natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κυρίως, αυτό το κριτήριο (άσκηση δραστηριοτήτων στο πλαίσιο του ιδιαίτερου νομικού καθεστώτος για δημόσιους οργανισμούς) αναπτύχθηκε από το δικαστήριο σε σύνδεση με το άρθρο 4 παράγραφος 5 της οδηγίας ΦΠΑ και δεν διαθέτει αντιστοιχία στη νομοθεσία περί κρατικών ενισχύσεων.
On the contrary, in accordance with the case-law recalled in recital 43, the legal regime to which the operators are subject is not sufficient to exclude the existence of an economic activity within the meaning of Article 107 TFEU.
Αντίθετα μάλιστα, σύμφωνα με τη νομολογία στην οποία γίνεται επίκληση στην αιτιολογική σκέψη 43, το νομικό καθεστώς στο οποίο υπόκεινται οι φορείς δεν αρκεί για να αποκλειστεί η ύπαρξη οικονομικής δραστηριότητας κατά την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ.
Likewise, whether or not the ports act on a purely commercial basis of profit maximisation, whether or not they put the general interest before the return on investment, whether or not their objective is to seek a profit, and whether or not they systematically reinvest their profits are not considerations sufficient to exclude the economic nature of an activity consisting in offering goods or services on a market [31].
Προσθέτει επίσης ότι το κατά πόσον οι λιμένες δρουν σε καθαρά εμπορική βάση μεγιστοποίησης κερδών ή όχι, βάζουν ή δεν βάζουν το γενικό συμφέρον πριν από την απόδοση της επένδυσης, έχουν ή δεν έχουν κερδοσκοπικό σκοπό και επανεπενδύουν ή όχι συστηματικά τα κέρδη τους, δεν επαρκεί πλέον για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο μια δραστηριότητα παροχής αγαθών ή υπηρεσιών στην αγορά να έχει οικονομικό χαρακτήρα [31].
The Commission would also point out that certain French ports make profits and pay dividends to the State [32], and consequently do not systematically reinvest their profits in the infrastructure.
Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι ορισμένοι γαλλικοί λιμένες αποκομίζουν κέρδη, αποδίδουν μερίσματα στο κράτος [32] και δεν επανεπενδύουν συστηματικά τα κέρδη τους στην υποδομή.
Finally, the argument of the French authorities that the TFEU contains a specific article (Article 93) to deal with State aid in the transport sector merely confirms that transport activities are economic activities (otherwise there would be no State aid).
Τέλος, το επιχείρημα των γαλλικών αρχών σύμφωνα με το οποίο η ΣΛΕΕ περιέχει ειδικό άρθρο (άρθρο 93) για την αντιμετώπιση των κρατικών ενισχύσεων στις μεταφορές, επιβεβαιώνει απλώς ότι οι δραστηριότητες των μεταφορών είναι οικονομικές (στην αντίθετη περίπτωση δεν θα επρόκειτο για κρατικές ενισχύσεις).
Access to port infrastructure in general
Επί της πρόσβασης στη λιμενική υποδομή γενικά
As regards, more specifically, the services offered by the ports in exchange for the payment of port charges, the fact that the structure of the port charges is determined at national level and that the charges are approved by the public authorities is not in itself sufficient to deprive these services of their economic nature [33].
Σε ό,τι αφορά πιο συγκεκριμένα τις υπηρεσίες που προσφέρονται από τους λιμένες έναντι καταβολής λιμενικών επιβαρύνσεων, το γεγονός ότι η δομή των λιμενικών επιβαρύνσεων ορίζεται σε εθνικό επίπεδο και τα τέλη εγκρίνονται από τη δημόσια αρχή δεν επαρκεί για να απαλλάξει τις υπηρεσίες από τον οικονομικό τους χαρακτήρα [33].
As a basis to assess the economic nature of the activities at issue in Case C-343/95, cited by the GPM of Le Havre, the Court of Justice looked primarily at the nature of the activities (see recitals 18 and 23) and only in the second place at the approval of the tariffs at national level.
Ειδικότερα, στην υπόθεση C-343/95 που αναφέρεται από το GPM της Χάβρης, το Δικαστήριο βασίζεται κυρίως στη φύση των δραστηριοτήτων που ασκούνται για να εκτιμήσει τον οικονομικό τους χαρακτήρα (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 18 και 23) και επικουρικά στην έγκριση των τιμών σε εθνικό επίπεδο.
For the rest, under the French Transport Code [34], the ports themselves are responsible for setting the tariffs.
Άλλωστε, κατ' εφαρμογή του γαλλικού κώδικα μεταφορών [34], οι ίδιοι οι λιμένες έχουν την ευθύνη καθορισμού των τιμών.
Concerning the reference made by the GPM of Le Havre to the Commission Decision of 20 October 2004 in case N 520/200[3] (***), the Commission would point out that its decision-making practice has evolved since 2004, in conjunction with the development of the Court of Justice case-law.
Σχετικά την αναφορά που γίνεται από τον GPM της Χάβρης στην απόφαση της 20ής Οκτωβρίου 2004 της Επιτροπής στην υπόθεση Ν 520/200[3] (***), η Επιτροπή αναφέρει ότι αυτή η πρακτική λήψης αποφάσεων έχει εξελιχθεί από το 2004 σε συνάρτηση με την εξέλιξη της νομολογίας του Δικαστηρίου.
The construction and the maintenance of port access infrastructure, where the infrastructure is available to all users without discrimination and free of charge, are normally considered general measures, carried out by the State in the framework of its responsibility for developing maritime transport.
Η κατασκευή και η συντήρηση των υποδομών πρόσβασης στους λιμένες, όταν οι υποδομές αυτές δύνανται να χρησιμοποιηθούν από όλους τους χρήστες χωρίς διακρίσεις και χωρίς αντάλλαγμα, θεωρούνται υπό κανονικές συνθήκες ως γενικά μέτρα που λαμβάνονται από το κράτος στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του για την ανάπτυξη των θαλάσσιων μεταφορών.
Unless specific features of the case point to a different conclusion, the Commission considers in principle that access infrastructure located outside the area of a port benefits the maritime community as a whole and that its public funding does not constitute State aid.
Εκτός αν ορισμένες ιδιαιτερότητες της υπόθεσης επιβάλλουν αντίθετο συμπέρασμα, η Επιτροπή θεωρεί καταρχήν ότι οι υποδομές πρόσβασης που βρίσκονται στο εξωτερικό του λιμένα εξυπηρετούν τη θαλάσσια κοινότητα στο σύνολό της και η δημόσια χρηματοδότησή τους δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.
Conversely, public funding of access infrastructure located within the area of a port is in principle assumed to specifically benefit the operation of the port itself, and constitutes State aid [35].
Αντίθετα, η δημόσια χρηματοδότηση των προσβάσεων στο εσωτερικό των λιμένων θεωρείται κατ αρχήν ότι ωφελεί συγκεκριμένα την εκμετάλλευση του ίδιου του λιμένα και αποτελεί κρατική ενίσχυση [35].
The making available of specific land and infrastructures to undertakings against remuneration
Επί της διάθεσης συγκεκριμένων εκτάσεων και υποδομών σε επιχειρήσεις έναντι αντιτίμου
It cannot be inferred from the Commission Decision in case SA.36346 [36], cited in point 17(f) of the Notice of 19 July 2016, that the management or development of the port area, and in particular the renting or making available of specific land and infrastructure against remuneration, is not an economic activity.
Δεν μπορεί να συναχθεί από την απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση SA.36346 [36], η οποία αναφέρεται στο σημείο στ) της σκέψης 17 της ανακοίνωσης της 19ης Ιουλίου 2016, ότι η διαχείριση ή η αξιοποίηση του λιμενικού χώρου και, ειδικότερα, η ενοικίαση ή διάθεση συγκεκριμένων εκτάσεων και υποδομών έναντι αντιτίμου δεν αποτελεί οικονομική δραστηριότητα.
Case SA.36346 concerned support for the revitalisation of public land and not the renting of land against remuneration.
Η υπόθεση SA.36346 αφορούσε στην πράξη στήριξη για την ανανέωση των δημόσιων εκτάσεων και όχι ενοικίαση των εκτάσεων έναντι αντιτίμου.
In general, the renting of public property against remuneration constitutes an economic activity, especially where the port's co-contracting party provides port services to its customers [37].
Γενικά, η ενοικίαση δημόσιου χώρου έναντι αντιτίμου συνιστά οικονομική δραστηριότητα, ειδικότερα όταν ο ανάδοχος του λιμένα παρέχει λιμενικές υπηρεσίες στους πελάτες του [37].
The French administration itself has already taken the view that the income from renting land (redevances domaniales, State fees) should be subject to corporate tax under national law [38].
Άλλωστε, η ίδια η γαλλική διοίκηση έχει ήδη θεωρήσει ότι τα έσοδα από την ενοικίαση εκτάσεων (τέλη χρήσης ακινήτων) πρέπει να υποβάλλονται σε ΦΕ κατ' εφαρμογή του ίδιου του εθνικού δικαίου [38].
The comments on tax legislation published by the Directorate-General of Public Finance ( Direction générale des finances publiques), which constitute the French tax administration's official interpretation of the law [39], also make it clear that the concession fees for all or part of a port (for example, a concession for public equipment) are subject to VAT, which constitutes further evidence of their economic nature.
Καταφεύγει επίσης σε σχολιασμό της φορολογικής νομοθεσίας που έχει δημοσιευτεί από τη γενική διεύθυνση δημόσιων οικονομικών (επίσημη θεωρία της γαλλικής φορολογικής διοίκησης), [39] αναφέροντας ότι τα τέλη παραχώρησης του συνόλου ή μέρους ενός λιμένα (για παράδειγμα της παραχώρησης δημόσιου εξοπλισμού) υπόκεινται σε ΦΠΑ, κάτι που αποτελεί ακόμα μία ένδειξη της οικονομικής τους φύσης.
Dredging operations
Επί των λειτουργιών βυθοκόρησης
The construction and maintenance of port access infrastructure, and especially the dredging of rivers, access routes and channels, which is available to all users without discrimination and free of charge, are normally considered to be general measures, carried out by the State in the framework of its responsibility for developing maritime transport.
Η κατασκευή και η συντήρηση των υποδομών πρόσβασης στους λιμένες, κυρίως η βυθοκόρηση των ποταμών, οι οδοί πρόσβασης και τα κανάλια, όταν οι υποδομές αυτές δύνανται να χρησιμοποιηθούν από όλους τους χρήστες χωρίς διακρίσεις και χωρίς αντάλλαγμα, θεωρούνται υπό κανονικές συνθήκες ως γενικά μέτρα που λαμβάνονται από το κράτος στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς του για την ανάπτυξη των θαλάσσιων μεταφορών.
As a general rule, the Commission draws a distinction according to whether the access infrastructure is located inside or outside the port and is accessible to the general public.
Κατά γενικό κανόνα, η Επιτροπή εφαρμόζει διάκριση ανάλογα με το αν η υποδομή πρόσβασης βρίσκεται στο εσωτερικό ή το εξωτερικό του λιμένα και είναι προσβάσιμη στο ευρύ κοινό.
Conversely, public funding of access infrastructure located within the area of a port is in principle assumed to specifically benefit the operation of the port itself and constitutes State aid [40].
Αντίθετα, η δημόσια χρηματοδότηση των προσβάσεων στο εσωτερικό των λιμένων θεωρείται κατ αρχήν ότι ωφελεί συγκεκριμένα την εκμετάλλευση του ίδιου του λιμένα και αποτελεί κρατική ενίσχυση [40].
For example, the Commission has stated that dredging in an estuary, which would improve access to the river and benefit indistinctly all the operators located in the estuary and along further inland waterways, is a general measure for the benefit of the maritime community as a whole.
Για παράδειγμα, η Επιτροπή δήλωσε ότι η βυθοκόρηση στην εκβολή που βελτιώνει την πρόσβαση στον ποταμό και ωφελεί αδιακρίτως όλους τους φορείς που βρίσκονται στην εκβολή και το μήκος των εσωτερικών οδών πλοήγησης, αποτελεί γενικό μέτρο που ωφελεί τη θαλάσσια κοινότητα στο σύνολό της.
The Commission therefore considered in that case that dredging did not constitute an economic activity [41].
Συνεπώς, η Επιτροπή θεώρησε ότι σε αυτή την υπόθεση η βυθοκόρηση δεν συνιστά οικονομική δραστηριότητα [41].
The ancillary or principal nature of the economic activities
Επί του επικουρικού ή κύριου χαρακτήρα των οικονομικών δραστηριοτήτων
The fact that the economic activities of an entity are minor or marginal in relation to its non-economic activities does not in principle allow these economic activities to be regarded as exempt from the State aid rules.
Το γεγονός ότι οι οικονομικές δραστηριότητες μιας οντότητας είναι λιγότερες ή έχουν δευτερεύοντα χαρακτήρα σε σχέση τις μη οικονομικές δραστηριότητές της δεν επιτρέπει, καταρχήν, να εξαιρεθούν οι εν λόγω οικονομικές δραστηριότητες από τη νομοθεσία περί κρατικών ενισχύσεων.
In addition, and without it being necessary to undertake a port-by-port evaluation of the proportion of the different economic activities, it will be clear from the argument above that a very large part of the activities considered to be non-economic by certain interested parties and the French authorities are in fact of an economic nature.
Επιπλέον, και χωρίς να είναι απαραίτητη μια αξιολόγηση της αναλογίας των διαφορετικών οικονομικών δραστηριοτήτων ανά λιμένα, συνάγεται από τις παραπάνω αναλύσεις ότι ένα πολύ σημαντικό τμήμα των δραστηριοτήτων που θεωρούνται μη οικονομικές από ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη και τις γαλλικές αρχές είναι οικονομικής φύσης.
In addition, the port charges and concession fees account for the vast bulk of the income of the major seaports [42] and greatly help the ports to generate a positive tax base for the purposes of corporate tax.
Επιπλέον, οι λιμενικές επιβαρύνσεις και τα τέλη παραχώρησης αντιπροσωπεύουν τη μεγάλη πλειονότητα των εσόδων των μεγάλων θαλάσσιων λιμένων [42] και συμβάλλουν σημαντικά στη δημιουργία θετικής φορολογικής βάσης για επιβολή ΦΕ στους λιμένες.
Finally, the Commission accepts that all the financing of an infrastructure can be excluded from the State aid rules if this infrastructure is used almost exclusively for the purposes of a non-economic activity and any economic use remains purely ancillary [43].
Τέλος, η Επιτροπή αποδέχεται ότι το σύνολο της χρηματοδότησης μιας υποδομής θα μπορούσε να εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων εφόσον η εν λόγω υποδομή χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για σκοπούς μη οικονομικής δραστηριότητας και η οικονομική χρήση παραμένει καθαρά επικουρική [43].
However, the fact that the ports engage in non-economic activities within the site they occupy does not mean that the port infrastructure itself is used almost exclusively for a non-economic activity, or that the economic activities are ancillary to the non-economic activities.
Ωστόσο, το γεγονός ότι οι λιμένες εκτελούν δραστηριότητες μη οικονομικής φύσης στα εδάφη που καταλαμβάνουν δεν σημαίνει ότι η ίδια η λιμενική υποδομή χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για τους σκοπούς μη οικονομικής δραστηριότητας ούτε ότι οι οικονομικές δραστηριότητες είναι επικουρικές των μη οικονομικών δραστηριοτήτων.
Conclusion
Συμπέρασμα
The autonomous ports (most of which have become GPMs, with the exception in particular of the autonomous inland ports of Paris and Strasbourg), maritime chambers of commerce, chambers of commerce and industry managing port installations, municipalities which are concessionaires of public equipment owned by the State in the seaports, and undertakings to which they may have entrusted the operation of that equipment, which operate the infrastructure directly or supply services in a port, are, as regards their economic activities — especially those identified in recital 45 — ‘undertakings’ within the meaning of Article 107(1) TFEU.
Οι αυτόνομοι λιμένες (που στην πλειοψηφία τους μετατράπηκαν σε GPM, με εξαίρεση κυρίως τους αυτόνομους ποτάμιους λιμένες του Παρισιού και του Στρασβούργου), τα επιμελητήρια θαλάσσιου εμπορίου, τα εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια που διαχειρίζονται λιμενικές εγκαταστάσεις, οι δήμοι που είναι παραχωρησιούχοι δημόσιου κρατικού εξοπλισμού στους θαλάσσιους λιμένες, όπως και οι επιχειρήσεις τις οποίες υποκατέστησαν στην εκμετάλλευση του εν λόγω εξοπλισμού, που εκμεταλλεύονται απευθείας τις υποδομές ή παρέχουν υπηρεσίες σε έναν λιμένα, είναι, όσο αναφορά τις δικές τους οικονομικές δραστηριότητες – ιδίως αυτές που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη (45) – «επιχειρήσεις» κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
State resources and imputability to the State
Κρατικοί πόροι και δυνατότητα καταλογισμού
According to Article 107(1) TFEU, only measures granted by Member States or through State resources are liable to constitute State aid.
Σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, μόνο οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους μπορούν να αποτελούν κρατικές ενισχύσεις.
It is settled case-law that waiving revenues that would — in principle — otherwise have been paid to the State constitutes a transfer of State resources within the meaning of that provision [44].
Κατά πάγια νομολογία η παραίτηση από πόρους που, καταρχήν, θα έπρεπε να καταβληθούν στο δημόσιο Ταμείο συνιστά μεταβίβαση κρατικών πόρων κατά την έννοια αυτής της διάταξης [44].
Through the tax exemption from which the operators of the French ports benefit, the French State waives tax revenue, which is why this exemption implies a transfer of State resources within the meaning of Article 107(1) TFEU.
Μέσω της φορολογικής απαλλαγής την οποία απολαμβάνουν οι φορείς εκμετάλλευσης των γαλλικών λιμένων, το γαλλικό κράτος παραιτείται των φορολογικών εσόδων και αυτό συνεπάγεται μεταφορά κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Since this tax exemption is based on a series of ministerial decisions, it is also imputable to France.
Δεδομένου ότι η εν λόγω φορολογική απαλλαγή βασίζεται σε σειρά αποφάσεων, αποδίδεται επίσης στο γαλλικό κράτος.
To constitute State aid, the measure at issue must confer a financial advantage on the beneficiary.
Το εν λόγω μέτρο, για να συνιστά κρατική ενίσχυση πρέπει να παρέχει οικονομικό πλεονέκτημα στον ωφελούμενο.
An advantage comprises not only a positive benefit, but also all the measures which in various forms mitigate the charges which are normally included in the budget of an undertaking [45].
Ως πλεονέκτημα δεν νοούνται μόνο οι θετικές παροχές, αλλά και οι επεμβάσεις οι οποίες, υπό διάφορες μορφές, ελαφρύνουν τις επιβαρύνσεις που συνήθως βαρύνουν τον προϋπολογισμό μιας επιχείρησης [45].
As pointed out above, under French tax legislation, ‘the autonomous ports, maritime chambers of commerce, chambers of commerce and industry managing port installations, municipalities which are concessionaires of public equipment owned by the State in the seaports, and undertakings to which they may have entrusted the operation of that equipment’ [46] should be subject to corporate tax as regards their economic activities, but are in fact exempt from it.
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, βάσει της γαλλικής φορολογικής νομοθεσίας, «οι αυτόνομοι λιμένες, τα επιμελητήρια θαλάσσιου εμπορίου, τα εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια που διαχειρίζονται λιμενικές εγκαταστάσεις, οι δήμοι που είναι παραχωρησιούχοι δημόσιου εξοπλισμού ο οποίος ανήκει στο κράτος εντός των λιμένων, καθώς και οι εταιρείες τις οποίες υποκατέστησαν στην εκμετάλλευση του εν λόγω εξοπλισμού» [46] πρέπει να υπάγονται σε ΦΕ λόγω των οικονομικών τους δραστηριοτήτων αλλά απαλλάσσονται από αυτόν.
Consequently, these entities do not have to bear the cost of corporate tax normally assumed by French undertakings in relation to their economic activities.
Κατά συνέπεια, αυτές οι οντότητες δεν επιβαρύνονται με τις δαπάνες του ΦΕ που κανονικά βαρύνουν τις γαλλικές επιχειρήσεις για τις οικονομικές τους δραστηριότητες.
They therefore benefit from an economic advantage within the meaning of Article 107(1) TFEU.
Επωφελούνται από ένα οικονομικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Moreover, the alleged fact that the exemption from corporate tax compensates for the additional costs deriving from tasks of general interest assigned to the ports by the public authorities would call into question the classification as an advantage only if, on the one hand, the amount of the advantage resulting from the tax exemption were in fact intended to compensate for the additional costs associated with tasks of general interest and, on the other hand, this amount were limited to the net additional cost of performing these tasks (no overcompensation) [47].
Ωστόσο, το επιχείρημα ότι η απαλλαγή από τον ΦΕ αντισταθμίζει το πρόσθετο κόστος που προκύπτει από τα καθήκοντα γενικού συμφέροντος που έχουν ανατεθεί στους λιμένες από την κρατική εξουσία δεν μπορεί να προκαλέσει αμφισβήτηση για τον χαρακτηρισμό του πλεονεκτήματος εκτός αν, αφενός, το ποσό του πλεονεκτήματος που προέκυψε από την απαλλαγή από τον φόρο είχε πραγματικό στόχο την αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους που προκύπτει από καθήκοντα γενικού συμφέροντος και αφετέρου, το ποσό αυτό περιοριζόταν στα καθαρά πρόσθετα έξοδα που συνδέονται με την άσκηση αυτών των καθηκόντων (μη-υπεραντιστάθμιση) [47].
That is not so in the present case.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ισχύει αυτό.
No provision of national law establishes any connection of any kind between the exemption from corporate tax and any public service tasks assigned to the ports [48].
Μάλιστα, καμία διάταξη εθνικού δικαίου δεν καθιερώνει οποιαδήποτε σύνδεση ανάμεσα στην απαλλαγή από τον ΦΕ και τα ενδεχόμενα καθήκοντα παροχής δημόσιας υπηρεσίας που ανατίθενται στους λιμένες [48].
Nor does national law guarantee that the amount of the compensation (i.e. the amount of corporate tax not paid) is limitedto the amount needed to cover all or part of the costs arising from the fulfilment of public service obligations.
Η απαλλαγή από τον ΦΕ, της οποίας το ύψος είναι ανάλογο των κερδών που πραγματοποιήθηκαν, δεν έχει όριο και μπορεί κατά συνέπεια να καταλήξει σε πλεονέκτημα δυσανάλογο με τα επιπρόσθετα έξοδα που προκύπτουν από τις υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας.
Finally, the assertion by the GPM of Dunkirk that the cost of the public service tasks systematically exceeds the theoretical corporate tax charge is not demonstrated by any figures or any historical data; in the absence of a legal guarantee (also valid for the future) of absence of overcompensation, even if this assertion had been proved to be true for the past, that would not be sufficient to comply with the no overcompensation requirement.
Τέλος, η διαβεβαίωση του GPM της Δουνκέρκης ότι το κόστος των καθηκόντων παροχής δημόσιας υπηρεσίας υπερβαίνει συστηματικά τη θεωρητική φορολογική υποχρέωση δεν αποδεικνύεται από κανέναν αριθμό και κανένα ιστορικό δεδομένο.
To be considered State aid, a measure must be selective, in the sense that it favours certain undertakings or the production of certain goods within the meaning of Article 107(1) TFEU [49].
Λόγω έλλειψης νομοθετικής εγγύησης (με μελλοντική επίσης ισχύ), η απουσία υπεραντιστάθμισης, ακόμα και αν η διαβεβαίωση επαληθευόταν για το παρελθόν, δεν θα επαρκούσε για την πλήρωση της προϋπόθεσης μη-υπεραντιστάθμισης.
According to settled case-law [50], the assessment of the material selectivity of a tax measure mitigating the charges which are normally included in the budget of an undertaking proceeds in three steps.
Το μέτρο, για να μπορεί να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση, πρέπει να είναι επιλεκτικό, δηλαδή να ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ [49].
First, it is necessary to identify the common or ‘normal’ tax regime (the ‘reference system’) applicable in the Member State concerned.
Σε δεύτερη φάση πρέπει να αποφασιστεί αν το εν λόγω μέτρο παρεκκλίνει από το σύστημα αναφοράς στο μέτρο που εισάγει διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε φορείς που βρίσκονται σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση ως προς τον επιδιωκόμενο σκοπό από το εν λόγω καθεστώς.
Second, it is necessary to determine whether the measure in question derogates from the reference system by differentiating between economic operators which, in the light of the objective pursued by said tax regime, are in a comparable factual and legal situation.
Αν ισχύει αυτό, το μέτρο είναι a priori επιλεκτικό.
If this is the case, the measure is prima facie selective.
Σε τρίτη φάση είναι σημαντικό να θεμελιωθεί κατά πόσον το μέτρο που παρεκκλίνει δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική οικονομία του συστήματος αναφοράς.
As a third step, it is necessary to establish whether the derogating measure is justified by the nature or overall structure of the reference system.
Αναφορικά με αυτή την τρίτη φάση, επαφίεται στο κράτος μέλος να αποδείξει ότι η διαφορετική φορολογική διαχείριση προκύπτει απευθείας από τις θεμελιώδεις ή κατευθυντήριες αρχές του φορολογικού καθεστώτος [51] που αναγνωρίζεται ως σύστημα αναφοράς.
As regards this third step, the Member State must demonstrate that the differential tax treatment results directly from the basic or guiding principles of its tax system [51] identified as reference system.