natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι βιώσιμες λύσεις είναι κρίσιμης σημασίας προκειμένου να εδραιωθεί η κανονικότητα και η σταθερότητα για όλους τους ανήλικους σε μακροπρόθεσμη βάση.
Before deciding to return an unaccompanied minor, and in accordance with Article 12(2) of the Convention on the Rights of the Child [50], the minors concerned must be heard, either directly or through a representative or an appropriate body, and an assessment of the best interests of the child shall always be carried out on an individual basis, including on the particular needs, on the current situation in the family and on the situation and reception conditions in the country of return.
Η επιστροφή είναι μία από τις εναλλακτικές επιλογές που μπορούν να εξεταστούν κατά τον προσδιορισμό βιώσιμης λύσης για τους ασυνόδευτους ανηλίκους και κάθε κράτος μέλος για οποιαδήποτε ενέργεια πρέπει να λαμβάνει υπόψη ως βασικό κριτήριο το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.
Such assessment should systematically look at whether return to the country of origin, including reunification with the family, is in the minor's best interests.
Προτού ληφθεί απόφαση για την επιστροφή ασυνόδευτου ανηλίκου, και σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2 της σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού [50], πρέπει να δίνεται στον ενδιαφερόμενο ανήλικο η δυνατότητα να ακούγεται, είτε άμεσα είτε μέσω εκπροσώπου ή αρμόδιου οργανισμού, και να διενεργείται πάντοτε αξιολόγηση του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού σε ατομική βάση, στην οποία λαμβάνονται υπόψη ιδίως οι ιδιαίτερες ανάγκες του, η τρέχουσα κατάσταση της οικογένειας και η κατάσταση και οι συνθήκες υποδοχής στη χώρα επιστροφής.
The assessment should be carried out by the competent authorities on the basis of a multidisciplinary approach, involving the minor's appointed guardian and/or the competent child protection authority.
Στο πλαίσιο της εν λόγω αξιολόγησης θα πρέπει να εξετάζεται συστηματικά εάν η επιστροφή στη χώρα καταγωγής, περιλαμβανομένης της οικογενειακής επανένωσης, εξυπηρετεί ή όχι το βέλτιστο συμφέρον του ανηλίκου.
Member States should also carry out a periodic re-assessment of the best interests of the child in the light of the developments of the individual case.
Η αξιολόγηση θα πρέπει να διενεργείται από τις αρμόδιες αρχές βάσει πολυτομεακής προσέγγισης, με τη συμμετοχή του ορισθέντα κηδεμόνα του ανηλίκου και/ή της αρμόδιας αρχής προστασίας παιδιών.
Member States are encouraged to consider the interpretative and operational guidance provided by the joint UNHCR-Unicef guidelines on the determination of the best interests of the child [51], the General Comment No 14 of the UN Committee on the rights of the child to have his or her best interests taken as a primary consideration [52], the UNHCR guidelines on determining the Best Interests of the Child [53] and the Field Handbook for the Implementation of UNHCR Best Interest Determination Guidelines [54].The minors' right to be heard in return proceedings involving or affecting them is an integral part of any best interests assessment (see Article 12 of the Convention on the Rights of the Child) and must be respected as a fundamental right recognised as a general principle of EU law, enshrined in the CFR.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβαίνουν επιπλέον σε περιοδική επαναξιολόγηση των βέλτιστων συμφερόντων του παιδιού λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις κάθε συγκεκριμένης περίπτωσης.
It includes giving due weight to the minors' views, taking into account their age and maturity and any communication difficulties they may have in order to make this participation meaningful, and the respect for the minor's right to express his or her views freely (for further guidance, see section 12.1).
Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να λαμβάνουν υπόψη τις ερμηνευτικές και επιχειρησιακές οδηγίες που παρέχονται στις κοινές κατευθυντήριες γραμμές της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR) και της Unicef για τον καθορισμό των βέλτιστων συμφερόντων του παιδιού [51], στο γενικό σχόλιο αριθ. 14 της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού σχετικά με το δικαίωμα του παιδιού να λαμβάνονται πρωτίστως υπόψη τα συμφέροντά του [52], στις κατευθυντήριες γραμμές της UNHCR για τον καθορισμό των βέλτιστων συμφερόντων του παιδιού [53] και στο εγχειρίδιο πεδίου σχετικά με την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών της UNHCR για τον καθορισμό των βέλτιστων συμφερόντων [54].Το δικαίωμα ακρόασης των ανηλίκων στο πλαίσιο των διαδικασιών επιστροφής που τους αφορούν ή τους επηρεάζουν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος κάθε αξιολόγησης των βέλτιστων συμφερόντων του παιδιού (βλέπε άρθρο 12 της σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού) και πρέπει να γίνεται σεβαστό ως θεμελιώδες δικαίωμα που αναγνωρίζεται ως γενική αρχή του ενωσιακού δικαίου, όπως κατοχυρώνεται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.
Definition of unaccompanied minor: the Return Directive does not define the term unaccompanied minor.
Το δικαίωμα ακρόασης περιλαμβάνει αφενός την παροχή της δέουσας προσοχής στις απόψεις των ανηλίκων, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία και τον βαθμό ωριμότητάς τους, καθώς και τυχόν δυσκολίες επικοινωνίας που μπορεί να έχουν στην προσπάθειά τους να συμμετάσχουν ουσιαστικά στη διαδικασία, και αφετέρου τον σεβασμό του δικαιώματος του ανηλίκου να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του (για περαιτέρω οδηγίες βλέπε ενότητα 12.1).
Taking into account that unaccompanied minors in many cases are or have been asylum seekers, it is recommended to use the definition provided in the most recent asylum directives, notably Article 2(e) of the recast Reception Conditions Directive: ‘a minor who arrives on the territory of the Member States unaccompanied by an adult responsible for him or her whether by law or by the practice of the Member State concerned, and for as long as he or she is not effectively taken into the care of such a person; it includes a minor who is left unaccompanied after he or she has entered the territory of the Member States’.
Ορισμός του ασυνόδευτου ανηλίκου: στην οδηγία περί επιστροφής δεν παρέχεται ορισμός του «ασυνόδευτου ανηλίκου».
Refraining from issuing return decisions to unaccompanied minors: Article 6(4) of the Return Directive expressly allows Member States to grant at any moment an authorisation or right to stay in accordance with national law to illegally staying third-country nationals.
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι είναι ή ήταν σε πολλές περιπτώσεις αιτούντες άσυλο, συνιστάται να χρησιμοποιείται ο ορισμός που παρέχεται στις πλέον πρόσφατες οδηγίες περί ασύλου, και ιδίως στο άρθρο 2 στοιχείο ε) της αναδιατυπωμένης οδηγίας 2013/33/ΕΕ για τις συνθήκες υποδοχής: «ανήλικος που φτάνει στο έδαφος των κρατών μελών χωρίς να συνοδεύεται από ενήλικο υπεύθυνο για αυτόν σύμφωνα με το νόμο ή την πρακτική του οικείου κράτους μέλους, και εφόσον κανένας ενήλικος δεν ασκεί στην πράξη την επιμέλειά του.
This general rule also applies to minors.
Ο ορισμός καλύπτει επίσης τον ανήλικο που παύει να συνοδεύεται μετά την είσοδό του στο έδαφος των κρατών μελών».
Hence, Member States that do not return/remove third-country minors staying illegally on their territory, or are restrained from removing the unaccompanied minor based on an assessment of the best interests of the child, are free to grant an authorisation or right to stay (for example a temporary permit to stay until the age of 18).
Μη έκδοση αποφάσεων επιστροφής για ασυνόδευτους ανηλίκους: Το άρθρο 6 παράγραφος 4 της οδηγίας περί επιστροφής επιτρέπει ρητώς στα κράτη μέλη να χορηγούν ανά πάσα στιγμή σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο άδεια ή δικαίωμα παραμονής σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν παράνομα στο έδαφός τους.
Article 6(1) of the Return Directive obliges Member State to say either ‘A’ (grant a permit or a legal right to stay) or ‘B’ (carry out return procedures) (see section 5).
Ο γενικός αυτός κανόνας ισχύει και για τους ανηλίκους.
Member States should therefore establish clear rules on the legal status of unaccompanied minors, allowing either to issue return decisions and carry out returns, or to grant them a right to stay in accordance with national law.
Συνεπώς, τα κράτη μέλη που δεν προχωρούν σε επιστροφή/απομάκρυνση ανηλίκων υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν παράνομα στο έδαφός τους, ή που δεν μπορούν να απομακρύνουν τον ασυνόδευτο ανήλικο βάσει αξιολόγησης του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού, είναι ελεύθερα να χορηγούν άδεια ή δικαίωμα παραμονής (π.χ., προσωρινή άδεια παραμονής μέχρι την ηλικία των 18 ετών).
Member States should seek to ensure the availability of status determination procedures for those unaccompanied minors who are not returned.
Το άρθρο 6 παράγραφος 1 της οδηγίας περί επιστροφής υποχρεώνει το κράτος μέλος να επιλέξει είτε το «Α» (χορήγηση άδειας ή νόμιμου δικαιώματος παραμονής) είτε το «Β» (εκτέλεση διαδικασιών επιστροφής) (βλέπε ενότητα 5).
This is a straightforward approach, aimed at reducing ‘grey areas’ and improving legal certainty for all actors involved.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει επομένως να θεσπίσουν σαφείς κανόνες για το νομικό καθεστώς των ασυνόδευτων ανηλίκων, οι οποίοι θα επιτρέπουν είτε την έκδοση αποφάσεων επιστροφής και την εκτέλεση διαδικασιών επιστροφής, είτε τη χορήγηση στους ανηλίκους δικαιώματος παραμονής σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.
In the light of the above, in order to be compatible with the Return Directive, the situation of unaccompanied minors in Member States that, following an assessment of the best interests of the child, do not return or remove third-country minors, should be framed in legal terms as either granting a (temporary) permit or a right to stay (for example until they reach the age of 18) in application of Article 6(4) of the Directive, or issuing a return decision and postponing the removal in accordance with Articles 6 and 9 of the Return Directive.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν για τη διαθεσιμότητα διαδικασιών καθορισμού του καθεστώτος των ασυνόδευτων ανηλίκων που δεν υπόκεινται σε διαδικασία επιστροφής.
Legal basis: Return Directive — Article 10(1)
Πρόκειται για μια ξεκάθαρη προσέγγιση που στοχεύει στη μείωση των «γκρίζων ζωνών» και στη βελτίωση της ασφάλειας δικαίου για όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.
Before deciding to issue a return decision in respect of an unaccompanied minor, assistance by appropriate bodies other than the authorities enforcing return shall be granted with due consideration being given to the best interests of the child.
Υπό το φως των ανωτέρω, προκειμένου να είναι συμβατή με την οδηγία περί επιστροφής, η κατάσταση των ασυνόδευτων ανηλίκων σε κράτη μέλη τα οποία, κατόπιν αξιολόγησης των βέλτιστων συμφερόντων του παιδιού, δεν προχωρούν σε επιστροφή/απομάκρυνση ανηλίκων υπηκόων τρίτων χωρών, πρέπει να χαρακτηρίζεται από νομική άποψη είτε ως χορήγηση (προσωρινής) άδειας ή δικαιώματος παραμονής (π.χ., έως την ηλικία των 18 ετών) κατ' εφαρμογή του άρθρου 6 παράγραφος 4 της οδηγίας, είτε ως έκδοση απόφασης επιστροφής και αναβολή της απομάκρυνσης σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 9 της οδηγίας περί επιστροφής.
Historic reminder/explanation: Article 10(1) was not contained in the Commission proposal.
Οδηγία περί επιστροφής — άρθρο 10 παράγραφος 1
It was inserted in the text during the negotiations and it is directly inspired by Guideline 2(5) of the Council of Europe ‘Twenty Guidelines on forced return’ [55], which provides that ‘Before deciding to issue a removal order in respect of a separated child, assistance — in particular legal assistance — should be granted with due consideration given to the best interests of the child’.
Πριν αποφασισθεί η έκδοση απόφαση επιστροφής έναντι ασυνόδευτου ανηλίκου, παρέχεται βοήθεια από κατάλληλους φορείς άλλους από τις αρχές που διενεργούν την επιστροφή, λαμβανομένων δεόντως υπόψη των βέλτιστων συμφερόντων του παιδιού.
Nature of the ‘appropriate bodies’: the ‘appropriate body’ should be separated from the enforcing authority and could be a governmental body (possibly a separate service if within the same ministry), a non-governmental body, or a combination of both, providing for multidisciplinary cooperation between government-supported and non-governmental guardian systems and/or child-protection bodies.
Ιστορική υπενθύμιση/εξήγηση: Το άρθρο 10 παράγραφος 1 δεν περιλαμβανόταν στην πρόταση της Επιτροπής.
Bodies responsible for the care and protection of children shall comply with the standards established in the areas of safety, health, suitability of staff and competent supervision.
Εντάχθηκε στο κείμενο κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και είναι άμεσα εμπνευσμένο από την κατευθυντήρια γραμμή 2 παράγραφος 5 των «Είκοσι κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με την αναγκαστική επιστροφή» του Συμβουλίου της Ευρώπης [55], η οποία προβλέπει ότι «πριν αποφασιστεί η έκδοση διαταγής απομάκρυνσης για παιδί χωρισμένο από την οικογένειά του, πρέπει να χορηγηθεί βοήθεια –ιδίως νομική αρωγή– λαμβανομένων δεόντως υπόψη των βέλτιστων συμφερόντων του παιδιού».
The different roles and responsibilities of the actors must be clear and transparent in particular for the unaccompanied minor to allow for his/her active involvement and effective participation in all matters concerning him/her.
Χαρακτήρας των «κατάλληλων φορέων»: ο «κατάλληλος φορέας» πρέπει να είναι διαχωρισμένος από την αρχή επιβολής και μπορεί να είναι κυβερνητικός φορέας (πιθανώς χωριστή υπηρεσία, εάν βρίσκεται εντός του ίδιου υπουργείου), μη κυβερνητικός φορέας, ή συνδυασμός των δύο, που εξασφαλίζει τη διεπιστημονική συνεργασία μεταξύ κυβερνητικά υποστηριζόμενων και μη κυβερνητικών συστημάτων κηδεμονίας και/ή φορέων προστασίας παιδιών.
Nature of the ‘assistance’: assistance should cover legal assistance but must not be limited to it.
Οι φορείς που είναι αρμόδιοι για τη μέριμνα και την προστασία των παιδιών συμμορφώνονται με τα καθιερωμένα πρότυπα στους τομείς της ασφάλειας, της υγείας, της καταλληλότητας του προσωπικού και της δέουσας εποπτείας.
Other aspects expressly mentioned by the Return Directive — such as provision of necessary medical assistance and healthcare, contact with family, access to basic education —, to support the realisation of the rights of the child as set out in the UN Convention on the rights of the child should also be addressed.
Οι διαφορετικοί ρόλοι και αρμοδιότητες των φορέων πρέπει να είναι σαφείς και διαφανείς ιδίως για τον ασυνόδευτο ανήλικο, επιτρέποντας έτσι την ενεργό και αποτελεσματική συμμετοχή του σε όλα τα ζητήματα που τον αφορούν.
Specific emphasis should be given to the need to discuss with the minor in advance and throughout any processes and procedures, as well as all decisions affecting him/her.
Χαρακτήρας της «βοήθειας»: η βοήθεια πρέπει να καλύπτει τη νομική αρωγή, χωρίς να περιορίζεται σε αυτήν.
Minors should be informed in a child-sensitive and age- and context- appropriate manner on their rights, on procedures and on services available for their protection.
Πρέπει επίσης να εξετάζονται και άλλες πτυχές που αναφέρονται ρητώς στην οδηγία περί επιστροφής —όπως η παροχή της απαραίτητης ιατρικής βοήθειας και υγειονομικής περίθαλψης, η επαφή με την οικογένεια, η πρόσβαση σε βασική εκπαίδευση—, με σκοπό τη στήριξη της πραγμάτωσης των δικαιωμάτων του παιδιού, όπως ορίζονται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Timing of the ‘assistance’: the assistance by appropriate bodies should start at the earliest point in time, and it shall start before issuing a return decision.
Ειδική έμφαση πρέπει να δίνεται στην ανάγκη να συζητούνται με τον ανήλικο, εκ των προτέρων και καθ' όλη τη διάρκεια των διαδικασιών, όλες οι αποφάσεις που τον αφορούν.
That implies a timely age assessment based on the benefit of the doubt.
Τα παιδιά θα πρέπει να ενημερώνονται με την ευαισθησία που αρμόζει για τα παιδιά και με τον κατάλληλο τρόπο σε σχέση με την ηλικία και το πλαίσιο —για τα δικαιώματά τους, τις διαδικασίες και τις υπηρεσίες που είναι διαθέσιμες για την προστασία τους.
Assistance should be a continuous and stable process, including during the return phase.
Χρόνος της «βοήθειας»: η βοήθεια από κατάλληλους φορείς πρέπει να παρέχεται το νωρίτερο δυνατόν, και ξεκινά πριν από την έκδοση απόφασης επιστροφής.
It may also cover the post-return phase, to ensure adequate follow-up of return.
Αυτό συνεπάγεται έγκαιρη εκτίμηση της ηλικίας με βάση το ευεργέτημα της αμφιβολίας.
If needed, a transfer of guardianship from the Member State to the country of return in line with Article 10(2) of the Return Directive should be achieved.
Η παροχή βοήθειας πρέπει να αποτελεί μια συνεχή και σταθερή διαδικασία, μεταξύ άλλων, και κατά το στάδιο της επιστροφής.
Age assessment: the Return Directive contains no provisions on age assessment.
Μπορεί επίσης να καλύπτει το στάδιο μετά την επιστροφή, ώστε να διασφαλίζεται ότι δίδεται κατάλληλη συνέχεια στην επιστροφή.
Based on a systematic interpretation of the Union immigration and asylum acquis, the Commission recommends to refer to the provisions of Article 25(5) of the Asylum Procedures Directive, as well as to take into account related documents developed for instance by the European Asylum Support Office [56].Continuity of assistance in asylum and return procedures: Although the legal basis between the guardianship provided for to asylum seekers and the ‘assistance’ required for unaccompanied minors/children in the return process differ, close links between the requirements laid down in the asylum acquis and in the Return Directive exist and continuity of assistance in asylum and return procedures should be sought.
Εάν είναι αναγκαίο, πρέπει να γίνεται μεταβίβαση της κηδεμονίας από το κράτος μέλος στη χώρα επιστροφής, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 της οδηγίας περί επιστροφής.
Provision of mere guardianship is not sufficient to comply with the obligation to provide assistance to minors, since ‘assistance by appropriate bodies’ means more than mere guardianship.
Εκτίμηση ηλικίας:
Legal basis: Return Directive — Article 10(2)
η οδηγία περί επιστροφής δεν περιέχει διατάξεις σχετικά με την εκτίμηση της ηλικίας.
Before removing an unaccompanied minor from the territory of a Member State, the authorities of that Member State shall be satisfied that he or she will be returned to:
Βάσει συστηματικής ερμηνείας του ενωσιακού κεκτημένου για τη μετανάστευση και το άσυλο, η Επιτροπή συνιστά να γίνεται αναφορά στις διατάξεις του άρθρου 25 παράγραφος 5 της οδηγίας για τις διαδικασίες ασύλου, καθώς και να λαμβάνονται υπόψη τα σχετικά έγγραφα που έχουν συνταχθεί, π.χ., από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο [56].Συνεχής παροχή βοήθειας στις διαδικασίες ασύλου και επιστροφής: Παρότι η νομική βάση της κηδεμονίας που παρέχεται σε αιτούντες άσυλο και της «βοήθειας» που απαιτείται για ασυνόδευτους ανηλίκους/παιδιά στη διαδικασία επιστροφής διαφέρει, υπάρχουν στενοί δεσμοί μεταξύ των απαιτήσεων που ορίζονται στο κεκτημένο για το άσυλο και στην οδηγία περί επιστροφής, και πρέπει να επιδιώκεται η συνεχής παροχή βοήθειας στις διαδικασίες ασύλου και επιστροφής.
a member of his or her family,
Η παροχή απλής κηδεμονίας δεν επαρκεί για να τηρηθεί η υποχρέωση παροχής βοήθειας σε ανηλίκους, διότι η «βοήθεια από κατάλληλους φορείς» είναι σημαντικότερη από την απλή κηδεμονία.
a nominated guardian, or
Οδηγία περί επιστροφής — άρθρο 10 παράγραφος 2
adequate reception facilities in the State of return.
Πριν απομακρυνθεί ασυνόδευτος ανήλικος από το έδαφος κράτους μέλους, οι αρχές του κράτους μέλους αυτού εξακριβώνουν ότι ο ασυνόδευτος ανήλικος θα επιστραφεί
Among the options provided for by Article 10(2) of the Return Directive, it is recommended that the return to family members should be the preferred one, unless this is manifestly not in the child's best interests.
σε μέλος της οικογένειάς του/της,
Member States should therefore undertake efforts to establish the identity and nationality of the unaccompanied minor and to trace family members.
ορισθέντα κηδεμόνα ή
Return to a guardian or an adequate reception facility can be an acceptable alternative under certain conditions.
κατάλληλες εγκαταστάσεις υποδοχής στο κράτος επιστροφής.
The Commission recommends that Member States put in place appropriate reintegration measures targeting unaccompanied minors who return to their country of origin, and ensure prompt access to such measures both before departure and after arrival in the third country of return.
Μεταξύ των επιλογών που προβλέπονται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 της οδηγίας περί επιστροφής, συνιστάται ως προτιμώμενη επιλογή η επιστροφή σε μέλη της οικογένειας, εκτός εάν αυτό είναι προδήλως αντίθετο με τα συμφέροντα του παιδιού.
Family tracing: Member States should launch procedures for tracing the parents or family members of unaccompanied minors as soon as possible, involving the appointed guardian and/or a person responsible for child protection.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει επομένως να καταβάλλουν προσπάθειες για τον προσδιορισμό της ταυτότητας και της ιθαγένειας των ασυνόδευτων ανηλίκων και για τον εντοπισμό μελών της οικογένειας.
To facilitate family tracing as well as for identifying a guardian or an adequate facility in view of return, the competent national authorities should take measures to work in cooperation with consular services, liaison officers, child protection bodies, international organisations and NGOs in the country of return, making full use of existing cross-border cooperation channels.
Η επιστροφή σε κηδεμόνα ή σε κατάλληλη εγκατάσταση υποδοχής μπορεί να αποτελεί αποδεκτή εναλλακτική επιλογή υπό ορισμένες συνθήκες.
Voluntary departure of minors: in principle, Article 10(2) only applies to situations where the minor is removed and not situations where the minor is leaving the Member State voluntarily.
Η Επιτροπή συνιστά στα κράτη μέλη να προβλέπουν κατάλληλα μέτρα επανένταξης ειδικά για τους ασυνόδευτους ανηλίκους που επιστρέφουν στη χώρα καταγωγής τους, και να διασφαλίζουν την άμεση πρόσβαση στα μέτρα αυτά τόσο πριν από την αναχώρηση όσο και μετά την άφιξη στην τρίτη χώρα επιστροφής.
Taking into account the Member States' obligation deriving from the requirement to take into due account the best interests of the child, it is recommended to also assess the situation in the family and the situation and reception conditions in the country of return in cases of voluntary departure.
Εντοπισμός μελών της οικογένειας: Τα κράτη μέλη θα πρέπει να κινούν το ταχύτερο δυνατό διαδικασίες για τον εντοπισμό των γονέων ή μελών της οικογένειας ασυνόδευτων ανηλίκων, με τη συμμετοχή του ορισθέντα κηδεμόνα και/ή προσώπου αρμόδιου για την προστασία παιδιών.
The adequacy of reception facilities in the country of return needs to be assessed on a case-by-case basis, taking into account the individual circumstances and the age of the returned minor.
Για τη διευκόλυνση του εντοπισμού μελών της οικογένειας, καθώς και για τον εντοπισμό κηδεμόνα ή κατάλληλης εγκατάστασης ενόψει της επιστροφής, οι αρμόδιες εθνικές αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα συνεργασίας με προξενικές αρχές, αξιωματικούς συνδέσμους, φορείς προστασίας παιδιών, διεθνείς οργανισμούς και ΜΚΟ στη χώρα επιστροφής, αξιοποιώντας πλήρως τους υφιστάμενους διαύλους διασυνοριακής συνεργασίας.
A mere reception by the border police in the country of return without any necessary follow-up measures or flanking measures cannot be considered as ‘adequate reception’.
Οικειοθελής αναχώρηση ανηλίκων: καταρχήν, το άρθρο 10 παράγραφος 2 εφαρμόζεται μόνο σε καταστάσεις όπου ο ανήλικος απομακρύνεται και όχι σε καταστάσεις όπου ο ανήλικος αναχωρεί οικειοθελώς από το κράτος μέλος.
Member State should pay particular attention to availability of appropriate housing, access to healthcare and education in the country of return.
Λαμβανομένης υπόψη της υποχρέωσης των κρατών μελών που απορρέει από την απαίτηση να λαμβάνονται δεόντως υπόψη τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού, σε περιπτώσεις οικειοθελούς αναχώρησης συνιστάται να αξιολογείται επίσης η κατάσταση της οικογένειας και η κατάσταση και οι συνθήκες υποδοχής στη χώρα επιστροφής.
Member States shall respect Article 20 of the UN Convention on the Rights of the Child and are encouraged to meet the UN Guidelines for the alternative care of children [57].11.
Η καταλληλότητα των εγκαταστάσεων υποδοχής στη χώρα επιστροφής πρέπει να αξιολογείται κατά περίπτωση, με βάση τις ατομικές περιστάσεις και την ηλικία του επιστρέφοντος ανηλίκου.
Legal basis: Return Directive — Article 3(6) and Article 11