natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με το άρθρο 12 της σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, και λαμβάνοντας υπόψη το γενικό σχόλιο αριθ. 12 της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού σχετικά με το δικαίωμα ακρόασης του παιδιού [65], πρέπει να δίδεται στους ανηλίκους η δυνατότητα να ακούγονται, είτε άμεσα είτε μέσω εκπροσώπου ή αρμόδιου οργανισμού· πρέπει να διασφαλίζεται ο σεβασμός του δικαιώματός τους να εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους και να δίδεται η δέουσα προσοχή στις απόψεις των ανηλίκων, σύμφωνα με την ηλικία και τον βαθμό ωριμότητάς τους και λαμβάνοντας υπόψη τυχόν δυσκολίες επικοινωνίας που μπορεί να έχουν στην προσπάθειά τους να συμμετάσχουν ουσιαστικά στη διαδικασία.Για να διασφαλιστεί στην πράξη ο σεβασμός του δικαιώματος ακρόασης του ανηλίκου, τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθοδηγούνται από τις ακόλουθες βασικές αρχές:
the means used to give effect to the right to be heard should be adapted to the level of understanding and ability to communicate and should take into account the circumstances of the case,
το δικαίωμα ακρόασης δεν θα πρέπει να υπόκειται σε όρια ηλικίας ή άλλους αυθαίρετους περιορισμούς, στη νομοθεσία ή στην πράξη,
facilitating the expression of views may require special measures for a minor in particularly vulnerable situations, including the provision of interpretation and translation services.
η ακρόαση του ανηλίκου πρέπει να λαμβάνει χώρα σε περιβάλλον κατάλληλα προσαρμοσμένο στις ανάγκες του,
Collection of information on smuggling: in line with the priorities established in the EU Action Plan against Migrant Smuggling 2015-2020 [66], and in particular the need to improve gathering and sharing of information, the Commission recommends that Member States put in place adequate mechanisms in order to ensure systematic information gathering from third-country nationals apprehended in an irregular situation, in full respects of fundamental rights and EU asylum acquis.
τα μέσα που χρησιμοποιούνται για την πρακτική εφαρμογή του δικαιώματος ακρόασης θα πρέπει να προσαρμόζονται στο επίπεδο κατανόησης και ικανότητας επικοινωνίας του ανηλίκου, και θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις περιστάσεις της εκάστοτε περίπτωσης,
When granting the right to be heard before adopting a return decision, Member States are encouraged to invite returnees to share the information that they may have in relation to modus operandi and routes of smuggling networks, as well as links with trafficking in human beings and other crimes, and on financial transfers.
λαμβάνοντας πλήρως υπόψη την ανάγκη προστασίας των ανηλίκων από κάθε βλάβη, ο ανήλικος δεν θα πρέπει να υποβάλλεται σε συνεντεύξεις συχνότερα από ό,τι είναι απολύτως αναγκαίο,
Information obtained in this context should be collected and exchanged between relevant (immigration, border, police) authorities and agencies, both at national and EU level in accordance with national law and best practices exchanged in relevant EU fora.
Συλλογή πληροφοριών για τη λαθραία διακίνηση: λαμβάνοντας υπόψη τις προτεραιότητες που καθορίζονται στο σχέδιο δράσης της ΕΕ κατά της λαθραίας διακίνησης μεταναστών 2015-2020 [66], και ειδικότερα την ανάγκη βελτίωσης της συγκέντρωσης και ανταλλαγής πληροφοριών, η Επιτροπή συνιστά στα κράτη μέλη να θέσουν σε εφαρμογή κατάλληλους μηχανισμούς για να διασφαλίσουν τη συστηματική συγκέντρωση πληροφοριών από υπηκόους τρίτης χώρας που συλλαμβάνονται σε παράτυπη κατάσταση, με πλήρη σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του κεκτημένου της ΕΕ για το άσυλο.
return decisions (Article 3(4) and Article 6(1));
Όταν παραχωρούν δικαίωμα ακρόασης πριν από την έκδοση απόφασης επιστροφής, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να ζητούν από τους επιστρέφοντες να παρέχουν τις πληροφορίες που ενδέχεται να διαθέτουν σε σχέση με τον τρόπο δράσης και τις διαδρομές των δικτύων λαθραίας διακίνησης, καθώς και τις συνδέσεις με την εμπορία ανθρώπων και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες, και τις μεταφορές χρηματικών ποσών.
decisions on voluntary departure period as well as extension of such period (Article 7);
Οι πληροφορίες που λαμβάνονται σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να συλλέγονται και να ανταλλάσσονται μεταξύ αρμόδιων (μεταναστευτικών, συνοριακών, αστυνομικών) αρχών και οργανισμών, τόσο σε εθνικό όσο και σε ενωσιακό επίπεδο, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και τις βέλτιστες πρακτικές που ανταλλάσσονται στα σχετικά ευρωπαϊκά φόρουμ.
removal decisions (Article 8(3));
Η οδηγία περί επιστροφής ρυθμίζει ρητώς μια σειρά διαφορετικών αποφάσεων που σχετίζονται με την επιστροφή, δηλαδή:
decisions on postponement of removal (Article 9);
αποφάσεις επιστροφής (άρθρο 3 παράγραφος 4 και άρθρο 6 παράγραφος 1)·
decisions on entry bans as well as on suspension or withdrawal of entry ban (Article 11);
αποφάσεις περί προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησης, καθώς και για παράταση αυτής της προθεσμίας (άρθρο 7)·
detention decisions as well as prolongation of detention (Article 15).
αποφάσεις απομάκρυνσης (άρθρο 8 παράγραφος 3)·
Most of the above decisions are ancillary to the return decision and should normally be adopted together with the return decision in one administrative act: return decisions may include a period for voluntary departure (Article 7), an entry ban (Article 11) and — possibly but not necessarily — a decision ordering the removal (in case of non-compliance with a period for voluntary departure).
αποφάσεις περί αναβολής απομάκρυνσης (άρθρο 9)·
Subsequent changes of these ancillary decisions are possible in certain cases:
αποφάσεις περί απαγόρευσης εισόδου, καθώς και αναστολής ή ανάκλησης απαγόρευσης εισόδου (άρθρο 11)·
an entry ban may be imposed at a later stage as an ancillary and subsequent element of an already issued return decision if the person has not complied with the obligation to return within the period for voluntary departure (Article 11(1)(b)),
αποφάσεις κράτησης, καθώς και παράτασης της κράτησης (άρθρο 15).
an already issued entry ban may be withdrawn or suspended (Article 11(3-5)), an already granted period for voluntary departure may be extended (Article 7(2)),
Οι περισσότερες από τις ανωτέρω αποφάσεις είναι συμπληρωματικές της απόφασης επιστροφής και πρέπει κανονικά να εκδίδονται μαζί με την απόφαση επιστροφής σε μία διοικητική πράξη: οι αποφάσεις επιστροφής μπορεί να περιλαμβάνουν προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης (άρθρο 7), απαγόρευση εισόδου (άρθρο 11) και —πιθανώς αλλά όχι απαραίτητα— απόφαση που διατάσσει την απομάκρυνση (σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με προθεσμία οικειοθελούς αναχώρησης).
an already executable return decision (or removal order) may be postponed (Article 9).
Μεταγενέστερες τροποποιήσεις αυτών των συμπληρωματικών αποφάσεων είναι δυνατές σε ορισμένες περιπτώσεις:
Article 6(6) of the Return Directive confirms a general principle allowing Member States to combine several different decisions (including decisions not directly related to return) within one administrative or judicial act, provided that the relevant safeguards and provisions for each individual decision are respected.
απαγόρευση εισόδου μπορεί να επιβληθεί σε μεταγενέστερο στάδιο ως συμπληρωματικό και επακόλουθο στοιχείο ήδη εκδοθείσας απόφασης επιστροφής, εάν το πρόσωπο δεν έχει συμμορφωθεί με την υποχρέωση επιστροφής εντός της προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησης [άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο β)],
Decisions on ending of legal stay (such as the final rejection of an asylum application, the withdrawal of a visa or the non-renewal of a residence permit) may therefore be adopted either separately or together with a return decision in a single administrative or judicial act.
ήδη εκτελεστή απόφαση επιστροφής (ή απόφαση απομάκρυνσης) μπορεί να αναβληθεί (άρθρο 9).
Member States should act with due diligence and without delay to take a decision on the legal status of third-country nationals (see judgment of the ECJ in Case C-329/11, Achughbabian (paragraph 31): ‘[…] the competent authorities are required, in order to prevent the objective of Directive 2008/115/EC […] from being undermined, to act with diligence and take a position without delay on the legality or otherwise of the stay of the person concerned’).
Το άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας περί επιστροφής επιβεβαιώνει μια γενική αρχή η οποία επιτρέπει στα κράτη μέλη να συνδυάζουν περισσότερες της μιας διαφορετικές αποφάσεις (συμπεριλαμβανομένων αποφάσεων που δεν σχετίζονται άμεσα με επιστροφή) σε μία διοικητική ή δικαστική πράξη, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι σχετικές εγγυήσεις και διατάξεις για κάθε επιμέρους απόφαση.
Member States are therefore encouraged to adopt return decisions together with decisions on the ending of a legal stay in one single administrative or judicial act.
Οι αποφάσεις για τη λήξη της νόμιμης παραμονής (όπως η τελική απόρριψη αίτησης ασύλου, η ανάκληση θεώρησης ή η μη ανανέωση άδειας παραμονής) μπορούν επομένως να εκδίδονται είτε χωριστά είτε μαζί με απόφαση επιστροφής σε μία ενιαία διοικητική ή δικαστική πράξη.
When this is not possible (for example the authority responsible for the refusing the renewal of a residence permit is not entitled to issue return decisions), Member States should put in place swift and effective procedures involving the competent authorities to ensure that information is swiftly exchanges and return decisions are issued without delay following the decision on the termination of the legal stay — without prejudice to the right to grant an authorisation or right to stay in accordance with Article 6(4) of the Return Directive.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενεργούν με τη δέουσα επιμέλεια και να λαμβάνουν αμελλητί απόφαση επί του νομικού καθεστώτος των υπηκόων τρίτων χωρών (βλέπε απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση C-329/11, Achughbabian (σκέψη 31): «[…] οι αρμόδιες αρχές υποχρεούνται, προκειμένου να μη διακυβεύεται ο σκοπός της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, […], να ενεργούν επιμελώς και να λαμβάνουν αμελλητί θέση επί του παρανόμου ή μη χαρακτήρα της διαμονής του ενδιαφερομένου προσώπου»).
Concrete examples:
Συγκεκριμένα παραδείγματα:
If a Member State decides to cancel a visa and to issue the third-country national with a time limit of 7 days to depart voluntarily from the territory of the Member State, is that decision a return decision in the context of the Return Directive?
Εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να ακυρώσει θεώρηση και να χορηγήσει στον υπήκοο τρίτης χώρας προθεσμία 7 ημερών για να αναχωρήσει οικειοθελώς από το έδαφος του κράτους μέλους, αυτή η απόφαση συνιστά απόφαση επιστροφής στο πλαίσιο της οδηγίας περί επιστροφής;
Or is it covered by other EU rules concerning visas?
Ή καλύπτεται από άλλους ενωσιακούς κανόνες που αφορούν τις θεωρήσεις;
Such decision may consist of two components: a visa revocation decision and a return decision within the meaning of the Return Directive.
Μια τέτοια απόφαση μπορεί να έχει δύο σκέλη: μια απόφαση ανάκλησης θεώρησης και μια απόφαση επιστροφής κατά την έννοια της οδηγίας περί επιστροφής.
If the visa is cancelled with immediate effect, the third-country national will be illegally staying within the meaning of Article 3(2) of the Return Directive, hence Article 6 of the Directive (obligation to issue a return decision) applies.
Εάν η ακύρωση θεώρησης έχει άμεση ισχύ, ο υπήκοος τρίτης χώρας θεωρείται παρανόμως διαμένων κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 της οδηγίας περί επιστροφής, και επομένως εφαρμόζεται το άρθρο 6 της οδηγίας (υποχρέωση έκδοσης απόφασης επιστροφής).
The cancellation of the visa may — in parallel — be subject of an appeal in accordance with visa rules contained in the Visa Code [67] (the possibility of adopting several decisions together with a return decision is expressly foreseen by Article 6(6) of the Return Directive).If a third-country national is encountered on the territory with the required visa but does not (or no longer) meet the conditions for stay (Article 6 SBC), it would seem that the Member State can issue a return decision.
Η ακύρωση της θεώρησης μπορεί —παράλληλα— να αποτελεί αντικείμενο προσφυγής, σύμφωνα με τους κανόνες περί θεωρήσεων που περιέχονται στον κώδικα θεωρήσεων [67] (η δυνατότητα έκδοσης περισσότερων αποφάσεων μαζί με απόφαση επιστροφής προβλέπεται ρητώς στο άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας περί επιστροφής).Εάν υπήκοος τρίτης χώρας εντοπιστεί στο έδαφος του κράτους μέλους με την απαιτούμενη θεώρηση, αλλά δεν πληροί (ή δεν πληροί πλέον) τις προϋποθέσεις παραμονής (άρθρο 6 του κώδικα συνόρων του Σένγκεν), προκύπτει ότι το κράτος μέλος μπορεί να εκδώσει απόφαση επιστροφής.
Would this return decision (perhaps accompanied by an entry ban) automatically mean that the visa is no longer valid?
Αυτή η απόφαση επιστροφής (πιθανώς συνοδευόμενη από απαγόρευση εισόδου) θα σημαίνει αυτόματα ότι η θεώρηση έχει παύσει να ισχύει;
According to Article 34(2) of the Visa Code ‘a visa shall be revoked where it becomes evident that the conditions (i.e. SBC entry conditions) for issuing it are no longer met’.
Σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 2 του κώδικα θεωρήσεων, «μια θεώρηση ανακαλείται εάν καταστεί προφανές ότι οι όροι χορήγησης της θεώρησης (ήτοι, προϋποθέσεις εισόδου του κώδικα συνόρων του Σένγκεν) δεν πληρούνται πλέον».
The authorities issuing a return decision must also make sure that the visa is revoked.
Οι αρχές που εκδίδουν απόφαση επιστροφής πρέπει επίσης να μεριμνήσουν για την ανάκληση της θεώρησης.
Both decisions can, however, be done within one administrative act.
Και οι δύο αποφάσεις μπορούν, ωστόσο, να συμπεριληφθούν σε μία διοικητική πράξη.
Issuing a return decision and letting the person depart with his/her valid (uniform) visa must be avoided.
Η έκδοση απόφασης επιστροφής επιτρέποντας παράλληλα στον ενδιαφερόμενο να αναχωρήσει με την ισχύουσα (ομοιόμορφη) θεώρησή του πρέπει να αποφεύγεται.
Can a decision rejecting an asylum application also impose an obligation to return?
Μπορεί μια απόφαση απόρριψης αίτησης ασύλου να επιβάλει επίσης υποχρέωση επιστροφής;
The final rejection of an asylum request and a return decision may be issued within one act in accordance with Article 6(6) of the Return Directive.
Η τελική απόρριψη αίτησης ασύλου και η απόφαση επιστροφής μπορούν να εκδίδονται σε μία πράξη σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 6 της οδηγίας περί επιστροφής.
Such a combined act consists, strictly logically speaking, of two subsequent and interrelated decisions, separated by a ‘logical moment’.
Μια τέτοια συνδυασμένη πράξη αποτελείται, από καθαρά λογική άποψη, από δύο επακόλουθες και αλληλένδετες αποφάσεις, που διαχωρίζονται από μια «λογική στιγμή».
Legal basis: Return Directive — Article 12(1)-(3)
Οδηγία περί επιστροφής — άρθρο 12 παράγραφοι 1 έως 3
Return decisions and, if issued, entry-ban decisions and decisions on removal shall be issued in writing and give reasons in fact and in law as well as information about available legal remedies.
Οι αποφάσεις επιστροφής και —εάν έχουν εκδοθεί— οι αποφάσεις απαγόρευσης εισόδου και οι αποφάσεις απομάκρυνσης εκδίδονται εγγράφως και περιλαμβάνουν τους νομικούς και πραγματικούς λόγους καθώς και πληροφορίες για τα διαθέσιμα ένδικα μέσα.
The information on reasons in fact may be limited where national law allows for the right to information to be restricted, in particular in order to safeguard national security, defence, public security and for the prevention, investigation, detection and prosecution of criminal offences.
Οι πληροφορίες σχετικά με τους λόγους μπορούν πράγματι να είναι περιορισμένες, εφόσον το εθνικό δίκαιο επιτρέπει τον περιορισμό του δικαιώματος ενημέρωσης, ιδίως για τη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας, της άμυνας και της δημόσιας ασφάλειας και για την πρόληψη, τη διερεύνηση, τον εντοπισμό και τη δίωξη αξιόποινων πράξεων.
A written decision is the basic cornerstone of the procedural safeguards provided for in the Return Directive.
Η γραπτή απόφαση είναι ο βασικός ακρογωνιαίος λίθος των διαδικαστικών εγγυήσεων που προβλέπονται στην οδηγία περί επιστροφής.
It is not possible to waive this requirement.
Δεν είναι δυνατόν να παραβλεφθεί αυτή η απαίτηση.
The information provided to the returnee should, however, not be limited to references to the available legal remedies: Member States are encouraged to also provide other information concerning practical means of compliance with the decision.
Οι πληροφορίες που παρέχονται στον επιστρέφοντα δεν πρέπει, ωστόσο, να περιορίζονται σε αναφορές στα διαθέσιμα ένδικα μέσα: Τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να παρέχουν και άλλες πληροφορίες σχετικά με πρακτικά μέσα συμμόρφωσης με την απόφαση.
It is recommended that the returnee should be given information as to whether, for instance, the Member State may contribute to the transportation costs, the returnee could benefit from an assisted voluntary return programme or an extension of the deadline to comply with the return decision may be obtained.
Συνιστάται να παρέχονται πληροφορίες στον επιστρέφοντα όσον αφορά, για παράδειγμα, το αν το κράτος μέλος μπορεί να συνεισφέρει στα έξοδα μεταφοράς, αν ο επιστρέφων μπορεί να επωφεληθεί από ένα πρόγραμμα υποβοηθούμενης οικειοθελούς επιστροφής ή αν μπορεί να χορηγηθεί παράταση της προθεσμίας συμμόρφωσης με την απόφαση επιστροφής.
The returnee should also be informed of the obligation to leave the territory of the EU Member States and Schengen Associated countries, as well as of the consequences of not complying with the obligation to return in order to encourage such a person to depart voluntarily.
Ο επιστρέφων πρέπει επίσης να ενημερώνεται για την υποχρέωση να εγκαταλείψει το έδαφος των κρατών μελών της ΕΕ και των συνδεδεμένων χωρών Σένγκεν, καθώς και για τις συνέπειες της μη συμμόρφωσης με την υποχρέωση επιστροφής, ώστε να ενθαρρύνεται η οικειοθελής αναχώρησή του.
In accordance with Article 6(2) second subparagraph of the Employers Sanctions Directive, returnees shall be informed about their right under the said Directive to claim back payment of outstanding remuneration from their employer as well as about available complaint mechanisms.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας για τις κυρώσεις κατά των εργοδοτών, οι επιστρέφοντες πρέπει να ενημερώνονται για το δικαίωμά τους βάσει της εν λόγω οδηγίας να ζητούν την καταβολή οφειλόμενων αμοιβών από τον εργοδότη τους, καθώς και για τους διαθέσιμους μηχανισμούς υποβολής καταγγελίας.
This information could also be included in or attached to the return decision.
Αυτές οι πληροφορίες μπορούν επίσης να περιλαμβάνονται ή να επισυνάπτονται στην απόφαση επιστροφής.
Member States shall provide, upon request, a written or oral translation of the main elements of decisions related to return, as referred to in paragraph 1, including information on the available legal remedies in a language the third-country national understands or may reasonably be presumed to understand.
Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, κατόπιν αιτήματος, τη γραπτή ή προφορική μετάφραση των βασικών σημείων των αποφάσεων επιστροφής, κατά τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τα διαθέσιμα ένδικα μέσα, σε γλώσσα που κατανοεί ή θεωρείται ευλόγως ότι κατανοεί ο υπήκοος τρίτης χώρας.
The request to receive a translation may be formulated by the returnee or his/her legal representative.
Το αίτημα μετάφρασης μπορεί να διατυπωθεί από τον επιστρέφοντα ή από τον νόμιμο εκπρόσωπό του.
The Member State is free to choose whether a written or oral translation is provided, while ensuring that the third-country national can understand the context and content.
Το κράτος μέλος είναι ελεύθερο να επιλέξει αν θα παράσχει γραπτή ή προφορική μετάφραση, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας μπορεί να κατανοήσει το πλαίσιο και το περιεχόμενο.
It is not possible to require a fee for providing a translation since this would undermine the spirit of the provision, which is to provide the returnee with the necessary information to allow him/her to fully understand his/her legal situation and eventually comply with the return decision.
Δεν είναι δυνατόν να απαιτηθεί αμοιβή για την παροχή μετάφρασης, καθώς αυτό θα υπονόμευε το πνεύμα της διάταξης, το οποίο είναι η παροχή των απαραίτητων πληροφοριών στον επιστρέφοντα ώστε να είναι σε θέση να κατανοήσει πλήρως τη νομική του κατάσταση και να συμμορφωθεί τελικώς με την απόφαση επιστροφής.
It is up to national implementing legislation and administrative practice to decide what language the third-country national is reasonably presumed to understand.
Εναπόκειται στην εθνική νομοθεσία εφαρμογής και στη διοικητική πρακτική να αποφασίσουν ποια γλώσσα θεωρείται ευλόγως ότι κατανοεί ο υπήκοος τρίτης χώρας.
This assessment may be done in the same way and according to the same criteria as in asylum procedures (Article 12 of the Asylum Procedures Directive, Article 22 of the recast Qualification Directive and Article 5 of the Reception Conditions Directive), while taking into account that, due to the complexity of asylum procedures, the requirements for translation in this area may be higher than in the area of return.
Αυτή η αξιολόγηση μπορεί να γίνει με τον ίδιο τρόπο και σύμφωνα με τα ίδια κριτήρια όπως στις διαδικασίες χορήγησης ασύλου (άρθρο 12 της οδηγίας για τις διαδικασίες ασύλου, άρθρο 22 της αναδιατυπωμένης οδηγίας για την αναγνώριση και άρθρο 5 της οδηγίας για τις συνθήκες υποδοχής), λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη ότι, λόγω της πολυπλοκότητας των διαδικασιών ασύλου, οι απαιτήσεις μετάφρασης στον τομέα αυτό μπορεί να είναι υψηλότερες σε σύγκριση με τις αντίστοιχες απαιτήσεις στον τομέα της επιστροφής.
The asylum acquis requires Member States to make all reasonable efforts to provide for a translation into a language that the person concerned actually understands and the non-availability of interpreters may only be a valid reason in cases of extremely rare languages for which there is an objective lack of interpreters.
Το κεκτημένο για το άσυλο απαιτεί από τα κράτη μέλη να καταβάλλουν κάθε εύλογη προσπάθεια για να παράσχουν μετάφραση σε γλώσσα την οποία πραγματικά κατανοεί το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και η μη διαθεσιμότητα διερμηνέων μπορεί να αποτελέσει έγκυρο λόγο μόνο σε περιπτώσεις εξαιρετικά σπάνιων γλωσσών για τις οποίες υπάρχει αντικειμενική έλλειψη διερμηνέων.
A situation in which translators into the relevant language exist, but are not available for reasons internal to the administration, is not a justified reason for not providing a translation.
Η μη παροχή μετάφρασης δεν δικαιολογείται σε περίπτωση που υπάρχουν μεταφραστές για τη συγκεκριμένη γλώσσα, αλλά δεν είναι διαθέσιμοι για εσωτερικούς λόγους της διοικητικής αρχής.
The possibility to use templates in order to rationalise the work of the administration is not limited to the scope of application of 12(3) (see below).
Η δυνατότητα χρήσης υποδειγμάτων για τον εξορθολογισμό του έργου της διοικητικής αρχής δεν περιορίζεται στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 12 παράγραφος 3 (βλέπε κατωτέρω).
As long as the template allows providing for an individualised translation of the decision in a language which the person understands or may reasonably be presumed to understand, such translation complies with Article 12(2) of the Return Directive and there is no need to use the derogation of Article 12(3).
Εφόσον το υπόδειγμα επιτρέπει την παροχή εξατομικευμένης μετάφρασης της απόφασης σε γλώσσα που ο ενδιαφερόμενος κατανοεί ή μπορεί εύλογα να θεωρηθεί ότι κατανοεί, αυτή η μετάφραση συμμορφώνεται με το άρθρο 12 παράγραφος 2 της οδηγίας περί επιστροφής και δεν υπάρχει ανάγκη να γίνει χρήση της παρέκκλισης του άρθρου 12 παράγραφος 3.
Member States may decide not to apply paragraph 2 to third-country nationals who have illegally entered the territory of a Member State and who have not subsequently obtained an authorisation or a right to stay in that Member State.
Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να μην εφαρμόσουν την παράγραφο 2 όσον αφορά υπηκόους τρίτης χώρας που έχουν εισέλθει παράνομα στο έδαφος κράτους μέλους και δεν τους έχει χορηγηθεί, εν συνεχεία, άδεια ή δικαίωμα να παραμείνουν στο εν λόγω κράτος μέλος.
In such cases decisions related to return, as referred to in paragraph 1, shall be given by means of a standard form as set out under national legislation.
Στην περίπτωση αυτή, οι αποφάσεις που αφορούν την επιστροφή, κατά τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1, εκδίδονται μέσω τυποποιημένου εντύπου που προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία.
Member States shall make available generalised information sheets explaining the main elements of the standard form in at least five of those languages which are most frequently used or understood by illegal migrants entering the Member State concerned.