natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η εθνική νομοθεσία που προβλέπει είτε πρόστιμο είτε απέλαση σε περιπτώσεις παράνομης παραμονής, κατ' αποκλεισμό καθενός εκ των μέτρων αυτών από το άλλο, είναι ασύμβατη με την οδηγία περί επιστροφής, καθώς θίγει την πρακτική αποτελεσματικότητα της οδηγίας (βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-38/14, Zaizoune).
House arrest under national criminal law: this is only allowed if guarantees are in place that house arrest does not impede return and that it comes to an end as soon as the physical transportation of the individual concerned out of that Member State is possible (see judgment of the ECJ in Case C-430/11, Sagor).
Σε συμφωνία με το άρθρο 5 της οδηγίας 2009/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [25] («οδηγία για τις κυρώσεις κατά των εργοδοτών»), οι εργοδότες που απασχολούν παρανόμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών χωρίς άδεια οφείλουν να καταβάλουν χρηματικό πρόστιμο στο οποίο περιλαμβάνονται τα έξοδα επιστροφής στις περιπτώσεις που κινείται διαδικασία επιστροφής.
‘Justified reasons for non-return’ may:
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να προσαρμόζουν τις χρηματικές κυρώσεις ώστε να αντιστοιχούν τουλάχιστον στο μέσο κόστος επιστροφής.
either be reasons outside the scope of influence of the returnee (for example delays in obtaining necessary documentation from third countries caused by bad cooperation of third-country authorities, crisis situation in country of return making safe return impossible, granting of formal postponement of return to certain categories of returnees), or
Άμεση απέλαση δυνάμει του εθνικού ποινικού δικαίου (σε περιπτώσεις που δεν εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας περί επιστροφής δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 2 στοιχείο β) —βλέπε ενότητα 2.3 ανωτέρω): επιτρέπεται μόνον εάν η απόφαση που επιβάλλει την ποινή συμμορφώνεται με όλες τις εγγυήσεις της οδηγίας περί επιστροφής (συμπεριλαμβανομένης της μορφής των αποφάσεων επιστροφής, των νομικών εγγυήσεων και της εκ των προτέρων εξέτασης της δυνατότητας οικειοθελούς αναχώρησης) (βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-430/11, Sagor).
reasons within the sphere of the returnee, which are recognised as legitimate or justified by Union or national law (for example, health problems or family reasons leading to postponement of removal, pending appeal procedure with suspensive effect, decision to cooperate with authorities as witness).
Κατ' οίκον περιορισμός δυνάμει του εθνικού ποινικού δικαίου: επιτρέπεται μόνον εάν έχουν θεσπιστεί εγγυήσεις βάσει των οποίων ο κατ' οίκον περιορισμός δεν εμποδίζει την επιστροφή και παύει η εκτέλεση της ποινής αυτής μόλις καθίσταται δυνατή η φυσική μεταφορά του ενδιαφερομένου εκτός του εν λόγω κράτους μέλους (βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-430/11, Sagor).
The mere subjective wish to stay in the EU can never be as such considered a ‘justified reason’.
«Λόγοι που δικαιολογούν τη μη επιστροφή» μπορεί να είναι:
‘Non-justified reasons for non-return’ may be reasons within the scope of influence of the returnee which are not recognised as legitimate or justified by Union or national law (for instance lack of cooperation in obtaining travel documents, lack of cooperation in disclosing identity, destroying documents, absconding, hampering removal efforts).
είτε λόγοι που δεν εξαρτώνται από τον επιστρέφοντα (όπως για παράδειγμα καθυστερήσεις στην εξασφάλιση των αναγκαίων εγγράφων από τρίτες χώρες λόγω ανεπαρκούς συνεργασίας των αρχών της τρίτης χώρας, κατάσταση κρίσης στη χώρα επιστροφής που καθιστά αδύνατη την ασφαλή επιστροφή του, χορήγηση επίσημης αναβολής της επιστροφής σε ορισμένες κατηγορίες επιστρεφόντων), ή
Legal basis: Return Directive — Article 6(1)
λόγοι που εξαρτώνται από τον επιστρέφοντα, οι οποίοι αναγνωρίζονται ως νόμιμοι ή δικαιολογημένοι δυνάμει του ενωσιακού ή εθνικού δικαίου (π.χ., προβλήματα υγείας ή οικογενειακοί λόγοι που οδηγούν στην αναβολή της απομάκρυνσης, εκκρεμής διαδικασία προσφυγής με ανασταλτικό αποτέλεσμα, απόφαση συνεργασίας με τις αρχές ως μάρτυρας).
Member States shall issue a return decision to any third-country national staying illegally on their territory.
Η απλή υποκειμενική επιθυμία παραμονής στην ΕΕ δεν μπορεί ποτέ να θεωρηθεί «λόγος που δικαιολογεί τη μη επιστροφή».
Member States are obliged to issue a return decision to any third-country national staying illegally on their territory, unless an express derogation is foreseen by Union law (see list of exceptions described below).
«Λόγοι που δεν δικαιολογούν τη μη επιστροφή» μπορεί να είναι λόγοι που εξαρτώνται από τον επιστρέφοντα, οι οποίοι δεν αναγνωρίζονται ως νόμιμοι ή δικαιολογημένοι δυνάμει του ενωσιακού ή εθνικού δικαίου (όπως για παράδειγμα μη συνεργασία για την έκδοση ταξιδιωτικών εγγράφων, μη συνεργασία για την αποκάλυψη της ταυτότητας, καταστροφή εγγράφων, διαφυγή, παρεμπόδιση προσπαθειών απομάκρυνσης).
Member States are not allowed to tolerate in practice the presence of illegally staying third-country nationals on their territory without either launching a return procedure or granting a right to stay.
Οδηγία περί επιστροφής — άρθρο 6 παράγραφος 1
This obligation on Member States to either initiate return procedures or to grant a right to stay aims at reducing ‘grey areas’, to prevent exploitation of illegally staying persons and to improve legal certainty for all involved.
Τα κράτη μέλη εκδίδουν απόφαση επιστροφής για υπηκόους τρίτης χώρας που διαμένουν παράνομα στο έδαφός τους.
Member States must issue a return decision irrespective of whether the third-country national concerned holds a valid identity or travel document, and regardless of whether readmission to a third country is possible.
Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να εκδίδουν απόφαση επιστροφής για οποιονδήποτε υπήκοο τρίτης χώρας διαμένει παράνομα στο έδαφός τους, εκτός εάν προβλέπεται ρητή παρέκκλιση στο δίκαιο της Ένωσης (βλέπε στη συνέχεια τον κατάλογο των εξαιρέσεων).
The validity of return decisions should not be limited in time.
Τα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται να ανέχονται στην πράξη την παρουσία παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτης χώρας στο έδαφός τους χωρίς να δρομολογήσουν διαδικασία επιστροφής ή να τους χορηγήσουν δικαίωμα παραμονής.
Competent national authorities should be able to enforce return decisions without the need to re-launch the procedure after a certain period of time (for example one year), provided that the individual situation of the third-country national concerned has not significantly changed in fact or in law (for example change in legal status, risk of refoulement) and without prejudice to the rights to be heard and to an effective remedy.
Η υποχρέωση των κρατών μελών να δρομολογούν διαδικασία επιστροφής ή να χορηγούν δικαίωμα παραμονής αποσκοπεί στη μείωση των «γκρίζων ζωνών», στην αποτροπή της εκμετάλλευσης των παρανόμως διαμενόντων προσώπων και στη βελτίωση της ασφάλειας δικαίου για όλους τους ενδιαφερομένους.
As a general rule, the relevant criterion for determining the Member State in charge of carrying out return procedures is the place of apprehension.
Τα κράτη μέλη πρέπει να εκδίδουν απόφαση επιστροφής ανεξάρτητα από το εάν ο υπήκοος τρίτης χώρας διαθέτει ή όχι έγκυρο δελτίο ταυτότητας ή ταξιδιωτικό έγγραφο, και ανεξάρτητα από το εάν είναι δυνατή ή όχι η επανεισδοχή σε τρίτη χώρα.
Example: if an irregular migrant has entered the EU via Member State A (undetected), subsequently travelled through Member States B and C (undetected) and was finally apprehended in Member State D, Member State D is in charge of carrying out a return procedure.
Η διάρκεια ισχύος των αποφάσεων επιστροφής δεν πρέπει να είναι χρονικά περιορισμένη.
The temporary reintroduction of internal border controls between Schengen States does not affect this principle.
Οι αρμόδιες εθνικές αρχές πρέπει να μπορούν να εκτελούν τις αποφάσεις επιστροφής χωρίς να χρειάζεται να επαναλαμβάνουν εξαρχής τη διαδικασία σε περίπτωση που έχει παρέλθει συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (π.χ., ένα έτος), υπό την προϋπόθεση ότι η ατομική κατάσταση του ενδιαφερόμενου υπηκόου τρίτης χώρας δεν έχει μεταβληθεί σημαντικά εκ των πραγμάτων ή εκ του νόμου (π.χ., αλλαγή στο νομικό καθεστώς, κίνδυνος επαναπροώθησης) και με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων ακρόασης και πραγματικής προσφυγής.
Exceptions to this general rule are set out in sections 5.2, 5.3, 5.4, 5.5 and 5.8 below.
Κατά γενικό κανόνα, το κριτήριο για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι αρμόδιο για τη διεξαγωγή των διαδικασιών επιστροφής είναι ο τόπος σύλληψης.
An administrative fine under national law for illegal stay may be imposed in parallel with the adoption of a return decision.
Παράδειγμα: εάν ένας παράτυπος μετανάστης έχει εισέλθει στην ΕΕ μέσω του κράτους μέλους Α (χωρίς να εντοπιστεί), στη συνέχεια έχει ταξιδέψει μέσω των κρατών μελών Β και Γ (χωρίς να εντοπιστεί) και τελικά συλληφθεί στο κράτος μέλος Δ, το τελευταίο είναι αρμόδιο για τη διεξαγωγή της διαδικασίας επιστροφής.
Such administrative fine cannot, however, substitute the obligation of Member States to issue a return decision and to carry out the removal (see judgment of the ECJ in Case C-38/14, Zaizoune).
Η προσωρινή επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα μεταξύ των χωρών Σένγκεν δεν επηρεάζει αυτή την αρχή.
Return decisions shall state the obligation that the third-country national concerned must leave the territory of the issuing Member State in order to reach a third country in accordance with the definition of ‘return’ (see section 1.3) or, in other words, that the third-country national must leave the territories of the EU Member States and of the Schengen Associated countries.
Οι εξαιρέσεις στον γενικό αυτό κανόνα παρατίθενται στις ενότητες 5.2, 5.3, 5.4, 5.5 και 5.8 κατωτέρω.
Lack of clarity on the obligation incumbent on the third-country national may have the unintended consequence of creating a risk of unauthorised secondary movements.
Παράλληλα με την έκδοση απόφασης επιστροφής, μπορεί να επιβληθεί, δυνάμει του εθνικού δικαίου, διοικητικό πρόστιμο για παράνομη παραμονή.
Return decisions in accordance with the Return Directive must also be taken when a return procedure is carried out using a readmission agreement: the use of readmission agreements with a third country (covering the relations between EU Member States and third countries) does not affect the full and inclusive application of the Return Directive (covering the relation between removing State and returnee) in each individual case of return.
Ωστόσο, το εν λόγω διοικητικό πρόστιμο δεν μπορεί να υποκαταστήσει την υποχρέωση των κρατών μελών να εκδώσουν απόφαση επιστροφής και να εκτελέσουν την απομάκρυνση (βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-38/14, Zaizoune).
In fact the use of the readmission agreement presumes the issuance of the return decision first.
Οι αποφάσεις επιστροφής αναφέρουν την υποχρέωση του υπηκόου τρίτης χώρας τον οποίον αφορούν να εγκαταλείψει το έδαφος του κράτους μέλους έκδοσης και να μεταβεί σε τρίτη χώρα σύμφωνα με τον ορισμό της «επιστροφής» (βλέπε ενότητα 1.3) ή, με άλλα λόγια, την υποχρέωση να εγκαταλείψει το έδαφος των κρατών μελών της ΕΕ και των συνδεδεμένων χωρών Σένγκεν.
National legislation may foresee that a third-country national is obliged to leave the territory of the EU, if his stay is illegal.
Εάν η υποχρέωση που επιβάλλεται στον υπήκοο τρίτης χώρας δεν είναι απολύτως σαφής, είναι πιθανό να προκύψει ως ανεπιθύμητη συνέπεια ο κίνδυνος μη εγκεκριμένων δευτερογενών μετακινήσεων.
Such abstract legal obligation does not constitute a return decision.
Αποφάσεις επιστροφής σύμφωνα με την οδηγία περί επιστροφής πρέπει επίσης να λαμβάνονται όταν η διαδικασία επιστροφής διεξάγεται μέσω συμφωνίας επανεισδοχής: η χρήση συμφωνιών επανεισδοχής με τρίτες χώρες (που καλύπτουν τις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ και τρίτων χωρών) δεν επηρεάζει την πλήρη και χωρίς περιορισμούς εφαρμογή της οδηγίας περί επιστροφής (που καλύπτει τη σχέση μεταξύ του κράτους που εκτελεί την απομάκρυνση και του επιστρέφοντος) σε κάθε περίπτωση επιστροφής χωριστά.
It must be substantiated in each case by an individualised return decision.
Μάλιστα, η χρήση της συμφωνίας επανεισδοχής προϋποθέτει την προηγούμενη έκδοση απόφασης επιστροφής.
Relevant Union IT systems, such as the Schengen Information Syststem II (‘SIS II’), Eurodac and the Visa Information System (‘VIS’), should be fully used by the competent national authorities to support the identification and the individual assessment of each case, as well as to facilitate and support cooperation between the Member States in return and readmission procedures.
Η εθνική νομοθεσία μπορεί να προβλέπει ότι ένας υπήκοος τρίτης χώρας υποχρεούται να εγκαταλείψει το έδαφος της ΕΕ εάν η παραμονή του είναι παράνομη.
Member States should establish efficient and proportionate measures to locate, detect and apprehend third-country nationals who are staying illegally in their territory in view of fulfilling the obligation to issue return decisions.
Αυτή η αφηρημένη νομική υποχρέωση δεν συνιστά απόφαση επιστροφής.
In this respect, it is recalled that Article 13(1) SBC establishes that Member States shall apprehend and subject to return procedures third-country nationals who have crossed the external borders illegally and who have no right to stay in the EU.
Η υποχρέωση επιστροφής πρέπει να τεκμηριώνεται σε κάθε περίπτωση μέσω ατομικής απόφασης επιστροφής.
Article 14 of the Employers Sanctions Directive further provides that Member States shall ensure that effective and adequate inspections are carried out on their territory to control employment of illegally staying third-country nationals.
Οι αρμόδιες εθνικές αρχές θα πρέπει να αξιοποιούν στο έπακρο τα συναφή συστήματα πληροφορικής της Ένωσης, όπως το Σύστημα Πληροφοριών Σένγκεν ΙΙ («SIS II»), το Eurodac και το Σύστημα Πληροφοριών για τις Θεωρήσεις (VIS), για τη στήριξη της διαδικασίας ταυτοποίησης και της εξατομικευμένης αξιολόγησης κάθε περίπτωσης, καθώς και για τη διευκόλυνση και τη στήριξη της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών στο πλαίσιο των διαδικασιών επιστροφής και επανεισδοχής.
Apprehension practices — respect of fundamental rights
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν αποτελεσματικά και αναλογικά μέτρα για την ανίχνευση, τον εντοπισμό και τη σύλληψη υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν παράνομα στο έδαφός τους, με γνώμονα την εκπλήρωση της υποχρέωσης έκδοσης αποφάσεων επιστροφής.
The obligation on Member States to issue a return decision to any third-country national staying illegally on their territory is subject to the respect of fundamental rights, including the principle of proportionality (recital 24).
Ως προς αυτό, υπενθυμίζεται ότι το άρθρο 13 παράγραφος 1 του κώδικα συνόρων του Σένγκεν προβλέπει ότι τα κράτη μέλη συλλαμβάνουν και υποβάλλουν σε διαδικασίες επιστροφής υπηκόους τρίτων χωρών που διήλθαν παρανόμως τα εξωτερικά σύνορα και δεν έχουν δικαίωμα παραμονής στην ΕΕ.
The legitimate aim of fighting illegal migration may be balanced against other legitimate State interests, such as general public health considerations, the interest of the State to fight crime, the interest to have comprehensive birth registration, respect for the best interests of the child (expressly highlighted in recital 22), the Geneva Convention (highlighted in recital 23), as well as other relevant fundamental rights recognised by the CFR.
Το άρθρο 14 της οδηγίας για τις κυρώσεις κατά των εργοδοτών προβλέπει περαιτέρω ότι τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε να διενεργούνται στην επικράτειά τους αποτελεσματικές και κατάλληλες επιθεωρήσεις με σκοπό να ελεγχθεί η απασχόληση παράνομα διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών.
The Commission refers to the considerations set out in the 2012 Fundamental Rights Agency document ‘Apprehension of migrants in an irregular situation — fundamental rights considerations’ (Council document 13847/12) as guidance on how apprehension practices can be carried out in respect of the fundamental rights of the third-country nationals, while ensuring effective return procedures.
Πρακτικές σύλληψης — σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων
Member States' practices that respect this guidance can be considered as not affecting the obligation to issue return decisions to third-country nationals staying illegally under Article 6(1) of the Return Directive:
Η υποχρέωση των κρατών μελών να εκδίδουν απόφαση επιστροφής για κάθε υπήκοο τρίτης χώρας που διαμένει παράνομα στο έδαφός τους υπόκειται στον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένης της αρχής της αναλογικότητας (αιτιολογική σκέψη 24).
Access to health:
Ο θεμιτός στόχος της καταπολέμησης της παράνομης μετανάστευσης μπορεί να εξισορροπείται με άλλα νόμιμα συμφέροντα του κράτους, όπως γενικά ζητήματα δημόσιας υγείας, το συμφέρον του κράτους για την καταπολέμηση του εγκλήματος, το συμφέρον ολοκληρωμένης καταγραφής των γεννήσεων, ο σεβασμός του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού (που επισημαίνεται ρητώς στην αιτιολογική σκέψη 22), η σύμβαση της Γενεύης (όπως επισημαίνεται στην αιτιολογική σκέψη 23), καθώς και άλλα συναφή θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
Migrants in an irregular situation seeking medical assistance should not be apprehended at or next to medical facilities.
Η Επιτροπή αναφέρεται στις πτυχές που παρουσιάζονται στο έγγραφο του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων του 2012 με τίτλο «Σύλληψη παρατύπως διαμενόντων μεταναστών — πτυχές των θεμελιωδών δικαιωμάτων» (έγγραφο 13847/12 του Συμβουλίου) ως κατευθύνσεις για τους τρόπους διεξαγωγής των πρακτικών σύλληψης ώστε να διασφαλίζεται ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων των υπηκόων τρίτων χωρών, και να εξασφαλίζεται παράλληλα η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών επιστροφής.
Medical establishments should not be required to share migrants' personal data with immigration law enforcement authorities for eventual return purposes.
Οι πρακτικές των κρατών μελών που τηρούν τις ανωτέρω κατευθύνσεις είναι δυνατόν να μην θεωρούνται παραβίαση της υποχρέωσης έκδοσης αποφάσεων επιστροφής για υπηκόους τρίτης χώρας που διαμένουν παράνομα σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας περί επιστροφής:
Access to education:
Πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη:
Migrants in an irregular situation should not be apprehended at or next to the school which their children are attending.
Οι παρατύπως διαμένοντες μετανάστες που ζητούν ιατρική βοήθεια δεν πρέπει να συλλαμβάνονται εντός ή πλησίον εγκαταστάσεων υγειονομικής περίθαλψης.
Schools should not be required to share migrants' personal data with immigration law enforcement authorities for eventual return purposes.
Τα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να απαλλάσσονται από την υποχρέωση ανταλλαγής των προσωπικών δεδομένων των μεταναστών με τις αρχές επιβολής της μεταναστευτικής νομοθεσίας για ενδεχόμενους σκοπούς επιστροφής.
Freedom of religion:
Πρόσβαση στην εκπαίδευση:
Migrants in an irregular situation should not be apprehended at or next to recognised religious establishments when practicing their religion.
Οι παρατύπως διαμένοντες μετανάστες δεν πρέπει να συλλαμβάνονται εντός ή πλησίον των σχολείων στα οποία φοιτούν τα παιδιά τους.
Birth registration:
Τα σχολεία πρέπει να απαλλάσσονται από την υποχρέωση ανταλλαγής των προσωπικών δεδομένων των μεταναστών με τις αρχές επιβολής της μεταναστευτικής νομοθεσίας για ενδεχόμενους σκοπούς επιστροφής.
Migrants in an irregular situation should be able to register the birth and should be able to obtain a birth certificate for their children without risk of apprehension.
Ελευθερία θρησκείας:
Civil registries issuing birth certificates should not be required to share migrants' personal data with immigration law enforcement authorities for eventual return purposes.
Οι παρατύπως διαμένοντες μετανάστες δεν πρέπει να συλλαμβάνονται εντός ή πλησίον επίσημων χώρων λατρείας κατά την τέλεση των θρησκευτικών τους καθηκόντων.
Access to justice:
Δήλωση γέννησης:
In the interest of fighting crime, Member States may consider introducing possibilities for victims and witnesses to report crime without fear of being apprehended.
Οι παρατύπως διαμένοντες μετανάστες πρέπει να μπορούν να δηλώνουν τη γέννηση των παιδιών τους και να αποκτούν τη σχετική ληξιαρχική πράξη γέννησης χωρίς να διατρέχουν κίνδυνο σύλληψης.
To this end, the following good practices may be considered:
Τα αρμόδια για την έκδοση πιστοποιητικών γέννησης ληξιαρχεία πρέπει να απαλλάσσονται από την υποχρέωση ανταλλαγής των προσωπικών δεδομένων των μεταναστών με τις αρχές επιβολής της μεταναστευτικής νομοθεσίας για ενδεχόμενους σκοπούς επιστροφής.
introducing possibilities for anonymous, or semi-anonymous, or other effective reporting facilities,
Πρόσβαση στη δικαιοσύνη:
offering victims and witnesses of serious crimes the possibility to turn to the police via third parties (such as a migrants ombudsman, specially designated officials; or entities providing humanitarian and legal assistance),
Για τον σκοπό της καταπολέμησης του εγκλήματος, τα κράτη μέλη μπορούν να εξετάσουν την παροχή δυνατότητας στα θύματα και τους μάρτυρες να καταγγέλλουν εγκληματικές πράξεις χωρίς να διατρέχουν κίνδυνο σύλληψης.
defining conditions under which victims or witnesses of crime, including domestic violence, could be granted residence permits building upon standards included in Council Directive 2004/81/EC [26] and Directive 2009/52/EC,considering the need for delinking the immigration status of victims of violence from the main permit holder, who is at the same time the perpetrator,
Προς επίτευξη του σκοπού αυτού, μπορούν να ληφθούν υπόψη οι ακόλουθες ορθές πρακτικές:
developing leaflets in cooperation with labour inspectorates or other relevant entities to systematically and objectively inform migrants apprehended at their work places of existing possibilities to lodge complaints against their employers, building upon Directive 2009/52/EC, and in this context taking steps to safeguard relevant evidence.
η παροχή δυνατότητας ανώνυμης ή ημιανώνυμης καταγγελίας ή άλλων μέσων αποτελεσματικής καταγγελίας,
Migrants in an irregular situation who seek legal aid should not be apprehended at or next to trade unions, or other entities offering such support.
η παροχή δυνατότητας, στα θύματα και τους μάρτυρες σοβαρών εγκληματικών ενεργειών, υποβολής καταγγελίας στις αστυνομικές αρχές μέσω τρίτων (όπως διαμεσολαβητές σε θέματα μετανάστευσης, ειδικά εντεταλμένοι υπάλληλοι· ή φορείς που παρέχουν ανθρωπιστική και νομική βοήθεια),
In addition, the Commission recommends that third-country nationals in an irregular situation who wish to access public services premises which register international protection applications or applications for statelessness status should not be apprehended at or next to such facilities.
ο καθορισμός των συνθηκών υπό τις οποίες επιτρέπεται η χορήγηση άδειας παραμονής στα θύματα ή τους μάρτυρες εγκληματικών πράξεων, περιλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής βίας, βάσει των κανόνων της οδηγίας 2004/81/ΕΚ του Συμβουλίου [26] και της οδηγίας 2009/52/ΕΚ,η αξιολόγηση της ανάγκης να αποσυνδεθεί το καθεστώς μετανάστη των θυμάτων βίας από τον κύριο κάτοχο της άδειας παραμονής, σε περίπτωση που αυτός είναι ο δράστης,
Special cases:
η κατάρτιση φυλλαδίων σε συνεργασία με τις επιθεωρήσεις εργασίας ή άλλους αρμόδιους φορείς για τη συστηματική και αντικειμενική ενημέρωση των μεταναστών που συλλαμβάνονται στους χώρους εργασίας τους σχετικά με τις υφιστάμενες δυνατότητες υποβολής καταγγελίας κατά του εργοδότη τους, βάσει της οδηγίας 2009/52/ΕΚ, καθώς και η λήψη μέτρων για τη διαφύλαξη των συναφών αποδεικτικών στοιχείων.
Legal basis: Return Directive — Article 6
Οι παρατύπως διαμένοντες μετανάστες που ζητούν νομική βοήθεια δεν πρέπει να συλλαμβάνονται εντός ή πλησίον εργατικών σωματείων ή άλλων οντοτήτων που παρέχουν ανάλογη στήριξη.
A return decision may in certain circumstances also be adopted if an illegally staying third-country national is apprehended at the EU external border when leaving the EU territory, following a case-by-case analysis and taking into account the principle of proportionality.
Επιπλέον, η Επιτροπή συνιστά οι παρατύπως διαμένοντες υπήκοοι τρίτων χωρών που επιθυμούν να εισέλθουν σε κτίρια δημόσιων υπηρεσιών που καταχωρίζουν τις αιτήσεις διεθνούς προστασίας ή τις αιτήσεις για καθεστώς ανιθαγενούς να μη συλλαμβάνονται εντός ή πλησίον των εν λόγω εγκαταστάσεων.
This could be justified in cases in which a significant overstay or illegal stay is detected during exit checks.