natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Συνέδριο συνιστά τα εξής: α) Ο νομοθέτης πρέπει να απλουστεύσει τις ρυθμίσεις προγραμματισμού, με ενιαία εθνικά προγράμματα τα οποία να καλύπτουν το σύνολο της περιόδου. β) Κατά τη θέσπιση των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη την αναλογικότητα με το ύψος των εμπλεκομένων κονδυλίων και τον αντίκτυπο στους πόρους και να βασίζονται στην πείρα που αποκτήθηκε στο πλαίσιο της εφαρμογής παρόμοιων ταμείων. γ) Η Επιτροπή πρέπει να πραγματοποιήσει σφαιρική εκτίμηση των αναγκών ένταξης, χωρίς διαχωρισμό των μεταναστών σε υπηκόους της ΕΕ ή τρίτων χωρών. Βάσει της εν λόγω εκτίμησης, πρέπει να σχεδιαστεί η κατάλληλη δομή ταμείου/ταμείων, η οποία θα θέτει τέλος στον διαχωρισμό του πληθυσμού στόχου βάσει της εθνικότητας και θα είναι προσανατολισμένη στην κάλυψη των αναγκών των τελικών δικαιούχων. 
The Court recommends that: (a) The legislator should simplify the programming arrangements with single national programmes to cover the whole period. (b) In establishing management and control systems, the Commission and Member States should give due consideration to proportionality with the amount of funds involved and the impact on resources, as well as drawing on previous experience in similar funds. (c) The Commission should carry out a comprehensive assessment of needs for integration regardless of whether migrants have EU or third-country nationality. Based on this assessment, an appropriate fund(s) structure should be designed which ends the separation of the target population on the basis of nationality and which is oriented towards the needs of the final beneficiaries.
Η υποχρέωση κατά προτεραιότητα χρηματοδότησης των υπηκόων τρίτων χωρών θα διασφάλιζε ότι λαμβάνουν την αναγκαία ειδική προσοχή. 
Setting an obligatory priority to fund third-country nationals would ensure that they receive the necessary specific attention.
ΣΥΝΟΨΉ δ) Η Επιτροπή πρέπει να επιδιώξει πιο ενεργά να λαμβάνει λεπτομερή πληροφοριακά στοιχεία από τα κράτη μέλη σχετικά με τη διασφάλιση της συνοχής και της συμπληρωματικότητας των ταμείων της ΕΕ. ε) Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να καθιερώσουν ένα υποχρεωτικό σύστημα κοινών δεικτών και τα κράτη μέλη να θέσουν τιμές στόχους για τα εθνικά προγράμματα. στ) Πριν από την έναρξη του νέου προγράμματος, η Επιτροπή πρέπει να μεριμνήσει ώστε, αφενός, οι βασικές κατευθυντήριες οδηγίες να είναι έτοιμες εκ των προτέρων και, αφετέρου, τα κράτη μέλη να έχουν θεσπίσει κατάλληλα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου. 
EXECUTIVE SUMMARY (d) The Commission should place greater importance on obtaining concrete details on the assurance of coherence and complementarity in EU funds from Member States. (e) The Commission and Member States should set up an obligatory system of common indicators, and Member States should set target values for national programmes. (f) For the start of the new programme, the Commission should ensure that its key guidelines are ready in advance and that Member States have set up adequate Management and Control Systems.
7 Ειδική έκθεση αριθ. 22/2012 – Είναι αποτελεσματική η συμβολή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης των Υπηκόων Τρίτων Χωρών και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων στην ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών; 
7 Special Report No 22/2012 – Do the European Integration Fund and European Refugee Fund contribute effectively to the integration of third-country nationals?
8 ΕΙΣΑΓΩΓΉ 1. 
8 INTRODUCTION 1.
Η ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών1 αποτελεί προτεραιότητα του πολιτικού προγράμματος των κρατών μελών και, κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, η ΕΕ αύξησε σημαντικά τις δραστηριότητές της στον εν λόγω τομέα. 
Integration of third-country nationals1 is high on the political agenda of the Member States and, during the last decade, the EU has considerably increased its activities in this area.
Μολονότι δεν υφίσταται επίσημος ορισμός της ένταξης σε επίπεδο ΕΕ, στις «Κοινές βασικές αρχές όσον αφορά την πολιτική για την ένταξη των μεταναστών» η ένταξη ερμηνεύεται ως μια «δυναμική, αμφίδρομη διαδικασία αμοιβαίου συμβιβασμού μεταξύ όλων των μεταναστών και των υπηκόων των κρατών μελών» με βάση τον «σεβασμό των βασικών αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης»2. 
Though there is no formal definition of integration for the EU, the ‘Common basic principles for immigrant integration policy’ interpret integration as ‘a dynamic, two-way process of mutual accommodation by all immigrants and residents of Member States’ based on ’the respect of the basic values of the European Union’2.
Στις κοινές βασικές αρχές, ως κύριες συνιστώσες της ένταξης αναφέρονται τα εξής: απασχόληση, γνώση της γλώσσας και του πολιτισμού της κοινωνίας υποδοχής, εκπαίδευση, ισότιμη πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες, καθώς και πολιτική συμμετοχή. 
The common basic principles identify the following as key ingredients for integration: employment, knowledge of the host society’s language and culture, education, equal access to goods and services as well as political participation.
Η πολιτική ένταξης αποτελούσε τμήμα της πολιτικής μετανάστευσης, η οποία, καθώς άγγιζε τον πυρήνα της κρατικής κυριαρχίας, παρέμεινε επί μακρόν σε μεγάλο βαθμό αρμοδιότητα των κρατών μελών. Με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης του Άμστερνταμ το 1999, η Ευρωπαϊκή Ένωση3 απέκτησε αρμοδιότητα σε θέματα μετανάστευσης και δεσμεύτηκε να αναπτύξει «έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης». 
Integration policy has evolved as a part of immigration policy which, being at the very heart of state sovereignty, for a long time remained largely within the competence of individual Member States. With the coming into force of the Amsterdam Treaty in 1999, the European Un-ion3 gained competence in immigration matters and committed itself to develop ‘an area of freedom, security and justice’.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε το 1999 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΕΕ «πρέπει να διασφαλίζει τη δίκαιη μεταχείριση των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στην επικράτεια των κρατών μελών της» και ζήτησε μια «ενεργητικότερη πολιτική ένταξης» η οποία θα προσφέρει στους υπηκόους τρίτων χωρών δικαιώματα και υποχρεώσεις συγκρίσιμα με εκείνα των πολιτών της ΕΕ. 
The Tampere European Council in 1999 concluded that the EU ‘must ensure fair treatment of third-country nationals who reside legally on the territory of its Member States’, calling for a ‘more vigorous integration policy’ to grant rights and obligations to third-country nationals comparable with those of EU citizens.
Μολονότι η πολιτική ένταξης παραμένει εθνική αρμοδιότητα, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ότι «εάν οιοδήποτε κράτος μέλος δεν μπορέσει να αναπτύξει και να εφαρμόσει μια επιτυχή πολιτική ένταξης, αυτό ενδέχεται κατά διαφόρους τρόπους να έχει αρνητικές επιπτώσεις για τα άλλα κράτη μέλη και την Ευρωπαϊκή Ένωση»4. 
While integration policy remains a national competence, the Member States recognise that the ‘failure of an individual Member State to develop and implement a successful integration policy can have in different ways adverse implications for other Member States and the European Union’ 4.
Επιπροσθέτως, η επιτυχής ένταξη θεωρείται αποφασιστικής σημασίας για την οικονομική και κοινωνική συνοχή της ΕΕ, καθώς και για την πλήρη αξιοποίηση του θετικού δυναμικού της μετανάστευσης όσον αφορά την οικοδόμηση μιας ανταγωνιστικής και βιώσιμης οικονομίας5. 
In addition, successful integration is seen as crucial for economic and social cohesion in the EU as well as for realising the full positive potential of migration in building a competitive and sustainable economy5.
1 Πολίτες χωρών εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (πολίτες τρίτων χωρών). 
1 Citizens from countries outside the European Union (non-EU citizens).
2 Κοινές βασικές αρχές όσον αφορά την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ένταξη των μεταναστών, οι οποίες εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο και τους αντιπροσώπους των κυβερνήσεων των κρατών μελών στις 19 Νοεμβρίου 2004. 
2 Common Basic Principles for Immigrant Integration Policy in the European Union adopted by the Council and the Representatives of the Governments of the Member States on 19 November 2004.
3 Τότε η «Ευρωπαϊκή Κοινότητα». 
3 Then the ‘European Community’.
4 Συμπεράσματα του Συμβουλίου για την καθιέρωση κοινών βασικών αρχών όσον αφορά την πολιτική για την ένταξη των μεταναστών, αιτιολογική σκέψη αριθ. 4. 
4 Council conclusions establishing the Common Basic Principles for Immigrant Integration Policy, recital 4.
5 Πρόγραμμα της Στοκχόλμης 2009, Κοινό πρόγραμμα 2011, Συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με το κοινό πρόγραμμα 2011, Στρατηγική «Ευρώπη 2020». 
5 Stockholm Programme 2009, Common Agenda 2011, Council Conclusions on the Common Agenda 2011, EU 2020 strategy.
Σε γενικές γραμμές, η ΕΕ συνεισφέρει στην καθιέρωση ενός «συνεκτικού ευρωπαϊκού πλαισίου για την ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών»6 με τρεις τρόπους. 
The EU’s contribution towards establishing a ‘coherent European framework on integration of third-country nationals’6 takes broadly three forms.
Πρώτον, αναπτύσσει το νομοθετικό/κανονιστικό πλαίσιο με την έγκριση νομικά δεσμευτικών και μη δεσμευτικών μέσων στον εν λόγω τομέα7. 
Firstly, the EU develops the legislative/normative framework with the adoption of legally binding and non-binding instruments in the area7.
Δεύτερον, διευκολύνει την ανταλλαγή ορθών πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών μέσω δικτύων και εγχειριδίων8. 
Secondly, it facilitates the exchange of good practices between Member States through networks and handbooks8.
Τρίτον, στηρίζει την ένταξη με χρηματοδοτικά μέσα και, πιο συγκεκριμένα, με το «Γενικό πρόγραμμα για την αλληλεγγύη και τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών κατά την περίοδο 2007-2013» (πρόγραμμα SOLID, βλέπε πίνακα). 
Thirdly, the EU supports integration through financial instruments, specifically, the ‘General Programme on Solidarity and Management of Migration Flows for the period 2007–13’ (SOLID programme, see Table).
6 COM(2005) 389 τελικό της 1ης Σεπτεμβρίου 2005 — Κοινό πρόγραμμα για την ένταξη — Πλαίσιο σχετικά με την ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 
6 COM(2005) 389 final of 1 September 2005 — A Common Agenda for Integration — Framework for the Integration of Third-Country Nationals in the European Union.
7 Οι κοινές βασικές αρχές έχουν τη μορφή μη δεσμευτικών κατευθυντήριων οδηγιών. 8 Ορισμένα παραδείγματα είναι τα εθνικά σημεία επαφής για την ένταξη, το Ευρωπαϊκό φόρουμ για την ένταξη, καθώς και τα εγχειρίδια για την ένταξη. 
7 The Common Basic Principles taking the form of non-binding guidelines. 8 Examples are the National Contact Points on Integration, the European Integration Forum, the Handbooks on Integration.
ΠΙΝΆΚΆΣ ΤΆΜΕΙΆ ΤΟΎ ΠΡΟΓΡΆΜΜΆΤΟΣ SOLID, 2007–2013 9 Χρηματοδοτικό μέσο Υλοποίηση Κονδύλια της ΕΕ (εκατομμύρια ευρώ) Ευρωπαϊκό Ταμείο Ένταξης των Υπηκόων Τρίτων Χωρών (EIF) 2007-2013 830 Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων (ERF) 2008-2013 623 Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων (EBF) 2007-2013 1 908 Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφών (RF) 2008-2013 681 Σύνολο 4 043 Σημείωση: Το άθροισμα των επιμέρους ποσών ενδέχεται να μην αντιστοιχεί στα σύνολα λόγω στρογγυλοποίησης. 
TABLE SOLID PROGRAMME FUNDS, 2007–13 9 Financial instrument Implementation EU funds (million euro) European Integration Fund (EIF) 2007–13 830 European Refugee Fund (ERF) 2008–13 623 External Borders Fund (EBF) 2007–13 1 908 European Return Fund (RF) 2008–13 681 Total 4 043 Note: Detail may not sum to totals because of rounding.
Το πρόγραμμα SOLID αποσκοπεί στη βελτίωση της διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ενίσχυσητης αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και στον επιμερισμό του οικονομικού βάρους που προκύπτει από την ολοκληρωμένη διαχείριση των κοινών εξωτερικών συνόρων και την εφαρμογή κοινών πολιτικών στους τομείς του ασύλου και της μετανάστευσης. 
The SOLID programme aims to improve management of migratory flows at the level of the European Union and to strengthen solidarity between Member States. It shares the financial burden resulting from the integrated management of common external borders and the implementation of common policies on asylum and immigration.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τέσσερα ταμεία: το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφών, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ένταξης των Υπηκόων Τρίτων Χωρών. Στο γράφημα 1 παρουσιάζονται οι αναλήψεις υποχρεώσεων στο πλαίσιο του EIF για το 2010 ανά κράτος μέλος. 
The programme is composed of four Funds: the External Borders Fund, the European Return Fund, the European Refugee Fund and the European Fund for the Integration of third-country nationals. Figure 1 shows the 2010 EIF commitments by Member State.
10 Απόφαση 573/2007/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2007 σχετικά με τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων, για την περίοδο 2008 έως 2013, ως μέρος του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών», και με την κατάργηση της απόφασης 2004/904/ΕΚ του Συμβουλίου («απόφαση ERF») (ΕΕ L 144 της 6.6.2007, σ. 1). 
10 Decision No 573/2007/EC of the European Parliament and of the Council of 23 May 2007 establishing the European Refugee Fund for the period 2008 to 2013 as part of the General programme Solidarity and Management of Migration Flows and repealing Council Decision 2004/904/EC (‘ERF Decision’) (OJ L 144, 6.6.2007, p.
Απόφαση 2008/22/EΚ της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2007, που θεσπίζει τους κανόνες για την εφαρμογή της απόφασης 573/2007/ΕΚ (ΕΕ L 7 της 10.1.2008, σ. 1). 
1). Commission Decision 2008/22/EC of 19 December 2007 laying down rules for the implementation of Decision No 573/2007/EC (OJ L 7, 10.1.2008, p.
Έργο του EIF που απευθύνεται σε υπηκόους τρίτων χωρών, το οποίο υλοποιείται από τον φορέα Poradna pro integraci (Συμβουλευτικό κέντρο για την ένταξη), Τσεχική Δημοκρατία 11 ΠΟΙΟΎΣ ΣΤΗΡΙΖΟΎΝ ΤΆ ΤΆΜΕΙΆ EIF ΚΆΙ ERF; 6. 
1). EIF project addressing third-country nationals, implemented by Poradna pro integraci (Counselling Centre for Integration), Czech Republic 11 WHO DO THE EIF AND ERF SUPPORT?
Δύο από τα τέσσερα ταμεία του προγράμματος αφορούν την ένταξη. 
Two of the programme’s four Funds concern integration.
Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ένταξης των Υπηκόων Τρίτων Χωρών (EIF) στηρίζει τα κράτη μέλη με σκοπό τη διευκόλυνση της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής ένταξης των υπηκόων τρίτων χωρών στις κοινωνίες της Ευρώπης (βλέπε πλαίσιο 1)9. 
The European Integration Fund (EIF) supports Member States in facilitating the social, civic and cultural integration of third-country nationals into European societies (see Box 1)9.
Σύμφωνα με τη νομική βάση του, το εν λόγω ταμείο πρέπει να επικεντρώνεται πρωτίστως στην ένταξη των νεοαφιχθέντων υπηκόων τρίτων χωρών. 7. 
According to its legal base, the Fund should focus primarily on the integration of newly arrived third-country nationals. 7.
Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων (ERF) επικεντρώνεται στην υποστήριξη της πολιτικής στον τομέα του ασύλου και αποσκοπεί στην ενίσχυση των προσπαθειών των κρατών μελών όσον αφορά την υποδοχή προσφύγων και εκτοπισθέντων, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων ένταξης (βλέπε πλαίσιο 2)10. 
The European Refugee Fund (ERF) targets asylum policy support and aims to reinforce the efforts made by the Member States in receiving refugees and displaced persons, including integration measures (see Box 2)10.
Αμφότερα τα ταμεία EIF και ERF χρηματοδοτούν το 50 % των επιλέξιμων δαπανών έργων, ποσοστό το οποίο μπορεί να ανέλθει έως το 75 % σε ειδικές περιπτώσεις, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό χρηματοδοτείται από εθνικές πηγές. 
Both the EIF and ERF provide financing of 50 % of eligible project costs and up to 75 % in specific cases, the remainder being funded from national sources.
9 Απόφαση 2007/435/EΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2007, για τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης των Υπηκόων Τρίτων Χωρών για την περίοδο 2007 έως 2013, ως μέρος του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών» («απόφαση EIF») (ΕΕ L 168 της 28.6.2007, σ. 18). 
9 Council Decision 2007/435/EC of 25 June 2007 establishing the European Fund for the Integration of third-country nationals for the period 2007 to 2013 as part of the General programme Solidarity and Management of Migration Flows 2007/435/EC (‘EIF Decision’) (OJ L 168, 28.6.2007, p. 18).
Απόφαση 2008/457/EΚ της Επιτροπής, της 5ης Μαρτίου 2008, που θεσπίζει τους κανόνες για την εφαρμογή της απόφασης 2007/435/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 167 της 27.6.2008, σ. 69). © Poradna pro integraci. 
Commission Decision 2008/457/EC of 5 March 2008 laying down rules for the implementation of Council Decision 2007/435/EC (OJ L 167, 27.6.2008, p. 69). © Poradna pro integraci.
12 ΠΛΆΙΣΙΟ 1 ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΎ ΕΎΡΩΠΆΪΚΟΎ ΤΆΜΕΙΟΎ ΕΝΤΆΞΗΣ ΤΩΝ ΎΠΗΚΟΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ (ΆΡΘΡΟ 3 ΤΗΣ ΆΠΟΦΆΣΗΣ EIF) Το EIF μπορεί να στηρίζει: α) την ανάπτυξη και εφαρμογή διαδικασιών εισδοχής για τη στήριξη της διαδικασίας ένταξης· β) την ανάπτυξη και εφαρμογή της διαδικασίας ένταξης των νεοαφιχθέντων υπηκόων τρίτων χωρών· γ) την αύξηση της ικανότητας των κρατών μελών να αναπτύσσουν, να εφαρμόζουν, να παρακολουθούν και να αξιολογούν πολιτικές και μέτρα ένταξης υπηκόων τρίτων χωρών· δ) την ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών και τη συνεργασία εντός και μεταξύ των κρατών μελών. ΠΛΆΙΣΙΟ 2 ΕΠΙΛΕΞΙΜΕΣ ΔΡΆΣΕΙΣ ΕΝΤΆΞΗΣ ΓΙΆ ΤΟ ΕΎΡΩΠΆΪΚΟ ΤΆΜΕΙΟ ΠΡΟΣΦΎΓΩΝ (ΆΡΘΡΟ 3 ΤΗΣ ΆΠΟΦΆΣΗΣ ERF) Το ERF μπορεί, μεταξύ άλλων, να στηρίζει δράσεις που αφορούν την ένταξη των προσώπων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 6 (πρόσφυγες, πρόσωπα που απολαύουν επικουρικής προστασίας, αιτούντες άσυλο), των οποίων η διαμονή σε συγκεκριμένο κράτος μέλος έχει μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα. 
Special Report No 22/2012 – Do the European Integration Fund and European Refugee Fund contribute effectively to the integration of third-country nationals? 12 BOX 1 OBJECTIVES OF THE EUROPEAN INTEGRATION FUND BOX 2 (ARTICLE 3 OF EIF DECISION) The EIF can support: (a) development and implementation of admission procedures supportive of the integration process; (b) development and implementation of the integration process of newly arrived third-country nationals; (c) increase of the Member States’ capacity to develop, implement, monitor and evaluate policies and measures for the integration of third-country nationals; (d) exchange of information, best practices and cooperation in and between Member States.
Οι εν λόγω δράσεις μπορούν να περιλαμβάνουν τα εξής: α) παροχή συμβουλών και βοήθειας σε τομείς όπως η στέγαση, τα μέσα διαβίωσης, η ένταξη στην αγορά εργασίας και η βοήθεια που παρέχεται σε ιατρικό, ψυχολογικό και κοινωνικό επίπεδο· β) δράσεις που επιτρέπουν στους ενδιαφερόμενους να προσαρμοστούν στην κοινωνία του κράτους μέλους από κοινωνική και πολιτιστική άποψη και να συμμεριστούν τις αξίες που εγγράφονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης· γ) δράσεις που αποβλέπουν στην προαγωγή της μόνιμης και διαρκούς συμμετοχής στον πολιτικό και πολιτιστικό βίο· δ) μέτρα που επικεντρώνονται στην εκπαίδευση, την επαγγελματική κατάρτιση, την αναγνώριση ειδικοτήτων και διπλωμάτων· ε) δράσεις που προορίζονται να βοηθήσουν τα πρόσωπα αυτά να αυτονομηθούν και να καλύψουν τα ίδια τις ανάγκες τους· στ) δράσεις που ενθαρρύνουν τις επωφελείς επαφές και τον εποικοδομητικό διάλογο με την κοινωνία υποδοχής· ζ) μέτρα που υποστηρίζουν την απόκτηση δεξιοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της γλωσσικής κατάρτισης· η) δράσεις που ευνοούν τόσο την ισότητα πρόσβασης όσο και την ισότητα αποτελεσμάτων όσον αφορά τις επαφές αυτών των προσώπων με τους δημόσιους οργανισμούς. 
ELIGIBLE INTEGRATION ACTIONS FOR THE EUROPEAN REFUGEE FUND (ARTICLE 3 OF ERF DECISION) The ERF can, amongst others, support actions relating to the integration of persons referred to in Article 6 (refugees, persons under subsidiary protection, asylum seekers), whose stay in a particular Member State is of a lasting and stable nature. These may include: (a) advice and assistance in areas such as housing, means of subsistence, integration into the labour market, medical, psychological and social care; (b) actions enabling persons to adapt to the society of the Member State in socio-cultural terms, and to share the values enshrined in the Charter of Fundamental Rights of the European Union; (c) actions to promote durable and sustainable participation in civil and cultural life; (d) measures focusing on education, vocational training, or recognition of qualifications and diplomas; (e) actions designed to promote self-empowerment and self-sufficiency; (f) actions that promote meaningful contact and constructive dialogue with the receiving society; (g) measures to support the acquisition of skills, including language training; (h) actions that promote both equality of access and equality of outcomes in relation to dealings with public institutions.
Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ένταξης των Υπηκόων Τρίτων Χωρών επικεντρώνεται στην ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών, ήτοι των πολιτών τρίτων χωρών. Το 2010 32,5 εκατομμύρια αλλοδαποί (ήτοι πρόσωπα που δεν είναι πολίτες της χώρας διαμονής τους) ζούσαν στο έδαφος της ΕΕ, πληθυσμός που αντιστοιχεί στο 6,5 % του συνολικού πληθυσμού της. 
The European Integration Fund targets the integration of third-country nationals, i.e. non-EU citizens. In 2010, 32,5 million non-nationals (i.e. persons who are not citizens of their country of residence) were living in the territory of the EU, representing 6,5 % of the total EU population.
Εξ αυτών (βλέπε γράφημα 2), 20,2 εκατομμύρια ήταν υπήκοοι τρίτων χωρών, δυνητικά επιλέξιμοι για στήριξη από το EIF ή το ERF, και 12,3 εκατομμύρια ήταν υπήκοοι της ΕΕ που κατοικούν σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο του οποίου είναι υπήκοοι11. 
Of these (see Figure 2), 20,2 million were third-country nationals, potentially eligible for EIF or ERF, and 12,3 million were EU nationals residing in a Member State other than that where they hold citizenship11.
Οι υπήκοοι της ΕΕ δεν είναι επιλέξιμοι για στήριξη από το EIF ή το ERF, ωστόσο μπορούν δυνητικά να επωφεληθούν από άλλα ταμεία της ΕΕ, όπως το ΕΚΤ. 
EU nationals are not eligible for EIF or ERF but may potentially be targeted by other EU funds such as the ESF.
11 Eurostat, Έκδοση «Statistics in Focus» αριθ. 34/2011. 
11 Eurostat, Statistics in Focus 34/2011.
ΆΛΛΟΔΆΠΟΙ ΚΆΤΟΙΚΟΙ ΣΤΗΝ ΕΎΡΩΠΆΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, 2010 13 ΓΡΆΦΗΜΆ 2 Αλλοδαποί κάτοικοι κρατών μελών της ΕΕ — 32,5 εκατομμύρια Υπήκοοι τρίτων χωρών — 20,2 εκατομμύρια Υπήκοοι της ΕΕ που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος 12,3 εκατομμύρια Ομάδα στόχος του EIF Οικονομικοί μετανάστες, πρόσωπα που αφήνουν τη χώρα τους για σπουδές και έρευνα Μετανάστες για οικογενειακούς λόγους 18,6 εκατομμύρια Ομάδα στόχος του ERF Πρόσφυγες, πρόσωπα υπό επικουρική και προσωρινή προστασία 1,4 εκατομμύρια Αιτούντες άσυλο 0,3 εκατομμύρια Σύνολο κατοίκων της ΕΕ 501 εκατομμύρια Σημείωση: Τα στοιχεία για τους πρόσφυγες και τους αιτούντες άσυλο αφορούν το 2009. 
FIGURE 2 FOREIGN RESIDENTS OF THE EUROPEAN UNION, 2010 13 Foreign residents of EU MS — 32,5 million Third-country nationals — 20,2 million EU nationals living in another MS 12,3 million EIF target group Economic, study and research migrants Family migrants 18,6 million ERF target group Refugees, subsidiary and temporary protection 1,4 million Asylum seekers 0,3 million Total EU inhabitants 501 million Note: Data for Refugees and Asylum seekers from 2009. Detail may not sum to totals because of rounding.
Πηγές: Eurostat, Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες. Ειδική έκθεση αριθ. 22/2012 – Είναι αποτελεσματική η συμβολή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης των Υπηκόων Τρίτων Χωρών και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων στην ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών; 
Source: Eurostat, UNHCR. Special Report No 22/2012 – Do the European Integration Fund and European Refugee Fund contribute effectively to the integration of third-country nationals?
Η κατανομή των υπηκόων τρίτων χωρών ποικίλλει μεταξύ των κρατών μελών, όπως δεικνύει το γράφημα 3. 
The distribution of third-country nationals varies across the Member States, as shown in Figure 3.