natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για άλλα, κατά τη διαδικασία σχεδιασμού, η Επιτροπή δεν έλαβε συνολικά υπόψη την ικανότητα της Ελλάδας να τα εφαρμόσει και, έτσι, δεν προσάρμοσε ανάλογα την εμβέλεια και τον χρονισμό τους. 
For others, the Commission did not comprehensively consider Greece’s implementation capacity in the design process and thus did not adapt the scope and timing accordingly.
Εντοπίσαμε επίσης περιπτώσεις όρων με υπερβολικά περιορισμένη εμβέλεια που απέβλεπαν στην αντιμετώπιση βασικών τομεακών ανισορροπιών, καθώς και καθυστερημένη ενσωμάτωση στα προγράμματα μέτρων για την αντιμετώπιση βασικών ανισορροπιών. XIII. 
We also found cases of conditions with too narrow a scope to address key 9
Η Επιτροπή δεν προέβη σε διεξοδική αξιολόγηση των δύο πρώτων προγραμμάτων, μολονότι μια τέτοια ανάλυση θα ήταν σκόπιμη για την αναπροσαρμογή της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας. 
The Commission did not carry out a comprehensive evaluation of the first two programmes, although such an analysis could be pertinent for adjusting the reform process.
Στα μέσα του 2017, η Ελλάδα εξακολουθεί να χρειάζεται εξωτερική χρηματοδοτική στήριξη, γεγονός που σημαίνει ότι τα προηγούμενα προγράμματα δεν μπόρεσαν να αποκαταστήσουν την ικανότητα της χώρας να χρηματοδοτεί τις ανάγκες της από τις αγορές, μεταξύ άλλων και λόγω αδυναμιών σε επίπεδο υλοποίησης. 
As of mid-2017, Greece still requires external financial support, which indicates that the earlier programmes, also due to implementation weaknesses, were not able to restore the country’s ability to finance its needs on the markets.
Οι ειδικοί στόχοι των προγραμμάτων επετεύχθησαν μόνο σε περιορισμένο βαθμό: • Επάνοδος στην ανάπτυξη: Κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων, το ΑΕγχΠ συρρικνώθηκε κατά περισσότερο από ένα τέταρτο και η Ελλάδα δεν επανήλθε σε τροχιά ανάπτυξης το 2012, όπως προβλεπόταν αρχικά. 10 
The specific objectives of the programmes were met only to a limited extent: • Return to growth: GDP shrank during the programmes by over a quarter and Greece did not return to growth, as initially envisaged, in 2012. • Fiscal sustainability: there was large scale fiscal consolidation in terms of structural balances.
Ωστόσο, λόγω των δυσμενών μακροοικονομικών εξελίξεων και του επιτοκιακού κόστους του υφιστάμενου χρέους, ο λόγος χρέους προς ΑΕγχΠ εξακολούθησε να αυξάνεται. • Χρηματοπιστωτική σταθερότητα: Τα προγράμματα εξασφάλισαν τη βραχυπρόθεσμη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, δεν κατάφεραν, ωστόσο, να αποτρέψουν τη ραγδαία επιδείνωση των ισολογισμών των τραπεζών, πρωτίστως λόγω των δυσμενών μακροοικονομικών και πολιτικών εξελίξεων, με συνέπεια να περιοριστεί η ικανότητα των τραπεζών να χρηματοδοτούν την πραγματική οικονομία. 
But due to adverse macroeconomic developments and interest costs on existing debt, the debt to GDP ratio kept increasing. • Financial stability: the programmes ensured short-term financial stability, but were unable to avert a sharp deterioration of the banks’ balance sheets, primarily due to adverse macroeconomic and political developments, and the banks’ ability to provide finance to the real economy was restricted.
Τι συνιστούμε XIV. 
What we recommend XIV.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει: α) Να βελτιώσει τις διαδικασίες που εφαρμόζει για τον σχεδιασμό προγραμμάτων στήριξης, ιδίως περιγράφοντας την εμβέλεια κάθε αναλυτικής εργασίας αναγκαίας για την αιτιολόγηση του περιεχομένου των όρων. β) Να ιεραρχεί καλύτερα τους όρους και να προσδιορίζει τα μέτρα που απαιτούνται επειγόντως για την αντιμετώπιση των ανισορροπιών και είναι καθοριστικά για την επίτευξη των στόχων των προγραμμάτων. γ) Κατά περίπτωση και προκειμένου να αποκαθιστά τις υποκείμενες οικονομικές ανισορροπίες, να διασφαλίζει ότι τα προγράμματα εντάσσονται σε συνολική στρατηγική ανάπτυξης για την εκάστοτε χώρα. δ) Να καθιερώνει σαφείς διαδικασίες και, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, να καθορίζει βασικούς δείκτες επιδόσεων, ώστε να διασφαλίζεται η συστηματική και ορθώς τεκμηριωμένη παρακολούθηση των προγραμμάτων. ε) Να αντιμετωπίζει εξαρχής και κατά τρόπο διεξοδικότερο τα κενά δεδομένων. 11 
The European Commission should: (a) Improve the procedures for the design of support programmes, in particular by outlining the scope of any analytical work necessary to justify the content of the conditions. (b) Better prioritise the conditions and specify measures urgently needed to address the imbalances that are crucial for achieving the objectives of the programmes. (c) Where relevant to address the underlying economic imbalances, ensure that the programmes are embedded in an overall growth strategy for the country. 10
στ) Ναεπιδιώκειτηνεπίτευξησυμφωνίαςμετουςεταίρουςενόςπρογράμματος, ώστε οι αντίστοιχοι ρόλοι και οι μέθοδοι συνεργασίας να καθορίζονται με σαφήνεια και διαφάνεια. ζ) Να τεκμηριώνει καλύτερα τις παραδοχές και τις τροποποιήσεις των οικονομικών υπολογισμών επί των οποίων στηρίζεται ο σχεδιασμός ενός προγράμματος. η) Να αξιολογεί συστηματικότερα τη διοικητική ικανότητα του κράτους μέλους ως προς την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων και την ανάγκη του για τεχνική βοήθεια. 
(d) Have in place clear procedures and, where appropriate, define KPIs to ensure that programme monitoring is systematic and accurately documented. (e) More comprehensively address data gaps from the outset. (f) Seek to reach an agreement with programme partners so that the roles and methods of co-operation are specified and transparent. (g) Better document the assumptions and modifications made to the economic calculations underlying the programme’s design. (h) Be more systematic in assessing the administrative capacity of the Member State to implement the reforms and the need for technical assistance.
Οι όροι που τίθενται πρέπει να εναρμονίζονται με τα αποτελέσματα της ανάλυσης αυτής. θ) Να βελτιώσει το αναλυτικό έργο της όσον αφορά τον σχεδιασμό ενός προγράμματος. 
The conditions should be adapted to the results of this analysis. (i) Enhance its analytical work on programme design.
Συγκεκριμένα, οφείλει να εξετάζει την καταλληλότητα και τον χρονισμό των μέτρων, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες που επικρατούν στο εκάστοτε κράτος μέλος. ι) Να προβαίνει σε ενδιάμεσες αξιολογήσεις διαδοχικών προγραμμάτων, των οποίων η συνολική διάρκεια υπερβαίνει τα τρία έτη, και να αξιοποιεί τα σχετικά αποτελέσματα για την αξιολόγηση των ρυθμίσεων που εφαρμόζονται για τον σχεδιασμό και την παρακολούθησή τους. ια) Να αναλύει ποιο είναι το καταλληλότερο πλαίσιο για την παροχή υποστήριξης και την άσκηση εποπτείας μετά τη λήξη των προγραμμάτων. 12 
It should, in particular, address the appropriateness and timing of measures, given the specific situation in the Member State. (j) Carry out interim evaluation for successive programmes of combined duration exceeding three years and use the results to assess their design and monitoring arrangements. (k) Analyse the appropriate support and surveillance framework for the period after the programme ends. 11
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Τα τρία ελληνικά προγράμματα οικονομικής προσαρμογής 1. 
INTRODUCTION The three Greek Economic Adjustment Programmes 1.
Με την εκδήλωση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, το διεθνές περιβάλλον άλλαξε ριζικά. 
With the onset of the global financial crisis, the international environment changed drastically.
Η κρίση επέβαλε πρωτοφανείς διασώσεις χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με δημόσιους πόρους και άλλες έκτακτες νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές. 
The crisis required unprecedented bail-outs of financial institutions and other exceptional monetary and fiscal policies.
Παρ’ όλα αυτά, την κρίση ακολούθησε επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας παγκοσμίως και κρίση χρέους στην Ευρώπη. 
The crisis was nonetheless followed by a global economic downturn and a debt crisis in Europe.
Μολονότι οι χώρες με υγιή βασικά οικονομικά μεγέθη κατάφεραν να επανέλθουν σε τροχιά ανάπτυξης σχετικά σύντομα, οι χώρες με μακροοικονομικές ανισορροπίες και διαρθρωτικές αδυναμίες αντιμετώπισαν σοβαρές δυσκολίες.1 2. 
Although countries with sound fundamentals managed to get back on a growth track within a relatively short space of time, countries with macroeconomic imbalances and structural weaknesses faced great difficulties.1 2.
Στο πλαίσιο της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, η σώρευση μακροοικονομικών ανισορροπιών, το υψηλό δημόσιο και εξωτερικό χρέος, η αδύναμη διεθνής ανταγωνιστικότητα, το μη βιώσιμο συνταξιοδοτικό σύστημα και οι ανίσχυροι θεσμοί δυσχέραναν ιδιαιτέρως τη χρηματοδότηση της Ελλάδας από τις αγορές λόγω της αυξημένης απροθυμίας των διεθνών αγορών για ανάληψη κινδύνου. 
In the context of the global financial crisis, the accumulation of macroeconomic imbalances, large stocks of public and external debt, weak external competitiveness, an unsustainable pension system and weak institutions all made Greece particularly vulnerable to increased risk aversion in the international markets.
Οι παράγοντες αυτοί, σε συνδυασμό με την αποκαλυφθείσα αναφορά ανακριβών επίσημων στατιστικών στοιχείων και τη σημαντική αναθεώρηση των δημοσιονομικών δεδομένων για τα έτη 2008 και 2009, επηρέασαν αρνητικά την εμπιστοσύνη των αγορών. Συνεπεία αυτού, κορυφαίοι οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας υποβάθμισαν τις αξιολογήσεις των κρατικών ομολόγων (από A στο τέλος του 2008 σε C το 2011). 
These factors, together with the disclosed misreporting of official statistics and the significant revision to the fiscal data for 2008 and 2009, negatively affected market confidence. As a result, leading credit rating agencies downgraded the sovereign ratings (from A-levels end of 2008 to C-levels in 2011).
Η αγορά αντέδρασε δυναμικά στην αρνητική αυτή εξέλιξη με αποτέλεσμα, στις εβδομάδες που προηγήθηκαν του αιτήματος της χώρας για χρηματοδοτική συνδρομή, το κόστος χρηματοδότησης του ελληνικού χρέους να ανέλθει σε μη βιώσιμα επίπεδα. 
The market reacted strongly to this negative development, with the costs of financing for Greek debt increasing to unsustainable levels in the weeks before the country’s request for financial assistance.
Λόγω της απώλειας πρόσβασης στις αγορές με εύλογο κόστος, στις 23 Απριλίου 2010, η Ελλάδα ζήτησε χρηματοδοτική συνδρομή από τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και το 1 13 Το 2008, εκτός από την Ελλάδα, διεθνή χρηματοδοτική συνδρομή ζήτησαν άλλες τέσσερις χώρες της ζώνης του ευρώ (Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία και Κύπρος) και τρεις χώρες εκτός της ζώνης του ευρώ (Λετονία, Ουγγαρία και Ρουμανία). 
As a result of losing market access at a reasonable price, Greece requested financial assistance from Euro area member states and the IMF2 on 23 April 2010.
ΔΝΤ2. Παρά τα δημοσιονομικά και διαρθρωτικά μέτρα που έλαβε η χώρα, το πρώτο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής (ΠΟΠ) απεδείχθη ανεπαρκές για την επάνοδό της στις αγορές και, ως εκ τούτου, συμφωνήθηκαν δύο ακόμη προγράμματα, το 2012 και το 2015 αντίστοιχα (βλέπε πίνακα 1). 
was not sufficient for the country to return to market financing, and so two further programmes were agreed, in 2012 and 2015, respectively (see Table 1).
Πίνακας 1 - Τα ελληνικά προγράμματα οικονομικής προσαρμογής 2 Πηγή: ΕΕΣ, βάσει στοιχείων της Επιτροπής / του ΕΜΣ. 
Table 1 - The Greek Economic Adjustment Programmes 1 Bilateral loans coordinated by the Commission on behalf of participating Euro area Member States.
Το πρώτο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής υπεγράφη τον Μάιο του 2010 (βλέπε γράφημα 1 και παράρτημα I). 
The first adjustment programme was signed in May 2010 (see Figure 1 and Annex I).
Σχεδιάστηκε με σκοπό να διαρκέσει έως τον Ιούνιο του 2013 και προέβλεπε χρηματοδότηση ύψους 110 δισεκατομμυρίων ευρώ (από το ΔΝΤ και τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ) για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της οικονομίας και τη στήριξη του τραπεζικού συστήματος (βλέπε πίνακα 1). 
It was designed to run until June 2013 with funding of 110 billion euros (from the IMF and Euro area member states) intended to cover the economy’s financing needs and support the banking system (see Table 1).
Το πρώτο πρόγραμμα έληξε πρόωρα τον Μάρτιο του 2012, καθώς το μη βιώσιμο ύψος του χρέους και η μεγαλύτερη από την αναμενόμενη συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας ανέδειξαν την ανάγκη περαιτέρω χρηματοδότησης. 
The first programme ended prematurely in March 2012, as the unsustainable debt level and the deeper-than-expected contraction in economic activity revealed a need for further funding.
Έως τότε, είχαν εκταμιευθεί 73,6 δισεκατομμύρια ευρώ. 
By that time, 73.6 billion euros been disbursed.
Η δεύτερη δέσμη μέτρων χρηματοδοτικής συνδρομής συμφωνήθηκε με τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και το ΔΝΤ τον Μάρτιο του 2012 και προέβλεπε συνολική χρηματοδότηση ύψους 172,6 δισεκατομμυρίων ευρώ. 
The second financial assistance package was agreed with the Euro area member states and the IMF in March 2012 with total funding of 172.6 billion euros.
Οι χώρες της ζώνης του ευρώ συνεισέφεραν τελικά 141,8 δισεκατομμύρια ευρώ υπό μορφή δανείων από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΔΧΣ) που είχε συσταθεί για τον σκοπό αυτό. 
The Euro area countries finally contributed 141.8 billion euros in the form of loans from the European Financial Stability Facility (EFSF) that had been created for this purpose.
Βασικό στοιχείο του δεύτερου προγράμματος ήταν η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (PSI), στο πλαίσιο της οποίας ιδιώτες επενδυτές συνεισέφεραν περίπου 107 δισεκατομμύρια ευρώ, διαγράφοντας μέρος της αξίας των χρεογράφων που διακρατούσαν. 
A key element of the second programme was the Private Sector Involvement (PSI), under which private investors contributed approximately 107 billion euros by writing down part of the value of their debt holdings.
Μετά τη λήξη του δεύτερου προγράμματος, τον Δεκέμβριο του 2014, και τις δύο παρατάσεις του3 και ενόψει των εν εξελίξει διαπραγματεύσεων σχετικά με την τρίτη δέσμη μέτρων χρηματοδοτικής συνδρομής, τον Ιούλιο του 2015 χορηγήθηκε στην Ελλάδα μεταβατική χρηματοδότηση από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης. 
Following the expiry of the second programme in December 2014 and its two extensions3, and in view of the ongoing negotiations on the third package of financial assistance, Greece was granted a bridge loan from the European Financial Stabilisation Mechanism in July 2015.
Δεδομένης της αβεβαιότητας που επικρατούσε, τον Ιούνιο του 2015 επεβλήθησαν περιορισμοί στην ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων, προκειμένου να διαφυλαχθεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα (βλέπε παράρτημα II). 
Given the uncertainty of the situation, in June 2015 restrictions in in the free movement of capital were introduced to safeguard financial stability (see Annex II).
Τον Αύγουστο του 2015, οι ελληνικές αρχές και οι εταίροι της ζώνης του ευρώ συμφώνησαν στο καθαυτό τρίτο πρόγραμμα, το οποίο έλαβε τη μορφή κρατικού δανείου από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ). 
In August 2015, the Greek authorities and the Euro area partners agreed on the third programme proper, which took the form of a government loan from the European Stability Mechanism (ESM).
Το πρόγραμμα προβλέπεται να διαρκέσει έως το 2018. 
The programme is scheduled to run until 2018.
Στις 20 Ιουλίου 2017, κατόπιν αιτήματος της Ελλάδας, το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ ενέκρινε κατ’ αρχήν συμφωνία για την παροχή προληπτικής γραμμής χρηματοδότησης ύψους 1,6 δισεκατομμυρίων ευρώ, υπό τον όρο της παροχής περαιτέρω διασφαλίσεων. 
On 20 July 2017, the IMF Executive Board, at the request of Greece, approved in principle a precautionary Stand-by Arrangement of 1.6 billion euros, subject to further assurances.
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017, το ΔΝΤ δεν είχε προβεί σε καμία εκταμίευση. 
By September 2017 the IMF has not made any disbursements.
15 3 Έως το τέλος Φεβρουαρίου και Ιουνίου του 2015, αντίστοιχα. 
14 3 Respectively until end of February and end of June 2015.
Γράφημα 1 - Χρονολόγιο της ελληνικής κρίσης Πηγή: ΕΕΣ. 
Figure 1 – The chronology of the Greek crisis 15 Source: ECA.
Στόχοι των προγραμμάτων 7. 
Programme objectives 7.
Η κύρια λογική παρέμβασης των ελληνικών προγραμμάτων προσαρμογής ήταν η αντιμετώπιση των οικονομικών ανισορροπιών στην Ελλάδα και, με τον τρόπο αυτό, η αποφυγή της μετάδοσης της ελληνικής οικονομικής κρίσης στην υπόλοιπη ζώνη του ευρώ. 
The main intervention logic of the Greek Adjustment Programmes has been to address the economic imbalances in Greece and thereby to prevent contagion between the Greek economic crisis and the rest of the euro area.
Για τον σκοπό αυτό, τα προγράμματα απέβλεπαν στην παγίωση μιας υγιούς και βιώσιμης οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κατάστασης στην Ελλάδα και την αποκατάσταση της ικανότητας της χώρας να χρηματοδοτείται πλήρως από τις χρηματοπιστωτικές αγορές. 
To this end, the programmes aimed to establish a sound and sustainable economic and financial situation in Greece and to restore its capacity to finance itself fully on the financial markets.
Μακροπρόθεσμα επιτόκια ελληνικών ομολόγων (%) A) Αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των χρηματοπιστωτικών αγορών και της δημοσιονομικής βιωσιμότητας: Τα προγράμματα προέβλεπαν αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα (συμπεριλαμβανομένων μειώσεων των δαπανών για τις συντάξεις, το σύστημα υγείας και τη δημόσια διοίκηση), καθώς και μεταρρυθμίσεις της φορολογικής πολιτικής και της φορολογικής διοίκησης. 
To achieve this objective, the Greek programmes4 focused on three key challenges which Greece committed to address through a comprehensive set of reform measures: (A) Restoring financial market confidence and fiscal sustainability: the programmes envisaged robust fiscal measures (including reductions in expenditure on pensions, the health system and public administration), as well as reforms of tax policy and tax administration.
B) Διασφάλιση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα: Τα προγράμματα παρείχαν χρηματοδοτική συνδρομή στις ελληνικές τράπεζες, μέσω του ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), με στόχο την αντιμετώπιση των επειγουσών κεφαλαιακών αναγκών τους. 
(B) Safeguarding financial-sector stability: the programmes provided financial support to Greek banks via the Hellenic Financial Stability Fund (HFSF) aimed to address their urgent capital needs.
Οι μεταρρυθμίσεις αφορούσαν επίσης την αναδιάρθρωση και την εξυγίανση του τομέα αυτού, τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (ΜΕΔ), τη διακυβέρνηση, την εποπτεία και τη ρευστότητα. 
The areas covered by the reforms also included the sector’s restructuring and consolidation, management of Non-Performing Loans (NPLs), governance, supervision and liquidity.
Γ) Προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης και αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας: Εισάγοντας διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, στόχος των προγραμμάτων ήταν η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας από άποψη κόστους και του συνολικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος. 
(C) Promoting economic growth and restoring competitiveness: by means of structural reforms, the programmes aimed to improve cost-competitiveness and the overall business environment.
Κατ’ αυτό τον τρόπο, θα καθίστατο ευκολότερη η στροφή της Ελλάδας σε ένα αναπτυξιακό μοντέλο στηριζόμενο περισσότερο στις επενδύσεις και τις εξαγωγές. 
This was intended to facilitate Greece’s transition towards a more investment-and export-led growth model.
Στους τομείς που κάλυπταν οι μεταρρυθμίσεις περιλαμβάνονταν οι αγορές εργασίας και προϊόντων, η δημόσια διοίκηση, το νομικό σύστημα και η εκπαίδευση. 
The areas covered by the reforms included labour and product markets, public administration, the legal system and education.
Οι εταίροι του προγράμματος και ο ρόλος των ευρωπαϊκών θεσμών 8. 
The programme partners and the role of the European institutions 8.
Τα δύο πρώτα προγράμματα σχεδιάστηκαν κατά τις συζητήσεις μεταξύ των ελληνικών αρχών και της λεγόμενης «τρόικας», απαρτιζόμενης από την Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ (αναφέρονται ως «θεσμοί» στο πλαίσιο του τρίτου προγράμματος). 
The first two programmes were designed in the course of discussions between the Greek authorities and the so-called “Troika” consisting of the Commission, the ECB and the IMF (under the third programme referred to as “Institutions”).
Στο πλαίσιο του τρίτου 17 προγράμματος, σύμφωνα με τη συνθήκη του5, ο ΕΜΣ συμμετείχε και αυτός στον σχεδιασμό και την παρακολούθηση του προγράμματος. 
Under the third programme, in line with its treaty5, the ESM has also been involved in the design and monitoring of the programme.
Μολονότι το ΔΝΤ δεν συνεισέφερε στη χρηματοδότηση του τρίτου προγράμματος, συμμετείχε πλήρως και ενεργώς στις συζητήσεις σχετικά με το πεδίο αναφοράς των όρων και την πορεία της προσαρμογής. 
Although the IMF has not contributed to the financing of the third programme, it has remained fully active in the discussions on the scope of conditions and the adjustment path.
Καθ’ όλη τη διάρκεια των προγραμμάτων, ο ρόλος της Επιτροπής ήταν να ενεργεί για λογαριασμό των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, συνεργαζόμενη στενά με τους άλλους εταίρους. 
Throughout the programmes, the Commission’s role has been to act on behalf of the Euro area member states in close cooperation with other partners.
Στο πλαίσιο της δανειακής διευκόλυνσης για την Ελλάδα (ΔΔΕ), η Επιτροπή ήταν υπεύθυνη για τον συντονισμό και την υλοποίηση του προγράμματος για λογαριασμό και βάσει των οδηγιών των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, παρέχοντας στήριξη και συμμετέχοντας στη διαπραγμάτευση και την υπογραφή με την Ελλάδα συμφωνίας δανειακής διευκόλυνσης (ΣΔΔ) και μνημονίου συνεννόησης (ΜΣ) σχετικά με τους όρους των σχετικών τομεακών πολιτικών. Η συμφωνία-πλαίσιο και ο κανονισμός της ΕΕ για το ΕΤΧΣ6, που εφαρμόστηκαν στο δεύτερο πρόγραμμα, ανέθεταν στην Επιτροπή παρόμοιες αρμοδιότητες. 
Under the GLF, the Commission was responsible for coordinating and implementing the programme on behalf and under the instructions of the Euro area member states, providing support for, as well as negotiating and signing, a Loan Facility Agreement (LFA) and Memorandum of Understanding (MoU) on policy conditionality with Greece. The EFSF framework agreement and EU Regulation6, applicable to the second programme, entrusted similar responsibilities to the Commission.
Η συνθήκη του ΕΜΣ καλούσε το συμβούλιο διοικητών του ΕΜΣ να δώσει εντολή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή «να διαπραγματεύεται, σε συνεργασία με την ΕΚΤ, τους όρους οικονομικής πολιτικής, που επισυνάπτονται σε κάθε χρηματοδοτική συνδρομή». 
The ESM Treaty called on the ESM’s Board of Governors to mandate the European Commission “to negotiate, in liaison with the ECB, the economic policy conditionality attached to each financial assistance”.
Καθ’ όλη τη διάρκεια των προγραμμάτων, ο ρόλος της ΕΚΤ ήταν να συνεργάζεται με την Επιτροπή, αφενός, για την αξιολόγηση των όρων που έπρεπε να πληρούνται στο πλαίσιο τομεακών πολιτικών για τη χορήγηση χρηματοδοτικής συνδρομής και, αφετέρου, για την παρακολούθηση, σε τακτική βάση, της επιτυγχανόμενης προόδου όσον αφορά την υλοποίηση των συγκεκριμένων όρων. 
The ECB’s role throughout the programmes has been to act in liaison with the Commission to assess the policy conditions for financial assistance and to monitor on a regular basis the progress made on implementing those conditions.
Για το πρώτο πρόγραμμα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή, ήδη από τις 11 Φεβρουαρίου 2010, να παρακολουθεί την υλοποίηση των μεταρρυθμιστικών μέτρων σε συνεργασία με την ΕΚΤ. 
For the first programme, the European Council called upon the Commission as early as 11 February 2010 to monitor implementation of reform measures in liaison with the ECB.
Η συμφωνία-πλαίσιο 5 6 18 Συνθήκη για τη θέσπιση του ευρωπαϊκού μηχανισμού σταθερότητας, αιτιολογικές σκέψεις 12 και 13. 
The EFSF framework agreement, 5 6 17 Treaty Establishing the European Stability Mechanism, paragraphs 12 and 13.
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 472/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2013, για την ενίσχυση της οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες αναφορικά με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα (ΕΕ L 140 της 27.5.2013, σ. 1). 
Regulation (EU) No 472/2013 of the European Parliament and of the Council of 21 May 2013 on the strengthening of economic and budgetary surveillance of Member States in the euro area experiencing or threatened with serious difficulties with respect to their financial stability (OJ L 140, 27.5.2013, p. 1).