natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 (ΕΕ L 176 της 27.6.2013, σ. 1).
Done at Brussels, 12 March 2014.
Επιτροπή ευρωπαϊκών αρχών τραπεζικής εποπτείας: Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις πολιτικές και πρακτικές αποδοχών της 10ης Δεκεμβρίου 2010.
For the Commission
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 716/2009/ΕΚ και την κατάργηση της απόφασης 2009/78/ΕΚ της Επιτροπής, (ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 12).
The President
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2494/95 του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 1995 για τη θέσπιση εναρμονισμένων δεικτών τιμών καταναλωτή (ΕΕ L 257 της 27.10.1995, σ. 1).
OJ L 176, 27.6.2013, p. 338.
Το άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 καθορίζει τους μηχανισμούς υποτίμησης και μετατροπής των πρόσθετων μέσων της κατηγορίας 1.
Regulation (EU) No 575/2013 of the European Parliament and of the Council of 26 June 2013 on prudential requirements for credit institutions and investment firms and amending Regulation (EU) No 648/2012 (OJ L 176, 27.6.2013, p. 1).
Επιπλέον, το άρθρο 94 παράγραφος 1 στοιχείο ιβ) σημείο ii) της οδηγίας 2013/36/ΕΕ απαιτεί τα λοιπά μέσα να μπορούν να μετατρέπονται πλήρως σε μέσα κοινών μετοχών της κατηγορίας 1 ή να υποτιμώνται.
Committee of European Banking Supervisors: Guidelines on Remuneration Policies and Practices of 10 December 2010.
Οι μεταβλητές αποδοχές που χορηγούνται σε μέσα πρέπει να προωθούν την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων και δεν πρέπει να ενθαρρύνουν την ανάληψη υπερβολικών κινδύνων εκ μέρους του ιδρύματος, Ως εκ τούτου, οι κατηγορίες μέσων που μπορούν να χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς των μεταβλητών αποδοχών πρέπει να ευθυγραμμίζουν τα συμφέροντα του προσωπικού με τα συμφέροντα των μετόχων, των πιστωτών και άλλων ενδιαφερομένων φορέων, μέσω παροχής κινήτρων που θα ενθαρρύνουν το προσωπικό να ενεργεί προς το μακροπρόθεσμο συμφέρον του ιδρύματος και να μην αναλαμβάνει υπερβολικούς κινδύνους.
Regulation (EU) No 1093/2010 of the European Parliament and of the Council of 24 November 2010 establishing a European Supervisory Authority (European Banking Authority), amending Decision No 716/2009/EC and repealing Commission Decision 2009/78/EC (OJ L 331, 15.12.2010, p. 12).
Κατ' εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 528/2014 της Επιτροπής
Commission Delegated Regulation (EU) No 528/2014
για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για τον κίνδυνο δικαιωμάτων προαίρεσης που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα στο πλαίσιο της τυποποιημένης προσέγγισης των κινδύνων της αγοράς
supplementing Regulation (EU) No 575/2013 of the European Parliament and of the Council with regard to regulatory technical standards for non-delta risk of options in the standardised market risk approach
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 648/2012 [1], και ιδίως το τρίτο εδάφιο του άρθρου 329 παράγραφος 3, το τρίτο εδάφιο του άρθρου 352 παράγραφος 6 και το τρίτο εδάφιο του άρθρου 358 παράγραφος 4,
Having regard to Regulation (EU) No 575/2013 of the European Parliament and of the Council of 26 June 2013 on prudential requirements for credit institutions and investment firms and amending Regulation (EU) No 648/2012 [1], and in particular the third subparagraph of Article 329(3), the third subparagraph of Article 352(6) and the third subparagraph of Article 358(4) thereof.
Βάσει της εντολής του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για την ανάπτυξη ενός φάσματος μεθόδων για την αποτύπωση άλλων κινδύνων εκτός του κινδύνου συντελεστή δέλτα στον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων των ιδρυμάτων, «κατά τρόπο αναλογικό της κλίμακας και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων στα δικαιώματα προαίρεσης και τους τίτλους επιλογής», θα πρέπει να σχεδιαστούν προσεγγίσεις με διαφορετικά επίπεδα πολυπλοκότητας και ευαισθησίας στον κίνδυνο, που δύναται να είναι κατάλληλες για διαφορετικά προφίλ ιδρυμάτων.
In light of the mandate contained in Regulation (EU) No 575/2013 to develop a range of methods to reflect other risks, apart from delta risk, in the own funds requirements of institutions, ‘in a manner proportionate to the scale and complexity of institutions’ activities in options and warrants', it is appropriate to design approaches with different levels of sophistication and risk sensitivity which may be suitable for different profiles of institutions.
Επομένως, θα πρέπει να προβλεφθούν οι ακόλουθες τρεις προσεγγίσεις κατά σειρά αυξανόμενης πολυπλοκότητας για τη μέτρηση των κινδύνων σε σχέση με δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα:
It is, therefore, appropriate to provide for the following three approaches in order of increasing complexity to measure non-delta risks of options and warrants: (i) the simplified approach; (ii) the delta-plus approach; and (iii) the scenario approach.
η απλουστευμένη προσέγγιση, ii) η προσέγγιση δέλτα-συν και iii) η προσέγγιση σεναρίου.
This framework based on three approaches largely implements the non-delta-risk framework provided for by the Basel Committee for Banking Supervision (BCBS), with the necessary adjustments to take into account Regulation (EU) No 575/2013.
Αυτό το, βασιζόμενο σε τρεις προσεγγίσεις, πλαίσιο εφαρμόζει σε μεγάλο βαθμό το πλαίσιο για τους κινδύνους που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα το οποίο προβλέπεται από την Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία (BCBS), με κατάλληλες προσαρμογές ώστε να λαμβάνεται υπόψη ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
That has the added benefit of ensuring consistency between Union rules and internationally agreed minimum standards.
Παρέχεται έτσι το πρόσθετο όφελος της εξασφάλισης της συνέπειας μεταξύ των ενωσιακών κανόνων και των διεθνώς συμφωνηθέντων ελάχιστων προτύπων.
Given it is necessary to provide institutions that apply the delta-plus approach the possibility of treating non-continuous options in a more risk-sensitive way, institutions should be able to combine the approaches provided for the measurement of the risk of options and warrants under certain conditions, not only within groups but also within single legal entities.
Δεδομένης της αναγκαιότητας να παρασχεθεί στα ιδρύματα που εφαρμόζουν την προσέγγιση δέλτα-συν η δυνατότητα αντιμετώπισης των μη συνεχών δικαιωμάτων προαίρεσης με προσέγγιση μεγαλύτερης ευαισθησίας ως προς τους κινδύνους, τα ιδρύματα θα πρέπει να είναι σε θέση να συνδυάζουν τις προσεγγίσεις που προβλέπονται για τη μέτρηση του κινδύνου των δικαιωμάτων προαίρεσης και των τίτλων επιλογής υπό ορισμένες συνθήκες, όχι μόνον εντός των ομίλων, αλλά και εντός μεμονωμένων νομικών οντοτήτων.
Nevertheless, in order to avoid the possibility of selective application of approaches by institutions with the view to minimizing their own funds requirements, the combination of approaches on an individual basis should only be allowed on the condition that institutions specify the scope of application of each approach before beginning to use it, so as to apply it consistently over time.
Παρ' όλα αυτά, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο επιλεκτικής εφαρμογής των προσεγγίσεων από τα ιδρύματα με σκοπό την ελαχιστοποίηση των κεφαλαιακών απαιτήσεών τους, ο συνδυασμός των προσεγγίσεων σε μεμονωμένη βάση θα πρέπει να επιτρέπεται μόνο υπό την προϋπόθεση ότι τα ιδρύματα θα προσδιορίζουν το πεδίο εφαρμογής κάθε προσέγγισης πριν να ξεκινήσουν τη χρήση της, για τη συνεπή εφαρμογή της διαχρονικά.
Non-delta risks related to options and warrants can include, but are not limited to, risks arising from changes in the instrument's gamma referred to as ‘gamma risk’ or ‘convexity risk’ as set out in Article 4(1)(a) of this Regulation, risks arising from changes in its vega referred to as ‘vega risk’ or ‘volatility risk’ as set out in Article 4(1)(b) of this Regulation, risks arising from changes in interest rates referred to as ‘interest rate risk’ or ‘rho risk’, nonlinearities which cannot be captured by gamma risk and the risk of implied correlation on basket options or warrants.
Οι κίνδυνοι που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα και που σχετίζονται με δικαιώματα προαίρεσης και τίτλους επιλογής δύναται να περιλαμβάνουν, ενδεικτικά, κινδύνους που ανακύπτουν από μεταβολές στον συντελεστή γάμα του υποκείμενου μέσου, αναφερόμενους ως κίνδυνος δευτέρου βαθμού συσχέτισης «κίνδυνος γάμα» ή «κίνδυνος κυρτότητας», όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού, κινδύνους που ανακύπτουν από μεταβολές στον συντελεστή βέγκα, αναφερόμενους ως κίνδυνος μεταβολής της υπονοούμενης διακύμανσης «κίνδυνος βέγκα» ή «κίνδυνος αστάθειας», όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β) του παρόντος κανονισμού, κινδύνους που ανακύπτουν από μεταβολές στα επιτόκια, αναφερόμενους ως «κίνδυνος επιτοκίου» ή «κίνδυνος ρο», μη γραμμικότητα που δεν μπορεί να ενσωματωθεί από τον κίνδυνο γάμα και τον κίνδυνο τεκμαρτής συσχέτισης για σύνολο δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής.
Of those risks, only the gamma and vega risks are of such materiality that justify the imposition of own funds capital requirements, even for the more complex institutions and, therefore, only those types of risks should be covered in the calculation of own funds requirements.
Από αυτούς τους κινδύνους, μόνο οι κίνδυνοι δεύτερου βαθμού συσχέτισης και μεταβολής της υπονοούμενης διακύμανσης είναι τέτοιας σπουδαιότητας ώστε να δικαιολογείται η επιβολή των κεφαλαιακών απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων, ακόμη και για τα περισσότερο πολύπλοκα ιδρύματα και, ως εκ τούτου, μόνο αυτοί οι τύποι κινδύνων θα πρέπει να καλύπτονται κατά τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων.
Regulation (EU) No 575/2013 requires institutions to obtain prior permission from their competent authority to use an internal model to calculate delta.
Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013, τα ιδρύματα πρέπει να λάβουν άδεια από την αρμόδια αρχή πριν να χρησιμοποιήσουν κάποιο εσωτερικό μοντέλο για τον υπολογισμό του συντελεστή δέλτα.
However, the use of non-delta risk approaches is to be monitored and assessed under the supervisory review and evaluation process of institutions set out by the provisions of Directive 2013/36/EU of the European Parliament and of the Council [2].
Ωστόσο, η χρήση προσεγγίσεων κινδύνου που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα παρακολουθείται και αξιολογείται στο πλαίσιο της διαδικασίας εποπτικής εξέτασης και αξιολόγησης των ιδρυμάτων που προβλέπεται από τις διατάξεις της οδηγίας 2013/36/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [2].
Furthermore, the greater complexity of the scenario approach necessitates closer monitoring by competent authorities and hence, its use by institutions should be subject to specified conditions of application, both prior to its first use and on an on-going basis.
Επιπροσθέτως, η μεγαλύτερη πολυπλοκότητα της προσέγγισης σεναρίου απαιτεί στενότερη παρακολούθηση από τις αρμόδιες αρχές και, επομένως, η χρήση της από τα ιδρύματα πρέπει να βασίζεται σε προσδιορισμένες προϋποθέσεις εφαρμογής, τόσο πριν από την πρώτη χρήση της όσο και σε συνεχή βάση.
Given that Article 330 of Regulation (EU) No 575/2013 concerning the treatment of fixed-to-floating interest-rate swaps applies only for interest rate risk purposes, it should not be taken into consideration for certain financial instruments such as swaptions.
Δεδομένου ότι το άρθρο 330 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 όσον αφορά την αντιμετώπιση συμφωνιών ανταλλαγής σταθερού σε κυμαινόμενου επιτοκίου ισχύει μόνον «όσον αφορά τον κίνδυνο επιτοκίου», δεν θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για ορισμένα χρηματοοικονομικά μέσα, όπως δικαιώματα προαίρεσης επί συμφωνιών ανταλλαγής.
The provisions in this Regulation are closely linked, since they all deal with the measurement of non-delta risks of options and warrants related to different underlyings.
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού συνδέονται στενά μεταξύ τους, καθώς αφορούν στο σύνολό τους τη μέτρηση των κινδύνων δικαιωμάτων προαίρεσης και τίτλων επιλογής που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα και που σχετίζονται με διαφορετικά υποκείμενα μέσα.
To ensure coherence between those provisions, which should enter into force at the same time, and to facilitate a comprehensive view and compact access to them by persons subject to those obligations, it is desirable to include all the regulatory technical standards required by Regulation (EU) No 575/2013 on this matter in a single Regulation.
Προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή μεταξύ των διατάξεων αυτών, οι οποίες θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ ταυτόχρονα, και να διευκολυνθούν τα πρόσωπα που υπόκεινται στις εξ αυτών υποχρεώσεις να έχουν πλήρη εικόνα και συνεκτική πρόσβαση στο κείμενο των διατάξεων αυτών, κρίνεται σκόπιμο να συμπεριληφθούν όλα τα ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα που απαιτούνται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2013 για το θέμα αυτό σε έναν ενιαίο κανονισμό.
This Regulation is based on the draft regulatory technical standards submitted by the European Banking Authority to the Commission.
Ο παρών κανονισμός βασίζεται στα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών στην Επιτροπή.
The European Banking Authority has conducted open public consultations on the draft regulatory technical standards on which this Regulation is based, analysed the potential related costs and benefits and requested the opinion of the Banking Stakeholder Group established in accordance with Article 37 of Regulation (EU) No 1093/2010 of the European Parliament and of the Council [3],
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών διεξήγαγε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις όσον αφορά τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων στα οποία βασίζεται ο παρών κανονισμός, προέβη σε ανάλυση του δυνητικού κόστους/οφέλους και ζήτησε τη γνώμη της ομάδας τραπεζικών συμφεροντούχων που συγκροτήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [3],
HAS ADOPTED THIS REGULATION:
Άρθρο 1
Determination of the Own funds requirements for the non-delta risk of options and warrants
Προσδιορισμός των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων για τον κίνδυνο δικαιωμάτων προαίρεσης και τίτλων επιλογής που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα
Institutions shall calculate their own funds requirements for market risk in relation to the non-delta risk of options or warrants as required by Article 329(3), Article 352(6) and Article 358(4) of Regulation (EU) No 575/2013, according to one of the following approaches:
Τα ιδρύματα υπολογίζουν τις κεφαλαιακές απαιτήσεις τους για τον κίνδυνο αγοράς σε σχέση με τον κίνδυνο δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής που δεν υπάγεται στον συντελεστή δέλτα, όπως απαιτείται από τα άρθρα 329 παράγραφος 3, 352 παράγραφος 6 και 358 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013, σύμφωνα με μία από τις ακόλουθες προσεγγίσεις:
the simplified approach as set out in Articles 2 and 3 of this Regulation;
την απλουστευμένη προσέγγιση, όπως ορίζεται στα άρθρα 2 και 3 του παρόντος κανονισμού·
the delta plus approach as set out in Articles 4, 5 and 6 of this Regulation;
την προσέγγιση δέλτα-συν, όπως ορίζεται στα άρθρα 4, 5 και 6 του παρόντος κανονισμού·
the scenario approach as set out in Articles 7, 8 and 9 of this Regulation.
την προσέγγιση σεναρίου, όπως ορίζεται στα άρθρα 7, 8 και 9 του παρόντος κανονισμού.
When calculating own funds requirements on a consolidated basis institutions may combine the use of different approaches.On an individual basis, institutions may only combine the scenario approach and the delta plus approach subject to the conditions established in Articles 4 to 9.
Κατά τον υπολογισμό των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων σε ενοποιημένη βάση, τα ιδρύματα δύναται να χρησιμοποιούν συνδυαστικά διαφορετικές προσεγγίσεις.
For the purposes of the calculation referred to in paragraph 1, institutions shall take the following steps:
Σε ατομική βάση, τα ιδρύματα δύναται να συνδυάζουν μόνο την προσέγγιση σεναρίου και την προσέγγιση δέλτα-συν υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στα άρθρα 4 έως 9.
break down baskets of options or warrants into their fundamental components;
Για τους σκοπούς του υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα ιδρύματα πράττουν τα εξής:
break down caps and floors or other options which relate to interest rates at various dates, into a chain of independent options referring to different time periods (‘caplet’ and ‘floorlets’);
αναλύουν τα καλάθια δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής στα θεμελιώδη συστατικά τους·
treat options or warrants on fixed-to-floating interest rates swaps into options or warrants on the fixed interest leg of the swap;
αναλύουν ανώτατα και κατώτατα όρια ή άλλα δικαιώματα προαίρεσης που αφορούν επιτόκια σε διάφορες ημερομηνίες, σε μια αλυσίδα ανεξάρτητων δικαιωμάτων προαίρεσης που αφορούν διαφορετικές χρονικές περιόδους (caplets ή floorlets)·
treat options or warrants that relate to more than one underlying among those described in Article 5(3), as a basket of options or warrants where each option has a single distinct underlying.
αντιμετωπίζουν τα δικαιώματα προαίρεσης ή τους τίτλους επιλογής επί συμφωνιών ανταλλαγής σταθερών σε κυμαινόμενων επιτοκίων ως δικαιώματα προαίρεσης ή τίτλους επιλογής επί του σκέλους σταθερού επιτοκίου της συμφωνίας ανταλλαγής·
Article 2
αντιμετωπίζουν τα δικαιώματα προαίρεσης ή τους τίτλους επιλογής που αφορούν περισσότερα από ένα υποκείμενα μέσα από αυτά που περιγράφονται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 ως καλάθι δικαιωμάτων προαίρεσης ή τίτλων επιλογής, όπου κάθε δικαίωμα προαίρεσης έχει ένα μόνο διακριτό υποκείμενο μέσο.
Conditions for application of the simplified approach
Άρθρο 2
Institutions that only purchase options and warrants may only use the simplified approach
Προϋποθέσεις για την εφαρμογή της απλουστευμένης προσέγγισης
Article 3
Τα ιδρύματα που αγοράζουν μόνο δικαιώματα προαίρεσης και τίτλους επιλογής μπορούν να χρησιμοποιούν μόνο την απλουστευμένη προσέγγιση.
Determination of own funds requirements according to the simplified approach
Άρθρο 3
Institutions applying the simplified approach shall calculate the own funds requirements relative to non-delta risks of call and put options or warrants as the higher amount between zero and the difference between the following values:
Προσδιορισμός των απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων σύμφωνα με την απλουστευμένη προσέγγιση
the gross amount, as described in paragraphs 2 to 5;
Τα ιδρύματα που εφαρμόζουν την απλουστευμένη προσέγγιση υπολογίζουν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων σε σχέση με τους κινδύνους δικαιωμάτων αγοράς και πώλησης ή τίτλων επιλογής που δεν υπάγονται στον συντελεστή δέλτα ως το μέγιστο ποσό μεταξύ του μηδενός και της διαφοράς μεταξύ των ακόλουθων τιμών:
the risk weighted delta equivalent amount, which shall be calculated as the market value of the underlying instrument, multiplied by the delta and then multiplied by one of the following relevant weightings:
του ακαθάριστου ποσού, όπως περιγράφεται στις παραγράφους 2 έως 5·
for specific and general equity risk or interest rate risk, according to of Part Three, Title IV, Chapter 2 of Regulation (EU) No 575/2013;
του σταθμισμένου με τον συντελεστή δέλτα ισοδύναμου ποσού, το οποίο υπολογίζεται ως η αγοραία αξία του υποκείμενου μέσου, πολλαπλασιασμένο με τον συντελεστή δέλτα και κατόπιν πολλαπλασιασμένο με έναν από τους ακόλουθους σχετικούς συντελεστές στάθμισης:
for commodity risk, according to Part Three, Title IV, Chapter 4 of Regulation (EU) No 575/2013; and
για τον ειδικό και γενικό κίνδυνο μετοχικών τίτλων ή κίνδυνο επιτοκίου, σύμφωνα με το τρίτο μέρος τίτλος IV κεφάλαιο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013·
for foreign exchange risk, according to Part Three, Title IV, Chapter 3 of Regulation (EU) No 575/2013.
για τον κίνδυνο βασικού εμπορεύματος, σύμφωνα με το τρίτο μέρος τίτλος IV κεφάλαιο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013· και
For options or warrants which fall under one of the following two categories, the gross amount referred to in paragraph 1 shall be determined according to paragraphs 3 to 4:
για τον κίνδυνο συναλλάγματος σύμφωνα με το τρίτο μέρος τίτλος IV κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013.
where the buyer has the unconditional right to buy the underlying asset at a predetermined price at the expiration date or at any time before the expiration date, and where the seller has the obligation to fulfil the buyer's demand (‘simple call options or warrants’);
Για δικαιώματα προαίρεσης και τίτλους επιλογής που εμπίπτουν σε μία από τις ακόλουθες δύο κατηγορίες, το ακαθάριστο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 προσδιορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 3 έως 4:
where the buyer has the unconditional right to sell the underlying asset in the same manner as described in point (a) (‘simple put options or warrants’).
στις περιπτώσεις που ο αγοραστής έχει το άνευ όρων δικαίωμα να αγοράσει το υποκείμενο στοιχείο ενεργητικού σε προκαθορισμένη τιμή κατά την ημερομηνία λήξης ή ανά πάσα στιγμή πριν από την ημερομηνία λήξης, και στις περιπτώσεις που ο πωλητής έχει την υποχρέωση να ικανοποιήσει την απαίτηση του αγοραστή («απλά δικαιώματα αγοράς ή τίτλοι επιλογής»)·
The gross amount referred to in paragraph 1 shall be calculated as the maximum between zero and the market value of the underlying security multiplied by the sum of specific and general market risk own funds requirements for the underlying minus the amount of the profit, if any, resulting from the instant execution of the option (‘in the money’), where one of the following conditions is met:
στις περιπτώσεις που ο αγοραστής έχει το άνευ όρων δικαίωμα να πωλήσει το υποκείμενο στοιχείο ενεργητικού κατά τον ίδιο τρόπο που περιγράφεται στο στοιχείο α) («απλά δικαιώματα πώλησης ή τίτλοι επιλογής»).
the option or warrant incorporates a right to sell the underlying asset (‘long put’) and is combined with holdings in the underlying asset (‘long position in the underlying instrument’);
Το ακαθάριστο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται ως το μέγιστο ποσό μεταξύ του μηδενός και της αγοραίας αξίας του υποκείμενου τίτλου πολλαπλασιασμένο με το άθροισμα των ειδικών και γενικών απαιτήσεων ιδίων κεφαλαίων έναντι κινδύνων της αγοράς για το υποκείμενο μέσο μείον το ποσό του κέρδους, εάν υπάρχει, που προκύπτει από την άμεση εκτέλεση του δικαιώματος προαίρεσης («δικαίωμα με θετική εσωτερική αξία»), εφόσον πληρούται μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
the option or warrant incorporates a right to buy the underlying asset (‘long call’) and is combined with the promise to sell holdings in the underlying instrument (‘short position in the underlying asset’).
το δικαίωμα προαίρεσης ή ο τίτλος επιλογής ενσωματώνει το δικαίωμα πώλησης του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού («long put») και συνδυάζεται με συμμετοχές στο υποκείμενο στοιχείο ενεργητικού («θετική θέση στο υποκείμενο μέσο»)·
Where the option or warrant incorporates a right to buy the underlying asset (‘long call’) or a right to sell the underlying asset (‘long put’), the gross amount referred to in paragraph 1 shall be the lesser of the following two amounts:
το δικαίωμα προαίρεσης ή ο τίτλος επιλογής ενσωματώνει το δικαίωμα αγοράς του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού («long call») και συνδυάζεται με την υπόσχεση πώλησης συμμετοχών στο υποκείμενο μέσο («αρνητική θέση στο υποκείμενο στοιχείο ενεργητικού»).
the market value of the underlying security multiplied by the sum of specific and general market risk requirements for the underlying asset;
Στην περίπτωση που το δικαίωμα προαίρεσης ή ο τίτλος επιλογής ενσωματώνει δικαίωμα αγοράς του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού («long call») ή δικαίωμα πώλησης του υποκείμενου στοιχείου ενεργητικού («long put»), το ακαθάριστο ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 πρέπει να είναι το μικρότερο από τα ακόλουθα δύο ποσά:
the value of the position determined by the mark-to-market method or the mark-to-model method as provided in points (b) and (c) of Article 104(2) of Regulation (EU) No 575/2013 (‘market value of the option or warrant’).