natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο λόγος είναι διττός:
This is for two reasons.
Πρώτον, η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που απορρέει από την προσέγγιση που ακολούθησε η Επιτροπή στις αποφάσεις της που σχετίζονται με τα φορολογικά κίνητρα για τα ενδοομιλικά Finance & Treasury Centres (FTC) στη Γαλλία και τα φορολογικά κίνητρα για τις διεθνείς χρηματοοικονομικές δραστηριότητες στις Κάτω Χώρες.
The first is legitimate expectations based on a reliance on the approach taken by the Commission in its decisions relating to the tax incentives for intra-group financial treasury centres in France and the tax incentives for international financial activities in the Netherlands.
Δεύτερον, η ασφάλεια δικαίου, καθώς, όταν το Λιχτενστάιν εντάχθηκε στον ΕΟΧ το 1995, πρακτική της Επιτροπής στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων (που αποτελεί μέρος του κοινοτικού κεκτημένου) ήταν η φορολογία των ενδοομιλικών δραστηριοτήτων να μην θεωρείται ζήτημα που άπτεται των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων.
The second is legal certainty, since at the time Liechtenstein joined the EEA in 1995, the Commission’s State aid practice (which is part of the acquis communautaire) did not consider taxation of intra-group activities to be a matter subject to the State aid rules.
Σχόλια επί των παρατηρήσεων τρίτων
Comments on third party submissions
Οι αρχές του Λιχτενστάιν τόνισαν ότι όλες σχεδόν οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης που λειτουργούν στο Λιχτενστάιν υπέβαλαν παρατηρήσεις κατά την επίσημη διαδικασία έρευνας, γεγονός που καταδεικνύει τη βαρύτητα του ζητήματος.
The Liechtenstein authorities stressed that nearly all captive insurance companies operating in Liechtenstein submitted comments during the formal investigation, reflecting the importance of the issue.
Τόνισαν ότι η απόφαση να κινηθεί επίσημη διαδικασία έρευνας αποτέλεσε έκπληξη για τις εταιρείες διότι το φορολογικό καθεστώς του Λιχτενστάιν είχε υιοθετηθεί πριν από δέκα και πλέον έτη.
They emphasised that the decision to open a formal investigation came as a surprise to the companies since Liechtenstein’s tax regime had been adopted more than 10 years ago.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν, συμφωνώντας με τις παρατηρήσεις των τρίτων, υποστήριξαν τα εξής:
Agreeing with the comments submitted by third parties, the Liechtenstein authorities argued that:
Οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν συνιστούν επιχειρήσεις
Captives do not qualify as undertakings
Οι αρχές του Λιχτενστάιν θεώρησαν ότι οι παρατηρήσεις που υπέβαλε η εταιρεία Β παρείχαν μια ικανοποιητική επισκόπηση των δραστηριοτήτων εξαρτημένης ασφάλισης.
The Liechtenstein authorities considered that the comments submitted by Company B provided a good overview of captive insurance operations.
Συμφωνούν ειδικότερα ότι δεν υπάρχει «ρευστή ασφαλιστική αγορά» για όλες τις δραστηριότητες των εξαρτημένων εταιρειών.
They agree, in particular, that there is no ‘liquid insurance market’ for all of the activities of captives.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι αρχές του Λιχτενστάιν παρέπεμψαν σε ένα έγγραφο της Διεθνούς Ένωσης Εποπτικών Αρχών Ασφαλίσεων (International Association of Insurance Supervisors – IAIS) όπου αναφέρεται ότι:
In this context the Liechtenstein authorities referred to an International Association of Insurance Supervisors (IAIS) Captive Issues Paper stating that:
«Ορισμένοι τύποι κινδύνων όπως κίνδυνοι ευθύνης για ευαίσθητα προϊόντα, περιβαλλοντική καταστροφή, φαρμακευτική ευθύνη, και επιλεγμένα είδη επαγγελματικής ευθύνης, ανεξαρτήτως του ιστορικού ασφαλιστικών απαιτήσεων, είναι συχνά εξαιρετικά δύσκολο ή και αδύνατον να διατεθούν στις παραδοσιακές αγορές. Εναλλακτικά, απαιτούν είτε πολύ υψηλά ασφάλιστρα είτε απαράδεκτους όρους και προϋποθέσεις ακόμη και αν το ασφαλιζόμενο μέρος έχει ικανοποιητικό ιστορικό ασφαλιστικών απαιτήσεων.»
‘Certain types of risk such as sensitive product liability risks, environmental impairment, pharmaceutical liability and selected professional indemnity, regardless of the claims history, are frequently either extremely difficult or even impossible to place in traditional markets. Alternatively they demand either high premiums or unacceptable terms and conditions even though the insured may have an acceptable claims history.’
Οι αρχές του Λιχτενστάιν επανέλαβαν ότι όλες οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης που εδρεύουν στο Λιχτενστάιν περιορίζονται στη διαχείριση ενδοομιλικών κινδύνων μόνον.
The Liechtenstein authorities reiterated that all captives established in Liechtenstein are confined to managing intra-group risks only.
Επίσης, οι κίνδυνοι που ασφαλίζονται από τις εξαρτημένες ασφαλιστικές συχνά δεν μπορούν να μεταβιβαστούν σε άλλες, μη εξαρτημένες ασφαλιστικές εταιρείες.
Further, the risks insured by captives are often not transferable to other commercial insurers.
Οι εξαρτημένες ασφαλιστικές εταιρείες έχουν τη δυνατότητα να καλύπτουν κινδύνους για τους οποίους η παραδοσιακή αγορά ασφαλειών δεν παρέχει οικονομικά βιώσιμες λύσεις.
Captives are therefore in a position to cover risks for which the traditional insurance market does not offer economically viable solutions.
Επιπλέον, οι εξαρτημένες ασφαλιστικές διαφέρουν σημαντικά από τις μη εξαρτημένες εταιρείες πρωτογενούς ασφάλισης, διότι οι δεύτερες ασφαλίζουν πολλά είδη κινδύνων και άρα διαθέτουν ποικιλία κινδύνων για την εξισορρόπηση των ασφαλιστικών απαιτήσεων.
In addition, captives differ considerably from direct insurance companies as the latter insure many sorts of risks and therefore hold a risk pool to balance claims.
Αντίθετα, μια εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης ασφαλίζει μόνον τους κινδύνους των εταιρειών του ομίλου της και άρα δεν μπορεί να εξισορροπήσει αυτούς τους κινδύνους.
A captive on the other hand only insures its own companies’ risks and is not able to balance those risks.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστηρίζουν κατά συνέπεια ότι η αγορά της εξαρτημένης ασφάλισης είναι διακριτή από τις δραστηριότητες της συμβατικής ασφαλιστικής αγοράς και ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν ανταγωνίζονται με τις ασφαλιστικές εταιρείες.
The Liechtenstein authorities argue, therefore, that the captive insurance market is distinct from conventional insurance market operations and that captive insurances do not compete with insurance companies.
Έγινε επίσης αναφορά στη νομολογία του Δικαστηρίου καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι μια οντότητα η οποία δεν ασκεί τη δραστηριότητά της σε μια αγορά «ανταγωνιζόμενη άλλες οντότητες που δραστηριοποιούνται στην εν λόγω αγορά» δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ασκεί οικονομική δραστηριότητα ως επιχείρηση, καθώς και στην απόφαση της αρχής στην υπόθεση της νορβηγικής Διοίκησης Δημόσιου Οδικού Δικτύου η οποία —υποστηρίζεται— δείχνει ότι οι οντότητες που δραστηριοποιούνται μόνο σε ενδοομιλικές δραστηριότητες δεν είναι επιχειρήσεις διότι δεν διεξάγουν οικονομικές δραστηριότητες.
Reference was also made to Court of Justice case-law concluding that an entity which does not exercise its activity on a market ‘in competition with other market players’ cannot be considered as operating an economic activity as an undertaking, and to the Authority’s decision in the Norwegian Road Administration case which — it is argued — shows that entities engaged only in in-house activities are not undertakings as they do not engage in economic activities.
Η φορολογική μεταχείριση των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης συνιστά γενικό μέτρο
The tax treatment of captives constitutes a general measure
Οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστήριξαν ότι η φορολογική μεταχείριση των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης δεν είναι κατ’ ουσία επιλεκτική διότι πρόκειται για μια δυνατότητα που παρέχεται στους πάντες και δεν προϋποθέτει συγκεκριμένη οικονομική ισχύ.
The Liechtenstein authorities argued that the tax treatment of captives is not materially selective as it is an option available to all and does not require a certain economic strength.
Τα φορολογικά μέτρα δεν περιορίζονται σε συγκεκριμένους τομείς, συγκεκριμένα είδη εταιρειών ή συγκεκριμένα μέρη της επικράτειας του Λιχτενστάιν, ούτε υπάρχει κάποιος περιορισμός όσον αφορά τον κύκλο εργασιών, το μέγεθος, τον αριθμό των εργαζομένων ή τυχόν υποχρέωση η εταιρεία να ανήκει σε πολυεθνικό όμιλο.
The tax measures are not limited to certain sectors, certain types of companies, or certain parts of the Liechtenstein territory — there are also no restrictions regarding turnover, size, the number of employees or a necessity to be part of a multinational group.
Υποστηρίζουν συνεπώς ότι οι φορολογικές τους αρχές για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν είναι κατ' ουσία επιλεκτικές.
They argue, therefore, that their tax provisions for captive insurance companies are not materially selective.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν έκαναν επίσης αναφορά στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το φορολογικό καθεστώς των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης στα νησιά Åland, στο καθεστώς συμμετοχών σε ιρλανδική εταιρεία, στη μείωση του φόρου εισοδήματος από ορισμένα άυλα στοιχεία ενεργητικού στην Ισπανία, και στον μειωμένο φόρο επί των εσόδων από ενδοομιλικά δάνεια στις Κάτω Χώρες (Groepsrentebox) [18], προκειμένου να υποστηριχθεί ο ισχυρισμός ότι η φορολογία των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης στο Λιχτενστάιν δεν είναι κατ' ουσία επιλεκτική.
The Liechtenstein authorities referred to the European Commission’s Decisions regarding the Åland Islands captive insurance tax system, the Irish Company Holding Regime, the Spanish reduced tax from intangible assets, and the Dutch reduced tax on revenue from intra-group loans (Groepsrentebox) [18], in order to support the claim that the taxation of captive insurance companies in Liechtenstein is not materially selective.
Η ολλανδική απόφαση ανέφερε τα εξής:
The Dutch decision was quoted as follows:
«Όσον αφορά τις δραστηριότητες χρηματοδότησης χρέους, οι συγγενείς εταιρείες δεν βρίσκονται σε συγκρίσιμη νομική και πραγματική κατάσταση με τις μη συγγενείς εταιρείες. Ο λόγος είναι ότι οι συγγενείς εταιρείες δεν διεξάγουν συναλλαγές απλώς και μόνον εμπορικής φύσης όπως οι μη συγγενείς εταιρείες όταν προσπαθούν να λάβουν ένα δάνειο ή μια χρηματοδότηση με συμμετοχή στο κεφάλαιο στο εσωτερικό του ομίλου. Η μητρική και η θυγατρική εταιρεία έχουν κοινό συμφέρον, κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση μιας εμπορικής συναλλαγής με τρίτο πάροχο χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, όπου κάθε μέρος επιδιώκει να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του εις βάρος του άλλου.»
‘With respect to debt financing activities, related companies are not in a comparable legal and factual situation as unrelated companies. The reason is that related companies are not engaged in a merely commercial transaction, unlike unrelated companies, when they try to obtain loan or equity financing within the group. The parent and the subsidiary share the same interest, which is not the case of a commercial transaction with a third party provider of finance, where each party tries to maximise its profits at the expense of the other.’
Δικαιολόγηση βάσει της φύσης και γενικότερης δομής του συστήματος
Justification by the nature and general scheme of the system
Ακόμη και αν η Αρχή κρίνει ότι τα εν λόγω μέτρα είναι κατ' ουσία επιλεκτικά, οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστηρίζουν ότι είναι σε κάθε περίπτωση δικαιολογημένα από τη φύση και τη γενικότερη δομή του φορολογικού συστήματος του Λιχτενστάιν.
Even if the Authority were to consider the measures at stake to be materially selective, the Liechtenstein authorities argue that they are, in any event, justified by the nature and general scheme of the Liechtenstein tax scheme.
Από αυτή την άποψη, συμφωνούν με τις απόψεις των τρίτων επί του θέματος αυτού.
In doing so, they agree with the views expressed by third parties on this point.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστήριξαν τα επιχειρήματα που αφορούσαν τον προσδιορισμό και την αντιμετώπιση των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης βάσει της οδηγίας της ΕΕ για την αντασφάλιση και την οδηγία Φερεγγυότητα ΙΙ, υποστηρίζοντας ότι η εξαρτημένη ασφάλιση πρέπει να διακρίνεται από την κλασική ασφαλιστική επιχειρηματική δραστηριότητα.
The Liechtenstein authorities supported arguments relating to the definition and treatment of captive insurance companies under the EU Reinsurance and Solvency II Directives, claiming that captive insurance should be distinguished from classical insurance business.
Οι αρχές του Λιχτενστάιν συμφώνησαν ότι δικαιολογείται η διαφορετική αντιμετώπιση των εξαρτημένων εταιρειών δεδομένου του περιορισμένου πεδίου λειτουργίας που διαθέτουν και της αποκλειστικά ενδοομιλικής τους φύσης.
The Liechtenstein authorities agreed that different treatment of the captives is justified given the limited area of operation of captives and their specific intra-group nature.
Καμία νόθευση του ανταγωνισμού και καμία επίπτωση στις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών
No distortion of competition and no effect on trade between Contracting Parties
Οι αρχές του Λιχτενστάιν συμφώνησαν με την εταιρεία A RE ότι οι υπηρεσίες που παρέχονται από τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εμπορικής διάθεσης διότι δεν υπάρχει «λύση της ελεύθερης αγοράς» για ορισμένα είδη κινδύνων.
The Liechtenstein authorities concurred with Company A RE that the services provided by captives are not tradable since there is no ‘free market solution’ available for some risks.
Κατά συνέπεια, τα εν λόγω μέτρα δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό ούτε επηρεάζουν τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Consequently, the measures in question neither distort competition nor affect trade between the Contracting Parties to the EEA Agreement.
Εάν κριθεί ότι υπάρχει ενίσχυση, πρόκειται για υφιστάμενο μέτρο ενίσχυσης
If aid is present it is existing aid
Οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστήριξαν ότι τα εν λόγω μέτρα, εάν πρόκειται να θεωρηθούν κρατική ενίσχυση, πρέπει να θεωρηθούν υφιστάμενη ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 1 του μέρους Ι και του άρθρου 1 στοιχείο β εδάφιο (v) του μέρους ΙΙ του πρωτοκόλλου 3.
The Liechtenstein authorities argued that the measures in question should be regarded as existing aid within the meaning of Article 1(1) of Part I and Article l(b)(v) of Part II of Protocol 3 if they are to be characterised as State aid at all.
Από αυτή την άποψη, συμφωνούν και πάλι με τις απόψεις των τρίτων επί του θέματος αυτού.
In doing so, they again shared the opinion of third parties on that point.
Υποστήριξαν ότι οι εξαρτημένες εταιρείες υπόκεινται σε μειωμένο φόρο κεφαλαίων με συντελεστή 0,1 % από το 1989, προτού θεσπιστεί ειδική νομοθεσία για τις εταιρείες εξαρτημένης ασφάλισης.
They argued that captives have been taxed at a reduced capital tax of 0,1 % since 1989 before any specific legislation was enacted for captive insurance companies.
Επίσης, οι αρχές του Λιχτενστάιν υποστήριξαν τα επιχειρήματα σύμφωνα με τα οποία τα φορολογικά μέτρα μετατράπηκαν σε ενίσχυση ως αποτέλεσμα της εξέλιξης της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Further, the Liechtenstein authorities supported arguments that the tax measures became aid as a result of the evolution of the EEA Agreement.
Συμφωνώντας με την εταιρεία ΣΤ, οι αρχές του Λιχτενστάιν θεώρησαν ότι η εξέλιξη που έλαβε χώρα στα τέλη της δεκαετίας του 1990 συνέβη μετά τα συγκεκριμένα μέτρα που θεσπίστηκαν ειδικά για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης με τον νόμο της 18ης Δεκεμβρίου 1997.
Agreeing with Company F, the Liechtenstein authorities considered that the evolution which took place at the end of the 1990s occurred after the specific measures relating to captive insurance companies were introduced by the Act of 18 December 1997.
Η ανάκτηση της ενίσχυσης θα ήταν ασύμβατη με τις γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου
Recovery of aid would be incompatible with the general principles of Community law
Συμφωνώντας με τις δηλώσεις της εταιρείας Α και της εταιρείας ΣΤ, οι αρχές του Λιχτενστάιν δήλωσαν ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν ήταν δυνατό να έχουν προβλέψει ότι τα μέτρα, όταν θεσπίστηκαν το 1997, ήταν δυνατόν να θεωρηθούν ποτέ κρατική ενίσχυση δεδομένων των ομοιοτήτων μεταξύ της δικής τους θέσης και περιπτώσεων που αφορούσαν ενδοομιλικές δραστηριότητες.
Agreeing with Company A and Company F’s statements, the Liechtenstein authorities submitted that the captives could not have anticipated that the measures, when adopted in 1997, could be State aid given the similarities between their position and cases on intra-group activities.
Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη δηλώνουν ότι δεν υπήρχε καμία ένδειξη τότε ότι κάποιο από τα προκαταρτικά πορίσματα της Αρχής ήταν πιθανά ή προβλέψιμα.
All interested parties claim that there were no indications at the time that any of the Authority’s preliminary findings were likely, or foreseeable.
Σε συμμόρφωση με τις δηλώσεις όλων των ενδιαφερόμενων μερών, οι αρχές του Λιχτενστάιν εξέφρασαν επίσης την άποψη ότι η ανάκτηση θα αντέβαινε στην αρχή της ασφάλειας δικαίου.
In line with the statements of all interested parties, the Liechtenstein authorities also expressed their opinion that recovery would be in contravention of the principle of legal certainty.
Η θεμελιώδης απαίτηση της ασφάλειας δικαίου είναι να διασφαλίζεται ότι η εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ/του ΕΟΧ είναι βέβαιη και προβλέψιμη.
The fundamental requirement of legal certainty is to ensure that the application of European Union/EEA law is certain and foreseeable.
Υποστηρίζεται επίσης ότι αυτή η υποχρέωση πρέπει να επιβάλλεται ακόμη πιο αυστηρά όταν υπάρχουν οικονομικές επιπτώσεις.
It is also argued that this necessity must be enforced all the more strictly where there are financial consequences.
Σημειώθηκε ότι όταν το Λιχτενστάιν υπέγραψε τη συμφωνία για τον ΕΟΧ το 1995, το κοινοτικό κεκτημένο (συμπεριλαμβανομένης της πρακτικής της Επιτροπής σε θέματα κρατικών ενισχύσεων) δεν όριζε τη φορολογία των ενδοομιλικών δραστηριοτήτων ως κρατική ενίσχυση, και δεν υπήρξαν άλλες εξελίξεις στο διάστημα 1995-1997 (όταν θεσπίστηκαν τα μέτρα), που να υποδηλώνουν ότι αυτή η θέση επρόκειτο να αλλάξει.
It is submitted that when Liechtenstein joined the EEA Agreement in 1995 the acquis communautaire (including the Commission’s State aid decision practice) did not designate the taxation of intra-group activities as State aid, and that there were no developments between 1995 and 1997 (when the measures were adopted) to suggest that this position would change.
Τα μέτρα ενίσχυσης πρέπει να παρέχονται από το κράτος ή μέσω κρατικών πόρων.
The aid measures must be granted by the State or through State resources.
Ενώ ο φορολογικός συντελεστής κεφαλαίου στο Λιχτενστάιν είναι αυτή τη στιγμή 0,2 %, οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης υπόκεινται σε μειωμένο συντελεστή 0,1 % (και 0,075 % για κεφάλαιο που υπερβαίνει τα CHF 50 εκατ. ή 0,05 % για κεφάλαιο που υπερβαίνει τα CHF 100 εκατ.).
While the capital tax rate in Liechtenstein is currently set at 0,2 %, captive insurance companies are subject to a reduced rate of 0,1 % (and 0,075 % for capital exceeding CHF 50 million and 0,05 % for capital in excess of CHF 100 million).
Οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης απαλλάσσονται επίσης πλήρως από την πληρωμή φόρου εισοδήματος και φόρου τοκομεριδίων.
Captive insurance companies are also fully exempted from payment of income tax and the coupon tax.
Η παραχώρηση πλήρους ή μερικής απαλλαγής από τον φόρο συνεπάγεται απώλεια φορολογικών εσόδων για το κράτος, η οποία ισοδυναμεί με δαπάνη κρατικών πόρων υπό τη μορφή φορολογικών δαπανών [19].
The granting of a full or partial tax exemption involves a loss of tax revenues for the State which is equivalent to consumption of State resources in the form of fiscal (tax) expenditure [19].
Οι αρχές του Λιχτενστάιν χάνουν έσοδα λόγω της μη πληρωμής φόρου εισοδήματος, λόγω της πληρωμής μειωμένου συντελεστή φόρου κεφαλαίου καθώς επίσης και λόγω της μη πληρωμής φόρου επί τοκομεριδίων.Για αυτούς τους λόγους, η Αρχή θεωρεί ότι οι ειδικοί φορολογικοί κανόνες που ισχύουν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης καλύπτονται από κρατικούς πόρους.
The Liechtenstein authorities forego revenue corresponding to the non-payment of income tax, the payment of a reduced capital tax rate as well as the non-payment of coupon taxes. For these reasons, the Authority considers that the special tax rules applicable to captive insurance companies are granted through State resources.
Κρατική ενίσχυση μπορεί να χορηγηθεί μόνο σε επιχειρήσεις που διεξάγουν οικονομική δραστηριότητα.
State aid can only be granted to undertakings that are engaged in economic activity.
Σύμφωνα με το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η έννοια της επιχείρησης βάσει του άρθρου 87 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 107 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης), το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, περιλαμβάνει «κάθε φορέα που ασκεί οικονομική δραστηριότητα, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος του και του τρόπου χρηματοδοτήσεώς του» [20].
According to the European Court of Justice, the notion of an undertaking within the meaning of Article 87 EC (now Article 107 of the Treaty on the Functioning of the European Union), which corresponds to Article 61(1) of the EEA Agreement, encompasses ‘every entity engaged in an economic activity, regardless of the legal status of the entity and the way in which it is financed’ [20].
Επίσης, όπως προκύπτει από την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου «συνιστά οικονομική δραστηριότητα κάθε δραστηριότητα προσφοράς αγαθών ή υπηρεσιών σε δεδομένη αγορά» [21]. Η παροχή ασφάλισης είναι υπηρεσία, η οποία κατ' αρχήν συνιστά οικονομική δραστηριότητα [22].
The Court has further ‘consistently held that any activity consisting in offering goods or services on a given market is an economic activity’ [21].Providing insurance is a service, which in principle is an economic activity [22].
Οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης παρέχουν ασφαλιστικές υπηρεσίες έναντι ασφαλίστρου σε δεδομένη αγορά.
Captive insurance companies offer insurance services for a premium on a given market.
Το γεγονός ότι οι πελάτες τους περιορίζονται σε επιχειρήσεις του ομίλου στον οποίο ανήκουν και οι ίδιες δεν επηρεάζει αυτό το συμπέρασμα.
The fact that their clients are restricted only to undertakings of the same group to which they belong does not affect this conclusion.
Οι επιχειρήσεις του ομίλου στον οποίο ανήκει η εξαρτημένη ασφαλιστική έχουν επιλέξει να αγοράσουν ασφάλιση από εταιρεία εντός του ομίλου η οποία παρέχει τις εν λόγω υπηρεσίες αντί να απευθυνθούν σε μια τρίτη ασφαλιστική εταιρεία.
The undertakings of the group to which the captive belongs have chosen to purchase insurance from another company within its group which provides such services instead of purchasing from a third party insurance company.
Όπως αναφέρεται στη συνέχεια, η Αρχή είναι συνεπώς της άποψης ότι οι υπηρεσίες που παρέχονται από τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης συνιστούν εναλλακτική λύση έναντι της αγοράς ασφάλισης από τρίτο.
As referred to below, the Authority is of the view, therefore, that the services provided by captive insurers are an alternative to purchasing insurance from a third party.
Το γεγονός ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης καλύπτουν τη ζήτηση για ασφάλιση ορισμένων επιχειρήσεων είναι αρκετό για να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην αγορά.
The fact that captive insurance companies supply demand for insurance from certain undertakings is sufficient to conclude that they offer their services on the market.
Ιδρύοντας μια εταιρεία εξαρτημένης ασφάλισης, η ασφάλιση των εν λόγω κινδύνων είναι «εξαρτημένη» από μία εταιρεία του ομίλου, που σημαίνει ότι καμία από τις άλλες ασφαλιστικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην αγορά δεν θα μπορέσει να ανταγωνιστεί για την ασφάλιση των κινδύνων του ομίλου.
By establishing a captive, the insurance of these risks is ‘captive’ to one company of the group, which means that none of the other insurance companies active in the market will be able to compete for the insurance of the risks of the group.
Η ασφάλιση αυτών των κινδύνων θα ανατίθετο κανονικά σε κάποια εμπορική (μη εξαρτημένη) ασφαλιστική εταιρεία αλλά αντ’ αυτού η υπηρεσία παρέχεται από την εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης που έχει ιδρύσει ο ίδιος ο όμιλος.
The insurance of these risks would normally be undertaken by choosing another commercial provider but here the service is provided by the captive insurance company formed by the group instead.
Μια εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης συστήνεται ως διακριτή νομική οντότητα στο Λιχτενστάιν και δομείται όπως κάθε άλλη εταιρεία.
A captive insurance company is established as a separate legal entity in Liechtenstein and set up like any other company.