Το ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ διεξάγει ευρεία συζήτηση, κατά την οποία τα μέλη τονίζουν τις ακόλουθες πτυχές: το πρόβλημα αυτό αφορά λιγότερο τις μορφές επικοινωνίας και περισσότερο το προς επικοινωνία περιεχόμενο, όπως στην περίπτωση της στρατηγικής της Λισσαβώνας (κ. MALOSSE)· πρέπει να αποφεύγονται οι “κενές νοήματος” λέξεις στα μηνύματα των θεσμικών οργάνων και, επιπλέον, να κληθούν τα κράτη μέλη να αναλάβουν τις ευθύνες τους (κ. Van IERSEL)· η ΕΟΚΕ πρέπει να υποστηρίζεται από την Επιτροπή στην αποστολή της ως ενδιαμέσου και οι Σύμβουλοι πρέπει να εναντιωθούν στη γενική δυσφορία που επικρατεί μεταξύ των συμπολιτών τους μέσω όσο το δυνατόν πιο άμεσων επαφών (κ. EWERT)· τα κράτη μέλη δεν φαίνεται, πράγματι, να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, γεγονός που καθιστά δυσχερή το ρόλο της “γέφυρας” που καλείται να παίζει η ΕΟΚΕ (κ. HUNTER)· οι γνωμοδοτήσεις της ΕΟΚΕ συνιστούν το καλύτερο μέσον επικοινωνίας της και πρέπει να ξέρει να τις προωθεί (κα ŠTECHOVÁ)· το πιο σημαντικό είναι να επιτευχθεί μια συναίνεση ως προς το τι σημαίνει “Ευρώπη” (κ. TÓTH)· τα μηνύματα πρέπει να είναι σοβαρά και αξιόπιστα, να απευθύνονται ξεχωριστά στους διαφόρους κλάδους και να εξαντλούν όλα τα διαθέσιμα κανάλια επικοινωνίας και τεχνολογίες (κα ATTARD)· πρέπει να αποδίδουμε σημασία στις απόψεις των νέων, που απαιτούν περισσότερη δημοκρατία και εξετάζουν ακόμη και το ενδεχόμενο ενίσχυσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έναντι των εθνικών (κ. GRAF VON SCHWERIN)· το να δίνουμε προσοχή στον άλλον δεν αρκεί, δεδομένου ότι ο καθένας είναι ελεύθερος να έχει διαφορετική γνώμη· αντίθετα, πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα από την κοινή ιστορία και να υπενθυμίσουμε στους Ευρωπαίους ότι η ΕΕ είναι εγγυητής της ειρήνης (κ. DONNELLY)· ο μόνος τρόπος να ακούγεται η γνώμη μας, είναι να επιλέξουμε μια ευαίσθητη, ακόμη και συγκινησιακή προσέγγιση του κοινού (κ. KLEEMANN)· πρέπει να καταπολεμήσουμε την τάση να χρησιμοποιούνται οι Βρυξέλλες ως αποδιοπομπαίος τράγος για τα οικονομικά προβλήματα που δεν αποτελούν δική τους ευθύνη και να προσπαθήσουμε για μια νέα γενική θεώρηση των πάντων (κ. ΚΙΤΤΕΝΗΣ).
The Bureau embarked on a wide-ranging debate, in which the members stressed the following points: the problem in question was less about the methods of communication and more about the contents to be communicated, as would be the case with the Lisbon Strategy (Mr Malosse); it was important to avoid using "empty" phrases in the messages sent out by the institutions and, moreover, to urge the Member States to assume their responsibilities in this respect (Mr Van Iersel); the Committee should be supported by the Commission in its intermediary role and EESC members should try and overcome the existing malaise among their co-citizens through contact that was as direct as possible (Mr Ewert); the Member States did not appear to be effectively assuming their responsibilities in this field, which made the EESC’s ‘bridging’ role difficult (Mr Hunter); the EESC’s opinions were its best communication tool and one had to know how to ‘sell’ them (Ms Štechová); above all, it was important to reach a consensus regarding what everyone understood by ‘Europe’ (Mr Tóth); the messages sent out had to be credible and serious, and individually address various sections of society by making use of all the available channels and technologies of communication (Ms Attard); it was a good idea to listen to the opinions of young people, who were demanding more democracy and even envisaging strengthening the role of the European Parliament at the expense of the national parliaments (Mr Graf von Schwerin); it was not sufficient to just listen to one another, since everybody was free to have a different opinion; on the contrary, one had to draw on Europe’s common history and remind Europeans that the EU was a guarantor of peace on the continent (Mr Donnelly); the only way of making one’s voice heard was to adopt a sensitive, even emotional, approach to the public (Mr Kleemann); one had to fight against the tendency of making Brussels a scapegoat for economic problems for which it was not responsible and to try and put everything into perspective (Mr Kittenis).