natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στο τέλος κάθε εταιρικής χρήσης (συνήθως στις 31 Δεκεμβρίου) οι εταιρείες που βρίσκονται στο Λιχτενστάιν καταβάλλουν επίσης έναν φόρο κεφαλαίου («Kapitalsteuer») επί του καταβεβλημένου κεφαλαίου, του μετοχικού ή του αρχικού κεφαλαίου καθώς και επί των αποθεματικών της εταιρείας που συνιστούν τα ίδια κεφάλαιά της με συντελεστή 0,2 % [36].
At the end of the company’s financial year (generally on 31 December) companies located in Liechtenstein also pay a capital tax (‘Kapitalsteuer’) on the paid-up capital stock, joint stock, share capital, or initial capital as well as the reserves of the company constituting company equity at a rate of 0,2 % [36].
Επίσης, σύμφωνα με τη νομοθεσία του Λιχτενστάιν, επιβάλλεται φόρος επί των τοκομεριδίων τίτλων ή εγγράφων ισοδύναμων με τίτλους που εκδίδονται από πρόσωπο «εθνικότητας» Λιχτενστάιν ύψους 4 % σε κάθε διανομή μερισμάτων ή ποσοστού επί των κερδών.
Further, a coupon tax is levied on the coupons of securities or documents equal to securities issued by a ‘national’ at a rate of 4 % on any distribution of dividends or profit shares.
Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 82α του νόμου περί φορολογίας του Λιχτενστάιν, οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης («Eigenversicherung») καταβάλλουν μειωμένο φόρο κεφαλαίου (0,1 %) αντί του γενικά ισχύοντος 0,2 %.
By virtue of Article 82a of the Liechtenstein Tax Act, however, captive insurance companies (‘Eigenversicherung’) pay a reduced capital tax of 0,1 % instead of the generally applicable 0,2 % capital tax rate.
Αυτός ο συντελεστής μειώνεται ακόμη περισσότερο για ποσά άνω των 50 και 100 εκατομμυρίων CHF.
This rate is further reduced for amounts exceeding CHF 50 million and CHF 100 million.
Όπως επιβεβαιώθηκε από τις αρχές του Λιχτενστάιν, βάσει της ίδιας διάταξης, οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν καταβάλλουν φόρο εισοδήματος.
As confirmed by the Liechtenstein authorities, on the basis of the same provision, captive insurance companies do not pay income tax.
Δυνάμει του άρθρου 88δ παράγραφος 3 του άρθρου περί φορολογίας, οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης απαλλάσσονται επίσης από την καταβολή του φόρου τοκομεριδίων.
On the basis of Article 88d(3) of the Tax Act, captive insurance companies are also exempted from payment of the coupon tax.
Απαλλασσόμενες από κάθε φόρο εισοδήματος ή τοκομεριδίων, και υποκείμενες σε μειωμένο φόρο κεφαλαίου, οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης εξασφαλίζουν επιλεκτικό πλεονέκτημα σε σύγκριση με άλλες επιχειρήσεις που υπόκεινται στη συνήθη φορολογία εισοδήματος που προέρχεται από τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες.
By not being subject to any income or coupon tax and only a reduced rate of capital tax, captive insurance companies receive a selective advantage in comparison to other undertakings which are subject to ordinary taxation on revenues from their business activities.
Σύμφωνα με τη νομοθεσία του Λιχτενστάιν, και ιδίως το άρθρο 82α παράγραφος 1 του νόμου περί φορολογίας, οι εν λόγω φορολογικές μειώσεις ισχύουν μόνο για τις ασφαλιστικές εταιρείες που ασχολούνται αποκλειστικά με την παροχή εξαρτημένης ασφάλισης («Eigenversicherung»).
According to the Liechtenstein legislation, in particular Article 82a paragraph 1 of the Tax Act, these tax reductions are only applicable to insurance companies which exclusively engage in captive insurance (‘Eigenversicherung’).
Άλλες ασφαλιστικές εταιρείες καθώς και άλλα είδη επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε άλλους κλάδους της οικονομίας υπόκεινται στους συνήθεις φορολογικούς κανόνες.
Other insurance companies as well as any other type of undertaking active in other sectors of the economy are subject to normal tax rules.
Η Αρχή είναι επίσης της άποψης ότι τα φορολογικά μέτρα περιέχουν ένα ακόμη στοιχείο επιλεκτικότητας διότι προβλέπουν μεγαλύτερες φορολογικές μειώσεις για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης με κεφάλαιο άνω των 50 ή των 100 εκατομμυρίων CHF.
The Authority is also of the view that the tax measures contain a further element of selectivity as they also provide for greater tax reductions for captive insurance companies which have capital exceeding CHF 50 million or CHF 100 million.
Έγινε αναφορά, στο πλαίσιο της εκτίμησης της επιλεκτικότητας, στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τη φορολογία των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης στα νησιά Åland [37].
Reference has been made in the context of the assessment of selectivity to the decision of the European Commission regarding taxation of captive insurance companies in Åland [37].
Στην απόφαση αυτή, η Επιτροπή έκρινε ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης που επωφελούνταν φορολογίας χαμηλότερης από αυτή που ισχύει κανονικά για τις εταιρείες που είχαν λάβει επιλεκτικό πλεονέκτημα διότι αυτό το μέτρο ωφελούσε μόνο τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης ως πρώτους δικαιούχους της φορολογικής ελάφρυνσης.
In this decision, the Commission considered that captive insurance companies which benefited from lower taxation than would normally apply to companies had received a selective advantage because this favoured only captive insurance companies as the prime beneficiaries of the tax relief.
Η Αρχή συμφωνεί με αυτή την άποψη και είναι της γνώμης ότι αυτό από μόνο του αρκεί για να καταστήσει το μέτρο επιλεκτικό [38].
The Authority concurs with this view and is of the opinion that this in itself is sufficient to make the measures selective [38].
Σε αντίθεση με πολλές πρόσφατες σύνθετες υποθέσεις δημοσιονομικής ενίσχυσης, οι σκοποί του εν λόγω μέτρου ήταν ξεκάθαροι.
Unlike many recent complex fiscal aid cases, the objectives of the measure in question were straightforward.
Οι φορολόγηση βάσει των κανονικών συντελεστών παράγει έσοδα για το κράτος, ενώ η μείωση και η απαλλαγή που ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης αποσκοπούσαν (κατά παραδοχή των ίδιων των αρχών του Λιχτενστάιν) στην προσέλκυση ενός κινητικού (και φορολογικά ευαίσθητου) κλάδου στο πριγκιπάτο.
The standard rate taxes generate revenue for the State, while the reduction and exemption applicable to captive insurance companies were (by the Liechtenstein authorities’ own admission) designed to attract a mobile (and tax sensitive) service sector to the Principality.
Από την πλευρά τους, οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης συστήνονται και κατά κανόνα εντοπίζονται γεωγραφικά σε διαφορετικό μέρος από τον υπόλοιπο όμιλο, (σε κάποιον βαθμό τουλάχιστον) για να επωφεληθούν της χαμηλότερης φορολογίας επί των κερδών που εξασφαλίζονται μέσω μιας τυποποιημένης μορφής αυτασφάλισης.
In turn, captive insurance companies are created and normally located apart from the rest of their group (at least in part), in order to benefit from lower taxation on profits generated by a formalised form of self-insurance.
Η Αρχή είναι της άποψης ότι δεν υπάρχει κατά συνέπεια λόγος να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης βρίσκονται σε διαφορετική νομική και πραγματική κατάσταση από τις άλλες επιχειρήσεις που υπόκεινται στη φορολογία του Λιχτενστάιν.
The Authority is of the view that there is no reason to conclude, therefore, that captive insurance companies are in a different legal and factual situation to the other undertakings subject to Liechtenstein taxation.
Εκτίμηση της επιλεκτικότητας σε πρότερες αποφάσεις περί κρατικών ενισχύσεων σε σχέση με φορολογικά μέτρα
Assessment of selectivity in previous State aid decisions regarding tax measures
Ορισμένοι τρίτοι δήλωσαν κατά την επίσημη διαδικασία έρευνας ότι οι φοροαπαλλαγές στο Λιχτενστάιν δεν είναι επιλεκτικές διότι οποιαδήποτε επιχείρηση είναι ελεύθερη να συστήσει εταιρεία εξαρτημένης ασφάλισης.
Certain third parties asserted during the formal investigation that the exemptions from tax in Liechtenstein are not selective as any economic undertaking is free to form a captive.
Η Αρχή δεν συμφωνεί ότι αυτή η άποψη είναι έγκυρη από νομικής άποψης και διαφωνεί με την πραγματική βάση του ισχυρισμού σε κάθε περίπτωση.
The Authority does not concur that this is a valid legal consideration, and disagrees with the factual basis for the argument in any event.
Η Αρχή είναι της άποψης ότι πρέπει να πληρούνται δύο όροι για να είναι δυνατή η σύσταση εταιρείας εξαρτημένης ασφάλισης.
The Authority is of the view that there are two conditions that must be fulfilled to be able to form a captive insurance company.
Ο πρώτος είναι ότι μόνο εταιρείες που μπορούν να απορροφήσουν τα πάγια κόστη που είναι εγγενή της σύστασης μιας εταιρείας εξαρτημένης ασφάλισης μπορούν να επωφεληθούν.
The first is that only companies that are able to absorb the fixed costs inherent in forming a captive insurance company can benefit.
Ο δεύτερος και σημαντικότερος όρος απορρέει από το γεγονός ότι η σύσταση μιας εταιρείας εξαρτημένης ασφάλισης είναι στην ουσία ένας τυποποιημένος τρόπος αυτασφάλισης.
The second, more important, condition follows from the fact that forming a captive insurance company is essentially a formalised way of self insuring.
Η Αρχή είναι της άποψης ότι μόνο επιχειρήσεις με σεβαστούς πόρους (κυρίως μεγάλες εταιρείες) μπορούν να καλύψουν τους κινδύνους της αυτασφάλισης [40] και ότι οι αρχές της ασφάλισης συνεπάγονται ότι ένα ορισμένο μέγεθος και διαφοροποίηση δραστηριοτήτων είναι εκ των ων ουκ άνευ για τη διαχείριση κινδύνου χωρίς να χρησιμοποιηθεί κάλυψη τρίτου.
The Authority is of the view that only undertakings that have significant resources (mainly large companies) can cover the risks of self-insuring [40] and that principles of insurance mean that a certain size and diversity of operation is required in order to manage risk without use of third party cover.
Αυτή η ανάγκη για μέγεθος και διαφοροποίηση είναι κατά τη γνώμη της Αρχής αυταπόδεικτη, δεδομένου ότι και οι πλέον μικρές εταιρείες είναι δυνατόν, ανάλογα με τη δραστηριότητά τους, να κληθούν να καταβάλλουν υπέρογκες αποζημιώσεις (π.χ. λόγω της ζημίας των πάγιων στοιχείων τους από ατυχήματα ή φωτιά, ή λόγω τραυματισμού που οφείλεται σε προϊόντα και υπηρεσίες που δεν πληρούσαν τις απαιτήσεις επιμέλειας) τις οποίες δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν.
This need for size and diversity is, in the Authority’s opinion, self evident, given that the smallest of companies can, depending on their activity, incur high liabilities (for example through the deterioration of fixed assets caused by accidents or fire, or through injury caused by negligently supplied products or services), which they would not be able to pay.
Στην υπόθεση αυτή η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η απαλλαγή από τον φόρο επί των κεφαλαιακών κερδών που προκύπτουν από τη διάθεση μετοχών από επενδυτές που κατείχαν επί τουλάχιστον 12 μήνες χωρίς διακοπή τουλάχιστον 5 % του μετοχικού κεφαλαίου σε κοινές μετοχές της εταιρείας στην οποία είχε επενδύσει η εταιρεία συμμετοχών δεν ήταν κατ’ ουσίαν επιλεκτική.
In that case the Commission found that an exemption from tax on capital gains made on the disposal of shares by investors who had held at least 5 % of the investee company’s ordinary share capital for an uninterrupted period of not less than 12 months was not materially selective.
Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η απαίτηση συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο σε ποσοστό 5 % δεν ευνοούσε καμία επιχείρηση σε συγκρίσιμη νομική και πραγματική κατάσταση υπό το φως του στόχου που επεδίωκε το μέτρο, δεδομένου ότι αυτό ήταν διαθέσιμο σε επιχειρήσεις ανεξαρτήτως μεγέθους και νομικής δομής [43].
The Commission concluded that a 5 % holding requirement did not favour any undertaking in a comparable legal and factual situation in light of the objective pursued by the measure, given that this was available to undertakings no matter what their size or legal structure [43].
Το φορολογικό μέτρο υπό εξέταση στην παρούσα απόφαση ισχύει αντιθέτως για μία συγκεκριμένη μορφή επιχείρησης που ασχολείται με ένα συγκεκριμένο είδος οικονομικής δραστηριότητας (εταιρείες εξαρτημένης ασφάλισης), και σε κάθε περίπτωση αυτές είναι εταιρείες που μπορούν να συσταθούν μόνο από οντότητες που διαθέτουν επαρκείς πόρους για να συστήσουν μια τέτοια εταιρεία και να αυτασφαλιστούν έναντι του εταιρικού κινδύνου.
The tax measure under assessment in this decision, on the other hand, applies only to a particular form of undertaking engaged in a particular form of economic activity (captive insurance companies), and in any event these are companies that can be formed only by those with sufficient resources to form such a company and to self-insure against corporate risk.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας αναφέρθηκε επίσης και ένας μειωμένος φόρος επί άυλων στοιχείων ενεργητικού στην Ισπανία.
A Spanish reduced tax on intangible assets was also cited during the investigation.
Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή έκρινε ότι η προνομιακή μεταχείριση του εισοδήματος από άυλα στοιχεία παρέκκλινε από τους συνήθεις κανόνες εταιρικής φορολογίας.
In this case, the Commission considered that privileged treatment of income from intangible assets derogated from the ordinary corporate taxation rules.
Ωστόσο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέτρο δεν ήταν επιλεκτικό διότι ήταν ανοικτό σε οποιαδήποτε επιχείρηση που υπόκειται σε εταιρική τιμολόγηση στην Ισπανία και αναπτύσσει άυλα στοιχεία ενεργητικού, και οποιοδήποτε εταιρικό φορολογικό υποκείμενο (ανεξαρτήτως μεγέθους, νομικής δομής ή τομέα δραστηριότητας) μπορεί να γίνει δικαιούχος.
However, it concluded that the measure was not selective as it was open to any undertaking subject to corporate taxation in Spain that develops intangible assets, and any corporate tax payer (no matter what its size, legal structure or sector) in which it operates can be the beneficiary.
Οι ισπανικές αρχές είχαν παράσχει στην Επιτροπή στατιστικά στοιχεία που έδειχναν ότι τα άυλα στοιχεία ενεργητικού (και οι δραστηριότητες Ε&Α που είχαν προηγηθεί) κατέχονταν ευρέως σε όλους τους τομείς της οικονομίας, συμπεριλαμβανομένου του τομέα παροχής υπηρεσιών.
The Spanish authorities had provided the Commission with statistics showing that intangible assets (and the R&D activities which had preceded them) were held widely throughout all sectors of the economy, including the service sector.
Η Επιτροπή έκρινε ότι το μέτρο δεν ενισχύει τη θέση καμίας συγκεκριμένης κατηγορίας επιχειρήσεων έναντι άλλων επιχειρήσεων που ανταγωνίζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο [44] και ισχύει χωρίς διάκριση για όλα τα οικονομικώς δραστηριοποιούμενα πρόσωπα [45].
The Commission considered that the measure does not strengthen the position of any particular class of undertakings in relation to others competing in intra-Community trade [44] and applies without distinction to all economically active persons [45].
Και πάλι, η Αρχή δεν θεωρεί ότι η απόφαση αυτή είναι σχετική με τη φορολογία των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης στο Λιχτενστάιν. Τέλος, έγινε αναφορά στην απόφαση της Επιτροπής σχετικά με το καθεστώς Groepsrentebox, ένα ολλανδικό μέτρο με στόχο τη μείωση της διαφοράς στη φορολογική αντιμετώπιση δύο μέσων ενδοομιλικής χρηματοδότησης, τον δανεισμό και τα ίδια κεφάλαια.
Again, the Authority does not consider that this decision is relevant to the taxation of captive insurance companies in Liechtenstein.Finally, reference has been made to the Commission Decision on the Groepsrentebox scheme, a Dutch measure aimed at reducing the difference in fiscal treatment between two instruments of intra-group financing, debt and equity.
Σύμφωνα με αυτό το μέτρο, η θετική διαφορά μεταξύ ληφθέντων και καταβληθέντων τόκων επί των ενδοομιλικών χρηματοδοτικών συναλλαγών φορολογείται σε ένα ειδικό πλαίσιο («Groepsrentebox») με συντελεστή 5 % αντί του 25,5 % που είναι ο κανονικός φορολογικός συντελεστής των εταιρειών.
Under the measure, the positive balance between received and paid interests on intra-group financing transactions is taxed in an ‘interest group box’ at the rate of 5 %, instead of the 25,5 % standard corporate tax rate.
Η Επιτροπή έκρινε ότι το πλεονέκτημα που εξασφαλίζει μια εταιρεία που χορηγεί ένα δάνειο σε συγγενή της εταιρεία δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά διάκριση διότι ένα δάνειο προς μία συγγενή εταιρεία δεν μπορεί να συγκριθεί με τα δάνεια σε μη συγγενείς εταιρείες.
The Commission considered that the advantage given to a company providing a loan to a related company cannot be considered as discriminatory, since a loan to a related company cannot be compared to a loan to an unrelated company.
Η Επιτροπή ήταν της άποψης ότι η απαίτηση της άσκησης ελέγχου επί άλλης εταιρείας είναι ένα οριζόντιο κριτήριο που ισχύει σε όλες τις εταιρείες ανεξαρτήτως του μεγέθους τους, του τομέα τους ή άλλου κριτηρίου — ο διαφορετικός φορολογικός συντελεστής για τη χρηματοδότηση δανείων μεταξύ συγγενών εταιρειών αντικατοπτρίζει συνεπώς αντικειμενικές διαφορές και δεν επηρεάζει τη φορολογική ουδετερότητα.
The Commission was of the view that the requirement of exercising control of another company is a horizontal criterion applying to all companies regardless of their size, sector or of any other distinction — a different rate of taxation for debt financing between related companies, therefore, reflects objective differences and does not affect tax neutrality.
Αν και η Αρχή δέχεται ότι υπάρχουν ορισμένες ομοιότητες μεταξύ των ανωτέρω περιπτώσεων και των εξεταζόμενων φορολογικών μέτρων σε σχέση με την ενδοομιλική φύση των υποθέσεων από την Ιρλανδία και τις Κάτω Χώρες, η Αρχή δεν δέχεται ότι το σκεπτικό της Επιτροπής εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση.
While the Authority accepts that there are certain similarities between the above cases and the tax measures under investigation, in particular in relation to the inter-group nature of the Irish and Dutch cases, the Authority does not accept that the reasoning of the Commission applies in this case.
Ένα σημαντικό στοιχείο του σκεπτικού της Επιτροπής σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν ότι η ενέργεια που οδηγεί στην ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση είναι ανοικτή σε οποιαδήποτε επιχείρηση, και σε αυτό το πλαίσιο η Αρχή θεωρεί σημαντικό το γεγονός ότι καταργήθηκαν τα ελάχιστα ποσά χρηματοοικονομικών συναλλαγών (για την ίδρυση εταιρείας στις Κάτω Χώρες και η ελάχιστη αξία της σχετικής συμμετοχής στην Ιρλανδία).
An essential part of the Commission’s reasoning in each of these cases was that the action which leads to the beneficial tax treatment is open to any undertaking, and in this context the Authority considers it significant that minimum financial transaction amounts (for setting up a company in the Netherlands, and the minimum value of the relevant holding in Ireland) were abolished.
Για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω, η Αρχή είναι της άποψης ότι η σύσταση μιας εταιρείας εξαρτημένης ασφάλισης δεν είναι κάτι που είναι ανοικτό σε οποιαδήποτε επιχείρηση (και συμπεραίνει ότι μια φοροαπαλλαγή ειδικά για μια συγκεκριμένη μορφή εταιρείας είναι αφορά σε κάθε περίπτωση περιστάσεις διαφορετικής φύσης).
For the reasons set out above, the Authority is of the view that creating a captive insurance company is not something that is open to any undertaking (and concludes that a tax exemption specific to one form of company is different to the circumstances of this case in any event).
Η λογική του φορολογικού συστήματος
Logic of the tax system
Ένα ειδικό ή επιλεκτικό φορολογικό μέτρο μπορεί ωστόσο να θεωρηθεί δικαιολογημένο βάσει της λογικής του φορολογικού συστήματος [46].
A specific or selective tax measure can nevertheless be justified by the logic of the tax system [46].
Μέτρα με αποκλειστικό σκοπό τη μερική ή ολική απαλλαγή εταιρειών συγκεκριμένου κλάδου από τις επιβαρύνσεις που απορρέουν από την κανονική εφαρμογή του γενικού συστήματος μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί κρατική ενίσχυση εάν δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την απαλλαγή βάσει της φύσης και της λογικής του γενικού φορολογικού συστήματος [47].
Measures intended partially or wholly to exempt firms in a particular sector from the charges arising from the normal application of the general system can constitute State aid if there is no justification for the exemption on the basis of the nature and logic of the general tax system [47].
Είναι συνεπώς πιθανό οι ειδικοί φορολογικοί κανόνες που ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης να μην είναι επιλεκτικοί εάν δικαιολογούνται από τη φύση και τη γενικότερη δομή του φορολογικού συστήματος του Λιχτενστάιν.
It is possible, therefore, for the specific tax rules applicable to captive insurance companies to not be selective if justified by the nature and general scheme of the Liechtenstein tax system.
Η Αρχή πρέπει να εκτιμήσει κατά πόσο η διαφορετική μεταχείριση των επιχειρήσεων όσον αφορά τα πλεονεκτήματα ή τα βάρη που συνεπάγεται το εν λόγω φορολογικό μέτρο απορρέουν από τη γενικότερη φύση ή δομή του φορολογικού συστήματος. Στις περιπτώσεις που η εν λόγω διαφοροποίηση βασίζεται σε στόχους διαφορετικούς από αυτούς που επιδιώκει το γενικότερο σύστημα, το υπό εξέταση μέτρο πρέπει να θεωρηθεί κατ’ αρχήν επιλεκτικό.
The Authority must assess whether the different treatment of undertakings as regards advantages or burdens introduced by the tax measure in question arise from the nature or general system of the overall scheme which applies.
Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, το κράτος μέλος της ΕΖΕΣ που έχει προβλέψει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ επιχειρήσεων οφείλει να αποδείξει ότι αυτό δικαιολογείται από τη φύση και τη γενικότερη δομή του συγκεκριμένου συστήματος [48].
Where such a differentiation is based on objectives other than those pursued by the overall scheme, the measure in question would in principle be considered selective.According to established case-law, it is for the EFTA State that has introduced different treatment between undertakings to prove that it is justified by the nature and general scheme of the system in question [48].
Η Αρχή πρέπει εν συνεχεία να εξετάσει εάν οι ειδικοί φορολογικοί κανόνες που ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης συνάδουν με τους εγγενείς σκοπούς του ίδιου του φορολογικού συστήματος ή εάν επιδιώκουν διαφορετικούς στόχους. Οι αρχές του Λιχτενστάιν δήλωσαν ότι το εν λόγω φορολογικό πλεονέκτημα θεσπίστηκε προκειμένου να εδραιωθεί και να αναπτυχθεί ο κλάδος της εξαρτημένης ασφάλισης ως ένας νέος τομέας οικονομικής δραστηριότητας στο Λιχτενστάιν.
The Authority must thereafter consider whether the special tax rules applicable to captive insurance companies meet the objectives inherent in the tax system itself, or whether it pursues other objectives.The Liechtenstein authorities have stated that this tax concession was introduced in order to establish and develop the captive insurance sector as a new field of economic activity in Liechtenstein.
Κατά την άποψη της Αρχής, αυτό αποτελεί σαφώς έναν οικονομικό και πολιτικό σκοπό που δεν υπάρχει εγγενώς σε έναν φόρο εισοδήματος και άρα δεν εμπίπτει στη λογική του φορολογικού συστήματος [49].Οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστήριξαν επίσης, συμφωνώντας με ορισμένους τρίτους, ότι η διαφορετική μεταχείριση των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης έναντι των άλλων ασφαλιστικών εταιρειών αναγνωρίζεται από τη νομοθεσία του ΕΟΧ μέσω δευτερογενούς νομοθεσίας που αφορά τις ασφαλιστικές εταιρείες (2005/68/ΕΚ) και μέσω της νέας οδηγίας Φερεγγυότητα ΙΙ 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [50].
In the view of the Authority, this is clearly an economic and political purpose not inherent to a revenue tax which, therefore, does not fall within the logic of a tax system [49].The Liechtenstein authorities have further argued, in line with certain third parties, that differential treatment of captives in comparison to other insurance companies is recognised by EEA law through secondary legislation concerning insurance companies, in particular, the Reinsurance Directive 2005/68/EC and the new Solvency II Directive 2009/138/EC of the European Parliament and of the Council [50].