natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βλέπε απόφαση της 25ης Ιουνίου 2008, Ολυμπιακή Αεροπορία Υπηρεσίες ΑΕ κατά Επιτροπής, T-268/06, ECLI:EU:T:2008:222, σκέψη 66.
Source: http://data.cnmc.es/datagraph/jsp/inf_anual.jsp
Βλέπε ειδικότερα ενότητα 2.1.3.
Ley 7/2010, de 31 de marzo, General de la Comunicación Audiovisual, provided the legal basis for the transformation of the enabling title for the provision of audiovisual services.
Βλέπε, για παράδειγμα, την απόφαση της 15ης Ιουνίου 2010, Mediaset κατά Επιτροπής, T-177/07, ECLI:EU:T:2010:233.
The valid concessions were transformed into licences by means of individual agreements with the broadcasters concerned — see agreement of 11 July 2010 with Antena 3, Telecinco, La Sexta and Veo and agreement of 28 May 2010 with Sogecable.
Η εν λόγω απόφαση ορίζει στην παράγραφο 127 ότι η ενίσχυση υπέρ των καταναλωτών «δεν δικαιολογεί δυσμενείς διακρίσεις μεταξύ διαφόρων συστημάτων ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης, δεδομένου ότι δεν είναι απαραίτητο να ωθηθούν οι καταναλωτές προς την ψηφιακή πλατφόρμα».
For example if the broadcasters cease emission for 15 days or more.
Η πρόταση επικυρώθηκε από το Δικαστήριο στην απόφασή του της 28ης Ιουλίου 2011, Mediaset κατά Επιτροπής, C-403/10 P, ECLI:EU:C:2011:533.
The Spanish authorities informed the Commission on 11 February 2016 that the obligation of private broadcasters to simulcast was abolished by Royal Decree 805/2014 of 19 September 2014 approving the new National Technical Plan for DTT.
Βλέπε επίσης την απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 2011, Γερμανία κατά Επιτροπής, C-544/09, ECLI:EU:C:2011:584, στην οποία το Δικαστήριο επισήμανε, στη σκέψη 80, ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν είχε αποδειχθεί ότι η υποστήριξη σε μια τεχνολογία έναντι μιας άλλης είναι απαραίτητη για την επίλυση ενός διαρθρωτικού προβλήματος.
This regulatory measure provides that the private broadcasters can consider simulcasting during the release of the Digital Dividend but are not obliged to do so.
Από την άλλη πλευρά, στην απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2009, Γερμανία κατά Επιτροπής, T-21/06, ECLI:EU:T:2009:387, στην υπόθεση DVB-T-Βερολίνο/Βραδεμβούργο, το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην τεχνολογική ουδετερότητα στη σκέψη 69, και διευκρίνισε ότι κατά τη μετάβαση από την αναλογική στην ψηφιακή μετάδοση θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι πλατφόρμες μετάδοσης, όπως η καλωδιακή, η δορυφορική ή τα επίγεια δίκτυα.
This modification was, however, not notified to the Commission.
Πιο πρόσφατα, στις αποφάσεις της 26ης Νοεμβρίου 2015, Ισπανία κατά Επιτροπής, T-461/13, ECLI:EU:T:2015:891· Χώρα των Βάσκων και Itelazpi κατά Επιτροπής, T-462/13, ECLI:EU:T:2015:902· Galicia κατά Επιτροπής και Retegal κατά Επιτροπής, T-463/13 και T-464/13, ECLI:EU:T:2015:901· Cataluña και CTTI κατά Επιτροπής, T-465/13, ECLI:EU:T:2015:900· Navarra κατά Επιτροπής, T-487/13, ECLI:EU:T:2015:899· και, τέλος, Abertis Telecom και Retevisión κατά Επιτροπής, T-541/13, ECLI:EU:T:2015:898, το Δικαστήριο απέρριψε όλες τις ενέργειες και επικύρωσε την απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση SA.
Condiciones especiales de emisión: ‘En función de la evolución del mercado, de las posibilidades tecnológicas y del desarrollo de la televisión digital terrestre, el Gobierno podrá decidir el establecimiento de condiciones especiales de emisión en línea con las prácticas de los principales países europeos, no previstas en los actuales contratos concesionales.’
28599 σχετικά με την εισαγωγή της DVB-T στην Ισπανία.
For example, according to the Spanish authorities, in Spain the users of the satellite pay-TV platform receive normally the DTT channels via the satellite platform for practical reasons.
Το Δικαστήριο έκρινε ειδικότερα ότι η Επιτροπή ορθώς διαπίστωσε ότι τα μέτρα δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν κρατικές ενισχύσεις συμβατές με την εσωτερική αγορά, ιδίως διότι δεν σέβονται την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας.
Only pay-TV platform that includes also the majority of DTT FTA programmes.
COM(2010) 2020 final.
Directive 2002/20/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on the authorisation of electronic communications networks and services (OJ L 108, 24.4.2002, p. 21).
«Μια μακρόπνοη ευρωπαϊκή πολιτική για το ραδιοφάσμα πρέπει, εξυπηρετώντας τις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, να προωθήσει την αποδοτική διαχείριση του ραδιοφάσματος, με υποχρεωτική χρήση ορισμένων συχνοτήτων του ψηφιακού μερίσματος για ασύρματες ευρυζωνικές σε ορισμένη μελλοντική ημερομηνία, με εξασφάλιση πρόσθετης ευελιξίας (επιτρέποντας επίσης την εμπορία του ραδιοφάσματος) και με υποστήριξη του ανταγωνισμού και της καινοτομίας».
In 1989.
Βλέπε υποσημείωση 80.
The aid amounted to approximately EUR 10 million and the duration of simulcast was between 3 and 6 months.
Με βάση τις πληροφορίες που απέστειλαν οι ισπανικές αρχές τον Σεπτέμβριο του 2015.
Commission Decision 2012/21/EU of 20 December 2011 on the application of Article 106(2) of the Treaty on the Functioning of the European Union to state aid in the form of public service compensation granted to certain undertakings entrusted with the operation of services of general economic interest (OJ L 7, 11.1.2012, p. 3).
Κατά τη διαδικασία της μετάβασης από την αναλογική στην ψηφιακή μετάδοση, η Ισπανία εκχώρησε στους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς μεταβατικούς ψηφιακούς πολυπλέκτες (φάση I).
Contrary to public broadcasters, private broadcasters do not have a public service remit and their geographical coverage obligation is also narrower.
Μετά την ελευθέρωση του ψηφιακού μερίσματος, τους εκχωρήθηκαν οριστικοί ψηφιακοί πολυπλέκτες (φάση II).
Commission Decision N632/2009 — Nichtkommerzieller Rundfunk-Fonds Austria, paras.
Αυτό δεν εμπόδισε, προφανώς, τις ισπανικές αρχές να υποχρεώσουν τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς να εκπέμπουν ταυτόχρονα στις δύο ζώνες συχνοτήτων έως την τελική εκχώρηση των ψηφιακών πολυπλεκτών στη ζώνη των 700 MHz, προκειμένου να επιτευχθεί η ορθή ελευθέρωση του ψηφιακού μερίσματος.
22 ff; Commission Decision 97/606/EC of 26 June 1997 pursuant to Article 90(3) of the EC Treaty on the exclusive right to broadcast television advertising in Flanders (OJ L 244, 6.9.1997, p. 18), para. 5.
Οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο) (ΕΕ L 108 της 24.4.2002, σ. 33).
62; C34/2006 DVB-T North-Rhine Westphalia, para.
Κρατική ενίσχυση C 25/2004, DVB-T Βερολίνο-Βραδεμβούργο.
83; C52/2005 Mediaset, para. 96.
Κρατική ενίσχυση C 52/2005 ψηφιακοί αποκωδικοποιητές.
Article 106(2) of the Spanish Constitution provides that ‘The individuals, under the terms established in Law, shall be entitled for indemnification for any damage suffered to any of their assets and rights, except in the cases of force majeure, as long as such damage is a consequence of the activities of the public service.’
Απόφαση της 6ης Οκτωβρίου 2009, Γερμανία κατά Επιτροπής στην υπόθεση DVB-T, Βερολίνο-Βραδεμβούργο T-21/06, ECLI:EU:T:2009:387· και απόφαση της 15ης Ιουνίου 2010, Mediaset κατά Επιτροπής· T-177/07, ECLI:EU:T:2010:233.
Judgment of 10 January 2006, Cassa di Risparmio di Firenze, C-222/04, ECLI:EU:C:2006:8, para.
Βλέπε σημείωση 79.
131; Judgment of 20 November 2003, GEMO SA, C-126/01, ECLI:EU:C:2003:622, para.
Οι ισπανικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με την απόφαση κίνησης της διαδικασίας με τις επιστολές της 29ης Ιουνίου 2012, της 12ης Δεκεμβρίου 2012 και της 6ης Ιουνίου 2013.
28; Judgment of 22 November 2001, Ferring SA, C-53/00, ECLI:EU:C:2001:627, paras.
Η Επιτροπή έλαβε επίσης παρατηρήσεις από την Abertis Telecom [6] (εφεξής «Abertis») με επιστολή της 7ης Αυγούστου 2012, από την Sociedad Gestora de Televisión NET TV (εφεξής «NET TV») με επιστολή της 14ης Αυγούστου 2012, από την Broadcast Networks Europe (εφεξής «BNE») με επιστολή της 17ης Αυγούστου 2012, από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (εφεξής «ΕΡΕ») με επιστολές της 20ής Αυγούστου 2012 και της 21ης Ιουνίου 2013 και, τέλος, από την SES Astra (εφεξής «Astra») με επιστολές της 19ης Αυγούστου και της 30ής Οκτωβρίου 2012.
19 ff; Judgment of 8 November 2001, Adria-Wien Pipeline, C-143/99, ECLI:EU:C:2001:598, para 38; Judgment of 7 March 2002, Italy v Commission, C-310/99, ECLI:EU:C:2002:143, para 251; Judgment of 14 January 2004, Fleuren Compost BV v Commission, T-109/01, ECLI:EU:T:2004:4, para.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας διεξήχθησαν αρκετές τηλεδιασκέψεις και συναντήσεις:
54; Judgment of 5 October 1999, France v Commission, C-251/97, ECLI:EU:C:1999:480, para. 40.
μεταξύ της Επιτροπής και της ΕΡΕ τον Ιούνιο και τον Δεκέμβριο του 2013 και τον Ιούνιο και τον Δεκέμβριο του 2014, καθώς και μεταξύ της Επιτροπής και της Astra, τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Δεκέμβριο του 2013 και τον Απρίλιο και τον Νοέμβριο του 2014.
Judgment of 14 January 2004, Fleuren Compost BV v Commission, T-109/01, ECLI:EU:T:2004:4, para.
Οι ισπανικές αρχές υπέβαλαν τα σχόλιά τους επί των παρατηρήσεων της Astra στις 12 Δεκεμβρίου 2012.
54.
Το Βασιλικό Διάταγμα 365/2010 όρισε ότι τα κανάλια μετάδοσης θα έπρεπε να μεταφερθούν σε άλλες συχνότητες κάτω των 790 MHz για τα τέλη του 2014.
Judgment of 5 October 1999, France v Commission, C-251/97, ECLI:EU:C:1999:480, para.
Επέβαλε επίσης στους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς την υποχρέωση να εκπέμπουν ταυτόχρονα σε δύο ζώνες συχνοτήτων, έως την οριστική κατανομή των ψηφιακών πολυπλεκτών στη ζώνη των 700 MHz.
40.
Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση αριθ. 243/2012/ΕΕ προβλέπει ότι από την 1η Ιανουαρίου 2013 όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέσουν τη ζώνη των 800 MHz για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες.
Judgment of 10 January 2006, Cassa di Risparmio di Firenze, C-222/04, ECLI:EU:C:2006:8, para.
Η Επιτροπή είχε εξουσιοδοτηθεί να χορηγεί παρεκκλίσεις έως το 2015, σε εξαιρετικές περιπτώσεις σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο.
131.
Βασιλικό διάταγμα 677, της 1ης Αυγούστου 2014, το οποίο ρυθμίζει την άμεση χορήγηση επιδοτήσεων σε παρόχους δημόσιας υπηρεσίας τηλεοπτικής οπτικοακουστικής επικοινωνίας σε κρατικό και περιφερειακό επίπεδο, οι οποίες αποσκοπούν στην αντιστάθμιση των δαπανών που προκύπτουν από την ταυτόχρονη και παροδική εκπομπή των τηλεοπτικών καναλιών τους κατά τη διαδικασία ελευθέρωσης της ζώνης των 790-862 MHz.
See footnote 47.
Σύσταση 2009/848/ΕΚ της Επιτροπής, της 28ης Οκτωβρίου 2009, για τη διευκόλυνση της απελευθέρωσης του ψηφιακού μερίσματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ L 308 της 24.11.2009, σ. 24).
Opinion of Advocate General Lenz of 23 May 1996, Ijssel-Vliet, C-311/94, ECLI:EU:C:1996:209, para.
Οι πρακτικές διευθετήσεις για την εφαρμογή αυτής της διαδικασίας είναι ευθύνη των κρατών μελών.
9.
συγκεκριμένα, προβλέπονται πάνω από 1300 κανάλια τηλεόρασης (εθνικής, περιφερειακής και τοπικής εμβέλειας)· το σύνθετο ανάγλυφο της Ισπανίας, το οποίο παρεμπόδιζε τον σχεδιασμό του φάσματος· η ανάγκη για διεθνή συντονισμό με τις γειτονικές χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αφρικής κ.λπ. Σύμφωνα με τη δήλωση της 13ης Μαρτίου 2012, του Υπουργείου Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τουρισμού, η Ισπανία εκτιμούσε ότι θα μπορούσε να πάρει το ψηφιακό μέρισμα ένα χρόνο νωρίτερα, δηλαδή κατά το τέλος του 2013.
Judgment of 21 March 1991, Italy v Commission, C-303/88, ECLI:EU:C:1991:136, para 57.
Τελικά, η Ισπανία δεν έλαβε το ψηφιακό μέρισμα έως την 31η Μαρτίου 2015.
Judgment of 15 June 2010, Mediaset v Commission, T-177/07, ECLI:EU:T:2010:233, para.
Επιπλέον, οργανώθηκαν αντίστοιχες τηλεδιασκέψεις με τις ισπανικές αρχές στις 24 Ιουνίου 2013 και στις 3 Ιουνίου 2014 και πραγματοποιήθηκαν τρεις συσκέψεις με αυτές, η πρώτη τον Ιούνιο του 2014, η δεύτερη τον Δεκέμβριο του 2014 και η τρίτη τον Μάρτιο του 2015.
75; subsequently confirmed by Judgment of 28 July 2011, Mediaset v Commission, C-403/10, ECLI:EU:C:2011:533.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2014, οι ισπανικές αρχές απέσυραν την κοινοποίηση σχετικά με το κόστος αντιστάθμισης ταυτόχρονης εκπομπής των δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων (αλλά όχι των ιδιωτικών ραδιοτηλεοπτικών φορέων) και ενημέρωσε την Επιτροπή ότι το βασιλικό διάταγμα 677/2014 για τη χορήγηση άμεσων επιδοτήσεων στους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς, είχε ως στόχο να χρηματοδοτήσει την προαναφερθείσα αντιστάθμιση με βάση την έννοια της υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος («ΥΓΟΣ»).
Commission Decision of 29 September 2010 N178/2010 — Spain — Public service compensation linked to a preferential dispatch mechanism for indigenous coal power plants.
Η ανακοίνωση υποστηριζόταν νομικά από τον νόμο για την αειφόρο οικονομία [23], ο οποίος ορίζει ότι η ζώνη συχνοτήτων των 800 MHz θα χρησιμοποιείται κυρίως για την παροχή προηγμένων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, σύμφωνα με τις εναρμονισμένες χρήσεις που έχουν συμφωνηθεί με την ΕΕ [24].
Judgment of 3 December 2014, Castelnou Energía, SL v Commission, T-57/11, ECLI:EU:T:2014:1021.
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 4, οι ισπανικές αρχές διαβίβασαν τις παρατηρήσεις στα σχόλια που υπέβαλε η Astra κατά τη διάρκεια της επίσημης διαδικασίας έρευνας και σε αυτές υπογράμμισαν ότι η Astra δεν παρέχει πληροφορίες επιπλέον των επιχειρημάτων που περιλαμβάνονται στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας.
As, by contrast with alternative technology platforms, the scarce terrestrial resources (i.e. frequencies) are required to be shared for multiple uses such as television, mobile broadband and telephony transmissions, this regulatory intervention has created additional costs which would not necessarily have arisen if from the outset the transmission of digital television using other platforms had been possible.
Η BNE θεωρεί ότι αν δεν υπήρχε το μέτρο, οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς θα έχαναν το κίνητρο για να εγκαταλείψουν τη ζώνη των 800 MHz που ελευθερώνεται από το ψηφιακό μέρισμα εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και, ως εκ τούτου, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεπάρκεια της αγοράς.
Commission Decision of 23 September 2004 SA N 370/2004, France — Aide à la restructuration de la société Imprimerie nationale.
Η ΝΕΤ TV θεωρεί ότι το κόστος της ταυτόχρονης εκπομπής είναι «αδύνατο», έχοντας υπόψη το μικρό μερίδιό της στην αγορά και την κατάσταση ΜΜΕ στην οποία βρίσκεται, και ισχυρίζεται ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στην αποχώρηση της ΝΕΤ TV από την αγορά αναφοράς.
Judgment of 4 April 2001, Regione Friuli Venezia Giulia v Commission, T-288/97, ECLI:EU:T:2001:115, para.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το μέτρο παρέχει οικονομικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης στους ιδιωτικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς, οι οποίοι λαμβάνουν επιδότηση που μειώνει αποτελεσματικά το κόστος το οποίο θα τους βάρυνε κανονικά.
41.
Η ανακοίνωση διευκρινίζει επίσης ότι, σε κάθε περίπτωση, οι δημόσιες παρεμβάσεις πρέπει να βασίζονται σε ενδελεχή ανάλυση της αγοράς και ότι η μετάβαση στην ψηφιακή μετάδοση αποτελεί μεγάλη βιομηχανική πρόκληση που πρέπει να καθοδηγείται από την αγορά.
Judgment of 17 September 1980, Phillip Morris v Commission, C-730/79, ECLI:EU:C:1980:209, para.
Το μέτρο τροποποιεί τη συμπεριφορά την οποία θα είχαν υπό κανονικές συνθήκες της αγοράς, δεδομένου ότι χωρίς αυτήν την αντιστάθμιση, όπως ισχυρίζονται οι ισπανικές αρχές, μερικοί από τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς δεν θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν την ταυτόχρονη εκπομπή και θα αναγκάζονταν να χρεοκοπήσουν, γεγονός που θα οδηγούσε στην επιστροφή της άδειάς τους.
11.
BOE.
See footnotes 56 and 57.
Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, COM(2010)245 final/2.
Communication from the Commission to the Council, the European Parliament, the Economic and Social Committee and the Committee of the Regions — the eEurope 2005 action plan: an information society for everyone.
Ευρώπη 2020 — Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη COM(2010)2020.
COM(2002)263 final.
Βασιλικό Διάταγμα 944, της 29ης Ιουλίου 2005, με το οποίο εγκρίνεται το εθνικό τεχνικό σχέδιο επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης.
See for example the State aid action plan — Less and better targeted State aid: a roadmap for State aid reform 2005-2009.
Νόμος 2, της 4ης Μαρτίου 2011, για την αειφόρο οικονομία.
COM(2005) 107 final, p. 4.
Βασιλικό διάταγμα 365, της 26ης Μαρτίου 2010, για τη ρύθμιση της κατανομής των πολυπλεκτών της Επίγειας Ψηφιακής Τηλεόρασης μετά την παύση των επίγειων τηλεοπτικών μεταδόσεων με αναλογική τεχνολογία.
This approach was confirmed by the General Court in the Judgments of 26 November 2015, Spain v Commission, T-461/13, ECLI:EU:T:2015:891; Basque Country and Itelazpi v Commission, T-462/13, ECLI:EU:T:2015:902; Galicia v Commission and Retegal v Commission, T-463/13 and T-464/13, ECLI:EU:T:2015:901; Catalonia and CTTI v Commission, T-465/13, ECLI:EU:T:2015:900; Navarra v Commission, T-487/13, ECLI:EU:T:2015:899; and finally Abertis Telecom and Retevisión v Commission, T-541/13, ECLI:EU:T:2015:898.
Βασιλικό Διάταγμα 458, της 1ης Απριλίου 2011, για τις ενέργειες στον τομέα του φάσματος για την ανάπτυξη της ψηφιακής κοινωνίας.
See, among others, N622/03 Digitalisierungsfonds — Austria (OJ C 228, 17.9.2005, p. 11); Commission Decision 2006/513/EC of 9 November 2005 on the State Aid which the Federal Republic of Germany has implemented for the introduction of digital terrestrial television (DVB-T) in Berlin-Brandenburg — Germany (OJ L 200, 22.7.2006, p. 14); Commission Decision 2007/258/EC of 20 December 2006 on the measure No C 24/2004 (ex NN 35/2004) implemented by Sweden for the introduction of digital terrestrial television (OJ L 112, 30.4.2007, p. 77); Commission Decision 2007/374/EC of 24 January 2007 on State aid C 52/2005 (ex NN 88/2005, ex CP 101/2004) implemented by the Italian Republic for the subsidised purchase of digital decoders (OJ L 147, 8.6.2007, p. 1); N270/06 Subsidies to digital decoders with API — Italy (OJ C 80, 13.4.2007, p.
Επιτροπή Αγοράς Τηλεπικοινωνιών.
1); N107/07 Subsidies to IdTV — Italy (OJ C 246, 20.10.2007, p. 1); Commission Decision 2008/708/EC of 23 October 2007 on the State aid C 34/06 (ex N 29/05, ex CP 13/04) which the Federal Republic of Germany is planning to implement for the introduction of digital terrestrial television (DVB-T) in North Rhine-Westphalia (OJ L 236, 3.9.2008, p. 10); SA.28685 Captación de Televisión Digital en Cantabria — Spain (OJ C 119, 24.4.2012, p. 1); N671b/2009 — Digital switch-over in Slovakia (OJ C 39, 8.2.2011, p. 1).
Δέκατη τέταρτη πρόσθετη διάταξη.
37; Judgment of 23 February 2006, Atzeni v Regione autonoma della Sardegna, C-346/03 and C-529/03, ECLI:EU:C:2006:130, para.
Απόφαση της 25ης Ιανουαρίου 1989, της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνιών, με την οποία δημοσιεύεται η συμφωνία με την οποία εγκρίνεται η βασική συγγραφή υποχρεώσεων του διαγωνισμού για την ανάθεση της δημόσιας υπηρεσίας τηλεόρασης, σε έμμεση διαχείριση, και διατάσσεται η προκήρυξη του αντίστοιχου δημόσιου διαγωνισμού, τίτλος III, δικαιώματα και υποχρεώσεις των παραχωρησιούχων.
79; Judgment of 14 July 2011, Commission v Italy, C-303/09, ECLI:EU:C:2011:483, para.
Οι ισπανικές αρχές απάντησαν ότι οι περισσότερες από αυτές τις πληροφορίες είχαν ήδη κοινοποιηθεί πριν από την έναρξη της επίσημης διαδικασίας έρευνας και έκαναν συγκεκριμένες παρατηρήσεις σχετικά με το ζήτημα των αποδεικτικών στοιχείων που θα ήταν απαραίτητα για να δικαιολογηθεί η επιλογή της επίγειας πλατφόρμας προκειμένου να λυθεί το πρόβλημα της έλλειψης συχνοτήτων, ισχυριζόμενες ότι αυτό το ζήτημα υπερβαίνει την αξιολόγηση της ουδετερότητας του μέτρου και δεν υποχρεούνται να δικαιολογήσουν μερικά προβλεπόμενα αντισταθμιστικά μέτρα που είναι σαφώς συμβατά με το δίκαιο Ένωσης.
52.
Το μέτρο επιτρέπει σε αυτούς τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς να πληρούν τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλει ο νόμος και, ως εκ τούτου, να διατηρούν τις άδειες, το κοινό και τα διαφημιστικά έσοδά τους, καθώς και να μειώνουν σημαντικά το συνολικό κόστος μετάβασής τους.
See, for instance, Judgment of 12 November 2008, Cantieri Navali Termoli SpA v Commission, T-70/07, ECLI:EU:T:2008:486, para.
Έχει σχεδιαστεί η ενίσχυση με τρόπο ώστε να επιτευχθεί ο στόχος κοινού συμφέροντος; Συγκεκριμένα:
59.
Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών — «Να επωφεληθούμε πλήρως από το ψηφιακό μέρισμα στην Ευρώπη: κοινή προσέγγιση για τη χρήση του φάσματος που απελευθερώνεται από την ψηφιακή μετάβαση», COM(2007) 700 final.
See Judgment of 12 November 2008, Cantieri Navali Termoli SpA v Commission, T-70/07, ECLI:EU:T:2008:486, para.
Βασιλικό Διάταγμα 805, της 19ης Σεπτεμβρίου 2014, για την έγκριση του Εθνικού Τεχνικού Σχεδίου για την επίγεια ψηφιακή τηλεόραση και για τη ρύθμιση ορισμένων ζητημάτων για την ελευθέρωση του ψηφιακού μερίσματος.
81.
Σύσταση (ΕΕ) 2016/22 της Επιτροπής
Commission Recommendation (EU) 2016/22
σχετικά με την πρόληψη και τη μείωση της μόλυνσης από καρβαμιδικό αιθυλεστέρα σε αποστάγματα πυρηνόκαρπων φρούτων και αποστάγματα στεμφύλων πυρηνόκαρπων φρούτων, για την κατάργηση της σύστασης 2010/133/ΕΕ
on the prevention and reduction of ethyl carbamate contamination in stone fruit spirits and stone fruit marc spirits, repealing Recommendation 2010/133/EU
Η επιστημονική ομάδα για τις μολυσματικές προσμείξεις στην τροφική αλυσίδα της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας των Τροφίμων (EFSA) εξέδωσε στις 20 Σεπτεμβρίου 2007 επιστημονική γνώμη σχετικά με τον καρβαμιδικό αιθυλεστέρα και το υδροκυανικό οξύ σε τρόφιμα και ποτά [1].
The Scientific Panel on Contaminants in the Food Chain of the European Food Safety Authority (EFSA) adopted on 20 September 2007 a scientific opinion on ethyl carbamate and hydrocyanic acid in food and beverages [1].
Η ομάδα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο καρβαμιδικός αιθυλεστέρας σε αλκοολούχα ποτά αποτελεί λόγο ανησυχίας για την υγεία, ιδίως όσον αφορά τα αποστάγματα πυρηνόκαρπων φρούτων, και συνέστησε τη λήψη μέτρων μετριασμού ώστε να μειωθούν τα επίπεδα καρβαμιδικού αιθυλεστέρα στα εν λόγω ποτά.
The Panel concluded that ethyl carbamate in alcoholic beverages indicates a health concern, particularly with respect to stone fruit brandies, and recommended taking mitigation measures to reduce the levels of ethyl carbamate in these beverages.
Η μέγιστη περιεκτικότητα υδροκυανικού οξέος σε αποστάγματα πυρηνόκαρπων φρούτων και αποστάγματα στεμφύλων πυρηνόκαρπων φρούτων ορίστηκε στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [2].
Maximum contents of hydrocyanic acid in stone fruit spirits and stone fruit marc spirits have been laid down in Regulation (EC) No 110/2008 of the European Parliament and of the Council [2].
Ο ανωτέρω κανονισμός ορίζει ότι η μέγιστη περιεκτικότητα σε υδροκυανικό οξύ σε αποστάγματα πυρηνόκαρπων φρούτων και αποστάγματα στεμφύλων πυρηνόκαρπων φρούτων είναι 7 γραμμάρια ανά εκατόλιτρο αλκοόλης 100 % vol.
This Regulation stipulates that the maximum hydrocyanic acid content in stone fruit spirits and stone fruit marc spirits shall be 7 grams per hectolitre of 100 % vol. alcohol (70 mg/l).
(70 mg/l).
Regulation (EC) No 1334/2008 of the European Parliament and of the Council [3] establishes a maximum level of hydrocyanic acid of 35 mg/kg in alcoholic beverages.
O κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1334/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [3] καθορίζει τη μέγιστη περιεκτικότητα υδροκυανικού οξέος σε 35 mg/kg στα αλκοολούχα ποτά.
This maximum level applies without prejudice to Regulation (EC) No 110/2008.
Το ανώτατο επίπεδο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 110/2008.
Commission Recommendation 2010/133/EU [4] provided for a Code of Practice on the prevention and reduction of ethyl carbamate contamination in stone fruit spirits and stone fruit marc spirits and recommended the Member States to take the necessary measures to ensure that this Code is implemented by all concerned food business operators.
Η σύσταση 2010/133/ΕΕ της Επιτροπής [4] προέβλεπε έναν κώδικα ορθής πρακτικής για την πρόληψη και τη μείωση των επιπέδων καρβαμιδικού αιθυλεστέρα σε αποστάγματα πυρηνόκαρπων φρούτων και αποστάγματα στεμφύλων πυρηνόκαρπων φρούτων και συνιστούσε στα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι ο εν λόγω κώδικας εφαρμόζεται από όλους τους ενδιαφερόμενους υπευθύνους επιχειρήσεων τροφίμων.
Furthermore it had to be ensured that all the appropriate measures were taken to achieve levels of ethyl carbamate in stone fruit spirits and stone fruit marc spirits as low as possible with the aim to achieve the level of 1 mg/l as a target.