natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 προβλέπει τη βασική αρχή σύμφωνα με την οποία τα εμπορεύματα στην παραγωγή των οποίων μεσολάβησαν δύο ή περισσότερες χώρες κατάγονται από τη χώρα στην οποία πραγματοποιήθηκε η τελευταία μεταποίηση ή ουσιαστική επεξεργασία, οικονομικά δικαιολογημένη, σε επιχείρηση εξοπλισμένη για τον σκοπό αυτό και η οποία κατέληξε στην κατασκευή ενός νέου προϊόντος ή ενός προϊόντος που αντιπροσωπεύει σημαντικό στάδιο παραγωγής.
In Article 24 of Regulation (EEC) No 2913/92, the basic principle is laid down that goods whose production involved more than one country are to be deemed to originate in the country where they underwent their last, substantial, economically justified processing or working in an undertaking equipped for that purpose and resulting in the manufacture of a new product or representing an important stage of manufacture.
Η διασάφηση για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία φωτοβολταϊκών συστοιχιών ή πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων τους υπόκειται σε προσωρινούς δασμούς αντιντάμπινγκ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 513/2013 [2].
The declaration for free circulation of crystalline silicon photovoltaic modules or panels and their key components has been made subject to provisional anti-dumping duties by Commission Regulation (EU) No 513/2013 [2].
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή και ομοιόμορφη εφαρμογή των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ, πρέπει να θεσπιστεί λεπτομερής κανόνας για την ερμηνεία της αρχής του άρθρου 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 για τον προσδιορισμό της καταγωγής των προϊόντων που καλύπτονται από τα εν λόγω μέτρα, όσον αφορά τις φωτοβολταϊκές συστοιχίες ή τα φωτοβολταϊκά πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου και ένα από τα βασικά συστατικά τους στοιχεία, τις φωτοβολταϊκές κυψέλες κρυσταλλικού πυριτίου.
In order to ensure the correct and uniform implementation of the provisional anti-dumping duties, a detailed rule for the interpretation of the principle of Article 24 of Regulation (EEC) No 2913/92 for the determination of the origin of the products covered by those measures needs to be laid down with regard to crystalline silicon photovoltaic modules or panels and one of their key components, crystalline silicon photovoltaic cells.
Η διαδικασία παραγωγής φωτοβολταϊκών συστοιχιών ή φωτοβολταϊκών πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου είναι δυνατόν να υποδιαιρεθεί στα ακόλουθα βασικά στάδια: παραγωγή πλακιδίων πυριτίου· μεταποίηση πλακιδίων πυριτίου σε φωτοβολταϊκές κυψέλες κρυσταλλικού πυριτίου· συναρμολόγηση πολλών φωτοβολταϊκών κυψελών κρυσταλλικού πυριτίου για τη δημιουργία φωτοβολταϊκής συστοιχίας ή φωτοβολταϊκού πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου.
The production process of crystalline silicon photovoltaic modules or panels can be divided into the following major steps: production of silicon wafers; processing of silicon wafers into crystalline silicon photovoltaic cells; assembly of several crystalline silicon photovoltaic cells into a crystalline silicon photovoltaic module or panel.
Το σημαντικότερο στάδιο της κατασκευής των φωτοβολταϊκών πάνελ ή συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου είναι η μεταποίηση των πλακιδίων πυριτίου σε φωτοβολταϊκές κυψέλες κρυσταλλικού πυριτίου.
The most important stage in the manufacture of the crystalline silicon photovoltaic panels or modules is the processing of silicon wafers into crystalline silicon photovoltaic cells.
Αυτό αποτελεί το αποφασιστικό στάδιο παραγωγής κατά το οποίο καθίσταται οριστική η χρήση των συστατικών στοιχείων του πάνελ ή της συστοιχίας και κατά το οποίο τα συστατικά στοιχεία αποκτούν τα ειδικά χαρακτηριστικά τους.
That is the decisive production stage during which the use to which the component parts of the panel or module are to be put becomes definite and where they are given their specific qualities.
Ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η μεταποίηση αυτή αποτελεί την τελευταία ουσιαστική μεταποίηση στη διαδικασία παραγωγής φωτοβολταϊκών συστοιχιών ή φωτοβολταϊκών πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου σύμφωνα με το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92.
That transformation therefore should be considered as constituting the last substantial transformation in the production process of crystalline silicon photovoltaic modules or panels in accordance with Article 24 of Regulation (EEC) No 2913/92.
Συνεπώς, η χώρα κατασκευής των φωτοβολταϊκών κυψελών κρυσταλλικού πυριτίου θα πρέπει να είναι η χώρα της μη προτιμησιακής καταγωγής των φωτοβολταϊκών συστοιχιών ή φωτοβολταϊκών πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου.
The country of manufacture of the crystalline silicon photovoltaic cells should thus be the country of non-preferential origin of the crystalline silicon photovoltaic modules or panels.
Μόνον όταν το εν λόγω κριτήριο δεν επιτρέπει να προσδιοριστεί η χώρα της τελευταίας ουσιαστικής μεταποίησης είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν άλλα κριτήρια, όπως το κριτήριο της προστιθέμενης αξίας ή ο προσδιορισμός συγκεκριμένης εργασίας μεταποίησης.
Only where that criterion does not allow to determine the country of last substantial transformation can other criteria be used, such as a value added criterion or the determination of a specific processing operation.
Είναι σκόπιμο να χρησιμοποιηθούν οι ίδιες αρχές στην τελωνειακή νομοθεσία της ΕΕ.
It is appropriate to use the same principles in the EU customs legislation.
Οι φωτοβολταϊκές κυψέλες κρυσταλλικού πυριτίου κατατάσσονται στην κλάση 8541 του εναρμονισμένου συστήματος (ΕΣ).
Crystalline silicon photovoltaic cells are classified in heading 8541 of the Harmonised System (HS).
Οι φωτοβολταϊκές συστοιχίες ή τα φωτοβολταϊκά πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου κατατάσσονται στην ίδια κλάση.
Crystalline silicon photovoltaic modules or panels are classified in the same heading.
Η χρησιμοποιούμενη ύλη, τα πλακίδια πυριτίου, κατατάσσεται στην κλάση 3818 του ΕΣ.
The input material, silicon wafers, is classified in HS heading 3818.
Συνεπώς, ο κανόνας που βασίζεται σε αλλαγή δασμολογικής κλάσης εκφράζει επαρκώς την τελευταία ουσιαστική μεταποίηση των φωτοβολταϊκών κυψελών κρυσταλλικού πυριτίου.
The rule based on a change of tariff heading thus adequately expresses the last substantial transformation of the crystalline silicon photovoltaic cells.
Ταυτόχρονα, αποκλείει ότι η συναρμολόγηση των φωτοβολταϊκών πάνελ ή συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου από κυψέλες μπορεί να προσδώσει στο τελικό προϊόν την ιδιότητα της καταγωγής, καθώς τόσο τα πάνελ όσο και οι κυψέλες κατατάσσονται στην ίδια κλάση.
At the same time it excludes the assembly of the crystalline silicon photovoltaic panels or modules from cells to confer origin to the final product, as both panels and cells are classified in the same heading.
Ο κανόνας καταγωγής που βασίζεται στην προστιθέμενη αξία, ο οποίος συνήθως συνδυάζεται με τον κανόνα αλλαγής δασμολογικής κλάσης για τον προσδιορισμό των προϊόντων για τα οποία η τελευταία μεταποίηση είναι εργασία συναρμολόγησης, δεν είναι σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί στην περίπτωση των φωτοβολταϊκών συστοιχιών ή φωτοβολταϊκών πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου, καθότι η αναγκαία προβλεψιμότητα και η ασφάλεια δικαίου επιτυγχάνονται καλύτερα για τα συγκεκριμένα προϊόντα με τον καθορισμό του σημαντικότερου σταδίου στην παραγωγή.
An origin rule based on added value, which is usually combined with the change of tariff heading rule for the determination of products for which the last transformation is an assembly operation, is not appropriate in the case of crystalline silicon photovoltaic modules or panels, as the necessary predictability and legal certainty would be better attained for those particular products by identifying the most significant production step.
Απαιτείται «επικουρικός» κανόνας για τον προσδιορισμό της καταγωγής των φωτοβολταϊκών πάνελ ή των συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου στις περιπτώσεις στις οποίες δεν πληρούται ο βασικός κανόνας της αλλαγής δασμολογικής κατάταξης.
A so-called ‘residual’ rule is necessary in order to determine the origin of the crystalline silicon photovoltaic panels or modules where the primary rule of change in tariff heading is not fulfilled.
Σε αυτήν την περίπτωση, η καταγωγή των φωτοβολταϊκών κυψελών κρυσταλλικού πυριτίου ή του μεγαλύτερου μέρους σε αξία των φωτοβολταϊκών κυψελών κρυσταλλικού πυριτίου θα πρέπει να αποτελεί την καταγωγή του πάνελ ή της συστοιχίας.
In that case, the origin of the crystalline silicon photovoltaic cells or of the major portion in value of the crystalline silicon photovoltaic cells should constitute the origin of the panel or module.
Οι φωτοβολταϊκές συστοιχίες ή τα φωτοβολταϊκά πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου μπορούν επίσης να καταταχθούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, στην κλάση 8501 του ΕΣ.
Crystalline silicon photovoltaic modules or panels may also be classified under certain conditions in HS heading 8501.
Για τα εν λόγω φωτοβολταϊκά πάνελ ή φωτοβολταϊκές συστοιχίες κρυσταλλικού πυριτίου θα πρέπει επίσης να θεσπιστεί παρεμφερής κανόνας με εκείνον που ισχύει για την κλάση 8541 του ΕΣ.
A similar rule as for HS heading 8541 should also be laid down for those crystalline silicon photovoltaic panels or modules.
Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής [4] πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
Commission Regulation (EEC) No 2454/93 [4] should therefore be amended accordingly.
Η επιτροπή τελωνειακού κώδικα δεν εξέδωσε γνώμη.
The Customs Code Committee did not deliver an opinion.
Το παράρτημα 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Annex 11 to Regulation (EEC) No 2454/93 is amended in accordance with the Annex to this Regulation.
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 513/2013 της Επιτροπής, της 4ης Ιουνίου 2013, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές φωτοβολταϊκών συστοιχιών κρυσταλλικού πυριτίου και βασικών συστατικών στοιχείων (π.χ. κυψέλες και πλακίδια) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2013 για την καταγραφή των εν λόγω εισαγωγών καταγωγής ή προέλευσης Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 152 της 5.6.2013, σ. 5).
Commission Regulation (EU) No 513/2013 of 4 June 2013 imposing a provisional anti-dumping duty on imports of crystalline silicon photovoltaic modules and key components (i.e. cells and wafers) originating in or consigned from the People’s Republic of China and amending Regulation (EU) No 182/2013 making these imports originating in or consigned from the People’s Republic of China subject to registration (OJ L 152, 5.6.2013, p. 5).
Απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που απέρρευσαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), καθόσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της (ΕΕ L 336 της 23.12.1994, σ. 1).
Council Decision 94/800/EC (of 22 December 1994) concerning the conclusion on behalf of the European Community, as regards matters within its competence, of the agreements reached in the Uruguay Round multilateral negotiations (1986-1994) (OJ L 336, 23.12.1994, p. 1).
Το παράρτημα 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 τροποποιείται ως εξής:
Annex 11 to Regulation (EEC) No 2454/93 is amended as follows:
Μεταξύ των εγγραφών που αφορούν τα προϊόντα τα οποία υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ ex8482 και ex8520 παρεμβάλλεται το ακόλουθο κείμενο:
Between the entries concerning the products classified within CN codes ex8482 and ex8520 the following entry is inserted:
Φωτοβολταϊκές συστοιχίες ή φωτοβολταϊκά πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου
Crystalline silicon photovoltaic modules or panels
Κατασκευή από ύλες οποιασδήποτε κλάσης, εκτός από εκείνη του προϊόντος και την κλάση 8541.
Manufacture from materials of any heading, except that of the product and of heading 8541.
Όταν το προϊόν κατασκευάζεται από ύλες που υπάγονται στην κλάση 8501 ή 8541, η καταγωγή αυτών των υλών συνιστά την καταγωγή του προϊόντος.
Where the product is manufactured from materials classified in heading 8501 or 8541, the origin of those materials shall be the origin of the product.
Όταν το προϊόν κατασκευάζεται από ύλες που υπάγονται στην κλάση 8501 ή 8541, και κατάγεται από περισσότερες της μίας χώρες, η καταγωγή του μεγαλύτερου μέρους, σε αξία, των εν λόγω υλών συνιστά την καταγωγή του προϊόντος.»
Where the product is manufactured from materials classified in heading 8501 or 8541 originating in more than one country, the origin of the major portion in value of those materials shall be the origin of the product.’
Μεταξύ των εγγραφών που αφορούν τα προϊόντα τα οποία υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ ex8528 και ex8542 παρεμβάλλεται το ακόλουθο κείμενο:
Between the entries concerning the products classified within CN codes ex8528 and ex8542 the following entry is inserted:
Φωτοβολταϊκές κυψέλες, φωτοβολταϊκές συστοιχίες ή φωτοβολταϊκά πάνελ κρυσταλλικού πυριτίου
Crystalline silicon photovoltaic cells, modules or panels
Κατασκευή από ύλες οποιασδήποτε κλάσης εκτός από εκείνη του προϊόντος.
Manufacture from materials of any heading, except that of the product.
Όταν το προϊόν κατασκευάζεται από ύλες που υπάγονται στην κλάση 8541, η καταγωγή αυτών των υλών συνιστά την καταγωγή του προϊόντος.
Where the product is manufactured from materials classified in heading 8541, the origin of those materials shall be the origin of the product.
Όταν το προϊόν κατασκευάζεται από ύλες που υπάγονται στην κλάση 8541, και κατάγεται από περισσότερες της μίας χώρες, η καταγωγή του μεγαλύτερου μέρους, σε αξία, των εν λόγω υλών συνιστά την καταγωγή του προϊόντος.»
Where the product is manufactured from materials classified in heading 8541 originating in more than one country, the origin of the major portion in value of those materials shall be the origin of the product.’
Με την απόφαση 94/800/ΕΚ [3] το Συμβούλιο ενέκρινε, μεταξύ άλλων, τη συμφωνία για τους κανόνες καταγωγής (ΠΟΕ - ΓΣΔΕ 1994), η οποία προσαρτήθηκε στην Τελική Πράξη που υπογράφηκε στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994.
By Decision 94/800/EC [3] the Council approved, inter alia, the Agreement on Rules of Origin (WTO-GATT 1994), annexed to the final act signed in Marrakesh on 15 April 1994.
Σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στην εν λόγω συμφωνία σχετικά με το πρόγραμμα εργασίας για την εναρμόνιση, ο προσδιορισμός της χώρας στην οποία πραγματοποιήθηκε η τελευταία μεταποίηση ή ουσιαστική επεξεργασία των εμπορευμάτων θα πρέπει να βασίζεται κατά κύριο λόγο στη χώρα στην οποία η διαδικασία παραγωγής οδήγησε σε αλλαγή στη δασμολογική κατάταξη.
According to the principles laid down in that Agreement for the Harmonisation Work Program, the determination of the country where goods underwent their last substantial transformation should first of all be based on the country where the production process has led to a change in tariff classification.
Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1358/2013 της Επιτροπής
Commission Implementing Regulation (EU) No 1358/2013
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1360/2013 του Συμβουλίου
Council Regulation (EU) No 1360/2013
σχετικά με τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 και 2005/2006, του συντελεστή που απαιτείται για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 και 2004/2005 και των ποσών που πρέπει να καταβληθούν από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων λόγω της διαφοράς μεταξύ του ανώτατου ποσού των εισφορών και του ποσού των εισφορών αυτών που πρέπει να εισπραχθούν για τα έτη εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006
fixing the production levies in the sugar sector for the 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 and 2005/2006 marketing years, the coefficient required for calculating the additional levy for the 2001/2002 and 2004/2005 marketing years and the amount to be paid by sugar manufacturers to beet sellers in respect of the difference between the maximum levy and the levy to be charged for the 2002/2003, 2003/2004 and 2005/2006 marketing years
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου [1], και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 8 πρώτη περίπτωση, το άρθρο 16 παράγραφος 5 και το άρθρο 18 παράγραφος 5, εξουσιοδότησε την Επιτροπή να θεσπίσει λεπτομερείς κανόνες για την εισφορά επί της βασικής παραγωγής και την εισφορά Β που θα εισπράττονται από τους κατόχους ποσόστωσης που λειτουργούν στα πλαίσια της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, για τον συντελεστή υπολογισμού της συμπληρωματικής εισφοράς και την επιστροφή ή την ανάκτηση μέρους των εισφορών από τους πωλητές ζαχαροτεύτλων.
Council Regulation (EC) No 1260/2001 [1], and in particular the first indent of Article 15(8), Article 16(5), and Article 18(5), empowered the Commission to adopt detailed rules on the basic production levy and the B levy to be collected from quota holders operating in the framework of the common organisation of markets in the sugar sector, the coefficient for the calculation of an additional levy, and the repayment or recovery of part of the levies from beet sellers.
Η Επιτροπή καθόρισε την εισφορά στην παραγωγή για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 [2], 2002/2003 [3], 2003/2004 [4], 2004/2005 [5] και 2005/2006 [6].
The Commission established the production levies for the 2001/2002 [2], 2002/2003 [3], 2003/2004 [4], 2004/2005 [5] and 2005/2006 [6] marketing years.
Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, όταν το ποσό της εισφοράς επί της βασικής παραγωγής είναι μικρότερο από το μέγιστο ποσό που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, ή όταν το ποσό της εισφοράς Β είναι μικρότερο από το μέγιστο ποσό που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού, ενδεχομένως αναθεωρημένο σύμφωνα με την παράγραφο 5 του ιδίου άρθρου, οι βιομηχανίες ζάχαρης όφειλαν να καταβάλουν στους πωλητές ζαχαροτεύτλων το 60 % της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της εν λόγω εισφοράς και του ποσού της προς είσπραξη εισφοράς.
Article 18(2) of Regulation (EC) No 1260/2001 provided that when a basic production levy was lower than the maximum amount referred to in Article 15(3) or when the B levy referred to in that Article was lower than the maximum amount referred to in Article 15(4) of that Regulation, adjusted, where necessary, in accordance with Article 15(5), sugar manufacturers were to pay back beet sellers 60 % of the difference between the maximum amount of the levy concerned and the levy to be charged.
Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 314/2002 της Επιτροπής [7], τα προς καταβολή ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, λόγω της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της βασικής εισφοράς και της εισφοράς Β και των ποσών των εν λόγω εισφορών που πρέπει να εισπραχθούν, καθορίστηκαν για τα έτη εμπορίας 2002/2003 [8], 2003/2004 [9] και 2005/2006 [10].
In accordance with Article 9(1) of Commission Regulation (EC) No 314/2002 [7], the amount to be paid by sugar manufacturers to beet sellers in respect of the difference between the maximum basic production levy and the B levy and the chargeable levy, were set for the 2002/2003 [8], 2003/2004 [9] and 2005/2006 [10] marketing years.
Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου [11] κατήργησε και αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, από το έτος εμπορίας 2006/2007.
In the framework of the reform of the common market organisation for the sugar sector, Council Regulation (EC) No 318/2006 [11] repealed and replaced Regulation (EC) No 1260/2001 as of the 2006/2007 marketing year.
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 318/2006, ο οποίος εν συνεχεία καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, [12], αντικατέστησε το σύστημα μεταβλητών εισφορών στην παραγωγή ζάχαρης το οποίο συνίσταται στην αυτοχρηματοδότηση του καθεστώτος των ποσοστώσεων παραγωγής με ένα τέλος παραγωγής που θα συμβάλλει στη χρηματοδότηση των δαπανών που πραγματοποιούνται στον τομέα της ζάχαρης στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης.
Regulation (EC) No 318/2006, which was subsequently repealed and incorporated into Council Regulation (EC) No 1234/2007 [12], replaced the variable sugar production levy system of self-financing the production quota regime by a new production charge aimed at contributing to the financing of the expenditure occurring in the sugar sector under the common market organisation for sugar.
Στις 8 Μαΐου 2008, στις συνδικασθείσες υποθέσεις C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, το Δικαστήριο κήρυξε άκυρους τους κανονισμούς της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 1762/2003 [13] και (ΕΚ) αριθ. 1775/2004 [14].
On 8 May 2008, in joined cases C-5/06 and C-23/06 to C-36/06, the Court of Justice declared Commission Regulations (EC) No 1762/2003 [13] and (EC) No 1775/2004 [14] invalid.
Στην απόφασή του, το Δικαστήριο έκρινε ότι όλες οι ποσότητες ζάχαρης σε εξαγόμενα προϊόντα, ανεξάρτητα από το αν έχουν όντως καταβληθεί οι επιστροφές ή όχι, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του προβλεπόμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος.
In its judgment, the Court held that all quantities of sugar in exported products, regardless of whether or not export refunds were actually paid, were to be taken into account for the purpose of calculating the estimated average loss per tonne of product.
Το Δικαστήριο, στις συνδικασθείσες υποθέσεις C-175/07 έως C-184/07, και στις υποθέσεις C-466/06 και C-200/06, κήρυξε επίσης άκυρο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1686/2005 της Επιτροπής [15].
The Court, in joined cases C-175/07 to C-184/07, and in cases C-466/06 and C-200/06, also declared Commission Regulation (EC) No 1686/2005 [15] invalid.
Προκειμένου να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009 [16].
In order to comply with the Court’s rulings, the Commission adopted Regulation (EC) No 1193/2009 [16].
Στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, το Γενικό Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στην υπόθεση T-4/06, στην οποία ανέφερε ότι δεν υπήρχε κατάλληλη νομική βάση για την εφαρμογή διαφοροποιημένου συντελεστή για τη συμπληρωματική εισφορά στον τομέα της ζάχαρης και ακύρωσε το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1686/2005, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1193/2009.
On 29 September 2011, the General Court delivered its judgment in case T-4/06, in which it stated that there was no proper legal basis for a differentiated coefficient for the additional levy in the sugar sector and annulled Article 2 of Regulation (EC) No 1686/2005, as amended by Article 3 of Regulation (EC) No 1193/2009.
Στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, το Δικαστήριο, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-113/10, C-147/10 και C-234/10, κήρυξε άκυρο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009, διευκρινίζοντας ότι για τον υπολογισμό του εκτιμώμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 έπρεπε να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το συνολικό ποσό των επιστροφών περιλαμβάνει το σύνολο των καταβληθεισών επιστροφών στην εξαγωγή.
On 27 September 2012, in joined cases C-113/10, C-147/10 and C-234/10, the Court declared Regulation (EC) No 1193/2009 invalid, stating that, for the purpose of calculating the estimated average loss per tonne of product, Article 15(1)(d) of Regulation (EC) No 1260/2001 was to be interpreted as meaning that the total refund amount includes the total amount of export refunds effectively paid.
Ως εκ τούτου, οι εισφορές στον τομέα της ζάχαρης θα πρέπει να καθοριστούν στο κατάλληλο επίπεδο.
Consequently, levies in the sugar sector should be fixed at the appropriate level.
Για τις εξαγωγές που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 314/2002, ο «μέσος όρος ζημιών» κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει να υπολογιστεί με τη διαίρεση των καταβληθέντων ποσών των επιστροφών διά των εξαγόμενων ποσοτήτων, ανεξαρτήτως του αν έχει καταβληθεί επιστροφή ή όχι.
For exports defined in accordance with Article 6(5) of Commission Regulation (EC) No 314/2002, the ‘average loss’, within the meaning of Article 15(1)(d) of Regulation (EC) No 1260/2001, should be calculated by dividing the refunds effectively paid by the exported quantities, regardless of whether or not a refund has been paid.