natgillin/translations-raw huggingface dataset:
να ενθαρρύνουν συστηματικά τους επιστρέφοντες στους οποίους έχουν χορηγήσει προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης να ενημερώνουν τις αρχές που έχουν εκδώσει την απόφαση επιστροφής (και την απαγόρευση εισόδου) σχετικά με την επιτυχή αναχώρησή τους.
In order to enhance this practice, an information sheet may be systematically attached to the return decision or to the travel document, containing the name and other identifiers of the third-country national, instructions and contact details of the issuing authority, so that the border guard could stamp it at exit and send it back as proof of departure to the issuing authority.
Ο επιστρέφων μπορεί να γνωστοποιήσει την αναχώρησή του στον συνοριοφύλακα κατά την αναχώρηση, στο προξενείο κράτους μέλους στη χώρα καταγωγής του μετά την επιστροφή, ή ακόμη και εγγράφως εσωκλείοντας κατάλληλα αποδεικτικά στοιχεία.
Such information sheet could also specify the benefits for the returnee of informing the authorities about successful departure.
Προκειμένου να ενισχυθεί αυτή η πρακτική, στη απόφαση επιστροφής ή στο ταξιδιωτικό έγγραφο μπορεί να επισυνάπτεται συστηματικά ενημερωτικό φυλλάδιο, στο οποίο θα αναγράφονται το ονοματεπώνυμο και άλλα στοιχεία ταυτότητας του υπηκόου τρίτης χώρας, οδηγίες και τα στοιχεία επικοινωνίας της αρχής έκδοσης, ώστε ο συνοριοφύλακας να το σφραγίζει κατά την έξοδο και να το στέλνει πίσω στην αρχή έκδοσης ως αποδεικτικό αναχώρησης του υπηκόου τρίτης χώρας.
Ask border guards conducting exit checks to enquire — when they become aware of the exit of an irregular migrant — whether the returnee is subject of a return decision accompanied by a period for voluntary departure and, if this is the case, to systematically inform the authorities who issued the return decision about departure.
Στο εν λόγω ενημερωτικό φυλλάδιο θα μπορούσαν επίσης να προσδιορίζονται τα οφέλη που συνεπάγεται για τον επιστρέφοντα η ενημέρωση των αρχών σχετικά με την επιτυχή αναχώρησή του·
Use Annex 39 (see section 6.4) for confirming the departure of illegally staying third-country nationals transiting by land through the territory of a Member State other than the one that issued the return decision.
να ζητούν από τους συνοριοφύλακες που διενεργούν ελέγχους εξόδου να ρωτούν –όταν υποπίπτει στην αντίληψή τους η έξοδος παράτυπου μετανάστη– αν ο επιστρέφων έχει αποτελέσει αντικείμενο απόφασης επιστροφής που συνοδεύεται από προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης και, εάν όντως συμβαίνει αυτό, να ενημερώνουν συστηματικά τις αρχές που εξέδωσαν την απόφαση επιστροφής σχετικά με την αναχώρηση·
Member States should also consider establishing contacts with airline companies to obtain information on whether the third-country nationals that returned unescorted were present on board of the airplane at the moment of expected departure.
να χρησιμοποιούν το παράρτημα 39 (βλέπε ενότητα 6.4) για να επιβεβαιώνουν την αναχώρηση παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι διέρχονται διά της χερσαίας οδού από το έδαφος κράτους μέλους άλλου από εκείνο που εξέδωσε την απόφαση επιστροφής.
Legal basis: Return Directive — Article 8(1)-(4)
Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εξετάσουν το ενδεχόμενο ανάπτυξης διαύλων επικοινωνίας με αερομεταφορείς ώστε να ενημερώνονται για το εάν οι υπήκοοι τρίτων χωρών που επρόκειτο να επιστρέψουν άνευ συνοδείας ήταν παρόντες στο αεροσκάφος τη στιγμή της προγραμματισμένης αναχώρησης.
Member States shall take all necessary measures to enforce the return decision if no period for voluntary departure has been granted in accordance with Article 7(4) or if the obligation to return has not been complied with within the period for voluntary departure granted in accordance with Article 7.
ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ
Member States may adopt a separate administrative or judicial decision or act ordering the removal.
Οδηγία περί επιστροφής — άρθρο 8 παράγραφοι 1 έως 4
Where Member States use — as a last resort — coercive measures to carry out the removal of a third-country national who resists removal, such measures shall be proportionate and shall not exceed reasonable force.
Τα κράτη μέλη μπορούν να εκδίδουν χωριστή διοικητική ή δικαστική απόφαση ή πράξη με την οποία διατάσσεται η απομάκρυνση.
Irrespective of the duties of third-country nationals to cooperate on their identification and to request the necessary documents to their national authorities, the obligation on the Member States to take ‘all necessary measures’ also include to timely request to the third country of readmission to deliver a valid identity or travel document, or to request accepting the use of the European Travel Document for Return [46] if foreseen by the agreements or arrangements in force with the third country, in order to allow for the physical transportation of the third-country national out of the Member State.
Εφόσον τα κράτη μέλη εφαρμόζουν —ως έσχατη λύση— αναγκαστικά μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης απομάκρυνσης υπηκόου τρίτης χώρας, ο οποίος ανθίσταται σε αυτήν, τα εν λόγω μέτρα πρέπει να είναι αναλογικά και οιοσδήποτε χρησιμοποιούμενος καταναγκασμός να μην υπερβαίνει εύλογη ισχύ.
The use of the European Travel document for Return should be further promoted in negotiations and application of bilateral and EU readmission agreements and other arrangements with third countries.
Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται κατά τα προβλεπόμενα από την εθνική νομοθεσία, σύμφωνα με τα θεμελιώδη δικαιώματα και με τον δέοντα σεβασμό της αξιοπρέπειας και της σωματικής ακεραιότητας του συγκεκριμένου υπηκόου τρίτης χώρας.
Administrative procedures with third countries aimed at preparing the removal operation (for example obtaining the necessary travel documents and authorisations) can be launched during the period for voluntary departure, without putting at risk the third-country national concerned (see also section 6).To reduce the impact of potential abuses, in particular those related to unfounded, multiple and ‘last-minute’ asylum applications, as well as unfounded appeals against asylum or return-related decisions made with the sole purpose of delaying or frustrating the enforcement of return decisions, the Commission recommends that Member States take measures to organise proceedings for the examination of applications for international protection in an accelerated or, where appropriate, border procedures, in accordance with Directive 2013/32/EU of the European Parliament and of the Council [47] (the ‘Asylum Procedures Directive’).
Στην οδηγία περί επιστροφής ορίζεται ένας στόχος («εκτέλεση της απόφασης επιστροφής»), ο οποίος πρέπει να επιτυγχάνεται με αποτελεσματικό και αναλογικό τρόπο, με «όλα τα αναγκαία μέτρα», ενώ οι λεπτομερείς ρυθμίσεις (ο «τρόπος») ρυθμίζονται από τη νομοθεσία και τις διοικητικές πρακτικές των κρατών μελών —βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-329/11, Achughbabian, σκέψη 36: «[…] οι όροι» μέτρα «και» αναγκαστικά μέτρα «που περιλαμβάνονται στο άρθρο αυτό αναφέρονται σε κάθε παρέμβαση που οδηγεί, κατά τρόπο αποτελεσματικό και μη δυσανάλογο, στην επιστροφή του ενδιαφερομένου.».
Borderline between voluntary departure and removal: return is a very broad concept and covers the process of going back to a third country in compliance (voluntary or enforced) with an obligation to return.
Οι διοικητικές διαδικασίες με τρίτες χώρες για την προετοιμασία της επιχείρησης απομάκρυνσης (π.χ., λήψη των απαιτούμενων ταξιδιωτικών εγγράφων και αδειών) μπορούν να κινηθούν κατά τη διάρκεια της προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησης, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο ο ενδιαφερόμενος υπήκοος τρίτης χώρας (βλέπε επίσης ενότητα 6).Για να μειωθεί ο αντίκτυπος πιθανών καταχρήσεων, συγκεκριμένα δε εκείνων που σχετίζονται με αβάσιμες, πολλαπλές και «τελευταίας στιγμής» αιτήσεις ασύλου, καθώς και με αβάσιμες προσφυγές κατά αποφάσεων ασύλου ή αποφάσεων που σχετίζονται με την επιστροφή, οι οποίες υποβάλλονται με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση ή παρακώλυση της εκτέλεσης αποφάσεων επιστροφής, η Επιτροπή συνιστά στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα για την οργάνωση διαδικασιών εξέτασης αιτήσεων διεθνούς προστασίας στο πλαίσιο ταχέων ή, κατά περίπτωση, συνοριακών διαδικασιών, σύμφωνα με την οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [47] («οδηγία για τις διαδικασίες ασύλου»).
Removal is much narrower.
Διαχωριστικό όριο μεταξύ οικειοθελούς αναχώρησης και απομάκρυνσης: η επιστροφή είναι μια πολύ ευρεία έννοια και καλύπτει τη διαδικασία επανόδου σε τρίτη χώρα, σε συμμόρφωση (οικειοθελή ή αναγκαστική) με μια υποχρέωση επιστροφής.
It means enforcement of the obligation to return, namely the physical transportation out of the Member State.
Το ΔΕΕ έχει ήδη επισημάνει στην υπόθεση C-61/11, El Dridi, (σκέψη 41) και στην υπόθεση C-329/11, Achughbabian, ότι στην οδηγία περί επιστροφής προβλέπεται «διαβάθμιση των μέτρων» που κυμαίνονται από οικειοθελή έως αναγκαστικά.
The ECJ has already highlighted in Case C-61/11, El Dridi, (paragraph 41) and Case C-329/11, Achughbabian, that the Return Directive foresees a ‘gradation of measures’ ranging from voluntary to enforced.
Στην πράξη, υπάρχουν συχνά υποθέσεις που περιέχουν τόσο το στοιχείο της αναγκαστικής επιστροφής (κράτηση) όσο και της οικειοθελούς επιστροφής (επακόλουθη οικειοθελής μετακίνηση χωρίς να απαιτηθεί η χρήση βίας).
In practice there are frequently cases which contain both elements of forced return (detention) and of voluntariness (subsequent voluntary travelling without need of physical force).
Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν —σε όλα τα στάδια της διαδικασίας— τα λιγότερο παρεμβατικά μέτρα.
Member States are encouraged to use — at all stages of the procedure — the least intrusive measures.
Εάν οι επιστρέφοντες που υπόκεινται σε απομάκρυνση/κράτηση αλλάξουν τη στάση τους και επιδείξουν προθυμία να συνεργαστούν και να αναχωρήσουν οικειοθελώς, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται και δικαιούνται να επιδείξουν ευελιξία.
If returnees who are subject of removal/detention change their attitude and show willingness to cooperate and to depart voluntarily, Member States are encouraged and entitled to show flexibility.
Εκτέλεση απόφασης επιστροφής μετά την απόρριψη αίτησης διεθνούς προστασίας: στην απόφαση που εξέδωσε στην υπόθεση C-601/15, J.N.
Enforcement of a return decision after the rejection of an application for international protection: in the judgment of Case C-601/15, J.N.
(σκέψεις 75-76, 80), το ΔΕΕ απεφάνθη ότι, μετά την απόρριψη αίτησης ασύλου κατά την πρωτοβάθμια διαδικασία, η εκτέλεση προγενέστερα εκδοθείσας απόφασης επιστροφής πρέπει να συνεχίζεται από το σημείο στο οποίο διακόπηκε, και να μην ξεκινούν οι διαδικασίες επιστροφής από την αρχή: «[…] η πρακτική αποτελεσματικότητα της οδηγίας 2008/115/ΕΚ επιβάλλει η διαδικασία που έχει κινηθεί βάσει της ίδιας οδηγίας και στο πλαίσιο της οποίας έχει εκδοθεί απόφαση περί επιστροφής, […] συνοδευόμενη από απαγόρευση εισόδου, να μπορεί να επαναληφθεί από το σημείο κατά το οποίο διακόπηκε λόγω της υποβολής αιτήσεως διεθνούς προστασίας, εάν η αίτηση απορριφθεί κατά την πρωτοβάθμια διαδικασία […].
(paragraphs 75-76, 80), the ECJ established that, following the rejection at first instance of an asylum application, the enforcement of a previously issued return decision must be resumed at the stage in which it was interrupted, and that return procedures should not start afresh: ‘[…] the principle that Directive 2008/115/EC must be effective requires that a procedure opened under that directive, in the context of which a return decision, accompanied […] by an entry ban, has been adopted, can be resumed at the stage at which it was interrupted, as soon as the application for international protection which interrupted it has been rejected at first instance […].
Ως προς το σημείο αυτό, τόσο από την υποχρέωση καλόπιστης συνεργασίας που υπέχουν τα κράτη μέλη από το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, η οποία υπενθυμίζεται στη σκέψη 56 της αποφάσεως El Dridi […], όσο και από τις απαιτήσεις αποτελεσματικότητας […] προκύπτει ότι η υποχρέωση την οποία επιβάλλει το άρθρο 8 της οδηγίας αυτής στα κράτη μέλη να προβαίνουν στην απομάκρυνση, στις προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου περιπτώσεις, πρέπει να εκπληρώνεται εντός του συντομότερου δυνατού χρόνου […].
In this regard it follows both from the duty of sincere cooperation of the Member States, deriving from Article 4(3) TEU and referred to in paragraph 56 of the judgment in El Dridi […], and from the requirements for effectiveness […], that the obligation imposed on the Member States by Article 8 of that directive, in the cases set out in Article 8(1), to carry out the removal must be fulfilled as soon as possible […].
Η υποχρέωση αυτή δεν θα τηρούνταν στην περίπτωση που η εκτέλεση αποφάσεως επιστροφής καθυστερεί για τον λόγο ότι, μετά την απόρριψη της αιτήσεως διεθνούς προστασίας κατά την πρωτοβάθμια διαδικασία, η επανάληψη της διαδικασίας […] δεν είναι δυνατή από το σημείο στο οποίο διακόπηκε, αλλά μόνον από την αρχή.»
That obligation would not be met if the removal were delayed because, following the rejection at first instance of the application for international protection, a procedure […] could not be resumed at the stage at which it was interrupted but had to start afresh.’
Η φυλάκιση ως μέτρο του ποινικού δικαίου για παράνομη παραμονή δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει «αναγκαίο μέτρο» κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 1 της οδηγίας περί επιστροφής (βλέπε ενότητα 4).
Imprisonment as a criminal law measure for illegal stay can never be ‘a necessary measure’ within the meaning of Article 8(1) of the Return Directive (see section 4).
Σε συμφωνία με το άρθρο 6 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων περί του δικαιώματος της ελευθερίας, όπως ερμηνεύεται υπό το φως του άρθρου 5 της ΕΣΔΑ, η στέρηση της ελευθερίας στο πλαίσιο της διαδικασίας επιστροφής επιτρέπεται μόνο για τον σκοπό της απομάκρυνσης, σύμφωνα με το άρθρο 15 της οδηγίας περί επιστροφής —βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-329/11, Achughbabian (σκέψη 37): «[…] η επιβολή και η εκτέλεση ποινής φυλακίσεως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επιστροφής που προβλέπει η οδηγία 2008/115/ΕΚ δεν συμβάλλουν στην υλοποίηση του σκοπού της απομακρύνσεως στην οποία αποσκοπεί η διαδικασία αυτή, δηλαδή στη φυσική μεταφορά του ενδιαφερομένου εκτός του συγκεκριμένου κράτους μέλους.
In line with Article 6 CFR on the right to liberty, interpreted in the light of Article 5 ECHR, deprivation of liberty in the return context is only permitted for the purpose of removal under Article 15 of the Return Directive — see judgment of the ECJ in Case C-329/11, Achughbabian (paragraph 37): ‘[…] the imposition and implementation of a sentence of imprisonment during the course of the return procedure provided for by Directive 2008/115/EC does not contribute to the realisation of the removal which that procedure pursues, namely the physical transportation of the person concerned outside the Member State concerned.
Συνεπώς, μια τέτοια ποινή δεν συνιστά “μέτρο” ή “αναγκαστικό μέτρο” κατά την έννοια του άρθρου 8 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ».
Such a sentence does not therefore constitute a “measure” or a “coercive measure” within the meaning of Article 8 of Directive 2008/115/EC’.
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν δεόντως υπόψη την κατάσταση της υγείας των υπηκόων τρίτων χωρών κατά την εφαρμογή της οδηγίας περί επιστροφής σύμφωνα με το άρθρο 5 στοιχείο γ)· επιπλέον, κατά την εκτέλεση των αποφάσεων επιστροφής κατ' εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 1 της οδηγίας, ενεργούν με τον δέοντα σεβασμό της αξιοπρέπειας και της σωματικήςακεραιότητας των υπηκόων τρίτων χωρών.
Member States shall take due account of the state of health of third-country nationals when implementing the Return Directive in accordance with Article 5(c); moreover, when enforcing return decisions in application of Article 8(1) of theDirective, they shall act with due respect for the dignity and physical integrity of the third-country nationals.
Σεβόμενη πλήρως το δικαίωμα στην υγεία, και λαμβάνοντας υπόψη ότι η οδηγία δεν επιβάλλει υποχρέωση διενέργειας συστηματικών ιατρικών ελέγχων ή έκδοσης βεβαίωσης που αφορά την ικανότητα των επιστρεφόντων να ταξιδεύουν αεροπορικώς για όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών που υπόκεινται σε απομάκρυνση, η Επιτροπή συνιστά στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα για την πρόληψη πιθανών καταχρήσεων που σχετίζονται με ψευδείς ισχυρισμούς ιατρικής φύσης τους οποίους διατυπώνουν οι υπήκοοι τρίτων χωρών επιδιώκοντας αδικαιολόγητα την αποτροπή ή την αναστολή της απομάκρυνσης για ιατρικούς λόγους (βλέπε επίσης ενότητα 12.4), για παράδειγμα μεριμνώντας για την ύπαρξη διαθέσιμου ειδικευμένου ιατρικού προσωπικού διορισμένου από την αρμόδια εθνική αρχή για την παροχή ανεξάρτητης και αντικειμενικής ιατρικής γνωμοδότησης για τη συγκεκριμένη περίπτωση.
In full respect of the right to health, and taking into account that the Directive does not impose an obligation to conduct systematic medical checks or to issue a ‘fit-to-fly’ declaration in relation to all third-country nationals subject to removal, the Commission recommends that Member States take measures to prevent potential abuses related to false medical claims presented by the third-country nationals that would result in unduly preventing or suspending removal on medical grounds (see also section 12.4), for instance by ensuring that qualified medical personnel appointed by the relevant national authority is available to provide an independent and objective medical opinion on the specific case.
Νομική βάση: Οδηγία περί επιστροφής — άρθρο 8 παράγραφος 5· κοινές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας των κοινών απομακρύνσεων δι' αέρος, που προσαρτώνται στην απόφαση 2004/573/ΕΚ του Συμβουλίου [48]· κανονισμός (ΕΕ) 2016/1624 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [49] – άρθρο 28 παράγραφος 3Σε περίπτωση απομάκρυνσης με αεροπορική πτήση, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τις κοινές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας των κοινών απομακρύνσεων διά αέρος, που προσαρτώνται στην απόφαση 2004/573/ΕΚ.
Legal basis: Return Directive — Article 8(5); Common Guidelines on security provisions for joint removals by air annexed to Council Decision 2004/573/EC [48]; Regulation (EU) 2016/1624 of the European Parliament and of the Council [49] — Article 28(3)In carrying out removals by air, Member States shall take into account the Common Guidelines on security provisions for joint removals by air annexed to Decision 2004/573/EC.
Σύμφωνα με την οδηγία περί επιστροφής, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τις κοινές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας των κοινών απομακρύνσεων διά αέρος, που προσαρτώνται στην απόφαση 2004/573/ΕΚ, στο πλαίσιο όλων των απομακρύνσεων διά αέρος και όχι μόνο –όπως προβλεπόταν αρχικά από τη συγκεκριμένη απόφαση– στο πλαίσιο των κοινών απομακρύνσεων.
According to the Return Directive, Member States shall take into account the Common Guidelines on security provisions for joint removals by air annexed to Decision 2004/573/EC in the context of all removals by air, and not just — as originally foreseen by that Decision — in the context of joint removals.
Ορισμένες από αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές έχουν σχεδιαστεί εξ ορισμού κατά τρόπον ώστε να λαμβάνονται υπόψη μόνο για τις κοινές πτήσεις, όπως οι κανόνες που αφορούν τον ρόλο και τον καταμερισμό των καθηκόντων στα διοργανώνοντα και συμμετέχοντα κράτη μέλη και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη σε αμιγώς εθνικό πλαίσιο.
Some parts of these Guidelines are by their nature designed to be taken into account for joint flights only, such as the rules related to the role and distribution of tasks of organising and participating Member States, hence they cannot be taken account in a purely national context.
Ωστόσο, όλα τα υπόλοιπα τμήματα των κατευθυντήριων γραμμών (βλέπε τα πιο συναφή αποσπάσματα στο πλαίσιο που ακολουθεί) θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και στις αμιγώς εθνικές επιχειρήσεις απομάκρυνσης.
However, all other parts of the Guidelines (see the most relevant extracts in the box below) should be taken into account also in purely national removal operations.
(αποσπάσματα)
(extracts)
Το εξουσιοδοτημένο πρόσωπο φυλάσσει τα εν λόγω έγγραφα μέχρι την άφιξη στη χώρα προορισμού […].
An authorised person shall keep the documentation until arrival in the country of destination […].
οι αποσκευές των επιστρεφόντων δεν τοποθετούνται στον θάλαμο επιβατών.
the returnee's luggage shall not be placed in the passengers cabin.
όλοι οι συνοδοί ενημερώνονται και γνωρίζουν τα επιτρεπόμενα και τα απαγορευμένα μέσα καταστολής·
all escorts shall be informed and made aware of the authorised and forbidden restraints;
οι επιστρέφοντες, στους οποίους έχουν επιβληθεί μέσα καταστολής, παραμένουν υπό συνεχή εποπτεία καθ' όλη τη διάρκεια της πτήσης·
restrained returnees shall remain under constant surveillance throughout the flight;
η παράδοση των επιστρεφόντων διενεργείται εκτός του αεροσκάφους (είτε στο κάτω μέρος της σκάλας είτε σε κατάλληλο κτίριο του αερολιμένα, όπως αρμόζει).
the handover of returnees shall take place outside the aircraft (either at the bottom of the gangway or in adequate premises of the airport, as considered appropriate).
Η συνοδεία επιστρεφόντων από προσωπικό ασφαλείας του αερομεταφορέα ή από προσωπικό που έχει προσληφθεί εξωτερικά είναι καταρχήν συμβατή με το άρθρο 8 της οδηγίας περί επιστροφής.
Escorting of returnees by airline security personnel or hired outside personnel is in principle compatible with Article 8 of the Return Directive.
Τα κράτη μέλη έχουν, ωστόσο, τη γενική ευθύνη για τη διεξαγωγή της επιχείρησης απομάκρυνσης (έκδοση απόφασης απομάκρυνσης και αναλογική χρήση μέτρων καταναγκασμού/συνοδείας).
Member States have, however, an overall responsibility for the conduct of the removal operation (issuing of removal order and proportionate use of coercive measures/escorting).
Το τμήμα 1.2.3 των ανωτέρω κατευθυντήριων γραμμών προβλέπει: «Όταν ένα κράτος μέλος χρησιμοποιεί ιδιώτες συνοδούς, οι αρχές αυτού του κράτους μέλους παρέχουν τουλάχιστον έναν επίσημο αντιπρόσωπο στο αεροσκάφος».
Section 1.2.3 of the above Guidelines provide: ‘When a Member State makes use of private-sector escorts, the authorities of that Member State shall provide for at least one official representative on board the flight’.
Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη έχουν τη γενική υποχρέωση να διατηρούν εποπτεύοντα ρόλο σε όλες τις περιπτώσεις «εξωτερικής ανάθεσης» της διαδικασίας απομάκρυνσης, και η χρήση προσωπικού ασφαλείας του αερομεταφορέα για σκοπούς συνοδείας δεν αποκλείεται, αλλά πρέπει να εξασφαλίζεται η σχετική έγκριση και η παρουσία τουλάχιστον ενός επίσημου αξιωματούχου του κράτους μέλους.
It results that Member States have a general obligation to maintain a supervising role in all cases of ‘outsourcing’ of removal and that the use of airline security personnel for escorting purposes is not excluded, but must be authorised and flanked by at least one Member State's official.
Επιχειρήσεις επιστροφής τις οποίες διεξάγει μια τρίτη χώρα (οι αρχές τρίτης χώρας αποστέλλουν αεροσκάφος στην ΕΕ για τον επαναπατρισμό των υπηκόων τους υπό την εποπτεία τους): Τα κράτη μέλη έχουν τη γενική ευθύνη για τη διεξαγωγή της επιχείρησης απομάκρυνσης έως ότου ολοκληρωθεί η παράδοση στις αρχές της χώρας προορισμού και το αεροσκάφος απογειωθεί από το έδαφος της ΕΕ.
Collecting return operations (third-country authorities sending a plane to EU for repatriating their nationals under their supervision): Member States have an overall responsibility for the conduct of the removal operation until the hand-over to the authorities of the country of destination has been completed and the aircraft has left EU soil.
Ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων καθώς και η αναλογική χρήση μέσων καταναγκασμού σύμφωνα με τα κοινά πρότυπα της ΕΕ που αναφέρονται ανωτέρω πρέπει, ωστόσο, να διασφαλίζονται καθ' όλη τη διάρκεια της επιχείρησης απομάκρυνσης.
The respect of fundamental rights as well as a proportionate use of means of constraint in accordance with the common EU standards set out above must, however, be ensured during the whole removal operation.
Για τους σκοπούς της εποπτείας, ένας αντιπρόσωπος του κράτους μέλους επιτηρεί τη φάση της απομάκρυνσης που διενεργείται από τη χώρα προορισμού.
For supervision purposes, a Member State representative shall observe the phase of the removal which is carried out by the country of destination.