natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οδηγία 2002/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών (ΕΕ L 193 της 20.7.2002, σ. 33).
Council Directive 2002/55/EC of 13 June 2002 on the marketing of vegetable seed (OJ L 193, 20.7.2002, p. 33).
Εκτελεστική οδηγία 2014/97/ΕΕ της Επιτροπής, της 15ης Οκτωβρίου 2014, για την εφαρμογή της οδηγίας 2008/90/ΕΚ του Συμβουλίου όσον αφορά την εγγραφή των προμηθευτών σε μητρώο, την καταχώριση των ποικιλιών και τον κοινό κατάλογο ποικιλιών (ΕΕ L 298 της 16.10.2014, σ. 16).».
Commission Implementing Directive 2014/97/EU of 15 October 2014 implementing Council Directive 2008/90/EC as regards the registration of suppliers and of varieties and the common list of varieties (OJ L 298, 16.10.2014, p. 16).’
Το παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 874/2009 τροποποιείται ως εξής:
Annex I to Regulation (EC) No 874/2009 is amended as follows:
Στο σημείο 3, η τρίτη περίοδος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
In point 3, the third sentence is replaced by the following:
«Αμοιβή χορηγείται σε πραγματογνώμονα μόνο αν παράσχει στοιχεία με υποστηρικτικά έγγραφα ότι δεν είναι μέλος του προσωπικού ενός γραφείου εξέτασης ή ενός τεχνικού εξειδικευμένου οργανισμού.».
‘Fees may be paid to an expert only if he produces evidence by supporting documents that he is not a member of the staff of an Examination Office or a technical qualified body.’
Το σημείο 5 τροποποιείται ως ακολούθως:
Point 5 is amended as follows:
Στο σημείο α), το «500» αντικαθίσταται από «550». β) Στο σημείο β), το «250» αντικαθίσταται από «400».
in point (a), ‘500’ is replaced by ‘550’;
450 ευρώ.».
in the case of proceedings for nullity or cancellation of a Community plant variety right: EUR 450.’
Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2016/1449 της Επιτροπής
Commission Implementing Regulation (EU) 2016/1449
Κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2016/1450 της Επιτροπής
Commission Delegated Regulation (EU) 2016/1450
για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που προσδιορίζουν τα κριτήρια σχετικά με τη μεθοδολογία για τον καθορισμό της ελάχιστης απαίτησης ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων
supplementing Directive 2014/59/EU of the European Parliament and of the Council with regard to regulatory technical standards specifying the criteria relating to the methodology for setting the minimum requirement for own funds and eligible liabilities
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων [1], και ιδίως το άρθρο 45 παράγραφος 2,
Having regard to Directive 2014/59/EU of the European Parliament and of the Council of 15 May 2014 establishing a framework for the recovery and resolution of credit institutions and investment firms [1], and in particular Article 45(2) thereof,
Η αποτελεσματική εξυγίανση μπορεί να είναι εφικτή και αξιόπιστη μόνον εάν ένα ίδρυμα διαθέτει επαρκείς εσωτερικούς χρηματοδοτικούς πόρους για την απορρόφηση των ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση, χωρίς να επηρεάζονται ορισμένες υποχρεώσεις, και ιδίως οι υποχρεώσεις που εξαιρούνται από τη διάσωση με ίδια μέσα.
Effective resolution can only be feasible and credible if adequate internal financial resources are available to an institution to absorb losses and for recapitalisation purposes without affecting certain liabilities, in particular those excluded from bail-in.
Η οδηγία 2014/59/ΕΕ ορίζει ότι τα ιδρύματα θα πρέπει να πληρούν ελάχιστη απαίτηση ιδίων κεφαλαίων και επιλέξιμων υποχρεώσεων («MREL»), προκειμένου να αποφεύγεται να βασίζονται τα ιδρύματα υπερβολικά σε μορφές χρηματοδότησης που εξαιρούνται από τη διάσωση με ίδια μέσα, καθώς η μη τήρηση της MREL θα επηρέαζε αρνητικά την ικανότητα των ιδρυμάτων για απορρόφηση των ζημιών και ανακεφαλαιοποίηση και, εντέλει, τη συνολική αποτελεσματικότητα της εξυγίανσης.
Directive 2014/59/EU provides that institutions should meet a minimum requirement for own funds and eligible liabilities (‘MREL’) to avoid that institutions excessively rely on forms of funding that are excluded from bail-in, since failure to meet MREL would impact negatively institutions' loss absorption and recapitalisation capacity and, ultimately, the overall effectiveness of resolution.
Κατά τον καθορισμό της MREL, σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 6 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ανάγκη, σε περίπτωση εφαρμογής του εργαλείου διάσωσης με ίδια μέσα, να διασφαλιστεί ότι το ίδρυμα έχει την ικανότητα να απορροφήσει επαρκές ποσό ζημιών και να ανακεφαλαιοποιηθεί με επαρκές ποσό, ώστε να αποκατασταθεί ο δείκτης κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 στο αναγκαίο επίπεδο για την τήρηση των κεφαλαιακών απαιτήσεων για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας και, ταυτόχρονα, τη διατήρηση επαρκούς εμπιστοσύνης της αγοράς.
When determining MREL in accordance with points (a) and (b) of Article 45(6) of Directive 2014/59/EU, the resolution authority should consider the need, in case of application of the bail-in tool, to ensure that the institution is capable of absorbing an adequate amount of losses and being recapitalised by an amount sufficient to restore its Common Equity Tier 1 ratio to a level sufficient to maintain the capital requirements for authorisation and at the same time to sustain sufficient market confidence.
Λόγω της στενής αυτής σχέσης με τις εποπτικές αποφάσεις, οι εν λόγω εκτιμήσεις πραγματοποιούνται από την αρχή εξυγίανσης σε στενή διαβούλευση με την αρμόδια αρχή, σύμφωνα με το πλαίσιο που καθορίζεται στο άρθρο 45 παράγραφος 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, και, κατά συνέπεια, η αρχή εξυγίανσης θα πρέπει, στο πλαίσιο της υποχρέωσης της αρχής εξυγίανσης να διαβουλεύεται την αρμόδια αρχή βάσει του άρθρου 45 παράγραφος 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, να λαμβάνει υπόψη τις εκτιμήσεις της αρμόδιας αρχής όσον αφορά το επιχειρηματικό μοντέλο, το μοντέλο χρηματοδότησης και το προφίλ κινδύνου του ιδρύματος για τους σκοπούς του καθορισμού των απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας.
This close relationship with supervisory decisions requires that such assessments are made by the resolution authority in close consultation with the competent authority consistently with the framework set out in Article 45(6) of Directive 2014/59/EU, and that accordingly the resolution authority should, in the framework of the obligation of the resolution authority to consult the competent authority under Article 45(6) of Directive 2014/59/EU, take account of the assessments made by the competent authority on the business model, funding model, and risk profile of the institution for the purposes of setting prudential requirements.
Ειδικότερα, η εκτίμηση της απαιτούμενης ικανότητας απορρόφησης των ζημιών θα πρέπει να συνδέεται στενά με τις τρέχουσες κεφαλαιακές απαιτήσεις του ιδρύματος, και η εκτίμηση της απαιτούμενης ικανότητας ανασύστασης του κεφαλαίου θα πρέπει να συνδέεται στενά με τις πιθανές κεφαλαιακές απαιτήσεις, μετά την εφαρμογή της στρατηγικής εξυγίανσης, εκτός εάν υπάρχουν σαφείς λόγοι για τους οποίους οι ζημίες κατά την εξυγίανση θα πρέπει να αξιολογηθούν διαφορετικά απ' ό,τι σε συνθήκες λειτουργούσας επιχείρησης.
In particular, the assessment of the necessary capacity to absorb losses should be closely linked to the institution's current capital requirements, and the assessment of the necessary capacity to restore capital should be closely linked to likely capital requirements after the application of the resolution strategy, unless there are clear reasons why losses in resolution should be assessed differently than in going concern.
Παρόμοια εκτίμηση είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί ότι η MREL επαρκεί ώστε να υπάρχει δυνατότητα εξυγίανσης ενός ιδρύματος, όταν πρέπει να εφαρμοστούν εργαλεία διαφορετικά από τη διάσωση με ίδια μέσα.
A similar assessment is necessary to ensure the MREL is sufficient to ensure resolvability of an institution when resolution tools other than bail-in are to be applied.
Σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 6 στοιχείο γ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, οι αρχές εξυγίανσης οφείλουν επίσης να λαμβάνουν υπόψη τη δυνατότητα εξαίρεσης από τη διάσωση με ίδια μέσα ορισμένων κατηγοριών υποχρεώσεων, που προσδιορίζονται στα σχέδια εξυγίανσης και στην εκτίμηση της δυνατότητας εξυγίανσης.
Point (c) of Article 45(6) of Directive 2014/59/EU also requires that resolution authorities consider the possibility that certain classes of liabilities, identified in resolution plans and in the resolvability assessment, might be excluded from bail-in.
Οι υποχρεώσεις αυτού του είδους δεν θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την τήρηση της MREL.
Liabilities of that kind should not be relied on for purposes of meeting the MREL.
Οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει επίσης να μεριμνούν ώστε, όταν εξαιρούνται από τη διάσωση με ίδια μέσα σημαντικά ποσά οποιασδήποτε κατηγορίας υποχρεώσεων κατά τη νομοθεσία περί αφερεγγυότητας, είτε σε υποχρεωτική είτε σε προαιρετική βάση, η εν λόγω εξαίρεση να μην οδηγεί, για τις υποχρεώσεις της ίδιας ή ανώτερης κατηγορίας, σε μεγαλύτερες ζημίες από εκείνες που θα προέκυπταν σε περίπτωση αφερεγγυότητας, διότι αυτό θα αποτελούσε εμπόδιο στη δυνατότητα εξυγίανσης.
Resolution authorities should also ensure that, when significant amounts of any insolvency class of liabilities are excluded from bail-in on either a mandatory or discretionary basis, that exclusion would not result in liabilities of the same or a more senior class bearing greater losses than they would in insolvency, as this would be an impediment to resolvability.
Οι αρχές εξυγίανσης μπορούν να απαιτούν να εξασφαλίζεται η τήρηση μέρους της MREL, που αναφέρεται στο άρθρο 45 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, με συμβατικά μέσα διάσωσης με ίδια μέσα μειωμένης εξασφάλισης ή με τον καθορισμό υψηλότερης ελάχιστης απαίτησης ή με εναλλακτικά μέτρα για την αντιμετώπιση των εμποδίων στην εξυγίανση.
Resolution authorities may require part of the MREL referred to in Article 45(1) of Directive 2014/59/EU to be met by subordinated contractual bail-in instruments, or by setting a higher minimum requirement, or by alternative measures to address impediments to resolution.
Εάν ο κίνδυνος παραβίασης της διασφάλισης περί «μη επιδείνωσης της θέσης των πιστωτών» είναι αρκετά χαμηλός, δεν είναι αναγκαία η προσαρμογή της MREL.
If the risk of a breach of the ‘no creditor worse off’ safeguard is sufficiently low, no adjustment to the MREL is necessary.
Ορισμένα ιδρύματα που υπόκεινται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ, και ιδίως οι υποδομές των χρηματοπιστωτικών αγορών που έχουν επίσης λάβει άδεια λειτουργίας ως πιστωτικά ιδρύματα, έχουν εξαιρετικά εξειδικευμένα επιχειρηματικά μοντέλα και υπόκεινται σε πρόσθετες κανονιστικές ρυθμίσεις, πράγμα που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τον καθορισμό της MREL.
Certain institutions subject to Directive 2014/59/EU, in particular financial market infrastructures which are also authorised as credit institutions, have highly specialised business models and are subject to additional regulations, which should be taken into account when setting MREL.
Προκειμένου να εξασφαλιστεί συνέπεια με την προληπτική εποπτεία, για την εκτίμηση, από την αρχή εξυγίανσης, του μεγέθους, του επιχειρηματικού μοντέλου, του μοντέλου χρηματοδότησης και του προφίλ κινδύνου του ιδρύματος, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα της διαδικασίας εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης, που διενεργείται από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 97 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [2], εκτός εάν υπάρχουν σαφείς λόγοι για τους οποίους οι ζημίες κατά την εξυγίανση θα πρέπει να αξιολογηθούν διαφορετικά απ' ό,τι σε συνθήκες λειτουργούσας επιχείρησης.
In order to ensure consistency with prudential supervision, the resolution authority's assessment of the size, business model, funding model, and risk profile of the institution should take into account outcomes of the supervisory review and evaluation process carried out by the competent authority pursuant to Article 97 of Directive 2013/36/EU of the European Parliament and of the Council [2] unless there are clear reasons why losses in resolution should be assessed differently than in going concern.
Κατά τη διενέργεια της διαδικασίας εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης, και υπό την επιφύλαξη του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [3], η αρμόδια αρχή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με κοινές διαδικασίες και μεθοδολογίες για τη διαδικασία εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης (EBA/GL/2014/13), που εκδόθηκαν από την ΕΑΤ, κατ' εφαρμογή του άρθρου 107 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας, καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια για τη συμμόρφωση με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.
When conducting the supervisory review and evaluation process and subject to Article 16 of Regulation (EU) No 1093/2010 of the European Parliament and of the Council [3], the competent authority should take into account the guidelines on common procedures and methodologies for the supervisory review and evaluation process (EBA/GL/2014/13) issued by the EBA pursuant to Article 107(3) of that Directive by making every effort to comply with those guidelines in line with Article 16(3) of Regulation (EU) No 1093/2010.
Τα σχέδια εξυγίανσης μπορεί να προβλέπουν ρυθμίσεις για την απορρόφηση των ζημιών και την ανακεφαλαιοποίηση εντός δομών ομίλου, μεταξύ άλλων με κεφαλαιακά μέσα ή επιλέξιμες υποχρεώσεις που εκδίδονται από ιδρύματα προς όφελος άλλων ιδρυμάτων ή οντοτήτων του ιδίου ομίλου.
Resolution plans may provide for arrangements for loss absorption and recapitalisation within group structures, including through capital instruments or eligible liabilities issued by institutions to other institutions or entities within the same group.
Οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να καθορίζουν τη MREL σύμφωνα με τις εν λόγω ρυθμίσεις, εφόσον αυτές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της προτιμώμενης στρατηγικής εξυγίανσης του ιδρύματος ή του ομίλου.
Resolution authorities should set MREL consistently with those arrangements where they are integral to the institution or group's preferred resolution strategy.
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η δυνατότητα εξυγίανσης δεν εξαρτάται από την παροχή δημόσιας χρηματοδοτικής στήριξης και ότι το ενωσιακό σύστημα χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης εκπληρώνει τον σκοπό του, ήτοι να συμβάλλει στην εξασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, οι αρχές εξυγίανσης, κατά τον καθορισμό της MREL, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 101 παράγραφος 2 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ για τη χρήση των χρηματοδοτικών ρυθμίσεων εξυγίανσης κατά τρόπους που οδηγούν έμμεσα στη μεταφορά μέρους των ζημιών ενός ιδρύματος ή μιας οντότητας στη χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης.
To ensure that resolvability does not depend on the provision of public financial support and that the Union system of resolution financing arrangements fulfils its purpose of contributing to ensuring financial stability, resolution authorities, when setting MREL, should take account of the conditions provided in Article 101(2) of Directive 2014/59/EU for use of resolution financing arrangements in ways which indirectly result in part of the losses of an institution or entity being passed on to the resolution financing arrangement.
Σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 6 στοιχείο στ) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να λαμβάνουν επίσης υπόψη τις πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις της πτώχευσης ιδρύματος στη χρηματοοικονομική σταθερότητα.
In accordance with point (f) of Article 45(6) of Directive 2014/59/EU, resolution authorities should also consider the potential adverse impact of an institution's failure on financial stability.
Οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή ώστε να εξασφαλίζουν ότι η αποτελεσματική εξυγίανση ενός συστημικά σημαντικού ιδρύματος δεν παρεμποδίζεται από την εξάντληση της πραγματικής ικανότητάς του απορρόφησης των ζημιών και ανακεφαλαιοποίησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 44 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ.
Resolution authorities should pay particular attention to ensuring that effective resolution of a systemically important institution is not prevented by the exhaustion of its effective loss absorption and recapitalisation capacity as provided for in Article 44 of Directive 2014/59/EU.
Τούτο δεν θα πρέπει, ωστόσο, να οδηγεί σε μείωση ή αντικατάσταση της ανάγκης να διασφαλίζεται επαρκής ικανότητα απορρόφησης των ζημιών και ανακεφαλαιοποίησης, μέσω απομείωσης ή μετατροπής των επιλέξιμων υποχρεώσεων, ούτε να συνεπάγεται ότι θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί η χρηματοδοτική ρύθμιση εξυγίανσης για τους σκοπούς αυτούς, παρά μόνον σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν τη χρήση της χρηματοδοτικής ρύθμισης εξυγίανσης, οι οποίες καθορίζονται στο άρθρο 44 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, και, εν πάση περιπτώσει, αποκλειστικά και μόνον στον βαθμό που είναι απολύτως αναγκαίο.
This should not, however, result in any reduction or replacement of the need to ensure sufficient loss absorption and recapitalisation capacity through write down and conversion of eligible liabilities, or imply that the resolution financing arrangement should be used for these purposes other than in accordance with the principles governing the use of the resolution financing arrangement set out in Article 44 of Directive 2014/59/EU and in any case exclusively to the extent strictly necessary.
Σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 6 στοιχείο ε) της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να εκτιμούν το ενδεχόμενο ύψος των συνεισφορών στη χρηματοδότηση της εξυγίανσης από το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων, εκτιμώντας το ποσό το οποίο θα μπορούσε να συνεισφέρει το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων, με εφικτό και αξιόπιστο τρόπο, αντί καλυπτόμενων καταθέσεων, εάν αυτές είχαν περιληφθεί στο πεδίο εφαρμογής της διάσωσης με ίδια μέσα.
In accordance with point (e) of Article 45(6) of Directive 2014/59/EU, resolution authorities should assess the potential size of contributions to the cost of resolution from the deposit guarantee scheme by estimating the amount the deposit guarantee scheme could feasibly and credibly contribute in lieu of covered deposits, had they been included in the scope of bail in.
Κατά την εν λόγω εκτίμηση, οι αρχές εξυγίανσης θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι ίδιες και το ίδρυμα έχουν λάβει όλα τα εύλογα και αναγκαία μέτρα που συνάδουν με το μοντέλο χρηματοδότησής του, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η απαίτηση συνεισφοράς από το σύστημα εγγύησης των καταθέσεων.
When making this assessment, resolution authorities should ensure that they and the institution have taken all reasonable and necessary measures that are consistent with its funding model to minimise the requirement for a contribution from the deposit guarantee scheme.
Εάν από την εκτίμηση αυτή συναχθεί το συμπέρασμα ότι είναι πιθανή η εν λόγω συνεισφορά, οι αρχές εξυγίανσης μπορούν να επιλέξουν να καθορίσουν χαμηλότερη MREL.
Should this assessment conclude that such a contribution is likely, resolution authorities may choose to set a lower MREL.
Αυτή η υποτιθέμενη συνεισφορά θα πρέπει να τηρεί τα σχετικά όρια που καθορίζονται στην οδηγία 2014/59/ΕΕ και, ως εκ τούτου, είναι πιθανό να αφορούν, κατά κύριο λόγο, τα ιδρύματα που χρηματοδοτούνται κυρίως από καλυπτόμενες καταθέσεις.
Any such assumed contribution should respect the limits on such contributions set out in Directive 2014/59/EU and are therefore likely to be most relevant for institutions funded primarily by covered deposits.
Προκειμένου να δοθεί, στα ιδρύματα ή στις οντότητες όπου έχουν εφαρμοστεί τα εργαλεία εξυγίανσης, επαρκής χρόνος για την επίτευξη της MREL, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί μεταβατική περίοδος.
In order to provide institutions or entities to which resolution tools have been applied with sufficient time to reach MREL, it is appropriate to set a transitional period.
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών διενήργησε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, ανέλυσε τα ενδεχόμενα συναφή κόστη και τις ωφέλειες και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων, που έχει συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010,
The European Banking Authority has conducted open public consultations on the draft regulatory technical standards on which this Regulation is based, analysed the potential related costs and benefits and requested the opinion of the Banking Stakeholder Group established in accordance with Article 37 of Regulation (EU) No 1093/2010,
Προσδιορισμός του αναγκαίου ποσού για τη διασφάλιση της απορρόφησης των ζημιών
Determining the amount necessary to ensure loss absorption
Οι αρχές εξυγίανσης προσδιορίζουν το ποσό απορρόφησης των ζημιών, που θα πρέπει να είναι σε θέση να απορροφήσει το ίδρυμα ή ο όμιλος.
Resolution authorities shall determine the loss absorption amount which the institution or group should be capable of absorbing.
Για τον σκοπό του προσδιορισμού του ποσού απορρόφησης των ζημιών, σύμφωνα με το παρόν άρθρο, και της ενδεχόμενης συνεισφοράς του συστήματος εγγύησης των καταθέσεων στο κόστος της εξυγίανσης, κατ' εφαρμογή του άρθρου 6, η αρχή εξυγίανσης, σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 6 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ζητά από την αρμόδια αρχή σύνοψη των κεφαλαιακών απαιτήσεων που ισχύουν επί του παρόντος για το ίδρυμα ή τον όμιλο, και ιδίως τα ακόλουθα στοιχεία:
For the purpose of determining the loss absorption amount in accordance with this Article and of any contribution of the deposit guarantee scheme to the resolution costs pursuant to Article 6, the resolution authority shall, consistently with Article 45(6) of Directive 2014/59/EU, request from the competent authority a summary of the capital requirements currently applicable to an institution or group, and in particular the following:
τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων, δυνάμει των άρθρων 92 και 458 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [4], που περιλαμβάνουν:
own funds requirements pursuant to Articles 92 and 458 of Regulation (EU) No 575/2013 of the European Parliament and of the Council [4], which include:
δείκτη κεφαλαίου κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 ίσο με 4,5 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο·
CET1 capital ratio of 4,5 % of the total risk exposure amount;
δείκτη κεφαλαίου της κατηγορίας 1 ίσο με 6 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο·
a Tier 1 capital ratio of 6 % of the total risk exposure amount;
συνολικό δείκτη κεφαλαίου 8 % του συνολικού ποσού έκθεσης σε κίνδυνο·
a total capital ratio of 8 % of the total risk exposure amount;
κάθε απαίτηση πρόσθετων ιδίων κεφαλαίων πέραν των εν λόγω απαιτήσεων, ιδίως δυνάμει του άρθρου 104 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
any requirement to hold additional own funds in excess of these requirements, in particular pursuant to point (a) of Article 104(1), of Directive 2013/36/EU;
συνδυασμένες απαιτήσεις αποθέματος ασφαλείας, όπως ορίζονται στο άρθρο 128 σημείο 6) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ·
combined buffer requirements as defined in Article 128(6) of Directive 2013/36/EU;
το κατώτατο όριο της συμφωνίας της Βασιλείας Ι, σύμφωνα με το άρθρο 500 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
the Basel I floor according to Article 500 of Regulation (EU) No 575/2013;
κάθε εφαρμοστέα απαίτηση σχετικά με τον δείκτη μόχλευσης.
any applicable leverage ratio requirement.
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι κεφαλαιακές απαιτήσεις ερμηνεύονται σύμφωνα με την εφαρμογή, από την αρμόδια αρχή, των μεταβατικών διατάξεων που προβλέπονται στο δέκατο μέρος τίτλος I κεφάλαια 1, 2 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και στις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, με την οποία εφαρμόζονται οι επιλογές που παρέχονται στις αρμόδιες αρχές με τον εν λόγω κανονισμό.
For the purposes of this Regulation, capital requirements shall be interpreted in accordance with the competent authority's application of transitional provisions laid down in Chapters 1, 2 and 4 of Title I of Part Ten of Regulation (EU) No 575/2013 and in the provisions of national legislation exercising the options granted to the competent authorities by that Regulation.