natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όπως εξηγήθηκε παραπάνω (βλέπε ενότητα 2.1), κάθε ΔΚΚΔ μπορεί να δημιουργήσει ιδρύματα υπεύθυνα για την παροχή κοινωνικής πρόνοιας, συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής και ιατρικο-κοινωνικής βοήθειας, εάν μπορεί να αποδείξει ότι η προσέγγιση αυτή είναι αναγκαία για την κάλυψη μιας πραγματικής ανάγκης, σύμφωνα με το άρθρο 60, παράγραφος 6, του νόμου περί ΔΚΚΔ.
As has been explained above (see Section 2.1), each CPAS can set up establishments to provide social aid, including medical and medico-social assistance, if they can demonstrate that this is necessary to fulfil a genuine need in line with Article 60(6) Loi CPAS.
Στο πλαίσιο αυτό, οι βελγικές αρχές επισημαίνουν ότι ο στόχος της αναδιάρθρωσης και της σύστασης του δικτύου και των νοσοκομείων IRIS ήταν να εξασφαλιστεί η συνέχεια των δημόσιων νοσοκομειακών υπηρεσιών στην περιφέρεια των Βρυξελλών-πρωτευούσης (βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 27).
They explain that historically, six of the nineteen CPAS in the Brussels Capital Region established hospitals (without separate legal personality) that they managed themselves until the end of 1995 in order to provide social aid.
Συνεπώς, παρατηρούν ότι για να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα των νοσοκομείων IRIS και να εξασφαλιστεί ως εκ τούτου η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών του πληθυσμού, οι δήμοι και τα ΔΚΚΔ οφείλουν να απορροφήσουν κάθε έλλειμμα των εν λόγω νοσοκομείων, βάσει του άρθρου 46 του καταστατικού των νοσοκομείων IRIS.
According to them, the restructuring of these public hospitals which led to the creation of the public IRIS-H that became legally independent of the CPAS on 1 January 1996 (see also Section 2.2) did not alter the obligation on the CPAS to provide social aid whether directly themselves or via the IRIS-H.
Οι βελγικές αρχές συμπεραίνουν ότι όσο υφίσταται η πραγματική αυτή ανάγκη, σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (βλέπε αιτιολογική σκέψη 83), οι αρχές δεν μπορούν να κλείσουν τα νοσοκομεία IRIS ή να τα εκχωρήσουν σε φορέα του ιδιωτικού τομέα.
In this context, the Belgian authorities point out that the primary objective of the restructuring and the creation of the IRIS network and the IRIS-H was to ensure the continuity of public hospital services in the Brussels Capital Region (see also recital 27).
Τέλος, στην αιτιολογική σκέψη 103 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή ερωτά αν υπάρχουν άλλοι λόγοι που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τη συμπληρωματική χρηματοδότηση των νοσοκομείων IRIS.
Hence, they note that to ensure the continuity of the IRIS-H and hence guarantee that the social needs of the population are fulfilled, the municipalities and the CPAS are required to absorb any hospital deficit on the basis of Article 46 of the IRIS-H bylaws.
Από την άποψη αυτή, οι βελγικές αρχές επισημαίνουν ότι τα νοσοκομεία IRIS δεν έχουν ως μοναδικό σκοπό τη δημιουργία «βιώσιμων» νοσοκομειακών υπηρεσιών, αποστολών και προγραμμάτων, όπως θα μπορούσαν να πράξουν τα βελγικά ιδιωτικά νοσοκομεία.
Furthermore, the Belgian authorities conclude that as long as the genuine need exists, in line with the jurisprudence of the Council of State (see recital 83), the public authorities cannot close the IRIS-H nor transfer them to a private owner.
Αντίθετα, σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, τα νοσοκομεία IRIS οφείλουν να εξασφαλίζουν το ευρύτερο δυνατό φάσμα υγειονομικής περίθαλψης, ιδίως να εξασφαλίσουν την πρόσβαση όλων, και κυρίως των φτωχότερων μελών της κοινωνίας, σε κάθε θεραπεία που απαιτείται για την κατάστασή τους, ακόμα και αν αυτή η θεραπεία υπερβαίνει κατά πολύ τα πρότυπα σχεδιασμού και εγκρίσεως που ισχύουν σε όλα τα νοσοκομεία δυνάμει του LCH.
Finally, in recital 103 of the opening decision, the Commission asked whether there are other reasons that may justify the additional financing for the IRIS-H.
Στο πλαίσιο αυτό, οι βελγικές αρχές αναφέρονται επίσης στην παράγραφο 162 της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της 7ης Νοεμβρίου 2012, σύμφωνα με την οποία «η αντιστάθμιση των ελλειμμάτων των δημόσιων νοσοκομείων μπορεί να αποδειχθεί αναγκαία για λόγους υγιεινής, καθώς και για κοινωνικούς λόγους προκειμένου να διασφαλισθεί η συνέχεια και η βιωσιμότητα του νοσοκομειακού συστήματος».
In this respect, the Belgian authorities note that the aim of the IRIS-H is not merely to establish ‘viable’ hospital services, missions and programmes, as Belgian private hospitals could do.
Οι βελγικές αρχές επισημαίνουν επίσης ότι το καταστατικό ενός δημόσιου νοσοκομείου συνεπάγεται ορισμένες δαπάνες που δεν αντισταθμίζονται πλήρως από τα ομοσπονδιακά μέτρα χρηματοδότησης.
Instead, according to the Belgian authorities, the IRIS-H have to guarantee the widest possible range of healthcare, specifically in order to ensure access for everyone, including the poorest members of society, to whatever treatment their pathology requires, even if that goes well beyond the norms of hospital planning and approval applicable to all hospitals, by and under the LCH.
Σημειώνουν ότι οι δαπάνες αυτές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την καταβολή επιδομάτων γλωσσικών δεξιοτήτων στο δίγλωσσο προσωπικό, υψηλότερες συνταξιοδοτικές εισφορές και εισφορές ασφάλισης υγείας για τους νόμιμους εργαζόμενους (δημόσιους υπαλλήλους), καθώς και τις μισθολογικές αυξήσεις ανά κλιμάκιο που επιβάλλονται (αλλά καταβάλλονται μόνο εν μέρει) από την περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης.
In this context, the Belgian authorities also make reference to paragraph 162 of the General Court judgment of 7 November 2012 which states: ‘compensation for public hospital deficits may be necessary for health and social reasons in order to ensure the continuity and viability of the hospital system’.
Παρατηρήσεις του Βελγίου σχετικά με τις παρατηρήσεις τρίτων
The Belgian authorities also point out that the status of a public hospital entails certain costs that are not fully compensated by the federal financing measures.
Οι βελγικές αρχές επισημαίνουν κατ' αρχάς ότι οι παρατηρήσεις που έγιναν από το CBI, το ABISP και το Zorgnet Vlaanderen σχετικά με την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας από την Επιτροπή στηρίζονται στο ίδιο επιχείρημα, ότι δηλαδή, σύμφωνα με αυτές τις οργανώσεις, τα νοσοκομεία IRIS δεν αναλαμβάνουν επιπλέον ΥΓΟΣ πέραν των ΥΓΟΣ που επιβάλλονται σε οποιοδήποτε άλλο νοσοκομείο (δημόσιο ή ιδιωτικό) στο Βέλγιο.
They note that these costs include among others: the payment of language bonuses to bilingual staff, higher pension and sickness expenses for statutory employees (civil servants), and pay scale increases imposed (but only partially paid) by the Brussels Capital Region.
Σύμφωνα με τις αρχές, η δήλωση αυτή έχει το ίδιο υπόβαθρο: ο LCH επιβάλλει στα ιδιωτικά και δημόσια νοσοκομεία την ίδια υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε περιφερειακή παράμετρο.
Comments from Belgium on third party comments
Ωστόσο, σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, οι παρεμβαίνοντες δεν εξηγούν ως προς τι δεν ισχύει ο νόμος ΔΚΚΔ για τα νοσοκομεία IRIS, ενώ, σύμφωνα με το Βέλγιο, ο νόμος αυτός αποτελεί στην ουσία τη νομική βάση για την ύπαρξη των νοσοκομείων IRIS.
The Belgian authorities start by noting that the observations by CBI, ABISP and Zorgnet Vlaanderen to the Commission's opening decision are founded on the common assertion that in their opinion the IRIS-H are not entrusted with SGEI in addition to those incumbent on any hospital (public or private) in Belgium.
Οι βελγικές αρχές επισημαίνουν ότι το άρθρο 147 του LCH αναγνωρίζει ρητά ότι για τα νοσοκομεία που διαχειρίζεται ένα ΔΚΚΔ [όπως τα νοσοκομεία IRIS [131]], το LCH συμπληρώνει το νόμο περί ΔΚΚΔ, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι το LCH δεν αποτελεί τη μόνη κατάλληλη νομική βάση που ισχύει για τα νοσοκομεία που διοικούνται από ένα ΔΚΚΔ.
In their view, this assertion is based on a single premise, namely the fact that the LCH entrusts private and public hospitals with the same public service obligation regardless of any particular regional aspect.
Οι βελγικές αρχές θεωρούν λανθασμένο τον ισχυρισμό της CBI ότι η πρόθεση της κυβέρνησης των Βρυξελλών να αναδιατυπώσει τη διάταξη της 13ης Φεβρουαρίου 2003 ούτως ώστε να διευκρινίσει τις αποστολές γενικού συμφέροντος που δικαιολογούν την καταβολή ειδικών επιδοτήσεων στους δήμους (βλέπε αιτιολογική σκέψη 70), γεγονός που θα έδειχνε ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη αποστολή επί του παρόντος (που να ισχύει μόνο για τα νοσοκομεία IRIS).
However, according to the Belgian authorities, the intervening parties do not explain how the Loi CPAS would not apply to the IRIS-H while according to Belgium this law is the specific legal cause for the existence of the IRIS-H.
Πιο συγκεκριμένα, οι βελγικές αρχές επισημαίνουν ότι οι ειδικές επιδοτήσεις που προβλέπονται από αυτή τη διάταξη χορηγούνται μόνο στους δήμους και όχι στα νοσοκομεία IRIS.
The Belgian authorities point out that Article 147 of the LCH explicitly acknowledges that for hospitals managed by a CPAS (such as the IRIS-H [131]), the LCH supplements the Loi CPAS which confirms that the LCH is not the only relevant legal basis when it comes to a hospital managed by a CPAS.
Το Βέλγιο επιβεβαιώνει επίσης ότι οι παρεμβάσεις της FRBRTC και της ίδιας της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης [για το μέγιστο ετήσιο ποσό ύψους 10 εκατ. ευρώ [132]] για την υποστήριξη των δήμων αποτελούν μεταφορές χρηματοδοτικών πόρων μεταξύ δημοσίων αρχών, οι οποίες δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
The CBI's assertion that the Brussels government's intention to reword the Ordonnance of 13 February 2003 to specify the missions of general interest which justify specific subsidies to municipalities (see recital 70) is an indication that no specific missions (only applying to the IRIS-H) currently exist, is deemed incorrect by the Belgian authorities.
Οι βελγικές αρχές επαναλαμβάνουν ότι κανένα από τα ποσά αυτά δεν χορηγήθηκε από την περιφέρεια ή από την FRBRTC στα νοσοκομεία IRIS.
In particular, they point out that the specific subsidies foreseen by this Ordonnance are only awarded to the municipalities and not to the IRIS-H.
Αντιθέτως, σύμφωνα με το Βέλγιο, επρόκειτο απλά για μεταφορές μεταξύ της Περιφέρειας και των δήμων στο πλαίσιο των δυνατοτήτων γενικής χρηματοδότησης των δήμων από την Περιφέρεια.
Belgium furthermore confirms that the interventions by both the FRBRTC and the Brussels Capital Region itself (of up to EUR 10 million per year [132]) in support of the municipalities constitute financial transfers between public authorities outside the scope of Article 107(1) TFEU.
Αυτή η συνολική χρηματοδότηση σχεδιάστηκε για να επιτρέψει στους δήμους να εκπληρώσουν τις αποστολές δημοτικού ενδιαφέροντος, οι οποίες περιλαμβάνουν τις αποστολές των ΔΚΚΔ.
The Belgian authorities repeat that none of these amounts have been granted by the Region or the FRBRTC to the IRIS-H.
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η εξαγγελθείσα μεταρρύθμιση της διάταξης της 13ης Φεβρουαρίου 2003 δεν αποτελεί κατά κανένα τρόπο αποδοχή της έλλειψης πρόσθετων ΥΓΟΣ που ανατίθενται στα νοσοκομεία IRIS.
On the contrary, according to Belgium they are simply transfers between the Region and the municipalities within the Region's remit in terms of the overall funding of municipalities.
Εναπόκειται στους δήμους να διευκρινίσουν τις ΥΓΟΣ που ανατίθενται στα νοσοκομεία που ιδρύουν, και η επίμαχη διάταξη δεν είναι σχετική στο πλαίσιο αυτό, δεδομένου ότι αφορά μόνο την ενδοκρατική χρηματοδότηση.
This overall funding is designed to enable the municipalities to fulfil their tasks of communal interest which includes the missions of the CPAS.
Η CBI αναφέρει κυρίως ότι η LCH ορίζει μια «βασική κοινωνική αποστολή», η οποία είναι κοινή για τα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία, αλλά ότι μόνο τα νοσοκομεία IRIS θα την επιτελέσουν με εντατικότερο τρόπο.
It is the municipalities that specify the SGEI entrusted to the hospitals they establish and the Ordonnance has no relevance in this context as it only concerns intra-State financing.
Από αυτή την άποψη, οι «συμπληρωματικές» κοινωνικές αποστολές των νοσοκομείων IRIS δεν μπορούν να διαχωριστούν από τις νοσοκομειακές υπηρεσίες και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος τους.
The Belgian authorities also refute the allegedly inaccurate portrayal of the social missions made by CBI in its observations.
Οι βελγικές αρχές δεν συμμερίζονται την άποψη αυτή.
In particular, CBI considered that the LCH defines a ‘basic social mission’ common to public and private hospitals, but which only the IRIS-H would perform more intensively.
Εκτιμούν ότι εκτός από το γεγονός ότι η CBI αναγνωρίζει ρητώς την ύπαρξη εγγενούς διαφοράς μεταξύ των δημόσιων και των ιδιωτικών νοσοκομείων (ήτοι το μεγαλύτερο όγκο κοινωνικών υπηρεσιών που παρέχονται από τα νοσοκομεία IRIS), η CBI δεν διευκρινίζει τι εννοεί με τον όρο «βασική κοινωνική αποστολή» που εκλαμβάνει ως μια νοσοκομειακή ΥΓΟΣ και δεν ορίζει ούτε τη νομική βάση στην οποία στηρίζεται αυτή η αποστολή ούτε την ειδική ανάθεση που την επιβάλλει.
From this perspective, the ‘additional’ social missions of the IRIS-H could not be separated from the hospital services provided and would be an integral part of these.
Οι βελγικές αρχές εκτιμούν ότι μόνο ο νόμος περί ΔΚΚΔ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάθεση των «βασικών κοινωνικών αποστολών» στα δημόσια νοσοκομεία.
According to the Belgian authorities, this view cannot be followed.
Μάλιστα, σύμφωνα με τις αρχές, όσον αφορά τα μοναδικά δημόσια νοσοκομεία, το LCH συμπληρώνει μόνο το νόμο περί ΔΚΚΔ (βλέπε άρθρο 147 του LCH).
The Belgian authorities consider that beyond the fact that CBI expressly recognises here that there is indeed an intrinsic difference between public and private hospitals (i.e. a higher volume of social services being provided by the IRIS-H), CBI does not define what it means exactly by ‘basic social mission’, which it considers to be a hospital SGEI, or determine the legal basis which supports it or the specific mandate which grants it.
Η «βασική αποστολή» των νοσοκομείων IRIS ορίζεται από το νόμο περί ΔΚΚΔ ή δυνάμει αυτού, και συνεπώς δεν είναι «κοινός» για όλα τα νοσοκομεία.
The Belgian authorities are of the opinion that only the Loi CPAS can be used to entrust ‘basic social missions’ to public hospitals.
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η εν λόγω αποστολή δεν έχει οικονομικό χαρακτήρα.
In their view, as far as the public hospitals alone are concerned, the LCH in fact merely supplements the Loi CPAS (see Article 147 LCH).
Συνεπώς, τα νοσοκομεία IRIS συστάθηκαν δυνάμει του νόμου περί ΔΚΚΔ και, από τη στιγμή που ιδρύθηκαν, υποχρεούνται να συμμορφώνονται με τους συμπληρωματικούς κανόνες που ορίζονται από το LCH [133].
The essential, or ‘basic’, mission of the IRIS-H is defined by or under the Loi CPAS and is therefore not ‘common’ to all hospitals.
Οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν επίσης ότι η αναφορά της CBI στην αποστολή δημοσίου συμφέροντος που περιγράφεται στο άρθρο 2 του LCH δεν αποτελεί τη βάση μιας τέτοιας υποχρέωσης.
According to them, this mission is not economic in nature.
Σύμφωνα με αυτές, η ανάληψη μιας βασικής νοσοκομειακής αποστολής δεν σημαίνει μια παρεμφερή ανάληψη της αποστολής παροχής περίθαλψης σε όλα τα άτομα και σε κάθε περίσταση, ανεξάρτητα από την ικανότητα πληρωμής του ατόμου.
Hence, the IRIS-H are established under the Loi CPAS and, once set up, expected to abide by the LCH's additional rules [133].
Η ύπαρξη συγκεκριμένων κανόνων που διέπουν τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης αποτελεί επαρκή απόδειξη.
With respect to CBI's observations concerning the universal care mission, the Belgian authorities observe that CBI limits the universal care mission, which it alleges to be common to all hospitals, solely to emergencies and post-emergencies.
Οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι η αποστολή γενικού συμφέροντος δεν μπορεί να είναι σιωπηρή, αλλά επιβάλλεται ρητώς.
In this way, the Belgian authorities consider that CBI would implicitly recognise that private Brussels hospitals have no obligation to treat patients outside of emergency and ‘post-emergency’ cases, which nonetheless account for the bulk of care provided for needy people.
Εκτιμούν ότι ήταν αναγκαίο να καθοριστούν οι ειδικές απαιτήσεις για τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, διότι ο ορισμός της βασικής νοσοκομειακής αποστολής που εδραιώθηκε από το LCH δεν αναφέρει τις έκτακτες ανάγκες.
Furthermore, the Belgian authorities argue that CBI's reference to the public interest mission described in Article 2 of the LCH does not provide a basis for any such obligation.
Οι βελγικές αρχές προβάλλουν το επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο ο νόμος της 8ης Ιουλίου 1964 [134] και οι εκτελεστικές του αποφάσεις ασχολούνται με την ιατρική βοήθεια έκτακτης ανάγκης [135] και με τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης (συμπεριλαμβανομένων των ασθενοφόρων).
According to them being entrusted with a basic hospital mission is not sufficient in order to be similarly entrusted with the mission of providing care to all persons in all situations and regardless of their ability to pay.
Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία ορισμένα νοσοκομεία, τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά, φέρουν εις πέρας ορισμένες εργασίες που σχετίζονται με την ιατρική βοήθεια έκτακτης ανάγκης.
The mere fact that there are specific rules governing emergencies amply demonstrates this.
Ωστόσο, οι βελγικές αρχές ισχυρίζονται ότι η υποχρέωση παροχής επείγουσας φροντίδας σε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία δεν απορρέει από το LCH.
The Belgian authorities argue that a general interest mission cannot be implied, but is imposed.
Αντιθέτως, προκύπτει από τη γενική υποχρέωση παροχής βοήθειας σε κάθε άτομο που διατρέχει κίνδυνο.
In their view, it was necessary to lay down specific requirements for emergencies because there is no mention of emergencies in the LCH definition of the basic hospital mission.
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, τα νοσοκομεία υποχρεούνται να παράσχουν βοήθεια σε επείγοντα ιατρικά περιστατικά με βάση τη δομή και την εμπειρογνωμοσύνη που διαθέτουν [136].
Indeed, the Belgian authorities argue that the Law of 8 July 1964 [134] and its implementing decrees deal with emergency medical assistance [135] and emergency services (including ambulances).
Τόσο τα δημόσια όσο και τα ιδιωτικά νοσοκομεία υπόκεινται στην εν λόγω υποχρέωση, όπως εξάλλου και κάθε πολίτης δυνάμει της υποχρέωσής του να βοηθήσει τα άτομα σε κίνδυνο.
On this basis, some hospitals, both public and private, carry out certain tasks in the field of emergency medical assistance.
Οι βελγικές αρχές εξηγούν επίσης ότι, δυνάμει του άρθρου 422β του βελγικού ποινικού κώδικα, η υποχρέωση αυτή ισχύει μόνο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και ιδίως σε περιπτώσεις ιατρικής έκτακτης ανάγκης που θέτουν τη ζωή σε κίνδυνο.
However, the Belgian authorities argue that the obligation to provide emergency care in both public and private hospitals is not conferred by the LCH.
Ωστόσο, οι βελγικές αρχές επισημαίνουν ότι σε όλες τις άλλες περιπτώσεις (ήτοι εκτός από τις περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης), τα νοσοκομεία δεν είναι επιφορτισμένα με την αποστολή καθολικής περίθαλψης και δεν υποχρεούνται να περιθάλψουν τους ασθενείς που δεν δύνανται να πληρώσουν για τη θεραπεία τους.
It is, instead, a general obligation to assist persons in danger.
Τέλος, οι βελγικές αρχές παρατηρούν ότι αν τα βελγικά νοσοκομεία δεν έχουν προφανώς το δικαίωμα να κάνουν διακρίσεις με βάση την οικονομική κατάσταση των ασθενών (και, επομένως, βάσει και μόνο του γεγονότος ότι ένα άτομο είναι φτωχό), δεν μπορούν να υποχρεούνται να παράσχουν περίθαλψη πέραν των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, εάν κάποιος ασθενής δεν είναι σε θέση να πληρώσει ή αν δεν θέλει να πληρώσει.
According to the Belgian authorities, hospitals are required to provide assistance in cases of medical emergency, according to their structure and available expertise [136].
Στην απάντησή τους επί των παρατηρήσεων της CBI, οι βελγικές αρχές επαναφέρουν στο προσκήνιο την αναφορά που γίνεται από τη CBI σε μια απόφαση του Πρωτοδικείου Βρυξελλών (βλέπε αιτιολογική σκέψη 72).
Both public and private hospitals are subject to this obligation, as indeed is everyone else, by virtue of their duty to assist persons in danger.
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η απόφαση που επικαλείται η CBI αφορά μόνο μια πολύ ειδική περίπτωση επείγουσας ιατρικής βοήθειας [137] για μετανάστες που δεν διαθέτουν έγγραφα και χρειάζονται ψυχιατρική φροντίδα.
The Belgian authorities also explain that under Article 422 ter of the Belgian Criminal Code, this obligation only applies in emergency situations, and particularly in medical emergencies of a life-threatening nature.
Επισημαίνουν ότι τα νοσοκομεία IRIS δεν παρέχουν αυτό το είδος περίθαλψης.
However, they point out that in all other (i.e. non-emergency) situations hospitals that have not been entrusted with a universal care mission, are not obliged to treat patients if these cannot pay for the treatment.
Σύμφωνα με αυτές, η απόφαση αυτή επιβεβαιώνει ότι η επείγουσα ιατρική βοήθεια σε μετανάστες χωρίς έγγραφα κανονικά παρέχεται είτε από νοσοκομεία που ιδρύθηκαν από κάποιο ΔΚΚΔ, είτε από νοσοκομεία με τα οποία τα ΔΚΚΔ έχουν συνάψει σύμβαση [138].
Finally, the Belgian authorities observe that while Belgian hospitals are naturally not allowed to discriminate based on a patient's wealth (and hence on the pure fact that someone is poor), they cannot be forced to provide care for free if a patient cannot or will not pay in a non-emergency situation.
Τέλος, οι βελγικές αρχές επισημαίνουν ότι η CBI δεν δικαιολογεί, ούτε επιχειρεί να δικαιολογήσει την υποτιθέμενη απαίτηση που θέλει τα ιδιωτικά νοσοκομεία να αναλαμβάνουν όλους τους ασθενείς που βρίσκονται σε κατάσταση «μετα-έκτακτης ανάγκης».
In their comments to CBI's observations, the Belgian authorities also put into context CBI's reference to a judgment of the Brussels Court of First Instance (see recital 72).
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, καμιά τέτοια υποχρέωση δεν επιβάλλεται σε ιδιωτικά νοσοκομεία για τις καταστάσεις «μετα-έκτακτης ανάγκης», ενώ τα νοσοκομεία IRIS υποχρεούνται να περιθάλψουν όλους τους ασθενείς σε κάθε περίπτωση, ακόμη και σε περίπτωση μη έκτακτης ιατρικής ανάγκης.
According to the Belgian authorities, the judgment referred to by CBI only concerns a very specific case of urgent medical aid [137] provision for an undocumented migrant who needed psychiatric care.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
They point out that the IRIS-H do not provide this type of care.
Αντικείμενο της παρούσας απόφασης
In their view, this judgment actually confirms that urgent medical aid for undocumented migrants is normally either provided by hospitals established by a CPAS or by hospitals with which the CPAS have concluded an agreement [138].
Η καταγγελία αναφερόταν σε ένα μέτρο ενίσχυσης ύψους περίπου 100 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκε στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης που οδήγησε στη σύσταση των νοσοκομείων IRIS (βλέπε ενότητα 2.2).
Finally, the Belgian authorities point out that CBI does not justify, or even attempt to justify, an alleged obligation for private hospitals to treat all patients for ‘post-emergencies’.
Ωστόσο, όπως εξηγείται στην ενότητα 3.1 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή δεν έλαβε σχετικό μέτρο παρά μόνο μετά την εκπνοή της προθεσμίας παραγραφής που ισχύει για την ανάκτηση της ενίσχυσης για την αναδιάρθρωση.
According to the Belgian authorities, no such ‘post-emergency’ obligation exists for private hospitals while the IRIS-H are obliged to treat all patients in all circumstances, even if there is no medical emergency.
Κατά συνέπεια, αυτό το μέτρο ενίσχυσης δεν είχε συμπεριληφθεί στην επίσημη διαδικασία έρευνας που δρομολόγησε η Επιτροπή και, ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να θιγεί σε αυτή την απόφαση.
ASSESSMENT OF THE MEASURES
Εκτός από το μέτρο που αφορούσε την προθεσμία της παραγραφής, η καταγγελία επικεντρωνόταν επίσημα i) στα ποσά που καταβάλλονται από την FRBRTC στους δήμους που είναι υπεύθυνοι για τα νοσοκομεία IRIS και ii) στις ειδικές επιδοτήσεις (μέχρι 10 εκατ. ευρώ ετησίως) που χορηγούνται στους εν λόγω δήμους από την περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης με βάση τη διάταξη της 13ης Φεβρουαρίου 2003.
Scope of this decision
Αυτά τα δύο είδη κεφαλαίων, εντούτοις, χορηγούνται μόνο στους δήμους που είναι υπεύθυνοι για τα νοσοκομεία IRIS και όχι στα ίδια τα νοσοκομεία IRIS.
The complaint made reference to an aid measure of approximately EUR 100 million in the context of the restructuring operation that led to the creation of the IRIS-H (see Section 2.2).