natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ενωσιακή πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος έχει τονώσει την καινοτομία και τις επενδύσεις σε περιβαλλοντικά προϊόντα και υπηρεσίες, με αποτέλεσμα τη δημιουργία θέσεων εργασίας και ευκαιριών για εξαγωγές [1].
The Union’s environment policy has stimulated innovation and investment in environmental goods and services, generating jobs and export opportunities [1].
Αυστηρά πρότυπα προστασίας του περιβάλλοντος επεκτάθηκαν με τις διαδοχικές διευρύνσεις σε μεγάλο τμήμα της ευρωπαϊκής ηπείρου, ενώ οι προσπάθειες της Ένωσης έχουν συμβάλει σε μια αυξανόμενη διεθνή δέσμευση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και της απώλειας βιοποικιλότητας, καθώς και στην επιτυχία των παγκόσμιων προσπαθειών για την εξάλειψη των ουσιών που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος και των μολυβδούχων καυσίμων.
Successive enlargements have extended high standards of environmental protection across a large part of the European continent, and the Union’s efforts have contributed to increasing international commitment to combatting climate change and biodiversity loss, and to successful global efforts to eliminate ozone-depleting substances and leaded fuels.
Σημαντική πρόοδος έχει επίσης σημειωθεί όσον αφορά την ενσωμάτωση περιβαλλοντικών στόχων σε άλλες πολιτικές και δραστηριότητες της Ένωσης.
Considerable headway has also been made in integrating environmental objectives into other Union policies and activities.
Ως αποτέλεσμα της μεταρρύθμισης της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ), οι άμεσες ενισχύσεις συνδέονται από το 2003 με απαιτήσεις για τους γεωργούς, οι οποίοι οφείλουν να διατηρούν τη γη σε καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση και να συμμορφώνονται με τη σχετική περιβαλλοντική νομοθεσία.
The reformed Common Agricultural Policy (CAP) has, since 2003, linked direct payments to requirements that farmers maintain land in good agricultural and environmental condition and comply with relevant environment legislation.
Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής έχει καταστεί αναπόσπαστο μέρος της ενεργειακής πολιτικής, ενώ συντελείται πρόοδος στην ενσωμάτωση των προβληματισμών που αφορούν την αποδοτική χρήση των πόρων, την κλιματική αλλαγή και την ενεργειακή απόδοση σε άλλους βασικούς τομείς, όπως οι μεταφορές και τα κτίρια.
Fighting climate change has become an integral part of energy policy and progress is being made on integrating resource efficiency, climate change and energy efficiency concerns into other key sectors, such as transport and buildings.
Ωστόσο, πολλές περιβαλλοντικές τάσεις στην Ένωση παραμένουν ανησυχητικές, για τον πρόσθετο λόγο ότι οφείλονται στην ανεπαρκή εφαρμογή της ισχύουσας ενωσιακής νομοθεσίας στον τομέα του περιβάλλοντος.
However, many environmental trends in the Union continue to be a cause for concern, not least due to insufficient implementation of existing Union environment legislation.
Μόλις το 17 % των ειδών και ενδιαιτημάτων που αξιολογήθηκαν βάσει της οδηγίας περί οικοτόπων [2] βρίσκονται σε θετική κατάσταση προστασίας, ενώ η υποβάθμιση και η απώλεια του φυσικού κεφαλαίου θέτει σε κίνδυνο τις προσπάθειες για την επίτευξη των στόχων της Ένωσης που αφορούν τη βιοποικιλότητα και την κλιματική αλλαγή.
Only 17 % of species and habitats assessed under the Habitats Directive [2] have favourable conservation status, and the degradation and loss of natural capital is jeopardising efforts to attain the Union’s biodiversity and climate change objectives.
Η κατάσταση αυτή των ειδών και ενδιαιτημάτων καθώς και η υποβάθμιση και η απώλεια του φυσικού κεφαλαίου έχουν υψηλό παρεπόμενο κόστος που δεν αποτιμάται δεόντως στο οικονομικό ή κοινωνικό μας σύστημα.
Such status of species and habitats as well as the degradation and loss of natural capital have high associated costs which have not yet been properly valued in our economic or social system.
Το 30 % του εδάφους της Ένωσης είναι εξαιρετικά κατακερματισμένο, επηρεάζοντας τη συνδετικότητα των οικοσυστημάτων, την υγεία τους και την ικανότητά τους να παρέχουν υπηρεσίες, καθώς και βιώσιμα ενδιαιτήματα για τα είδη.
30 % of the Union’s territory is highly fragmented, affecting the connectivity and health of ecosystems and their ability to provide services as well as viable habitats for species.
Αν και η Ένωση έχει σημειώσει πρόοδο όσον αφορά την αποσύνδεση της οικονομικής μεγέθυνσης από τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, τη χρήση των πόρων και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, η χρήση των πόρων εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να μην είναι αειφόρος και αποδοτική, ενώ δεν έχει ακόμη εξασφαλιστεί η ορθή διαχείριση των αποβλήτων.
While progress has been made in the Union to decouple growth from GHG emissions, resource use and environmental impacts, resource use is still largely unsustainable and inefficient, and waste is not yet properly managed.
Ως αποτέλεσμα, οι επιχειρήσεις στην Ένωση αφήνουν ανεκμετάλλευτες τις σημαντικές ευκαιρίες που προσφέρει η αποδοτική χρήση των πόρων ως προς την ανταγωνιστικότητα, τη μείωση του κόστους και τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της ασφάλειας του εφοδιασμού.
As a result, businesses in the Union are foregoing the significant opportunities that resource efficiency offers in terms of competitiveness, cost reductions, improved productivity and security of supply.
Η ποιότητα των υδάτων και τα επίπεδα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης είναι ακόμη προβληματικά σε πολλές περιοχές της Ευρώπης και οι πολίτες της Ένωσης εξακολουθούν να εκτίθενται σε επικίνδυνες ουσίες, με αποτέλεσμα να διακυβεύονται δυνητικά η υγεία και η ευημερία τους.
Water quality and air pollution levels are still problematic in many parts of Europe, and Union citizens continue to be exposed to hazardous substances, potentially compromising their health and well-being.
Οι αντίθετες προς την αειφορία χρήσεις γης αναλώνουν γόνιμα εδάφη και η υποβάθμιση του εδάφους συνεχίζεται, με συνέπειες για την παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια και την επίτευξη των σχετικών με τη βιοποικιλότητα στόχων.
Unsustainable land use is consuming fertile soils, and soil degradation continues, resulting in impacts on global food security and the achievement of biodiversity targets.
Οι μεταβολές του περιβάλλοντος και του κλίματος της Ένωσης προκαλούνται ολοένα περισσότερο από εξελίξεις που συντελούνται σε παγκόσμιο επίπεδο, μεταξύ των οποίων σε σχέση με τη δημογραφία, τα πρότυπα παραγωγής και εμπορίου και την ταχεία τεχνολογική πρόοδο.
Environmental and climate change in the Union is increasingly caused by developments taking place at global level, including in relation to demographics, patterns of production and trade, and rapid technological progress.
Οι εξελίξεις αυτές μπορεί να προσφέρουν σημαντικές ευκαιρίες για οικονομική μεγέθυνση και κοινωνική ευημερία, αλλά αποτελούν επίσης προκλήσεις και πηγές αβεβαιότητας για την οικονομία και την κοινωνία της Ένωσης και προκαλούν υποβάθμιση του περιβάλλοντος σε παγκόσμια κλίμακα [3].
Such developments may offer significant opportunities for economic growth and societal well-being, but pose challenges and uncertainties for the Union’s economy and society and are causing environmental degradation worldwide [3].
Η αυξανόμενη παγκόσμια ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών και η εξάντληση των πόρων, σε συνδυασμό με τα σημερινά σπάταλα συστήματα παραγωγής και κατανάλωσης στην παγκόσμια οικονομία, αυξάνουν το κόστος των βασικών πρώτων υλών, ορυκτών και ενέργειας, προκαλώντας μεγαλύτερη ρύπανση και περισσότερα απόβλητα, αυξάνοντας τις παγκόσμιες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου και επιδεινώνοντας την υποβάθμιση της γης, την αποδάσωση και την απώλεια της βιοποικιλότητας.
Together with current wasteful production and consumption systems in the world economy, rising global demand for goods and services and the depletion of resources are increasing the cost of essential raw materials, minerals and energy, generating more pollution and waste, increasing global GHG emissions and exacerbating land degradation, deforestation and biodiversity loss.
Τα δύο τρίτα σχεδόν των παγκόσμιων οικοσυστημάτων βρίσκονται σε παρακμή [4], ενώ υπάρχουν στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η ανθρωπότητα έχει ήδη υπερβεί τα πλανητικά όρια για τη βιοποικιλότητα, την κλιματική αλλαγή και τον κύκλο του αζώτου [5].
Nearly two-thirds of the world’s ecosystems are in decline [4] and there is evidence that planetary boundaries for biodiversity, climate change and the nitrogen cycle have already been transgressed [5].
Υπάρχει πιθανότητα πλανητικού ελλείμματος νερού 40 % έως το 2030, εκτός αν επιτευχθεί σημαντική πρόοδος όσον αφορά τη βελτίωση της αποδοτικής χρήσης των πόρων.
There is likely to be a global shortfall of 40 % in water by 2030 unless there is significant progress made in improving resource efficiency.
Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος να επιδεινώσει η κλιματική αλλαγή τα προβλήματα αυτά και να επιφέρει υψηλό κόστος [6].
There is also the risk that climate change will further exacerbate such problems, and will result in high costs [6].
Για την αντιμετώπιση ορισμένων από αυτά τα πολύπλοκα ζητήματα επιβάλλεται να αξιοποιηθεί το πλήρες δυναμικό της υφιστάμενης περιβαλλοντικής τεχνολογίας και να εξασφαλιστεί η συνεχής ανάπτυξη και υιοθέτηση από τη βιομηχανία των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών και των αναδυόμενων καινοτομιών, καθώς και η αυξημένη χρήση αγορακεντρικών μέσων.
Addressing some of those complex issues requires tapping into the full potential of existing environmental technology and ensuring the continuous development and uptake by industry of the best available techniques and emerging innovations, as well as increased use of market-based instruments.
Ταυτόχρονα, υπάρχει η ανάγκη για πληρέστερη αντίληψη των δυνητικών κινδύνων που ενέχουν οι νέες τεχνολογίες για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία και για βελτίωση της εκτίμησης και της διαχείρισης των τεχνολογιών αυτών.
At the same time, there is a need to better understand the potential risks to the environment and human health associated with new technologies, and to assess and manage such technologies better.
Αυτό αποτελεί προϋπόθεση για τη δημόσια αποδοχή των νέων τεχνολογιών και για την ικανότητα της Ένωσης να εντοπίζει τους πιθανούς κινδύνους που συνδέονται με τις τεχνολογικές εξελίξεις και να αντιδρά κατά τρόπο αποτελεσματικό και έγκαιρο.
This is a precondition for public acceptance of new technologies, as well as for the Union’s capacity to identify and respond to potential risks associated with technological developments in an effective and timely manner.
Οι σημαντικές τεχνολογικές καινοτομίες θα πρέπει να συνοδεύονται από δημόσιους διαλόγους και συμμετοχικές διαδικασίες.
Major technological innovations should be accompanied by public dialogues and participatory processes.
Για τη μελλοντική ευζωία θα πρέπει να αναληφθεί επειγόντως συντονισμένη δράση με σκοπό τη βελτίωση της οικολογικής ανθεκτικότητας και τη μεγιστοποίηση των οφελών που μπορεί να αποφέρει η περιβαλλοντική πολιτική για την οικονομία και την κοινωνία, χωρίς υπέρβαση των οικολογικών ορίων του πλανήτη.
To live well in the future, urgent, concerted action should be taken now to improve ecological resilience and maximise the benefits environment policy can deliver for the economy and society, while respecting the planet’s ecological limits.
Το 7ο ΠΔΠ αντικατοπτρίζει τη δέσμευση της Ένωσης να μετατραπεί σε μια πράσινη οικονομία χωρίς αποκλεισμούς που θα διασφαλίζει την οικονομική μεγέθυνση και την ανάπτυξη, θα προστατεύει την υγεία και την ευημερία του ανθρώπου, θα προσφέρει αξιοπρεπή απασχόληση, θα μειώνει τις ανισότητες, θα επενδύει και θα διατηρεί τη βιοποικιλότητα, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών οικοσυστήματος που αυτή παρέχει (φυσικό κεφάλαιο), για την εγγενή της αξία και τη σημαντική συμβολή της στην ευημερία των ανθρώπων και στην οικονομική ευμάρεια.
The 7th EAP reflects the Union’s commitment to transforming itself into an inclusive green economy that secures growth and development, safeguards human health and well-being, provides decent jobs, reduces inequalities and invests in, and preserves biodiversity, including the ecosystem services it provides (natural capital), for its intrinsic value and for its essential contribution to human well-being and economic prosperity.
Για τον μετασχηματισμό σε μια πράσινη οικονομία χωρίς αποκλεισμούς απαιτείται ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών ζητημάτων στις άλλες πολιτικές, όπως οι πολιτικές στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, της γεωργίας, της αλιείας, του εμπορίου, της οικονομίας και βιομηχανίας, της έρευνας και καινοτομίας, της απασχόλησης, της ανάπτυξης, των εξωτερικών υποθέσεων, της ασφάλειας, της εκπαίδευσης και κατάρτισης, καθώς και η κοινωνική πολιτική και η πολιτική στον τομέα του τουρισμού, ώστε να προκύψει μια συνεκτική συστρατευμένη προσέγγιση.
The transformation into an inclusive green economy requires the integration of environment issues into other policies, such as energy, transport, agriculture, fisheries, trade, economy and industry, research and innovation, employment, development, foreign affairs, security, education and training, as well as social and tourism policy, so as to create a coherent, joined-up approach.
Η δράση στην Ένωση θα πρέπει επίσης να συμπληρωθεί με ενισχυμένη δράση σε παγκόσμια κλίμακα και συνεργασία με τις γειτονικές χώρες για την αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων.
Action within the Union should also be complemented by enhanced global action and cooperation with neighbouring countries to tackle common challenges.
Η Ένωση έχει δρομολογήσει τον ανωτέρω μετασχηματισμό με μακροπρόθεσμες ολοκληρωμένες στρατηγικές για την ανάσχεση της απώλειας βιοποικιλότητας [8], τη βελτίωση της αποδοτικότητας της χρήσης των πόρων [9] και την επιτάχυνση της μετάβασης σε μια ασφαλή και αειφόρο οικονομία χαμηλών επιπέδων ανθρακούχων εκπομπών [10].
The Union has set this transformation in motion with long-term, integrated strategies to halt biodiversity loss [8], improve resource efficiency [9] and expedite the transition towards a safe and sustainable low-carbon economy [10].
Η Επιτροπή ενσωμάτωσε επίσης περιβαλλοντικούς προβληματισμούς και στόχους σε πρωτοβουλίες που ανελήφθησαν πρόσφατα σε άλλους βασικούς τομείς άσκησης πολιτικής, μεταξύ των οποίων η ενέργεια [11] και οι μεταφορές [12], και επιδίωξε να ενισχύσει την παροχή περιβαλλοντικών οφελών μέσω μεταρρυθμίσεων των πολιτικών της Ένωσης για τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη, την αλιεία και τη συνοχή, χρησιμοποιώντας ως βάση τα μέχρι σήμερα επιτεύγματα.
The Commission has further integrated environmental concerns and objectives in recent initiatives taken in other key policy areas, including energy [11] and transport [12], and sought to enhance the delivery of environmental benefits through reforms of Union policies for agriculture and rural development, fisheries and cohesion, building on achievements to date.
Στο πλαίσιο αυτό, είναι ιδιαίτερα σημαντική η τήρηση των απαιτήσεων πολλαπλής συμμόρφωσης διότι συμβάλλει στην αειφορία της γεωργίας με την προώθηση της προστασίας ευπαθών οικοσυστημάτων, όπως είναι οι υδάτινες μάζες, το έδαφος και τα ενδιαιτήματα για τα είδη.
In this regard, cross-compliance is particularly important in contributing to the sustainability of agriculture, by promoting the protection of vulnerable ecosystems, such as water bodies, soil and habitats for species.
Η Ένωση έχει αναλάβει μεγάλο αριθμό νομικά υποχρεωτικών δεσμεύσεων στο πλαίσιο πολυμερών περιβαλλοντικών συμφωνιών καθώς και πολιτικά υποχρεωτικές περιβαλλοντικές δεσμεύσεις, μεταξύ άλλων εκείνες που συμφωνήθηκαν στη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την αειφόρο ανάπτυξη (διάσκεψη Ρίο + 20) [13].
The Union has signed up to a large number of legally binding commitments under multilateral environmental agreements as well as to politically binding environmental commitments, including those agreed at the United Nations Conference on Sustainable Development (‘Rio + 20’) [13].
Το έγγραφο των αποτελεσμάτων της διάσκεψης Ρίο + 20 αναγνωρίζει ότι η πράσινη και χωρίς αποκλεισμούς οικονομία είναι σημαντικό εργαλείο για την επίτευξη της αειφόρου ανάπτυξης και της εξάλειψης της φτώχειας.
The Rio + 20 outcome document recognises that the inclusive and green economy is an important tool for achieving sustainable development and poverty eradication.
Το έγγραφο καθορίζει πλαίσιο δράσης που καλύπτει και τις τρεις διαστάσεις της αειφόρου ανάπτυξης (περιβάλλον, κοινωνία και οικονομία), πολλές από τις οποίες αντικατοπτρίζονται στους στόχους προτεραιότητας του 7ου ΠΔΠ.
The document sets out a framework for action covering all three dimensions of sustainable development (environment, social and economic), many of which are reflected in the priority objectives of the 7th EAP.
Στη διάσκεψη Ρίο + 20 συμφωνήθηκε επίσης να καθοριστούν στόχοι αειφόρου ανάπτυξης που συνάδουν με το αναπτυξιακό πρόγραμμα του ΟΗΕ για τη μετά το 2015 περίοδο και είναι ενσωματωμένοι σε αυτό, προκειμένου να ενισχυθεί το θεσμικό πλαίσιο και να χαραχθεί στρατηγική χρηματοδότησης της αειφόρου ανάπτυξης.
At Rio + 20, it was also agreed to develop sustainable development goals that are coherent with, and integrated into, the post-2015 UN development agenda, in order to strengthen the institutional framework and develop a financing strategy for sustainable development.
Στη διάσκεψη Ρίο + 20 εγκρίθηκε επίσης δεκαετές πλαίσιο προγραμμάτων για την αειφόρο κατανάλωση και παραγωγή.
Rio + 20 also adopted a global 10-year Framework of Programmes on sustainable consumption and production.
Η Ένωση και τα κράτη μέλη της θα πρέπει τώρα να εξασφαλίσουν την υλοποίηση αυτών των δεσμεύσεων εντός της Ένωσης και θα πρέπει να προωθήσουν την εφαρμογή τους σε παγκόσμιο επίπεδο.
The Union and its Member States should now ensure that those commitments are implemented within the Union, and should promote their implementation globally.
Σε πολλές περιπτώσεις, για την επίτευξη των στόχων προτεραιότητας θα απαιτηθεί η λήψη μέτρων πρωτίστως σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας.
In many cases, action to achieve the priority objectives will be required primarily at national, regional or local level, in line with the principle of subsidiarity.
Σε άλλες περιπτώσεις, θα χρειαστούν συμπληρωματικά μέτρα σε επίπεδο Ένωσης και σε διεθνές επίπεδο.
In other cases, additional measures at Union and international level will be needed.
Οι πολίτες θα πρέπει επίσης να διαδραματίζουν ενεργό ρόλο και να ενημερώνονται επαρκώς για την περιβαλλοντική πολιτική.
The public should also play an active role and should be properly informed about environment policy.
Δεδομένου ότι η περιβαλλοντική πολιτική αποτελεί τομέα συναρμοδιότητας στην Ένωση, ένας από τους στόχους του 7ου ΠΔΠ είναι να δημιουργήσει αίσθημα κοινοκτημοσύνης κοινών σκοπών και στόχων και να εξασφαλίσει ισοτιμία για τις επιχειρήσεις και τις δημόσιες αρχές.
Since environment policy is a sphere of shared competence in the Union, one of the purposes of the 7th EAP is to create common ownership of shared goals and objectives and ensure a level playing field for businesses and public authorities.
Οι σαφείς σκοποί και στόχοι παρέχουν επίσης στους πολιτικούς ιθύνοντες και στα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, μεταξύ των οποίων περιφέρειες και πόλεις, επιχειρήσεις και κοινωνικούς εταίρους, αλλά και ιδιώτες, αίσθηση προσανατολισμού και ένα προβλέψιμο πλαίσιο για την ανάληψη δράσης.
Clear goals and objectives also provide policy makers and other stakeholders, including regions and cities, businesses and social partners, and individual citizens, with a sense of direction and a predictable framework for action.
Η ολοκληρωμένη και συνεκτική ανάπτυξη της περιβαλλοντικής και κλιματικής πολιτικής μπορούν να συμβάλουν ώστε να εξασφαλιστεί ότι η οικονομία και η κοινωνία της Ένωσης είναι καλώς προετοιμασμένες για να αντιμετωπίσουν τις προαναφερθείσες προκλήσεις.
The integrated and coherent development of environment and climate policy can help to ensure that the Union’s economy and society are well-prepared to face the abovementioned challenges.
Προς τούτο απαιτείται η εστίαση σε τρεις θεματικούς στόχους:
Such action will require focusing on three thematic objectives:
προστασία, διατήρηση και ενίσχυση του φυσικού κεφαλαίου της Ένωσης·
protecting, conserving and enhancing the Union’s natural capital;
μετατροπή της Ένωσης σε μια πράσινη και ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών επιπέδων ανθρακούχων εκπομπών και αποδοτικής χρήσης των πόρων·
turning the Union into a resource-efficient, green and competitive low-carbon economy;
προστασία των πολιτών της Ένωσης από περιβαλλοντικές πιέσεις και κινδύνους για την υγεία και την ευημερία.
safeguarding the Union’s citizens from environment-related pressures and risks to health and well-being.
Οι τρεις αυτοί στόχοι είναι αλληλένδετοι και θα πρέπει να επιδιωχθούν παράλληλα.
Those three thematic objectives are inter-related and should be pursued in parallel.
Η δράση που θα αναληφθεί για έναν από τους στόχους θα συμβάλει συχνά στην επίτευξη των άλλων στόχων.
Action taken under one objective will often help to contribute to the achievement of the other objectives.
Για παράδειγμα, η βελτίωση της αποδοτικότητας κατά τη χρήση των πόρων θα ανακουφίσει τις πιέσεις που ασκούνται στο φυσικό κεφάλαιο, ενώ η ενίσχυση της ανθεκτικότητας της βάσης του φυσικού κεφαλαίου της Ένωσης θα αποφέρει οφέλη για την υγεία και την ευημερία του ανθρώπου.
For example, improving resource efficiency will ease the pressure on natural capital, while enhancing the resilience of the Union’s natural capital base will deliver benefits for human health and well-being.
Η λήψη μέτρων για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και την προσαρμογή σε αυτήν θα αυξήσει την ανθεκτικότητα της οικονομίας και της κοινωνίας της Ένωσης και ταυτόχρονα θα τονώσει την καινοτομία και θα προστατεύσει τους φυσικούς της Ένωσης πόρους.
Action to mitigate and adapt to climate change will increase the resilience of the Union’s economy and society, while stimulating innovation and protecting the Union’s natural resources.
ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ
THEMATIC PRIORITIES
Στόχος προτεραιότητας αριθ. 1:
Priority objective 1:
Προστασία, διατήρηση και ενίσχυση του φυσικού κεφαλαίου της Ένωσης
To protect, conserve and enhance the Union’s natural capital
Η οικονομική ευμάρεια και η ευημερία της Ένωσης στηρίζονται στο φυσικό της κεφάλαιο, δηλαδή στη βιοποικιλότητά της, συμπεριλαμβανομένων των οικοσυστημάτων που παρέχουν βασικά αγαθά και υπηρεσίες – από τα γόνιμα εδάφη και τα πολυλειτουργικά δάση μέχρι τις παραγωγικές χερσαίες και θαλάσσιες εκτάσεις, από τα γλυκά ύδατα καλής ποιότητας και τον καθαρό αέρα μέχρι την επικονίαση, τη ρύθμιση του κλίματος και την προστασία από φυσικές καταστροφές.
The Union’s economic prosperity and well-being is underpinned by its natural capital, i.e. its biodiversity, including ecosystems that provide essential goods and services, from fertile soil and multi-functional forests to productive land and seas, from good quality fresh water and clean air to pollination and climate regulation and protection against natural disasters.
Σημαντικός αριθμός νομοθετημάτων της Ένωσης αποσκοπεί στην προστασία, τη διατήρηση και την ενίσχυση του φυσικού κεφαλαίου, μεταξύ άλλων η οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα [14] και για τη θαλάσσια στρατηγική [15], η οδηγία για τα αστικά λύματα [16], η οδηγία για τη νιτρορύπανση [17], η οδηγία για τις πλημμύρες [18], η οδηγία για τις ουσίες προτεραιότητας [19], η οδηγία για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα και οι συναφείς οδηγίες [20], καθώς και οι οδηγίες για τους οικοτόπους (ενδιαιτήματα) και για τα πτηνά [21].
A substantial body of Union legislation seeks to protect, conserve and enhance natural capital, including the Water Framework Directive [14], the Marine Strategy Framework Directive [15], the Urban Wastewater Directive [16], the Nitrates Directive [17], the Floods Directive [18], the Priority Substances Directive [19], the Air Quality Directive and related directives [20] and the Habitats and Birds Directives [21].
Η νομοθεσία για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τις χημικές ουσίες, τις βιομηχανικές εκπομπές και για τα απόβλητα συμβάλλει επίσης στην άμβλυνση των πιέσεων που ασκούνται στο έδαφος και στη βιοποικιλότητα, συμπεριλαμβανομένων των οικοσυστημάτων, των ειδών και των ενδιαιτημάτων καθώς και στη μείωση της ελευθέρωση θρεπτικών στοιχείων.
Legislation to tackle climate change, chemicals, industrial emissions and waste also contributes to easing the pressures on soil and biodiversity, including ecosystems, species and habitats as well as reducing nutrient releases.