natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπεία αυτού, τα καζίνα του Μοντ Παρνές, της Κέρκυρας και της Ρόδου εξακολούθησαν να εφαρμόζουν εισιτήριο των 6 ευρώ.
By Ministerial Decision of 16 November 1995 (‘the Ministerial Decision of 1995’), the Minister for Finance established that, from 15 December 1995 onwards, all operators of casinos under Law 2206/1994 must charge an admission fee of 5000 drachmas (approximately EUR 15).
Αντιθέτως, όλα τα νέα ιδιωτικά καζίνα που ιδρύθηκαν μετά την έκδοση του νόμου 2206/1994 συμμορφώθηκαν με την υπουργική απόφαση του 1995 και εφάρμοσαν την τιμή των 15 ευρώ για τα εισιτήρια εισόδου, με εξαίρεση το καζίνο της Θεσσαλονίκης.
According to the Ministerial Decision of 1995, casino enterprises were further subject to a legal obligation to retain 20 % of the price, including the appropriate VAT, as remuneration for issuing the ticket and covering their expenses, the remaining amount being considered public fees .
Το καζίνο της Θεσσαλονίκης, παρά το γεγονός ότι συστάθηκε και αδειοδοτήθηκε το 1995 δυνάμει του νόμου 2206/1994, εφάρμοζε το μειωμένο εισιτήριο των 6 ευρώ που ίσχυε για τα δημόσια καζίνα μέχρι τον Νοέμβριο του 2012, επικαλούμενο το νομοθετικό διάταγμα 2687/1953, το οποίο προέβλεπε ότι επιχειρήσεις που ιδρύονται με επένδυση ξένων κεφαλαίων απολαύουν μεταχείρισης τουλάχιστον τόσο ευνοϊκής όσο αυτή που εφαρμόζεται σε άλλες ομοειδείς εγχώριες επιχειρήσεις.
The Ministerial Decision of 1995 provided that casinos may grant free entrance in specific cases .
Η υποχρέωση απόδοσης στο Δημόσιο του 80 % της ονομαστικής αξίας των εισιτηρίων εισόδου εφαρμοζόταν στο καζίνο της Θεσσαλονίκης από την έκδοση της άδειάς του το 1995.
Even in those cases, 80 % of the regulated admission fee had to be passed on by the casinos to the State, notwithstanding the fact that they did not receive the admission fee in such instances .
Ωστόσο, καθώς η τιμή του εισιτηρίου εισόδου στα δημόσια καζίνα παρέμεινε κατ' εξαίρεση στο ύψος των 6 ευρώ με βάση τις ήδη ισχύουσες αποφάσεις του EOT, οι οποίες εθεωρούντο ως ειδικές διατάξεις παρέκκλισης (προϊσχύουσα lex specialis) μη θιγόμενες από τις γενικές διατάξεις του νόμου 2206/1994 και της υπουργικής απόφασης του 1995, τα δημόσια καζίνα κατέβαλλαν μόνο το 80 % των 6 ευρώ.
According to the Ministerial Decision of 1995, the payments of the public fees were performed by each casino on a monthly basis .
Οι αποφάσεις του EOT εθεωρούντο μη εφαρμοστέες μόνον όταν τα καζίνα, μετά την ιδιωτικοποίησή τους, δεν ανήκαν πλέον πλήρως στο Δημόσιο.
The Ministerial Decision also provided for specified discounts for tickets valid for 15 or 30 days .
Μόνο μετά την ιδιωτικοποίησή τους άρχισαν τα συγκεκριμένα καζίνα να χρεώνουν το κανονικό εισιτήριο εισόδου στην τιμή των 15 ευρώ και είχαν την υποχρέωση απόδοσης του 80 % των 15 ευρώ ως δικαίωμα του Δημοσίου.
On Greece's adoption of the euro in 2002, EUR 15 became the standard regulated price for admission to casinos.
Άλλη εξαίρεση από την εφαρμογή των γενικών διατάξεων του νόμου 2206/1994 και της υπουργικής απόφασης του 1995 ίσχυε υπέρ του καζίνου του Μοντ Παρνές, μετά τη μερική ιδιωτικοποίησή του, βάσει του νόμου 3139/2003, ο οποίος όριζε ρητά ότι η τιμή του εισιτηρίου εισόδου στο καζίνο του Μοντ Παρνές παραμένει στα 6 ευρώ.
Although the operation of casinos in Greece is governed, generally, by Law 2206/1994 and the Ministerial Decision of 1995, the publically owned casinos of Mont Parnès, Corfu and Rhodes were exempted from the application of that law and that decision until a licence was granted to them by the Casino Committee.
Το 2000, τον EOT αντικατέστησε στην εκμετάλλευση των καζίνων του Μοντ Παρνές και της Κέρκυρας η Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα ΑΕ («ETA»), η οποία ανήκει εξολοκλήρου στο ελληνικό Δημόσιο.
More specifically, Law 2160/1993 provided that those casinos would continue to operate as services-clubs of EOT, based on the relevant EOT provisions – namely, Law 1624/1951, Decree 4109/1960 and Law 2160/1993.
Στη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου, η ETA απέδιδε στο Δημόσιο το 80 % των εισιτηρίων εισόδου των 6 ευρώ που εισέπρατταν τα καζίνα του Μοντ Παρνές και της Κέρκυρας.
By contrast, all new private casinos created since the adoption of Law 2206/1994 implemented the Ministerial Decision of 1995 and applied the EUR 15 price for admission tickets, with the exception of Casino Thessaloniki.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν στην Επιτροπή, δεν έχει εκδοθεί νέα υπουργική απόφαση, και το καζίνο της Κέρκυρας εξακολούθησε να χρεώνει εισιτήριο 6 ευρώ μέχρι την ιδιωτικοποίησή του τον Αύγουστο του 2010, οπότε άρχισε να εφαρμόζει την τιμή εισιτηρίου των 15 ευρώ.
Although incorporated and licensed in 1995 under Law 2206/1994, Casino Thessaloniki applied the reduced EUR 6 admission fee applied by the State-owned casinos until November 2012 by relying on Law 2687/1953, which provided that enterprises constituted with foreign investment enjoy treatment at least as favourable as the one applicable to other similar enterprises in the country.
Τον Νοέμβριο του 2012, η Ελλάδα θέσπισε νέα νομοθεσία, που προέβλεπε τον καθορισμό γενικού ενιαίου εισιτηρίου εισόδου για όλα τα καζίνα, δημόσια και ιδιωτικά, ύψους 6 ευρώ, και συγχρόνως την υποχρέωση για όλα τα καζίνα να παρακρατούν το 20 % (1,20 ευρώ) της τιμής εισόδου ως τέλη για την έκδοση εισιτηρίου και την κάλυψη των εξόδων τους και να αποδίδουν στο κράτος κάθε μήνα το υπόλοιπο 80 % (4,80 ευρώ) της τιμής εισόδου, που αποτελεί δικαίωμα του Δημοσίου.
The requirement to remit to the State 80 % of the face value of admission tickets was applicable to Casino Thessaloniki since the issuance of its license in 1995.
Η Ελλάδα επιβεβαίωσε ότι η εν λόγω νομοθεσία εξακολουθεί να ισχύει σήμερα.
According to Greece, the special provisions applicable to the public casinos which existed prior to Law 2206/1994 should be considered exceptions to the application of the general provisions of that Law 2206/1994 and of the Ministerial Decision of 1995.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
Consequently, the Ministerial Decision of 1995 was not deemed to apply to the public casinos until the date they were granted a license under Law 2206/1994, either as concerns the standard admission fee of EUR 15 or as concerns the requirement to remit to the State 80 % of that fee.
Η Επιτροπή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, διατυπώνοντας αμφιβολίες όσον αφορά τη διακριτική φορολογική μεταχείριση υπέρ διαφόρων κατονομαζόμενων καζίνων στην Ελλάδα, στα οποία παρέχεται πλεονέκτημα φορολόγησης ευνοϊκότερης από αυτήν στην οποία υπόκεινται τα υπόλοιπα καζίνα της χώρας.
However, since for the public casinos the admission fee exceptionally remained at the level of EUR 6 on the basis of the already applicable decisions of EOT, which were considered special derogatory provisions (pre-existing lex specialis) unaffected by the general provisions of Law 2206/1994 and the Ministerial Decision of 1995, public casinos only paid 80 % of EUR 6.
Η Επιτροπή θεώρησε ότι το προσβαλλόμενο μέτρο απέκλινε από τις γενικές διατάξεις της ελληνικής έννομης τάξης περί καθορισμού του κανονικού επιπέδου επιβαρύνσεων στην τιμή των εισιτηρίων στα καζίνα και ότι, συνεπώς, βελτίωνε την ανταγωνιστική θέση των αποδεκτών.
The EOT decisions were only deemed inapplicable when the casinos, following their privatisation, were no longer fully owned by the State.
Η Επιτροπή παρατήρησε ότι το προσβαλλόμενο μέτρο φαινόταν να συνιστά απώλεια δημοσίων πόρων για το ελληνικό κράτος και ότι παρείχε πλεονέκτημα στα καζίνα με εισιτήριο χαμηλότερης αξίας.
It was only following their privatisation that those casinos begun charging the standard admission ticket price of EUR 15 and were obliged to pay 80 % of EUR 15 as a levy to the State.
Η Επιτροπή παρατήρησε επίσης ότι, κατά τα φαινόμενα, το επίπεδο της φορολόγησης δεν καθοριζόταν ανάλογα με τις συνθήκες του εκάστοτε καζίνου και κατέληξε στο προσωρινό συμπέρασμα ότι το μέτρο ήταν επιλεκτικό.
In 2000, EOT was succeeded in the operation of Casino Mont Parnès and Casino Corfu by Ellinika Touristika Akinita AE (‘ETA’), fully owned by the Greek State.
Η Επιτροπή έκρινε ότι το προσβαλλόμενο μέτρο μπορούσε να νοθεύσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των καζίνων στην Ελλάδα, όπως και τον ανταγωνισμό στην αγορά εξαγοράς ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
From the end of 2000 and until the licensing of those casinos under Law 2206/1994 in 2003, ETA started, voluntarily in the beginning and later by virtue of Article 24 of Law 2919/2001, to gradually adapt to the obligations laid down for casinos in Law 2206/1994, in order to prepare both those formerly State-owned casino clubs to become fully licensed casinos and be privatised.
Η Επιτροπή επεσήμανε ότι σεβόταν μεν πλήρως το δικαίωμα των κρατών μελών να ρυθμίζουν τα τυχερά παιχνίδια στην επικράτειά τους τηρουμένου του δικαίου της Ένωσης, αλλά ότι δεν μπορούσε να δεχτεί ότι με αυτά τα επιχειρήματα αποκλείεται το ενδεχόμενο να έχει το επίμαχο μέτρο οποιοδήποτε αποτέλεσμα νόθευσης του ανταγωνισμού ή επηρεασμού των συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών.
During this transition period, ETA remitted to the State 80 % of the EUR 6 price of admission tickets collected by Casino Mont Parnès and Casino Corfu.
Οι επιχειρήσεις εκμετάλλευσης στον συγκεκριμένο τομέα συχνά ήταν διεθνείς ξενοδοχειακοί όμιλοι των οποίων οι επενδυτικές αποφάσεις θα μπορούσαν να επηρεαστούν από το μέτρο και, πράγματι, τα καζίνα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως δέλεαρ για να προσελκύσουν τουρίστες στην Ελλάδα.
According to the information provided to the Commission, no new ministerial decision has been issued and Casino Corfu continued to charge an admission fee of EUR 6 until its privatisation in August 2010, when it started applying the EUR 15 admission fee.
Έτσι, η Επιτροπή συμπέρανε ότι το μέτρο ήταν ικανό να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
In the case of Casino Rhodes, the license under Law 2206/1994 was issued in 1996.
Η Επιτροπή κατέληξε στο προσωρινό συμπέρασμα ότι το μέτρο συνιστούσε παράνομη ενίσχυση, διότι είχε τεθεί σε εφαρμογή από τις ελληνικές αρχές χωρίς την προηγούμενη έγκριση της Επιτροπής, και ότι επομένως ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 15 του διαδικαστικού κανονισμού που ίσχυε τότε (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου) όσον αφορά την ανάκτηση.
However, the casino continued to apply the reduced price of admission tickets until 1999 and switched to EUR 15 only after its privatisation which took place in April 1999.
Η Επιτροπή δεν διαπίστωσε λόγους στους οποίους θα μπορούσε να βασιστεί για να θεωρήσει το προσβαλλόμενο μέτρο συμβιβάσιμο με την εσωτερική αγορά, εφόσον η Επιτροπή έκρινε ότι το μέτρο αυτό συνιστά αδικαιολόγητη ενίσχυση λειτουργίας προς τα ωφελούμενα καζίνα.
In November 2012, Greece introduced new legislation setting an equal regulated admission fee for all casinos, public or private, at EUR 6, subject to the obligation of all casinos to retain 20 % (EUR 1,20) of the admission price as fees for issuing the ticket and covering expenses and to pass on to the State each month the remainder 80 % (EUR 4,80) constituting public fees.
Τέλος, η Επιτροπή παρατήρησε ότι, εάν επιβεβαιώνονταν οι υποψίες της ότι το μέτρο περιέχει ασυμβίβαστη κρατική ενίσχυση, τότε, βάσει του άρθρου 14 παράγραφος 1 του διαδικαστικού κανονισμού, θα ήταν υποχρεωμένη να διατάξει την Ελλάδα να ανακτήσει την ενίσχυση από τους αποδέκτες της, εκτός αν αυτό αντίκειτο σε γενική αρχή του δικαίου.
Greece has confirmed that this legislation is still in force at present.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΤΡΙΤΩΝ
GROUNDS FOR INITIATING THE PROCEDURE
Κατά τη διάρκεια της επίσημης διαδικασίας έρευνας, η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από την Ελλάδα, το καζίνο του Μοντ Παρνές, το καζίνο της Θεσσαλονίκης και το καζίνο του Λουτρακίου.
The Commission initiated the formal investigation procedure laid down in Article 108(2) TFEU expressing doubts about the discriminatory fiscal treatment in favour of several specifically identified casinos in Greece that benefit from a more advantageous taxation than the one to which the rest of the casinos in the country are subject.
Παρατηρήσεις της Ελλάδας και των καζίνων του Μοντ Παρνές και της Θεσσαλονίκης
The Commission considered that the contested measure departed from the general Greek legal provisions establishing the normal level of levies on admissions in casinos and therefore improved the competitive position of the beneficiaries.
Επειδή οι παρατηρήσεις που υπέβαλε ο εκπρόσωπος των ωφελούμενων καζίνων του Μοντ Παρνές και της Θεσσαλονίκης είναι κατ' ουσία ταυτόσημες με τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν οι ελληνικές αρχές, συνοψίζονται από κοινού στην παρούσα ενότητα.
The Commission observed that the contested measure appeared to constitute a loss of State resources for the Greek State, and it provided an advantage to the lower priced casinos.
Τόσο η Ελλάδα όσο και τα καζίνα του Μοντ Παρνές και της Θεσσαλονίκης αμφισβητούν την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης με την αιτιολογία ότι δεν υπάρχει κανένα διαφυγόν έσοδο για το Δημόσιο ή, ακόμη κι εάν υπάρχει, τότε δεν προκύπτει κανένα πλεονέκτημα για τα καζίνα.
In response to the argument by the Greek authorities that the direct beneficiary of a lower price of admission tickets is the customer, the Commission observed that subsidies to consumers can constitute State aid to enterprises when the subsidy is conditional on the use of a particular good or service from a particular undertaking.
Οι ελληνικές αρχές προβάλλουν το επιχείρημα ότι η διαφοροποίηση των τιμών εισιτηρίου αποτελεί αποκλειστικό θέμα ρύθμισης των τιμών, διότι ο εισπραττόμενος φόρος αποτελεί ενιαίο ποσοστό της αντίστοιχης αξίας του αντιτίμου των εκδιδόμενων εισιτηρίων εισόδου.
The Commission also observed that the level of taxation did not appear to be set according to the circumstances of each individual casino, and it provisionally concluded that the measure was selective.
Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, σκοπός του καθορισμού της τιμής του εισιτηρίου εισόδου και της απόδοσης στο Δημόσιο δεν είναι να δημιουργηθούν κρατικά έσοδα αλλά να αποθαρρυνθεί η συμμετοχή στα τυχερά παιχνίδια προσώπων προερχόμενων από χαμηλές εισοδηματικές τάξεις.
The Commission found that the contested measure was liable to distort competition between casinos in Greece, as well as in the market of European business acquisition.
Το γεγονός ότι η πρακτική επιβολής εισιτηρίων εισόδου αποφέρει επίσης έσοδα στο Δημόσιο δεν αλλοιώνει τη φύση της ως μέτρου ελέγχου.
The Commission noted that it fully respected the right of Member States to regulate gambling on their territory subject to Union law, but could not accept that these arguments deprive the measure at issue of any effect of distortion of competition or on trade between Member States.
Επομένως, η επιβολή εισιτηρίου εισόδου συγκεκριμένης αξίας στους πελάτες των καζίνων που εισέρχονται στους χώρους τυχερών παιχνιδιών των καζίνων θεωρείται από τις ελληνικές αρχές ότι συνιστά επαχθές μέτρο διοικητικού ελέγχου, το οποίο, όμως, στερείται φορολογικού χαρακτήρα και δεν μπορεί να θεωρηθεί φορολογική επιβάρυνση σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 4027/1998 του Συμβουλίου της Επικρατείας (του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου της Ελλάδας).
The operators in the sector were often international hotel groups, whose decision to invest could be affected by the measure, and in fact casinos might act as an attraction to tourists to visit Greece.
Όσον αφορά τις διαφορές στο αντίτιμο των εισιτηρίων μεταξύ διαφόρων καζίνων, η Ελλάδα υποστηρίζει ότι οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες των διαφόρων καζίνων είναι διαφορετικές και μη συγκρίσιμες.
The Commission therefore concluded that the measure was capable of distorting competition and affecting trade between Member States.
Οι ελληνικές αρχές ισχυρίζονται ότι η διάκριση στις χρεώσεις δικαιολογείται από λόγους δημόσιας πολιτικής, καθώς και από το ότι «οι συνθήκες κάθε επιμέρους καζίνο δικαιολογούν και συμβιβάζονται πλήρως με τη διαφορετική ρύθμιση του εισιτηρίου μεταξύ των καζίνων που βρίσκονται πλησίον μεγάλων αστικών κέντρων […] και αυτών της επαρχίας […] που κατοικείται κυρίως από αγροτικούς πληθυσμούς, χαμηλότερου στην πλειοψηφία τους εισοδηματικού και μορφωτικού επιπέδου, οι οποίοι χρήζουν μεγαλύτερης αποθάρρυνσης από τη συμμετοχή τους στα τυχερά παίγνια, από τους κατοίκους των αστικών περιοχών».
The Commission reached the preliminary conclusion that the measure constituted unlawful aid, since it had been implemented by the Greek authorities without the prior approval of the Commission, and that it was therefore subject to the application of Article 15 of the Procedural Regulation that was applicable at the time (Council Regulation (EC) No 659/1999) as regards recovery.
Σχετικά με την παρατήρηση της καταγγέλλουσας (καζίνο του Λουτρακίου) ότι η τιμή των εισιτηρίων εισόδου στο καζίνο της Κέρκυρας τροποποιήθηκε από 6 ευρώ σε 15 ευρώ όταν το καζίνο αυτό ιδιωτικοποιήθηκε το 2010, οι ελληνικές αρχές απαντούν ότι λόγω της απομακρυσμένης γεωγραφικής θέσης της νήσου Κέρκυρας, το καζίνο αυτό δεν είναι ανταγωνιστικό σε σύγκριση με όλα τα άλλα ελληνικά καζίνα (συνεπώς δεν νοθεύεται ο ανταγωνισμός).
The Commission did not identify any grounds for considering the contested measure compatible with the internal market since it was considered to represent undue operating aid to the beneficiary casinos.
Οι ελληνικές αρχές υποστηρίζουν περαιτέρω ότι είναι επιτακτικής σημασίας να καθίσταται η τιμή του εισιτηρίου αποθαρρυντική, για λόγους προστασίας των κατοίκων της Κέρκυρας, επειδή η μεταβολή των όρων λειτουργίας του καζίνου μετά την ιδιωτικοποίησή του θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε θεαματική αύξηση των ωρών λειτουργίας, των δραστηριοτήτων του γενικότερα και της ελκυστικότητάς του.
The Commission finally observed that if its doubts that the measure contains incompatible State aid were confirmed, then under Article 14(1) of the Procedural Regulation it would be obliged to order its recovery by Greece from the beneficiaries, unless this would be contrary to a general principle of law.
Οι ελληνικές αρχές και τα καζίνα του Μοντ Παρνές και της Θεσσαλονίκης υποστηρίζουν ότι, ακόμη και αν υπήρχε πλεονέκτημα για τα καζίνα με χαμηλότερο εισιτήριο (επειδή προσελκύουν περισσότερους πελάτες), τότε βάσει του ίδιου σκεπτικού δεν υπάρχει απώλεια πόρων για το Δημόσιο.
COMMENTS FROM GREECE AND INTERESTED THIRD PARTIES
Επίσης, δεν είναι βέβαιο ότι με υψηλότερη τιμή εισιτηρίου οι εν λόγω εικαζόμενοι αποδέκτες θα παρήγαγαν περισσότερα έσοδα για το Δημόσιο και άρα ο ισχυρισμός περί απώλειας εσόδων είναι υποθετικός.
During the formal investigation procedure, the Commission received comments from Greece, Casino Mont Parnès, Casino Thessaloniki and Casino Loutraki.
Οι ελληνικές αρχές και τα καζίνα του Μοντ Παρνές και της Θεσσαλονίκης επισημαίνουν επίσης ότι το όφελος από τη χαμηλότερη τιμή των εισιτηρίων εισόδου προσπορίζεται ο πελάτης και ότι το ποσοστό της αξίας του εισιτηρίου που παρακρατεί το καζίνο αντιπροσωπεύει υψηλότερο ποσό στα καζίνα με εισιτήριο 15 ευρώ, το οποίο αποτελεί, επομένως, δικό τους όφελος.
Comments from Greece and from Casinos Mont Parnès and Thessaloniki
Επίσης, οι ελληνικές αρχές και τα καζίνα του Μοντ Παρνές και της Θεσσαλονίκης υποστηρίζουν ότι δεν επηρεάζεται ο ανταγωνισμός/το εμπόριο με βάση το σκεπτικό ότι κάθε καζίνο εξυπηρετεί μια τοπική αγορά.
Since the comments submitted by the representative of the beneficiary casinos of Mont Parnès and Thessaloniki are essentially identical to the comments submitted by the Greek authorities, their summary is presented together under this Section.
Αμφισβητούν τη δυνατότητα ασκήσεως ανταγωνισμού με άλλες μορφές τυχερών παιχνιδιών, όπως αναφέρεται στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, σημειώνοντας ότι επί του παρόντος στην Ελλάδα απαγορεύεται η προσφορά τυχερών παιχνιδιών μέσω του διαδικτύου.
Both Greece and Casinos Mont Parnès and Thessaloniki contest the existence of State aid, on the grounds that the State does not forgo any revenue or that, even if it does, then the casinos do not gain any advantage.
Οι ελληνικές αρχές και τα καζίνα του Μοντ Παρνές και της Θεσσαλονίκης ισχυρίζονται επίσης ότι ακόμη και αν θεωρηθεί ότι το μειωμένης τιμής εισιτήριο των 6 ευρώ μπορούσε ή μπορεί να επηρεάσει την απόφαση μιας αλλοδαπής επιχείρησης να επενδύσει σε επιχείρηση καζίνου στην Ελλάδα, η αλλοδαπή επιχείρηση θα μπορούσε σε κάθε περίπτωση να κάνει χρήση του νομοθετικού διατάγματος 2687/1953, όπως έκανε και η εταιρεία Hyatt Regency Ξενοδοχειακή και Τουριστική (Θεσσαλονίκη) ΑΕ στην περίπτωση του καζίνου της Θεσσαλονίκης.
The Greek authorities argue that the price differentiation is only a price regulation issue, since the tax raised is a uniform proportion of the respective value of the price of admission tickets issued.
Σχετικά με τους ισχυρισμούς της καταγγέλλουσας ότι οι αποδέκτες έχουν τη δυνατότητα να χορηγούν δωρεάν είσοδο, ενώ παράλληλα έχουν την υποχρέωση να αποδίδουν το 80 % του εισιτηρίου, γεγονός που συνεπώς καταδεικνύει σαφέστατα ότι το μέτρο έχει χαρακτήρα ενίσχυσης, οι ελληνικές αρχές ισχυρίζονται ότι η πρακτική αυτή συνιστά «εξαίρεση», αφενός, διότι τα καζίνα φέρονται να κάνουν χρήση της εξαίρεσης αυτής για να προσφέρουν δωρεάν είσοδο (τιμής ένεκεν) κυρίως σε επισήμους ή σε διάσημους πελάτες και, αφετέρου, διότι η πρακτική αυτή είναι αντίθετη με τη φορολογική νομοθεσία (νόμος 2238/1994), επειδή η δαπάνη απόδοσης στο κράτος του 80 % της τιμής του εισιτηρίου από τους ιδίους πόρους δεν αναγνωρίζεται ως παραγωγική δαπάνη και δεν μπορεί να εκπέσει από τα έσοδα της επιχείρησης (πράγμα που θα επέσειε στην επιχείρηση που εφαρμόζει τέτοια πρακτική σημαντικές φορολογικές επιβαρύνσεις).
According to the Greek authorities, the objective of the setting of a price of admission tickets and the payment to the State is not to raise revenue for the State but to discourage persons of low income from gambling.
Οι ελληνικές αρχές και τα καζίνα του Μοντ Παρνές και της Θεσσαλονίκης εφιστούν περαιτέρω την προσοχή της Επιτροπής σε ορισμένες άλλες διαφορές μεταξύ των καζίνων ως προς διάφορα φορολογικά/κανονιστικά μέτρα.
The fact that the practice of admission tickets also results in public revenues does not alter its nature as a control measure.
Έτσι, οι διαφορές αυτές, οι οποίες υποτίθεται ότι ευνοούν το καζίνο του Λουτρακίου (την καταγγέλλουσα) αντισταθμίζουν τα πλεονεκτήματα που απολαμβάνουν οι αποδέκτες λόγω της χαμηλότερης τιμής των εισιτηρίων εισόδου.
Thus, the imposition of a price of admission tickets on casino customers entering the gaming area of casinos is regarded by the Greek authorities as constituting an onerous administrative control measure, which however lacks the character of a tax and cannot be regarded as a tax burden according to Judgement No 4027/1998 of the Council of State (the supreme administrative court of Greece).
Το κύριο μέτρο που επικαλούνται στο πλαίσιο αυτό είναι ότι κάθε καζίνο καταβάλλει ποσοστό των ετήσιων ακαθάριστων κερδών του στο κράτος, βάσει όμως του νόμου το ποσοστό είναι χαμηλότερο για το καζίνο του Λουτρακίου απ' ό, τι για τα άλλα.
As for the differences between the prices of different casinos, Greece argues that the economic and social circumstances of the various casinos are different and not comparable.
Επί του σημείου αυτού, ωστόσο, η Επιτροπή παρατηρεί, πρώτον, ότι αυτά τα άλλα μέτρα που επικαλούνται οι ελληνικές αρχές και τα καζίνα του Μοντ Παρνές και της Θεσσαλονίκης, εάν υπάρχουν, συνιστούν ενδεχομένως αυτοτελές μέτρο ενίσχυσης υπέρ του καζίνου του Λουτρακίου, εφόσον πληρούνται όλοι οι όροι που προβλέπονται στο εφαρμοστέο δίκαιο της Ένωσης περί κρατικών ενισχύσεων.
The Greek authorities contend that the distinction between charges is justified on public policy grounds, including that ‘the conditions applying to each casino, justify and are fully in line with the practice of setting a different ticket price for casinos located near large urban centres […] and for casinos in the countryside […] which is mainly inhabited by rural populations who — in their majority — have lower incomes and educational levels and are more in need of being discouraged from playing games of chance than the inhabitants of urban areas’.