natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σε ό, τι αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις προϋποθέσεις που καθορίζει η οδηγία 2008/115/ΕΚ, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να απαγορεύουν στην εθνική νομοθεσία τους τη δυνατότητα να τίθενται υπό κράτηση ανήλικοι, όταν αυτό είναι απολύτως απαραίτητο για την εξασφάλιση της εκτέλεσης οριστικής απόφασης επιστροφής εφόσον τα κράτη μέλη δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν λιγότερο καταναγκαστικά μέτρα από την κράτηση που μπορούν να εφαρμοστούν αποτελεσματικά με σκοπό την εξασφάλιση της αποτελεσματικής επιστροφής.
In respect of the fundamental rights and of the conditions set by Directive 2008/115/EC, Member States should not preclude in their national legislation the possibility to place minors in detention, where this is strictly necessary to ensure the execution of a final return decision insofar as Member States are not able to ensure less coercive measures than detention that can be applied effectively in view of ensuring effective return.
ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ
RISK OF ABSCONDING
Καθεμία από τις ακόλουθες αντικειμενικές περιστάσεις θα πρέπει να συνιστά μαχητό τεκμήριο ότι υπάρχει κίνδυνος διαφυγής:
Each of the following objective circumstances should constitute a rebuttable presumption that there is a risk of absconding:
άρνηση συνεργασίας κατά τη διαδικασία ταυτοποίησης, χρήση πλαστών ή παραποιημένων εγγράφων ταυτότητας, καταστροφή ή κατ' άλλο τρόπο διάθεση των υπαρχόντων εγγράφων, άρνηση παροχής δακτυλικών αποτυπωμάτων·
refusing to cooperate in the identification process, using false or forged identity documents, destroying or otherwise disposing of existing documents, refusing to provide fingerprints;
αντίθεση με βία ή με δόλο στη διαδικασία επιστροφής·
opposing violently or fraudulently the operation of return;
μη συμμόρφωση με μέτρο που έχει στόχο την πρόληψη της διαφυγής κατά την εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, όπως η μη αναφορά στις αρμόδιες αρχές ή μη παραμονή σε ορισμένο τόπο διαμονής·
not complying with a measure aimed at preventing absconding imposed in application of Article 7(3) of Directive 2008/115/EC, such as failure to report to the competent authorities or to stay at a certain place;
μη συμμόρφωση με την ισχύουσα απαγόρευση εισόδου·
not complying with an existing entry ban;
μη εγκεκριμένες δευτερογενείς μετακινήσεις σε άλλο κράτος μέλος.
unauthorised secondary movements to another Member State.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν ότι τα ακόλουθα κριτήρια λαμβάνονται δεόντως υπόψη ως ένδειξη ότι ένας παρανόμως διαμένων υπήκοος τρίτης χώρας παρουσιάζει κίνδυνο διαφυγής:
Member States should provide that the following criteria are taken into due account as an indication that an illegally staying third-country nationals poses a risk of absconding:
ρητή έκφραση της βουλήσεως του για μη συμμόρφωση με απόφαση επιστροφής·
explicit expression of the intention of non-compliance with a return decision;
μη συμμόρφωση με την προθεσμία για οικειοθελή αναχώρηση·
non-compliance with a period for voluntary departure;
υφιστάμενη καταδίκη για σοβαρό ποινικό αδίκημα στα κράτη μέλη.
an existing conviction for a serious criminal offence in the Member States.
ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΗΣ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ
VOLUNTARY DEPARTURE
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα οικειοθελούς αναχώρησης μετά από αίτηση που υποβάλλεται από τον ενδιαφερόμενο υπήκοο τρίτης χώρας, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι ο εν λόγω υπήκοος τρίτης χώρας είναι καλά ενημερωμένος σχετικά με τη δυνατότητα υποβολής της αίτησης.
Member States should only grant voluntary departure following a request by the third-country national concerned, while ensuring that the third-country national is well informed of the possibility of submitting such an application.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν στην απόφαση επιστροφής τη συντομότερη δυνατή προθεσμία για οικειοθελή αναχώρηση που επιτρέπει την οργάνωση και την εκτέλεση της επιστροφής, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της συγκεκριμένης υπόθεσης.
Member States should provide in the return decision for the shortest possible period for voluntary departure needed to organise and proceed with the return, taking into account the individual circumstances of the case.
Κατά τον προσδιορισμό της διάρκειας της προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αξιολογούν τις ατομικές περιστάσεις της υπόθεσης, ειδικότερα τις προοπτικές επιστροφής και την προθυμία του παρανόμως διαμένοντος υπηκόου τρίτης χώρας για συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές με σκοπό την επιστροφή.
In determining the duration of the period for voluntary departure, Member States should assess the individual circumstances of the case, in particular the prospects of return and the willingness of the illegally staying third-country national to cooperate with competent authorities in view of return.
Μια περίοδος μεγαλύτερη των επτά ημερών θα πρέπει να χορηγείται μόνον όταν ο παρανόμως διαμένων υπήκοος τρίτης χώρας συνεργάζεται ενεργά ενόψει της επιστροφής.
A period longer than seven days should only be granted when the illegally staying third-country national actively cooperate in view of return.
Καμία προθεσμία για οικειοθελή αναχώρηση δεν θα πρέπει να χορηγείται στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, κυρίως όταν οι παρανόμως διαμένοντες υπήκοοι τρίτων χωρών παρουσιάζουν κίνδυνο διαφυγής, όπως προβλέπεται στα σημεία 15 και 16 της παρούσας σύστασης και στις περιπτώσεις προηγούμενων καταδικαστικών αποφάσεων για σοβαρές ποινικές παραβάσεις σε άλλα κράτη μέλη.
No period for voluntary departure should be granted in the cases provided for in Article 7(4) of Directive 2008/115/EC, notably when the illegally staying third-country poses a risk of absconding as provided for in points 15 and 16 of this Recommendation and in cases of previous convictions for serious criminal offences in other Member States.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΟΥΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ.
ASSISTED VOLUNTARY RETURN PROGRAMMES
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν εκπονήσει επιχειρησιακά προγράμματα υποβοηθούμενης εκούσιας επιστροφής έως την 1η Ιουνίου 2017, ευθυγραμμισμένα με τα κοινά πρότυπα για προγράμματα υποστηριζόμενης οικειοθελούς επιστροφής και επανένταξης που έχουν αναπτυχθεί από την Επιτροπή σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και εγκριθεί από το Συμβούλιο [14].
Member States should have operational assisted voluntary return programmes by 1 June 2017, which should be in line with the common standards on Assisted Voluntary Return and Reintegration Programmes developed by the Commission in cooperation with Member States and endorsed by the Council [14].
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα προκειμένου να βελτιώσουν τη διαδικασία ενημέρωσης σχετικά με την εκούσια επιστροφή και προγράμματα υποβοηθούμενης εκούσιας επιστροφής των παράνομα διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, σε συνεργασία με τις εθνικές υπηρεσίες εκπαίδευσης, υγείας και τις κοινωνικές υπηρεσίες.
Member States should take action to improve their process of disseminating information on voluntary return and assisted voluntary return programmes to illegally staying third-country nationals, in cooperation with national education, social and health services.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΙΣΟΔΟΥ
ENTRY BANS
Με σκοπό την πλήρη αξιοποίηση των απαγορεύσεων εισόδου, τα κράτη μέλη θα πρέπει:
For the purpose of making full use of the entry bans, Member States should:
να εξασφαλίσουν ότι οι απαγορεύσεις εισόδου αρχίζουν να ισχύουν την ημέρα κατά την οποία οι υπήκοοι τρίτων χωρών εξέρχονται από την ΕΕ, ώστε η πραγματική διάρκειά τους να μην βραχύνεται αδικαιολόγητα· αυτό θα πρέπει να εξασφαλίζεται σε περιπτώσεις όπου η ημερομηνία αναχώρησης είναι γνωστή στις εθνικές αρχές, ιδίως σε περιπτώσεις απομάκρυνσης και αναχώρησης σε συνδυασμό με πρόγραμμα υποστηριζόμενης οικειοθελούς επιστροφής·
ensure that entry bans start being valid on the day in which the third-country nationals leave the EU so that their effective duration is not unduly shortened; this should be ensured in cases where the date of departure is known to the national authorities, notably in cases of removal and of departure in conjunction with an assisted voluntary return programme;
να εφαρμόσουν μέσα τα οποία θα τους επιτρέπουν να ελέγχουν αν ένας υπήκοος τρίτης χώρας που διαμένει παρανόμως στην Ευρωπαϊκή Ένωση την έχει εγκαταλείψει εντός της προθεσμίας οικειοθελούς αναχώρησης, και να εξασφαλίζουν την αποτελεσματική παρακολούθηση της υπόθεσης σε περίπτωση που το εν λόγω πρόσωπο δεν την έχει εγκαταλείψει, μεταξύ άλλων με έκδοση απαγόρευσης εισόδου·
put in place means to verify if a third country national illegally staying in the European Union has left within the period for voluntary departure, and to ensure an effective follow-up in the case this person has not left, including by issuing an entry ban;
να εισαγάγουν συστηματικά καταχώριση για απαγόρευση εισόδου στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς, κατ' εφαρμογή του άρθρου 24 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1987/2006· και
systematically enter an alert on entry ban in the second generation Schengen Information System, in application of Article 24(3) of Regulation (EC) No 1987/2006; and
να θέσουν σε εφαρμογή σύστημα για την έκδοση απόφασης επιστροφής στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται παράνομη διαμονή κατά τη διάρκεια ελέγχου εξόδου.
put in place a system for issuing a return decision in cases where illegal stay is discovered during an exit check.
Σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, κατόπιν ατομικής αξιολόγησης και κατ' εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, θα πρέπει να εκδίδεται απαγόρευση εισόδου για την πρόληψη μελλοντικών κινδύνων της παράνομης διαμονής.
Where justified, following an individual assessment and in application of the principle of proportionality, an entry ban should be issued in order to prevent future risks of illegal stay.
Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008. σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 348 της 24.12.2008, σ. 98).
Directive 2008/115/EC of the European Parliament and of the Council of 16 December 2008 on common standards and procedures in Member States for returning illegally staying third-country nationals (OJ L 348, 24.12.2008, p. 98).
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1053/2013 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2013, σχετικά με τη θέσπιση ενός μηχανισμού αξιολόγησης και παρακολούθησης για την επαλήθευση της εφαρμογής του κεκτημένου του Σένγκεν και την κατάργηση της απόφασης της εκτελεστικής επιτροπής της 16ης Σεπτεμβρίου 1998 σχετικά με τη σύσταση Μόνιμης Επιτροπής για την αξιολόγηση και την εφαρμογή της σύμβασης Σένγκεν (ΕΕ L 295 της 6.11.2013, σ. 27).
Council Regulation (EU) No 1053/2013 of 7 October 2013 establishing an evaluation and monitoring mechanism to verify the application of the Schengen acquis and repealing the Decision of the Executive Committee of 16 September 1998 setting up a Standing Committee on the evaluation and implementation of Schengen (OJ L 295, 6.11.2013, p. 27).
Απόφαση 2008/381/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Μαΐου 2008, για τη δημιουργία ευρωπαϊκού δικτύου μετανάστευσης (ΕΕ L 131 της 21.5.2008, σ. 7).
Council Decision 2008/381/EC of 14 May 2008 establishing a European Migration Network (OJ L 131, 21.5.2008, p. 7).
Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 20-21 Οκτωβρίου 2016, EUCO 31/16.
European Council conclusions of 20-21 October 2016, EUCO 31/16.
Δελτίο τύπο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου 43/17, της 3ης Φεβρουαρίου 2017.
European Council press release 43/17 of 3 February 2017.
Κανονισμός (ΕΕ) 2016/399 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2016, περί κώδικα της Ένωσης σχετικά με το καθεστώς διέλευσης προσώπων από τα σύνορα (κώδικας συνόρων του Σένγκεν) (ΕΕ L 77 της 23.3.2016, σ. 1).
Regulation (EU) 2016/399 of the European Parliament and of the Council of 9 March 2016 on a Union Code on the rules governing the movement of persons across borders (Schengen Borders Code) (OJ L 77, 23.3.2016, p. 1).
Οδηγία 2001/40/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2001, σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση αποφάσεων απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 149 της 2.6.2001, σ. 34).
Council Directive 2001/40/EC of 28 May 2001 on the mutual recognition of decisions on the expulsion of third country nationals (OJ L 149, 2.6.2001, p. 34).
Απόφαση 2004/191/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Φεβρουαρίου 2004, σχετικά με τη θέσπιση των κριτηρίων και των πρακτικών λεπτομερειών εφαρμογής για την αντιστάθμιση των οικονομικών ανισορροπιών που προκύπτουν από την εφαρμογή της οδηγίας 2001/40/ΕΚ σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση αποφάσεων απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 60 της 27.2.2004, σ. 55).
Council Decision 2004/191/EC of 23 February 2004 setting out the criteria and practical arrangements for the compensation of the financial imbalances resulting from the application of Directive 2001/40/EC on the mutual recognition of decisions on the expulsion of third-country nationals (OJ L 60, 27.2.2004, p. 55).
Απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 18ης Δεκεμβρίου 2014, Centre public d'action sociale d'Ottignies-Louvain-la-Neuve κατά Abdida, υπόθεση C-562/13, ECLI:EU:C:2014:2453.
Judgment of the Court of Justice of the European Union, case C-562/13 of 18 December 2014.
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1987/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τη δημιουργία, τη λειτουργία και τη χρήση του Συστήματος Πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II) (ΕΕ L 381 της 28.12.2006, σ. 4).
Regulation (EC) No 1987/2006 of the European Parliament and of the Council of 20 December 2006 on the establishment, operation and use of the second generation Schengen Information System (SIS II) (OJ L 381, 28.12.2006, p. 4).
Οδηγία 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2013 σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (ΕΕ L 180 της 29.6.2013, σ. 60).
Directive 2013/32/EU of the European Parliament and of the Council of 26 June 2013 on common procedures for granting and withdrawing international protection (OJ L 180, 29.6.2013, p. 60).
Κανονισμός (ΕΕ) 2016/1953 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2016, σχετικά με τη θέσπιση ευρωπαϊκού ταξιδιωτικού εγγράφου για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών και για την κατάργηση της σύστασης του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 1994 (ΕΕ L 311 της 17.11.2016, σ. 13).
Regulation (EU) 2016/1953 of the European Parliament and of the Council of 26 October 2016 on the establishment of a European travel document for the return of illegally staying third-country nationals, and repealing the Council Recommendation of 30 November 1994 (OJ L 311, 17.11.2016, p. 13).
Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 9-10 Ιουνίου 2016.
Council Conclusions of 9-10 June 2016.
Σύσταση (ΕΕ) 2017/761 της Επιτροπής
Commission Recommendation (EU) 2017/761
της 26ης Απριλίου 2017
of 26 April 2017
σχετικά με τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων
on the European Pillar of Social Rights
Σύμφωνα με το άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ένωση έχει σκοπό μεταξύ άλλων να προάγει την ευημερία των λαών της και να εργάζεται για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρώπης με γνώμονα την άκρως ανταγωνιστική κοινωνική οικονομία της αγοράς, με στόχο την πλήρη απασχόληση και την κοινωνική πρόοδο.
Pursuant to Article 3 of the Treaty on European Union, the aims of the Union are, inter alia, to promote the well-being of its peoples and to work for the sustainable development of Europe based on a highly competitive social market economy, aiming at full employment and social progress.
Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος διακηρύχθηκε για πρώτη φορά στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας στις 7 Δεκεμβρίου 2000, διαφυλάσσει και προάγει μια σειρά από θεμελιώδεις αρχές που είναι αναπόσπαστο στοιχείο του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.
The Charter of Fundamental Rights of the European Union, first proclaimed at the Nice European Council on 7 December 2000, safeguards and promotes a number of fundamental principles that are essential for the European social model.
Η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιέχει διατάξεις οι οποίες ορίζουν τις αρμοδιότητες της Ένωσης όσον αφορά, μεταξύ άλλων, την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων (άρθρα 45-48), το δικαίωμα εγκατάστασης (άρθρα 49-55), την κοινωνική πολιτική (άρθρα 151-161), την προώθηση του διαλόγου μεταξύ των κοινωνικών εταίρων (άρθρο 154), συμπεριλαμβανομένης της σύναψης και της εφαρμογής συμφωνιών στο επίπεδο της Ένωσης (άρθρο 155), την ισότητα της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία (άρθρο 157), τη συμβολή στην ανάπτυξη παιδείας και επαγγελματικής εκπαίδευσης υψηλού επιπέδου (άρθρα 165 και 166), τη δράση της Ένωσης που συμπληρώνει τις εθνικές πολιτικές και προάγει τη συνεργασία στον τομέα της υγείας (άρθρο 168), την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή (άρθρα 174-178), τη διαμόρφωση, και την εποπτεία της εφαρμογής, των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών (άρθρο 121), τη διαμόρφωση, και την εξέταση της εφαρμογής, των κατευθυντήριων γραμμών για την απασχόληση (άρθρο 148) και, γενικότερα, την προσέγγιση των νομοθεσιών (άρθρα 114-117).
The Treaty on the Functioning of the European Union contains provisions laying down the powers of the Union relating, inter alia, to the freedom of movement of workers (Articles 45 to 48), the right of establishment (Articles 49 to 55), social policy (Articles 151 to 161), the promotion of dialogue between management and labour (Article 154), including agreements concluded and implemented at Union level (Article 155), equal pay for men and women for equal work (Article 157), the contribution to the development of quality education and vocational training (Articles 165 and 166), Union action complementing national policies and fostering cooperation in the field of health (Article 168), economic, social and territorial cohesion (Articles 174 to 178), the formulation, and the surveillance of the implementation, of the broad guidelines of the economic policies (Article 121), the formulation, and the examination of the implementation of the employment guidelines (Article 148) and more generally, the approximation of legislation (Articles 114 to 117).
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απεύθυνε έκκληση για έναν ισχυρό ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων ο οποίος θα ενισχύει τα κοινωνικά δικαιώματα, με θετικό αντίκτυπο στις ζωές των ανθρώπων, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, και θα παρέχει στήριξη στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα του 21ου αιώνα [1].
The European Parliament called for a solid European Pillar of Social Rights to reinforce social rights and deliver a positive impact on people's lives in the short and medium term and enable support for European construction in the 21st century [1].
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τόνισε ότι η οικονομική και κοινωνική ανασφάλεια πρέπει να αντιμετωπιστούν κατά προτεραιότητα και απεύθυνε έκκληση για τη δημιουργία ελπιδοφόρου μέλλοντος για όλους, την παροχή εγγυήσεων για τον τρόπο ζωής μας και την προσφορά καλύτερων ευκαιριών για τους νέους [2].
The European Council stressed that economic and social insecurity needs to be addressed as a matter of priority and called for the creation of a promising future for all, safeguards for our way of life and the provision of better opportunities for youth [2].
Η δέσμευση αυτή βασίζεται στις αρχές της βιώσιμης μεγέθυνσης και της προώθησης της οικονομικής και κοινωνικής προόδου, καθώς και της συνοχής και της σύγκλισης, με παράλληλη προστασία της ακεραιότητας της εσωτερικής αγοράς [3].
That commitment is based on the principles of sustainable growth and the promotion of economic and social progress, as well as cohesion and convergence, while upholding the integrity of the internal market [3].
Οι κοινωνικοί εταίροι έχουν δεσμευτεί να συνεχίσουν να συμβάλλουν σε μια Ευρώπη που παράγει οφέλη για τους εργαζομένους και τις επιχειρήσεις της [4].
The social partners have committed to continue contributing to a Europe that delivers for its workers and enterprises [4].
Η κρίση, ωστόσο, είχε ευρύτατες κοινωνικές επιπτώσεις —από την ανεργία των νέων και τη μακροχρόνια ανεργία έως τον κίνδυνο της φτώχειας— η αντιμετώπιση των οποίων εξακολουθεί να αποτελεί επείγουσα προτεραιότητα.
However, the social consequences of the crisis have been far-reaching — from youth and long-term unemployment to the risk of poverty — and addressing those consequences remains an urgent priority.
Η μεγαλύτερη προσήλωση στην απασχόληση και στις κοινωνικές επιδόσεις είναι ιδιαίτερα σημαντική για την εμβάθυνση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης και την αύξηση της ανθεκτικότητάς της.
A stronger focus on employment and social performance is particularly important to increase resilience and deepen the Economic and Monetary Union.
Γι' αυτόν τον λόγο, ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων σχεδιάστηκε καταρχήν για τη ζώνη του ευρώ, αλλά μπορεί να εφαρμοστεί σε όλα τα κράτη μέλη που επιθυμούν να αποτελέσουν μέρος του.
For this reason, the European Pillar of Social Rights is primarily conceived for the euro area but it is applicable to all Member States that wish to be part of it.
Ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη ή τους κοινωνικούς τους εταίρους να θεσπίσουν πιο φιλόδοξα κοινωνικά πρότυπα.
The principles enshrined in the European Pillar of Social Rights concern Union citizens and third country nationals with legal residence.
Ειδικότερα, κανένα σημείο του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως διάταξη που περιορίζει ή θίγει τα δικαιώματα και τις αρχές που αναγνωρίζονται στα αντίστοιχα πεδία εφαρμογής από το δίκαιο της Ένωσης, το διεθνές δίκαιο καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις στις οποίες είναι μέρη η Ένωση ή όλα τα κράτη μέλη, και ιδίως από τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη που υπογράφηκε στο Τορίνο στις 18 Οκτωβρίου 1961 και τις σχετικές συμβάσεις και συστάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας.
Where a principle refers to workers, it concerns all persons in employment, regardless of their employment status, modality and duration.
Η υλοποίηση του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων αποτελεί κοινή δέσμευση και ευθύνη για την Ένωση, τα κράτη μέλη και τους κοινωνικούς εταίρους.
The European Pillar of Social Rights shall not prevent Member States or their social partners from establishing more ambitious social standards.
Οι αρχές και τα δικαιώματα που ορίζονται στον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων θα πρέπει να εφαρμόζονται τόσο στο επίπεδο της Ένωσης όσο και σ' αυτό των κρατών μελών, στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους και σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας.
In particular, nothing in the European Pillar of Social Rights shall be interpreted as restricting or adversely affecting rights and principles as recognised, in their respective fields of application, by Union law or international law and by international agreements to which the Union or all the Member States are party, including the European Social Charter signed at Turin on 18 October 1961 and the relevant Conventions and Recommendations of the International Labour Organisation.
Στο επίπεδο της Ένωσης, ο ευρωπαϊκός πυλώνας κοινωνικών δικαιωμάτων δεν συνεπάγεται επέκταση των εξουσιών της Ένωσης όπως αυτές καθορίζονται στις Συνθήκες.
Delivering on the European Pillar of Social Rights is a shared commitment and responsibility between the Union, its Member States and the social partners.
Η εφαρμογή του θα πρέπει να εμπίπτει στα όρια αυτών των εξουσιών.
The principles and rights set by the European Pillar of Social Rights should be implemented at both Union level and Member State level within their respective competences and in accordance with the principle of subsidiarity.
Στο επίπεδο των κρατών μελών, ο πυλώνας σέβεται τους διαφορετικούς πολιτισμούς και παραδόσεις των λαών της Ευρώπης, καθώς και τις εθνικές ταυτότητες των κρατών μελών και την οργάνωση των δημόσιων αρχών τους σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
At Union level, the European Pillar of Social Rights does not entail an extension of the Union's powers as defined by the Treaties.