natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεχώς λαμβάνουν χώρα βίαιες εξεγέρσεις και διαμάχες με την αστυνομία.
There have been violent outbreaks and confrontations with the police continually.
Δεν είναι πλέον δυνατόν για τα ΜΜΕ να τα παρουσιάζουν ως “μεμονωμένα περιστατικά”.
It is no longer possible for the media to portray these as “isolated events”.
Οι Νοτιοαφρικανοί είναι θυμωμένοι και κουρασμένοι από την ανισότητα που βρίθει στη χώρα μας.
South African people are angry and tired of the inequality that is so rife in our country.
Είναι σπαρακτικό να βλέπουμε τη χώρα μας να να κομματιάζεται τόσο βίαια με ένα τρόπο που θυμίζει τόσο πολύ τις ημέρες του απαρτχάιντ
It is heart-breaking to see our country being so brutally torn apart in a manner strikingly reminiscent of the apartheid days
Ενώ η νοτιοαφρικανική κυβέρνηση ανακοίνωσε βδομάδα εθνικού πένθους [en], η μεταλλευτική εταιρεία Lonmin εξέδωσε τελεσίδικο στους απεργούς, απειλώντας να τους απολύσει αν δεν παρουσιάζονταν στα πόστα τους την Δευτέρα 20 Αυγούστου.
While the South African government has declared a week of national mourning, the mining company Lonmin issued an ultimatum to the strikers, threatening to fire them if they failed to report for work on Monday 20 August.
Σχολιάζοντας το τελεσίδικο αυτό στην ιστοσελίδα 3-mob.com, ο χρήστης Three Men On a Boat αναρωτιέται [en]: Το πώς πιστεύει η εταιρεία ότι απειλώντας τη δουλειά των ανθρώπων σε μια τέτοια στιγμή θα βοηθήσει στο να έρθει ηρεμία σε αυτό το σημείο είναι κάτι υπεράνω όλων.
Commenting on this ultimatum on 3-mob.com, user Three Men On a Boat wondersHow the company thinks that threatening people's employment at a time like this will help bring calm at this point is beyond us.
Η αρχική άρνηση συνομιλιών προκάλεσε το κορύφωμα της έντασης και το να λαμβάνονται κι άλλα ριζοσπαστικά μέτρα δεν κάνει καλό σε κανέναν.
It is the initial refusal to engage which has caused the situation to escalate and radicalising it further does noone any good.
Ωστόσο, ο Kerryman αναφέρει ότι [en]:
However, Kerryman reports that:
Αλλά είπε ότι μόνο το 27% του προσωπικού που υποτίθεται θα ήταν σε βάρδια στο ορυχείο Marikana βρίσκονταν στη δουλειά τη Δευτέρα το πρωί, άρα δεν ήταν δυνατή η συνέχιση της παραγωγής, που σημαίνει ότι η παύση λειτουργίας τραβάει για δεύτερη βδομάδα.
But it said just 27% of the staff who were supposed to go on shift at the Marikana mine were at work on Monday morning, which was not enough to resume production and means the shutdown has dragged into a second week.
Σε μια άλλη επίσημη ανακοίνωση, η μεταλλευτική εταιρεία Lonmin αναφέρει:
In another official communiqué, the mining company Lonmin says:
Επιπροσθέτως με τις Υπηρεσίες Εξυπηρέτησης [που εδρεύουν στο Νοσοκομείο της Lonmin Andrew Saffy], η Lonmin δεσμεύεται να χρηματοδοτήσει την εκπαίδευση όλων των παιδιών των εργαζομένων που έχασαν τη ζωή τους.
In addition to the Help Desk Services [established at Lonmin's Andrew Saffy Hospital], Lonmin commits to provide funding for the education of all the children of employees who lost their lives.
Η χρηματοδότηση θα καλύψει το κόστος της εκπαίδευσής τους από το δημοτικό ως το πανεπιστήμιο.
This funding will cover education costs from primary school to university.
Όταν έλαβε χώρα η καταστολή από την αστυνομία, ο Πρόεδρος Jacob Zuma παρευρισκόταν στην 32η Σύνοδο Κορυφής SADC [en] στο Μαπούτο της Μοζαμβίκης.
When the police crackdown took place, President Jacob Zuma was attending the 32nd SADC Summit in Maputo, Mozambique.
Ανακάλεσε τη συμμετοχή του και γύρισε πίσω για να επισκεφθεί τη Marikana.
He cut short his participation and returned home to visit Marikana.
Αργότερα ανακοίνωσε σε συνέντευξη τύπου στο Mooi Nooi κοντά στο Rustenburg ότι θα οργανωθεί επιτροπή έρευνας [en] για το θάνατο των 34 μεταλλωρύχων.
He later announced at a news conference at Mooi Nooi near Rustenburg, that a commission of inquiry to probe the deaths of the 34 miners will be put in place.
Ο πρόεδρος Zuma είπε ότι υπάρχει ανάγκη για αποκάλυψη της αλήθειας για το τι συνέβη εκεί.
President Zuma said there was a need to uncover the truth about what happened there.
Τη Δευτέρα 20 Αυγούστου, δημοσιεύτηκε μια αναφορά από το (September National Imbizo) (SNI), ένα εθνικό εθελοντικό κίνημα ανθρώπων με τις ίδιες ιδέες για μια νέα κοινωνία όπου πραγματικά όλα φροντίζονται, έπειτα από επίσκεψη στον τόπο των δραματικών γεγονότων στη Marikana, στο Facebook [en]:
On Monday 20 August, a report issued by (September National Imbizo) (SNI), a national voluntary movement of like minded people who wish to bring about a new society where all are taken care of for real, after a visit to the site of the dramatic event in Marikana, was published on Facebook saying:
Αυτό που είναι ξεκάθαρο από όσα μας είπανε είναι ότι ήταν ενέδρα.
What is clear from what we are told is that this was an ambush.
Το υλικό από βίντεο στα παραδοσιακά ΜΜΕ που δείχνει εργάτες να βάλλουν κατά της αστυνομίας ήταν στην πραγματικότητα εργάτες που έτρεχαν να γλιτώσουν από σφαίρες που σφύριζαν πίσω τους.
The video material in mainstream media showing workers charging at the police was in fact workers running away from bullets being hurled from behind.
Γιατί να επιτίθεντο εργάτες με αφρικανικά ρόπαλα κατά των ένοπλων αστυνομικών; Οι εργάτες ήταν εντελώς περικυκλωμένοι και αυτό που βλέπουμε στα ΜΜΕ είναι μονάχα το μισό της ιστορίας.
Why would workers, armed with knobknorries charge at armed police? The workers were completely surrounded and what we've been seeing in the media is only half the story.
Υπήρχε ξεκάθαρα η αποστολή “πυροβολήστε στο ψαχνό”, εξ ου και η παράταξη του στρατού.
There was clearly a mission to shoot to kill, thus the deployment of the army.
Οι ερχόμενες ημέρες θα είναι πολύ δύσκολες για το πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό στη Νότια Αφρική.
The coming days will be very difficult in the political and social space in South Africa.
Η σφαγή στη Marikana είναι η πιο σοβαρή τραγωδία στη Νότια Αφρική από το τέλος του απαρτχάιντ.
The Marikana massacre is the most serious tragedy in South Africa since the end of the Apartheid era.
Ορισμένοι πολιτικοί αναλυτές τη συνέκριναν με τη σφαγή στο Σάρπβιλ [en] του 1960, όταν η νοτιοαφρικανική αστυνομία του απαρτχάιντ άνοιξε πυρά εναντίον του πλήθους σκοτώνοντας 69 άτομα, και την Εξέγερση του Σοβέτο [en] το 1976, όπου υπολογίζεται ότι 700 άτομα σκοτώθηκαν και άλλα 4.000 τραυματίστηκαν.
Some political analysts have compared it to the Sharpeville Massacre of 1960, when the South African Apartheid police opened fire on the crowd killing 69 people and the Soweto Uprising of 1976, where it is estimated that 700 people were killed and another 4,000 were injured.
Η 6η Ιουνίου αποτελεί εθνική αργία, γνωστή ως Ημέρα της Νεολαίας στη Νότιο Αφρική, εις μνήμη της Εξέγερσης του Σοβέτο.
The 6 June is now a public holiday, known as Youth Day, in South Africa, in remembrance of the Soweto Uprising.
Ιράν: Συνελήφθη blogger σε σεισμόπληκτη περιοχή
Iran: Blogger Arrested in Earthquake Zone
Ο Hossein Ronaghi Maleki, Ιρανός blogger, ο πατέρας του και αρκετοί εθελοντές που είχαν πάει σε επαρχία του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν για να βοηθήσουν θύματα του σεισμού συνελήφθησαν [fa] από δυνάμεις ασφαλείας την προηγούμενη εβδομάδα.
Hossein Ronaghi Maleki, an Iranian blogger, his father and several volunteers who had gone to East Azarbaijan province to help earthquake‘s victims were arrested [fa] by security forces last week.
Ο Hossein Ronaghi Maleki αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 500.000 δολάρια τον Ιούλιο του 2012.
Hossein Ronaghi Maleki was previously released on a $500,000 bail in July 2012.
Τόγκο: Αποχή από το σεξ, αιτήματα για μεταρρυθμίσεις
Togo: Sex Strike to Push for Reforms
Η ιστοσελίδα Icilome.com γράφει [fr] για τις συνεχιζόμενες διαδηλώσεις στο Λόμε του Τόγκο:
Icilome.com writes [fr] about the ongoing protests in Lomé, Togo :
Η δικηγόρος Isabelle Améganvi της ΑNC [Εθνική Συνεργασία για την Αλλαγή] στο Τόγκο δήλωσε επίσημα πως “οι γυναίκες του Τόγκο αποφάσισαν να απέχουν από το σεξ από τη Δευτέρα και μετά για να ωθήσουν τους άνδρες να πιέσουν για μεταρρυθμίσεις στο Τόγκο”.
The lawyer Isabelle Améganvi of the ANC [National Alliance for Change] in Togo has officially stated that “the Togolese women had decided to observe a sex strike from Monday on to compel men to push for changes in Togo. “
Ρωσία: Γερουσιαστής θέλει 15 χρόνια φυλάκισης για χάκερ
Russia: Senator Wants 15 Years in Prison for Hackers
Μετά την επίθεση χάκερ εναντίον του δικαστηρίου που καταδίκασε τα 3 μέλη του συγκροτήματος Pussy Riot, ο επικεφαλής της νεολαίας του Κρεμλίνου και Γερουσιαστής Ruslan Gattarov [ru] πρότεινε [ru] αυστηρότερες ποινές για εγκληματίες που στοχεύουν κυβερνητικές ιστοσελίδες.
In the aftermath of a hacker attack on the court that convicted Pussy Riot's 3 members, Kremlin youth group organizer and Senator Ruslan Gattarov [ru] has proposed [ru] making criminal penalties stricter for those who target government websites.
Ο Gattarov στην πρότασή του εξισώνει τις επιθέσεις χάκερς με παράνομες φυσικές καταλήψεις κυβερνητικών κτιρίων, οι οποίες επιφέρουν μέγιστη καταδίκη 15 ετών φυλάκισης.
Gattarov suggests equating hacks with illegal physical occupations of government buildings, which carry a maximum sentence of 15 years in prison.
ΠΓΔΜ: Crowdsourcing εναντίον της σεξιστικής βίας
Macedonia: Crowdsourcing Against Gender-Based Violence
Το τρέχον αφιέρωμα “Εγχείρημα της Εβδομάδας” στο blog Ushahidi [en, mk] φιλοξενεί το Αντίδρασε!
Ushahidi blog's current “Deployment of the Week” selection [en, mk] is React!
Μείνε ασφαλής!
Be Safe!
(“Реагираj!”), μια διαδικτυακή πλατφόρμα εναντίον της βίας βάσει φύλου σε δημόσιους χώρους [en, mk, sq], που ξεκίνησε από τη “δεξαμενή σκέψης” Reactor, καλύπτοντας αρχικά τους δήμους Centar και Čair των Σκοπίων.
(“Реагираj!”), an online platform against gender-based violence in public spaces [en, mk, sq], launched by the think-tank Reactor, initially covering the Skopje municipalities of Centar and Čair.
Βουλγαρία: Bloggers συζητούν για το Μνημείο του Σοβιετικού Στρατού στη Σόφια
Bulgaria: Bloggers Discuss the Soviet Army Monument in Sofia
Φωτογραφία: Ivan Ivanov, Wikimedia Commons
Photo by Ivan Ivanov, Wikimedia Commons
Το Μνημείο του Σοβιετικού Στρατού κατασκευάστηκε το 1954 στη Σόφια, προς τιμήν της νίκης εναντίον των Ναζί κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
The Soviet Army Monument in Sofia was built in 1954, in honor of the victory over the Nazis in World War II.
Σήμερα, το μνημείο αυτό αποτελεί αντικείμενο διαφωνίας ανάμεσα σε αριστερές και δεξιές πολιτικές οργανώσεις.
Today, this monument is the subject of dispute between left- and right-wing political groups.
Πρόσφατα, μια ομάδα δεξιών ακτιβιστών ξεκίνησε μια συζήτηση στη Βουλγαρία για το αν το Μνημείο θα έπρεπε να κατεδαφιστεί ή όχι.
Recently, a group of right-wing activists started a discussion in the Bulgarian society whether the Monument should be demolished or not. Bulgarian blog DeCommunization wrote:
Το βουλγαρικό blog DeCommunization έγραψε [bg]:
[…] Who are we? Where do we come from?
[…] Ποιοι είμαστε; Από που ερχόμαστε; Πού θέλουμε να πάμε; Πώς φτάνουμε ως εκεί;; Όλα αυτά είναι στην πραγματικότητα μονάχα μια ερώτηση: “Τι θέλουμε;” […] […] Όλα ξεκίνησαν από ένα μνημείο ενός στρατού που δεν υφίσταται πλέον.
This is actually one single question: “What do we want”? […] […] Everything started with a monument of an army that no longer exists.
Μιας χώρας που δεν υφίσταται πλέον.
A country that no longer exists.
Ή ίσως να υπάρχει.
Or maybe it does.
Ίσως μια νέα εκδοχή της χώρας αυτής.
Maybe a new version of that country. Masked and hidden.
Μεταμφιεσμένης και κρυμμένης.
How else would it have so many apologists?
Πώς αλλιώς θα είχε τόσους πολλούς απολογητές; Πώς κάτι που δεν υφίσταται μπορεί και κινητοποιεί τόσο μεγάλη ανθρώπινη ενέργεια κάθε φορά που προσπαθούμε να απαντήσουμε σε δύσκολες ερωτήσεις; Όχι, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε εμπρός αν δε ρίξουμε το βλέμμα μας πίσω. […]
How can something nonexistent be able to mobilize so much human energy every time we attempt to answer difficult questions? No, we can't move forward unless we look back. […]
Και περισσότερα [en] από το DeCommunization:
And some more from DeCommunization:
[…] Γιατί θέλω να μεταφερθεί στο Μουσείο Ολοκληρωτικής Τέχνης το μνημείο του Σοβιετικού Στρατού
[…] Why I want the monument of the occupying Soviet army to be moved to the Museum of Totalitarian Art
Κάνω έκκληση ξανά σε όλους εσάς με “κόκκινα” συναισθήματα και συμπάθειες.
I appeal again to all of you who hold ‘Red' feelings and sympathies.
Υπάρχει ένα μνημείο στη Βάρνα για όλους τους πεσόντες Σοβιετικούς στρατιώτες, που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία της Βουλγαρίας.
There's a monument in the city of Varna for all the fallen Soviet soldiers, who gave their lives for the freedom of Bulgaria.
Σε αυτό, υπάρχουν γραμμένα δεκάδες ονόματα και τίτλοι.
On it, there are written dozens of names and titles.
Ως έφηβος, αναρωτιόμουν πώς και πού σκοτώθηκαν αυτοί οι στρατιώτες, εφόσον δεν υπήρχαν καθόλου μάχες στην περιοχή μας ούτε σε όλη τη χώρα.
As a teenager, I wondered how and where these soldiers died, when there weren't any battles in our region, nor across the country.
Οι μεγαλύτεροι έλεγαν ότι πολλοί στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού πλήρωσαν με τη ζωή τους τις κλοπές, τους φόνους, τους εμπρησμούς, τους βιασμούς που είχαν διαπράξει.
Older adults said that many soldiers from the Red Army have paid with their lives for their thefts, murders, arsons, rapes.
Τον καιρό εκείνο, υπό την επιρροή της κομουνιστικής προπαγάνδας, νέος και άπειρος, δεν πίστευα ότι ήταν δυνατόν.
At the time, infected by the Communist propaganda, young and inexperienced, I didn't believe this was possible.
Σήμερα, όμως, με πολύ περισσότερη γνώση και εμπειρία, μπορώ να δηλώσω κατηγορηματικά ότι τα μνημεία του Κόκκινου Στρατού είναι μνημεία που τιμούν δολοφόνους, ληστές, εμπρηστές, βιαστές και άλλους εγκληματίες.
But today, with a lot more knowledge and experience, I can categorically state that the Red Army monuments are monuments praising killers, robbers, arsonists, rapists and other criminals.
Δεν πέθαναν “για την ελευθερία της Βουλγαρίας”, αλλά δολοφονήθηκαν δίχως δίκη πλάι σε έναν τοίχο ή ένα δέντρο από τους δικούς τους, που ήθελαν να περιορίσουν ορισμένες από αυτές τις βαρβαρικές υπερβολές αμόρφωτων και απολίτιστων αγρίων. […]
They did not die “for the freedom of Bulgaria,” but were killed without trial, next to a wall or a tree, by their own regiments, which sought to restrict some of these barbaric excesses by poorly educated and uncultured savages. […]
Ο Βούλγαρος ιστορικός και λέκτορας Πολιτικών Επιστημών Antoniy Todorov έγραψε στο blog του [bg]:
A Bulgarian historian and lecturer of Political Sciences, Antoniy Todorov, wrote this on his blog:
[…] Η συζήτηση αυτή στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι το καινούριο, υπήρχαν ήδη αρκετές πρωτοβουλίες κατεδάφισης του μνημείου, αλλά όλες οι κυβερνήσεις από το 1989 και μετά δεν προχώρησαν σε κάτι τέτοιο, επιπλέον η Ρωσία έχει ξεκαθαρίσει ότι κάτι τέτοιο θα θεωρούνταν προσβολή.
[…] This debate is actually nothing new, there were already several initiatives to demolish the monument, but all governments since 1989 have refrained from doing so, moreover, Russia has always made it clear that this would be considered an offense.
Και οι δυο πλευρές έχουν ισχυρά επιχειρήματα.
Both sides have strong arguments.
Συνεπώς, το ερώτημα είναι πολιτικό και η επίλυσή του θα είναι επίσης πολιτική, άσχετα με το τι είναι.
Therefore, the question is political, and its resolution will also be political, regardless of what it is.
Αυτό σημαίνει πως δεν είναι αρκετό να ταχθεί κανείς με την μια πλευρά στη συζήτηση (μπορούμε να υποθέσουμε ότι κι οι δυο πλευρές έχουν θέση).
This means that it's not enough to simply take a side in the discussion (we can assume that both sides have a case).
Πρόκειται για πολιτική απόφαση με την έννοια του ότι πρέπει να ταιριάζει με τα ζητήματα σε προτεραιότητα που έχουμε θέσει ως ιδιαίτερα σημαντικά για ολόκληρη την κοινωνία μας. […]
It's a political decision in the sense that it has to fit within the prioritized issues that we consider particularly important for our entire community. […] […] So what about Bulgaria?
[…] Τι γίνεται λοιπόν με τη Βουλγαρία; Το κύριο ερώτημα εδώ είναι: είμαστε συνεπείς τιμώντας την Ημέρα της Νίκης εναντίον του Ναζισμού ή όχι; Η απάντηση δεν είναι εύκολη κι είναι στην ουσία μια επιλογή πολιτισμικής ταυτότητας. […]
The main question here is: are we committed to honoring the Day of Victory over Nazism, or not? The answer is not an easy one, and it's essentially a choice of civilizational belonging. […]
Ο Nikolay Sisoev, Βούλγαρος που μένει στο Γιοχάνεσμπουργκ, σχολίασε για το Μνημείο του Σοβιετικού Στρατού [bg] στη Σόφια στο blog του, Truden:
Nikolay Sisoev, a Johannesburg-based Bulgarian, commented on the Soviet Army Monument in Sofia on his blog, Truden:
[…] Οι Βούλγαροι πάντοτε πανηγυρίζουν για το μέλλον τους και υποτιμούν το παρελθόν τους.
[…] Bulgarians have always been cheering for their future and booing at their past.
Τα πράγματα είναι λίγο πολύ τα ίδια με την πιο πρόσφατη και “δημοκρατικότερη” ιστορία μας. Τα χρόνια του παρελθόντος μας έχουν δεχτεί μεγάλη κατακραυγή…Κανένα πιο πολύ απ' ότι μια συγκεκριμένη περίοδος 45 ετών.
Thing are pretty much the same with our most recent and “most democratic” history - the years of our past have gotten quite a lot of boos… None more so than a certain 45-year period.
Κατά τη διάρκεια των 45 αυτών ετών, συμμαχήσαμε με αυτούς που απελευθέρωσαν τη Βουλγαρία από τον οθωμανικό ζυγό και την Ευρώπη από τη δικτατορία των φασιστών.
During these 45 years, we have been allied with those who liberated Bulgaria from the Ottoman rule, and Europe - from the fascist dictatorship.
Για το πρώτο κατόρθωμα, η ευγνώμων Βουλγαρία ύψωσε μνημεία προς τιμήν τους.
For the first feat, grateful Bulgaria raised monuments in their honor.
Το δεύτερο κατόρθωμα τιμήθηκε με τον ίδιο τρόπο.
The second feat was honored the same way.
Σήμερα, ωστόσο, φαίνεται πως τα 20 εκατομμύρια νεκρών Ρώσων δεν αξίζουν ένα μνημείο στη Σόφια, ακόμη και σε όλη τη Βουλγαρία.
Today, however, it appears that the 20 million Russians who died, do not deserve a monument in Sofia, even in Bulgaria.
[…] Γιατί; Επειδή λοιπόν είμαστε πλέον Δημοκράτες και όσοι σκοτώθηκαν στο πεδίο της μάχης εναντίον του φασισμού ήταν κομουνιστές. […]
[…] Why? Well, because we are now Democrats, and those who died on the battlefield against fascism were communists. […]
Στο προσωπικό του blog, ο Ivo Indzev, επιφανής δημοσιογράφος γνωστός για τα αντι-σοβιετικά του αισθήματα, έγραψε [bg]:
In his personal blog, Ivo Indzev, a prominent journalist who is known for his anti-Soviet stance, wrote:
[…] Για χιλιοστή φορά, να υπενθυμίσω στους πιο διστακτικούς εξ υμών τι ακριβώς αντιπροσωπεύει το μνημείο αυτό.
[…] For the umpteenth time, let me remind the hesitant among us what exactly this monument represents.
Εκθέτει τη ρωσική αυτοκρατορική ηγεμονία στη Βουλγαρία!
It demonstrates the Russian imperial hegemony over Bulgaria!
Δεν είναι καν μνημείο του Κομουνισμού, πόσο μάλλον στα αριστερά ιδεώδη.
It is not even a monument to Communism, much less to the left-wing ideals.
Δεν είναι ούτε μνημείο της Σοβιετικής Ένωσης, αν και φέρει το όνομα του Σοβιετικού Στρατού.
It's not a monument of the Soviet Union either, though it carries the name of the Soviet Army.
Αν ήταν μνημείο στη Σοβιετική Ένωση, η ιδέα κατεδάφισής του θα κέντριζε κι όλες τις πρώην δημοκρατίες που “ισάξια” λάμβαναν μέρος στην ένωση.
If it was a monument to the Soviet Union, the idea of demolishing it would rile up all the former republics that “equally” constituted the union.
Μπορείτε να φανταστείτε την Εσθονία να στέλνει επιστολή στη Βουλγαρία να διατηρήσει το μνημείο; Ακούγεται σαν ανέκδοτο (αν και μια επιστολή από τη Ρωσία δεν είναι καθόλου αστεία). […]
Can you imagine Estonia sending a note to Bulgaria to preserve the monument? That sounds like a joke (although a note from Russia is not a joke at all). […]
Ο Pavel Yanchev, επίσης Βούλγαρος blogger, έγραψε [bg]:
Pavel Yanchev, another Bulgarian blogger, wrote:
[…] Το Μνημείο του Σοβιετικού Στρατού δεν είναι ούτε ρωμαϊκό αμφιθέατρο ούτε κατοικία εύπορης επιχειρηματικής οικογένειας της δεκαετίας του '20. Κατασκευάστηκε (και σχεδιάστηκε από αρκετά καλούς αρχιτέκτονες, παρεμπιπτόντως) για να διαιωνίσει την ιδέα μιας κάποιας ανύπαρκτης χαράς και ευτυχίας και είναι καθαρά κομουνιστική προπαγάνδα, η οποία στοχεύει να ενδυναμώσει το τοπικό καθεστώς και την ιδεολογία του.
[…] The Soviet Army Monument is neither a Roman amphitheater, nor the house of a wealthy business family from the '20s. It was built (and designed by pretty good architects, by the way) to perpetuate the idea of some nonexistent happiness and joy, and it is pure communist propaganda, which aims to strengthen the local regime and its ideology.
Ωστόσο, προτού αποφασίσουμε απλά να κατεδαφίσουμε το μνημείο, θα ‘πρεπε να θυμηθούμε το περιστατικό με το μαυσωλείο του Georgi Dimitrov το 1998.
However, before we decide to just demolish the monument, we should remember about the incident with Georgi Dimitrov's mausoleum in 1998.
Αφαιρέσαμε ένα κτίριο που πλέον δεν εξυπηρετούσε κάποιο σκοπό, παρά να εκπροσωπεί ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, αλλά δε σκεφτήκαμε τι να βάλουμε στη θέση του.
We removed a building that no longer served a purpose, other than to personify a totalitarian regime, but we didn't think what to put in its place.
Η καταστροφή του κτιρίου πήρε περισσότερο χρόνο από την κατασκευή του.
Destroying the building took more time than it took to build it.
Η απόφαση της κατεδάφισης πάρθηκε με μια παρόμοια ολοκληρωτική κίνηση: χωρίς να ερωτηθεί κανείς, ούτε καν οι πολίτες της πόλης. […]
The decision to destroy it was made with a similar totalitarian swing - without asking anyone, not even the citizens of the city. […]
Ο Muiiio, δημοφιλής blogger, μοιράστηκε την άποψή του [bg] για το σοβιετικό παρελθόν της Βουλγαρίας:
Muiiio, a popular blogger, shared his opinion about Bulgaria's Soviet past:
[…] Χμμ… ας κατεδαφίσουμε όλα τα κτίρια της Βουλγαρικής Αναγέννησης, επειδή είναι μνημεία της οθωμανικής κυριαρχίας!
[…] Hmm… let's tear down all the buildings from the Bulgarian Renaissance, because they are monuments of the Ottoman domination!
Ας εξαλείψουμε απλά οποιεσδήποτε μνήμες και σύμβολα του παρελθόντος της χώρας μας, καθώς δεν είναι όλα ηλιόλουστα και με ουράνια τόξα.
Let's just eradicate any memories and symbols of our land's past, because it's not all sunshine and rainbows.
Ή θα ‘πρεπε να αφήσουμε μόνο τις όμορφες αναμνήσεις;
Or should we leave just the beautiful memories?
Ας κάνουμε την εξής ερώτηση: σε ποιον θα αναθέσουμε το δύσκολο καθήκον να επιλέξει τι είναι “καλό” και τι δεν είναι και τι θα καταστραφεί στη συνέχεια: το Μνημείο του Σοβιετικού Στρατού ή τα Κεντρικά Λουτρά;
Let's ask the question: who will we give the hard task to choose what's “good” and what isn't, and what's going to be destroyed next - the Soviet Army Monument, or the Central Bathhouse?
Για όσους πιστεύουν ότι ένα μνημείο αφιερωμένο στο Σοβιετικό Στρατό προσβάλλει το κέντρο της Σόφιας σήμερα (και/ή το λαό της Βουλγαρίας εν γένει), ας τοποθετήσουμε μια νέα πλάκα, καλοφωτισμένη με μεγάλα γράμματα, που να λέει την ιστορία της δημιουργίας του μνημείου, καθώς και των συμβόλων που εμφανίζονται σε αυτό. Ας χτίσουμε ένα μουσείο γύρω από το μνημείο.
To those who believe that a monument in memory of the Soviet Army desecrates the center of Sofia today (and/or the Bulgarian people as a whole), let's put in a new plate, well-illuminated, with large letters, telling the story behind the creation of the monument, as well as all the symbols that appear on it.
Δεν πρόκειται απλά για ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μας, αλλά για ένα ενδιαφέρον κομμάτι για πολλούς ανθρώπους που δεν το έχουν ξαναδεί. Δε μιλάω για αλλοδαπούς, αλλά επίσης άτομα της δικής μου γενιάς, καθώς και νεότερούς μου. […]
Let's build a museum around the monument - this isn't just an important part of our history, but an interesting thing for many people who haven't seen it before; I'm not just talking about foreigners, but also people from my generation, as well as those younger than me. […]
Ελλάδα: Αντι-εθνικιστικά μηνύματα υπέρ της διαφορετικότητας
Greece: Anti-Nationalists Demand Diversity