natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Άρθρο 3
what measures would be warranted to reduce and counter any negative effects of securitisation on financial stability while preserving its positive effect on financing, including the possible introduction of a maximum limit on exposure to securitisations; and
Έναρξη ισχύος και ημερομηνία εφαρμογής
the effects on the ability of financial institutions to provide a sustainable and stable funding channel to the real economy, with particular attention to SMEs.
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
The report shall also take into account regulatory developments in international fora, in particular those relating to international standards on securitisation.’.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2019.
Article 2
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
Transitional provisions concerning outstanding securitisation positions
Στρασβούργο, 12 Δεκεμβρίου 2017.
In respect of securitisations the securities of which were issued before 1 January 2019, institutions shall continue to apply the provisions set out in Chapter 5 of Title II of Part Three and Article 337 of Regulation (EU) No 575/2013 until 31 December 2019 in the version applicable on 31 December 2018.
Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
For the purposes of this Article, in the case of securitisations which do not involve the issuance of securities, the reference to ‘securitisations the securities of which were issued’ shall be deemed to mean securitisations the initial securitisation positions of which were created.
Για το Συμβούλιο
Entry into force and date of application
ΕΕ C 219 της 17.6.2016, σ. 2.
This Regulation shall enter into force on the twentieth day following that of its publication in the Official Journal of the European Union.
ΕΕ C 82 της 3.3.2016, σ. 1.
It shall apply from 1 January 2019.
Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2017, (δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2017.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in all Member States.
Κανονισμός (ΕΕ) 2017/2402 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2017, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τιτλοποιήσεις και τη δημιουργία ευρωπαϊκού πλαισίου για απλές, διαφανείς και τυποποιημένες τιτλοποιήσεις και την τροποποίηση των οδηγιών 2009/65/ΕΚ, 2009/138/ΕΚ, 2011/61/ΕΕ και κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 347 της 28.12.2017, σ. 35).
Done at Strasbourg, 12 December 2017.
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1).
For the European Parliament
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/78/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 12).
The President
Οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 173 της 12.6.2014, σ. 190).
For the Council
ΕΕ L 123 της 12.5.2016, σ. 1.
OJ C 219, 17.6.2016, p. 2.
Κανονισμός (ΕΕ) 2017/2402 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2017, σχετικά με τη θέσπιση γενικού πλαισίου για τιτλοποιήσεις και τη δημιουργία ειδικού πλαισίου για απλές, διαφανείς και τυποποιημένες τιτλοποιήσεις και την τροποποίηση των οδηγιών 2009/65/ΕΚ, 2009/138/ΕΚ, 2011/61/ΕΕ και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 347 της 28.12.2017, σ. 35).»,
OJ C 82, 3.3.2016, p. 1.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διενεργεί η Επιτροπή, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων και οι διαβουλεύσεις αυτές να διεξάγονται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου [8].
Position of the European Parliament of 26 October 2017 (not yet published in the Official Journal) and decision of the Council of 20 November 2017.
Πιο συγκεκριμένα, για να διασφαλιστεί η ισότιμη συμμετοχή στην προετοιμασία των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα ταυτόχρονα με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών και οι εμπειρογνώμονές τους έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που ασχολούνται με την προετοιμασία των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων.
Regulation (EU) 2017/2402 of the European Parliament and of the Council of 12 December 2017 laying down a general framework for securitisation and creating a specific framework for simple, transparent and standardised securitisation, and amending Directives 2009/65/EC, 2009/138/EC, 2011/61/EU and Regulations (EC) No 1060/2009 and (EU) No 648/2012 (OJ L 347, 28.12.2017, p. 35).
Η ΕΑΤ υποβάλλει τα συμπεράσματά της στην Επιτροπή έως τις 2 Ιανουαρίου 2021.
Regulation (EU) No 575/2013 of the European Parliament and of the Council of 26 June 2013 on prudential requirements for credit institutions and investment firms and amending Regulation (EU) No 648/2012 (OJ L 176, 27.6.2013, p. 1).
Η Επιτροπή μπορεί, αφού λάβει υπόψη της την έκθεση της ΕΑΤ, να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σύμφωνα με το άρθρο 462, για τη συμπλήρωση του παρόντος κανονισμού με τον περαιτέρω προσδιορισμό των στοιχείων που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου.
Regulation (EU) No 1093/2010 of the European Parliament and of the Council of 24 November 2010 establishing a European Supervisory Authority (European Banking Authority), amending Decision No 716/2009/EC and repealing Commission Decision 2009/78/EC (OJ L 331, 15.12.2010, p. 12).
Οι απαιτήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται για όλη την ομάδα των ανοιγμάτων που καλύπτουν την τιτλοποίηση.
Directive 2014/59/EU of the European Parliament and of the Council of 15 May 2014 establishing a framework for the recovery and resolution of credit institutions and investment firms and amending Council Directive 82/891/EEC, and Directives 2001/24/EC, 2002/47/EC, 2004/25/EC, 2005/56/EC, 2007/36/EC, 2011/35/EU, 2012/30/EU and 2013/36/EU, and Regulations (EU) No 1093/2010 and (EU) No 648/2012, of the European Parliament and of the Council (OJ L 173, 12.6.2014, p. 190).
Με την επιφύλαξη του άρθρου 252, το μεταβιβάζον ίδρυμα υπολογίζει τα σταθμισμένα ως προς τον κίνδυνο ποσά που σχετίζονται με όλα τα τμήματα της τιτλοποίησης σύμφωνα με το παρόν τμήμα, συμπεριλαμβανομένων αυτών για τα οποία το ίδρυμα αναγνωρίζει τεχνικές μείωσης πιστωτικού κινδύνου σύμφωνα με το άρθρο 249.
OJ L 123, 12.5.2016, p. 1.
minT · 50 %
Regulation (EU) 2017/2402 of the European Parliament and of the Council of 12 December 2017 laying down a general framework for securitisation and creating a specific framework for simple, transparent and standardised securitisation, and amending Directives 2009/65/EC, 2009/138/EC, 2011/61/EU and Regulations (EC) No 1060/2009 and (EU) No 648/2012 (OJ L 347, 28.12.2017, p. 35).’;
Κανονισμός (ΕΕ) 2017/2402 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
Regulation (EU) 2017/2402 of the European Parliament and of the Council
σχετικά με τη θέσπιση γενικού πλαισίου για την τιτλοποίηση και σχετικά με τη δημιουργία ειδικού πλαισίου για απλή, διαφανή και τυποποιημένη τιτλοποίηση και σχετικά με την τροποποίηση των οδηγιών 2009/65/ΕΚ, 2009/138/ΕΚ και 2011/61/ΕΕ και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012
laying down a general framework for securitisation and creating a specific framework for simple, transparent and standardised securitisation, and amending Directives 2009/65/EC, 2009/138/EC and 2011/61/EU and Regulations (EC) No 1060/2009 and (EU) No 648/2012
Η τιτλοποίηση αφορά πράξεις που επιτρέπουν στον δανειοδότη ή στον πιστωτή —συνήθως ένα πιστωτικό ίδρυμα ή μία εταιρεία— να αναχρηματοδοτήσει ένα σύνολο δανείων, ανοιγμάτων ή εισπρακτέων απαιτήσεων, όπως δάνεια για την αγορά ακινήτων, χρηματοδοτικές μισθώσεις αυτοκινήτων, καταναλωτικά δάνεια, πιστωτικές κάρτες ή εμπορικές εισπρακτέες απαιτήσεις, μετατρέποντάς τες σε διαπραγματεύσιμους τίτλους.
Securitisation involves transactions that enable a lender or a creditor – typically a credit institution or a corporation – to refinance a set of loans, exposures or receivables, such as residential loans, auto loans or leases, consumer loans, credit cards or trade receivables, by transforming them into tradable securities.
Ο δανειοδότης συγκεντρώνει και επανασυσκευάζει το χαρτοφυλάκιο των δανείων του και τα οργανώνει σε διαφορετικές κατηγορίες κινδύνου για διαφορετικούς επενδυτές, δίνοντας έτσι στους επενδυτές πρόσβαση σε επενδύσεις σε δάνεια και άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα στα οποία κανονικά δεν θα είχαν άμεση πρόσβαση.
The lender pools and repackages a portfolio of its loans, and organises them into different risk categories for different investors, thus giving investors access to investments in loans and other exposures to which they normally would not have direct access.
Οι αποδόσεις για τους επενδυτές προκύπτουν από τις ταμειακές ροές των υποκείμενων δανείων.
Returns to investors are generated from the cash flows of the underlying loans.
Είναι σημαντικό να διασφαλίσει τη θέσπιση των κανόνων για την καλύτερη διαφοροποίηση των απλών, διαφανών και τυποποιημένων προϊόντων από τα σύνθετα, αδιαφανή και επικίνδυνα μέσα και να εφαρμόσει ένα πιο ευαίσθητο σε θέματα κινδύνων προληπτικό πλαίσιο.
The development of a simple, transparent and standardised securitisation market constitutes a building block of the Capital Markets Union (CMU) and contributes to the Commission’s priority objective of supporting job creation and a return to sustainable growth.
Η τιτλοποίηση αποτελεί σημαντικό στοιχείο της εύρυθμης λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών.
The Union aims to strengthen the legislative framework implemented after the financial crisis to address the risks inherent in highly complex, opaque and risky securitisation.
Η καλά διαρθρωμένη τιτλοποίηση αποτελεί σημαντική μέθοδο διαφοροποίησης των πηγών χρηματοδότησης και ευρύτερης κατανομής του κινδύνου στο ενωσιακό χρηματοπιστωτικό σύστημα.
It is essential to ensure that rules are adopted to better differentiate simple, transparent and standardised products from complex, opaque and risky instruments and to apply a more risk-sensitive prudential framework.
Επιτρέπει την ευρύτερη διασπορά των κινδύνων στον χρηματοπιστωτικό τομέα και μπορεί να συμβάλει στην αποδέσμευση των ισολογισμών των μεταβιβαζουσών οντοτήτων, προκειμένου να καταστεί εφικτή η αύξηση των δανειοδοτήσεων προς την οικονομία.
Securitisation is an important element of well-functioning financial markets.
Γενικά, μπορεί να βελτιώσει την αποδοτικότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και να προσφέρει πρόσθετες επενδυτικές ευκαιρίες.
Soundly structured securitisation is an important channel for diversifying funding sources and allocating risk more widely within the Union financial system.
Η τιτλοποίηση μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων και των κεφαλαιαγορών, εξασφαλίζοντας έτσι έμμεσο όφελος για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες (π.χ. μειώνοντας το κόστος της δανειοδότησης και χρηματοδότησης των επιχειρήσεων, των πιστώσεων για ακίνητη περιουσία και των πιστωτικών καρτών).
It allows for a broader distribution of financial-sector risk and can help free up originators’ balance sheets to allow for further lending to the economy.
Ωστόσο, ο παρών κανονισμός αναγνωρίζει τους κινδύνους αυξημένης διασυνδεσιμότητας και υπέρμετρης μόχλευσης που ενέχει η τιτλοποίηση, και ενισχύει τη μικροπροληπτική εποπτεία της συμμετοχής χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στην αγορά τιτλοποίησης από τις αρμόδιες αρχές, καθώς και τη μακροπροληπτική επίβλεψή της από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ), όπως θεσπίστηκε από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [4], και από τις αρμόδιες εθνικές αρχές και τις ορισθείσες εθνικές αρχές για τα μακροπροληπτικά μέσα.
Overall, it can improve efficiencies in the financial system and provide additional investment opportunities.
Η θέσπιση ενός πλαισίου προληπτικής εποπτείας με μεγαλύτερη ευαισθησία ως προς τους κινδύνους για τις απλές, διαφανείς και τυποποιημένες τιτλοποιήσεις STS («τιτλοποιήσεις STS») απαιτεί από την Ένωση να ορίσει με σαφήνεια τι ακριβώς είναι η τιτλοποίηση STS, εφόσον αλλιώς η κανονιστική αντιμετώπιση των πιστωτικών ιδρυμάτων και των ασφαλιστικών εταιρειών με μεγαλύτερη ευαισθησία ως προς τους κινδύνους θα ήταν διαθέσιμη για διαφορετικούς τύπους τιτλοποιήσεων σε διάφορα κράτη μέλη.
Securitisation can create a bridge between credit institutions and capital markets with an indirect benefit for businesses and citizens (through, for example, less expensive loans and business financing, and credits for immovable property and credit cards).
Το αποτέλεσμα θα ήταν άνισοι όροι ανταγωνισμού και καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας, τη στιγμή που είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι η Ένωση λειτουργεί ως ενιαία αγορά για τιτλοποιήσεις STS και διευκολύνει τις διασυνοριακές πράξεις.
Nevertheless, this Regulation recognises the risks of increased interconnectedness and of excessive leverage that securitisation raises, and enhances the microprudential supervision by competent authorities of a financial institution’s participation in the securitisation market, as well as the macroprudential oversight of that market by the European Systemic Risk Board (ESRB), established by Regulation (EU) No 1092/2010 of the European Parliament and of the Council [4], and by the national competent and designated authorities for macroprudential instruments.
Σε συμφωνία με τους υπάρχοντες ορισμούς της ενωσιακής νομοθεσίας για τον συγκεκριμένο κλάδο, είναι απαραίτητο να διατυπωθούν ορισμοί για όλες τις βασικές έννοιες που αφορούν την τιτλοποίηση.
Establishing a more risk-sensitive prudential framework for simple, transparent and standardised (‘STS’) securitisations requires that the Union clearly define what an STS securitisation is, since otherwise the more risk-sensitive regulatory treatment for credit institutions and insurance companies would be available for different types of securitisations in different Member States.
Συγκεκριμένα, απαιτείται ένας σαφής και περιεκτικός ορισμός της τιτλοποίησης, ο οποίος θα περιλαμβάνει κάθε πράξη ή πρόγραμμα όπου ο πιστωτικός κίνδυνος που συνδέεται με ένα άνοιγμα ή ομάδα ανοιγμάτων τμηματοποιείται.
This would lead to an unlevel playing field and to regulatory arbitrage, whereas it is important to ensure that the Union functions as a single market for STS securitisations and that it facilitates cross-border transactions.
Άνοιγμα από το οποίο προκύπτει υποχρέωση άμεσης πληρωμής για πράξη ή πρόγραμμα που εκτελείται για τη χρηματοδότηση ή αξιοποίηση ενσώματων στοιχείων ενεργητικού δεν θα πρέπει να θεωρείται ως άνοιγμα σε τιτλοποίηση, ακόμη και αν η πράξη ή το πρόγραμμα έχει υποχρεώσεις πληρωμής διαφορετικής εξοφλητικής προτεραιότητας.
In line with the existing definitions in Union sectoral legislation, it is appropriate to provide definitions of all the key concepts of securitisation.
Η ανάδοχη οντότητα θα πρέπει να είναι σε θέση να αναθέτει καθήκοντα σε έναν διαχειριστή, αλλά θα πρέπει να παραμείνει υπεύθυνη για τη διαχείριση του κινδύνου.
In particular, a clear and encompassing definition of securitisation is needed to capture any transaction or scheme whereby the credit risk associated with an exposure or pool of exposures is tranched.
Ειδικότερα, η ανάδοχη οντότητα δεν θα πρέπει να μεταθέτει την απαίτηση διατήρησης κινδύνου στον διαχειριστή.
An exposure that creates a direct payment obligation for a transaction or scheme used to finance or operate physical assets should not be considered an exposure to a securitisation, even if the transaction or scheme has payment obligations of different seniority.
Ο διαχειριστής θα πρέπει να είναι ρυθμιζόμενος διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων όπως π.χ. διαχειριστής οργανισμού συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ), διαχειριστής οργανισμού εναλλακτικών επενδύσεων (ΔΟΕΕ) ή μια οντότητα που αναφέρεται στην οδηγία 2014/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [5] (οντότητα MiFID).
A sponsor should be able to delegate tasks to a servicer, but should remain responsible for risk management.
Ο παρών κανονισμός θεσπίζει απαγόρευση της επανατιτλοποίησης, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων για ορισμένες περιπτώσεις επανατιτλοποιήσεων που χρησιμοποιούνται για θεμιτούς σκοπούς και των αποσαφηνίσεων σχετικά με το αν θεωρούνται επανατιτλοποιήσεις τα προγράμματα έκδοσης εμπορικών χρεογράφων εξασφαλισμένων με στοιχεία ενεργητικού (ABCP).
In particular, a sponsor should not transfer the risk-retention requirement to his servicer.
Οι επανατιτλοποιήσεις θα μπορούσαν να εμποδίσουν την επίτευξη του επιπέδου διαφάνειας που ο παρών κανονισμός επιδιώκει να επιτύχει.
The servicer should be a regulated asset manager such as an undertaking for the collective investment in transferable securities (UCITS) management company, an alternative investment fund manager (AIFM) or an entity referred to in Directive 2014/65/EU of the European Parliament and of the Council [5] (MiFID entity).
Εντούτοις, οι επανατιτλοποιήσεις μπορούν, σε εξαιρετικές περιστάσεις, να είναι χρήσιμες για τη διαφύλαξη των συμφερόντων των επενδυτών.
This Regulation introduces a ban on resecuritisation, subject to derogations for certain cases of resecuritisations that are used for legitimate purposes and to clarifications as to whether asset-backed commercial paper (ABCP) programmes are considered to be resecuritisations.
Ως εκ τούτου, οι επανατιτλοποιήσεις θα πρέπει να επιτρέπονται μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως ορίζεται από τον παρόντα κανονισμό.
Resecuritisations could hinder the level of transparency that this Regulation seeks to establish.
Επιπλέον, για τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας είναι σημαντικό να παραμείνουν εκτός του πεδίου εφαρμογής της απαγόρευσης της επανατιτλοποίησης τα πλήρως υποστηριζόμενα προγράμματα ABCP που δεν εισάγουν εκ νέου τμηματοποίηση πέραν των πράξεων που χρηματοδοτήθηκαν από το πρόγραμμα.
Nevertheless, resecuritisations can, in exceptional circumstances, be useful in preserving the interests of investors.
Οι επενδύσεις ή τα ανοίγματα σε τιτλοποιήσεις όχι μόνο εκθέτουν τον επενδυτή στους πιστωτικούς κινδύνους των υποκείμενων δανείων ή ανοιγμάτων, αλλά και η διαδικασία διάρθρωσης των τιτλοποιήσεων θα μπορούσε επίσης να προκαλέσει άλλους κινδύνους, όπως κινδύνους αντιπροσώπευσης, κίνδυνο υποδείγματος, νομικό και επιχειρησιακό κίνδυνο, κίνδυνο αντισυμβαλλόμενου, κίνδυνο εξυπηρέτησης, κίνδυνο ρευστότητας και κίνδυνο συγκέντρωσης.
Therefore, resecuritisations should only be permitted in specific instances as established by this Regulation.
Άρα είναι ζωτικής σημασίας το να υπόκεινται οι θεσμικοί επενδυτές σε αναλογικές απαιτήσεις δέουσας επιμέλειας προκειμένου να μπορούν να αξιολογούν κατάλληλα τους κινδύνους που προκύπτουν από όλους τους τύπους τιτλοποιήσεων, προς όφελος των τελικών επενδυτών.
In addition, it is important for the financing of the real economy that fully supported ABCP programmes that do not introduce any re-tranching on top of the transactions funded by the programme remain outside the scope of the ban on resecuritisation.
Επομένως, η δέουσα επιμέλεια μπορεί να αυξήσει την εμπιστοσύνη στην αγορά μεταξύ των επιμέρους μεταβιβαζουσών οντοτήτων, ανάδοχων οντοτήτων και των επενδυτών.
Investments in or exposures to securitisations not only expose the investor to credit risks of the underlying loans or exposures, but the structuring process of securitisations could also lead to other risks such as agency risk, model risk, legal and operational risk, counterparty risk, servicing risk, liquidity risk and concentration risk.
Απαιτείται επίσης από τους επενδυτές να διενεργούν ενδεδειγμένη δέουσα επιμέλεια όσον αφορά τις τιτλοποιήσεις STS.
Therefore, it is essential that institutional investors be subject to proportionate due-diligence requirements ensuring that they properly assess the risks arising from all types of securitisations, to the benefit of end investors.
Μπορούν να ενημερώνονται μέσω της πληροφόρησης που δημοσιοποιούν οι οντότητες τιτλοποίησης, ιδίως δε μέσω της κοινοποίησης STS και της σχετικής πληροφόρησης που δημοσιοποιείται στο πλαίσιο αυτό, η οποία θα πρέπει να παρέχει στους επενδυτές όλα τα συναφή στοιχεία σχετικά με τον τρόπο ικανοποίησης των κριτηρίων των STS τιτλοποιήσεων.
Due diligence can thus also enhance confidence in the market and between individual originators, sponsors and investors.
Οι θεσμικοί επενδυτές θα πρέπει να είναι σε θέση να βασιστούν δεόντως στην κοινοποίηση τιτλοποιήσεων STS και στις πληροφορίες που δημοσιοποιεί η μεταβιβάζουσα οντότητα, η ανάδοχη οντότητα και η οντότητα ειδικού σκοπού για τιτλοποίηση (ΟΕΣΤ) προκειμένου να κρίνουν κατά πόσον η τιτλοποίηση ικανοποιεί τις απαιτήσεις STS.
It is necessary that investors also exercise appropriate due diligence with regard to STS securitisations.
Ωστόσο, δεν θα πρέπει να βασίζονται αποκλειστικά και μηχανικά σε μια τέτοια κοινοποίηση και ενημέρωση.
They can inform themselves with the information disclosed by the securitising parties, in particular the STS notification and the related information disclosed in this context, which should provide investors with all the relevant information on the way STS criteria are met.
Είναι ουσιώδους σημασίας να παραμένουν ευθυγραμμισμένα τα συμφέροντα των μεταβιβαζουσών οντοτήτων, των ανάδοχων οντοτήτων, των αρχικών δανειοδοτών που συμμετέχουν σε μία τιτλοποίηση και των επενδυτών.
Institutional investors should be able to place appropriate reliance on the STS notification and the information disclosed by the originator, sponsor and securitisation special purpose entity (SSPE) on whether a securitisation meets the STS requirements.
Για να επιτευχθεί αυτό, η μεταβιβάζουσα οντότητα, η ανάδοχη οντότητα ή ο αρχικός δανειοδότης θα πρέπει να διατηρούν σημαντική συμμετοχή στα υποκείμενα ανοίγματα της τιτλοποίησης.
However, they should not rely solely and mechanistically on such a notification and such information.
Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό η μεταβιβάζουσα οντότητα, η ανάδοχη οντότητα ή ο αρχικός δανειοδότης να διατηρούν ουσιώδη καθαρή οικονομική συμμετοχή στους εν λόγω υποκείμενους κινδύνους.
It is essential that the interests of originators, sponsors, original lenders that are involved in a securitisation and investors be aligned.
Γενικότερα, οι πράξεις τιτλοποίησης δεν θα πρέπει να διαρθρώνονται κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η εφαρμογή της απαίτησης διατήρησης.
To achieve this, the originator, sponsor or original lender should retain a significant interest in the underlying exposures of the securitisation.
Η απαίτηση αυτή θα πρέπει να εφαρμόζεται οπουδήποτε εφαρμόζεται η οικονομική ουσία της τιτλοποίησης, ανεξαρτήτως των νομικών δομών ή μέσων που χρησιμοποιούνται.
It is therefore important for the originator, sponsor or original lender to retain a material net economic exposure to the underlying risks in question.
Δεν απαιτείται πολλαπλή εφαρμογή των απαιτήσεων διατήρησης.
More generally, securitisation transactions should not be structured in such a way so as to avoid the application of the retention requirement.
Για οποιαδήποτε συγκεκριμένη τιτλοποίηση, αρκεί να υπόκειται στην απαίτηση μόνο η μεταβιβάζουσα οντότητα, η ανάδοχη οντότητα ή ο αρχικός δανειοδότης.
That requirement should be applicable in all situations where the economic substance of a securitisation is applicable, whatever legal structures or instruments are used.