, holds an annual event each August that sees gigantic wooden torches set alight to create a spectacular blaze.
Η αργία O-bon τείνει να μετατρέπει την παρακολούθηση πυροτεχνημάτων σε μια οικογενειακή δραστηριότητα.
The O-Bon holiday does tend to make watching fireworks a family affair.
Οικογένειες επιστρέφουν στις πατρικές τους πόλεις για να συμμετάσχουν στην γιορτή των νεκρών O-bon.
Families return back to home towns to observe the O-Bon festival of the dead.
Το καλοκαίρι είναι η εποχή όπου οι οικογένειες μαζεύονται και η παρακολούθηση πυροτεχνημάτων συχνά γίνεται μια αγαπημένη ανάμνηση.
Summertime is a time for families to get together, and watching fireworks together often becomes a treasured family memory.
Τα γενέθλιά μου
My Birthday
“Δεν σβήσαμε τα κεράκια γιατί έγινε διακοπή ρεύματος” ΕΙΚΟΝΑ: Joey Gannon μέσω Wikimedia Commons
“We did not blow out the candles because there was no electricity.”
Αυτό το άρθρο είναι μέρος μιας ειδικής στήλης άρθρων της blogger και ακτιβίστριας Marcell Shehwaro, όπου περιγράφει την πραγματικότητα της ζωής στην Συρία κατά την συνεχιζόμενη ένοπλη σύρραξη ανάμεσα στις δυνάμεις που μένουν πιστές στο τρέχον καθεστώς και εκείνους που παλεύουν να το ανατρέψουν.
PHOTO: Joey Gannon via Wikimedia Commons This post is part of a special series of articles by blogger and activist, Marcell Shehwaro, describing the realities of life in Syria during the ongoing armed conflict between forces loyal to the current regime, and those seeking to oust it.
12 Αυγούστου 2010
August 12, 2010
Ανοίγω το Facebook και βρίσκω μία ευχή γενεθλίων.
I open Facebook to find a birthday greeting.
Αρπάζω την ευκαιρία να ανταποδώσω την ευχή και να επανορθώσω για τα τρία χρόνια που δεν μπορούσα να του στείλω ευχές.
I grasped the opportunity to return the greeting, making up for those three years in which I couldn't send him birthday wishes.
Ήταν αυτά τα τρία χρόνια που πέρασε στην φυλακή για όσα έγγραφε στο Internet.
Those were the three years he spent in prison for writing on the Internet.
Συνήθιζα να συμβάλλω στο site του.
I used to contribute to his site.
Λεγόταν Akhawia.
It was called Akhawia.
Ο Karim Arabji είναι ένας υπέροχος φίλος.
Karim Arabji is a beautiful friend.
Για τρία χρόνια έκοβα την τούρτα γενεθλίων μου και φυσούσα τα κεράκια με την ευχή να ελευθερωθεί και να είναι καλά.
For three years, I would play with my own birthday cake and blow out my candles, wishing him freedom and goodwill.
Βγήκε απ' την φυλακή και του έστειλα μήνυμα στο Facebook.
He was released from prison and I messaged him on Facebook.
Του εξέφρασα τις γενέθλιες ευχές μου με έναν επίσημο τρόπο που δεν αντικατόπτριζε απόλυτα το πόσο ευτυχισμένη ήμουν που ήταν ελεύθερος.
I sent him birthday greetings in a formal manner which did not quite convey how happy I was that he was free.
Μου απάντησε με έναν τρόπο γεμάτο ευγένεια.
And he reciprocated in a gentle way.
Ήταν η τελευταία ευκαιρία που είχαμε για να γιορτάσουμε τα γενέθλια του Kareem, ο οποίος απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς αφότου ελευθερώθηκε απ' την φυλακή, στην ηλικία των 33 χρόνων, αφήνοντάς μας να αναρωτιόμαστε τι είδους τρόμους έζησε αυτή η καρδιά και την οδήγησαν να εγκαταλείψει την μάχη.
That was our last opportunity to celebrate Kareem, who died after leaving prison from a heart attack at the age of 33, leaving us wondering what horrors that heart had experienced, what had made it give up.
Άφησε αυτόν τον κόσμο λίγο πριν την επανάσταση.
He left this world just before the revolution.
Οι ευχές μου είναι πολύ προσωπικές.
My wishes were very personal.
Κάποιες εκφράζουν την πιθανότητα ταξιδιού στην Αμερική, τις σπουδές μου, αγάπη και ζωή.
Some concerned the possibility of travelling to America, my studies, love and life.
Και σβήνω τα κεράκια.
And I blew out the candles.
Κάθε χρόνο η μαμά μου έβαζε όλη την οικογένεια στο πνεύμα των γενεθλίων.
Each year my mother would put the family into the birthday spirit for the occasion.
Δεν μπορούσαμε με τίποτα να την πείσουμε ότι είχαμε μεγαλώσει και ίσως προτιμούσαμε να γιορτάζουμε πλέον τα γενέθλια μας κάπου αλλού και όχι στο σπίτι.
Nothing could convince her that we had grown up and might perhaps have preferred to celebrate our birthdays somewhere other than at home.
Το δείπνο ήταν πάντα το ίδιο: μικρά σάντουιτς, zaatar, σπανάκι με τυρί, ατομικές πίτσες για τις οποίες καυχιόνταν ότι ήταν πιο νόστιμες από τις αγοραστές, taboula, μια σοκολατένια τούρτα με το όνομά μου απάνω και κεράκια.
Dinner was always the same: Bite-sized sandwiches, zaatar, spinach and cheese, little pizzas which she would brag about being tastier than those bought at the market, taboula, a chocolate cake which had my name on it and candles.
Το σπίτι ήταν νοικοκυρεμένο και η μαμά καλούσε κάποιους συγγενείς και φίλους.
The house was tidied and she would invite a few relatives and friends.
Είχα και ένα δώρο.
There was a present.
Ένα κολιέ με μια πεταλούδα (όταν ακόμα ήμουν αισιόδοξη, πίστευα πως συμβόλιζε δύναμη και θηλυκότητα).
A necklace with a butterfly (when I was optimistic, I used to consider it a symbol of strength and femininity).
Και με την αδελφή μου ήταν προσυμφωνημένο τι θα ήθελα να μου πάρει.
And my sister and I would agree on the gift I wanted her to buy for me.
Φέτος, η μαμά έκανε τον εορτασμό ακόμα πιο μεγαλόπρεπο.
This year, my mother made the celebration even bigger.
Είναι χαρούμενη που ήμουν καλά.
She was happy I was fine.
Κατά την διάρκεια του πάρτι με επέπληξε γλυκά για τον τρόμο που της είχα προκαλέσει.
During the party she gently reproached me about the terror I had caused her.
Φυσώ τα κεράκια με την ευχή να πετύχει η επανάσταση.
I blow out my candles, wishing for the revolution to succeed.
Μου τραγουδούν πειρακτικά το “Ήταν μια μαύρη μέρα, η μέρα που γεννήθηκες”.
They jokingly sing to me: “It was a black day when you were born.”
Και με τον καιρό, αρχίζω να πιστεύω πως αυτή είναι και η πραγματικότητα.
And it seems that with time, I started to think that this is really the case.
Η ευχή μου: ο εκθρονισμός του Άσαντ.
My wishes: the overthrow of Assad.
Κάτι μου λέει πως όλοι οι επαναστάτες είχαμε την ίδια γενέθλια ευχή.
I suspect none of the rebels expressed any other wish on their birthdays.
Λίγο αργότερα είχα και άλλη μια γιορτή με τους φίλους μου, τους παιδικούς μου φίλους.
I then had another birthday with my friends, my childhood friends.
Εκείνη την μέρα εκφράσαμε τις πολιτικές μας διαφορές και προσεγγίσαμε τα πνευματικά μας επιχειρήματα με μια κάποια αμηχανία.
On that day, we made light of our political differences and approached our intellectual arguments with some timidity.
Σβήσαμε τα κεράκια μου για τελευταία φορά.
We blew out my birthday candles for the last time.
Μετά τον θάνατο της μητέρας μου δεν μου φαινόταν σωστό να γιορτάσω στο σπίτι χωρίς εκείνη.
After my mother died it didn't feel appropriate to celebrate in the house without her.
Φορούσα ακόμα μαύρα.
I was still wearing black.
Οι παιδικοί μου φίλοι ξέχασαν - ή έκαναν πως ξέχασαν - τα γενέθλιά μου.
My childhood friends forgot-or pretended to forget-my birthday.
Ο φόβος της συναναστροφής μαζί μου έγινε ο καθοριστικός παράγοντας στην σχέση μας.
The fear of being associated with me became the defining factor in our relationship.
Οι διαφορές μας έγιναν πολιτικές.
Our differences became political.
Μας χώριζε μια αιχμηρή ηθική αντίθεση, η οποία δεν γινόταν να γεφυρωθεί πια με χιούμορ ή ακόμα και σαρκασμό.
It became a sharp ethical difference, which could no longer be bridged with humour or even sarcasm.
Το πρωί έπρεπε να παρουσιαστώ στην εβδομαδιαία ανάκριση στο παράρτημα της πολιτικής ασφάλειας.
In the morning I had to attend the weekly interrogation at the political security branch.
Είπα στον ανακριτή πόσο γελοίο ήταν να συμβαίνει αυτό την ημέρα των γενεθλίων μου και εκείνος γέλασε βλακωδώς.
I told the interrogator how ridiculous it was for this to happen on my birthday, and he laughed stupidly.
Οι εορτασμοί έγιναν με μια νέα παρέα φίλων που γνώρισα στα σχολεία ανθρωπιστικής αρωγής, αφότου το μισό Αλέππο ελευθερώθηκε και το άλλο μισό στράφηκε στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας.
The celebrations were with a new group of friends I had got to know in the relief schools after half of Aleppo was liberated and the other half turned to providing relief aid.
Ευχήθηκα να φύγει ο Μπασάρ Αλ Άσαντ, να σταματήσουν οι βομβαρδισμοί του Αλέππο και να πάψουν οι εξουθενωτικές ανακρίσεις.
My wishes were for Bashar Al Assad to leave, for the bombing of Aleppo to stop and for the exhausting interrogations to end.
Έσβησα τα κεράκια μου για τελευταία φορά στο πατρικό μου στο Δυτικό Αλέππο, το οποίο μέχρι και σήμερα βρίσκεται υπό τον έλεγχο του καθεστώτος και δεν μπορώ καν να επισκεφτώ πια.
I blew my candles out for the last time in my family home in Western Aleppo, which is until today under the control of the regime and which I can't even visit.
Ζω εδώ και λίγο καιρό στο απελευθερωμένο τμήμα του Αλέππο περιτριγυρισμένη από υπέροχους φίλους, τους οποίους αποκαλώ “το θετικό κομμάτι της υπόθεσης”.
I have been living in the liberated part of Aleppo for a while, surrounded by wonderful friends whom I called during war the “full half of the glass.”
Μέχρι και σήμερα είναι όπως ήταν πάντοτε.
They are still today how they've always been.
Είναι φίλοι που δεν ξέρουν τίποτα για την παιδική μου ηλικία και δεν έχουν επισκεφτεί ποτέ το πατρικό μου - το μόνο που μας ενώνει είναι η επανάσταση.
They are friends who don't know anything about my childhood and have never visited my family home-all that unites us is the revolution.
Εκείνη την ημέρα το ISIS ξεκίνησε τις πρώτες του απαγωγές στην πόλη μου.
On that day, the ISIS started its first kidnappings in my city.
Την προηγούμενη μέρα, ο Abu Maryam είχε εξαφανιστεί και δεν γνωρίζαμε τίποτα για την παράταξη που τον πήρε, ή αν είχε πράγματι απαχθεί.
The previous day, Abu Maryam had disappeared and we did not know anything about the faction that took him and if he really was kidnapped.
Την ημέρα των γενεθλίων μου, μια “μαύρη μέρα” όπως όλες οι προηγούμενες, ο Samar και ο Mohammed απήχθησαν από το ISIS.
On my birthday, a “black day” like the all the previous ones, Samar and Mohammed were kidnapped by the ISIS.
Ακόμα αγνοούνται.
They are still missing.
Τους εορτασμούς διέκοψαν οι ήχοι των εκρήξεων, τους οποίους είχαμε πια συνηθίσει και δεν μας ενοχλούσαν καθόλου.
The celebrations were interrupted by the sounds of explosions, which we have become used to and which did not bother us at all.
Τα κεράσματα ήταν ταπεινά.
The sweets on offer were modest.
Το μπουκέτο λουλουδιών για κάποιο περίεργο λόγο έμοιαζε ιδανικό για κηδεία.
The bouquet of flowers would have, for some reason, looked normal at a funeral.
Μου έφεραν ένα άλλο μπουκέτο περνώντας από την επικίνδυνη διασταύρωση στην οποία κινδυνεύεις να σε πυροβολήσουν μόνο και μόνο επειδή περπατάς εκεί.
They brought me another bouquet through the dangerous crossing which you could have been sniped at for just crossing it.
Ο φίλος μου την πέρασε για να γιορτάσει τα γενέθλιά μου μαζί μου.
My friend crossed it to celebrate my birthday with me.
Ευχήθηκα να επιστρέψω στο Αλέππο που ήξερα, να είναι σώος ο Abu Maryam και να εξαφανιστεί το ISIS απ' την ζωή μου.
My wishes were to return to the Aleppo I knew, for Abu Maryam to be fine, and for the ISIS to disappear from my life.
Οι ευχές μου ήταν ρηχές, στο βάθος των τοπικών μου ανησυχιών.
My wishes were narrow, the size of my local concerns.
Δεν μπορούσα να ευχηθώ για ολόκληρο το έθνος.
I was not able to have wishes which encompassed the whole nation.
Δεν σβήσαμε τα κεράκια, γιατί είχε κοπεί το ρεύμα.
We did not blow out the candles because there was no electricity.
Βρίσκομαι στο Γκαζιαντέπ στην Τουρκία και δεν μπορώ να επιστρέψω στο Αλέππο.
I am in Gaziantep, in Turkey, and can't return to Aleppo.
Έχω ψύχωση με τον άνθρωπο που αγαπώ και φοβάμαι μην τον χάσω.
I am obsessed with the person I love and worried about losing him.
Τίποτα σε μένα δεν είναι πια υγιές, αν μπορώ να το περιγράψω έτσι.
Nothing in me is healthy, if it is correct to say so.
Εκείνος μαζεύει όλες του τις δυνάμεις για να μου οργανώσει ένα πάρτι γενεθλίων.
He summons all his powers to organise a surprise birthday for me.
Προσκαλεί φίλους και κάποιους απ' τους συγγενείς του.
He invites friends and some of his relatives.
Μου αγοράζουν δώρα και διαλέγουν ένα μέρος.
They buy presents and select a place.
Είναι δύσκολο να οργανωθεί μια έκπληξη που θα συμβάδιζε με αυτό που νομίζουμε πως είναι η “βαριά μου κατάθλιψη”.
It's hard to come up with a surprise that would suit what we think is my “severe depression.”
Την στιγμή που έφτασα στο πάρτι και τους είδα όλους, δεν γέμισα από χαρά.
The moment I entered the party and saw them all, I wasn't overcome with joy.
Αντιθέτως, με πνίγει η κατάθλιψη.
On the contrary, I was depressed.
Ξέσπασα άδικα πάνω του, όπως σε κάθε έκρηξη θυμού. “Σου είπα ότι δεν θέλω να γιορτάσω”.
I reproached him unjustly, just like all my bouts of anger: “I told you I don't want to celebrate.”
Εκείνη την στιγμή ξεκίνησε να παίζει η μουσική.
At that moment, the music starts.
Η τούρκικη μουσική με έκανε να τα χάσω.
The Turkish music startles me.
Δεν θα επιστρέψω ποτέ στο Αλέππο.
I will never return to Aleppo.
Σωριάζομαι σε μια καρέκλα, στο εστιατόριο, με όλους αυτούς τους φίλους γύρω μου.
I sit on a chair in the restaurant, surrounded by those many friends.
Κλαίω.
I cry.
Σπάω.
I break down.
Φεύγω από το πάρτι.
I leave the party.
Είναι μια συνηθισμένη μέρα.
It is a normal day.
Έτσι αποφάσισα να γιορτάσω τα γενέθλιά μου.
This is what I decided I would do to celebrate my birthday.
Ίσως και να αρχίζω να συνηθίζω την ζωή στην εξορία.
Perhaps I have become used to life in exile.
Το πρωί, πρέπει να παρακολουθήσω ένα συνέδριο για τον ρόλο της κοινωνίας των πολιτών.
In the morning, I have to attend a conference on the role of civil society.
Το απόγευμα, έχω συνεδρία με τον ψυχαναλυτή μου.
In the afternoon, I have a session with my therapist.
Και το βράδυ, θα συναντήσω τους φίλους μου, με τους οποίους θα αναπτύξω πολιτικές συζητήσεις σχετικά με το νόμισμα της Τουρκίας, την νεκρή ζώνη και τις διαδηλώσεις στις παράκτιες περιοχές.
And at night, I will meet with friends where we will have political discussions about the Turkish currency, the buffer zone and the protests in the coastal areas.
Τίποτα απολύτως το προσωπικό.
Nothing personal at all.
Ούτε ευχές.
No wishes.
Ούτε κεριά.
No candles.
Οι πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο είναι όλες στην Λατινική Αμερική
The Happiest Countries in the World Are All in Latin America
Οι πιο ευτυχισμένες (και οι λιγότερο ευτυχισμένες) χώρες στον κόσμο: http://t.co/4EccwDNBp7
The happiest (and least happy) countries in the world, ranked http://t.co/4EccwDNBp7
To Gallup πήρε συνέντεξη από 150.000 ενήλικες σε 148 χώρες, κάνοντας ερωτήσης τύπου “Χαμογέλασες ή γέλασες καθόλου χθες;” και “Έμαθες να κάνεις ή έκανες κάτι ενδιαφέρον χθες”, με σκοπό να χτίσει έναν δείκτη θετικών εμπειριών.
- Quartz (@qz) August 27, 2015 Gallup interviewed 150,000 adults in 148 countries, asking such questions as, “Did you smile or laugh yesterday?” and “Did you learn or do something interesting yesterday?” to build a positive-experience index.
Με μεγάλη έκπληξη, βρήκαν πως οι χώρες με τα μεγαλύτερα σκορ θετικών συναισθημάτων ήταν όλες στην Λατινική Αμερική, από την Παραγουάη μέχρι τη Νικαράγουα, σύμφωνα με το Quartz.
Surprisingly, the leading countries in terms of positive emotions were all in Latin America, from Paraguay to Nicaragua, according to Quartz.
Η έρευνα χρησιμοποίησε μια κλίμακα από το 0 έως το 100 και έβγαλε το συμπέρασμα ότι ο μέσος δείκτης θετικών εμπειριών παγκοσμίως για το 2014 ήταν 71/100 - “το ίδιο με το 2013, και σε σταθερά επίπεδα από το 2006.”
The survey used a scale from 0 to 100 and found that the world's positive-experience index average for 2014 was 71/100-”the same as 2013, and just about what it's been since 2006.”
Η χώρα με το χαμηλότερο συναισθηματικό σκορ ήταν το Σουδάν (47/100).
The country with the least positive emotional score was Sudan (47/100).
Τα επίπεδα ευτυχίας είναι χαμηλά ακόμη στην Τυνησία, τη Σερβία, την Τουρκία και άλλες χώρες, προφανώς λόγω πολέμου και άλλων μορφών πολιτικής αστάθειας.
Happiness levels are also low in Tunisia, Serbia, Turkey, and others, apparently thanks to war and other forms of political instability.
Στην Βολιβία και στο Ελ Σαλβαδόρ, για παράδειγμα, το 59% των ερωτηθέντων απάντησε “ναι” σ' όλες τις ερωτήσεις σχετικά με θετικά και αρνητικά συναισθήματα, κάτι που δίνει σ'αυτές τις χώρες ιδιαίτερα υψηλά “συναισθηματικά” σκορ.
In Bolivia and El Salvador, for example, 59 perecnt of respondents replied “yes” to all of the questions about both positive and negative emotions, which gives these nations particularly high “emotional” scores.
Το προνόμιο του καναδικού μου διαβατηρίου με βαραίνει καθώς η προσφυγική κρίση κορυφώνεται
The Privilege of My Canadian Passport Weighs Heavy As the Refugee Crisis Unfolds
Πορεία αλληλεγγύης για το κύμα προσφύγων στο Άμστερνταμ, στις 5 Σεπτεμβρίου 2015.
A rally in solidarity with the plight of refugees in Amsterdam on September 5, 2015.
Εικόνα της συντάκτριας.
Image by author.
Είμαι Ιρανο-Καναδή και αυτόν τον καιρό ζω στην Ολλανδία.
I'm an Iranian-Canadian, currently a resident of the Netherlands.
Κάθομαι στο διαμέρισμά μου στο Άμστερνταμ και χαζεύω το καναδικό μου διαβατήριο.
I'm sitting in my apartment in Amsterdam, staring at my Canadian passport.
Υπάρχουν πολλές σφραγίδες εκεί μέσα, επειδή το συγκεκριμένο διαβατήριο το αποδέχονται σχεδόν χωρίς κανένα πρόβλημα σε όλο τον κόσμο.
There are many stamps in there, because this passport is accepted without much trouble in much of the world.
Η ολλανδική κάρτα υπηκοότητας είναι δίπλα στο διαβατήριο.
My Dutch residency card is next to my passport.
Γιατί εγώ, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, δικαιούμαι αυτά τα έγγραφα, που μου δίνουν την ελευθερία του να ταξιδεύω και να ζω οπουδήποτε επιλέξω;
Why do I, above anyone else, deserve these documents that give me the freedom to roam and live where I choose?
Λοιπόν, όλα ξεκίνησαν όταν ο πατέρας μου υπέβαλλε αίτηση να γίνει Καναδός υπήκοος το 1985, όντας ακόμα στο Ιράν.
Well, it starts with my father's application to become a Canadian resident in 1985, while still living in Iran.
Δεν είχε στενούς συγγενείς στον Καναδά.
He had no immediate family in Canada.
Δεν ήταν οικονομικά ανταγωνιστικός ούτε βρισκόταν σε δεινή πολιτική δέσμευση.
He was not particularly financially competitive, nor was he in a dire political bind.
Η γραφειοκρατία κύλησε ομαλά.
The paperwork went through fairly smoothly.