natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά τη διαβίβαση στοιχείων στα εθνικά δικαστήρια, η Αρχή οφείλει να τηρεί τις εγγυήσεις που παρέχονται στα φυσικά και νομικά πρόσωπα δυνάμει του άρθρου 122 της συμφωνίας ΕΟΧ και του άρθρου 14 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου [119].
In transmitting information to national courts, the Authority needs to uphold the guarantees given to natural and legal persons under Article 122 of the EEA Agreement and Article 14 of the Surveillance and Court Agreement [119].
Βάσει του άρθρου 14 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου, τα μέλη, οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό της Αρχής οφείλουν να μην δημοσιοποιούν πληροφορίες που καλύπτονται από την υποχρέωση τήρησης του επαγγελματικού απορρήτου.
Article 14 of the Surveillance and Court Agreement prevents members, officials and other servants of the Authority from disclosing information which is covered by the obligation of professional secrecy.
Βάσει του άρθρου 122 της συμφωνίας ΕΟΧ, οι εκπρόσωποι, αντιπρόσωποι και εμπειρογνώμονες των συμβαλλομένων μερών, καθώς και οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό, είναι υποχρεωμένοι, ακόμη και μετά την παύση των καθηκόντων τους, να μην αποκαλύπτουν πληροφορίες για τις οποίες υπάρχει υποχρέωση επαγγελματικού απορρήτου.
Article 122 of the EEA Agreement requires representatives, delegates and experts of the Contracting Parties, as well as officials and other servants, even after their duties have ceased, not to disclose information of the kind covered by the obligation of professional secrecy.
Οι πληροφορίες που καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο ενδέχεται να είναι εμπιστευτικές πληροφορίες ή επιχειρηματικά απόρρητα.
This can include confidential information and business secrets.
Από τα άρθρα 3 και 122 της συμφωνίας ΕΟΧ σε συνδυασμό με το άρθρο 14 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου δεν συνάγεται ότι ισχύει απόλυτη απαγόρευση για τη διαβίβαση από την Αρχή στα εθνικά δικαστήρια πληροφοριών που καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο.
The combined reading of Articles 3 and 122 of the EEA Agreement and Article 14 of the Surveillance and Court Agreement does not lead to an absolute prohibition for the Authority to transmit to national courts information covered by professional secrecy.
Τα δικαστήρια της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχουν επιβεβαιώσει ότι το καθήκον πιστής συνεργασίας επιβάλλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή να παρέχει στα εθνικά δικαστήρια οποιοδήποτε στοιχείο της ζητείται από αυτά [120].
The courts of the European Community have confirmed that the duty of loyal cooperation requires the European Commission to provide the national court with whatever information the latter may seek [120].
Η Αρχή, ακολουθώντας την ίδια προσέγγιση, φρονεί ότι στο εν λόγω καθήκον περιλαμβάνονται ακόμη και πληροφορίες που καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο.
The Authority, taking the same approach, believes this also to include information covered by the obligation of professional secrecy.
Εάν το εθνικό δικαστήριο αδυνατεί να παράσχει τέτοια εγγύηση, η Αρχή δεν διαβιβάζει τα εν λόγω στοιχεία [121].
Where the national court cannot offer such a guarantee, the Authority will not transmit the information concerned [121].
Εάν όμως το εθνικό δικαστήριο παράσχει την εγγύηση, η Αρχή διαβιβάζει τα ζητούμενα στοιχεία.
Where, on the other hand, the national court has offered such a guarantee, the Authority will transmit the information requested.
Ειδικότερα, η Αρχή δύναται να αρνηθεί τη διαβίβαση στοιχείων σε εθνικό δικαστήριο, εφόσον αυτό θα αποτελούσε ανάμειξη στη λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ, ιδίως εάν διακυβεύεται η εκπλήρωση των καθηκόντων που έχουν ανατεθεί στην Αρχή [122] (π.χ. πληροφορίες σχετικά με την εσωτερική διαδικασία λήψης αποφάσεων της Αρχής).
This would be the case where disclosure would jeopardise the accomplishment of the tasks entrusted to the Authority [122] (e.g. information concerning the Authority’s internal decision making process).
Γνωμοδοτήσεις σχετικά με ζητήματα που άπτονται της εφαρμογής της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων
Opinions on questions concerning the application of the state aid rules
Όταν καλείται να εφαρμόσει τη νομοθεσία περί κρατικών ενισχύσεων σε υπόθεση η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, το εθνικό δικαστήριο οφείλει να σέβεται τυχόν συναφείς κανόνες ΕΟΧ στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων και την υπάρχουσα νομολογία του δικαστηρίου ΕΖΕΣ και των δικαιοδοτικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.
When called upon to apply the state aid rules to a case pending before it, a national court must respect any relevant EEA rules in the area of state aid and the existing case law of the EFTA Court and the courts of the European Community.
Το εθνικό δικαστήριο μπορεί, περαιτέρω, να αναζητήσει κατευθύνσεις στην πρακτική λήψης αποφάσεων της Αρχής και στις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων που εκδίδει η Αρχή.
In addition, a national court may seek guidance in the Authority’s decision-making practice and in the guidelines concerning the application of the state aid rules issued by the Authority.
Ενδέχεται, ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις τα ως άνω εργαλεία να μην παρέχουν στο εθνικό δικαστήριο επαρκείς οδηγίες για τα ζητήματα των οποίων επιλαμβάνεται.
However, there may be circumstances in which the above tools do not offer the national court sufficient guidance on the issues at stake.
Δεδομένων των υποχρεώσεων που υπέχει από το άρθρο 3 της συμφωνίας ΕΟΧ και του σημαντικού και σύνθετου ρόλου που διαδραματίζουν τα εθνικά δικαστήρια όσον αφορά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων, η Αρχή παρέχει στα εθνικά δικαστήρια τη δυνατότητα να ζητήσουν γνωμοδότηση εκ μέρους της για κρίσιμα ζητήματα που άπτονται της εφαρμογής της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων. [123]
In the light of its obligations under Article 3 of the EEA Agreement and given the important and complex role which national courts play in state aid enforcement, the Authority therefore gives national courts the opportunity to request the Authority’s opinion on relevant issues concerning the application of the state aid rules [123].
Οι γνωμοδοτήσεις της Αρχής μπορούν, καταρχήν, να αφορούν κάθε οικονομικό, πραγματικό ή νομικό ζήτημα το οποίο ανακύπτει στο πλαίσιο της εθνικής διαδικασίας [124].
Such Authority opinions may, in principle, cover all economic, factual or legal matters which arise in the context of the national proceedings [124].
Επίσης, το εθνικό δικαστήριο προφανώς μπορεί να ζητήσει γνωμοδότηση συμβουλευτικού χαρακτήρα σχετικά με θέματα ερμηνείας του δικαίου ΕΟΧ από το δικαστήριο ΕΖΕΣ βάσει του άρθρου 34 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
Matters concerning the interpretation of EEA law can obviously also lead the national court to ask for an advisory opinion of the EFTA Court under Article 34 of the Surveillance and Court Agreement.
Τα θέματα επί των οποίων μπορεί να γνωμοδοτήσει η Αρχή περιλαμβάνουν ενδεικτικά:
Possible subject matters for Authority opinions include, inter alia:
Το κατά πόσον συγκεκριμένο μέτρο μπορεί να χαρακτηριστεί κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 της συμφωνίας ΕΟΧ και, εάν ναι, πώς πρέπει να υπολογισθεί το ακριβές ποσό της ενίσχυσης.
Whether a certain measure qualifies as state aid within the meaning of Article 61 of the EEA Agreement and, if so, how the exact aid amount is to be calculated.
Η γνωμοδότηση μπορεί να αφορά όλα τα κριτήρια που θεσπίζονται στο άρθρο 61 της συμφωνίας ΕΟΧ (ύπαρξη πλεονεκτήματος, χορήγηση από το κράτος ΕΖΕΣ ή με κρατικούς πόρους, πιθανή στρέβλωση του ανταγωνισμού και επίδραση στις μεταξύ συμβαλλομένων μερών συναλλαγές).
Such opinions can relate to each of the criteria under Article 61 of the EEA Agreement (i.e. existence of an advantage, granted by an EFTA State or through State resources, possible distortion of competition and effect on trade between Contracting Parties).
Το κατά πόσον ένα συγκεκριμένο μέτρο ενίσχυσης πληροί ορισμένη απαίτηση του κανονισμού γενικής απαλλαγής και δεν απαιτείται συνεπώς χωριστή κοινοποίηση ούτε έχει εφαρμογή η υποχρέωση αναστολής βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου.
Whether a certain aid measure meets a certain requirement of the General Block Exemption Regulation so that no individual notification is necessary and the standstill obligation under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement does not apply.
Το κατά πόσον συγκεκριμένο μέτρο ενίσχυσης υπάγεται σε καθεστώς ενισχύσεων που έχει κοινοποιηθεί και εγκριθεί από την Αρχή ή μπορεί άλλως να χαρακτηριστεί υφιστάμενη ενίσχυση.
Whether a certain aid measure falls under a specific aid scheme which has been notified and approved by the Authority or otherwise qualifies as existing aid.
Η υποχρέωση αναστολής βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου δεν έχει εφαρμογή ούτε σε αυτές τις περιπτώσεις.
Also in such cases, the standstill obligation under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement does not apply.
Το κατά πόσο συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις (όπως αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση «SFEI» [125]) οι οποίες κωλύουν την έκδοση από το εθνικό δικαστήριο, διαταγής ολοσχερούς ανάκτησης κατ’ εφαρμογή της νομοθεσίας ΕΟΧ.
Whether exceptional circumstances (as referred to in the “SFEI” judgment of the European Court of Justice [125]) exist which would prevent the national court from ordering full recovery under EEA law.
Σε περίπτωση που ζητείται από το εθνικό δικαστήριο να διατάξει την ανάκτηση τόκων, μπορεί να ζητήσει τη συνδρομή της Αρχής για τον υπολογισμό των τόκων και τον προσδιορισμό του εφαρμοστέου επιτοκίου.
Where the national court is required to order the recovery of interest, it can ask the Authority for assistance as regards the interest calculation and the interest rate to be applied.
στ) Ποιες είναι οι νομικές προϋποθέσεις για την άσκηση αγωγής αποζημίωσης βάσει της νομοθεσίας ΕΟΧ και ζητήματα που άπτονται του υπολογισμού της προξενηθείσας ζημίας.
The legal prerequisites for damages claims under EEA law and issues concerning the calculation of the damage incurred.
Όπως προαναφέρθηκε στο σημείο 17 ανωτέρω, η εκτίμηση του συμβιβάσιμου ενός μέτρου ενίσχυσης με λειτουργία της συμφωνίας ΕΟΧ σύμφωνα με το άρθρο 61 παράγραφοι 2 και 3 της συμφωνίας ΕΟΧ εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Αρχής.
As stated in paragraph 17 above, the assessment of the compatibility of an aid measure with the functioning of the EEA Agreement pursuant to Article 61(2) and 61(3) of the EEA Agreement falls within the exclusive competence of the Authority.
Τα εθνικά δικαστήρια δεν είναι αρμόδια να εκτιμήσουν το συμβιβάσιμο μέτρου ενίσχυσης. Ως εκ τούτου, παρότι η Αρχή δεν μπορεί να γνωμοδοτήσει σε θέματα συμβιβάσιμου, το εθνικό δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να ζητήσει πληροφορίες διαδικαστικού χαρακτήρα προκειμένου να εξακριβώσει εάν η Αρχή ελέγχει ήδη το συμβιβάσιμο συγκεκριμένου μέτρου ενίσχυσης (ή προτίθεται να το πράξει) και, εάν ναι, πότε πιθανολογείται η έκδοση της απόφασής της.
National courts are not competent to assess the compatibility of an aid measure.
Όταν η Αρχή γνωμοδοτεί, περιορίζεται στο να παράσχει στο εθνικό δικαστήριο τα πραγματικά στοιχεία ή τις οικονομικές ή νομικές διευκρινίσεις που έχουν ζητηθεί, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης που εκκρεμεί ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου.
When giving its opinion, the Authority will limit itself to providing the national court with the factual information or the economic or legal clarification sought, without considering the merits of the case pending before the national court.
Εξάλλου, η γνωμοδότηση της Αρχής δεν είναι νομικώς δεσμευτική για το εθνικό δικαστήριο.
Moreover, the opinion of the Authority does not legally bind the national court.
Χάριν της μέγιστης δυνατής αποτελεσματικότητας στη συνεργασία της με τα εθνικά δικαστήρια, οι αιτήσεις για γνωμοδοτήσεις της Αρχής θα διεκπεραιώνονται όσο το δυνατόν ταχύτερα.
In the interest of making its cooperation with national courts as effective as possible, requests for Authority opinions will be processed as quickly as possible.
Η Αρχή καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την παροχή στο εθνικό δικαστήριο της γνωμοδότησης που της έχει ζητήσει εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης.
The Authority will endeavour to provide the national court with the requested opinion within four months from the date of the request.
Σε περίπτωση που η Αρχή πρέπει να ζητήσει από το εθνικό δικαστήριο να αποσαφηνίσει περαιτέρω το αίτημά του, η ανωτέρω προθεσμία αρχίζει από την παραλαβή των διευκρινιστικών στοιχείων που έχουν ζητηθεί.
Where the Authority needs to ask the national court for further clarifications concerning its request, this four-month period starts to run from the moment when the clarification is received.
Παρά ταύτα, επισημαίνεται εν προκειμένω ότι η γενική υποχρέωση των εθνικών δικαστηρίων να προστατεύουν τα δικαιώματα των ιδιωτών βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου ισχύει και ενόσω η Αρχή συντάσσει τη γνωμοδότηση που της ζητήθηκε, διότι, όπως προβλέπεται στο σημείο 59 ανωτέρω, η υποχρέωση του εθνικού δικαστηρίου να προστατεύει τα δικαιώματα των ιδιωτών βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 3 του μέρους I του πρωτοκόλλου 3 της συμφωνίας για τη σύσταση Εποπτεύουσας Αρχής και Δικαστηρίου ισχύει ανεξάρτητα από το αν επίκειται ή μη απόφαση της Αρχής.
In this context, it should be noted, however, that the general obligation of national courts to protect individual rights under Article 1(3) in Part I of Protocol 3 to the Surveillance and Court Agreement also applies during the period in which the Authority prepares the requested opinion.
Όπως προαναφέρθηκε στο σημείο 77 του παρόντος κεφαλαίου, η Αρχή δεν δέχεται σε ακρόαση τα μέρη πριν από την παροχή της γνωμοδότησής της στο εθνικό δικαστήριο.
As already indicated in paragraph 77 of this Chapter, the Authority will not hear the parties before providing its opinion to the national court.
Η γνωμοδότηση της Αρχής λαμβάνεται υπόψη στην εθνική διαδικασία σύμφωνα με τους συναφείς εθνικούς δικονομικούς κανόνες, οι οποίοι πρέπει να τηρούν τις γενικές αρχές του δικαίου ΕΟΧ.
The introduction of the Authority’s opinion to the national proceeding is subject to the relevant national procedural rules, which have to respect the general principles of EEA law.
Πρακτικά ζητήματα
Practical issues
Τα εθνικά δικαστήρια μπορούν να απευθύνουν κάθε αίτηση συνδρομής όπως προβλέπεται στα τμήματα 2.1 και 2.2 του παρόντος κεφαλαίου, καθώς και κάθε άλλο γραπτό ή προφορικό ερώτημα σχετικά με την πολιτική κρατικών ενισχύσεων που ενδέχεται να ανακύψει κατά την καθημερινή εκτέλεση των καθηκόντων τους στην
National courts can address all requests for support under sections 2.1 and 2.2 of the present Chapter, and any other written or oral questions about state aid policy that may arise in their daily work to
Τηλ. 0032 2 286 18 11
Telephone 0032 2 286 18 11
Φαξ 0032 2 286 18 00
Fax 0032 2 286 18 00
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: registry@eftasurv.int
Email registry@eftasurv.int
Η Αρχή δημοσιεύει συνοπτική αναφορά της συνεργασίας της με τα εθνικά δικαστήρια βάσει του παρόντος κεφαλαίου στην ετήσια έκθεσή της.
The Authority will publish a summary concerning its cooperation with national courts pursuant to this Chapter in its annual report.
Ενδέχεται επίσης να δημοσιεύει τις γνώμες και τις παρατηρήσεις της στον δικτυακό της τόπο.
It may also make its opinions and observations available on its website.
Το παρόν κεφάλαιο εκδίδεται με σκοπό την παροχή συνδρομής προς τα εθνικά δικαστήρια κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων.
This Chapter is issued in order to assist national courts in application of state aid rules.
Δεν είναι δεσμευτικό για τα εθνικά δικαστήρια ούτε επηρεάζει την ανεξαρτησία τους.
It does not bind the national courts or affect their independence.
Επίσης, το κεφάλαιο δεν θίγει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κρατών ΕΖΕΣ και των φυσικών και νομικών προσώπων βάσει του δικαίου ΕΟΧ.
The Chapter also does not affect the rights and obligations of EFTA States and natural or legal persons under EEA law.
Το παρόν κεφάλαιο αντικαθιστά το υφιστάμενο κεφάλαιο των κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής για τις κρατικές ενισχύσεις σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων.
This Chapter replaces the existing Chapter of the Authority’s State Aid Guidelines on co-operation between national courts and the EFTA Surveillance Authority in the state aid field.
Η Αρχή προτίθεται να επανεξετάσει το παρόν κεφάλαιο πέντε έτη μετά την έκδοσή του.
The Authority intends to carry out a review of this Chapter five years after its adoption.
Το κεφάλαιο αυτό αντιστοιχεί στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων από τα εθνικά δικαστήρια (ΕΕ C 85 της 9.4.2009, σ. 1) και αντικαθιστά το υπάρχον κεφάλαιο των κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις της Αρχής σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και της Εποπτεύουσας Αρχής της ΕΖΕΣ στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων (ΕΕ L 274 της 26.10.2000, σ. 19 και συμπλήρωμα ΕΟΧ αριθ. 48 της 26.10.2000, σ. 33).
This Chapter corresponds to the Commission Notice on the enforcement of State aid law by national courts (OJ C 85, 9.4.2009, p. 1) and replaces the existing Chapter of the Authority’s State Aid Guidelines on co-operation between national courts and the EFTA Surveillance Authority in the state aid field (OJ L 274, 26.10.2000, p. 19 and EEA Supplement No 48, 26.10.2000, p. 33).
Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί κρατικών ενισχύσεων από τα εθνικά δικαστήρια (ΕΕ C 85 της 9.4.2009, σ. 1).
Commission Notice on the enforcement of State aid law by national courts (OJ C 85, 9.4.2009, p. 1).
Το κεφάλαιο αντιστοιχούσε στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών δικαστηρίων και της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων (ΕΕ C 312 της 23.11.1995, σ. 8) και θέσπιζε μηχανισμούς συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ της Αρχής και των εθνικών δικαστηρίων.
The Chapter corresponded to the Commission Notice on co-operation between national courts and the Commission in the State aid field (OJ C 312, 23.11.1995, p. 8) and introduced mechanisms for cooperation and exchange of information between the Authority and national courts.
Υπόθεση C-308/01 GIL Insurance και λοιποί, Συλλογή 2004, σ. I-4777, σκέψη 69, υπόθεση C-387/92 Banco Exterior de España κατά Ayuntamiento de Valencia, Συλλογή 1994, σ. I-877, σκέψη 13, υπόθεση C-295/97 Piaggio, Συλλογή 1999, σ. I-3735, σκέψη 34, υπόθεση C-39/94 SFEI, σκέψη 58, υπόθεση C-237/04 Enirisorse, Συλλογή 2006, σ. I-2843, σκέψη 42, και υπόθεση C-66/02 Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. I- 10901, σκέψη 77.
Case C-308/01 GIL Insurance and Others [2004] ECR I-4777, paragraph 69; Case C-387/92 Banco Exterior de España v Ayuntamiento de Valencia [1994] ECR I-877, paragraph 13; Case C-295/97 Piaggio [1999] ECR I-3735, paragraph 34; Case C-39/94 SFEI, paragraph 58; Case C-237/04 Enirisorse [2006] ECR I-2843, paragraph 42; and Case C-66/02 Italy v Commission [2005] ECR I- 10901, paragraph 77.
Πρβλ. τις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-278/92, C-279/92 και C-280/92, Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. I-4103, σκέψη 28: «Κρατική ενίσχυση χορηγείται οσάκις ένα κράτος μέλος διαθέτει σε μια επιχείρηση χρηματοοικονομικά μέσα τα οποία, κατά την κανονική πορεία των πραγμάτων, δεν θα παρείχε ιδιώτης επενδυτής κατ’ εφαρμογήν συνήθων εμπορικών κριτηρίων και ανεξαρτήτως άλλων σκέψεων κοινωνικού, πολιτικού ή φιλανθρωπικού χαρακτήρα».
Cf. Advocate General Jacobs’ Opinion in Joined Cases C-278/92, C-279/92 and C-280/92 Spain v Commission [1994] ECR I-4103, paragraph 28: “State aid is granted whenever a Member State makes available to an undertaking funds which in the normal course of events would not be provided by a private investor applying normal commercial criteria and disregarding other considerations of a social, political or philanthropic nature.”
Υπόθεση 290/83, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 1985, σ. 439, σκέψη 14· και υπόθεση C-482/99, Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. I-4397, σκέψεις 36 έως 42.
Case 290/83 Commission v France [1985] ECR 439, paragraph 14; and Case C-482/99 France v Commission [2002] ECR I-4397, paragraphs 36 to 42.
Ο γενικός εισαγγελέας Darmon αναλύει σαφώς την εν λόγω διάκριση στις προτάσεις του στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-72/91 και C-73/91 Sloman Neptun κατά Bodo Ziesemer, Συλλογή 1993, σ. I-887.
A clear analysis of this distinction is to be found in Advocate General Darmon’s Opinion in Joined Cases C-72/91 and C-73/91 Sloman Neptun v Bodo Ziesemer [1993] ECR I-887.
Βλέπε επίσης συνεκδικασθείσες υποθέσεις E-5/04, E-6/04 και E-7/04 Fesil και Finnfjord και λοιποί κατά Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, Συλλογή 2005, έκθεση δικαστηρίου ΕΖΕΣ αριθ. 121, σκέψεις 76-87 και υπόθεση E-6/98 κυβέρνηση Νορβηγίας κατά Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, Συλλογή 1999, έκθεση δικαστηρίου ΕΖΕΣ αριθ. 74, σκέψεις 33-38.
See also Joined cases E-5/04, E-6/04 and E-7/04 Fesil and Finnfjord a.o. v EFTA Surveillance Authority [2005] EFTA Court Report 121, paragraphs 76-87 and Case E-6/98 The Government of Norway v EFTA Surveillance Authority [1999] EFTA Court Report 74, paragraph 33-38.
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις E-5/04, E-6/04 και E-7/04 Fesil και Finnfjord και λοιποί κατά Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, σκέψεις 93-102.
See Joined cases E-5/04, E-6/04 and E-7/04 Fesil and Finnfjord a.o. v EFTA Surveillance Authority, paragraphs 93-102.
Βλέπε ακόμη συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-393/04 και C-41/05 Air Liquide Industries Belgium, Συλλογή 2006, σ. I-5293, σκέψεις 33 έως 36, υπόθεση C-222/04 Cassa di Risparmio de Firenze και λοιποί, Συλλογή 2006, σ. I-289, σκέψεις 139 έως 141, και υπόθεση C-310/99 Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. I-2289, σκέψεις 84 έως 86.
See also Joined Cases C-393/04 and C-41/05 Air Liquide Industries Belgium [2006] ECR I-5293, paragraphs 33 to 36; Case C-222/04 Cassa di Risparmio de Firenze and Others [2006] ECR I-289, paragraphs 139 to 141; and Case C-310/99 Italy v Commission [2002] ECR I-2289, paragraphs 84 to 86.
Καλό παράδειγμα είναι η απόφαση Altmark του ΔΕΚ, υπόθεση C 280/00 Altmark Trans GmbH and Regierungspräsidium Magdeburg κατά Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH, Συλλογή 2003, σ. I-7747.
A good example is the Altmark ruling of the ECJ, Case C-280/00 Altmark Trans GmbH and Regierungspräsidium Magdeburg v Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH [2003] ECR I-7747.
Βλέπε ακόμη π.χ. την υπόθεση E-6/98 κυβέρνηση Νορβηγίας κατά Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ και τις συνεκδικασθείσες υποθέσεις E-5/04, E-6/04 και E-7/04 Fesil και Finnfjord και λοιποί κατά Εποπτεύουσας Αρχής ΕΖΕΣ, σκέψεις 76-87.
See also e.g. Case E-6/98 The Government of Norway v EFTA Surveillance Authority and Joined cases E-5/04, E-6/04 and E-7/04 Fesil and Finnfjord a.o. v EFTA Surveillance Authority, paragraphs 76-87.
Σχετικά με τη δοκιμή του ιδιώτη επενδυτή γενικά, βλέπε υπόθεση C-142/87, Βέλγιο κατά Επιτροπής (Tubemeuse), Συλλογή 1990, σ. I-959,· υπόθεση C-305/89, Ιταλία κατά Επιτροπής (Alfa Romeo), Συλλογή 1991, σ. I-1603, σκέψεις 19 και 20.
On the private investor test in general, see Case C-142/87 Belgium v Commission (Tubemeuse) [1990] ECR I-959; Case C-305/89 Italy v Commission (Alfa Romeo) [1991] ECR I-1603, paragraphs 19 and 20.
Σε ό,τι αφορά τη λεπτομερή της αιτιολόγηση βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-228/99 και T-233/99, Westdeutsche Landesbank Girozentrale κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. II-435, σκέψεις 245 και επόμενες.
As to its detailed reasoning, see Joined Cases T-228/99 and T-233/99 Westdeutsche Landesbank Girozentrale v Commission [2003] ECR II-435, paragraph 245 et seq.