natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ο όρος «δημόσια υπηρεσία» πρέπει να θεωρείται ότι αναφέρεται στον όρο «υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος» που χρησιμοποιείται στο άρθρο 59 παράγραφος 2 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
For the purpose of the present Chapter, the term ‘public service’ has to be intended as referring to the term ‘service of general economic interest’ used in Article 59(2) of the EEA Agreement.
Το ψήφισμα σχετικά με τις δημόσιες ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις ενσωματώθηκε στη συμφωνία για τον ΕΟΧ ως πράξη την οποία τα συμβαλλόμενα μέρη θα λαμβάνουν υπόψη με την απόφαση αριθ. 118/1999 [ΕΕ L 325 της 21.12.2000, σ. 33 και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 60 της 21.12.2000, σ. 423 (Ισλανδία) και σ. 424 (Νορβηγία)], που τέθηκε σε ισχύ την 1.10.1999.
The Resolution concerning public service broadcasting was incorporated to the EEA Agreement as an act which the Contracting Parties shall take note of by Decision No 118/1999 (OJ L 325, 21.12.2000, p. 33 and EEA Supplement No 60, 21.12.2000, p. 423 (Icelandic) and p. 424 (Norwegian)), entry into force on 1.10.1999.
Άρθρο 6 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 στοιχείο η) της Σύμβασης της UNESCO για την προστασία και την προώθηση της πολυμορφίας της πολιτιστικής έκφρασης.
Article 6(1) and 6(2)(h) of the Unesco Convention on the Protection and Promotion of the Diversity of Cultural Expressions.
Σύσταση CM/Rec(2007)2 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης προς τα κράτη μέλη σχετικά με την πολυφωνία των μέσων ενημέρωσης και την ποικιλομορφία του περιεχομένου των μέσων, η οποία εκδόθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2007 κατά την 985η σύνοδο των αναπληρωτών υπουργών.
Recommendation CM/Rec(2007)2 of the Committee of the Ministers to Member States on media pluralism and diversity of media content, adopted on 31.1.2007 at the 985th meeting of the Ministers’ Deputies.
Σύσταση CM/Rec(2007)3 της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης προς τα κράτη μέλη σχετικά με την αποστολή των μέσων ενημέρωσης δημόσιας υπηρεσίας στην κοινωνία της πληροφορίας, η οποία εκδόθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2007 κατά την 985η συνεδρίαση των αναπληρωτών υπουργών.
Recommendation CM/Rec(2007)3 of the Committee of Ministers to Member States on the remit of public service media in the information society, adopted on 31.1.2007 at the 985th meeting of the Ministers’ Deputies.
Παραδείγματος χάρη, η απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 180/09/COL της 31ης Μαρτίου 2009 σχετικά με τα καθεστώτα ενισχύσεων για οπτικοακουστικές παραγωγές και την ανάπτυξη σεναρίων εκπαιδευτικών μέτρων, ΕΕ C 236 της 1.10.2009, σ. 5 και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 51 της 1.10.2009, σ. 17.
For instance, EFTA Surveillance Authority Decision No 180/09/COL of 31 March 2009 on the aid schemes for audiovisual productions and development of screenplays and educational measures (OJ C 236, 1.10.2009, p. 5 and EEA Supplement No 51, 1.10.2009, p. 17).
Βλ. επίσης το κεφάλαιο σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις σε κινηματογραφικά και άλλα οπτικοακουστικά έργα των κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, που εγκρίθηκε με την απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 788/08/COL της 17ης Δεκεμβρίου 2008 για την τροποποίηση, για 67η φορά, των διαδικαστικών και ουσιαστικών κανόνων στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων με την τροποποίηση των υφιστάμενων κεφαλαίων σχετικά με τα επιτόκια αναφοράς και προεξόφλησης και τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται με τη μορφή εγγυήσεων και με την καθιέρωση ενός νέου κεφαλαίου σχετικά με την ανάκτηση παράνομων και ασυμβίβαστων κρατικών ενισχύσεων, τις κρατικές ενισχύσεις για τα κινηματογραφικά και άλλα οπτικοακουστικά έργα και τις κρατικές ενισχύσεις για τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις, η οποία δεν έχει δημοσιευτεί ακόμα και είναι διαθέσιμη στο διαδικτυακό τόπο της Αρχής: http://www.eftasurv.int/?1=1&showLinkID=15643&1=1.
See also the Chapter on State aid to cinematographic and other audiovisual works of the Authority’s State Aid Guidelines, adopted by the EFTA Surveillance Authority Decision No 788/08/COL of 17 December 2008 amending, for the 67th time, the procedural and substantive rules in the field of State aid by amending the existing chapters on reference and discount rates and on State aid granted in the form of guarantees and by introducing a new chapter on recovery of unlawful and incompatible State aid, on State aid to cinematographic and other audiovisual works and State aid for railway undertakings, not published yet, available on the Authority’s website: http://www.eftasurv.int/?1=1&showLinkID=15643&1=1
Απόφαση της Μεικτής Επιτροπής αριθ. 55/2007 (ΕΕ L 266 της 11.10.2007, σ. 15 και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 48 της 11.10.2007, σ. 12), που τέθηκε σε ισχύ στις 9.6.2007.
Joint Committee Decision No 55/2007 (OJ L 266, 11.10.2007, p. 15 and EEA Supplement No 48, 11.10.2007, p. 12), entry into force on 9.6.2007.
Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) της απόφασης 2005/842/ΕΚ, εφαρμόζεται στις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή «αντισταθμίσεων για παροχή δημόσιας υπηρεσίας που χορηγούνται σε επιχειρήσεις με μέσο ετήσιο κύκλο εργασιών προ φόρων, για όλες τις δραστηριότητές τους, μικρότερο των 100 εκατομμυρίων ευρώ κατά τις δύο χρήσεις που προηγούνται της ανάθεσης της υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος, και εφόσον το ετήσιο ύψος της αντιστάθμισης για την εν λόγω υπηρεσία παραμένει μικρότερο των 30 εκατομμυρίων ευρώ».
According to Article 2(1)(a) of Decision 2005/842/EC, it applies to State aid in the form of ‘public service compensation granted to undertakings with an average annual turnover before tax, all activities included, of less than EUR 100 million during the two financial years preceding that in which the service of general economic interest was assigned, which receive annual compensation for the service in question of less than EUR 30 million’.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-309/04, T-317/04, T-329/04 και T-336/04 TV2/Δανία κατά Επιτροπής (TV2), σκέψη 156, Συλλογή 2008, σ.ΙΙ-2935.
Joined Cases T-309/04, T-317/04, T-329/04 and T-336/04 TV2/Danmark v Commission (TV2) (2008) ECR II-2935, paragraph 156.
Όσον αφορά τον χαρακτηρισμό της χρηματοδότησης του τέλους αδείας ως κρατικών πόρων, βλ. προμνημονευθείσα απόφαση TV2, σκέψεις 158-159.
Regarding the qualification of licence fee funding as State resources, see TV2 judgment, cited above, paragraphs 158–159.
Υποθέσεις C-730/79, Philip Morris Holland κατά Επιτροπής, σκέψη 11, Συλλογή 1980, σ. 2671· C-303/88, Ιταλία κατά Επιτροπής, σκέψη 27, Συλλογή 1991, σ. I-1433· C-156/98, Γερμανία κατά Επιτροπής, σκέψη 33, Συλλογή 2000, σ. I-6857.
Cases C-730/79 Philip Morris Holland v Commission (1980) ECR 2671, paragraph 11; C-303/88 Italy v Commission (1991) ECR I-1433, paragraph 27; C-156/98 Germany v Commission (2000) ECR I-6857, paragraph 33.
Υπόθεση C-44/93, Namur-Les Assurances du Crédit SA κατά Office National du Ducroire και του βελγικού κράτους, Συλλογή 1994, σ. I-3829.
C-44/93 Namur-Les Assurances du Crédit SA v Office National du Ducroire and the Belgian State (1994) ECR I-3829.
Βλ. για παράδειγμα τις αποφάσεις της Επιτροπής στις ακόλουθες υποθέσεις: E 8/06, Κρατική χρηματοδότηση προς τον φλαμανδικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό VRT (ΕΕ C 143 της 10.6.2008, σ. 7), E 4/05, Κρατική ενίσχυση για τη χρηματοδότηση της RTE και της TNAG (TG4) (ΕΕ C 121 της 17.5.2008, σ. 5), E 9/05, Πληρωμές τέλους αδείας στη RAI (ΕΕ C 235 της 23.9.2005, σ. 3), E 10/2005, Πληρωμές τέλους αδείας από τη Γαλλία στη France 2 και τη France 3 (ΕΕ C 240 της 30.9.2005, σ. 20), E 8/05, Ισπανική εθνική ραδιοτηλεόραση RTVE (ΕΕ C 239 της 4.10.2006, σ. 17), C 2/04, Ad hoc χρηματοδότηση της ολλανδικής δημόσιας ραδιοτηλεόρασης (ΕΕ L 49 της 22.2.2008, σ. 1), C 60/99 Απόφαση της Επιτροπής της 10ης Δεκεμβρίου 2003 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που εφάρμοσε η Γαλλία υπέρ των France 2 και France 3 (ΕΕ L 361 της 8.12.2004, σ. 21), C 62/99, Απόφαση της Επιτροπής της 15ης Οκτωβρίου 2003 σχετικά με τα μέτρα που έθεσε σε εφαρμογή η Ιταλία υπέρ της RAI SpA (ΕΕ L 119 της 23.4.2004, σ. 1), NN 88/98, Χρηματοδότηση ειδησεογραφικού σταθμού εικοσιτετράωρης μετάδοσης χωρίς διαφημίσεις με τέλος αδειοδότησης εκ μέρους του BBC (ΕΕ C 78 της 18.3.2000, σ. 6) και NN 70/98, Κρατική ενίσχυση στους κρατικούς τηλεοπτικούς σταθμούς Kinderkanal και Phoenix (ΕΕ C 238 της 21.8.1999, σ. 3).
See, for example, the decisions of the Commission in the following cases: E 8/06, State funding for Flemish public service broadcaster VRT (OJ C 143, 10.6.2008, p. 7); E 4/05, State aid financing of RTE and TNAG (TG4) (OJ C 121, 17.5.2008, p. 5); E 9/05, Licence fee payments to RAI (OJ C 235, 23.9.2005, p. 3); E 10/2005, Licence fee payments to France 2 and 3 (OJ C 240, 30.9.2005, p. 20); E 8/05, Spanish national public service broadcaster RTVE (OJ C 239, 4.10.2006, p. 17); C 2/04, Ad hoc financing of Dutch public broadcasters (OJ L 49, 22.2.2008, p. 1); C 60/99, Commission Decision 2004/838/EC of 10 December 2003 on State aid implemented by France for France 2 and France 3 (OJ L 361, 8.12.2004, p. 21); C 62/99, Commission Decision 2004/339/EC of 15 October 2003 on the measures implemented by Italy for RAI SpA (OJ L 119, 23.4.2004, p. 1); NN 88/98, Financing of a 24-hour advertising-free news channel with licence fee by the BBC (OJ C 78, 18.3.2000, p. 6) and NN 70/98, State aid to public broadcasting channels Kinderkanal and Phoenix (OJ C 238, 21.8.1999, p. 3).
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-195/01 και T-207/01 Κυβέρνηση του Γιβραλτάρ κατά Επιτροπής (Γιβραλτάρ), Συλλογή 2002, σ. II-2309.
Joined Cases T-195/01 and T-207/01 Government of Gibraltar v Commission (Gibraltar) (2002) ECR II-2309.
Παραδείγματος χάρη, προμνημονευθείσες αποφάσεις της Επιτροπής NN 88/98 BBC 24-ώρες, ΕΕ C 78 της 18.3.2000 σ. 6 και NN 70/98, Kinderkanal και Phoenix.
For example, Commission Decisions NN 88/98, BBC 24-hours (OJ C 78, 18.3.2000, p. 6) and NN 70/98, Kinderkanal and Phoenix, cited above.
NN 70/98, Kinderkanal και Phoenix, προμνημονευθείσα.
NN 70/98, Kinderkanal and Phoenix, cited above.
Υπόθεση 172/80 Zuechner, Συλλογή 1981, σ. 2021.
Case 172/80 Zuechner (1981) ECR 2021.
Υπόθεση C-242/95 GT-Link, Συλλογή 1997, σ. 4449.
Case C-242/95 GT-Link (1997) ECR 4449.
Υπόθεση C-159/94 EDF και GDF, Συλλογή 1997, σ. I-5815.
Case C-159/94 EDF and GDF (1997) ECR I-5815.
Βλ. παραδείγματος χάρη τις αποφάσεις της Επιτροπής στις ακόλουθες υποθέσεις: E 8/06, Κρατική χρηματοδότηση προς τη δημόσια φλαμανδική ραδιοτηλεόραση VRT (ΕΕ C 143 της 10.6.2008, σ. 7), E 4/05, Κρατική ενίσχυση για τη χρηματοδότηση της RTE και της TNAG (TG4) (ΕΕ C 121 της 17.5.2008, σ. 5), E 3/05, Ενισχύσεις στους γερμανικούς δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς (ΕΕ C 185 της 8.8.2007, σ. 1), E 9/05, Καταβολή τελών αδειοδότησης στη RAI (ΕΕ C 235 της 23.9.2005, σ. 3), E 10/05, Καταβολή τελών αδειοδότησης στη France 2 και France 3 (ΕΕ C 240 της 30.9.2005, σ. 20), Ενίσχυση Ε8/05, Ισπανικός εθνικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός RTVE (ΕΕ C 239 της 4.10.2006, σ. 17), C 2/04, Ad hoc χρηματοδότηση των ολλανδικών ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών (ΕΕ L 49 της 22.2.2008, σ. 1).
See, for example, the decisions of the Commission in the following cases: E 8/06, State funding for Flemish public service broadcaster VRT (OJ C 143, 10.6.2008, p. 7); E 4/05, State aid financing of RTE and TNAG (TG4) (OJ C 121, 17.5.2008, p. 5); E 3/05, Aid to the German public service broadcasters (OJ C 185, 8.8.2007, p. 1); E 9/05, Licence fee payments to RAI (OJ C 235, 23.9.2005, p. 3); E 10/05, Licence fee payments to France 2 and 3 (OJ C 240, 30.9.2005, p. 20); E 8/05, Spanish national public service broadcaster RTVE (OJ C 239, 4.10.2006, p. 17); C 2/04, Ad hoc financing of Dutch public service broadcasters (OJ L 49, 22.2.2008, p. 1).
Βλ. επίσης απόφαση της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 306/09/COL της 8ης Ιουλίου 2009 σχετικά με τον Νορβηγικό Οργανισμό Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης, η οποία δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο της Αρχής http://www.eftasurv.int/?1=1&showLinkID=16906&1=1.
See also EFTA Surveillance Authority Decision No 306/09/COL of 8 July 2009 on the Norwegian Broadcasting Corporation, available on the Authority’s website http://www.eftasurv.int/?1=1&showLinkID=16906&1=1
Παρόμοιες δυσκολίες μπορούν επίσης να προκύψουν όταν η δημόσια ραδιοτηλεόραση απευθύνεται σε γλωσσικές μειονότητες ή καλύπτει τοπικές ανάγκες.
Similar difficulties may also be encountered when public service broadcasting is addressed to linguistic minorities or to local needs.
Απόφαση της Επιτροπής C 62/1999, RAI, σκέψη 99 και C 85/2001, RTP, σκέψη 158.
Commission Decision C 62/1999, RAI, paragraph 99 and C 85/2001, RTP, paragraph 158.
Υπόθεση T-442/03, SIC κατά Επιτροπής, σκέψη 201, Συλλογή 2008, σ. ΙΙ-1161, και προμνημονευθείσα απόφαση TV2, σκέψεις 122 έως 124.
Case T-442/03 SIC v Commission (2008) ECR II-1161, paragraph 201 and TV2 judgment, cited above, paragraphs 122–124.
Σύμφωνα με το Γενικό Δικαστήριο, «οι εν λόγω ποιοτικές προδιαγραφές αποτελούν τον λόγο ύπαρξης της ΥΓΟΣ της ραδιοτηλεόρασης σε εθνικό επίπεδο».
These qualitative criteria are according to the General Court ‘the justification for the existence of broadcasting SGEIs in the national audiovisual sector’.
«Δεν δικαιολογείται να εξακολουθεί η κρατική χρηματοδότηση της συγκεκριμένης ΥΓΟΣ στο ύψος που θα επέβαλλε η τήρηση των προδιαγραφών αυτών, σε περίπτωση που η υπηρεσία αυτή, αν και έχει οριστεί κατά τρόπο ευρύ, θυσιάζει εντούτοις τις εν λόγω ποιοτικές προδιαγραφές, προκειμένου να ακολουθήσει μια εμπορική επιχειρηματική συμπεριφορά». Τ-441/03, SIC κατά Επιτροπής, σκέψη 221.
There is ‘no reason for a widely defined broadcasting SGEI which sacrifices compliance with those qualitative requirements in order to adopt the conduct of a commercial operator’, see SIC v Commission, cited above, paragraph 211.
Όσον αφορά τον χαρακτηρισμό, βάσει της οδηγίας 2007/65/ΕΚ (οδηγία για τα οπτικοακουστικά μέσα), των τυχερών παιγνίων, περιλαμβανομένης της απευθείας κλήσεως ειδικών τηλεφωνικών αριθμών όπως στην περίπτωση τηλεαγοράς ή διαφήμισης, βλ. υπόθεση C- 195/06 Österreichischer Rundfunk (ORF, Συλλογή 2007, σ I-8817.
Regarding the qualification of prize games, including the dialling of a premium rate number as teleshopping or advertising, under the Directive 2007/65/EC (Audiovisual Media Services Directive), see Case C-195/06 Österreichischer Rundfunk (ORF) (2007) ECR I-8817.
Βλ. προμνημονευθείσα απόφαση TV2, σκέψεις 107-108
See TV2 judgment, cited above, paragraphs 107–108.
Βλ. προμνημονευθείσα απόφαση SIC κατά Επιτροπής, σκέψη 212.
See Case SIC v Commission, cited above, paragraph 212.
Άρθρο 4 της οδηγίας 2006/111/ΕΚ (οδηγία για τη διαφάνεια).
Article 4 of Directive 2006/111/EC (Transparency Directive).
Αυτό παραπέμπει στην υποθετική κατάσταση κατά την οποία θα διακόπτονταν οι δραστηριότητες μη δημόσιας υπηρεσίας: το κόστος το οποίο θα εξοικονομείτο με τον τρόπο αυτό αντιστοιχεί στο ποσό των κοινών δαπανών που πρέπει να κατανεμηθούν σε δραστηριότητες μη δημόσιας υπηρεσίας.
This implies reference to the hypothetical situation in which the non-public service activities were to be discontinued: the costs that would be so avoided represent the amount of common costs to be allocated to non-public service activities.
Ασφαλώς, η διάταξη αυτή δεν εμποδίζει τους δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς να αποκομίζουν κέρδη από τις εμπορικές τους δραστηριότητες πέραν της αποστολής δημόσιας υπηρεσίας.
Of course, this provision does not preclude public service broadcasters from earning profits with their commercial activities outside the public service remit.
Αυτά τα ειδικά αποθεματικά μπορούν να δικαιολογούνται για σημαντικές τεχνολογικές επενδύσεις (όπως η ψηφιοποίηση) οι οποίες προβλέπεται να πραγματοποιηθούν σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή και είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση της αποστολής δημόσιας υπηρεσίας ή για σημαντικά διαρθρωτικά μέτρα αναγκαία για τη διατήρηση της συνεχούς λειτουργίας ενός δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού φορέα εντός αυστηρά καθορισμένων χρονικών ορίων.
Such special reserves may be justified for major technological investments (such as digitisation) which are foreseen to occur at a certain point in time and are necessary for the fulfilment of the public service remit; or for major restructuring measures necessary to maintain the continuous operation of a public service broadcaster within a well-defined time period.
Όπως αναφέρει το Συμβούλιο της Ευρώπης στη σύστασή του σχετικά με την αποστολή της δημόσιας υπηρεσίας μέσων μαζικής ενημέρωσης στην κοινωνία της πληροφορίας: «(…) τα κράτη μέλη μπορεί να εξετάσουν το ενδεχόμενο συμπληρωματικών χρηματοδοτικών λύσεων, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα θέματα αγοράς και ανταγωνισμού. Ειδικότερα, στην περίπτωση των νέων εξατομικευμένων υπηρεσιών, τα κράτη μέλη μπορεί να επιτρέψουν στα δημόσια μέσα ενημέρωσης να εισπράττουν εισφορές (…). Ωστόσο, καμία από τις λύσεις αυτές δεν θα πρέπει να θέτει σε κίνδυνο την αρχή της καθολικότητας των δημόσιων μέσων ενημέρωσης ή να οδηγεί σε διακρίσεις μεταξύ διαφορετικών κοινωνικών ομάδων (…) Κατά την ανάπτυξη νέων συστημάτων χρηματοδότησης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τη φύση του προσφερόμενου περιεχομένου προς όφελος του κοινού και του κοινού συμφέροντος.».
As the Council of Europe provided, in its Recommendation on the remit of public service media in the information society, ‘(…) Member States may consider complementary funding solutions paying due attention to market and competition questions. In particular, in the case of new personalised services, Member States may consider allowing public service media to collect remunerations (…). However, none of these solutions should endanger the principle of universality of public service media or lead to discrimination between different groups of society (…) When developing new funding systems, Member States should pay due attention to the nature of the content provided in the interest of the public and in the common interest.’
Παραδείγματος χάρη, η Αρχή εκτιμά ότι η παροχή, με χρέωση ανά θέαση ή με συνδρομή, χωριστής προσφοράς εξειδικευμένου περιεχομένου υψηλής ζήτησης, που δεν εντάσσεται στο ισορροπημένο και διαφοροποιημένο πρόγραμμα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, χαρακτηρίζεται κατά κανόνα ως εμπορική δραστηριότητα.
For example, the Authority considers that requiring direct payment from users for the provision of a specialised premium content offer would normally qualify as commercial activity.
Από την άλλη πλευρά, η Αρχή εκτιμά, για παράδειγμα, ότι η χρέωση τελών απλής μετάδοσης για τη ραδιοτηλεοπτική μετάδοση σε νέες πλατφόρμες, όπως οι κινητές συσκευές, δεν μετατρέπει την προσφορά σε εμπορική δραστηριότητα.
On the other hand, the Authority, for example, considers that the charging of pure transmission fees for broadcasting a balanced and varied programming over new platforms such as mobile devices would not transform the offer into a commercial activity.
Για παράδειγμα, η Αρχή θεωρεί ότι ορισμένες μορφές γραμμικής μετάδοσης, όπως η ταυτόχρονη μετάδοση των βραδινών τηλεοπτικών ειδήσεων σε άλλες πλατφόρμες (π.χ. διαδίκτυο, κινητά), δεν μπορεί να χαρακτηριστούν ως «νέες» για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου.
For example, the Authority considers that some forms of linear transmission, such as the simultaneous transmission of the evening TV news on other platforms (e.g. internet, mobile devices), may be qualified as not being ‘new’ for the purposes of this Chapter.
Εναπόκειται στα κράτη ΕΖΕΣ να αποφασίσουν αν άλλες μορφές αναμετάδοσης των προγραμμάτων δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών φορέων σε άλλες πλατφόρμες συνιστούν σημαντικές νέες υπηρεσίες, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τα χαρακτηριστικά των εν λόγω υπηρεσιών.
Whether other forms of retransmission of public broadcasters’ programs on other platforms qualify as significant new services, should be determined by EFTA States, taking into account the specificities and the features of the services in question.
Βλέπε επίσης υποσημείωση 40 σχετικά με την αιτιολόγηση μιας ΥΓΟΣ (υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος) της ραδιοτηλεόρασης.
See also footnote 40 above on the justification of a broadcasting SGEI.
Για παράδειγμα, ένα από τα σχετικά ζητήματα μπορεί να είναι το να εξετασθεί κατά πόσον οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί υποβάλλουν παγίως υψηλότερες προσφορές για δικαιώματα προγραμμάτων υψηλής ζήτησης κατά τρόπο που υπερβαίνει τις ανάγκες της αποστολής δημόσιας υπηρεσίας που τους έχει ανατεθεί και προκαλεί δυσανάλογες στρεβλώσεις στην αγορά.
For example, one of the relevant issues may be to consider whether public service broadcasters are consistently overbidding for premium programme rights in a way which goes beyond the needs of the public service mandate and results in disproportionate distortions on the marketplace.
Εγκρίθηκε με την απόφαση αριθ. 154/07/COL της 3ης Μαΐου 2007 για την 63η τροποποίηση των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις, με την επικαιροποίηση και ενσωμάτωση ενός νέου κεφαλαίου για τους εφαρμοστέους κανόνες στις παράνομες ενισχύσεις (ΕΕ L 73 της 19.3.2009, σ. 23 και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 15 της 19.3.2009, σ. 1), διαθέσιμο στο διαδικτυακό τόπο της Αρχής:
Adopted by Decision No 154/07/COL of 3 May 2007 to amend the State aid Guidelines for the 63rd time, updating and incorporating a new chapter on the rules applicable to unlawful aid (OJ L 73, 19.3.2009, p. 23 and EEA Supplement No 15, 19.3.2009, p. 1), available on the Authority’s website: http://www.eftasurv.int/?1=1&showLinkID=15119&1=1
Το 2008 και το 2009, η Αρχή και τα κράτη ΕΖΕΣ έλαβαν μέρος στις δημόσιες διαβουλεύσεις της Επιτροπής για την αναθεώρηση της ανακοίνωσης του 2001 σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στη δημόσια ραδιοτηλεόραση [9].
In the course of 2008 and 2009, the Authority and the EFTA States took part in the Commission’s public consultations on the review of the 2001 Communication on the application of State aid rules to public service broadcasting [9].
Το παρόν κεφάλαιο εδραιώνει την πρακτική της Επιτροπής και της Αρχής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων με προσανατολισμό στο μέλλον, βάσει των παρατηρήσεων που διατυπώθηκαν κατά τη δημόσια διαβούλευση.
The present Chapter consolidates the Commission’s and the Authority’s case practice in the field of State aid in a future-orientated manner based on the comments received in the public consultations.
Ο ρόλος της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στην προώθηση της πολιτιστικής πολυμορφίας αναγνωρίστηκε και από τη Σύμβαση της UNESCO του 2005 για την προστασία και την προώθηση της πολυμορφίας της πολιτιστικής έκφρασης [15].
The role of public service broadcasting in promoting cultural diversity was also recognised by the 2005 Unesco Convention on the Protection and Promotion of the Diversity of Cultural Expressions [15].
Στη σύμβαση αναφέρεται ότι κάθε μέρος μπορεί να υιοθετήσει «μέτρα που προορίζονται να προστατεύουν και να προάγουν την πολυμορφία της πολιτιστικής έκφρασης στο έδαφός του». Αυτά τα μέτρα μπορεί, μεταξύ άλλων, να περιλαμβάνουν:
The Convention states that each party may adopt ‘measures aimed at protecting and promoting the diversity of cultural expressions within its territory’.
Η Σύμβαση της UNESCO για την προστασία και την προώθηση της πολυμορφίας της πολιτιστικής έκφρασης υπογράφηκε στο Παρίσι στις 20.10.2005.
Unesco Convention on the Protection and Promotion of the Diversity of Cultural Expressions was signed in Paris on 20.10.2005.
Στη συνέχεια επικυρώθηκε από τη Νορβηγία και έγινε αποδεκτή από την Ισλανδία.
It was then ratified by Norway and accepted by Iceland.
Βλ. π.χ. απόφαση αριθ. 32/02/COL της 20ής Φεβρουαρίου 2002, απόφαση αριθ. 169/02/COL της 18ης Σεπτεμβρίου 2002, απόφαση αριθ.186/03 της 29ης Οκτωβρίου 2003, απόφαση αριθ. 179/05/COL της 15ης Ιουλίου 2005 και απόφαση αριθ. 342/06/COL της 14ης Νοεμβρίου 2006.
See, for instance, Decision No 32/02/COL of 20 February 2002, Decision No 169/02/COL of 18 September 2002, Decision No 186/03 of 29 October 2003, Decision No 179/05/COL of 15 July 2005 and Decision No 342/06/COL of 14 November 2006.
Βλ. επίσης Κεφάλαιο των κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής για τις κρατικές ενισχύσεις για κινηματογραφικά και άλλα οπτικοακουστικά έργα.
See also the Chapter on State aid to cinematographic and other audiovisual works of the Authority’s State Aid Guidelines.