natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ως εκ τούτου, το φορολογητέο ποσό όσον αφορά τον φόρο νομικών προσώπων δεν περιλαμβάνει το συνολικό ποσό των κερδών των λιμένων, για παράδειγμα τα λιμενικά τέλη πουκαταβάλλουν οι πελάτες ως αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες που προσφέρουν οι λιμένες ή τα τέλη και τα μισθώματα που καταβάλλονται για τη χρήση λιμενικών υποδομών.
In addition, and without it being necessary to undertake a port-by-port evaluation of the proportion of the different economic activities, it can be inferred from the preceding arguments that a very large part of the activities considered to be non-economic by the interested parties and the Belgian authorities (renting of land, access to infrastructure against remuneration) are, in reality, economic.
Επιπλέον, για το μέρος των εν λόγω εισοδημάτων που υπόκειται στον φόρο νομικών προσώπων, οι συντελεστές είναι γενικά κατώτεροι [63] του εφαρμοστέου συντελεστή του φόρου εταιρειών (33,99 %).
As indicated above, it is not contested that the port charges and concession fees account for the vast majority of the turnover of the Belgian ports and this revenue even exceeds total current expenditure in the case of the port of Antwerp.
Επομένως, το ποσό του καταβαλλόμενου φόρου για τις οικονομικές δραστηριότητες είναι κατώτερο του ποσού που προκύπτει από την εφαρμογή των κανόνων του φόρου εταιρειών.
Finally, although the Commission accepts that, if the infrastructure is used almost exclusively for a non-economic activity, its funding may fall outside the State aid rules in its entirety, provided the economic use remains purely ancillary [60], the fact that the ports engage in non-economic activities does not mean that the port infrastructure itself is used almost exclusively for a non-economic activity.
Δεν μπορεί επίσης να γίνει δεκτό το επιχείρημα της Φλαμανδικής Επιτροπής Λιμένων κατά την οποία, κατ' ουσίαν, το πλεονέκτημα που προκύπτει από την απαλλαγή από τον φόρο εταιρειών στοχεύει μόνο στην αντιστάθμιση της αυξανόμενης χρηματοδότησης, από τις λιμενικές αρχές, μη οικονομικών υποδομών, η οποία δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά τους.
Conclusion
Συγκεκριμένα, καμία διάταξη του εσωτερικού δικαίου δεν διασφαλίζει ότι το ύψος του πλεονεκτήματος περιορίζεται στο καθαρό κόστος των εν λόγω μη οικονομικών υποδομών [64].
The Commission therefore considers that the activities carried out by the Belgian ports covered by the measure are – at least in part – economic activities.
Επομένως, η απαλλαγή από τον φόρο εταιρειών, το ύψος του οποίου είναι ανάλογο προς τα πραγματοποιηθέντα κέρδη, συνεπάγεται πλεονέκτημα το οποίο δεν μπορεί να συγκριθεί με το ενδεχόμενο κόστος χρηματοδότησης μη οικονομικών υποδομών.
ECONOMIC ADVANTAGE
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εκτιμά ότι οι επίμαχοι λιμένες επωφελούνται πλεονεκτήματος, κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ του φόρου εταιρειών που οι λιμένες έπρεπε να καταβάλουν για τις οικονομικές τους δραστηριότητες και του μέρους του φόρου νομικών προσώπων που μπορεί να καταλογιστεί στις εν λόγω οικονομικές δραστηριότητες.
According to the Court of Justice, an advantage comprises not only a positive benefit, but also all the measures which in various forms mitigate the charges which are normally included in the budget of an undertaking [61].
Σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ, ως ενισχύσεις θεωρούνται μόνο τα μέτρα που χορηγούνται από τα κράτη μέλη ή με κρατικούς πόρους.
Therefore, the ports are not required to bear the costs normally borne by entities subject to corporate tax.
Κατά πάγια νομολογία, η παραίτηση από πόρους οι οποίοι έπρεπε, καταρχήν, να καταβληθούν στο δημόσιο Ταμείο συνιστά μεταβίβαση κρατικών πόρων [65].
The tax on legal persons is not levied on total profits.
Αντίθετα προς τα όσα υποστηρίζουν οι βελγικές αρχές, εφόσον η φορολόγηση των οικονομικών δραστηριοτήτων των λιμένων βάσει του φόρου νομικών προσώπων συνεπάγεται ευνοϊκότερη για τον φορολογούμενο φορολόγηση από εκείνη βάσει του φόρου εταιρειών (βλέπε ενότητα 5.1.2 ανωτέρω σχετικά με την ύπαρξη οικονομικού πλεονεκτήματος), υπάρχει φορολογικό διαφυγόν κέρδος για το κράτος.
For entities subject to the tax on legal persons, tax is levied only on part of the revenue generated by the port activities, namely on the cadastral income of property located in Belgium and on the income and proceeds from investment capital and movable assets [62].
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εκτιμά ότι το συγκεκριμένο μέτρο συνιστά μεταβίβαση κρατικών πόρων κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ.
Consequently, the taxable amount for the tax on legal persons does not include the total profits made by the ports, for example, the port charges and fees paid by customers in consideration for services offered by the ports or the fees and rentspaid for the use of port infrastructure.
Επιπλέον, δεδομένου ότι το επίμαχο φορολογικό σύστημα περιλαμβάνεται στη βελγική νομοθεσία και δεν επιβάλλεται στο Βέλγιο από τη νομοθεσία της Ένωσης, το συγκεκριμένο μέτρο καταλογίζεται στο κράτος [66].
Moreover, for the part of this revenue which is subject to the tax on legal persons, the rates are generally lower [63] than the applicable corporate tax rate (33,99 %).
Για να μπορεί να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση, το μέτρο πρέπει να είναι επιλεκτικό, δηλαδή να ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ [67].
The amount of tax paid for the economic activities is therefore lower than the amount resulting from the application of the corporate tax rules.
Δεύτερον, πρέπει να καθοριστεί αν το επίμαχο μέτρο παρεκκλίνει από το σύστημα αναφοράς, στο μέτρο που διαφοροποιεί τους φορείς εκμετάλλευσης οι οποίοι βρίσκονται, από την άποψη του σκοπού του φορολογικού συστήματος αναφοράς, σε συγκρίσιμη πραγματική και νομική κατάσταση.
In addition, Belgium did not submit any evidence of a nature to alter this conclusion by the Commission during the cooperation procedure launched on 9 July 2014 or in its comments after the opening of the formal investigation procedure on 8 July 2016.
Εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο, το μέτρο είναι a priori επιλεκτικό.
It did not challenge the comments presented by the Dutch ports either, according to which the ports of Antwerp, Zeebrugge and Ghent have a real tax rate well below the corporate tax rate in Belgium (33,99 %).
Τρίτον, πρέπει να διαπιστωθεί αν το μέτρο παρέκκλισης δικαιολογείται από τη φύση ή την εν γένει οικονομία —δηλαδή, την εγγενή λογική— του φορολογικού συστήματος αναφοράς [69].
It is not possible either to subscribe to the arguments of the Flemish Port Commission, according to which, essentially, the advantage resulting from the corporate tax exemption is designed only to compensate for the increasing financing, by the port authorities, of non-economic infrastructure outside their remit.
Όσον αφορά το τρίτο αυτό στάδιο, απόκειται στο κράτος μέλος να αποδείξει ότι η διαφοροποιημένη φορολογική μεταχείριση απορρέει ευθέως από τις θεμελιώδεις ή κατευθυντήριες αρχές του φορολογικού του συστήματος [70].
This is because there is no provision of national law guaranteeing that the amount of the advantage is limited to the net cost of such non-economic infrastructures [64].
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, οι βελγικές αρχές υποστήριξαν διαδοχικά δύο απόψεις.
The exemption from corporate tax, the amount of which is proportional to the profit made, therefore leads to an advantage disproportionate to any cost of financing non-economic infrastructures.
Στη συνέχεια, όμως, ανέφεραν στα σχόλιά τους της 19ης Δεκεμβρίου 2016, ότι οι λιμένες δεν υπόκεινται στον ISoc βάσει της εφαρμογής και μόνο των γενικών κανόνων του CIR που παρατίθενται στα άρθρα 1 και 2 του CIR, δεδομένου ότι οι λιμένες δεν είναι «εταιρείες» κατά την έννοια του άρθρου 2 του CIR.
STATE RESOURCES AND IMPUTABILITY TO THE STATE
Η έννοια της κρατικής ενίσχυσης είναι αντικειμενική έννοια και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνο τα αποτελέσματα του μέτρου.
Pursuant to Article 107(1) TFEU, only measures granted by Member States or through State resources are considered as State aid.
Δεν αμφισβητείται ότι οι βελγικοί λιμένες δεν καταβάλλουν ISoc, αλλά η βάση για τη συγκεκριμένη μη καταβολή ISoc μπορεί να είναι, κατά τις βελγικές αρχές, είτε το άρθρο 180 παράγραφος 2 του CIR είτε τα άρθρα 1 και 2 του CIR.
It is settled case-law that waiving revenues that would – in principle – otherwise have been paid to the State constitutes a transfer of State resources [65].
Εκτίμηση της επιλεκτικότητας εάν τα άρθρα 1 και 2 του CIR αποτελούν τη νομική βάση της μη καταβολής του ISoc από τους βελγικούς λιμένες
Contrary to the arguments put forward by the Belgian authorities, since the taxation of the economic activities of the ports in the form of the tax on legal persons leads to taxation which is more favourable to the taxpayer than taxation in the form of corporate tax would have been (see section 5.1.2 above concerning the existence of an economic advantage), it gives rise to a shortfall in tax revenue for the State.
Στα σχόλιά τους της 19ης Δεκεμβρίου 2016, οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι το άρθρο 180 παράγραφος 2 του CIR δεν έχει νομική ισχύ και έχει απλώς δηλωτικό χαρακτήρα.
Consequently, the Commission considers that this measure constitutes a transfer of State resources within the meaning of Article 107(1) TFEU.
Η κατάργησή του ουδόλως θα μεταβάλει την κατάσταση των λιμένων όσον αφορά τον ISoc.
In addition, since the tax system at issue comes under Belgian law and is not imposed on Belgium by Union legislation, it is imputable to the State [66].
Κατά τις βελγικές αρχές, οι λιμένες απαλλάσσονται από τον ISoc κατ' εφαρμογή των άρθρων 1 και 2 του CIR και των γενικών κριτηρίων του βελγικού φορολογικού συστήματος.
To be considered State aid, a measure must be selective, in the sense that it favours certain undertakings or the production of certain goods within the meaning of Article 107(1) TFEU [67].
Συγκεκριμένα, οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι λιμένες δεν είναι «εταιρείες» κατά την έννοια των άρθρων 1 και 2 του CIR.
According to settled case-law [68], the assessment of the material selectivity of a measure mitigating the charges which are normally included in the budget of an undertaking, such as a tax exemption, consists of three steps.
Υπό τις περιστάσεις αυτές, το σύστημα αναφοράς αποτελείται από τα άρθρα 1 και 2 του CIR, τα οποία προβλέπουν ότι οι «εταιρείες» υπόκεινται στον ISoc, ενώ τα ημεδαπά νομικά πρόσωπα, εκτός των εταιρειών, υπόκεινται στον IPM.
First, it is necessary to identify the common or ‘normal’ tax regime (the ‘reference system’) applicable in the Member State concerned.
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, δεδομένου ότι οι λιμένες δεν είναι «εταιρείες», υπόκεινται κατ' ανάγκη στον IPM.
Second, it is necessary to determine whether the measure in question derogates from the reference system by differentiating between economic operators which, in the light of the objective pursued by the reference tax regime, are in a comparable factual and legal situation.
Επομένως, το άρθρο 180 παράγραφος 2 του CIR, το οποίο, κατά τις βελγικές αρχές, περιέχει απλώς τις συνέπειες των γενικών κανόνων που παρατίθενται στα άρθρα 1 και 2, δεν συνιστά παρέκκλιση από το σύστημα αναφοράς, αλλά αντιθέτως αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτού.
If this is the case, the measure would be deemed prima facie selective.
Στο μέτρο που οι λιμένες δεν είναι «εταιρείες», οι σχετικοί με τον IPM κανόνες μπορούν επίσης να θεωρηθούν πιο περιορισμένο σύστημα αναφοράς.
As a third step, it is necessary to establish whether the derogating measure is justified by the nature or general scheme – in other words, the intrinsic logic – of the reference tax system [69].
Επομένως, η ερμηνεία αυτή βασίζεται ουσιαστικά στην υπόθεση ότι ο χαρακτήρας των δραστηριοτήτων που ασκούν οι λιμένες αποκλείει κατ' ανάγκη το να μπορούν αυτοί να χαρακτηριστούν «εταιρείες» για τους σκοπούς του φόρου εισοδήματος (των ημεδαπών νομικών προσώπων), παρότι συνιστούν «επιχειρήσεις» κατά την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ, όπως διαπιστώθηκε ανωτέρω.
As regards this third step, the Member State must demonstrate that the differential tax treatment results directly from the basic or guiding principles of its tax system [70].
Ούτε οι παρατηρήσεις του Βελγίου ούτε αυτές των τρίτων πείθουν όσον αφορά το βάσιμο της ως άνω υπόθεσης.
In the course of the procedure, the Belgian authorities have defended two lines of argument in turn.
Η Επιτροπή εκτιμά, αντιθέτως, ότι οι λιμένες είναι καταρχήν «εταιρείες» για τους σκοπούς του φόρου εισοδήματος, λόγω των βασικών δραστηριοτήτων τους, και ότι ασκούν οικονομικές δραστηριότητες βάσει των οποίων μπορούν να χαρακτηρίζονται «επιχειρήσεις» κατά την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ.
In their replies to the questionnaire sent on 3 July 2013 by the Commission, the Belgian authorities first pointed out that Article 180(2) of the CIR was the legal basis for the exemption from corporate tax in favour of the ports.
Εξάλλου, καμία διάταξη του εθνικού δικαίου δεν θέτει εν αμφιβάλω αυτόν τον χαρακτηρισμό των λιμένων ως εταιρειών.
However, they then argued, in their comments dated 19 December 2016, that it was not merely as a result of applying the general rules of the CIR provided for in Articles 1 and 2 of the CIR that the ports were not subject to corporate tax, since ports were not ‘companies’ within the meaning of Article 2 of the CIR.
Συγκεκριμένα, η Επιτροπή σημειώνει ότι η υπόθεση στην οποία στηρίζεται η συλλογιστική των βελγικών αρχών αντιφάσκει προς τον επίσημο σχολιασμό του CIR, προς άλλα εσωτερικά κείμενα, καθώς και προς επίσημες θέσεις που έχει λάβει η βελγική κυβέρνηση.
State aid is an objective concept and only the effects of the measure must be taken into account.
Ειδικότερα, στον επίσημο σχολιασμό του CIR αναφέρεται ότι τα νομικά πρόσωπα που εξαιρούνται «ανεπιφύλακτα» από τον ISoc (ιδίως οι λιμένες, δυνάμει του άρθρου 180 παράγραφος 2 του CIR) θα έπρεπε «να θεωρούνται, καταρχήν, φορολογούμενοι υποκείμενοι στον ISoc» [71].
The fact that the Belgian ports do not pay corporate tax is not contested, but the basis for this absence of payment of corporate tax, according to the Belgian authorities, can be either Article 180(2) of the CIR or Articles 1 and 2 of the CIR.
Επίσης, λόγω της νομικής μορφής τους (και των χαρακτηριστικών που σχετίζονται γενικά με τη συγκεκριμένη νομική μορφή, οι περισσότεροι λιμένες που απαριθμούνται στο άρθρο 180 παράγραφος 2 του CIR —οι οποίοι είναι ανώνυμες εταιρείες, εταιρείες περιορισμένης ευθύνης ή αυτόνομες δημοτικές αρχές— θα έπρεπε να υπόκεινται επίσης καταρχήν στον ISoc [72].
Assessment of selectivity if Articles 1 and 2 of the CIR constitute the legal basis for the non-payment of corporate tax by the Belgian ports
Επιπλέον, το φλαμανδικό διάταγμα περί λιμένων της 2ας Μαρτίου 1999 περιέχει και αυτό ενδείξεις όσον αφορά τον βιομηχανικό [73] ή/και εμπορικό [74] χαρακτήρα των λιμενικών δραστηριοτήτων και, κατ' επέκταση, όσον αφορά την κατάταξή τους στις «εταιρείες» κατά την έννοια του άρθρου 2 του CIR, γεγονός το οποίο θα έπρεπε να έχει ως συνέπεια την υπαγωγή τους στον ISoc.
In their comments dated 19 December 2016, the Belgian authorities maintain that Article 180(2) of the CIR has no legal implications and is purely declarative.
Ομοίως, η ίδια η βελγική κυβέρνηση ανέφερε, ενώπιον του βελγικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, ότι οι λιμένες, μεταξύ άλλων εταιρειών και νομικών προσώπων που προβλέπονται στο άρθρο 180 και στο άρθρο 220 παράγραφος 2 του CIR, είναι «όντως νομικά πρόσωπα τα οποία ασκούν δραστηριότητες εκμετάλλευσης ή επιχειρούν πράξεις κερδοσκοπικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 2 του CIR» [75].
Deleting it would not in any way alter the situation of the ports in relation to corporate tax.
Ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βελγίου, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών και Εξωτερικού Εμπορίου ανέφερε επίσης ότι οι βελγικοί λιμένες είναι δημόσιες επιχειρήσεις οι οποίες, απουσία της ανεπιφύλακτης απαλλαγής που προβλέπεται στο άρθρο 180 του CIR, θα υπέκειντο στον ISoc κατ' εφαρμογή των άρθρων 1, 2 και 179 του CIR [76].
According to the Belgian authorities, the ports are exempt from corporate tax pursuant to Articles 1 and 2 of the CIR and the general criteria of the Belgian tax system.
Τέλος, οι λιμένες δεν υπόκεινται αυτομάτως και ευθέως στον IPM, αλλά μόνο επειδή απαλλάσσονται ρητώς από τον ISoc βάσει του άρθρου 180 παράγραφος 2 του CIR, σύμφωνα με το γράμμα του άρθρου 220 παράγραφος 2 του CIR, και τούτο αντιφάσκει προς την ερμηνεία των βελγικών αρχών, σύμφωνα με τις οποίες οι λιμένες δεν καταβάλλουν ISoc επειδή υπόκεινται αυτομάτως στον IPM ως ημεδαπά νομικά πρόσωπα που δεν είναι «εταιρείες».
The Belgian authorities maintain that the ports are not ‘companies’ within the meaning of Articles 1 and 2 of the CIR.
Επομένως, η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την άποψη σύμφωνα με την οποία, ακόμη και αν καταργηθεί το άρθρο 180 παράγραφος 2, οι λιμένες δεν θα υπόκεινται στον ISoc κατ' εφαρμογή των γενικών κριτηρίων των άρθρων 1 και 2 του CIR.
In this scenario, the reference system would be constituted by Articles 1 and 2 of the CIR, which provide that ‘companies’ are subject to corporate tax, whereas resident legal persons other than companies are subject to the tax on legal persons.
Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που αναφέρονται στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη, η Επιτροπή εκτιμά αντιθέτως ότι, κατ' εφαρμογή των γενικών κανόνων του βελγικού εσωτερικού δικαίου, οι λιμένες, οι οποίοι είναι «εταιρείες» κατά την έννοια του άρθρου 2 του CIR, θα έπρεπε να υπόκεινται στον ISoc, εάν δεν απαλλάσσονταν επίσημα και ανεπιφύλακτα από το άρθρο 180 παράγραφος 2 του CIR.
According to the Belgian authorities, since ports are not ‘companies’, they would necessarily be subject to the tax on legal persons.
Για τους ίδιους λόγους, η Επιτροπή αμφισβητεί ότι οι κανόνες που αφορούν τον IPM αποτελούν το σύστημα αναφοράς για τη φορολόγηση των λιμένων.
Article 180(2) of the CIR, which, according to the Belgian authorities, merely draws the consequences from the general rules set out in Articles 1 and 2, would therefore not constitute a derogation to the reference system and would even form an integral part of it.
Στα σχόλιά τους, οι βελγικές αρχές και ορισμένοι ενδιαφερόμενοι υποστηρίζουν ότι η απαλλαγή των λιμένων από τον ISoc απορρέει, πέρα ακόμη και από τους γενικούς κανόνες του CIR (άρθρα 1 και 2), από άλλους γενικούς κανόνες του εγχώριου δικαίου (μια γενική αρχή του δικαίου, έναν κανόνα της νομολογίας, σύμφωνα με τον οποίο οι δημόσιες υπηρεσίες, οι δημόσιες αποστολές και τα δημόσια αγαθά δεν φορολογούνται παρά μόνο εάν ο νόμος, ή ακόμη το ίδιο το βελγικό Σύνταγμα, προβλέπει ρητώς κάτι τέτοιο).
In so far as ports are not ‘companies’, the rules relating to the tax on legal persons could also be considered to be a narrower reference system.
Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, η Επιτροπή εκτιμά ότι η κανονική εφαρμογή των γενικών κανόνων του βελγικού δικαίου θα οδηγούσε στην υπαγωγή των λιμένων στον ISoc βάσει των εισοδημάτων των οικονομικών τους δραστηριοτήτων.
This interpretation is therefore based essentially on the assumption that the nature of the activities carried out by the ports would necessarily preclude the possibility of their classification as ‘companies’ for the purposes of the taxation of income (of resident legal persons), whereas they constitute ‘undertakings’ within the meaning of Article 107 TFEU, as established above.
Πάντως, ακόμη και αν, εν αντιθέσει προς τα όσα μόλις απέδειξε η Επιτροπή, οι επίμαχοι εθνικοί κανόνες —ή η ερμηνεία τους από τη διοίκηση— μπορούν να οδηγήσουν στη μη καταβολή του ISoc από τους βελγικούς λιμένες, οι εν λόγω κανόνες θα εισάγουν διάκριση μεταξύ «επιχειρήσεων» με οικονομικές δραστηριότητες κατά την έννοια του άρθρου 107 ΣΛΕΕ (βλέπε ενότητα 5.1.1. ανωτέρω).
Neither the observations made by Belgium, nor those of the third parties, provide any convincing evidence to validate this assumption.
Επομένως, όπως και το άρθρο 180 παράγραφος 2 του CIR στην ανάλυση που εκθέτει κατωτέρω η Επιτροπή, οι εν λόγω κανόνες, ή το βελγικό σύστημα φορολόγησης των εισοδημάτων στο σύνολό του, θα αποτελούν την πηγή πλεονεκτημάτων χορηγούμενων σε ορισμένες «επιχειρήσεις», ήτοι τους λιμένες, ενώ οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις βρίσκονται, όσον αφορά τα κέρδη που αποκομίζουν από «οικονομικές δραστηριότητες», σε κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη των άλλων επιχειρήσεων (ημεδαπών νομικών προσώπων) που υπόκεινται στον ISoc όσον αφορά τον σκοπό του φόρου επί των εισοδημάτων των ημεδαπών νομικών προσώπων – ο οποίος είναι η φορολόγηση των κερδών.
The Commission considers, on the contrary, that the ports are in principle ‘companies’ for the purposes of taxation of income as regards the bulk of their activities and that they carry out economic activities of a nature to classify them as ‘undertakings’ within the meaning of Article 107 TFEU.
Η Επιτροπή εκτιμά ότι οι λιμένες δεν λειτουργούν «με βάση ιδιαίτερες αρχές οι οποίες [τους]διακρίνουν σαφώς από τους λοιπούς οικονομικούς φορείς» που υπόκεινται στον ISoc [77].
Nor is this classification as companies called into question by any provision of national law.
Ειδικότερα, το γεγονός ότι οι λιμένες δεν έχουν κερδοσκοπικό σκοπό [78] δεν αρκεί για να θεωρηθεί ότι βρίσκονται σε κατάσταση διαφορετική από εκείνη των άλλων φορέων εκμετάλλευσης που υπόκεινται στον ISoc.
The Commission notes that the assumption on which the Belgian authorities base their reasoning is in contradiction with the official comments on the CIR, with other domestic texts and with official positions adopted by the Belgian Government.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το ίδιο το βελγικό σύστημα θα είναι επιλεκτικό [79].
The official comments on the CIR state that legal persons who are ‘unconditionally’ excluded from corporate tax (notably the ports pursuant to Article 180(2) of the CIR) should ‘in principle be regarded as taxpayers subject to corporate tax’ [71].
Επομένως, ακόμη και αν τα άρθρα 1 και 2 του CIR αποτελούσαν τη νομική βάση της μη καταβολής του ISoc από τους βελγικούς λιμένες, η συγκεκριμένη μη καταβολή θα συνιστούσε εκ πρώτης όψεως επιλεκτικό μέτρο όσον αφορά τις οικονομικές δραστηριότητες των λιμένων.
Also in view of their legal form (and the characteristics generally associated with this legal form), the majority of the ports listed in Article 180(2) of the CIR – which are public limited companies (SA), private limited companies (SPRL) or autonomous municipal authorities – should also be subject in principle to corporate tax [72].
Εκτίμηση της επιλεκτικότητας εάν το άρθρο 180 παράγραφος 2 του CIR αποτελεί τη νομική βάση της μη καταβολής του ISoc από τους βελγικούς λιμένες
Second, the Flemish Port Decree of 2 March 1999 itself contains indications concerning the industrial [73] and/or commercial nature [74] of the port activities and therefore their classification as ‘company’ within the meaning of Article 2 of the CIR, the consequence of which should be that they are subject to corporate tax.
Όπως προκύπτει από τα προεκτεθέντα, η Επιτροπή εκτιμά ότι το άρθρο 180 παράγραφος 2 του CIR είναι η μόνη νομική βάση της μη καταβολής του ISoc από τους βελγικούς λιμένες και ότι, απουσία τέτοιας διάταξης, οι λιμένες θα κατέβαλλαν τον ISoc όπως κάθε εταιρεία ή επιχείρηση η οποία αποκομίζει φορολογητέα εισοδήματα από οικονομική δραστηριότητα.
Likewise, the Belgian Government itself argued, before the Belgian Constitutional Court, that the ports, among other companies and legal persons referred to in Articles 180 and 220(2) of the CIR, are ‘in fact legal persons who engage in a business or transactions of a profit-making nature within the meaning of Article 2 of the CIR’ [75].
Σύστημα αναφοράς και παρέκκλιση από το σύστημα αναφοράς
Before the Lower House of the Belgian Parliament, the Deputy Prime Minister and Minister for Finance and Foreign Trade also stated that the Belgian ports were public undertakings which, in the absence of the unconditional exemption provided for in Article 180 of the CIR, would be subject to corporate tax pursuant to Articles 1, 2 and 179 of the CIR [76].