natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προθεσμία επανόδου στο άλλο κράτος μέλος: δεν μπορεί να δοθεί γενική ένδειξη σχετικά με το διάστημα που πρέπει να μεσολαβεί μεταξύ του αιτήματος μετάβασης στο έδαφος άλλου κράτους μέλους και της χρονικής στιγμής της έκδοσης απόφασης επιστροφής δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 1.
An appropriate time frame should be chosen in accordance with national law, taking into account the individual circumstances, the principle of proportionality and the fact that the term ‘immediately’ is used in the legal provision.
Πρέπει να επιλέγεται το κατάλληλο χρονικό πλαίσιο σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, αφού ληφθούν υπόψη οι συγκεκριμένες περιστάσεις, η αρχή της αναλογικότητας και το γεγονός ότι στη νομική διάταξη χρησιμοποιείται ο όρος «αμέσως».
The time between the request to go to the other Member State and the issuing of a return decision under Article 6(1) must not be counted as part of an eventual period for voluntary departure, since such period is an element of the return decision and will start running only with the issuing of a return decision.
Ο χρόνος που μεσολαβεί μεταξύ του αιτήματος μετάβασης στο έδαφος του άλλου κράτους μέλους και της έκδοσης απόφασης επιστροφής δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 1 δεν πρέπει να συνυπολογίζεται στην τελική προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης, δεδομένου ότι η εν λόγω προθεσμία αποτελεί στοιχείο της απόφασης επιστροφής και θα αρχίσει να μετρά μόνο μετά την έκδοση της απόφασης επιστροφής.
Control of departure to another Member State: Union law does not specify how compliance with the obligation to go back to the other Member State has to be controlled.
Έλεγχος της αναχώρησης προς το άλλο κράτος μέλος: Το δίκαιο της Ένωσης δεν προσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ελέγχεται η συμμόρφωση με την υποχρέωση μετάβασης στο άλλο κράτος μέλος.
Member States should make sure, in accordance with national law, that appropriate follow-up is given to their decisions.
Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν, σύμφωνα με το οικείο εθνικό δίκαιο, ότι δίδεται η κατάλληλη συνέχεια στις αποφάσεις τους.
Verification of validity of permits/authorisations issued by another Member State: there is currently no central system for exchanging information between Member States on this issue.
Επαλήθευση της εγκυρότητας των τίτλων/αδειών που εκδίδονται από άλλο κράτος μέλος: επί του παρόντος δεν υφίσταται κεντρικό σύστημα για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με αυτό το ζήτημα.
Member States are encouraged to cooperate bilaterally and provide without delay relevant information to each other, in accordance with national law and bilateral cooperation arrangement.
Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να αναπτύξουν συνεργασία σε διμερές επίπεδο και να παρέχουν χωρίς καθυστέρηση τις σχετικές πληροφορίες σε άλλα κράτη μέλη, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και τη ρύθμιση διμερούς συνεργασίας.
Existing national contact points (for instance those listed in annex 2 of the Schengen Handbook [31]) might also be used for this purpose.The term ‘residence permit or other authorisation offering a right to stay’ [32] is very broad and covers any status granted or permit issued by a Member State which offers a right to legal stay, and not just an acceptance of temporary postponement of return/removal.
Τα υφιστάμενα εθνικά σημεία επαφής [π.χ., αυτά που αναφέρονται στο παράρτημα 2 του εγχειριδίου Σένγκεν [31]] μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό.Ο όρος «τίτλος διαμονής ή άλλη άδεια που παρέχει δικαίωμα παραμονής» [32] είναι πολύ ευρύς και καλύπτει όλα τα καθεστώτα που χορηγούνται ή τις άδειες που εκδίδονται από κράτος μέλος και παρέχουν δικαίωμα νόμιμης παραμονής, και δεν αποδέχονται απλώς την προσωρινή αναβολή της επιστροφής/απομάκρυνσης.
The term covers the following:
Ο όρος καλύπτει τα ακόλουθα:
long-term visa (it clearly offers a right to stay),
θεωρήσεις μακράς διαρκείας (παρέχουν σαφώς δικαίωμα παραμονής),
temporary humanitarian permit (in so far as such permit offers a right to stay and not just a mere postponement of return),
προσωρινές άδειες για ανθρωπιστικούς λόγους (εφόσον η εν λόγω άδεια παρέχει δικαίωμα παραμονής και όχι μόνον αναβολή της επιστροφής),
an expired residence permit based on a still valid international protection status (the status of international protection is not dependent on validity of the paper demonstrating it),
τίτλους διαμονής που έχουν λήξει, βάσει καθεστώτος διεθνούς προστασίας που εξακολουθεί να ισχύει (το καθεστώς διεθνούς προστασίας δεν εξαρτάται από την ισχύ του εγγράφου που το αποδεικνύει),
a valid visa in an invalid (expired) travel document — according to relevant Union legislation, it is not allowed to issue a visa with a validity going beyond the validity of the passport.
έγκυρες θεωρήσεις σε άκυρα (ληγμένα) ταξιδιωτικά έγγραφα.
The case of a valid visa in an expired passport should therefore never appear in practice.
Σύμφωνα με τη συναφή ενωσιακή νομοθεσία, δεν επιτρέπεται η έκδοση θεώρησης με ισχύ που υπερβαίνει την ισχύ του διαβατηρίου.
If this case nevertheless arises, the third-country national concerned should not be unduly penalised.
Ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να προκύψει ποτέ στην πράξη η περίπτωση έγκυρης θεώρησης σε ληγμένο διαβατήριο.
For detailed guidance on the relevant Visa rules see the updated Visa Handbook — part II, Point 4.1.1 and 4.1.2 [33].The term does not cover the following cases:
Εάν ωστόσο παρουσιαστεί μια τέτοια περίπτωση, ο εμπλεκόμενος υπήκοος της τρίτης χώρας δεν θα πρέπει να τιμωρηθεί αδικαιολόγητα.
an expired residence permit based on an expired residence status,
Για αναλυτική καθοδήγηση σχετικά με τους συναφείς κανόνες περί θεωρήσεων βλέπε το ενημερωμένο εγχειρίδιο για τις θεωρήσεις — μέρος II, σημεία 4.1.1 και 4.1.2 [33].Ο όρος δεν καλύπτει τις ακόλουθες περιπτώσεις:
counterfeit, false and forged passports or residence permits,
τίτλους διαμονής που έχουν λήξει βάσει καθεστώτος διαμονής που έχει λήξει,
paper certifying temporary postponement of removal,
πλαστά και παραποιημένα διαβατήρια ή τίτλους διαμονής,
toleration (in so far as toleration does not imply a legal right to stay).
έγγραφα που πιστοποιούν την προσωρινή αναβολή της απομάκρυνσης,
As a general rule no removal to other Member States: if a third-country national does not agree to go back voluntarily in accordance with Article 6(2) to the Member State of which he/she holds a permit, Article 6(1) becomes applicable and a return decision, providing for direct return to a third country shall be adopted.
ανοχή (εφόσον η ανοχή δεν συνεπάγεται νόμιμο δικαίωμα παραμονής).
It is not possible to pass back the person to the other Member State with force, unless an existing bilateral agreementbetween Member States which was already in force on 13 January 2009 (see section 5.5) provides expressly for this possibility or in certain circumstances when return/removal to a third country is not possible and the Member State that issued the permit agrees to take the person back.
Κατά γενικό κανόνα δεν εκτελείται απομάκρυνση προς άλλα κράτη μέλη: εάν υπήκοος τρίτης χώρας δεν συμφωνήσει να επιστρέψει οικειοθελώς σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 στο κράτος μέλος στο οποίο διαθέτει άδεια, εφαρμόζεται το άρθρο 6 παράγραφος 1 και εκδίδεται απόφαση επιστροφής που ορίζει την άμεση επιστροφή του σε τρίτη χώρα.
No issuing of EU entry bans when using Article 6(2): when passing back an illegally staying third-country national to another Member State under Article 6(2), no EU entry ban can be issued under Article 11, because Article 11 applies only in connection with the issuing of a return decision and does not apply in cases in case of a ‘passing-back’ to another Member State.
Δεν επιτρέπεται η αναγκαστική μεταφορά του προσώπου στο άλλο κράτος μέλος, εκτός εάν υφίσταται διμερής συμφωνία μεταξύτων κρατών μελών που ίσχυε ήδη στις 13 Ιανουαρίου 2009 (βλέπε ενότητα 5.5) και η οποία προβλέπει ρητώς αυτή τη δυνατότητα, ή σε ορισμένες περιστάσεις στις οποίες η επιστροφή/απομάκρυνση προς τρίτη χώρα δεν είναι δυνατή και το κράτος μέλος που εξέδωσε την άδεια συμφωνεί να αναλάβει εκ νέου το πρόσωπο.
Moreover, it is pointless from a practical point of view to issue an EU entry ban in a situation where the person will continue to legally stay in another Member State.
Δεν επιτρέπεται η έκδοση απαγορεύσεων εισόδου στην ΕΕ σε περιπτώσεις εφαρμογής του άρθρου 6 παράγραφος 2: όταν παρανόμως διαμένων υπήκοος τρίτης χώρας μεταφέρεται σε άλλο κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 2, δεν μπορεί να εκδοθεί απαγόρευση εισόδου στην ΕΕ δυνάμει του άρθρου 11, διότι το άρθρο 11 εφαρμόζεται αποκλειστικά σε σχέση με την έκδοση απόφασης επιστροφής και όχι σε περιπτώσεις «επανόδου» σε άλλο κράτος μέλος.
Immediate departure required for reasons of public policy or national security: in the exceptional circumstances addressed by Article 6(2)(second phrase) (second case), the person shall be immediately made subject of a return decision and removed to a third country.
Επιπλέον, δεν έχει νόημα από πρακτική άποψη η έκδοση απαγόρευσης εισόδου στην ΕΕ εφόσον ο ενδιαφερόμενος θα εξακολουθήσει να διαμένει νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος.
The Member State where the person enjoys the right to stay should be informed about this fact.
Υποχρέωση άμεσης αναχώρησης για λόγους εθνικής ασφάλειας ή δημόσιας τάξης: στις εξαιρετικές περιστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 (δεύτερη πρόταση) (δεύτερη περίπτωση), εκδίδεται αμέσως απόφαση επιστροφής και το εν λόγω πρόσωπο απομακρύνεται προς τρίτη χώρα.
Practical example:
Το κράτος μέλος στο οποίο ο ενδιαφερόμενος απολαύει δικαιώματος παραμονής πρέπει να ενημερωθεί σχετικά.
What provisions of the Return Directive should be applied with regard to third-country nationals detected in Member State A, who possess a valid residence permit issued by Member State B and at the same time are subject of an SIS alert (entry ban) initiated by Member State C?
Πρακτικό παράδειγμα:
Member State A should apply Article 6(2) of the Directive and ask the person to go back to Member State B. As regards the co-existence of an entry ban issued by Member State C and a residence permit issued by Member State B, this must be clarified bilaterally between the Member State issuing the alert (C) and the Member State which had issued the permit (B) in accordance with Article 25(2) Schengen Implementing Convention.
Ποιες διατάξεις της οδηγίας περί επιστροφής πρέπει να εφαρμοστούν σε περίπτωση υπηκόου τρίτης χώρας που εντοπίζεται σε ένα κράτος μέλος Α, διαθέτει έγκυρο τίτλο διαμονής που έχει εκδοθεί από το κράτος μέλος Β και ταυτόχρονα έχει καταχωριστεί ως ανεπιθύμητο άτομο στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (απαγόρευση εισόδου) από το κράτος μέλος Γ;
Legal basis: Return Directive — Article 6(3)
Το κράτος μέλος Α θα πρέπει να εφαρμόσει το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας και να ζητήσει από τον ενδιαφερόμενο να επιστρέψει στο κράτος μέλος Β. Όσον αφορά τη συνύπαρξη απαγόρευσης εισόδου που έχει εκδοθεί από το κράτος μέλος Γ και τίτλου διαμονής που έχει εκδοθεί από το κράτος μέλος Β, αυτό πρέπει να αποσαφηνιστεί σε διμερές επίπεδο μεταξύ του κράτους μέλους που καταχώρισε τον ενδιαφερόμενο ως ανεπιθύμητο (Γ) και του κράτους μέλους που είχε εκδώσει τον τίτλο (Β) σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 2 της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν.
An indicative list of existing bilateral readmission agreements between Member States can be found at: http://rsc.eui.eu/RDP/research/analyses/ra/
Οδηγία περί επιστροφής — άρθρο 6 παράγραφος 3
Member States may refrain from issuing a return decision to a third-country national staying illegally on their territory if the third-country national concerned is taken back by another Member State under bilateral agreements or arrangements existing on the date of entry into force of this Directive (i.e. 13 January 2009).
Ενδεικτικός κατάλογος των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών επανεισδοχής μεταξύ των κρατών μελών διατίθεται στη διεύθυνση: http://rsc.eui.eu/RDP/research/analyses/ra/
In such a case the Member State which has taken back the third-country national concerned shall apply paragraph 1.
Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εκδίδουν απόφαση επιστροφής για υπήκοο τρίτης χώρας που διαμένει παρανόμως στο έδαφός τους, εφόσον άλλο κράτος μέλος αναλαμβάνει τον εν λόγω υπήκοο τρίτης χώρας δυνάμει διμερών συμφωνιών ή διευθετήσεων που ισχύουν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας (ήτοι, 13 Ιανουαρίου 2009).
This provision foresees — as an exception and in the form of a ‘standstill clause’ — the possibility for Member States to pass back irregular migrants to other Member States under bilateral agreements or arrangements existing on 13 January 2009.
Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος που αναλαμβάνει τον συγκεκριμένο υπήκοο τρίτης χώρας εφαρμόζει την παράγραφο 1.
Historic reminder/explanation: this provision was included into the text of the Return Directive at a late stage of negotiations following a strong request from certain Member States which insisted that the Directive should not oblige them to change well-established practices of taking/passing back illegally staying third-country nationals to other Member States under bilateral agreements.
Αυτή η διάταξη προβλέπει —κατ' εξαίρεση και υπό τη μορφή «ρήτρας διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης»— τη δυνατότητα των κρατών μελών να μεταφέρουν παράτυπους μετανάστες σε άλλα κράτη μέλη δυνάμει διμερών συμφωνιών ή διευθετήσεων που ίσχυαν στις 13 Ιανουαρίου 2009.
The principle upon which the Return Directive is based is direct return of illegally staying third-country nationals from the EU to third countries.
Ιστορική υπενθύμιση/εξήγηση: η συγκεκριμένη διάταξη συμπεριλήφθηκε στο κείμενο της οδηγίας περί επιστροφής σε προχωρημένο στάδιο των διαπραγματεύσεων κατόπιν επίμονων αιτημάτων ορισμένων κρατών μελών που επέμειναν ότι η οδηγία δεν πρέπει να τα υποχρεώνει να μεταβάλουν τις καθιερωμένες πρακτικές εκ νέου ανάληψης και επανόδου των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών σε άλλα κράτη μέλη δυνάμει διμερών συμφωνιών.
Article 6(3) of the Directive therefore lays down an exception that concerns solely the obligation of the Member States on whose territory the third-country national is present to issue a return decision, that obligation then falling to the Member State that takes him back.
Η αρχή στην οποία βασίζεται η οδηγία περί επιστροφής είναι η άμεση επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτης χώρας από την ΕΕ σε τρίτες χώρες.
It does not lay down an exception to the scope of the Return Directive additional to those set by Article 2(2) — see judgment of the ECJ in Case C-47/15, Affum (paragraphs 82-85).
Το άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας προβλέπει συνεπώς εξαίρεση η οποία αφορά μόνον την υποχρέωση του κράτους μέλους στου οποίου το έδαφος βρίσκεται ο υπήκοος τρίτης χώρας να εκδώσει απόφαση περί επιστροφής του, η οποία υποχρέωση βαρύνει τότε το κράτος μέλος που αναλαμβάνει τον υπήκοο αυτό.
Subsequent use of bilateral agreements between Member States A-B and B-C: the Return Directive, notably Article 6(3), does not expressly interdict ‘domino’ taking back under existing bilateral arrangements.
Δεν προβλέπει πρόσθετη εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας περί επιστροφής πέραν των οριζομένων στο άρθρο 2 παράγραφος 2 αυτής —βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-47/15, Affum (σκέψεις 82-85).
It is, however, important that in the end a full return procedure in accordance with the Directive will be carried out by one Member State.
Μεταγενέστερη χρήση διμερών συμφωνιών μεταξύ των κρατών μελών Α-Β και Β-Γ: η οδηγία περί επιστροφής, και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 3, δεν απαγορεύει ρητά την εκ νέου ανάληψη-«ντόμινο» δυνάμει υφιστάμενων διμερών διευθετήσεων.
Since this kind of subsequent procedures is cost intensive for administrations and involves additional discomfort for the returnee, Member States are encouraged to refrain from applying this practice.
Ωστόσο, είναι σημαντικό η πλήρης διαδικασία επιστροφής σύμφωνα με την οδηγία να εκτελεστεί τελικά από ένα κράτος μέλος.
No EU-wide entry bans when using Article 6(3): when passing back an illegally staying third-country national to another Member State under Article 6(3) no EU entry ban can be issued under Article 11, since Article 11 applies only in connection with the issuing of a return decision and does not apply in case of mere ‘passing back’ to another Member State.
Δεδομένου ότι αυτού του είδους οι μεταγενέστερες διαδικασίες είναι δαπανηρές για τις διοικητικές αρχές και συνεπάγονται περαιτέρω ταλαιπωρία για τους επιστρέφοντες, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να μην εφαρμόζουν αυτή την πρακτική.
Moreover, it is pointless from a practical point of view to issue an EU entry ban in a situation in which the person does not yet leave the EU.
Δεν επιτρέπεται η έκδοση απαγορεύσεων εισόδου στην ΕΕ σε περιπτώσεις εφαρμογής του άρθρου 6 παράγραφος 3: όταν παρανόμως διαμένων υπήκοος τρίτης χώρας μεταφέρεται σε άλλο κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 3, δεν μπορεί να εκδοθεί απαγόρευση εισόδου στην ΕΕ δυνάμει του άρθρου 11, δεδομένου ότι το άρθρο 11 εφαρμόζεται αποκλειστικά σε σχέση με την έκδοση απόφασης επιστροφής και δεν εφαρμόζεται σε περιπτώσεις απλής «επανόδου» σε άλλο κράτος μέλος.
As regards the possibility to issue purely national entry bans in exceptional circumstances under Article 25(2) SIC, see section 11.8.
Επιπλέον, δεν έχει νόημα από πρακτική άποψη η έκδοση απαγόρευσης εισόδου στην ΕΕ εφόσον ο ενδιαφερόμενος δεν αναχωρεί ακόμη από την ΕΕ.
Decision to transfer the third-country national to another Member State: such decision constitutes one of the measures provided for by the Return Directive to bring the illegal stay to an end and is a stage preparatory to removal from the territory of the Union.
Απόφαση μεταφοράς του υπηκόου τρίτης χώρας σε άλλο κράτος μέλος: η απόφαση αυτή συνιστά ένα από τα προβλεπόμενα στην οδηγία περί επιστροφής μέτρα για τον τερματισμό της παράνομης παραμονής και προκαταρκτικό στάδιο της απομάκρυνσης από το έδαφος της Ένωσης.
Since the notion of ‘return’ under the Return Directive always implies return to a third country, it is recommended to call this kind of national decision ‘transfer decision’ or ‘passing-back decision’ and not to call it ‘return decision’.
Τα κράτη μέλη πρέπει επομένως να εκδίδουν με επιμέλεια και αμελλητί τη συγκεκριμένη απόφαση, ώστε η μεταφορά στο υπεύθυνο για τη διαδικασία επιστροφής κράτος μέλος να πραγματοποιείται το συντομότερο δυνατό —βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-47/15, Affum (σκέψη 87).
Standstill clause: Article 6(3) is an express ‘standstill’ clause.
Δεδομένου ότι η έννοια της «επιστροφής» δυνάμει της οδηγίας περί επιστροφής αφορά πάντοτε επιστροφή σε τρίτη χώρα, συνιστάται αυτού του είδους οι εθνικές αποφάσεις να ονομάζονται «απόφαση μεταφοράς» ή «απόφαση επανόδου» και όχι «απόφαση επιστροφής».
Member States may only use the option offered by Article 6(3) in relation to bilateral readmission arrangements that entered into force before 13 January 2009.
Ρήτρα διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης:
Existing agreements which were renegotiated or renewed after 13 January 2009 may continue to be covered by Article 6(3) if the renegotiated/renewed agreement is an amendment of the already existing agreement and clearly labelled as such.
Το άρθρο 6 παράγραφος 3 αποτελεί σαφώς ρήτρα διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης.
If the renegotiated/renewed agreement is an aliud (an entirely new agreement with different substance), then Article 6(3) would not cover it anymore.
Εάν η συμφωνία που προέκυψε από την αναδιαπραγμάτευση/την ανανέωση είναι aliud (μια εντελώς νέα συμφωνία με διαφορετική ουσία), δεν καλύπτεται πλέον από το άρθρο 6 παράγραφος 3.
Readmission agreements between Schengen Member States and the UK: for the purposes of interpreting Article 6(3), the UK is to be considered as a Member State.
Συμφωνίες επανεισδοχής μεταξύ των κρατών μελών Σένγκεν και του Ηνωμένου Βασιλείου: για τους σκοπούς της ερμηνείας του άρθρου 6 παράγραφος 3, το Ηνωμένο Βασίλειο θεωρείται κράτος μέλος.
Legal basis: Return Directive — Article 6(4)
Οδηγία περί επιστροφής — άρθρο 6 παράγραφος 4
Member States may at any moment decide to grant an autonomous residence permit or other authorisation offering a right to stay for compassionate, humanitarian or other reasons to a third-country national staying illegally on their territory.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν, ανά πάσα στιγμή, να χορηγήσουν αυτόνομη άδεια διαμονής ή άλλη άδεια που παρέχει δικαίωμα παραμονής για λόγους φιλευσπλαχνίας, ανθρωπιστικούς ή άλλους λόγους, σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος διαμένει παράνομα στο έδαφός τους.
In that event no return decision shall be issued.
Εφόσον η απόφαση επιστροφής έχει ήδη εκδοθεί, τότε αυτή ανακαλείται ή αναστέλλεται για τη διάρκεια ισχύος του τίτλου διαμονής ή άλλης άδειας που παρέχει δικαίωμα παραμονής.
Member States are free — at any moment — to grant a permit or right to stay to an illegally staying third-country national.
Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να χορηγήσουν ανά πάσα στιγμή άδεια ή δικαίωμα παραμονής σε παρανόμως διαμένοντες υπηκόους τρίτης χώρας.
In this event, any pending return procedures shall be closed and an already issued return decision or removal order must be withdrawn or suspended, depending on the nature of the permit.
Σε αυτή την περίπτωση, τυχόν εκκρεμείς διαδικασίες επιστροφής περατώνονται και εάν έχει εκδοθεί ήδη απόφαση επιστροφής ή απομάκρυνσης, αυτή πρέπει να ανακληθεί ή να ανασταλεί, αναλόγως της φύσης της άδειας.
The same applies in cases in which Member States have to grant a right to stay, for example following the submission of an asylum application.
Το ίδιο ισχύει σε περιπτώσεις στις οποίες τα κράτη μέλη έχουν χορηγήσει δικαίωμα παραμονής, π.χ., μετά την υποβολή αίτησης ασύλου.
It is up to Member States to decide which approach (withdrawal or suspension of the return decision) should be applied, taking into account the nature and likely duration of the permit or right to stay which was granted, and the need to ensure effective return procedures.
(σκέψεις 75-80), όταν ένα κράτος μέλος χορηγεί δικαίωμα παραμονής στο έδαφός του σε υπήκοο τρίτης χώρας ο οποίος έχει υποβάλει αίτηση για διεθνή προστασία και για τον οποίο είχε ήδη εκδοθεί απόφαση επιστροφής πριν από την υποβολή της αίτησης, τα κράτη μέλη πρέπει να αναστέλλουν την εκτέλεση της απόφασης επιστροφής (και όχι να ανακαλούν την απόφαση) έως ότου ληφθεί απόφαση για την αίτηση διεθνούς προστασίας (βλέπε επίσης ενότητα 7).5.7.
However, according to the judgment of the ECJ in Case C-601/15, J.N.
Οδηγία περί επιστροφής — άρθρο 6 παράγραφος 5
(paragraphs 75-80), when a Member State grants the right to remain on its territory to a third-country national who applied for international protection and who was already subject to a return decision prior to the application, Member States should suspend the enforcement of the return decision (and not withdraw the decision) until a decision on the application for international protection is taken (see also section 7).5.7.
Εφόσον εκκρεμεί διαδικασία ανανέωσης τίτλου διαμονής ή οποιασδήποτε άλλης άδειας που παρέχει δικαίωμα παραμονής σε υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος διαμένει παράνομα στο έδαφος κράτους μέλους, τότε το εν λόγω κράτος μέλος εξετάζει το ενδεχόμενο να μην εκδώσει απόφαση επιστροφής έως ότου ολοκληρωθεί η εκκρεμούσα διαδικασία, με την επιφύλαξη της παραγράφου 6.
Legal basis: Return Directive — Article 6(5)
Τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια να μην εκδώσουν απόφαση επιστροφής για παρανόμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών που αναμένουν την απόφαση ανανέωσης της άδειάς τους.
If a third-country national staying illegally on the territory of a Member State is the subject of a pending procedure for renewing his or her residence permit or other authorisation offering a right to stay, that Member State shall consider refraining from issuing a return decision, until the pending procedure is finished, without prejudice to paragraph 6.
Σκοπός αυτής της διάταξης είναι η προστασία των υπηκόων τρίτων χωρών που διέμεναν νόμιμα σε κράτος μέλος για κάποιο χρονικό διάστημα και οι οποίοι —λόγω καθυστερήσεων στη διαδικασία ανανέωσης της άδειάς τους— κατέστησαν προσωρινά παρανόμως διαμένοντες.
Member States are free to refrain from issuing a return decision to illegally staying third-country nationals who are waiting for a decision on the renewal of their permit.