natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Έχοντας υπόψη την ευρωμεσογειακή συμφωνία σύνδεσης μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των κρατών μελών τους, αφενός, και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, αφετέρου [1], και ιδίως το άρθρο 76,
Having regard to the Euro-Mediterranean Agreement establishing an Association between the European Communities and their Member States, of the one part, and the Arab Republic of Egypt, of the other part [1], and in particular Article 76 thereof,
Σύσταση (ΕΕ) 2017/1584 της Επιτροπής
Commission Recommendation (EU) 2017/1584
για τη συντονισμένη αντιμετώπιση περιστατικών και κρίσεων μεγάλης κλίμακας στον κυβερνοχώρο
on coordinated response to large-scale cybersecurity incidents and crises
Η χρήση των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών και η εξάρτηση από αυτές είναι πλέον θεμελιώδεις πτυχές σε όλους τους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας, καθώς οι εταιρείες μας και οι πολίτες είναι πιο διασυνδεδεμένοι και αλληλεξαρτώμενοι από ποτέ, πέρα από τομείς και σύνορα.
The use of and dependence on information and communication technologies have become fundamental aspects in all sectors of economic activity as our companies and citizens are more interconnected and interdependent across sectors and borders than ever before.
Τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ πρέπει να έχουν προετοιμασθεί καλά σε περίπτωση περιστατικού στον κυβερνοχώρο που επηρεάζει φορείς σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη ή ακόμη και σε ολόκληρη την Ένωση, με ενδεχόμενες σοβαρές διαταραχές στην εσωτερική αγορά και ευρύτερα στα δίκτυα και στα συστήματα πληροφοριών στα οποία στηρίζεται η οικονομία, η δημοκρατία και η κοινωνία της Ένωσης.
A cybersecurity incident affecting organisations in more than one Member State or even the entire Union with potential serious disruptions to the internal market and more broadly to the network and information systems on which the Union economy, democracy and society rely is a scenario that Member States and EU institutions have to be well-prepared for.
Ένα περιστατικό στον κυβερνοχώρο μπορεί να θεωρηθεί ως κρίση σε επίπεδο Ένωσης όταν η διαταραχή που προκαλεί σε ένα κράτος μέλος είναι τόσο εκτεταμένη, που υπερβαίνει τις δυνατότητες του κράτους μέλους αυτού να την αντιμετωπίσει μόνο του ή όταν το περιστατικό πλήττει δύο ή περισσότερα κράτη μέλη με τόσο ευρείες συνέπειες τεχνικής ή πολιτικής σημασίας, ώστε να απαιτείται έγκαιρος συντονισμός και αντιμετώπιση σε ενωσιακό πολιτικό επίπεδο.
A cybersecurity incident may be considered a crisis at Union level when the disruption caused by the incident is too extensive for a concerned Member State to handle on its own or when it affects two or more Member States with such a wide-ranging impact of technical or political significance that it requires timely coordination and response at Union political level.
Τα περιστατικά στον κυβερνοχώρο μπορούν να οδηγήσουν σε ευρύτερη κρίση με συνέπειες σε τομείς δραστηριότητας πέραν των δικτύων και των συστημάτων πληροφοριών και των δικτύων επικοινωνιών· κάθε ενδεδειγμένη αντιμετώπιση πρέπει να βασίζεται σε ενέργειες μετριασμού εντός και εκτός του κυβερνοχώρου.
Cybersecurity incidents can trigger a broader crisis, impacting sectors of activity beyond network and information systems and communication networks; any appropriate response must rely upon both cyber and non-cyber mitigation activities.
Τα περιστατικά στον κυβερνοχώρο είναι απρόβλεπτα, συχνά εμφανίζονται και εξελίσσονται μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, και, ως εκ τούτου, οι πληττόμενοι φορείς και οι αρμόδιοι φορείς αντιμετώπισης και μετριασμού των συνεπειών του περιστατικού πρέπει να συντονίζουν τη δράση τους γρήγορα.
Cybersecurity incidents are unpredictable, often occur and evolve within very short periods of time and therefore affected entities and those with responsibilities as regards responding to and mitigating the effects of the incident must coordinate their response quickly.
Πέραν αυτού, τα περιστατικά στον κυβερνοχώρο συχνά δεν περιορίζονται σε κάποια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή και μπορούν να σημειωθούν ταυτόχρονα ή να εξαπλωθούν αμέσως σε πολλές χώρες.
Furthermore, cybersecurity incidents are often not contained with any specific geographical area and may occur simultaneously or spread instantly across many countries.
Η αποτελεσματική αντιμετώπιση περιστατικών και κρίσεων μεγάλης κλίμακας στον κυβερνοχώρο σε επίπεδο ΕΕ απαιτεί ταχεία και αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ όλων των σχετικών ενδιαφερομένων και εξαρτάται από την ετοιμότητα και τις ικανότητες κάθε κράτους μέλους, καθώς και από τη συντονισμένη και από κοινού δράση με την υποστήριξη των ικανοτήτων της Ένωσης.
An effective response to large-scale cybersecurity incidents and crises at the EU level requires swift and effective cooperation amongst all relevant stakeholders and relies on the preparedness and capabilities of individual Member States as well as coordinated joint action supported by Union capabilities.
Η έγκαιρη και αποτελεσματική αντιμετώπιση περιστατικών εξαρτάται επομένως από ήδη υπάρχουσες και, ει δυνατόν, δοκιμασμένες διαδικασίες και μηχανισμούς συνεργασίας όπου έχουν καθορισθεί με σαφήνεια οι ρόλοι και οι ευθύνες των βασικών φορέων σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο.
Timely and effective response to incidents relies therefore on the existence of previously established and, to the extent possible, well-rehearsed cooperation procedures and mechanisms having clearly defined the roles and responsibilities of the key actors at national and Union level.
Στα συμπεράσματά του της 27ης Μαΐου 2011 [1] σχετικά με την προστασία των ζωτικής σημασίας υποδομών πληροφοριών το Συμβούλιο κάλεσε τα κράτη μέλη της ΕΕ «να ενισχύσουν τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και να συμβάλουν, με βάση εθνικές εμπειρίες και τα αποτελέσματα στη διαχείριση κρίσεων και σε συνεργασία με τον ENISA, στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών μηχανισμών συνεργασίας για συμβάντα στον κυβερνοχώρο, οι οποίοι να δοκιμαστούν στο πλαίσιο της προσεχούς περιόδου διεξαγωγής του CyberEurope το 2012».
In its conclusions [1] on Critical Information Infrastructure Protection of 27 May 2011, the Council invited the EU Member States to ‘strengthen collaboration among Member States and contribute, on the basis of national crisis management experiences and results and in cooperation with ENISA to the development of European cyber incident cooperation mechanisms to be tested in the framework of the next Cyber Europe exercise in 2012’.
Η ανακοίνωση του 2016 με τίτλο «Ενίσχυση του συστήματος κυβερνοανθεκτικότητας της Ευρώπης και προώθηση ανταγωνιστικού και καινοτόμου κλάδου ασφάλειας στον κυβερνοχώρο» [2] παρότρυνε τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν στο μέγιστο τους μηχανισμούς συνεργασίας που προβλέπονται στην οδηγία για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών [3] και να ενισχύσουν τη διασυνοριακή συνεργασία για ετοιμότητα στην αντιμετώπιση περιστατικού μεγάλης κλίμακας στον κυβερνοχώρο.
The 2016 Communication ‘Strengthening Europe's Cyber Resilience System and Fostering a Competitive and Innovative Cybersecurity Industry’ [2] encouraged Member States to make the most out of the NIS Directive [3] cooperation mechanisms and to enhance cross-border cooperation related to preparedness for a large-scale cyber incident.
Προσέθετε ότι με τη συντονισμένη προσέγγιση της συνεργασίας σε περίπτωση κρίσης στο σύνολο των διαφόρων στοιχείων του οικοσυστήματος του κυβερνοχώρου, η οποία θα έχει τη μορφή «προσχεδίου» (blueprint), θα αυξηθεί η ετοιμότητα και ότι το προσχέδιο αυτό θα πρέπει επίσης να διασφαλίζει συνέργειες και συνεκτικότητα με τους υφιστάμενους μηχανισμούς διαχείρισης κρίσεων.
It added that a coordinated approach to crisis cooperation across the various elements of the cyber ecosystem to be set out in a ‘blueprint’ would increase preparedness and that such a blueprint should also ensure synergies and coherence with existing crisis management mechanisms.
Στα συμπεράσματα του Συμβουλίου [4] σχετικά με την προαναφερόμενη ανακοίνωση τα κράτη μέλη κάλεσαν την Επιτροπή να υποβάλει το εν λόγω προσχέδιο προς εξέταση από τα όργανα και άλλα σχετικά ενδιαφερόμενα μέρη.
In the Council Conclusions [4] on the aforementioned Communication, Member States called on the Commission to submit such a blueprint for consideration by the bodies and other relevant stakeholders.
Ωστόσο η οδηγία για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών δεν προβλέπει ενωσιακό πλαίσιο συνεργασίας σε περιπτώσεις περιστατικών και κρίσεων μεγάλης κλίμακας στον κυβερνοχώρο.
However the NIS Directive does not provide for a Union cooperation framework in case of large-scale cybersecurity incidents and crises.
Η Επιτροπή διαβουλεύθηκε με τα κράτη μέλη σε δύο χωριστές ημερίδες διαβούλευσης που πραγματοποιήθηκαν στις Βρυξέλλες στις 5 Απριλίου και στις 4 Ιουλίου 2017 με εκπροσώπους των κρατών μελών από ομάδες παρέμβασης για περιστατικά που αφορούν την ασφάλεια των υπολογιστών (CSIRT), με την ομάδα συνεργασίας που έχει συσταθεί με την οδηγία για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών και την οριζόντια ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, καθώς και με εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ), του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών (ENISA), της Ευρωπόλ/EC3 και της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου (ΓΓΣ).
The Commission, consulted with Member States in two separate consultation workshops held in Brussels on 5 April and 4 July 2017 with Member States representatives from Computer Security Incident Response Teams (CSIRTs), the Cooperation Group established by the NIS Directive and the Council Horizontal Working Party on Cyber Issues as well as representatives from the European External Action Service (EEAS), ENISA, Europol/EC3 and the General Secretariat of the Council (GSC).
Το παρόν προσχέδιο συντονισμένης αντιμετώπισης περιστατικών και κρίσεων μεγάλης κλίμακας στον κυβερνοχώρο σε επίπεδο Ένωσης, το οποίο επισυνάπτεται στην παρούσα σύσταση, είναι το αποτέλεσμα των προαναφερόμενων διαβουλεύσεων και συμπληρώνει την ανακοίνωση με τίτλο «Ενίσχυση του συστήματος κυβερνοανθεκτικότητας της Ευρώπης και προώθηση ανταγωνιστικού και καινοτόμου κλάδου ασφάλειας στον κυβερνοχώρο».
The present Blueprint for coordinated response to large-scale cybersecurity incidents and crises at the Union level, annexed to this Recommendation, is the outcome of the aforementioned consultations and complements the Communication on ‘Strengthening Europe's Cyber Resilience System and Fostering a Competitive and Innovative Cybersecurity Industry’.
Το προσχέδιο περιγράφει και καθορίζει τους στόχους και τους τρόπους συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και των θεσμικών οργάνων, των φορέων και οργανισμών της Ένωσης (εφεξής «όργανα ΕΕ») για την αντιμετώπιση περιστατικών και κρίσεων μεγάλης κλίμακας στον κυβερνοχώρο, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οι υπάρχοντες μηχανισμοί διαχείρισης κρίσεων μπορούν να επωφελούνται πλήρως από τους υφιστάμενους φορείς για την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο σε επίπεδο ΕΕ.
The Blueprint describes and sets out the objectives and modes of cooperation between the Member States and EU institutions, bodies, offices and agencies (hereafter referred to as ‘EU institutions’) in responding to large-scale cybersecurity incidents and crises and how existing Crisis Management mechanisms can make full use of existing cybersecurity entities at EU level.
Για την αντιμετώπιση κρίσης στον κυβερνοχώρο κατά την έννοια της αιτιολογικής σκέψης 2, κατά τον συντονισμό της αντιμετώπισης σε πολιτικό ενωσιακό επίπεδο στο Συμβούλιο θα χρησιμοποιηθούν οι ολοκληρωμένες ρυθμίσεις της ΕΕ για την πολιτική αντιμετώπιση των κρίσεων (IPCR) [5]· η Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει την υψηλού επιπέδου διαδικασία συντονισμού διατομεακών κρίσεων ARGUS [6] (ασφαλές γενικό σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης).
In responding to a cybersecurity crisis in the sense of recital 2, coordination of the response at political Union level in the Council will use the Integrated Political Crisis Response (IPCR) arrangements [5]; the Commission will use the ARGUS [6] high-level cross-sectoral crisis coordination process.
Εάν η κρίση ενέχει σημαντική εξωτερική διάσταση ή διάσταση κοινής πολιτικής ασφαλείας και άμυνας (ΚΠΑΑ), θα ενεργοποιηθεί ο Μηχανισμός Αντιμετώπισης Κρίσεων (CRM) [6] Ομοίως.
If the crisis entails an important external or Common Security and Defence Policy (CSDP) dimension, the European External Action Service (EEAS) Crisis Response Mechanism (CRM) [6] Ibid.
της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ).
will be activated.
Σε ορισμένα πεδία, οι τομεακοί μηχανισμοί διαχείρισης κρίσεων σε επίπεδο ΕΕ προβλέπουν συνεργασία σε περίπτωση περιστατικού ή κρίσης στον κυβερνοχώρο.
In certain areas, sectoral crisis management mechanisms at EU level provide for cooperation in case of cybersecurity incidents or crisis.
Παραδείγματος χάρη, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για το Παγκόσμιο Δορυφορικό Σύστημα Πλοήγησης (GNSS), η απόφαση 2014/496/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου [7] ορίζει ήδη τους αντίστοιχους ρόλους του Συμβουλίου, της Ύπατης Εκπροσώπου, της Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού GNSS και των κρατών μελών μέσα στην αλυσίδα επιχειρησιακών ευθυνών που έχει καθορισθεί για την αντίδραση σε απειλή στην Ένωση, τα κράτη μέλη ή το GNSS, καθώς και σε περίπτωση επιθέσεων στον κυβερνοχώρο.
For example, in the framework of the European Global Navigation Satellite System (GNSS), Council Decision 2014/496/CFSP [7] already defines the respective roles of the Council, the High Representative, the Commission, the European GNSS Agency and the Member States within the chain of operational responsibilities set up in order to react to a threat to the Union, to the Member States or to the GNSS, including in case of cyber-attacks.
Συνεπώς, η παρούσα σύσταση δεν θα πρέπει να θίξει αυτούς τους μηχανισμούς.
Therefore, this recommendation should be without prejudice to such mechanisms.
Τα κράτη μέλη έχουν την πρωταρχική ευθύνη αντιμετώπισης εάν πληγούν από περιστατικά ή κρίσεις μεγάλης κλίμακας στον κυβερνοχώρο.
Member States have the primary responsibility for the response in case of large-scale cybersecurity incidents or crises affecting them.
Η Επιτροπή, η Ύπατη Εκπρόσωπος και άλλα θεσμικά όργανα ή υπηρεσίες της ΕΕ έχουν ωστόσο ένα σημαντικό ρόλο, ο οποίος απορρέει από το δίκαιο της Ένωσης ή από το γεγονός ότι περιστατικά και κρίσεις στον κυβερνοχώρο μπορούν να έχουν συνέπειες σε όλους τους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας στην ενιαία αγορά, στην ασφάλεια και τις διεθνείς σχέσεις της Ένωσης, καθώς και στα ίδια τα θεσμικά όργανα.
The Commission, the High Representative and other EU institutions or services have however an important role, stemming from Union law or from the fact that cybersecurity incidents and crises may impact all sections of economic activity within the single market, the security and international relations of the Union, as well as the institutions themselves.
Σε επίπεδο Ένωσης, στους βασικούς παράγοντες που εμπλέκονται στην αντιμετώπιση κρίσεων στον κυβερνοχώρο περιλαμβάνονται οι δομές και οι μηχανισμοί της οδηγίας για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών που συστάθηκαν πρόσφατα, και συγκεκριμένα οι ομάδες παρέμβασης για συμβάντα που αφορούν την ασφάλεια των υπολογιστών (CSIRT), όπως και οι σχετικοί οργανισμοί και φορείς, ήτοι ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών (ENISA), το Ευρωπαϊκό Κέντρο για τα Εγκλήματα στον Κυβερνοχώρο στο πλαίσιο της Ευρωπόλ (Ευρωπόλ/EC3), το Κέντρο Ανάλυσης Πληροφοριών της ΕΕ (INTCEN), η Διεύθυνση Πληροφοριών του Στρατιωτικού Επιτελείου της ΕΕ (EUMS INT) και την Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων (SITROOM), που συνεργάζονται στο πλαίσιο της SIAC (Ενιαία Ικανότητα Ανάλυσης Πληροφοριών), η Μονάδα Ανάλυσης Υβριδικών Απειλών της ΕΕ (με έδρα το INTCEN), η ομάδα αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών στην πληροφορική για τα θεσμικά όργανα της ΕΕ (CERT-ΕΕ) και το Κέντρο Συντονισμού Αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
At Union level, the key actors involved in response to cybersecurity crises include the newly established NIS Directive structures and mechanisms, namely the Computer Security Incident Response Teams (CSIRTs) network, as well as the relevant agencies and bodies namely the European Union Agency for Network and Information Security (ENISA), the European Cybercrime Centre at Europol (Europol/EC3), the EU Intelligence Analysis Centre (INTCEN), EU Military Staff Intelligence Directorate (EUMS INT) and Situation Room (Sitroom) working together as SIAC (the Single Intelligence Analysis Capacity), the EU Hybrid Fusion Cell (based in INTCEN), the Computer Emergency Response Team for the EU institutions (CERT-EU) and the Emergency Response Coordination Centre in the European Commission.
Η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών σε τεχνικό επίπεδο στην αντιμετώπιση περιστατικών στον κυβερνοχώρο προβλέπεται μέσω του δικτύου CSIRT που έχει συσταθεί με την οδηγία για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών.
Cooperation amongst Member States in responding to cybersecurity incidents at technical level is provided by the CSIRTs Network established by the NIS Directive.
Ο ENISA καλύπτει τη γραμματειακή υποστήριξη του δικτύου και υποστηρίζει δραστήρια τη συνεργασία μεταξύ των CSIRT.
ENISA provides the secretariat for the Network and actively supports the cooperation among the CSIRTs.
Οι εθνικές CSIRT και η CERT-ΕΕ συνεργάζονται και ανταλλάσσουν πληροφορίες σε εθελοντική βάση και, όταν είναι αναγκαίο, σε περίπτωση περιστατικών στον κυβερνοχώρο που πλήττουν ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
The national CSIRTs and the CERT-EU cooperate and exchange information on a voluntary basis including, when necessary, in response to cybersecurity incidents that affect one or more Member States.
Μετά από αίτημα αντιπροσώπου CSIRT κράτους μέλους, συζητούν και, ει δυνατόν, καθορίζουν συντονισμένη αντιμετώπιση περιστατικού που έχει εντοπισθεί εντός της δικαιοδοσίας του συγκεκριμένου κράτους μέλους.
At the request of a representative of a Member State's CSIRT, they may discuss and, where possible, identify a coordinated response to an incident that has been identified within the jurisdiction of that same Member State.
Σχετικές διαδικασίες θα καθοριστούν στις τυποποιημένες επιχειρησιακές διαδικασίες λειτουργίας του δικτύου της CSIRT (SOP) [8].
Relevant procedures will be set out in CSIRTs Network's Standard Operating Procedures (SOPs) [8].
Το δίκτυο CSIRT έχει επιφορτισθεί επίσης με τη συζήτηση, τη διερεύνηση και τον καθορισμό και άλλων μορφών επιχειρησιακής συνεργασίας, μεταξύ άλλων σχετικά με τις κατηγορίες κινδύνων και περιστατικών, την έγκαιρη προειδοποίηση, την αμοιβαία συνδρομή, τις αρχές και τους τρόπους συντονισμού, όταν τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν διασυνοριακούς κινδύνους και περιστατικά.
The CSIRTs network is also tasked with discussing, exploring and identifying further forms of operational cooperation, including in relation to categories of risks and incidents, early warnings, mutual assistance, principles and modalities for coordination, when Member States respond to cross-border risks and incidents.
Η ομάδα συνεργασίας που έχει συσταθεί με το άρθρο 11 της οδηγίας για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών έχει αναλάβει να παρέχει στρατηγική καθοδήγηση για τις δραστηριότητες του δικτύου CSIRT και να συζητεί τις ικανότητες και την ετοιμότητα των κρατών μελών και, σε εθελούσια βάση, να αξιολογεί τις εθνικές στρατηγικές για την ασφάλεια συστημάτων δικτύων και πληροφοριών και την αποτελεσματικότητα των CSIRT, και να προσδιορίζει βέλτιστες πρακτικές.
The Cooperation Group established by Article 11 of the NIS Directive is tasked with providing strategic guidance for the activities of the CSIRTs network and discussing capabilities and preparedness of the Member States, and, on a voluntary basis, evaluating national strategies on the security of network and information systems and the effectiveness of CSIRTs, and identifying best practice.
Ειδικός άξονας εργασίας της ομάδας συνεργασίας είναι η εκπόνηση κατευθυντήριων γραμμών για την κοινοποίηση περιστατικών, δυνάμει του άρθρου 14 παράγραφος 7 της οδηγίας για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών, σχετικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες οι φορείς εκμετάλλευσης βασικών υπηρεσιών είναι υποχρεωμένοι να κοινοποιούν περιστατικά σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 και με τη μορφή και τη διαδικασία των εν λόγω κοινοποιήσεων [9].
A dedicated work stream within the Cooperation Group is preparing incident notification guidelines, pursuant to Article 14(7) of the NIS Directive, concerning the circumstances in which operators of essential services are required to notify incidents pursuant to Article 14(3) and the format and procedure for such notifications [9].
Η επίγνωση και η κατανόηση της κατάστασης σε πραγματικό χρόνο, του σημείου του κινδύνου και των απειλών, που έχουν αποκτηθεί με την υποβολή εκθέσεων, τις αξιολογήσεις, την έρευνα, τη διερεύνηση και την ανάλυση, είναι ζωτικής σημασίας για να καταστεί δυνατή η λήψη εμπεριστατωμένων αποφάσεων.
Awareness and understanding of the real-time situation, risk posture, and threats gained through reporting, assessments, research, investigation, and analysis, is vital to enable well-informed decisions This ‘situational awareness’ — by all relevant stakeholders — is essential for an effective coordinated response.
Η εν λόγω «επίγνωση της κατάστασης» —από όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη— είναι ουσιώδους σημασίας για αποτελεσματική και συντονισμένη αντιμετώπιση.
Situational awareness includes elements about the causes as well as the impact and origin of the incident.
Η επίγνωση της κατάστασης περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με τα αίτια, καθώς και με τις συνέπειες και την προέλευση του περιστατικού.
It is recognised that this depends on exchange and sharing of information between relevant parties in a suitable format, using a common taxonomy to describe the incident and in an appropriately secure manner.
Αναγνωρίζεται ότι αυτό εξαρτάται από την ανταλλαγή και τη γνωστοποίηση πληροφοριών σε κατάλληλο μορφότυπο μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών, με τη χρήση κοινής ταξονομίας για την περιγραφή του περιστατικού με τον ενδεδειγμένο ασφαλή τρόπο.
Responding to cybersecurity incidents may take many forms, ranging from identifying technical measures which may entail two or more entities jointly investigating the technical causes of the incident (e.g. malware analysis) or identifying ways through which organisations may assess whether they have been affected (e.g. indicators of compromise), to operational decisions on applying such measures and, at the political level, deciding on the use of other instruments such as the Framework for a Joint response to malicious cyber activities [10] or the EU operational protocol for countering hybrid threats [11], depending on the incident.
Η αντιμετώπιση περιστατικών στον κυβερνοχώρο μπορεί να λάβει πολλές μορφές, από τον καθορισμό τεχνικών μέτρων στα οποία ενδεχομένως συμμετέχουν δύο ή περισσότερες οντότητες για την από κοινού διερεύνηση των τεχνικών αιτίων του περιστατικού (π.χ. ανάλυση κακόβουλου λογισμικού) ή για τον προσδιορισμό των τρόπων με τους οποίους οι οργανισμοί μπορούν να αξιολογούν αν έχουν πληγεί (π.χ. δείκτες συμβιβασμού) έως αποφάσεις επιχειρησιακού χαρακτήρα με αντικείμενο την εφαρμογή αυτών των μέτρων και, σε πολιτικό επίπεδο, λήψη απόφασης σχετικά με τη χρήση άλλων μέσων, όπως το πλαίσιο κοινής αντιμετώπισης κακόβουλων δραστηριοτήτων στον κυβερνοχώρο [10] ή το επιχειρησιακό πρωτόκολλο για την αντιμετώπιση υβριδικών απειλών [11], αναλόγως του περιστατικού.
European citizens' and businesses' trust in digital services is essential for a flourishing digital single market.
Η εμπιστοσύνη των ευρωπαίων πολιτών και των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στις ψηφιακές υπηρεσίες έχει ζωτική σημασία για μια ακμάζουσα ψηφιακή ενιαία αγορά.
Therefore, crisis communication plays a particularly important role in mitigating the negative effects of cybersecurity incidents and crises.
Συνεπώς, η επικοινωνία σε καταστάσεις κρίσης διαδραματίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στον μετριασμό των αρνητικών συνεπειών των περιστατικών και κρίσεων στον κυβερνοχώρο.
Communication may also be used in the context of the Framework for a Joint Diplomatic Response as a means to influence the behaviour of (potential) aggressors acting from third countries.