natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η εταιρεία Α υποστήριξε ότι τα φορολογικά μέτρα δεν εμπεριέχουν κρατική ενίσχυση για τους ακόλουθους λόγους:
Company A argued that the tax measures do not involve State aid for the following reasons:
η εταιρεία της που δραστηριοποιείται στον τομέα που καλύπτει τις εξαρτημένες εταιρείες δεν συνιστά επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ επειδή δεν δραστηριοποιείται σε ανοικτή αγορά [7] και επειδή οι δραστηριότητες εξαρτημένης αντασφάλισης είναι διακριτές από άλλες δραστηριότητες της ανοικτής αγοράς, δεδομένου ότι οι κίνδυνοι που καλύπτουν ή είναι αδύνατο να ασφαλιστούν ή θα μπορούσαν να ασφαλιστούν μόνο με απαγορευτικά ασφάλιστρα,η φορολογική μεταχείριση των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης στο Λιχτενστάιν είναι γενικό μέτρο διότι η σύσταση μιας τέτοιας εταιρείας δεν απαιτεί συγκεκριμένο οικονομικό μέγεθος και ισχύει για όλες τις εταιρικές μορφές, βλέπε ομοιότητες με αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το καθεστώς συμμετοχών σε μια ιρλανδική εταιρεία [8] και τη μείωση του φόρου εισοδήματος από ορισμένα άυλα στοιχεία ενεργητικού στην Ισπανία [9],σε άλλη περίπτωση, η εταιρεία Α υποστήριξε ότι αν το μέτρο θεωρηθεί επιλεκτικό, μπορεί και πάλι να δικαιολογηθεί από τη φύση και τη λογική του φορολογικού καθεστώτος του Λιχτενστάιν καθώς οι εξαρτημένες εταιρείες αντασφάλισης και οι εταιρείες αντασφάλισης ανοικτής αγοράς ανήκουν σε διαφορετικές σφαίρες από νομικής και πραγματικής άποψης· άρα δικαίως προβλέπεται διαφορετική (ευνοϊκότερη) φορολογική μεταχείριση αν οι δραστηριότητες περιορίζονται σε ένα όμιλο εταιρειών και,
its captive insurance company is not an undertaking within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement as it does not operate on an open market [7] and because captive reinsurance operations are distinct from other open market operations as risks covered by the captive are either uninsurable or could be insured only with a prohibitive premium,the tax treatment of captives in Liechtenstein is a general measure as forming a captive does not require a certain economic strength and applies to all forms of company, citing similarities with decisions of the European Commission concerning an Irish Company Holding Regime [8] and a Spanish scheme reducing tax on revenue from certain intangible assets [9],in the alternative Company A argued that if the measure is selective it is nevertheless justified by the nature and logic of the Liechtenstein tax regime as captive reinsurance companies and open market reinsurance companies are in a different legal and factual position; and a differential (lower) tax treatment is merited if the activities are confined within a group of companies, and
οι εξαρτημένες εταιρείες αντασφάλισης δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό ούτε επηρεάζουν το εμπόριο εντός του ΕΟΧ διότι μια εξαρτημένη ασφαλιστική δεν ανταγωνίζεται για το μερίδιο της αγοράς της και οι υπηρεσίες που παρέχει δεν είναι εμπορεύσιμες.
captive reinsurance companies neither distort competition nor affect trade within the EEA as the captive does not compete for market share and the services it provides are not tradable.
Η εταιρεία Α υποστήριξε επίσης ότι τα φορολογικά μέτρα του Λιχτενστάιν για τις εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης, τα οποία θεσπίστηκαν το 1997, είναι προγενέστερα τυχόν διαμόρφωσης από την Αρχή ή την Ευρωπαϊκή Επιτροπή της γνώμης ότι ανάλογη φορολογία σε ενδοομιλικές δραστηριότητες θα ήταν δυνατό να συνεπάγεται κρατικές ενισχύσεις.
Company A also argued that the Liechtenstein tax measures on captive insurance companies, introduced in 1997, preceded the evolution of any assessment by the Authority or European Commission that such taxation on intra-group activities could involve State aid.
Σε άλλη περίπτωση, υποστηρίζεται ότι λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ασφάλειας δικαίου, η Αρχή δεν θα πρέπει να διατάξει την ανάκτηση των χρημάτων αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι χορηγήθηκε κρατική ενίσχυση.
In the alternative, it argued that in light of the principles of legitimate expectations and legal certainty, the Authority should not order recovery if it concludes that State aid has been granted.
Στη δεύτερη επιστολή της, η εταιρεία Α ανέπτυξε περαιτέρω τον ισχυρισμό της ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν βρίσκονται από νομικής και πραγματικής άποψης σε παρόμοια θέση με τις ασφαλιστικές εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες σε εταιρείες που δεν σχετίζονται μεταξύ τους, και άρα δικαιολογείται η διαφορετική φορολογική μεταχείριση· παρέπεμψαν σχετικά στην απόφαση της Επιτροπής σχετικά με το καθεστώς Groepsrentebox των Κάτω Χωρών [10].3.2.
In its second submission, Company A expanded upon its contention that captive insurance companies are not in a legally and factually comparable position to that of insurance companies providing services to unrelated companies, and that a differential tax treatment is justified, by making reference to the Commission’s decision concerning the Dutch Groepsrentebox scheme [10].3.2.
Παρατηρήσεις από την εταιρεία Β
Comments from Company B
Η εταιρεία Β είναι μια εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης με έδρα το Λιχτενστάιν που δεν χρησιμοποιεί ασφαλιστικούς πράκτορες και ανήκει στην εταιρεία Γ. Η εταιρεία Γ δεν χρησιμοποιεί μόνο τη συγκεκριμένη εξαρτημένη εταιρεία, αλλά προμηθεύεται ασφάλιση και αντασφάλιση και στη διεθνή αγορά.
Company B is a Liechtenstein based direct writing captive insurance company owned by Company C. Company C makes use not only of its captive, but also purchases both insurance and reinsurance on the international markets.
Τόνισε, ωστόσο, ότι δεν δύναται να ασφαλίσει το σύνολο των κινδύνων της, είτε επειδή δεν διατίθεται τέτοια ασφαλιστική κάλυψη είτε γιατί δεν είναι οικονομικά αποδοτική.
It stressed, however, that it is unable to insure all of its risks either because such insurance cover is not available or because it is not financially efficient.
Η εταιρεία Β ιδρύθηκε στο Λιχτενστάιν το 2004 ως αντίδραση στις δυσάρεστες εξελίξεις που σημειώθηκαν στην ασφαλιστική αγορά μετά το 2001, όταν οι μη εξαρτημένοι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί οργανισμοί άρχισαν να ζητούν υψηλότερα ποσοστά μη αντασφαλισμένων κινδύνων, μείωσαν τη δυναμικότητά τους και άρχισαν να πωλούν ασφάλιση και αντασφάλιση σε υψηλότερες τιμές και υπό πιο περιοριστικούς όρους και προϋποθέσεις.
Company B was founded in Liechtenstein in 2004 as a reaction to adverse insurance market developments after 2001 when commercial insurers and reinsurers began to demand higher retentions, limited their capacities, and sold insurance and reinsurance at higher prices and at more restrictive terms and conditions.
Η εταιρεία Γ υποστήριξε ειδικότερα ότι η μεταβίβαση κινδύνων σε ένα γενικό ασφαλιστικό φορέα (μη εξαρτημένο) πάντα συνεπάγεται τη διατήρηση ενός ορισμένου ποσοστού του κινδύνου από τον πελάτη.
Company C argued in particular that a commercial risk transfer (to a general insurer) always involves the customer retaining a certain portion of the risk.
Επισήμανε ότι θεωρείται αντιοικονομική και μη αποδοτική η επιδίωξη μεταβίβασης του κινδύνου έως ένα συγκεκριμένο επίπεδο διακράτησης κινδύνου.
It stated that it is considered uneconomic and inefficient to seek risk transfer up to a certain level of risk retention.
Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι υπάρχει ομοφωνία στην αγορά ως προς τα επίπεδα κινδύνου που παραμένουν στις εταιρείες και ότι κάτω από αυτό το επίπεδο «δεν είναι δυνατό να μιλάμε για ρευστή ασφαλιστική αγορά».
The company contended that there is market consensus on levels of risk that companies keep and that below this level ‘one cannot speak of a liquid insurance market’.
Η εταιρεία Γ δήλωσε επίσης ότι κατά τη γνώμη της ορισμένοι κίνδυνοι δεν είναι ασφαλίσιμοι και άρα αναγκαστικά διακρατούνται από τις εταιρείες· σε αυτόν τον τομέα δραστηριότητας οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν υποκαθιστούν τους μη εξαρτημένους ασφαλιστικούς οργανισμούς.
Company C also considered certain risks to be uninsurable and are therefore forcibly retained by companies, and that in this area captive insurance companies do not substitute commercial insurers.
Η εταιρεία Γ εξήγησε ότι κατά τη γνώμη της η σύσταση εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης είναι ένας τρόπος για να καταγράφεται και να οργανώνεται ο κίνδυνος που διακρατείται σε μια εταιρεία· τη δυνατότητα αυτή δεν την έχουν μόνο οι μεγάλες εταιρείες, ούτε εξασφαλίζει οικονομικά πλεονεκτήματα τα οποία στερούνται οι εταιρείες που δεν συστήνουν εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης.
Company C explained that in its opinion forming captives is merely one way of formalising and organising retained risk within a company, and that it is not an option limited to large corporations, and does not confer an economic advantage in comparison to companies that do not form captives.
Αν και η εταιρεία Γ δήλωσε ότι δεν πρόκειται για μια δυνατότητα που έχουν μόνο οι μεγάλες εταιρείες, παραδέχθηκε ωστόσο ότι οι μεγαλύτερες εταιρείες έχουν μικρότερο κόστος κινδύνου (λόγω οικονομιών κλίμακας, κεφαλαιακής δομής και διαφοροποίησης κινδύνου) σε σύγκριση με τις μικρότερες, και είναι πιο πιθανό να διαθέτουν τις δικές τους εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης.
Although Company C stated that it is not an option limited to large companies, it also accepted, however, that larger companies have a lower cost of risk (due to economies of scale, capital structure and risk diversification) than smaller ones, and are more likely to own captive insurance companies.
Η εταιρεία Γ τόνισε ότι η εταιρεία Β μπορεί να δραστηριοποιείται μόνο ενδοομιλικά και ότι δεν συμμετέχει στην ευρύτερη αγορά πρωτογενούς ασφάλισης.
Company C emphasised that Company B is only able to operate within its group of companies, and that it does not participate in the commercial direct insurance market.
Τέλος, η εταιρεία Γ ισχυρίστηκε ότι η εξαρτημένη εταιρεία της δεν ανταγωνίζεται άλλες εταιρείες και, δεδομένου ότι η εταιρεία Γ δεν μπορεί να προμηθεύεται τις υπηρεσίες που παρέχει η εν λόγω εξαρτημένη εταιρεία από κάποια άλλη εταιρεία, άρα δεν υπάρχει επίπτωση στον διασυνοριακό ανταγωνισμό.
Finally, Company C contended that its captive does not compete with other market recipients, and, as Company C is unable to procure the services offered by its captive from other market recipients, there is no effect on cross-border competition.
Παρατηρήσεις από την εταιρεία Δ
Comments from Company D
Η εταιρεία Δ αυτοπροσδιορίστηκε ως η κορυφαία εταιρεία παροχής υπηρεσιών διαχείρισης σε εξαρτημένες ασφαλιστικές, δηλώνοντας ότι παρέχει τις υπηρεσίες της σε 6 από τις 12 εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο πριγκιπάτο.
Company D described itself as the leading captive manager in Liechtenstein, providing management services to six of the 12 captive insurance companies currently located in the principality.
Στην επιστολή της η οποία ελήφθη στις 11 Μαΐου 2009, η εταιρεία Δ δήλωσε ότι κατά τη γνώμη της τα φορολογικά μέτρα στα οποία υπόκεινται οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό διότι οι εν λόγω εταιρείες δεν έχουν ανταγωνιστές και άρα δεν υφίσταται αγορά.
In its letter received on 11 May 2009, Company D stated that in its opinion the tax measures to which captive insurance companies are subject do not distort competition as the companies do not have competitors and there is, therefore, no market.
Η εταιρεία Δ αναγνώρισε ότι όσον αφορά την υποκατάσταση από την πλευρά της προσφοράς «πολλές μη εξαρτημένες ασφαλιστικές εταιρείες μπορούν να ασφαλίσουν τους κινδύνους που ασφαλίζουν οι εξαρτημένες» ισχυριζόμενη ωστόσο ότι από την πλευρά της ζήτησης οι αγοραστές ασφάλισης δεν θεωρούν ότι οι εξαρτημένες εταιρείες υποκαθιστούν τις μη εξαρτημένες αλλά αντίθετα προσφέρουν διαφορετικά προϊόντα.
Company D acknowledged that in terms of supply-side substitution, ‘many commercial insurers can insure the risks captives insure’, but contended that in terms of demand-side substitution, buyers of insurance do not view captives and commercial insurers as alternatives, but as separate products.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η μη εξαρτημένη ασφάλιση δεν θεωρείται τόσο αποτελεσματική ως εργαλείο διαχείρισης κινδύνου όσο η εξαρτημένη ασφάλιση· καθώς οι ασφαλίσιμοι κίνδυνοι είναι διαφορετικοί (τα προϊόντα είναι μάλλον συμπληρωματικά παρά εναλλάξιμα)· και επειδή σε ορισμένες χώρες οι μη εξαρτημένες και οι εξαρτημένες ασφαλιστικές εταιρείες υπόκεινται σε διαφορετικές απαιτήσεις ως προς την άδεια λειτουργίας και το ρυθμιστικό καθεστώς (η εταιρεία Δ ήταν της άποψης ότι δεν είναι λογικό να θεωρηθεί ότι οι εξαρτημένες ασφαλιστικές εταιρείες δραστηριοποιούνται στην ίδια αγορά με τις μη εξαρτημένες από τη στιγμή που δεν έχουν την ίδια δυνατότητα συμμετοχής στην εν λόγω αγορά).
This is because commercial insurance is considered not to be as effective a risk management tool as using a captive; as the insurable risks are different (the products being complementary rather than interchangeable); and because in some countries commercial insurers and captives face different licence and regulatory requirements (Company D was of the view that it is unreasonable to classify captives as operating in the same market as commercial insurers when they do not have the same opportunity to participate in that market).
Η εταιρεία Δ ισχυρίστηκε επίσης ότι οποιαδήποτε απόφαση της Αρχής σχετικά με την ανάκτηση παράνομης κρατικής ενίσχυσης από εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης στο Λιχτενστάιν θα αντέκειτο στις γενικές αρχές του δικαίου διότι θα ήταν αναδρομική και θα έπληττε τη δικαιολογημένη πεποίθηση των εταιρειών ότι δεν θα επιβαρυνθούν με αυξημένη φορολογία.
Company D also argued that any decision by the Authority ordering recovery of unlawful State aid from captives in Liechtenstein would be contrary to general principles of law, as it would be retrospective and in breach of the legitimate expectation of the companies that they would not be subject to an increased tax burden.
Παρατηρήσεις από την εταιρεία Ε
Comments from Company E
Η εταιρεία Ε είναι μια εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης στο Λουξεμβούργο.
Company E is a captive insurance company located in Liechtenstein.
Στην επιστολή της, η οποία ελήφθη από την Αρχή στις 12 Μαΐου 2009, η εταιρεία Ε ισχυρίστηκε ότι η Αρχή είχε βασίσει την απόφασή της να κινήσει την επίσημη διαδικασία σε εσφαλμένες παραδοχές.
In its letter received by the Authority on 12 May 2009, Company E claimed that the Authority had made incorrect assumptions in its decision to open the formal procedure.
Η εταιρεία Ε ισχυρίστηκε ότι μια εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης δεν αντισταθμίζει τον κίνδυνο μέσω της αγοράς αντασφάλισης όπως δήλωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (και αναπαρήγαγε η Αρχή) στην απόφασή της σχετικά με τις ενισχύσεις για εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης στα νησιά Åland (Φινλανδία) [11] διευκρινίζοντας ότι η εξαρτημένη εταιρεία διατηρεί το σύνολο των κινδύνων της μητρικής.
Company E argued that a captive insurance company does not offset risk through the purchase of reinsurance as stated by the European Commission (and referred to by the Authority) in its decision concerning aid for captive insurance companies in Åland (Finland) [11] explaining that a captive carries all of the risks of its parent.
Η εταιρεία Ε ισχυρίστηκε επίσης ότι η ασφάλιση μέσω εξαρτημένης εταιρείας δεν αποτελεί εναλλακτική λύση αντί της εξεύρεσης ασφάλισης στη «γενική αγορά» και ότι στην ουσία οι εξαρτημένες εταιρείες βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με τους μη εξαρτημένους ασφαλιστικούς οργανισμούς διότι δεν είναι σε θέση να ομαδοποιήσουν τους κινδύνους· δεν πρέπει λοιπόν να αντιπαραβάλλονται με τις μη εξαρτημένες ασφαλιστικές εταιρείες αλλά με τους ανασφάλιστους κινδύνους που διατηρούν οι εταιρείες.
Company E also argued that insurance through a captive is not an alternative to obtaining insurance on the ‘general market’, and indeed that captives are at a disadvantage compared to general insurers as they are unable to pool risks, and should be compared not with general insurers but with the uninsured risks that companies carry.
Η εταιρεία Ε δήλωσε ότι δεν παρέχει επί του παρόντος στον όμιλό της ασφάλιση που να μην μπορεί να αγοραστεί στη διεθνή αγορά.
Company E stated that it does not currently provide insurance to its group that cannot be bought on the international market.
Η εταιρεία Ε δήλωσε ότι η ίδρυση μιας εξαρτημένης εταιρείας ασφάλισης συνεπάγεται σημαντικό κόστος και μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας.
Company E stated that establishing a captive involves substantial costs and can only be justified on commercial grounds.
Πληροφόρησε την Αρχή ότι ένας από τους λόγους που η εταιρεία συστάθηκε στο Λιχτενστάιν ήταν το γεγονός ότι το εν λόγω πριγκιπάτο δεν είχε «δυσμενές» φορολογικό περιβάλλον σε σχέση με άλλα κράτη και ότι τυχόν αλλαγή στο φορολογικό καθεστώς «θα επηρεάσει αρνητικά τη βιωσιμότητα του Λιχτενστάιν ως προτιμώμενης έδρας εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης».
One of the reasons, it informed the Authority, that the company was formed in Liechtenstein was that the principality was ‘not disadvantageous’ in tax terms in comparison to other locations, and a change to the tax regime ‘will adversely affect the viability of Liechtenstein as a captive location’.
Παρατηρήσεις από την εταιρεία ΣΤ
Comments from Company F
Η εταιρεία ΣΤ εξήγησε πρώτα πώς είναι οργανωμένες οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης και αντασφάλισης, και ειδικότερα η ίδια η εταιρεία ΣΤ στους κόλπους της […] Holding.
Company F firstly explained how captive insurance and reinsurance companies, and in particular Company F as part of the […] Holding, are organised.
Τόνισε το γεγονός ότι οι εξαρτημένες εταιρείες επιτρέπουν την ομαδοποίηση των κινδύνων σε έναν όμιλο εταιρειών με στόχο την αποτελεσματική διαχείριση κινδύνου και χρηματοδότηση.
It stressed the fact that captives constitute a pooling of risks within a company group to allow for efficient risk management and financing.
Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι η ίδρυση μιας εξαρτημένης εταιρείας εξασφαλίζει μεγαλύτερη διαφάνεια των κινδύνων σε έναν όμιλο.
It also considered that the establishment of a captive creates greater transparency of risks within the group.
Η εταιρεία ΣΤ αναφέρθηκε επίσης στις λιγότερο αυστηρές απαιτήσεις ολοκλήρωσης της αγοράς που προβλέπονται για τα κράτη ΕΖΕΣ του ΕΟΧ σε σύγκριση με την ΕΕ.
Company F referred to the lesser requirements of market integration that exist among the EFTA States of the EEA compared to the EU.
Πιο συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στα άρθρα 113, 114 παράγραφος 2 και 115 της ΣΛΕΕ όσον αφορά την προσέγγιση των νομοθεσιών σε φορολογικά θέματα τα οποία δεν έχουν ανάλογες διατάξεις στη συμφωνία για τον ΕΟΧ.
It referred in particular to Articles 113, 114(2), and 115 TFEU regarding approximation of laws in the area of taxation, which do not have analogous provisions in the EEA Agreement.
Η εταιρεία ΣΤ υποστήριξε ότι τα φορολογικά μέτρα υπέρ των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης στο Λιχτενστάιν δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Company F argued that the tax measures in favour of captive insurance companies in Liechtenstein do not constitute State aid within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement.
Αυτός ο ισχυρισμός είχε διπλή βάση: οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν είναι επιχειρήσεις και τα φορολογικά μέτρα δεν ωφελούν επιλεκτικά καμία επιχείρηση.
This statement was based on two reasons: captives are not undertakings, and the tax measures do not selectively benefit any undertaking.
Παραπέμποντας σε μια απόφαση της Αρχής σχετικά με μια καταγγελία κατά της νορβηγικής Διοίκησης Δημόσιου Οδικού Δικτύου (Επαρχιακό Γραφείο Møre και Romsdal) [12], η εταιρεία ΣΤ υποστήριξε ότι οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν είναι επιχειρήσεις γιατί παρέχουν ασφαλιστικές υπηρεσίες μόνο ενδοομιλικά.
Referring to a decision of the Authority concerning the Norwegian Road Administration Møre and Romsdal District Office [12], Company F argued that captives are not undertakings because they only provide insurance services ‘in-house’.
Επίσης, η δραστηριότητα που διεξάγουν οι εξαρτημένες εταιρείες ασφάλισης δεν είναι οικονομικής φύσης διότι περιορίζεται αποκλειστικά στη μεταβίβαση εσωτερικών κινδύνων από τις δραστηριότητες του υπόλοιπου ομίλου […] Holding Group.
Moreover, the activity carried out by captive insurance companies does not have an economic nature as it is exclusively limited to the transfer of internal risks from the activities of the remainder of the […] Holding Group.
Διατυπώνοντας τη διαφωνία της με τα επιχειρήματα που προέβαλε η Αρχή στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, η εταιρεία ΣΤ υποστήριξε ότι ο λόγος ίδρυσης μιας εξαρτημένης εταιρείας ασφάλισης δεν είναι κάποιο οικονομικό πλεονέκτημα αλλά το γεγονός ότι επιτρέπει την ομαδοποίηση των κινδύνων του ομίλου για αποτελεσματικότερη διαχείριση κινδύνων και αυξημένη διαφάνεια.
Disagreeing with the arguments put forward by the Authority in the opening decision, Company F contended that the reason for establishing a captive was not that it is economically advantageous but because it means that the risks of the group are pooled for more efficient risk management and increased transparency.
Αυτή η συγκεκριμένη λειτουργία δεν μπορεί να ανατεθεί σε μια «εξωτερική» εταιρεία και κατά συνέπεια δεν υπάρχει αγορά για αυτή τη συγκεκριμένη κατηγορία δραστηριοτήτων.
This specific function cannot be assumed by an ‘external’ company and in consequence there is no market for this specific type of activities.
Η εταιρεία ΣΤ ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στην ανοικτή αγορά για το είδος των υπηρεσιών που παρέχει.
Company F also contended that there is no open market alternative to the service it provides.
Η εταιρεία ΣΤ υποστήριξε επίσης ότι η παραπομπή στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τα νησιά Åland είναι αμφιβόλου συνάφειας διότι η Αρχή δεν δεσμεύεται από τις αποφάσεις της Επιτροπής αλλά οφείλει να αξιολογεί τα μέτρα ανεξάρτητα και βασιζόμενη αποκλειστικά στις διατάξεις της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Company F also argued that the reference to the Åland Decision of the European Commission is questionable since the Authority is not bound by the decisions of the Commission, but must assess the measures independently and solely based on the provisions of the EEA Agreement.
Η εταιρεία ΣΤ ισχυρίστηκε επίσης ότι τα φορολογικά μέτρα δεν αφορούν συγκεκριμένη επιχείρηση αλλά μια συγκεκριμένη λειτουργία και άρα δεν είναι επιλεκτικά.
Company F also argued that the tax measures are not linked to a given undertaking but to a particular function and are, therefore, not selective.
Η εταιρεία ΣΤ ήταν της άποψης ότι η επιλεκτικότητα δεν έχει σχέση με την οικονομική ισχύ της επιχείρησης και ότι το ζήτημα του εάν θα ήταν δυνατόν να ιδρύσει μια εξαρτημένη εταιρεία ασφάλισης χρησιμοποιήθηκε εσφαλμένα τόσο από την Αρχή όσο και από την Επιτροπή στην υπόθεση Åland.
Company F considered that selectivity does not relate to the economic strength of the undertaking and the question of whether it could establish a captive insurance company was wrongly argued both by the Authority and by the Commission in the Åland case.
Η εταιρεία ΣΤ υποστήριξε ότι στη δεύτερη περίπτωση η Επιτροπή δεν είχε αξιολογήσει πλήρως το θέμα της επιλεκτικότητας διότι δεν αξιολόγησε το κατά πόσο τα μέτρα ενέπιπταν στη φύση και τη λογική του φορολογικού συστήματος.
Company F argued that in the latter case the Commission had not fully assessed selectivity as it did not assess whether the measures fell within the nature and logic of the tax system.