natgillin/translations-raw huggingface dataset:
«Τα δημόσια νοσοκομεία [δηλαδή τα νοσοκομεία IRIS] έχουν ως βασική τους αποστολή να ασκούν μια κοινωνική ιατρική η οποία τους επιβάλλει να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των κοινωνικών αποστολών, και, ακόμη και αν η λειτουργία αυτή δεν αναγνωρίζεται στο νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο που διέπει τον τομέα των νοσοκομείων.
The non-discrimination principle can hence not be invoked as entrusting all Belgian hospitals (public and private) with an obligation to treat all patients in all circumstances (i.e. outside emergency situations) even if patients cannot pay for the treatment.
Τα δημόσια νοσοκομεία έχουν ως αποστολή να δέχονται και να παρέχουν περίθαλψη σε όλους τους ασθενείς, ανεξάρτητα από την καταγωγή, την κατάσταση, την κουλτούρα, τις πεποιθήσεις και την παθολογία τους.
From the above, the Commission concludes that it is appropriate to distinguish between emergency and non-emergency situations.
Ως εκ τούτου, επειδή είναι δημόσια, τα νοσοκομεία πρέπει να πληρούν τις αρχές της καθολικότητας, της ισότητας, της συνέχειας και της αλλαγής.
In emergency situations, public and private hospitals are equally subject to the general obligation (based on the Belgian Criminal Code) to treat patients in a situation of medical emergency.
Η αρχή της καθολικότητας επιβάλλει την υποδοχή όλων απολύτως των ασθενών.
However, there is no legal basis which obliges or entrusts the private hospitals to treat patients also in non-emergency situations and regardless of their ability to pay.
Το νοσοκομείο πρέπει, συνεπώς, να παρέχει ιατρικές υπηρεσίες στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες όλων.
Indeed, neither the LCH nor the Criminal Code contain such an obligation and the non-discrimination principle can also not be considered as entrusting such an obligation.
Η αρχή της ισότητας, συνταγματικό δικαίωμα, απαιτεί να γίνονται δεκτά όλα τα άτομα χωρίς διακρίσεις.
Finally, the obligation to provide urgent medical aid to undocumented migrants applies to the CPAS, not to the hospitals that deliver such care.
Από τα ανωτέρω, καθίσταται σαφές ότι η ικανότητα των ασθενών να πληρώσουν και η κατάσταση τους ως προς την ασφάλιση δεν λαμβάνονται υπόψη κατά την εισαγωγή του ασθενούς στα νοσοκομεία IRIS, ούτως ώστε η πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη να είναι εγγυημένη για όλους, ακόμη και στις μη επείγουσες καταστάσεις.
The universal care obligation incumbent on the IRIS-H
Πολλά στοιχεία του στρατηγικού σχεδίου 1996-2001 IRIS καταδεικνύουν και την κοινωνική φύση της νοσοκομειακής περίθαλψης που παρέχεται από τα νοσοκομεία IRIS [για παράδειγμα, «για να είναι σε θέση να συνεχίσουν την άσκηση μιας ιατρικής που δεν στηρίζεται σε μια εμπορική λογική» [206]] και την έντονη επιθυμία παροχής ποιοτικής περίθαλψης σε όλα τα στρώματα του πληθυσμού των Βρυξελλών και ιδίως των φτωχότερων [207].
In contrast to the private hospitals, however, the IRIS-H are obliged [199] to treat all patients in all circumstances, including in non-emergency situations, regardless of patients' ability to pay and/or their insurance status on the basis of the specific rules applying only to the IRIS-H, namely their bylaws and the IRIS strategic plans as specified below.
Το στρατηγικό σχέδιο IRIS που καλύπτει την περίοδο 2002-2014 ανατρέχει σε μερικές από τις βασικές αρχές (πρόσβαση για όλους τους ασθενείς, βελτιωμένη πρόσβαση για τους απόρους) ιδίως παραθέτοντας το άρθρο 5 των καταστατικών των νοσοκομείων IRIS [208] (βλέπε επίσης αιτιολογική σκέψη 175) και το στόχο του στρατηγικού σχεδίου IRIS που καλύπτει την περίοδο 1996-2001 [209] (βλέπε αιτιολογική σκέψη 177), καθώς και παραπέμποντας στο χάρτη του ασθενούς IRIS [210] (βλέπε αιτιολογική σκέψη 178) και προσθέτει τα ακόλουθα:
As explained above (see recital 24), the IRIS-H were established by the CPAS to allow the latter to fulfil their task to provide social aid to everyone who needs it.
«Οι Δημόσιες υπηρεσίες ορίζονται από τις τρεις βασικές αρχές της καθολικότητας, της ισότητας και της συνέχειας.
The CPAS are obliged to provide such aid (including medical and socio-medical care) to all individuals and families who require it [200].
Σύμφωνα με αυτές τις τρεις αρχές, και λόγω του δημόσιου χαρακτήρα τους, τα νοσοκομεία του δικτύου IRIS
The CPAS provide their services for free and were created in particular to help the poor and needy.
δέχονται όλους τους ασθενείς ανεξαιρέτως,
In this context, Article 5 of the IRIS-H bylaws states:
παρέχουν περίθαλψη σε όλους τους ασθενείς, χωρίς καμία διάκριση,
Without prejudice to the competences of the IRIS umbrella association and the competences of IRIS-Achats [procurement branch] and of any other bodies that the umbrella association might set up pursuant to Article 135 undecies of the Organic Law of 8 July 1976 on Public Social Assistance Centres and in accordance with the laws and regulations, the association shall have the most extensive powers in the exercise of its hospital mission.
δεσμεύονται να οργανώσουν τη νοσηλεία των ασθενών και να εξασφαλίσουν όλες τις δυνατότητες περίθαλψης που χρειάζονται» [211].(182) Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα νοσοκομεία IRIS υποχρεούνται να παράσχουν περίθαλψη σε όλους τους ασθενείς και σε όλες τις περιπτώσεις (τόσο σε καταστάσεις έκτακτης όσο και μη έκτακτης ανάγκης), ακόμη κι αν δεν μπορούν ή δεν μπορέσουν να πληρώνουν για την περίθαλψης και/ή είναι ανασφάλιστοι.
It shall exercise that mission with a view, firstly, to providing quality medical care at optimum cost for everyone, irrespective of their income, insurability, origins and philosophical beliefs, and, secondly, to establishing a sustainable financial equilibrium for the association’ [201].
Η υποχρέωση αυτή επιβάλλεται στα νοσοκομεία IRIS και προβλέπεται από τα καταστατικά τους, καθώς και από τα στρατηγικά σχέδια IRIS που παραθέτονται παραπάνω και που είναι δεσμευτικά για τα νοσοκομεία IRIS και βασίζονται στην υποχρέωση παροχής κοινωνικής βοήθειας σύμφωνα με τον νόμο περί ΔΚΚΔ (υποχρέωση που έχει ανατεθεί από τα ΔΚΚΔ στα νοσοκομεία IRIS μέσω των εν λόγω καταστατικών και στρατηγικών σχεδίων).
Likewise, the introduction to the IRIS strategic plan 1996-2001 mentions:
Πρακτικές επιπτώσεις της υποχρέωσης καθολικής περίθαλψης για τα νοσοκομεία IRIS
‘In order to fulfil its social task at any moment, the public hospitals of the IRIS network will offer a range of services guaranteeing to everyone the best quality care at generally acceptable financial conditions for all and will be accessible to all patients, regardless of their income, their insurability, their origins and their ideological convictions’ [202].(177) That same introduction continues:
Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι το παραπάνω συμπέρασμα, ότι δηλαδή τα νοσοκομεία IRIS υποχρεούνται να παράσχουν περίθαλψη σε όλους τους ασθενείς και σε όλες τις περιστάσεις (τόσο σε καταστάσεις έκτακτης όσο και σε καταστάσεις μη έκτακτης ανάγκης) και ανεξάρτητα από την ικανότητα των ασθενών να πληρώσουν, ενώ τα ιδιωτικά νοσοκομεία υποχρεούνται να παράσχουν περίθαλψη σε όλους τους ασθενείς μόνο σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης (π.χ. όταν απαιτείται άμεση παροχή φροντίδας σε μια απειλητική για τη ζωή κατάσταση), επιβεβαιώνεται περαιτέρω από τα διαφορετικά προφίλ των ασθενών που έλαβαν περίθαλψη από τα νοσοκομεία IRIS, τα ιδιωτικά νοσοκομεία της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης, καθώς και από τις αντίστοιχες πολιτικές τιμολόγησης των εν λόγω νοσοκομείων.
‘The primary objective of the IRIS plan is to maintain a reinforced public hospital network in Brussels that is accessible to all patients, regardless of their income, their insurability, their origins and their ideological and philosophical convictions’ [203].(178) In another section of this plan it is noted that the IRIS patient charter guarantees:
Πρώτα απ' όλα θα πρέπει να σημειωθεί ότι το στρατηγικό σχέδιο 2002-2014 αναφέρει επίσης χαμηλότερα έσοδα [212] και υψηλότερες δαπάνες [213] που σχετίζονται με τη θεραπεία των ασθενών που βρίσκονται σε επισφαλή κατάσταση σε σχέση με το κοινωνικοοικονομικό πλάνο, και οι οποίοι αποτελούν ένα σημαντικό μέρος των ασθενών των νοσοκομείων IRIS.
‘access for all patients, without distinction as to their origins, income, philosophical and ideological convictions, their situation of insurability’ [204].(179) Furthermore, the IRIS strategic plan 1996-2001 has a subsection 2.5.4 entitled ‘Prise en charge et traitement de toute personne se présentant dans un des hôpitaux du réseau iris’ which contains the following statements:
Στο πλαίσιο αυτό, είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι τα νοσοκομεία IRIS έχουν συμφωνήσει με τους γιατρούς τους ότι τα συμπληρώματα [βλέπε αιτιολογική σκέψη 46 στοιχείο γ) για περισσότερες πληροφορίες] δεν μπορούν να χρεωθούν στους ασθενείς του ΔΚΚΔ ή στους ασθενείς με χαμηλό εισόδημα (δηλαδή σε όσους δικαιούνται υψηλότερη αντιστάθμιση εκ μέρους του INAMI).
‘Public hospitals [i.e. the IRIS-H] have the basic aim of providing a social medicine; it requires them to meet the requirements of social missions, and this even if this function is not recognised in the legislative and regulatory framework governing the hospital sector.
Επιπλέον, το ποσοστό των εισαγωγών σε μονόκλινα δωμάτια (ήτοι τα μοναδικά δωμάτια, όπου ενδέχεται να ισχύουν επιπλέον χρεώσεις) είναι πολύ χαμηλότερο από το μέσο όρο της περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης [214].
The role of the public hospitals is to admit and treat all patients irrespective of their origins, circumstances, cultures, beliefs and pathologies.
Από τα διαθέσιμα στοιχεία που παρέχονται από μια ασφαλιστική ένωση [215] προκύπτει επίσης ότι, όταν τα νοσοκομεία IRIS προβαίνουν σε επιπλέον χρέωση, το ποσό αυτό είναι πολύ χαμηλότερο από το μέσο όρο της περιοχής (κατά 25 % με 67 %).
Hence, since they are public, our hospitals must adhere to the principles of universality, equality, continuity and change.
Συγκριτικά, για την περίοδο αναφοράς, ορισμένα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών χρεώνουν επιπλέον τους ασθενείς τους κατά 180 % κατά μέσο όρο σε σύγκριση με τις τιμές που καθορίζονται από το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.
The universality principle requires that all patients be admitted, whoever they may be.
Η υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης ανατέθηκε στα νοσοκομεία IRIS για να διασφαλιστεί ότι οι ασθενείς οι οποίοι δεν είναι σε θέση να πληρώσουν, δεν έχουν ιδιωτική ασφάλιση και δεν δύνανται να λάβουν επιστροφή χρημάτων (έστω και μερική) από την κοινωνική ασφάλιση, λαμβάνουν την ιατρική περίθαλψη που χρειάζονται.
The hospital must therefore provide treatment at the highest possible level in order to be able to meet the needs of all.
Μια σημαντική υποομάδα αυτών των ασθενών περιλαμβάνει τις προαναφερθείσες περιπτώσεις μεταναστών χωρίς έγγραφα, διότι δεν καλύπτονται από τη βελγική κοινωνική ασφάλιση και δεν είναι γενικά σε θέση να πληρώνουν για την υγειονομική περίθαλψη.
The equality principle, a constitutional right, requires that everyone be admitted without any discrimination.
Στο 85 % των περιπτώσεων στην Περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης, οι μετανάστες λαμβάνουν επείγουσα ιατρική βοήθεια από τα νοσοκομεία IRIS (βλέπε αιτιολογική σκέψη 172), παρόλο που τα εν λόγω νοσοκομεία λειτουργούν μόνο το 35 % των νοσοκομειακών κλινών της περιοχής αυτής.
From the above it is clear that patients' ability to pay and their insurance status are not considered when admitting patients to the IRIS-H so that access to healthcare is guaranteed for all including in non-emergency situations.
Ένας άλλος σχετικός δείκτης είναι η κατάταξη [216] της ομοσπονδιακής υπηρεσίας δημόσιας υγείας που κατατάσσει όλα τα βελγικά νοσοκομεία με βάση το κοινωνικοοικονομικό προφίλ των ασθενών τους (βλέπε τον πίνακα 1 και την αιτιολογική σκέψη 40).
Several elements in the IRIS 1996-2001 strategic plan also demonstrate the social nature of the hospital care provided by the IRIS-H (e.g. ‘to continue the dispensation of medicine devoid of any market logic’ [206]) and the strong desire to offer quality care to all layers of the Brussels population, in particular to the poorest ones [207].
Η κατάταξη αυτή αντανακλά, μεταξύ άλλων, το ποσοστό των ασθενών που δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε καλύπτονται από την κοινωνική ασφάλιση και για τους οποίους τα ΔΚΚΔ [217] μπορούν να επιστρέψουν τα έξοδα θεραπείας (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 187 έως 188) [218].
The IRIS strategic plan covering the period 2002-2014 repeats some of the key principles (access for all patients, increasing accessibility for the poor) among others by quoting Article 5 of the IRIS-H bylaws [208] (see also recital 175) and the primary objective of the IRIS strategic plan for the period 1996-2001 [209] (see recital 177), and by also referring to the IRIS patient charter [210] (see recital 178) and adds:
Για την περίοδο 2007-2013 και για ολόκληρο το Βέλγιο, οι τρεις πρώτες θέσεις της κατάταξης καταλαμβάνονται από τα νοσοκομεία IRIS (το institut Bordet Institute και το QFCUH αποτελούν εξαιρέσεις, λόγω της ιδιάζουσας φύσης τους).
‘The public services are to be defined on the basis of three fundamental principles, universality, equality and continuity.
Για την ίδια περίοδο, τα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών δεν καταλαμβάνουν, αντιθέτως, καμία από τις πρώτες 20 θέσεις, γεγονός που καταδεικνύει ότι το μέσο κοινωνικο-οικονομικό προφίλ των ασθενών τους είναι σημαντικά καλύτερο από εκείνο των ασθενών των νοσοκομείων IRIS.
On the basis of those three principles and their public hospital status, hospitals in the IRIS network:
Παρά το γεγονός ότι τα κριτήρια της κατάταξης αυτής δεν αφορούν μόνο ασθενείς που δεν μπορούν να πληρώσουν ή που είναι ανασφάλιστοι, το τελευταίο έρχεται επίσης σε αντίθεση με τον ισχυρισμό των καταγγελλόντων ότι τα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών υποχρεούνται να περιθάλψουν όλους τους ασθενείς και σε όλες τις περιστάσεις και επιβεβαιώνει ότι μία τέτοια υποχρέωση βαρύνει αποκλειστικά τα νοσοκομεία IRIS.
will accept all patients, whoever they may be,
Πράγματι, αν μια τέτοια υποχρέωση βάρυνε τα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών, θα περίμενε κανείς να καταλαμβάνουν υψηλότερη θέση στην κατάταξη.
will treat all patients without discrimination,
Πίνακας 1
will undertake to arrange cover for patients and provide any treatment they might require’ [211].(182) On the basis of the foregoing, the Commission concludes that the IRIS-H are obliged to treat all patients, in all circumstances (i.e. both in emergency and non-emergency situations), even if they cannot or foreseeably will not be able to pay for their treatment and/or are uninsured.
Κατάταξη των νοσοκομείων με βάση το κοινωνικο-οικονομικό προφίλ των ασθενών τους που καταρτίστηκε από την ομοσπονδιακή υπηρεσία δημόσιας υγείας (*= νοσοκομεία IRIS, += ιδιωτικά νοσοκομεία στις Βρυξέλλες)
This obligation is laid down and entrusted to the IRIS-H in the above cited bylaws of the IRIS-H and the IRIS strategic plans which are binding on the IRIS-H and which are founded on the obligation in the Loi CPAS to provide social aid (an obligation which is delegated by the CPAS to the IRIS-H by means of these bylaws and strategic plans).
Κανένα στοιχείο
Practical impact of the universal care obligation on the IRIS-H
Ste Anne St Rémi+
The Commission also notes that the above conclusion, namely that the IRIS-H are obliged to treat all patients in all circumstances (i.e. both in emergency and non-emergency situations) and regardless of patients' ability to pay, while the private hospitals are only obliged to treat all patients in emergency situations (i.e. when care is needed immediately for a life-threatening condition), is furthermore reflected in the different profiles of the patients treated by the IRIS-H and the private hospitals in the Brussels Capital Region and their respective pricing policies.
Θα πρέπει να επανατοποθετηθεί στο πλαίσιο της η παραπομπή των προσφευγόντων σε μια δημοσίευση των Χριστιανικών Ενώσεων του Φεβρουαρίου 2004 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 72), η οποία αφορά μόνο το έτος 2001 και η οποία καταδεικνύει ότι τα ιδιωτικά νοσοκομεία περιθάλπουν πάνω από το 60 % των «κοινωνικών ασθενών» στην Περιφέρεια Βρυξελλών-πρωτευούσης.
It should first be noted that the 2002-2014 strategic plan also refers to the lower revenues [212] and higher costs [213] related to the treatment of patients who socioeconomically find themselves in a precarious situation, and who make up a significant part of patients of the IRIS-H.
Ο όρος «κοινωνικοί ασθενείς» μπορεί να δώσει την εντύπωση ότι καλύπτονται οι ασθενείς που δεν μπορούν να πληρώσουν τη θεραπεία και οι οποίοι, ως εκ τούτου, εμπίπτουν στην υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης.
In this context, it is worth pointing out that the IRIS-H have agreed with their doctors that supplements (see recital 46(c) for more background) cannot be charged to CPAS patients and to patients with low incomes (i.e. who are entitled to a higher INAMI reimbursement).
Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τους ακόλουθους λόγους:
In addition, the percentage of admissions to single rooms (i.e. the only rooms where supplements can be charged) is well below the average for the Brussels Capital Region [214].
Πρώτον, ο ορισμός «κοινωνικοί ασθενείς» [219] που εμφανίζεται στη δημοσίευση αφορά μόνον τα άτομα που είναι ασφαλισμένα από τη βελγική κοινωνική ασφάλιση [220] και συνεπώς δεν περιλαμβάνει ασθενείς που δεν μπορούν να πληρώσουν και οι οποίοι δεν καλύπτονται από την κοινωνική ασφάλιση.
The available figures from one of the mutuelles [215] also show that when a supplement is charged by the IRIS-H, its amount is also much lower than the average for the Region (i.e. between 25 % and 67 % lower).
Ωστόσο, είναι αυτή η ομάδα που επωφελείται περισσότερο από την υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης και αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο οικονομικό βάρος για τα νοσοκομεία IRIS (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 187 έως 188).
In comparison, for the period in question some private hospitals in Brussels charged their patients on average 180 % more than the prices laid down by the social security system.
Με βάση τον ευρύ ορισμό που χρησιμοποιείται στη δημοσίευση, σχεδόν το 20 % των εισαγωγών στα ιδιωτικά νοσοκομεία (έναντι περίπου 26 % για τα δημόσια νοσοκομεία) των Βρυξελλών αφορούσε τους «κοινωνικούς ασθενείς» και τα ιδιωτικά νοσοκομεία παρείχαν περίθαλψη περίπου στο 66 % του συνολικού αριθμού των εν λόγω ασθενών το 2001.
The universal care obligation has been entrusted to the IRIS-H to ensure that patients who cannot pay, have no private insurance and for whom there may not be any (or only partial) reimbursement by the social security, receive the medical care they need.
Δεύτερον, ακόμη και οι «επισφαλείς ασθενείς» [221], τους οποίους η δημοσίευση ορίζει ως υποομάδα των «κοινωνικών ασθενών», καλύπτονται από την κοινωνική ασφάλιση και δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποθέσουμε ότι δεν μπορούν να πληρώσουν το υπόλοιπο ποσό που τους χρεώνεται.
One significant subgroup of these patients concern the abovementioned undocumented migrants as they are not covered by the Belgian social security and usually are not able to pay themselves for care.
Ωστόσο, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι αυτοί οι «ευάλωτοι ασθενείς» θα ήταν πιο πιθανό να μην είναι σε θέση να καταβάλουν το υπόλοιπο ποσό για τις χρεώσεις νοσηλείας τους στο νοσοκομείο.
In 85 % of the cases in the Brussels Capital Region these migrants receive urgent medical aid from the IRIS-H (see recital 172) although these hospitals only operate 35 % of the hospital beds in that Region.
Ωστόσο, αναλογικά, τα δημόσια νοσοκομεία δέχονται πολύ μεγαλύτερο αριθμό ασθενών, γεγονός που δεν επιτρέπει να εκτιμηθεί το ποσοστό τους (ως προς τις κλίνες και τον αριθμό εισαγωγών).
This ranking among others reflects the proportion of patients who cannot pay and are not covered by the social security and for which the CPAS [217] can reimburse the costs of treatment (see also recitals 187-188) [218].
Πράγματι, «οι ευάλωτοι ασθενείς» αντιπροσωπεύουν το 9,5 % των εισαγωγών στα δημόσια νοσοκομεία, έναντι μόλις του 4,1 % στα ιδιωτικά νοσοκομεία.
For the period 2007-2013 and for Belgium as a whole, this ranking's top three positions are occupied entirely by the IRIS-H (Institut Bordet and HUDERF being the exceptions due to their specialised nature).
Τρίτον, σε κάθε περίπτωση, η παρατήρηση του 2001, σύμφωνα με την οποία τα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών έχουν περιθάλψει το 52 % των «ευάλωτων» ασθενών (έναντι 66 % για τους «κοινωνικούς» ασθενείς), δεν είναι τέτοια ώστε να μεταβάλλει το συμπέρασμα ότι μόνο τα νοσοκομεία IRIS έχουν την υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης.
For the same period, the Brussels private hospitals on the other hand are not even part of the top 20 positions, which indicates that the average socioeconomic profile of their patients is significantly better than that of the IRIS-H.
Πράγματι, ελλείψει κάθε νόμιμης υποχρέωσης που επιβάλλει στα ιδιωτικά νοσοκομεία την περίθαλψη όλων των ασθενών, ανεξάρτητα από την ικανότητα πληρωμής και την ασφαλιστική κατάσταση του ασθενούς, τα ιδιωτικά νοσοκομεία θα μπορούσαν να αποφασίζουν ελεύθερα σχετικά με την περίθαλψη των «ευάλωτων» ή «κοινωνικών» ασθενών στις μη επείγουσες περιπτώσεις και θα μπορούσαν συνεπώς να αναθεωρήσουν την απόφασή τους ανά πάσα στιγμή.
Even though the criteria used to draw up this ranking do not only concern patients who cannot pay or who are uninsured, it does further put into doubt the complainant's claim that the Brussels private hospitals have an obligation to treat all patients in all circumstances and is further evidence that instead only the IRIS-H have such an obligation.
Επιπλέον, η ομάδα των πιο ευάλωτων ασθενών, δηλαδή εκείνων που δεν καλύπτονται από την κοινωνική ασφάλιση ή από καμία άλλη ασφάλεια, δεν περιλαμβάνονται στις στατιστικές της δημοσίευσης.
Indeed, if such an obligation applied to the Brussels private hospitals one could expect them to rank higher in the classification.
Για όλους αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή θεωρεί ότι η δημοσίευση των Χριστιανικών Ενώσεων που παρουσιάζει τις στατιστικές για το 2001 δεν θα μπορούσε να αποδείξει ότι τα νοσοκομεία IRIS δεν έχουν υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης ή ότι τα ιδιωτικά νοσοκομεία των Βρυξελλών έχουν παρόμοια υποχρέωση.
Table 1
Με την υποχρέωση παροχής καθολικής περίθαλψης, που υπέχουν τα νοσοκομεία IRIS, διασφαλίζεται ότι οι ασθενείς που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, οι πολιτικοί πρόσφυγες, οι λαθρομετανάστες κ.λπ., λαμβάνουν θεραπεία σε όλες τις περιστάσεις.
Federal Public Service of Public Health's ranking of the hospitals based on the socioeconomic profile of their patients (*= IRIS-H, += private Brussels hospitals)
Αν αυτοί οι ασθενείς δεν μπορούν να πληρώσουν για τη θεραπεία τους και δεν καλύπτονται από καμία ασφάλεια (δηλαδή ούτε από την κοινωνική ασφάλιση, ούτε από ιδιωτική ασφάλεια υγείας), τα ΔΚΚΔ θα καλύψουν τα έξοδα αυτής της ομάδας υπό ορισμένες προϋποθέσεις.
No figures
Προκειμένου να καθορίσουν τους κανόνες για την εν λόγω επιστροφή χρημάτων, τα νοσοκομεία IRIS και 17 από τα 19 ΔΚΚΔ της Περιφέρειας Βρυξελλών-πρωτευούσης έχουν συνάψει πολυμερείς συμβάσεις, τις λεγόμενες «κατοικίες έκτακτης ανάγκης».
Ste Anne St Remi+
Για μη επείγουσα φροντίδα, τα ΔΚΚΔ κατευθύνουν τα ενδιαφερόμενα μέρη προς τα νοσοκομεία IRIS και δεσμεύονται εγγράφως (χρησιμοποιώντας ένα «Κατηγορητήριο») να καλύψουν το κόστος της θεραπείας.
The complainant's reference to a February 2004 publication of the Mutualités Chrétiennes (see recital 72), which concerns only the year 2001 and which would show that the private hospitals treat more than 60 % of ‘social patients’ in the Brussels Capital Region, has to be put into context.
Αν οι ασθενείς παρουσιάσουν το εν λόγω έγγραφο, τα νοσοκομεία IRIS στέλνουν αμέσως το τιμολόγιο στα ΔΚΚΔ.
The term ‘social patients’ may create the impression that it concerns patients who cannot pay for treatment and who would therefore all be in scope of the universal care obligation.
Για τα επείγοντα περιστατικά, δεν μπορεί φυσικά να ακολουθηθεί η εν λόγω διαδικασία.
This is however not the case for the following reasons: