natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μια αξιολόγηση βιωσιμότητας πρέπει επίσης να λαμβάνει υπόψη ειδικούς παράγοντες που ενδέχεται να ισχύουν για τους δικαιούχους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς [19] ή το οικείο κράτος ΕΖΕΣ [20], καθώς και την κατάσταση των χρηματαγορών του, στοιχεία που έχουν αντίκτυπο στην αξιολόγηση της βιωσιμότητας και στην ενδεικτική τιμή του λόγου των εγγυημένων υποχρεώσεων προς τις συνολικές υποχρεώσεις.
A viability review should also take account of any factors specific to the beneficiary financial institutions [19] or to the EFTA State concerned [20] and the situation of its financial markets that have an impact on the viability assessment and on the indicative value of the ratio of guaranteed liabilities over total liabilities.
Κατά κανόνα, όσο μεγαλύτερος είναι ο βαθμός εξάρτησης από κρατικές εγγυήσεις και όσο περισσότερο συνδυάζεται με χρήση άλλων μορφών κρατικής βοήθειας και/ή με χαμηλή πιστοληπτική ικανότητα [21] τόσο ισχυρότερη είναι η ένδειξη ότι για την εξασφάλιση μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας απαιτούνται αλλαγές στο επιχειρηματικό μοντέλο.
As a general rule, the more significant the reliance on government guarantees is and the more it is combined with the use of other forms of State assistance and/or a low creditworthiness [21] the stronger the indication of a need to undergo changes in the business model in order to ensure long-term viability.
Ο μηχανισμός ενεργοποίησης της απαίτησης για αξιολόγηση βιωσιμότητας στέλνει το μήνυμα ότι οι τράπεζες οφείλουν να προετοιμασθούν για την επάνοδο σε κανονικούς μηχανισμούς αγοράς χωρίς κρατική στήριξη, καθώς ο χρηματοπιστωτικός τομέας εξέρχεται σταδιακά από τις συνθήκες κρίσης, και παρέχει κίνητρο στα επιμέρους ιδρύματα να περιορίσουν την εξάρτησή τους από τις κρατικές εγγυήσεις ή να απόσχουν εντελώς από τη χρήση τους.
The mechanism triggering the requirement of a viability review conveys the signal that banks have to prepare for a return to normal market mechanisms without state support as the financial sector gradually emerges from crisis conditions and represents an incentive for individual institutions to scale down the reliance on government guarantees or to refrain from their use altogether.
Συγχρόνως, καθιερώνεται επαρκής ευελιξία έτσι ώστε να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι δυνητικά ανόμοιες περιστάσεις που επηρεάζουν την κατάσταση των διαφόρων τραπεζών ή των εθνικών χρηματαγορών, ενώ καλύπτεται επίσης το ενδεχόμενο χειροτέρευσης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ενδεχόμενο που δεν μπορεί να αποκλεισθεί επί του παρόντος, καθώς η κατάσταση των χρηματαγορών εξακολουθεί να είναι επισφαλής.
At the same time, it affords sufficient flexibility to duly take account of potentially diverse circumstances affecting the situation of different banks or national financial markets and also caters for the possibility of an overall deterioration in relation to financial stability which cannot be excluded at this stage given the residual fragility in the recovery of financial markets.
Κατάργηση της διάκρισης μεταξύ υγιών και προβληματικών τραπεζών στο πλαίσιο της υποβολής σχεδίου αναδιάρθρωσης
Removal of the distinction between sound and distressed banks for the purposes of submitting a restructuring plan
Στην αρχή της κρίσης, η Αρχή καθιέρωσε διάκριση μεταξύ μη υγιών/προβληματικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, αφενός, και υγιών κατά βάση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, δηλαδή μεταξύ χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων τα οποία μαστίζονται από ενδογενή, διαρθρωτικά προβλήματα, που συνδέονται επί παραδείγματι με το ιδιαίτερο επιχειρηματικό τους μοντέλο ή την επενδυτική στρατηγική που ακολουθούν, και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων των οποίων τα προβλήματα συνδέονταν απλώς και σε μεγάλο βαθμό με τις ακραίες συνθήκες της χρηματοπιστωτικής κρίσης και όχι με την καταλληλότητα του επιχειρηματικού τους μοντέλου, την αναποτελεσματικότητα ή την ανάληψη υπέρμετρων κινδύνων.
At the beginning of the crisis, the Authority established a distinction between unsound/distressed financial institutions and fundamentally sound financial institutions, that is to say, financial institutions suffering from endogenous, structural problems linked, for instance, to their particular business model or investment strategy and financial institutions whose problems merely and largely had to do with the extreme situation in the financial crisis rather than with the soundness of their business model, inefficiency or excessive risk taking.
Η διάκριση συγκεκριμενοποιείται, ειδικότερα, μέσω μιας σειράς δεικτών, οι οποίοι προσδιορίζονται στην ανακοίνωση σχετικά με τις πράξεις ανακεφαλαιοποίησης: κεφαλαιακή επάρκεια, τρέχοντα περιθώρια CDS, παρούσα διαβάθμιση της τράπεζας και προοπτικές της, καθώς επίσης, μεταξύ άλλων, σχετικό μέγεθος της πράξης ανακεφαλαιοποίησης.
The distinction is defined in particular on the basis of a number of indicators set out in the Recapitalisation Guidelines: capital adequacy, current CDS spreads, current rating of the bank and its outlook as well as, inter alia, the relative size of the recapitalisation.
Αναφορικά με αυτό το τελευταίο, η Αρχή θεωρεί ότι μια ενίσχυση η οποία χορηγείται υπό τη μορφή ανακεφαλαιοποίησης και μέτρων αρωγής για απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία, ύψους που υπερβαίνει το 2 % των περιουσιακών στοιχείων σταθμισμένου κινδύνου της τράπεζας, συνιστά ένδειξη για τη διάκριση μεταξύ υγιών κατά βάση και προβληματικών τραπεζών.
Regarding the latter, the Authority deems aid received under the form of recapitalisation and asset relief measures of more than 2 % of the bank's risk weighted assets to be an indicator to distinguish between fundamentally sound and distressed banks.
Η ανακεφαλαιοποίηση μιας προβληματικής τράπεζας ενεργοποιεί την απαίτηση της υποβολής σχεδίου αναδιάρθρωσης στην Αρχή, ενώ για την ανακεφαλαιοποίηση μιας υγιούς τράπεζας απαιτείται σχέδιο βιωσιμότητας.
The recapitalisation of a distressed bank triggers the requirement to submit a restructuring plan to the Authority, while the recapitalisation of a sound bank triggers the requirement to submit a viability plan.
Το αρχικό σκεπτικό της καθιέρωσης της προαναφερθείσας διάκρισης και του προσδιορισμού ενός συνόλου δεικτών, περιλαμβανομένου του ορίου του 2 % των περιουσιακών στοιχείων σταθμισμένου κινδύνου της τράπεζας, στηριζόταν στον φόβο ότι οι κεφαλαιακές ανάγκες που προκαλούνται από απαξιώσεις, από τις υψηλότερες προσδοκίες των αγορών για τα επίπεδα κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών και από πρόσκαιρες δυσχέρειες άντλησης κεφαλαίων από τις αγορές θα μπορούσαν να οδηγήσουν τις υγιείς τράπεζες να ελαττώσουν τη δανειοδότηση της πραγματικής οικονομίας, προκειμένου να μην είναι υποχρεωμένες να υποβάλουν σχέδιο αναδιάρθρωσης για να εξασφαλίσουν κρατικούς πόρους.
The original rationale for establishing that distinction and for setting a range of indicators, including a threshold of 2 % of the bank's risk weighted assets, was the fear that capital needs resulting from impairments, higher expectations of the markets as to the capital levels of banks and temporary difficulties in raising capital on markets would otherwise lead to sound banks diminishing their lending to the real economy in order to avoid having to submit a restructuring plan when having recourse to State resources.
Σήμερα, ωστόσο, ο τραπεζικός τομέας συνολικά αντιμετωπίζει μικρότερες δυσχέρειες για την άντληση κεφαλαίων από τις αγορές ή προβαίνει, μεταξύ άλλων, σε κατακράτηση κερδών [22] και μπορεί, κατά συνέπεια, να καλύπτει τις κεφαλαιακές του ανάγκες χωρίς προσφυγή σε κρατικές ενισχύσεις [23].
At present, however, the banking sector overall faces fewer difficulties in raising capital on the markets or, inter alia, through retained earnings [22] and can therefore meet their capital needs without recourse to State aid [23].
Το ύψος των κεφαλαίων που τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αντλούν από την αγορά αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του 2009 και του 2010, πράγμα που αποδεικνύει ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν αποκτήσει εκ νέου πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές και ότι προεξοφλούνται νέες κανονιστικές απαιτήσεις [24].
The amount of capital raised by financial institutions on the market has significantly increased over the course of 2009 and 2010, demonstrating renewed access for financial institutions to capital markets as well as anticipation of new regulatory requirements [24].
Για τους προεκτεθέντες λόγους, δεν φαίνεται πλέον σκόπιμη η διάκριση μεταξύ υγιών και προβληματικών τραπεζών προκειμένου να αποφασισθεί ποιες τράπεζες θα πρέπει να διεξαγάγουν συνομιλίες με την Αρχή για το θέμα της αναδιάρθρωσής τους.
The distinction between sound and distressed banks therefore no longer seems relevant in order to determine which banks should enter into a discussion about their restructuring with the Authority.
Συνεπώς, οι τράπεζες που εξακολουθούν να λαμβάνουν κρατικούς πόρους το 2011 με σκοπό την άντληση κεφαλαίων ή για την αντιμετώπιση απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων θα πρέπει να είναι υποχρεωμένες να υποβάλουν στην Αρχή σχέδιο αναδιάρθρωσης το οποίο να καταδεικνύει την αποφασιστικότητα της εκάστοτε τράπεζας να καταβάλει τις αναγκαίες προσπάθειες αναδιάρθρωσης και να επανακτήσει χωρίς χρονοτριβή τη βιωσιμότητά της.
As a result, banks which still have recourse to the State in 2011 for raising capital or for impaired assets measures should be required to submit to the Authority a restructuring plan showing the bank’s determination to undertake the necessary restructuring efforts and return to viability without undue delay.
Ειδικότερα, από την 1η Ιανουαρίου 2011, θα απαιτείται σχέδιο αναδιάρθρωσης από κάθε δικαιούχο νέας πράξης ανακεφαλαιοποίησης ή μέτρου αντιμετώπισης απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων [25].1
Thus, as of 1 January 2011, a restructuring plan will be required from every beneficiary of a new recapitalisation or an impaired asset measure [25].
Κατά την εκτίμηση των αναγκών αναδιάρθρωσης των τραπεζών, η Αρχή θα συνεκτιμά τα ατομικά δεδομένα του εκάστοτε ιδρύματος, τον βαθμό στον οποίο απαιτείται αναδιάρθρωση για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας χωρίς περαιτέρω κρατική στήριξη, καθώς και τη λήψη κρατικών ενισχύσεων κατά το παρελθόν.
In assessing the restructuring needs of banks, the Authority will take into consideration the specific situation of each institution, the degree to which such a restructuring is necessary to restore viability without further state support as well as prior reliance on State aid.
Κατά κανόνα, όσο μεγαλύτερος είναι ο βαθμός εξάρτησης από κρατικές ενισχύσεις, τόσο ισχυρότερη είναι η ένδειξη ότι για την εξασφάλιση μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας απαιτείται εκ βάθρων αναδιάρθρωση.
As a general rule, the more significant the reliance on State aid, the stronger the indication of a need to undergo in-depth restructuring in order to ensure long-term viability.
Εξάλλου, για την εξέταση κάθε ατομικής περίπτωσης θα λαμβάνονται υπόψη οι τυχόν ειδικές περιστάσεις στις αγορές, ενώ το πλαίσιο αναδιάρθρωσης θα εφαρμόζεται με τη δέουσα ευελιξία σε περίπτωση σοβαρών κλυδωνισμών που θέτουν σε κίνδυνο τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα σε ένα ή περισσότερα κράτη ΕΖΕΣ.
In addition, the individual assessment will take account of any specific situation on the markets and will apply the restructuring framework in an appropriately flexible manner in the event of a severe shock endangering financial stability in one or more EFTA States.
Η υποχρέωση υποβολής σχεδίου αναδιάρθρωσης από τις τράπεζες που λαμβάνουν ενισχύσεις διαρθρωτικού χαρακτήρα (δηλ. μέτρα ανακεφαλαιοποίησης και/ή αντιμετώπισης απομειωμένων περιουσιακών στοιχείων) —ταυτόχρονα με την αποδοχή τού ότι η χρήση και μόνο εγγυήσεων αναχρηματοδότησης δεν ενεργοποιεί την απαίτηση υποβολής σχεδίου αναδιάρθρωσης— στέλνει το μήνυμα ότι οι τράπεζες οφείλουν να προετοιμασθούν για την επάνοδο σε κανονικούς μηχανισμούς αγοράς χωρίς κρατική στήριξη, καθώς ο χρηματοπιστωτικός τομέας εξέρχεται σταδιακά από τις συνθήκες κρίσης.
Requiring a restructuring plan for banks benefiting from structural aid (that is to say, recapitalisation and/or impaired asset measures) — while at the same time accepting that the mere use of refinancing guarantees would still not trigger the requirement to submit a restructuring plan — conveys the signal that banks have to prepare for a return to normal market mechanisms without state support as the financial sector gradually emerges from crisis conditions.
Με τον τρόπο αυτό, παρέχεται κίνητρο στα επιμέρους ιδρύματα που εξακολουθούν να χρειάζονται ενίσχυση για την επίσπευση της αναγκαίας αναδιάρθρωσης.
It provides an incentive for individual institutions that still need aid to accelerate the necessary restructuring.
Συγχρόνως, καθιερώνεται επαρκής ευελιξία έτσι ώστε να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι δυνητικά ανόμοιες περιστάσεις που επηρεάζουν την κατάσταση των διαφόρων τραπεζών ή των εθνικών χρηματαγορών.
At the same time, it affords sufficient flexibility to duly take account of potentially diverse circumstances affecting the situation of different banks or national financial markets.
Επίσης, καλύπτεται το ενδεχόμενο χειροτέρευσης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, ενδεχόμενο που δεν μπορεί να αποκλεισθεί επί του παρόντος, καθώς η κατάσταση των χρηματαγορών εξακολουθεί να είναι επισφαλής.
It also caters for the possibility of an overall or country-specific deterioration in relation to financial stability, which cannot be excluded at present, given the residual fragility in the situation of financial markets.
Χρονικό πεδίο εφαρμογής και γενικές προοπτικές
Temporal scope, general outlook
Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή και την ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας Εποπτείας και Δικαστηρίου, οι οποίες εγκρίθηκαν και εκδόθηκαν από την Αρχή στις 19.1.1994 και δημοσιεύθηκαν στην ΕΕ L 231 της 3.9.1994, σ. 1 και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 32 της 3.9.1994, σ. 1.
Guidelines on the application and interpretation of Articles 61 and 62 of the EEA Agreement and Article 1 of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, adopted and issued by the Authority on 19.1.1994, published in OJ L 231, 3.9.1994, p. 1 and EEA Supplement No 32, 3.9.1994, p. 1.
Η τελευταία τροποποίηση των κατευθυντήριων γραμμών πραγματοποιήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2008 («κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις»).
The Guidelines were last amended on 17 December 2008 (‘the State Aid Guidelines’).
Το επικαιροποιημένο κείμενο των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο της Αρχής: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/
The updated version of the State Aid Guidelines is published on the Authority’s website: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/
Προς διευκόλυνση του αναγνώστη, στο παρόν έγγραφο οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί αναφέρονται απλώς ως «τράπεζες».
For the convenience of the reader, financial institutions are referred to simply as ‘banks’ in this document.
Απόφαση 28/09/COL της 29.1.2009.
Decision 28/09/COL of 29.1.2009.
Απόφαση 191/09/COL της 22.4.2009.
Decision 191/09/COL of 22.4.2009.
Απόφαση 472/09/COL της 25.11.2009.
Decision 472/09/COL of 25.11.2009.
Προβλέπεται ρήτρα ευελιξίας η οποία καθιστά δυνατή την επανεκτίμηση της κατάστασης και τη λήψη κατάλληλων μέτρων αποκατάστασης σε περίπτωση νέων σοβαρών κλυδωνισμών στις χρηματαγορές στο σύνολο του ΕΟΧ ή σε ένα ή περισσότερα κράτη ΕΖΕΣ.
With a flexibility clause permitting a re-assessment of the situation and appropriate remedies in the event of a severe new shock to the financial markets across the EEA or in one or more EFTA States.
Βλ. http://www.ecb.int/pub/pdf/other/recommendations_on_guaranteesen.pdf.
See http://www.ecb.int/pub/pdf/other/recommendations_on_guaranteesen.pdf
Οι μεμονωμένες κοινοποιήσεις κρατικών εγγυήσεων εκτός του πλαισίου ενός καθεστώτος θα απαιτούν, γενικά, προμήθεια εγγύησης με τους ίδιους όρους.
Individual notifications of government guarantees outside a scheme will generally require a guarantee fee along the same lines.
Στις περιπτώσεις που ο δικαιούχος υπόκειται σε υποχρεώσεις αναδιάρθρωσης και μπορεί να δικαιολογείται η επιβολή μικρότερης προμήθειας ανάλογα με τις ειδικές συνθήκες, αυτή η απόκλιση θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στη γενική αξιολόγηση της αναδιάρθρωσης και των μέτρων που κρίνονται αναγκαία για την ελαχιστοποίηση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού.
Where the beneficiary is under restructuring obligations and a lower fee may be justified depending on the specific circumstances this deviation will have to be taken into account in the overall assessment of the restructuring and the measures necessary to minimise distortions of competition.
Περιλαμβάνονται εγγυήσεις οι οποίες καλύπτουν υποχρεώσεις διάρκειας 1 έτους ή και μικρότερης.
This includes guarantees covering liabilities of one year or less.
Ή A1 και A2 ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο σύστημα διαβάθμισης..
Or A1 and A2 depending on the rating system employed.
Ή A3 ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο σύστημα διαβάθμισης.
Or A3 depending on the rating system employed.
Σε περίπτωση αποκλίσεων στις αξιολογήσεις των διαφόρων οίκων αξιολόγησης, για τον υπολογισμό της προμήθειας θα λαμβάνεται υπόψη η υψηλότερη διαβάθμιση.
In the case of divergent assessments by different rating agencies the relevant rating for the calculation of the fee increase should be the higher rating.
Ως κρίσιμη χρονική στιγμή για τη διαβάθμιση στον προσδιορισμό της προμήθειας εγγύησης θεωρείται η ημέρα χορήγησης της εγγύησης σε σχέση με συγκεκριμένη έκδοση ομολόγων από τον δικαιούχο.
The material time for the rating in the determination of the guarantee fee is the day on which the guarantee is granted in relation to a specific bond issuance by the beneficiary.
Π.χ. μια επικαιροποίηση της περιόδου αναφοράς για τα CDS όπως οριζόταν στις συστάσεις της ΕΚΤ τον Οκτώβριο του 2008, η οποία μπορεί να αποδειχθεί ότι εξασφαλίζει αύξηση τουλάχιστον κατά 20 μ.β. για τις τράπεζες με διαβάθμιση Α+ και Α, κατά 30 μ.β. για τις τράπεζες με διαβάθμιση Α- και κατά 40 μ.β. για τις τράπεζες με διαβάθμιση κάτω του Α-.
E.g. an update of the CDS reference period stipulated in the ECB recommendations of October 2008 that demonstrably leads to an increase of at least 20 bp for banks rated A+ and A, 30 bp for banks rated A- and 40 bp for banks rated below A-.
Η αξιολόγηση θα διενεργείται όταν ένα κράτος ΕΖΕΣ δέχεται αίτηση έγκρισης εγγυήσεων για την έκδοση νέων ή ανανεούμενων χρεογράφων μετά την 1η Ιανουαρίου 2011 και θα περιλαμβάνει το ύψος των χρεογράφων που θα καλύπτονται από τις αιτούμενες εγγυήσεις καθώς και όλες τις υφιστάμενες εκκρεμούσες εγγυημένες υποχρεώσεις σε σχέση με τις συνολικές υποχρεώσεις/τον ισολογισμό κατά την κρίσιμη χρονική στιγμή.
The assessment will be carried out when an EFTA State receives the application for an approval of guarantees for the issuance of new or renewed debt as from 1 January 2011 and will include the amount of debt to be covered by the requested guarantees as well as all existing outstanding guaranteed liabilities in relation to total liabilities/balance sheet at the material time.
Οι εκκρεμούσες υποχρεώσεις που υπερβαίνουν το όριο λόγω εκδόσεων πριν από την 1η Ιανουαρίου 2011 δεν ενεργοποιούν την υποβολή αξιολόγησης βιωσιμότητας, εκτός εάν η τράπεζα προβεί σε έκδοση νέων χρεογράφων τα οποία διατηρούν τις εγγυημένες υποχρεώσεις πάνω από το όριο.1
Outstanding liabilities that exceed the threshold due to issuances before 1 January 2011 do not trigger a viability review unless the bank resorts to the issuance of new debt keeping the guaranteed liabilities above the threshold.
Π.χ., όταν μια τράπεζα αποτελεί ήδη αντικείμενο αξιολόγησης βιωσιμότητας λόγω ανακεφαλαιοποίησης και υπερβαίνει το όριο εγγυήσεων, η αξιολόγηση πρέπει να επεκταθεί προκειμένου να διερευνήσει τους λόγους για τους οποίους η εν λόγω τράπεζα συνεχίζει να στηρίζεται στις κρατικές εγγυήσεις, να συμπεριλάβει δοκιμασία ρευστότητας και να αναλύσει κατά πόσο και σε ποιο βαθμό προβλέπεται η περαιτέρω χρήση κρατικών εγγυήσεων.
For example, where a bank is already undergoing a viability review because of a recapitalisation and the threshold for guarantees is exceeded, the review has to the extended to address the reasons why the bank continues to rely on state guarantees, to include a liquidity test, and to analyse if and to what extent further use of state guarantee is foreseen.
Κατευθυντήριες γραμμές περί αναδιάρθρωσης, σημείο 8 και τμήμα 2, καθώς και σχετικά τμήματα του σημείου 40 των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με την ανακεφαλαιοποίηση και παράρτημα V των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία.
Restructuring Guidelines, point 8 and section 2, also pointing to the related sections in point 40 of the Recapitalisation Guidelines and Annex V to the Impaired Assets Guidelines.
Όπως, π.χ., ένα υψηλότερο ποσοστό εγγυημένων χρεών το οποίο μπορεί να αποδοθεί σε συγκεκριμένη προσπάθεια διατήρησης ή αύξησης της δανειοδότησης προς την πραγματική οικονομία για το δημόσιο συμφέρον και με την υποστήριξη του αντίστοιχου κράτους ΕΖΕΣ υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω χειρισμοί είναι συμβατοί με την κοινή αγορά.
Including, for example, a higher ratio of guaranteed debts that is explained by a particular effort to sustain or increase lending to the real economy in the public interest and with the backing of the EFTA State concerned provided that such conduct is compatible with the common market.
Αποδίδοντας τη δέουσα προσοχή στη μακροοικονομική κατάσταση του κράτους ΕΖΕΣ εν γένει και, ειδικότερα, στα στοιχεία εκείνα, όπως ο κίνδυνος χώρας, που έχουν άμεσο αντίκτυπο στους όρους πρόσβασης στη χρηματοδότηση για τις τράπεζες με έδρα το κράτος ΕΖΕΣ.
Having due regard to the macro-economic situation of the EFTA State in general and in particular to those elements such as the sovereign risk that have a direct bearing on the terms of access to funding for banks located in the EFTA State.
Με βάση τη διαβάθμιση ή το περιθώριο CDS του δικαιούχου.
As expressed in the beneficiary’s rating or CDS spread.
Με στόχο την ενίσχυση των κεφαλαιακών εφεδρειών, οι τράπεζες αποφάσισαν να εκποιήσουν μη στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία, π.χ. βιομηχανικές συμμετοχές, ή να επικεντρωθούν σε επιμέρους γεωγραφικούς τομείς.
In order to increase capital buffers, banks have decided to sell non-strategic assets such as industrial participations, or to focus on specific geographical sectors.
Βλ. σχετικά με το θέμα αυτό το έγγραφο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας EU Banking Sector Stability, September 2010 («Σταθερότητα του τραπεζικού τομέα της ΕΕ, Σεπτέμβριος 2010»).
See on this point European Central Bank, ‘EU Banking Sector Stability, September 2010’.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ο συνολικός δείκτης φερεγγυότητας των τραπεζών αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του 2009 σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.
According to the European Central Bank, banks’ overall solvency ratio increased substantially in the course of 2009 in all EU Member States.
Εκτός αυτού, τα στοιχεία για ένα δείγμα μεγάλων τραπεζών της Ένωσης υποδηλώνουν ότι η βελτίωση των κεφαλαιακών δεικτών συνεχίστηκε και κατά το πρώτο εξάμηνο του 2010, υποβοηθούμενη από την αύξηση των αδιανέμητων κερδών, καθώς και από την περαιτέρω άντληση ιδιωτικών κεφαλαίων και τις εισφορές δημόσιων κεφαλαίων στην περίπτωση ορισμένων τραπεζών. Βλ. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα:
In addition, information for a sample of large banks in the European Union suggests that the improvement in capital ratios continued into the first half of 2010, supported by an increase in retained earnings as well as by further private capital raising and public capital injections for some banks.
EU Banking Sector Stability, September 2010 («Σταθερότητα του τραπεζικού τομέα της ΕΕ, Σεπτέμβριος 2010»).
See European Central Bank: ‘EU Banking Sector Stability, September 2010’.
Το μελλοντικό κανονιστικό περιβάλλον που έχει καταρτισθεί από την επιτροπή της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία (BCBS) και είναι γνωστό ως «Βασιλεία III» καθορίζει την πορεία για την εφαρμογή των νέων κανόνων περί κεφαλαιακής επάρκειας, που αναμένεται να επιτρέψουν στις τράπεζες να καλύψουν τις νέες κεφαλαιακές ανάγκες τους σε βάθος χρόνου.
The future regulatory environment drawn up by the Basel Committee on the Banking Supervision (BCBS), so-called Basel III, sets a path for the implementation of the new capital rules which should allow banks to meet the new capital needs over time.