natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα μέτρα για την αντιμετώπιση των απορριμμάτων στην οδηγία 2008/98/ΕΚ θα πρέπει, επομένως, να συντονίζονται με τα μέτρα που απαιτούνται δυνάμει της οδηγίας 2008/56/ΕΚ και της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
The fight against litter should be a shared effort between competent authorities, producers and consumers.
Ορισμένες πρώτες ύλες είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την οικονομία της Ένωσης στο σύνολό της, και ο εφοδιασμός με αυτά συνδέεται με υψηλό κίνδυνο.
Consumers should be incentivised to change their behaviour including through education and awareness raising, while producers should promote the sustainable use of and contribute to appropriate end-of-life management of their products.
Προκειμένου να διασφαλιστεί ο εφοδιασμός με τέτοια υλικά και σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στην πρωτοβουλία για τις πρώτες ύλες που θεσπίστηκε από την Επιτροπή στην ανακοίνωσή της, της 4ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την «Πρωτοβουλία για τις πρώτες ύλες – Κάλυψη των ουσιωδών αναγκών μας για ανάπτυξη και απασχόληση στην Ευρώπη» και με τους στόχους της ευρωπαϊκής σύμπραξης καινοτομίας σχετικά με τις πρώτες ύλες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν μέτρα για την προώθηση της επαναχρησιμοποίησης των προϊόντων που αποτελούν τις κύριες πηγές πρώτων υλών κρίσιμης σημασίας, προκειμένου να μην καταλήγουν αυτές οι πρώτες ύλες στα απόβλητα.
Litter in the marine environment is a particularly pressing problem, and Member States should take measures that aim at halting the generation of marine litter in the Union, thereby contributing to the goal of the 2030 Agenda for Sustainable Development adopted by the UN General Assembly on 25 September 2015 to prevent and significantly reduce by 2025 marine pollution of all kinds, in particular from land-based activities, including marine debris and nutrient pollution.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή έχει καταρτίσει κατάλογο τέτοιων υλών για την Ένωση στην ανακοίνωσή της, της 13ης Σεπτεμβρίου 2017, σχετικά με τον «Κατάλογο των πρώτων υλών κρίσιμης σημασίας για την ΕΕ για το 2017» και ο εν λόγω κατάλογος επανεξετάζεται σε τακτική βάση.
Since marine litter, in particular for plastic waste, stems to a large extent from land-based activities caused mainly by poor solid waste management practices and infrastructure, littering by citizens and lack of public awareness, specific measures should be laid down in waste prevention programmes and waste management plans.
Για την περαιτέρω υποστήριξη της αποτελεσματικής εφαρμογής της πρωτοβουλίας για τις πρώτες ύλες, τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να λάβουν μέτρα για να επιτύχουν την καλύτερη δυνατή διαχείριση των αποβλήτων που περιέχουν σημαντικές ποσότητες πρώτων υλών κρίσιμης σημασίας, λαμβανομένων υπόψη της οικονομικής και τεχνολογικής σκοπιμότητας και των οφελών για το περιβάλλον και την υγεία.
Those measures should contribute to the goal of achieving good environmental status in the marine environment by 2020 as laid down in Directive 2008/56/EC of the European Parliament and of the Council.
Θα πρέπει επίσης να συμπεριλάβουν στα οικεία σχέδια διαχείρισης αποβλήτων κατάλληλα μέτρα σε εθνικό επίπεδο για τη συλλογή, τη διαλογή και την ανάκτηση αποβλήτων που περιέχουν σημαντικές ποσότητες των εν λόγω πρώτων υλών.
In accordance with that Directive, Member States are required to establish specific strategies and measures and update them every six years.
Τα μέτρα θα πρέπει να συμπεριληφθούν στα σχέδια διαχείρισης των αποβλήτων όταν αυτά επικαιροποιηθούν για πρώτη φορά μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.
They are also required to regularly report, starting in 2018, on the progress to maintain or achieve the goal of good environmental status.
Η Επιτροπή θα πρέπει να παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις συναφείς ομάδες προϊόντων και κατηγορίες αποβλήτων σε επίπεδο Ένωσης.
Measures to tackle litter in Directive 2008/98/EC should therefore be coordinated with the measures required under Directive 2008/56/EC and Directive 2000/60/EC of the European Parliament and of the Council.
Η παροχή των εν λόγω πληροφοριών δεν εμποδίζει, ωστόσο, τα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα σχετικά με άλλες πρώτες ύλες που θεωρούνται σημαντικές για την εθνική οικονομία τους.
Certain raw materials are of a high importance to the economy of the Union and their supply is associated with a high risk.
Όταν τα προϊόντα, υλικά και ουσίες καθίστανται απόβλητα, η παρουσία επικίνδυνων ουσιών μπορεί να καταστήσει τα εν λόγω απόβλητα ακατάλληλα για ανακύκλωση ή για την παραγωγή δευτερογενών πρώτων υλών υψηλής ποιότητας.
In order to ensure security of supply of those raw materials and in line with the Raw Materials Initiative established by the Commission in its communication of 4 November 2008 on ‘The raw materials initiative — meeting our critical needs for growth and jobs in Europe’ and the objectives and targets of the European Innovation Partnership on Raw Materials, Member States should take measures to promote the re-use of products constituting the main sources of critical raw materials to prevent that those materials become waste.
Συνεπώς, σύμφωνα με το 7ο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον, το οποίο ζητεί την ανάπτυξη μη τοξικών κύκλων υλικών, είναι αναγκαίο να προωθηθούν μέτρα για τη μείωση της περιεκτικότητας των υλικών και των προϊόντων σε επικίνδυνες ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των ανακυκλωμένων υλικών, και να διασφαλιστεί η παροχή επαρκούς πληροφόρησης σχετικά με την παρουσία επικίνδυνων ουσιών, και ιδίως ουσιών που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία, καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των προϊόντων και των υλικών.
In that context, the Commission has established a list of such materials for the Union in its communication of 13 September 2017 on ‘the 2017 list of Critical Raw Materials for the EU’ and that list is subject to regular review.
Για την επίτευξη των στόχων αυτών, είναι αναγκαίο να βελτιωθεί η συνοχή μεταξύ του ενωσιακού δικαίου για τα απόβλητα, για τις χημικές ουσίες και για τα προϊόντα και να προβλεφθεί ρόλος για τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι πληροφορίες σχετικά με την παρουσία ουσιών που προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία είναι διαθέσιμες καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής των προϊόντων και των υλικών, μεταξύ άλλων και στο στάδιο του αποβλήτου.
To further support effective implementation of the Raw Materials Initiative, Member States should also take measures to achieve the best possible management of waste containing significant amounts of critical raw materials, taking economic and technological feasibility and environmental and health benefits into account.
Η βελτίωση της χρήσης των πόρων θα μπορούσε να αποφέρει σημαντική καθαρή εξοικονόμηση πόρων για τις επιχειρήσεις της Ένωσης, τις δημόσιες αρχές και τους καταναλωτές, μειώνοντας παράλληλα τις συνολικές ετήσιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου.
They should also include in their waste management plans nationally appropriate measures regarding collection, sorting and recovery of waste containing significant amounts of those raw materials.
Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή θα πρέπει να προτείνει έως το τέλος του 2018 έναν βασικό δείκτη και έναν πίνακα επιμέρους δεικτών αποδοτικής χρήσης των πόρων, για την παρακολούθηση της προόδου όσον αφορά την επίτευξη του στόχου της αύξησης της αποδοτικότητας των πόρων σε επίπεδο Ένωσης.
The measures should be included in the waste management plans when they are updated for the first time following the entry into force of this Directive.
Η προαγωγή μιας βιώσιμης βιοοικονομίας μπορεί να συμβάλει στη μείωση της εξάρτησης της Ένωσης από εισαγόμενες πρώτες ύλες.
The Commission should provide information about the relevant product groups and waste streams at Union level.
Τα ανακυκλώσιμα προϊόντα βιολογικής βάσης και τα λιπασματοποιήσιμα βιοαποδομήσιμα προϊόντα θα μπορούσαν να αποτελέσουν συνεπώς μια ευκαιρία για την περαιτέρω τόνωση της έρευνας και της καινοτομίας και για την υποκατάσταση των βασιζόμενων σε ορυκτά καύσιμα πρώτων υλών με ανανεώσιμους πόρους.
The provision of that information does not preclude, however, Member States from taking measures for other raw materials considered as important to their national economy.
Προκειμένου να αποφευχθεί η επεξεργασία αποβλήτων που καθηλώνει τους πόρους στα κατώτερα επίπεδα της ιεράρχηση των αποβλήτων, να αυξηθούν τα ποσοστά προετοιμασίας για επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωσης, να καταστεί δυνατή η υψηλής ποιότητας ανακύκλωση και να ενισχυθεί η αξιοποίηση δευτερογενών πρώτων υλών υψηλής ποιότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν την ενίσχυση της συμμόρφωσης προς την υποχρέωση για χωριστή συλλογή αποβλήτων, που ορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 και στο άρθρο 11 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης να καθιερώσουν χωριστή συλλογή τουλάχιστον για τα απόβλητα από χαρτί, μέταλλα, πλαστικά και γυαλί, που τα κράτη μέλη όφειλαν να έχουν εκπληρώσει έως το 2015, και θα πρέπει να καθιερώσουν τη χωριστή συλλογή των βιολογικών αποβλήτων, των επικίνδυνων αποβλήτων που παράγονται από τα νοικοκυριά και των αποβλήτων της κλωστοϋφαντουργίας.
When products, materials and substances become waste, the presence of hazardous substances may render that waste unsuitable for recycling or the production of secondary raw materials of high quality.
Όπου είναι σκόπιμο, τα επικίνδυνα βιολογικά απόβλητα και τα απορρίμματα συσκευασίας που περιέχουν επικίνδυνες ουσίες θα πρέπει να υπόκεινται σε ειδικές απαιτήσεις σχετικά με τη συλλογή.
Therefore, in line with the 7th Environment Action Programme, which calls for the development of non-toxic material cycles, it is necessary to promote measures to reduce the content of hazardous substances in materials and products, including recycled materials, and to ensure that sufficient information about the presence of hazardous substances and especially substances of very high concern is communicated throughout the whole life cycle of products and materials.
Η χωριστή συλλογή θα μπορούσε να επιτευχθεί με τη συλλογή από πόρτα σε πόρτα, με συστήματα παράδοσης σε σημεία συλλογής, ή με άλλες ρυθμίσεις για τη συλλογή.
In order to achieve those objectives, it is necessary to improve the coherence among the law of the Union on waste, on chemicals and on products and to provide a role for the European Chemicals Agency to ensure that the information about the presence of substances of very high concern is available throughout the whole life cycle of products and materials, including at the waste stage.
Ενώ η υποχρέωση χωριστής συλλογής αποβλήτων απαιτεί να διατηρούνται τα απόβλητα χωριστά ανά τύπο και φύση, θα πρέπει να είναι δυνατή η κοινή συλλογή για ορισμένα είδη αποβλήτων, με την προϋπόθεση ότι αυτό δεν εμποδίζει την υψηλής ποιότητας ανακύκλωση ή άλλου είδους ανάκτηση των αποβλήτων, σύμφωνα με την ιεράρχηση των αποβλήτων.
Improving resource use could bring substantial net savings for Union businesses, public authorities and consumers while reducing total annual greenhouse gas emissions.
Θα πρέπει επίσης να επιτραπεί στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από τη γενική υποχρέωση χωριστής συλλογής αποβλήτων σε άλλες δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, για παράδειγμα όπου η χωριστή συλλογή και η ανακύκλωση συγκεκριμένων ροών αποβλήτων σε απομακρυσμένες και αραιοκατοικημένες περιοχές έχει αρνητικό περιβαλλοντικό αντίκτυπο που υπερβαίνει τα συνολικά περιβαλλοντικά οφέλη της ή συνεπάγεται δυσανάλογο οικονομικό κόστος.
For that reason, the Commission should propose, by the end of 2018, a lead indicator and a dashboard of sub-indicators on resource efficiency in order to monitor the progress towards the target of increasing resource efficiency at Union level.
Κατά την αξιολόγηση των περιπτώσεων στις οποίες το οικονομικό κόστος θα μπορούσε να είναι δυσανάλογο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το σύνολο των οικονομικών οφελών από τη χωριστή συλλογή, μεταξύ άλλων όσον αφορά την αποφυγή του άμεσου κόστους και του κόστους των δυσμενών συνεπειών που έχουν για το περιβάλλον και την υγεία η συλλογή και η επεξεργασία των μεικτών αποβλήτων, τα έσοδα από τις πωλήσεις δευτερογενών πρώτων υλών και τη δυνατότητα να αναπτυχθούν αγορές για τα υλικά αυτά, καθώς και εισφορές εκ μέρους των παραγωγών αποβλήτων και των παραγωγών προϊόντων, που θα μπορούσαν να βελτιώσουν περαιτέρω την οικονομική αποδοτικότητα των συστημάτων διαχείρισης αποβλήτων.
Fostering a sustainable bio-economy can contribute to decreasing the Union’s dependence on imported raw materials.
Οι στόχοι όσον αφορά την προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση των αστικών αποβλήτων θα πρέπει να αυξηθούν, προκειμένου να αποφέρουν ουσιαστικά περιβαλλοντικά, οικονομικά και κοινωνικά οφέλη και να επιταχύνουν τη μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία.
Bio-based recyclable products and compostable bio-degradable products could represent therefore an opportunity to stimulate further research and innovation and to substitute fossil fuel-based feedstock with renewable resources.
Μέσω της προοδευτικής αύξησης των υφιστάμενων στόχων σχετικά με την προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση των αστικών αποβλήτων, θα πρέπει να διασφαλίζονται η ουσιαστική προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση ή η αποτελεσματική ανακύκλωση των υλικών αποβλήτων με οικονομική αξία, με παράλληλη εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, και η επαναδιοχέτευση στην ευρωπαϊκή οικονομία των υλικών οικονομικής αξίας που υπάρχουν στα απόβλητα, ώστε να προαχθούν με τον τρόπο αυτό η πρωτοβουλία για τις πρώτες ύλες και η δημιουργία μιας κυκλικής οικονομίας.
In order to avoid waste treatment which locks in resources at the lower levels of the waste hierarchy, increase preparing for re-use and recycling rates, enable high-quality recycling and boost the uptake of quality secondary raw materials, Member States should ensure enhanced compliance with the obligation to collect waste separately, as laid down in Articles 10(2) and 11(1) of Directive 2008/98/EC, including the obligation to set up separate collection for at least paper, metal, plastic and glass waste that Member States had to meet by 2015, and should introduce separate collection of bio-waste, hazardous waste produced by households and textile waste.
Υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τις επιδόσεις τους σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων, ιδίως δε την ανακύκλωση των αστικών αποβλήτων.
Where appropriate, hazardous bio-waste and packaging waste containing hazardous substances should be subject to specific collection requirements.
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εν λόγω διαφορές, τα κράτη μέλη που το 2013 προετοίμασαν για επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωσαν ποσότητα μικρότερη από το 20 % των αστικών αποβλήτων τους ή διέθεσαν με υγειονομική ταφή περισσότερα από το 60 % των αστικών αποβλήτων τους, σύμφωνα με τα στοιχεία που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο του κοινού ερωτηματολογίου του ΟΟΣΑ και τα στοιχεία της Eurostat θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίσουν να παρατείνουν την προθεσμία συμμόρφωσης προς τους στόχους που έχουν οριστεί όσον αφορά την προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση για το 2025, το 2030 και το 2035.
Separate collection could be achieved through door-to-door collection, bring and reception systems or other collection arrangements.
Με βάση τους μέσους ετήσιους ρυθμούς προόδου που έχουν παρατηρηθεί στα κράτη μέλη τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, τα εν λόγω κράτη μέλη θα έπρεπε να αυξήσουν την ικανότητα ανακύκλωσής τους σε επίπεδα που υπερβαίνουν κατά πολύ τον μέσο όρο προκειμένου να εκπληρώσουν αυτούς τους στόχους.
While the obligation to separately collect waste requires that waste be kept separate by type and nature, it should be possible to collect certain types of waste together provided that this does not impede high-quality recycling or other recovery of waste, in line with the waste hierarchy.
Για να διασφαλιστούν η σταθερή πρόοδος στην επίτευξη των στόχων και η έγκαιρη αντιμετώπιση των ελλείψεων όσον αφορά την εφαρμογή, τα κράτη μέλη στα οποία επωφελούνται του επιπλέον χρόνου θα πρέπει να εκπληρώσουν ενδιάμεσους στόχους και, με βάση λεπτομερή κριτήρια, να καταρτίσουν σχέδιο εφαρμογής.
Member States should also be allowed to deviate from the general obligation to separately collect waste in other duly justified cases, for instance where the separate collection of specific waste streams in remote and scarcely populated areas causes negative environmental impacts that outweigh its overall environmental benefits or entails disproportionate economic costs.
Για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας των στοιχείων, είναι σημαντικό να καθοριστούν ακριβέστερα οι κανόνες σύμφωνα με τους οποίους τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν στοιχεία σχετικά με τα απόβλητα που όντως ανακυκλώνονται και προετοιμάζονται για ανακύκλωση και μπορούν να λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό της επίτευξης των στόχων.
When assessing any cases in which economic costs might be disproportionate, Member States should take into account the overall economic benefits of separate collection, including in terms of avoided direct costs and costs of adverse environmental and health impacts associated with the collection and treatment of mixed waste, revenues from sales of secondary raw materials and the possibility to develop markets for such materials, as well as contributions by waste producers and producers of products, which could further improve the cost-efficiency of waste management systems.
Ο υπολογισμός των στόχων ανακύκλωσης θα πρέπει να βασίζεται στο βάρος των αστικών αποβλήτων που υποβάλλονται σε ανακύκλωση.
The targets for preparing for re-use and recycling of municipal waste should be increased in order to deliver substantial environmental, economic and social benefits and to accelerate the shift towards a circular economy.
Κατά γενικό κανόνα, η μέτρηση του βάρους των αστικών αποβλήτων που υπολογίζονται ως ανακυκλωμένα θα πρέπει να γίνεται στο σημείο εισόδου των αστικών αποβλήτων στη διεργασία της ανακύκλωσης.
Through a progressive increase of the existing targets for preparing for re-use and recycling of municipal waste, it should be ensured that economically valuable waste materials are effectively prepared for re-use or recycled, while ensuring a high-level protection of human health and the environment, and that economically valuable materials found in waste are channelled back into the European economy, thus advancing the Raw Materials Initiative and the creation of a circular economy.
Ωστόσο, για τον περιορισμό των διοικητικών επιβαρύνσεων θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη, υπό αυστηρούς όρους και κατά παρέκκλιση από τη γενικό κανόνα, να διαπιστώνουν το βάρος των ανακυκλωνόμενων αστικών αποβλήτων με βάση τη μέτρηση των εκροών όλων των διεργασιών διαλογής.
Large differences exist among Member States with respect to their waste management performance, particularly as regards recycling of municipal waste.
Απώλειες υλικών που προκύπτουν πριν από την εισροή των αποβλήτων στη διεργασία ανακύκλωσης, για παράδειγμα λόγω διαλογής ή άλλων προκαταρκτικών εργασιών, δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται στις ποσότητες αποβλήτων που αναφέρονται ως ανακυκλωμένα.
In order to take account of those differences, those Member States which in 2013 prepared for re-use and recycled less than 20 % of their municipal waste or landfilled more than 60 % of their municipal waste according to data reported under the Joint Questionnaire of the OECD and Eurostat should be allowed to decide to extend the time for complying with the preparing for re-use and recycling targets established for 2025, 2030 and 2035.
Οι απώλειες αυτές μπορούν να προσδιοριστούν με βάση τα ηλεκτρονικά μητρώα, τις τεχνικές προδιαγραφές, λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τον υπολογισμό των μέσων ποσοστών απωλειών για διάφορες ροές αποβλήτων, ή με άλλα ισοδύναμα μέτρα.
In light of average annual progression rates observed in Member States over the past 15 years, those Member States would need to increase their recycling capacity to levels that are well above past averages to meet those targets.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναφέρουν τα εν λόγω μέτρα ποιοτικού ελέγχου στις εκθέσεις των ποιοτικών ελέγχων που συνοδεύουν τα στοιχεία σχετικά με την ανακύκλωση των αποβλήτων τα οποία υποβάλλονται στην Επιτροπή.
In order to ensure that steady progress towards the targets is made and that implementation gaps are tackled in due time, Member States that make use of additional time should meet interim-targets and, based on detailed criteria, establish an implementation plan.
Ο μέσος όρος απωλειών θα πρέπει να προσδιορίζεται κατά προτίμηση σε επίπεδο μεμονωμένων εγκαταστάσεων διαλογής και να συνδέεται με τις διάφορες κύριες κατηγορίες αποβλήτων, τις διάφορες πηγές (όπως οικιακά ή εμπορικά), τα διάφορα προγράμματα συλλογής και τους διάφορους τύπους και διαδικασίες διαλογής.
In order to ensure the reliability of data, it is important to lay down more precisely the rules according to which Member States should report what is effectively recycled and prepared for re-use and can be counted towards the attainment of the targets.
Το μέσο ποσοστό απωλειών θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις όπου δεν είναι διαθέσιμα άλλα αξιόπιστα δεδομένα, ιδίως στο πλαίσιο της μεταφοράς και της εξαγωγής αποβλήτων.
The calculation of the recycling targets should be based on the weight of municipal waste which enters recycling.
Οι απώλειες βάρους των υλικών ή των ουσιών λόγω διαδικασιών φυσικής ή χημικής μετατροπής στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακύκλωσης, όπου τα απόβλητα υλικά μετατρέπονται τελικά σε προϊόντα, υλικά ή ουσίες, δεν θα πρέπει να αφαιρούνται από το βάρος των αποβλήτων που δηλώνεται ότι ανακυκλώθηκαν.
As a general rule, the actual measurement of the weight of municipal waste counted as recycled should be at the point where municipal waste enters the recycling operation.
Με την ευθυγράμμιση των ορισμών που περιέχονται στην οδηγία 94/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, στην οδηγία 2000/53/ΕΚ, στην οδηγία 2006/66/ΕΚ, στην οδηγία 2008/98/ΕΚ και στην οδηγία 2012/19/ΕΕ, οι διατάξεις του άρθρου 6 της οδηγίας 2008/98/ΕΚ σχετικά με την εξέταση των αποβλήτων τα οποία αποχαρακτηρίζονται από απόβλητα για τον σκοπό των στόχων ανάκτησης και ανακύκλωσης που καθορίζονται στις εν λόγω οδηγίες καθίστανται περιττές.
Nevertheless, in order to limit administrative burdens, Member States should, under strict conditions and by way of derogation from the general rule, be allowed to establish the weight of municipal waste recycled on the basis of measuring the output of any sorting operation.
Τα υλικά που παύουν να είναι απόβλητα μέσω ανάκτησης ή ανακύκλωσης λαμβάνονται υπόψη στην επίτευξη των στόχων ανάκτησης ή ανακύκλωσης που καθορίζονται στις εν λόγω οδηγίες σύμφωνα με τις εφαρμοστέες μεθόδους υπολογισμού.
Losses of materials which occur before the waste enters the recycling operation, for instance due to sorting or other preliminary operations, should not be included in the waste amounts reported as recycled.
Όταν απόβλητα παύουν να είναι απόβλητα μετά από προπαρασκευαστική εργασία και πριν υποβληθούν στην επανεπεξεργασία καθαυτή, τα απόβλητα αυτά μπορούν εφόσον προορίζονται για να μετατραπούν με επακόλουθη επανεπεξεργασία σε προϊόντα, υλικά ή ουσίες, να θεωρούνται ανακυκλωμένα είτε για τον αρχικό είτε για άλλο σκοπό.
Those losses can be established on the basis of electronic registries, technical specifications, detailed rules on the calculation of average loss rates for various waste streams or other equivalent measures.
Υλικά από αποχαρακτηρισμένα απόβλητα, τα οποία προορίζονται για να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα ή ως άλλο μέσο παραγωγής ενέργειας, τα οποία χρησιμοποιούνται για επίχωση ή απορρίπτονται ή τα οποία προορίζονται για να χρησιμοποιηθούν σε οποιαδήποτε άλλη χρήση που έχει τους ίδιους σκοπούς με την ανάκτηση αποβλήτων πλην της προετοιμασίας για επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση, δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την επίτευξη των στόχων της ανακύκλωσης.
Member States should report on such measures in the quality check reports accompanying the data on waste recycling which they report to the Commission.