natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα ως άνω μέσα ένδικης προστασίας περιγράφονται αναλυτικότερα στα τμήματα 1.2.1 έως 1.2.6 του παρόντος κεφαλαίου.
Each of these remedies is set out in more detail in sections 1.2.1 to 1.2.6 of this Chapter.
Αποτροπή καταβολής της παράνομης ενίσχυσης
Preventing the payment of unlawful aid
Τα εθνικά δικαστήρια υποχρεούνται να προστατεύουν τα δικαιώματα των θιγόμενων από την παράβαση της υποχρέωσης αναστολής.
National courts are obliged to protect the rights of individuals affected by violations of the standstill obligation.
Οφείλουν, συνεπώς, να επιβάλλουν όλες τις δέουσες έννομες συνέπειες, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, σε περίπτωση παράβασης του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
National courts must therefore draw all appropriate legal consequences, in accordance with national law, where an infringement of Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement has occurred [38].
Τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να περιφρουρούν τα δικαιώματα των πολιτών έναντι τυχόν παραβίασης [39].
National courts must safeguard the rights of individuals against possible disregard of those rights [39].
Συνεπώς, σε περίπτωση επικείμενης εκταμίευσης παράνομης ενίσχυσης, το εθνικό δικαστήριο υποχρεούται να αποτρέψει την καταβολή της.
Where unlawful aid is about to be disbursed, the national court is therefore obliged to prevent this payment from taking place.
Η υποχρέωση των εθνικών δικαστηρίων να αποτρέψουν την καταβολή παράνομης ενίσχυσης μπορεί να απορρέει από διάφορα διαδικαστικά πλαίσια, ανάλογα με τα είδη αγωγών που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο.
The national courts’ obligation to prevent the payment of unlawful aid can arise in a variety of procedural settings, depending on the different types of actions available under national law.
Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, ο ενάγων αμφισβητεί το κύρος της πράξης της εθνικής αρχής με την οποία χορηγείται η παράνομη κρατική ενίσχυση.
Very often, the claimant will seek to challenge the validity of the national act granting the unlawful state aid.
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η αποτροπή της παράνομης εκταμίευσης συνήθως είναι λογική απόρροια της διαπίστωσης της ακυρότητας της πράξης χορήγησης, λόγω παράβασης των διατάξεων του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου εκ μέρους του κράτους ΕΖΕΣ [40]
In such cases, preventing the unlawful payment will usually be the logical consequence of finding that the granting act is invalid as a result of the EFTA State’s breach of Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement [40]
Ανάκτηση της παράνομης ενίσχυσης
Recovery of unlawful aid
Σε περίπτωση παρανόμως χορηγηθείσας ενίσχυσης, το εθνικό δικαστήριο επιβάλλει όλες τις έννομες συνέπειες αυτής της παράνομης χορήγησης που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο.
Where a national court is confronted with unlawfully granted aid, it must draw all legal consequences from this unlawfulness under national law.
Ως εκ τούτου, το εθνικό δικαστήριο καταρχήν οφείλει να διατάσσει την ολοσχερή επιστροφή της παράνομης κρατικής ενίσχυσης από τον αποδέκτη [41].
The national court must therefore in principle order the full recovery of unlawful state aid from the beneficiary [41].
Η διαταγή πλήρους ανάκτησης της παράνομης ενίσχυσης αποτελεί μέρος των υποχρεώσεων του εθνικού δικαστηρίου να προστατεύει τα ατομικά δικαιώματα του προσφεύγοντος (για παράδειγμα ανταγωνιστή) βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της απόφασης για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
Ordering the full recovery of unlawful aid is part of the national court’s obligation to protect the individual rights of the claimant (e.g. competitor) under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Η υποχρέωση επιστροφής του εθνικού δικαστηρίου κατά συνέπεια δεν εξαρτάται από το συμβιβάσιμο του μέτρου ενίσχυσης βάσει του άρθρου 61 παράγραφοι 2 ή 3 της συμφωνίας ΕΟΧ.
The recovery obligation of the national court is thus not dependent on the compatibility of the aid measure with Article 61(2) or (3) of the EEA Agreement.
Δεδομένου ότι τα εθνικά δικαστήρια υποχρεούνται να διατάσσουν την πλήρη επιστροφή της παράνομης ενίσχυσης ανεξαρτήτως συμβιβάσιμου, η ανάκτηση με προσφυγή ενώπιον εθνικού δικαστηρίου μπορεί να είναι ταχύτερη από την ανάκτηση με καταγγελία ενώπιον της Αρχής.
Since national courts must order the full recovery of unlawful aid regardless of its compatibility, recovery can be swifter before a national court than through a complaint with the Authority.
Μάλιστα, σε αντίθεση με την Αρχή, [42] το εθνικό δικαστήριο δύναται και οφείλει να περιορίζεται στο να προσδιορίζει εάν το μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση και κατά πόσον εφαρμόζεται σε αυτό η υποχρέωση αναστολής.
Indeed, unlike the Authority [42], the national court can and must limit itself to determining whether the measure constitutes state aid and whether the standstill obligation applies to it.
Παρά ταύτα, η υποχρέωση των εθνικών δικαστηρίων να διατάσσουν ανάκτηση δεν είναι απόλυτη.
However, the national courts’ recovery obligation is not absolute.
Σύμφωνα με την απόφαση «SFEI» [43], ενδέχεται να συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις υπό τις οποίες δεν θα ήταν σκόπιμο να διαταχθεί η ανάκτηση της ενίσχυσης.
According to the “SFEI” case [43], there can be exceptional circumstances in which the recovery of unlawful state aid would not be appropriate.
Το εφαρμοστέο νομικό κριτήριο εν προκειμένω είναι ανάλογο με αυτό που εφαρμόζεται βάσει των άρθρων 14 και 15 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου [44].
The legal standard to be applied in this context should be similar to the one applicable under Articles 14 and 15 in Part II of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement [44].
Με άλλα λόγια, περιστάσεις οι οποίες δεν κωλύουν την έκδοση διαταγής ανάκτησης από την Αρχή δεν δικαιολογούν να μην διαταχθεί η πλήρης ανάκτηση.
In other words, circumstances which would not stand in the way of a recovery order by the Authority cannot justify a national court refraining from ordering full recovery.
Το κριτήριο το οποίο εφαρμόζεται εν προκειμένω από το δικαστήριο ΕΖΕΣ είναι πολύ αυστηρό [45].
The standard which the EFTA Court will apply in this respect is very strict [45].
Σύμφωνα με την προσέγγιση που ακολουθούν το δικαστήριο ΕΖΕΣ και το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αποδέκτης παράνομα καταβληθείσας ενίσχυσης καταρχήν δεν μπορεί να επικαλεσθεί την αρχή της εύλογης προσδοκίας προκειμένου να αντιταχθεί στην εκτέλεση διαταγής ανάκτησης της Αρχής [46], δεδομένου ότι ένας επιμελής επιχειρηματίας θα πρέπει να είναι σε θέση να εξακριβώνει εάν η ενίσχυση που έλαβε κοινοποιήθηκε ή όχι.
In line with the approach taken by the EFTA Court and the European Court of Justice, a beneficiary of unlawful aid cannot in principle plead legitimate expectations against a recovery order by the Authority [46].
Επομένως, προκειμένου να δικαιολογείται η μη έκδοση διαταγής ανάκτησης από το εθνικό δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, πρέπει να έχει δημιουργηθεί στον αποδέκτη εύλογη προσδοκία από συγκεκριμένο γεγονός [48], όπως εάν η ίδια η Αρχή έχει παράσχει συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις ότι το εν λόγω μέτρο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση ή δεν εμπίπτει στην υποχρέωση αναστολής.
To justify the national court not ordering recovery with reference to Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, a specific and concrete fact must therefore have generated legitimate expectations on the beneficiary’s part [48].
Σε συμφωνία με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [50], το εθνικό δικαστήριο δεν υποχρεούται να διατάξει την ολοσχερή ανάκτηση της παράνομης κρατικής ενίσχυσης εάν, κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης του εθνικού δικαστηρίου, η Αρχή έχει ήδη αποφανθεί ότι η ενίσχυση συμβιβάζεται με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ.
In line with the case law of the European Court of Justice [50], the national court’s obligation to order full recovery of unlawful state aid ceases if, by the time the national court renders its judgment, the Authority has already decided that the aid is compatible with the functioning of the EEA Agreement.
Εφόσον σκοπός της υποχρέωσης αναστολής είναι να διασφαλιστεί η εφαρμογή μόνον των ενισχύσεων που συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, μετά την επιβεβαίωση του συμβιβάσιμου από την Αρχή δεν αναιρείται πλέον ο εν λόγω σκοπός.
Since the purpose of the standstill obligation is to ensure that only compatible aid can be implemented, this purpose can no longer be frustrated where the Authority has already confirmed compatibility [51].
Ως εκ τούτου, υποχρέωση του εθνικού δικαστηρίου να προστατεύει τα δικαιώματα των πολιτών σε περίπτωση παραβάσεων του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου εξακολουθεί να υφίσταται στις περιπτώσεις στις οποίες δεν έχει ακόμη ληφθεί απόφαση της Αρχής, ανεξάρτητα από το αν εκκρεμεί διαδικασία ενώπιόν της. [52]
Therefore, the national court’s obligation to protect individual rights under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement remains unaffected where the Authority has not yet taken a decision, regardless of whether such procedure is pending or not [52].
Εφόσον προηγηθεί θετική απόφαση της Αρχής, το εθνικό δικαστήριο δεν υποχρεούται πλέον βάσει του δικαίου ΕΟΧ να διατάξει την ολοσχερή ανάκτηση. Η εν λόγω υποχρέωση ανάκτησης ενδέχεται να εξακολουθεί να υφίσταται βάσει του εθνικού δικαίου [53].
While after a positive decision of the Authority, the national court no longer has an obligation under EEA law to order full recovery, such recovery obligation may still exist under national law [53].
Στην περίπτωση που υφίσταται υποχρέωση βάσει του εθνικού δικαίου, το εθνικό δικαστήριο δύναται να διατάξει την ανάκτηση της ενίσχυσης, με την επιφύλαξη του δικαιώματος του κράτους ΕΖΕΣ να τη χορηγήσει εκ νέου μεταγενέστερα.
However, where such a recovery obligation exists, this is without prejudice to the EFTA State’s right to re-implement the aid subsequently.
Εφόσον το εθνικό δικαστήριο αποφανθεί ότι έγινε εκταμίευση παράνομης ενίσχυσης κατά παράβαση του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, οφείλει να ποσοτικοποιήσει την ενίσχυση προκειμένου να προσδιορίσει το ποσό που πρέπει να ανακτηθεί.
Once the national court has decided that unlawful aid has been disbursed in violation of Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, it must quantify the aid in order to determine the amount to be recovered.
Στο έργο αυτό διευκολύνεται από τη νομολογία του δικαστηρίου ΕΖΕΣ και των δικαιοδοτικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και από τις οδηγίες και τις προηγούμενες αποφάσεις της Αρχής.
The case law of the EFTA Court and the courts of the European Community on the application of Article 61(1) of the EEA Agreement and Article 87(1) EC and the Authority’s guidance and decision making practice should assist the court in this respect.
Σε περίπτωση που είναι δύσκολο να υπολογιστεί το ποσό της ενίσχυσης, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να ζητήσει τη συνδρομή της Αρχής, όπως προβλέπεται στο τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου.
Should the national court encounter difficulties in calculating the aid amount, it may request the Authority’s support, as further set out in section 2 of this Chapter.
Ανάκτηση τόκων
Recovery of interest
Το οικονομικό πλεονέκτημα που παρέχει η παράνομη ενίσχυση δεν περιορίζεται στο ονομαστικό ύψος της.
The economic advantage of unlawful aid is not limited to its nominal amount.
Επομένως, ο αποδέκτης θα ήταν αναγκασμένος να δανειστεί τα σχετικά ποσά από την κεφαλαιαγορά, καταβάλλοντας τόκους με το επιτόκιο της αγοράς.
This would have obliged the beneficiary to borrow the relevant funds on the capital markets, including interest at market rates.
Αυτό το αδικαιολόγητο χρονικό πλεονέκτημα είναι ο λόγος για τον οποίο, αν διαταχθεί ανάκτηση από την Αρχή, το άρθρο 14 παράγραφος 2 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου απαιτεί ανάκτηση όχι μόνον του ονομαστικού ποσού της ενίσχυσης, αλλά και τόκων από την ημερομηνία κατά την οποία η παράνομη ενίσχυση τέθηκε στη διάθεση του αποδέκτη μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής ανάκτησής της.
This undue time advantage is the reason why, if recovery is ordered by the Authority, Article 14(2) in Part II of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement requires not only recovery of the nominal aid amount, but also recovery of interest from the day the unlawful aid was put at the disposal of the beneficiary to the day when it is effectively recovered.
Το επιτόκιο που εφαρμόζεται σε αυτή την περίπτωση καθορίζεται στην απόφαση αριθ. 195/04/COL της Αρχής της 14ης Ιουλίου 2004. [54]
The interest rate to be applied in this context is defined in the Authority’s Decision No 195/04/COL of 14 July 2004 [54].
Σε συμφωνία με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, [55] και με γνώμονα την εφαρμογή του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, τα εθνικά δικαστήρια πρέπει να διατάσσουν την άρση του οικονομικού πλεονεκτήματος που απορρέει από την πρόωρη χορήγηση της ενίσχυσης (εφεξής «ανάκτηση τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας»).
In line with the case law of the European Court of Justice [55], and in view of giving effect to Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, national courts should order recovery of the financial advantage resulting from premature implementation of the aid (hereinafter referred to as “illegality interest”).
Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η πρόωρη καταβολή της παράνομης ενίσχυσης, αν μη τι άλλο, επηρεάζει τη θέση των ανταγωνιστών, ανάλογα με τις συνθήκες, νωρίτερα από ό,τι εάν δεν υπήρχε ενίσχυση. Συνεπώς ο αποδέκτης αποκτά αδικαιολόγητο πλεονέκτημα.
This is because the premature implementation of unlawful aid will at least make competitors suffer depending on the circumstances earlier than they would have to, in competition terms, from the effects of the aid.
Υποχρέωση του εθνικού δικαστηρίου να διατάσσει την ανάκτηση τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας υφίσταται σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις:
The national court’s obligation to order the recovery of illegality interest can arise in two different settings:
Το εθνικό δικαστήριο οφείλει κανονικά να διατάξει την ολοσχερή ανάκτηση της παράνομης ενίσχυσης δυνάμει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
The national court must normally order full recovery of unlawful aid under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Στην περίπτωση αυτή, κατά τον προσδιορισμό του συνολικού προς ανάκτηση ποσού οι τόκοι για το χρονικό διάστημα της παρανομίας προστίθενται στο αρχικό ποσό της ενίσχυσης.
Where this is the case, illegality interest needs to be added to the original aid amount when determining the total recovery amount.
Ωστόσο, το εθνικό δικαστήριο οφείλει να διατάσσει την ανάκτηση τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες, κατ’ εξαίρεση, δεν υποχρεούται να διατάξει ολοσχερή ανάκτηση της ενίσχυσης.
However, the national court must also order the recovery of illegality interest in circumstances in which, exceptionally, there is no obligation to order full recovery.
Υποχρέωση του εθνικού δικαστηρίου να διατάξει την ανάκτηση τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας εξακολουθεί να υφίσταται ακόμη και όταν έχει προηγηθεί θετική απόφαση της Αρχής [57].
The national court’s obligation to order recovery of illegality interest therefore remains in place even after a positive Authority decision [57].
Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για τους δυνητικούς ενάγοντες, δεδομένου ότι προσφέρει αποτελεσματική προστασία ακόμη και σε περιπτώσεις στις οποίες η ενίσχυση έχει ήδη κηρυχθεί συμβατή με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ.
This can be of central importance to potential claimants, since it offers a successful remedy also in cases where the Authority has already declared the aid compatible with the functioning of the EEA Agreement.
Προκειμένου τα εθνικά δικαστήρια να εκπληρώσουν την υποχρέωσή τους για ανάκτηση τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας, πρέπει να προσδιορίσουν το προς ανάκτηση ποσό των τόκων. Εν προκειμένω ισχύουν οι ακόλουθες αρχές:
In order to comply with their recovery obligation as regards illegality interest, national courts need to determine the interest amount to be recovered.
Αφετηρία αποτελεί το ονομαστικό ύψος της ενίσχυσης.
The following principles apply in this respect:
Κατά τον προσδιορισμό του εφαρμοστέου επιτοκίου και της μεθόδου υπολογισμού των τόκων, τα εθνικά δικαστήρια οφείλουν να λάβουν υπόψη ότι η ανάκτηση τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας από το εθνικό δικαστήριο εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό με αυτόν που εξυπηρετεί η ανάκτηση τόκων από την Αρχή δυνάμει του άρθρου 14 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
When determining the applicable interest rate and calculation method, national courts should take account of the fact that recovery of illegality interest by a national court serves the same purpose as the Authority’s interest recovery under Article 14 in Part II of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Επιπλέον, οι απαιτήσεις ανάκτησης τόκων για το χρονικό διάστημα της παρανομίας απορρέουν από το δίκαιο ΕΟΧ και θεμελιώνονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
In addition, claims for the recovery of illegality interest are EEA law claims based on Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement [59].
Συνεπώς, για τις εν λόγω απαιτήσεις ισχύουν οι αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας που αναλύονται στο τμήμα 1.4.1 του παρόντος κεφαλαίου.
The principles of equivalence and effectiveness described under section 1.4.1 of this Chapter therefore apply to these claims.
Για να διασφαλίζεται συνέπεια προς το άρθρο 14 του μέρους II του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου και συμμόρφωση με την αρχή της αποτελεσματικότητας, η Αρχή θεωρεί ότι η μέθοδος υπολογισμού των τόκων που εφαρμόζει το εθνικό δικαστήριο δεν μπορεί να είναι λιγότερο αυστηρή από αυτήν που προβλέπεται στην απόφαση αριθ. 195/04/COL της Αρχής της 14ης Ιουλίου 2004. [60] Ως εκ τούτου, οι τόκοι για το χρονικό διάστημα της παρανομίας, υπολογίζονται με τη μέθοδο του ανατοκισμού και το επιτόκιο δεν μπορεί να είναι χαμηλότερο από το επιτόκιο αναφοράς.
In order to ensure consistency with Article 14 in Part II of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement and to comply with the effectiveness requirement, the Authority considers that the method of interest calculation used by the national court may not be less strict than that foreseen in the Authority’s Decision No 195/04/COL of 14 July 2004 [60].
Περαιτέρω, κατά την άποψη της Αρχής, όπως προκύπτει από την αρχή της ισοδυναμίας, εφόσον η εθνική νομοθεσία προβλέπει αυστηρότερη μέθοδο προσδιορισμού του επιτοκίου από αυτήν που προβλέπεται στην απόφαση αριθ. 195/04/COL της Αρχής της 14ης Ιουλίου 2004, το εθνικό δικαστήριο οφείλει να εφαρμόσει τους αυστηρότερους εθνικούς κανόνες και στις απαιτήσεις δυνάμει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
Moreover, in the Authority’s view, it follows from the principle of equivalence that, where the interest rate calculation under national law is stricter than that laid down in the Authority’s Decision No 195/04/COL of 14 July 2004, the national court will have to apply the stricter national rules also to claims based on Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement.
Η ημερομηνία έναρξης υπολογισμού των τόκων είναι πάντα η ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε στη διάθεση του αποδέκτη η παράνομη ενίσχυση. Η καταληκτική ημερομηνία εξαρτάται από τις συνθήκες κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης του εθνικού δικαστηρίου.
The start date for the interest calculation will always be the day on which the unlawful aid was put at the disposal of the beneficiary.
Εάν η ενίσχυση είχε ήδη εγκριθεί από την Αρχή, καταληκτική ημερομηνία είναι η ημερομηνία της απόφασης της Αρχής.
The end date depends on the situation at the time of the national judgment.
Ειδάλλως, οι τόκοι για το όλο χρονικό διάστημα της παρανομίας υπολογίζονται μέχρι την ημερομηνία επιστροφής της ενίσχυσης από τον αποδέκτη.
If the Authority has already approved the aid, the end date is the date of the Authority’s decision.
Σε συμφωνία με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, πρέπει επίσης να εφαρμοστούν τόκοι για την περίοδο της παρανομίας μεταξύ της έκδοσης θετικής απόφασης της Αρχής και της μετέπειτα ακύρωσης της εν λόγω απόφασης από το δικαστήριο ΕΖΕΣ.
Otherwise, illegality interest accumulates for the whole period of unlawfulness until the date of actual repayment of the aid by the beneficiary.
Σε περίπτωση αμφιβολίας, το εθνικό δικαστήριο μπορεί να ζητήσει τη συνδρομή της Αρχής, όπως προβλέπεται στο τμήμα 2 του παρόντος κεφαλαίου.
In case of doubt, the national court may ask the Authority for support under section 2 of this Chapter.
Αποζημίωση
Damages claims
Τα εθνικά δικαστήρια μπορεί να χρειασθεί να αποφανθούν σχετικά με αγωγές αποζημίωσης για ζημίες που υπέστησαν ανταγωνιστές ή τρίτοι λόγω της παράνομης κρατικής ενίσχυσης [63].
National courts may be required to uphold claims for compensation for damage caused to competitors of the beneficiary and to other third parties by the unlawful state aid [63].
Οι εν λόγω αγωγές αποζημίωσης κατά κανόνα στρέφονται κατά της αρχής που χορηγεί την κρατική ενίσχυση.
Such damages actions are usually directed at the state aid granting authority.
Έχουν ιδιαίτερη σημασία για τους ενάγοντες, διότι, σε αντίθεση με αγωγές που αποσκοπούν απλώς στην ανάκτηση της ενίσχυσης, εάν γίνουν δεκτά τα αιτήματά τους, οι ενάγοντες επιτυγχάνουν άμεση χρηματική αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν.
They can be particularly important for the claimant, since, contrary to actions aimed at mere recovery, a successful damages action provides the claimant with direct financial compensation for suffered loss.
Προφανώς, οι προσφυγές αυτές εξαρτώνται από τους εθνικούς νομικούς κανόνες.
Such challenges are obviously dependent on national legal rules.
Η Αρχή επισημαίνει ότι τα εθνικά δικαστήρια πρέπει κατά συνέπεια να χρησιμοποιούν όλα τα κατάλληλα ένδικα μέσα και να εφαρμόζουν όλες τις σχετικές διατάξεις του εθνικού δικαίου με στόχο τη θέση σε ισχύ των εθνικών νομοθετικών διατάξεων που αφορούν την εφαρμογή της τελευταίας φράσης του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου και να προστατεύουν τα δικαιώματα που παρέχουν οι εν λόγω νομοθετικές διατάξεις στους ιδιώτες και στους οικονομικούς παράγοντες.
In this respect, the Authority emphasises that national courts should use all appropriate devices and remedies and apply all relevant provisions of national law to give effect to the national law implementing the last sentence of Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement and protect rights which that law confers on individuals and economic operators.
Ανεξαρτήτως της δυνατότητας άσκησης αγωγής αποζημίωσης βάσει του εθνικού δικαίου, οι παραβάσεις της υποχρέωσης αναστολής καταρχήν μπορούν να δώσουν έρεισμα σε απαιτήσεις αποζημίωσης με βάση τη νομολογία του δικαστηρίου ΕΖΕΣ [64].
Irrespective of the possibility to claim damages under national law, breaches of the standstill obligation can in principle give rise to damages claims based on the case law of the EFTA Court [64].