natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, οι υπήκοοι αυτών των χωρών θα πρέπει να απαλλαχτούν από την απαίτηση θεώρησης για παραμονή που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών και οι αναφορές σε αυτές τις χώρες θα πρέπει να μεταφερθούν στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001.
The imposition of the visa requirement on the nationals of Dominica, Grenada, Kiribati, Marshall Islands, Micronesia, Nauru, Palau, Saint Lucia, Saint Vincent and the Grenadines, Samoa, Solomon Islands, Timor-Leste, Tonga, Trinidad and Tobago, Tuvalu, the United Arab Emirates and Vanuatu is no longer justified.
Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει περαιτέρω την κατάσταση στην Κολομβία και στο Περού όσον αφορά τα κριτήρια που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό πριν από την έναρξη διαπραγματεύσεων για τη σύναψη διμερών συμφωνιών μεταξύ της Ένωσης και αυτών των χωρών σχετικά με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης.
Those countries do not present any risk of illegal immigration or a threat to public policy and security for the Union in accordance with the criteria set out in this Regulation.
Η απαλλαγή από την απαίτηση θεώρησης για υπηκόους των χωρών Κολομβία, Δομίνικα, Γρενάδα, Κιριμπάτι, Νήσοι Μάρσαλ, Μικρονησία, Ναούρου, Παλάου, Περού, Σάντα Λουσία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Σαμόα, Νήσοι Σολομώντος, Ανατολικό Τιμόρ, Τόνγκα, Τρινιδάδ και Τομπάγκο, Τουβαλού, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Βανουάτου δεν θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει πριν από τη σύναψη διμερών συμφωνιών για την απαλλαγή θεώρησης μεταξύ της Ένωσης και των οικείων χωρών προκειμένου να εξασφαλιστεί πλήρης αμοιβαιότητα.
Consequently, nationals of those countries should be exempt from the visa requirement for stays of no more than 90 days in any 180-day period, and references to those countries should be transferred to Annex II to Regulation (EC) No 539/2001.
Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι οι ομάδες των βρετανών υπηκόων που περιλαμβάνονται σήμερα στον κατάλογο στο Μέρος 3 του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 δεν αποτελούν κίνδυνο για παράνομη μετανάστευση στο χώρο Σένγκεν και ότι οι περισσότεροι από αυτούς ζουν σε νησιά της Καραϊβικής που έχουν ισχυρούς δεσμούς και ομοιότητες με γειτονικές χώρες οι υπήκοοι των οποίων έχουν απαλλαγεί από την απαίτηση θεώρησης.
The Commission should further assess the situation of Colombia and Peru with regard to the criteria set out in this Regulation before the opening of negotiations on bilateral agreements on visa waiver between the Union and those countries.
Οι ομάδες αυτές των βρετανών υπηκόων θα πρέπει, επομένως, να απαλλαχτούν από την απαίτηση θεώρησης για παραμονή που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οιασδήποτε περιόδου 180 ημερών και οι αναφορές σε αυτές τις ομάδες θα πρέπει να μεταφερθούν στο παράρτημα II του εν λόγω κανονισμού.
Exemption from the visa requirement for nationals of Colombia, Dominica, Grenada, Kiribati, Marshall Islands, Micronesia, Nauru, Palau, Peru, Saint Lucia, Saint Vincent and the Grenadines, Samoa, Solomon Islands, Timor-Leste, Tonga, Trinidad and Tobago, Tuvalu, the United Arab Emirates and Vanuatu should not come into force until bilateral agreements on visa waiver between the Union and the countries concerned have been concluded in order to ensure full reciprocity.
Οι εξελίξεις στο διεθνές δίκαιο που επιφέρουν αλλαγές στο καθεστώς ή στο χαρακτηρισμό ορισμένων κρατών ή οντοτήτων θα πρέπει να αντανακλώνται στα παραρτήματα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001.
Statistical data show that the groups of British citizens currently listed in Part 3 of Annex I to Regulation (EC) No 539/2001 do not pose a risk in terms of irregular migration to the Schengen Area and that most of them live in islands of the Caribbean region which have strong links and similarities with neighbouring countries whose nationals are exempt from the visa requirement.
Η αναφορά στο Νότιο Σουδάν θα πρέπει να προστεθεί στο παράρτημα I του εν λόγω κανονισμού, επειδή η χώρα ανακήρυξε την ανεξαρτησία της στις 9 Ιουλίου 2011 και έγινε μέλος των Ηνωμένων Εθνών στις 14 Ιουλίου 2011.
Those groups of British citizens should therefore be exempt from the visa requirement for stays of no more than 90 days in any 180-day period and references to those groups should be transferred to Annex II to that Regulation.
Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν [3], οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1 στοιχείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου [4].
Developments in international law entailing changes in the status or designation of certain States or entities should be reflected in the Annexes to Regulation (EC) No 539/2001.
Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας που υπογράφηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν [5], που εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 στοιχεία Β και Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου [6].
Reference to South Sudan should be added to Annex I to that Regulation, as the country declared its independence on 9 July 2011 and was admitted to membership in the United Nations on 14 July 2011.
Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία που συνήφθη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν [7], που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1, στοιχεία Β και Γ της απόφασης 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου [8].
As regards Iceland and Norway, this Regulation constitutes a development of the provisions of the Schengen acquis within the meaning of the Agreement concluded by the Council of the European Union and the Republic of Iceland and the Kingdom of Norway concerning the latters’ association with the implementation, application and development of the Schengen acquis [3], which fall within the area referred to in Article 1, point (B), of Council Decision 1999/437/EC [4].
Ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου [9]· ως εκ τούτου, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας πράξης, δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε οφείλει να την εφαρμόσει.
As regards Switzerland, this Regulation constitutes a development of the provisions of the Schengen acquis within the meaning of the Agreement signed by the European Union, the European Community and the Swiss Confederation on the Swiss Confederation’s association with the implementation, application and development of the Schengen acquis [5], which fall within the area referred to in Article 1, points (B) and (C), of Decision 1999/437/EC, read in conjunction with Article 3 of Council Decision 2008/146/EC [6].
Ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου [10]· ως εκ τούτου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας πράξης, δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε οφείλει να την εφαρμόσει.
As regards Liechtenstein, this Regulation constitutes a development of the provisions of the Schengen acquis within the meaning of the Protocol between the European Union, the European Community, the Swiss Confederation and the Principality of Liechtenstein on the accession of the Principality of Liechtenstein to the Agreement between the European Union, the European Community and the Swiss Confederation on the Swiss Confederation’s association with the implementation, application and development of the Schengen acquis [7], which fall within the area referred to in Article 1, points (B) and (C), of Decision 1999/437/EC, read in conjunction with Article 3 of Council Decision 2011/350/EU [8].
Όσον αφορά την Κύπρο, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2003.
This Regulation constitutes a development of the provisions of the Schengen acquis in which the United Kingdom does not take part, in accordance with Council Decision 2000/365/EC [9]; the United Kingdom is therefore not taking part in its adoption and is not bound by it or subject to its application.
Όσον αφορά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2005.
This Regulation constitutes a development of the provisions of the Schengen acquis in which Ireland does not take part, in accordance with Council Decision 2002/192/EC [10]; Ireland is therefore not taking part in its adoption and is not bound by it or subject to its application.
Όσον αφορά την Κροατία, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2011.
As regards Cyprus, this Regulation constitutes an act building upon, or otherwise related to, the Schengen acquis within the meaning of Article 3(1) of the 2003 Act of Accession.
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 θα πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί αναλόγως,
As regards Bulgaria and Romania, this Regulation constitutes an act building upon, or otherwise related to, the Schengen acquis within the meaning of Article 4(1) of the 2005 Act of Accession.
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:
As regards Croatia, this Regulation constitutes an act building upon, or otherwise related to, the Schengen acquis within the meaning of Article 4(1) of the 2011 Act of Accession.
Άρθρο 1
Regulation (EC) No 539/2001 should therefore be amended accordingly,
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 τροποποιείται ως εξής:
HAVE ADOPTED THIS REGULATION:
Το ακόλουθο άρθρο παρεμβάλλεται πριν από το άρθρο 1:
Article 1
«Άρθρο -1
Regulation (EC) No 539/2001 is amended as follows:
Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί να καθορίσει τις τρίτες χώρες οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή, στη βάση κατά περίπτωση αξιολόγησης διαφόρων κριτηρίων που αφορούν, μεταξύ άλλων, την παράνομη μετανάστευση, τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, τα οικονομικά οφέλη, ιδίως όσον αφορά τον τουρισμό και το εξωτερικό εμπόριο, και τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης με τις οικείες τρίτες χώρες συμπεριλαμβανομένων, ειδικότερα, ζητημάτων που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, καθώς και τις επιπτώσεις σε θέματα περιφερειακής συνοχής και αμοιβαιότητας.».
the following article is inserted before Article 1:
Το παράρτημα I τροποποιείται ως εξής:
‘Article -1
στο Μέρος 1 οι παραπομπές στις χώρες Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι, Ανατολικό Τιμόρ, Βανουάτου, Γρενάδα, Δομίνικα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κιριμπάτι, Κολομβία, Μικρονησία, Ναούρου, Νήσοι Μάρσαλ, Νήσοι Σολομώντος, Παλάου, Περού, Σαμόα, Σάντα Λουσία, Τόνγκα, Τουβαλού, και Τρινιδάδ και Τομπάγκο, διαγράφονται και εισάγεται παραπομπή στο Νότιο Σουδάν·
The purpose of this Regulation is to determine the third countries whose nationals are subject to, or exempt from, the visa requirement, on the basis of a case-by-case assessment of a variety of criteria relating, inter alia, to illegal immigration, public policy and security, economic benefit, in particular in terms of tourism and foreign trade, and the Union’s external relations with the relevant third countries, including, in particular, considerations of human rights and fundamental freedoms, as well as the implications of regional coherence and reciprocity.’;
το Μέρος 3 διαγράφεται.
Annex I is amended as follows:
Το παράρτημα II τροποποιείται ως εξής:
in Part 1, the references to Colombia, Dominica, Grenada, Kiribati, Marshall Islands, Micronesia, Nauru, Palau, Peru, Saint Lucia, Saint Vincent and the Grenadines, Samoa, Solomon Islands, Timor-Leste, Tonga, Trinidad and Tobago, Tuvalu, the United Arab Emirates and Vanuatu are deleted and a reference to South Sudan is inserted;
στο Μέρος 1 παρεμβάλλονται οι ακόλουθες παραπομπές:
Part 3 is deleted;
«Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Νήσοι (*)»,
Annex II is amended as follows:
«Ανατολικό Τιμόρ (*)»,
in Part 1, the following references are inserted:
«Βανουάτου (*)»,
‘Colombia (*)’,
«Γρενάδα (*)»,
‘Dominica (*)’,
«Δομίνικα (*)»,
‘Grenada (*)’,
«Κολομβία (*)»,
‘Kiribati (*)’
«Νήσοι Σολομώντος (*)»,
‘Nauru (*)’, ‘Palau (*)’,
«Παλάου (*)»,
‘Peru (*)’,
«Περού (*)»,
‘Saint Lucia (*)’,
«Σαμόα (*)»,
‘Saint Vincent and the Grenadines (*)’,
«Σάντα Λουσία (*)»,
‘Samoa (*)’,
«Τόνγκα (*)»,
‘Solomon Islands (*)’,
«Τουβαλού (*)», και
‘Timor-Leste (*)’,
«Τρινιδάδ και Τομπάγκο (*)»·
‘Tonga (*)’,
Η απαλλαγή από την απαίτηση θεώρησης εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος συμφωνίας περί απαλλαγής από τη θεώρηση, που θα συναφθεί με την Ευρωπαϊκή Ένωση.»·
‘Trinidad and Tobago (*)’,
το Μέρος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
‘Tuvalu (*)’,
ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΥΠΗΚΟΟΥ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ:
‘the United Arab Emirates (*)’ and
British overseas citizen (BOC)
‘Vanuatu (*)’;
British subjects (BS)».
The exemption from the visa requirement shall apply from the date of entry into force of an agreement on visa exemption to be concluded with the European Union.’;
Άρθρο 2
Part 3 is replaced by the following:
Βρυξέλλες, 15 Μαΐου 2014.
British overseas territories citizens (BOTC)
Ο Πρόεδρος
British protected persons (BPP)
Για το Συμβούλιο
British subjects (BS)’.
Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 27ης Φεβρουαρίου 2014 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 2014.
Article 2
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (ΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 1).
This Regulation shall enter into force on the twentieth day following that of its publication in the Official Journal of the European Union.
ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 36.
This Regulation shall be binding in its entirety and directly applicable in the Member States in accordance with the Treaties.
Απόφαση 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας για τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31).
Done at Brussels, 15 May 2014.
ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 52.
For the European Parliament
Απόφαση 2008/146/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2008, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1).
The President
ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 21.
For the Council
Απόφαση 2011/350/ΕΕ του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2011, για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, όσον αφορά την κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα και την κυκλοφορία των προσώπων (ΕΕ L 160 της 18.6.2011, σ. 19).
Position of the European Parliament of 27 February 2014 (not yet published in the Official Journal) and decision of the Council of 6 May 2014.
Απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 131 της 1.6.2000, σ. 43).
Council Regulation (EC) No 539/2001 of 15 March 2001 listing the third countries whose nationals must be in possession of visas when crossing the external borders and those whose nationals are exempt from that requirement (OJ L 81, 21.3.2001, p.
Απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν (ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20).
1).
Οι τρίτες χώρες οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης ή απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή θα πρέπει να προσδιορίζονται μετά από προσεκτική, ανά περίπτωση αξιολόγηση.
OJ L 176, 10.7.1999, p.
Η εν λόγω αξιολόγηση θα πρέπει να διενεργείται περιοδικά και ενδέχεται να καταλήξει σε νομοθετικές προτάσεις για την τροποποίηση των παραρτημάτων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, χωρίς να αποκλείεται, σε ειδικές περιπτώσεις, η δυνατότητα κατάθεσης στα εν λόγω παραρτήματα ανά χώρα τροποποιήσεων, για παράδειγμα ως αποτέλεσμα μιας διαδικασίας ελευθέρωσης των θεωρήσεων ή ως τελική συνέπεια μιας προσωρινής αναστολής της απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης.
36.
«Κιριμπάτι (*)»,
Council Decision 1999/437/EC of 17 May 1999 on certain arrangements for the application of the Agreement concluded by the Council of the European Union and the Republic of Iceland and the Kingdom of Norway concerning the association of those two States with the implementation, application and development of the Schengen acquis (OJ L 176, 10.7.1999, p.
Δ. Κούρκουλας
31).
«Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (*)»,
OJ L 53, 27.2.2008, p.
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 510/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου
Regulation (EU) No 510/2014 of the European Parliament and of the Council
για τον καθορισμό του καθεστώτος συναλλαγών που εφαρμόζεται σε ορισμένα εμπορεύματα που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 και (ΕΚ) αριθ. 614/2009
laying down the trade arrangements applicable to certain goods resulting from the processing of agricultural products and repealing Council Regulations (EC) No 1216/2009 and (EC) No 614/2009
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2 και το άρθρο 207 παράγραφος 2,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Article 43(2) and Article 207(2) thereof,
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου [3] και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 614/2009 του Συμβουλίου [4] θα πρέπει να προσαρμοστούν ως αποτέλεσμα της έναρξης ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας και ιδίως της εισαγωγής της διάκρισης μεταξύ κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων και εκτελεστικών πράξεων.
Council Regulation (EC) No 1216/2009 [3] and Council Regulation (EC) No 614/2009 [4] need to be adapted as a consequence of the entry into force of the Lisbon Treaty, and in particular its introduction of a distinction between delegated and implementing acts.
Χρειάζονται περαιτέρω προσαρμογές για τη βελτίωση της σαφήνειας και της διαφάνειας των ισχυόντων κειμένων.
Further adaptations are needed to improve the clarity and transparency of the existing texts.
Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, το βασικό μέσο της κοινής γεωργικής πολιτικής («ΚΓΠ») την οποία προβλέπει η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) ήταν ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου [5].
Until 31 December 2013, the main instrument of the common agricultural policy (‘the CAP’) for which the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU) provides was Council Regulation (EC) No 1234/2007 [5].
Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης ΚΓΠ, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 αντικαταστάθηκε, με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2014, από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [6].
In the framework of the reform of the CAP, Regulation (EC) No 1234/2007 was replaced, with effect from 1 January 2014, by Regulation (EU) No 1308/2013 of the European Parliament and of the Council [6].
Θα πρέπει να προσαρμοστούν οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 και (ΕΚ) αριθ. 614/2009 έτσι ώστε να ληφθεί υπόψη ο προαναφερόμενος κανονισμός, με σκοπό να διατηρηθεί η συνοχή του καθεστώτος συναλλαγών με τρίτες χώρες, αφενός για γεωργικά προϊόντα και, αφετέρου, για εμπορεύματα που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων.
Regulations (EC) No 1216/2009 and (EC) No 614/2009 should be adapted to take account of that Regulation in order to maintain the coherence of the trade arrangements with third countries, on the one hand, for agricultural products, and, on the other hand, for goods resulting from the processing of agricultural products.
Ορισμένα γεωργικά προϊόντα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τόσο μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων όσο και εμπορευμάτων που δεν υπάγονται στο παράρτημα I της ΣΛΕΕ.
Certain agricultural products are used for manufacturing both processed agricultural products and goods not listed in Annex I to the TFEU.
Είναι απαραίτητο να προβλεφθεί η λήψη μέτρων σχετικά με την ΚΓΠ και την κοινή εμπορική πολιτική, προκειμένου να ληφθούν υπόψη, αφενός, οι επιπτώσεις που έχουν οι συναλλαγές των εν λόγω προϊόντων και εμπορευμάτων στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 ΣΛΕΕ και, αφετέρου, ο τρόπος με τον οποίο τα μέτρα που θεσπίζονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 43 ΣΛΕΕ επηρεάζουν από οικονομική άποψη αυτά τα προϊόντα και εμπορεύματα, δεδομένου ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ του κόστους εφοδιασμού με γεωργικά προϊόντα από την Ένωση και του κόστους εφοδιασμού από την παγκόσμια αγορά.
It is necessary to take measures both under the CAP and under the common commercial policy in order to take account of the impact which trade in such products and goods has on the achievement of the objectives of Article 39 TFEU and of the effects which measures adopted to implement Article 43 TFEU have on the economic position of those products and goods, given the differences between the cost of procuring agricultural products in the Union and on the world market.
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διαφορετικές καταστάσεις του γεωργικού τομέα και της βιομηχανίας τροφίμων στην Ένωση, εφαρμόζεται διάκριση, στην Ένωση, μεταξύ γεωργικών προϊόντων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της ΣΛΕΕ και μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων που δεν περιλαμβάνονται στο εν λόγω παράρτημα.
In order to take account of the different situations of agriculture and the food industry in the Union, a distinction is drawn, in the Union, between agricultural products listed in Annex I to the TFEU and processed agricultural products not listed in that Annex.
Δεν μπορεί να εφαρμοστεί η ίδια διάκριση σε ορισμένες τρίτες χώρες με τις οποίες συνάπτει συμφωνίες η Ένωση.
The same distinction may not be drawn in certain third countries with which the Union concludes agreements.