natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εάν τα ζητήματα αυτά αφορούν μεγάλο αριθμό κρατών μελών, συγκροτεί ειδική ομάδα ή διοργανώνει διαβούλευση εμπειρογνωμόνων της επιτροπής στατιστικών σε θέματα νομισματικά, χρηματοπιστωτικά και ισοζυγίου πληρωμών. 58 Η Eurostat παρέχει διμερείς κατευθύνσεις σε υπηρεσιακό επίπεδο, εφόσον της ζητηθεί από κάποιο κράτος μέλος. Όταν πρόκειται για εξαιρετικά σύνθετα ζητήματα, λαμβάνει ορισμένες φορές η ίδια την πρωτοβουλία να παράσχει κατευθύνσεις. 
If these issues concern multiple Member States it sets up a taskforce or organises expert consultation of the Commit‐ tee on Monetary, Financial and Balance of Payments Statistics. 58 Eurostat provides bilateral guidance at service level if so requested by a Member State. On particularly complex issues, it also sometimes takes the initiative to pro‐ vide guidance.
Ωστόσο, παρά τον δεσμευτικό χαρακτήρα τους, οι διμερείς κατευθύνσεις δεν αναφέρονται πάντα στην ΟΔΕ ούτε δημοσιοποιούνται πάντοτε, λόγω της επιθυμίας των κρατών μελών να τηρείται ο απόρρητος χαρακτήρας. 
Although binding, however, bilateral guidance is not always re‐ ported to the EFC and not always made public due to the Member States’ desire for confidentiality.
Οι κατευθύνσεις που παρασχέθηκαν σε τρία από τα έξι κράτη μέλη (υπό τη μορφή εκ των προτέρων / εκ των υστέρων συμβουλών) ούτε αναφέρθηκαν στην ΟΔΕ ούτε δημοσιεύτηκαν στον ιστότοπο της Eurostat. 
Guidance provided to three of the six Member States (in the form of ex‐ante/ex‐post advice) was neither reported to the EFC nor published on the Eurostat website.
Το 2014 και το 2015, η Eurostat έλαβε 36 επίσημες αιτήσεις για την παροχή εκ των προτέρων/εκ των υστέρων συμβουλών, από τις οποίες δημοσιοποιήθηκαν μόνον οι 23. 
In 2014 and 2015, Eurostat received 36 formal requests for ex‐ante/ex‐post advice, of which only 23 were made public.
Η δημοσίευση των εν λόγω συμβουλών θα μπορούσε να συνδράμει στην ανταλλαγή πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών και στη βελτίωση της συγκρισιμότητας και της διαφάνειας. ... και πρέπει να αποσαφηνιστούν περαιτέρω βασικές πτυχές της διαδικασίας αξιολόγησης. 
The publication of such guidance could help with the sharing of practices among Member States and improve comparability and transparency. ... and key aspects of the assessment process need further clarification.
59 Ορισμένες βασικές πτυχές της διαδικασίας αξιολόγησης είναι ασαφείς, για παράδειγμα ο προσδιορισμός των εφάπαξ και προσωρινών μέτρων και ο ποσοτικός προσδιορισμός του εκτιμώμενου αντίκτυπου τους. 
59 Some key aspects of the assessment process are unclear, for example the identifi‐ cation of one‐off and temporary measures and the quantification of their esti‐ mated impact.
Τα εν λόγω μέτρα ενδέχεται να είναι καθοριστικά κατά τη λήψη της απόφασης σχετικά με την υπαγωγή ή μη ενός κράτους μέλους σε ΔΥΕ ή σχετικά με την παράταση της προθεσμίας για τη διόρθωση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (βλέπε επίσης σημείο 80). 
These measures may make the difference when deciding whether or not to place a Member State under an EDP, or whether to extend the deadline for correcting an excessive deficit situation (see also paragraph 80).
Παρατηρήσεις 42 60 Ο ορισμός των μέτρων αυτών είναι αόριστος και, συνεπώς, επιδέχεται διάφορες ερμηνείες. 
Observations 42 60 The definition of such measures is vague and therefore open to interpretation.
Ορίζονται ως «μέτρα με μεταβατικές δημοσιονομικές συνέπειες που δεν οδηγούν σε διαρκή μεταβολή της διαχρονικής δημοσιονομικής θέσης»32 ή ως «μη επαναλαμβανόμενα μέτρα, ο αντίκτυπος των οποίων στο ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης εστιάζεται σε ένα έτος ή σε εξαιρετικά περιορισμένο αριθμό ετών»33, αλλά δεν υπάρχει αναλυτική μεθοδολογία για τον προσδιορισμό τους. 
They are defined as ‘measures having a transitory budgetary effect that does not lead to a sustained change in the inter‐temporal budgetary position’32, or ‘non‐recurrent measures whose impact on the general government balance is concentrated in one or a very limited number of years’33, but there is no detailed methodology for identifying them.
Ο ενδεικτικός κατάλογος που περιλαμβάνεται στο πλαίσιο 4 προέρχεται από την έκθεση με τίτλο «Τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ κατά το 2006» και παρέχει ορισμένα παραδείγματα μέτρων που θεωρούνται εφάπαξ και προσωρινά. 
The indicative list in Box 4 is taken from the ‘Public finances in EMU 2006’ report and gives some examples of measures con‐ sidered to be one‐off and temporary. 32 Code of Conduct.
33 «Τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ κατά το 2006», μέρος ΙΙ, τμήμα 4.2. 
33 ‘Public finances in EMU 2006’, Part II, section 4.2.
Η έκθεση δημοσιεύτηκε στην Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 3/2006. 
The report was issued as European Economy No 3/2006.
Τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ κατά το έτος 2006 (απόσπασμα) Μέτρα που μειώνουν το έλλειμμα Φορολογικές αμνηστίες που συνεπάγονται εφάπαξ καταβολή φόρου. 
Public Finances in EMU 2006 (extract) Deficit‐reducing measures Tax amnesties implying a one‐off tax payment.
Τυπική περίπτωση αποτελεί μια κυβέρνηση που προσφέρει φορολογική αμνηστία για τον επαναπατρισμό κεφαλαίων από το εξωτερικό. 
The typical case is that of a government offering an am‐ nesty in order to repatriate capital from abroad.
Η αμνηστία ενδέχεται να υπόκειται σε εφάπαξ καταβολή φόρου, ο οποίος μπορεί να είναι δυνητικά υψηλός. 
The amnesty may be subject to a one‐off tax payment, which can potentially be large.
Πωλήσεις μη χρηματοοικονομικών στοιχείων ενεργητικού (ακίνητα, άδειες χρήσης και παραχωρήσεις δημόσιας ιδιοκτησίας). 
Sales of non‐financial assets (real estate, publicly owned licenses and concessions).
Το πλέον γνωστό παράδειγμα είναι η πώληση αδειών χρήσης UMTS το 2000 (και σε ορισμένες χώρες και τα επόμενα έτη). 
The most famous exam‐ ple is the sale of UMTS licences in 2000 (and in some countries in subsequent years).
Περιλαμβάνουν μεταβολές στους φορολογικούς συντελεστές που αναγγέλλονται σαφώς ως προσωρινές, καθώς και προσωρινές τροποποιήσεις του χρονοδιαγράμματος δαπανών και είσπραξης εσόδων. 
This includes changes in tax rates that are clearly announced as temporary and temporary changes in the timing of expenditure and collection of revenues.
Έκτακτα έσοδα που συνδέονται με τη μεταφορά συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων. 
Exceptional revenues linked to the transfer of pension obligations.
Τα εν λόγω έσοδα αντιστοιχούν στην πληρωμή που καταβάλλει δεδομένη επιχείρηση στο κράτος, με αντάλλαγμα τη μεταβίβαση της ευθύνης για τη μελλοντική καταβολή των συνταξιοδοτικών παροχών των υπαλλήλων της. 
These revenues correspond to the payment by a given company to the government, in exchange for the transfer of the responsibility for the future payment of pensions of its employees.
Το μέγεθος της εφάπαξ πληρωμής εξαρτάται από την αξία των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων που αναλαμβάνει η κυβέρνηση και είναι δυνητικά σημαντικό. 
The magnitude of the one‐off payment depends on the value of the pension commitments assumed by government and is potentially important.
Μεταβολές των εσόδων ή των δαπανών κατόπιν δικαστικής απόφασης ή απόφασης άλλης αρχής. 
Changes in revenues or expenditure consecutive to Court or other authorities rulings.
Τα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, επιστροφές επιδοτήσεων στη γενική κυβέρνηση κατόπιν σχετικής απόφασης της Επιτροπής. 
Such measures include for instance reimbursements of subsidies to general government decided by the Commission.
Πράξεις τιτλοποίησης με θετικό αντίκτυπο στο ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης. 
Securitisation operations with a positive impact on the general government balance.
Μέτρα που αυξάνουν το έλλειμμα Βραχυπρόθεσμα έξοδα έκτακτης ανάγκης που συνδέονται με μείζονες φυσικές καταστροφές ή άλλα έκτακτα γεγονότα (π.χ. στρατιωτικές επιχειρήσεις κ.λπ.). 
Deficit‐increasing measures Short‐term emergency costs associated with major natural catastrophes or other exceptional events (e.g. military actions, others).
Η εμπειρία καταδεικνύει ότι ο έκτακτος χαρακτήρας των εξόδων αυτών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το μέγεθος της χώρας. 
Experience shows that the exceptionality of these costs depends considerably on the size of the country.
Μεταβολές των εσόδων ή των δαπανών κατόπιν δικαστικής απόφασης ή κατόπιν αποφάσεων της Επιτροπής. 
Changes in revenues or expenditure consecutive to Court rulings or consecutive to Commission decisions.
Παρατηρήσεις 43 61 Μια άλλη βασική πτυχή που πρέπει να αποσαφηνιστεί είναι το ζήτημα των «απρόβλεπτων αντίξοων οικονομικών γεγονότων με μείζονες αρνητικές επιπτώσεις για τα δημόσια οικονομικά» (βλέπε σημείο 24). 
Observations 43 61 Another key aspect requiring clarification is the issue of ‘unexpected adverse economic events with major unfavourable consequences for government fi‐ nances’ (see paragraph 24).
Παρότι παρέχεται ορισμός των «μειζόνων αρνητικών επιπτώσεων για τα δημόσια οικονομικά» για σκοπούς εσωτερικής χρήσης, ουδέποτε έχει οριστεί η έννοια των «απρόβλεπτων αντίξοων οικονομικών γεγονότων»34. 
Although a definition of ‘major unfavourable con‐ sequences for government finances’ exists for internal purposes, the concept of ‘unexpected adverse economic events’ has never been defined34.
62 Μολονότι δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί κατά τρόπο εξαντλητικό το σύνολο των επιμέρους ανά χώρα περιστάσεων που μπορεί να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της έννοιας αυτής, εάν ληφθεί ιδίως υπόψη ότι τα γεγονότα αυτά είναι αδύνατον, λόγω της φύσης τους, να προβλεφτούν, πρέπει να καθοριστούν κριτήρια για την παροχή ορισμένων κατευθύνσεων. 
62 While it is not possible to exhaustively define the set of individual country cir‐ cumstances to which the concept may apply, given particularly that such events are by nature unanticipated, criteria are needed with a view to providing some guidance.
Η Επιτροπή, ευρισκόμενη αντιμέτωπη με την έλλειψη ορισμού και κατευθύνσεων, κατά την εξέταση της Γαλλίας το 2013, κατέταξε την απρόβλεπτα χαμηλή οικονομική ανάπτυξη ως «απρόβλεπτο αντίξοο γεγονός», ωστόσο είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτή η αιτιολόγηση του χαρακτηρισμού. 
Faced with the lack of a definition and guidance, when looking at France in 2013 the Commission classified unexpectedly low economic growth as an ‘unexpected adverse event’, but it is difficult to see how this can be justified.
Οι αξιολογήσεις της ποιότητας των στοιχείων και οι οικονομικές αναλύσεις στερούνται διαφάνειας· οι αναλύσεις διενεργούνται σύμφωνα με τους κανόνες, αλλά εστιάζονται περισσότερο στο δημοσιονομικό έλλειμμα και όχι στο δημόσιο χρέος 63 Στη συγκεκριμένη ενότητα εξετάζεται ο διαφανής, αντικειμενικός και πρακτικά εφικτός χαρακτήρας των επιφυλάξεων και των συστάσεων της Επιτροπής. 
Data quality assessments and economic analyses lack transparency; analyses carried out according to the rules, but focused more on government deficit than on debt 63 This section considers the transparency, objectivity and practicability of the Com‐ mission’s reservations and recommendations.
Η διαφάνεια και η αντικειμενικότητα των κριτηρίων για τις επιφυλάξεις και τις τροποποιήσεις της Eurostat όσον αφορά τα στοιχεία δεν είναι ικανοποιητικές 64 Η Eurostat δύναται να εκφράζει επιφυλάξεις ή να προβαίνει σε τροποποιήσεις εφόσον κρίνει ότι διακυβεύεται η ποιότητα των στοιχείων. 
The criteria for Eurostat’s reservations and amendments to data are not sufficiently transparent and objective 64 Eurostat may express reservations or make amendments if it judges that data quality is compromised.
Κατά την περίοδο 2008-2014, η Eurostat διατύπωσε δώδεκα επιφυλάξεις και τροποποίησε στοιχεία σε δέκα περιπτώσεις, από τις οποίες καμία δεν αφορούσε τα κράτη μέλη που εξέτασε το Συνέδριο. 
During the period 2008‐2014, Eurostat set twelve res‐ ervations and amended data in ten cases, none of which concerned any of the Member States examined by us.
Λαμβανομένου υπόψη του μεγάλου αριθμού σημείων δράσης, η Eurostat σπανίως διατυπώνει επιφυλάξεις. 
Considering the large number of action points, Eurostat sets reservations rather infrequently.
34 Σύμφωνα με την εσωτερική έκδοση του οδηγού της ΓΔ Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων σχετικά με το ΣΣΑ. 
34 According to the internal version of the DG Economic and Financial Affairs Vademecum on the SGP.
Παρατηρήσεις 44 65 Η Eurostat δεν έχει καθορίσει ρητώς κριτήρια για τη διατύπωση επιφυλάξεων ή για την τροποποίηση των στοιχείων των κρατών μελών, και η διαδικασία βασίζεται στην επαγγελματική κρίση. 
Observations 44 65 Eurostat has not explicitly laid down criteria for setting reservations or amend‐ ing Member States’ data, and the procedure is based on professional judgement.
Σε ορισμένες περιπτώσεις στις οποίες η Eurostat διαπίστωσε μεθοδολογικά προβλήματα, οι λόγοι για τους οποίους δεν διατυπώθηκε επιφύλαξη δεν είχαν τεκμηριωθεί επαρκώς, συμπεριλαμβανομένων των δυνητικών επιπτώσεων στα στοιχεία σχετικά με το έλλειμμα και το χρέος. 
In some cases where Eurostat identified methodological problems, the reasons for not expressing a reservation were not well documented, including the po‐ tential impact on the deficit and debt data.
Ορισμένες από τις εν λόγω περιπτώσεις περιγράφονται στο πλαίσιο 5. 
Box 5 describes some of the cases concerned.
Ορισμένα παραδείγματα περιπτώσεων με δυνητικές επιπτώσεις στα στοιχεία σχετικά με το έλλειμμα και το χρέος, οι οποίες δεν είχαν τεκμηριωθεί επαρκώς Τσεχική Δημοκρατία ο Η εφαρμογή της δοκιμασίας «εμπορικού / μη εμπορικού χαρακτήρα» ήταν σπάνια και μεγάλος αριθμός δημόσιων μονάδων (εταιρείες) δεν είχαν υποβληθεί στη δοκιμασία. 
Some examples of cases with a potential impact on the deficit and debt data that were not well documented Czech Republic ο application of the market/non‐market test was infrequent and a large number of public units (corpora‐ tions) were not tested.
Γαλλία ο Το ποσό που εισέπραξε μια κρατική μονάδα για την ανάληψη του κόστους παροπλισμού πυρηνικών εγκαταστάσεων (1,6 δισεκατ. 
France ο amount received by a government unit for assuming the costs of decommissioning nuclear facilities (1.6 billion (0.1 % of GDP) for 2004). ο incompleteness of the local government sector.
Ιταλία ο Η καταγραφή του ακαθάριστου σχηματισμού πάγιου κεφαλαίου δεν πραγματοποιείται σε δεδουλευμένη βάση για μεγάλα επενδυτικά ποσά. 
Italy ο recording of gross fixed capital formation is not made on an accrual basis for large investment amounts.
Περισσότερες λεπτομέρειες παρατίθενται στο παράρτημα IV. 
For more details see Annex IV.
Παρατηρήσεις 45 Οι αναλύσεις της ΓΔ Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων εκπονούνται σύμφωνα με τις απαιτήσεις των κανόνων... 
Observations 45 DG Economic and Financial Affairs analyses are carried out as required by the rules...
66 Κατά την κίνηση ΔΥΕ, η ΓΔ Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων καταρτίζει αναλύσεις, οι οποίες χρησιμοποιούνται ως βάση για τις επακόλουθες αποφάσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο της ΔΥΕ, και εκδίδει συστάσεις. 
66 When an EDP is launched, DG Economic and Financial Affairs produces analyses, which are used as the basis for subsequent EDP decisions, and issues recommen‐ dations.
Τα αποτελέσματα των εν λόγω αναλύσεων παρουσιάζονται, για τις νέες διαδικασίες, στην υποχρεωτική έκθεση που προβλέπεται από το άρθρο 126, παράγραφος 3, της ΣΛΕΕ ή, για τις υπό εξέλιξη διαδικασίες, σε εσωτερικό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής. 
The results of these analyses are presented, for new procedures, in the report required by Article 126(3) TFEU or, for ongoing procedures, in an internal Commission working document.
67 Διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος μπορεί να κινηθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της ΣΛΕΕ35, στο πλαίσιο της εξέτασης, εκ μέρους της Επιτροπής, της τήρησης της δημοσιονομικής πειθαρχίας από τα κράτη μέλη με βάση τα κριτήρια του ελλείμματος και του χρέους. 
67 An EDP will be triggered, in line with the provisions of the TFEU35, by the Com‐ mission’s examination of Member State compliance with budgetary discipline on the basis of the deficit and debt criteria.
Προς τον σκοπό αυτό, η ΓΔ Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων παρακολουθεί την εξέλιξη της δημοσιονομικής κατάστασης και το ύψος του δημόσιου χρέους σε κάθε κράτος μέλος βάσει των πραγματικών στοιχείων, των σχεδίων που περιγράφονται συνοπτικά στο πρόγραμμα σταθερότητας ή σύγκλισης του κράτους μέλους και των προβλέψεων της Επιτροπής. 
To this end, DG Economic and Financial Affairs monitors the development of the budgetary situation and of the stock of government debt in each Member State on the basis of actual data, the plans outlined in the Member State’s stability or convergence programme, and the Commission’s forecasts.
Παραβίαση των οριακών τιμών που ορίζονται στο πρωτόκολλο αριθ. 12 της ΣΛΕΕ δεν κινεί αυτομάτως ΔΥΕ, διότι πρέπει να ληφθούν υπόψη και άλλοι σχετικοί παράγοντες. 
A breach of the thresholds laid down in Protocol No 12 to the TFEU does not automatically trigger an EDP, since other relevant factors need to be taken into account.
Οι παράγοντες αυτοί συνίστανται σε έναν ανοικτό κατάλογο οικονομικών δεικτών που ομαδοποιούνται υπό τους τίτλους των μεσοπρόθεσμων οικονομικών, δημοσιονομικών καταστάσεων και των καταστάσεων δημόσιου χρέους36, καθώς και σε τυχόν άλλους παράγοντες που κρίνονται σημαντικοί και προτείνονται από τα κράτη μέλη. 
These consist of an open‐ended list of economic indica‐ tors grouped under the headings of medium‐term economic, budgetary and government debt positions36, as well as any other factors considered relevant and put forward by the Member State.
Οι εκθέσεις δυνάμει του άρθρου 126, παράγραφος 3, που εξετάστηκαν κάλυπταν όλα τα θέματα που αναφέρονται ανωτέρω. ... ωστόσο, η ΔΥΕ εστιάζεται μέχρι στιγμής περισσότερο στο δημοσιονομικό έλλειμμα από ό,τι στο δημόσιο χρέος. 
The Article 126(3) reports reviewed covered all the topics mentioned above. ... however, the EDP has so far focused more on government deficit than on debt.
68 Το κριτήριο του χρέους τέθηκε σε εφαρμογή μόλις το 2012, επί του παρόντος εξακολουθεί να τελεί υπό σταδιακή εφαρμογή και δεν πρόκειται να εφαρμοστεί σε όλα τα κράτη μέλη νωρίτερα από το 2020. 
68 The debt criterion only became operational in 2012, is still being phased in and will not apply to all Member States until at least 2020.
Η άρση των ΔΥΕ που κινήθηκαν πριν από τον Νοέμβριο του 2011 πρέπει να πραγματοποιηθεί αποκλειστικά με βάση το κριτήριο του ελλείμματος, και θα ακολουθήσει τριετής μεταβατική ρύθμιση για το χρέος. 
EDPs initiated before November 2011 are to be abrogated on the basis of the deficit criterion only, and this will be followed by a three‐year transitional arrangement for debt.
Στο πλαίσιο 6 παρουσιάζεται η εξέλιξη του κριτηρίου του χρέους από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Μάαστριχτ. 
Box 6 shows how the debt criterion has evolved since the Maastricht Treaty.
35 Άρθρο 126, παράγραφος 2. 
35 Article 126(2).
36 Πλήρης κατάλογος των θεμάτων περιλαμβάνεται στο άρθρο 2, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97. 
36 For a full list see Article 2(3) of Regulation (EC) No 1467/97.
Παρατηρήσεις 46 Εξέλιξη του κριτηρίου του χρέους Το πρωτόκολλο αριθ. 12 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, που υπεγράφη στο Μάαστριχτ το 1992, ορίζει ένα επίπεδο οριακής τιμής της τάξης του 3 % του ΑΕγχΠ για το δημοσιονομικό έλλειμμα και της τάξης του 60 % του ΑΕγχΠ για το χρέος, ή έναν λόγο που «μειώνεται επαρκώς και πλησιάζει την τιμή αναφοράς με ικανοποιητικό ρυθμό». 
Observations 46 Evolution of the debt criterion Protocol No 12 to the Treaty on European Union, signed in Maastricht in 1992, set a threshold level, for the public deficit, of 3 % of GDP and, for debt, of 60 % of GDP or a ratio that is ‘sufficiently diminishing and ap‐ proaching the reference value at a satisfactory pace’.
Εάν υποτεθεί ότι ο ετήσιος ονομαστικός ρυθμός αύξησης του ΑΕγχΠ ισούται με 5 %, ένα έλλειμμα ύψους 3 % του ΑΕγχΠ θα σταθεροποιήσει τελικά τον λόγο χρέους προς ΑΕγχΠ στο 60 %. 
Assuming a 5 % annual nominal GDP growth rate, a deficit of 3 % of GDP will eventually stabilise the debt‐to‐GDP ratio at 60 %.
Εάν ο λόγος αυτός υπερβεί το 60 %, ένα έλλειμμα της τάξης του 3 % συνεπάγεται ετήσια μείωση του λόγου του χρέους κατά ένα εικοστό της διαφοράς σε σχέση με την τιμή αναφοράς του 60 %. 
If the ratio is above 60 %, a 3 % deficit will induce an annual reduction in the debt ratio of one twentieth of the differential with respect to the reference value of 60 %.
Με άλλα λόγια, η εστίαση στο έλλειμμα κρίθηκε επαρκής για την διασφάλιση της σταθερής μείωσης του χρέους, και επί σειρά ετών δεν θεωρήθηκε απαραίτητο να προσδιοριστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια ο ρυθμός σύγκλισης με την τιμή αναφοράς. 
In other words, focusing on the deficit was deemed sufficient to ensure the steady reduction of debt, and for many years it was felt un‐ necessary to define more precisely the pace of convergence with the reference value.
Μετά την κρίση του 2008, η παραδοχή του 5 % για τον ετήσιο ονομαστικό ρυθμό αύξησης του ΑΕγχΠ ήταν προφανώς μη ρεαλιστική (βλέπε παράρτημα V). 
Since the 2008 crisis, the 5 % assumption for annual nominal GDP growth has clearly been unrealistic (see Annex V).
Ως εκ τούτου, ένα έλλειμμα της τάξης του 3 % του ΑΕγχΠ δεν συνεπάγεται πλέον αυτομάτως σύγκλιση με τον λόγο χρέους προς ΑΕγχΠ του 60 % (για παράδειγμα, με ετήσιο ονομαστικό ρυθμό ανάπτυξης 3 % και έλλειμμα 3 %, ο λόγος χρέους προς ΑΕγχΠ θα σταθεροποιηθεί στο 100 %). 
Hence a deficit of 3 % of GDP no longer automatically implies convergence towards a debt‐to‐GDP ratio of 60 % (for example, at an annual nominal growth rate of 3 % and a 3 % deficit, the debt‐to‐GDP ratio will stabilise at 100 %).
Για τον λόγο αυτό πραγματοποιήθηκε προσαρμογή του κριτηρίου του χρέους. 
For this reason the debt criterion was adjusted.
Από το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β), του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1177/2011 του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 2011, προκύπτει ακριβέστερος ορισμός: «Ο [λόγος χρέους προς ΑΕγχΠ] θεωρείται ότι μειώνεται επαρκώς και πλησιάζει την τιμή αναφοράς με ικανοποιητικό ρυθμό [...], εάν η διαφορά σε σχέση με την τιμή αναφοράς μειώθηκε κατά την προηγούμενη τριετία σε μέσο ποσοστό ενός εικοστού κατ’ έτος που αποτελεί ενδεικτικό ποσοστό [...]». 
A more precise definition emerged in Article 1(2)(b) of Council Regulation (EU) No 1177/2011 of 8 November 2011: ‘the [debt‐to‐GDP ratio] shall be considered sufficiently diminishing and approaching the reference value at a satisfactory pace [...] if the differential with respect to the reference value has decreased over the previous three years at an average rate of one twentieth per year as a benchmark [...]’.
Ωστόσο, τα 23 κράτη μέλη που είχαν ήδη υπαχθεί σε ΔΥΕ τον Νοέμβριο του 2011 υπόκεινται σε μεταβατικό καθεστώς για χρονικό διάστημα τριών ετών μετά την άρση της αντίστοιχης ΔΥΕ. 
However, the 23 Member States already under an EDP in November 2011 are subject to a transitional rule for a period of three years after abrogation of the respective EDP.
Κατά συνέπεια, το νέο κριτήριο του χρέους δεν θα εφαρμοστεί καθολικά σε όλα τα κράτη μέλη νωρίτερα από το 2020 (βλέπε επίσης πίνακα 1). 
As a result, the new debt criterion will not apply universally to all Member States before at least 2020 (see also Table 1).
69 Σύμφωνα με τον κανόνα που ισχύει από το 2011, ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕγχΠ πληροί το κριτήριο του χρέους εφόσον δεν υπερβαίνει την τιμή αναφοράς (60 % του ΑΕγχΠ) ή εάν η διαφορά σε σχέση με την τιμή αναφοράς μειώνεται σε διάστημα τριετίας σε μέσο ποσοστό ενός εικοστού κατ’ έτος σε απο-λογιστική, προϋπολογιστική ή κυκλικά προσαρμοσμένη βάση. 
69 The rule since 2011 has been that the government debt‐to‐GDP ratio complies with the debt criterion if it does not exceed the reference value (60 % of GDP), or if the differential with respect to the reference value decreases over three years at an average rate of one twentieth per year, on a backward, forward‐looking or cyclically adjusted basis.
70 Ως αποδεκτός ρυθμός μείωσης του λόγου χρέους προς ΑΕγχΠ ορίζεται κατά προσέγγιση ο ρυθμός μείωσης που θα ίσχυε, ανεξαρτήτως του αρχικού επιπέδου χρέους, εάν το δημοσιονομικό έλλειμμα ήταν ίσο προς το 3 % του ΑΕγχΠ και ο ετήσιος ονομαστικός ρυθμός ανάπτυξης ήταν 5 %. 
70 The acceptable pace of reduction in the debt‐to‐GDP ratio is approximately that which would apply, regardless of the initial level of debt, given a public deficit of 3 % of GDP and annual nominal growth of 5 %.