natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εάν είναι προφανές ότι η κινητική δεν είναι πρώτης τάξης, πρέπει να χρησιμοποιούνται άλλα μοντέλα.
If first-order kinetics is obviously not applicable, other models should be employed.
Η σταθερά ταχύτητας πρόσληψης, η σταθερά ταχύτητας αποβολής (ή οι σταθερές, όταν υπεισέρχονται άλλα μοντέλα), ο συντελεστής κινητικής βιοσυσσώρευσης (BAFK), και όπου είναι δυνατόν, τα όρια εμπιστοσύνης καθεμίας από τις παραμέτρους αυτές υπολογίζονται με υπολογιστικά μοντέλα εξισώσεων (βλέπε καθοδήγηση στο προσάρτημα 2).
The uptake rate constant, the elimination rate constant (or constants, where other models are involved), the kinetic bioaccumulation factor (BAFK), and where possible, the confidence limits of each of these parameters are calculated from computerised model equations (see Appendix 2 for guidance).
Η ποιότητα της προσαρμογής κάθε μοντέλου μπορεί να διαπιστωθεί, π.χ., από τον συντελεστή συσχέτισης ή τον συντελεστή προσδιορισμού (συντελεστές που προσεγγίζουν τη μονάδα δηλώνουν καλή προσαρμογή) ή με δοκιμασία “χι- τετράγωνο”.
The goodness of fit of any model can be determined from e.g. the correlation coefficient or the coefficient of determination (coefficients close to one indicate a good fit) or chi-squared.
Επίσης, το μέγεθος της τυπικής απόκλισης ή του ορίου εμπιστοσύνης γύρω από τις εκτιμώμενες παραμέτρους μπορεί να είναι ενδεικτικό καλής προσαρμογής του μοντέλου.
Also the size of the standard error or confidence limit around the estimated parameters may be indicative of the goodness of fit of the model.
Για να μειωθεί η μεταβλητότητα των αποτελεσμάτων των δοκιμών στην περίπτωση ελεγχόμενων χημικών ουσιών με υψηλή λιποφιλία, οι συντελεστές βιοσυσσώρευσης θα πρέπει να εκφράζονται σε σχέση με το λιπιδικό περιεχόμενο και την περιεκτικότητα σε οργανικό άνθρακα (kg οργανικού άνθρακα του εδάφους (OC) kg– 1 λιπιδικού περιεχομένου του σκώληκα).
To reduce variability in test results for test chemicals with high lipophilicity, bioaccumulation factors should be expressed in relation to lipid content and organic carbon content (kg soil organic carbon (OC) kg-1 worm lipid content).
Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι για ορισμένες κατηγορίες χημικών ουσιών υπάρχει σαφής σχέση μεταξύ του δυναμικού βιοσυσσώρευσης και της λιποφιλίας, σχέση που έχει τεκμηριωθεί για τα ψάρια (47).
This approach is based on the fact that for some chemical classes, there is a clear relationship between the potential for bioaccumulation and lipophilicity; this has been well established for fish (47).
Υπάρχει σχέση μεταξύ του λιπιδικού περιεχομένου των ψαριών και της βιοσυσσώρευσης των εν λόγω χημικών ουσιών.
There is a relationship between the lipid content of fish and the bioaccumulation of such chemicals.
Για τους βενθικούς οργανισμούς, έχουν διαπιστωθεί παρόμοιες συσχετίσεις π.χ. (30)(44).
For benthic organisms, similar correlations have been found e.g. (30) (44).
Ομοίως, η συσχέτιση αυτή έχει καταδειχθεί για τους χερσαίους ολιγόχαιτους, π.χ. (5)(6)(7)(14).
Likewise for terrestrial oligochaetes this correlation has been demonstrated e.g. (5) (6) (7) (14).
Εάν είναι διαθέσιμος επαρκής ιστός σκωλήκων, το λιπιδικό περιεχόμενο των ζώων δοκιμής μπορεί να προσδιοριστεί στο ίδιο βιολογικό υλικό με αυτό που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της συγκέντρωσης της ελεγχόμενης χημικής ουσίας.
If sufficient worm tissue is available, the lipid content of the test animals can be determined on the same biological material as the one used to determine the concentration of the test chemical.
Εναλλακτικά, μπορούν να χρησιμοποιούνται ζώα-μάρτυρες για τη μέτρηση του λιπιδικού περιεχομένου.
Alternatively, control animals can be used to measure the lipid content.
Για να είναι έγκυρη μια δοκιμή πρέπει να πληρούνται τα ακόλουθα κριτήρια για τους μάρτυρες και τις ομάδες αγωγής:
For a test to be valid the following criteria should be fulfilled for both controls and treatments:
Στο τέλος της δοκιμής, η συνολική θνησιμότητα κατά τις φάσεις πρόσληψης και αποβολής δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 10 % (γαιοσκώληκες) ή το 20 % (Εnchytraeidae) του συνολικού αριθμού των σκωλήκων που εισήχθησαν στη δοκιμή.
At the end of the test, the overall mortality during uptake and elimination phase should not exceed 10 % (earthworms) or 20 % (enchytraeids) of the total number of the introduced worms.
Για τα είδη Eisenia fetida και Eisenia andrei, η μέση απώλεια μάζας, μετρούμενη στο τέλος της φάσης πρόσληψης και στο τέλος της φάσης αποβολής, δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 20 % σε σύγκριση με το αρχικό υγρό βάρος (f.w.) κατά την έναρξη κάθε φάσης.
For Eisenia fetida and Eisenia andrei, the mean mass loss as measured at the end of the uptake and at the end of the elimination phase should not exceed 20 % compared to the initial fresh weight (f.w.) at start of each phase.
Είδη δοκιμής
Test species
Για τη δοκιμή βιοσυσσώρευσης συνιστώνται διάφορα είδη χερσαίων ολιγόχαιτων.
Several species of terrestrial oligochaetes are recommended for bioaccumulation testing.
Τα συνηθέστερα χρησιμοποιούμενα είδη, Eisenia fetida και Eisenia andrei (Lumbricidae), ή Enchytraeus albidus, Enchytraeus crypticus και Enchytraeus luxuriosus (Enchytraeidae) περιγράφονται στο προσάρτημα 5.
The most commonly used species Eisenia fetida or Eisenia andrei (Lumbricidae), or Enchytraeus albidus, Enchytraeus crypticus, or Enchytraeus luxuriosus (Enchytraeidae)) are described in Appendix 5.
Πρέπει να λαμβάνεται πρόνοια ώστε να μη χρησιμοποιούνται, σε οποιοδήποτε τμήμα του εξοπλισμού, υλικά που μπορούν να διαλύσουν ή να προσροφήσουν την ελεγχόμενη χημική ουσία ή να αποπλύνουν άλλες χημικές ουσίες και να έχουν δυσμενή επίδραση στα ζώα δοκιμής.
Care should be taken to avoid the use of materials, for all parts of the equipment, which can dissolve, adsorb the test chemical or leach other chemicals, and have an adverse effect on the test animals.
Μπορούν να χρησιμοποιούνται συνήθη ορθογώνια ή κυλινδρικά δοχεία, κατασκευασμένα από χημικώς αδρανές υλικό και με κατάλληλη χωρητικότητα ανάλογα με τον βαθμό φόρτισης, δηλαδή των αριθμό των σκωλήκων δοκιμής.
Standard rectangular or cylindrical vessels, made of chemically inert material and of suitable capacity can be used in compliance with the loading rate, i.e. the number of test worms.
Για τον εξοπλισμό που έρχεται σε επαφή με τα μέσα της δοκιμής μπορεί να χρησιμοποιείται ανοξείδωτος χάλυβας, πλαστικό ή γυαλί.
Stainless steel, plastic or glass may be used for any equipment having contact with the test media.
Τα δοχεία δοκιμής πρέπει να καλύπτονται κατάλληλα για την αποτροπή της απόδρασης των σκωλήκων, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να εξασφαλίζεται επαρκής αερισμός.
The test vessels should be appropriately covered to prevent escaping of the worms, while allowing sufficient air supply.
Για τις χημικές ουσίες με υψηλούς συντελεστές προσρόφησης, όπως τα συνθετικά πυρεθροειδή, μπορεί να απαιτείται η χρήση σιλανιωμένου γυαλιού.
For chemicals with high adsorption coefficients, such as synthetic pyrethroids, silanised glass may be required.
Στις περιπτώσεις αυτές ο εξοπλισμός πρέπει να απορρίπτεται μετά τη χρήση (49).
In these situations the equipment will have to be discarded after use (49).
Θα πρέπει να αποτρέπεται η διαφυγή των ραδιοσημασμένων στοιχείων της δοκιμής και των πτητικών χημικών ουσιών.
Radiolabelled test items and volatile chemicals should be prevented from escaping.
Για τη συγκράτηση τυχόν υπολειμμάτων που εξατμίζονται από τα δοχεία δοκιμής θα πρέπει να χρησιμοποιούνται παγίδες (π.χ. γυάλινες φιάλες πλύσης αερίου) που περιέχουν κατάλληλα απορροφητικά υλικά.
Traps (e.g. glass gas washing bottles) should be employed containing suitable absorbents to retain any residues evaporating from the test vessels.
Το έδαφος δοκιμής πρέπει να είναι τέτοιας ποιότητας ώστε οι οργανισμοί δοκιμής να μπορούν να επιβιώνουν και, κατά προτίμηση, να αναπαράγονται καθ’ όλη τη διάρκεια του εγκλιματισμού και της δοκιμής, χωρίς να παρουσιάζουν ανώμαλη εμφάνιση ή συμπεριφορά.
The test soil should be of a quality that will allow the survival and preferably the reproduction of the test organisms for the duration of the acclimation and test periods without them showing any abnormal appearance or behaviour.
Οι σκώληκες πρέπει να φωλιάζουν στο έδαφος.
The worms should burrow in the soil.
Συνιστάται να χρησιμοποιείται ως υπόστρωμα για τις δοκιμές το τεχνητό έδαφος που περιγράφεται στο κεφάλαιο Γ.8 του παρόντος παραρτήματος (48).
The artificial soil described in the chapter C.8 of this Annex (48) is recommended for use as the substrate in the tests.
Η προετοιμασία του τεχνητού εδάφους για χρήση στις δοκιμές βιοσυσσώρευσης, περιγράφεται στο προσάρτημα 4, το οποίο περιλαμβάνει και συστάσεις για την αποθήκευσή του.
Preparation of the artificial soil for use in the bioaccumulation tests and recommendations for the storage of artificial soil are given in Appendix 4.
Το αερόξηρο τεχνητό έδαφος μπορεί να φυλάσσεται σε θερμοκρασία δωματίου μέχρι τη χρήση.
Air-dried artificial soil may be stored at room temperature until use.
Ωστόσο, φυσικά εδάφη που προέρχονται από μη ρυπασμένες τοποθεσίες μπορούν να χρησιμεύσουν ως έδαφος δοκιμής και/ή καλλιέργειας.
However, natural soils from unpolluted sites may serve as test and/or culture soil.
Τα φυσικά εδάφη θα πρέπει να χαρακτηρίζονται τουλάχιστον από την προέλευση (τόπος συλλογής), το pH, την περιεκτικότητα σε οργανικό άνθρακα, την κατανομή μεγέθους σωματιδίων (ποσοστό άμμου, ιλύος και αργίλου), τη μέγιστη υδατοχωρητικότητα (WHCmax) και το ποσοστό υγρασίας (3).
Natural soils should be characterised at least by origin (collection site), pH, organic carbon content, particle size distribution (percent sand, silt, and clay), maximum water holding capacity (WHCmax), and percent water content (3).
Η ανάλυση του εδάφους ή των συστατικών του για παρουσία μικρορύπων πριν από τη χρήση παρέχει χρήσιμες πληροφορίες.
Analysis of the soil or its constituents for micro-pollutants prior to use should provide useful information.
Εάν χρησιμοποιείται έδαφος από γεωργική έκταση, δεν θα πρέπει να έχει υποστεί κατεργασία με φυτοπροστατευτικά προϊόντα ή κοπριά ζώων που έχουν υποβληθεί σε αγωγή ως λίπασμα, για τουλάχιστον ένα έτος, και με οργανικά λιπάσματα, για τουλάχιστον έξι μήνες πριν από τη δειγματοληψία (50).
If field soil from agricultural land is used, it should not have been treated with crop protection products or with manure from treated animals as fertilizers for at least one year and with organic fertilizers for at least six months prior to sampling (50).
Οι διαδικασίες χειρισμού του φυσικού εδάφους πριν από τη χρήση σε οικοτοξικολογικές δοκιμές με ολιγόχαιτους στο εργαστήριο περιγράφονται στη βιβλιογραφική αναφορά (3).
Manipulation procedures for natural soils prior to use in ecotoxicological tests with oligochaetes in the laboratory are described in (3).
Ο χρόνος αποθήκευσης των φυσικών εδαφών στο εργαστήριο πρέπει να είναι ο ελάχιστος δυνατός.
For natural soils the storage time in the laboratory should be kept as short as possible.
Εφαρμογή της ελεγχόμενης χημικής ουσίας
Application of the test chemical
Η ελεγχόμενη χημική ουσία ενσωματώνεται στο έδαφος.
The test chemical is incorporated into the soil.
Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι φυσικοχημικές ιδιότητες της ελεγχόμενης χημικής ουσίας.
The physicochemical properties of the test chemical should be taken into consideration.
Μια υδατοδιαλυτή ελεγχόμενη χημική ουσία θα πρέπει να διαλύεται πλήρως σε νερό πριν αναμειχθεί με το έδαφος.
A water-soluble test chemical should be completely dissolved in water before it be mixed with the soil.
Η συνιστώμενη διαδικασία εμβολιασμού για δυσδιάλυτες στο νερό ελεγχόμενες χημικές ουσίες περιλαμβάνει την επίστρωση ενός ή περισσοτέρων από τα συστατικά του (τεχνητού) εδάφους με την ελεγχόμενη χημική ουσία.
The recommended spiking procedure for poorly water-soluble test chemical involves coating of one or more of the (artificial) soil constituents with the test chemical.
Για παράδειγμα, η χαλαζιακή άμμος ή τμήμα της μπορεί να εμποτιστεί με διάλυμα της ελεγχόμενης χημικής ουσίας σε κατάλληλο οργανικό διαλύτη, ο οποίος στη συνέχεια εξατμίζεται αργά μέχρι ξηρού.
For example, the quartz sand, or a portion thereof, can be soaked with a solution of the test chemical in a suitable organic solvent, which is then slowly evaporated to dryness.
Το επιστρωμένο κλάσμα μπορεί στη συνέχεια να αναμειχθεί με το υγρό έδαφος.
The coated fraction can then be mixed into the wet soil.
Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της διαδικασίας είναι ότι δεν εισάγεται διαλύτης στο έδαφος.
The major advantage of this procedure is that no solvent is introduced into the soil.
Όταν χρησιμοποιείται φυσικό έδαφος, η ελεγχόμενη χημική ουσία μπορεί να προστεθεί με εμβολιασμό ενός αερόξηρου τμήματος του εδάφους, όπως περιγράφεται ανωτέρω για το τεχνητό έδαφος, ή με ανάδευση της ελεγχόμενης χημικής ουσίας μέσα στο υγρό έδαφος, με επακόλουθη εξάτμιση, εάν χρησιμοποιείται παράγοντας διαλυτοποίησης.
When a natural soil is used, the test chemical may be added by spiking an air-dried portion of the soil as described above for the artificial soil, or by stirring the test chemical into the wet soil, with subsequent evaporating step if a solubilising agent is used.
Γενικά, θα πρέπει να αποφεύγεται όσο το δυνατόν περισσότερο η επαφή του υγρού εδάφους με διαλύτες.
In general, the contact of wet soil with solvents should be avoided as far as possible.
Θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα (3):
The following should be considered (3):
Εάν χρησιμοποιείται άλλος διαλύτης εκτός από το νερό, αυτός θα πρέπει να είναι αναμείξιμος με το νερό και/ή να μπορεί να απομακρυνθεί (για παράδειγμα, να εξατμιστεί), αφήνοντας στο έδαφος μόνο την ελεγχόμενη χημική ουσία.
If a solvent other than water is used, it should be one that is water-miscible and/or can be driven off (for example, evaporated), leaving only the test chemical on the soil.
Εάν χρησιμοποιείται διαλύτης-μάρτυρας, δεν χρειάζεται αρνητικός μάρτυρας.
If a solvent control is used, there is no need for negative control.
Ο διαλύτης-μάρτυρας θα πρέπει να περιέχει την υψηλότερη από τις συγκεντρώσεις διαλύτη που προστίθενται στο έδαφος και να παρασκευάζεται με διαλύτη από την ίδια παρτίδα με εκείνη που χρησιμοποιείται για την παρασκευή του διαλύματος παρακαταθήκης.
The solvent control should contain the highest concentration of solvent added to the soil and should use solvent from the same batch used to make the stock solution.
Τα βασικά κριτήρια για την επιλογή κατάλληλου μέσου διαλυτοποίησης πρέπει να είναι η τοξικότητα και η πτητικότητα του διαλύτη, καθώς και η διαλυτότητα της ελεγχόμενης χημικής ουσίας στον επιλεγμένο διαλύτη.
Toxicity and volatility of the solvent, and solubility of the test chemical in the chosen solvent should be the main criteria used for the selection of a suitable solubilising agent.
Για χημικές ουσίες που είναι δυσδιάλυτες στο νερό και σε οργανικούς διαλύτες, μπορούν να αναμειγνύονται 2,0-2,5 g λεπτοαλεσμένης χαλαζιακής άμμου ανά δοχείο δοκιμής με την ποσότητα της ελεγχόμενης χημικής ουσίας, π.χ. με τη χρήση ιγδίου με ύπερο, για να ληφθεί η επιθυμητή συγκέντρωση δοκιμής.
For chemicals that are poorly soluble in water and in organic solvents, 2,0-2,5 g of finely ground quartz sand per test vessel can be mixed with the quantity of test chemical, e.g. using mortar and pestle, to obtain the desired test concentration.
Αυτό το μείγμα χαλαζιακής άμμου και ελεγχόμενης χημικής ουσίας προστίθεται στο έδαφος, που έχει προηγουμένως υγρανθεί, και αναμειγνύεται πλήρως με κατάλληλη ποσότητα απιονισμένου νερού για να ληφθεί η απαιτούμενη περιεκτικότητα σε υγρασία.
This mixture of quartz sand and test chemical is added to the pre-moistened soil and thoroughly mixed with an appropriate amount of de-ionised water to obtain the required moisture content.
Το τελικό μείγμα κατανέμεται στα δοχεία δοκιμής.
The final mixture is distributed to the test vessels.
Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται για κάθε συγκέντρωση δοκιμής και παρασκευάζεται επίσης ένας κατάλληλος μάρτυρας με 2,0-2,5 g λεπτοαλεσμένης χαλαζιακής άμμου ανά δοχείο δοκιμής.
The procedure is repeated for each test concentration, and an appropriate control with 2,0-2,5 g of finely ground quartz sand per test vessel is also prepared.
Η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τον εμβολιασμό, καθώς και οι λόγοι για την επιλογή μιας συγκεκριμένης διαδικασίας εμβολιασμού πρέπει να αναφέρονται (24).
The method used for spiking, and the reasons for choosing a specific spiking procedure should be reported (24).
Στην ιδανική περίπτωση, θα πρέπει να επιτυγχάνεται ισορροπία μεταξύ του εδάφους και του ενδοπορικού νερού πριν από την προσθήκη των οργανισμών. Συνιστάται χρονικό διάστημα τεσσάρων ημερών στους 20 °C.
Equilibrium between the soil and the pore-water phase should ideally be established before adding the organisms; a time period of four days at 20 °C is recommended.
Για πολλές δυσδιάλυτες στο νερό οργανικές χημικές ουσίες, ο χρόνος που απαιτείται για να επιτευχθεί πραγματική ισορροπία μεταξύ των προσροφημένων και των διαλυμένων τμημάτων μπορεί να είναι ημέρες ή μήνες.
For many poorly water-soluble organic chemicals the time required to reach a true equilibrium between adsorbed and dissolved fractions can be counted in days or months.
Ανάλογα με τον σκοπό της μελέτης, για παράδειγμα όταν πρέπει να προσομοιώνονται περιβαλλοντικές συνθήκες, το εμβολιασμένο έδαφος μπορεί να “παλαιώνεται” για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, π.χ. τρεις εβδομάδες στους 20 °C για τα μέταλλα (22).
Depending on the purpose of the study, for example when the environmental conditions are to be mimicked, the spiked soil may be “aged” for a longer period, e.g. for metals three weeks at 20 °C (22).
Καλλιέργεια των οργανισμών δοκιμής
Culturing of the test organisms
Οι σκώληκες θα πρέπει, κατά προτίμηση, να διατηρούνται σε μόνιμη εργαστηριακή καλλιέργεια.
Worms should be preferably kept in permanent laboratory culture.
Καθοδήγηση σχετικά με τις μεθόδους εργαστηριακής καλλιέργειας των ειδών Eisenia fetida και Eisenia andrei και των ειδών της οικογένειας Enchytraeidae παρέχεται στο προσάρτημα 5 [βλέπε επίσης (48)(51)(52)].
Guidance on laboratory culture methods for Eisenia fetida and Eisenia andrei, and Enchytraeid species, is provided in Appendix 5 (see also (48) (51) (52)).
Οι σκώληκες που χρησιμοποιούνται στις δοκιμές πρέπει να είναι απαλλαγμένοι από παρατηρήσιμες νόσους, ανωμαλίες και παράσιτα.
The worms used in the tests should be free from observable diseases, abnormalities and parasites.
Για τη φάση αποβολής οι σκώληκες μεταφέρονται σε έδαφος που δεν περιέχει την ελεγχόμενη χημική ουσία.
For the elimination phase, the worms are transferred to a soil free of test chemical.
Το πρώτο δείγμα πρέπει να λαμβάνεται εντός 4-24 ωρών από την έναρξη της φάσης αποβολής.
The first sample should be taken at 4-24 h after the start of elimination phase.
Παραδείγματα προγραμμάτων δειγματοληψίας για μια 21ήμερη φάση πρόσληψης και μια 21ήμερη φάση αποβολής παρατίθενται στο προσάρτημα 3.
Examples of sampling schedules for a 21-day uptake phase and a 21-day elimination phase are given in Appendix 3.
Για πολλά είδη χερσαίων λευκών σκωλήκων (Enchytraeidae) το βάρος σώματος είναι πολύ μικρό (π.χ. 5-10 mg υγρού βάρους ανά άτομο για το είδος Enchytraeus albidus και λιγότερο για τα είδη Enchytraeus crypticus και Enchytraeus luxuriosus). Προκειμένου να πραγματοποιηθούν οι μετρήσεις βάρους και η χημική ανάλυση, μπορεί να είναι απαραίτητη η συνένωση των σκωλήκων των πολλαπλών δοχείων (δηλαδή όλοι οι σκώληκες ενός από τα πολλαπλά δοχεία θα χρησιμοποιηθούν για τη λήψη ενός αναλυτικού αποτελέσματος ιστών).
For many species of terrestrial enchytraeids the individual weight is very low (e.g. 5-10 mg wet weight per individual for Enchytraeus albidus and less for Enchytraeus crypticus or Enchytraeus luxuriosus); in order to perform the weight measurements and chemical analysis, it may be necessary to pool the worms of the replicate test vessels (i.e. all the worms of a replicate vessel will be used for obtaining one analytical tissue result).
Σε καθένα από τα πολλαπλά δοχεία προστίθενται 20 άτομα Enchytraeus, ενώ πρέπει να χρησιμοποιούνται τουλάχιστον τρία δοχεία πολλαπλού προσδιορισμού.
20 individual enchytraeids are added to each replicate, and at least three replicates should be used.
Εάν το αναλυτικό όριο ανίχνευσης της ελεγχόμενης χημικής ουσίας είναι υψηλό, ενδέχεται να απαιτούνται περισσότεροι σκώληκες.
If the analytical detection limit of the test chemical is high, more worms may be necessary.
Για τα είδη δοκιμής με μεγαλύτερο βάρος σώματος (Eisenia fetida και Eisenia andrei), μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολλαπλά δοχεία τα οποία περιέχουν ένα άτομο.
For test species with higher individual weight (Eisenia fetida and Eisenia andrei), replicate vessels containing one individual can be used.
Οι γαιοσκώληκες που χρησιμοποιούνται σε μια δοκιμή θα πρέπει να έχουν παρόμοιο βάρος (π.χ. τα Eisenia fetida και Eisenia andrei θα πρέπει να έχουν βάρος 250-600 mg κατ’ άτομο).
The earthworms used in a test should be of similar weight (e.g. Eisenia fetida and Eisenia andrei should have an individual weight of 250-600 mg).
Τα Enchytraeus (π.χ. Enchytraeus albidu) θα πρέπει να έχουν μήκος περίπου 1 cm.
Enchytraeids (e.g. Enchytraeus albidus) should have a length of approximately 1 cm.
Όλοι οι σκώληκες που χρησιμοποιούνται σε μια συγκεκριμένη δοκιμή θα πρέπει να προέρχονται από την ίδια πηγή και να είναι ενήλικα ζώα με δακτυλιοειδή τμήματα (βλέπε προσάρτημα 5).
All worms used in a particular test should come from the same source, and should be adult animals with clitellum (see Appendix 5).
Δεδομένου ότι το βάρος και η ηλικία του ζώου μπορεί να έχουν επίδραση στις τιμές BAF (π.χ. λόγω διαφορετικού λιπιδικού περιεχομένου και/ή της παρουσίας αυγών), οι παράμετροι αυτές θα πρέπει να καταγράφονται με ακρίβεια και να λαμβάνονται υπόψη κατά την ερμηνεία των αποτελεσμάτων.
Since the weight and age of an animal might have an effect on the BAF-values (e.g. due to varying lipid content and/or presence of eggs), these parameters should be recorded accurately and taken into account in the interpretation of results.
Επιπλέον, είναι δυνατόν να αποτίθενται κουκούλια κατά τη διάρκεια της περιόδου έκθεσης, πράγμα που επηρεάζει επίσης τις τιμές BAF.
In addition, cocoons can be deposited during the exposure period, which will also have an impact on the BAF values.
Συνιστάται να ζυγίζεται, πριν από τη δοκιμή, ένα επιμέρους δείγμα των σκωλήκων δοκιμής για την εκτίμηση του μέσου υγρού και ξηρού βάρους.
It is recommended that a sub-sample of the test worms be weighed before the test in order to estimate the mean wet and dry weights.
Θα πρέπει να χρησιμοποιείται υψηλή αναλογία εδάφους/σκωλήκων προκειμένου να ελαχιστοποιείται η μείωση της συγκέντρωσης της ελεγχόμενης χημικής ουσίας στο έδαφος κατά τη διάρκεια της φάσης πρόσληψης.
A high soil-to-worm ratio should be used in order to minimise the decrease of the test chemical concentration in the soil during the uptake phase.
Για τα είδη Eisenia fetida και Eisenia andrei συνιστάται ελάχιστη ποσότητα 50 g ξηρού βάρους (d.w.) εδάφους ανά σκώληκα και, για τα Enchytraeus, τουλάχιστον 10-20 g ξηρού βάρους εδάφους ανά δοχείο δοκιμής.
For Eisenia fetida and Eisenia andrei a minimum amount of 50 g dry weight (d.w.) of soil per worm, and for enchytraeids, a minimum of 10-20 g d.w. of soil per test vessel are recommended.
Τα δοχεία θα πρέπει να περιέχουν ένα στρώμα εδάφους 2-3 cm (Enchytraeidae) ή 4-5 cm (γαιοσκώληκες).
The vessels should contain a soil layer of 2-3 cm (enchytraeids) or 4-5 cm (earthworms).
Οι σκώληκες που χρησιμοποιούνται σε μια δοκιμή απομακρύνονται από την καλλιέργεια (π.χ. τα Enchytraeus με λαβίδες).
The worms used in a test are removed from the culture (e.g. enchytraeids by using jeweller’s tweezers).
Τα ενήλικα ζώα μεταφέρονται σε μη κατεργασμένο έδαφος δοκιμής για εγκλιματισμό και σιτίζονται (βλέπε παράγραφο 36).
Adult animals are transferred to non-treated test soil for acclimation, and fed (see paragraph 36).
Εάν οι συνθήκες δοκιμής διαφέρουν από τις συνθήκες καλλιέργειας, μια φάση εγκλιματισμού διάρκειας 24-72 ωρών θα πρέπει να είναι επαρκής προκειμένου να προσαρμοστούν οι σκώληκες στις συνθήκες δοκιμής.
If the test conditions differ from the culture conditions, an acclimation phase of 24-72 h should be sufficient to adapt the worms to the test conditions.