natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Έτσι, η τιμή της μετοχής της επιχείρησης ανέκαμψε στις 2 Οκτωβρίου 2002 (αύξηση άνω του 10,4 % κατά την εβδομάδα της 2ας Οκτωβρίου) μετά την αναγγελία του διορισμού του νέου διευθυντή και η αύξηση της τιμής συνεχίστηκε και διευρύνθηκε με την αναγγελία του σχεδίου TOP και της νέας εκτελεστικής επιτροπής στις 5 Δεκεμβρίου 2002, που είχε ως αποτέλεσμα μια αύξηση άνω του 25 % μέσα σε δύο ημέρες.
‘The French authorities have also noted numerous inaccuracies in the reasoning set out in the legal report.
Οι γαλλικές αρχές διευκρινίζουν ότι οι δηλώσεις αρχής στις οποίες προέβη το κράτος μεταξύ Ιουλίου και Οκτωβρίου 2002 δεν ήταν καθοριστικές για αυτήν την αύξηση και ότι, όσο δεν υπήρχαν λειτουργικά μέτρα, η εξέλιξη της τιμής εξακολουθούσε να παρουσιάζει διακυμάνσεις, πράγμα που εκφράζει την αβεβαιότητα της αγοράς για την κατάσταση της επιχείρησης.
The report is thus manifestly short on objectivity, adopting highly contestable legal analyses (for example regarding the characterisation of letters of intent and the scope of a unilateral commitment in civil and commercial law) and making an unjustified application to the facts at issue of certain irrelevant legal precepts (this is the case, for example, with the application of the theory of business management or of the rules of public international law in relations between a company and its majority shareholder)’.
Οι γαλλικές αρχές υπογραμμίζουν ότι αυτή η αντίληψη είχε ως αποτέλεσμα μια πτώση της χρηματιστηριακής τιμής, η οποία έφθασε στο χαμηλότερο σημείο της στις 30 Σεπτεμβρίου 2002 με μια παρένθεση σχετικής σταθερότητας στη διάρκεια του καλοκαιριού χωρίς ιδιαίτερες ανακοινώσεις ή φήμες.
‘The legal report's finding of the existence of an “unlimited guarantee”, granted by the State to France Télécom, is in any event totally baseless in Community law’.
Διευκρινίζουν ότι, στη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι δηλώσεις του κράτους ως προς την πρόθεσή του να διαδραματίσει πλήρως τον ρόλο του ως μετόχου δεν αναχαίτισαν την τάση για μείωση της τιμής της μετοχής της FT.
In accordance with the Compagnie nationale Air France judgment, the remarks in question cannot give rise to any firm and unconditional commitment on the part of the State.
Σχετικά με την έκθεση NERA
With regard to the comparison between the Minister's July declarations and a letter of intent, the French authorities stress that ‘(i) firstly, it is of the essence of the letter of intent that it is addressed to a beneficiary; (ii) secondly, and as an extension of the preceding observation, the effectiveness of the method is dependent on acceptance by the said beneficiary; and (iii), lastly, the scope of the commitment given (both as regards its object and as regards the force which its author wishes to give to it) depends exclusively on the terms employed’.
Αναφορικά με το νομικό σκέλος της έκθεσης NERA, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
‘Thus … the general — to say the least — character of the Minister's remarks … rules out without doubt any commitment in favour of France Télécom or its creditors, and a fortiori any obligation as to the result to be achieved (and hence any idea of guarantee) as well as any obligation as to the means’.
«Η νομική έκθεση βασίζεται σε εσφαλμένη (έως μεροληπτική) ερμηνεία των γεγονότων.
‘The Minister's reply … only confirms that no decision — other than to act like a “prudent investor” — had as yet been taken by the State shareholder, which, while trusting in the operational quality of the company, was not at that time able to make a sufficiently accurate diagnosis or to take any decision’.
Συγκεκριμένα, […] η έκθεση αυτή αλλοιώνει έκδηλα τα λεχθέντα, αν και σαφή, του υπουργού Οικονομικών σε συζήτηση με δημοσιογράφο η οποία δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2002.
‘The courts have … never held that a guarantee commitment without a specific beneficiary or beneficiaries may thus be relied upon by any person who might have an interest therein.
Οι γαλλικές αρχές διαμαρτύρονται σθεναρά για το ότι είναι δυνατόν να προτείνονται ερμηνείες τόσο αβάσιμες για τη δήθεν εξαγωγή νομικών συμπερασμάτων και κυρίως για την επιβεβαίωση της ύπαρξης οιασδήποτε εγγύησης εκ μέρους του κράτους προς την France Télécom».
This is not surprising as it is in the nature of a guarantee or of a letter of intent that it is addressed to one or more beneficiaries.
«Το κράτος, μέτοχος της France Télécom, όχι μόνο εννοούσε πάντοτε να συμπεριφέρεται ως συνετός επενδυτής έναντι της France Télécom, αλλά επίσης επέλεξε να εκφράσει σαφώς και δημόσια ότι αυτή η θέση αποτελούσε προηγούμενο για όλες τις ενδεχόμενες παρεμβάσεις του στο φάκελο […]».
As for the business management hypothesis, this concept is entirely inapplicable to the present case.
«Οι γαλλικές αρχές εξάλλου απεκάλυψαν πολυάριθμες ανακρίβειες στους συλλογισμούς που διατυπώνονται στη νομική έκθεση.
As far as administrative law is concerned, ‘[f]irst of all, mere remarks made to a journalist — such as those made by the Minister for Economic Affairs on 12 July 2002 — do not constitute a “tortious act” capable of giving rise to rights and obligations, and even less a guarantee granted to France Télécom by the State’.
Συνεπώς, η έκθεση αυτή χαρακτηρίζεται από εμφανή έλλειψη αντικειμενικότητας, πότε υιοθετώντας πολύ αμφισβητήσιμες νομικές αναλύσεις (κυρίως σχετικά με τον χαρακτηρισμό των επιστολών πρόθεσης και της εμβέλειας μιας μονομερούς δέσμευσης κατά το αστικό και εμπορικό δίκαιο), πότε εφαρμόζοντας αδικαιολόγητα στα εξεταζόμενα γεγονότα ορισμένους νομικούς χαρακτηρισμούς που δεν έχουν καμία σχέση (αυτό συμβαίνει, για παράδειγμα, με την εφαρμογή της θεωρίας της διαχείρισης υποθέσεων ή των κανόνων δημοσίου διεθνούς δικαίου στις σχέσεις μεταξύ μιας εταιρείας και του πλειοψηφικού μετόχου της)».
‘The legal consultant's conclusions clearly fly in the face of the Commission's decision-making practice and of Community case law in the field of State aid, which make the existence of aid conditional on proof of a firm, precise and unconditional commitment on the part of the State concerned — something which the Minister's remarks of 12 July 2002 could in no way be construed as being’.
«Τα συμπεράσματα της νομικής έκθεσης που τείνουν να καθιερώσουν την ύπαρξη μιας “απεριόριστης εγγύησης” που δόθηκε στη France Télécom εκ μέρους του κράτους είναι εξάλλου εξολοκλήρου αβάσιμα κατά το κοινοτικό δίκαιο».
‘A state measure, in whatever form, must be sufficiently precise and concrete for the Commission to be able to determine the very existence of an advantage’.
Σύμφωνα με τη νομολογία Compagnie nationale Air France, τα εν λόγω λεχθέντα δεν θα ήταν δυνατόν να συνεπάγονται οριστική και άνευ όρων δέσμευση του κράτους.
As regards the economic report, the French authorities argue that France Télécom was not a firm in difficulty at the time of the events in question (as it had access to the capital markets and no long-term viability problem) and that the participation by the State shareholder in the plan to rebalance the company's balance sheet was in keeping with the private investor criterion.
Όσον αφορά την προσέγγιση μεταξύ των δηλώσεων του υπουργού τον Ιούλιο και της επιστολής πρόθεσης, οι γαλλικές αρχές υπογραμμίζουν ότι «(i) πρώτον, είναι εύλογο η επιστολή πρόθεσης να απευθύνεται σε έναν δικαιούχο, (ii) δεύτερον, σε συνέχεια της παρατήρησης που αναφέρεται παραπάνω, η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας εξαρτάται από την αποδοχή του εν λόγω δικαιούχου, και (iii) τέλος, η εμβέλεια της δέσμευσης που έχει αναληφθεί (είτε πρόκειται για το αντικείμενό της είτε για την ισχύ την οποία ο αναλαμβάνων τη δέσμευση επιθυμεί να της προσδώσει) εξαρτάται αποκλειστικά από τη χρησιμοποιούμενη φρασεολογία».
ASSESSMENT OF THE MEASURE IN THE LIGHT OF ARTICLE 107(1) OF THE TREATY
«Συνεπώς, […] ο χαρακτήρας των λιγότερο γενικών υπουργικών λεχθέντων […] αποκλείει χωρίς καμία αμφιβολία κάθε δέσμευση υπέρ της France Télécom ή υπέρ των πιστωτών της, και κατά μείζονα λόγο, κάθε υποχρέωση αποτελέσματος (και, επομένως, κάθε ιδέα εγγύησης), καθώς και κάθε υποχρέωση διάθεσης μέσων».
Article 107(1) TFEU defines as being incompatible with the internal market, in so far as it affects trade between Member States, aid granted by a Member State or through State resources in any form whatsoever which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods.
«Η απάντηση του υπουργού […] επιβεβαιώνει απλώς ότι καμία απόφαση - εκτός από το να ενεργήσει ως “συνετός μέτοχος” - δεν είχε ληφθεί από το κράτος μέτοχο, το οποίο, έχοντας εμπιστοσύνη στη λειτουργική ποιότητα της επιχείρησης, δεν ήταν κατά την ημερομηνία αυτή σε θέση να πραγματοποιήσει επαρκώς ακριβή διάγνωση ούτε να λάβει οιαδήποτε απόφαση».
According to well established case law, the concept of aid embraces not only subsidies themselves, but also interventions which, in various forms, mitigate the charges which are normally included in the budget of an undertaking and which, without therefore being subsidies in the strict meaning of the word, are similar in character and have the same effect.
«Η νομολογία δεν θεώρησε […] ποτέ ότι μια δέσμευση εγγύησης χωρίς καθορισμένο(υς) δικαιούχο(υς) μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο επίκλησης από κάθε πρόσωπο το οποίο κρίνει ότι έχει συμφέρον να την επικαλεσθεί.
It follows from the above that the concept of aid is based on the economic concept of advantage, the formal criterion being therefore immaterial.
Αυτό άλλωστε δεν είναι καθόλου εκπληκτικό, καθόσον η εγγύηση ή η επιστολή πρόθεσης από τη φύση τους απευθύνονται σε έναν ή περισσότερους δικαιούχους.
It is settled case law that classification as State aid for the purposes of Article 107(1) TFEU requires that all the conditions set out are fulfilled.
Εφόσον δεν προορίζεται για οποιονδήποτε καθορισμένο δικαιούχο, εκπλήσσει ακόμα λιγότερο, κατά δεύτερο λόγο, ότι η υποτιθέμενη δέσμευση δεν έγινε δεκτή».
Thus, for a national measure to be classified as ‘State aid’ for the purposes of Article 107(1) TFEU, first, there must be an intervention by the State or through State resources; second, that intervention must be liable to affect trade between Member States; third, it must confer a selective advantage on the recipient; and fourth, it must distort or threaten to distort competition.
Όσον αφορά το επιχείρημα της διαχείρισης υποθέσεων, η έννοια αυτή είναι εξολοκλήρου ανεφάρμοστη στη συγκεκριμένη περίπτωση.
It is also settled case law that investment by the public authorities in the capital of undertakings, in whatever form, may constitute State aid within the meaning of Article 107 TFEU where the conditions set out in that Article are fulfilled.
Από πλευράς διοικητικού δικαίου, «αφενός, η απλή συζήτηση με έναν δημοσιογράφο - όπως εκείνη που διεξήχθη από τον υπουργό Οικονομικών στις 12 Ιουλίου 2002 - δεν αποτελεί “βλαπτική πράξη” ικανή να δημιουργήσει δικαιώματα και υποχρεώσεις και ακόμη λιγότερο δεν αποτελεί εγγύηση χορηγούμενη στη France Télécom από το κράτος.».
As regards the condition according to which the measure in question must be analysed as conferring an advantage on the recipient within the meaning of Article 107(1) TFEU, measures which, whatever their form, are likely directly or indirectly to favour certain undertakings or are to be regarded as an economic advantage which the recipient undertaking would not have obtained under normal market conditions are regarded as State aid.
Αναφορικά με το οικονομικό σκέλος της έκθεσης, οι γαλλικές αρχές υπογραμμίζουν ότι η έκθεση διαπιστώνει πως η FT δεν ήταν επιχείρηση που αντιμετώπιζε δυσχέρειες την εποχή που έλαβαν χώρα τα εξεταζόμενα περιστατικά (καθόσον είχε πρόσβαση στην αγορά κεφαλαίων και δεν είχε πρόβλημα βιωσιμότητας μακροπρόθεσμα) και πως η συμμετοχή του κράτους μετόχου στο σχέδιο επανεξισορρόπησης του ισολογισμού της επιχείρησης ήταν σύμφωνη προς το κριτήριο του ιδιώτη επενδυτή.
In the present case, it seems appropriate to examine, first, whether France Télécom obtained an advantage financed using state resources.
ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΜΕΤΡΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 107, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1, ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ
If the Commission cannot conclude that such an advantage exists, or if it was not financed by state resources, it must conclude that the measure scrutinised does not constitute State aid, the conditions for the existence of State aid being cumulative.
Το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, ορίζει ότι «ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές.
First, it is worth recalling the principles that apply to this analysis, as laid down in the Bouygues judgment.
Σύμφωνα με πάγια νομολογία, η έννοια της ενίσχυσης περιλαμβάνει όχι μόνο τις επιδοτήσεις καθ' εαυτές αλλά και τις παρεμβάσεις οι οποίες, υπό διάφορες μορφές, ελαφρύνουν τα βάρη που περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό μιας επιχείρησης και οι ίδιες, χωρίς να είναι επιδοτήσεις κατά την αυστηρή έννοια του όρου, είναι της ίδιας φύσης και έχουν παρόμοια αποτελέσματα.
The Court considered that:
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η έννοια της ενίσχυσης βασίζεται περισσότερο στην οικονομική έννοια του όρου, που αφορά αποκλειστικά τα αποτελέσματα αυτής της τελευταίας, και, συνεπώς, το επίσημο κριτήριο είναι αδιάφορο.
it cannot be excluded … that several consecutive measures of State intervention must, for the purposes of Article 107(1) TFEU, be regarded as a single intervention.
Κατά πάγια νομολογία, ο χαρακτηρισμός ενός μέτρου ως «ενίσχυσης», κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, απαιτεί να πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που θέτει η διάταξη αυτή.
That could be the case in particular where consecutive interventions, especially having regard to their chronology, their purpose and the circumstances of the undertaking at the time of those interventions, are so closely linked to each other that they are inseparable from one another …
Συγκεκριμένα, για να μπορεί να χαρακτηρισθεί ένα εθνικό μέτρο ως κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, πρώτον, πρέπει να υπάρχει παρέμβαση από το κράτος ή με κρατικούς πόρους, δεύτερον, η παρέμβαση αυτή πρέπει να είναι ικανή να επηρεάσει τις μεταξύ των κρατών μελών συναλλαγές, τρίτον, πρέπει να ευνοεί επιλεκτικά τον αποδέκτη της και, τέταρτον, πρέπει να νοθεύει ή να απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό.
It follows that, having found that it was necessary to identify a reduction of the State budget or a sufficiently concrete economic risk of burdens on that budget, closely linked and corresponding to, or having as a counterpart, a specific advantage deriving either from the announcement of 4 December 2002 or from the shareholder loan offer, the General Court erred in law by applying a test that immediately excludes those State interventions, depending on their links with one another and their effects, from being regarded as a single intervention.
Εξάλλου, από πάγια νομολογία προκύπτει ότι η επέμβαση των δημόσιων αρχών στο κεφάλαιο μιας επιχείρησης, υπό οποιαδήποτε μορφή, δύναται να αποτελεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου.
Next, according to the case law of the Court, State intervention capable of both placing the undertakings which it applies to in a more favourable position than others and creating a sufficiently concrete risk of imposing an additional burden on the State in the future, may place a burden on the resources of the State …
Όσον αφορά την προϋπόθεση σύμφωνα με την οποία το εν λόγω μέτρο πρέπει να θεωρηθεί ως χορήγηση πλεονεκτήματος στον αποδέκτη του κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, ως κρατικές ενισχύσεις θεωρούνται οι παρεμβάσεις μέσω κρατικών πόρων οι οποίες, υπό οιαδήποτε μορφή, είναι ικανές να ευνοούν αμέσως ή εμμέσως επιχειρήσεις, ή οι οποίες χορηγούν στην αποδέκτρια επιχείρηση οικονομικό πλεονέκτημα που δεν θα είχε αποκτήσει υπό κανονικές συνθήκες αγοράς.
In particular, the Court of Justice has had occasion to state that advantages given in the form of a State guarantee can entail an additional burden on the State …
Κρίνεται σκόπιμο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να κριθεί αρχικά το ζήτημα της ύπαρξης πλεονεκτήματος για την FT χρηματοδοτούμενο με κρατικούς πόρους.
Furthermore, the Court has already held that, where, in economic terms, the alteration of the market conditions which gives rise to an advantage given indirectly to certain undertakings is the consequence of the public authorities' loss of revenue, even the fact that investors then take independent decisions does not mean that the connection between the loss of revenue and the advantage given to the undertakings in question has been eliminated …
Πράγματι, αν η Επιτροπή δεν μπορούσε να καταλήξει στο ότι ένα τέτοιο πλεονέκτημα ήταν υπαρκτό ή ότι δεν ήταν χρηματοδοτούμενο με κρατικούς πόρους, θα μπορούσε να συμπεράνει ότι το εξεταζόμενο μέτρο δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση, δεδομένου ότι οι συνθήκες ύπαρξης κρατικής ενίσχυσης είναι σωρευτικές.
Consequently, for the purposes of establishing the existence of State aid, the Commission must establish a sufficiently direct link between, on the one hand, the advantage given to the beneficiary and, on the other, a reduction of the State budget or a sufficiently concrete economic risk of burdens on that budget …
Το Δικαστήριο έκρινε, συνεπώς, ότι:
As regards the interpretation and scope of the decision to open the formal investigation procedure relating to the measure at issue, the Bouygues judgment notes that this opening decision solely concerns the measures notified and not ‘whether the declarations from July 2002 constituted, in themselves, State aid’.
δεν αποκλείεται […] πολλές διαδοχικές κρατικές παρεμβάσεις να πρέπει, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 107, παράγραφος 1, της Συνθήκης, να θεωρούνται ως ενιαία παρέμβαση.
This final decision, whose subject matter is defined by the opening decision, does not therefore extend to that question.
104 Τούτο συμβαίνει ιδίως όταν οι διαδοχικές παρεμβάσεις παρουσιάζουν, λόγω ιδίως της χρονολογικής αλληλουχίας τους, του σκοπού και της κατάστασης της επιχείρησης κατά τον χρόνο των παρεμβάσεων, τόσο στενούς δεσμούς ώστε είναι αδύνατο να διαχωριστούν […].
As a further preliminary point, the Commission notes that the assessments of fact or of law adopted by the General Court in its judgment of 2 July 2015, in the light of the judgment on appeal of 30 November 2016 issued by the Court of Justice, have the force of res judicata, particularly as they form the grounds supporting its operative part.
105 Κατά συνέπεια, το Γενικό Δικαστήριο, κρίνοντας ότι είναι απαραίτητο η μείωση των κρατικών πόρων ή η επιβάρυνσή τους, λόγω αναλήψεως αρκούντως συγκεκριμένου οικονομικού κινδύνου, να συνδέονται στενά, να αντιστοιχούν ή να ισοδυναμούν με συγκεκριμένο πλεονέκτημα που να απορρέει είτε από την ανακοίνωση της 4ης Δεκεμβρίου 2002 είτε από την πρόταση προκαταβολής μετόχου, υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθώς εφάρμοσε κριτήριο διά του οποίου αποκλείεται εξ ορισμού το ενδεχόμενο οι εν λόγω κρατικές παρεμβάσεις να θεωρηθούν, λόγω των δεσμών μεταξύ αυτών και των αποτελεσμάτων τους, ως ενιαία παρέμβαση.
The measures taken by France between July and October 2002 had a significant effect on the market
106 Σημειωτέον, επιπλέον, ότι, από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι μια κρατική παρέμβαση η οποία ενδεχομένως περιάγει τις επιχειρήσεις στις οποίες εφαρμόζεται σε πλεονεκτικότερη θέση απ' ό,τι άλλες επιχειρήσεις και συγχρόνως εγκυμονεί αρκούντως συγκεκριμένο κίνδυνο επιπλέον επιβαρύνσεως του Δημοσίου στο μέλλον ενδέχεται να επιβαρύνει τους κρατικούς πόρους […].
The declarations from July 2002 allowed FT's rating to be maintained at investment grade and enabled the financial markets to regain confidence.
108 Εξάλλου, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, εφόσον, από οικονομικής απόψεως, η τροποποίηση των συνθηκών της αγοράς, από την οποία απορρέει έμμεσο πλεονέκτημα για ορισμένες επιχειρήσεις, είναι συνισταμένη της απώλειας πόρων εκ μέρους του Δημοσίου, τυχόν αυτονομία των επενδυτών στη λήψη αποφάσεων δεν συνεπάγεται κατάργηση της υπάρχουσας σχέσης μεταξύ της φορολογικής ελαφρύνσεως και του πλεονεκτήματος του οποίου τυγχάνουν οι οικείες επιχειρήσεις […].
During the first half of 2002, France Télécom saw its credit rating downgraded following the publication of its 2001 annual accounts.
109 Κατά συνέπεια, για να διαπιστώσει την ύπαρξη κρατικής ενισχύσεως, η Επιτροπή πρέπει να αποδείξει αρκούντως άμεση σχέση μεταξύ, αφενός, του πλεονεκτήματος που χορηγήθηκε στον δικαιούχο και, αφετέρου, της μειώσεως των κρατικών πόρων ή, έστω, ενός αρκούντως συγκεκριμένου κινδύνου επιβάρυνσης των πόρων αυτών.
On 24 June 2002, Moody's downgraded the Company's rating to the lowest investment grade, just above that of junk bond, thereby making it very difficult for it to refinance its debt.
110 Αντιθέτως, […] δεν είναι απαραίτητο η μείωση αυτή, ή έστω ο κίνδυνος αυτός, να αντιστοιχεί ή να ισοδυναμεί με το εν λόγω πλεονέκτημα, ούτε είναι απαραίτητο το εν λόγω πλεονέκτημα να αποτελεί το αντιστάθμισμα της μειώσεως ή του κινδύνου ή να είναι της ίδιας φύσεως όπως η δέσμευση των κρατικών πόρων από την οποία απορρέει.»
This downgrading caused considerable concern on the financial markets about France Télécom's financial situation (and in particular about its capacity to refinance its EUR 15 billion debt falling due at the end of 2003), and the markets expected a reaction from the State designed to reassure them.
Όσον αφορά την ερμηνεία και το πεδίο εφαρμογής της απόφασης κίνησης της επίσημης διαδικασίας εξέτασης του εν λόγω μέτρου, η απόφαση Bouygues αποκαλύπτει ότι η απόφαση αυτή αφορά αποκλειστικά τα κοινοποιηθέντα μέτρα και, ως εκ τούτου, δεν αποσκοπεί στο να διαπιστώσει «αν οι δηλώσεις του Ιουλίου του 2002 αποτελούν, καθεαυτές, κρατική ενίσχυση».
These circumstances show that the State had to act urgently to reassure the market and to prevent any further downgrading of France Télécom's credit rating to that of junk bond status, as this would have had a highly negative impact on the Company's financial situation.
Η παρούσα τελική απόφαση, έχοντας αντικείμενο οριοθετημένο από την απόφαση κίνησης, δεν επεκτείνεται σε αυτό το ερώτημα.
The State thus retained this trust through successive declarations.
Εξαρχής, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι οι εκτιμήσεις των πραγματικών περιστατικών και των δικαιωμάτων στις οποίες προέβη το Δικαστήριο στην απόφαση της 2ας Ιουλίου 2015, ερμηνευόμενες υπό το φως της αναιρετικής απόφασης του Δικαστηρίου της 30ής Νοεμβρίου 2016, υπό την προϋπόθεση ότι αποτελούν την απαραίτητη στήριξη του διατακτικού της, καλύπτονται από το δεδικασμένο.
In fact, the State's intervention had the effect of preventing any downgrading of France Télécom's credit rating to that of junk bond status, as is, moreover, clearly stated in S&P's press release of 12 July 2002, where the assurances provided by the State are hailed as being a key factor in France Télécom's not being reduced to junk bond status.
Τα λαμβανόμενα από τη Γαλλία μέτρα ανάμεσα στον Ιούλιο και τον Οκτώβριο του 2002 είχαν σημαντικό αντίκτυπο στην αγορά.
As to the market's reaction, the announcement of 12 July 2002 led to an abnormal and not negligible increase in the value of France Télécom's shares and bonds.
Οι δηλώσεις από τον Ιούλιο του 2002 επέτρεψαν τη διατήρηση της βαθμολογίας της FT στο επίπεδο της επένδυσης καθώς και την ανανέωση της εμπιστοσύνης των χρηματαγορών.
Thus, compared with a set of telecom indexes representative of the market, France Télécom's share price rose by between 37,8 % and 43,8 %.
Αυτές κατέστησαν εφικτή, απλούστερη και λιγότερο δαπανηρή την πρόσβαση της FT στις νέες αναγκαίες πιστώσεις για την αναχρηματοδότηση των χρεών της μέχρι ύψος 15 εκατομμυρίων EUR σε σύντομο χρονικό διάστημα και, τελικά, συνέβαλαν στη σταθεροποίηση της πολύ εύθραυστης οικονομικής της κατάστασης, η οποία, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2002, έφτασε σε σημείο έντονης επιδείνωσης.
The abnormal increase in bond prices amounted, for its part, to between 3,2 % and 9,7 %.