natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εκεί που είναι δύσκολο να εγγυηθούμε την ασφάλεια των κοριτσιών μας μέσα στα ίδια μας τα σπίτια, η σκέψη ότι το 25,7% των κοριτσιών ζούνε στον δρόμο είναι πραγματικά τρομακτική.
Where it is hard to guarantee the safety of our daughters inside our own homes, the thought of the 25. 7% of female children who live on the streets is truly terrifying.
Ο Nizam Kutubee γράφει στο Prothom Alo Blog [bn]:
Nizam Kutubee writes in the Prothom Alo Blog:
Πρόσφατα έγινε μεγάλη συζήτηση σχετικά με τους νόμους σεξουαλικής κακοποίησης.
Recently there has been a lot of discussion about sexual abuse laws.
Αλλά κανείς δεν σκέφτεται σοβαρά το ζήτημα της ασφαλείας των κοριτσιών των δρόμων.
But no one is giving any serious thought on the issue of the safety of street girls.
Συνεχώς υποφέρουν από σεξουαλική κακοποίηση, γιατί πρέπει να περνάνε τις νύχτες τους στους δρόμους εντελώς απροστάτευτα Αλλά κανείς από τις αρχές δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για αυτά τα παιδιά.
They constantly suffer sexual abuse because they have to spend their nights on the street completely unprotected. But no one in the authority seems to have any concerns about them.
Ζώντας κάτω από τον ουρανό.
Living under the open sky.
Φωτ.: Auniket.
Image by Auniket.
Ο Blogger Maa αναφέρει του στίχους ενός φημισμένου τραγουδιού του Μπαγκλαντές για να τραβήξει την προσοχή και να ζητήσει ασφαλές σπίτι για αυτά τα παιδιά:
Blogger Maa cited the lyrics of a renowned Bangla song to draw attention to this issue and to request a safe home for these children:
Αφήστε έναν νέο ήλιο να λάμψει πάνω από τα πράσινα βοσκοτόπια, αφήστε αυτό τον κόσμο να γίνει ασφαλές καταφύγιο Αφήστε αυτό τον κόσμο να γίνει ασφαλής για τα παιδιά, είναι πολύ αυτό που ζητάω;
Let a new sun shine across these green pastures, let this world be a safe haven Let this world be safe for children, is it too much I ask for? …
Ελλάδα: Νέα διαδικτυακή πλατφόρμα προσφέρει οικονομικές λύσεις θέρμανσης
Greece: New Platform Encourages Affordable Heat Options
Αυτό το χειμώνα, η ιστοσελίδα Kala-Nea.gr μας πληροφορεί για το Ksyla.gr, ένα καινούριο project που φιλοδοξεί να βοηθήσει στη μείωση του κόστους θέρμανσης, λειτουργώντας ουσιαστικά ως πλατφόρμα εύρεσης τιμών για διάφορους τύπους στερεών καυσίμων, όπως καυσόξυλα, πέλλετ, μπρικέτες και κάρβουνα.
This winter, website Kala-Nea.gr [Good News] reports on Ksyla.gr [el], a new platform that aims to reduce the cost of heating, by serving as an aggregator on different types and prices of solid fuel: firewood, pellets, briquettes, coal.
Όσοι είναι έμποροι μπορούν να συμμετάσχουν στο project και να εισάγουν στοιχεία για τα προϊόντα που διαθέτουν και τις περιοχές που παραδίδουν.
Traders can join the project, providing data for their products and the areas they deliver to.
Οι πελάτες έχουν τη δυνατότητα αναζήτησης των βέλτιστων τιμών με βάση την κατηγορία προϊόντος και την περιοχή στην οποία διαμένουν.
Customers can search for the best prices based on product categories and delivery areas.
Πακιστάν: Αίτημα για αφοπλισμό των εγκληματικών συμμοριών στο Καράτσι
Call For De-weaponization of Karachi
Το blog Journeys To Democracy [en] αναφέρει ότι ορισμένοι Πακιστανοί ακτιβιστές απέστειλαν ομαδική επιστολή στον Υπουργό Δικαιοσύνης του Πακιστάν, με αίτημα την αποκατάσταση της ειρήνης και τον αφοπλισμό των εγκληματικών συμμοριών στην πόλη Καράτσι.
Journeys To Democracy reports that some Pakistani activists have sent out a petition for peace and de-weaponization of Karachi city to the Chief Justice of Pakistan.
Τα τελευταία χρόνια στην πόλη-λιμάνι του Πακιστάν έχουν χάσει τη ζωή τους γύρω στους 8.000 ανθρώπους, έχοντας πέσει θύματα κτηνώδους βίας, ενόπλων ληστειών, απαγωγών και εκβιασμών.
The brutal violence, armed robberies, kidnapping and extortion in this Pakistani port city have claimed lives of around 8000 people in past four years.
Περού: Το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων
Peru: The Real Meaning of Christmas
Ο Περουβιανός blogger Cyrano από το Columna 17 [es] κομπάζει για τον παρορμητισμό [es] που νιώθουν κάποιοι άνθρωποι τις τελευταίες ημέρες του χρόνου:
Peruvian blogger Cyrano from Columna 17 [es] rants about the urge [es] some people feel during the last days of the year:
Δεν έχει καμία σημασία το πραγματικό νόημα της περίστασης, υπάρχει μόνο ένας στόχος: να πωληθούν τα περισσότερα προϊόντα, αφήνοντας στην άκρη το τι πραγματικά γιορτάζουμε.
It doesn't matter at all the real meaning of the occasion, there is one only goal: to sell the most products, leaving aside what we are celebrating.
Καταλήγει με ένα προβληματισμό σχετικά με το τι σημαίνουν τα Χριστούγεννα για εκείνους που δεν έχουν την δυνατότητα να διαφημιστούν.
He concludes reflecting on what Christmas means for those who can't afford the barrage of advertising.
Πρώην μοντέλο από τη Βραζιλία γίνεται ζητιάνος και ξεσπά debate περί ρατσισμού
Former Brazilian Model Turned Beggar Stirs Debate on Racism
Ψηλός, με γαλάζια μάτια και τυλιγμένος με μία κουβέρτα ενώ περιπλανιέται στους δρόμους της Κουριτίμπα στα νότια της Βραζιλίας, ο Rafael Nunes, ένα πρώην μοντέλο από τη Βραζιλία (γνωστός τώρα ως ο φωτογενής ζητιάνος της Κουριτίμπα) προσέλκυσε τη διεθνή προσοχή μετά τη δημοσιοποίηση της φωτογραφίας του και της ιστορίας του στο Facebook και στο Twitter.
Tall, blue-eyed and wrapped in a blanket while roaming the streets of Curitiba in the south of Brazil, Rafael Nunes, a former Brazilian model (now known as the photogenic beggar of Curitiba) has gained international attention after his picture and story went viral on Facebook and Twitter.
O 30χρονος Rafael κατέληξε στους δρόμους εξαιτίας της εξάρτησής του από την κοκαΐνη και η ιστορία [en] του αποκαλύφθηκε όταν η Indy Zanardo, μία τουρίστρια, προσεγγίστηκε από το Rafael και ρωτήθηκε εάν μπορούσε να τον βγάλει μια φωτογραφία.
Rafael, aged 30, ended up on the streets because of crack cocaine addiction and his story was only revealed after Indy Zanardo, a tourist, was approached by Rafael and asked if his picture could be taken.
Όταν ανέβασε τη φωτογραφία στον τοίχο της στο Facebook [pt] η Indy Zanardo εξήγησε πως:
After uploading it onto her Facebook wall [pt], Indy Zanardo explained that:
Αυτός ο νεαρός με πλησίασε στους δρόμους της Κουριτίμπα και με ρώτησε αν θα μπορούσα να τον βγάλω μια φωτογραφία, έτσι ρώτησα για ποιο λόγο και απάντησε: για να μπει στο “ραδιόφωνο” και ποιος ξέρει μπορεί να γίνω διάσημος :-) …Αν και δε μπορώ να βάλω τη φωτογραφία στο ραδιόφωνο μπορώ να τη βάλω στο Facebook και θα γίνει διάσημη μεταξύ των φίλων μου.
This guy came to me in the streets of Curitiba and asked if I could take his picture, so I asked what for, and he answered: to put it on the “radio” who knows I may become famous :-)… Although I cannot put the picture on the radio I can put it on my Facebook wall and he will be famous among my friends.
Πέρα από τη γενική αντίδραση στην όμορφη εμφάνισή του και στην λυπηρή ιστορία της εξάρτησής του από τα ναρκωτικά, η δημόσια συζήτηση σχετικά με την περίπτωση του Rafael εξελίχθηκε σε μία συζήτηση με θέμα το ρατσισμό και για το πως η κοινωνία της Βραζιλίας αγανακτεί μπροστά σε περιπτώσεις κοινωνικού αποκλεισμού μόνο όταν τα θύματα είναι λευκοί με “Ευρωπαϊκή” εμφάνιση.
Besides the general reaction to his good looks and his sad drug addiction story, the debate on Rafael's case has grown into a racism-oriented discussion about how Brazilian society only reacts with indignation to situations of social exclusion when those affected are white and ‘European-looking'.
Αν και οι Βραζιλιάνοι είναι μία από τις κοινωνίες με τη μεγαλύτερη φυλετική ποικιλία στον κόσμο, η κορυφή της εγχώριας κοινωνικοοικονομικής πυραμίδας είναι ακόμη ευρέως κατειλημμένη από λευκούς Βραζιλιάνους και οι περισσότεροι κοινωνικοί δείκτες που συνδέονται με την εκπαίδευση, την πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη και εργασία ευνοούν συντριπτικά αυτή την ομάδα ανθρώπων.
Although Brazilians are one of the most racially diverse societies in the world, the top of the country's social economic pyramid is still widely occupied by white Brazilians and most social indicators connected to education, access to health-care and employment overwhelmingly privilege this group.
Ο blogger Robson Fernando Souza από το consciencia.blog.br [pt] υποστηρίζει ότι πολύ λίγοι άνθρωποι θα αντιδρούσαν με τον ίδιο τρόπο εάν η περίπτωση αφορούσε έναν Αφρο-Βραζιλιάνο ζητιάνο:
Blogger Robson Fernando Souza from consciencia.blog.br [pt] argues that very few people would have reacted in the same way if the case was that of an Afro-Brazilian beggar:
Με άλλα λόγια, δεν είναι φυσικό για την κοινωνία μας να αποδεχτεί ότι ένας λευκός με ευρωπαϊκή εμφάνιση ζει άστεγος υπό συνθήκες μιζέριας.
In other words, it is not normal for our society to accept a white person with a European aspect living in homelessness and misery.
Σε εμάς, τους λευκούς αξίζουν περισσότερα από αυτό, ενώ ένας άστεγος μαύρος που ζητιανεύει για λεφτά και περηφάνεια θεωρείται κάτι φυσικό.
For us, whites deserve more than that, while a homeless black person begging for money and dignity is considered something normal.
Αυτό αποτελεί πλέον παράδοση.
This is already tradition.
H Fatima Tardelli, η οποία γράφει στο blog Bule Voador [pt], υποστηρίζει ότι τα μοντέλα ομορφιάς της Βραζιλίας βασίζονται αποκλειστικά σε λευκά πρότυπα (π.χ. ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα, γαλάζια μάτια, ίσια μαλλιά), ένα ξεκάθαρο σημάδι που έχει αγνοήσει επικίνδυνα η κοινωνία, ότι υπάρχει μία ιεραρχική αντίληψη φυλής στη Βραζιλία.
Fatima Tardelli, who blogs with Bule Voador [pt], argues that Brazil's models of beauty are based exclusively on white patterns (i.e. fair skin, blue-eyes, straight hair) a clear sign dangerously ignored by society, that there is a hierarchical perception of race in Brazil.
Σαν παράδειγμα αυτής της διεστραμμένης αντίληψης δηλώνει ότι:
As an example of this distorted perception, she states that:
Αρκετά άτομα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφανίστηκαν σοκαρισμένα από το γεγονός ότι ένας λευκός και «όμορφος» άνδρας θα μπορούσε να είναι ζητιάνος, και πολλοί μάλιστα υποστήριξαν ότι το περιστατικό θα πρέπει να είναι κάποια στρατηγική μάρκετινγκ ή viral.
Several people in the social media [sphere] have appeared shocked by the fact that a white and “handsome” man could be a beggar, and many even argued that the whole thing had to be a marketing move.
Αναρωτήθηκε ποτέ κανείς «γιατί» οι άνθρωποι ξαφνιάστηκαν τόσο πολύ;
Has anyone considered the reason “why” people are so surprised?
“Όνειρα καμμένα από την ανισότητα.
“Hung - Dreams burned by inequality.
Σάο Πάολο-Βραζιλία.”
São Paulo-Brazil.”
Φωτογραφία από τον cassimano στο Flickr (CC BY-NC-SA 2.0)
Photo by cassimano on Flickr (CC BY-NC-SA 2.0)
Ένα ακόμη σημάδι αυτής της κοινωνικής άρνησης είναι ότι η συζήτηση στο Twitter κινήθηκε κυρίως γύρω από το γεγονός ότι ο Rafael θα έπρεπε να είναι στις πασαρέλες παρά στους δρόμους, ενώ πολλοί λίγοι ασχολήθηκαν με το βαθύτερο κοινωνικό θέμα, με το γεγονός δηλαδή ότι η εικόνα ενός λευκού άστεγου γαλανομάτη προκαλεί αίσθηση, ενώ υπάρχουν χιλιάδες ζητιάνοι στη χώρα, έγχρωμοι ή και από άλλες φυλές, που είναι «αόρατοι» στα μάτια της κοινωνίας.
Another sign of this social denial is that the discussion on Twitter has revolved mostly around the fact that Rafael should be on a fashion show rather than on the streets, while very few picked up on the underlying social theme that renders a white blue-eyed homeless guy a sensation while there are thousands of black and mixed race beggars in the country that are “invisible” to the eyes of society.
Στο Twitter [pt], η δημοσιογράφος Jéssica Batista (@jessicabatista) σχολίασε με ειρωνεία αυτά τα δύο μέτρα και δύο σταθμά:
On Twitter [pt], journalist Jéssica Batista (@jessicabatista) ironically pointed out this double-standard:
Ο ζητιάνος της Κουριτίμπα πήγε για αποτοξίνωση.
The Curitiba beggar went to rehab.
Άψογα.
Cool.
Αλλά όλοι στεναχωρήθηκαν για αυτόν μόνο γιατί ήταν λευκός και γαλανομάτης.
But everyone felt sorry for him only because he was white and blue-eyed.
Φυσικά είναι θετικό ότι η αντίδραση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης βοήθησε στο να φανερωθεί το προσωπικό δράμα του Rafael και μπορούν και να του δώσουν την ευκαιρία να αρχίσει από την αρχή μετά την αποτοξίνωση.
Of course, it is positive that the social media's reaction has helped to shed light on Rafael's individual drama and might very well give him the opportunity to start over after he was sent to rehab.
Ωστόσο, όπως επεσήμαναν η Fatima Tardelli καθώς και άλλοι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, ο βαθμός της έκπληξης και της αγανάκτησης σχετικά με την κατάστασή του, όταν τον περισσότερο χρόνο ο κόσμος αγνοεί πλήρως τα θέματα που αφορούν τους άπορους και τα προσωπικά τους δράματα, υποδηλώνει ένα μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα.
However, as Fatima Tardelli and other social media citizens have pointed out, the degree of surprise and indignation reactions regarding his situation, when most of the time people completely ignore issues related to indigents and their personal dramas, hints to a bigger social problem.
Στη βάση του βρίσκεται η ιστορική παραδοχή ότι η φυλή και η φτώχεια είναι αμοιβαία συνδεδεμένες και επομένως είναι «αποδεκτό» εάν ένας είναι μαύρος, αντί να θεωρείται ως προϊόν εκατοντάδων χρόνων κοινωνικής απομόνωσης και κοντόφθαλμης κρατικής πολιτικής που μόνο πρόσφατα άρχισε να εξετάζει το ζήτημα της φυλής και της ανισότητας σε μια χώρα που περισσότερο από το 51 τοις εκατό [pt] του πληθυσμού θεωρείται ότι κατάγεται από την Αφρική.
At its basis is a historical acceptance that race and poverty are mutually inclusive and thus “acceptable” if one is black, instead of being perceived as the product of centuries of social exclusion and narrow-sighted state policies that only recently have started to consider the question of race and inequality in a country where more than 51 percent [pt] of its population are considered of African descent.
Η ΕΕ σε κρίση: Το πρώτο e-book από το Global Voices
EU in Crisis: First E-Book by Global Voices
“Η ΕΕ σε κρίση” είναι η πρώτη παραγωγή του νέου μας project Global Voices Books και περιλαμβάνει επιλεγμένο υλικό από τις κοινωνικές συζητήσεις, την συμμετοχή και την κινητοποίηση των πολιτών που περνούν άσχημες καταστάσεις στο δύσκολο καιρό της λιτότητας, στη γηραιά ήπειρο και πέρα από αυτή.
This post is part of our special coverage Europe in Crisis. “EU in Crisis” is the first production of our new Global Voices Books project and includes the best material from social conversation, participation and mobilization boosted by citizens going through the tough times of austerity in the old continent and beyond.
Επιλέξαμε προσεκτικά και ξεχωρίσαμε τις καλύτερες δημοσιεύσεις από το ειδικό αφιέρωμά μας “Η Ευρώπη σε κρίση”, που ξεκίνησε την άνοιξη του 2011, γραμμένες από την επιλεγμένη ειδικά για αυτό τον σκοπό ομάδα από πολίτες-δημοσιογράφους.
We hand-picked and assembled the best posts, from our special coverage on Europe in Crisis launched in Spring 2011, and written by our team of dedicated international citizen-reporters.
Εξώφυλλο του ebook “Η ΕΕ σε κρίση” Το e-book κυκλοφορεί με άδεια Creative Commons Attribution 3.0 License και είναι διαθέσιμο για λήψη σε τρεις διαφορετικές μορφές:
The e-book is released under a Creative Commons Attribution 3.0 License and is available for downloading in three different formats:
Εκτός από την πρωτότυπη εισαγωγή, που αναφέρεται επαρκώς στο ευρύτερο πλαίσιο του ζητήματος, το e-book αυτό περιέχει 13 δημοσιεύσεις στα αγγλικά (ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η δημοσίευσή τους και σε άλλες γλώσσες) που καλύπτουν τα γεγονότα στην Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες που επηρεάζονται από την κρίση στην Ευρώπη και το τραπεζικό σύστημα, μέσα από τους φακούς των συμμετοχικών διαδικτυακών μέσων.
“EU in Crisis” ebook Cover Along with an original introduction which gives broader context on the issue, this e-book includes 13 posts in English (other language editions are currently underway) which cover Greece, Spain, Portugal, Italy and other European countries, affected by the banking and Euro crisis, through the lens of participatory online media.
Το e-book αυτό προορίζεται να αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για την περαιτέρω διάδοση και συζήτηση των υπόψιν διαχρονικών ζητημάτων.
This e-book is intended as a flexible tool for further dissemination and discussion about these on-going issues.
Μέχρι και τον Ιούλιο του 2012, η ειδική ομάδα που αποτελείται από περίπου 80 εθελοντές μας δημοσίευσε πάνω από 80 δημοσιεύσεις στα αγγλικά, από τις οποίες πολλές έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.
Up until July 2012, our dedicated team of about 80 volunteers produced over 80 posts in English, many them translated in various languages.
Το emoticon ‘Sad Euro walrus' Όπως γράφει και ο υπότιτλός μας, τo Global Voices Books στοχεύει στη “διάδοση των μέσων των πολιτών για το μέλλον“, χρησιμοποιώντας το τεράστιο αρχείο και τη διαρκή παραγωγή πολύγλωσσων άρθρων του Global Voices.
Global Voices Books aims at “sharing citizen media for the future“, as our subtitle reads, based on GV's huge archive and its on-going multi-language production.
Θα κυκλοφορήσουμε ηλεκτρονικές εκδόσεις σε διάφορες μορφές και με ποικίλη θεματολογία ανάλογα με τις γεωγραφικές περιοχές, τα διάφορα ζητήματα, τις γλώσσες, τα media κ.α., ώστε το κοινό να αποκτήσει ευρεία πρόσβαση στο καλύτερο υλικό που έχουμε παραγάγει ως κοινότητα όλα αυτά τα χρόνια.
We will put out electronic publications according to topics, regions, issues, languages, media, etc. and in a variety of formats, thus providing broader exposure to the best material produced over the years by our community.
Σας παρακαλούμε να διαδώσετε την είδηση, να μπείτε στην ιστοσελίδα Global Voices Books και να συμμετάσχετε!
Please spread the word, check out the Global Voices Books website and get involved!
Ρωσία: Νομοθέτης ζητά ρυθμίσεις για τα κοινωνικά δίκτυα
Russia: Lawmaker Wants to Regulate Social Networks
Στο “ράδιο αρβύλα” του ρωσικού διαδικτύου, είναι εύκολο οι bloggers να πέσουν θύματα εντυπωσιασμού από διάφορα πρωτοσέλιδα.
In the echo-chamber of RuNet it is easy for bloggers to fall prey to sensationalist headlines.
Να ένα παράδειγμα:
A case in point:
Πριν λίγες μέρες, πολλοί bloggers εξαγριώθηκαν με την ιδέα ότι επιτροπή της Δούμα [στμ: ρωσικό κοινοβούλιο] υπεύθυνη για τη διαδικτυακή νομοθεσία επρόκειτο να προτείνει ένα νέο νόμο [ru], με τον οποίο θα απαιτείται ταυτοποίηση των χρηστών κοινωνικών δικτύων με διαβατήριο.
A few days ago several bloggers were incensed by the idea that a Duma committee responsible for legislating the internet was going to propose a new law [ru] requiring passport identification for users of social networks.
Μετά τις τελευταίες προσπάθειες ρύθμισης της χρήσης του διαδικτύου στη Ρωσία, είναι εύκολο να πιστέψει κανείς τέτοια νέα.
After past attempts to regulate the Russian internet, such news is easy to believe.
Ο Anton Nosik, ο μιντιακός διευθυντής της SUP, της Ρωσικής εταιρείας που διαχειρίζεται το LiveJournal, αμέσως κοινοποίησε ένα αλαζονικό δημοσίευμα [ru] στο ιστολόγιό του, γελοιοποιώντας τις υλικοτεχνικές προκλήσεις μιας τόσο ευρείας περιοριστικής ρύθμισης:
Anton Nosik, media-director of SUP, the Russian company that runs LiveJournal, immediately posted a rant [ru] on his blog, ridiculing the logistical challenges of such broadly reaching regulation:
…το να κάνουμε το Twitter, το Facebook, το Google και το LiveJournal να αρνηθούν τις εγγραφές νέων χρηστών χωρίς Ρωσικό διαβατήριο και το να μπλοκάρουμε δεκάδες εκατομμύρια υπάρχοντες λογαριασμούς, είναι μια εντελώς λυσσαλέα και αιθεροβάμων προσπάθεια, για την οποία δεν αξίζει καν να μιλάμε.
…to make Twitter, Facebook, Google and LiveJournal refuse to register new users without a Russian passport, and to block tens of millions of current accounts - is a wholly rabid and fantastical endeavor, which isn't even worth talking about.
Συνεπώς, η “διαβατηριοποίηση” είναι αδύνατη χωρίς την πλήρη παρεμπόδιση της πρόσβασης των Ρώσων σε σελίδες του εξωτερικού.
Consequently, “passportisation” is impossible without a complete blockage of Russian access to foreign platforms.
Ο Anton Nosik στις 25 Νοεμβρίου, 2009.
Anton Nosik in 2009. November 25, 2009.
Πηγή: Wikimedia Commons
Source: Wikimedia Commons.
Ο Nosik έκλεισε με μια ελπιδοφόρα σημείωση: σύμφωνα με τον ίδιο, τα Ρωσικά πρακτορεία που πιθανότατα θα επωμίζονταν την επιβολή τέτοιων νόμων, είναι τόσο ανίκανα, που η εκτέλεση των νόμων ή θα ήταν χαλαρή ή δε θα πραγματοποιούνταν ποτέ.
Nosik ended on a hopeful note: according to him the Russian agencies that would be potentially tasked with enforcing such laws are so inept that enforcement would be lax, or never actually happen.
Υπενθύμισε στους αναγνώστες παρόμοιες ρυθμίσεις που προτάθηκαν από το Υπουργείο Επικοινωνιών πριν τρία χρόνια, οι οποίες δεν οδήγησαν πουθενά.
He reminded the readers about similar regulations proposed by the Ministry of Communications three years ago, which in the end led nowhere.
Πράγματι, δεδομένης της τάσης της Ρωσικής κυβέρνησης να καταλήγει σε κενές νομοθετικές ιδέες (όπως αυτή του πρόσφατου νόμου της Αγ. Πετρούπολης ενάντια στην “προπαγάνδα της ομοφυλοφιλίας”), είναι δύσκολο να κατηγορήσει κανείς τους bloggers όταν παίρνουν αυτές τις ιδέες στα σοβαρά.
Indeed, given the tendency of the Russian government to come up with spurious legislation ideas (like St. Petersburg's recent law against the “propaganda of homosexuality”) it's hard to blame bloggers when they take these ideas seriously.
Όμως σε αυτή την περίπτωση, είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για εσφαλμένο συναγερμό.
In this case however, it is a clear case of false alarm.
Παρ' ότι ο Nosik και κάποιοι άλλοι ανέφεραν ότι η Επιτροπή Πληροφοριακής Πολιτικής του κοινοβουλίου ήταν αυτή που πρότεινε αυτή τη νέα ρύθμιση, στην πραγματικότητα η ιδέα ανήκει σε ένα κατώτερο μέλος της επιτροπής, τον Vadim Dengin του πολιτικού κόμματος LDPR [στμ: το εθνικιστικό κόμμα του Zhirinovsky].
Although Nosik and others reported that it was the Duma Committee on Information Policy that proposed this new legislation, in fact it was the idea of a junior committee member, Vadim Dengin of LDPR.
Ο πρόεδρος της επιτροπής, Alexei Mitrofanov δημοσιοποίησε γραπτώς τη διαφωνία του [ru] με την εξής άποψη:
Committee chair, Alexei Mitrofanov has publicly registered his disagreement [ru] with the idea:
Γράφω με πρωτοβουλία του αναπληρωτή Vadim Dengin.
This is the initiative of Deputy Vadim Dengin.
Η γνώμη μου για αυτή την πρόταση είναι αρνητική. […] Επιπλέον, νομίζω πως δεν θα βρει υποστήριξη από την πλειοψηφία του κοινού, γιατί δε μας ελκύουν τόσο τα χαρακτηριστικά του Κινέζικου συστήματος.
My opinion of this proposal is negative […] Furthermore, I think it won't be supported by the majority, because we are not really attracted to elements of the Chinese system.
Κανείς δε θέλει να υψώσει “Σινικό τείχος”.
No one wants to create a “Chinese wall.”
Κανείς δε θέλει λογοκρισία στο διαδίκτυο.
No one wants censorship on the internet.
Όμως, για κάποιο λόγο, η ιδέα παρουσιάστηκε ως πρωτοβουλία της Επιτροπής, κι επίσης για κάποιο λόγο ενέπλεξαν κι εμένα.
But, for some reason this is presented as a committee initiative, and I got dragged in for some reason.
Η σελίδα στο VKontakte του Vadim Dengin σπάνια ανανεώνεται.
Vadim Dengin's rarely updated VKontakte page.
Πώς ξέρουμε οτι είναι πραγματικά αυτός; Στιγμιότυπο οθόνης.
How do we know it's really him? Screenshot.
15 Οκτωβρίου 2012
October 15, 2012.
Ίσως ο Dengin, που ηγείται του νεανικού τμήματος του LDPR, ήθελε να γίνει γνωστός, αναμοχλεύοντας μια διαμάχη.
Perhaps Dengin, who leads the LDPR youth wing, wanted to make a name for himself by stirring up some controversy.
Υπερασπίστηκε τις απόψεις του [ru] στο Twitter:
He defended his ideas [ru] on Twitter:
@mdvorkovich όποιος είναι ειλικρινής δεν έχει τίποτα να κρύψει…γι' αυτό ψάχνουμε ένα τρόπο, ουσιαστικά για να επιβεβαιώσουμε την εγγραφή ενός αληθινού χρήστη
@mdvorkovich an honest person has nothing to hide…so we are looking for a way to actually confirm the registration of an actual user
Η δήλωση ότι οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτα να κρύψουν, δεν διαφέρει πολύ από τις απόψεις περί προσωπικών δεδομένων [en] του ιδρυτή του Facebook Mark Zuckerberg, για τις οποίες έχει επίσης δεχτεί κριτικές.
The statement that people have nothing to hide is not too dissimilar from Facebook's Mark Zuckerberg's ideas of privacy, which he has also been criticized for.