natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά συνέπεια, προκειμένου το Phare να είναι αποτελεσματικό στην προετοιμασία των υποψήφιων χωρών σχετικά με τη διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων, ήταν αναγκαίο η Επιτροπή να εξασφαλίσει το συντονισμό, σε υψηλό βαθμό, μεταξύ της Γενικής Διεύθυνσης Διεύρυνσης και των άλλων δύο γενικών διευθύνσεων. 
In order, therefore, for Phare to be effective in preparing Candidate Countries for managing the Structural Funds, it was necessary for the Commission to establish a high degree of coordination between Directorate-General Enlargement and these two Directorates-General.
Εντούτοις, μολονότι αρχικά υπήρχε καλή συνεργασία μεταξύ τους για την κατάρτιση του ΕΠΠ, η μέθοδος που υιοθετήθηκε το 1999 για την προετοιμασία των προγραμμάτων ΟΚΣ που θα χρηματοδοτούνταν το 2000, διέφερε αισθητά από εκείνη που προωθούσε η Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής. 
However, while there was initially good cooperation between them in setting up the SPP, the approach taken in 1999 to preparing ESC programmes for funding in 2000 differed significantly from the approach favoured by Directorate-General Regional Policy.
Στο πλαίσιο αυτό, η Γενική Διεύθυνση Διεύρυνσης έδωσε έμφαση σε μια «περιφερειακή στρατηγική» για τα διαρθρωτικά ταμεία, επιμένοντας στο να διοχετεύουν όλες οι υποψήφιες χώρες τα σχετικά κεφάλαια σε μικρό αριθμό περιφερειών, μέσω σχεδίων περιφερειακής ανάπτυξης που καταρτίζονται ειδικά για τις εν λόγω περιφέρειες. 
Thus Directorate-General Enlargement emphasised a Ôregional approachŐ to the Structural Funds, insisting that all Candidate Countries target funds on a small number of regions using regional development plans drawn up for these regions.
Με αυτή την επικέντρωση της χρηματοδότησης η γενική διεύθυνση απέβλεπε στην αύξηση του αντίκτυπου των περιορισμένων πόρων που διαθέτει το Phare. 
By concentrating funding in this way, the Directorate-General aimed to increase the impact of the limited Phare funding available.
Ωστόσο, στο πλαίσιο της μεθόδου αυτής δεν λαμβάνονταν υπόψη δύο βασικές πτυχές των μηχανισμών εφαρμογής των διαρθρωτικών ταμείων. 
This approach, however, did not take into account two key aspects of Structural Fund implementation mechanisms.
Κατ’ αρχάς, δεν λαμβανόταν υπόψη το ειδικό πλαίσιο περιφερειακού προγραμματισμού των διαρθρωτικών ταμείων (19): α) στις χώρες που αποτελούνται από περισσότερες της μιας περιφέρειες NUTS II, τα διαρθρωτικά ταμεία πρέπει να εφαρμόζονται μέσω κοινοτικού πλαισίου στήριξης (20), το οποίο περιλαμβάνει έναν αριθμό τομεακών και περιφερειακών προγραμμάτων, εκ των οποίων τα δεύτερα τελούν υπό τη διαχείριση περιφερειακών φορέων, και∙ β) στις χώρες όπου όλη η χώρα αντιστοιχεί σε μία περιφέρεια NUTS II, τα διαρθρωτικά ταμεία πρέπει να εφαρμόζονται μέσω ενιαίου εγγράφου προγραμματισμού (ΕΕΠ), του οποίου τη διαχείριση ασκούν εθνικά υπουργεία. 
In the first place, it did not take into account the specific regional planning framework of the Structural Funds (19): (a) in countries made up of more than one NUTS II region, the Structural Funds are to be implemented through a Community Support Framework (20) involving a number of sectoral and regional programmes, the latter being managed by regional bodies; and (b) in countries where the whole country corresponds to one NUTS II region, the Structural Funds are to be implemented through a Single Programming Document (SPD) managed by national ministries.
Τέσσερις από τις οκτώ χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης των οποίων επίκειται η προσχώρηση, υπάγονται στην κατηγορία αυτή (Εσθονία, Λεττονία, Λιθουανία και Σλοβενία). 
Four of the eight acceding countries from central and eastern Europe fall into this category (Estonia, Latvia, Lithuania and Slovenia).
(19) Η «ονοματολογία εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS)» διαιρεί τις χώρες σε επίπεδο NUTS I (εθνικό), NUTS II (περιφερειακό) και NUTS III (επαρχίας). 
(19) The ÔNomenclature of Territorial Units for StatisticsŐ (NUTS) divides countries into NUTS I (national), NUTS II (regional) and NUTS III (county) levels.
Στις μεγαλύτερες χώρες, με περισσότερες της μίας περιφέρειες επιπέδου NUTS II, το επίπεδο NUTS II είναι συνήθως αυτό για το οποίο καταρτίζονται τα περιφερειακά επιχειρησιακά προγράμματα στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων. 
In larger countries with more than one NUTS II region, the NUTS II level is normally the level for which Structural Fund regional operation programmes are established.
Ωστόσο, σύμφωνα με αυτή την κατάταξη, σε μικρές χώρες, ολόκληρη η χώρα μπορεί να αντιστοιχεί μόνον, σύμφωνα με αυτή την κατάταξη, σε επίπεδο NUTS II. 
However, in small countries the whole country may only correspond according to this classification to a NUTS II level.
(20) Τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης είναι τα στρατηγικά έγγραφα που απαιτεί ο κανονισμός που διέπει τα διαρθρωτικά ταμεία. Σκοπός τους είναι ο συντονισμός του συνόλου των κοινοτικών διαρθρωτικών ενισχύσεων στις σχετικές περιφέρειες. 
(20) Community Support Frameworks are the strategic documents required by the Structural Fund Regulation and are designed to provide coordination of all Community structural assistance in the regions concerned.
C 15/10 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.1.2005 21. 
C 15/10 EN Official Journal of the European Union 20.1.2005 21.
Η εμμονή σε προγράμματα περιφερειακού ενδιαφέροντος ακόμη και σε μικρότερες χώρες είχε ως συνέπεια περιοχές υποπεριφε-ρειακού επιπέδου να διαχειρίζονται κεφάλαια Phare, μολονότι δεν διέθεταν την ικανότητα να το πράττουν και, εν πάση περιπτώσει, δεν θα τους ζητούνταν να εκτελούν τέτοιου είδους καθήκοντα στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων μετά την προσχώρηση. 
By insisting on regionally focused programmes even in smaller countries, lower levels of government were brought into managing Phare funds although they lacked the capacity to do so and would not in any case be required to perform such a function under the Structural Funds after accession.
Για το λόγο αυτό, η Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής δήλωσε το 2001: «Υπήρξε αρκετή σύγχυση όσον αφορά το ρόλο των περιφερειών στο πλαίσιο του προγραμματισμού και της εφαρμογής των διαρθρωτικών ταμείων. 
Thus, Directorate-General Regional Policy stated in 2001: ÔThere has been quite a lot of confusion concerning the role of the regions with regard to the programming and implementation of the Structural Funds.
Η στρατηγική της “περιφέρειας-στόχου” συνέβαλε στη θεμελιώδη αυτή παρεξήγηση, εισάγοντας μια διαδικασία προγραμματισμού και δημιουργώντας οργανισμούς περιφερειακής ανάπτυξης σε υποπεριφερειακό επίπεδο» (21). 
The Ňtarget regionÓ approach has contributed to this basic misunderstanding by initiating a process of programming and setting up Regional Development Agencies at sub-regional levelŐ (21).
Για το πρόγραμμα ΟΚΣ για το 2000, η Επιτροπή κάλεσε τη Λεττονία να συγκεντρώσει τα σχετικά κεφάλαια σε μία ή δύο περιφέρειες-στόχους. 
Latvia for the ESC 2000 programme was required by the Commission to concentrate the funds on one or two target regions.
Κατά συνέπεια, οι εθνικές αρχές αποφάσισαν να τα συγκεντρώσουν σε δύο από τις πέντε περιφέρειες επαρχιακού επιπέδου της χώρας, ήτοι τη Latgale και τη Zemgale. 
The Latvian authorities accordingly decided to focus them on two of LatviaŐs five county level regions, Latgale and Zemgale.
Αυτό δε πραγματοποιήθηκε παρά τις αδυναμίες και των δύο περιφερειών από την άποψη της ικανότητας προγραμματισμού και εφαρμογής. 
This was despite the weak programming and implementation capacity in both regions.
Το 2001, η Επιτροπή, αναγνωρίζοντας αυτές τις αδυναμίες και συμμεριζόμενη την επείγουσα ανάγκη για βελτίωση των ικανοτήτων της κεντρικής διοίκησης, στράφηκε σε τομεακά προγράμματα, η διαχείριση των οποίων ασκείτο σε εθνικό επίπεδο. 
In 2001, the Commission, recognising these weaknesses, and mindful of the urgent need to improve capacity in the central administration, switched to nationally managed sectoral programmes.
Δεύτερον, τρία από τα τέσσερα κράτη μέλη (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία) που εργάστηκαν με τα ΚΠΣ και έλαβαν ενισχύσεις από το Ταμείο Συνοχής, υλοποίησαν τις πιστώσεις που τους διατέθηκαν από τα διαρθρωτικά ταμεία κατά την περίοδο προγραμματισμού 1994-1999 περισσότερο μέσω τομεακών επιχειρησιακών προγραμμάτων, παρά περιφερειακών επιχειρησιακών προγραμμάτων (22). 
Secondly, three of the four Member States (Greece, Ireland, and Portugal) which worked through CSFs and were beneficiaries of the Cohesion Fund had largely implemented their Structural Funds allocations over the programming period 1994 to 1999 through sectoral operational programmes rather than regional operational programmes (22).
Aυτό οδήγησε τη Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι παρόμοια τομεακή στρατηγική θα έπρεπε να είχε υιοθετηθεί τουλάχιστον για τις υποψήφιες χώρες μεγέθους παραπλήσιου με εκείνο των εν λόγω κρατών μελών (Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Ουγγαρία, Σλοβακία), οι οποίες θα έχουν ΚΠΣ και θα είναι δικαιούχοι του Ταμείου Συνοχής όταν θα καταρτίζουν τα προγράμματα ΟΚΣ. 
This led Directorate-General Regional Policy to conclude that a similar sectoral approach should have been adopted for at least Candidate Countries of a similar size to these Member States (Bulgaria, the Czech Republic, Hungary, and Slovakia) which would have CSFs and be beneficiaries of the Cohesion Fund when designing ESC programmes.
Επίσης, η υιοθέτηση τομεακής μεθοδολογίας θα ανταποκρινόταν τα μέγιστα στην πραγματικότητα, δεδομένης της συγκεντρωτικής διοικητικής διάρθρωσης αυτών των χωρών. 23. 
A sectoral approach was also the most realistic approach to follow given the centralised administrative structure of these countries. 23.
Επιπλέον, ήταν σαφές ότι οποιαδήποτε διεύρυνση μεταξύ του 2002 και του 2006 θα είχε ως συνέπεια, για τις υποψήφιες χώρες, ότι θα είχαν στη διάθεσή τους μικρότερο διάστημα για τον προγραμματισμό και την εφαρμογή των διαρθρωτικών ταμείων. 
In addition, it was clear that any enlargement taking place between 2002 and 2006 would result in a shorter period for the Candidate Countries to programme and implement Structural Funds.
Αυτό σήμαινε ότι υπήρχε ανάγκη για όσο το δυνατό μεγαλύτερη απλούστευση του προγραμματισμού, ιδίως εξαιτίας των περιορισμένων ικανοτήτων των υποψήφιων χωρών. Κατά συνέπεια, η στρατηγική που ακολούθησε η Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής, όταν το 2001 χρειάστηκε να διαπραγματευθεί με τις υποψήφιες χώρες τον αριθμό και το είδος (21) Συγκεφαλαιωτικό έγγραφο μετά το πέρας του σεμιναρίου για την αδελφοποίηση υπηρεσιών, με τίτλο «Προετοιμασίες για τα διαρθρωτικά ταμεία στις υποψήφιες χώρες, το οποίο διοργανώθηκε στις Βρυξέλλες στις 15-16 Μαρτίου 2001». 
This meant that there was a need, particularly given the limited capacity in Candidate Countries, to simplify programming as much as possible. As a result the approach followed by Directorate-General Regional Policy when in 2001 it came to (21) Synthesis Paper arising from Twinners Seminar, ÔPreparations for the Structural Funds in the Candidate CountriesŐ held on 15 and 16 March 2001 in Brussels.
(22) Στην Ιρλανδία, για την περίοδο προγραμματισμού 1994-1999, η διάθεση των κονδυλίων υλοποιήθηκε, κατά 100 %, μέσω τομεακών προγραμμάτων στους ακόλουθους τομείς: βιομηχανία, οικονομικές υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό, περιβαλλοντικές υπηρεσίες, τουρισμός, μεταφορές, γεωργία και ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών, τοπική ανάπτυξη, αλιεία και τεχνική βοήθεια. 
(22) In Ireland for the 1994 to 1999 programming period 100 % of the funds were implemented through sectoral programmes in industry, economic infrastructure, human resources, environmental services, tourism, transport, agriculture and rural development, local development, fisheries, and technical assistance.
Στην Πορτογαλία το 78 % και στην Ελλάδα το 68 % της διάθεσης των κονδυλίων υλοποιήθηκε μέσω τομεακών επιχειρησιακών προγραμμάτων. 
In Portugal 78 % and in Greece 68 % of funds were implemented through sectoral operational programmes.
[Πηγή: Έκθεση της Επιτροπής: 11η ετήσια έκθεση για τα διαρθρωτικά ταμεία (1999), Τόμος II, Παράρτημα 7, COM(2000) 698 τελικό, Βρυξέλλες, 13 Νοεμβρίου 2000]. των επιχειρησιακών προγραμμάτων που θα καταρτίζονταν για την υλοποίηση του στόχου 1, ήταν ότι κάθε νέο κράτος μέλος έπρεπε να έχει μόνον ένα περιφερειακό επιχειρησιακό πρόγραμμα που θα κάλυπτε όλη τη χώρα. 
(Source: Report from the Commission: 11 Annual Report on the Structural Funds (1999), Volume II, Annex 7, COM(2000) 698 final, Brussels, 13 November 2000). negotiate with Candidate Countries on the number and type of operational programmes which would be drawn up to implement Objective 1 was that each new Member State should have only one regional operational programme covering the entire country.
Αυτό ερχόταν σε αντίθεση με τα επιμέρους περιφερειακά επιχειρησιακά προγράμματα για κάθε επιλέξιμη περιοχή, εικασία στην οποία η Γενική Διεύθυνση Διεύρυνσης είχε στηρίξει την ΟΚΣ στο πλαίσιο του προγράμματος Phare για το 2000. 
This was in contrast to the individual regional operational programmes for each eligible area, the assumption on which Directorate-General Enlargement had based its programming of Phare ESC for 2000.
Μόλις το δεύτερο εξάμηνο του 2000, στο πλαίσιο της κατάρτισης των προγραμμάτων ΟΚΣ για το 2001, η Γενική Διεύθυνση Διεύρυνσης προσάρμοσε τις ετήσιες κατευθυντήριες οδηγίες προγραμματισμού που εξέδιδε για τις επενδύσεις στον τομέα της ΟΚΣ, ώστε αυτές να αντικατοπτρίζουν καλύτερα τη μεθοδολογία της Γενικής Διεύθυνσης Περιφερειακής Πολιτικής (23). 
It was only in the second half of 2000 in the context of drawing up the 2001 ESC programmes that Directorate-General Enlargement adjusted its annual programming guidelines for ESC investments to better reflect Directorate-General Regional Policy approaches (23).
Εντούτοις, σημαντικό μέρος των πόρων που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο των προγραμμάτων ΟΚΣ για το 2001, εξακολούθησε να διατίθεται για προγράμματα που ήταν, κυρίως, μάλλον περιφερειακού παρά τομεακού χαρακτήρα. 
Nevertheless a significant portion of the funding under 2001 ESC programmes continued to be devoted to programmes which were primarily regional rather than sectoral in character.
Εφόσον τα εν λόγω περιφερειακά προγράμματα εξακολούθησαν να εστιάζονται σε περιορισμένο αριθμό περιφερειών-στόχων, μολονότι σχεδόν όλες οι περιφέρειες στις υποψήφιες χώρες θα είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη από τα διαρθρωτικά ταμεία στο πλαίσιο του στόχου 1, οι περιφέρειες που δεν ευεργετήθηκαν από προγράμματα του είδους αυτού ήταν πλημμελέστερα προετοιμασμένες για τη διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων. 
Since these regional programmes continued to concentrate on a limited number of target regions, although nearly all regions in the Candidate Countries will be eligible for Objective 1 support under the Structural Funds, those regions which did not benefit from such programmes were less well prepared for Structural Funds.
Ακόμη και αν τα κεντρικά υπουργεία θα αποτελούν αρμόδιες για τη διαχείριση αρχές στις υποψήφιες χώρες για την περίοδο 2004-2006, οι περιφερειακοί φορείς θα εξακολουθούν ωστόσο να διαδραματίζουν τουλάχιστον περιορισμένο ρόλο στο πλαίσιο της εφαρμογής τους, ως ενδιάμεσοι φορείς. 
Even if the managing authorities in the Candidate Countries for the period 2004 to 2006 will be central ministries, regional bodies will nevertheless still have at least a limited role to play in their implementation as intermediary bodies.
Η Επιτροπή στο πλαίσιο της πολιτικής της περιορισμού στο ελάχιστο, σε επίπεδο κεντρικών υπουργείων, του αριθμού των αρμόδιων για την εφαρμογή αρχών, ενθάρρυνε τις υποψήφιες χώρες να διαθέτουν μόνο έναν αρμόδιο για την υλοποίηση φορέα, που θα είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση των προγραμμάτων ΟΚΣ. 
At the level of the central ministries, as part of its policy of keeping the number of implementing authorities to a minimum, the Commission encouraged Candidate Countries to have only one implementing agency responsible for managing the ESC programmes.
Κατά συνέπεια, η επισκόπηση Phare ανέφερε ότι «στόχο θα αποτελεί να διαθέτουν (...) ένα φορέα υλοποίησης για την ΟΚΣ. 
Thus the Phare Review stated that Ôthe target will be to have (...) one implementing agency for ESCŐ.
Ένα από τα αποτελέσματα που είχε η στρατηγική αυτή ήταν να περιοριστούν οι δυνατότητες για ορισμένα κεντρικά υπουργεία, ιδίως εκείνα που θα είναι υπεύθυνα για τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, να αποκτήσουν πείρα στο πλαίσιο της διαχείρισης των προγραμμάτων ΟΚΣ και, κατά συνέπεια, της προετοιμασίας για τα διαρθρωτικά ταμεία». 
One result of this approach was to reduce the possibilities for some central ministries, particularly those that will be responsible for the European Social Fund, to gain experience in managing the ESC programmes and hence preparing for the Structural Funds.
(23)Τον Ιούνιο του 2000, ο αρμόδιος για την περιφερειακή πολιτική Γενικός Διευθυντής, σε επιστολή του προς τους ομολόγους του που ήταν αρμόδιοι για τη Διεύρυνση, την Απασχόληση, την Αλιεία και τη Γεωργία, ανέφερε τα εξής: «Εφόσον οι εν λόγω χώρες είναι δυνητικά επιλέξιμες για το στόχο αριθ. 1 των διαρθρωτικών ταμείων, θεωρώ αναγκαίο να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην προετοιμασία για την επίτευξη αυτού του στόχου, στο πλαίσιο της οποίας θα κινητοποιηθούν σημαντικοί χρηματοδοτικοί πόροι αμέσως μετά την προσχώρησή τους και θα απαιτηθούν σημαντικές προσαρμογές, σε σχέση με τη μεθοδολογία που εφαρμόζεται επί του παρόντος σχετικά με το πρόγραμμα Phare.» 
(23) In June 2000, the Director-General for Regional Policy wrote to the Directors-General for Enlargement, Employment, Fisheries and Agriculture that: ÔDans la mesure o ces pays sont potentiellement ligibles  lŐobjectif no 1 des Fonds structurels, il me parait ncessaire de mettre lŐaccent sur la prparation  cette objectif, qui mobilisera des ressources financires importantes ds leur adhsion et ncessitera des adaptations par rapport  lŐapproche actuelle de Phare.Ő (Letter of 6 June 2000, ref.
D (2000) JFD.A. 1001 01111]. 
D(2000) JFD.A. 1 001 01111).
20.1.2005 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 15/11 Δυσχέρειες που πλήττουν τη στρατηγική της χρησιμοποίησης του προγράμματος Phare για την προετοιμασία των υποψήφιων χωρών σχετικά με τη διαχείριση του ΕΤΠΑ και του ΕΚΤ 27. 
20.1.2005 EN Official Journal of the European Union C 15/11 Constraints affecting strategy of using Phare to prepare for the ERDF and ESF 27.
Η στρατηγική της χρησιμοποίησης του προγράμματος Phare προκειμένου να ετοιμαστούν οι υποψήφιες χώρες για τη διαχείριση του ΕΤΠΑ και του ΕΚΤ υπέστη πλήγματα από το γεγονός ότι η Επιτροπή επιδίωξε, επίσης, να επιτύχει τα προγράμματα να έχουν αντίκτυπο σε θέματα συνοχής, γεγονός που θα μπορούσε να επιτευχθεί, κατά την κρίση της, με τον καλύτερο τρόπο με τη συγκέντρωση κεφαλαίων σε περιορισμένο αριθμό περιφερειών (βλέπε σημείο 19). 
The strategy of using the Phare programme to prepare for the ERDF and ESF suffered from the constraint that the Commission also sought to achieve a cohesion impact from the programmes which it believed could best be achieved by concentrating funds on a limited number of regions (see paragraph 19).
Η επιδίωξη αυτού του στόχου που αφορούσε τη συνοχή κατέστησε δύσκολο να αποκομίσουν όλοι οι οργανισμοί που θα εμπλέκονταν στη διαχείριση του ΕΤΠΑ και του ΕΚΤ πείρα των προγραμμάτων ΟΚΣ στο πλαίσιο του Phare, προκειμένου να εξοικειωθούν με τα διαρθρωτικά ταμεία. 
This cohesion objective made it difficult to give all the organisations which would be involved in managing the ERDF and ESF experience of the Phare ESC programmes in order to familiarise them with Structural Funds.
Η χρησιμοποίηση από την Επιτροπή του προγράμματος Phare για την προετοιμασία των υποψήφιων χωρών σχετικά με τη διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων έπασχε από την έλλειψη ευρύτερης στρατηγικής, στο πλαίσιο της οποίας θα καθορίζονταν τόσο οι απαιτήσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκρίνονται οι υποψήφιες χώρες στο πεδίο της περιφερειακής πολιτικής πριν από την προσχώρηση, όσο και η μέθοδος που θα ακολουθούν οι εν λόγω χώρες στο πλαίσιο της διαχείρισης των διαρθρωτικών ταμείων μετά την προσχώρηση. 
More generally, the CommissionŐs use of the Phare programme to prepare Candidate Countries for managing the Structural Funds suffered from the lack of a wider strategy identifying both the requirements to be met by Candidate Countries in the field of regional policy prior to accession and the approach to be followed by these countries to Structural Fund management after accession.
Η στρατηγική του είδους αυτού έπρεπε να είχε χαραχθεί αμέσως μετά τη λήψη της απόφασης για την έναρξη διαπραγματεύσεων με τις υποψήφιες χώρες. 
Such a strategy should have been developed once the decision had been taken to open negotiations with Candidate Countries.
Εξάλλου, ο καθορισμός σαφούς χρονοδιαγράμματος για τη στρατηγική του είδους αυτού κατέστη δυσχερής, διότι μέχρι το τέλος του 2000 δεν είχε προκύψει κανένα σαφές χρονοδιάγραμμα για την προσχώρηση (βλέπε σημείο 5). 
On the other hand, the setting of a clear timeframe for such a strategy was rendered difficult because a clear timeframe for accession did not emerge until the end of 2000 (see paragraph 5).
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ PHARE 29. 
PHARE PROCEDURES 29.
Mολονότι η Επιτροπή επέλεξε να μη θέσει σε εφαρμογή νέο προενταξιακό μέσο σχετικά με το ΕΤΠΑ και το ΕΚΤ (βλέπε σημείο 17), έθεσε ως στόχο οι διαδικασίες Phare να προσεγγίσουν εκείνες που εφαρμόζονται στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων, ιδίως εφαρμόζοντας ευρύτερα τους κατασταλτικούς ελέγχους, θέτοντας σε εφαρμογή περισσότερα μέτρα του είδους «στόχος 1» και καθιερώνοντας τον πολυετή προγραμματισμό (βλέπε σημείο 10). 
While the Commission chose not to set up a new pre-accession instrument in relation to the ERDF and ESF (see paragraph 17), it aimed to move Phare procedures closer to those of the Structural Funds, in particular through making more use of ex post controls, introducing more Objective 1 type measures and launching multiannual programming (see paragraph 10).
Καθυστερήσεις σχετικά με τον καθορισμό συστήματος εκτεταμένης διαχειριστικής αποκέντρωσης της εφαρμογής 30. 
Delays in establishing Extended Decentralised Implementation System 30.
Όσον αφορά την προσέγγιση των διαδικασιών εφαρμογής του προγράμματος Phare προς εκείνες των διαρθρωτικών ταμείων, το κυριότερο ενιαίο μέτρο που θα μπορούσε να λάβει η Επιτροπή ήταν η περαιτέρω αποκέντρωση της δημοσιονομικής διαχείρισης του προγράμματος Phare στις υποψήφιες χώρες, όπως προέβλεπε η επισκόπηση του προγράμματος Phare για το 2000. 
In terms of moving Phare implementation procedures closer to those of the Structural Funds, the largest single step which the Commission could have taken was to further decentralise the financial management of the Phare programme to Candidate Countries as foreseen in the Phare 2000 Review.
Τονίζοντας το γεγονός ότι η διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων στα κράτη μέλη βασιζόταν στη διενέργεια κατασταλτικού ελέγχου από την Επιτροπή, ενώ στο πλαίσιο του προγράμματος Phare η Επιτροπή διενεργούσε προληπτικούς ελέγχους, στην επισκόπηση Phare αναφέρονταν τα εξής: «Οι υποψήφιες χώρες, αυτές καθεαυτές, θα αντιμετωπίσουν δυσχέρειες κατά την άμεση μετάβαση από τη μέθοδο που εφαρμόζεται επί του παρόντος στο πλαίσιο του προγράμματος Phare, στην πλήρη μεταβίβαση σε αυτές δημοσιονομικών εξουσιών, στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων, ως νέα κράτη μέλη». 
Stressing that whereas the Structural Funds in the Member States were based on ex post control by the Commission, under Phare the Commission controls were ex ante, the Phare Review stated: ÔAs such, Candidate Countries would have great difficulty in moving directly from the current Phare approach to full financial delegation under Structural Funds as new Member StatesŐ.
Ως εκ τούτου, στην επισκόπηση διατυπώθηκε η άποψη ότι «Οι υποψήφιες χώρες απαιτείται να διαθέτουν, πριν από την προσχώρηση, πολυετή πείρα με πλήρη ανάληψη ευθυνών σχετικά με την εφαρμογή». 
Therefore the Review took the view that ÔPrior to accession the applicant countries need to have several years experience of full responsibility for implementationŐ.