natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ομοίως με το άρθρο 36 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, το οποίο απαιτεί από τα ιδρύματα να αφαιρούν τις ζημίες για το τρέχον οικονομικό έτος από το κεφάλαιο κοινών μετοχών της κατηγορίας 1, ο ρόλος των καθαρών εσόδων για την κάλυψη ή την απορρόφηση των κινδύνων που απορρέουν από δυσμενείς μεταβολές στις συνθήκες της επιχείρησης θα πρέπει επίσης να αναγνωρίζεται στον παρόντα κανονισμό.
Similarly to point (a) of Article 36(1) of Regulation (EU) No 575/2013, which requires institutions to deduct losses for the current financial year from the Common Equity Tier 1 capital, the role of net income in covering or absorbing the risks arising from adverse changes in the business conditions should also be recognised in this Regulation.
Δεδομένου ότι το κόστος αυτό δεν παράγει πραγματικές ταμειακές ροές που πρέπει να καλύπτονται από κεφάλαιο, οι εν λόγω αφαιρέσεις θα πρέπει να εφαρμόζονται στις κεφαλαιακές απαιτήσεις για επιχειρηματικό κίνδυνο και σε εκείνες που αφορούν εκκαθάριση ή αναδιάρθρωση.
In line with similar provisions in Commission Delegated Regulation (EU) No 152/2013 [5], CSDs should be required to hold a minimum prudential amount of capital against business risk in order to guarantee a minimum prudential treatment.
Δεδομένου ότι ο χρόνος που απαιτείται για μια εύτακτη εκκαθάριση ή αναδιάρθρωση εξαρτάται αυστηρά από τις υπηρεσίες που παρέχονται από κάθε επιμέρους ΚΑΤ και από το περιβάλλον της αγοράς στην οποία δραστηριοποιείται, και ειδικότερα από το ενδεχόμενο ότι ένα άλλο ΚΑΤ μπορεί να αναλάβει την παροχή του συνόλου ή μέρους των υπηρεσιών του, ο αριθμός των μηνών που απαιτούνται για την αναδιάρθρωση των δραστηριοτήτων του ή την εκκαθάρισή του θα πρέπει να βασίζεται σε ίδια εκτίμηση του ΚΑΤ.
In accordance with the CPSS-IOSCO Principles, tangible and intangible assets' amortisation and depreciation costs can be deducted from gross operational expenses for the calculation of the capital requirements.
Ωστόσο, αυτό το χρονικό διάστημα δεν θα πρέπει να είναι μικρότερο από τον ελάχιστο αριθμό των μηνών που απαιτούνται για αναδιάρθρωση ή εκκαθάριση που προβλέπεται στο άρθρο 47 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014, προκειμένου να διασφαλιστεί συνετό επίπεδο κεφαλαιακών απαιτήσεων.
Since those costs do not generate actual cash flows that need to be backed by capital, such deductions should be applicable to the capital requirements for business risk and to those covering winding-down or restructuring.
Το ΚΑΤ θα πρέπει να εκπονεί σενάρια για την αναδιάρθρωση των δραστηριοτήτων ή την εκκαθάρισή του τα οποία να είναι προσαρμοσμένα στο επιχειρηματικό του μοντέλο.
Since the time necessary for an orderly winding-down or restructuring strictly depends on the services provided by any individual CSD and on the market environment in which it operates, in particular on the possibility that another CSD can take on part or all of its services, the number of months required for restructuring of its activities or winding-down should be based on the CSD's own estimate.
Ωστόσο, προκειμένου να επιτευχθεί η εναρμονισμένη εφαρμογή των απαιτήσεων περί αναδιάρθρωσης ή εκκαθάρισης στην Ένωση και να διασφαλιστεί ότι πληρούνται προληπτικώς ορθές απαιτήσεις, η διακριτική ευχέρεια για τον σχεδιασμό των εν λόγω σεναρίων πρέπει να περιορίζεται από σαφώς καθορισμένα κριτήρια.
However, this period of time should not be less than the minimum number of months required for restructuring or winding-down provided for in Article 47 of Regulation (EU) No 909/2014 in order to ensure a prudent level of capital requirements.
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 είναι το σχετικό σημείο αναφοράς για τον καθορισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων για τα ΚΑΤ.
A CSD should design scenarios for restructuring of its activities or winding-down that are adapted to its business model.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέπεια με τον εν λόγω κανονισμό, οι μεθοδολογίες για τον υπολογισμό του λειτουργικού κινδύνου που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει επίσης να θεωρούνται ότι καλύπτουν τον νομικό κίνδυνο για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.
However, in order to obtain a harmonised application of the requirements on restructuring or winding-down in the Union and to ensure that prudentially sound requirements are satisfied, the discretion on the design of such scenarios should be limited by well-defined criteria.
Όταν υπάρχει κάποια παράλειψη στη φύλαξη τίτλων για λογαριασμό ενός συμμετέχοντα, μια τέτοια παράλειψη θα υλοποιηθεί είτε ως κόστος για τον συμμετέχοντα είτε ως κόστος για το ΚΑΤ, που ενδέχεται να αντιμετωπίσει νομικές αξιώσεις.
Regulation (EU) No 575/2013 is the relevant benchmark for the purpose of establishing the capital requirements for CSDs.
Ως εκ τούτου, οι κανόνες για τον υπολογισμό του κανονιστικού κεφαλαίου για λειτουργικό κίνδυνο συνυπολογίζουν ήδη τον κίνδυνο θεματοφυλακής.
In order to ensure consistency with that Regulation, the methodologies for the calculation of operational risk laid down in this Regulation should also be understood as covering legal risk for the purposes of this Regulation.
Για τους ίδιους λόγους, ο κίνδυνος θεματοφυλακής για αξιόγραφα που τηρούνται μέσω σύνδεσης με άλλο ΚΑΤ δεν θα πρέπει να υπόκεινται σε πρόσθετες κανονιστικές κεφαλαιακές επιβαρύνσεις, αλλά να θεωρούνται μέρος του ρυθμιστικού κεφαλαίου για λειτουργικό κίνδυνο.
Where there is a failure in the safekeeping of securities on behalf of a participant, such a failure would materialise as either a cost to the participant or as a cost for the CSD that would face legal claims.
Ομοίως, ο κίνδυνος θεματοφυλακής που αντιμετωπίζει ένα ΚΑΤ επί ίδιων περιουσιακών στοιχείων που τηρούνται από τράπεζα-θεματοφύλακα ή άλλο ΚΑΤ, δεν θα πρέπει να υπολογίζεται δύο φορές, ενώ δεν θα πρέπει να απαιτείται πρόσθετο ρυθμιστικό κεφάλαιο.
Therefore, rules for the calculation of the regulatory capital for operational risk already take into account the custody risk.
Το ΚΑΤ μπορεί επίσης να αντιμετωπίσει επενδυτικούς κινδύνους σε σχέση με τα στοιχεία του ενεργητικού που κατέχει ή τις επενδύσεις που πραγματοποιεί με τη χρήση ασφαλειών, καταθέσεων συμμετεχόντων, δανείων προς τους συμμετέχοντες ή οποιουδήποτε άλλου ανοίγματος στο πλαίσιο των επιτρεπόμενων επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου.
For the same reasons, custody risk for securities held through a link with another CSD should not be subject to any additional regulatory capital charge but should be considered as part of the regulatory capital for operational risk.
Ο επενδυτικός κίνδυνος είναι ο κίνδυνος ζημίας που αντιμετωπίζει το ΚΑΤ όταν επενδύει ίδιους πόρους ή πόρους των συμμετεχόντων σε αυτό, όπως ασφάλειες.
Similarly, custody risk faced by a CSD on own assets held by a custodian bank or other CSDs should not be double-counted and no additional regulatory capital should be required.
Οι διατάξεις που ορίζονται στην οδηγία 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [6] και του Συμβουλίου, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και στον κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 152/2013, είναι τα κατάλληλα σημεία αναφοράς για τον καθορισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων για την κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου, του πιστωτικού κινδύνου αντισυμβαλλομένου και του κινδύνου αγοράς, που μπορεί να προκύψουν από τις επενδύσεις του ΚΑΤ.
A CSD may also face investment risks with regard to the assets that it owns or with regard to the investments that it makes using collateral, participants' deposits, loans to the participants or any other exposure under the allowed banking-type ancillary services.
Δεδομένης της φύσης των δραστηριοτήτων των ΚΑΤ, το ΚΑΤ αναλαμβάνει επιχειρηματικό κίνδυνο λόγω δυνητικών αλλαγών στις γενικές επιχειρηματικές συνθήκες, που πιθανόν να εξασθενίσουν την οικονομική του θέση μετά από μείωση των εσόδων του ή αύξηση των δαπανών του και να οδηγήσουν σε ζημία που θα πρέπει να καταλογιστεί στο κεφάλαιό του.
Investment risk is the risk of loss faced by a CSD when it invests its own or its participants' resources, such as collateral.
Δεδομένου ότι το επίπεδο επιχειρηματικού κινδύνου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την επιμέρους κατάσταση κάθε ΚΑΤ και μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες, οι κεφαλαιακές απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να βασίζονται στην εκτίμηση του ίδιου του ΚΑΤ και η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται από το ΚΑΤ για μια τέτοια εκτίμηση θα πρέπει να είναι ανάλογη με την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ΚΑΤ.
Provisions set out in Directive 2013/36/EU of the European Parliament and of the Council [6], Regulation (EU) No 575/2013 and Delegated Regulation (EU) No 152/2013 are the appropriate benchmark for the purpose of establishing capital requirements to cover credit risk, counterparty credit risk and market risks that may arise from the investments of a CSD.
Το ΚΑΤ θα πρέπει να εκπονήσει ιδίαν εκτίμηση όσον αφορά το κεφάλαιο που απαιτείται έναντι του επιχειρηματικού κινδύνου χρησιμοποιώντας ένα σύνολο σεναρίων ακραίων καταστάσεων, ώστε να καλύπτονται οι κίνδυνοι που δεν έχουν ήδη καλυφθεί από τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για τον λειτουργικό κίνδυνο.
Given the nature of the activities of CSDs, a CSD assumes business risk due to potential changes in general business conditions that are likely to impair its financial position following a decline in its revenues or an increase in its expenses and that result in a loss that should be charged against its capital.
Προκειμένου να διασφαλιστεί συνετό επίπεδο κεφαλαιακών απαιτήσεων για επιχειρηματικό κίνδυνο κατά τον υπολογισμό βάσει εσωτερικώς σχεδιασμένων σεναρίων, θα πρέπει να θεσπιστεί ένα ελάχιστο επίπεδο κεφαλαίου με τη μορφή ενός συνετού κατώτατου ορίου.
Given that the level of business risk is highly dependent on the individual situation of each CSD and it can be caused by various factors, the capital requirements of this Regulation should be based on a CSD's own estimate and the methodology used by a CSD for such an estimate should be proportional to the scale and complexity of the CSD's activities.
Το ελάχιστο επίπεδο του απαιτούμενου κεφαλαίου για επιχειρηματικό κίνδυνο θα πρέπει να εναρμονιστεί με παρόμοιες απαιτήσεις για άλλες υποδομές της αγοράς σε συναφείς πράξεις της Ένωσης, όπως ο κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός της Επιτροπής σχετικά με τις κεφαλαιακές απαιτήσεις κεντρικού αντισυμβαλλομένου («CCP»).
A CSD should develop its own estimate of the capital required against business risk under a set of stress scenarios in order to cover the risks that are not already captured by the methodology used for operational risk.
Η πρόσθετη κεφαλαιακή απαίτηση για κινδύνους που συνδέονται με τις επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου θα πρέπει να καλύπτει όλους τους κινδύνους που σχετίζονται με την παροχή ενδοημερήσιας πίστωσης στους συμμετέχοντες ή άλλους χρήστες του ΚΑΤ.
In order to ensure a prudent level of the capital requirements for business risk when making a calculation based on self-designed scenarios, a minimum level of capital, should be introduced in the form of a prudential floor.
Όταν τα πιστωτικά ανοίγματα μιας ημέρας ή μεγαλύτερης περιόδου προκύπτουν από την παροχή ενδοημερήσιας πίστωσης, οι αντίστοιχοι κίνδυνοι θα πρέπει να μετρώνται και να αντιμετωπίζονται με τη χρήση των μεθοδολογιών που προβλέπονται ήδη στο τρίτο μέρος τίτλος II κεφάλαιο 2, για την τυποποιημένη προσέγγιση, και κεφάλαιο 3, για την προσέγγιση των εσωτερικών διαβαθμίσεων (IRB), του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, δεδομένου ότι ο εν λόγω κανονισμός προβλέπει κανόνες προληπτικής εποπτείας για την επιμέτρηση του πιστωτικού κινδύνου που προκύπτει από πιστωτικά ανοίγματα μιας ημέρας ή μεγαλύτερης περιόδου.
The minimum level of required capital for business risk should be aligned to similar requirements for other market infrastructures in related Union Acts such as Commission Delegated Regulation on capital requirements for central counterparties (‘CCPs’).
Ωστόσο, οι ενδοημερήσιοι πιστωτικοί κίνδυνοι απαιτούν ειδική μεταχείριση, δεδομένου ότι η μεθοδολογία για την επιμέτρησή τους δεν προβλέπεται ρητώς από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 ή άλλη εφαρμοστέα νομοθεσία της Ένωσης.
The additional capital surcharge for risks related to banking-type ancillary services should cover all the risks related to the provision of intraday credit to participants or other CSD users.
Ως εκ τούτου, η μεθοδολογία η οποία καλύπτει ειδικά τον ενδοημερήσιο πιστωτικό κίνδυνο πρέπει να είναι αρκετά ευαίσθητη στον κίνδυνο, προκειμένου να συνυπολογίζει την ποιότητα των ασφαλειών, την εκτίμηση της πιστωτικής ποιότητας των συμμετεχόντων και τα πραγματικά παρατηρούμενα ενδοημερήσια ανοίγματα.
Where overnight or longer credit exposures result from the provision of intraday credit, the corresponding risks should be measured and addressed by using the methodologies already laid down in Part Three, Title II, Chapter 2, for the Standardised Approach, and Chapter 3, for the Internal Ratings Based Approach (IRB Approach), of Regulation (EU) No 575/2013, given that that Regulation provides prudential rules for measurement of credit risk resulting from overnight or longer credit exposures.
Ταυτόχρονα, η μεθοδολογία θα πρέπει να παρέχει ορθά κίνητρα στους παρόχους επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου, συμπεριλαμβανομένης της παροχής κινήτρων για τη συλλογή ασφαλειών της υψηλότερης δυνατής ποιότητας και την επιλογή φερέγγυων αντισυμβαλλόμενων.
Intraday credit risks, however, require special treatment since the methodology for their measurement is not explicitly provided for in Regulation (EU) No 575/2013 or other applicable Union legislation.
Παρόλο που οι πάροχοι επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου έχουν την υποχρέωση να εκτιμούν σωστά και να ελέγχουν το επίπεδο και την αξία των ασφαλειών και των απομειώσεων, η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό της πρόσθετης κεφαλαιακής απαίτησης για ενδοημερήσιο πιστωτικό κίνδυνο θα πρέπει εντούτοις να μεριμνά και να παρέχει επαρκή κεφάλαια για την περίπτωση που μια απότομη μείωση της αξίας των ασφαλειών υπερβεί τις εκτιμήσεις και καταλήξει σε εν μέρει μη εξασφαλισμένα υπολειπόμενα πιστωτικά ανοίγματα.
As a result, the methodology that specifically addresses intraday credit risk should be sufficiently risk-sensitive to take into account the quality of the collateral, the credit quality assessment of the participants and the actual observed intraday exposures.
Ο υπολογισμός της πρόσθετης κεφαλαιακής απαίτησης για κινδύνους που απορρέουν από την παροχή επικουρικών υπηρεσιών τραπεζικού τύπου απαιτεί τον συνυπολογισμό ιστορικών πληροφοριών για ενδοημερήσια πιστωτικά ανοίγματα.
At the same time, the methodology should provide proper incentives to the providers of banking-type ancillary services, including the incentive to collect the highest quality of collateral and select creditworthy counterparties.
Ως εκ τούτου, προκειμένου να είναι σε θέση να υπολογίσουν αυτή την πρόσθετη κεφαλαιακή απαίτηση, οι οντότητες που παρέχουν επικουρικές υπηρεσίες τραπεζικού τύπου σε χρήστες υπηρεσιών ΚΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014 («ΚΑΤ-πάροχοι τραπεζικών υπηρεσιών»), θα πρέπει να καταγράφουν δεδομένα τουλάχιστον ενός έτους σχετικά με τα ενδοημερήσια πιστωτικά τους ανοίγματα.
Although providers of banking-type ancillary services have the obligation to properly assess and test the level and value of collateral and haircuts, the methodology used to determine the additional capital surcharge for intraday credit risk should nevertheless cater to and provide enough capital for the case where a sudden decrease in the value of the collateral exceeds estimates and results in partially uncollateralised residual credit exposures.
Διαφορετικά, δεν είναι σε θέση να εντοπίζουν τα σχετικά ανοίγματα βάσει των οποίων εκτελείται ο υπολογισμός.
The calculation of the capital surcharge for risks arising from providing banking-type ancillary services requires taking into account past information on intraday credit exposures.
Κατά συνέπεια, τα ΚΑΤ-πάροχοι τραπεζικών υπηρεσιών δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να πληρούν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων που αντιστοιχούν στην πρόσθετη κεφαλαιακή απαίτηση πριν να είναι σε θέση να συλλέξουν όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εκτέλεση του υπολογισμού της πρόσθετης απαίτησης.
As a result, in order to be able to calculate that capital surcharge, entities that provide banking-type ancillary services to users of CSD services in accordance with Article 54(2) of Regulation (EU) No 909/2014 (‘CSD-banking service providers’) should record at least one year of data concerning their intraday credit exposures.
Το άρθρο 54 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014 προβλέπει την εκπόνηση κανόνων για τον καθορισμό της πρόσθετης κεφαλαιακής απαίτησης που αναφέρεται στο άρθρο 54 παράγραφος 3 στοιχείο δ) και στο άρθρο 54 παράγραφος 4 στοιχείο ε) του εν λόγω κανονισμού.
Otherwise they are not able to identify the relevant exposures based on which the calculation is done.
Επιπλέον, το άρθρο 54 του εν λόγω κανονισμού ορίζει ότι η πρόσθετη απαίτηση αντανακλά τον ενδοημερήσιο πιστωτικό κίνδυνο που απορρέει από τις δραστηριότητες στο πλαίσιο του τμήματος Γ του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014, και ιδίως τις διατάξεις της ενδοημερήσιας πίστωσης στους συμμετέχοντες σε σύστημα διακανονισμού αξιογράφων ή σε άλλους χρήστες υπηρεσιών ΚΑΤ.
Consequently, CSD-banking service providers should not be required to meet the own funds requirement corresponding to the capital surcharge until after they are able to collect all the information necessary to perform the calculation of the surcharge.
Ως εκ τούτου, το άνοιγμα σε ενδοημερήσιο πιστωτικό κίνδυνο θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης τη ζημία που ένα ΚΑΤ-πάροχος τραπεζικών υπηρεσιών θα αντιμετώπιζε σε περίπτωση αθέτησης συμμετέχοντος πιστούχου.
Article 54(8) of Regulation (EU) No 909/2014 requires the development of rules to determine the additional capital surcharge referred to in point (d) of Article 54(3) and point (e) of Article 54(4) of that Regulation.
Το άρθρο 59 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014 σχετικά με τον πιστωτικό κίνδυνο ενός ΚΑΤ-παρόχου τραπεζικών υπηρεσιών απαιτεί τη συλλογή «άκρως ρευστοποιήσιμων ασφαλειών με ελάχιστο πιστωτικό κίνδυνο και κίνδυνο αγοράς».
Further, Article 54 of that Regulation requires that additional surcharge reflects the intra-day credit risk resulting from the activities under Section C of the Annex to Regulation (EU) No 909/2014, and in particular the provisions of intraday credit to participants in a securities settlement system or other users of CSD services.
Το άρθρο 59 παράγραφος 4 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014 σχετικά με τον κίνδυνο ρευστότητας ενός ΚΑΤ-παρόχου τραπεζικών υπηρεσιών, απαιτεί τη διαθεσιμότητα «ρευστών διαθεσίμων που πληρούν τις προϋποθέσεις».
Therefore, intraday credit risk exposure should also include the loss that a CSD-banking service provider would face if a borrowing participant were to default.
Ένας τέτοιος αποδεκτός ρευστοποιήσιμος πόρος είναι οι «άκρως ρευστοποιήσιμες ασφάλειες».
Point (d) of Article 59(3) of Regulation (EU) No 909/2014 relating to the credit risk of a CSD-banking service provider requires the collection of ‘highly liquid collateral with minimal credit and market risk’.
Ενώ είναι κατανοητό ότι η ορολογία που χρησιμοποιείται σε καθεμία από τις δύο περιπτώσεις είναι διαφορετική, δεδομένης της διαφορετικής φύσης των σχετικών κινδύνων και της αντιστοιχίας σε διαφορετικές έννοιες που ο κανονισμός προβλέπει για τον πιστωτικό κίνδυνο και τον κίνδυνο ρευστότητας, και τα δύο αφορούν εξίσου υψηλή ποιότητα παρόχων ή στοιχείων του ενεργητικού.
Point (d) of Article 59(4) of Regulation (EU) No 909/2014 relating to the liquidity risk of a CSD-banking service provider, requires availability of ‘qualifying liquid resources’.
Ως εκ τούτου, θα ήταν σκόπιμη η απαίτηση να πληρούνται οι ίδιες προϋποθέσεις πριν μια ασφάλεια ή ένας πόρος ρευστότητας υπό τη μορφή ασφάλειας να μπορεί να χαρακτηριστεί ότι ανήκει είτε στην κατηγορία των «άκρως ρευστοποιήσιμων ασφαλειών με ελάχιστο πιστωτικό κίνδυνο και κίνδυνο αγοράς» είτε στην κατηγορία «αποδεκτών ρευστοποιήσιμων πόρων», αντίστοιχα.
One such qualifying liquid resource is ‘highly liquid collateral’.
Το άρθρο 59 παράγραφος 3 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 909/2014 προβλέπει ότι ένα ΚΑΤ-πάροχος τραπεζικών υπηρεσιών δέχεται άκρως ρευστοποιήσιμες ασφάλειες με ελάχιστο πιστωτικό κίνδυνο και κίνδυνο αγοράς για τη διαχείριση του αντίστοιχου πιστωτικού κινδύνου του.
While it is understandable that the terminology used in each of the two cases is different, given the different nature of the risks involved and the correspondence to different concepts in the regulation of credit and liquidity risk, they both relate to a similarly high quality of providers or assets.
Επιτρέπει επίσης τη χρήση άλλων ειδών ασφαλειών εκτός των άκρως ρευστοποιήσιμων ασφαλειών με ελάχιστο πιστωτικό κίνδυνο και κίνδυνο αγοράς σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, με την εφαρμογή της κατάλληλης απομείωσης.
Therefore, it would be appropriate to require that the same conditions are met before a collateral or a liquidity resource in the form of collateral can qualify as pertaining to either the ‘highly liquid collateral with minimal credit and market risk' category’, or to the ‘qualifying liquid resources’ category, respectively.
Προς διευκόλυνση τούτου, θα πρέπει να καθοριστεί μια σαφής ιεραρχία της ποιότητας των ασφαλειών, προκειμένου να γίνεται διάκριση των ασφαλειών που θα πρέπει να είναι αποδεκτές για την πλήρη κάλυψη του πιστωτικού κινδύνου, των ασφαλειών που είναι αποδεκτές ως πόροι ρευστότητας και των ασφαλειών που, μολονότι παραμένουν αποδεκτές για τη μείωση του πιστωτικού κινδύνου, απαιτούν αποδεκτές πηγές ρευστότητας.
Point (d) of Article 59(3) of Regulation (EU) No 909/2014 requires that a CSD-banking service provider accepts highly liquid collateral with minimal credit and market risk to manage its corresponding credit risk.
Οι πάροχοι ασφαλειών δεν θα πρέπει να παρεμποδίζονται από την ελεύθερη αντικατάσταση των ασφαλειών ανάλογα με τους διαθέσιμους πόρους ή τις στρατηγικές διαχείρισης ενεργητικού-παθητικού.
The same allows for other types of collateral than highly liquid collateral with minimal credit and market risk to be used in specific situations, with the application of an appropriate haircut.
Ως εκ τούτου, κοινές πρακτικές όσον αφορά τις ασφάλειες, όπως η εξάρτηση από λογαριασμούς ενεχύρου των συμμετεχόντων, όπου η ασφάλεια κατατίθεται από τον συμμετέχοντα στους ενεχυριασμένους λογαριασμούς του, προκειμένου να καλύψει πλήρως κάθε πιστωτικό άνοιγμα, θα πρέπει να επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν για την αντικατάσταση ασφαλειών, εφόσον η ποιότητα και η ρευστότητα της ασφάλειας παρακολουθείται και πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.
To facilitate this, a clear hierarchy of the collateral quality should be set in order to distinguish which collateral should be acceptable to fully cover credit risk exposures, which collateral is acceptable as liquidity resource and which collateral, although remaining acceptable for mitigating credit risk, requires qualifying liquidity sources.
Στο πλαίσιο των εν λόγω ρυθμίσεων λογαριασμών ενεχύρου, η ασφάλεια κατατίθεται από τον συμμετέχοντα στους ενεχυριασμένους λογαριασμούς του, προκειμένου να καλύψει πλήρως κάθε πιστωτικό άνοιγμα.
Collateral providers should not be impeded from freely substituting collateral depending on their availability of resources or their asset-liability management strategies.
Επιπλέον, το ΚΑΤ-πάροχος τραπεζικών υπηρεσιών θα πρέπει να αποδέχεται ασφάλειες λαμβάνοντας υπόψη την καθορισμένη ιεραρχία, μπορεί ωστόσο να ρευστοποιήσει τις αποδεκτές ασφάλειες, όπου χρειάζεται, με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο, ύστερα από αθέτηση υποχρέωσης συμμετέχοντα.
Thus, common collateral practices, such as the reliance on participants' pledge accounts, where the collateral is deposited by the participant in its pledged accounts in order to fully cover any credit exposure should be allowed to be used for substituting collateral as long as the quality and liquidity of the collateral is monitored and complies with the requirements of this Regulation.