natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επισήμανε ότι η σταθεροποιητική επίδραση των καταναλωτών βασικού φορτίου θα μπορούσε στην καλύτερη περίπτωση να δικαιολογεί ένα μειωμένο τέλος δικτύου αλλά όχι πλήρη απαλλαγή δεδομένου ότι οι εν λόγω καταναλωτές βασικού φορτίου χρησιμοποιούσαν επίσης το δίκτυο.
It is in this framework that the losses in revenue incurred by the network operators due to the full exemption in 2011 had to be compensated.
Τέλος, το Ανώτερο Περιφερειακό Δικαστήριο παρατήρησε ότι η προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 δεν αντιστοιχούσε σε τέλος δικτύου αλλά σε προσαύξηση που εισπράττονταν επιπροσθέτως των τελών δικτύου· δεν αντιστοιχούσε στο τίμημα για τη χρήση του δικτύου αλλά απλώς σε μια προσαύξηση η οποία επιβλήθηκε για την κάλυψη της οικονομικής ζημίας που προκάλεσε στους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων η πλήρης απαλλαγή.
At the time of the ‘Verprobung’ for 2011 (and which took place in 2010), the full exemption was not known and could not have been taken into account when network charges were established for 2011.
Με απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2015, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο επιβεβαίωσε την απόφαση της 8ης Μαΐου 2013 του Ανώτερου Περιφερειακού Δικαστηρίου του Düsseldorf Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η πλήρης απαλλαγή που χορηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 19 παράγραφος 2 δεύτερη περίοδος του StromNEV 2011 υπερέβαινε το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 24 του EnWG 2011 το οποίο εξουσιοδοτούσε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση απλώς να καθορίσει τις λεπτομέρειες υπολογισμού των εξατομικευμένων τελών δικτύου, και όχι να θεσπίσει πλήρη απαλλαγή από τα τέλη δικτύου.
As Germany has confirmed by Email of 24 October 2017, based on the then applicable ARegV 2011, the losses in revenue incurred in 2011 (that is to say the difference between allowed revenues and actually obtained revenues) could not be recouped by an adaptation of the 2011 network charges given that network charges had to be set in advance in the framework of the ‘Verprobung’ pursuant to Paragraph 20 of the StromNEV and could not be modified over the course of that year.
Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο παρατήρησε επιπροσθέτως ότι το άρθρο 24 παράγραφος 1 πρώτη και τρίτη περίοδος του EnWG 2011 βασιζόταν στην αρχή ότι οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύων δικαιούνται αποζημίωση για τη χρήση των δικτύων τους και ότι η σταθεροποιητική επίδραση των καταναλωτών βασικού δικτύου δεν μπορούσε να θεωρηθεί αποζημίωση προς τον φορέα εκμετάλλευσης δικτύου για τη χρήση του δικτύου, δεδομένου ότι η εν λόγω σταθεροποιητική επίδραση δεν συνιστούσε αποζημίωση που καταβαλλόταν σε αντάλλαγμα για τη χρήση του δικτύου αλλά απλώς συνέπεια της χρήσης του δικτύου.
They were actually obliged to set this loss off with profits from other years of the regulatory period.
Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο παρατήρησε επίσης ότι αν και η εν λόγω σταθεροποιητική επίδραση θα μπορούσε να ενέχει οικονομικό συμφέρον για τους φορείς διαχείρισης δικτύων και να δικαιολογεί τα μειωμένα τέλη δικτύου, δεν μπορεί αυτομάτως να θεωρηθεί ότι δικαιολογεί την πλήρη απαλλαγή μόνο με βάση τον αριθμό των ωρών πλήρους χρήσης, ιδίως με δεδομένο ότι οι καταναλωτές βασικού φορτίου συντελούν στο φορτίο αιχμής του δικτύου.
This is also why network operators challenged the full exemption and the BNetzA regulatory decision of 14 December 2011.
Οι μειώσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την επιμέρους επίδραση του κάθε καταναλωτή βασικού φορτίου στο δίκτυο.
The losses in revenue incurred by the network operators due to the full exemption could also not be recouped through an increase in network charges in 2012 given that network charges for 2012 could only be linked to forecasted costs to be incurred in 2012.
Τέλος, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο επιβεβαίωσε επίσης ότι η προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 δεν αντιστοιχούσε σε τέλος δικτύου αλλά σε προσαύξηση που εισπράττονταν επιπροσθέτως των τελών δικτύου· δεν αντιστοιχούσε στο τίμημα για τη χρήση του δικτύου αλλά απλώς σε μια προσαύξηση η οποία επιβλήθηκε για την κάλυψη της οικονομικής ζημίας που προκάλεσε στους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων η πλήρης απαλλαγής
By contrast, the losses in revenue – if not already compensated by efficiency gains in 2011 – had to be booked on the Regulierungskonto.
Ωστόσο, συνάγεται από τον γερμανικό διοικητικό νόμο ότι το γερμανικό Δημόσιο ίσως να μην μπορούσε εκ των πραγμάτων να αιτηθεί επιστροφή από τους δικαιούχους λόγω των κανόνων παραγραφής Επιπροσθέτως, όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 55, το νέο άρθρο 32 παράγραφος 7 του StromNEV 2014 ορίζει ότι οι αποφάσεις απαλλαγής που εκδίδονται βάσει του άρθρου 19 παράγραφος 2 δεύτερη περίοδος του StromNEV 2011 κατέστησαν άκυρες μόλις την 1η Ιανουαρίου 2014.
Where, at the end of the first regulatory period, the losses in revenue for 2011 were set off against additional revenues in other years of that regulatory period, no compensation of the losses would occur.
Με διάταγμα της 14ης Αυγούστου 2013 η Γερμανία κατάργησε την πλήρη απαλλαγή από την 1η Ιανουαρίου 2014 και επανέφερε από την ημερομηνία αυτή το καθεστώς των εξατομικευμένων τελών δικτύου για τους τελικούς χρήστες με ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας που έφτανε τις 10 GWh και υπερέβαινε τις 7000 ώρες πλήρους χρήσης.
Only where the losses could not be set off against additional revenues in the regulatory period ending in 2013 could the loss of revenues in 2011 lead to an indirect compensation over the next regulatory period by leading to a slight increase of the approved maximum revenue level of the next regulatory period.
Η BNetzA κλήθηκε να θεσπίσει λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τη μεθοδολογία για τον καθορισμό του εξατομικευμένου κόστους δικτύου βάσει του StromNEV όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 1 του διατάγματος της 14ης Αυγούστου 2013 («StromNEV 2014»).
However, even in that situation, as the ARegV does not compensate full costs, but only costs of an efficient operator, there would normally not be a full compensation.
Αν και ελαφρώς τροποποιημένη, η μεθοδολογία αντιστοιχεί ουσιαστικά στη μεθοδολογία της φυσικής διαδρομής όπως εφαρμοζόταν για τον υπολογισμό των εξατομικευμένων τελών δικτύου βάσει του StromNEV 2010 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 19 της παρούσας απόφασης).
It follows from the explanatory memorandum to the StromNEV 2011 that the full exemption for baseload consumers had been introduced because of the alleged stabilizing effects that baseload consumers have on the network.
Η κανονιστική απόφαση σχετικά με τη μεθοδολογία της φυσικής διαδρομής επικυρώθηκε με απόφαση της 13ης Δεκεμβρίου 2016 του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου.
GROUNDS FOR INITIATING THE PROCEDURE
Το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο αναγνώρισε συγκεκριμένα ότι η μεθοδολογία της φυσικής διαδρομής εξασφαλίζει την εκτίμηση του κόστους δικτύου που προκαλούν οι καταναλωτές βασικού φορτίου σε συμφωνία με την αρχή της αιτιότητας του κόστους.
In its Opening Decision, the Commission concluded that the full exemption conferred a selective advantage on such baseload consumers that have an annual electricity consumption exceeding 7000 hours of full use and 10 GWh of consumption.
Τόσο η απόφαση της 8ης Μαΐου 2013 του Ανώτερου Περιφερειακού Δικαστηρίου του Düsseldorf όσο και η απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2015 του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου παρήγαγαν νομικό αποτέλεσμα μόνο για τους διαδίκους και δεν οδήγησαν σε γενική ακύρωση όλων των αποφάσεων απαλλαγής.
Moreover, the Commission found that the Paragraph 19-surcharge, which was introduced in 2012, constituted a State resource and that the TSO had been appointed to administer it while being monitored by the BNetzA through the Regulierungskonto.
Με απόφαση της 12ης Απριλίου 2016, το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο ακύρωσε την κανονιστική απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2011 (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 35 έως 39 της παρούσας απόφασης).
As regards the year 2011, the Commission expressed its concerns that the full exemption could have been financed through State resources already before the Paragraph 19-surcharge was imposed.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η εν λόγω απόφαση βρισκόταν εκτός του πεδίου της εξουσιοδότησης που θεσπίζεται στο άρθρο 24 του EnWG.
The Commission indicated that the existence of State resources could be derived from the fact that Paragraph 9 of the KWKG entitled the network operators to levy a surcharge from the network users, the proceeds of which would be administered by the TSO.
Ως επακόλουθο της εν λόγω απόφασης, ο Γερμανός νομοθέτης τροποποίησε το άρθρο 24 του EnWG και, συνεπώς, αποκατέστησε αναδρομικά την απουσία εξουσιοδότησης για την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19.
Also, the Commission considered that the losses in revenue due to the full exemption in 2011 could have been compensated via the Regulierungskonto which the Commission found to be monitored by the BNetzA.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ
The Commission also noted that Germany had not presented any compatibility ground for the aid and had merely referred to the stabilising impact on networks without quantifying that impact.
Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από τις εταιρείες Ahlstrom GmbH, AlzChem AG, Aurubis AG, Bender GmbH, Fitesa Germany GmbH, Evonik Industries AG, Hans Adler OHG, Lindes Gas Produktionsgesellschaft, Norske Skog Walsum GmbH, Oxxynova GmbH, Ruhr Oel GmbH, Saalemühle Alsleben GmbH, Sasol Wax GmbH, SETEX-Textil GmbH, Bundesverband der Energieabnehmer eV, Currenta GmbH & Co. KG, Air Liquide Deutschland GmbH, InfraServ GmbH & Co. KG, Naturin Viscofan GmbH, Wirtschaftsvereinigung Stahl, Wirtschaftsvereinigung Metalle, Hydro Aluminium Rolled Products GmbH, Norsk Hydro ASA, Papierfabrik Scheufelen GmbH & Co. KG, ThyssenKrupp Steel Europe AG, Trimet Aluminium AG, UPM GmbH, Verband der Chemischen Industrie eV, Verband der Industriellen Energie- und Kraftwirtschaft eV και Xstrata Zink GmbH/Glencore.
The Commission therefore opened the formal investigation procedure.
Τα ενδιαφερόμενα μέρη θεωρούν ότι η πλήρης απαλλαγή δεν παρείχε πλεονέκτημα στους απαλλασσόμενους καταναλωτές βασικού φορτίου.
By order of 8 May 2013, the Higher Regional Court of Düsseldorf concluded that the full exemption in place between 2011 and 2013 was illegal and revoked the full exemption granted to the undertaking concerned by the procedure before that Court.
Σύμφωνα με τα ενδιαφερόμενα μέρη, η πλήρης απαλλαγή αποτελούσε αντιστάθμιση για τη συμβολή των καταναλωτών βασικού φορτίου στη συνολική σταθερότητα του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας.
The Higher Regional Court found that the full exemption granted under the second sentence of Paragraph 19(2) of the StromNEV 2011 did not respect the limits of Paragraph 24 of the EnWG 2011 which entitled the federal government merely to define the modalities of calculating individual network charges, but not to introduce a full exemption from network charges.
Ένα από τα ενδιαφερόμενα μέρη θεωρεί ότι η πλήρης απαλλαγή αντιστοιχεί στην αντιστάθμιση για παροχή υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος κατά την έννοια της απόφασης Altmark.
The Higher Regional Court further observed that network charges are the price for a service supplied to them (that is to say the access to and the use of the network) and that the full exemption could not be seen as an individual network charge or a price for a service but corresponded to a privilege, an exception to the principle that a proportionate network charge should be paid to network operators for the use of the network.
Ειδικότερα, υποστηρίζεται ότι η κατανάλωση βασικού φορτίου που πληροί τις προϋποθέσεις για πλήρη απαλλαγή αποτελούσε προαπαιτούμενο για τη συνεχή παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από μονάδες ηλεκτροπαραγωγής εξοπλισμένες με σύγχρονες γεννήτριες.
It noted that the stabilising effect of baseload consumers could at most justify a reduced network charge but not a full exemption given that also those baseload consumers were using the network.
Οι τελευταίες θεωρούνται απαραίτητες για τη σταθερότητα του δικτύου καθώς συμβάλλουν στην αποτροπή των μετατοπίσεων συχνότητας.
Finally the Higher Regional Court observed that the Paragraph 19-surcharge did not correspond to a network charge but to a surcharge that is collected in addition to network charges; it did not correspond to the price for the use of the network but merely corresponded to a surcharge introduced to cover the financial losses caused to network operators by the full exemption..
Ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη παραπέμπουν ως προς αυτό σε μελέτη της 20ής Ιανουαρίου 2012 με θέμα την ελάχιστη παραγωγή από συμβατικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής που χρειάζεται η Γερμανία προκειμένου να εξασφαλίζεται ασφαλής διαχείριση του δικτύου στο πλαίσιο της διείσδυσης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (εφεξής η «μελέτη του 2012»).
By judgment of 6 October 2015, the Federal Court of Justice confirmed the order of the Higher Regional Court of Düsseldorf of 8 May 2013.
Εναλλακτικά, κάποια ενδιαφερόμενα μέρη θεωρούν ότι το πλεονέκτημα δεν είναι επιλεκτικό και ότι δικαιολογείται από τη λογική και τη φύση των τελών δικτύου στη Γερμανία.
The Federal Court of Justice confirmed that the full exemption granted under the second sentence of Paragraph 19(2) of the StromNEV 2011 did not respect the limits of Paragraph 24 of the EnWG 2011 which entitled the government merely to define the modalities of calculating individual network charges, but not to introduce a full exemption from network charges.
Εξηγούν σχετικά ότι η προβλεψιμότητα του προτύπου κατανάλωσης των καταναλωτών βασικού φορτίου έχει ως αποτέλεσμα σημαντική μείωση του κόστους δικτύου καθώς περιορίζει την ανάγκη για ενέργεια εξισορρόπησης και εφεδρείες.
The Federal Court of Justice further observed that the first and the third sentence of Paragraph 24(1) of the EnWG 2011 were based on the principle that network operators are entitled to a compensation for the use of their networks and that the stabilising effect of baseload consumers could not be seen as a compensation to the network operator for the use of the network given that this stabilising impact was not a compensation paid in exchange of the use of the network but simply the consequence of the use of the network.
Το κόστος αυτό θα έπρεπε σε άλλη περίπτωση να αναλάβουν οι ΔΣΜ ως μέρος των υποχρεώσεών τους σε σχέση με το δίκτυο όπως ορίζεται στο άρθρο 11 του EnWG.
Reductions will have to take account of the specific impact of each baseload consumer on the network.
Κάποια από τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστηρίζουν επίσης ότι οι καταναλωτές βασικού φορτίου συμβάλλουν στον έλεγχο της τάσης και στην πρόληψη των γενικών διακοπών ηλεκτρικού ρεύματος (black-out) και ότι η πλήρης απαλλαγή τους χορηγείται ως αντιστάθμιση για αυτό.
Finally, the Federal Court of Justice also confirmed that the Paragraph 19-surcharge did not correspond to a network charge but to a surcharge that is collected in addition to network charges; it did not correspond to the price for the use of the network but merely corresponded to a surcharge introduced to cover the financial losses caused to network operators by the full exemption.
Τέλος, στις παρατηρήσεις υποστηρίζεται ότι η απαλλασσόμενη κατανάλωση βασικού φορτίου εγγυάται την τροφοδότηση του δικτύου με ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από διαλείπουσες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Both the Higher Regional Court of Düsseldorf and Federal Court of Justice declared the full exemption in the second sentence of Paragraph 19(2) of the StromNEV 2011 and the individual exemption granted on that basis for void.
Με τον τρόπο αυτό, μειώνονται τόσο οι δαπάνες για την επέκταση του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας όσο και οι αντισταθμιστικές πληρωμές βάσει του νόμου για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (Erneuerbare Energien Gesetz, εφεξής «EEG»).
However, it appears from German Administrative Law that the German State could de facto not ask for reimbursement by the beneficiaries due to prescription rules.
Επιπροσθέτως, τα ενδιαφερόμενα μέρη θεωρούν ότι η πλήρης απαλλαγή δεν χρηματοδοτούνταν μέσω κρατικών πόρων.
Moreover, as described in recital 55, the new Paragraph 32(7) of the StromNEV 2014 provides that the exemption decisions adopted on the basis of the second sentence of Paragraph 19(2) of the StromNEV 2011 stopped being valid only on 1 January 2014.
Σύμφωνα με τα ενδιαφερόμενα μέρη, το άρθρο 19 παράγραφος 2 δεύτερη περίοδος του StromNEV 2011 εντασσόταν στο γενικό σύστημα τελών δικτύου και, συνεπώς, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια διάταξη ρύθμισης των τιμών.
By ordinance of 14 August 2013 Germany abolished the full exemption as of 1 January 2014 and reintroduced as of that date individual network charges for end users with an annual electricity consumption reaching 10 GWh and at least 7000 hours of full use.
Το γεγονός ότι η πλήρης απαλλαγή εξαρτάται από άδεια την οποία χορηγεί η BNetzA θεωρείται ότι είναι μια καθαρά τυπική διαδικασία που από μόνη της δεν αρκεί για να αποδειχθεί ότι η πλήρης απαλλαγή χρηματοδοτούνταν μέσω κρατικών πόρων.
The BNetzA was required to lay down detailed rules on the methodology for determining the individual network costs under the StromNEV as amended by Article 1 of the ordinance of 14 August 2013 (‘StromNEV 2014’).
Τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστηρίζουν συγκεκριμένα ότι η πλήρης απαλλαγή δεν ήταν δυνατό να θεωρηθεί χρηματοδοτούμενη μέσω κρατικών πόρων μετά τη θέσπιση, το 2012, της προσαύξησης δυνάμει του άρθρου 19.
To this end, the BNetzA reintroduced the physical path methodology by a regulatory decision adopted on the basis of Paragraph 29 of the EnWG.
Η προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 θεωρείται ότι αποτελεί μέρος του γενικού συστήματος τελών δικτύου.
Although slightly modified, the methodology corresponds in substance to the physical path methodology as it was applied for the calculation of individual network charges under the StromNEV 2010 (see recital 19 of this Decision).
Κατά τον ίδιο τρόπο, τα ενδιαφερόμενα μέρη απορρίπτουν τον χαρακτηρισμό της προσαύξησης δυνάμει του άρθρου 19 ως οιονεί δημοσιονομικής εισφοράς.
The regulatory decision on the physical path methodology was upheld by order of 13 December 2016 of the Federal Court of Justice.
Εν είδει εξήγησης, τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστηρίζουν ότι το ύψος της προσαύξησης δυνάμει του άρθρου 19 δεν καθοριζόταν από το Δημόσιο, αλλά υπολογιζόταν από τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων με βάση τις απώλειες εξόδων που προέκυπταν από την πλήρη απαλλαγή.
The Federal Court of Justice specifically acknowledged that the physical path methodology ensures an assessment of the network costs caused by baseload consumers in line with the cost-causality principle.
Η προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 εξυπηρετούσε απλώς τον σκοπό της εξίσωσης της οικονομικής επιβάρυνσης που προκύπτει από την πλήρη απαλλαγή για όλους τους χρήστες δικτύων στη Γερμανία.
Both the order of 8 May 2013 of the Higher Regional Court of Düsseldorf and the order of 6 October 2015 of the Federal Court of Justice had an effect only on the parties to the procedure and did not lead to a general revocation of all exemption decisions.
Επίσης, τα έσοδα από την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 δεν τροφοδοτούσαν τον κρατικό προϋπολογισμό ούτε τελούσαν υπό κρατικό έλεγχο.
Paragraph 32(7) of the StromNEV 2014 therefore provides that exemption decisions adopted by a regulator on the basis of the second sentence of Paragraph 19(2) of the StromNEV 2011 would stop to be valid as of 1 January 2014.
Ως προς αυτό, τα ενδιαφερόμενα μέρη εξηγούν ότι οι ΔΣΜ μπορούσαν να χρησιμοποιούν κατά την ευχέρειά τους τα έσοδα από την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19.
Pending requests for exemption decisions adopted by a regulator on the basis of Paragraph 19(2) of the StromNEV 2011 as well as cases in which the exemption decision was revoked by a Court would be subject to the second sentence of Paragraph 19(2) of the StromNEV 2014 (with retroactive effect as of 1 January 2012.
Τα ενδιαφερόμενα μέρη απορρίπτουν τη διαπίστωση ότι οι ΔΣΜ συγκέντρωναν τα έσοδα από την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19 και, ως εκ τούτου, λειτουργούσαν όπως περίπου ένα ταμείο.
For 2011 in those same cases, the StromNEV as predating the introduction of the full exemption was applied (i.e. the individual network charges based on the physical path – if relevant).
Εξηγούν ότι η κοινή ομάδα έργου «Horizontaler Belastungsausgleich» (PG HOBA), στην οποία παραπέμπει η απόφαση κίνησης της διαδικασίας, δημιουργήθηκε σε εθελοντική βάση και εξυπηρετούσε απλώς τον σκοπό του τεχνικού συντονισμού μεταξύ των ΔΣΜ.
By order of 12 April 2016, the Federal Court of Justice annulled the regulatory decision of 14 December 2011 (see recitals 35 to 39 of this Decision).
Τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστηρίζουν επίσης ότι δεν υφίσταται δεσμευτική σχέση προορισμού μεταξύ της προσαύξησης δυνάμει του άρθρου 19 και της χρηματοδότησης της απαλλαγής από τα τέλη δικτύου.
The Court found that that decision was not covered by the empowerment laid down in Paragraph 24 of the EnWG.
Το πλεονέκτημα της απαλλαγής θα υλοποιούνταν και χωρίς την προσαύξηση δυνάμει του άρθρου 19, και σε αυτή την περίπτωση οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύων θα καλούνταν να επωμιστούν τις απώλειες εσόδων που προέκυπταν από την πλήρη απαλλαγή.
In the aftermath of that judgment the German legislator amended Paragraph 24 of the EnWG and thereby retroactively remedied the lack of an empowerment for the Paragraph 19-surcharge.
Ο μηχανισμός αντιστάθμισης που περιγράφεται στην ενότητα 2.4 της παρούσας απόφασης έπρεπε να εξεταστεί ανεξάρτητα από το πλεονέκτημα που παρεχόταν στους καταναλωτές βασικού φορτίου.
COMMENTS FROM INTERESTED PARTIES
Χωρίς τον μηχανισμό αντιστάθμισης, οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύων θα είχαν απλώς λάβει υπόψη τις απώλειες εσόδων κατά τον υπολογισμό των τελών δικτύου για τις μη απαλλασσόμενες επιχειρήσεις όπως και το 2011.
The Commission received comments from Ahlstrom GmbH, AlzChem AG, Aurubis AG, Bender GmbH, Fitesa Germany GmbH, Evonik Industries AG, Hans Adler OHG, Lindes Gas Produktionsgesellschaft, Norske Skog Walsum GmbH, Oxxynova GmbH, Ruhr Oel GmbH, Saalemühle Alsleben GmbH, Sasol Wax GmbH, SETEX-Textil GmbH, Bundesverband der Energieabnehmer e.V., Currenta GmbH & Co. KG, Air Liquide Deutschland GmbH, InfraServ GmbH & Co. KG, Naturin Viscofan GmbH, Wirtschaftsvereinigung Stahl, Wirtschaftsvereinigung Metalle, Hydro Aluminium Rolled Products GmbH, Norsk Hydro ASA, Papierfabrik Scheufelen GmbH & Co. KG, ThyssenKrupp Steel Europe AG, Trimet Aluminium AG, UPM GmbH, Verband der Chemischen Industrie e.V., Verband der Industriellen Energie- und Kraftwirtschaft e.V. and Xstrata Zink GmbH/Glencore.
Τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστηρίζουν ότι η απαλλαγή από τα τέλη δικτύου δεν προκάλεσε στρέβλωση του ανταγωνισμού ούτε επηρέασε τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών, καθώς μοναδικός σκοπός της ήταν η μείωση της οικονομικής επιβάρυνσης και η άμβλυνση του οικονομικού μειονεκτήματος που απορρέει από τα τέλη δικτύου στη Γερμανία, τα οποία θεωρούνται σημαντικά υψηλότερα σε σύγκριση με τα άλλα κράτη μέλη.
All comments received argue that the full exemption does not constitute State aid.
Ένας μικρός αριθμός ενδιαφερόμενων μερών υποστηρίζουν ότι η απαλλαγή από τα τέλη δικτύου είναι συμβατή με την εσωτερική αγορά.
The arguments put forward by the various comments in order to support this view are summarized in the following recitals.
Τα επιχειρήματά τους αναφέρονται κατά βάση στη συμβολή των καταναλωτών βασικού φορτίου στη σταθερότητα του δικτύου και, συνεπώς, στην ασφάλεια εφοδιασμού στην Ευρώπη.
The interested parties consider that the full exemption did not confer an advantage on the exempted baseload consumers.
Επιπροσθέτως, υποστηρίζουν ότι, στο πλαίσιο των ενωσιακών πολιτικών για το κλίμα, η απαλλαγή θα ενίσχυε την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων έντασης ενέργειας και, συνεπώς, θα απέτρεπε τη μεταφορά των δραστηριοτήτων τους εκτός της Ένωσης, γεγονός που θα είχε αρνητικές συνέπειες για την οικονομία της Ένωσης, καθώς θα προκαλούσε, π.χ., απώλεια αλυσίδων αξίας και θα αύξανε την εξάρτηση της Ένωσης από τις εισαγωγές.
According to the interested parties, the full exemption was a compensation for the baseload consumers' contribution to the overall stability of the electricity network.
Μετά τη λήξη της προθεσμίας για υποβολή παρατηρήσεων από τα ενδιαφερόμενα μέρη, η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από δύο ακόμη ενδιαφερόμενα μέρη (Wacker Chemie AG και Koehler Kehl GmbH).
One interested party considers that the full exemption corresponds to the compensation of a service of general economic interest within the meaning of the Altmark judgment.