natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όταν κράτος μέλος εξετάζει την έκδοση άδειας παραμονής ή άλλης άδειας που παρέχει δικαίωμα διαμονής σε υπήκοο τρίτης χώρας στον οποίον έχει επιβληθεί απαγόρευση εισόδου από άλλο κράτος μέλος, συνεννοείται πρώτα με το κράτος μέλος που εξέδωσε την απαγόρευση εισόδου και λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντά του σύμφωνα με το άρθρο 25 της σύμβασης για την εφαρμογή της Συμφωνίας του Σένγκεν.
Where a Member State considers issuing a residence permit to an alien for whom an alert has been issued for the purposes of refusing entry, it shall first consult the Member State issuing the alert and shall take account of its interests; the residence permit shall be issued for substantive reasons only, notably on humanitarian grounds or by reason of international commitments.
Το άρθρο 25 της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν προβλέπει τα εξής:
Where a residence permit is issued, the Member State issuing the alert shall withdraw the alert but may put the alien concerned on its national list of alerts.
Εφόσον κράτος μέλος εξετάζει την έκδοση άδειας διαμονής, πραγματοποιεί συστηματικά έρευνα στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν.
Prior to issuing an alert for the purposes of refusing entry within the meaning of Article 96, the Member States shall check their national records of long-stay visas or residence permits issued.
Όταν κράτος μέλος εξετάζει την έκδοση άδειας διαμονής σε αλλοδαπό ο οποίος έχει καταχωριστεί με σκοπό την απαγόρευση εισόδου, το κράτος μέλος διαβουλεύεται πρώτα με το κράτος μέλος που προέβη στην καταχώριση και λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντα του εν λόγω κράτους· η άδεια διαμονής χορηγείται μόνο για ουσιώδεις λόγους, συγκεκριμένα για λόγους ανθρωπιστικού χαρακτήρα ή ως απόρροια διεθνών υποχρεώσεων.
Where it emerges that an alert for the purposes of refusing entry has been issued for an alien who holds a valid residence permit issued by one of the Contracting Parties, the Contracting Party issuing the alert shall consult the Party which issued the residence permit in order to determine whether there are sufficient reasons for withdrawing the residence permit.
Εφόσον εκδοθεί άδεια διαμονής, το κράτος μέλος που προέβη στην καταχώριση την αποσύρει, αλλά μπορεί να συμπεριλάβει τον εν λόγω αλλοδαπό στον εθνικό του κατάλογο ανεπιθυμήτων.
If the residence permit is not withdrawn, the Contracting Party issuing the alert shall withdraw the alert but may nevertheless put the alien in question on its national list of alerts.
Πριν από την καταχώριση για τους σκοπούς της άρνησης εισόδου, κατά την έννοια του άρθρου 96, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ελέγχουν τα εθνικά τους μητρώα όσον αφορά εκδοθείσες θεωρήσεις μακράς διαρκείας ή άδειες διαμονής.
Paragraphs 1 and 2 shall apply also to long-stay visas.
Όταν προκύπτει ότι αλλοδαπός, κάτοχος ενός ισχύοντος τίτλου διαμονής που έχει χορηγηθεί από ένα εκ των συμβαλλομένων μερών, έχει καταχωρηθεί ως ανεπιθύμητος, το συμβαλλόμενο μέρος που τον έχει καταχωρήσει συνεννοείται με το μέρος που χορήγησε τον τίτλο διαμονής, προκειμένου να αποφασισθεί αν υφίστανται επαρκείς λόγοι για να ανακληθεί ο τίτλος διαμονής.
Article 25 SIC is a directly applicable provision and can be applied by Member States without transposing national legislation.
Εάν ο τίτλος διαμονής δεν ανακληθεί, το καταχωρούν συμβαλλόμενο μέρος προβαίνει στην ανάκληση της καταχωρήσεως, αλλά μπορεί να εγγράψει τον αλλοδαπό στον εθνικό του κατάλογο ανεπιθυμήτων.
Only the Member State issuing the entry ban (Member State A) can lift the entry ban.
Οι παράγραφοι 1 και 2 ισχύουν επίσης στην περίπτωση των θεωρήσεων μακράς διαρκείας.
If another Member State (Member State B) decides to issue a residence permit to the same person or not to withdrawn an existing one (after having carried out consultation with the Member State which had issued the entry ban), Member State A is obliged to withdraw the alert (Article 25(2) SIC), although it may put the third-country national on its national list of alerts.
Το άρθρο 25 της ΣΕΣ συνιστά άμεσα εφαρμοστέα διάταξη και μπορεί να εφαρμοστεί από τα κράτη μέλη χωρίς μεταφορά στην εθνική νομοθεσία.
The reasons underlying an existing entry ban issued by Member State A, as well as the interests of this Member State, must be considered and taken into account by Member State B before issuing a residence permit or deciding not to withdraw it (for instance for family reunification purposes).
Μόνο το κράτος μέλος που εκδίδει την απαγόρευση εισόδου (κράτος μέλος Α) μπορεί να άρει την απαγόρευση.
In order to allow Member State B to properly take into account the underlying reasons for the entry ban, it is essential that Member State A provides the relevant information to Member State B in due time.
Εάν κάποιο άλλο κράτος μέλος (κράτος μέλος Β) αποφασίσει να εκδώσει άδεια διαμονής για το ίδιο πρόσωπο ή να μην ανακαλέσει ισχύουσα άδεια (αφού έχει διαβουλευθεί με το κράτος μέλος που εξέδωσε την απαγόρευση εισόδου), το κράτος μέλος Α είναι υποχρεωμένο να ανακαλέσει την καταχώριση (άρθρο 25 παράγραφος 2 της ΣΕΣ).
Those Member States which do not yet fully apply Schengen rules and therefore cannot (yet) directly apply Article 25 SIC, should nevertheless follow the spirit of Article 11(4) of the Return Directive and contact — if they become aware (through whatever source of information including information from the applicant) that a person is subject of an entry ban issued by another Member State — the authorities which issued the entry ban.
Παρ' όλα αυτά, μπορεί να συμπεριλάβει τον υπήκοο τρίτης χώρας στον εθνικό του κατάλογο ανεπιθυμήτων.
Before issuing a residence permit to the person, the Member State should seek to ‘take account of the interest’ of the Member State which issued the entry ban.
Οι λόγοι βάσει των οποίων εκδόθηκε ισχύουσα απαγόρευση εισόδου από το κράτος μέλος Α, καθώς και τα συμφέροντα του εν λόγω κράτους μέλους, πρέπει να εξετάζονται και να λαμβάνονται υπόψη από το κράτος μέλος Β πριν από την έκδοση άδειας διαμονής ή τη λήψη απόφασης περί μη ανάκλησής της (π.χ., για λόγους επανένωσης της οικογένειας).
‘Historic’ entry bans issued before 24 December 2010 have to be adapted in line with the standards fixed in Article 11 of the Return Directive — i.e. maximum of 5 year, individual assessment, obligation to withdraw/consider withdrawing in specific circumstances — if they develop effects for the period after 24 December 2010 and if they are not yet in line with the substantive safeguards of Article 11.
Για να μπορέσει το κράτος μέλος Β να λάβει δεόντως υπόψη τους λόγους στους οποίους βασίζεται η απαγόρευση εισόδου, είναι απαραίτητο το κράτος μέλος Α να παράσχει εγκαίρως τις σχετικές πληροφορίες στο κράτος μέλος Β.
Adaptation should take place either upon application of the concerned person at any moment or ex officio at the earliest possible moment, and in any case not later than at the occasion of the regular (3-year) review of entry bans foreseen for SIS alerts.
Τα κράτη μέλη που δεν εφαρμόζουν ακόμη πλήρως τους κανόνες Σένγκεν και άρα δεν μπορούν (ακόμη) να εφαρμόσουν απευθείας το άρθρο 25 της ΣΕΣ, πρέπει ωστόσο να τηρούν το πνεύμα του άρθρου 11 παράγραφος 4 της οδηγίας περί επιστροφής και να ενημερώνουν —εάν πληροφορηθούν (από οποιαδήποτε πηγή πληροφόρησης, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που παρέχονται από τον αιτούντα) ότι ένα πρόσωπο υπόκειται σε απαγόρευση εισόδου εκδοθείσα από άλλο κράτος μέλος— τις αρχές που εξέδωσαν την απαγόρευση εισόδου.
In the judgment of Case C-297/12, Filev and Osmani (paragraphs 39-41 and 44), the ECJ expressly clarified: ‘In that regard, it is important to note from the outset that that directive does not include a provision providing for transitional arrangements in relation to entry-ban decisions taken before it became applicable.
Πριν από τη χορήγηση άδειας διαμονής σε ένα πρόσωπο, το κράτος μέλος πρέπει να «λαμβάνει υπόψη το συμφέρον» του κράτους μέλους που εξέδωσε την απαγόρευση εισόδου.
None the less, it follows from the Court's settled case-law that new rules apply immediately, except in the event of a derogation, to the future effects of a situation which arose under the old rules […].
Οι «ιστορικές» απαγορεύσεις εισόδου που εκδόθηκαν πριν από τις 24 Δεκεμβρίου 2010 πρέπει να προσαρμοστούν σύμφωνα με τα πρότυπα που ορίζονται στο άρθρο 11 της οδηγίας περί επιστροφής —ήτοι, μέγιστη διάρκεια 5 ετών, εξατομικευμένη αξιολόγηση, υποχρέωση ανάκλησης/εξέταση του ενδεχομένου ανάκλησης σε ειδικές περιπτώσεις— εάν παράγουν αποτελέσματα για την περίοδο μετά τις 24 Δεκεμβρίου 2010 και εάν δεν είναι ήδη εναρμονισμένες με τις ουσιαστικές εγγυήσεις του άρθρου 11.
It follows that Directive 2008/115/EC is applicable to those effects which occur after the date of its applicability in the Member State concerned of entry-ban decisions taken under national rules which were applicable before that date. […] It follows that Article 11(2) of Directive 2008/115/EC precludes a continuation of the effects of entry bans of unlimited length made before the date on which Directive 2008/115/EC became applicable, […] beyond the maximum length of entry ban laid down by that provision, except where those entry bans were made against third-country nationals constituting a serious threat to public order, public security or national security’.
Η προσαρμογή πρέπει να πραγματοποιείται είτε κατόπιν αίτησης του ενδιαφερομένου οποιαδήποτε στιγμή είτε αυτεπαγγέλτως το νωρίτερο δυνατόν και, σε κάθε περίπτωση, πριν παρέλθει η τακτική (ανά τριετία) επανεξέταση των απαγορεύσεων εισόδου που προβλέπεται για τις καταχωρίσεις στο SIS.
The right to good administration is a fundamental right recognised as a general principle of EU law and enshrined in the CFR, which forms an integral part of the EU legal order.
Στην απόφασή του στην υπόθεση C-297/12, Filev και Osmani (σκέψεις 39-41 και σκέψη 44), το ΔΕΕ διευκρίνισε ρητώς: «Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί, καταρχάς, ότι η εν λόγω οδηγία δεν περιέχει καμία διάταξη, η οποία να προβλέπει ένα μεταβατικό καθεστώς για τις αποφάσεις απαγορεύσεως εισόδου που έχουν εκδοθεί πριν από την έναρξη ισχύος της.
This right includes the right of every person to be heard before any individual measure which would affect him or her adversely or which significantly affect his or her interests is taken, which is also inherent in respect for the rights of the defence, another general principle of EU law.
Εντούτοις, από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, πλην των προβλεπομένων παρεκκλίσεων, ένας νέος κανόνας εφαρμόζεται πάραυτα στα μελλοντικά αποτελέσματα μιας καταστάσεως γεννηθείσας υπό το κράτος παλαιότερου κανόνα[…].
In the judgments of Cases C-383/13, G & R [62], and C-249/13, Boudjlida [63], the ECJ provided important clarification on the right to be heard in relation to return and detention decisions.
Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι η οδηγία 2008/115/ΕΚ εφαρμόζεται στα μεταγενέστερα της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος της, στο οικείο κράτος μέλος, αποτελέσματα αποφάσεων περί απαγορεύσεως της εισόδου οι οποίες εκδόθηκαν δυνάμει εθνικών κανόνων που ίσχυαν πριν από την ημερομηνία αυτή. […] Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι το άρθρο 11, παράγραφος 2, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ αντιτίθεται στη διατήρηση των αποτελεσμάτων απαγορεύσεων εισόδου απεριόριστης διάρκειας οι οποίες επιβλήθηκαν πριν από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, […] και οι οποίες υπερβαίνουν την προβλεπόμενη στη διάταξη αυτή μέγιστη διάρκεια της απαγορεύσεως, εκτός εάν οι εν λόγω απαγορεύσεις εισόδου επιβλήθηκαν εις βάρος υπηκόων τρίτων χωρών που συνιστούν σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή την εθνική ασφάλεια».
These judgements imply that Member States must always comply with the safeguards below when taking decisions related to return (i.e. return decision, entry-ban decisions, removal decisions, detention order) even though this may not be expressly specified in the relevant articles of the Return Directive:(1) the right of every person to be heard, before any individual measure which would affect him or her adversely is taken;
Το δικαίωμα χρηστής διοίκησης αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα, το οποίο αναγνωρίζεται ως γενική αρχή του ενωσιακού δικαίου και κατοχυρώνεται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της έννομης τάξης της ΕΕ.
the right of every person to have access to his or her file, to analyse all the evidence relied on against him or her which serves to justify a decision by the competent national authority, while respecting the legitimate interests of confidentiality and of professional and business secrecy;
Το εν λόγω δικαίωμα περιλαμβάνει το δικαίωμα κάθε προσώπου σε προηγούμενη ακρόαση πριν να ληφθεί ατομικό μέτρο εις βάρος του ή εις βάρος των συμφερόντων του, δικαίωμα που επίσης ενυπάρχει στον σεβασμό των δικαιωμάτων υπεράσπισης, μιας άλλης γενικής αρχής του ενωσιακού δικαίου.
the right of every person to have recourse to a legal adviser prior to the adoption of a return decision, provided that the exercise of that right does not affect the due progress of the return procedure and does not undermine the effective implementation of the Directive; this does not entail an obligation upon Member States to bear the costs of that assistance;
Στις αποφάσεις που εξέδωσε στις υποθέσεις C-383/13, G & R [62], και C-249/13, Boudjlida [63], το ΔΕΕ παρείχε μια σημαντική διευκρίνιση σχετικά με το δικαίωμα ακρόασης σε σχέση με αποφάσεις επιστροφής και κράτησης.
the obligation of the administration to pay due attention to the observations by the person concerned and examine carefully and impartially all the relevant aspects of the individual case;
Σύμφωνα με τις εν λόγω αποφάσεις, τα κράτη μέλη πρέπει πάντοτε να συμμορφώνονται με τις ακόλουθες εγγυήσεις όταν λαμβάνουν αποφάσεις σχετικές με επιστροφή (δηλαδή απόφαση επιστροφής, αποφάσεις απαγόρευσης εισόδου, αποφάσεις απομάκρυνσης, διαταγές κράτησης), παρότι αυτό ενδέχεται να μην ορίζεται ρητώς στα σχετικά άρθρα της οδηγίας περί επιστροφής:1) το δικαίωμα κάθε προσώπου σε προηγούμενη ακρόαση προτού ληφθεί ατομικό μέτρο εις βάρος του·
the obligation of the administration to give reasons for its decisions.
το δικαίωμα κάθε προσώπου να έχει πρόσβαση στον φάκελό του, ώστε να εξετάσει διεξοδικά όλα τα αποδεικτικά στοιχεία εις βάρος του με τα οποία αιτιολογείται η απόφαση της αρμόδιας εθνικής αρχής, τηρουμένων των νομίμων συμφερόντων της εμπιστευτικότητας και του επαγγελματικού και επιχειρηματικού απορρήτου·
Member States enjoy a significant margin of discretion on how to grant the right to be heard in practice: the non-respect of this right renders a decision invalid only insofar as the outcome of the procedure would have been different if the right was respected (judgment of the ECJ in Case C-383/13, G & R, paragraph 38).
το δικαίωμα κάθε προσώπου να προσφεύγει σε νομικό σύμβουλο πριν από την έκδοση απόφασης επιστροφής, υπό την προϋπόθεση ότι η άσκηση του εν λόγω δικαιώματος δεν επηρεάζει τη δέουσα πρόοδο της διαδικασίας επιστροφής και δεν υπονομεύει την αποτελεσματική εφαρμογή της οδηγίας· αυτό δεν συνεπάγεται υποχρέωση των κρατών μελών να αναλάβουν τα έξοδα της εν λόγω συνδρομής·
Moreover, a Member State authority may fail to hear a third-country national specifically on the subject of a return decision where, after that authority has determined that the third-country national is staying illegally in the national territory within a preceding asylum procedure which fully respected that person's right to be heard, it is contemplating the adoption of a return decision (judgment of the ECJ in Case C-166/13, Mukarubega [64]).
την υποχρέωση της διοικητικής αρχής να δίδει τη δέουσα προσοχή στις παρατηρήσεις του ενδιαφερομένου προσώπου και να εξετάζει προσεκτικά και αμερόληπτα όλες τις σχετικές πτυχές της μεμονωμένης υπόθεσης·
The logic set out in Mukarubega is as follows: ‘The right to be heard before the adoption of a return decision cannot be used in order to re-open indefinitely the administrative procedure, for the reason that the balance between the fundamental right of the person concerned to be heard before the adoption of a decision adversely affecting that person and the obligation of the Member States to combat illegal immigration must be maintained’.
την υποχρέωση της διοίκησης να αιτιολογεί τις αποφάσεις της.
This logic can also be applied in different case constellations, such as those mentioned in Article 6(6) of the Return Directive (decision on ending of legal stay combined with return decision) and it entails that a repetitive assessment of the risk of breach of the principle of non-refoulement is not required if the respect of that principle was already assessed in previous procedures, if the assessment is final and if there is no change in the individual situation of the third-country national concerned.
Τα κράτη μέλη διαθέτουν σημαντική διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τον τρόπο παραχώρησης του δικαιώματος ακρόασης στην πράξη: η μη τήρηση αυτού του δικαιώματος καθιστά μια απόφαση άκυρη μόνο εφόσον το αποτέλεσμα της διαδικασίας θα ήταν διαφορετικό εάν είχε τηρηθεί το δικαίωμα (απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-383/13, G & R, σκέψη 38).
In the same vein, a repetitive assessment of other elements that could be invoked in order to prevent return should be obviated.
Επιπλέον, η αρχή κράτους μέλους μπορεί να μη δεχθεί την ακρόαση υπηκόου τρίτης χώρας που αφορά ειδικά απόφαση επιστροφής σε περίπτωση που έχει διαπιστώσει, σε προηγούμενη διαδικασία χορήγησης ασύλου στο πλαίσιο της οποίας τηρήθηκε πλήρως το δικαίωμα ακρόασης του εν λόγω προσώπου, ότι το πρόσωπο αυτό διαμένει παρανόμως στην εθνική επικράτεια και εξετάζει το ενδεχόμενο έκδοσης απόφασης επιστροφής (απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-166/13, Mukarubega [64]).
Member States should take measures to avoid such repetitive assessments, for instance by merging in one procedural step, to the extent possible, the administrative hearings of the competent national authorities for different purposes (for example renewal or granting of a residence permit, determination of the right to enter the territory of a Member State, final negative decision on an application for international protection), provided that the right to be heard is fully respected.
Το σκεπτικό που εκτίθεται στην απόφαση Mukarubega έχει ως εξής: «[…] το δικαίωμα ακροάσεως πριν την έκδοση αποφάσεως περί επιστροφής δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται ως μέσο προς επανεκκίνηση της διοικητικής διαδικασίας στο διηνεκές και τούτο προκειμένου να διατηρείται η ισορροπία μεταξύ του θεμελιώδους δικαιώματος του ενδιαφερομένου να τύχει ακροάσεως πριν από την έκδοση βλαπτικής γι' αυτόν πράξεως και της υποχρεώσεως των κρατών μελών να καταπολεμούν την παράνομη μετανάστευση».
In this context, innovative tools such as for instance video-conferencing could also be developed for this purpose.
Το σκεπτικό αυτό μπορεί επίσης να έχει εφαρμογή σε διαφορετικές κατηγορίες περιπτώσεων, όπως αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας περί επιστροφής (απόφαση για τη λήξη της νόμιμης παραμονής σε συνδυασμό με απόφαση επιστροφής) και συνεπάγεται ότι δεν απαιτείται επαναλαμβανόμενη αξιολόγηση του κινδύνου παραβίασης της αρχής της μη επαναπροώθησης, εάν η τήρηση της εν λόγω αρχής έχει ήδη αξιολογηθεί στο πλαίσιο προηγούμενων διαδικασιών, εάν η αξιολόγηση είναι τελική και εάν δεν έχει μεταβληθεί η ατομική κατάσταση του ενδιαφερόμενου υπηκόου τρίτης χώρας.
Member States must ensure that the application of such measures does not result in a prejudice for the respect of procedural safeguards, and should pay particular attention to persons in need of special procedural guarantees, in particular minors (see below).
Ομοίως, θα πρέπει να αποφεύγεται η επαναλαμβανόμενη αξιολόγηση άλλων στοιχείων των οποίων είναι δυνατή η επίκληση προς αποφυγή της επιστροφής.
The right to be heard includes a right to be heard on the possible application of Articles 5 and 6(2) to (5) of the Return Directive and on the detailed arrangements for return, such as the period allowed for voluntary departure and whether return is to be voluntary or forced.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για την αποφυγή αυτών των επαναλαμβανόμενων αξιολογήσεων, για παράδειγμα συγχωνεύοντας, στο μέτρο του δυνατού, σε ένα μόνο στάδιο της όλης διαδικασίας τις διοικητικές ακροάσεις των αρμόδιων εθνικών αρχών για διάφορους σκοπούς (π.χ., ανανέωση ή χορήγηση άδειας διαμονής, καθορισμός του δικαιώματος εισόδου στο έδαφος κράτους μέλους, τελική αρνητική απόφαση σε αίτηση διεθνούς προστασίας), υπό την προϋπόθεση ότι διασφαλίζεται πλήρως ο σεβασμός του δικαιώματος ακρόασης.
The authority must, however, not warn the third-country national, prior to the hearing, that it is contemplating adopting a return decision, or disclose information on which it intends to rely as justification for that decision, or allow a period of reflection, provided that the third-country national has the opportunity effectively to present his point of view on the subject of the illegality of his stay and the reasons which might, under national law, justify that authority refraining from adopting a return decision (see judgment of the ECJ in Case C-249/13, Boudjlida).
Στο πλαίσιο αυτό, θα μπορούσαν επίσης να αναπτυχθούν καινοτόμα εργαλεία για τον συγκεκριμένο σκοπό όπως, π.χ., τηλεδιασκέψεις.
The procedural safeguards of Articles 12 and 13 of the Return Directive should be applied to all decisions related to return and must not be limited to the three types of decisions mentioned in Article 12(1) of that Directive.
Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίσουν ότι η εφαρμογή τέτοιων μέτρων δεν θίγει την τήρηση διαδικαστικών εγγυήσεων, και θα πρέπει να δίδουν ιδιαίτερη προσοχή σε πρόσωπα που χρήζουν ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων, συγκεκριμένα δε ανηλίκους (βλέπε ακολούθως).
The minor's right to be heard in return procedures involving or affecting them must be respected.
Το δικαίωμα ακρόασης περιλαμβάνει δικαίωμα ακρόασης σχετικά με την πιθανή εφαρμογή του άρθρου 5 και του άρθρου 6 παράγραφοι 2 έως 5 της οδηγίας περί επιστροφής, και σχετικά με τις λεπτομερείς ρυθμίσεις της επιστροφής, όπως η επιτρεπόμενη περίοδος για οικειοθελή αναχώρηση και το κατά πόσον η επιστροφή είναι οικειοθελής ή αναγκαστική.
In accordance with Article 12 of the Convention on the Rights of the Child, and taking into account the General Comment No 12 of the UN Committee on the rights of the child on the right of the child to be heard [65], the minors concerned must be heard, either directly or through a representative or an appropriate body; the right to express their views freely must be respected and due weight must be given to the minors' views, in accordance with their age and maturity and taking into account any communication difficulties they may have, in order to make their participation meaningful.To ensure in practice the respect of the right of the minor to be heard, the measures adopted by Member States should be guided by the following key principles:
Η αρμόδια αρχή δεν πρέπει, ωστόσο, να προειδοποιεί τον υπήκοο τρίτης χώρας, πριν από την ακρόαση, ότι σχεδιάζει να εκδώσει απόφαση επιστροφής, ή να αποκαλύπτει πληροφορίες στις οποίες σκοπεύει να στηρίξει την απόφαση αυτή, ή να του παραχωρεί χρόνο σκέψης, εφόσον ο υπήκοος τρίτης χώρας έχει την ευκαιρία να παρουσιάσει αποτελεσματικά την άποψή του σχετικά με τον παράνομο χαρακτήρα της παραμονής του και τους λόγους βάσει των οποίων μπορεί να δικαιολογηθεί, βάσει του εθνικού δικαίου, η μη έκδοση απόφασης επιστροφής από την αρμόδια αρχή (βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-249/13, Boudjlida).
expressing views is a choice and not an obligation,
Οι διαδικαστικές εγγυήσεις των άρθρων 12 και 13 της οδηγίας περί επιστροφής πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν την επιστροφή και δεν πρέπει να περιορίζονται στα τρία είδη αποφάσεων που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 της οδηγίας αυτής.
the right to be heard should not be subject to any age limits or other arbitrary restrictions, either in law or in practice,
Πρέπει δε να διασφαλίζεται ο σεβασμός του δικαιώματος των ανηλίκων σε προηγούμενη ακρόαση στο πλαίσιο διαδικασιών επιστροφής που τους αφορούν ή τους επηρεάζουν.
a minor should be heard in an environment that is appropriate to his/her needs,