natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, δεδομένου ότι το μέτρο απαλλαγής από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας πρέπει να θεωρηθεί παράνομη και ασυμβίβαστη ενίσχυση, κατά κανόνα, το ποσόν της ενίσχυσης πρέπει να ανακτηθεί προκειμένου να επανέλθει η κατάσταση που επικρατούσε στην αγορά πριν από τη χορήγησή του.
Thus, once the ICI exemption measure is considered unlawful and incompatible aid, it must in principle be recovered in order to re-establish the situation that existed on the market prior to the granting of the aid.
Ωστόσο, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/99 επιβάλλει όρια στις διατάξεις της ανάκτησης.
However, Regulation (EC) No 659/99 imposes limits on ordering recovery.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1, «η Επιτροπή δεν απαιτεί ανάκτηση της ενίσχυσης εάν αυτό αντίκειται σε κάποια γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου», όπως της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.
For example, Article 14(1) provides that ‘the Commission shall not require recovery of the aid if this would be contrary to a general principle of Community law’ such as the protection of legitimate expectation.
Το Δικαστήριο αναγνώρισε επίσης μία εξαίρεση σε σχέση με την υποχρέωση των κρατών μελών να εφαρμόζουν αποφάσεις ανάκτησης που απευθύνονται σε αυτά, και συγκεκριμένα την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων που συνεπάγονται απόλυτη αδυναμία ορθής εκτελέσεως της αποφάσεως από το οικείο κράτος μέλος [77].
The Court of Justice has also recognised one exception to the obligation for a Member State to implement a recovery decision addressed to it, namely the existence of exceptional circumstances that would make it absolutely impossible for the Member State to execute the decision properly [77].
Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ιταλικές αρχές επικαλέσθηκαν τις εν λόγω εξαιρέσεις στο πλαίσιο της επίσημης έρευνας, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει εάν εφαρμόζονται στη συγκεκριμένη περίπτωση, προκειμένου να αποφασίσει εάν είναι αναγκαίο να προβεί στην ανάκτηση.
Since these exceptions were raised by the Italian authorities in the context of the formal investigation, the Commission must examine whether they apply to the present case in order to determine if recovery is required.
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου και την πρακτική λήψης αποφάσεων της Επιτροπής, μια εντολή ανάκτησης της ενίσχυσης παραβαίνει μια γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης εάν, ως αποτέλεσμα ενέργειας της Επιτροπής, ο δικαιούχος ενός μέτρου έχει αποκτήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι η ενίσχυση τού χορηγήθηκε σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ένωσης.
The case law of the Court of Justice and the Commission's own decision-making practice have established that an order to recover aid would infringe a general principle of Union law if, as a result of the Commission's actions, a legitimate expectation exists on the part of the recipient of a measure that the aid has been granted in accordance with Union law.
Το Δικαστήριο έχει επανειλημμένως κρίνει ότι το δικαίωμα επικλήσεως της αρχής προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης παρέχεται σε κάθε πρόσωπο στο οποίο ένα όργανο της Ένωσης έχει δημιουργήσει βάσιμες προσδοκίες.
The Court has repeatedly held that the right to rely on the principle of the protection of legitimate expectation extends to any person in a situation where an authority of the Union has caused him or her to have justified expectations.
Ένα πρόσωπο δεν μπορεί, ωστόσο, να επικαλεσθεί την προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης εάν οι διοικητικές αρχές δεν του είχαν παράσχει συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις [78].
However, a person may not plead legitimate expectation unless he or she has been given precise assurances by the administrative body [78].
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ιταλικές αρχές και οι 78 τρίτοι ενδιαφερόμενοι επικαλέσθηκαν ουσιαστικά την προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης βασιζόμενοι σε μια απάντηση σε κοινοβουλευτική ερώτηση του 2009 [79].
In the present case, the Italian authorities and the 78 interested parties have essentially invoked the existence of legitimate expectation based on the Commission's reply to a parliamentary written question of 2009 [79].
Στην απάντηση στην εν λόγω ερώτηση, η Επιτροπή δηλώνει ότι «διενήργησε προκαταρκτική εξέταση και θεώρησε ότι δεν ήταν αναγκαίες περαιτέρω έρευνες, καθώς φαίνεται απίθανο το καθεστώς του δημοτικού φόρου ακίνητης περιουσίας να θέτει τα εκκλησιαστικά ιδρύματα σε πλεονεκτική θέση από άποψη ανταγωνισμού».
In its reply, the Commission declared that it had ‘carried out a preliminary assessment and considered that there was no ground to proceed further, since it appears that the ICI tax regime is not liable to put ecclesiastic institutions in an advantageous competitive position’.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι η εν λόγω απάντηση δεν δημιούργησε καμία δικαιολογημένη εμπιστοσύνη για τους ακόλουθους λόγους.
The Commission maintains that this reply did not given rise to any legitimate expectation, for the following reasons.
Καταρχάς, η δήλωση της Επιτροπής ήταν βασισμένη απλώς σε μια «προκαταρκτική εξέταση»· η Επιτροπή δεν δήλωσε ότι έλαβε απόφαση, αλλά απλώς ότι θεώρησε πως δεν υπήρχε λόγος για περαιτέρω έρευνες.
First, the Commission’s statement was merely the result of a ‘preliminary assessment’; the Commission did not state that it had taken a decision, but only that it considered that there was no ground to proceed further.
Δεύτερον, η Επιτροπή εκφράσθηκε διατυπώνοντας αμφιβολίες, υποστηρίζοντας ότι ήταν απίθανο η απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας να παρείχε πλεονέκτημα στα εκκλησιαστικά ιδρύματα.
Second, the Commission indicated tentatively that it appeared that the ICI exemption was not likely to confer any advantage on ecclesiastical institutions.
Τρίτον, η ερώτηση και η απάντηση κάνουν αποκλειστικά αναφορά στα εκκλησιαστικά ιδρύματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν μια υποκατηγορία των μη εμπορικών οντοτήτων που υπήχθησαν στην απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας.
Third, the question and the reply referred only to ecclesiastical institutions, which are a subcategory of the non-commercial entities concerned by the ICI exemption.
Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν παρείχε ειδικές, άνευ όρων και εναρμονισμένες διαβεβαιώσεις, ο χαρακτήρας των οποίων είχε ως αποτέλεσμα οι δικαιούχοι του επίμαχου μέτρου να αναπτύξουν βάσιμες προσδοκίες ότι το καθεστώς ήταν νόμιμο, με την έννοια του ότι δεν περιλαμβανόταν στον τομέα εφαρμογής των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων και ότι, ως εκ τούτου, κανένα από τα ενδεχόμενα πλεονεκτήματα του εν λόγω μέτρου δεν θα μπορούσε να είναι αντικείμενο διαδικασιών ανάκτησης.
In the light of the above, the Commission considers that it did not provide specific, unconditional and consistent assurances of a nature such that the recipients of the measure at issue entertained justified expectations that the scheme was lawful, in the sense that it did not fall within the scope of the state aid rules, and that consequently any advantage derived from it could not be subject to recovery proceedings.
Εν κατακλείδι, η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν προέβη σε καμία συγκεκριμένη και ανεπιφύλακτη δήλωση διαβεβαίωσης ότι η εν λόγω απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί κρατική ενίσχυση.
In conclusion, the Commission considers that it did not make any precise and unconditional statement to the effect that the ICI exemption at issue should not be considered state aid.
Η Ιταλία υποστήριξε επίσης ότι οι απαντήσεις σχετικά με την απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας που παρείχε η Επιτροπή στους καταγγέλλοντες, για τις οποίες οι ιταλικές αρχές ενημερώθηκαν ανεπισήμως, δημιούργησαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στις μη εμπορικές οντότητες όσον αφορά το συμβιβάσιμο της εν λόγω απαλλαγής με το δίκαιο της Ένωσης.
Italy has also argued that the replies given by the Commission to the complainants on the ICI exemption, about which Italy was informally told, created a legitimate expectation on the part of the non-commercial entities as regards the compatibility of the ICI exemption with Union law.
Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με τις παρατηρήσεις της Ιταλίας.
The Commission does not agree with the views expressed by Italy.
Πράγματι, οι επιστολές με την προκαταρκτική αξιολόγηση που απέστειλαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής στους καταγγέλλοντες, για τις οποίες το κράτος μέλος ενημερώνεται μόνον ανεπισήμως, δεν αντιπροσωπεύουν την τελική θέση της Επιτροπής.
Preliminary assessment letters sent by the Commission to the complainants, of which the Member State was only unofficially informed, do not constitute the Commission’s final position.
Ενώ οι αποφάσεις της Επιτροπής ανακοινώνονται και δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα, δεν συμβαίνει το ίδιο στο πλαίσιο μιας απλής διοικητικής διαδικασίας κατά την οποία, βάσει των διαθέσιμων στοιχείων, οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν διατηρούν σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με το συμβιβάσιμο των υπό εξέταση μέτρων.
Whereas Commission decisions are made public and published in the Official Journal, this is not the case in a simple administrative procedure where - on the basis of the facts available - the Commission does not harbour serious doubts about the compatibility of the measures examined.
Επίσης, κατά της επιστολής που απεστάλη στους καταγγέλλοντες στις 15 Φεβρουαρίου κατετέθη προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου από δύο εξ αυτών και, συνεπώς, η επιστολή αυτή δεν κατέστη τελική· οι προσφυγές αποσύρθηκαν μόνον μετά την απόφαση κίνησης της διαδικασίας.
Moreover, the letter sent to the complainants on 15 February 2010 was challenged by two complainants before the General Court and did not become final; these Court actions were withdrawn only subsequent to the decision initiating the procedure.
Συνεπώς, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Ιταλία και οι 78 τρίτοι ενδιαφερόμενοι δεν έλαβαν καμία διαβεβαίωση εκ μέρους οργάνου της Ένωσης η οποία να αιτιολογεί τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη, εμποδίζοντας, κατά συνέπεια, την Επιτροπή να διατάξει την ανάκτηση.
The Commission therefore concludes that, in the present case, Italy and the 78 interested parties were not given any assurance by any institution of the Union which could justify legitimate expectation and therefore prevent the Commission from ordering recovery.
Εξαιρετικές περιστάσεις: απόλυτη αδυναμία εκτελέσεως της αποφάσεως ανάκτησης.
Exceptional circumstances: absolute impossibility of recovery
Σύμφωνα με το άρθρο 288 της Συνθήκης, το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται μια απόφαση ανάκτησης είναι υποχρεωμένο να την εκτελέσει.
Under Article 288 of the Treaty, the Member State to which a recovery decision is addressed is obliged to execute the decision.
Όπως προαναφέρθηκε, υπάρχει μια εξαίρεση στην υποχρέωση αυτή, σε περίπτωση που το κράτος μέλος αποδείξει την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων που καθιστούν απολύτως αδύνατη την ορθή εκτέλεση της αποφάσεως.
As indicated above, there is one exception to this obligation, namely where the Member States demonstrates the existence of exceptional circumstances that would make it absolutely impossible to execute the decision properly.
Συνήθως, τα κράτη μέλη επικαλούνται αυτήν την πιθανότητα στο πλαίσιο των συζητήσεων με την Επιτροπή μετά την έγκριση της απόφασης [80].
Member States usually raise this argument in the context of the discussions with the Commission after the adoption of the decision [80].
Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Ιταλία υποστήριξε, πριν από τη λήψη της απόφασης, ότι δεν θα έπρεπε να διαταχθεί η ανάκτηση, καθώς θα ήταν απολύτως αδύνατη η εκτέλεσή της.
However, in this case, Italy already argued before the adoption of the decision that recovery should not be ordered because it would be absolutely impossible to implement it.
Επειδή η Ιταλία έθεσε το εν λόγω ζήτημα στο πλαίσιο της επίσημης έρευνας και επειδή, σύμφωνα με μια γενική αρχή του δικαίου, κανείς δεν μπορεί να υποχρεωθεί να κάνει το αδύνατον, η Επιτροπή θεωρεί αναγκαίο να εξετάσει το ζήτημα στην παρούσα απόφαση.
Since Italy raised this issue in the context of the formal investigation, and since a general principle of law states that no one can be obliged to do the impossible, the Commission considers that it is necessary to deal with this question in the present Decision.
Θα πρέπει καταρχάς να επισημανθεί ότι το Δικαστήριο έχει επανειλημμένα δώσει μια πολύ περιοριστική ερμηνεία στην έννοια της «απόλυτης αδυναμίας».
It should first be recalled that the Court of Justice has constantly given a very strict interpretation to the concept of ‘absolute impossibility’.
Η προϋπόθεση περί απόλυτης αδυναμίας εκτελέσεως δεν πληρούται όταν το κράτος μέλος απλώς γνωστοποιεί στην Επιτροπή δυσχέρειες νομικής, πολιτικής και πρακτικής φύσεως που παρουσιάζει η εκτέλεση της αποφάσεως [81].
The condition that recovery would be absolutely impossible is not fulfilled where Member States merely inform the Commission of the legal, political or practical difficulties involved in implementing the decision [81].
Η μόνη περίπτωση στην οποία μπορεί να γίνει αποδεκτή η απόλυτη αδυναμία, είναι εκείνη στην οποία η εκτέλεση της ανάκτησης είναι, από της γενέσεώς της, αντικειμενικώς και απολύτως, αδύνατη [82].
The only instance where ‘absolute impossibility’ could be accepted is where recovery would, from the beginning, be impossible in objective and absolute terms [82].
Στην υπό εξέταση περίπτωση, οι ιταλικές αρχές υποστήριξαν ότι θα ήταν απολύτως αδύνατον τόσο να προσδιοριστεί ποια ακίνητα που ανήκουν στις μη εμπορικές οντότητες είχαν ως προορισμό την άσκηση δραστηριοτήτων με μη αποκλειστικά εμπορικό χαρακτήρα, όσο και η συγκέντρωση των αναγκαίων πληροφοριών για τον προσδιορισμό του ποσού του φόρου που θα έπρεπε να καταβληθεί.
In the case at hand, the Italian authorities have argued that it would be absolutely impossible to define which real estate, belonging to non-commercial entities, was used for activities that were not of an exclusively commercial nature and to retrieve the information needed to determine the amount of tax that should have been paid.
Πράγματι, οι ιταλικές αρχές εξήγησαν ότι, εξαιτίας της δομής του κτηματολογίου, είναι αδύνατο να εξαχθούν αναδρομικά από τις βάσεις δεδομένων τα στοιχεία σχετικά με τα ακίνητα που ανήκουν σε μη εμπορικές οντότητες και προορίζονται για δραστηριότητες που δεν έχουν αποκλειστικά εμπορικό χαρακτήρα σύμφωνα με τις διατάξεις για την απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας.
The Italian authorities explained that, because of the way the cadastre is structured, it is impossible to extrapolate retroactively from the cadastral databases the data concerning real estate belonging to non-commercial entities which was used for activities of a non-exclusively commercial nature of the type indicated in the ICI exemption.
Οι πληροφορίες που έχουν καταχωρηθεί στο κτηματολόγιο δεν επιτρέπουν τη διαπίστωση των δραστηριοτήτων που ασκούνται στο ακίνητο.
It is not possible to trace activities carried on in the real estate from the information contained in the cadastre.
Με άλλα λόγια, με βάση τα στοιχεία που έχουν καταχωρηθεί στο κτηματολόγιο, δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί εάν, σε ένα συγκεκριμένο ακίνητο, μια οντότητα άσκησε εμπορικές ή μη εμπορικές δραστηριότητες.
In other words, on the basis of the data in the cadastre, it is not possible to work out if, in a given property, an entity carried on either commercial or non-commercial activities.
Πράγματι, κάθε ακίνητο (συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων ακινήτων διαφορετικής κατηγορίας) καταχωρείται στο κτηματολόγιο μόνον βάσει των αντικειμενικών του χαρακτηριστικών, τα οποία αφορούν τα φυσικά και δομικά στοιχεία που απορρέουν από τον προορισμό χρήσης του.
In fact, each single property (including portions of real estate with a separate classification) is registered in the cadastre only on the basis of its objective characteristics, which take into account physical and structural elements linked to its intended use.
Όσον αφορά τις φορολογικές βάσεις δεδομένων και, ειδικότερα, τα αρχεία των δηλώσεων εισοδήματος που υποβάλλουν οι μη εμπορικές οντότητες, η Ιταλία επεσήμανε ότι επιτρέπουν μόνον τον εντοπισμό των ακινήτων που χρησιμοποιούνται με μη εμπορικές μεθόδους.
As regards tax databases, and in particular records of the tax declarations of non-commercial entities, Italy explained that it was possible to identify from them only the real estate used exclusively on a non-commercial basis.
Πράγματι, στην περίπτωση αυτή, τα κτίρια που παράγουν εισόδημα πρέπει να δηλώνονται στο ενιαίο έντυπο της δήλωσης εισοδήματος στο πεδίο RB που αφορά το εισόδημα κτιρίων, ενώ δεν συμπληρώνεται το πεδίο RS σχετικά με τα μεικτά έξοδα και έσοδα.
In this case, the buildings that produce revenue must be indicated in the standard tax declaration under Section RB on building revenue, whereas Section RS on mixed costs and receipts does not have to be filled in.
Από την άλλη πλευρά, στην περίπτωση που μια μη εμπορική οντότητα διαθέτει ακίνητα στα οποία ασκούνται και εμπορικές δραστηριότητες, πρέπει να συμπληρώνεται τόσο το πεδίο RB όσο και το RS.
On the other hand, if a non-commercial entity owns real estate in which commercial activities are also carried on, then both Sections RB and RS have to be filled in.
Ωστόσο, εάν στο πεδίο RB δηλωθούν περισσότερα ακίνητα, δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί το ακίνητο στο οποίο ασκήθηκε η δραστηριότητα που παρήγαγε το δηλωθέν εισόδημα.
However, if more than one building is indicated under Section RB, it is not possible to identify the real estate in which the activity that generated the revenue indicated in the tax declaration was carried on.
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να επισημανθεί ότι το πεδίο RS του ενιαίου εντύπου περιλαμβάνει συγκεντρωτικά στοιχεία για έξοδα και εισοδήματα τα οποία αφορούν αγαθά και υπηρεσίες που χρησιμοποιούνται με εμπορικές και μη εμπορικές μεθόδους (αγαθά και υπηρεσίες που προορίζονται μεικτά για την άσκηση εμπορικών και άλλων δραστηριοτήτων).
In any case, it should be noted that Section RS of the standard form includes aggregate cost and revenue data concerning goods and services used for both commercial and non-commercial purposes (goods and services used arbitrarily for commercial activities and other activities).
Κατόπιν τούτου, ακόμη και όταν στο πεδίο RB δηλώνεται ένα μόνον ακίνητο, λόγω των δομικών χαρακτηριστικών του συστήματος του κτηματολογίου (το οποίο δεν επιτρέπει την αναλογική κατανομή μεταξύ εμπορικών και μη εμπορικών χρήσεων του ακινήτου), δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί σε ποιο τμήμα του ακινήτου ασκήθηκαν εμπορικές δραστηριότητες που παρήγαγαν το δηλωθέν εισόδημα.
However, even when a single building is indicated under Section RB, because of the way the cadastral system is structured it is not possible to obtain a breakdown based on commercial/non-commercial uses of a building and therefore it is not possible to identify what portion of the building was used for the economic activity that generated the revenue stated in the tax declaration.
Η Επιτροπή θεωρεί, συνεπώς, ότι οι ιταλικές αρχές απέδειξαν ότι οι δικαιούχοι της εν λόγω ενίσχυσης δεν μπορούν να εντοπιστούν και ότι η ενίσχυση δεν μπορεί να υπολογιστεί αντικειμενικά λόγω της έλλειψης διαθέσιμων στοιχείων.
Consequently, the Commission considers that the Italian authorities have demonstrated that the recipients of the aid cannot be identified and the aid itself cannot be objectively calculated due to the lack of available data.
Συνεπώς, η εκτέλεση ενδεχόμενης εντολής ανάκτησης θα ήταν αδύνατη με αντικειμενικούς και απόλυτους όρους.
Therefore, enforcing a possible recovery order would be impossible in objective and absolute terms.
Εν κατακλείδι, η Επιτροπή θεωρεί ότι, λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαιτερότητα της συγκεκριμένης περίπτωσης, θα ήταν απολύτως αδύνατον για την Ιταλία να προβεί στην ανάκτηση ενδεχόμενων ενισχύσεων που χορηγήθηκαν παράνομα στο πλαίσιο των διατάξεων απαλλαγής από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας.
In conclusion, the Commission finds that, given the specific nature of this case, it would be absolutely impossible for Italy to recover any aid illegally granted under the ICI exemption provisions.
Δεν θα ανακτηθούν, συνεπώς, οι ενισχύσεις που παρασχέθηκαν στο πλαίσιο της παράνομης και ασυμβίβαστης απαλλαγής από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας.
Recovery of the aid arising from the unlawful and incompatible exemption from this municipal tax on real estate should therefore not be ordered.
Η Επιτροπή συμπεραίνει ότι η Ιταλία εφήρμοσε παράνομα την απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας που προβλέπεται στο άρθρο 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ) του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 504/92, κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης.
The Commission finds that Italy has unlawfully implemented the exemption from the municipal tax on real estate under Article 7(1)(i) of Legislative Decree No 504/92 in breach of Article 108(3) of the Treaty.
Επειδή για το εν λόγω καθεστώς δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθεί κανένας λόγος που να το καθιστά συμβιβάσιμο, το καθεστώς κρίνεται ασυμβίβαστο με την εσωτερική αγορά.
Since no grounds of compatibility can be identified for the scheme in question, it is found to be incompatible with the internal market.
Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τις εξαιρετικές περιστάσεις τις οποίες επικαλέσθηκε η Ιταλία, δεν πρέπει να διαταχθεί η ανάκτηση της ενίσχυσης, δεδομένου ότι η Ιταλία απέδειξε την απόλυτη αδυναμία εκτέλεσής της.
However, in the light of the exceptional circumstances invoked by Italy, recovery of the aid should not be ordered since Italy has demonstrated that it would be absolutely impossible to enforce.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι το άρθρο 149 εδάφιο τέταρτο του Κωδικοποιημένου κειμένου για τους φόρους εισοδήματος δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης.
The Commission considers that Article 149(4) TUIR does not constitute state aid within the meaning of Article 107(1) of the Treaty.
Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά του μέτρου απαλλαγής από τον ενιαίο φόρο ακίνητης περιουσίας για τις μη εμπορικές οντότητες που ασκούν αποκλειστικά μη εμπορικές ειδικές δραστηριότητες σύμφωνα με τους όρους που προβλέπει η εθνική νομοθεσία, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι οι εν λόγω δραστηριότητες δεν μπορούν να θεωρηθούν οικονομικές δραστηριότητες βάσει των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις και, συνεπώς, το μέτρο δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης,
Finally, in view of the specific nature of the IMU exemption measure for non-commercial entities that carry on exclusively specific non-commercial activities, in accordance with the conditions laid down by the Italian legislation, the Commission finds that these activities cannot be considered economic activities for the purposes of the state aid rules and that therefore the measure does not fall within the scope of Article 107(1),
Η κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε υπό μορφή απαλλαγής από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας στις μη εμπορικές οντότητες οι οποίες ασκούσαν στα ακίνητα αποκλειστικά τις δραστηριότητες που ορίζονται στο άρθρο 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ) του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 504/92, το οποίο παρανόμως θέσπισε η Ιταλία κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της Συνθήκης, είναι ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά.
The state aid in the form of the ICI exemption, granted to non-commercial entities which carry on in the real estate exclusively the activities listed in Article 7(1)(i) of Legislative Decree No 504/92, unlawfully put into effect by Italy in breach of Article 108(3) of the Treaty, is incompatible with the internal market.
Το άρθρο 149 εδάφιο τέταρτο του Κωδικοποιημένου κειμένου για τους φόρους εισοδήματος δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης.
Article 149(4) TUIR does not constitute state aid within the meaning of Article 107(1) of the Treaty.
Η απαλλαγή από τον ενιαίο φόρο ακίνητης περιουσίας που χορηγήθηκε στις μη εμπορικές οντότητες οι οποίες ασκούν στα ακίνητα αποκλειστικά τις δραστηριότητες που ορίζονται στο άρθρο 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ) του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 504/92, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης.
The IMU exemption, granted to non-commercial entities which carry on in the real estate exclusively the activities listed in Article 7(1)(i) of Legislative Decree No 504/92, does not constitute state aid within the meaning of Article 107(1) of the Treaty.
ΕΕ C 348 της 21.12.2010, σ. 17.
OJ C 348, 21.12.2010, p. 17.