natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προκειμένου να ενισχυθεί η βεβαιότητα όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής, ιδίως όσον αφορά συμφωνίες εγγυοδοσίας, συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού (set-off) και (καθαρού) συμψηφισμού (netting) και συμφωνίες δομημένης χρηματοδότησης, αυτές οι κατηγορίες θα πρέπει να εξειδικευτούν περαιτέρω.
In order to enhance certainty in terms of scope, namely in relation to security arrangements, set-off and netting arrangements and structured finance arrangements those classes should be further specified.
Ο παρών κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός δεν θα πρέπει να εμποδίζει τις αρχές εξυγίανσης να εξειδικεύουν περαιτέρω στις μεταβιβάσεις εν μέρει αυτά τα είδη συμφωνιών αλληλοσυμψηφισμού/συμψηφισμού που προστατεύονται σε μεμονωμένες μεταβιβάσεις εν μέρει, εφόσον αναγνωρίζονται για σκοπούς μετριασμού του κινδύνου, βάσει των εφαρμοζόμενων κανόνων προληπτικής εποπτείας, και η προστασία, ιδίως μέσω της μη δυνατότητας διαχωρισμού, αποτελεί προϋπόθεση για την εν λόγω αναγνώριση.
This Delegated Regulation should not prevent the resolution authorities to further specify in partial transfers those types of set- off and netting arrangements to be protected in individual partial transfers, where those arrangements are recognised for risk mitigation purposes under the applicable prudential rules, and the protection, in particular by non-separability, is a condition for that recognition.
Οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν για αυτή την εκτεταμένη προστασία για μεμονωμένες περιπτώσεις εξυγίανσης.
The resolution authorities should be allowed to decide on such extended protection in individual resolution cases.
Οι αντισυμβαλλόμενοι του ιδρύματος μπορούν να συμφωνήσουν για μια λεγόμενη «περισυλλεκτική» συμφωνία αλληλοσυμψηφισμού ή συμφωνία «σκούπα» αλληλοσυμψηφισμού, που θα περιλαμβάνει πάσης φύσεως δικαιώματα και υποχρεώσεις μεταξύ των μερών.
The counterparties of the institution may agree on a so-called ‘catch-all’ or sweep-up ‘set-off’ agreement including any and all rights and liabilities between the parties.
Κατά συνέπεια αυτού του είδους συμφωνίας, οι υποχρεώσεις μεταξύ των μερών θα προστατεύονταν από το ενδεχόμενο να διαχωρίζονται μεταξύ τους.
In consequence of this type of agreement any liabilities between the parties would be protected against being separated from each other.
Αυτό θα καθιστούσε ανέφικτη τη διαχείριση της μεταβίβασης εν μέρει όσον αφορά τον εν λόγω αντισυμβαλλόμενο, και γενικά θα έθετε σε κίνδυνο την εφικτότητα του εργαλείου συνολικά, δεδομένου ότι οι αρχές εξυγίανσης μπορεί ακόμη να μην είναι καν σε θέση να αντιληφθούν ποιες υποχρεώσεις καλύπτονται ή δεν καλύπτονται από τις εν λόγω συμφωνίες.
This would make the partial transfer with regard to this counterparty unmanageable, and in general would jeopardise the feasibility of the tool altogether, as the resolution authorities might even not be able to discern which liabilities are or are not covered by these arrangements.
Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει επίσης να διευκρινιστεί ότι οι «περισυλλεκτικές» συμφωνίες ή συμφωνίες «σκούπες» (καθαρού) συμψηφισμού και αλληλοσυμψηφισμού, που περιλαμβάνουν πάσης φύσεως περιουσιακά στοιχεία, δικαιώματα και υποχρεώσεις μεταξύ των μερών, δεν θα πρέπει να δικαιούνται να αναγνωριστούν ως προστατευόμενες συμφωνίες.
It should then further be clarified that ‘catch all’ or ‘sweep up’ netting and set-off agreements, including any and all assets, rights and liabilities between the parties, should not qualify as protected arrangements.
Το άρθρο 80 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ προϋποθέτει ότι κάθε περιορισμός του πεδίου εφαρμογής των ορισμών των προστατευόμενων συμφωνιών, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, δεν θα πρέπει να θίγει τη λειτουργία των συστημάτων διαπραγμάτευσης, εκκαθάρισης και διακανονισμού, στον βαθμό που τα εν λόγω συστήματα εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 στοιχείο α) της οδηγίας 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [2].
Article 80 of Directive 2014/59/EU implies that any narrowing of the scope of the definitions of protected arrangements pursuant to Article 76(2) of Directive 2014/59/EU should not affect the operation of trading, clearing and settlement systems, insofar as these systems fall within the scope of Article 2(a) of the Directive 98/26/EC of the European Parliament and of the Council [2].
Επομένως, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να υποχρεούνται να προστατεύουν όλα τα είδη συμφωνιών που αναφέρονται στο άρθρο 76 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, οι οποίες συνδέονται με τη δραστηριότητα του αντισυμβαλλομένου ως κεντρικού αντισυμβαλλομένου (CCP).
Resolution authorities should therefore be obliged to protect all types of arrangements referred to in Article 76(2) of Directive 2014/59/EU, which are linked to counterparty's activity as a Central Counterparty (CCP).This includes, but does not need to be limited to, the activity covered by a default fund under Article 42 of Regulation (EU) No 648/2012 of the European Parliament and of the Council [3].
Αυτό περιλαμβάνει, χωρίς να περιορίζεται αναγκαστικά σε αυτήν, τη δραστηριότητα που καλύπτεται από το κεφάλαιο εκκαθάρισης, σύμφωνα με το άρθρο 42 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [3].
The same applies to assets, rights and liabilities relating to payment or securities settlement systems.
Το ίδιο ισχύει για τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που σχετίζονται με τα συστήματα πληρωμών ή διακανονισμού τίτλων.
As netting arrangements falling in the scope of Directive 98/26/EC are protected in insolvency, they should also be protected, for a reason of consistency, under Article 76 of Directive 2014/59/EU.
Δεδομένου ότι οι συμφωνίες συμψηφισμού που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 98/26/ΕΚ προστατεύονται σε περίπτωση αφερεγγυότητας, αυτές θα πρέπει επίσης να προστατεύονται, για λόγους συνέπειας, και βάσει του άρθρου 76 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
However, it is appropriate to extend the scope of the protection under Article 76(2) of that Directive to all arrangements with payment or securities settlement systems and their related activity, where applicable.
Ωστόσο, είναι σκόπιμο να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής της προστασίας κατά το άρθρο 76 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, ώστε να καλύπτει όλες τις συμφωνίες με συστήματα πληρωμών ή διακανονισμού τίτλων και τις συναφείς τους δραστηριότητες, κατά περίπτωση.
The need for specifying the scope of the arrangement benefiting from the safeguards in certain cases under Article 76(2) of Directive 2014/59/EU should not, in general, prevent resolution authorities from protecting any classes of arrangements which can be subsumed under one of the categories in that Article, and which are protected in insolvency proceedings against a separation of assets, rights and liabilities falling under these agreements under their national insolvency law including the national transposition of Directive 2001/24/EC of the European Parliament and of the Council [4].
Η ανάγκη για τον καθορισμό του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας που επωφελείται από τις διασφαλίσεις σε ορισμένες περιπτώσεις, βάσει του άρθρου 76 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, δεν θα πρέπει, εν γένει, να εμποδίζει τις αρχές εξυγίανσης να προστατεύουν όλες τις κατηγορίες συμφωνιών που μπορούν να υπαχθούν σε μία από τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο εν λόγω άρθρο, και οι οποίες προστατεύονται στο πλαίσιο διαδικασίας αφερεγγυότητας από τον διαχωρισμό των περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των συμφωνιών αυτών βάσει της εθνικής τους νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς της οδηγίας 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου στο εθνικό δίκαιο [4].
This is the case, if a creditor would still benefit from the rights arising from the arrangement unless the whole transaction was made void under national insolvency law.
Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση όπου ένας πιστωτής εξακολουθεί να επωφελείται από τα δικαιώματα που απορρέουν από τη συμφωνία, εκτός αν η όλη συναλλαγή κηρυχθεί άκυρη βάσει της εθνικής νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας.
This in particular applies to security arrangements and set-off and netting arrangements that are protected under national insolvency law,
Αυτό ισχύει ειδικότερα για τις συμφωνίες εγγυοδοσίας και τις συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού και (καθαρού) συμψηφισμού που προστατεύονται δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας,
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Ορισμοί
For the purpose of this regulation, the definitions contained in Directive 2014/59/EU shall apply.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
The following definitions shall also apply:
Ισχύουν επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί:
‘Securitisation’ means securitisation as defined in Article 4(1)(61) of Regulation (EU) No 575/2013 of the European Parliament and of the Council [5].
«Τιτλοποίηση» η τιτλοποίηση όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 61) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [5].2) «Συμφωνίες συμβατικού συμψηφισμού»
‘Contractual netting agreements’ means contractual netting agreements as defined in Article 295 of Regulation (EU) No 575/2013.
οι συμφωνίες συμβατικού συμψηφισμού όπως ορίζονται στο άρθρο 295 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
Article 2
Άρθρο 2
Conditions relating to security arrangements, including securities financing transactions
Όροι σχετικοί με τις συμφωνίες εγγυοδοσίας, συμπεριλαμβανομένων των συναλλαγών χρηματοδότησης τίτλων
Security arrangements pursuant to Article 76(2)(a) of Directive 2014/59/EU shall include the following:
Οι συμφωνίες εγγυοδοσίας, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
arrangements stipulating guarantees, personal securities and warranties;
συμφωνίες που ορίζουν εγγυήσεις, προσωπικές εγγυήσεις και εγγυοδοτικές δηλώσεις·
liens and other real securities interests;
υποθήκες και άλλα συμφέροντα εμπραγμάτων ασφαλειών·
securities lending transactions which do not imply a transfer of full ownership of the collateral and which involve one party (the lender) lending securities to the other party (the borrower) for a fee or interest payment and in which the borrower provides the lender with collateral for the duration of the loan.
συναλλαγές δανειοδοσίας τίτλων που δεν συνεπάγονται μεταβίβαση της πλήρους κυριότητας των εξασφαλίσεων, και οι οποίες αφορούν ένα μέρος (τον δανειστή) που δανείζει τίτλους στο άλλο μέρος (τον δανειζόμενο) έναντι αμοιβής ή πληρωμής τόκων και στις οποίες ο δανειζόμενος παρέχει στον δανειστή εξασφαλίσεις για όλη τη διάρκεια του δανείου.
Security arrangements shall qualify as security arrangements pursuant to Article 76(2)(a) of Directive 2014/59/EU only if the rights or assets to which the security interest is attached or would attach upon an enforcement event are sufficiently identified or identifiable in accordance with the terms of the arrangement and the applicable national law.
Οι συμφωνίες εγγυοδοσίας αναγνωρίζονται ως συμφωνίες εγγυοδοσίας, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, μόνον εάν τα δικαιώματα ή τα περιουσιακά στοιχεία με τα οποία είναι συνδεδεμένη η συμφωνία παροχής ασφάλειας, ή πρόκειται να συνδεθεί σε περίπτωση γεγονότος αναγκαστικής εκτέλεσης, είναι επαρκώς προσδιορισμένα ή προσδιορίσιμα, σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας και το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο.
Article 3
Άρθρο 3
Conditions relating to set-off arrangements
Όροι σχετικοί με τις συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού
Set-off arrangements entered into between an institution and a single counterparty shall qualify as set-off arrangements referred to in Article 76(2)(c) of Directive 2014/59/EU where they relate to rights and liabilities arising under financial contracts or derivatives.
Οι συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού (set-off) που έχουν συναφθεί μεταξύ ενός ιδρύματος και ενός μόνον αντισυμβαλλομένου αναγνωρίζονται ως συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού, που αναφέρονται στο άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, εφόσον αφορούν δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από χρηματοπιστωτικές συμβάσεις ή παράγωγα.
Set-off arrangements entered into between an institution and one or more counterparties shall qualify as set-off arrangements referred to in Article 76(2)(c) of Directive 2014/59/EU in any of the following circumstances:
Οι συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού (set-off) που έχουν συναφθεί μεταξύ ενός ιδρύματος και ενός ή περισσοτέρων αντισυμβαλλομένων αναγνωρίζονται ως συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού, που αναφέρονται στο άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
where the arrangements are linked to the counterparty's activity as a central counterparty, in particular for the activity covered by a default fund as referred to Article 42 of Regulation (EU) No 648/2012;
σε περιπτώσεις όπου οι συμφωνίες συνδέονται με τη δραστηριότητα του αντισυμβαλλομένου ως κεντρικού αντισυμβαλλομένου, ιδίως για τη δραστηριότητα που καλύπτεται από κεφάλαιο εκκαθάρισης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 42 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012·
where the arrangements are related to rights and obligations towards systems as defined in Article 2(a) of Directive 98/26/EC or other payment or securities settlement systems and are linked to their activity as payment or securities settlement systems.
σε περιπτώσεις όπου οι συμφωνίες αφορούν δικαιώματα και υποχρεώσεις προς συστήματα, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο α) της οδηγίας 98/26/ΕΚ, ή άλλα συστήματα πληρωμών ή διακανονισμού τίτλων και συνδέονται με τη δραστηριότητά τους ως συστημάτων πληρωμών ή διακανονισμού τίτλων.
Resolution authorities may decide, in individual cases, that set-off arrangements entered into between an institution and one or more counterparties so far as they relate to other types of rights and liabilities than those referred to in paragraphs 1 and 2 may qualify as set-off arrangements pursuant to Article 76(2)(c) of Directive 2014/59/EU where the arrangements are recognised for risk mitigation purposes under the applicable prudential rules and the protection, in particular by non-separability, is a condition for that recognition.
Οι αρχές εξυγίανσης μπορούν να αποφασίζουν, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, ότι οι συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού (set-off) που έχουν συναφθεί μεταξύ ενός ιδρύματος και ενός ή περισσοτέρων αντισυμβαλλομένων, εφόσον συνδέονται με άλλου είδους δικαιώματα και υποχρεώσεις από ό,τι αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2, μπορούν να αναγνωρίζονται ως συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, όταν οι συμφωνίες αναγνωρίζονται για σκοπούς μετριασμού του κινδύνου, βάσει των εφαρμοζόμενων κανόνων προληπτικής εποπτείας, και η προστασία, ιδίως μέσω της μη δυνατότητας διαχωρισμού, αποτελεί προϋπόθεση για την εν λόγω αναγνώριση.
Article 4
Άρθρο 4
Conditions relating to netting arrangements
Όροι σχετικοί με τις συμφωνίες (καθαρού) συμψηφισμού
Contractual netting agreements entered into between the institution and a single counterparty shall qualify as netting arrangements pursuant to Article 76(2)(d) of Directive 2014/59/EU where they relate to rights and liabilities arising under financial contracts or derivatives.
Οι συμφωνίες συμβατικού συμψηφισμού (netting) που έχουν συναφθεί μεταξύ του ιδρύματος και ενός μόνον αντισυμβαλλομένου αναγνωρίζονται ως συμφωνίες συμψηφισμού, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, εφόσον αφορούν δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από χρηματοπιστωτικές συμβάσεις ή παράγωγα.
Contractual netting agreements entered into between the institution and one or more counterparties shall qualify as netting arrangements pursuant to Article 76(2)(d) of Directive 2014/59/EU in any of the following circumstances:
Οι συμφωνίες συμβατικού συμψηφισμού (netting) που έχουν συναφθεί μεταξύ του ιδρύματος και ενός ή περισσοτέρων αντισυμβαλλομένων αναγνωρίζονται ως συμφωνίες συμψηφισμού, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
Resolution authorities may decide, in individual cases, that netting arrangements entered into between an institution and one or more counterparties may qualify as a netting arrangement pursuant to Article 76(2)(d) of Directive 2014/59/EU where they are recognised for risk mitigation purposes under the applicable prudential rules and the protection, in particular by non-separability, is a condition for that recognition.
Οι αρχές εξυγίανσης μπορούν να αποφασίζουν, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, ότι οι συμφωνίες συμψηφισμού (netting) που έχουν συναφθεί μεταξύ ενός ιδρύματος και ενός ή περισσοτέρων αντισυμβαλλομένων μπορούν να αναγνωρίζονται ως συμφωνίες συμψηφισμού σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, όταν αναγνωρίζονται για σκοπούς μετριασμού του κινδύνου, βάσει των εφαρμοζόμενων κανόνων προληπτικής εποπτείας, και η προστασία, ιδίως μέσω της μη δυνατότητας διαχωρισμού, αποτελεί προϋπόθεση για την εν λόγω αναγνώριση.
Article 5
Άρθρο 5
General conditions applying to security arrangements, set-off and netting arrangements and structured finance arrangements
Γενικοί όροι που ισχύουν για τις συμφωνίες εγγυοδοσίας, τις συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού και (καθαρού) συμψηφισμού και τις συμφωνίες δομημένης χρηματοδότησης
Articles 2, 3 and 4 are without prejudice to the following powers of the resolution authorities:
Τα άρθρα 2, 3 και 4 δεν θίγουν τις ακόλουθες εξουσίες των αρχών εξυγίανσης:
to protect any type of arrangements which can be subsumed under one of the classes in points (a), (c), (d) and (f) of Article 76(2) of Directive 2014/59/EU, and which are protected in normal insolvency proceedings against a temporary or indefinite separation, suspension or cancellation of assets, rights and liabilities falling under these arrangements under their national insolvency law including the national transposition of Directive 2001/24/EC,
να προστατεύουν κάθε είδους συμφωνίες που μπορούν να υπαχθούν σε μία από τις κατηγορίες που αναφέρονται στο άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχεία α), γ), δ) και στ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και οι οποίες προστατεύονται σε κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας από ορισμένου ή αορίστου χρόνου διαχωρισμό, αναστολή ή ακύρωση των περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που εμπίπτουν στις εν λόγω συμφωνίες βάσει της εθνικής τους νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς της οδηγίας 2001/24/ΕΚ στο εθνικό δίκαιο·
to protect any type of arrangements which do not fall within the scope of Article 76(2) of Directive 2014/59/EU and which are protected in normal insolvency proceedings against a temporary or indefinite separation, suspension or cancellation of assets, rights and liabilities falling under these arrangements under their national insolvency law including the national transposition of Directive 2001/24/EC.
να προστατεύουν κάθε είδους συμφωνίες που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 76 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ και οι οποίες προστατεύονται σε κανονικές διαδικασίες αφερεγγυότητας από ορισμένου ή αορίστου χρόνου διαχωρισμό, αναστολή ή ακύρωση των περιουσιακών στοιχείων, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που εμπίπτουν στις εν λόγω συμφωνίες βάσει της εθνικής τους νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς της οδηγίας 2001/24/ΕΚ στο εθνικό δίκαιο.
Resolution authorities may, in individual cases, exclude from the protection afforded by Article 76(1) of Directive 2014/59/EU, security arrangements, or set-off and netting arrangements which relate to contracts including any clause which, in the event of default of a counterparty, permits a non-defaulting counterparty to make limited payments only, or no payments at all, to the estate of the defaulting party, even if the defaulting party is a net creditor.
Οι αρχές εξυγίανσης μπορούν, σε μεμονωμένες περιπτώσεις, να εξαιρούν από την προστασία που παρέχεται από το άρθρο 76 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ συμφωνίες εγγυοδοσίας ή συμφωνίες αλληλοσυμψηφισμού και (καθαρού) συμψηφισμού που σχετίζονται με συμβάσεις που περιλαμβάνουν τυχόν ρήτρα η οποία, σε περίπτωση αθέτησης από πλευράς ενός αντισυμβαλλομένου, επιτρέπει σε συμβαλλόμενο που εκπληρώνει τις υποχρεώσεις να προβαίνει σε περιορισμένες μόνον πληρωμές, ή σε καμία πληρωμή, προς την περιουσία του περιελθόντος σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών του αντισυμβαλλομένου, ακόμη και αν ο τελευταίος είναι καθαρός πιστωτής.
Article 6
Άρθρο 6
Conditions relating to structured finance arrangements, including securitisations and instruments used for hedging purposes
Όροι σχετικοί με τις συμφωνίες δομημένης χρηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένων των τιτλοποιήσεων και των μέσων που χρησιμοποιούνται για σκοπούς αντιστάθμισης κινδύνων
Structured finance arrangements pursuant to Article 76(2)(f) of Directive 2014/59/EU shall include the following:
Οι συμφωνίες δομημένης χρηματοδότησης, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 2 στοιχείο στ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:
securitisations in which the underlying exposures have been placed into tranches and transferred by a full title transfer from the balance sheet of the originator, to the institution or entity under resolution (true sale securitisation);
τιτλοποιήσεις στις οποίες τα υποκείμενα ανοίγματα έχουν διαιρεθεί σε τμήματα και έχουν μεταβιβαστεί με πλήρη μεταβίβαση τίτλων από τον ισολογισμό του μεταβιβάζοντος, στο ίδρυμα ή την οντότητα υπό εξυγίανση (τιτλοποίηση μέσω πραγματικής πώλησης)·
securitisations by means of contractual instruments, where the underlying assets remain on the balance sheet of the institution or entity under resolution (synthetic securitisation).
τιτλοποιήσεις μέσω συμβατικών πράξεων, στις οποίες τα υποκείμενα περιουσιακά στοιχεία παραμένουν στον ισολογισμό του ιδρύματος ή της οντότητας υπό εξυγίανση (σύνθετη τιτλοποίηση).
In true sale securitisations, any role of the originator in the structure, including servicing the loans, providing any form of risk protection or providing liquidity, shall be considered as a liability which forms part of the structured finance arrangements.
Στις τιτλοποιήσεις μέσω πραγματικής πώλησης, τυχόν ρόλος του μεταβιβάζοντος στη δομή, συμπεριλαμβανομένης της εξυπηρέτησης των δανείων, της παροχής κάθε μορφής προστασίας από κινδύνους ή της παροχής ρευστότητας, θεωρείται υποχρέωση που αποτελεί μέρος των συμφωνιών δομημένης χρηματοδότησης.
In synthetic securitisations, the security interest shall be considered as a right which forms part of the structured finance arrangements only if it is attached to specific and sufficiently identified assets or identifiable in accordance with the terms of the arrangement and the applicable national law.
Στις σύνθετες τιτλοποιήσεις, η συμφωνία παροχής ασφάλειας θεωρείται δικαίωμα το οποίο αποτελεί μέρος των συμφωνιών δομημένης χρηματοδότησης, μόνον εφόσον συνδέεται με συγκεκριμένα και επαρκώς προσδιορισμένα περιουσιακά στοιχεία ή προσδιορίσιμα στοιχεία σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας και το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο.
Agreements constituting a securitisation structure covering mutual relationships between originators, issuers, trustees, servicers, cash managers and swap and credit protection counterparties, shall be considered as forming part of structured finance arrangements if those mutual relationships are directly linked to the underlying assets and the payments to be made from the proceeds generated by these assets to the holders of the structured instruments.
Οι συμφωνίες οι οποίες συγκροτούν δομή τιτλοποίησης που καλύπτει αμοιβαίες σχέσεις μεταξύ μεταβιβαζόντων, εκδοτών, θεματοφυλάκων, διαχειριστών, διαχειριστών χρηματικών ροών και αντισυμβαλλομένων συμφωνιών ανταλλαγής και πιστωτικής προστασίας θεωρείται ότι αποτελούν μέρος συμφωνιών δομημένης χρηματοδότησης, εφόσον οι εν λόγω αμοιβαίες σχέσεις συνδέονται άμεσα με τα υποκείμενα περιουσιακά στοιχεία και τις πληρωμές που πρέπει να γίνουν από τα έσοδα που παράγονται από τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία προς τους κατόχους των δομημένων μέσων.
Those mutual relationships include liabilities and rights related to the underlying assets, liabilities under the instruments issued, and security arrangements, including derivative transactions, required for maintaining the flow of payments under these liabilities.