natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παρατηρήσεις 36 Η ποιότητα του έργου των ελεγκτών δεν ελεγχόταν επαρκώς 53 Η οδηγία για το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και οι συναφείς κατευ‐ θυντήριες γραμμές της δεύτερης φάσης για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων δεν προέβλεπαν σαφείς απαιτή‐ σεις για τη διαπίστευση των ανεξάρτητων ελεγκτών ή για τον έλεγχο ποιότητας των εργασιών τους. 
Observations 36 The quality of the work performed by verifiers was not sufficiently controlled 53 The EU ETS directive and the associated guidelines for monitoring and reporting in phase II did not introduce clear-cut requirements for accreditation of independent verifiers or for quality control on the work performed by verifiers.
Η οδηγία όριζε τις ελά‐ χιστες απαιτήσεις για τα επαγγελματικά προσόντα των ελεγκτών και οι κατευθυ‐ ντήριες γραμμές για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων περιλάμβαναν ορισμούς του «ελεγκτή» και της «διαπί‐ στευσης» και ζητούσαν από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη τους και την αντίστοιχη καθοδήγηση της Ευρωπαϊκής Συνεργασίας για τη Διαπίστευση69. 
The directive specified the minimum competency requirements for verifiers, and the MRG included definitions of ‘verifier’ and ‘accreditation’ and requested Member States to consider respective guidance issued by the European Cooperation for Accreditation (EA)69.
Οι κατευθυντήριες γραμμές για την παρα‐ κολούθηση και την υποβολή εκθέσεων παρείχαν επίσης στις αρμόδιες αρχές και στους οργανισμούς διαπίστευσης τη δυ‐ νατότητα να αξιολογήσουν την εσωτερική έκθεση εξακρίβωσης των ελεγκτών70. Τα κράτη μέλη διέθεταν σημαντική δια‐ κριτική ευχέρεια στους εν λόγω τομείς, γεγονός που δεν ευνοούσε την αποτε‐ λεσματική εφαρμογή των κατευθυντή‐ ριων γραμμών. Κατά συνέπεια, οι φορείς εκμετάλλευσης δεν όφειλαν να συμμορ‐ φωθούν με τις ίδιες υποχρεώσεις σε όλη την ΕΕ και η διασφάλιση που παρείχαν οι διαδικασίες εξακρίβωσης ήταν μειωμένη. 
The MRG also provided the possibility for Competent Authorities and accreditation bodies to evaluate the verifiers’ internal verification report70. Member States had significant discretion in these areas, which was not conducive to the effective implementation of the guidelines. Operators did not therefore face the same requirements throughout the EU, and assurance obtained from verification activities was reduced.
54 Όλα τα κράτη μέλη που επιλέχθηκαν για έλεγχο εφάρμοζαν κάποια μορφή διαπίστευσης ή αναγνώρισης ελεγκτών για τον σκοπό της δημιουργίας ομάδων εγκεκριμένων ελεγκτών με τους οποίους μπορούν να συνάπτουν συμβάσεις οι φο‐ ρείς εκμετάλλευσης. 
54 All Member States selected for the audit operated some form of accreditation or recognition of verifiers for the purpose of creating pools of approved verifiers that could be contracted by the operators.
Στην Ιταλία, αρμόδια για την αναγνώριση των ελεγκτών ήταν η εθνική αρμόδια αρχή, η οποία κατάρτισε κατάλογο 23 αναγνωρισμένων ελεγκτών για το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ στην Ιταλία χωρίς, όμως, να διενεργή‐ σει περιοδικές αξιολογήσεις ποιότητας ή να παρακολουθεί ανά τακτά χρονικά διαστήματα τις εργασίες τους. 
In Italy, the recognition of verifiers was performed by the national Competent Authority. It established a list of 23 recognised verifiers for the EU ETS in Italy, but did not perform periodic quality assessments or surveillance on their work.
Το εν λόγω μοντέλο δεν χρησιμοποιείται πλέον στην τρίτη φάση. 
This model is discontinued in phase III.
Σε άλλα κράτη μέλη που ελέγχθηκαν, η διαπίστευση ή η αναγνώ‐ ριση πραγματοποιήθηκε από υφιστάμενο οργανισμό διαπίστευσης ή αναγνώρισης. 
In other Member States audited, the accreditation or recognition was issued by an existing accreditation or recognition body.
55 Το Συνέδριο διαπίστωσε ότι οι αρμόδιες αρχές στα επιλεγέντα κράτη μέλη βασίζο‐ νταν σε μεγάλο βαθμό στις εργασίες των ελεγκτών για την παροχή διασφάλισης σχετικά με τις ετήσιες εκθέσεις εκπομπών. Εντούτοις, καμία αρμόδια αρχή κράτους μέλους δεν διενήργησε συγκεκριμένους ελέγχους της ποιότητας και του περιεχο‐ μένου των εκθέσεων εξακρίβωσης και των συναφών εγγράφων, διότι θεωρούσαν ότι αυτό εμπίπτει στην αρμοδιότητα των ορ‐ γανισμών διαπίστευσης. 
55 The Court found that Competent Authorities in the selected Member States relied heavily on the work performed by verifiers to obtain assurance regarding the annual emissions reports. However, none of the Member States’ Competent Authorities performed specific controls of the quality and substance of the verification reports and associated documents, as they considered this to be the responsibility of the accreditation bodies.
Ομοίως, κανένα από τα επιλεγέντα κράτη μέλη δεν αξιο‐ ποίησε την προβλεπόμενη στις κατευθυ‐ ντήριες γραμμές δυνατότητα να ζητήσει τις εσωτερικές εκθέσεις εξακρίβωσης των ελεγκτών71 και να τις χρησιμοποιήσει για την αξιολόγηση των εργασιών τους. 
Similarly, none of the selected Member States used the possibility provided by the guidelines to request verifiers’ internal verification reports71 and use these to evaluate their work.
56 Επίσης, σε τρία (Γερμανία, Πολωνία και Ηνωμένο Βασίλειο) από τα πέντε κράτη μέλη όπου πραγματοποιήθηκε επίσκεψη, στα οποία αρμόδιος για τη διαπίστευση των ελεγκτών ήταν ανεξάρτητος οργανι‐ σμός, υπήρχε έλλειψη συντονισμού ή τα‐ κτικής ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και των οργανισμών διαπίστευσης σχετικά με την πληρότητα και την ποιότητα των εκθέσεων εξακρίβω‐ σης και τη διασφάλιση που θα μπορούσε να αποκομισθεί από τις εν λόγω εκθέσεις. 
56 Moreover, in three (Germany, Poland, United Kingdom) out of five Member States visited, where verifiers were accredited by an independent body, there was a lack of coordination or regular exchanges of information between the Competent Authorities and the accreditation bodies concerning the completeness and quality of verification reports and the assurance that could be derived from those.
Το Συνέδριο επισημαίνει ότι μόνον οι αρ‐ μόδιες αρχές είχαν άμεση και πλήρη πρό‐ σβαση στις ετήσιες εκθέσεις εξακρίβωσης των εκπομπών που τους υποβάλλονταν. 
The Court notes that only Competent Authorities had direct and full access to verified annual emissions reports submitted to them.
Το Συνέδριο θεωρεί ότι οι διαπιστώσεις τις οποίες επεσήμανε ανωτέρω οφείλονταν εν μέρει στην έλλειψη διατάξεων σχετικά με τις δραστηριότητες διαπίστευσης και ελέγχου (της ποιότητας) στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ 69 Η Ευρωπαϊκή Συνεργασία για τη Διαπίστευση (European cooperation for Accreditation) είναι ένωση εθνικών οργανισμών διαπίστευσης στην Ευρώπη, οι οποίοι διαθέτουν επίσημη αναγνώριση από τις εθνικές κυβερνήσεις τους για την αξιολόγηση και την εξακρίβωση ‐ βάσει διεθνών προτύπων ‐ οργανισμών που πραγματοποιούν υπηρεσίες αξιολόγησης, όπως η πιστοποίηση, η εξακρίβωση, η επιθεώρηση, η υποβολή σε δοκιμασίες και η διακρίβωση (γνωστές και ως υπηρεσίες αξιολόγησης της συμμόρφωσης) (http://www. european‐accreditation.org/ about‐us). 
The Court considers that the findings presented above were in part due to the lack of provisions on accreditation and (quality) control activities in the EU ETS framework and the absence of an obligation for Competent Authorities to engage in reviews of the work done by verifiers during phase II of the EU ETS. 69 The European cooperation for Accreditation or EA is an association of national accreditation bodies in Europe that are officially recognised by their national governments to assess and verify — against international standards — organisations that carry out evaluation services such as certification, verification, inspection, testing and calibration (also known as conformity assessment services) (http://www. european-accreditation.org/ about-us).
70 Απόφαση 2007/589/EΚ της Επιτροπής, τμήμα 10.4.2(δ), βλέπε επίσης και πλαίσιο 4. 
70 Commission Decision 2007/589/EC, section 10.4.2(d), see also Box 4.
71 Βλέπε πλαίσιο 4 για περισσότερες γενικές πληροφορίες. 
71 See Box 4 for more background information.
57 Επιπλέον, δεν ίσχυε σε κανένα κράτος μέ‐ λος πολιτική εναλλαγής για την ενίσχυση της ανεξαρτησίας και της αμεροληψίας των ελεγκτών. Στη Γαλλία και την Πολω‐ νία, το Συνέδριο εντόπισε περιπτώσεις στις οποίες οι ελεγκτές δεν ασχολούνταν μόνο με την εξακρίβωση των εκθέσεων εκπομπών, αλλά και με την κατάρτιση του σχεδίου παρακολούθησης για την ίδια εγκατάσταση και με άλλες σχετικές δραστηριότητες (όπως επιθεωρήσεις των εγκαταστάσεων για την αρμόδια αρχή), που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σύγκρουση συμφέροντος. 
Observations 37 57 In addition there was no rotation policy in force in any of the Member States to strengthen the independence and impartiality of verifiers. In France and Poland, the Court identified cases in which verifiers were not only involved in verification of the emissions reports, but also in developing the monitoring plan for the same installation or other related activities (such as inspections of installations for the Competent Authority) which could lead to a conflict of interest.
Οι επιτόπιες επιθεωρήσεις εγκαταστάσεων ήταν πολύ περιορισμένες 58 Η οδηγία για το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ και οι κατευθυντήριες γραμμές για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων δεν ορίζουν τους ελέγχους που οφείλουν να διενεργούν στις εγκαταστάσεις οι αρμόδιες αρχές. 
On-the-spot inspections of installations were very limited 58 The EU ETS directive and the MRG do not define which controls should be performed on the installations by the Competent Authorities.
Συγκεκριμένα, δεν υπήρχε απαίτηση για επιτόπιες επιθεωρήσεις εγκαταστάσεων από τις αρμόδιες αρχές, προκειμένου να αξιολογηθεί η υλοποίηση του σχεδίου παρακολούθησης ή η αξιοπιστία των εκ‐ θέσεων πιστοποίησης των εκπομπών. 59 Το Συνέδριο διαπίστωσε ότι, με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που επισκέφθηκε δεν πραγματοποίησαν επιτόπιες επισκέψεις στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ. 
In particular, there was no requirement for on-the-spot inspections of installations by Competent Authorities in order to assess the implementation of the monitoring plan or the reliability of verified emission reports. 59 With the exception of the United Kingdom, the Court found in the Member States visited that Competent Authorities did not perform on-the-spot visits in the context of the EU ETS.
Κρατικοί φορείς πραγ‐ ματοποιούσαν συχνά άλλα είδη επισκέ‐ ψεων στις εγκαταστάσεις, για παράδειγμα στο πλαίσιο της έκδοσης άδειας ΟΠΕΡ72 ή της νομοθεσίας περί αποβλήτων και της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, που θεωρούνταν υψηλότερης προτεραιότη‐ τας (π.χ. στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Πολωνία)· ωστόσο αυτές οι επισκέψεις δεν αφορούσαν συγκεκριμένα τα ζητήματα του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ. 
Other types of visits to installations were often performed by government bodies, for example in the context of IPPC72 permitting or waste and environmental legislation, which were considered to be of higher priority (e.g. Germany, France and Poland) but did not specifically address EU ETS issues.
Το Συνέδριο διαπίστωσε ότι στη Γερ‐ μανία και την Ισπανία, οι περιφερειακές αρμόδιες αρχές συνόδευαν σε ορισμένες περιπτώσεις τους ελεγκτές στις επιτόπιες επισκέψεις τους σε ad hoc βάση. 
In Germany and in Spain, the Court identified some cases of regional Competent Authorities accompanying verifiers on-the-spot on an ad hoc basis.
Οι εκθέσεις των κρατών μελών σχετικά με την εφαρμογή του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ εμφάνιζαν ελλείψεις 61 Δυνάμει του άρθρου 21 της οδηγίας για το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να υποβάλλουν έκθεση ετησίως. 
There were shortcomings in the reporting on the implementation of the EU ETS by the Member States 61 The Member States have an annual reporting obligation under Article 21 of the EU ETS directive.
Οι ετήσιες εκθέσεις τους, οι οποίες αφορούν σημαντικές πτυχές της εφαρμογής της οδηγίας, υποβάλλο‐ νται στην Επιτροπή. 
Their annual reports on important aspects of the application of the directive should be submitted to the Commission.
Εκτός από αυτή την υποχρεωτική ετήσια έκθεση, το Συνέδριο θεωρεί ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να ενημερώνουν το ευρύ κοινό για την εφαρ‐ μογή του συστήματος εμπορίας εκπο‐ μπών της ΕΕ σε εθνικό επίπεδο, καθώς και για τα αποτελέσματά της. 
In addition to this mandatory annual reporting, the Court considers that Member States should inform the public at large of the national implementation of the EU ETS and its results.
Παρατηρήσεις 38 74 Άρθρα 9, 14, 19, 20, 21 και 30 της οδηγίας για το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ. 
74 Articles 9, 14, 19, 20, 21 and 30 of the EU ETS directive.
75 COM(2005) 703 τελικό της 22ας Δεκεμβρίου 2005. 
75 COM(2005) 703 final of 22 December 2005.
76 COM(2006) 725 τελικό της 29.11.2006. 
76 COM(2006) 725 final of 29.11.2006.
77 Καταρτίστηκε από τη ΓΔ Μεταφορών και Ενέργειας της Επιτροπής, βάσει του μοντέλου PRIMES. 
77 Prepared by the DG Transport and Energy service of the Commission, based on the PRIMES-model.
78 «Ενέργεια και μεταφορές στην Ευρώπη: Τάσεις έως το 2030 ‐ αναπροσαρμογή του 2005», καταρτίστηκε από το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Συστημάτων Επικοινωνιών και Υπολογιστών, του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου της Αθήνας, Ελλάδα, για την Επιτροπή. 
78 European Energy and Transport Trends to 2030 — update 2005, prepared by the Institute of Communication and Computer Systems of National Technical University of Athens (ICCS-NTUA), Greece for the Commission.
Το μοντέλο PRIMES είναι ένα μοντέλο γενικού σκοπού, χρησιμοποιείται για προβολές στο μέλλον, ανάπτυξη υποθέσεων και ανάλυση του αντικτύπου πολιτικής. 
PRIMES-model is a general purpose model; it is conceived for projections to the future, scenario building and policy impact analysis.
Το μοντέλο εξετάζει τις τεχνολογίες ζήτησης και προσφοράς ενέργειας και τις τεχνολογίες περιορισμού της ρύπανσης. 
The model considers energy demand and supply technologies and pollution abatement technologies.
Το σύστημα λαμβάνει υπόψη του στοιχεία σχετικά με τα οικονομικά της αγοράς, τη διάρθρωση του κλάδου, τις πολιτικές και τις ρυθμίσεις για την ενέργεια/το περιβάλλον, τα οποία έχουν σχεδιασθεί ώστε να επηρεάζουν τη συμπεριφορά στην αγορά των παραγόντων του συστήματος ενέργειας (https://ec.europa.eu/energy/ sites/ener/files/documents/ trends_to_2030_ update_2005.pdf). κατάρτισε ούτε υπέβαλε στην Επιτροπή τις υποχρεωτικές, δυνάμει του άρθρου 21, εκθέσεις για το 2010, το 2011 και το 2012, ενώ η Γαλλία κατάρτισε την έκθεση για το 2012 μόνον αφότου τη ζήτησε το Συνέδριο. 
The system reflects considerations about market economics, industry structure, energy/ environmental policies and regulation, which are conceived so as to influence market behaviour of energy system agents ( https:// ec.europa.eu/energy/sites/ ener/files/documents/ trends_to_2030_ update_2005.pdf).
Υπήρχαν κενά στην καθοδή‐ γηση και την παρακολούθηση από την Επιτροπή της εφαρ‐ μογής της δεύτερης φάσης του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ από τα κράτη μέλη 64 Όσον αφορά τη δεύτερη φάση, οι αρμοδι‐ ότητες της Επιτροπής74 περιλάμβαναν την αξιολόγηση των κανόνων κατανομής των κρατών μελών που ορίζονται στα εθνικά σχέδια κατανομής, την παροχή καθοδήγη‐ σης στα κράτη μέλη και την παρακολού‐ θηση της εφαρμογής της πολιτικής. 
64 For phase II, the Commission’s respon-sibilities74 included an assessment of the Member State allocation rules laid down in the NAPs, giving guidance to the Member States and monitoring the implementation of the policy.
Τα εν λόγω καθήκοντα της Επιτροπής είχαν ως σκοπό να διασφαλίζουν κυρίως την ορθή λειτουργία του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ ως ευρωπαϊκού συστή‐ ματος, την αποφυγή της στρέβλωσης του ανταγωνισμού, καθώς και ότι τα ζητήματα μη εναρμόνισης δεν θα επηρέαζαν δυσμε‐ νώς την αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ, ως εργαλείου που βασίζεται στην αγορά για την επίτευξη των μειώσεων των εκ‐ πομπών κατά τον αποδοτικότερο τρόπο. 
These tasks for the Commission are mainly intended to ensure that the EU ETS correctly functions as a Europe-wide system, distortion of competition is avoided, and other issues of non-harmonisation do not negatively impact the effective functioning of the EU ETS as a market-based tool to achieve emission reductions in the most cost-effective way.
Η εμπιστοσύνη των ενδιαφερόμενων μερών στην ορθή λειτουργία του συστή‐ ματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ θα ενι‐ σχυόταν με την τακτική δημοσιοποίηση λεπτομερών και συναφών πληροφοριών για τη συνολική εφαρμογή και λειτουργία του συστήματος, ιδίως όταν αυτό εφαρ‐ μόζεται με αποκεντρωμένο τρόπο. 
Stakeholder confidence in the proper functioning of the EU ETS would be supported by regularly disclosing detailed and relevant information on the overall implementation and functioning of the system, especially when it is implemented in a decentralised way.
67 Το Συνέδριο διαπίστωσε ότι η απόφαση της Επιτροπής να χρησιμοποιήσει το μοντέλο PRIMES ως βάση για τον υπολο‐ γισμό των ανώτατων ορίων της δεύτερης φάσης και το 2005 ως το έτος αναφοράς για τους υπολογισμούς αυτούς δεν ήταν διαφανής, διότι τα κράτη μέλη είχαν κα‐ ταρτίσει τα εθνικά σχέδια κατανομής τους βάσει της διαθέσιμης καθοδήγησης για τα εθνικά σχέδια κατανομής στην οποία δεν αναφερόταν το μοντέλο PRIMES. 
Observations 39 67 The Court found that the Commission had not been transparent in the decision to use the PRIMES-model as a basis for calculating the phase II caps and 2005 as the base year for these calculations, as Member States had set out to develop their NAPs based on the available NAP guidance without any mention of the PRIMES-model.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, αφενός, σημαντικές αρνητικές συνέπειες για τα κράτη μέλη, δεδομένου ότι έπρεπε να καταρτίσουν εκ νέου τα εθνικά σχέδια κατανομής τους χρησιμοποιώντας νέα κριτήρια, και, αφε‐ τέρου, έλλειψη διαφάνειας στην προετοι‐ μασία και την αξιολόγηση των εθνικών σχεδίων κατανομής για τη δεύτερη φάση. 
This led to significant inefficiencies for the Member States as they had to redraft their NAPs using new criteria, and a lack of transparency in the preparation and the assessment of the phase II NAPs.
68 Επιπλέον, προκειμένου να εξετασθεί εάν τα εθνικά σχέδια κατανομής της δεύτε‐ ρης φάσης είχαν αξιολογηθεί με συνεπή, δίκαιο και εξίσου λεπτομερή τρόπο, το Συνέδριο ζήτησε να λάβει από την Επιτρο‐ πή τα εσωτερικά έγγραφα και έγγραφα εργασίας που αφορούσαν την αξιολόγη‐ ση των εθνικών σχεδίων κατανομής της δεύτερης φάσης. 
68 In addition, in order to examine whether the phase II NAPs had been assessed in a consistent, fair, and equally detailed manner, the Court requested the Commission to provide its internal documents and working papers related to the assessment of the phase II NAPs.
Η Επιτροπή δεν δημοσίευσε τις υποχρεωτικές, δυνάμει της οδηγίας για το σύστημα εμπορίας εκπομπών, ετήσιες εκθέσεις υλοποίησης 70 Το άρθρο 21 της οδηγίας για το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ ορίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να υποβάλλουν ετήσια έκθεση στην Επιτροπή για την εφαρμογή της οδηγίας (βλέπε επίσης σημεία 61 και 62). 
The Commission did not publish the annual implementation reports required under the EU ETS directive 70 Article 21 of the EU ETS directive requires Member States to submit an annual report to the Commission on the application of the directive (also see paragraphs 61 and 62).
Βάσει των ετήσιων εκ‐ θέσεων που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, η Επιτροπή δημοσιεύει ενοποιημένη ετή‐ σια έκθεση για την εφαρμογή του συστή‐ ματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ, εντός τριών μηνών από την παραλαβή των εκ‐ θέσεων των κρατών μελών. Προκειμένου να μπορέσει να δημοσιεύσει την έκθεση αυτή, η Επιτροπή πρέπει να παρακολουθεί την έγκαιρη υποβολή των εκθέσεων των κρατών μελών, οι οποίες παρέχουν τα στοιχεία για την ενοποιημένη έκθεση και να αναπτύξει μεθόδους για την ενοποίηση και την αξιοποίηση των πληροφοριών που περιέχουν οι εν λόγω εκθέσεις. 
Based on the reports submitted each year by the Member States, the Commission should publish a consolidated annual report on the implementation of the EU ETS directive within 3 months of receiving the reports from the Member States.
71 Το Συνέδριο επεσήμανε ότι η Επιτροπή δεν δημοσίευσε την εν λόγω ετήσια έκθε‐ ση υλοποίησης κατά τη δεύτερη φάση του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ. 
71 The Court noted that the Commission did not publish this annual implementation report during phase II of the EU ETS.
Αυτό σημαίνει ότι, κατά τη δεύτερη φάση, η Επιτροπή δεν κοινοποίησε πλήρεις πλη‐ ροφορίες για την κατάσταση εφαρμογής του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ σε όλα τα κράτη μέλη. 
This means that during phase II, there has been no comprehensive information made available by the Commission on the state of implementation of the EU ETS across all Member States.
Παρατηρήσεις 40 72 Επιπλέον, το Συνέδριο διαπίστωσε ότι οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν παρα‐ κολούθησαν επαρκώς την έγκαιρη και ολοκληρωμένη υποβολή των ετήσιων εκθέσεων υλοποίησης από τα κράτη μέλη ούτε τήρησαν αρχείο με ενοποι‐ ημένες τις πληροφορίες που έλαβαν. 
Observations 40 72 Furthermore, the Court found that the Commission services did not adequately monitor the timely and complete submission of the annual implementation reports from Member States, or keep a consolidated record of the received information.
Η Επιτροπή δεν αξιοποίησε συστηματικά αυτή την πηγή πληροφοριών για την εφαρμογή του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ. 
The Commission did not systematically exploit this source of information on the implementation of the EU ETS.
Η παρακολούθηση από την Επιτροπή της εφαρμογής του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ από τα κράτη μέλη ήταν περιορισμένη 74 Το Συνέδριο διαπίστωσε ότι στους τομείς στους οποίους η Επιτροπή επεδίωξε ενεργά την εναρμόνιση, για παράδειγ‐ μα μέσω της έγκρισης κατευθυντήριων οδηγιών80, επιτεύχθηκαν ως ένα βαθμό αποτελέσματα. 
The Commission’s monitoring of the Member States’ implementation of the EU ETS was limited 74 The Court found that in areas where the Commission actively sought harmonisation, for example through adopting guidelines80, results have been obtained to a certain extent.
Ωστόσο, οσάκις η Επι‐ τροπή δεν ενέκρινε λεπτομερείς κατευ‐ θυντήριες οδηγίες, δεν υπήρχε εναρμό‐ νιση σε βασικές πτυχές της εφαρμογής του συστήματος, για παράδειγμα όσον αφορά το άνοιγμα λογαριασμών (βλέπε σημεία 32 έως 36), την ανάλυση των συ‐ ναλλαγών (βλέπε σημεία 37 έως 38), την εξακρίβωση και τη διαπίστευση (βλέπε σημεία 50 έως 57), τα πλαίσια ελέγχου και τα καθεστώτα κυρώσεων (βλέπε σημεία 80 έως 85). 
However, whenever the Commission did not adopt detailed guidelines, key aspects of implementation were not harmonised; for example, account opening (see paragraphs 32 to 36), transaction analysis (see paragraphs 37 to 38), verification and accreditation (see paragraphs 50 to 57), control frameworks and sanctioning regimes (see paragraphs 80 to 85).
75 Οι διαφορετικές προσεγγίσεις στην εφαρμογή του συστήματος που ακολού‐ θησαν τα κράτη μέλη είχαν ως συνέπεια οι φορείς εκμετάλλευσης και άλλοι συμμετέχοντες της αγοράς στα διάφο‐ ρα κράτη μέλη να πρέπει να τηρούν διαφορετικές απαιτήσεις και κανόνες (για παράδειγμα όσον αφορά το νομικό καθεστώς των δικαιωμάτων, την επιβολή των κυρώσεων και το καθεστώς παρακο‐ λούθησης και εξακρίβωσης), εκτός από εκείνα που ορίζουν ρητώς η νομοθεσία ή οι κατευθυντήριες οδηγίες της ΕΕ. 
75 A consequence of the variety of implementation approaches followed by the Member States is that operators and other market participants in different Member States may be facing different requirements and rules (for example, concerning the legal status of allowances; the application of sanctions; and the monitoring and verification regime), apart from those specifically defined in EU law or guidelines.
79 Αιτιολογική σκέψη 8 της οδηγίας 2009/29/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας (ΕΕ L 140 της 5.6.2009, σ. 63). 
79 Recital 8 of Directive 2009/29/ EC of the European Parliament and of the Council of 23 April 2009 amending Directive 2003/87/EC so as to improve and extend the greenhouse gas emission allowances trading scheme of the Community (OJ L 140, 5.6.2009, p. 63).
80 Για παράδειγμα οι κατευθυντήριες γραμμές παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για την πρώτη και δεύτερη φάση. 
80 E.g. the monitoring and reporting guidelines (MRG) for phases I and II.