natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τέλος, η Γαλλία και η Ιταλία παρουσίασαν κατά την περίοδο 2008-2015 συνεχή αύξηση των αντίστοιχων λόγων χρέους προς ΑΕγχΠ, η οποία ανήλθε σε περίπου 30 εκατοστιαίες μονάδες. 
Finally, both, France and Italy experienced a continuous increase of around 30 percentage points in their debt‐to‐GDP ratio over the 2008‐2015 period.
119 Οι παράγοντες που διαμορφώνουν τη δυναμική του χρέους είναι το πρωτογενές αποτέλεσμα54, το φαινόμενο χιονοστιβάδας55 και η προσαρμογή αποθεμάτων-ρο-ών56. 
119 The drivers behind debt dynamics are the primary balance54, the snowball ef‐ fect55 and the stock‐flow adjustment56.
Συνεπώς, η εξέλιξη του λόγου χρέους προς ΑΕγχΠ μπορεί να αναλυθεί με βάση τον αντίκτυπο καθενός από αυτούς τους τρεις καθοριστικούς παράγοντες. 
The evolution of the debt‐to‐GDP ratio can therefore be broken down by the respective impact of those three drivers.
Η εν λόγω ανάλυση παρουσιάζεται στο γράφημα 12, ενώ στο πλαίσιο 12 παρέχεται διεξοδικότερη επεξήγηση της ανάλυσης και της δυναμικής του χρέους για τα κράτη μέλη του δείγματος. 
Figure 12 shows that breakdown, and Box 12 provides a deeper analysis of the breakdown and of the debt dynamics for the Member States in the sample.
120 Η ανωτέρω ανάλυση υποδεικνύει ότι το πλαίσιο της ΔΥΕ είναι δυνητικά αποτελεσματικό για τη συγκράτηση του χρέους. 
120 The analysis in Box 12 suggests that the EDP framework is potentially effective at keeping debt at bay.
Ωστόσο, το υψηλό αρχικό επίπεδο χρέους (όπως στην περίπτωση της Ιταλίας) μπορεί να παρεμποδίσει την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας τήρησης υπό έλεγχο του λόγου χρέους προς ΑΕγχΠ, το ίδιο και η απροθυμία ενός κράτους μέλους (π.χ. της Γαλλίας) να εφαρμόσει τις συστάσεις που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο της ΔΥΕ και να εξασφαλίσει δημοσιονομική πειθαρχία. 
However, a high initial level of debt (as in Italy) may hamper the effectiveness of the procedure in keeping the debt‐to‐GDP ratio under con‐ trol, as may the reluctance of a Member State (e.g. France) to implement the EDP recommendations and ensure fiscal discipline.
121 Παρά τις προσπάθειες δημοσιονομικής πειθαρχίας της Ιταλίας (με ενδεικτικό παράδειγμα το θετικό ετήσιο πρωτογενές αποτέλεσμα του + 1,1 % κατά μέσο όρο κατά τη διάρκεια της περιόδου), το χρέος της χώρας συνέχισε να αυξάνεται, λόγω του σημαντικού φαινομένου χιονοστιβάδας που προέκυψε από τον συνδυασμό υψηλού αρχικού επιπέδου χρέους, χαμηλού ή αρνητικού ονομαστικού ρυθμού αύξησης του ΑΕγχΠ και επεισοδίων υψηλών επιτοκίων. 
121 Italian debt continued to increase, in spite of efforts towards fiscal discipline (as illustrated by a positive annual primary balance of +1.1 % on average over the period), owing to a significant snowball effect resulting from a combination of a large initial stock of debt, low or negative nominal GDP growth and episodes of high interest rates.
Ο λόγος χρέους προς ΑΕγχΠ της Γαλλίας αυξήθηκε, παρά το μετριασμένο αρχικό επίπεδο του χρέους, λόγω έλλειψης δημοσιονομικής πειθαρχίας, όπως καταδεικνύεται από την ανεπαρκή βελτίωση των δημοσιονομικών δεικτών (βλέπε γράφημα 10) και από το σημαντικό αρνητικό πρωτογενές αποτέλεσμα (κατά μέσο όρο – 2,7% κατά την υπό εξέταση περίοδο). 
France’s debt‐to‐GDP ratio increased despite a moderate initial level due to a lack of budgetary discipline, as illustrated by insufficient improvement in the budgetary indicators (see Figure 10) and by a significant negative primary balance (‐2.7 % on average over the period).
54 Το πρωτογενές αποτέλεσμα είναι το δημοσιονομικό αποτέλεσμα, αφαιρουμένων των καταβολών των τόκων επί του δημόσιου χρέους. 
54 The primary balance is the budget balance net of interest payments on general government debt.
Το πρωτογενές αποτέλεσμα αντιστοιχεί στο (θετικό ή αρνητικό) ύψος του νέου χρέους που δημιουργείται από την κυβέρνηση και μπορεί, επομένως, να θεωρείται δείκτης δημοσιονομικής πειθαρχίας. 
The primary balance indicates the (positive or negative) amount of new debt created by the government and can thus be considered an indicator of fiscal discipline.
55 Το φαινόμενο χιονοστιβάδας είναι το αποτέλεσμα της συσσώρευσης του δημόσιου χρέους που προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ του καταβαλλόμενου τόκου επί του δημόσιου χρέους και του ονομαστικού ρυθμού αύξησης του ΑΕγχΠ. 
55 The snowball effect is the effect on public debt accumulation arising from the differential between the interest paid on public debt and the nominal GDP growth rate.
Εάν το επιτόκιο είναι υψηλότερο από τον ονομαστικό ρυθμό αύξησης του ΑΕγχΠ, το φαινόμενο χιονοστιβάδας συνεπάγεται αύξηση του λόγου χρέους προς ΑΕγχΠ. 
If the interest rate is higher than the nominal rate of GDP growth, the snowball effect will induce an increase in the debt‐to‐GDP ratio.
Καταρχήν, για τη σταθεροποίηση του λόγου χρέους προς ΑΕγχΠ, η κυβέρνηση πρέπει να εξασφαλίσει πρωτογενές αποτέλεσμα που να εξουδετερώνει το φαινόμενο χιονοστιβάδας. 
In principle, to stabilise the debt‐to‐GDP ratio the government has to achieve a primary balance that offsets the snowball effect.
56 Η προσαρμογή αποθεμάτων-ροών συγκεντρώνει το σύνολο των μεταβολών του δημόσιου χρέους που δεν μπορούν αιτιολογηθούν από το έλλειμμα. 
56 The stock‐flow adjustment groups all changes in public debt that cannot be explained by the deficit.
Περιλαμβάνει τις μεταβολές (συσσώρευση και πωλήσεις) των χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων, τις μεταβολές της αξίας του χρέους που είναι εκφρασμένη σε ξένο νόμισμα και άλλες στατιστικές προσαρμογές. 
It includes changes (accumulation and sales) in financial assets, changes in the value of debt denominated in foreign currency and sundry statistical adjustments.
Παρατηρήσεις 71 Ανάλυση της αύξησης του δημόσιου χρέους (σε εκατοστιαίες μονάδες) κατά την περίοδο 2008-2015 70 60 50 40 30 20 10 0 -10 61,4 6,9 31,7 - 7,8 30,8 0,8 28,3 8,3 19,2 12,5 2,6 - 8,8 6,4 16,6 26,4 18,4 4,6 12,5 - 4,3 8.3 12,8 4,4 0,3 5,8 -1,7 Ιταλία Προσαρμογή αποθεμάτων-ροών Γαλλία Γερμανία Φαινόμενο χιονοστιβάδας Κύπρος Τσεχική ∆ημοκρατία Μάλτα Πρωτογενές ∆ιακύμανση χρέους αποτέλεσμα προς ΑΕγχΠ Πηγή: ΕΕΣ, βάσει στοιχείων της βάσης δεδομένων AMECO (τελευταία ενημέρωση στις 5 Μαΐου 2015). Γράφημα 12 
Observations 71 Decomposition of the growth of public debt percentage points 2008‐2015 70 60 50 40 30 20 10 0 -10 61.4 6.9 31.7 - 7.8 30.8 0.8 28.3 8.3 19.2 12.5 2.6 - 8.8 6.4 16.6 26.4 18.4 4.6 12.5 - 4.3 8.3 12.8 4.4 0.3 5.8 -1.7 Italy Primary balance Germany Snowball effect Cyprus Czech Republic Malta France Stock-flow adjustment Debt-to-GDP variation Source: ECA, based on AMECO (last update 5 May 2015). Figure 12
Παρατηρήσεις 72 Ανάλυση της εξέλιξης του δημόσιου χρέους κατά την περίοδο 2008-2015 Στην αρχή της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, το δημόσιο χρέος της Ιταλίας ανερχόταν στο 102,3 % του ΑΕγχΠ. 
Observations 72 Analysis of the evolution of public debt from 2008 to 2015 At the outset of the 2008 financial crisis, Italy’s public debt was 102.3 % of GDP.
Κατά την περίοδο 2009-2015, η Ιταλία βρέθηκε αντιμέτωπη με μια δυσχερή οικονομική κατάσταση, η οποία αντικατοπτριζόταν σε ένα σοβαρό αρνητικό παραγωγικό κενό (– 3,3 % κατά μέσο όρο) και ετήσιο μέσο ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης 0,0 %. 
From 2009 to 2015, Italy had to cope with a difficult economic situation, which was reflected in a strong negative output gap (‐3.3 % on aver‐ age) and a yearly average nominal growth rate of 0.0 %.
Παρά το γεγονός ότι η Ιταλία βελτίωσε το διαρθρωτικό της ισοζύγιο από το 2009 και μετά (βλέπε γράφημα 10), ο λόγος χρέους προς ΑΕγχΠ αυξήθηκε κατά 30,8 εκατοστιαίες μονάδες. 
Although Italy improved its structural balance from 2009 (see Figure 10), the debt‐to‐GDP ratio rose by 30.8 percentage points.
Καθοριστικός παράγοντας στη διαμόρφωση της δυναμικής του χρέους ήταν η εκδήλωση ενός έντονου φαινομένου «χιονοστιβάδας», δεδομένου ότι το πρωτογενές πλεόνασμα αντιστάθμιζε σε πολύ μεγάλο βαθμό την προσαρμογή αποθεμάτων-ροών (βλέπε γράφημα 12). 
The debt dynamics were mainly driven by a strong snowball effect, since the primary surplus broadly offset the stock‐flow adjustment (see Figure 12).
Το φαινόμενο χιονοστιβάδας μπορεί να δικαιολογηθεί από το ύψος του χρέους, την αδυναμία ονομαστικής ανάπτυξης και τις επιπτώσεις της κρίσης δημόσιου χρέους στα επιτόκια. 
The snowball effect can be explained by the high stock of debt, the weakness of nominal growth and the impact of the sovereign debt crisis on interest rates.
Το 2008, ο λόγος χρέους προς ΑΕγχΠ της Γαλλίας ήταν 68,1 %. 
France’s debt‐to‐GDP ratio was 68.1 % in 2008.
Κατά την περίοδο 2009-2015, η Γαλλία βρέθηκε αντιμέτωπη με λιγότερο σοβαρή οικονομική κάμψη από ό,τι η Ιταλία, με ετήσιο ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης + 1,3 % και μέσο παραγωγικό κενό – 1,6 %. 
During the 2009‐2015 period France faced a less severe eco‐ nomic turndown than Italy, with annual nominal growth of +1.3 % and an average output gap of ‐1.6 %.
Παρά το χαμηλότερο επίπεδο χρέους και τις καλύτερες κυκλικές συνθήκες, η Γαλλία παρουσίασε ανάλογη αύξηση του λόγου χρέους προς ΑΕγχΠ (28,3 εκατοστιαίες μονάδες) κατά την περίοδο αυτή. 
Despite a lower initial level of debt and better cyclical conditions, France experienced a comparable increase in the debt‐to‐GDP ratio (28.3 percentage points) during the period.
Η εν λόγω αύξηση οφείλεται κυρίως (περίπου κατά τα 2/3) στην έλλειψη δημοσιονομικής πειθαρχίας. 
The increase was mainly due (around 2/3) to a lack of budgetary discipline: during the period France ran an annual primary deficit of 2.7 %.
Το υπόλοιπο 1/3 της αύξησης μπορεί να αιτιολογηθεί από την εκδήλωση του φαινομένου χιονοστιβάδας. 
The final 1/3 of the increase can be explained by the snowball effect.
Το 2008, ο λόγος χρέους προς ΑΕγχΠ στη Γερμανία ήταν ίσος προς 65,1 %. 
In Germany the debt‐to‐GDP ratio stood at 65.1 % in 2008.
Κατά την περίοδο 2009-2015, η Γερμανία κατέγραψε υψηλότερο ετήσιο ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης (2,4 %) από ό,τι η Γαλλία και η Ιταλία και χαμηλότερο αρνητικό παραγωγικό κενό (– 1,1 % κατά μέσο όρο), και παρουσίασε αύξηση 6,4 εκατοστιαίων μονάδων στον οικείο λόγο χρέους προς ΑΕγχΠ. 
Over the 2009‐2015 period Germany benefited from a higher nominal annual growth rate (2.4 %) than France and Italy and a less negative output gap (‐1.1 % on average) and experienced a rise of 6.4 percentage points in its debt‐to‐GDP ratio.
Η κατάσταση αυτή μπορεί να οφείλεται στις καλύτερες κυκλικές συνθήκες, σε συνδυασμό με μια παρατεταμένη περίοδο δημοσιονομικής εξυγίανσης. 
This can be explained by better cyclical conditions combined with a protracted period of fiscal consolidation.
Εντούτοις, το πρωτογενές πλεόνασμα αντιστάθμιζε εν μέρει μόνο τις προσαρμογές αποθεμάτων-ροών, οι οποίες αποτελούσαν τον καθοριστικό παράγοντα αύξησης του χρέους, ενώ περιορισμένος ήταν και ο ρόλος του φαινομένου της χιονοστιβάδας. 
However, the primary surplus only partially offset the stock‐flow adjustments that were the main driver of the increase in debt ‐ the snowball effect also playing a limited role.
Το 2008, η Κύπρος παρουσίαζε λόγο χρέους προς ΑΕγχΠ ύψους 45, 3 %. 
In 2008 Cyprus had a debt‐to‐GDP ratio of 45.3 %.
Κατά την υπό εξέταση περίοδο, η Κύπρος βρέθηκε αντιμέτωπη με μια βαθύτατη κρίση, με αρνητικό μέσο ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης (– 1,0%) και παραγωγικό κενό – 2,1 %. 
Over the period Cyprus faced a deep crisis, with negative average nominal growth (‐1.0 %) and an output gap of ‐2.1 %.
Η αύξηση κατά 61,4 εκατοστιαίων μονάδων (από 45,3 % το 2008 σε 106,7 % το 2015) του οικείου λόγου χρέους προς ΑΕγχΠ μπορεί να εξηγηθεί από τον αρνητικό αντίκτυπο όλων των καθοριστικών παραγόντων: πρωτογενές αποτέλεσμα (– 18,4 εκατοστιαίες μονάδες), φαινόμενο χιονοστιβάδας (– 26,4 εκατοστιαίες μονάδες) και προσαρμογή αποθεμάτων-ροών (– 16,6 εκατοστιαίες μονάδες). 
The increase of 61.4 percentage points (from 45.3 % in 2008 to 106.7 % in 2015) in its debt‐to‐GDP ratio can be explained by the negative impact of all the drivers: primary balance (‐18.4 percentage points), snowball effect (‐26.4 percentage points) and stock‐flow adjustment (‐16.6 percentage points).
Κατά την περίοδο 2008-2015, ο λόγος χρέους προς ΑΕγχΠ της Τσεχικής Δημοκρατίας αυξήθηκε από 28,7 % σε 41,5 % και παρέμεινε, συνεπώς, χαμηλότερος από την οριακή τιμή. 
The Czech Republic’s debt‐to‐GDP ratio increased from 28.7 % to 41.5 % between 2008 and 2015, and thus re‐ mained below the threshold.
Σε μια οικονομική συγκυρία που χαρακτηριζόταν από μέσο ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης 1,5 % και παραγωγικό κενό – 1,5 %, η αύξηση του χρέους (+ 12,8 εκατοστιαίες μονάδες) μπορεί να αιτιολογηθεί κατά μείζονα λόγο από το πρωτογενές έλλειμμα (– 12,5 εκατοστιαίες μονάδες), με αντιστάθμιση του φαινομένου χιονοστιβάδας από την προσαρμογή αποθεμάτων-ροών. Το 2008, η Μάλτα παρουσίαζε λόγο χρέους προς ΑΕγχΠ 62,7 %. 
In an economic environment characterised by average nominal growth of 1.5 % and an output gap of ‐1.5 %, the increase in debt (+12.8 percentage points) can mostly be explained by the primary deficit (‐12.5 percentage points), with the stock‐flow adjustment offsetting the snowball effect. In 2008, Malta had a debt‐to‐GDP ratio of 62.7 %.
Κατά την περίοδο 2009-2015, η χώρα κατέγραψε μέσο ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 4,6 % και μέσο ετήσιο έλλειμμα – 2,8 %. 
Over the 2009‐2015 period the country experienced average nominal growth of 4.6 % and an average nominal deficit of ‐2.8 %.
Συνεπεία τούτου, ο λόγος χρέους προς ΑΕγχΠ της χώρας παρέμεινε ουσιαστικά σταθερός, με αύξηση 4,4 εκατοστιαίων μονάδων, που μπορεί να αιτιολογηθεί κυρίως από την προσαρμογή αποθεμάτων-ροών. Πλαίσιο 12 
As a result its debt‐to‐GDP ratio essentially remained stable, with an increase of 4.4 percentage points that can mostly be explained by the stock‐flow adjustment. Box 12
Παρατηρήσεις 73 122 Η ΔΥΕ παρέχει τη δυνατότητα επιβολής κυρώσεων κατά κρατών μελών της ζώνης του ευρώ λόγω πλημμελούς δημοσιονομικής πειθαρχίας. 
Observations 73 122 The EDP provides for the possibility of sanctions against euro‐area Member States for poor budgetary discipline.
Αυτό μπορεί να γίνει με ενίσχυση της διαδικασίας όταν η αξιολόγηση της Επιτροπής καταδεικνύει ότι ένα κράτος μέλος δεν έλαβε αποτελεσματικά μέτρα για την έγκαιρη διόρθωση του υπερβολικού του ελλείμματος. 
This can be done by stepping up the proce‐ dure whenever the Commission assessment shows that a Member State has failed to take effective action to correct its excessive deficit in time.
Οι κυρώσεις μπορεί να αφορούν επίσης την επιβολή προστίμου της τάξης έως και του 0,5 % του ΑΕγχΠ. 
Sanctions could also mean the imposition of a fine of up to 0.5 % of GDP.
123 Ωστόσο, η ΔΥΕ έχει εντατικοποιηθεί μόνο μία φορά από τότε που θεσπίστηκε, στην περίπτωση του Βελγίου, και δεν έχουν επιβληθεί ποτέ έως τώρα κυρώσεις. 
123 However, since its inception, the EDP has been stepped up only once, for Bel‐ gium, and no sanctions have been applied so far.
Κατά την άποψή μας, η κατάσταση αυτή ενέχει τον κίνδυνο να θεωρήσουν τα κράτη μέλη ότι είναι απίθανο να επιβληθούν ποτέ κυρώσεις. 
In our view this entails the risk that Member States will believe that it is unlikely that sanctions will be imposed.
Η αντίληψη αυτή ενδέχεται να υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία της ΔΥΕ. 
Such a perception would undermine the effectiveness and credibility of the EDP.
Πράγματι, παρότι ο πραγματικός σκοπός της διαδικασίας δεν είναι η επιβολή κυρώσεων, ένα σύστημα που στερείται κυρώσεων περιορίζεται ουσιαστικά αποκλειστικά και μόνο στην άσκηση ηθικής πίεσης, οπότε η ΔΥΕ είναι καταδικασμένη να είναι αναποτελεσματική, εκτός εάν η Επιτροπή κατορθώσει να εξασφαλίσει τη συνεργασία των κρατών μελών. Η διαδικασία είχε επίσης περιορισμένο αντίκτυπο στη διασφάλιση της υλοποίησης των συνιστώμενων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων 124 Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις δεν είναι ούτε δεσμευτικές ούτε εκτελεστές· ως εκ τούτου, η υλοποίησή τους ενδέχεται να εξαρτάται από το πολιτικό θεματολόγιο των κυβερνήσεων των κρατών μελών. Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να ασκήσει επιρροή ή να προωθήσει την υλοποίησή τους. 
Indeed, although the imposition of sanctions is not the real aim, a system de‐ void of sanctions is one that relies on nothing more than moral suasion, in which case, unless the Commission can win the Member States’ cooperation, the EDP is bound to be ineffective. The procedure has also had limited impact on ensuring implementation of the recommended structural reforms 124 Structural reforms are neither binding nor enforceable; therefore Member States are likely to make them subject to their governments’ political agenda. The Com‐ mission is unable to influence or boost their implementation.
Κατά συνέπεια, τα περισσότερα από τα κράτη μέλη του δείγματος σημείωσαν σχετική ή περιορισμένη μόνο πρόοδο όσον αφορά την επίτευξη των μεταρρυθμιστικών τους στόχων (βλέπε παράρτημα VIII). 
As a result, most of the Member States in the sample only made partial or limited progress towards their reform objectives (see Annex VIII).
Τα αποτελέσματα της παρακολούθησης της υλοποίησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο της ΔΥΕ συχνά περιορίζονταν στην επανάληψη των ειδικών ανά χώρα συστάσεων του Συμβουλίου από έτος σε έτος. 
The outcome of EDP monitoring of the implementation of structural reforms often simply consisted in repeating the Council’s country‐specific recommendations from year to year.
125 Από τις χώρες του δείγματός μας, μόνον η Κύπρος σημείωσε σημαντική πρόοδο στην υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων μετά την αποδοχή της υπαγωγής της σε πρόγραμμα χρηματοδοτικής συνδρομής (Απρίλιος 2013). 
125 Of the countries in our sample, only Cyprus made substantial progress in imple‐ menting structural reforms once it agreed to a financial assistance programme (April 2013).
Από την τελευταία διαθέσιμη αξιολόγηση προκύπτει ότι η Κύπρος έχει υλοποιήσει πλήρως το μεγαλύτερο μέρος των συμφωνηθέντων μέτρων, αν και με κάποια καθυστέρηση. 
The latest available assessment shows that Cyprus has implemented the majority of the agreed measures in full, albeit with some delay.
Παρατηρήσεις 74 Θετικές ενδείξεις —και πρόκληση— για το μέλλον 126 Στο πλαίσιο της παρουσίασης των προτάσεών της για την εφαρμογή της «Έκθεσης των πέντε προέδρων» (βλέπε σημείο 4), η Επιτροπή αναγνώρισε το γεγονός ότι το πλαίσιο της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης «καλύπτει βαθύτερο και ευρύτερο πεδίο τα τελευταία χρόνια, και ταυτόχρονα έχει γίνει πολυπλοκότερο»57, και ότι η πρώτη επανεξέταση του ενισχυμένου πλαισίου «επεσήμανε ορισμένους τομείς που χρήζουν βελτίωσης, ιδίως όσον αφορά τη διαφάνεια, την πολυπλοκότητα και την προβλεψιμότητα της χάραξης πολιτικής, που αφορούν την αποτελεσματικότητα των εργαλείων»58. 
Observations 74 Positive signs ‐ and a challenge ‐ for the future 126 When presenting its proposals to implement the ‘Five Presidents’ Report’ (see paragraph 4), the Commission acknowledged that the framework of European economic governance ‘has deepened and widened in scope over the past years, but has also gained in complexity’57, and that a first review of the strengthened framework had ‘identified some areas for improvement, notably concerning transparency, complexity and predictability of policy making, which are relevant to the effectiveness of the tools’58.
Η Επιτροπή δήλωσε ότι δεσμεύεται να «επιδιώξει την πλήρη και διαφανή εφαρμογή των διαθέσιμων μηχανισμών και εργαλείων», και ότι προτίθεται να βελτιώσει τη σαφήνεια και να μειώσει την πολυπλοκότητα του υφιστάμενου πλαισίου, με απώτερο σκοπό τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των ισχυόντων κανόνων. 
The Commission then expressed a commit‐ ment to pursuing ‘the full and transparent application of the available instruments and tools’, and to improving clarity and reducing complexity, with the ultimate aim of improving the effectiveness of the existing rules.
127 Εκτιμούμε ότι οι προτάσεις αυτές αποτελούν θετική εξέλιξη και προτρέπουμε την Επιτροπή να τηρήσει με αποφασιστικότητα τις δεσμεύσεις της. 
127 We consider the proposals a positive development and encourage the Commis‐ sion to abide resolutely by its commitments.
57 Δελτίο Τύπου, διαθέσιμο στον ακόλουθο σύνδεσμο: http:// europa.eu/rapid/ press-release_IP-15-5874_ el.htm 58 COM(2015) 600 τελικό. 
57 Press release at http://europa. eu/rapid/ press‐release_IP‐15‐5874_ en.htm. 58 COM(2015) 600 final.
Συμπεράσματα 75 και συστάσεις 128 Η Επιτροπή έχει κάνει σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση του εξορθολογισμού και της απλούστευσης της χρήσης της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος ως εργαλείου για τη βελτίωση της οικονομικής διακυβέρνησης σε ολόκληρη την ΕΕ, σε ένα πλαίσιο που καθίσταται όλο και πιο σύνθετο. 
Conclusions and 75 recommendations 128 The Commission has taken significant steps towards rationalising and simplifying its use of the excessive deficit procedure as a tool for better economic govern‐ ance throughout the EU, in a context of increasing complexity.
129 Στη συνέχεια διατυπώνονται αναλυτικότερα συμπεράσματα σχετικά με τους τομείς που κάλυψε ο έλεγχος, καθώς και ειδικές συστάσεις. 
129 More detailed conclusions on the areas of implementation covered by the audit are set out below, together with specific recommendations.
Eurostat Εξέταση των στοιχείων 130 Η Επιτροπή (Eurostat) έχει βελτιώσει από το 2011 τις διαδικασίες αξιολόγησης της ποιότητας που εφαρμόζει, σε επίπεδο τόσο πόρων όσο και διαδικασιών. Η τυποποίηση και η αύξηση του αριθμού των αιτήσεων παροχής πληροφοριών παρέχει πλέον τη δυνατότητα διεξοδικότερης ανάλυσης των στοιχείων στο πλαίσιο της ΔΥΕ. 
Eurostat Examination of data 130 The Commission (Eurostat) has improved its quality assessment processes since 2011 at the level of both resources and procedures. Standardising and increasing the number of requests for information has allowed EDP data to be more exten‐ sively analysed.
131 Το Συνέδριο διαπίστωσε ότι η διαδικασία εξέτασης των στατιστικών στοιχείων δεν τεκμηριώνεται επαρκώς ώστε να γίνεται εύκολα κατανοητή η ανάλυση στην οποία βασίζονται οι αξιολογήσεις ποιότητας. 
131 The Court found that the process of examining statistical data is not sufficiently well‐documented for the analysis underlying quality assessments to be easily understood.
Επιπλέον, στηρίζεται σε στοιχεία τα οποία δεν είναι πάντοτε πλήρη. 
In addition, it is based on data that are not always complete.
Θα μπορούσε επίσης να καταστεί σαφέστερος ο τρόπος εφαρμογής των υφιστάμενων κανόνων και κατευθυντήριων γραμμών (βλέπε σημεία 47 έως 51). 
It could also be made more explicit how the existing rules and guidelines are to be ap‐ plied (see paragraphs 47 to 51).
Συμπεράσματα και συστάσεις 76 Σύσταση 1 Η Επιτροπή (Eurostat) πρέπει να τεκμηριώνει καλύτερα και να βελτιώσει τη διαφάνεια των εργασιών της σε σχέση με τις εσωτερικές επαληθεύσεις. 
Conclusions and recommendations 76 Recommendation 1 The Commission (Eurostat) should better document and enhance the transparen‐ cy of its work in relation to in‐house verifications.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι διοικητικοί και άλλοι αρμόδιοι υπάλληλοι θα είχαν σαφέστερη εικόνα του περιεχομένου των αναλύσεων. 
This would give management and other desk officers a clearer overview of the content of analyses.
Η Επιτροπή (Eurostat) οφείλει να θεσπίσει εσωτερικές γραπτές διαδικασίες που θα κατευθύνουν τις εργασίες ανάλυσης στο πλαίσιο της αξιολόγησης της ποιότητας, καθώς και να αξιολογεί και να τεκμηριώνει αρτιότερα τις εσωτερικές επαληθεύσεις της για στοιχεία που αφορούν τομείς όπως η οριοθέτηση του τομέα της γενικής κυβέρνησης και συγκεκριμένες ειδικές δημόσιες συναλλαγές. 
The Commission (Eurostat) should establish internal written procedures guiding the work of analysis in the quality assessment and better assess and document its in‐house verification of data in areas such as the delimitation of the general government sector and specific government transactions.
Αξιολόγηση των συστημάτων ελέγχου 132 Η Επιτροπή (Eurostat) δεν αξιολογεί επαρκώς τα συστήματα ελέγχου των κρατών μελών προκειμένου να διασφαλίζεται ότι, παρότι τα κράτη μέλη διαθέτουν διαφορετικά στατιστικά συστήματα, εφαρμόζουν συνεκτική προσέγγιση για τη συγκέντρωση των στοιχείων. 
Assessment of control systems 132 The Commission (Eurostat) does not adequately assess Member States’ control systems in order to ensure that, despite Member States’ having different statisti‐ cal systems, they apply a consistent approach to the compilation of data.