natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παραπέμποντας σχετικά στην απόφαση της Επιτροπής στην υπόθεση για το καθεστώς συμμετοχών σε μια ιρλανδική εταιρεία [13], η εταιρεία ΣΤ υποστήριξε ότι η Αρχή όφειλε να έχει εξετάσει εάν οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης βρίσκονται πραγματικά και νομικά σε παρεμφερή κατάσταση και να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι συγκεκριμένες ρυθμιστικές διατάξεις που ισχύουν στην περίπτωσή τους [κυρίως η οδηγία 2005/68/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [14] που παρέχει έναν ορισμό των εξαρτημένων ασφαλιστικών εταιρειών, καθώς και η οδηγία Φερεγγυότητα II] αποδεικνύουν ότι δεν βρίσκονται σε παρεμφερή κατάσταση.
Referring in this context to the Commission’s Decision in the Irish Holding Company Regime case [13], Company F argued that the Authority should have assessed whether captive insurance companies are factually and legally in a similar situation and come to the conclusion that the specific regulatory provisions applicable to them (in particular Directive 2005/68/EC of the European Parliament and of the Council [14] which provides a definition of captive insurance companies, as well as the Solvency II Directive) prove that they are not.
Όσον αφορά τη νομολογία του Δικαστηρίου της ΕΖΕΣ, η εταιρεία ΣΤ υποστήριξε ότι «κάθε άμεση ή έμμεση διάκριση που μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογημένη πρέπει να απορρέει από την εγγενή λογική του γενικού συστήματος και να προκύπτει από αντικειμενικές συνθήκες εντός του εν λόγω γενικού συστήματος». Ως δευτερεύοντα επιχειρήματα, η εταιρεία ΣΤ προέβαλε τα εξής:
With reference to the case-law of the EFTA Court, Company F argued that ‘any direct or indirect discrimination which is to be considered justified must derive from the inherent logic of the general system and result from objective conditions within that general system’.
το φορολογικό μέτρο είναι προγενέστερο της θέσης σε ισχύ της συμφωνίας για τον ΕΟΧ στο Λιχτενστάιν και η εταιρεία υπέκειτο στους ίδιους φορολογικούς κανόνες από την ίδρυσή της το 1990.
As secondary arguments, Company F considered that the tax measure existed prior to the entry into force of the EEA Agreement in Liechtenstein, and that the company has been subject to the same tax rules since its establishment in 1990.
Αυτοί οι κανόνες ίσχυαν ρητά για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης από τον Ιανουάριο του 1998 και δεν έχουν έκτοτε τροποποιηθεί ουσιαστικά.
These rules were explicitly applicable to captive insurances companies from January 1998 and have not been substantially modified since.
Η εταιρεία ΣΤ υποστήριξε ότι ο μόνος λόγος που τα φορολογικά μέτρα που ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης στο Λιχτενστάιν θεωρούνται κρατική ενίσχυση είναι η εξέλιξη των κανόνων του ΕΟΧ.
Company F contended that it is only the evolution of EEA rules that has led to the tax measures applicable to captives in Liechtenstein being considered to be State aid.
Σύμφωνα με την πρακτική της λήψης αποφάσεων της Επιτροπής, στο διάστημα 1960 έως 1990 οπότε και θεσπίστηκε το περί ου ο λόγος καθεστώς στο Λιχτενστάιν, δεν θεωρούνταν ότι τα φορολογικά μέτρα συνιστούν κρατική ενίσχυση.
The decision-making practice of the Commission from 1960 to 1990, during which time the Liechtenstein scheme was introduced, did not consider tax measures to constitute State aid.
Τέλος, παραπέμποντας σε παλαιότερες αποφάσεις της Επιτροπής, ορισμένες από τις οποίες θεωρούσαν ότι παρόμοιες φορολογικές διατάξεις δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση, η εταιρεία ΣΤ έκρινε ότι δεν μπορεί να ζητηθεί καμία ανάκτηση σε αυτή την περίπτωση για λόγους ασφάλειας δικαίου και προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Finally, referring to previous Commission decisions, some of which had considered similar tax arrangements not to constitute State aid, Company F considered that no recovery should be requested in this case because of legal certainty and the protection of legitimate expectations.
Παρατηρήσεις από την εταιρεία Ζ
Comments from Company G
Στις επιστολές της με ημερομηνία 1 Δεκεμβρίου 2008 και 25 Μαΐου 2009, η εταιρεία Ζ εξέφρασε την έκπληξή της για την κίνηση διαδικασίας έρευνας διότι είχε δείξει εμπιστοσύνη στη νομιμότητα του φορολογικού συστήματος του Λιχτενστάιν για περισσότερα από δέκα έτη και μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι οι κανόνες που ίσχυαν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνιστούν κρατική ενίσχυση.
In letters dated 1 December 2008 and 25 May 2009, Company G expressed its surprise at the investigation given that it had trusted the legality of the Liechtenstein tax system for more than 10 years, and that to date there had been no indications that the rules applicable to captive insurance companies could be State aid.
Κατά την άποψή της, μια επιχείρηση δεν μπορεί να καλείται να επαληθεύει εάν νομοθεσία που βρίσκεται σε ισχύ επί μία δεκαετία είχε κοινοποιηθεί στην Αρχή.
In its opinion, an undertaking cannot be expected to verify whether legislation in place for more than 10 years had been notified to the Authority.
Επίσης, στις επιστολές της η εταιρεία αναφέρει ότι η αναδρομική καταβολή φόρων είναι αμφισβητήσιμη από νομικής άποψης και αντιπαραγωγική από οικονομικής, ιδίως στο πλαίσιο της τρέχουσας χρηματοοικονομικής κρίσης.
Moreover, the retroactive payment of taxes, it said, is questionable from a legal perspective and counterproductive from an economic point of view, in particular in the context of the current financial crisis.
H εταιρεία Ζ αναφέρθηκε επίσης στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου.
Company G referred also to the principles of legitimate expectations and legal certainty.
Παρατηρήσεις από την εταιρεία Η
Comments from Company H
Στις επιστολές της 17ης Οκτωβρίου 2008 και 27ης Μαΐου 2009, η εταιρεία Η εξέφρασε την ανησυχία της για το ενδεχόμενο η ευνοϊκή φορολογική νομοθεσία για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης στο Λιχτενστάιν να θεωρηθεί ασύμβατη κρατική ενίσχυση.
In letters dated 17 October 2008 and 27 May 2009, Company H expressed its concern that the tax legislation in favour of captive insurance companies in Liechtenstein could be considered incompatible State aid.
Η εταιρεία δήλωσε ότι είχε εμπιστευτεί τη νομιμότητα της νομοθεσίας που ήταν σε ισχύ για περισσότερα από 10 έτη και δεν θα ήταν ρεαλιστικό να της ζητηθεί να διασφαλίσει ότι συμμορφώνεται με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
The company stated that it had trusted the legality of the legislation in place for more than 10 years, and it would not be realistic to require it to ensure that it is compliant with the State aid rules of the EEA Agreement.
Η ανάκτηση φόρων θα αντέβαινε στις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου, καθώς και στην αρχή της ίσης μεταχείρισης εντός του ΕΟΧ, τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τη χορήγηση εκατομμυρίων ευρώ ως κρατική ενίσχυση για την αντιμετώπιση της χρηματοοικονομικής κρίσης.
Recovery of taxes would violate the principles of legitimate expectations and legal certainty, and would contravene the principle of equal treatment within the EEA at time in which the European Commission has allowed millions of euro of State aid to alleviate the financial crisis.
Παρατηρήσεις από την εταιρεία Θ
Comments from Company I
Η εταιρεία Θ εξέφρασε την ανησυχία της για το ενδεχόμενο η φορολογία των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης στο Λιχτενστάιν να θεωρηθεί ασύμβατη κρατική ενίσχυση και υπογράμμισε την εμπιστοσύνη που επιδεικνύει στη νομοθεσία που ισχύει στο Λιχτενστάιν επί μία δεκαετία.
Company I communicated its concern that the taxation of captive insurance companies in Liechtenstein may constitute incompatible State aid, and stressed its trust in the legislation applicable in Liechtenstein for 10 years.
Αυτό κατά τη γνώμη της δικαιολογεί την εφαρμογή των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου όσον αφορά την ανάκτηση.
This, in its opinion, justified the application of legitimate expectations and legal certainty in the context of recovery.
Παρατηρήσεις από την εταιρεία Ι
Comments from Company J
Η εταιρεία Ι εξέθεσε τον προβληματισμό της σχετικά με την πιθανή ασυμβατότητα της φορολογίας του Λιχτενστάιν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων στις επιστολές της 13ης Νοεμβρίου 2008 και 20ής Απριλίου 2009.
Company J presented its concerns regarding the possible incompatibility of the Liechtenstein taxation for captive insurance companies with the State aid rules in letters dated 13 November 2008 and 20 April 2009.
Η εταιρεία Ι υποστήριξε ότι οι ειδικές διατάξεις για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης στο νέο νομοθέτημα Φερεγγυότητα ΙΙ είναι μια ένδειξη ότι οι εξαρτημένες εταιρείες δεν δραστηριοποιούνται στην ίδια αγορά —και δεν υπόκεινται στους ίδιους ρυθμιστικούς μηχανισμούς— με τις άλλες ασφαλιστικές εταιρείες.
Company J argued that special provisions for captive insurance companies in new Solvency II legislation are an indication that captives are not active on the same market, and are not subject to the same regulatory mechanisms, as other insurance companies.
Η εταιρεία Ι υποστήριξε επίσης ότι οποιαδήποτε επιχείρηση δύναται να ιδρύσει μια εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης και άρα το μέτρο δεν είναι επιλεκτικό.
Company J also argued that any undertaking can establish a captive insurance company and in consequence the measure is not selective.
Η εταιρεία ήταν της άποψης ότι η φορολόγηση εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης συλλήβδην βάσει των καθαρών τους κερδών θα οδηγούσε σε άνιση μεταχείριση των επιχειρήσεων.
The company was of the view that taxing captive insurance companies ‘across the board’ on their net earnings would lead to unequal treatment of undertakings.
Οι εξαρτημένες εταιρείες, κατά τη γνώμη της εν λόγω εταιρείας, είναι ένα μέσο αυτό-ασφάλισης και πρέπει να φορολογούνται μόνο για το εισόδημά τους από ασφαλιστικούς κλάδους που υπόκεινται σε νομική υποχρέωση ασφάλισης στη χώρα του ασφαλιστικού οργανισμού.
Captives, the company argued, are an instrument of self insurance and should only be taxed on their income from insurance branches liable for a legal insurance obligation in the country of the insurer.
Σε αντίθετη περίπτωση επισημαίνεται ότι οι επιχειρήσεις που συστήνουν μια εξαρτημένη εταιρεία θα βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση από φορολογικής άποψης σε σχέση με αυτές που δεν διαθέτουν εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης και επιλέγουν να μην ασφαλίσουν κινδύνους οι οποίοι δεν απαιτείται να ασφαλιστούν από τον νόμο.
Otherwise, it was said, undertakings that create a captive will be worse off from a tax point of view than those that do not have a captive insurance company, and choose not to insure risks which do not have to be insured by law.
Οι εξαρτημένες εταιρείες συνάπτουν ασφαλιστήρια συμβόλαια για κινδύνους για τους οποίους δεν υφίσταται αγορά και το εισόδημα από αυτές τις δραστηριότητες δεν πρέπει κατά συνέπεια να φορολογείται.
Captives take insurance policies for risks for which there is no market and income from these activities should, therefore, not be taxed.
Η εταιρεία υποστήριξε ότι θα αντέκειτο στην αρχή της ασφάλειας δικαίου η απαίτηση από μια επιχείρηση να αμφισβητεί νομοθεσία βάσει της οποίας ενεργεί επί 10 και πλέον έτη.
The company argued that it would contradict the principle of legal certainty to expect an undertaking to question legislation that had applied for more than 10 years.
Δήλωσε ότι δικαίως εμπιστεύτηκε τη νομιμότητα των φορολογικών μέτρων και ισχυρίστηκε ότι αν η Αρχή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τίθεται θέμα κρατικής ενίσχυσης, τα μέτρα πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελούν υφιστάμενο μέτρο ενίσχυσης, ειδάλλως η ανάκτηση θα αντέβαινε σε θεμελιώδεις αρχές του δικαίου.
It stated that it had legitimately trusted the legality of the tax measures and contended that should the Authority come to the conclusion that State aid is involved, the measures qualify as existing aid, or (alternatively) recovery would contravene fundamental principles of law.
Τέλος, η εταιρεία Ι αναφέρθηκε στην οικονομική κρίση και το γεγονός ότι αυτή έχει επηρεάσει την αντιμετώπιση της κρατικής ενίσχυσης.
Finally, Company J referred to the financial crisis and how it has had an impact on the assessment of State aid.
Κατά την άποψή της, πολλά από τα μέτρα που υιοθετήθηκαν από διάφορα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα έχουν προσωρινό χαρακτήρα, αλλά θα γίνουν μόνιμα.
In its view, many of the measures adopted by several Member States of the European Union will not have a temporary character but will become permanent.
Με αυτά τα δεδομένα, η εταιρεία Ι ανέμενε ότι η Αρχή δεν θα ζητήσει την τροποποίηση της φορολογικής νομοθεσίας του Λιχτενστάιν που εφαρμόζεται στις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης.
Against this background, Company J expected that the Authority will not request the amendment of the Liechtenstein tax legislation applicable to captives.
Παρατηρήσεις από την εταιρεία Κ
Comments from Company K
Υποστήριξε ότι τυχόν διαταγή επιστροφής ενισχύσεων θα αντέβαινε στην αρχή της ασφάλειας δικαίου (επισημαίνοντας ότι η νομοθεσία του Λιχτενστάιν προβλέπει προθεσμία 5 ετών για την έγερση αντιρρήσεων αναφορικά με φορολογικές υποχρεώσεις).
It argued that any order to repay aid would contravene the principle of legal certainty (pointing out that Liechtenstein law has a limitation period of five years for challenging tax liabilities).
Η εταιρεία K εξήγησε την ιστορία ίδρυσης της εταιρείας, η οποία θα απαλλασσόταν από τη φορολογία στην Ελβετία, και η οποία ασφαλίζει αποκλειστικά κινδύνους στο εσωτερικό του ομίλου της εταιρείας Κ. Δεν είναι κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ασφαλίζει επίσης κινδύνους που δεν καλύπτονται ή δεν καλύπτονται πλήρως στην ασφαλιστική αγορά και τα ασφάλιστρά της υπολογίζονται βάσει των ιστορικών επιπέδων/περιπτώσεων αποζημίωσης.
Company K explained the history of the foundation of the company, which would be tax exempted in Switzerland and only insures risks within the Company K group. It is not profit making, it insures also risks that are not or not fully covered in the insurance market and its premiums are calculated on the basis of the claims history/experience.
Αν η Αρχή καταλήξει στο συμπέρασμα ότι χορηγήθηκε ασύμβατη κρατική ενίσχυση, η εταιρεία Κ φρονεί ότι τυχόν ανάκτηση θα αντέβαινε στις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της ομοιογένειας του δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
Should the Authority conclude that incompatible State aid was granted, the Company K considers that a recovery would violate the principles of legal certainty, homogeneity and legitimate expectations.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΛΙΧΤΕΝΣΤΑΪΝ
COMMENTS BY THE LIECHTENSTEIN AUTHORITIES
Σε επιστολή με ημερομηνία 25 Νοεμβρίου 2008, οι αρχές του Λιχτενστάιν αναφέρθηκαν στην εξέλιξη της αντιμετώπισης της έννοιας της κρατικής ενίσχυσης στο πλαίσιο της φορολογίας επιχειρήσεων από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων το 1998, και στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις αρχές της δεκαετίας του 2000 [π.χ. σχετικά με τα κέντρα συντονισμού που είναι εγκατεστημένα στο Βέλγιο [15]].Οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστήριξαν ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν δραστηριοποιούνται στην ανοικτή αγορά διότι οι δραστηριότητες τους περιορίζονται τη διαχείριση των ενδοομιλικών κινδύνων, δηλαδή των κινδύνων του επιχειρηματικού ομίλου στον οποίο ανήκουν και οι ίδιες.
In a letter dated 25 November 2008, the Liechtenstein authorities referred to the evolution of the assessment of State aid in the context of business taxation from the beginning of the 1980s to the issue of a notice on the application of the State aid rules to direct business taxation in 1998, and to the European Commission’s decisions in the early 2000s (for example on the Belgian coordination centres [15]).The Liechtenstein authorities argued that captive insurance companies are not active on an open market as their activities are limited to managing intra-group risks, i.e. the risks of its own corporate group.
Τυχόν εισόδημα που παράγεται από την εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης μέσω συναλλαγών εντός του ομίλου δεν είναι το σύνηθες εισόδημα που θα έπρεπε να υπόκειται σε φορολογία εισοδήματος διότι η διαχείριση των ίδιων περιουσιακών στοιχείων δεν συνιστά εμπορική δραστηριότητα υποκείμενη σε φορολογία.
Any income generated by the captive insurance through transactions within the group is not ordinary income that should be subject to income taxation, as the administration of own assets does not constitute a commercial activity subject to taxation.
Κατά την άποψή του, μια οντότητα η οποία δεν ασκεί τη δραστηριότητά της στην αγορά, ανταγωνιζόμενη άλλες οντότητες δραστηριοποιούμενες στην εν λόγω αγορά δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι διεξάγει οικονομική δραστηριότητα ως επιχείρηση [16].
In their view, an entity that does not exercise its activity on a market in competition with other market players cannot be considered as engaging in economic activity as an undertaking [16].
Ακόμη και αν επρόκειτο να παράσχουν υπηρεσίες στην «ελεύθερη» αγορά, το σύστημα του Λιχτενστάιν διασφαλίζει ότι σε αυτές τις δραστηριότητες της ελεύθερης αγοράς θα επιβάλλονταν οι κανονικοί φορολογικοί συντελεστές.
Even if they were to provide services on the ‘free’ market, the Liechtenstein system ensures that the regular tax rates apply to these free market activities.
Κατά τη γνώμη των αρχών του Λιχτενστάιν, οι εν λόγω εταιρείες πρέπει να θεωρούνται «επιχειρήσεις» μόνο όταν δραστηριοποιούνται σε τέτοιες «ελεύθερες» δραστηριότητες.
In the opinion of the Liechtenstein authorities, it is only to the extent that the companies engage in those ‘free’ activities that they should qualify as undertakings.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστήριξαν ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης (π.χ. οι εταιρείες αντασφάλισης) ανήκουν σε διαφορετική αγορά από αυτή της πρωτογενούς ασφάλισης λόγω της κατανομής του κινδύνου εντός ενός ομίλου, του διαφορετικού ρυθμιστικού πλαισίου και της διαχειριστικής λειτουργίας που αναλαμβάνουν οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης εντός του ομίλου στον οποίο ανήκουν.
The Liechtenstein authorities argued that captive insurance companies (like reinsurance companies) constitute a separate market from direct insurance due to the risk allocation within a group, the different regulatory framework, and the management function captives undertake within the group to which they belong.
Οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης ασφαλίζουν αποκλειστικά και μόνο τους κινδύνους του ομίλου τους (για τους οποίους δεν υφίσταται αγορά ή το κόστος θα ήταν πολύ υψηλό) και όχι κινδύνους τρίτων.
Captive insurance companies only insure their own group’s risks (where there is no market or where costs are too high) and not the risks of third parties.
Όσον αφορά την επιλεκτικότητα, παραπέμποντας στο σύστημα εξαρτημένης ασφάλισης στα νησιά Åland και στο καθεστώς συμμετοχών σε ιρλανδική εταιρεία, οι αρχές του Λιχτενστάιν δήλωσαν ότι το φορολογικό καθεστώς που ισχύει για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν είναι κατ’ ουσίαν επιλεκτικό.
As far as selectivity is concerned, with reference to the Åland captive insurance system and the Irish Company Holding Regime, the Liechtenstein authorities submitted that the tax regime applicable to captive insurance companies is not materially selective.
Και αυτό διότι οι όροι για τις εν λόγω εταιρείες είναι οριζόντιας φύσης και θα μπορούσαν να εκπληρωθούν από οποιαδήποτε επιχείρηση, δηλαδή, δεν απαιτείται μια επιχείρηση να διαθέτει συγκεκριμένη οικονομική ισχύ προκειμένου να ιδρύσει μια εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης και άρα, η εφαρμογή καλύπτει όλα τα είδη εταιρειών.
This is because the conditions for these companies are horizontal in nature and could be achieved by any undertaking, i.e. no specific economic strength is required from undertakings to set up a captive insurance company and it, therefore, applies to all sorts of companies.
Σε αυτή τη βάση, οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο, ανεξαρτήτως του τομέα όπου δραστηριοποιείται ή του μεγέθους της δραστηριότητάς του θα μπορούσε να κριθεί επιλέξιμο για τη φορολογική αυτή ελάφρυνση μέσω της κατοχής μιας εταιρείας εξαρτημένης ασφάλισης.
On that basis any legal person, irrespective of the sector of activity or size of operations, could qualify for the tax reduction through ownership of a captive insurance company.
Βασιζόμενες στη νομολογία της υπόθεσης Gil Insurance [17], οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστήριξαν εξάλλου ότι τα μέτρα δικαιολογούνται από τη φύση και τη γενικότερη δομή του φορολογικού συστήματος, προβάλλοντας τα κάτωθι επιχειρήματα: «Αυτό που έχει σημασία είναι εάν η θεωρούμενη ως εξαίρεση συνάδει στην ουσία με την εσωτερική λογική του μέτρου. […] Ένα φορολογικό μέτρο εφαρμόζεται επιλεκτικά μόνο όταν εισάγει μία αδικαιολόγητη διάκριση μεταξύ καταστάσεων συγκρίσιμων από νομική άποψη και εκ των πραγμάτων υπό το πρίσμα των στόχων που έχει θέσει το φορολογικό σύστημα.» Σύμφωνα με τη νομοθεσία του Λιχτενστάιν, οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης μπορούν να θεωρηθούν ασφαλιστικές οντότητες περιορισμένου σκοπού που ιδρύονται με αποκλειστικό στόχο τη χρηματοδότηση των κινδύνων που απορρέουν από τον επιχειρηματικό όμιλο στον οποίο ανήκουν:
In line with the Gil Insurance [17] case-law, the Liechtenstein authorities argued in the alternative that the measures are justified by the nature and general scheme of the tax system, arguing that: ‘What matters is whether the apparent exception is actually in line with the internal logic of the measure. […] A tax measure is specific only if it unreasonably discriminates between situations being legally and factually comparable in the light of objectives set by the tax system.’ Under Liechtenstein law, captive insurances may be defined as a limited-purpose insurance entity established with the specific objective of financing risks emanating from their corporate group: ‘Hence, it is an in-house self-insurance vehicle. The captive insurance is made out of the own means of its corporate groups. Hence, the captive insurance follows the principle that the coverage of liabilities out of own means should be treated differently for tax purposes.’
«Κατά συνέπεια, πρόκειται για ένα εσωτερικό όχημα αυτασφάλισης. Η εξαρτημένη ασφάλιση παρέχεται από τα μέσα που διαθέτει ο ίδιος ο όμιλος. Άρα, η εξαρτημένη ασφάλιση βασίζεται στην αρχή ότι η κάλυψη των υποχρεώσεων από ίδια μέσα πρέπει να τυγχάνει διαφορετικής φορολογικής αντιμετώπισης».
Furthermore, the Liechtenstein authorities highlighted the different treatment of captive insurance companies in comparison with conventional insurance companies by reference to Community/EEA law examples under the reinsurance directive and the Solvency II directive.
Επίσης, οι αρχές του Λιχτενστάιν τόνισαν τη διαφορετική αντιμετώπιση των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης σε σύγκριση με τις συμβατικές ασφαλιστικές εταιρείες παραπέμποντας σε παραδείγματα της νομοθεσίας της Κοινότητας/του ΕΟΧ στο πλαίσιο της οδηγίας για την αντασφάλιση και την οδηγία Φερεγγυότητα ΙΙ.
These, it is said, take note of the specific nature of captive insurance and reinsurance undertakings.
Σε αυτές τις οδηγίες, όπως αναφέρεται, λαμβάνεται υπόψη η επιλεκτική φύση των επιχειρήσεων εξαρτημένης ασφάλισης και αντασφάλισης. Υποστήριξαν ότι αναγνωρίζεται ότι εφόσον οι εν λόγω επιχειρήσεις καλύπτουν μόνο κινδύνους που σχετίζονται με το βιομηχανικό ή εμπορικό όμιλο στον οποίο ανήκουν, λαμβάνεται υπόψη η εξειδικευμένη (και διαφορετική) θέση τους.
They argued that it is acknowledged that as those undertakings cover only risks associated with the industrial or commercial group to which they belong, account is taken of their specific (and different) position.
Τέλος, (σε άλλη περίπτωση), οι αρχές του Λιχτενστάιν έκριναν ότι ο νόμος περί φορολογίας του 1997 συνιστά υφιστάμενο μέτρο ενίσχυσης διότι την εποχή που τέθηκε σε ισχύ δεν αποτελούσε ενίσχυση αλλά μετατράπηκε σε ενίσχυση στην πορεία λόγω της εξέλιξης νομοθεσίας για τον ΕΟΧ.
Finally (in the alternative), the Liechtenstein authorities considered that the 1997 Tax Act constitutes existing aid because at the time it was put into effect it did not constitute an aid, but subsequently became aid due to the evolution of EEA law.
Αν η Αρχή θεωρήσει τα μέτρα νέα ενίσχυση, υποστήριξαν ότι υπάρχουν επαρκείς λόγοι για τη μη ανάκτηση της ενίσχυσης.
If the Authority characterises the measures as new aid, they argued that there are sufficient grounds for not recovering the aid.