natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι θεσμικές δραστηριότητες θεωρούνται ότι ασκούνται με μη εμπορικές μεθόδους όταν α) δεν είναι κερδοσκοπικές, β) σύμφωνα με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω της φύσης τους, δεν ανταγωνίζονται άλλους παράγοντες της αγοράς κερδοσκοπικού χαρακτήρα και γ) αποτελούν έκφραση των αρχών της αλληλεγγύης και της επικουρικότητας.
The institutional activities are considered to be carried on on a non-commercial basis when: (a) they are not-profit making; (b) in keeping with the principles of Union law, by their nature they are not in competition with other market operators that are profit-making; and (c) they put into practice the principle of solidarity and subsidiarity.
Σχετικά με το ζήτημα αυτό, η προϋπόθεση του στοιχείου β) συνιστά μια σημαντική προστασία, καθώς, με τη ρητή αναφορά στο δίκαιο της Ένωσης, παρέχει γενική εγγύηση ότι η δραστηριότητα δεν ανταγωνίζεται άλλους παράγοντες κερδοσκοπικού χαρακτήρα της αγοράς, χαρακτηριστικό που είναι θεμελιώδες για τις μη οικονομικές δραστηριότητες [67].
In this respect, the requirement under (b) is an important safeguard since, by referring expressly to Union law, it guarantees in general that the activity is not in competition with other profit-making market operators, which is an essential characteristic of non-economic activities [67].
Δεύτερον, το άρθρο 3 του κανονισμού ορίζει τις γενικές προϋποθέσεις υποκειμενικού χαρακτήρα που πρέπει να αναφέρονται στην ιδρυτική πράξη ή στο καταστατικό της μη εμπορικής οντότητας, προκειμένου οι προβλεπόμενες δραστηριότητες να ασκούνται με μη εμπορικές μεθόδους. Τα κριτήρια είναι: α) απαγόρευση διανομής, ακόμη και εμμέσως, κερδών, πλεονασμάτων διαχείρισης, κονδυλίων, αποθεματικών ή κεφαλαίου κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της οντότητας, εκτός και εάν η διανομή επιβάλλεται από τον νόμο ή πραγματοποιείται υπέρ οντοτήτων που ανήκουν στην ίδια ενιαία οργάνωση και αναπτύσσουν την ίδια δραστηριότητα· β) υποχρέωση επανεπένδυσης των ενδεχόμενων κερδών και πλεονασμάτων διαχείρισης αποκλειστικά για την ανάπτυξη δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν την επίτευξη του θεσμικού σκοπού κοινωνικής αλληλεγγύης· γ) σε περίπτωση διάλυσης της μη εμπορικής οντότητας, υποχρέωση διάθεσης των περιουσιακών στοιχείων σε άλλη μη εμπορική οντότητα που ασκεί ανάλογη θεσμική δραστηριότητα, με την επιφύλαξη διαφορετικού προορισμού που επιβάλλεται από τον νόμο.
Second, Article 3 of the Regulation defines the general subjective requirements which must be included in the articles of association or statutes of non-commercial entities so that their activities are carried on on a non-commercial basis The criteria are as follows: (a) ban on distributing, even indirectly, any profits, operating surplus, funds, reserves or capital during the life of the entity, unless it is imposed by law or is in favour of entities that belong to the same structure and that perform the same activity; (b) any profit and surplus must be reinvested exclusively in developing activities that contribute to the institutional aim of social solidarity; and (c) if the non-commercial entity is wound up, its assets must be attributed to another non-commercial entity that performs a similar activity, unless otherwise provided by law.
Τρίτον, το άρθρο 4 του κανονισμού ορίζει πρόσθετες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται παράλληλα με τους όρους των άρθρων 1 και 3, προκειμένου οι δραστηριότητες που ορίζει το άρθρο 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ) του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 504/92 να θεωρούνται ότι ασκούνται με μη εμπορικές μεθόδους.
Third, Article 4 of the Regulation identifies additional objective requirements that must be met, together with the conditions indicated in Articles 1 and 3, in order for the activities listed in Article 7(1)(i) of the ICI law to be deemed to be carried on on a non-commercial basis.
Ειδικότερα, όσον αφορά την άσκηση δραστηριοτήτων περίθαλψης και υγείας, ο κανονισμός ορίζει ότι οι εν λόγω δραστηριότητες ασκούνται με μη εμπορικές μεθόδους εάν πληρούν τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) οι δραστηριότητες είναι διαπιστευμένες από το κράτος και παρέχονται στο πλαίσιο σύμβασης ή συμφωνίας με το κράτος, τις περιφέρειες ή τους τοπικούς φορείς με τρόπο συμπληρωματικό ή επικουρικό σε σχέση με τη δημόσια υπηρεσία, παρέχοντας στους χρήστες δωρεάν υπηρεσία ή με την καταβολή αντιτίμου που αντιπροσωπεύει απλή συμμετοχή στην προβλεπόμενη δαπάνη για την κάλυψη της καθολικής υπηρεσίας· β) εάν δεν είναι διαπιστευμένες ή δεν ασκούνται στο πλαίσιο μιας σύμβασης ή συμφωνίας, οι δραστηριότητες παρέχονται δωρεάν ή με την καταβολή συμβολικού αντιτίμου το οποίο δεν θα υπερβαίνει σε καμία περίπτωση το ήμισυ των μέσων προβλεπόμενων αντιτίμων για ανάλογες δραστηριότητες που παρέχονται στην ίδια γεωγραφική ζώνη με ανταγωνιστικές μεθόδους, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την απουσία συσχέτισης με το πραγματικό κόστος της υπηρεσίας.
In particular, as regards welfare and health care activities, the Regulation states that these are carried on on a non-commercial basis if at least one of the following conditions is met: (a) the activities are accredited by the State and are performed under either a contract or an agreement with the State, the Regions or local authorities and they are part of or complementary to the public national health system and provide services to users free of charge or for an amount that is only a contribution to the cost of the universal service provision; (b) if the activities are not accredited and performed under a contract or an agreement, they must be provided free of charge or for a symbolic fee which, in any event, must not exceed half the average price for similar activities in the same geographical area on a competitive basis, also taking into account the absence of any connection with the actual cost of the service.
Σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση, η Επιτροπή επισημαίνει καταρχάς ότι, όπως εξήγησαν οι ιταλικές αρχές, για να μπορέσουν να επωφεληθούν από την απαλλαγή οι ενδιαφερόμενες οντότητες, πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του εθνικού συστήματος υγείας, το οποίο προσφέρει καθολική κάλυψη και βασίζεται στην αρχή της αλληλεγγύης.
With reference to the first condition, the Commission notes that, as explained by the Italian authorities, in order to benefit from the exemption the entities concerned must be an integral part of the national health service, which provides universal cover and is based on the principle of solidarity.
Στο σύστημα αυτό, τα δημόσια νοσοκομεία χρηματοδοτούνται απευθείας από τις κοινωνικές εισφορές και από άλλους κρατικούς πόρους.
In this system, public hospitals are directly funded from social security contributions and other state resources.
Τα νοσοκομεία αυτά παρέχουν την υπηρεσία δωρεάν βάσει της καθολικής κάλυψης ή με την καταβολή μειωμένου αντιτίμου που καλύπτει μόνον ένα μικρό τμήμα του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας.
These hospitals provide their services free of charge on the basis of universal cover or for a low fee which covers only a small fraction of the actual cost of the service.
Οι μη εμπορικές οντότητες που υπάγονται στην ίδια κατηγορία και πληρούν τις ίδιες προϋποθέσεις θεωρούνται επίσης αναπόσπαστο τμήμα του εθνικού συστήματος υγείας [68].
Non-commercial entities falling under the same category and fulfilling the same conditions are also considered an integral part of the national health system [68].
Με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης περίπτωσης και σύμφωνα με τις αρχές που ορίζει η νομολογία της Ένωσης [69], λαμβάνοντας υπόψη ότι το εθνικό σύστημα της Ιταλίας παρέχει μια υπηρεσία καθολικής κάλυψης, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι οι εν λόγω οντότητες που ασκούν τις προαναφερθείσες δραστηριότητες και πληρούν όλες τις προϋποθέσεις που προβλέπει η νομοθεσία, δεν μπορούν να θεωρηθούν επιχειρήσεις.
In the light of the specific features of this case and in line with the principles laid down by Union case law [69], since the Italian national system provides a system of universal cover, the Commission concludes that the entities concerned, which perform the activities described above and fulfil all the statutory requirements, do not qualify as undertakings.
Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, ο κανονισμός προβλέπει ότι οι δραστηριότητες πρέπει να παρέχονται δωρεάν ή με την καταβολή συμβολικού αντιτίμου.
As regards the second condition, the Regulation states that the activities must be performed either free of charge or for a symbolic fee.
Οι υπηρεσίες που παρέχονται δωρεάν δεν συνιστούν γενικώς οικονομική δραστηριότητα.
Services provided free of charge do not generally constitute an economic activity.
Οι υπηρεσίες που παρέχονται δωρεάν δεν συνιστούν γενικώς οικονομική δραστηριότητα.
In this respect, it is important to note that the Regulation stipulates that, for the fee to be considered symbolic, it must bear no relationship to the cost of the service.
Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι δραστηριότητες περίθαλψης και υγείας πληρούν επίσης τις γενικές και υποκειμενικές προϋποθέσεις που ορίζουν τα άρθρα 1 και 3 του κανονισμού, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι οι εν λόγω δραστηριότητες, οι οποίες ασκούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζει η ισχύουσα νομοθεσία, δεν συνιστούν οικονομική δραστηριότητα.
Therefore, given that the assistance and health care activities also meet the general and subjective requirements indicated in Articles 1 and 3 of the Regulation, the Commission concludes that such activities, performed in line with the principles of the current legislation, do not constitute economic activities.
Όσον αφορά τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες, θεωρούνται ότι ασκούνται με μη εμπορικές μεθόδους εάν πληρούν ορισμένες συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Educational activities, for their part, are deemed to be carried on on a non-commercial basis if a number of specific conditions are met.
Ειδικότερα, η δραστηριότητα πρέπει να είναι ισότιμη σε σχέση με τη δημόσια εκπαίδευση και η σχολή πρέπει να διασφαλίζει την απουσία διακρίσεων στη φάση επιλογής των μαθητών· η σχολή πρέπει επίσης να δέχεται τους μαθητές με αναπηρία, να εφαρμόζει τη συλλογική σύμβαση, να διαθέτει κατάλληλες εγκαταστάσεις σύμφωνα με τα προβλεπόμενα πρότυπα και να δημοσιεύει τους ισολογισμούς της.
In particular, the activity must be on a par with public education and the school must apply a non-discriminatory enrolment policy; the school must also accept disabled pupils, apply collective working agreements, have structure that meet the applicable standards and publish its accounts.
Εκτός αυτού, η δραστηριότητα πρέπει να παρέχεται δωρεάν ή με την καταβολή συμβολικού αντιτίμου που θα καλύπτει μόνον ένα τμήμα του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την απουσία συσχέτισης με αυτό.
In addition, the activity must be provided either free of charge or for a symbolic fee covering only a fraction of the actual cost of the service, also taking into account the absence of any connection therewith.
Επ’ αυτού, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τη νομολογία [70], δεν συνιστούν οικονομική δραστηριότητα τα μαθήματα που παρέχονται από συγκεκριμένα ιδρύματα, τα οποία αποτελούν τμήμα του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος και χρηματοδοτούνται εν όλω ή κατά κύριο λόγο από δημόσιους πόρους.
In this respect, the Commission recalls that according to case law [70], courses offered by certain establishments forming part of a public education system and financed, entirely or mainly, by public funds do not constitute an economic activity.
Ο μη οικονομικός χαρακτήρας της δημόσιας εκπαίδευσης δεν ανατρέπεται καταρχήν από το γεγονός ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι μαθητές ή οι γονείς τους υποχρεούνται να καταβάλλουν σχολικά δίδακτρα ή τέλη εγγραφής για να συνεισφέρουν στο κόστος λειτουργίας του συστήματος, αρκεί οι οικονομικές αυτές εισφορές να καλύπτουν ένα μόνον τμήμα του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας και να μην μπορούν, κατά συνέπεια, να θεωρηθούν αντίτιμο για την παρεχόμενη υπηρεσία.
The non-economic nature of public education is in principle not affected by the fact that pupils or their parents must sometimes pay tuition or enrolment fees which contribute to the operating expenses of the system, provided that the financial contribution covers only a fraction of the actual cost of the service and, therefore, cannot be considered remuneration for the service provided.
Όπως έχει ήδη αναγνωρίσει η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις στην αντιστάθμιση για παροχή δημόσιας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος [71], οι εν λόγω αρχές αφορούν την επαγγελματική κατάρτιση, τη δημόσια και ιδιωτική πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τους παιδικούς σταθμούς, τις δευτερεύουσες εκπαιδευτικές δραστηριότητες σε πανεπιστήμια και την παρεχόμενη στα πανεπιστήμια εκπαίδευση.
As also acknowledged by the Commission in its Communication on the application of the European Union state aid rules to compensation granted for the provision of services of general economic interest [71], these principles cover kindergartens, private and public primary schools, vocational training, secondary teaching activities in universities and also provision of education in universities.
Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι συμβολικές εισφορές στις οποίες αναφέρεται το διάταγμα δεν μπορούν να θεωρηθούν αντίτιμο για την παρεχόμενη υπηρεσία.
In the light of the above, the Commission considers that the symbolic fee referred to in the Regulation, representing only a fraction of the actual cost of the service, cannot be considered remuneration for the services provided.
Συνεπώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές και υποκειμενικές προϋποθέσεις που ορίζουν τα άρθρα 1 και 3 του κανονισμού και τις ειδικές αντικειμενικές προϋποθέσεις του άρθρου 4, η Επιτροπή κρίνει ότι η παρεχόμενη εκπαιδευτική υπηρεσία από τις εν λόγω οντότητες δεν μπορεί να θεωρηθεί οικονομική δραστηριότητα.
Therefore, under these specific circumstances, given the general and subjective requirements of Articles 1 and 3 of the Regulation, together with the specific objective requirements laid down in Article 4, the Commission considers that the education service provided by the entities concerned cannot be considered to be an economic activity.
Επίσης, για τις δραστηριότητες στέγασης και τις αθλητικές δραστηριότητες, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη και τις περαιτέρω προϋποθέσεις που απορρέουν από τους ορισμούς των εν λόγω δραστηριοτήτων στο άρθρο 1 εδάφιο πρώτο στοιχεία ι) και ιγ), του κανονισμού.
In the case of accommodation services and sports activities, the Commission also notes the further requirements based on the definitions of these activities in Article 1(1)(j) and (m) of the Regulation.
Συγκεκριμένα, όσον αφορά τις δραστηριότητες στέγασης, ο κανονισμός περιορίζει την απαλλαγή στις δραστηριότητες οι οποίες ασκούνται από μη εμπορικές οντότητες που παρέχουν προσβασιμότητα σε συγκεκριμένες κατηγορίες χρηστών και τη μη συνεχή λειτουργία.
As regards accommodation services, the Regulation limits the exemption to services provided by non-commercial entities that are accessible only to certain categories of people and are not open on a continuous basis.
Ειδικότερα, όσον αφορά την «κοινωνική στέγαση», ο κανονισμός διευκρινίζει ότι οι δραστηριότητες πρέπει να απευθύνονται σε άτομα με προσωρινές ή μόνιμες ειδικές ανάγκες ή σε μειονεκτούντα άτομα από άποψη σωματικής, ψυχικής, οικονομικής, κοινωνικής ή οικογενειακής κατάστασης.
In particular, as regards ‘social accommodation’, the Regulation indicates that the activities must be targeted at people with temporary or permanent special needs or people who are disadvantaged due to physical, psychological, economic, social and family conditions.
Εξυπακούεται ότι η οντότητα μπορεί να ζητεί μόνον την καταβολή ενός συμβολικού αντιτίμου, το οποίο, σε κάθε περίπτωση, δεν θα υπερβαίνει το ήμισυ της μέσης τιμής για ανάλογες δραστηριότητες που ασκούνται από εμπορικές οντότητες στην ίδια γεωγραφική ζώνη, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την απουσία συσχέτισης με το πραγματικό κόστος της υπηρεσίας.
The entity can only request payment of a symbolic fee which, in any event, must not exceed half the average price charged for similar activities performed by commercial entities in the same geographical area, also taking into account the absence of any connection with the actual cost of the service.
Ο κανονισμός διευκρινίζει επίσης ότι, σε κάθε περίπτωση, η απαλλαγή δεν μπορεί να εφαρμόζεται στις δραστηριότητες που ασκούνται σε ξενοδοχειακές ή παραξενοδοχειακές μονάδες, σύμφωνα με το άρθρο 9 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 79 της 23ης Μαΐου 2011 [72].
The Regulation also specifies that, in any event, the exemption is not applicable to activities that are carried on in hotels or similar establishments, as defined by Article 9 of Legislative Decree No 79 of 23 May 2011 [72].
Η απαλλαγή, συνεπώς, αποκλείεται για τις δραστηριότητες που ασκούνται, μεταξύ άλλων, σε ξενοδοχεία, μοτέλ και ξενώνες «bed and breakfast».
The exemption is therefore excluded for activities carried on, for instance, in hotels, motels and bed and breakfast establishments.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι μη εμπορικές οντότητες που ασκούν δραστηριότητες στέγασης πρέπει να πληρούν τις γενικές υποκειμενικές και αντικειμενικές προϋποθέσεις που ορίζουν τα άρθρα 1, 3 και 4 του κανονισμού, η Επιτροπή θεωρεί ότι, λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαιτερότητα της υπό εξέταση περίπτωσης, οι εν λόγω δραστηριότητες με τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά δεν συνιστούν οικονομική δραστηριότητα σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης.
Since, in the case at issue, the non-commercial entities offering accommodation must fulfil the general, subjective and objective requirements in Articles 1, 3 and 4 of the Regulation, the Commission considers that, in the light of the specific features of the present case, these activities, which meet the above conditions, do not constitute an economic activity for the purposes of Union law.
Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές περιστάσεις της υπό εξέταση περίπτωσης και δεδομένου ότι οι μη εμπορικές οντότητες που ασκούν δραστηριότητες στέγασης, καθώς και πολιτιστικές, ψυχαγωγικές και αθλητικές δραστηριότητες, πρέπει να πληρούν επίσης τις προϋποθέσεις που ορίζουν τα άρθρα 1 και 3 του κανονισμού, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι οι εν λόγω δραστηριότητες, οι οποίες ασκούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζει ο νόμος, δεν θεωρούνται οικονομικές δραστηριότητες.
Therefore, given the specific circumstances of the present case and given that the non-commercial entities offering accommodation services, cultural, recreational and sports activities must also fulfil the requirements of Articles 1 and 3 of the Regulation, the Commission concludes that these activities, performed as described by the law, are not considered economic activities.
Εν κατακλείδι, η Επιτροπή θεωρεί ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαβίβασαν οι ιταλικές αρχές και λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εν λόγω περίπτωσης, οι δραστηριότητες που εξετάζονται στα προηγούμενα σημεία και ασκούνται από μη εμπορικές οντότητες με πλήρη τήρηση των γενικών υποκειμενικών και αντικειμενικών κριτήρια των άρθρων 1, 3 και 4 του κανονισμού, δεν έχουν οικονομικό χαρακτήρα.
The Commission therefore concludes that, on the basis of the information submitted by the Italian authorities, in the light of the specific and particular features of the present case, the activities analysed in the preceding paragraphs, performed by non-commercial entities in full compliance with the general, subjective and objective criteria laid down in Articles 1, 3 and 4 of the Regulation, are not of an economic nature.
Συνεπώς, οι εν λόγω μη εμπορικές οντότητες, όταν ασκούν τις προαναφερθείσες δραστηριότητες τηρώντας πλήρως τις προβλεπόμενες από την ιταλική νομοθεσία προϋποθέσεις, δεν δραστηριοποιούνται ως επιχειρήσεις με την έννοια που προβλέπει το δίκαιο της Ένωσης.
Therefore, the non-commercial entities concerned, when performing those activities in full compliance with the conditions laid down by the Italian legislation are not acting as undertakings for the purposes of Union law.
Δεδομένου ότι το άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης εφαρμόζεται μόνον στις επιχειρήσεις, στη συγκεκριμένη περίπτωση το μέτρο δεν υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω άρθρου.
Given that Article 107(1) of the Treaty applies only to undertakings, it follows that in the case in question the measure does not fall within the scope of that Article.
Η Επιτροπή υπενθυμίζει επίσης ότι, από 1ης Ιανουαρίου 2013, σε περίπτωση μεικτής χρήσης ενός ακινήτου, η ιταλική νομοθεσία θα επιτρέπει τον υπολογισμό της αναλογικής σχέσης της εμπορικής χρήσης του ακινήτου και την επιβολή του ενιαίου φόρου ακίνητης περιουσίας μόνον στις οικονομικές δραστηριότητες.
Finally, the Commission notes that, from 1 January 2013, in the case of hybrid use of a building, it is possible under the Italian legislation to calculate the pro-rata commercial use of the real estate and to impose IMU on economic activities only.
Σχετικά με το ζήτημα αυτό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες μια οντότητα ασκεί τόσο οικονομικές όσο και μη οικονομικές δραστηριότητες, η τμηματική απαλλαγή στην οποία υπάγεται για το τμήμα του ακινήτου που χρησιμοποιείται για μη οικονομικές δραστηριότητες, δεν αντιπροσωπεύει πλεονέκτημα για την εν λόγω οντότητα όταν ασκεί οικονομική δραστηριότητα ως επιχείρηση.
The Commission points out in this context that, if an entity performs both economic and non-economic activities, the partial exemption that it enjoys for the part of the real estate used for non-economic activities does not represent an advantage for that entity when it performs an economic activity as an undertaking.
Σε μια τέτοια κατάσταση, το μέτρο δεν συνιστά, επομένως, κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης.
Therefore, the measure does not constitute state aid within the meaning of Article 107(1) in this type of situation either.
Σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης και την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν έχει διαπιστωθεί ότι μια ενίσχυση δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά, η Επιτροπή είναι αρμόδια να αποφασίσει αν το σχετικό κράτος πρέπει να καταργήσει ή να τροποποιήσει την ενίσχυση [73].
According to the Treaty and the established case law of the Court of Justice, when the Commission finds that aid is incompatible with the internal market, it is competent to decide that the State concerned must abolish or alter it [73].
Σύμφωνα πάντα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η υποχρέωση που επιβάλλεται σε ένα κράτος να καταργήσει μια ενίσχυση που θεωρείται από την Επιτροπή ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά, έχει ως στόχο την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση [74].
The Court has also consistently held that the obligation of a State to abolish aid regarded by the Commission as being incompatible with the internal market is designed to re-establish the previously existing situation [74].
Για το ζήτημα αυτό, το Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται όταν ο λαβών την ενίσχυση αποδώσει τα ποσά που χορηγήθηκαν ως παράνομη ενίσχυση, χάνοντας συνεπώς το πλεονέκτημα που απολάμβανε στην αγορά σε σχέση με τους ανταγωνιστές του, και επανέρχονται τα πράγματα στην προ της καταβολής κατάσταση [75].
In this context, the Court has established that that objective is achieved once the recipient has repaid the amounts granted, thus forfeiting the advantage which it had enjoyed over its competitors on the market, and the situation prior to the payment of the aid is restored [75].
Βάσει της εν λόγω νομολογίας, το άρθρο 14 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/99 [76] ορίζει ότι «σε περίπτωση αρνητικής απόφασης για υπόθεση παράνομων ενισχύσεων, η Επιτροπή αποφασίζει την εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την ανάκτηση της ενίσχυσης από τον δικαιούχο».
Following that case law, Article 14(1) of Regulation (EC) No 659/99 [76] stipulates that ‘where negative decisions are taken in respect of unlawful aid, the Commission shall decide that the Member State concerned shall take all necessary measures to recover the aid from the recipient.’