natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το ΠΕΑ είναι ο λόγος των ποσών που εμπλέκονται στις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν ως δόλιες προς τις πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 (σ. 91). 
The FDR is the ratio between the amounts involved in cases reported as fraudulent and the payments made in the 2007-2013 programming period (page 91).
Γράφημα 3 – Εντοπισθείσες και αναφερθείσες περιπτώσεις απάτης ως ποσοστό των πόρων της πολιτικής συνοχής που έλαβαν τα κράτη μέλη της ΕΕ την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 13 Λουξεμβούργο Φινλανδία Ιρλανδία Σουηδία Βέλγιο Γαλλία Λιθουανία Ουγγαρία Μάλτα Δανία Ισπανία Ελλάδα Βουλγαρία Ηνωμένο Βασίλειο Γερμανία Αυστρία Κύπρος Κάτω Χώρες Κροατία Εσθονία Iταλία Σύνολο ΕΕ Πορτογαλία Πολωνία Σλοβενία Λετονία Τσεχία Ρουμανία Σλοβακία 0,00 % 0,00 % 0,00 % 0,00 % 0,02 % 0,02 % 0,03 % 0,04 % 0,04 % 0,05 % 0,05 % 0,07 % 0,12 % 0,12 % 0,14 % 0,14 % 0,15 % 0,26 % 0,31 % 0,34 % 0,37 % 0,44 % 0,57 % 0,61 % 0,74 % 0,86 % 0,88 % 1,10 % 2,13 % Σημ.: Για τον υπολογισμό του ποσοστού εντοπισμού απάτης που παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο γράφημα δεν λαμβάνονται υπόψη οι παρατυπίες που αφορούν την πολιτική αλιείας (οι οποίες περιλαμβάνονται στις στατιστικές που δημοσίευσε η Επιτροπή στο πλαίσιο των πολιτικών συνοχής και αλιείας και δεν αυξάνουν το ποσοστό εντοπισμού απάτης για το σύνολο της ΕΕ). 
This indicator does not include undetected or unreported fraud. Figure 3 – Fraud detected and reported as a percentage of cohesion policy funds received by EU Member States in the 2007-2013 programming period 12 Luxembourg Finland Ireland Sweden Belgium France 0.00 % 0.00 % 0.00 % 0.00 % 0.02 % 0.02 % Lithuania 0.03 % Hungary Malta Denmark Spain 0.04 % 0.04 % 0.05 % 0.05 % Greece 0.07 % Bulgaria United Kingdom Germany Austria Cyprus Netherlands Croatia Estonia Italy EUTotal Portugal Poland Slovenia Latvia Czechia Romania Slovakia 0.12 % 0.12 % 0.14 % 0.14 % 0.15 % 0.26 % 0.31 % 0.34 % 0.37 % 0 4% 0.57 % 0.61 % 0.74 % 0.86 % 0.88 % 1.10 % .4 2.13 % N.B. The calculation of the fraud detection rate represented in this figure excludes irregularities concerning fisheries policy (which are included in the statistics published by the Commission under cohesion and fisheries policies and which do not increase the fraud detection rate for the EU Total.
Δεν λαμβάνονται επίσης υπόψη τα πολυκρατικά προγράμματα ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας. 
This figure also excludes the multi-country European Territorial Cooperation (ETC) programmes.
Παρ’ όλα αυτά, τα συγκεκριμένα προγράμματα λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του μέσου όρου της ΕΕ στο γράφημα. 
However, these programmes are considered for the calculation of the EU average in the figure.
Όσον αφορά τα κράτη μέλη με μηδενικό ποσοστό εντοπισμού απάτης, η Φινλανδία και το Λουξεμβούργο δεν ανέφεραν δόλιες παρατυπίες, ενώ η Ιρλανδία και η Σουηδία ανέφεραν ορισμένες παρατυπίες χαμηλής οικονομικής αξίας. 
As regards the Member States presenting a zero FDR, Finland and Luxembourg reported no fraudulent irregularities, while Ireland and Sweden reported some irregularities with a low financial value.
Πηγή: ΕΕΣ, βάσει της έκθεσης PIF του 2017, Στατιστικό παράρτημα, σ. 93. 
Source: ECA, based on 2017 PIF report, Statistical annex, page 93.
11 Θεωρήσαμε αναγκαία την αξιολόγηση των εργασιών που είχαν πραγματοποιήσει οι διαχειριστικές αρχές, δεδομένου ότι βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα κατά της απάτης στον τομέα της πολιτικής συνοχής της ΕΕ. 
11 We considered it necessary to assess the work carried out by managing authorities, as they are in the front line of the fight against fraud in EU cohesion policy.
Σύμφωνα με την Επιτροπή15, η εμπεριστατωμένη εκτίμηση του κινδύνου που οδηγεί στη λήψη πρόσφορων μέτρων πρόληψης και εντοπισμού από τις διαχειριστικές αρχές, αφενός, και οι συντονισμένες και έγκαιρες έρευνες από τις αρμόδιες αρχές (κατά κανόνα τις αστυνομικές ή εισαγγελικές αρχές), αφετέρου, θα μπορούσαν, σε συνδυασμό μεταξύ τους, να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο απάτης στον τομέα της πολιτικής συνοχής και να λειτουργήσουν αποτρεπτικά κατά της απάτης. 
According to the Commission15, the combination of a thorough risk assessment leading to adequate preventive and detective measures by managing authorities, on the one hand, and coordinated and timely investigations by competent bodies (usually the police or prosecutors), on the other hand, could significantly reduce fraud risk in the field of cohesion policy and provide suitable deterrence against fraud.
Ο έλεγχός μας διαρθρώθηκε γύρω από αυτές τις δύο ευρείες πτυχές. 
This audit was structured around these two broad areas.
14 15 Έγγραφο καθοδήγησης της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη και τις αρμόδιες για τα προγράμματα αρχές σχετικά με την εκτίμηση του κινδύνου απάτης και τα αποτελεσματικά και αναλογικά μέτρα καταπολέμησης της απάτης, σ. 11 (EGESIF 14-0021 της 16ης Ιουνίου 2014). 
13 15 Commission’s guidance for Member States and programme authorities on fraud risk assessment and effective and proportionate anti-fraud measures, page 11 (EGESIF 14-0021 of 16 June 2014).
Εμβέλεια και τρόπος προσέγγισης του ελέγχου 12 Αποφασίσαμε να ελέγξουμε τις εργασίες των διαχειριστικών αρχών για την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα της πολιτικής συνοχής, λόγω του καίριου ρόλου που διαδραματίζουν και θα εξακολουθήσουν να διαδραματίζουν κατά την περίοδο προγραμματισμού 2021-2027. 
Audit scope and approach 12 We decided to audit the work of managing authorities in fighting fraud in cohesion policy because of the key role they play, and will continue to play in the 2021-2027 programming period.
Αξιολογήσαμε κατά πόσον οι διαχειριστικές αρχές ασκούν με τον κατάλληλο τρόπο τις αρμοδιότητές τους σε κάθε στάδιο της διαδικασίας διαχείρισης της καταπολέμησης της απάτης: πρόληψη της απάτης, εντοπισμός και αντιμετώπιση των περιπτώσεων απάτης (συμπεριλαμβανομένης της παρουσίασης στοιχείων σχετικά με την απάτη και της ανάκτησης των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών). 
We assessed whether managing authorities have properly fulfilled their responsibilities at each stage of the anti-fraud management process: fraud prevention, fraud detection and fraud response (including reporting on fraud and recovery of funds unduly paid).
Για τον σκοπό αυτό, αξιολογήσαμε κατά πόσον οι διαχειριστικές αρχές: α) ανέπτυξαν πολιτικές για την καταπολέμηση της απάτης, διενήργησαν εμπεριστατωμένη εκτίμηση κινδύνου και υλοποίησαν πρόσφορα μέτρα πρόληψης και εντοπισμού, και β) αντέδρασαν καταλλήλως στις εντοπισθείσες περιπτώσεις απάτης, σε συντονισμό με τις ανακριτικές και εισαγγελικές αρχές, καθώς και με τις AFCOS, λαμβανομένης υπόψη της δομής των υπηρεσιών αυτών στα κράτη μέλη όπου πραγματοποιήσαμε επίσκεψη. 
To this end, we assessed whether managing authorities have: (a) developed anti-fraud policies, performed a thorough risk assessment and implemented adequate preventive and detective measures; and (b) properly responded to detected fraud in coordination with the investigation and prosecution bodies and with AFCOSs, considering the design of these services in the Member States we visited.
13 Εξετάσαμε τον ρόλο που διαδραματίζουν στον τομέα της πολιτικής συνοχής οι διαχειριστικές αρχές και οι AFCOS στα κράτη μέλη. 
13 We looked at the role played by managing authorities and AFCOSs in the Member States in cohesion policy.
Ελέγξαμε τις διαχειριστικές αρχές των επιχειρησιακών προγραμμάτων που χρηματοδοτήθηκαν από τα τρία κύρια ευρωπαϊκά διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία (ΕΔΕΤ) όσον αφορά την πολιτική συνοχής, δηλαδή το ΤΣ, το ΕΚΤ και το ΕΤΠΑ. 
We audited the managing authorities for the operational programmes funded by the three main European Structural and Investment Funds concerning EU cohesion policy: the CF, the ESF and the ERDF.
Αποφασίσαμε να αποκλείσουμε τον στόχο της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας στο πλαίσιο του ΕΤΠΑ, επειδή στα έργα που χρηματοδοτούνται από τα αντίστοιχα ΕΠ συμμετέχουν εταίροι από διάφορες χώρες, υπό την εποπτεία των αρχών διαφόρων κρατών μελών. 14 Εξετάσαμε με ποιον τρόπο οι διαχειριστικές αρχές έλαβαν υπόψη τους, στο πλαίσιο της διαχείρισης της διαδικασίας καταπολέμησης της απάτης, το νομικό και στρατηγικό πλαίσιο καταπολέμησης της απάτης των κρατών μελών, ιδίως στις περιπτώσεις που υφίστατο εθνική στρατηγική καταπολέμησης της απάτης. 
We decided to exclude the European Territorial Cooperation objective (ETC) of the ERDF, as the projects financed by the corresponding OPs involve partners from different countries under the supervision of authorities in different Member States. 14 We reviewed how managing authorities had considered the Member States’ legal and strategic anti-fraud framework for the management of the anti-fraud process, in particular when a national anti-fraud strategy was available.
Καλέσαμε όλες τις διαχειριστικές αρχές να συμμετάσχουν σε έρευνα για τα μέτρα πρόληψης και εντοπισμού της απάτης και λάβαμε απαντήσεις από τις αρχές 23 κρατών μελών. 15 
We invited all managing authorities to participate in a survey on fraud prevention and detection measures and obtained replies from authorities in 23 Member States.
15 Πραγματοποιήσαμε επισκέψεις στα εξής επτά κράτη μέλη: Βουλγαρία, Γαλλία, Ουγγαρία, Ελλάδα, Λετονία, Ρουμανία και Ισπανία. 
15 We visited seven Member States: Bulgaria, France, Hungary, Greece, Latvia, Romania and Spain.
Για την επιλογή των εν λόγω κρατών μελών, λάβαμε υπόψη μας τα ποσοστά εντοπισμού απάτης και τον αριθμό των περιπτώσεων απάτης που παρουσιάστηκαν στην έκθεση PIF του 2016, καθώς και τον συσχετισμό τους με άλλους διαθέσιμους δείκτες κινδύνου απάτης. 
For the selection of these Member States, we considered the fraud detection rates and the number of fraud cases presented in the 2016 PIF report, as well as their correlation with other available fraud risk indicators.
Κατά τη διάρκεια των επισκέψεών μας, συναντηθήκαμε με εκπροσώπους των αρχών που είναι αρμόδιες για την υλοποίηση 43 ΕΠ συνολικά (22 ΕΠ της περιόδου 2007-2013 και 21 ΕΠ της περιόδου 2014-2020), καθώς και με βασικούς παράγοντες για την καταπολέμηση της απάτης (εισαγγελικές αρχές και δικαστικά όργανα, ανακριτικές αρχές, υπηρεσίες καταπολέμησης της απάτης, αρχές ανταγωνισμού). 
During our visits, we met with representatives of the authorities responsible for implementing a total of 43 OPs (22 OPs for 2007-2013 and 21 OPs for 2014-2020) and with key actors in the fight against fraud (prosecution and judicial bodies, investigative bodies, anti-fraud agencies, competition authorities).
Στα κράτη μέλη που επισκεφθήκαμε, υποβάλαμε σε έλεγχο ένα δείγμα ΕΠ το οποίο επιλέχθηκε κατά κρίση ώστε να είναι αντιπροσωπευτικό όλων των ταμείων (ΕΤΠΑ, ΕΚΤ και, κατά περίπτωση, ΤΣ), καθώς και μια σειρά ειδών παρεμβάσεων. 
In the Member States we visited we audited a 14 judgemental sample of OPs selected to be representative of all funds (ERDF, ESF and, where applicable, CF) and a range of intervention types.
16 Εξετάσαμε τους φακέλους δείγματος 138 παρατυπιών που γνωστοποιήθηκαν ως δόλιες στην Επιτροπή σχετικά με τα 22 ΕΠ που ελέγξαμε για την περίοδο 2007-2013. 
16 We reviewed the case files of a sample of 138 irregularities reported to the Commission as fraudulent from the 22 OPs we tested for 2007-2013.
Στις περιπτώσεις που το μέγεθος του πληθυσμού το επέτρεπε, εφαρμόσαμε την τυχαία μέθοδο που είναι γνωστή ως δειγματοληψία νομισματικής μονάδας (MUS) για την επιλογή των προς εξέταση παρατυπιών. Δεν αξιολογήσαμε το έργο των ανακριτικών και εισαγγελικών αρχών ή των δικαστικών οργάνων, ωστόσο εξετάσαμε τον συντονισμό και την επικοινωνία των διαχειριστικών αρχών με αυτά τα όργανα και τις αρχές. 
Wherever the size of the population allowed, we applied the random method known as monetary unit sampling to select the irregularities to be reviewed. We did not assess the work of investigation, prosecution and judicial bodies – although we did look at the managing authorities’ coordination and communication with those bodies.
17 Οι διαπιστώσεις που διατυπώνονται στην έκθεση αυτή συμπληρώνουν εκείνες της ειδικής έκθεσης αριθ. 01/2019 με τίτλο «Καταπολέμηση της απάτης κατά την εκτέλεση των δαπανών της ΕΕ: ανάγκη λήψης μέτρων», η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019. Η εν λόγω έκθεση καλύπτει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση της στρατηγικής καταπολέμησης της απάτης της Επιτροπής. 
17 The findings in this report complement those in special report 01/2019: “Fighting fraud in EU spending: action needed”, published on 10 January 2019, which covered the design and implementation of the Commission’s Anti-Fraud Strategy.
Στην έκθεση αυτή, επικεντρωθήκαμε ιδιαιτέρως στον ρόλο της OLAF, αλλά εξετάσαμε επίσης το έργο των γενικών διευθύνσεων της Επιτροπής που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της πολιτικής συνοχής της ΕΕ, σε σχέση με τις πολιτικές καταπολέμησης της απάτης (βλέπε σημείο 04). 
In that report, we mainly focused on the role of OLAF, but also looked at the work done on anti-fraud policies by the Commission DGs responsible for the implementation of EU cohesion policy (see paragraph 04).
16 
15 Observations Anti-fraud policy, fraud prevention and detection measures Managing authorities generally have no specific anti-fraud policy 18 The Commission has provided guidelines for Member States and managing authorities to help them comply with their legal obligation to put in place anti-fraud measures that are proportionate and effective. — At the level of the Member States, the Commission recommends the adoption of national anti-fraud strategies for the protection of the ESI Funds, with the objective of ensuring homogenous and effective implementation of anti-fraud measures, especially where Member States’ organisational structures are decentralised. — At the level of operational programmes, the Commission recommends that managing authorities develop a structured approach to tackling fraud, organised around the four key elements in the anti-fraud management process: prevention, detection, correction and prosecution16. — The Commission has further defined concrete criteria for evaluating the way managing authorities have complied with their legal obligations for setting up proportionate and effective anti-fraud measures17.
16 10 14 21 
16 Commission’s Guidance for Member States and programme authorities on fraud risk assessment and effective and proportionate anti-fraud measures (EGESIF 14-0021 of 16 June 2014), OLAF’s Handbook on the role of Member State auditors in fraud prevention and detection (October 2014) and Guidance on a common methodology for the assessment of management and control systems in the Member States (EGESIF 14-0010-final of 18 December 2014).
19 Η Επιτροπή συνιστά στις διαχειριστικές αρχές να εφαρμόζουν επίσημη πολιτική για την καταπολέμηση της απάτης18, προκειμένου να καθίσταται σαφής η αποφασιστικότητά τους να καταπολεμήσουν και να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο αυτό. 
16 19 The Commission recommends that managing authorities use a formal anti-fraud policy18 to communicate their determination to combat and address fraud.
Η πολιτική αυτή πρέπει να περιλαμβάνει, πιο συγκεκριμένα, στρατηγικές για την ανάπτυξη μιας νοοτροπίας που καταδικάζει την απάτη, καθώς και για την κατανομή των αρμοδιοτήτων για την αντιμετώπιση της απάτης. 
This policy should, in particular, include strategies for the development of an anti-fraud culture and the allocation of responsibilities for tackling fraud.
Θεωρούμε ότι οι διαχειριστικές αρχές θα έπρεπε να είχαν καταρτίσει επίσημη πολιτική καταπολέμησης της απάτης ή αντίστοιχο αυτοτελές έγγραφο, στο οποίο να αναφέρονται τα μέτρα πρόληψης, εντοπισμού και αντιμετώπισης των περιπτώσεων απάτης, και να γίνεται σαφές στους υπαλλήλους τους, στους δικαιούχους ενωσιακής χρηματοδότησης και στις άλλες αρχές ότι έχουν ληφθεί και εφαρμόζονται μέτρα για την αντιμετώπιση της απάτης. 
We consider that managing authorities should have prepared a formal anti-fraud policy or a similar single, stand-alone document specifying their fraud prevention, detection and response measures and making clear to their own staff, the beneficiaries of EU funding and other authorities that measures to tackle fraud are in place and being implemented.
20 Κατά τη διάρκεια των επισκέψεών μας διαπιστώσαμε ότι ελάχιστες τέτοιες πολιτικές παίρνουν τη μορφή επίσημων εγγράφων αναφοράς, στα οποία να συνοψίζονται τα μέτρα που πρέπει να εφαρμόζονται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας διαχείρισης της καταπολέμησης της απάτης για την αντιμετώπιση των εντοπισθέντων κινδύνων απάτης. 
20 We found during our visits that very few of these policies actually constitute formal reference documents summarising the measures to be implemented at each stage of the anti-fraud management process in response to identified fraud risks.
Παραδείγματα επίσημων πολιτικών κατά της απάτης εντοπίσαμε μόνο στη Λετονία, σε συγκεκριμένους ενδιάμεσους φορείς στην Ισπανία, καθώς και στη Γαλλία (όπου η πολιτική δεν έχει δημοσιοποιηθεί). 
We only found examples of formalised anti-fraud policies in Latvia, at specific intermediate bodies in Spain, and in France (where the policy has not been made public).
χρειάστηκε να συμβουλευθούμε σειρά εγγράφων διαχείρισης και εγχειριδίων διαδικασιών προκειμένου να αποκτήσουμε πλήρη εικόνα των μέτρων καταπολέμησης της απάτης. 
In all other cases, to obtain a full description of anti-fraud measures we needed to consult multiple management documents and manuals of procedures.
Εκτιμούμε ότι η απουσία επίσημων πολιτικών καταπολέμησης της απάτης περιορίζει την ικανότητα των κρατών μελών να εποπτεύουν και να συντονίζουν τα μέτρα καταπολέμησης της απάτης, καθώς και να αξιολογούν την αποτελεσματικότητά τους. 
We consider that the absence of formalised anti-fraud policies limits Member States’ ability to supervise and coordinate anti-fraud measures and evaluate their effectiveness.
Αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν ληφθεί υπόψη ότι μόνο δέκα κράτη μέλη έχουν εγκρίνει εθνική στρατηγική καταπολέμησης της απάτης 19 βάσει της σύστασης της Επιτροπής (βλέπε σημείο 18). 
This is particularly relevant in that only ten Member States have adopted a national anti-fraud strategy19 based on the Commission’s recommendation (see paragraph 18).
21 Θεωρούμε επίσης ότι η απουσία διατάξεων που να υποχρεώνουν τις διαχειριστικές αρχές να εγκρίνουν επίσημες πολιτικές καταπολέμησης της απάτης αποτελεί αδυναμία του σχεδιασμού του πλαισίου καταπολέμησης της απάτης της περιόδου 2014-2020. 
21 We also consider the absence of provisions requiring managing authorities to adopt formal anti-fraud policies as a shortcoming in the design of the anti-fraud framework for 2014-2020.
Επιπλέον, ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (EΕ) αριθ. 480/2014 της Επιτροπής (ο οποίος συμπληρώνει τον ΚΚΔ την περίοδο 2014-2020) δεν αναφέρει τις ανεπάρκειες στην εφαρμογή αναλογικών και αποτελεσματικών μέτρων καταπολέμησης της απάτης, στο πλαίσιο του προσδιορισμού των «σοβαρών ανεπαρκειών», οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν από μόνες τους σε αναστολή πληρωμών ή σε δημοσιονομικές διορθώσεις στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων20. Κατά συνέπεια, κατά την αξιολόγηση των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, δίνεται μικρότερη βαρύτητα στη χρήση μέτρων καταπολέμησης της απάτης σε σύγκριση με άλλες πτυχές. 
Furthermore, Commission Delegated Regulation (EU) No 480/2014 (complementing the CPR for 2014-2020) does not mention shortcomings 18 In this sense, the concept of a formal anti-fraud policy corresponds to the ’fraud risk management programme’ defined by the Association of Certified Fraud Examiners (ACFE) in its ”Fraud examiners manual” or in the ”Fraud Risk Management Guide” it developed with the Committee of Sponsoring Organizations of the Treadway Commission (COSO), and to the “formal counter fraud and corruption strategies” defined by the Chartered Institute of Public Finance and Accountancy (CIPFA) in its “Code of practice on managing the risk of fraud and corruption”.
19 Εθνικές στρατηγικές καταπολέμησης της απάτης υπάρχουν σε δέκα από τα 28 κράτη μέλη: Βουλγαρία, Τσεχία, Ελλάδα, Γαλλία, Κροατία, Ιταλία, Λετονία, Ουγγαρία, Μάλτα και Σλοβακία. 
19 National anti-fraud strategies exist in ten of the 28 Member States: Bulgaria, Czechia, Greece, France, Croatia, Italy, Latvia, Hungary, Malta and Slovakia.
Η Ρουμανία διαθέτει επίσης τέτοιου είδους στρατηγική, η οποία ωστόσο είναι πλέον παρωχημένη (πηγή: έκθεση PIF του 2017, σ. 12). 
Romania also has a strategy, but it is now out-of-date (Source: 2017 PIF report, page 12).
Τα κράτη μέλη που δεν έχουν εγκρίνει εθνική στρατηγική είναι τα εξής: Βέλγιο, Δανία, Γερμανία, Εσθονία, Ιρλανδία, Ισπανία, Κύπρος, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Αυστρία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Φινλανδία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο. 
The Member States that have not adopted a national strategy are: Belgium, Denmark, Germany, Estonia, Ireland, Spain, Cyprus, Lithuania, Luxembourg, Netherlands, Austria, Poland, Portugal, Slovenia, Finland, Sweden and United Kingdom. 17
Οι διαχειριστικές αρχές προβαίνουν συστηματικά σε εκτίμηση του κινδύνου απάτης, ωστόσο υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης της διαδικασίας αυτής Οι διαχειριστικές αρχές εντοπίζουν συστηματικά τους κινδύνους απάτης 22 Η σημαντικότερη αλλαγή σε σύγκριση με την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 είναι ότι οι διαχειριστικές αρχές πρέπει πλέον να προβαίνουν σε εκτίμηση του κινδύνου απάτης σύμφωνα με τις απαιτήσεις του πλαισίου δικλίδων ελέγχου της περιόδου 2014-2020 (βλέπε σημείο 05). 
Managing authorities systematically assess fraud risks, but this process could be further improved Managing authorities systematically identify fraud risks 22 The most significant change compared to the 2007-2013 programming period is that managing authorities now have to assess fraud risks in line with the requirements of the 2014-2020 control framework (see paragraph 05).
Η διαδικασία αυτή επιτρέπει στις διαχειριστικές αρχές, αφενός, να διαπιστώσουν την καταλληλότητα των υφιστάμενων εσωτερικών δικλίδων ελέγχου να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους που συνδέονται με διαφορετικά σενάρια απάτης και, αφετέρου, να εντοπίσουν τομείς στους οποίους είναι αναγκαίες πρόσθετες δικλίδες ελέγχου. 
The purpose of this exercise is for managing authorities to determine the suitability of existing internal controls to address the risks associated with different fraud scenarios and identify areas where additional controls are necessary.
23 Μεταξύ άλλων θεμάτων που αφορούν την καταπολέμηση της απάτης, οι κατευθυντήριες οδηγίες της EGESIF που απευθύνονται στα κράτη μέλη και τις διαχειριστικές αρχές (βλέπε σημείο 18) καλύπτουν το ζήτημα της εκτίμησης του κινδύνου απάτης και, μάλιστα, προτείνουν ένα έτοιμο προς χρήση εργαλείο για τη διενέργεια της εκτίμησης αυτής22. 
23 Among other anti-fraud topics, the EGESIF guidelines for Member States and managing authorities (see paragraph 18) address the task of fraud risk assessment including a practical “ready-to-use” tool to perform the assessment22.
Όλες οι διαχειριστικές αρχές στις οποίες πραγματοποιήσαμε επίσκεψη στο πλαίσιο του ελέγχου μας συμμορφώνονταν με την υποχρέωση διενέργειας εκτίμησης του κινδύνου απάτης, γεγονός που συνιστά πρόοδο όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα της συνοχής. 
All the managing authorities we visited in the context of our audit had complied with their obligation to perform a fraud risk assessment. This marks an improvement in the way these authorities approach the fight against fraud in Cohesion.