natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παρά τις αδυναμίες στην υλοποίηση, διαπιστώσαμε ορισμένες βελτιώσεις στους δείκτες, οι οποίες παραπέμπουν σε αυξημένη ευελιξία και ανταγωνιστικότητα των αγορών εργασίας: - Μείωση των προβλεπόμενων στη νομοθεσία για την προστασία της εργασίας περιορισμών. Ωστόσο, το 2013 (ήτοι μετά τη θέσπιση βασικών μεταρρυθμίσεων) ο δείκτης παρέμενε υψηλότερος του μέσου όρου του ΟΟΣΑ (βλέπε γράφημα 8). - Μείωση του κατώτατου μισθού – από 863 ευρώ το 2010 σε 684 ευρώ το 2012. - Σημαντική προσαρμογή του μοναδιαίου κόστους εργασίας. 
Despite implementation weaknesses, we noted some improvement in indicators pointing to increased flexibility and competitiveness of labour markets: - Reduced restrictiveness of employment protection legislation. However, in 2013 (i.e. after key reforms were introduced) the indicator was still above the OECD average (see Figure 8). - A lower minimum wage – decreased from 863 euros in 2010 to 684 euros in 2012. - Significant adjustment of unit labour costs.
Η μείωση κατά 14,1 % του κόστους αυτού κατά την περίοδο 2010-2015 ήταν η υψηλότερη μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ. 
The 14.1 % decrease in ULCs in 2010-2015 was the highest among EU member states.
Ο ενδεικτικός αυτός στόχος δεν επετεύχθη, επειδή κατά τη διάρκεια της σχετικής περιόδου το μοναδιαίο κόστος εργασίας προσαρμόστηκε κατά 10,9 %. 
This indicative target was missed because during the respective period the ULC adjusted by 10.9 %.
69 Η προθεσμία για την πρώτη ονομαστική μείωση του κατώτατου μισθού έληξε το 2012. 
The deadline for a first nominal reduction in the minimum wage was 2012.
Το νέο πλαίσιο για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού προβλεπόταν να εφαρμοστεί μόνο μετά τη λήξη του δεύτερου προγράμματος. 
The new framework for setting the minimum wage was to be applied only after the second programme expired.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι προθεσμίες για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων ήταν εξωπραγματικά σύντομες (κυρίως στο πλαίσιο της τρίτης αξιολόγησης του δεύτερου προγράμματος), παραδείγματος χάριν η αξιολόγηση των κανονισμών εργασίας και η συγκέντρωση του συνόλου της ισχύουσας εργασιακής νομοθεσίας έχουν την ίδια προθεσμία. 
The deadlines for implementing reforms were unrealistically short in some cases (mainly under the third review of the second programme), e.g. the review of labour regulations and compilation of all existing labour legislation have the same deadline.
Γράφημα 8 - Σύνθετος δείκτης της έντασης της νομοθεσίας για την προστασία της εργασίας 70 13,00 12,50 12,00 11,50 11,00 10.78 10,50 12.07 12.07 11.11 9.47 9.50 9.46 2009 2010 2011 10.70 9.31 Ελλάδα ΟΟΣΑ 10,00 9,50 9,00 9.39 2012 2013 Πηγή: ΕΕΣ, βάσει στοιχείων του ΟΟΣΑ. 
Figure 8 – Compound indicator of the restrictiveness of the Employment Protection Legislation 61 13,00 12,50 12,00 11,50 11,00 10,50 10,00 9,50 9,00 12.07 12.07 11.11 10.78 9.50 9.46 2010 2011 9.47 2009 10.70 Greece OECD 9.39 2012 2013 9.31 Source: ECA, based on OECD data.
ΜΕΡΟΣ III - ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ 103. 
PART III - ACHIEVEMENT OF PROGRAMME OBJECTIVES 103.
Μία επταετία, τρία προγράμματα και εκταμιευθείσα συνδρομή άνω των 265 δισεκατομμυρίων ευρώ (άνω του 150 % του ελληνικού ΑΕγχΠ) αντανακλούν τις πρωτοφανείς διαστάσεις της από κοινού στήριξης της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ και το ΔΝΤ. 
Seven years, three programmes and over 265 billion euros of disbursed assistance (more than 150 % of Greek GDP) reflect unprecedented dimensions of joint Euro area and IMF support for Greece.
Τα στοιχεία αυτά και μόνο καταδεικνύουν ότι τα προγράμματα δεν ήταν ικανά να διορθώσουν τις βαθιές οικονομικές ανισορροπίες, ούτε να επιτρέψουν στην Ελλάδα να διαχειριστεί τις χρηματοοικονομικές υποχρεώσεις της χωρίς εξωτερική στήριξη. 
These figures alone show that the programmes were not successful in correcting deep economic imbalances or in enabling Greece to manage its financial obligations without external support.
Ωστόσο, εξασφάλισαν συνέχεια της χρηματοδότησης και της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας. 
However, they provided for a continuity of funding and economic activity in Greece.
Οι στόχοι των ελληνικών προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής αφορούσαν τρεις τομείς: - τη δημοσιονομική βιωσιμότητα, - τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, και - την επάνοδο στην ανάπτυξη. 
The Greek Economic Adjustment Programmes had objectives in three areas: - fiscal sustainability; - financial stability; and - return to growth.
Κατά τη διάρκεια της επταετίας, η Επιτροπή δεν επιχείρησε να αξιολογήσει κατά τρόπο διεξοδικό, μέσω ενδιάμεσων ή εκ των υστέρων αξιολογήσεων, κατά πόσον το πρώτο ή το δεύτερο πρόγραμμα εκπλήρωσαν τους στόχους τους. 
In the course of seven years, the Commission has not attempted to evaluate in a comprehensive manner the extent to which either the first or the second programme achieved their objectives through mid-term or ex-post evaluations.
Η διενέργεια τέτοιων αξιολογήσεων ήταν συνήθης πρακτική σε άλλα προγράμματα στήριξης που διαχειρίστηκε και, λαμβανομένων υπόψη των χρήσιμων διδαγμάτων που είχαν αντληθεί, οι αξιολογήσεις αυτές θα είχαν ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου υλοποιήθηκαν τρία διαδοχικά προγράμματα. 
Carrying out such evaluations was usual practice for other support programmes managed by the Commission and, in providing useful lessons learned, would be particularly relevant in the case of Greece, where three sequential programmes were implemented.
Στην παρούσα ενότητα της έκθεσης αναλύεται η επίτευξη των τριών κύριων στόχων των προγραμμάτων, με την εφαρμογή των συγκεκριμένων στόχων που προβλέπονται στα ίδια τα προγράμματα, οσάκις αυτό είναι εφικτό. 
This section of the report analyses the achievement of the three main objectives of the programmes, wherever possible by applying the specific targets anchored in the programmes themselves.
Στην παρούσα ανάλυση, πέρα από αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των συγκεκριμένων μέτρων (που παρουσιάζονται στο μέρος II), επικεντρωνόμαστε στον ευρύτερο αντίκτυπο, ο οποίος δεν μπορεί να συνδεθεί με τους μεμονωμένους όρους των προγραμμάτων. 
In this analysis we go beyond the assessment of the results of the specific measures (presented in Part II) and focus on the broader impacts which cannot be linked to single conditions of the programmes.
Η ανάλυση αυτή είναι χρήσιμη, προκειμένου να κατανοηθούν οι ευρείες οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα στο πλαίσιο των τριών προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής, μολονότι τονίζεται ότι οι εν λόγω 71 εξελίξεις δεν επηρεάστηκαν μόνο από τον σχεδιασμό και την υλοποίηση των προγραμμάτων, αλλά και από διάφορους άλλους παράγοντες, όπως η πολιτική αβεβαιότητα, που επέφερε καθυστερήσεις στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων, είχε αντίκτυπο στην εμπιστοσύνη των αγορών και, ως εκ τούτου, μείωσε την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων. 
Such analysis is helpful to understand the broad economic developments in Greece under the three Economic Adjustment Programmes, although it should be stressed that the developments in question were influenced not only by the programmes’ design and implementation, but also by a number of other factors. These included political uncertainty, which led to delays in implementation of reforms, impacted market confidence, and consequently reduced the effectiveness of the programmes.
Διασφάλιση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας 107. 
Ensuring fiscal sustainability 107.
Η ελληνική οικονομική κρίση ξεκίνησε ως κρίση χρέους, και η αποκατάσταση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας –συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας της χώρας να χρηματοδοτεί τις ανάγκες της από τις αγορές– ήταν ο άμεσος στόχος των προγραμμάτων. 
The Greek economic crisis started as a debt crisis, and the restoration of fiscal sustainability – including the country’s ability to finance its needs on the market – was the immediate objective of the programmes.
Πρόσβαση στις αγορές 108. 
Access to markets 108.
Το πρώτο πρόγραμμα προέβλεπε ότι η Ελλάδα θα εξασφάλιζε εκ νέου πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές αγορές το 2014 και ότι θα χρηματοδοτούσε την αποπληρωμή του χρέους της, συνολικού ύψους 60 δισεκατομμυρίων ευρώ, το 2015. 
The first programme envisaged that Greece would regain access to the financial markets in 2014 and finance its debt obligations for a total of 60 billion euros in 2015.
Το 2014 το ελληνικό κράτος χρηματοδότησε τις ανάγκες του από τις χρηματοπιστωτικές αγορές σε δύο περιπτώσεις, αντλώντας ωστόσο συνολικά 4,5 δισεκατομμύρια. 
In 2014, the Greek state financed itself on the financial markets on two occasions, although only for a total of 4.5 billion euros.
Το ποσό αυτό αντιστοιχούσε σε λιγότερο από το 5 % της συνολικής χρηματοδότησης του δεύτερου προγράμματος (110 δισεκατομμύρια ευρώ). 
This amount accounted for less than 5 % of the total financing of the second programme (110 billion euros).
Απαιτήθηκαν δύο ακόμη προγράμματα συνδρομής (το τρίτο λήγει το 2018), καθώς η χώρα δεν είχε ανακτήσει την ικανότητα χρηματοδότησης όλων των αναγκών της από τις αγορές. 
Two further assistance programmes were needed (with the third expiring in 2018) because the country had not regained the ability to finance all of its needs on the market.
Χρήση κεφαλαίων και χρηματοδότηση μετά το πρόγραμμα 109. 
Use of funds and post-programme financing 109.
Βάσει της πλέον πρόσφατης επικαιροποίησης του χρηματοδοτικού κενού στην οποία προέβη η Επιτροπή για την πρώτη αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος, η Ελλάδα αναμένεται να επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα 1,4 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2017 και 3 δισεκατομμυρίων ευρώ στο διάστημα από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 2018, τελευταίους μήνες του τρίτου προγράμματος. 
Based on the most recent update of the funding gap carried out by the Commission for the first review of the third programme, Greece is expected to achieve a primary surplus of 1.4 billion euros in 2017 and 3 billion euros between January and August 2018, the last 62 63 months of the third programme.
Επομένως, η χρηματοδότηση του προγράμματος για τη συγκεκριμένη περίοδο θα χρησιμοποιηθεί για την αποπληρωμή του χρέους και θα επιτρέψει την αύξηση του αποθεματικού ρευστότητας (βλέπε γράφημα 9). 
Therefore, the programme funding for this period will be used to repay the debt and will allow an increase of the liquidity buffer (see Figure 9).
Στο διάστημα αμέσως μετά τη λήξη του προγράμματος, η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει σημαντικά ποσά από το χρέος της (βλέπε γράφημα 10). 
In the immediate post-programme period Greece will have to repay significant amounts of debt (see Figure 10).
Το 2019 οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας ανέρχονται σε 21 δισεκατομμύρια ευρώ για την καταβολή κεφαλαίου και τόκων. 
In 2019 the gross financing needs amount to 21 billion euros in capital payments and interest.
Το πρόγραμμα βασίζεται στην παραδοχή ότι, μετά τη λήξη του, η αποπληρωμή του χρέους θα χρηματοδοτείται πλήρως από το πρωτογενές πλεόνασμα και πόρους αντλούμενους από τις αγορές. 
The programmes’ assumption is that the after its expiry the debt repayment will be fully funded by the primary surplus and market financing.
Για το δεύτερο πρόγραμμα, το 2014 
For the
25 20 15 10 5 0 πραγματοποιήθηκαν ορισμένες εργασίες ανάλυσης με αντικείμενο το πιθανό πλαίσιο μετά το πρόγραμμα, ενώ, για το τρίτο πρόγραμμα, οι εργασίες αυτές μόλις άρχισαν και, ως εκ τούτου, δεν αποτυπώνονται στα έγγραφα του προγράμματος. 
second programme, some analytical work in the possible post-programme framework was done in 2014, while for the third programme this work is only commencing and therefore is not reflected in the programme documents.
Γράφημα 10 - Υποχρεώσεις της Ελλάδας (καταβολές κεφαλαίου, σε δισεκατ. ευρώ) Πηγή: Bloomberg. 
Figure 10 – Greece’s debt due (capital payments; billion euros) Source: Bloomberg.
Η δημοσιονομική κατάσταση στην αρχή της κρίσης απαιτούσε πολύ βαθιά προσαρμογή. 
The fiscal situation at the onset of the crisis required a very deep adjustment.
Το 2009 το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης υπερέβαινε το 15,1 % του ΑΕγχΠ, σε σύγκριση με το όριο του 3 % που προβλέπεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. 
In 2009, the general government deficit exceeded 15.1 % of GDP, as compared to the 3 % threshold under the Stability and Growth Pact.
Οι κύριοι ετήσιοι δημοσιονομικοί στόχοι των προγραμμάτων (ήτοι το ονομαστικό έλλειμμα60) καθορίστηκαν με αποφάσεις του Συμβουλίου στο πλαίσιο της διαδικασίας υπερβολικού ελλείμματος (ΔΥΕ) για την Ελλάδα. 
The programmes’ main annual fiscal targets (i.e. the nominal deficit60) were set by Council Decisions as part of Greece’s excessive deficit procedure (EDP).
Τα προγράμματα καθόρισαν περαιτέρω λεπτομερή κριτήρια ονομαστικών δημοσιονομικών επιδόσεων στο ΜΟΧΠ, ωστόσο, τα δημοσιονομικά σχέδια που υποστήριζαν τους στόχους αυτούς δεν ήταν πάντοτε αξιόπιστα (βλέπε πλαίσιο 11). 
The programmes set further detailed nominal fiscal performance criteria in the MEFP, yet the fiscal plans that supported these targets were not always credible (see Box 11).
60 Στο πρώτο πρόγραμμα, οι αποφάσεις του Συμβουλίου παρέπεμπαν στο ονομαστικό έλλειμμα και, στο δεύτερο, στο πρωτογενές έλλειμμα, μη συμπεριλαμβανομένων των τραπεζικών μέτρων. 74 
60 64 In the first programme, the Council Decisions referred to the headline deficit and in the second programme to the primary deficit excluding banking measures.
Οι δημοσιονομικοί στόχοι του πρώτου και του δεύτερου προγράμματος επετεύχθησαν μόλις το 2012 και το 2013 (βλέπε πίνακα 4). 
Fiscal targets for the first and second programmes were only met in 2012 and 2013 (see Table 4).
Για τα υπόλοιπα έτη, οι στόχοι δεν επετεύχθησαν, καταγράφοντας αποκλίσεις από 3 έως 6 δισεκατομμύρια ευρώ, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα κατέφυγε σε εφάπαξ μέτρα αύξησης των εσόδων, προκειμένου να καλύψει προβλεπόμενα ελλείμματα ή ταμειακά διαθέσιμα. 
For the other years, they were missed by between 3 to 6 billion euros, despite the fact that Greece resorted to one-off revenue-increasing measures in order to meet either deficit or cash projections.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου προγράμματος, οι αμετάβλητοι ονομαστικοί στόχοι ΔΥΕ δεν επετεύχθησαν, κυρίως λόγω της επιδείνωσης του οικονομικού περιβάλλοντος (ήτοι λόγω της απροσδόκητης πτώσης των ονομαστικών εσόδων από φόρους και της αύξησης των εξόδων για τόκους). 
During the first programme, the unchanged EDP nominal targets were not met mainly due to the worsening economic environment (i.e. unexpected drops in nominal tax revenue and hikes in interest expenditure).
Η διάβρωση της φορολογικής βάσης ακύρωσε εν μέρει την αύξηση των εσόδων από σημαντικά φορολογικά μέτρα: αυτό ισχύει κυρίως για τα έσοδα από τον ΦΠΑ. 
Tax base erosion partly wiped out revenue gains from important tax measures: this was typically the case for VAT revenue.
Επιπλέον, η συμμόρφωση προς τους δημοσιονομικούς στόχους διευκολύνθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια των προγραμμάτων από τη σώρευση των δαπανών της κυβέρνησης και την καθυστέρηση των επιστροφών φόρου. 
Moreover, compliance with fiscal targets was supported throughout the programmes by the accumulation of government expenditure and tax-refund arrears.
75 Πλαίσιο 11 - Ζητήματα αξιοπιστίας στο αρχικό δημοσιονομικό σχέδιο Στόχος του αρχικού δημοσιονομικού προγράμματος (Μάιος του 2010) ήταν η επίτευξη πρωτοφανούς πρωτογενούς πλεονάσματος 5 % του ΑΕγχΠ το 2014 (ήτοι μετά την αρχική τριετία του προγράμματος). 
65 Box 11 - Credibility issues in the initial fiscal plan The initial fiscal programme (May 2010) aimed to achieve an unprecedented primary surplus of 5 % of GDP in 2014 (i.e. beyond the programme’s initial three–year duration).
Στο δημοσιονομικό πρόγραμμα προβλέπονταν μη επακριβώς καθοριζόμενα μέτρα που αντιστοιχούσαν συνολικά στο 4,4 % του ΑΕγχΠ (34 % της συνολικής δημοσιονομικής προσπάθειας) και αφορούσαν τα έτη 2013 και 2014. 
The fiscal programme estimated unspecified measures totalling 4.4 % of GDP (34 % of the overall fiscal effort) which were concentrated in 2013 and 2014.
Η ποσοτικοποίηση από την Επιτροπή των μέτρων διεύρυνσης της βάσης του ΦΠΑ διέφερε από τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ: - Το ΔΝΤ προέβλεπε δημοσιονομική απόδοση 1,8 % του ΑΕγχΠ το 2013 απορρέουσα από διαρθρωτικά δημοσιονομικά μέτρα (όπως η βελτίωση της φορολογικής διοίκησης και των ελέγχων και διαδικασιών του προϋπολογισμού). 
The Commission’s quantification of the VAT base broadening measures differed from the IMF’s estimates: - the IMF forecasted a fiscal yield of 1.8 % of GDP in 2013 stemming from structural fiscal measures (such as improved tax administration and better budget control and processes).
Αυτή η απόδοση αντιστοιχούσε στα μη επακριβώς καθοριζόμενα μέτρα που περιέχονταν στις εκτιμήσεις της Επιτροπής για το 2013. - Σε αντίθεση με την Επιτροπή, το ΔΝΤ δεν διατύπωσε εκτίμηση για κανένα δημοσιονομικό μέτρο για το 2014. 
This yield corresponded to unspecified measures in the Commission’s estimates of the 2013 measures; - unlike the Commission, the IMF did not estimate any fiscal measures for 2014.
Πίνακας 4 - Συμμόρφωση προς τους επικαιροποιημένους στόχους ΔΥΕ 1 113. 
Table 4 - Compliance with updated EDP targets 1 Applicable target in bold.
Μολονότι η Ελλάδα δεν τήρησε τους ονομαστικούς δημοσιονομικούς στόχους, το πρωτογενές διαρθρωτικό ισοζύγιο61 βελτιώθηκε σημαντικά. 
Although Greece did not comply with the nominal fiscal targets, the primary structural balance61 improved significantly.
Το διάστημα 2009-2015, η συνολική προσαρμογή υπερέβη το 17 % του ΑΕγχΠ. 
The overall adjustment exceeded 17 % of GDP in 2009-2015.
Αυτό απηχούσε τις εξαιρετικά βαθιές ανισορροπίες της χώρας στον συγκεκριμένο τομέα στην αρχή της κρίσης. 
This reflected Greece’s very deep imbalance in this area at the onset of the crisis.
Στο πλαίσιο της δυσμενούς μακροοικονομικής κατάστασης, το συνολικό δημόσιο χρέος συνέχισε να αυξάνεται καθ’ όλη τη διάρκεια των προγραμμάτων, παρά τη δημοσιονομική προσπάθεια. 
In the context of the adverse macroeconomic situation, overall public debt continued to grow throughout the programme period, despite the fiscal effort made.
Το 2016 το δημόσιο χρέος της Ελλάδας υπερέβαινε το 181 % του ΑΕγχΠ σε σύγκριση με το 126,7 % το 2009 (βλέπε γράφημα 11). 
In 2016, public debt in Greece exceeded 181 % of GDP compared to 126.7 % in 2009 (see Figure 11).
Το μόνο έτος κατά το οποίο το δημόσιο χρέος κατέγραψε πτώση ήταν το 2012, λόγω της διαδικασίας του PSI, στο πλαίσιο της οποίας ζητήθηκε από ιδιώτες επενδυτές να συμφωνήσουν στη διαγραφή του 53,5 % της ονομαστικής αξίας των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου που διακρατούσαν. 
The only year when the public debt fell was 2012, owing to the PSI procedure under which private investors were asked to agree to write off 53.5 % of the face value of their Greek government bonds.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις του πρώτου προγράμματος, το δημόσιο χρέος επρόκειτο να κορυφωθεί το 2013 (στο 149,7 % του ΑΕγχΠ στο πλαίσιο του αρχικού πρώτου προγράμματος και στο 164,2 % του ΑΕγχΠ στο πλαίσιο του δεύτερου ). 
The first programme projections estimated that public debt would peak in 2013 (at 149.7 % of GDP under the initial first programme and 164.2 % of GDP under the 61 66 1st programme1 2010 2011 2nd programme1 2012 2013 2014 3rd programme1 2015 2016 Council Decision (May 2010): headline balance (billion euro) -18.5 -17.1 -14.9 -11.4 -6.4 Council Decision (Mar 2012): primary balance, excl. banking measures (billion euro) -2 3.7 9.4 Council Decision (Dec. 2012): primary balance, excl. banking measures (billion euro) -2.9 0 2.8 5.7 9 Council Decision (Aug. 2015): primary balance (% GDP) -0.25 0.5 Actual (first ex post monitoring) -22 -20 -2.6 1.5 N.A. -3.4 3.9 Actual (latest ESA95 or ESA10) -24.5 -20.1 -2.6 0.6 N.A. -2.3 3.9 Difference (applicable target vs. actual) -6 -3 0.3 0.6 N.A. -2.05 3.4 Primary structural budget balance: The actual budget balance net of the interest expenditure, the cyclical component and one-off and other temporary measures.
Ο σημαντικότερος παράγοντας που συνέβαλε στη σχετική αύξηση του χρέους ήταν η πτώση του ονομαστικού ΑΕγχΠ. 
second. The strongest contributing factor to the relative increase of the debt was the nominal GDP decline.
Βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος 115. 
Sustainability of the pension system 115.
Ένα από τα κύρια εμπόδια στη σταθεροποίηση της δημοσιονομικής κατάστασης στην Ελλάδα παραμένει το αυξημένο κόστος του συνταξιοδοτικού συστήματος. 
One of the key impediments to stabilising the fiscal situation in Greece remains the considerable cost of the pension system.
Οι αλλεπάλληλες περικοπές των συντάξεων μείωσαν το ονομαστικό κόστος των συντάξεων κατά 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2009-2015. 
Successive cuts in pensions reduced the nominal expenditure on pensions by 2.5 billion euros in 2009-2015.
Ωστόσο, λόγω της πτώσης του ΑΕγχΠ, το κόστος των συντάξεων ως ποσοστό του ΑΕγχΠ αυξήθηκε συστηματικά την περίοδο 2010-2015, γεγονός που καταδεικνύει την περιορισμένη αποτελεσματικότητα των 
However, due to the GDP decline, the pension costs as a percentage of GDP rose systematically in 2010-2015 thus showing the limited effectiveness of the reforms in terms of sustainable fiscal adjustment.
Το 2016 η δημόσια δαπάνη για τις συντάξεις ήταν η υψηλότερη στη ζώνη του ευρώ (άνω του 16 % του ΑΕγχΠ της Ελλάδας), ενώ η ετήσια κρατική χρηματοδότηση των ελλειμμάτων του συνταξιοδοτικού συστήματος υπερέβαινε το 9 % του ΑΕγχΠ (ο μέσος όρος στη ζώνη του ευρώ ήταν 2,5 %). 
In 2016, public expenditure on pensions was the highest in the euro area (over 16 % of Greece’s GDP), while annual state funding of pension-system deficits exceeded 9 % of GDP (the euro-area average was 2.5 %).
Βάσει των προβλέψεων που περιλαμβάνονταν στις εκθέσεις για τη δημογραφική γήρανση του 2012 και του 2015, οι μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που προβλέπονταν στα δύο πρώτα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής αναμένεται να έχουν κάποια θετικά αποτελέσματα όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ελληνικού συνταξιοδοτικού συστήματος. 
Based on the projections of the 2012 and 2015 Ageing Reports, the pension reforms anchored in the first two programmes are expected to deliver some positive results for the long-term sustainability of Greece’s pensions system.
Σύμφωνα με τους όρους των προγραμμάτων, η Ελλάδα οφείλει να τιθασεύσει την αύξηση των δαπανών του δημόσιου τομέα την περίοδο 2010-2060, κατά τρόπον ώστε αυτή να μην υπερβαίνει τις 2,5 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕγχΠ. 
According to the programme conditionality, Greece should limit the increase in public-sector spending on pensions over the 2010-2060 period to under 2.5 percentage points of GDP.
Λαμβανομένης υπόψη της έκθεσης για τη δημογραφική γήρανση του 2015, οι μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος αναμένεται να οδηγήσουν σε συνολική μείωση της συνταξιοδοτικής δημόσιας δαπάνης κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες. 
In light of the 2015 Ageing Report, pension reforms are expected to result in an overall decrease in public spending on pensions by 1.9 percentage points; a better performance than the programme target.
Ωστόσο, προβλέπεται ότι το 2060 η δαπάνη αυτή θα εξακολουθήσει να είναι εξαιρετικά υψηλή, ανερχόμενη στο 14,3 % του ΑΕγχΠ. 
However, they are projected to remain at the very high level of 14.3 % of the GDP in 2060. 67
Αποκατάσταση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας 117. 
Restoring financial stability 117.
Ο βαθμός επιτυχίας των μεταρρυθμίσεων του χρηματοπιστωτικού τομέα εξαρτάται επίσης από παράγοντες εξωτερικούς προς τα προγράμματα. 
The extent to which financial sector reforms are successful depends also on factors external to the programmes.
Ωστόσο, βάσει ενός συνόλου δεικτών, είναι δυνατή η αξιολόγηση των γενικών εξελίξεων στον τραπεζικό κλάδο καθ’ όλη τη διάρκεια των προγραμμάτων και, κατ’ επέκταση, η διαπίστωση του βαθμού επίτευξης των ευρέων στόχων τους. 
However, based on a range of indicators, it is possible to evaluate general developments in the banking sector throughout the programmes and thus establish how far their broad objectives have been achieved.
Οι βασικές πτυχές που εξετάζονται στην παρούσα ανάλυση είναι η φερεγγυότητα, ο πιστωτικός κίνδυνος και η ποιότητα ενεργητικού, η ρευστότητα και η κερδοφορία· οι συγκεκριμένοι δείκτες κατείχαν επίσης κεντρική θέση στους όρους των προγραμμάτων και τα σχέδια αναδιάρθρωσης των τραπεζών που ενέκρινε η Επιτροπή. 
The key aspects to be considered in this analysis are solvency, credit risk and asset quality, liquidity and profitability; these indicators were also in the spotlight of the programme conditions and the bank restructuring plans approved by the Commission.
Φερεγγυότητα 118. 
Solvency 118.