natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 8 του πρωτοκόλλου του 2010, η έκφραση συναίνεσης από κράτος να δεσμευθεί από το πρωτόκολλο του 2010 ακυρώνει κάθε προγενέστερη έκφραση συναίνεσης για τη σύμβαση HNS του 1996 από το συγκεκριμένο κράτος.
For the Council
Κατά συνέπεια, τα κράτη που είναι συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης HNS του 1996 θα παύσουν να είναι συμβαλλόμενα μέρη της από τη στιγμή που θα εκφράσουν τη συναίνεσή τους να δεσμευθούν από το πρωτόκολλο του 2010, σύμφωνα με το άρθρο 20 του εν λόγω πρωτοκόλλου και πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τις παραγράφους του 2, 3 και 4.
The President
Τα θέματα που καλύπτει η εν λόγω οδηγία και εκείνα που καλύπτει η σύμβαση HNS του 2010 συμπίπτουν συνεπώς εν μέρει, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό.
Consent given on 5.4.2017 (not yet published in the Official Journal).
Τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητά τους στα θέματα που καλύπτει η σύμβαση HNS του 2010 τα οποία δεν επηρεάζουν τους κοινούς κανόνες.
Council Decision 2002/971/EC of 18 November 2002 authorising the Member States, in the interest of the Community, to ratify or accede to the International Convention on Liability and Compensation for Damage in Connection with the Carriage of Hazardous and Noxious Substances by Sea, 1996 (the HNS Convention) (OJ L 337, 13.12.2002, p. 55).
Για τον λόγο αυτό, απαιτείται παγκόσμια κάλυψη του πρωτοκόλλου του 2010.
Council Decision (EU) 2017/770 of 25 April 2017 on the ratification and accession by Member States, in the interest of the European Union, to the Protocol of 2010 to the International Convention on Liability and Compensation for Damage in Connection with the Carriage of Hazardous and Noxious Substances by Sea, with regard to the aspects related to judicial cooperation in civil matters (see page 18 of this Official Journal).
Απόφαση (ΕΕ) 2017/770 του Συμβουλίου
Council Decision (EU) 2017/770
για την επικύρωση και την προσχώρηση των κρατών μελών, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πρωτόκολλο του 2010 της διεθνούς σύμβασης για την αστική ευθύνη και αποζημίωση για ζημία σε σχέση με τη θαλάσσια μεταφορά επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών, με εξαίρεση τις πτυχές δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις
on the ratification and accession by Member States, in the interest of the European Union, to the Protocol of 2010 to the International Convention on Liability and Compensation for Damage in Connection with the Carriage of Hazardous and Noxious Substances by Sea, with regard to the aspects related to judicial cooperation in civil matters
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 81, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) σημείο v),
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Article 81, in conjunction with point (a)(v) of Article 218(6) thereof,
Η διεθνής σύμβαση του 1996 περί ευθύνης και αποζημιώσεων για ζημία σχετιζόμενη με τη θαλάσσια μεταφορά επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών («σύμβαση HNS του 1996») αποσκοπεί να διασφαλίσει επαρκή, άμεση και αποτελεσματική αποζημίωση των ατόμων που έχουν υποστεί ζημίες από τη διαρροή επικίνδυνων και επιβλαβών ουσιών κατά τη θαλάσσια μεταφορά τους.
The International Convention on Liability and Compensation for Damage in Connection with the Carriage of Hazardous and Noxious Substances by Sea, 1996 (‘1996 HNS Convention’) aims to ensure adequate, prompt and effective compensation of persons who suffer damage caused by spills of hazardous and noxious substances, when carried by sea.
Με τη σύμβαση HNS του 1996 καλύφθηκε ένα σημαντικό κενό στη διεθνή ρύθμιση της ευθύνης στο πλαίσιο θαλάσσιων μεταφορών.
The 1996 HNS Convention filled a significant gap in the international regulation of liability in the context of maritime transport.
Το 2002 το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση 2002/971/ΕΚ του Συμβουλίου [2].
In 2002, the Council adopted Decision 2002/971/EC [2].
Σύμφωνα με το άρθρο 2 και το άρθρο 18 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του 2010, η σύμβαση HNS του 1996 και το πρωτόκολλο του 2010 πρέπει να νοούνται, να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται από κοινού ως ενιαία πράξη από τα συμβαλλόμενα μέρη του πρωτοκόλλου τού 2010.
The 1996 HNS Convention has not entered into force.
Ένα κείμενο που ενοποιεί τη σύμβαση HNS του 1996 και το πρωτόκολλο του 2010 («σύμβαση HNS του 2010») εκπονήθηκε από τη γραμματεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού («ΔΝΟ») και εγκρίθηκε από τη Νομική Επιτροπή του ΔΝΟ, κατά την 98η συνεδρίασή της.
The 1996 HNS Convention has been amended by the Protocol of 2010 to the 1996 HNS Convention (‘Protocol of 2010’).
Όπως συνέβη με την προκάτοχό της, η σύμβαση HNS του 2010 είναι ιδιαίτερα σημαντική για τα συμφέροντα της Ένωσης και των κρατών μελών της, καθώς προβλέπει μεγαλύτερη προστασία των θυμάτων ζημιών που συνδέονται με τη θαλάσσια μεταφορά HNS, μεταξύ άλλων όσον αφορά περιβαλλοντική ζημία, σύμφωνα με τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.
The 2010 HNS Convention is not an instrument open to signature or ratification.
Προς το σκοπό αυτό, τα κράτη πρέπει να δημιουργήσουν σύστημα αναφοράς του HNS εισφέροντος φορτίου πριν εκφράσουν τη συναίνεσή τους να δεσμευτούν από το πρωτόκολλο του 2010.
In accordance with Article 20(8) of the Protocol of 2010, the expression of consent by a State to be bound by the Protocol of 2010 nullifies any prior expression of consent by that State to be bound by the 1996 HNS Convention.
Τα άρθρα 38, 39 και 40 της σύμβασης HSN του 2010 αφορούν το παράγωγο ενωσιακό δίκαιο σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [3].
As a result, States that are Contracting Parties to the 1996 HNS Convention will cease to be so the moment they express their consent to be bound by the Protocol of 2010 in accordance with Article 20, and in particular paragraphs (2), (3) and (4) thereof, of that Protocol.
Επομένως, η Ένωση έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα όσον αφορά τα άρθρα 38, 39 και 40 της σύμβασης HSN του 2010, καθώς η σύμβαση αφορά τους κανόνες που έχουν θεσπισθεί με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012.
As was the case with its predecessor, the 2010 HNS Convention is particularly important for the interests of the Union and its Member States, as it provides for improved protection of the victims of damage in connection with the carriage of HNS by sea, including in the context of environmental damage, in line with the 1982 United Nations Convention on the Law of the Sea.
Η ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών για τη δημιουργία του συστήματος αναφοράς του εισφέροντος φορτίου HNS θα μπορούσε να διευκολύνει τις προσπάθειες των κρατών μελών για την ανάπτυξη ενός τέτοιου συστήματος αναφοράς.
In order for States to become Contracting Parties to the Protocol of 2010, and thereby to the 2010 HNS Convention, they have to submit to the Secretary-General of the IMO, at the same time as their instrument of consent, relevant data on the total quantities of contributing cargo under the 2010 HNS Convention (‘HNS contributing cargo’) during the preceding calendar year, in accordance with Article 20(4) thereof.
Όπως συνέβη με τη σύμβαση HNS του 1996, ελλείψει ρήτρας περί οργανισμού περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης («ρήτρας ΟΠΟΟ/REIO»), μόνο κυρίαρχα κράτη μπορούν να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη του πρωτοκόλλου του 2010.
For that purpose, States are required to set up a system for the reporting of HNS contributing cargo prior to expressing their consent to be bound by the Protocol of 2010.
Συνεπώς, η Ένωση δεν μπορεί να επικυρώσει ή να προσχωρήσει στο πρωτόκολλο του 2010 και, κατ' επέκταση, στη σύμβαση HNS του 2010.
Articles 38, 39 and 40 of the 2010 HNS Convention affect Union secondary legislation on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters, as laid down in Regulation (EU) No 1215/2012 of the European Parliament and of the Council [3].
Η επικύρωση του πρωτοκόλλου του 2010 από όλα τα κράτη μέλη εντός δεδομένου χρονικού πλαισίου θα πρέπει να διασφαλίσει ισότιμους όρους ανταγωνισμού εντός της Ένωσης για όλους τους παράγοντες τους οποίους αφορά η εφαρμογή της σύμβασης HNS του 2010.
The Union therefore has exclusive competence in relation to Articles 38, 39 and 40 of the 2010 HNS Convention inasmuch as that Convention affects the rules laid down in Regulation (EU) No 1215/2012.
Συνεπώς, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθούν τα κράτη μέλη να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν, ενδεχομένως, στο πρωτόκολλο του 2010 σε ό,τι αφορά τις πτυχές που σχετίζονται με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις για τις οποίες η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα.
The exchange of best practices among Member States on the setting up of the system for the reporting of HNS contributing cargo could facilitate the efforts of Member States in developing such a reporting system.
Οι διατάξεις της σύμβασης HNS του 2010 που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ένωσης, πλην των διατάξεων που σχετίζονται με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις, θα ρυθμιστούν με απόφαση που θα εκδοθεί παράλληλα με την παρούσα απόφαση.
As was the case with the 1996 HNS Convention, in the absence of a regional economic integration organisation (‘REIO’) clause only sovereign States may be party to the Protocol of 2010.
Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 και επομένως συμμετέχουν στην έκδοση και την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.
The ratification of the Protocol of 2010 by all Member States within a given timeframe should ensure a level playing field within the Union for all actors concerned by the application of the 2010 HNS Convention.
Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 περί της θέσεως της Δανίας, το οποίο έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και, επομένως, δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται σε εφαρμογή της,
Taking into account the international nature of the HNS regime, a global level playing field for all actors concerned by the application of the 2010 HNS Convention should be aimed for.
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:
For that reason, there is a need for global coverage of the Protocol of 2010.
Άρθρο 1
Member States should, therefore, be authorised to ratify or accede to, as appropriate, the Protocol of 2010 with regard to the aspects related to judicial cooperation in civil matters for which the Union has exclusive competence.
Τα κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται να κυρώσουν ή να προσχωρήσουν, αναλόγως, στο πρωτόκολλο του 2010 προς το συμφέρον της Ένωσης, όσον αφορά πτυχές που σχετίζονται με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις για τις οποίες η Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα, υπό τους όρους που καθορίζονται στην παρούσα απόφαση.
The provisions of the 2010 HNS Convention falling within the competence conferred upon the Union other than the provisions related to judicial cooperation in civil matters are to be the subject of a Decision adopted in parallel to this Decision.
Άρθρο 2
When ratifying or acceding to the Protocol of 2010, Member States should make a declaration on the recognition and enforcement of judgments falling within the scope of the 2010 HNS Convention.
Τα κράτη μέλη θα επιδιώξουν να λάβουν τα μέτρα που απαιτούνται ώστε να καταθέσουν τις πράξεις επικύρωσης ή προσχώρησης στο πρωτόκολλο του 2010 εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος και, ει δυνατόν, το αργότερο έως τις 6 Μαΐου 2021.
The United Kingdom and Ireland are bound by Regulation (EU) No 1215/2012 and are therefore taking part in the adoption and application of this Decision.
Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη, το Συμβούλιο και την Επιτροπή με κατάλληλο τρόπο όταν το σύστημα για την αναφορά του εισφέροντος φορτίου HNS καθίσταται λειτουργικό.
In accordance with Articles 1 and 2 of Protocol No 22 on the position of Denmark, annexed to the Treaty on European Union and to the Treaty on the Functioning of the European Union, Denmark is not taking part in the adoption of this Decision and is not bound by it or subject to its application,
Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, ιδίως όσον αφορά το σύστημα αναφοράς του εισφέροντος φορτίου HNS στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του 2010.
HAS ADOPTED THIS DECISION:
Όταν κυρώνουν ή προσχωρούν στο πρωτόκολλο του 2010, τα κράτη μέλη καταθέτουν επίσης τη δήλωση που προβλέπεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.
Member States are hereby authorised to ratify or accede to, as appropriate, the Protocol of 2010 in the interest of the Union with regard to the aspects related to judicial cooperation in civil matters for which the Union has exclusive competence, subject to the conditions laid down in this Decision.
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Member States shall endeavour to take the necessary steps to deposit the instruments of ratification of, or accession to, the Protocol of 2010 within a reasonable time and, if possible, by 6 May 2021.
Άρθρο 5
Member States shall inform each other and the Council and the Commission in an appropriate manner when the system for the reporting of HNS contributing cargo becomes operational.
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες.
Member States shall seek to exchange best practices, in particular on the system for the reporting of HNS contributing cargo under the Protocol of 2010.
Λουξεμβούργο, 25 Απριλίου 2017.
Article 3
Για το Συμβούλιο
When ratifying or acceding to the Protocol of 2010, Member States shall also deposit the Declaration set out in the Annex to this Decision.
Έγκριση της 5.4.2017.
This Decision shall enter into force on the day following that of its publication in the Official Journal of the European Union.
Απόφαση 2002/971/ΕΚ του Συμβουλίου, της 18ης Νοεμβρίου 2002, με την οποία επιτρέπεται στα κράτη μέλη να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν, προς το συμφέρον της Κοινότητας, στη διεθνή σύμβαση του 1996 για την αστική ευθύνη και αποζημίωση για ζημία σε σχέση με τη θαλάσσια μεταφορά επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών («σύμβαση ΕΤΟ») ( ΕΕ L 337 της 13.12.2002, σ. 55).
Article 5
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (αναδιατύπωση) (ΕΕ L 351 της 20.12.2012, σ. 1).
This Decision is addressed to the Member States in accordance with the Treaties.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Done at Luxembourg, 25 April 2017.
Δήλωση που πρέπει να καταθέσουν τα κράτη μέλη όταν κυρώνουν ή προσχωρούν στο πρωτόκολλο του 2010, σύμφωνα με το άρθρο 3:
For the Council
Όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιρουμένων του κράτους που καταθέτει τη δήλωση και της Δανίας.
The President
Κράτος μέλος το οποίο προβαίνει στη δήλωση.
Consent given on 5.4.2017.
Προς το παρόν, οι κανόνες αυτοί καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, (ΕΕ L 351 της 20.12.2012, σ. 1).
Council Decision 2002/971/EC of 18 November 2002 authorising the Member States, in the interest of the Community, to ratify or accede to the International Convention on Liability and Compensation for Damage in Connection with the Carriage of Hazardous and Noxious Substances by Sea, 1996 (the HNS Convention) (OJ L 337, 13.12.2002, p. 55).
ΕΕ L 299 της 16.11.2005, σ. 62.
Regulation (EU) No 1215/2012 of the European Parliament and of the Council of 12 December 2012 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters (OJ L 351, 20.12.2012, p. 1).
ΕΕ L 339 της 21.12.2007, σ. 3.
ANNEX
Κράτος μέλος το οποίο προβαίνει στη δήλωση.».
Declaration to be deposited by Member States when ratifying or acceding to the Protocol of 2010, in accordance with Article 3:
Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, τα κράτη μέλη έπρεπε να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να επικυρώσουν ή να προσχωρήσουν στη σύμβαση HNS του 1996 εντός εύλογου χρονικού διαστήματος και, ει δυνατόν, πριν από τις 30 Ιουνίου 2006.
All Member States of the European Union, with the exception of the Member State making the Declaration and Denmark.
Την εν λόγω σύμβαση επικύρωσαν στη συνέχεια τέσσερα κράτη μέλη.
The Member State making the Declaration.
Σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 8 του πρωτοκόλλου τού 2010, η έκφραση συναίνεσης από κράτος να δεσμευτεί από το πρωτόκολλο του 2010 ακυρώνει κάθε προγενέστερη έκφραση συναίνεσης για τη σύμβαση HNS του 1996 από το συγκεκριμένο κράτος.
At present, these rules are laid down in Regulation (EU) No 1215/2012 of the European Parliament and of the Council of 12 December 2012 on jurisdiction and the recognition and enforcement of judgments in civil and commercial matters (OJ L 351, 20.12.2012, p. 1).
Κατά συνέπεια, τα κράτη που είναι συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης HNS του 1996 θα παύσουν να είναι συμβαλλόμενα μέρη της από τη στιγμή που θα εκφράσουν τη συναίνεση τους να δεσμευτούν από το πρωτόκολλο του 2010, σύμφωνα με το άρθρο 20, και συγκεκριμένα τις παραγράφους 2, 3 και 4, του εν λόγω πρωτοκόλλου.
OJ L 299, 16.11.2005, p. 62.
Λαμβανομένου υπόψη του διεθνούς χαρακτήρα του καθεστώτος HNS, θα πρέπει να επιδιωχθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού παγκοσμίως για όλους τους παράγοντες τους οποίους αφορά η εφαρμογή της σύμβασης HNS του 2010.
OJ L 339, 21.12.2007, p. 3.
Για το λόγο αυτό, απαιτείται παγκόσμια κάλυψη του πρωτοκόλλου του 2010.
The Member State making the Declaration.’.
Απόφαση (ΕΕ) 2017/775 του Συμβουλίου
Council Decision (EU) 2017/775
για τον διορισμό ενός αναπληρωματικού μέλους, έπειτα από πρόταση της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, στην Επιτροπή των Περιφερειών
appointing an alternate member, proposed by the Republic of Finland, of the Committee of the Regions
Στις 26 Ιανουαρίου 2015, στις 5 Φεβρουαρίου 2015 και στις 23 Ιουνίου 2015 το Συμβούλιο εξέδωσε τις αποφάσεις (ΕΕ) 2015/116 [1], (ΕΕ) 2015/190 [2] και (ΕΕ) 2015/994 [3] για τον διορισμό των τακτικών και αναπληρωματικών μελών της Επιτροπής των Περιφερειών για την περίοδο από τις 26 Ιανουαρίου 2015 έως τις 25 Ιανουαρίου 2020.
On 26 January 2015, 5 February 2015 and 23 June 2015, the Council adopted Decisions (EU) 2015/116 [1], 2015/190 [2] and 2015/994 [3] appointing the members and alternate members of the Committee of the Regions for the period from 26 January 2015 to 25 January 2020.
Μία θέση αναπληρωματικού μέλους της Επιτροπής των Περιφερειών έμεινε κενή λόγω της λήξης της θητείας της κας Katri KULMUNI,
An alternate member's seat on the Committee of the Regions has become vacant following the end of the term of office of Ms Katri KULMUNI,
η κα Merja LAHTINEN, Jämsän kaupunginvaltuuston jäsen.
Ms Merja LAHTINEN, Jämsän kaupunginvaltuuston jäsen.
Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/780 της Επιτροπής
Commission Implementing Decision (EU) 2017/780
της 3ης Μαΐου 2017
of 3 May 2017
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2017) 2938]
(notified under document C(2017) 2938)
Η εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/247 της Επιτροπής [3] εκδόθηκε μετά την εκδήλωση εστιών υψηλής παθογονικότητας γρίπης των πτηνών του υποτύπου H5 σε ορισμένα κράτη μέλη («τα οικεία κράτη μέλη») και τον καθορισμό ζωνών προστασίας και επιτήρησης από την αρμόδια αρχή των οικείων κρατών μελών σύμφωνα με την οδηγία 2005/94/ΕΚ του Συμβουλίου [4].
Commission Implementing Decision (EU) 2017/247 [3] was adopted following outbreaks of highly pathogenic avian influenza of subtype H5 in a number of Member States (‘the concerned Member States’), and the establishment of protection and surveillance zones by the competent authority of the concerned Member States in accordance with Council Directive 2005/94/EC [4].
Η εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/247 προβλέπει επιπλέον ότι τα μέτρα προς εφαρμογή στις ζώνες προστασίας και επιτήρησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 29 παράγραφος 1 και στο άρθρο 31 της οδηγίας 2005/94/ΕΚ, διατηρούνται τουλάχιστον μέχρι τις ημερομηνίες που ορίζονται για τις εν λόγω ζώνες στο παράρτημα της εν λόγω εκτελεστικής απόφασης.
Implementing Decision (EU) 2017/247 also lays down that the measures to be applied in the protection and surveillance zones, as provided for in Article 29(1) and Article 31 of Directive 2005/94/EC, are to be maintained until at least the dates for those zones set out in the Annex to that Implementing Decision.
Το παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2017/247 τροποποιήθηκε ακολούθως με τις εκτελεστικές αποφάσεις της Επιτροπής (ΕΕ) 2017/417 [5], (ΕΕ) 2017/554 [6] και (ΕΕ) 2017/696 [7], ώστε να ληφθούν υπόψη οι αλλαγές στις ζώνες προστασίας και επιτήρησης που καθορίστηκαν από τις αρμόδιες αρχές των εν λόγω κρατών μελών, σύμφωνα με την οδηγία 2005/94/ΕΚ, ύστερα από την εμφάνιση νέων εστιών της υψηλής παθογονικότητας γρίπης των πτηνών του υποτύπου H5 εντός της Ένωσης.
The Annex to Implementing Decision (EU) 2017/247 was subsequently amended by Commission Implementing Decisions (EU) 2017/417 [5], (EU) 2017/554 [6] and (EU) 2017/696 [7], in order to take account of changes to the protection and surveillance zones established by the competent authorities of the Member States in accordance with Directive 2005/94/EC, following further outbreaks of highly pathogenic avian influenza of subtype H5 in the Union.
Επιπλέον, η εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/247 τροποποιήθηκε με την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/696 προκειμένου να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τις αποστολές νεοσσών μίας ημέρας από τις περιοχές που αναφέρονται στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2017/247, μετά από ορισμένες βελτιώσεις στην επιδημιολογική κατάσταση όσον αφορά τον ιό αυτόν στην Ένωση.
In addition, Implementing Decision (EU) 2017/247 was amended by Implementing Decision (EU) 2017/696 in order to lay down rules regarding the dispatch of consignments of day-old chicks from the areas listed in the Annex to Implementing Decision (EU) 2017/247, following certain improvements in the epidemiological situation as regards that virus in the Union.
Παρότι έχει σημειωθεί συνολικά γενική βελτίωση στην επιδημιολογική κατάσταση στην Ένωση όσον αφορά την υψηλής παθογονικότητας γρίπη των πτηνών, από την ημερομηνία των πιο πρόσφατων τροποποιήσεων της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2017/247 με την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2017/696, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Σουηδία γνωστοποίησαν στην Επιτροπή νέες εστίες της υψηλής παθογονικότητας γρίπης των πτηνών του υποτύπου H5 σε εκμεταλλεύσεις που βρίσκονται εκτός των περιοχών που περιλαμβάνονται επί του παρόντος στο παράρτημα της εκτελεστικής απόφασης (ΕΕ) 2017/247 για τα εν λόγω κράτη μέλη, και έλαβαν τα αναγκαία μέτρα που απαιτούνται σύμφωνα με την οδηγία 2005/94/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού ζωνών προστασίας και επιτήρησης γύρω από τις εστίες αυτές.
While there has been a general overall improvement in the epidemiological situation in the Union as regards highly pathogenic avian influenza, since the date of the last amendments made to Implementing Decision (EU) 2017/247 by Implementing Decision (EU) 2017/696, Germany, Italy, Hungary, Slovakia and Sweden have notified the Commission of further outbreaks of highly pathogenic avian influenza of subtype H5 in holdings located outside the areas currently listed in the Annex to Implementing Decision (EU) 2017/247 for those Member States, and they have taken the necessary measures required in accordance with Directive 2005/94/EC, including the establishment of protection and surveillance zones around those new outbreaks.
Η Ουγγαρία καθόρισε επίσης ζώνη επιτήρησης, σύμφωνα με την οδηγία 2005/94/ΕΚ, για εστία που επιβεβαιώθηκε στη Σλοβακία, κοντά στα ουγγρικά σύνορα.
Hungary has also established a surveillance zone in accordance with Directive 2005/94/EC in relation to an outbreak confirmed in Slovakia, near the boundary with Hungary.