natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρβλ. επίσης σκέψη A.7.2:
Since by virtue of the Royal Decree of 10 April 1995, these activities must be of an industrial or commercial nature, it can be considered, according to the Minister, that the autonomous municipal authorities are in principle subject to corporate tax (QRVA, Lower House, 1996-1997, No 86, 16 June 1997, pp. 11749-11750; QRVA, Lower House 2001-2002, 26 March 2002, CRIV 50 COM 702, pp. 8-9).
«Μεταξύ των νομικών προσώπων που προβλέπονται στο άρθρο 220 παράγραφοι 1 και 3, αφενός, και των νομικών προσώπων που προβλέπονται στο άρθρο 220 παράγραφος 2, [δηλαδή των λιμένων] αφετέρου, υφίσταται ένα αντικειμενικό κριτήριο διάκρισης, σύμφωνα με το οποίο μόνο η δεύτερη κατηγορία επιχειρεί πράξεις κερδοσκοπικού χαρακτήρα […]».
See Article 25(2): ‘The Flemish Government shall be authorised to create a joint concertation commission.
Δημόσια συνεδρίαση της Τετάρτης 29 Ιανουαρίου 1997, Επιτροπή Οικονομικών και Προϋπολογισμού, Ερώτηση του κ. Jacques Simonet στον αναπληρωτή πρωθυπουργό και υπουργό Οικονομικών και Εξωτερικού Εμπορίου σχετικά με την υπαγωγή των βελγικών λιμένων στον φόρο νομικών προσώπων (αριθ. 1017).
A five-year promotion plan, based on an industrial economy model, shall be drawn up.’
Πρβλ. http://www3.dekamer.be/digidocanha/K0112/K01120466/K01120466.PDF σ. 5.
See Article 26(1): ‘Disputes between port authorities in operational matters, especially with regard to the commercial activities of the port authorities […] shall be regulated by the port disputes commission […]’.
[77] Στην απόφαση που εξέδωσε στις 8 Σεπτεμβρίου 2011 (απόφαση Paint Graphos κ.λπ., συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-78/08 έως C-80/08, ECLI:EU:C:2011:550, σκέψεις 55 κ. επ.), το Δικαστήριο επισημαίνει ότι ιδιαίτερες αρχές λειτουργίας αποτελούν η αρχή της υπεροχής του ατόμου, ο κανόνας «της μίας ψήφου κατ' άτομο» ή ακόμη η διαχείριση προς όφελος των μελών της επίμαχης οντότητας, χαρακτηριστικά τα οποία απουσιάζουν στην περίπτωση των λιμένων.
See Judgment No 136/98 of 16 December 1998 (Moniteur belge of 6 January 1999, p. 261), point A.7.1: ‘According to the Council of Ministers, the companies and legal persons referred to in Article 220(2) of the CIR are in comparable situations.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Ιανουαρίου 2006, Cassa di Risparmio di Firenze κ.λπ., C-222/04, ECLI:EU:C:2006:8, σκέψεις 136 και 137.
Although Article 180 of the CIR excludes the aforementioned legal persons from corporate tax, they are in fact legal persons who engage in a business or transactions of a profit-making nature within the meaning of Article 2, § 2(1) and (2) of the CIR.’
Πρβλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Νοεμβρίου 2011, Επιτροπή και Ισπανία κατά Government of Gibraltar και Ηνωμένου Βασιλείου, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-106/09 P και C-107/09 P, ECLI:EU:C:2011:732., σκέψεις 101 κ. επ.
Also see point A.7.2: ‘An objective criterion exists to distinguish between the legal persons referred to in Article 220(1) and (3), on the one hand, and those referred to in Article 220(2) [namely the ports] on the other hand, in that only the latter category engages in transactions of a profit-making nature. […]’
Η ερμηνεία σύμφωνα με την οποία το άρθρο 180 παράγραφος 2 του CIR εφαρμόζει απλώς τους γενικούς κανόνες στους λιμένες, θεωρώντας ότι δεν είναι «εταιρείες» εξετάζεται κατωτέρω.
Public meeting of Wednesday 29 January 1997, Finance and Budget Committee, Question by Mr Jacques Simonet to the Deputy Prime Minister and Minister for Finance and Foreign Trade on the liability of Belgian ports to the tax on legal persons (No 1017).
Το εθνικό δίκαιο μπορεί να αξιολογεί τη συμβατότητα ενός μέτρου με κανόνες υπέρτερης ισχύος λαμβάνοντας υπόψη άλλα κριτήρια εκτός της ορθής λειτουργίας του φορολογικού συστήματος.
See http://www3.dekamer.be/digidocanha/K0112/K01120466/K01120466.PDF p. 5.
Ορισμένες οντότητες, ιδίως οι δήμοι και οι κοινότητες που υπάχθηκαν πρόσφατα στον ISoc στο Βέλγιο, επιτελούν επίσης αποστολές γενικού συμφέροντος.
The Court of Justice, in its judgment of 8 September 2011 (judgment Paint Graphos and others, Joined cases C-78/08 to C-80/08, EU:C:2011:550, paragraphs 55 and following), points out that the primacy of the individual principle, the ‘one man, one vote’ rule or the management in the interests of the members of the entity in question constitute particular operating principles, which are characteristics that do not arise in the case of the ports.
Πρβλ. σκέψη 19.1 της απόφασης αριθ. 151/2016 της 1ης Δεκεμβρίου 2016 του βελγικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, στην οποία υπενθυμίζεται ότι οι δήμοι και οι κοινότητες «συστάθηκαν με σκοπό δημόσιου συμφέροντος» και «αναλαμβάνουν το καθήκον εκτέλεσης δημοτικής υποχρέωσης».
Judgment of the Court of Justice of 10 January 2006, Cassa di Risparmio di Firenze and others, C-222/04, EU:C:2006:8, paragraphs 136 and 137.
Κατά το σημείο 11 του επίσημου σχολιασμού του άρθρου 49, η μη δυνατότητα έκπτωσης αφορά «αμιγώς ιδιωτικές πράξεις», ενώ στην παρούσα διαδικασία υποστηρίζεται ότι δεν υπάρχει δυνατότητα έκπτωσης των εξόδων που πραγματοποιούνται για το γενικό συμφέρον.
See Judgment of the Court of Justice of 15 November 2011, Commission and Spain v Government of Gibraltar and United Kingdom, Joined Cases C-106/09 P and C-107/09 P, EU:C:2011:732, paragraphs 101 et seq.
Τα σχόλια που έλαβε η Επιτροπή αφορούν τα αγαθά των «εκ φύσεως» δημόσιων διοικητικών αρχών που προβλέπονται στο άρθρο 220 παράγραφος 1 του CIR, ήτοι «του κράτους, των κοινοτήτων, των περιφερειών, των επαρχιών, των οικισμών, των ομοσπονδιών κοινοτήτων, των δημόσιων διακοινοτικών κέντρων κοινωνικής δράσης, των δημόσιων πολιτιστικών ιδρυμάτων, καθώς και των αποστραγγιστικών οργανισμών», και όχι τα αγαθά των λιμένων: το συγκεκριμένο άρθρο δεν αφορά ούτε τις αυτόνομες δημοτικές λιμενικές αρχές ούτε τα άλλα είδη βελγικών λιμένων που προβλέπονται στην αιτιολογική σκέψη 13 και στην υποσημείωση 12.
The interpretation according to which Article 180(2) of the CIR merely applies the general rules to the ports, considering that they are not ‘companies’, is examined below.
Βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Ιουλίου 2003, Altmark Trans, C-280/00, ECLI:EU:C:2003:415.
National law can decide on the conformity of a measure with higher sources of law in the light of criteria other than the smooth functioning of the tax system.
Πρβλ. πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση πλαισίου όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά λιμενικών υπηρεσιών και τη χρηματοοικονομική διαφάνεια των λιμένων, COM/2013/296 final, σημείο 2.1 (ΕΕ C 327 της 12.11.2013, σ. 111).
Certain entities, and especially the intermunicipal associations recently made subject to corporate tax in Belgium, also carry out tasks of general interest.
Πρβλ. επίσης ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με Ευρωπαϊκή Λιμενική Πολιτική COM/2007/616 τελικό, σημείο II.4.2.
See point 19.1 of judgment No 151/2016 of 1 December 2016 of the Belgian Constitutional Court recalling that the intermunicipal associations were ‘set up for a general interest purpose’ and ‘perform the task of fulfilling a municipal obligation’.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Δεκεμβρίου 1969, Επιτροπή κατά Γαλλίας, συνεκδικασθείσες υποθέσεις 6/69 και 11/69, ECLI:EU:C:1969:68, σκέψη 21· απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 1977, Steinike & Weinlig, 78/76, ECLI:EU:C:1977:52, σκέψη 24· απόφαση του Πρωτοδικείου της 30ής Απριλίου 1998, Vlaamse Gewest κατά Επιτροπής, T-214/95, ECLI:EU:T:1998:77, σκέψη 54, και απόφαση του Δικαστηρίου της 19ης Μαΐου 1999, Ιταλία κατά Επιτροπής, C-6/97, ECLI:EU:C:1999:251, σκέψη 21.
According to point 11 of the official comments on Article 49, the non-deductibility refers to ‘purely private transactions’, whereas it is argued in the present procedure that the costs incurred under the general interest would not be deductible.
[89] Άρθρο 25 παράγραφος 3:
The comments received by the Commission relate to the property of the public authorities ‘by definition’, referred to in Article 220(1) of the CIR, namely ‘the State, the Communities, the Regions, the provinces, the metropolitan districts, the federations of municipalities, the municipalities, the public intermunicipal social action centres, the public religious establishments and the polders and water boards’, not to the property of the ports: neither the autonomous municipal port authorities nor the other types of Belgian ports referred to in recital (13) and footnote No 12 are concerned by this Article.
«Η φλαμανδική κυβέρνηση και οι λιμενικές αρχές αναπτύσσουν πρωτοβουλίες για την εφαρμογή […] εναρμονισμένης τιμολογιακής διάρθρωσης στους φλαμανδικούς θαλάσσιους λιμένες προκειμένου να διασφαλίζεται με θεμιτό τρόπο η ανταγωνιστικότητα των φλαμανδικών θαλάσσιων λιμένων.»
See Judgment of the Court of Justice of 24 July 2003, Altmark Trans, C-280/00, EU:C:2003:415.
Άρθρο 25 παράγραφος 4: «Όταν οι τιμές […] είναι προδήλως αντίθετες προς το γενικό συμφέρον ή αντιβαίνουν στον θεμιτό ανταγωνισμό μεταξύ των λιμενικών αρχών, ο περιφερειακός επιθεωρητής λιμένων οφείλει να παρουσιάζει τις αποφάσεις αυτές στην επιτροπή διαβούλευσης. […]».
See Proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council establishing a framework on market access to port services and financial transparency of ports, COM(2013) 296 final (OJ C 327, 12.11.2013, p. 111) point 2.1.
Πρβλ. ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις στην αντιστάθμιση για παροχή δημόσιας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος (2012/C 8/02) (ΕΕ C 8 της 11.1.2012, σ. 4).
Also see Communication from the Commission on a European Ports PolicySEC(2007)1339 SEC(2007)1340, COM(2007) 616 final, point II.4.2.
Πρβλ. επίσης απόφαση 2012/21/ΕΕ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2011, για την εφαρμογή του άρθρου 106 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή αντιστάθμισης για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας που χορηγούνται σε ορισμένες επιχειρήσεις επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος (ΕΕ L 7 της 11.1.2012, σ. 3).
Judgment of the Court of Justice of 10 December 1969, Commission v France, Joined cases 6/69 and 11/69, EU:C:1969:68, paragraph 21; Judgment of the Court of Justice of 22 March 1977, Steinike & Weinlig, 78/76, EU:C:1977:52, paragraph 24; Judgment of the General Court of 30 April 1998, Vlaamse Gewest v Commission, T-214/95, ECLI:EU:T:1998:77, paragraph 54, and Judgment of the Court of Justice of 19 May 1999, Italy v Commission, C-6/97, EU:C:1999:251, paragraph 21.
Πρβλ. προτάσεις της γενικής εισαγγελέα J.
Article 25(3): ‘The Flemish Government and the port authorities shall develop initiatives with a view to achieving […] harmonious tariff structures in the Flemish seaports in order to guarantee a level playing field for Flemish seaports.’
Kokott στην υπόθεση C-74/16, Congregación de Escuelas Pías Provincia Betania κατά Ayuntamiento de Getafe, ECLI:EU:C:2017:135, σκέψη 75.
Article 25(4): ‘Where the tariffs […] are obviously contrary to the general interest or are contrary to fair competition between the port authorities, the regional ports commissioner shall present these decisions to the concertation commission. […].’
Βλ. απόφαση (ΕΕ) 2016/634 της Επιτροπής, της 21ης Ιανουαρίου 2016, σχετικά με το μέτρο ενίσχυσης αριθ. SA.25338 (2014/C) (πρώην E 3/2008 και πρώην CP 115/2004) το οποίο έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες — Απαλλαγή δημόσιων επιχειρήσεων από τον εταιρικό φόρο (ΕΕ L 113 της 27.4.2016, σ. 148).
See Communication from the Commission on the application of the European Union State aid rules to compensation granted for the provision of services of general economic interest (2012/C 8/02) (OJ C 8, 11.1.2012, p. 4).
Απόφαση (ΕΕ) 2017/2116 της Επιτροπής
Commission Decision (EU) 2017/2116
σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων SA.38398 (2016/C, πρώην 2015/E) που τέθηκε σε εφαρμογή στη Γαλλία — Φορολόγηση λιμένων στη Γαλλία
on aid scheme SA.38398 (2016/C, ex 2015/E) implemented by France — Taxation of ports in France
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2017) 5176]
(notified under document C(2017) 5176)
Την 3η Ιουλίου 2013, οι υπηρεσίες της Επιτροπής απέστειλαν σε όλα τα κράτη μέλη ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με τη λειτουργία και τη φορολόγηση των λιμένων τους, με σκοπό να αποκτήσουν μια γενική εικόνα του ζητήματος και να διασαφηνίσουν την κατάσταση των λιμένων ως προς τη νομοθεσία της Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις.
On 3 July 2013, the Commission sent a questionnaire on the functioning and taxation of ports to all Member States to gain an overview of the state of play and clarify the situation of ports in the light of Union State aid rules.
Με επιστολή της 9ης Ιουλίου 2014, η Επιτροπή ενημέρωσε τις γαλλικές αρχές, δυνάμει του άρθρου 21 του κανονισμού (ΕΕ) 2015/1589 του Συμβουλίου [2], (εφεξής «κανονισμός διαδικασίας»), για την προκαταρκτική αξιολόγηση της γαλλικής νομοθεσίας περί φορολόγησης των λιμένων.
By letter of 3 February 2014, the Commission requested additional information on the rules concerning the French corporate tax applicable to ports.
Η εν λόγω επιστολή ανέφερε ότι η Επιτροπή χαρακτήριζε τους εν λόγω νόμους ως υφιστάμενες κρατικές ενισχύσεις και διασαφήνιζε τους λόγους για τους οποίους θεωρούσε τις ενισχύσεις μη συμβατές με την εσωτερική αγορά.
The French authorities responded by letter dated 1 April 2014.
Η Επιτροπή έδωσε στις γαλλικές αρχές τη δυνατότητα να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με αυτή την προκαταρκτική αξιολόγηση.
By letter dated 9 July 2014, the Commission informed the French authorities, pursuant to Article 21 of Council Regulation (EU) 2015/1589 [2] (‘the Procedural Regulation’), of its preliminary assessment of the French rules on the taxation of ports.
Στις 15 Ιανουαρίου 2015, οι γαλλικές αρχές απέστειλαν στην Επιτροπή συμπληρωματικές παρατηρήσεις.
The letter stated that the Commission classified these rules as existing State aid and specified the reasons for which it considered them incompatible with the internal market.
Με επιστολή της 21ης Ιανουαρίου 2016, η Επιτροπή επιβεβαίωσε τη θέση της και πρότεινε στις γαλλικές αρχές, σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «ΣΛΕΕ») και το άρθρο 22 του κανονισμού διαδικασίας, την κατάργηση, με τα κατάλληλα μέτρα, της απαλλαγής από τον φόρο για τις εταιρείες (εφεξής «ΦΕ) από την οποία επωφελούνται οι λιμένες όσον αφορά τα έσοδά τους από οικονομικές δραστηριότητες, από την αρχή του οικονομικού έτους 2017.
The French authorities presented their comments by letter of 7 November 2014.
Οι γαλλικές αρχές κλήθηκαν να αποφασίσουν ρητά και ανεπιφύλακτα επί της πρότασης της Επιτροπής, εντός δύο μηνών, σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 1 του κανονισμού διαδικασίας.
A meeting between the Commission and the French authorities was held on 12 December 2014.
Οι γαλλικές αρχές με επιστολή τους της 11ης Απριλίου 2016 διαβίβασαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή.
On 15 January 2015, the latter sent additional comments to the Commission.
Στις 27 Ιουνίου 2016 οργανώθηκε σύσκεψη μεταξύ των γαλλικών αρχών και των υπηρεσιών της Επιτροπής.
By letter dated 1 June 2015, the Commission informed the French authorities that, at this stage, it maintained the preliminary point of view expressed in the letter of 9 July 2014.
Λόγω του ότι η απάντηση των γαλλικών αρχών δεν συνίστατο σε ρητή και ανεπιφύλακτη αποδοχή της πρότασης για λήψη κατάλληλων μέτρων, η Επιτροπή αποφάσισε, με επιστολή της 8ης Ιουλίου 2016, να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, κατ' εφαρμογή του άρθρου 23 παράγραφος 2 του κανονισμού διαδικασίας.
By letter dated 21 January 2016, the Commission confirmed its position and proposed to the French authorities, as ‘appropriate measures’ under Article 108(1) of the Treaty on the Functioning of the European Union (‘TFEU’) and Article 22 of the Procedural Regulation, the abolition of the corporate tax exemption in favour of the ports in respect of the income from their economic activities from the start of the 2017 tax year.
Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [3].
The French authorities were requested to state their unconditional and unequivocal opinion on the Commission proposal within two months, in accordance with Article 23(1) of the Procedural Regulation.
Η Επιτροπή κάλεσε τη Γαλλία να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί του περιεχομένου της απόφασης.
By letter of 11 April 2016, the French authorities sent their comments to the Commission.
Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το εν λόγω μέτρο.
A meeting between the French authorities and the Commission took place on 27 June 2016.
Η Γαλλία διαβίβασε τις παρατηρήσεις της στην Επιτροπή με επιστολή της 19ης Σεπτεμβρίου 2016.
Since the reply of the French authorities did not constitute unconditional and unequivocal acceptance of the proposal for appropriate measures, the Commission decided, by letter dated 8 July 2016, to initiate the procedure provided for in Article 108(2) TFEU, pursuant to Article 23(2) of the Procedural Regulation.
Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από τα εξής ενδιαφερόμενα μέρη: τους μεγάλους θαλάσσιους λιμένες της μητρόπολης (Χάβρη, Ρουέν, Δουνκέρκη) και των υπερπόντιων εδαφών (Γαλλική Γουιάνα, Γουαδελούπη), τα εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια (εφεξής «ΕΒΕ») που αποτελούν τους διαχειριστικούς φορείς των λιμένων (ΕΒΕ Βρέστης, ΕΒΕ Μπαγιόν Χώρα των Βάσκων), τις επαγγελματικές ενώσεις ή τις ενώσεις που εκπροσωπούν τους λιμένες και τον κόσμο της θάλασσας εν γένει [γαλλική ένωση εσωτερικών λιμένων ή «Association française des ports intérieurs» (εφεξής «AFPI»)], την επιτροπή σύνδεσης για την προώθηση των πλωτών οδών/Provoideau, την ένωση γαλλικών λιμένων ή «Union des ports de France» (εφεξής «UPF»), το γαλλικό ινστιτούτο της θάλασσας, τις περιφερειακές αρχές (διοικητικό διαμέρισμα Γουαδελούπης, περιφέρεια Γουαδελούπης, περιφέρεια Βρετάνης) και τον λιμένα του Ρότερνταμ, ο οποίος ενεργεί εκ μέρους των πέντε δημόσιων θαλάσσιων λιμένων της Ολλανδίας.
The Commission decision to initiate the procedure was published in the Official Journal of the European Union [3].
Η Επιτροπή διαβίβασε τις εν λόγω παρατηρήσεις στη Γαλλία παρέχοντάς της τη δυνατότητα να τις σχολιάσει.
The Commission invited France to submit comments on the content of the decision.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΟΥ
It also invited interested parties to submit their comments on the measure at issue.
Ιδιοκτησία και εκμετάλλευση των λιμένων στη Γαλλία
France presented its comments to the Commission by letter dated 19 September 2016.
Αν και η Γαλλία αναφέρει ότι το επίμαχο μέτρο επικεντρώνεται στους αλιευτικούς λιμένες και τους εμπορικούς λιμένες, οι λιμένες αναψυχής μπορούν να αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης από οντότητες που καλύπτονται από την απαλλαγή από τον ΦΕ (όπως τα ΕΒΕ) και έτσι η διαδικασία τούς αφορά εξίσου.
The Commission forwarded those comments to France, which was given the opportunity to comment on them.
Οι GPM που ονομαζόταν «αυτόνομοι λιμένες» μέχρι τη μεταρρύθμιση του 2008 [4], αποτελούν δημόσιους οργανισμούς του κράτους.
It received comments from France by letter of 3 November 2016.
Διαχειρίζονται περισσότερο από το 80 % της θαλάσσιας κίνησης εμπορευμάτων της Γαλλίας.
A meeting between the French authorities and the Commission was held on 16 November 2016.
Σύμφωνα με τη Γαλλία, οι GPM εκτελούν τα παρακάτω καθήκοντα: ρύθμιση και αστυνόμευση της θαλάσσιας κίνησης εντός των λιμενικών ζωνών και των προσβάσεων σε αυτές μέσω των λιμεναρχείων, διαμόρφωση και συντήρηση των λιμενικών υποδομών, διαχείριση και αξιοποίηση του λιμενικού χώρου, γενική προώθηση του λιμένα, ανάπτυξη της προσφοράς λιμενικών υπηρεσιών και χερσαίων, σιδηροδρομικών και ποτάμιων διασυνδέσεων.
DESCRIPTION OF THE MEASURE AND ITS CONTEXT
Τους έχει δοθεί οικονομική αυτονομία.
Ownership and management of ports in France
Η εκμετάλλευση των GPM ανήκει στο κράτος.
The port system in France (fishing ports, commercial ports and marinas) consists of ports belonging to the State (the major seaports (grands ports maritimes — ‘GPMs’), formerly known as ‘autonomous ports’, and the major inland ports, in particular the autonomous ports of Paris and Strasbourg) and ports belonging to local and regional authorities.
Ένα όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων έχει συνδεθεί με αυτούς και ελέγχονται από εκπροσώπους του δημοσίου.
Although France indicates that the measure at issue focuses on the fishing ports and commercial ports, marinas may in fact be operated by entities covered by the corporate tax exemption (such as the CCIs) and are therefore also concerned by the procedure.
Η Γαλλία αναφέρει ότι μετά τη μεταρρύθμιση του 2008 κατά την οποία οι δραστηριότητες της διακίνησης φορτίων μεταβιβάστηκαν στον ιδιωτικό τομέα, τα καθήκοντα των GPM επικεντρώθηκαν αφενός στις δραστηριότητες της ασφάλειας, της προστασίας και της αστυνόμευσης των λιμένων και αφετέρου στις λειτουργίες διαμόρφωσης του λιμενικού χώρου.
The GPMs, known as ‘autonomous ports’ until the reform of 2008 [4], are State public institutions.
Εφεξής οι λιμενικοί χώροι αποτελούν ιδιοκτησία των αντίστοιχων λιμένων.
They handle more than 80 % of French maritime freight transport.
Οι αυτόνομοι ποτάμιοι λιμένες, συγκεκριμένα ο αυτόνομος λιμένας του Παρισιού και ο αυτόνομος λιμένας του Στρασβούργου αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης δημόσιων οργανισμών του κράτους.
According to France, the GPMs carry out the following tasks: regulation and policing of maritime traffic in the port areas and the access to them, through harbourmasters, development and maintenance of port infrastructure, management and renovation of the port area, general promotion of the port, and development of the supply of port services and port hinterland rail and waterway connections.
Η διαχείριση των λοιπών ποτάμιων λιμένων γίνεται από παραχωρησιούχους (ΕΒΕ κατά κανόνα).
They enjoy financial autonomy.
Οι λιμένες που ανήκουν σε περιφερειακές αρχές και ονομάζονται αποκεντρωμένοι λιμένες ελέγχονται από τις αρχές και η εκμετάλλευσή τους ανατίθεται κατά κανόνα σε ΕΒΕ ή σε επιμελητήρια θαλάσσιου εμπορίου [5].
The State is responsible for the operation of the GPMs.
Σύμφωνα με τη Γαλλία, οι εν λόγω λιμένες είναι κατά κανόνα μικροί και παρουσιάζουν προκλήσεις σε τοπικό επίπεδο.
They are assigned a public accountant, and they are audited by government officials.
Νομοθεσία περί φόρου εταιρειών που εφαρμόζεται στους λιμένες
France states that, since the reform of 2008, which transferred handling activities to the private sector, the tasks of the GPMs have been redirected to security, safety and port police activities and to tasks relating to the renovation of the port area.
Κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 205, 206 παράγραφος 1 και 1654 του γενικού φορολογικού κώδικα (code général des impôts) (εφεξής «CGI»), τα νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου που επιδίδονται σε εκμετάλλευση ή δραστηριότητες κερδοσκοπικού χαρακτήρα υπάγονται σε φόρο εταιρειών.
The ports are henceforth owners of the area they occupy.
Ακολούθως, κατ' εφαρμογή του άρθρου 165 του παραρτήματος 4 του CGI, οι δημόσιοι οργανισμοί βιομηχανικού ή εμπορικού χαρακτήρα υπάγονται σε όλους τους άμεσους και τους εξομοιούμενους φόρους που επιβάλλονται στις ιδιωτικές επιχειρήσεις παρόμοιου χαρακτήρα.
The autonomous inland ports, i.e. the autonomous port of Paris and the autonomous port of Strasbourg, are operated by State public institutions.
Το άρθρο 167 του παραρτήματος 4 του ιδίου κώδικα ορίζει ότι οι εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται ιδιαίτερα στα «εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια» και στους «αυτόνομους λιμένες» (οι οποίοι το 2008 μετονομάστηκαν σε μεγάλους θαλάσσιους λιμένες, πλην ορισμένων λιμένων όπως οι αυτόνομοι ποτάμιοι λιμένες του Παρισιού και του Στρασβούργου).
The other inland ports are managed by concessionaires (CCIs in general).