natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η απλή υποδοχή από τη συνοριακή αστυνομία στη χώρα επιστροφής χωρίς κανένα αναγκαίο μέτρο συνέχειας ή συνοδευτικό μέτρο δεν μπορεί να θεωρηθεί «κατάλληλη υποδοχή».
‘Entry ban’ means an administrative or judicial decision or act prohibiting entry into and stay on the territory of the Member States for a specified period, accompanying a return decision.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να δίδουν ιδιαίτερη προσοχή στο θέμα της διαθεσιμότητας κατάλληλης στέγασης, καθώς και στο ζήτημα της πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη και στην εκπαίδευση στη χώρα επιστροφής.
Return decisions shall be accompanied by an entry ban:
Τα κράτη μέλη τηρούν το άρθρο 20 της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού και ενθαρρύνονται να ακολουθούν τις κατευθυντήριες γραμμές των Ηνωμένων Εθνών για τις εναλλακτικές μορφές φροντίδας των παιδιών [57].11.
if no period for voluntary departure has been granted; or
ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΕΙΣΟΔΟΥ
if the obligation to return has not been complied with.
«Απαγόρευση εισόδου»: διοικητική ή δικαστική απόφαση ή πράξη με την οποία απαγορεύεται η είσοδος και η παραμονή στο έδαφος των κρατών μελών για ορισμένο χρονικό διάστημα, συνοδευόμενη από απόφαση επιστροφής.
The length of the entry ban shall be determined with due regard to all relevant circumstances of the individual case and shall not in principle exceed five years.
Οι αποφάσεις επιστροφής συνοδεύονται από απαγόρευση εισόδου:
It may however exceed five years if the third-country national represents a serious threat to public policy, public security or national security.
εφόσον δεν έχει χορηγηθεί χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχώρησης, ή
The return-related entry bans foreseen in the Return Directive are intended to have preventive effects and to foster the credibility of Union return policy by sending a clear message that those who disregard migration rules in EU Member States will not be allowed to re-enter any EU Member State for a specified period of time.
εφόσον δεν έχει εκπληρωθεί η υποχρέωση επιστροφής.
The Directive obliges Member States to issue an entry ban in two ‘qualified’ cases: (i) no period for voluntary departure granted; and (ii) obligation to return not complied with.
Σε άλλες περιπτώσεις, οι αποφάσεις επιστροφής μπορούν να συνοδεύονται από απαγόρευση εισόδου.
In all other cases, return decisions may be accompanied by an entry ban.
Η διάρκεια της απαγόρευσης εισόδου καθορίζεται λαμβανομένων δεόντως υπόψη όλων των σχετικών περιστάσεων κάθε μεμονωμένης περίπτωσης και, κανονικά, δεν υπερβαίνει τα πέντε χρόνια.
The length of the entry ban must be determined with due regard to all relevant circumstances of the individual case.
Είναι δυνατόν, ωστόσο, να υπερβαίνει την πενταετία, αν ο υπήκοος της τρίτης χώρας αντιπροσωπεύει σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή την εθνική ασφάλεια.
In principle it should not exceed five years.
Οι απαγορεύσεις εισόδου που σχετίζονται με την επιστροφή και προβλέπονται στην οδηγία περί επιστροφής έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα και ενισχύουν την αξιοπιστία της πολιτικής επιστροφής της Ένωσης, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι σε όσους παραβιάζουν τους μεταναστευτικούς κανόνες στα κράτη μέλη της ΕΕ δεν θα επιτρέπεται η επανείσοδος σε οποιοδήποτε κράτος μέλος της ΕΕ για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα.
Only in cases of serious threat to public policy, public security or national security, the entry ban may be issued for a longer period.
Η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να εκδίδουν απαγόρευση εισόδου σε δύο ειδικές περιπτώσεις: i) αν δεν έχει χορηγηθεί προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης και ii) αν δεν έχει εκπληρωθεί η υποχρέωση επιστροφής.
The rules on return-related entry bans under the Return Directive leave unaffected entry bans issued for other purposes not related to migration, such as entry bans to third-country nationals who have committed serious criminal offences or for whom there is a clear indication that there is an intention to commit such an offence (see Article 24(2) of Regulation (EC) No 1987/2006 of the European Parliament and of the Council [58] (the ‘SIS II Regulation’)) or entry bans constituting a restrictive measure adopted in accordance with Chapter 2 of Title V TEU, including measures implementing travel bans issued by the United Nations Security Council.
Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, οι αποφάσεις επιστροφής είναι δυνατό να συνοδεύονται από απαγόρευση εισόδου.
11.1.
Η διάρκεια της απαγόρευσης εισόδου πρέπει να καθορίζεται με τη δέουσα συνεκτίμηση όλων των σχετικών περιστάσεων της εκάστοτε μεμονωμένης περίπτωσης.
EU-wide effect
Καταρχήν, η απαγόρευση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα πέντε έτη.
An entry ban prohibits entry into the territory of all the Member States: the wording of recital 14 of the Return Directive and a systematic comparison of all the linguistic versions of the Directive (in particular the English and French texts) make clear that an entry ban prohibits entry and stay on the territory of all Member States.
Μόνο σε περιπτώσεις σοβαρής απειλής για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια ή την εθνική ασφάλεια, η απαγόρευση εισόδου μπορεί να εκδίδεται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
The Danish version, which uses the singular (‘ophold på en medlemsstats’), contains an evident translation mistake.
Μια απαγόρευση εισόδου απαγορεύει την είσοδο στο έδαφος όλων των κρατών μελών: η διατύπωση της αιτιολογικής σκέψης 14 της οδηγίας περί επιστροφής και η συστηματική σύγκριση όλων των γλωσσικών εκδόσεων της οδηγίας (ειδικά του αγγλικού και του γαλλικού κειμένου) καθιστούν σαφές ότι μια απαγόρευση εισόδου απαγορεύει την είσοδο και την παραμονή στο έδαφος όλων των κρατών μελών.
The EU-wide effect of an entry ban is one of the key European added values of the Directive.
Η δανική έκδοση, η οποία χρησιμοποιεί ενικό αριθμό («ophold på en medlemsstats»), περιέχει προφανές μεταφραστικό σφάλμα.
The EU-wide effect of an entry ban must be clearly stated in the entry ban decision issued to a third-country national.
Η ισχύς των απαγορεύσεων εισόδου για ολόκληρη την ΕΕ αποτελεί μία από τις βασικές ευρωπαϊκές προστιθέμενες αξίες της οδηγίας.
Entry bans are binding on all Member States bound by the Return Directive, that is to say all Member States (except the United Kingdom and Ireland) plus the Schengen Associated countries (Switzerland, Norway, Iceland and Liechtenstein).
Η ισχύς της απαγόρευσης εισόδου σε ολόκληρη την ΕΕ πρέπει να δηλώνεται σαφώς στην απόφαση απαγόρευσης εισόδου που εκδίδεται για υπήκοο τρίτης χώρας.
Informing other Member States about issued entry bans: it is essential to inform other Member States about all entry bans which have been issued.
Οι απαγορεύσεις εισόδου είναι δεσμευτικές για όλα τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από την οδηγία περί επιστροφής, δηλαδή όλα τα κράτη μέλη (εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας), και επιπλέον τις συνδεδεμένες χώρες Σένγκεν (Ελβετία, Νορβηγία, Ισλανδία και Λιχτενστάιν).
Entering an entry ban alert into the SIS in application of Article 24(3) of the SIS II Regulation is the main — but not the exclusive — means for informing other Member States about the existence of an entry ban and for ensuring their successful enforcement.
Ενημέρωση των άλλων κρατών μελών για τις εκδοθείσες απαγορεύσεις εισόδου: είναι απαραίτητο να ενημερώνονται τα άλλα κράτη μέλη για όλες τις απαγορεύσεις εισόδου που έχουν εκδοθεί.
Member States should therefore ensure that entry ban alerts are systematically entered in the SIS.
Η καταχώριση απαγόρευσης εισόδου στο SIS κατ' εφαρμογή του άρθρου 24 παράγραφος 3 του κανονισμού SIS II είναι ο βασικός —αλλά όχι ο μοναδικός— τρόπος ενημέρωσης άλλων κρατών μελών για την ύπαρξη απαγόρευσης εισόδου και για τη διασφάλιση της επιτυχούς επιβολής της.
As regards those Member States which have no access to SIS, information exchange may be achieved through other channels (for example. bilateral contacts).
Τα κράτη μέλη θα πρέπει επομένως να μεριμνούν για τη συστηματική καταχώριση των απαγορεύσεων εισόδου στο SIS.
Purely national entry bans: it is not compatible with the Return Directive to issue purely national migration-related entry bans.
Όσον αφορά τα κράτη μέλη που δεν έχουν πρόσβαση στο SIS, η ανταλλαγή πληροφοριών μπορεί να γίνεται μέσω άλλων διαύλων (π.χ., διμερείς επαφές).
National legislation must foresee that entry bans issued in connection with return decisions prohibit entry and stay in all Member States, for instance by setting an obligation to systematically enter all such entry bans into the SIS.
Αμιγώς εθνικές απαγορεύσεις εισόδου:
However, in the case of a third-country national subject of an entry ban issued by Member State A who has a residence permit issued by Member State B, where Member State B does not want to revoke this permit, and following an Article 25 SIC consultation referred to in Article 11(4) of the Return Directive, Member State A shall withdraw the EU-wide entry ban, but may put the third-country national on its national list of alerts under Article 25(2) last sentence SIC (lex specialis) (see also section 11.8).
δεν είναι συμβατή με την οδηγία περί επιστροφής η έκδοση αμιγώς εθνικών απαγορεύσεων εισόδου που σχετίζονται με τη μετανάστευση.
Registration of entry bans in SIS: according to currently applicable legislation, Member States may register alerts related to entry bans issued in accordance with the Return Directive in the SIS, but are not obliged to do so.
Στην εθνική νομοθεσία πρέπει να ορίζεται ότι οι απαγορεύσεις εισόδου που εκδίδονται σε σχέση με αποφάσεις επιστροφής απαγορεύουν την είσοδο και την παραμονή σε όλα τα κράτη μέλη, για παράδειγμα θεσπίζοντας υποχρέωση συστηματικής εισαγωγής όλων αυτών των απαγορεύσεων εισόδου στο SIS.
However, in order to give full effect to the European dimension of entry bans issued under the Return Directive, Member States should systematically do so.
Ωστόσο, στην περίπτωση υπηκόου τρίτης χώρας για τον οποίο έχει εκδοθεί απαγόρευση εισόδου από το κράτος μέλος Α και ο οποίος διαθέτει άδεια διαμονής που έχει εκδοθεί από το κράτος μέλος Β, όταν το κράτος μέλος Β δεν επιθυμεί να ανακαλέσει αυτή την άδεια, και κατόπιν διαβούλευσης σύμφωνα με το άρθρο 25 της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας Σένγκεν (ΣΕΣ), όπως αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 4 της οδηγίας περί επιστροφής, το κράτος μέλος Α ανακαλεί την απαγόρευση εισόδου σε ολόκληρη την ΕΕ, αλλά μπορεί να συμπεριλάβει τον υπήκοο τρίτης χώρας στον εθνικό του κατάλογο ανεπιθυμήτων, δυνάμει του άρθρου 25 παράγραφος 2 τελευταία περίοδος της ΣΕΣ (lex specialis) (βλέπε επίσης ενότητα 11.8).
Relation between the 3-year review of alerts entered into the SIS (under Article 112 SIC and Article 29 SIS II Regulation) and the length of the entry ban fixed under the Return Directive: the review of alerts entered into the SIS is a procedural requirement aimed at making sure that alerts are only kept for the time required to achieve the purpose for which they were entered.
Καταχώριση των απαγορεύσεων εισόδου στο SIS: σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, τα κράτη μέλη δύνανται να εισάγουν στο SIS καταχωρίσεις σχετικά με απαγορεύσεις εισόδου που εκδίδονται σύμφωνα με την οδηγία περί επιστροφής, αλλά δεν είναι υποχρεωμένα να το κάνουν.
It does not impact the substantive decision of the Member States to determine the length of an entry ban in accordance with the provisions of the Return Directive.
Ωστόσο, για την πλήρη εφαρμογή της ευρωπαϊκής διάστασης των απαγορεύσεων εισόδου που εκδίδονται δυνάμει της οδηγίας περί επιστροφής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβαίνουν συστηματικά στην ενέργεια αυτή.
If at the moment of the 3-year review an entry ban imposed under the Return Directive is still in force (for example the ban was imposed for a period of 5 years and was not withdrawn in the meantime), Member States may maintain the alert in the SIS for the remaining two-year period if the alert is still necessary in view of the applicable assessment criteria, notably Article 11 of the Return Directive read in conjunction with Article 112(4) SIC or Article 29(4) of the SIS II Regulation.
Σχέση μεταξύ της ανά τριετία επανεξέτασης των καταχωρίσεων που εισάγονται στο SIS (σύμφωνα με το άρθρο 112 της ΣΕΣ και το άρθρο 29 του κανονισμού SIS ΙΙ) και της διάρκειας της απαγόρευσης εισόδου που ορίζει η οδηγία περί επιστροφής: η επανεξέταση των καταχωρίσεων που εισάγονται στο SIS είναι μια διαδικαστική απαίτηση που σκοπό έχει να εξασφαλίσει ότι οι καταχωρίσεις διατηρούνται μόνο για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την επίτευξη του σκοπού για τον οποίο εισήχθησαν.
Issuance of entry bans upon departure at the border in an in absentia procedure (for example in cases of visa overstayers presenting themselves to the border control at the airport briefly before departure): nothing prevents Member States from launching a return procedure when acquiring knowledge about the visa overstay and to issue a return decision (see section 5.1) accompanied by an entry ban in an in absentia procedure if:
Δεν επηρεάζει την ουσιαστική απόφαση των κρατών μελών για τον καθορισμό της διάρκειας της απαγόρευσης εισόδου σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας περί επιστροφής.
national administrative law provides for the possibility of in absentia procedures; and
Εάν κατά τον χρόνο της ανά τριετία επανεξέτασης είναι ακόμη σε ισχύ απαγόρευση εισόδου που έχει επιβληθεί δυνάμει της οδηγίας περί επιστροφής (π.χ., εάν η απαγόρευση επιβλήθηκε για διάστημα 5 ετών και δεν ανακλήθηκε εν τω μεταξύ), τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρήσουν την καταχώριση στο SIS για το εναπομένον διάστημα των δύο ετών, εάν η καταχώριση παραμένει αναγκαία με βάση τα ισχύοντα κριτήρια αξιολόγησης, ιδίως δε το άρθρο 11 της οδηγίας περί επιστροφής σε συνδυασμό με το άρθρο 112 παράγραφος 4 της ΣΕΣ ή το άρθρο 29 παράγραφος 4 του κανονισμού SIS II.
those national procedures are in compliance with general principles of Union law and with fundamental rights as enshrined in the CFR, and in particular the right to be heard and the right to an effective remedy and a fair trial.
Έκδοση απαγορεύσεων εισόδου κατά την αναχώρηση από τα σύνορα με ερήμην διαδικασία (π.χ., σε περιπτώσεις προσώπων που έχουν παρατείνει παρανόμως τη διαμονή τους στη χώρα μετά τη λήξη της θεώρησής τους και παρουσιάζονται στον συνοριακό έλεγχο του αερολιμένα λίγο πριν από την αναχώρηση): καμία διάταξη δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη από το να κινήσουν διαδικασία επιστροφής όταν λαμβάνουν γνώση της παραβίασης της θεώρησης και να εκδώσουν απόφαση επιστροφής (βλέπε ενότητα 5.1) συνοδευόμενη από απαγόρευση εισόδου με ερήμην διαδικασία, εάν:
Issuance of an entry ban to returnees who have not complied with the obligation to return within the period for voluntary departure at the moment of departure: an entry ban shall be imposed at a later stage (for instance upon departure) as an ancillary and subsequent element of an already issued return decision if the returnee has not complied with the obligation to return, within the period for voluntary departure.
το εθνικό διοικητικό δίκαιο προβλέπει τη δυνατότητα ερήμην διαδικασιών και
Presence on Member State territory: illegal stay is an essential prerequisite for issuing a return decision and an accompanying entry ban.
αυτές οι εθνικές διαδικασίες συνάδουν με τις γενικές αρχές του ενωσιακού δικαίου και με τα θεμελιώδη δικαιώματα όπως αυτά κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, και ειδικότερα το δικαίωμα ακρόασης και το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου.
A Member State cannot issue a return decision and an accompanying entry ban to persons who are not staying on its territory.
Έκδοση απαγόρευσης εισόδου σε επιστρέφοντες που δεν έχουν τηρήσει την υποχρέωση επιστροφής εντός της προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησης κατά τη στιγμή της αναχώρησης: απαγόρευση εισόδου επιβάλλεται σε μεταγενέστερο στάδιο (π.χ., κατά την αναχώρηση) ως συμπληρωματικό και επακόλουθο στοιχείο ήδη εκδοθείσας απόφασης επιστροφής, εάν ο επιστρέφων δεν έχει συμμορφωθεί με την υποχρέωση επιστροφής εντός της προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησης.
In a situation in which a person has absconded (for example after receiving a negative decision on an asylum application) but can still be assumed to be present on the territory of the Member State concerned, a return decision (including an entry ban) may be adopted in an in absentia procedure under national law.
Παρουσία στο έδαφος κράτους μέλους: η παράνομη παραμονή είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την έκδοση απόφασης επιστροφής και συνοδευτικής απαγόρευσης εισόδου.
Illegal stay in the past: Member States cannot issue a return decision and an accompanying entry ban in accordance with the Return Directive to persons who are not present on their territory, including third-country nationals who had previously (in the past) stayed illegally and who returned to a third country before their illegal stay was detected.
Ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να εκδώσει απόφαση επιστροφής και συνοδευτική απαγόρευση εισόδου για πρόσωπα που δεν διαμένουν στο έδαφός του.
If such persons re-enter a Member State and measures under the Return Directive (return decision, entry ban) are adopted, the previous illegal stay(s) may be taken into account as an aggravating circumstance when determining the length of the entry ban.
Σε περίπτωση που ένα πρόσωπο έχει διαφύγει (π.χ., αφού έλαβε αρνητική απόφαση σε αίτηση ασύλου) αλλά θεωρείται ότι εξακολουθεί να βρίσκεται στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους, μπορεί να εκδοθεί απόφαση επιστροφής (που συμπεριλαμβάνει απαγόρευση εισόδου) με ερήμην διαδικασία δυνάμει του εθνικού δικαίου.
Previous illegal stay in other Member States may also be taken into account as an aggravating circumstance when determining the length of the entry ban.
Παράνομη παραμονή στο παρελθόν:
The Return Directive obliges Member States to issue an entry ban in two ‘qualified’ cases:
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να εκδίδουν απόφαση επιστροφής και συνοδευτική απαγόρευση εισόδου σύμφωνα με την οδηγία περί επιστροφής για πρόσωπα τα οποία δεν βρίσκονται στο έδαφός τους, μεταξύ άλλων, για υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι είχαν προηγουμένως (στο παρελθόν) διαμείνει παρανόμως και επέστρεψαν σε τρίτη χώρα πριν γίνει αντιληπτή η παράνομη παραμονή τους.
no period for voluntary departure has been granted; or
Εάν αυτά τα πρόσωπα εισέλθουν εκ νέου σε κράτος μέλος και ληφθούν μέτρα δυνάμει της οδηγίας περί επιστροφής (απόφαση επιστροφής, απαγόρευση εισόδου), η προηγούμενη παράνομη παραμονή μπορεί να ληφθεί υπόψη ως επιβαρυντικό στοιχείο κατά τον καθορισμό της διάρκειας της απαγόρευσης εισόδου.
the obligation to return has not been complied with.
Η προηγούμενη παράνομη παραμονή σε άλλα κράτη μέλη μπορεί επίσης να ληφθεί υπόψη ως επιβαρυντικό στοιχείο κατά τον καθορισμό της διάρκειας της απαγόρευσης εισόδου.
In all other cases (all return decisions adopted under the Return Directive which do not fall under the two ‘qualified’ cases) return decisions may be accompanied by an entry ban.
Η οδηγία περί επιστροφής υποχρεώνει τα κράτη μέλη να εκδίδουν απαγόρευση εισόδου σε δύο ειδικές περιπτώσεις:
This implies that an entry ban may also be foreseen even if the person departed voluntarily.
εφόσον δεν έχει χορηγηθεί χρονικό διάστημα οικειοθελούς αναχώρησης, ή
However Member States enjoy discretion in this respect and are encouraged to exercise this discretion in a way which encourages voluntary departure.
εφόσον δεν έχει εκπληρωθεί η υποχρέωση επιστροφής.
The length of the entry ban shall be determined in accordance with national law transposing the Return Directive with due regard to all relevant circumstances of the individual case.
Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις (όλες οι αποφάσεις επιστροφής που λαμβάνονται δυνάμει της οδηγίας επιστροφής οι οποίες δεν εμπίπτουν στις δύο ειδικές περιπτώσεις) οι αποφάσεις επιστροφής είναι δυνατό να συνοδεύονται από απαγόρευση εισόδου.
When determining the length of the entry ban, particular account should be taken of aggravating or mitigating circumstances known to the issuing authority, such as whether:
Αυτό συνεπάγεται ότι μπορεί να εκδοθεί απαγόρευση εισόδου ακόμη και αν το πρόσωπο αναχώρησε οικειοθελώς.
the third-country national has already been the subject in the past of a return decision or removal order,
Ωστόσο, τα κράτη μέλη έχουν διακριτική ευχέρεια στο θέμα αυτό και παροτρύνονται να ασκούν αυτή την ευχέρεια κατά τρόπο που ενθαρρύνει την οικειοθελή αναχώρηση.
the third-country national has already received in the past voluntary departure and/or reintegration assistance,
Η διάρκεια της απαγόρευσης εισόδου καθορίζεται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο που μεταφέρει την οδηγία περί επιστροφής, λαμβανομένων δεόντως υπόψη όλων των σχετικών περιστάσεων της εκάστοτε περίπτωσης.
the third-country national has entered without authorisation the territory of a Member State while an entry ban was still in force,
Κατά τον καθορισμό της διάρκειας της απαγόρευσης εισόδου, πρέπει να λαμβάνονται ιδιαιτέρως υπόψη τα επιβαρυντικά ή ελαφρυντικά στοιχεία που είναι γνωστά στην εκδίδουσα αρχή, όπως αν:
the third-country national has cooperated or has shown unwillingness to cooperate in the return procedure,
ο υπήκοος τρίτης χώρας έχει ήδη καταστεί στο παρελθόν αντικείμενο απόφασης επιστροφής ή απομάκρυνσης,
the third-country national has shown willingness to depart voluntarily.
ο υπήκοος τρίτης χώρας έχει ήδη λάβει στο παρελθόν συνδρομή για οικειοθελή αναχώρηση και/ή επανένταξη,
As a general rule, the length of the entry ban must not exceed 5 years.
ο υπήκοος τρίτης χώρας έχει εισέλθει χωρίς άδεια στο έδαφος κράτους μέλους ενώ ήταν ακόμη σε ισχύ απαγόρευση εισόδου,
When determining the concrete length of the entry ban, Member States are bound to carry out an individual examination of all relevant circumstances and to respect the principle of proportionality.
ο υπήκοος τρίτης χώρας έχει συνεργαστεί ή έχει επιδείξει απροθυμία να συνεργαστεί κατά τη διαδικασία επιστροφής,
A Member State might envisage varying timeframes for typical case categories, such as 3 years as a general standard rule, 5 years in aggravating circumstances (for instance repeated infringements of migration law) and 1 year in mitigating circumstances (for example infringements committed out of negligence only) as general guidance for its administration, but it must be assured that each case will be assessed individually in accordance with the principle of proportionality.
ο υπήκοος τρίτης χώρας έχει επιδείξει προθυμία να αναχωρήσει οικειοθελώς.
Member States may lay down in their national laws or administrative regulations the general criteria which will be taken into account for individually determining the length of the entry ban in accordance with Article 11(2) of the Return Directive.
Κατά γενικό κανόνα, η διάρκεια της απαγόρευσης εισόδου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 έτη.
Serious threat to public policy, public security or national security: in cases of serious threat to public policy, public security or national security, entry bans may be issued for a period longer than 5 years.
Κατά τον καθορισμό της συγκεκριμένης διάρκειας της απαγόρευσης εισόδου, τα κράτη μέλη δεσμεύονται να διενεργούν ατομική εξέταση όλων των σχετικών περιστάσεων και να τηρούν την αρχή της αναλογικότητας.
Factors which may be taken into account by Member States for determining such threat may be criminal offences as well as serious administrative offences (for example repeated use of false identity documents, repeated and deliberate violations of migration law).
Ένα κράτος μέλος μπορεί να προβλέπει διαφορετικά χρονικά πλαίσια για συνήθεις κατηγορίες περιπτώσεων, όπως 3 έτη ως γενικό πρότυπο κανόνα, 5 έτη όταν υπάρχουν επιβαρυντικά στοιχεία (π.χ., επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις της μεταναστευτικής νομοθεσίας) και 1 έτος όταν υπάρχουν ελαφρυντικά στοιχεία (π.χ., παραβιάσεις που διαπράχθηκαν μόνον εξ αμελείας), ως γενικές κατευθύνσεις για τη διοίκησή του, αλλά πρέπει να εξασφαλίζεται ότι κάθε περίπτωση θα αξιολογείται ατομικά σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας.
None of these factors can, however, be considered as constituting automatically and per se a public order threat: Member States are always bound to carry out an individual examination of all relevant circumstances and respect the principle of proportionality.