natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Υπολογίζεται ότι περίπου το 50 % των μεγαλύτερων υγρότοπων στην Ευρώπη βρίσκονται σε “επικίνδυνη κατάσταση” εξαιτίας της υπερεκμετάλλευσης των υπόγειων υδάτων.» 
It is estimated that about 50 % of major wetlands in Europe have “endangered status” due to groundwater overexploitation’ (7).
(7) «Υπήρξε κάποιο διάστημα κατά τη διάρκεια της πενταετίας 1990-1995 [περίοδος σοβαρής ξηρασίας], στο οποίο το 25 % του ισπανικού πληθυσμού, ιδίως στα νότια της χώρας, υφίστατο περιορισμούς στην υδροδότηση για οικιακή χρήση.» (8) 12. 
‘At one time during the period 1990 to 1995 [a major drought], 25 % of the population in Spain, especially in the south of the country, was suffering restriction of domestic water supply’ (8). 12.
«Οι αγροτικές δραστηριότητες συντελούν επίσης στη δημιουργία φορτίων φωσφόρου ... 
‘Agricultural activities also contribute to phosphorus loading ... .
Τα διάχυτα φορτία φωσφόρου από τη γεωργία σε ορισμένες χώρες είναι σημαντικά. 
Diffuse phosphorus loads from agriculture are in some countries quite significant.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, η συμβολή της γεωργίας ανέρχεται σε 43 %, στη Γερμανία σε 46 % ... και στη ∆ανία σε 38 %.» 
In the United Kingdom, for example, the agricultural contribution is as high as 43 %, in Germany 46 % ... and in Denmark 38 %’ (9).
(9) 13. 
13.
Γενικά, η ρύπανση των υδάτων έχει μειωθεί στην ΕΕ, αν και εξακολουθούν να προκαλούν ανησυχία τα προβλήματα ποιότητας σε περιορισμένο τοπικό επίπεδο, και ιδίως η μόλυνση των πόρων υπόγειων υδάτων από νιτρικά ιόντα ... 
In general, water pollution has declined in the European Union, although concerns remain over localised quality problems, and particularly nitrate contamination of groundwater resources ... .
Μία αξιολόγηση σε πανευρωπαι ̈κό επίπεδο της ποιότητας του πόσιμου νερού και η εκτίμηση των συναφών κινδύνων για την υγεία ενέχει σοβαρές δυσκολίες εξαιτίας της έλλειψης και της μη συγκρισιμότητας κατάλληλων στοιχείων.» 
A Europe-wide assessment of drinking water quality and estimation of related health risks faces serious difficulties due to scarcity and comparability of appropriate data’ (10).
(10) (1) Αυτόθι, σ. 345. (2) Αυτόθι, σ. 344. 
C 353/37 (1) Ibid., p. 345. (2) Ibid., p.
(4) Αυτόθι, σ. 161. (5) Αυτόθι, σ. 159. 
(4) Ibid., p. 161. (5) Ibid., p.
(7) Αυτόθι, σ. 162. (8) Αυτόθι, σ. 163. 
(7) Ibid., p. 162. (8) Ibid., p.
(9) Αυτόθι, σ. 165 και 166. 
(9) Ibid., pp. 165 and 166.
(10) Αυτόθι, σ. 267. 
(10) Ibid., p. 267.
C 353/38 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαι ̈κών Κοινοτήτων 8.12.2000 14. 
C 353/38 EN Official Journal of the European Communities 8.12.2000 14.
«Η πρόοδος όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ [κοινοτική οδηγία κατά της μόλυνσης από φυτοφάρμακα] προχωρεί με εξαιρετικά βραδείς ρυθμούς — επτά έτη μετά την υιοθέτησή της έχει ολοκληρωθεί η ανάλυση σε μόνον μία ενεργό ουσία από τις 800 περίπου υφιστάμενες ουσίες.» (1) 15. 
‘Progress on [Directive] 91/414[/EEC] [the Community Directive combating pesticide contamination] has been glacially slow — seven years after adoption analysis is complete on only one active substance out of approximately 800’ (1). 15.
«Η γεωργία αποτελεί την κύρια πηγή φορτίων αζώτου στις υδάτινες μάζες. 
‘Agriculture is the main source of nitrogen loading to water bodies.
Υψηλές εισροές αζώτου στις υδάτινες μάζες μπορούν να επιφέρουν σημαντικές οικολογικές μεταβολές. 
High inputs of nitrogen to water bodies can cause significant ecological changes’ (2).
(2) Παρά τις τεκμηριωμένες μειώσεις στη χρήση λιπασμάτων, στον αριθμό των ζώων και στην παραγωγή κοπριάς, η ευρωπαι ̈κή γεωργία εξακολουθεί να προσθέτει πολύ περισσότερο άζωτο στο έδαφος από ό, τι απαιτείται για την ανάπτυξη των καλλιεργειών. Όταν αυτό το πλεόνασμα αζώτου εκπλένεται από το έδαφος και φθάνει σε μία υδάτινη μάζα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα ρύπανσης. 
‘Despite documented decreases in fertiliser use, livestock numbers and manure production, European agriculture still adds much more nitrogen to the soil than is required for crop growth.
(3) Στην περίπτωση των διάχυτων πηγών, όπως η πλημυρρική απορροή νιτρικών αλάτων από τη γεωργία, σπάνια έχει επιτευχθεί αποτελεσματικός έλεγχος ... 
‘In the case of diffuse sources, such as nitrate runoff from agriculture, effective control has rarely been achieved ... .
Η εφαρμογή της οδηγίας για τα νιτρικά άλατα αποδείχθηκε ανεπαρκής στα περισσότερα κράτη μέλη. 
The implementation of the Nitrate Directive has been unsatisfactory in the majority of Member States’ (4).
(4) Οι συγκεντρώσεις νιτρικών αλάτων στους ποταμούς της ΕΕ ελάχιστα έχουν αλλάξει από το 1980, συμβάλλοντας στον ευτροφισμό των παράκτιων υδάτων. 
‘Nitrate concentrations in EU rivers have shown little change since 1980, contributing to eutrophication in coastal waters.
Οι εισροές θρεπτικών ουσιών από τη γεωργία είναι ακόμα υψηλές ... η υπερεκμετάλλευση και η αλάτωση των υπογείων υδάτων στις παράκτιες περιοχές εξακολουθούν να βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο. 
Nutrient input from agriculture is still high ... overexploitation and salinisation of groundwater in the coastal areas continue to be critical’ (5).
(5) Το πλεόνασμα εισροής αζώτου έναντι της πρόσληψης ποικίλλει μεταξύ των χωρών της ΕΕ. 
‘The surplus of nitrogen input over uptake varies widely among EU countries.
Αυτό το πλεόνασμα είναι υψηλό σε ορισμένες περιοχές του Βελγίου, της ∆ανίας, της Γαλλίας, των Κάτω Χωρών και του Ηνωμένου Βασιλείου. 
This surplus is high in certain areas of Belgium, Denmark, France, the Netherlands and the United Kingdom.
Έχει εκτιμηθεί ότι η παροχή κοπριάς (στην ΕΕ – 12) υπερβαίνει τα 170 Kg Ν/ha —ένα κατώφλι που ορίζει η οδηγία για τα νιτρικά ιόντα για ζώνες που έχουν χαρακτηρισθεί ως ευάλωτες στην έκπλυση νιτρικών ιόντων— σε περίπου 13 % (ή περίπου 1 εκατομμύριο) των γεωργικών εκμεταλλεύσεων για την ΕΕ – 12, κυμαινόμενη από 63 % στις Κάτω Χώρες σε λιγότερο από 10 % στη Γαλλία, την Ιρλανδία και την Ιταλία. 
It has been estimated that the supply of manure (in EU-12) exceeds 170 kg N per ha – a threshold set by the Nitrate Directive for zones which are identified to be vulnerable to the leaching of nitrate – in around 13 % (or almost 1 million) of the farms for EU-12, ranging from 63 % in the Netherlands to less than 10 % in France, Ireland and Italy’ (6).
(6) Η πιο σοβαρή κατάσταση παρατηρήθηκε σε περιοχές όπου πραγματοποιείται εντατική εκτροφή ζώων και καλλιέργεια αρόσιμων γαιών (π.χ. Βρετάνη, λεκάνη Παρισιού και κοιλάδα του Ροδανού).» (7) Ε∆ΑΦΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ 16. 
‘The most serious situation was observed in regions where intensive livestock and arable farming takes place (e.g. Brittany, Paris basin, and Rhone valley)’ (7). SOIL RESOURCES 16.
«Η εντατική βιομηχανική γεωργία δημιουργεί σοβαρότατες (και αυξανόμενες) πιέσεις στα γεωργικά εδάφη, τα οποία αντιπροσωπεύουν περίπου το 40 % των συνολικών εδαφικών πόρων της ΕΕ. 
‘Intensive industrial agriculture gives rise to severe (and increasing) pressures on agricultural soils, which represent approximately 40 % of the European Union’s total soil resource.
Οι κυριότερες επιπτώσεις στο έδαφος είναι: αυξημένη ευπάθεια στην διάβρωση από τον αέρα και τα ύδατα ως συνέπεια των γεωργικών πρακτικών (παρατεταμένη έκθεση του οργωμένου εδάφους, απώλεια οργανικών υλών, καλλιέργεια σε απόκρημνες πλαγιές κ.λπ.· απώλεια εκτάσεων βοσκοτόπων και διάβρωση οφειλόμενη στην υπερβόσκηση· απώλεια γονιμότητας λόγω της άροσης σε μεγάλο βάθος, εξάλειψη των υπολοίπων συγκομιδής, μονοκαλλιέργεια και εξάλειψη της μεικτής καλλιέργειας/κτηνοτροφίας· συμπύκνωση του εδάφους βαρέα μηχανήματα, με αυξημένη πλημμυρική απορροή. 
The major impacts on soil are: increased susceptibility to wind and water erosion as a consequence of agricultural practices (long exposure of ploughed soil, loss of organic matter, cultivation on steep slopes, etc.); loss of grazing cover and erosion due to overgrazing; loss of fertility due to deep ploughing, elimination of crop residues, monoculture and elimination of mixed cultivation/animal farming; soil compaction by heavy machines, with increased run-off.
Τα προβλήματα αυτά, τα οποία αρχικά επικεντρώνονταν σε ζώνες με γόνιμα εδάφη στην Ευρώπη, έχουν επεκταθεί πλέον σε ηπειρωτικό επίπεδο, καθώς η βιομηχανική γεωργία έχει εξαπλωθεί σε περιοχές με λιγότερο γόνιμα και πιο ευάλωτα εδάφη, όπως είναι η περιοχή της Μεσογείου.» (8) 17. 
These problems, initially focused on zones with fertile soil in Europe, are now widespread at continental level, as industrial agriculture has spread to regions with less fertile and more vulnerable soils, such as the Mediterranean area’ (8). 17.
«Η γεωργία προκαλεί εκπομπές που συμβάλλουν στην οξίνιση (αμμωνία) και η ανάπτυξη του ζωικού κεφαλαίου θα φέρει κατά την επόμενη δεκαετία τον γεωργικό τομέα στην κορυφή των παραγόντων που συμβάλλουν στην οξίνιση.» (9) 18. 
‘Agriculture causes acidifying emissions (ammonia) and the development in livestock will bring this sector to the very top of the contributors to acidification over the next decade’ (9). 18.
«Η διάχυτη μόλυνση είναι ιδιαίτερα σημαντική σε περιοχές με εντατική γεωργία ... 
‘Diffuse contamination is particularly significant in areas with intensive agriculture ... .
Οι στρατηγικές για την προστασία του εδάφους, καθώς και τα συστήματα για την παρακολούθησή του δεν έχουν αναπτυχθεί επαρκώς σε ευρωπαι ̈κό ή εθνικό επίπεδο.» 
Strategies for soil protection, and systems for monitoring of soil, are not adequately developed at European or national level’ (10).
(10) 19. 
19.
«Η διάβρωση αποτελεί κύριο αίτιο υποβάθμισης και οι επιπτώσεις της ολοένα αυξάνονται. 
‘Erosion is a major cause of degradation and the effects are increasing.
Όλες οι ευρωπαι ̈κές χώρες επηρεάζονται σε κάποιο βαθμό: το 12 % περίπου της χερσαίας, κυρίως αγροτικής, έκτασης της Ευρώπης, πλήττεται από υδατική διάβρωση και το 4 % από αιολική διάβρωση ... 
All European countries are affected to some extent: about 12 % of the land area of Europe, mainly rural, is affected by water erosion and 4 % by wind erosion...’
(11). 
(11).
Τα βασικά αίτια είναι η εφαρμογή μη βιώσιμων γεωργικών πρακτικών και η υπερβόσκηση ... 
‘The major causes are unsustainable agricultural practices and overgrazing... .
Η απώλεια των θρεπτικών ουσιών των φυτών και των οργανικών υλών διαμέσου του διαβρωμένου ιζήματος μειώνει τη γονιμότητα και την παραγωγικότητα του εδάφους. 
The loss of plant nutrients and organic matter via eroded sediment reduces the fertility and productivity of the soil.
Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο όπου οι αγρότες χρησιμοποιούν περισσότερα λιπάσματα για να εξισορροπήσουν την απώλεια της γονιμότητας. 
This leads to a vicious circle whereby farmers apply more fertilisers to compensate for the loss of fertility.
Το έδαφος, από τη στιγμή που θα διαβρωθεί, τείνει να γίνεται περισσότερο ευπαθές στην περαιτέρω διάβρωση και έτσι ο κύκλος επιτείνεται. 
Soil, once eroded, tends to be more susceptible to further erosion, and thus the cycle intensifies.
Η απώλεια των χρησιμοποιούμενων θρεπτικών ουσιών κατ’ αυτόν το τρόπο αντιπροσωπεύει ένα τεράστιο κόστος για την γεωργική κοινότητα. 
The loss of applied nutrients in this way, represents an enormous cost to the agricultural community.
Έχει υπολογιστεί ότι στην Αυστρία, η πιθανή απώλεια οργανικών υλών στο καλλιεργήσιμο έδαφος λόγω της διάβρωσης μπορεί να είναι μεγαλύτερη από 150 000 τόνους ανά έτος, ενώ η πιθανή απώλεια θρεπτικών ουσιών, όπως το άζωτο και ο φώσφορος μπορεί να ανέρχεται σε περισσότερο από 15 000 και 8 000 τόνους ανά έτος αντίστοιχα. 
It has been calculated that in Austria, potential loss of organic matter in agricultural soil due to erosion could be more than 150 000 tonnes per year, while potential loss of nutrients, such as nitrogen and phosphorus, could be more than 15 000 and 8 000 tonnes per year respectively’ (12).
(12) Σε ορισμένα τμήματα της περιοχής της Μεσογείου, η διάβρωση έχει φτάσει σε μη αναστρέψιμο στάδιο και σε ορισμένα μέρη η διάβρωση του εδάφους σταμάτησε κυριολεκτικά λόγω έλλειψης εδάφους. 
‘In parts of the Mediterranean region, erosion has reached a stage of irreversibility and in some places soil erosion has practically stopped through lack of soil.
Λαμβάνοντας υπόψη τους πολύ αργούς ρυθμούς σχηματισμού εδάφους, οποιαδήποτε απώλεια εδάφους (1) Αυτόθι, σ. 156. 
With a very slow rate of soil formation, (1) Ibid., p. 156.
(2) Αυτόθι, σ. 164. 
(2) Ibid., p. 164.
(3) Αυτόθι, σ. 165. 
(3) Ibid., p. 165.
(4) Αυτόθι, σ. 178. 
(4) Ibid., p. 178.
(5) Αυτόθι, σ. 24. 
(5) Ibid., p. 24.
(6) Αυτόθι, σ. 57. 
(6) Ibid., p. 57.
(7) Αυτόθι, σ. 176. 
(7) Ibid., p. 176.
(9) Αυτόθι, σ. 31. 
(9) Ibid., p. 31.
(10) Αυτόθι, σ. 183. 
(10) Ibid., p. 183.
(11) Αυτόθι, σ. 346. 
(11) Ibid., p. 346.
(12) Αυτόθι, σ. 188. 
(12) Ibid., p. 188.
8.12.2000 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαι ̈κών Κοινοτήτων C 353/39 μεγαλύτερη από 1 τόνο/εκτάριο/έτος μπορεί να θεωρηθεί ανεπανόρθωτη στο πλαίσιο ενός χρονικού διαστήματος από 50 έως 100 έτη. 
8.12.2000 EN Official Journal of the European Communities C 353/39 any soil loss of more than 1 tonne/ha/year can be considered irreversible within a time span of 50 to 100 years.
Απώλειες της τάξης των 30-40 τόνων/εκτάριο λόγω μεμονωμένων επεισοδίων καταιγίδων που μπορεί να συμβούν μία φορά κάθε ένα ή δύο χρόνια παρατηρούνται τακτικά στην ΕΕ, ενώ σε πιο ακραίες περιπτώσεις οι απώλειες φτάνουν τους 100 τόνους/ εκτάριο ... 
Losses of 30 to 40 tonnes/year in individual storms that may happen once every one or two years are measured regularly in the European Union, with losses of more than 100 tonne/ha in extreme events... .
Οι απώλειες εδάφους είναι υψηλές στην Ισπανία, όπου η απώλεια σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις έφτασε ένα ανώτατο επίπεδο 28 τόνων/εκτάριο/έτος κατά μέσο όρο την περίοδο 1990-1995, ενώ το 1995 η συνολική πληγείσα περιοχή αντιπροσώπευε το 18 % της συνολικής έκτασης. 
Soil losses are high in Spain, where loss of soil in agricultural land reached a peak of an average 28 tonne/ha/year, in the period 1990 to 1995, while the total area affected was 18 % of the total land in 1995.
Σημαντικές απώλειες έχουν υπολογιστεί για την Αυστρία, όπου οι απώλειες της καλλιεργήσιμης γης ανήλθαν σε περισσότερους από 9 τόνους/εκτάριο/έτος κατά μέσο όρο σε μια έκταση που αντιπροσωπεύει το 8 % περίπου της συνολικής έκτασης ... 
Substantial losses have been calculated for Austria, where an average of more than 9 tonnes ha/year in agricultural land losses affected an area of approximately 8 % of the total land... .
Οι χώρες της ΕΕ στην περιοχή της Μεσογείου αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα διάβρωσης του εδάφους, τα οποία δυνητικά μπορούν να φτάσουν στο έσχατο στάδιο και να οδηγήσουν σε απερήμωση. 
The EU Mediterranean countries have severe soil erosion problems, which can reach the ultimate stage and lead to desertification.
Με τους τρέχοντες ρυθμούς διάβρωσης, μεγάλες εκτάσεις στη Μεσόγειο και στις Άλπεις, οι οποίες δεν διατρέχουν κίνδυνο επί του παρόντος, μπορεί να φτάσουν σε μια κατάσταση έσχατης φυσικής υποβάθμισης, πέρα από οποιαδήποτε πιθανή αναστρεψιμότητα μέσα σε διάστημα 50-75 ετών. Ορισμένες μικρότερες εκτάσεις έχουν ήδη φτάσει σε αυτό το στάδιο.» (1) 20. 
At present rates of erosion, considerable areas in the Mediterranean and the Alps, currently not at risk, may reach a state of ultimate physical degradation, beyond a point of no return within 50 to 75 years. Some smaller areas have already reached this stage’ (1). 20.
«Κάτω από το ευρύ πλαίσιο του 5ου Π∆Π, λείπει επίσης η νομοθεσία σε επίπεδο ΕΕ που να αναφέρεται άμεσα στην προστασία του εδάφους.» (2) 21. 
‘Below the broad framework of the 5EAP, there is also no legislation at an EU level which directly addresses soil protection’ (2). 21.
«Οι σύγχρονες πρακτικές εντατικής γεωργίας που ειδικεύονται είτε στις καλλιέργειες είτε στην κτηνοτροφία έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση του περιεχομένου των εδαφών σε οργανικές ουσίες σε ορισμένες αγροτικές περιοχές, εξαιτίας της ρήξης του παραδοσιακού κύκλου οργανικών και θρεπτικών ουσιών που συνδέεται με τα μεικτά συστήματα καλλιέργειας.» (3) ΓΕΩΡΓΟΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 22. 
‘Modern intensive agricultural practices of specialising in either arable or livestock farming has resulted in declining organic content of soils in some rural areas due to the rupture of traditional organic and nutrient cycling associated with mixed farming systems’ (3). AGRI-ENVIRONMENTAL MEASURES 22.
«Τα γεωργικά προγράμματα, αν και σημαντικά για τη διατήρηση καλλιεργούμενων περιβαλλόντων υψηλής φυσικής αξίας, τη βελτίωση της γενετικής ποικιλότητας και την προστασία των γεωργικών οικοσυστημάτων, παρουσιάζουν ορισμένες αδυναμίες: ανταγωνισμό με τις πληρωμές υποστήριξης της κύριας παραγωγής· ανεπαρκή διαχειριστική ικανότητα· δημοσιονομικούς περιορισμούς (το 1997 χρησιμοποιήθηκε μόνο 3,7 % του συνολικού πρου ̈ πολογισμού της ΚΓΠ, ή 5 % αν συνυπολογισθούν οι συνεισφορές των κρατών μελών· σε ορισμένες χώρες, η εθνική συγχρηματοδοτική συμβολή του 25 % αποδείχθηκε δύσκολη)· τα προγράμματα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 είναι βιώσιμα μόνο με πρόσθετα μέτρα για τους γεωργούς (π.χ. τα προγράμματα LEADER)· δεν υπήρχε εγγύηση της συνέχισης των πληρωμών στο μέλλον· δεν υπήρχε σφαιρική αξιολόγηση ή παρακολούθηση των αποτελεσμάτων.» (4) 23. 
‘Agri-environmental schemes, though important for the conservation of farmed environments of high nature value, for improved genetic diversity and for protection of agro-ecosystems, present a number of weaknesses: competition with mainstream production support payments; insufficient administrative capacity; budget limitations (in 1997 only 3,7 % of the total CAP budget, or 5 % if Member State contributions were included; in some countries, a national co-financing contribution of 25 % has proven difficult); the Regulation (EEC) No 2078/92 schemes remain viable only through additional measures for farmers (for example LEADER programmes); payments were not guaranteed to continue in the future; there was no comprehensive evaluation or monitoring of results’ (4). 23.
«Μια πρόσφατη μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ... τα γεωργοπεριβαλλοντικά μέτρα μπορεί μεν να καθυστερούν τις αρνητικές εξελίξεις και να επανορθώνουν μερικές ζημιές, αλλά είναι “εξαιρετικά απίθανο” να μπορέσουν να επαναπροσανατολιστούν τα προσανατολισμένα προς την παραγωγή συστήματα και ότι τα άλλα γεωργικά μέτρα δεν επικεντρώνονται στα περιβαλλοντικά οφέλη.» 
‘A recent study has concluded that ... agri-environment measures may delay adverse developments and repair some damage but it is “highly unlikely” that the production-oriented systems can be reoriented, and that other agricultural measures are not focused on environmental benefits’ (5).
(5) ΜΕΤΡΑ ∆ΑΣΩΣΗΣ 24. 
AFFORESTATION MEASURES 24.
«Τα προγράμματα δάσωσης που ξεκίνησαν στο πλαίσιο ... του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2080/92 του Συμβουλίου εφαρμόσθηκαν διαφορετικά σε κάθε κράτος μέλος. 
‘Afforestation programmes initiated under ... Council Regulation (EEC) No 2080/92 have been applied differently in Member States.
Τέσσερις κοινοτικές χώρες (Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία και Πορτογαλία) ανέπτυξαν μεγάλη δραστηριότητα για την εφαρμογή αυτών των προγραμμάτων, τα οποία ευθύνονται για πάνω από 80 % της συνολικής έκτασης που δασώθηκε βάσει του καθεστώτος αυτού του κανονισμού. 
Four EU countries (Spain, the United Kingdom, Ireland and Portugal) have actively implemented these programmes, accounting for more than 80 % of the total area afforested under the Regulation.
Σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκαν φυτά ταχείας ανάπτυξης, μεταξύ των οποίων και ξενικά, συχνά εις βάρος οικοτόπων υψηλής αξίας για τη βιοποικιλότητα.» (6) 25. 
In many cases, fast-growing species, including exotic species, have been used, often at the expense of habitats of high biodiversity value’ (6). 25.
«Χάρη στα μέτρα για τη δάσωση, στην ΕΕ θα δημιουργηθούν 700 000 εκτάρια νέων δασικών εκτάσεων και θα βελτιωθούν άλλα 300 000 εκτάρια. 
‘Under afforestation measures, 700 000 ha of new forest will be created and 300 000 ha of forest will be improved in the European Union.
Κατά την εφαρμογή αυτών των μέτρων, ωστόσο, συχνά παραβλέπεται η επιλογή των ειδών των δέντρων και οι επιπτώσεις στο έδαφος, στο νερό, στο τοπίο και στη βιοποικιλότητα, με αποτέλεσμα να μην είναι οπωσδήποτε ευεργετικά για το περιβάλλον... 
This implementation, however, often disregards the choice of tree species and the impacts on soil, water, landscape and biodiversity, and so it has not necessarily been environmentally beneficial ... .
Μια πρόσφατη μελέτη δήλωσε ότι δεν υπήρξε ανταπόκριση στις ανησυχίες σχετικά με τα σχέδια δάσωσης κατά ζώνες, όπως η επιλογή ειδών δέντρων προσαρμοσμένων στο τοπικό περιβάλλον, και πρέπει να αναμένονται επιπτώσεις στο έδαφος, στο νερό και στους βιότοπους.» (7) 26. 
In a recent study it was stated that the concerns of zonal afforestation plans, such as the selection of locally adapted tree species, have not been met and impacts on soil, water and biotopes must be expected’ (7). 26.
«Η Ιρλανδία και η Ισπανία, στην προσπάθειά τους να διευρύνουν ταχέως τις δασικές τους εκτάσεις, είτε για εμπορικούς σκοπούς είτε για λόγους διαχείρισης των λεκανών απορροής, έχουν συχνά βρεθεί ενώπιον αντικρουόμενων αποτελεσμάτων όσον αφορά τις επιπτώσεις στα τοπία, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό συνδέονται με την απώλεια ανοικτών αγρών ή βαλτότοπων και με τη φύτευση μονοκαλλιεργειών κωνοφόρων δέντρων.» (8) (1) Αυτόθι, σ. 189. 
‘Ireland and Spain, in seeking to extend their forest cover rapidly for either commercial or watershed-management purposes, have often run into conflicts over the landscape impact largely related to the loss of open field or moorland landscapes and the planting of monocultures or coniferous trees’ (8). (1) Ibid., p. 189.
(2) Αυτόθι, σ. 197. 
(2) Ibid., p. 197.
(3) Αυτόθι, σ. 346. 
(3) Ibid., p. 346.
(4) Αυτόθι, σ. 306. 
(4) Ibid., p. 306.
(5) Αυτόθι, σ. 392. 
(5) Ibid., p. 392.
(6) Αυτόθι, σ. 286. 
(6) Ibid., p. 286.
(7) Αυτόθι, σ. 393. 
(7) Ibid., p. 393.
(8) Αυτόθι, σ. 345. 
(8) Ibid., p. 345.
C 353/40 EL Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαι ̈κών Κοινοτήτων ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ 27. 
C 353/40 EN Official Journal of the European Communities THE OUTLOOK 27.
«Παρά τις μεταρρυθμίσεις της κοινής γεωργικής πολιτικής που περιλαμβάνουν ορισμένα μέτρα για το περιβάλλον, η πόλωση του αγροτικού χώρου παραμένει ως απειλή. Η πόλωση αυτή συνίσταται στη συνύπαρξη της γεωργικής εντατικής καλλιέργειας και περιθωριοποίησης της γης. 
‘Despite reforms of the CAP introducing certain environmental measures, there remains a prospect of agricultural polarisation: a combination of intensive farming and land marginalisation — both impacting on the environment’ (1). 28.
«Οι από περιβαλλοντική άποψη επιζήμιες επιδοτήσεις, οι οποίες αποτελούν ένα άλλο παράδειγμα για τη μη ενσωμάτωση του περιβαλλοντικού κόστους στις τιμές της αγοράς [ένας από τους στόχους του 5οΠ∆Π] εξακολουθούν να είναι σημαντικές στη γεωργία.» (2) 29. 
‘Environmentally damaging subsidies, which are another example of failure to integrate environmental cost into market prices [an aim of 5EAP], are still large in agriculture’ (2). 29.
«Είναι πιθανό, ως αποτέλεσμα των μέτρων του Προγράμματος δράσης 2000, οι αγρότες που καλλιεργούν σιτηρά να μειώσουν τη χρήση ορισμένων εισροών, όπως προι ̈όντα φυτικής προστασίας και τεχνητά λιπάσματα ... στον τομέα εκτροφής βοοειδών ... 
‘It is possible that, as a result of the Agenda 2000 measures, farmers producing cereal crops will reduce their use of certain inputs, such as plant protection products and artificial fertiliser ... in the beef farming sector ...
Πρέπει να προβληματίζει το γεγονός ότι η πόλωση μεταξύ της εντατικοποίησης και της περιθωριοποίησης θα συνεχιστεί.» (3) 30. 
There must be a concern that polarisation between intensification and marginalisation will continue’ (3). 30.