natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Member States shall adopt the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with this Directive by 21 May 2018, or shall ensure that the social partners introduce the required provisions by way of agreement by that date.
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους.
Member States are required to take the necessary steps enabling them to guarantee the results imposed by this Directive.
Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.
They shall immediately inform the Commission thereof.
Άρθρο 9
When Member States adopt the measures referred to in paragraph 1, they shall contain a reference to this Directive or shall be accompanied by such reference on the occasion of their official publication.
Έκθεση
The methods of making such reference shall be laid down by the Member States.
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας το αργότερο έως τις 21 Μαΐου 2019.
Article 9
Το αργότερο έως τις 21 Μαΐου 2020, η Επιτροπή εκπονεί έκθεση για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και την υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή.
Report
Άρθρο 10
Member States shall communicate all available information concerning the application of this Directive to the Commission by 21 May 2019.
Έναρξη ισχύος
By 21 May 2020, the Commission shall draw up a report on the application of this Directive and submit it to the European Parliament, to the Council and to the European Economic and Social Committee.
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Article 10
Άρθρο 11
Entry into force
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.
Article 11
Στρασβούργο, 16 Απριλίου 2014.
Addressees
ΕΕ C 185 της 8.8.2006, σ. 37.
The President
Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 20ής Ιουνίου 2007 (ΕΕ C 146 E της 12.6.2008, σ. 216) και θέση του Συμβουλίου σε πρώτη ανάγνωση της 17ης Φεβρουαρίου 2014 (ΕΕ C 77 E της 15.3.2014, σ. 1).
For the Council
Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Απριλίου 2014 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).
OJ C 185, 8.8.2006, p. 37.
Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σ. 2).
Position of the European Parliament of 20 June 2007 (OJ C 146 E, 12.6.2008, p. 216) and position of the Council at first reading of 17 February 2014 (OJ C 77 E, 15.3.2014, p. 1).
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης (ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1).
Position of the European Parliament of 16 April 2014 (not yet published in the Official Journal).
Οδηγία 98/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων συμπληρωματικής συνταξιοδότησης των μισθωτών και των μη μισθωτών που μετακινούνται εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 209 της 25.7.1998, σ. 46).
Council Regulation (EEC) No 1408/71 of 14 June 1971 on the application of social security schemes to employed persons, to self-employed persons and to members of their families moving within the Community (OJ L 149, 5.7.1971, p. 2).
Οδηγία 2003/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών (ΕΕ L 235 της 23.9.2003, σ. 10).
Regulation (EC) No 883/2004 of the European Parliament and of the Council of 29 April 2004 on the coordination of social security systems (OJ L 166, 30.4.2004, p. 1).
Δ. Κούρκουλας
Council Directive 98/49/EC of 29 June 1998 on safeguarding the supplementary pension rights of employed and self-employed persons moving within the Community (OJ L 209, 25.7.1998, p. 46).
ως «αξία των αδρανοποιημένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων» νοείται η κεφαλαιουχική αξία των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που υπολογίζεται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και πρακτική.
Directive 2003/41/EC of the European Parliament and of the Council of 3 June 2003 on the activities and supervision of institutions for occupational retirement provision (OJ L 235, 23.9.2003, p. 10).
Οδηγια 2014/51/ΕΕ του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλιου και του Συμβουλιου
Directive 2014/51/EU of the European Parliament and of the Council
σχετικά με την τροποποίηση των οδηγιών 2003/71/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ, και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, όσον αφορά τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) και της Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών)
amending Directives 2003/71/EC and 2009/138/EC and Regulations (EC) No 1060/2009, (EU) No 1094/2010 and (EU) No 1095/2010 in respect of the powers of the European Supervisory Authority (European Insurance and Occupational Pensions Authority) and the European Supervisory Authority (European Securities and Markets Authority)
Έχοντας υπόψη την Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 50, 53, 62 και 114,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Articles 50, 53, 62, and 114 thereof,
Η χρηματοπιστωτική κρίση το 2007 και το 2008 έφερε στην επιφάνεια σημαντικές αδυναμίες της χρηματοπιστωτικής εποπτείας, τόσο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις όσο και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα ως σύνολο.
The financial crisis in 2007 and 2008 exposed important shortcomings in financial supervision, both in particular cases and in relation to the financial system as a whole.
Τα εθνικά μοντέλα εποπτείας υπερκεράστηκαν από τη χρηματοπιστωτική παγκοσμιοποίηση και την πραγματικότητα των ολοκληρωμένων και αλληλοσυνδεόμενων ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών αγορών, όπου πολλά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα λειτουργούν διασυνοριακά.
Nationally based supervisory models have lagged behind financial globalisation and the integrated and interconnected reality of European financial markets, in which many financial institutions operate across borders.
Η κρίση αποκάλυψε αδυναμίες συνεργασίας, συντονισμού, συνεπούς εφαρμογής της ενωσιακής νομοθεσίας και εμπιστοσύνης μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών.
The crisis exposed shortcomings in the areas of cooperation, coordination, consistent application of Union law and trust between national competent authorities.
Σε ορισμένα ψηφίσματα που εγκρίθηκαν πριν από τη χρηματοπιστωτική κρίση και κατά τη διάρκειά της, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητούσε μια πιο ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή εποπτεία για να εξασφαλιστούν πραγματικά ίσοι όροι ανταγωνισμού για όλους τους παράγοντες σε επίπεδο Ένωσης, η οποία να αντικατοπτρίζει την προϊούσα ολοκλήρωση των χρηματοπιστωτικών αγορών στην Ένωση, ειδικότερα στα ψηφίσματά της, της 13ης Απριλίου 2000, σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής για την υλοποίηση του πλαισίου για τις χρηματοπιστωτικές αγορές: σχέδιο δράσης, της 21ης Νοεμβρίου 2002, σχετικά με τους κανόνες προληπτικής εποπτείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, της 11ης Ιουλίου 2007, σχετικά με την πολιτική για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες (2005-2010) — Λευκή βίβλος, της 23ης Σεπτεμβρίου 2008, που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τα αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνων (hedge funds) και τα κεφάλαια ιδιωτικών συμμετοχών (private equity), της 9ης Οκτωβρίου 2008 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την παρακολούθηση της διαδικασίας Lamfalussy: μελλοντική δομή της εποπτείας, και τις θέσεις της, της 22ας Απριλίου 2009, σχετικά με την τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II), και της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας.
In a number of resolutions adopted before and during the financial crisis, the European Parliament called for a move towards more integrated European supervision in order to ensure a truly level playing field for all actors at Union level, and for such supervision to reflect the increasing integration of financial markets in the Union, in particular in its resolutions of 13 April 2000 on the Commission communication on implementing the framework for financial markets: Action Plan, of 21 November 2002 on prudential supervision rules in the European Union, of 11 July 2007 on financial services policy (2005-2010) — White Paper, of 23 September 2008 with recommendations to the Commission on hedge funds and private equity, of 9 October 2008 with recommendations to the Commission on Lamfalussy follow-up: future structure of supervision, and in its positions of 22 April 2009 on the amended proposal for a directive of the European Parliament and of the Council on the taking-up and pursuit of the business of Insurance and Reinsurance (Solvency II), and of 23 April 2009 on the proposal for a regulation of the European Parliament and of the Council on Credit Rating Agencies.
Τον Νοέμβριο του 2008, η Επιτροπή ανέθεσε σε ομάδα υψηλού επιπέδου υπό την προεδρία του Jacques de Larosière να διατυπώσει συστάσεις σχετικά με τρόπους ενίσχυσης των ευρωπαϊκών εποπτικών ρυθμίσεων, με στόχο τη βελτίωση της προστασίας των πολιτών της Ένωσης και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
In November 2008 the Commission instructed a High-Level Group chaired by Jacques de Larosière to make recommendations on how to strengthen European supervisory arrangements with a view to better protecting Union citizens and rebuilding trust in the financial system.
Στην τελική έκθεσή της, την οποία παρουσίασε στις 25 Φεβρουαρίου 2009 (έκθεση de Larosière), η ομάδα συνέστησε να ενισχυθεί το εποπτικό πλαίσιο ώστε να μειωθούν ο κίνδυνος και η σοβαρότητα μελλοντικών χρηματοπιστωτικών κρίσεων.
In its final report presented on 25 February 2009 (the ‘de Larosière Report’), the High-Level Group recommended that the supervisory framework be strengthened to reduce the risk and severity of future financial crises.
Εισηγήθηκε ευρείες μεταρρυθμίσεις στη δομή της εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα στην Ένωση.
It recommended far-reaching reforms to the supervisory structure of the financial sector within the Union.
Η έκθεση de Larosière προτείνει και ένα ευρωπαϊκό σύστημα χρηματοπιστωτικής εποπτείας με τρεις ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές —μία για τον τομέα των τραπεζών, μία για τον τομέα των κινητών αξιών, και μία για τον τομέα των ασφαλίσεων και των επαγγελματικών συντάξεων— και ένα ευρωπαϊκό συμβούλιο συστημικού κινδύνου.
The de Larosière Report also recommended that a European system of financial supervision be created, comprising three European supervisory authorities — one for each of the banking, the securities and the insurance and the occupational pensions sectors — and a European systemic risk council.
Η χρηματοπιστωτική σταθερότητα αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για να μπορεί η πραγματική οικονομία να προσφέρει απασχόληση, πιστοδότηση και ανάπτυξη.
Financial stability is a prerequisite for the real economy to provide jobs, credit and growth.
Η χρηματοπιστωτική κρίση αποκάλυψε σημαντικές ελλείψεις στη χρηματοπιστωτική εποπτεία, η οποία δεν προέβλεψε τις δυσμενείς μακροπροληπτικές εξελίξεις ούτε απέτρεψε τη συσσώρευση υπερβολικών κινδύνων στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
The financial crisis has revealed serious shortcomings in financial supervision, which has failed to anticipate adverse macro-prudential developments or to prevent the accumulation of excessive risks within the financial system.
Στα συμπεράσματα της διάσκεψης της 18ης και 19ης Ιουνίου 2009, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συνέστησε να ιδρυθεί ένα ευρωπαϊκό σύστημα χρηματοπιστωτικής εποπτείας με τρεις νέες ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές.
In the conclusions following its meeting of 18 and 19 June 2009, the European Council recommended that a European system of financial supervisors comprising three new European supervisory authorities be established.
Συνέστησε επίσης, το σύστημα να έχει ως στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας και της συνέπειας της εθνικής εποπτείας, την ενίσχυση της επιτήρησης διασυνοριακών ομίλων και την κατάρτιση ενιαίου ευρωπαϊκού εγχειριδίου κανόνων, το οποίο να ισχύει για όλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στην εσωτερική αγορά.
It also recommended that the system should aim to upgrade the quality and consistency of national supervision, strengthening the oversight of cross-border groups, establishing a single European rulebook applicable to all financial institutions in the internal market.
Τόνισε ότι οι ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές (οι «ΕΕΑ») θα πρέπει να έχουν επίσης αρμοδιότητες εποπτείας όσον αφορά τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, και κάλεσε την Επιτροπή να επεξεργαστεί συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας («ΕΣΧΕ») θα μπορεί να αντιμετωπίζει καταστάσεις κρίσης.
It emphasised that the European supervisory authorities (the ‘ESAs’) should also enjoy supervisory powers in respect of credit rating agencies, and invited the Commission to prepare concrete proposals as to how the European System of Financial Supervision (‘ESFS’) could play a strong role in crisis situations.
Το 2010, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξέδωσαν τρεις κανονισμούς σχετικά με τη σύσταση των ΕΕΑ: τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [4] για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [5] για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) («EIOPA»), και τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [6] για τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) («ESMA») ως μέρος του ΕΣΧΕ.
In 2010, the European Parliament and the Council adopted three Regulations establishing the ESAs: Regulation (EU) No 1093/2010 of the European Parliament and of the Council [4] establishing the European Supervisory Authority (European Banking Authority), Regulation (EU) No 1094/2010 of the European Parliament and of the Council [5]establishing the European Supervisory Authority (European Insurance and Occupational Pensions Authority) (‘EIOPA’), and Regulation (EU) No 1095/2010 of the European Parliament and of the Council [6] establishing the European Supervisory Authority (European Securities and Markets Authority) (‘ESMA’) as part of the ESFS.
Για την αποτελεσματική λειτουργία του ΕΣΧΕ, απαιτούνται μεταβολές στη νομοθεσία της Ένωσης στον τομέα της λειτουργίας των τριών ΕΕΑ.
In order for the ESFS to work effectively, changes to the Union legislative acts in the field of operation of the three ESAs are necessary.
Οι αλλαγές αφορούν τον καθορισμό του πεδίου εφαρμογής ορισμένων εξουσιών των ΕΕΑ, την ενσωμάτωση ορισμένων εξουσιών στις διαδικασίες που έχουν θεσπιστεί διά της κειμένης νομοθεσίας της Ένωσης, και τροποποιήσεις προς εξασφάλιση της εύρυθμης και αποτελεσματικής λειτουργίας των ΕΕΑ στο πλαίσιο του ΕΣΧΕ.
Such changes concern the definition of the scope of certain powers of the ESAs, the integration of certain powers in existing processes established in relevant Union legislative acts and amendments to ensure a smooth and effective functioning of the ESAs in the context of the ESFS.
Η σύσταση των ΕΕΑ θα πρέπει επομένως να συνοδεύεται από την ανάπτυξη ενιαίου εγχειριδίου κανόνων, ώστε να εξασφαλίζονται η συνεπής εναρμόνιση και η ομοιόμορφη εφαρμογή, συμβάλλοντας σε μια αποτελεσματικότερη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και στην ουσιαστικότερη εφαρμογή της μικροπροληπτικής εποπτείας.
The establishment of the ESAs should therefore be accompanied by the development of a single rulebook to ensure consistent harmonisation and uniform application and thus contribute to the even more effective functioning of the internal market and the more effective implementation of micro-level supervision.
Οι κανονισμοί για τη δημιουργία του ΕΣΧΕ προβλέπουν ότι οι ΕΕΑ μπορούν να καταρτίζουν σχέδια τεχνικών προτύπων σε τομείς οριζόμενους στη σχετική νομοθεσία, τα οποία υποβάλλονται προς έγκριση στην Επιτροπή βάσει των άρθρων 290 και 291 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων ή εκτελεστικών πράξεων.
The regulations establishing the ESFS provide that the ESAs may develop draft technical standards in the areas specifically set out in the relevant legislation, to be submitted to the Commission for adoption in accordance with Articles 290 and 291 of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU) by means of delegated or implementing acts.
Επειδή η οδηγία 2010/78/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [7] έχει προσδιορίσει ένα πρώτο σύνολο τέτοιων τομέων, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να προσδιορίσει ένα περαιτέρω σύνολο τομέων, ιδίως για τις οδηγίες 2003/71/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [8], και για τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [9], (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010.
Whereas Directive 2010/78/EU of the European Parliament and of the Council [7] has identified a first set of such areas, this Directive should identify a further set of areas, in particular for Directives 2003/71/EC and 2009/138/EC of the European Parliament and of the Council [8], for Regulation (EC) No 1060/2009 of the European Parliament and of the Council [9] and for Regulations (EU) No 1094/2010 and (EU) No 1095/2010.
Οι σχετικές νομοθετικές πράξεις θα πρέπει να καθορίζουν τους τομείς στους οποίους οι ΕΕΑ είναι εξουσιοδοτημένες να καταρτίζουν σχέδια τεχνικών προτύπων, και τον τρόπο έγκρισης των προτύπων αυτών.
The relevant legislative acts should establish areas in which the ESAs are empowered to develop draft technical standards and how such standards should be adopted.
Οι ανωτέρω πράξεις θα πρέπει να προσδιορίζουν τα στοιχεία, τις προϋποθέσεις και τις προδιαγραφές όπως περιγράφονται λεπτομερώς στο άρθρο 290 ΣΛΕΕ στην περίπτωση των κατ' εξουσιοδότηση πράξεων.
The relevant legislative acts should lay down the elements, conditions and specifications as detailed in Article 290 TFEU in the case of delegated acts.
Στον καθορισμό των τομέων στους οποίους θα πρέπει να εγκρίνονται τεχνικά πρότυπα θα πρέπει να επιτευχθεί κατάλληλη ισορροπία ώστε η δημιουργία ενιαίου συνόλου εναρμονισμένων κανόνων να μην περιπλέξει αδικαιολόγητα τη νομοθεσία και την εφαρμογή της.
The identification of areas in which technical standards should be adopted should strike an appropriate balance between building a single set of harmonised rules and avoiding unduly complicated regulation and enforcement.
Θα πρέπει να επιλέγονται μόνο οι τομείς στους οποίους η θέσπιση συνεκτικών τεχνικών προτύπων θα συμβάλει αισθητά και αποτελεσματικά στην επίτευξη των στόχων των σχετικών νομοθετικών πράξεων, ενώ παράλληλα θα εξασφαλίζεται ότι οι αποφάσεις πολιτικής λαμβάνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή σύμφωνα με τις συνήθεις διαδικασίες τους.
The areas selected should be only those in which consistent technical rules will contribute significantly and effectively to the achievement of the objectives of the relevant legislative acts, while ensuring that policy decisions are taken by the European Parliament, the Council and the Commission in accordance with their usual procedures.
Τα θέματα που υπόκεινται σε τεχνικά πρότυπα θα πρέπει να είναι όντως τεχνικής φύσεως και η επεξεργασία τους να απαιτεί τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων σε θέματα εποπτείας.
Matters subject to technical standards should be genuinely technical, where their development requires the expertise of supervisory experts.
Τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που εγκρίνονται ως κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ θα πρέπει να αναπτύσσουν περαιτέρω, να εξειδικεύουν και να καθορίζουν τους όρους για τη συνεπή εναρμόνιση των κανόνων που περιλαμβάνονται σε νομοθετικές πράξεις που έχουν θεσπιστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, συμπληρώνοντας ή τροποποιώντας ορισμένα μη ουσιώδη στοιχεία της νομοθετικής πράξης.
Regulatory technical standards adopted as delegated acts pursuant to Article 290 TFEU should further develop, specify and determine the conditions for consistent harmonisation of the rules included in the legislative acts adopted by the European Parliament and the Council, supplementing or amending certain non-essential elements thereof.
Παράλληλα, τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα που εγκρίνονται με εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 291 ΣΛΕΕ θα πρέπει να καθορίζουν όρους για την ομοιόμορφη εφαρμογή νομοθετικών πράξεων.
On the other hand, implementing technical standards adopted as implementing acts pursuant to Article 291 TFEU should establish conditions for the uniform application of legislative acts.
Στην περίπτωση ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων, ενδείκνυται η εφαρμογή της διαδικασίας των άρθρων 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, κατά περίπτωση.
In the case of regulatory technical standards it is appropriate to apply the procedure provided for in Articles 10 to 14 of Regulation (EU) No 1093/2010, of Regulation (EU) No 1094/2010, and of Regulation (EU) No 1095/2010, as appropriate.
Τα εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα θα πρέπει να εγκρίνονται με τη διαδικασία του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, κατά περίπτωση.
Implementing technical standards should be adopted in accordance with the procedure provided for in Article 15 of Regulation (EU) No 1093/2010, of Regulation (EU) No 1094/2010, and of Regulation (EU) No 1095/2010, as appropriate.
Σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΕ) αριθ. 1093/2010, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, πριν από την υποβολή των ρυθμιστικών ή των εκτελεστικών τεχνικών προτύπων στην Επιτροπή, οι ΕΕΑ θα πρέπει, όπου είναι σκόπιμο, να διεξάγουν ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τους κανόνες αυτούς και να προβαίνουν σε ανάλυση της αναμενόμενης σχέσης κόστους/οφέλους.
To the extent that certain requirements in Union legislative acts are not fully harmonised, and in accordance with the precautionary principle on supervision, regulatory and implementing technical standards developing, specifying or determining the conditions of application for those requirements should not prevent Member States from requiring additional information or imposing more stringent requirements.
Τα ρυθμιστικά και τα εκτελεστικά πρότυπα θα πρέπει να είναι δυνατόν να προβλέπουν μεταβατικά μέτρα, με την προϋπόθεση να υπάρχουν κατάλληλες προθεσμίες, αν το κόστος της άμεσης εφαρμογής αναμένεται υπερβολικό σε σχέση με τα αντίστοιχα οφέλη.
Regulatory and implementing technical standards should therefore allow Member States to require additional information or impose more stringent requirements in specific areas, where those legislative acts provide for such discretion.
Κατά τη στιγμή της έκδοσης της παρούσας οδηγίας, το έργο της προετοιμασίας και της διαβούλευσης για την πρώτη δέσμη των μέτρων εφαρμογής του πλαισίου κανόνων της οδηγίας 2009/138/ΕΚ έχει ήδη προχωρήσει σημαντικά.
In accordance with Regulations (EU) No 1093/2010, (EU) No 1094/2010 and (EU) No 1095/2010, before submitting regulatory or implementing technical standards to the Commission, the ESAs should, where appropriate, conduct open public consultations relating to them and analyse the potential related costs and benefits.