natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οποιοδήποτε χρήσιμο επιχείρημα, το οποίο συνοδεύεται από συγκεκριμένα και λεπτομερή έγγραφα που εξηγούν αν, γιατί και σε ποιο βαθμό τα μέτρα δημόσιας χρηματοδότησης των νοσοκομείων IRIS εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης ΥΓΟΣ 2012 ή στο πλαίσιο ΥΓΟΣ 2012 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 98 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας), ή στην απόφαση ΥΓΟΣ 2005 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 100 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας) και αν, γιατί και σε ποιο βαθμό πληρούνται τα κριτήρια που αυτά ορίζουν.
in the event that the payments of the special subsidies of up to EUR 10 million annually (see above recital 50) are to be considered as a transaction separate from the compensation of deficits of the IRIS-H, whether there are sufficient measures in place to ensure that the compensation does not exceed what is necessary to cover the costs occasioned by the performance of public service obligations (see recital 96 of the opening decision),
Η Επιτροπή εκμεταλλεύτηκε την έκδοση της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας για να ζητήσει διευκρινίσεις σχετικά με τα ακόλουθα πρόσθετα πραγματικά ζητήματα:
whether no overcompensation was in fact granted to the IRIS-H since they started operating as independent legal structures (see recital 97 of the opening decision),
Το αν οποιαδήποτε κεφάλαια του FRBRTC (βλέπε αιτιολογική σκέψη 50 ανωτέρω), στην προκειμένη περίπτωση οι ειδικές επιδοτήσεις, μεταφέρθηκαν ή όχι απευθείας στα νοσοκομεία IRIS, ή το αν το FRBRTC και οι ειδικές επιδοτήσεις αποτελούν ή όχι απλούς μηχανισμούς χρηματοδότησης μεταξύ της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης και των δήμων των Βρυξελλών (βλέπε αιτιολογική σκέψη 17 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
any further concrete, specific and detailed argumentation and documentation whether, why and to what extent the public financing measures for the IRIS-H fall under the 2012 SGEI Decision or the 2012 SGEI Framework (see recital 98 of the opening decision) respectively the 2005 SGEI Decision (see recital 100 of the opening decision) and whether, why and to what extent all the compatibility criteria laid down therein would be fulfilled.
Η ακριβής φύση της υποχρέωσης που προβλέπει το άρθρο 60, παράγραφος 6, του νόμου περί ΔΚΚΔ (βλέπε αιτιολογική σκέψη 19 ανωτέρω), οι δυνατότητες κλεισίματος ενός δημόσιου νοσοκομείου και η διαφορά με τον μηχανισμό προγραμματισμού του νοσοκομείου (βλέπε αιτιολογική σκέψη 26 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
The Commission also took the opportunity of adopting the opening decision to seek clarification on the following additional factual matters:
Το αν οι πρόσθετες κοινωνικές υπηρεσίες που παρέχονται από τα νοσοκομεία IRIS έχουν ή όχι οικονομικό χαρακτήρα (βλέπε αιτιολογική σκέψη 48 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
whether or not any FRBRTC funds, respectively the special subsidies (see above recital 50), were directly transferred to the IRIS-H or whether the FRBRTC and the special subsidies are merely financing mechanisms between the Brussels Capital Region and the Brussels municipalities (see recital 17 of the opening decision),
Το αν η μεταβίβαση ειδικών επιδοτήσεων (της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης προς τους δήμους) των δήμων προς τα νοσοκομεία IRIS μπορεί ή όχι να θεωρηθεί ως ξεχωριστή δραστηριότητα του μηχανισμού κάλυψης ελλειμμάτων (βλέπε αιτιολογική σκέψη 92 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας) και, κατά περίπτωση, ως η νομική βάση που θέτει τους συγκεκριμένους όρους·
the exact nature of the requirement of Article 60(6) of the Loi CPAS (see above recital 19), the possibilities for a public hospital to close down, and the difference with the hospital programming mechanism (see recital 26 of the opening decision),
Το αν υπάρχει ή όχι ένας μηχανισμός προκαταβολών, η νομική βάση του μηχανισμού αυτού και ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούνται αυτές οι πληρωμές (κατά περίπτωση) και το αν οι εν λόγω προκαταβολές θεωρούνται ή όχι ως μέτρο χωριστής βοήθειας του μηχανισμού κάλυψης των ελλειμμάτων, καθώς και λεπτομέρειες σχετικά με την πιθανή χρηματοδότηση των εν λόγω προκαταβολών (κατά περίπτωση) από το FRBRTC (βλέπε αιτιολογική σκέψη 93 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
whether or not the additional social services carried out by the IRIS-H are economic or non-economic in nature (see recital 48 of the opening decision),
Περαιτέρω διευκρινίσεις σχετικά με την έννοια της βιωσιμότητας (ήτοι, τη συνέχεια και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημόσιων νοσοκομείων, βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 91 παρακάτω), τη νομική της βάση (ιδιαίτερα στο επίπεδο IRIS και νοσοκομείων IRIS), τις επιπτώσεις της και τον τρόπο με τον οποίο η βιωσιμότητα δικαιολογεί τους μηχανισμούς αντιστάθμισης των ελλειμμάτων που απολαμβάνουν τα εν λόγω νοσοκομεία (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 102 και 103 την απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας)·
whether or not the passing on of the special subsidies (from the Brussels Capital Region to the municipalities) by the municipalities to the IRIS-H can be considered as a transaction separate from the deficit coverage mechanism (see recital 92 of the opening decision) and, if so, what is the applicable legal basis that sets out its precise modalities,
Το αν υπάρχουν ή όχι λόγοι, εκτός εκείνων που αναφέρονται ρητά στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας (δηλαδή η ύπαρξη συμπληρωματικών αποστολών ΥΓΟΣ και η βιωσιμότητα των δημόσιων νοσοκομείων), που να μπορούν να δικαιολογήσουν τη συμπληρωματική χρηματοδότηση των νοσοκομείων IRIS (βλέπε αιτιολογική σκέψη 103 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας).
whether or not there is a mechanism of advance payments, on what legal basis and how such payments are made (if any) and whether or not they are considered as an aid measure separate from the deficit coverage mechanism, and to clarify whether such advances (if any) were funded via the FRBRTC (see recital 93 of the opening decision),
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ
further clarification on the concept of pérennité (i.e. the continuity and viability of public hospitals, see also below recital 91), its legal basis (in particular at the level of IRIS and the IRIS-H), its implications and how pérennité justifies the deficit compensation mechanisms that benefit these hospitals (see recitals 102-103 of the opening decision),
Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από τέσσερα ενδιαφερόμενα μέρη (CBI, ABISP, Zorgnet Vlaanderen και UNCPSY), οι οποίες συνοψίζονται παρακάτω:
whether there are any reasons other than those explicitly mentioned in the opening decision (i.e. the existence of additional SGEI missions and the pérennité of the public hospitals) that may justify the additional financing for the IRIS-H (see recital 103 of the opening decision).
Σε απάντηση στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, η καταγγέλλουσα CBI επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την ίδια, η απόφαση αυτή δεν περιέχει κανένα στοιχείο ή νέο επιχείρημα, ούτε κάποια νέα εξήγηση που να επιτρέπει την απόδειξη ύπαρξης συγκεκριμένης αποστολής που ανατέθηκε στα νοσοκομεία IRIS ή που σχετίζεται με τους μηχανισμούς αντιστάθμισης για την εν λόγω εικαζόμενη αποστολή ή με τους σχετικούς ελέγχους που διενεργήθηκαν.
COMMENTS FROM INTERESTED PARTIES
Ως εκ τούτου, η καταγγέλλουσα αναφέρεται κυρίως στα επιχειρήματα που διατυπώθηκαν σε προηγούμενες παρατηρήσεις της.
The Commission received comments from four interested parties (i.e. CBI, ABISP, Zorgnet Vlaanderen and UNCPSY), as summarised below:
Η CBI επιβεβαιώνει τη θέση της, σύμφωνα με την οποία: 1) τα νοσοκομεία IRIS δεν είναι υπεύθυνα για συγκεκριμένες ΥΓΟΣ που προστίθενται στις αποστολές που επιβάλλονται σε όλα τα βελγικά νοσοκομεία (δημόσια ή ιδιωτικά) και 2), ακόμη κι αν η Επιτροπή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ύπαρξη συμπληρωματικών αποστολών αυτού του τύπου, οι εν λόγω αποστολές δεν ορίζονται με αρκετή σαφήνεια ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης.
In response to the opening decision, CBI, the complainant, notes that in their view that decision does not contain any new element, arguments or explanations to establish the existence of a specific mission entrusted to the IRIS-H or concerning the compensation mechanisms for this claimed mission or the controls which would be put in place in this respect.
Η CBI σημείωσε επίσης ότι η πρόταση του πολιτικού προγράμματος της νέας κυβέρνησης των Βρυξελλών (που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2014) έχει ως στόχο να «μεταρρυθμίσει την απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 2003 για τον καθορισμό των αποστολών δημοτικού συμφέροντος που να δικαιολογούν τις συγκεκριμένες επιχορηγήσεις προς τους δήμους».
The complainants therefore mainly refer to the arguments that were developed in their prior submissions.
Οι καταγγέλλοντες θεωρούν ότι η διατύπωση αυτή δείχνει ότι δεν υπάρχουν προς το παρόν αποστολές τέτοιου είδους, αλλά θα καθοριστούν στο μέλλον.
The CBI confirms its position that: (1) the IRIS-H are not entrusted with specific SGEI in addition to those incumbent upon all Belgian hospitals (public and private); and (2) even if the Commission would conclude that such additional missions exist they are not defined sufficiently clearly to meet the requirements of Union law in this respect.
Όσον αφορά τις απαιτήσεις του άρθρου 60, παράγραφος 6, του νόμου περί ΔΚΚΔ, η CBI θεωρεί ότι δεν προσθέτουν τίποτα στο LCH ως προς τους ορισμούς των συμπληρωματικών ή ειδικών ΥΓΟΣ που μπορούν να εφαρμόζονται μόνο σε δημόσια νοσοκομεία, όπως τα νοσοκομεία IRIS.
The CBI also points out that in the proposed policy program by the new Brussels government (published in July 2014) mention is made of ‘rewording the Ordonnance of 13 February 2003 to specify the missions of general interest which justify specific subsidies to municipalities’.
Η καταγγέλλουσα ισχυρίζεται επίσης ότι η συμπληρωματική κοινωνική αποστολή φαίνεται να αποτελείται από περισσότερες κοινωνικές υπηρεσίες από αυτές που παρέχονται από άλλα νοσοκομεία και την αποκαλεί ως «βασική κοινωνική αποστολή (κοινή σε δημόσια και ιδιωτικά νοσοκομεία)».
The complainants consider this to be an indication that no such missions currently exist but would be defined in the future.
Η CBI θεωρεί ότι αυτό δεν αρκεί για να θεωρηθεί ότι τα νοσοκομεία IRIS έχουν πρόσθετη κοινωνική αποστολή.
With respect to the requirements of Article 60(6) of the Loi CPAS, CBI considers that these add nothing to the LCH in terms of definition of any additional or specific SGEI that would only apply to public hospitals such as the IRIS-H.
Επιπλέον, όσον αφορά το ερώτημα αν αυτές οι υπηρεσίες είναι οικονομικής φύσεως, η CBI σημειώνει ότι και μόνο το γεγονός ότι οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται δωρεάν δεν τους αφαιρεί τον οικονομικό τους χαρακτήρα.
The complainants also argue that the additional social mission only appears to consist of a higher volume of social services than that provided by other hospitals and which they refer to as a ‘basic social mission (common to public and private hospitals)’.
Τέλος, η CBI θεωρεί ότι οι συμπληρωματικές κοινωνικές υπηρεσίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με ένα τεράστιο εύρος υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης, οι οποίες έχουν αναμφισβήτητα εγγενή οικονομικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο δεν αμφισβητήθηκε ποτέ.
CBI is of the opinion that this is insufficient to consider that the IRIS-H have an additional social mission.
Σύμφωνα με την CBI, η αποστολή καθολικής περίθαλψης ισχύει τόσο για τα ιδιωτικά νοσοκομεία όσο και για τα δημόσια.
Furthermore, with regard to the question whether these services are economic in nature they argue that the fact that these services are provided free of charge does not make them non-economic.
Κατά την CBI, δεν θα έπρεπε να υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών νοσοκομείων σχετικά με την αντιμετώπιση των «κοινωνικών ασθενών», είτε σε περίπτωση έκτακτης ή «μετα-έκτακτης» ανάγκης.
Finally, CBI considers that the additional social services are inseparable from a broader healthcare service which is itself indubitably economic in nature as this has never been put into doubt.
Στο πλαίσιο αυτό, η CBI αναφέρεται σε μια απόφαση του Πρωτοδικείου των Βρυξελλών [120] σχετικά με την επείγουσα ιατρική βοήθεια [121] στους αλλοδαπούς που διαμένουν παράνομα στο Βέλγιο (στο εξής οι «μετανάστες χωρίς έγγραφα»), η οποία δείχνει ότι, σε αυτό το πλαίσιο, η βοήθεια αυτή μπορεί να παρέχεται τόσο από τα δημόσια όσο και από τα ιδιωτικά νοσοκομεία.
According to CBI, the mission of universal care exists both for public hospitals and for private hospitals.
Η CBI προσθέτει ότι, σύμφωνα με μία δημοσίευση [122] του 2004 των Χριστιανικών Ταμείων Αλληλασφάλισης [123], τα ιδιωτικά νοσοκομεία αναλαμβάνουν πάνω από το 60 % των «κοινωνικών ασθενών» στην περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης.
In their view, there would be no difference between public hospitals and private hospitals with regard to the treatment of ‘social patients’, whether in an ‘emergency’ or ‘post emergency’ situation.
Η καταγγέλλουσα θεωρεί επίσης ότι δεν επιβάλλεται καμία πρόσθετη αποστολή από το νόμο περί ΔΚΚΔ, τα στρατηγικά σχέδια IRIS ή τις συμβάσεις που αφορούν την «κατοικία έκτακτης ανάγκης» [124].
In this context, CBI refers to a judgment of the Brussels Court of First Instance [120] concerning urgent medical aid [121] for foreigners living illegally in Belgium (hereinafter ‘undocumented migrants’) which would demonstrate that in this context such aid can be provided by both public and private hospitals.
Όσον αφορά την «αποστολή σε πλείονες τόπους», η CBI θεωρεί ότι δεν έχει εξηγηθεί ούτε το ακριβές περιεχόμενο της υποχρέωσης για παροχή πλήρους νοσοκομειακής περίθαλψης «σε πλείονες τόπους», ούτε ο βαθμός στον οποίο η υποχρέωση αυτή επιβάλλει πρόσθετες επιβαρύνσεις για τα νοσοκομεία IRIS.
The CBI adds that according to a February 2004 publication [122] of the Mutualités Chrétiennes [123], the private hospitals treat more than 60 % of ‘social patients’ in the Brussels Capital Region.
Όσον αφορά τη συμπληρωματική κοινωνική αποστολή, η CBI θεωρεί ότι το άρθρο 57 του νόμου περί ΔΚΚΔ δεν επιβάλλει πρόσθετες υποχρεώσεις στα νοσοκομεία IRIS και ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν τις προσδιορίζει με κατανοητό τρόπο (ούτε τα στρατηγικά σχέδια IRIS ούτε τις συμβάσεις σχετικά με την «κατοικία έκτακτης ανάγκης»).
The complainants also consider that no additional mission is laid down in the Loi CPAS, in the strategic IRIS plans nor in ‘domicile de secours’ conventions [124].
Όσον αφορά το ζήτημα του σαφούς ορισμού των παραμέτρων αντιστάθμισης, η CBI σημειώνει ότι, σύμφωνα με τις βελγικές αρχές, τα νοσοκομεία IRIS εκτελούν μια ειδική αποστολή που διαφέρει από αυτή των ιδιωτικών νοσοκομείων, και ότι αυτή η ειδική αποστολή δεν ορίζεται στον LCH, αλλά έχει διαφορετική νομική βάση.
As regards the ‘multi-site mission’, CBI considers that it is still not explained what the obligation to offer complete ‘multi-site’ hospital care activities comprises, nor to what extent this obligation imposes additional burdens on the IRIS-H.
Σύμφωνα με τη CBI, αποκλείεται ρητά η δυνατότητα του LCH να ορίσει τις παραμέτρους αντιστάθμισης που σχετίζονται με μία ή περισσότερες αποστολές δημόσιας υπηρεσίας που δεν προβλέπει.
As regards the additional social mission, CBI is of the opinion that Article 57 of the Loi CPAS does not create additional obligations with respect to the IRIS-H and, in any case, does not define them in an intelligible manner (no more than the strategic IRIS plans or the ‘domicile de secours’ conventions).
Εξάλλου, η CBI επισημαίνει ότι δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ των νομικών βάσεων για τις συγκεκριμένες αποστολές και των μηχανισμών αντιστάθμισης.
With regard to the question of a clear definition of the compensation parameters CBI points out that, according to the Belgian authorities, the IRIS-H perform a specific mission distinct from that of private hospitals and that specific mission is not defined in the LCH but has another legal basis.
Η καταγγέλλουσα παρατηρεί ότι, προφανώς, δεν γίνεται καμία διάκριση μεταξύ των ελλειμμάτων που προκύπτουν από το κόστος των εικαζόμενων ειδικών αποστολών και εκείνων που προκύπτουν από το κόστος της βασικής αποστολής.
According to CBI, it is clearly excluded that the LCH can establish the compensation parameters with respect to one or more public service mission(s) for which the LCH does not provide.
Τέλος, η CBI αναφέρεται σε μια σειρά γνωμοδοτήσεων που εκδίδονται από τη βελγική οικονομική εποπτική αρχή, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι αδύνατο να ελέγχει τη χρήση των ειδικών επιδοτήσεων με βάση την απόφαση της 13ης Φεβρουαρίου 2003, διότι το εν λόγω διάταγμα δεν προσδιορίζει τα καθήκοντα δημοτικού ενδιαφέροντος για τα οποία χορηγούνται οι εν λόγω επιδοτήσεις.
In addition, CBI notes that there is no correspondence between the claimed legal bases for the specific missions in question and the compensation mechanisms.
Η CBI επανέλαβε επίσης τους ισχυρισμούς που είχε διατυπώσει νωρίτερα, σύμφωνα με τους οποίους δεν ελήφθη κανένα μέτρο για να αποφευχθεί η υπεραντιστάθμιση.
The complainants observe that it seems that no distinction is made between deficits resulting on the one hand from the costs of the claimed specific missions and on the other hand those resulting from the costs of the basic mission.
Πρόσθεσε ότι, ελλείψει ακριβούς ορισμού των ειδικών αποστολών που εκτελούνται από τα νοσοκομεία IRIS, είναι αδύνατο να προσδιοριστεί ποιες δραστηριότητες θα έπρεπε να αποτελούν ή όχι αντικείμενο αντιστάθμισης.
Finally, CBI makes reference to a series of opinions by the Belgian Inspectorate of Finance which concluded that it was impossible to monitor the use of the special subsidies awarded on the basis of the Ordonnance of 13 February 2003 because that Ordonnance did not specify the tasks of communal interest for which these subsidies were granted.
Κατά την άποψη της CBI, είναι αδύνατο να εξακριβωθεί η ύπαρξη ενός μηχανισμού παρακολούθησης για να αποφευχθούν οι υπεραντισταθμίσεις.
CBI also repeats its previous assertions that there are no measures to avoid overcompensation.
Τέλος, η CBI παρατηρεί ότι αν και η βιωσιμότητα των δημόσιων νοσοκομείων αναφέρεται στη συμφωνία συνεργασίας της 19ης Μαΐου 1994, το έγγραφο αυτό δεν ορίζει καμία τέτοια αποστολή και δεν αποτελεί πράξη ανάθεσης.
They add that in the absence of a precise definition of the specific missions performed by the IRIS-H, it is impossible to say what activities should be subject to compensation or not.
Ειδικότερα, η CBI θεωρεί ότι η συμφωνία αυτή δεν σημαίνει ότι ένας δήμος ή μία πόλη υποχρεούται να διατηρεί ένα δημόσιο νοσοκομείο στο έδαφός του/της και ότι δεν θέτει κανέναν κανόνα για τον προγραμματισμό των νοσοκομειακών υπηρεσιών στο Βέλγιο που να απαιτεί τη λειτουργία υπηρεσίας σε δημόσιο νοσοκομείο.
In CBI's view, it is consequently impossible to verify the existence of a monitoring mechanism to avoid overcompensations.
Η ένωση ιδιωτικών κλινικών Βρυξελλών (ABISP), ένας από τους αρχικούς καταγγέλλοντες (βλέπε αιτιολογική σκέψη 1), σημειώνει στις παρατηρήσεις της σχετικά με την απόφαση κίνησης της διαδικασίας, ότι όλα τα βελγικά νοσοκομεία, ανεξάρτητα του καθεστώτος τους ή των ιδιοκτητών τους υποχρεούνται από το νόμο να φέρουν σε πέρας μια αποστολή γενικού συμφέροντος.
Finally, CBI points out that while the pérennité of the public hospitals is cited in the cooperation agreement of 19 May 1994, this document does not define such a mission and does not constitute an entrustment.
Στο πλαίσιο αυτό, η ABISP αναφέρεται στο άρθρο 2 του LCH [125].
In particular, according to CBI this agreement would in no way indicate that a municipality or a city must have a public hospital on its territory and would also not lay down any rule for hospital service programming in Belgium requiring the operation of a service in a public hospital.
Τέλος, η ABISP υπενθυμίζει ότι έχει αποσύρει την καταγγελία της.
The Association bruxelloise des institutions de soins privées (ABISP), one of the initial complainants (see recital 1), notes in its comments on the opening decision that all Belgian hospitals, regardless of their bylaws (statuts) or owners, are required by law to fulfil a mission of general interest.
Η Zorgnet Vlaanderen εκπροσωπεί περισσότερους από 500 φλαμανδικούς παρόχους φροντίδας (όπως γενικά νοσοκομεία, ψυχιατρικά ιδρύματα και οίκους ευγηρίας).
In this context, ABISP makes reference to Article 2 of the LCH [125].
Στις παρατηρήσεις της σχετικά με την απόφαση κίνησης της διαδικασίας, η Zorgnet Vlaanderen τονίζει ότι όλα τα βελγικά νοσοκομεία, δημόσια ή ιδιωτικά, υπόκεινται στις ίδιες υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας, στο πλαίσιο του LCH.
Finally, ABISP recalls that it has withdrawn its complaint.
Παρατηρεί επίσης ότι η LCH δεν ορίζει τους όρους σχετικά με τη νομική μορφή (δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας) που απαιτείται για να αναγνωριστεί μία εγκατάσταση ως νοσοκομείο.
Zorgnet Vlaanderen represents over 500 Flemish care providers (such as general hospitals, psychiatric care institutions, and nursing homes).
Επιπλέον, η Zorgnet Vlaanderen παρατηρεί ότι ο ορισμός των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας των νοσοκομείων δεν κάνει αναφορά σε κάποια περιφερειακή ιδιαιτερότητα.
In its observations on the opening decision, Zorgnet Vlaanderen emphasises that all Belgian hospitals, whether they are public or private, fulfil the same public service obligations in the framework of the LCH.
Τέλος, αναφέρει ότι τα νοσοκομεία στη Φλάνδρα και στην περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης δεν επιτελούν διαφορετική κοινωνική αποστολή.
In addition, Zorgnet Vlaanderen points out that the LCH does not set out any conditions regarding the legal form (i.e. public or private) to be recognised as a hospital.
Η Εθνική ένωση ιδιωτικών ψυχιατρικών κλινικών (UNCPSY) είναι η ομοσπονδία των ιδιωτικών ψυχιατρικών κλινικών της Γαλλίας.
Furthermore, Zorgnet Vlaanderen observes that the definition of the public service obligations of the hospitals does not refer to a regional specificity.
Στις παρατηρήσεις της σχετικά με την απόφαση κίνησης της διαδικασίας, η UNCPSY αναφέρει ότι, για να καθοριστεί αν η δημόσια χρηματοδότηση δεν υπερβαίνει το καθαρό κόστος της δημόσιας υπηρεσίας, το εν λόγω καθαρό κόστος δεν μπορεί να είναι απεριόριστο.
Finally, Zorgnet Vlaanderen claims that hospitals in Flanders and in the Brussels Capital Region do not perform a different social task.
Επιπλέον, σύμφωνα με την ένωση, η εκτίμηση αυτή πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ποιότητα της διαχείρισης του παρόχου των υπηρεσιών.
The Union Nationale des Cliniques Psychiatriques Privées (UNCPSY) is the federation of private psychiatric clinics in France.
Στο πλαίσιο αυτό, η UNCPSY πιστεύει ότι η Επιτροπή πρέπει να συγκρίνει τα δημόσια και τα ιδιωτικά νοσοκομεία για να καθορίσει αν η ενίσχυση είναι αναλογική κατά την έννοια του άρθρου 106, παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ.
In its comments on the opening decision, UNCPSY argues that for the check of whether the public funding does not exceed the net costs of the public service, this net cost cannot be without a limit and cannot ignore whether or not the service provider is well managed.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή σημειώνει ότι οι παρατηρήσεις της UNCPSY αντιβαίνουν στο συμπέρασμα που διατυπώνει το Γενικό Δικαστήριο στη σκέψη 300 της αποφάσεως της 7ης Νοεμβρίου 2012 (Τ-137/10), σύμφωνα με την οποία η οικονομική αποτελεσματικότητα μιας εταιρείας στα πλαίσια της παροχής ΥΓΟΣ δεν προκύπτει από την εκτίμηση, σύμφωνα με το άρθρο 106, παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, της συμβατότητας της δημόσιας χρηματοδότησης που έλαβε η επιχείρηση αναφορικά με τους κανόνες των κρατικών ενισχύσεων (βλέπε σχετική αιτιολογική σκέψη 63).
In this context, UNCPSY is of the opinion that the Commission should compare public and private hospitals to determine whether or not the aid is proportionate within the meaning of Article 106(2) TFEU.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ
In this context, the Commission observes that UNCPSY's comments run counter to the GC's conclusion in paragraph 300 of its judgment of 7 November 2012 (T-137/10) that economic efficiency of an undertaking in supplying the SGEI is not a criterion for the assessment under Article 106(2) TFEU of the State aid compatibility of the public funding which this undertaking receives (see in this respect recital 63).
Παρατηρήσεις του Βελγίου σχετικά με την απόφαση κίνησης της διαδικασίας
COMMENTS FROM THE KINGDOM OF BELGIUM