natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Διατυπώνεται η άποψη ότι η οδηγία για την αντασφάλιση και η οδηγία Φερεγγυότητα ΙΙ διακρίνουν τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης από τις παραδοσιακές ή εμπορικές ασφαλιστικές εταιρείες και ότι αυτό συνάδει με τη διαφορετική φορολογική μεταχείριση που επιφυλάσσει η νομοθεσία του Λιχτενστάιν.Η Αρχή αναγνωρίζει ότι ενδέχεται να υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για τη διαφοροποίηση μεταξύ των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης και των λοιπών ασφαλιστικών εταιρειών όσον αφορά, για παράδειγμα, τις ρυθμιστικές απαιτήσεις της εσωτερικής αγοράς για τη διακράτηση συγκεκριμένου ύψους κεφαλαίου.
It is said that the EU Reinsurance Directive and the Solvency II Directive distinguish captive insurance companies from traditional or commercial insurance businesses, and contend that this is consistent with the differential tax treatment under Liechtenstein law.The Authority acknowledges that there may be valid reasons to differentiate between captive and other insurance companies in so far as internal market regulatory requirements ensuring retention, for example, of a certain level of capital, are concerned.
Ωστόσο, αδυνατεί να κατανοήσει πώς οι εν λόγω απαιτήσεις θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν διαφορετικό φορολογικό συντελεστή για τα κεφαλαιακά κέρδη και το εισόδημα που παράγεται από την οικονομική δραστηριότητα της παροχής μιας ασφαλιστικής υπηρεσίας.
However, it fails to see how such requirements could justify a difference in taxation of the capital gains and income generated by the economic activity of providing an insurance service.
Κατά την άποψη της Αρχής, αυτές οι παράμετροι, όσο βάση και αν έχουν, δεν έχουν σχέση με τη λογική του συστήματος φορολογίας εισοδήματος και κεφαλαίου και δεν μπορεί συνεπώς να θεωρηθεί ότι δικαιολογούν τη μερική ή πλήρη απαλλαγή από τη φορολογία αποκλειστικά των εταιρειών εξαρτημένης ασφάλισης.
In the Authority’s view, these considerations, no matter how valid they are, do not relate to the logic of the income and capital tax system and cannot therefore be considered as a justification for the total or partial exemption from taxation applicable only to captive insurance companies.
Η λογική των συστημάτων φορολογίας εισοδήματος και κεφαλαίου είναι η εξασφάλιση εσόδων από το κεφάλαιο και το εισόδημα που παράγεται από μια οικονομική δραστηριότητα.
The logic of income and capital tax systems is to gain revenue from capital and income generated by an economic activity.
Το εάν η δραστηριότητα αυτή υπόκειται σε περισσότερο ή λιγότερο αυστηρές ρυθμιστικές απαιτήσεις είναι αδιάφορο στο πλαίσιο αυτό.
Whether this activity is subject to more or less strict regulatory requirements is irrelevant in this context.
Για τους λόγους αυτούς, η Αρχή θεωρεί ότι οι φοροαπαλλαγές που ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης στο Λιχτενστάιν δεν δικαιολογούνται από τη φύση και τη γενικότερη δομή του φορολογικού συστήματος του Λιχτενστάιν.
For these reasons, the Authority considers that the tax exemptions applicable to captive insurance companies in Liechtenstein are not justified by the nature and general scheme of the Liechtenstein tax system.
Νόθευση του ανταγωνισμού και επίδραση στις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών
Distortion of competition and effect on trade between Contracting Parties
Για να εμπίπτει στο άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, το μέτρο πρέπει να νοθεύει ή να απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών.
In order to fall under Article 61(1) of the EEA Agreement, the measure must distort or threaten to distort competition and affect trade between the Contracting Parties.
Προκειμένου ένα μέτρο να νοθεύει τον ανταγωνισμό αρκεί ο δικαιούχος της ενίσχυσης να ανταγωνίζεται άλλες επιχειρήσεις σε αγορές που είναι ανοικτές στον ανταγωνισμό, και το σχετικό μέτρο να επηρεάζει το ενδοκοινοτικό εμπόριο μέσω της οικονομικής ενίσχυσης της θέσης μιας επιχείρησης σε σύγκριση με άλλες επιχειρήσεις που ανταγωνίζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο [51].
For a measure to distort competition it is sufficient that the recipient of the aid competes with other undertakings on markets open to competition, and that the measure concerned affects intra-Community trade by financially strengthening the position of an undertaking compared with other undertakings competing in intra-Community trade [51].
Όπως δηλώνεται ανωτέρω, η Αρχή θεωρεί ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης διεξάγουν μια οικονομική δραστηριότητα η οποία συνίσταται στην παροχή ασφαλιστικών υπηρεσιών ως εναλλακτική λύση αντί της εμπορικής ασφάλισης στην αγορά. Η ασφαλιστική αγορά είναι ανοικτή στον ανταγωνισμό και άρα κάθε πλεονέκτημα που παρέχεται στις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης έχει νοθευτική επίδραση.
As stated above, the Authority considers that captive insurance companies carry out an economic activity consisting in offering insurance services as an alternative to commercial insurance.
Συνιστά κίνητρο για ορισμένους ομίλους επιχειρήσεων να ιδρύσουν τις δικές τους ασφαλιστικές εταιρείες που θα ασφαλίζουν κινδύνους οι οποίοι, σε αντίθετη περίπτωση, θα ασφαλίζονταν στην ανοικτή αγορά.
The insurance market is open to competition and therefore any advantage offered to captive insurance companies has a distortive effect.
Από τη στιγμή που οι ασφαλιστικές υπηρεσίες που παρέχουν οι επιλέξιμες εταιρείες είναι δραστηριότητες που αποτελούν αντικείμενο εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, το εμπόριο στο εσωτερικό του ΕΟΧ θεωρείται ότι επηρεάζεται επίσης [52].
It constitutes an incentive for certain groups of undertakings to establish their own insurance companies to insure risks which had otherwise been insured in the open market.Since the insurance services which the eligible companies carry out are activities which are the subject of trade between the Contracting Parties, intra-EEA trade is equally deemed to be affected [52].
Επιπλέον, το εμπόριο μπορεί να θεωρηθεί ότι επηρεάζεται διότι το μέτρο είναι δυνατόν να ωφελήσει επίσης τους ομίλους στους οποίους ανήκουν οι εταιρείες εξαρτημένης ασφάλισης, και οι οποίοι μπορεί να δραστηριοποιούνται σε αγορές ανοικτές στον διασυνοριακό ανταγωνισμό.1.4.
In addition, trade is deemed to be affected as the measure could also benefit the groups to which the captive insurers belong, and which may be active in markets open to cross-border competition.1.4.
Η Αρχή συμπεραίνει ότι οι ειδικοί φορολογικοί κανόνες που ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης στο Λιχτενστάιν συνιστούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
The Authority concludes that the special tax rules applicable to captive insurance companies in Liechtenstein constitute State aid within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement.
Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους Ι του πρωτοκόλλου 3, «Η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ ενημερώνεται εγκαίρως περί των σχεδίων που αποβλέπουν να θεσπίσουν ή να τροποποιήσουν τις ενισχύσεις, ώστε να δύναται να υποβάλει τις παρατηρήσεις της. […]. Το ενδιαφερόμενο κράτος δεν δύναται να εφαρμόσει τα σχεδιαζόμενα μέτρα πριν η Αρχή καταλήξει σε τελική απόφαση.»
Pursuant to Article 1(3) of Part I of Protocol 3, ‘the EFTA Surveillance Authority shall be informed, in sufficient time to enable it to submit its comments, of any plans to grant or alter aid. […]. The State concerned shall not put its proposed measures into effect until the procedure has resulted in a final decision’.
Οι ειδικοί κανόνες που αφορούν τους φόρους επί κεφαλαίου, εισοδήματος και τοκομεριδίων οι οποίοι ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης εισήχθησαν στον νόμο περί φορολογίας τον Δεκέμβριο του 1997, ήτοι μετά τη θέση σε ισχύ της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
The special rules regarding the capital, income and coupon taxes applicable to captive insurance undertakings were introduced into the Tax Act in December 1997, i.e. after the entry into force of the EEA Agreement.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν δεν κοινοποίησαν την εν λόγω τροποποίηση του νόμου περί φορολογίας στην Αρχή.
The Liechtenstein authorities did not notify this amendment of the Tax Act to the Authority.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν και ορισμένοι τρίτοι υποστήριξαν ότι το φορολογικό καθεστώς του Λιχτενστάιν υπέρ των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης συνιστά υφιστάμενη ενίσχυση.
The Liechtenstein authorities and certain third parties have argued that the Liechtenstein tax regime in favour of captive insurance companies constitutes existing aid.
Ισχυρίζονται ότι τα φορολογικά μέτρα μετατράπηκαν σε ενίσχυση ως αποτέλεσμα της εξέλιξης της νομοθεσίας του ΕΟΧ, καθώς, τη στιγμή της θέσης τους σε ισχύ, την 1η Ιανουαρίου 1998 [53], δεν υπήρχαν κανόνες ή προηγούμενα που να υποδηλώνουν οποιαδήποτε συνάφεια μεταξύ της χορήγησης κρατικής ενίσχυσης και των φορολογικών μέτρων [54].
They claim that the tax measures only became aid as a result of the evolution of EEA law since at the time they entered into force, 1 January 1998 [53], there were no rules or precedents indicating any relationship between the grant of State aid and the tax measures [54].
Το άρθρο l στοιχείο β) σημείο v) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί εποπτείας και Δικαστηρίου αναφέρει ότι η ενίσχυση θεωρείται υφιστάμενη ενίσχυση εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι όταν τέθηκε σε ισχύ δεν αποτελούσε ενίσχυση, αλλά στη συνέχεια έγινε ενίσχυση λόγω της εξέλιξης του ΕΟΧ· και εφόσον το μέτρο δεν τροποποιήθηκε στη συνέχεια από το κράτος της ΕΖΕΣ.
Article l(b)(v) of Part II of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement states that aid is deemed to be an existing aid if it can be established that at the time it was put into effect it did not constitute an aid, but subsequently became aid due to the evolution of the EEA; and if the measure has not been subsequently amended by the EFTA State.
Η Αρχή είναι ωστόσο της άποψης ότι το Δικαστήριο είχε δηλώσει ρητά ήδη από τη δεκαετία του 1970 ότι φοροαπαλλαγές του είδους που εξετάζονται εδώ μπορούν να θεωρηθούν κρατική ενίσχυση.
The Authority is of the view, however, that the European Court of Justice had made it clear as far back as the 1970s that tax exemptions of the nature of those under assessment could be State aid.
Το 1974, το Δικαστήριο έκρινε [55] ότι οποιοδήποτε μέτρο που αποσκοπεί στην απαλλαγή εταιρειών συγκεκριμένου κλάδου από τις επιβαρύνσεις που απορρέουν από την συνήθη εφαρμογή του φορολογικού συστήματος (χωρίς η απαλλαγή αυτή να δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική δομή του εν λόγω συστήματος) συνιστά κρατική ενίσχυση.
The Court held in 1974 [55] that any measures intended to exempt firms in a particular sector from the charges arising from the normal application of a tax system (without there being any justification for this exemption on the basis of the nature or general scheme of this system) constituted State aid.
Το 1987 [56] το Δικαστήριο δήλωσε ρητά ότι η απώλεια φορολογικών εσόδων ισοδυναμεί με κατανάλωση ισόποσων κρατικών πόρων υπό μορφή δημοσιονομικών. Η προσέγγιση αυτή αντικατοπτρίζεται επίσης σε αποφάσεις της Αρχής πριν από την θέση σε ισχύ του νόμου περί φορολογίας του Λιχτενστάιν, στις οποίες κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι απαλλαγές επιχειρήσεων από τη φορολογία συνιστούσαν (ασύμβατη) κρατική ενίσχυση στη Φινλανδία το 1994 [57] και στη Νορβηγία το 1995 [58] και το 1997 [59].
In 1987 [56] the Court explicitly stated that a loss of tax revenue was equivalent to consumption of State resources in the form of fiscal expenditure.This approach is also reflected in decisions of the Authority prior to the implementation of the Liechtenstein Tax Act, where it concluded that exemptions from the tax payable by undertakings was (incompatible) State aid in Finland in 1994 [57] and in Norway in 1995 [58] and 1997 [59].
Επίσης, την 1η Δεκεμβρίου 1997, μετά από ευρεία συζήτηση σχετικά με την ανάγκη για συντονισμένη δράση σε κοινοτικό επίπεδο για την αντιμετώπιση του επιζήμιου φορολογικού ανταγωνισμού, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Υπουργών ενέκρινε μια σειρά συμπερασμάτων και κατέληξε σε ένα ψήφισμα σχετικά με έναν κώδικα δεοντολογίας για τη φορολογία των επιχειρήσεων [60].
Furthermore, on 1 December 1997, following a wide-ranging discussion on the need for coordinated action at Community level to tackle harmful tax competition, the European Council of Ministers adopted a series of conclusions and agreed a resolution on a code of conduct for business taxation [60].
Η Αρχή δεν δέχεται ότι τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι αρχές του Λιχτενστάιν και οι τρίτοι δείχνουν ότι τα κριτήρια της επιλεκτικότητας που εφαρμόζει η Επιτροπή (ή η Αρχή) κατά την εξέταση των φορολογικών ζητημάτων έχουν αλλάξει από την υιοθέτηση των εξεταζόμενων φορολογικών μέτρων.
The Authority does not accept that the arguments put forward by the Liechtenstein authorities and third parties show that the criteria for establishing selectivity applied by the Commission (or the Authority) in its assessment of tax issues has changed since the adoption of the tax measures under investigation.
Η ανακοίνωση της Επιτροπής για τη φορολογία των επιχειρήσεων και οι αντίστοιχες κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής βασίζονται στην πάγια νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου και επιβεβαιώνουν ότι τα άρθρα 107 και 108 της ΣΛΕΕ και το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (αντίστοιχα) εφαρμόζονται στα φορολογικά μέτρα.
The Commission’s notice on business taxation, and the Authority’s corresponding guidelines, are based on the long-established case-law of the Court of Justice and of the Court of First Instance, and confirm that Articles 107 and 108 TFEU and Article 61(1) EEA (respectively) apply to tax measures.
Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία, ακόμη και αν μπορούσε να αποδειχθεί ότι υπήρξε πράγματι μια τέτοια αλλαγή στην πρακτική, το επιχείρημα ότι τα φορολογικά μέτρα είναι υφιστάμενη ενίσχυση δεν θα μπορούσε και πάλι να γίνει δεκτό, διότι δεν αποδεικνύει ότι η όποια αλλαγή στα κριτήρια της επιλεκτικότητας που εφαρμόζει είτε η Επιτροπή είτε η Αρχή μπορεί να αποδοθούν στην «εξέλιξη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου» κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο β) περίπτωση v) του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 [65]. Η Αρχή δεν αποδέχεται κατά συνέπεια ότι τα μέτρα μπορούν να χαρακτηριστούν υφιστάμενη ενίσχυση που τέθηκε σε ισχύ πριν από μια διαφορετική εξέλιξη της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Further, in line with case-law, even if it could be established that there had been such a change of practice, the argument that the tax measures are existing aid still could not be accepted, for it fails to show that any change in the criteria for ascertaining selectivity applied by either the Commission or the Authority is attributable to the ‘evolution of the European Economic Area’ within the meaning of Article 1(b)(v) of Part II of Protocol 3 [65].The Authority does not accept, therefore, that the measures can be defined as existing aid implemented prior to an evolution of the EEA Agreement.
Το μέτρο είναι συνεπώς νέα ενίσχυση η οποία δεν κοινοποιήθηκε στην Αρχή.
The measure is therefore new aid which was not notified to the Authority.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν δεν συμμορφώθηκαν επομένως με τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους Ι του πρωτοκόλλου 3.
The Liechtenstein authorities did not, therefore, comply with their obligations under Article 1(3) of Part I of Protocol 3.
Τα μέτρα στήριξης που θεωρούνται κρατική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ είναι γενικά ασύμβατα με τη λειτουργία της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, εκτός εάν ισχύει μία από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 61 παράγραφος 2 ή 3 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Support measures designated as State aid under Article 61(1) of the EEA Agreement are generally incompatible with the functioning of the EEA Agreement, unless one of the exemptions in Article 61(2) or (3) of the EEA Agreement applies.
Η παρέκκλιση του άρθρου 61 παράγραφος 2 δεν ισχύει για την εξεταζόμενη ενίσχυση, η οποία δεν αποσκοπεί στην επίτευξη κανενός από τους στόχους που παρατίθενται στην εν λόγω διάταξη.
The derogation of Article 61(2) is not applicable to the aid in question, which is not designed to achieve any of the aims listed in this provision.
Ούτε εξάλλου τυγχάνουν εφαρμογής τα στοιχεία α) και β) του άρθρου 61 παράγραφος 3 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Nor do Article 61(3)(a) or Article 61(3)(b) of the EEA Agreement apply.
Η εν λόγω ενίσχυση δεν συνδέεται με καμία επένδυση στο κεφάλαιο παραγωγής.
The aid in question is not linked to any investment in production capital.
Απλώς μειώνει το κόστος που θα επιβάρυνε υπό κανονικές συνθήκες τις εταιρείες στο πλαίσιο της συνήθους επιχειρηματικής τους δραστηριότητας και άρα πρέπει να θεωρηθεί λειτουργική ενίσχυση.
It merely reduces the costs which companies would normally have to bear in the course of pursuing their day-to-day business activities, and is consequently to be classified as operating aid.
Η λειτουργική ενίσχυση δεν θεωρείται κανονικά κατάλληλη για τη διευκόλυνση της ανάπτυξης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή περιοχών όπως προβλέπει το άρθρο 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Operating aid is normally not considered suitable to facilitate the development of certain economic activities or of certain regions as provided for in Article 61(3)(c) of the EEA Agreement.
Η λειτουργική ενίσχυση επιτρέπεται μόνο υπό ειδικές συνθήκες (π.χ. για ορισμένους τύπους περιβαλλοντικής ή περιφερειακής ενίσχυσης), εφόσον οι κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής προβλέπουν την εν λόγω εξαίρεση.
Operating aid is only allowed under special circumstances (for example for certain types of environmental or regional aid), when the Authority’s Guidelines provide for such an exemption.
Καμία από αυτές τις κατευθυντήριες γραμμές δεν ισχύει για την εξεταζόμενη ενίσχυση.
None of these Guidelines apply to the aid in question.
Η Αρχή συνεπώς καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι ειδικοί φορολογικοί κανόνες που ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν είναι συμβατοί με τη συμφωνία για τον ΕΟΧ.
The Authority therefore concludes that the special tax rules applicable to captive insurance companies are not compatible with the EEA Agreement.
ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΔΙΚΑΙΟΥ
LEGITIMATE EXPECTATIONS AND LEGAL CERTAINTY
Οι δικαιούχοι ενίσχυσης μπορούν να επικαλεστούν τις θεμελιώδεις νομικές αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου προκειμένου να αμφισβητήσουν τυχόν διαταγή ανάκτησης μιας παρανόμως χορηγηθείσας κρατικής ενίσχυσης.
The fundamental legal principles of legitimate expectations and legal certainty can be invoked by beneficiaries of aid to challenge an order for recovery of unlawfully granted State aid.
Η Αρχή έχει επίσης επίγνωση της προσέγγισης που υιοθέτησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αναφορικά με το θέμα της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης κατά την απόρριψη παρόμοιων φορολογικών μέτρων [78].
The Authority is also conscious of the approach taken by the European Commission in the early 2000s on the issue of legitimate expectations when disallowing similar tax measures [78].
Συνεπώς, υπό το φως της πρακτικής της Επιτροπής, και προκειμένου να διασφαλιστεί μια ομοιόμορφη προσέγγιση στο θέμα αυτό στο σύνολο του ΕΟΧ, η Αρχή καταλήγει ότι οι δικαιούχοι είναι δυνατό να είχαν δικαιολογημένα την προσδοκία ότι τα φορολογικά μέτρα δεν συνιστούσαν κρατική ενίσχυση όταν θεσπίστηκαν.Οποιαδήποτε τέτοια προσδοκία δεν θα ήταν ωστόσο δυνατόν να συνεχιστεί επ’ αόριστον, δεδομένων των εξελίξεων στον τομέα της αξιολόγησης των φορολογικών μέτρων από την άποψη των κρατικών ενισχύσεων στο διάστημα που μεσολάβησε.
In view of the Commission’s practice, therefore, and in order to ensure a uniform approach to this issue across the EEA, the Authority concludes that beneficiaries may have had legitimate expectations that the tax measures did not constitute State aid when they were introduced.Any such expectations could not, however, have continued indefinitely given the developments in the State aid assessment of tax measures during this period.
Η Επιτροπή κίνησε επίσημη διαδικασία έρευνας για τις φοροαπαλλαγές υπέρ εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης στα νησιά Åland της Φινλανδίας στις 11 Ιουλίου 2001 [79], γνωστοποιώντας τις αμφιβολίες της για το αν τα μέτρα αυτά θα μπορούσαν να θεωρηθούν συμβατά με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.
The Commission opened the formal investigation procedure into tax exemptions in favour of captive insurance companies in Åland, Finland, on 11 July 2001 [79], communicating its doubts that the measures could be compatible with the State aid rules.
Η έρευνα αυτή προέκυψε από την κοινοποίηση του μέτρου από τις φινλανδικές αρχές στις 15 Ιουλίου 1998 — επτά μήνες μετά την εφαρμογή των μέτρων στο Λιχτενστάιν.
This investigation resulted from the notification of the measure by the Finnish authorities on 15 July 1998 — seven months after the implementation of the Liechtenstein measures.
Οι φινλανδικές αρχές ανέστειλαν τη θέσπιση των φορολογικών μέτρων εν αναμονή της απόφασης της Επιτροπής.
The Finnish authorities put the introduction of the tax measures on hold pending the Commission’s decision.
Ακολούθησε, στις 10 Ιουλίου 2002, η έκδοση απόφασης που δήλωνε ρητά ότι οι φοροαπαλλαγές υπέρ εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης συνιστούν ασύμβατη κρατική ενίσχυση.
A decision specifically concluding that tax exemptions to captive insurance companies were incompatible State aid followed on 10 July 2002.
Δεδομένου ότι τα φορολογικά μέτρα του Λιχτενστάιν είναι ουσιαστικά ίδια με αυτά που προτάθηκαν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης με έδρα τα νησιά Åland στη Φινλανδία, η Αρχή θεωρεί ότι όλοι οι δικαιούχοι [80] έπρεπε να γνωρίζουν το αργότερο από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης να κινηθεί επίσημη διαδικασία έρευνας για τα παρεμφερή φορολογικά μέτρα των νησιών Åland στις 6 Νοεμβρίου 2001 ότι τα μέτρα ήταν πιθανό να εμπεριέχουν ασύμβατη κρατική ενίσχυση.
Given that the Liechtenstein tax measures are substantively the same as those proposed for captive insurance companies based in the Åland Islands, Finland, the Authority considers that all beneficiaries [80] should have been aware by the date of publication of the decision to open a formal investigation into the similar tax measures in Åland on 6 November 2001 at the latest, that the measures were likely to involve incompatible State aid.
Οι σαφείς αμφιβολίες που εκφράστηκαν από την Επιτροπή όσον αφορά τη συμβατότητα συγκεκριμένων φοροαπαλλαγών υπέρ των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης ακύρωσαν κάθε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που ενδεχομένως θα μπορούσαν να επικαλεστούν οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης που επωφελούνταν των φοροαπαλλαγών του Λιχτενστάιν.
The clear doubts expressed by the Commission as to the compatibility of specific tax exemptions in favour of captive insurance companies negated any legitimate expectations captive insurance companies benefiting from the Liechtenstein tax exemptions may have entertained.
Η Αρχή καταλήγει συνεπώς στο συμπέρασμα ότι οι δικαιούχοι ναι μεν είναι δυνατόν να πίστευαν δικαιολογημένα ότι οι φοροαπαλλαγές που ίσχυαν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης στο Λιχτενστάιν δεν συνιστούσαν κρατική ενίσχυση από τη θέσπισή τους την 1η Ιανουαρίου 1998 έως και την ημερομηνία της δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της απόφασης της Επιτροπής για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας σχετικά με το καθεστώς των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης των νησιών Åland στις 6 Νοεμβρίου 2001, αλλά όχι μετά από αυτή την ημερομηνία.
The Authority concludes, therefore, that beneficiaries may have held legitimate expectations that the tax exemptions applicable to captive insurance companies in Liechtenstein did not constitute State aid from their introduction on 1 January 1998 until the date of publication in the Official Journal of the Commission Decision opening the formal investigation into the Åland captive insurance scheme on 6 November 2001, but not thereafter.
Τέλος, η Αρχή δεν δέχεται στην περίπτωση αυτή την εγκυρότητα οποιουδήποτε επιχειρήματος που βασίζεται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου, δεδομένης της νομολογίας του Δικαστηρίου και της ευρείας εφαρμογής των άρθρων 61 (της συμφωνίας για τον ΕΟΧ) και 107 (της ΣΛΕΕ).
Finally, the Authority does not accept that any arguments relating to legal certainty can be valid in this case given the jurisprudence of the court and the wide ranging applicability of Article 61 (of the EEA Agreement) and Article 107 (TFEU).