natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πόροι που προέρχονται από τον ΕΟΧ (για παράδειγμα, από τα διαρθρωτικά ταμεία ή τις επιχορηγήσεις ΕΟΧ/Νορβηγίας), από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ή το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων ή από διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, θα πρέπει επίσης να θεωρούνται κρατικοί πόροι εάν οι εθνικές αρχές έχουν διακριτική ευχέρεια ως προς τη χρήση των εν λόγω πόρων (ιδίως ως προς την επιλογή των δικαιούχων) [93].
By contrast, if such resources are awarded directly by the European Union, by the European Investment Bank or by the European Investment Fund, with no discretion on the part of the national authorities, they do not constitute State resources (for example funding awarded in direct management under the Horizon 2020 framework programme, the EU programme for the Competitiveness of Enterprises and Small and Medium-sized Enterprises (COSME) or the Trans-European Transport Network (TEN-T) funds).
Αντιθέτως, εάν οι πόροι αυτοί χορηγούνται απευθείας από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ή το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων χωρίς την ύπαρξη περιθωρίου εκτιμήσεως εκ μέρους των εθνικών αρχών, δεν αποτελούν κρατικούς πόρους [για παράδειγμα, χρηματοδότηση που χορηγείται για την άμεση διαχείριση στο πλαίσιο του προγράμματος-πλαισίου Ορίζοντας 2020, του ευρωπαϊκού προγράμματος για την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (COSME) ή των κονδυλίων του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών (TEN-T)].
Regulation that leads to financial redistribution from one private entity to another without any further involvement of the State does not, in principle, entail a transfer of State resources if the money flows directly from one private entity to another, without passing through a public or private body designated by the State to administer the transfer [94].
Ρύθμιση από την οποία προκύπτει οικονομική ανακατανομή από έναν ιδιωτικό φορέα σε έναν άλλο χωρίς περαιτέρω συμμετοχή του Δημοσίου δεν συνεπάγεται καταρχήν τη μεταφορά κρατικών πόρων εάν τα χρήματα διοχετεύονται απευθείας από τον ένα ιδιωτικό φορέα στον άλλο, χωρίς να μεσολαβεί δημόσιος ή ιδιωτικός οργανισμός που έχει οριστεί από το Δημόσιο για να προβεί στη μεταφορά [94].
For example, an obligation imposed by an EEA State on private electricity suppliers to purchase electricity produced from renewable energy sources at fixed minimum prices does not entail the direct or indirect transfer of State resources to undertakings which produce that type of electricity [95].
Παραδείγματος χάρη, υποχρέωση που επιβλήθηκε από κράτος του ΕΟΧ σε ιδιώτες προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργεια να αγοράζουν σε καθορισμένες ελάχιστες τιμές το παραγόμενο από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ηλεκτρικό ρεύμα δεν συνεπάγεται άμεση ή έμμεση μεταφορά κρατικών πόρων στις επιχειρήσεις που είναι παραγωγοί αυτού του είδους ηλεκτρικής ενέργειας [95].
In this case, the undertakings concerned (that is to say the private electricity suppliers) are not appointed by the State to manage an aid scheme, but are only bound by an obligation to purchase a specific type of electricity with their own financial resources.
Στην περίπτωση αυτή οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις (δηλαδή οι ιδιώτες προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας) δεν ορίζονται από το κράτος για τη διαχείριση ενός καθεστώτος ενισχύσεων, αλλά δεσμεύονται μόνο από την υποχρέωση να αγοράζουν ένα συγκεκριμένο είδος ηλεκτρικής ενέργειας με τους δικούς τους οικονομικούς πόρους.
However, a transfer of State resources is present where the charges paid by private persons transit through a public or private entity designated to channel them to the beneficiaries.
Ωστόσο, υφίσταται μεταφορά κρατικών πόρων όταν οι επιβαρύνσεις που καταβάλλονται από ιδιώτες συγκεντρώνονται μέσω δημόσιας ή ιδιωτικής οντότητας που ορίζεται για τη διοχέτευσή τους στους δικαιούχους.
For example, this is the case even where a private entity is appointed by law to collect such charges on behalf of the State and to channel them to the beneficiaries, but is not allowed to use the proceeds from the charges for purposes other than those provided for by the law.
Για παράδειγμα, αυτό ισχύει ακόμα και όταν μια ιδιωτική οντότητα ορίζεται από τον νόμο να εισπράττει τα τέλη αυτά για λογαριασμό του κράτους και να τα διοχετεύει στους δικαιούχους, χωρίς να επιτρέπεται να χρησιμοποιήσει τα έσοδα από τα τέλη για σκοπούς άλλους από εκείνους που προβλέπονται από τον νόμο.
In this case, the sums in question remain under public control and are therefore available to the national authorities, which is sufficient reason for them to be considered State resources [96].
Στην περίπτωση αυτή τα εν λόγω ποσά παραμένουν υπό δημόσιο έλεγχο και ως εκ τούτου στη διάθεση των εθνικών αρχών, γεγονός που αρκεί για να θεωρηθούν κρατικοί πόροι [96].
Since this principle applies both to public bodies and private entities appointed to collect the charges and process the payments, changing the status of the intermediary from a public to a private entity has no relevance for the State resources criterion if the State continues to strictly monitor that entity [97].
Δεδομένου ότι η αρχή αυτή ισχύει τόσο για τους δημόσιους οργανισμούς όσο και για τις ιδιωτικές οντότητες που ορίζονται για να εισπράττουν τα τέλη και να διεκπεραιώνουν τις πληρωμές, η αλλαγή της ιδιότητας του ενδιάμεσου φορέα από δημόσια σε ιδιωτική οντότητα δεν έχει καμία σημασία για το κριτήριο των κρατικών πόρων, εάν το κράτος συνεχίζει να παρακολουθεί αυστηρά την εν λόγω οντότητα [97].
Moreover, a mechanism for offsetting in full the additional costs imposed on undertakings because of an obligation to purchase a product from certain providers at a price higher than the market price that is financed by all final consumers of the said product also constitutes an intervention through State resources, even when this mechanism is partly based on a direct transfer of resources between private entities [98].
Επιπλέον, ένας μηχανισμός για την πλήρη αντιστάθμιση των πρόσθετων δαπανών που επιβάλλονται σε επιχειρήσεις λόγω υποχρέωσης αγοράς ενός προϊόντος από ορισμένους προμηθευτές σε τιμή υψηλότερη από εκείνη της αγοράς που χρηματοδοτείται από όλους τους τελικούς καταναλωτές του εν λόγω προϊόντος αποτελεί επίσης παρέμβαση μέσω κρατικών πόρων, ακόμη και όταν ο μηχανισμός αυτός βασίζεται εν μέρει σε άμεση μεταφορά πόρων μεταξύ ιδιωτικών οντοτήτων [98].
ADVANTAGE
Κάθε φορά που η οικονομική κατάσταση μιας επιχείρησης βελτιώνεται ως αποτέλεσμα της κρατικής παρέμβασης [101] υπό όρους που διαφέρουν από τις κανονικές συνθήκες της αγοράς, ενυπάρχει πλεονέκτημα.
Only the effect of the measure on the undertaking is relevant, and not the cause or the objective of the State intervention [100].
Για την αξιολόγηση της ύπαρξης αυτού, θα πρέπει να συγκριθεί η οικονομική κατάσταση της επιχείρησης μετά το μέτρο με την οικονομική της κατάσταση εάν δεν είχε ληφθεί το μέτρο [102].
Whenever the financial situation of an undertaking is improved as a result of State intervention [101] on terms differing from normal market conditions, an advantage is present.
Δεδομένου ότι αυτό που έχει σημασία είναι μόνο το αποτέλεσμα του μέτρου στην επιχείρηση, δεν έχει σημασία εάν το πλεονέκτημα είναι υποχρεωτικό για την επιχείρηση από την άποψη ότι δεν θα μπορούσε να το αποφύγει ή να το αρνηθεί [103].
To assess this, the financial situation of the undertaking following the measure should be compared with its financial situation if the measure had not been taken [102].
Για τον καθορισμό του εάν ένα μέτρο παρέχει οικονομικό πλεονέκτημα στην επιχείρηση δεν έχει επίσης σημασία η ακριβής μορφή του μέτρου [104].
Since only the effect of the measure on the undertaking matters, it is irrelevant whether the advantage is compulsory for the undertaking in that it could not avoid or refuse it [103].
Η έννοια της κρατικής ενίσχυσης δεν περιλαμβάνει μόνο τη χορήγηση θετικών οικονομικών πλεονεκτημάτων αλλά και την ελάφρυνση από οικονομικές επιβαρύνσεις [105], η οποία μπορεί επίσης να αποτελέσει πλεονέκτημα.
The precise form of the measure is also irrelevant in establishing whether it confers an economic advantage on the undertaking [104].
Η ελάφρυνση από επιβαρύνσεις είναι μια ευρεία κατηγορία που περιλαμβάνει οποιαδήποτε μείωση των επιβαρύνσεων που βαρύνουν κανονικά τον προϋπολογισμό μιας επιχείρησης [106].
Not only the granting of positive economic advantages is relevant for the notion of State aid, but relief from economic burdens [105] can also constitute an advantage.
Στην κατηγορία αυτή συγκαταλέγονται όλες οι περιπτώσεις στις οποίες οι οικονομικοί φορείς απαλλάσσονται από το εγγενές κόστος των οικονομικών δραστηριοτήτων [107].
The latter is a broad category which comprises any mitigation of charges normally included in the budget of an undertaking [106].
Για παράδειγμα, εάν ένα κράτος του ΕΟΧ καταβάλλει μέρος του κόστους των υπαλλήλων μιας συγκεκριμένης επιχείρησης, απαλλάσσει την εν λόγω επιχείρηση από το εγγενές κόστος των οικονομικών της δραστηριοτήτων.
This covers all situations in which economic operators are relieved of the inherent costs of their economic activities [107].
Πλεονέκτημα υφίσταται επίσης όταν δημόσιες αρχές καταβάλλουν συμπλήρωμα μισθού στους εργαζομένους μιας επιχείρησης, ακόμα κι αν η επιχείρηση δεν έχει νομική υποχρέωση καταβολής του εν λόγω συμπληρώματος [108].
For instance, if an EEA State pays part of the costs of the employees of a specific undertaking, it relieves that undertaking from costs that are inherent in its economic activities.
Καλύπτει επίσης περιπτώσεις στις οποίες ορισμένοι φορείς δεν υποχρεούνται να επιβαρυνθούν με δαπάνες στις οποίες υποβάλλονται κανονικά άλλοι συγκρίσιμοι φορείς βάσει δεδομένης έννομης τάξης, ανεξάρτητα από τον μη οικονομικό χαρακτήρα της δραστηριότητας με την οποία σχετίζονται οι δαπάνες αυτές [109].
An advantage also exists where public authorities pay a salary supplement to the workers of a specific undertaking, even if the undertaking was under no legal obligation to pay such a supplement [108].
Οι δαπάνες που προκύπτουν από τις κανονιστικές υποχρεώσεις που επιβάλλονται από το Δημόσιο μπορούν καταρχήν να θεωρηθούν ότι σχετίζονται με το εγγενές κόστος της οικονομικής δραστηριότητας, με αποτέλεσμα οποιαδήποτε αντιστάθμιση για τις δαπάνες αυτές να παρέχει στην επιχείρηση πλεονέκτημα [110].
It also covers situations where some operators do not have to bear costs that other comparable operators normally do under a given legal order, regardless of the non-economic nature of the activity to which the costs relate [109].
Αυτό σημαίνει ότι η ύπαρξη πλεονεκτήματος δεν αποκλείεται καταρχήν από το γεγονός ότι το όφελος δεν υπερβαίνει την αντιστάθμιση για το κόστος που απορρέει από την επιβολή κανονιστικής υποχρέωσης.
Costs arising from regulatory obligations imposed by the State can in principle be considered to relate to the inherent costs of the economic activity, so that any compensation for these costs confers an advantage on the undertaking [110].
Το ίδιο ισχύει και για την ελάφρυνση από δαπάνες στις οποίες η επιχείρηση δεν θα είχε υποβληθεί αν δεν είχε υπάρξει κίνητρο που να απορρέει από κρατικό μέτρο, διότι χωρίς αυτό το κίνητρο θα είχε διαμορφώσει τις δραστηριότητές της με διαφορετικό τρόπο [111].
This means that the existence of an advantage is in principle not excluded by the fact that the benefit does not go beyond compensation for a cost stemming from the imposition of a regulatory obligation.
Η ύπαρξη πλεονεκτήματος δεν αποκλείεται επίσης αν ένα μέτρο αντισταθμίζει επιβαρύνσεις διαφορετικής φύσης που δεν έχουν σχέση με το εν λόγω μέτρο [112].
The same applies to relief for costs that the undertaking would not have incurred had there been no incentive stemming from the State measure because without this incentive it would have structured its activities differently [111].
Όσον αφορά την αντιστάθμιση των εξόδων που πραγματοποιήθηκαν για την παροχή υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος, το Δικαστήριο κατέστησε σαφές στην απόφαση Altmark ότι η χορήγηση ενός πλεονεκτήματος δεν μπορεί να αποκλειστεί εφόσον πληρούνται σωρευτικά τέσσερις προϋποθέσεις [113].
The existence of an advantage is also not excluded if a measure compensates charges of a different nature that are unconnected with that measure [112].
Πρώτον, η δικαιούχος επιχείρηση πρέπει να είναι πράγματι επιφορτισμένη με την εκπλήρωση υποχρέωσης παροχής δημόσιας υπηρεσίας, και η υποχρέωση αυτή πρέπει να είναι σαφώς καθορισμένη.
As regards compensation for costs incurred to provide a service of general economic interest, the Court of Justice made clear in the Altmark judgment that the granting of an advantage can be excluded if four cumulative conditions are met [113].
Δεύτερον, οι βασικές παράμετροι βάσει των οποίων υπολογίζεται η αντιστάθμιση πρέπει να έχουν προσδιορισθεί προηγουμένως αντικειμενικά και με διαφάνεια.
First, the recipient undertaking must actually have public service obligations to discharge, and the obligations must be clearly defined.
Τρίτον, η αντιστάθμιση δεν μπορεί να υπερβαίνει το μέτρο του αναγκαίου για την κάλυψη του συνόλου ή μέρους των δαπανών που πραγματοποιούνται για την εκπλήρωση υποχρέωσης παροχής δημόσιας υπηρεσίας, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών εσόδων και ενός εύλογου κέρδους.
Second, the parameters on the basis of which the compensation is calculated must be established in advance in an objective and transparent manner.
Τέταρτον, όταν η επιλογή της επιχείρησης στην οποία πρόκειται να ανατεθεί η εκπλήρωση υποχρέωσης παροχής δημόσιας υπηρεσίας δεν πραγματοποιείται στο πλαίσιο διαδικασίας σύναψης δημόσιας σύμβασης για την επιλογή του υποψηφίου που είναι σε θέση να παράσχει τις σχετικές υπηρεσίες με το μικρότερο κόστος για το κοινωνικό σύνολο, το επίπεδο της απαραίτητης αντιστάθμισης πρέπει να καθορίζεται βάσει ανάλυσης των δαπανών στις οποίες θα προέβαινε μια μέση επιχείρηση, με χρηστή διαχείριση και κατάλληλα εξοπλισμένη προς ικανοποίηση των απαιτήσεων σχετικά με την παροχή δημόσιας υπηρεσίας προκειμένου να εκπληρώσει τις ως άνω υποχρεώσεις, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών εσόδων και ενός εύλογου κέρδους από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών.
Third, the compensation cannot exceed what is necessary to cover all or part of the costs incurred in the discharge of public service obligations, taking into account the relevant receipts and a reasonable profit.
Η Αρχή διατύπωσε με σαφήνεια τις προϋποθέσεις αυτές στις κατευθυντήριες γραμμές της σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στην αντιστάθμιση για παροχή δημόσιας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος [114].
Fourth, where the undertaking that is to discharge public service obligations is not chosen following a public procurement procedure to select a tenderer capable of providing these services at the least cost to the community, the level of compensation needed must be determined on the basis of an analysis of the costs which a typical undertaking, well-run and adequately provided with means to meet the public service requirements, would have incurred in discharging those obligations, taking into account the relevant receipts and a reasonable profit for discharging the obligations.
Η ύπαρξη πλεονεκτήματος αποκλείεται στην περίπτωση επιστροφής παρανόμως επιβληθέντων φόρων [115], στην περίπτωση υποχρέωσης των εθνικών αρχών να καταβάλουν σε ορισμένες επιχειρήσεις αποζημίωση προς αποκατάσταση ζημίας που τους προξένησαν [116] ή για την καταβολή αποζημίωσης για απαλλοτρίωση [117].
The Authority has further elaborated its understanding of these conditions in its Guidelines on the application of State aid rules to compensation granted for the provision of services of general economic interest [114].
Η ύπαρξη πλεονεκτήματος δεν αποκλείεται από το γεγονός και μόνον ότι ανταγωνιστικές επιχειρήσεις σε άλλα κράτη του ΕΟΧ βρίσκονται σε ευνοϊκότερη θέση [118], διότι η έννοια του πλεονεκτήματος βασίζεται σε ανάλυση της οικονομικής κατάστασης της επιχείρησης εντός του δικού της νομικού και πραγματικού πλαισίου με και χωρίς το συγκεκριμένο μέτρο.
The existence of an advantage is excluded in the case of a reimbursement of illegally levied taxes [115], an obligation for the national authorities to compensate for damage they have caused to certain undertakings [116] or the payment of compensation for an expropriation [117].
Η έννομη τάξη του ΕΟΧ είναι ουδέτερη όσον αφορά το καθεστώς της ιδιοκτησίας [119] και κατ' ουδένα τρόπο θίγει το δικαίωμα των κρατών του ΕΟΧ να ενεργούν ως οικονομικοί φορείς.
The existence of an advantage is not ruled out by the mere fact that competing undertakings in other EEA States are in a more favourable position [118], because the notion of advantage is based on an analysis of the financial situation of an undertaking in its own legal and factual context with and without the particular measure.
Ωστόσο, όταν οι δημόσιες αρχές πραγματοποιούν, άμεσα ή έμμεσα, οικονομικές συναλλαγές σε οποιαδήποτε μορφή [120], υπόκεινται στους κανόνες του ΕΟΧ περί κρατικών ενισχύσεων.
The EEA legal order is neutral with regard to the system of property ownership [119] and does not in any way prejudice the right of EEA States to act as economic operators.
Οι οικονομικές συναλλαγές που πραγματοποιούνται από δημόσιους οργανισμούς (συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων επιχειρήσεων) δεν εξασφαλίζουν πλεονέκτημα για τον αντισυμβαλλόμενό τους και, ως εκ τούτου, δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση εφόσον πραγματοποιούνται υπό συνήθεις συνθήκες της αγοράς [121].
However, when public authorities directly or indirectly carry out economic transactions in any form [120], they are subject to EEA State aid rules.
Η αρχή αυτή έχει αναπτυχθεί όσον αφορά διάφορες οικονομικές συναλλαγές.
Economic transactions carried out by public bodies (including public undertakings) do not confer an advantage on its counterpart, and therefore do not constitute aid, if they are carried out in line with normal market conditions [121].
Τα δικαστήρια του ΕΟΧ έχουν αναπτύξει την «αρχή του ιδιώτη επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς» προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη κρατικών ενισχύσεων σε περιπτώσεις δημόσιων επενδύσεων (ιδίως, εισφορών κεφαλαίου): για να προσδιοριστεί αν η επένδυση ενός δημόσιου οργανισμού αποτελεί κρατική ενίσχυση είναι αναγκαίο να εξεταστεί κατά πόσον, υπό παρόμοιες περιστάσεις, ένας ιδιώτης επενδυτής συγκρίσιμου μεγέθους που λειτουργεί υπό τις συνήθεις συνθήκες οικονομίας της αγοράς θα είχε προβεί στην εν λόγω επένδυση [122].
This principle has been developed with regard to different economic transactions.
Ομοίως, τα δικαστήρια του ΕΟΧ έχουν αναπτύξει το «κριτήριο του ιδιώτη πιστωτή» για να εξετάσουν κατά πόσον οι επαναδιαπραγματεύσεις χρέους από τους δημόσιους πιστωτές περιλαμβάνουν κρατικές ενισχύσεις, συγκρίνοντας τη συμπεριφορά ενός δημόσιου πιστωτή με εκείνη υποθετικών ιδιωτών πιστωτών που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση [123].
The EEA courts have developed the ‘market economy investor principle’ to identify the presence of State aid in cases of public investment (in particular, capital injections): to determine whether a public body's investment constitutes State aid, it is necessary to assess whether, in similar circumstances, a private investor of a comparable size operating in normal conditions of a market economy could have been prompted to make the investment in question [122].
Τέλος, τα δικαστήρια του ΕΟΧ έχουν αναπτύξει το «κριτήριο του ιδιώτη πωλητή» για να εκτιμήσουν κατά πόσον μια πώληση που πραγματοποιείται από δημόσιο οργανισμό εμπεριέχει κρατική ενίσχυση, εξετάζοντας κατά πόσον ένας ιδιώτης πωλητής θα μπορούσε, υπό συνήθεις συνθήκες της αγοράς, να έχει επιτύχει την ίδια ή καλύτερη τιμή [124].
Similarly, the EEA courts have developed the ‘private creditor test’ to examine whether debt renegotiations by public creditors involve State aid, comparing the behaviour of a public creditor to that of hypothetical private creditors that find themselves in a similar situation [123].
Τα εν λόγω κριτήρια είναι παραλλαγές της ίδιας βασικής ιδέας σύμφωνα με την οποία η συμπεριφορά των δημόσιων οργανισμών θα πρέπει να συγκρίνεται με εκείνη παρόμοιων ιδιωτικών οικονομικών φορέων που δρουν υπό συνήθεις συνθήκες της αγοράς, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον οι οικονομικές συναλλαγές που πραγματοποιούνται από τους εν λόγω οργανισμούς παρέχουν πλεονέκτημα στους ομολόγους τους.
Finally, the EEA courts have developed the ‘private vendor test’ to assess whether a sale carried out by a public body involves State aid, considering whether a private vendor, under normal market conditions, could have obtained the same or a better price [124].
Στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές, η Αρχή πρόκειται να αναφερθεί, σε γενικές γραμμές, στο κριτήριο του «φορέα της οικονομίας της αγοράς» (ΦΟΑ) ως την προσήκουσα μέθοδο για να εκτιμηθεί κατά πόσον μια σειρά οικονομικών συναλλαγών που διενεργούνται από δημόσιους οργανισμούς πραγματοποιούνται υπό συνήθεις συνθήκες της αγοράς και, ως εκ τούτου, κατά πόσον συνεπάγονται τη χορήγηση πλεονεκτήματος (το οποίο δεν θα είχε προκύψει υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς) στους ομολόγους τους.
Those tests are variations of the same basic concept that the behaviour of public bodies should be compared to that of similar private economic operators under normal market conditions to determine whether the economic transactions carried out by such bodies grant an advantage to their counterparts.
Οι γενικές αρχές και τα σχετικά κριτήρια για την εφαρμογή του κριτηρίου του ΦΟΑ παρατίθενται στις ενότητες 4.2.2 και 4.2.3.
In these Guidelines, the Authority will therefore refer, in general terms, to the ‘market economy operator’ (MEO) test as the relevant method to assess whether a range of economic transactions carried out by public bodies take place under normal market conditions and, therefore, whether they involve the granting of an advantage (which would not have occurred in normal market conditions) to their counterparts.
Σκοπός του κριτηρίου του ΦΟΑ είναι να εκτιμηθεί κατά πόσον το Δημόσιο έχει χορηγήσει πλεονέκτημα σε επιχείρηση μη ενεργώντας ως φορέας της οικονομίας της αγοράς στο πλαίσιο συγκεκριμένης συναλλαγής.
The general principles and the relevant criteria for applying the MEO test are set out in sections 4.2.2. and 4.2.3.
Στο πλαίσιο αυτό, σημασία δεν έχει εάν η παρέμβαση αυτή αποτελεί εύλογο μέσο προκειμένου οι δημόσιοι οργανισμοί να εφαρμόζουν πολιτικές προς το δημόσιο συμφέρον (για παράδειγμα, απασχόληση).
The purpose of the MEO test is to assess whether the State has granted an advantage to an undertaking by not acting like a market economy operator with regard to a certain transaction.
Ομοίως, η κερδοφορία ή μη κερδοφορία του δικαιούχου δεν αποτελεί από μόνη της καθοριστικό κριτήριο για να διαπιστωθεί εάν η εν λόγω οικονομική συναλλαγή είναι σύμφωνη με τους όρους της αγοράς.
In that respect, it is not relevant whether the intervention constitutes a rational means for the public bodies to pursue public policy (for example employment) considerations.
Καθοριστικό στοιχείο είναι το εάν οι δημόσιοι οργανισμοί ενήργησαν όπως θα ενεργούσε ένας φορέας της οικονομίας της αγοράς σε παρόμοια κατάσταση.
Similarly, the profitability or unprofitability of the beneficiary is not in itself a decisive indicator for establishing whether or not the economic transaction in question is in line with market conditions.
Εάν αυτό δεν συμβαίνει, η δικαιούχος επιχείρηση έχει λάβει οικονομικό πλεονέκτημα το οποίο δεν θα είχε αποκομίσει υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς [125], γεγονός που τη θέτει σε ευνοϊκότερη θέση σε σύγκριση με εκείνη των ανταγωνιστών της [126].
The decisive element is whether the public bodies acted as a market economy operator would have done in a similar situation.
Για τους σκοπούς του κριτηρίου του ΦΟΑ, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνο τα οφέλη και οι υποχρεώσεις που συνδέονται με τον ρόλο του Δημοσίου ως οικονομικού φορέα — εξαιρουμένων εκείνων που συνδέονται με τον ρόλο του ως δημόσιας αρχής [127].
If this is not the case, the beneficiary undertaking has received an economic advantage which it would not have obtained under normal market conditions [125], placing it in a more favourable position compared to that of its competitors [126].