natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αν τα κράτη μέλη χορηγήσουν περίοδο χάριτος για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν την ουσία ethoprophos, σύμφωνα με το άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009, η εν λόγω περίοδος θα πρέπει να λήξει το αργότερο την 21η Μαρτίου 2020.
For plant protection products containing ethoprophos, where Member States grant any grace period in accordance with Article 46 of Regulation (EC) No 1107/2009, that period should, at the latest, expire on 21 March 2020.
Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2018/917 της Επιτροπής παρέτεινε την περίοδο έγκρισης της ουσίας ethoprophos έως τις 31 Ιουλίου 2019, προκειμένου η διαδικασία ανανέωσης να ολοκληρωθεί πριν από τη λήξη της έγκρισης της εν λόγω ουσίας.
Commission Implementing Regulation (EU) 2018/917 extended the approval period of ethoprophos to 31 July 2019 in order to allow the renewal process to be completed before the expiry of the approval of that substance.
Ωστόσο, δεδομένου ότι έχει ληφθεί απόφαση για τη μη ανανέωση της έγκρισης πριν από την εν λόγω παραταθείσα ημερομηνία λήξης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή το ταχύτερο δυνατόν.
However, given that a decision on the non-renewal of the approval is taken ahead of that extended expiry date, this Regulation should apply as soon as possible.
Ο παρών κανονισμός δεν αποκλείει την υποβολή νέας αίτησης για την έγκριση της ουσίας ethoprophos, σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009.
This Regulation does not prevent the submission of a further application for the approval of ethoprophos pursuant to Article 7 of Regulation (EC) No 1107/2009.
Η έγκριση της δραστικής ουσίας ethoprophos δεν ανανεώνεται.
The approval of the active substance ethoprophos is not renewed.
Στο μέρος Α του παραρτήματος του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 540/2011, η σειρά 155, για την ουσία ethoprophos, διαγράφεται.
In Part A of the Annex to Implementing Regulation (EU) No 540/2011, row 155, on ethoprophos, is deleted.
Τα κράτη μέλη ανακαλούν τις άδειες κυκλοφορίας των φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν την ουσία ethoprophos ως δραστική ουσία το αργότερο έως την 21η Σεπτεμβρίου 2019.
Member States shall withdraw authorisations for plant protection products containing ethoprophos as active substance by 21 September 2019 at the latest.
Κάθε περίοδος χάριτος που χορηγείται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 46 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 είναι όσο το δυνατόν συντομότερη και εκπνέει το αργότερο την 21η Μαρτίου 2020.
Any grace period granted by Member States in accordance with Article 46 of Regulation (EC) No 1107/2009 shall be as short as possible and shall expire by 21 March 2020 at the latest.
Οδηγία 2007/52/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Αυγούστου 2007, για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου ώστε να καταχωριστούν οι ουσίες ethoprophos, pirimiphos-methyl και fipronil ως δραστικές ουσίες (ΕΕ L 214 της 17.8.2007, σ. 3).
Commission Directive 2007/52/EC of 16 August 2007 amending Council Directive 91/414/EEC to include ethoprophos, pirimiphos-methyl and fipronil as active substances (OJ L 214, 17.8.2007, p. 3).
Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 540/2011 της Επιτροπής, της 25ης Μαΐου 2011, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1107/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τον κατάλογο των εγκεκριμένων δραστικών ουσιών (ΕΕ L 153 της 11.6.2011, σ. 1).
Commission Implementing Regulation (EU) No 540/2011 of 25 May 2011 implementing Regulation (EC) No 1107/2009 of the European Parliament and of the Council as regards the list of approved active substances (OJ L 153, 11.6.2011, p. 1).
ΕFSA (Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων), 2018.
EFSA (European Food Safety Authority), 2018.
Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance ethoprophos (Συμπέρασμα σχετικά με την επιστημονική εξέταση της εκτίμησης επικινδυνότητας φυτοφαρμάκων όσον αφορά τη δραστική ουσία ethoprophos).
Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance ethoprophos.
EFSA Journal 2018·16(10):5290, 34 σ. doi:10.2903/j.efsa.2018.5290.
EFSA Journal 2018;16(10):5290, 34 pp. doi:10.2903/j.efsa.2018.5290.
Κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2019/348 της Επιτροπής
Commission Delegated Regulation (EU) 2019/348
για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προσδιορίζουν τα κριτήρια για την εκτίμηση των επιπτώσεων της πτώχευσης ενός ιδρύματος στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα και στις συνθήκες χρηματοδότησης
supplementing Directive 2014/59/EU of the European Parliament and of the Council with regard to regulatory technical standards specifying the criteria for assessing the impact of an institution's failure on financial markets, on other institutions and on funding conditions
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, και των κανονισμών (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 6,
Having regard to Directive 2014/59/EU of the European Parliament and of the Council of 15 May 2014 on establishing a framework for the recovery and resolution of credit institutions and investment firms and amending Council Directive 82/891/EEC, and Directives 2001/24/EC, 2002/47/EC, 2004/25/EC, 2005/56/EC, 2007/36/EC, 2011/35/EU, 2012/30/EU and 2013/36/EU, and Regulations (EU) No 1093/2010 and (EU) No 648/2012 of the European Parliament and of the Council, and in particular Article 4(6) thereof,
Για να διαπιστώνεται αν τα κράτη μέλη πρέπει να χορηγούν απλουστευμένες υποχρεώσεις στα ιδρύματα που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους, το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ απαιτεί από τα εν λόγω κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης εκτιμούν τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει η πτώχευση ενός ιδρύματος λόγω διαφόρων παραγόντων που προσδιορίζονται στο εν λόγω άρθρο.
To determine whether Member States should grant institutions in their jurisdictions simplified obligations, Article 4(1) of Directive 2014/59/EU requires those Member States to ensure that competent and resolution authorities assess the impact that the failure of an institution could have due to a number of factors specified in that article.
Η εν λόγω εκτίμηση πρέπει να μην προκαθορίζει, αφενός, και να είναι διακριτή, αφετέρου, από οποιαδήποτε άλλη εκτίμηση που διενεργείται από τις αρχές εξυγίανσης, μεταξύ άλλων, ιδίως, εκτίμηση της δυνατότητας εξυγίανσης ενός ιδρύματος ή ομίλου, ή εκτίμηση για το αν πληρούνται οι όροι εξυγίανσης που αναφέρονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ και στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
That assessment should be distinct from, and should not predetermine, any other assessment to be made by resolution authorities, including, in particular, any assessment of the resolvability of an institution or group, or of whether the conditions for resolution referred to in Directive 2014/59/EU and Regulation (EU) No 806/2014 of the European Parliament and of the Council are satisfied.
Ο προσδιορισμός των κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ πρέπει να είναι πρακτικός, αποδοτικός και αποτελεσματικός.
The specification of the criteria referred to in Article 4(1) of Directive 2014/59/EU should be practical, efficient and effective.
Επομένως, οι επιπτώσεις που μπορεί να έχει η πτώχευση ενός ιδρύματος πρέπει να εκτιμώνται, πρώτον με βάση ποσοτικά κριτήρια και, επακολούθως, με βάση ποιοτικά κριτήρια.
The impact that the failure of an institution can have should therefore be assessed, first on the basis of quantitative criteria and subsequently on the basis of qualitative criteria.
Γενικά, η εκτίμηση με βάση τα ποιοτικά κριτήρια πρέπει να διενεργείται μόνο σε περίπτωση που η εκτίμηση με βάση τα ποσοτικά κριτήρια δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, λαμβανομένων υπόψη των επιπτώσεων που θα μπορούσε να έχει η πτώχευση του ιδρύματος, απαιτούνται πλήρεις υποχρεώσεις και όχι απλώς απλουστευμένες υποχρεώσεις.
In general, the assessment based on qualitative criteria should only be conducted where the assessment on the basis of quantitative criteria does not lead to the conclusion that, in the light of the impact that the institution's failure could have, full obligations, rather than merely simplified obligations, are required.
Για να εξασφαλιστεί η συγκλίνουσα και αποτελεσματική εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να αξιολογούν τα ποσοτικά κριτήρια έναντι ενός κοινού ενωσιακού κατώτατου ορίου υπό τη μορφή συνολικής ποσοτικής βαθμολογίας.
To ensure a convergent and effective application of this Regulation, competent and resolution authorities should assess the quantitative criteria against a Union common threshold in the form of a total quantitative score.
Οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να υπολογίζουν την εν λόγω συνολική βαθμολογία σύμφωνα με ένα σύνολο δεικτών, με χρήση τιμών από το ισχύον πλαίσιο υποβολής εποπτικών αναφορών που προβλέπει ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 680/2014.
Competent and resolution authorities should calculate that total quantitative score in accordance with a set of indicators, using the values from the applicable supervisory reporting framework laid down in Implementing Regulation (EU) No 680/2014.
Για να εξασφαλιστεί η επιθυμητή ισορροπία όσον αφορά την αναμενόμενη αναλογία μεταξύ των μη επιλέξιμων για απλουστευμένες υποχρεώσεις ιδρυμάτων εντός των κρατών μελών και της κατανομής των μη επιλέξιμων ιδρυμάτων σε όλα τα κράτη μέλη, το ενωσιακό κατώτατο όριο για τη συνολική ποσοτική βαθμολογία για τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει καταρχήν να θεσπιστεί σε 25 μονάδες βάσης.
To ensure a desirable balance in terms of the expected ratio of institutions ineligible for simplified obligations within Member States and the distribution of ineligible institutions across Member States, the Union threshold for the total quantitative score for credit institutions should in principle be established at 25 basis points.
Ωστόσο, οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να είναι σε θέση να αυξομειώνουν το κατώτατο όριο των 25 μονάδων βάσης και να το ορίζουν σε κλίμακα κυμαινόμενη από 0 έως 105 μονάδες βάσης, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του τραπεζικού τομέα του κράτους μέλους.
However, competent and resolution authorities should be able to raise or lower the threshold of 25 basis points and set it within the range of 0 to 105 basis points, depending on the specificities of the Member State's banking sector.
Ένας τραπεζικός τομέας με υψηλή συγκέντρωση μπορεί να δικαιολογεί υψηλότερο κατώτατο όριο, ενώ ένας μεγάλος αριθμός μικρών ιδρυμάτων σε συνδυασμό με μικρό αριθμό μεγάλων ιδρυμάτων μπορεί να συνεπάγεται χαμηλότερο κατώτατο όριο.
A highly concentrated banking sector may justify a higher threshold, whereas a large number of small institutions combined with a small number of large institutions may lead to a lower threshold.
Το κατώτατο όριο πρέπει να επιτυγχάνει την κατάλληλη ισορροπία ανάμεσα στη σωρευτική αξία των συνολικών στοιχείων ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων που θα μπορούσαν να είναι επιλέξιμα για απλουστευμένες υποχρεώσεις σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος και των πιστωτικών ιδρυμάτων που δεν θα ήταν επιλέξιμα με βάση την ποσοτική εκτίμηση.
The threshold should strike the right balance between the cumulative value of total assets of credit institutions that could be eligible for simplified obligations in a given Member State and of credit institutions that would be ineligible based on the quantitative assessment.
Οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να χρησιμοποιούν κατάλληλες προσεγγιστικές τιμές με βάση τις εθνικές γενικά αποδεκτές λογιστικές αρχές (ΓΑΛΑ), σε περίπτωση που δεν λαμβάνουν τις τιμές δεικτών από τα ιδρύματα στο πλαίσιο της υποβολής εποπτικών αναφορών.
Competent and resolution authorities should use appropriate proxies based on the national generally accepted accounting principles (GAAP) where they do not receive the indicator values from institutions as a part of supervisory reporting.
Οι αρμόδιες αρχές ή οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να είναι σε θέση να αποδίδουν μηδενική τιμή στους σχετικούς δείκτες, όταν ο προσδιορισμός των προσεγγιστικών τιμών είναι υπερβολικά επαχθής.
Competent or resolution authorities should be able to assign a value of zero to the relevant indicators where the identification of proxies would be excessively cumbersome.
Ωστόσο, η ανωτέρω δυνατότητα πρέπει να αφορά μόνο τα ιδρύματα που δεν υποβάλλουν υπόδειγμα 20 βάσει του άρθρου 5 στοιχείο α) σημείο 4 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 680/2014, λόγω μη υπέρβασης του κατώτατου ορίου που αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο.
That possibility should however be limited to institutions not reporting template 20 on the basis of Article 5(a)(4) of Implementing Regulation (EU) No 680/2014, due to their not exceeding the threshold referred to in that Article.
Για να διασφαλιστεί ότι η προσέγγιση που ακολουθείται στον παρόντα κανονισμό συμμορφώνεται πλήρως με την αρχή της αναλογικότητας, αφενός, και για να εξαλειφθεί το ενδεχόμενο δυσανάλογων επιβαρύνσεων, αφετέρου, τα μικρά πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα ποιοτικής εκτίμησης βάσει του μεγέθους τους και μόνο.
To ensure that the approach taken in this Regulation fully complies with the principle of proportionality and to eliminate any disproportionate burden, it should be possible for small credit institutions to be quantitatively assessed on the basis of their size only.
Επομένως, οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να είναι σε θέση να διαπιστώνουν ότι η πτώχευση ενός μικρού πιστωτικού ιδρύματος δεν θα ήταν πιθανόν να έχει σημαντική αρνητική επίπτωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα ή στις συνθήκες χρηματοδότησης, χωρίς να εφαρμόζουν τη συνολική ποσοτική βαθμολογία, υπό την προϋπόθεση ότι η ποιοτική εκτίμησή τους υποστηρίζει το εν λόγω συμπέρασμα.
Competent and resolution authorities should therefore be able to conclude that the failure of a small credit institution would not be likely to have a significant negative effect on financial markets, other institutions or funding conditions, without applying the total quantitative score, provided that their qualitative assessment supports that conclusion.
Για τα εν λόγω μικρά πιστωτικά ιδρύματα, η εκτίμηση των ποιοτικών κριτηρίων πρέπει επίσης να διενεργείται με αναλογικό τρόπο.
For those small credit institutions, the assessment of the qualitative criteria should also be conducted in a proportionate manner.
Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα και η αποδοτικότητα της εκτίμησης των επιπτώσεων της πτώχευσης στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα ή στις συνθήκες χρηματοδότησης, ο προσδιορισμός των ποσοτικών και των ποιοτικών κριτηρίων πρέπει να βασίζεται σε όρους και κατηγορίες που ήδη έχουν προβλεφθεί στην οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
To ensure the effectiveness and efficiency of the assessment of the impact of institutions' failure on financial markets, other institutions or funding conditions, the specification of quantitative and qualitative criteria should build upon terms and categories already laid down in Directive 2013/36/EU of the European Parliament and of the Council.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 131 παράγραφος 2 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, τα παγκόσμια συστημικά σημαντικά ιδρύματα (G-SII) προσδιορίζονται ως τέτοια με βάση, μεταξύ άλλων, το μέγεθος, τη διασύνδεση με το χρηματοοικονομικό σύστημα, την πολυπλοκότητα και τη διασυνοριακή δραστηριότητά τους.
In particular, pursuant to Article 131(2) of Directive 2013/36/EU, G-SIIs are identified as such on the basis of, inter alia, their size, interconnectedness with the financial system, complexity and cross-border activity.
Δεδομένου ότι τα εν λόγω κριτήρια αλληλεπικαλύπτονται σε μεγάλο βαθμό με τα κριτήρια του άρθρου 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να είναι σε θέση να αποφασίσουν ότι η πτώχευση ενός G-SII θα ήταν πιθανόν να έχει σημαντική αρνητική επίπτωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα ή στις συνθήκες χρηματοδότησης, δίχως να απαιτείται διενέργεια ποσοτικής εκτίμησης.
Since those criteria overlap to a large extent with the criteria of Article 4(1) of Directive 2014/59/EU, competent and resolution authorities should be able to decide that a G-SII's failure would be likely to have a significant negative effect on financial markets, other institutions or funding conditions, without having to conduct a quantitative assessment.
Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 131 παράγραφος 3 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, τα άλλα συστημικά σημαντικά ιδρύματα (O-SII) προσδιορίζονται ως τέτοια με βάση, μεταξύ άλλων, το μέγεθος, τη σημασία για την οικονομία της Ένωσης ή του σχετικού κράτους μέλους, τη σημασία των διασυνοριακών δραστηριοτήτων και τη διασύνδεσή τους με το χρηματοοικονομικό σύστημα.
Further, pursuant to Article 131(3) of Directive 2013/36/EU, O-SIIs are identified as such on the basis of, inter alia, their size, their importance for the economy of the Union or of the relevant Member State, the significance of their cross-border activities and their interconnectedness with the financial system.
Δεδομένου ότι τα ανωτέρω κριτήρια έχουν πολλές ομοιότητες με τα κριτήρια του άρθρου 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να είναι σε θέση να αποφασίσουν ότι η πτώχευση ενός O-SII θα ήταν πιθανόν να έχει σημαντική αρνητική επίπτωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα ή στις συνθήκες χρηματοδότησης, δίχως να απαιτείται διενέργεια ποσοτικής εκτίμησης.
Since those criteria are very similar to the criteria of Article 4(1) of Directive 2014/59/EU, competent and resolution authorities should be able to decide that an O-SII's failure would be likely to have a significant negative effect on financial markets, other institutions or funding conditions, without having to conduct a quantitative assessment.
Επιπλέον, το άρθρο 107 παράγραφος 3 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ απαιτεί από την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ) να εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με κοινές διαδικασίες και μεθόδους για τη διαδικασία εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης (ΔΕΕΑ) σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
Moreover, Article 107(3) of Directive 2013/36/EU requires the European Banking Authority (EBA) to issue guidelines on common procedures and methodologies for the supervisory review and evaluation process (SREP) in accordance with Article 16 of Regulation (EU) No 1093/2010 of the European Parliament and of the Council.
Οι αρμόδιες αρχές και τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα, που είναι οι αποδέκτες των κατευθυντήριων γραμμών, υποχρεούνται να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια ώστε να συμμορφώνονται με αυτές.
Competent authorities and financial institutions, to which those guidelines are addressed, are required to make every effort to comply with them.
Επομένως, η κατηγοριοποίηση δυνάμει των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΑΤ για τη ΔΕΕΑ από τις αρμόδιες αρχές πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο της εκτίμησης που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
The categorisation under the EBA SREP guidelines by competent authorities should therefore be taken into account in the context of the assessment referred to in Article 4(1) of Directive 2014/59/EU.
Οι αρμόδιες αρχές ταξινομούν τα ιδρύματα σε τέσσερις κατηγορίες.
Competent authorities classify institutions into four categories.
Η πρώτη κατηγορία (κατηγορία 1 της ΔΕΕΑ) περιλαμβάνει τα G-SII και τα O-GII και, κατά περίπτωση, άλλα ιδρύματα που κατηγοριοποιούνται ως τέτοια από κάποια αρμόδια αρχή με βάση το μέγεθος, την εσωτερική οργάνωση, καθώς και τη φύση, το πεδίο εφαρμογής και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους.
The first category (SREP Category 1) is comprised of G-SIIs and O-SIIs and, where appropriate, of other institutions categorised as such by a competent authority on the basis of their size, internal organisation, and the nature, scope and complexity of their activities.
Συνεπώς, σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή έχει διαπιστώσει ότι ένα ίδρυμα εμπίπτει στην κατηγορία 1 της ΔΕΕΑ, οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να είναι σε θέση να αποφασίσουν ότι η πτώχευση του εν λόγω ιδρύματος θα ήταν πιθανόν να έχει σημαντική αρνητική επίπτωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα ή στις συνθήκες χρηματοδότησης, δίχως να απαιτείται διενέργεια ποσοτικής αξιολόγησης.
Accordingly, where the competent authority has determined that an institution falls within SREP Category 1, competent and resolution authorities should be able to decide that the failure of that institution would be likely to have a significant negative effect on financial markets, other institutions or funding conditions, without having to conduct a quantitative assessment.
Για να διασφαλιστεί η συνεκτική εκτίμηση των ιδρυμάτων, είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί ένας ελάχιστος κατάλογος παραμέτρων, με βάση τις οποίες οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης πρέπει να διενεργούν τις ποιοτικές εκτιμήσεις τους, χωρίς να στερούνται τη δυνατότητα συνεκτίμησης άλλων σχετικών παραμέτρων.
To ensure a consistent assessment of institutions, it is necessary to specify a minimal list of considerations on the basis of which competent and resolution authorities should perform their qualitative assessments, without preventing those authorities from taking into account other relevant considerations.
Ο ελάχιστος κατάλογος ποιοτικών παραμέτρων πρέπει να αναφέρει τις συνθήκες από τις οποίες διαφαίνεται ότι η πτώχευση ενός ιδρύματος θα μπορούσε να έχει σημαντική αρνητική επίπτωση στις χρηματοπιστωτικές αγορές, σε άλλα ιδρύματα ή στις συνθήκες χρηματοδότησης.
The minimal list of qualitative considerations should refer to circumstances indicating that the failure of an institution could have a significant negative effect on financial markets, other institutions or funding conditions.
Με γνώμονα το ευρύ φάσμα των επιχειρήσεων επενδύσεων που καλύπτονται από την οδηγία 2014/59/ΕΕ και την ανάγκη να μην προκαταλαμβάνεται το έργο που επιτελείται σε ενωσιακό επίπεδο σχετικά με την επανεξέταση των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας των εν λόγω επιχειρήσεων, ο παρών κανονισμός πρέπει μόνο να προσδιορίσει τους δείκτες τους οποίους πρέπει να λαμβάνουν υπόψη οι αρμόδιες αρχές και οι αρχές εξυγίανσης για την εκτίμηση του κριτηρίου του μεγέθους.
In the light of the diverse range of investment firms covered by Directive 2014/59/EU and the need not to pre-empt the ongoing work at Union level on the review of the prudential requirements for those firms, this Regulation should only specify the indicators that competent and resolution authorities should take into account to assess the criterion of size.
Οι εν λόγω αρχές πρέπει να ορίζουν τις σταθμίσεις που αποδίδονται στους εν λόγω δείκτες και να καθορίζουν τα σχετικά κατώτατα όρια.
Those authorities should set the weights assigned to those indicators and determine the relevant thresholds.
Ένα ίδρυμα που ανήκει σε όμιλο υποκείμενο σε ενοποιημένη εποπτεία σύμφωνα με τα άρθρα 111 και 112 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ (διασυνοριακός όμιλος) έχει μεγάλη διασύνδεση, οι δε δραστηριότητές του είναι πολύ πιο περίπλοκες από εκείνες ενός αυτόνομου ιδρύματος.
An institution belonging to a group subject to consolidated supervision pursuant to Articles 111 and 112 of Directive 2013/36/EU (cross-border group) is highly interconnected and its activities are much more complex than those of a stand-alone institution.
Συνεπώς, οι επιπτώσεις της πτώχευσης ενός ιδρύματος που ανήκει σε διασυνοριακό όμιλο είναι πιθανόν να είναι πιο σημαντικές.
The impact of the failure of an institution belonging to a cross-border group is thus likely to be more significant.