natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο διαθέσιμος ομοσπονδιακός προϋπολογισμός κατανέμεται μεταξύ όλων των νοσοκομείων και δεν καλύπτει απαραίτητα το σύνολο των επιλέξιμων δαπανών τους.
The extent to which the municipalities and the CPAS have to intervene to cover any deficit generated by the IRIS-H on the basis of Article 46 of their respective bylaws naturally depends on the degree to which the IRIS-H can cover their costs from other financing sources.
Από το 2002, ο προϋπολογισμός για κάθε νοσοκομείο προσδιορίζεται κυρίως βάσει του αριθμού των ημερών κατά τις οποίες παρασχέθηκαν φροντίδες κατά το προηγούμενο έτος.
The LCH describes five financing sources that are available equally for public and private hospitals.
Ακολούθως, το συγκεκριμένο ποσό καταβάλλεται σε κάθε ένα από τα νοσοκομεία με δύο διαφορετικούς τρόπους.
The operating costs of Belgian hospitals are mainly covered by the first three financing sources [49] while the fourth and fifth sources are related to hospitals' investments costs.
Συγκεκριμένα, περίπου το 85 % (το σταθερό μέρος) του ποσού αυτού καταβάλλεται στα νοσοκομεία σε μηνιαία βάση, ενώ το εναπομένον 15 % (το μεταβλητό μέρος) καταβάλλεται βάσει των πραγματικών εισαγωγών και των ημερών περίθαλψης στο νοσοκομείο κατά τη διάρκεια του έτους.
The first financing source is the budget des moyens financiers (hereinafter ‘BMF’) [50], which is established by the Federal Minister responsible for public health, and only takes into account healthcare activities that are covered by the social security.
Στο τέλος κάθε έτους, ο ΠΧΜ υπολογίζεται εκ νέου με βάση τα πραγματικά στοιχεία του έτους και ανάλογα με το αποτέλεσμα του υπολογισμού αυτού, το νοσοκομείο λαμβάνει ή πρέπει να επιστρέψει ένα συγκεκριμένο ποσό.
The BMF is determined for each hospital within the boundaries of the global Federal State budget.
Ο ΠΧΜ ρυθμίζεται λεπτομερέστερα από το βασιλικό διάταγμα της 25ης Απριλίου 2002, το οποίο ορίζει τους όρους και τους κανόνες που ισχύουν για τον καθορισμό του ΠΧΜ που χορηγείται στα νοσοκομεία.
The available Federal budget is allocated among all hospitals and may not necessarily cover all of their eligible costs.
Ειδικότερα, το βασιλικό διάταγμα ορίζει τους κανόνες για τον καθορισμό του ΠΧΜ, τα είδη των δαπανών που μπορούν να καλυφθούν από το κράτος και τα σχετικά κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζονται [51].
Since 2002, the BMF for each hospital is mainly determined on the basis of the number of days of treatment provided by each hospital during the previous year.
Σημειώστε ότι ο ΠΧΜ δεν θεσπίστηκε με σκοπό να καλύψει τις πραγματικές δαπάνες κάθε νοσοκομείου, αλλά, αντιθέτως, έχει καθοριστεί ως ένα κατ' αποκοπή ποσό χρηματοδότησης με βάση το πραγματικό ιστορικό των δαπανών των εν λόγω νοσοκομείων.
This specific amount is then paid out to each of the hospitals in two different ways.
Ως εκ τούτου, μπορεί ο ΠΧΜ να είναι ανεπαρκής σε περίπτωση σημαντικών αυξήσεων του κόστους ή άλλων αλλαγών στην οργάνωση και τη διάρθρωση των δαπανών ενός νοσοκομείου.
In particular, about 85 % (the fixed part) of this amount is being paid to the hospitals on a monthly basis, while the remaining 15 % (the variable part) is paid on the basis of the actual admissions and days of treatment in the hospital during the year.
Η δεύτερη πηγή χρηματοδότησης προέρχεται από τα ποσά που ελήφθησαν δυνάμει της κοινωνικής ασφάλισης, δηλαδή που κατεβλήθησαν από το Institut national d'assurance maladie-invalidité (εθνικό ταμείο ασφαλίσεως ασθενείας-αναπηρίας) (εφεξής το «INAMI») στα νοσοκομεία για τη φροντίδα που παρέχουν στους ασθενείς τους.
At the end of each year, the BMF is recalculated on the basis of the actual figures for the year and depending on the outcome the hospital either receives or has to repay an amount.
Αυτή η χρηματοδότηση βασίζεται στο νόμο περί ασφάλισης ασθενείας-αναπηρίας [52], ή στην ενοποιημένη έκδοσή του όπως προβλέπεται από το νόμο της 14ης Ιουλίου 1994 [53], ο οποίος ορίζει το βελγικό καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης σε θέματα ασθενείας και αναπηρίας και προσδιορίζει τις ιατρικές υπηρεσίες και τα φάρμακα που μπορούν να καλυφθούν από την κοινωνική ασφάλιση.
The BMF is regulated in more detail by the Royal Decree of 25 April 2002 which defines the conditions and rules for setting the BMF granted to hospitals.
Τα νοσοκομεία τιμολογούν απευθείας στο ΙΝΑΜΙ μέρος των αμοιβών των γιατρών και των εξόδων που αντιστοιχούν στα φάρμακα που παρέχονται στους ασθενείς.
In particular, the Royal Decree determines how the BMF is set, which type of costs are accepted for coverage by State funding and what criteria apply in this regard [51].
Τα ποσά που καταβάλλονται από το INAMI, ωστόσο, δεν καλύπτουν το σύνολο των εξόδων που βαρύνουν τα νοσοκομεία για την παροχή των νοσοκομειακών υπηρεσιών τους.
It is important to point out that the BMF is not set up to cover the actual costs incurred by each hospital but is instead mainly arranged as flat rate financing based on their average actual historical costs.
Συνεπώς, τα νοσοκομεία που δεν διαθέτουν άλλες επαρκείς πηγές χρηματοδότησης κινδυνεύουν να καταστούν ελλειμματικά.
As a result, the BMF may be insufficient in case of significant cost increases, or other evolutions in the organisation and cost structure of a hospital.
Η τρίτη πηγή χρηματοδότησης αποτελείται από πληρωμές που καταβάλλονται απευθείας στα νοσοκομεία από τους ασθενείς ή από τον ιδιωτικό φορέα ασφάλισης υγείας.
The second source of financing are the social security payments, i.e. made by the Institut National d'Assurance Maladie-Invalidité (hereinafter ‘INAMI’), to the hospitals for the treatments they offered to their patients.
Οι πληρωμές αυτές είναι απαραίτητες, διότι η κοινωνική ασφάλιση δεν καλύπτει το σύνολο των ιατρικών αμοιβών ούτε των τιμών των φαρμάκων και άλλων προμηθειών (εμφυτεύματα, για παράδειγμα).
This financing is based on the Loi Assurance Maladie-Invalidité [52], respectively its consolidated version laid down in the Law of 14 July 1994 [53], which sets up the Belgian social security system with regard to sickness and invalidity and specifies the medical services and medication that are eligible for compensation by the social security.
Επιπλέον, όταν οι ασθενείς επιλέγουν μονόκλινο δωμάτιο, ενδέχεται να χρεωθούν πέραν της κανονικής τιμής της νοσηλείας και τις συνήθεις αμοιβές των ιατρών (οι σταθερές τιμές που χρεώνονται για κάθε θεραπεία αυξάνονται).
The hospitals directly charge part of the doctor's fees and the cost of the patients' medication to the INAMI.
Τέλος, οι ασθενείς ενδέχεται να χρεωθούν επιπλέον και για τη χρήση κάποιων συμπληρωματικών υπηρεσιών (π.χ., ενοικίαση τηλεόρασης, χρήση του πάρκινγκ του νοσοκομείου κ.λπ.).
These payments however do not cover the full costs that the hospitals incur when providing their healthcare activities.
Όλες οι πληρωμές που πραγματοποιούνται από τους ασθενείς ή από τρίτους και προορίζονται για την αμοιβή των υπηρεσιών των νοσοκομειακών γιατρών που συνδέονται με τους νοσηλευόμενους ασθενείς πρέπει να λαμβάνονται κεντρικά από το νοσοκομείο [54].
As a result, hospitals that have insufficient other sources of revenues risk becoming loss-making.
Τα νοσοκομεία και οι γιατροί τους συνάπτουν συμφωνίες που καθορίζουν το ποσοστό των παρακρατήσεων που μπορούν να κάνουν τα νοσοκομεία για να καλύψουν τα έξοδα είσπραξης αμοιβών και άλλα έξοδα που δεν χρηματοδοτούνται από το ΠΧΜ [55].
A third source of financing are payments made directly by the patient or by their private health insurers to the hospitals.
Ακριβώς όπως και για τις κανονικές αμοιβές των ιατρών, τα νοσοκομεία μπορούν να παρακρατήσουν μέρος των συμπληρωματικών χρεώσεων που αναφέρονται παραπάνω για να καλύψουν μέρος των εξόδων τους (και πάλι σύμφωνα με τη συμφωνία που έχει συναφθεί μεταξύ του νοσοκομείου και των γιατρών).
These payments are necessary because the social security does not cover 100 % of doctors' fees nor of medication and other medical supplies (e.g. implants).
Συνεπώς, ένα μέρος των αμοιβών των ιατρών δεν χρησιμοποιείται για την αμοιβή τους, αλλά για την κάλυψη του κόστους λειτουργίας του νοσοκομείου.δ) Η τέταρτη πηγή χρηματοδότησης προορίζεται ειδικά για την κάλυψη των επενδυτικών δαπανών που βαρύνουν τα νοσοκομεία.
In addition, if patients choose to have a single room, then supplements can be charged on top of the normal hospitalisation price and on top of the normal doctor's fee (i.e. more than the standard rates that apply per treatment).
Οι επενδύσεις των νοσοκομείων χρηματοδοτούνται κυρίως από το κράτος (η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και η εκάστοτε περιοχή καταβάλλουν η κάθε μία από ένα μέρος) και το υπόλοιπο μέρος χρηματοδοτείται από τα ίδια κεφάλαια των νοσοκομείων σε συνδυασμό με τραπεζικά δάνεια.
Finally, patients may also be charged for the use of additional services (e.g. rent for a TV, use of the hospital parking, etc.).
Η χρηματοδότηση που χορηγείται από τις δημόσιες αρχές προορίζεται για την κάλυψη των εξόδων κατασκευής και ανακαίνισης ενός νοσοκομείου ή μιας υπηρεσίας, καθώς και των εξόδων του πρώτου εξοπλισμού και της πρώτης απόκτησης ιατρικών συσκευών [56].
All payments made by patients or third parties to compensate hospital doctors for their treatment of hospitalised patients, have to be collected centrally by the hospital [54].
Οι επενδυτικές επιδοτήσεις έχουν ανώτατο όριο (π.χ. ένα κατ' αποκοπήν ποσό ανά τετραγωνικό μέτρο ή ανά μονάδα).
The hospitals and their doctors conclude agreements that determine the percentages of the fees that the hospitals can keep to cover their collection costs and other costs that are not financed by the BMF [55].
Η πέμπτη και τελευταία πηγή δημόσιας χρηματοδότησης συνδέεται με τις επενδύσεις και αφορά τα έξοδα μελετών και ανάπτυξης κατασκευαστικών έργων, αλλά και το κόστος κλεισίματος ή μη λειτουργίας ενός νοσοκομείου ή μιας νοσοκομειακής υπηρεσίας [57].
Similarly as for the normal doctors' fees, part of the abovementioned supplements can also be retained by the hospital to cover part of its costs (again conditional on an agreement between the hospital and its doctors).
Στην πράξη, αυτό το είδος χρηματοδότησης δεν είναι πολύ συχνό.
Part of the doctors' fees are hence not a payment going to the doctors but instead are used to cover the operating costs of the hospitals.(d) The fourth source of financing is specifically meant to cover investment costs incurred by the hospitals.
Το άρθρο 109 του LCH [νυν άρθρο 125 του LCH, έκδοση της 10ης Ιουλίου 2008 [58]], προβλέπει έναν πρόσθετο μηχανισμό χρηματοδότησης από τον οποίο μπορούν να επωφεληθούν μόνο τα δημόσια νοσοκομεία (όπως τα νοσοκομεία IRIS).
The investments of hospitals are mainly covered by the State (the Federal government and the Regions each pay a part) and the remaining part is paid from the hospitals' own resources combined with bank loans.
Δυνάμει αυτής της διάταξης, τα ελλείμματα των δημόσιων νοσοκομείων που απορρέουν από τις νοσοκομειακές δραστηριότητες θα πρέπει να καλύπτονται από τους δήμους που τα ελέγχουν (μέσω των ΔΚΚΔ τους ή μιας κεντρικής δομής όπως το IRIS).
The State financing is aimed at the costs of building or renovating a hospital or hospital ward and the costs of the first acquisition of equipment and medical devices [56].
Η αρχή της (μερικής) κάλυψης των ελλειμμάτων από τους δήμους είχε ήδη συμπεριληφθεί στο νόμο που προηγήθηκε του LCH, δηλαδή του νόμου της 23ης Δεκεμβρίου 1963 [59], και επιβεβαιώθηκε από το άρθρο 34 του νόμου της 28ης Δεκεμβρίου 1973 [60].
Investment subsidies are capped (e.g. a fixed amount per square metre or per unit).
Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό των ελλειμμάτων που υποχρεούνται να καλύπτουν οι δήμοι ορίζονται με βασιλικό διάταγμα [61].
The fifth general source of public financing is related to investments and concerns damages payments for studies, the development of building projects, but also costs resulting from the closure or non-usage of a hospital or hospital ward [57].
Βάσει αυτών, ο αρμόδιος για τη δημόσια υγεία ομοσπονδιακός υπουργός ορίζει κάθε χρόνο το ποσό του ελλείμματος για κάθε δημόσιο νοσοκομείο.
In practice, this type of financing is not very commonly awarded.
Στην πράξη, το έλλειμμα που πρέπει να καλυφθεί, όπως ορίζεται από τον Υπουργό δεν ισοδυναμεί ακριβώς με το έλλειμμα που καταγράφηκε στους λογαριασμούς διαχείρισης του νοσοκομείου, με δεδομένο ότι ορισμένα στοιχεία των δαπανών [π.χ. το αποτέλεσμα των μη νοσοκομειακών δραστηριοτήτων οι οποίες, όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 155 [62], είναι αμιγώς συνδεόμενες σε αντίθεση με τις νοσοκομειακές δραστηριότητες των νοσοκομείων IRIS [που περιέχονται στα τελευταία και εξαιρούνται από το έλλειμμα που ορίζεται στο άρθρο 109 του LCH].
Article 109 of the LCH (now Article 125 of the LCH in the version of the Law of 10 July 2008 [58]) sets out a sixth financing mechanism of which only public hospitals (such as the IRIS-H) can benefit.
Εν κατακλείδι, τα νοσοκομεία IRIS διαθέτουν επομένως έναν πλήρη μηχανισμό χρηματοδότησης που εγγυάται την κάλυψη κάθε ελλείμματος που μπορεί να δημιουργήσουν.
According to this provision, public hospitals' deficits arising from their hospital activities have to be covered by the municipalities that control them (i.e. via their CPAS or via a central structure such as IRIS).
Τα πέντε γενικά μέτρα χρηματοδότησης που προβλέπονται από το LCH (βλέπε αιτιολογική σκέψη 46) καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των λειτουργικών δαπανών και των επενδύσεων των νοσοκομείων.
The principle of this (partial) deficit cover by the municipalities was already included in the Law of 23 December 1963 [59], which preceded the LCH, and was confirmed by Article 34 of the Law of 28 December 1973 [60].
Στο βαθμό που οι πηγές αυτές δεν επαρκούν για την κάλυψη των δαπανών που συνδέονται με τις δραστηριότητες των εν λόγω νοσοκομείων, το άρθρο 46 του καταστατικού των νοσοκομείων IRIS υποχρεώνει τους δήμους να καλύψουν πλήρως κάθε έλλειμμα που δημιουργείται από τα νοσοκομεία IRIS (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 44-45).
The criteria to calculate the deficits that the municipalities are obliged to cover are determined in a Royal Decree [61].
Το λογιστικό έλλειμμα που καλύπτεται από το άρθρο 46 του εσωτερικού κανονισμού πρέπει να περιλαμβάνει το «έλλειμμα που καλύπτεται από το άρθρο 109 του LCH» [63] (βλέπε αιτιολογική σκέψη 47).
On this basis, the Federal Minister responsible for public health each year determines the deficit that must be covered for each public hospital.
Καλύπτοντας πλήρως το λογιστικό έλλειμμα, οι δήμοι πληρούν επίσης την υποχρέωσή τους σύμφωνα με το άρθρο 109 του LCH.
In practice, the Article 109 LCH deficit that must be covered as determined by the Minister is not exactly equal to the deficit reported in the financial accounts of the hospital, since certain cost elements (e.g., the result of the non-hospital activities which in the case of the IRIS-H are purely ancillary to the hospital activities as will be explained in recital 155) [62] contained in the deficit reported in the financial accounts are excluded from the Article 109 LCH deficit.
Οι όροι πληρωμών αυτού του μηχανισμού αντιστάθμισης των ελλειμμάτων θα περιγραφεί παρακάτω (βλέπε ενότητα 7.3.5).
In conclusion, the IRIS-H thus enjoy a comprehensive financing mechanism that ensures coverage of any deficit they may generate.
Λογιστικές υποχρεώσεις
The five general financing measures foreseen by the LCH (see recital 46) cover the majority of the hospitals' operating and investment costs.
Όλα τα νοσοκομεία (τόσο τα δημόσια όσο και τα ιδιωτικά) υπόκεινται σε υποχρεώσεις σε θέματα τήρησης λογιστικών βιβλίων και διαφάνειας.
To the extent that these sources are insufficient to cover the costs arising from the hospitals' activities, Article 46 of the bylaws of the IRIS-H obliges the municipalities to fully cover any deficit generated by the IRIS-H (see recitals 44-45).
Ειδικότερα, κάθε νοσοκομείο πρέπει να τηρεί χωριστά λογιστικά βιβλία που να δείχνουν το κόστος κάθε υπηρεσίας και να πληρούν ορισμένα στοιχεία του νόμου της 17ης Ιουλίου 1975 [64], σχετικά με την τήρηση λογιστικών βιβλίων και τους ετήσιους λογαριασμούς των εταιρειών [65].
The accounting deficit addressed by Article 46 of the bylaws necessarily includes the ‘Article 109 LCH deficit’ [63] (see recital 47) and by fully covering the accounting deficit, the municipalities also fulfil their obligation under Article 109 LCH.
Οι δραστηριότητες μη νοσοκομειακού χαρακτήρα πρέπει να καταγράφονται σε χωριστούς λογαριασμούς.
The payment modalities of this deficit compensation mechanism will be described below (see Section 7.3.5).
Τα νοσοκομεία υποχρεούνται επίσης να διορίζουν έναν ελεγκτή που θα έχει ως καθήκον την πιστοποίηση των λογιστικών τους βιβλίων και των ετήσιων λογαριασμών τους [66].
Accounting requirements
Τέλος, τα νοσοκομεία υποχρεούνται να παρέχουν ορισμένες πληροφορίες (οικονομικές) στον αρμόδιο για τη δημόσια υγεία ομοσπονδιακό υπουργό [67] και η δημόσια ομοσπονδιακή υπηρεσία δημόσιας υγείας είναι, επίσης, υπεύθυνη για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τις διατάξεις του LCH [68].
All hospitals (i.e. public and private) are subject to accounting and transparency requirements.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΠΟΥ ΘΙΓΕΙ Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
In particular, each hospital must keep a set of accounts that allow determining the cost of each service and that respect certain elements of the Law of 17 July 1975 [64] on accounting [65].
Σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες, η περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης επέλεξε de facto να αναλάβει το ρόλο των ενδιαφερόμενων δήμων των Βρυξελλών όσον αφορά την αντιστάθμιση των ελλειμμάτων των νοσοκομείων IRIS.
It is mandatory to record non-hospital activities on separate accounts.
Ειδικότερα, οι καταγγέλλοντες αναφέρουν ρητά τις παρεμβάσεις του ταμείου αναχρηματοδότησης των δήμων της περιφέρειας Βρυξελλών (εφεξής «FRBRTC») που συστάθηκε από την περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης [69].
Hospitals are also obliged to appoint an auditor who certifies the hospital's accounts and financial statements [66].
Υποστηρίζουν, επιπλέον, ότι η ίδια η περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης χορήγησε στους δήμους ειδικές επιδοτήσεις [70] (μέχρι 10 εκατ. ευρώ ετησίως από το 2003), οι οποίες, σύμφωνα με αυτούς, καταβλήθηκαν στα νοσοκομεία IRIS ως ενίσχυση.
Finally, hospitals are required to submit certain (financial) information to the Federal Minister responsible for public health [67] and its Federal Public Service also monitors compliance with the LCH [68].
Ενώ οι καταγγέλλοντες δεν αμφισβητούν τη δικαιοδοσία της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης όσον αφορά τους εν λόγω δήμους, οι καταγγέλλοντες ωστόσο θεωρούν ότι αυτό που χαρακτηρίζουν ως περιφερειακή χρηματοδότηση των νοσοκομείων IRIS ξεπερνά αυτό που προβλέπει η κάλυψη των ελλειμμάτων όπως αυτά ορίζονται από το άρθρο 109 του LCH (βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 47).
DESCRIPTION OF THE MEASURES TARGETED BY THE COMPLAINT
Οι καταγγέλλοντες ισχυρίζονται ότι τα νοσοκομεία IRIS επωφελήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις περιφερειακές χρηματοδοτήσεις που χορηγήθηκαν στους δήμους όπου βρίσκονται και ότι οι εν λόγω χρηματοδοτήσεις δεν μπορούν να δικαιολογηθούν βάσει των διατάξεων του LCH.
According to the complainants, the Brussels Capital Region has chosen to de facto take up the role of the relevant Brussels municipalities for the compensation of the deficits of the IRIS-H.
Οι καταγγέλλοντες δεν επικαλούνται την υποχρέωση κάλυψης των ελλειμμάτων που προβλέπεται στο άρθρο 46 του καταστατικού των νοσοκομείων IRIS.
In particular, the complaint mentions interventions by the Fonds Régional Bruxellois de Refinancement des Trésoreries Communales (or FRBRTC) which was created by the Brussels Capital Region [69].
Τέλος, οι καταγγέλλοντες αναφέρουν τη χορήγηση περίπου 100 εκατ. ευρώ μέσω του FRBRTC στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης των δημόσιων νοσοκομείων των Βρυξελλών που είχε ως αποτέλεσμα τη σύσταση των νοσοκομείων IRIS (βλέπε επίσης ενότητα 2.2).
In addition, the complaint adds that since 2003 the Brussels Capital Region itself also allegedly granted special subsidies to the municipalities [70] (i.e. up to EUR 10 million annually), which were allegedly intended to be passed on as aid for the IRIS-H.
Οι καταγγέλλοντες ισχυρίζονται ότι αυτή η συναλλαγή είχε ως αποτέλεσμα μια υπεραντιστάθμιση των νοσοκομείων IRIS.
While the complainants do not put into doubt the competence of the Brussels Capital Region towards these municipalities they consider that what they qualify as regional financing of the IRIS-H goes beyond what is envisaged by the deficit cover as specified by Article 109 of the LCH (see also recital 47).
ΛΟΓΟΙ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
The complainants argue that the IRIS-H benefited significantly from regional financing awarded to the municipalities in which they are located and that this financing cannot be justified on the basis of the provisions of the LCH.
Η απόφαση της Επιτροπής του 2009
The complainants did not refer to the deficit cover obligation in Article 46 of the bylaws of the IRIS-H.
Όπως προαναφέρθηκε (βλέπε αιτιολογική σκέψη 5), στις 28 Οκτωβρίου 2009, η Επιτροπή αποφάσισε να μην προβάλει αντιρρήσεις [71], διαπιστώνοντας ότι η δημόσια χρηματοδότηση των νοσοκομείων IRIS στην περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης συνίστατο σε μια κρατική ενίσχυση συμβατή με την εσωτερική αγορά ως αντιστάθμιση για την παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος.
Finally, the complainants referred to approximately EUR 100 million being awarded via the FRBRTC in the context of the restructuring of the Brussels public hospitals which led to the creation of the IRIS-H (see also Section 2.2).
Η Επιτροπή στήριξε αυτή την απόφαση στην απόφαση ΥΓΟΣ 2005, καθώς και απευθείας στο άρθρο 86 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ).
The complainants allege that this operation would have resulted in overcompensation of the IRIS-H.
Στην απόφασή της, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι τα νοσοκομεία IRIS ήταν επιφορτισμένα με τρεις αποστολές παροχής δημόσιων υπηρεσιών νοσοκομειακού χαρακτήρα: πρώτον, τη γενική αποστολή νοσοκομειακού χαρακτήρα οποιουδήποτε νοσοκομείου (δημόσιου ή ιδιωτικού) δυνάμει του LCH [72]· δεύτερον, την υποχρέωση περίθαλψης όλων των ασθενών σε όλες τις περιστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των καταστάσεων μη έκτακτης ανάγκης [73]· και τρίτον, την υποχρέωση παροχής πλήρους νοσοκομειακής περίθαλψης σε πολλά σημεία [74].
GROUNDS FOR INITIATING THE PROCEDURE
Επιπλέον, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα νοσοκομεία IRIS ήταν υπεύθυνα για την αποστολή δημόσιων υπηρεσιών εξωνοσοκομειακού χαρακτήρα που έγκειται στην παροχή κοινωνικής βοήθειας πέραν της ιατρικής περίθαλψης [75].
The Commission's 2009 decision
Τέλος, η απόφαση αναφέρεται επίσης στην υποχρέωση της διγλωσσίας [76].
As recalled above (see recital 5), on 28 October 2009, the Commission adopted a no objections decision [71], concluding that the public financing of the IRIS-H in the Brussels Capital Region constituted State aid compatible with the internal market as compensation for the provision of services of general economic interest.
Θεωρήθηκε ότι οι αποστολές αυτές είχαν ανατεθεί στα νοσοκομεία IRIS από το LCH, το νόμο ΔΚΚΔ, τα στρατηγικά σχέδια IRIS και, τέλος, από μια σύμβαση που υπεγράφη από τα νοσοκομεία IRIS και τα ΔΚΚΔ.
The Commission based this decision on the 2005 SGEI Decision as well as directly on Article 86(2) EC Treaty (now Article 106(2) TFEU).
Η Επιτροπή έκρινε επίσης ότι οι παράμετροι αντιστάθμισης είχαν καθοριστεί εκ των προτέρων [77] και ότι είχαν εφαρμοστεί επαρκείς διαδικασίες για την πρόληψη και τη διόρθωση των υπεραντισταθμίσεων [78].
In its decision, the Commission considered that the IRIS-H were entrusted with three hospital public service missions: first, the general hospital mission of all hospitals (public and private) under the LCH [72]; second, the obligation to treat any patient in all circumstances, including post-emergency [73]; and third the obligation to provide complete multi-site hospital care [74].
Τέλος, η Επιτροπή σημείωσε με ικανοποίηση ότι τα νοσοκομεία IRIS διατηρούσαν χωριστά λογιστικά βιβλία για τις δραστηριότητες νοσοκομειακού και μη νοσοκομειακού χαρακτήρα [79], εξασφαλίζοντας συνεπώς την απουσία διασταυρούμενης επιδότησης των εμπορικών δραστηριοτήτων (πλην των ΥΓΟΣ) των νοσοκομείων IRIS [80].
In addition, the Commission concluded that the IRIS-H were entrusted with the non-hospital public service mission of providing social assistance together with medical care [75].