natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εντούτοις, τα προγράμματα δεν είχαν δημιουργήσει κάποια σύνδεση με το σχέδιο μεταρρύθμισης της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών της κυβέρνησης, ούτε προσδιόρισαν τις προτεραιότητες τις οποίες σκόπευαν να στηρίξουν. 
However, the programmes did not establish any links with the government’s PFM re‐ form plan, nor did they identify which priorities they were intended to support.
Δεν είναι σαφές με ποιον τρόπο προγράμματα τέτοιου είδους μπορούν να επιτύχουν έναν τέτοιο σκοπό, δεδομένου ότι τα κονδύλια εκταμιεύθηκαν σε μια ενιαία δόση σταθερού ύψους, χωρίς όρους σχετικούς με επιδόσεις ή απαιτήσεις για διάλογο σε θέματα πολιτικής»43. «Για τα επενδυτικά έργα στις οδικές υποδομές, η Επιτροπή χρησιμοποιεί όρους κατά τρόπο που παρέχει στις χώρες-εταίρους ελάχιστα κίνητρα ώστε να συμμορφώνονται με αυτούς. 
It is unclear how programmes of this sort can achieve such an objective, given that funds were disbursed in a single fixed tranche, with no performance‐related conditions or policy dialogue requirements.’43 ‘For road infrastructure investment projects, the Commission uses conditions in a way that gives partner coun‐ tries little incentive to comply with them.
Οι όροι που τίθενται δεν είναι νομικά δεσμευτικοί, αλλά παρουσιάζονται στις συμφωνίες χρηματοδότησης ως "συνοδευτικά μέτρα" που πρέπει να λάβει η χώρα-εταίρος. 
The conditions set are not legally binding but presented in the fi‐ nancing agreements as ‘accompanying measures’ to be taken up by the partner country.
Στην πράξη, η Επιτροπή εγκρίνει συνήθως τις συμβάσεις έργων μεταξύ χωρών-εταίρων και αναδόχων, ανεξαρτήτως της λήψης των εν λόγω συνοδευτικών μέτρων. 
In practice, the Com‐ mission generally endorses works contracts between partner countries and contractors regardless of whether these accompanying measures have been taken.
Στη συνέχεια, είναι υποχρεωμένη να καταβάλλει ποσά από το ΕΤΑ στο πλαίσιο των εν λόγω συμβάσεων και ελάχιστη μόχλευση διαθέτει ώστε να αναγκάσει τη χώρα-εταίρο να συμμορφωθεί με τους όρους»44. 43 Ειδική έκθεση αριθ. 9/2013 «Στήριξη της ΕΕ για τη διακυβέρνηση στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό», σημείο 65 (http://eca.europa.eu). 
It is then under an obligation to pay EDF money under these contracts, and it has little leverage to compel the partner country to comply with the conditions.’44 43 Special Report No 9/2013 ‘EU support for governance in the Democratic Republic of the Congo’, paragraph 65 (http://eca.europa.eu).
44 Ειδική έκθεση αριθ. 17/2012, με τίτλο «Συμβολή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης (ΕΤΑ) στη δημιουργία βιώσιμου οδικού δικτύου στην υποσαχάρια Αφρική», σημείο 27 (http://eca.europa.eu). 
44 Special Report No 17/2012 ‘The European Development Fund (EDF) contribution to a sustainable road network in sub‐Saharan Africa’, paragraph 27 (http://eca.europa.eu).
Συμβολή έναντι απόδοσης 43 Το περιβάλλον στο οποίο υλοποιούνται οι παρεμβάσεις της ΕΕ στους τομείς της ανάπτυξης και της συνεργασίας είναι σύνθετο, με πολλούς άλλους χορηγούς βοήθειας και πολλούς εξωγενείς παράγοντες να συντελούν —θετικά ή αρνητικά— στην επίτευξη των αποτελεσμάτων. 
Contribution versus attribution 43 EU development and cooperation interventions take place in a complex realm, where many other donors and many exogenous factors, besides EU intervention, contribute — positively or negatively — to the achievement of results.
Για τον λόγο αυτό, επιπλέον της τεκμηρίωσης του αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της δράσης της ΕΕ στους τομείς της ανάπτυξης και της συνεργασίας και των αποτελεσμάτων της (βλέπε ενότητα 4.2.1), θα ήταν ενδεχομένως επιθυμητό να αξιολογηθεί και ο βαθμός του συνδέσμου αυτού, ήτοι σε τι ποσοστό τα αποτελέσματα μπορούν να αποδοθούν στη δράση της ΕΕ. 
For this reason, as well as es‐ tablishing a causal link between EU de‐ velopment and cooperation action and its results (see section 4.2.1.), it could be desirable to assess the strength of this link, i.e. which part of the results can be attributed to EU action.
44 Ωστόσο, όπως επισήμανε η Επιτροπή στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της με τίτλο «Ανοίγοντας το δρόμο για το πλαίσιο αποτελεσμάτων ανάπτυξης και συνεργασίας της ΕΕ» (βλέπε σημείο 7), είναι δύσκολο να μετρηθεί η συμβολή του ενός επιπέδου ιεραρχίας των αποτελεσμάτων στο επόμενο, ήτοι των εκροών στα επακόλουθα και των επακολούθων στον αντίκτυπο. 
44 However, as the Commission pointed out in its Staff Working Document on ‘Paving the way for an EU develop‐ ment and Cooperation Results Frame‐ work’ (see paragraph 7), ‘it is difficult to measure contribution of one level of the results hierarchy to the next’, i.e. from output to outcome, and from outcome to impact.
Πράγματι, ενώ οι εκροές μιας παρέμβασης μπορούν κατά κανόνα να αποδοθούν σε μεγάλο βαθμό στην παρέμβαση, αυτό δεν συμβαίνει συχνά στην περίπτωση των επακολούθων της, ακόμη δε περισσότερο στην περίπτωση του αντικτύπου της, όπως διαπίστωσε το Συνέδριο στο πλαίσιο ορισμένων ελέγχων του (βλέπε πλαίσιο 9). 
Indeed, while an intervention’s outputs can usually be largely attributed to the intervention, this will often not be the case for its outcome, and even less for its impact, as the Court found in some of its au‐ dits (see Box 9).
45 Ειδικά στην περίπτωση των παρεμβάσεων δημοσιονομικής στήριξης, κατά κανόνα δεν είναι δυνατό να προσδιοριστούν οι εκροές, λόγω της υποκαταστασιμότητας της δημοσιονομικής στήριξης της ΕΕ στον προϋπολογισμό της χώρας-εταίρου. 
45 In the particular case of budget sup‐ port interventions, it is not normally possible to identify the outputs, due to the fungibility of EU financial support within the partner country’s budget.
Ο προϋπολογισμός της χώρας-εταίρου πράγματι στηρίζει συνολικά την αναπτυξιακή στρατηγική της χώρας και, επομένως, οι εκροές των παρεμβάσεων της δημοσιονομικής στήριξης της ΕΕ αφορούν αλλαγές σε κρατικές πολιτικές και υπηρεσίες, οι οποίες δεν αποτελούν συνέπεια μόνον του προγράμματος δημοσιονομικής στήριξης αλλά και διαφόρων άλλων δράσεων και αποφάσεων της κυβέρνησης, άλλων προγραμμάτων εξωτερικής βοήθειας και εξωτερικών παραγόντων άσχετων με την κυβέρνηση45. 
Indeed, the partner country’s budget supports the whole country’s develop‐ ment strategy, and the outputs of EU budget support interventions thus relate to changes of government poli‐ cies and services, which are not the consequence of the budget support programme alone but also of various other government actions and deci‐ sions, other external assistance pro‐ grammes (...) and external non‐gov‐ ernment‐related factors45.
Αυτό καταδεικνύεται στο ολοκληρωμένο πλαίσιο αξιολόγησης του ΟΟΣΑ για τις αξιολογήσεις των παρεμβάσεων δημοσιονομικής στήριξης (βλέπε παράρτημα). 
This is well illustrated in the OECD’s comprehen‐ sive evaluation framework for budget support evaluations (see Annex).
46 Κατά συνέπεια, ακόμη και στις περιπτώσεις που τεκμηριώνεται μια σαφής λογική σχέση μεταξύ δράσης και αποτελεσμάτων, ενδέχεται να είναι δυσχερής —αν όχι αδύνατη— η εκτίμηση του ποσοστού των αποτελεσμάτων που μπορεί να αποδοθεί στις παρεμβάσεις της ΕΕ και εκείνου που οφείλεται σε παρεμβάσεις άλλων χορηγών βοήθειας ή σε άλλους παράγοντες. 
46 Consequently, even where a clear logi‐ cal link between action and results can be established, it can be difficult — if not impossible — to assess which part of the results is attributable to EU in‐ terventions and which is due to other donors’ interventions or other factors.
Για τον λόγο αυτό, έχει μεγαλύτερο νόημα η εξέταση της συμβολής μιας παρέμβασης παρά το εάν τα αποτελέσματα μπορούν να αποδοθούν σε αυτή. 
For this reason, it is more relevant to speak in terms of contribution rather than attribution.
Πέραν των τεχνικών πτυχών, το ζήτημα αυτό σχετίζεται και με το, περισσότερο πολιτικής φύσης, θέμα της ανάληψης της ίδιας ευθύνης των αποτελεσμάτων. 
Besides its techni‐ cal aspects, this issue also relates to the more political question of results ownership.
Συγκεκριμένα, όταν εμπλέκονται πολλοί ενδιαφερόμενοι, συμπεριλαμβανομένων της ΕΕ, των χωρών-εταίρων και άλλων χορηγών βοήθειας, ενδέχεται να είναι περισσότεροι αυτοί που διεκδικούν τα εύσημα για τα ίδια θετικά αποτελέσματα ή κανείς να μην αναλαμβάνει την ευθύνη για τυχόν αρνητικά αποτελέσματα. 
Indeed, when many stake‐ holders are involved, including the EU, partner countries and other donors, there can be several claims for the same positive results, or no acknowl‐ edgement of responsibility for nega‐ tive results.
45 Δίκτυο αξιολόγησης της ανάπτυξης του ΟΟΣΑ/ ΕΑΒ – Evaluating Budget Support Methodological Approach (Αξιολόγηση της δημοσιονομικής στήριξης – Μεθοδολογική προσέγγιση), σ. 11. 
45 OECD — DAC Network on Development Evaluation — Evaluating Budget Support Methodological Approach, page 11.
Βλέπε επίσης σελίδα 12, σχετικά με τα επακόλουθα της δημοσιονομικής στήριξης: «Τα επακόλουθα είναι το αποτέλεσμα του συνόλου των πολιτικών, στρατηγικών και δράσεων της κυβέρνησης (...), των αντιδράσεων/ απαντήσεων των ενδιαφερομένων στις αλλαγές στη χάραξη δημόσιας πολιτικής και τις αποφάσεις κατανομής πόρων, και της επιρροής άλλων εξωτερικών παραγόντων. 
See also page 12, on budget support outcomes: ‘Outcomes are the result of the entire set of policies, strategies and spending actions of the government (...), of the reactions/responses of the relevant stakeholders to changes in public policy making and resource allocation decisions, and of the influence of other external factors.
Επομένως, τα εν λόγω επακόλουθα εν μέρει μόνον επηρεάζονται από την παρεχόμενη δημοσιονομική στήριξη. 
These outcomes are thus only partly influenced by the BS provided.
Η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της δημοσιονομικής στήριξης και των επακολούθων αποδυναμώνεται (σε μεγάλο βαθμό) από άλλους παράγοντες που υπεισέρχονται». 4. 
The causal relationship between the provided budget support and the outcomes will therefore be (strongly) diluted with other influencing factors.’ 4.
Βασικοί τομείς κινδύνου 24 Παραδείγματα δυσχερειών στην απόδοση αποτελεσμάτων σε παρέμβαση της ΕΕ «Το Συνέδριο δεν μπορεί να εκτιμήσει τον βαθμό στον οποίο τα προγράμματα δημοσιονομικής στήριξης της ΕΕ που εφαρμόζονται στο Μαλάουι και στη Ρουάντα συνέβαλαν στην επίτευξη των αποτελεσμάτων των κυβερνητικών προγραμμάτων, δεδομένου ότι οι παράγοντες που υπεισέρχονται είναι πολυάριθμοι και περίπλοκοι»46. 46 Ειδική έκθεση αριθ. 1/2012, σημείο 57. 
Key risk areas 24 Example of difficulties in attributing results to EU intervention ‘The Court cannot assess the extent to which the EU budget support programmes in Malawi and Rwanda have contributed to the results of the governments’ programmes since there are multiple and complex intervening factors (...).’46 46 Special Report No 1/2012, paragraph 57.
Αυξημένη πολυπλοκότητα που οφείλεται στην ενσωμάτωση οριζόντιων ζητημάτων 47 Στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Αύξηση του αντίκτυπου της αναπτυξιακής πολιτικής της ΕΕ: ένα πρόγραμμα δράσης για αλλαγή» (βλέπε σημείο 18), η Επιτροπή πρότεινε οι δραστηριότητες της ΕΕ σε κάθε χώρα-εταίρο να επικεντρώνονται σε τρεις τομείς κατά ανώτατο όριο. 
Increased complexity due to the integration of cross‐cutting issues 47 In its communication on ‘Increasing the impact of EU Development Policy: an Agenda for Change’ (see para‐ graph 18), the Commission proposed that EU activities in each partner country should be concentrated on a maximum of three sectors.
Η επικέντρωση των παρεμβάσεων της ΕΕ σε μικρό αριθμό τομέων μπορεί να αυξήσει τόσο τον αντίκτυπό τους όσο και το αποτέλεσμα μόχλευσης, καθώς και να συμβάλει στη διατήρηση της βοήθειας της ΕΕ σε διαχειρίσιμα επίπεδα όχι μόνο για τις χώρες-εταίρους αλλά και για την Επιτροπή και τις Αντιπροσωπείες της ΕΕ47. 
Focusing EU interventions on a small number of sectors can increase their impact and leverage and help to keep EU assis‐ tance manageable not only for partner countries, but also for the Commission and EU Delegations47.
48 Στο μεταξύ, σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΕ για την κατάρτιση εγγράφων πολυετούς προγραμματισμού για την περίοδο 2014-2020, οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο τομεακών πολιτικών πρέπει να λαμβάνουν υπόψη εννέα οριζόντια ζητήματα, μεταξύ των οποίων και τα εξής: προαγωγή των ανθρώπινων δικαιωμάτων, της ισότητας των φύλων, της δημοκρατίας, της χρηστής διακυβέρνησης, των δικαιωμάτων των παιδιών, των ατόμων με αναπηρίες, των αυτόχθονων πληθυσμών, της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και καταπολέμηση του HIV/AIDS48 (βλέπε πλαίσιο 10). 
48 Meanwhile, according to EU instruc‐ tions for establishing multiannual programming documents for the 2014‐2020 programming period, sector policy commitments must also take into account nine cross‐cutting issues, including the promotion of human rights, gender equality, democracy, good governance, children’s rights, persons with disabilities, indigenous peoples, environmental sustainabil‐ ity and combating HIV/AIDS48 (see Box 10).
47 Κοινές «Οδηγίες για τον προγραμματισμό του 11ου Ευρωπαϊκού Αναπτυξιακού Ταμείου (ΕΑΤ) και του Μηχανισμού Αναπτυξιακής Συνεργασίας (DCI) 2014-20» της ΕΥΕΔ και της Επιτροπής. 
47 EEAS and Commission joint ‘Instructions for the programming of the 11th European Development Fund (EDF) and the Development Cooperation Instrument (DCI) — 2014‐2020’.
48 Βλέπε επίσης, για παράδειγμα, τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 233/2014 για τον μηχανισμό αναπτυξιακής συνεργασίας που προβλέπει τα εξής: «Σε όλα τα προγράμματα ενσωματώνονται οριζόντια ζητήματα όπως ορίζονται στην ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη. 
48 See also, for example, the Development and Cooperation Instrument (DCI) Regulation (EU) No 233/2014 which lays down that: ‘Throughout all programmes, cross‐cutting issues as defined in the European Consensus shall be mainstreamed.
Επιπλέον ενσωματώνονται όπου κρίνεται σκόπιμο η πρόληψη των συγκρούσεων, η αξιοπρεπής εργασία και η κλιματική αλλαγή» (άρθρο 3). 
In addition, conflict prevention, decent work and climate change shall be mainstreamed, where relevant’ (Article 3).
4. Βασικοί τομείς κινδύνου 25 Τομείς εστίασης και οριζόντια ζητήματα Οριζόντιο ζήτημα 1 Οριζόντιο ζήτημα 3 Τομέας εστίασης 1 Τομέας εστίασης 2 Τομέας εστίασης 3 Οριζόντιο ζήτημα 2 Οριζόντιο ζήτημα 4 Οριζόντιο ζήτημα 5 Οριζόντιο ζήτημα 6 Οριζόντιο ζήτημα 7 Οριζόντιο ζήτημα 8 Οριζόντιο ζήτημα 9 49 Σε προηγούμενες εκθέσεις αξιολόγησης της Επιτροπής επισημάνθηκαν δυσχέρειες όσον αφορά την ενσωμάτωση της διάστασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων στις αναπτυξιακές δράσεις της ΕΕ (βλέπε πλαίσιο 11). 
4. Key risk areas 25 Focal sectors and cross‐cutting issues Cross-cutting issue 1 Cross-cutting issue 3 Focal sector 1 Focal sector 2 Focal sector 3 Cross-cutting issue 2 Cross-cutting issue 4 Cross-cutting issue 5 Cross-cutting issue 6 Cross-cutting issue 7 Cross-cutting issue 8 Cross-cutting issue 9 49 Previous Commission evaluation reports pointed out difficulties in mainstreaming human rights through EU development actions (see Box 11).
50 Η ενσωμάτωση οριζόντιων ζητημάτων στις παρεμβάσεις της ΕΕ μπορεί να καταστήσει πολυπλοκότερη την ιεράρχηση των εν λόγω στόχων των παρεμβάσεων. 
50 The mainstreaming of cross‐cutting issues in EU interventions can make the prioritisation of these interven‐ tions’ objectives more complex.
Η αυξημένη πολυπλοκότητα που οφείλεται στην ενσωμάτωση οριζόντιων ζητημάτων στα προγράμματα της ΕΕ θέτει σε πρόσθετη διακινδύνευση την επίτευξη των αποτελεσμάτων και τη δημοσιοποίηση των σχετικών στοιχείων. 
The increased complexity due to the integration of cross‐cutting issues in EU programmes represents a supple‐ mentary risk to the achievement and reporting of results.
Ενσωμάτωση οριζόντιων ζητημάτων σε πρόγραμμα - το παράδειγμα της Καμπότζης Το πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα της Επιτροπής για την Καμπότζη για την περίοδο 2014-2020 προβλέπει τρεις τομείς εστίασης: Γεωργία/Διαχείριση φυσικών πόρων, Εκπαίδευση/Δεξιότητες και Χρηστή διακυβέρνηση. 
Integration of cross‐cutting issues in a programme — the example of Cambodia The Commission’s Multiannual Indicative Programme for Cambodia for the 2014‐2020 period provides for three focal sectors: Agriculture/Natural Resource Management, Education/Skills and Good Governance.
Προβλέπει επίσης την ενσωμάτωση πληθώρας οριζόντιων ζητημάτων: ισότητα των φύλων και χειραφέτηση των γυναικών, διατροφή, περιβάλλον και τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών. Πλαίσιο 10 Γράφημα 3 
It also provides for the mainstreaming of several cross‐cutting issues: gender equality and empowerment of women, nutrition, the environment, and information and communication technologies.
4. Βασικοί τομείς κινδύνου 26 Παραδείγματα δυσχερειών στην αντιμετώπιση οριζόντιων ζητημάτων - η περίπτωση των ανθρώπινων δικαιωμάτων «Η ΕΕ επιδίωξε να αποσαφηνίσει περαιτέρω τη δέσμευσή της και να ενσωματώσει τα ανθρώπινα δικαιώματα στο επίπεδο του προγραμματισμού, μεταξύ άλλων σε έγγραφα περιφερειακής στρατηγικής, διμερή σχέδια δράσης και θεματικά προγράμματα. 
4. Key risk areas 26 Examples of difficulties in addressing cross‐cutting issues — the case of human rights ‘The EU has sought to further translate its commitment and mainstream human rights at programming level, including regional strategy papers, bilateral action plans, and thematic programmes.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα και η δημοκρατία αποτελούν κατευθυντήριες αρχές που κατοχυρώνονται στα έγγραφα πολιτικής. 
Human rights and de‐ mocracy are entrenched in the policy documents as guiding principles.
Ωστόσο, παρατηρείται το φαινόμενο της αποδυνάμωσης της πτυχής της δημοκρατίας και των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε κάθε επίπεδο της διαδικασίας, από τις αόριστες πολιτικές υποσχέσεις στα πλαίσια πολιτικής και, στη συνέχεια, στον προγραμματισμό, την επιλογή των μέσων, την κατανομή της χρηματοδότησης και την επιλογή των έργων. 
Nevertheless, one can observe a phe‐ nomenon of ‘dilution’ of the democracy and human rights component as the cycle moves ‘downstream’, i.e. from broad political pledges to policy frameworks down to programming, choice of instruments, allocation of funding and selection of projects.
Η "αποδυνάμωση" αυτή λαμβάνει διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένων: i) της απουσίας συνεκτικής στρατηγικής για την επίλυση των προβλημάτων μέσω συγκεκριμένων παρεμβάσεων, ii) της περιορισμένης χρηματοδότησης για σχετικές πτυχές δημοκρατίας και ανθρώπινων δικαιωμάτων σε άλλους σημαντικούς τομείς, iii) της τάσης περιορισμού των προσπαθειών στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε θεματικά μέσα»49. «Η ανάλυση βάσει εγγράφων έξι συγκεκριμένων τομέων στους οποίους η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδίωξε να ενσωματώσει τα ανθρώπινα δικαιώματα κατέδειξε το φαινόμενο της "αποδυνάμωσης" της συνιστώσας των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε κάθε επίπεδο της διαδικασίας. 
This ‘dilution’ appears under various forms including: (i) the lack of coherent strategy to address problems through concrete interventions; (ii) the limited funding for related democratic and human rights aspects in other thematic important sectors; (iii) the tendency to confine human rights work to thematic instruments.’49 ‘The desk analysis of six concrete areas where European Commission (EC) sought to mainstream human rights shows the phenomenon of ‘dilution’ of the human rights component as the cycle moves downstream (...).
Το πρόβλημα επιδεινώνεται λόγω της έλλειψης ακόμη και στοιχειωδών συστημάτων για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της προόδου όσον αφορά την ενσωμάτωση. 
All this is compounded by a lack of even basic systems to monitor and evaluate progress in relation to main‐ streaming.
Η αποδυνάμωση σχετίζεται με την πολιτική αντίσταση των χωρών-εταίρων αλλά και με σημαντικές εσωτερικές αδυναμίες σε επίπεδο ΕΕ, όπως περιορισμένη πολιτική επιρροή και ασυνέπειες στη λήψη αποφάσεων όσον αφορά τη θέση και τη βαρύτητα των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην εξωτερική δράση της ΕΕ. 
This dilution is related to political resistance of partner countries but also to major internal weak‐ nesses at EU level, such as limited political leverage and inconsistent decision‐making with regard to the place and weight of human rights in EU external action.
Οι δυσχέρειες που αντιμετωπίζει η ΕΕ στη συμφιλίωση αξιών και συμφερόντων έχουν τεκμηριωθεί και επικριθεί ευρέως από τα μέσα ενημέρωσης και την κοινωνία των πολιτών. Η Αραβική Άνοιξη αποτέλεσε το καταλυτικό γεγονός που αποκάλυψε τα όρια της προσέγγισης "σταθερότητα έναντι ανθρώπινων δικαι-ωμάτων" και μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για μια σοβαρότερη προσέγγιση της ενσωμάτωσης των ανθρώπινων δικαιωμάτων»50. 
The EU’s difficulties to reconcile values and interests have been widely documented and criticised by media and civil society. The Arab Spring was an eye‐opener on the limits of the ‘stability versus human rights approach’ and may open perspectives for a more serious approach to mainstreaming human rights.’
49 «Evaluation of the European Union’s Support to two European Neighbourhood Policy Regions (East and South)» [Αξιολόγηση της υποστήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δύο περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας (Ανατολική και Νότια Ευρώπη)] – Τελική έκθεση – Τόμος 1, Ιούνιος 2013, σ. 62. 
50 49 ‘Evaluation of the European Union’s Support to two European Neighbourhood Policy Regions (East and South) — Final report — Volume 1, June 2013’, p. 62.
50 «Thematic evaluation of the European Commission support to respect of Human Rights and Fundamental Freedoms (including solidarity with victims of repression)» [Θεματική αξιολόγηση της υποστήριξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών (συμπεριλαμβανομένης της αλληλεγγύης προς τα θύματα καταπίεσης)] – Τελική έκθεση – Τόμος 1, Δεκέμβριος 2011, σ. 15. 
50 ‘Thematic evaluation of the European Commission support to respect of Human Rights and Fundamental Freedoms (including solidarity with victims of repression)’ — Final Report — Volume 1, December 2011, p. 15.
4. 4. 1. 
4. 4. 1.
Εναρμόνιση με τα πλαίσια αποτελεσμάτων των χωρών-εταίρων 51 Σύμφωνα με τις αρχές που έχουν συμφωνηθεί σε διεθνή φόρουμ υψηλού επιπέδου, οι χορηγοί βοήθειας, συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ, πρέπει να βασίζονται στον μέγιστο δυνατό βαθμό στα πλαίσια των χωρών-εταίρων για την προσανατολισμένη στα αποτελέσματα κατάρτιση εκθέσεων και παρακολούθηση (βλέπε ενότητα 2.1.2). 
Alignment with partner countries’ results frameworks 51 In line with the principles agreed at high‐level international forums, donors, including the EU, should rely as far as possible on partner coun‐ tries’ frameworks for results‐oriented reporting and monitoring (see sec‐ tion 2.1.2).
Ειδικότερα, οι χορηγοί πρέπει να ελαχιστοποιούν τη χρήση πρόσθετων πλαισίων, αποφεύγοντας να ζητούν τον ορισμό δεικτών επιδόσεων που δεν είναι συμβατοί με τις εθνικές αναπτυξιακές στρατηγικές των χωρών51. 
In particular, donors should minimise their use of additional frame‐ works, refraining from requesting the introduction of performance indicators that are not consistent with countries’ national development strategies51.
52 Ωστόσο, στο πλαίσιο παλαιότερων εκθέσεων αξιολόγησης της Επιτροπής διαπιστώθηκαν ζητήματα που αφορούσαν τη μη εναρμόνιση των πλαισίων των χορηγών και των χωρών-εταίρων (βλέπε πλαίσιο 12). 
52 However, previous Commission evalu‐ ation reports found issues related to non‐alignment between donors and partner countries’ frameworks (see Box 12).
53 Όταν οι χώρες-εταίροι βρίσκονται αντιμέτωπες με πολλά διαφορετικά είδη και επίπεδα υποχρεώσεων υποβολής στοιχείων και όρων πληρωμής που επιβάλλουν οι διαφορετικοί χορηγοί βοήθειας, η επιβάρυνση μπορεί να είναι δυσβάσταχτη, κάτι που αποβαίνει εις βάρος τόσο της αποδοτικότητας όσο και της αποτελεσματικότητας της βοήθειας. 
53 When partner countries face many different types and levels of reporting obligations and payment conditions from various donors, these can present an unmanageable burden, which is detrimental to both aid efficiency and effectiveness.
51 Σύμπραξη του Μπουσάν για την αποτελεσματική αναπτυξιακή συνεργασία. 
51 Busan Partnership for effective development cooperation.
Παράδειγμα μη εναρμόνισης με το πλαίσιο αποτελεσμάτων της χώρας-εταίρου «(...) αντί να αποτελεί ένα πραγματικά εναρμονισμένο πλαίσιο κατευθυνόμενο από την κυβέρνηση, το Πλαίσιο Αξιολόγησης των Επιδόσεων είχε εξελιχθεί "στο άθροισμα των επιμέρους προτιμήσεων και απαιτήσεων του συνόλου των αναπτυξιακών εταίρων". (...) 
Example of the lack of alignment with the partner country’s results framework ‘(...) far from being a Government‐led, genuinely harmonised framework, the Performance Assessment Frame‐ work (PAF) had developed into ‘the sum total of all Development Partners’ individual preferences and require‐ ments’. (...)