natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ολοένα και περισσότερες χώρες αποφάσισαν να επεκτείνουν τα κυριαρχικά δικαιώματά τους στο όριο των 200 ναυτικών μιλίων και, ως εκ τούτου, περίπου το 90 % των αλιευτικών πόρων περιήλθε στον έλεγχο των παράκτιων χωρών. Πολλοί υπερπό‐ ντιοι στόλοι 1, οι οποίοι προηγουμένως αλίευαν σε αυτά τα ύδατα, υποχρεώθη‐ καν στη συνέχεια να συνάψουν συμφω‐ νίες πρόσβασης με τις παράκτιες χώρες. 
More and more countries decided to extend their sovereignty to the 200 mile limit and, as a result, about 90 % of fish resources came under the control of coastal countries.
03 Από το 1981 η ΕΕ έχει επίσης διαπραγμα‐ τευθεί πολλές «συμφωνίες με τις βόρειες χώρες». 
03 Since 1981, the EU has also negotiated a number of ‘northern agreements’.
Πρόκειται για αμοιβαίες συμφω‐ νίες που προβλέπουν την ανταλλαγή αλι‐ ευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των στόλων της ΕΕ και εκείνων της Νορβηγίας, της Ισλανδίας και των Φερόων Νήσων, χωρίς χρηματική αντιπαροχή. 
These are reciprocal agreements involving an exchange of fishing opportunities between EU fleets and those of Norway, Iceland and the Faeroe Islands, with no financial contribution.
Η παρούσα έκ‐ θεση δεν καλύπτει τις εν λόγω συμφωνίες. 
This report does not cover these agreements.
Συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης (ΣΑΣ) 04 Οι απλές συμφωνίες πρόσβασης έγιναν αντικείμενο επικρίσεων, ιδίως όσον αφορά τον αντίκτυπό τους στα αποθέμα‐ τα που υφίστανται υπερεκμετάλλευση, την έλλειψη διαφάνειας, την απουσία επιβολής και συμμόρφωσης με τους κα‐ νονισμούς, την εκμετάλλευση της περιο‐ ρισμένης ικανότητας διαπραγμάτευσης και επιβολής εκ μέρους των παράκτιων χωρών, καθώς και για το γεγονός ότι δεν συνιστούν κατάλληλα μέσα για την εφαρμογή της αναπτυξιακής συνεργα‐ σίας στον αλιευτικό τομέα. 
Fisheries Partnership Agreements (FPAs) 04 The simple access agreements were subject to criticism, notably with regard to their effect on over-exploited stocks, their lack of transparency and of enforcement and compliance with regulations, their exploitation of the weak negotiation and enforcement capacity of developing coastal states, and for not being an appropriate means of delivering development cooperation in fisheries.
05 Ως απάντηση σε αυτές τις επικρίσεις, η μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής που πραγματοποιήθηκε το 2002 εισήγαγε την έννοια της «σύ‐ μπραξης» για να τονίσει την πρόθεση της ΕΕ να υποστηρίξει την ανάπτυξη του εθνικού αλιευτικού τομέα στις χώρες‐εταίρους, να προωθήσει και να ενισχύσει τον πολιτικό διάλογο μεταξύ της ίδιας και των αναπτυσσόμενων χω‐ ρών και να προαγάγει τη βιώσιμη αλιεία. 
05 In response to these criticisms, the 2002 reform of the common fisheries policy introduced the concept of ‘part-nership’ to emphasise the EU’s objectives of supporting the development of the national fisheries sector in its partner countries (PCs), fostering and enhancing policy dialogue between the EU and developing countries, and promoting sustainable fisheries.
Αυτή η νέα γενιά συμφωνιών ονομάστη‐ καν συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης (ΣΑΣ) (βλέπε πλαίσιο 1). 
This new generation of agreements were called Fisheries Partnership Agreements (FPAs) (see Box 1).
Η χρηματική αντιπαροχή χωρίστηκε σε δύο διακριτά μέρη: τα δικαιώματα πρόσβασης στην ΑΟΖ και την «τομεακή» οικονομική στή‐ ριξη, η οποία αποσκοπεί στην προώθηση της ανάπτυξης της βιώσιμης αλιείας στις χώρες‐εταίρους. 
The financial contribution was split into two distinct parts: access rights to the EEZ and ‘sectoral’ financial support, which aims to promote sustainable fisheries development in the partner countries.
1 Αλιευτικά σκάφη που αλιεύουν εκτός των εθνικών υδάτων τους. 
1 Fishing vessels that fish outside their national waters.
Οι συμφωνίες ήταν εμπορικής φύσεως και σε γενικές γραμμές βασίζονταν στην αρχή «πληρώ‐ νω, αλιεύω και αποχωρώ». Εισαγωγή 10 Στόχοι των ΣΑΣ 2 ο Εξασφάλιση της ορθολογικής και βιώσιμης εκμετάλλευσης των ζώντων θαλάσσιων πόρων των χωρών‐εταίρων (εισαγωγή της έννοιας του πλεονάσματος προερχόμενης από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας) 3 ο Διασφάλιση της απασχόλησης στις περιφέρειες της Ένωσης που εξαρτώνται από την αλιεία ο Διασφάλιση της επιβίωσης και της ανταγωνιστικότητας του αλιευτικού κλάδου της ΕΕ ο Εξασφάλιση επαρκούς εφοδιασμού της ενωσιακής αγοράς ο Παραγωγή προστιθέμενης αξίας για την Ένωση ο Βελτίωση της διοίκησης στον τομέα της αλιείας των χωρών‐εταίρων μέσω της ανάπτυξης της διαχείρισης αλιευτικών πόρων και ικανοτήτων ελέγχου ο Προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης του αλιευτικού τομέα των χωρών‐εταίρων, καθώς και της απασχόλησης, των συνθηκών υγείας και του επιχειρηματικού περιβάλλοντος του τομέα 2 Συμπεράσματα του Συμβουλίου Γεωργίας και Αλιείας, της 19ης Ιουλίου 2004 και της 19ης‐20ής Μαρτίου 2012. 
Introduction 10 Objectives of the FPAs2 ο To ensure the rational and sustainable exploitation of living marine resources in the partner countries (introducing the notion of surplus from the United Nations Convention on the Law of the Sea)3 ο To safeguard employment in the regions of the Union dependent on fishing ο To secure the continued existence and competitiveness of the EU fisheries sector ο To ensure an adequate supply for the Union market ο To generate added value for the Union ο To improve the administration of partner countries’ fisheries by developing their fisheries resource management and control capacities ο To promote the economic development of the fisheries sector in partner countries, as well as employment, health conditions and the business environment within the sector 2 Conclusions of the Agriculture and Fisheries Council, 19 July 2004 and 19-20 March 2012.
Οι περισσότεροι από αυτούς τους στόχους περιλαμβάνονται επίσης στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 861/2006 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2006, για τη θέσπιση κοινοτικών χρηματοδοτικών μέτρων για την εφαρμογή της κοινής αλιευτικής πολιτικής καθώς και στον τομέα του Δικαίου της Θάλασσας (άρθρο 7) (ΕΕ L 160 της 14.6.2006, σ. 1). 
Most of these objectives were also in Council Regulation (EC) No 861/2006 of 22 May 2006 establishing Community financial measures for the implementation of the Common Fisheries Policy and in the area of the Law of the Sea (Article 7) (OJ L 160, 14.6.2006, p. 1).
Στο άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 354 της 28.12.2013, σ. 22) ορίζονται οι αρχές και οι στόχοι των συμφωνιών σύμπραξης βιώσιμης αλιείας. 
Article 31 of Regulation (EU) No 1380/2013 of the European Parliament and of the Council of 11 December 2013 on the Common Fisheries Policy, amending Council Regulations (EC) No 1954/2003 and (EC) No 1224/2009 and repealing Council Regulations (EC) No 2371/2002 and (EC) No 639/2004 and Council Decision 2004/585/EC (OJ L 354, 28.12.2013, p. 22) sets out the principles and objectives of Sustainable Fisheries Partnership Agreements.
3 Το άρθρο 62, παράγραφος 2 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) αναφέρεται σε αυτό το πλεόνασμα ως το μερίδιο των επιτρεπόμενων αλιευμάτων το οποίο ένα παράκτιο κράτος δεν μπορεί ή δεν επιθυμεί να εκμεταλλευτεί το ίδιο. 
3 Article 62(2) of the United Nation Convention on the Law of the Sea (Unclos) refers to this surplus as the share of the allowable catch which the coastal state cannot or does not wish to exploit itself.
06 Η Επιτροπή κρίνει ότι οι ΣΑΣ προσφέ‐ ρουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τους άλλους τρόπους που παρέχουν στον ευρωπαϊκό υπερπόντιο στόλο πρόσβαση σε ύδατα και πόρους τρίτων χωρών. Συγκεκριμένα: — Οι ΣΑΣ παρέχουν στον ευρωπαϊκό στόλο πρόσβαση σε αλιευτικές ζώνες υπό σαφέστερο, ενιαίο και σταθερό‐ τερο νομικό πλαίσιο, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου από ό,τι οι ιδιωτικές συμφωνίες μεταξύ των ευρωπαίων ιδιοκτητών σκαφών και των τρίτων χωρών. Οι ευρωπαίοι πλοιοκτήτες έχουν επίσης εκφράσει την προτίμησή τους για τις ΣΑΣ και έχουν ζητήσει από την Επιτροπή να επεκτείνει το δίκτυο συμφωνιών, ακό‐ μη και αν αυτό συνεπάγεται υψηλότε‐ ρη χρηματική αντιπαροχή εκ μέρους τους για τα δικαιώματα πρόσβασης. — Οι ΣΑΣ προωθούν την επιστημονική συνεργασία μεταξύ της ΕΕ και των χωρών‐εταίρων της. 
06 The Commission considers that FPAs offer significant advantages over other ways for the European distant water fleet to gain access to third countries’ waters and resources. In particular: — FPAs give the European fleet access to fishing grounds under a clearer, uniform and more stable legal framework, offering greater legal certainty than private agreements between European vessel owners and non-EU countries.
Τα πρωτόκολλα προβλέπουν συνεδριάσεις επιστημο‐ νικών επιτροπών για την αναθεώρη‐ ση των επιπέδων των αποθεμάτων και την εξέταση ψηφισμάτων των περιφερειακών οργανισμών αλιείας. 
The protocols provide for scientific committee meetings to review stock levels and consider resolutions of the regional fisheries organisations.
Οι χώρες‐εταίροι ενίοτε συνεργά‐ ζονται με επιστήμονες της ΕΕ που ασχολούνται με τις δραστηριότητες των στόλων στις χώρες τους. 
The partner countries sometimes collaborate with EU scientists working on fleet activities in their countries.
Εισαγωγή 11 4 Στοιχεία από την ετήσια οικονομική έκθεση του 2014 σχετικά με τον αλιευτικό στόλο της ΕΕ (STECF 14‐16), που αντιστοιχούν στον υπερπόντιο στόλο του 2012. 
Introduction 11 4 Data from the 2014 Annual Economic Report on the EU Fishing Fleet (STECF 14-16), corresponding to the 2012 distant water fleet.
Στην παρούσα έκθεση ως ευρωπαϊκός υπερπόντιος στόλος νοείται ο στόλος που περιλαμβάνει όλα τα καταχωρισμένα στην ΕΕ σκάφη άνω των 24 μέτρων τα οποία δραστηριοποιούνται σε λοιπές αλιευτικές περιοχές (OFR), συμπεριλαμβανομένων ορισμένων εξόχως απόκεντρων περιφερειών της ΕΕ. — Προκειμένου να διασφαλιστούν ίσοι όροι ανταγωνισμού για τους διάφο‐ ρους υπερπόντιους στόλους στις ΑΟΖ των παράκτιων χωρών, τα πρωτόκολ‐ λα περιέχουν επίσης ρήτρα μη διά‐ κρισης. 
The European distant water fleet is defined in this report as comprising all EU-registered vessels over 24 metres operating in Other Fishing Regions (OFR), including some EU outermost regions. — In order to ensure a level playing field for the various distant water fleets in the coastal countries’ EEZ, the protocols also provide for a non-discrimination clause.
Αυτό σημαίνει ότι τα τεχνικά πρότυπα και οι λοιπές αρχές βιωσιμό‐ τητας που ισχύουν για τις ΣΑΣ πρέπει επίσης να ισχύουν για τις συμφωνίες μεταξύ των οικείων χωρών‐εταίρων και των άλλων στόλων που βρίσκο‐ νται στην ΑΟΖ τους. 
This means that the technical standards and other sustainability principles which apply to FPAs, should also apply to agreements between the partner countries concerned and other fleets present in their EEZ.
Η ρήτρα αυτή ευνοεί επίσης τη βιώσιμη διαχείριση των αλιευτικών αποθεμάτων. — Στις χώρες‐εταίρους, οι ΣΑΣ εν‐ θαρρύνουν τη βελτίωση της διακυ‐ βέρνησης και της διαχείρισης του τοπικού αλιευτικού τομέα μέσω της υποστήριξης της παρακολούθη‐ σης, του ελέγχου και της εποπτείας των δραστηριοτήτων εθνικών και ξένων στόλων. 
This should also foster the sustainable management of fishing resources. — In the partner countries, FPAs encourage improved governance and management of the local fisheries sector by supporting the monitoring, control and surveillance of national and foreign fleets’ activities.
Οι ΣΑΣ παρέχουν σημαντικούς χρηματοδοτικούς πόρους ως συμβολή στη βιώσιμη ανάπτυξη των τοπικών αλιευτικών δραστηριοτήτων. 
FPAs provide significant funding to contribute to the sustainable development of local fishing activities.
07 Η μεταρρύθμιση της κοινής αλιευτικής πολιτικής το 2014 εισήγαγε την έννοια των συμφωνιών σύμπραξης βιώσιμης αλιείας (ΣΣΒΑ). 
07 The 2014 reform of the common fisheries policy introduced the concept of the sustainable fisheries partnership agreement (SFPAs).
Η μεταρρύθμιση απο‐ σκοπεί στη βελτίωση ορισμένων πτυχών των ΣΑΣ, όπως η ποσότητα των διαθέ‐ σιμων πληροφοριακών στοιχείων βάσει των οποίων καθορίζεται το διαθέσιμο πλεόνασμα στην ΑΟΖ των χωρών‐εταί‐ ρων, η προώθηση της βιώσιμης αλιείας στα ύδατα των χωρών‐εταίρων μέσω της τακτικής παρακολούθησης της τομεακής στήριξης της ΕΕ και η προσθήκη ρήτρας για τα ανθρώπινα δικαιώματα. 
The reform aims to improve some aspects of FPAs, such as the amount of information available on the basis of which to determine the available surplus in the EEZ of partner countries, the promotion of sustainable fishing in the partner countries’ waters by better targeting and regular monitoring of EU sectoral support, and the inclusion of a human rights clause.
Κύριος στόχος των ΣΣΒΑ είναι ο καθορισμός πλαισίου για τη νομική, περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική διακυβέρνηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων που ασκούνται από τα αλιευτικά σκάφη της Ένωσης στα ύδατα τρίτων χωρών, για τις οποίες πρέπει να ισχύουν κανόνες παρόμοιοι με αυτούς που εφαρμόζονται όσον αφορά τα σκάφη της Ένωσης που αλιεύουν στα ύδατά της. 
The main objective for SFPAs is to provide a legal, environmental, economic and social governance framework for fishing activities carried out by Union fishing vessels in third country waters, where similar standards to those applicable to Union fishing vessels in EU waters should apply.
08 Η Επιτροπή εισήγαγε ήδη προ ετών τη ρήτρα αποκλειστικότητας, η οποία εφαρμόζεται σε όλες τις ισχύουσες ΣΑΣ, προκειμένου να καταστήσει αυστηρό‐ τερο το πλαίσιο διακυβέρνησης των αλιευτικών δραστηριοτήτων του υπερ‐ πόντιου στόλου της ΕΕ. 
08 The Commission has for several years introduced an exclusivity clause, applicable to all FPAs in force, to tighten the governance framework for the fishing activities of the EU’s distant water fleet.
Εφόσον τεθεί σε ισχύ συμφωνία μεταξύ της ΕΕ και μιας χώρας‐εταίρου, τα αλιευτικά σκάφη της ΕΕ μπορούν να δραστηριοποιούνται στα ύδατα της χώρας αυτής μόνον εάν διαθέ‐ τουν άδεια αλιείας η οποία έχει εκδοθεί βάσει πρωτοκόλλου που αφορά την εν λόγω συμφωνία (βλέπε σημείο 10). 
Once an agreement is in force between the EU and a partner country, EU fishing vessels can only operate in the waters of the partner country if they possess a fishing authorisation which has been issued under the framework of a protocol for this agreement (see paragraph 10).
Ο ευρωπαϊκός υπερπόντιος στόλος και οι ΣΑΣ 09 Μολονότι ο υπερπόντιος στόλος αντι‐ στοιχεί σε ποσοστό μικρότερο του 1 % του στόλου της ΕΕ, με μόλις 335 σκάφη εκ των 86 283 που είναι νηολογημένα στην ΕΕ, είναι κατά πολύ σημαντικότε‐ ρος από άποψη αλιευτικής ικανότητας, αντιπροσωπεύοντας το 18 % της ολικής χωρητικότητας και το 7 % της ισχύος των κινητήρων 4 ολόκληρου του αλιευτικού στόλου της ΕΕ. 
The European distant water fleet and FPAs 09 Although the distant water fleet constitutes less than 1 % of the EU fleet, with just 335 vessels out of the 86 283 registered in the EU, it is much more significant in terms of fishing capacity, with 18 % of the gross tonnage and 7 % of the engine power4 of the total EU fishing fleet.
Ο υπερπόντιος στόλος είναι σημαντικός προμηθευτής ιχθύων στην ευρωπαϊκή αγορά καθώς υπο‐ λογίζεται ότι εξασφαλίζει το 15 % των συνολικών αλιευμάτων του στόλου της ΕΕ. 
The distant water fleet is an important supplier of fish to the European market as it is estimated to provide 15 % of the total catches of the EU fleet.
Επίσης αντιστοιχεί στο 4 % της απα‐ σχόλησης στον στόλο της ΕΕ. 
It also accounts for 4 % of EU fleet employment.
Εισαγωγή 12 10 Κατά την κατάρτιση μιας ΣΑΣ, η ΕΕ και οι χώρες‐εταίροι διαπραγματεύονται μια συμφωνία και τα πρωτόκολλα εφαρμο‐ γής της. 
Introduction 12 10 In drawing up an FPA, the EU and its partner countries negotiate an agreement and its implementing protocols.
Η συμφωνία θέτει ένα πλαίσιο μακροπρόθεσμης συνεργασίας στον τομέα της αλιείας, ενώ τα πρωτόκολλα ορίζουν λεπτομερώς τους όρους και τις προϋποθέσεις αυτής της συνεργα‐ σίας. 
This agreement provides a framework for long-term cooperation in fisheries, and the protocols set out detailed terms and conditions.
Τα πρωτόκολλα γενικώς τίθενται υπό διαπραγμάτευση ανά τριετία έως εξαετία, σε συμφωνία με τη χώρα‐εταί‐ ρο. 
Protocols are generally negotiated every 3 to 6 years, in agreement with the partner country.
Στην παρούσα έκθεση, η αναφορά σε ΣΑΣ αφορά κυρίως τα πρωτόκολλα. 
When referring to FPAs, this report mainly concerns the protocols.
Η συνεισφορά τους αυξάνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια. 12 Στο παράρτημα II παρατίθενται οι 13 ΣΑΣ που ίσχυαν το 2015 με ετήσια χρηματική αντιπαροχή ύψους 71 εκα‐ τομμυρίων ευρώ. 
More details on negotiation processes and responsibilities under FPAs are given in Annex I. 12 Annex II shows the 13 FPAs in force for 2015, with an annual financial contribution of 71 million euro.
Τρεις εκ των 13 αυτών συμφωνιών που βρίσκονται σε ισχύ είναι μικτές συμφωνίες, γεγονός που σημαίνει ότι παρέχουν στον ευρωπαϊκό στόλο πρόσβαση σε διαφορετικά αποθέματα ιχθύων στην ΑΟΖ της χώρας‐εταίρου. 
Three of the 13 agreements in force are mixed agreements allowing the EU fleet access to different fish stocks in the EEZ of the partner country.
Οι υπόλοιπες είναι συμφωνίες για τον τόνο που χορηγούν στα σκάφη της ΕΕ αλιευτικά δικαιώματα στην ΑΟΖ της χώρας‐εταίρου. Τα σκάφη ακολουθούν τα μεταναστευτικά αποθέματα τόνου και άλλα άκρως μεταναστευτικά είδη στις μετακινήσεις τους γύρω από την Αφρι‐ κή, τον Ινδικό Ωκεανό και τον Ειρηνικό Ωκεανό. 
The remainder are tuna agreements granting fishing rights in the partner country’s EEZ to EU vessels which follow migratory tuna stocks and other highly migratory species in their movements around Africa, and the Indian and Pacific Oceans.
13 Άλλες ΣΑΣ, επί του παρόντος χωρίς πρω‐ τόκολλα, έχουν συναφθεί με τη Γκάμπια (από 1.7.1996), την Ισημερινή Γουινέα (από 30.6.2001), τις Νήσους του Σολο‐ μώντος (από 9.10.2012), τη Μικρονησία (από 25.2.2010), τη Μαυριτανία (από τον Δεκέμβριο του 2014) 5 και τη Μοζαμβίκη (από τον Ιανουάριο του 2015). 
13 Other FPAs without current protocols are Gambia (since 1.7.1996), Equatorial Guinea (since 30.6.2001), the Solomon Islands (since 9.10.2012), Micronesia (since 25.2.2010), Mauritania (since December 2014)5 and Mozambique (since January 2015).
Όταν μια συμφωνία είναι ακόμη σε ισχύ, αλλά εκκρεμεί η ανανέωση των πρωτοκόλ‐ λων της, όπως συμβαίνει με αυτές τις συμφωνίες («λανθάνουσες συμφωνίες»), ο στόλος της ΕΕ δεν έχει πρόσβαση στην αλιευτική περιοχή αυτής της χώρας, σύμ‐ φωνα με τη ρήτρα αποκλειστικότητας (βλέπε σημείο 8). 
When an agreement is still in force but its protocols have yet to be renewed, as is the case with these agreements (‘dormant agree-ments’), the EU fleet has no access to that country’s fishing area, in accordance with the exclusivity clause (see paragraph 8).
5 Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Μαυριτανίας για τη σύναψη νέου πρωτοκόλλου ολοκληρώθηκαν επιτυχώς στις 10 Ιουλίου 2015. 
5 Negotiations between the European Commission and Mauritania in view of the establishment of a new protocol were successfully concluded on 10 July 2015.
Εμβέλεια και τρόπος 13 προσέγγισης του ελέγχου 14 Στόχος του παρόντος ελέγχου ήταν να αξιολογηθεί κατά πόσον η Επιτροπή διαχειρίζεται ορθά τις ΣΑΣ, θέτοντας τα ακόλουθα ερωτήματα: 1) Διαχειρίζεται ορθά η Επιτροπή τις διαπραγματεύσεις των ΣΑΣ και των πρωτοκόλλων τους; Προκειμένου να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, το Συνέδριο εξέτασε τη διαδικασία διαπραγμάτευσης για τις τέσσερις ΣΑΣ που υποβλήθηκαν σε έλεγχο και διερεύνησε κατά πόσον η Επιτροπή διαπραγματεύτηκε ή ανα‐ νέωσε τα πρωτόκολλα εγκαίρως, ού‐ τως ώστε να διασφαλίσει τη συνέχιση των δραστηριοτήτων του ευρωπαϊκού στόλου. 
Audit scope and approach 13 14 The objective of the audit was to evaluate whether FPAs are well managed by the Commission by addressing the following questions: (1) Does the Commission manage the negotiations of FPAs and their protocols well? In order to answer this question, the Court reviewed the negotiation process for the four FPAs audited and looked at whether the Commission negotiated or renewed the protocols in time to ensure the continuation of European fleet activities.
Επιπροσθέτως, με τον έλεγχο αξιολογήθηκε κατά πόσον η διαπραγ‐ μάτευση των αλιευτικών δυνατοτήτων και οι χρηματικές αντιπαροχές συνά‐ δουν με τους στόχους των ΣΑΣ για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των αποθεμάτων ιχθύων με εύλογο κόστος για την ΕΕ, τη βελτίωση της αλιευτικής διακυβέρνησης των χωρών‐εταίρων και τη στήριξη της οικονομικής ανά‐ πτυξης του αλιευτικού τομέα. 
Furthermore, the audit assessed whether the negotiation of fishing possibilities and the financial contributions were consistent with the FPAs’ objectives of ensuring the sustainability of fish stocks at a reasonable cost for the EU, improving partner countries’ fisheries governance and fostering the economic development of their fisheries sector.
2) Διαχειρίζεται ορθά η Επιτροπή την εφαρμογή των ΣΑΣ; Προκειμένου να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, το Συνέδριο εξέτασε την εκ μέρους της Επιτροπής διαχείριση της διαδικασίας αδειοδότησης και την αξιοπιστία του συστήματος κοινοποίη‐ σης δεδομένων σχετικά με τα αλιεύ‐ ματα. 
(2) Does the Commission manage the implementation of FPAs well? In order to answer this question, the Court reviewed the Commission’s management of the licensing process and the reliability of the catch data reporting system.
Επιπροσθέτως, με τον έλεγχο αξιολογήθηκε κατά πόσον η Επιτροπή σχεδίαζε, έλεγχε και παρακολουθούσε καταλλήλως τις δράσεις που χρη‐ ματοδοτούνταν μέσω της τομεακής στήριξης που προέβλεπαν οι ΣΑΣ. 
Furthermore, the audit assessed whether the Commission appropriately designed, controlled and monitored the actions funded under the sectoral support component of the FPAs.
15 Η προσέγγιση του ελέγχου περιλάμβανε συνεδριάσεις με τους σχετικούς ενδιαφε‐ ρομένους 6, ανάλυση των στοιχείων που παρείχε η Επιτροπή και επιτόπιες επισκέ‐ ψεις σε επιλεγμένα κράτη μέλη (Ισπανία και Γαλλία) και σε τέσσερις χώρες‐εταί‐ ρους με τις οποίες η ΕΕ έχει συνάψει ΣΑΣ. 
15 The audit approach involved meetings with relevant stakeholders6, the analysis of information obtained from the Commission, and on-the-spot visits in selected Member States (Spain and France) and in four partner countries with which the EU has concluded FPAs.
Τρεις εκ των χωρών‐εταίρων που επελέ‐ γησαν για αυτόν τον έλεγχο βρίσκονταν στον Ινδικό Ωκεανό (Μαδαγασκάρη, Μοζαμβίκη και Σεϋχέλλες) προκειμένου το Συνέδριο να σχηματίσει μια εικόνα της κατάστασης σε περιφερειακό επί‐ πεδο. 
Three of the partner countries chosen for this audit were in the Indian Ocean (Madagascar, Mozambique and the Seychelles) in order to obtain a regional perspective.
Επιπλέον, η Μαυριτανία επελέγη ως παράδειγμα χώρας που έχει συνάψει συμφωνία για πολλά είδη αλιευμάτων, καθώς πρόκειται για την πλέον σημαντι‐ κή από οικονομικής άποψης συμφωνία. 
In addition, Mauritania was chosen as an example of a multi-species agreement and as it is the most financially significant agreement.
Συνολικά, οι τέσσερις ΣΑΣ που αποτέλε‐ σαν αντικείμενο του ελέγχου αντιστοι‐ χούν στο 77 % των πληρωμών βάσει ΣΑΣ το 2013. 
In total, the four FPAs audited represented 77 % of FPA payments in 2013.
16 Τα αποδεικτικά στοιχεία του ελέγχου συμπληρώθηκαν από έρευνα απευθυνό‐ μενη στους φορείς εκμετάλλευσης του ευρωπαϊκού υπερπόντιου αλιευτικού στόλου. 
16 The audit evidence was supplemented by a survey addressed to the operators of the EU distant water fishing fleet.
Οι πλοιοκτήτες που απάντησαν στην έρευνα αντιστοιχούσαν στο 70 % αυτού του στόλου 7. 
Ship owners representing 70 % of this fleet replied 7.
6 Στους ενδιαφερομένους συγκαταλέγονταν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και ΜΚΟ στον τομέα της απασχόλησης σε σκάφη και στο θαλάσσιο περιβάλλον. 
6 Stakeholders included the European Parliament, and NGOs in the area of employment on vessels and in the marine environment.
Το Συνέδριο επισκέφτηκε επίσης ενώσεις φορέων εκμετάλλευσης αλιευτικών σκαφών και μεταποιητών αλιευτικών προϊόντων στην Ισπανία και τη Γαλλία. 
The Court also visited associations of vessel operators and fish processors in Spain and France.