natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πολλά μηνύματα θλίψης και αλληλεγγύης στάλθηκαν μετά τις επιθέσεις, είτε σε ιδιωτικές εφαρμογές συνομιλιών είτε σε δημόσια φόρουμ.
Many messages of sorrow and solidarity were posted following the attacks, whether on private messaging apps or public forums.
Τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας επιβραδύνθηκαν, καθώς ο κόσμος προσπαθούσε να επιβεβαιώσει την ασφάλεια των φίλων και συγγενών.
Cellular networks slowed as people tried to confirm the safety of friends and relatives.
Πολλές οικογένειες εξακολουθούν να ψάχνουν τα ίχνη των αγαπημένων τους μέσω του hashtag #rechercheparis.
Many families were still trying to find out the whereabouts of their loved ones via the hashtag #rechercheparis.
Άλλοι εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους προς τα θύματα αναρτώντας μηνύματα υπό το hashtag #liberteegalitefraternite:
Others showed solidarity with victims by posting messages followed by #liberteegalitefraternite:
Για το όνομα του Αγίου Πέτρου, μπορείτε απλά να αγαπάτε ο ένας τον άλλον;
For pete's sake, will you just love one another ? “#LiberteEgaliteFraternite are values shared by all of us.”
#LiberteEgaliteFraternite είναι αξίες που μοιραζόμαστε όλοι μας
@BarackObama #PrayForParis pic.twitter.com/uAFmyW6YZb
Άλλοι υπενθύμισαν την ανταπόκριση των πολιτών μετά τις επιθέσεις στο Charlie Hebdo:
- Georvin Bugeja (@GeorvinBugeja) November 14, 2015 Others recalled the civic response following the Charlie Hebdo attacks:
Αυτό είναι πανέμορφο.
This is Beautiful.
Να θυμάστε τους στόχους ενός “Τρομοκράτη”
- King Crow (@ChicoBangz_) November 14, 2015
“Δεν φοβόμαστε καν” αλλά πρέπει να επουλώσουμε τις πληγές, να καταλάβουμε και να οργανωθούμε.
“Not even afraid” but we need to heal, understand and get organized.
Παρά τον θρήνο και το σοκ, πολλοί Παριζιάνοι ανακαλούν αυθόρμητες πράξεις καλοσύνης κατά την διάρκεια της βραδιάς των επιθέσεων.
Despite grief and shock, many Parisians have been praising spontaneous acts of kindness took place during the night of terror.
Για παράδειγμα, αναφέρεται πως οδηγοί ταξί και αγροτικών προσφέρθηκαν να μεταφέρουν δωρεάν τους εγκλωβισμένους πεζούς.
Taxi and Uber drivers reportedly offered free rides to stranded pedestrians, for instance.
Όταν η φύση των επιθέσεων και η τοποθεσία τους άρχισε να γίνεται ξεκάθαρη, οι Παριζιάνοι στράφηκαν στο Twitter, σε μια προσπάθεια να βοηθήσουν όσους είχαν κολλήσει στο μποτιλιάρισμα των δρόμων μέσω του hashtag #portesouvertes (ανοιχτές πόρτες).
As the nature and the location of the attacks became clearer, Parisians took to Twitter to try to help those stuck in the gridlock on the streets via the hashtag #portesouvertes (open doors).
Το hashtag ήταν από τα trending θέματα την βραδιά των επιθέσεων.
The hashtag was trending during the night of the attacks.
Κάτοικοι προσέφεραν διευθύνσεις κατοικίας για να παρέχουν προσωρινό καταφύγιο:
Residents provided home addresses to offer temporary shelter:
#PorteOuvert στείλτε μου μήνυμα για ένα ασφαλές μέρος στο κανάλι Saint Martin.
#porteouverte send me a message for a safe place in canal Saint Martin.
Να προσέχετε.
Please be safe
Έχω δύο ακόμα δωμάτια αν χρειάζεστε, κοντά στο μετρό #marcadet (L4 &amp; L12) στον αριθμό 43 της οδού Ordener #PorteOuverte, απλά απαντήστε στο μήνυμα
- Florian Duretz (@duretzflo) November 13, 2015 Still have 2 places if needed near metro #marcadet (L4 &amp; L12) at 43 rue Ordener #PorteOuverte just answer this msg
Απλοί άνθρωποι ανοίγουν την πόρτα τους σε όσους έχουν πληγεί.
- Julien Philippe (@JulienPhilippe_) November 14, 2015 Ordinary French people opening their doors to those affected.
Το #PorteOuverte είναι ένδειξη ότι το Γαλλικό Πνεύμα είναι ισχυρότερο από ποτέ.
#PorteOuverte is a sign that the French spirit is stronger than ever.
Φόρος τιμής στο πνεύμα του Παρισιού με το #PorteOuverte.
- The Ranting Rozzer (@RantingRozzer) November 14, 2015 Tribute to Parisians' spirit during #PorteOuverte.
Ευχαριστούμε
Thank you
Πολίτες άλλων πόλεων ανταπέδωσαν την ιδέα προσφέροντας καταφύγιο σε Παριζιάνους που είχαν αποκλειστεί εκτός Γαλλίας μετά το κλείσιμο των συνόρων της.
Citizens in other cities reciprocated the idea by offering shelters to Parisians who were stranded outside France after its borders were closed.
Αν υπάρχουν Παριζιάνοι καθηλωμένοι στο Η. Β., έχουμε χώρο στο σπίτι μας, όχι μακριά από το αεροδρόμιο του Heathrow
Any Parisians stuck in the UK, we have room at our home not too far from Heathrow airport #PorteOuverte
Ο Jerome Kern ολοκληρώνει με μια εμπνευσμένη σκέψη:
- Judi McIndoe (@jpm1108) November 14, 2015 Jerome Kern concluded with an inspiring thought:
“Στις πιο αντίξοες των περιπτώσεων διαφαίνεται ο πραγματικός χαρακτήρας μιας κοινωνίας.
In times of adversity, the true character of a community shows through.
Σε αυτούς που προσφέρουν μια #PorteOuverte, με κάνετε να νιώθω περήφανος που είμαι άνθρωπος.”
To those offering #PorteOuverte, you make me proud to be a human. - Jerome Kern (@jerrykern) November 14, 2015
Γάλλοι πολίτες ενώνουν τις φωνές τους για περισσότερο σεβασμό και λιγότερο μίσος στην πολιτική
French Citizens Are Raising Their Voices for More Respect, Less Hate in Politics A ballot during the presidential elections - CC-BY-20
Οι επόμενες Προεδρικές εκλογές στη Γαλλία θα διεξαχθούν στις 23 Απριλίου 2017 (πρώτος γύρος) και στις 7 Μαΐου 2017 (δεύτερος γύρος).
The next presidential elections in France will take place on 23 April 2017 (the first round) and 7 May 2017 (the second round).
Η ψηφοφορία φαίνεται να είναι αρκετά τεταμένη, αν κρίνουμε από την τρέχουσα ατμόσφαιρα - οι ακραίες δηλώσεις κάποιων πολιτικών στα μέσα ενημέρωσης, ιδιαίτερα εκείνες που αφορούν πρόσφυγες, δίνουν ήδη το στίγμα.
The vote looks to be rather tense, judging by the current climate - certain politicians' extreme statements in the media, particularly those concerning refugees, are already setting the tone.
H Nadine Morano του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, η οποία δήλωσε ότι “η Γαλλία είναι ένα Ιουδαίο-Χριστιανικό κράτος της λευκής φυλής“, είναι μονάχα ένα παράδειγμα μεταξύ άλλων της σταδιακά λαϊκιστικής εξέλιξης της ρητορικής των πολιτικών της χώρας.
Nadine Morano of The Republicans party, who stated that “France is a Judeo-Christian country of white race“, is only one example among others of the progressively populist evolution of the rhetoric of the country's politicians.
Όμως, υπάρχουν πολυάριθμα κινήματα πολιτών στη Γαλλία τα οποία επιθυμούν να σώσουν τη δημοκρατία της χώρας από αυτό που βλέπουν ως καθοδική και φθίνουσα πορεία και να την επαναφέρουν στο αρχικό της μεγαλείο.
However, there are several citizen movements in France that want to save the country's democracy from what they see as a downward spiral and restore it to its former glory.
Παρακάτω ακολουθούν δυο πρωτοβουλίες οι οποίες απορρίπτουν τις λαϊκίστικες τάσεις των πολιτικών και θέλουν τα πράγματα να γίνονται διαφορετικά.
Here are two initiatives that reject the populist drift of politics and want it to be done differently.
Αυτή η ομάδα πολιτών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορούσαν πλέον να περιμένουν από τους πολιτικούς να αλλάξουν τις πρακτικές τους και αποφάσισαν να αλλάξουν τα πράγματα μόνοι τους.
This group of citizens came to the conclusion that they could no longer wait for the politicians to change their ways, and decided to change things themselves.
Στις σελίδες τους στο Facebook, εξηγούν τους λόγους για τις ενέργειες τους:
On their Facebook pages, they explain the reasons for their actions:
Είμαστε ανάμεσα σε εκείνους οι οποίοι δεν κατορθώνουν πια να πάνε να ψηφίσουν με το κεφάλι ψηλά.
We are among those who can no longer go to vote with our head held high.
Κάποιοι ανάμεσα μας δεν ψηφίζουν πια καθόλου, άλλοι ρίχνουν λευκό, εκείνοι που ακόμα ψηφίζουν το κάνουν από συνήθεια, με λύπη ή θυμό.
Some of us no longer vote at all, others leave the vote blank, and those who still vote do it by default, with sadness and anger.
Αισθανόμαστε παγιδευμένοι από ένα πολιτικό σύστημα που δε μας σέβεται, δε μας ακούει και εδώ και κάποιο καιρό ακόμα και μας απωθεί με τις παρεκκλίνουσες συμπεριφορές του, τις παραλείψεις του, τις υποσχέσεις του που ποτέ δεν τηρεί, τα ψέματά του, τις προδοσίες του, την απανθρωπιά του.
We feel trapped by a political system which doesn't respect us, listen to us, and of late, even disgusts us with its escapades, renunciations, promises which are never kept, lies, betrayal and inhumanity.
Είμαστε πολυάριθμοι.
There are many of us.
Είμαστε όλοι διαφορετικοί.
We are all different.
Δε συμφωνούμε σε όλα.
We don't agree on everything.
Και αυτός είναι ο πλούτος μας.
And that is our richness.
Οι εμπειρίες μας στη ζωή δείχνουν ότι υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να πετύχεις ουσιαστικά αποτελέσματα.
Our life experiences show that there are so many ways to achieve tangible results.
Θέλουμε να πειραματιστούμε. Βήμα-βήμα.
We want to experience, step by step.
Βρισκόμαστε σε κίνηση.
We are in motion.
Έχουμε σταματήσει να κοιτάμε ψηλά με ελπίδα.
We have stopped looking upwards with hope.
Δεν υπάρχει πια τίποτα να περιμένουμε από εκείνους που μας κυβερνούν.
There is no longer anything to expect from those who govern us.
Διαπιστώνουμε την αποτυχία και το λέμε αυτό χωρίς μίσος ή θυμό.
We acknowledge the failure of it, and we say it without hatred nor anger.
Και τελικά αποτυγχάνουν ο ένας μετά τον άλλο, καθώς οι νόμοι χρονολογούνται από τους περασμένους αιώνες, δεν είναι πια κατάλληλοι.
And after all, they fail one after the other because the laws date back to past centuries - they are no longer appropriate.
Δε θέλουμε πια να δίνουμε λευκή επιταγή στα πολιτικά κόμματα.
We don't want to sign blank cheques to political parties anymore.
Θα κάνουμε μια πολιτική πρόταση, η οποία να μοιάζει στον κόσμο τον οποίο σχεδιάζουμε μέρα με τη μέρα: ελεύθερο, συνεργατικό, αλληλεξαρτώμενο, αληθινό.
We are going to construct a political proposal which resembles the world we are designing day after day - free, connected, cooperative, interdependent and practical.
Το κίνημα Ma Voix προσέλκυσε περισσότερα από 3.000 μέλη σε λίγες μέρες. Η ομάδα συναντιέται συστηματικά σε διάφορες πόλεις της Γαλλίας (πρόσφατα στη Νάντη και το Παρίσι).
The Ma Voix movement attracted more than 3,000 members in a few days, and the group meets regularly in a number of cities in France (recently in Nantes and Paris).
Στιγμιότυπο από ένα επεξηγηματικό βίντεο του project Voxe.org
Screen Capture of a explanatory video of the Voxe.org Project
Στην ιστοσελίδα τους, το project Voxe.org προτάσσει μια ξεκάθαρη δήλωση για τη δημοκρατία και τη λύση που προτείνουν:
On their website, the Voxe.org project puts forward a clear statement about democracy and the solution that they propose:
Επτά στους δέκα Γάλλους θεωρούν ότι η δημοκρατία δε λειτουργεί τέλεια.
7 out of 10 French people think that democracy doesn't work very well.
Το πρόγραμμα μας: να επιτραπεί στους πολίτες να έχουν λόγο στην πολιτική στις χώρες τους
Our programme allows citizens to make an impact on the politics of their country.
Σε ένα βίντεο στο YouTube, η Πρόεδρος και συνιδρυτής του Voxe.org, Léonore de Roquefeuil, εξηγεί ότι το πρόγραμμα “στοχεύει στην παροχή ουδέτερων και ξεκάθαρων πληροφοριών σχετικά με την πολιτική έτσι ώστε να διευκολυνθεί η εμπλοκή των πολιτών στα πολιτικά πράγματα”.
In a YouTube video, the president and co-founder of Voxe.org, Léonore de Roquefeuil, explains that the project “aims to provide neutral and clear information on politics in order to facilitate political engagement amongst citizens”.
Παρά τη γενικότερη απαισιοδοξία σχετικά με τη δημοκρατία στη Γαλλία, καθώς “οκτώ στους δέκα Γάλλους λένε ότι ενδιαφέρονται για την πολιτική και το δημόσιο διάλογο”, λέει:
Despite popular pessimism about France's democracy, “8 out of 10 French people say they are interested in politics and public debate”, she says:
Η ομάδα του Voxe.org εξηγούν με λεπτομέρειες πώς σκοπεύουν να δώσουν πίσω στους πολίτες το λόγο μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας:
The Voxe.org team explain in detail how they intend to give the citizens back their voice via digital technology:
“Μπροστά σε μια διαρκώς αυξανόμενη αποχή - κυρίως μεταξύ των πιο νέων - το Voxe συντροφεύει από το 2012 τους χρήστες του Διαδικτύου για να κάνει την πολιτική πιο κατανοητή.
Faced with an ever growing abstention - especially among young people - Voxe has, since 2012, guided Internet users to make politics more understandable….
Η ουδέτερη πλατφόρμα μας σύγκρισης των πολιτικών προγραμμάτων είναι ένα εργαλείο διαφάνειας, προσπελάσιμο στο www.voxe.org.
Our neutral platform for comparing political agendas is a transparency tool which is easy to reach from www.voxe.org.
Με τρία κλικ, έχει ήδη δώσει τη δυνατότητα σε 3 εκατομμύρια πολίτες σε 12 χώρες να συγκρίνουν τις προτάσεις των υποψηφίων στις εκλογές πάνω σε διαφορετικά θέματα.
With three clicks, it has already enabled more than 3 million citizens from 12 countries to compare electoral candidates' proposals on different topics. We offer: 1. Neutral and objective information based on openly accessible data.
1. Ουδέτερη και αντικειμενική πληροφόρηση ξεκινώντας από τα δεδομένα που είναι προσβάσιμα δωρεάν 2. Ψηφοφορία υπέρ ή κατά του προγράμματος 3. Πρόσβαση σε δράσεις που ενθαρρύνουν την ενεργή συμμετοχή, όπως η συλλογή υπογραφών, η συμμετοχή σε μια οργάνωση ή η επαφή με τον/τους ενδιαφερόμενο/ους πολιτικό/ούς.
2. A vote for or against the project. 3. Ways to get involved such as signing a petition, involvement in an association, or contact with the politician or politicians concerned.
Υπάρχουν κι άλλες πρωτοβουλίες πολιτών που προσπαθούν να βελτιώσουν τη δημοκρατία στη Γαλλία, όπως η Démocratie Ouverte (“Ανοιχτή Δημοκρατία”) και το πρόγραμμα Let me Vote (“Άφησε με να ψηφίσω”) από τους Ευρωπαίους Χωρίς Σύνορα (Européens Sans Frontières).
There are other citizens' initiatives trying to change democracy in France for the better, such as Démocratie Ouverte and the Let me Vote Project by Européens Sans Frontières.
Με βάση τα όσα λέγονται στους κύκλους των Μ.Μ.Ε., φαίνεται ότι αυτές οι δράσεις έχουν ακόμα να κάνουν πολλά προτού η δημοκρατία στη Γαλλία μπορέσει να ξαναπάρει το σωστό δρόμο.
With regards to the discourse heard on loop in mainstream media, it seems that these projects still have a lot to do before democracy in France is back on the right track.
Ένα φλιτζάνι καφέ, ένα κομμάτι γλυκό και μία ζεστή παρηγοριά για τους επιζώντες του τσουνάμι στο Cafe de Monk της Ιαπωνίας
At Japan's Cafe de Monk, Tsunami Survivors Can Get Coffee, Cake and a Sympathetic Ear
Ο Taio Kaneta φωτογραφίζεται μπροστά από το φορτηγάκι-καντίνα “”Cafe de Monk”.
Taio Kaneta with his signature “Cafe de Monk” truck that he uses for his pop-up cafes.
Ως Βουδιστής μοναχός, ήθελε να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο σε όσους επλήγησαν από τον εγκέλαδο, το τσουνάμι και το πυρηνικό ολοκαύτωμα.
As a Buddhist monk, Kaneta wanted to offer something special to those still reeling from the triple disaster of earthquake, tsunami and nuclear meltdown.
Πηγή: Naomi Gingold.
Credit: Naomi Gingold.
Χρησιμοποείται με την άδεια του PRI
Used with PRI's permission
Το παρόν άρθρο και ραδιοφωνική μετάδοση της Naomi Gingold για λογαριασμό του The World πρωτοεμφανίστηκε στις 23 Οκτωβρίου 2015 στο PRI.org και αναδημοσιεύεται εδώ βάσει συμφωνίας ανταλλαγής περιεχομένου.
This article and radio report by Naomi Gingold for The World originally appeared on PRI.org on October 23, 2015, and is republished here as part of a content-sharing agreement.
Τον Μάρτιο του 2011 η Ιαπωνία χτυπήθηκε από έναν ισχυρό εγκέλαδο, ένα φονικό τσουνάμι και ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα. Αυτή η τριπλή καταστροφή έφερε τα πάνω κάτω στις ζωές χιλιάδων κατοίκων της χώρας.
When the triple disaster of a tsunami, earthquake and nuclear meltdown struck Japan in March 2011, the lives of hundreds of thousands of people were upended.
Ο Taio Kaneta, ένας Βουδιστής μοναχός, μου περιγράφει μία κοινωνία που είχε υποστεί ένα ισχυρό σοκ.
Taio Kaneta tells me it's almost like they went into shock.
«Οι άνθρωποι έχασαν την ικανότητά τους να αισθάνονται, άδειασαν από συναισθήματα και πάγωσε η καρδιά τους, σε σημείο που στέρεψαν ακόμη και τα δάκρυα τους».
“People lost their ability to feel, they became emotionless. It's like their hearts froze to the point where they couldn't even cry.”
Με τον Kaneta κατευθυνόμαστε προς κάποιους ξενώνες που είχαν στηθεί προσωρινά μετά την καταστροφή.
Kaneta is a Buddhist monk, and on this day, we're driving out to one of the temporary housing facilities setup after the disaster.
Οι μοναχοί αυτοί στην Ιαπωνία έχουν την αρμοδιότητά να τελούν κηδείες, αλλά επίσης και να συμπαραστέκονται στις οικογένειες που πενθούν.
In Japan, Buddhist monks usually do funerals and deal with the bereaved.
Μετά την καταστροφή οι ίδιοι, καθώς και άλλες θρησκευτικές οργανώσεις, πελάγωσαν τόσο με τον αριθμό των ανθρώπων που επλήγησαν καθώς και με το πώς θα μπορούσαν οι ίδιοι να βοηθήσουν όσους είχαν χάσει τόσα πολλά πράγματα.
After the disaster, they and other religious practitioners were overwhelmed - not just by the number of people affected, but by how to attend to so many who'd lost so much.
Ο Kaneta περιέγραψε ότι αρχικά άρχισε να βοηθάει εθελοντικά μοιράζοντας μερίδες φαγητού, άλλα μετά σκέφτηκε: «Ο καθένας μπορεί να προσφέρει τέτοιου είδος βοήθεια, τι θα μπορούσα να κάνω εγώ ως μοναχός που δεν μπορεί να το κάνει ένας κοινός άνθρωπος;».
Kaneta says he started volunteering, giving out food, but he began to think, anyone can do this - what can I do as a Buddhist monk do that others can't? The solution was not simple, though.
Η λύση δεν ήταν απλή, ωστόσο.
Kaneta notes that people in the disaster areas were suffering in different ways.
Όπως παρατήρησε ο Kaneta, οι άνθρωποι στις πληγείσες περιοχές υπέφεραν με διαφορετικό τρόπο ο καθένας.
They have different religious backgrounds and values, and most Japanese are secular, almost suspicious of anything that smacks of religion.
Οι κοινωνίες τους αποτελούνταν από ανθρώπους με διαφορετικές θρησκευτικές ρίζες και αξίες.
So he thought, “You've got to improvise, like in jazz.
Το πρόβλημα γινόταν εντονότερο με το ότι οι περισσότεροι Ιάπωνες είναι κοσμικοί, σχεδόν καχύποπτοι σε κάθε τι που ακούει στο όνομα θρησκεία.
The base of what we do doesn't change. But you've got to groove with it.”
Σκέφτηκε λοιπόν: «Όπως και στην τζαζ, πρέπει να αυτοσχεδιάσω, ο βασικός σκοπός δεν αλλάζει, αλλά πρέπει να πάω με τον ρυθμό».
Kaneta, who is also a musician, says he wanted to create a place where people's emotions could start to thaw.
Ο Kaneta, που είναι επίσης και μουσικός, ήθελε να φτιάξει ένα μέρος που οι καρδιές και τα συναισθήματά των ανθρώπων θα ξεπάγωναν.
That's how the charismatic monk began traveling around the area, setting up a rotating, pop-up café that he called “Café de Monk.”
Ο χαρισματικός αυτός μοναχός άρχισε λοιπόν να τριγυρνάει στις περιοχές με μια κινητή καντίνα που ονομαζόταν «Café de Monk».
The name is meant to be a triple entendre.
Η ονομασία της καντίνας είχε τριπλή σημασία:
For starters, he is a monk.
Πρώτον, ο ίδιος είναι μοναχός και η λέξη “monk” σημαίνει «μοναχός», καθώς και το ρήμα “monku” στα ιαπωνικά σημαίνει «να παραπονιέσαι».
But the word ‘monku' in Japanese means to complain. “It's like, let it out to the monks.
Ήταν σαν να έλεγε στον κόσμο: «Ανοίξτε την καρδιά σας σε εμάς, μοιραστείτε τις φουρτούνες σας μαζί μας», ενώ στο βάθος ακούγεται μουσική σε ρυθμούς τζαζ του Thelonius Monk.
We will share your burden,” he says. And in the background he plays Thelonius Monk.
Στο Cafe de Monk, καφές, γλυκό, και παρηγοριά.
At Cafe de Monk, coffee, cake, and a sympathetic ear.
Χρησιμοποιείται με την άδεια του PRI
Used with PRI's permission
Σήμερα η καντίνα στάθμευσε στα προσωρινά καταλύματα του νομού Miyagi στην περιοχή της Γιοκοχάμα.
On this day, Café de Monk has popped up at the Yokoyama temporary housing facility in Miyagi prefecture.
Τρεις άλλοι μοναχοί προστέθηκαν στην παρέα, ενώ καμιά φορά συμμετέχουν κι άλλοι ιερείς με διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις.
Three other young monks join in; sometimes religious practitioners from other faiths come too.
Η ατμόσφαιρα είναι χαλαρή, αλλά πάντα υπάρχουν βασικοί κανόνες.
It's casual, but there are a few ground rules.
Ένας βασικός κανόνας είναι ότι η θρησκεία δεν αποτελεί κύριο θέμα συζήτησης.
For one, religion is not really on the table.
Η δουλειά μας δεν είναι να κάνουμε κηρύγματα.
Kaneta says they aren't there to preach.
«Αντιθέτως, η αποστολή μας είναι να ακούμε», μου λέει, «να εξωτερικεύουν αυτοί οι άνθρωποι τα εσώψυχά τους, να εκφράσουν την ταλαιπωρία τους, τις λύπες και τις χαρές τους.
“On the contrary, our job is to listen,” he says. “We draw out their suffering, sadness, happiness.
Βρισκόμαστε εδώ για να τους ακούμε».
Really listen.”
Αυτοί οι άνθρωποι, για να μπορέσουν να ορθοποδήσουν, έχουν ανάγκη αυτού του είδους την προσοχή και φροντίδα. Επισκέπτες της καντίνας έχουν την δυνατότητά να πιουν ένα φλιτζάνι καφέ και να φάνε ένα κομμάτι γλυκό.
That kind of attention and care to their emotions and their stories is the first step they need to be able to stand on their own two feet again.
Συγχρόνως τα εικαστικά και το μασάζ χρησιμοποιούνται ως τεχνικές θεραπείας, ενώ κατασκευάζουν και βραχιόλια από χάνδρες - στην ουσία κομποσκοίνια Βουδιστών, κάτι που δεν ενοχλεί και ενδιαφέρει κανένα.
Visitors to the café eat cake, drink coffee. There's art therapy, massages.
Κατά ένα περίεργο τρόπο τους θυμίζει την καθημερινότητά τους. Πίνουν καφέ, ενώ συνομιλούν χαλαρά μεταξύ τους.
They bead bracelets - bracelets that are technically Buddhist rosaries, but no one mentions that or seems to care.
Κι αυτό κατά βάση είναι η ουσία της καντίνας: να βρουν την χαμένη καθημερινότητα τους.
In a lot of ways, it seems almost too ordinary - hanging out, drinking coffee.
Οι πιο πολλοί ένοικοι των εγκαταστάσεων στη Γιοκοχάμα ζούσαν αρχικά στην πόλη Minami-Sanriku στα ανατολικά παράλια της Ιαπωνίας, που χτυπήθηκε και καταστράφηκε από το τσουνάμι .
And that is kind of the point. This sense of normality has been lacking in their lives.
Το ορεινό τοπίο μπορεί να φαντάζει και να είναι πολύ όμορφο, αλλά η καθημερινότητα στις εγκαταστάσεις δεν είναι εύκολη. Τα καταλύματα αυτά δεν προορίζονταν ποτέ για μόνιμες κατοικίες.
Most of the residents in the Yokoyama facility come from Minami-Sanriku, a town on Japan's east coast that was largely destroyed by the tsunami.
Οι μονάδες δεν έχουν καλή θέρμανση και μόνωση, ο θόρυβος του διπλανού διαπερνά κάθε τοίχο.
The mountain scenery here is gorgeous, but life in these temporary housing units is not easy.
Οι άνθρωποι εδώ είναι σαν να βρίσκονται στο Καθαρτήριο, προσπαθώντας να βρουν ένα τρόπο για το πώς να προχωρήσουν στη ζωή τους. Ο Kaneta στο τέλος της ημέρας περνάει από το σπίτι της Eiko Oyama, μιας «πελάτισσας » της καντίνας.
They were never meant to be long-term housing: The units don't retain heat or cold well; you can hear almost every sound from your neighbor; and people here are in limbo trying to figure out how to move on with their lives.
Εκεί συνομιλούν και προσεύχονται στο βουδιστικό ιερό που είχε ανεγερθεί εις μνήμη της δίχρονης εγγονής της, που απεβίωσε ύστερα από ξαφνικό πυρετό με το που έφτασαν στον ξενώνα.
At the end of the day, Kaneta visits the home of café guest Eiko Oyama to talk and pray at the Buddhist shrine set up for her 2-year-old granddaughter.
Η Oyama τους περιγράφει πως πολλές φορές μαζεύονται και στο κοινόχρηστο χώρο, αλλά το «Café de Monk» είναι κάτι το ξεχωριστό.
She passed away from a sudden fever after they came to live here.
Όταν τελικά αποφασίζουν να μαζευτούν γύρω από το «Café», μαζεύονται αρκετοί άνθρωποι που ανοίγουν τις καρδιές τους και μοιράζονται τις ιστορίες τους.
Oyama says that sometimes they have other gatherings in the community room, but Café de Monk is completely different.
Οι μοναχοί είναι καλοί ακροατές, εξομολογείται.
“When they do Café de Monk, a lot of people come.
Ο Levi McLaughlin είναι επίκουρος καθηγητής στο δημόσιο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας και ασχολείται με την μελέτη του Βουδισμού στην Ιαπωνία.
And we're able to open our hearts to each other. And the monks, they're really good at listening.”
Στην μελέτη του αναφέρει ότι αυτό το είδος της βοήθειας που παρέχει το «Café de Monk» δεν κουβαλάει το στίγμα που κουβαλάει μια αντίστοιχη κρατική βοήθεια ή άλλου είδους θεραπείες.
Levi McLaughlin, an assistant professor at North Carolina State University who studies Buddhism in Japan, points out that the café doesn't carry a stigma in the way that therapy or government aid may.