natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το τομεακό έγγραφο αναφοράς για τις βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης, τους δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων του τομέα και τους δείκτες αναφοράς της αριστείας για τον γεωργικό τομέα για τους σκοπούς του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1221/2009 παρουσιάζεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.
The sectoral reference document on best environmental management practice, sector environmental performance indicators and benchmarks of excellence for the agriculture sector for the purposes of Regulation (EC) No 1221/2009 is set out in the Annex to this Decision.
Εφαρμόζεται από τις 5 Οκτωβρίου 2018.
It shall apply from 5 October 2018.
Το παρόν τομεακό έγγραφο αναφοράς (SRD) βασίζεται σε λεπτομερή επιστημονική και πολιτική έκθεση («έκθεση περί βέλτιστων πρακτικών»), η οποία εκπονήθηκε από το Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΚΚΕρ).
This Sectoral Reference Document (SRD) is based on a detailed scientific and policy report (‘Best Practice Report’) developed by the European Commission's Joint Research Centre (JRC).
Το κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS) θεσπίστηκε το 1993, για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών, με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 του Συμβουλίου.
The Community eco-management and audit scheme (EMAS) was introduced in 1993, for voluntary participation by organisations, by Council Regulation (EEC) No 1836/93.
Στη συνέχεια, το EMAS υπέστη δύο σημαντικές αναθεωρήσεις:
Subsequently, EMAS has undergone two major revisions:
κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου·
Regulation (EC) No 761/2001 of the European Parliament and of the Council;
κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1221/2009.
Regulation (EC) No 1221/2009.
Σημαντικό νέο στοιχείο της τελευταίας αναθεώρησης, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 11 Ιανουαρίου 2010, είναι το άρθρο 46 για την ανάπτυξη τομεακών εγγράφων αναφοράς (SRD).
An important new element of the latest revision, which came into force on 11 January 2010, is Article 46 on the development of SRDs.
Το σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS) είναι ένα σύστημα για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών που αναλαμβάνουν τη δέσμευση για συνεχή βελτίωση στον τομέα του περιβάλλοντος.
The eco-management and audit scheme (EMAS) is a scheme for voluntary participation by organisations committed to continuous environmental improvement.
Στο πλαίσιο αυτό, το παρόν έγγραφο SRD παρέχει ειδική καθοδήγηση στον τομέα της γεωργίας και επισημαίνει μια σειρά βελτιωτικών επιλογών, καθώς και βέλτιστες πρακτικές.
Within this framework, this SRD provides sector-specific guidance to the agriculture sector and points out a number of options for improvement as well as best practices.
Μια τεχνική ομάδα εργασίας αποτελούμενη από εμπειρογνώμονες και ενδιαφερόμενα μέρη του τομέα, της οποίας ηγείτο το ΚΚΕρ, συζήτησε και τελικά συμφώνησε πάνω σε βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης, δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων ειδικά για τον τομέα και δείκτες αναφοράς της αριστείας, οι οποίοι περιγράφονται στο παρόν έγγραφο· ειδικότερα, αυτοί οι δείκτες αναφοράς θεωρήθηκαν αντιπροσωπευτικοί των επιπέδων περιβαλλοντικών επιδόσεων που επιτυγχάνουν οι οργανισμοί οι οποίοι σημειώνουν τις βέλτιστες επιδόσεις στον τομέα.
A Technical Working Group, comprising experts and stakeholders of the sector, led by the JRC, discussed and ultimately agreed on the best environmental management practices, sector-specific environmental performance indicators and benchmarks of excellence described in this document; these benchmarks in particular were deemed to be representative of the levels of environmental performance that are achieved by the best performing organisations in the sector.
Το έγγραφο SRD έχει σκοπό να βοηθήσει και να υποστηρίξει όλους τους οργανισμούς που προτίθενται να βελτιώσουν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις τους, παρέχοντας ιδέες και έμπνευση, καθώς και πρακτική και τεχνική καθοδήγηση.
The SRD aims to help and support all organisations that intend to improve their environmental performance by providing ideas and inspiration as well as practical and technical guidance.
Το έγγραφο SRD απευθύνεται πρωτίστως σε οργανισμούς οι οποίοι έχουν ήδη καταχωριστεί σε σύστημα EMAS, δευτερευόντως σε οργανισμούς οι οποίοι εξετάζουν το ενδεχόμενο να καταχωριστούν σε σύστημα EMAS στο μέλλον, και κατά τρίτο λόγο σε όλους τους οργανισμούς οι οποίοι επιθυμούν να μάθουν περισσότερα για βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης προκειμένου να βελτιώσουν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις τους.
The SRD is primarily addressed to organisations that are already registered with EMAS; secondly to organisations that are considering registering with EMAS in the future; and thirdly to all organisations that wish to learn more about best environmental management practices in order to improve their environmental performance.
Κατά συνέπεια, στόχος του παρόντος εγγράφου είναι να υποστηρίξει όλους τους οργανισμούς στον τομέα της γεωργίας ώστε να εστιάσουν σε σχετικές περιβαλλοντικές πτυχές, τόσο άμεσες όσο και έμμεσες, και να βρουν πληροφορίες σχετικά με τις βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης, καθώς και τους κατάλληλους δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων ανά τομέα για να μετρούν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις τους, και δείκτες αναφοράς της αριστείας.
Consequently, the objective of this document is to support all organisations in the agriculture sector to focus on relevant environmental aspects, both direct and indirect, and to find information on best environmental management practices, as well as appropriate sector-specific environmental performance indicators to measure their environmental performance, and benchmarks of excellence.
Πώς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα έγγραφα SRD από τους καταχωρισμένους οργανισμούς
How SRDs should be taken into account by EMAS-registered organisations:
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1221/2009, οι καταχωρισμένοι σε σύστημα EMAS οργανισμοί πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα έγγραφα SRD σε δύο διαφορετικά επίπεδα:
Pursuant to Regulation (EC) No 1221/2009, EMAS-registered organisations are to take SRDs into account at two different levels:
Όταν αναπτύσσουν και εφαρμόζουν το δικό τους σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης ενόψει των περιβαλλοντικών ανασκοπήσεων [άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β)]:
When developing and implementing their environmental management system in light of the environmental reviews (Article 4(1)(b)):
Όταν καταρτίζουν την περιβαλλοντική δήλωση [άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και άρθρο 4 παράγραφος 4]:
When preparing the environmental statement (Article 4(1)(d) and Article 4(4)):
Οι οργανισμοί θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους σχετικούς δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων ανά τομέα στο έγγραφο SRD, όταν επιλέγουν τους δείκτες που θα χρησιμοποιήσουν για την υποβολή στοιχείων για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις τους.
Organisations should consider the relevant sector-specific environmental performance indicators in the SRD when choosing the indicators to use for their reporting of environmental performance.
Κατά την υποβολή στοιχείων σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και με άλλους παράγοντες που αφορούν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις, οι οργανισμοί πρέπει να αναφέρουν στην περιβαλλοντική δήλωση πώς ελήφθησαν υπόψη οι σχετικές βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης και, εάν υπάρχουν, οι δείκτες αναφοράς της αριστείας.
When reporting on environmental performance and on other factors regarding environmental performance, organisations should mention in the environmental statement how the relevant best environmental management practices and, if available, benchmarks of excellence have been taken into account.
Ωστόσο, η εφαρμογή βέλτιστων πρακτικών περιβαλλοντικής διαχείρισης ή η επίτευξη των προσδιορισμένων δεικτών αναφοράς της αριστείας δεν είναι υποχρεωτικές, διότι ο εθελοντικός χαρακτήρας του συστήματος EMAS αφήνει στους ίδιους τους οργανισμούς την αξιολόγηση της σκοπιμότητας των δεικτών αναφοράς και της εφαρμογής των βέλτιστων πρακτικών, όσον αφορά το κόστος και τα οφέλη.
However, implementing best environmental management practices or meeting the identified benchmarks of excellence is not mandatory, because the voluntary character of EMAS leaves the assessment of the feasibility of the benchmarks and of the implementation of the best practices, in terms of costs and benefits, to the organisations themselves.
Όπως ισχύει και για τους δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων, η συνάφεια και η δυνατότητα εφαρμογής των βέλτιστων πρακτικών περιβαλλοντικής διαχείρισης και των δεικτών αναφοράς της αριστείας θα πρέπει να αξιολογούνται από τον οργανισμό σύμφωνα με τις σημαντικές περιβαλλοντικές πτυχές που έχουν προσδιοριστεί από τον οργανισμό στην περιβαλλοντική του ανασκόπηση, καθώς και σύμφωνα με τις τεχνικές και οικονομικές πτυχές.
Similarly to environmental performance indicators, the relevance and applicability of the best environmental management practices and benchmarks of excellence should be assessed by the organisation according to the significant environmental aspects identified by the organisation in its environmental review, as well as technical and financial aspects.
Κάθε φορά που ένας οργανισμός σχεδιάζει να βελτιώσει τις περιβαλλοντικές του επιδόσεις (και επανεξετάζει τις περιβαλλοντικές του επιδόσεις), θα συμβουλεύεται το έγγραφο SRD σχετικά με συγκεκριμένα θέματα ώστε να αντλήσει έμπνευση για τα ζητήματα που πρέπει να χειριστεί στη συνέχεια με σταδιακή προσέγγιση.
Every time an organisation plans to improve its environmental performance (and reviews its environmental performance) it shall consult the SRD on specific topics to find inspiration about which issues to tackle next in a step-wise approach.
Οι επιθεωρητές περιβάλλοντος του συστήματος EMAS ελέγχουν αν και με ποιον τρόπο ελήφθη υπόψη το έγγραφο SRD από τον οργανισμό κατά την κατάρτιση της περιβαλλοντικής δήλωσης [άρθρο 18 παράγραφος 5 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1221/2009].
EMAS environmental verifiers shall check if and how the SRD was taken into account by the organisation when preparing its environmental statement (Article 18(5)(d) of Regulation (EC) No 1221/2009).
Δεν ελέγχουν τη συμμόρφωση με τους δείκτες αναφοράς της αριστείας που περιγράφονται, αλλά επαληθεύουν τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο SRD ως οδηγός για τον εντοπισμό δεικτών και κατάλληλων εθελοντικών μέτρων τα οποία μπορεί να εφαρμόσει ο οργανισμός για να βελτιώσει τις περιβαλλοντικές του επιδόσεις.
They shall not check compliance with the described benchmarks of excellence, but they shall verify evidence on how the SRD was used as a guide to identify indicators and proper voluntary measures that the organisation can implement to improve its environmental performance.
Συγκεκριμένα, οι επιθεωρητές δεν απαιτούν επιμέρους αιτιολόγηση κάθε βέλτιστης πρακτικής, των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων ανά τομέα και δείκτη αναφοράς της αριστείας που αναφέρονται στο έγγραφο SRD και που δεν θεωρούνται συναφείς από τον οργανισμό ενόψει της περιβαλλοντικής ανασκόπησής του.
In particular, verifiers shall not require an individual justification for each of the best practices, sector-specific environmental performance indicators and benchmarks of excellence which are mentioned in the SRD and not considered relevant by the organisation in light of its environmental review.
Ωστόσο, θα μπορούσαν να υποδείξουν σχετικά πρόσθετα στοιχεία για να τα λάβει υπόψη ο οργανισμός στο μέλλον, ως επιπλέον απόδειξη της δέσμευσής του για συνεχή βελτίωση των επιδόσεων.
Nevertheless, they could suggest relevant additional elements for the organisation to take into account in the future as further evidence of its commitment to continuous performance improvement.
Διάρθρωση του τομεακού εγγράφου αναφοράς
Structure of the Sectoral Reference Document
Το παρόν έγγραφο αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια.
This document consists of four chapters.
Το κεφάλαιο 1 παρουσιάζει το νομικό πλαίσιο του συστήματος EMAS και περιγράφει πώς χρησιμοποιείται το έγγραφο αυτό, ενώ το κεφάλαιο 2 καθορίζει το πεδίο εφαρμογής του εγγράφου SRD.
Chapter 1 introduces EMAS' legal background and describes how to use this document, while Chapter 2 defines the scope of this SRD.
Στο κεφάλαιο 3 περιγράφονται συνοπτικά οι βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης (ΒΠΠΔ) και παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής τους.
Chapter 3 briefly describes the different best environmental management practices (BEMPs) together with information on their applicability.
Στην περίπτωση που θα μπορούσαν να διαμορφωθούν ειδικοί δείκτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και δείκτες αναφοράς της αριστείας για μια συγκεκριμένη ΒΠΠΔ, αυτοί αναφέρονται επίσης.
When specific environmental performance indicators and benchmarks of excellence could be formulated for a particular BEMP, these are also given.
Ωστόσο, δεν ήταν δυνατό να καθοριστούν δείκτες αναφοράς της αριστείας για όλες τις ΒΠΠΔ διότι σε ορισμένους τομείς είτε τα διαθέσιμα δεδομένα ήταν περιορισμένα είτε οι ειδικές συνθήκες (τύπος εκμετάλλευσης, επιχειρηματικό μοντέλο, κλίμα κ.λπ.) διαφέρουν σε τέτοιο βαθμό που δεν θα είχε νόημα ένας δείκτης αναφοράς της αριστείας.
However, defining benchmarks of excellence was not possible for all BEMPs because in some areas either there was limited data available or the specific conditions (farm type, business model, climate, etc.) vary to such an extent that a benchmark of excellence would not be meaningful.
Τέλος, το κεφάλαιο 4 παρουσιάζει έναν συγκεντρωτικό πίνακα με ορισμένους από τους πιο σημαντικούς δείκτες περιβαλλοντικών επιδόσεων, με σχετικές εξηγήσεις και συναφείς δείκτες αναφοράς της αριστείας.
Finally, Chapter 4 presents a comprehensive table with a selection of the most relevant environmental performance indicators, associated explanations and related benchmarks of excellence.
Το παρόν έγγραφο SRD αφορά τις περιβαλλοντικές επιδόσεις των δραστηριοτήτων του γεωργικού τομέα.
This SRD addresses the environmental performance of the activities of the agriculture sector.
Στο παρόν έγγραφο, ο γεωργικός τομέας θεωρείται ότι αποτελείται από οργανισμούς που ανήκουν στους κλάδους κωδικών NACE από Α1.1 έως Α1.6 [σύμφωνα με τη στατιστική ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου].
In this document, the agriculture sector is considered consisting of organisations belonging to NACE code divisions from A1.1 to A1.6 (according to the statistical classification of economic activities established by Regulation (EC) No 1893/2006 of the European Parliament and of the Council.
Περιλαμβάνονται όλα τα είδη ζωικής παραγωγής και όλες οι ετήσιες και πολυετείς καλλιέργειες.
This includes all animal and annual and perennial crop production.
Οι οργανισμοί αυτοί αποτελούν την ομάδα-στόχο του παρόντος εγγράφου.
These organisations are the target group of this document.
Στο διάγραμμα 2.1 παρουσιάζεται σχηματική επισκόπηση του πεδίου εφαρμογής του παρόντος εγγράφου, καθώς και η αλληλεπίδραση της ομάδας-στόχου με άλλους οργανισμούς.
Figure 2.1 presents a schematic overview of the scope of this document and shows the interaction of the target group with other organisations.
Διάγραμμα 2.1
Figure 2.1
Σχηματική επισκόπηση του πεδίου εφαρμογής του παρόντος εγγράφου SRD: οι ομάδες-στόχοι του εγγράφου επισημαίνονται με έντονους χαρακτήρες στα πλαίσια με ανοικτό γκρι φόντο· απεικονίζονται επίσης οι σημαντικότερες αλληλεπιδράσεις τους με άλλους τομείς· οι τομείς που αποτελούν αντικείμενο άλλων εγγράφων SRD επισημαίνονται με πλάγιους χαρακτήρες στα πλαίσια με ανοικτό πράσινο φόντο
Schematic overview of the scope of this SRD: the target groups of the document are shown in bold font in boxes with light grey background; their most relevant interactions with other sectors are also shown; the sectors that are addressed by other SRDs are shown in italic font in boxes with light green background
Πέραν της άμεσης ομάδας-στόχου του, το παρόν έγγραφο SRD μπορεί να είναι επίσης χρήσιμο για άλλους παράγοντες, όπως οι σύμβουλοι εκμεταλλεύσεων.
Besides its direct target group, this SRD can be also useful to other actors, such as farm advisors.
Το παρόν έγγραφο διαρθρώνεται ανάλογα με τις διάφορες γεωργικές δραστηριότητες, όπως παρουσιάζονται στον πίνακα 2.1.
This SRD is structured according to the different agricultural activities, as presented in Table 2.1.
Διάρθρωση του εγγράφου SRD για τον γεωργικό τομέα
Structure of the agriculture SRD
Βιώσιμη διαχείριση εκμεταλλεύσεων και γαιών
Sustainable farm and land management
Το τμήμα αυτό καλύπτει οριζόντια ζητήματα που αφορούν τον σχεδιασμό του τοπίου, την αποδοτική χρήση της ενέργειας και του νερού, τη βιοποικιλότητα, τη χρήση συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και τη συμμετοχή των καταναλωτών στην υπεύθυνη κατανάλωση.
This section covers cross cutting issues related to landscape planning, energy and water efficiency, biodiversity, use of environmental management systems and engagement of consumers with responsible consumption.
Όλες οι εκμεταλλεύσεις
All farms
Διαχείριση της ποιότητας του εδάφους
Soil quality management
Το τμήμα αυτό πραγματεύεται τη διαχείριση της ποιότητας του εδάφους.
This section deals with the management of the quality of the soil.
Καλύπτει την αξιολόγηση των φυσικών συνθηκών του και την κατάρτιση σχεδίου διαχείρισης, ενώ παράλληλα παρέχει πρακτικές οδηγίες σχετικά με τρόπους βελτίωσης της ποιότητας του εδάφους π.χ. με τη χρήση οργανικών βελτιωτικών, καθώς και σχετικά με τη διατήρηση της δομής του εδάφους και την αποστράγγιση.
It covers the assessment of its physical conditions and the establishment of a management plan, as well as practical guidance on how soil quality can be improved by e.g. using organic amendments, on maintenance of soil structure and on drainage.
Σχεδιασμός της διαχείρισης θρεπτικών στοιχείων
Nutrient management planning
Το τμήμα αυτό πραγματεύεται τη διαχείριση των θρεπτικών στοιχείων στο έδαφος.
This section deals with the management of nutrients in soil.
Περιλαμβάνει βέλτιστες πρακτικές σχετικά με τη ρύθμιση του ισοζυγίου θρεπτικών στοιχείων στον αγρό, την αμειψισπορά, τη χρήση θρεπτικών στοιχείων με ακρίβεια και την επιλογή λιπασμάτων με μικρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
It includes best practices on field nutrient budgeting, crop rotation, precision application of nutrients and selection of fertilisers with lower environmental impact.
Προετοιμασία του εδάφους και προγραμματισμός της καλλιέργειας
Soil preparation and crop planning
Το τμήμα αυτό επικεντρώνεται στην επιλογή κατάλληλων εργασιών οργώματος, την ελαχιστοποίηση της διαταραχής του εδάφους, τη χρήση ήπιου οργώματος, την εφαρμογή αποτελεσματικής αμειψισποράς και τη φύτευση καλλιεργειών εδαφοκάλυψης ή εμβόλιμων καλλιεργειών.
This section focuses on selecting appropriate tillage operations, minimising soil disturbance, applying low impact tillage, implementing efficient crop rotations and establishing cover and catch crops.
Διαχείριση χορτονομής και βοσκής
Grass and grazing management
Το τμήμα αυτό πραγματεύεται τη μεγιστοποίηση της παραγωγής χορτονομής και της χρήσης της βοσκής, τη διαχείριση της βοσκής σε περιοχές υψηλής φυσικής αξίας, την ανανέωση των βοσκοτόπων και την ενσωμάτωση του τριφυλλιού, καθώς και την εφαρμογή αποδοτικής παραγωγής ενσιρωμένων ζωοτροφών.
This section deals with maximising grass production and grazing uptake, managing grazing in high nature value areas, pasture renewal and clover incorporation as well as application of efficient silage production.
Κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις
Livestock farms
Κτηνοτροφία
Animal husbandry
Στο τμήμα αυτό περιγράφονται οι βέλτιστες πρακτικές στον τομέα της κτηνοτροφίας.
This section outlines best practices related to animal husbandry.
Ειδικότερα, παρουσιάζονται πρακτικές που σχετίζονται με την κατάλληλη επιλογή φυλής, τη ρύθμιση του ισοζυγίου θρεπτικών στοιχείων στην εκμετάλλευση, τη ρύθμιση της διατροφής για μείωση της αποβολής αζώτου, τη βελτίωση της απόδοσης μετατροπής των ζωοτροφών, τις «πράσινες» προμήθειες ζωοτροφών, τα σχέδια υγείας των ζώων και τη διαχείριση του προφίλ αγέλης/ποιμνίου.
In particular, it presents practices related to appropriate breed selection, farm nutrient budgeting, dietary reduction of nitrogen excretion, improving feed conversion efficiency, green procurement of feed, animal health plans and herd/flock profile management.
Διαχείριση κοπριάς
Manure management
Το τμήμα αυτό καλύπτει τις βέλτιστες πρακτικές που σχετίζονται με τη βελτιστοποιημένη διαχείριση της κοπριάς μέσω της μείωσης των εκπομπών και της βελτίωσης της πρόσληψης θρεπτικών στοιχείων.
This section covers best practices related to optimised manure management by reducing emissions and improving nutrient uptake.
Περιλαμβάνει την κατασκευή συστημάτων στέγασης χαμηλών εκπομπών, την εφαρμογή και τη βελτιστοποίηση της αναερόβιας χώνευσης, τον διαχωρισμό υγρής κοπριάς ή προϊόντος χώνευσης και την κατασκευή κατάλληλων εγκαταστάσεων αποθήκευσης στερεής και υγρής κοπριάς, καθώς και τεχνικές για τη χρήση υγρής και στερεής κοπριάς.
It includes the building of low emission housing systems, the implementation and optimisation of anaerobic digestion, the separation of slurry or digestate, and appropriate solid and liquid manure storage facilities, as well as techniques for the application of slurries and manure.
Διαχείριση της άρδευσης
Irrigation management
Το τμήμα αυτό πραγματεύεται στρατηγικές αποτελεσματικής άρδευσης και παρέχει οδηγίες σχετικά με αγρονομικές μεθόδους, τη βελτιστοποίηση της παροχής άρδευσης και την αποτελεσματική διαχείριση των αρδευτικών συστημάτων.
This section deals with efficient irrigation strategies and provides guidance on agronomic methods, optimisation of irrigation delivery and efficient management of irrigation systems.
Εξετάζεται επίσης η σημασία της πηγής του νερού που χρησιμοποιείται για άρδευση.
The importance of the source of the water used for irrigation is also addressed.
Εκμεταλλεύσεις που χρησιμοποιούν άρδευση
Farms using irrigation
Το τμήμα αυτό πραγματεύεται πρακτικές βιώσιμης προστασίας των καλλιεργειών με τη χρήση χαμηλών εισροών φυτοφαρμάκων για τη διαχείριση επιβλαβών οργανισμών.
This section deals with sustainable crop protection practices in applying low pesticides input for pest management.
Στόχοι είναι η πρόληψη της εμφάνισης επιβλαβών οργανισμών, η μείωση της εξάρτησης από χημικά προϊόντα προστασίας των καλλιεργειών και η βελτιστοποίηση της χρήσης προϊόντων φυτοπροστασίας και των στρατηγικών διαχείρισης της ανθεκτικότητας των επιβλαβών οργανισμών.
The objectives are prevention of pest occurrence, reduction of dependency on chemical crop protection products, optimisation of the use of plant protection products and of pest resistance management strategies.
Προστατευόμενη καλλιέργεια κηπευτικών
Protected horticulture
Στο τμήμα αυτό περιγράφονται οι βέλτιστες πρακτικές για την προστατευόμενη καλλιέργεια κηπευτικών.
This section outlines best practices for protected horticulture.
Ειδικότερα, εξετάζεται η ενεργειακή απόδοση, η διαχείριση του νερού και των αποβλήτων και η επιλογή μέσων ανάπτυξης.
In particular, it deals with energy efficiency, water and waste management, and selection of growing media.
Εκμεταλλεύσεις προστατευόμενης καλλιέργειας κηπευτικών
Protected horticulture farms
Στον πίνακα 2.2 παρουσιάζονται οι σημαντικότερες περιβαλλοντικές πτυχές για τις εκμεταλλεύσεις, διακρίνοντας μεταξύ παραγωγής αροτραίων και κηπευτικών καλλιεργειών και ζωικής παραγωγής.
Table 2.2 presents the most relevant environmental aspects for farms, distinguishing between arable and horticultural production and livestock production.
Για καθεμία από αυτές περιγράφονται στον πίνακα οι κύριες πιθανές περιβαλλοντικές πιέσεις και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται στο παρόν έγγραφο.
For each of them, the table outlines the related main possible environmental pressures and how these are addressed in this document.
Αυτές οι περιβαλλοντικές πτυχές επιλέχθηκαν ως οι συνηθέστερες για τον τομέα.
These environmental aspects were selected as the most commonly relevant in the sector.
Ωστόσο, οι περιβαλλοντικές πτυχές τις οποίες πρέπει να διαχειριστούν συγκεκριμένοι οργανισμοί θα πρέπει να αξιολογούνται κατά περίπτωση.
However, the environmental aspects to be managed by specific organisations should be assessed on a case by case basis.