natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τουλάχιστον, δυσκολεύεσαι από την αβεβαιότητα και την ανησυχία που συνοδεύουν την βύθιση στο άγνωστο μιάς χώρας που δεν είναι δική σου.
At the least, you're going to be hindered by the uncertainty and apprehension that go along with being submerged into the depths of the unknown in a land that isn't your own.
Τέλος, ευχαριστεί το Θεό που κατάφερε να βρεθεί στην Ισπανία, κι εξαίρει την εκλογική δημοκρατία, που δέχθηκε επικρίσεις κατά τις πρόσφατες διαδηλώσεις στην Ισπανία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης:
Finally, he thanks God for being able to be in Spain, and praises electoral democracy, which has been questioned during recent protests in Spain and other countries across Europe:
Αυτή η εξορία μου έδωσε την ευκαιρία να βιώσω επί τόπου, πέρα από τις ανέσεις της σύγχρονης ζωής σε μιά χώρα του πρώτου κόσμου, και το πόσο δυναμική μπορεί να είναι μιά δημοκρατική χώρα, όπου οι απόψεις δεν ταξιδεύουν πάντα στην ίδια κατεύθυνση, κι όπου ο λαός, μέσω της κάλπης, έχει τον τελικό λόγο.
This exile has given me the opportunity to experience in-situ, beyond the comforts afforded by modern life in a first-world country, how dynamic a democratic country can be, where opinions don't always travel in the same direction and where the people, through the ballot boxes, have the final word.
ΠΓΔΜ: Λόγοι Διαμαρτυρίας
Macedonia: Reasons for Protesting
Διάφοροι bloggers από την ΠΓΔΜ συλλογίζονται την ιστορική σημασία των διαδηλώσεων που γίνονται αυτές τις μέρες ενάντια στην αστυνομική βία, στο πλαίσιο της ανάπτυξης της δημοκρατίας.
This post is part of our special coverage Macedonia Protests 2011. Bloggers from Macedonia consider the historical significance of the current protests against police brutality, in the context of democracy development.
Ο Sead Dzigal, ερευνητής, ειδικός στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και συνιδρυτής του ισχυρού δικτύου μπλογκ Komunikacii.net, εξέφρασε την άποψή του - στα Σλάβικα και στα Αγγλικά - λέγοντας ότι οι διαδηλώσεις αποτελούν το πρώτο αυθεντικό ξέσπασμα της άμεσης δημοκρατίας στην ιστορία της ΠΓΔΜ:
Sead Dzigal, a researcher, media expert and co-founder of the influential blog network Komunikacii.net, expressed his view - in Macedonian and in English - that the protests represent the first authentic outburst of direct democracy in the history of Macedonia:
Οι πολιτικές διαμαρτυρίες ενάντια στην αστυνομική βία που λαμβάνουν χώρα στα Σκόπια (από την περασμένη Δευτέρα 5 Ιουνίου 2011), και από την περασμένη Παρασκευή 10 Ιουνίου 2011 σε ακόμη πολλές πόλεις της ΠΓΔΜ (Μπίτολα, Στρούμιτσα, Κουμάνοβο, Κοσάνη, Βέλες…), αποτελούν σημαντικό σημείο καμπής για τη δημοκρατία στην ΠΓΔΜ.
Civil protests against police brutality which have been taking place in Skopje [since last Monday, June 5, 2011] and since Friday (June 10, 2011) in several other cities in Macedonia (Bitola, Strumica, Kumanovo, Kocani, Veles …) are significant turning point for democracy in Macedonia.
Σίγουρα, αυτό είναι το πρώτο επιτυχημένο παράδειγμα Διαδικτυακού Ακτιβισμού, όπου νέοι από όλη την ΠΓΔΜ χρησιμοποίησαν τα κοινωνικά δίκτυα (Twitter, Facebook) και τα blogs, για να μοιραστούν πληροφορίες, να συντονίσουν τις δράσεις τους και να οργανώσουν εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες, στις οποίες εξέφρασαν την αντίστασή τους στην αδικία και στις αποκλίσεις των θεσμικών οργάνων.
For sure, this is the first example of a successful Online Activism where young people from Macedonia used social networks (Twitter, Facebook) and blogs to distribute information, coordinate activities and organize events and protests where they voiced their resistance to injustice and deviations of the institutions.
Απαίτησαν λογοδοσία από αυτούς που κρύβονται πίσω από το μεγαλείο του κράτους, τους θεσμούς και το κρατικό σύστημα, ζήτησαν ευθύνες από εκείνους που καταχράστηκαν όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα, αυτούς που χρησιμοποίησαν τη δύναμή τους, έκρυψαν την αλήθεια, χειραγώγησαν το κοινό και είπαν ψέματα χωρίς ντροπή σε όλους, προκειμένου να διατηρήσουν τις θέσεις εξουσίας και τις πηγές για τα υλικά οφέλη τους.
They demanded accountability of those hidden behind the grandeur of the state, institutions and the state system, asked for responsibility of those who abused all professional rights, used force, hid the truth, manipulated the public and shamelessly lied all in order to keep their positions of power and sources of material benefits.
Μεταξύ πολλών άλλων, αυτές οι διαμαρτυρίες αντιπροσωπεύουν τη φωνή ενάντια στη διαδικασία με την οποία ο κρατικός μηχανισμός διαμορφώνει μια ειδική κατηγορία ανθρώπων, που κινούνται υπεράνω νόμων - και ειδικά ενάντια σε αυτούς που χρησιμοποιούν ωμή σωματική βία.
Among many other things, these protests represent a voice against process in which state apparatus is forming a special class of people who are above the law, especially against those who are using brutal physical force.
Ήταν μια σπάνια περίπτωση, αν όχι η πρώτη, όπου οι πολίτες χρησιμοποίησαν τα νόμιμα δικαιώματά τους, για να ασκήσουν την άμεση δημοκρατία, χωρίς να εμπλέκονται πολιτικά κόμματα.
This was a rare case, if not the first, where citizens used their legitimate rights to practice direct democracy without interference from political parties.
Σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση χρησιμοποίησαν διαμαρτυρίες, αναφορές και δυνατά, σαφή αιτήματα για την εφαρμογή της δικαιοσύνης.
In this particular case they used protests, petitions and loud and clear demands to implement justice.
Η “Άμεση Δημοκρατία” στην ΠΓΔΜ απουσιάζει σχεδόν εντελώς, ενώ κυριαρχεί το μοντέλο της “Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας”.
[Direct Democracy] in Macedonia is almost completely absent and is dominated by “Representative Democracy” model.
Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό το είδος δημοκρατίας το διαχειρίζονται (ή ακόμα και το χειραγωγούν) τα πολιτικά κόμματα, όπως στην περίπτωση του αναμενόμενου δημοψηφίσματος για το ζήτημα της ονομασίας, το “δημοψήφισμα για την εδαφική διαίρεση το 2004” κ.ο.κ. Οι διαμαρτυρίες αποτελούν υπενθύμιση: για τα πιο σημαντικά ζητήματα στην κοινωνία, οι άνθρωποι πρέπει να δεσμεύονται άμεσα και να “ιδρώσουν” προκειμένου να πετύχουν κάτι.
In most of the cases this type of democracy is managed (or even manipulated) by the political parties as in the case of the expected referendum on the name issue, the [referendum for territorial division from 2004] and so on. The protests are a reminder that for most important issues in the society people must engage themselves directly and they have to move their assess in order to achieve something.
Τα πράγματα είναι εντελώς απίθανο να αλλάξουν από μόνα τους, ενώ αυτοί που περιμένουν από τους πολιτικούς “σωτήρες”, ηγέτες κλπ. να λύσουν τα προβλήματα, συχνά βλέπουν τελικά τη σκληρή πραγματικότητα, δηλαδή το ότι το μόνο που φροντίζουν είναι το δικό τους συμφέρον.
Things are totally unlikely to change by themselves, and those who expect problems to be resolved by the political “saviors”, leaders, etc., often face the cruel reality that the only thing they save is their own interest.
Η ΠΓΔΜ είναι μια κοινωνία άκρως πολιτικοποιημένη από τα κύρια πολιτικά κόμματα και οι πολίτες τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει μάρτυρες της απίστευτης αύξησης της δύναμης των πολιτικών κομμάτων.
Macedonia is a society highly politicized by the main political parties and citizens in the past years witnessed the incredible growth of political parties' power.
Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο η κοινωνία των πολιτών έχει οπισθοχωρήσει δραματικά κατά την τελευταία δεκαετία περίπου.
This is the main reason why civil society has regressed dramatically in the past decade or so.
Τα κόμματα έχουν τα “αποκλειστικά δικαιώματα” να συζητούν και να διευθετούν όλα τα σημαντικά ζητήματα της κοινωνίας - από τις επιχειρήσεις και την απασχόληση μέχρι την ερμηνεία και την εφαρμογή των πολιτικών δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών - καθώς και να περιθωριοποιούν όσους διαφωνούν μαζί τους.
Parties have “exclusive rights” to debate and settle all important issues in the society, from business, employment to interpretations and implementation of political rights and civil freedoms, and marginalize all who don't agree with them.
Πέτυχαν σε αυτό το εγχείρημά τους, εξαιτίας της παθητικής στάσης και της αδύναμης αντίστασης των πολιτών, ενώ υποστηρίχτηκαν σθεναρά από τα εξαιρετικά διεφθαρμένα μέσα ενημέρωσης.
They succeeded in this venture mainly due to passive stance and weak resistance of the citizens, and were strongly supported by the highly corrupted media.
Κατάφεραν να εγκαθιδρύσουν κάτι σαν Πολιτικό Μονοπώλιο των Κομμάτων για τη Δημοκρατία και την υπεροχή του “μονοδιάστατου μοντέλου της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας” (τους εκλέγεις και μετά χάνεις το δικαίωμά σου να παρεμβαίνεις σε δημόσια ζητήματα).
They managed to establish some sort of a Political Party Monopoly on Democracy and supremacy of “one dimensional model of representative democracy” (you elect them and then you lose your right to interfere in public issues).
Έτσι, μόνο τα κόμματα έχουν το δικαίωμα να παίρνουν αποφάσεις, φυσικά πάντα στο “όνομα του πολίτη”.
So, only the parties have a right to decide and make decisions, of course always in the “name of the citizen.”
Ο Πολίτης υποβιβάστηκε σε ένα μηχάνημα ψηφοφορίας, που ανεξάρτητα με τον ποιον ψήφισε, αναπαρήγαγε ουσιαστικά το ίδιο σύστημα: η κοινωνία κυβερνάται από το κόμμα στο οποίο ο πολίτης είναι πολίτης μόνο για μια ημέρα κάθε τέσσερα χρόνια.
The Citizen was reduced to a voting machine who regardless for whom he/she voted was actually reproducing the same system: society ruled by the party in which the citizen is a citizen for only one day in four years.
Για το υπόλοιπο της θητείας του, ο μόνος ρόλος του στην κοινωνία είναι αυτός του ταπεινού φορολογούμενου, του υπηρέτη με τις μειωμένες εξασφαλίσεις, του αδύναμου συνταξιούχου, του φτωχού και άνεργου φοιτητή κ.ο.κ.
For the remainder of the mandate their only role in the society was that of a humble taxpayer, subordinated administration serviceman, powerless pensioner, poor and unemployed student e.t.c.
Μετά την επίτευξη αυτής της κυρίαρχης θέσης στην κοινωνία, τα πολιτικά κόμματα συνέχισαν να χλευάζουν τα δικαιώματα των πολιτών και να φτιάχνουν ένα τσίρκο της δημοκρατίας μέσα από τους καθημερινούς παιδαριώδεις μεταξύ τους διαπληκτισμούς, οι οποίοι χρησίμευσαν μόνο στην καθυστέρηση των επιλύσεων σημαντικών ζητημάτων, στον έλεγχο των δημόσιων διαβουλεύσεων και βασικά στο να κρατήσουν το ήδη καλά ελεγχόμενο σύστημα ανέπαφο: το κατά συρροή μονοκομματικό σύστημα στο οποίο μόνο ένα κέντρο πολιτικής εξουσίας μπορεί να κάνει οτιδήποτε θέλει.
After achieving this dominant status in the society, political parties continued to mock citizens rights and make a circus out of democracy through daily childish arguments between each other which served them only to postpone resolving of the burning issues, control public debating and basically keep the same well controlled system intact: serial one-party system in which only one center of political power can do what whatever it wants.
Οτιδήποτε άλλο σχετίζεται με μια λειτουργική πλουραλιστική κοινωνία, παραμένει τυπικό.
Everything else related to a functional plural society remained formal.
Καμία ΜΚΟ, κανένα δικαστήριο, κανένα άλλο θεσμικό όργανο δεν είναι σε θέση να αντισταθεί στα σχέδιά τους και στην επιδίωξη των εγωιστικών τους συμφερόντων.
No NGOs, no courts, no other institution was able to resist their plans and pursuing of their selfish interests.
Φυσικά όλο αυτό διαρκεί μέχρι να τους αντικαταστήσει ένα άλλο πολιτικό κέντρο εξουσίας και να κληρονομήσει “νόμιμα” το δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει για το δικό του συμφέρον.
This of course lasts until another political center of power replaces them and “legitimately” inherit the right to do whatever it wants for their own interest.
Αυτές οι διαμαρτυρίες τονίζουν ότι η ΠΓΔΜ χρειάζεται, περισσότερο από κάθε αλλαγή κυβέρνησης, μια αλλαγή του μοντέλου διακυβέρνησης που ασκείται από τα εκλεγμένα πολιτικά κόμματα.
These protests emphasized that Macedonia needs, more than any change of government, a change of the ruling model practiced by the elected political parties.
Η διαδικασία της κατάργησης του μονοπωλίου της δημοκρατίας από τα κόμματα (που υποστηρίζεται από τα αλλοιωμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από φιλικά προσκείμενες ΜΚΟ, από πληρωμένα θεσμικά όργανα και διανοούμενους, από ψευτο - ειδικούς και άλλους) είναι αναπόφευκτη.
The process of abandoning of the parties' monopoly on democracy (supported by the corrupt media, party affiliated NGOs, paid institutes and intellectuals, pseudo-experts and others) is inevitable.
Φυσικά, αυτή η αλλαγή και το να δοθεί “μια καρέκλα” στους πολίτες, ώστε να αποφασίζουν ΠΩΣ και όχι μόνο ΠΟΙΟΣ θα κυβερνάει, δεν θα είναι καθόλου εύκολη, δεδομένου οτι απαιτεί από όσους βρίσκονται στην εξουσία να παραχωρήσουν εν μέρει τη δύναμή τους. Όμως, είναι ένα δικαίωμα που ανήκει στους πολίτες και είναι ένα δικαίωμα που δεν μπορούν να εκχωρήσουν.
Of course, this change and giving “a chair” to citizens in deciding HOW and not only WHO is governing is not going to be easy as it requires those in power to concede parts of their power, but it is a right which belongs to citizens and is a right they can't give up.
Η μετάβαση από την υπάρχουσα Κομματική Δημοκρατία στην Δημοκρατία των Πολιτών είναι ουσιαστική κίνηση προς την πραγματική δημοκρατία.
Moving from the existing Party Democracy to Citizen Democracy is essential move towards real democracy.
Αυτή η γενιά το χρωστάει στις γενιές που έρχονται μετά από εμάς και σίγουρα δεν θα υπάρχει καμία δικαιολογία, αν μας πάρει 30 χρόνια ανεξαρτησίας για να διασφαλίσουμε αυτό το δικαίωμα.
This generation owes it to generations who come after us and for sure there will be no excuse if we spend 30 years of independence to secure this right.
Και έτσι, μετά από πάρα πολύ καιρό, με τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες για ένα σημαντικό θέμα, οι πολίτες εμφανίστηκαν ανεξάρτητα και ξεχωριστά από τα πολιτικά κόμματα.
And so, after a long, long time, with the ongoing protests about an important issue the citizens showed up independently and aside of the political parties.
Πώς σας φαίνεται αυτό για “άβολη στιγμή”; Όρθωσαν το ανάστημά τους για τα δικαιώματά τους και ακόμα προσπαθούν να σπάσουν τον ατελείωτο κύκλο των διαπληκτισμών μεταξύ των κομμάτων, τα οποία κατηγορούν διαρκώς το ένα το άλλο και δεν κάνουν τίποτα για βελτιώσουν την κατάσταση.
How about that for an “Awkward Moment”? They stood for their rights and are still trying to break the endless cycle of arguing between the parties, who continuously blame each other and do nothing to improve things.
Το να εμφανιστούν δημόσια ήταν τόσο ανακουφιστική αίσθηση! Ήταν ενθαρρυντικό να βλέπεις νέους άντρες και γυναίκες που ξέρουν τί θέλουν και αποδεικνύουν οτι σκέφτονται με το μυαλό τους και προσπαθούν να συνεισφέρουν για το δικό τους και το κοινό καλό, όλοι μαζί.
To show up in public was such a refreshing feeling, and it was encouraging to see young men and women who know what they want proving they think with their heads, and are trying to contribute for their own and common good altogether.
Από την άλλη πλευρά βρέθηκαν νεαροί εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων με ξινισμένα πρόσωπα και επαναλαμβανόμενες κοινοτυπίες, διαβάζοντας ανακοινώσεις και κατηγορίες (που ετοίμασαν και έγραψαν αυτοί που τους χρησιμοποιούν ως όργανα), προσπαθώντας να αποφύγουν το θέμα της ευθύνης αυτών που βρίσκονται στην εξουσία και αυτών που τοποθετούν τον εαυτό τους υπεράνω νόμων και ανθρώπινης δικαιοσύνης.
On the other side were the young representatives of political parties with their unenthusiastic faces and repetitive clichés, reading their written announcements and accusations (prepared and written by those who are using them as an instrument), trying to shun responsibility for those in power and those who have put themselves above the law and human justice.
Αυτή η γενιά νέων ανθρώπων αποστασιοποιήθηκε επίσης από τους ηλικιωμένους πολίτες που πέρασαν τη ζωή τους στον Κομμουνισμό και οι οποίοι απαντούν στην ερώτηση “τί περιμένετε από τις εκλογές;” : “μόνο εργασία για τους νέους, ώστε να μπορέσουν να συνεχίσουν τις ζωές τους κανονικά”.
This generation of young people also distanced themselves from the elderly citizens, who spent most of their lives in Communism, and who answer the question what to expect from the elections only answer: just employment for the young people so they can carry on with their lives normally.
Ναι, ναι… το δικαίωμα στην εργασία είναι μια χαρά, αλλά είναι αυτή σωστή κατανόηση της δημοκρατίας; Αυτή η περιορισμένη ιδέα της “δημοκρατίας” είναι εντελώς λάθος!
Well, well… a right to work is OK, but is this a proper understanding of democracy? This reduced idea of “democracy” is completely wrong!
Η Δημοκρατία δεν είναι “παίρνω μια θέση εργασίας και σωπαίνω για οτιδήποτε άλλο συμβαίνει στη χώρα”, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι δημόσιοι υπάλληλοι. Η Σιωπή Δεν είναι Δημοκρατία.
Democracy is not supposed to be “get a job and keep silent on anything else that's going on in the country,” as most of the public servants are practically doing.
Σιωπή σημαίνει απολυταρχία και πιστεύουμε πως έχουμε εγκαταλείψει την δημοκρατία από τότε που έπεσε ο Κομμουνισμός.
Silence is Not a Democracy, silence means totalitarianism and we believe we have abandoned this since the end of communism.
Ή όχι;
Or perhaps not?
Δημοκρατία είναι να εκφράζεσαι και να βρίσκεσαι σε συνεχή δράση και να αγωνίζεσαι για τα δικαιώματα και τις αξίες σου. Είναι η συνεχής προσπάθεια με ειρηνικά, νομικά, δημόσια, πολιτικά, δημοκρατικά και κυρίως νόμιμα μέσα, με σκοπό την επίτευξη δικαιοσύνης για το κοινό καλό.
Democracy is expressing your voice and being in constant activity and struggle for your rights and values: it is continuous effort through peaceful, legal, civil, democratic and lawful means in order to achieve justice for the common good.
Η Δημοκρατία, όπως και κάθε άλλο “πλουραλιστικό ανταγωνιστικό σύστημα”, απαιτεί συνεχή συμμετοχή και δράση.
Democracy, like any other “plural competitive system”, requires constant participation and activity.
Αν το εγκαταλείψεις, οι ισχυροί θα σε εκτοπίσουν και αυτό γιατί εσύ θα έχεις ήδη εκτοπίσει την αξιοπρέπειά σου και θα έχεις ξεχάσει τα νόμιμα δικαιώματά σου.
If you abandon this you will be pushed aside by the powerful and this is only because you have already pushed aside your dignity and you've forgot about your legitimate rights.
Οι νέοι κάθονται στους δρόμους, φωνάζοντας συνθήματα κατά της αστυνομικής βίας, στα Σκόπια της ΠΓΔΜ.
Youths sit in the streets while chanting slogans against police brutality, Skopje, Macedonia.
Η εικόνα είναι από τον igor banskoliev, copyright Demotix (08/06/11).
Image by igor banskoliev, copyright Demotix (08/06/11).
Για ένα ευρύτερο θεωρητικό πλαίσιο, βλέπε τη διάλεξη του Dzigal το 2009 για το Ρόλο του Τοπικού Ηλεκτρονικού Περιεχομένου στην Ανάπτυξη της Τοπικής Δημοκρατίας - διαθέσιμο ηλεκτρονικά, στον δικτυακό τόπο του ετήσιου συνεδρίου του e-Society.mk
For a bit wider theoretical framework, see the 2009 lecture on the Role of Local e-Content in the Development of Local Democracy by Dzigal, available online on the website of the e-Society.mk‘s annual conference.
Το VBB έγραψε [mk] ότι “χωρίς τη δημόσια αντίδραση, η υπόθεση της δολοφονίας θα είχε αποσιωπηθεί”.
VBB wrote [mk] that “without public reaction, the murder case would have been hushed up.”
Επιπλέον πρόσθεσε:
He also added:
Ενώ μιλούσαμε για τα αυταρχικά χαρακτηριστικά αυτής της κυβέρνησης με ένα φίλο που υποστηρίζει το κυβερνών κόμμα VMRO-DPMNE, ρωτάει:
While talking about the autocratic characteristics of this government with a friend who supports the [ruling party] VMRO-DPMNE, he asked:
“Γιατί γκρινιάζεις για τη διακτατορία εδώ, ενώ εσύ συχνά ταξιδεύεις στη Ρωσία, που έχει πολύ πιο περιορισμένη δημοκρατία”;
“Why do you whine about dictatorship here, while you often travel to Russia, which has far more limited democracy?”
Ξέρεις, εγώ δεν πάω εκεί για να συμμετέχω στα πολιτικά.
Man, I do not go there to engage in politics.
Είναι καλό να ταξιδεύεις, να βλέπεις όμορφες πόλεις - που κάνουν τα Σκόπια να μοιάζουν με τον απόλυτο βάλτο - να βλέπεις υπέροχα μουσεία και να συναντάς ακόμα πιο υπέροχα κορίτσια (έχω κάνει φωτο - ρεπορτάζ” [mk] από αυτά τα ταξίδια).
It is good to travel, to see beautiful cities, which make Skopje look like the last backwater, to see magnificent museums, and to meet an even more magnificent girl (I wrote photo-reportages [mk] about such trips).
Από πολλές απόψεις, οι Ρώσοι είναι εκατό φορές καλύτερα από εμάς, αλλά φίλε μου, δεν θέλω να κάνω αντιγραφή/επικόλληση αυτό το σύστημα εδώ!
In many respects, the Russians are a hundred times better than us, but my friend, I do not want to copy/paste that system here!
Ακόμα κι αν είναι προφανές οτι έχουν κάποιες επιτυχίες, δεν έχουν καθόλου ελευθερία. Δεν υπάρχει περίπτωση να παραιτηθεί ο Πούτιν.
That part of the world has its own philosophy of authoritarianism and oppression, with a rich continuous tradition: [Ivan the Terrible], [Peter the Great], [Stalin], [Putin].
Δημοσιογράφοι σαν την Anna Politkovskaya εξαφανίζονται μυστηριωδώς. Γίνονται μυστηριώδεις βομβιστικές επιθέσεις (κάποιες υποπτεύονται τις μυστικές υπηρεσίες).
Even though it's obvious they have some successes, they have no freedom.
Οι διαμαρτυρίες της αντιπολίτευσης ασφυκτιούν. Ολιγάρχες και μαφιόζοι διαχειρίζονται φυσικούς πόρους όπως το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τα διαμάντια - ο δικός μας [Dzingo] είναι απλός κλεφτοκοτάς σε σύγκριση με αυτούς.
You can tell your quasi-Russophiles ;-) who probably have never been there or in Moscow cafeterias only, that even though they are angry with the EU, the Eurasian despotism should not be Macedonia's goal.
Ο ένδοξος Ρωσικός Στρατός, του οποίου τις παρελάσεις θαυμάζουμε [mk] έχει επίσης την “dedovshchina” - τη χειρότερη μορφή της συχνά θανατηφόρας παρενόχλησης των νεοπροσλαμβανομένων στις απομακρυσμένες φρουρές, ως πάγια τακτική. Η γραφειοκρατεία είναι τρομερή.
In spite of all the problems, Western values are closer to us, and we must strive towards them: democracy, transparency, rule of law, free elections, freedom of expression and movement, pluralism (political and any other kind)…
Ρωσία: Οι bloggers συζητούν την παρακμή των ρωσικών εφημερίδων
Russia: Bloggers Discuss the Fall of Russian Newspapers
Ένα κύμα απολύσεων στην σχεδόν εκατονταετή ρωσική ημερήσια εφημερίδα Izvestia, καθώς και στη διαδικτυακή ειδησεογραφική σελίδα Gzt.ru έκανε τους δημοσιογράφους να ικετεύουν το κοινό για να κρατήσουν τις δουλειές τους, καθώς η μπλογκόσφαιρα ζυγίζει τις αρετές της “παλιάς φρουράς” των δημοσιογράφων.
A spate of firings at the nearly century-old Russian daily Izvestia as well as the online news site Gzt.ru has seen journalists appealing to the public for their jobs, as the blogosphere questions the merits of the “old guard” journalists.
Στις 6 Ιουνίου 2011, ο νέος εκδότης της ρωσικής εφημερίδας Izvestia, Aram Gabrelyanov, ανακοίνωσε την επικείμενη απόλυση σχεδόν των δύο τρίτων του προσωπικού, με αφορμή την αναδιοργάνωση της γερασμένης εφημερίδας και την υιοθέτηση ενός πιό προσοδοφόρου επιχειρηματικού μοντέλου.
On June 6, 2011, the new publisher of Russian newspaper Izvetsia, Aram Gabrelyanov, announced that nearly two thirds of the paper's staff may be let go to revamp the decades old journal and make it a more profitable business model.
“Αποτελεσματικές εφημερίδες”
“Effective papers”
Παλιές εφημερίδες.
Old newspapers.
Φωτογραφία του χρήστη Flickr ShironekoEuro (CC BY 2.0).
Image by Flickr user ShironekoEuro (CC BY 2.0).
Σε συνέντευξή του στο Slon.ru [ru], ο Gabrelyanov, που είναι ιδιοκτήτης της ρωσικής εφημερίδας ταμπλόιντ Zhizn και του δημοφιλούς portal LifeNews.ru, δήλωσε ότι σκοπεύει να κάνει την Izvestia “πολύ πιό cool από την Kommersant και τη Vedomosti” [δύο κύριες ρωσικές ημερήσιες οικονομικές εφημερίδες], και ότι θα ξεκινούσε απολύοντας τους δημοσιογράφους που δεν κάνουν τίποτε:
In an interview with Slon.ru [ru], Gabrelyanov, an owner of the Russian tabloid Zhizn and a popular portal LifeNews.ru, said that he plans to make Izvestia “much cooler than Kommersant and Vedomosti” [two main Russian business dailies], and that he would start by letting go off journalists who don't do anything: