natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις τροποποιούνται με την προσθήκη νέου κεφαλαίου σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος.
The State Aid Guidelines shall be amended by introducing a new chapter on State aid for environmental protection.
Το υφιστάμενο κεφάλαιο σχετικά με τις ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος καταργείται.
The existing chapter on aid for environmental protection shall be deleted.
Εφεξής «Εποπτεύουσα Αρχή».
Hereinafter referred to as ‘the Authority’.
Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή και ερμηνεία των άρθρων 61 και 62 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και του άρθρου 1 του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας περί Εποπτείας και Δικαστηρίου, οι οποίες θεσπίστηκαν και εκδόθηκαν από την Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ στις 19 Ιανουαρίου 1994 και δημοσιεύθηκαν στην EE L 231 της 3.9.1994, σ. 1 και στο συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 32 της 3.9.1994, σ. 1.
Guidelines on the application and interpretation of Articles 61 and 62 of the EEA Agreement and Article 1 of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement, adopted and issued by the Authority on 19 January 1994, published in OJ L 231, 3.9.1994, p. 1, and in EEA Supplement No 32, 3.9.1994, p. 1.
Ενημερωμένη έκδοση των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις δημοσιεύεται στον ιστότοπο της Εποπτεύουσας Αρχής: http://www.eftasurv.int/fieldsofwork/fieldstateaid/guidelines/
The updated version of the State Aid Guidelines is published on the Authority’s website: http://www.eftasurv.int/fieldsofwork/fieldstateaid/guidelines/
Δημοσιεύθηκε στην ΕΕ C 82 της 1.4.2008, σ. 1.
Published in OJ C 82, 1.4.2008, p. 1.
Το ακόλουθο κεφάλαιο προστίθεται στις κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις:
The following chapter is added to the State Aid Guidelines:
«ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ [1]1.
‘STATE AID FOR ENVIRONMENTAL PROTECTION [1]1.
Το 1994 η Εποπτεύουσα Αρχή της ΕΖΕΣ (εφεξής “η Εποπτεύουσα Αρχή”) εξέδωσε κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος.
In 1994 the EFTA Surveillance Authority (the Authority) adopted guidelines on State aid for environmental protection.
Το 2001 η Εποπτεύουσα Αρχή εξέδωσε νέες κατευθυντήριες γραμμές (ΕΕ L 21 της 24.1.2002, σ. 32, συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 6) οι οποίες παρέμειναν σε ισχύ αρχικά έως το τέλος του 2007, αλλά η ισχύς τους παρατάθηκε έως την έκδοση νέων κατευθυντήριων γραμμών.
In 2001 the Authority adopted new guidelines (OJ L 21, 24.1.2002, p. 32, EEA Supplement No 6) which remained in force initially until the end of 2007 but which were prolonged until new guidelines were adopted.
Όταν εκτιμάται κατά πόσον είναι συμβατή μια κρατική ενίσχυση στον περιβαλλοντικό τομέα, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι στόχοι της περιβαλλοντικής πολιτικής, ιδίως με στόχο την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης, πρβλ. άρθρα 73 έως 75 και ένατη αιτιολογική σκέψη του προοιμίου της συμφωνίας ΕΟΧ.
Environmental policy objectives should be taken into account when assessing the compatibility of State aid in the environmental sector, in particular with a view to promoting sustainable development, cf. Articles 73-75 and the ninth recital of the Preamble of the EEA Agreement.
Συνεπώς, η πολιτική ανταγωνισμού και η πολιτική περιβάλλοντος δεν αντιστρατεύονται μεταξύ τους, αλλά οι απαιτήσεις της προστασίας του περιβάλλοντος πρέπει να ενσωματώνονται στον ορισμό και στην εφαρμογή της πολιτικής ανταγωνισμού, ιδίως με στόχο την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης.
Accordingly, competition policy and environmental policy are not mutually antagonistic, but the requirements of environmental protection need to be integrated into the definition and implementation of competition policy, in particular so as to promote sustainable development.
Πολιτική κρατικών ενισχύσεων και Ενεργειακή Πολιτική για την Ευρώπη
State aid policy and Energy Policy for Europe
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε νέες κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος.
The European Commission has adopted new European Community guidelines on State aid for environmental protection.
Οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν μέσα για την εφαρμογή (i) των συμπερασμάτων του εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του 2007, στα οποία το Συμβούλιο καλεί να συνεχιστούν οι προσπάθειες για την ανάπτυξη μιας βιώσιμης ολοκληρωμένης Ενεργειακής Πολιτικής για την Ευρώπη· και (ii) του “ενεργειακού προγράμματος δράσης” που αποτελεί μέρος της Ενεργειακής Πολιτικής για την Ευρώπη.
The Community guidelines constitute instruments to implement the (i) spring 2007 European Council conclusions which called for the pursuit of actions to develop a sustainable integrated Energy Policy for Europe; and (ii) the “Energy Action Plan” which forms part of the Energy Policy for Europe.
Μεταξύ άλλων, το Συμβούλιο ανέφερε: “Δεδομένου ότι η παραγωγή και η χρήση ενέργειας αποτελούν τις δύο κύριες πηγές εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου, απαιτείται μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της χρηματικής και ενεργειακής πολιτικής προκειμένου να υλοποιηθεί ο προαναφερόμενος στόχος.
The European Council stated among other things: “Given that energy production and use are the main sources for greenhouse gas emissions, an integrated approach to climate and energy policy is needed to realise this objective.
Η ολοκλήρωση θα πρέπει να επιτευχθεί μέσω αμοιβαίας υποστήριξης.
Integration should be achieved in a mutually supportive way.
Βάσει των ανωτέρω, η Ενεργειακή Πολιτική για την Ευρώπη (ΕΠΕ) θα επιδιώξει τους ακόλουθους τρεις στόχους, σεβόμενη πλήρως τις επιλογές των κρατών μελών όσον αφορά τον ενεργειακό συνδυασμό που θα υιοθετήσουν, καθώς και την κυριαρχία τους επί των πηγών πρωτογενούς ενέργειας και εμφορούμενη από πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών:
With this in mind the Energy Policy for Europe (EPE) will pursue the following three objectives, fully respecting the Member States’ choice of energy mix and sovereignty over primary energy sources and underpinned by a spirit of solidarity amongst Member States:
αύξηση της ασφάλειας του εφοδιασμού,
increasing security of supply,
διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών οικονομιών και διάθεση της ενέργειας σε τιμές προσιτές,
ensuring the competitiveness of European economies and the availability of affordable energy,
προαγωγή της περιβαλλοντικής αειφορίας και καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος”.
promoting environmental sustainability and combating climate change.”
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέφρασε επίσης την υποστήριξή του σε ένα ολοκληρωμένο ενεργειακό πρόγραμμα δράσης για την περίοδο 2007-2009 και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει, μεταξύ άλλων, πρόταση για την αναθεώρηση των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος.
The European Council also supported a comprehensive Energy Action Plan for the period 2007-2009 and invited the Commission to submit amongst others a proposal for a review of the Community guidelines on State aid for environmental protection.
Τα κράτη της ΕΖΕΣ έχουν θεσπίσει πολλά μέτρα που αποβλέπουν στην ενίσχυση της προστασίας του περιβάλλοντος.
The EFTA States have introduced many measures to enhance environmental protection.
Πολιτική κρατικών ενισχύσεων και προστασία του περιβάλλοντος
State aid policy and environmental protection
Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα μέτρα κρατικών ενισχύσεων μπορεί να είναι αποτελεσματικά μέσα για την υλοποίηση στόχων κοινού ενδιαφέροντος, αντιμετωπίζοντας κατά τον τρόπο αυτό ανεπάρκειες της αγοράς, γεγονός που βελτιώνει τη λειτουργία των αγορών και αυξάνει την ανταγωνιστικότητα.
State aid measures can sometimes be effective tools for achieving objectives of common interest, thereby correcting market failures, which improve the functioning of markets and enhance competitiveness.
Στο “Σχέδιο δράσης για τις κρατικές ενισχύσεις — Λιγότερες και καλύτερα στοχευμένες κρατικές ενισχύσεις: οδικός χάρτης για τη μεταρρύθμιση των κρατικών ενισχύσεων 2005-2009” [2] αναλύεται πώς οι κρατικές ενισχύσεις μπορούν να συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου της περιβαλλοντικής προστασίας, που μπορεί να δημιουργήσει ευκαιρίες για καινοτομία, νέες αγορές και αύξηση της ανταγωνιστικότητας με την αποδοτική χρησιμοποίηση των πόρων και τις επενδύσεις.
The “State aid Action Plan — Less and better targeted state aid: a roadmap for state aid reform 2005-2009” [2] explains that State aid may be conducive to the objective of the environmental protection which can provide opportunities for innovation, create new markets and increase competitiveness through resource efficiency and new investment opportunities.
Δεδομένου ότι οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος βασίζονται στο “Σχέδιο Δράσης για τις Κρατικές Ενισχύσεις”, οι εκτιμήσεις αυτές θα λαμβάνονται επίσης υπόψη, όταν η Εποπτεύουσα Αρχή αξιολογεί κατά πόσον συμβιβάζεται μια κρατική ενίσχυση με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ.
Since the Community guidelines on aid for environmental protection is based on the “State aid Action Plan” such considerations will also be taken into account when the Authority assesses compatibility of State aid with the functioning of the EEA Agreement.
Το πολιτικό πλαίσιο των ισχυουσών κατευθυντήριων γραμμών περιλαμβάνει επίσης την απόφαση αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 2002 για τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον [3] (εφεξής “το έκτο κοινοτικό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον”), η οποία έχει ενσωματωθεί στη συμφωνία ΕΟΧ μέσω του άρθρου 3 σημείο 7 στοιχείο δ) το πρωτοκόλλου 31, και εντοπίζει τομείς προτεραιοτήτων στους οποίους πρέπει να αναληφθούν δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος [4].
The policy background for the current guidelines also includes Decision No 1600/2002/EC of the European Parliament and of the Council of 22 July 2002 laying down the Sixth Community Environment Action Programme [3] (hereafter referred to as the “Sixth Environment Action Programme”), incorporated in the EEA Agreement through Article 3, point 7(d) of Protocol 31, identifies priority areas for actions to protect the environment [4].
Κύριος στόχος του ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος είναι να εξασφαλιστεί, αφενός, ότι τα μέτρα κρατικών ενισχύσεων θα έχουν ως αποτέλεσμα ένα υψηλότερο επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος σε σχέση με αυτό που θα είχε επιτευχθεί χωρίς την ενίσχυση και, αφετέρου, ότι τα θετικά αποτελέσματα της ενίσχυσης θα υπερβαίνουν τα αρνητικά από άποψη στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει” που θεσπίζεται με το άρθρο 73 της συμφωνίας ΕΟΧ.
The primary objective of State aid control in the field of environmental protection is to ensure that State aid measures will result in a higher level of environmental protection than would occur without the aid and to ensure that the positive effects of the aid outweigh its negative effects in terms of distortions of competition, taking account of the polluter pays principle (hereafter “PPP”) established by Article 73 of the EEA Agreement.
Οι οικονομικές δραστηριότητες ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον, κυρίως μέσω της ρύπανσης.
Economic activities can harm the environment not least through pollution.
Σύμφωνα με την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”, αυτές τις αρνητικές εξωτερικότητες μπορούν να αντιμετωπιστούν εφόσον ληφθεί μέριμνα ώστε οι ρυπαίνοντες να πληρώνουν για τη ρύπανση που προκαλούν, να εξασφαλίζεται δηλαδή η πλήρης εσωτερίκευση του περιβαλλοντικού κόστους από τους ρυπαίνοντες.
According to the PPP, these negative externalities can be tackled by ensuring that the polluter pays for its pollution, which implies full internalisation of environmental costs by the polluter.
Κατά τον τρόπο αυτό λαμβάνεται μέριμνα ώστε το ιδιωτικό κόστος (το οποίο φέρει η επιχείρηση) να αντανακλά το πραγματικό κοινωνικό κόστος της οικονομικής της δραστηριότητας.
This is intended to ensure that the private costs (borne by the undertaking) reflect the true social costs of the economic activity.
Η πλήρης εφαρμογή της αρχής “ο ρυπαίνων πληρώνει” θα οδηγούσε κατ’ αυτόν τον τρόπο σε διόρθωση της ανεπάρκειας της αγοράς.
Full implementation of the PPP would thus lead to correction of the market failure.
Η αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει” μπορεί να εφαρμοστεί είτε θεσπίζοντας υποχρεωτικά περιβαλλοντικά πρότυπα ή με μέσα που βασίζονται στην αγορά [5].
The PPP can be implemented either by setting mandatory environmental standards or by market-based instruments [5].
Ορισμένα από τα μέσα που βασίζονται στην αγορά ενδέχεται να περιλαμβάνουν τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων σε όλες ή σε ορισμένες από τις επιχειρήσεις που υπόκεινται σε αυτά.
Some of the market-based instruments may involve the granting of State aid to all or some of the undertakings which are subject to them.
Μολονότι σήμερα ισχύουν όρια στην εφαρμογή της αρχής “ο ρυπαίνων πληρώνει”, η εν λόγω ρυθμιστική ανεπάρκεια δεν θα πρέπει να αποθαρρύνει τα κράτη της ΕΖΕΣ από την επιβολή απαιτήσεων για την προστασία του περιβάλλοντος οι οποίες θα υπερβαίνουν τις κοινοτικές [6] και από τον περιορισμό των αρνητικών εξωτερικοτήτων στον μέγιστο δυνατό βαθμό.
Although there are currently limits to the application of the PPP, this regulatory failure should not prevent EFTA States from imposing requirements for environmental protection that go beyond Community requirements [6] and from reducing negative externalities to the greatest possible extent.
Για να βελτιώσουν το επίπεδο της προστασίας του περιβάλλοντος, τα κράτη της ΕΖΕΣ ενδέχεται να χρησιμοποιήσουν κρατικές ενισχύσεις με σκοπό τη δημιουργία κινήτρων σε ατομικό επίπεδο (στο επίπεδο της επιχείρησης) προκειμένου να επιτύχουν επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας υψηλότερο από αυτό που απαιτούν τα κοινοτικά πρότυπα ή, ελλείψει κοινοτικών προτύπων, προκειμένου να ενισχύσουν την περιβαλλοντική προστασία.
In order to increase the level of environmental protection, EFTA States may want to use State aid to create incentives on an individual level (at the level of the undertaking) to achieve a higher level of environmental protection than required by Community standards or to increase the environmental protection in the absence of Community standards.
Τα κράτη της ΕΖΕΣ ενδέχεται επίσης να θεσπίσουν εθνικά πρότυπα ή να επιβάλουν περιβαλλοντικούς φόρους υψηλότερου επιπέδου από αυτό που απαιτεί η κοινοτική νομοθεσία ή, ελλείψει κοινοτικής νομοθεσίας, να χρησιμοποιήσουν την περιβαλλοντική φορολογία ώστε να εφαρμόσουν μονομερώς την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”.
They may also set national standards or environmental taxation at a higher level than that required by Community legislation or they may use environmental taxation to implement PPP unilaterally in the absence of Community legislation.
Σύμφωνα με τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, οι ενισχύσεις προς επιχειρήσεις οι οποίες υπερβαίνουν τα κοινοτικά πρότυπα μπορούν να θεωρούνται συμβατές με την κοινή αγορά υπό ορισμένους όρους.
According to the Community guidelines on aid for environmental protection aid to undertakings which go beyond Community standards may be declared compatible with the common market on certain conditions.
Ομοίως, οι ενισχύσεις υπό τη μορφή εκπτώσεων ή απαλλαγών από εναρμονισμένους κοινοτικούς φόρους μπορούν υπό ορισμένους όρους να θεωρούνται συμβατές με την κοινή αγορά.
Similarly, aid in the form of reductions or exemptions from harmonised Community taxes can on certain conditions be considered compatible with the common market.
Ορισμένα νομοθετικά κείμενα με τα οποία θεσπίζονται τέτοια κοινοτικά πρότυπα δεν είναι δυνατόν να ενσωματωθούν στη συμφωνία ΕΟΧ.
Certain legislation establishing such Community standards may not be incorporated into the EEA Agreement.
Επιπλέον, η κοινοτική νομοθεσία περί φορολογικής εναρμόνισης δεν εμπίπτει καθεαυτή στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας ΕΟΧ.
Moreover, Community legislation on tax harmonisation falls as such outside the scope of the EEA Agreement.
Παρ’ όλα αυτά, προκειμένου να εξασφαλισθεί, αφενός, η ενιαία εφαρμογή των διατάξεων περί κρατικών ενισχύσεων και, αφετέρου, ίσοι όροι ανταγωνισμού στο σύνολο του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (εφεξής “ΕΟΧ”), η Εποπτεύουσα Αρχή θα εφαρμόζει εν γένει τα ίδια κριτήρια με αυτά που χρησιμοποιούν οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για να εκτιμήσει αν συμβιβάζεται η περιβαλλοντική ενίσχυση με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ, λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη τη συγκεκριμένη νομοθεσία των κρατών της ΕΖΕΣ.
Nonetheless, with a view to ensure a uniform application of State aid provisions and equal conditions of competition throughout the European Economic Area (the EEA) the Authority will in general apply the same points of reference as that of the Community guidelines when assessing the compatibility of environmental aid with the functioning of the EEA Agreement, while taking into account the particular legislative situation of the EFTA States.
Αυτό προϋποθέτει ότι οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να αναφέρονται σε κοινοτικά κριτήρια και κοινοτικά μέτρα φορολογικής εναρμόνισης, όπου υπάρχουν.
This implies that the present guidelines make reference to relevant Community standards and Community tax harmonisation measures where such have been adopted.
Η Εποπτεύουσα Αρχή υπογραμμίζει ότι αυτή η αναφορά στην κοινοτική νομοθεσία δεν σημαίνει ότι τα κράτη της ΕΖΕΣ είναι υποχρεωμένα να ακολουθούν την κοινοτική νομοθεσία, όταν δεν έχει τεθεί σε ισχύ αντίστοιχη νομοθεσία με βάση τη συμφωνία ΕΟΧ [7].
The Authority emphasises that such references to Community legislation do not imply that the EFTA States are obliged to comply with the Community legislation when such legislation has not been implemented in the EEA Agreement [7].
Απλώς μπορεί να χρησιμεύσει ως βάση για να εκτιμηθεί κατά πόσον ένα μέτρο ενίσχυσης είναι συμβατό με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ δυνάμει του άρθρου 61 παράγραφος 3 αυτής.11.
They serve only as a basis for assessing the compatibility of aid measures with the functioning of the EEA Agreement in terms of Article 61(3) of the Agreement.11.
Η Εποπτεύουσα Αρχή θεωρεί απαραίτητη την αναθεώρηση των κανόνων σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι που καθορίζονται στο σχέδιο δράσης για τις κρατικές ενισχύσεις, ιδίως για να εξασφαλιστούν η καλύτερη στόχευση των ενισχύσεων, η βελτιωμένη οικονομική ανάλυση και αποτελεσματικότερες διαδικασίες.
The Authority considers that it is necessary to revise the State aid Guidelines on environmental protection in order to meet similar objectives as those set out in the State Aid Action Plan, in particular to ensure better targeted aid, improved economic analysis and more effective procedures.
Επιπλέον, η Εποπτεύουσα Αρχή κρίνει απαραίτητο να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στην πολιτική για το περιβάλλον και στις περιβαλλοντικές τεχνολογίες και να προσαρμοσθούν οι κανόνες με βάση την αποκτηθείσα πείρα.
Furthermore, the Authority considers it necessary to take into account developments in environmental policy and environmental technologies and to adjust the rules in the light of experience.
Η Εποπτεύουσα Αρχή θα εφαρμόζει τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές κατά την αξιολόγηση των ενισχύσεων για το περιβάλλον, ενισχύοντας κατά τον τρόπο αυτό την ασφάλεια του δικαίου και τη διαφάνεια των αποφάσεών της.
The Authority will apply these Guidelines in the assessment of environmental aid, thereby increasing legal certainty and the transparency of its decision-making.
Οι ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος πρέπει πρωτίστως να δικαιολογούνται βάσει του άρθρου 61 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συμφωνίας ΕΟΧ.
Aid for environmental protection will primarily be justified on the basis of Article 61(3)(c) of the EEA Agreement.
Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αντικαθιστούν τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος οι οποίες τέθηκαν σε ισχύ το 2001 [8].
These Guidelines replace the State aid Guidelines on aid for environmental protection that came into force in 2001 [8].
Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αφορούν δύο είδη αξιολογήσεων: τη συνήθη αξιολόγηση για μέτρα που συνεπάγονται ενισχύσεις κάτω ενός συγκεκριμένου ορίου ή ενισχύσεις χορηγούμενες σε μονάδες με δυναμικό παραγωγής κάτω ενός ορισμένου ορίου (κεφάλαιο 3) και τη λεπτομερή αξιολόγηση μέτρων τα οποία συνεπάγονται ενισχύσεις που υπερβαίνουν το εν λόγω όριο ή ενισχύσεων χορηγούμενων σε μονάδες με δυναμικό παραγωγής που υπερβαίνει το εν λόγω όριο, καθώς και ενισχύσεων που παρέχονται σε νέες εγκαταστάσεις παραγωγής ανανεώσιμης ενέργειας, υπολογιζόμενες με βάση τις αποφευχθείσες εξωτερικές δαπάνες (κεφάλαιο 5).
Guidelines are given for two types of assessments: a standard assessment for measures involving aid under a certain threshold or aid granted to installations with a production capacity below a certain threshold (Chapter 3) and a detailed assessment for measures involving aid above that threshold or aid granted to installations with a production capacity above that threshold as well as for aid granted to new plants producing renewable energy where the aid amount is based on a calculation of the external costs avoided (Chapter 5).
Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές θα εφαρμόζονται για όλα τα μέτρα που κοινοποιούνται στην Εποπτεύουσα Αρχή (είτε διότι το μέτρο δεν καλύπτεται από κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορίες (εφεξής “ΚΑΚ”) ή ένας ΚΑΚ επιβάλλει την υποχρέωση χωριστής κοινοποίησης της ενίσχυσης, είτε διότι το οικείο κράτος της ΕΖΕΣ αποφασίζει να κοινοποιήσει μέτρο το οποίο θα μπορούσε καταρχήν να λάβει απαλλαγή βάσει ΚΑΚ), καθώς και κατά την αξιολόγηση κάθε μη κοινοποιηθείσας ενίσχυσης μετά τη δημοσίευση των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών.
These Guidelines will be applied to all measures notified to the Authority (either because the measure is not covered by a block exemption regulation (BER) or a BER imposes an obligation to notify aid individually, or because the EFTA State concerned decides to notify a measure which could in principle have been exempted under a BER), as well as in the assessment of all non-notified aid after the adoption of these Guidelines.
Το κριτήριο της εξισορρόπησης και η εφαρμογή του στις ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος
The balancing test and its application to aid for environmental protection
Λιγότερες και καλύτερα στοχευμένες ενισχύσεις, κριτήριο εξισορρόπησης για την αξιολόγηση των ενισχύσεων
Less and better targeted aid, balancing test for the assessment of aid
Στο προαναφερόμενο σχέδιο δράσης για τις κρατικές ενισχύσεις, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι “θα αναβαθμίσει, όπου είναι σκόπιμο, την οικονομική της προσέγγιση στην ανάλυση των κρατικών ενισχύσεων”.
In the State aid Action Plan, referred to above, the Commission announced that it will “when relevant, strengthen its economic approach to State aid analysis.”
Για να κρίνει κατά πόσον ένα μέτρο ενίσχυσης μπορεί να θεωρηθεί συμβατό με τη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ, η Εποπτεύουσα Αρχή σταθμίζει τις θετικές επιπτώσεις του μέτρου για την επίτευξη ενός στόχου κοινού ενδιαφέροντος και τις ενδεχομένως αρνητικές παρενέργειές του, όπως τη νόθευση του ανταγωνισμού και του εμπορίου.
In assessing whether an aid measure can be deemed compatible with the functioning of the EEA Agreement, the Authority balances the positive impact of the aid measure in reaching an objective of common interest against its potentially negative side effects, such as distortion of trade and competition.
Το σχέδιο δράσης για τις κρατικές ενισχύσεις, με βάση την ισχύουσα πρακτική, τυποποίησε αυτή την προσπάθεια στάθμιση ως “κριτήριο εξισορρόπησης” [9].
The State aid Action Plan, building on existing practice, has formalised this balancing exercise in what has been termed a “balancing test” [9].
Το κριτήριο αυτό περιλαμβάνει τρία στάδια: στα πρώτα δύο στάδια εξετάζονται τα θετικά αποτελέσματα της κρατικής ενίσχυσης και στο τρίτο εξετάζονται τα αρνητικά και σταθμίζονται τα θετικά και τα αρνητικά αποτελέσματα.
It operates in three steps; the first two steps address the positive effects of the State aid and the third addresses the negative effects and resulting balancing of the positive and negative effects.
Το κριτήριο εξισορρόπησης διαρθρώνεται ως εξής:
The balancing test is structured as follows: