natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, η επίκληση του πλαισίου του ΟΟΣΑ από την Επιτροπή στην παρούσα απόφαση οφείλεται στο γεγονός ότι το εν λόγω πλαίσιο προέκυψε μέσα από συζητήσεις εμπειρογνωμόνων στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ και πραγματεύεται τεχνικές για την αντιμετώπιση συνηθισμένων προβλημάτων στον τομέα της διεθνούς φορολογίας.
Capital gains are taxed at 33 %, with a participation exemption for gains on disposals of certain shareholdings of 5 % or more in companies resident in the Union or tax treaty countries.
Όπως εξηγούνταν στην αιτιολογική σκέψη 15 της απόφασης για κίνηση της διαδικασίας, οι πολυεθνικές μπορούν να επιμερίζουν κέρδη στο εσωτερικό ενός ομίλου εταιρειών χρησιμοποιώντας ενδοομιλική τιμολόγηση μεταξύ των ανεξάρτητων εταιρειών του ίδιου ομίλου επιχειρήσεων.
According to Section 26 TCA 97, Irish-resident companies are subject to corporation tax on their worldwide profit and capital gains, excluding most distributions received from other Irish-resident companies [54].
Η ενδοομιλική τιμολόγηση αφορά τις τιμές που χρεώνονται για τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ εταιρειών του ίδιου ομίλου επιχειρήσεων.
Section 25 TCA 97 lays down the scope of the charge to corporation tax in the case of non-resident companies.
Ωστόσο, η ενδοομιλική τιμολόγηση μπορεί επίσης να εφαρμόζεται εντός της ίδιας εταιρείας, εάν η εταιρεία διαθέτει μόνιμη εγκατάσταση σε άλλη περιοχή δικαιοδοσίας.
Section 25 TCA 97 provides, insofar as relevant, the following:
Αυτό συνεπάγεται επιμερισμό των κερδών της εν λόγω εταιρείας μεταξύ της μόνιμης εγκατάστασης και των άλλων μερών της εταιρείας.
A company not resident in the State shall not be within the charge to corporation tax unless it carries on a trade in the State through a branch or agency, but if it does so it shall, subject to any exceptions provided for by the Corporation Tax Acts, be chargeable to corporation tax on all its chargeable profits wherever arising.
Το Υπόδειγμα Φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ, που αποτελεί τη βάση πολλών διμερών φορολογικών συνθηκών μεταξύ χωρών μελών του ΟΟΣΑ και ενός αυξανόμενου αριθμού χωρών που δεν είναι μέλη του ΟΟΣΑ, περιέχει διατάξεις τόσο σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση μεταξύ των συνδεδεμένων εταιρειών ενός ομίλου όσο και σχετικά με τον επιμερισμό των κερδών εντός μιας εταιρείας.
For the purposes of corporation tax, the chargeable profits of a company not resident in the State but carrying on a trade in the State through a branch or agency shall be —
Το άρθρο 9 παράγραφος 1 του Υποδείγματος Φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ ορίζει τα εξής όσον αφορά τις «συνδεδεμένες επιχειρήσεις»: «Όταν […] στις εμπορικές ή οικονομικές σχέσεις των δύο [συνδεδεμένων] επιχειρήσεων, συμφωνούνται ή επιβάλλονται όροι οι οποίοι είναι διαφορετικοί από εκείνους που θα είχαν συμφωνηθεί μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων, τα κέρδη που θα είχε δημιουργήσει, χωρίς τους όρους αυτούς, μία από τις επιχειρήσεις αυτές, αλλά τελικά δεν δημιουργήθηκαν εξαιτίας αυτών των όρων, μπορούν να συμπεριληφθούν στα κέρδη της επιχείρησης αυτής και να φορολογηθούν ανάλογα».
any trading income arising directly or indirectly through or from the branch or agency, and any income from property or rights used by, or held by or for, the branch or agency, but this paragraph shall not include distributions received from companies resident in the State, […].’
Η διάταξη αυτή θεωρείται ότι αποτελεί τον πιο έγκυρο ορισμό, για τους σκοπούς της διεθνούς φορολογίας, της «αρχής του πλήρους ανταγωνισμού του ΟΟΣΑ» στο πλαίσιο της ενδοομιλικής τιμολόγησης μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών ενός ομίλου.
It follows from that provision that a non-resident company is not within the charge to corporation tax, unless it carries on a trade in Ireland through a branch or agency.
Σύμφωνα με την εν λόγω αρχή, οι φορολογικές διοικήσεις πρέπει να αποδέχονται μόνο τις ενδοομιλικές τιμολογήσεις μεταξύ επιχειρήσεων του ίδιου ομίλου οι οποίες αμείβουν τις συναλλαγές με τον ίδιο τρόπο όπως και οι ανεξάρτητες επιχειρήσεις που λειτουργούν υπό συγκρίσιμες συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού.
Where a non-resident company carries on such a trade, that company is chargeable to corporation tax on [55]:
Με τον τρόπο αυτό, οι πολυεθνικές εταιρείες δεν έχουν τη δυνατότητα να χειρίζονται αθέμιτα τις τιμές μεταβίβασής τους κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επιμερίζουν όσο το δυνατόν λιγότερα κέρδη σε περιοχές δικαιοδοσίας στις οποίες τα εν λόγω κέρδη υπόκεινται σε υψηλότερη φορολογία και όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη σε περιοχές δικαιοδοσίας στις οποίες τα εν λόγω κέρδη υπόκεινται σε χαμηλότερη φορολογία [58].
any trading income arising directly or indirectly through or from the branch or agency;
Ο ΟΟΣΑ παρέχει κατευθύνσεις σχετικά με την εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού στις κατευθυντήριες γραμμές ΕΤτου ΟΟΣΑ, η τελευταία έκδοση των οποίων δημοσιεύτηκε το 2010 (εφεξής: «κατευθυντήριες γραμμές ΕΤ του ΟΟΣΑ-2010») [59].
any income from property or rights used by, or held by or for, the branch or agency; and
Το άρθρο 7 παράγραφος 2 του Υποδείγματος Φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ σχετικά με τα «επιχειρηματικά κέρδη» ορίζει τους κανόνες για τον καταλογισμό των κερδών στο εσωτερικό της ίδιας εταιρείας.
chargeable gains attributable to the branch or agency.
Συγκεκριμένα, προβλέπει ότι:
Section 25 TCA 97 was preceded by Sections 8(1) and 8(2) of the Corporation Tax Act 1967, which read:
«[…] τα κέρδη που καταλογίζονται σε κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος στη μόνιμη εγκατάσταση […] είναι τα κέρδη που αναμένεται ότι θα είχε η μόνιμη εγκατάσταση, ιδίως στις συναλλαγές της με τα άλλα μέρη της επιχείρησης, εάν ήταν χωριστή και ανεξάρτητη επιχείρηση με τις ίδιες ή παρεμφερείς δραστηριότητες υπό τις ίδιες ή παρεμφερείς συνθήκες, λαμβάνοντας υπόψη τις ασκούμενες λειτουργίες, τα χρησιμοποιούμενα στοιχεία ενεργητικού και τους κινδύνους που αναλαμβάνει η επιχείρηση μέσω της μόνιμης εγκατάστασης και μέσω των άλλων μερών της επιχείρησης.»
A company not resident in the State shall not be within the charge to corporation tax unless it carries on a trade in the State through a branch or agency but, if it does so, it shall, subject to any exceptions provided for by this Act, be chargeable to corporation tax on all its chargeable profits wherever arising.
Κατευθύνσεις για την εφαρμογή του άρθρου 7 περιλαμβάνονται στην έκθεση του ΟΟΣΑ σχετικά με τον καταλογισμό κερδών στις μόνιμες εγκαταστάσεις, η τελευταία έκδοση της οποίας δημοσιεύτηκε το 2010 (εφεξής: «Έκθεση σχετικά με τον καταλογισμό κερδών του ΟΟΣΑ-2010») [60].
For purposes of corporation the chargeable profits of a company not resident in the State but carrying on a trade there through a branch or agency shall be
Η έκθεση σχετικά με τον καταλογισμό κερδών του ΟΟΣΑ-2010 περιγράφει τις δυσκολίες που παρουσιάζει ο επιμερισμός των κερδών εντός της ίδιας εταιρείας σε αντιδιαστολή με τον επιμερισμό των κερδών μεταξύ δύο νομικά ανεξάρτητων εταιρειών.
any trading income arising directly or indirectly through or from the branch or agency (but so that this paragraph shall not include distributions received from companies resident in the State); […]’
Μεταξύ δύο νομικά ανεξάρτητων εταιρειών, τα ζητήματα της κυριότητας των στοιχείων ενεργητικού και της ανάληψης των κινδύνων στη σχέση μεταξύ των δύο εταιρειών καθορίζονται από νομικά δεσμευτικές συμβάσεις ή άλλες εξακριβώσιμες νομικές διευθετήσεις.
Companies that are not resident in Ireland and do not trade through a branch or agency in Ireland are only liable to income tax on any Irish-source income and to capital gains tax on gains arising on the disposal of certain Irish assets (principally Irish land) [56], subject to any treaty relief that may be available.
Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση κατά την οποία οι δύο ανεξάρτητες εταιρείες ανήκουν στον ίδιο όμιλο επιχειρήσεων, εφόσον οι συμβάσεις και οι νομικές διευθετήσεις αντανακλούν την υποκείμενη πραγματικότητα.
To prevent a company being taxed twice on the same income (once with income tax, once with corporation tax), Section 21(2) TCA 97 provides that income tax is not chargeable on the income of a company if the company is resident in Ireland, or, in the case of a company which is not resident in Ireland, if the income is chargeable to corporation tax.
Αντίθετα, το γεγονός ότι μια μόνιμη εγκατάσταση δεν συνιστά νομική οντότητα ανεξάρτητη από την εταιρεία στην οποία ανήκει συνεπάγεται ότι, μεταξύ των διαφόρων μερών της ίδιας εταιρείας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ένα μεμονωμένο μέρος της εταιρείας έχει κατά τον νόμο την κυριότητα των στοιχείων ενεργητικού, αναλαμβάνει τους κινδύνους και κατέχει τα κεφάλαια ή τις συμβάσεις με ανεξάρτητες εταιρείες [61].
By Section 42 of the Finance Act 2010, Part 35A was inserted into the TCA 97.
Η εν λόγω προσέγγιση επιμερίζει στη μόνιμη εγκατάσταση τα κέρδη που αναμένεται ότι θα είχε η μόνιμη εγκατάσταση σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού εάν ήταν «χωριστή και ανεξάρτητη» επιχείρηση που ασκούσε τις ίδιες ή παρεμφερείς λειτουργίες υπό τις ίδιες ή παρεμφερείς συνθήκες λαμβάνοντας υπόψη τις ασκούμενες λειτουργίες, τα χρησιμοποιούμενα στοιχεία ενεργητικού και τους κινδύνους που αναλαμβάνει η αλλοδαπή επιχείρηση μέσω της μόνιμης εγκατάστασης και μέσω των άλλων μερών της εν λόγω εταιρείας, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του Υποδείγματος Φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ.
According to Ireland, that insertion was the first time that Irish tax law formally recognised the application of the ‘arm's length principle’ as laid down in Article 9 of the OECD Model Tax Convention on Income and on Capital (hereinafter: the ‘OECD Model Tax Convention’) and elaborated upon in the OECD's Transfer Pricing Guidelines for Multinational Enterprises and Tax Administrations (hereinafter: the ‘OECD TP Guidelines’).
ΕΠΙΜΕΡΙΣΜΟΣ ΚΕΡΔΩΝ ΣΤΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕ ΒΑΣΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΠΟΥ ΑΣΚΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΑ ΣΤΗΝ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΔΥΟ ΣΤΑΔΙΩΝ ΤΟΥ ΟΟΣΑ
Part 35A applies to arrangements entered into between associated persons (companies).
Η Έκθεση σχετικά με τον καταλογισμό κερδών του ΟΟΣΑ-2010 περιγράφει την εγκεκριμένη προσέγγιση του ΟΟΣΑ για την εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού η οποία διατυπώνεται στις κατευθυντήριες γραμμές ΕΤ του ΟΟΣΑ στο πλαίσιο του επιμερισμού κερδών στις μόνιμες εγκαταστάσεις.
However, based on the definition of a ‘person’ in Ireland's domestic tax legislation, any arrangement entered into between a head office and its branch does not fall within the scope of Part 35A.
Βάσει των κατευθυντήριων γραμμών ΕΤ του ΟΟΣΑ, ο επιμερισμός των κερδών μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών εξαρτάται από τις λειτουργίες που ασκεί, τους κινδύνους που αναλαμβάνει και τα στοιχεία ενεργητικού που χρησιμοποιεί η κάθε εταιρεία [62].
GUIDANCE ON TRANSFER PRICING AND PROFIT ALLOCATION TO PERMANENT ESTABLISHMENTS
Για τον επιμερισμό των κερδών μεταξύ μιας εταιρείας και της μόνιμης εγκατάστασής της, η εγκεκριμένη προσέγγιση του ΟΟΣΑ συμπληρώνει τη λειτουργική ανάλυση του άρθρου 9 παράγραφος 1 του Υποδείγματος Φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ καθιερώνοντας ένα πρώτο στάδιο που άπτεται του γεγονότος ότι, κατά τον νόμο, τα στοιχεία ενεργητικού, οι κίνδυνοι, τα κεφάλαια και τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συναλλαγές μεταξύ των διαφόρων μερών της ίδιας εταιρείας ανήκουν στην εταιρεία συνολικά, και όχι σε οποιοδήποτε μεμονωμένο μέρος της εταιρείας, και ότι δεν υφίστανται συναλλαγές μεταξύ νομικώς διακριτών εταιρειών οι οποίες ανήκουν στον ίδιο όμιλο επιχειρήσεων [63].
THE OECD FRAMEWORK AND THE OECD's ARM'S LENGTH PRINCIPLE
Η εγκεκριμένη προσέγγιση του ΟΟΣΑ συνίσταται επομένως σε μια ανάλυση δύο σταδίων βάσει της οποίας γίνεται ο επιμερισμός των εισοδημάτων σε μια μόνιμη εγκατάσταση.
The OECD has produced several non-binding guidance documents on international taxation.
Το πρώτο στάδιο της προσέγγισης συνίσταται στην παραδοχή ότι η μόνιμη εγκατάσταση αποτελεί διακριτή και ανεξάρτητη επιχείρηση «η οποία ασκεί τις ίδιες ή παρεμφερείς δραστηριότητες υπό τις ίδιες ή παρεμφερείς συνθήκες, λαμβάνοντας υπόψη τις ασκούμενες λειτουργίες, τα χρησιμοποιούμενα στοιχεία ενεργητικού και τους κινδύνους που αναλαμβάνει η επιχείρηση μέσω της μόνιμης εγκατάστασης και μέσω των άλλων μερών της επιχείρησης.» [64].
Given their non-binding nature, the tax administrations of the OECD member countries, of which Ireland is one [57], are simply encouraged to follow the OECD's framework.
Σε αυτό το πλαίσιο εισάγεται η έννοια των «σημαντικών λειτουργιών που ασκούνται από πρόσωπα».
Nevertheless, the OECD's framework serves as a focal point and exerts a clear influence on the tax practices of OECD member (and even non-member) countries.
Στο πλαίσιο του πρώτου σταδίου, η εγκεκριμένη προσέγγιση του ΟΟΣΑ επιμερίζει στη μόνιμη εγκατάσταση την οικονομική κυριότητα στοιχείων ενεργητικού για τα οποία οι σημαντικές λειτουργίες που σχετίζονται με την οικονομική κυριότητα των στοιχείων ενεργητικού ασκούνται από πρόσωπα εντός της μόνιμης εγκατάστασης και επίσης επιμερίζει στη μόνιμη εγκατάσταση κινδύνους για τους οποίους οι σημαντικές λειτουργίες που σχετίζονται με την ανάληψη και/ή διαχείριση (μετά τη μεταβίβαση) των κινδύνων ασκούνται από πρόσωπα εντός της μόνιμης εγκατάστασης [65].
Moreover, in numerous OECD member countries guidance documents forming part of that framework have been given the force of law or serve as a reference for the purpose of interpreting domestic tax law.
Η ενότητα D-2 (iii) (c) της Έκθεσης σχετικά με τον καταλογισμό κερδών του ΟΟΣΑ-2010 αφορά τον επιμερισμό των άυλων στοιχείων ενεργητικού στις μόνιμες εγκαταστάσεις.
Transfer pricing refers to the prices charged for commercial transactions between various companies of the same corporate group.
Όσον αφορά τα εμπορικά άυλα στοιχεία ενεργητικού που αναπτύσσονται από την ίδια την εταιρεία, το σημείο 86 της έκθεσης ορίζει ότι, ανάλογα με το μοντέλο επιχειρηματικής οργάνωσης των επιχειρήσεων, «η λήψη αποφάσεων και η διαχείριση μπορεί πολλές φορές να ασκούνται με ενεργό τρόπο σε όλα τα επίπεδα της επιχείρησης.
However, transfer pricing can also take place within one company, if the company operates a permanent establishment in a separate jurisdiction.
Προκύπτει εδώ ένα ζήτημα σχετικά με το κατά πόσο μπορεί να ισχύει το ίδιο όσον αφορά την ανάπτυξη άυλων στοιχείων ενεργητικού ή εάν είναι πιο πιθανό οι σημαντικές, ασκούμενες από πρόσωπα λειτουργίες που σχετίζονται με τον προσδιορισμό της οικονομικής κυριότητας των άυλων περιουσιακών στοιχείων να εκτελούνται σε υψηλό στρατηγικό επίπεδο από την ανώτερη διοίκηση ή από έναν συνδυασμό κεντρικών και αποκεντρωμένων λειτουργιών λήψης αποφάσεων».
This requires an allocation of that company's profit between its permanent establishment and the other parts of the company.
Το σημείο 87 εξηγεί ότι «δεν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων για την ανάπτυξη άυλων στοιχείων ενεργητικού είναι σε γενικές γραμμές τόσο συγκεντρωτική, ιδίως με δεδομένο ότι για τον καθορισμό των σημαντικών, ασκούμενων από πρόσωπα λειτουργιών που σχετίζονται με τον προσδιορισμό της οικονομικής κυριότητας λαμβάνεται κυρίως υπόψη ο ενεργός ρόλος στη λήψη αποφάσεων και στη διαχείριση και όχι το απλό ναι ή όχι σε μια πρόταση.
The OECD Model Tax Convention, which forms the basis of many bilateral tax treaties involving OECD member countries and an increasing number of non-member countries, contains provisions both on transfer pricing between associated group companies and profit allocation within a company.
Αυτό υποδηλώνει ότι, όπως και για τα χρηματοοικονομικά στοιχεία ενεργητικού, η οικονομική κυριότητα μπορεί πολλές φορές να καθορίζεται από λειτουργίες που ασκούνται κάτω από το στρατηγικό επίπεδο της ανώτερης διοίκησης.
Article 9(1) of the OECD Model Tax Convention on ‘associated enterprises’ provides: ‘[Where] conditions are made or imposed between the two [associated] enterprises in their commercial or financial relations which differ from those which would be made between independent enterprises, then any profits which would, but for those conditions, have accrued to one of the enterprises, but, by reason of those conditions, have not so accrued, may be included in the profits of that enterprise and taxed accordingly’.
Αυτό είναι το επίπεδο στο οποίο θα ασκούνταν η πραγματική διαχείριση ενός προγράμματος για την ανάπτυξη ενός άυλου στοιχείου ενεργητικού, στο οποίο τοποθετείται η ικανότητα πραγματικής διαχείρισης των κινδύνων που είναι εγγενείς σε ένα τέτοιο πρόγραμμα.»
That provision is considered to lay down the authoritative statement for international tax purposes of the OECD's ‘arm's length principle’ in transfer pricing between associated group companies.
Όσον αφορά τα κτηθέντα εμπορικά άυλα στοιχεία ενεργητικού, το σημείο 94 του άρθρου D-2 (iii) (γ) (3) A (ii) εξηγεί ότι «ακριβώς όπως και στην περίπτωση των άυλων στοιχείων που αναπτύσσονται από την ίδια την εταιρεία, το κεντρικό ερώτημα για τον προσδιορισμό της οικονομικής κυριότητας των κτηθέντων άυλων στοιχείων είναι σε ποιο επίπεδο της επιχείρησης έχουν ανατεθεί οι σημαντικές, ασκούμενες από πρόσωπα λειτουργίες ενεργής λήψης αποφάσεων σχετικά με την ανάληψη και τη διαχείριση κινδύνων» [67].
According to that principle, tax administrations should only accept transfer prices between group companies that are remunerated as if they were agreed to by independent companies negotiating under comparable circumstances at arm's length.
ΟΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΕΤ ΤΟΥ ΟΟΣΑ
In this way, multinationals are prevented from manipulating their transfer prices in such a manner that as little profit as possible is allocated to jurisdictions where those profits are subject to higher taxation and as much profit as possible is allocated to jurisdictions where those profits are subject to lower taxation [58].
Οι κατευθυντήριες γραμμές ΕΤ του ΟΟΣΑ περιγράφουν πέντε μεθόδους για τον κατά προσέγγιση καθορισμό των τιμών των συναλλαγών και επιμερισμό των κερδών σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού μεταξύ εταιρειών του ίδιου ομίλου: (i) τη μέθοδο της συγκρίσιμης τιμής στην ελεύθερη αγορά (εφεξής «CUP»)· (ii) τη μέθοδο του κόστους πλέον περιθωρίου κέρδους· (iii) τη μέθοδο της τιμής μεταπώλησης· (iv) τη συναλλακτική μέθοδο του καθαρού περιθωρίου κέρδους (εφεξής TNMM) και (v) τη συναλλακτική μέθοδο επιμερισμού των κερδών (εφεξής PSM).
The OECD provides guidance on the application of the arm's length principle in the OECD TP Guidelines, of which the latest version was published in 2010 (hereinafter: the ‘2010 OECD TP Guidelines’) [59].
Οι Οδηγίες κάνουν διάκριση μεταξύ των παραδοσιακών συναλλακτικών μεθόδων (οι τρεις πρώτες μέθοδοι) και των μεθόδων συναλλακτικού κέρδους (οι δύο τελευταίες μέθοδοι).
Article 7(2) of the OECD Model Tax Convention on ‘business profits’ deals with the attribution of profits within a single company.
Οι Οδηγίες προκρίνουν τις παραδοσιακές συναλλακτικές μεθόδους, όπως η CUP, έναντι των μεθόδων συναλλακτικού κέρδους, όπως η TNMM, ως μέσο εξακρίβωσης τού κατά πόσο οι ενδοομιλικές τιμολογήσεις είναι σύμφωνες με τους όρους πλήρους ανταγωνισμού.
It provides: ‘[…] the profits that are attributable in each Contracting State to the permanent establishment […] are the profits it might be expected to make, in particular in its dealings with other parts of the enterprise, if it were a separate and independent enterprise engaged in the same or similar activities under the same or similar conditions, taking into account the functions performed, assets used and risks assumed by the enterprise through the permanent establishment and through the other parts of the enterprise.’
Οι Οδηγίες εξηγούν επίσης ότι οι πολυεθνικές εταιρείες διατηρούν την ευχέρεια να εφαρμόζουν μεθόδους που δεν περιγράφονται στις Οδηγίες για τον καθορισμό των ενδοομιλικών τιμολογήσεων, υπό την προϋπόθεση ότι αυτές είναι σύμφωνες με την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.
Guidance on the application of Article 7 is provided in the OECD's Report on the Attribution of Profits to Permanent Establishments, of which the latest version was published in 2010 (hereinafter: the ‘2010 OECD Profit Attribution Report’) [60].
Οι επίμαχες φορολογικές αποφάσεις εγκρίνουν έναν επιμερισμό κερδών για την ASI και την AOE με βάση τις μονομερείς μεθόδους επιμερισμού κερδών οι οποίες, στην εφαρμογή τους, παρουσιάζουν ομοιότητες με την ΤΝΜΜ όπως περιγράφεται στις κατευθυντήριες γραμμές ΕΤ του ΟΟΣΑ.
The 2010 OECD Profit Attribution Report describes the difficulties of allocating profit within a single company as compared to allocating profit between two legally separate companies.
Η ΤΝΜΜ είναι μία από τις «έμμεσες μεθόδους» για τον κατά προσέγγιση καθορισμό των τιμών των συναλλαγών και επιμερισμό των κερδών σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού μεταξύ εταιρειών του ίδιου ομίλου.
Between two legally separate companies, the determination of which company owns the assets and which company bears risk in the relationship between those two companies is determined by legally binding contracts or other ascertainable legal arrangements.
Η ΤΝΜΜ αντιδιαστέλλεται με τη μέθοδο CUP, μια «άμεση μέθοδο» η οποία συγκρίνει την τιμή που χρεώνεται για τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων ή υπηρεσιών σε μια ελεγχόμενη συναλλαγή (δηλαδή μια συναλλαγή μεταξύ δυο επιχειρήσεων που είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους) με την τιμή που χρεώνεται για τη μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων ή υπηρεσιών σε συγκρίσιμη μη ελεγχόμενη συναλλαγή (δηλαδή συναλλαγή μεταξύ δυο επιχειρήσεων που είναι ανεξάρτητες η μία από την άλλη), με τις δύο συναλλαγές να διενεργούνται υπό συγκρίσιμες συνθήκες.
This is also the case where the two separate companies are part of the same corporate group, so long as the contracts and legal arrangements reflect the underlying reality.
Η ΤΝΜΜ εκτιμά ποιο θα ήταν το ύψος των κερδών σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού για μια δραστηριότητα συνολικά, παρά για μεμονωμένες συναλλαγές.
By contrast, the fact that a permanent establishment does not constitute a legal entity separate from the company to which it belongs means that between various parts of the same company there is no single part of the company that could be said to legally ‘own’ the assets, assume the risks, and possess the capital or contracts with separate companies [61].
Σκοπός της δεν είναι να προσδιορίσει την τιμή των πωλούμενων αγαθών, αλλά εκτιμά το κέρδος που προσδοκάται ότι θα αποκόμιζαν ανεξάρτητες εταιρείες από μια δραστηριότητα, όπως η δραστηριότητα της πώλησης αγαθών.
To address that difference, the 2010 OECD Profit Attribution Report determines a common approach to the allocation of profits to permanent establishments of non-resident companies.
Προς τούτο, επιλέγει μια βάση (έναν «δείκτη επιπέδου κερδών»), π.χ., το κόστος, τον κύκλο εργασιών ή τις πάγιες επενδύσεις, και εφαρμόζει έναν αριθμοδείκτη κέρδους ο οποίος αντικατοπτρίζει τον παρατηρούμενο αριθμοδείκτη σε συγκρίσιμες μη ελεγχόμενες συναλλαγές στην εν λόγω βάση.
This is known as the ‘Authorised OECD Approach’.
Η χρήση της μεθόδου TNMM ως μονομερούς μεθόδου ενδοομιλικής τιμολόγησης — δηλαδή η εξέταση της κερδοφορίας μόνον του ενός εκ των μερών στις ελεγχόμενες συναλλαγές — αιτιολογείται συχνά με την επίκληση της παραγράφου 3.18 των κατευθυντήριων γραμμών ΕΤ του ΟΟΣΑ-2010, σύμφωνα με την οποία η «υπό εξέταση εταιρεία», δηλαδή η εταιρεία για την οποία ελέγχεται ένας οικονομικός δείκτης (περιθώριο επί του κόστους, μεικτό περιθώριο κέρδους, ή δείκτης καθαρού κέρδους) πρέπει, καταρχήν, να είναι η εταιρεία με τη λιγότερο σύνθετη λειτουργία [69].
That approach allocates to the permanent establishment those profits that the permanent establishment would have earned at arm's length if it were a ‘distinct and separate’ enterprise performing the same or similar functions under the same or similar conditions, taking into account the functions performed, assets used and risks assumed by the non-resident company through the permanent establishment and through the other parts of that company, as expressed in Article 7(2) of the OECD Model Tax Convention.