natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η πλειονότητα των ανθρώπων που υποφέρουν από πείνα ζουν στη Νότια Ασία, όπου πραγματοποιήθηκε, εντούτοις, πρόοδος, ιδίως κατά τη δεκαετία του ’90. 
The largest number of people suffering from hunger live in south Asia, where some progress has, however, been made in particular during the 1990s.
Στην υποσαχάρια Αφρική, από την άλλη, υπάρχει περιθώριο για μεγαλύτερη πρόοδο, καθώς στην περιοχή αυτή ο αριθμός των ανθρώπων που υποφέρουν από πείνα είναι υψηλότερος από ό,τι το 1990, φθάνοντας τα 239 εκατομμύρια το 2010, ήτοι το 30 % του συνολικού πληθυσμού (βλέπε χάρτη στο παράρτημα I). 
Scope for further progress is greatest in sub-Saharan Africa, where the number of people suffering from hunger is higher than in 1990, reaching 239 million in 2010, i.e. 30 % of the total population (see the map in Annex I).
Τον Σεπτέμβριο του 2011, κατόπιν ανεπαρκών βροχοπτώσεων για δύο συνεχόμενα έτη, το Κέρας της Αφρικής αντιμετωπίζει τη χειρότερη ξηρασία εδώ και 60 έτη, η οποία έχει ως αποτέλεσμα σοβαρή επισιτιστική κρίση, με συνθήκες που δεν απέχουν πολύ από συνθήκες λιμού σε ορισμένα τμήματα της Κένυας και της Σομαλίας. 
In September 2011, after two consecutive poor rainy seasons, the Horn of Africa suffered from the worst drought in 60 years, leading to a severe food crisis with pre-famine conditions in certain parts of Kenya and Somalia.
Ο συνδυασμός των απότομων αυξήσεων στις τιμές των τροφίμων, της υπερβολικής θνησιμότητας του ζωικού κεφαλαίου, των συγκρούσεων και της περιορισμένης ανθρωπιστικής πρόσβασης επιδείνωσε την κατάσταση της επισιτιστικής ασφάλειας για περισσότερους από 12 εκατομμύρια ανθρώπους και αύξησε τα ποσοστά υποσιτισμού και θνησιμότητας μεταξύ των παιδιών. 10 ΓΡΆΦΗΜΆ 2 ΎΠΟΣΙΤΙΣΜΟΣ ΠΆΙΔΙΩΝ ΚΆΤΩ ΤΩΝ ΠΕΝΤΕ ΕΤΩΝ ΣΤΗΝ ΎΠΟΣΆΧΆΡΙΆ ΆΦΡΙΚΗ: ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΞΆΠΛΩΣΗΣ ΤΩΝ ΛΙΠΟΒΆΡΩΝ ΠΆΙΔΙΩΝ 60% 50% 40% 30% 20% 10% 0% Πηγή: ΕΕΣ βάσει στοιχείων του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας. 
The combination of sharp rises in food prices, excessive livestock mortality, conflicts and restricted humanitarian access have deteriorated the food security situation of more than 12 million people and increased malnutrition and mortality rates among children. FIGURE 2 MALNUTRITION OF CHILDREN UNDER THE AGE OF FIVE IN SUB-SAHARAN AFRICA: PREVALENCE OF UNDERWEIGHT 60% 50% 40% 30% 20% 10% 0% 10 Source: ECA based on Food and Agriculture Organisation data.
Ειδική έκθεση αριθ. 1/2012 – Αποτελεσματικότητα της αναπτυξιακής βοήθειας που παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την επισιτιστική ασφάλεια στην υποσαχάρια Αφρική Νίγηρας Μπουρούντι Μαδαγασκάρη Ερυθραία Τσαντ Αιθιοπία Σομαλία Μάλι Τζιμπουτί Σουδάν Αγκόλα Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Μαυριτανία Σιέρρα Λεόνε Κεντροαφρικανική Δημοκρατία Νιγηρία Γουινέα Μπουρκίνα Φάσο Λιβερία Μπενίν Ρουάντα Τανζανία Κομόρες Κένυα Μαλάουι Ουγκάντα Καμερούν Ακτή Ελεφαντοστού Γκάμπια Λεσόθο Ναμίμπια Τόγκο Ισημερινή Γουινέα Γουινέα Μπισσάου Μοζαμβίκη Ζάμπια Γκάνα Σενεγάλη Ζιμπάμπουε Kονγκό Μαυρίκιος Μποτσουάνα Νότια Αφρική Γκαμπόν Πράσινο Ακρωτήριο Σάο Τομέ και Πρίνσιπε Σουαζιλάνδη 
Special Report No 1/2012 – Effectiveness of European Union development aid for food security in sub-Saharan Africa Niger Burundi M ad ag asc ar Eritrea Chad Ethiopia Somalia Mali Djibouti Sudan Angola DR Congo Mauritania Sierra Leone Central African Republic Nigeria Guinea Burkina Faso Liberia Benin Rwanda United Republic of Tanzania Comoros Kenya Malawi Uganda Cameroon Côte d'Ivoire Gambia Lesotho Namibia Togo Equatorial Guinea G uinea-Bissau Mozambique Zambia Ghana Senegal Zimbabwe Congo Mauritius Botswana South Africa Gabon Cape Verde Sao Tome and Principe Swaziland
Η υποσαχάρια Αφρική βρίσκεται σε κατάσταση χρόνιου υποσιτισμού με διαρκώς υψηλά ποσοστά, ιδίως όσον αφορά τα παιδιά (βλέπε γράφημα 23). 
Sub-Saharan Africa is in a situation of chronic malnutrition with persistently high rates, particularly for children (see Figure 23).
Σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες έρευνες του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), κατά μέσο όρο το 47 % των παιδιών κάτω των πέντε ετών υποφέρουν από χρόνιο υποσιτισμό (καχεκτικά4), το 30 % είναι λιποβαρή5 και το 9 % των παιδιών πάσχει από οξύ υποσιτισμό πρωτεϊνών-θερμίδων (δυστροφικά6), που συνδέεται με υψηλό ποσοστό θνησιμότητας. 
According to the Food and Agriculture Organisation’s (FAO) latest surveys, an average of 47 % of children under five years of age suffer from chronic malnutrition (stunting4), 30 % are underweight5, and acute protein energy malnutrition (wasting6) — associated with a high death rate — affects 9 % of children.
Οι ενήλικες υποφέρουν επίσης από υποσιτισμό, από τον οποίο πλήττεται κατά μέσο όρο το 12 % των γυναικών. Οι περισσότερο επιβλαβείς συνέπειες του υποσιτισμού συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και κατά τα δύο πρώτα έτη της ζωής. 
Adults also suffer from malnutrition, with an average of 12 % of women affected. The most harmful effects of malnutrition occur during pregnancy and the first two years of life.
Ο αντίκτυπός τους στη σωματική και γνωστική ανάπτυξη είναι μη αναστρέψιμος και αποτελεί βασική αιτία θνησιμότητας και ασθενειών για μητέρες και παιδιά κάτω των πέντε ετών. 6. 
Its impact on physical and cognitive development is irreversible and it is a main cause of mother and child death and of disease among children under five. 6.
Τα παραρτήματα II έως IV παρέχουν επισκόπηση της κατάστασης της επισιτιστικής ασφάλειας στην Αιθιοπία, το Μαλάουι και τη Ρουάντα, χώρες τις οποίες επισκέφθηκε το Συνέδριο στο πλαίσιο του ελέγχου του (βλέπε σημείο 16). 
Annexes II to IV give an overview of the food security situation in Ethiopia, Malawi and Rwanda, which were visited by the Court as part of its audit (see paragraph 16).
ΚΎΡΙΟΙ ΠΆΡΆΓΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΆΝΆΣΦΆΛΕΙΆΣ 7. 
MAIN FACTORS OF FOOD INSECURITY 7.
Πλήθος παραγόντων, οι οποίοι αποτελούν στο σύνολό τους αιτίες φτώχιας και έλλειψης ανάπτυξης, συμβάλλουν στην επισιτιστική ανασφάλεια: α) Χαμηλή γεωργική παραγωγικότητα: στην υποσαχάρια Αφρική, ο πληθυσμός είναι αγροτικός σε ποσοστό 70-80 % και επιβιώνει από τη γεωργία αυτοσυντή-ρησης7. 
Many factors, which are all causes of poverty and lack of development, contribute to food insecurity: (a) Low agricultural productivity: in sub-Saharan Africa, 70–80 % of the population is rural and lives on subsistence agriculture7.
Η παραγωγικότητα αυξάνεται ετησίως κατά 1-2 % το μέγιστο, ποσοστό ανεπαρκές εφόσον δεν συμβαδίζει ούτε καν με το ετήσιο ποσοστό αύξησης του πληθυσμού, το οποίο ανέρχεται στο 2,2 %8. 
Productivity has been growing at no more than 1–2 % per year, a rate not even sufficient to keep up with an annual population growth rate of 2,2 %8.
Το μικρό μέγεθος των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, η υπέρ το δέον εξάρτηση από τη μη αρδευόμενη γεωργία και η ανεπαρκής πρόσβαση σε συντελεστές παραγωγής (σπόρους, λιπάσματα, φυτοφάρμακα) είναι βασικοί λόγοι του προβλήματος. β) Χαμηλό ποσοστό επενδύσεων και μείωση του μεριδίου που χορηγείται στη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη από τη βοήθεια των χορηγών: οι αναπτυσσόμενες χώρες χορηγούν κατά μέσο όρο το 5 % του εθνικού προϋπολογισμού τους στη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη, ήτοι πολύ μικρότερο από τον στόχο του 10 % που είχε τεθεί στη δήλωση του Μαπούτο (βλέπε σημείο 9)9. 
The small size of farm holdings, over-reliance on rain-fed agriculture and inadequate access to productive inputs (seeds, fertilisers, pesticides) are among the main reasons. (b) Low rate of investment and decreasing share of donor aid allocated to agriculture and rural development: developing countries allocate on average 5 % of their national budget to agriculture and rural development, i.e. much less than the 10 % target set in the Maputo Declaration (see paragraph 9)9.
Στην υποσαχάρια Αφρική, οι χορηγοί βοήθειας έχουν, επίσης, παραμελήσει τον τομέα, ούτως ώστε το 2009 η γεωργία έλαβε μόνο το 8 % της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας σε σύγκριση με το 16 % το 1996 (βλέπε γράφημα 3). γ) Χαμηλή αγοραστική δύναμη: εξαιτίας της ανεπάρκειας απασχόλησης και ευκαιριών δημιουργίας εισοδήματος, καθώς και της απουσίας μηχανισμών κοινωνικών μεταβιβάσεων, οι φτωχοί συχνά δεν διαθέτουν τα μέσα να αγοράσουν τροφή. 
In sub-Saharan Africa, donors alike have neglected the sector with agriculture receiving only 8 % of sector-specific official development assistance in 2009, compared to 16 % in 1996 (see Figure 3). (c) Poor purchasing power: due to scarce employment and income-generating opportunities and the absence of social transfer mechanisms, the poor frequently lack the means to buy food.
3 Τα στοιχεία αφορούν το τελευταίο έτος διεξαγωγής της έρευνας για κάθε χώρα. 
3 The data refers to the latest survey year for each country.
4 Καχεκτικά παιδιά: ο υπολογισμός του ύψους σε σχέση με την ηλικία αποτελεί μέτρο γραμμικής ανάπτυξης και ως εκ τούτου δείκτη μακροπρόθεσμων επιπτώσεων του υποσιτισμού που δεν επηρεάζεται από εποχικές μεταβολές. 
4 Stunting: height by age is a measure of linear growth and as such an indicator of long-term effects of undernutrition not affected by seasonal changes.
5 Λιποβαρή παιδιά: ο υπολογισμός του βάρους σε σχέση με την ηλικία συνδυάζει πληροφορίες από την καχεξία και τη δυστροφία. 
5 Underweight: weight by age combines information from stunting and wasting.
Τα παιδιά μπορούν να είναι λιποβαρή επειδή είναι καχεκτικά ή δυστροφικά ή αμφότερα. 
Children can be underweight because they are stunted, wasted or both.
6 Δυστροφικά παιδιά: ο υπολογισμός του ύψους σε σχέση με το βάρος αποτελεί ένδειξη της τρέχουσας διατροφικής κατάστασης ενός παιδιού και αντικατοπτρίζει την πρόσφατη λήψη τροφής και/ή επεισόδια ασθένειας. 
6 Wasting: height by weight is an indication of the current nutritional status of a child and reflects recent nutritional intake and/or episode of illness.
Η σοβαρή δυστροφία συνδέεται συχνά με οξεία έλλειψη τροφής. 
Severe wasting is often linked to an acute shortage of food.
7 Πηγές: Παγκόσμια Τράπεζα και FAO. 
7 Source: World Bank and FAO.
8 Πηγή: Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Πληθυσμό. 
8 Source: United Nations Population Fund.
9 Ωστόσο, ορισμένες χώρες επιτυγχάνουν ή και υπερβαίνουν αυτόν τον στόχο, όπως το Μαλάουι και η Αιθιοπία. 
9 Some countries do achieve or exceed this target, such as Malawi and Ethiopia.
δ) Ανεπαρκείς υποδομές αποθήκευσης, επεξεργασίας και διανομής: οι παράγοντες αυτοί παρακωλύουν τη φυσική πρόσβαση σε τροφή σε επίπεδο νοικοκυριού. ε) Ανεπαρκής λήψη τροφής και ακατάλληλες διατροφικές πρακτικές: τέτοιου είδους παράγοντες οδηγούν σε υποσιτισμό. 
(d) Inadequate storage, processing and distribution infrastructure: these factors hinder physical access to food at household level. (e) Insufficient food intake and inappropriate dietary practices: such factors contribute to malnutrition.
Συνδέονται με την έλλειψη εκπαίδευσης σχετικά με τη σωστή διατροφή ή με ανεπαρκή ποικιλία πηγών διατροφής, ανεπαρκή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ανεπαρκή πρόσβαση σε ύδρευση και αποχέτευση ή με τον αναλφαβητισμό μεταξύ των γυναικών. στ) Παράγοντες που υπερβαίνουν κατά πολύ τον έλεγχο κάθε αναπτυσσόμενης χώρας: i) ως θύματα φυσικών ή ανθρώπινων καταστροφών αναγκάζονται συχνά να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και τις εκμεταλλεύσεις τους και αντιμετωπίζουν την απειλή όχι μόνο της πείνας αλλά της αδιαμφισβήτητης λιμοκτονίας, ii) οι συνδέσεις μεταξύ των χρηματοοικονομικών αγορών και η κερδοσκοπία στην προθεσμιακή αγορά που αφορά τη γεωργία, καθώς και η ανάπτυξη των βιοκαυσίμων συμβάλλουν στη μη διαθεσιμότητα των τροφίμων και στις αυξήσεις των τιμών. Περιλαμβάνουν, επίσης, τη μεγάλης κλίμακας απόκτηση αρόσιμης γης στην υποσαχάρια Αφρική από αλλοδαπές εταιρείες και κυβερνήσεις10, γεγονός που δεν εγγυάται οπωσδήποτε τον σεβασμό των αφρικανικών εθνικών συμφερόντων. 
They are linked to a lack of education about proper nutrition or insufficient diversity of food sources, inadequate healthcare, inadequate access to drinking water and sanitation facilities, or illiteracy among women. (f) Factors which are largely beyond the control of individual developing countries: (i) victims of natural or man-made disasters are often forced to leave their homes and farms and are faced with the threat not just of hunger but of outright starvation; (ii) the links between the financial markets and speculation within agricultural futures markets, as well as the development of bio-fuels contribute to the unavailability of food and to price increases.
10 Σύμφωνα με τον FAO, μεταξύ του 2004 και τις αρχές του 2009, οι τοπικοί χρήστες έχασαν τουλάχιστον 2,5 εκατομμύρια εκτάρια, τα οποία πέρασαν σε αλλοδαπούς επενδυτές, και τα στοιχεία αυτά αφορούν μόνο πέντε αφρικανικές χώρες (Αιθιοπία, Γκάνα, Μαδαγασκάρη, Μάλι και Σουδάν). 
10 According to the FAO, between 2004 and early 2009, at least 2,5 million hectares were transferred from local users to foreign investors in five African countries alone (Ethiopia, Ghana, Madagascar, Mali and Sudan).
Ειδική έκθεση αριθ. 1/2012 – Αποτελεσματικότητα της αναπτυξιακής βοήθειας που παρέχει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την επισιτιστική ασφάλεια στην υποσαχάρια Αφρική Μερίδιο της γεωργίας στο πλαίσιο της ΕΑΒ για συγκεκριμένους τομείς 
Special Report No 1/2012 – Effectiveness of European Union development aid for food security in sub-Saharan Africa Agriculture share of sector specific ODA (%)
Τον Νοέμβριο του 1996, η Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για τον Επισιτισμό που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη ενέκρινε δήλωση και σχέδιο δράσης για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια. 
In November 1996, the World Food Summit in Rome adopted a Declaration and Plan of Action on World Food Security.
Στην εν λόγω διάσκεψη δόθηκε η υπόσχεση συνέχισης των προσπαθειών για την εξάλειψη της πείνας σε όλες τις χώρες, με στόχο να μειωθεί στο ήμισυ ο αριθμός των υποσιτιζόμενων ανθρώπων μέχρι το 2015. 
It pledged an ongoing effort to eradicate hunger in all countries with the target of reducing by half the number of undernourished people by no later than 2015.
Η υψηλή προτεραιότητα που κατέχει η επισιτιστική ασφάλεια στο πρόγραμμα δράσης για την αναπτυξιακή συνεργασία αναγνωρίστηκε στον Αναπτυξιακό Στόχο της Χιλιετίας αριθ. 1 (ΑΣΧ1), ο οποίος εγκρίθηκε τον Σεπτέμβριο του 2000 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών11. 
The central place which food security occupies in the development cooperation agenda has been recognised in Millennium Development Goal 1 (MDG1) adopted in September 2000 by the General Assembly of the United Nations11.
Στη δεύτερη τακτική συνέλευση της Αφρικανικής Ένωσης τον Ιούλιο του 2003, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Αφρικής επιδοκίμασαν τη Δήλωση του Μαπούτο για τη Γεωργία και την Επισιτιστική Ασφάλεια στην Αφρική. 
At the Second Ordinary Assembly of the African Union in July 2003, African Heads of State and Government endorsed the Maputo Declaration on Agriculture and Food Security in Africa.
Δεσμεύθηκαν να ενισχύσουν την ανάπτυξη της γεωργίας και συναφών δραστηριοτήτων με προστιθέμενη αξία, την αγροτική ανάπτυξη και την επισιτιστική ασφάλεια σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, καθώς και να χορηγούν το 10 % του εθνικού προϋπολογισμού τους στον τομέα της γεωργίας έως το 2008. 
They committed themselves to strengthening the development of agriculture and related value added activities, rural development and food security at national and regional levels and pledged to allocate 10 % of their national budget to agriculture by 2008.
Το Γενικό Πρόγραμμα Γεωργικής Ανάπτυξης της Αφρικής (CAADP) αποσκοπεί στην εξάλειψη της πείνας και τη μείωση της φτώχιας μέσω της γεωργίας και θέτει ως ετήσιο στόχο γεωργικής ανάπτυξης το 6 %. 
The Comprehensive Africa Agriculture Development Programme (CAADP) aims to eliminate hunger and reduce poverty through agriculture and sets an agricultural annual growth target of 6 %.
Η Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη για την Ανάπτυξη τον Δεκέμβριο του 200512 (εφεξής «Ευρωπαϊκή Κοινή Αντίληψη») επέλεξε τη γεωργία, την αγροτική ανάπτυξη και την επισιτιστική ασφάλεια ως έναν από τους τομείς στους οποίους θα επικεντρωθεί η αναπτυξιακή βοήθεια της ΕΕ. 
The European Consensus on Development of December 200512 (hereafter ‘the European Consensus’) selects agriculture, rural development and food security as one of the areas on which EU development aid will concentrate.
Όσον αφορά τη γεωργία, επίκεντρο αποτελούν η πρόσβαση στους πόρους (γη, νερό και χρηματοδότηση), η ανταγωνιστικότητα σε περιφερειακές και διεθνείς αγορές και η διαχείριση του κινδύνου, καθώς και η γεωργική έρευνα σε παγκόσμιο επίπεδο. 
In relation to agriculture, the focus is on access to resources (land, water, finance), competitiveness on regional and international markets and risk management, as well as global agricultural research.
Όσον αφορά την επισιτιστική ασφάλεια, επίκεντρο αποτελούν η πρόληψη, η ανάπτυξη μηχανισμών που αποτελούν «δίχτυ ασφαλείας», η βελτίωση της πρόσβασης στους πόρους, η ποιότητα της διατροφής και η ανάπτυξη ικανοτήτων. 
Concerning food security, the focus is on prevention, safety nets, improving access to resources, the quality of nutrition and capacity development.
Τον Μάρτιο του 2010, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με ένα πολιτικό πλαίσιο της ΕΕ για την παροχή βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες για την αντιμετώπιση της πρόκλησης της επισιτιστικής ασφάλειας13. 
In March 2010, the Commission issued a communication to the Council and the European Parliament on an EU policy framework to assist developing countries in addressing food security challenges13.
Λαμβάνοντας υπόψη την ανομοιογενή και ανεπαρκή πρόοδο προς την επισιτιστική ασφάλεια και τον ΑΣΧ1, η ανακοίνωση αποσκοπεί στον καθορισμό μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης για την ΕΕ και τα κράτη μέλη της όσον αφορά την καταπολέμηση της παγκόσμιας φτώχιας και του υποσιτισμού. 
In view of the uneven and insufficient progress towards achieving food security and MDG1, it aims to set a comprehensive approach for the EU and its Member States in the fight against world hunger and malnutrition.
Οι στόχοι της είναι οι εξής: α) επίσπευση της γεωργικής ανάπτυξης, με εστίαση σε οικολογικά αποτελεσματική εντατική γεωργική καλλιέργεια για τους κατόχους μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων και ειδικότερα για τις γυναίκες· 11 Ο ΑΣΧ1 θέτει ως δείκτες για την παρακολούθηση της προόδου το ποσοστό εξάπλωσης των λιποβαρών παιδιών κάτω των πέντε ετών και το ποσοστό του πληθυσμού που δεν καταναλώνει το ελάχιστο επίπεδο θερμίδων. 
It aims for: (a) accelerated agricultural growth, with a focus on ecologically efficient agricultural intensification for smallholder farmers, and in particular women; 11 MDG1 sets as indicators for monitoring progress the prevalence of underweight children under five years of age and the proportion of the population below a minimum level of dietary energy consumption.
Η επισιτιστική ασφάλεια διαδραματίζει, επίσης, σημαντικό ρόλο όσον αφορά τον ΑΣΧ4 (Μείωση του ποσοστού θνησιμότητας των παιδιών κάτω των πέντε ετών στο ένα τρίτο στο διάστημα 1990-2015) και τον ΑΣΧ5 (Μείωση του ποσοστού θνησιμότητας των μητέρων στο ένα τέταρτο στο διάστημα 1990-2015). 
Food security also plays an important role in relation to MDG4 (Reduce the mortality rate for the under fives by two thirds between 1990 and 2015) and MDG5 (Reduce the maternal mortality rate by three quarters between 1990 and 2015).
12 Κοινή δήλωση του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών συνερχομένων στα πλαίσια του Συμβουλίου, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής, σχετικά με την αναπτυξιακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Η ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη» (ΕΕ C 46 της 24.2.2006, σ. 1). 
12 Joint statement by the Council and the representatives of the governments of the Member States meeting within the Council, the European Parliament and the Commission on European Union Development Policy: ‘The European Consensus’ (OJ C 46, 24.2.2006, p. 1).
13 COM(2010) 127 τελικό της 31ης Μαρτίου 2010. 
13 COM(2010) 127 final of 31 March 2010.
β) βελτίωση της πρόσβασης στα τρόφιμα μέσω της απασχόλησης και βιοποριστι-κών δραστηριοτήτων· γ) διαμόρφωση πολιτικών και στρατηγικών για τη διατροφή, καθώς και καθιέρωση μηχανισμών συντονισμού μεταξύ των τομέων της γεωργίας, της υγείας, της εκπαίδευσης και της κοινωνικής προστασίας· και δ) βελτίωση της πρόληψης και της διαχείρισης κρίσεων, ιδίως καθιερώνοντας, αφενός, στενούς δεσμούς μεταξύ των φορέων που δραστηριοποιούνται στον ανθρωπιστικό και στον αναπτυξιακό τομέα και, αφετέρου, αποτελεσματικά εθνικά ή περιφερειακά συστήματα έγκαιρης προειδοποίησης. 
Special Report No 1/2012 – Effectiveness of European Union development aid for food security in sub-Saharan Africa (b) improved access to food through employment and income-earning activities; (c) the formulation of nutrition policies and strategies and the setting-up of coordination mechanisms between agriculture, health, education and social protection sectors; and (d) improved crisis prevention and management, in particular by establishing close links between humanitarian and development actors and effective national or regional early-warning systems.
Στην υποσαχάρια Αφρική, η Επιτροπή χρησιμοποίησε από το 1996 τέσσερα βασικά μέσα για τη χρηματοδότηση παρεμβάσεων στον τομέα της επισιτιστικής ασφάλειας (βλέπε γράφημα 4): 14 ΓΡΆΦΗΜΆ 4 ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΩΝ ΒΆΣΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ ΧΡΗΜΆΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΆ ΤΗΝ ΕΠΙΣΙΤΙΣΤΙΚΗ ΆΣΦΆΛΕΙΆ ΣΤΗΝ ΎΠΟΣΆΧΆΡΙΆ ΆΦΡΙΚΗ (ΠΕΡΙΟΔΟΙ ΆΝΆΛΗΨΕΩΝ ΎΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ) 9ο EΤΑ 10ο EΤΑ Επισιτιστική διευκόλυνση 2008-2010 Κονδύλιο του προϋπολογισμού για την επισιτιστική ασφάλεια 1996-2006 Θεματικό πρόγραμμα για την επισιτιστική ασφάλεια 2007-2013 1996 ... 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 Πηγή: Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο. 
In sub-Saharan Africa, the Commission has used four main instruments since 1996 to fund interventions in the area of food security (see Figure 4): FIGURE 4 OVERVIEW OF MAIN EU FUNDING SOURCES FOR FOOD SECURITY IN SUB-SAHARAN AFRICA (COMMITMENT PERIODS) 1996– 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 14 9th EDF 10th EDF Food Facility 2008–10 Food Security Budget Line FSBL 1996–06 Food Security Thematic Programme FSTP 2007–13 Source: European Court of Auditors. Special Report No 1 / 2012 – Effectiveness of European Union development aid for food security in sub-Saharan Africa THEMATIC GEOGRAPHIC 2000–07 2008–13
α) ως γεωγραφικός μηχανισμός, το ΕΤΑ14 αποτελεί το πρωταρχικό πλαίσιο συνεργασίας με κάθε υποσαχάρια χώρα. 
(a) as a geographical instrument, the EDF14 is the prime framework for cooperation with individual sub-Saharan countries.
Οι χώρες που λαμβάνουν άμεση στήριξη για την επισιτιστική ασφάλεια είναι εκείνες στις οποίες έχει επιλεγεί η επισιτιστική ασφάλεια, η γεωργία ή η αγροτική ανάπτυξη ως κεντρικός τομέας συνεργασίας στο έγγραφο στρατηγικής ανά χώρα15 και στο εθνικό ενδεικτικό πρόγραμμα (ΕΕΠ). 
Direct support for food security is given to countries where either food security, agriculture or rural development is selected as a focal sector for cooperation in the CSP15 and national indicative programme (NIP).