natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Την άνοιξη του 2007, μετά τη σημαντική αύξηση των μεριδίων των Baugur Group και FL Group στην τράπεζα, ορίστηκε νέο διοικητικό συμβούλιο στην Glitnir.
The SIC concluded that in the years leading up to the collapse the banks had expanded their balance sheets and lending portfolios beyond their own operational and managerial capacity.
Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2007 και στις αρχές του 2008 η χορήγηση δανείων προς τη Baugur και τις συναφείς εταιρείες με την Baugur σχεδόν διπλασιάστηκε, ενώ στο αποκορύφωμά του η χορήγηση δανείων προς τον εν λόγω όμιλο ανήλθε στο 80 % των ιδίων κεφαλαίων της τράπεζας [14].
The combined assets of the three banks had increased exponentially from 1,4 trillion ISK [11] in 2003 to 14,4 trillion ISK at the end of the second quarter of 2008.
Η εν λόγω αύξηση δανεισμού προς τους βασικούς μετόχους πραγματοποιήθηκε παρά το γεγονός ότι η Glitnir είχε αρχίσει να αντιμετωπίζει προβλήματα ρευστότητας και αναχρηματοδότησης.
Significantly, a large proportion of the growth of the three banks was in lending to foreign parties, which increased substantially during 2007 [12], most notably after the beginning of the international liquidity crisis.
Η ειδική εξεταστική επιτροπή έκρινε ότι ορισμένοι μέτοχοι είχαν ασυνήθιστα εύκολη πρόσβαση στη λήψη δανείων από τις τράπεζες εξαιτίας της ιδιότητάς τους ως ιδιοκτήτες.
This led the SIC to conclude that much of this increase in lending resulted from loans made to undertakings that had been refused credit elsewhere.
Η επιτροπή κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν ισχυρές ενδείξεις ότι οι Baugur Group και FL Group είχαν προσπαθήσει να ασκήσουν αθέμιτη επιρροή στη διαχείριση της τράπεζας, και ότι τα όρια μεταξύ των συμφερόντων των μεγαλύτερων μετόχων και του συμφέροντος της τράπεζας ήταν δυσδιάκριτα.
The report also concluded that inherently riskier investment banking had become an ever increasing feature of the banks' activities and growth had contributed to the problems.
Η έμφαση που δόθηκε στους βασικούς μετόχους ήταν, κατά συνέπεια, εις βάρος των άλλων μετόχων και πιστωτών.
The reduction in finance available on the international markets
Όταν η τράπεζα κατέρρευσε, το ανεξόφλητο δανειακό υπόλοιπό της προς την Baugur Group και τις συνδεδεμένες εταιρείες ήταν περίπου 2 δις ευρώ, περίπου το 70 % των ιδίων κεφαλαίων της.
Much of the banks' growth was facilitated by access to international financial markets, capitalising upon good credit ratings and access to European markets through the EEA Agreement.
Η ειδική εξεταστική επιτροπή αμφισβήτησε επίσης τη λειτουργία των αμοιβαίων κεφαλαίων της χρηματαγοράς τα οποία διαχειρίζονταν θυγατρικές των τραπεζών, οι οποίες επένδυσαν σε μεγάλο βαθμό σε χρεόγραφα που συνδέονταν με τους ιδιοκτήτες των τραπεζών.
The Icelandic banks borrowed 14 billion euros on foreign debt securities markets in 2005 on relatively favourable terms.
Η Glitnir Funds, θυγατρική της Glitnir, δάνεισε περίπου 300 εκατ. ευρώ στις εταιρείες Baugur Group και FL Group, επενδύοντας 20 % του συνολικού κεφαλαίου της στα χρεόγραφά τους.
When access to European debt securities markets became more limited, the banks financed their activities on US markets, with Icelandic debt securities packaged into collateralised debt obligations.
Συγκέντρωση των κινδύνων
In the period before the collapse, the banks were increasingly reliant on short-term borrowing, leading to major and, according to the SIC, foreseeable re-financing risks.
Το συμπέρασμα της ειδικής εξεταστικής επιτροπής, ότι τα χαρτοφυλάκια των περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών δεν ήταν επαρκώς διαφοροποιημένα, σχετίζεται με το θέμα του ασυνήθους ανοίγματος στους βασικούς μετόχους.
The gearing of the banks' owners
Η ειδική εξεταστική επιτροπή έκρινε ότι οι ευρωπαϊκοί κανόνες για τα μεγάλα ανοίγματα ερμηνεύτηκαν συσταλτικά, ιδίως στην περίπτωση των μετόχων, έκρινε δε ότι οι τράπεζες προσπάθησαν να παρακάμψουν τους εν λόγω κανόνες.
In the case of each major Icelandic bank, the principal owners were among the biggest debtors [13].
Αδυναμία ιδίων κεφαλαίων
Glitnir's loans to major shareholders of the Baugur Group and related parties, in particular the FL Group, were substantial.
Παρά το γεγονός ότι ο λόγος κεφαλαίου/υποχρεώσεων της Glitnir και των άλλων δύο μεγάλων ισλανδικών τραπεζών φερόταν να είναι ελαφρά υψηλότερος από το ελάχιστο όριο, η ειδική εξεταστική επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο λόγος κεφαλαίου/υποχρεώσεων δεν αντανακλούσε με ακρίβεια την οικονομική ευρωστία των τραπεζών.
In the spring of 2007 a new Glitnir board was appointed after the Baugur and FL Groups significantly increased their shareholdings in the bank.
Αυτό οφείλεται στην έκθεση σε κίνδυνο των ιδίων μετοχών των τραπεζών μέσω των πρωτογενών εγγυήσεων και των προθεσμιακών συμβάσεων επί των μετοχών.
Over the latter part of 2007 and beginning of 2008 loans to Baugur and companies related to Baugur nearly doubled, and at its peak lending to this group amounted to 80 % of the bank's equity [14].
Το μετοχικό κεφάλαιο που χρηματοδοτήθηκε από τις ίδιες τις εταιρείες, και χαρακτηρίστηκε από την ειδική εξεταστική επιτροπή ως «ανεπάρκεια ιδίων κεφαλαίων» [15], αντιπροσώπευε πάνω από το 25 % των κεφαλαιακών βάσεων των τραπεζών (ή άνω του 50 %, όταν αξιολογήθηκε σε σχέση με την πρωτογενή συνιστώσα του κεφαλαίου, δηλαδή τα ίδια κεφάλαια των μετόχων μείον τα άυλα περιουσιακά στοιχεία).
This increase in lending to major shareholders occurred despite the fact that Glitnir was starting to face liquidity and refinancing problems.
Σε αυτό προστέθηκαν προβλήματα που προκλήθηκαν από τον κίνδυνο στον οποίο είχαν εκτεθεί οι τράπεζες, κατέχοντας η μία τις μετοχές της άλλης.
The SIC was of the view that certain shareholders had abnormally easy access to borrowing from the banks in their capacity as owners.
Έως τα μέσα του 2008, η άμεση χρηματοδότηση που χορηγούσαν οι τράπεζες στις οικείες μετοχές τους, καθώς και η πολλαπλή χρηματοδότηση των μετοχών των άλλων δύο τραπεζών, ανερχόταν σε περίπου 400 δισεκατ. ισλανδικές κορόνες, περίπου το 70 % της βασικής συνιστώσας του κεφαλαίου.
It also concluded that there were strong indications that Baugur and the FL Group had tried to exert undue influence on the bank's management, and that the boundaries between the interests of the largest shareholders and the interest of the bank were blurred.
Η ειδική εξεταστική επιτροπή έκρινε ότι η έκταση της χρηματοδότησης των ιδίων κεφαλαίων των μετόχων με τη χορήγηση δανείων από το ίδιο το σύστημα ήταν τόση, που απειλούσε τη σταθερότητα του συστήματος.
The emphasis on the major shareholders was therefore to the detriment of other shareholders and creditors.
Οι τράπεζες κατείχαν σημαντικό ποσό των ιδίων μετοχών τους ως εγγύηση για το δανεισμό τους και, ως εκ τούτου, η πτώση των τιμών των μετοχών οδήγησε στη μείωση της ποιότητας των χαρτοφυλακίων δανείων.
When the bank collapsed its outstanding loans to the Baugur Group and affiliated companies was approximately 2 billion euros, around 70 % of its equity.
Αυτό επηρέασε την επίδοση των τραπεζών και άσκησε περαιτέρω πτωτική πίεση στις τιμές των μετοχών τους· ως απάντηση (όπως θεώρησε η ειδική εξεταστική επιτροπή από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της), οι τράπεζες προσπάθησαν να δημιουργήσουν τεχνητά μη φυσιολογική ζήτηση για τις μετοχές τους.
The SIC also questioned the operation of money market funds operated by subsidiaries of the banks, which invested heavily in securities connected to the owners of the banks.
Το μέγεθος των τραπεζών
Glitnir Funds, a subsidiary of Glitnir, lent around 300 million euros to Baugur and the FL Group by investing 20 % of its total capital in their securities.
Το 2001 οι ισολογισμοί των τριών κύριων τραπεζών (συλλογικά) ανέρχονταν μόλις πάνω του ετήσιου ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕγχΠ) της Ισλανδίας.
Concentration of risk
Μέχρι το τέλος του 2007 οι τράπεζες είχαν γίνει διεθνείς και κατείχαν περιουσιακά στοιχεία εννεαπλάσια του ισλανδικού ΑΕγχΠ.
Related to the issue of the abnormal exposure to major shareholders was the conclusion of the SIC that the banks' portfolios of assets were insufficiently diversified.
Η έκθεση της ειδικής εξεταστικής επιτροπής επισημαίνει ότι μέχρι το 2006 οι παρατηρητές σχολίαζαν ότι το τραπεζικό σύστημα είχε ξεπεράσει την ικανότητα της Κεντρικής Τράπεζας της Ισλανδίας και αμφέβαλλαν κατά πόσον θα μπορούσε να εκπληρώσει τον ρόλο του δανειστή έσχατης ανάγκης.
The SIC was of the view that European rules on large exposure were interpreted in a narrow way, in particular in the case of the shareholders, and that the banks had sought to evade the rules.
Μέχρι τα τέλη του 2007, τα βραχυπρόθεσμα χρέη της Ισλανδίας (τα οποία οφείλονταν κυρίως στη χρηματοδότηση των τραπεζών) ήταν 15 φορές μεγαλύτερα από τα αποθέματα ξένου συναλλάγματος, ενώ οι ξένες καταθέσεις στις τρεις τράπεζες ήταν επίσης 8 φορές μεγαλύτερες από τα αποθέματα ξένου συναλλάγματος.
Weak equity
Το ταμείο εγγυήσεων καταθετών και επενδυτών κατείχε ελάχιστους πόρους σε σύγκριση με τις τραπεζικές καταθέσεις για τις οποίες θα έπρεπε να εγγυηθεί.
Although the capital ratio of Glitnir and the other two major Icelandic banks was always reported to be slightly higher than the statutory minimum, the SIC concluded that the capital ratios did not accurately reflect the financial strength of the banks.
Οι εν λόγω παράγοντες, όπως συμπεραίνει η ειδική εξεταστική επιτροπή, κατέστησαν την Ισλανδία ευπαθή σε κύμα μαζικών αναλήψεων από τις τράπεζές της.
This was due to risk exposure of the banks' own shares through primary collaterals and forward contracts on the shares.
Η ξαφνική ανάπτυξη των τραπεζών σε σύγκριση με τη ρυθμιστική και χρηματοπιστωτική υποδομή
Share capital financed by the companies themselves, referred to by the SIC as ‘weak equity’ [15], represented more than 25 % of the banks' capital bases (or over 50 % when assessed against the core component of the capital, i.e. shareholders' equity less intangible assets).
Η ειδική εξεταστική επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αρμόδιες εποπτικές αρχές στην Ισλανδία δεν διέθεταν την απαραίτητη αξιοπιστία λόγω της έλλειψης δανειστή έσχατης ανάγκης με επαρκείς πόρους.
Added to this were problems caused by the risk that the banks were exposed to by holding each other's shares.
Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ισλανδική αρχή χρηματοπιστωτικής εποπτείας (FME) και η Κεντρική Τράπεζα της Ισλανδίας δεν είχαν την τεχνογνωσία και την εμπειρία ώστε να προβούν σε ρύθμιση των τραπεζών σε δύσκολη οικονομικά περίοδο, θα μπορούσαν εντούτοις να έχουν λάβει μέτρα για τη μείωση του επιπέδου κινδύνου που είχαν υποστεί οι τράπεζες.
By the middle of 2008 direct financing by the banks of their own shares, as well as cross-financing of the other two banks' shares, amounted to approximately 400 billion ISK, around 70 % of the core component of the capital.
Η ισλανδική αρχή χρηματοπιστωτικής εποπτείας (FME), για παράδειγμα, δεν αναπτύχθηκε με τον ίδιο ρυθμό καθώς οι τράπεζες και οι πρακτικές των ρυθμιστικών αρχών δεν συμβάδιζαν με τις ραγδαίες εξελίξεις στις λειτουργίες των τραπεζών.
The SIC was of the opinion that the extent of financing of shareholders' equity by borrowing from the system itself was such that the system's stability was threatened.
Η έκθεση επικρίνει επίσης την κυβέρνηση, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι οι αρχές θα έπρεπε να έχουν λάβει μέτρα για τη μείωση των πιθανών επιπτώσεων των τραπεζών στην οικονομία, μειώνοντας το μέγεθός τους ή υποχρεώνοντας μία ή περισσότερες τράπεζες να μεταφέρουν την έδρα τους στο εξωτερικό [16].
The banks held a substantial amount of their own shares as collateral for their lending and therefore as share prices fell the quality of their loan portfolios declined.
Ανισορροπία και υπερβολική επέκταση του συνόλου της ισλανδικής οικονομίας
This affected the banks' performance and put further downward pressure on their share prices; in response to which (the SIC assumed from the information in their possession), the banks attempted to artificially create abnormal demand for their own shares.
Η έκθεση της ειδικής εξεταστικής επιτροπής αναφέρει γεγονότα που αφορούν την ευρύτερη οικονομία και τα οποία επηρέασαν επίσης την ταχεία ανάπτυξη των τραπεζών, συμβάλλοντας στην ανισορροπία ως προς το μέγεθος και στην επιρροή μεταξύ του τομέα χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και της υπόλοιπης οικονομίας.
The size of the banks
Η έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι κυβερνητικές πολιτικές (ιδιαίτερα η δημοσιονομική πολιτική) πιθανότατα συνέβαλαν στην υπερβολική επέκταση και την ανισορροπία και ότι η νομισματική πολιτική της Κεντρικής Τράπεζας της Ισλανδίας δεν ήταν επαρκώς περιοριστική.
In 2001 the balance sheets of the three main banks (collectively) amounted to just over a year of the gross domestic product (GDP) of Iceland.
Η έκθεση αναφέρεται επίσης στη χαλάρωση των κανόνων δανεισμού του ισλανδικού Ταμείου Στεγαστικής Χρηματοδότησης ως «ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματα της νομισματικής και δημοσιονομικής διαχείρισης που έγιναν κατά την περίοδο πριν την κατάρρευση των τραπεζών» [17].
By the end of 2007 the banks had become international and held assets worth nine times the Icelandic GDP.
Η έκθεση επικρίνει επίσης την ευκολία με την οποία οι τράπεζες ήταν σε θέση να δανείζονται από την Κεντρική Τράπεζα της Ισλανδίας, ενώ το απόθεμα των βραχυπρόθεσμων διασφαλισμένων δανείων της Κεντρικής Τράπεζας της Ισλανδίας αυξήθηκε από 30 δις ισλανδικές κορόνες το φθινόπωρο του 2005 στις 500 δις ισλανδικές κορόνες στις αρχές Οκτωβρίου του 2008.
The SIC report notes that by 2006, observers were commenting that the banking system had outgrown the capacity of the CBI and doubted whether it could fulfil the role of lender of last resort.
Η ισλανδική κορόνα, οι εξωτερικές ανισορροπίες και τα περιθώρια συμβάσεων ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (CDS)
By the end of 2007 Iceland's short-term debts (mainly incurred due to financing of the banks) were 15 times larger than the foreign exchange reserves, and the foreign deposits in the three banks were also 8 times larger than the foreign exchange reserves.
Η έκθεση επισημαίνει ότι το 2006 η αξία της ισλανδικής κορόνας ήταν σε αφόρητα υψηλό επίπεδο, το ισλανδικό έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών ήταν πάνω από το 16 % του ΑΕγχΠ, και οι υποχρεώσεις σε ξένα νομίσματα μείον τα περιουσιακά στοιχεία άγγιζαν το συνολικό ετήσιο ΑΕγχΠ.
The Depositors and Investors Guarantee Fund held minimal resources in comparison with the bank deposits that it was meant to guarantee.
Είχαν δημιουργηθεί οι προϋποθέσεις για την εμφάνιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης.
These factors, the SIC concludes, made Iceland susceptible to a run on its banks.
Μέχρι τα τέλη του 2007, η αξία της κορόνας υποτιμήθηκε, ενώ τα περιθώρια συμβάσεων ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (CDS) για την Ισλανδία και τις τράπεζες αυξήθηκαν εκθετικά.
The sudden growth of the banks in comparison with the regulatory and financial infrastructure
Λήψη μέτρων για την ανασυγκρότηση του τραπεζικού τομέα
The SIC concluded that the relevant supervisory bodies in Iceland lacked the credibility that was necessary in the absence of a sufficiently resourced lender of last resort.
Μετά την κατάρρευση των τριών μεγαλύτερων εμπορικών τραπεζών τον Οκτώβριο του 2008 (συμπεριλαμβανομένης της Glitnir), οι ισλανδικές αρχές βρέθηκαν αντιμέτωπες με την πρωτοφανή πρόκληση διασφάλισης της συνέχειας των λειτουργιών των τραπεζών στην Ισλανδία [18].
The report concludes that the FME and CBI lacked the expertise and experience to regulate the banks in difficult economic times, but that they could have taken action to reduce the level of risk that the banks were incurring.
Ο υπουργός Οικονομικών εξουσιοδοτήθηκε, εξ ονόματος του Υπουργείου Οικονομικών, να εκταμιεύσει κεφάλαια για τη θέσπιση νέων χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων.
The FME, for example, did not grow in the same proportion as the banks and the regulator's practices did not keep up with the rapid developments in the banks' operations.
Επιπλέον, στο πλαίσιο της διαδικασίας πτώχευσης των χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων, δόθηκε προτεραιότητα στις καταθέσεις έναντι άλλων απαιτήσεων.
The report is also critical of the government, concluding that the authorities should have taken action to reduce the potential impact of the banks on the economy by reducing their size or requiring one or more banks to move their headquarters abroad [16].
Η κυβέρνηση δήλωσε ότι οι καταθέσεις στις εγχώριες εμπορικές τράπεζες και ταμιευτήρια, καθώς και στα υποκαταστήματά τους στην Ισλανδία, θα ήταν πλήρως προστατευμένες.
Imbalance and overexpansion of the Icelandic economy as a whole
Οι προτεραιότητες πολιτικής επικεντρώθηκαν αρχικά στη διασφάλιση της βασικής λειτουργίας του εγχώριου τραπεζικού συστήματος και των συστημάτων πληρωμών και διακανονισμού.
The SIC report makes reference to events concerning the wider economy that also impacted upon the banks' rapid growth and contributed to the imbalance in size and influence between the financial services sector and the remainder of the economy.
Τις πρώτες εβδομάδες μετά την κατάρρευση, η ισλανδική κυβέρνηση εκπόνησε επίσης οικονομικό πρόγραμμα σε συνεργασία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), που οδήγησε στην έγκριση στις 20 Νοεμβρίου 2008 του αιτήματος της Ισλανδίας για διετή συμφωνία stand-by από το Ταμείο, η οποία περιελάμβανε δάνειο ύψους 2,1 δισεκατ. δολαρίων από το ΔΝΤ με στόχο την ενίσχυση των συναλλαγματικών αποθεμάτων της Ισλανδίας.
The report concluded that government policies (in particular fiscal policy) most likely contributed to the overexpansion and imbalance and that the CBI's monetary policy was not sufficiently restrictive.
Πρόσθετα δάνεια ύψους έως 3 δις δολάρια εξασφαλίστηκαν από άλλες σκανδιναβικές χώρες, καθώς και από ορισμένους άλλους εμπορικούς εταίρους.
The report also refers to relaxing the Icelandic Housing Financing Fund's lending rules as ‘one of the biggest mistakes in monetary and fiscal management made in the period leading up to the banks' collapse’ [17].
Από το δάνειο που παρείχε το ΔΝΤ, 827 εκατ. δολάρια διατέθηκαν άμεσα, ενώ το υπόλοιπο ποσό εκταμιεύθηκε σε οκτώ ισόποσες δόσεις, που υπόκειντο σε τριμηνιαίες αναθεωρήσεις του προγράμματος.
The report is also critical of the ease with which the banks were able to borrow from the CBI, with the stock of CBI short-term collateral loans increasing from 30 billion ISK in the autumn of 2005 to 500 billion ISK by the beginning of October 2008.
Πρώτος στόχος ήταν η σταθεροποίηση και αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην κορόνα, ώστε να αποσοβηθούν οι αρνητικές επιπτώσεις της κρίσης στην οικονομία.
The report notes that in 2006, the value of the Icelandic króna was unsustainably high, the Icelandic current account deficit was over 16 % of GDP, and liabilities in foreign currencies less assets neared total annual GDP.
Τα μέτρα περιελάμβαναν τη θέσπιση ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων με στόχο την αναχαίτιση της φυγής κεφαλαίων.
The prerequisites for a financial crisis were in place.
Δεύτερον, το πρόγραμμα περιελάμβανε συνολική στρατηγική για την αναδιάρθρωση των τραπεζών, με απώτερο στόχο την ανασυγκρότηση ενός βιώσιμου χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Ισλανδία, καθώς και τη διασφάλιση των διεθνών χρηματοπιστωτικών σχέσεων της χώρας.
By the end of 2007 the value of the króna was depreciating and credit default swap spreads (CDS) on Iceland and the banks rose exponentially.
Μεταξύ των επιμέρους στόχων ήταν η διασφάλιση της δίκαιης αποτίμησης των περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών, η μεγιστοποίηση της ανάκτησης των περιουσιακών στοιχείων και η ενίσχυση των πρακτικών εποπτείας.
Measures taken to reconstruct the banking sector
Τρίτον, το πρόγραμμα αποσκοπούσε στη διασφάλιση βιώσιμων δημόσιων οικονομικών, με τον περιορισμό της κοινωνικοποίησης των ζημιών στις χρεοκοπημένες τράπεζες και την εφαρμογή μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Following the collapse of the three biggest commercial banks in October 2008 (including Glitnir) the Icelandic authorities were faced with the unprecedented challenge of safeguarding continued banking operations in Iceland [18].
Οι ισλανδικές αρχές υπογράμμισαν ότι, λόγω των εξαιρετικών περιστάσεων που συνδέονται με το μεγάλο μέγεθος του τραπεζικού συστήματος σε συνάρτηση με τις χρηματοπιστωτικές δυνατότητες του Δημοσίου, οι επιλογές πολιτικής που είχαν στη διάθεσή τους οι αρχές ήταν περιορισμένες.
The policy followed by the Icelandic government is primarily laid down in the Emergency Act [19] adopted by the Icelandic Parliament on 6 October 2008.
Κατά συνέπεια, οι λύσεις στις οποίες κατέφυγαν ήταν από πολλές απόψεις διαφορετικές από τα μέτρα που είχαν λάβει οι κυβερνήσεις άλλων χωρών οι οποίες αντιμετώπιζαν απειλές όσον αφορά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
The law grants extraordinary powers to the FME to take control of financial undertakings and to dispose of their assets and liabilities as required.
Βάσει του νόμου περί εκτάκτων περιστάσεων, οι τρεις μεγάλες εμπορικές τράπεζες, Glitnir Bank, Landsbanki Islands και Kaupthing Bank, διαχωρίστηκαν σε «παλιές» και «νέες» τράπεζες.
The Minister of Finance was authorised, on behalf of the Treasury, to disburse funds in order to establish new financial undertakings.
Ο υπουργός Οικονομικών ίδρυσε τρεις εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, προκειμένου να αναλάβουν τις εγχώριες λειτουργίες των παλαιών τραπεζών και διόρισε διοικητικά συμβούλια.
Moreover, in bankruptcy proceedings of financial undertakings, deposits would be given priority over other claims.
Η ισλανδική αρχή χρηματοπιστωτικής εποπτείας (FME) ανέλαβε τον έλεγχο των παλαιών τραπεζών, διέθεσε κυρίως τα εγχώρια περιουσιακά στοιχεία και τις υποχρεώσεις (καταθέσεις) προς τις νέες τράπεζες που συνέχισαν τις τραπεζικές λειτουργίες στην Ισλανδία, ενώ οι παλιές τράπεζες τέθηκαν υπό την εποπτεία των αντίστοιχων επιτροπών εκκαθάρισης.
The government declared that deposits in domestic commercial and savings banks and their branches in Iceland would be fully protected.
Τα περιουσιακά στοιχεία και οι υποχρεώσεις στο εξωτερικό ήταν κυρίως τοποθετημένα στις παλιές τράπεζες, οι οποίες στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε διαδικασίες εκκαθάρισης και στο ενδεχόμενο κλείσιμο όλων των λειτουργιών στο εξωτερικό [21].
Policy priorities focused initially on securing the basic functioning of the domestic banking, payment and settlement systems.
Στο πλαίσιο των προσωρινών ισολογισμών έναρξης των τριών νέων τραπεζών, της 14ης Νοεμβρίου 2008, εκτιμήθηκε ότι τα συνδυασμένα συνολικά περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών θα ανέρχονταν σε 2886 δις ισλανδικές κορόνες, με το κράτος να παρέχει μετοχικό κεφάλαιο ύψους 385 δισεκατ. ισλανδικών κορονών.
In the first weeks after the crash, the Icelandic Government also prepared an economic program in collaboration with the International Monetary Fund (the IMF), leading to the approval on 20 November 2008 of Iceland's request for a two year stand-by-arrangement from the Fund, which included a 2,1 billion USD loan from the IMF aimed at strengthening Iceland's currency reserves.
Το συνολικό ποσό των ομολόγων που έπρεπε να εκδοθούν από τις νέες τράπεζες υπέρ των παλαιών τραπεζών ως πληρωμή για την αξία των περιουσιακών στοιχείων που μεταβιβάζονται καθ' υπέρβαση των υποχρεώσεων εκτιμήθηκε σε 1153 δισεκατ. ισλανδικές κορόνες.
Additional loans of up to 3 billion USD were secured from other Nordic countries as well as certain other trading partners.
Η ισλανδική αρχή χρηματοπιστωτικής εποπτείας (FME) ανέθεσε στην Deloitte LLP τη διενέργεια εκτιμήσεων της αξίας των μεταβιβασθέντων περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων.
Of the IMF loan, 827 million USD was made available immediately, while the remaining amount was disbursed in eight equal instalments, subject to quarterly reviews of the program.
Σε αυτή τη διαδικασία προέκυψε ότι η ανεξάρτητη αξιολόγηση δεν θα οδηγούσε σε σταθερές αξίες των μεταβιβασθέντων καθαρών περιουσιακών στοιχείων, αλλά σε αποτιμήσεις εντός ορισμένων ορίων.
The IMF Program was a broad-based stabilisation program focusing on three key objectives.
Προέκυψε επίσης ότι οι πιστωτές των τραπεζών προέβαλαν διαφωνίες σχετικά με τη διαδικασία αποτίμησης, την οποία θεωρούσαν ότι δεν είναι αμερόληπτη, κατήγγειλαν δε ότι δεν ήταν σε θέση να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους.
Firstly, to stabilise and restore confidence in the króna so as to contain the negative impact of the crisis on the economy.