natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το συμπέρασμα ότι τα εξεταζόμενα φορολογικά μέτρα εμπεριέχουν κρατική ενίσχυση ήταν σαφώς ορατό ανά πάσα στιγμή.
A conclusion that the tax measures under investigation could involve State aid was clearly foreseeable at all times.
Η Αρχή θεωρεί ότι οι ειδικοί φορολογικοί κανόνες που ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δυνάμει του άρθρου 82α και του άρθρου 88δ παράγραφος 3 του νόμου περί φορολογίας του Λιχτενστάιν συνιστούν ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
The Authority considers that the special tax rules applicable to captive insurance companies under Articles 82a and 88d(3) of the Liechtenstein Tax Act implemented on 18 December 1998 constitute aid within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement.
Για τους ανωτέρω αναφερόμενους λόγους, τα μέτρα αυτά δεν μπορούν να θεωρηθούν συμβατά με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
For the abovementioned reasons, these measures cannot be considered compatible with the State aid rules of the EEA Agreement.
Η Αρχή θεωρεί επίσης ότι τα αμφισβητούμενα μέτρα ενίσχυσης εφαρμόστηκαν κατά παράβαση του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 και άρα συνιστούν παράνομη ενίσχυση.
The Authority also considers that the contested aid measures have been implemented in breach of Article 1(3) of Part I of Protocol 3 and therefore constitute unlawful aid.
Σύμφωνα με το άρθρο 14 του πρωτοκόλλου 3, όταν λαμβάνεται αρνητική απόφαση σε υποθέσεις παράνομης ενίσχυσης, η Αρχή αποφασίζει ότι το οικείο κράτος μέλος της ΕΖΕΣ πρέπει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για την ανάκτηση της ενίσχυσης από τον δικαιούχο.
In accordance with Article 14 of Protocol 3, where negative decisions are taken in cases of unlawful aid, the Authority shall decide that the EFTA State concerned shall take all necessary measures to recover the aid from the beneficiaries.
Η Αρχή δεν απαιτεί την ανάκτηση αν αυτό αντιβαίνει σε κάποια γενική αρχή της νομοθεσίας του ΕΟΧ.
The Authority shall not require recovery if it would be contrary to a general principle of EEA law.
Δεδομένης της αβεβαιότητας όσον αφορά την αξιολόγηση των ενδοομιλικών φορολογικών μέτρων από την άποψη της κρατικής ενίσχυσης, η Αρχή δέχεται ότι οι επιχειρήσεις είναι δυνατόν να προσδοκούσαν ότι τα φορολογικά μέτρα του Λιχτενστάιν δεν θα θεωρούνταν ενίσχυση.
Given the uncertainty regarding the State aid assessment of intra-group tax measures, the Authority accepts that undertakings could have entertained certain expectations that the tax measures in Liechtenstein may not entail aid.
Οι προσδοκίες όμως αυτές δεν ήταν δυνατόν να διατηρηθούν και μετά την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας από την Επιτροπή σχετικά με τα φορολογικά μέτρα υπέρ των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης των νησιών Åland.
These expectations could no longer be maintained after the Commission opened the formal investigation procedure regarding the tax measures in favour of captive insurance companies in Åland.
Για αυτόν τον λόγο η Αρχή απαιτεί την ανάκτηση μόνο από την ημερομηνία της δημοσίευσης της απόφασης της Επιτροπής στην Επίσημη Εφημερίδα στις 6 Νοεμβρίου 2001.
For this reason, the Authority only requires recovery from the date of publication of the Commission’s decision in the Official Journal on 6 November 2001.
Το ποσό της προς ανάκτησης ενίσχυσης πρέπει να υπολογιστεί εκτιμώντας τις φορολογικές υποχρεώσεις επί του εισοδήματος, του κεφαλαίου και των τοκομεριδίων των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης που θα ίσχυαν εάν δεν είχαν εφαρμοστεί οι ειδικοί κανόνες, μείον τα ποσά των φόρων κεφαλαίου που έχουν ήδη καταβληθεί από τους δικαιούχους,
The amount of aid to be recovered should be calculated by assessing the income, capital and coupon tax liabilities of captive insurance companies had specific rules not applied to them, less the amounts of capital tax already paid by the beneficiaries,
Τα μέτρα ενίσχυσης που οι αρχές του Λιχτενστάιν εφάρμοσαν υπέρ των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης δυνάμει του άρθρου 82α και του άρθρου 88δ παράγραφος 3 του νόμου περί φορολογίας που θεσπίστηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1998 συνιστούν παράνομη κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, η οποία δεν είναι συμβατή με τη λειτουργία της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
The aid measures which the Liechtenstein authorities have implemented in favour of captive insurance companies under Articles 82a and 88d(3) of the Tax Act implemented on 18 December 1998 constitute unlawful State aid within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement which is not compatible with the functioning of the EEA Agreement.
Το Λιχτενστάιν θα καταργήσει τα μέτρα στα οποία παραπέμπει το άρθρο 1 ούτως ώστε να μην ισχύουν πλέον από το οικονομικό έτος 2010 (συμπεριλαμβανομένου αυτού).
Liechtenstein shall repeal the measures referred to in Article 1 such that they do not apply from the fiscal year 2010 (inclusive) onwards.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν θα ενημερώσουν την Αρχή σχετικά με τα νομοθετικά μέτρα που θα ληφθούν για την κατάργηση του μέτρου έως τις 30 Ιουνίου 2010.
The Liechtenstein authorities shall inform the Authority of the legislative steps which will be taken to abolish the measure by 30 June 2010.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν θα λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την ανάκτηση από τους δικαιούχους της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 1 και η οποία τους χορηγήθηκε παρανόμως, από τις 6 Νοεμβρίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009.
The Liechtenstein authorities shall take all necessary measures to recover from the beneficiaries the aid referred to in Article 1 and unlawfully made available to them, from 6 November 2001 to 31 December 2009.
Το ποσό της προς ανάκτησης ενίσχυσης πρέπει να υπολογιστεί εκτιμώντας τις φορολογικές υποχρεώσεις επί του εισοδήματος, του κεφαλαίου και των τοκομεριδίων των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης που θα ίσχυαν εάν δεν είχαν εφαρμοστεί οι ειδικοί κανόνες, μείον τα ποσά των φόρων κεφαλαίου που έχουν ήδη καταβληθεί από τους δικαιούχους.
The amount of aid to be recovered should be calculated by assessing the income, capital and coupon tax liabilities of captive insurance companies had specific rules not applied to them, less the amounts of capital tax already paid by the beneficiaries.
Τα προς ανάκτηση ποσά θα τοκίζονται από την ημερομηνία κατά την οποία εφαρμόστηκαν οι φορολογικές μειώσεις στην εκάστοτε επιχείρηση έως την πραγματική τους ανάκτηση.
The sums to be recovered shall bear interest from the date on which the tax reductions were applied to the given undertaking until their actual recovery.
Ο τόκος θα υπολογίζεται σε βάση ανατοκισμού σύμφωνα με το άρθρο 9 της απόφασης της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ αριθ. 195/04/COL, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση της Αρχής αριθ. 789/08/COL, της 17ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τις διατάξεις εφαρμογής που αναφέρονται στο άρθρο 27 του μέρους ΙΙ του πρωτοκόλλου 3.
The interest shall be calculated on a compound basis in accordance with Article 9 in the EFTA Surveillance Authority Decision No 195/04/COL, as amended by Authority’s Decision No 789/08/COL of 17 December 2008, on the implementing provisions referred to under Article 27 of Part II of Protocol 3.
Η ανάκτηση των ενισχύσεων που αναφέρεται στις ως άνω παραγράφους 1 και 30 πρέπει να πραγματοποιηθεί αμελλητί σύμφωνα με τις διαδικασίες οι οποίες προβλέπονται στην εθνική νομοθεσία, υπό τον όρο ότι οι διαδικασίες αυτές επιτρέπουν την άμεση και αποτελεσματική εκτέλεση της παρούσας απόφασης.
Recovery of the aid referred to in Article 1 shall be effected without delay, and in any event by 30 September 2010, and in accordance with the procedures of national law, provided that they allow the immediate and effective execution of the decision.
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν.
This Decision is addressed to the Principality of Liechtenstein.
Το κείμενο στην αγγλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό.
Only the English language version of this decision is authentic.
Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή και ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί εποπτείας και Δικαστηρίου, που εγκρίθηκαν και εκδόθηκαν από την Αρχή στις 19 Ιανουαρίου 1994 (EE L 231 της 3.9.1994 σ. 1 και στο συμπλήρωμα για τον ΕΟΧ αριθ. 32 της 3.9.1994, σ. 1).
Guidelines on the application and interpretation of Articles 61 and 62 of the EEA Agreement and Article 1 of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, adopted and issued by the Authority on 19 January 1994 (OJ L 231, 3.9.1994, p. 1, and EEA Supplement No 32, 3.9.1994, p. 1).
Η επικαιροποιημένη έκδοση διατίθεται στη διεύθυνση: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines
The updated version is available at: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines
Ενοποιημένη έκδοση διατίθεται στη διεύθυνση: http://www.eftasurv.int/media/decisions/195-04-COL.pdf
Consolidated version available at: http://www.eftasurv.int/media/decisions/195-04-COL.pdf
ΕΕ C 75 της 31.3.2009, σ. 45 και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 17 της 26.3.2009, σ. 1.
OJ C 75, 31.3.2009, p. 45, and EEA Supplement No 17, 26.3.2009, p. 1.
Νόμος της 18ης Δεκεμβρίου 1997 για την τροποποίηση του νόμου περί φορολογίας του Λιχτενστάιν, LBGl. 1998 αριθ. 36.
By virtue of Act of 18 December 1997 on the amendment of the Liechtenstein Tax Act, Law Gazette 1998 No 36.
Μετάφραση από τις υπηρεσίες της Αρχής.
Translation made by the services of the Authority.
Αυτό επιβεβαιώθηκε με επιστολή των αρχών του Λιχτενστάιν της 30ής Μαΐου 2007.
This was confirmed in a letter dated 30.5.2007 from the Liechtenstein authorities.
Σε αυτό το πλαίσιο η εταιρεία Α αναφέρεται στις υποθέσεις 118/85, Συλλογή 1987, σ. 2599, σκέψη 7 και C-35/96, Συλλογή 1998, σ. I-3851, σκέψη 36 (αμφότερες Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας)· στην υπόθεση C-222/04 Ministero dell’Economia e delle Finanze κατά Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Συλλογή 2006, σ. I-289· και στην απόφαση της Αρχής αριθ. 349/07/COL της 18ης Ιουλίου 2007 όσον αφορά καταγγελία κατά της νορβηγικής Διοίκησης Δημόσιου Οδικού Δικτύου, Επαρχιακό Γραφείο Møre και Romsdal (ΕΕ C 310 της 20.12.2007 και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 61 της 20.12.2007, σ. 35).
In this respect Company A refers to cases 118/85 [1987] ECR 2599, paragraph 7 and C-35/96 [1998] ECR I-3851, paragraph 36 (both Commission v Italian Republic); case C-222/04 Ministero dell’Economica e delle Finanze v Cassa di Risparmio di Firenze SpA [2006] ECR I-289; and the Authority’s Decision No 349/07/COL of 18 July 2007 concerning the Norwegian Road Administration Møre and Romsdal District Office (OJ C 310, 20.12.2007, p. 35, and EEA Supplement No 61, 20.12.2007, p. 35).
Απόφαση της Επιτροπής της 22ας Σεπτεμβρίου 2005, κρατική ενίσχυση N 354/04, εκ νέου παραπομπή στη συνέχεια.
Commission Decision of 22 September 2004, State aid N 354/04, referred to again below.
Απόφαση της Επιτροπής της 13ης Φεβρουαρίου 2008, κρατική ενίσχυση N 480/07, εκ νέου παραπομπή στη συνέχεια.
Commission Decision of 13 February 2008, State aid N 480/07, referred to again below.
Απόφαση της Επιτροπής της 8ης Ιουλίου 2009 C 4/07 (πρώην N 465/06), εκ νέου παραπομπή στη συνέχεια.
Commission Decision of 8 July 2009 C 4/07 (ex N 465/06), referred to again below.
Απόφαση της Επιτροπής, της 10ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Φινλανδία υπέρ των εταιριών εξαρτημένης ασφάλισης στα νησιά Åland (ΕΕ L 329 της 5.12.2002, σ. 22).
Commission Decision of 10 July 2002 on the aid scheme implemented by Finland for Åland Islands captive insurance companies (OJ L 329, 5.12.2002, p. 22).
Απόφαση της Αρχής αριθ. 349/07/COL, της 18ης Ιουλίου 2007, όσον αφορά καταγγελία κατά της νορβηγικής Διοίκησης Δημόσιου Οδικού Δικτύου, Επαρχιακό Γραφείο Møre και Romsdal, για τα στοιχεία της δημοσίευσης, βλέπε υποσημείωση 7.
Authority Decision No 349/07/COL of 18 July 2007 concerning the Norwegian Road Administration Møre and Romsdal District Office, for publication reference, see footnote 7.
Απόφαση της Επιτροπής, της 22ας Σεπτεμβρίου 2004, στην υπόθεση N354/04 (ΕΕ C 131 της 28.5.2005, σ. 10).
Commission Decision of 22 September 2004 in Case N 354/04 (OJ C 131, 28.5.2005, p. 10).
Απόφαση της Επιτροπής, της 17ης Φεβρουαρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς ενίσχυσης που σχεδιάζει να εφαρμόσει το Βέλγιο υπέρ των κέντρων συντονισμού που είναι εγκατεστημένα στο Βέλγιο (ΕΕ L 282 της 30.10.2003, σ. 25).
Commission Decision of 17 February 2003 on the aid scheme for coordination centres established in Belgium (OJ L 282, 30.10.2003, p. 25).
Βλέπε επίσης στην ενότητα 4 παρακάτω για περισσότερες αναφορές σε αυτή την απόφαση.
Further reference to this decision is made at Section 4 below.
Γίνεται αναφορά στην υπόθεση C-222/04 Ministero dell’Economia e delle Finanze κατά Cassa di Risparmio di Firenze SpA, Συλλογή 2006, σ. I-289.
Reference was made to case C-222/04 Ministero dell’Economia e delle Finanze v Cassa di Risparmio di Firenze SpA [2006] ECR I-289.
Υπόθεση C-308/01 Gil Insurance κ.λπ. κατά Commissioners of Customs & Excise, Συλλογή 2004, σ. I-4777
Case C-308/01 Gil Insurance and Others v Commissioners of Customs & Excise [2004] ECR I-4777.
Βλέπε υποσημειώσεις 5 έως 8 ανωτέρω.
See footnotes 5 to 8 above.
Βλέπε σημείο 3 παράγραφος 3 των κατευθυντηρίων γραμμών της Αρχής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στο πλαίσιο των μέτρων για τη φορολογία επιχειρήσεων («State Aid Guidelines to Business Taxation»).
See point 3(3) of the Authority’s State Aid Guidelines to Business Taxation.
Υπόθεση C-41/90 Höfner και Elser κατά Macrotron GmbH, Συλλογή 1991, σ. I-1979, σκέψη 21.
Case C-41/90 Höfner and Elser v Macrotron GmbH [1991] ECR I-1979, paragraph 21.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-180/98 έως C-184/98 Pavlow, Συλλογή 2000, σ. I-6451, σκέψη 75.
Joined Cases C-180/98 to C-184/98 Pavlow [2000] ECR I-6451, paragraph 75.
Ο κώδικας NACE είναι ένα πανευρωπαϊκό σύστημα ταξινόμησης δραστηριοτήτων το οποίο ομαδοποιεί τις διάφορες οντότητες ανάλογα με τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες.
NACE code is a pan-European classification system which groups organisations according to their business activities.
Κ65 — Ασφαλιστικά, αντασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά ταμεία, εκτός από την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση.
K65 — Insurance, reinsurance and pension funding, except compulsory social security.
Για παράδειγμα, η σύσταση μιας χωριστής εταιρείας κατά τον τρόπο αυτόν μπορεί επίσης να σημαίνει ότι η εταιρεία διαθέτει κεφαλαιακά αποθεματικά (λόγω των σχετικών ρυθμιστικών απαιτήσεων) που εκπίπτουν από τη φορολογία.
For example, forming a separate company in this way can also mean that the company holds capital reserves (required for regulatory reasons) which are tax deductible.
Βλέπε το σκεπτικό της απόφασης της Επιτροπής, της 10ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Φινλανδία υπέρ των εταιριών εξαρτημένης ασφάλισης στα νησιά Åland, παραπομπή ανωτέρω, παράγραφος 51.
See the reasoning in the Commission Decision of 10 July 2002 on the aid scheme implemented by Finland for Åland Islands captive insurance companies, cited above, paragraph 51.
Βλέπε υπόθεση C-107/98 Teckal Srl και Comune di Viano, Azienda Gas-Acqua Consorziale (AGAC) di Reggio Emilia, απόφαση της 18ης Νοεμβρίου 1999.
See case C-107/98 Teckal SRL and Comune di Viano, Azienda Gas-Acqua Consorziale (AGAC) di Reggio Emilia, judgment of 18 November 1999.
Υπόθεση C-26/03 Stadt Halle και RPL Recyclingpark Lochau GmbH κατά Arbeitsgemeinschaft Thermische Restabfall- und Energieverwertungsanlage TREA Leuna, Συλλογή 2005, σ. I-1, σκέψη 48.
Case C-26/03 Stadt Halle and RPL Recyclingpark Lochau GmbH v Arbeitsgemeinschaft Thermische Restabfall- und Energieverwertungsanlage TREA Leuna [2005] ECR I-1, paragraph 48.
Βλέπε κεφάλαιο 5. Ασφαλιστικές αγορές: Βασική δομή, Έκθεση της Επιτροπής σ. 32.
See Chapter 5 Insurance markets: basic structure, Commission’s Report, p. 32.
Βλέπε κεφάλαιο 4.2.1. Υποκατάστατα ασφάλισης της έκθεσης FSA.
See Chapter 4.2.1 Substitutes for insurance of the FSA report.
Βλέπε, για παράδειγμα, την έκθεση της CRA για λογαριασμό της Financial Services Authority του Ηνωμένου Βασιλείου (Δεκέμβριος 2007) Διατίθεται στη διεύθυνση:
See, for example, a report prepared for the United Kingdom Financial Services Authority by CRA International in December 2007.
http://www.fsa.gov.uk/pubs/other/cra_report_cicd.pdf
Available at: http://www.fsa.gov.uk/pubs/other/cra_report_cicd.pdf
Βλέπε έκθεση FSA, σ. 51.
See the FSA report, p. 51.
Στην περίπτωση επενδυτών που είναι φυσικά πρόσωπα, η παροχή φοροαπαλλαγής δεν συνιστά κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
In the case of investors which are private persons, the grant of a tax exemption does not constitute State aid within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement.
Απόφαση της Επιτροπής, της 21ης Ιανουαρίου 1998, σχετικά με φορολογικές ελαφρύνσεις βάσει του άρθρου 52 παράγραφος 8 του γερμανικού νόμου περί φορολογίας εισοδήματος (ΕΕ L 212 της 30.7.1998, σ. 50).
Commission Decision of 21 January 1998 on tax concessions under paragraph 52(8) of the German Income Tax Act (OJ L 212, 30.7.1998, p. 50).
Υπόθεση C-156/98 Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I-6857, σκέψη 26.
Case C-156/98 Germany v Commission ECR [2000] I-6857, paragraph 26.
Βλέπε άρθρο 77 του νόμου περί φορολογίας.
See Article 77 of the Tax Act.
Ο συντελεστής της φορολογίας εισοδήματος εξαρτάται από τον λόγο καθαρού εισοδήματος προς φορολογήσιμο κεφάλαιο.
The income tax rate depends on the ratio of net income to taxable capital.
Ο φορολογικός συντελεστής μπορεί να αυξηθεί κατά μία ποσοστιαία μονάδα έως, το πολύ, 5 ποσοστιαίες μονάδες, και άρα ο μέγιστος συντελεστής φόρου εισοδήματος είναι 20 %.
The tax rate may be increased by 1 percentage point to, at most, 5 percentage points, the maximum income tax being therefore 20 %.
Βλέπε άρθρο 76 του νόμου περί φορολογίας.
See Article 76 of the Tax Act.
Απόφαση της Επιτροπής, της 10ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Φινλανδία υπέρ των εταιριών εξαρτημένης ασφάλισης στα νησιά Åland, παραπομπή ανωτέρω.
Commission Decision of 10 July 2002 on the aid scheme implemented by Finland for Åland Islands captive insurance companies, cited above.
Η Επιτροπή κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι το μέτρο δεν επέτρεπε στις ασφαλιστικές εταιρείες, που υπό κανονικές συνθήκες ασφαλίζουν τις ανεξάρτητες επιχειρήσεις (ή οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση), να συμμετάσχουν στην ίδια αγορά υπό τους ίδιους όρους όπως και εταιρείες εξαρτημένης ασφάλισης.
The Commission also concluded that the measure debarred insurance companies which normally insure non-affiliated companies (or any other undertakings) from operating on the same market and on the same conditions as captive insurance companies.
Και πάλι η Αρχή συμφωνεί με την ανωτέρω άποψη.
Again, the Authority concurs with this view.
Υπόθεση C-308/01 GIL Insurance κ.λπ., Συλλογή 2004, σ. I-4777, σκέψη 68.
Case C-308/01 GIL Insurance and Others [2004] ECR I-4777, paragraph 68.
Βλέπε επίσης υπόθεση C-143/99 Adria-Wien Pipeline, Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψη 41, υπόθεση C-409/00 Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. I-1487, σκέψη 47.
See also Case C-143/99 Adria-Wien Pipeline [2001] ECR I-8365, paragraph 41, Case C-409/00 Spain v Commission [2003] ECR I-1487, paragraph 47.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-92/00 και T-103/00, Territorio Histórico de Alava κ.λπ. κατά Επιτροπής (Ramondín), Συλλογή 2002, σ. II-1385, σκέψη 39.
Joined cases T-92/00 and T-103/00, Territorio Histórico de Alava and others v Commission (Ramondín) [2002] ECR II-1385, paragraph 39.
Η αρχικά προταθείσα ελάχιστη τιμή 50 εκατ. ευρώ για αυτή τη συμμετοχή παραλείφθηκε από τα μέτρα μετά από συζητήσεις με την Επιτροπή.
A proposed minimum value for such a holding of EUR 50 million was omitted from the measures following discussions with the Commission.
Υπόθεση C-156/98 Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I-6857, σκέψη 22, στην οποία το δικαστήριο αναγνώρισε ότι ένα φορολογικό πλεονέκτημα μπορεί να συνιστά γενικό μέτρο εάν ισχύει χωρίς διάκριση σε όλα τα οικονομικώς δραστηριοποιούμενα πρόσωπα.
Case C-156/98 Germany v Commission [2000] ECR I-6857, paragraph 22, in which the ECJ recognised that the tax concession can constitute a general measure if it applies without distinction to all economically active persons.
Βλέπε επίσης C-75/97 Βέλγιο κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. I-3671, σκέψη 28.
See also C-75/97 Belgium v Commission [1999] ECR I-3671, paragraph 28.
Υπόθεση E-6/98 κυβέρνηση της Νορβηγίας κατά της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, Συλλογή 1999, έκθεση του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ, σ. 76, σκέψη 38· συνεκδικασθείσες υποθέσεις E-5/04, E-6/04 και E-7/04 Fesil και Finnfjord, PIL κ.λπ. και Νορβηγία κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, Συλλογή 2005, έκθεση του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ, σ. 117, σκέψεις 84 και 85· συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-127/99, T-129/99 και T-148/99 Territorio Histórico de Alava κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II-1275, σκέψη163, υπόθεση C-143/99 Adria-Wien Pipeline, Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψη 42· υπόθεση T-308/00 Salzgitter κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. II-1933, σκέψη 42, υπόθεση C-172/03 Wolfgang Heiser, Συλλογή 2005, σ. I-1627, σκέψη 43.
Case E-6/98 Norway v EFTA Surveillance Authority [1999] EFTA Court Report, p. 76, paragraph 38; Joined Cases E-5/04, E-6/04 and E-7/04 Fesil and Finnfjord, PIL and others and Norway v EFTA Surveillance Authority [2005] EFTA Court Report, p. 117, paragraphs 84-85; Joined cases T-127/99, T-129/99 and T-148/99 Territorio Histórico de Alava and others v Commission [2002] ECR II-1275, paragraph 163, Case C-143/99 Adria-Wien Pipeline [2001] ECR I-8365, paragraph 42; Case T-308/00 Salzgitter v Commission [2004] ECR II-1933 paragraph 42, Case C-172/03 Wolfgang Heiser [2005] ECR I-1627, paragraph 43.
Υπόθεση E-6/98 Νορβηγία κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, παραπομπή ανωτέρω, σκέψη 38· συνεκδικασθείσες υποθέσεις E-5/04, E-6/04 και E-7/04 Fesil και Finnfjord, PIL κ.λπ. και Νορβηγία κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, παραπομπή ανωτέρω, σκέψεις 76-89· υπόθεση 173/73, Ιταλία/Επιτροπή, Συλλογή 1974, σ. 709, σκέψη 16.
Case E-6/98 Norway v EFTA Surveillance Authority, cited above, paragraph 38; Joined Cases E-5/04, E-6/04 and E-7/04 Fesil and Finnfjord, PIL and others and Norway v EFTA Surveillance Authority, cited above, paragraphs 76-89; Case 173/73 Italy v Commission [1974] ECR 709, paragraph 16.
Υπόθεση E-6/98 Νορβηγία κατά Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ, παραπομπή ανωτέρω, σκέψη 67· υπόθεση C-159/01 Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. I-4461, σκέψη 43.
Case E-6/98 Norway v EFTA Surveillance Authority, mentioned above, paragraph 67, Case C-159/01 Netherlands v Commission, ECR [2004] I-4461, paragraph 43.
Βλέπε για παρόμοια επιχειρηματολογία την απόφαση της Επιτροπής, της 17ης Φεβρουαρίου 2003, με την οποία κηρύχθηκε ασύμβατο με την κοινή αγορά το καθεστώς ενισχύσεων που έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες υπέρ των διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων, παράγραφος 95.
See for a similar argumentation, Commission Decision of 17 February 2003 on the State aid implemented by the Netherlands for international financing activities, paragraph (95).
Υπόθεση T-214/95 Het Vlaamse Gewest κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II-717, Υπόθεση 730/79 Philip Morris κατά Επιτροπής, Συλλογή 1980, σ. 2671, σκέψη 11.
Case T-214/95 Het Vlaamse Gewest v Commission [1998] ECR II-717, Case 730/79 Philip Morris v Commission [1980] ECR 2671, paragraph 11.
Ημερομηνία θέσπισης είναι η 18η Δεκεμβρίου 1997.
Having been enacted on 18 December 1997.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν και ορισμένοι τρίτοι υποστήριξαν ότι η Επιτροπή είχε δηλώσει ότι συγκρίσιμα μέτρα που αφορούσαν ενδοομιλική φορολόγηση (βλέπε παρακάτω) δεν συνιστούσαν κρατική ενίσχυση.
The Liechtenstein authorities and some third parties argued that the Commission had in fact declared that comparable measures relating to intra-group taxation (see below) were not State aid.
Υπόθεση 173/73 Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1974, σ. 709.
Case 173/73 Italy v Commission [1974] ECR 709.
Υπόθεση 248/84 Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1987, σ. 4013.
Case 248/84 Germany v Commission [1987] ECR 4013.
Όπου οι φορολογικές ελαφρύνσεις για τη βιομηχανική παραγωγή καταργήθηκαν μετά από απόφαση της αρχής με ημερομηνία 1 Δεκεμβρίου 1994, αριθ. 213/94/COL.
Where tax reliefs on industrial production were abolished following a decision of the Authority dated 1 December 1994, No 213/94/COL.