natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Και οι δύο αυτές δραστηριότητες έπρεπε να εκτελεστούν με τη βοήθεια εξωτερικών εμπειρογνωμόνων (βλέπε Παράσταση 2 και παράρτημα II). 
Both activities had to be carried out with the assistance of external experts (see Figure 2 and Annex II).
(4) Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ανακοίνωση στο Συμβούλιο σχετικά με κοινοτικό σχέδιο δράσης για την αξιολόγηση κοινοτικών ενεργειών στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης κατά την περίοδο 1987-1991, COM(86) 660 τελικό, 20 Νοεμβρίου 1986, σε απάντηση προς το ψήφισμα του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1983. 
(4) European Commission, Communication to the Council concerning a Community Plan of Action relating to the Evaluation of Community R&D Activities for the Years 1987 to 1991, COM(86) 660 final, 20 November 1986, in response to the Council Resolution of 28 June 1983.
C 26/6 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 30.1.2008 Παράσταση 2 Βασικές διατάξεις για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση του 4ου ΠΠ έως του 7ου ΠΠ 4o ΠΠ (1995-1998) δύο διαδικασίες αξιολόγησης (μεσοπρόθεσμη και τελική), σε κάθε περίπτωση για τα 20 υποπρογράμματά του συν το ΠΠ∙ η τελική αξιολόγηση αλληλεπικαλύπτεται με την μεσοπρόθεσμη αξιολόγηση του 5ου ΠΠ 1. 
C 26/6 EN Official Journal of the European Union 30.1.2008 Figure 2 FP4 to FP7 — key requirements for monitoring and evaluation FP4 (1995-1998) two evaluation exercises (mid-term and final), in each case for its 20 sub-programmes plus the FP; final evaluation overlaps with mid-term of FP5 1. Ex-ante: no 2.
Μεσοπρόθεσμη: — «5ετής αξιολόγηση»: στα μέσα του ΠΠ, πριν από το επόμενο ΠΠ (1997) 3. 
Mid-term: — 5YA: mid-way through FP, prior to subsequent FP (1997) 3.
Τελική: — κατά την ολοκλήρωση του ΠΠ (1999) Πηγή: Βλέπε Παράρτημα II. 
Final: — on completion on FP (1999) FP5 (1999-2002) two simultaneous evaluation exercises (mid-term), in each case for its 7 Specific Programmes plus the FP 1.
Μεσοπρόθεσμη: — 5ετής αξιολόγηση: πριν από την υποβολή της πρότασης σχετικά με το επόμενο ΠΠ (2000) — εξέταση της κατάστασης προόδου στα μέσα του ΠΠ (2001) 3. 
Ex-ante: no 2. Mid-term: — 5YA: prior to presenting proposal for subsequent FP (2000) — progress review mid-way trough FP (2001) 3.
Τελική: όχι 6ο ΠΠ (2003-2006) Μία διαδικασία αξιολόγησης για το ΠΠ και τα τρία ειδικά προγράμματά του (μεσοπρόθεσμη), όχι όμως ειδικά για όλα τα 20 υποπρογράμματα, η οποία συμπληρώνεται από ειδική αξιολόγηση και τακτικές εκθέσεις για την κατάσταση προόδου (π.χ. εκθέσεις παρακολούθησης) 1. 
Final: no FP6 (2003-2006) one evaluation exercise for the FP and its 3 Specific Programmes (mid-term), but not specifically for all 20 sub-programmes, complemented by specific evaluation and regular progress (i.e. monitoring) reports 1. Ex-ante: no 2.
Μεσοπρόθεσμη: — αξιολόγηση αποτελεσματικότητας των μέσων (2004) — 5ετής αξιολόγηση, πριν από την υποβολή πρότασης σχετικά με το επόμενο ΠΠ (2004) — τακτικές εκθέσεις για την κατάσταση προόδου (εκθέσεις παρακολούθησης) 3. 
Mid-term: — evaluation of effectiveness of instruments (2004) — 5YA, prior to presenting proposal for subsequent FP (2004) — regular progress (i.e. monitoring) reports 3.
Τελική: όχι [τροποποιηθείσα από την απόφαση για το 7ο ΠΠ] 7ο ΠΠ (2007-2013) Τουλάχιστον πέντε διαδικασίες αξιολόγησης (εκ των προτέρων, μεσοπρόθεσμη και τελική) συμπεριλαμβανομένων των ειδικών εκθέσεων προόδου πριν από την ενδιάμεση αξιολόγηση 1. 
Final: no (modified by to FP7 Decision) FP7 (2007-2013) at least five evaluation exercises (ex-ante, mid-term and final) including specific progress report before interim evaluation 1.
Εκ των προτέρων: ενσωματωμένη στην «Αξιολόγηση του αντίκτυπου της πρότασης της Επιτροπής για το 7ο ΠΠ» (2005) 2. 
Ex-ante: incorporated in ‘Impact Assessment of the Commission’s proposal for FP7’ (2005) 2.
Μεσοπρόθεσμη: — εκ των υστέρων, 2 έτη μετά το τέλος του προηγούμενου ΠΠ (2008) — έκθεση για την κατάσταση προόδου πριν από την ενδιάμεση αξιολόγηση (πριν από το 2010) — ενδιάμεση αξιολόγηση (2010) 3. 
Mid-term: — ex-post, two years after the end of previous FP (2008) — progress report before interim evaluation (before 2010) — interim evaluation (2010) 3.
Τελική: δύο έτη μετά την ολοκλήρωση του ΠΠ (2015), στηριζόμενη από ειδικές μελέτες, την ενδιάμεση αξιολόγηση και άλλες δραστηριότητες αξιολόγησης που πραγματοποιήθηκαν καθόλη τη διάρκεια της περιόδου του ΠΠ πραγματοποιήθηκαν (1) 13. 
Final: two years after completion of FP (2015), supported by specific studies, the interim evaluation and other evaluation activities carried out throughout the FP period Source: see Annex II.
Μέχρι σήμερα, αξιολογήσεις οι οποίες οδήγησαν στις εκθέσεις «Davignon», «Majó» και «Ormala» (1997, 2000 και 2004 αντίστοιχα). 
13. the ‘Davignon’, ‘Majó’ and ‘Ormala’ reports (1997, 2000 and 2004 respectively).
Επιπλέον, η ΓΔ Κοινωνίας της Πληροφορίας πραγματοποίησε στοχευμένες αξιολογήσεις για τα ειδικά προγράμματά της. 
In addition, DG Information Society carried out targeted assessments for its specific programme.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι πενταετείς αξιολογήσεις εγκαταλείφθηκαν με την κανονιστική ρύθμιση για το 7ο ΠΠ καταργώντας έτσι τον περιορισμό σύμφωνα με τον οποίο οι αξιολογήσεις έπρεπε να επικεντρώνονται στην προηγούμενη πενταετία και, ως εκ τούτου, έπρεπε να καλύπτουν τμήματα των δύο διαδοχικών περιόδων προγραμματισμού. 
It should be noted that 5YAs were discontinued under FP7 legislation, thereby removing the constraint that major evaluation exercises had to concentrate on the preceding five years and, as a result, had to cover parts of two successive programming periods.
Το 2004, δημοσιεύθηκε επίσης η έκθεση «Marimón» (2), μια ειδική αξιολόγηση που αφορούσε την αποτελεσματικότητα των νέων μέσων που καθιερώθηκαν στο πλαίσιο του 6ου ΠΠ. 
In 2004, the ‘Marimón’ report (2), a specific evaluation regarding the effectiveness of the new instruments introduced under FP6, was also published.
(1) ΕυρωπαϊκήΕπιτροπή,«Πενταετήςαξιολόγησητωνπρογραμμάτωνέρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 1992-1996». 
(1) European Commission, ‘Five-year Assessment of the European Union Research and Technological Development Programmes, 1992-1996’.
Έκθεση της Ομάδας Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων, υπό την προεδρία του κόμητα Davignon (1997)∙ Ευρωπαϊκή Επιτροπή, «Πενταετής αξιολόγηση των προγραμμάτων Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 1995-1999»∙ Έκθεση της Ομάδας Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων, υπό την αιγίδα του Joan Majó (Ιούλιος 2000)∙ Ευρωπαϊκή Επιτροπή, «Πενταετής αξιολόγηση των προγραμμάτων-πλαισίων Έρευνας, 1999-2003»∙ Έκθεση της Ομάδας Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων, υπό την προεδρία του Erkki Ormala (15 Δεκεμβρίου 2004). 
Report of the Independent Expert Panel chaired by Viscount Davignon (1997); European Commission, ‘Five-year Assessment of the European Union Research and Technological Development Programmes, 1995-1999’; Report of the Independent Expert Panel chaired by Joan Majó (July 2000); European Commission, ‘Five-year Assessment of the European Union Research Framework Programmes, 1999-2003’; Report of the Independent Expert Panel chaired by Erkki Ormala (15 December 2004).
(2) Ευρωπαϊκή Επιτροπή «Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των νέων μέσων του VI προγράμματος-πλαισίου», 21 Ιουνίου 2004, έκθεση ομάδας εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου, υπό την προεδρία του καθηγητή Ramon Marimón. τρεις πενταετείς 14. 
(2) European Commission, ‘Evaluation of the Effectiveness of the New Instruments of Framework Programme VI’, 21 June 2004, Report of a High-level Expert Panel chaired by Professor Ramon Marimón. 14.
Το πλαίσιο των δραστηριοτήτων αξιολόγησης της Επιτροπής εξετάστηκε το 2000 και το 2002(3). 
The Commission’s framework for evaluation activities was reviewed in 2000 and 2002 (3).
Οι ανακοινώσεις αυτές επικαιροποιήθηκαν το 2007 λαμβανομένων υπόψη των συνεπειών της διοικητικής μεταρρύθμισης της Επιτροπής και του νέου δημοσιονομικού κανονισμού (4). 
These communications were updated in 2007 taking account of the consequences of the Commission’s administrative reform and the new Financial Regulation (4).
Στα έγγραφα αυτά, ο ρόλος και το έργο της αξιολόγησης περιγράφεται στο πλαίσιο του κύκλου του γενικού σχεδιασμού, του προγραμματισμού και της υποβολής εκθέσεων της Επιτροπής, και καθορίζεται μια σειρά από 21 πρότυπα αξιολόγησης και 18 μοντέλα «ορθής πρακτικής». 
In these documents, the role and function of evaluation is described in the context of the Commission’s overall planning, programming and reporting cycle and a set of 21 evaluation standards and 18 models of ‘good practice’ are specified.
Επιπλέον, στα εν λόγω έγγραφα γίνεται αναφορά στη χρήση της αξιολόγησης για την κατάρτιση και την απλούστευση της νομοθεσίας της ΕΕ. 
Furthermore, these documents discuss the use of evaluation in the preparation and simplification of EU legislation.
(3) Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΓΔ Προϋπολογισμού, ανακοίνωση προς την Επιτροπή της κ. Schreyer, «Εστιάζοντας την προσοχή στα αποτελέσματα: Ενίσχυση των δραστηριοτήτων αξιολόγησης της Επιτροπής», Ιούλιος 2000, SEC(2000) 1051∙ Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΓΔ Προϋπολογισμού, Ανακοίνωση προς την Επιτροπή του Προέδρου και της κ. Schreyer, «Προδιαγραφές αξιολόγησης και χρηστή πρακτική», C (2002) 5267 της 23.12.2002. 
To date, three 5YAs have been carried out (1), leading to (3) European Commission, DG Budget, Communication to the Commission from Mrs Schreyer, ‘Focus on Results: Strengthening Evaluation of Commission Activities’, July 2000, SEC(2000) 1051; European Commission, DG Budget, Communication for the Commission from the President and Mrs Schreyer, ‘Evaluation Standards and Good Practice’, C(2002) 5267 23.12.2002.
(4) Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΓΔ Προϋπολογισμού, Ανακοίνωση προς την Επιτροπή της κ. Grybauskaitė σε συμφωνία με τον Πρόεδρο, «Responding to strategic needs: reinforcing the use of evaluation» («Αντιμετώπιση των στρατηγικών αναγκών: ενίσχυση της προσφυγής στην αξιολόγηση»), SEC(2007) 213, της 21ης Φεβρουαρίου 2007. 
(4) European Commission, DG Budget, Communication to the Commission from Ms. Grybauskaitė in agreement with the President, ‘Responding to strategic needs: reinforcing the use of evaluation’, SEC(2007) 213, 21 February 2007.
Τα ελεγκτικά τεκμήρια συγκεντρώθηκαν μέσω: — ελεγκτικών εργασιών που πραγματοποιήθηκαν στην Επιτροπή (έλεγχος εγγράφων και συνεντεύξεις με το προσωπικό), που αφορούσαν την εξακρίβωση νομικών και κανονιστικών υποχρεώσεων, την εξέταση στόχων και κριτηρίων επίδοσης, την ανάλυση περισσοτέρων από 80 εκθέσεων παρακολούθησης και αξιολόγησης, καθώς και μια ανάλυση της οργάνωσης των δραστηριοτήτων αξιολόγησης εντός της Επιτροπής∙ — συνεντεύξεων με περισσότερους από 90 εμπειρογνώμονες που αναγνωρίστηκαν ως ενδιαφερόμενοι παράγοντες στα κράτη μέλη και σε συνδεδεμένες χώρες (Δημοκρατία της Τσεχίας, Γερμανία, Εσθονία, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Αυστρία, Φινλανδία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο και Νορβηγία)∙ (1) Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Υπηρεσιακό έγγραφο, «Εκτίμηση του αντίκτυπου και εκ των προτέρων αξιολόγηση», SEC(2005) 430. — μελετών με θεσμικούς ενδιαφερόμενους φορείς στην επιτροπή ITRE (2) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και CREST (3) του Συμβουλίου∙ — διαβουλεύσεων με περισσότερους από 65 εμπειρογνώμονες στον τομέα της αξιολόγησης της έρευνας στις ΗΠΑ και στον Καναδά για τη σύσταση διεθνούς ομάδας σύγκρισης∙ — εξέτασης της ακαδημαϊκής βιβλιογραφίας σχετικά με τις σημερινές τάσεις στην αξιολόγηση της έρευνας∙ — της εξέτασης των ευρημάτων ελέγχου, των συμπερασμάτων και των συστάσεων σε συνεργασία με εμπειρογνώμονες στην αξιολόγηση της έρευνας από την Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική κατά τη διάρκεια μιας σειράς συνεδριάσεων ομάδων στόχου μέσω συντονιστή που πραγματοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο του 2007. 
30.1.2008 EN Official Journal of the European Union C 26/7 AUDIT SCOPE AND APPROACH — surveys with institutional stakeholders at the European Parliament’s ITRE (2) and the Council’s CREST (3) committees, — a consultation with more than 65 experts in the field of research evaluation in the USA and Canada as an international comparison group, — a review of academic literature on current trends in research evaluation, and — the discussion of the audit findings, conclusions and recommendations with research evaluation experts from Europe and North America during a series of facilitated focus group meetings in February 2007.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΛΕΓΧΟΥ Παρεμβατική λογική, καθορισμός στόχων και δείκτες επιδόσεων 19. 
AUDIT OBSERVATIONS Intervention logic, objective setting and performance indicators 19.
Για μια αποτελεσματική αξιολόγηση και παρακολούθηση απαιτούνται σαφείς στόχοι και, στο επίπεδο της πολιτικής, του προγράμματος και του σχεδίου, συναφείς δείκτες επιδόσεων ως προς τους οποίους μπορούν να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα μιας δημόσιας παρέμβασης. 
Effective evaluation and monitoring requires clear objectives and relevant performance indicators at policy, programme and project level against which the results of a public intervention can be assessed.
Σύμφωνα με την ορθή πρακτική που εφαρμόζεται σε άλλους τομείς του προϋπολογισμού της ΕΕ, καθώς και εκτός ΕΕ, αυτοί οι στόχοι και οι δείκτες θα πρέπει να καθορίζονται μέσα στο πλαίσιο μιας παρεμβατικής λογικής. 
Good practice in other EU budgetary areas and further afield suggests that these should be defined within the framework of an intervention logic.
Η παρεμβατική λογική μπορεί να οριστεί ως μια σειρά υποθετικών σχέσεων αιτίας και αποτελέσματος που περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο μια παρέμβαση αναμένεται να επιτύχει τους συνολικούς στόχους της (4). 
Intervention logic can be defined as a set of hypothetical cause and effect linkages that describe how an intervention is expected to attain its global objectives (4).
Οι οδηγίες της Επιτροπής σχετικά με την αξιολόγηση αναφέρουν ότι η παρεμβατική λογική καθορίζει την εννοιολογική σύνδεση μεταξύ των μέσων μιας παρέμβασης και της παραγωγής των υλοποιήσεών της και κατά συνέπεια, του αντίκτυπού της στην κοινωνία όσον αφορά τα αποτελέσματα και τα επακόλουθα (5). 
The Commission’s guidelines for evaluation state that intervention logic provides ‘the conceptual link from an intervention’s inputs to the production of its outputs and, subsequently, to its impacts on society in terms of results and outcomes’ (5).
Ο ορισμός αυτός χρησιμοποιείται στο σύνολο της παρούσας έκθεσης. 
This report uses this definition throughout.
(2) Η επιτροπή «Βιομηχανίας, Έρευνας και Ενέργειας» (ITRE) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι (ιδιαίτερα) αρμόδια για τη βιομηχανική πολιτική, την ερευνητική πολιτική (συμπεριλαμβανομένης της διάδοσης και χρησιμοποίησης των ερευνητικών ευρημάτων), τη διαστημική πολιτική, τις δραστηριότητες του Κοινού Κέντρου Ερευνών, τη συνθήκη της Ευρατόμ, την Κοινωνία της Πληροφορίας και τις τεχνολογίες πληροφοριών. 
(2) The European Parliament’s ‘Industry, Research and Energy’ (ITRE) Committee is (in particular) responsible for industrial policy, research policy (including the dissemination and exploitation of research findings), space policy, the activities of the Joint Research Centre, the Euratom Treaty, and the information society and information technology.
(3) Η επιτροπή CREST («Επιτροπή της Επιστημονικής και Τεχνικής Έρευνας» — δημιουργήθηκε με ψήφισμα του Συμβουλίου της 14ης Ιανουαρίου 1974 και αποτελείται από εκπροσώπους εθνικών αρχών οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την επιστημονική και τεχνολογική πολιτική των κρατών μελών. Η CREST ασκεί συμβουλευτικό ρόλο και ενημερώνει την Επιτροπή και το Συμβούλιο, ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν το συντονισμό εθνικών πολιτικών έρευνας και ανάπτυξης και την παρακολούθηση και αξιολόγηση των ΠΠ. 
(3) The CREST (‘Comité de la Recherche Scientifique et Technique’ — Committee for Scientific and Technical Research) was set up by a Council Resolution dated 14 January 1974 and is made of representatives from national authorities who are responsible for the scientific and technological policies of Member States. CREST has an advisory role, informing the Commission and the Council, in particular on subjects relating to the coordination of national R&D policies and the monitoring and evaluation of the FPs.
(4) Τα λογικά μοντέλα τα οποία δείχνουν πώς τα μέσα που εφαρμόζονται για τις διάφορες δραστηριότητες οδηγούν στα αναμενόμενα αποτελέσματα είναι ο καλύτερος τρόπος να καταδειχθεί η παρεμβατική λογική. 
(4) Logic models showing how inputs in the different activities lead to expected results are the most appropriate way of illustrating intervention logic.
Με τα μοντέλα αυτά μπορούν να εξηγηθούν με σαφήνεια οι υποθέσεις στις οποίες βασίζεται ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάζεται ένα πρόγραμμα και πώς οι γενικοί στόχοι αναλύονται σε επιχειρησιακούς στόχους. 
These models are capable of explaining in a clear manner the assumptions underlying the way in which a programme is designed and how overall objectives are broken down into operational objectives.
(5) Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ΓΔ Προϋπολογισμού, «Αξιολογώντας δραστηριότητες της ΕΕ: πρακτικός οδηγός για τις υπηρεσίες της Επιτροπής», Ιούλιος 2004, σσ. 87 και 106. 
(5) European Commission, DG Budget, ‘Evaluating EU activities: a practical guide for the Commission services’, July 2004, pp. 87 and 106.
Κύριος στόχος του ελέγχου ήταν να καθοριστεί κατά πόσο η Επιτροπή διέθετε κατάλληλη προσέγγιση για την εκτίμηση των αποτελεσμάτων των προγραμμάτων-πλαισίων Ε&ΤΑ. 
The main objective of the audit was to determine whether the Commission had an adequate approach to assessing the results of the RTD framework programmes.
C 26/8 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 30.1.2008 21. 
C 26/8 EN Official Journal of the European Union 30.1.2008 21.
Tο Συνέδριο αξιολόγησε το βαθμό στον οποίο εφαρμόστηκε η παρεμβατική λογική για τα ΠΠ και τα συστατικά προγράμματά τους, παρέχοντας έτσι μια ορθή βάση για την αξιολόγηση και την παρακολούθηση. 
The Court assessed the extent to which intervention logic was established for the FPs and its constituent programmes, thereby providing a sound basis for evaluation and monitoring.
Η παρεμβατική λογική για τα ΠΠ δεν ήταν σαφής 22. 
Intervention logic for the FPs has not been explicit 22.
Ο καθορισμός μιας παρεμβατικής λογικής θα πρέπει να αποτελεί βασικό στοιχείο του σχεδιασμού ενός προγράμματος από την αρχή. 
Defining intervention logic should be a key element of programme design from the outset.
Το άρθρο 163 της συνθήκης, το οποίο αναφέρει την ανάγκη να ενισχυθούν οι επιστημονικές και τεχνολογικές βάσεις και να καταστούν ανταγωνιστικότερες, θα πρέπει να χρησιμεύει ως αφετηρία για μια τέτοια παρεμβατική λογική στο πλαίσιο των ΠΠ (βλέπε σημείο 2). 
Article 163 of the Treaty, stating the need to strengthen the scientific and technological base and become more competitive, should provide the starting point for such an intervention logic for the FPs (see paragraph 2).
Η λογική αυτή θα πρέπει να καταστεί ειδικότερη όσον αφορά τους διάφορους επιστημονικούς τομείς που καλύπτουν τα ΠΠ και τα διάφορα χρησιμοποιούμενα μέσα. 
This would need to be made more specific with regard to the different scientific areas covered by the FPs and the different instruments used.
Εντούτοις, τα ΠΠ και τα συστατικά προγράμματά τους δεν διαθέτουν σε κανένα επίπεδο ένα σαφές λογικό μοντέλο που να εξηγεί με ποιο τρόπο συμβάλλουν στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο και στην καινοτομία. 
However, an explicit logic model explaining how the FPs and their constituent programmes contribute towards scientific and technological progress and innovation is lacking at all levels.
Η έλλειψη μιας παρεμβατικής λογικής σχετικά με τα ΠΠ επισημάνθηκε επίσης από την ομάδα εμπειρογνωμόνων που ήταν επιφορτισμένη με την πενταετή αξιολόγηση του 2004, και η οποία ανέφερε ότι ... ομάδες σαν τη δική μας καλούνται για την πλήρωση του κενού μεταξύ αφενός των αποδεικτικών στοιχείων που συγκεντρώνονται κυρίως σε επίπεδο σχεδίου και αφετέρου των κοινωνικοοικονομικών στόχων υψηλού επιπέδου της πολιτικής έρευνας. 
The absence of intervention logic for the FPs was also highlighted by the 2004 5YA panel, which stated that ‘... panels like ours are asked to fill a gap between, on the one side, evidence mainly collected at project level and, on the other side, the higher level socio-economic goals of research policy.
Εντούτοις, επί του παρόντος είναι δύσκολο να γίνει η σύνδεση αυτή λόγω του τρόπου προγραμματισμού των ΠΠ. 
However, at the moment the link is difficult to make due to the way the FP is planned.
Καμία σαφής λογική δεν συνδέει τους υψηλότερους στόχους με τους ειδικούς στόχους έρευνας και γνώσης (1). 
It lacks an explicit logic connecting the highest objectives to the specific research and knowledge goals’ (1).
Σε ορισμένα κράτη μέλη (π.χ. Κάτω Χώρες, Φινλανδία) και στις ΗΠΑ (βλέπε Παράσταση 3), υιοθετείται διαφορετική προσέγγιση, όπου ο καθορισμός μιας παρεμβατικής λογικής αποτελεί συνήθη πρακτική και στον Καναδά όπου είναι υποχρεωτικός για όλα τα προγράμματα (βλέπε παράρτημα III). 
A different approach is taken in some Member States (e.g. The Netherlands, Finland) and the USA (see Figure 3), where defining intervention logic is much more commonplace and in Canada where it is mandatory for all programmes (see Annex III).
Πράγματι, η χρησιμοποίηση της παρεμβατικής λογικής στο σχεδιασμό των προγραμμάτων οδηγεί στις χώρες αυτές σε περισσότερο εστιασμένα και καλύτερα διαρθρωμένα προγράμματα. 
Indeed the use of intervention logic in programme design there results in more focused and better structured programmes.
Η Επιτροπή καθιερώνει τη λογική αυτή επίσης και σε άλλους κοινοτικούς τομείς πολιτικής (π.χ. εξωτερική βοήθεια) (2). 
It is also being introduced by the Commission in other Community policy areas (e.g. external aid) (2).
Παράσταση 3 Καθορισμός ιεράρχησης στόχων με βάση τα λογικά μοντέλα — Παράδειγμα της έρευνας στο γεωργικό τομέα στις ΗΠΑ Πρόγραμμα Στόχος του προγράμματος: συμβολή στην αύξηση της γεωργικής παραγωγής, της παραγωγικότητας και του εισοδήματος μεταξύ των γεωργικών νοικοκυριών Σκοπός: αυξημένη χρησιμοποίηση βελτιωμένων γεωργικών τεχνολογιών από τους γεωργούς (π.χ. ρύζι) Αναμενόμενο αποτέλεσμα: παροχή/διάδοση συστάσεων για τους ενδιαφερόμενους γεωργούς Πολιτική Στόχος της πολιτικής: συμβολή στη βελτίωση του βιοπορισμού των γεωργικών οικογενειών Σκοπός: αύξηση της γεωργικής παραγωγής, της παραγωγικότητας, και του εισοδήματος μεταξύ των νοικοκυριών των γεωργών Αναμενόμενο αποτέλεσμα: αυξημένη χρησιμοποίηση βελτιωμένων γεωργικών τεχνολογιών μεταξύ των ενδιαφερόμενων γεωργών Σχέδιο Στόχος του σχεδίου: συμβολή στην αυξημένη χρησιμοποίηση συστημένων και βελτιωμένων τεχνολογιών Σκοπός: παρεχόμενες συστάσεις για βελτιωμένες τεχνολογίες κατάλληλες για τους ενδιαφερόμενους γεωργούς Αναμενόμενα αποτελέσματα (π.χ.): 1. τεχνολογίες που επισημαίνονται βάσει των προτεραιοτήτων των γεωργών 2. δημιουργούμενες και προσαρμοσμένες τεχνολογίες 3. τεχνολογίες ελεγχόμενες στα αγροκτήματα «Πενταετής αξιολόγηση για τα προγράμματα-πλαίσια έρευνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 1999-2003», Έκθεση της Ομάδας Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων υπό την προεδρία του Erkki Ormala (15 Δεκεμβρίου 2004): Τμήμα 6 «Αξιολόγηση του προγράμματος-πλαισίου», σ. 19. 
Figure 3 Definition of a hierarchy of objectives based on logic models — example of US agricultural research Policy Policy objective: to contribute to the improved livelihood of farming families Purpose: increased agricultural production, productivity and incomes among farming households Expected result: the use of improved agricultural technologies increased among targeted farmers Programme Programme objective: to contribute to increasing agricultural production, productivity and incomes among farming households Purpose: increased use of improved agricultural technologies by farmers (e.g. rice) Expected result: recommendations for targeted farmers provided/disseminated Project Project objective: to contribute to increased use of recommended improved technologies Purpose: recommendations provided for improved technologies suitable for targeted farmers Expected results (e.g.): 1. technologies identified based on farmers priorities 2. technologies generated and adapted 3. technologies verified in farmers fields Source: US National Agricultural Research Council.