natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην ειδική νομοθεσία για συγκεκριμένα προϊόντα μπορεί να ορίζονται κανόνες αποχαρακτηρισμού αποβλήτων.
In that context, specific end-of-waste criteria should be considered at least for aggregates, paper, tyres and textiles.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη, την παραγωγή, την εμπορία και χρήση προϊόντων και στοιχείων προϊόντων που είναι κατάλληλα για πολλαπλές χρήσεις, περιέχουν ανακυκλωμένα υλικά, είναι ανθεκτικά από τεχνική άποψη και εύκολα επισκευάσιμα και, αφού καταστούν απόβλητα, είναι κατάλληλα για προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση, προκειμένου να διευκολυνθεί η ορθή εφαρμογή της ιεράρχησης των αποβλήτων και χωρίς τούτο να αποβαίνει εις βάρος της ελεύθερης κυκλοφορίας εμπορευμάτων στην εσωτερική αγορά.
The application of rules on by-products and end-of-waste should be without prejudice to other provisions of Union law, particularly Article 28 and Article 50(4a) and (4b) of Regulation (EC) No 1013/2006 of the European Parliament and of the Council on shipments of waste, legislation on chemicals and legislation concerning the placing on the market of certain products.
Στο πλαίσιο αυτών των μέτρων θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο αντίκτυπος που έχουν τα προϊόντα σε ολόκληρη τη διάρκεια του κύκλου ζωής τους, η ιεράρχηση των αποβλήτων και, όπου έχει εφαρμογή, η δυνατότητα πολλαπλής ανακύκλωσης.
End-of-waste status can only be achieved if substances or objects comply with relevant requirements applicable to products.
Τα προγράμματα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού αποτελούν ουσιώδες στοιχείο της αποδοτικής διαχείρισης των αποβλήτων.
End-of-waste rules can be established in product-specific legislation.
Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα και οι επιδόσεις τους διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών.
Member States should take appropriate measures to encourage the development, production, marketing and use of products and components of products that are suitable for multiple use, that contain recycled materials, that are technically durable and easily reparable and that are, after having become waste, suitable for preparing for re-use and recycling in order to facilitate proper implementation of the waste hierarchy and without compromising the free movement of goods in the internal market.
Είναι, επομένως, αναγκαίο να θεσπιστούν ελάχιστες λειτουργικές απαιτήσεις όσον αφορά τα εν λόγω προγράμματα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού, και να διευκρινιστεί ότι οι απαιτήσεις αυτές ισχύουν και για τα προγράμματα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού που θεσπίζονται δυνάμει άλλων νομοθετικών πράξεων της Ένωσης, και ιδίως των οδηγιών 2000/53/ΕΚ, 2006/66/ΕΚ και 2012/19/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, επιπλέον των απαιτήσεων που καθορίζονται ήδη στην εν λόγω άλλη νομοθεσία, εκτός αν ορίζεται ρητώς το αντίθετο.
Those measures should take into account the impact of products throughout their life cycle, the waste hierarchy and, where appropriate, the potential for multiple recycling.
Είναι αναγκαίο να γίνεται διάκριση μεταξύ των γενικών ελάχιστων απαιτήσεων που ισχύουν για όλα τα προγράμματα και εκείνων που ισχύουν μόνο για οργανώσεις οι οποίες εκπληρώνουν υποχρεώσεις διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού εξ ονόματος παραγωγών προϊόντων.
Extended producer responsibility schemes form an essential part of efficient waste management.
Ελλείψει διαφορετικής απόφασης εκ μέρους των κρατών μελών, οι γενικές ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τα προγράμματα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού δεν ισχύουν για τα προγράμματα που δεν πληρούν τον ορισμό του προγράμματος διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού.
However, their effectiveness and performance differ significantly between Member States.
Οι γενικές ελάχιστες απαιτήσεις θα πρέπει να στοχεύουν στη μείωση των δαπανών και στην ενίσχυση των επιδόσεων, καθώς και στη διασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού, μεταξύ άλλων για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις καθώς και για τις επιχειρήσεις ηλεκτρονικού εμπορίου, και στην αποφυγή των εμποδίων για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
It is necessary therefore to set minimum operating requirements for such extended producer responsibility schemes, and to clarify that those requirements also apply to extended producer responsibility schemes established pursuant to other legislative acts of the Union, in particular Directives 2000/53/EC, 2006/66/EC and 2012/19/EU of the European Parliament and of the Council, in addition to the requirements already laid down therein, unless explicitly stated otherwise.
Θα πρέπει επίσης να συμβάλλουν στην ενσωμάτωση του κόστους τέλους του κύκλου ζωής στις τιμές των προϊόντων και να παρέχουν κίνητρα στους παραγωγούς, κατά τον σχεδιασμό των προϊόντων τους, να λαμβάνουν καλύτερα υπόψη τις δυνατότητες ανακύκλωσης, επαναχρησιμοποίησης, επισκευασιμότητας και παρουσίας επικίνδυνων ουσιών.
It is necessary to make a distinction between those general minimum requirements that apply to all schemes and those that only apply to organisations implementing extended producer responsibility obligations on behalf of producers of products.
Συνολικά, οι εν λόγω απαιτήσεις θα πρέπει να βελτιώνουν τη διακυβέρνηση και τη διαφάνεια των προγραμμάτων διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού και να μειώνουν την πιθανότητα συγκρούσεων συμφερόντων μεταξύ των οργανώσεων που εκπληρώνουν υποχρεώσεις διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού εξ ονόματος παραγωγών προϊόντων και των επιχειρήσεων διαχείρισης αποβλήτων με τις οποίες συμβάλλονται οι εν λόγω οργανώσεις.
Unless Member States decide otherwise, the general minimum requirements for extended producer responsibility schemes do not apply to schemes that do not fulfil the definition of an extended producer responsibility scheme.
Οι απαιτήσεις θα πρέπει να ισχύουν τόσο για τα νέα όσο και για τα υφιστάμενα προγράμματα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού.
The general minimum requirements should reduce costs and boost performance, as well as ensure a level playing field, including for small and medium-sized enterprises and e-commerce enterprises, and avoid obstacles to the smooth functioning of the internal market.
Ωστόσο, είναι αναγκαία μια μεταβατική περίοδος για την προσαρμογή των δομών και των διαδικασιών των υφιστάμενων προγραμμάτων διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού στις νέες απαιτήσεις.
They should also contribute to the incorporation of end-of-life costs into product prices and provide incentives for producers, when designing their products, to take better into account recyclability, reusability, reparability and the presence of hazardous substances.
Οι δημόσιες αρχές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην οργάνωση της συλλογής και την επεξεργασία των αστικών αποβλήτων, και στη σχετική επικοινωνία με τους πολίτες.
Overall, those requirements should improve the governance and transparency of extended producer responsibility schemes and reduce the possibility of conflicts of interest emerging between organisations implementing extended producer responsibility obligations on behalf of producers of products and waste operators that those organisations contract.
Οι διατάξεις σχετικά με την οικονομική ευθύνη των παραγωγών προϊόντων στο πλαίσιο των γενικών ελάχιστων απαιτήσεων για τα προγράμματα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού θα πρέπει να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της αρμοδιότητας των δημόσιων αρχών όσον αφορά τη συλλογή και την επεξεργασία των αστικών αποβλήτων.
The requirements should apply to both new and existing extended producer responsibility schemes.
Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι δημόσιες αρχές είναι υπεύθυνες για την οργάνωση των επιχειρησιακών πτυχών της διαχείρισης αποβλήτων από προϊόντα υπαγόμενα σε προγράμματα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού, οι σχετικές υπηρεσίες θα πρέπει να παρέχονται με τρόπο οικονομικά αποδοτικό και η οικονομική ευθύνη των παραγωγών προϊόντων δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το αναγκαίο κόστος για την παροχή των υπηρεσιών αυτών.
A transitional period is however necessary for existing extended producer responsibility schemes to adapt their structures and procedures to the new requirements.
Το κόστος αυτό θα πρέπει να καθορίζεται με διαφάνεια μεταξύ των ενδιαφερόμενων φορέων, συμπεριλαμβανομένων των παραγωγών προϊόντων, των οργανώσεών τους και των δημόσιων αρχών.
Public authorities play an important role in the organisation of municipal waste collection and treatment and related communication with citizens.
Για την εξασφάλιση κατάλληλης διαχείρισης αποβλήτων, στις περιπτώσεις όπου παραγωγοί προϊόντων ή οργανώσεις που εκπληρώνουν υποχρεώσεις διευρυμένης ευθύνης παραγωγού εξ ονόματός τους είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση αποβλήτων από προϊόντα που διαθέτουν στην αγορά, θα πρέπει να μεριμνούν για τη συνέχεια των υπηρεσιών διαχείρισης αποβλήτων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ακόμη κι αφού επιτύχουν τους στόχους που τους έχουν τεθεί.
Provisions relating to the financial responsibility of producers of products introduced as part of the general minimum requirements for extended producer responsibility schemes should apply without prejudice to the competence of public authorities as regards the collection and treatment of municipal waste.
Επίσης, δεν θα πρέπει να περιορίζουν τις υπηρεσίες αυτές, από πλευράς γεωγραφικής κάλυψης και καλυπτόμενων προϊόντων και υλικών, εκεί όπου η συλλογή και η διαχείριση των αποβλήτων είναι πλέον αποδοτικές.
In cases where public authorities are responsible for organising the operational aspects of managing waste from products that are subject to extended producer responsibility schemes, those services should be provided in a cost-efficient manner and the financial responsibility of producers of products should not exceed the costs necessary to provide those services.
Οι παραγωγοί των προϊόντων θα πρέπει να καλύπτουν τις δαπάνες που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων διαχείρισης των αποβλήτων και των άλλων στόχων και σκοπών, μεταξύ άλλων για την πρόληψη των αποβλήτων, που ορίζονται για το εκάστοτε πρόγραμμα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού.
Such costs should be established in a transparent way between the actors concerned, including producers of products, their organisations and public authorities.
Υπό αυστηρούς όρους, το κόστος αυτό μπορεί να επιμερίζεται στους παραγωγούς ή τους διανομείς που δημιούργησαν αρχικά τα απόβλητα, αν αυτό δικαιολογείται από την ανάγκη να διασφαλιστούν η κατάλληλη διαχείριση των αποβλήτων και η οικονομική βιωσιμότητα του προγράμματος διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού.
In order to ensure proper waste management, where producers of products or organisations implementing extended producer responsibility obligations on their behalf are responsible for the management of waste from products that they place on the market, they should ensure continuity of waste management services throughout the year, even if the targets and objectives applicable to them are met.
Η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη ρύθμιση των οικονομικών συνεισφορών των παραγωγών προϊόντων σε προγράμματα διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού, προκειμένου να συνδράμει τα κράτη μέλη στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας με τρόπο που να διευκολύνει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
They should also not restrict those services in terms of geographical, product and material coverage to the areas where the collection and management of waste are the most profitable.
Για τη διασφάλιση της συνοχής στην εσωτερική αγορά, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να μπορεί να θεσπίζει εναρμονισμένα κριτήρια για τον σκοπό αυτό, με εκτελεστικές πράξεις.
Producers of products should cover the costs necessary to meet the waste management targets and other targets and objectives, including on waste prevention, defined for the relevant extended producer responsibility scheme.
Οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι που έχουν οριστεί για να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού εξ ονόματος παραγωγών προϊόντων μπορεί να υπαχθούν σε προϋποθέσεις που επιτρέπουν στο κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου είναι εγκατεστημένοι να παρακολουθεί και να επαληθεύει τη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις αυτές.
Under strict conditions, those costs can be shared with the original waste producers or distributors where justified by the need to ensure proper waste management and the economic viability of the extended producer responsibility scheme.
Ωστόσο, οι απαιτήσεις αυτές δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν τις απαιτήσεις που ισχύουν για τους παραγωγούς προϊόντων και τις οργανώσεις που εκπληρώνουν υποχρεώσεις διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού εξ ονόματός τους τα οποία είναι εγκατεστημένα στο εν λόγω κράτος μέλος.
The Commission should adopt guidelines on the modulation of financial contributions of producers of products to extended producer responsibility schemes in order to assist Member States in the implementation of this Directive in facilitating the functioning of the internal market.
Η πρόληψη της δημιουργίας αποβλήτων αποτελεί τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο για τη βελτίωση της αποδοτικής χρήσης των πόρων και τη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των αποβλήτων.
To ensure coherence in the internal market, the Commission should be able to adopt harmonised criteria for that purpose by means of implementing acts.
Συνεπώς, είναι σημαντικό τα κράτη μέλη να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη της παραγωγής αποβλήτων, όπως επίσης να παρακολουθούν και να αξιολογούν την πρόοδο της εφαρμογής των εν λόγω μέτρων.
Authorised representatives established to fulfil extended producer responsibility obligations of producers of products may be subject to requirements that enable the Member State on whose territory they are established to monitor and verify compliance with those obligations.
Στο πλαίσιο των μέτρων αυτών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διευκολύνουν την ανάπτυξη καινοτόμων παραγωγικών, επιχειρηματικών και καταναλωτικών μοντέλων που περιορίζουν την παρουσία επικίνδυνων ουσιών σε υλικά και προϊόντα, ενθαρρύνουν την αύξηση της διάρκειας ζωής των προϊόντων και προωθούν την επαναχρησιμοποίηση, μεταξύ άλλων με τη δημιουργία και τη στήριξη δικτύων επαναχρησιμοποίησης και επισκευής, όπως εκείνα που διευθύνονται από επιχειρήσεις της κοινωνικής οικονομίας, με προγράμματα καταβολής εγγύησης-επιστροφής χρημάτων και επιστροφής-επαναπλήρωσης, και με την παροχή κινήτρων για την ανακατασκευή, την ανακαίνιση και, όπου είναι σκόπιμο, τη μετασκευή των προϊόντων, καθώς και πλατφόρμες διαμοιρασμού.
However, those requirements should not go beyond the requirements that are applicable to the producers of products and organisations implementing extended producer responsibility obligations on their behalf established in that Member State.
Προκειμένου να διασφαλιστεί ομοιόμορφη μέτρηση της συνολικής προόδου που σημειώνεται στην εφαρμογή των μέτρων πρόληψης των αποβλήτων, θα πρέπει να οριστούν κοινοί δείκτες και στόχοι.
Waste prevention is the most efficient way to improve resource efficiency and to reduce the environmental impact of waste.
Η προαγωγή της βιωσιμότητας στην παραγωγή και την κατανάλωση μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην πρόληψη της δημιουργίας αποβλήτων.
It is important therefore that Member States take appropriate measures to prevent waste generation and monitor and assess progress in the implementation of such measures.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν μέτρα για την ευαισθητοποίηση των καταναλωτών σχετικά με το θέμα αυτό, και να τους ενθαρρύνουν να συμμετέχουν πιο ενεργά στη βελτίωση της αποδοτικής χρήσης των πόρων.
As part of such measures, Member States should facilitate innovative production, business and consumption models that reduce the presence of hazardous substances in materials and products, that encourage the increase of the lifespan of products and that promote re-use including through the establishment and support of re-use and repair networks, such as those run by social economy enterprises, deposit-refund and return-refill schemes and by incentivising remanufacturing, refurbishment and, where appropriate, repurposing of products as well as sharing platforms.
Ως μέρος των μέτρων για τη μείωση της παραγωγής αποβλήτων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν διαρκείς πρωτοβουλίες επικοινωνίας και εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες με στόχο την αύξηση της ευαισθητοποίησης όσον αφορά την πρόληψη της δημιουργίας αποβλήτων και της ρίψης απορριμμάτων και μπορούν να περιλαμβάνουν τη χρήση προγραμμάτων καταβολής εγγύησης-επιστροφής χρημάτων και τη θέσπιση ποσοτικών στόχων, και την παροχή, όπου είναι σκόπιμο, κατάλληλων οικονομικών κινήτρων στους παραγωγούς.
In order to ensure a uniform measurement of the overall progress in the implementation of waste prevention measures, common indicators and targets should be established.
Με βάση αυτή τη μεθοδολογία, η υποβολή στοιχείων σχετικά με τα επίπεδα των αποβλήτων τροφίμων θα πρέπει να πραγματοποιείται σε ετήσια βάση.
As part of measures to reduce waste generation, Member States should include continuous communication and education initiatives to raise awareness on the issues surrounding waste prevention and littering and may include the use of deposit-refund schemes and the setting of quantitative targets, and provide, as appropriate, adequate economic incentives to producers.
Για να προληφθεί η δημιουργία αποβλήτων τροφίμων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν κίνητρα για τη συλλογή απούλητων προϊόντων διατροφής σε όλα τα στάδια της αλυσίδας εφοδιασμού με τρόφιμα, καθώς και για την ασφαλή αναδιανομή τους, μεταξύ άλλων σε φιλανθρωπικές οργανώσεις.
Member States should take measures to promote prevention and reduction of food waste in line with the 2030 Agenda for Sustainable Development, adopted by the United Nations (UN) General Assembly on 25 September 2015, and in particular its target of halving per capita global food waste at the retail and consumer levels and reduce food losses along production and supply chains, including post-harvest losses, by 2030.
Για να μειωθεί η δημιουργία αποβλήτων τροφίμων, θα πρέπει επίσης να ευαισθητοποιηθούν οι καταναλωτές σχετικά με τη σημασία των ημερομηνιών «ανάλωση έως» και «κατά προτίμηση πριν από».
Those measures should aim to prevent and reduce food waste in primary production, in processing and manufacturing, in retail and other distribution of food, in restaurants and food services as well as in households.
Τα απορρίμματα, στις πόλεις, στην ξηρά, σε ποταμούς και θάλασσες ή αλλού, έχουν άμεσο και έμμεσο αρνητικό αντίκτυπο στο περιβάλλον, στην ευεξία των πολιτών και στην οικονομία, και το κόστος για τον καθαρισμό τους αποτελεί μη αναγκαία οικονομική επιβάρυνση για την κοινωνία.
In order to contribute and ensure to be on track towards the attainment of the UN Sustainable Development Goal, Member States should aim to achieve an indicative Union-wide food waste reduction target of 30 % by 2025 and 50 % by 2030.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για την πρόληψη όλων των μορφών εγκατάλειψης, απόρριψης, ανεξέλεγκτης διαχείρισης ή άλλων μορφών διάθεσης αποβλήτων.
Having regard to the environmental, social and economic benefits of preventing food waste, Member States should establish specific food waste prevention measures, including awareness campaigns to demonstrate how to prevent food waste, in their waste prevention programmes.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λάβουν μέτρα για την απομάκρυνση των απορριμμάτων που έχουν συσσωρευτεί στο περιβάλλον, ανεξάρτητα από την πηγή ή το μέγεθός τους και ανεξάρτητα από το κατά πόσον τα απόβλητα έχουν απορριφθεί σκόπιμα ή από αμέλεια.
Member States should measure progress made in the reduction of food waste.
Τα μέτρα για την πρόληψη και τη μείωση απορριμμάτων από προϊόντα που αποτελούν τις κύριες πηγές απορριμμάτων στο φυσικό και το θαλάσσιο περιβάλλον θα μπορούσαν να συνίστανται, μεταξύ άλλων, στη βελτίωση των υποδομών και των πρακτικών διαχείρισης αποβλήτων, σε οικονομικά μέσα και σε εκστρατείες ευαισθητοποίησης.
To measure that progress and to facilitate the exchange of good practices across the Union both between Member States and between food business operators, a common methodology for such measurement should be established.
Όταν ένα κράτος μέλος εξετάζει τη λήψη μέτρου που έχει περιοριστικά αποτελέσματα για το εμπόριο εντός της Ένωσης, θα πρέπει να μπορεί να αποδείξει ότι το εν λόγω μέτρο είναι κατάλληλο για την επίτευξη του στόχου της πρόληψης και της μείωσης των απορριμμάτων στο φυσικό και το θαλάσσιο περιβάλλον, δεν υπερβαίνει ό,τι είναι αναγκαίο για την επίτευξη αυτού του στόχου και δεν αποτελεί μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ή συγκεκαλυμμένο περιορισμό στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
Based on those methodologies, reporting on food waste levels should take place on an annual basis.
Η πρόληψη της δημιουργίας απορριμμάτων θα πρέπει να αποτελεί κοινή προσπάθεια των αρμόδιων αρχών, των παραγωγών και των καταναλωτών.
In order to prevent food waste, Member States should provide incentives for the collection of unsold food products at all stages of the food supply chain and for their safe redistribution, including to charitable organisations.
Οι καταναλωτές θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να αλλάξουν τη συμπεριφορά τους, μεταξύ άλλων μέσω της παιδείας και της ευαισθητοποίησης, ενώ οι παραγωγοί θα πρέπει να προωθούν τη βιώσιμη χρήση και να συμβάλλουν στην κατάλληλη διαχείριση του τέλους του κύκλου ζωής των προϊόντων τους.
Consumer awareness of the meaning of ‘use-by’ and ‘best-before’ dates should also be improved in order to reduce food waste.
Τα απορρίμματα στο θαλάσσιο περιβάλλον είναι ένα ιδιαίτερα πιεστικό πρόβλημα, και τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν μέτρα για την ανάσχεση της παραγωγής θαλάσσιων απορριμμάτων στην Ένωση, συμβάλλοντας έτσι στην επίτευξη του στόχου του θεματολογίου του 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη που εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 25 Σεπτεμβρίου 2015, για πρόληψη και σημαντική μείωση έως το 2025 της θαλάσσιας ρύπανσης κάθε είδους, ιδίως από χερσαίες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των θαλάσσιων απορριμμάτων και της ρύπανσης με θρεπτικές ουσίες.
Litter, whether in cities, on land, in rivers and seas or elsewhere, has direct and indirect detrimental impacts on the environment, the well-being of citizens and the economy, and the costs to clean it up present an unnecessary economic burden for society.
Δεδομένου ότι τα θαλάσσια απορρίμματα, και ιδίως τα πλαστικά απόβλητα, προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από χερσαίες δραστηριότητες και προκαλούνται κυρίως από την κακή διαχείριση των στερεών αποβλήτων και την ανεπαρκή υποδομή, από τη ρίψη απορριμμάτων από τους πολίτες, και από την έλλειψη ευαισθητοποίησης του κοινού, θα πρέπει στα προγράμματα πρόληψης της δημιουργίας αποβλήτων και στα σχέδια διαχείρισης των αποβλήτων να προβλέπονται ειδικά μέτρα.
Member States should take measures aimed at preventing all forms of abandonment, dumping, uncontrolled management or other forms of discarding of waste.
Τα μέτρα αυτά θα συμβάλουν στον στόχο της επίτευξης «καλής περιβαλλοντικής κατάστασης» στο θαλάσσιο περιβάλλον έως το 2020, όπως ορίζεται στην οδηγία 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
Member States should also take measures to clean up litter present in the environment, irrespective of its source or size and regardless of whether waste has been discarded wilfully or by negligence.
Σύμφωνα με την οδηγία αυτή, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να θεσπίσουν ειδικές στρατηγικές και μέτρα και να τα επικαιροποιούν ανά εξαετία.
Measures to prevent and reduce litter from products that are the main sources of littering in the natural and marine environments could consist of, inter alia, improvements in waste management infrastructure and practices, economic instruments and awareness raising campaigns.
Είναι επίσης υποχρεωμένα να υποβάλλουν τακτικές εκθέσεις, αρχής γενομένης από το 2018, σχετικά με την πρόοδο στη διατήρηση ή την επίτευξη του στόχου για καλή περιβαλλοντική κατάσταση.
When considering a measure having restrictive effects on intra-Union trade, Member States should be able to demonstrate that the measure in question is adequate to attain the objective of preventing and reducing littering in the natural and marine environment, does not go beyond what is necessary to attain that objective and does not constitute a means of arbitrary discrimination or a disguised restriction on trade between Member States.