natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με την προκαταρκτική ανάλυση της Επιτροπής, η επιλεξιμότητα των αεροπορικών εταιρειών για τη σχετική επιδότηση βασίζεται σε μεροληπτικά κριτήρια, χωρίς να συνδέεται με το αντικείμενο και τον χαρακτήρα του μέτρου, ευνοώντας εκ των πραγμάτων τρεις αεροπορικές εταιρείες ενώ παράλληλα αποκλείει χωρίς βάσιμο λόγο όλους τους άλλους χρήστες του αερολιμένα Bruxelles-National.
Convention on International Civil Aviation, Chicago, 7 December 1944, United Nations, Treaty Series, vol.
Εξάλλου, το Βέλγιο, βασισμένο στη ρήτρα περιοδικής αξιολόγησης του μηχανισμού που προβλέπει το άρθρο 4 του βασιλικού διατάγματος της 7ης Ιανουαρίου 2014, επικαλείται το ενδεχόμενο παράτασης του μέτρου για περαιτέρω περίοδο τριών ετών κατ' αναλογία, δηλαδή υπέρ αεροπορικών εταιρειών που θα έχουν μεταφέρει πάνω από 400000 επιβάτες αρχής γενομένης από το 2015.
15, No 102, Article 15.
Το Βέλγιο συνάγει ότι ο μηχανισμός παρέχει απλώς κίνητρα, καθόσον επιφέρει ως εκ της φύσεώς του ανακατανομή του καταλόγου δικαιούχων κάθε τρία έτη, για όλα τα μέρη που έχουν υπερβεί το όριο των 400000 επιβατών κατά την τριετή αξιολόγηση.
Directive 2009/12/EC of the European Parliament and of the Council of 11 March 2009 on airport charges (OJ L 70, 14.3.2009, p. 11).
Η Ryanair ζητεί από την Επιτροπή να χρησιμοποιήσει «όλες τις εξουσίες που διαθέτει βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999» του Συμβουλίου, ο οποίος αντικαταστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου, για να ζητήσει αναλυτικές και ενημερωμένες χρηματοοικονομικές πληροφορίες σχετικά με τους λογαριασμούς της Brussels Airlines, της TUI Airlines Belgium και της Thomas Cook Airlines Belgium για τα έτη 2012, 2013 και 2014.
See, for example, the judgment of the Court of Justice of 10 January 2006, Ministero dell'Economia e delle Finanze v Cassa di Risparmio di Firenze C-222/04, ECLI:EU:C:2006:8, paragraph 129.
Η Ryanair ζητεί επίσης από την Επιτροπή να ελέγξει πώς αποτυπώθηκε η ενίσχυση στους λογαριασμούς των δικαιούχων, ώστε να διαπιστωθεί εάν οι εν λόγω δικαιούχοι είναι προβληματικές επιχειρήσεις κατά την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών για τις ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης που ίσχυαν κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών.
Judgment of the Court of Justice of 18 June 1998, Commission v Italy, C-35/96, ECLI:EU:C:1998:303, paragraph 36; judgment of 23 April 1991, Höfner and Elser, C-41/90, ECLI:CU:C:1991:161, paragraph 21; judgment of 16 November 1995, Fédération Française des Sociétés d'Assurances v Ministère de l'Agriculture et de la Pêche, C-244/94, ECLI:EU:C:1995:392, paragraph 14, and judgment of 11 December 1997, Job Centre, C-55/96, ECLI:EU:C:1997:603, paragraph 21.
Η IAG επισημαίνει ότι οι αεροπορικές εταιρείες που δεν λειτούργησαν το 2012 εξαιρούνται αυτομάτως από το βασιλικό διάταγμα της 7ης Ιανουαρίου 2014.
Judgments of the Court of Justice of 16 June 1987, Commission v Italy, C-118/85, ECLI:EU:C:1987:283, paragraph 7, and of 18 June 1998, Commission v Italy, C-35/96, ECLI:EU:C:1998:303, paragraph 36.
Θεωρεί ότι, αν και το μέτρο παρουσιάζεται ως γενικής εφαρμογής σε όλους τους χρήστες του αερολιμένα Bruxelles-National, έχει σχεδιαστεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να εφαρμοστεί σε μικρό μόνο μέρος των αεροπορικών εταιρειών.
See, for instance Judgment of the Court of Justice of 17 July 2008, Essent Netwerk Noord, C-206/06, ECLI:EU:C:2008:413, paragraphs 58-74.
Επιπλέον, η IAG επισημαίνει ότι λόγω των ζημιών που υπέστη η Brussels Airlines κατά τα τελευταία έτη, η Lufthansa αποφάσισε να αναβάλει για το 2017 την απόφασή της να αποκτήσει το σύνολο των μετοχών της Brussels Airlines, ενώ η απόφαση αυτή προβλεπόταν αρχικά για το 2014.
See, inter alia, judgment of the Court of Justice of 14 February 1990, France v Commission, C-301/87, ECLI: EU: C: 1990: 67, paragraph 41.
Κατά την IAG, μπορεί να θεωρηθεί ότι η Lufthansa δεν θα ολοκληρώσει την εξαγορά της Brussels Airlines μόνον όταν αυτή βελτιώσει το λογαριασμό κερδών και ζημιών της, μεταξύ άλλων και με δημόσιους πόρους.
Judgment of the Court of Justice of 2 July 1974, Italy v Commission, 173/73, ECLI:EU:C:1974:71 paragraph 27.
Προκειμένου περί του τρίτου σημείου, η Brussels Airlines καλεί την Επιτροπή να απευθυνθεί στο ομοσπονδιακό κράτος που εξέδωσε το βασιλικό διάταγμα της 7ης Ιανουαρίου 2014.
The term ‘State intervention’ refers not only to positive actions by the State but also covers cases where the authorities do not take measures in certain circumstances, for example to enforce debts.
Ωστόσο, επιθυμεί να διευκρινίσει ότι θεωρεί ότι ένα όριο συνδεδεμένο με τον αριθμό των επιβατών είναι σημαντικό στην περίπτωση επιδότησης για υπηρεσίες που συνδέονται με την ασφάλεια των αερολιμένων, διότι το κόστος ασφαλείας στους αερολιμένες συνδέεται και με τον αριθμό των επιβατών.
See, for example, Judgment of the Court of Justice of 12 October 2000, Magefesa, C-480/98, ECLI:EU:C:2000:559, paragraphs 19 and 20.
Εν προκειμένω, πρέπει να σημειωθεί ότι στο βασιλικό διάταγμα της 7ης Ιανουαρίου 2014 προβλέπεται ότι η BAC μετακυλίει το σύνολο της επιδότησης που λαμβάνει στις αεροπορικές εταιρείες που μετέφεραν περισσότερους από 400000 αναχωρούντες επιβάτες το 2012.
Judgment of the Court of Justice of 2 July 1974, Italy v Commission, 173/73, ECLI:EU:C:1974:71 paragraph 13.
Ως εκ τούτου, η επιδότηση που προβλέπεται από το βασιλικό διάταγμα της 7ης Ιανουαρίου 2014 παρέχει πλεονέκτημα στις αεροπορικές εταιρείες που μετέφεραν περισσότερους από 400000 αναχωρούντες επιβάτες το 2012, μέσω του μηχανισμού αναδιανομής που συστάθηκε με το άρθρο 2 του εν λόγω βασιλικού διατάγματος.
Commission Decision 2004/339/EC of 15 October 2003 on the measures implemented by Italy for RAI SpA (OJ L 119, 23.4.2004, p. 1), recital 69; opinion of Advocate General Fennelly of 26 November 1998, France v Commission, C-251/97, ECLI:EU:C:1998:572, paragraph 26.
Η Επιτροπή δεν εξέτασε μηχανισμό αναδιανομής στις αεροπορικές εταιρείες, όπως ο μηχανισμός που συστάθηκε με το άρθρο 2 του βασιλικού διατάγματος της 7ης Ιανουαρίου 2014.
Judgment of the Court of Justice of 24 July 2003, Trans GmbH and Regierungspräsidium Magdeburg v Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH, C-280/00, ECLI:EU:C:2003:415, paragraphs 87-93.
Εξάλλου, δεν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ενδεχόμενες χρηματοδοτήσεις που λαμβάνουν οι αεροπορικές εταιρείες δεν χαρακτηρίζονται ως κρατικές ενισχύσεις λόγω του ότι χρηματοδοτούν μη οικονομικές δραστηριότητες.
Judgment of the Court of Justice of 21 December 2016, Commission v Hansestadt Lübeck, C-524/14 P, ECLI:EU:C:2016:971.
Η απόφαση «Charleroi» δεν έχει επομένως σημασία για την ανάλυση του μέτρου που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης.
Judgment in Commission v Hansestadt Lübeck, cited in footnote 36, paragraph 62.
Είναι απίθανο ότι, λόγω της επιδότησης, η BAC θα μπορούσε ή θα έβρισκε κίνητρο για να προτείνει τη μείωση ή τη μερική επιστροφή του τέλους ασφαλείας πριν από τη λήξη αυτής της ρυθμιστικής περιόδου, ήτοι δύο σχεδόν έτη μετά την έκδοση του βασιλικού διατάγματος.
Comments from Belgium on the opening decision (letter of 15 January 2015).
Τα λοιπά επιχειρήματα που προβάλλει το Βέλγιο, όπως συνοψίζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 169 έως 172, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν ούτε την ύπαρξη του κατώτατου ορίου των 400000 επιβατών ετησίως ούτε το επίπεδό του ή το γεγονός ότι αφορά ιστορικά δεδομένα για το έτος 2012.
Annex 2 to the response of 2 April 2014 to the request for information of 11 February 2014.
Πράγματι, τα επιχειρήματα αυτά μπορούν να συνοψισθούν σε δύο κύρια στοιχεία.
Response of 2 April 2014 to question 14 of the request for information of 11 February 2014.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή σημειώνει ότι το μέτρο ίσχυσε μόνο κατά τα έτη 2013, 2014 και 2015.
See the third recital of the Royal Decree of 7 January 2014, which sets out this objective.
Συνεπώς η χρονική του παράταση είναι υποθετική.
Belgium's response of 12 March 2015 to question 2 of the Commission's request for information of 10 February 2015.
Το βασιλικό διάταγμα εκδόθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2014, ήτοι πριν από τις 4 Απριλίου 2014.
Response of 2 April 2014 to the request for information of 11 February 2014 and response of 12 March 2015 to the request for information of 10 February 2015.
Μέχρι αυτήν την ημερομηνία, οι ενισχύσεις για την έναρξη νέων γραμμών υπέρ των αεροπορικών εταιρειών διέπονταν από τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τη χρηματοδότηση των αερολιμένων και από τις κρατικές ενισχύσεις σε αεροπορικές εταιρείες για την έναρξη νέων γραμμών από περιφερειακούς αερολιμένες (εφεξής «οι κατευθυντήριες γραμμές του 2005»).
Response of 14 March 2015 to the request for information of 10 February 2015.
Με επιστολή της 20ής Μαρτίου 2017, το Βέλγιο ενημέρωσε την Επιτροπή ότι απέσυρε το βασιλικό διάταγμα της 7ης Ιανουαρίου 2014 με το βασιλικό διάταγμα της 15ης Μαρτίου 2017.
Judgment of the Court of 30 April 1998, Het Vlaamse Gewest v Commission, T-214/95, ECLI:EU:T:1998:77, paragraphs 46 and 49-53.
Το Βέλγιο κατήργησε, ως εκ τούτου, την εφαρμογή του μέτρου ενίσχυσης, η οποία δεν παράγει πλέον αποτελέσματα στο μέλλον.
Judgment of the Court of Justice of 14 January 2015, Eventech v The Parking Adjudicator, C-518/13, ECLI:EU:C:2015:9, paragraph 65; judgment of the Court of Justice of 8 May 2013, Libert and others, Joined Cases C-197/11 and C-203/11, ECLI:EU:C:2013:288, paragraph 76.
Το Βέλγιο υπέβαλε τις παρατηρήσεις του με επιστολή της 2ας Απριλίου 2014.
Judgment of the Court of Justice of 14 January 2015, Eventech v The Parking Adjudicator, C-518/13, ECLI:EU:C:2015:9, paragraph 66; judgment of the Court of Justice of 8 May 2013, Libert and others, Joined Cases C-197/11 and C-203/11, ECLI:EU:C:2013:288, paragraph 77; judgment of the General Court of 4 April 2001, Friulia Venezia Giulia, T-288/97, ECLI:EU:T:2001:115, paragraph 41.
Το άρθρο 4, 4o του εν λόγω βασιλικού διατάγματος προβλέπει ότι ο κάτοχος της άδειας εκμετάλλευσης εξασφαλίζει «[…] τη διατήρηση της ασφάλειας και της προστασίας στο έδαφος, εξαιρουμένων των καθηκόντων γενικότερου αστυνομικού ελέγχου και αεροναυτικής επιθεώρησης, καθώς και των στρατιωτικών καθηκόντων.».
Commission Regulation (EU) No 651/2014 of 17 June 2014 declaring certain categories of aid compatible with the internal market in application of Articles 107 and 108 of the Treaty (OJ L 187, 26.6.2014, p. 1).
Το άρθρο 7, 1o προβλέπει ότι ο κάτοχος της άδειας εκμετάλλευσης «οφείλει να συντηρεί και να αναπτύσσει τις αερολιμενικές εγκαταστάσεις […] κατά τρόπο που να κατοχυρώνει την ασφάλεια και την προστασία προσώπων και αερολιμενικών εγκαταστάσεων […]».
Commission Decision 2012/21/EU of 20 December 2011 on the application of Article 106(2) of the Treaty on the Functioning of the European Union to State aid in the form of public service compensation granted to certain undertakings entrusted with the operation of services of general economic interest (OJ L 7, 11.1.2012, p. 3).
Σε συνέχεια της κίνησης της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, το Βέλγιο αποφάσισε, προληπτικά και με την επιφύλαξη της θέσης του όσον αφορά την προκαταρκτική εκτίμηση της Επιτροπής στην απόφαση κίνησης, να αναστείλει την εκτέλεση του βασιλικού διατάγματος της 7ης Ιανουαρίου 2014 από 3ης Δεκεμβρίου 2014.
OJ C 312, 9.12.2005, p. 1.
Στο άρθρο 6 του βασιλικού διατάγματος της 7ης Ιανουαρίου 2014 ορίζεται ότι ο υπουργός στις αρμοδιότητες του οποίου περιλαμβάνεται η αεροναυτιλία είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση του διατάγματος.
Commission Regulation (EC) No 271/2008 of 30 January 2008 amending Regulation (EC) No 794/2004 implementing Council Regulation (EC) No 659/1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty (OJ L 82, 25.3.2008, p. 1).
Επιπλέον, το άρθρο 2 του βασιλικού διατάγματος της 7ης Ιανουαρίου 2014 επιβάλλει στην BAC την αναδιανομή του συνόλου της επιδότησης που έλαβε από το κράτος σε ορισμένες αεροπορικές εταιρείες, με συγκεκριμένα ποσά για κάθε αεροπορική εταιρεία σύμφωνα με μέθοδο που καθορίζεται εξολοκλήρου από το βασιλικό διάταγμα.
Belgium responded on 12 March 2015.
Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2018/1538 της Επιτροπής
Commission Implementing Decision (EU) 2018/1538
σχετικά με την εναρμόνιση της χρήσης του ραδιοφάσματος από συσκευές μικρής εμβέλειας στις ζώνες συχνοτήτων των 874-876 και των 915-921 MHz
on the harmonisation of radio spectrum for use by short-range devices within the 874-876 and 915-921 MHz frequency bands
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2018) 6535]
(notified under document C(2018) 6535)
Έχοντας υπόψη την απόφαση αριθ. 676/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με ένα κανονιστικό πλαίσιο για την πολιτική του ραδιοφάσματος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (απόφαση ραδιοφάσματος), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφοι 3 και 4,
Having regard to Decision No 676/2002/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on a regulatory framework for radio spectrum policy in the European Community (Radio Spectrum Decision), and in particular Article 4(3) and (4) thereof,
Οι συσκευές μικρής εμβέλειας (SRD) είναι κατά κανόνα προϊόντα μαζικής κατανάλωσης και/ή φορητά προϊόντα, τα οποία εύκολα μπορούν να μεταφερθούν και να χρησιμοποιηθούν διασυνοριακά.
Short-range devices (SRDs) are typically mass-market and/or portable products which can easily be taken and used across borders.
Οι διαφορές στους όρους πρόσβασης στο ραδιοφάσμα μπορεί να παρεμποδίσουν την ελεύθερη διακίνησή τους, να αυξήσουν το κόστος παραγωγής τους και να προκαλέσουν κινδύνους επιβλαβών παρεμβολών με άλλες εφαρμογές και υπηρεσίες ραδιοφάσματος λόγω μη εξουσιοδοτημένης χρήσης.
Differences in spectrum access conditions may prevent their free movement, increase their production costs and create risks of harmful interference with other radio applications and services due to unauthorised use.
Με την απόφαση 2006/771/ΕΚ της Επιτροπής εναρμονίζονται οι τεχνικοί όροι για τη χρήση του ραδιοφάσματος από μεγάλο εύρος συσκευών μικρής εμβέλειας.
Commission Decision 2006/771/EC harmonises the technical conditions for use of spectrum for a wide variety of short-range devices.
Με την απόφαση αριθ. 243/2012/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου απαιτείται από τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή, να προωθούν, όπου ενδείκνυται, τη συλλογική χρήση του ραδιοφάσματος, καθώς και την από κοινού χρήση του ραδιοφάσματος με σκοπό τη βελτίωση της αποδοτικότητας και της ευελιξίας, και να προσπαθούν να εξασφαλίσουν τη διαθεσιμότητα του ραδιοφάσματος για το «Διαδίκτυο των Πραγμάτων» (IoT/ΔτΠ) συμπεριλαμβανομένης της ραδιοσυχνικής αναγνώρισης (RFID).
Decision No 243/2012/EU of the European Parliament and of the Council requires Member States in cooperation with the Commission to foster, where appropriate, the collective use of spectrum as well as shared use of spectrum in order to improve efficiency and flexibility, and to seek to ensure spectrum availability for the ‘Internet of Things’ (IoT) including for radio-frequency identification (RFID).
Οι τεχνικοί όροι για τη χρήση του εύρους συχνοτήτων των 863-870 MHz για το ΔτΠ, συμπεριλαμβανομένης της RFID, καλύπτονται από την απόφαση 2006/771/ΕΚ, η οποία θεσπίζει τους γενικούς εναρμονισμένους τεχνικούς όρους για τη χρήση μεγάλου εύρους συσκευών μικρής εμβέλειας οι οποίες, ως εκ τούτου, υπόκεινται απλώς σε γενική άδεια δυνάμει του εθνικού δικαίου.
The technical conditions for using the 863-870 MHz frequency range for IoT including for RFID are covered by Decision 2006/771/EC, which sets the general harmonised technical conditions for using a wide variety of short-range devices which, as a result, are subject to no more than a general authorisation under national law.
Ωστόσο, το περιβάλλον μερισμού στις ζώνες των 874-876 MHz και των 915-921 MHz αποκλίνει από αυτή την προσέγγιση του ραδιοφάσματος για συσκευές μικρής εμβέλειας και απαιτείται, ως εκ τούτου, ειδικό ρυθμιστικό καθεστώς.
However, the sharing environment in the 874-876 MHz and 915-921 MHz bands deviates from this approach to spectrum for short-range devices and therefore calls for a specific regulatory regime.
Με βάση τη μόνιμη εντολή που εκδόθηκε τον Ιούλιο του 2006 προς την Ευρωπαϊκή διάσκεψη των Διοικήσεων Ταχυδρομείων και Τηλεπικοινωνιών (CEPT) δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 2 της απόφασης αριθ. 676/2002/ΕΚ, με αντικείμενο την επικαιροποίηση του παραρτήματος της απόφασης 2006/771/ΕΚ όσον αφορά τις τεχνολογικές εξελίξεις και τις εξελίξεις της αγοράς στον τομέα των συσκευών μικρής εμβέλειας, η Επιτροπή ζήτησε συγκεκριμένα από την CEPT, τον Ιούλιο του 2014, στην επιστολή καθοδήγησής της για τον αντίστοιχο έκτο κύκλο επικαιροποίησης (RSCOM 13-78rev2), να εξετάσει τη δυνατότητα εισαγωγής συσκευών μικρής εμβέλειας στις ζώνες των 870-876 MHz και των 915-921 MHz, παρέχοντας παράλληλα στις εθνικές διοικήσεις κάποια ευελιξία και προστατεύοντας την υφιστάμενη χρήση του ραδιοφάσματος για σκοπούς δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας και άμυνας (όπως για μη επανδρωμένα αεροσκάφη και οχήματα εδάφους, τηλεχειρισμό και τηλεμετρία, στρατιωτικές ραδιοεπικοινωνίες, στρατιωτικά συστήματα επικοινωνίας και διασυνδέσεις δεδομένων), καθώς και για τους σιδηροδρόμους.
On the basis of the permanent mandate issued in July 2006 to the European Conference of Postal and Telecommunications Administrations (CEPT) under Article 4(2) of Decision No 676/2002/EC to update the Annex to Decision 2006/771/EC to technological and market developments in the area of short-range devices, the Commission specifically asked the CEPT in July 2014, in its guidance letter for the corresponding sixth update cycle (RSCOM 13-78rev2), to examine the possibility of introducing short-range devices in the 870-876 MHz and 915-921 MHz bands while allowing national administrations some flexibility and protecting existing use of spectrum for public order and public security purposes and defence (such as unmanned aeronautical and ground vehicles, remote control and telemetry, tactical radio relays, tactical communication systems and data links) and railways.
Κατόπιν τούτου, στις 6 Μαρτίου 2017, η CEPT υπέβαλε προσθήκη (RSCOM17-07) στην έκθεση 59, της 17ης Ιουλίου 2016, η οποία περιλαμβάνει συμπεράσματα σχετικά με τη δυνατότητα τεχνικά εναρμονισμένης χρήσης των ζωνών των 870-876 MHz και των 915-921 MHz, ώστε να καταστεί δυνατή η εισαγωγή τεχνολογικά προηγμένων λύσεων RFID, καθώς και νέων συσκευών μικρής εμβέλειας καθιστώντας έτσι δυνατούς νέους τύπους εφαρμογών μηχανής προς μηχανή και ΔτΠ.
In response, on 6 March 2017 the CEPT submitted an Addendum (RSCOM17-07) to its 17 July 2016 Report 59, which provides conclusions regarding the possibility of technically harmonised use of the 870-876 MHz and 915-921 MHz bands in order to enable the introduction of technically advanced RFID solutions as well as new short-range devices enabling new types of machine-to-machine and IoT applications.
Οι εν λόγω εφαρμογές μηχανής προς μηχανή και ΔτΠ βασίζονται σε δικτυωμένες συσκευές μικρής εμβέλειας υπό τον έλεγχο σημείων πρόσβασης στο δίκτυο τα οποία, ως σταθερά σημεία πρόσβασης στο δίκτυο σε δίκτυο δεδομένων, λειτουργούν ως σημείο σύνδεσης των άλλων συσκευών μικρής εμβέλειας που βρίσκονται σε ένα τέτοιο δίκτυο με πλατφόρμες εξυπηρέτησης εκτός του εν λόγω δικτύου μέσω της διαβίβασης δεδομένων τα οποία συλλέγονται από τερματικούς κόμβους υπό τον έλεγχό τους.
These machine-to-machine and IoT applications are based on networked short-range devices under the control of network access points which, as fixed network access points in a data network, act as a connection point for the other short-range devices in such a network to service platforms outside of that network by transferring data collected from terminal nodes under their control.
Οι εν λόγω δυνατότητες εναρμόνισης λαμβάνουν επίσης υπόψη τις νέες δυνατότητες στη ζώνη των 863-868 MHz, η οποία έχει ήδη εναρμονιστεί για συσκευές μικρής εμβέλειας.
These possibilities for harmonisation also take into account new opportunities in the 863-868 MHz band already harmonised for short-range devices.
Οι συσκευές RFID οι οποίες χρησιμοποιούν το ραδιοφάσμα στην κατώτερη ζώνη των 900 MHz είναι διαθέσιμες σχεδόν παντού στον κόσμο.
RFID devices using spectrum in the lower 900 MHz range are available almost everywhere in the world.
Η εξασφάλιση της πλήρους διαθεσιμότητάς τους και στην Ένωση θα δημιουργούσε νέες ευκαιρίες για τη χρήση τους παγκοσμίως, η οποία θα ήταν επωφελής για τις επιχειρήσεις της Ένωσης.
Ensuring their full availability also in the Union would create new global usage opportunities, which would benefit Union companies.
Κατά τον ίδιο τρόπο, οι δικτυωμένες συσκευές μικρής εμβέλειας, οι οποίες επιτρέπουν ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών ΔτΠ, συμπεριλαμβανομένου του ΔτΠ χαμηλού κόστους, θα μπορούσαν να επωφεληθούν από αυτή τη δυνατότητα εναρμόνισης σε παγκόσμιο επίπεδο και θα μπορούσαν επίσης να καταστήσουν δυνατή τη χρήση εφαρμογών όπως ο παγκόσμιος εντοπισμός πόρων ή να βοηθήσουν τους καινοτόμους κατασκευαστές συσκευών έξυπνων σπιτιών της Ένωσης να ενισχύσουν την πρόσβασή τους στην αγορά.
In the same way, networked short-range devices, which enable a broad range of IoT applications including low-cost IoT, could benefit from this global harmonisation potential and could also make applications such as global asset tracking possible or help innovative Union smart home device developers to increase their market reach.
Οι νέες αυτές συσκευές αντιπροσωπεύουν, επομένως, έναν σημαντικό, ταχέως αναπτυσσόμενο τομέα με υψηλό καινοτομικό δυναμικό.
These new devices therefore represent an important, fast-growing sector with high innovation potential.
Η Ένωση θα πρέπει να επωφεληθεί από τη σχεδόν παγκόσμια διαθεσιμότητα αυτών των συσκευών και των αντίστοιχων εφαρμογών τους, καθώς και από τις προκύπτουσες σημαντικές οικονομίες κλίμακας και το χαμηλότερο κόστος, διασφαλίζοντας την εναρμόνιση των τεχνικών όρων χρήσης του ραδιοφάσματος στη ζώνη των 874-876 MHz και των 915-921 MHz σε όλα τα κράτη μέλη.
The Union should benefit from the almost global availability of such devices and corresponding applications and from the resulting important economies of scale and lower costs by ensuring the harmonisation of technical spectrum usage conditions within the 874-876 MHz and 915-921 MHz bands in all Member States.
Οι εναρμονισμένοι τεχνικοί όροι χρήσης καθιερώνουν ένα προβλέψιμο περιβάλλον μερισμού καθορίζοντας, εντός μιας ζώνης συχνοτήτων για δεδομένη κατηγορία συσκευών μικρής εμβέλειας, την ισχύ μετάδοσης, τη μέγιστη ένταση πεδίου ή τη μέγιστη πυκνότητα ισχύος, καθώς και πρόσθετες παραμέτρους και περιορισμούς χρήσης, με βάση υποκείμενες μελέτες συμβατότητας.
Harmonised technical usage conditions establish a predictable sharing environment by specifying within a frequency band for a given category of short-range devices transmit power, field strength or power density limits, as well as some additional parameters and usage restrictions, based on underlying compatibility studies.
Οι εν λόγω όροι θα πρέπει να είναι σε θέση να αποτρέψουν επιβλαβείς παρεμβολές, να ενισχύσουν την αξιόπιστη και αποδοτική χρήση των ζωνών συχνοτήτων και να παράσχουν ευελιξία σε μεγάλο εύρος εφαρμογών.
Such conditions should be able to prevent harmful interference, foster the reliable and efficient use of frequency bands and allow flexibility for a variety of applications.
Ως εκ τούτου, θα πρέπει να καταστήσουν δυνατή για τις περισσότερες συσκευές μικρής εμβέλειας στα περισσότερα κράτη μέλη τη χωρίς αποκλειστικότητα και από κοινού λειτουργία, η οποία υπόκειται σε καθεστώς γενικής άδειας δυνάμει του εθνικού δικαίου, παρόμοια με τις συσκευές μικρής εμβέλειας που έχουν εναρμονιστεί βάσει της απόφασης 2006/771/ΕΚ.
As a result, they should make it possible for most short-range devices in most Member States to be operated on a non-exclusive and shared basis, subject to a general authorisation regime under national law, similar to short-range devices harmonised under Decision 2006/771/EC.