natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεδομένου ότι η διάκριση μεταξύ οικονομικών και μη οικονομικών δραστηριοτήτων εξαρτάται σε κάποιον βαθμό από τις πολιτικές επιλογές και τις οικονομικές εξελίξεις σε ένα συγκεκριμένο κράτος του ΕΟΧ, δεν είναι δυνατόν να καταρτιστεί εξαντλητικός κατάλογος δραστηριοτήτων που a priori δεν θα μπορούσαν ποτέ να χαρακτηριστούν ως οικονομικές.
Such a list would not provide genuine legal certainty and would thus be of little use.
Ένας τέτοιος κατάλογος δεν θα παρείχε αυθεντική ασφάλεια δικαίου και ως εκ τούτου δεν θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμος.
Paragraphs 17 to 37 instead seek to clarify the distinction with respect to a number of important areas.
Αντιθέτως, στα σημεία 17 έως 37 επιδιώκεται να αποσαφηνιστεί η διάκριση σε ορισμένους σημαντικούς τομείς.
The simple fact that an entity holds shares, even a majority shareholding, in an undertaking providing goods or services on a market does not mean that that entity should automatically be considered an undertaking for the purposes of Article 61(1) of the EEA Agreement.
Το γεγονός και μόνο ότι μια οντότητα κατέχει μετοχές, ακόμη και την πλειοψηφία των μετοχών, σε μια επιχείρηση παροχής αγαθών ή υπηρεσιών σε μια αγορά δεν σημαίνει ότι η οντότητα αυτή θα πρέπει αυτομάτως να θεωρείται επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Where that shareholding only gives rise to the exercise of rights attached to the status of shareholder as well as, if appropriate, the receipt of dividends, which are merely the fruits of the ownership of an asset, that entity will not be considered an undertaking if it does not itself provide goods or services on a market [12].
Σε περίπτωση που η κατοχή μετοχών συνεπάγεται μόνο την άσκηση των δικαιωμάτων που συνδέονται με την ιδιότητα του μετόχου, καθώς και, κατά περίπτωση, την είσπραξη μερισμάτων, που αποτελούν απλώς καρπούς της κυριότητας του περιουσιακού στοιχείου, η οικονομική οντότητα δεν θα θεωρείται επιχείρηση εφόσον δεν παρέχει η ίδια αγαθά ή υπηρεσίες σε μια αγορά [12].
Article 61(1) of the EEA Agreement does not apply where the State acts ‘by exercising public power’ [13] or where public entities act ‘in their capacity as public authorities’ [14].
Το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που το Δημόσιο ενεργεί «ασκώντας δημόσια εξουσία» [13] ή όταν οι δημόσιες οντότητες ενεργούν «υπό την ιδιότητά τους ως δημόσιες αρχές» [14].
An entity may be deemed to act by exercising public power where the activity in question forms part of the essential functions of the State or is connected with those functions by its nature, its aim and the rules to which it is subject [15].
Μια οντότητα μπορεί να θεωρηθεί ότι ενεργεί ασκώντας δημόσια εξουσία σε περίπτωση που η εν λόγω δραστηριότητα εμπίπτει στις ουσιώδεις λειτουργίες του κράτους ή συνδέεται με τις λειτουργίες αυτές λόγω της φύσεως, του αντικειμένου και των κανόνων στους οποίους υπόκειται [15].
Generally speaking, unless the EEA State concerned has decided to introduce market mechanisms, activities that intrinsically form part of the prerogatives of official authority and are performed by the State do not constitute economic activities.
Σε γενικές γραμμές, εκτός των περιπτώσεων όπου το οικείο κράτος του ΕΟΧ έχει αποφασίσει να εισαγάγει μηχανισμούς της αγοράς, οι δραστηριότητες που εκ της φύσεώς τους εμπίπτουν στα προνόμια δημόσιας αρχής και ασκούνται από το κράτος δεν συνιστούν οικονομικές δραστηριότητες.
Examples of such activities are the following:
Παραδείγματα των εν λόγω δραστηριοτήτων είναι οι ακόλουθες:
the army or the police [16];
ο στρατός ή η αστυνομία [16]·
air navigation safety and control [17];
η ασφάλεια και ο έλεγχος της αεροπλοΐας [17]·
maritime traffic control and safety [18];
ο έλεγχος και η ασφάλεια της θαλάσσιας κυκλοφορίας [18]·
anti-pollution surveillance [19];
η επιτήρηση προς αποφυγή της ρύπανσης [19]·
the organisation, financing and enforcement of prison sentences [20];
η οργάνωση, η χρηματοδότηση και τα μέτρα επιβολής των ποινών φυλάκισης [20]·
the development and revitalization of public land by public authorities [21]; and
στ) η ανάπτυξη και η ανασυγκρότηση δημόσιας γης από δημόσιες αρχές [21]· και
the collection of data to be used for public purposes on the basis of a statutory obligation imposed on the undertakings concerned to disclose such data [22].
η συλλογή δεδομένων που χρησιμοποιούνται για δημόσιους σκοπούς βάσει εκ του νόμου υποχρέωσης που επιβάλλεται στις σχετικές επιχειρήσεις για γνωστοποίηση των δεδομένων αυτών [22].
In so far as a public entity exercises an economic activity which can be separated from the exercise of public powers that entity acts as an undertaking in relation to that activity.
Στο μέτρο που μια δημόσια οντότητα ασκεί οικονομική δραστηριότητα η οποία μπορεί να διαχωριστεί από την άσκηση της δημόσιας εξουσίας, η οντότητα αυτή ενεργεί ως επιχείρηση σε σχέση με την εν λόγω δραστηριότητα.
In contrast, if that economic activity cannot be separated from the exercise of public powers, the activities exercised by that entity as a whole remain connected with the exercise of those public powers and therefore fall outside the notion of undertaking [23].
Αντιθέτως, εάν η οικονομική δραστηριότητα δεν μπορεί να διαχωριστεί από την άσκηση της δημόσιας εξουσίας, οι δραστηριότητες που ασκούνται από την εν λόγω οντότητα ως σύνολο παραμένουν συνδεδεμένες με την άσκηση των εν λόγω δημόσιων εξουσιών και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτουν στην έννοια της επιχείρησης [23].
Whether schemes in the area of social security are to be classified as involving an economic activity depends on the way they are set up and structured.
Στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης, το κατά πόσον ένα σύστημα θα θεωρηθεί ότι συνεπάγεται οικονομική δραστηριότητα εξαρτάται από τον τρόπο σύστασης και διάρθρωσής του.
In essence, the case-law distinguishes between schemes based on the principle of solidarity and economic schemes.
Στην ουσία, η νομολογία κάνει διάκριση μεταξύ των συστημάτων που βασίζονται στην αρχή της αλληλεγγύης και των οικονομικών συστημάτων.
Solidarity-based social security schemes that do not involve an economic activity typically have the following characteristics:
Συστήματα κοινωνικής ασφάλισης που βασίζονται στην αρχή της αλληλεγγύης και δεν συνεπάγονται οικονομική δραστηριότητα έχουν, κατά κανόνα, τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
affiliation with the scheme is compulsory [24];
η συμμετοχή στο σύστημα είναι υποχρεωτική [24]·
the scheme pursues an exclusively social purpose [25];
το σύστημα εκπληρώνει αποστολή αποκλειστικά κοινωνικού χαρακτήρα [25]·
the scheme is non-profit [26];
το σύστημα είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα [26]·
the benefits are independent of the contributions made [27];
οι παροχές είναι ανεξάρτητες από το ύψος των εισφορών [27]·
the benefits paid are not necessarily proportionate to the earnings of the person insured [28]; and
οι καταβαλλόμενες παροχές δεν είναι κατ' ανάγκη ανάλογες προς τα έσοδα του ασφαλισμένου [28]· και
the scheme is supervised by the State [29].
στ) το σύστημα εποπτεύεται από το κράτος [29].
Such solidarity-based schemes must be distinguished from schemes that involve an economic activity [30].
Πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των συστημάτων αυτών που βασίζονται στην αρχή της αλληλεγγύης και των συστημάτων που συνεπάγονται οικονομική δραστηριότητα [30].
The latter are regularly characterised by:
Τα τελευταία χαρακτηρίζονται συνήθως από:
optional membership [31];
την προαιρετική συμμετοχή [31]·
the principle of capitalisation (dependency of entitlements on the contributions paid and the financial results of the scheme) [32];
την αρχή της κεφαλαιοποίησης (εξάρτηση των παροχών από τις εισφορές που καταβάλλονται και από τα οικονομικά αποτελέσματα του συστήματος) [32]·
their profit-making nature [33]; and
τον κερδοσκοπικό χαρακτήρα τους [33]· και
the provision of entitlements which are supplementary to those under a basic scheme [34].
την εξασφάλιση παροχών συμπληρωματικών προς τις παρεχόμενες από το βασικό σύστημα [34].
Some schemes combine features of both categories.
Ορισμένα συστήματα συνδυάζουν χαρακτηριστικά αμφοτέρων των κατηγοριών.
In such cases, the classification of the scheme depends on an analysis of different elements and their respective importance [35].
Στις περιπτώσεις αυτές, ο χαρακτηρισμός του συστήματος εξαρτάται από την ανάλυση διαφόρων στοιχείων και από την αντίστοιχη σημασία τους [35].
In the EEA, health care systems differ significantly between EEA States.
Στον ΕΟΧ, τα συστήματα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης διαφέρουν σημαντικά από το ένα κράτος του ΕΟΧ στο άλλο.
Whether and to what degree different health care providers compete with each other depends on these national specificities.
Το κατά πόσον και σε ποιον βαθμό οι διάφοροι πάροχοι ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ανταγωνίζονται μεταξύ τους εξαρτάται από τις εν λόγω εθνικές ιδιαιτερότητες.
In some EEA States, public hospitals are an integral part of a national health service and are almost entirely based on the principle of solidarity [36].
Σε ορισμένα κράτη του ΕΟΧ, τα δημόσια νοσοκομεία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εθνικού συστήματος υγείας και βασίζονται σχεδόν εξολοκλήρου στην αρχή της αλληλεγγύης [36].
Such hospitals are directly funded from social security contributions and other State resources and provide their services free of charge on the basis of universal coverage [37].
Τα νοσοκομεία του είδους αυτού χρηματοδοτούνται άμεσα από τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και άλλους κρατικούς πόρους και παρέχουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους με βάση την καθολική κάλυψη [37].
The EEA Courts have confirmed that, where such a structure exists, the relevant organisations do not act as undertakings [38].
Τα Δικαστήρια του ΕΟΧ επιβεβαίωσαν ότι, στις περιπτώσεις που υπάρχει η εν λόγω διάρθρωση, οι αντίστοιχοι οργανισμοί δεν ενεργούν ως επιχειρήσεις [38].
Where that structure exists, even activities that in themselves could be of an economic nature, but are carried out merely for the purpose of providing another non-economic service, are not of an economic nature.
Στις περιπτώσεις που υπάρχει αυτή η διάρθρωση, ακόμη και δραστηριότητες που θα μπορούσαν καθαυτές να χαρακτηριστούν ως οικονομικής φύσεως, αλλά ασκούνται αποκλειστικά με στόχο την παροχή μιας ακόμη μη οικονομικής υπηρεσίας, δεν είναι οικονομικής φύσεως.
An organisation that purchases goods – even in large quantities – for the purpose of offering a non-economic service does not act as an undertaking simply because it is a purchaser in a given market [39].
Ένας οργανισμός που αγοράζει αγαθά —ακόμη και σε μεγάλες ποσότητες— με σκοπό την παροχή μη οικονομικής υπηρεσίας δεν θεωρείται ότι ενεργεί ως επιχείρηση απλώς και μόνο επειδή αγοράζει υλικά σε ορισμένη αγορά [39].
In many other EEA States, hospitals and other health care providers offer their services for remuneration, be it directly from patients or from their insurance [40].
Σε πολλά άλλα κράτη του ΕΟΧ, νοσοκομεία και άλλοι πάροχοι ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης παρέχουν τις υπηρεσίες τους έναντι αμοιβής, είτε άμεσα από τους ασθενείς είτε από τα ασφαλιστικά τους ταμεία [40].
In such systems, there is a certain degree of competition between hospitals concerning the provision of health care services.
Σε τέτοια συστήματα υπάρχει κάποιος βαθμός ανταγωνισμού μεταξύ νοσοκομείων όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.
Where this is the case, the fact that a health service is provided by a public hospital is not sufficient for the activity to be classified as non-economic.
Στις περιπτώσεις που συμβαίνει αυτό, το γεγονός ότι μια υπηρεσία υγείας παρέχεται από δημόσιο νοσοκομείο δεν επαρκεί ώστε να χαρακτηριστεί η δραστηριότητα ως μη οικονομική.
The EEA Courts have also clarified that health care services which independent doctors and other private practitioners provide for remuneration at their own risk are to be regarded as an economic activity [41].
Τα δικαστήρια του ΕΟΧ αποσαφήνισαν επίσης ότι οι υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που παρέχονται από ανεξάρτητους ιατρούς και άλλους ιδιώτες ιατρούς έναντι αμοιβής, για τις οποίες αναλαμβάνουν τους κινδύνους που συνεπάγεται η άσκηση της δραστηριότητας, πρέπει να θεωρηθούν ως οικονομική δραστηριότητα [41].
The same principles apply to pharmacies.
Οι ίδιες αρχές ισχύουν για τα φαρμακεία.
Public education organised within the national educational system funded and supervised by the State may be considered as a non-economic activity.
Η δημόσια εκπαίδευση που οργανώνεται στο πλαίσιο του εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος που χρηματοδοτείται και εποπτεύεται από το κράτος μπορεί να θεωρηθεί μη οικονομική δραστηριότητα.
The Court of Justice held that the State: ‘by establishing and maintaining such a system of public education and financed entirely or mainly by public funds and not by pupils or their parents […] does not intend to become involved in activities for remuneration, but carries out its task towards its population in the social, cultural and educational areas’ [42].
Το Δικαστήριο απεφάνθη ότι το Δημόσιο: «δημιουργώντας και διατηρώντας αυτό το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο χρηματοδοτείται εν όλω ή εν μέρει από δημόσιους πόρους και όχι από τους σπουδαστές ή τους γονείς τους […] δεν αποβλέπει στην άσκηση αμειβόμενων δραστηριοτήτων, αλλά εκπληρώνει την αποστολή του έναντι των πολιτών του στον κοινωνικό, πολιτιστικό και εκπαιδευτικό τομέα» [42].
The non-economic nature of public education is in principle not affected by the fact that pupils or their parents sometimes have to pay tuition or enrolment fees which contribute to the operating expenses of the system.
Η μη οικονομική φύση της δημόσιας εκπαίδευσης δεν επηρεάζεται κατά κανόνα από το γεγονός ότι ενίοτε οι σπουδαστές ή οι γονείς τους υποχρεούνται να καταβάλουν τέλη εγγραφής ή δίδακτρα, προκειμένου να συνεισφέρουν στις δαπάνες λειτουργίας του συστήματος.
Such financial contributions often only cover a fraction of the true costs of the service and can thus not be considered as remuneration for the service provided.
Οι οικονομικές αυτές συνεισφορές συχνά καλύπτουν μόνο τμήμα του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας και ως εκ τούτου δεν μπορούν να θεωρηθούν ως αμοιβή για την παρεχόμενη υπηρεσία.
They therefore do not alter the non-economic nature of a general education service predominantly funded by the public purse [43].
Συνεπώς, δεν αλλοιώνουν τη μη οικονομική φύση μιας γενικής υπηρεσίας παροχής εκπαίδευσης που χρηματοδοτείται κατά κύριο λόγο από κρατικούς πόρους [43].
These principles can cover public educational services such as vocational training [44], private and public primary schools [45] and kindergartens [46], secondary teaching activities in universities [47] and the provision of education in universities [48].
Οι εν λόγω αρχές μπορούν να εφαρμοστούν σε δημόσιες εκπαιδευτικές υπηρεσίες όπως η επαγγελματική κατάρτιση [44], η δημόσια και ιδιωτική πρωτοβάθμια εκπαίδευση [45] και οι παιδικοί σταθμοί [46], δευτερεύουσες εκπαιδευτικές δραστηριότητες σε πανεπιστήμια [47] και η παρεχόμενη στα πανεπιστήμια εκπαίδευση [48].
Such public education services must be distinguished from services financed predominantly by parents or pupils or commercial revenues.
Οι εκπαιδευτικές υπηρεσίες του είδους αυτού πρέπει να διακρίνονται από τις υπηρεσίες που χρηματοδοτούνται κυρίως από γονείς ή σπουδαστές ή εμπορικά έσοδα.
For example, higher education financed entirely by students clearly fall within the latter category.
Για παράδειγμα, η τριτοβάθμια εκπαίδευση που χρηματοδοτείται εξολοκλήρου από σπουδαστές εμπίπτει σαφώς στην τελευταία κατηγορία.
In certain EEA States public entities can also offer educational services which, due to their nature, financing structure and the existence of competing private organisations, are to be regarded as economic.
Σε ορισμένα κράτη του ΕΟΧ, δημόσιες οντότητες μπορούν επίσης να παράσχουν εκπαιδευτικές υπηρεσίες οι οποίες, λόγω της φύσεώς τους, της δομής χρηματοδότησης και της ύπαρξης ανταγωνιστικών ιδιωτικών οργανισμών, λογίζονται ως οικονομικές.
In the light of the principles set out in paragraphs 28, 29 and 30, the Authority considers that certain activities of universities and research organisations fall outside the scope of the State aid rules.
Υπό το πρίσμα των αρχών που ορίζονται στα σημεία 28, 29 και 30, η Αρχή θεωρεί ότι ορισμένες δραστηριότητες των πανεπιστημίων και των ερευνητικών οργανισμών δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων.
This concerns their primary activities, namely:
Πρόκειται για τις κύριες δραστηριότητές τους, και συγκεκριμένα:
education for more and better skilled human resources;
δραστηριότητες εκπαίδευσης για την εξασφάλιση περισσότερων και πιο ειδικευμένων ανθρώπινων πόρων·
the conduct of independent research and development for more knowledge and better understanding, including collaborative research and development;
την ανεξάρτητη έρευνα και ανάπτυξη για περισσότερη γνώση και καλύτερη κατανόηση, συμπεριλαμβανομένης της ερευνητικής συνεργασίας και ανάπτυξης· και
the dissemination of research results.
τη διάδοση των αποτελεσμάτων της έρευνας.
The Authority considers that knowledge transfer activities (licensing, creation of spin-off, or other forms of management of knowledge created by the research organisation or infrastructure) are non-economic where they are conducted either by the research organisation or research infrastructure (including their departments or subsidiaries) or jointly with, or on behalf of other such entities, and all income from those activities is reinvested in the primary activities of the research organisations or infrastructures concerned [49].
Η Αρχή θεωρεί ότι οι δραστηριότητες μεταφοράς γνώσεων (παραχώρηση αδειών εκμετάλλευσης, δημιουργία τεχνοβλαστών ή άλλες μορφές διαχείρισης της γνώσης που δημιουργούνται από τον ερευνητικό οργανισμό ή την υποδομή) δεν έχουν οικονομικό χαρακτήρα όταν ασκούνται είτε από ερευνητικό οργανισμό είτε την ερευνητική υποδομή (περιλαμβανομένων των τμημάτων ή των θυγατρικών τους) είτε από κοινού ή για λογαριασμό άλλων τέτοιων οντοτήτων και όλα τα έσοδα από τις δραστηριότητες αυτές επανεπενδύονται στις πρωτογενείς δραστηριότητες των εν λόγω ερευνητικών οργανισμών ή υποδομών [49].
Culture is a vehicle of identities, values and meanings that mirror and shape the EEA's societies.
Ο πολιτισμός είναι φορέας ταυτοτήτων, αξιών και εννοιών που αντικατοπτρίζουν και διαμορφώνουν τις κοινωνίες του ΕΟΧ.
The area of culture and heritage conservation covers a vast array of purposes and activities, inter alia, museums, archives, libraries, artistic and cultural centres or spaces, theatres, opera houses, concert halls, archaeological sites, monuments, historical sites and buildings, traditional customs and crafts, festivals and exhibitions, as well as cultural and artistic education activities.
Ο τομέας του πολιτισμού και της διαφύλαξης της κληρονομιάς καλύπτει ευρύτατο φάσμα σκοπών και δραστηριοτήτων, το οποίο καλύπτει μεταξύ άλλων μουσεία, αρχεία, βιβλιοθήκες, καλλιτεχνικά και πολιτιστικά κέντρα ή χώρους, θέατρα, λυρικές σκηνές, αίθουσες συναυλιών, αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία, τοποθεσίες και κτίρια ιστορικής σημασίας, παραδοσιακά έθιμα και χειροτεχνία, φεστιβάλ και εκθέσεις, αλλά και άλλες παρόμοιες πολιτιστικές και καλλιτεχνικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες.
Europe's rich natural heritage, including conservation of biodiversity, habitats and species further provides valuable benefits for societies in the EEA.
Η πλούσια φυσική κληρονομιά της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της βιοποικιλότητας, των οικοτόπων και των ειδών, παρέχει περαιτέρω πολύτιμα οφέλη στις κοινωνίες του ΕΟΧ.
Taking into account their particular nature, certain activities related to culture, heritage and nature conservation may be organised in a non-commercial way and thus be non-economic in nature.
Δεδομένης της ιδιαίτερης φύσης τους, ορισμένες δραστηριότητες που σχετίζονται με τον πολιτισμό, τη διατήρηση της κληρονομιάς και της φύσης δύνανται να οργανωθούν με μη εμπορικό τρόπο και, ως εκ τούτου, να μην έχουν οικονομικό χαρακτήρα.
Public funding thereof may therefore not constitute State aid.
Η δημόσια χρηματοδότησή τους ενδεχομένως να μην αποτελεί κρατική ενίσχυση.
The Authority considers that public funding of a cultural or heritage conservation activity accessible to the general public free of charge fulfils a purely social and cultural purpose which is non-economic in nature.
Η Αρχή θεωρεί ότι η δημόσια χρηματοδότηση δραστηριοτήτων πολιτισμού ή διαφύλαξης της κληρονομιάς οι οποίες διατίθενται δωρεάν στο ευρύ κοινό εκπληρώνει έναν απολύτως κοινωνικό και πολιτιστικό σκοπό, του οποίου ο χαρακτήρας είναι μη οικονομικός.
In the same vein, the fact that visitors of a cultural institution or participants in a cultural or heritage conservation activity, including nature conservation, open to the general public are required to pay a monetary contribution that only covers a fraction of the true costs does not alter the non-economic nature of that activity, as it cannot be considered genuine remuneration for the service provided.
Παρομοίως, το γεγονός ότι οι επισκέπτες ενός πολιτιστικού ιδρύματος ή οι συμμετέχοντες σε μια δραστηριότητα πολιτισμού ή διατήρησης της κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της φύσης, απαιτείται να καταβάλουν χρηματική συνεισφορά, η οποία καλύπτει μέρος μόνο του πραγματικού κόστους, δεν μεταβάλλει τον μη οικονομικό χαρακτήρα της εν λόγω δραστηριότητας, εφόσον δεν μπορεί να θεωρηθεί ως γνήσια αποζημίωση για την παρεχόμενη υπηρεσία.
In contrast, cultural or heritage conservation activities (including nature conservation) predominantly financed by visitor or user fees or by other commercial means (for example, commercial exhibitions, cinemas, commercial music performances and festivals and arts schools predominantly financed from tuition fees) should be qualified as economic in nature.
Αντιθέτως, οι δραστηριότητες πολιτισμού ή διαφύλαξης της κληρονομιάς (συμπεριλαμβανομένης της διατήρησης της φύσης) που χρηματοδοτούνται κατά κύριο λόγο από τις εισφορές των επισκεπτών ή των χρηστών ή μέσω άλλων εμπορικών διευθετήσεων (για παράδειγμα, εμπορικές εκθέσεις, κινηματογράφοι, εμπορικές μουσικές παραστάσεις και φεστιβάλ και καλλιτεχνικές σχολές που χρηματοδοτούνται κατά κύριο λόγο από τα δίδακτρα) θα πρέπει να θεωρείται ότι έχουν οικονομικό χαρακτήρα.
Similarly, heritage conservation or cultural activities benefitting exclusively certain undertakings rather than the general public (for example, the restoration of a historical building used by a private company) should normally be qualified as economic in nature.
Παρομοίως, οι δραστηριότητες πολιτισμού ή διαφύλαξης της κληρονομιάς που λειτουργούν αποκλειστικά και μόνο προς όφελος ορισμένων επιχειρήσεων και όχι του ευρέος κοινού (για παράδειγμα, η αποκατάσταση ενός ιστορικού κτιρίου χρησιμοποιούμενου από ιδιωτική εταιρεία) θα πρέπει να θεωρούνται κατά κανόνα ότι έχουν οικονομικό χαρακτήρα.
Moreover, many cultural or heritage conservation activities are objectively non-substitutable (for example, keeping public archives holding unique documents) and thus exclude the existence of a genuine market.
Επιπροσθέτως, πολλές δραστηριότητες πολιτισμού ή διαφύλαξης της κληρονομιάς είναι αντικειμενικά αδύνατον να αντικατασταθούν (για παράδειγμα, τήρηση δημόσιων αρχείων που περιλαμβάνουν μοναδικά έγγραφα) και, ως εκ τούτου, αποκλείεται η ύπαρξη γνήσιας αγοράς.
In the Authority's view, such activities would also qualify as non-economic in nature.
Κατά την άποψη της Αρχής, μπορεί να θεωρηθεί ότι και οι δραστηριότητες αυτές έχουν μη οικονομικό χαρακτήρα.
In cases where an entity carries out cultural or heritage conservation activities, some of which are non-economic activities as set out in paragraphs 34 and 36 and some of which are economic activities, public funding it receives will fall under the State aid rules only insofar as it covers the costs linked to the economic activities [50].
Στις περιπτώσεις όπου μια οντότητα εκτελεί δραστηριότητες για την προώθηση του πολιτισμού και για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς εκ των οποίων ορισμένες δεν έχουν οικονομικό χαρακτήρα όπως ορίζεται στα σημεία 34 και 36 και ορισμένες έχουν οικονομικό χαρακτήρα, η δημόσια χρηματοδότηση που λαμβάνει η οντότητα αυτή εμπίπτει στους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις υπό την προϋπόθεση ότι καλύπτει το κόστος που συνδέεται με τις οικονομικές δραστηριότητες [50].
STATE ORIGIN