natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με βάση την ανάγκη διασφάλισης ενός αποτελεσματικού συστήματος εσωτερικού ελέγχου, σύμφωνα με το άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 και προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία εντύπωσης για ενδεχόμενη παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης στις αρμοδιότητες των μελών της επιτροπής εποπτείας, θα πρέπει να καθοριστεί ένα κατάλληλο πλαίσιο για την εκτέλεση των πιστώσεων που συνδέονται με τα μέλη της επιτροπής εποπτείας.
In line with the need for ensuring an effective internal control system, in accordance with Article 32 of Regulation (EU, Euratom) No 966/2012 and in order to avoid the appearance of a possible interference of the European Anti-fraud Office in the duties of the members its Supervisory Committee, an appropriate framework for the implementation of the appropriations related to the members of the Supervisory Committee should be defined.
Ειδικότερα, η ανάθεση αρμοδιοτήτων διατάκτη σε σχέση με τα μέλη θα πρέπει να οργανώνεται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να αποτρέπεται η δημιουργία εντύπωσης για πιθανή παρέμβαση.
In particular, the delegation of powers of authorising officer related to the members should be organised in a way to prevent appearance of possible interference.
Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται την 1η Ιανουαρίου 2016, μαζί με το νέο παράρτημα Ι των εσωτερικών κανόνων.
This Decision should start applying on 1 January 2016, together with the new Annex I to the Internal rules.
Επομένως, θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν.
It should therefore enter into force as soon as possible.
Η απόφαση 1999/352/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ της Επιτροπής [3] θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί αναλόγως,
Commission Decision 1999/352/EC, ECSC, Euratom [3] should therefore be amended accordingly,
Στο άρθρο 6 της απόφασης 1999/352/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
In Article 6 of Decision 1999/352/EC, ECSC, Euratom, paragraph 3 is replaced by the following:
Εκτός από την εκτέλεση των πιστώσεων που αφορούν τα μέλη της επιτροπής εποπτείας, ο γενικός διευθυντής ενεργεί ως κύριος διατάκτης για την εκτέλεση των πιστώσεων που έχουν εγγραφεί στο σχετικό με την Υπηρεσία παράρτημα του τμήματος του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορά την Επιτροπή, καθώς και των πιστώσεων που έχουν εγγραφεί στις γραμμές του προϋπολογισμού για την καταπολέμηση της απάτης για τις οποίες του έχουν ανατεθεί αρμοδιότητες δυνάμει των εσωτερικών κανόνων για την εκτέλεση του γενικού προϋπολογισμού.
Except for the implementation of appropriations relating to the members of the Supervisory Committee, the Director-General shall act as authorising officer by delegation for implementation of the appropriations entered in the annex concerning the Office to the Commission section of the general budget of the European Union and the appropriations entered under the anti-fraud budget headings for which powers are delegated to him or her in the internal rules on implementation of the general budget.
Ο/Η γενικός διευθυντής / γενική διευθύντρια μπορεί να μεταβιβάσει περαιτέρω τις αρμοδιότητές του/της σε υπαλλήλους που υπάγονται στον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης ή στο καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ένωσης σύμφωνα με αυτούς τους εσωτερικούς κανόνες.».
He or she shall be permitted to sub-delegate his or her powers to staff members subject to the Staff Regulations of Officials or Conditions of Employment of Other Servants of the Union in accordance with the those internal rules.’
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
This Decision shall enter into force on the first day following that of its publication in the Official Journal of the European Union.
Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2016.
It shall apply from 1 January 2016.
Βρυξέλλες, 18 Δεκεμβρίου 2015.
Done at Brussels, 18 December 2015.
ΕΕ L 298 της 26.10.2012, σ. 1.
OJ L 298 26.10.2012, p. 1.
Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 1074/1999 του Συμβουλίου (ΕΕ L 248 της 18.9.2013, σ. 1).
Regulation (EU, Euratom) No 883/2013 of the European Parliament and of the Council of 11 September 2013 concerning investigations conducted by the European Anti-Fraud Office (OLAF) and repealing Regulation (EC) No 1073/1999 of the European Parliament and of the Council and Council Regulation (Euratom) No 1074/1999 (OJ L 248, 18.9.2013, p. 1).
Απόφαση 1999/352/ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ της Επιτροπής, της 28ης Απριλίου 1999, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) (ΕΕ L 136 της 31.5.1999, σ. 20).
Commission Decision 1999/352/EC, ECSC, Euratom of 28 April 1999 establishing the European Anti-fraud Office (OLAF) (OJ L 136, 31.5.1999, p. 20).
Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/2428 του Συμβουλίου
Council Implementing Decision (EU) 2015/2428
για την τροποποίηση της απόφασης 2009/791/ΕΚ και της εκτελεστικής απόφασης 2009/1013/ΕΕ ώστε να επιτραπεί στη Γερμανία και στην Αυστρία, αντιστοίχως, να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν μέτρο παρέκκλισης από τα άρθρα 168 και 168α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας
amending Decision 2009/791/EC and Implementing Decision 2009/1013/EU authorising Germany and Austria respectively to continue to apply a measure derogating from Articles 168 and 168a of Directive 2006/112/EC on the common system of value added tax
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και συγκεκριμένα το άρθρο 291 παράγραφος 2,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Article 291(2) thereof,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2006/112/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας [1], και ιδίως το άρθρο 395 παράγραφος 1,
Having regard to Council Directive 2006/112/EC of 28 November 2006 on the common system of value added tax [1], and in particular Article 395(1) thereof,
Με την απόφαση 2009/791/ΕΚ του Συμβουλίου [2] και την εκτελεστική απόφαση 2009/1013/ΕΕ του Συμβουλίου [3] χορηγήθηκε στη Γερμανία και την Αυστρία, αντιστοίχως, μέτρο παρέκκλισης.
Germany and Austria were each granted a derogating measure by Council Decision 2009/791/EC [2] and Council Implementing Decision 2009/1013/EU [3] respectively.
Η εφαρμογή του μέτρου παρέκκλισης παρατάθηκε με την εκτελεστική απόφαση 2012/705/ΕΕ του Συμβουλίου [4] έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015.
The application of the derogating measure was extended by Council Implementing Decision 2012/705/EU [4] until 31 December 2015.
Το μέτρο παρέκκλισης αποτελεί παρέκκλιση από τα άρθρα 168 και 168α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, που διέπουν το δικαίωμα των υποκείμενων στον φόρο προς έκπτωση του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) που επιβάλλεται σε αγαθά που τους παραδίδονται και υπηρεσίες που τους παρέχονται για τις ανάγκες των φορολογητέων πράξεών τους.
The derogating measure derogates from Articles 168 and 168a of Directive 2006/112/EC which govern the right of taxable persons to deduct value added tax (VAT) charged on goods and services supplied to them for the purposes of their taxed transactions.
Το μέτρο παρέκκλισης αποσκοπεί στην πλήρη εξαίρεση από το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ που επιβάλλεται στα εν λόγω αγαθά και υπηρεσίες όταν το ποσοστό χρησιμοποίησής τους από τον υποκείμενο στον φόρο για ιδιωτικούς σκοπούς του ή για τις ανάγκες του προσωπικού του, ή γενικά για μη επιχειρηματικούς σκοπούς, είναι υψηλότερο του 90 %.
The derogating measure is intended to exclude completely from the right of deduction the VAT borne on those goods and services which are used more than 90 % by the taxable person for his private use or for that of his employees, or, in general, for non-business purposes.
Είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι το μέτρο παρέκκλισης ισχύει επίσης για αγαθά και υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται για δραστηριότητες μη οικονομικού χαρακτήρα, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με την οποία ο ΦΠΑ επί των εισροών, ο οποίος συνδέεται με δαπάνες που πραγματοποιεί ο υποκείμενος στον φόρο, δεν μπορεί να εκπέσει αν αφορά δραστηριότητες οι οποίες, λόγω του μη οικονομικού χαρακτήρα τους, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.
In order to take into account the case-law of the Court of Justice of the European Union, according to which input VAT relating to expenditure incurred by a taxable person cannot be deducted if it relates to activities which, in view of their non-economic nature, do not fall within the scope of Directive 2006/112/EC, it is appropriate to clarify that the derogating measure also applies to goods and services used for activities of a non-economic nature.
Σκοπός του μέτρου παρέκκλισης είναι η απλούστευση της διαδικασίας επιβολής και είσπραξης του ΦΠΑ.
The objective of the derogating measure is to simplify the procedure for charging and collecting VAT.
Το ποσό του οφειλόμενου φόρου στο επίπεδο της τελικής κατανάλωσης επηρεάζεται σε αμελητέο μόνο βαθμό.
The amount of tax due at the level of final consumption is only affected to a negligible extent.
Με επιστολές που πρωτοκολλήθηκαν στην Επιτροπή στις 16 Μαρτίου 2015 και στις 19 Μαρτίου 2015, η Γερμανία και η Αυστρία, αντιστοίχως, ζήτησαν να τους επιτραπεί να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν το εν λόγω μέτρο παρέκκλισης.
By letters registered with the Commission on 16 March 2015 and 19 March 2015, Germany and Austria respectively requested authorisation to continue to apply the derogating measure.
Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, η Επιτροπή ενημέρωσε τα λοιπά κράτη μέλη, με επιστολές της 15ης Σεπτεμβρίου 2015, για τα αιτήματα που υπέβαλαν η Αυστρία και η Γερμανία.
In accordance with the second subparagraph of Article 395(2) of Directive 2006/112/EC, the Commission informed the other Member States, by letters dated 15 September 2015, of the requests made by Austria and Germany.
Με επιστολές της 17ης Σεπτεμβρίου 2015, η Επιτροπή γνωστοποίησε στην Αυστρία και τη Γερμανία ότι είχε στη διάθεσή της όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για την εξέταση του αιτήματος.
By letters dated 17 September 2015, the Commission notified Austria and Germany that it had all the information necessary to consider the request.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαβίβασαν η Αυστρία και η Γερμανία, τα πραγματικά και νομικά περιστατικά που δικαιολογούν την τρέχουσα εφαρμογή του συγκεκριμένου μέτρου παρέκκλισης δεν έχουν μεταβληθεί και εξακολουθούν να ισχύουν.
According to the information provided by Austria and Germany, the legal and factual situation which has justified the current application of the derogating measure concerned has not changed and continues to exist.
Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να επιτραπεί στην Αυστρία και τη Γερμανία να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν το εν λόγω μέτρο παρέκκλισης για περαιτέρω χρονικό διάστημα, το οποίο όμως περιορίζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018 το αργότερο, ώστε να καταστεί δυνατή η επανεξέταση της αναγκαιότητας και της αποτελεσματικότητας του μέτρου παρέκκλισης και του ποσοστού κατανομής μεταξύ επιχειρηματικής και μη επιχειρηματικής χρήσης στο οποίο βασίζεται.
Austria and Germany should therefore be authorised to continue applying this derogating measure for a further period, but limited in time until 31 December 2018, in order to allow for a review of the necessity and effectiveness of the derogating measure and the apportionment rate between business and non-business use on which it is based.
Σε περίπτωση που η Αυστρία ή η Γερμανία κρίνουν ότι είναι αναγκαία περαιτέρω παράταση πέραν του 2018, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θα πρέπει να υποβάλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του μέτρου παρέκκλισης, στην οποία θα επανεξετάζεται και το εφαρμοζόμενο ποσοστό κατανομής, μαζί με το αίτημα παράτασης, το αργότερο μέχρι τις 31 Μαρτίου 2018, ώστε να προβλεφθεί επαρκής χρόνος για την εξέταση του αιτήματος από την Επιτροπή.
Where Austria or Germany consider that a further extension beyond 2018 is necessary, the Member State concerned should submit to the Commission a report on the application of the derogating measure, which includes a review of the apportionment rate applied, together with the extension request, by no later than 31 March 2018 in order to allow sufficient time for the Commission to examine the request.
Τα μέτρα παρέκκλισης θα έχουν αμελητέα επίπτωση στο συνολικό ποσό του φόρου που εισπράττεται στο στάδιο της τελικής κατανάλωσης και δεν θα έχουν αρνητικές συνέπειες στους ιδίους πόρους της Ένωσης που προέρχονται από τον ΦΠΑ.
The derogating measures will only have a negligible effect on the overall amount of tax collected at the stage of final consumption and will not adversely affect the Union's own resources accruing from VAT.
Συνεπώς, η απόφαση 2009/791/ΕΚ και η εκτελεστική απόφαση 2009/1013/ΕΕ θα πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως,
Decision 2009/791/EC and Implementing Decision 2009/1013/EU should therefore be amended accordingly,
Τα άρθρα 1 και 2 της απόφασης 2009/791/ΕΚ αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
Articles 1 and 2 of Decision 2009/791/EC are replaced by the following:
«Άρθρο 1
‘Article 1
Κατά παρέκκλιση των άρθρων 168 και 168α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, επιτρέπεται στη Γερμανία να εξαιρεί πλήρως από το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) τον ΦΠΑ που επιβάλλεται σε αγαθά και υπηρεσίες όταν το ποσοστό χρησιμοποίησής τους για τις ιδιωτικές ανάγκες του υποκείμενου σε φόρο ή του προσωπικού του, ή γενικότερα για μη επιχειρηματικούς σκοπούς ή μη οικονομικές δραστηριότητες, είναι υψηλότερο του 90 %.
By way of derogation from Article 168 and Article 168a of Directive 2006/112/EC, Germany is authorised to exclude completely value added tax (VAT) borne on goods and services from the right to deduct VAT when the goods and services in question are used more than 90 % for the private purposes of a taxable person or of his employees, or, more generally, for non-business purposes or non-economic activities.
Η παρούσα απόφαση παύει να ισχύει στις 31 Δεκεμβρίου 2018.
This Decision shall expire on 31 December 2018.
Κάθε αίτημα για παράταση του μέτρου παρέκκλισης που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση υποβάλλεται στην Επιτροπή έως τις 31 Μαρτίου 2018.
Any request for extension of the derogating measure provided for in this Decision shall be submitted to the Commission by 31 March 2018.
Κάθε τέτοιο αίτημα συνοδεύεται από έκθεση για την εφαρμογή του μέτρου, η οποία περιλαμβάνει επανεξέταση του ποσοστού κατανομής που εφαρμόστηκε επί του δικαιώματος έκπτωσης του ΦΠΑ βάσει της παρούσας απόφασης.».
Such request shall be accompanied by a report on the application of this measure which includes a review of the apportionment rate applied on the right to deduct VAT on the basis of this Decision.’.
Τα άρθρα 1 και 2 της εκτελεστικής απόφασης 2009/1013/ΕΕ αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
Articles 1 and 2 of Implementing Decision 2009/1013/EU are replaced by the following:
Κατά παρέκκλιση των άρθρων 168 και 168α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, επιτρέπεται στην Αυστρία να εξαιρεί πληρώς από το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) τον ΦΠΑ που επιβάλλεται σε αγαθά και υπηρεσίες όταν το ποσοστό χρησιμοποίησής τους για τις ιδιωτικές ανάγκες του υποκείμενου σε φόρο ή του προσωπικού του, ή γενικότερα για μη επιχειρηματικούς σκοπούς ή μη οικονομικές δραστηριότητες, είναι υψηλότερο του 90 %.
By way of derogation from Article 168 and Article 168a of Directive 2006/112/EC, Austria is authorised to exclude completely value added tax (VAT) borne on goods and services from the right to deduct VAT when the goods and services in question are used more than 90 % for the private purposes of a taxable person or of his employees, or, more generally, for non-business purposes or non-economic activities.
Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2016.
This Decision shall apply from 1 January 2016.
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και στη Δημοκρατία της Αυστρίας.
This Decision is addressed to the Federal Republic of Germany and the Republic of Austria.
ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1.
OJ L 347, 11.12.2006, p.
Απόφαση 2009/791/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2009, με την οποία επιτρέπεται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 168 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 283 της 30.10.2009, σ. 55).
1.
Εκτελεστική απόφαση 2009/1013/ΕΕ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2009, με την οποία επιτρέπεται στη Δημοκρατία της Αυστρίας να συνεχίσει να εφαρμόζει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 168 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας (ΕΕ L 348 της 29.12.2009, σ. 21).
Council Decision 2009/791/EC of 20 October 2009 authorising the Federal Republic of Germany to continue to apply a measure derogating from Article 168 of Directive 2006/112/EC on the common system of value added tax (OJ L 283, 30.10.2009, p.
Εκτελεστική απόφαση 2012/705/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Νοεμβρίου 2012, για την τροποποίηση της απόφασης 2009/791/ΕΚ και της εκτελεστικής απόφασης 2009/1013/ΕΕ ώστε να επιτραπεί στη Γερμανία και στην Αυστρία, αντιστοίχως, να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν μέτρο παρέκκλισης από τα άρθρα 168 και 168α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 319 της 16.11.2012, σ. 8).
55).
Εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/2429 του Συμβουλίου
Council Implementing Decision (EU) 2015/2429
με την οποία επιτρέπεται στη Λετονία να εφαρμόσει ειδικό μέτρο παρέκκλισης από τις διατάξεις του άρθρου 26 παράγραφος 1 στοιχείο α) και των άρθρων 168 και 168α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας
authorising Latvia to introduce a special measure derogating from point (a) of Article 26(1) and Articles 168 and 168a of Directive 2006/112/EC on the common system of value added tax
Με επιστολές που πρωτοκολλήθηκαν από την Επιτροπή στις 8 Απριλίου 2015 και στις 30 Ιουλίου 2015, η Λετονία ζήτησε να της επιτραπεί να συνεχίσει να εφαρμόζει, με ορισμένες τροποποιήσεις, μέτρο παρέκκλισης από τις διατάξεις του άρθρου 26 παράγραφος 1 στοιχείο α) και των άρθρων 168 και 168α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, προκειμένου να περιορίσει το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) όσον αφορά τις δαπάνες για ορισμένα επιβατικά αυτοκίνητα που δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για επιχειρηματικούς σκοπούς.
By letters registered at the Commission on 8 April 2015 and 30 July 2015, Latvia requested authorisation to continue to apply, with certain modifications, a measure derogating from point (a) of Article 26(1) and Articles 168 and 168a of Directive 2006/112/EC in order to restrict the right to deduct value added tax (VAT) in relation to expenditure on certain passenger cars not wholly used for business purposes.
Σύμφωνα με το άρθρο 395 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, η Επιτροπή ενημέρωσε τα άλλα κράτη μέλη σχετικά με την αίτηση της Λετονίας, με επιστολές της 21ης και 24ης Αυγούστου 2015.
In accordance with the second subparagraph of Article 395(2) of Directive 2006/112/EC, the Commission informed the other Member States, by letters dated 21 and 24 August 2015, of the request made by Latvia.
Με επιστολή της 24ης Αυγούστου 2015, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Λετονία ότι διέθετε όλες τα απαραίτητα στοιχεία για την εξέταση της αίτησης.
By letter dated 24 August 2015, the Commission notified Latvia that it had all the information necessary to consider the request.
Τα άρθρα 168 και 168α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ προβλέπουν ότι ο υποκείμενος στον φόρο έχει το δικαίωμα να εκπίπτει από τον ΦΠΑ που επιβάλλεται σε αγαθά που του παραδόθηκαν και υπηρεσίες που του παρασχέθηκαν για τους σκοπούς των φορολογούμενων πράξεών του.
Articles 168 and 168a of Directive 2006/112/EC establish the right of a taxable person to deduct VAT charged on supplies of goods and services received by him for use in his taxed transactions.
Το άρθρο 26 παράγραφος 1 στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας απαιτεί από τους υποκείμενους στο φόρο δήλωση στοιχείων για την επιβολή ΦΠΑ όταν περιουσιακό στοιχείο της επιχείρησης προορίζεται για μη επιχειρηματική χρήση.
Point (a) of Article 26(1) of that Directive requires taxable persons to account for VAT when a business asset is put to non-business use.
Με την εκτελεστική απόφαση 2013/191/ΕΕ του Συμβουλίου [2] επιτράπηκε στη Λετονία να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης, δυνάμει του άρθρου 395 παράγραφος 1 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, προκειμένου να περιορίσει το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ επί των εισροών στο 80 % όσον αφορά την αγορά, τη χρηματοδοτική μίσθωση, την ενδοκοινοτική απόκτηση και την εισαγωγή συγκεκριμένων επιβατικών αυτοκινήτων και για τις συναφείς δαπάνες, συμπεριλαμβανομένης της αγοράς καυσίμων, όταν αυτά τα επιβατικά οχήματα δεν χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για επιχειρηματικούς σκοπούς.
Council Implementing Decision 2013/191/EU [2] authorised Latvia to introduce a derogating measure pursuant to Article 395(1) of Directive 2006/112/EC to limit the right of deduction of input VAT to 80 % as regards the purchase, leasing, intra-Community acquisition and importation of specified passenger cars and related expenditure, including the purchase of fuel, when those passenger cars are not wholly used for business purposes.
Η ισχύς της εν λόγω εκτελεστικής απόφασης πρόκειται να λήξει στις 31 Δεκεμβρίου 2015.
That Implementing Decision is due to expire on 31 December 2015.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 της εκετελεστικής απόφασης 2013/191/ΕΕ, η Λετονία υπέβαλε επίσης έκθεση, η οποία περιλαμβάνει επανεξέταση του ποσοστού που προβλέπεται για τον περιορισμό του δικαιώματος έκπτωσης.
Pursuant to Article 6 of Implementing Decision 2013/191/EU, Latvia also submitted a report which includes a review of the percentage foreseen for the limitation of the right of deduction.
Η έκθεση αυτή επισημαίνει ότιβάσει στατιστικών στοιχείων που προκύπτουν από έναν ειδικό φόρο για ελαφρά οχήματα υπό την κυριότητα ή την κατοχή εμπορικών φορέων, τα οποία χρησιμοποιούνται για ιδιωτικές και επιχειρηματικές δραστηριότητες, το ποσοστό έκπτωσης ύψους 80 % θα πρέπει να μειωθεί στο 50 %.
That review indicates that, based on statistical figures derived from a special tax on light vehicles owned or held by commercial operators that are used for private and business activities, the 80 % rate of deduction should be reduced to 50 %.
Ο περιορισμός του δικαιώματος έκπτωσης στο πλαίσιο του εν λόγω μέτρου θα πρέπει να ισχύει για τον ΦΠΑ που καταβάλλεται κατά την αγορά, χρηματοδοτική μίσθωση, ενδοκοινοτική απόκτηση και εισαγωγή συγκεκριμένων επιβατικών αυτοκινήτων και για τις συναφείς δαπάνες, συμπεριλαμβανομένης της αγοράς καυσίμων.
The limitation of the right of deduction under the measure should apply to VAT paid on the purchase, leasing, intra-Community acquisition and importation of specified passenger cars and on expenditure related thereto, including the purchase of fuel.
Το μέτρο θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε επιβατικά αυτοκίνητα με μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος που δεν υπερβαίνει τα 3500 χιλιόγραμμα και με όχι περισσότερες από οκτώ θέσεις καθημένων, εκτός από τη θέση του οδηγού.
The measure should only apply to passenger cars with a maximum authorised weight not exceeding 3500 kilograms and having not more than eight seats in addition to the driver's seat.
Κάθε μη επιχειρηματική χρήση επιβατικών αυτοκινήτων που υπερβαίνουν τα 3500 χιλιόγραμμα ή έχουν περισσότερες από οκτώ θέσεις καθημένων, εκτός από τη θέση του οδηγού, είναι αμελητέα λόγω της φύσης των οχημάτων ή του είδους της επιχείρησης για την οποία χρησιμοποιούνται.
Any non-business use of passenger cars exceeding 3500 kilograms or having more than eight seats in addition to the driver's seat is negligible due to their nature or the type of business they are used for.
Είναι επίσης σκόπιμο να παρασχεθεί λεπτομερής κατάλογος συγκεκριμένων επιβατικών αυτοκινήτων που εξαιρούνται από την εν λόγω άδεια, με βάση τη συγκεκριμένη χρήση τους.
A detailed list of specific passenger cars excluded from that authorisation should also be provided, based on their particular use.