natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το 2014 μόνο τέσσερα κράτη μέλη (Ηνωμένο Βασίλειο, Ιρλανδία, Σουηδία και Δανία) διευκρίνησαν στις απαντήσεις τους στο ερωτηματολόγιο σχετικά με το συγκεκριμένο μέρος της «έκθεσης βάσει του άρθρου 325 της ΣΛΕΕ» ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι της χώρας τους δεν είχαν υποχρέωση να ενημερώσουν τις εισαγγελικές αρχές / αρχές επιβολής του νόμου για πιθανές περιπτώσεις απάτης11. 
In 2014, only four Member States (UK, Ireland, Sweden and Denmark) specified in their replies to the questionnaire on the specific part of ‘Article 325 TFEU Report’, that they did not have an obligation for public officials to inform prosecution/law enforcement of potential cases of fraud11.
Ο κανονισμός για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας προβλέπει ήδη το καθήκον γνωστοποίησης για όλες τις αρμόδιες αρχές (άρθρο 24) και αυτό θα περιλαμβάνει τις διαχειριστικές αρχές μετά τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (έως τον Νοέμβριο του 2020 το νωρίτερο). 
The regulation establishing the EPPO already provides a reporting duty for all competent authorities (Article 24), and this will include managing authorities when the EPPO has been set up (by November 2020 at the earliest).
Στην Ελλάδα κάθε διαχειριστική αρχή υποχρεούται να ενημερώνει την AFCOS για κάθε περίπτωση που εγείρει υπόνοιες απάτης και, σε αυτό το πλαίσιο, έχει οριστεί ένας διαμεσολαβητής της AFCOS για κάθε διαχειριστική αρχή. 
In Greece, each managing authority is obliged to inform the AFCOS of each case of suspected fraud and, in this context, an AFCOS liaison person has been appointed within each managing authority.
Συγχρόνως, ένας εισαγγελέας έχει αποσπαστεί στο ελληνικό γραφείο της AFCOS. 
At the same time, a prosecutor has been seconded to the Greek AFCOS office.
Η Επιτροπή θα παρακολουθεί κατά πόσο αυτό το σύστημα διασφαλίζει την αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ των διαχειριστικών αρχών και της AFCOS. 
The Commission will monitor whether this set-up ensures effective communication between the managing authorities and the AFCOS.
Στην Ισπανία, οι εργαζόμενοι στη δημόσια διοίκηση υποχρεούνται από την εθνική νομοθεσία να αναφέρουν όλες τις περιπτώσεις που εγείρουν υπόνοιες απάτης. 
In Spain, officials working in public administrations are obliged by national law to report all suspected cases of fraud.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι η ανάλυση των λόγων απόρριψης μιας πιθανής δόλιας περίπτωσης από την αρμόδια αρχή συνιστά επιμερισμένη ευθύνη. 
The Commission is of the opinion that the analysis of the reasons for rejection of a potential fraudulent case by the competent authority is a shared responsibility.
Οι υπηρεσίες που αναλύουν και διερευνούν αυτές τις υποθέσεις θα πρέπει να παρέχουν ανάδραση στις διαχειριστικές αρχές σχετικά με την έρευνα που διεξάγεται και τους λόγους για τη μη κίνηση έρευνας. 
Services analysing and investigating these cases should offer feedback to managing authorities on the research carried out and the reasons not to open an investigation.
Οι AFCOS θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικότερο ρόλο σε αυτό το πλαίσιο, προκειμένου να διασφαλίσουν καλύτερο συντονισμό μεταξύ των διαχειριστικών αρχών και του εισαγγελέα. 
AFCOS could play a larger role in this context to ensure a better coordination between the managing authorities and the prosecutor.
Για παράδειγμα, τέτοιου είδους ρυθμίσεις ισχύουν στη Βουλγαρία (βλέπε το πιο πρόσφατο σχέδιο δράσης, το οποίο εγκρίθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2019 - http://www.afcos.bg/bg/node/227) και στην Ελλάδα (όπου οι AFCOS συμμετέχουν στο σύστημα διαχείρισης καταγγελιών). 
For example, arrangements of this kind exist in Bulgaria (see the latest annual action plan, adopted on 24 January 2019 - http://www.afcos.bg/bg/node/227) and in Greece (where the complaints management system involves the AFCOS).
Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει κατά κύριο λόγο να προστατεύουν τον προϋπολογισμό της ΕΕ. 
The Commission and Member States have to in the first instance protect the EU budget.
Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, για παράδειγμα, αν οι αρχές των προγραμμάτων αποσύρουν τις επηρεαζόμενες δαπάνες από το συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα της ΕΕ. 
This is effective through for example, withdrawal of affected expenditure from the EU co-funded programme by the programme authorities.
Εντούτοις, η δικαστική διαδικασία μπορεί να συνεχιστεί σε εθνικό επίπεδο και η ανάκτηση από τους δράστες θα απαιτήσει χρόνο, αναλόγως με την έκβαση αυτής της δικαστικής διαδικασίας, για την οποία μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια έως την ολοκλήρωσή της. 
However, the judicial proceeding may continue at national level and the recovery from perpetrators will take time, depending on the outcome of this judicial proceeding, which can take several years to be finalised.
Επομένως, από άποψη διοικητικής αποτελεσματικότητας και ασφάλειας δικαίου του προϋπολογισμού της ΕΕ, είναι προτιμότερη η απόσυρση των αντίστοιχων ποσών άμεσα από το συγχρηματοδοτούμενο επιχειρησιακό πρόγραμμα, ενώ το κράτος μέλος προβαίνει σε εθνικό επίπεδο στις απαιτούμενες δικαστικές διαδικασίες. 
It is therefore, from a point of view of administrative efficiency and legal security of the EU budget, preferable to have the concerned amounts withdrawn immediately from the co-funded operational programme, while the Member State will follow up at national level the required judicial proceedings.
Επιπλέον, η Επιτροπή δεν διαθέτει νομικά μέσα για να επιβάλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να προβούν σε δικαστικές διαδικασίες ή να ανακτήσουν κονδύλια από τον δράστη μετά την απόσυρση των δαπανών, γεγονός που έχει ως συνέπεια να μην εντάσσονται πλέον στο συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα της ΕΕ. 
Moreover, the Commission has no legal means to force Member States to enter into such judicial proceedings or to recover funds from the perpetrator once expenditure has been withdrawn and, consequently, no longer forms part of the EU co-funded programme.
Κοινή απάντηση της Επιτροπής στα σημεία 63, 64 και στο πλαίσιο 3: Η Επιτροπή υπενθυμίζει τακτικά στα κράτη μέλη τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά τις πιθανές οριζόντιες επιπτώσεις μιας μεμονωμένης περίπτωσης απάτης που εντοπίστηκε, με βάση το έγγραφο καθοδήγησης σχετικά με την αξιολόγηση κινδύνου απάτης, τμήμα 4.4. 
Common Commission reply to paragraphs 63, 64 and Box 3: The Commission regularly reminds the Member States of their obligations regarding the possible horizontal implications of a single fraud case identified, based on the guidance note on fraud risk assessment, section 4.4.
πράγματι αξιολογούν τις επιπτώσεις πιθανών περιπτώσεων απάτης στα συστήματά τους και εφαρμόζουν διορθωτικά μέτρα. 
Some Member States indeed assess the implications of potential fraud cases on their systems and apply corrective measures.
Κοινή απάντηση της Επιτροπής στα σημεία 66 και 67: Σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του κανονισμού αριθ. 883/2013, ο ρόλος των AFCOS είναι να διευκολύνουν την αποτελεσματική συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών με την OLAF. 
Common Commission reply to paragraphs 66 and 67: According to the current provisions of Regulation 883/2013, the role of AFCOSs is to facilitate effective cooperation and exchange of information with OLAF.
Ωστόσο, η απόφαση σχετικά με την οργάνωση και τις αρμοδιότητες των AFCOS εναπόκειται σε κάθε κράτος μέλος. 
However, the organisation and powers of AFCOSs are left for the decision of each Member State.
Δεδομένου ότι ο κανονισμός αριθ. 883/2013 σχετίζεται με τις έρευνες της OLAF, ο ρόλος των AFCOS, όπως ορίζεται στο άρθρο3 παράγραφος4, περιορίζεται στη συνεργασία στο πλαίσιο ερευνών και δεν προϋποθέτει καθήκοντα όπως η παρακολούθηση της αναφοράς περιπτώσεων απάτης ή ο συντονισμός του έργου όλων των μερών που συμμετέχουν σε εθνικό επίπεδο. 
Since Regulation 883/2013 relates to OLAF's investigations, the role of AFCOSs, as defined in Article 3(4) is limited to investigative cooperation and does not require including tasks such as monitoring of fraud reporting or coordinating the work of all the parties involved at the national level.
Εντούτοις, η Επιτροπή θα μπορούσε να στηρίξει τη διεύρυνση του ρόλου των AFCOS. 
The Commission, however, could support expanding the role of AFCOSs.
Η Επιτροπή εξέδωσε ένα έγγραφο καθοδήγησης το 2013, λίγο μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού αριθ. 883/2013, με το οποίο ενθάρρυνε τα κράτη μέλη να εξετάσουν έναν πιθανό ευρύτερο ρόλο των AFCOS, αναθέτοντας σε αυτά και άλλα καθήκοντα για την καταπολέμηση της απάτης. 
The Commission issued a Guidance Note in 2013, shortly after the entry into force of Regulation 883/2013, encouraging Member States to consider a possible broader role for the AFCOS, by entrusting them also with other anti-fraud tasks.
Αποσκοπούσε στη στήριξη των κρατών μελών όσον αφορά τη σύσταση των AFCOS για την περίοδο 2013-2014 και δεν ήταν δεσμευτικό για τα κράτη μέλη. 
It was intended to support the Member States in the setting up of their AFCOS in the period 2013-2014 and was not binding upon the Member States.
Η αξιολόγηση του κανονισμού για την OLAF έδειξε ότι η δημιουργία των AFCOS είχε επιφέρει σαφή βελτίωση στη συνεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της OLAF και των κρατών μελών, αλλά επίσης επισήμανε το περιθώριο περαιτέρω βελτίωσης. 
The evaluation of the OLAF Regulation showed that the creation of the AFCOSs had brought about a clear improvement in the cooperation and exchange of information between OLAF and the Member States, but it has also identified room for further improvement.
Παρόλο που αναγνωρίστηκαν οι αποκλίσεις μεταξύ των AFCOS, υπήρχαν ασυμφωνίες (ιδίως μεταξύ των ίδιων των AFCOS) σχετικά με την ανάγκη περαιτέρω εναρμόνισης του ρόλου και των αρμοδιοτήτων τους. 
While the diversity of AFCOSs was acknowledged, there were diverging views (notably among the AFCOSs themselves) on the need to further align their role and powers.
Ενώ η Επιτροπή συμφωνεί ότι θα ήταν επιθυμητή η επίτευξη μεγαλύτερης συνοχής μεταξύ των AFCOS σε διάφορα κράτη μέλη, σε αυτό το σημείο εναπόκειται στους συννομοθέτες να αποφασίσουν τυχόν αλλαγές. 
While the Commission agrees that more coherence among the AFCOSs in various Member States would be desirable, at this point it is up to the co-legislators to decide on any changes.
Η πρόταση της Επιτροπής για τροποποίηση του κανονισμού για την OLAF, που επί του παρόντος βρίσκεται στη νομοθετική διαδικασία, συνιστά ήδη σημαντική βελτίωση σε σχέση με την υφιστάμενη κατάσταση, από διάφορες απόψεις. 
The Commission proposal to amend the OLAF Regulation, which is now in the legislative process, represents already a significant improvement over the current situation, from several perspectives.
Πρώτον, προτείνει (άρθρο 12α) να διευκρινιστεί περαιτέρω ο ρόλος των AFCOS στα κράτη μέλη για την παροχή συνδρομής στην OLAF, ιδίως με τη δημιουργία μιας υποχρέωσης επίτευξης αποτελέσματος προκειμένου να διασφαλιστεί ότι παρέχεται στην OLAF η συνδρομή που απαιτείται για τις έρευνές της, είτε απευθείας από AFCOS ή από διαφορετική αρχή. 
Firstly, it proposes (Article 12a) to further specify the role of the AFCOSs in the Member States in support of OLAF in particular by creating an obligation of result to ensure that OLAF is provided with the assistance it needs for its investigations, either directly by AFCOS or by a different authority.
Ενώ δεν αναφέρεται στην εναρμόνιση της οργάνωσης και των αρμοδιοτήτων των AFCOS, η πρόταση ορίζει ότι οι AFCOS θα πρέπει να «παρέχουν», να «εξασφαλίζουν» ή να «συντονίζουν» την απαιτούμενη συνδρομή προς την OLAF. 
While abstaining from harmonisation of the organisation and powers of AFCOS, the proposal stipulates that AFCOS should “provide”, “obtain” or "coordinate" the assistance required by OLAF.
Δεύτερον, η πρόταση επίσης εισάγει μια νομική βάση συνεργασίας μεταξύ των AFCOS, οριζοντίως, κάτι το οποίο προς το παρόν λείπει από το νομικό πλαίσιο λειτουργίας των AFCOS. 
Secondly, the proposal also introduces a legal basis for AFCOS to cooperate among themselves, horizontally, which is currently lacking from the legal setting of operation of AFCOS.
Ενώ η Επιτροπή συμφωνεί ότι οι πληροφορίες για την κατάσταση της υπόθεσης και τα στατιστικά στοιχεία θα είναι χρήσιμα για τον αποτελεσματικό συντονισμό καταπολέμησης της απάτης, η τρέχουσα νομοθετική εντολή των AFCOS, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 4 του κανονισμού αριθ. 883/2013, δεν απαιτεί τέτοιου είδους πρόσβαση στα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό και την πρόοδο των υποθέσεων, για τις οποίες πραγματοποιούνται έρευνες από αρμόδιες εθνικές αρχές. 
While the Commission agrees that information on case status and statistics would be useful for effective anti-fraud coordination, the current legal mandate of the AFCOS, as defined in Article 3(4) of Regulation 883/2013, does not require such access to statistics on the number and progress of cases under investigation by competent national authorities.
Ο ισχύων κανονισμός αριθ. 883/2013 για την OLAF δεν υποχρεώνει τις AFCOS να έχουν πλήρη εικόνα των ερευνών που πραγματοποιούνται από τις εθνικές αρμόδιες αρχές και αφορούν χρηματοδότηση της ΕΕ στο αντίστοιχο κράτος μέλος. 
The current OLAF Regulation 883/2013 does not oblige the AFCOS to have a full overview of investigations by competent national authorities involving EU funding in the respective Member State.
Βλ. την κοινή απάντηση της Επιτροπής στα σημεία 47 και 48. 
See common Commission reply to paragraphs 47 and 48.
Η Επιτροπή συμφωνεί ότι, για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν κατάλληλους μηχανισμούς συντονισμού, στο πλαίσιο των οποίων οι διάφοροι παράγοντες θα μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τα ληφθέντα ή σχεδιαζόμενα μέτρα, και να διατυπώνουν συστάσεις για βελτίωση. 
The Commission agrees that for the protection of the EU’s financial interests Member States should put in place adequate coordination mechanisms where different actors can exchange information on the steps taken and planned and recommendations for improvement.
Η OLAF ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν δίκτυα AFCOS προκειμένου να βελτιώσουν τον εθνικό συντονισμό καταπολέμησης της απάτης. 
OLAF encourages the Member States to set up AFCOS networks to improve national coordination of fight against fraud.
Η παρέμβαση στο επίπεδο των πράξεων του/της εθνικού(-ής) εισαγγελέα(-έως) δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της Επιτροπής· ωστόσο, η Επιτροπή είναι αμετακίνητη σχετικά με την ανάγκη συνεργασίας μεταξύ των φορέων που είναι αρμόδιοι για τη διαχείριση κονδυλίων της ΕΕ, τον έλεγχο και την πρόληψη της απάτης, καθώς και άλλων συναφών εθνικών φορέων όπως η εισαγγελία. 
Intervening at the level of the operations of the National Prosecutor is not within the competences of the Commission; however, the Commission is adamant about the need for cooperation between the bodies responsible for the management of EU funds, audit and fraud prevention and other relevant national bodies such as the prosecutor's office.
Στο πλαίσιο αυτό, κατά περίπτωση, η Επιτροπή ζητεί πληροφορίες για μέτρα που λαμβάνονται ή πρόκειται να ληφθούν προκειμένου να διασφαλίσει ότι συγχρηματοδοτούμενες παρεμβάσεις των ΕΔΕΤ υλοποιούνται κατά τρόπο κανονικό, αποτελεσματικό και αποδοτικό. 
In this context, when appropriate, the Commission requests information on measures taken or intended to be taken in order to ensure that ESIF co-financed interventions are implemented in a regular, efficient and effective manner.
Βλ. απαντήσεις της Επιτροπής στα σημεία 46 και 75. 
See Commission replies to paragraphs 46 and 75.
Η Επιτροπή υποστηρίζει πλήρως τη θέσπιση εθνικών στρατηγικών καταπολέμησης της απάτης από τα κράτη μέλη. 
The Commission fully supports the adoption of national anti-fraud strategies by Member States in their fight against fraud.
Ανεξάρτητα από την απουσία νομικής υποχρέωσης, δέκα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει σε εθελοντική βάση εθνική στρατηγική καταπολέμησης της απάτης και ένα κράτος μέλος επικαιροποιεί, επί του παρόντος, την υφιστάμενη στρατηγική του. 
Regardless of the absence of legal obligation, ten Member States have on a voluntary basis adopted a national anti-fraud strategy and one Member State is updating its existing one. 12
Το έγγραφο καθοδήγησης της Επιτροπής του 2014 σχετικά με την αξιολόγηση του κινδύνου απάτης και αποτελεσματικά και αναλογικά μέτρα καταπολέμησης της απάτης περιλαμβάνει ένα μη υποχρεωτικό υπόδειγμα δήλωσης πολιτικής για την καταπολέμηση της απάτης σε επίπεδο προγράμματος, σκοπός της οποίας είναι να γνωστοποιήσει στους δικαιούχους και το κοινό, αφενός, ότι οι αρχές των προγραμμάτων έχουν μηδενική ανοχή στην απάτη και, αφετέρου, τον τρόπο με τον οποίο σκοπεύουν να καταπολεμήσουν την απάτη. 
The Commission’s 2014 guidance note on fraud risk assessment and effective and proportionate anti-fraud measures includes a voluntary template for an anti-fraud policy statement at programme level, the purpose of which is to indicate to beneficiaries and the public that programme authorities have zero tolerance for fraud and how they intend to fight fraud.
Η Επιτροπή παραπέμπει επίσης στο έγγραφο καθοδήγησής της σχετικά με τον τρόπο αξιολόγησης των βασικών απαιτήσεων (ΒΑ) των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, και ιδίως το κριτήριο αξιολόγησης 7.3 όσον αφορά τη βασική απαίτηση 7 σχετικά με «αναλογικά και αποτελεσματικά μέτρα καταπολέμησης της απάτης». 
The Commission also further refers to its guidance on how to assess management and control systems’ key requirements (KR), and in particular assessment criterion 7.3 in relation to KR7 on "proportionate and effective antifraud measures".
Παρότι η εν λόγω βασική απαίτηση δεν αφορά την πολιτική για την καταπολέμηση της απάτης αυτή καθαυτήν, αλλά την ανάγκη διενέργειας αυτοαξιολόγησης που οδηγεί σε στοχευμένες δικλίδες ελέγχου στους εντοπισθέντες κινδύνους απάτης, διασαφηνίζει ποια θα πρέπει να είναι η θέση των αρχών των προγραμμάτων κατά της απάτης. 
Even though this KR does not refer to an anti-fraud policy per se but to the need to conduct a self-assessment leading to targeted controls on fraud risks identified, it makes clear what the position of the programme authorities against fraud should be.
Η μη συμμόρφωση ενδέχεται να οδηγήσει υπό ορισμένες πρόσθετες προϋποθέσεις (δηλαδή σε συνδυασμό με άλλες αδυναμίες) σε διακοπή πληρωμών ή δημοσιονομικές διορθώσεις από την Επιτροπή. 
Non-compliance may lead under certain further conditions (i.e. in combination with other weaknesses) to interruption of payments or financial corrections by the Commission.
Σύσταση 1 – Κατάρτιση επίσημων στρατηγικών και πολιτικών για την καταπολέμηση της απάτης εις βάρος κονδυλίων της ΕΕ α) Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
Recommendation 1 – Develop formal strategies and policies to combat fraud against EU funds (a) The Commission notes that the recommendation is addressed to the Member States.
Η Επιτροπή υποστηρίζει πλήρως τη θέσπιση εθνικών στρατηγικών καταπολέμησης της απάτης από τα κράτη μέλη. 
The Commission fully supports the adoption of national anti-fraud strategies by Member States.
Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή έχει καταρτίσει κατευθυντήριες γραμμές για τις εθνικές στρατηγικές καταπολέμησης της απάτης, υπό την αιγίδα της συμβουλευτικής επιτροπής για τον συντονισμό της πρόληψης της απάτης (COCOLAF). β) Η Επιτροπή αποδέχεται τη σύσταση. 
For this purpose, the Commission has developed under the auspices of the Advisory Committee for Coordination for Fraud Prevention (COCOLAF) guidelines for national anti-fraud strategies. (b) The Commission accepts the recommendation.
Η Επιτροπή θα συνεχίσει να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη για τη θέσπιση εθνικών στρατηγικών καταπολέμησης της απάτης και να συνδράμει τα κράτη μέλη αναλόγως. 
The Commission will continue to encourage the adoption of national anti-fraud strategies by Member States and will continue to assist the Member States accordingly.
Εντούτοις, δεν διαθέτει νομική βάση για να απαιτήσει τη θέσπιση επίσημης, αυτόνομης πολιτικής καταπολέμησης της απάτης σε επίπεδο ΕΠ από κάθε διαχειριστική αρχή, αλλά έχει ήδη προβεί σε σχετική σύσταση μέσω της καθοδήγησής της. 
However, it has no legal basis to require each managing authority to adopt a formal, stand-alone anti-fraud policy at OP level, but has recommended them to do so through its guidance.
Μια σαφής δήλωση πολιτικής για κάθε αρχή του προγράμματος όπως προβλέπεται στην καθοδήγηση της Επιτροπής είναι πράγματι το κατάλληλο μέσο για να υποδείξει στους δικαιούχους και το κοινό πώς οι διαχειριστικές αρχές προτίθενται να καταπολεμήσουν την απάτη. 
A clear policy statement per programme authority as provided in the Commission guidance is indeed an appropriate instrument to indicate to beneficiaries and the public how managing authorities intend to address the fight against fraud.
Οι διαχειριστικές αρχές που επιθυμούν να υπερβούν τις άμεσες κανονιστικές απαιτήσεις μπορούν να χρησιμοποιήσουν το υπόδειγμα δήλωσης πολιτικής για την καταπολέμηση της απάτης στο επίπεδο του προγράμματος που προβλέπεται στην καθοδήγηση. 
Those managing authorities who wish to go beyond the immediate regulatory requirements can use the template for an anti-fraud policy statement at the programme level provided in the guidance.
Η Επιτροπή θα αξιολογήσει προσεκτικά κάθε σχετική τροποποίηση που θα προταθεί από τους συννομοθέτες. 
The Commission will carefully assess any amendment of this kind put forward by the co-legislators.
Από το συμπέρασμα της εξωτερικής μελέτης σχετικά με τα μέτρα καταπολέμησης της απάτης, η οποία ανατέθηκε από την Επιτροπή, προκύπτει ότι στις περιπτώσεις που για τα ΕΠ χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο της Επιτροπής για την αξιολόγηση του κινδύνου απάτης, η προσέγγιση του κράτους μέλους τυποποιήθηκε και διαρθρώθηκε περισσότερο και ότι στο μεγαλύτερο μέρος των ΕΠ πραγματοποιήθηκε «αυτοαξιολόγηση» των κινδύνων απάτης. 
The conclusion of the external study on anti-fraud measures outsourced by the Commission shows that where the Commission’s fraud risk assessment tool is used for the OPs, the Member State’s approach is more formalised and structured and that in a majority of OPs a ‘self-assessment’ of the fraud risks is done.
Οι διαχειριστικές αρχές δεν χρησιμοποίησαν μόνο μηχανιστικά τα προτεινόμενα μέτρα της Επιτροπής για τον μετριασμό του κινδύνου, αλλά έχουν προσθέσει ορισμένες δικλίδες ελέγχου που δεν περιλαμβάνονταν στις προτεινόμενες επιλογές, γεγονός που υποδεικνύει ότι πραγματοποιήθηκε μια διαδικασία προβληματισμού σχετικά με τον βέλτιστο τρόπο αντιμετώπισης των εντοπισθέντων κινδύνων. 
Managing authorities have not only mechanically used the Commission proposed mitigating measures, but have added some controls which were not in the suggested options, suggesting that some reflection was conducted on the best way to tackle the risks identified.
Τα μέτρα καταπολέμησης της απάτης που αναμένεται να τεθούν σε εφαρμογή από τα κράτη μέλη πρέπει να συμμορφώνονται με την αρχή της αναλογικότητας. 
The anti-fraud measures expected to be put in place by Member States must comply with the principle of proportionality.
Τα μέτρα μπορούν πάντοτε να βελτιώνονται με βάση τον εντοπισμό της απάτης και τους προσφάτως εντοπισθέντες κινδύνους. 
The measures can always be improved based on fraud detection and newly identified risks.
Η μελέτη που ανατέθηκε από την Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα καταπολέμησης της απάτης που τέθηκαν σε εφαρμογή είναι εν γένει αναλογικά προς τους εντοπισθέντες κινδύνους. 
The study outsourced by the Commission concluded that anti-fraud measures put in place are generally proportionate to the risks identified.
Σύσταση 2 – Ενίσχυση της αξιοπιστίας της αξιολόγησης του κινδύνου απάτης μέσω της συμμετοχής ενδιαφερόμενων εξωτερικών φορέων στη διαδικασία Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η συγκεκριμένη σύσταση απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
Recommendation 2 – Make fraud risk assessment more robust by involving relevant external actors in the process The Commission notes that this recommendation is addressed to the Member States.