natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τους προτείνει τα κατάλληλα μέτρα που απαιτεί η προοδευτική ανάπτυξη και η εφαρμογή της συμφωνίας ΕΟΧ.
It shall propose to the latter any appropriate measures required by the progressive development or by the functioning of the EEA Agreement.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων:
According to the European Court of Justice:
«[…] όταν η Επιτροπή εξετάζει μέτρα ενισχύσεων από πλευράς του άρθρου 87 ΕΚ για να καθορίσει κατά πόσον συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, υποχρεούται να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 ΕΚ στην περίπτωση που, μετά τη φάση προκαταρκτικής εξετάσεως, δεν έχει μπορέσει να υπερβεί όλες τις δυσκολίες που την εμποδίζουν να καταλήξει ότι τα μέτρα αυτά συμβιβάζονται με την κοινή αγορά. […] Οι ίδιες αρχές ισχύουν φυσικά και όταν η Επιτροπή διατηρεί αμφιβολίες και ως προς τον ίδιο τον χαρακτηρισμό του εξεταζόμενου μέτρου ως ενισχύσεως κατά το άρθρο 87 παράγραφος 1 ΕΚ.
‘[…] when the Commission examines aid measures under Article 87 EC to determine whether they are compatible with the common market, it is required to initiate the procedure under Article 88(2) EC where, after the preliminary examination, it has been unable to overcome all the difficulties involved in determining whether those measures are compatible with the common market […] The same principles must naturally apply where the Commission also entertains doubts as to the actual classification as aid, within the meaning of Article 87(1) EC, of the measure examined.
Συνεπώς, δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή ότι κίνησε την εν λόγω διαδικασία έστω και αν, στην προς τούτο λαμβανόμενη απόφαση, εκφράζει αμφιβολίες ως προς κατά πόσον τα μέτρα που αποτελούν το αντικείμενο της διαδικασίας αυτής έχουν τον χαρακτήρα ενισχύσεως κατά το άρθρο 87 παράγραφος 1 ΕΚ.
The Commission cannot therefore be criticised for initiating the procedure even where, in the decision adopted for that purpose, it expresses doubts as to the status as aid, within the meaning of Article 87(1) EC, of the measures covered by it.
[…] η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει επαρκώς το ζήτημα βάσει … των πληροφοριών που της έχουν παρασχεθεί ως το στάδιο αυτό από το κράτος μέλος, έστω και αν η εξέταση αυτή δεν καταλήξει σε οριστικό χαρακτηρισμό των εξεταζόμενων μέτρων.
[…] the Commission must undertake an adequate examination … on the basis of the information already communicated to it by that stage by the Member State, even if the outcome of that examination is a non-definitive classification of the measures examined.
[…] Αν τα στοιχεία αυτά, στο πλαίσιο προσωρινής εκτιμήσεως, επιτρέπουν να συναχθεί ότι είναι πιθανόν τα επίμαχα μέτρα να συνιστούν όντως υφιστάμενες ενισχύσεις, η Επιτροπή οφείλει τότε να τα αντιμετωπίσει κάνοντας χρήση του διαδικαστικού πλαισίου των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 88 ΕΚ.
[…] If that information enables it, for the purposes of a provisional assessment, to take the view that the measures at issue probably in fact constitute existing aid, the Commission must then deal with them within the procedural framework provided for in Article 88(1) and (2) EC.
Αντιθέτως, αν τα στοιχεία που παρέχει το κράτος μέλος δεν επιτρέπουν να συναχθεί αυτό το προσωρινό συμπέρασμα ή αν το κράτος μέλος δεν επικαλείται συναφώς κανένα στοιχείο, η Επιτροπή οφείλει να αντιμετωπίσει τα μέτρα αυτά κάνοντας χρήση του διαδικαστικού πλαισίου των παραγράφων 3 και 2 του ίδιου άρθρου».Με άλλα λόγια, κάθε εκτίμηση που περιέχεται σε μια απόφαση κίνησης της επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το κατά πόσον ένα ενδεχόμενο μέτρο ενίσχυσης συνιστά νέα ή υφιστάμενη ενίσχυση έχει κατ’ ανάγκη αποκλειστικά προκαταρκτικό χαρακτήρα.
On the other hand, if the information provided by the Member State is not such as to justify that provisional conclusion or if the Member State provides no information on the matter, the Commission must deal with those measures within the procedural framework provided for in Article 88(3) and (2).’In other words, any assessment made in a decision to open the formal investigation procedure as to whether a potential aid measure constitutes new or existing aid is necessarily only of a preliminary nature.
Προκύπτει, επομένως, από τη νομολογία ότι, ακόμη και αν η Αρχή, σε μια απόφαση κίνησης της διαδικασίας έρευνας, υιοθέτησε την άποψη ότι το αμφισβητούμενο μέτρο συνιστά νέα ενίσχυση, μπορεί, στην απόφαση με την οποία ολοκληρώνεται η διαδικασία, να αποφανθεί ότι το μέτρο συνιστά στην πραγματικότητα υφιστάμενη ενίσχυση ή ότι δεν συνιστά ενίσχυση.
It therefore follows from case law that even if the Authority, in an opening decision, initially took the view that the measure in question constituted new aid, it can still, in the decision concluding that procedure, find that the measure in fact constitutes existing aid or that it does not amount to aid at all.
Εάν πρόκειται για υφιστάμενη ενίσχυση, η Αρχή πρέπει να ακολουθήσει τη διαδικασία για τις υφιστάμενες ενισχύσεις [34].
Where existing aid is involved, the Authority has to follow the procedure for existing aid [34].
Κατά συνέπεια, σε μια τέτοια περίπτωση, η Αρχή πρέπει να περατώσει την επίσημη διαδικασία έρευνας και να κινήσει τη διαφορετική διαδικασία για τις υφιστάμενες ενισχύσεις, η οποία προβλέπεται στα άρθρα 17 έως 19 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου [35].
Accordingly, in such a case the Authority would have to close the formal investigation procedure and open the different procedure for existing aid laid down in Articles 17 to 19 in Part II of Protocol 3 SCA [35].
Στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, και μόνον αυτής, η Αρχή θα εκτιμήσει κατά πόσον ένα υφιστάμενο μέτρο ενίσχυσης είναι συμβιβάσιμο με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ.Οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν στην Αρχή όταν αποφάσισε την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας «δεν επέτρεπαν να συναχθεί» το προσωρινό συμπέρασμα ότι η ενίσχυση ήταν υφιστάμενη και, επομένως, η Αρχή εξέτασε τα εν λόγω μέτρα στο πλαίσιο των κανόνων που αφορούν τις νέες ενισχύσεις.
Under this latter procedure, and only under that, the Authority would assess whether an existing aid measure is compatible with the functioning of the EEA Agreement.The information presented to the Authority at the time when it decided to initiate the formal investigation procedure was ‘not such as to justify’ the provisional conclusion of the aid being existing and the Authority therefore dealt with these measures in the framework of the rules pertaining to new aid.
Ωστόσο, καθώς η αρχική αυτή άποψη αμφισβητήθηκε από την ισλανδική κυβέρνηση, η Αρχή θα εκτιμήσει εκ νέου το ζήτημα στη συνέχεια, υπό το πρίσμα του υλικού που προσκομίσθηκε στο μεταξύ από την κυβέρνηση και την SFF.
However, as this initial view has been contested by the Icelandic Government, the Authority will in the following assess the question anew in the light of the material now presented by the Government and by the SFF.
Όπως προαναφέρθηκε, η Αρχή θα αποφανθεί σχετικά με την ύπαρξη και το συμβιβάσιμο νέων μέτρων ενίσχυσης βάσει της επίσημης διαδικασίας έρευνας.
As already indicated, the Authority will conclude on the existence and compatibility of new aid measures under the formal investigation procedure.
Αντιθέτως, εάν τα εν λόγω μέσα δεν συνιστούν νέα ενίσχυση, η Αρχή δεν μπορεί βάσει της παρούσας διαδικασίας να προβεί σε δεσμευτική εκτίμηση σχετικά με το κατά πόσον συνιστούν υφιστάμενη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ.
In contrast, if the instruments in question do not constitute new aid, the Authority cannot under the present procedure make a binding assessment as to whether they instead constitute existing aid within Article 61(1) EEA.
Επίσης, η Αρχή δεν μπορεί να προβεί σε δεσμευτικές εκτιμήσεις σχετικά με το κατά πόσον τα εν λόγω υφιστάμενα μέτρα ενίσχυσης είναι συμβιβάσιμα με τη συμφωνία ΕΟΧ.
Nor can the Authority make a binding assessment as to whether such existing aid measures would be compatible with the Agreement.
Επομένως, προτού αποφανθεί σχετικά με το ζήτημα των νέων ή υφιστάμενων μέτρων ενίσχυσης, η Αρχή θα βασισθεί στην υπόθεση ότι τα ακόλουθα μέτρα συνιστούν κρατική ενίσχυση: κρατική εγγύηση, φοροαπαλλαγή, στήριξη επιτοκίου και απαλλαγή από την καταβολή μερισμάτων.
Hence, before concluding on the question of new or existing measures, the Authority will in the following base itself on the assumption that the following measures are state aid: state guarantee, tax exemption, interest support and relief from paying dividends.
ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ
THE LEGAL TEST
Το άρθρο 4 της απόφασης αριθ. 195/04/COL της Αρχής ορίζει ότι με τον όρο «μεταβολή υφιστάμενης ενίσχυσης» νοείται κάθε αλλαγή, πλην των τροποποιήσεων καθαρά τυπικού ή διοικητικού χαρακτήρα, που δεν είναι ικανή να επηρεάσει την εκτίμηση του συμβιβάσιμου του μέτρου ενίσχυσης με την κοινή αγορά.
Article 4 of the Authority’s Decision 195/04/COL provides that an alteration to existing aid is any change, other than modifications of a purely formal or administrative nature, which cannot affect the evaluation of the compatibility of the aid measure with the common market.
Επιπλέον, όσον αφορά τη νομική εκτίμηση του κατά πόσον η ενίσχυση είναι νέα ή υφιστάμενη, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάνθηκε στην υπόθεση Namur-Les Assurances du Crédit ότι:
Moreover, as regards the legal assessment of whether aid is new or existing, the Court of Justice stated in Namur-Les Assurances du Crédit, that:
«[…] όταν η ενίσχυση προκύπτει από προγενέστερες νομοθετικές διατάξεις οι οποίες δεν τροποποιούνται, η εμφάνιση μιας νέας ενισχύσεως ή η τροποποίηση υφισταμένης ενισχύσεως δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τη σημασία της και ιδίως με βάση τα εμπλεκόμενα χρηματικά ποσά σε κάθε στιγμή της πορείας της επιχειρήσεως.
‘[…] the emergence of new aid or the alteration of existing aid cannot be assessed according to the scale of the aid or, in particular, its amount in financial terms at any moment in the life of the undertaking if the aid is provided under earlier statutory provisions which remain unaltered.
Ο χαρακτηρισμός μιας ενισχύσεως ως νέας ή ως υφισταμένης γίνεται σε συνάρτηση με τις διατάξεις που προβλέπουν τη θέσπισή της, τον τρόπο χορηγήσεώς της και τα όριά της.
Whether aid may be classified as new aid or as alteration of existing aid must be determined by reference to the provisions providing for it.
Η απόφαση, όμως, η οποία άρχισε να ισχύει από 1ης Φεβρουαρίου 1989 δεν τροποποίησε τη νομοθεσία που προέβλεπε υπέρ του ΟΝD τα σχετικά προνόμια ούτε όσον αφορά τη φύση των εν λόγω προνομίων ούτε μάλιστα όσον αφορά τις δραστηριότητες του ως άνω δημόσιου οργανισμού με τις οποίες συνδέονταν τα προνόμια αυτά, καθόσον βάσει του νόμου της 31ης Αυγούστου 1939 η αποστολή του ως άνω οργανισμού συνίσταται πολύ γενικά στη μείωση των κινδύνων που συνδέονται με τις εξαγωγικές πιστώσεις.
The decision which entered into force on 1 February 1989 did not amend the legislation which accorded to the OND the advantages which it enjoyed, either in regard to the nature of those advantages or even in regard to the activities of the public establishment to which they applied, since the Law of 31 August 1939 set that establishment a very general aim of reducing the risks of providing credit for exports.
Επομένως, δεν επηρεάζει το σύστημα των ενισχύσεων το οποίο θεσπίστηκε με τη νομοθεσία αυτή».Το Δικαστήριο συνέχισε διαπιστώνοντας ότι η πραγματική επέκταση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης δεν αρκεί για τη μεταβολή του χαρακτηρισμού του μέτρου ενίσχυσης:
It does not therefore affect the aid arrangements put in place by that legislation.’The Court went on to conclude that a factual extension of the undertaking’s activities would not suffice to alter the classification of an aid measure:
«Η αντίθετη γνώμη θα συνεπαγόταν υποχρέωση του ενδιαφερομένου κράτους να κοινοποιεί στην Επιτροπή και να υποβάλλει στον προληπτικό της έλεγχο όχι μόνον τις νέες ενισχύσεις ή τις τροποποιήσεις ενισχύσεων υπέρ επιχειρήσεων οι οποίες επωφελούνται από σύστημα υφισταμένων ενισχύσεων, αλλά και κάθε μέτρο που επηρεάζει τη δραστηριότητα των εν λόγω επιχειρήσεων και που μπορεί να έχει επιπτώσεις επί της λειτουργίας της κοινής αγοράς, επί του ανταγωνισμού ή απλώς επί του σχετικού χρηματικού ποσού, για ορισμένη χρονική περίοδο, ενισχύσεων των οποίων η χορήγηση προβλέπεται καταρχήν, αλλά το ύψος τους κυμαίνεται κατ’ ανάγκη ανάλογα με τον κύκλο εργασιών της κάθε επιχειρήσεως.
‘To take the contrary view would in effect be tantamount to requiring the Member State concerned to notify to the Commission and submit for its preventive review not only new aid or alterations of aid properly so-called granted to an undertaking in receipt of existing aid but also all measures which affect the activity of the undertaking and which may have an impact on the functioning of the common market, on competition or simply on the actual amount, over a specific period, of aid which is available in principle but which necessarily varies in amount according to the undertaking’s turnover.
Σε ακραίες περιπτώσεις, όταν πρόκειται για δημόσια επιχείρηση όπως ο OND, κάθε νέα σύναψη συμβάσεως ασφαλίσεως, η οποία, σύμφωνα με όσα εξέθεσε κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση ο εκπρόσωπος της Βελγικής Κυβερνήσεως, πρέπει να γνωστοποιείται στην εποπτεύουσα αρχή, θα μπορούσε με τον τρόπο αυτό να θεωρηθεί ως μέτρο για το οποίο θα έπρεπε να τηρηθεί η διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 3 της Συνθήκης.
Ultimately, in the case of a public undertaking such as the OND, each new insurance operation which, according to the information provided at the hearing by the Belgian Government, must be submitted to the supervisory authorities, could thus be regarded as a measure to which the procedure laid down in Article 93(3) of the Treaty applies.
«μόνο στην περίπτωση που η τροποποίηση [στο εθνικό δίκαιο] επηρεάζει την ίδια την ουσία του αρχικού καθεστώτος μεταβάλλεται το καθεστώς αυτό σε νέο καθεστώς ενισχύσεων.
‘it is only where the alteration [in national law] affects the actual substance of the original scheme that the latter is transformed into a new aid scheme.
Όμως, δεν μπορεί να γίνει λόγος για τέτοια ουσιώδη τροποποίηση όταν το νέο στοιχείο μπορεί σαφώς να αποσπαστεί από το αρχικό καθεστώς».Στην εκτίμησή της όσον αφορά το εάν μια αλλαγή σε ένα μέτρο ενίσχυσης έχει ως συνέπεια τη μετατροπή υφιστάμενης ενίσχυσης σε νέα ενίσχυση, η Επιτροπή εξέτασε κατά πόσον η αλλαγή είναι ουσιαστικής φύσης [39].
There can be no question of such a substantive alteration where the new element is clearly severable from the initial scheme.’In the assessment of whether a change to an aid measure has the effect of turning hitherto existing aid into new aid, the Commission has examined whether the change is substantive in nature [39].
Ως προς αυτό, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τη φύση του πλεονεκτήματος, τον επιδιωκόμενο στόχο μέσω του πλεονεκτήματος, τη βάση επί της οποίας στηρίζεται το πλεονέκτημα, τα πρόσωπα και τους φορείς που επηρεάζονται από αυτό και τις συναφείς πηγές χρηματοδότησης.
In this respect the Commission has taken account of the nature of the advantage, the aim pursued with the advantage, the basis on which the advantage is made, the persons and bodies affected by it and the relevant sources of finance.
Αντίθετα, η Επιτροπή δεν εξέτασε τυχόν νομικές μεταβολές, οι οποίες δεν αποτελούν στοιχείο του αμφισβητούμενου μέτρου ενίσχυσης.Όσον αφορά μεμονωμένα μέτρα ενίσχυσης, όπως τα τέλη άδειας ενός δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα, η προσέγγιση αυτή οδήγησε την Επιτροπή να εξετάσει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες χρησιμοποιούνται τα συγκεκριμένα τέλη, καθώς οι προϋποθέσεις αυτές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του σχετικού μέτρου ενίσχυσης [40].Εάν το σχετικό μέτρο ενίσχυσης αφορούσε ένα καθεστώς ενίσχυσης που δεν χορηγήθηκε για συγκεκριμένη δραστηριότητα, όπως για παράδειγμα δημόσιες επιχειρήσεις που τυγχάνουν κρατικής εγγύησης απλώς και μόνον επειδή συστάθηκαν στο πλαίσιο του δημόσιου τομέα, η Επιτροπή επικεντρώθηκε στο κατά πόσον το μέτρο ενίσχυσης (το καθεστώς που περιλαμβάνει κρατική εγγύηση για όλες τις σχετικές επιχειρήσεις) αποτέλεσε αντικείμενο σημαντικών μεταβολών.
In contrast, the Commission has not looked into legal changes, which are not a part of the aid measure in question.In relation to individual aid measures, such as licence fees for a public broadcaster, this approach has led the Commission to examine the conditions under which the relevant fee is being used, the reason being that these conditions form an integral part of the aid measure concerned [40].Where the aid measure concerned has consisted of an aid scheme not granted for any particular activity, such as for example public undertakings benefiting from a state guarantee merely because the undertaking is organised as part of the State, the Commission focussed on whether the aid measure itself (the scheme consisting of a State guarantee for all such undertakings) had been subject to substantial changes.
Καθώς στην τελευταία αυτή περίπτωση, οι κανόνες που αφορούν κάθε δικαιούχο ενίσχυσης δεν εντάσσονται στο μέτρο ενίσχυσης, η Επιτροπή δεν εξέτασε τους ειδικούς κανόνες που ρυθμίζουν τις δραστηριότητες καθενός από τους δικαιούχους της ενίσχυσης.
As in this latter situation the rules pertaining to each aid beneficiary do not form part of the aid measure, the Commission has not looked into the specific rules regulating the activities of the each of the aid beneficiaries.
Με άλλα λόγια, η Επιτροπή δεν έκρινε ότι οι αλλαγές σε κανόνες που αφορούν μεμονωμένους δικαιούχους μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα τη μετατροπή του καθεστώτος ενίσχυσης σε νέα ενίσχυση, είτε αυτό αφορά το καθεστώς αυτό καθαυτό είτε απλώς τη συγκεκριμένη επιχείρηση που υπόκειται στις νομοθετικές μεταβολές [41].
In other words, the Commission has not found that changes to rules pertaining to individual beneficiaries could have the effect of turning the aid scheme into new aid, be that with effect for the scheme as such or merely for the particular undertaking subject to the legislative changes [41].
Πράγματι, η αντίθετη κρίση θα σήμαινε ότι ένα μέτρο που έχει τον χαρακτήρα καθεστώτος ενίσχυσης θα μετατραπεί από υφιστάμενη ενίσχυση σε νέα ενίσχυση για ορισμένους από τους δικαιούχους αλλά όχι για άλλους, απλώς και μόνον επειδή άλλαξαν οι κανόνες που αφορούν τους πρώτους αλλά όχι τους δεύτερους.
Indeed, to do so would have implied that a measure having the character of a scheme would convert from existing aid to new aid in relation to some of the beneficiaries, but not in relation to others solely because the rules pertaining to the former, but not to the latter, had changed.
Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν συνάδει με το γεγονός ότι το μέτρο περιλάμβανε ένα ενιαίο μέτρο.Επομένως, προτού εξετασθούν οι νομοθετικές μεταβολές οι οποίες έχουν σημασία για την εκτίμηση του κατά πόσον ένα μέτρο ενίσχυσης αποτελεί νέα ή υφιστάμενη ενίσχυση, πρέπει πρώτα να καθορισθεί κατά πόσον οι κανόνες που αφορούν έναν ή περισσότερους από τους δικαιούχους της ενίσχυσης εντάσσονται στο μέτρο ενίσχυσης ή όχι.
Such a result would be incompatible with the fact that the measure consisted of one single measure.Hence, before going into which legislative changes are relevant for the assessment of whether an aid measure is new or existing, it first has to be determined whether rules pertaining to one or more of the recipients of the aid form part of the aid measure or not.
Επιπλέον, όταν η σχετική επιχείρηση λαμβάνει ενισχύσεις από πολλαπλά μέτρα που έχουν διαφορετικούς σκοπούς και διαφορετική νομική βάση, έχουν θεσπισθεί σε διαφορετικό χρόνο και ορισμένα είναι μεμονωμένα μέτρα ενίσχυσης ενώ άλλα έχουν τον χαρακτήρα καθεστώτων, τα διαφορετικά μέτρα ενίσχυσης πρέπει να εκτιμηθούν ένα προς ένα και να μην συγχωνευθούν σε μια συνολική εκτίμηση, απλώς και μόνον επειδή τα μέτρα έχουν συνολικά ή εν μέρει τον ίδιο δικαιούχο [42].2.3.
Moreover, where the undertaking concerned receives aid from several measures having different purposes and legal basis, adopted at different times, and some being individual and others having the character of schemes, the different aid measures should be assessed one by one and not merged together in one overall assessment, just because the measures wholly or partially have the same beneficiary [42].2.3.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΩΣ ΝΕΑΣ Ή ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
CLASSIFICATION OF THE DIFFERENT AID MEASURES AS NEW OR EXISTING AID
Κρατική εγγύηση
The State guarantee
Η κρατική εγγύηση που παρέχεται σε όλους τους κρατικούς οργανισμούς για όλες τις υποχρεώσεις τους απορρέει από γενικούς άγραφους κανόνες του ισλανδικού δημόσιου δικαίου που προηγούνται χρονικά της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ.
The State guarantee on all State institutions for all their obligations follows from general unwritten rules of Icelandic public law predating the entry into force of the EEA Agreement.
Η εγγύηση ισχύει για όλους τους κρατικούς οργανισμούς, ανεξάρτητα από το πότε ιδρύθηκαν και από τις δραστηριότητές τους ή τις αλλαγές στις εν λόγω δραστηριότητες.
The guarantee is applicable to all State institutions, regardless of when they are established, or of their activities, or changes in those activities.
Αυτό το ενδεχόμενο μέτρο ενίσχυσης πρέπει να θεωρηθεί καθεστώς το οποίο εμπίπτει στον ορισμό του άρθρου 1 στοιχείο δ) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου.
This possible aid measure must be regarded as a scheme falling within the definition in Article 1(d) in part II of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Βάσει της υπόθεσης και πάλι ότι πρόκειται για ενίσχυση, το καθεστώς πρέπει, καταρχάς, να θεωρηθεί υφιστάμενη ενίσχυση, καθώς προϋπήρχε της έναρξης ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ [πρβλ. άρθρο 1 στοιχείο β) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου].
Again assuming that it is aid, the scheme must, at the outset, be regarded as existing aid as it existed prior to the entry into force of the EEA Agreement (cf. Article 1(b) in part II of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement).
Από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας ΕΟΧ δεν υπήρξαν ουσιαστικές, ή έστω μη ουσιαστικές, αλλαγές στην έκταση και στη λειτουργία της εγγύησης αυτής καθαυτής.
Since the entry into force of the EEA Agreement there have been no substantive, or even non-substantive changes to the extent and function of the guarantee as such.
Ο νόμος αριθ. 121/1997 σχετικά με τις κρατικές εγγυήσεις, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, θέσπισε ένα μικρό ασφάλιστρο εγγύησης ύψους 0,00625 % ανά τρίμηνο (0,00375 % ανά τρίμηνο για τις εγχώριες αναλήψεις υποχρεώσεων έως το 2001).
Act No 121/1997 on State Guarantees, with subsequent amendments, introduced a minor guarantee premium at a rate of 0,00625 % per quarter (0,00375 % per quarter on domestic commitments until 2001).
Ωστόσο, το εν λόγω ασφάλιστρο μειώνει μόνον τις ενισχύσεις που προκύπτουν από το αρχικό καθεστώς κρατικής εγγύησης το οποίο προηγείται χρονικά της συμφωνίας ΕΟΧ.
However, this premium only reduces the aid following from the original State guarantee scheme which predates the EEA Agreement.
Επομένως, το αρχικό καθεστώς δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρισθεί νέα ενίσχυση, ανεξάρτητα από τυχόν πλεονεκτήματα που συνδέονται με αυτό [43].
The original scheme can therefore not, regardless of any advantage connected to it, be classified as new aid [43].
Επιπλέον, καμία από τις μεταβολές στη λειτουργία του HFF, οι οποίες περιγράφηκαν ανωτέρω στην ενότητα I.2, δεν συνεπάγεται οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή.
Moreover, none of the changes to the operation of HFF described above in Section I.2 implied any such change.
Η φύση του πλεονεκτήματος παρέμεινε αμετάβλητη, όπως και η νομική βάση για τη χορήγηση της ενίσχυσης.
The nature of the advantage was exactly the same and so was the legal basis for the aid.
Επίσης δεν άλλαξε ο σκοπός αυτού του μη μεμονωμένου μέτρου, το οποίο υπερβαίνει τις ιδιαιτερότητες του συστήματος στεγαστικών δανείων και εφαρμόζεται γενικά σε όλους τους κρατικούς οργανισμούς, ως αποτέλεσμα των αλλαγών στο σύστημα στεγαστικών δανείων που επέφερε ο στεγαστικός νόμος [44].
Nor did the purpose of this non-individual measure, which goes far beyond the particularities of the housing loan system and applies generally to all State institutions, change as a consequence of the changes to the housing loan system brought about by the Housing Act [44].