natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Απόφαση της Αρχής αριθ. 106/95/COL σχετικά με απαλλαγή από βασικό φόρο για γυάλινη συσκευασία, με ημερομηνία 31 Οκτωβρίου 1995.
Authority Decision No 106/95/COL concerning a tax exemption from a basic tax for glass packaging dated 31 October 1995.
Απόφαση της Αρχής αριθ. 145/97/COL, της 14 Μαΐου 1997, σχετικά με τα κατάλληλα μέτρα για τη φορολογία της κοινωνικής ασφάλισης που εμφανίζει περιφερειακές διαφοροποιήσεις.
Authority Decision No 145/97/COL of 14 May 1997 concerning appropriate measures regarding regionally differentiated social security taxation.
Η Επιτροπή εξέδωσε την ανακοίνωσή της τον Νοέμβριο 1998 (ΕΕ C 384 της 10.12.1998).
The Commission issued its notice in November 1998 (OJ C 384, 10.12.1998).
Μια ανάλογη ανακοίνωση ενσωματώθηκε στις κατευθυντήριες γραμμές της Αρχής για τις κρατικές ενισχύσεις, ως κεφάλαιο 17B τον Ιούνιο του 1999.
A similar notice was incorporated into the Authority’s State Aid Guidelines as Chapter 17B in June 1999.
Βλέπε μεταξύ άλλων υπόθεση C-387/92 Banco Exterior de España SA κατά Ayuntamiento de Valencia, Συλλογή 1994, σ. I-877.
See among others Case C-387/92 Banco Exterior de España SA v Ayuntamiento de Valencia, ECR [1994] I-877.
Παράγραφος 18 της ανακοίνωσης.
Paragraph 18 of the notice.
Βλέπε ενότητα Ι του κώδικα δεοντολογίας.
See Section J of the Code of Conduct.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-346/99, T-347/99 και T-348/99, Territorio Histórico de Álava κ.λπ. κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σκέψη 84.
Joined Cases T- T-346/99, T-347/99 and T-348/99, Territorio Histórico de Álava and others v Commission, ECR [2002] paragraph 84.
Υπόθεση C-5/89, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1990, σ. I-3437, σκέψη 14· υπόθεση C-169/95, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 1997, σ. I-135, σκέψη 51· υπόθεση C-24/95, Land Rheinland-Pfalz κατά Alcan Deutschland GmbH, Συλλογή 1997, σ. I-1591, σκέψη 25.
Case C-5/89, Commission v Germany [1990] ECR I-3437, paragraph 14; Case C-169/95, Commission v Spain [1997] ECR I-135, paragraph 51; Case C-24/95, Land Rheinland-Pfalz v Alcan Deutschland GmbH [1997] ECR I-1591, paragraph 25.
Υπόθεση C-1/09 Centre d'Exportation du Livre Français (CELF), Ministre de la Culture et de la Communication κατά Société Internationale de Diffusion et d'Édition, απόφαση της 11.3.2010 (δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη).
Case C1-09 Centre d'Exportation du Livre Français (CELF), Ministre de la Culture et de la Communication v Société Internationale de Diffusion et d'Édition, judgment of 11.3.2010 (not yet published).
Βλέπε επίσης υπόθεση C-91/01 Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. I-4355, σκέψεις 66 και 67.
See also Case C-91/01 Italy v Commission [2004] ECR I-4355, paragraphs 66 and 67.
Υπόθεση C-5/89 Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1990, σ. I-3437, σκέψη 14 και Regione Autonoma della Sardegna κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. I-2123, σκέψη 64.
Case C-5/89 Commission v Germany [1990] ECR I-3437, paragraph 14 and Regione Autonoma della Sardegna v Commission [2005] ECR II-2123, paragraph 64.
Υπόθεση C-5/89 Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1990, σ. I-3437, σκέψη 14, και υπόθεση C-169/95 Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. I-135, σκέψη 51.
Case C-5/89 Commission v Germany [1990] ECR I-3437, paragraph 14, Case C-169/95 Spain v Commission [1997] ECR I-135, paragraph 51.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-183/02 P και C-187/02 P Demesa και Territorio Histórico de Álava κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. I-10609, σκέψη 51.
Joined Cases C-183/02 P and C-187/02 P Demesa and Territorio Histórico de Álava v Commission [2004] ECR I-10609, paragraph 51.
Υπόθεση T-290/97, Mehibas Dordstelaan κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. II-15 και υποθέσεις C-182/03 και C-217/03, Belgium and Forum 187 ASBL κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. I-05479, σκέψη 147.
Case T-290/97, Mehibas Dordstelaan v Commission [2000] ECR II-15 and cases C-182/03 and C-217/03, Belgium and Forum 187 ASBL v Commission [2006] ECR I-05479, paragraph 147.
Βλέπε υποσημειώσεις 54 και 55 σχετικά με τις αποφάσεις της Αρχής σχετικά με τις φορολογικές ελαφρύνσεις για τη βιομηχανική παραγωγή, μια απαλλαγή από βασικό φόρο για γυάλινη συσκευασία και τη φορολογία της κοινωνικής ασφάλισης που εμφανίζει περιφερειακές διαφοροποιήσεις.
See footnotes 54 and 55 referring to Authority decisions on tax reliefs on industrial production, a tax exemption from a basic tax for glass packaging and regarding regionally differentiated social security taxation.
Σύμφωνα με την έκθεση προς το Κοινοβούλιο του Λιχτενστάιν σχετικά με την συμφωνία ΕΟΧ (Bericht und Antrag der Regierung an den Landtag des Fürstentums Liechtenstein betreffend das Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum vom 2. Mai 1992), οι αρχές του Λιχτενστάιν αναγνωρίζουν ότι οι φορολογικές ελαφρύνσεις συνιστούν κατά κανόνα κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και ότι ενδέχεται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να είναι αναγκαία η κοινοποίηση των φορολογικών μέτρων του Λιχτενστάιν (σ. 134).
According to the report to the Liechtenstein Parliament regarding the EEA Agreement (Bericht und Antrag der Regierung an den Landtag des Fürstentums Liechtenstein betreffend das Abkommen über den Europäischen Wirtschaftsraum vom 2. Mai 1992) the Liechtenstein authorities acknowledge that in principle tax reductions constitute State aid within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement and that a notification of tax measures in Liechtenstein may be necessary under certain circumstances (p. 134).
Βλέπε επίσης επεξηγήσεις στην έκθεση προς το Κοινοβούλιο του Λιχτενστάιν σχετικά με τη συμμετοχή στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (Bericht und Antrag der Regierung an den Landtag des Fürstentums Liechtenstein betreffend die Teilnahme am Europäischen Wirtschaftsraum (EWR) 2. Teil, Nr. 1995/1), σ. 168.
See also explanations in the report to the Liechtenstein Parliament regarding the participation in the European Economic Area (Bericht und Antrag der Regierung an den Landtag des Fürstentums Liechtenstein betreffend die Teilnahme am Europäischen Wirtschaftsraum (EWR) 2. Teil, Nr. 1995/1), p. 168.
Ο κώδικας, που υιοθετήθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1997, χαρακτηρίστηκε «ορόσημο» για την πρόληψη του αθέμιτου φορολογικού ανταγωνισμού.
The code, adopted on 1 December 1997, was described as a ‘landmark accord’ on preventing unfair tax competition.
Τα κράτη μέλη της ΕΕ συμφώνησαν να παγώσουν τους κανόνες της φορολογίας επιχειρήσεων στις αρχές του 1998 και να διαβουλευτούν με την Επιτροπή προτού θεσπίσουν νέα νομοθεσία για τη φορολογία των επιχειρήσεων.
EU Member States agreed to freeze corporate tax rules at the beginning of 1998 and to consult with the Commission before implementing new corporate tax legislation.
Αν και η απόφαση του 1984 δεν δημοσιεύτηκε, υπάρχει παραπομπή σε αυτήν στην 14η έκθεση ανταγωνισμού.
Although the 1984 decision was not published, it was referred to in the 14th Competition Report.
Σύμφωνα με τον κώδικα δεοντολογίας (ενότητα Ι) «η Επιτροπή προτίθεται να εξετάσει ή να επανεξετάσει κατά περίπτωση τα ισχύοντα φορολογικά καθεστώτα και τα μελετώμενα νέα μέτρα των κρατών μελών με τρόπο που να εξασφαλίζει συνέπεια και ίση μεταχείριση στην εφαρμογή των κανόνων και στόχων της συνθήκης» ( ΕΕ C 2 της 6.1.1998).
The Code of Conduct states (at Section J) that ‘the Commission intends to examine or re-examine existing tax arrangements and proposed new legislation by Member States case by case, thus ensuring that the rules and objectives of the Treaty are applied consistently and equally to all’ ( OJ C 2, 6.1.1998).
Την ίδια ημέρα, η Επιτροπή κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα και στην περίπτωση του ολλανδικού καθεστώτος ενισχύσεων υπέρ των διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων [C(2003) 568 σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες υπέρ των διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 180 της 18.7.2003, σ. 52)].
On the same day, the Commission reached the same conclusion regarding the Dutch International Financing Activities regime (C(2003) 568 on State aid implemented by the Netherlands for international finance activities (OJ L 180, 18.7.2003, p. 52)).
Βλέπε εκτός από την απόφαση για τα κέντρα συντονισμού στο Βέλγιο (ΕΕ L 282 της 30.10.2003, σ. 25), και άλλες υποθέσεις που αφορούν την προτιμησιακή φορολογική μεταχείριση που θεωρήθηκαν παρεμφερείς, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων της Επιτροπής C(2002) 3740 για τα κέντρα συντονισμού που εφάρμοσε το Λουξεμβούργο (ΕΕ L 170 της 9.7.2003, σ. 20) και C(2003) 568 σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες υπέρ των διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 180 της 18.7.2003, σ. 52).
See not only the Belgian coordination centres decision (OJ L 282, 30.10.2003, p. 25), but also other cases involving preferential tax treatment that were deemed to be similar, including Commission decisions C(2002) 3740 on coordination centres implemented by Luxembourg (OJ L 170, 9.7.2003, p. 20) and C(2003) 568 on State aid implemented by the Netherlands for international finance activities (OJ L 180, 18.7.2003, p. 52).
ΕΕ C 309 της 6.11.2001, σ. 4.
OJ C 309, 6.11.2001, p. 4.
Το ίδιο ισχύει και για τις αρχές του Λιχτενστάιν.
And indeed the Liechtenstein authorities.
Η εταιρεία Κ υπέβαλε τις παρατηρήσεις της τον Δεκέμβριο του 2008 και τον Απρίλιο του 2009.
Company K provided comments in December 2008 and April 2009.
Εξέφρασε την έκπληξή της για το γεγονός ότι η φορολογική νομοθεσία που εφαρμόζεται στο Λιχτενστάιν τα τελευταία 10 χρόνια είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι συνιστά χορήγηση ασύμβατης κρατικής ενίσχυσης.
It expressed its surprise that the tax legislation applicable in Liechtenstein for the last 10 years would entail the grant of incompatible State aid.
Παραπέμποντας στα συμπεράσματα του Δικαστηρίου στην υπόθεση GIL Insurance [39], «πράγματι, για την εφαρμογή του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ πρέπει να καθορισθεί αν, στο πλαίσιο ενός δεδομένου νομικού καθεστώτος, ένα κρατικό μέτρο μπορεί να ευνοήσει «ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής» σε σχέση με άλλους, οι οποίοι τελούν, όσον αφορά τον σκοπό που επιδιώκει το εν λόγω καθεστώς, σε παρεμφερή πραγματική και νομική κατάσταση».
By reference to the European Court of Justice’s conclusions in the GIL Insurance case [39], ‘Article 87(1) EC requires it to be determined whether, under a particular statutory scheme, a State measure is such as to favour “certain undertakings or the production of certain goods” in comparison with others which, in the light of the objective pursued by the system in question, are in a comparable legal and factual situation’.
Η Αρχή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι επιχειρήσεις που βρίσκονται στην ίδια πραγματική και νομική κατάσταση σε αυτή την περίπτωση είναι αυτές που καταβάλλουν τον (πλήρη) φόρο επί του εισοδήματος, του κεφαλαίου και των τοκομεριδίων στο Λιχτενστάιν — και, σε σύγκριση με αυτές, οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης στο Λιχτενστάιν διαθέτουν επιλεκτικό πλεονέκτημα.
The Authority concludes that the undertakings in the same legal and factual position in this case are those who pay the (full) income, capital and coupon taxes in Liechtenstein — and in comparison to those, captive insurance companies in Liechtenstein receive a selective advantage.
Η Επιτροπή έκρινε επίσης (στην απόφαση Åland) ότι οι όροι υπό τους οποίους εφαρμόζεται το μέτρο (η ικανότητα σύστασης εταιρείας εξαρτημένης ασφάλισης) υπονοούν την ύπαρξη μιας κάποιας οικονομικής ισχύος, και άρα το μέτρο εφαρμόζεται στην πραγματικότητα μόνο σε επαρκώς μεγάλες εταιρείες [41].
The Commission also considered (in the Åland decision) that the conditions under which the measure applied (the ability to form a captive) implicitly required a certain economic strength, and therefore could apply only to sufficiently large companies [41].
Η Αρχή είναι της άποψης κατά συνέπεια ότι το μέτρο είναι διαθέσιμο και εφαρμόσιμο μόνο για επιχειρήσεις με επαρκείς πόρους ώστε να μπορούν συστήσουν μια εταιρεία εξαρτημένης ασφάλισης, και σημειώνει ότι ένας τέτοιος περιορισμός οδήγησε το Πρωτοδικείο να αποφανθεί ότι οι φοροαπαλλαγές στην υπόθεση Territorio Histórico de Álava [42] ήταν επιλεκτικές. Έγινε επίσης αναφορά στη διάρκεια της έρευνας και στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το καθεστώς συμμετοχών σε ιρλανδική εταιρεία.
The Authority is of the view, therefore, that the measure is available and applicable only to undertakings that have sufficient resources to form a captive insurance company, and notes that a restriction of this nature led the Court of First Instance to conclude that tax exemptions in the Territorio Histórico de Álava case [42] were selective.Reference was also made during the investigation to the European Commission’s Decision on the Irish Company Holding Regime.
Στο πλαίσιο της συμφωνίας που επετεύχθη, η Επιτροπή ανέλαβε να συμβάλει στην επίτευξη του στόχου της καταπολέμησης του επιζήμιου φορολογικού ανταγωνισμού, εκδίδοντας ανακοίνωση [61] σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, στο πλαίσιο των μέτρων που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων, και δεσμεύτηκε να μεριμνήσει «για την αυστηρή εφαρμογή των σχετικών με τις εν λόγω ενισχύσεις κανόνων».
As part of the agreement reached, the Commission undertook to contribute to the objective of tackling harmful tax competition by implementing a notice [61] on the application of the State aid rules to measures relating to direct business taxation, and committed itself ‘to the strict application of the aid rules concerned’.
Κατά τη δημοσίευσή της, το Δεκέμβριο του 1998, η ανακοίνωση προέβλεπε ότι «σύμφωνα με μια πάγια πλέον πρακτική και νομολογία [62], αποτελεί ενίσχυση το φορολογικό μέτρο που έχει ως κύριο αποτέλεσμα να ευνοεί έναν ή περισσότερους τομείς δραστηριότητας» [63]. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεσμεύτηκε για την αυστηρότερη εφαρμογή των ήδη υφιστάμενων κανόνων [64].
When published in December 1998, the notice stated that ‘According to well-established practice and case-law [62], a tax measure whose main effect is to promote one or more sectors of activity constitutes aid.’ [63] The Commission, therefore, committed itself to the stricter application of rules which already existed [64].
Έρευνα στον ασφαλιστικό κλάδο - Έρευνα σε κλάδο της οικονομίας βάσει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 για την ασφάλιση επιχειρήσεων — Ενδιάμεση έκθεση Ιανουάριος 2007.
Business insurance sector inquiry — Inquiry into the European business insurance sector pursuant to Article 17 of Regulation (EC) No 1/2003 — Interim report January 2007.
Διαθέσιμη στη διεύθυνση: http://ec.europa.eu/competition/sectors/financial_services/inquiries/interim_report_24012007.pdf
Available under: http://ec.europa.eu/competition/sectors/financial_services/inquiries/interim_report_24012007.pdf
Παραπομπή στην έκθεση FSA όπου αναφέρονται τα εξής: «Στοιχεία από συνεντεύξεις με πελάτες καθιστούν σαφές ότι η χρήση εταιρειών εξαρτημένης ασφάλισης και προϊόντων εναλλακτικής μεταφοράς κινδύνου (Alternative Risk Transfer – ART) περιορίζεται σε μεγάλες εταιρείες. Η αυτασφάλιση ήταν επίσης πιο συχνή μεταξύ μεγάλων εταιρειών, αν και περίπου 33 % των εταιρειών στο εύρος £20-£100 εκατ. χρησιμοποιούν την αυτασφάλιση για την κάλυψη ορισμένων κινδύνων», και «Η ανταγωνιστική πίεση στη διαμεσολάβηση λόγω εναλλακτικών ασφαλιστικών λύσεων όπως αυτασφάλιση, εξαρτημένη ασφάλιση και προϊόντα ART αποτελεί προνόμιο των μεγάλων εταιρειών.» Η Αρχή θεωρεί επίσης σημαντικό το γεγονός ότι η Έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την αγορά επιχειρηματικής ασφάλισης διαπίστωσε ότι υπήρχαν μόνο περίπου 5200 εταιρείες εξαρτημένης ασφάλισης παγκοσμίως το 2005.
Reference is made to the FSA report which stated that: ‘Evidence from interviews with clients made clear that the use of captives and alternative risk transfer products was limited to large corporate customers. Self-insurance was also more common among large corporate customers although around 33 % of firms in the GBP 20 million to GBP 100 million range use self-insurance to cover some risks’, and ‘Competitive discipline on intermediation from alternatives to insurance such as self-insurance, captive insurance companies and alternative risk transfer products is limited to large companies.’ The Authority also considers it significant that the Commission’s Report on the business insurance market found that there were only approximately 5200 captive insurance companies in existence worldwide in 2005.
Αυτός ο αριθμός, συγκρινόμενος με τον αριθμό εταιρειών παγκοσμίως, είναι προφανώς πολύ χαμηλός και στηρίζει το συμπέρασμα της Αρχής ότι η σύσταση μιας εταιρείας εξαρτημένης ασφάλισης δεν αποτελεί εφικτή λύση για τις περισσότερες επιχειρήσεις.
This figure, compared to the number of companies worldwide, is obviously very low and supports the Authority’s conclusion that the establishment of a captive insurance company is not an option for most undertakings.
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 52 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας.
See paragraph 52 of the Åland decision.
Η Επιτροπή εκτίμησε ότι η δημιουργία μιας εταιρείας εξαρτημένης ασφάλισης προϋποθέτει ότι ο όμιλος εταιρειών για τον οποίο έχουν συναφθεί τα ασφαλιστικά συμβόλαια, είναι αρκετά μεγάλος ώστε ο κύκλος εργασιών του να επαρκεί για να καλυφθούν τα πάγια έξοδα και να υπάρξει κέρδος.
The Commission estimated that the formation of a captive company implied that the group with which insurance contracts would be concluded would be large enough to generate a turnover that would allow it to cover the fixed costs and obtain a profit.
Το άρθρο 82α παράγραφος 1 του νόμου περί φορολογίας αναφέρει τα εξής:
Article 82a paragraph 1 of the Tax Act states as follows: ‘insurance companies in accordance with the definition of the Insurance Supervision Law, which exclusively engage in captive insurance (“Eigenversicherung”), pay a capital tax of 1 ‰ on the company’s own capital, cf. Article 82a(1) of the Tax Act.
«οι ασφαλιστικές εταιρείες οι οποίες, σύμφωνα με τον ορισμό του νόμου περί εποπτείας του ασφαλιστικού κλάδου, ασχολούνται αποκλειστικά με την ασφάλιση εξαρτημένων εταιρειών («Eigenversicherung»), καταβάλλουν φόρο κεφαλαίου 1‰ επί των ιδίων κεφαλαίων τους, βλέπε άρθρο 82α παράγραφος 1 του νόμου περί φορολογίας. Για κεφάλαια άνω των 50 εκατομμυρίων, ο φορολογικός συντελεστής μειώνεται σε ¾ ‰ και για κεφάλαια άνω των 100 εκατομμυρίων σε ½ ‰.» [5]
For capital exceeding 50 million the tax rate is reduced to ¾ ‰ and for capital in excess of 100 million to ½ ‰’ [5].
Υπόθεση C-53/00 Ferring κατά ACOSS, συλλογή 2001, σ. I-9067, σκέψη 21.
Case C-53/00 Ferring v ACOSS [2001] ECR I-9067, paragraph.
αριθ. 98/10/COL
No 98/10/COL
για την 81η τροποποίηση των διαδικαστικών και ουσιαστικών κανόνων στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων με την προσθήκη νέου κεφαλαίου σχετικά με τα κριτήρια για την αναλυτική αξιολόγηση περιφερειακών ενισχύσεων προς μεγάλα επενδυτικά σχέδια
amending, for the 81st time, the procedural and substantive rules in the field of State aid by introducing a new chapter on the criteria for an in-depth assessment of regional aid to large investment projects
Έχοντας υπόψη τη συμφωνία μεταξύ των κρατών της ΕΖΕΣ για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου [3], και ιδίως το άρθρο 24 και το άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχείο β), Εκτιμώντας τα ακόλουθα:
Having regard to the Agreement between the EFTA States on the Establishment of a Surveillance Authority and a Court of Justice [3], in particular to Article 24 and Article 5(2)(b) thereof,
Βάσει του άρθρου 24 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, η Αρχή θέτει σε εφαρμογή τις διατάξεις της συμφωνίας για τον ΕΟΧ σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις,
Whereas under Article 24 of the Surveillance and Court Agreement, the Authority shall give effect to the provisions of the EEA Agreement concerning State aid,
Βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 2 στοιχείο β) της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, η Αρχή εκδίδει ανακοινώσεις ή κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με ζητήματα τα οποία αναφέρονται στη συμφωνία για τον ΕΟΧ, εφόσον τούτο προβλέπεται ρητά από την εν λόγω συμφωνία ή από τη συμφωνία περί Εποπτείας και Δικαστηρίου ή κρίνεται αναγκαίο από την Αρχή,
Under Article 5(2)(b) of the Surveillance and Court Agreement, the Authority shall issue notices or guidelines on matters dealt with in the EEA Agreement, if that Agreement or the Surveillance and Court Agreement expressly so provides or if the Authority considers it necessary,
Οι διαδικαστικοί και ουσιαστικοί κανόνες στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων εκδόθηκαν από την Αρχή στις 19 Ιανουαρίου 1994 [4],
The Procedural and Substantive Rules in the Field of State Aid were adopted on 19 January 1994 by the Authority [4],
Στις 24 Ιουνίου 2009, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με τα κριτήρια για την αναλυτική αξιολόγηση περιφερειακών ενισχύσεων προς μεγάλα επενδυτικά σχέδια [5],
On 24 June 2009, the Commission of the European Communities adopted a Communication on the criteria for an in-depth assessment of regional aid to large investment project [5],
Η ανακοίνωση αυτή παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο,
This Communication is also of relevance for the European Economic Area,
Πρέπει επίσης να διασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων του ΕΟΧ για τις κρατικές ενισχύσεις σε ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο,
Uniform application of the EEA State aid rules is to be ensured throughout the European Economic Area,
Σύμφωνα με το σημείο ΙΙ του τμήματος «ΓΕΝΙΚΑ», στο τέλος του παραρτήματος XV της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, η Εποπτεύουσα Αρχή εκδίδει, κατόπιν διαβουλεύσεων με την Επιτροπή, πράξεις αντίστοιχες με αυτές που εκδίδει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή,
According to point II under the heading ‘GENERAL’ at the end of Annex XV to the EEA Agreement, the Authority, after consultation with the Commission, is to adopt acts corresponding to those adopted by the European Commission,
Η Αρχή διεξήγε διαβουλεύσεις επί του θέματος με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και με τα κράτη της ΕΖΕΣ, με επιστολή της 12ης Μαρτίου 2010 (αριθ. 549988, 549990 και 549991),
The Authority has consulted the European Commission and the EFTA States by way of letter on the subject dated 12 March 2010 (Events Nos 549 988, 549 990 and 549 991).
Οι κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις τροποποιούνται με τη θέσπιση νέου κεφαλαίου σχετικά με τα κριτήρια για την αναλυτική αξιολόγηση περιφερειακών ενισχύσεων προς μεγάλα επενδυτικά σχέδια.
The State aid Guidelines shall be amended by introducing a new chapter on the criteria for an in-depth assessment of regional aid to large investment projects.
Οι κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή και την ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, που εγκρίθηκαν και εκδόθηκαν από την Αρχή στις 19 Ιανουαρίου 1994, και δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής ΕΕ) L 231 της 3.9.1994, σ. 1 και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 32 της 3.9.1994, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε.
Guidelines on the application and interpretation of Articles 61 and 62 of the EEA Agreement and Article 1 of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, adopted and issued by the Authority on 19 January 1994, published in the Official Journal of the European Union (hereinafter referred to as OJ) L 231, 3.9.1994, p. 1, and EEA Supplement No 32, 3.9.1994, p. 1, as amended.
Εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις».
Hereinafter referred to as the State aid Guidelines.
Η ενημερωμένη απόδοση των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο της Αρχής: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/
The updated version of the State aid Guidelines is published on the Authority’s website: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΜΕΓΑΛΑ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ [1]1.
CHAPTER ON THE CRITERIA FOR AN IN-DEPTH ASSESSMENT OF REGIONAL AID TO LARGE INVESTMENT PROJECTS [1]1.
Γενικοί κανόνες για τα μέτρα περιφερειακής ενίσχυσης
General rules for regional aid measures