natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα κράτη ΕΖΕΣ υποχρεούνται να αποκαθιστούν ζημίες που προξενούνται σε ιδιώτες λόγω παραβάσεων υποχρεώσεων οι οποίες απορρέουν τόσο από το παράγωγο δίκαιο ΕΟΧ όσο και από την ίδια τη συμφωνία ΕΟΧ [65].
EFTA States are required to compensate for loss and damage caused to individuals as a result of breaches of obligations under both secondary acts of the EEA legislation and the main part of the EEA Agreement [65].
Ευθύνη του κράτους υπάρχει όταν: (i) ο παραβιαζόμενος κανόνας δικαίου αποσκοπεί στην απονομή δικαιωμάτων σε ιδιώτες, (ii) η παράβαση είναι αρκούντως σοβαρή και (iii) υπάρχει άμεση αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παράβασης της υποχρέωσης του κράτους μέλους και της βλάβης την οποία υπέστησαν οι ζημιωθέντες. [66]
Such liability exists where: (i) the rule of law infringed is intended to confer rights on individuals; (ii) the breach is sufficiently serious; and (iii) there is a direct causal link between the breach of the Member State’s obligation and the damage suffered by the injured parties [66].
Η πρώτη προϋπόθεση (υποχρέωση του δικαίου ΕΟΧ που αποσκοπεί στην προστασία των ατομικών δικαιωμάτων) πληρούται, κατά την άποψη της Αρχής, σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου. Το δικαστήριο ΕΖΕΣ έχει αποφανθεί ότι ο παραβιαζόμενος κανόνας δικαίου αποσκοπεί στην απονομή δικαιωμάτων στους ιδιώτες εφόσον η συναφής διάταξη δεν υπόκειται σε όρους και είναι αρκετά σαφής.
The first requirement (EEA law obligation aimed at protecting individual rights) is, in the view of the Authority, met in relation to violations of Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Όπως αναφέρεται στο σημείο 22 ανωτέρω, η Αρχή εξετάζει τα εν λόγω κριτήρια στο άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
As stated in paragraph 22 above, the Authority considers this criteria to be fulfilled in Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Η προϋπόθεση της αρκούντως σοβαρής παράβασης του δικαίου ΕΟΧ επίσης κατά κανόνα πληρούται σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
The requirement of a sufficiently serious breach of EEA law will also generally be met as regards Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Το δικαστήριο ΕΖΕΣ έχει αποφανθεί ότι αυτό εξαρτάται από το εάν, κατά την άσκηση των νομοθετικών του εξουσιών, κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας ΕΟΧ υπερέβη κατά τρόπο πρόδηλο και σοβαρό τα όρια της διακριτικής του ευχέρειας.
The EFTA Court has held that this depends on whether, in the exercise of its legislative powers, a Contracting Party to the EEA Agreement has manifestly and gravely disregarded the limits on its discretion.
Προκειμένου να κριθεί εάν πληρούται η συγκεκριμένη προϋπόθεση, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι παράμετροι που χαρακτηρίζουν την κατάσταση.
In order to determine whether this condition is met, all factors that characterise the situation must be taken into account.
Εντούτοις, όσον αφορά το άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, οι αρχές των κρατών ΕΖΕΣ δεν έχουν τη διακριτική ευχέρεια να μην κοινοποιήσουν τα μέτρα ενίσχυσης.
However, with regard to Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, EFTA State authorities have no discretion not to notify state aid measures.
Καταρχήν υπόκεινται στην απόλυτη υποχρέωση να κοινοποιούν όλα τα μέτρα ενίσχυσης πριν από την εφαρμογή τους.
They are, in principle, under an absolute obligation to notify all such measures prior to their implementation.
Παρότι το δικαστήριο ΕΖΕΣ μπορεί να λάβει υπόψη το συγγνωστό χαρακτήρα της εν λόγω παράβασης του δικαίου ΕΟΧ [69], εφόσον πρόκειται για κρατική ενίσχυση, οι αρχές των κρατών ΕΖΕΣ πρέπει να έχουν πλήρη επίγνωση της εν λόγω υποχρέωσης και κατά κανόνα δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν γνώριζαν την υποχρέωση αναστολής. Σε περίπτωση αμφιβολίας, τα κράτη ΕΖΕΣ μπορούν πάντα να κοινοποιούν το μέτρο στην Αρχή για λόγους ασφάλειας δικαίου.
Although the EFTA Court may take the excusability of the relevant breach of EEA law into account [69], in the presence of state aid, EFTA State authorities should be fully aware of this obligation and cannot normally argue that they were not aware of the standstill obligation.
H τρίτη προϋπόθεση, να έχει προκληθεί πραγματική και βέβαιη οικονομική βλάβη στον ενάγοντα από την παράβαση του δικαίου ΕΟΧ, πληρούται με διάφορους τρόπους.
The third requirement that the breach of EEA law must have caused an actual and certain financial damage to the claimant can be met in various ways.
Ο ενάγων συνήθως ισχυρίζεται ότι η ενίσχυση υπήρξε άμεση αιτία διαφυγόντος κέρδους.
The claimant will often argue that the aid was directly responsible for a loss of profit.
Όταν προβάλλεται τέτοιος ισχυρισμός, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα εξής:
When confronted with such a claim, the national court should take account of the following considerations:
Δυνάμει των απαιτήσεων ισοδυναμίας και αποτελεσματικότητας του δικαίου ΕΟΧ, [71] το εθνικό δίκαιο δεν δύναται να αποκλείει την ευθύνη κράτους ΕΖΕΣ για το διαφυγόν κέρδος [72].
By virtue of the EEA law requirements of equivalence and effectiveness [71], national rules may not exclude an EFTA State’s liability for loss of profit [72].
Βάσει του δικαίου ΕΟΧ ζημία μπορεί να υπάρχει ανεξάρτητα από το κατά πόσον η παράβαση προξένησε στον ενάγοντα απώλεια περιουσίας ή ματαίωσε τη βελτίωση της περιουσιακής του κατάστασης.
Damage under EEA law can exist regardless of whether the breach caused the claimant to lose an asset or whether it prevented the claimant from improving his asset position.
Σε περίπτωση που το εθνικό δίκαιο προβλέπει τέτοιο αποκλεισμό, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να αφήνει ανεφάρμοστη τη σχετική διάταξη σε αγωγές αποζημίωσης βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
Should national law contain such an exclusion, the national court would need to leave the provision unapplied as regards damages claims under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Ο προσδιορισμός του ύψους των διαφυγόντων κερδών είναι πιο εύκολος σε περιπτώσεις στις οποίες εξαιτίας της παράνομης ενίσχυσης συνάφθηκε σύμβαση ή αξιοποιήθηκε συγκεκριμένη επιχειρηματική ευκαιρία από τον αποδέκτη και όχι από τον ενάγοντα.
Determining the actual amount of lost profit will be easier where the unlawful aid enabled the beneficiary to win over a contract or a specific business opportunity from the claimant.
Το εθνικό δικαστήριο μπορεί σε μια τέτοια περίπτωση να υπολογίσει τα έσοδα που πιθανολογείται ότι θα είχε ο ενάγων βάσει της σύμβασης.
The national court can then calculate the revenue which the claimant was likely to generate under this contract.
Σε περίπτωση που η σύμβαση εκτελέστηκε ήδη από τον αποδέκτη, το εθνικό δικαστήριο θα μπορούσε να συνεκτιμήσει και τα κέρδη που όντως αποκόμισε.
In cases where the contract has already been fulfilled by the beneficiary, the national court would also take account of the actual profit generated.
Ο υπολογισμός της ζημίας είναι πιο σύνθετος σε περιπτώσεις στις οποίες η ενίσχυση απλώς επέφερε συνολική απώλεια μεριδίου αγοράς.
More complicated damage assessments are necessary where the aid merely leads to an overall loss of market share.
Ένας τρόπος αντιμετώπισης περιπτώσεων του είδους αυτού μπορεί να είναι η σύγκριση της παρούσας οικονομικής κατάστασης του ενάγοντα (βάσει του λογαριασμού αποτελεσμάτων χρήσης) με την υποθετική οικονομική του κατάσταση εάν δεν είχε χορηγηθεί η παράνομη ενίσχυση.
One possible way for dealing with such cases could be to compare the claimant’s actual income situation (based on the profit and loss account) with the hypothetical income situation had the unlawful aid not been granted.
Η δυνατότητα άσκησης αγωγής αποζημίωσης είναι καταρχήν ανεξάρτητη από τυχόν παράλληλη έρευνα της Αρχής για το ίδιο μέτρο ενίσχυσης.
The possibility to claim damages is, in principle, independent of any parallel investigation by the Authority concerning the same aid measure.
Η εν εξελίξει έρευνα δεν απαλλάσσει το εθνικό δικαστήριο από την υποχρέωσή του να διαφυλάσσει τα δικαιώματα των ιδιωτών σε περίπτωση παράβασης του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου. [73] Εφόσον ο ενάγων δύναται να αποδείξει ότι ζημιώθηκε εξαιτίας της πρόωρης εφαρμογής της ενίσχυσης και, πιο συγκεκριμένα, εξαιτίας του αθέμιτου χρονικού πλεονεκτήματος του αποδέκτη, η επιδίκαση αποζημίωσης δεν αποκλείεται ούτε εάν η Αρχή έχει ήδη εγκρίνει την ενίσχυση κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης του εθνικού δικαστηρίου.
Such an ongoing investigation does not release the national court from its obligation to safeguard individual rights under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement [73].
Οι εθνικοί δικονομικοί κανόνες ενίοτε επιτρέπουν στο εθνικό δικαστήριο να βασιστεί σε εύλογες εκτιμήσεις προκειμένου να υπολογίσει την αποζημίωση που θα επιδικάσει στον ενάγοντα.
National procedural rules will sometimes allow the national court to rely on reasonable estimates for the purpose of determining the actual amount of damages to be granted to the claimant.
Στην περίπτωση αυτή, και με την προϋπόθεση του σεβασμού της αρχής της αποτελεσματικότητας [75], μπορεί να γίνει χρήση εύλογων εκτιμήσεων και για τον υπολογισμό απαιτήσεων αποζημίωσης που γεννώνται από το άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
Where that is the case, and provided the principle of effectiveness [75] is respected, the use of such estimates would also be possible in relation to damages claims arising from Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Οι εύλογες εκτιμήσεις μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμο εργαλείο, όταν είναι δύσκολο να υπολογιστεί το ύψος της αποζημίωσης από το εθνικό δικαστήριο.
This can be a useful tool for national courts which face difficulties in relation to the calculation of damages.
Οι νομικές προϋποθέσεις για την άσκηση αγωγής αποζημίωσης βάσει του δικαίου ΕΟΧ και τα ζητήματα υπολογισμού της αποζημίωσης μπορούν επίσης να αποτελέσουν τη βάση αιτημάτων συνδρομής προς την Αρχή, όπως προβλέπεται στο τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου.
The legal prerequisites for damages claims under EEA law and issues of damages calculation can also form the basis of requests for assistance from the Authority under section 2 of this Chapter.
Αγωγή αποζημίωσης κατά του αποδέκτη
Damages claims against the beneficiary
Όπως προαναφέρθηκε, οι δυνητικοί ενάγοντες δικαιούνται να ασκήσουν αγωγή αποζημίωσης κατά της αρχής που χορηγεί την κρατική ενίσχυση.
As described above, potential claimants are entitled to bring damages claims against the state aid granting authority.
Ωστόσο, σε ορισμένες περιστάσεις ο ενάγων ενδέχεται να προτιμά να ασκήσει αγωγή αποζημίωσης απευθείας κατά του αποδέκτη.
However, there may be circumstances in which the claimant prefers to claim damages directly from the beneficiary.
Δεδομένου ότι το άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου δεν επιβάλλει καμία άμεση υποχρέωση στον αποδέκτη της κρατικής ενίσχυσης, το δίκαιο ΕΟΧ δεν παρέχει καμία βάση για αγωγή του είδους αυτού [76].
As Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement does not impose any direct obligation on the beneficiary of state aid, EEA law does not give any basis for such claims [76].
Πάντως, τούτο δεν θίγει τη δυνατότητα άσκησης αγωγής αποζημίωσης κατά του αποδέκτη βάσει του ουσιαστικού εθνικού δικαίου. Εν προκειμένω, οι δυνητικοί ενάγοντες οφείλουν να βασίζονται στους κανόνες του εθνικού δικαίου περί εξωσυμβατικής ευθύνης.
However, this does not in any way prejudice the possibility of a successful damages action against the beneficiary on the basis of substantive national law.
Το καθήκον των εθνικών δικαστηρίων να επιβάλλουν όλες τις αναγκαίες έννομες συνέπειες των παραβάσεων της υποχρέωσης αναστολής δεν περιορίζεται στην έκδοση οριστικών αποφάσεων.
The duty of national courts to draw the necessary legal consequences from violations of the standstill obligation is not limited to their final judgments.
Στο πλαίσιο του ρόλου τους δυνάμει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, τα εθνικά δικαστήρια απαιτείται να διατάσσουν και τη λήψη προσωρινών μέτρων, εφόσον συντρέχει λόγος διασφάλισης των δικαιωμάτων των πολιτών [78] και της αποτελεσματικότητας του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
As part of their role deriving from Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, national courts are also required to take interim measures where this is appropriate to safeguard the rights of individuals [78] and the effectiveness of Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Η εξουσία των εθνικών δικαστηρίων να διατάσσουν προσωρινά μέτρα μπορεί να είναι ζωτικής σημασίας για τους ενδιαφερόμενους, στις περιπτώσεις που απαιτείται ταχεία προστασία.
The power of national courts to adopt interim measures can be of central importance to interested parties where fast relief is required.
Λόγω της ικανότητάς τους να επεμβαίνουν αμέσως κατά της παράνομης ενίσχυσης, της εγγύτητάς τους και της ποικιλίας των μέτρων που έχουν στη διάθεσή τους, τα εθνικά δικαστήρια είναι κατεξοχήν σε θέση να λάβουν προσωρινά μέτρα σε περίπτωση στην οποία η παράνομη ενίσχυση έχει ήδη καταβληθεί ή επίκειται η καταβολή της.
Because of their ability to act swiftly against unlawful aid, their proximity and the variety of measures available to them, national courts are very well placed to take interim measures where unlawful aid has already been paid or is about to be paid.
Οι πιο απλές περιπτώσεις είναι αυτές στις οποίες δεν έχει γίνει ακόμη εκταμίευση της παράνομης ενίσχυσης, πλην όμως υπάρχει κίνδυνος η ενίσχυση να εκταμιευθεί στη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου.
The most straightforward cases are those where unlawful aid has not yet been disbursed, but where there is a risk that such payments will be made during the course of national court proceedings.
Σε μια τέτοια περίπτωση, το εθνικό δικαστήριο έχει καθήκον να αποτρέπει παραβάσεις του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου [79] και μπορεί να απαιτήσει την έκδοση διαταγής προσωρινών μέτρων με την οποία απαγορεύεται η παράνομη εκταμίευση μέχρι την έκδοση απόφασης επί της ουσίας της υπόθεσης.
In such cases, the national court’s obligation to prevent violations of Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement [79] can require it to issue an interim order preventing the illegal disbursement until the substance of the matter is resolved.
Στην περίπτωση που έχει ήδη καταβληθεί η παράνομη ενίσχυση, τα εθνικά δικαστήρια, στο πλαίσιο του ρόλου τους δυνάμει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου συνήθως διατάσσουν την ολοσχερή ανάκτησή της (συμπεριλαμβανομένων των τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας).
Where the illegal payment has already been made, the role of national courts under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement usually requires them to order full recovery (including illegality interest).
Λόγω της αρχής της αποτελεσματικότητας [80], το εθνικό δικαστήριο δεν δύναται να αναβάλει την έκδοση διαταγής ανάκτησης καθυστερώντας αδικαιολόγητα τη διαδικασία.
Because of the principle of effectiveness [80], the national court may not postpone this by unduly delaying proceedings.
Τέτοιου είδους καθυστέρηση, όχι απλώς θίγει τα δικαιώματα των ιδιωτών τα οποία προστατεύονται με τις διατάξεις του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, αλλά επιπλέον αυξάνει τη ζημία που προξενεί η παράνομη ενίσχυση στους ανταγωνιστές.
Such delays would not only affect the individual rights which Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement protects, but also directly increase the competitive harm which stems from the unlawfulness of the aid.
Πάντως, παρά τη γενική αυτή υποχρέωση, σε ορισμένες περιστάσεις ενδέχεται να καθυστερήσει η οριστική απόφαση του εθνικού δικαστηρίου.
However, in spite of this general obligation, there may nevertheless be circumstances in which the final judgment for the national court is delayed.
Στις περιπτώσεις αυτές, λόγω της υποχρέωσής του να προστατεύει τα δικαιώματα των ιδιωτών βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, το εθνικό δικαστήριο οφείλει να χρησιμοποιεί όλα τα προσωρινά μέτρα που διαθέτει δυνάμει του εφαρμοστέου εθνικού δικονομικού πλαισίου ώστε να παύσουν τουλάχιστον προσωρινά οι στρεβλωτικές συνέπειες της ενίσχυσης στον ανταγωνισμό («προσωρινή ανάκτηση») [81]. Κατά την εφαρμογή των εθνικών δικονομικών κανόνων στο πλαίσιο αυτό ισχύουν οι απαιτήσεις της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας.
In such cases, the obligation to protect the individual rights under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement requires the national court to use all interim measures available to it under the applicable national procedural framework to at least terminate the anti-competitive effects of the aid on a provisional basis (“interim recovery”) [81].
Εφόσον, με βάση τη νομολογία του δικαστηρίου ΕΖΕΣ και των δικαιοδοτικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και την πρακτική της Αρχής, το εθνικό δικαστήριο σχημάτισε εύλογη εκ πρώτης όψεως πεποίθηση ότι το επίμαχο μέτρο εμπεριέχει παράνομη κρατική ενίσχυση, το πλέον πρόσφορο μέτρο εν προκειμένω θα είναι, κατά την άποψη της Αρχής και επιφυλασσομένου του εθνικού οικονομικού δικαίου, να διατάξει την κατάθεση της παράνομης ενίσχυσης και των τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας, σε δεσμευμένο λογαριασμό μέχρι την έκδοση απόφασης επί της ουσίας της υπόθεσης.
Where, based on the case law of the EFTA Court and the European Community courts and the practice of the Authority, the national judge has reached a reasonable prima facie conviction that the measure at stake involves unlawful state aid, the most expedient remedy will, in the view of the Authority and subject to national procedural law, be to order the unlawful aid and the illegality interest to be put on a blocked account until the substance of the matter is resolved.
Στην οριστική του απόφαση, το εθνικό δικαστήριο θα διατάξει είτε την επιστροφή των δεσμευμένων ποσών στην αρχή που χορηγεί την κρατική ενίσχυση, εάν επιβεβαιωθεί ο παράνομος χαρακτήρας της, είτε την αποδέσμευση των ποσών για τον αποδέκτη.
In its final judgment, the national court would then either order the funds on the blocked account to be returned to the state aid granting authority, if the unlawfulness is confirmed, or order the funds to be released to the beneficiary.
Η προσωρινή ανάκτηση μπορεί να αποτελέσει πολύ αποτελεσματικό εργαλείο και σε περιπτώσεις στις οποίες η διαδικασία ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου διεξάγεται παράλληλα με έρευνα της Αρχής [83].
Interim recovery can also be a very effective instrument in cases where national court proceedings run parallel to an investigation by the Authority [83].
Η εν εξελίξει έρευνα της Αρχής δεν απαλλάσσει το εθνικό δικαστήριο από την ευθύνη του για την προστασία των δικαιωμάτων των ιδιωτών σε περίπτωση παράβασης του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου [84].
An ongoing investigation by the Authority does not release the national court from its obligation to protect individual rights under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement [84].
Συνεπώς, το εθνικό δικαστήριο δεν μπορεί απλώς να αναστείλει τη διαδικασία του μέχρι την έκδοση απόφασης από την Αρχή και στο μεταξύ να αφήσει χωρίς προστασία τα δικαιώματα του ενάγοντα δυνάμει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
The national court may therefore not simply suspend its own proceedings until the Authority has decided and leave the rights of the claimant under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement unprotected in the meantime.
Ως εκ τούτου, στην περίπτωση που το εθνικό δικαστήριο επιθυμεί να αναμείνει μέχρις ότου αποφανθεί για το συμβιβάσιμο της ενίσχυσης η Αρχή, πριν εκδώσει οριστική και αμετάκλητη διαταγή ανάκτησης, οφείλει να λάβει τα ενδεδειγμένα προσωρινά μέτρα.
Where the national court wishes to await the outcome of the Authority’s compatibility assessment before adopting a final and irreversible recovery order, it should therefore adopt appropriate interim measures.
Και στην περίπτωση αυτή, ενδεδειγμένο μέτρο φαίνεται να είναι η έκδοση διαταγής για την κατάθεση των ποσών σε δεσμευμένο λογαριασμό.
Here again, ordering the placement of the funds on a blocked account would seem an appropriate remedy.
Εάν:
In cases where:
η ενίσχυση κηρυχθεί ασυμβίβαστη από την Αρχή, το εθνικό δικαστήριο διατάσσει την επιστροφή των ποσών του δεσμευμένου λογαριασμού στην αρχή που χορηγεί την κρατική ενίσχυση (το ποσό της ενίσχυσης προσαυξημένο με τόκους για το χρονικό διάστημα της παρανομίας).
the Authority declares the aid incompatible, the national court would order the funds on the blocked account to be returned to the state aid granting authority (aid plus illegality interest).
η ενίσχυση κηρυχθεί συμβατή από την Αρχή, το εθνικό δικαστήριο απαλλάσσεται από την υποχρέωση βάσει του δικαίου ΕΟΧ να διατάξει την ολοσχερή ανάκτηση [85].
the Authority declares the aid compatible, this would release the national court from its EEA law obligation to order full recovery [85].
Ως εκ τούτου, με την επιφύλαξη των διατάξεων του εθνικού δικαίου [86], το εθνικό δικαστήριο δύναται να εκδώσει διαταγή αποδέσμευσης του ποσού της ενίσχυσης για τον αποδέκτη.
The court may therefore, subject to national law [86], order the actual aid amount to be released to the beneficiary.
Ο ρόλος των εθνικών δικαστηρίων στην εφαρμογή αρνητικών αποφάσεων της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ που διατάσσουν ανάκτηση
Role of national courts in the implementation of negative decisions by the EFTA Surveillance Authority ordering recovery
Τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να επιλαμβάνονται ζητημάτων που άπτονται της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων και σε περιπτώσεις στις οποίες η Αρχή έχει ήδη διατάξει την ανάκτηση της ενίσχυσης.
National courts can also face state aid issues in cases where the Authority has already ordered recovery.
Παρότι η πλειονότητα των υποθέσεων αναμένεται να αφορά την ακύρωση εθνικών διαταγών ανάκτησης, μπορεί επίσης να δεχθούν αγωγές αποζημίωσης από τρίτους κατά εθνικών αρχών για μη εφαρμογή απόφασης ανάκτησης της Αρχής.
Although most cases will be actions for the annulment of a national recovery order, third parties can also claim damages from national authorities for failure to implement a recovery decision by the Authority.
Αμφισβήτηση του κύρους εθνικής διαταγής ανάκτησης
Challenging the validity of a national recovery order
Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, τα κράτη ΕΖΕΣ εφαρμόζουν τις αποφάσεις ανάκτησης αμελλητί. Η ανάκτηση πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διαδικασίες της εθνικής νομοθεσίας, εφόσον αυτές επιτρέπουν την άμεση και πραγματική εκτέλεση της απόφασης ανάκτησης.
According to Article 14(3) in Part II of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, EFTA States have to implement recovery decisions without delay.