natgillin/translations-raw huggingface dataset:
V Ως αποτέλεσμα του ελέγχου μας, συνιστούμε: i) στα κράτη μέλη να καταρτίσουν εθνική στρατηγική καταπολέμησης της απάτης, εάν δεν διαθέτουν ήδη. Εξαιρουμένων των περιπτώσεων στις οποίες υπάρχει επαρκώς λεπτομερής στρατηγική σε εθνικό επίπεδο, η Επιτροπή πρέπει να ζητήσει από τις διαχειριστικές αρχές να αναπτύξουν επίσημες στρατηγικές και πολιτικές για την καταπολέμηση της απάτης εις βάρος των πόρων της ΕΕ, ii) στις διαχειριστικές αρχές να ενισχύσουν την αξιοπιστία της εκτίμησης του κινδύνου απάτης, με τη συμμετοχή στη διαδικασία εξωτερικών ενδιαφερόμενων παραγόντων, iii) στα κράτη μέλη και την Επιτροπή να βελτιώσουν τα μέτρα εντοπισμού της απάτης, τα μεν κράτη μέλη γενικεύοντας τη χρήση εργαλείων ανάλυσης δεδομένων, η δε Επιτροπή προωθώντας ενεργά τη χρήση νέων μεθόδων εντοπισμού της απάτης, προληπτικών ή άλλων, iv) στην Επιτροπή να παρακολουθεί τους μηχανισμούς αντιμετώπισης της απάτης, ώστε να διασφαλίζει τη συνεπή εφαρμογή τους, και v) στην Επιτροπή να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να διευρύνουν τα καθήκοντα των AFCOS, με σκοπό τη βελτίωση του συντονισμού. 
V As a result of our audit, we recommend that: (i) Member States that do not have a national anti-fraud strategy should formulate one; unless a sufficiently detailed strategy exists at national level, the Commission should require managing authorities to develop formal strategies and policies to combat fraud against EU funds; (ii) managing authorities make fraud risk assessment more robust by involving relevant external actors in the process; (iii) Member States improve fraud detection measures by generalising the use of data analytics tools and the Commission by promoting actively the use of other ‘proactive’ and other new fraud detection methods; (iv) the Commission monitors fraud response mechanisms to ensure they are consistently applied; and (v) the Commission encourages Member States to expand the AFCOSs’ functions to improve coordination.
VI Κατά τις διαπραγματεύσεις και τη διαδικασία έγκρισης του κανονισμού κοινών διατάξεων για την περίοδο 2021-2027, οι συννομοθέτες πρέπει να εξετάσουν τα εξής ενδεχόμενα: − να καταστήσουν υποχρεωτική, αφενός, την έγκριση εθνικών στρατηγικών ή πολιτικών για την καταπολέμηση της απάτης, και, αφετέρου, τη χρήση κατάλληλων εργαλείων ανάλυσης δεδομένων (π.χ. Arachne), − να θεσπίσουν κυρώσεις και ποινές για όσους διαπράττουν απάτη εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, VII Οι συννομοθέτες της ΕΕ, σεβόμενοι βεβαίως τη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών να ορίζουν και να οργανώνουν τις δραστηριότητές τους για την καταπολέμηση της απάτης σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο καθορισμού των ελάχιστων καθηκόντων των υπηρεσιών για τον συντονισμό της καταπολέμησης της απάτης (AFCOS) στα κράτη μέλη, προκειμένου να διαδραματίζουν αποτελεσματικά τον συντονιστικό ρόλο τους. 
VI During the negotiations and approval process of the CPR for the period 2021-2027, the co-legislators could consider: o making compulsory the adoption of national strategies or anti-fraud policies and the use of proper data analytics tools (e.g. Arachne); o introducing sanctions and penalties for those responsible for fraud against EU’s financial interests. VII While respecting the Member States’ right to flexibility in defining and organising their own work against fraud in line with the principle of subsidiarity, the EU co-legislators could consider determining minimum functions for the Anti-Fraud Coordination Service (AFCOS) in the Member States in order to ensure an effective coordination role. 5
Εισαγωγή Η καταπολέμηση της απάτης στην ΕΕ 01 Στη νομοθεσία της ΕΕ γίνεται διάκριση μεταξύ1: − της «μη δόλιας παρατυπίας», που ορίζεται ως κάθε παράβαση διάταξης του ενωσιακού δικαίου που προκύπτει από πράξη ή παράλειψη ενός οικονομικού φορέα, με πραγματικό ή ενδεχόμενο αποτέλεσμα να ζημιωθεί ο γενικός προϋπολογισμός της ΕΕ ή προϋπολογισμός διαχειριζόμενος από αυτή, εξαιτίας αδικαιολόγητης δαπάνης2. − της «δόλιας παρατυπίας» (ή «απάτης»), που ορίζεται ως3 κάθε εκ προθέσεως πράξη ή παράλειψη που σχετίζεται με: τη χρήση ή την υποβολή πλαστών, ανακριβών ή ελλιπών δηλώσεων ή εγγράφων, με αποτέλεσμα την αχρεώστητη είσπραξη ή παρακράτηση πόρων που προέρχονται από τον γενικό προϋπολογισμό της ΕΕ ή από τους προϋπολογισμούς των οποίων η διαχείριση ασκείται από την ΕΕ ή για λογαριασμό της· την αποσιώπηση πληροφοριών κατά παράβαση ειδικής υποχρέωσης, με τα αυτά αποτελέσματα· ή τη μη κατά προορισμό χρήση αυτών των πόρων, για σκοπούς άλλους από αυτούς για τους οποίους χορηγήθηκαν αρχικώς. 
Introduction The fight against fraud in the EU 01 EU legislation distinguishes between1: o 'Non-fraudulent irregularities', defined as any infringement of a provision of EU law resulting from an act or omission by an economic operator which has, or would have, the effect of prejudicing the general budget of the EU or budgets managed by them because of an unjustified item of expenditure2. o ‘Fraudulent irregularities’ (or ‘fraud’), defined3 as any intentional act or omission relating to: — the use or presentation of false, incorrect or incomplete statements or documents, which has as its effect the misappropriation or wrongful retention of funds from the general budget of the EU or budgets managed by, or on behalf of, the EU, — non-disclosure of information in violation of a specific obligation, with the same effect, or — the misapplication of such funds for purposes other than those for which they were originally granted.
02 Το άρθρο 325 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) ορίζει ότι η ΕΕ (εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή) και τα κράτη μέλη φέρουν από κοινού την ευθύνη για την καταπολέμηση της απάτης και οποιασδήποτε άλλης παράνομης δραστηριότητας εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ. 
02 Article 325 of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU) stipulates that it is the joint responsibility of the EU (represented by the Commission) and the Member States to counter fraud and any other illegal activities affecting the EU’s financial interests.
Η Απαλείψαμε από τους ορισμούς αυτούς τις αναφορές στα έσοδα της ΕΕ. 
We have removed references to EU revenue from these definitions.
Άρθρο 1, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των ΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων(«κανονισμόςPIF»)(ΕΕL312της23.12.1995, σ.1). 
Article 1(2) of Council Regulation (EC, Euratom) No 2988/95 of 18 December 1995 on the protection of the European Communities’ financial interests (the ‘PIF Regulation’) (OJ L 312, 23.12.1995, p. 1).
Άρθρο 1, στοιχείο α), του παραρτήματος της πράξης του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1995, για την κατάρτιση της σύμβασης σχετικά με τη προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων («σύμβαση PIF»). 
Article 1(a) of the Annex to the Council Act of 26 July 1995 drawing up the Convention on the protection of the European Communities’ financial interests (the ‘PIF Convention’).
03 Η πολιτική συνοχής της ΕΕ διαρθρώνεται γύρω από τρία από τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία4 (ΕΔΕΤ): το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), το Ταμείο Συνοχής (ΤΣ) και το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), τα οποία είναι γνωστά από κοινού ως τα ταμεία της πολιτικής συνοχής της ΕΕ. 
03 EU cohesion policy is structured around three of the European Structural and Investment Funds4 (ESIFs): the European Regional Development Fund (ERDF), the Cohesion Fund (CF) and the European Social Fund (ESF) — which together are known as the EU cohesion policy funds.
Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εφαρμόζουν από κοινού τα ταμεία αυτά μέσω επιχειρησιακών προγραμμάτων (ΕΠ), στα οποία αναφέρεται λεπτομερώς ο τρόπος με τον οποίο τα κράτη μέλη θα διαθέσουν τη χρηματοδότηση της ΕΕ κατά τη διάρκεια μιας περιόδου προγραμματισμού: − την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 τα ΕΠ στον τομέα της Συνοχής ανήλθαν σε 440, εκ των οποίων τα δύο τρίτα σχεδόν έχουν ήδη κλείσει. − τα 389 ΕΠ της περιόδου προγραμματισμού 2014-2020 βρίσκονται ακόμη εν εξελίξει. 
The Commission and the Member States jointly implement these funds through operational programmes (OPs), which detail how Member States will spend EU funding during a programming period: o There were 440 OPs in Cohesion for the 2007-2013 programming period. Almost two thirds of these OPs are already closed. o There are 389 OPs for the 2014-2020 programming period. These OPs are still ongoing.
04 Στο επίπεδο της Επιτροπής, δύο γενικές διευθύνσεις είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της πολιτικής συνοχής της ΕΕ: η Γενική Διεύθυνση Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Ένταξης και η Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής και Αστικής Ανάπτυξης. 
04 At the level of the Commission, two directorates-general are responsible for the implementation of EU cohesion policy: the Directorate-General for Employment, Social Affairs and Inclusion and the Directorate-General for Regional and Urban Policy.
Στα κράτη μέλη, συμμετέχουν στην υλοποίηση και τον έλεγχο κάθε ΕΠ τρία διαφορετικά είδη «αρχών προγράμματος»: − η διαχειριστική αρχή (αρμόδια για την υλοποίηση του ΕΠ), − η αρχή πιστοποίησης (αρμόδια για την υποβολή αιτήσεων πληρωμών στην Επιτροπή και για την κατάρτιση των ετήσιων λογαριασμών του ΕΠ), και − η αρχή ελέγχου (αρμόδια για τη διατύπωση ανεξάρτητης γνώμης σχετικά με την αξιοπιστία των λογαριασμών, τη νομιμότητα των πραγματοποιηθεισών δαπανών και τη λειτουργία των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου). 
In the Member States, three different types of ‘programme authorities’ are involved in implementing and checking each OP: o the managing authority (responsible for implementing the OP), o the certifying authority (responsible for submitting payment applications to the Commission and preparing the OP’s annual accounts), and o the audit authority (responsible for providing an independent opinion on the reliability of the accounts, the legality of the expenditure incurred and the functioning of the management and control systems).
05 Το νομικό πλαίσιο για την πολιτική συνοχής της ΕΕ για την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 καθιστούσε τα κράτη μέλη υπεύθυνα για την πρόληψη, τον εντοπισμό και τη διόρθωση των παρατυπιών (περιλαμβανομένης της απάτης), Τα άλλα ΕΔΕΤ είναι το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ). 
05 The legal framework for EU cohesion policy in the 2007-2013 programming period made Member States responsible for the prevention, detection and correction of irregularities (including fraud) and for the recovery of funds unduly paid5. This The other ESIFs are the European Agricultural Fund for Rural Development (EAFRD) and the European Maritime and Fisheries Fund (EMFF).
Η απαίτηση αυτή διατυπώνεται με ακόμη μεγαλύτερη σαφήνεια στον κανονισμό περί κοινών διατάξεων (ΚΚΔ) για την περίοδο προγραμματισμού 2014-2020, σύμφωνα με τον οποίο οι διαχειριστικές αρχές οφείλουν να «θέσουν σε εφαρμογή αποτελεσματικά και αναλογικά μέτρα καταπολέμησης της απάτης, λαμβάνοντας υπόψη τους εντοπισθέντες κινδύνους»6. 
requirement is more explicit in the Common Provisions Regulation (CPR) for the 2014-2020 programming period, which requires managing authorities to “put in place effective and proportionate anti-fraud measures taking into account the risks identified”6.
Η Επιτροπή συνιστά7 στις διαχειριστικές αρχές να παρεμβαίνουν στο σύνολο της διαδικασίας διαχείρισης της καταπολέμησης της απάτης (βλέπε γράφημα 1), η οποία περιλαμβάνει την πρόληψη, καθώς και τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση των περιπτώσεων απάτης (συμπεριλαμβανομένων κυρίως της παρουσίασης στοιχείων για τις εντοπισθείσες περιπτώσεις απάτης και της ανάκτησης ποσών καταβληθέντων αχρεωστήτως). 
The Commission recommends7 that managing authorities deal with the full anti-fraud management process (see Figure 1), which comprises fraud prevention, fraud detection and fraud response (mainly including reporting on detected cases and recovery of funds unduly paid).
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή εφαρμόζει την αρχή της μηδενικής ανοχής στην απάτη και τη διαφθορά8. 
In this regard, the Commission applies a principle of zero tolerance for fraud and corruption8.
Άρθρα 72, και 125, παράγραφος 4, στοιχείο γ), του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1303/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΕ L 347 της 20.12.2013, σ. 320), εφεξής αναφερόμενου ως ΚΚΔ. 
1). Article 72 and 125(4)(c) of Regulation (EU) No 1303/2013 of the European Parliament and the Council of 17 December 2013 laying down common provisions on the European Regional Development Fund, the European Social Fund, the Cohesion Fund, the European Agricultural Fund for Rural Development and the European Maritime Fisheries Fund and laying down general provisions on the European Regional Development Fund, the European Social Fund, the Cohesion Fund and the European Maritime Fisheries Fund (OJ L 347, 20.12.2013, p.
Στο κείμενο της παρούσας έκθεσης αναφερόμαστε στη «διαδικασία διαχείρισης της καταπολέμησης της απάτης», η οποία αντιστοιχεί στον όρο «κύκλος διαχείρισης της καταπολέμησης της απάτης» που χρησιμοποιεί η Επιτροπή στα έγγραφα καθοδήγησής της. 
Throughout this report we refer to the ‘anti-fraud management process’, which corresponds to the term ‘anti-fraud management cycle’ used by the Commission in its guidance documents.
Έγγραφο καθοδήγησης της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη και τις αρμόδιες για τα προγράμματα αρχές σχετικά με την εκτίμηση του κινδύνου απάτης και τα αποτελεσματικά και αναλογικά μέτρα καταπολέμησης της απάτης (EGESIF 14-0021), σελίδα 11. 
Commission’s guidance for Member States and programme authorities on fraud risk assessment and effective and proportionate anti-fraud measures (EGESIF 14-0021), page 11.
Ενότητα 2.2.1 της κοινής στρατηγικής για την καταπολέμηση της απάτης 2015-2020 για τα ΕΤΠΑ, ΤΣ, ΕΚΤ, ΤΕΒΑ, ΕΤΠ, ΤΑΕΕ και ΕΓΤΑΑ, Ares (2015) 6023058 της 23ης Δεκεμβρίου 2015, η οποία είναι διαθέσιμη στη διεύθυνση: http://ec.europa.eu/sfc/sites/sfc2014/files/sfc-files/JOINT%20ANTI-FRAUD-STRATEGY2015-2020.pdf. 
Section 2.2.1 of the Joint Anti-fraud Strategy 2015-2020 for ERDF, CF, ESF, FEAD, EGF, EUSF and EMFF, Ares (2015) 6023058 of 23 December 2015 (available at: http://ec.europa.eu/sfc/sites/sfc2014/files/sfc-files/JOINT%20ANTI-FRAUD-STRATEGY2015-2020.pdf).
Γράφημα 1 – Διαδικασία διαχείρισης του κινδύνου απάτης 10 Παρακολούθηση της διαδικασίας διαχείρισης του κινδύνου απάτης, αναφοράτων αποτελεσμάτων και βελτίωση της διαδικασίας Θέσπιση πολιτικής διαχείρισης του κινδύνου απάτης στο πλαίσιο της διακυβέρνησης του οργανισμού ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΕΝΤΟΠΙΣΜ ΟΣ 06 H Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) είναι ο κύριος φορέας καταπολέμησης της απάτης σε επίπεδο ΕΕ. 
Figure 1 – Fraud risk management process 9 Monitor the fraud risk management process, report results and improve the process Establish a fraud risk management policy as part of organizational governance Perform a comprehensive fraud risk assessment Establish a fraud reporting process and coordinated approach to investigation and corrective action Source: ECA, based on COSO framework PREVENT RESPOND DETECT DETECT 06 The European Anti-Fraud Office (OLAF) is the key anti-fraud body for the EU.
Συμβάλλει στον σχεδιασμό και την εφαρμογή της πολιτικής της Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης και διεξάγει διοικητικές έρευνες σε σχέση με υποθέσεις απάτης, διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας σε βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ. 
It contributes to the design and implementation of the Commission’s anti-fraud policy and conducts administrative investigation into fraud, corruption and any other illegal activity affecting the EU budget.
07 Στο επίπεδο των κρατών μελών, οι διαχειριστικές αρχές δεν είναι οι μόνες υπεύθυνες για την εφαρμογή των μέτρων για την καταπολέμηση της απάτης. 
07 At the level of the Member States, managing authorities are not alone in the implementation of anti-fraud measures.
Από το 2013, κάθε κράτος μέλος υποχρεούται να ορίσει μια υπηρεσία για τον συντονισμό της καταπολέμησης της απάτης (AFCOS), η οποία διευκολύνει την αποτελεσματική συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών Διενέργεια εμπεριστατωμένης εκτίμησης του κινδύνου απάτης Θέσπιση διαδικασίας αναφοράς περιπτώσεων απάτης και ανάπτυξη συντονισμένης προσέγγισης για τη διερεύνηση και τη λήψη διορθωτικών μέτρων Πηγή: ΕΕΣ, βάσει του πλαισίου COSO. 
Since 2013, each Member State has been required to designate an anti-fraud coordination service (AFCOS) to facilitate effective cooperation and exchange of information, including information of an operational Select, develop and deploy preventive and detective fraud control activities
επιχειρησιακού χαρακτήρα, με την OLAF9. 
nature, with OLAF9.
Στο πλαίσιο περαιτέρω κατευθυντήριων οδηγιών10, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι οι AFCOS θα έχουν ως αποστολή τον συντονισμό, εντός του κράτους μέλους, όλων των νομοθετικών, διοικητικών και ερευνητικών υποχρεώσεων και δραστηριοτήτων που συνδέονται με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ. 
Through further guidance10, the Commission specified that AFCOSs should have the mandate, within the Member State, to coordinate all legislative, administrative and investigative obligations and activities relating to the protection of the EU’s financial interests.
Στο πλαίσιο της επιμερισμένης διαχείρισης, οι αρχές των κρατών μελών αναφέρουν στην Επιτροπή τις περιπτώσεις υπόνοιας απάτης ή διαπιστωμένης απάτης (καθώς και άλλες παρατυπίες), μέσω του συστήματος διαχείρισης παρατυπιών (IMS) που φιλοξενείται στην πλατφόρμα πληροφοριών της OLAF για την καταπολέμηση της απάτης. 
In shared management, Member State authorities report cases of suspected or established fraud (and other irregularities) to the Commission through the Irregularity Management System (IMS) hosted at OLAF’s anti-fraud information platform.
Τα αναφερόμενα κρούσματα απάτης στον τομέα της πολιτικής συνοχής της ΕΕ είναι πολύ περισσότερα σε σύγκριση με άλλους τομείς δαπανών 08 Στις 5 Ιουλίου 2017, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενέκριναν την οδηγία (ΕΕ) 2017/1371 σχετικά με την καταπολέμηση, μέσω του ποινικού δικαίου, της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης («οδηγία PIF»11). 
Significant incidence of reported fraud in EU cohesion policy compared to other spending areas 08 On 5 July 2017, the European Parliament and the Council adopted Directive (EU) 2017/1371 on the fight against fraud to the Union's financial interests by means of criminal law (the ‘PIF Directive’11).
Η οδηγία αυτή παρέχει κοινό ορισμό της απάτης κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, ιδίως στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων. 
The Directive establishes a common definition of fraud against the EU’s financial interests, in particular in the field of public procurement.
Τα κράτη μέλη οφείλουν να την μεταφέρουν στην εθνική νομοθεσία τους μέχρι τις 6 Ιουλίου 201912. 
Member States must enact the PIF Directive in national legislation by 6 July 201912.
09 Τον Σεπτέμβριο του 2018, η Επιτροπή δημοσίευσε την 29η ετήσια έκθεσή της σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης13 (εφεξής αναφερόμενη ως «έκθεση PIF του 2017»). 
09 In September 2018, the Commission published its 29th annual report on the protection of the European Union’s financial interests13 (hereafter referred to as the 2017 PIF report).
Στο πλαίσιο της επιμερισμένης διαχείρισης, η Επιτροπή καταρτίζει την έκθεση αυτή βάσει των πληροφοριών που Άρθρο 3, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) (ΕΕL248της18.9.2013, σ.1),όπωςτροποποιήθηκεαπότονκανονισμό(ΕΕ, Ευρατόμ)2016/2030 τουΕυρωπαϊκούΚοινοβουλίουκαιτουΣυμβουλίουτης 26ης Οκτωβρίου 2016 (ΕΕ L 317 της 23.11.2016, σ. 1). 
The analysis of the 2017 PIF report shows that the incidence of reported fraud (suspected and established) in EU cohesion policy is significantly higher than in other areas: Cohesion represents just one third of the budget but accounts for 39 % of all Article 3(4) of Regulation (EU, Euratom) No 883/2013 of the European Parliament and of the Council of 11 September 2013 concerning investigations conducted by the European Anti-Fraud Office (OLAF) (OJ L 248, 18.9.2013, p. 1), as amended by Regulation (EU, Euratom) 2016/2030 of the European Parliament and of the Council of 26 October 2016 (OJ L 317, 23.11.2016, p. 1).
10 «Guidance note on main tasks and responsibilities of an Anti-Fraud Co-ordination Service (AFCOS)»,13Νοεμβρίου2013, Ares(2013) 3403880. 
10 Guidance note on main tasks and responsibilities of an Anti-Fraud Coordination Service (AFCOS), 13 November 2013, Ares (2013) 3403880.
11 Η συντομογραφία PIF προέρχεται από τη γαλλική φράση «protection des intérêts financiers» και αναφέρεται γενικώς στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ. 
11 The abbreviation PIF comes from the French ‘protection des intérêts financiers’ and generally refers to the protection of the EU’s financial interests.
12 Άρθρο 17, παράγραφος 1, της οδηγίας 2017/1371. 
12 Article 17(1) of Directive 2017/1371.
13 COM(2018) 553 final της 3ης Σεπτεμβρίου 2018. 
13 COM(2018) 553 final of 3 September 2018.
Γράφημα 2 – Παρατυπίες που αναφέρθηκαν ως δόλιες ανά τομέα πολιτικής (2013-2017) 12 Τομέας πολιτικής Παρατυπίες που κοινοποιήθηκαν ως δόλιες Διακυβευόμενα ποσά (αριθμός) (ποσοστό) (εκατ. ευρώ) (ποσοστό) Κοινή γεωργική πολιτική Πολιτικές συνοχής και αλιείας - Τμήμα αλιείας - Τμήμα γεωργίας (πριν από το 2007) - Τμήμα συνοχής Προενταξιακή πολιτική Άμεση διαχείριση 2 081 64 24 1 645 133 206 50 % 2% 1% 39 % 3% 5% 350,9 20,1 3,4 1 063,6 28,8 21,5 24 % 1% 0% 72 % 2% 1% ΣΥΝΟΛΟ (δαπάνες) 4 153 100 % 1 488,3 100 % Πηγή: Έκθεση PIF του 2017 - Στατιστικό παράρτημα, Μέρος II (Δαπάνες). 
11 reported fraud cases and 72 % of the total financial amounts involved in these cases (see Figure 2). Figure 2 – Irregularities reported as fraudulent by policy area (2013-2017) Policy area Irregularities reported as fraudulent Financial amounts involved (number) (percentage) (million euro) (percentage) Common agricultural policy Cohesion and fisheries policies - Fisheries part - Agricultural part (pre-2007) - Cohesion part Pre-accession policy Direct management 2 081 64 24 1 645 133 206 50 % 2% 1% 39 % 3% 5% 350.9 20.1 3.4 1 063.6 28.8 21.5 24 % 1% 0% 72 % 2% 1% TOTAL (Expenditure part) 4 153 100 % 1 488.3 100 % Source: 2017 PIF report - Statistical Annex Part II (Expenditure) 10 According to the data supporting the 2017 PIF report, irregularities reported as fraudulent by Member States represent 0.44 % of the EU funds paid in the field of cohesion policy.
Ο δείκτης αυτός είναι γνωστός ως «ποσοστό εντοπισμού απάτης (ΠΕΑ)»14 και διαφοροποιείται σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών (βλέπε γράφημα 3), κυμαινόμενος μεταξύ 0 % και 2,1 % της χρηματοδότησης της ΕΕ για τον τομέα της συνοχής καθ’ όλη την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013. 
This indicator is known as the fraud detection rate14 and varies widely by Member State (see Figure 3), ranging from 0 % to 2.1 % in relation to EU cohesion funding for the whole 2007-2013 programming period.
Η έκθεση PIF του 2017 δεν παρέχει διευκρινίσεις για το σημαντικά υψηλότερο ποσοστό εντοπισμού απάτης που αναφέρθηκε για τη Σλοβακία. 
The 2017 PIF report does not provide any specific explanation regarding the significantly higher fraud detection rate reported for Slovakia.
Η μέση επιμέρους αξία κάθε παρατυπίας που θεωρήθηκε δόλια ανέρχεται σε 0,8 εκατομμύρια ευρώ. 
The average individual value of the irregularities as fraudulent amounts to €0.8 million.
14 Στατιστικό παράρτημα της έκθεσης PIF του 2017, σελίδα 93. 
14 Statistical annex to the 2017 PIF report, page 93.