natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αντίθετα, έπρεπε να καταβληθούν τα σχετικά τέλη για την καταχώρηση, τη μεταβίβαση ή την κυριότητα του τίτλου στο κτηματολόγιο για τις διασπάσεις, τις μετατροπές από μία μορφή εταιρείας σε άλλη, τις μεταβιβάσεις κυριότητας ενός δήμου ή κοινότητας σε διαφορετικό νομικό πρόσωπο που ανήκει εξ ολοκλήρου στο δήμο [43].
In contrast, excise duty was triggered as a result of the registration or the transfer or ownership of title in the Real Estate Registry for demergers, conversions from one corporate form to another, transfers of ownership from joint ownership to a form of partnership and transfer of ownership from a municipality to a separate legal entity wholly owned by the municipality [43].
Αυτό κατέστη επίσης σαφές στην απόφαση του Frostating lagmannsrett, που αναφέρθηκε ανωτέρω, που έκρινε ότι τα σχετικά τέλη πρέπει να καταβάλλονται εφόσον μία προσωπική εταιρεία («kommandittselskap») μετατρέπεται σε κεφαλαιουχική εταιρεία, ακόμη και αν οι κάτοχοι της νέας εταιρείας είναι οι ίδιοι και η μόνη πραγματική αλλαγή έγκειται στη μορφή υπό την οποία λειτουργεί η εταιρεία.
This was also made clear in the judgment from Frostating lagmannsrett, cited above, which held that excise duties should be paid where an unlimited liability type of company (‘kommandittselskap’) was converted to a limited liability company even if the same owners continued in the new company and the only real change was the form under which the company operated.
Η Αρχή είναι της γνώμης ότι η σύσταση της Entra δεν μπορεί να θεωρηθεί ανάλογη με συγχώνευση.
The Authority finds that the establishment of Entra cannot be said to be analogous with a merger.
Μοιάζει πολύ περισσότερο με διάσπαση, μετατροπή ενός νομικού προσώπου σε άλλο ή στο διαχωρισμό συγκεκριμένης δραστηριότητας δήμου ή κοινότητας σε ξεχωριστό νομικό πρόσωπο.
It is much more similar to either a demerger, a conversion of one legal entity to another, or to a municipality’s separation of a given activity into a separate legal subject.
Επομένως, απαλλαγές από τέλη παρόμοια με αυτά που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του προσβαλλόμενου νόμου δεν προβλέπονταν, κατά το χρόνο σύστασης της Entra, για τις πράξεις που παρουσίαζαν το μεγαλύτερο αριθμό ομοιοτήτων.
Thus, exemptions from excise duties similar to the one found in paragraph 3 of the contested Act were not, at the time of the establishment of Entra, open to the most comparable transactions.
Συνεπώς, το άρθρο 3 του προσβαλλόμενο νόμου δεν μπορεί να θεωρηθεί προέκταση ενός ήδη γενικού (μη επιλεκτικού κανόνα) σχετικά με την απαλλαγή όσον αφορά ορισμένους τύπους μεταβίβασης τίτλων στο κτηματολόγιο.
Therefore, paragraph 3 in the contested Act cannot be said to be an expansion of an already general (non-selective) rule regarding non-payment in relation to certain types of transfer of title in the Real Estate Registry.
Το μέτρο, ως εκ τούτου, ήταν επιλεκτικό από υλικής πλευράς.
Consequently, the measure was materially selective.
Δικαιολογείται η απαλλαγή από την καταβολή τελών από τη φύση ή τη γενική μορφή του φορολογικού συστήματος;
Is the exemption from paying excise duty justified by the nature or general scheme of the tax system?
Σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου [44], είναι δυνατή η διάκριση μεταξύ:της διαφοροποιημένης μεταχείρισης που είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής, σε ειδικές καταστάσεις, των ίδιων αρχών με αυτές στις οποίες βασίζονται οι συνήθεις κανόνες (καμία ενίσχυση)·
According to the case law of the ECJ [44], it is possible to draw a distinction between:differentiated treatment that results from the application, to specific situations, of the same principles as those underlying the ordinary rules (no aid);
της διαφοροποιημένης μεταχείρισης η οποία, επειδή ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις, παρεκκλίνει από την εσωτερική λογική των συνήθων κανόνων (ενίσχυση) [45].Η διάκριση αυτή περιγράφεται επίσης στο κεφάλαιο 17B.3.4(1) των κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής για τις κρατικές ενισχύσεις σχετικά με την άμεση φορολόγηση των επιχειρήσεων όσον αφορά την αιτιολόγηση μιας παρέκκλισης «λόγω της φύσης ή της γενικής μορφής του συστήματος»: «Η διαφορετική φύση ορισμένων μέτρων δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι αυτά πρέπει να θεωρούνται κρατικές ενισχύσεις.
differentiated treatment, which, favouring certain undertakings, departs from the internal logic of the ordinary rules (aid) [45].This distinction is also described in Chapter 17B.3.4(1) of the Authority’s State Aid Guidelines on direct business taxation concerning the justification of a derogation by ‘the nature or general scheme of the system’: ‘The differential nature of some measures does not necessarily mean that they must be considered to be State aid.
Ο τελευταίος αυτός κανόνας της απόδειξης επιβεβαιώθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο [46].Οι νορβηγικές αρχές υποστήριξαν ότι «ακόμη και αν η Εποπτεύουσα Αρχή θεωρεί ότι η πρακτική (σύμφωνα με την οποία οι αλλαγές επωνυμίας αποτελούν διαδικασία μεταβίβασης του τίτλου ιδιοκτησίας χωρίς να απαλλάσσει από την υποχρέωση καταβολής των τελών) αποτελεί εξαίρεση από το βασικό κανόνα, δικαιολογείται από τη φύση ή τη γενική μορφή του φορολογικού συστήματος».
This latter rule of proof has been confirmed by the ECJ [46].The Norwegian authorities have argued that ‘even if the Authority deems the practice (with name changes as a procedure for transferring property title without releasing the obligation to pay the excise duty) to constitute an exemption from the main rule, it is justified by the nature or general scheme of the tax system’.
Για την υποστήριξη αυτής της θέσης, οι νορβηγικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι η αρχή της συνέχειας και οι παρατηρήσεις σχετικά με την αποτελεσματική εφαρμογή αυτής της αρχής, μεταξύ άλλων, για την επιβολή των τελών στη συγκεκριμένη υπόθεση προϋπέθεταν ότι η απαλλαγή από τα τέλη εντάσσεται στη λογική και τη φύση της συναφούς νορβηγικής νομοθεσίας.
In support of this position, the Norwegian authorities claimed that the continuity principle and the considerations for applying this principle with effect, inter alia, for excise duty purposes in the case at issue entailed that the exemption from the excise duty fell within the logic and nature of the relevant Norwegian legislation.
Κατά την άποψή τους, ο προσβαλλόμενος νόμος αντικατοπτρίζει την αρχή της συνέχειας και είναι σύμφωνος με τους γενικούς κανόνες που διέπουν τις αναδιαρθρώσεις.
In their view, the contested Act reflected the continuity principle and was in line with the general rules governing restructurings.
Σχετικά με αυτό το επιχείρημα, η Αρχή παρατηρεί ότι, στη συγκεκριμένη υπόθεση, το θέμα είναι το πεδίο εφαρμογής της αρχής της συνέχειας όσον αφορά την υποχρέωση καταβολής των τελών μεταβίβασης και όχι το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω αρχής καθεαυτής, δηλαδή η εφαρμογή της στο εταιρικό δίκαιο.
To this argument the Authority notes that, in the case at hand, the question is the scope of the continuity principle in relation to the obligation to pay document duties and not the scope of the continuity principle as such, hereunder its application in company law.
Με βάση την ανάλυση των κανόνων οι οποίοι αφορούν τα σχετικά τέλη, και η οποία έγινε ανωτέρω στο σημείο I.4, η Αρχή κρίνει ότι, αν και η αρχή της συνέχειας ίσως είχε ουσιαστική θέση στο νορβηγικό νόμο κατά το χρόνο σύστασης της Entra, δεν αποτελούσε τότε αναπόσπαστο και γενικό μέρος των κανόνων και της πρακτικής σχετικά με τα τέλη που συνδέονται με άλλους τύπους αναδιοργάνωσης επιχειρήσεων.
Based on the analysis of the rules pertaining to excise duties given above under point I.4, the Authority takes the view that while the continuity principle might have had a fundamental place in Norwegian law at the time of the establishment of Entra, it was not, at that time, an inherent and general part of the rules and practice on excise duties in connection with other types of reorganisations of companies.
Όπως αναφέρθηκε ήδη, έως τον Ιούλιο του 2005, μόνο στην περίπτωση μεταβίβασης της κυριότητας, στο πλαίσιο συγχωνεύσεων μεταξύ κεφαλαιουχικών εταιρειών, για λόγους συνέχειας μία καταχώρηση με το νέο κάτοχο του τίτλου ιδιοκτησίας μπορούσε να πραγματοποιηθεί ως αλλαγή της επωνυμίας και όχι ως αλλαγή του τίτλου, η οποία συνεπάγεται την καταβολή τελών.
As already stated, until July 2005, it was only where ownership was transferred, in the context of mergers between limited liability companies, that continuity considerations implied that a registration with the new title holder could be done as a change of name and not a change of title, triggering excise duty.
Αντίθετα, οφείλονταν τέλη για την καταχώρηση, τη μεταβίβαση ή την κυριότητα του τίτλου στο κτηματολόγιο για τις διασπάσεις, τη μετατροπή από μία μορφή εταιρείας σε άλλη, τις μεταβιβάσεις κυριότητας από κοινή ιδιοκτησία σε μία μορφή εταιρικής σχέσης, καθώς και τη μεταβίβαση της κυριότητας από δήμο ή κοινότητα σε διαφορετικό νομικό πρόσωπο, κάτοχος του οποίου ήταν οι δημοτικές αρχές [47].
In contrast, excise duty was triggered as a result of the registration or the transfer or ownership of title in the Real Estate Registry for demergers, conversions from one corporate form to another, transfers of ownership from joint ownership to a form of partnership, and transfer of ownership from a municipality to a separate legal entity wholly owned by the municipality [47].
Σύμφωνα με τις νορβηγικές αρχές, η λογική στην οποία βασίζονται οι εξαιρέσεις από το γενικό κανόνα για την καταβολή τελών απορρέει από την αρχή της συνέχειας.
The Norwegian authorities have explained that the logic behind the exemptions to the general rule on excise duty can be found in the continuity principle.
Ωστόσο, δεν διευκρίνισαν σε ποια λογική βασίζεται η διαφορετική μεταχείριση των τύπων μεταβίβασης που αναφέρονται ανωτέρω.
However, the authorities have not explained the logic behind the different treatment of the above listed types of transfers.
Αντίθετα, η νορβηγική κυβέρνηση απλώς ανέφερε ότι πράγματι θα ήταν πιο λογικό οι συγχωνεύσεις και ορισμένες άλλες αναδιοργανώσεις να αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο.
On the contrary, the Norwegian Government has merely stated that it would in fact be more logical to treat mergers and certain other reorganisations alike.
Ωστόσο, μόνο από τον Ιούλιο του 2005, περίπου πέντε έτη μετά από την ίδρυση της Entra, η ερμηνεία του νόμου περί τελών μεταβίβασης τροποποιήθηκε ώστε να εναρμονιστεί η μεταχείριση ορισμένων διαφορετικών περιπτώσεων.
Yet, only with effect from July 2005, approximately five years after the establishment of Entra, has the interpretation of the Act on Document Duty been changed so that the treatment of certain different situations has been aligned.
Σ’ αυτή τη βάση, η Αρχή θεωρεί ότι είναι δύσκολο να καθοριστεί άλλη λογική όσον αφορά την ερμηνεία του νόμου περί τελών μεταβίβασης όταν ιδρύθηκε η Entra, διαφορετική από αυτή που απορρέει από τις προαναφερθείσες εγκυκλίους, και συγκεκριμένα ότι μόνο οι συγχωνεύσεις μεταξύ κεφαλαιουχικών εταιρειών θα απαλλάσσονταν από τα τέλη τα οποία διαφορετικά θα έπρεπε να καταβληθούν.
On this basis, the Authority finds it difficult to establish any other logic behind the interpretation of the Act on Document Duty that prevailed at the time of the establishment of Entra than what follows from the quoted Circulars, namely that only mergers between limited liability companies would escape excise duties otherwise payable.
Η εφαρμογή της αρχής της συνέχειας σε σχέση με το νόμο περί τελών μεταβίβασης περιοριζόταν σε τέτοιες περιπτώσεις και όχι στις άλλες που αναφέρονται ανωτέρω.
The application of the continuity principle in relation to the Act on Document Duty was limited to such cases and not to other cases as mentioned above.
Όπως αναφέρεται ανωτέρω στο σημείο 1.2.1, η Αρχή, εν πάση περιπτώσει, θεωρεί ότι η σύσταση της Entra μοιάζει πολύ περισσότερο με τις περιπτώσεις στις οποίες η καταχώρηση στο κτηματολόγιο σε εύθετο χρόνο συνεπάγεται την καταβολή τελών απ’ ό,τι με τις περιπτώσεις στις οποίες δεν συνεπάγεται κάτι τέτοιο.
As stated above under point 1.2.1, the Authority, in any event, finds the establishment of Entra much more similar to these situations where a registration in the Real Estate Register at the relevant time would have entailed excise duties than those in which it did not.
Σε αυτή τη βάση, η Αρχή δεν μπορεί να θεωρήσει ότι η απαλλαγή που προβλέπεται από τον προσβαλλόμενο νόμο μπορεί να αιτιολογηθεί από τη φύση και τη λογική των νορβηγικών κανόνων σχετικά με τα εν λόγω τέλη κατά το χρόνο που εφαρμόστηκε η απαλλαγή.
On that basis, the Authority cannot see that the exemption in the contested Act can be justified by the nature and logic of the Norwegian rules pertaining to excise duty at the time the exemption was applied.
Αυτό δεν αλλάζει την εκτίμηση ότι παρόμοιες αναδιοργανώσεις δημόσιων εμπορικών δραστηριοτήτων έχουν επίσης τύχει απαλλαγής από τα τέλη.
It does not change the assessment that similar reorganisations of public commercial activities also have been exempted from excise duty.
Η επιδίωξη των βασικών στόχων της αρχής της συνέχειας δεν μπορεί να δικαιολογήσει την εξαίρεση από τον γενικό κανόνα περί τελών σε ειδικές αναδιοργανώσεις, εάν οι αναδιοργανώσεις ιδιωτικών επιχειρήσεων που παρουσιάζουν τις περισσότερες ομοιότητες δεν τυγχάνουν παρόμοιων εξαιρέσεων.
The pursuance of the underlying objectives of the continuity principle cannot justify that an exemption to the general rule on excise duties should be applicable to specific reorganisations if the most comparable private reorganisations are not subject to similar exemptions.
Η «ιταλική υπόθεση»
The ‘Italian case’
Οι νορβηγικές αρχές αναφέρονται σε απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και προβάλλουν το επιχείρημα ότι τα πραγματικά δεδομένα αυτής της υπόθεσης είναι ίδια με εκείνα της υπόθεσης Entra.
The Norwegian Authorities have referred to a decision from the European Commission and argued that the factual situation of this case is the same as in the Entra case.
Στην απόφαση της Επιτροπής της 5ης Ιουνίου 2002 [48], η Επιτροπή εξέτασε τον ιταλικό νόμο που προβλέπει ειδικό φορολογικό καθεστώς για τις συμμετοχικές εταιρείες με πλειοψηφική συμμετοχή του δημοσίου που συστάθηκαν με ειδικό νόμο.
In the Commission Decision of 5 June 2002 [48], the Commission examined the Italian law which provided for a special tax regime for joint stock companies with a majority public shareholding set up under a specific law.
Σχετικά με αυτό, ο ιταλικός νόμος προβλέπει ειδικά απαλλαγή από όλους τους φόρους μεταβίβασης των στοιχείων ενεργητικού που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της μετατροπής ειδικών επιχειρήσεων και δημοτικών επιχειρήσεων σε συμμετοχικές επιχειρήσεις (εφεξής «απαλλαγή από τους φόρους μεταβίβασης»).
In this regard the Italian law specifically provided for an exemption from all transfer taxes related to the conversion of special and municipal undertakings into joint stock companies (‘the transfer tax exemption’).
Στο ιταλικό νομικό σύστημα, οι φόροι μεταβίβασης εφαρμόζονται καταρχήν κατά την ίδρυση νέας οικονομικής οντότητας ή στη μεταβίβαση των στοιχείων του ενεργητικού μεταξύ διαφόρων οικονομικών οντοτήτων.
In the Italian legal system transfer taxes normally applied to the creation of a new economic entity or to the transfer of assets between different economic entities.
Ωστόσο, οι ιταλικές αρχές εξήγησαν ότι ο ιταλικός νόμος εκφράζει γενικά την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας (δηλαδή τη μη επιβολή φόρων) στο πλαίσιο της μετατροπής της νομικής μορφής μιας επιχείρησης (δηλαδή «όταν μία επιχείρηση αλλάζει νομική μορφή, αλλά παραμένει η ίδια από οικονομικής απόψεως») [49].
However, the Italian authorities had explained that Italian law generally reflected the principle of tax neutrality (which means that no tax is applied) in the context of the conversion of the legal status of a company (i.e. ‘when the legal status of a firm changes but the firm remains the same from an economic viewpoint’) [49].
Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι, αν και κατά τα φαινόμενα η διάλυση της δημοτικής επιχείρησης και η σύσταση «νέας» συμμετοχικής εταιρείας ισοδυναμούσε με τη δημιουργία νέας οικονομικής οντότητας, αυτό οφειλόταν προφανώς μόνο σε νομικούς τύπους.
The Commission found that although it appeared as if the winding up of the municipal undertaking and the setting up of a ‘new’ joint stock company would be equivalent to creating a new economic entity, this was in appearance only due to legal technicalities.
Στην πραγματικότητα, η νέα συμμετοχική εταιρεία ήταν η ίδια οικονομική οντότητα με τη δημοτική επιχείρηση που ασκούσε δραστηριότητες με διαφορετική νομική μορφή.
In reality the new joint stock company was the same economic entity as the municipal undertaking operating under a different legal status.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή παραδέχτηκε ότι η γενική αρχή της φορολογικής ουδετερότητας που προβλέπεται στον ιταλικό νόμο εφαρμοζόταν με τον ίδιο τρόπο στις περιπτώσεις που εμπίπτουν στο ειδικό φορολογικό καθεστώς.
In the light of this the Commission accepted that the general principle of tax neutrality in Italian law was similarly applied with regard to the situations falling within the special tax regime.
Συνεπώς, δεν έπρεπε να καταβληθεί φόρος μεταβίβασης [50].
Hence, no transfer tax had to be paid [50].
Η Αρχή κατανοεί από το σκεπτικό της Επιτροπής ότι όταν η εθνική νομοθεσία για την είσπραξη τελών χαρτοσήμου για τη μετατροπή ιδιωτικών επιχειρήσεων βασίζεται σε μια γενική αρχή φορολογικής ουδετερότητας -ώστε το κύριο κριτήριο να είναι η συνέχιση της ίδιας οικονομικής οντότητας και όχι το κατά πόσον το νομικό πρόσωπο που χρησιμοποιείται είναι το ίδιο- σύμφωνα με τη λογική ενός τέτοιου φορολογικού καθεστώτος, η αρχή αυτή επεκτείνεται και σε περιπτώσεις στις οποίες το κράτος ή οι δημοτικές αρχές διαχωρίζουν μία οικονομική οντότητα που λειτουργούσε ως τμήμα του κράτους ή των δημοτικών αρχών σε ξεχωριστή νομική οντότητα.
The Authority understands the reasoning of the Commission to be that where the national law pertaining to stamp duties in connection with conversions made by private undertakings builds upon a general principle of tax neutrality — so that the focus is on the continuation of the same economic entity rather than on whether the legal subject used thereto is the same — it will be within the logic of such a tax regime to extend that principle also to cover situations whereby the State or a municipality separates an economic entity that has hitherto been driven as a part of the State or municipality into a separate legal entity.
Η Αρχή συμφωνεί απόλυτα με αυτή την προσέγγιση.
The Authority fully agrees with such an approach.
Ωστόσο, η λογική του κάθε φορολογικού συστήματος πρέπει να εκτιμάται με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.
However, the logic of each tax system must be assessed on its own merits.
Η απόφαση της Επιτροπής βασιζόταν στο γεγονός ότι το ιταλικό νομικό σύστημα προέβλεπε τη δυνατότητα απαλλαγής από το φόρο μεταβίβασης για τη μετατροπή από μία μορφή εταιρείας σε άλλη.
The Commission Decision relied on the fact that the Italian legal system provided for a possibility of exempting transfer tax in the context of the conversion from one corporate form to another.
Αντίθετα, η νορβηγική νομοθεσία, όπως ερμηνεύεται και εφαρμόζεται από τις φορολογικές αρχές, δεν προέβλεπε αυτή τη δυνατότητα.
In contrast, Norwegian legislation, as interpreted and applied by the tax authorities, did not provide for such a possibility.
Πράγματι, όπως ήδη αναφέρθηκε, περιπτώσεις συγκρίσιμες με της Entra σχετικά με ιδιωτικές αναδιοργανώσεις (διασπάσεις ή μετατροπή από μία μορφή εταιρείας σε άλλη) δεν απαλλάχθηκαν από τα τέλη.
In fact, as already stated, comparable cases to Entra concerning private reorganisations (regarding demergers or conversion from one corporate form to another) were not exempted from paying the excise duties.
Κατά την άποψη της Αρχής, τα πραγματικά δεδομένα των δύο περιπτώσεων είναι επομένως διαφορετικά.
In the view of the Authority, the factual situations of the two cases are therefore different.
Κατά την εκτίμηση των ομοιοτήτων μεταξύ της ιταλικής και της νορβηγικής κατάστασης, δεν μπορεί να δοθεί βάρος στο γεγονός ότι η αρχή της συνέχειας ενδεχομένως εφαρμόστηκε σε άλλους τομείς της νορβηγικής νομοθεσίας, και ιδιαίτερα στο εταιρικό δίκαιο και τη νομοθεσία που αφορά την άμεση φορολογία της εν λόγω οντότητας.
That the continuity principle might have existed in other areas of Norwegian law, including most notably company law and the legislation pertaining to direct taxation of the entity concerned, cannot be given weight in the assessment of the similarity between the Italian and the Norwegian situations.
Συμπέρασμα σχετικά με την επιλεκτικότητα
Conclusion on selectivity
Συμπερασματικά, το μέτρο πρέπει να θεωρηθεί επιλεκτικό κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ και δεν είναι δυνατόν να μην χαρακτηριστεί επιλεκτικό λαμβανομένης υπόψη της φύσης και της λογικής των νορβηγικών κανόνων περί τελών μεταβίβασης και καταγραφής.
In conclusion, the measure must be considered to be selective in the sense of Article 61(1) of the EEA Agreement and cannot escape that classification by reference to the nature and logic of the Norwegian rules on excise duties.
Το μέτρο πρέπει να παρέχει στους δικαιούχους πλεονέκτημα το οποίο περιορίζει τις συνήθεις επιβαρύνσεις κατά την άσκηση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων
The measure must confer an advantage to the recipients that reduces the costs they normally bear in the course of the business
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) [51] και το κεφάλαιο 17Β.3.1 (2) των κατευθυντήριων γραμμών της Αρχής «το μέτρο πρέπει να παρέχει στους δικαιούχους πλεονέκτημα το οποίο περιορίζει τις συνήθεις επιβαρύνσεις του προϋπολογισμού τους.
According to the case law of the European Court of Justice (ECJ) [51] and Chapter 17B.3.1(2) of the Authority’s State Aid Guidelines ‘the measure must confer on recipients an advantage, which relieves them of charges that are normally borne from their budgets.
Το πλεονέκτημα μπορεί να παρέχεται με τη μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων της εταιρείας με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης:» (…) «συνολικής ή μερικής μείωσης του ποσού του φόρου (όπως φοροαπαλλαγή ή έκπτωση φόρου)».
The advantage may be provided through a reduction in the firm’s tax burden in various ways, including:’ (…) ‘a total or partial reduction in the amount of tax (such as exemption or a tax credit)’.
Με τη θέσπιση της νομοθετικής διάταξης της παραγράφου 3 του προσβαλλόμενου νόμου, η Entra έτυχε απαλλαγής από το κόστος των τελών που ανέρχονταν σε 81 εκατ. NOK περίπου (10 εκατ. ευρώ περίπου).
By the adoption of the statutory provision in paragraph 3 of the contested Act, Entra was relieved of the cost of excise duties for approximately NOK 81 million (close to EUR 10 million).
Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω στα σημεία 1.1 και 1.2, διαφορετικά τα τέλη αυτά θα έπρεπε να καταβληθούν από τον προϋπολογισμό της.
As demonstrated above under point 1.1 and 1.2, these duties would otherwise have been payable from its budgets.
Ως εκ τούτου, στην απόφασή της να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας, η Αρχή συνήγαγε το προκαταρκτικό συμπέρασμα ότι η Entra έτυχε πλεονεκτήματος κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας ΕΟΧ.
On that basis, the Authority, in its decision to open formal investigation, drew the preliminary conclusion that Entra did receive an advantage in the sense of Article 61(1) of the EEA Agreement.
Οι νορβηγικές αρχές, αντίθετα, υποστηρίζουν ότι η προϋπόθεση αυτή δεν πληρούται για δύο λόγους: πρώτον, η απαλλαγή δεν παρέσχε στην Entra καλύτερη ανταγωνιστική θέση από εκείνη ιδιώτη επενδυτή.
In contrast, the Norwegian Authorities have argued that the condition is not fulfilled for two reasons: firstly, that the exemption did not place Entra in a better competitive position compared to a private investor.
Δεύτερον, η καταβολή των τελών δεν θα επηρέαζε σε τίποτα τη διάρθρωση του κεφαλαίου, τη σταθερότητα και τη συνολική αξία της επιχείρησης.
Secondly, that the capital structure, the solidity and the total values in the company would have been unchanged if the excise duty had been paid.
Στη συνέχεια, η Αρχή εξετάζει διαδοχικά αυτά τα επιχειρήματα.
In the following, the Authority will discuss these arguments in turn.
Σύγκριση με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις
The comparison with private firms