natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στο πλαίσιο των ΔΥΚ, ως έκτακτη κατάσταση διεθνούς ενδιαφέροντος στον τομέα της δημόσιας υγείας νοείται ένα εξαιρετικό συμβάν στον τομέα της δημόσιας υγείας το οποίο συνιστά κίνδυνο για τη δημόσια υγεία σε άλλα κράτη μέσω της διεθνούς διάδοσης της νόσου, και δυνητικά απαιτεί συντονισμένη διεθνή αντίδραση. 
Under the IHR, a public health emergency of international concern refers to an extraordinary public health event which constitutes a public health risk to other States through the international spread of disease and potentially requires a coordinated international response.
Η έκτακτη κατάσταση διεθνούς ενδιαφέροντος στον τομέα της δημόσιας υγείας κηρύσσεται από τον γενικό διευθυντή του ΠΟΥ βάσει σχετικής σύστασης της επιτροπής έκτακτης ανάγκης. 
The PHEIC is declared by the director-general of WHO based on a recommendation from the Emergency Committee.
Ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, επικουρούμενος από την επιτροπή έκτακτης ανάγκης, αναπτύσσει κρίσιμης σημασίας υγειονομικά μέτρα και διατυπώνει σχετικές συστάσεις για την υλοποίησή τους από τα συμβαλλόμενα κράτη. 
The Director-General of WHO, assisted by the Emergency Committee, will develop and recommend the critical health measures for implementation by State Parties.
ΔΥΚ και ΕΕ 4. 
The IHR and the EU 4.
Τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι στο σύνολό τους συμβαλλόμενα μέρη του ΠΟΥ και υποβάλλουν στοιχεία στον ΠΟΥ σχετικά με την εφαρμογή των ΔΥΚ, π.χ. μέσω ερωτηματολογίων και αυτοαξιολογήσεων. 
All EU Member States are State Parties to WHO and report to WHO, for example through questionnaires and self-assessments, on their IHR implementation.
Η ΕΕ δεν είναι μέλος του ΠΟΥ και, επομένως, δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος των ΔΥΚ. 
The EU itself is not a WHO member, and therefore is not a party to the IHR.
Ωστόσο, στους ΔΥΚ αναγνωρίζεται ο δυνητικός ρόλος της ΕΕ ως «περιφερειακού οργανισμού οικονομικής ολοκλήρωσης» και αναφέρεται ότι «[μ]ε την επιφύλαξη των υποχρεώσεών τους βάσει του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέρη που είναι μέλη ενός περιφερειακού οργανισμού οικονομικής ολοκλήρωσης εφαρμόζουν στις μεταξύ τους σχέσεις τους κοινούς κανόνες που ισχύουν στον εν λόγω περιφερειακό οργανισμό οικονομικής ολοκλήρωσης». 
However, the IHR recognises the potential role of the EU as a ‘regional economic integration organization’ and states that, ‘without prejudice to their obligations under these Regulations, States Parties that are members of a regional economic integration organization shall apply in their mutual relations the common rules in force in that regional economic integration organization’.
Η Επιτροπή και ο ECDC συντονίζουν τις δραστηριότητές τους με τον ΠΟΥ σε επίπεδο πολιτικής2 και σε τεχνικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της ανταλλαγής πληροφοριών για τη γνωστοποίηση κινδύνων και της πρόσβασης για ανάγνωση σε συγκεκριμένα συστήματα προειδοποίησης (όπως το σύστημα ενημέρωσης για συμβάντα του ΠΟΥ και το ΣΕΣΑ της ΕΕ). 
The Commission and ECDC coordinate their activities with WHO at policy2 and technical level, including information sharing for risk communication and read access to certain alert systems (such as the WHO Event Information System and the EU’s EWRS).
Η απόφαση αριθ. 1082/213/ΕΕ εισήγαγε επίσης την καινοτομία της κήρυξης κατάστασης έκτακτης ανάγκης στον τομέα της δημόσιας υγείας από την Επιτροπή, η οποία όμως διαφέρει σημαντικά από την κήρυξη έκτακτης κατάστασης διεθνούς ενδιαφέροντος στον τομέα της δημόσιας υγείας από τον γενικό διευθυντή του ΠΟΥ (βλέπε πλαίσιο Α). 
Decision No 1082/2013/EU also introduced the innovation of a public health emergency declaration by the Commission, but it is significantly different from a PHEIC declaration by the Director-General of WHO (see Box A).
1 International Health Regulations (2005), Second Edition, World Health Organisation 2008 [Διεθνείς Υγειονομικοί Κανονισμοί (2005), δεύτερη έκδοση, Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας 2008]. 
1 International Health Regulations (2005), Second Edition, World Health Organisation 2008.
2 Βλέπε, παραδείγματος χάριν, την κοινή διακήρυξη του 2010 (γνωστή ως διακήρυξη της Μόσχας), στην οποία σκιαγραφείται η συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και του ΠΟΥ, καθώς και τις σχετικές ενημερώσεις στον δημόσιο ιστότοπο της ΓΔ Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων. 
2 See for example the 2010 Joint Declaration (‘Moscow Declaration’) outlining cooperation between WHO and the Commission, as well as relevant updates on DG Health and Food Safety’s public website.
Διοικητική συμφωνία ισχύει επίσης μεταξύ του ECDC και του ΠΟΥ. Παράρτημα I 
An administrative agreements is also in place between ECDC and WHO.2ww Annex I
Παραρτήματα 54 Πλαίσιο Α – Κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης στον τομέα της δημόσιας υγείας στην ΕΕ Όπως αναλύθηκε ανωτέρω, ως «έκτακτη κατάσταση διεθνούς ενδιαφέροντος στον τομέα της δημόσιας υγείας» νοείται, στο πλαίσιο των διεθνών υγειονομικών κανονισμών, ένα εξαιρετικό συμβάν το οποίο κρίνεται, βάσει των διατάξεων των κανονισμών αυτών, ότι συνιστά κίνδυνο για τη δημόσια υγεία σε άλλα κράτη μέσω της διεθνούς διάδοσης της νόσου και δυνητικά απαιτεί συντονισμένη διεθνή αντίδραση. 
Annexes 54 Box A — Public health emergency declaration in the EU As explained above, the term Public Health Emergency of International Concern is defined in the International Health Regulations as ‘an extraordinary event which is determined, as provided in these Regulations: to constitute a public health risk to other States through the international spread of disease; and to potentially require a coordinated international response’.
Αρμόδιος να κρίνει αν ένα συμβάν πληροί αυτές τις προϋποθέσεις είναι ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ και απαιτείται η σύγκληση επιτροπής εμπειρογνωμόνων, της επιτροπής έκτακτης ανάγκης των ΔΥΚ. 
The responsibility of determining whether an event is within this category lies with the WHO Director-General and requires the convening of a committee of experts — the IHR Emergency Committee.
Μία από τις καινοτομίες που εισήγαγε η απόφαση αριθ. 1082/2013/ΕΕ είναι ότι πλέον δύναται και η Επιτροπή να κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης στον τομέα της δημόσιας υγείας στην ΕΕ. 
One of the innovations of Decision No 1082/2013/EU is that the Commission can now also declare a situation of public health emergency for the EU.
Σύμφωνα με το άρθρο 12, η Επιτροπή μπορεί να αναγνωρίζει μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης στον τομέα της δημόσιας υγείας σχετικά με: «α) επιδημία γρίπης που προσβάλλει τον άνθρωπο και η οποία θεωρείται ότι μπορεί να εξελιχθεί σε πανδημία, όταν έχει ενημερωθεί ο γενικός διευθυντής της ΠΟΥ και δεν έχει ακόμη εκδώσει απόφαση που να κηρύσσει κατάσταση πανδημίας γρίπης σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες της ΠΟΥ, ή β) καταστάσεις πέραν των αναφερόμενων στο στοιχείο α), όταν έχει ενημερωθεί ο γενικός διευθυντής της ΠΟΥ και δεν έχει ακόμη εκδώσει απόφαση που να κηρύσσει έκτακτο περιστατικό διεθνούς εμβέλειας στον τομέα της δημόσιας υγείας σύμφωνα με τον ΔΥΚ, και όταν: i) η υπό κρίση σοβαρή διασυνοριακή απειλή κατά της υγείας θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία σε επίπεδο Ένωσης και ii) παραμένουν ανικανοποίητες οι ιατρικές ανάγκες σε σχέση με την εν λόγω απειλή, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υφίσταται ικανοποιητική μέθοδος διάγνωσης, πρόληψης ή θεραπείας εγκεκριμένη στην Ένωση ή, παρά την ύπαρξη τέτοιας μεθόδου, η χορήγηση αδείας φαρμάκου θα επέφερε παρ’ όλα αυτά σημαντικό όφελος για τους πάσχοντες.» 
In accordance with Article 12, the Commission may recognise a situation of public health emergency in relation to: (a) epidemics of human influenza considered to have pandemic potential, where the Director-General of WHO has been informed and has not yet adopted a decision declaring a situation of pandemic influenza in accordance with the applicable rules of WHO; or (b) cases other than that referred to in point (a) where the Director-General of WHO has been informed and has not yet adopted a decision declaring a public health emergency of international concern in accordance with the IHR, and where: (i) the serious cross-border threat to health in question endangers public health at the Union level; (ii) medical needs are unmet in relation to that threat, which means that no satisfactory method of diagnosis, prevention or treatment is authorised in the Union or, despite the existence of such a method, the authorisation of a medicinal product would nonetheless be of major therapeutic advantage to those affected’.
Εν συνεχεία, το άρθρο 13 προσθέτει ότι το μόνο έννομο αποτέλεσμα της αναγνώρισης μιας κατάστασης έκτακτης κατάστασης, σύμφωνα με το άρθρο 12 είναι η ενεργοποίηση της δυνατότητας εφαρμογής του άρθρου 2, σημείο 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 507/20063 ή, όταν η αναγνώριση αφορά ειδικά επιδημία γρίπης που προσβάλλει τον άνθρωπο και η οποία θεωρείται ότι μπορεί να εξελιχθεί σε πανδημία, η ενεργοποίηση της δυνατότητας εφαρμογής του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/20084. 
Article 13 then adds that this recognition of an emergency situation pursuant to Article 12 shall have the sole legal effect of enabling point 2 of Article 2 of Regulation (EC) No 507/20063 to apply or, where the recognition specifically concerns epidemics of human influenza considered as having a pandemic potential, of enabling Article 21 of Regulation (EC) No 1234/20084 to apply.
Αυτό σημαίνει ότι σκοπός της κήρυξης κατάστασης έκτακτης ανάγκης βάσει του άρθρου 12 της απόφασης αριθ. 1082/2013/ΕΕ είναι μόνον η ταχεία διαδικασία έγκρισης ιατρικών αντιμέτρων σε περίπτωση πανδημίας και η θέση σε εφαρμογή νομοθεσίας για τα φαρμακευτικά προϊόντα. 
This means that the purpose of emergency declaration under Article 12 of Decision No 1082/2013/EU is restricted only to a fast track authorisation for pandemic medical countermeasures and operationalising pharmaceutical legislation.
Η εφαρμογή της είναι πολύ πιο περιορισμένη σε σύγκριση με την κήρυξη έκτακτης κατάστασης διεθνούς ενδιαφέροντος στον τομέα της δημόσιας υγείας από τον ΠΟΥ, μολονότι θα μπορούσαν να ανακύψουν καταστάσεις στις οποίες μια σοβαρή διασυνοριακή απειλή κατά της υγείας, ανεξαρτήτως προέλευσης, επηρεάζει ειδικώς την ΕΕ και όχι απαραιτήτως την ευρύτερη παγκόσμια κοινότητα για την οποία είναι υπεύθυνος ο ΠΟΥ. 
Its application is much more limited compared to a declaration of a Public Health Emergency of International Concern by WHO, even though situations could occur where a serious cross-border threat to health, from any potential origin, specifically affects the EU and not necessarily the wider global community for which WHO is responsible.
Σημαίνει επίσης ότι δεν υπάρχει κλίμακα επιπέδων συναγερμού της ΕΕ (π.χ. βασιζόμενη στον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής υγειονομικής ασφάλειας), τα οποία να ενεργοποιούν δραστηριότητες αντίδρασης και ικανότητες στο πλαίσιο της απόφασης ή να διασφαλίζουν την ενεργοποίηση μηχανισμού ικανότητας ταχείας κινητοποίησης ή χρηματοδότησης. 
It also means that there is no EU scale of alert levels (e.g. linked to the rules of procedure of the Health Security Committee) triggering response activities and capacities within the remit of the decision or to ensure the triggering of a mechanism for surge capacity or funding.
3 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 507/2006 της Επιτροπής, της 29ης Μαρτίου 2006,για την άδεια κυκλοφορίας υπό αίρεση φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 726/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 92 της 30.3.2006, σ. 6). 
3 Commission Regulation (EC) No 507/2006 of 29 March 2006 on the conditional marketing authorisation for medicinal products for human use falling within the scope of Regulation (EC) No 726/2004 of the European Parliament and of the Council (OJ L 92, 30.3.2006, p. 6).
4 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2008 της Επιτροπής, της 24ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εξέταση των τροποποιήσεων όσον αφορά τους όρους των αδειών κυκλοφορίας φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και κτηνιατρικών φαρμάκων (ΕΕ L 334 της 12.12.2008, σ. 7). 
4 Commission Regulation (EC) No 1234/2008 of 24 November 2008 concerning the examination of variations to the terms of marketing authorisations for medicinal products for human use and veterinary medicinal products (OJ L 334, 12.12.2008, p. 7).
Παραρτήματα 55 Διεθνείς πρωτοβουλίες για τον σχεδιασμό ετοιμότητας και τη διαφάνεια 5. 
Annexes 55 International initiatives on preparedness planning and transparency 5.
Υπάρχουν επίσης αρκετές άλλες διεθνείς πρωτοβουλίες που σκοπό έχουν την κάλυψη της ανάγκης ενίσχυσης του σχεδιασμού ετοιμότητας και αύξησης της διαφάνειας. 
There are also several other international initiatives addressing the need to enhance preparedness planning and increase transparency.
Σε αυτές περιλαμβάνονται κυρίως η πρωτοβουλία της ατζέντας για την παγκόσμια υγειονομική ασφάλεια5 για την πραγματοποίηση «αξιολογήσεων από ομοτίμους»6, η στήριξη της G7 και της Πρωτοβουλίας για την Παγκόσμια Υγειονομική Ασφάλεια7 για τις δραστηριότητες αυτές8, καθώς και οι επισκέψεις του ECDC σε χώρες, οι οποίες πραγματοποιούνται σε εθελοντική βάση και στο πλαίσιο των οποίων εξετάζεται το ζήτημα της ετοιμότητας9. 
These initiatives mainly include the Global Health Security Agenda5 initiative to perform ‘peer reviews’6 and the G7 and Global Health Security Initiative7 support to these activities8, as well as ECDC country visits that occur on a voluntary basis and where preparedness is also addressed9.
Στην έκθεση σχετικά με τη διάσκεψη10 «Lessons learned for public health from Ebola outbreak in West Africa – how to improve preparedness and response in the EU for future outbreaks»,στην οποία αναφέρθηκαν τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Δεκεμβρίου 2015, διατυπώνεται η εξής σύσταση: Ένας μηχανισμός αξιολόγησης από ομοτίμους θα μπορούσε να βοηθήσει τα κράτη μέλη να βελτιώσουν τα εθνικά σχέδια ετοιμότητάς τους, λαμβάνοντας υπόψη παλαιότερες και εν εξελίξει πρωτοβουλίες σχετικά με ανεξάρτητες αξιολογήσεις χωρών σε παγκόσμιο και περιφερειακό επίπεδο. 
The report on the conference10 ‘Lessons learned for public health from the Ebola outbreak in west Africa — how to improve preparedness and response in the EU for future outbreaks’, which fed into the Council conclusions of December 2015, included the following recommendation: ‘A peer-review mechanism could help Member States to improve their national preparedness plans taking into account past and current initiatives on independent country evaluations on global and regional level.’
5 Η ατζέντα για την παγκόσμια υγειονομική ασφάλεια (Global Health Security Agenda, GHSA) δρομολογήθηκε τον Φεβρουάριο του 2014 και αποτελεί μια εταιρική σχέση σχεδόν 50 εθνών, διεθνών οργανισμών και μη κυβερνητικών φορέων που αποσκοπεί στην παροχή συνδρομής για την ανάπτυξη της ικανότητας των χωρών για τη δημιουργία ενός κόσμου ασφαλούς από μεταδοτικές νόσους και την ανάδειξη της παγκόσμιας υγειονομικής ασφαλείας σε εθνική και παγκόσμια προτεραιότητα. 
5 ‘The Global Health Security Agenda (GHSA) was launched in February 2014 and is a growing partnership of nearly 50 nations, international organisations, and non-governmental stakeholders to help build countries’ capacity to help create a world safe and secure from infectious disease threats and elevate global health security as a national and global priority.
Η GHSA εφαρμόζει μια πολυμερή και πολυτομεακή προσέγγιση για την ενίσχυση τόσο της παγκόσμιας ικανότητας όσο και της ικανότητας των εθνών να προλαμβάνουν, να εντοπίζουν και να αντιδρούν σε απειλές μολυσματικών ασθενειών σε ανθρώπους και ζώα, είτε προκύπτουν φυσικά ή τυχαία είτε διαδίδονται εκ προθέσεως. https://ghsagenda.org. 
GHSA pursues a multilateral and multi-sectoral approach to strengthen both the global capacity and nations’ capacity to prevent, detect, and respond to human and animal infectious diseases threats whether naturally occurring or accidentally or deliberately spread.’ (https://ghsagenda.org).
6 Αυτοαξιολόγηση και εξωτερική αξιολόγηση διενεργούμενη από ομάδα εμπειρογνωμόνων από άλλες χώρες της GHSA. 
6 ‘A self-assessment and an external assessment conducted by a team of experts from other GHSA countries.
Αυτό το μοντέλο αξιολόγησης από ομοτίμους διασφαλίζει μια αντικειμενική προσέγγιση και διευκολύνει τη διασυνοριακή μάθηση. 
This peer-to-peer model ensures an objective approach and facilitates cross-border learning.
Οι εξωτερικές αξιολογήσεις της GHSA πρέπει να διενεργούνται τουλάχιστον δύο φορές για κάθε χώρα, η πρώτη για τον καθορισμό της βασικής μέτρησης και οι επόμενες για τη μέτρηση της πραγματοποιηθείσας προόδου. 
GHSA external assessments should be conducted at least twice for each country, once to establish a baseline measurement and, subsequently, to identify progress made.’
Οι χώρες της ΕΕ που έχουν ήδη συμμετάσχει και για τις οποίες έχει δημοσιευθεί έκθεση είναι η Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. 
EU Member States that have already participated and for which a report has been published are Portugal and the United Kingdom.
7 Η Πρωτοβουλία για την Παγκόσμια Υγειονομική Ασφάλεια (Global Health Security Initiative, GHSI) είναι μια άτυπη, διεθνής εταιρική σχέση μεταξύ χωρών με παρόμοιες αντιλήψεις που αποσκοπεί στην ενίσχυση σε παγκόσμιο επίπεδο της ετοιμότητας και της ικανότητας αντίδρασης στον τομέα της υγείας σε απειλές βιολογικής, χημικής, ακτινολογικής και πυρηνικής τρομοκρατίας και πανδημίας γρίπης. 
7 ‘The Global Health Security Initiative (GHSI) is an informal, international partnership among like-minded countries to strengthen health preparedness and response globally to threats of biological, chemical, radio-nuclear terrorism (CBRN) and pandemic influenza.
Η πρωτοβουλία αυτή δρομολογήθηκε τον Νοέμβριο του 2001 από τον Καναδά, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, το Μεξικό, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. 
This initiative was launched in November 2001 by Canada, the European Union, France, Germany, Italy, Japan, Mexico, the United Kingdom and the United States.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτελεί χρέη εμπειρογνώμονα συμβούλου στην GHSI (http://www.ghsi.ca/english/index.asp). 
The World Health Organisation serves as an expert advisor to the GHSI’ (http://www.ghsi.ca/english/index.asp).
8 Προκειμένου να προληφθεί η μετεξέλιξη μελλοντικών επιδημικών εκρήξεων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης μεγάλης κλίμακας στον τομέα της δημόσιας υγείας, οι ηγέτες της G7 συμφώνησαν να προσφέρουν συνδρομή σε τουλάχιστον 60 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των χωρών της Δυτικής Αφρικής, εντός της επόμενης πενταετίας, για την εφαρμογή των ΔΥΚ, μεταξύ άλλων μέσω της ατζέντας για την παγκόσμια υγειονομική ασφάλεια (GHSA) και των κοινών στόχων της και άλλων πολυμερών πρωτοβουλιών. Διακήρυξη των υπουργών Υγείας της G7, 8-9 Οκτωβρίου 2015, Βερολίνο. 
8 ‘In order to prevent future outbreaks from becoming large-scale public health emergencies, the G7 leaders have agreed to offer to assist at least 60 countries, including the countries of west Africa, over the next 5 years to implement the IHR, including through the Global Health Security Agenda (GHSA) and its common targets and other multilateral initiatives’, Declaration of the G7 Health Ministers, 8 and 9 October 2015, Berlin.
9 Τεχνική έκθεση του ECDC, «Ebola emergency preparedness in EU Member States: conclusions from peer-review visits to Belgium, Portugal and Romania», Ιούνιος 2015. 
9 ECDC Technical Report, ‘Ebola emergency preparedness in EU Member States: conclusions from peer-review visits to Belgium, Portugal and Romania’, June 2015.
10 Διάσκεψη υψηλού επιπέδου που διοργανώθηκε από τη ΓΔ Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, στις 12-14 Οκτωβρίου 2015, στο Mondorf-les-Bains, Λουξεμβούργο. 
10 High level conference organised by DG Health and Food Safety on 12 to 14 October 2015 in Mondorf-les-Bains, Luxembourg.
Παραρτήματα 56 Περιγραφή των κύριων ρόλων και αρμοδιοτήτων στο πλαίσιο της ΕΕ για την προστασία των πολιτών από σοβαρές διασυνοριακές απειλές κατά της υγείας Αρχές δημόσιας υγείας των κρατών μελών 1. 
Annexes 56 Description of main roles and responsibilities in the EU framework for protecting citizens against serious cross-border threats to health Member State public health authorities 1.
Οι αρχές δημόσιας υγείας των κρατών μελών είναι αρμόδιες για την πολιτική στον τομέα της δημόσιας υγείας σε εθνικό επίπεδο, και για την αντιμετώπιση απειλών στον τομέα της δημόσιας υγείας. 
Member State public health authorities are responsible for public health policy at national level, and for dealing with public health threats.
Μεταξύ των κρατών μελών υπάρχουν ενδεχομένως διαφορές στις αρμοδιότητες όσον αφορά ορισμένες πτυχές του σχεδιασμού ετοιμότητας και αντίδρασης και των συστημάτων έγκαιρου συναγερμού και αντίδρασης, με τη συμμετοχή διαφορετικών δημόσιων αρχών, αναλόγως του τρόπου οργάνωσης της κυβέρνησης, των εθνικών κινδύνων ή ειδικών καταστάσεων. 
Differences in responsibilities for certain aspects of preparedness and response planning and early warning and response might exist between Member States, involving different public authorities, depending on their government organisation, national risks or specific situations.
Ορισμένα κράτη μέλη έχουν ενδεχομένως αποκεντρώσει ορισμένα τμήματα ή το μεγαλύτερο μέρος των αρμοδιοτήτων στον τομέα της δημόσιας υγείας, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών με τον σχεδιασμό ετοιμότητας και αντίδρασης. 
Some Member States may have decentralised parts or most of the public health responsibilities, including those for preparedness and response planning.
Τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι επίσης μέλη της περιοχής «Ευρώπη» του ΠΟΥ1 και οφείλουν να εφαρμόζουν τους διεθνείς υγειονομικούς κανονισμούς, όπως αναλύεται στο παράρτημα Ι. 2. 
EU Member States are also members of the WHO Europe Region1 and have an obligation to implement the International Health Regulations as explained in Annex I. 2.
Από την έγκριση της απόφασης αριθ. 1082/2013/ΕΕ, τα κράτη μέλη υπέχουν επίσης την υποχρέωση να παρέχουν ορισμένα στοιχεία στην Επιτροπή σχετικά με τον σχεδιασμό τους στους τομείς της ετοιμότητας και της αντίδρασης. 
Since the adoption of Decision No 1082/2013/EU, Member States also have an obligation to provide certain information on their preparedness and response planning to the Commission.
Σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 1082/2013/ΕΕ, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή οφείλουν να διαβουλεύονται μεταξύ τους, στο πλαίσιο της Επιτροπής Υγειονομικής Ασφάλειας, ώστε να αναπτύσσουν, να ενισχύουν και να διατηρούν τις ικανότητές τους για την παρακολούθηση, την έγκαιρη προειδοποίηση, καθώς και την αξιολόγηση και αντιμετώπιση των σοβαρών διασυνοριακών απειλών κατά της υγείας. 
Decision No 1082/2013/EU requires Member States and the Commission to consult each other in the Health Security Committee to develop, strengthen and maintain their capacities for the monitoring, early warning and assessment of, and response to, serious cross-border threats to health.
Σκοπός της διαβούλευσης αυτής είναι η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και εμπειριών στον σχεδιασμό ετοιμότητας και αντίδρασης, η προώθηση της διαλειτουργικότητας των εθνικών σχεδιασμών ετοιμότητας, η αντιμετώπιση της διατομεακής διάστασης του σχεδιασμού ετοιμότητας και αντίδρασης σε ενωσιακό επίπεδο, και η βοήθεια κατά την υλοποίηση των προδιαγραφών βασικού δυναμικού για την επιτήρηση και την αντίδραση, κατά τα προβλεπόμενα στους ΔΥΚ. 
That consultation is aimed at sharing best practice and experience in preparedness and response planning; promoting the interoperability of national preparedness planning; addressing the intersectoral dimension of preparedness and response planning at Union level; and supporting the implementation of core capacity requirements for surveillance and response as referred to in the IHR.
Τα κράτη μέλη ορίζουν ακόμη εθνικές αρχές αρμόδιες για την επιδημιολογική επιτήρηση, οι οποίες είναι υπεύθυνες για τη διαβίβαση δεδομένων στο ευρωπαϊκό σύστημα επιτήρησης σύμφωνα με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες οδηγίες της ΕΕ, και εθνικά σημεία επαφής ΣΕΣΑ για την παρακολούθηση του ΣΕΣΑ και την κοινοποίηση συναγερμών, σύμφωνα με τους κανόνες της απόφασης. 
Member States also appoint national competent authorities for epidemiological surveillance that are responsible for delivering data to the European surveillance system in accordance with EU rules and guidance, and nominate national EWRS contacts to monitor EWRS and notify alerts, under the rules set out in the decision.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή – ΓΔ Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων 3. 
European Commission — DG Health and Food Safety 3.