natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μέσω των φωτογραφιών και των συνεντεύξεών τους, η Claudia κι η Daniela ελπίζουν να δείξουν ότι η Ονδούρα είναι μια χώρα “γεμάτη σκληρά εργαζόμενους ανθρώπους, ανθρώπους με όνειρα, φιλοδοξίες, χαρές και λύπες, όπως σε κάθε γωνιά του κόσμου”.
Through their photographs and interviews, Claudia and Daniela hope to show that Honduras is a country “full of hard-working people, people with dreams, ambitions, joys and sorrows just like in every corner of the world.”
“Του ζήτησα να χαμογελάσει και πολύ φιλικά είπε: “Θα το ‘θελα, αλλά σε αυτή τη δουλειά πρέπει να είσαι σοβαρός” και με αυτό, έδειξε πώς τα φαινόμενα απατούν”.
“I asked him to smile and very amiably he said, ‘I would like to, but in this job you have to be serious. ' and with that he demonstrated how appearances are deceiving.”
Άνθρωποι της Γουατεμάλας
Humans of Guatemala
“Αργά, αλλά σταθερά!
“Slow but steady!
Ναι, είναι μακρύς ο δρόμος, αλλά θα τα καταφέρω”.
Yes, it´s a long way to go, but I will make it.”
Φωτογραφία: Elmer Alvarez, χρησιμοποιείται κατόπιν αδείας.
Photo by Elmer Alvarez, used with permission.
Ο Elmer Alvarez φωτογράφιζε ήδη άτομα σε όλη τη Γουατεμάλα πριν ξεκινήσει τη σελίδα στο Facebook Άνθρωποι της Γουατεμάλας το Σεπτέμβριο του 2013.
Elmer Alvarez had already been taking photographs of people around Guatemala before starting the Facebook page Humans of Guatemala in September 2013.
Η Wendy Del Aguila, που τώρα γράφει τις λεζάντες, ανέφερε στον Elmer για το “Άνθρωποι της Νέας Υόρκης” κι αυτός εμπνεύστηκε να ξεκινήσει μια παρόμοια σελίδα για τη Γουατεμάλα.
Wendy Del Aguila, who now writes the captions, told Elmer about Humans of New York and he felt motivated to start a similar page about Guatemala.
Οι Elmer και Wendy αναζητούν να “αιχμαλωτίσουν” αυθόρμητες στιγμές αυτών των εξαιρετικών ανθρώπων, που να αντικατοπτρίζουν το χαμόγελο, το πάθος, την περιέργεια, τη σκληρή δουλειά, την ντροπαλότητα, την ευγένεια και, το πιο σημαντικό, τη μοναδικότητά τους!”
Elmer and Wendy seek to capture “spontaneous moments of these extraordinary people reflecting their smile, passion, curiosity, hard work, shyness, kindness and most important their uniqueness!”
Η Δασκάλα-“Άσε το χαμόγελό σου να αλλάξει τον κόσμο” Φωτογραφία: Elmer Alvarez, χρησιμοποιείται κατόπιν αδείας
La Teacher-“Let Your Smile Change The World” Photo by Elmer Alvarez, used with permission
Περισσότερα projects “Άνθρωποι….”
More “Humans of…” projects
“Κάθε πρωί εδώ και 2 χρόνια, ο Don Pedro ανοίγει την taqueria του σε αυτό το μικρό χωριό.
“Every morning Don Pedro has opened his taqueria in this small village for two years.
Έχει τους συνήθεις πελάτες και δίνει δωρεάν τάκος σε όλους τους οδηγούς λεωφορείων που σταματούν τα οχήματά τους κοντά στο σημείο που βρίσκεται”.
He has the usual clients and he gives out free tacos to all the minibus drivers who stop their minibus near his stand.
Φωτογραφία: Άνθρωποι του Μεξικού, χρησιμοποιείται κατόπιν αδείας
“ Photo by Humans of Mexico, used with permission
Η παραπάνω φωτογραφία προέρχεται από το Άνθρωποι του Μεξικού, μια σελίδα που δημιουργήθηκε το Μάρτιο του 2010.
The image above comes from Humans of Mexico, a page created in March 2010.
Επίσης από το Μεξικό, οι Άνθρωποι της Πόλης του Μεξικού ψάχνουν να δημιουργήσουν “μια φωτογραφική απογραφή της πρωτεύουσας.
Also from Mexico, Humans of Mexico City seeks to create a “photographic census of Mexico City.
Ένα πορτρέτο τη φορά”.
One street portrait at a time.”
Η σελίδα “Άνθρωποι της Κόστα Ρίκα”, που δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 2013, έχει περισσότερα από 1.700 likes.
Humans of Costa Rica, a page created in July of 2013, has more than 1,700 likes.
Στη Βραζιλία, η σελίδα Άνθρωποι του Ρίο ντε Τζανέιρο στο Facebook είναι μια από τις πιο ενεργές στην περιοχή με πάνω από 9.000 likes.
In Brazil, the Humans of Rio de Janeiro Facebook page is one of the most active in the region, and has over 9,000 likes.
Ορισμένες σελίδες στο Facebook -όπως οι Άνθρωποι της Νικαράγουα, Άνθρωποι του Παναμά και οι Άνθρωποι του Σαντιάγο της Χιλής - ζητούν από τους χρήστες να συνεισφέρουν φωτογραφίες.
Some Facebook pages -like Humans of Nicaragua, Humans of Panama, and Humans of Santiago, Chile- ask users to contribute photographs to the project.
Άλλες, όπως οι Άνθρωποι του Κίτο, Άνθρωποι της Λίμα, Άνθρωποι του Περού και Άνθρωποι της Ασουνθιόν, δημιουργήθηκαν λιγότερο από ένα μήνα πριν.
Others -like Humans of Quito, Humans of Lima, Humans of Peru, and Humans of Asunción- have been created less than a month ago.
Παραλείψαμε κάποιο από τα projects της Κεντρικής ή Νοτίου Αμερικής; Πείτε μας στα σχόλιά σας!
Have we missed any “Humans of…” projects from South or Central America? Let us know in the comments!
Υδροηλεκτρικά σχέδια στον Παναμά: υποσχέθηκαν ανάπτυξη, προκάλεσαν καταστροφή
Hydroelectric Projects in Panama: “Promised Development But Created Disaster”
Παρόλο που οι κατασκευαστές φραγμάτων και οι κυβερνήσεις επιμένουν ότι οι τοπικές κοινότητες ωφελούνται από τέτοιου είδους σχέδια, η πραγματικότητα στο έδαφος του Παναμά το διαψεύδει: οι κοινότητες βυθίζονται ακόμα περισσότερο στη φτώχεια, το περιβάλλον καταστρέφεται και προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά.
Although dam developers and governments insist that local communities benefit from these projects, the reality on the ground in Panama suggests the opposite: communities are plunged further into poverty, environments are destroyed and irreparable harm is caused.
Όπως δήλωσε ένας μάρτυρας που ζει στον απόηχο του σχεδίου Chan 75 [en]: “Η κυβέρνηση και η εταιρία (η AES, μια παγκόσμια εταιρία ενέργειας με έδρα τις ΗΠΑ) υποσχέθηκαν ανάπτυξη, αλλά αντί γι' αυτό προκάλεσαν καταστροφή”.
As one witness who is living in the wake of the Chan 75 project said: “The government and the company [AES, a US-based energy global company] promised development but instead they have created a disaster.”
Στο περιοδικό Intercontinental Cry [en], η Jennifer Kennedy γράφει για τις επιπτώσεις του σχεδίου του υδροηλεκτρικού φράγματος στις γηγενείς κοινότητες του Παναμά.
In Intercontinental Cry, Jennifer Kennedy writes about the effect of hydroelectric dam projects on Panamanian Indigenous communities.
Η ίδια καταλήγει: [en]
She concludes:
Τόσο το ανθρώπινο, όσο και το περιβαλλοντικό κόστος της κατασκευής του μεγάλου φράγματος είναι αναμφισβήτητο.
Both the human and environmental cost of large dam development is undeniable.
Και οι κοινότητες θα συνεχίσουν να υπερασπίζονται τη διαβίωσή τους, το περιβάλλον τους και τους πόρους τους με το να αντιστέκονται με σθένος στα σχέδια κατασκευής φραγμάτων…
And communities will continue to defend their livelihoods, environments and resources, staunchly resisting destructive dam development projects.
ΕΙΚΟΝΕΣ: “Σεβαστείτε τις συμφωνίες με τους Ινδιάνους”
PHOTOS: Honor the Treaties With Native Indians
Το “Σεβαστείτε τις Συμφωνίες” (Honor the Treaties), ένα φιλμ του σκηνοθέτη Έρικ Μπέκερ, καταγράφει την αποστολή του φωτογράφου Aaron Huey να απαθανατίσει τη φτώχεια και τους αγώνες των Ινδιάνων της φυλής Λακότα στον καταυλισμό Πάιν Ριτζ των ΗΠΑ.
Honor The Treaties, a film by director Eric Becker, documents photographer Aaron Huey‘s mission to portray poverty and the struggles of the Native Lakota people of Pine Ridge Indian Reservation in the United States.
Οι φωτογραφίες του Χιούι είναι συγκεντρωμένες στο βιβλίο Mitakuye Okasin, για το οποίο έγραψε το περιοδικό Mother Jones ότι “κάθε σελίδα είναι οπτική ποίηση”, και “έργο [που] μας πιέζει να νοιαστούμε γι' αυτούς τους ανθρώπους και αυτόν τον τόπο”.
Huey's original photographs are collected in the book Mitakuye Okasin, which was described by Mother Jones as “page after page of visual poetry,” and a “work [that] makes you care about the people and the place.”
Σεβαστείτε τις Συμφωνίες είναι επίσης το όνομα ενός οργανισμού -του οποίου ο Χιούι είναι μέλος- που στηρίζει τις τέχνες και τα δικαιώματα των Ινδιάνων.
Honor the Treaties is also the name of an organization - of which Huey is a member - that supports Native Indian art and rights.
Συγχαρητήρια στην Τυνησία για το νέο σύνταγμα!
Congrats Tunisia on the New Constitution!
Bloggers από την ευρύτερη περιοχή απέτισαν φόρο τιμής στην Τυνησία για τη θέσπιση νέου συντάγματος [en] τρία χρόνια μετά την απομάκρυνση του δικτάτορα Zeine el Abidin Ben Ali.
Bloggers from across the region paid tribute to Tunisia for adopting a new constitution, three years after the ousting of dictator Zeine el Abidin Ben Ali.
Η χώρα, η πρώτη που συμμετείχε στη λεγόμενη Αραβική Άνοιξη, είναι στο σωστό δρόμο, λένε οι bloggers.
The country, the first to join the so-called Arab Spring, is on the right path, they say.
Η blogger από την Υεμένη Noon Arabia συγχαίρει τους Τυνήσιους:
Yemeni blogger Noon Arabia congratulates Tunisians:
Η πλειοψηφία στην Εθνική Συνέλευση της Τυνησίας ψήφισε το σύνταγμα. Συγχαρητήρια Τυνησία!
Majority vote in #Tunisia's National Assembly on the constitution.
Αυτό είναι ένα βήμα μπροστά και ένα ελπιδοφόρο παράδειγμα για την Αραβική Άνοιξη.
Congrats Tunisia, a step forward &amp; hopeful example for the Arab Spring
Ο Megari Larbi από την Αλγερία κάνει το ίδιο:
- نون عربية (@NoonArabia) January 27, 2014 Algerian Megari Larbi follows suit:
Είμαι χαρούμενος που η Τυνησία έχει ένα νέο σύνταγμα.
Happy for Tunisia to have a new constitution.
Κολοσσιαίο βήμα προς τη σταθερότητα.
Giant step towards stability.
Καλή τύχη αδέρφια.
Good luck brothers.
Από την Αίγυπτο, ο Mohamed El Dahshan παραπονιέται για την κατάσταση στη χώρα του:
- Megari Larbi (@Larbi71) January 27, 2014 From Egypt, Mohamed El Dahshan laments the situation in his own country:
ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!
WE HAVE A CONSTITUTION!
Ω, συγγνώμη, απλώς γιορτάζω μαζί με τους Τυνήσιους φίλους μου.
Oh, sorry, I'm just celebrating with my #Tunisia friends.
Το σύνταγμα της Αιγύπτου αξίζει λιγότερο κι από χαρτί τουαλέτας.
The Egyptian constitution is worth less than toilet-paper.
Οι συγκρίσεις με την Αίγυπτο συνεχίζονται.
- Mohamed El Dahshan (@eldahshan) January 27, 2014
Ο Borzou Daragahi δημοσιεύει στο Twitter:
The comparisons with Egypt continue. Borzou Daragahi tweets:
Εκπληκτικό: Τυνήσιοι κοσμικιστές και Μουσουλμάνοι γιορτάζουν μαζί καθώς διαβάζεται φωναχτά το νέο σύνταγμα· μεγάλη αντίθεση με την Αίγυπτο #Egyptpic.twitter.com/LbGYh7eqBQ
Amazing: #Tunisia secularists &amp; Islamists celebrate together as new constitution read aloud; big contrast to #Egypt pic.twitter.com/LbGYh7eqBQ - Borzou Daragahi (@borzou) January 26, 2014
Και η Ισραηλινή Elizabeth Tsurkov παρεμβαίνει:
And Israeli Elizabeth Tsurkov chimes in:
Τόσο χαρούμενη για την Τυνησία.
So happy for Tunisia.
Τώρα έχουν το πιο δημοκρατικό σύνταγμα μεταξύ των χωρών της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής (MENA).
They now have the most democratic constitution in MENA. All of this is thanks to the brave Tunisian people #Sidibouzid
Όλο αυτό οφείλεται στη γενναιότητα των Τυνήσιων πολιτών.
- Elizabeth Tsurkov (@Elizrael) January 26, 2014
Ο Υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας Carl Bildt προσθέτει:
Sweden's Foreign Minister Carl Bildt adds:
Τρία χρόνια μετά την εύφλεκτη κατάσταση αλλαγής στον αραβικό κόσμο, η Τυνησία θεσπίζει το νέο της δημοκρατικό σύνταγμα. http://t.co/z1afwKM1st
Three years after igniting process of change in Arab world Tunisia adopts its new democratic constitution. http://t.co/z1afwKM1st - Carl Bildt (@carlbildt) January 27, 2014
Ινδονησία: Απαίτηση για δημόσια συγγνώμη για τη σφαγή 1.000.000 πολιτών το 1965
Indonesia Apology Urged Over Massacre of a Million Citizens in 1965
Οι ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων Tapol and East Timor και Indonesia Action Network ξεκίνησαν μια εκστρατεία ονόματι “Πείτε συγγνώμη για το '65”, που απευθύνεται στην κυβέρνηση της Ινδονησίας σχετικά με την αναφερόμενη δολοφονία [en] ενός εκατομμυρίου πολιτών κατά την αντι-κομουνιστική εκστρατεία της κυβέρνησης τη δεκαετία του '60:
Human rights groups Tapol and East Timor and Indonesia Action Network have launched a campaign called ‘Say Sorry for '65' addressed to the Indonesian government in relation to the reported killing of a million citizens during the anti-communist campaign of the government in the 1960s:
Το 1965/66, ένα εκατομμύριο Ινδονήσιοι σφαγιάστηκαν από στρατιωτικές, παραστρατιωτικές μονάδες και μονάδες πολιτοφυλακής.
In 1965/66, up to a million Indonesians were massacred by the military, paramilitary and civilian mobs.
Εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίστηκαν, εξαφανίστηκαν, έπεσαν θύματα βιασμού και φυλακίστηκαν χωρίς δίκη.
Hundreds of thousands more were injured, disappeared, raped and imprisoned without trial.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο κρυφά καλωσόριζαν και υποστήριζαν τις δολοφονίες.
The United States and the United Kingdom secretly welcomed and supported the killings.
50 χρόνια τώρα, τα θύματα ζητούν δικαιοσύνη και ζητούν από την κυβέρνηση να “πει συγγνώμη για το '65”, αλλά η Ινδονησία αρνείται ότι έλαβαν χώρα τα εγκλήματα αυτά.
For fifty years the victims have been asking for justice and for the government to Say Sorry for ‘65, but Indonesia denies these crimes even happened.
Εκλογές στο Ελ Σαλβαδόρ
Voting Day in El Salvador
H διαδικτυακή ειδησεογραφική ιστοσελίδα El Faro δημοσίευσε μια συλλογή Storify [es] με τις πρώτες αναφορές και αντιδράσεις πολιτών σχετικά με τις προεδρικές εκλογές της 2ας Φεβρουαρίου [en] στο Ελ Σαλβαδόρ.
Online news site El Faro has published a Storify post [es] with early citizen reports and reactions about today's presidential elections in El Salvador.
Έχουν επίσης μια ειδική κατηγορία [es] αφιέρωμα στις εκλογές, όπου μοιράζονται φωτογραφίες, tweets και άλλα περισσότερα.
They also have a special section [es] dedicated to the elections where they share photos, tweets and more.
Εν τω μεταξύ, το Tim's El Salvador Blog ανέβασε δυο δημοσιεύσεις (1, 2) με συνδέσμους σχετικά με τις χτεσινλες εκλογές.
Meanwhile, Tim's El Salvador Blog has put together two posts (1, 2) with links about today's elections.
ΕΙΚΟΝΕΣ: Άνθρωποι της Πορτογαλίας
PHOTOS: Humans of Portugal
Ακολουθώντας την παγκόσμια τάση κοινοποίησης εικόνων και ιστοριών ανθρώπων από όλες τις γωνιές της γης, κάτι που εμπνεύστηκε ο Brandon Stanton το 2010 με τη σελίδα Humans of New York (HONY) [en], η Πορτογαλία επίσης μοιράζεται τις ιστορίες ανθρώπων από διάφορες πόλεις της χώρας, οι οποίες παρουσιάζονται σε διάφορες συλλογές στο Facebook.
Following the worldwide trend of sharing portrays and stories of humans from all corners of the world, inspired by the work started by Brandon Stanton in 2010 with Humans of New York (HONY), Portugal also has a share of its people from several cities around the country represented on different collections on Facebook.
Για τρία συνεχόμενα χρόνια, αυτή η χώρα των περίπου 10,5 εκατομμυρίων ανθρώπων (σύμφωνα με στοιχεία του 2012) βλέπει τον πληθυσμό της να μειώνεται.
For three years in a row, this country of roughly 10.5 million people (according to data from 2012) has seen its population decrease.
Το 2012 όχι μόνο οι θάνατοι ήταν περισσότεροι από τις γεννήσεις, αλλά επίσης ο αριθμός των ανθρώπων που μετανάστευσαν σε άλλες χώρες κορυφώθηκε [pt], κάτι που είχε να δει η χώρα από τη δεκαετία του '60.
In 2012 not only were there more deaths than births, but also the number of people emigrating reached a peak [pt] unseen since the 1960s.
Υπολογίζεται ότι από το 2010 μέχρι σήμερα περίπου 5 εκατομμύρια Πορτογάλοι ζούνε εκτός χώρας.
Estimates from 2010 point to nearly 5 million Portuguese people who live outside the country.
Δείτε μερικά από τα πρόσωπα των ανθρώπων που, είτε έχουν μείνει ή έχουν περάσει από την Πορτογαλία.
Meet some of the faces of those humans who have either stayed or happen to be passing by in Portugal.
Στην αφίσα γράφει: “Άνθρωποι στην Εξουσία”.
The poster reads: “Humans in Power”.
Εικόνα από μια διαμαρτυρία κατά των μέτρων λιτότητας (Μάρτιος 2013), που κοινοποιήθηκε από την ομάδα “Humans in Lisbon”, © Jsl Photography
Photo from an anti-austerity demonstration (March 2013) shared by Humans in Lisbon by © Jsl Photography
“Επανάσταση δεν συμβαίνει όταν η κοινωνία υιοθετεί νέες τεχνολογίες, συμβαίνει όταν υιοθετεί νέες συμπεριφορές”.
“Revolution doesn't happen when society adopts new technology, it happens when society adopts new behaviours”.
Η φράση, που ειπώθηκε από τον Clay Shirky, αναφέρεται από το περιοδικό Bastart σε μια συνέντευξη [en] με τον João Sá Leão, ο οποίος δημιούργησε τη σελίδα Humans of Lisbon [en] (Άνθρωποι της Λισαβώνας) στο Facebook τον Μάιο του 2012.
The quote, from Clay Shirky, is mentioned by the Bastart magazine in an interview with João Sá Leão who created the Facebook page of Humans of Lisbon in May 2012.
Ο João περιγράφει το σκηνικό που τον ενέπνευσε να αρχίσει να παρουσιάζει τις ιστορίες τις Λισαβώνας:
João describes the scenario that inspired him to start mapping the stories of Lisbon:
Απλώς φανταστείτε.
Just imagine.
Μια μέρα, μπορεί να έχουμε έναν ολοκαίνουργιο χάρτη.
One day, we might have a brand new world map.
Όταν πατάμε (με το ποντίκι) πάνω σε οποιαδήποτε πόλη, θα βλέπουμε τους ανθρώπους της: αυτούς που ζούνε εκεί, αλλά και τους περαστικούς.
When clicked on any city, we would see its people: the ones that live there as well as those that are just passing by.
Ένας τελείως διαφορετικός τρόπος να “σερφάρουμε” σε μια πόλη…
A totally different way of ‘surfing' a city…
“Συχνά βλέπω [τη Maria Isabel] το πρωί στην καφετέρια ‘Floresta de Madrid' στη λεωφόρο de Madrid να διαβάζει εφημερίδα ή να καπνίζει…πριν ξεκινήσει ένα άλλο ταξίδι.”
“I often see [Maria Isabel] in the morning in the cafe ‘Floresta de Madrid' in Av. de Madrid reading the newspaper or smoking a cigarette … before another journey starts.”
…μετά από πολλές συναντήσεις μας στα φανάρια, σταμάτησε πλέον να μιλάει για φιλανθρωπία ή την εκκλησία και άρχισε να μιλάει για την κυβέρνηση, τον καιρό, να ρωτάει για τα παιδιά μου, να παραπονιέται για ένα δόντι που την πονάει …κλπ … μέχρι το φανάρι να ανάψει πράσινο και κάποιος να κορνάρει και να πρέπει να φύγω … αλλά αύριο θα τη συναντήσω πάλι.
… after many meetings in the traffic lights, she no longer speaks of charity or church but about the government, the weather, asks for my children, complaining that a tooth it´s hurting her… etc … until the light turned green and someone honk, and I have to leave … but tomorrow we meet again.
Σήμερα επιτέλους πάρκαρα το αυτοκίνητο και της πρότεινα να πάμε για πρωινό και μιλήσαμε λίγο, χωρίς βιασύνη.
Today I finally parked the car and offer her breakfast and a little conversation, with no rush.
Θυμάται τα ονόματα των παιδιών μου, καθώς χαιρετά από το παράθυρο του αυτοκινήτου… παρόλο που μερικές φορές τα μπερδεύει … στο τέλος έπρεπε να μάθω το όνομά της και αυτή το δικό μου.
She remembers the name of my children as often greets from my car window … although sometimes she switch them … in the end I got to know her name and she mine.
Ωστόσο είχε χρόνο να μιλήσει για την κρίση και τα πολιτικά … “ακόμα και η εφημερίδα New York Times μιλάει κατά της Πορτογαλίας …”, “…Αυτή η κρίση δεν βοηθάει… οι άνθρωποι προσφέρουν λιγότερα ή τίποτα, αλλά κάποιες μέρες είναι καλύτερες από άλλες…”, λέει.
Still had time to talk about the crisis and the political … “even the New York Times speaks against Portugal …”, “…This crisis doesn´t help… people offer less or nothing, but some days are better then others…”, she said.
Κάποιες μέρες ο ήλιος είναι τόσο καυτός, αλλά αυτή είναι ακόμα εκεί, περιμένοντας κάποια φιλανθρωπία….αλλά από το αυτοκίνητο βλέπω άλλους να κλείνουν τα παράθυρα καθώς αυτή πλησιάζει, σαν να πάει να τους κάνει κακό… είναι θλιβερό να έχεις φτάσει σε αυτή την ηλικία και οι άνθρωποι ακόμα να “σου κλείνουν την πόρτα”!
Some days the sun is so hot but she still stays there waiting for some charity…. but from my car I see others closing their windows as she approaches, as if she would harm them…. sad to reach this age and people still close-in the “door”!
Αν τη δείτε…μην κλείσετε το παράθυρό σας…να είστε ευγενικοί!
If you see her…. do not close your window….. just be nice!
“Ο ακονιστής, που παλιότερα επισκεύαζε επίσης ομπρέλες, είναι ένας ταξιδιωτικός έμπορος, ο οποίος κυκλοφορεί με ένα ποδήλατο ή ένα μοτοποδήλατο και που προσφέρει τις υπηρεσίες του ακονίζοντας μαχαίρια, ψαλίδια και άλλα κοπτικά εργαλεία”.
“The grinder which, formerly, was also an umbrellas repairman , is a traveling trader, who carries on a bicycle or motorcycle to offer their services sharpening knives, scissors and other cutting instruments.”
Στην περιοχή Inatel στο Αλβαλάδε.
In Inatel / Alvalade.
Εικόνα: © Jsl - Photography
Photo: © Jsl - Photography
“Το όνομά μου είναι José Reis και είμαι από το Πράσινο Ακρωτήριο.
“My name is José Reis and I'm from Cape Verde.
Πάντα έχω μαζί μου αυτόν τον σταυρό για να με προστατεύει”.
I always carry this crucifix to protect me.”
Η εικόνα δημοσιεύθηκε σε μια διαφορετική σελίδα στο Facebook, κι αυτή με τον τίτλο “Humans of Lisbon” (“Άνθρωποι της Λισαβώνας”), που δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο του 2013 και είχε συγκεντρώσει 643 ‘like' μέχρι τη στιγμή που δημοσιεύθηκε αυτό το άρθρο.
The picture was published on a different Humans of Lisbon Facebook page, which was created on December 2013 and had 643 ‘likes' at the time this article was published.
Η σελίδα στο Facebook με τον τίτλο Humans of Porto [en] (Άνθρωποι του Πόρτο) δημιουργήθηκε την 1η Νοεμβρίου 2013 και έχει ήδη συγκεντρώσει 1,916 ‘like'.
Created on November 1, 2013, the Facebook page of Humans of Porto has already gathered 1,916 ‘likes'.
Η πρώτη εικόνα, που τραβήχτηκε στους δρόμους της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Πορτογαλίας, δείχνει “μια πολύ ιδιαίτερη κυρία στην περιοχή της Ribeira”, η οποία “πουλάει κάστανα, ποπ-κορν, άγρια φασόλια και ελιές… ό,τι χρειάζεται, όταν χρειάζεται”.
The first photo, taken on the streets of the second main city of Portugal, features “a very special lady at Ribeira” who “sells chestnuts, popcorn, lupin beans and olives… whatever is needed, when it's needed”.
“Αν ήξερα ότι θα με φωτογραφίσουν σήμερα, θα είχα φορέσει τα σκουλαρίκια μου.
“If I knew I was going to be photographed today, I would have brought my earrings.
Αλλά δεν πειράζει, γιατί η πραγματική ομορφιά βρίσκεται μέσα μας”, είπε η ίδια.
But that's alright because the true beauty lies within”, she said.
Όπως και να ‘χει, φρόντισε να μας κάνει επίδειξη το καπέλο της.
Either way, she made sure to show off her hat to us.
“Αυτό το καπέλο μου το έδωσε η Πριγκίπισσα Βεατρίκη της Ολλανδίας!”, είπε με περηφάνια και συνέχισε να δουλεύει με χαμόγελο.
“This hat was given to me by Princess Beatrix of the Netherlands!”, she said proudly and continued working with a smile on her face.
Εικόνα: Erge Sonn
Photo: Erge Sonn
Την σελίδα “Humans of Porto” διαχειρίζεται μια ομάδα μόνο γυναικών [en] - μια κάμεραμαν, μια δημοσιογράφος και μια φωτογράφος - που λένε ότι αποστολή τους είναι: [en]
The page of Humans of Porto is managed by an all-women team - a videographer, a journalist and a photographer - who say their mission is:
να συλλάβουν την απόλυτη ουσία του Πόρτο και των ψυχών που συνθέτουν το καλειδοσκόπιο αυτού του υπέροχου μέρους.
to capture the very essence of Porto and the souls that compose the kaleidoscope of this amazing place.
“Η τέχνη είναι ένας τίμιος τρόπος να βγάζεις τα προς το ζην”.
“Art is an honest way to make a living”.
Αυτό είναι το μότο του Sérgio, του καλλιτέχνη που συναντήσαμε στον δρόμο Santa Catarina και ο οποίος αποφάσισε να κάνει μια εξαίρεση στην πολιτική του που είναι ενάντια στις συνεντεύξεις και να μιλήσει μαζί μας.
This is Sérgio's motto, the artist we met in Santa Catarina that decided to make an exception to his “no interviews” policy and talk with us.
Μας εκμυστηρεύτηκε ότι εκθέτει τα έργα τέχνης του σε διάφορες γκαλερί κατά καιρούς, αλλά βρίσκεται στους δρόμους επειδή προτιμά να παίρνει μέρος στην όλη διαδικασία και να πουλάει ο ίδιος την τέχνη του.
He confessed that he exposes his art works in galleries at times, but is on the streets because he prefers to get involved with the whole process and sell his own work.
Οι σελίδες αυτές προσπαθούν πάντα να δούνε τις ιστορίες ζωής που βρίσκονται πίσω από τις εικόνες, όπως του Sérgio, ο οποίος παρουσίασε τον εαυτό του:
They always try to capture life stories behind the portrays such as Sérgio's, who introduced himself:
Είμαι αυτοδίδακτος.
I am self-educated.
Ο πατέρας μου ήθελε να σπουδάσω τέχνες, αλλά εγώ ποτέ δεν το ήθελα αυτό.
My father wanted me to go study arts but I never wanted that.