natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο οργανισμός που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παραρτήματος III της απόφασης 2008/185/ΕΚ είναι το Veterinærinstituttet, Όσλο, Νορβηγία.
The institution referred to in paragraph 1 of Annex III to Decision 2008/185/EC is the Veterinærinstituttet, Oslo, Norway.
Η απόφαση αριθ. 226/96/COL καταργείται.
Decision No 226/96/COL is hereby repealed.
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την 21η Απριλίου 2010.
This Decision shall enter into force on 21 April 2010.
ΕΕ L 78 της 20.3.1997, σ. 46.
OJ L 78, 20.3.1997, p. 46.
ΕΕ L 232 της 3.9.2009, σ. 1.
OJ L 232, 3.9.2009, p. 1.
αριθ. 291/10/COL
No 291/10/COL
για την αναγνώριση εγκεκριμένων ζωνών στη Νορβηγία όσον αφορά τη βοναμίωση (Bonamia ostreae) και τη μαρτειλίωση (Marteilia refringens)
concerning the recognition of approved zones in Norway with regard to Bonamia ostreae and Marteilia refringens
Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και ιδίως το άρθρο 109 και το πρωτόκολλο 1,
Having regard to the Agreement on the European Economic Area, in particular Article 109 and Protocol 1 thereof,
Έχοντας υπόψη τη συμφωνία μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο δ) και το πρωτόκολλο 1,
Having regard to the Agreement between the EFTA States on the Establishment of a Surveillance Authority and a Court of Justice, in particular Article 5(2)(d) and Protocol 1 thereof,
Έχοντας υπόψη την πράξη που αναφέρεται στο σημείο 4.1.5α του κεφαλαίου Ι του παραρτήματος Ι της συμφωνίας ΕΟΧ, την οδηγία 2006/88/ΕΚ του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2006, σχετικά με τις απαιτήσεις υγειονομικού ελέγχου για τα ζώα υδατοκαλλιέργειας και τα προϊόντα τους και σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση ορισμένων ασθενειών των υδρόβιων ζώων [1], όπως αναπροσαρμόστηκε με το πρωτόκολλο 1 της συμφωνίας ΕΟΧ και ιδίως το άρθρο 53 της εν λόγω πράξης.
Having regard to the Act referred to at point 4.1.5a of Chapter I of Annex I to the EEA Agreement, Council Directive 2006/88/EC of 24 October 2006 on animal health requirements for aquaculture animals and products thereof, and on the prevention and control of certain diseases in aquatic animals [1], as adapted by Protocol 1 to the EEA Agreement, in particular Article 53 of that Act,
Με την απόφαση αριθ. 225/04/COL της 9ης Σεπτεμβρίου 2004, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ αναγνώρισε το σύνολο των ακτών της Νορβηγίας ως εγκεκριμένη ζώνη όσον αφορά τη βοναμίωση (Bonamia ostreae) και τη μαρτειλίωση (Marteilia refringens).
By its Decision No 225/04/COL of 9 September 2004, the EFTA Surveillance Authority recognised the entire coastline of Norway as an approved zone with regard to Bonamia ostreae and Marteilia refringens.
Με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της 3ης Ιουνίου 2009, η Νορβηγία ενημέρωσε την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ σχετικά με την ανίχνευση μόλυνσης από Bonamia ostreae σε άγρια στρείδια από την επαρχία Aust-Agder της νότιας Νορβηγίας και ότι γύρω από τη μολυσμένη περιοχή είχε οριοθετηθεί μια ζώνη ελέγχου και μια ζώνη επιτήρησης.
Norway informed the EFTA Surveillance Authority by e-mail of 3 June 2009 that an infection with Bonamia ostreae had been detected in wild oysters from the county of Aust-Agder in the south of Norway and that a control zone and a surveillance zone around the area affected had been established.
Με επιστολή της 23ης Απριλίου 2010 (αριθ. περιστατικού: 554681), η Νορβηγία επιβεβαίωσε στην Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ότι δεν θα μπορούσε να αποκλειστεί η παρουσία της Bonamia ostreae στα άγρια στρείδια από την επαρχία Aust-Agder της νότιας Νορβηγίας και, ως εκ τούτου, καμία αποδεικτική μαρτυρία δεν θα μπορούσε να αιτιολογήσει την άρση του ελέγχου και της επιτήρησης στη ζώνη γύρω από τη συγκεκριμένη περιοχή.
By letter dated 23 April 2010 (event No 554681), Norway has confirmed to the EFTA Surveillance Authority that the presence of Bonamia ostreae in the wild oysters from the county of Aust-Agder in the south of Norway could not be excluded and, hence, that no conclusive evidence could justify the lifting of a control and surveillance zone around the relevant area.
Το άρθρο 53 παράγραφος 3 της οδηγίας 2006/88/ΕΚ προβλέπει ότι όταν η επιζωτιολογική έρευνα επιβεβαιώσει ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να έχει σημειωθεί μόλυνση, το καθεστώς απαλλαγής από ασθένειες του κράτους, της ζώνης ή του διαμερίσματος ανακαλείται, σύμφωνα με τη διαδικασία με την οποία το καθεστώς αυτό παραχωρήθηκε.
Article 53(3) of Directive 2006/88/EC provides that where the epizootic investigation confirms a significant likelihood that infection has occurred, the disease-free status of the Member State, zone or compartment shall be withdrawn, in accordance with the procedure under which that status was declared.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της επιδημιολογικής έρευνας που διεξήχθη από τη Νορβηγία και το αποτέλεσμα των συνομιλιών μεταξύ του Εθνικού Κτηνιατρικού Ινστιτούτου της Νορβηγίας και του κοινοτικού εργαστηρίου αναφοράς, η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ κρίνει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση του καθεστώτος απαλλαγής από ασθένειες για τη μολυσμένη περιοχή του Aust-Agder στη νότια Νορβηγία.
According to the results of the epidemiological investigation carried out by Norway and the outcome of the discussions between the Norwegian National Veterinary Institute and the Community Reference Laboratory, the EFTA Surveillance Authority considers that the conditions of the provision for withdrawing the disease-free status of the affected area of Aust-Agder in the south of Norway are fulfilled.
Συνεπώς, η απόφαση αριθ. 225/04/COL πρέπει να καταργηθεί.
Accordingly, Decision No 225/04/COL should be repealed.
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Κτηνιατρικής Επιτροπής της ΕΖΕΣ που επικουρεί την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ,
The measures provided for in this Decision are in accordance with the opinion of the EFTA Veterinary Committee assisting the EFTA Surveillance Authority,
Οι εγκεκριμένες ζώνες όσον αφορά τη βοναμίωση (Bonamia ostreae) και τη μαρτειλίωση (Marteilia refringens) για τη Νορβηγία απαριθμούνται στο παράρτημα.
The approved zones with regard to Bonamia ostreae and Marteilia refringens for Norway are listed in the Annex.
Η απόφαση αριθ. 225/04/COL καταργείται.
Decision No 225/04/COL is hereby repealed.
Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις 7 Ιουλίου 2010.
This Decision shall enter into force on 7 July 2010.
Το κείμενο της παρούσας απόφασης στην αγγλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό.
Only the English text version of this Decision is authentic.
ΕΕ L 328 της 24.11.2006, σ. 14, καθώς και το συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 32 της 17.6.2010, σ. 1.
OJ L 328, 24.11.2006, p. 14, and the EEA Supplement No 32, 17.6.2010, p. 1.
Η εν λόγω οδηγία δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στη νορβηγική γλώσσα.
This Directive is not yet published in Norwegian.
Το σύνολο των ακτών της Νορβηγίας αποτελεί εγκεκριμένη ζώνη όσον αφορά τη μαρτειλίωση (Marteilia refringens).
The entire coastline of Norway is an approved zone with regard to Marteilia refringens.
Το σύνολο των ακτών της Νορβηγίας αποτελεί εγκεκριμένη ζώνη όσον αφορά τη βοναμίωση (Bonamia ostreae) με εξαίρεση:
The entire coastline of Norway is an approved zone with regard to Bonamia ostreae with the exception of:
την επαρχία Aust-Agder στη νότια Νορβηγία.
the county of Aust-Agder in southern Norway.
αριθ. 416/10/COL
No 416/10/COL
σχετικά με τη φορολογία επιχειρήσεων επενδύσεων σύμφωνα με τον νόμο περί φορολογίας του Λιχτενστάιν
on the taxation of investment undertakings under the Liechtenstein Tax Act
(Λιχτενστάιν)
(Liechtenstein)
Η ΕΠΟΠΤΕΥΟΥΣΑ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΖΕΣ («Η ΑΡΧΗ»),
THE EFTA SURVEILLANCE AUTHORITY (‘THE AUTHORITY’),
ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο («συμφωνία για τον ΕΟΧ») και ιδίως τα άρθρα 61 έως 63 και το πρωτόκολλο 26,
HAVING REGARD to the Agreement on the European Economic Area (‘the EEA Agreement’), in particular to Articles 61 to 63 and Protocol 26,
ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη συμφωνία μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου («συμφωνία περί εποπτείας και Δικαστηρίου»), και ιδίως το άρθρο 24,
HAVING REGARD to the Agreement between the EFTA States on the Establishment of a Surveillance Authority and a Court of Justice (‘the Surveillance and Court Agreement’), in particular to Article 24,
ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το πρωτόκολλο 3 της συμφωνίας περί εποπτείας και Δικαστηρίου («πρωτόκολλο 3»), ιδίως το άρθρο 1 παράγραφος 2 του μέρους I και τα άρθρα 4 παράγραφος 4, 6, 7 παράγραφος 5 και 14 του μέρους II,
HAVING REGARD to Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement (‘Protocol 3’), in particular to Article 1(2) of Part I and Articles 4(4), 6, 7(5) and 14 of Part II,
ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την ενοποιημένη έκδοση της απόφασης της Αρχής αριθ. 195/04/COL, της 14ης Ιουλίου 2004, σχετικά με τις διατάξεις εφαρμογής που αναφέρονται στο άρθρο 27 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 («η απόφαση των διατάξεων εφαρμογής») [1],
HAVING REGARD to the consolidated version of the Authority’s Decision No 195/04/COL of 14 July 2004 on the implementing provisions referred to under Article 27 of Part II of Protocol 3 (‘the Implementing Provisions Decision’) [1],
ΑΦΟΥ κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τις εν λόγω διατάξεις και λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις τους,
HAVING called on interested parties to submit their comments pursuant to those provisions and having regard to their comments,
Με επιστολή της 14ης Μαρτίου 2007, η Αρχή απέστειλε αίτηση παροχής πληροφοριών στις αρχές του Λιχτενστάιν, ζητώντας πληροφορίες σχετικά με διάφορες φορολογικές παρεκκλίσεις για ορισμένα είδη εταιρειών που προβλέπονται στο πλαίσιο του νόμου περί φορολογίας του Λιχτενστάιν.
By letter dated 14 March 2007, the Authority sent a request for information to the Liechtenstein authorities, inquiring about various tax derogations for certain types of company apparently available under the Liechtenstein Tax Act.
Μετά από πολλές ανταλλαγές επιστολών, η Αρχή πληροφόρησε τις αρχές του Λιχτενστάιν, με επιστολή της 18ης Μαρτίου 2009, ότι είχε αποφασίσει να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 όσον αφορά τη φορολογία επιχειρήσεων επενδύσεων.
After various exchanges of correspondence, by letter dated 18 March 2009 the Authority informed the Liechtenstein authorities that it had decided to initiate the procedure laid down in Article 1(2) of Part I of Protocol 3 in respect of the taxation of investment undertakings.
Η απόφαση της Αρχής αριθ. 149/09/COL για την έναρξη της επίσημης διαδικασίας έρευνας δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ, καλώντας τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν παρατηρήσεις [2].
The Authority’s Decision No 149/09/COL to initiate the formal investigation procedure was published in the Official Journal of the European Union and the EEA Supplement to it, calling upon interested parties to submit comments [2].
Η Αρχή έλαβε τις παρατηρήσεις των ενδιαφερομένων.
The Authority received comments from interested parties.
Με επιστολή της 26ης Ιανουαρίου 2010, η Αρχή διαβίβασε τις παρατηρήσεις στις αρχές του Λιχτενστάιν, στις οποίες δόθηκε η δυνατότητα να απαντήσουν.
By letter dated 26 January 2010 the Authority forwarded these to the Liechtenstein authorities, which were given the opportunity to respond.
Τούτο πραγματοποιήθηκε με επιστολή της 17ης Μαρτίου 2010.
This was done by letter dated 17 March 2010.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟΥ ΜΕΤΡΟΥ
DESCRIPTION OF THE MEASURE INVESTIGATED
Η έρευνα αφορούσε την αντιμετώπιση επιχειρήσεων επενδύσεων σύμφωνα με τον νόμο περί φορολογίας του Λιχτενστάιν («Gesetz über die Landes-und Gemeindesteuern») [3], (εφεξής «ο νόμος περί φορολογίας»), μεταξύ του 1996 και του 2006.
The investigation concerned the treatment of investment undertakings under the Liechtenstein Tax Act (Gesetz über die Landes-und Gemeindesteuern) [3], (‘the Tax Act’) between 1996 and 2006.
Ορισμός των επιχειρήσεων επενδύσεων
Definition of investment undertakings
Ο νόμος του Λιχτενστάιν, του 1996, για τις επιχειρήσεις επενδύσεων («Gesetz über Investmentunternehmen») (εφεξής ο «νόμος για τις επιχειρήσεις επενδύσεων») όριζε τις επιχειρήσεις επενδύσεων ως ακολούθως:
The 1996 Liechtenstein Act on Investment Undertakings (Gesetz über Investmentunternehmen) (the ‘Investment Undertakings Act’) defined investment undertakings as:
«περιουσιακά στοιχεία που αντλούνται από το κοινό κατόπιν δημόσιας ενημέρωσης με σκοπό τη συλλογική τοποθέτηση κεφαλαίων των οποίων η επένδυση και διαχείριση πραγματοποιείται για το συλλογικό λογαριασμό των ατομικών επενδυτών συνήθως σύμφωνα με την αρχή κατανομής των κινδύνων» [4].
‘assets raised from the public following public advertising for the purpose of a collective capital investment which are invested and managed for the collective account of the individual investors usually according to the principle of risk-spreading’ [4].
Σύμφωνα με τον νόμο του Λιχτενστάιν, μια επιχείρηση επενδύσεων θα μπορούσε να επιλέξει τη μορφή συλλογικών καταπιστευμάτων («collective trust»), καλούμενου ταμείου επενδύσεων («Anlagefonds») [5], ή να επιλέξει τη νομική μορφή εταιρείας επενδύσεων («Anlagegesellschaft») [6].
Under Liechtenstein law, an investment undertaking could choose the form of a collective trust, called an investment fund (Anlagefonds) [5], or opt for the legal form of an investment company (Anlagegesellschaft) [6].
Στην περίπτωση του ταμείου επενδύσεων, η διαχείριση του ταμείου διασφαλίζεται από χωριστή οντότητα (καλούμενη «διαχειριστικό όργανο του ταμείου») [7].
In the case of an investment fund, the management of the fund is carried out by a separate entity (referred to as the ‘fund direction’) [7].
Στην περίπτωση εταιρείας επενδύσεων, τη διαχείριση αναλαμβάνει η ίδια η εταιρεία επενδύσεων.
In the case of an investment company, the management is undertaken by the investment company itself.
Επομένως, αντίθετα με το ταμείο επενδύσεων, η εταιρεία επενδύσεων αποτελεί ενιαία οντότητα.
Unlike an investment fund, therefore, the investment company constitutes one single entity.
Στις δύο αυτές περιπτώσεις, οι οντότητες που εκτελούν διαχειριστικά καθήκοντα αναλαμβάνουν οικονομικές δραστηριότητες παρέχοντας υπηρεσίες έναντι αμοιβής.
In both cases, the entities carrying out management functions undertake economic activities by providing services for a fee.
Ανεξάρτητα από τη μορφή οργάνωσης, τα στοιχεία ενεργητικού τα οποία διαχειρίζεται η διαχειριστική επιχείρηση για λογαριασμό των επενδυτών πρέπει να διαχωρίζονται από τα ατομικά της περιουσιακά στοιχεία.
Regardless of the organisational form, the assets managed on behalf of investors must be differentiated from the own assets of the management company.
Στην εταιρεία διαχείρισης καταβάλλεται για τις διαχειριστικές της υπηρεσίες αμοιβή που θα αποτελέσει μέρος των ίδιων περιουσιακών στοιχείων.
In return for management services, a management company is paid a management fee, which becomes part of its own assets.
Επιπλέον, δύνανται να εισπραχθούν αμοιβές επίδοσης ή άλλες αμοιβές [8], οι οποίες θα αποτελέσουν επίσης μέρος των ίδιων περιουσιακών στοιχείων της διαχειριστικής επιχείρησης.
In addition, performance or other fees may be levied [8] which would also form part of a management company’s own assets.
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΤΟΥ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
TAX PROVISIONS APPLICABLE TO INVESTMENT UNDERTAKINGS IN LIECHTENSTEIN
Η εταιρική φορολογία στο Λιχτενστάιν
Liechtenstein corporate taxation
Στις ενότητες 73 έως 81 του μέρους 4 κεφάλαιο Α «Φόροι εταιρειών» («Die Gesellschaftssteuern») του νόμου περί φορολογίας παρέχονται δύο μορφές φορολόγησης των επιχειρήσεων [9]: φόρος εισοδήματος επιχειρήσεων («Ertragssteuer»), ο οποίος, σύμφωνα με το άρθρο 77 του νόμου περί φορολογίας, υπολογίζεται επί των εισοδημάτων μείον τις επιλέξιμες δαπάνες (συμπεριλαμβανομένων των αποσβέσεων).
Sections 73 to 81 in Part 4, heading A, ‘Company Taxes’ (Die Gesellschaftssteuern) of the Tax Act provide for two forms of corporate taxation [9]:A business income tax (Ertragssteuer), which according to Section 77 of the Tax Act is assessed on revenues less eligible expenditure (including write-offs).
Ο συντελεστής της φορολογίας εισοδήματος εξαρτάται από τον λόγο του καθαρού εισοδήματος προς το φορολογήσιμο κεφάλαιο και κυμαίνεται μεταξύ του 7,5 % και του 15 % [10].
The income tax rate depends on the ratio of net income to taxable capital and ranges between 7,5 % and 15 % [10].
Ο εν λόγω συντελεστής δύναται να αυξηθεί κατά 1 έως 5 εκατοστιαίες μονάδες, ανάλογα με τη σχέση μεταξύ μερισμάτων και φορολογήσιμου κεφαλαίου.
This rate may be increased by between 1 and 5 percentage points depending on the ratio between dividends and taxable capital.
Κατά συνέπεια, ο μέγιστος φόρος εισοδήματος ανέρχεται στο 20 %.
The maximum income tax is therefore 20 %.
φόρος κεφαλαίου («Kapitalsteuer»), ο οποίος, σύμφωνα με το άρθρο 76 του νόμου περί φορολογίας, εισπράττεται επί του καταβεβλημένου κεφαλαίου, του εταιρικού, του μετοχικού ή του αρχικού κεφαλαίου, καθώς και επί των αποθεματικών της εταιρείας, που συνιστούν τα ίδια κεφάλαιά της.
A capital tax (Kapitalsteuer), which according to Section 76 of the Tax Act is levied against paid-up capital stock, joint stock, share capital, and initial capital as well as the reserves of a company constituting company equity.
Οι φόροι καθορίζονται κατά το πέρας κάθε εταιρικής χρήσης (κατά κανόνα στις 31 Δεκεμβρίου).
Taxes are assessed at the end of the company’s financial year (generally on 31 December).
Το ποσοστό είναι 2 ‰ (0,2 %).
The rate is 2 ‰ (0,2 %).
Σύμφωνα με το άρθρο 73 του νόμου περί φορολογίας, τα νομικά πρόσωπα που διαθέτουν εμπορικές επιχειρήσεις στο Λιχτενστάιν καταβάλλουν φόρο εισοδήματος και κεφαλαίου.
According to Section 73 of the Tax Act, legal persons operating commercial businesses in Liechtenstein pay both income and capital tax.
Το ίδιο ισχύει και για τις αλλοδαπές εταιρείες που διαθέτουν παράρτημα στο Λιχτενστάιν.
The same applies to foreign companies operating a branch in Liechtenstein.
Φόρος επί των τοκομεριδίων
Coupon tax
Στο μέρος 5 του νόμου περί φορολογίας προβλέπεται η φορολογία των τοκομεριδίων.
Part 5 of the Tax Act provides for a coupon tax.
Η φορολογία επιχειρήσεων επενδύσεων μεταξύ του 1996 και του 2006
The taxation of investment undertakings between 1996 and 2006
Η φορολογία των υπό διαχείριση για λογαριασμό των επενδυτών περιουσιακών στοιχείων
The taxation of the assets managed on behalf of investors
Από το 1996, με την εισαγωγή του άρθρου 84 παράγραφος 5 του νόμου περί φορολογίας, τα υπό τη διαχείριση επιχειρήσεων επενδύσεων στοιχεία ενεργητικού φορολογούνταν κατά τον ίδιο τρόπο όπως και οι εταιρείες με νόμιμη έδρα στην ημεδαπή («Sitzgesellschaften») [12].
From 1996, with the introduction of Section 84(5) of the Tax Act, the assets managed by investment undertakings were taxed in the same way as domiciliary companies (Sitzgesellschaften) [12].
Δεδομένου ότι οι εταιρείες με νόμιμη έδρα στην ημεδαπή δεν κατέβαλαν φόρο εισοδήματος, τα υπό τη διαχείριση επιχειρήσεων επενδύσεων στοιχεία ενεργητικού επίσης δεν υπόκειντο σε φόρο εισοδήματος.
As domiciliary companies did not pay income tax, the assets managed by investment undertakings were also not subject to income tax.
Σύμφωνα με το άρθρο 84 παράγραφος 1 του νόμου περί φορολογίας, επιβαλλόταν μόνο μειωμένος φόρος 1 ‰ επί του κεφαλαίου (αντί του 2 ‰) [13].
According to Section 84(1) of the Tax Act, only a reduced capital tax of 1 ‰ (instead of 2 ‰) was applied [13].
Ο εν λόγω συντελεστής μειώθηκε περαιτέρω στο 0,4 ‰ για το κεφάλαιο εταιρειών επενδύσεων άνω των 2 εκατ. CHF, σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 2 του νόμου περί φορολογίας [14].
This rate was further reduced to 0,4 ‰ for the capital of investment undertakings exceeding CHF 2 million in accordance with Section 85(2) of the Tax Act [14].
Το 1996, καταργήθηκε επίσης [15] ο φόρος τοκομεριδίων επί της διανομής κερδών από το κεφάλαιο του ταμείου.3.2.2.
The coupon tax on the distribution of profits generated from the fund capital was also abolished in 1996 [15].3.2.2.
Η φορολογία των ίδιων περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας διαχείρισης
The taxation of the own assets of the management company
Η φορολογία των διαχειριστών ταμείων επενδύσεων
The taxation of the management side of investment funds
Το διαχειριστικό όργανο ενός ταμείου επενδύσεων (οι διαχειριστές του ταμείου) υπόκειντο, όπως οποιαδήποτε άλλη εταιρεία που ασκεί δραστηριότητες στο Λιχτενστάιν, πλήρως στον φόρο επί των κερδών, επί του κεφαλαίου, καθώς και επί των τοκομεριδίων όσον αφορά τα ίδια έσοδα και το κεφάλαιό της.
Like any other company operating in Liechtenstein, the fund direction of an investment fund (the management side of the fund) was fully liable to pay income, capital as well as coupon tax on its own income and capital.
Το διαχειριστικό όργανο φορολογείτο επίσης πλήρως πριν από το 1996, σύμφωνα με το άρθρο 84 παράγραφος 2 του νόμου περί φορολογίας του 1961.
The fund direction had also been fully taxed prior to 1996 in accordance with Section 84(2) of the Tax Act 1961.
Η φορολογία των διαχειριστών εταιρειών επενδύσεων
The taxation of the management side of investment companies
Εντούτοις, στην περίπτωση εταιρειών επενδύσεων δεν έγινε διαχωρισμός για φορολογικούς σκοπούς μεταξύ των ίδιων περιουσιακών στοιχείων της διαχειριστικής επιχείρησης και των περιουσιακών στοιχείων τα οποία διαχειριζόταν.
In the case of investment companies, however, no distinction was made for tax purposes between the management company’s own assets and the managed assets.
Κατά συνέπεια, τα ίδια περιουσιακά στοιχεία των εταιρειών επενδύσεων υπόκειντο επίσης στους κανόνες που ισχύουν για τις εταιρείες με νόμιμη έδρα στην ημεδαπή, σύμφωνα με το άρθρο 84 παράγραφος 2 του νόμου περί φορολογίας.
The investment companies’ own assets were therefore also subject to the rules applying to domiciliary companies, in accordance with Section 84(2) of the Tax Act.
Αυτό σήμαινε ότι δεν επιβαλλόταν φόρος εισοδήματος για τις δραστηριότητες διαχείρισης ή για τα υπό διαχείριση στοιχεία ενεργητικού· ο φόρος επί του κεφαλαίου ανερχόταν στο 1 ‰ αντί του 2 ‰ (και μειωνόταν περαιτέρω για κάθε κεφάλαιο που υπερέβαινε τα 2 εκατ. CHF σύμφωνα με το άρθρο 85 παράγραφος 2 του νόμου περί φορολογίας)· και δεν επιβαλλόταν φόρος επί τοκομεριδίων.
This meant that no income tax was levied on the management activities or on the managed assets; capital tax was payable at 1 ‰ instead of 2 ‰ (and reduced further for any capital exceeding CHF 2 million in accordance with Section 85(2) of the Tax Act); and no coupon tax was levied.
Από το 1996 έως το 2006, η φορολογική κατάσταση σε ό,τι αφορά τα ταμεία επενδύσεων και τις εταιρείες επενδύσεων μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:
The tax situation from 1996 to 2006 for investment funds and investment companies can be illustrated as follows:
Ταμείο επενδύσεων
Investment Fund
Διαχειριστικό όργανο του ταμείου (ίδια περιουσιακά στοιχεία)
Fund direction (own assets)
Φόρος εισοδήματος
Income tax
Φόρος επί του συνολικού κεφαλαίου
Full capital tax
Κεφάλαιο του ταμείου, δηλαδή διαχειριζόμενα περιουσιακά στοιχεία
Fund capital, i.e. managed assets
Μη επιβολή φόρου εισοδήματος
No income tax
Μειωμένος φόρος επί του κεφαλαίου
Reduced capital tax
Μη επιβολή φόρου επί των τοκομεριδίων
No coupon tax
Εταιρεία επενδύσεων
Investment Company
Ίδια περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας επενδύσεων
Own assets of the management company
Η κατάσταση από το 2006 μέχρι σήμερα
The situation from 2006 until today
Βάσει της νομοθεσίας που θεσπίστηκε κατά το 2005, οι εταιρείες επενδύσεων ήταν υποχρεωμένες να εγγράφουν στα βιβλία τους και να κατέχουν τα ίδια περιουσιακά στοιχεία τους χωριστά από τα περιουσιακά στοιχεία που διαχειρίζονται.
Legislation introduced in 2005 required investment companies to record and hold their own assets and managed assets separately.
Επίσης, ο νόμος περί φορολογίας αναθεωρήθηκε και εισήχθη ένα νέο άρθρο 73 στοιχείο f), σύμφωνα με την οποία οι διαχειριστές ενός ταμείου επενδύσεων, καθώς και των εταιρειών επενδύσεων οφείλουν να καταβάλλουν φόρο εισοδήματος, φόρο κεφαλαίου και φόρο επί των τοκομεριδίων για τα ίδια περιουσιακά τους στοιχεία [16].
The Tax Act was also revised and a new Section 73(f) was inserted, which required both the fund direction of an investment fund and investment companies to pay income, capital, and coupon taxes in relation to their own assets [16].