natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το πρόγραμμα επιδιώκει να “δημιουργήσει έναν χώρο όπου η αργκό (της Αγκόλας) και η καθομιλουμένη θα εξηγούνται, έτσι ώστε να μπορεί ο καθένας να τις καταλάβει”, ενώ χρησιμοποιεί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης [pt] για να προωθήσει τη γνωστοποίηση και την εκμάθηση με έναν πιο ανεπίσημο τρόπο.
The project aims to “create a space where [Angola's] slang and colloquial language is explained so that everyone can understand it”, and uses social networks to promote sharing and learning in an informal manner.
Ένα άλλο πρόγραμμα που ξεχωρίζει είναι το Λεξικό Ngola Yetu [pt], ένα λεξικό και διαδικτυακό εργαλείο μετάφρασης για τις εθνικές γλώσσες της Αγκόλας, που “δημιουργήθηκε με σκοπό να ενισχύσει τον πολιτισμό της Αγκόλας και να αυξήσει τη χρήση (των γλωσσών) μεταξύ των νέων”.
Another project which stands out is the Ngola Yetu Dictionary, a dictionary and online translator for Angolan national languages “developed with the goal of reinforcing Angolan culture and increasing its use among young people”.
Με ένα απλό και εύκολο σχεδιασμό, όπως αυτόν της Google, το λεξικό δουλεύει σαν μια μηχανή αναζήτησης μεταξύ των εθνικών γλωσσών kilongo, kimbundo, umbundo και της πορτογαλικής γλώσσας.
With a simple and intuitive design not unlike Google, it works as a search engine between the Kikongo, Kimbundo, Umbundo and Portuguese languages.
Το πρόγραμμα χρησιμοποίησε το Facebook [pt] και το Twitter [pt] για να αλληλεπιδράσει με χρήστες του διαδικτύου.
The project has used Facebook and Twitter to interact with web users.
Για τη διατήρηση των μητρικών γλωσσών
For the preservation of mother tongues
Η σημασία της ένταξης των εθνικών γλωσσών στην εκπαίδευση αναγνωρίζεται από θεσμούς και ακαδημαϊκούς.
The importance of the inclusion of national languages in teaching is recognised by institutions and academics alike.
Στα μέσα Ιουνίου 2013, η δικτυακή πύλη Mwelo Weto [pt] της Αγκόλας δημοσίευσε μια συνέντευξη [pt] με τον Daniel Peres Sasuku, έναν γλωσσολόγο από την Αγκόλα και λέκτορα στη Σχολή Τεχνών του Πανεπιστημίου Agostinho Neto, ο οποίος τάσσεται υπέρ της προτεραιότητας των εθνικών γλωσσών στη διδασκαλία:
In the middle of June 2013, the Angolan portal Mwelo Weto published an interview with Daniel Peres Sasuku, an Angolan linguist and lecturer in the Faculty of Arts of the Agostinho Neto University, who advocates for the prioritisation of national languages in teaching:
Πιστεύουμε εξίσου ότι η εισαγωγή αυτών των γλωσσών στη διδασκαλία αποτελεί ένα πιο συγκεκριμένο μέσο για τη διάσωση και τη διατήρηση των γλωσσών, ως μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς του λαού της Αγκόλας.
We think, equally, that the inclusion of these languages in teaching is a more concrete means of rescuing and preserving them as part of the cultural heritage of the Angolan people.
Το Περιφερειακό Φόρουμ για την Ανάπτυξη του Πανεπιστημίου (FORDU) επίσης υποστηρίζει [pt] την ιδέα ότι οι εθνικές γλώσσες πρέπει να είναι ένα υποχρεωτικό μάθημα στα σχολεία.
The Regional Forum for University Development (FORDU) also supports the idea that national languages should be a compulsory discipline in schools.
Από τις προτάσεις που έγιναν μετά από μια συζήτηση που οργάνωσε το FORDU τον περασμένο Απρίλιο (2013) με θέμα “οι εθνικές γλώσσες ως πραγματική ταυτότητα πολιτιστικής κληρονομιάς του λαού της Αγκόλας”, ξεχωρίζει η επόμενη:
Of the recommendations which were made following a debate organised by FORDU last April, 2013, under the theme “the national languages as true identity heritage of the Angolan people”, the following stands out:
Η Αγκόλα εξακολουθεί να είναι μια πολυμορφική κοινωνία, όσον αφορά στις γλώσσες, τις παραδόσεις και τους πολιτισμούς της (πολιτιστική πολυμορφία).
Angola continues to be a plural society from the point of view of its languages, traditions and culture (cultural diversity).
Αυτή η κατάσταση κάνει την Αγκόλα μια χώρα πλούσια πολιτισμικά, αλλά απαιτούνται σοβαρές πολιτικές για την προώθηση όλων των γλωσσών, και κυρίως αυτών που μιλιούνται περισσότερο, όπως τα umbundo.
This situation makes Angola a country rich in culture, but serious policies are necessary to promote all languages and give a greater importance to the national languages, above all the most widely spoken such as Umbundo.
Στο διάστημα 2004-2010, πραγματοποιήθηκε μια δοκιμή για την εισαγωγή εφτά εθνικών γλωσσών σε μια σειρά σχολείων στη χώρα.
Between 2004 and 2010, a trial was carried out to introduce seven national languages in a series of schools in the country.
Ο Υπουργός Παιδείας δήλωσε [pt] τον Σεπτέμβριο του 2013 ότι σχεδιάζει να επεκτείνει τη διδασκαλία των εθνικών γλωσσών σε όλα τα δημοτικά σχολεία.
The Ministry of Education declared in September 2013 that it plans to expand the teaching of national languages into all primary schools.
Ένα νομοσχέδιο στο Καταστατικό των Εθνικών Γλωσσών της Ανγκόλας [pt] “για την προώθηση της κοινωνικής ένταξης και την ενίσχυση της ενότητας στην εθνογλωσσική πολυμορφία” βρίσκεται στην τελική του φάση.
A bill on the Statute of National Languages in Angola “to promote social inclusion and strengthen unity in ethnolinguistic diversity” is in its concluding phase.
Στο μεταξύ, καλλιτέχνες - στην προκειμένη περίπτωση, τραγουδιστές - έχουν επίσης προτείνει [pt] τη χρήση των εθνικών γλωσσών στα τραγούδια τους.
Meanwhile, artists - in this case singers - have also recommended the use of national languages in their songs.
Γνωρίζετε άλλου είδους διαδικτυακές πρωτοβουλίες για τη διατήρηση ή τη διδασκαλία των διαφόρων γλωσσών της Αγκόλας; Αφήστε μας ένα σχόλιο!
Do you know of any other online initiatives for the preservation or teaching of Angola's various languages? Leave us a comment!
Οι Ευρωπαίοι πολίτες απαιτούν την προστασία της πολυφωνίας στα ΜΜΕ
European Citizens Call for the Protection of Media Pluralism
Για ενημερώσεις ακολουθείστε το @MediaECI στο Twitter και κάντε ‘like' στη σελίδα στο Facebook European Initiative for Media Pluralism.
For updates follow @MediaECI on Twitter and ‘like' the Facebook page European Initiative for Media Pluralism.
“Τα θεσμικά όργανα της Ευρώπης θα πρέπει να διασφαλίσουν το δικαίωμα στην ελεύθερη, ανεξάρτητη και πολύπλευρη ενημέρωση”.
“European institutions should safeguard the right to free, independent and pluralistic information”.
Η φράση, από την ιστοσελίδα Πρωτοβουλία των ΜΜΕ [en], συνοψίζει την κεντρική ιδέα πίσω από την πανευρωπαϊκή εκστρατεία που επιδιώκει να πιέσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συντάξει μια Οδηγία για την προστασία της Πολυφωνίας στα ΜΜΕ και της Ελευθερίας του Τύπου.
The quote, from the Media Initiative website, summarizes the main idea behind a pan-European campaign that aims at urging the European Commission to draft a Directive to protect Media Pluralism and Press Freedom.
Η Πρωτοβουλία των ΜΜΕ [en] διευθύνει την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών - ένα εργαλείο συμμετοχικής δημοκρατίας, “το οποίο επιτρέπει στις ενώσεις της κοινωνίας των πολιτών να συγκεντρώσουν, διαδικτυακά ή μη, ένα εκατομμύριο υπογραφές σε τουλάχιστον 7 κράτη-μέλη για να παρουσιάσουν άμεσα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόταση για τη διαμόρφωση μιας Οδηγίας, εγκαινιάζοντας μια νομοθετική διαδικασία”.
The Media Initiative is running a European Citizens' Initiative - a tool of participatory democracy “which allows civil society coalitions to collect online and offline one million signatures in at least 7 EU member states to present directly to the European Commission a proposal forming the base of an EU Directive, initiating a legislative process”.
Η συγκέντρωση υπογραφών πραγματοποιείται σε 15 γλώσσες και μπορεί να γίνει διαδικτυακά:
The petition is available in 15 languages and can be signed online:
Προστασία της πολυφωνίας στα Μέσα Ενημέρωσης μέσω μερικής εναρμόνισης των εθνικών κανόνων σχετικά με την διαφάνεια στην ιδιοκτησία των Μέσων Ενημέρωσης, τη σύγκρουση συμφερόντων με πολιτικά αξιώματα και την ανεξαρτησία των εποπτικών οργάνων των Μέσων Ενημέρωσης.
Protecting media pluralism through partial harmonization of national rules on media ownership and transparency, conflicts of interest with political office and independence of media supervisory bodies.
Ένα σύντομο βίντεο παρουσιάζει την εκστρατεία: [en]
A short video presents the campaign:
Ό,τι δεν γνωρίζατε για τις ίδιες σας τις χώρες
Have I ever worn a grass skirt or lived in a tree?
Φόρεσα ποτέ φούστα από χόρτα; Έχω ζήσει επάνω σε δέντρο; Πώς και μιλάω τόσο καλά αγγλικά; Δεν μ' έχουν ρωτήσει τις δύο πρώτες ερωτήσεις από τότε που σπούδαζα στις ΗΠΑ, αλλά κάθε τόσο κάποιοι άνθρωποι με ομολογουμένως καλές προθέσεις μού κάνουν την τρίτη ερώτηση.
How come I speak such good English? I haven't been asked the first two since my university days in the US, but every so often some well-meaning individual hits me with the third.
Ένας από αυτούς ήταν ένας Tζαμαϊκανός ταξιτζής -πολίτης της Καραϊβικής, σαν εμένα!-, κάτι που μου υπενθύμισε ότι καμία χώρα δεν έχει το μονοπώλιο στις λανθασμένες εντυπώσεις από άλλες εθνικότητες.
Among them was a Jamaican taxi driver-a fellow Caribbean citizen!-a useful reminder that no country holds the monopoly on mistaken impressions of other nationalities.
Για πολλούς από εμάς στο Global Voices, το να διορθώνουμε λανθασμένες εντυπώσεις για τις χώρες μας είναι συχνά καθημερινή απασχόληση.
For many of us at Global Voices, correcting misperceptions about our countries and communities can be a daily pastime.
Είναι επίσης κομμάτι της αποστολής του Global Voices, γι' αυτό λοιπόν για την τελευταία εκστρατεία του 2013 ζητήσαμε από μέλη της οικογένειας του Global Voices να σας δώσουν αυθεντικές πληροφορίες για τις χώρες τους.
It's also part of the Global Voices mission, of course, so for our 2013 end-of-year campaign we asked members of the Global Voices family to fill you in on what their countries are really about.
Δείτε τα αποτελέσματα σε αυτό το βίντεο:
Watch the results in this video:
Ποια είναι μερικά από τα συχνά λάθη ή στοιχεία που γνωρίζουν λίγοι για την κουλτούρα ή τη χώρα σας; Γράψτε μας στα σχόλια ή στο Twitter, με το hashtag #GVNowYouKnow!
What are some common misperceptions or little-known facts about your own culture or country? Drop us a line in the comments or on Twitter, using the hashtag #GVNowYouKnow!
Επίσης, εάν θέλετε να στηρίξετε τις συνεχείς προσπάθειές μας να λέμε όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο, παρακαλούμε δώστε τη συνδρομή σας.
And if you'd like to support our continuing efforts to tell the full story of what's going on in the world, please consider a financial donation.
Πάνω από 800 από εμάς συνεργαζόμαστε για να σας δίνουμε ιστορίες που δύσκολα θα βρίσκατε μόνοι σας.
Over 800 of us work together to bring you stories it's hard to find by yourself.
Η συνδρομή σας στηρίζει τους εκδότες, την τεχνολογία, την κοινωνική προσέγγιση και τα ενημερωτικά προγράμματα, καθώς και τις κοινωνικές μας εκδηλώσεις.
Your contributions help support our editors, our technology, outreach and advocacy projects, and our community events.
Σας ευχαριστούμε!
Thank you, and happy holidays!
- Στο βίντεο παρουσιάζονται οι εξής:
- Featured in the video were:
Diana Lungu _ Mολδαβία Firuzeh Shokooh Valle _ Πουέρτο Ρίκο Hisham Almiraat _ Mαρόκο Mαρία Σιδηροπούλου _ Ελλάδα Mong Palatino _ Φιλιππίνες Janine Mendes-Franco _ Τρινιντάντ και Τομπάγκο Ashish Bohora _ Ινδία Jane Ellis _ Παναμάς Nwachukwu Egbunike _ Νιγηρία Yoo Eun Lee _ Νότια Κορέα Ruslan Trad _ Βουλγαρία Chris Moya _ Ισπανία Solana Larsen _
Diana Lungu _ Moldova Firuzeh Shokooh Valle _ Puerto Rico Hisham Almiraat _ Morocco Maria Sidiropoulou _ Greece Mong Palatino _ Philippines Janine Mendes-Franco _ Trinidad and Tobago Ashish Bohora _ India Jane Ellis _ Panama Nwachukwu Egbunike _ Nigeria Yoo Eun Lee _ South Korea Ruslan Trad _ Bulgaria Chris Moya _ Spain Solana Larsen _ World
Κέντρο με σπάνια τεκμήρια για το Ολοκαύτωμα των Ρομά στην Ουγγαρία
Rare Roma Holocaust Documentation Center to Open in Hungary
Τσιγγάνοι και Ρομά έτοιμοι να απελαθούν από τους Ναζί· εικόνα τραβηγμένη στη γερμανική πόλη Asperg, στις 22 Μαΐου 1940· χάρη στην ευγενική χορηγία των Ομοσπονδιακών Αρχείων της Γερμανίας, χρήση με άδεια Creative Commons 3.0.
Sinti and Roma people about to be deported by the Nazis, taken in the German town of Asperg, May 22, 1940; photograph courtesy of German Federal Archives, used under Creative Commons 3.0 license.
Ένα κέντρο για το Ολοκαύτωμα των Ρομά σχεδιάζεται να ανοίξει [en] στην πόλη Pecs στη βόρεια Ουγγαρία μέχρι το τέλος του 2014.
A Roma Holocaust center is planned to be opened in the southern Hungarian city of Pecs by the end of 2014.
Το κέντρο τεκμηρίωσης αποτελεί τη συντονισμένη προσπάθεια της τοπικής κοινωνίας της Pecs και της μειονότητας Ρομά στην Ουγγαρία, ενώ θα συνεργαστεί επίσης με το Πανεπιστήμιο της Pecs για τη διδασκαλία των σπουδαστών αυτού του συχνά ξεχασμένου κομματιού της ευρωπαϊκής ιστορίας του 20ού αιώνα.
The documentation center is the joint effort of the local municipality of Pecs and the Hungarian Roma minority, and will also collaborate with the Pecs University in teaching students about this often forgotten part of European 20th century history.
Το Ολοκαύτωμα των Ρομά, που είναι επίσης γνωστό ως Porajmos [en] στη γλώσσα των Ρομά, ήταν μια προσπάθεια των Ναζί να εξοντώσουν τους Ρομά της Ευρώπης.
The Roma Holocaust, also known as Porajmos in Romani, was an attempt by Nazi Germany to exterminate the Romani people in Europe.
Περίπου μεταξύ 1933 και 1945, Ρομά πολίτες διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών είχαν κατατρεχτεί, φυλακιστεί, απογυμνωθεί από την ιθαγένειά τους· συχνά μεταφερόντουσαν σε άλλες χώρες κατεχόμενες από τους Ναζί ή που συνεργάζονταν με τους Ναζί, όπου πολλοί θανατώνονταν.
Approximately between 1933 and 1945, Roma citizens from many European countries were persecuted, imprisoned, stripped of their nationality, often transported to other Nazi-occupied or Nazi-collaborator countries, where many were killed.
Οι αριθμοί έχουν ως επί το πλείστον αλλοιωθεί προς τα κάτω από τους συνεργάτες των Ναζί, αλλά υπολογίζεται ότι ο αριθμός των Ρομά που θανατώθηκαν κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου στην Ευρώπη είναι μεταξύ 220 χιλιάδων με 1,5 εκατομμύριο.
The numbers have mostly been downplayed by Nazi collaborators, but the estimated number of Roma killed during that period in Europe is between 220 thousand and 1.5 million.
Η Δυτική Γερμανία αναγνώρισε το Ολοκαύτωμα των Ρομά το 1982, αλλά η επίσημη αναγνώριση αυτού του Ολοκαυτώματος κρίνεται γενικά δύσκολη, εξαιτίας της έλλειψης καταγεγραμμένης συλλογικής μνήμης και τεκμηρίων των “Porajmos” μεταξύ των Ρομά, κάτι που αποτελεί συνέπεια των προφορικών τους παραδόσεων και του αναλφαβητισμού, σε συνδυασμό με την εκτεταμένη φτώχεια και τις διάκρισεις στην εποχή μας. Όλα τα παραπάνω καθιστούν το άνοιγμα αυτού του κέντρου στην Pecs ύψιστης σημασίας για την διαιώνιση της μνήμης αυτού του τραγικού κομματιού της ιστορίας των Ρομά και της Ευρώπης.
West Germany recognized the Roma Holocaust in 1982, but formal recognition and marking of this Holocaust have generally proven to be difficult due to lack of recorded collective memory and documentation of the Porajmos among the Roma, a consequence both of their oral traditions and illiteracy, heightened by widespread poverty and discrimination in this day and age, all of which makes the opening of this center in Pecs paramount in commemorating this tragic portion of Romani and European history.
Μεξικό: “Machismo” και προκαταλήψεις κρατούν σιωπηλά τα θύματα βιασμού
Machismo and Old Prejudices Keep Mexican Rape Victims Silent
Άνδρες και γυναίκες διαδηλώνουν εναντίον της σεξουαλικής βίας στο Μεξικό.
Men and women march against sexual violence in Mexico.
Φωτογραφία του Say NO - UNiTE στο Flickr με την άδεια του Creative Commons (CC BY-NC-ND 2.0)
Photo by Say NO - UNiTE on Flickr under a Creative Commons license (CC BY-NC-ND 2.0)
Το άρθρο, γράφτηκε από τη Daniela Guazo για το Fundación MEPI, και δημοσιεύτηκε αρχικά στις 21 Φεβρουαρίου 2013.
This article, written by Daniela Guazo for Fundación MEPI, was originally published on February 21, 2013.
Ο βιασμός μαζί με άλλες μορφές βίας εναντίον γυναικών συνεχίζει να είναι ένα σοβαρότατο ζήτημα στο Μεξικό.
Rape and other kinds of violence against women continue to be a serious issue in Mexico.
Σύμφωνα με ένα πρόσφατο άρθρο (ισπανικά) [es] από τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (OΟΣΑ) 47% των γυναικών στο Μεξικό υπόκεινται σωματική και σεξουαλική κακοποίηση κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
According to a recent report [es] by the Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD), 47% of women in Mexico suffer from physical and/or sexual abuse during their lifetime.
Ο βιασμός έξι ισπανίδων τουριστριών [en] στο τουριστικό Ακαπούλκο, την πρώτη μακρά τουριστική περίοδο στο Μεξικό, σήμανε συναγερμό στον τουριστικό τομέα της χώρας, όμως δεν θορύβησε αρκετά τις Αρχές σχετικά με τους ρυθμούς των βιασμών κατά γυναικών - με έναν βιασμό κάθε τέσσερα λεπτά, σύμφωνα με κρατικές στατιστικές.
The rape of six Spanish tourists in the resort city of Acapulco during the first long holiday season in Mexico sounded alarms in the country's tourist sector but it didn't do much to jolt authorities about the rate of assaults against women - with one being raped every four minutes, according to government statistics.
Το συγκεκριμένο κακούργημα, όπως γενικότερα η βία στο Μεξικό, είναι πιο στυγερό τα τελευταία χρόνια, μας λέει η Laura Martinez Rodriguez, διευθύντρια του παλαιότερου συνδέσμου για θύματα βιασμού στην πόλη του Μεξικού, γνωστού με τα ισπανικά αρχικά ADIVAC.
The crime, like violence in Mexico, has become more brutal in the last years, said Laura Martinez Rodriguez, director of one of Mexico City's oldest association for rape victims which is known by its Spanish acronym ADIVAC.
“Παλαιότερα δεν είχαμε δει ή δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ότι είχαν εγκαύματα ή ακρωτηριασμούς.
“Previously we didn't see or we didn't realize that there were burns or mutilations.
Ευτυχώς βρίσκαμε τις γυναίκες ζωντανές”, είπε.
We fortunately found women alive,” she said.
“Τώρα αυτές οι γυναίκες είναι νεκρές”.
“Now these women are killed.”
Το Ακαπούλκο, παραθαλάσσια πόλη στον Ειρηνικό, τώρα πια θεωρείται η δεύτερη πιο βίαιη πόλη στον κόσμο, με ποσοστό 142 δολοφονιών ανά 100.000 κατοίκους, σύμφωνα με έναν μη-κρατικό οργανισμό στο Μεξικό, το Συμβούλιο Πολιτών για Δημόσια Ασφάλεια και Δικαιοσύνη.
The Pacific seaside town of Acapulco is now considered the second most violent city in the world with a murder rate of 142 per every hundred thousand residents, according to a Mexican non-governmental organization, Citizens' Council for Public Security and Criminal Justice.
Τώρα, ενώ ο αριθμός των δηλωμένων βιασμών είναι σημαντικά χαμηλότερος από άλλες περιοχές, με μόλις 351 δηλωμένες υποθέσεις βιασμού στο νομό Γκουερέρο, όπου ανήκει το Ακαπούλκο, ο αριθμός πιθανότατα κρύβει μία πιο σκοτενή πραγματικότητα.
And while the level of reported rapes were markedly lower than in other states, with only 351 reported rapes in the Acapulco's home state of Guerrero, the figure likely masks a darker reality.
Ειδικοί λένε ότι η πλειοψηφία των θυμάτων βιασμού δεν δηλώνουν ποτέ το αδίκημα στις Αρχές.
Experts say the majority of rape victims never report the crime to authorities.
Η ισχυρή κουλτούρα “machismo” αποθαρρύνει τις γυναίκες από το να μιλήσουν ανοιχτά και πολλές δεν ξέρουν καν πού να απευθυνθούν.
A strong culture of machismo discourages women from coming forward and many don't know where else to turn.
Μία κρατική έρευνα του 2011 αποκαλύπτει ότι το 94% των βιασμών δεν έχει δηλωθεί.
A 2011 government survey found that an estimated 94 percent of rapes aren't documented.
Πατήστε την εικόνα για να δείτε το χάρτη με τον αριθμό δηλωμένων βιασμών ανά 100.000 γυναίκες στο Μεξικό.
Click on the image to visit an interactive map showing the rate of reported rapes per one hundred thousand women in Mexico.
“Υπάρχουν ακόμα μέρη όπου ο κόσμος θεωρεί ότι η γυναίκα που φοράει μίνι φούστα προκαλεί την επίθεση και αυτό δεν είναι σωστό.
“There still exists places where people think that a woman wearing a miniskirt is provoking an assault and that's not the case.
Πρόκειται για αδικήματα που δεν έχουν καμμία σχέση με την προσωπικότητα του θύματος,” λέει η Erika Molina Carranza, επικεφαλής της μονάδας έρευνας βιασμών στην πόλη του Μεξικού.
These are crimes that have nothing to do with the personality of a person,” said Erika Molina Carranza, who is head of the unit that investigates rape cases in Mexico City.
Και για περαιτέρω αποθάρρυνση των γυναικών, ο ένοχος είναι συχνά φίλος ή συγγενής, όπως στην περίπτωση του Abundio García Guadalupe, 44χρονου που κατηγορείται ότι βίασε τη 12χρονη θετή κόρη του, βόρεια στο γειτονικό νομό του Jalisco.
Further discouraging women, the perpetrator is often a friend or family member, as was the case of Abundio García Guadalupe, the 44-year-old accused of raping his 12 year-old-step daughter in the nearby state of Jalisco.
Το κορίτσι γέννησε το παιδί του τον Ιανουάριο.
She gave birth this January to his child.
Ο κατηγορούμενος υποστηρίζει ότι δεν έκανε τίποτα κακό, επειδή είχε τη συναίνεση του κοριτσιού και της συζύγου του.
He claims that there was never a violation because he did everything with the consent of the child and his wife.
Ακόμα και όταν οι γυναίκες δηλώσουν τα εγκλήματα, δεν επιθυμούν να κάνουν μήνυση.
Even when women do report the crimes, they don't want to press charges.
Η Molina είπε ότι περίπου οι μισές από τις γυναίκες που κάνουν δήλωση δεν προχωρούν περαιτέρω, επειδή η δικαστική διαδικασία είναι συχνά μακρόχρονη και δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν τους υπεύθυνους.
Molina said about half the women that file complaints don't follow through because the judicial process is often long and they don't want to confront their violators.
Συχνά χρειάζεται ολόκληρη ημέρα για να κάνουν αστυνομική δύλωση, με τα θύματα να γράφουν μόνες τους τη δήλωση, να κάθονται με τον ζωγράφο που φτιάχνει το πορτραίτο του θύματος και μετά να πρέπει να επισκευτούν γιατρό που θα τους παράσχει τις υπηρεσίες [θύματος] βιασμού.
It can take a whole day just to provide a police report with victims having to write their whole report, sit with an illustrator to create a sketch of the victim and then meet with a medical doctor who administers the rape kit.
“Όταν συνειδητοποιούν το βάρος των κατηγοριών, δεν θέλουν να προχωρήσουν”, είπε η Molina.
“When they realize the gravity of the charges they don't want to go through with it,” Molina said.
Στην πόλη του Μεξικού, κυβέρνηση και κοινοτικές υπηρεσίες που συνεργάζονται με θύματα βιασμού βρίσκουν πως το μεγαλύτερο και πιο ανησυχητικό εμπόδιο αντιμετώπισης βιασμών είναι οι προκαταλήψεις της ίδιας της χώρας.
In Mexico City, government and civil agencies that work with rape victims find that the most troubling barrier to confronting rapes is the countries' own prejudices.
Πολλές γυναίκες δεν θέλουν καν να μιλήσουν στις Αρχές, επειδή θεωρούν ότι δεν θα πιστέψει κανείς ότι τις βίασαν ή πιστεύουν ότι θα τις θεωρήσουν ανήθικες και πολλές οικογένειες πιέζουν το θύμα να μη ντροπιάσει το όνομα της οικογένειας.
Many women don't even want to tell authorities because they think nobody will believe they were raped or they will consider them sluts, and some families pressure the victim not to bring shame to the family's name.
Ο ανησυχητικά χαμηλός αριθμός δηλωμένων βιασμών είναι ξεκάθαρος στα γραφεία του ADIVAC, όπου περίπου 400 θύματα έρχονται κάθε μήνα, με μόλις 10% των οποίων να έχουν δεχτεί επίθεση από αγνώστους.
The dismal rate of documented rapes are clear at ADIVAC's offices, where roughly 400 victims come in every month, about 10 percent of them were assaulted by strangers.
Ο αριθμός αυτός ωχριά μπροστά στις μηνιαίες δηλώσεις βιασμών στην πόλη, με μέσο όρο περίπου 70 το μήνα.
That number pales to the monthly reported rapes in the city, which averages about 70 per month.
Η πόλη του Μεξικού δηλώνει 18 βιασμούς ανά 100.000 κατοίκους το χρόνο, ένας αριθμός που οι ειδικοί θεωρούν πολύ χαμηλότερο από τον πραγματικό.
Mexico City registers 18 rapes per 100,000 residents annually, a figure experts call far lower than the actual rate.
Πατήστε την εικόνα για να δείτε γραφήματα με τους αριθμούς δηλωμένων βιασμών μεταξύ 2005-2012.
Click on image to visit interactive graphs showing number of reported rapes in 2005 and 2012.
Αυτό που ανησυχεί τη Martinez είναι ότι πρόσφατα βλέπει πιο βίαιους και ξεδιάντροπους βιασμούς.
What troubles Martinez is that recently she has seen more violent and brazen rapes.
“Τα έχουμε δει όλα.
“We have seen it all.