natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή συμφωνεί ότι ο καλός συντονισμός μεταξύ των αρχών των κρατών μελών είναι καθοριστικός για την επιτυχή καταπολέμηση της απάτης. 
The Commission agrees that good coordination among the Member State's authorities is vital for successful fight against fraud.
Σύσταση 5 – Υποστήριξη της διεύρυνσης των καθηκόντων των AFCOS για βελτίωση του συντονισμού Η Επιτροπή αποδέχεται τη συγκεκριμένη σύσταση. 
Recommendation 5 – Support expansion of the AFCOSs’ functions to improve coordination The Commission accepts this recommendation.
Οι AFCOS διαδραματίζουν ένα γενικό ρόλο υποστήριξης των ερευνών της OLAF στο κράτος μέλος και αυτό το καθήκον πράγματι μπορεί να απαιτεί τη διασύνδεση και τον συντονισμό μεταξύ των διαχειριστικών αρχών και άλλων φορέων των κρατών μελών που συμμετέχουν στην καταπολέμηση της απάτης. 
The AFCOSs have a general role to support OLAF’s investigations in the Member State, and this task can indeed require liaising between and coordination with managing authorities and other Member State bodies involved in the fight against fraud.
Επομένως, το καθήκον αυτό εντάσσεται ήδη στον ρόλο των AFCOS και η Επιτροπή θα συνεχίσει να ενθαρρύνει τις AFCOS των κρατών μελών να διευρύνουν το δίκτυό τους. 
Therefore, this is already now part of the role of the AFCOSs, and the Commission will continue encouraging the Member States’ AFCOSs to expand their network.
Οι AFCOS είναι οι πλέον κατάλληλες να καθορίσουν τις σχετικές αρχές που μπορεί να είναι πολλές και να διαφέρουν για κάθε κράτος μέλος. 
The AFCOSs are best placed to determine the authorities concerned, which could be many and vary from Member State to Member State.
Η Επιτροπή συμφωνεί με το ΕΕΣ σχετικά με τη σημασία διασφάλισης της αποτελεσματικότητας των AFCOS και θα μπορούσε να υποστηρίξει έναν σαφέστερο ορισμό των αρμοδιοτήτων τους. 
The Commission agrees with the ECA on the importance of ensuring the effectiveness of the AFCOS and could support a clearer definition of the functions of AFCOS.
Ωστόσο, η πρόταση της Επιτροπής για τροποποίηση του κανονισμού της OLAF διατηρεί αμετάβλητη τη γενική αρχή ότι η οργάνωση και τα καθήκοντα των AFCOS θα πρέπει να καθορίζονται από την εθνική νομοθεσία. 
The Commission’s proposal to amend the OLAF Regulation, however, leaves unchanged the general principle that the organisation and tasks of AFCOS should be determined by national law.
Το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αριθ. 883/2013 περιορίζεται στην ερευνητική εντολή της OLAF και, επομένως, όσον αφορά τον ρόλο των AFCOS, εστιάζει στην υποστήριξη που θα πρέπει να παρέχουν οι AFCOS προς την OLAF κατά την άσκηση 20 
The scope of Regulation 883/2013 is limited to the investigative mandate of OLAF and therefore, as regards the role of AFCOS, it focuses on the support that AFCOS should provide to OLAF in exercising this mandate.
Παρόλο που αποφεύγει οποιαδήποτε εναρμόνιση, η πρόταση ορίζει ότι οι AFCOS θα πρέπει είτε να «παρέχουν» ή να «λαμβάνουν» τη βοήθεια που απαιτείται από την OLAF (μια υποχρέωση επίτευξης αποτελέσματος που βαρύνει τις AFCOS). 
While abstaining from any harmonisation, the proposal stipulates that AFCOS should either “provide” or “obtain” the assistance required by OLAF (an obligation of result on the AFCOS).
Ως εκ τούτου, η πρόταση της Επιτροπής αποτελεί ήδη σημαντική βελτίωση σε σχέση με την υφιστάμενη κατάσταση, καθώς οι AFCOS θα πρέπει να διασφαλίζουν την παροχή της συνδρομής προς την OLAF, ανεξάρτητα από το αν η συνδρομή παρέχεται απευθείας από την AFCOS ή από διαφορετική αρχή που ενεργεί κατόπιν αιτήματος της AFCOS. 21 
Therefore, the Commission proposal represents already a significant improvement over the current situation, as the AFCOS would need to ensure that assistance to OLAF is provided, regardless of whether assistance is directly provided by the AFCOS, or by a different authority acting on the AFCOS’ request).
Επικεφαλής του ελέγχου ήταν ο Henri Grethen, Μέλος του ΕΕΣ, συνεπικουρούμενος από τους Ildikó Preiss, σύμβουλο στο ιδιαίτερο γραφείο του, Juan Ignacio González Bastero, ανώτερο διοικητικό στέλεχος, Jorge Guevara López, υπεύθυνο έργου (CFE), Dana Christina Ionita, Sandra Dreimane (CFE), Florence Fornaroli, Ευστράτιο Βαρετίδη, Márton Baranyi, Zhivka Kalaydzhieva και Janka Nagy-Babos ελεγκτές. 
The audit was led by ECA Member Henri Grethen, supported by Ildikó Preiss, Private Office Attaché; Juan Ignacio González Bastero, Principal Manager; Jorge Guevara López, Head of Task (CFE); Dana Christina Ionita, Sandra Dreimane (CFE), Florence Fornaroli, Efstratios Varetidis, Márton Baranyi, Zhivka Kalaydzhieva, and Janka Nagy-Babos Auditors.
Ο Thomas Everett παρείχε γλωσσική υποστήριξη. 
Thomas Everett provided linguistic support.
Από αριστερά: Márton Baranyi, Thomas Everett, Ευστράτιος Βαρετίδης , Henri Grethen, Ildikó Preiss, Dana Christina Ionita, Juan Ignacio González Bastero, Janka Nagy-Babos, Jorge Guevara López, Florence Fornaroli, Sandra Dreimane. 
From left to right: Márton Baranyi, Thomas Everett, Efstratios Varetidis, Henri Grethen, Ildikó Preiss, Dana Christina Ionita, Juan Ignacio González Bastero, Janka Nagy-Babos, Jorge Guevara López, Florence Fornaroli, Sandra Dreimane.
Στάδιο Ημερομηνία Έγκριση του υπομνήματος σχεδιασμού του ελέγχου / Έναρξη του ελέγχου 10.1.2018 Επίσημη διαβίβαση του σχεδίου έκθεσης στην Επιτροπή (ή σε άλλη ελεγχόμενη μονάδα) 23.1.2019 Έγκριση της τελικής έκθεσης μετά τη διαδικασία εκατέρωθεν ακρόασης 27.3.2019 Παραλαβή των επίσημων απαντήσεων της Επιτροπής (ή άλλης ελεγχόμενης μονάδας) σε όλες τις γλώσσες 6.5.2019 PDF ISBN 978-92-847-0168-1 doi:10.2865/289444 QJ-AB-19-004-EL-N HTML ISBN 978-92-847-0066-0 doi:10.2865/304110 QJ-AB-19-004-EL-Q 
Event Date Adoption of Audit Planning Memorandum (APM) / Start of audit 10.1.2018 Official sending of draft report to Commission (or other auditee) 23.1.2019 Adoption of the final report after the adversarial procedure 27.3.2019 Commission’s (or other auditee’s) official replies received in all languages 6.5.2019 PDF ISBN 978-92-847-0170-4 doi:10.2865/450308 QJ-AB-19-004-EN-N HTML ISBN 978-92-847-0072-1 doi:10.2865/98146 QJ-AB-19-004-EN-Q
Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη φέρουν από κοινού την ευθύνη για την καταπολέμηση της απάτης και οποιασδήποτε άλλης παράνομης δραστηριότητας εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ. 
The Commission and the Member States share the responsibility to counter fraud and any other illegal activities affecting the EU’s financial interests.
Στον τομέα της πολιτικής συνοχής της ΕΕ, όπου τα κρούσματα απάτης που δηλώνονται είναι πολύ περισσότερα σε σύγκριση με άλλους τομείς δαπανών, στην πρώτη γραμμή του αγώνα κατά της απάτης βρίσκονται οι αρχές των κρατών μελών που διαχειρίζονται τα προγράμματα της ΕΕ. 
In the field of EU cohesion policy, where there is a significant incidence of reported fraud compared to other spending areas, the bodies in the front line of the fight against fraud are the Member State authorities responsible for managing EU programmes.
Στο πλαίσιο του παρόντος ελέγχου, αξιολογήσαμε κατά πόσον οι διαχειριστικές αρχές εκπλήρωσαν με τον κατάλληλο τρόπο τις υποχρεώσεις τους σε κάθε στάδιο της διαδικασίας διαχείρισης της καταπολέμησης της απάτης: πρόληψη της απάτης, εντοπισμός και αντιμετώπιση των περιπτώσεων απάτης. 
In this audit, we assessed whether managing authorities have properly fulfilled their responsibilities at each stage of the anti-fraud management process: fraud prevention, fraud detection and fraud response.
Πιο συγκεκριμένα, δεν σημειώθηκε σημαντική πρόοδος ως προς τον προληπτικό εντοπισμό της απάτης και τη χρήση εργαλείων ανάλυσης δεδομένων. 
In particular, they have made no significant progress towards proactive fraud detection and the use of data analytics tools.
Οι διαχειριστικές αρχές δεν αναφέρουν όλες τις περιπτώσεις απάτης στην Επιτροπή, γεγονός που επηρεάζει την αξιοπιστία των δημοσιευόμενων ποσοστών εντοπισμού απάτης. 
Managing authorities under-report fraud cases to the Commission, which affects the reliability of published fraud detection rates.
Τα αποτρεπτικά μέτρα περιορίζονται στην απειλή απόσυρσης της ενωσιακής χρηματοδότησης, καθώς δεν προβλέπονται άλλες αποτρεπτικές ποινές ή κυρώσεις. 
Deterrence is limited to the threat of withdrawing EU funding, with no other dissuasive penalties or sanctions.
Επιπλέον, οι περιπτώσεις που εγείρουν υπόνοιες απάτης δεν κοινοποιούνται συστηματικά στις ανακριτικές ή εισαγγελικές αρχές. 
Moreover, suspicions of fraud are not systematically communicated to investigation or prosecution bodies.
EL 2019 Ειδική έκθεση αριθ. 07 Δράσεις της ΕΕ στον τομέα της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης: αρκετά φιλόδοξες, αλλά απαιτείται η βελτίωση της διαχείρισης (υποβαλλόμενη δυνάμει του άρθρου 287, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ) 
EN 2019 Special Report NO 07 EU actions for cross-border healthcare: significant ambitions but improved management required (pursuant to Article 287(4), second subparagraph, TFEU)
Η Επιτροπή δεν εφάρμοσε όλα τα διδάγματα που άντλησε από τα πιλοτικά ευρωπαϊκά δίκτυα αναφοράς (ΕΔΑ) Η Επιτροπή υποστήριξε τη σύσταση 24 ευρωπαϊκών δικτύων αναφοράς, ωστόσο δεν δημιούργησε ένα αποτελεσματικό σύστημα αξιολόγησης των συμμετεχόντων Ο προϋπολογισμός της ΕΕ δεν περιλαμβάνει ειδική θέση του προϋπολογισμού για τα ευρωπαϊκά δίκτυα αναφοράς Παρά τις καθυστερήσεις, η Επιτροπή θέτει τώρα σε λειτουργία μια ευρωπαϊκή πλατφόρμα μητρώων για σπάνιες νόσους Συμπεράσματα και συστάσεις Παραρτήματα Παράρτημα Ι - Σύγκριση των δικαιωμάτων των ασθενών σχετικά με τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη δυνάμει της οδηγίας και του κανονισμού Παράρτημα II - Κατάσταση προόδου της προγραμματιζόμενης ανάπτυξης των διασυνοριακών ανταλλαγών δεδομένων υγείας στο εσωτερικό της ΕΕ Παράρτημα III - Κατάλογος των Ευρωπαϊκών Δικτύων Αναφοράς Aκρωνύμια και συντομογραφίες Γλωσσάριο: Απαντήσεις της Επιτροπής Κλιμάκιο ελέγχου 52-53 54-57 58-62 63-65 66-72 3 
Contents Executive summary Introduction Patients’ rights to cross-border healthcare Cross-border exchanges of health data Cross-border initiatives for rare disease patients Audit scope and approach Observations The Commission has ensured that the EU Cross-Border Healthcare Directive has been put into practice The Commission has monitored and enforced transposition of the Directive The Commission has reported on the operation of the Directive in a timely manner The Commission guided the National Contact Points in improving the information on cross-border healthcare Exchanging patients’ health data across borders: high expectations had not been matched by results at the time of the audit The 2018 eHealth Strategy did not include an implementation plan The Commission underestimated the difficulties involved in deploying EU-wide eHealth Infrastructure The Commission overestimated the likely take-up of the eHealth Digital Service Infrastructure European Reference Networks for rare diseases are an ambitious innovation but their sustainability has not been demonstrated The Commission has not updated its framework for EU actions on rare diseases The Commission did not apply all lessons learned from the European Reference Networks pilots The Commission supported the establishment of 24 European Reference Networks but did not create an effective system to assess participants Paragraph I-IX 01-16 02-07 08-11 12-16 17-21 22-65 22-32 23-25 26-28 29-32 33-47 34-37 38-44 45-47 48-65 49-51 52-53 54-57 2 The EU budget does not contain a specific budget line for the European Reference Networks Despite delays, the Commission is now launching an EU wide platform for rare disease registries Conclusions and recommendations Annexes Annex I – Comparison of patients’ rights to cross-border healthcare under the Directive and the Regulation Annex II – State of play of planned deployment for cross-border health data exchanges in the EU Annex III – List of European Reference Networks Acronyms and abbreviations Glossary Replies of the Commission Audit team 58-62 63-65 66-72 3
Σύνοψη I Μολονότι η διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη εξακολουθεί να είναι σημαντικά σπανιότερη σε σύγκριση με την περίθαλψη στη χώρα του ασθενή, σε ορισμένες περιπτώσεις, η πλέον προσιτή ή κατάλληλη περίθαλψη για κάποιους ασθενείς είναι διαθέσιμη σε κράτος μέλος άλλο από το δικό τους. 
Executive summary I While cross-border healthcare remains marginal in comparison to healthcare delivered domestically, in some situations, the most accessible or appropriate care for patients is available in a Member State other than their home country.
Η παροχή στους ασθενείς της δυνατότητας να επιλέξουν, ελεύθερα και συνειδητά, την πρόσβαση σε διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη μπορεί να βελτιώσει την περίθαλψή τους. 
Patients’ ability to make a free and informed choice to access cross-border healthcare can improve their healthcare.
II Η οδηγία του 2011 για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη επιδιώκει τη διασφάλιση του δικαιώματος πρόσβασης των ευρωπαίων ασθενών σε ασφαλή και υψηλής ποιότητας υγειονομική περίθαλψη σε άλλο κράτος της ΕΕ, καθώς και του δικαιώματός τους για επιστροφή των εξόδων στα οποία υποβάλλονται για αυτές τις υπηρεσίες. 
II The 2011 Cross-border Healthcare Directive seeks to guarantee EU patients’ right of access to safe and high-quality healthcare across national borders within the EU, and their rights to be reimbursed for such care.
Η οδηγία διευκολύνει τη στενότερη συνεργασία σε μια σειρά τομέων, ιδίως τη διασυνοριακή ανταλλαγή δεδομένων των ασθενών και την πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη των ασθενών που πάσχουν από σπάνιες νόσους. 
The Directive facilitates closer cooperation in a number of areas: notably the cross-border exchange of patients’ data and access to healthcare for patients with rare diseases.
III Περίπου 200 000 ασθενείς ετησίως, ήτοι ποσοστό μικρότερο του 0,05 % των πολιτών της ΕΕ, επωφελούνται από τα συστήματα που θεσπίστηκαν κατ' εφαρμογή της οδηγίας για τη χορήγηση υγειονομικής περίθαλψης στο εξωτερικό. 
III Approximately 200 000 patients a year take advantage of the systems put in place under the Directive to receive healthcare treatments abroad: less than 0.05 % of EU citizens.
Τα τελευταία χρόνια, η Γαλλία κατέγραψε τον μεγαλύτερο αριθμό εξερχόμενων και η Ισπανία τον υψηλότερο αριθμό εισερχομένων ασθενών. Η κινητικότητα των ασθενών αφορούσε ως επί το πλείστον γειτονικά κράτη μέλη. 
In recent years, France reported the highest number of outgoing patients and Spain the highest number of incoming patients. The majority of patient mobility has been between neighbouring Member States.
IV Εξετάσαμε κατά πόσον η Επιτροπή επέβλεψε επαρκώς την εφαρμογή της οδηγίας στα κράτη μέλη και παρείχε καθοδήγηση στα εθνικά σημεία επαφής, τα οποία είναι υπεύθυνα για την ενημέρωση των ασθενών σχετικά με το δικαίωμά τους στη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη. 
IV We examined whether the Commission has overseen the implementation of the Directive in the Member States well and provided guidance to the National Contact Points responsible for informing patients about their right to cross-border healthcare.
Αξιολογήσαμε κατά πόσον τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν σχετικά με τη διασυνοριακή ανταλλαγή δεδομένων των ασθενών ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες και ωφέλησαν πράγματι τους ασθενείς. 
We assessed whether the results achieved for cross-border exchanges of patients’ data were in line with expectations and demonstrated benefits to patients.
Εξετάσαμε επίσης σημαντικές πρόσφατες δράσεις της ΕΕ στον τομέα των σπάνιων νόσων, εστιάζοντας σε εκείνες που αφορούν τη δημιουργία των ευρωπαϊκών δικτύων αναφοράς. 
We also examined key recent EU actions in the field of rare diseases focusing on the creation of the European Reference Networks.
Τα δίκτυα αυτά αποσκοπούν στην ανταλλαγή γνώσεων, στην παροχή συμβουλών σχετικά με τη διάγνωση και τη θεραπεία μέσω εικονικών διαβουλεύσεων μεταξύ παρόχων υγειονομικής περίθαλψης σε ολόκληρη την Ευρώπη, και, ως εκ τούτου, στη βελτίωση του επιπέδου της παρεχόμενης φροντίδας. 
These networks seek to share knowledge, provide advice on diagnosis and treatment through virtual consultations between healthcare providers across Europe, and thus raise standards of care.
V Καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως, μολονότι οι δράσεις της ΕΕ στον τομέα της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης ενίσχυσαν τη συνεργασία μεταξύ των 4 κρατών μελών, ο αντίκτυπος για τους ασθενείς ήταν περιορισμένος κατά τον χρόνο του ελέγχου μας. 
V We conclude that while EU actions in cross-border healthcare enhanced cooperation between Member States, the impact on patients was limited at the time of our audit.
Οι εν λόγω δράσεις είναι φιλόδοξες και απαιτούν καλύτερη διαχείριση. 
These actions are ambitious and require better management.
VI Η Επιτροπή επέβλεψε ικανοποιητικά την εφαρμογή της οδηγίας για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη. 
VI The Commission has overseen the implementation of the Cross-border Healthcare Directive well.
Καθοδήγησε τα εθνικά σημεία επαφής ώστε να βελτιώσουν την παρεχόμενη στους ασθενείς ενημέρωση σχετικά με τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη, ωστόσο εξακολουθεί να υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. 
It has guided the National Contact Points towards providing better information on cross-border healthcare, but there remains some scope for improvement. 4
VII Κατά τον χρόνο του ελέγχου μας, δεν είχαν πραγματοποιηθεί ανταλλαγές δεδομένων των ασθενών μεταξύ κρατών μελών και, ως εκ τούτου, δεν κατέστη δυνατό να αποδειχθούν τα οφέλη τους για τους διασυνοριακούς ασθενείς. 
VII At the time of our audit, no exchanges of patients’ data between Member States had taken place and no benefits to cross-border patients from these exchanges could be demonstrated.
Η Επιτροπή δεν είχε εκπονήσει σχέδιο εφαρμογής με χρονοδιαγράμματα για τη νέα στρατηγική της σχετικά με την ηλεκτρονική υγεία (eHealth) ούτε προέβη σε εκτίμηση του όγκου των δυνητικών χρηστών πριν από την ανάπτυξη των διασυνοριακών ανταλλαγών δεδομένων υγείας. 
The Commission did not establish an implementation plan with timelines for its new eHealth strategy and did not estimate the volumes of potential users before deploying the cross-border health data exchanges.
VIII Η έννοια των ευρωπαϊκών δικτύων αναφοράς για τις σπάνιες νόσους υποστηρίζεται ευρέως από τα ενδιαφερόμενα μέρη στην ΕΕ (ενώσεις ασθενών, ιατροί και πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης). 
VIII The concept of European Reference Networks for rare disease is widely supported by EU stakeholders (patients’ organisations, doctors and healthcare providers).
Ωστόσο, η Επιτροπή δεν έχει διευκρινίσει με ποιον τρόπο θα χρηματοδοτούνται μελλοντικά ούτε τον τρόπο ανάπτυξης και ένταξής τους στα εθνικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης. 
However, the Commission has not provided a clear vision for their future financing and how to develop and integrate them into national healthcare systems.
IX Βάσει των συμπερασμάτων μας, διατυπώνουμε συστάσεις οι οποίες επικεντρώνονται στη στήριξη της Επιτροπής για τα εθνικά σημεία επαφής, στην ανάπτυξη των διασυνοριακών ανταλλαγών δεδομένων υγείας, καθώς και στις δράσεις της ΕΕ στον τομέα των σπάνιων νόσων. 5 
IX Based on our conclusions, we make recommendations focusing on the Commission’s support for National Contact Points, the deployment of cross border exchanges of health data, and EU’s action in the field of rare diseases. 5
Εισαγωγή 01 Η οδηγία για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη («η οδηγία»)1: — θεσπίζει τα δικαιώματα πρόσβασης των ασθενών σε ασφαλή και υψηλής ποιότητας υγειονομική περίθαλψη σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ, καθώς και τα δικαιώματά τους για επιστροφή των εξόδων στα οποία υποβάλλονται για αυτές τις υπηρεσίες· — θεσπίζει εθνικά σημεία επαφής τα οποία παρέχουν στους πολίτες πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματά τους στη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη· — επιδιώκει να διευκολύνει τη στενότερη συνεργασία στον τομέα της ηλεκτρονικής υγείας (eHealth), συμπεριλαμβανομένης της διασυνοριακής ανταλλαγής των δεδομένων των ασθενών· και — έχει ως στόχο τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε υγειονομική περίθαλψη των ασθενών που πάσχουν από σπάνιες νόσους, ιδίως με την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών δικτύων αναφοράς (ΕΔΑ). 
Introduction 01 The Cross-border Healthcare Directive (“the Directive”)1: — sets out EU patients’ rights to access safe and high-quality healthcare across national borders within the EU, and their rights to be reimbursed for such healthcare; — establishes National Contact Points to provide citizens with information on their rights to cross - border healthcare; — seeks to facilitate closer cooperation on eHealth, including cross-border exchanges of patients’ data and — seeks to facilitate patients’ access to healthcare for rare diseases, notably by the development of European Reference Networks (ERNs).
Δικαιώματα των ασθενών στο πλαίσιο της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης 02 Η υγειονομική περίθαλψη αποτελεί εθνική αρμοδιότητα, και τα κράτη μέλη χρηματοδοτούν, διαχειρίζονται και οργανώνουν τα συστήματα υγείας τους2. 
Patients’ rights to cross-border healthcare 02 Healthcare is a national competence and Member States finance, manage and organise their health systems2.
Η οδηγία καθορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένας ασθενής μπορεί να ταξιδέψει σε άλλη χώρα της ΕΕ προκειμένου να λάβει προγραμματισμένη ιατρική φροντίδα, της οποίας η επιστροφή των εξόδων υπόκειται στους ίδιους όρους όπως και η ιατρική φροντίδα που λαμβάνει ο ασθενής στη χώρα του. 
The Directive sets out the conditions under which a patient may travel to another EU country to receive planned medical care which will be reimbursed under the same conditions as in their Member State.
Η οδηγία καλύπτει τα έξοδα υγειονομικής περίθαλψης, καθώς και τη συνταγογράφηση και τη χορήγηση φαρμάκων και ιατροτεχνολογικών βοηθημάτων, και συμπληρώνει το νομικό πλαίσιο που προβλέπεται ήδη στον κανονισμό της ΕΕ για τον συντονισμό των συστημάτων Οδηγία 2011/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011, περί εφαρμογής των δικαιωμάτων των ασθενών στο πλαίσιο της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης (ΕΕ L 88 της 4.4.2011, σ. 45). 
It covers healthcare costs, as well as the prescription and delivery of medications and medical devices, and complements the legal framework already set out in the EU Regulation on the coordination of social security systems3 (see Annex I for the comparison of patients’ rights under the Directive and the Regulation).
Αποσκοπεί στη διευκόλυνση της πρόσβασης σε ασφαλή και υψηλής ποιότητας διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη, με βάση την ελεύθερη και συνειδητή επιλογή των ασθενών, δεδομένου ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, η πλέον προσιτή ή κατάλληλη περίθαλψη για κάποιους ασθενείς είναι διαθέσιμη μόνο σε κράτος μέλος άλλο από το δικό τους. 
The Directive aims to facilitate access to safe and high-quality cross-border healthcare based on the free and informed choice of patients, as in some situations, the most accessible or appropriate care for patients is only available in a Member State other than their home country.
Η οδηγία, ωστόσο, δεν ενθαρρύνει τους ασθενείς να αναζητούν περίθαλψη στο εξωτερικό. 
However, the Directive does not encourage patients to receive treatment abroad.
03 Οι ασθενείς που επιθυμούν να λάβουν υγειονομική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος δικαιούνται κατάλληλη ενημέρωση σχετικά με τα πρότυπα περίθαλψης και φροντίδας, τους κανόνες για την επιστροφή των εξόδων, καθώς και το νομικό πλαίσιο που ενδείκνυται να χρησιμοποιήσουν στην περίπτωσή τους. 
6 1 2 3 03 Patients seeking to receive healthcare in another Member State are entitled to relevant information on standards of treatment and care, on reimbursement rules and on the best legal pathway to use.
Κάθε εθνικό σημείο επαφής οφείλει να παρέχει αυτές τις πληροφορίες. 
Each National Contact Point should provide this information.
Τα κράτη μέλη μπορεί να ζητούν προηγούμενη έγκριση για ορισμένα είδη υγειονομικής περίθαλψης, κυρίως για θεραπεία που περιλαμβάνει διανυκτέρευση του ασθενούς στο νοσοκομείο ή τη χρήση πολύ εξειδικευμένης υποδομής ή εξοπλισμού, το οποίο και πράττουν στο 1 % περίπου των περιπτώσεων. 
Member States can require prior authorisation for certain types of healthcare, mainly for treatment which involves either an overnight hospital stay or the use of highly specialised infrastructure or equipment. They do so in around 1 % of cases.