natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η NPA διαφωνεί με την προκαταρκτική αξιολόγηση και τα πορίσματα της απόφασης 136/13/COL της Αρχής, όπου η Αρχή ανέφερε ότι η NDLA δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιχείρηση και, ως εκ τούτου, δεν υπόκειται στους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.
The management team is hired from the county authorities for an indefinite period of time and thus do not have contractual employment relationship with the NDLA.
Η NPA διατείνεται ότι η μείωση των προϋπολογισμών των κομητειακών αρχών για την προμήθεια διδακτικού υλικού συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία της NDLA.
In practice, the county authorities are reimbursed three times per year by the NDLA for the use of their resources (i.e. to cover salaries, travel expenses etc.).
Κατά τη γνώμη της NPA, η μείωση αυτή προκάλεσε τη συρρίκνωση της αγοράς που καταδεικνύεται από την πτώση του ακαθάριστου κύκλου εργασιών που σχετίζεται με τα βιβλία που πωλούνται στα λύκεια (392 εκατ. NOK το 2008 και 255 έως 264 εκατ. NOK τα έτη 2010 έως 2012).
Reimbursements are organised by Hordaland county authority.
Κατά την άποψη της NPA, τα ποσά αυτά αποδεικνύουν ότι υπήρχε σχετική αγορά τουλάχιστον πριν από τη δημιουργία της NDLA.
Furthermore, the NDLA has since the project phase used the county purchasing unit BTV [57] to carry out all its public procurement activities in respect of services to be bought on the market.
Η NPA παραπέμπει επίσης στην αιτιολογική σκέψη 13 των κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής για την εφαρμογή των κανόνων σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την αντιστάθμιση του κόστους παροχής υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος (εφεξής «ΥΓΟΣ») [60] προκειμένου να υποστηρίξει ότι, παρά «το εν λόγω κλείσιμο της αγοράς [εσωτερική παραγωγή], οικονομική δραστηριότητα δύναται να υπάρξει σε περίπτωση που άλλοι παράγοντες προτίθενται και δύνανται να παράσχουν την υπηρεσία στη σχετική αγορά» και ότι ο μη κερδοσκοπικός χαρακτήρας της NDLA δεν αλλάζει τον χαρακτηρισμό της ως επιχείρησης, εφόσον «με την προσφορά αυτή ανταγωνίζεται άλλους επιχειρηματίες που επιδιώκουν κερδοσκοπικό σκοπό» [61].
In terms of services that the NDLA has procured, these include all technical administration, application management, service desk and development services of the NDLA Digital Learning Website [58].
Αναφορικά με την αξιολόγηση βάσει των κριτηρίων της υπόθεσης Altmark [62], η NPA διατείνεται ότι τα κριτήρια αυτά δεν ικανοποιούνται εφόσον η NDLA υποτίθεται ότι είναι ιδιαίτερα μη αποτελεσματική.
There is no evidence that the NDLA's purchasing has exceeded its budget nor that the NDLA has procured any services or goods outside of the remit of its mandate.
Εικάζεται επίσης ότι η NDLA δεν παράγει ένα προϊόν μόνο σε περίπτωση δυσλειτουργίας της αγοράς, αλλά και σε περίπτωση που το προϊόν αυτό διατίθεται ήδη στην αγορά.
COMMENTS TO THE OPENING DECISION
Η NPA παραπέμπει στην παράγραφο 13 των κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής για τις ΥΓΟΣ όπου αναφέρεται ότι τα «κράτη της ΕΖΕΣ δεν μπορούν να συνδέουν με ειδικές υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας τις υπηρεσίες που παρέχονται ήδη […] από επιχειρήσεις που λειτουργούν υπό κανονικές συνθήκες της αγοράς.».
THE COMPLAINANT
Τελικά, αναφορικά με την αξιολόγηση της NDLA ως παρόχου ΥΓΟΣ, επικρίνεται η έλλειψη διαφάνειας.
The NPA's comments can be summarised as follows:
Ως προς αυτό, η NPA παραπέμπει στους όρους της Οδηγίας 2006/111/ΕΚ για τη διαφάνεια [63] και δηλώνει ότι η NDLA δεν πληροί τους όρους αυτούς.
First, the scope of NDLA's service obligations are not properly defined.
ΑΛΛΟΙ ΤΡΙΤΟΙ
Second, the financing system and structure of the NDLA is vague, which in turn leads to cross subsidisation from the county authorities that are not reflected in the accounts of the NDLA.
Η Αρχή έλαβε παρατηρήσεις από 11 ενδιαφερόμενους τρίτους και συγκεκριμένα από τους εξής φορείς: την Πορτογαλική Ένωση Εκδοτών και Βιβλιοπωλών (APEL), την Ομοσπονδία Ευρωπαίων Εκδοτών (FEP), το Πολωνικό Επιμελητήριο Βιβλίου, τη Γαλλική Ένωση Εκδοτών, το Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο της Σλοβενίας, τη Δανική Ένωση Εκδοτών, την Ένωση Εκδοτών (του Ηνωμένου Βασιλείου), τη Διεθνή Ένωση Εκδοτών (IPA), την Ένωση Βέλγων Εκδοτών (ADEB), την Ένωση Εκδοτών και Βιβλιοπωλών της Σερβίας και τη Σουηδική Ένωση Εκδοτών Εκπαιδευτικού Υλικού.
Third, the NDLA has already caused severe and irreparable harm to publishers operating in Norway, mainly due to the earmarking of public state resources from the county authorities to the NDLA, which allegedly limits the schools' ability to buy high quality learning materials from publishers.
Όλοι οι τρίτοι διατύπωσαν την άποψη ότι η παραγωγή και η παροχή δωρεάν ψηφιακών πόρων από μια κρατική οντότητα όπως η NDLA αποτελεί αθέμιτο, κρατικώς επιδοτούμενο ανταγωνισμό και θα πρέπει να χαρακτηριστεί ως παράνομη ενίσχυση.
Fourth, it is stated that county authorities not participating in the NDLA (Oslo and Akershus) [59] are at risk of getting poorer quality learning materials from the publishing houses due to the weakening of the publishing houses' ability to compete.
Η FEP και η IPA υπέβαλαν λεπτομερέστερες παρατηρήσεις, οι οποίες συνοψίζονται ως εξής:
The NPA refers to research on Open Educational Resources (OER) which has found that ‘government-funded OER programmes can restrict choice for teachers and learners, because they undermine the ability of private sector providers to compete and thus to have the confidence to invest, so that these providers progressively withdraw from the market’ (see third party observation from the International Publisher Association)
Ο αθέμιτος ανταγωνισμός που προκύπτει από την ενίσχυση που χορηγείται στην NDLA υπονομεύει ουσιαστικά την ικανότητα των εκδοτών του ιδιωτικού τομέα να συνεχίσουν να παράγουν υψηλής ποιότητας πόρους για την εν λόγω αγορά.
The NPA objects to the preliminary assessment and findings in the Authority's Decision 136/13/COL in which the Authority indicated that the NDLA did not qualify as an undertaking and would thus not be subject to the state aid rules.
Αυτός ο αθέμιτος ανταγωνισμός θα επηρεάσει αρνητικά την εκπαίδευση στη Νορβηγία και θα βλάψει τις επιδόσεις τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των μαθητών, και
The NPA alleges that the reduction in the county authorities' procurement budgets for learning materials is directly linked to the creation of the NDLA.
η αποτελεσματικότερη στρατηγική για την κατανομή της κρατικής χρηματοδότησης είναι η επικέντρωση στην πλευρά της ζήτησης (στον σχολικό προϋπολογισμό), αντί της υλοποίησης επιδοτήσεων στην πλευρά της προσφοράς για την παροχή δωρεάν υλικού που δεν υπόκειται σε ανταγωνισμό (όπως συμβαίνει με την NDLA).
In the NPA's view, this reduction accounts for the reduction in the market size as evidenced by the drop of gross turnover relating to books sold to upper secondary schools (NOK 392 million in 2008, and NOK 255 to 264 million in the years 2010 to 2012).
Στην πρώτη περίπτωση, οι εκπαιδευτικοί θα έχουν τα κονδύλια για να επιλέξουν ελεύθερα μεταξύ ποικιλίας πόρων υψηλής ποιότητας, συμπεριλαμβανομένων των OER και του υλικού που προέρχεται από επαγγελματίες εκδότες.
NPA alleges that these numbers prove that there was a market at least prior to the creation of the NDLA.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΝΟΡΒΗΓΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
The NPA also refers to paragraph 13 of the Authority's guidelines on the application of the state aid rules to compensation granted for the provision of services of general economic interest (‘SGEI’) [60] in order to argue that despite ‘the market closure [in-house production] an economic activity can exist where other operators would be willing and able to provide the service’ and that the non-profit nature of the NDLA does not alter the assessment of it as an undertaking, as long as that ‘offer exists in competition with that of other operators which do seek to make profit’ [61].
Η θέση των νορβηγικών αρχών είναι ότι η χρηματοδότηση της παροχής δωρεάν δημόσιας ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν είναι δυνατόν να χαρακτηριστεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
With regard to the assessment of the Altmark [62] criteria, the NPA alleges that they are not met as the NDLA is alleged to be highly inefficient.
Οι νορβηγικές αρχές τονίζουν ότι η NDLA αγοράζει πρωτίστως εκπαιδευτικό υλικό μέσω διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων στην αγορά.
It is also alleged that the NDLA does not produce a product only in the case of market failure, but also where such product is already available on the market.
Μόνο όταν η NDLA δεν είναι σε θέση να προμηθευτεί υλικό επαρκούς ποιότητας, το αναπτύσσει η ίδια σε στενή συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς και τις κομητειακές αρχές.
The NPA refers to the Authority's guidelines on SGEI paragraph 13 where it is stated that the ‘EFTA States cannot attach specific public service obligations to services that are already provided […] by undertakings operating under normal market conditions.’
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Finally, with regard to the assessment of the NDLA as an SGEI provider, the lack of transparency is criticised.
ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
In that respect, the NPA refers to the conditions in the Transparency Directive 2006/111/EC [63] which is stated not to have be met by NDLA.
Σύμφωνα με το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, «ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη μέλη της ΕΚ, τα κράτη της ΕΖΕΣ ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής, είναι ασυμβίβαστες με τη λειτουργία της παρούσας συμφωνίας, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ των συμβαλλομένων μερών συναλλαγές, εκτός εάν η παρούσα συμφωνία ορίζει άλλως».
OTHER THIRD PARTIES
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ
The Authority has received comments from 11 interested third parties, namely: Associacao Portuguesa de Editores e Livrerios (APEL), the Federation of European Publishers (FEP), the Polish Chamber of Books, the French Publisher Association, the Chamber of Commerce and Industry of Slovenia, the Danish Publisher Association, the Publisher Association (UK), the International Publisher Association (IPA), the Association of the Belgian Publishers (ADEB), the Publisher and Booksellers Association of Serbia and the Swedish Association of Educational Publishers.
Όπως προκύπτει από τα ανωτέρω, οι κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων ισχύουν μόνο για τα πλεονεκτήματα που χορηγούνται σε επιχειρήσεις.
The third parties all submit that the production and provision of free digital resources by a state-run entity such as the NDLA is unfair state-subsidised competition and should be found to be unlawful aid.
Προτού εξεταστεί κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για τις κρατικές ενισχύσεις στην προκειμένη περίπτωση, είναι απαραίτητο πρώτα να εξεταστεί κατά πόσον η NDLA μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
The FEP and the IPA submitted more extensive comments, which are summarised below:
Εάν δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, τότε η στήριξη προς την NDLA δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Unfair competition arising from the aid granted to the NDLA will substantially undermine the ability of private sector publishers to continue to provide high-quality resources for this market.
Κατά την πάγια νομολογία, η έννοια της επιχείρησης καλύπτει «[…] κάθε φορέα που ασκεί οικονομική δραστηριότητα, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς που τον διέπει και τον τρόπο της χρηματοδοτήσεώς του» [64].
Such unfair competition will negatively affect education in Norway and have a harmful effect on both teacher and student performance; and
Η Αρχή επισημαίνει ότι η NDLA συνιστά ουσιαστικά μια σύμπραξη μεταξύ διαφόρων κομητειακών αρχών.
The most effective strategy for allocating state funding is to focus on the demand (school budget) side and not to implement a supply-side subsidy of free material that is not subject to competition (as is the case for the NDLA).
Ως εκ τούτου, αποδέκτης των κρατικών κονδυλίων δεν είναι η NDLA αυτή καθαυτήν, αλλά μάλλον οι επιμέρους κομητειακές αρχές που συνεργάζονται στο έργο της NDLA.
In the former case, teachers have the funds to choose freely from a range of high-quality resources including OER and professionally published material.
Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, κάθε φορέας μπορεί να είναι επιχείρηση κατά την έννοια των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς που τον διέπει και τον τρόπο χρηματοδότησής του.
COMMENTS OF THE NORWEGIAN AUTHORITIES
Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσον η εν λόγω δραστηριότητα μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι οικονομικής φύσης.
The Norwegian authorities' position is that that the financing of the provision of free public upper secondary school may not be considered as state aid within the meaning of Article 61 of the EEA Agreement.
Όπως αναλύεται στη συνέχεια στο τμήμα II.1.1.2, η Αρχή εξέτασε αν η αλλαγή του καθεστώτος της NDLA από ad hoc σύμπραξη κατά την ίδρυσή της σε επίσημη διαδημοτική σύμπραξη από την 1η Ιουλίου 2009, είχε κάποια επίπτωση στον χαρακτηρισμό των δραστηριοτήτων της NDLA.
The Norwegian authorities underline the fact that the NDLA primarily purchases learning materials via public procurement procedures in the market.
Η Αρχή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αλλαγή του καθεστώτος δεν είχε καμία επίπτωση, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, τον τρόπο χρηματοδότησης ή την αυτονομία της NDLA όταν άλλαξε το καθεστώς της.
It is only when the NDLA is unable to procure material of sufficient quality that it develops these materials in collaboration with teachers and the county authorities.
Η NDLA αγοράζει, αναπτύσσει και δημοσιεύει ψηφιακό διδακτικό υλικό.
ASSESSMENT
Η καταγγέλλουσα υποστηρίζει ότι οι δραστηριότητες αυτές είναι οικονομικής φύσης.
THE PRESENCE OF STATE AID
Εν προκειμένω, η καταγγέλλουσα επισημαίνει ότι, μέχρι σήμερα, η ανάπτυξη και η δημοσίευση ψηφιακού διδακτικού υλικού γινόταν από ιδιώτες προμηθευτές.
According to Article 61(1) EEA ‘[s]ave as otherwise provided in this Agreement, any aid granted by EC Member States, EFTA States or through State resources in any form whatsoever which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods shall, in so far as it affects trade between Contracting Parties, be incompatible with the functioning of this Agreement.’
Η καταγγέλλουσα υποστηρίζει ότι, με τη δική της ανάπτυξη και δημοσίευση ψηφιακού διδακτικού υλικού, η NDLA βρίσκεται σε άμεσο ανταγωνισμό με τους εν λόγω ιδιώτες προμηθευτές.
ECONOMIC ACTIVITY
Η Αρχή παρατηρεί ότι οικονομική δραστηριότητα είναι κάθε δραστηριότητα που συνίσταται στην προσφορά αγαθών και υπηρεσιών στην αγορά [65].
It follows from the above that state aid rules only apply to advantages granted to undertakings.
Κατά πόσον υπάρχει αγορά ή όχι μπορεί να εξαρτάται από τον τρόπο που είναι οργανωμένη στο οικείο κράτος [66] και ο χαρακτηρισμός μιας συγκεκριμένης δραστηριότητας ως οικονομικής ή όχι μπορεί επομένως να αλλάξει με την πάροδο του χρόνου.
Prior to examining whether the conditions for state aid are met in this case, it is necessary first to examine whether the NDLA qualifies as an undertaking within the meaning of Article 61(1) EEA.
Η Αρχή αναγνωρίζει ότι ορισμένες εταιρείες προσφέρουν ψηφιακό εκπαιδευτικό υλικό στο πλαίσιο των οικονομικών δραστηριοτήτων τους.
If this is not the case, then the support to the NDLA does not fall within the scope of Article 61(1) EEA.
Ωστόσο, όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση Private Barnehagers Landsforbund [67], το γεγονός ότι μια δραστηριότητα μπορεί να προσφέρεται από ιδιωτικούς φορείς ως οικονομική δραστηριότητα δεν αποκλείει το γεγονός ότι μπορεί επίσης να προσφέρεται από το κράτος ως μη οικονομική δραστηριότητα.
It is established case law that the concept of an undertaking comprises ‘(…) any entity engaged in an economic activity, irrespective of its legal status and the way in which it is financed’ [64].
Στην υπόθεση Private Barnehagers Landsforbund, το Δικαστήριο ΕΖΕΣ έπρεπε να εκτιμήσει κατά πόσον η λειτουργία των δημοτικών παιδικών σταθμών στη Νορβηγία αποτελεί οικονομική δραστηριότητα.
The Authority notes that the NDLA is essentially a cooperation between different county authorities.
Η καταγγέλλουσα στην περίπτωση αυτή είχε υποστηρίξει ότι το μόνο σχετικό ερώτημα όσον αφορά το ζήτημα αυτό ήταν «[…] κατά πόσον οι δήμοι παρέχουν υπηρεσίες σε μια δεδομένη αγορά, οι οποίες θα μπορούσαν, τουλάχιστον καταρχήν, να εκτελούνται από ιδιωτικούς φορείς, προκειμένου να αποκομίσουν κέρδος».
Thus the recipient of the state funds is not the NDLA itself but rather the individual county authorities cooperating in the NDLA project.
Ωστόσο, στην απόφασή του, το Δικαστήριο ΕΖΕΣ επεσήμανε ότι «[ό]ταν η φύση μιας δραστηριότητας που ασκείται από δημόσιο φορέα αξιολογείται σε σχέση με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, δεν μπορεί να έχει σημασία εάν η δραστηριότητα θα μπορούσε, καταρχήν, να ασκηθεί από ιδιωτικό φορέα.
However, as indicated above, any entity can be an undertaking within the meaning of the state aid rules irrespective of its legal status and the way it is financed.
Μια τέτοια ερμηνεία συνεπάγεται ουσιαστικά ότι οποιαδήποτε δραστηριότητα του κράτους που δεν συνίσταται στην άσκηση δημόσιας εξουσίας καλύπτεται υπό την έννοια της οικονομικής δραστηριότητας» [68].
The decisive question is therefore whether the activity in question, can be considered to be of an economic nature.
Πράγματι, μια τέτοια ερμηνεία θα περιόριζε αδικαιολόγητα τη διακριτική ευχέρεια των κρατών να παρέχουν ορισμένες υπηρεσίες στους πολίτες τους.
As detailed below in section II.1.1.2, the Authority has considered whether the NDLA's change in status, going from an ad hoc cooperation at its inception to a formal inter-municipal cooperation starting on 1 July 2009, had any impact on the classification of the NDLA's activities.
Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις στις οποίες έχει αναγνωριστεί ότι παρόμοιες δραστηριότητες μπορούν να ασκούνται τόσο ως μη οικονομικές όσο και ως οικονομικές δραστηριότητες και μόνον εφόσον οι τελευταίες υπόκεινται στους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.
The Authority has concluded that the change in status had no impact, since there were no material differences in the decision-making, the financing or the autonomy of the NDLA when it changed its status.
Αυτό έχει γίνει δεκτό από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια σε περιπτώσεις που αφορούν τα συστήματα υγείας (π.χ. ιδιωτικές και δημόσιες ασφάλειες υγείας [69]), τα συστήματα συνταξιοδοτικών ταμείων (π.χ. ιδιωτικά και δημόσια συνταξιοδοτικά ταμεία [70]) και τον τομέα της εκπαίδευσης (π.χ. ιδιωτικά και δημόσια νηπιαγωγεία [71]).
The NDLA purchases, develops and publishes digital learning material.
Στην υπόθεση Private Barnehagers Landsforbund [68] Αυτόθι, σκέψη 80.
The complainant submits that these activities are of an economic nature.
, το Δικαστήριο ΕΖΕΣ εξήγησε περαιτέρω ότι, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον μια δεδομένη δραστηριότητα είναι οικονομικής φύσης ή όχι, η συλλογιστική του Δικαστηρίου στην απόφασή του στην υπόθεση Humbel [72], η οποία αφορούσε την έννοια της «υπηρεσίας» στο πλαίσιο των θεμελιωδών ελευθεριών, θα μπορούσε να εφαρμόζεται στις υποθέσεις κρατικών ενισχύσεων.
In that regard the complainant emphasises that, until now, private suppliers have developed and published digital learning material.
Στον τομέα της εκπαίδευσης και της έρευνας συγκεκριμένα, τα ευρωπαϊκά δικαστήρια έχουν κρίνει ότι η παροχή ορισμένων υπηρεσιών από ιδρύματα που αποτελούν μέρος ενός δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος και χρηματοδοτούνται από τον δημόσιο προϋπολογισμό δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως παροχή υπηρεσιών σύμφωνα με το άρθρο 50 ΕΚ (νυν άρθρο 57 ΣΛΕΕ).
The complainant argues that by developing and publishing digital learning material of its own, the NDLA has entered into direct competition with these private suppliers.
Το Δικαστήριο έκρινε στην υπόθεση Επιτροπή κατά Γερμανίας [73], στηριζόμενο στην απόφαση Humbel, ειδικότερα, ότι «δημιουργώντας και διατηρώντας αυτό το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο χρηματοδοτείται, κατά κανόνα, από τον δημόσιο προϋπολογισμό […], το κράτος δεν αποβλέπει στην άσκηση αμειβόμενων δραστηριοτήτων, αλλά εκπληρώνει την αποστολή του έναντι των πολιτών του στον κοινωνικό, πολιτιστικό και εκπαιδευτικό τομέα» [74].
The Authority observes that an economic activity is any activity consisting in offering goods and services on a market [65].
Μετά την τροποποίηση του νόμου για την εκπαίδευση (βλέπε αιτιολογική σκέψη 20 ανωτέρω), το νορβηγικό κράτος αποφάσισε ότι το διδακτικό υλικό, συμπεριλαμβανομένου του ψηφιακού, θα πρέπει να παρέχεται δωρεάν στους μαθητές.
Whether a market exists or not may be dependent upon the way it is organised in the State concerned [66] and the classification of a particular activity as economic or not may thus change over time.
Η νέα αυτή διάταξη αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του συστήματος της δημόσιας εκπαίδευσης.
The Authority recognises that a number of companies offer digital learning material as part of their economic activities.
Το ερώτημα, λοιπόν, που πρέπει να απαντηθεί αφορά την εφαρμογή της διάταξης αυτής στην πράξη και, ως εκ τούτου, ο χαρακτηρισμός της εν λόγω δραστηριότητας ως οικονομικής ή μη θα εξαρτηθεί από i) τον στόχο της και ii) τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται.
However, it follows from the judgment of the EFTA Court in Private Barnehagers Landsforbund [67], that the fact that an activity can be offered by private operators as an economic activity does not exclude the fact that it can also be offered by the State as a non-economic activity.
Στόχος
In the Private Barnehagers Landsforbund case, the EFTA Court had to assess whether the operation of municipal kindergartens in Norway constituted an economic activity.
Το κράτος, στο πλαίσιο δημιουργίας και διατήρησης του εν λόγω φορέα, δεν πρέπει να επιδιώκει την αποκόμιση κέρδους, αλλά θα πρέπει αντίθετα να ενεργεί με στόχο την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του προς τους πολίτες [75].
The complainant in this case had argued that the only relevant question in that regard was ‘(…) whether the municipalities are providing services on a given market which could, at least in principle, be carried out by private actors in order to make a profit’.
Κατά την πάγια νομολογία, όπως προκύπτει επίσης και από την πρακτική λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η δημιουργία και η διατήρηση του εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος συνιστά εκπλήρωση της αποστολής του κράτους έναντι των πολιτών του στον κοινωνικό, πολιτιστικό και εκπαιδευτικό τομέα [76].
However, in its judgment the EFTA Court pointed out that ‘[w]hen the nature of an activity carried out by a public entity is assessed with regard to the State aid rules, it cannot matter whether the activity might, in principle, be pursued by a private operator.
Εν προκειμένω, η νορβηγική κυβέρνηση αποφάσισε, στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης του 2006, ότι το διδακτικό υλικό θα παρέχεται δωρεάν από το κράτος και όλες οι κομητειακές αρχές, εκτός του Όσλο, αποφάσισαν να συμμορφωθούν με την υποχρέωση αυτή συγκεντρώνοντας τους πόρους τους μέσω της δημιουργίας της NDLA.
Such an interpretation would basically bring any activity of the State not consisting in an exercise of public authority under the notion of economic activity’ [68].
Όπως αναφέρεται από τις νορβηγικές αρχές, ο στόχος της NDLA είναι να παρέχει ψηφιακό διδακτικό υλικό.
Indeed, such an interpretation would unduly limit the discretion of states to provide certain services to their population.
Για να εκπληρώσει την αποστολή αυτή, η NDLA επιδιώκει πρωτίστως να αγοράζει το διδακτικό υλικό μέσω διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων στην αγορά.
There are a number of cases in which it has been recognised that similar activities can be carried out both as non-economic as well as economic activities and where only the latter are subject to state aid rules.
Όταν η NDLA δεν είναι σε θέση να προμηθευτεί κατάλληλο υλικό, το αναπτύσσει η ίδια σε στενή συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς και τις συμμετέχουσες κομητειακές αρχές [77].
This has been accepted by the European courts in cases concerning health systems (e.g. private and public sickness insurances [69]), pension fund systems (e.g. private and public pension funds [70]) and the education sector (e.g. private and public kindergartens [71]).