natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ταυτόχρονα, η μητρική εταιρεία θα μπορούσε να χορηγήσει δική της χωριστή εισφορά ομίλου στη θυγατρική.
Simultaneously, the parent company could grant its own separate group contribution to the subsidiary.
Η τελευταία εισφορά ομίλου δεν θα ήταν φορολογητέα για την αποδέκτρια θυγατρική, εφόσον η μητρική εταιρεία, λόγω των δικών της φορολογικών ελλειμμάτων δεν θα ήταν σε θέση να εκπέσει αυτό το ποσό.
The latter group contribution would not be taxable for the receiving subsidiary as the parent company due to its own tax losses would not be in a position to deduct it.
Πράγματι, οι δύο εισφορές ομίλου θα είχαν ως αποτέλεσμα να μπορεί η θυγατρική να εξαλείψει την φορολογική της βάση χωρίς να αλλοιώνεται η καθαρή θέση της.
In effect, the two group contributions would imply that the subsidiary could eliminate its tax base without eroding its net equity.
Οι νορβηγικές αρχές έχουν επιβεβαιώσει ότι η AS Sporveisbussene δεν συμμετείχε σε καμία κυκλική εισφορά την περίοδο 2000–2004.
The Norwegian authorities have confirmed that no circular contributions involving AS Sporveisbussene were carried out in 2000–2004.
«Τυποποιημένος υπολογισμός κόστους για τις τακτικές υπηρεσίες μεταφοράς με λεωφορείο της AS Sporveisbussene», έκθεση της Asplan Viak AS της 25.5.2012, προσαρτάται ως παράρτημα 13 στην επιστολή των νορβηγικών αρχών της 4.6.2012 (αριθ. αναφοράς 636738).
“Standard cost calculation for the scheduled bus operations of AS Sporveisbussene”, report by Asplan Viak AS dated 25.5.2012, enclosed as Annex 13 to the letter from the Norwegian authorities of 4.6.2012 (Event No 636738).
Πρέπει να επισημανθεί ότι, παρά τα πορίσματα της έκθεσης Asplan Viak, στις παρατηρήσεις τους επί της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας, οι νορβηγικές αρχές δεν ισχυρίζονται ότι η χορηγηθείσα στην AS Sporveisbussene αντιστάθμιση πληροί τα κριτήρια Altmark, βλ. εκτίμηση κατωτέρω.
It must be pointed out that despite the findings in the Asplan Viak Report, the Norwegian authorities, in their comments to the opening decision, do not argue that the compensation granted to AS Sporveisbussene meets the Altmark criteria, see the assessment below.
Υπόθεση SA.21654 (ex NN-69/2007 και C-6/2008) Public Commercial Property Åland Industrihus, ΕΕ L 125 της 12.5.2012, σ. 33.
Case SA.21654 (ex NN-69/2007 and C-6/2008) Public Commercial Property Åland Industrihus, OJ L 125 12.5.2012 p. 33.
Κατά της απόφασης έχει ασκηθεί αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου (βλ. υπόθεση T-212/12).
The Decision has been challenged before the General Court (see Case T-212/12).
Με βάση τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή της η Αρχή κατά την έκδοση της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας, συνάγεται ότι ο Δήμος του Όσλο δεν είχε γίνει αποκλειστικός ιδιοκτήτης της AS Oslo Sporveier μέχρι τον Ιούλιο του 2006 (βλ. υποσημείωση 27 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας).
The information available to the Authority at the time of the opening decision indicated that Oslo Municipality did not become the sole owner of AS Oslo Sporveier until July 2006 (see the opening decision at footnote 27).
Στις παρατηρήσεις τους επί της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας, οι νορβηγικές αρχές διευκρίνισαν ότι ο Δήμος του Όσλο αγόρασε τα μερίδια των μετόχων μειοψηφίας το 2002.
In their observations to the opening decision, the Norwegian authorities clarified that Oslo Municipality actually bought the holdings of the minority share holders in 2002.
Βλ. απόφαση για την κίνηση διαδικασίας, αιτιολογικές σκέψεις 103–108, και ιδίως την αιτιολογική σκέψη 105.
See the opening decision at paragraphs 103–108, in particular paragraph 105.
Υπόθεση C-280/00 Altmark, Συλλογή 2003, σ. I-7747.
Case C-280/00 Altmark [2003] ECR I-7747.
Βλ. μεταξύ άλλων, υπόθεση C-409/00 Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. I-1487, σκέψη 47· υπόθεση C-88/03 Πορτογαλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. I-7115, σκέψη 54.
See among others Case C-409/00 Spain v Commission [2003] ECR I-1487, paragraph 47; Case C-88/03 Portugal v Commission [2006] ECR I-7115, paragraph 54.
ΕΕ L 379 της 28.12.2006 σ. 5, ενσωματώθηκε στη Συμφωνία ΕΟΧ, σημείο 1α του παραρτήματος XV.
OJ L 379 28.12.2006 p. 5, incorporated in the EEA agreement at point 1ea of Annex XV.
Βλ. απόφαση της Επιτροπής της 21.9.2005 σχετικά με την εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης N 192/1997 από την Ιταλία – Αυτόνομη επαρχία Bolzano (ΕΕ L 383 της 28.12.2006, σ. 1, αιτιολογικές σκέψεις 129-133)· απόφαση της Επιτροπής της 27.7.2011 σχετικά με την κρατική ενίσχυση για τη χρηματοδότηση της ανίχνευσης μεταδοτικών σπογγωδών εγκεφαλοπαθειών (ΜΣΕ) σε βοοειδή που χορήγησε το Βέλγιο (ΕΕ L 274 της 19.10.2011, σ. 36), μέρος 6, άρθρο 1, αιτιολογική σκέψη 133.
See Commission Decision of 21.9.2005 on the implementation of an aid scheme N 192/1997 by Italy – Autonomous Province of Bolzano (OJ L 383 28.12.2006 p. 1, paragraphs 129-133); Commission Decision of 27.7.2011 concerning the State aid for financing screening of transmissible spongiform encephalopathies TSE in bovine animal implemented by Belgium (OJ L 274 19.10.2011 p. 36), part 6, Article 1, paragraph 133.
Συναφώς, πρέπει να επισημανθεί ότι ο γενικός κανονισμός για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που ίσχυε όταν πραγματοποιήθηκε η εισφορά κεφαλαίου ήταν ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής της 12.1.2001 σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας.
In this regard, it has to be pointed out that the general de minimis Regulation in force at the time this capital injection took place was Commission Regulation (EC) No 69/2001 of 12.1.2001 on the application of Articles 87 and 88 of the EC Treaty to de minimis aid.
Ο εν λόγω κανονισμός δεν εφαρμοζόταν, ωστόσο, στον τομέα των μεταφορών.
This Regulation however did not apply to the transport sector.
Όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 «[…] ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε ενισχύσεις που έχουν χορηγηθεί πριν από την έναρξη ισχύος του σε επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στον τομέα των μεταφορών […]».
As stated in Article 5, paragraph 1, of Commission Regulation (EC) No 1998/2006 “[…] this Regulation shall apply to aid granted before its entry into force to undertakings active in the transport sector […]”.
Υπόθεση C-39/94 SFEI v La Poste, Συλλογή 1996, σ. I-3547, σκέψη 60.
Case C-39/94 SFEI v La Poste [1996] ECR I-3547, at paragraph 60.
Η αρχή αυτή εξηγείται στο μέρος VI των κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής σχετικά με την αντιστάθμιση για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας στις επιχειρήσεις που ανήκουν στην ιδιοκτησία του κράτους και τις ενισχύσεις σε δημόσιες υπηρεσίες, την εφαρμογή των διατάξεων για τις κρατικές ενισχύσεις σε δημόσιες επιχειρήσεις στον μεταποιητικό κλάδο.
This principle is explained in the Authority’s guidelines Part VI Rules on public service compensation, state ownership of enterprises and aid to public enterprises, application of state aid provisions to public enterprises in the manufacturing sector.
Ενδεικτικά, βλ. Γνώμη του Γενικού Εισαγγελέα Jacobs στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-278/92, C-279/92 και C-280/92 Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. I-4103, σκέψη 28.
Cf. for example Opinion of Advocate General Jacobs, Joined Cases C-278/92, C-279/92 and C-280/92 Spain v Commission [1994] ECR I-4103, at paragraph 28.
Βλ. υπόθεση 40/85 Βέλγιο κατά Επιτροπής (Boch), Συλλογή 1986, σ. 2321, σκέψη 13· υπόθεση C-301/87 Γαλλία κατά Επιτροπής (Boussac), Συλλογή 1990, σ. I-307, σκέψεις 39–40· υπόθεση C-303/88 Ιταλία κατά Επιτροπής (Lanerossi), Συλλογή 1991, σ. I-1433, σκέψη 24.
See also Case 40/85 Belgium v Commission (Boch) [1986] ECR 2321, at paragraph 13; Case C-301/87 France v Commission (Boussac) [1990] ECR I-307, at paragraphs 39–40; Case C-303/88 Italy v Commission (Lanerossi) [1991] ECR I-1433, at paragraph 24.
Βλ. επίσης κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων κρατικών ενισχύσεων στους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς, όπου η παράγραφος 93 αναφέρει ότι: «Κατά την άσκηση εμπορικών δραστηριοτήτων, η δημόσια ραδιοτηλεόραση θα πρέπει να είναι υποχρεωμένη να τηρεί τις αρχές της αγοράς και, όταν ενεργεί μέσω εμπορικών θυγατρικών, θα πρέπει να διατηρεί αποστάσεις από τις θυγατρικές αυτές. Τα κράτη της ΕΖΕΣ θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι η δημόσια ραδιοτηλεόραση σέβεται την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, πραγματοποιεί τις εμπορικές της επενδύσεις σύμφωνα με την αρχή του επενδυτή σε οικονομία αγοράς, και δεν επιδίδεται σε αντιανταγωνιστικές πρακτικές όσον αφορά τους ανταγωνιστές της, στηριζόμενη στην κρατική χρηματοδότησή της».
See also the Authority’s Guidelines on the application of state aid rules on public service broadcasting, where at point 93 it is stated that: “(w)hen carrying out commercial activities, public service broadcasters shall be bound to respect market principles and, when they act through commercial subsidiaries, they shall keep arm’s length relations with these subsidiaries. EFTA States shall ensure that public service broadcasters respect the arm’s length principle, undertake their commercial investments in line with the market economy investor principle, and do not engage in anti-competitive practices with regard to their competitors, based on their public funding”.
Αιτιολογικές σκέψεις 105–108.
Paragraphs 105–108.
Το άρθρο 2 της οδηγίας 2006/111/ΕΚ της Επιτροπής για τη διαφάνεια των χρηματοοικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και δημοσίων επιχειρήσεων (ΕΕ L 318 της 17.11.2006, σ. 17), ενσωματώθηκε στο σημείο 1α του παραρτήματος XV της συμφωνίας ΕΟΧ.
Article 2 of Commission Directive 2006/111/EC on the transparency of financial relations between Member States and public undertakings (OJ L 318 17.11.2006 p. 17), incorporated at point 1a of Annex XV to the EEA Agreement.
Όσον αφορά, ιδίως, το επίδομα ποιότητας που χορήγησε η AS Oslo Sporveier στην AS Sporveisbussene ύψους 3,9 εκατ. ΝΟΚ, η Αρχή κατανοεί ότι τα κεφάλαια προέρχονται από κρατικούς πόρους, ή ότι η πληρωμή δεν καταλογίζεται στο κράτος.
As regards, in particular, the quality bonus from AS Oslo Sporveier to AS Sporveisbussene of NOK 3,9 million, the Authority understands that the funds stem from state resources, or that the payment is imputable to the State.
Εφόσον ο Δήμος του Όσλο εμπλέκεται σε όλα τα θέματα εμπορικής σημασίας που αφορούν την παροχή τακτικών υπηρεσιών μεταφοράς με λεωφορεία στην περιφέρεια του Όσλο και η AS Oslo Sporveier είναι εταιρεία που ανήκει στο κράτος, η Αρχή συμπεραίνει ότι, στην πράξη, πρέπει να κριθεί καταλογιστέα στο κράτος και ότι ενέχονται κρατικοί πόροι κατά την έννοια του άρθρου 106 παράγραφος 1 της Συμφωνίας ΕΟΧ.
As Oslo Municipality is involved in all issues of commercial importance relating to the provision of scheduled bus transport in the Oslo region, and AS Oslo Sporveier is a publicly-owned company, the Authority concludes that the transaction must be held to be imputable to the State and thus represent state resources within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement.
Υπόθεση C-35/96 Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 1998, σ. I-3851 σκέψη 36.
Case C-35/96 Commission v Italy [1998] ECR I-3851 at paragraph 36.
Βλ. επίσης υπόθεση T-289/03 BUPA, Συλλογή 2008, σ. II-81.
See also Case T-289/03 BUPA [2008] ECR II-81.
Υπόθεση C-280/00 Altmark, Συλλογή 2003, σ. I-7747, σκέψεις 89–93.
Case C-280/00 Altmark [2003] ECR I-7747, paragraphs 89–93.
Υπόθεση C-280/00 Altmark, Συλλογή 2003, σ. I-7747, σκέψεις 94–95.
Case C-280/00 Altmark [2003] ECR I-7747, paragraphs 94–95.
Υπόθεση C-143/99 Adria-Wien Pipeline and Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke, Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψη 41.
Case C-143/99 Adria-Wien Pipeline and Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke ECR [2001] I-8365, paragraph 41.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις E-5/04, E-6/04 και E-7/04, Fesil and Finnfjord και λοιποί κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, Συλλογή 2005, έκθεση Δικαστηρίου ΕΖΕΣ 117, σκέψη 93.
Joined Cases E-5/04, E-6/04 and E-7/04, Fesil and Finnfjord and Others v EFTA Surveillance Authority [2005] EFTA Court Report 117 at paragraph 93.
Επιπλέον, το Δικαστήριο παρατήρησε στην απόφαση Altmark ότι, από το 1995, αρκετά κράτη μέλη είχαν ελευθερώσει με τη θέλησή τους ορισμένες αγορές αστικών, προαστιακών ή περιφερειακών μεταφορών με συμμετοχή, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού, επιχειρήσεων άλλων κρατών μελών.
Moreover, the Court of Justice observed in the Altmark judgment that since 1995 several EU Member States had voluntarily opened up certain urban, suburban or regional transport markets to competition from undertakings established in other EU Member States.
Επομένως, ο κίνδυνος να επηρεαστούν οι συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών δεν ήταν υποθετικός, αλλά πραγματικός, εφόσον η αγορά ήταν ανοικτή στον ανταγωνισμό (σκέψεις 69 και 79).
The risk to inter-Member State trade was thus not hypothetical but real, as the market was open to competition (paragraphs 69 and 79).
Σκέψεις 77 και 82 της απόφασης Altmark.
Paragraphs 77 and 82 of the Altmark judgment.
Βλ. επίσης υπόθεση 102/87 Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1988, σ. 4067, σκέψη19· υπόθεση C-305/89 Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ. I-1603, σκέψη 26.
See also Case 102/87 France v Commission [1988] ECR 4067, paragraph 19; Case C-305/89 Italy v Commission [1991] ECR I-1603, paragraph 26.
Σκέψεις 50 και 53.
Paragraphs 50 and 53.
Βλ. άρθρο 1.1 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3.
Cf. Article 1.1 of Part I of Protocol 3.
Οι όροι «καθεστώτα ενισχύσεων» και «συστήματα ενισχύσεων» πρέπει να θεωρούνται συνώνυμα κατά την άποψη της Αρχής.
The terms “aid schemes” and “systems of aid” are to be treated as synonyms in the Authority’s view.
Βλ. Sinnaeve/Slot, The new Regulation on State aid Procedures, Common Market Law Review 36/1999, σ. 1153, υποσημείωση 28.
Cf. Sinnaeve/Slot, The new Regulation on State aid Procedures, Common Market Law Review 36/1999, p. 1153, footnote 28.
Κανονισμός αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ.1).
Council Regulation 659/1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty (OJ L 83 27.3.1999 p. 1).
Βλ. απόφαση της Αρχής αριθ. 405/08/COL HFF (ΕΕ L 79, της 25.3.2010, σ. 40 και Συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 14 της 25.3.2010, σ. 20), κεφάλαιο II.2.3.1, σ. 23: «Η κρατική εγγύηση που παρέχεται σε όλους τους κρατικούς οργανισμούς για όλες τις υποχρεώσεις τους απορρέει από γενικούς άγραφους κανόνες του ισλανδικού δημόσιου δικαίου που προηγούνται χρονικά της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ. Η εγγύηση ισχύει για όλους τους κρατικούς οργανισμούς, ανεξάρτητα από το πότε ιδρύθηκαν και από τις δραστηριότητές τους ή τις αλλαγές στις εν λόγω δραστηριότητες. Αυτό το ενδεχόμενο μέτρο ενίσχυσης πρέπει να θεωρηθεί καθεστώς το οποίο εμπίπτει στον ορισμό του άρθρου 1 στοιχείο δ) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου.»
See the Authority’s Decision No 405/08/COL HFF (OJ L 79 25.3.2010 p. 40 and the EEA Supplement No. 14, 25.3.2010, p. 20), Chapter II.2.3.1, p. 23: “The State guarantee on all State institutions for all their obligations follows from general unwritten rules of Icelandic public law predating the entry into force of the EEA Agreement. The guarantee is applicable to all State institutions, regardless of when they are established, or of their activities, or changes in those activities. This possible aid measure must be regarded as a scheme falling within the definition in Article 1 (d) in part II of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.”
Βλ. απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση E-45/2000 (Κάτω Χώρες) Φορολογική απαλλαγή υπέρ του ομίλου Schiphol (ΕΕ C 37 της 11.2.2004, σ. 13).
See Commission Decision in Case E-45/2000 (Netherlands) Fiscal exemption in favour of Schiphol Group (OJ C 37 11.2.2004 p. 13).
Από την απόφαση της Αρχής αριθ. 491/09/COL Norsk Film group (ΕΕ C 174 της 1.7.2010, σ. 3), κεφάλαιο II.2 σ. 8: «οι ετήσιες πληρωμές που πραγματοποιούσε το νορβηγικό κράτος από τη δεκαετία του 1970 στη Norsk FilmStudio AS/Filmparken AS για την παραγωγή ταινιών και τη διατήρηση της υποδομής που είναι αναγκαία για την παραγωγή ταινιών βασιζόταν σε υφιστάμενο καθεστώς ενίσχυσης. Η Αρχή θεωρεί ότι, στην παρούσα υπόθεση, η πρακτική των τακτικών πληρωμών που εκτελούνταν σταθερά για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα δείχνει ότι η στήριξη του κράτους ήταν βασικό στοιχείο για τη χρηματοδότηση της εταιρείας. Ως εκ τούτου, η Αρχή θεωρεί ότι οι ετήσιες επιχορηγήσεις εντάσσονταν στο πλαίσιο υφισταμένου καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων κατά την έννοια του άρθρου 62 της συμφωνίας ΕΟΧ.» Σε εκείνη την υπόθεση, η Αρχή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας για την καταβολή ποσού 36 εκατ. ΝΟΚ συμπληρωματικά προς τις τακτικές πληρωμές και ένα εικαζόμενο προτιμησιακό φορολογικό μέτρο.
From the Authority’s Decision No 491/09/COL Norsk Film group (OJ C 174 1.7.2010 p. 3), Chapter II.2 p. 8: “the yearly payments made by the Norwegian State since the 1970s to Norsk FilmStudio AS/Filmparken AS for the production of feature films and to maintain an infrastructure necessary for the production of films were based on an existing system of aid. The Authority considers that in this case, where regular payments were consistently made over a very long period of time, the practice shows that state support was an essential element in the financing of the company. The Authority considers on that basis that the annual grants were made under an existing system of state aid within the meaning of Article 62 EEA.” In that case, the Authority opened the formal investigation into a payment of NOK 36 million that had been made in addition to the regular payments and an alleged preferential tax measure.
Με την απόφαση αριθ. 204/11/COL ( ΕΕ L 287 της 18.10.2012, σ. 14 και στα συμπληρώματα για τον ΕΟΧ αριθ. 58, 18.10.2012, σελ. 1) η Αρχή περάτωσε τη διαδικασία με το αιτιολογικό ότι η πληρωμή του ποσού των 36 εκατ. ΝΟΚ πραγματοποιήθηκε βάσει υφιστάμενου καθεστώτος ενίσχυσης και ότι το φορολογικό μέτρο δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση.
With Decision No 204/11/COL ( OJ L 287 18.10.2012 p. 14 and the EEA Supplement No. 58, 18.10.2012, p. 1) the Authority closed the procedure on the basis that the NOK 36 million payment was made on the basis of the existing aid scheme and that the tax measure did not constitute state aid.
Βλ. απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση E-10/2000 (Γερμανία) Κρατικές εγγυήσεις για γερμανικές τράπεζες στη Γερμανία (ΕΕ C 150, της 22.6. 2002, σ. 6).
See Commission Decision in Case E-10/2000 (Germany) State guarantees for public banks in Germany (OJ C 150 22.6. 2002 p. 6).
Άρθρο 1 στοιχείο δ) του μέρους ΙΙ του πρωτοκόλλου 3.
Article 1(d) of Part II of Protocol 3.
Βλ. απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση E 4/2007 (Γαλλία) Charges aéroportuaires, αιτιολογική σκέψη 56 (ΕΕ C 83 της 7.4.2009, σ. 16).
See Commission Decision in Case E 4/2007 (France) Charges aéroportuaires, paragraph 56 (OJ C 83 7.4.2009 p. 16).
Βλ. σχετικά την απόφαση του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση E-14/10 Konkurrenten, σκέψεις 74-75, όπου το Δικαστήριο ΕΖΕΣ αναφέρει τα ακόλουθα:«Στην προκειμένη περίπτωση, ο δήμος του Όσλο εξουσιοδοτήθηκε, βάσει των διατάξεων του νόμου περί μεταφορών του 1976 και των εκτελεστικών κανονισμών, να χορηγεί χρηματοδοτική στήριξη ώστε να είναι δυνατή η παροχή μη κερδοφόρων τακτικών υπηρεσιών μεταφοράς με λεωφορεία. Το γεγονός ότι το επίπεδο της αντιστάθμισης αποτέλεσε αντικείμενο «διαπραγμάτευσης» δεν συνεπάγεται καθαυτό ότι οι πληρωμές δεν κάλυπταν την πραγματική ζημία από τη λειτουργία αυτών των υπηρεσιών και ότι δεν καλύπτονταν από το σύστημα. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι, εφόσον οι αντισταθμιστικές πληρωμές χρησιμοποιούνταν πράγματι για τη χρηματοδότηση της εκτέλεσης μη κερδοφόρων τακτικών υπηρεσιών μεταφοράς με λεωφορείο, ο καθού ενδέχεται ορθά να χαρακτήριζε τις εν λόγω πληρωμές ως υφιστάμενη ενίσχυση. Το επιχείρημα ότι η ενίσχυση πρέπει να θεωρηθεί ως νέα ενίσχυση, διότι χορηγούνταν σε ετήσια και διακριτική βάση από τον προϋπολογισμό της πόλης πρέπει (…) να απορριφθεί. »
See to that effect, the judgment of the EFTA Court in Case E-14/10 Konkurrenten, at paragraphs 74-75, where the EFTA Court states as follows:“In the case at hand, the City of Oslo was entitled, under the provisions of the 1976 Transport Act and the implementing regulations, to provide financial support in order to enable the operation of non-profitable scheduled bus services. The fact that the level of the compensation was “negotiated” does not, as such, entail that the payments did not cover actual losses incurred in the operation of those services and were per se not covered by the scheme. The Court considers that in so far as the compensation payments were indeed used to finance the operation of non-profitable scheduled bus services, the defendant may correctly have classified those payments as existing aid. The argument that the aid must be considered as new aid because it was granted on an annual and discretionary basis under the city budget must (…) be rejected.”
Βλ. υπόθεση SA.21654 (ex NN-69/2007 και C-6/2008) Public Commercial Property Åland Industrihus (ΕΕ L 125 της 12.5.2012, σ. 33), ιδίως αιτιολογικές σκέψεις 107–109.
Cf. Case SA.21654 (ex NN-69/2007 and C-6/2008) Public Commercial Property Åland Industrihus (OJ L 125 12.5.2012 p. 33) paragraphs 107–109 in particular.
Υπόθεση C-44/93 Namur-Les Assurances du Crédit, Συλλογή 1994, σ. I-3829, σκέψη 28.
Case C-44/93 Namur-Les Assurances du Crédit [1994] ECR I-3829, paragraph 28.
Γνώμη του Γενικού Εισαγγελέα Trabucchi στην υπόθεση 51/74 Van der Hulst, Συλλογή [1975], σ. 79.
Opinion of Advocate- General Trabucchi in Case 51/74 Van der Hulst [1975] ECR 79.
Βλ. επίσης τη γνώμη του Γενικού Εισαγγελέα Lenz στην υπόθεση Namur.
See also the opinion of Advocate General Lenz in Namur.
Κρατική ενίσχυση αριθ. NN 73/2008 (ex N 240/08) – Ουγγαρία – Επιμερισμός δανείων μεταξύ MÁV Zrt. και MÁV-TRAKCIÓ Zrt.
State aid NN 73/2008 (ex N 240/08) – Hungary – Sharing of loans between MÁV Zrt. and MÁV-TRAKCIÓ Zrt.
(ΕΕ C 109 της 13.5.2009, σ. 5) σκέψεις 59-60.
(OJ C 109 13.5.2009 p. 5) at paragraphs 59-60.
Υπόθεση E 14/2005 (Πορτογαλία) Αντισταθμιστικές πληρωμές στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό RTP, σκέψη 79 (ανεπίσημη μετάφραση).
Case E 14/2005 (Portugal) Compensation payments to public service broadcaster RTP, at paragraph 79 (unofficial translation).
Σκέψεις 73, 74 και 76.
Paragraphs 73, 74 and 76.
Η ίδια λογική ισχύει για καθεστώτα που έχουν εγκριθεί από την Αρχή ή την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
The same logic applies for schemes that have been approved by the Authority or the European Commission.
Βλ. παραδείγματος χάρη υπόθεση C-47/91 Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. 4635, σκέψεις 25–26.
See for example Case C-47/91 Italy v Commission [1994] ECR-4635, paragraphs 25–26.
Σκέψη 87 της απόφασης του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ στην υπόθεση E-14/10 Konkurrenten.
Paragraph 87 of the judgment of the EFTA Court in Case E-14/10 Konkurrenten.
Για λόγους σαφήνειας, η Αρχή επισημαίνει ότι, η εισφορά κεφαλαίου για εμπορικές δραστηριότητες δεν χορηγήθηκε βάσει του υφισταμένου καθεστώτος ενισχύσεων.
For clarity, the Authority notes that, the commercial activities capital injection was not granted on the basis of the existing aid scheme.
Εάν συνιστούσε κρατική ενίσχυση, η εν λόγω ενίσχυση θα ήταν νέα ενίσχυση.
Had it represented state aid, that aid would consequently have been new aid.
Στην ανωτέρω εκτίμηση, η Αρχή έκρινε, ωστόσο, ότι το εν λόγω μέτρο δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση, διότι ήταν σύμφωνο με την αρχή του ιδιώτη επενδυτή σε οικονομία αγοράς.
In the assessment above, the Authority has however concluded that that measure did not constitute state aid, as it was made in accordance with the market economy investor principle.
Οι νορβηγικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 11ης Ιανουαρίου 2007.
The Norwegian authorities replied by letter dated 11 January 2007.
Η Αρχή πρωτοκόλλησε την επιστολή την 12η Ιανουαρίου 2007 (αριθ. αναφοράς 406541).
The letter was registered by the Authority on 12 January 2007 (Event No 406541).
Δεύτερον, το Δικαστήριο ΕΖΕΣ έκρινε ότι η Αρχή είχε παραβεί την υποχρέωσή της να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας για ενίσχυση που χορηγήθηκε την περίοδο 1997-2000.
Secondly, the EFTA Court held that the Authority had infringed its obligation to open the formal investigation procedure in respect of aid granted during the period 1997 – 2000.