natgillin/translations-raw huggingface dataset:
ΚΡΑΤΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ
The granting of an advantage directly or indirectly through State resources and the imputability of such a measure to the State are two separate and cumulative conditions for State aid to exist [51].
Η άμεση ή έμμεση χορήγηση πλεονεκτήματος μέσω κρατικών πόρων και η δυνατότητα καταλογισμού ενός τέτοιου μέτρου στο Δημόσιο είναι δύο διαφορετικές και σωρευτικές προϋποθέσεις για την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης [51].
However, they are often considered together when assessing a measure under Article 61(1) of the EEA Agreement, as they both relate to the public origin of the measure in question.
Ωστόσο, εξετάζονται συχνά από κοινού κατά την αξιολόγηση ενός μέτρου βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, καθώς αμφότερες σχετίζονται με την κρατική προέλευση του υπό εξέταση μέτρου.
In cases where a public authority grants an advantage to a beneficiary, the measure is by definition imputable to the State, even if the authority in question enjoys legal autonomy from other public authorities.
Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες μια δημόσια αρχή χορηγεί ένα πλεονέκτημα σε δικαιούχο, το μέτρο μπορεί εξ ορισμού να καταλογιστεί στο κράτος, ακόμη και αν η εν λόγω αρχή διαθέτει νομική αυτονομία από άλλες δημόσιες αρχές.
The same applies if a public authority designates a private or public body to administer a measure conferring an advantage.
Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση κατά την οποία μια δημόσια αρχή αναθέτει σε ιδιωτικό ή δημόσιο οργανισμό τη διαχείριση ενός μέτρου που παρέχει πλεονέκτημα.
Indeed, EEA law cannot permit the rules on State aid to be circumvented through the creation of autonomous institutions charged with allocating aid [52].
Πράγματι, δεν μπορεί να γίνει δεκτό από το δίκαιο του ΕΟΧ να καταστρατηγούνται οι διατάξεις περί κρατικών ενισχύσεων μέσω της δημιουργίας αυτόνομων φορέων επιφορτισμένων με την κατανομή ενισχύσεων [52].
Imputability is less evident, however, if the advantage is granted through public undertakings [53].
Ωστόσο, η δυνατότητα καταλογισμού είναι λιγότερο προφανής εάν το πλεονέκτημα χορηγείται μέσω δημόσιων επιχειρήσεων [53].
In such cases, it is necessary to determine whether the public authorities can be regarded as having been involved, in one way or another, in adopting the measure [54].
Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί κατά πόσον οι δημόσιες αρχές μπορεί να θεωρηθεί ότι ενεπλάκησαν καθ' οιονδήποτε τρόπο στη λήψη του μέτρου [54].
The mere fact that a measure is taken by a public undertaking is not per se sufficient to consider it imputable to the State [55].
Το γεγονός και μόνον ότι ένα μέτρο έχει ληφθεί από δημόσια επιχείρηση δεν είναι καθαυτό αρκετό ώστε να θεωρηθεί καταλογιστέο στο Δημόσιο [55].
However, it does not need to be demonstrated that, in a particular case, the public authorities specifically incited the public undertaking to take the measure in question [56].
Ωστόσο, δεν χρειάζεται να αποδειχθεί ότι, σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, οι δημόσιες αρχές παρότρυναν ειδικά τη δημόσια επιχείρηση να λάβει το επίμαχο μέτρο [56].
In fact, since relations between the State and public undertakings are necessarily close, there is a real risk that State aid may be granted through the intermediary of those undertakings in a non-transparent manner and in breach of the rules on State aid laid down by the EEA Agreement [57].
Πράγματι, δεδομένου ότι οι σχέσεις μεταξύ Δημοσίου και δημόσιων επιχειρήσεων είναι κατ' ανάγκη πολύ στενές, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να χορηγούνται κρατικές ενισχύσεις μέσω των επιχειρήσεων αυτών, χωρίς να υπάρχει διαφάνεια και κατά παράβαση των διατάξεων περί κρατικών ενισχύσεων της συμφωνίας για τον ΕΟΧ [57].
Moreover, precisely because of the privileged relations that exist between the State and public undertakings, it will, as a general rule, be very difficult for a third party to demonstrate that measures taken by such an undertaking were in fact adopted on the instructions of the public authorities in a particular case [58].
Επιπλέον, ακριβώς λόγω των προνομιακών σχέσεων που υφίστανται μεταξύ του Δημοσίου και των δημόσιων επιχειρήσεων, θα είναι κατά γενικό κανόνα πολύ δύσκολο για έναν τρίτο να αποδείξει ότι τα μέτρα που λαμβάνονται από μια τέτοια επιχείρηση εγκρίθηκαν στην πραγματικότητα σύμφωνα με τις οδηγίες των δημόσιων αρχών σε μια συγκεκριμένη περίπτωση [58].
For these reasons, the imputability to the State of a measure taken by a public undertaking may be inferred from a set of indicators arising from the circumstances of the case and the context in which the measure was taken [59].
Για τους λόγους αυτούς, η δυνατότητα καταλογισμού στο Δημόσιο μέτρου που έχει λάβει δημόσια επιχείρηση μπορεί να συναχθεί από ένα σύνολο ενδείξεων που προκύπτουν από τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης και το όλο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η λήψη του μέτρου [59].
Possible indicators to establish whether a measure is imputable include the following [60]:
Μεταξύ των πιθανών ενδείξεων για τη διαπίστωση της δυνατότητας καταλογισμού ενός μέτρου περιλαμβάνονται οι ακόλουθες [60]:
the fact that the body in question could not take the contested decision without taking account of the requirements of the public authorities;
το γεγονός ότι ο υπό εξέταση οργανισμός δεν μπορούσε να λάβει την επίμαχη απόφαση χωρίς να λάβει υπόψη τις απαιτήσεις των δημόσιων αρχών·
the presence of factors of an organic nature which link the public undertaking to the State;
η ύπαρξη παραγόντων οργανικής φύσεως οι οποίοι συνδέουν τη δημόσια επιχείρηση με το Δημόσιο·
the fact that the undertaking through which aid was granted had to take account of directives issued by governmental bodies [61];
το γεγονός ότι η επιχείρηση μέσω της οποίας χορηγήθηκε η ενίσχυση έπρεπε να λάβει υπόψη τις οδηγίες που εκδίδονται από κυβερνητικούς οργανισμούς [61]·
the integration of the public undertaking into the structures of the public administration;
η ένταξη της δημόσιας επιχείρησης στις δομές της δημόσιας διοίκησης·
the nature of the public undertaking's activities [62] and their exercise on the market in normal conditions of competition with private operators;
η φύση των δραστηριοτήτων της δημόσιας επιχείρησης [62] και η άσκησή τους στην αγορά υπό συνήθεις συνθήκες ανταγωνισμού με ιδιωτικούς φορείς·
the legal status of the undertaking (whether it is subject to public law or ordinary company law), although the mere fact that a public undertaking has been constituted in the form of a capital company under ordinary law cannot be regarded as sufficient reason to exclude imputability [63], having regard to the autonomy which that legal form confers on it;
στ) το νομικό καθεστώς της επιχείρησης (είτε υπάγεται στο δημόσιο δίκαιο είτε στο κοινό εταιρικό δίκαιο), παρόλο που το γεγονός και μόνο ότι μια δημόσια επιχείρηση έχει συσταθεί υπό τη μορφή κεφαλαιουχικής εταιρείας βάσει του κοινού δικαίου δεν μπορεί να θεωρηθεί επαρκής λόγος για να αποκλειστεί η δυνατότητα καταλογισμού [63], λαμβανομένης υπόψη της αυτονομίας που της παρέχει η νομική μορφή της·
the degree of supervision that the public authorities exercise over the management of the undertaking;
ο βαθμός της εποπτείας που ασκούν οι δημόσιες αρχές στη διαχείριση της επιχείρησης·
any other indicator showing the involvement of the public authorities in adopting the measure in question or the unlikelihood of their not being involved, taking account of the scope of the measure, its content or the conditions it contains.
κάθε άλλη ένδειξη που υποδηλώνει τη συμμετοχή των δημόσιων αρχών στη λήψη του υπό εξέταση μέτρου ή η διαπίστωση ότι είναι απίθανο να μην έχουν εμπλακεί, λαμβανομένων υπόψη της εμβέλειας του μέτρου, του περιεχομένου του ή των όρων που περιέχει.
A measure is not imputable to an EEA State if the EEA State is under an obligation to implement it under EEA law without any discretion.
Ένα μέτρο δεν μπορεί να καταλογισθεί σε ένα κράτος του ΕΟΧ εάν το κράτος του ΕΟΧ υπέχει την υποχρέωση να το εφαρμόζει βάσει του δικαίου του ΕΟΧ, χωρίς οποιαδήποτε διακριτική ευχέρεια.
In that case, the measure stems from an obligation under EEA law and is not imputable to the EEA State [64].
Στην περίπτωση αυτή το μέτρο απορρέει από υποχρέωση με βάση το δίκαιο του ΕΟΧ και δεν μπορεί να καταλογιστεί στο κράτος του ΕΟΧ [64].
However, this is not the case in situations where EEA law simply allows for certain national measures and the EEA State enjoys discretion (i) as to whether to adopt the measures in question or (ii) in establishing the characteristics of the concrete measure which are relevant from a State aid perspective [65].
Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει σε περιπτώσεις στις οποίες το δίκαιο του ΕΟΧ επιτρέπει τη λήψη ορισμένων εθνικών μέτρων και εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του κράτους του ΕΟΧ i) εάν θα εγκρίνει τα εν λόγω μέτρα ή ii) ο καθορισμός των χαρακτηριστικών του συγκεκριμένου μέτρου που είναι σημαντικά από πλευράς κρατικών ενισχύσεων [65].
Measures that are adopted jointly by several EEA States are imputable to all the EEA States concerned pursuant to Article 61(1) of the EEA Agreement [66].
Τα μέτρα που θεσπίζονται από κοινού από πολλά κράτη του ΕΟΧ καταλογίζονται σε όλα τα οικεία κράτη του ΕΟΧ σύμφωνα με το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ [66].
Only advantages granted directly or indirectly through State resources can constitute State aid within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement [67].
Μόνο τα πλεονεκτήματα που χορηγούνται άμεσα ή έμμεσα με κρατικούς πόρους μπορούν να θεωρηθούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ [67].
State resources include all resources of the public sector [68], including resources of intra-State entities (decentralised, federated, regional or other) [69] and, under certain circumstances, resources of private bodies (see paragraphs 57 and 58).
Οι κρατικοί πόροι περιλαμβάνουν όλους τους πόρους του δημόσιου τομέα [68], συμπεριλαμβανομένων των ενδοκρατικών οντοτήτων (αποκεντρωμένων, ομόσπονδων, περιφερειακών ή άλλων) [69] και, υπό ορισμένες συνθήκες, τους πόρους ιδιωτικών φορέων (βλέπε σημεία 57 και 58).
It is irrelevant whether or not an institution within the public sector is autonomous [70].
Δεν έχει σημασία εάν ένας φορέας του δημόσιου τομέα είναι αυτόνομος [70].
Funds provided by the central bank of an EEA State to specific credit institutions generally imply the transfer of State resources [71].
Τα κεφάλαια που παρέχονται από την κεντρική τράπεζα ενός κράτους του ΕΟΧ σε συγκεκριμένα πιστωτικά ιδρύματα υποδηλώνουν εν γένει τη μεταφορά κρατικών πόρων [71].
Resources of public undertakings also constitute State resources within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement because the State is capable of directing the use of these resources [72].
Οι πόροι δημόσιας επιχείρησης συνιστούν επίσης κρατικούς πόρους κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, διότι το Δημόσιο είναι σε θέση να κατευθύνει τη χρήση των πόρων αυτών [72].
For the purposes of State aid law, transfers within a public group may also constitute State aid if, for example, resources are transferred from the parent company to its subsidiary (even if they constitute a single undertaking from an economic point of view) [73].
Για τους σκοπούς της νομοθεσίας κρατικών ενισχύσεων, οι μεταβιβάσεις στα πλαίσια δημόσιου ομίλου μπορεί επίσης να αποτελούν κρατική ενίσχυση, για παράδειγμα εάν οι πόροι μεταφέρονται από τη μητρική εταιρεία στη θυγατρική της (ακόμη και αν αποτελούν ενιαία επιχείρηση από οικονομικής απόψεως) [73].
The question of whether the transfer of such resources is imputable to the State is addressed in section 3.1.
Το ζήτημα του κατά πόσον η μεταβίβαση των πόρων αυτών μπορεί να καταλογιστεί στο κράτος εξετάζεται στην ενότητα 3.1.
The fact that a public undertaking is a beneficiary of an aid measure does not mean it may not grant aid to another beneficiary by way of a different aid measure [74].
Το γεγονός ότι μια δημόσια επιχείρηση είναι δικαιούχος ενός μέτρου ενίσχυσης δεν σημαίνει ότι στερείται τη δυνατότητα χορήγησης ενισχύσεων σε άλλο δικαιούχο μέσω διαφορετικού μέτρου ενίσχυσης [74].
The fact that a measure granting an advantage is not financed directly by the State, but by a public or private body established or appointed by the State to administer the aid, does not necessarily mean that the measure is not financed through State resources [75].
Το γεγονός ότι ένα μέτρο που χορηγεί πλεονέκτημα δεν χρηματοδοτείται απευθείας από το Δημόσιο αλλά από δημόσιο ή ιδιωτικό οργανισμό που έχει συσταθεί ή οριστεί από το κράτος για τη χορήγηση της ενίσχυσης δεν συνεπάγεται απαραίτητα ότι το μέτρο δεν χρηματοδοτείται μέσω κρατικών πόρων [75].
A measure adopted by a public authority and favouring certain undertakings or products does not lose the character of a gratuitous advantage by virtue of the fact that it is wholly or partially financed by contributions imposed by the public authority and levied on the undertakings concerned [76].
Ένα μέτρο που εγκρίνεται από δημόσια αρχή και ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένα προϊόντα δεν χάνει τον χαρακτήρα του εκ χαριστικής αιτίας παρεχομένου πλεονεκτήματος λόγω του ότι χρηματοδοτείται πλήρως ή εν μέρει με εισφορές που επιβάλλονται από τη δημόσια αρχή και εισπράττονται από τις οικείες επιχειρήσεις [76].
The transfer of State resources may take many forms, such as direct grants, loans, guarantees, direct investment in the capital of companies and benefits in kind.
Η μεταφορά κρατικών πόρων μπορεί να γίνει με πολλές μορφές, όπως άμεσες επιχορηγήσεις, δάνεια, εγγυήσεις, άμεσες επενδύσεις στο κεφάλαιο εταιρειών και παροχές σε είδος.
A firm and concrete commitment to make State resources available at a later point in time is also considered a transfer of State resources.
Μια σταθερή και συγκεκριμένη δέσμευση για τη διάθεση κρατικών πόρων σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο θεωρείται επίσης μεταφορά κρατικών πόρων.
A positive transfer of funds does not have to occur; foregoing State revenue is sufficient.
Δεν είναι απαραίτητη μια θετική μεταφορά κεφαλαίων, καθώς επαρκεί η απώλεια κρατικών εσόδων.
Waiving revenue which would otherwise have been paid to the State constitutes a transfer of State resources [77].
Η παραίτηση από την είσπραξη εσόδων που διαφορετικά θα είχαν καταβληθεί στο Δημόσιο συνιστά μεταφορά κρατικών πόρων [77].
For example, a ‘shortfall’ in tax and social security revenue due to exemptions or reductions in taxes or social security contributions granted by the EEA State, or exemptions from the obligation to pay fines or other pecuniary penalties, fulfils the State resources requirement of Article 61(1) of the EEA Agreement [78].
Για παράδειγμα, ένα «έλλειμμα» στα φορολογικά έσοδα και στα έσοδα κοινωνικής ασφάλισης, λόγω απαλλαγών ή μειώσεων σε φόρους ή εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που χορηγούνται από το κράτος του ΕΟΧ ή απαλλαγές από την υποχρέωση καταβολής προστίμων ή άλλων χρηματικών ποινών, πληροί την απαίτηση περί κρατικών πόρων του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ [78].
The creation of a concrete risk of imposing an additional burden on the State in the future, by a guarantee or by a contractual offer, is sufficient for the purposes of Article 61(1) [79].
Η δημιουργία ενός συγκεκριμένου κινδύνου πρόσθετης επιβάρυνσης του Δημοσίου στο μέλλον, είτε από εγγύηση είτε από συμβατική προσφορά, είναι επαρκής για τους σκοπούς του άρθρου 61 παράγραφος 1 [79].
If public authorities or public undertakings provide goods or services at a price below market rates, or invest in an undertaking in a manner that is inconsistent with the market economy operator test, as described from paragraph 73 onwards, this implies foregoing State resources (as well as the granting of an advantage).
Εάν οι δημόσιες αρχές ή οι δημόσιες επιχειρήσεις παρέχουν αγαθά ή υπηρεσίες σε τιμή χαμηλότερη από τις τιμές της αγοράς ή επενδύουν σε επιχείρηση με τρόπο ασυμβίβαστο με το κριτήριο του φορέα της οικονομίας της αγοράς, όπως περιγράφεται από το σημείο 73 και εξής, αυτό συνεπάγεται απώλεια κρατικών πόρων (καθώς και χορήγηση πλεονεκτήματος).
Granting access to a public domain or natural resources, or granting special or exclusive rights [80] without adequate remuneration in line with market rates, can constitute foregoing State revenues (as well as the granting of an advantage) [81].
Η παροχή πρόσβασης σε δημόσια περιουσία ή σε φυσικούς πόρους ή η χορήγηση ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων [80] χωρίς επαρκή αποζημίωση σύμφωνα με τις τιμές της αγοράς μπορεί να συνιστά απώλεια κρατικών εσόδων (όπως και χορήγηση πλεονεκτήματος) [81].
In these cases it needs to be established whether the State, in addition to its role of manager of the public assets in question, acts as a regulator that pursues policy objectives by making the selection process of the undertakings concerned subject to qualitative criteria (established ex ante in a transparent and non-discriminatory manner) [82].
Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να καθοριστεί κατά πόσον το Δημόσιο, εκτός από τον ρόλο του διαχειριστή της οικείας δημόσιας περιουσίας, δρα και ως ρυθμιστής που επιδιώκει στόχους πολιτικής, εξαρτώντας τη διαδικασία επιλογής των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων από ποιοτικά κριτήρια (τα οποία καθορίζονται εκ των προτέρων με διαφανή και αμερόληπτο τρόπο) [82].
When the State acts as a regulator, it can decide legitimately not to maximise the revenues which could otherwise have been achieved without falling under the scope of State aid rules, provided that all the operators concerned are treated in line with the principle of non-discrimination, and that there is an inherent link between achieving the regulatory purpose and the foregoing of revenue [83].
Όταν το Δημόσιο ενεργεί ως ρυθμιστής, μπορεί να αποφασίσει νόμιμα να μην μεγιστοποιήσει τα έσοδα που θα μπορούσαν να είχαν άλλως επιτευχθεί, χωρίς να εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, υπό την προϋπόθεση ότι όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς αντιμετωπίζονται σύμφωνα με την αρχή της μη εισαγωγής διακρίσεων και ότι υπάρχει εγγενής σχέση μεταξύ της επίτευξης του ρυθμιστικού σκοπού και της απώλειας κρατικών εσόδων [83].
In any event, a transfer of State resources is present if, in a given case, the public authorities do not charge the normal amount under their general system for access to the public domain or natural resources, or for granting certain special or exclusive rights.
Σε κάθε περίπτωση, λαμβάνει χώρα μεταφορά κρατικών πόρων εάν, σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, οι δημόσιες αρχές δεν χρεώνουν το κανονικό ποσό βάσει του γενικού συστήματος που εφαρμόζεται για την πρόσβαση στη δημόσια περιουσία ή σε φυσικούς πόρους ή για τη χορήγηση ορισμένων ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων.
A negative indirect effect on State revenues stemming from regulatory measures does not constitute a transfer of State resources where it is an inherent feature of the measure [84].
Ένα έμμεσο αρνητικό αποτέλεσμα στα κρατικά έσοδα που προέρχονται από ρυθμιστικά μέτρα δεν συνιστά μεταφορά κρατικών πόρων όταν πρόκειται για εγγενές χαρακτηριστικό του μέτρου [84].
For example, a derogation from employment law provisions altering the framework for contractual relations between undertakings and employees does not constitute a transfer of State resources, despite the fact that it may reduce social security contributions or taxes payable to the State [85].
Παραδείγματος χάρη, μια παρέκκλιση από τις διατάξεις του εργατικού δικαίου με την οποία τροποποιείται το πλαίσιο για τις συμβατικές σχέσεις μεταξύ των επιχειρήσεων και των εργαζομένων δεν συνιστά μεταφορά κρατικών πόρων, παρά το γεγονός ότι μπορεί να μειώσει τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης ή τους φόρους που καταβάλλονται στο κράτος [85].
Similarly, national regulation which sets a minimum price for certain goods does not entail the transfer of State resources [86].
Με τον ίδιο τρόπο, οι εθνικές νομοθετικές διατάξεις που καθορίζουν μια ελάχιστη τιμή για ένα ορισμένο αγαθό δεν συνεπάγονται μεταφορά κρατικών πόρων [86].
The origin of the resources is not relevant provided that, before being directly or indirectly transferred to the beneficiaries, they come under public control and are therefore available to the national authorities [87], even if the resources do not become the property of the public authority [88].
Η προέλευση των πόρων δεν είναι ουσιώδης υπό την προϋπόθεση ότι, πριν μεταφερθούν άμεσα ή έμμεσα στους δικαιούχους, τίθενται υπό δημόσιο έλεγχο και συνεπώς στη διάθεση των εθνικών αρχών [87], ακόμη και αν δεν περιέρχονται στην κυριότητα της δημόσιας αρχής [88].
Thus, subsidies financed through parafiscal charges or compulsory contributions imposed by the State and managed and apportioned in accordance with the provisions of public rules imply a transfer of State resources, even if not administered by the public authorities [89].
Κατ' επέκταση, οι επιδοτήσεις που χρηματοδοτούνται μέσω οιονεί φορολογικών επιβαρύνσεων ή υποχρεωτικών εισφορών που επιβάλλονται από το Δημόσιο και των οποίων η διαχείριση και η κατανομή γίνονται σύμφωνα με τις διατάξεις του δημοσίου δικαίου συνεπάγονται μεταφορά κρατικών πόρων, ακόμη και αν δεν χορηγούνται από τις δημόσιες αρχές [89].
Moreover, the mere fact that the subsidies are financed in part by voluntary private contributions is not sufficient to rule out the presence of State resources, since the relevant factor is not the origin of the resources but the degree of intervention of the public authority within the definition of the measure and its method of financing [90].
Επιπλέον, το γεγονός και μόνον ότι οι επιδοτήσεις χρηματοδοτούνται εν μέρει από εθελοντικές συνεισφορές ιδιωτών δεν αρκεί για να αποκλειστεί η παρουσία των κρατικών πόρων, δεδομένου ότι ο κρίσιμος παράγοντας δεν είναι η προέλευση των πόρων αλλά ο βαθμός παρέμβασης της δημόσιας αρχής στο πλαίσιο προσδιορισμού του μέτρου και της μεθόδου χρηματοδότησής του [90].
The transfer of State resources can only be ruled out in very specific circumstances, notably if resources from the members of a trade association are earmarked for funding a specific purpose in the interest of the members, are decided on by a private organisation and have a purely commercial purpose, and if the EEA State is simply acting as a vehicle in order to make the contribution introduced by the trade organisation compulsory [91].
Η μεταφορά κρατικών πόρων μπορεί να αποκλειστεί μόνο σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, κυρίως όταν οι πόροι από τα μέλη μιας επαγγελματικής ένωσης προορίζονται για χρηματοδότηση συγκεκριμένου σκοπού προς το συμφέρον των μελών, ο οποίος σκοπός αποφασίζεται από ιδιωτικό οργανισμό και με καθαρά εμπορικούς σκοπούς, εφόσον το κράτος του ΕΟΧ ενεργεί απλώς ως όργανο προκειμένου να καταστήσει υποχρεωτικές τις εισφορές που θεσπίζονται από τις επαγγελματικές οργανώσεις [91].
A transfer of State resources is also present if the resources are at the joint disposal of several EEA States who decide jointly on the use of those resources [92].
Μεταφορά κρατικών πόρων υπάρχει επίσης όταν οι πόροι είναι στην κοινή διάθεση διαφόρων κρατών του ΕΟΧ που αποφασίζουν από κοινού σχετικά με τη χρήση των πόρων αυτών [92].
This would be the case, for example, for funds from the European Stability Mechanism (ESM).
Αυτό θα μπορούσε να ισχύει, παραδείγματος χάρη, για κεφάλαια από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ΕΜΣ).
Resources coming from the EEA (for example from structural funds or EEA/Norway grants), from the European Investment Bank or the European Investment Fund, or from international financial institutions, such as the International Monetary Fund or the European Bank for Reconstruction and Development, are considered as State resources if national authorities have discretion as to the use of these resources (in particular the selection of beneficiaries) [93].