natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για τον υπολογισμό των εκπομπών στο πρωτογενές καυσαέριο, είναι απαραίτητο να είναι γνωστή η ροή του καυσαερίου (βλ. σημείο 4.4 του προσαρτήματος 1).
For calculation of the emissions in the raw exhaust, it is necessary to know the exhaust gas flow (see paragraph 4.4. of appendix 1).
Για τον προσδιορισμό της ροής του καυσαερίου μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιαδήποτε από τις ακόλουθες μεθόδους:
For the determination of the exhaust flow either of the following methods may be used:
Απευθείας μέτρηση της ροής του καυσαερίου με ακροφύσιο ροής ή ισοδύναμο σύστημα μετρητή.
Direct measurement of the exhaust flow by flow nozzle or equivalent metering system;
Μέτρηση της ροής αέρα και καυσίμου με κατάλληλα συστήματα μετρητών και υπολογισμός της ροής καυσαερίου με την ακόλουθη εξίσωση:
Measurement of the air flow and the fuel flow by suitable metering systems and calculation of the exhaust flow by the following equation:
(για τη μάζα υγρού καυσαερίου)
(for wet exhaust mass)
Η ακρίβεια του προσδιορισμού της ροής καυσαερίου είναι ± 2,5 % της ένδειξης ή και περισσότερο.
The accuracy of exhaust flow determination must be ± 2,5 per cent of reading or better.
Ροή αραιωμένου καυσαερίου
Diluted exhaust gas flow
Για τον υπολογισμό των εκπομπών στο αραιωμένο καυσαέριο με χρήση συστήματος αραίωσης πλήρους ροής (υποχρεωτικό για τον κύκλο ETC), είναι απαραίτητο να είναι γνωστή η ροή του αραιωμένου καυσαερίου (βλ. σημείο 4.3 του προσαρτήματος 2).
For calculation of the emissions in the diluted exhaust using a full flow dilution system (mandatory for the ETC), it is necessary to know the diluted exhaust gas flow (see paragraph 4.3. of appendix 2).
Η συνολική παροχή μάζας του αραιωμένου καυσαερίου (GTOTW) ή η συνολική μάζα του αραιωμένου καυσαερίου καθ’όλο τον κύκλο (MTOTW) πρέπει να μετράται με PDP ή CFV (παράρτημα 4, προσάρτημα 6, σημείο 2.3.1.).
The total mass flow rate of the diluted exhaust (GTOTW) or the total mass of the diluted exhaust gas over the cycle (MTOTW) must be measured with a PDP or CFV (annex 4, appendix 6, paragraph 2.3.1.).
Η ακρίβεια πρέπει να είναι ± 2 % της ένδειξης ή και περισσότερο και πρέπει να εξακριβώνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παραρτήματος 4 προσάρτημα 5 σημείο 2.4.
The accuracy must be ± 2 per cent of reading or better, and must be determined according to the provisions of annex 4, appendix 5, paragraph 2.4.
Οι αναλυτές πρέπει να έχουν κλίμακα μέτρησης ανάλογη με την απαιτούμενη ακρίβεια μέτρησης της συγκέντρωσης των συστατικών του καυσαερίου (σημείο 3.1.1).
The analysers must have a measuring range appropriate for the accuracy required to measure the concentrations of the exhaust gas components (paragraph 3.1.1).
Στην περίπτωση αυτή, πρέπει να πραγματοποιούνται πρόσθετες βαθμονομήσεις τουλάχιστον 4 μη μηδενικών σημείων που ισαπέχουν ονομαστικά, ώστε να διασφαλίζεται η ακρίβεια των καμπυλών βαθμονόμησης σύμφωνα με το παράρτημα 4 προσάρτημα 5 σημείο 1.5.5.2.
In this case, additional calibrations of at least 4 non-zero nominally equally spaced points are to be made to ensure the accuracy of the calibration curves according to annex 4, appendix 5, paragraph 1.5.5.2.
Η ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα (EMC) του εξοπλισμού πρέπει να είναι σε τέτοια επίπεδα ώστε να ελαχιστοποιείται η περίπτωση πρόσθετων σφαλμάτων.
The electromagnetic compatibility (EMC) of the equipment must be on a level as to minimise additional errors.
Σφάλμα μέτρησης
Measurement error
Το ολικό σφάλμα της μέτρησης, συμπεριλαμβανομένης της ευαισθησίας προς άλλα αέρια (βλ. παράρτημα 4, προσάρτημα 5, σημείο 1.9.), δεν πρέπει να υπερβαίνει το ± 5 % της ένδειξης ή το ± 3,5 % της πλήρους κλίμακας, όποιο είναι μικρότερο.
The total measurement error, including the cross sensitivity to other gases (see annex 4, appendix 5, paragraph 1.9.), must not exceed ± 5 per cent of the reading or ± 3,5 per cent of full scale, whichever is smaller.
Για συγκεντρώσεις κάτω από 100 ppm, το σφάλμα μέτρησης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ± 4 ppm.
For concentrations of less than 100 ppm the measurement error must not exceed ± 4 ppm.
Η επαναληψιμότητα, οριζόμενη ως 2,5 επί την τυπική απόκλιση δέκα επαναληπτικών αποκρίσεων σε συγκεκριμένο αέριο βαθμονόμησης ή ρύθμισης του εύρους της κλίμακας, δεν πρέπει να υπερβαίνει το ± 1 % της συγκέντρωσης πλήρους κλίμακας για κάθε χρησιμοποιούμενη περιοχή άνω των 155 ppm (ή ppm C) ή το ± 2 % κάθε χρησιμοποιούμενης περιοχής κάτω των 155 ppm (ή ppm C).
The repeatability, defined as 2.5 times the standard deviation of 10 repetitive responses to a given calibration or span gas, has to be not greater than ± 1 per cent of full scale concentration for each range used above 155 ppm (or ppm C) or ± 2 per cent of each range used below 155 ppm (or ppm C).
Η μεταξύ των κορυφών απόκριση του αναλυτή σε αέρια μηδενισμού και αέρια βαθμονόμησης ή ρύθμισης του εύρους της κλίμακας για οποιαδήποτε περίοδο 10 δευτερολέπτων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 2 % της πλήρους κλίμακας για όλες τις χρησιμοποιούμενες περιοχές.
The analyser peak-to-peak response to zero and calibration or span gases over any 10 seconds period must not exceed 2 per cent of full scale on all ranges used.
Ολίσθηση μηδενός
Zero drift
Η ολίσθηση του μηδενός σε περίοδο μίας ώρας πρέπει να είναι μικρότερη από το 2 % της πλήρους κλίμακας στη χαμηλότερη χρησιμοποιούμενη περιοχή.
The zero drift during a one hour period must be less than 2 per cent of full scale on the lowest range used.
Ως μηδενική απόκριση νοείται η μέση απόκριση, συμπεριλαμβανομένου του θορύβου, σε αέριο μηδενισμού της κλίμακας στη διάρκεια μεσοδιαστήματος 30 δευτερολέπτων.
The zero response is defined as the mean response, including noise, to a zero gas during a 30 seconds time interval.
Ολίσθηση βαθμονόμησης
Span drift
Η ολίσθηση βαθμονόμησης για χρονικό διάστημα μίας ώρας πρέπει να είναι μικρότερη από το 2 % της πλήρους κλίμακας στη χαμηλότερη χρησιμοποιούμενη περιοχή.
The span drift during a one hour period must be less than 2 per cent of full scale on the lowest range used.
Η κλίμακα μεγίστου ορίζεται ως η διαφορά μεταξύ της απόκρισης μεγίστου και της μηδενικής απόκρισης.
Span is defined as the difference between the span response and the zero response.
Ως απόκριση μεγίστου νοείται η μέση απόκριση, συμπεριλαμβανομένου του θορύβου, σε αέριο βαθμονόμησης στη διάρκεια μεσοδιαστήματος 30 δευτερολέπτων.
The span response is defined as the mean response, including noise, to a span gas during a 30 seconds time interval.
Στα σημεία 3.3.1. έως 3.3.4. περιγράφονται οι αρχές μέτρησης που πρέπει να εφαρμόζονται.
Paragraphs 3.3.1. to 3.3.4. describe the measurement principles to be used.
Στο παράρτημα 4 προσάρτημα 6 δίδεται λεπτομερής περιγραφή των συστημάτων μέτρησης.
A detailed description of the measurement systems is given in annex 4, appendix 6.
Η ανάλυση των προς μέτρηση αερίων πρέπει να πραγματοποιείται με τα ακόλουθα όργανα.
The gases to be measured must be analysed with the following instruments.
Ο αναλυτής του μονοξειδίου του άνθρακα πρέπει να είναι τύπου επιλεκτικής απορρόφησης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR).
The carbon monoxide analyser must be of the Non-Dispersive Infra-Red (NDIR) absorption type.
Ο αναλυτής του μονοξειδίου του άνθρακα πρέπει να είναι τύπου επιλεκτικής απορρόφησης υπέρυθρης ακτινοβολίας (NDIR).
The carbon dioxide analyser must be of the Non-Dispersive Infra-Red (NDIR) absorption type.
Προκειμένου για κινητήρες ντίζελ και κινητήρες υγραερίου, ο αναλυτής υδρογονανθράκων πρέπει να είναι τύπου θερμαινόμενου ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (Heated Flame Ionization Detector - HFID) με θέρμανση του ανιχνευτή, των βαλβίδων, των σωληνώσεων κλπ. ώστε η θερμοκρασία του αερίου να διατηρείται στους 463 K ± 10 K (190 ± 10 °C).
For diesel and LPG fuelled gas engines, the hydrocarbon analyser must be of the Heated Flame Ionisation Detector (HFID) type with detector, valves, pipework, etc. heated so as to maintain a gas temperature of 463 K ± 10 K (190 ± 10 °C).
Για κινητήρες φυσικού αερίου ο αναλυτής υδρογονανθράκων μπορεί να είναι τύπου μη θερμαινόμενου ανιχνευτή ιονισμού φλόγας (FID), ανάλογα με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο (βλέπε παράρτημα 4, προσάρτημα 6 σημείο 1.3.).
For NG fuelled gas engines, the hydrocarbon analyser may be of the non heated Flame Ionisation Detector (FID) type depending upon the method used (see annex 4, appendix 6, paragraph 1.3.).
Ανάλυση υδρογονανθράκων πλην μεθανίου (NMHC) (μόνο για κινητήρες φυσικού αερίου)
Non-methane hydrocarbon (NMHC) analysis (NG fuelled gas engines only)
Η περιεκτικότητα σε υδρογονάνθρακες πλην μεθανίου πρέπει να προσδιορίζεται με μία από τις ακόλουθες μεθόδους:
Non-methane hydrocarbons must be determined by either of the following methods:
Οι υδρογονάνθρακες πλην μεθανίου πρέπει να προσδιορίζονται με αφαίρεση του μεθανίου, που προσδιορίζεται με αέριο χρωματογράφο (GC) ρυθμισμένο στους 423 Κ (150 °C), από τη μέτρηση των υδρογονανθράκων σύμφωνα με το σημείο 3.3.3.
Non-methane hydrocarbons must be determined by subtraction of the methane analysed with a Gas Chromatograph (GC) conditioned at 423 K (150 °C) from the hydrocarbons measured according to paragraph 3.3.3.
Μέθοδος του διαχωριστή υδρογονανθράκων πλην μεθανίου (NMC)
Non-methane cutter (NMC) method
Ο προσδιορισμός των υδρογονανθράκων πλην μεθανίου πρέπει να διενεργείται με θερμαινόμενο NMC που λειτουργεί εν σειρά με FID σύμφωνα με το σημείο 3.3.3., με αφαίρεση του μεθανίου από τους υδρογονάνθρακες.
The determination of the non-methane fraction must be performed with a heated NMC operated in line with an FID as per paragraph 3.3.3. by subtraction of the methane from the hydrocarbons.
Ο αναλυτής οξειδίων του αζώτου πρέπει να είναι τύπου ανιχνευτή χημειφωταύγειας (Chemi-Luminescent Detector — CLD) ή θερμαινόμενου ανιχνευτή χημειφωταύγειας (Heated Chemi-Luminescent Detector - HCLD) με μετατροπέα NO2/NO, αν η μέτρηση γίνεται εν ξηρώ.
The oxides of nitrogen analyser must be of the Chemi-Luminescent Detector (CLD) or Heated Chemi-Luminescent Detector (HCLD) type with a NO2/NO converter, if measured on a dry basis.
Αν γίνεται σε υγρή βάση, πρέπει να χρησιμοποιείται HCLD με μετατροπέα που διατηρείται σε θερμοκρασία άνω των 328 Κ (55 °C), με την προϋπόθεση ότι τα αποτελέσματα του ελέγχου απόσβεσης λόγω νερού είναι ικανοποιητικά (βλέπε παράρτημα 4, προσάρτημα 5, σημείο 1.9.2.2.).
If measured on a wet basis, a HCLD with converter maintained above 328 K (55 °C) must be used, provided the water quench check (see annex 4, appendix 5, paragraph 1.9.2.2.) is satisfied.
Δειγματοληψία των αερίων εκπομπών
Sampling of gaseous emissions
Πρωτογενές καυσαέριο (μόνο για τη δοκιμή ESC)
Raw exhaust gas (ESC only)
Οι καθετήρες δειγματοληψίας των αερίων εκπομπών πρέπει να συνδέονται σε απόσταση τουλάχιστον 0,5 m ή τριπλάσια της διαμέτρου του σωλήνα εξαγωγής – όποια είναι μεγαλύτερη – ανάντη της εξόδου του συστήματος εξαγωγής, όσο αυτό είναι δυνατόν, και αρκετά κοντά στον κινητήρα ώστε να εξασφαλίζεται θερμοκρασία καυσαερίου τουλάχιστον 343 Κ (70 °C) στον καθετήρα.
The gaseous emissions sampling probes must be fitted at least 0,5 m or 3 times the diameter of the exhaust pipe — whichever is the larger — upstream of the exit of the exhaust gas system as far as applicable and sufficiently close to the engine as to ensure an exhaust gas temperature of at least 343 K (70 °C) at the probe.
Στην περίπτωση πολυκύλινδρου κινητήρα με διακλαδωμένη πολλαπλή εξαγωγής, το άκρο της εισόδου του καθετήρα πρέπει να τοποθετείται αρκετά προς τα κάτω ώστε να εξασφαλίζεται ότι το δείγμα είναι αντιπροσωπευτικό των μέσων τιμών εκπομπών από όλους τους κυλίνδρους.
In the case of a multi-cylinder engine with a branched exhaust manifold, the inlet of the probe must be located sufficiently far downstream so as to ensure that the sample is representative of the average exhaust emissions from all cylinders.
Σε πολυκύλινδρους κινητήρες με διακεκριμένες ομάδες πολλαπλών, όπως σε διάταξη κινητήρα σχήματος V, επιτρέπεται η λήψη δείγματος από κάθε ομάδα χωριστά και στη συνέχεια ο υπολογισμός των μέσων εκπομπών καυσαερίου.
In multi-cylinder engines having distinct groups of manifolds, such as in a ‘V-engine’ configuration, it is permissible to acquire a sample from each group individually and calculate an average exhaust emission.
Για τον υπολογισμό των εκπομπών καυσαερίου, πρέπει να χρησιμοποιείται η συνολική ροή της μάζας καυσαερίου.
For exhaust emission calculation the total exhaust mass flow must be used.
Στην περίπτωση που ο κινητήρας είναι εφοδιασμένος με σύστημα μετεπεξεργασίας καυσαερίου, το δείγμα του καυσαερίου πρέπει να λαμβάνεται κατάντη του εν λόγω συστήματος.
If the engine is equipped with an exhaust after-treatment system, the exhaust sample must be taken downstream of the exhaust after-treatment system.
Αραιωμένο καυσαέριο (υποχρεωτικό για τη δοκιμή ETC, προαιρετικό για την ESC)
Diluted exhaust gas (mandatory for ETC, optional for ESC)
Ο σωλήνας εξαγωγής που βρίσκεται μεταξύ του κινητήρα και του συστήματος αραίωσης πλήρους ροής πρέπει να είναι σύμφωνος προς τις απαιτήσεις του παραρτήματος 4, προσάρτημα 6, σημείο 2.3.1, ΕΡ.
The exhaust pipe between the engine and the full flow dilution system must conform to the requirements of annex 4, appendix 6, paragraph 2.3.1., EP.
Ο(οι) καθετήρας(-ες) δειγματοληψίας των αέριων εκπομπών πρέπει να τοποθετεί(-ούν-)ται στο κανάλι αραίωσης σε σημείο όπου ο αέρας αραίωσης και το καυσαέριο αναμιγνύεται καλά και σε άμεση γειτνίαση με τον καθετήρα δειγματοληψίας σωματιδίων.
The gaseous emissions sample probe(s) must be installed in the dilution tunnel at a point where the dilution air and exhaust gas are well mixed, and in close proximity to the particulates sampling probe.
Για τη δοκιμή ETC, η δειγματοληψία μπορεί να γίνεται γενικά με δύο τρόπους:
For the ETC, sampling can generally be done in two ways:
λαμβάνονται δείγματα των ρύπων σε όλη τη διάρκεια του κύκλου, συλλέγονται σε σάκο δειγματοληψίας και μετρώνται μετά την ολοκλήρωση της δοκιμής,
the pollutants are sampled into a sampling bag over the cycle and measured after completion of the test;
λαμβάνονται συνεχώς δείγματα των ρύπων και εξάγεται το ολοκλήρωμα για το σύνολο του κύκλου· η μέθοδος αυτή είναι υποχρεωτική για το HC και τα NOx.
the pollutants are sampled continuously and integrated over the cycle; this method is mandatory for HC and NOx.
Για τον προσδιορισμό των σωματιδίων απαιτείται σύστημα αραίωσης.
The determination of the particulates requires a dilution system.
Η αραίωση μπορεί να επιτελείται με σύστημα αραίωσης μερικής ροής (μόνο στη δοκιμή ESC) ή πλήρους ροής (υποχρεωτικό για την ETC).
Dilution may be accomplished by a partial flow dilution system (ESC only) or a full flow dilution system (mandatory for ETC).
Η ικανότητα ροής του συστήματος αραιώσεως πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη ώστε να αποκλείει τελείως τη συμπύκνωση υδρατμών στα συστήματα αραίωσης και δειγματοληψίας και να διατηρεί τη θερμοκρασία του αραιωμένου καυσαερίου στους 325 K (52° C) ή χαμηλότερα αμέσως πριν (σε αντίθετη προς την ροή διεύθυνση) από τους υποδοχείς των φίλτρων.
The flow capacity of the dilution system must be large enough to completely eliminate water condensation in the dilution and sampling systems, and maintain the temperature of the diluted exhaust gas at or below 325 K (52 °C) immediately upstream of the filter holders.
Επιτρέπεται η αφύγρανση του αέρα αραίωσης πριν από την είσοδό του στο σύστημα αραίωσης, είναι μάλιστα εξαιρετικά χρήσιμη στην περίπτωση υψηλής υγρασίας του αέρα αραίωσης.
Dehumidifying the dilution air before entering the dilution system is permitted, and especially useful if dilution air humidity is high.
Η θερμοκρασία του αέρα αραίωσης πρέπει να είναι 298 K ± 5 K (25 °C ± 5 °C).
The temperature of the dilution air must be 298 K ± 5 K (25 °C ± 5 °C).
Εάν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι χαμηλότερη από 293 K (20 °C), συνιστάται η προθέρμανση του αέρα αραίωσης πάνω από το ανώτατο όριο θερμοκρασίας των 303 Κ (30 °C).
If the ambient temperature is below 293 K (20 °C), dilution air pre-heating above the upper temperature limit of 303 K (30 °C) is recommended.
Ωστόσο, η θερμοκρασία του αέρα αραίωσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 325 K (52 °C) πριν από την είσοδο του καυσαερίου στο κανάλι αραίωσης.
However, the dilution air temperature must not exceed 325 K (52 °C) prior to the introduction of the exhaust in the dilution tunnel.
Το σύστημα αραίωσης μερικής ροής πρέπει να σχεδιάζεται έτσι ώστε να διαχωρίζει το ρεύμα του καυσαερίου σε δύο μέρη, από τα οποία το μικρότερο να αραιώνεται με αέρα και στη συνέχεια να χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των σωματιδίων.
The partial flow dilution system has to be designed to split the exhaust stream into two fractions, the smaller one being diluted with air and subsequently used for particulate measurement.
Για το λόγο αυτό, είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται με μεγάλη ακρίβεια ο λόγος αραίωσης.
For this it is essential that the dilution ratio be determined very accurately.
Μπορούν να εφαρμόζονται διαφορετικές μέθοδοι χωρισμού, οπότε ο τύπος χωρισμού που χρησιμοποιείται υπαγορεύει σε μεγάλο βαθμό τον υλικό εξοπλισμό και τις διαδικασίες δειγματοληψίας που θα χρησιμοποιηθούν (παράρτημα 4, προσάρτημα 6, σημείο 2.2.).
Different splitting methods can be applied, whereby the type of splitting used dictates to a significant degree the sampling hardware and procedures to be used (annex 4, appendix 6, paragraph 2.2.).
Ο καθετήρας δειγματοληψίας σωματιδίων πρέπει να τοποθετείται σε άμεση γειτνίαση με τον καθετήρα δειγματοληψίας των αερίων εκπομπών, ενώ η εγκατάσταση πρέπει να είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του σημείου 3.4.1.
The particulate sampling probe must be installed in close proximity to the gaseous emissions sampling probe, and the installation must comply with the provisions of paragraph 3.4.1.
Για τη δειγματοληψία των σωματιδίων πρέπει να εφαρμόζεται η μέθοδος απλής διήθησης, κατά την οποία χρησιμοποιείται ζεύγος φίλτρων (βλ. σημείο 4.1.3) για ολόκληρο τον κύκλο δοκιμής.
For particulate sampling, the single filter method must be applied which uses one pair of filters (see paragraph 4.1.3) for the whole test cycle.
Απαιτούνται φίλτρα υαλοβάμβακα με επικάλυψη φθοράνθρακα ή φίλτρα μεμβράνης με βάση φθοράνθρακες.
Fluorocarbon coated glass fibre filters or fluorocarbon based membrane filters are required.
Όλοι οι τύποι φίλτρων πρέπει να έχουν τουλάχιστον 95 % ικανότητα συλλογής 0,3 µm DOP (φθαλικού διοκτυλίου) με ταχύτητα μετώπου αερίου μεταξύ 35 και 80 cm/s.
All filter types must have a 0,3 µm DOP (di-octylphthalate) collection efficiency of at least 95 per cent at a gas face velocity between 35 and 80 cm/s.
Μπορούν να γίνουν δεκτά και φίλτρα μεγαλυτέρων διαμέτρων (σημείο 4.1.5).
Larger diameter filters are acceptable (paragraph 4.1.5).
Κύρια και συμπληρωματικά φίλτρα
Primary and back-up Filters
Η δειγματοληψία του αραιωμένου καυσαερίου πρέπει να διενεργείται με ζεύγος φίλτρων τοποθετημένων εν σειρά (ένα κύριο και ένα συμπληρωματικό φίλτρο) στη διάρκεια της αλληλουχίας των φάσεων της δοκιμής.
The diluted exhaust must be sampled by a pair of filters placed in series (one primary and one back-up filter) during the test sequence.
Το συμπληρωματικό φίλτρο δεν πρέπει να είναι σε απόσταση μεγαλύτερη των 100 mm από το κύριο φίλτρο, χωρίς όμως να έρχεται και σε επαφή με αυτό.
The back-up filter must be located no more than 100 mm downstream of, and must not be in contact with the primary filter.
Πρέπει να εξασφαλίζεται ταχύτητα διέλευσης του μετώπου του αερίου μέσω του φίλτρου μεταξύ 35 και 80 cm/s.
A gas face velocity through the filter of 35 to 80 cm/s must be achieved.
Η αύξηση της πτώσης της πίεσης μεταξύ της έναρξης και της λήξης της δοκιμής δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25 kPa.
The pressure drop increase between the beginning and the end of the test must be no more than 25 kPa.
Η συνιστώμενη ελάχιστη φόρτιση φίλτρου πρέπει να είναι 0,5 mg/1075 mm2 της ενεργού περιοχής.
The recommended minimum filter loading must be 0,5 mg/1075 mm2 stain area.
Για τα πιο διαδεδομένα μεγέθη φίλτρων, οι αντίστοιχες τιμές παρουσιάζονται στον πίνακα 9.
For the most common filter sizes the values are shown in table 9.
Συνιστώμενες φορτίσεις φίλτρων
Recommended filter loadings
Συνιστώμενη ενεργός περιοχή
Recommended Stain
Συνιστώμενη ελάχιστη φόρτιση
Recommended Minimum
Η θερμοκρασία του θαλάμου (ή αίθουσας) μέσα στον οποίο προετοιμάζονται και ζυγίζονται τα φίλτρα σωματιδίων πρέπει να διατηρείται μεταξύ 295 K ± 3 K (22 °C ± 3 °C) κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας και της ζύγισης όλων των φίλτρων.
The temperature of the chamber (or room) in which the particulate filters are conditioned and weighed must be maintained to within 295 K ± 3 K (22 °C ± 3 °C) during all filter conditioning and weighing.
Η υγρασία πρέπει να διατηρείται σε σημείο δρόσου 282,5 K ± 3 K (9,5 °C ± 3 °C) και σε σχετική υγρασία 45 % ± 8 %.
The humidity must be maintained to a dew point of 282,5 K ± 3 K (9,5 °C ± 3 °C) and a relative humidity of 45 % ± 8 %.
Το περιβάλλον του θαλάμου (ή της αίθουσας) πρέπει να είναι απαλλαγμένο από τυχόν ξένες ουσίες του περιβάλλοντος (όπως η σκόνη), που θα μπορούσαν να επικαθίσουν στα φίλτρα σωματιδίων κατά τη σταθεροποίησή τους.
The chamber (or room) environment must be free of any ambient contaminants (such as dust) that would settle on the particulate filters during their stabilisation.
Διαταραχές των προδιαγραφών της αίθουσας ζύγισης, που περιγράφονται συνοπτικά στο σημείο 4.2.1., επιτρέπονται εφόσον η διάρκειά τους δεν υπερβαίνει τα 30 λεπτά.
Disturbances to weighing room specifications as outlined in paragraph 4.2.1. will be allowed if the duration of the disturbances does not exceed 30 minutes.
Δύο τουλάχιστον αχρησιμοποίητα φίλτρα αναφοράς ή ζεύγη φίλτρων αναφοράς πρέπει να ζυγίζονται εντός 4 ωρών από τη ζύγιση του φίλτρου (ζεύγους φίλτρων) δείγματος, αλλά κατά προτίμηση ταυτόχρονα με αυτήν.
At least two unused reference filters or reference filter pairs must be weighed within 4 hours of, but preferably at the same time as the sample filter (pair) weighings.
Τα εν λόγω φίλτρα πρέπει να είναι του ιδίου μεγέθους και από το ίδιο υλικό με τα ως άνω φίλτρα δείγματος.
They must be the same size and material as the sample filters.
Εάν το μέσο βάρος των φίλτρων αναφοράς (ζευγών φίλτρων αναφοράς) μεταβάλλεται μεταξύ των ζυγίσεων των φίλτρων δείγματος κατά περισσότερο από ± 5 % (± 7,5 % για το ζεύγος φίλτρων αντίστοιχα) της συνιστώμενης ελάχιστης φόρτισης φίλτρου (σημείο 4.1.5.), τότε πρέπει να απορριφθούν όλα τα φίλτρα δείγματος και να επαναληφθεί η δοκιμή εκπομπών.
If the average weight of the reference filters (reference filter pairs) changes between sample filter weighings by more than ± 5 per cent (± 7,5 per cent for the filter pair respectively) of the recommended minimum filter loading (paragraph 4.1.5.), then all sample filters must be discarded and the emissions test repeated.
Εάν δεν πληρούνται τα κριτήρια σταθεροποίησης της αίθουσας ζύγισης, που περιγράφονται συνοπτικά στο σημείο 4.2.1., ενώ τα αποτελέσματα της ζύγισης του φίλτρου (ζεύγους φίλτρων) αναφοράς πληρούν τα ανωτέρω κριτήρια, ο κατασκευαστής του κινητήρα έχει τη δυνατότητα να αποδεχθεί τα βάρη των φίλτρων δείγματος ή να ακυρώσει τις δοκιμές, οπότε θα πρέπει να αποκαθιστά το σύστημα ελέγχου του θαλάμου ζύγισης και να επαναλαμβάνει τη δοκιμή.
If the weighing room stability criteria outlined in paragraph 4.2.1. is not met, but the reference filter (pair) weighings meet the above criteria, the engine manufacturer has the option of accepting the sample filter weights or voiding the tests, fixing the weighing room control system and rerunning the test.
Ο αναλυτικός ζυγός που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό των βαρών όλων των φίλτρων πρέπει να έχει ακρίβεια (τυπική απόκλιση) 20 µg και αναλυτική ικανότητα 10 µg (1 ψηφίο = 10 µg).
The analytical balance used to determine the weights of all filters must have a precision (standard deviation) of 20 µg and a resolution of 10 µg (1 digit = 10 µg).
Για φίλτρα με διάμετρο μικρότερη από 70 mm, η ακρίβεια και η αναλυτική ικανότητα πρέπει να είναι 2 µg και 1 µg, αντιστοίχως.
For filters less than 70 mm diameter, the precision and resolution must be 2 µg and 1 µg, respectively.
Για την εξάλειψη των συνεπειών του στατικού ηλεκτρισμού, τα φίλτρα πριν από τη ζύγιση πρέπει να καθίστανται ουδέτερα π.χ. με ένα εξουδετερωτή πολωνίου ή με κάποια διάταξη παρόμοιας δράσης.
To eliminate the effects of static electricity, the filters should be neutralised prior to weighing, e.g. by a Polonium neutraliser or a device of similar effect.