natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή εξέτασε επίσης κατά πόσον είχε εφαρμοστεί υπεραντιστάθμιση στα νοσοκομεία IRIS κατά το παρελθόν (ήτοι μεταξύ 1996 και 2007) [81] και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν ίσχυε κάτι τέτοιο [82].
Finally, reference was also made to a bilingualism obligation [76].
Εκτός από την αξιολόγηση των μέτρων χρηματοδότησης στο σύνολό τους, η Επιτροπή εξέτασε και έναν εικαζόμενο μηχανισμό προκαταβολών.
These missions were considered to have been entrusted to the IRIS-H via the LCH, the Loi CPAS, the IRIS strategic plans, and finally a convention signed by the IRIS-H and the CPAS.
Δεδομένου ότι η αντιστάθμιση δυνάμει του άρθρου 109 του LCH καταβαλλόταν συχνά με σημαντική καθυστέρηση, έως και 10 χρόνια, τα νοσοκομεία IRIS πρέπει να έλαβαν προκαταβολή επί των καθυστερημένων πληρωμών μέσω του FRBRTC.
The Commission further considered that the compensation parameters were established ex ante [77] and that sufficient procedures for preventing and correcting overcompensation were in place [78].
Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, στο μέτρο που οι εν λόγω υποτιθέμενες προκαταβολές έπρεπε ούτως ή άλλως να επιστραφούν μετά την καταβολή της αντιστάθμισης του ελλείμματος σύμφωνα με το άρθρο 109 του LCH, δεν μπορούσαν να οδηγήσουν σε υπεραντιστάθμιση των νοσοκομείων IRIS [83].
Finally, the Commission was also satisfied that the IRIS-H kept separate accounts for hospital and non-hospital activities [79], which in turn ensured the absence of cross-subsidisation of commercial non-SGEI activities of the IRIS-H [80].
Η απόφαση ακύρωσης του Γενικού Δικαστηρίου του 2012
The Commission also assessed whether the IRIS-H had been overcompensated in the past (i.e. between 1996 and 2007) [81], reaching the conclusion that this had not been the case [82].
Σε απάντηση στην απόφαση της Επιτροπής του 2009, οι καταγγέλλοντες άσκησαν προσφυγή ακύρωσης κατά της απόφασης αυτής ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου [84].
Apart from assessing the financing measures as a whole, the Commission also examined an alleged mechanism of advances.
Οι καταγγέλλοντες ισχυρίστηκαν ότι η Επιτροπή είχε προσβάλει τα δικονομικά δικαιώματά τους, μην κινώντας την επίσημη διαδικασία έρευνας, στο μέτρο που η Επιτροπή όφειλε να διαπιστώσει την ύπαρξη σοβαρών δυσχερειών στο πλαίσιο της εν λόγω εξέτασης [85].
Since the deficit compensation pursuant to Article 109 LCH was regularly only paid out with a long delay of up to 10 years, the IRIS-H allegedly received an advance on these outstanding payments through the FRBRTC.
Στην απόφαση της 7ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-137/10, το Γενικό Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση 2009 της Επιτροπής και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας [86].
The Commission concluded that since these alleged advances would in any event have to be repaid once the deficit compensation pursuant to Article 109 LCH was paid, they could not lead to overcompensation of the IRIS-H [83].
Το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε αρχικά το ερώτημα αν τα νοσοκομεία IRIS ήταν επιφορτισμένα με σαφώς διευκρινισμένες αποστολές παροχής δημόσιων υπηρεσιών [87].
The 2012 annulment judgment of the General Court
Αρχικά σημείωσε ότι όλα τα μέρη συμφωνούν ότι το LCH αναθέτει σε όλα τα νοσοκομεία, δημόσια και ιδιωτικά, μια αποστολή δημόσιας υπηρεσίας γενικού νοσοκομειακού χαρακτήρα [88].
In response to the Commission's 2009 decision, the complainants launched an action for annulment of that decision in front of the General Court [84].
Η μόνη αμφιβολία αφορούσε, επομένως, το αν η Επιτροπή είχε υποπέσει σε πλάνη καταλήγοντας στο συμπέρασμα, στην προκαταρκτική εξέτασή της, ότι τα νοσοκομεία IRIS ήταν επιφορτισμένα με συμπληρωματικές αποστολές δημόσιας υπηρεσίας νοσοκομειακού και μη χαρακτήρα [89].
The complainants argued that the Commission violated the complainant's procedural rights by not opening the formal investigation procedure, as the Commission should have noted serious difficulties in the examination at issue [85].
Το Γενικό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι υπήρχαν αμφιβολίες ως προς το αν οι διατάξεις επί των οποίων η Επιτροπή στήριξε την απόφασή της ήταν αρκετές για την επιφόρτιση των νοσοκομείων IRIS με πρόσθετες αποστολές για ανάληψη κάθε περίπτωση ασθενούς [90], την παροχή περίθαλψης σε πολλές νοσοκομειακές μονάδες [91] και τη διασφάλιση πρόσθετων κοινωνικών υπηρεσιών [92].
In its judgment of 7 November 2012 in case T-137/10, the General Court annulled the Commission's 2009 decision, concluding that the Commission was obliged to open the formal investigation procedure [86].
Επιπλέον, όσον αφορά τη φερόμενη αποστολή που συνίσταται στην παροχή νοσοκομειακής περίθαλψης σε πολλαπλά σημεία, το Γενικό Δικαστήριο παρατήρησε ότι ήταν δύσκολο να διακρίνει ως προς τι διέφερε η εν λόγω αποστολή από τις γενικές απαιτήσεις προγραμματισμού και λειτουργίας που ισχύουν σε όλα τα νοσοκομεία που υπόκεινται στο LCH [93].
The General Court first considered whether the IRIS-H had been entrusted with clearly-defined public service missions [87].
Στη συνέχεια, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε το αν η Επιτροπή είχε αποδείξει την ύπαρξη σαφών παραμέτρων αντιστάθμισης [94].
At the outset, the General Court noted that all parties agreed that the LCH entrusted all hospitals, public and private, with a general hospital public service mission [88].
Όσον αφορά τις αποστολές νοσοκομειακού χαρακτήρα, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε το μηχανισμό αντιστάθμισης ελλειμμάτων με βάση το άρθρο 109 του LCH [95], σημειώνοντας παράλληλα ότι οι καταγγέλλοντες δεν είχαν αμφισβητήσει τον εν λόγω μηχανισμό [96], καθώς και τον υποτιθέμενο μηχανισμό περιφερειακής χρηματοδότησης μέσω του FRBRTC, που συστάθηκε για να καταβάλει προσωρινά τα ποσά που απαιτούνται για την κάλυψη των ελλειμμάτων των νοσοκομείων IRIS πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της κάλυψης των ελλειμμάτων σύμφωνα με το άρθρο 109 του LCH [97].
It was thus only in doubt whether the Commission had erred in finding, in the preliminary examination, that the IRIS-H were entrusted with additional hospital and non-hospital public service missions [89].
Όσον αφορά το άρθρο 109, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι τα επιχειρήματα των καταγγελλόντων δεν επηρέαζαν τη θετική αξιολόγηση του εν λόγω άρθρου από την Επιτροπή [98].
The General Court concluded that there were doubts whether the provisions relied on by the Commission in its decision were sufficient to entrust the IRIS-H with the additional missions to treat all patients in all circumstances [90], to provide multi-site hospital care [91], and to provide additional social services [92].
Ωστόσο, όσον αφορά τις υποτιθέμενες προκαταβολές που δόθηκαν μέσω του μηχανισμού FRBRTC, το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν είχε προσδιορίσει τις παραμέτρους υπολογισμού των προκαταβολών αυτών [99] και ως εκ τούτου δεν είχε προβεί σε πλήρη επανεξέταση των εν λόγω προκαταβολών [100].
In addition, with respect to the alleged mission to provide multi-site hospital care, the General Court pointed out that it was not clear how that mission differed from the general programming and operational requirements applicable to all hospitals subject to the LCH [93].
Το Γενικό Δικαστήριο προσέθεσε ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε αντίφαση ως προς την ίδια της την απόφαση επιβεβαιώνοντας κατά τη διάρκεια των ακροάσεων ότι το FRBRTC ήταν μόνο ένας μηχανισμός μέσω του οποίου η περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης χρηματοδοτούσε τους δήμους των Βρυξελλών και όχι τα νοσοκομεία IRIS [101].
Secondly, the General Court examined whether the Commission had demonstrated the existence of clear compensation parameters [94].
Όσον αφορά τη δημόσια χρηματοδότηση υπέρ της εικαζόμενης συμπληρωματικής κοινωνικής αποστολής των νοσοκομείων IRIS [102], το Γενικό Δικαστήριο σημείωσε ότι και εδώ, η εν λόγω χρηματοδότηση προερχόταν προφανώς από το FRBRTC, το οποίο είχε συνάψει συμφωνία με τους ενδιαφερόμενους δήμους των Βρυξελλών για να τους καταβάλει ειδική επιδότηση προκειμένου να μπορέσουν να χρηματοδοτήσουν τις κοινωνικές αποστολές των νοσοκομείων IRIS [103].
As regards the hospital missions, the General Court addressed the deficit compensation mechanism under Article 109 LCH [95] — while noting that this mechanism was explicitly not challenged by the complainant [96] — and the alleged regional financing mechanism through the FRBRTC established in order to advance temporarily the amounts needed to make up the deficits of the IRIS-H before the deficit cover under Article 109 LCH takes effect [97].
Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η εν λόγω συμφωνία δεν προσδιόριζε τις προηγούμενες παραμέτρους αντιστάθμισης σχετικά με τις υποτιθέμενες πρόσθετες κοινωνικές αποστολές των νοσοκομείων IRIS [104].
With respect to Article 109, the General Court found that the complainants had not put forward any arguments affecting the Commission's positive assessment thereof [98].
Στη συνέχεια, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε το αν η Επιτροπή είχε αποδείξει την ύπαρξη διαδικασίας προς αποφυγή των υπεραντισταθμίσεων και την απουσία υπεραντισταθμίσεων [105].
Regarding the alleged advances paid out via the FRBRTC mechanism, however, the General Court concluded that the Commission had not identified any parameters for the calculation of those advances [99], thus evincing an incomplete examination of these advances [100].
Το Γενικό Δικαστήριο συμπέρανε καταρχάς ότι το LCH προσέφερε επαρκείς εγγυήσεις για να εξασφαλιστεί ότι η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 109 δεν οδηγούσε σε υπεραντιστάθμιση [106].
The General Court added that the Commission contradicted its decision when it claimed, in the hearings, that the FRBRTC was only a mechanism by which the Brussels Capital Region financed the Brussels communes, but not the IRIS-H [101].
Επίσης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν είχε αποδείξει την ύπαρξη παρεμφερούς μηχανισμού για την υποτιθέμενη πληρωμή των προκαταβολών από τους δήμους [107] και σημείωσε ιδιαίτερα την προφανή έλλειψη νομικής υποχρέωσης των νοσοκομείων IRIS να επιστρέψουν τις εν λόγω προκαταβολές αφού λάβουν χρηματοδότηση για να καλύψουν τα ελλείμματά τους σύμφωνα με το άρθρο 109 του LCH [108].
With regards to the public financing in favour of the IRIS-H's alleged additional social mission [102], the General Court observed that this financing apparently again originated from the FRBRTC, which had concluded an agreement with the relevant Brussels communes to grant them a special subsidy with a view to enabling the communes to finance the social missions performed by the IRIS-H [103].
Όσον αφορά τις ειδικές επιδοτήσεις που, σύμφωνα με την Επιτροπή, χρηματοδοτούν τη συμπληρωματική κοινωνική αποστολή, το Γενικό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εκτιμήσεις της Επιτροπής ως προς τους τρόπους αποφυγής της υπεραντιστάθμισης στο πλαίσιο της χρηματοδότησης των κοινωνικών αποστολών ήταν ανεπαρκείς [109].
The General Court concluded that this agreement did not specify the prior compensation parameters relating to the alleged additional social missions of the IRIS-H [104].
Όσον αφορά το αν τα νοσοκομεία IRIS είχαν τύχει υπεραντιστάθμισης στην πράξη [110], το Γενικό Δικαστήριο απλώς παρατήρησε ότι το εύρος της ανάλυσης ήταν πολύ σημαντικό και κάλυπτε το σύνολο των οικονομικών αποτελεσμάτων των νοσοκομείων IRIS για περισσότερα από δέκα χρόνια [111].
Next, the General Court considered whether the Commission had demonstrated the existence of procedures for avoiding overcompensation and the absence of overcompensation [105].
Χωρίς να αποφανθεί ειδικά ως προς το συμπέρασμα της Επιτροπής, σύμφωνα με το οποίο δεν υπήρχε υπεραντιστάθμιση, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το εύρος και η πολυπλοκότητα της εκτιμήσεως στην οποία προέβη η Επιτροπή ενίσχυαν, αφ' εαυτών, τη θέση των καταγγελλόντων που βασίζεται στην ύπαρξη σοβαρών δυσχερειών [112].
The General Court first found that the LCH provides for sufficient safeguards to ensure that the procedure pursuant to Article 109 LCH does not lead to overcompensation [106].
Τέλος, οι καταγγέλλοντες υποστήριξαν ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να λάβει υπόψη στις εκτιμήσεις της το κριτήριο της οικονομικής αποδοτικότητας της παροχής ΥΓΟΣ [113].
It concluded further that the Commission had not established that with respect to the alleged advance payments by the municipalities that a similar mechanism existed [107], pointing in particular to the apparent lack of a legal obligation of the IRIS-H to repay these advances once the Article 109 LCH deficit-financing was received [108].
Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ωστόσο το επιχείρημα αυτό και κατέληξε στο συμπέρασμα:
With respect to the special subsidy referred to by the Commission as financing the additional social mission, the General Court concluded that the assessment made by the Commission of the procedure for avoiding overcompensation in connection with the funding of the social missions was inadequate [109].
«το κριτήριο περί οικονομικής αποδοτικότητας μιας επιχειρήσεως κατά την παροχή της ΥΓΟΣ δεν υπάγεται στην εκτίμηση περί συμβατότητας της κρατικής ενισχύσεως από απόψεως του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ [νυν άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ], οπότε η επιλογή των εθνικών αρχών όσον αφορά την οικονομική αποδοτικότητα του παρέχοντος δημόσια υπηρεσία δεν μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο αιτιάσεων ως προς το ζήτημα αυτό» [114].
With respect to the question of whether the IRIS-H had been overcompensated in practice [110], the General Court merely remarked that the scope of the analysis was very broad, covering all the financial results of the IRIS-H over a period of more than a decade [111].
(64) Συνοψίζοντας τα συμπεράσματά του, το Γενικό Δικαστήριο δήλωσε τα εξής:
Without concluding specifically on the Commission's finding that there had been no overcompensation, the General Court considered that the breadth and complexity of the assessment made by the Commission constituted, in themselves, support for the complainant's arguments alleging the existence of serious difficulties [112].
«[Ο καταγγέλλων] προβάλλει ένα σύνολο συγκλινουσών ενδείξεων που καταδεικνύουν την ύπαρξη σοβαρών αμφιβολιών όσον αφορά τη συμβατότητα των υπό εξέταση μέτρων με τα κριτήρια εφαρμογής του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ [νυν άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ], τα οποία αφορούν, πρώτον, την ύπαρξη σαφώς καθορισμένης αναθέσεως σχετικά με τις αποστολές παροχής δημόσιας υπηρεσίας νοσοκομειακού και κοινωνικού χαρακτήρα ειδικά για τα νοσοκομεία IRIS, δεύτερον, την ύπαρξη προκαθορισμένων παραμέτρων αντισταθμίσεως και, τρίτον, την ύπαρξη όρων που καθιστούν δυνατή την αποτροπή της υπερβάλλουσας αντισταθμίσεως στο πλαίσιο της χρηματοδοτήσεως αυτών των αποστολών παροχής δημόσιας υπηρεσίας […]» [115].
Finally, the complainants argued that the Commission should have taken the criterion of economic efficiency of the SGEI provider into account in its assessment [113].
Η απόφαση κίνησης της διαδικασίας της Επιτροπής της 1ης Οκτωβρίου 2014 [116]
The General Court however rejected that argument and concluded that:
Υπό το πρίσμα των διαπιστώσεων του Γενικού Δικαστηρίου [117], σύμφωνα με τις οποίες η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με τη συμβατότητα της επίμαχης δημόσιας χρηματοδότησης της νοσοκομείων IRIS με την εσωτερική αγορά, βάσει του άρθρου 106, παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή έπρεπε να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας, κάτι που έκανε με απόφαση της 1ης Οκτωβρίου 2014.
he criterion linked to the economic efficiency of an undertaking in supplying the SGEI is unconnected with the assessment of the compatibility of State aid in the light of Article 86(2) EC [now: Article 106(2) TFEU], and the choice made by the national authorities relating to the economic efficiency of the public operator cannot therefore be criticised in that regard’ [114].(64) Summarizing its findings, the General Court stated that:
Στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή σημείωσε ότι, σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, οι δήμοι και τα ενδιαφερόμενα ΔΚΚΔ των Βρυξελλών επέλεξαν να επιβάλουν στα νοσοκομεία IRIS, αλλά όχι σε ιδιωτικά νοσοκομεία, τις ακόλουθες πρόσθετες υποχρεώσεις [118] που δικαιολογούν τα μέτρα αντιστάθμισης των ελλειμμάτων που εφαρμόζονται για τα νοσοκομεία IRIS:
‘The [complainant] has presented a body of consistent evidence showing the existence of serious doubts as to the compatibility of the measures under examination in the light of the criteria relating to the applicability of Article 86(2) EC [now: Article 106(2) TFEU] concerning, first, the existence of a clearly defined mandate relating to the hospital and social public service missions specific to the IRIS hospitals, second, the existence of previously established compensation parameters and, third, the existence of procedures for avoiding overcompensation in the funding of the public service missions […]’ [115].4.3.
η υποχρέωση περίθαλψης όλων των ασθενών σε όλες τις περιπτώσεις: τα νοσοκομεία IRIS δεν μπορούν να αρνηθούν ασθενείς που δεν είναι σε θέση να πληρώσουν για τις υπηρεσίες τους και/ή οι οποίοι δεν είναι ασφαλισμένοι, ακόμη και αν οι εν λόγω ασθενείς δεν χρειάζονται επείγουσα ιατρική φροντίδα.
The Commission's opening decision of 1 October 2014 [116]
Τα ιδιωτικά νοσοκομεία υποχρεούνται να περιθάλψουν τους ασθενείς που χρειάζονται επείγουσα ιατρική φροντίδα, αλλά αυτό δεν ισχύει σε μη επείγουσες περιπτώσεις·
In the light of the GC's conclusions [117] that the Commission should have had doubts as to the compatibility with the internal market of the disputed public financing granted to the IRIS hospitals on the basis of Article 106(2) TFEU, the Commission was required to initiate the formal investigation procedure and did so by decision of 1 October 2014 In its opening decision, the Commission noted that according to the Belgian authorities the respective Brussels municipalities and CPAS have chosen to entrust the public IRIS-H but not the private hospitals with the following additional obligations [118], justifying the deficit compensation measures put in place in favour of the IRIS-H:
η υποχρέωση παροχής ολοκληρωμένης περίθαλψης σε πολλές νοσοκομειακές μονάδες: οι δήμοι και τα ΔΚΚΔ επέλεξαν συνειδητά να διατηρήσουν τις πολλαπλές νοσοκομειακές μονάδες που προσφέρουν ένα πλήρες φάσμα περίθαλψης, για να εξασφαλιστεί η πρόσβαση στην περίθαλψη για όλους τους ασθενείς.
Obligation to offer medical assistance to all patients in all circumstances: the IRIS-H cannot refuse to treat patients that are not able to pay and/or are uninsured, even if they do not require urgent medical care.
Η εναλλακτική λύση που έγκειται στη συγκέντρωση των κλινών και των υποστηρικτικών υπηρεσιών σε λιγότερες νοσοκομειακές μονάδες και συνεπώς στη μείωση των δαπανών απορρίφθηκε σκοπίμως.
Private hospitals allegedly are only obliged to treat all patients that need urgent medical care, but would not have such an obligation in non-urgent situations.
Η επιλογή αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους ασθενείς που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και τις οικογένειές τους, καθώς τα νοσοκομεία IRIS βρίσκονται κυρίως σε κοντινή απόσταση ή σε συνοικίες με σημαντικό ποσοστό πληθυσμού σε μειονεκτική θέση·
Obligation to offer a full range of hospital services at multiple sites: The municipalities and the CPAS have made the deliberate choice to maintain multiple hospital sites that offer a full range of treatments in order to ensure accessibility for patients.
η υποχρέωση παροχής κοινωνικών υπηρεσιών στους ασθενείς και τις οικογένειές τους: οι κοινωνικοί λειτουργοί παρέχουν βοήθεια στους ασθενείς που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και τις οικογένειές τους για την επίλυση και τη διαχείριση δυσχερειών διοικητικής, οικονομικής, διαπροσωπικής και κοινωνικής φύσεως.
The alternative option of regrouping the beds and accompanying services at fewer locations and hence to save costs was deliberately dismissed.
Επιπλέον, δημιουργούν κοινωνικές σχέσεις, προκειμένου να διευκολυνθεί η οικονομική παρέμβαση του ΔΚΚΔ.
This choice is especially relevant for disadvantaged patients and their families, since the IRIS hospitals are mainly located close to or in neighbourhoods with a large disadvantaged population.
Ενώ όλα τα δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία υποχρεούνται να απασχολούν τους κοινωνικούς λειτουργούς σε ορισμένες υπηρεσίες του νοσοκομείου (στη γηριατρική και την ψυχιατρική, για παράδειγμα), οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι τα νοσοκομεία IRIS έχουν μια πρόσθετη ειδική αποστολή που έγκειται σε πολύ σημαντικότερες κοινωνικές υπηρεσίες και επιφέρει υψηλότερες δαπάνες, οι οποίες μπορούν να αντισταθμιστούν σύμφωνα με το LCH.
Obligation to provide social services to patients and their families: social workers assist the disadvantaged patients and their families in solving and managing financial, administrative, interpersonal and social difficulties.
Λαμβάνοντας υπόψη τις αμφιβολίες που εκφράστηκαν από το Γενικό Δικαστήριο [119], η Επιτροπή κάλεσε τις βελγικές αρχές, τους καταγγέλλοντες και όλα τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν όλες τις σχετικές πληροφορίες για να εξακριβωθεί η συμβατότητα της επίμαχης δημόσιας χρηματοδότησης με την εσωτερική αγορά, ιδιαίτερα στους ακόλουθους τομείς:
In addition, the social workers draw up prior social reports to facilitate a financial intervention by the CPAS.
Ο ακριβής ορισμός των φερομένων ως συμπληρωματικών αποστολών των νοσοκομείων IRIS και τα έγγραφα πάνω στα οποία βασίζονται οι αναθέσεις των εν λόγω αποστολών (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 87-89 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
While all public and private hospitals are required to employ social workers for certain hospital services (such as geriatrics and psychiatry), the Belgian authorities claim that the IRIS hospitals have a specific additional obligation which results in much larger social services and higher costs than are compensated pursuant to the LCH.
Η νομική βάση για την αντιστάθμιση των ελλειμμάτων των νοσοκομείων IRIS (στα οποία συμβάλλει το κόστος κάθε εικαζόμενης πρόσθετης αποστολής) (βλέπε αιτιολογική σκέψη 91 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
On the basis of the doubts expressed by the GC [119], the Commission invited the Belgian authorities, the complainants and any other interested parties to provide all relevant information for verifying the compatibility of the disputed public financing, in particular as regards the following points:
Το αν υπάρχουν (επαρκή) μέτρα για να αποφευχθεί η υπεραντιστάθμιση των εικαζόμενων συμπληρωματικών αποστολών, κυρίως μέσω του μηχανισμού αντιστάθμισης των ελλειμμάτων σε συνδυασμό με τις επιστρεπτέες προκαταβολές (κατά περίπτωση) και το αν τα νοσοκομεία IRIS έχουν ή όχι τη νομική υποχρέωση να εξοφλήσουν κάθε προκαταβολή που κατάφεραν να λάβουν για να αποφύγουν τυχόν υπεραντιστάθμιση (βλέπε αιτιολογική σκέψη 95 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
the exact definition of the alleged additional missions of the IRIS-H and on what documents the entrustments of these alleged additional missions are based (see recitals 87-89 of the opening decision),
Όταν οι πληρωμές ειδικών επιχορηγήσεων ανώτατου ποσού ύψους 10 εκατ. ευρώ ετησίως (βλέπε αιτιολογική σκέψη 50 ανωτέρω) πρέπει να θεωρηθούν ως μια ξεχωριστή δραστηριότητα για την αντιστάθμιση των ελλειμμάτων των νοσοκομείων IRIS, χρήζει να εξετασθεί εάν εφαρμόζονται ή όχι επαρκή μέτρα για να διασφαλιστεί ότι η αντιστάθμιση δεν υπερβαίνει ό, τι είναι αναγκαίο για την κάλυψη των δαπανών που πραγματοποιούνται για την εκτέλεση των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας (βλέπε αιτιολογική σκέψη 96 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
the legal basis for the compensation of the deficits of the IRIS-H (to which the costs of each of the alleged additional missions contribute) (see recital 91) of the opening decision),
Το αν έχει πράγματι χορηγηθεί οποιαδήποτε υπεραντιστάθμιση για τα νοσοκομεία IRIS, από τότε που άρχισαν να λειτουργούν ως ανεξάρτητες νομικές δομές (βλέπε αιτιολογική σκέψη 97 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
whether there are (sufficient) measures in place to avoid overcompensation of the alleged additional missions, in particular via the deficit compensation mechanism in combination with the repayable advances (if any), and whether the IRIS-H are under a legal obligation to repay any advances they may have received in order to avoid overcompensation (see recital 95 of the opening decision),