natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά συνέπεια, με βάση τις τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές ΕΑΚ, και δεδομένου ότι το πρόγραμμα μη αμειβόμενης εργασίας Ε&Α περιορίζεται στις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις, το σχετικό ανώτατο όριο είναι 70 % για τη βιομηχανική έρευνα και 45 % για την πειραματική ανάπτυξη.
Since the Unpaid R&D Labour Scheme is limited to micro and small companies the relevant maximum ceiling is therefore 70 % for industrial research and 45 % for experimental development based on the current R&D&I Guidelines.
Η Αρχή δέχεται ότι αν αυξηθεί ο εταιρικός φόρος, η συνολική ένταση ενίσχυσης για τις πολύ μικρές και μικρές εταιρείες στο πλαίσιο του προγράμματος μη αμειβόμενης εργασίας Ε&Α μπορεί να αυξηθεί μέχρι τα εν λόγω μέγιστα επίπεδα.
The Authority accepts that if the corporate tax rate is raised the total aid intensity for micro and small companies under the Unpaid R&D Labour Scheme may increase up to these maximum levels.
Συμπερασματικά, η Αρχή εγκρίνει την ένταση ενίσχυσης του 27,8 % που εφαρμόζεται στις πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις και σημειώνει ότι αυτή μπορεί, ως αποτέλεσμα αύξησης του συντελεστή εταιρικής φορολογίας, να φθάσει στο 70 % για τη βιομηχανική έρευνα και το 45 % για την πειραματική ανάπτυξη.
In conclusion the Authority approves the aid intensity applicable to micro and small companies of 27,8 % and notes that this may, as a result of an increase in the corporate tax rate, rise to 70 % for industrial research and 45 % for experimental development.
Οι νορβηγικές αρχές πληροφόρησαν την Αρχή ότι οι κατευθυντήριες γραμμές για το πρόγραμμα μη αμειβόμενης εργασίας Ε&Α θα τροποποιηθούν επισήμως ώστε να αντικατοπτρίζουν τόσο το γενικό όριο για κάθε κατηγορία έρευνας όσο και το μέγιστο επίπεδο μέχρι το οποίο μπορεί να αυξηθεί η ενίσχυση σε περίπτωση αύξησης του φορολογικού συντελεστή [58].
The Norwegian authorities have informed the Authority that the Guidelines on the Unpaid R&D Labour Scheme will be formally modified in order to reflect both the general limit for each category of research and the maximum level up to which aid may be increased following a rise in the tax rate [58].
Στο σημείο 5.1.4 των κατευθυντήριων γραμμών ΕΑΚ παρατίθεται κατάλογος δαπανών που μπορούν να θεωρηθούν επιλέξιμες για τον υπολογισμό της έντασης ενίσχυσης.
Section 5.1.4 of the R&D&I Guidelines sets out a list of costs which are to be regarded as eligible for the purposes of calculating the aid intensity.
Στις δαπάνες αυτές περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, i) δαπάνες προσωπικού, που καλύπτουν τις δαπάνες για τους ερευνητές, τους τεχνικούς και το λοιπό προσωπικό υποστήριξης που απασχολούνται αποκλειστικά στις ερευνητικές δραστηριότητες, ii) συμπληρωματικά γενικά έξοδα που προκύπτουν άμεσα από το ερευνητικό έργο και iii) άλλες λειτουργικές δαπάνες, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων για υλικά, εφόδια και παρόμοια προϊόντα, που αφορούν άμεσα την ερευνητική δραστηριότητα [59].
Such cost items include, amongst others, (i) personnel costs which cover the costs of researchers, technicians and other support staff employed solely for the research activity; (ii) additional overheads incurred directly as a result of the research project; and (iii) other operating expenses, including costs of materials, supplies and similar products incurred directly as a result of the research activity [59].
Κοινοτικό πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα — εργασιακές δαπάνες
Community Research Framework Programme — labour costs
Στο σημείο 5.1.4 των κατευθυντήριων γραμμών ΕΑΚ δεν αναφέρεται τίποτα σχετικό με το εάν οι δαπάνες προσωπικού καλύπτουν και τις δαπάνες για μη αμειβόμενη εργασία.
Section 5.1.4 of the R&D&I Guidelines does not elaborate on whether personnel costs may cover the costs of unpaid labour.
Εντούτοις, η Αρχή θεωρεί ότι στοιχεία σχετικά με την ερμηνεία του εν λόγω όρου των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις μπορούν να ληφθούν εξετάζοντας πώς χρησιμοποιείται ο όρος αυτός στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος πλαισίου για την έρευνα [60].Όπως αναφέρεται στην απόφαση για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας, στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος πλαισίου δεν επιτρεπόταν να ληφθεί από την Κοινότητα χρηματοδοτική ενίσχυση για δαπάνες μη αμειβόμενης εργασίας.
However, the Authority considers that guidance for interpreting the term as used in the State Aid Guidelines can be obtained by examining how this term is being used in the context of the so-called Community Research Framework Programme [60].As stated in the decision to initiate the formal investigation procedure, under the Sixth Framework Programme financial support from the Community for unpaid labour costs could not be obtained.
Στο μέρος B.II.22.3 του παραρτήματος II της Γενικής Πρότυπης Συμφωνίας, που αφορά τη χορήγηση ενίσχυσης στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος πλαισίου, αναφερόταν ότι «στα φυσικά πρόσωπα δεν μπορεί να αποδοθεί εργασιακό κόστος σε σχέση με την προσωπική τους ενασχόληση στο έργο» ενώ στο μέρος B.II.19.1(a) αναφερόταν ότι το επιλέξιμο κόστος «πρέπει να είναι πραγματικό, οικονομικό και αναγκαίο για την εφαρμογή του έργου».
Part B.II.22.3 of Annex II to the General Model Agreement, used for the purposes of granting support under the Sixth Framework Programme, stated that ‘[p]hysical persons may not charge any labour cost in relation to their personal involvement in the project’ and in Part B.II.19.1(a) it appeared that eligible costs ‘must be actual, economic and necessary for the implementation for the project’.
Βάσει των ανωτέρω, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υιοθέτησε την άποψη ότι αν το ύψος του εργασιακού κόστους δεν μπορεί να υπολογιστεί και να καταχωρηθεί στα βιβλία της εταιρείας, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη ούτε στο πρόγραμμα πλαίσιο.
In this context the European Commission adopted the view that if the value of the labour costs could not be identified and registered in the books of the company, it could not be charged to the Framework Programme either.
Σύμφωνα με αυτά, η Αρχή, στην απόφασή της για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το πρόγραμμα μη αμειβόμενης εργασίας Ε&Α, εξέφρασε αμφιβολίες κατά πόσον οι δαπάνες για μη αμειβόμενη εργασία μπορούν να χαρακτηριστούν επιλέξιμο κόστος κατά την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών ΕΑΚ.
In line with this the Authority, in its decision to open the formal investigation procedure in relation to the Unpaid R&D Labour Scheme, expressed doubts as to whether unpaid labour costs could qualify as eligible costs within the meaning of the R&D&I Guidelines.
Ωστόσο, αυτή τη στιγμή έχει εγκριθεί ήδη το έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο το οποίο προβλέπει ότι, υπό ορισμένες συνθήκες, μπορεί να αιτηθεί ενίσχυση για δαπάνες που δεν είναι ‘πραγματικές’.
However, the Seventh Framework Programme has now been adopted and provides that, under certain conditions, support can be requested for costs which are not ‘actual’ [61].
Στο πλαίσιο αυτό, η τυποποιημένη συμφωνία ενισχύσεων που χρησιμοποιείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (η Γενική Πρότυπη Συμφωνία στήριξης στο πλαίσιο του έβδομου προγράμματος πλαισίου) αναφέρει ότι, κατά παρέκκλιση της γενικής απαίτησης ότι το επιλέξιμο κόστος πρέπει να είναι πραγματικό, «οι δικαιούχοι μπορεί να επιλέξουν να δηλώσουν μέσο κόστος δαπανών προσωπικού αν βασίζεται σε πιστοποιημένη μεθοδολογία εγκεκριμένη από την Επιτροπή και συνεπή με τις αρχές διαχείρισης και τις συνήθεις λογιστικές πρακτικές του δικαιούχου. Το μέσο κόστος δαπανών προσωπικού που χρεώνονται σε αυτή τη συμφωνία ενίσχυσης από δικαιούχο που διαθέτει πιστοποιητικό για τη μεθοδολογία θεωρείται ότι δεν διαφέρει σημαντικά από το πραγματικό κόστος δαπανών προσωπικού» [62].
In this regard the standard grant agreement used by the European Commission (the General Model Agreement on support under the Seventh Framework Programme) states that, notwithstanding the general requirement that eligible costs must be actual, ‘beneficiaries may opt to declare average personnel costs if based on a certified methodology approved by the Commission and consistent with the management principles and usual accounting practices of the beneficiary. Average personnel costs charged to this grant agreement by a beneficiary having provided a certificate on the methodology are deemed not to significantly differ from actual personnel costs’ [62].
Στα σχετικά κείμενα οδηγιών διευκρινίζεται ότι ο προαναφερόμενος κανόνας, ο οποίος αναφέρεται ως «μέθοδος μέσου κόστους δαπανών προσωπικού με βάση πιστοποιημένη μεθοδολογία», παρέχει σε i) φυσικά πρόσωπα εξομοιούμενα με ΜΜΕ και ii) ιδιοκτήτες ΜΜΕ που δεν λαμβάνουν μισθό για την εργασία τους στη ΜΜΕ, να υποβάλλουν αίτηση και να λάβουν ενίσχυση για τις SME για δραστηριότητές τους σε σχέση με έργα Ε&Α.
In the relevant guidance documents, it is explained that the abovementioned rule, which is referred to as the ‘average personnel costs method based on a certified methodology’, allows (i) physical persons assimilated to a SME; and (ii) SME owners who do not receive a salary for their work for the SME, the possibility to apply and receive support for their work efforts in relation to R&D projects.
Αν και δεν υπάρχει ρητή απαίτηση σχετικά με το ποια μεθοδολογία πρέπει να χρησιμοποιείται, από τα κείμενα οδηγιών καθίσταται σαφές ότι, στο πλαίσιο του κοινοτικού προγράμματος, «πιστοποιημένη μεθοδολογία» σημαίνει ότι πρέπει ένας ελεγκτής να πιστοποιήσει τη μεθοδολογία που αποτελεί τη βάση υπολογισμού της αξίας των δραστηριοτήτων ή του «εργασιακού κόστους» (δηλαδή, στην πράξη, του ωρομισθίου).
While there is no explicit requirement as to which methodology should be used, it is clear from the guidance documents that, under the Community programme, a ‘certified methodology’ means that an auditor has to certify the methodology forming the basis for calculating the value of the work efforts or ‘labour costs’ (that is, effectively, the hourly rate).
Όσον αφορά τις αποδεκτές μεθοδολογίες, η Αρχή παρατηρεί κατ’ αρχήν ότι οι οδηγίες σχετικά με τα φυσικά πρόσωπα παραπέμπουν σε μεθοδολογία ταυτοποίησης του ωρομισθίου μέσω του εισοδήματος (π.χ. φορολογικές δηλώσεις).
In relation to acceptable methodologies, the Authority first observes that the guidance in relation to physical persons makes reference to a methodology for identifying the hourly rate by means of income (e.g. tax declarations) [63].
Ωστόσο, υπό το πρίσμα ιδίως των οδηγιών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην περίπτωση των ιδιοκτητών ΜΜΕ που δεν παίρνουν μισθό και δεν μπορούν έτσι να εγγράψουν το εργασιακό τους κόστος στους λογαριασμούς της εταιρείας, οι οποίες αναφέρουν ότι το κόστος μπορεί να υπολογιστεί κατ’ εκτίμηση, η Αρχή θεωρεί ότι η παραπομπή σε μεθοδολογία που βασίζεται στο εισόδημα δεν είναι επαρκής ώστε να αποκλειστεί αυτομάτως η χρήση εναλλακτικών μεθοδολογιών.
However, particularly in light of the guidance by the European Commission in the case of SME owners not receiving a salary and unable to show any trace of their labour costs in the accounts of the company, which indicate that costs can be calculated using estimates, the Authority considers that the reference to an income-based methodology is not sufficient to automatically exclude the use of alternative methodologies.
Έτσι, η Αρχή έχει την άποψη ότι και στις δύο ανωτέρω περιπτώσεις i) και ii), η ύπαρξη εισοδήματος δεν αποτελεί από μόνη της όρο επιλεξιμότητας για ενίσχυση και ότι μπορούν να δίνουν δεκτές για τον προσδιορισμό ωρομισθίου και άλλες μεθοδολογίες.Σχετικά με τη μεθοδολογία που προτείνεται από τις νορβηγικές αρχές, η Αρχή παρατηρεί αρχικά ότι η μέθοδος του υπολογισμού του 1,6 ‰ του ονομαστικού ετήσιου μισθού προσδιορίζει ένα ωρομίσθιο το οποίο δεν περιλαμβάνει μόνον το στοιχείο του κόστους εργασίας αλλά και ένα στοιχείο «άλλων λειτουργικών δαπανών».
On this basis the Authority has taken the view that, for both (i) and (ii) above, the presence of income is not in and of itself a condition for being eligible for support and that other methodologies for determining an hourly rate may be acceptable.Turning to the methodology proposed by the Norwegian authorities, the Authority observes, as a preliminary point, that the approach of calculating 1,6 ‰ of nominal annual salary identifies an hourly rate which includes not only a labour cost element but also an element of ‘other operating costs’.
Έτσι, αν και σκοπός της παρούσας ανάλυσης είναι να ελέγξει κατά πόσον το εργασιακό κόστος είναι επιλέξιμο, είναι αναγκαίο επίσης, για να μπορέσει να εξαχθεί ένα τελικό συμπέρασμα ως προς το κατά πόσον η μεθοδολογία είναι αποδεκτή, να ελέγξει κατά πόσο το στοιχείο των «άλλων λειτουργικών δαπανών» συνιστά στοιχείο επιλέξιμου κόστους βάσει των κατευθυντήριων γραμμών ΕΑΚ.
So, although the purpose of the present analysis is to verify whether the labour costs are eligible, it is also necessary, in order to be able to draw a final conclusion on whether the methodology is acceptable, to verify whether the element relating to ‘other operating costs’ qualifies as an eligible cost under the R&D&I Guidelines.
Συνεπώς, τα δύο αυτά στοιχεία εξετάζονται παρακάτω ξεχωριστά.
These two elements are therefore addressed separately below.
Κόστος «μη αμειβόμενης» εργασίας
‘Unpaid’ labour costs
Όσον αφορά το κόστος της μη αμειβόμενης εργασίας, το στοιχείο αυτό της μεθοδολογίας ορίζεται με απλή παραπομπή σε μισθολογικά στατιστικά στοιχεία.
With respect to the costs attributable to unpaid labour, this element of the methodology is simply defined by reference to wage statistics.
Πράγματι, η προτεινόμενη μεθοδολογία υποθέτει ότι το στοιχείο του εργασιακού κόστους ισοδυναμεί με το αποτέλεσμα που θα προέκυπτε αν το ωρομίσθιο υπολογιζόταν διαιρώντας τον ονομαστικό ετήσιο μισθό του βιομηχανικού εργάτη δια του μέσου όρου των ετήσιων ωρών εργασίας, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του 2005.
Indeed, the proposed methodology implies that the labour cost element is equivalent to what would have been the result if the hourly rate would have been identified by dividing annual average working hours by the nominal annual industrial worker’s salary, as it appears from statistics for 2005.
Το στοιχείο του εργασιακού κόστους για το μισθό του βιομηχανικού εργάτη αντιστοιχεί σε ένα ωρομίσθιο ύψους 232,20 NOK (348300/1500).
The labour cost element for an industrial worker’s salary corresponds to an hourly rate of NOK 232,20 (348300/1500).
Η Αρχή θεωρεί ότι εφόσον το ωρομίσθιο οριστεί με βάση τις επίσημες μισθολογικές στατιστικές (για το 2005), δεν επέρχεται διόγκωση του στοιχείου του εργασιακού κόστους.
The Authority considers that an hourly rate which is defined by reference to official wage statistics (for 2005) ensures that the labour cost element is not inflated.
Επιπλέον, το γεγονός ότι το ωρομίσθιο προσδιορίζεται με αναφορά στον ετήσιο μισθό του βιομηχανικού εργάτη (αντί του πολύ υψηλότερου μισθού ενός π.χ. πολιτικού μηχανικού) σημαίνει ότι το στοιχείο του εργασιακού κόστους κρατιέται σε σχετικώς χαμηλά επίπεδα [64].
Moreover, the fact that the hourly rate is determined by reference to the annual industrial worker’s salary (as opposed to the much higher salary of, say, a civil engineer) means that the labour cost element is kept at a relatively low level [64].
Τέλος, το γεγονός ότι οι δηλούμενες ώρες μη αμειβόμενης εργασίας πρέπει να συνυπογράφονται από τον διαχειριστή έργου και να πιστοποιούνται από ένα λογιστή για κάθε αίτηση χορήγησης ενίσχυσης, εξασφαλίζει την ύπαρξη λογιστικού ελέγχου ο οποίος είναι σύμφωνος – αν όχι και αυστηρότερος – με την πιστοποίηση ελέγχου που αναφέρεται στη Γενική Πρότυπη Συμφωνία στο πλαίσιο του έβδομου προγράμματος πλαισίου [65].
Finally, the fact that the reported unpaid labour hours must be co-signed by the project manager and be certified by an accountant for each grant application ensures the presence of an audit control which is in line with — or even stricter than — the audit certification referred to in the General Model Agreement under the Seventh Framework Programme [65].
Τέλος, η Αρχή σημειώνει ότι έλεγχος διενεργείται επιπλέον και από το Νορβηγικό Συμβούλιο Έρευνας, το οποίο επαληθεύει αν τα δηλούμενα στοιχεία δεν είναι προδήλως εσφαλμένα.
Finally, the Authority notes that, in addition, control is also exercised by the Norwegian Research Council, which verifies that the declared numbers are not manifestly incorrect.
Βάσει των ανωτέρω, η Αρχή συμπεραίνει ότι η ταυτοποίηση του στοιχείου του κόστους της μη αμειβόμενης εργασίας στη μεθοδολογία προσδιορισμού του ωρομισθίου είναι αποδεκτή.
In these circumstances the Authority concludes that the identification of the unpaid labour cost element in the methodology for determining the hourly rate is acceptable.
Συνεπώς, το κόστος της μη αμειβόμενης εργασίας, εξεταζόμενο μεμονωμένα, εντάσσεται στις επιλέξιμες δαπάνες προσωπικού κατά την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών ΕΑΚ.
The unpaid labour costs, considered in isolation, therefore qualify as eligible personnel costs within the meaning of the R&D&I Guidelines.
«Άλλες λειτουργικές δαπάνες»
‘Other operating costs’
Η Αρχή θεωρεί ότι η περιγραφή των «άλλων λειτουργικών δαπανών» στο πλαίσιο του προγράμματος μη αμειβόμενης εργασίας Ε&Α (βλέπε σημείο 2.3 του μέρους Ι του παρόντος) αντιστοιχεί σε επιλέξιμο κόστος με τη μορφή των «συμπληρωματικών γενικών εξόδων» ή/και «άλλων δαπανών λειτουργίας» των στοιχείων ε) και στ) του σημείου 5.1.4 των κατευθυντήριων γραμμών ΕΑΚ.
The Authority considers that the description of ‘other operating costs’ under the Unpaid R&D Labour Scheme (set out in Section 2.3 of Part I hereof) corresponds to eligible costs in the form of ‘additional overheads’ and/or ‘other operating expenses’ in subparagraphs (e) and (f) of Section 5.1.4 of the R&D&I Guidelines.
Το ύψος του λειτουργικού κόστους υπολογίζεται αυτομάτως σε ωριαία βάση ανά υπάλληλο με βάση το μισθό ενός βιομηχανικού εργάτη — αντί με βάση τα αναγραφόμενα σε τιμολόγια στοιχεία κόστους [66].
The level of the operating costs is calculated automatically on an hourly basis per employee in relation to the salary of an industrial worker — rather than being based on the cost level stated in invoices [66].
Ωστόσο, το στοιχείο του λειτουργικού κόστους στο πλαίσιο της μεθοδολογίας υπολογίστηκε με βάση την έρευνα που διεξήγαγε το Νορβηγικό Συμβούλιο Έρευνας σε διάφορες εταιρείες.
However, the operating cost element under the methodology has been calculated on the basis of the company review carried out by the Norwegian Research Council.
Έτσι εξασφαλίζεται ότι τα επίπεδα του λειτουργικού κόστους είναι ρεαλιστικά.
This ensures that the level of operating costs is realistic.
Επιπλέον, το μερίδιο του λειτουργικού κόστους υπολογίζεται με βάση το χαμηλό μισθό του βιομηχανικού εργάτη και έτσι το στοιχείο του λειτουργικού κόστους παραμένει σε ένα σταθερό μέγιστο επίπεδο σε ωριαία βάση.
Moreover, the share of operating costs is calculated on the basis of the low salary of the industrial worker and the operating cost element remains at a fixed maximum on an hourly basis.
Βάσει των ανωτέρω, και λαμβάνοντας υπόψη ότι το κατά πόσον το λειτουργικό κόστος έχει προκύψει πραγματικά ελέγχεται μέσω τιμολογίων ως μέρος του λογιστικού ελέγχου, η Αρχή θεωρεί ότι η προτεινόμενη μεθοδολογία αποτελεί έναν αποδεκτό τρόπο ταυτοποίησης του ύψους των «άλλων λειτουργικών δαπανών» και, συνεπώς, συνιστά επιλέξιμο κόστος στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών ΕΑΚ.
On this basis, and taking into account that the actual incurrence of operating costs is verified via invoices as part of the audit control, the Authority considers that the proposed methodology constitutes an acceptable manner of identifying the level of ‘other operating costs’ and they therefore qualify as eligible costs under the R&D&I Guidelines.
Συμπέρασμα για τη μεθοδολογία
Conclusion on methodology
Συμπερασματικά, η Αρχή θεωρεί ότι, με βάση την κατ’ αρχή μεταβολή στο πλαίσιο του έβδομου προγράμματος πλαισίου, το κόστος της μη αμειβόμενης εργασίας μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιλέξιμο κόστος, ανάλογα με τη μεθοδολογία που επιλέγεται για την ταυτοποίηση του ωρομισθίου.
In conclusion, the Authority considers that, based on the change in principle under the Seventh Framework Programme, unpaid labour costs may qualify as eligible costs, depending on the methodology chosen for identifying the hourly rate.
Όπως φαίνεται από τα ανωτέρω, η Αρχή θεωρεί ότι στο πλαίσιο της μεθοδολογίας που προτείνεται από τις νορβηγικές αρχές, ο τρόπος με τον οποίο προσδιορίζονται τα επίπεδα τόσο του στοιχείου του εργασιακού κόστους όσο και του στοιχείου του λειτουργικού κόστους, είναι αποδεκτός.
As appears from the above, the Authority considers that under the methodology proposed by the Norwegian authorities, the manner in which the level of both the labour cost element and the operating cost element is fixed, is acceptable.
Κατά συνέπεια, η μεθοδολογία εγκρίνεται και το κόστος χαρακτηρίζεται ως επιλέξιμο βάσει των κατευθυντήριων γραμμών ΕΑΚ.
Hence, the methodology is approved and the costs qualify as eligible under the R&D&I Guidelines.
Το συμπέρασμα αυτό συμφωνεί και με τη θέση που έλαβε η Αρχή το 2002 στην απόφασή της για το Skattefunn Scheme, βάσει της οποίας η Αρχή ενέκρινε μια παρόμοια μεθοδολογία για τον προσδιορισμό (του επιπέδου) επιλέξιμου κόστους [67].Αν και βάσει της προτεινόμενης μεθοδολογίας εφαρμόζεται ένα μόνον ωρομίσθιο, ακόμη κι αν οι δυνητικοί δικαιούχοι στο πλαίσιο του προγράμματος διαφέρουν από πλευράς μεγέθους, υπενθυμίζεται ότι οι νορβηγικές αρχές αποφάσισαν να περιορίσουν την εφαρμογή του προγράμματος μόνον σε πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις οπότε οι δυνητικοί δικαιούχοι αντιπροσωπεύουν μια μάλλον ομοιογενή ομάδα.
This conclusion is also in line with the position taken by the Authority in 2002 in its decision on the Skattefunn Scheme, in the context of which the Authority approved an identical methodology for determining (the level of) eligible costs [67].Although the proposed methodology implies that one single hourly rate is applied even if the potential beneficiaries under the scheme may vary in size, it is recalled that the Norwegian authorities have decided to limit the scheme to micro and small companies and the potential beneficiaries therefore represent a rather homogeneous group.
Κατά συνέπεια, η Αρχή εγκρίνει τη χρήση ενός μόνον κοινού ωρομισθίου.
The Authority therefore approves of the use of one common rate.
Σύμφωνα με το τμήμα 6 των κατευθυντήριων γραμμών ΕΑΚ, το στοιχείο της δημιουργίας κινήτρου θεωρείται ότι πληρούται αυτομάτως αν το έργο ΕΑΚ στο οποίο παρέχεται ενίσχυση δεν έχει αρχίσει πριν από την αίτηση για ενίσχυση, ο δικαιούχος της ενίσχυσης είναι ΜΜΕ και το ποσό της ενίσχυσης είναι μικρότερο από 7,5 εκατ. ευρώ ανά έργο και ανά ΜΜΕ [68].
According to Section 6 of the R&D&I Guidelines an incentive effect is automatically considered to be present where the aided R&D&I project has not started before the application for support, the aid beneficiary is a SME and the aid amount is below EUR 7,5 million per project per SME [68].
Όπως αναφέρεται παραπάνω, οι νορβηγικές αρχές περιόρισαν το πρόγραμμα μη αμειβόμενης εργασίας Ε&Α σε μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.
As appears from above, the Norwegian authorities have limited the Unpaid R&D Labour Scheme to small and micro companies.
Ακόμη, λόγω του ότι το επιλέξιμο κόστος στο πλαίσιο του προγράμματος μη αμειβόμενης εργασίας Ε&Α υπόκειται σε σταθερό ανώτατο όριο επιλέξιμου κόστους ύψους 2 εκατ. NOK ετησίως ανά επιχείρηση και του ότι η προβλεπόμενη ένταση ενίσχυσης είναι 27,8 %, το μέγιστο ύψος της χορηγούμενης ενίσχυσης ανά επιχείρηση κατ’ έτος είναι 556000 ΝΟΚ (περίπου 70500 ευρώ), ποσό το οποίο υπολείπεται κατά πολύ του προαναφερθέντος στις κατευθυντήριες γραμμές ΕΑΚ μέγιστου ορίου.
Moreover, in view of the fact that eligible costs under the Unpaid R&D Labour Scheme are subject to a fixed ceiling of eligible costs of NOK 2 million annually per undertaking and that the applicable aid intensity is 27,8 %, the maximum value of aid granted per undertaking in any one year would be NOK 556000 (approximately EUR 70500), which is far below the abovementioned maximum limit.