natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην απάντησή τους στην απόφαση της Επιτροπής της 1ης Οκτωβρίου 2014, ιδίως στην αιτιολογική σκέψη 17 της εν λόγω απόφασης, οι βελγικές αρχές δήλωσαν ότι τα οικονομικά μέτρα της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης (ήτοι, οι ειδικές ετήσιες επιδοτήσεις ανώτατου ύψους 10 εκατ. ευρώ) και της FRBRTC συνιστούσαν μεταφορές χρηματοδοτικών πόρων μόνο στους δήμους και όχι στα νοσοκομεία IRIS.
Comments from Belgium on the opening decision
Κατά συνέπεια, οι βελγικές αρχές θεωρούν ότι πρόκειται για μεταφορές χρηματοδοτικών πόρων μεταξύ των δημόσιων αρχών που δεν καλύπτονται από το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
In their reply to the Commission's decision of 1 October 2014 and in particular to recital 17 of that decision, the Belgian authorities note that the financial interventions by the Brussels Capital Region (i.e. the special subsidies of up to EUR 10 million per year) and by the FRBRTC were financial transfers granted to the municipalities only and not to the IRIS-H.
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, ούτε η περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης ούτε η FRBRTC έχουν παράσχει βοήθεια σε νοσοκομεία IRIS.
As a result, the Belgian authorities consider these were financial transfers between public authorities which are not covered by Article 107(1) TFEU.
Θεωρούν ότι οι μεταφορές αυτές πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της Περιφέρειας για τη γενική χρηματοδότηση των δήμων, οι οποίες επιτρέπουν στους δήμους να εκπληρώσουν την αποστολή γενικού συμφέροντος που ανέλαβαν και ιδίως των αποστολών των ΔΚΚΔ.
According to the Belgian authorities, neither the Brussels Capital Region nor the FRBRTC has granted aid to the IRIS-H.
Στο πλαίσιο αυτό, οι αναφορές των καταγγελλόντων στη γνωμοδότηση των Οικονομικών Επιθεωρητών αφορούν μόνο την περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης και τους δήμους, αλλά όχι τα νοσοκομεία IRIS.
Instead, they consider that these transfers were made as part of the Region's competence for the general financing of the municipalities, which enables the latter to fulfil their common interest missions, including the missions of the CPAS.
Τέλος, οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι, με βάση τον ειδικό νόμο της 8ης Αυγούστου 1980, σχετικά με τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις και τη γνωμοδότηση του βελγικού Συμβουλίου της Επικρατείας [126], η περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης μπορεί να χρηματοδοτήσει μόνο τους δήμους και όχι τα νοσοκομεία IRIS, δεδομένου ότι η χρηματοδότηση των ειδικών νοσοκομειακών αποστολών δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Περιφέρειας.
In this context, the complainant's reference to the opinions of the Inspectorate of Finance only concerns the Brussels Capital Region and the municipalities but not the IRIS-H.
Όσον αφορά τις αμφιβολίες που διατυπώνονται στην αιτιολογική σκέψη 26 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας, οι βελγικές αρχές διευκρινίζουν τη διαφορά μεταξύ της απαίτησης του άρθρου 60, παράγραφος 6, του νόμου περί ΔΚΚΔ, αφενός, και των δυνατοτήτων κλεισίματος ενός δημόσιου νοσοκομείου με το μηχανισμό νοσοκομειακού προγραμματισμού, αφετέρου.
Finally, the Belgian authorities argue that on the basis of the Special Law of 8 August 1980 on institutional reforms and the Opinion of the Belgian Council of State [126], the Brussels Capital Region can only finance the municipalities and not the IRIS-H since financing specific hospital missions does not fall within the Region's competences.
Σύμφωνα με τις αρχές αυτές, το άρθρο 60, παράγραφος 6, του νόμο περί ΔΚΚΔ [127] καθορίζει τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται προκειμένου να μπορέσει ένα ΔΚΚΔ να ιδρύσει ένα νοσοκομείο.
With respect to the doubt expressed in recital 26 of the opening decision, the Belgian authorities clarify the difference between, on the one hand, the requirement of Article 60(6) Loi CPAS and the possibilities for a public hospital to close down with the hospital programming mechanism, on the other hand.
Ένα ΔΚΚΔ μπορεί συγκεκριμένα να εξετάσει αν ένα τέτοιου είδους νοσοκομείο είναι πράγματι αναγκαίο βάσει των αναγκών της περιοχής και ιδίως βάσει των ιατρικών και κοινωνικών αναγκών, καθώς και της ύπαρξης παρόμοιων υποδομών.
According to them, Article 60(6) Loi CPAS [127] lays down the conditions that need to be fulfilled for a CPAS to be able to establish a hospital.
Οι βελγικές αρχές επισημαίνουν επίσης ότι ο μηχανισμός νοσοκομειακού προγραμματισμού συνίσταται στον καθορισμό του μέγιστου αριθμού νοσοκομειακών κλινών ανά περιοχή από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
In particular, a CPAS must analyse whether there is a genuine need for such a hospital taking into account the needs of the area, including the medico-social needs, and the presence of similar facilities.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση στηρίζει αποκλειστικά την απόφασή της στις καταγεγραμμένες νοσοκομειακές ανάγκες, χωρίς να λαμβάνει υπόψη το επίπεδο των κοινωνικών αναγκών σε κάθε περιοχή [128].
The Belgian authorities further point out that the hospital programming mechanism consists of determining the maximum number of hospital beds per Region by the Federal Government who bases its decision solely on the hospital needs identified without taking into account the level of social needs in each area [128].
Οι βελγικές αρχές εξηγούν ότι για την περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης ο μέγιστος αριθμός των νοσοκομειακών κλινών καθορίζεται για ολόκληρη την περιοχή και όχι ξεχωριστά για κάθε έναν από τους 19 δήμους.
They explain that for the Brussels Capital Region, the maximum number of hospital beds is determined for the region as a whole and not for each of the 19 municipalities separately.
Αντίθετα, κάθε ένα από τα 19 ΔΚΚΔ της Περιφέρειας Βρυξελλών- πρωτευούσης αποφασίζει ανεξάρτητα την ίδρυση ή όχι νοσοκομείου στο δήμο του, ανάλογα με τις τοπικές ανάγκες.
In contrast, each of the 19 CPAS in the Brussels Capital Region determined autonomously for their municipality whether or not to establish a hospital based on the local needs.
Οι βελγικές αρχές διευκρίνισαν επίσης ότι το κλείσιμο ενός δημόσιου νοσοκομείου ή η μεταφορά του σε νοσοκομείο του ιδιωτικού τομέα δεν ρυθμίζονται επίσημα και επ' αυτού από το LCH ή το νόμο περί ΔΚΚΔ [129].
The Belgian authorities also explained that the closure of a public hospital or its transfer to a private sector partner are not dealt with formally or specifically in the LCH or the Loi CPAS [129].
Ωστόσο, σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η νομολογία του βελγικού Συμβουλίου της Επικρατείας διευκρίνισε τους όρους και τις προϋποθέσεις κλεισίματος και/ή μεταφοράς των ιδρυμάτων που συστήνονται από ένα ΔΚΚΔ.
However, according to the Belgian authorities the case law of the Belgian Council of State has clarified the arrangements and conditions for the closure and/or the transfer of institutions set up by a CPAS.
Με την απόφασή του αριθ. 113.428, της 9ης Δεκεμβρίου 2002, το Συμβούλιο της Επικρατείας διέταξε την ακύρωση της μεταφοράς ενός κέντρου ανάρρωσης που ανήκει σε ένα ΔΚΚΔ προς έναν ιδιωτικό φορέα.
In its judgment 113.428 of 9 December 2002, the Council of State ruled that the transfer of a convalescent home belonging to a CPAS to a private operator was to be annulled.
Συγκεκριμένα, έκρινε ότι έπρεπε επίσης να αξιολογηθεί η ανάγκη παροχής ιατρικών και κοινωνικών υπηρεσιών, προτού ληφθεί η απόφαση για το κλείσιμο ή τη μεταφορά ενός ιδρύματος.
In particular, the Council of State found that the need to provide medico-social services also had to be assessed before a decision was taken to close or transfer an establishment.
Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη την αξιολόγηση που πραγματοποιήθηκε κατά τη σύσταση του ιδρύματος, καθώς και όλες τις αλλαγές που επήλθαν μετά την απόφαση για τη σύσταση του ιδρύματος.
That assessment must take due account of the assessment made when the establishment was created and hence of any changes that had occurred since the decision to create the establishment.
Επιπλέον, οι βελγικές αρχές επισημαίνουν ότι η αξιολόγηση αυτή δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά και μόνο στην οικονομική κατάσταση του ιδρύματος ούτε στις δαπάνες που καταβάλλονται για τη συντήρησή του.
Furthermore, the Belgian authorities note that this assessment could not be based purely on the financial situation of the establishment or on the costs incurred for its maintenance.
Βάσει αυτού, οι βελγικές αρχές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ένα ΔΚΚΔ δεν μπορεί να κλείσει το νοσοκομείο του χωρίς να χει προηγουμένως αποφανθεί ότι δεν υφίστανται πλέον οι ιατρικές και κοινωνικές ανάγκες για τις οποίες συστάθηκε το νοσοκομείο.
On this basis, the Belgian authorities conclude that a CPAS cannot close its hospital unless it has first established that the medical and social needs the hospital was created to meet no longer exist.
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, η σύσταση ενός δημόσιου νοσοκομείου απαιτεί την τήρηση τόσο των υποχρεώσεων του άρθρου 60, παράγραφος 6, του νόμου περί ΔΚΚΔ όσο και του νοσοκομειακού προγραμματισμού των δημόσιων αρχών, ενώ, στην περίπτωση των ιδιωτικών νοσοκομείων, ισχύει μόνο ο προγραμματισμός.
According to the Belgian authorities, for a public hospital to be established, both the requirements of Article 60(6) Loi CPAS and of the authorities' hospital programming need to be fulfilled while for private hospitals only the latter applies.
Δυνάμει του άρθρου 60, παράγραφος 6, του νόμου περί ΔΚΚΔ, το άνοιγμα ενός νέου δημόσιου νοσοκομείου πρέπει να δικαιολογείται από την ύπαρξη πραγματικής ανάγκης.
Under Article 60(6) Loi CPAS, the opening of a new public hospital has to be justified by the existence of a genuine need.
Επιπλέον, οι βελγικές αρχές εξηγούν ότι αν ένα δημόσιο νοσοκομείο ανοίξει με δυναμικότητα ίση με τον αριθμό των κλινών που παρέχονται από τον νοσοκομειακό προγραμματισμό, δεν υπάρχει περιθώριο για άλλο νοσοκομείο (δημόσιο ή ιδιωτικό) εντός της ζώνης αυτής στο πλαίσιο του εν λόγω προγράμματος και, συνεπώς, δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού.
Furthermore, the Belgian authorities explain that if a public hospital is opened with a capacity that equals the number of beds foreseen under the hospital programming, then there is no longer room for another (public or private) hospital in that area under that programme, in which case there is no other way of meeting the needs of the population.
Οι βελγικές αρχές παρατηρούν ότι εάν ένα ΔΚΚΔ θελήσει κάποια στιγμή να κλείσει το δημόσιο νοσοκομείο του, πρέπει πρώτα να βεβαιωθεί ότι το νοσοκομείο δεν είναι πλέον αναγκαίο υπό το πρίσμα της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας.
The Belgian authorities note that if at some point a CPAS wishes to close its public hospital it must first ensure that it is no longer needed in line with the jurisprudence by the Council of State.
Σε αντίθεση με τα ΔΚΚΔ, ένας ιδιωτικός φορέας που αποφασίζει να κλείσει το νοσοκομείο του δεν δεσμεύεται από το νόμο να διασφαλίσει ότι ο πληθυσμός θα συνεχίζει να απολαμβάνει υγειονομική περίθαλψη.
On the contrary, if a private operator decides to close its hospital, that operator, unlike the CPAS, is not legally required to ensure that the population continues to be provided with healthcare.
Σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, ένα ιδιωτικό νοσοκομείο παραμένει ανοιχτό μόνο με δική του απόφαση, μια απόφαση που μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή.
According to the Belgian authorities, it is only its own choice that motivates a private hospital to remain open, a choice which can be changed at any time.
Για παράδειγμα, οι βελγικές αρχές αναφέρουν το ξαφνικό κλείσιμο του Hôpital français, ενός ιδιωτικού νοσοκομείου στην Sint-Agatha-Berchem (Βρυξέλλες) το 2008 [130].
The Belgian authorities refer to the abrupt closure of the private Hôpital Français of Berchem-Sainte-Agathe (Brussels) in 2008 [130] as an illustration.
Εν κατακλείδι, οι βελγικές αρχές εξηγούν ότι ο μηχανισμός νοσοκομειακού προγραμματισμού περιορίζει την ελευθερία των δημόσιων και ιδιωτικών φορέων ως προς τη σύσταση ενός νοσοκομείου (η σύσταση ενός νοσοκομείου δεν είναι δυνατή παρά μόνο εάν ο μέγιστος αριθμός των κλινών σε μια περιοχή δεν έχει ακόμα επιτευχθεί).
To conclude, the Belgian authorities explain that the hospital programming mechanism equally restrains the freedom of public and private operators to establish a hospital (as this is only possible if the maximum number of hospital beds in an area has not yet been reached).
Σύμφωνα με τις αρχές, ωστόσο, οι υποχρεώσεις που απορρέουν από το νόμο περί ΔΚΚΔ επιβάλλουν πρόσθετους περιορισμούς στα ΔΚΚΔ όσον αφορά το άνοιγμα και το κλείσιμο ενός δημόσιου νοσοκομείου, ενώ τα ιδιωτικά νοσοκομεία μπορούν να κλείσουν ανά πάσα στιγμή.
In their view, the obligations arising from the Loi CPAS however put additional constraints on both the possibility for a CPAS to establish and to close a public hospital while private hospitals can close at any time.
Όσον αφορά τις υποχρεώσεις που θα ίσχυαν μόνο για τα νοσοκομεία IRIS (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 87 ως προς 89 την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας), οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι υποχρεώσεις αυτές απορρέουν άμεσα από το γεγονός ότι τα νοσοκομεία IRIS συστάθηκαν για να συμβάλουν στην παροχή κοινωνικής βοήθειας του ΔΚΚΔ (βλέπε ενότητα 2.2).
With respect to the obligations that allegedly only apply to the IRIS-H (see recitals 87 to 89 of the opening decision), the Belgian authorities argue that these obligations are the direct consequence of the fact that the IRIS-H have been set up to contribute to the provision of social aid by the CPAS (see also Section 2.2).
Οι βελγικές αρχές εκτιμούν ότι οι υποχρεώσεις αυτές απορρέουν από το νόμο περί ΔΚΚΔ, δυνάμει του οποίου συστάθηκαν τα νοσοκομεία IRIS, και ότι επιβάλλονται στα νοσοκομεία IRIS από τα καταστατικά τους και τα στρατηγικά σχέδια της IRIS.
The Belgian authorities consider that these obligations derive from the Loi CPAS, pursuant to which the IRIS-H were created, and are entrusted by means of the bylaws of the IRIS-H and the IRIS strategic plans.
Οι βελγικές αρχές αναφέρονται επίσης σε αυτά τα έγγραφα για τον ακριβή ορισμό των εν λόγω υποχρεώσεων.
The Belgian authorities also refer to these documents for the exact definition of these obligations.
Για λόγους συντομίας και για να αποφευχθούν οι επαναλήψεις, η Επιτροπή παραθέτει μόνο τα σχετικά χωρία στην εκτίμησή της (βλέπε ενότητα 7.3.4.1).
For reasons of brevity and in order to avoid repetition, the Commission will only cite the relevant quotations in its assessment (see Section 7.3.4.1).
Στην απόφασή της για κίνηση της διαδικασίας (βλέπε αιτιολογική σκέψη 48), η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με τον οικονομικό ή μη χαρακτήρα των συμπληρωματικών κοινωνικών υπηρεσιών που παρέχονται από τα νοσοκομεία IRIS.
In its opening decision (see recital 48), the Commission expressed doubts with respect to the economic or non-economic nature of the additional social services carried out by the IRIS-H.
Στην απάντησή τους στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, οι βελγικές αρχές εκτιμούν ότι αυτές οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν ήταν οικονομικής φύσεως.
In their reply to the opening decision, the Belgian authorities consider that these social services are non-economic activities.
Υποστηρίζουν κατ' ουσίαν ότι η κοινωνική βοήθεια που παρέχεται από το ΔΚΚΔ των Βρυξελλών με τη μορφή υλικής, κοινωνικής, ιατρικής, ιατρο-κοινωνικής και ψυχολογικής ενίσχυσης δεν ανήκει σε μια ανταγωνιστική αγορά και ότι αυτό ισχύει ακόμη κι αν ένα μέρος της κοινωνικής πρόνοιας (π.χ. πρόσθετες κοινωνικές υπηρεσίες) παρέχεται από τα νοσοκομεία IRIS βάσει μιας πράξης ανάθεσης.
In essence, they argue that the social aid in the form of material, social, medical, medico-social and psychological assistance provided by the Brussels CPAS is not part of a competitive market and that this remains the case even if part of the social aid (i.e. the additional social services) is performed by the IRIS-H on the basis of an entrustment.
Όσον αφορά τη νομική βάση για την αντιστάθμιση των ελλειμμάτων [δείτε (91) της απόφασης για την κίνηση], οι βελγικές αρχές θεωρούν ότι η υποχρέωση των δήμων να καλύψουν το έλλειμμα των δημόσιων νοσοκομείων τους προβλέπεται στο άρθρο 46 των καταστατικών των νοσοκομείων IRIS, καθώς και στο άρθρο 109 του LCH.
With respect to the legal basis for the compensation of the deficits (see recital 91 of the opening decision), the Belgian authorities consider that the obligation for the municipalities to cover the deficit of their public hospitals is laid down in Article 46 of the IRIS-H bylaws and also in Article 109 of the LCH.
Εξηγούν ότι το άρθρο 109 του LCH υποδεικνύει μια γενική αρχή που εφαρμόζεται σε όλα τα βελγικά δημόσια νοσοκομεία και καθορίζει την ελάχιστη υποχρέωση των δήμων (δεδομένου ότι οφείλουν να καλύψουν μόνο μέρος του ελλείμματος, βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 47).
They explain that Article 109 LCH lays down a general principle that applies to all Belgian public hospitals and that determines the minimum that municipalities have to do (since it only requires them to cover part of the deficit, see also recital 47).
Οι βελγικές αρχές αναφέρουν επίσης ότι το άρθρο 46 του καταστατικού των νοσοκομείων IRIS ορίζει μια ειδική υποχρέωση που ισχύει μόνο για τους έξι δήμους που ίδρυσαν νοσοκομεία IRIS και που αποφάσισαν να υπερβούν το ελάχιστο απαιτούμενο που ορίζει το άρθρο 109 του LCH, καλύπτοντας όλο το λογιστικό έλλειμμα των νοσοκομείων IRIS.
The Belgian authorities also note that Article 46 of the IRIS-H bylaws is a specific obligation that applies only to the six municipalities that established the IRIS-H and who chose to go beyond the minimum of Article 109 LCH by covering the entire accounting deficit of the IRIS-H.
Στην αιτιολογική σκέψη 92 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή έθεσε το ερώτημα αν η μεταβίβαση ειδικών επιδοτήσεων (που χορηγεί η περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης σε δήμους) των δήμων προς τα νοσοκομεία IRIS μπορεί ή όχι να θεωρηθεί ως μια ξεχωριστή δραστηριότητα του μηχανισμού κάλυψης ελλειμμάτων.
In recital 92 of its opening decision, the Commission asked whether or not the passing on of the special subsidies (which the Brussels Capital Region grants to the municipalities) by the municipalities to the IRIS-H can be considered as a separate transaction from the deficit coverage mechanism.
Στην απάντησή τους, οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι δήμοι των Βρυξελλών χρησιμοποιούν μόνο ειδικές επιδοτήσεις για να αντεπεξέλθουν (εν μέρει) στην υποχρέωσή τους να καλύψουν τα ελλείμματα των νοσοκομείων IRIS.
In their reply, the Belgian authorities argue that the Brussels municipalities only use the special subsidies to (partially) fulfil their obligation to cover the deficits of the IRIS-H.
Όπως εξηγείται λεπτομερέστερα παρακάτω (βλέπε ενότητα 7.3.5), η αντιστάθμιση των ελλειμμάτων καταβάλλεται σε αρκετά στάδια, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς των ειδικών επιδοτήσεων από το δήμο στο νοσοκομείο IRIS, αλλά όλες αυτές οι πληρωμές πραγματοποιούνται επί της ίδιας βάσης, η οποία έγκειται στην υποχρέωση των δήμων να καλύψουν το έλλειμμα.
As will be explained in more detail below (see Section 7.3.5), the deficit compensation is paid out in several steps, among which the transfer of the special subsidies from the municipality to the IRIS-H, but all these payments are made on the same basis, namely the municipal obligation to cover the deficit.
Η Επιτροπή ζήτησε επίσης διευκρινίσεις σχετικά με έναν εικαζόμενο μηχανισμό προκαταβολών (κατά περίπτωση), τη νομική βάση του μηχανισμού αυτού και τον τρόπο λειτουργίας του, τη διαφορά σε σχέση με το μηχανισμό κάλυψης των ελλειμμάτων και το ρόλο που διαδραματίζει η FRBRTC στη χρηματοδότησή του (βλέπε αιτιολογική σκέψη 93 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας).
The Commission also asked for clarification regarding an alleged mechanism of advance payments (if any), its legal basis and operation, the difference with the deficit coverage mechanism, and the role of the FRBRTC in its funding (see recital 93 of the opening decision).
Οι βελγικές αρχές θεωρούν ότι δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός προκαταβολών.
The Belgian authorities consider that there is no mechanism for advances in place.
Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζουν ότι η υποχρέωση για κάλυψη του ελλείμματος των νοσοκομείων IRIS ισχύει από τη στιγμή που εμφανίζεται το έλλειμμα.
More specifically, they explain that the obligation to cover the deficit of the IRIS-H comes into effect as soon as the deficit occurs.
Αντίθετα, ο υπολογισμός του ελλείμματος, σύμφωνα με το άρθρο 109 του LCH, από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο (έως 10 έτη).
In contrast, the calculation of the Article 109 LCH deficit by the Federal Public Service for Public Health takes much longer (up to 10 years).
Ωστόσο, οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν ότι, εφόσον το έλλειμμα σύμφωνα με το άρθρο 109 του LCH αποτελεί απλά μέρος του λογιστικού ελλείμματος που καλύπτεται αμέσως δυνάμει του άρθρου 46 του καταστατικού των νοσοκομείων IRIS, τα εν λόγω νοσοκομεία δεν λαμβάνουν προκαταβολές που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως χωριστές ενισχύσεις του μηχανισμού κάλυψης ελλειμμάτων.
However, the Belgian authorities argue that since the Article 109 LCH deficit is merely a part of the accounting deficit which is covered immediately under Article 46 of the IRIS-H bylaws, the IRIS-H are not paid any advances that might be classified as aid distinct from the deficit cover mechanism.
Τέλος, οι βελγικές αρχές επανέλαβαν ότι η FRBRTC χορήγησε στους δήμους χρηματοδότηση που τους βοήθησε να τηρήσουν την υποχρέωσή τους για κάλυψη των ελλειμμάτων που, όπως εξηγήθηκε παραπάνω, δεν αποτελεί κάποιον μηχανισμό χορήγησης προκαταβολών.
Finally, the Belgian authorities repeat that the FRBRTC has provided financing to the municipalities which helped them to fulfil their deficit cover obligation which as explained above does not constitute a mechanism of advance payments.
Όσον αφορά τα μέτρα για την αποφυγή της υπεραντιστάθμισης και την αποτελεσματική απουσία της υπεραντιστάθμισης [βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 95- 97 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας), οι βελγικές αρχές υποστηρίζουν τα εξής.
With regard to the measures to avoid overcompensation and the absence of overcompensation in fact (see recitals 95-97 of the opening decision), the Belgian authorities provide the following arguments.
Εξηγούν, πρώτον, ότι οι αποφάσεις για την αντιστάθμιση του ελλείμματος λαμβάνονται ετησίως, αφού γίνει γνωστό το εκτιμώμενο έλλειμμα για το εν λόγω οικονομικό έτος, ούτως ώστε να μην υπάρξει κίνδυνος υπεραντιστάθμισης.
They first explain that the decisions to compensate the deficit are annual and are taken at a time when the estimated deficit for the respective year is known so that there is no risk of overcompensation.
Προσθέτουν ότι το βελγικό νομικό πλαίσιο (κυρίως ο νόμος της 14ης Νοεμβρίου 1983 και ο νόμος περί ΔΚΚΔ) επιτρέπει στους δήμους να είναι σίγουροι ότι τα νοσοκομεία IRIS χρησιμοποιούν σωστά τις κρατικές ενισχύσεις και να λάβουν πίσω την ενίσχυση αυτή σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις προϋποθέσεις ή την υπεραντιστάθμιση.
They add that the Belgian legal framework (among others the Law of 14 November 1983 and the Loi CPAS) allows the municipalities to ensure that the IRIS-H use the State aid correctly and to recover this aid in the event of non-compliance or overcompensation.
Επιπλέον, για να αποδείξουν την απουσία υπεραντιστάθμισης, οι βελγικές αρχές αναφέρονται σε διάφορους πίνακες που υποβάλλονται στην Επιτροπή και που καταδεικνύουν το έλλειμμα και τις παρεμβάσεις των δήμων για κάθε ένα από τα πέντε νοσοκομεία IRIS κατά την περίοδο 1996-2014 (βλέπε επίσης ενότητα 7.3.5 για τους αριθμούς αυτούς).
In addition, to show the absence of overcompensation the Belgian authorities refer to several tables submitted to the Commission which contain the deficits and municipal interventions for each of the five IRIS-H over the period 1996-2014 (see also Section 7.3.5 for these figures).
Όπως ζητήθηκε, οι βελγικές αρχές παρέχουν, επίσης, περαιτέρω διευκρινίσεις σχετικά με την έννοια της «βιωσιμότητας» στην απάντησή τους (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 102-103 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας).
As requested, in their reply the Belgian authorities also provide further clarification on the concept of pérennité (see recitals 102-103 of the opening decision).
Σύμφωνα με αυτές, η υποχρέωση για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας των νοσοκομείων IRIS βασίζεται άμεσα στο νόμο περί ΔΚΚΔ.
According to them, the obligation to ensure the continuity (or pérennité) of the IRIS-H is based directly on the Loi CPAS.