natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην οδηγία για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η ανανεώσιμη ενέργεια ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος α), ως εξής: «“ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές”: η ενέργεια από ανανεώσιμες μη ορυκτές πηγές ήτοι αιολική, ηλιακή, αεροθερμική, γεωθερμική, υδροθερμική και ενέργεια των ωκεανών, υδροηλεκτρική, από βιομάζα, από τα εκλυόμενα στους χώρους υγειονομικής ταφής αέρια, από τα αέρια που παράγονται σε μονάδες επεξεργασίας λυμάτων και από τα βιοαέρια». 
The Renewable Energy Directive (RED) defines renewable energy in Article 2(a) as follows: “‘energy from renewable sources’ means energy from renewable non-fossil sources, namely wind, solar, aerothermal, geothermal, hydrothermal and ocean energy, hydropower, biomass, landfill gas, sewage treatment plant gas and biogases;”. 13 1 2
Η αύξηση της χρήσης ανανεώσιμης ενέργειας είναι ζωτικής σημασίας, προκειμένου η ΕΕ να μειώσει τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου ώστε να συμμορφωθεί με τη συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την κλιματική αλλαγή. 
Using more renewable energy is crucial if the EU is to reduce its greenhouse gas emissions in order to comply with the 2015 Paris Agreement on Climate Change.
Η αύξηση της χρήσης της ανανεώσιμης ενέργειας θα μπορούσε επίσης να μειώσει την εξάρτηση της ΕΕ από τα ορυκτά καύσιμα και την εισαγόμενη ενέργεια, συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της. 
Increasing the use of renewable energy could also reduce the EU’s dependence on fossil fuels and imported energy, thus contributing to the security of its energy supply.
Το 2015, το 26,7 % της παραγόμενης στην ΕΕ πρωτογενούς ενέργειας προερχόταν από ανανεώσιμες πηγές (βλέπε γράφημα 2). 
In 2015, 26.7 % of the primary energy produced across the EU came from renewable sources (see Figure 2).
Η παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας αυξήθηκε από περίπου 120 ΜΤΙΠ το 2005 σε 205 ΜΤΙΠ το 2015 (αύξηση κατά 71 %), ενώ η παραγωγή πρωτογενούς ενέργειας από τις περισσότερες άλλες πηγές μειώθηκε κατά την ίδια περίοδο, τόσο σε απόλυτους όσο και σε σχετικούς όρους3. 
The production of renewable energy grew from around 120 Mtoe in 2005 to 205 Mtoe in 2015 (an increase of 71 %), whereas the production of primary energy from most of the other sources declined in the same period, both in absolute and relative terms3.
3 26 28 1 2 8 12 
Figure 2 – Production of primary energy, EU-28, 2015 (% of total, based on tonnes of oil equivalent) Note: In the statistical documents, biomass sources include wood and other solid biofuels; biogas, liquid biofuels; and renewable (biodegradable) wastes.
Πηγή: Eurostat (nrg_100a) και (nrg_107a) (http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Energy_production_and_imports/el και http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Renewable_energy_statistics). 
Source: Eurostat (nrg_100a) and (nrg_107a) (http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Energy_production_and_imports and http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Renewable_energy_statistics).
Από το γράφημα 2 προκύπτει επίσης ότι η βιομάζα (συμπεριλαμβανομένου του βιοαποικοδομήσιμου κλάσματος των αποβλήτων) είναι μακράν η σημαντικότερη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας στην ΕΕ και αντιστοιχεί στο 63,3 % της συνολικής παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας. 
Figure 2 also shows that biomass (incl. the biodegradable fraction of waste) is by far the most significant renewable energy source in the EU: it accounts for 63.3 % of all renewable energy production.
Το γεγονός αυτό καθιστά τους τομείς της γεωργίας και της δασοκομίας ιδιαίτερα σημαντικούς για την παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας. 
This makes the agriculture and forestry sectors particularly important to renewable energy production.
Το 2010, το 48,5 % (80,7 ΜΤΙΠ) της ανανεώσιμης ενέργειας που παρήχθη σε ολόκληρη την ΕΕ προήλθε από δασική βιομάζα, ενώ η γεωργική βιομάζα αντιστοιχούσε σε ένα επιπλέον ποσοστό 10,6 % (17,6 ΜΤΙΠ)4. 
In 2010, 48.5 % (80.7 Mtoe) of the renewable energy produced across the EU came from forestry biomass, while agricultural biomass accounted for a further 10.6 % (17.6 Mtoe)4.
Το πλαίσιο πολιτικής της ΕΕ για την ανανεώσιμη ενέργεια 5. 
The EU’s renewable energy policy framework 5.
Βασικό στοιχείο του ισχύοντος πλαισίου πολιτικής της ΕΕ για την ανανεώσιμη ενέργεια είναι η οδηγία για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. 
The key element of the EU’s current renewable energy policy framework is the Renewable Energy Directive.
Η οδηγία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της δέσμης μέτρων της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια με ορίζοντα το 20205, στο πλαίσιο της οποίας τίθενται τρεις στόχοι που πρέπει να επιτευχθούν σε επίπεδο ΕΕ έως το 2020. 
The Directive is an integral part of the EU’s 2020 climate and energy package5, which sets three EU-wide targets to be achieved by 2020.
Ένας από τους στόχους αυτούς είναι να παράγεται από ανανεώσιμες πηγές το 20 % της ενέργειας που καταναλώνεται στην ΕΕ6. 
One of these targets is that 20 % of energy consumed in the EU should be produced using renewable resources6.
Στην οδηγία καθορίζονται επίσης εθνικοί στόχοι για το ποσοστό της καταναλισκόμενης ενέργειας που πρέπει να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές, το οποίο κυμαίνεται από 10 % στη Μάλτα έως 49 % στη Σουηδία7. 
The Directive also establishes national targets for the proportion of energy to be consumed from renewable sources, ranging from 10 % in Malta to 49 % in Sweden7.
Ορίζεται επίσης ότι το 10 % της ενέργειας που χρησιμοποιείται στον τομέα των μεταφορών σε όλα τα κράτη μέλη πρέπει να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές. 
It also stipulates that 10 % of energy used in the transport sector across all Member States should come from renewable sources.
Η οδηγία για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές απαιτεί από τα κράτη μέλη να θεσπίσουν εθνικά σχέδια δράσης για την ανανεώσιμη ενέργεια (ΕΣΔΑΕ) και να υποβάλλουν ανά διετία έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με την πρόοδό τους ως προς την επίτευξη των στόχων τους για την ανανεώσιμη ενέργεια. 
The Renewable Energy Directive requires the Member States to adopt national renewable energy action plans (NREAP) and to report to the Commission every two years on their progress towards achieving their renewable energy targets.
Βασιζόμενη στις εν λόγω επιμέρους εκθέσεις, η Eurostat, «Agri-environmental indicator – renewable energy production». 
By using these individual Eurostat, “Agri-environmental indicator – renewable energy production”.
Στοιχεία του Μαρτίου 2013 (προγραμματισμένη επικαιροποίηση του άρθρου: Δεκέμβριος 2018 (http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Archive:Agri-environmental_indicator_-_renewable_energy_production). 
Data from March 2013 (Planned article update: December 2018) (http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Archive:Agri-environmental_indicator_-_renewable_energy_production).
Η πρόταση της Επιτροπής υποβλήθηκε τον Ιανουάριο του 2008 και εγκρίθηκε από το Κοινοβούλιο τον Δεκέμβριο του 2008 και από το Συμβούλιο τον Απρίλιο του 2009· για λεπτομερέστερα στοιχεία, βλέπε EURLex – διαδικασία 2008/0016/COD http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/HIS/?uri=CELEX:32009L0028&qid=1464183881140 Άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. 
Proposed by the Commission in January 2008 and adopted by the Parliament in December 2008 and by the Council in April 2009; for details, see EURLex – Procedure 2008/0016/COD http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/HIS/?uri=CELEX:32009L0028&qid=1464183881140 Article 3(1) of the Renewable Energy Directive (RED).
Παράρτημα Ι της οδηγίας για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. 
Annex I of the RED.
Επιτροπή καταρτίζει έκθεση προόδου, στην οποία παρέχεται επισκόπηση των εξελίξεων της πολιτικής για την ανανεώσιμη ενέργεια στην ΕΕ8. 
16 reports, the Commission prepares a progress report giving an overview of renewable energy policy developments in the EU8.
Το 2014, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε νέο πλαίσιο για το κλίμα και την ενέργεια, στο οποίο καθορίζονται νέοι στόχοι που πρέπει να επιτευχθούν έως το 2030. 
In 2014, the European Council adopted a new climate and energy framework, setting out new targets to be achieved by 2030.
Σύμφωνα με αυτούς, τουλάχιστον το 27 % της ενέργειας της ΕΕ θα πρέπει, έως το 2030, να προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές9. 
These stipulate that at least 27 % of the EU’s energy should come from renewable sources by that year9.
Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή υπέβαλε σειρά νομοθετικών προτάσεων, ιδίως στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων της 30ής Νοεμβρίου 2016 με τίτλο «Καθαρή ενέργεια για όλους τους Ευρωπαίους» (γνωστή και ως «χειμερινή δέσμη μέτρων»). 
To this end, the Commission made several legislative proposals, in particular in its ‘Clean Energy for all Europeans’ package (also referred to as the ‘Winter Package’) of 30 November 2016.
Η δέσμη αυτή περιελάμβανε πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές (η οποία στην παρούσα έκθεση αναφέρεται ως πρόταση RED II)10. 
This package included a proposal to revise the Renewable Energy Directive (referred to in this report as the RED II proposal)10 and is currently going through the legislative procedure.
Η Επιτροπή, στην πρόταση RED II, προτείνει να απαλειφθούν οι δεσμευτικοί εθνικοί στόχοι για τα κράτη μέλη. 
The Commission in its RED II proposal proposed removing binding national targets for the Member States.
Ωστόσο, ζητά από τα κράτη μέλη να μην αποκλίνουν από τους στόχους τους για το 2020. 
However, it required them not to fall behind their 2020 targets.
Στην πρότασή της για τη διακυβέρνηση της ενεργειακής ένωσης11, ζητά από τα κράτη μέλη να καταρτίσουν ολοκληρωμένα εθνικά σχέδια για την ενέργεια και το κλίμα ώστε να διασφαλίσουν ότι οι εθνικές τους προσπάθειες είναι αρκετά φιλόδοξες και συνεκτικές για να επιτύχουν τους στόχους της ΕΕ. 
In its proposal on Energy Union Governance11, it required them to prepare integrated National Energy and Climate Plans to ensure that their national efforts were ambitious and coherent enough to meet the EU objectives.
Παρά το γεγονός ότι η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές αντιπροσωπεύει το 26,7 % της παραγόμενης στην ΕΕ ενέργειας (βλέπε γράφημα 2), σύμφωνα με την έκθεση προόδου της Επιτροπής για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η οποία αφορά το έτος 2017, το Άρθρα 22 και 23 της οδηγίας για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές. 
Whilst renewable energy represents 26.7 % of the energy produced in the EU (see Figure 2), according to the Commission’s Renewable Energy Progress Report from 2017, the share of renewable energy in the EU in terms of consumption had reached only 16 % in 2014.
Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 23ης και 24ης Οκτωβρίου 2014 (EUCO 169/14 της 24ης Οκτωβρίου 2014). 
Conclusions of the European Council of 23 and 24 October 2014, EUCO 169/14 of 24 October 2014.
COM(2016) 767 final/2 της 23.2.2017 «Πρόταση οδηγίας σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές». 
COM(2016) 767 final/2 of 23.2.2017 “Proposal for a Directive on the Promotion of the Use of Energy from Renewable Sources”.
COM(2016) 759 final της 30.11.2016 «Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη διακυβέρνηση της Ενεργειακής Ένωσης» (https://ec.europa.eu/energy/en/news/commission-proposes-new-rules-consumer-centred-clean-energy-transition). 
COM(2016) 759 final of 30.11.2016 “Proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council on the Governance of the Energy Union” (https://ec.europa.eu/energy/en/news/commission-proposes-new-rules-consumer-centred-clean-energy-transition).
Στην ίδια έκθεση αναφέρεται ότι η ΕΕ ως σύνολο και τα περισσότερα κράτη μέλη θα επιτύχουν ή θα υπερβούν τους στόχους τους για το 2020. 
The same report states that the EU as a whole and a majority of Member States will achieve or exceed their 2020 targets.
Εντούτοις, σύμφωνα με τις προβλέψεις, η Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα επιτύχουν τους εθνικούς στόχους τους13. 
However, the projections also anticipate that Ireland, Luxembourg, the Netherlands and the United Kingdom will not meet their national targets13.
Καθεστώτα στήριξης της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές 10. 
Renewable energy support schemes 10.
Για την τόνωση της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και την επίτευξη των εθνικών στόχων στον τομέα της ανανεώσιμης ενέργειας, τα κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει διάφορα μέτρα πολιτικής. 
To boost the production of renewable energy and to reach their national renewable energy targets, the Member States have implemented a variety of policy measures.
Σε αυτά περιλαμβάνονται οικονομικά κίνητρα, όπως τα τιμολόγια τροφοδότησης (FIT) ή οι πριμοδοτήσεις τροφοδότησης (FIP), καθώς και μέτρα όπως οι υποχρεώσεις τήρησης ποσοστώσεων με εμπορεύσιμα πράσινα πιστοποιητικά. 
They include financial incentives, such as feed-in tariffs (FITs) or feed-in premiums (FIPs); and measures, such as quota obligations with tradeable green certificates.
Συχνά χρησιμοποιούνται συνδυασμοί αυτών των μέσων, ιδίως στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας. 
Combinations of these instruments are often used, particularly in the electricity sector.
Στον τομέα της θέρμανσης και της ψύξης, η στήριξη βασίζεται κυρίως σε επιχορηγήσεις επενδύσεων και φορολογικά κίνητρα14. 
In the heating and cooling sector, support is mainly based on investment grants and tax incentives14.
Η ανανεώσιμη ενέργεια αποτελεί οριζόντια προτεραιότητα που επηρεάζει πολλούς τομείς πολιτικής της ΕΕ. 
Renewable energy is a cross-cutting priority relevant to many EU policy areas.
Η ΕΕ παρέχει στήριξη για την ανανεώσιμη ενέργεια στο πλαίσιο διαφόρων προγραμμάτων χρηματοδότησης, περιλαμβανομένων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Eurostat, «Παραγωγή και εισαγωγές ενέργειας» (http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Energy_production_and_imports). 
Only the Ecofys study ‘Subsidies and costs of EU Eurostat “Energy production and imports” (http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Energy_production_and_imports).
COM(2017) 57 final, της 1.2.2017 «Έκθεση προόδου για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές», σ. 4 και 9. 
COM(2017) 57 final of 1.2.2017 “Renewable Energy Progress Report”, pp. 4 and 9.
Herczeg, M., 2012, Renewable energy support schemes in Europe, Copenhagen Resource Institute και Climate Policy Info Hub, «Renewable Energy Support Policies in Europe» (http://climatepolicyinfohub.eu/renewable-energy-support-policies-europe). 
Herczeg, M., 2012 “Renewable energy support schemes in Europe, Copenhagen Resource Institute”, and Climate Policy Info Hub, “Renewable Energy Support Policies in Europe” (http://climatepolicyinfohub.eu/renewable-energy-support-policies-europe).
12. 1 2 8 
energy’16 provides estimates of the annual subsidies for renewable energy from 2008 to 2012.
Σύμφωνα με τα εν λόγω στοιχεία, το 2012 καταβλήθηκαν από δημόσιους πόρους 99,4 δισεκατομμύρια ευρώ για τη στήριξη του ενεργειακού τομέα στην ΕΕ, κυρίως από τους εθνικούς προϋπολογισμούς, εκ των οποίων 40,32 δισεκατομμύρια ευρώ για την ανανεώσιμη ενέργεια. 
According to this data, 99.4 billion euro of public money was paid in support to the energy sector in the EU in 2012, mainly from national budgets, of which 40.32 billion euro were for renewable energy.
Οι ενισχύσεις για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έλαβαν κυρίως τη μορφή των FIT (23,8 δισεκατομμύρια ευρώ), των FIP (6,4 δισεκατομμύρια ευρώ) και των επιχορηγήσεων επενδύσεων (4 δισεκατομμύρια ευρώ). 
FITs (23.8 billion euro), FIPs (6.4 billion euro) and investment grants (4 billion euro) were the main types of aid allocated to renewables.
Η ανανεώσιμη ενέργεια στο πλαίσιο της πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης της ΕΕ 13. 
Renewable energy within the EU’s rural development policy framework 13.
Στα νομοθετικά έγγραφα και τα έγγραφα πολιτικής της ΕΕ γίνεται αναφορά στον ενδεχομένως θετικό αντίκτυπο της ανανεώσιμης ενέργειας στην αγροτική ανάπτυξη. 
EU legislative and policy documents identify the potentially positive impact of renewable energy on rural development.
Η οδηγία για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και η πρόταση RED II περιέχουν αναφορές στις ευκαιρίες που προσφέρει η ανανεώσιμη ενέργεια για την απασχόληση και την περιφερειακή ανάπτυξη, «ιδίως στις αγροτικές και τις απομονωμένες περιοχές»17. 
The Renewable Energy Directive and the RED II proposal contain references to the opportunities presented by renewable energy for employment and regional development, “especially in rural and isolated areas”17.
Οι κοινοτικές στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές για την αγροτική ανάπτυξη για την περίοδο 2007-201318 και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1698/200519 πραγματεύονται τα εν λόγω ζητήματα στο πλαίσιο της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη. 
The Community Strategic Guidelines for Rural Development for 2007-201318 and Regulation (EC) No 1698/200519 take up these issues in the context of the rural development policy framework.
Οι προβληματισμοί σχετικά με τις δυνατότητες που προσφέρει η παραγωγή και η χρήση ανανεώσιμης ενέργειας στις αγροτικές περιοχές εξετάστηκαν διεξοδικά στο πλαίσιο του «διαγνωστικού ελέχου», μιας δέσμης μεταρρυθμίσεων της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) της ΕΕ, επί της οποίας συμφώνησαν οι υπουργοί γεωργίας τον Νοέμβριο του 2008. 
The considerations on the potential of the production and use of renewable energy in rural areas were expanded upon in the ‘Health Check’, a reform package of the Common Agricultural Policy (CAP) which the EU’s agriculture ministers agreed in November 2008.
Στο πλαίσιο αυτό, αναγνώρισαν την ανανεώσιμη ενέργεια ως μία από τις έξι «νέες προκλήσεις»20. 
In this context, they recognised renewable energy as one of six ‘new challenges’20.
Κατά την περίοδο προγραμματισμού 2014-2020, η στήριξη της ΕΕ για την αγροτική ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης για έργα ανανεώσιμης ενέργειας, παρέχεται βάσει νέου πλαισίου. 
In the 2014-2020 programming period, the EU support for rural development, including support for renewable energy projects, is delivered within a new framework.
Το ΕΓΤΑΑ έχει καταστεί ένα από τα πέντε ευρωπαϊκά διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία (ΕΔΕΤ). 
The EAFRD has become one of the five European Structural and Investment Funds (ESIFs).
Το εν λόγω πλαίσιο έχει ως στόχο τον καλύτερο συντονισμό των διαφορετικών ταμείων, με σκοπό την καλύτερη εφαρμογή της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη21. 
This framework is intended to allow the different funds to be better coordinated, with the aim of improving the implementation of the Europe 2020 strategy for smart, sustainable and inclusive growth21.
Οι στρατηγικοί στόχοι της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» έχουν μεταφραστεί σε 11 θεματικούς στόχους στο επίπεδο των ΕΔΕΤ. 
The strategic objectives of the Europe 2020 strategy have been translated into 11 thematic objectives at the level of the ESIFs.
COM(2010) 2020 τελικό της 3.3.2010 «Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη». 
19 21 22 COM(2010) 2020 final of 3.3.2010 “A strategy for smart, sustainable and inclusive growth”.
Βλέπε άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 487). 
See Article 5 of Regulation (EU) No 1305/2013 of the European Parliament and of the Council of 17 December 2013 on support for rural development by the European Agricultural Fund for Rural Development (EAFRD) and repealing Council Regulation (EC) No 1698/2005 (OJ L 347, 20.12.2013, p.
γράφημα 3). 
487).
Η άποψή μας για τη νέα διαδικασία προγραμματισμού παρέχεται στην ειδική έκθεση αριθ. 16/2017 «Προγραμματισμός στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης: λιγότερη πολυπλοκότητα και μεγαλύτερη έμφαση στα αποτελέσματα». Γράφημα 3 - Πλαίσιο για την αγροτική ανάπτυξη κατά την περίοδο προγραμματισμού 2014-2020 Συμφωνία εταιρικής σχέσης Στρατηγική «Ευρώπη 2020» Κοινό στρατηγικό πλαίσιο Πολιτική αγροτικής ανάπτυξης: ΕΓΤΑΑ Άλλα ΕΔΕΤ 6 Προτεραιότητες και 18 τομείς εστίασης (ΤΕ) Προτεραιότητα 1: Μεταφορά γνώσης και καινοτομία: ΤΕ 1A: Προώθηση της καινοτομίας, της συνεργασίας και της ανάπτυξης της βάσης γνώσεων στις αγροτικές περιοχές, ΤΕ 1B: Ενίσχυση των δεσμών μεταξύ της γεωργίας, της παραγωγής τροφίμων και της δασοπονίας, καθώς και της έρευνας και καινοτομίας, ΤΕ 1Γ: Προώθηση της διά βίου μάθησης και της επαγγελματικής κατάρτισης στους τομείς της γεωργίας και της δασοπονίας. 
Figure 3 – Rural development framework in the 2014-2020 programming period Europe 2020 strategy Common Strategic Framework Partnership Agreement 20 Rural development policy: EAFRD Other ESI Funds Innovation, Environment and Climate Change as cross-cutting objectives Priority 1: Knowledge Transfer and Innovation: FA 1A: Fostering innovation, cooperation and the development of the knowledge base in rural areas; FA 1B: Strengthening the links between agriculture, food production and forestry and research and innovation; FA 1C: Fostering lifelong learning and vocational training in the agricultural and forestry sectors.
Προτεραιότητα 3: Οργάνωση της αλυσίδας τροφίμων και διαχείριση κινδύνων: ΤΕ 3A: Βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των πρωτογενών παραγωγών με την καλύτερη ένταξή τους στη γεωργική αλυσίδα τροφίμων, ΤΕ 3B: Στήριξη της πρόληψης και της διαχείρισης κινδύνων στη γεωργική εκμετάλλευση. 
Priority 3: Food Chain Organisation and Risk Management: FA 3A: Improving competitiveness of primary producers by better integrating them into the agri-food chain; FA 3B: Supporting farm risk prevention and management.
Προτεραιότητα 4: Αποκατάσταση, διατήρηση και ενίσχυση των οικοσυστημάτων: ΤΕ 4A: Αποκατάσταση, διατήρηση και ενίσχυση της βιοποικιλότητας, ΤΕ 4B: Βελτίωση της διαχείρισης των υδάτων, ΤΕ 4Γ: Πρόληψη της διάβρωσης του εδάφους και βελτίωση της διαχείρισης του εδάφους. 
Priority 4: Restoring, Preserving and Enhancing Ecosystems: FA 4A: Restoring, preserving and enhancing biodiversity; FA 4B: Improving water management; FA 4C: Preventing soil erosion and improving soil management.
Προτεραιότητα 5: Αποδοτική ως προς τους πόρους και ανθεκτική στην αλλαγή του κλίματος οικονομία: ΤΕ 5A: Αύξηση της αποδοτικότητας της χρήσης ύδατος στη γεωργία, ΤΕ 5B: Αύξηση της αποδοτικότητας της χρήσης ενέργειας στη γεωργία και τη μεταποίηση τροφίμων, ΤΕ 5Γ: Διευκόλυνση του εφοδιασμού και της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ΤΕ 5Δ: Μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και αμμωνίας από τη γεωργία, ΤΕ 5E: Προώθηση της διατήρησης και δέσμευσης του διοξειδίου του άνθρακα στη γεωργία και τη δασοκομία. 
Priority 5: Resource-efficient, Climate-resilient Economy: FA 5A: Increasing efficiency in water use by agriculture; FA 5B: Increasing efficiency in energy use in agriculture and food processing; FA 5C: Facilitating the supply and use of renewable sources of energy; FA 5D: Reducing greenhouse gas and ammonia emissions from agriculture; FA 5E: Fostering carbon conservation and sequestration in agriculture and forestry.
Πηγή: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, European Network for Rural Development (ENRD, Policy overview 2014-2020, (προσαρμοσμένο) (https://enrd.ec.europa.eu/en/node/1587/policy-overview-2014-2020). 
Source: European Commission, European Network for Rural Development (ENRD, Policy overview 2014-2020, (adapted) (https://enrd.ec.europa.eu/en/node/1587/policy-overview-2014-2020).
Η ανανεώσιμη ενέργεια περιλαμβάνεται στον τομέα εστίασης 5Γ, ο οποίος αφορά τη διευκόλυνση του εφοδιασμού και της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, υποπροϊόντων, αποβλήτων, υπολειμμάτων και λοιπών πρώτων υλών εκτός των τροφίμων για τους σκοπούς της βιοοικονομίας. 
Renewable energy is covered by focus area 5C, which refers to “facilitating the supply and use of renewable sources of energy, of by-products, wastes, residues and of other non-food raw material for purposes of the bio-economy”.
Αυτό σημαίνει ότι τα μέτρα του ΕΓΤΑΑ που υποστηρίζουν την ανάπτυξη της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές θα πρέπει, καταρχήν, να υπάγονται στον τομέα εστίασης 5Γ. 
This means that EAFRD measures that support the deployment of renewable energy should, in principle, be attributed to focus area 5C.