natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-182/03 και C-217/03, Βέλγιο και Forum 187 ASBL κατά Επιτροπής, ECLI:EU:C:2006:416, σκέψη 82· την υπόθεση 248/84, Γερμανία κατά Επιτροπής, ECLI:EU:C:1987:437, σκέψη 18· και την υπόθεση C-75/97, Βέλγιο κατά Επιτροπής, ECLI:EU:C:1999:311, σκέψη 48.
The ruling concerned and the transfer pricing study on which the ruling is based were attached to […] submission.
Βλέπε υπόθεση C-399/08 P, Επιτροπή κατά Deutsche Post, ECLI:EU:C:2010:481, σκέψη 38, και νομολογία στην οποία παραπέμπει.
See, in particular, Joined Cases C-182/03 and C-217/03 Belgium and Forum 187 ASBL v Commission ECLI:EU:C:2006:416 and Case C-519/07 P Commission v Koninklijke FrieslandCampina ECLI:EU:C:2009:556.
Βλέπε υπόθεση C-399/08 P, Επιτροπή κατά Deutsche Post, ECLI:EU:C:2010:481, σκέψη 39, και νομολογία στην οποία παραπέμπει.
The existence of a scheme is also supported by the reference made to rulings granting the Excess Profit exemption by the Ruling Commission in its annual reports as a specific category of rulings and by other Belgian authorities advertising the scheme; see, notably Brussels Capital Region, http://www.investinbrussels.com, ‘Belgian R & D incentives unparalleled in Europe’, 18/01/13: ‘Companies established in Belgium acting as the principal in a centralised business model can also apply an ‘excess accounting profit’ ruling, resulting in an average tax rate of between 7-9 %. ’; Service Public Fédéral Finances, Cellule Fiscalité des Investissements Etrangers, slide shows ‘Incitants fiscaux en Belgique’, 2009, and ‘Fiscalité belge: Nouvelles mesures innovatrices’, Paris, 9 October 2007, available at http://finances.belgium.be/fr/sur_le_spf/structure_et_services/services_du_president/Fiscaliteit_van_de_buitenlandse_investeringen/publications/presentations
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-106/09 P και C-107/09 P, Επιτροπή κατά κυβέρνησης του Γιβραλτάρ και του Ηνωμένου Βασιλείου, ECLI:EU:C:2011:732, σκέψη 72, και νομολογία στην οποία παραπέμπουν.
Not all downward adjustments pursuant to Article 185(2)(b) WIB 92 are based on the alleged existence of excess profit.
Βλέπε υπόθεση 730/79, Philip Morris, ECLI:EU:C:1980:209, σκέψη 11· και συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-298/97, T-312/97 κ.λπ. Alzetta, EU:T:2000:151, σκέψη 80.
The provision is also the basis for corresponding transfer pricing adjustments where Belgium on request of the Belgian taxpayer agrees to reduce the Belgian tax base as a reaction to a primary upward transfer pricing adjustment by another tax jurisdiction.
Υπόθεση C-172/03, Heiser EU:C:2005:130, σκέψη 40.
The fact that Article 185(2)(b) WIB 92 is also used as the legal basis for downward adjustments to the tax base other than the Excess Profit exemption does not prevent it from being the legal basis for the contested scheme.
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-78/08 έως C-80/08, Paint Graphos, ECLI:EU:C:2011:550, σκέψεις 49 έως 63.
For example where a public body is empowered to use different instruments to promote the local economy and grants several aid measures in pursuit thereof, that implies the use of considerable discretion as to the amount, characteristics or conditions and purpose for which the aid is granted, and is therefore not to be regarded as an aid scheme; see Commission Decision 2012/252/EU of 13 July 2011 on State aid No C 6/08 (ex NN 69/07) implemented by Finland for Ålands Industrihus Ab (OJ L 125, 12.5.2012 p.
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-78/08 έως C-80/08, Paint Graphos, ECLI:EU:C:2011:550, σκέψη 65.
33), recital 110.
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-182/03 και C-217/03, Βέλγιο και Forum 187 ASBL κατά Επιτροπής, ECLI:EU:C:2006:416, σκέψη 95.
Whereas a transfer pricing study should be produced by the taxpayer, the Excess Profit exemption applies, as a matter of principle, without it being required to demonstrate the existence of double taxation.
Συγκεκριμένα, οι εταιρείες που έχουν την έδρα τους στο Βέλγιο, το κύριο κατάστημα ή την έδρα της διεύθυνσης ή του διοικητικού συμβουλίου (άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 5 του ΚΦΕ 92).
Moreover, the exemption always relies on the assumption that the excess profit corresponds to synergies, economies of scale or other benefits drawn from the participation in a multinational group.
Βλέπε άρθρο 185 παράγραφος 1 του ΚΦΕ 92.
See, by way of analogy, Commission Decision 2003/601/EC of 17 February 2003 on aid scheme C54/2001 (ex NN55/2000) Ireland — Foreign Income (OJ L 204, 13.8.2003, p.
Σε αυτά περιλαμβάνονται τα εισοδήματα από ακίνητα που βρίσκονται στο Βέλγιο, τα εισοδήματα που προέρχονται από στοιχεία ενεργητικού ή βελγικά κεφάλαια και τα κέρδη που πραγματοποιούνται μέσω μιας μόνιμης εγκατάστασης στο Βέλγιο (άρθρα 227 — 229 του ΚΦΕ 92).
51) (in particular, recital 30 of that decision); Commission Decision 2003/755/EC of 17 February 2003 on the aid scheme implemented by Belgium for coordination centres established in Belgium (OJ L 282, 30.10.2003, p. 25) (in particular recital 13 of that decision: a coordination centre needed to be individually approved by Royal Decree to benefit from special tax status under the scheme); Commission Decision 2003/515/EC of 17 February 2003 on the State aid implemented by the Netherlands for international financing activities (OJ L 180, 18.7.2003, p.
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 25.
52) (in particular recital 16 of that decision: permission to establish a risk reserve under the scheme leading to a tax exemption had to be granted by the Dutch tax administration); Commission Decision 2003/501/EC of 16 October 2002 on the State aid scheme in Case C 49/2001 (ex NN 46/2000) — Coordination Centres — implemented by Luxembourg (OJ L 170, 9.7.2003, p.
Βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 26 έως 28.
20) (in particular recital 9 of that decision: prior administrative approval was necessary to benefit from special tax status under the coordination centre scheme); and Commission Decision 2003/81/EC of 22 August 2002 on the aid scheme implemented by Spain in favour of coordination centres in Vizcaya C 48/2001 (OJ L 31, 6.2.2003, p. 26) (in particular recital 14 of that decision: to qualify for the coordination centres scheme, an undertaking must obtain the prior approval of the tax authorities, which is granted for a period of up to five years).
Άρθρο 179 σε συνδυασμό με το άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 5 του ΚΦΕ 92.
See recital 59.
Βλέπε υπόθεση C-6/12 P, Oy, ECLI:EU:2013:525, σκέψη 18· και συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-106/09 P και C-107/09 P, Επιτροπή κατά κυβέρνησης του Γιβραλτάρ και του Ηνωμένου Βασιλείου, ECLI:EU:C:2011:732, σκέψη 73.
See Joined Cases C-182/03 and C-217/03 Belgium and Forum 187 ASBL v Commission ECLI:EU:C:2006:416, paragraph 82; Case 248/84 Germany v Commission ECLI:EU:C:1987:437, paragraph 18; and Case C-75/97 Belgium v Commission ECLI:EU:C:1999:311, paragraph 48.
Βλέπε τμήμα 6.3.2.1.
See Case C-399/08 P Commission v Deutsche Post ECLI:EU:C:2010:481, paragraph 38 and the case-law cited therein.
Βλέπε τμήμα 6.3.1.2.
See Case C-399/08 P Commission v Deutsche Post ECLI:EU:C:2010:481, paragraph 39 and the case-law cited therein.
Βλέπε τμήμα 6.3.2.2.
See Joined Cases C-106/09 P and C-107/09 P Commission v Government of Gibraltar and United Kingdom ECLI:EU:C:2011:732, paragraph 72 and the case-law cited therein.
Βλέπε υπόθεση C-66/02, Ιταλία κατά Επιτροπής, ECLI:EU:C:2005:768, σκέψη 78. υπόθεση C-222/04, Cassa di Risparmio di Firenze κ.ά., EU:C:2006:8, σκέψη 132· υπόθεση C-522/13, Ministerio de Defensa et Navantia, ECLI:EU:C:2014:2262, σκέψεις 21 έως 31.
See Case 730/79 Phillip Morris ECLI:EU:C:1980:209, paragraph 11 and Joined Cases T-298/97, T-312/97 etc.
Βλέπε επίσης παράγραφο 9 της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων, ΕΕ C 384 της 10.12.1998, σ. 3.
Alzetta ECLI:EU:T:2000:151, paragraph 80.
Βλέπε επίσης την απόφαση 2003/601/ΕΚ, αιτιολογικές σκέψεις 33 έως 35.
Case C-172/03 Heiser ECLI:EU:C:2005:130, paragraph 40.
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 125.
See Joined Cases C-78/08 to C-80/08 Paint Graphos ECLI:EU:C:2011:550, paragraph 49 and 63.
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 44.
See Joined Cases C-78/08 to C-80/08 Paint Graphos ECLI:EU:C:2011:550, paragraph 65.
Για προαποφάσεις, εκτός από εκείνες που αφορούν την εφαρμογή της απαλλαγής των πλεοναζόντων κερδών, η υποχρέωση αυτή δεν δημιουργεί προβλήματα επιλεκτικότητας.
See Joined Cases C-182/03 and C-217/03 Belgium and Forum 187 ASBL v Commission ECLI:EU:C:2006:416, paragraph 95.
Οι συνήθεις προαποφάσεις παρέχουν απλώς μια ασφάλεια δικαίου όσον αφορά τη φορολογική μεταχείριση σύμφωνα με κανόνες που εφαρμόζονται ισότιμα έναντι όλων των εταιρειών, με ή χωρίς προαπόφαση.
I.e. companies having their registered seat, main establishment or actual management in Belgium, Article 2(1) 5o WIB 92.
Κατά συνέπεια, εκτός από την απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών, το φορολογητέο κέρδος θα είναι καταρχήν το ίδιο, ανεξάρτητα από το αν έχει καθοριστεί εκ των προτέρων σε μια προαπόφαση ή εκ των υστέρων σε μια φορολογική δήλωση.
See Article 185(1) WIB 92.
Η προαπόφαση που χορηγεί την απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών λειτουργεί, ωστόσο, στην πράξη ως προέγκριση.
This includes income from real estate located in Belgium, income from certain Belgian based assets or capital and profit realised through a permanent establishment located in Belgium (Article 227 — 229 WIB 92)
Η νομοθεσία προβλέπει ότι η έκπτωση, σε περίπτωση που το πλεονάζον κέρδος υπερβαίνει το κέρδος που δημιουργείται σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού, πρέπει να καθορίζεται με εκ των προτέρων απόφαση και μπορεί να ζητηθεί μόνον εκ των υστέρων σε μια φορολογική δήλωση.
See recital 25.
Ως εκ τούτου, μια εταιρεία που καταγράφει υψηλά πραγματικά κέρδη (πλεονάζοντα) στο πλαίσιο της συνήθους επιχειρηματικής της δραστηριότητας δεν μπορεί να επωφεληθεί από την απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών.
See recitals 26 to 28.
Ως εκ τούτου, δύο εταιρείες που βρίσκονται στην ίδια νομική και πραγματική κατάσταση, η μία μετά από αναδιάρθρωση και η άλλη στο πλαίσιο της συνήθους δραστηριότητάς της, θα αντιμετωπίζονται διαφορετικά, διότι μόνον η πρώτη εταιρεία μπορεί να ζητήσει προαπόφαση για τη χορήγηση απαλλαγής των πλεοναζόντων κερδών.
Article 179 jo.
Υπόθεση C-21/15 P, Επιτροπή κατά Banco Santander και Santusa.
Article 2(1) 5o WIB 92.
Βλέπε τμήμα 6.3.1.2 και την αιτιολογική σκέψη 136.
See Case C-6/12 P Oy ECLI:EU:2013:525, paragraph 18; Joined Cases C-106/09 P and C-107/09 P Commission v Government of Gibraltar and United Kingdom ECLI:EU:C:2011:732, paragraph 73.
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-182/03 και C-217/03, Βέλγιο και Forum 187 ASBL κατά Επιτροπής, ECLI:EU:C:2006:416.
See Section 6.3.2.1.
Απόφαση 2003/757/ΕΚ της Επιτροπής σχετικά με το καθεστώς ενίσχυσης που σχεδιάζει να εφαρμόσει το Βέλγιο υπέρ των κέντρων συντονισμού που είναι εγκατεστημένα στο Βέλγιο (ΕΕ L 282 της 30.10.2003, σ. 25).
See Section 6.3.1.2.
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-182/03 και C-217/03, Βέλγιο και Forum 187 ASBL κατά Επιτροπής, ECLI:EU:C:2006:416, σκέψεις 95 έως 97.
See Section 6.3.2.2.
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-182/03 και C-217/03, Βέλγιο και Forum 187 ASBL κατά Επιτροπής, ECLI:EU:C:2006:416, σκέψη 81.
See Case C-66/02 Italy v Commission EU:C:2005:768, paragraph 78; Case C-222/04 Cassa di Risparmio di Firenze and Others EU:C:2006:8, paragraph 132; Case C-522/13 Ministerio de Defensa and Navantia EU:C:2014:2262, paragraphs 21 to 31.
Βλέπε επίσης υπόθεση T-538/11, Βασίλειο του Βελγίου κατά Επιτροπής, ECLI:EU:C:2015:188, σκέψεις 65 και 66, και τη νομολογία στην οποία παραπέμπει.
See also point 9 of the Commission notice on the application of the State aid rules to measures relating to direct business taxation (OJ C 384, 10.12.1998, p. 3).
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 65.
See also Decision 2003/601/EC, recitals 33 to 35.
Οι ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση δεν παρέχουν τον ορισμό του όρου «κεντρική επιχείρηση».
See recital 125.
Η παράγραφος 9.2 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών εισάγει τον όρο «εντολέας» ως αντισυμβαλλόμενου μιας αλλοδαπής συνδεδεμένης επιχείρησης που ενεργεί ως διανομέας περιορισμένου κινδύνου, αντιπρόσωπος, παραγγελιοδόχος ή υπεργολάβος για τον εντολέα, αλλά οι αρχές αυτές δεν ορίζουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τον όρο «εντολέας».
See recital 44.
Άλλα παραδείγματα στα οποία μια οικονομική οντότητα αναφέρεται ως εντολέας στο πλαίσιο ελεγχόμενης συναλλαγής παρατίθενται στις παραγράφους 9.26 και 9.27 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ για την ενδοομιλική τιμολόγηση.
For rulings other than those concerning the application of the Excess Profit exemption, this requirement would not raise selectivity concerns.
Σε μια δομή ομίλου, μπορεί να είναι ορθολογική από οικονομική άποψη η κατανομή των αρμοδιοτήτων ανάμεσα σε μια οικονομική οντότητα που είναι υπεύθυνη για τις στρατηγικές εμπορικές αποφάσεις και σε μια άλλη οντότητα που ασκεί λειτουργίες παραγωγής και εκτέλεσης.
Normal rulings merely provide legal certainty for a tax treatment under rules that are equally applicable to all companies, with or without a ruling.
Για τον σκοπό αυτό, η διάρθρωση αυτή πρέπει να είναι σύμφωνη με τους όρους της αγοράς, ώστε να τηρείται η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού.
Consequently, outside the Excess Profit exemption, in principle the profit subject to tax will be the same whether agreed ex ante in a ruling or ex post in a tax return.
Περιγραφή της κατασκευής βάσει σύμβασης παρατίθεται στην παράγραφο 7.40 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ που εφαρμόζονται στην ενδοομιλική τιμολόγηση.
The ruling granting the Excess Profit exemption, however, effectively works as a prior authorisation.
Η περιορισμένη διανομή περιγράφεται στην παράγραφο 9.127 και αναφορά στον όρο «αντιπρόσωπος» περιλαμβάνεται στην παράγραφο 6.37 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση.
By law, the discount for excess profit allegedly exceeding the arm's length profit must be established via a ruling and cannot be claimed ex post in a tax return.
Άλλες μονομερείς μέθοδοι είναι η μέθοδος της προσαυξημένης τιμής κόστους και η μέθοδος της τιμής μεταπώλησης.
As a consequence, a company actually recording high (excess) profit in its normal course of business cannot benefit from the Excess Profit exemption.
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 57.
As a result two companies in the same legal and factual situation, where this situation in one case arises from a restructuring and in another case follows the normal course of business will be treated differently because only the first company is eligible to apply for a ruling granting an Excess Profit exemption.
Βλέπε υποσημείωση 37 και τις παραγράφους 2.58 και επόμενες των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ.
Case C-21/15 P Commission v Banco Santander and Santusa.
Οι εφαρμοστέες κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ σχετικά με την ενδοομιλική τιμολόγηση, οι οποίες εγκρίθηκαν το 1995 και ήταν σε ισχύ κατά τον χρόνο θέσπισης του εν λόγω καθεστώτος, ευνοούν σαφώς τις παραδοσιακές συναλλακτικές μεθόδους, όπως η CUP, αντί των συναλλακτικών μεθόδων όπως η MTMN για να διαπιστωθεί αν η τιμή μεταβίβασης αντιστοιχεί στην τιμή που λαμβάνεται σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού (βλέπε παράγραφο 3.49 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ του 1995).
See Section 6.3.1.2 and recital 136.
Η παράγραφος των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ του 2010 ορίζει ως προς αυτό τα ακόλουθα: «Όταν, λαμβανομένων υπόψη των κριτηρίων που περιγράφονται στην παράγραφο 2.2, είναι δυνατή η εφαρμογή μιας παραδοσιακής συναλλακτικής μεθόδου και μιας συναλλακτικής μεθόδου των κερδών με τον ίδιο ακριβώς βαθμό αξιοπιστίας, είναι προτιμότερη η παραδοσιακή συναλλακτική μέθοδος αντί της συναλλακτικής μεθόδου των κερδών».
See Joined Cases C-182/03 and C-217/03 Belgium and Forum 187 ASBL v Commission ECLI:EU:C:2006:416.
Βλέπε παράγραφο 1.45 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ.
Commission Decision 2003/757/EC of 17 February 2003 on the aid scheme implemented by Belgium for coordination centres established in Belgium (OJ L 282, 30.10.2003, p. 25).
Επιπλέον, η παράγραφος 9.39 των ίδιων κατευθυντήριων γραμμών ορίζει τα ακόλουθα: «Κατά κανόνα, […] ο καταλογισμός σε έναν από τους συναλλασσόμενους των κινδύνων που συνδέονται με μια ελεγχόμενη συναλλαγή σημαίνει ότι το εν λόγω μέρος οφείλει: […] γ) Γενικά, να λάβει αντιστάθμιση του κινδύνου μέσω της αύξησης της αναμενόμενης απόδοσης.»
See Joined Cases C-182/03 and C-217/03 Belgium and Forum 187 ASBL v Commission, ECLI:EU:C:2006:416, paragraphs 96 and 97.
Υπό την προϋπόθεση ότι μπορεί να αποδειχθεί η οικονομική αιτιολόγηση της δομής της κεντρικής επιχείρησης.
See Joined Cases C-182/03 and C-217/03 Belgium and Forum 187 ASBL v Commission ECLI:EU:C:2006:416, paragraph 81.
Βλέπε επίσης παράγραφο 1.47 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ.
See also Case T-538/11 Belgium v Commission EU:T:2015:188, paragraphs 65 and 66 and the case-law cited.
Το υπόλοιπο κέρδος ισούται, συνεπώς, με το άθροισμα του υποθετικού μέσου κέρδους μιας αυτόνομης επιχείρησης η οποία θεωρείται συγκρίσιμη, όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 17, και ονομάζεται επίσης «κέρδος βάσει της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού», και του «πλεονάζοντος κέρδους».
See recital 65.
Βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 153.
The OECD TP Guidelines do not define the term ‘central entrepreneur’.
Αυτό επιβεβαιώνεται επίσης στην παράγραφο 1.158 της έκθεσης του ΟΟΣΑ με τίτλο «Εναρμόνιση των τιμών ενδοομιλικών συναλλαγών που υπολογίζονται με τη δημιουργία αξίας, δράσεις 8-10-2015, Τελικές εκθέσεις», Έργο OCDE/G20 σχετικά με τη διάβρωση της φορολογητέας βάσης και τη μεταφορά κερδών, Εκδόσεις ΟΟΣΑ, Παρίσι (στο εξής «τελική έκθεση BEPS του ΟΟΣΑ»), που παρέχει πρόσθετες κατευθύνσεις σχετικά με τις συνέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 7.13 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ: «[…] όταν τα κέρδη ή οι επιβαρύνσεις από τις συνέργειες οφείλονται αποκλειστικά στην ιδιότητα του μέλους ενός πολυεθνικού ομίλου, χωρίς σκόπιμη και συντονισμένη δράση εκ μέρους αυτού του πολυεθνικού ομίλου, ή από την εκτέλεση οποιασδήποτε υπηρεσίας ή άλλης λειτουργίας από τα μέλη του ομίλου, αυτά τα πλεονεκτήματα των συνεργειών δεν μπορούν να αντισταθμίζονται χωριστά ούτε να κατανέμονται ειδικά μεταξύ των μελών του ομίλου.» ([…] when synergistic benefits or burdens of group membership arise purely as a result of membership in an MNE group and without the deliberate concerted action of group members or the performance of any service or other function by group members, such synergistic benefits of group membership need not be separately compensated or specifically allocated among members of the MNE group. — ελεύθερη μετάφραση, το γαλλικό κείμενο δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί).
Paragraph 9.2 of those guidelines introduces the term ‘principal’ as the counterparty to a foreign associated enterprise acting as a limited risk distributor, agent, commissionaire or toll/contract manufacturer for the principal, but those guidelines do not further define the term ‘principal’.
Βλέπε τα παραδείγματα στις παραγράφους 1.168 και 1.169 της τελικής έκθεσης BEPS του ΟΟΣΑ.
Other examples where an entity is referred to as the principal within a controlled transaction are given in paragraph 9.26 and 9.27 of the OECD TP Guidelines.
Βλέπε παράγραφο 3.18 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ: «Κατά γενικό κανόνα, ο ελεγχόμενος συναλλασσόμενος είναι εκείνος στον οποίο μπορεί να εφαρμοσθεί η μέθοδος με τον πλέον αξιόπιστο τρόπο και για τον οποίο μπορούν να βρεθούν τα πλέον αξιόπιστα συγκρίσιμα δεδομένα· είναι συνήθως ο συναλλασσόμενος με τη λιγότερο πολύπλοκη λειτουργική ανάλυση».
In a group structure, a separation of functions whereby, for example, one entity ensures strategic business decisions and another entity ensures production or execution functions may be economically rational.
Διαφορετικά, ο τρόπος με τον οποίο το Βέλγιο ερμηνεύει την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού συνεπάγεται ότι μια γενική εφαρμογή αυτής της ερμηνείας των αρχών του ΟΟΣΑ από όλα τα κράτη που φιλοξενούν οντότητες πολυεθνικών ομίλων θα οδηγούσε αναγκαστικά στο συμπέρασμα ότι τα κέρδη ενός ομίλου που απορρέουν από συνέργειες εντός του ομίλου ή οικονομίες κλίμακας δεν μπορούν να φορολογηθούν σε κανένα από τα εν λόγω κράτη.
To this end, such a structure must be in line with market conditions in order to comply with the arm's length principle.
Βλέπε παράγραφο 9.58 των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ.
A description of contract manufacturing is given in paragraph 7.40 of the OECD TP Guidelines.
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 159.
Limited risk distribution is described in paragraph 9.127 and a reference to the term ‘agent’ can be found in paragraph 6.37 of the OECD TP Guidelines.
Βλέπε υποσημείωση 70.
The other one sided methods are the cost plus and the resale minus.
Βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 138 και 139.
See recital 57.
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 123.
See footnote 37 and paragraph 2.58 et seq. of the OECD TP Guidelines.
Ενδεικτικά, βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-78/08 έως C-80/08, Paint Graphos, ECLI:EU:C:2011:550, σκέψη 69.
The 1995 OECD TP Guidelines, which were in force when the contested scheme was set up, declare an express preference for traditional transaction methods, such as the CUP, over transactional methods, such as the TNMM, as a means to establish whether transfer pricing is at arm's length (see paragraph 3.49 of the 1995 OECD TP Guidelines).
Βλέπε, κατ' αναλογία, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-78/08 έως C-80/08, Paint Graphos, ECLI:EU:C:2011:550, σκέψη 71, όπου το Δικαστήριο αναφέρεται στη δυνατότητα επίκλησης της φύσης ή της γενικής οικονομίας του εθνικού φορολογικού συστήματος ως αιτιολόγηση της μη φορολόγησης συνεταιριστικών εταιρειών που διανέμουν το σύνολο των κερδών τους στα μέλη τους σε επίπεδο συνεταιρισμού, υπό τον όρο ότι ο φόρος εισπράττεται στο επίπεδο των μελών τους.
Paragraph 2.3 of the 2010 OECD TP Guidelines provides in this regard: ‘As a result, where, taking account of the criteria described at paragraph 2.2, a traditional transaction method and a transactional profit method can be applied in an equally reliable manner, the traditional transaction method is preferable to the transactional profit method.’
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 89.
See paragraph 1.45 of the OECD TP Guidelines.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι το Βέλγιο προσκόμισε τρία παραδείγματα εκ των προτέρων αποφάσεων με βάση το άρθρο 185 παράγραφος 2 στοιχείο β) του ΚΦΕ 92 οι οποίες αποσκοπούν πράγματι στην επίλυση των πραγματικών καταστάσεων διπλής φορολογίας (βλέπε αιτιολογική σκέψη 67).
In addition, paragraph 9.39 of those guidelines states: ‘In general, the consequence for one party of being allocated the risk associated with a controlled transaction (…) is that such party should: (…) c) Generally be compensated by an increase in the expected return.’
Οι εν λόγω προαποφάσεις είναι σαφώς διαφορετικές από εκείνες που χορηγούν την απαλλαγή των πλεοναζόντων κερδών.
Provided that the economic rationale for the central entrepreneur structure can be established.
Πράγματι, όσον αφορά τις αποφάσεις που επιτρέπουν μια προς τα κάτω προσαρμογή των τιμών μεταβίβασης, αυτό θα οδηγήσει σε μια συμμετρική εγγραφή των κερδών στους λογαριασμούς των εταιρειών που συμμετείχαν στην ελεγχόμενη συναλλαγή.
See also paragraph 1.47 of the OECD TP Guidelines.
Μια προς τα κάτω προσαρμογή της φορολογητέας βάσης θα ήταν δικαιολογημένη από τη φύση και τη γενική οικονομία του φορολογικού συστήματος και, ως εκ τούτου, δεν θα συνιστούσε κρατική ενίσχυση, υπό την προϋπόθεση ότι κίνητρό της είναι η βούληση να αντισταθμίσει μια προς τα άνω προσαρμογή σε μια άλλη φορολογική δικαιοδοσία.
The residual profit therefore equals the sum of the hypothetical average profit of a deemed comparable standalone company described in recital 17, also referred to as the ‘adjusted arm's length profit’, and the ‘excess profit’.