natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αντ' αυτού, η επιστροφή χρημάτων από τα ΔΚΚΔ υπόκειται i) στην προσκόμιση του ιατρικού πιστοποιητικού που επιβεβαιώνει την ανάγκη για επείγουσα εισαγωγή ή για άμεση περίθαλψη του ατόμου, και ii) στην κατάσταση οικονομικής ένδειας του ατόμου, όπως επιβεβαιώνεται από τα ΔΚΚΔ χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες που συλλέχθηκαν από το νοσοκομείο για την ολοκλήρωση μιας κοινωνικής έρευνας.
First and foremost, the publication's definition of ‘social patients’ [219] only concerns persons who are insured by the Belgian social security [220] and hence does not include those patients who cannot pay and are not covered by the social security.
Η συλλογή των απαιτούμενων πληροφοριών συνιστά ένα σημαντικό έργο για τα τμήματα τω κοινωνικών υπηρεσιών των νοσοκομείων IRIS (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 210 έως 211) [222].
It is however the latter group that benefits most from the universal care obligation and that represents the largest financial burden for the IRIS-H (see also recitals 187-188).
Υπό τον όρο ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρονται ανωτέρω (ήτοι η υποβολή κατηγορητηρίου για τα μη επείγοντα περιστατικά και το πιστοποιητικό ιατρικής περίθαλψης και κοινωνικής έρευνας για τα επείγοντα περιστατικά), το ΔΚΚΔ επιστρέφει στα νοσοκομεία IRIS το κόστος της θεραπείας ασθενών που δεν μπορούν να πληρώσουν για τη θεραπεία τους και οι οποίοι δεν καλύπτονται από ασφάλιση.
Based on the broad definition used in the publication, almost 20 % (respectively about 26 %) of the admissions in private (respectively public) hospitals in Brussels would have concerned ‘social patients’, and private hospitals would have treated almost 66 % of the total number of these patients in 2001.
Αυτό δεν απαλλάσσει ωστόσο τα νοσοκομεία IRIS από το συνολικό φόρτος που απορρέει από την υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης.
Second, even the ‘precarious patients’ [221], which the publication defines as a subgroup of the ‘social patients’, are covered by the social security and there is no reason to assume that they cannot pay their own contribution.
Πράγματι, για να λάβουν την επιστροφή από τα ΔΚΚΔ, τα νοσοκομεία IRIS πρέπει να συγκεντρώσουν πληροφορίες για την κοινωνική έρευνα (ό,τι έκαναν για τις 25749 περιπτώσεις το 2012).
However, it could be argued that such ‘precarious patients’ may have a higher likelihood of not being able to pay the own contribution to the hospital.
Αυτός είναι, για παράδειγμα, ένας από τους λόγους για τους οποίους τα νοσοκομεία IRIS απασχολούν πάνω από τους διπλάσιους κοινωνικούς λειτουργούς από ό,τι τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία (βλέπε αιτιολογική σκέψη 213).
The publication shows that public hospitals treat about 48 % of ‘precarious patients’, compared to 52 % being treated by private Brussels hospitals.
Ωστόσο, τα ΔΚΚΔ δεν επιστρέφουν στα νοσοκομεία IRIS τα έξοδα που σχετίζονται με τη συλλογή πληροφοριών για τις κοινωνικές έρευνες [223].
However, proportionally, the public hospitals treat many more of such patients than would be expected based on their market share (in terms of beds and number of admissions).
Επιπλέον, τα ΔΚΚΔ έχουν μεγαλύτερες προθεσμίες πληρωμής (μερικές φορές άνω του ενός έτους) από ό,τι οι αλληλασφαλιστικές ενώσεις και οι ασφαλιστικές εταιρείες (που πληρώνουν μέσα σε χρονικό διάστημα ενός έως δύο μηνών μετά την παραλαβή του τιμολογίου).
Indeed, ‘precarious patients’ would make up 9,5 % of the admissions in public hospitals compared to only 4,1 % in private hospitals.
Κατά συνέπεια, τα νοσοκομεία IRIS πρέπει να προ-χρηματοδοτούν τις εν λόγω δαπάνες σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι οι «κανονικοί» ασθενείς.
Third, in any case, the observation that in 2001 Brussels private hospitals would have treated 52 % (respectively 66 %) of ‘precarious’ (respectively ‘social’) patients cannot change the conclusion that only the IRIS-H have a universal care obligation.
Την 31η Δεκεμβρίου 2010, το ΔΚΚΔ των Βρυξελλών όφειλε στα νοσοκομεία IRIS περίπου 35 εκατ. ευρώ (εκ των οποίων περίπου το 71 % αφορούσε τιμολόγια του 2010, το 12 % τιμολόγια του 2009 και περίπου το 13 % τιμολόγια προηγούμενων ετών).
Indeed, in the absence of any legal obligation for private hospitals to treat all patients regardless of their ability to pay and their insurance status, any possible decision of private hospitals to provide care to ‘precarious’ or ‘social’ patients in non-emergency situations would be purely voluntary and could thus be reversed at any moment.
Εφαρμόζοντας ένα ονομαστικό ετήσιο επιτόκιο ύψους 2 %, τα νοσοκομεία IRIS υπολόγισαν ότι το κόστος που συνδέεται με μεγαλύτερες προθεσμίες πληρωμής ανερχόταν σε περίπου 700000 ευρώ την ημερομηνία αυτή [224].
Furthermore, the most vulnerable group of patients, i.e. those who are not covered by the social security or any other insurance, are not included in the publication's statistics.
Τέλος, όλοι όσοι δυσκολεύονται ενδεχομένως να πληρώσουν το τιμολόγιο δεν είναι επιλέξιμοι για την κάλυψη από τα ΔΚΚΔ [225].
This also explains the apparent divergence between the publication's figures for 2001 and the Federal Public Service for Public Health's ranking (see recital 185) for the period 2007-2013.
Με βάση την υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης, τα νοσοκομεία IRIS εξακολουθούν να περιθάλπουν ασθενείς, για τους οποίους τα ΔΚΚΔ δεν αναλαμβάνουν να καλύψουν τα έξοδα.
While this Public Service's ranking takes into account the proportion of patients who are not covered by the social security, the publication's statistics only include patients with social security cover.
Σε μια τέτοια κατάσταση, τα νοσοκομεία IRIS στέλνουν το τιμολόγιο στους ασθενείς, οι οποίοι, σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν.
For all of the above reasons, the Commission considers that the publication of the Mutualités Chrétiennes with statistics for the year 2001 cannot be taken as evidence that the IRIS-H would not have a universal care obligation or that the Brussels private hospitals would have a comparable obligation.
Το αποτέλεσμα είναι ότι τα νοσοκομεία IRIS έρχονται αντιμέτωπα με ένα επίπεδο μη πληρωτέων οφειλών που είναι πολύ υψηλότερο από ό,τι άλλα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία του Βελγίου [226].
The universal care obligation that is entrusted to the IRIS-H ensures that patients facing extreme financial hardship, political refugees, illegal immigrants, etc. receive treatment in all circumstances.
Εκτιμάται ότι για τα νοσοκομεία IRIS το 2010, το ποσό του χρέους που ακυρώθηκε υπερέβη το μέσο όρο των δημόσιων νοσοκομείων του Βελγίου κατά περίπου […] εκατ. ευρώ.
If these patients cannot pay for their treatment and have no insurance cover (neither via the social security nor through private health insurance) the CPAS will only cover these patients' costs provided that certain conditions are met.
Τέλος, είναι σημαντικό να ενταχθεί στο πλαίσιο της η χρηματοδότηση που προβλέπεται στο τμήμα Β8 του ΠΧΜ, η οποία χορηγείται στα νοσοκομεία, των οποίων οι ασθενείς έχουν ασθενές κοινωνικοοικονομικό προφίλ.
To lay down the rules that apply for such reimbursement, the IRIS-H and 17 of the 19 CPAS in the Brussels Capital Region have concluded so-called multilateral ‘domicile de secours’ conventions.
Αυτή η περιορισμένη ομοσπονδιακή χρηματοδότηση έχει ως στόχο να αντισταθμίσει μέρος του κόστους που συνδέεται με τους «κοινωνικούς ασθενείς» (π.χ., λόγω του γεγονότος ότι, κατά μέσο όρο, οι ασθενείς αυτοί θα μείνουν περισσότερο καιρό στο νοσοκομείο από άλλους), αλλά δεν αντισταθμίζει την υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης.
For non-urgent care, the CPAS refer persons to the IRIS-H and provide a written commitment (a so-called réquisitoire) that the CPAS will cover the cost of treatment.
Η χρηματοδότηση βάσει του τμήματος Β8 δεν αντισταθμίζει τις πραγματικές δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από τα νοσοκομεία για την περίθαλψη των κοινωνικών ασθενών (π.χ., τα τιμολόγια που δεν καταβλήθηκαν από τους κοινωνικούς ασθενείς, η ανάγκη για πρόσθετους κοινωνικούς λειτουργούς).
If patients show this document (réquisitoire) the IRIS-H send the invoice directly to the CPAS.
Ένας σταθερός προϋπολογισμός (περίπου 25 εκατ. ευρώ ετησίως για όλο το Βέλγιο) χορηγείται ωστόσο με βάση την κατάταξη των νοσοκομείων, η οποία καταρτίστηκε ανάλογα με το κοινωνικο-οικονομικό προφίλ των ασθενών τους (βλέπε αιτιολογική σκέψη 185).
For urgent care this procedure can of course not be followed.
Δεδομένου ότι οι τρεις πρώτες θέσεις στην κατάταξη αυτή καταλαμβάνονται από τα νοσοκομεία IRIS, τα τελευταία μπορούν, επίσης, να λάβουν μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης βάσει του τμήματος Β8 από ό,τι τα νοσοκομεία με χαμηλότερη κατάταξη (όπως τα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών).
Instead, the reimbursement by the CPAS is conditional on (i) a medical certificate confirming the need for urgent admission or immediate treatment of the person; and (ii) the person's state of poverty as confirmed by the CPAS using the information collected by the hospital to complete a social inquiry.
Ο λόγος για τον οποίο τα νοσοκομεία τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα είναι κατ' αρχήν επιλέξιμα για την εν λόγω χρηματοδότηση είναι ότι ακόμη κι εν απουσία της υποχρέωσης παροχής καθολικής περίθαλψης, όπως αυτή που βαρύνει τα νοσοκομεία IRIS, τα νοσοκομεία μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα αν θα περιθάλψουν τους κοινωνικούς ασθενείς.
Collecting the required information is an important task for the social services departments of the IRIS-H (see also recitals 210-211) [222].
Τα νοσοκομεία μπορούν να κάνουν αυτήν την επιλογή, διότι ορισμένοι κοινωνικές ασθενείς είναι σε θέση να πληρώσουν ή είναι ασφαλισμένοι.
Provided that the abovementioned conditions are met (i.e. a réquisitoire for non-urgent care and a medical certificate and social inquiry for urgent care), the CPAS reimburses the IRIS-H for the treatment costs of patients who cannot pay for their treatment and have no insurance cover.
Στην πραγματικότητα, όσον αφορά τους κοινωνικούς ασθενείς, οι οποίοι καλύπτονται από την κοινωνική ασφάλιση, εφαρμόζονται συχνά χαμηλότερες τιμές και το INAMI πληρώνει μεγαλύτερο μερίδιο του κόστους, γεγονός που μειώνει το χρηματοοικονομικό κίνδυνο για το νοσοκομείο.
However, this does not relieve the IRIS-H from the entire burden of the universal care obligation.
Αποδεικνύεται, επίσης, ότι όλα τα ΔΚΚΔ του Βελγίου δεν επέλεξαν να δημιουργήσουν το δικό τους νοσοκομείο.
Indeed, in order to obtain reimbursement by the CPAS, the IRIS-H need to collect information for the social inquiry (which they did for 25749 cases in 2012).
Ως εκ τούτου, για να εκπληρώσουν την υποχρέωση παροχής κωνικής πρόνοιας, τα ΔΚΚΔ μπορούν να στηρίζονται στα ιδιωτικά νοσοκομεία.
This is one of the reasons why the IRIS-H employ more than twice as many social workers as e.g. university hospitals (see recital 213).
Σε τέτοιες περιπτώσεις, ένα ιδιωτικό νοσοκομείο λογικά παρέχει περίθαλψη σε συγκεκριμένο αριθμό κοινωνικών ασθενών και μπορεί επίσης να επωφεληθεί από τη χρηματοδότηση στο πλαίσιο του τμήματος Β8, που προβλέπεται από το ΠΧΜ.
The CPAS however do not reimburse the IRIS-H for the cost of collecting the information for the social inquiries [223].
Ωστόσο, στην περιφέρεια των Βρυξελλών-πρωτευούσης, τα ΔΚΚΔ μπορούν να βασίζονται στα δημόσια νοσοκομεία IRIS, γεγονός που αιτιολογεί γιατί η ταξινόμηση που καταρτίστηκε στην αιτιολογική σκέψη 185 δείχνει ότι το μέσο κοινωνικο-οικονομικό προφίλ των ασθενών στα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών είναι πολύ καλύτερο από ό, τι αυτό των ασθενών των νοσοκομείων IRIS.
Furthermore, the CPAS have longer payment delays (sometimes exceeding one year) than the mutuelles and insurance companies (both paying within one to two months after receipt of the invoice).
Για όλους αυτούς τους λόγους, η χρηματοδότηση βάσει του τμήματος Β8 του ΠΧΜ δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ένδειξη ύπαρξης της υποχρέωσης παροχής καθολικής περίθαλψης για όλα τα βελγικά νοσοκομεία.
As a result, the IRIS-H have to pre-finance these costs for a longer period than for ‘regular’ patients.
Συμπέρασμα σχετικά με την υποχρέωση της καθολικής υγειονομικής περίθαλψης των νοσοκομείων IRIS
On 31 December 2010, the Brussels CPAS owed the IRIS-H almost EUR 35 million (of which about 71 % concerned invoices for 2010, 12 % for 2009 and approx.
Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης βαρύνει αποκλειστικά τα νοσοκομεία IRIS, αποτελεί το αντικείμενο μιας σαφούς ανάθεσης και ορίζεται στο καταστατικό των νοσοκομείων IRIS, καθώς και στα στρατηγικά σχέδια ΙRIS, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του νόμου περί ΔΚΚΔ (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 29 έως 30).
13 % for earlier years).
Επίσης, εμφανίζεται στην κατάταξη των νοσοκομείων που καταρτίστηκε με βάση το κοινωνικο-οικονομικό προφίλ των ασθενών τους (βλέπε αιτιολογική σκέψη 185).
Using a nominal annual interest rate of 2 %, the IRIS-H estimated that the cost of the longer payment delays amounted to almost EUR 700000 at that time [224].
Η απαίτηση αυτή διασφαλίζει ότι τα άπορα άτομα της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης λαμβάνουν επαρκή ιατρική περίθαλψη, ακόμη και αν δεν μπορούν να πληρώσουν, συμπεριλαμβανομένων των καταστάσεων μη-επείγουσας ανάγκης.
Finally, not all persons who may experience difficulties to pay their bill are eligible for CPAS cover [225].
Ως εκ τούτου, τα νοσοκομεία IRIS προσφέρουν κοινωνική και υγειονομική περίθαλψη που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του τοπικού πληθυσμού.
On the basis of their universal care obligation, the IRIS-H nevertheless treat patients for which they do not have the commitment that the CPAS will pay the costs.
Όπως επεξηγήθηκε στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη, μόνο ένα μέρος της επιβάρυνσης που συνδέεται με την υποχρέωση αυτή καλύπτεται άμεσα (π.χ. μέσω της επιστροφής των εξόδων θεραπείας από τα ΔΚΚΔ).
In such a situation, the IRIS-H send an invoice to patients who in some cases will not be able to pay.
Για το λόγο αυτό, το υπόλοιπο του κόστους καλύπτεται από την αντιστάθμιση των ελλειμμάτων που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης.
The result is that the IRIS-H have to deal with a level of irrecoverable debt which is much higher than that of other public hospitals and of private hospitals in Belgium [226].
ΙΙ.
The IRIS-H estimated that in 2010 their amount of debt written off exceeded the average applicable for public hospitals in Belgium by approx.
Υποχρέωση παροχής πλήρους βασικής νοσοκομειακής περίθαλψης σε πολλές εγκαταστάσεις
EUR […] million.
Οι βελγικές αρχές θεωρούν ότι τα νοσοκομεία IRIS έχουν επίσης την ειδική υποχρέωση να παρέχουν ένα πλήρες φάσμα βασικής νοσοκομειακής περίθαλψης σε πολλαπλά σημεία ή την υποχρέωση τήρησης «πολλαπλών σημείων» στην περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης.
Finally, it is important to put into context the funding provided under Section B8 of the BMF which is awarded to hospitals with a weak socioeconomic patient profile.
Ωστόσο, σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες, δεν είναι σαφές τι καλύπτει η υποχρέωση παροχής πλήρους βασικής νοσοκομειακής περίθαλψης σε πολλά σημεία, ούτε σε ποιο βαθμό η απαίτηση αυτή επιβαρύνει περαιτέρω τα νοσοκομεία IRIS.
This limited Federal financing is meant to compensate some of the costs related to ‘social patients’ (e.g. due to the fact that on average such patients stay longer in the hospital than other patients) but is not compensation for a universal care obligation.
Οι καταγγέλλοντες δεν υποστηρίζουν ωστόσο ότι τα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών έχουν αυτήν την υποχρέωση.
The Section B8 financing does not compensate the actual costs incurred by hospitals for the treatment of social patients (e.g. the non-paid invoices by social patients, the need to have additional social workers).
Η Επιτροπή σημειώνει ότι ο LHC δεν απαιτεί από τα νοσοκομεία (δημόσια ή ιδιωτικά) να λειτουργούν σε διάφορα σημεία.
Instead, a fixed budget (i.e. approx.
Αντιθέτως, ο μηχανισμός νοσοκομειακού προγραμματισμού καθορίζει τον μέγιστο αριθμό των νοσοκομειακών κλινών που μπορούν να διατεθούν σε κάθε περιοχή του Βελγίου.
EUR 25 million per year for Belgium as a whole) is allocated on the basis of the ranking of the hospitals' socioeconomic patient profile (see recital 185).
Για την περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης, ο αριθμός των κλινών των (γενικών) νοσοκομειακών περιορίζεται σε περίπου 7260 κλίνες και κάθε νοσοκομείο των Βρυξελλών έχει το δικαίωμα να διαθέσει ορισμένο αριθμό κλινών εντός αυτού του ορίου.
Since the top three positions in this ranking are occupied by the IRIS-H these hospitals also receive a larger proportion of the Section B8 financing in comparison to lower-ranked hospitals (such as the Brussels private hospitals).
Κατά κανόνα, αν η δυναμικότητα ενός νοσοκομείου εγκρίθηκε στο πλαίσιο του συστήματος προγραμματισμού, το νοσοκομείο μπορεί να αποφασίσει ελεύθερα αν θα συγκεντρώσει αυτές τις κλίνες σε ένα σημείο ή αν θα τις κατανείμει σε διάφορα σημεία στη συγκεκριμένη περιοχή και στο μέτρο που το ίδιο επιθυμεί.
The reason why both public and private hospitals are in principle eligible for this financing is that even in the absence of a universal care obligation like the one entrusted to the IRIS-H, hospitals can freely choose to treat social patients.
Ομοίως, μπορεί να αποφασίσει να πολλαπλασιάσει ή όχι ορισμένες υπηρεσίες ή να προτείνει μόνο συγκεκριμένα είδη περίθαλψης σε κάθε μία από τις εγκαταστάσεις του.
They may do so because not all social patients are unable to pay or are uninsured.
Στο πλαίσιο αυτό, ορισμένα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών επέλεξαν ελεύθερα να λειτουργούν σε διάφορα σημεία, ενώ άλλα λειτουργούν μόνο σε ένα σημείο [227].
In fact, for social patients that are covered by the social security often lower tariffs apply and the INAMI pays a larger share which reduces the financial risk for the hospital.
Ωστόσο, τα ιδιωτικά νοσοκομεία μπορούν να αποφασίσουν ανά πάσα στιγμή να συγκεντρώσουν τις κλίνες τους και τις υπηρεσίες τους σε ένα μόνο σημείο [228].
It is also the case that not every CPAS in Belgium has chosen to establish their own hospital.
Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι, εντός των ορίων που καθορίζονται από το μηχανισμό προγραμματισμού [229], τα ιδιωτικά νοσοκομεία είναι επίσης ελεύθερα να επιλέξουν το είδος της περίθαλψης που προσφέρουν, γεγονός που τους δίνει τη δυνατότητα να ειδικευτούν στα πιο κερδοφόρα είδη υγειονομικής περίθαλψης [230].
Therefore, in order to fulfil their social aid obligation, the CPAS can rely on private hospitals.
Η υποχρέωση για πλείονες τόπους που υπέχουν τα νοσοκομεία IRIS
In such situations, a private hospital would naturally treat a number of social patients and could also be eligible for the Section B8 financing foreseen by the BMF.
Όσον αφορά τα νοσοκομεία IRIS, οι δήμοι και τα ΔΚΚΔ δίνουν προτεραιότητα στη διατήρηση της τοπικής παροχής περίθαλψης όσον αφορά τη συγκέντρωση των νοσοκομειακών κλινών.
However, in the Brussels Capital Region the CPAS can rely on the public IRIS-H which explains why the ranking in recital 185 shows that the average socioeconomic profile of the Brussels private hospitals' patients is significantly better than that of the IRIS-H.
Επέλεξαν σκόπιμα να παρέχουν μια ολοκληρωμένη προσφορά βασικής περίθαλψης σε όλα τα σημεία, γεγονός που, λόγω της αναγκαίας αναπαραγωγής των υποδομών, του εξοπλισμού και των δραστηριοτήτων, συνεπάγεται πρόσθετες δαπάνες.
For all these reasons, the Section B8 BMF funding cannot be interpreted as an indication of the existence of a universal care obligation for all Belgian hospitals.
Επί της βάσης αυτής, κατά τη διάρκεια της αναδιάρθρωσης των νοσοκομείων των Βρυξελλών το 1995, τα ΔΚΚΔ και οι δήμοι επέλεξαν συνειδητά να διατηρήσουν τις υφιστάμενες τοπικές νοσοκομειακές υπηρεσίες σε πλείονες τόπους, οι οποίες παρέχουν ένα πλήρες φάσμα περίθαλψης, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες του πληθυσμού.
Conclusion on the universal care obligation of the IRIS-H
Θεώρησαν ότι δεν είχαν πάψει να υπάρχουν οι τοπικές ιατρο-κοινωνικές ανάγκες πίσω από τη σύσταση των δημόσιων νοσοκομείων.
Based on the above, the Commission concludes that the universal care obligation only applies to the IRIS-H, is clearly entrusted and defined by the IRIS-H bylaws and the IRIS strategic plans in line with the requirements of the Loi CPAS (see recitals 29-30), and is also reflected in the ranking of the hospitals' socioeconomic patient profile (see recital 185).
Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες εγκαταστάσεις των νοσοκομείων IRIS βρίσκονται στους φτωχότερους δήμους της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης (βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 202).
This obligation ensures that poor people in the Brussels Capital Region receive adequate medical treatment even if they cannot pay including in non-emergency situations.
Ως εκ τούτου, οι δημόσιες αρχές απαρνήθηκαν οικειοθελώς τη βελτίωση της αποδοτικότητας, σε βάρος του αμιγώς οικονομικού συμφέροντός τους, και επέλεξαν να διατηρήσουν όλες τις υφιστάμενες νοσοκομειακές μονάδες, ενώ ήξεραν ότι τα ομοσπονδιακά μέτρα νοσοκομειακής χρηματοδότησης δεν θα κάλυπταν όλες τις δαπάνες (λόγω, για παράδειγμα, του διπλασιασμού των υποδομών και των δαπανών λειτουργίας, βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 203).
In this way, the IRIS-H provide social healthcare fulfilling the needs of the local population.
Η επιλογή αυτή επιβεβαιώνεται στα στρατηγικά σχέδια IRIS και συνεπώς υποχρεώνει τα νοσοκομεία IRIS να διατηρήσουν όλες τις νοσοκομειακές μονάδες, ούτως ώστε οι ασθενείς να μπορούν να λαμβάνουν όλη τη βασική περίθαλψη όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κατοικία τους.
As explained in the previous recital, only part of the burden of this obligation is covered directly (e.g. via reimbursement of treatment costs by the CPAS).
Ειδικότερα, η ενότητα «Διαρθρωτικοί άξονες» του Στρατηγικού Σχεδίου IRIS 1996-2001 κάνει λόγο για:
The remaining burden is therefore covered via the deficit compensation at issue in this decision.
«Διατήρηση μιας αποκεντρωμένης νοσοκομειακής δραστηριότητας και μιας ευρείας κάλυψης όσον αφορά τη διακομιδή των ασθενών.
Obligation to offer a full range of basic hospital services at multiple sites
Η λειτουργία των εννέα μονάδων θα διατηρηθεί» [231] [232]. […]
The Belgian authorities consider that the IRIS-H also have the specific obligation to offer a full range of basic hospital services at multiple sites in the Brussels Capital Region.
«Διατήρηση της βασικής δραστηριότητας σε διάφορες εγκαταστάσεις.
According to the complainants it is however not clear what the obligation to offer complete ‘multi-site’ basic hospital care activities comprises, nor to what extent this obligation imposes additional burdens on the IRIS-H.
Οι ασθενείς, ιδιαίτερα οι ηλικιωμένοι, μπορούν έτσι να συνεχίσουν να λαμβάνουν ενδονοσοκομειακή περίθαλψη σε μια λογική απόσταση από το σπίτι τους» [233].(195) Το στρατηγικό σχέδιο 1996-2001 τονίζει επίσης ότι τα νοσοκομεία IRIS περιθάλπουν κυρίως ασθενείς που ζουν σε άμεση γειτνίαση και ως εκ τούτου ονομάζονται «τοπικά νοσοκομεία» [234].
The complainants however do not claim that the Brussels private hospitals have such an obligation.
Επιπλέον, τα νοσοκομεία IRIS θέλουν «να αυξήσουν την επάρκεια των υπηρεσιών [τους] για τις ανάγκες του πληθυσμού των Βρυξελλών, […] και να βελτιώσουν την προσβασιμότητά [τους] για όλα τα στρώματα του πληθυσμού, ιδιαίτερα των λιγότερο προνομιούχων» [235].
The Commission notes that the LCH does not require hospitals (public or private) to operate on multiple sites.
Το Στρατηγικό σχέδιο 2002-2014 προσθέτει:
Instead, the hospital programming mechanism determines the maximum number of hospital beds that can be offered in each Region of Belgium.
«Το IRIS υιοθετεί την αρχή μιας οργάνωσης με επίκεντρο τους ασθενείς η οποία αποτελεί μέρος ενός δημόσιου δικτύου ιδρυμάτων που συνεργάζονται μεταξύ τους, προκειμένου να εξασφαλιστεί η τοπική και εξειδικευμένη παροχή υγειονομικής περίθαλψης» [236].(197) Όσον αφορά την τοπική περίθαλψη, το παρόν στρατηγικό σχέδιο προσθέτει:
For the Brussels Capital Region, the number of (general) hospital beds is limited to approximately 7260 and each hospital in Brussels has the permission to operate a number of beds within this limit.