natgillin/translations-raw huggingface dataset:
31 Η ανεξάρτητη εποπτεία της εφαρμογής της πολιτικής για την κυβερνοασφάλεια διαφέρει μεταξύ των κρατών μελών. Στο πλαίσιο της έρευνάς μας, ζητήσαμε από τα ανώτατα όργανα ελέγχου των κρατών μελών πληροφορίες για την εμπειρία τους στον έλεγχο στον τομέα αυτό. Τα μισά από όσα απάντησαν43 δεν είχαν διενεργήσει ποτέ σχετικό έλεγχο. 
31 Independent oversight of the implementation of cybersecurity policy differs between Member States. We surveyed national audit offices on their experience in auditing this field. Half of all respondents 43 had never audited the area.
Εξ αυτών που είχαν διενεργήσει ελέγχους, αυτοί είχαν επικεντρωθεί κυρίως στα εξής: διαχείριση των πληροφοριών, προστασία των υποδομών ζωτικής σημασίας, ανταλλαγή πληροφοριών και συντονισμός μεταξύ των βασικών ενδιαφερομένων, ετοιμότητα για την αντιμετώπιση περιστατικών, γνωστοποίηση και αντιμετώπισή τους. 
For those that had, the main focus of audits had been on: information governance; protection of critical infrastructure; information exchange and coordination between key stakeholders; incident preparedness, notification and response.
Μεταξύ των ζητημάτων που καλύφθηκαν σε μικρότερο βαθμό ήταν τα μέτρα ενημέρωσης/ευαισθητοποίησης και το έλλειμμα ψηφιακών δεξιοτήτων. 
Among the subjects less covered were awareness-raising measures and the digital skills gap.
Για λόγους εθνικής ασφάλειας, τα αποτελέσματα των εν λόγω ελέγχων ή αξιολογήσεων δεν δημοσιοποιούνται πάντοτε. 
The results of these audits or evaluations are not always made public on the grounds of national security.
23 έχουν δημοσιεύσει ανώτατα όργανα ελέγχου των κρατών μελών παρατίθεται στο παράρτημα III. 
A list of published audit reports by national audit offices is included in Annex III.
32 Ως κύριες προκλήσεις για τον έλεγχο των μέτρων που λαμβάνουν οι κρατικές αρχές στον τομέα αυτό αναφέρθηκαν οι περιορισμοί στις δεξιότητες που συνδέονται με τον κυβερνοχώρο (βλέπε επίσης σημεία 82 έως 90) και οι δυσκολίες στην αξιολόγηση της προόδου στον τομέα της κυβερνοασφάλειας. 
32 Limitations in cyber-related skills (see also paragraphs 82 to 90) and difficulties in evaluating progress in cybersecurity were perceived as the main challenges to auditing government measures in this field.
Πρόκληση 2: Αντιμετώπιση των κενών στην ενωσιακή νομοθεσία και της άνισης μεταφοράς της στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών 33 Η ταχύτητα με την οποία αναδύονται νέες τεχνολογίες και απειλές υπερβαίνει κατά πολύ την ταχύτητα σχεδιασμού και εφαρμογής της νομοθεσίας της ΕΕ. 
Challenge 2: addressing gaps in EU law and its uneven transposition 33 The speed at which new technologies and threats emerge far outpaces the design and implementation of EU legislation.
Οι διαδικασίες της Ένωσης δεν σχεδιάστηκαν για την ψηφιακή εποχή: καίρια προτεραιότητα44 αποτελεί η ανάπτυξη καινοτόμων και ευέλικτων διαδικασιών, προκειμένου να διασφαλιστεί ένα πολιτικό και νομικό πλαίσιο προσαρμοσμένο στις ανάγκες45, με στόχο την καλύτερη πρόβλεψη και διαμόρφωση του μέλλοντος. 
The Union’s procedures were not designed with the digital age in mind: developing innovative and flexible procedures to ensure a policy and legal framework that is fit for purpose44 to better anticipate and shape the future, is a critical priority45.
34 Παρά την προσπάθεια για μεγαλύτερη συνοχή, το νομοθετικό πλαίσιο για την κυβερνοασφάλεια παραμένει ατελές (για παραδείγματα, βλέπε πίνακα 1). 
34 Despite a drive for greater coherence, the legislative framework for cybersecurity remains incomplete (for some examples, see Table 1).
Ο κατακερματισμός του και τα κενά αποτελούν πρόσκομμα για την επίτευξη των γενικών στόχων της πολιτικής, ενώ μειώνουν την αποδοτικότητά της. 
Fragmentation and gaps 18 hamper achievement of the overall policy objectives and lead to inefficiencies.
Τα κενά που εντόπισε η Επιτροπή στην αξιολόγηση της στρατηγικής περιλαμβάνουν το διαδίκτυο των πραγμάτων, την ισορροπία των αρμοδιοτήτων μεταξύ χρηστών και παρόχων ψηφιακών προϊόντων, και ορισμένες πτυχές που δεν άγγιξε η οδηγία για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών. Η πρόταση πράξης για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο επιχειρεί να καλύψει εν μέρει αυτά τα κενά, προάγοντας την «ασφάλεια εκ σχεδιασμού» μέσω ενός συστήματος πιστοποίησης σε επίπεδο ΕΕ. 
Gaps identified by the Commission in the strategy assessment included the Internet of Things, the balance of responsibilities between users and providers of digital products, and certain aspects left unaddressed by the NIS Directive. The proposed Cybersecurity Act attempts to address this in part by promoting security-by-design through an EU-wide certification scheme.
Ορισμένοι ενδιαφερόμενοι εκτιμούν ότι εξακολουθεί να είναι αισθητή η απουσία μιας σαφούς βιομηχανικής πολιτικής για τον κυβερνοχώρο και μιας κοινής προσέγγισης για την κυβερνοκατασκοπεία46. 
Some stakeholders believe a clearly defined cyber industrial policy and a common approach to cyberespionage are still noticeably absent46.
Πίνακας 1 - Κενά και άνιση μεταφορά στο νομοθετικό πλαίσιο (ενδεικτικός κατάλογος) 24 Τομέας πολιτικής Παραδείγματα Ψηφιακή ενιαία αγορά o Η ισχύουσα οδηγία για τις πωλήσεις καταναλωτικών αγαθών δεν καλύπτει την κυβερνοασφάλεια. 
Table 1 – Gaps and uneven transposition in the legislative framework (non-exhaustive) 19 Policy area Examples Digital Single Market o The present Consumer Sales Directive does not cover cybersecurity.
Οι προτεινόμενες οδηγίες για το ψηφιακό περιεχόμενο47 και τις διαδικτυακές πωλήσεις48 αποσκοπούν στην κάλυψη του κενού αυτού. o Τα νομικά πλαίσια των κρατών μελών της ΕΕ για τα καθήκοντα μέριμνας είναι περιορισμένα και εμφανίζουν διαφορές, γεγονός που προκαλεί ανασφάλεια δικαίου και δυσκολίες στην εφαρμογή των μέσων έννομης προστασίας49. o Οι πολιτικές για τη γνωστοποίηση τρωτών σημείων των λογισμικών αναπτύσσονται με διαφορετικό ρυθμό στα διάφορα κράτη μέλη, χωρίς να υπάρχει ένα γενικό νομικό πλαίσιο σε επίπεδο ΕΕ το οποίο να διευκολύνει μια συντονισμένη προσέγγιση50. 
The proposed directives on digital content47 and online sales48 aim to address this gap. o There are limited and diverse legal frameworks for duties of care in EU Member States, giving rise to legal uncertainty and difficulty in enforcing legal remedies49. o Policies on software vulnerability disclosures are being developed at different speeds across Member States, with no overarching legal framework at the EU level to enable a coordinated approach 50.
Ενίσχυση της ασφάλειας δικτύων και πληροφοριών o Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να συμπεριλάβουν τομείς που δεν καλύπτονται από την οδηγία NIS51. 
Strengthening network and information security o Member States are free to include sectors omitted from the NIS Directive 51.
Οι κλάδοι της φιλοξενίας, οι οποίοι δεν καλύπτονται, μπορεί να αποτελέσουν «κερκόπορτα» για άλλα αδικήματα, συμπεριλαμβανομένης της εμπορίας ανθρώπων, της διακίνησης ναρκωτικών ή της παράνομης μετανάστευσης52. 
The accommodation industries, which are not covered, can be a gateway for other crimes, including human and drug trafficking and illegal immigration52.
Καταπολέμηση του κυβερνοεγκλήματος o Πολλά κράτη μέλη δεν έχουν συμπεριλάβει ορισμό της έννοιας των ηλεκτρονικών αποδεικτικών στοιχείων στην εθνική νομοθεσία τους53 (βλέπε επίσης σημείο 22). o Η ισχύουσα απόφαση-πλαίσιο σχετικά με την απάτη με μέσα πληρωμής πλην των μετρητών δεν καλύπτει ρητά τα άυλα μέσα πληρωμής, όπως είναι τα εικονικά νομίσματα, το ηλεκτρονικό χρήμα και οι πληρωμές μέσω κινητού τηλεφώνου, ούτε ενέργειες όπως το ηλεκτρονικό «ψάρεμα», η αντιγραφή δεδομένων κάρτας και η κατοχή και ανταλλαγή πληροφοριών πληρωμής54. o Η οδηγία για τις επιθέσεις κατά των συστημάτων πληροφοριών, δεν καλύπτει άμεσα την παράνομη εκ των έσω απόκτηση δεδομένων (π.χ. την κυβερνοκατασκοπεία), γεγονός που δυσχεραίνει το έργο των αρχών επιβολής του νόμου55. o Στον απόηχο της απόφασης του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διατήρηση δεδομένων56, οι διαφορές στην εφαρμογή του νομικού πλαισίου μεταξύ των κρατών μελών αποτέλεσαν πρόσκομμα για την επιβολή της νομοθεσίας, με αποτέλεσμα να χαθούν ενδεχομένως στοιχεία στο πλαίσιο ερευνών και να υπονομευθεί η αποτελεσματική δίωξη των δραστών ηλεκτρονικών εγκλημάτων57. 
Fighting cybercrime o Many Member States have not defined e-evidence in their national legislation53 (see also paragraph 22). o The current framework decision on non-cash payment fraud does not explicitly include non-physical payment instruments such as virtual currencies, e-money and mobile money, nor does it cover such acts as phishing, skimming and the possession and sharing of payer information54. o The Directive on Attacks against Information Systems does not directly address illegal data acquisition from the inside (e.g. cyberespionage), leading to challenges for law enforcement55. o In the wake of the Court of Justice of the European Union judgment on data retention56, differences in the application of the legal framework among Member States has impeded law enforcement, potentially resulting in the loss of investigative leads and impairing effective prosecution of online criminal activity57.
35 Η εφαρμογή ορισμένων πτυχών της νομοθεσίας εξακολουθεί να είναι προαιρετική, τόσο για τις εθνικές αρχές όσο και για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. 
35 Applying some aspects of legislation remains voluntary both for national authorities and private operators.
Παραδείγματος χάριν, στο πλαίσιο της ομάδας συνεργασίας, η αξιολόγηση των εθνικών στρατηγικών για την ασφάλεια των συστημάτων δικτύου και πληροφοριών και της αποτελεσματικότητας των CSIRT είναι προαιρετική. 
For example, within the framework of the Cooperation Group, evaluating the national strategies on the security of network and information systems and the effectiveness of CSIRTs is voluntary.
Επίσης, βάσει του συστήματος πιστοποίησης που προτείνεται στην πράξη για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, η εφαρμογή της πιστοποίησης για προϊόντα και υπηρεσίες ΤΠΕ θα είναι προαιρετική. 
Also, under the proposed certification scheme in the Cybersecurity Act, the application of certification for ICT products and services will be voluntary.
Ωστόσο, δεδομένων των μεγάλων διαφορών μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την ικανότητα και τον βαθμό συμμετοχής58, η παροχή ευαίσθητων πληροφοριών (εθνικής ασφάλειας) θα συνεχίσει να είναι προαιρετική. 
Yet given the wide differences among the Member States in terms of capacity and engagement58, the provision of sensitive (national security) information will remain voluntary.
37 Η ασυνεπής μεταφορά της ενωσιακής νομοθεσίας στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών μπορεί να οδηγήσει σε νομικές και επιχειρησιακές ανακολουθίες και εμποδίζει την πλήρη επίτευξη των στόχων της νομοθεσίας. 
37 The inconsistent transposition of EU law among Member States can result in legal and operational incoherence, and prevents legislation from reaching its full potential.
Παραδείγματος χάριν, τα κράτη μέλη έχουν υιοθετήσει διαφορετικές ερμηνείες όσον αφορά τον τρόπο εφαρμογής των ελέγχων των εξαγωγών ειδών διπλής χρήσης59, με συνέπεια ορισμένες επιχειρήσεις που εδρεύουν στην ΕΕ να εξάγουν ενδεχομένως τεχνολογίες και υπηρεσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε για κυβερνοεπιτήρηση είτε για τη διάπραξη παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω λογοκρισίας ή υποκλοπής. 
For example, Member States have differing interpretations of how dual-use export controls should be applied59, with the result that some EU-based companies may be exporting technologies and services that can be used for cyber-surveillance and human rights violations through censorship or interception.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει εκφράσει την ανησυχία του για την κατάσταση αυτή60. 
The European Parliament has expressed concern about this 60.
38 Επιπλέον, για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και της ελευθερίας της έκφρασης είναι αναγκαία μια προσαρμοσμένη νομοθετική απάντηση, προκειμένου να εξασφαλιστεί η απαιτούμενη ισορροπία μεταξύ της προστασίας των θεμελιωδών αξιών και της επίτευξης των επιταγών ασφάλειας της ΕΕ. 
38 In addition, protecting privacy and the freedom of expression calls for a tailored legislative response in order to strike the necessary balance between protecting fundamental values and achieving the EU’s security imperatives.
39 Από μόνη της, η νομοθεσία δεν εγγυάται την ανθεκτικότητα. 
39 Legislation alone does not guarantee resilience.
Παρότι η οδηγία NIS έχει ως στόχο την επίτευξη υψηλού επιπέδου ασφάλειας σε όλη την ΕΕ, επικεντρώνεται ρητά στην επίτευξη μιας ελάχιστης, και όχι της μέγιστης δυνατής, εναρμόνισης62. 
While the NIS Directive’s objective is to achieve a high level of security across the EU, it explicitly focuses on achieving minimum, not maximum, harmonisation62.
Κενά θα εξακολουθήσουν να εμφανίζονται καθώς το τοπίο του κυβερνοχώρου θα εξελίσσεται. 26 
Gaps will continue to emerge as the cyber-landscape evolves. 20
27 Σημεία προβληματισμού – πλαίσιο πολιτικής - Ποια είναι τα κυριότερα βήματα που είναι απαραίτητα προκειμένου να επιτευχθεί η στροφή των φορέων χάραξης πολιτικής και των νομοθετών προς μια νοοτροπία περισσότερο προσανατολισμένη στις επιδόσεις στον τομέα της κυβερνοασφάλειας, μεταξύ άλλων με τον ορισμό της συνολικής ανθεκτικότητας; - Με ποιον τρόπο μπορεί να συμβάλει καλύτερα η έρευνα στην παραγωγή των αναγκαίων δεδομένων και στατιστικών στοιχείων ώστε να καταστεί δυνατή η ουσιαστική αξιολόγηση; - Με ποιους τρόπους μπορούν να προσαρμοστούν οι νομοθετικές διαδικασίες της ΕΕ ώστε να αυξηθεί ο βαθμός ευελιξίας τους και να λαμβάνουν περισσότερο υπόψη την ταχύτητα των εξελίξεων της τεχνολογίας και των απειλών; - Πώς μπορεί η πρακτική της ανάπτυξης μεθόδων μέτρησης (δεικτών, τιμών-στόχου) στο πλαίσιο του κύκλου πολιτικής της ΕΕ να προσαρμοστεί, να επεκταθεί και να αναπαραχθεί στον τομέα της κυβερνοασφάλειας συνολικά; - Ποια διδάγματα μπορούν να αντλήσουν τα εθνικά ανώτατα όργανα ελέγχου από τις προσεγγίσεις που εφαρμόζουν άλλα ΑΟΕ για τον έλεγχο πολιτικών και των μέτρων κυβερνοασφάλειας; - Ποιες ανακολουθίες στη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο και την εφαρμογή του νομικού πλαισίου της ΕΕ υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης των κενών στην κυβερνοασφάλεια και της κυβερνοεγκληματικότητας, και ποιος θα ήταν ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπιστούν από τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ; - Πόσο αποτελεσματικοί είναι οι έλεγχοι των ενωσιακών εξαγωγών ειδών και υπηρεσιών του κυβερνοχώρου για την πρόληψη παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκτός της ΕΕ; 
21 Reflection points – policy framework - What critical steps are needed to prompt a shift by policy-makers and legislators alike towards a stronger performance culture in cybersecurity, including defining overall resilience? - How can research better contribute to generating the necessary data and statistics to enable meaningful evaluation? - In what ways can the EU’s legislative processes be adapted to be more flexible and take better account of the speed of technological and threat developments? - How can the practice of developing metrics (indicators, targets) in the EU Policy Cycle be adapted, scaled-up and replicated for the cybersecurity domain as a whole? - What can national audit offices learn from each other’s approaches to auditing cybersecurity policies and measures? - Which inconsistencies in the transposition and implementation of the EU legal framework are undermining a more effective response to cybersecurity gaps and cybercrime, and how could this be best addressed by Member States and EU i ns ti tuti ons ? - How effective are EU export controls on cyber goods and services in preventing human rights abuses outside the EU?
Χρηματοδότηση και δαπάνες 40 Η ΕΕ φιλοδοξεί το διαδικτυακό περιβάλλον της να καταστεί το ασφαλέστερο στον κόσμο. 
Funding and spending 40 The EU has its sights set on becoming the world’s safest online environment.
Αυτό απαιτεί σημαντικές προσπάθειες από πλευράς όλων των ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβανομένης μιας στέρεης χρηματοοικονομικής βάσης. 
Achieving this ambition requires significant efforts from all stakeholders, including a sound and well-managed financial footing.
Πρόκληση 3: Ευθυγράμμιση του επιπέδου των επενδύσεων με τους στόχους Κλιμάκωση των επενδύσεων 41 Οι συνολικές δαπάνες για την κυβερνοασφάλεια ως ποσοστό του ΑΕγχΠ εκτιμώνται σε 0,1 % περίπου. 
Challenge 3: aligning investment levels with goals Scaling up investment 41 Total global cybersecurity spending as a percentage of GDP is estimated to be about 0.1 %.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες63, το αντίστοιχο ποσοστό είναι περίπου 0,35 % (συμπεριλαμβανομένου του ιδιωτικού τομέα). 
In the United States 63, this rises to about 0.35 % (including the private sector).
Ως ποσοστό, οι δαπάνες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ που εγγράφηκαν στον προϋπολογισμό για το 2019 ανέρχονται σε περίπου 0,1 % του ΑΕγχΠ ή σε περίπου 21 δισεκατομμύρια δολάρια64. 
As a percentage of GDP, US federal government spending is around 0.1 %, or around $21 billion budgeted for 201964.
42 Συγκριτικά, οι δαπάνες στην ΕΕ είναι χαμηλές, κατακερματισμένες και συχνά δεν συνοδεύονται από συντονισμένα κυβερνητικά προγράμματα. 
42 Spending in the EU has been low by comparison, fragmented and often not backed by concerted government-led programmes.
Η εξασφάλιση ακριβών αριθμητικών στοιχείων είναι δυσχερής, αλλά οι δημόσιες δαπάνες της ΕΕ στον τομέα της κυβερνοασφάλειας εκτιμάται ότι κυμαίνονται μεταξύ ενός και δύο δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως65. 
Figures are hard to come by, but EU public spending on cybersecurity is estimated to range between one and two billion euros per year65.
Οι δαπάνες ορισμένων κρατών μελών, εκφρασμένες ως ποσοστό του ΑΕγχΠ τους, αντιστοιχούν στο ένα δέκατο ή και λιγότερο του επιπέδου των ΗΠΑ66. 
Some Member States’ spending as a percentage of GDP is one-tenth of US levels, or even lower66.
Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της χρειάζεται να γνωρίζουν το συνολικό ύψος των συλλογικών επενδύσεών τους, προκειμένου να προσδιορίσουν τις ελλείψεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν. 
The EU and its Member States need to know how much they are investing collectively to know which gaps to close.
43 Είναι δύσκολο να σχηματιστεί μια συνολική εικόνα ελλείψει σαφών στοιχείων, λόγω του οριζόντιου χαρακτήρα της κυβερνοασφάλειας και του γεγονότος ότι οι δαπάνες στον τομέα αυτό συχνά δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις δαπάνες στον τομέα της ΤΠ γενικώς67. 
43 It is difficult to form a comprehensive picture in the absence of clear data owing to cybersecurity’s cross-cutting nature and because cybersecurity and general IT spending are often indistinguishable67.
Με την έρευνά μας επιβεβαιώθηκε ότι είναι δύσκολο να συγκεντρωθούν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία για τις δαπάνες τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα. 
Our survey has confirmed that it is difficult to obtain reliable statistics on spending in both the public and private sectors.
Τα τρία τέταρτα των εθνικών ανώτατων οργάνων ελέγχου ανέφεραν ότι δεν διαθέτουν συνολική εικόνα των κρατικών δαπανών που συνδέονται με τον κυβερνοχώρο, και ούτε ένα κράτος μέλος δεν υποχρέωνε τους δημόσιους φορείς να αναφέρουν χωριστά τις δαπάνες για την κυβερνοασφάλεια στα οικονομικά σχέδιά τους. 
Three-quarters of the national audit offices reported having no centralised overview of cyber-related government spending, and not one Member State obliged public entities to report cybersecurity expenditure separately in their financial plans.
44 Η κλιμάκωση των δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της κυβερνοασφάλειας αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση. 
44 Scaling up public and private investment in Europe’s cybersecurity firms is a particular challenge.
Δημόσια χρηματοδότηση είναι συχνά διαθέσιμη κατά τα αρχικά στάδια, χωρίς να συμβαίνει συχνά το ίδιο κατά τα στάδια της ανάπτυξης και της επέκτασης68. 
Public capital is often available for the initial phases, but less so for the growth and expansion stages 68.
Υφίστανται πολυάριθμες πρωτοβουλίες χρηματοδότησης της ΕΕ, οι οποίες όμως δεν αξιοποιούνται, σε μεγάλο βαθμό λόγω της γραφειοκρατίας69. 
Numerous EU funding initiatives exist but are not being taken advantage of, largely due to red tape69.
Συνολικά, οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της κυβερνοασφάλειας στην ΕΕ υστερούν σε σχέση με τις αντίστοιχες εταιρείες σε διεθνές επίπεδο: καθώς είναι λιγότερες, η μέση χρηματοδότηση που προσελκύουν είναι σημαντικά χαμηλότερη70. 
Overall, EU cybersecurity firms underperform against their international peers: fewer in number, the average amount of funding they raise is significantly lower70.
Είναι επομένως ζωτικής σημασίας για την επίτευξη των στόχων της ψηφιακής πολιτικής της ΕΕ να διασφαλιστεί η αποτελεσματική στόχευση και χρηματοδότηση των νεοσύστατων επιχειρήσεων. 
Ensuring effective targeting and funding of start-ups is therefore crucial to achieving the EU’s digital policy objectives. 22
Κλιμάκωση του αντικτύπου 45 Η κάλυψη του επενδυτικού κενού στον τομέα του κυβερνοχώρου θα πρέπει να αποφέρει χρήσιμα επακόλουθα. 
Scaling up impact 45 Closing the cyber investment gap needs to yield useful outcomes.
Παραδείγματος χάριν, παρά το πλεονέκτημα της ΕΕ στον τομέα της έρευνας και της καινοτομίας, τα παραγόμενα αποτελέσματα δεν κατοχυρώνονται, δεν διατίθενται στο εμπόριο ούτε αποκτούν ευρύτερες διαστάσεις ώστε να συμβάλουν στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας, της ανταγωνιστικότητας και της ψηφιακής αυτονομίας71. 
For example, despite the strength of the EU’s research and innovation sector, results are not sufficiently patented, commercialised or scaled up to help strengthen resilience, competitiveness and digital autonomy71.
Αυτό καθίσταται ιδιαιτέρως εμφανές όταν γίνεται σύγκριση με τους ανταγωνιστές της ΕΕ παγκοσμίως. 
This is especially the case when compared with the EU’s global competitors.
Η σπανιότητα καταλλήλως αξιοποιηθέντων αποτελεσμάτων οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων72, συμπεριλαμβανομένων των εξής: o της απουσίας συνεκτικής διακρατικής στρατηγικής για τη διεύρυνση της προσέγγισης ώστε να ανταποκρίνεται στις ευρύτερες ψηφιακές ανάγκες της ΕΕ για ανταγωνιστικότητα και αυξημένη αυτονομία· o της διάρκειας του κύκλου αλυσίδας αξίας, που έχει ως αποτέλεσμα σύντομα τα εργαλεία να καθίστανται παρωχημένα· o της έλλειψης βιωσιμότητας, δεδομένου ότι τα έργα ολοκληρώνονται συνήθως με τη διάλυση της ομάδας έργου και τη διακοπή της στήριξης, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης για επικαιροποιήσεις και εγκατάσταση επιδιορθώσεων. 
The paucity of properly harnessed results stems from a range of factors 72, including: o the lack of a consistent transnational strategy to scale up the approach to fit the EU’s wider digital needs for competiveness and increased autonomy; o the length of the value chain cycle, which means tools soon become obsolete; o the lack of sustainability as projects typically end with the dissolution of the project team and a discontinuation of support, including updates and patching solutions.
46 Η πρόταση της Επιτροπής για τη δημιουργία δικτύου κέντρων ικανοτήτων στον τομέα της ασφάλειας στον κυβερνοχώρο και κέντρου ερευνητικών ικανοτήτων 29 αποτελεί μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί ο κατακερματισμός στον τομέα της έρευνας για την κυβερνοασφάλεια και να ενθαρρυνθούν οι επενδύσεις σε μεγάλη κλίμακα73. 
46 The Commission’s proposal to establish a network of cybersecurity competence centres and a research competence centre is an attempt to overcome fragmentation in the cybersecurity research field and to spur investment at scale73.
Συνολικά, υπάρχουν περίπου 665 κέντρα εμπειρογνωσίας σε όλη την ΕΕ. 
In total, there are some 665 centres of expertise across the EU.
Πρόκληση 4: Σχηματισμός σαφούς εικόνας των δαπανών του προϋπολογισμού της ΕΕ 47 Η ύπαρξη μιας συνολικής εικόνας των δαπανών είναι σημαντική για λόγους διαφάνειας και βελτίωσης του συντονισμού. 
Challenge 4: a clear overview of EU budget spending 47 A centralised overview of spending is important for transparency and improved coordination.
49 Επομένως, η σαφής επισκόπηση των δαπανών σε έναν τομέα που αφορά πολλούς τομείς πολιτικής εμφανίζει σημαντικές δυσκολίες. 
49 Establishing a clear spending overview of a topic that cuts across many policy areas is thus a sizeable challenge.
Αρμόδιες για τη διαχείριση των προγραμμάτων δαπανών είναι διάφορες υπηρεσίες της Επιτροπής, καθεμιά από τις οποίες έχει δικούς της στόχους, κανόνες και χρονοδιαγράμματα. 
Spending programmes are managed by different parts of the Commission, each with its own goals, rules and timetables.