natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επίσης, σύμφωνα με την της προαναφερθείσα οδηγία, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να συστήσουν ένα ή περισσότερα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων για την αποζημίωση των καταθετών σε περίπτωση πτώχευσης ενός πιστωτικού ιδρύματος.
With regard to the measures in respect of which the Commission opened the formal investigation procedure in the present case, it should be recalled that in Directive 94/19/EC the Union legislature introduced deposit guarantee schemes with the policy objective of preserving and increasing ‘the stability of the banking system’ [62] and gave them a mandate to protect depositors [63].
Η οδηγία 2014/49/ΕΕ αφήνει την κατάσταση αυτή αμετάβλητη, αλλά είναι πιο σαφής όσον αφορά τη φύση αυτών των εναλλακτικών μέτρων.
Directive 94/19/EC requires Member States to introduce one or more deposit guarantee schemes, which are to reimburse depositors in the event that a credit institution fails.
Ο σκοπός των μέτρων αυτών πρέπει να είναι η αποτροπή της πτώχευσης του πιστωτικού ιδρύματος, ούτως ώστε να αποφεύγονται όχι μόνον «τα έξοδα αποζημίωσης των καταθετών», αλλά και «το κόστος που συνεπάγεται για την οικονομία στο σύνολό της η πτώχευση ενός πιστωτικού ιδρύματος» και «άλλες αρνητικές επιπτώσεις», όπως οι επιπτώσεις «στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την εμπιστοσύνη των καταθετών» [64].
On the possibility of other forms of intervention Directive 94/19/EC is silent, so that Member States retain discretion on whether to allow deposit guarantee schemes to go beyond a pure reimbursement function and to use the available financial resources in other ways.
Σύμφωνα με την οδηγία 2014/49/ΕΕ, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την παρέμβαση των ΣΕΚ για τη διατήρηση της πρόσβασης των καταθετών σε καλυπτόμενες καταθέσεις, τόσο στο αρχικό στάδιο διατήρησης του ιδρύματος σε λειτουργία, όσο και στο πλαίσιο εθνικών διαδικασιών αφερεγγυότητας [65].
The situation remains unchanged under Directive 2014/49/EU, which is, however, more explicit as to the nature of such alternative measures.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σε αντίθεση με τη θέση των άλλων ενδιαφερόμενων του σημείου (79), ο χαρακτήρας ενίσχυσης των εναλλακτικών μέτρων ενός συστήματος εγγύησης των καταθέσεων δεν εξαρτάται από το εάν το σύστημα αυτό έχει σκοπό να αποτρέψει την πτώχευση ενός πιστωτικού ιδρύματος ή συνιστά παρέμβαση σε περίπτωση εκκαθάρισης.
They must have the aim of preventing the failure of the credit institution with a view to avoiding not only ‘the costs of reimbursing depositors’, but also ‘the costs of the failure of a credit institution to the economy as a whole’ and ‘other adverse impacts’, such as an ‘adverse impact on financial stability and the confidence of depositors’ [64].
Επίσης, η προστασία των αποταμιεύσεων και των καταθετών κατέχει εξέχουσα θέση στην ιταλική έννομη τάξη: σύμφωνα με το άρθρο 47 του ιταλικού Συντάγματος η «Ιταλική Δημοκρατία […] προστατεύει τις αποταμιεύσεις σε όλες τους τις μορφές» [66].
Under Directive 2014/49/EU Member States may allow deposit guarantee schemes to be used in order to preserve the access of depositors to the deposits covered, both in an initial, going-concern phase and in the context of domestic insolvency proceedings [65].
Η Τράπεζα της Ιταλίας, πρόσωπο δημοσίου δικαίου οι πράξεις του οποίου είναι για τον λόγο αυτόν καταλογιστέες στο κράτος μέλος και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 της Συνθήκης, έστω και αν πρόκειται για όργανο που κατά το Σύνταγμα είναι ανεξάρτητο [67], είναι επιφορτισμένη με τη διασφάλιση της σταθερότητας του ιταλικού τραπεζικού συστήματος [68] και την προστασία των καταθετών [69].
The Commission would point out that, contrary to the position of the other interested parties mentioned in recital 79, alternative measures taken by a deposit guarantee scheme may constitute aid irrespective of whether they are aimed at preventing the failure of a credit institution or whether they are taken in connection with a liquidation.
Με βάση τα ανωτέρω, το άρθρο 96α του ιταλικού τραπεζικού νόμου πρέπει να ερμηνεύεται ως ειδικός προσδιορισμός της δημόσιας εντολής προστασίας των καταθετών, η οποία ανατίθεται στα αναγνωρισμένα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων στην Ιταλία.
The protection of savings and depositors has a specific position in Italian national law: under Article 47 of the Italian Constitution, ‘The Republic … shall protect savings in all their forms’ [66].
Με την προσθήκη του τελευταίου εδαφίου στο άρθρο 96α παράγραφος 1, σύμφωνα με το οποίο τα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων «μπορούν να προβλέπουν περαιτέρω περιπτώσεις και μορφές παρέμβασης» πέραν της αποζημίωσης των καταθετών, οι ιταλικές αρχές επέλεξαν να επιτρέψουν στα αναγνωρισμένα συστήματα εγγύησης των καταθέσεων της Ιταλίας τη χρήση των συλλεγόμενων πόρων από τις τράπεζες μέλη για διαφορετικές περιπτώσεις παρέμβασης.
The Banca d'Italia is a body established under public law, and for that reason alone its behaviour is imputable to the Member State, and does not fall outside the scope of Article 107 of the Treaty on the ground that it is constitutionally independent [67]; it has the task of safeguarding the stability of the Italian banking system [68] and protecting depositors [69].
Συνεπώς, το άρθρο 96α του ιταλικού τραπεζικού νόμου, αφενός, αντιπροσωπεύει τη βάση για την αναγνώριση του FITD ως υποχρεωτικού συστήματος εγγύησης των καταθέσεων στην Ιταλία και, αφετέρου, χορηγεί στο FITD την αρμοδιότητα να προβαίνει σε παρεμβάσεις στήριξης.
In view of the foregoing, Article 96-bis of the Banking Act has to be read as a specific definition of the public mandate of protecting depositors that applies to deposit guarantee schemes recognised in Italy.
Το γεγονός ότι το FITD είναι οργανωμένο ως κοινοπραξία ιδιωτικού δικαίου [70] είναι άνευ σημασίας από αυτήν την άποψη, καθώς, όπως έχει αποφανθεί το Δικαστήριο στην υπόθεση Stardust Marine, η σύσταση και μόνο σε μορφή φορέα κοινού δικαίου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως επαρκές στοιχείο για να αποκλειστεί η δυνατότητα καταλογισμού στο Δημόσιο ενός μέτρου ενισχύσεως που έχει λάβει ο εν λόγω φορέας.
By including the last sentence in Article 96-bis(1), according to which deposit guarantee schemes ‘may engage in other types and forms of intervention’ in addition to repayment of depositors, the Italian authorities have chosen to allow their recognised deposit guarantee schemes to use the resources collected from member banks for different types of action.
Οι στόχοι του FITD, ήτοι η επιδίωξη του κοινού συμφέροντος των μελών του με την ενίσχυση της ασφάλειας των καταθέσεων και την προστασία του κύρους του τραπεζικού συστήματος, συμπίπτουν καταφανώς με το δημόσιο συμφέρον.
Article 96-bis of the Banking Act is therefore the basis for recognition of the FITD as a mandatory deposit guarantee scheme in Italy, and at the same time grants the FITD the power to take support measures.
Ωστόσο, η σύμπτωση αυτή δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι η εταιρεία μπορούσε να λάβει την απόφασή της χωρίς να λάβει υπόψη τις οδηγίες των δημοσίων αρχών.
From that perspective the fact that the FITD is organised as a consortium under private law [70] is irrelevant, as the mere fact that a body is constituted under ordinary law cannot be regarded as sufficient to exclude the possibility of an aid measure taken by such a body being imputable to the State, as the Court of Justice held in Stardust Marine.
Επίσης, δεν είναι αναγκαίο η επιρροή του κράτους να απορρέει από νομικώς δεσμευτική πράξη δημόσιας αρχής.
The FITD's objectives — pursuit of the common interests of its members by strengthening the safety of deposits and the protection of the reputation of the banking system — clearly coincide with the public interest.
Η αυτονομία που συνήθως διαθέτει η επιχείρηση δεν αποκλείει τη συγκεκριμένη εμπλοκή του κράτους.
But that does not necessarily mean that the undertaking could have taken its decision without taking into account the requirements of the public authorities.
Εν πάση περιπτώσει, η ιταλική και κοινοτική νομοθεσία αναθέτουν στην Τράπεζα της Ιταλίας την εξουσία και τα μέσα για να διασφαλίζεται ότι όλες οι παρεμβάσεις του FITD, ως αναγνωρισμένου συστήματος εγγύησης των καταθέσεων σύμφωνα με τον ιταλικό τραπεζικό νόμο, ανταποκρίνονται στη δημόσια εντολή και συμβάλλουν στην προστασία των καταθετών.
Moreover, it is not necessary that the State's influence should result from a legally binding act of a public authority.
Αυτό διευκρινίζεται με σαφήνεια στο εισαγωγικό εδάφιο του άρθρου 96β παράγραφος 1 του ιταλικού τραπεζικού νόμου, στο οποίο, ο κατάλογος των εξουσιών που ασκεί η Τράπεζα της Ιταλίας όσον αφορά τα ιταλικά συστήματα εγγύησης των καταθέσεων, έπεται της διάταξης σύμφωνα με την οποία οι εξουσίες αυτές πρέπει να ασκούνται «μεριμνώντας για την προστασία των αποταμιευτών και τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος».
The autonomy that the undertaking in principle enjoys does not prevent the practical involvement of the State.
Υπό αυτές τις συνθήκες και, σε αντίθεση με την υπόθεση Doux Élevage, στην οποία το αντικείμενο της εκ των υστέρων έγκρισης εκ μέρους της δημόσιας διοίκησης ήταν αμιγώς διαδικαστικού χαρακτήρα, η Τράπεζα της Ιταλίας πρέπει να εγκρίνει κάθε σχετική παρέμβαση του FITD, εκτιμώντας τη συμμόρφωση με τη δημόσια εντολή κατά την έννοια του ιταλικού τραπεζικού νόμου.
In any event, Union and Italian legislation gives the Banca d'Italia the authority and the means to ensure that all actions taken by the FITD as a deposit guarantee scheme recognised under the Banking Act comply with that public policy mandate and contribute to the protection of depositors.
Το επιχείρημα των ιταλικών αρχών, σύμφωνα με το οποίο, ακολουθώντας αυτήν τη λογική, η προληπτική εποπτεία πρέπει να θεωρείται άσκηση δημοσίου ελέγχου επί των τραπεζών και, συνεπώς, οι πόροι των τραπεζών πρέπει να θεωρούνται δημόσιοι πόροι (αιτιολογική σκέψη 53) είναι προφανώς άνευ σημασίας.
This is made clear in the introductory sentence of Article 96-ter(1) of the Banking Act, where the list of all the powers exercised by the Banca d'Italia with respect to Italian deposit guarantee schemes is preceded by a statement that those powers are to be exercised ‘having regard to the protection of depositors and the stability of the banking system’.
Η Επιτροπή επισημαίνει απλώς ότι η εποπτεία των τραπεζών που ασκεί η Τράπεζα της Ιταλίας δεν έχει ως σκοπό την εξακρίβωση της εκπλήρωσης μιας δημόσιας εντολής που αποδίδεται στις υποκείμενες σε εποπτεία τράπεζες.
In view of that evidence, and by contrast with Doux Élevage, where the object of the ex post approval by the public administration was purely procedural in nature, the Banca d'Italia has to approve every intervention by the FITD on its merits, assessing whether it complies with the FITD's public mandate under the Banking Act.
Η προτεραιότητα της δημόσιας εντολής και οι σχετικοί δημόσιοι έλεγχοι αναγνωρίζονται από το καταστατικό του FITD [71], σύμφωνα με το οποίο όλες οι παρεμβάσεις στήριξης πρέπει να πληρούν τους σωρευτικούς όρους σχετικά με την ύπαρξη «προοπτικών εξυγίανσης» και τη δυνατότητα πρόβλεψης «μικρότερου κόστους από εκείνο που προκύπτει από την παρέμβαση σε περίπτωση εκκαθάρισης» (αρχή του μικρότερου κόστους).
Italy has affirmed that if this line of reasoning were to be followed prudential supervision of banks would have to be considered to be the exercise of public control, and the banks' resources would consequently have to be considered public resources (recital 53); this is clearly immaterial.
Οι σωρευτικοί αυτοί όροι έχουν ως αποτέλεσμα η απόφαση για μια παρέμβαση στήριξης να μπορεί να λαμβάνεται μόνον εάν επιτρέπει στο FITD να εκπληρώσει τη δημόσια εντολή της για προστασία των αποταμιευτών.
The Commission will merely observe that the supervision of banks carried out by the Banca d'Italia does not serve to verify compliance with a public policy mandate that is entrusted to the supervised banks.
Το γεγονός ότι, σύμφωνα με τον ιταλικό τραπεζικό νόμο, είναι αναγκαία η έγκριση της παρέμβασης από την Τράπεζα της Ιταλίας, ενισχύει αυτήν την προτεραιότητα.
The precedence of the public mandate and the related public controls are recognised in the constitution of the FITD [71], according to which all support measures must comply with the concurrent conditions that there must be a reasonable prospect of recovery and that the cost to the Fund may be presumed to be less than would be incurred by measures taken in the event of liquidation (the ‘least-cost principle’).
Επίσης, ο ιταλικός τραπεζικός νόμος παρέχει στην Τράπεζα της Ιταλίας ευρείες εξουσίες επί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων:
Those concurrent conditions mean that a decision to take support measures is permissible only if it allows the FITD to fulfil its public mandate of protecting depositors.
το στοιχείο δ) του άρθρου 96β παράγραφος 1 του ιταλικού τραπεζικού νόμου ορίζει ότι η Τράπεζα της Ιταλίας «εγκρίνει τις παρεμβάσεις των συστημάτων εγγύησης»·
That precedence is corroborated by the requirement of approval by the Banca d'Italia in accordance with the Banking Act.
το στοιχείο β) του άρθρου 96β παράγραφος 1 του ιταλικού τραπεζικού νόμου ορίζει ότι η Τράπεζα της Ιταλίας «συντονίζει τη δραστηριότητα των συστημάτων εγγύησης με τη διευθέτηση των τραπεζικών κρίσεων και την εποπτική δραστηριότητα» [72]·
In addition, the Banking Act provides the Banca d'Italia with wide-ranging powers over deposit guarantee schemes:
το στοιχείο α) του άρθρου 96β παράγραφος 1του ιταλικού τραπεζικού νόμου ορίζει ότι η Τράπεζα της Ιταλίας «αναγνωρίζει τα συστήματα εγγύησης, εγκρίνοντας τα καταστατικά τους, υπό τον όρο ότι τα συστήματα αυτά δεν παρουσιάζουν χαρακτηριστικά που να επιφέρουν ανισόρροπη κατανομή των κινδύνων αφερεγγυότητας στο τραπεζικό σύστημα» [73];
point (d) of Article 96-ter(1) of the Banking Act, provides that the Banca d'Italia must ‘authorise the interventions of the guarantee schemes’;
το στοιχείο η) του άρθρου 96β παράγραφος 1 του ιταλικού τραπεζικού νόμου ορίζει ότι η Τράπεζα της Ιταλίας «εκδίδει εφαρμοστικές εγκυκλίους των διατάξεων της […] ενότητας [IV του ιταλικού τραπεζικού νόμου περί συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων]» [74].
point (b) of Article 96-ter(1) of the Banking Act provides that the Banca d'Italia is to ‘coordinate the activity of the guarantee schemes with the rules governing banking crises and with its own supervisory activity’ [72];
Πέραν αυτών των εξουσιών επί του FITD που ανατίθενται στην Τράπεζα της Ιταλίας σύμφωνα με τον ιταλικό τραπεζικό νόμο, μόνον οι τράπεζες που υπόκεινται σε αναγκαστική διαχείριση μπορούν να επωφεληθούν από τις παρεμβάσεις στήριξης του FITD [75].
point (a) of Article 96-ter(1), of the Banking Act provides that the Banca d'Italia is to ‘recognise guarantee schemes, approving their constitutions, provided that the schemes do not have characteristics which could lead to an unbalanced distribution of insolvency risks in the banking system’ [73];
Την υπαγωγή μιας τράπεζας υπό αναγκαστική διαχείριση διατάσσει με απόφασή του ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, μετά από πρόταση της Τράπεζας της Ιταλίας.
point (h) of Article 96-ter(1) of the Banking Act provides that the Banca d'Italia ‘can make rules implementing the rules set out’ in Section IV of the Banking Act, on deposit guarantee schemes [74].
Εν συνεχεία, σύμφωνα με το καταστατικό του FITD, «το Ταμείο παρεμβαίνει […] στις περιπτώσεις αναγκαστικής διαχείρισης των αναγνωρισμένων τραπεζών μελών στην Ιταλία» [76].
In addition to the powers over the FITD thus given to the Banca d'Italia by the Banking Act, only banks under special administration qualify for FITD support measures [75].
Μόνον ο ειδικός διαχειριστής μπορεί να υποβάλλει στο FITD αίτημα παρέμβασης, το οποίο εν συνεχεία πρέπει να εγκριθεί από τη συνέλευση των μετόχων της τράπεζας.
A bank is put into special administration, on a proposal from the Banca d'Italia, by an order made by the Ministry of Economic Affairs and Finance.
Με την ιδιότητα του δημόσιου λειτουργού, ο ειδικός διαχειριστής εκπροσωπεί το δημόσιο συμφέρον, ορίζεται από την Τράπεζα της Ιταλίας και τελεί υπό την εποπτεία της.
At that stage, according to the FITD's constitution, ‘the Fund shall intervene … in cases of special administration of member banks authorised to do business in Italy’ [76].
Η Τράπεζα της Ιταλίας έχει επίσης το δικαίωμα να ανακαλεί ή να αντικαθιστά τον ειδικό διαχειριστή [77] και να δίνει οδηγίες για να επιβάλλει ειδικά μέτρα και περιορισμούς στη διαχείριση της τράπεζας [78].
Only the special administrator of the bank can send the FITD a request for intervention, and the request must then be approved by a meeting of the bank's shareholders.
Συνεπώς, ένας δημόσιος λειτουργός υπό τον έλεγχο της Τράπεζας της Ιταλίας έχει το δικαίωμα να κινήσει τη διαδικασία παρέμβασης του FITD.
The special administrator is a public official, who represents the public interest and is appointed and supervised by the Banca d'Italia.
Όσον αφορά την εξουσία έγκρισης παρεμβάσεων των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η έννοια της έγκρισης αντιστοιχεί σε διοικητική πράξη προγενέστερη της έναρξης ισχύος του μέτρου που συνιστά το αντικείμενό της.
The Banca d'Italia also has the power to recall or replace the special administrator [77], and to give instructions imposing specific safeguards and limitations on the management of the bank [78].
Σε αντίθετη περίπτωση, θα έχανε το νόημά της η άσκηση των εξουσιών της Τράπεζας της Ιταλίας όσον αφορά τις παρεμβάσεις του FITD για τη διασφάλιση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και την προστασία των αποταμιευτών.
Intervention on the part of the FITD is thus initiated by a public official under the control of the Banca d'Italia.
Ουσιαστικά, η έγκριση πρέπει να χορηγηθεί σε ένα στάδιο κατά το οποίο το FITD μπορεί ακόμη να αναθεωρήσει και να τροποποιήσει το προτεινόμενο μέτρο, σε περίπτωση που εναντιωθεί η Τράπεζα της Ιταλίας.
Regarding the power to authorise action by deposit guarantee schemes, the Commission observes that the concept of authorisation calls for an administrative act which necessarily precedes the entry into force of the measure to be authorised.
Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η έγκριση αυτή μπορεί να επέλθει μετά την απόφαση επέμβασης του FITD (όπως πρότειναν οι ιταλικές αρχές, το FITD, η Tercas και η BPB [79]).
Otherwise the exercise of the Banca d'Italia's powers in respect of FITD measures to ensure the stability of the financial system and the protection of depositors would be ineffective.
Στο πλαίσιο αυτό, το γεγονός ότι η Τράπεζα της Ιταλίας συμμετέχει ως παρατηρητής σε όλες τις συνεδριάσεις του Συμβουλίου και της εκτελεστικής επιτροπής του FITD [80] κρίνεται σημαντικό (σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται οι ιταλικές αρχές, το FITD, η Tercas και η BPB [81]), καθώς πρέπει να θεωρηθεί ότι επιτρέπει στην Τράπεζα της Ιταλίας να διατυπώσει σε αρχικό στάδιο όλες τις αμφιβολίες της σχετικά με τις προγραμματιζόμενες παρεμβάσεις.
In practice, authorisation has to occur at a stage where the FITD can still reconsider and amend the proposed measure if the Banca d'Italia objects to it.
Εν ολίγοις, οι δημόσιες αρχές έχουν το δικαίωμα να κινήσουν τη διαδικασία μιας παρέμβασης με δικό τους αίτημα και, δυνάμει της ουσιαστικής τους εξουσίας να εγκρίνουν την παρέμβαση, ασκούν επ' αυτής επιρροή πριν αποφασιστεί η υιοθέτησή της στην πράξη.
Authorisation cannot be considered as occurring after the FITD's decision to intervene (as suggested by Italy, the FITD, Tercas and BPB [79]).
Σε διαδικαστικό επίπεδο, η επιρροή αυτή ενισχύεται περαιτέρω από την παρουσία των δημοσίων αρχών σε όλες τις συνεδριάσεις λήψης των αποφάσεων, στο πλαίσιο των οποίων οι εν λόγω αρχές μπορούν να εκφράσουν τις αμφιβολίες τους.
The fact that the Banca d'Italia participates as an observer in all meetings of the Board and the Executive Committee of the FITD [80] is material in that connection (contrary to claims of Italy, the FITD, Tercas and BPB [81]), as it can be supposed to enable the Banca d'Italia to voice any concerns about planned intervention at an early stage.
Ωστόσο, και μολονότι η έγκριση του μέτρου από την Τράπεζα της Ιταλίας πρέπει καταρχήν να θεωρείται προηγούμενη και όχι μεταγενέστερη [82], η Επιτροπή επισημαίνει ότι ακόμη και ο μεταγενέστερος έλεγχος μπορεί να συμπεριληφθεί μεταξύ των ενδείξεων περί δυνατότητας καταλογισμού που επισημαίνονται στην υπόθεση Stardust Marine.
In summary, the public authorities have the power to initiate action at their request, and by virtue of their power to authorise the substance of the action they influence the action before it is actually decided.
Οι εξουσίες που διαθέτουν οι δημόσιες αρχές ασκήθηκαν όσον αφορά και τη θέσπιση των υπό εξέταση μέτρων στήριξης:
Their influence is procedurally embedded further by their presence in all decision-making meetings, where they are able to voice any concerns.
τα έγγραφα που διαβίβασε η Ιταλία αναφέρουν ότι η Τράπεζα της Ιταλίας ενέκρινε τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις υπέρ της Tercas προστατεύοντας τα συμφέροντα των καταθετών και των πελατών σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 96β παράγραφος 1 στοιχείο δ) του ιταλικού τραπεζικού νόμου [83].
Nonetheless, and even though the Banca d'Italia's authorisation must in principle be considered to be ex ante rather than ex post [82], the Commission points out that even ex post control can be considered among the set of indicators of imputability referred to in Stardust Marine.
Συνεπώς, η Τράπεζα της Ιταλίας ενέκρινε τις υπό εξέταση συγκεκριμένες παρεμβάσεις του FITD βάσει συγκεκριμένων ειδικών εθνικών διατάξεων δημοσίου δικαίου·
The powers available to the public authorities were in fact exercised in connection with the adoption of the support measures at issue:
οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του ειδικού διαχειριστή της Τercas και της BPB πραγματοποιήθηκαν «σε συνεννόηση με την Τράπεζα της Ιταλίας» [84]·
The documents communicated by Italy to the Commission show that the Banca d'Italia authorised the specific measures for Tercas having regard to the interests of depositors and clients within the meaning of Article 96-ter(1)(d) of the Banking Act [83].
η ΤτΙ «κάλεσε το Ταμείο» [δηλαδή το FITD] να συνάψει «ισορροπημένη συμφωνία» με την BPB όσον αφορά την κάλυψη του κεφαλαιακού ελλείμματος της Τercas, λαμβάνοντας υπόψη τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις της εκκαθάρισης της Τercas και της θυγατρικής της Caripe [85].
Thus the Banca d'Italia authorised the specific FITD measures in the light of specific provisions of national public law.
Η Επιτροπή, σε αντίθεση με την υπόθεση Doux Élevages, στην οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι οι στόχοι της παρέμβασης είχαν καθοριστεί πλήρως από την οργάνωση, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην υπό εξέταση υπόθεση οι στόχοι αυτοί δεν καθορίζονται μετά βεβαιότητας εξ ολοκλήρου από το FITD.
The negotiations between BPB and the special administrator of Tercas were conducted ‘in coordination with the Bank of Italy’ [84].
Στην πράξη, οι στόχοι αυτοί ορίζονται αυστηρά από τη δημόσια εντολή του σύμφωνα με τον ιταλικό τραπεζικό νόμο και, ουσιαστικά, ελέγχονται από τις δημόσιες αρχές.
The Banca d'Italia ‘invited’ the FITD ‘to look for a balanced agreement with BPB’ to cover Tercas's negative equity, taking account of the possible negative impact of the liquidation of Tercas and its subsidiary Caripe [85].
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι το πραγματικό δικαίωμα του FITD να μην παρέμβει δεν αναιρεί το προηγούμενο συμπέρασμά της σχετικά με τις παρεμβάσεις που έθεσε σε εφαρμογή το FITD.
The Commission concludes that in contrast to the situation in Doux Élevage, where the Court found that the aims and purposes of intervention were determined entirely by the organisation, in this case the aims and purposes of the intervention are certainly not determined entirely by the FITD.
Πέραν του ουσιαστικού δημοσίου ελέγχου που αποδεικνύεται από τα παραπάνω, η Επιτροπή οφείλει να επισημάνει τον υποχρεωτικό χαρακτήρα των εισφορών στα ταμεία του FITD που χρησιμοποιούνται για τις παρεμβάσεις.
They are laid down in detail by its public mandate under the Banking Act, and in substance they are controlled by the public authorities.
Όπως διασαφηνίζεται στην ενότητα 2.3, η συμμετοχή στο FITD είναι υποχρεωτική για τις ιταλικές τράπεζες [86].
The FITD is indeed free not to intervene, but that does not affect the Commission's conclusion regarding the action actually taken by the FITD.