natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Από τους υπολογισμούς αυτούς προκύπτει ότι η Buonotourist έλαβε ανεπαρκή αντιστάθμιση για τα έτη 1998, 1999 και 2000, συνολικού ύψους 1 111 572 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων.
The second expert was nevertheless unable to calculate the compensation pursuant to Article 11 of Regulation (EEC) No 1191/69 due to a lack of essential data on both the anticipated and the actual number of units of measure of transport.
Ο πραγματογνώμονας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ποσό αυτό θα μπορούσε να αντιστοιχεί στο ποσό της ανεπαρκούς αντιστάθμισης.
The second expert therefore calculated the possible amount of undercompensation as the difference between the potential revenues that the company could have obtained by operating the service on a commercial basis (estimate) and the sum of the actual revenues and the public contributions received.
Η καταβολή αυτής της πρόσθετης αντιστάθμισης στην Buonotourist από την πλευρά της περιφέρειας, δυνάμει της απόφασης αριθ. 5650/2012, συνιστά το μη κοινοποιηθέν μέτρο και το αντικείμενο της παρούσας απόφασης.
For Buonotourist, those calculations result in an undercompensation for 1998, 1999 and 2000 only, totalling EUR 1 111 572 including interest.
ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ/ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΑΒΙΒΑΣΤΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
The expert concluded that this amount could be taken as the amount of undercompensation.
Οι παραχωρήσεις αυτές χορηγούσαν στην εταιρεία το αποκλειστικό δικαίωμα να παρέχει τις εν λόγω υπηρεσίες.
Payment of this sum was made by the Region to Buonotourist on 21 December 2012.
Οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν επίσης ότι η Buonotourist ζήτησε από την περιφέρεια να χορηγήσει παραχωρήσεις για την παροχή υπηρεσιών στα εν λόγω δρομολόγια για κάθε έτος της υπό εξέταση περιόδου και ότι οι παραχωρήσεις αυτές όριζαν πάντα ότι οι υπηρεσίες παρέχονταν εξ ολοκλήρου με κίνδυνο των υπόψη επιχειρήσεων και, ειδικότερα, «χωρίς η παροχή της υπηρεσίας να συνεπάγεται το δικαίωμα σε οποιαδήποτε ενίσχυση ή αντιστάθμιση».
It is the payment of that additional compensation by the Region to Buonotourist as a consequence of judgment No 5650/2012 that constitutes the non-notified measure and the subject matter of this Decision.
Οι ιταλικές αρχές διαβίβασαν αντίγραφο υποδείγματος σύμβασης παραχώρησης που αφορά άλλη εταιρεία («υπόδειγμα σύμβασης παραχώρησης») του έτους 1972/73, υποστηρίζοντας ότι ήταν όμοια με τη σύμβαση που χρησιμοποιήθηκε με την Buonotourist για την υπό εξέταση περίοδο.
ADDITIONAL INFORMATION/OBSERVATIONS PROVIDED BY THE ITALIAN AUTHORITIES
Ωστόσο, οι ιταλικές αρχές δεν έχουν παράσχει καμία σύμβαση παραχώρησης που να έχει όντως συναφθεί με την Buonotourist κατά την υπό εξέταση περίοδο.
According to the Italian authorities, Buonotourist, like other providers of regional scheduled bus transport services, operated on the basis of provisional licences (concessions) which had to be renewed annually upon the request of the company.
Οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι, δυνάμει των εν λόγω παραχωρήσεων, η Buonotourist ήταν ελεύθερη να προτείνει την αντικατάσταση των τρόπων μεταφοράς που έπρεπε να χρησιμοποιηθούν ή να ζητήσει την ολική ή μερική κατάργηση των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας, εφόσον οι υποχρεώσεις αυτές συνεπάγονταν οικονομικό μειονέκτημα για την ίδια, αλλά η εταιρεία δεν άσκησε ποτέ το δικαίωμα αυτό.
Those concessions provided the company with the exclusive right to provide the relevant services.
Επιπλέον, οι ιταλικές αρχές ισχυρίζονται ότι η εταιρεία δεν κοινοποίησε ποτέ στην περιφέρεια το γεγονός ότι οι υποχρεώσεις συνεπάγονταν οικονομικά μειονεκτήματα ή ότι παρείχε υπηρεσίες τις οποίες δεν θα εκτελούσε αν δεν ήταν υποχρεωμένη να το πράξει στο πλαίσιο ΥΔΥ.
The Italian authorities further maintain that Buonotourist requested concessions to provide services on the relevant routes from the Region in each year of the period under review and that those concessions always stipulated that the services were carried out entirely at the risk of the undertakings in question and, specifically, ‘without the performance of the service constituting a right to a subsidy or compensation of any kind’.
Τέλος, σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, η Buonotourist ουδέποτε ζήτησε την κατάργηση των ΥΔΥ, όπως προβλέπεται από το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69.
The Italian authorities provided a copy of a sample concession contract concerning another undertaking (‘the sample concession contract’) from 1972/73 attesting that it was the same as the one used with Buonotourist for the period under review.
Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, οι δημόσιες επιδοτήσεις που χορηγήθηκαν στην εταιρεία Buonotourist στο παρελθόν βασίζονταν στη μεθοδολογία του τυποποιημένου κόστους, που προέβλεπε τη χρήση των παραμέτρων οι οποίες θεσπίστηκαν με τον περιφερειακό νόμο αριθ. 16/1983, όπως ο αριθμός των χιλιομέτρων που έχουν ανατεθεί σε σχέση με τον αριθμό των χιλιομέτρων που έχουν πράγματι διανυθεί, ο αριθμός των εργαζομένων και των λεωφορείων, που διαφοροποιούνταν ανάλογα με το είδος της παρεχόμενης υπηρεσίας (σε αστική, ορεινή ή λοφώδη περιοχή), η νομική και οικονομική αντιμετώπιση του προσωπικού, το μέγεθος της επιχείρησης και το κόστος των λεωφορείων.
However, the Italian authorities did not provide any concession contracts actually concluded with Buonotourist during the period under review.
Οι ιταλικές αρχές διατηρούν επίσης αμφιβολίες για το κατά πόσον η Buonotourist έχει αποδείξει ότι εκπλήρωσε τις ΥΔΥ με αποτελεσματικό και ορθό τρόπο, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69, και υποστηρίζουν ότι η Buonotourist δεν διέθετε σύστημα διαχωρισμού των λογαριασμών όπως προβλέπεται από το άρθρο 1 παράγραφος 5 του ίδιου κανονισμού.
The Italian authorities maintain that under those concessions Buonotourist was free to propose the substitution of the forms of transport to be used by it or to apply for the termination in whole or in part of its PSOs where such obligations entailed an economic disadvantage to it, but that the company never exercised that right.
Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 15, το Consiglio di Stato όρισε δύο πραγματογνώμονες για να υπολογίσουν την πρόσθετη αντιστάθμιση που όφειλε η περιφέρεια στην Buonotourist, σύμφωνα με τα άρθρα 6, 10 και 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69.
Finally, according to the Italian authorities, Buonotourist never requested the termination of the PSO as required by Article 4(1) of Regulation (EEC) No 1191/69.
Αμφότεροι οι πραγματογνώμονες υπέβαλαν τις εκθέσεις τους στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, αλλά μόνον ο δεύτερος πραγματογνώμονας μπόρεσε να υπολογίσει την πρόσθετη αντιστάθμιση που η περιφέρεια όφειλε στην Buonotourist («έκθεση»).
According to the Italian authorities, the public contributions granted to Buonotourist in the past were based on standard cost methodology, calculated on the basis of certain parameters established in Regional Law No 16/1983, such as the number of kilometres awarded vis-à-vis the kilometres travelled, the number of employees and buses, which vary depending on the type of service performed (urban, mountain, hill services), the legal and economic treatment of employees, the size of the undertaking, and the costs of the buses.
Στην έκθεση, ο δεύτερος πραγματογνώμονας αναφέρει επανειλημμένα ότι τα μέρη υπέβαλαν στοιχεία που δεν συμφωνούσαν μεταξύ τους ή που δεν ήταν αρκετά ακριβή, καθώς παρείχαν μόνο κατά προσέγγιση εκτίμηση.
The Italian authorities also doubt whether Buonotourist has demonstrated that it had efficiently and correctly operated the PSOs in accordance with Regulation (EEC) No 1191/69 and submit that Buonotourist did not have an account separation system as required by Article 1(5) of that Regulation.
Ειδικότερα, ο δεύτερος πραγματογνώμονας παρατηρεί ότι τα μέρη προσκόμισαν αντιφατικά αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά την αντιστάθμιση που καταβλήθηκε κατά το παρελθόν.
AMOUNT OF COMPENSATION
Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των ιταλικών αρχών, ο δεύτερος πραγματογνώμονας επισημαίνει ότι η Buonotourist τήρησε χωριστή λογιστική για τις δραστηριότητες δημόσιων και ιδιωτικών μεταφορών, αλλά εξηγεί ότι δεν ήταν δυνατό να εξακριβωθεί ο ορθός καταλογισμός ορισμένων δαπανών στον έναν ή τον άλλον τομέα δραστηριότητας.
As explained in recital 15, the Consiglio di Stato appointed two experts to determine the additional compensation owed to Buonotourist by the Region on the basis of Articles 6, 10 and 11 of Regulation (EEC) No 1191/69.
Ο δεύτερος πραγματογνώμονας εξηγεί περαιτέρω ότι δεν ήταν δυνατό να συγκεντρωθούν αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με τις δαπάνες που θα είχαν αποφευχθεί σε περίπτωση κατάργησης της ΥΔΥ, ακόμη και με τη χρήση της «επαγωγικής μεθόδου» που προέβλεπε η απόφαση του Consiglio di Stato.
On 27 September 2012, the two experts each issued their respective reports, but only the second expert was able to calculate the additional compensation due to Buonotourist by the Region (‘the report’).
Κατά συνέπεια, ο δεύτερος πραγματογνώμονας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν δυνατό να προσδιοριστεί η συμπληρωματική αντιστάθμιση για την υποχρέωση λειτουργίας ή μεταφοράς, που υπολογίζεται με βάση το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69.
In the report, the second expert frequently reiterates that the parties submitted data that did not match or that were not precise enough, constituting only an approximation.
Όσον αφορά την πρόσθετη αντιστάθμιση για την υποχρεωτική τιμολόγηση που προβλέπεται από το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69, ο δεύτερος πραγματογνώμονας αναγνωρίζει ότι δεν ήταν δυνατό να υπολογιστεί βάσει της παραγράφου 1 της εν λόγω διάταξης, λόγω ελλιπών ή μη αξιόπιστων στοιχείων.
In particular, the second expert observes that the parties have provided contradictory documentary evidence regarding the compensation paid in the past.
Ως εκ τούτου, εφαρμόστηκε η «επαγωγική μέθοδος» που προβλέπεται από το Consiglio di Stato.
In contrast to the claim made by the Italian authorities, the second expert notes that Buonotourist kept separate accounts for its public and private transport activities, but explains that no verification could be made of the correct imputation of some costs to the one or the other sector of activity.
Το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι, σε περίπτωση υποχρεωτικής τιμολόγησης, το ύψος της αντιστάθμισης πρέπει να ισούται με τη διαφορά των δύο ακόλουθων ποσών:
The second expert further explains that it was not possible to acquire reliable data on the costs that would not have been incurred in case of termination of the PSO — even using the ‘inductive method’ prescribed by the Consiglio di Stato.
Το πρώτο ποσό ισούται με τη διαφορά μεταξύ του γινομένου του αναφερομένου αριθμού μονάδων μεταφοράς επί:
Accordingly, the second expert concluded that no additional compensation for the obligation to operate or carry, calculated on the basis of Article 10 of Regulation (EEC) No 1191/69 could be determined.
είτε την τιμή του πλέον ευνοϊκού κομίστρου, του οποίου την εφαρμογή θα ηδύνατο να απαιτήσουν οι χρησιμοποιούντε, εάν δεν υφίστατο η υποχρέωση τιμολογήσεως,
As regards additional compensation in relation to tariff obligations — Article 11 of Regulation (EEC) No 1191/69 — the second expert acknowledges that it could not be calculated on the basis of paragraph 1 of that provision, because of missing and/or unreliable data.
είτε, εάν δεν εφαρμοζόταν το ανωτέρω κόμιστρο, την τιμή του κομίστρου που θα εφαρμοζόταν εάν η διαχείριση της επιχείρησης γινόταν με εμπορικά κριτήρια, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος της παρεχόμενης υπηρεσίας καθώς και τις συνθήκες της αγοράς,
Therefore, the ‘inductive method’ prescribed by the Consiglio di Stato was applied.
και του γινομένου του πραγματικού αριθμού μονάδων μεταφοράς επί την τιμή του κομίστρου που επιβάλλεται βάσει της υποχρεώσεως τιμολογήσεως, κατά τη διάρκεια της εξεταζομένης περιόδου.
Article 11 of Regulation (EEC) No 1191/69 provides, inter alia, that the amount of the compensation must, in the case of a tariff obligation, be equal to the difference between the following two amounts.
Το δεύτερο ποσό ισούται με τη διαφορά μεταξύ του κόστους το οποίο θα προέκυπτε είτε από την εφαρμογή του ευνοϊκότερου κομίστρου είτε από την εφαρμογή του κομίστρου το οποίο θα εφαρμοζόταν εάν η διαχείριση γινόταν με εμπορικά κριτήρια και του κόστους το οποίο προκύπτει από την εφαρμογή του κομίστρου που επιβάλλεται βάσει της υποχρεώσεως τιμολογήσεως.
The first amount is equal to the difference between, on the one hand, the product of the anticipated number of units of measure of transport and:
Ελλείψει των απαραίτητων στοιχείων για τον προσδιορισμό των εν λόγω ποσών, ο δεύτερος πραγματογνώμονας υπολόγισε το ποσό της οφειλόμενης αντιστάθμισης ως τη διαφορά των δύο ποσών, με την εξής ερμηνεία:
either the most favourable existing rate which might be claimed by users if the obligation in question did not exist,
Ελλείψει δεδομένων τόσο για τον προβλεπόμενο όσο και για τον πραγματικό αριθμό μονάδων μεταφοράς, το πρώτο ποσό ισούται με το ποσό που είναι αναγκαίο για την κάλυψη του πραγματικού κόστους (ή του «τυποποιημένου κόστους», αν είναι χαμηλότερο) μείον τα έσοδα από την επιβατική κίνηση.
or where there is no such rate, the rate which the undertaking, operating on a commercial basis and taking into account both the costs of the operation in question and the state of the market, would have applied,
Όσον αφορά το δεύτερο ποσό, ο πραγματογνώμονας θεωρεί ότι αυτό θα πρέπει να ισούται με το πραγματικό κόστος (ή το «τυποποιημένο κόστος», αν είναι χαμηλότερο) μείον τη διαφορά μεταξύ του πραγματικού κόστους (ή του «τυποποιημένου κόστους», αν είναι χαμηλότερο) και του ήδη εισπραχθέντος ποσού της αντιστάθμισης.
and, on the other hand, the product of the actual number of units of measure of transport and the rate imposed for the period under consideration.
Σύμφωνα με τη γνώμη του δεύτερου πραγματογνώμονα, από τους υπολογισμούς αυτούς προκύπτει ότι, κατά την υπό εξέταση περίοδο, η Buonotourist θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι έλαβε ανεπαρκή αντιστάθμιση μόνο για τα έτη 1998, 1999 και 2000, λόγω της εικαζόμενης υποχρεωτικής τιμολόγησης που της επιβλήθηκε.
The second amount is equal to the difference between the costs which would be incurred applying either the most favourable existing rate or the rate which the undertaking would have applied if operating on a commercial basis and the costs actually incurred under the obligatory rate.
ΛΟΓΟΙ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
In the absence of the data required to determine those amounts, the second expert calculated the amount of compensation due as the difference between the two amounts as interpreted below.
Όπως προκύπτει από την απόφαση κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή διατηρούσε πλήθος αμφιβολιών όσον αφορά τη συμβατότητα του μέτρου με την εσωτερική αγορά.
In the absence of the anticipated and the actual number of units of measure of transport, the first amount is equal to the amount necessary to cover the real costs (or the ‘standard costs’ if lower), minus the revenues obtained from the traffic carried.
Πρώτον, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσον πληρούνταν οι τέσσερις προϋποθέσεις που όρισε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΔΕΕ») στην απόφαση Altmark.
As regards the second amount, the expert considered that it should be equal to the real costs (or the ‘standard costs’ if lower) minus the difference between the real costs (or the ‘standard costs’ if lower) and the amount of compensation already received.
Για να διαπιστωθεί αν, στην παρούσα υπόθεση, το άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 απαλλάσσει όντως τις ιταλικές αρχές από την υποχρέωση προηγούμενης κοινοποίησης, είναι συνεπώς αναγκαίο να προσδιοριστεί, πρώτον, αν η περιφέρεια είχε πράγματι επιβάλει μονομερώς υποχρέωση δημόσιας υπηρεσίας στην Buonotourist και, δεύτερον, αν η αναγνωρισθείσα αντιστάθμιση για την εν λόγω υποχρέωση συνάδει με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69.
The amount of undercompensation for those three years was calculated by the second expert to amount to EUR 838 593,21, to which legal interest of EUR 272 979,13 was added, resulting in additional compensation of EUR 1 111 572.
Η Επιτροπή δεν μπόρεσε να καταλήξει σε συμπέρασμα σχετικά με το ερώτημα κατά πόσον η αντιστάθμιση προς την Buonotourist πληρούσε τις προϋποθέσεις αυτές.
It was this amount which the Consiglio di Stato ordered the Region to pay to Buonotourist, which it actually paid on 21 December 2012.
Τρίτον, η Επιτροπή είχε αμφιβολίες για τη συμβατότητα του μέτρου κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1370/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.
GROUNDS FOR INITIATING THE PROCEDURE
Εάν επιβεβαιωνόταν ότι δεν πληρούνταν τουλάχιστον μία από τις προϋποθέσεις απαλλαγής από την κοινοποίηση οι οποίες προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1191/69 και ότι θα ήταν αναγκαία η διενέργεια αξιολόγησης κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1370/2007, η Επιτροπή θα αμφισβητούσε την τήρηση των προϋποθέσεων του εν λόγω κανονισμού στη συγκεκριμένη περίπτωση.
As explained in the opening decision, the Commission had several doubts regarding the compatibility of the measure with the internal market.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
First, the Commission questioned whether the four conditions laid down by the Court of Justice of the European Union (‘the CJEU’) in its Altmark case-law had been fulfilled.
Οι ιταλικές αρχές δεν υπέβαλαν παρατηρήσεις σχετικά με την απόφαση κίνησης της διαδικασίας σε εθνικό επίπεδο.
Second, the Commission had doubts regarding the exemption from the notification obligation under Regulation (EEC) No 1191/69.
Μόνο η περιφέρεια της Καμπανίας έχει υποβάλει παρατηρήσεις.
The question of whether Article 17(2) of Regulation (EEC) No 1191/69 indeed exempted the Italian authorities from prior notification in the present case thus depends, first, on whether a PSO was in fact unilaterally imposed on Buonotourist by the Region and, second, on whether the compensation paid pursuant to that obligation complies with the requirements of Regulation (EEC) No 1191/69.
Πρώτον, η περιφέρεια προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία, από τα οποία προκύπτει ότι, κατά την υπό εξέταση περίοδο, η Buonotourist παρείχε «αδειοδοτημένες υπηρεσίες» αναλαμβάνοντας η ίδια τους κινδύνους, πέραν των υπηρεσιών που αποτελούσαν το αντικείμενο της σύμβασης παραχώρησης.
The Commission could not conclude whether the compensation awarded to Buonotourist fulfilled those conditions.
Για παράδειγμα, προκύπτει ότι, κατά την υπό εξέταση περίοδο, η Buonotourist παρείχε υπηρεσίες διεθνών και διαπεριφερειακών μεταφορών με λεωφορεία.
Third, the Commission had doubts regarding the possible compatibility of the measure under Regulation (EC) No 1370/2007 of the European Parliament and of the Council.
Επιπλέον, η περιφέρεια εξήγησε ότι η Buonotourist τηρούσε χωριστή λογιστική μόνο για τις δραστηριότητες ενοικίασης και τις δραστηριότητες μεταφοράς, χωρίς καμία διάκριση για τις «αδειοδοτημένες υπηρεσίες», που παρείχε με δικό της κίνδυνο.
If it was confirmed that at least one of the conditions for exemption from notification pursuant to Regulation (EEC) No 1191/69 was not met and an assessment under Regulation (EC) No 1370/2007 had to be conducted, the Commission had doubts whether the conditions of that Regulation were complied with in the present case.
Δεύτερον, η περιφέρεια επανέλαβε ότι, κατά την υπό εξέταση περίοδο, δεν διαπιστώθηκε μονομερής επιβολή υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας.
COMMENTS BY ITALY
Η περιφέρεια επισήμανε ότι η εταιρεία, σύμφωνα με τους κανόνες που ίσχυαν τότε, ζητούσε κάθε χρόνο την ανανέωση της παραχώρησης υπηρεσιών· επομένως, καμία πράξη παραχώρησης δεν είχε ως αποτέλεσμα τη μονομερή επιβολή ΥΔΥ.
The Italian authorities at the national level did not provide any comments on the opening decision.
Όσον αφορά τα ανώτατα όρια κομίστρου, η περιφέρεια παρατήρησε ότι η τιμολόγηση που προβλεπόταν από τις συμβάσεις παραχώρησης ενέπιπτε στο πλαίσιο των γενικών μέτρων της πολιτικής τιμών που εφάρμοζαν όλες οι επιχειρήσεις του κλάδου.
Only the Campania Region did.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ
First, the Region submitted documentation meant to show that Buonotourist performed ‘authorised services’ at its own risk, in addition to the services under concession in the period concerned.
Ο μοναδικός τρίτος που υπέβαλε παρατηρήσεις ως απάντηση στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας ήταν η Buonotourist, η δικαιούχος του κοινοποιηθέντος μέτρου.
For example, Buonotourist appears to have provided international and interregional bus transport services in the period under review.
Στις δηλώσεις της, η Buonotourist εκφράζει τη διαφωνία της με τις προκαταρκτικές θέσεις που έλαβε η Επιτροπή στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας.
In addition, the Region explained that Buonotourist only had accounting separation between rental services and bus transport services, without further distinguishing the ‘authorised services’ that the company performed at its own risk.
τη «σύμβαση-γέφυρα για την παροχή υπηρεσιών», που υπογράφηκε από την Buonotourist και την περιφέρεια για το έτος 2003, σύμφωνα με το άρθρο 46 του περιφερειακού νόμου αριθ. 3/02, και η οποία παρέτεινε και αντικατέστησε τις υφιστάμενες παραχωρήσεις,
Moreover, following the judgment of the Consiglio di Stato in 2009, the Region repeatedly asked Buonotourist to provide the acts or contracts imposing PSOs on it in order to comply with the judgment.
την απόφαση αριθ. 8726 του περιφερειακού συμβουλίου, της 30ής Δεκεμβρίου 1999, με την οποία η Buonotourist εξουσιοδοτήθηκε να τροποποιήσει το δρομολόγιο της γραμμής κατόπιν αιτήματος της ίδιας της εταιρείας και άλλων υπογραφόντων,
According to the Region, the company never replied to these requests.
την απόφαση αριθ. 323 της περιφερειακής κυβέρνησης, της 4ης Μαΐου 2000, με την οποία παρατάθηκε η αναστολή της αύξησης του κόστους των καρτών απεριορίστων διαδρομών για τις περιφερειακές υπηρεσίες μεταφοράς με λεωφορεία,
Regarding the cap on tariffs, the Region noted that the tariffs indicated by the concession contracts derived from general measures of price policy applied by all companies operating in the same sector.
το υπόμνημα 4770/2000, με το οποίο κοινοποιήθηκαν οι διαφορετικές μέθοδοι υπολογισμού των τιμών όσον αφορά τις κανονικές κάρτες απεριορίστων διαδρομών και τις κάρτες για τα λεγόμενα «εργατικά δρομολόγια» (linee operaie),
COMMENTS BY INTERESTED PARTIES
το διάταγμα αριθ. 1609/2001 του υπουργού Μεταφορών της περιφέρειας σχετικά με τη μετάβαση από τη λίρα στο ευρώ, το οποίο υπενθύμιζε στους παραχωρησιούχους την απαγόρευση εφαρμογής καταχρηστικών αυξήσεων, που αποτελούσε παραχωρησιακή/συμβατική υποχρέωση.
The only third party to submit observations in response to the opening decision was Buonotourist, the beneficiary of the measure.
Τέλος, η Buonotourist υποστήριξε ότι, επειδή η περιφέρεια είχε επανειλημμένα μειώσει το ποσό του τυποποιημένου κόστους, εφαρμόζοντάς το κατά τρόπο ανομοιογενή στις διάφορες γραμμές και παραχωρήσεις, κάποιοι φορείς εκμετάλλευσης είχαν αποφασίσει να αναστείλουν τη λειτουργία ορισμένων συστηματικά ζημιογόνων γραμμών.
In its submissions, Buonotourist disagreed with the preliminary positions taken by the Commission in the opening decision.
Σύμφωνα με την Buonotourist, αυτό αποδεικνύει ότι η εταιρεία υπόκειτο σε ΥΔΥ.
Buonotourist explained that Italy had regulated the PSOs by means of Law No 151/81, Regional Law No 16/83, Article 4 of Law No 59/97 and Legislative Decree No 422/97.
Παρ’ όλα αυτά, η Buonotourist δεν υπέβαλε αποδεικτικά στοιχεία προς επίρρωση της θέσης αυτής.
The public service was entrusted to Buonotourist by the Region by means of a concession act in 1972/73 and renewed every year until 2003.
Αφού υπενθύμισε την τελεσίδικη απόφαση του Consiglio di Stato, η Buonotourist αμφισβήτησε τα ακόλουθα επιχειρήματα που προέβαλε η περιφέρεια:
That PSOs were imposed on Buonotourist for the years 1996-2002, such as tariff obligations, routes, times and stops, can be allegedly inferred from the following documents:
ο υπολογισμός δεν βασίστηκε σε αναλυτική λογιστική με χωριστά κέντρα κόστους, η οποία θα επέτρεπε τη διάκριση των δραστηριοτήτων που υπόκεινται στις ΥΔΥ,
the ‘bridging service contract’ signed by Buonotourist and the Region for the year 2003 in compliance with Article 46 of Regional Law No 3/02, recalling and replacing the existing concessions,