natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όπως το Συνέδριο έχει ήδη υπογραμμίσει στην ετήσια έκθεσή τουγιατοοικονομικόέτος1987,ηπλειονότητατωνυπαλλήλωνπου συνταξιοδοτούνται λόγω αναπηρίας ανήκουν στις κατηγορίες C και D, οι οποίοι παρουσιάζουν την ιδιαιτερότητα, πρώτον, να συνταξιοδοτούνται λόγω αναπηρίας συχνότερα από ό,τι το προσωπικό των άλλων κατηγοριών και, δεύτερον, να συνταξιοδοτούνται λόγω αναπηρίας συχνότερα από ό,τι με σύνταξη λόγω συμπλήρωσης συντάξιμουχρόνου.Πράγματι,όπωςεμφαίνειοπίνακας5,στοτέλος του 2000 στις κατηγορίες C και D ενέπιπτε το 62 % των δικαιούχων συντάξεων αναπηρίας, αλλά μόνον το 21,7% των δικαιούχων συντάξεων λόγω συμπλήρωσης συντάξιμου χρόνου. 
As the Court has already highlighted in its Annual Report concerning the financial year 1987, the majority of those retired due to invalidity are in categories C and D, who have the characteristics of, firstly, retiring more frequently because of invalidity than staff in other categories and, secondly, of leaving more fre-Distribution by grade of the number of beneficiaries of invalidity pensions and retirement pensions between the end of 1987 and the end of 2000 Table 5 quently on an invalidity pension than on a retirement pension. In fact, as Table 5 shows, at the end of 2000 categories C and D accounted for 62 % of beneficiaries of invalidity pensions but only 21,7 % of beneficiaries of retirement pensions.
Ομοίως, οι συντάξεις που καταβάλλονται σύμφωνα με τις διατάξεις που αφορούν Πίνακας 5 Κατανομήανάβαθμότουαριθμούτωνδικαιούχωνσυντάξεωναναπηρίαςκαισυντάξεωνλόγωσυμπλήρωσηςσυντάξιμουχρόνουμεταξύτου τέλους του 1987 και του τέλους του 2000 Συντάξεις λόγω συμπλήρωσης συντάξιμου χρόνου Συντάξεις αναπηρίας εκ των οποίων, συντάξεις αναπηρίας που καταβάλλονται σε υπαλλήλους > 65 A1 67 1987 55,6 % 23,7 % 134 278 654 1 461 40 0 2 567 1 051 370 21 1 442 851 132 8 991 2000 50,1 % 28,2 % 19,3 % 1987 289 20,3 % 129 130 41 300 21,1 % 250 336 46 632 44,4 % 2000 18,7 % 19,3 % 47,9 % 1987 65 19,9 % 42 28 9 79 24,2 % 63 58 8 129 39,6 % 2000 2 4 47 185 15 0 253 22,2 % 136 119 21 276 24,2 % 242 177 17 436 38,2 % A2 A3 A/LA 5/4 A/LA7/6 29 A/LA8 0 Σύνολο A 827 B1 211 B 3/2 129 B5/4 12 Σύνολο B 352 C1 161 C 3/2 78 C5/4 5 2 7 47 197 36 0 3 12 69 362 93 1 540 229 259 69 557 628 624 128 1 380 2 4 10 44 5 0 133 225 373 Σύνολο C 244 16,4 % D1 51 D3/2 13 16 75 150 12 59 D4001100 Σύνολο D 64 4,3 % 122 2,4 % 201 14,1 % 406 14,1 % 53 16,3 % 175 Γενικό σύνολο 1 487 100 % 5 122 100 % 1 422 100 % 2 883 100 % 326 100 % 1 140 Σημείωση: Αριθμός των δικαιούχων = αριθμός των συνταξιοδοτηθέντων υπαλλήλων μείον τους αποβιώσαντες μείον τους υπαλλήλους που επιστρέφουν στην εργασία. 
Likewise, pensions paid in conformity with the provisions concerning the Retirement pensions Invalidity pensions 2000 3 12 69 362 93 1 540 18,7 % 229 259 69 557 19,3 % 628 624 128 380 47,9 % Of which, invalidity pensions paid to staff > 65 1987 2000 2 2 4 4 10 47 44 185 5 15 0 0 A1 67 A2 133 A3 225 A/LA 5/4 373 A/LA7/6 29 A/LA8 0 Total A 827 B1 211 B 3/2 129 B5/4 12 Total B 352 C1 161 C3/2 78 C5/4 5 Total C 244 1987 55,6 % 23,7 % 16,4 % 2000 2 567 50,1 % 1051 370 21 1 442 28,2 % 851 132 8 991 19,3 % 1987 2 7 47 197 36 0 289 20,3 % 129 130 41 300 21,1 % 250 336 46 632 44,4 % 134 278 654 1461 40 0 65 19,9 % 253 22,2 % 42 136 28 119 9 21 79 24,2 % 276 24,2 % 106 125 255 41 116 1 129 39,6 % 436 38,2 % 63 242 58 177 8 17 D1 51 D3/2 13 16 75 150 12 59 D4001100 TotalD 64 4,3% 122 2,4% 201 14,1% 406 14,1% 53 16,3% 175 Grandtotal 1487 100% 5122 100% 1422 100% 2883 100% 326 100% 1140 Note: The number of beneficiaries = the number of staff retired Đ deaths Đ staff returning to work.
106 125 255 41 116 15,4 % 100 % 
15,4 % 100 %
7.5.2003 EL ΕπίσημηΕφημερίδατηςΕυρωπαι ̈κήςΈνωσης C109/9 το ελάχιστο όριο διαβίωσης εξακολουθούν να αντιστοιχούν στο ένα τρίτο περίπου του συνόλου των συντάξεων αναπηρίας και να καταβάλλονται σχεδόν στο σύνολό τους, ήτοι σε ποσοστό 97 %, σε υπαλλήλους των κατηγοριών C και D (1). 
7.5.2003 EN Official Journal of the European Union C 109/9 minimum subsistence amount still account for approximately one third of all invalidity pensions and are still paid practically in full, i.e. at the rate of 97 %, to category C and D staff (1).
Υπάλληλοι των βαθμών C 3 έως D 4 τις λαμβάνουν συστηματικά. 
Grades C 3 to D 4 receive this systematically.
Τα δύο τρίτα περίπου των επιτροπών αναπηρίας συγκαλούνται με πρωτοβουλία του οργάνου, όταν η απουσία υπαλλήλου λόγω ασθενείας έχει υπερβεί σωρευτικά τους δώδεκα μήνεςκατάτηδιάρκειατριετούςπεριόδου,ενώτοένατρίτοκατόπιν αιτήματος του υπαλλήλου. 
Approximately two thirds of the Invalidity Committees are convened on the initiative of the institution when the member of staff has accumulated more than 12 monthsŐ absence due to illness over a three-year period, one-third at the member of staffŐs request.
Σε άνω του 90 % των περιπτώσεων, η διαδικασία λήγει με τη χορήγηση σύνταξης λόγω αναπηρίας. 
In more than 90 % of cases the procedure ends in retirement due to invalidity.
Οι ψυχικές διαταραχές αντιστοιχούν στο ήμισυ περίπου των ιατρικών αιτίωναναπηρίας.Ταλοιπάκύριααίτιαείναιοστεομυι ̈κές(20% περίπου) και καρδιαγγειακές (15 % περίπου) παθήσεις. 
Psychological disorders account for approximately half the medical causes of invalidity. The other main causes are osteo-muscular (approximately 20 %) and cardio-vascular (approximately 15 %) ailments.
Οι ψυχικές νόσοι αποτελούν επίσης το μείζον αίτιο αναπηρίας (30 % — 60 % των περιπτώσεων αναπηρίας) στις εθνικές διοικητικές υπηρεσίες και τους διεθνείς οργανισμούς (2). 
Psychological illnesses are also the major cause of invalidity (30 % to 60 % of the cases of invalidity) in national administrations and international organisations (2).
Στηνετήσιαέκθεσήτουγιατοοικονομικόέτος1987(3),το Συνέδριο επεσήμανε ορισμένα γεγονότα που θα μπορούσαν να προξενήσουν ανησυχίες ότι το σύστημα, όπου υπερισχύει ο κοινωνικός παράγοντας και το οποίο κάθε άλλο παρά περιοριστικό είναι, ενδέχεται να έχει ορισμένες δυσμενείς συνέπειες· παραδείγματος χάρη: Συνέχεια που δόθηκε Συστάσεις σχετικά με την «Έκθεση Caston» 16. 
In its Annual Report concerning the financial year 1987 (3), the Court highlighted a number of facts that might give rise to concern that the system, which is far from restrictive and predominantly social in nature, may have certain adverse effects, for example: Follow-up Recommendations of the ÔCaston ReportŐ 16.
Κατόπιν των εργασιών του Συνεδρίου, καθώς και κατόπιν αιτήματος των προι ̈σταμένων διοίκησης, συγκροτήθηκε ad hoc διοργανική επιτροπή και υπέβαλε την έκθεσή της το 1989 (αποκαλούμενη «Έκθεση Caston» από το όνομα του προέδρου της επιτροπής) στην Επιτροπή ∆ημοσιονομικού Ελέγχου. 
In response to the CourtŐs work and at the request of the heads of administration, an ad hoc interinstitutional committee was set up and submitted its report in 1989 (dubbed the Caston Report after the chairman of the committee) to the Committee on Budgetary Control.
Η εν λόγω έκθεση συνιστούσε την έγκριση συνδυασμού τροποποιήσεων του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης και διοικητικών μέτρων, προκειμένου να αποφεύγεται η κατάχρηση του συστήματος και να μειωθεί το οικονομικό δέλεαρ των συντάξεων αναπηρίας. 
The report recommended that a combination of amendments to the Staff Regulations and administrative measures should be adopted to prevent abuse of the system and to reduce the financial attractiveness of invalidity pensions.
Η έκθεση συνιστούσε επίσης την έγκαιρη ανίχνευση και αντιμετώπιση με τα κατάλληλα μέτρα των προβλημάτων που αφορούν τη σταδιοδρομία, την κινητικότητα, τις σχέσειςμετουςιεραρχικάανωτέρουςήτησυμπεριφορά,ταοποία ενδέχεταιναεπιδεινώσουνταπροβλήματαυγείαςενόςμέλουςτου προσωπικού. 
The report also recommended early detection and treatment by appropriate measures of problems relating to career, mobility, relations with hierarchical superiors or conduct that are liable to aggravate a member of staffŐs health problems.
Η διοργανική επιτροπή σημείωσε την έλλειψη έγκυρων στατιστικών και ελέγχων σχετικά με τις απουσίες λόγω ασθενείας. 
The interinstitutional committee noted a lack of valid statistics and checks with respect to absences due to illness.
Πρότεινε τη βελτίωση του συντονισμού των ιατρικών και διοικητικών μέτρων, προκειμένου να αναγνωρίζονται, σε πρώιμο στάδιο, τα πρόσωπα που ενδέχεται να συνταξιοδοτηθούν λόγω αναπηρίας. 
It suggested improving the coordination of medical and administrative measures in order to identify, at an early stage, persons who might retire due to invalidity.
Έδωσε επίσης έμφαση στο ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχει ανάγκη λήψης ταχέων διοικητικών μέτρων, προκειμένου να αποφεύγονται καταστάσεις όπου τελικά η σύνταξη αναπηρίας αποτελεί την εύκολη λύση. 
It also emphasised that, in some cases, there was a need for swift administrative measures in order to avoid situations where, at the end of the day, an invalidity pension is the easy solution.
Αναληφθείσαδράση 18. 
Action taken 18.
Η έκθεση έτυχε θερμής υποδοχής από τους προι ̈σταμένους διοίκησης, οι οποίοι προώθησαν τα συμπεράσματα της έκθεσης στην Επιτροπή, προκειμένου να μπορέσει να αναλάβει την αναγκαία δράση σχετικά με τα μέτρα που περιλαμβάνουν μεταρρύθμιση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης, ενώ η διοίκηση κάθε οργάνου θα πρέπειναλάβειτακατάλληλαδιοικητικάμέτρα. 
The report was warmly welcomed by the heads of administration, who forwarded the conclusions of the report to the Commission so that it could take the necessary action with regard to measures which involve a reform of the Staff Regulations, with the administration of each institution having to take the appropriate administrative measures.
Η Επιτροπή κατάρτισε προτάσεις τροποποίησης του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης όσον αφορά τις συντάξεις αναπηρίας. 
The Commission drew up proposals for amendments to the Staff Regulations in respect of invalidity pensions.
Αυτές προσέκρουσαν στην αντίθεση των εκπροσώπων του προσωπικού. 
These met with the opposition of the trade union and staff organisations.
Το 1991, η Επιτροπή απέσυρε τις προτάσεις με το σκεπτικό ότι είχε καταλήξει στο συμπέρασμα πως οι ρυθμίσεις σχετικά με τις συντάξεις αναπηρίας που προβλέπει ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης ήταν ορθές και ότι θα ήταν προτιμότερο να ενταθούν οι έλεγχοι και να επιβάλλονται κυρώσεις σε όποιες περιπτώσεις κατάχρησης εντοπίζονταν. 
In 1991, the Commission withdrew the proposals on the grounds that it had come to the conclusion that the arrangements for invalidity pensions as provided for in the Staff Regulations were sound and that it would be more appropriate to intensify checks and penalise any abuses that were detected.
Στο πλαίσιο της παρούσας πρότασης μεταρρύθμισης του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης, ήτοι δέκα έτη αργότερα, η Επιτροπή προτείνει σειρά τροποποιήσεων του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης οι οποίες ομοιάζουν πολύ με εκείνες που σχεδιάζονταν την εποχή εκείνη και έπειτα αποσύρθηκαν. 
As part of the current proposal for a reform of the Staff Regulations, i.e. ten years later, the Commission is proposing a series of amendments to the Staff Regulations that are very similar to those envisaged at that time and then withdrawn.
Όσον αφορά τα διοικητικά μέτρα, όπως εξηγεί η παρούσα έκθεση, είτε δεν έχουν καν ληφθεί είτε παραμένουν ιδιαίτερα ανεπαρκή, και επί του παρόντος δεν υπάρχουν σχέδια ανάληψης σημαντικής δράσης στον εν λόγω τομέα. α) β) (1) 2 ( ) (3) σημαντική αύξηση των συντάξεων λόγω αναπηρίας κατά την περίοδο 1983-1987· μεγάλη συχνότητα συντάξεων αναπηρίας για τους υπαλλήλους τωνκατηγοριώνCκαιD,γιατηνπλειονότητατωνοποίωνη σύνταξη αναπηρίας είναι υψηλότερη από ό,τι η σύνταξη λόγω συμπλήρωσης συντάξιμου χρόνου με το ανώτατο ποσοστό του 70 % (εφαρμογή του κανόνα του ελάχιστου ορίου διαβίωσης που έχει θεσπίσει ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης). 
Concerning the administrative measures, as explained in this report, these have not been taken or remain broadly insufficient, and at present there are no plans to take any significant action in this area. (a) (b) (1) 2 ( ) (3) a significant increase in retirements due to invalidity over the period 1983 to 1987; a high incidence of invalidity pensions for category C and D staff, for the vast majority of whom the invalidity pension is higher than a retirement pension at the maximum rate of 70 % (application of the minimum subsistence figure rule laid down in the Staff Regulations).
Στην περίπτωση των κατηγοριών A/LA και B, ο κανόνας του ελάχιστου ορίου διαβίωσης εφαρμόζεται μόνον σε σπάνιες περιπτώσεις όπου η αναπηρία επέρχεται έπειτα από σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα επαγγελματικής δραστηριότητας. 
In the case of the A/LA and B categories, the minimum subsistence figure rule is only applied in rare cases where invalidity occurs after a relatively short period of employment.
30 % στη Γερμανία το 2000 (Daten und Schlussfolgerungen zum Zweiten Versorgungsbericht der Bundesregierung, Bundesministerium des Innern, 12 Σεπτεμβρίου 2001)· 60 % στον ΟΗΕ κατά την περίοδο 1998-1999, σύμφωνα με στοιχεία που παρασχέθηκαν κατά την επίσκεψη στο Κοινό ταμείο συντάξεων προσωπικού των Ηνωμένων Εθνών. ΕΕ C 316 της 12.12.1988, σ. 151. 
30 % for Germany in 2000 (Daten und Schlussfolgerungen zum Zweiten Versorgungsbericht der Bundesregierung, Bundesministerium des Innern, 12 September 2001), 60 % in 1998 to 1999 for UNO according to data obtained during the visit at the United Nations Joint Staff Pension Fund. OJ C 316, 12.12.1988, p. 151.
Οι απουσίες έχουν σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις: σύμφωνα με τις πληροφορίες που υπέβαλε η Επιτροπή στο Κοινοβούλιο τον Ιούλιο του 2001 (1), το ποσοστό απουσιών που υπολογίστηκεγιατο2000ποικίλλει,ανάλογαμετοόργανο,μεταξύ του 3,3 % και του 5,9 % του θεωρητικού χρόνου εργασίας (2), ποσοστό που ισούται με 7 έως 12 εργάσιμες ημέρες περίπου κατ’ άτομο ετησίως (3). 
Absences have a considerable financial impact. According to the information submitted to Parliament by the Commission in July 2001 (1), the rate of absence calculated for 2000 varies, depending on the institution, between 3,3 % and 5,9 % of theoretical working time (2), which equates to about seven to 12 working days per person a year (3).
Το μέσο ποσοστό απουσιών σε ορισμένες εθνικές διοικητικές υπηρεσίες ή διεθνείς οργανισμούς έδωσε παρόμοια εικόνα, μολονότι ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκαν διαφορετικές μέθοδοι υπολογισμού. 
Average absence rates in some national administrations or international organisations showed a similar picture, although different calculation methods may have been applied.
Γενική πολιτική των οργάνων 21. 
General policy in the institutions 21.
Μολονότι έχουν τεθεί σε εφαρμογή ορισμένοι εσωτερικοί κανόνες και διαδικασίες, κανένα όργανο δεν έχει θεσπίσει συνολική πολιτική, με σαφείς στόχους και με την απαιτούμενη κλίμακα μέτρων, ώστε να αντιμετωπιστούν κατάλληλα όλες οι πτυχές του φαινομένου των απουσιών, ήτοι δίκαια, εποικοδομητικά αλλά και με σταθερότητα. 
Although certain internal rules and procedures have been put in place, no institution has adopted an overall policy, with clear objectives and the range of measures required to deal with all aspects of absences in an appropriate manner, i.e. fairly, constructively, but also firmly.
Το γεγονός αυτό δεν παρέχει στα όργανα τη δυνατότητα να διασφαλίσουν: α) ότι παρέχεται στήριξη, όταν είναι αναγκαίο, σε υπαλλήλους με ανικανότητα προς εργασία για μακρές χρονικές περιόδους· β) ότι καταβάλλονται επαρκείς προσπάθειες προκειμένου να μεγιστοποιηθεί η παρουσία στην εργασία, προς το συμφέρον τόσο των υπαλλήλων όσο και των υπηρεσιών όπου υπάγονται και γ) ότι η παρουσία στην εργασία δεν επηρεάζεται αρνητικά από την ακαταλληλότητα είτε των καθηκόντων που ανατίθενται είτε των συνθηκών εργασίας. 
This does not allow the institutions to ensure: (a) that support is provided, when needed, to staff who are unable to attend work for long periods; (b) that due efforts are made to maximise attendance for the good of the staff and their employing department; and (c) that attendance is not adversely affected by inappropriate assignments of duties or inappropriate working conditions.
Όπως αναλύεται κατωτέρω, διαπιστώθηκαν συγκεκριμένες ελλείψεις και αδυναμίες σχετικά με το ρόλο της διαχείρισης, με το συντονισμό των διαφόρων διοικητικών και ιατρικών υπηρεσιών, καθώς και με την οργάνωση των ελέγχων. 
As set out below, particular shortcomings and weaknesses were observed concerning the role of management, the coordination of the various administrative and medical departments and the organisation of checks.
(1) SEC (2001) 1128 τελικό (έκθεση συνημμένη στην πρόταση αριθ. 17/ 2001 για μεταφορά πιστώσεων που θα κάλυπταν τις δαπάνες για βοηθη-2 τικό προσωπικό). () Η απουσία λόγω ασθενείας υπολογίζεται σε ημερολογιακές ημέρες. 
(1) SEC (2001) 1128 final (report attached to proposal No 17/2001 for a transfer of appropriations to cover expenditure for auxiliary staff). (2) Absence due to illness is entered in calendar days.
Κατά γενικό κανόνα, μετράται με βάση περίοδο αναφοράς ενός ημερολογιακού έτους και εκφράζεται ως μέσο ποσοστό απουσιών για το σύνολο του πληθυσμού κατά τη διάρκεια του έτους (αριθμός ημερών απουσίας δια του 365). 
As a general rule, it is measured over a reference period of one calendar year and is expressed as an average percentage rate of absence for the whole population for the year (number of days of absence divided by 365).
(3) Βάσει 205 εργάσιμων ημερών κατ’ έτος. 
(3) On the basis of 205 working days a year.
Ρόλοι και συντονισμός των διαφόρων ενδιαφερόμενων μερών Γενικές παρατηρήσεις 22. 
Roles and coordination of the various parties concerned General observations 22.
Στη διαχείριση των απουσιών εμπλέκονται τρεις υπηρεσίες: η υπηρεσίαόπουυπάγεταιουπάλληλος,ηυπηρεσίαπροσωπικούκαιη ιατρική υπηρεσία. 
Absence management calls on the services of three parties: the employing department, the personnel department and the medical service.
Η αποτελεσματικότητα του συστήματος υπονομεύεται από τον ασαφή καταμερισμό ρόλων και αρμοδιοτήτων, καθώς και από ελλείψεις ή καθυστερήσεις στην ανταλλαγή των αναγκαίων πληροφοριών. Ενώ οι ρόλοι και οι αρμοδιότητες είναι γενικά σαφείς όσον αφορά την κοινοποίηση των απουσιών και την τήρηση των μητρώων απουσιών, δεν είναι σαφές: α) ποιοςπρέπειναείναιοσύνδεσμοςμετομέλοςτουπροσωπικού κατά την απουσία του, και ποια είναι η κατάλληλη συχνότητα και μέθοδος επαφής· β) ποιος είναι υπεύθυνος για την παρακολούθηση του ποσοστού απουσιών, τόσο σε μεμονωμένη βάση όσο και σε ολόκληρο το όργανο,καισύμφωναμεποιακριτήρια· γ) ποιος είναι υπεύθυνος για τον καθορισμό των χαρακτηριστικών της απουσίας που προξενούν ανησυχίες, καθώς και για την ανάληψη της αναγκαίας δράσης· δ) ποιος είναι υπεύθυνος να αποφασίζει εάν θα διενεργούνται ιατρικοί έλεγχοι, και υπό ποιες συνθήκες· ε) ποιος είναι υπεύθυνος για την παροχή της πρόσθετης στήριξης πουενδεχομένωςναέχειανάγκηουπάλληλος,παραδείγματος χάρη όσον αφορά την έγκαιρη διάγνωση των προβλημάτων υγείας του και την εξακρίβωση της σχέσης τους με το εργασιακό του περιβάλλον και των επιπτώσεών τους σε αυτό, καθώς και για τη λήψη μέτρων που θα βοηθήσουν την επανένταξή του· στ) εάν μετά τη λήξη της απουσίας θα πρέπει να πραγματοποιούνται συνεντεύξεις σχετικά με την επανένταξη, υπό ποιες συνθήκες, από ποιον, με ποιον τρόπο και για ποιο σκοπό. 
The effectiveness of the system is undermined by an unclear allocation of roles and responsibilities and the lack of or delays in the exchange of the necessary information. While roles and responsibilities are generally clear as regards reporting absence and maintaining absence records, it is not clear: (a) who is supposed to be the first point of contact with the member of staff during his absence, and what frequency and method of contact are appropriate; (b) who is responsible for monitoring absence rates both on an individual basis and across the whole institution, and according to which benchmarks; (c) who is responsible for identifying patterns of absence which cause concern and for taking the necessary action; (d) who is responsible for deciding whether to carry out medical checks, and in what circumstances; (e) who is responsible for providing any additional support needed by the member of staff, for example in diagnosing his health problems in good time and ascertaining their connection with, and repercussions on, his working environment, and for taking measures to help his rehabilitation; (f) whether return-to-work interviews should be conducted after the end of the absence, in what circumstances, by whom, how and for what purpose.
Η έλλειψη σαφήνειας σχετικά με τον καταμερισμό των αρμοδιοτήτων όσον αφορά την απόφαση διενέργειας ιατρικών ελέγχων σχετικά με τις απουσίες καθώς και σχετικά με τον πρωταρχικό σκοπό των ελέγχων, ενδέχεται να εξηγεί το γιατί, στην Επιτροπή, ελάχιστα αιτήματα για ελέγχους προέρχονται από την υπηρεσία προσωπικού ή από τις υπηρεσίες όπου υπάγονται οι υπάλληλοι, καθώς θεωρούν ότι αυτό αποτελεί αρμοδιότητα της ιατρικής υπηρεσίας. 
The lack of clarity concerning the allocation of responsibilities in respect of the decision to conduct medical checks on absences and their primary purpose may explain why, at the Commission, few requests for checks come from the personnel department or the employing departments, as they consider that this is the responsibility of the medical service.
Η ιατρική υπηρεσία ερμηνεύει τον περιορισμένο αριθμό αιτημάτων για ελέγχους από τις λοιπές υπηρεσίες ως απόδειξη του μειωμένου ενδιαφέροντός τουςγιακάτιπουαποτελεί,κυρίως,αρμοδιότητατηςδιαχείρισης. 
The medical service interprets this low number of requests for checks from the other departments as evidence of their limited interest in what is mainly a management responsibility.
Όσοναφοράτοσημείοαυτό,ταόργαναθαπρέπειναεξετάσουντη δυνατότητα να ακολουθήσουν την ορθή πρακτική του Ευρωπαι ̈κού ∆ικαστηρίουκαιτουΣυμβουλίου,ταοποίασυγκρότησανενιαίο όργανο που περιλαμβάνει μέλη των υπηρεσιών προσωπικού και των ιατρικών υπηρεσιών, το οποίο συνέρχεται τακτικά προκειμένου να εξετάζει τις απουσίες και να λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με τους ελέγχους. 
On this particular issue, institutions should consider following the good practice of the Court of Justice and the Council, which have set up a joint body comprising members of the personnel departments and the medical services, with regular meetings to examine absences and take decisions on checks.
7.5.2003 EL ΕπίσημηΕφημερίδατηςΕυρωπαι ̈κήςΈνωσης C109/11 Ελλείψεις που χαρακτηρίζουν ορισμένα όργανα 24. 
7.5.2003 EN Official Journal of the European Union C 109/11 Shortcomings specific to certain institutions 24.
Το 1999, η Επιτροπή ξεκίνησε τη διαδικασία αποκέντρωσης της διαχείρισης των αδειών και των απουσιών στις γενικές διευθύνσεις της. 
In 1999 the Commission began the process of decentralising leave and absence management in its directorates-general.
Η μεταρρύθμιση αυτή πραγματοποιήθηκε υπό συνθήκες που προξένησαν μείζονες αδυναμίες στα συστήματα ελέγχου και που φαίνεταιότιοδήγησανσεαπώλεια,έωςέναβαθμό,τουκεντρικού ελέγχου εκ μέρους του οργάνου· αυτό αποκάλυψαν οι δυσκολίες που συνάντησε η Επιτροπή, στο πλαίσιο του ελέγχου του Συνεδρίου, στο να παράσχει δεδομένα και πληροφορίες που είναι ωστόσο ουσιώδη γιατηντρέχουσαδιαχείριση. 
This reform was carried out under conditions which were a source of major weaknesses in the control systems and which would appear to have led to a certain loss of central control on the part of the institution, as revealed by the difficulties encountered by the Commission, in the context of the CourtŐs audit, in producing data and information which are nevertheless essential to everyday management.
Οι γενικές διευθύνσεις(1) δεν ζήτησαν την εν λόγω αποκέντρωση, αλλά τη θεώρησαν ως πρόσθετο διοικητικό βάρος και όχι ως μέσο διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων τους. 
The directorates-general (1) did not call for this decentralisation, which they perceived as an additional administrative burden rather than as a tool for the management of their human resources.