Παραμένοντας πιστή στις αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί, ιδίως όσον αφορά τη δέσμη «ενέργεια/κλίμα», η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει: να αναλάβει τη δέσμευση, σύμφωνα και με την πρόταση των Υπουργών Περιβάλλοντος της Γερμανίας, της Γαλλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, να αυξήσει άμεσα το ποσοστό της επιδιωκόμενης μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα για το 2020 από 20% σε 30%, εάν οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες επιτρέπουν την εν λόγω αύξηση χωρίς απώλεια ανταγωνιστικότητας και υπό την προϋπόθεση ότι αυτή συνδυάζεται πράγματι με τα μέτρα και τις επενδύσεις που απαιτούνται για την επίτευξη του στόχου· να κινητοποιήσει και να συντονίσει τα κοινοτικά και εθνικά ερευνητικά μέσα όσον αφορά τις νέες τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα και τον τομέα της ενεργειακής απόδοσης· εν αναμονή μιας συνολικής συμφωνίας, να επικεντρώσει τις διπλωματικές της προσπάθειες σε πιο εξειδικευμένες συμφωνίες ανά τομέα, όπως είναι η διαχείριση των εδαφών και των δασών, η μεταφορά τεχνολογιών, το σύστημα παρακολούθησης και αξιολόγησης των δεσμεύσεων, οι χρηματοδοτικές ενισχύσεις και ο τρόπος χορήγησής τους· να αναπτύξει ενεργό διπλωματία προς την κατεύθυνση των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας και των χωρών BASIC, δεδομένου ότι μια παγκόσμια συμφωνία δεν είναι δυνατή χωρίς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις άλλες μεγάλες χώρες· να αποτελέσει κινητήριο δύναμη στις διμερείς ή πολυμερείς διαπραγματεύσεις, στο πλαίσιο οργανώσεων εκτός του ΟΗΕ, προκειμένου να προετοιμασθεί μια παγκόσμια συμφωνία· με δεδομένες τις επενδύσεις μεγάλης κλίμακας που πραγματοποιήθηκαν από την Κίνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα στο ζήτημα της πράσινης οικονομίας, να εφαρμόσει μια φιλόδοξη ευρωπαϊκή πολιτική, εάν επιθυμούμε να είμαστε η κινητήριος δύναμη της οικονομίας του μέλλοντος και εάν αρνούμαστε να απολέσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και να εξαρτηθούμε από τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας, την τεχνογνωσία και τις τεχνικές που κατέχουν άλλοι.
While sticking firm on decisions already taken, especially on the energy/climate package, the European Union should: commit itself, in line with the proposal from the Environment Ministers of Germany, France and the UK, to an early tightening of its CO2 target for 2020 to achieve a 30% reduction by that date instead of the present 20% commitment if the economic and social conditions allow it without loss of competitiveness and provided that it is indeed coupled with the necessary measures and investment to achieve it; mobilise and coordinate Community and national research capabilities in new low-carbon technologies and in the sphere of energy efficiency; focus its diplomatic efforts – as we await a global agreement – on more sectoral agreements in areas such as management of land and forests, technology transfers, a system of monitoring and evaluating commitments, financial assistance and ways of allocating it; pursue active diplomacy vis-à-vis the USA, Russia and the BASIC group, since any worldwide agreement is a non-starter without the United States and the other large countries; act as a driving force in bilateral and multilateral negotiations in forums other than the UN in order to pave the way for a worldwide agreement; pursue an ambitious European policy – given the major investments in the green economy made by China, the United States and South Korea – if we are to be the engines of tomorrow's economy and if we are adamant about retaining our competitive edge and not becoming dependent on patents, know-how and technologies owned by others.