natgillin/translations-raw huggingface dataset:
εάν το ίδρυμα δεν παρέχει αποζημίωση ή εγγύηση σε κάποιο από τα εμπλεκόμενα μέρη, η πράξη δεν συμπεριλαμβάνεται στο μέτρο του ανοίγματος·
Where an institution acts as an agent between two parties in repurchase transactions, securities or commodities lending or borrowing transactions, long settlement transactions and margin lending transactions including those that are off-balance sheet, the following apply:
Άρθρο 2
where the institution provides an indemnity or guarantee to a customer or counterparty limited to any difference between the value of the security or cash the customer has lent and the value of collateral the borrower has provided it shall only include in the exposure measure the add-on determined in accordance with paragraph 2 or 3, as applicable;
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.
where the institution is economically exposed to the underlying security or cash in the transaction beyond the exposure covered by the add-on, it shall include also in the exposure measure an exposure equal to the full amount of the security or cash.’ .
ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1.
Done at Brussels, 10 October 2014.
Σε περίπτωση αγορασθέντων πιστωτικών παραγώγων που περιλαμβάνονται σε ομάδα οντοτήτων αναφοράς, τα ιδρύματα μπορούν να αναγνωρίζουν μείωση σύμφωνα με την παράγραφο 5 επί των πωληθέντων πιστωτικών παραγώγων για επιμέρους ονόματα αναφοράς, μόνον εάν η προστασία που αγοράζεται είναι οικονομικά ισοδύναμη με την αγορά προστασίας χωριστά σε καθένα από τα επιμέρους ονόματα στην ομάδα.
For the Commission
Όταν ένα ίδρυμα αγοράζει ένα πιστωτικό παράγωγο σε μια ομάδα ονομάτων αναφοράς, μπορεί να αναγνωρίσει μόνο μείωση σε μια ομάδα πωληθέντων πιστωτικών παραγώγων, όταν η ομάδα των οντοτήτων αναφοράς και το επίπεδο εξοφλητικής προτεραιότητας και στις δύο συναλλαγές είναι ταυτόσημα.
The President
εάν το ίδρυμα έχει οικονομικό άνοιγμα στον υποκείμενο τίτλο ή στα υποκείμενα χρηματικά διαθέσιμα της πράξης πέραν του ανοίγματος που καλύπτεται από την προσαύξηση, συμπεριλαμβάνει στο μέτρο του ανοίγματος και ένα άνοιγμα ίσο με ολόκληρο το ποσό του τίτλου ή των χρηματικών διαθεσίμων»
OJ L 176, 27.6.2013, p. 1.
Κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2015/63 της Επιτροπής
Commission Delegated Regulation (EU) 2015/63
για τη συμπλήρωση της οδηγίας 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τις εκ των προτέρων συνεισφορές σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης
supplementing Directive 2014/59/EU of the European Parliament and of the Council with regard to ex ante contributions to resolution financing arrangements
Έχοντας υπόψη την οδηγία 2014/59/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου, της 15ης Μαΐου 2014, για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 82/891/ΕΟΚ του Συμβουλίου, και των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ, 2011/35/ΕΕ, 2012/30/ΕΕ και 2013/36/ΕΕ, καθώς και των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 και (ΕΕ) αριθ. 648/2012 [1], και ιδίως το άρθρο 103 παράγραφοι 7 και 8,
Having regard to Directive 2014/59/EU of the European Parliament and of the Council of 15 May 2014 establishing a framework for the recovery and resolution of credit institutions and investment firms and amending Council Directive 82/891/EEC, and Directives 2001/24/EC, 2002/47/EC, 2004/25/EC, 2005/56/EC, 2007/36/EC, 2011/35/EU, 2012/30/EU and 2013/36/EU, and Regulations (EU) No 1093/2010 and (EU) No 648/2012 of the European Parliament and of the Council [1], and in particular Article 103(7) and (8) thereof,
Βάσει της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, απαιτείται από τα κράτη μέλη να καθιερώσουν χρηματοδοτικές ρυθμίσεις με σκοπό τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής των εργαλείων και άσκησης των εξουσιών εξυγίανσης από την αρχή εξυγίανσης.
Directive 2014/59/EU requires Member States to establish resolution financing arrangements for the purpose of ensuring the effective application by the resolution authority of the resolution tools and powers.
Οι εν λόγω χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης θα πρέπει να διαθέτουν επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους, που να καθιστούν δυνατή την αποτελεσματική λειτουργία του πλαισίου εξυγίανσης και, ως εκ τούτου, είναι εξουσιοδοτημένες να συγκεντρώνουν συνεισφορές εκ των προτέρων από τα ιδρύματα με άδεια λειτουργίας στο έδαφός τους, συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων στην Ένωση («ιδρύματα»).
Those resolution financing arrangements should have adequate financial resources to allow for an effective functioning of the resolution framework and are therefore empowered to raise ex-ante contributions from the institutions authorised in their territory including Union branches (institutions).
Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να συγκεντρώνουν συνεισφορές εκ των προτέρων σε χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης όχι μόνον από ιδρύματα, αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 1 της εν λόγω οδηγίας, και από υποκαταστήματα στην Ένωση.
Member States are obliged to raise ex ante contributions to resolution financing arrangements not only from institutions, but in accordance with Article 103(1) of that Directive also from Union branches.
Τα υποκαταστήματα στην Ένωση καλύπτονται επίσης από τις εξουσίες της Επιτροπής να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφοι 7 και 8 αυτής της οδηγίας.
Union branches are also covered by the empowerments of the Commission to adopt delegated acts pursuant to Article 103(7) and (8) of that Directive.
Ωστόσο, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος, δυνάμει του άρθρου 47 της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [2], ότι οι απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας και η εποπτική μεταχείριση των υποκαταστημάτων στην Ένωση εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, πολλές από τις μετρήσεις προσαρμογής κινδύνου, που καθορίζονται στον παρόντα κατ' εξουσιοδότηση κανονισμό, δεν είναι σκόπιμο να εφαρμόζονται απευθείας για τα υποκαταστήματα στην Ένωση.
However, in consideration of the fact, by virtue of Article 47 of Directive 2013/36/EU of the European Parliament and of the Council [2], that the prudential requirements and supervisory treatment of Union branches fall under the responsibility of Member States, many of the risk adjustment metrics set out in this Delegated Regulation are not appropriate to apply directly to the Union branches.
Ως εκ τούτου, αν και τα υποκαταστήματα στην Ένωση δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, είναι δυνατόν να υπαχθούν σε ειδικό καθεστώς που θα διαμορφωθεί από την Επιτροπή σε μελλοντική κατ' εξουσιοδότηση πράξη.
Therefore, while Union branches do not fall within the scope of this Regulation, they may be subject to a specific regime developed by the Commission in a future Delegated Act.
Σύμφωνα με τα άρθρα 6, 15, 16, 95 και 96 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [3], ορισμένες επιχειρήσεις επενδύσεων, που έχουν λάβει άδεια για να παρέχουν μόνον περιορισμένες υπηρεσίες και δραστηριότητες, δεν υπόκεινται σε ορισμένες απαιτήσεις κεφαλαίου και ρευστότητας ή μπορούν να απαλλάσσονται από αυτές.
Pursuant to Articles 6, 15, 16, 95 and 96 of Regulation (EU) No 575/2013 of the European Parliament and of the Council [3], certain investment firms which are authorized to carry out only limited services and activities are not subject or may be exempted from certain capital and liquidity requirements.
Κατά συνέπεια, πολλές από τις μετρήσεις προσαρμογής κινδύνου, που θα πρέπει να καθοριστούν, δεν θα ισχύουν για αυτές.
Consequently, many of the risk adjustment metrics that should be set out would not apply to them.
Μολονότι τα κράτη μέλη υπόκεινται στην υποχρέωση να συγκεντρώνουν συνεισφορές εκ των προτέρων από τις εν λόγω επιχειρήσεις επενδύσεων, σύμφωνα με το άρθρο 103 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΚ, είναι σκόπιμο να αφεθεί στα κράτη μέλη η αρμοδιότητα να καθορίζουν την προσαρμογή κινδύνου, ώστε να μην επιβαρύνουν δυσανάλογα τις επιχειρήσεις αυτές.
Whilst Member States are subject to the obligation to raise ex ante contributions from these investment firms in accordance with Article 103(1) of Directive 2014/59/EU, it is appropriate to leave to Member States the power of establishing the risk adjustment in order not to disproportionately burden these firms.
Επομένως, οι εν λόγω επιχειρήσεις επενδύσεων δεν θα πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.
Those investment firms should therefore not fall within the scope of this Regulation.
Σύμφωνα με το άρθρο 102 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι, εντός μιας περιόδου που αρχίζει από την έναρξη ισχύος της οδηγίας έως την 31η Δεκεμβρίου 2024, τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά μέσα των χρηματοδοτικών τους ρυθμίσεων ανέρχονται τουλάχιστον στο 1 % του ποσού των καλυπτόμενων καταθέσεων όλων των ιδρυμάτων με άδεια λειτουργίας στο έδαφός τους.
In accordance with Article 102(1) of Directive 2014/59/EU, Member States should ensure that, within a period starting from the entry into force of the Directive until 31 December 2024, the available financial means of their financing arrangements reach at least 1 % of the amount of covered deposits of all the institutions authorised in their territory.
Κατά την εν λόγω χρονική περίοδο, οι συνεισφορές στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις θα πρέπει να κατανέμονται όσο το δυνατόν πιο ισομερώς χρονικά μέχρις ότου επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος, λαμβανομένης υπόψη της φάσης του οικονομικού κύκλου, καθώς και του ενδεχόμενου αντικτύπου των φιλοκυκλικών συνεισφορών στη χρηματοοικονομική θέση των συνεισφερόντων ιδρυμάτων.
During that period of time, contributions to the financing arrangements should be spread out in time as evenly as possible until the target level is reached, by taking into account of the phase of the business cycle and the impact that pro-cyclical contributions may have on the financial position of contributing institutions.
Βάσει του άρθρου 103 παράγραφος 1 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, απαιτείται να καταβάλλονται οι συνεισφορές τουλάχιστον άπαξ ετησίως, προκειμένου να επιτευχθεί το επίπεδο-στόχος που καθορίζεται στο άρθρο 102 της εν λόγω οδηγίας.
Article 103(1) of Directive 2014/59/EU requires that contributions be raised at least annually in order to reach the target level specified in Article 102 of that Directive.
Προκειμένου να αποσαφηνιστεί πώς θα πρέπει οι αρχές εξυγίανσης να προσαρμόζουν τις συνεισφορές ανάλογα με το προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων, είναι αναγκαίο να εξειδικευτούν οι πυλώνες και οι δείκτες κινδύνου, οι οποίοι θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του προφίλ κινδύνου των ιδρυμάτων, ο μηχανισμός για την εφαρμογή της προσαρμογής κινδύνου στη βασική ετήσια συνεισφορά, καθώς και η βασική ετήσια συνεισφορά, ως αφετηρία για την προσαρμογή κινδύνου.
The size of an institution represents a first indicator of the risk posed by an institution.
Τα στοιχεία αυτά, τα οποία θα συμπληρώνουν τα κριτήρια κινδύνου που προβλέπονται στο άρθρο 103 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, θα πρέπει να καθοριστούν κατά τρόπο ώστε να διατηρούνται ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών και μια ισχυρή εσωτερική αγορά, με την αποφυγή ανακολουθιών μεταξύ των προσεγγίσεων των κρατών μελών ως προς τον υπολογισμό των συνεισφορών στις αντίστοιχες χρηματοδοτικές τους ρυθμίσεις εξυγίανσης.
The larger an institution is, the more likely it is that, in case of distress, the resolution authority would consider it in the public interest to resolve that institution and to make use of the resolution financing arrangement to ensure an effective application of the resolution tools.
Με τον τρόπο αυτόν, οι συνεισφορές που καταβάλλονται από τα ιδρύματα στις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις εξυγίανσης θα μπορούν να είναι συγκρίσιμες και προβλέψιμες ανάλογα με τους τύπους τραπεζών, πράγμα το οποίο αποτελεί σημαντικό στοιχείο των ισότιμων όρων ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά.
To clarify how resolution authorities should adjust the contributions in proportion to the risk profile of institutions it is necessary to specify the risk pillars and indicators which should be used to determine the risk profile of institutions, the mechanism for applying the risk adjustment to the basic annual contribution, and the basic annual contribution, as the starting point for the risk adjustment.
Το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [4] προβλέπει ότι το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης («το Συμβούλιο Εξυγίανσης»), το οποίο συστάθηκε βάσει του άρθρου 42 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, θεωρείται, για τους σκοπούς εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού και της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, ως η οικεία εθνική αρχή εξυγίανσης, όταν εκτελεί καθήκοντα και ασκεί εξουσίες, που, σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία, πρέπει να εκτελούνται ή να ασκούνται από την εθνική αρχή εξυγίανσης.
Those elements which would supplement the risk criteria provided for in Article 103(7) of Directive 2014/59/EU should be established in a way to preserve a level playing field among the Member States and a strong internal market by avoiding discrepancies between Member States' approaches to the calculation of contributions to their respective resolution financing arrangements.
Λαμβανομένου υπόψη ότι, δυνάμει του άρθρου 70 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 806/2014, το Συμβούλιο Εξυγίανσης εξουσιοδοτείται να υπολογίζει τις συνεισφορές των ιδρυμάτων στο Ενιαίο Ταμείο Εξυγίανσης, που θα αντικαταστήσει τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις των συμμετεχόντων κρατών μελών στον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης από την 1η Ιανουαρίου 2016, με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού βάσει του άρθρου 103 παράγραφος 7 της οδηγίας 2014/59/ΕΕ, η έννοια της αρχής εξυγίανσης στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να περιλαμβάνει και το Συμβούλιο Εξυγίανσης.
This allows contributions paid by institutions to the resolution financing arrangements to be comparable and predictable across types of banks, which is an important element of a level playing field in the internal market.
Ο υπολογισμός των συνεισφορών σε ατομικό επίπεδο θα οδηγούσε, στην περίπτωση ομίλων, στη διπλή προσμέτρηση ορισμένων υποχρεώσεων, κατά τον προσδιορισμό της βασικής ετήσιας συνεισφοράς των διαφόρων οντοτήτων του ομίλου, δεδομένου ότι οι υποχρεώσεις που συνδέονται με τις συμφωνίες τις οποίες συνάπτουν μεταξύ τους οι οντότητες του ιδίου ομίλου θα ήταν μέρος των συνολικών υποχρεώσεων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό της βασικής ετήσιας συνεισφοράς κάθε οντότητας του ομίλου.
Article 5(1) of Regulation (EU) No 806/2014 of the European Parliament and of the Council [4] provides that the Single Resolution Board (the Board) established by Article 42(1) of that Regulation is considered, for the application of that Regulation and of Directive 2014/59/EU, as the relevant national resolution authority where it performs tasks and exercises powers which, pursuant to that Directive are to be performed or exercised by the national resolution authority.
Επομένως, ο προσδιορισμός της βασικής ετήσιας συνεισφοράς θα πρέπει να εξειδικευθεί περαιτέρω στην περίπτωση ομίλων, ώστε να αντανακλά την αλληλοδιασύνδεση των οντοτήτων του ομίλου και να αποφευχθεί η διπλή προσμέτρηση των ενδοομιλικών ανοιγμάτων.
Considering that Article 70(7) of Regulation (EU) No 806/2014 empowers the Board to calculate the contributions of institutions to the Single Resolution Fund which would replace the financing arrangements of the participant Member States in the Single Resolution Mechanism as of 1 January 2016 by applying this Regulation based on Article 103(7) of Directive 2014/59/EU, the notion of resolution authority under this Regulation should also include the Board.
Προκειμένου να διασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των οντοτήτων που ανήκουν σε όμιλο και των ιδρυμάτων που είναι μέλη του ιδίου θεσμικού συστήματος προστασίας (ΘΣΠ) ή συνδέονται κατά τρόπο μόνιμο με τον ίδιο κεντρικό οργανισμό, θα πρέπει να ισχύει η ίδια μεταχείριση και για τα εν λόγω ιδρύματα.
The calculation of contributions at individual level would lead, in case of groups, to the double counting of certain liabilities when determining the basic annual contribution of the different group entities, since the liabilities related to the agreements that the entities of the same group conclude with each other would be, part of the total liabilities to be considered to determine the basic annual contribution of each entity of the group.
Για τον σκοπό του υπολογισμού της βασικής ετήσιας συνεισφοράς μιας οντότητας του ομίλου, στο σύνολο των υποχρεώσεων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι υποχρεώσεις που προκύπτουν από οποιαδήποτε σύμβαση την οποία έχει συνάψει η εν λόγω οντότητα του ομίλου με οποιαδήποτε άλλη οντότητα που αποτελεί μέρος του ιδίου ομίλου.
Therefore, the determination of the basic annual contribution should be further specified in case of groups to reflect the interconnectedness of the group entities and avoid double counting intragroup exposures.
Ωστόσο, η εξαίρεση αυτή θα πρέπει να είναι δυνατή μόνον εφόσον κάθε οντότητα του ομίλου είναι εγκατεστημένη στην Ένωση, περιλαμβάνεται στην ίδια ενοποίηση με τη μέθοδο της ολικής ενοποίησης, υπόκειται σε κατάλληλες κεντρικές διαδικασίες αξιολόγησης, μέτρησης και ελέγχου των κινδύνων, και εφόσον δεν υπάρχει κανένα τρέχον ή προβλεπόμενο ουσιώδες, πρακτικό ή νομικό κώλυμα για την άμεση εξόφληση των σχετικών υποχρεώσεων, όταν καθίστανται απαιτητές.
In order to ensure a level playing field between entities which are part of a group and institutions which are members of the same IPS or are permanently affiliated to the same central body, the same treatment should apply to the latters.
Με τον τρόπο αυτόν, αναμένεται να αποφευχθεί η περίπτωση να εξαιρούνται υποχρεώσεις από τη βάση υπολογισμού των συνεισφορών, εάν δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι θα καλύπτονται τα ενδοομιλικά δανειοδοτικά ανοίγματα, σε περίπτωση που επιδεινωθεί η χρηματοοικονομική ευρωστία του ομίλου.
For the purpose of calculating the basic annual contribution of a group entity, the total liabilities to be considered should not include the liabilities arisen from any contract which that group entity concluded with any other entity which is part of the same group.
Επιπλέον, για να αποφευχθεί η περίπτωση να παρέχει πλεονέκτημα η εξαίρεση των ενδοομιλικών υποχρεώσεων σε οντότητες του ομίλου που επωφελούνται από την εξαίρεση αυτή, η εν λόγω απαλλαγή δεν θα πρέπει να επιτρέπει στα σχετικά ιδρύματα να επωφελούνται από το απλουστευμένο σύστημα συνεισφορών που παραχωρείται στα μικρά ιδρύματα, όταν, μετά την εξαίρεση των ενδοομιλικών υποχρεώσεων, ένα ίδρυμα θα μπορούσε να υπαχθεί στο απλουστευμένο σύστημα.
However, such exclusion should only be possible where each group entity is established in the Union, is included in the same consolidation on a full basis, is subject to an appropriate centralized risk evaluation, measurement and control procedures, and if there are no current or foreseen material practical or legal impediments to the prompt repayment of the relevant liabilities when due.
Κατά παρέκκλιση από τον κανόνα ότι ο υπολογισμός των συνεισφορών θα πρέπει να πραγματοποιείται σε ατομικό επίπεδο, στην περίπτωση κεντρικού οργανισμού με πιστωτικά ιδρύματα τα οποία συνδέονται με αυτόν και εξαιρούνται πλήρως ή μερικώς από τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας στο εθνικό δίκαιο, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, οι κανόνες για τις εκ των προτέρων συνεισφορές θα πρέπει να ισχύουν μόνον για τον κεντρικό οργανισμό και τα συνδεδεμένα πιστωτικά ιδρύματα συνολικά σε ενοποιημένη βάση, διότι η φερεγγυότητα και η ρευστότητα του κεντρικού οργανισμού και όλων των ιδρυμάτων που συνδέονται με αυτόν παρακολουθούνται στο σύνολό τους βάσει ενοποιημένων λογαριασμών των εν λόγω ιδρυμάτων.
This should prevent liabilities from being excluded from the basis of calculation of the contributions if there are no guarantees that intragroup lending exposures would be covered where the financial health of the group deteriorates.
Ο προσδιορισμός της βασικής ετήσιας συνεισφοράς θα πρέπει επίσης να εξειδικευθεί περαιτέρω στην περίπτωση των υποδομών των χρηματοπιστωτικών αγορών («FMI»).
Moreover, to avoid that the exclusion of intragroup liabilities grants an advantage to group entities which benefit from this exemption, such exclusion should not allow the institutions concerned to benefit from the simplified contribution system granted to small institutions, where, following the exclusion of intragroup liabilities, an institution would qualify for the simplified system.
Ορισμένες FMI, όπως οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι («CCP») ή τα κεντρικά αποθετήρια τίτλων («ΚΑΤ») έχουν επίσης λάβει άδεια λειτουργίας και ως πιστωτικά ιδρύματα.
By way of derogation from the rule that the calculation of contributions should be performed at individual level, in the case of a central body with credit institutions affiliated to it that are wholly or partially exempted from prudential requirements in national law in accordance with Article 10 of Regulation (EU) No 575/2013 of the European Parliament and of the Council, the rules on ex ante contributions should only apply to the central body and the affiliated credit institutions as a whole on a consolidated basis because the solvency and liquidity of the central body and of all the affiliated institutions are monitored as a whole on the basis of consolidated accounts of these institutions.
Συγκεκριμένα, ορισμένα ΚΑΤ παρέχουν υπηρεσίες τραπεζικού τύπου, οι οποίες είναι επικουρικές της δραστηριότητάς τους ως υποδομών της αγοράς.
The determination of the basic annual contribution should also be further specified in case of financial market infrastructures (FMIs).
Αντιθέτως προς τα πιστωτικά ιδρύματα, τα ΚΑΤ δεν κατέχουν καλυπτόμενες καταθέσεις, αλλά ως επί το πλείστον ενδοημερήσια ή ημερήσια υπόλοιπα, τα οποία προκύπτουν από τον διακανονισμό των συναλλαγών τίτλων που παρέχουν σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ή κεντρικές τράπεζες.
Some FMIs such as central counterparties (CCPs) or central securities depositories (CSDs) are also authorized as credit institutions.
Γενικώς, από αυτά δεν προκύπτουν ταμειακά υπόλοιπα που θα μπορούσαν να εξομοιωθούν με χρηματοδότηση που αντλείται για την άσκηση τραπεζικών δραστηριοτήτων.
Notably some CSDs provide banking-type services which are ancillary to their activity as market infrastructures.
Δεδομένου ότι οι υπηρεσίες τραπεζικού τύπου που παρέχονται από τις FMI είναι επικουρικές ως προς τις κύριες δραστηριότητές τους της εκκαθάρισης ή του διακανονισμού, για τις οποίες οι εν λόγω οντότητες υπόκεινται σε αυστηρές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας, βάσει των κανονισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ) αριθ. 648/2012 [5] και (ΕΕ) αριθ. 909/2014 [6], καθώς και των σχετικών διατάξεων του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 και της οδηγίας 2013/36/ΕΕ, και δεδομένου ότι το επιχειρηματικό μοντέλο των FMI δεν συνεπάγεται κινδύνους συγκρίσιμους με εκείνους ενός πιστωτικού ιδρύματος, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνον οι υποχρεώσεις που συνδέονται με τις δραστηριότητες τραπεζικού τύπου των εν λόγω οντοτήτων, κατά τον προσδιορισμό του ποσού των συνολικών υποχρεώσεών τους για τον σκοπό του υπολογισμού της βασικής ετήσιας συνεισφοράς τους.
Contrary to credit institutions, CSDs do not hold covered deposits but mostly intraday or overnight balances resulting from the settlement of the securities transactions they provide to financial institutions or central banks.
Η λογιστική των παραγώγων δεν είναι εναρμονισμένη στην Ένωση όσον αφορά τους ατομικούς λογαριασμούς και, επομένως, το γεγονός αυτό θα μπορούσε να έχει συνέπειες στο ποσό των υποχρεώσεων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό των συνεισφορών από κάθε τράπεζα.
Generally these do not result in cash balances which could be assimilated to funding raised in order to perform banking activities.