natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αν και η υλοποίηση αυτή αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών, αρκετές αδυναμίες σχετίζονται με τον τρόπο σχεδιασμού τους από την Επιτροπή. 
Although their implementation is the responsibility of Member States, there are also several weaknesses in the way they are 6 designed by the Commission.
Οι συγκεκριμένες ανισορροπίες που προσδιορίζονται στην εμπεριστατωμένη επισκόπηση δεν συνδέονται συστηματικά με τις συστάσεις που διατυπώνονται. 
No systematic link exists between the specific imbalances identified in the IDR and the proposed recommendations.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ΣΑΧ χαρακτηρίζονται συναφείς με τη ΔΜΑ, μολονότι συνδέονται μόνον ελάχιστα, ενδεχομένως δε και καθόλου, με μακροοικονομικές ανισορροπίες, κάτι που δυσχεραίνει τη λήψη των κατάλληλων διορθωτικών μέτρων από τα κράτη μέλη. 
In some cases CSRs are labelled as MIP‐relevant although they are only remotely linked to macroeconomic imbalances, if at all, thus making it harder for Member States to take appropriate remedial action.
Επιπλέον, οι ΣΑΧ που είναι συναφείς με τη ΔΜΑ δεν λαμβάνουν επαρκώς υπόψη τη δημοσιονομική πολιτική, ακόμη και όταν αυτή σχετίζεται με τις μη δημοσιονομικού χαρακτήρα ανισορροπίες. 
In addition, MIP‐CSRs do not sufficiently consider fiscal policy, even when it is relevant to non‐fiscal imbalances.
Μεταξύ των ΣΑΧ που απευθύνονται σε επιμέρους κράτη μέλη και των συστάσεων που διατυπώνονται για τη ζώνη του ευρώ στο σύνολό της εντοπίζονται ορισμένες ασυνέπειες. 
There is some inconsistency between CSRs for individual Member States and recommendations made for the euro area as a whole.
Τέλος, το χρονοδιάγραμμα που θέτει η Επιτροπή για την υλοποίηση των συστάσεων είναι, ενίοτε, εξαιρετικά δύσκολο να τηρηθεί. 
Finally, the Commission sometimes sets a very challenging timeframe for the implementation of recommendations.
Συμφωνούμε με τους ενδιαφερομένους που συμμετείχαν στην έρευνά μας, οι οποίοι κρίνουν ότι ανάλυση που περιέχουν οι εμπεριστατωμένες επισκοπήσεις είναι καλής ποιότητας και ότι οι ανισορροπίες προσδιορίζονται ορθά. 
We agree with the stakeholders we surveyed, who judge that the analysis in IDRs is of good quality and that imbalances are correctly identified.
Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια οι εμπεριστατωμένες επισκοπήσεις τυγχάνουν σταδιακά μικρότερης προβολής στις εκθέσεις της Επιτροπής, όπου η σχετική με τη ΔΜΑ ανάλυση και η καθοδήγηση πολιτικής κατέχουν πλέον λιγότερο εξέχουσα θέση, μετά την ενσωμάτωσή τους στις ανά χώρα εκθέσεις, οι οποίες ασχολούνται κατά κύριο λόγο με τον ευρύτερο οικονομικό συντονισμό των διαρθρωτικών πολιτικών. Η ΔΜΑ αποδυναμώθηκε περαιτέρω από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων που εφαρμόζει η Επιτροπή για την κατάταξη των ανισορροπιών σε κατηγορίες αναλόγως της σοβαρότητάς τους. 
However, in recent years the IDRs have become progressively less visible in the Commission’s reporting, where MIP‐relevant analysis and policy advice are now less prominent after they have been integrated in the country reports, which primarily deal with the broad economic coordination of structural policies.
Αν και οι ανισορροπίες εντοπίζονται σε επίπεδο ΓΔ Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων επί τη βάσει σαφών, τεχνικών κριτηρίων, 8 οι εμπεριστατωμένες επισκοπήσεις δεν περιέχουν σαφή αξιολόγηση της σοβαρότητάς τους. 
While imbalances are identified at departmental level on the basis of clear technical criteria, the IDRs do not contain a clear assessment of their severity.
Τα κριτήρια στα οποία βασίζονται οι τελικές αποφάσεις που λαμβάνει το Σώμα των Επιτρόπων χαρακτηρίζονται από έλλειψη διαφάνειας. 
The criteria underlying the final decisions taken by the College of Commissioners lack transparency.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή ουδέποτε συνέστησε την ενεργοποίηση της διαδικασίας υπερβολικών ανισορροπιών, παρά το γεγονός ότι, από τη θέσπιση της ΔΜΑ το 2012, υπερβολικές ανισορροπίες έχουν εντοπιστεί σε αρκετά κράτη μέλη και μάλιστα για παρατεταμένο χρονικό διάστημα. 
It is noteworthy that the Commission has never recommended activation of the excessive imbalance procedure, despite the fact that, since the start of the MIP in 2012, several Member States have been identified as having excessive imbalances over a prolonged period.
Το πρώτο έγγραφο της διαδικασίας, η έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης, δεν διευκολύνει επαρκώς τον έγκαιρο εντοπισμό των ανισορροπιών, καθώς χρησιμοποιεί δείκτες που βασίζονται σε παρωχημένα δεδομένα και κινητούς μέσους όρους, με αποτέλεσμα να μην λαμβάνει υπόψη πρόσφατα γεγονότα. 
The first document in the process, the AMR, does not adequately facilitate the early identification of imbalances, since it uses indicators based on out‐of‐date data and moving averages which make it blind to recent events.
Επιπλέον, το κείμενο της έκθεσης του μηχανισμού επαγρύπνησης είναι μάλλον περιγραφικό παρά αναλυτικό. 
Moreover, the text of the AMR is descriptive rather than analytical.
Οι δευτερογενείς επιπτώσεις σε άλλα κράτη μέλη και η διάσταση «ζώνη του ευρώ» δεν εξετάζονται ενδελεχώς, παρά τις βελτιώσεις που έγιναν προς αυτή την κατεύθυνση. 
Spill‐over effects on other Member States and the euro‐area dimension are not considered in much depth, although some improvements have been made in this regard.
Τι συνιστούμε α) Η Επιτροπή οφείλει να συνδέει συστηματικά τις συναφείς με τη ΔΜΑ ΣΑΧ με συγκεκριμένες μακροοικονομικές ανισορροπίες. 
7 What we recommend (a) The Commission should systematically link MIP‐CSRs to macroeconomic imbalances.
Τα προτεινόμενα μέτρα πρέπει να είναι επαρκώς λεπτομερή και να εστιάζουν στη μείωση των ανισορροπιών σε βραχυπρόθεσμο έως μεσοπρόθεσμο ορίζοντα. 
The proposed measures should be sufficiently detailed, and should focus on policy actions to reduce imbalances in the short‐to‐medium term.
Οσάκις δυνατόν, η Επιτροπή οφείλει να διενεργεί εκ των προτέρων και εκ των υστέρων αξιολογήσεις του αντίκτυπου των μέτρων που εφαρμόζονται για τις ανισορροπίες. β) Οι εμπεριστατωμένες επισκοπήσεις πρέπει να παρέχουν σαφή χαρακτηρισμό της σοβαρότητας των ανισορροπιών που αντιμετωπίζει ένα κράτος μέλος. 
Wherever possible, the Commission should make ex‐ante and ex‐post assessments of the impact of policy actions on imbalances. (b)IDRs should provide a clear characterisation of the severity of the imbalances a Member State is facing.
Η Επιτροπή οφείλει να ενισχύσει τη διαφάνεια μέσω της έγκρισης, της δημοσίευσης και της εφαρμογής σαφών κριτηρίων για την κατάταξη των ανισορροπιών. Εφόσον δεν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις, οφείλει, όταν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι ένα κράτος μέλος αντιμετωπίζει υπερβολικές ανισορροπίες, να προτείνει την ενεργοποίηση ΔΥΑ. 
The Commission should enhance transparency by adopting, publishing and applying clear criteria for classifying imbalances.
Εάν, εφόσον συντρέχουν ειδικές περιστάσεις, η Επιτροπή ασκήσει τη διακριτική 9 ευχέρεια που διαθέτει προκειμένου να απόσχει από την ενέργεια αυτή, οφείλει να εξηγήσει τους λόγους σαφώς και δημοσίως. γ) Η Επιτροπή πρέπει να παρουσιάσει μια αναλυτική και αυτοτελή εμπεριστατωμένη επισκόπηση, της οποίας η έκταση και ο βαθμός λεπτομέρειας να αντικατοπτρίζουν τη σοβαρότητα της κατάστασης και τις προκλήσεις πολιτικής. 
If, in specific circumstances, the Commission uses its discretionary powers to refrain from taking this step, it should clearly and publicly explain its reasons. (c) The Commission should provide a comprehensive and separately presented IDR with a length and level of detail that reflects the severity of the situation and the policy challenges.
Αντί του πίνακα αποτελεσμάτων, η εμπεριστατωμένη επισκόπηση πρέπει να παρέχει πρόσβαση στις ειδικές ανά χώρα μεταβλητές που πράγματι χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση. δ) Η Επιτροπή οφείλει να αναλύει συστηματικά τον αντίκτυπο της δημοσιονομικής πολιτικής στις εξωτερικές ανισορροπίες και την ανταγωνιστικότητα και να χρησιμοποιεί τη ΔΜΑ προκειμένου να διατυπώνει συστάσεις προς τα κράτη μέλη, όταν ζητήματα δημοσιονομικού χαρακτήρα επηρεάζουν άμεσα τις εξωτερικές ανισορροπίες. ε) Η ΔΜΑ πρέπει να εξετάζει συστηματικά πολιτικές με διακρατικό αντίκτυπο, οι οποίες μπορούν να ενισχύσουν τη συμμετρική επανεξισορρόπηση εντός της ζώνης του ευρώ. 
Instead of the scoreboard, the IDR should provide access to the country‐ specific variables actually used in the analysis. (d)The Commission should systematically analyse the impact of fiscal policy on external imbalances and competitiveness and should use the MIP to make recommendations to Member States when fiscal issues directly affect external imbalances. (e)The MIP process should give systematic consideration to policies with cross‐country impacts that can enhance symmetric rebalancing within the euro area.
Οι συναφείς με τη ΔΜΑ ΣΑΧ πρέπει να είναι συνεπείς με τις συστάσεις που δίδονται για τη ζώνη του ευρώ ως προς τις ανισορροπίες, περιλαμβανομένου, οσάκις σκόπιμο, του συνολικού δημοσιονομικού προσανατολισμού. στ) Η Επιτροπή οφείλει να προβάλλει περισσότερο τη ΔΜΑ στην επικοινωνία της με τους πολίτες. 
MIP‐CSRs should be consistent with recommendations for the euro area relevant to imbalances, including on the overall fiscal stance, when appropriate. (f) The Commission should give greater prominence to the MIP in its communication with the public.
Στο πλαίσιο της αποτελεσματικής επικοινωνίας, οι αρμόδιοι Επίτροποι πρέπει να είναι στη διάθεση των κοινοβουλίων των κρατών μελών, σε κάθε περίπτωση που η Επιτροπή αξιολογεί ανισορροπίες ως υπερβολικές, προκειμένου να αποσαφηνίζουν το σκεπτικό των αποφάσεών της και τις αντίστοιχες συστάσεις πολιτικής. 10 
In the context of effective communication, the relevant Commissioners should be available to parliaments of Member States, whenever the Commission has assessed 8 imbalances as being excessive, so that they can explain the rationale for its decisions and corresponding policy recommendations.
ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οικονομικό σκεπτικό και νομικό πλαίσιο 1. 
INTRODUCTION Economic rationale and legal framework 1.
Πριν από την κρίση του 2008-2009, το πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης της ΕΕ (το σύνολο των κανόνων που διέπουν τις οικονομικές πολιτικές των κρατών μελών) εστίαζε στη βιωσιμότητα των δημοσιονομικών πολιτικών. Επί της ουσίας, περιοριζόταν στη διατήρηση υπό έλεγχο του δημόσιου ελλείμματος και του δημόσιου χρέους. 
Before the 2008‐2009 crisis, the EU’s economic governance framework (the body of rules governing Member States’ economic policies) focused on the sustainability of fiscal policies.
Η διακυβέρνηση της ΕΕ ως προς τις μη δημοσιονομικές πολιτικές περιοριζόταν στις διατάξεις της Συνθήκης σχετικά με τον «χαλαρό» συντονισμό των οικονομικών πολιτικών1. 
EU governance for non‐fiscal policies was limited to the Treaty provisions on soft coordination of economic policies1.
Η κρίση και όσα ακολούθησαν έδειξαν ότι το πλαίσιο αυτό δεν είχε καταστήσει δυνατό τον εντοπισμό ούτε την αποτροπή της σώρευσης μακροοικονομικών ανισορροπιών. Σε αρκετά κράτη μέλη, οι υψηλές εισροές κεφαλαίου και η μη βιώσιμη πιστωτική επέκταση στον ιδιωτικό τομέα είχαν ως αποτέλεσμα την επιδείνωση των εξωτερικών ισοζυγίων και της ανταγωνιστικότητας, καθώς και υπέρμετρες επενδύσεις σε ορισμένους τομείς της οικονομίας και υπερβολική συσσώρευση χρέους στον ιδιωτικό τομέα. 
The crisis and its aftermath showed that the framework had not detected or prevented the build‐up of macroeconomic imbalances. In several Member States, large capital inflows and unsustainable private sector credit expansion had resulted in a deterioration in external balances and competitiveness, over‐investment in certain areas of the economy and excessive debt accumulation in the private sector.
Επιπλέον, πριν από την κρίση, η μη βιώσιμη οικονομική άνθηση στρέβλωνε την αξιολόγηση της υποκείμενης δημοσιονομικής κατάστασης, καθώς η εικόνα που παρουσιαζόταν ήταν συχνά καλύτερη από την πραγματική. 
Ahead of the crisis, moreover, an unsustainable economic boom distorted the assessment of the underlying fiscal position, often making the situation appear better than it actually was.
Όταν τελικώς οι ανισορροπίες προκάλεσαν μια επώδυνη προσαρμογή, οι επιπτώσεις επεκτάθηκαν σε άλλα κράτη μέλη, θέτοντας σε κίνδυνο την χρηματοπιστωτική σταθερότητα και τις οικονομικές επιδόσεις ολόκληρης της ΕΕ. 
When the imbalances eventually triggered a painful adjustment, this spilled over to other Member States, thus jeopardising the financial stability and economic performance of the entire EU.
Με σκοπό την αποφυγή παρόμοιων εξελίξεων στο μέλλον και τη στήριξη πολιτικών για τη μείωση των ανισορροπιών που προκάλεσε η άνθηση που προηγήθηκε της κρίσης, το 2011 θεσπίστηκε ένας νέος μηχανισμός, γνωστός ως «διαδικασία μακροοικονομικών 1 11 Άρθρα 121 και 148 της ΣΛΕΕ. 12 ανισορροπιών» (ΔΜΑ) στο πλαίσιο της νομοθετικής «δέσμης έξι μέτρων» του έτους εκείνου2. 
With the aim of preventing similar developments in the future and supporting policies for reducing imbalances stemming from the pre‐crisis boom, a new mechanism known as the Macroeconomic Imbalance Procedure (MIP) was introduced in 2011 as part of that year’s legislative ‘six‐pack’2. 1 2 10 Articles 121 and 148 of the TFEU.
Η κύρια νομική βάση για τη ΔΜΑ είναι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1176/2011 σχετικά με την πρόληψη και τη διόρθωση των υπερβολικών μακροοικονομικών ανισορροπιών (εφεξής ο «κανονισμός ΔΜΑ»)3. 
The main legal basis for the MIP is Regulation (EU) No 1176/2011 on the prevention and correction of macroeconomic imbalances (referred to in this report as ‘the MIP Regulation’)3.
Η ΔΜΑ εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ (εκτός από εκείνα που λαμβάνουν χρηματοδοτική συνδρομή από την ΕΕ στο πλαίσιο προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής) και μάλιστα ήδη από το 2012, ως μέρος του ετήσιου κύκλου συντονισμού και εποπτείας των οικονομικών πολιτικών. 6. 
The MIP applies to all EU Member States (except those receiving financial assistance from the EU under economic adjustment programmes) and has been applied since 2012 as part of the annual cycle of coordination and surveillance of economic policies. 6.
Συγκεκριμένα, η ΔΜΑ στοχεύει στον εντοπισμό, την πρόληψη και τη διόρθωση των «ανισορροπιών» και των «υπερβολικών ανισορροπιών». 
Specifically, the MIP targets the detection, prevention and correction of ‘imbalances’ and ‘excessive imbalances’.
Οι ορισμοί των όρων αυτών παρέχονται στο άρθρο 2 του κανονισμού ΔΜΑ: α) «ως “ανισορροπίες” νοούνται οιεσδήποτε τάσεις προκαλούν μακροοικονομικές εξελίξεις που επηρεάζουν δυσμενώς, ή μπορούν να επηρεάσουν δυσμενώς, την εύρυθμη λειτουργία της οικονομίας ενός κράτους μέλους ή της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, ή της Ένωσης συνολικά· β) ως “υπερβολικές ανισορροπίες” νοούνται οι σοβαρές ανισορροπίες, συμπεριλαμβανομένων των ανισορροπιών που θέτουν ή θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία της οικονομικής και νομισματικής ένωσης.» 
These terms are defined in Article 2 of the MIP Regulation: (a) “’imbalances’ means any trend giving rise to macroeconomic developments which are adversely affecting, or have the potential adversely to affect, the proper functioning of the economy of a Member State or of the economic and monetary union, or of the Union as a whole; (b) ‘excessive imbalances’ means severe imbalances, including imbalances that jeopardise or risk jeopardising the proper functioning of the economic and monetary union.”
Εν συνεχεία, στο άρθρο 4, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού ορίζεται ο χαρακτήρας των ανισορροπιών: α) «εσωτερικών ανισορροπιών, περιλαμβανομένων και όσων προκύπτουν από την κατάσταση του χρέους τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα, από τις εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές και περιουσιακών στοιχείων, περιλαμβανομένου και του τομέα της στέγασης, την εξέλιξη της ροής των πιστώσεων του ιδιωτικού τομέα και την εξέλιξη της ανεργίας, β) εξωτερικών ανισορροπιών, περιλαμβανομένων και όσων προκύπτουν από την εξέλιξη των θέσεων τρεχουσών συναλλαγών και καθαρών επενδύσεων των κρατών μελών, των πραγματικών συναλλαγματικών ισοτιμιών, των μεριδίων αγοράς των εξαγωγών και των αλλαγών στις εξελίξεις τιμών και κόστους καθώς και της μη τιμολογιακής ανταγωνιστικότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές συνιστώσες παραγωγικότητας.» 
Article 4(3) of the MIP Regulation then defines the nature of imbalances: (a) “internal imbalances, including those that can arise from public and private indebtedness; financial and asset market developments, including housing; the evolution of private sector credit flow; and the evolution of unemployment; (b) external imbalances, including those that can arise from the evolution of current account and net investment positions of Member States; real effective exchange rates; export market shares; changes in price and cost developments; and non‐price competitiveness, taking into account the different components of productivity.”
Συνεπώς, ο κανονισμός ΔΜΑ καλύπτει τον διττό στόχο, αφενός, της αντιμετώπισης των ανισορροπιών που επηρεάζουν τις οικονομίες των μεμονωμένων κρατών μελών, και, αφετέρου, της αντιμετώπισης των δευτερογενών4 επιπτώσεων σε άλλα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και στην ΕΕ συνολικά. 
The MIP Regulation thus provides for the dual objective of tackling imbalances affecting individual Member State economies, while also addressing the spill‐over4 effects on other Member States of the euro area and the EU.
Η ΔΜΑ αποτελεί μέρος του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, του πλαισίου που θεσπίστηκε το 2010 για τον ευρύ συντονισμό των οικονομικών πολιτικών σε ολόκληρη την ΕΕ. 
The MIP is embedded in the European Semester, which is the framework introduced in 2010 for the broad coordination of economic policies across the EU.
Επιπλέον της ΔΜΑ, το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο περιλαμβάνει μέτρα για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΣΣΑ) και διαρθρωτικές πολιτικές που αποβλέπουν στην τόνωση της μακροπρόθεσμης ανάπτυξης στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» με την τήρηση των τιμών-στόχου, των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών και των κατευθυντήριων οδηγιών για τις πολιτικές απασχόλησης. 
In addition to the MIP, the European Semester comprises measures implementing the Stability and Growth Pact (SGP), and structural policies aimed at boosting long‐term growth in the context of the Europe 2020 strategy by meeting targets, the broad economic policy guidelines and guidelines for employment policies.
13 πρότασης για συστάσεις ανά χώρα (ΣΑΧ) σε όλους αυτούς τους τομείς. 
The annual European Semester process culminates in the Commission’s proposal to the Council of country‐specific recommendations (CSRs) in all of these areas.
Αφότου οι συστάσεις εγκριθούν από το Συμβούλιο, τα κράτη μέλη καλούνται να τις υλοποιήσουν. 
Following their approval by the Council, Member States are expected to implement the recommendations.
Σε γενικές γραμμές, η διάκριση μεταξύ της ΔΜΑ και του ΣΣΑ είναι η εξής: η ΔΜΑ αφορά τις μακροοικονομικές ανισορροπίες εν γένει, ενώ το ΣΣΑ καλύπτει μόνον τη δημοσιονομική βιωσιμότητα. 
Broadly speaking, the distinction between the MIP and SGP is this: the MIP is concerned with macroeconomic imbalances in general, while the SGP stops at fiscal sustainability.
Επιπλέον, αφότου ένα κράτος μέλος έχει εκπληρώσει τις απαιτήσεις σχετικά με το χρέος και το έλλειμμα, το ΣΣΑ παύει να παρέχει κατευθύνσεις σχετικά με τη δημοσιονομική πολιτική. 
Moreover, once a Member State has satisfied the debt and deficit requirements, the SGP ceases to provide guidance on fiscal policy.
Από την άλλη πλευρά, ο κανονισμός ΔΜΑ προβλέπει ότι η πολιτική ανταπόκριση στις ανισορροπίες που εντοπίζονται στο πλαίσιο της ΔΜΑ είναι δυνατόν να περιλαμβάνει μέτρα που άπτονται της δημοσιονομικής και της μισθολογικής πολιτικής5. 
For its part, the MIP Regulation envisages that policy responses to imbalances identified under the MIP may include fiscal and wage policy measures5.
Τα δύο μέσα πολιτικής έχουν ομοιότητες από την άποψη ότι αμφότερα παρέχουν στην Επιτροπή εκτελεστικό ρόλο και, ως εκ τούτου, διαθέτουν τόσο προληπτικό όσο και διορθωτικό στοιχείο. 
The two policy instruments are similar in that they give the Commission an enforcement role and therefore have both a preventive and a corrective element.
Ωστόσο, η Επιτροπή δεν διαθέτει παρόμοιο ρόλο στο πλαίσιο της υλοποίησης της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». 
However, the Commission does not have a similar enforcement role in the implementation of the Europe 2020 strategy.
Η ετήσια διαδικασία ΔΜΑ, που περιλαμβάνει εντοπισμό των ανισορροπιών, εκτίμηση της σοβαρότητάς τους και λήψη διορθωτικών μέτρων, αναλύεται σε επιμέρους στάδια. 
The annual MIP process of identifying imbalances, assessing their severity and initiating corrections breaks down into stages. The process outlined in the MIP Regulation is For a definition of spill‐over, see Footnote 30.
Η διαδικασία που περιγράφεται στον κανονισμό ΔΜΑ συνοψίζεται στο γράφημα 1 (για περισσότερες λεπτομέρειες, βλέπε παράρτημα I), ενώ κατάσταση των αντίστοιχων εγγράφων παρατίθεται στο παράρτημα II. 
12 4 5 summarised in Figure 1 (for more detail, see Annex I), and the corresponding documents are listed in Annex II.
Πρώτο στάδιο: Έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης 12. 
Stage one: The Alert Mechanism Report 12.
Το πρώτο στάδιο της διαδικασίας είναι η δημοσίευση της έκθεσης του μηχανισμού επαγρύπνησης, κύριος σκοπός της οποίας είναι ο προσδιορισμός των κρατών μελών που η Επιτροπή θεωρεί ότι κινδυνεύουν να πληγούν από ανισορροπίες και για τα οποία, ως εκ τούτου, απαιτείται περαιτέρω ανάλυση υπό τη μορφή εμπεριστατωμένης επισκόπησης (βλέπε δεύτερο στάδιο). 
The first stage in the process is the publication of an Alert Mechanism Report (AMR). The main purpose of this is to identify Member States that the Commission considers at risk of being affected by imbalances and which therefore require further analysis in the form of an in‐depth review (IDR: see stage two).
Η έκθεση του μηχανισμού επαγρύπνησης χρησιμοποιεί πίνακα αποτελεσμάτων βάσει δεικτών για να επισημάνει τις εσωτερικές και εξωτερικές 5 14 Αιτιολογική σκέψη 20 του κανονισμού ΔΜΑ. ανισορροπίες (βλέπε παράρτημα ΙΙΙ)6. 
The AMR uses a scoreboard of indicators chosen to highlight internal and external imbalances (see Annex III)6.
Ωστόσο, στο άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού ΔΜΑ καθίσταται σαφές ότι η απόφαση κατάρτισης εμπεριστατωμένης επισκόπησης δεν πρέπει να αποτελεί απόρροια «μιας μηχανικής ανάγνωσης του πίνακα αποτελεσμάτων». 
However, Article 3(2) of the MIP Regulation makes it clear that the decision to launch an IDR should not flow “from a mechanical reading of the scoreboard”.
Δεύτερο στάδιο: Εμπεριστατωμένες επισκοπήσεις 13. 
Stage two: In‐depth reviews 13.
Οι εμπεριστατωμένες επισκοπήσεις συνίστανται σε λεπτομερείς αναλύσεις των ειδικών ανά χώρα συνθηκών και χρησιμοποιούν ένα ευρύ φάσμα εργαλείων ανάλυσης (όπως οι μετρήσεις των εμπορικών διασυνδέσεων και της διασυνοριακής έκθεσης μεταξύ των κρατών μελών), ειδικές ανά χώρα ποιοτικές πληροφορίες (όπως η εξειδίκευση της παραγωγής και οι μηχανισμοί μισθολογικής διαπραγμάτευσης) και, σε πολλές περιπτώσεις, μεταβλητές διαφορετικές από αυτές του πίνακα αποτελεσμάτων της έκθεσης του μηχανισμού επαγρύπνησης. 
IDRs consist of a detailed analysis of country‐specific circumstances using a broad range of analytical tools (such as measures of trade linkages and exposures between Member States), country‐specific qualitative information (such as product specialisation and wage‐ bargaining mechanisms) and, in many cases, variables different from those in the AMR scoreboard.
Η Επιτροπή συγκεντρώνει πληροφοριακά στοιχεία στο πλαίσιο επισκέψεων στα κράτη μέλη. 
The Commission gathers information in the course of visits to the Member States.
Τέλος, η Επιτροπή πρέπει να λαμβάνει υπόψη της τις υπό εξέταση πολιτικές των κρατών μελών, καθώς και τυχόν προηγούμενες συστάσεις του Συμβουλίου ή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου. 
Finally, the Commission must take account of the Member States’ policy intentions and any previous recommendations from the Council or the European Systemic Risk Board.
Ο κανονισμός ΔΜΑ προβλέπει ειδικά ότι στις εμπεριστατωμένες επισκοπήσεις πρέπει να αξιολογείται κατά πόσο το οικείο κράτος μέλος πλήττεται από ανισορροπίες και, εάν ναι, αν αυτές είναι υπερβολικές. 
The MIP Regulation specifically requires IDRs to evaluate whether the Member State in question is affected by imbalances and, if so, whether these are excessive.