natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παρ' όλα αυτά, δεν κατέστη δυνατό να υπονομευθεί η αίσθηση των ανθρώπων και απο τις δυο πλευρές των συνόρων πως υπάρχει πολιτιστική ταύτιση και διάθεση συνεργασίας και δημιουργίας ενός κοινού μέλλοντος, το οποίο θα βασίζεται στην αμοιβαία φιλία και τον σεβασμό.
Yet they have failed to undermine the fact that people on both sides of the border not only culturally identify with each other but are keen to collaborate and create a common future, based on mutual friendship and respect.
Αυτό ήταν πασιφανές στο Πρόγραμμα Ανταλλαγής δημοσιογράφων Αφγανιστάν-Πακιστάν το 2012, που διοργανώθηκε από το Friedrich-Ebert-Stiftung (FES).
This was manifest in the Afghan-Pak Journalist Exchange Programme 2012, brought together by Friedrich-Ebert-Stiftung (FES).
Το πρόγραμμα δυο φάσεων έφερε κοντά 22 δημοσιογράφους από το Πακιστάν και το Αφγανιστάν που τους ανατέθηκε η από κοινού αναφορά γεγονότων.
The two-phase programme brought together 22 journalists from Pakistan and Afghanistan who were then tasked with working on join reporting projects.
Τα θέματα που ανέλαβαν αφορούσαν κατά κύριο λόγο θέματα που απασχολούν και τις δυο χώρες, καθιστώντας τα ενδιαφέροντα για όλους τους συμμετέχοντες.
Most of these projects concerned issues pertaining to both countries, making them relevant to all the participants.
Συμμετέχοντες στο Αφγανο-Πακιστανικό Πρόγραμμα 2012.
Participants of Afghan-Pak Programme 2012.
Εικόνα ευγενική χορηγία της Annie Zaman
Image courtesy Annie Zaman
Στην πρώτη φάση του προγράμματος, Αφγανοί δημοσιογράφοι ήρθαν στο Πακιστάν.
In the first phase of the project, Afghan journalists came to Pakistan.
Για εκείνους ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία.
For them it was a very interesting experience.
Γράφοντας στο blog “Καταλαβαίνοντας το γείτονα”, ο Faisal Malik Moonjazer, Αφγανός ακτιβιστής που έχει δουλέψει σε εφημερίδα καθώς και στην τηλεόραση, σημειώνει σε μια δημοσίευση με τίτλο “Γεννήθηκα για να μισώ το Πακιστάν” [en]:
Writing at the ‘Understanding the neighbor' blog, Faisal Malik Moonjazer who is an Afghan activist and has worked in newspaper as well as TV, writes in a post titled ‘I was born to hate Pakistan':
” Φιλία, καλοσύνη, καλή συμπεριφορά, υποστήριξη, ταπεινοφροσύνη και ειλικρίνεια - αυτά ήταν όλα χαρακτηριστικά που βρήκα στους Πακιστανούς συμμετέχοντες.
“Friendship, kindness, good behavior, support, humility and honesty - these were all things I found in my Pakistani counterparts.
Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες και επαναφέροντας στην μνήμη όλες τις ωραίες στιγμές, κάθε λεπτό μου θυμίζει τα χαμόγελα και την καλοσύνη τους.
Looking at the photos and recalling the good memories - every minute reminds me of their smiles and kindness.
Προτρέπω τα μέσα και από τις δυο χώρες να αφήσουν εμάς, τον λαό, να αποφασίσουμε ποιος είναι ο εχθρός και ποιος ο φίλος.
I urge the media from both countries to let us, the people, decide who is the enemy and who is the friend.
Μην μας ποτίζετε με εχθρότητα από την ημέρα που γεννιόμαστε, αντιθέτως σας ζητώ να προωθήσετε μια κουλτούρα ειρήνης και φιλίας”
Do not feed us with enmity from the day when we are born, instead, I request them to promote a culture of peace and friendship.”
Στην δεύτερη φάση, οι ίδιοι δημοσιογράφοι συναντήθηκαν στην Καμπούλ.
In the second phase these journalists met in Kabul.
Η Sundus Rasheed, που είναι Διευθύντρια Προγράμματος στον CityFM89 στο Καράτσι, διηγείται την εμπειρία της στην Καμπούλ σε μια δημοσίευση στο Pak Tea House:
Sundus Rasheed, who is a Programming Manager at CityFM89, Karachi, relates her experience of Kabul in a post at Pak Tea House:
“Ακόμη και σε μια πόλη τόσο κοντινή όσο το Καράτσι, η Καμπούλ θεωρείται “εξωτική” και περιπετειώδης.
“Even in a city as close as Karachi, Kabul is deemed ‘exotic' and adventurous.
Ως Πακιστανή, πιστεύω πως είναι πιο κοντά στην πατρίδα από ό,τι θα φαντάζονταν οι περισσότεροι από μας.
As a Pakistani, it is closer to home than most of us would imagine.
Παρ' όλα αυτά, η Καμπούλ δεν είναι για τουρίστες, είναι για ταξιδιώτες (ταξιδευτές).
However, Kabul is not for tourists, it is for travelers.
Υπάρχει ένας πρόδηλος ρομαντισμός στον αέρα.
But there is a romance in the air that is unmistakable.
Αν βρεθείτε στην Καμπούλ εξερευνήστε κάτι πέρα από τα χαλάσματα και την κληρονομιά του πολέμου.
If you are in Kabul, explore something besides the ruins and war relics.”
Συνεχίζει δίνοντας μια σύντομη περιγραφή της κουλτούρας της πόλης, δοκιμάζοντας γνωστά φαγητά, πηγαίνοντας σε αγορές, μιλώντας για τις μουσικές και τους ανθρώπους της πόλης.
She then goes on to give a brief cultural outlook of the city, exploring popular foods, marketplaces, music and the people of the city.
Σε κάποια άλλη δημοσίευση σε ένα blog διατροφής με τον τίτλο “Yummy Mummy and Me”, η Sundus μας δίνει μια πιο λεπτομερή εικόνα της κουζίνας της Καμπούλ αλλά και των πιο σημαντικών εστιατορίων της πόλης.
In another post on a food blog titled ‘Yummy Mummy and Me', Sundus goes on to give a closer view of the Kabul cuisine and the notable eat-outs in the city.
Η φωτογραφία ευγενική παραχώρηση της Sundus Rasheed
Image Courtesy Sundus Rasheed
Οι σκέψεις και εντυπώσεις των Πακιστανών συμμετεχόντων καταγράφονται στο blog “Κατανοώντας τον γείτονα”, παρέχοντας μια εκλεκτική ματιά στην πολύπλευρη Καμπούλ.
The reflections and impressions of the Pakistani participants are recorded on the blog ‘Understanding the neighbor' providing an eclectic mix of glimpses into Kabul's many aspects.
Ο Bari Baloch, ρεπόρτερ για την “The Nation from Quetta”, γράφει σε μια δημοσίευση με τίτλο “Διασύνδεση του Πακιστανο-Αφγανικού μέλλοντος”:
Bari Baloch, a staff reporter for The Nation from Quetta, writes in a post titled ‘Pak-Afghan future inter-linked':
“Επίσημα, το εμπορικό ισοζύγιο μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν είναι περίπου 2,6 δις δολάρια, ενώ το ανεπίσημο εμπόριο υπολογίζεται σε πάνω από 2 δις δολάρια, που δημιουργεί πάνω από 3,4 εκατομμύρια θέσεις εργασίας στο Πακιστάν.
“Officially, the trade volume between Pakistan and Afghanistan stands at $ 2.6 billion while informal trade is estimated at more than $ 2 billion which is creating over 3.4 million jobs in Pakistan.
Το Αφγανιστάν είναι μια τεράστια αγορά για την πακιστανική οικονομία, καθώς επιτρέπει στα πακιστανικά προϊόντα μεγάλη βάση κυκλοφορίας.
Afghanistan is a tremendous market for Pakistani economy as it allows Pakistani goods and products to be widely available.
Πολιτικοί αναλυτές και από τις δυο πλευρές των συνόρων πιστεύουν πως η ειρήνη είναι απαραίτητη για την ευημερία της περιοχής και πως το Πακιστάν, όντας αναπτυγμένη χώρα, σε σύγκριση με το Αφγανιστάν, θα έπρεπε να παίξει ένα σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των Αφγανών αδερφών.”
Political analysts on both sides of the border believe that peace is essential for the regional prosperity and Pakistan, being a developed country, as compared to Afghanistan, should play a significant role in the process of development of their Afghan brothers.”
Ενώ το Πακιστάν μπορεί σίγουρα να τείνει χείρα βοηθείας στο Αφγανιστάν, ώστε να αποκτήσει ειρήνη και να συνεχίσει την προσπάθεια για οικονομική και μορφωτική πρόοδο, υπάρχουν ακόμα ορισμένα άτομα στο Πακιστάν των οποίων η ρητορική συνεχίζει να επηρεάζεται από το δόγμα του κατεστημένου του Πακιστάν σχετικά με οτιδήποτε αφγανικό.
Whereas Pakistan can certainly lend a hand to Afghanistan in helping the country attain peace and continue its journey towards education and economic progress, there still remain certain elements in Pakistan who's rhetoric continue to be derived from the establishment's doctrine that Pakistan once deployed towards all things Afghan.
Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι μια πρόσφατη δήλωση ενός αναδυόμενου ηγέτη στο Πακιστάν, του Imran Khan.
One such example is a recent statement given by the emerging leader in Pakistan, Imran Khan.
Στην δήλωση αυτή ο Khan χαρακτήρισε τον πόλεμο των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν ως τζιχάντ (ιερό πόλεμο), ευλογώντας τις προσπάθειες τους.
In a recent statement, Khan termed the war waged by Taliban in Afghanistan as Jihad (holy war), eulogizing their efforts.
Φυσικά, αυτό προσέβαλε το καθεστώς στο Αφγανιστάν, που έχει δουλέψει σκληρά και εδώ και πολύ καιρό για να δημιουργήσει ένα Αφγανιστάν απαλλαγμένο από τα δεσμά των θρησκευτικών μαχητών.
Naturally, this offended the regime in Afghanistan which has worked hard and long to recreate an Afghanistan which is free from the shackles of religious warriors.
Σε μια δημοσίευση με τίτλο “Η κυβέρνηση του Αφγανιστάν καταδικάζει το σχόλιο του Imran περί τζιχάντ“, η Ayesha Hasan, μια βοηθός εκδότη στην “The Express Tribune”, γράφει:
In a post titled ‘Afghan govt condemns Imran's Jihad comment‘, Ayesha Hasan, a sub-editor at The Express Tribune, writes:
” Οι επιπτώσεις της πολιτικής γκάφας του Imran Khan, αρχηγού του Πακιστανικού Tehreek-e-Insaf γίνονται αισθητές πέρα από την Γραμμή Durand.”
“The reverberations of Pakistan Tehreek-e-Insaf chief Imran Khan's political gaffe are being felt across the Durand Line.”
Η επίσκεψη στην Καμπούλ έδωσε την ευκαιρία σε δημοσιογράφους από το Πακιστάν να συναντηθούν με σημαντικούς Αφγανούς ακαδημαϊκούς.
The visit to Kabul also enabled journalists from Pakistan to get a first-hand view from notable Afghan scholars.
Η Beenish Javed πήρε συνέντευξη από τον Zahid Hussain, τον συγγραφέα του “Frontline Pakistan” και του “The Struggle With Militant Islam”.
Beenish Javed interviewed Zahid Hussain who is the author of ‘Frontline Pakistan' and ‘The Struggle With Militant Islam.'
Μια βιντεοσκόπηση της συνέντευξης δημοσιεύεται πιο κάτω:
A video of the interview is posted below:
Τζαμάικα: Περιβαλλοντικές ανησυχίες
Jamaica: Environmental Concerns
Καθώς αναλογιζόμουν τι άλλο θα έπρεπε να κάνω - τι άλλο θα έπρεπε όλοι μας να κάνουμε - μπροστά στον αμείλικτο κίνδυνο και τις θυσίες των φυσικών πόρων της Τζαμάικα εξαιτίας της ανίερης συμμαχίας των πολιτικών, των δημοσίων υπαλλήλων και των πολιτών, δε βρίσκω καμία απάντηση.
As I ponder what else I should be doing, what else we all should be doing about the relentless risk and sacrifice of Jamaica's natural resources by an unholy alliance of politician, civil servant and citizen, I find no answers.
Κοιτάζω το ρολόι μου.
I look at my watch.
Έχω αργήσει σε ακόμα μια συνάντηση.
I'm late for yet another meeting.
Η Diana McCauley γράφει σχετικά με τα περιβαλλοντικά ζητήματα στην Τζαμάικα [en].
Diana McCauley writes about environmental issues in Jamaica.
Χερσόνησος του Σινά: Η “Άγρια Δύση” της Αιγύπτου;
The Sinai Peninsula: Egypt's “Wild West”?
Το άρθρο αυτό αποτελεί τμήμα του ειδικού μας αφιερώματος Διεθνείς Σχέσεις &amp; Ασφάλεια.
This post is part of our International Relations &amp; Security coverage.
Τον περασμένο Απρίλιο, ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου [en] χαρακτήρισε τη Χερσόνησο Σινά της Αιγύπτου “ένα είδος Άγριας Δύσης”, αφότου ρουκέτες που βάλλονταν από εκεί έπληξαν το θέρετρο Eilat.
In April of this year, Israel's Prime Minister Benjamin Netanyahu dubbed the Sinai Peninsula of Egypt a “kind of Wild West” after rockets fired from there targeted the resort town of Eilat.
Σύμφωνα με τον Νετανιάχου, τη χερσόνησο εκμεταλλεύονται Ισλαμιστές μαχητές υποβοηθούμενοι από το Ιράν για λαθρεμπόριο όπλων και σχεδιασμό επιθέσεων εναντίον του Ισραήλ.
According to Netanyahu, the peninsula is exploited by Islamist militants helped by Iran to smuggle weapons and stage attacks on Israel.
Τον Αύγουστο, 16 Αιγύπτιοι συνοριοφύλακες σκοτώθηκαν σε επίθεση ισλαμιστών μαχητών, που έπειτα διέσχισαν τα σύνορα.
In August, 16 Egyptian border guards were killed in an attack by Islamist militants who then crossed the border.
Αυτό αποτελεί μια σειρά βίαιων περιστατικών από τότε που ο υποψήφιος Μοχάμεντ Μόρσι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας εξελέγη πρόεδρος της Αιγύπτου τον Ιούνιο.
This is one of a string of violent incidents since Muslim Brotherhood candidate Mohamed Morsi was elected president of Egypt in June.
Από την πτώση του καθεστώτος Μουμπάρακ, η Αίγυπτος έπρεπε να επανεξετάσει τις αλληλεπιδράσεις της με Ισραήλ και Παλαιστίνη.
Since the fall of the Mubarak regime, Egypt has had to recalibrate its interactions with Israel and Palestine.
Η επίθεση του Αυγούστου εξέθεσε ένα συγκεκριμένο σύνολο αδυναμιών [en] στις πολιτικές ασφαλείας της Αιγύπτου.
The August attack exposed a particular set of vulnerabilities in Egypt's security policies.
Η χώρα είχε ήδη ταραχθεί από εξεγέρσεις [en] και σεκταριστική βία που αμφισβητούσε την προεδρία Μόρσι και το περιστατικό στα σύνορα έριξε φως στο δύσκολο ερώτημα του ποιος ελέγχει στην πραγματικότητα την πολιτική ασφάλειας της χώρας.
The country was already shaken by riots and sectarian violence challenging Morsi's presidency, and the border incident placed the spotlight on the messy question of who actually controls the country's national security policy.
Είναι ο Πρόεδρος μαζί με το Υπουργείο Εξωτερικών ή οι μυστικές υπηρεσίες ή ο στρατός…ή όλοι οι παραπάνω; Πρωτύτερα, ο κανόνας ήταν πως είχε ενεργή συμμετοχή ο Πρόεδρος στις κοινές δραστηριότητες Ενόπλων Δυνάμεων (SCAF) και μυστικών υπηρεσιών.
Is it the President jointly with the Ministry of Foreign Affairs, or the intelligence services, or the military… or all of the above? Before, active involvement of the presidency in the joint activities of the armed forces (SCAF) and intelligence agencies used to be the rule.
Από τη σειρά “Οι πιο καταζητούμενοι μαχητές του Σινά”, από τον Mosa'ab Elshamy.
From the series “Sinai's most wanted militants”, by Mosa'ab Elshamy.
Εις απάντηση των επιθέσεων στη χερσόνησο Σινά, η Αίγυπτος έκλεισε επ' αόριστον τη Διάβαση της Ράφα, κίνηση που αποκήρυξε η Χαμάς [en] στη Γάζα ως “μια συλλογική τιμωρία για όλους τους Παλαιστινίους…”. Ο Υπουργός Εξωτερικών επί της περιόδου Μουμπάρακ, Amr Moussa, ζήτησε επανεξέταση των Συμφωνιών του Καμπ Ντέιβιντ, ενώ πολλοί παρατηρητές υποστήριξαν [en] μια βελτιωμένη αλληλεπίδραση με τις φυλές των Βεδουίνων ή ακόμα και την ανασύνταξη δυνάμεων στην περιοχή του Σινά.
In response to the Sinai aggression, Egypt closed the Rafah Crossing indefinitely, a move denounced by Hamas in Gaza as “a collective punishment for all Palestinians…” Mubarak-era Minister of Foreign Affairs Amr Moussa called for the revision of the Camp David Agreements whereas many observers argued in favor of improved interactions with the Bedouin tribes or even the redeployment of forces in the Sinai region.
Η ιδέα αυτή δεν είναι τραβηγμένη, καθώς η αποστολή αιγυπτιακών δυνάμεων στο Σινά αποτελεί ούτως ή άλλως τμήμα της Συνθήκης Ειρήνης Αιγύπτου-Ισραήλ.
This idea would not be far-fetched, as sending Egyptian forces into Sinai is part of the Egypt-Israel Peace Treaty anyway.
H όλη διαδικασία της επαναστρατικοποίησης του Σινά αμφισβητεί περαιτέρω [en] τον κρίσιμο - και μέχρι στιγμής διακριτικό - ρόλο των ΗΠΑ στη δυναμική της περιοχής.
The whole process of Sinai's remilitarization further questions the crucial - and thus far, discrete - role of the USA in this region's dynamics.
Σε μια σειρά tweets [Ar], ο Αιγύπτιος αναλυτής Ezzedine Fishere εξήγησε την ανάγκη για μια διαφανή πολιτική, που τόνιζε την ανάγκη για υιοθέτηση μιας πολύ πιο καθαρής στάσης απέναντι και στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη.
In a series of tweets [Ar], Egyptian analyst Ezzedine Fishere explained the need for a transparent policy highlighting that a much clearer stance towards both Israel and Palestine has to be adopted.
Δεδομένου του σύνθετου πλαισίου και της σκιώδους λογικής πίσω από την επίθεση στο Σινά τον Αύγουστο, “περιφέρονται κάθε είδους θεωρίες συνωμοσίας”, υποστήριξε ο Αιγύπτιος blogger The Arabist, συνεχίζοντας:
Given the complex context and the obscure rationale behind August's attack in Sinai, “all sorts of conspiracy theories are afloat,” argued Egyptian blogger The Arabist, continuing:
…η Αίγυπτος χρειάζεται να δράσει για να επιβληθεί ξανά ισχυρά στην περιοχή: μέσω μηδενικής ανοχής για εγκληματικές συμμορίες και ένοπλες ομάδες, Βεδουίνων ή ξένων, ή μέσω μιας γνήσιας αναπτυξιακής πολιτικής, δημιουργίας θέσεων εργασίας και ενσωμάτωσης του Σινά στην εθνική οικονομία.
… Egypt needs to act to reimpose itself strongly in the area: through a zero-tolerance for criminal gangs and armed groups, Bedouin or foreign, and through a genuine policy of development, job-creation and integration of Sinai into the national economy.
Δεν είναι εύκολο, είναι χρονοβόρο και χρειάζεται να ξεκινήσει το συντομότερο δυνατό, ακόμη κι αν η άσκηση δύναμης, που πιθανότατα θα μπει στη μέση, μπορεί να προκαλέσει περισσότερους μπελάδες βραχυπρόθεσμα.
It's not easy, it's long-overdue, and it needs to start sooner than later even if strong-arm tactics that will probably be involved may cause more trouble in the short-term.
Παρουσιάζοντας ένα πρόσφατα δημοσιευμένο φωτο-δοκίμιο του Mosa'ab Elshamy, το ιστολόγιο “This Ongoing War” σημειώνει [en]:
Highlighting a recently published photo essay by Mosa'ab Elshamy, the blog ‘This Ongoing War' points out:
Περιττό να πούμε ότι, δεδομένης της γεωγραφικής εγγύτητας με το Ισραήλ, το Σινά δεν αποτελεί μονάχα πρόκληση για την Αίγυπτο.
Needless to say, given its physical proximity to Israel, Sinai is not only an Egyptian challenge.
Αίνιγμα αποτελεί το γεγονός ότι προσελκύει τόσο μικρό βαθμό προσοχής από τα ΜΜΕ.
That it gets such a small degree of media attention is a puzzle.
Το ξεκίνημα του Μόρσι στην προεδρία σηματοδοτήθηκε από μια ευρέως κατακριτέα καταστολή της ελευθερίας της έκφρασης [en] και την απομάκρυνση πανίσχυρων μέχρι τότε στρατιωτικών αξιωματούχων, με αποτέλεσμα ο Πρόεδρος να γίνει ένας “νέος δικτάτορας”, όπως πολλοί χαρακτήρισαν [en].
Morsi's beginnings in office were marked by a widely decried crackdown on freedom of expression, and the sacking of until-then almighty military officials making the President what many defined as the ‘new dictator'.
Η σιωπή των ΜΜΕ υποκινείται πολιτικά στο όνομα της “ασφάλειας και ισορροπίας και των πολιτικών ελευθεριών” [en]; Όσο τα γεγονότα στη χερσόνησο του Σινά δε βγαίνουν εύκολο στο φως της δημοσιότητας και οι δομές εξουσίας στην Αίγυπτο δεν έχουν ακόμη οργανωθεί, είναι δύσκολο να υπολογίσουμε πόσο “άγρια” είναι αυτή η “δύση”.
Is the media silence politically motivated in the name of “balancing security and civil liberties”? While events in Sinai go underreported and the power structures of Egypt are still unsettled, it's difficult to make estimations about how ‘wild' this ‘west' is.
Ο Αιγύπτιος φωτογράφος Μosa'ab Elshamy έχει σειρές φωτογραφιών για το Σινά, παρουσιάζοντας όχι μόνο μαχητές του Σινά, αλλά επίσης και αρχαιολογικούς θησαυρούς στην περιοχή.
Egyptian photographer Mosa'ab Elshamy has a few series of photos on Sinai, featuring not only Sinai militants, but also archeological treasures in the region.
Σκοτώνουν δέντρα στην Αίγυπτο
They Murder Trees in Egypt
Ο Michael Hanna, Αιγύπτιος blogger και φαρμακοποιός, συνέχισε το πένθος του για τη “δολοφονία” δέντρων, καθώς και το γκρέμισμα παλιών επαύλεων στο προάστιο Ηλιούπολη του Καΐρου, ενώ έγραψε μια ωδή σε φοινικόδεντρο [ar].
Michael Hanna, an Egyptian blogger and pharmacist, continued his series of mourning the murder of trees, as well as demolishing antique villas in Heliopolis suburb in Cairo, and wrote an ode to a palm tree [ar].
Τρεις μήνες πριν, είχε βγάλει φωτογραφία το παλαιότερο ίσως φοινικόδεντρο της περιοχής.
Three months ago, he took a photograph of what is perhaps the oldest palm tree in the region.
Γράφει:
He blogs:
Ίσως το φοινικόδεντρο αυτό είναι το μεγαλύτερο και παλιότερο στην περιοχή της Ηλιούπολης, ίσως τόσο παλιό όσο και το ίδιο το προάστιο.
Perhaps this Palm tree was the longest and oldest in Heliopolis area, and perhaps as old as the suburb itself.
Μεγάλο φοινικόδεντρο στην Οδό Al Ahram Street, στην Ηλιούπολη του Καΐρου
An old palm tree on Al Ahram Street, in Heliopolis suburb
Ο Hanna συνεχίζει:
Hanna continues:
Η παραπάνω φωτογραφία τραβήχτηκε περίπου τρεις μήνες πριν.
The above image was captured about three months ago.
Χτες πέρασα από το σημείο και εξεπλάγην, καθώς κάποιος αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του…αφήνοντας μονάχα αυτό.
Yesterday I passed by the place, and was surprised that someone decided to end it's life.. leaving only this.
Απομεινάρια του κορμού και απλά μια τρύπα, όπου ο κόσμος πετάει τα σκουπίδια του.
Remnants of the trunk and just a hole where people throw their trash.
Μια τρύπα, όπου ο κόσμος πετάει σκουπίδια, εκεί όπου κάποτε στεκόταν ένα φοινικόδεντρο
A hole, where people throw trash, where a palm tree once stood
Γαλλία: Ποιος είναι Γάλλος και ποιος όχι;
France : Who is French and who is not?
Ο Abdellali Hajjat, συγγραφέας του βιβλίου Τα Σύνορα της Εθνικής Ταυτότητας: Οι Διαταγές περί Αφομοίωσης στη Γαλλία και τα Εδάφη της, εξηγεί σε συνέντευξη [fr] στο ιστολόγιο Contretemps τους ιδεολογικούς σπόρους της Ισλαμοφοβίας και τη θεσμική λογική που την επιβάλλει.
Abdellali Hajjat, author of the book The Boundires of National Identity: The Injunction to Assimilation in France and its Territories, explains in an interview [fr] on the blog Contretemps the ideological seeds of Islamophobia and the institutional logic that reinforces it.
“Ο ρατσισμός χρειάζεται ένα δεκανίκι για να παρέχει την αρχή διαχωρισμού εθνικού/αλλοδαπού”, καταλήγει.
“Racism needs a crutch to provide the principle of separating national/foreign” he concludes.
Έρχεται το 7ο Chobi Mela
Chobi Mela VII Is Coming
Το Chobi Mela, το μεγαλύτερο διετές διεθνές φεστιβάλ φωτογραφίας στην Ασία, φτάνει ξανά στην πρωτεύουσα του Μπανγκλαντές.
Chobi Mela, the largest biennial international festival of photography in Asia, is coming to Bangladesh capital again.
34 καλλιτέχνες από 23 χώρες θα εκθέσουν τη δουλειά τους στο 7ο Chobi Mela VII μεταξύ 25 Ιανουαρίου-7 Φεβρουαρίου 2013 στην Ντάκα.
34 artists from 23 countries will exhibit their work at Chobi Mela VII during 25th January - 7 February 2013 in Dhaka.
Το Chobi Mela Blog [en] έχει λεπτομέρειες.
Chobi Mela Blog has details.
Λόγοι για να γιορτάσεις τον ερχομό της νέας χρονιάς
Reasons to Celebrate the New Year
Η blogger από την Ουρουγουάη Anna Donner Rybak καταγράφει αρκετούς λόγους [es] για να γιορτάσει κανείς τον ερχομό της νέας χρονιάς, ακόμα κι αν πολλοί μπορεί να το βρουν “γελοίο”:
Uruguayan blogger Anna Donner Rybak lists many reasons [es] for celebrating the arrival of a new year, even though many can find it “ridiculous”:
Πολλοί άνθρωποι λένε ότι έχουν απηυδήσει με αυτή την περίοδο και τους Άγιο-Βασίληδες, με τους ανθρώπους που είναι ευτυχισμένοι, πολλοί λένε πολλά πράγματα.
Many people say they are fed up with these times of Santa Clauses, of people that are happy, many say say many things.
Μπορεί να είναι κλισέ, αλλά είμαι χαρούμενη που βλέπω χαρούμενους ανθρώπους.
It might be cliché, but I am happy to see happy people.
Η ζωή είναι σκληρή για να χάνουμε εκείνες τις μικρές ευτυχείς στιγμές.
Life is tough for us to waste those little happy instants.
Η ζωή είναι σκληρή για όλους, η ζωή είναι μια καμπύλη ημίτονου, με πόνους και ευτυχίες.
Life is hard for everyone, life is a sine curve, with happinesses and pains.
“Κανείς δε θυμώνει την τελευταία ημέρα”
“Nobody Gets Mad on the Last Day”
Αναπολώντας τα μαθητικά του χρόνια, ο Tomas Bradanovic [es] γράφει σε δημοσίευση στο ομώνυμο ιστολόγιο που διατηρεί: “Στο δημοτικό, η τελευταία ημέρα του σχολικού έτους ήταν η αφορμή για διάπραξη οποιουδήποτε είδους αταξίας, γιατί δεν υπήρχε περίπτωση να μας στείλουν στο γραφείο του διευθυντή”.
Remembering his school days, Tomas Bradanovic [es] writes on his self-named blog “at elementary school, the last day of school year was the occasion for commiting any kind of mischievousness because there was no point for us to be sent to the principal's office”.
Έπειτα, εξετάζει τα προσωπικά γεγονότα του για το 2012 και ολοκληρώνει το άρθρο του λέγοντας: “Αντίο 2012, υπέροχε χρόνε, που κατέλυσες όλους τους χειρότερους εφιάλτες μου”.
Then, he reviews his own 2012 events and ends his post saying “goodbye 2012, wonderful year, where my worst nightmares were solved”.
Βολιβία: Εθνικοποίηση και ποδόσφαιρο
Bolivia: Nationalization and football
Απο την Βολιβία, ο blogger Eduardo Bowles αναφέρεται στην εθνικοποίηση της Ισπανικής εταιρίας Iberdrola [es]:
From Bolivia, blogger Eduardo Bowles refers to the nationalization of Spanish company Iberdrola [es]: