natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 1988, Asteris AE και λοιποί κατά Ελλάδας, συνεκδικασθείσες υποθέσεις 106 έως 120/87, ECLI:EU:C:1988:457, σκέψεις 23 και 24.
Judgment of the General Court of 25 March 2015, Belgium v Commission, T-538/11, ECLI:EU:T:2015:188, paragraphs 74 to 78.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 1ης Ιουλίου 2010, Nuova Terni Industrie Chimiche SpA κατά Επιτροπής, T-64/08, ECLI:EU:T:2010:270, σκέψεις 59 έως 63 και 140 έως 141, η οποία διευκρινίζει ότι ενώ η καταβολή αποζημίωσης για απαλλοτρίωση δεν παρέχει κανένα πλεονέκτημα, η εκ των υστέρων επέκταση της εν λόγω αποζημίωσης μπορεί να συνιστά κρατική ενίσχυση.
For instance, if a company receives a subsidy to carry out an investment in an assisted region, it cannot be argued that this does not mitigate costs normally included in the budget of the undertaking given that, in the absence of the subsidy, the company would not have carried out the investment.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 2ας Ιουλίου 1974, Ιταλία κατά Επιτροπής, 173/73, ECLI:EU:C:1974:71, σκέψη 17.
Judgment of the Court of Justice of 8 December 2011, France Télécom SA v Commission, C-81/10 P, ECLI:EU:C:2011:811, paragraphs 43 to 50.
Βλέπε επίσης απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, Confederación Espanola de Transporte de Mercancías κατά Επιτροπής, T-55/99, ECLI:EU:T:2000:223, σκέψη 85.
This logically applies to the relief of costs incurred by an undertaking to replace the status of officials with the status of employees comparable to that of its competitors, which confers an advantage on the undertaking concerned (on which there was some previous uncertainty following the judgment of the General Court of 16 March 2004, Danske Busvognmænd v Commission, T-157/01, ECLI:EU:T:2004:76, paragraph 57).
Το άρθρο 125 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ ορίζει ότι «Η παρούσα συμφωνία δεν θίγει κατά κανένα τρόπο το καθεστώς της ιδιοκτησίας στα συμβαλλόμενα μέρη».
On compensation for stranded costs, see also Judgment of the General Court of 11 February 2009, Iride SpA and Iride Energia SpA v Commission, T-25/07, ECLI:EU:T:2009:33, paragraphs 46 to 56.
Βλέπε, για παράδειγμα, απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 1986, Βέλγιο κατά Επιτροπής, 40/85, ECLI:EU:C:1986:305, σκέψη 12.
Judgment of the Court of Justice of 24 July 2003, Altmark Trans, C-280/00, ECLI:EU:C:2003:415, paragraphs 87 to 95.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Ιουλίου 1996, SFEI και λοιποί, C-39/94, ECLI:EU:C:1996:285, σκέψεις 60 και 61.
Decision No 12/12/COL and EEA Supplement No 34, 13.6.2013, p. 1.
Βλέπε, για παράδειγμα, απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 1990, Βέλγιο κατά Επιτροπής («Tubemeuse») , C-142/87, ECLI:EU:C:1990:125, σκέψη 29· απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 1991, Ιταλία κατά Επιτροπής («Alfa Romeo»), C-305/89, ECLI:EU:C:1991:142, σκέψεις 18 και 19· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 1998, Cityflyer Express κατά Επιτροπής, T-16/96, ECLI:EU:T:1998:78, σκέψη 51· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιανουαρίου 1999, Neue Maxhütte Stahlwerke και Lech-Stahlwerke κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-129/95, T-2/96 και T-97/96, ECLI:EU:T:1999:7, σκέψη 104· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαρτίου 2003, Westdeutsche Landesbank Girozentrale και Land Nordrhein-Westfalen κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-228/99 και T-233/99, ECLI:EU:T:2003:57·
Judgment of the Court of Justice of 27 March 1980, Amministrazione delle finanze dello Stato, 61/79, ECLI:EU:C:1980:100, paragraphs 29 to 32.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Νοεμβρίου 2007, Ισπανία κατά Επιτροπής, C-525/04 P, ECLI:EU:C:2007:698· απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Ιανουαρίου 2013, Frucona κατά Επιτροπής, C-73/11 P, ECLI:EU:C:2013:32· απόφαση του Δικαστηρίου της 29ης Ιουνίου 1999, DMTransport, C-256/97, ECLI:EU:C:1999:332.
Judgment of the Court of Justice of 27 September 1988, Asteris AE and Others v Greece, Joined Cases 106 to 120/87, ECLI:EU:C:1988:457, paragraphs 23 and 24.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Φεβρουαρίου 2012, Land Burgenland και Αυστρία κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-268/08 και T-281/08, ECLI:EU:T:2012:90.
Judgment of the General Court of 1 July 2010, Nuova Terni Industrie Chimiche SpA v Commission, T-64/08, ECLI:EU:T:2010:270, paragraphs 59 to 63 and 140 to 141, clarifying that while the payment of compensation for an expropriation does not grant an advantage, an extension ex post of such compensation can constitute State aid.
Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαρτίου 2003, Westdeutsche Landesbank Girozentrale και Land Nordrhein-Westfalen κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-228/99 και T-233/99, ECLI:EU:T:2003:57, σκέψη 208.
Judgment of the Court of Justice of 2 July 1974, Italy v Commission, 173/73, ECLI:EU:C:1974:71, paragraph 17.
Βλέπε, στο ίδιο πνεύμα, απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2012, Επιτροπή κατά EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318 σκέψη 90· απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Μαρτίου 1994, Banco Exterior de España, C-387/92, ECLI:EU:C:1994:100, σκέψη 14· απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Μαΐου 1999, Ιταλία κατά Επιτροπής, C-6/97, ECLI:EU:C:1999:251, σκέψη 16.
See also Judgment of the General Court of 29 September 2000, Confederación Espanola de Transporte de Mercancías v Commission, T-55/99, ECLI:EU:T:2000:223, paragraph 85.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2012, Επιτροπή κατά EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, σκέψεις 79 έως 81· απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 1986, Βέλγιο κατά Επιτροπής, 234/84, ECLI:EU:C:1986:302, σκέψη 14· απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 1986, Βέλγιο κατά Επιτροπής, 40/85, ECLI:EU:C:1986:305, σκέψη 13· απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Σεπτεμβρίου 1994, Ισπανία κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-278/92 έως C-280/92, ECLI:EU:C:1994:325, σκέψη 22· απόφαση του Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 2003, Γερμανία κατά Επιτροπής, C-334/99, ECLI:EU:C:2003:55, σκέψη 134.
Article 125 of the EEA Agreement provides that ‘This Agreement shall in no way prejudice the rules of the Contracting Parties governing the system of property ownership’.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2012, Επιτροπή κατά EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, σκέψεις 79, 80 και 81· απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 1986, Βέλγιο κατά Επιτροπής, 234/84, ECLI:EU:C:1986:302, σκέψη 14· απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Ιουλίου 1986, Βέλγιο κατά Επιτροπής, 40/85, ECLI:EU:C:1986:305, σκέψη 13· απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Σεπτεμβρίου 1994, Ισπανία κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-278/92 έως C-280/92, ECLI:EU:C:1994:325, σκέψη 22· απόφαση του Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 2003, Γερμανία κατά Επιτροπής, C-334/99, ECLI:EU:C:2003:55, σκέψη 134· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 6ης Μαρτίου 2003, Westdeutsche Landesbank Girozentrale και Land Nordrhein-Westfalen κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-228/99 και T-233/99, ECLI:EU:T:2003:57· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Σεπτεμβρίου 2008, Kahla Thüringen Porzellan κατά Επιτροπής, T-20/03, ECLI:EU:T:2008:395· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Οκτωβρίου 2002, Linde κατά Επιτροπής, T-98/00, ECLI:EU:T:2002:248.
See, for instance, Judgment of the Court of Justice of 10 July 1986, Belgium v Commission, 40/85, ECLI:EU:C:1986:305, paragraph 12.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2012, Επιτροπή κατά EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, σκέψεις 83, 84 και 85 και 105· απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Μαΐου 2002, Γαλλία κατά Επιτροπής (Stardust), C-482/99, ECLI:EU:C:2002:294, σκέψεις 71 και 72· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 30ής Απριλίου 1998, Cityflyer Express κατά Επιτροπής, T-16/96, ECLI:EU:T:1998:78, σκέψη 76.
Judgment of the Court of Justice of 11 July 1996, SFEI and Others, C-39/94, ECLI:EU:C:1996:285, paragraphs 60 and 61.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2012, Επιτροπή κατά EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, σκέψεις 82 έως 85 και 105.
See, for instance, Judgment of the Court of Justice of 21 March 1990, Belgium v Commission (‘Tubemeuse’) , C-142/87, ECLI:EU:C:1990:125, paragraph 29; Judgment of the Court of Justice of 21 March 1991, Italy v Commission (‘ALFA Romeo’), C-305/89, ECLI:EU:C:1991:142, paragraphs 18 and 19; Judgment of the General Court of 30 April 1998, Cityflyer Express v Commission, T-16/96, ECLI:EU:T:1998:78, paragraph 51; Judgment of the General Court of 21 January 1999, Neue Maxhütte Stahlwerke and Lech-Stahlwerke v Commission, Joined Cases T-129/95, T-2/96 and T-97/96, ECLI:EU:T:1999:7, paragraph 104; Judgment of the General Court of 6 March 2003, Westdeutsche Landesbank Girozentrale and Land Nordrhein-Westfalen v Commission, Joined Cases T-228/99 and T-233/99, ECLI:EU:T:2003:57.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2012, Επιτροπή κατά EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, σκέψη 85.
Judgment of the Court of Justice of 22 November 2007, Spain v Commission, C-525/04 P, ECLI:EU:C:2007:698; Judgment of the Court of Justice of 24 January 2013, Frucona v Commission, C-73/11 P, ECLI:EU:C:2013:32; Judgment of the Court of Justice of 29 June 1999, DMTransport, C-256/97, ECLI:EU:C:1999:332.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2012, Επιτροπή κατά EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, σκέψεις 82 έως 85.
Judgment of the General Court of 28 February 2012, Land Burgenland and Austria v Commission, Joined Cases T-268/08 and T-281/08, ECLI:EU:T:2012:90.
Βλέπε, επίσης, απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Οκτωβρίου 2013, Land Burgenland κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-214/12 P, C-215/12 P και C-223/12 P, ECLI:EU:C:2013:682, σκέψη 61.
Judgment of the General Court of 6 March 2003, Westdeutsche Landesbank Girozentrale and Land Nordrhein-Westfalen v Commission, Joined Cases T-228/99 and T-233/99, ECLI:EU:T:2003:57, paragraph 208.
Το επίπεδο εξειδίκευσης μιας τέτοιας εκ των προτέρων αξιολόγησης μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με την πολυπλοκότητα της εκάστοτε συναλλαγής και την αξία των περιουσιακών στοιχείων, αγαθών ή υπηρεσιών.
See, to that effect, Judgment of the Court of Justice of 5 June 2012, Commission v EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, paragraph 90; Judgment of the Court of Justice of 15 March 1994, Banco Exterior de España, C-387/92, ECLI:EU:C:1994:100, paragraph 14; Judgment of the Court of Justice of 19 May 1999, Italy v Commission, C-6/97, ECLI:EU:C:1999:251, paragraph 16.
Κανονικά, οι εν λόγω εκ των προτέρων αξιολογήσεις πρέπει να διεξάγονται με τη συνδρομή εμπειρογνωμόνων με κατάλληλες δεξιότητες και εμπειρία.
Judgment of the Court of Justice of 5 June 2012, Commission v EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, paragraphs 79 to 81; Judgment of the Court of Justice of 10 July 1986, Belgium v Commission, 234/84, ECLI:EU:C:1986:302, paragraph 14; Judgment of the Court of Justice of 10 July 1986, Belgium v Commission, 40/85, ECLI:EU:C:1986:305, paragraph 13; Judgment of the Court of Justice of 14 September 1994, Spain v Commission, Joined Cases C-278/92 to C-280/92, ECLI:EU:C:1994:325, paragraph 22; Judgment of the Court of Justice of 28 January 2003, Germany v Commission, C-334/99, ECLI:EU:C:2003:55, paragraph 134.
Οι αξιολογήσεις αυτές θα πρέπει πάντα να βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια και δεν θα πρέπει να επηρεάζονται από πολιτικές σκοπιμότητες.
Judgment of the Court of Justice of 5 June 2012, Commission v EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, paragraphs 79, 80 and 81; Judgment of the Court of Justice of 10 July 1986, Belgium v Commission, 234/84, ECLI:EU:C:1986:302, paragraph 14; Judgment of the Court of Justice of 10 July 1986, Belgium v Commission, 40/85, ECLI:EU:C:1986:305, paragraph 13; Judgment of the Court of Justice of 14 September 1994, Spain v Commission, Joined Cases C-278/92 to C-280/92, ECLI:EU:C:1994:325, paragraph 22; Judgment of the Court of Justice of 28 January 2003, Germany v Commission, C-334/99, ECLI:EU:C:2003:55, paragraph 134; Judgment of the General Court of 6 March 2003, Westdeutsche Landesbank Girozentrale and Land Nordrhein-Westfalen v Commission, Joined Cases T-228/99 and T-233/99, ECLI:EU:T:2003:57; Judgment of the General Court of 24 September 2008, Kahla Thüringen Porzellan v Commission, T-20/03, ECLI:EU:T:2008:395; Judgment of the General Court of 17 October 2002, Linde v Commission, T-98/00, ECLI:EU:T:2002:248.
Οι αξιολογήσεις που πραγματοποιούνται από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες μπορούν να προσφέρουν πρόσθετη επιβεβαίωση της αξιοπιστίας της αξιολόγησης.
Judgment of the Court of Justice of 5 June 2012, Commission v EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, paragraphs 83, 84 and 85 and 105; Judgment of the Court of Justice of 16 May 2002, France v Commission (Stardust), C-482/99, ECLI:EU:C:2002:294, paragraphs 71 and 72; Judgment of the General Court of 30 April 1998, Cityflyer Express v Commission, T-16/96, ECLI:EU:T:1998:78, paragraph 76.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 5ης Ιουνίου 2012, Επιτροπή κατά EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, σκέψη 88.
Judgment of the Court of Justice of 5 June 2012, Commission v EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, paragraphs 82 to 85 and 105.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Μαρτίου 2013, Bouygues και Bouygues Télécom κατά Επιτροπής και λοιπών, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-399/10 και C-401/10 P, ECLI:EU:C:2013:175, σκέψη 104· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2010, Ελλάδα και λοιποί κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-415/05, T-416/05 και T-423/05, ECLI:EU:T:2010:386, σκέψη 177· απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, BP Chemicals κατά Επιτροπής, T-11/95, ECLI:EU:T:1998:199, σκέψεις 170 και 171.
Judgment of the Court of Justice of 5 June 2012, Commission v EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, paragraph 85.
Απόφαση της Επιτροπής της 19ης Δεκεμβρίου 2012 στην υπόθεση SA.35378 Χρηματοδότηση αεροδρομίου Berlin Brandenburg, Γερμανία (ΕΕ C 36 της 8.2.2013, σ. 10), αιτιολογικές σκέψεις 14 έως 33.
Judgment of the Court of Justice of 5 June 2012, Commission v EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, paragraphs 82 to 85.
Στην απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 1999, BAI κατά Επιτροπής, T-14/96, ECLI:EU:T:1999:12, σκέψεις 74 έως 79, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι, υπό το πρίσμα των ειδικών περιστάσεων της υπόθεσης, θα μπορούσε να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η εκ μέρους των εθνικών αρχών αγορά ταξιδιωτικών δελτίων από την P&O Ferries δεν αποσκοπούσε στην ικανοποίηση πραγματικής ανάγκης και, επομένως, οι εθνικές αρχές δεν ενήργησαν με τρόπο παρόμοιο με εκείνον ενός ιδιωτικού φορέα που ενεργεί υπό κανονικές συνθήκες οικονομίας της αγοράς.
See also Judgment of the Court of Justice of 24 October 2013, Land Burgenland v Commission, Joined Cases C-214/12 P, C-215/12 P and C-223/12 P, ECLI:EU:C:2013:682, paragraph 61.
Ως εκ τούτου, η αγορά αυτή χορήγησε στην P&O Ferries ένα πλεονέκτημα το οποίο δεν θα είχε αποκομίσει υπό τις κανονικές συνθήκες της αγοράς και όλα τα ποσά που καταβλήθηκαν για την εκπλήρωση της συμφωνίας αγοράς συνιστούσαν κρατική ενίσχυση.
The level of sophistication of such an ex ante assessment may vary depending on the complexity of the transaction concerned and the value of the assets, goods or services involved.
Βλέπε, στο ίδιο πνεύμα, απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Οκτωβρίου 2013, Land Burgenland κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-214/12 P, C-215/12 P και C-223/12 P, ECLI:EU:C:2013:682, σκέψεις 94 και 95.
Normally, such ex ante evaluations should be carried out with the support of experts with appropriate skills and experience.
Στην υπόθεση αυτή, το Δικαστήριο έκρινε ότι, όταν μια δημόσια αρχή προβαίνει σε πώληση επιχείρησης μέσω κατάλληλης διαδικασίας υποβολής προσφορών, μπορεί να θεωρηθεί ότι η αγοραία τιμή αντιστοιχεί στην υψηλότερη (δεσμευτική και αξιόπιστη) προσφορά, χωρίς να χρειάζεται η προσφυγή σε άλλες μεθόδους αποτίμησης, όπως οι ανεξάρτητες μελέτες.
Such evaluations should always be based on objective criteria and should not be affected by policy considerations.
Οι όροι και οι προϋποθέσεις δεν μπορούν να θεωρούνται ίδιοι εάν δημόσιοι οργανισμοί και ιδιωτικοί φορείς παρεμβαίνουν με τους ίδιους όρους αλλά σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, κατόπιν μεταβολής της οικονομικής κατάστασης που έχει σημασία για τη συναλλαγή.
Evaluations conducted by independent experts may provide an additional corroboration for the credibility of the assessment.
Βλέπε σχετικώς απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2000, Alitalia κατά Επιτροπής, T-296/97, ECLI:EU:T:2000:289, σκέψη 81.
Judgment of the Court of Justice of 5 June 2012, Commission v EDF, C-124/10 P, ECLI:EU:C:2012:318, paragraph 88.
Ωστόσο, εάν οι συναλλαγές είναι διαφορετικές και δεν διεξάγονται ταυτόχρονα, το γεγονός και μόνον ότι οι όροι και οι προϋποθέσεις είναι διαφορετικοί δεν παρέχει καμία καθοριστική ένδειξη (θετική ή αρνητική) ως προς το αν η συναλλαγή που διενεργείται από τον δημόσιο οργανισμό είναι σύμφωνη με τους όρους της αγοράς.
Judgment of the Court of Justice of 19 March 2013, Bouygues and Bouygues Télécom v Commission and Others, Joined Cases C-399/10 P and C-401/10 P, ECLI:EU:C:2013:175, paragraph 104; Judgment of the General Court of 13 September 2010, Greece and Others v Commission, Joined Cases T-415/05, T-416/05 and T-423/05, ECLI:EU:T:2010:386, paragraph 177; Judgment of the General Court of 15 September 1998, BP Chemicals v Commission, T-11/95, ECLI:EU:T:1998:199, paragraphs 170 and 171.
Για παράδειγμα, στην υπόθεση Citynet Amsterdam, η Επιτροπή θεώρησε ότι το γεγονός ότι δύο ιδιώτες φορείς που αναλαμβάνουν το ένα τρίτο των συνολικών επενδύσεων μετοχικού κεφαλαίου σε μια εταιρεία (λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη συνολική μετοχική δομή και ότι οι μετοχές τους επαρκούν για τη σύσταση μειοψηφίας αρνησικυρίας σχετικά με οποιαδήποτε στρατηγική απόφαση της εταιρείας) θα μπορούσε να θεωρηθεί σημαντικό από οικονομικής άποψης (βλέπε απόφαση της Επιτροπής 2008/729/ΕΚ, της 11ης Δεκεμβρίου 2007, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 53/06 (πρώην N 262/05, πρώην CP 127/04) υπέρ της Glasvezelnet Amsterdam για επένδυση του δήμου του Άμστερνταμ σε δίκτυο πρόσβασης οπτικών ινών (ΕΕ L 247 της 16.9.2008, σ. 27), αιτιολογικές σκέψεις 96 έως 100.
Commission Decision of 19 December 2012 in Case SA.35378 Financing of Berlin Brandenburg Airport, Germany (OJ C 36, 8.2.2013, p. 10), recitals 14 to 33.
Αντιθέτως, στην υπόθεση N 429/2010, Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος (ΑΤΕ) (ΕΕ C 317 της 29.10.2011, σ. 5), η συμμετοχή των ιδιωτών ανήλθε μόλις στο 10 % της επένδυσης, έναντι κρατικής συμμετοχής 90 %, με αποτέλεσμα η Επιτροπή να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις ισοτιμίας («pari passu»), καθώς το κεφάλαιο που συνεισέφερε το κράτος ούτε συνοδευόταν από συγκρίσιμη συμμετοχή ιδιώτη μετόχου ούτε ήταν αναλογικό ως προς τον αριθμό των μετοχών που κατείχε το κράτος.
In Judgment of the General Court of 28 January 1999, BAI v Commission, T-14/96, ECLI:EU:T:1999:12, paragraphs 74 to 79, the General Court held that, in the light of specific circumstances of the case, it could be concluded that the purchase of travel vouchers by national authorities from P&O Ferries did not meet an actual need, and thus the national authorities did not act in a manner similar to that of a private operator acting under normal market economy conditions.
Βλέπε επίσης απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 12ης Δεκεμβρίου 2000, Alitalia κατά Επιτροπής, T-296/97, ECLI:EU:T:2000:289, σκέψη 81.
Accordingly, that purchase conferred an advantage on P&O Ferries which it would not have obtained under normal market conditions and all the sums paid in the fulfilment of the purchase agreement constituted State aid.
( 142α) Απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 273/14/COL, της 9ης Ιουλίου 2014, σχετικά με τη χρηματοδότηση της Scandinavian Airlines μέσω της νέας ανανεούμενης πιστωτικής διευκόλυνσης (Νορβηγία) [2015/2023] (ΕΕ L 295 της 12.11.2015, σ. 47 και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 68 της 12.11.2015, σ. 3).
See to that effect, Judgment of the Court of Justice of 24 October 2013, Land Burgenland v Commission, Joined Cases C-214/12 P, C-215/12 P and C-223/12 P, ECLI:EU:C:2013:682, paragraphs 94 and 95.
Θα πρέπει επίσης να έχουν τις ίδιες επιχειρηματικές εκτιμήσεις· βλέπε απόφαση 2005/137/ΕΚ της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη χρηματοδοτική συμμετοχή της περιφέρειας της Βαλλονίας στην επιχείρηση Carsid SA (ΕΕ L 47 της 18.2.2005, σ. 28), αιτιολογικές σκέψεις 67 έως 70.
In that case, the Court held in particular that, where a public authority proceeds to sell an undertaking through a proper tender, it can be presumed that the market price corresponds to the highest (binding and credible) offer, without the necessity to resort to other valuation methods, such as independent studies.
Το κόστος συναλλαγής μπορεί να σχετίζεται με το κόστος που οι αντίστοιχοι επενδυτές επωμίζονται για την εξέταση και την επιλογή του επενδυτικού σχεδίου, τη διευθέτηση των όρων της σύμβασης ή την παρακολούθηση της απόδοσης κατά τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης.
The terms and conditions cannot be considered to be the same if public bodies and private operators intervene on the same terms but at different moments, following a change in the economic situation that is relevant to the transaction.
Για παράδειγμα, όταν δημόσιες τράπεζες επωμίζονται συνεχώς το κόστος εξέτασης των επενδυτικών σχεδίων για τη χρηματοδότηση δανείων, το γεγονός και μόνον ότι οι ιδιώτες επενδυτές επενδύουν από κοινού με το ίδιο επιτόκιο δεν αρκεί για να αποκλείσει τη χορήγηση ενίσχυσης.
See, in that regard, Judgment of the General Court of 12 December 2000, Alitalia v Commission, T-296/97, ECLI:EU:T:2000:289, paragraph 81.
Για παράδειγμα, η εκμίσθωση ορισμένων αγαθών ή η χορήγηση αδειών για την εμπορική εκμετάλλευση φυσικών πόρων.
However, if the transactions are different and are not carried out at the same time, the mere fact that the terms and conditions are different does not provide any decisive indication (positive or negative) as to whether the transaction carried out by the public body is in line with market conditions.
Τα δικαστήρια του ΕΟΧ αναφέρονται συχνά, στο πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων, σε μια «ανοικτή» διαδικασία υποβολής προσφορών (βλέπε, για παράδειγμα, απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 5ης Αυγούστου 2003, P & O European Ferries (Vizcaya) κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-116/01 και T-118/01, ECLI:EU:T:2003:217, σκέψεις 117 και 118· απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Οκτωβρίου 2013, Land Burgenland κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-214/12 P, C-215/12 P και C-223/12 P, ECLI:EU:C:2013:682, σκέψη 94).
For instance, in the Citynet Amsterdam case, the Commission considered that two private operators taking up one-third of the total equity investments in a company (considering also the overall shareholding structure and that their shares are sufficient to form a blocking minority regarding any strategic decision of the company) could be considered economically significant (see Commission Decision 2008/729/EC of 11 December 2007 on the State aid C-53/2006 (ex N 262/05, ex CP 127/04), investment by the city of Amsterdam in a fibre-to-the-home (FttH) network (OJ L 247, 16.9.2008, p. 27), recitals 96 to 100).
Ωστόσο, ο όρος «ανοικτή» δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένη διαδικασία δυνάμει της οδηγίας 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ (ΕΕ L 94 της 28.3.2014, σ. 65) και της οδηγίας 2014/25/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις προμήθειες φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών και την κατάργηση της οδηγίας 2004/17/ΕΚ (ΕΕ L 94 της 28.3.2014, σ. 243), οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα XVI σημεία 2 και 4 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ· απόφαση της Μεικτής Επιτροπής αριθ. 97/2016 (μη δημοσιευθείσα ακόμη).
By contrast, in case N 429/2010 Agricultural Bank of Greece (ATE) (OJ C 317, 29.10.2011, p. 5), the private participation reached only 10 % of the investment, as opposed to 90 % by the State, so that the Commission concluded that ‘pari passu’ conditions were not met since the capital injected by the State was neither accompanied by a comparable participation of a private shareholder nor proportionate to the number of shares held by the State.
Συνεπώς, ο όρος «ανταγωνιστική» φαίνεται πιο ενδεδειγμένος.
See also Judgment of the General Court of 12 December 2000, Alitalia v Commission, T-296/97, ECLI:EU:T:2000:289, paragraph 81.