natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφώνησαν από κοινού μια ακόμα παράταση.
Joined Cases C-570/07 and C-571/07 Blanco Pérez and Chao Gómez [2010] ECLI:EU:C:2010:300, para.
Η αιτούσα χώρα απάντησε στις 4 Μαΐου και την 1η Ιουλίου 2016 αντίστοιχα.
94.
Επιπλέον, η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες για το θέμα αυτό από τις αυστριακές αρχές στις 11 Ιουλίου και στις 23 Σεπτεμβρίου 2016.
See, for instance, Case C-169/07 Hartlauer [2009] ECLI:EU:C:2009:141, para.
Αυτό σημαίνει ότι, όταν ένας αναθέτων φορέας δεσμεύεται σε σύναψη «μεικτής» σύμβασης, δηλαδή σε σύμβαση για τη στήριξη τόσο των δραστηριοτήτων που εξαιρούνται από την εφαρμογή της οδηγίας 2014/25/ΕΕ όσο και των δραστηριοτήτων που δεν εξαιρούνται από αυτήν, πρέπει να δίνεται προσοχή στις δραστηριότητες για τις οποίες προορίζεται κυρίως η σύμβαση.
55; Joined Cases C-338/04, C-359/04 and C-360/04 Placanica and Others [2007] ECLI:EU:C:2007:133 paras.
Σε περίπτωση τέτοιας μεικτής σύμβασης, ο κύριος στόχος της οποίας είναι η στήριξη μη εξαιρούμενων δραστηριοτήτων, πρέπει να εφαρμόζονται οι διατάξεις της οδηγίας 2014/25/ΕΕ.
53 and 58.
Υπόθεση M.7398 — Mirael / Ferrovial / NDH1, αιτιολογική σκέψη 19· υπόθεση M.786 — Birmingham International Airport, αιτιολογική σκέψη 15· υπόθεση M.
Judgment of 25 March 2009, 2008/03/0090.
6732 — Ferrovial / Qatar Holding / CDPQ / Baker Street / BAA, αιτιολογική σκέψη 21· υπόθεση M.
M.7398 — Mirael/Ferrovial/NDH1, recital 19; M.786 — Birmingham International Airport, recital 15, M. 6732 — Ferrovial/Qatar Holding/CDPQ/Baker Street/BAA, recital 21;M.
5652 — GIP / Gatwick Airport, αιτιολογική σκέψη 21· υπόθεση M.
5652 — GIP/Gatwick Airport, recital 21;M.
1035 — Hochtief / Aer Rianta / Düsseldorf Airport, αιτιολογική σκέψη 11· υπόθεση M.2262 — Flughafen Berlin II, αιτιολογική σκέψη 13· και υπόθεση M.3823 — MAG / Ferrovial Aeropuertos / Exeter Airport, αιτιολογική σκέψη 15.
1035 — Hochtief/Aer Rianta/Düsseldorf Airport recital 11; M.2262 Flughafen Berlin II recital 13; and M.3823 — MAG/Ferrovial Aeropuertos/Exeter Airport recital 15.
Απόφαση (ΕΕ) 2017/133 της Επιτροπής
Commission Decision (EU) 2017/133
της 25ης Ιανουαρίου 2017
of 25 January 2017
σχετικά με τη διατήρηση, υπό περιορισμούς, των στοιχείων αναφοράς του εναρμονισμένου προτύπου EN 14342:2013 «Ξύλινα δάπεδα: Χαρακτηριστικά, αξιολόγηση της συμμόρφωσης και σήμανση» στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
on the maintenance with a restriction in the Official Journal of the European Union of the reference of harmonised standard EN 14342:2013 ‘Wood flooring and parquet: Characteristics, evaluation of conformity and marking’ in accordance with Regulation (EU) No 305/2011 of the European Parliament and of the Council
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011, για τη θέσπιση εναρμονισμένων όρων εμπορίας προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών και για την κατάργηση της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου [1], και ιδίως το άρθρο 18 παράγραφος 2,
Having regard to Regulation (EU) No 305/2011 of the European Parliament and of the Council of 9 March 2011 laying down harmonised conditions for the marketing of construction products and repealing Council Directive 89/106/EEC [1], and in particular Article 18(2) thereof,
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011, τα εναρμονισμένα πρότυπα που προβλέπονται στο άρθρο 17 πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του εναρμονισμένου συστήματος που ορίζονται από τον εν λόγω κανονισμό ή βάσει του εν λόγω κανονισμού.
Pursuant to Regulation (EU) No 305/2011, harmonised standards foreseen in Article 17 are to fulfil the requirements of the harmonised system set out in or by means of this Regulation.
Τον Ιούλιο του 2013, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN) ενέκρινε το εναρμονισμένο πρότυπο EN 14342:2013 «Ξύλινα δάπεδα: Χαρακτηριστικά, αξιολόγηση της συμμόρφωσης και σήμανση».
In July 2013, the European Committee for Standardisation (CEN) adopted the harmonised standard EN 14342:2013 ‘Wood flooring and parquet: Characteristics, evaluation of conformity and marking’.
Στη συνέχεια, τα στοιχεία αναφοράς του προτύπου δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [2].
The reference of the standard was subsequently published in the Official Journal of the European Union [2].
Στις 21 Αυγούστου 2015 οι γερμανικές αρχές υπέβαλαν επίσημη ένσταση σε σχέση με το εναρμονισμένο πρότυπο EN 14342:2013.
On 21 August 2015 Germany launched a formal objection in respect of the harmonised standard EN 14342:2013.
Η επίσημη ένσταση παρέπεμπε στην παράγραφο 4.4 του εν λόγω προτύπου, που αφορά τις μεθόδους αξιολόγησης και τα κριτήρια για ορισμένες επικίνδυνες ουσίες, και ζητούσε τη διαγραφή των στοιχείων αναφοράς του προτύπου από την Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή, εναλλακτικά, την επιβολή περιορισμού με τον οποίον θα αποκλειόταν η παράγραφος 4.4 του εν λόγω προτύπου από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω αναφοράς.
The formal objection referred to Clause 4.4 of that standard, concerning the assessment methods and criteria for certain dangerous substances, and demanded the withdrawal of the reference of the standard from the Official Journal of the European Union or, alternatively, a restriction excluding Clause 4.4 of that standard from the scope of that reference.
Σύμφωνα με τη Γερμανία, αυτό το πρότυπο δεν περιέχει εναρμονισμένες μεθόδους για την αξιολόγηση της απόδοσης των εν λόγω προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών σε σχέση με το ουσιώδες χαρακτηριστικό της έκλυσης άλλων επικίνδυνων ουσιών.
According to Germany, that standard does not contain any harmonised methods for assessing the performance of the construction products in question in relation to the essential characteristic release of other dangerous substances.
Πράγματι, η παράγραφος 4.4 του προτύπου ορίζει ότι ο έλεγχος και η δήλωση σχετικά με την έκλυση ή την περιεκτικότητα άλλων επικίνδυνων ουσιών επιπλέον αυτών που εξετάζονται σε άλλες παραγράφους του προτύπου θα πρέπει να γίνονται με βάση τις εθνικές διατάξεις στον τόπο χρήσης.
In fact, Clause 4.4 of the standard states that verification and declaration on release or content of additional other dangerous substances than those dealt with in other clauses of the standard should be done taking into account national provisions in the place of use.
Η Γερμανία θεώρησε ότι αυτή η αδυναμία συνιστά παράβαση του άρθρου 17 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011, καθώς το συγκεκριμένο πρότυπο δεν ανταποκρίνεται πλήρως στις απαιτήσεις που καθορίζονται στη σχετική εντολή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 18.
Germany considered this shortcoming to constitute a violation of Article 17(3) of Regulation (EU) No 305/2011, as the standard at hand did not entirely satisfy the requirements set out in the relevant mandate as foreseen in Article 18.
Επιπλέον, η Γερμανία τόνισε τη σημασία της κατάλληλης μεταχείρισης της έκλυσης άλλων τέτοιων επικίνδυνων ουσιών, ιδίως των πτητικών οργανικών ενώσεων (VOC), εντός των ορίων των εναρμονισμένων προτύπων, ιδίως για τα εν λόγω προϊόντα με βάση το ξύλο.
Moreover, Germany emphasised the importance of an appropriate treatment of releases of such other dangerous substances, in particular volatile organic compounds (VOCs), within the harmonised standards notably for the wood-based products in question.
Για τους λόγους αυτούς, η Γερμανία ζήτησε να αφαιρεθούν τα στοιχεία αναφοράς του εν λόγω προτύπου ή, εναλλακτικά, να επιβληθεί περιορισμός που να αποκλείει την παράγραφο 4.4 από το πεδίο εφαρμογής της αναφοράς, έτσι ώστε να παρέχεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να θεσπίζουν εθνικές διατάξεις για την αξιολόγηση της απόδοσης σε σχέση με το συγκεκριμένο ουσιώδες χαρακτηριστικό, όσον αφορά την έκλυση άλλων επικίνδυνων ουσιών.
For these reasons, Germany demanded to withdraw the reference of that standard, or alternatively to restrict it by excluding Clause 4.4 from its scope, so as to permit Member States to adopt national provisions for the assessment of the performance in relation to the essential characteristic at hand, as regards the release of other dangerous substances.
Προκειμένου να κριθεί το παραδεκτό των ισχυρισμών που διατυπώθηκαν, πρέπει να επισημανθεί ότι, αν το επικουρικό αίτημα της Γερμανίας έπρεπε να ερμηνευτεί ως χωριστό αίτημα που αποσκοπεί στο να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να θεσπίζουν εθνικές διατάξεις με τις οποίες να ορίζονται επιπρόσθετες απαιτήσεις, ένας τέτοιος ισχυρισμός δεν θα επικεντρωνόταν στο περιεχόμενο του προτύπου EN 14342:2013 και, ως εκ τούτου, θα έπρεπε να θεωρηθεί απαράδεκτος.
When assessing the admissibility of the claims brought forward, it should be stated that if the alternative demand of Germany were to be understood as constituting a separate demand aiming to allow Member States to put in place national provisions setting additional requirements, such a claim would not focus on the contents of EN 14342:2013, and should therefore be considered inadmissible.
Ωστόσο, δεδομένου ότι η διατύπωση του αιτήματος αφορά σαφώς τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της αναφοράς στο εν λόγω πρότυπο, οι συνδεδεμένες δηλώσεις της Γερμανίας σχετικά με τις συνέπειες ενός τέτοιου περιορισμού θα πρέπει να θεωρηθούν μέρος μόνο της επιχειρηματολογίας που διατυπώθηκε στο πλαίσιο της επίσημης ένστασης και, ως εκ τούτου, να μην εξεταστούν χωριστά.
However, as the wording of the demand clearly is directed to the restriction of the scope of reference to that standard, the linked statements of Germany about the consequences of such a restriction should be regarded only as parts of the argumentation offered within the formal objection and thus not considered separately.
Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011, τα εναρμονισμένα πρότυπα πρέπει να παρέχουν τις μεθόδους και τα κριτήρια για την αξιολόγηση της απόδοσης των προϊόντων που καλύπτονται από αυτά, σε σχέση με τα ουσιώδη χαρακτηριστικά τους.
According to Article 17(3) of Regulation (EU) No 305/2011, harmonised standards are to provide the methods and the criteria for assessing the performance of the products covered by them in relation to their essential characteristics.
Όπως ισχυρίστηκε η Γερμανία, η παράγραφος 4.4 του προτύπου EN 14342:2013 περιέχει μόνο παραπομπή στις ισχύουσες εθνικές διατάξεις.
Quite as Germany has asserted, Clause 4.4 of EN 14342:2013 only presents a reference to national provisions in place.
Από αυτή την άποψη, το πρότυπο EN 14342:2013 δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις που διατυπώνονται στο άρθρο 17 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011.
In this respect, EN 14342:2013 does not comply with the requirements set out in Article 17(3) of Regulation (EU) No 305/2011.
Επιπλέον, από τη νομολογία του Δικαστηρίου [3] προκύπτει ότι τα κράτη μέλη δεν έχουν το δικαίωμα να θεσπίσουν εθνικές διατάξεις για την αξιολόγηση της απόδοσης σε σχέση με οποιοδήποτε από τα ουσιώδη χαρακτηριστικά πέραν εκείνων που περιλαμβάνονται στα εναρμονισμένα πρότυπα, προκειμένου για τη διάθεση στην αγορά ή τη χρήση των προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών που καλύπτονται από αυτά.
Furthermore, the jurisprudence of the Court of Justice [3] indicates that Member States are not entitled to put in place national provisions for the assessment of the performance in relation to any essential characteristics above and beyond what has been contained in the harmonised standards, when it comes to the marketing or the use of the construction products covered by them.
Ως εκ τούτου, το περιεχόμενο του προτύπου EN 14342:2013 αντιβαίνει στις αρχές αυτές.
The contents of EN 14342:2013 are thus in conflict also with these principles.
Ως εκ τούτου, και επειδή οι κανονισμοί εφαρμόζονται άμεσα, η παράγραφος 4.4 του προτύπου EN 14342:2013 δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της παρούσας επίσημης διαδικασίας ένστασης.
Therefore and due to the fact that Regulations are directly applicable, Clause 4.4 of EN 14342:2013 should not be applied, independently of the outcome of this formal objection procedure.
Παρ' όλα αυτά, δεδομένου ότι η νομολογία του Δικαστηρίου [4] επιβεβαιώνει τον εξαντλητικό χαρακτήρα του εναρμονισμένου συστήματος που έχει θεσπιστεί με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011 ή δυνάμει αυτού, το ανίσχυρο της παραγράφου 4.4 του προτύπου EN 14342:2013 δεν συνεπάγεται ότι τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να θεσπίσουν εθνικές διατάξεις για την αξιολόγηση της απόδοσης σε σχέση με το ουσιώδες χαρακτηριστικό της έκλυσης άλλων επικίνδυνων ουσιών.
Nevertheless, since the jurisprudence of the Court of Justice [4] confirms the exhaustive nature of the harmonised system established in or by means of Regulation (EU) No 305/2011, the invalidity pf Clause 4.4 of EN 14342:2013 does not imply that Member States could adopt national provisions for the assessment of the performance in relation to the essential characteristic release of other dangerous substances.
Με βάση το περιεχόμενο του προτύπου EN 14342:2013, καθώς και τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν από τη Γερμανία, από τα άλλα κράτη μέλη, από την επιτροπή CEN και από τις επιχειρήσεις του κλάδου, και έπειτα από διαβούλευση με τις επιτροπές που έχουν συσταθεί βάσει του άρθρου 64 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011 και του άρθρου 22 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1025/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [5], πρέπει να σημειωθεί ότι δεν διατυπώθηκε καμία ουσιαστική αντίρρηση στη συνέχιση της δημοσίευσης των στοιχείων αναφοράς αυτού του προτύπου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
On the basis of the contents of EN 14342:2013 as well as the information submitted by Germany, by the other Member States, by CEN and by industry, and after consulting the committees established by Article 64 of Regulation (EU) No 305/2011 and by Article 22 of Regulation (EU) No 1025/2012 of the European Parliament and of the Council [5], it should be noted that no substantial objections were expressed against the continued publication of the reference of that standard in the Official Journal of the European Union.
Η εξαίρεση της παραγράφου 4.4 από το πεδίο εφαρμογής της αναφοράς που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίστηκε με ανησυχία με βάση μια ερμηνεία της νομολογίας του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη, αν θεωρούν ότι η ασφάλεια ενός προϊόντος δεν είναι επαρκώς εξασφαλισμένη, επιτρέπεται να καθορίζουν απαιτήσεις που περιορίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων αυτών.
The exclusion of Clause 4.4 from the scope of the reference published in the Official Journal of the European Union has been met with concerns based on an interpretation of the jurisprudence of the Court of Justice as allowing the Member States, if they take the view that the safety of a product is insufficiently ensured, to lay down requirements restricting the free circulation of those products.
Ωστόσο, το ίδιο το Δικαστήριο έχει ήδη δηλώσει ότι μια τέτοια ερμηνεία θα έθετε εν αμφιβόλω την αποτελεσματικότητα [«effet utile»] της εναρμόνισης στον τομέα αυτόν [6].
However, the Court of Justice itself has already stated that such an interpretation would put into question the effectiveness [(‘effet utile’)] of the harmonisation in this field [6].
Ως εκ τούτου, οι εικαζόμενες ελλείψεις του προτύπου αυτού δεν μπορούν να θεωρηθούν επαρκής λόγος για να γίνει δεκτό το πρώτο αίτημα της Γερμανίας, δηλαδή η πλήρης αφαίρεση των στοιχείων αναφοράς του προτύπου EN 14342:2013 από την Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
The alleged incompleteness of that standard should thus not be considered a sufficient reason for accepting the first demand of Germany, the complete withdrawal of the reference to the standard EN 14342:2013 from the Official Journal of the European Union.
Αυτό το αίτημα θα πρέπει συνεπώς να απορριφθεί.
That demand should therefore be rejected.
Για το εναλλακτικό αίτημα της επιβολής περιορισμών στην αναφορά με αποκλεισμό της παραγράφου 4.4 από το πεδίο εφαρμογής της, θα πρέπει πρώτα να υπενθυμιστεί ότι, όπως καταδείχθηκε ήδη, η ρήτρα αυτή δεν πρέπει να εφαρμόζεται, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της παρούσας επίσημης διαδικασίας ένστασης.
For the alternative demand of restricting the reference by excluding Clause 4.4 from its scope, it should firstly be reminded that, as already demonstrated, that clause is not to be applied, independently of the outcome of this formal objection procedure.
Ωστόσο, για λόγους σαφήνειας, κρίνεται αναγκαίο να εξαιρεθεί ρητά η εν λόγω ανίσχυρη ρήτρα από την αναφορά.
However, for reasons of clarity, it is necessary to explicitly exclude that invalid clause from the reference.
Συνεπώς, τα στοιχεία αναφοράς του προτύπου EN 14342:2013 θα πρέπει να διατηρηθούν, αλλά είναι απαραίτητο να προστεθεί περιορισμός που να εξαιρεί την παράγραφο 4.4 του προτύπου αυτού από το πεδίο εφαρμογής της αναφοράς,
The reference of EN 14342:2013 should therefore be maintained, but it is necessary to introduce a restriction excluding Clause 4.4 of that standard from its scope,
Τα στοιχεία αναφοράς του εναρμονισμένου προτύπου EN 14342: 2013 «Ξύλινα δάπεδα: Χαρακτηριστικά, αξιολόγηση της συμμόρφωσης και σήμανση» διατηρούνται με την επιβολή περιορισμού.
The reference of harmonised standard EN 14342:2013 ‘Wood flooring and parquet: Characteristics, evaluation of conformity and marking’ shall be maintained with a restriction.
Η Επιτροπή προσθέτει τον παρακάτω περιορισμό στον κατάλογο των στοιχείων αναφοράς των εναρμονισμένων προτύπων που έχει δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης:
The Commission shall add the following restriction in the list of references of harmonised standards published in the Official Journal of the European Union: ‘Clause 4.4 of standard EN 14342:2013 is excluded from the scope of the reference published’.
«Η παράγραφος 4.4 του προτύπου EN 14342:2013 αποκλείεται από το πεδίο εφαρμογής της δημοσιευμένης αναφοράς».
Article 2
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Done at Brussels, 25 January 2017.
Βρυξέλλες, 25 Ιανουαρίου 2017.
For the Commission
Ο Πρόεδρος
OJ L 88, 4.4.2011, p. 5.
ΕΕ L 88 της 4.4.2011, σ. 5.
Commission Communication in the framework of the implementation of Regulation (EU) No 305/2011 of the European Parliament and of the Council of 9 March 2011 laying down harmonised conditions for the marketing of construction products and repealing Directive 89/106/EEC (OJ C 259, 8.8.2014, p. 1).
Ανακοίνωση της Επιτροπής στο πλαίσιο της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011, για τη θέσπιση εναρμονισμένων όρων εμπορίας προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών και για την κατάργηση της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ C 259 της 8.8.2014, σ. 1).
Most recent publication: Commission communication in the framework of the implementation of Regulation (EU) No 305/2011 of the European Parliament and of the Council laying down harmonised conditions for the marketing of construction products and repealing Council Directive 89/106/EEC (OJ C 398, 28.10.2016, p. 7).
Πιο πρόσφατη δημοσίευση:
Cf. in particular the ECJ judgement on case C-100/13 (Commission v. Germany), para 55 ff.
Ανακοίνωση της Επιτροπής στο πλαίσιο της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση εναρμονισμένων όρων εμπορίας προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών και για την κατάργηση της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ (ΕΕ C 398 της 28.10.2016, σ. 7).
Cf. the ECJ judgement on case C-100/13 (Commission v. Germany), para 62.
Βλέπε, ιδίως, την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-100/13, Επιτροπή κατά Γερμανίας, σκέψεις 55 επ.
Regulation (EU) No 1025/2012 of the European Parliament and of the Council of 25 October 2012 on European standardisation, amending Council Directives 89/686/EEC and 93/15/EEC and Directives 94/9/EC, 94/25/EC, 95/16/EC, 97/23/EC, 98/34/EC, 2004/22/EC, 2007/23/EC, 2009/23/EC and 2009/105/EC of the European Parliament and of the Council and repealing Council Decision 87/95/EEC and Decision No 1673/2006/EC of the European Parliament and of the Council (OJ L 316, 14.11.2012, p. 12).
Βλέπε την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-100/13, Επιτροπή κατά Γερμανίας, σκέψη 62.
Cf. the ECJ judgement on case C-100/13 (Commission v. Germany), para 60.
Απόφαση (ΕΕ) 2017/145 της Επιτροπής
Commission Decision (EU) 2017/145
σχετικά με τη διατήρηση, υπό περιορισμούς, των στοιχείων αναφοράς του εναρμονισμένου προτύπου EN 14904:2006 «Τάπητες αθλοπαιδιών — Προδιαγραφή για τάπητες εσωτερικών χώρων πολλαπλών αθλοπαιδιών» στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
on the maintenance with a restriction in the Official Journal of the European Union of the reference of harmonised standard EN 14904:2006 ‘Surfaces for sport areas — Indoor surfaces for multi-sports use: Specification’ in accordance with Regulation (EU) No 305/2011 of the European Parliament and of the Council
Τον Μάρτιο του 2006 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN) ενέκρινε το εναρμονισμένο πρότυπο EN 14904:2006 «Τάπητες αθλοπαιδιών — Προδιαγραφή για τάπητες εσωτερικών χώρων πολλαπλών αθλοπαιδιών».
In March 2006, the European Committee for Standardisation (CEN) adopted the harmonised standard EN 14904:2006 ‘Surfaces for sport areas — Indoor surfaces for multi-sports use: Specification’.
Τα στοιχεία αναφοράς του προτύπου δημοσιεύτηκαν στη συνέχεια στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [2].
The reference of the standard was subsequently published in the Official Journal of the European Union [2].
Στις 21 Αυγούστου 2015 οι γερμανικές αρχές υπέβαλαν επίσημη ένσταση σε σχέση με το εναρμονισμένο πρότυπο EN 14904:2006.
On 21 August 2015 Germany launched a formal objection in respect of the harmonised standard EN 14904:2006.
Η επίσημη ένσταση παρέπεμπε στη σημείωση 1 του παραρτήματος ZA.1 του εν λόγω προτύπου, που αφορά τις μεθόδους αξιολόγησης και τα κριτήρια για άλλες επικίνδυνες ουσίες εκτός της φορμαλδεΰδης και της πενταχλωροφαινόλης (PCP), και ζητούσε τη διαγραφή των στοιχείων αναφοράς του προτύπου από την Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή, εναλλακτικά, την επιβολή περιορισμού με τον οποίο θα αποκλειόταν η σημείωση 1 του παραρτήματος ZA.1 του εν λόγω προτύπου από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω αναφοράς.
The formal objection referred to Note 1 of Annex ZA.1 to that standard, concerning the assessment methods and criteria for other dangerous substances than formaldehyde or pentachlorophenol (PCP), and demanded the withdrawal of the reference of the standard from the Official Journal of the European Union or, alternatively, a restriction excluding Note 1 of Annex ZA.1 to that standard from the scope of that reference.
Σύμφωνα με τη Γερμανία, αυτό το πρότυπο δεν περιέχει εναρμονισμένες μεθόδους για την αξιολόγηση της απόδοσης των εν λόγω προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών σε σχέση με τα ουσιώδη χαρακτηριστικά των επικίνδυνων ουσιών, όταν πρόκειται για άλλες επικίνδυνες ουσίες εκτός της φορμαλδεΰδης και της πενταχλωροφαινόλης (PCP).
According to Germany, that standard does not contain any harmonised methods for assessing the performance of the construction products in question in relation to the essential characteristic of dangerous substances, when it comes to other dangerous substances than formaldehyde or pentachlorophenol (PCP).
Στην πραγματικότητα, η σημείωση 1 του παραρτήματος ΖΑ.1 του προτύπου ορίζει ότι πρόσθετες απαιτήσεις που αφορούν επικίνδυνες ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών νομοθεσιών, δύνανται να εφαρμόζονται στα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του προτύπου και ότι όλες αυτές πρέπει να τηρούνται όπου αυτό αρμόζει.
In fact, Note 1 of Annex ZA.1 to the standard states that additional requirements relating to dangerous substances, including national laws, may apply to the products falling within the scope of the standard, and that all those must be complied with where applicable.
Η Γερμανία τόνισε ότι οι μόνες ειδικές ρήτρες σχετικά με επικίνδυνες ουσίες στο εν λόγω πρότυπο (σημεία 5.5 και 5.6) αφορούν τη φορμαλδεΰδη και την πενταχλωροφαινόλη (PCP).
Germany highlighted that the only specific clauses relating to dangerous substances in that standard (Clauses 5.5 and 5.6) concern formaldehyde and pentachlorophenol (PCP).