natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βλ. υποθέσεις T-192/10, Ferracci κατά Επιτροπής (ΕΕ C 179 της 3.7.2010 σ. 45) και T-193/10, Scuola Elementare Maria Montessori κατά Επιτροπής (ΕΕ C 179 της 3.7.2010 σ. 46).
See Cases T-192/10, Ferracci v Commission (OJ C 179, 3.7.2010, p. 45) and T-193/10, Scuola Elementare Maria Montessori v Commission (OJ C 179, 3.7.2010, p. 46).
ΕΕ C 30 της 29.1.2011, σ. 57.
OJ C 30, 29.1.2011, p. 57.
Μετατράπηκε από τον νόμο αριθ. 248 της 2ας Δεκεμβρίου 2005.
Converted into Law No 248 of 2 December 2005.
Μετατράπηκε από τον νόμο αριθ. 248 της 4ης Αυγούστου 2006.
Converted into Law No 248 of 4 August 2006.
Πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ) του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 504/92 αναφέρεται στα πρόσωπα του άρθρου 87 [νυν άρθρου 73] εδάφιο πρώτο στοιχείο γ) του Π.Δ. αριθ. 917/86.
Specifically, Article 7(1)(i) of Legislative Decree No 504/92 refers to the entities defined in Article 87(1)(c) [now Article 73] of Presidential Decree No 917/86.
Ο ορισμός των μη εμπορικών οντοτήτων περιέχεται στην τελευταία αυτή διάταξη.
The definition of non-commercial entities is contained in this latter provision.
Βλ. εγκύκλιο, σημείο 5.
See Circular, point 5.
Επί παραδείγματι, όπως αναφέρεται ήδη στην απόφαση κινήσεως της διαδικασίας, στους τομείς των υγειονομικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, η εγκύκλιος απαιτεί σύμβαση με τις δημόσιες αρχές.
For instance, as already indicated in the decision initiating the procedure, in the areas of health and social activities the Circular requires an agreement with the public authorities.
Όσον αφορά τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες, η εγκύκλιος, αφενός, φαίνεται να απαιτεί τη συμμόρφωση με τις υποχρεωτικές βασικές αρχές προκειμένου η αναπτυσσόμενη δραστηριότητα να είναι ισότιμη με την κρατική και, αφετέρου, απαιτεί τα ενδεχόμενα πλεονάσματα διαχείρισης να επανεπενδύονται στην ίδια εκπαιδευτική δραστηριότητα.
As regards education, the Circular seems to require compliance with the mandatory basic principles in order for the service to be considered on a par with the public system, and it also requires operating surpluses to be reinvested in the educational activity itself.
Όσον αφορά τις κινηματογραφικές αίθουσες, στους φορείς που επιθυμούν να επωφεληθούν από την απαλλαγή, η εγκύκλιος φαίνεται να επιβάλλει τη δραστηριοποίηση μόνον σε συγκεκριμένους τομείς της αγοράς (ταινίες αναγνωρισμένου πολιτιστικού ενδιαφέροντος, ταινίες στις οποίες έχει χορηγηθεί βεβαίωση ποιότητας, παιδικές ταινίες).
As regards cinemas, the Circular requires operators to restrict themselves to particular market segments (films of cultural interest, films that have been issued a quality certificate, films for children) if they wish to obtain the tax exemption.
Κατά τον ίδιο τρόπο, σε ό,τι αφορά τις δραστηριότητες στέγασης γενικώς, οι μονάδες που επιθυμούν να επωφεληθούν από την απαλλαγή πρέπει να εφαρμόζουν τιμές χαμηλότερες από εκείνες της αγοράς και να μην λειτουργούν ως κανονικά ξενοδοχεία.
The same applies to accommodation services in general, which must charge prices lower than the market price and not operate as normal hotels.
Βλ. άρθρο 143 και επόμενα του Κωδικοποιημένου κειμένου για τους φόρους εισοδήματος.
See Articles 143 et seq. of the TUIR.
Γενικά, το συνολικό εισόδημα των μη εμπορικών οντοτήτων αποτελείται από τις έγγειες προσόδους, τα εισοδήματα εταιρικού κεφαλαίου και άλλα (άρθρο 143 του Κωδικοποιημένου κειμένου για τους φόρους εισοδήματος).
In general terms, the total income of non-commercial entities consist of real estate and capital income and other sources of income (Article 143 TUIR).
Οι μη εμπορικές οντότητες μπορούν να επιλέξουν απλοποιημένα συστήματα προσδιορισμού του εισοδήματος, υπό τον όρο ότι πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις (άρθρο 145 του Κωδικοποιημένου κειμένου για τους φόρους εισοδήματος).
Provided that specific conditions are met, non-commercial entities can opt for simplified systems for determining income (Article 145 TUIR).
Τα στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τους σκοπούς της αξιολόγησης σύμφωνα με το άρθρο 149 εδάφιο δεύτερο του Κωδικοποιημένου κειμένου για τους φόρους εισοδήματος είναι: υπερίσχυση των πάγιων στοιχείων που συνδέονται με την εμπορική δραστηριότητα σε σχέση με τις λοιπές δραστηριότητες· υπερίσχυση των εσόδων που προέρχονται από εμπορικές δραστηριότητες σε σχέση με την κανονική αξία των πωλήσεων ή των υπηρεσιών που αφορούν τις θεσμικές δραστηριότητες· υπερίσχυση των εισοδημάτων που προέρχονται από εμπορικές δραστηριότητες σε σχέση με τα θεσμοθετημένα έσοδα (ήτοι εισφορές, επιχορηγήσεις, επιδοτήσεις και συνδρομές).
The factors that can be used for assessment purposes pursuant to Article 149(2) TUIR are the following: more net fixed assets relating to business activities than other activities; more revenue from commercial activities than from the ‘normal value’ of supplies or services relating to institutional activities; more income from commercial activities than revenue from institutional activities (such as contributions, grants, donations and members' subscriptions).
Βλ., μεταξύ άλλων, την υπόθεση C-88/03, Πορτογαλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2006, σ. I-7115, σκέψη 56) και την υπόθεση C-487/06 P British Aggregates (Συλλογή 2008, σ. I-10505, σκέψεις 81-83).
See, inter alia, Case C-88/03 Portugal v Commission [2006] ECR I-7115, paragraph 56, and Case C-487/06 P British Aggregates [2008] ECR I-10505, paragraphs 81-83.
Υπόθεση C-280/00, Altmark Trans και Regierungspräsidium Magdeburg (Συλλογή 2003, σ. I-7747).
Case C-280/00 Altmark Trans and Regierungspräsidium Magdeburg [2003] ECR I-7747.
ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 17.
OJ L 83, 27.3.1999, p. 1.
Πρώην άρθρο 111α του Κωδικοποιημένου κειμένου για τους φόρους εισοδήματος.
Former Article 111a TUIR.
Επίσης, οι εν λόγω οντότητες δραστηριοποιούνται κυρίως σε περιορισμένο γεωγραφικό πλαίσιο (σε τοπικό επίπεδο) και οι δραστηριότητες προορίζονται για ειδικές κατηγορίες χρηστών/δικαιούχων.
Furthermore, the entities in question mainly operate in limited geographical areas (at local level) and the activities are targeted at specific categories of users/recipients.
Για όλες τις θρησκείες που δέχεται το Κράτος, συμπεριλαμβανομένης της Καθολικής Εκκλησίας, ο νόμος ορίζει ότι, όσον αφορά τη φορολογία, ο λατρευτικός σκοπός εξομοιώνεται με τους φιλανθρωπικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Under Italian law, for all religions accepted by the State, including the Catholic Church, religious aims are deemed equivalent to charitable and educational aims for tax purposes.
Βλ. γνωμοδότηση αριθ. 266 της 18ης Ιουνίου 1996.
See Opinion No 266 of 18 June 1996.
Γραπτή ερώτηση E-177/2009 (ΕΕ C 189 της 13.7.2010).
Written Question E-177/2009 (OJ C 189, 13.7.2010).
Βλ. υποσημείωση 12.
See footnote 12.
Βλ. προηγούμενο σημείο 2.2 και επόμενα.
See paragraphs (31) et seq.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, διασφαλίζεται επίσης ο σεβασμός των διεθνών συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ της Ιταλίας και της Αγίας Έδρας όσον αφορά τα εκκλησιαστικά ιδρύματα.
This also guarantees compliance with the international agreements signed between Italy and the Holy See as regards ecclesiastical institutions.
Από τους αρχικούς καταγγέλλοντες, μόνον ο Pietro Ferracci και η Scuola Elementare Maria Montessori s.r.l. υπέβαλαν παρατηρήσεις σχετικά με την απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας.
Out of the original complainants, only Pietro Ferracci and Scuola Elementare Maria Montessori s.r.l. submitted comments on the decision initiating the procedure.
Νομοθετικό διάταγμα αριθ. 203/2005 που μετατράπηκε με τον νόμο αριθ. 248 της 2ας Δεκεμβρίου 2005.
Decree Law No 203/2005, converted into Law No 248 of 2 December 2005.
Νομοθετικό διάταγμα αριθ. 223/2006 που μετατράπηκε με τον νόμο αριθ. 248 της 4ης Αυγούστου 2006.
Decree Law No 223/2006, converted into Law No 248 of 4 August 2006.
Άρθρο 7 εδάφιο 2α του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 203 της 30ής Σεπτεμβρίου 2005· άρθρο 91α εδάφιο τέταρτο του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 1/2012.
Article 7(2a) of Decree Law No 203/2005; Article 91a(4) of Decree Law No 1/2012.
Βλ. σχετικά το άρθρο 13 εδάφιο 13 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 201/2011, καθώς και το άρθρο 9 εδάφιο 8 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 23/2011, το οποίο παραπέμπει στο άρθρο 7 εδάφιο πρώτο του νόμου για τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας.
See Article 13(13) of Decree Law No 201/2011 and also Article 9(8) of Legislative Decree No 23/2011, which refers to Article 7(1)(i) of the ICI law.
Για την περιγραφή του άρθρου 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ) του νόμου για τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας, βλέπε το σημείο (22).
See paragraph (23) for the description of Article 7(1)(i) of the ICI law.
Βλ. άρθρο 9 παράγραφος 6 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 174 της 10ης Οκτωβρίου 2012, το οποίο μετατράπηκε με τροποποιήσεις από τον νόμο αριθ. 213 της 7ης Δεκεμβρίου 2012 (ΕΕ αριθ. 286 της 7ης Δεκεμβρίου 2012).
See Article 9(6) of Decree Law No 174 of 10 October 2012, converted, with amendments, into Law No 213 of 7 December 2012 (Official Gazette No 286 of 7 December 2012).
Βλ. γνωμοδότηση αριθ. 4802/2012, η οποία υπεβλήθη στις 13 Νοεμβρίου 2012 (υπόθεση αριθ. 10380/2012).
See Opinion No 4802/2012, issued on 13 November 2012 (case No 10380/2012).
Διάταγμα αριθ. 200 της 19ης Νοεμβρίου 2012, το οποίο δημοσιεύθηκε στην ΕΕ αριθ. 274 της 23ης Νοεμβρίου 2012.
Decree No 200 of 19 November 2012, published in Official Gazette No 274 of 23 November 2012.
Βλ. άρθρο 1 εδάφιο πρώτο στοιχείο ιστ) του κανονισμού του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών της 19ης Νοεμβρίου 2012.
See Article1(1)(p) of the Regulation of the Minister for Economic Affairs and Finance of 19 November 2012.
Άρθρο 3 του κανονισμού του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών της 19ης Νοεμβρίου 2012.
Article 3 of the Regulation of the Minister for Economic Affairs and Finance of 19 November 2012.
Άρθρο 4 του κανονισμού του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών της 19ης Νοεμβρίου 2012.
Article 4 of the Regulation of the Minister for Economic Affairs and Finance of 19 November 2012.
Περαιτέρω προϋποθέσεις περιλαμβάνονται στους ορισμούς που περιέχει το άρθρο 1 του κανονισμού.
Further requirements are found in the definitions in Article 1 of the Regulation.
Συγκεκριμένα, όσον αφορά τις δραστηριότητες στέγασης, το άρθρο 1 εδάφιο πρώτο στοιχείο ι) του κανονισμού προβλέπει τη δυνατότητα πρόσβασης μόνο σε συγκεκριμένες κατηγορίες χρηστών και την απαγόρευση της συνεχούς λειτουργίας.
In particular, for accommodation services, Article 1(1)(j) of the Regulation states that only certain categories of people will be given access and that opening periods must not be continuous.
Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά την «κοινωνική στέγαση», ο κανονισμός διευκρινίζει ότι οι δραστηριότητες πρέπει να απευθύνονται σε άτομα με προσωρινές ή μόνιμες ειδικές ανάγκες ή σε μειονεκτούντα άτομα από άποψη σωματικής, ψυχικής, οικονομικής, κοινωνικής ή οικογενειακής κατάστασης.
More specifically, as regards ‘social accommodation’, the Regulation indicates that the services must target people with temporary or permanent special needs or people who are disadvantaged due to physical, psychological, economic, social or family conditions.
Βλ. προηγούμενο σημείο (82).
See paragraph (84).
Βλ. επίσης εγκύκλιο αριθ. 4/2006 της Υπηρεσίας Χωροταξίας της 16ης Μαΐου 2006.
See also Circular No 4/2006 of 16 May 2006 of the Agenzia del Territorio.
Βλ., μεταξύ άλλων, υπόθεση C-41/90, Höfner (Συλλογή 1991, σ. I-1979, σκέψη 21)· υπόθεση C-222/04, Cassa di Risparmio di Firenze, (Συλλογή 2006, σ. I-289, σκέψη 107 και επόμενες).
See inter alia Case C-41/90 Höfner [1991] ECR I-1979, paragraph 21; Case C-222/04, Cassa di Risparmio di Firenze [2006] ECR I-289, paragraphs 107 et seq.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις από 209/78 έως 215/78 και 218/78, Van Landewyck (Συλλογή 1980, σ. 3125, σκέψη 21)· υπόθεση C-244/94, FFSA και λοιποί (Συλλογή 1995, σ. I-4013)· υπόθεση C-49/07, MOTOE (Συλλογή 2008, σ. I-4863, σκέψεις 27 και 28).
Joined Cases 209/78 to 215/78 and 218/78 Van Landewyck [1980] ECR 3125, paragraph 21; Case C-244/94 FFSA and others [1995] ECR I-4013; Case C-49/07 MOTOE [2008] ECR I-4863, paragraphs 27 and 28.
Βλ. υποθέσεις από C-471/09 P έως C-473/09 P, Diputación Foral de Álava και λοιποί κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή Νομολογίας, σκέψη 98)· βλ. επίσης συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-71/09 P, C-73/09 P και C-76/09 P, Επιτροπή «Venezia vuole vivere» κατά Επιτροπής (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή Νομολογίας, σκέψη 130 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).
See Cases C-471/09 P to C-473/09 P Diputación Foral de Álava and others/Commission, not yet published in the ECR, paragraph 98; see also Joined Cases C-71/09 P, C-73/09 P and C-76/09 P Comitato ‘Venezia vuole vivere’ v Commission, not yet published in the ECR, paragraph 130 and the case law quoted there.
Υπόθεση C-143/99, Adria-Wien Pipeline, (Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψη 38).
Case C-143/99 Adria-Wien Pipeline [2001] ECR I-8365, paragraph 38.
Βλ. υπόθεση C-66/02, Ιταλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ. I-10901, σκέψη 94).
See Case C-66/02 Italy v Commission [2005] ECR I-10901, paragraph 94.
Βλ., π.χ., υπόθεση C-88/03, Πορτογαλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2006, σ. I-7115, σκέψη 56) και συνεκδικασθείσες υποθέσεις από C-78/08 έως C-80/08, Paint Graphos (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή Νομολογίας, σκέψη 49).
See, inter alia, Case C-88/03 Portugal v Commission [2006] ECR I-7115, paragraph 56; Joined Cases C-78/08 to C-80/08 Paint Graphos, not yet published, paragraph 49.
Υπόθεση C-143/99, Adria-Wien Pipeline GmbH και Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke, (Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψη 42).
See Case C-143/99 Adria-Wien Pipeline GmbH and Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke [2001] ECR I-8365, paragraph 42.
Βλ. άρθρα 1 και 3 του νομοθετικού διατάγματος 504/92.
Articles 1 and 3 of Legislative Decree No 504/92.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις από C-78/08 έως C-80/08, Paint Graphos, σκέψη 67· βλ. επίσης υπόθεση C-487/06, British Aggregates κατά Επιτροπής (Συλλογή 2008, σ. I-10505, σκέψη 84) και εκεί παρατιθέμενη νομολογία.
Joined Cases C-78/08 to C-80/08 Paint Graphos, paragraph 67; see also Case C-487/06 British Aggregates v Commission [2008] ECR I-10505, paragraph 84 and case law cited there.
Υπόθεση C-487/06, British Aggregates κατά Επιτροπής (Συλλογή 2008, σ. I-10505, σκέψη 85).
Case C-487/06 British Aggregates v Commission [2008] ECR I-10505, paragraph 85.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις από C-78/08 έως C-80/08, Paint Graphos, σκέψη 70.
Joined Cases C-78/08 to C-80/08 Paint Graphos, paragraph 70.
Βλ. σκέψη 26 της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων.
See paragraph 26 of the Commission notice on the application of the state aid rules to measures relating to direct business taxation.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις από C-78/08 έως C-80/08, Paint Graphos, σκέψη 73 και επόμενες.
Joined Cases C-78/08 to C-80/08 Paint Graphos, paragraphs 73 et seq.
Υπόθεση C-372/97, Ιταλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2004, σ. I-3679, σκέψη 44)· υπόθεση C-148/04, Unicredito Italiano (Συλλογή 2005, σ. I-11137, σκέψη 54)· υπόθεση C-222/04, Cassa di Risparmio di Firenze, (Συλλογή 2006, σ. I-289, σκέψη 140)· συνεκδικασθείσες υποθέσεις από C-78/08 έως C-80/08, Paint Graphos, σκέψη 78 (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη)· υπόθεση T-303/10, Wam Industriale Spa κατά Επιτροπής, σκέψη 25 και επόμενες (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη).
Case C-372/97 Italy v Commission [2004] ECR I-3679, paragraph 44; Case C-148/04 Unicredito Italiano [2005] ECR I-11137, paragraph 54; Case C-222/04 Cassa di Risparmio di Firenze [2006] ECR I-289, paragraph 140; Joined Cases C-78/08 to C-80/08 Paint Graphos, not yet published, paragraph 78; Case T-303/10 Wam Industriale Spa v Commission, not yet published, paragraphs 25 et seq.
Βλ. υπόθεση C-88/03, Πορτογαλία κατά Επιτροπής, σκέψη 91 και υπόθεση C-172/03, Heiser (Συλλογή 2005, σ. I-1627, σκέψη 35)· υπόθεση C-494/06 P, Επιτροπή κατά Wam (Συλλογή 2009, σ. I-3639 σκέψη 51).
See Case C-88/03 Portugal v Commission, paragraph 91, and Case C-172/03 Heiser [2005] ECR I-1627, paragraph 35; Case C-494/06 P, Commission v Wam [2009] ECR I-3639, paragraph 51.
Βλ. υπόθεση C-156/98, Γερμανία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2000, σ. I-6857, σκέψη 30) και Heiser, σκέψη 55.
See Case C-156/98 Germany v Commission [2000] ECR I-6857, paragraph 30, and Heiser, paragraph 55.
Βλ. υπόθεση T-298/97, Alzetta (Συλλογή 2000, σ. II-2319, σκέψη 93 και επόμενες).
See Case T-298/97 Alzetta ECR [2000] II-2319, paragraphs 93 et seq.
Βλ. υπόθεση C-142/87, Βέλγιο κατά Επιτροπής (Συλλογή 1990, σ. I-959, σκέψη 43)· συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-278/92, C-279/92 και C-280/92, Ισπανία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1994, σ. I-4103, σκέψη 42)· υπόθεση C-280/00, Altmark Trans και Regierungspräsidium Magdeburg (Συλλογή 2003, σ. I-7747, σκέψη 81).
See Case C-142/87 Belgium v Commission [1990] ECR I-959, ‘Tubemeuse’, paragraph 43; Joined Cases C-278/92 to C-280/92 Spain v Commission [1994] ECR I-4103, paragraph 42, and Case C-280/00 Altmark Trans and Regierungspräsidium Magdeburg [2003] ECR I-7747, paragraph 81.
Υπόθεση T-171/02, Σαρδηνία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2005, σ. II-2123, σκέψη 86 και επόμενες)· υπόθεση C-113/00, Ισπανία κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. I-7601, σκέψη 30)· υπόθεση T-288/97, Van den Bergh Foods κατά Επιτροπής (Συλλογή 2001, σ. II-1169, σκέψεις 44 και 46).
Case T-171/02 Sardegna v Commission [2005] ECR II-2123, paragraph 86 et seq; Case C-113/00 Spain v Commission [2002] ECR I-7601, paragraph 30; Case T-288/97, Friuli Venezia Giulia v Commission [2001] ECR II-1169, paragraphs 44 and 46.
Βλ. συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-195/01 και T-207/01, Κυβέρνηση του Γιβραλτάρ κατά Επιτροπής (Συλλογή 2002, σ. II-2309, σκέψη 111).
Joined Cases T-195/01 and T-207/01 Government of Gibraltar v Commission [2002] ECR II-2309, paragraph 111.
Στις παρατηρήσεις για τα σχόλια που εξέφρασαν τρίτοι ενδιαφερόμενοι οι ιταλικές αρχές υποστήριξαν ότι το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της Συνθήκης θα μπορούσε να εφαρμοστεί, θεωρητικά, μόνο σε ορισμένες οντότητες που απαριθμούνται στο άρθρο 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ).
In their observations on the comments from third parties, the Italian authorities claimed that Article 107(3)(d) of the Treaty could be applicable – in theory – only to certain activities listed in Article 7(1)(i).
Ωστόσο, δεν κατατέθηκαν περισσότερα επιχειρήματα για την πρόταση αυτή.
However, no further arguments were put forward to support this.
Ειδικότερα, όσον αφορά την ανάκληση, βλ. άρθρο 19 του νόμου αριθ. 222 της 20ής Μαΐου 1985.
In particular, as regards revocation, see Article 19 of Law No 222 of 20 May 1985.
Βλ. άρθρο 30 του νόμου αριθ. 185 της 29ης Νοεμβρίου 2008, καθώς και την εγκύκλιο αριθ. 12/E της Υπηρεσίας Δημοσίων Εσόδων της 9ης Απριλίου 2009 και την απόφαση του διευθυντή της Υπηρεσίας Δημοσίων Εσόδων της 2ας Σεπτεμβρίου 2009.
See Article 30 of Law No 185 of 29 November 2008. See also Circular No 12/E of 9 April 2009 of the Tax Revenue Agency and the Decision of the Director of the Revenue Agency of 2 September 2009.
Όσον αφορά τη διετία 2010-2011, η Ιταλία διενήργησε 2030 ελέγχους σε μη εμπορικές οντότητες, εκδίδοντας 5086 πράξεις βεβαίωσης φόρου.
In 2010 and 2011, Italy carried out 2030 checks on non-commercial entities and issued 5086 tax assessment notices.
Βλ. εγκύκλιο αριθ. 20/E της Υπηρεσίας Δημόσιων Εσόδων της 16ης Απριλίου 2010.
See Circular No 20/E of the Tax Revenue Agency of 16 April 2010.
Βλ. υπόθεση C-222/04, Cassa di Risparmio di Firenze (Συλλογή 2006, σ. I-289, σκέψεις 121-123).
Case C-222/04 Cassa di Risparmio di Firenze [2006] ECR I-289, paragraphs 121-123.
Βλ. ειδικότερα το άρθρο 1 εδάφιο 18 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 502 της 30ής Δεκεμβρίου 1992.
See, in particular, Article 1(18) of Legislative Decree No 502 of 30 December 1992.
Βλ. υπόθεση T-319/99, FENIN κατά Επιτροπής (Συλλογή 2003, σ. II-357, σκέψη 39, η οποία επιβεβαιώθηκε από την υπόθεση C-205/03 P, FENIN κατά Επιτροπής (Συλλογή 2006, σ. I-6295)· συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-264/01, C-306/01, C-354/01 και C-355/01, AOK Bundesverband και άλλοι (Συλλογή 2004, σ. I-2493, σκέψεις από 45 έως 55)· βλ. επίσης υπόθεση T-137/10, CBI κατά Επιτροπής, δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη.
See Case T-319/99 FENIN v Commission [2003] ECR II-357, paragraph 39, confirmed by Case C-205/03 P FENIN v Commission [2006] I-6295; Joined Cases C-264/01, C-306/01, C-354/01 and C-355/01 AOK Bundesverband and Others [2004] ECR I-2493, paragraphs 45 to 55; see also Case T-137/10, CBI v Commission, not yet published.
Υπόθεση 263/86, Humbel και Edel (Συλλογή 1988, σ. 5365, σκέψεις 17 και 18)· υπόθεση C-109/92, Wirth (Συλλογή 1993, σ. I-6447, σκέψεις 15 και 16)· υπόθεση C-76/05, Schwarz (Συλλογή 2007, σ. I-6849, σκέψη 39).
Case 263/86 Humbel and Edel [1988] ECR 5365, paragraphs 17 and 18; Case C-109/92 Wirth [1993] ECR I-6447, paragraphs 15 and 16; Case C-76/05 Schwarz [2007] ECR I-6849, paragraph 39.
Βλ. επίσης απόφαση του Δικαστηρίου ΕΖΕΣ της 21ης Φεβρουαρίου 2008 στην υπόθεση E-5/07, Private Barnehagers Landsforbund κατά Εποπτικής Αρχής ΕΖΕΣ, σκέψεις 80-83.
See also judgment of the EFTA Court of 21 February 2008 in Case E-5/07, Private Barnehagers Landsforbund v EFTA Surveillance Authority, paragraphs 80-83.
Υπόθεση C-70/72, Επιτροπή κατά Γερμανίας (Συλλογή 1973, σ. 813, σκέψη 13).
Case C-70/72 Commission v Germany [1973] ECR 813, paragraph 13.
Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-278/92, C-279/92 και C-280/92, Ισπανία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1994, σ. I-4103, σκέψη 75).
Joined Cases C-278/92, C-279/92 and C-280/92 Spain v Commission [1994] ECR I-4103, paragraph 75.
Υπόθεση C-75/97, Βέλγιο κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. I-030671, σκέψεις 64-65).
Case C-75/97 Belgium v Commission [1999] ECR I-030671, paragraphs 64-65.
Ανακοίνωση της Επιτροπής - Για μια αποτελεσματική εφαρμογή των αποφάσεων της Επιτροπής με τις οποίες τα κράτη μέλη διατάσσονται να ανακτήσουν παράνομες και ασυμβίβαστες κρατικές ενισχύσεις, ΕΕ C 272 της 15.11.2007, σ. 4, σκέψη 18.
Notice from the Commission — Towards an effective implementation of Commission decisions ordering Member States to recover unlawful and incompatible State aid, OJ C 272, 15.11.2007, p. 4, paragraph 18.
Υποθέσεις C-182/03 και C-217/03, Βέλγιο και Forum 187 ASBL κατά Επιτροπής (Συλλογή 2006, σ. I-5479, σκέψη 147).
Case C-182/03 and C-217/03 Belgium and Forum 187 ASBL v Commission [2006] ECR I-5479, paragraph 147.
Υπόθεση C 214/07, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 2008, σ. I-08357, σκέψεις 13 και 22).
Case C-214/07 Commission v Spain [2008] ECR I-8357, paragraphs 13 and 22.
Υπόθεση C-404/00, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 2003, σ. I-6695, σκέψη 47).
Case C-404/00 Commission v Spain [2003] ECR I-6695, paragraph 47.
Υπόθεση C-75/97, Βέλγιο κατά Επιτροπής («Maribel I») (Συλλογή 1999, σ. I-3671, σκέψη 86)· υπόθεση C-214/07 Επιτροπή κατά Γαλλίας (Συλλογή 2008, σ. I - 08357, σκέψεις 13, 22 και 48).
Case C-75/97 Belgium v Commission (‘Maribel I’) [1999] ECR I-3671, paragraph 86; Case C-214/07 Commission v France [2008] ECR I-8357, paragraphs 13, 22 and 48.
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΑΝ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
LIST OF THE INTERESTED THIRD PARTIES THAT SUBMITTED COMMENTS ON THE DECISION INITIATING THE PROCEDURE
Όνομα-Επωνυμία/διεύθυνση
Name/Address
Στην επιστολή της 12ης Σεπτεμβρίου 2007 οι καταγγέλλοντες επέστησαν την προσοχή της Επιτροπής στο άρθρο 149 του Κωδικοποιημένου κειμένου για τους φόρους εισοδήματος (εφεξής «TUIR»), το οποίο εγκρίθηκε με το προεδρικό διάταγμα αριθ. 917 της 22ας Δεκεμβρίου 1986.
In their letter of 12 September 2007, they drew the Commission's attention to Article 149 of the Income Tax Code (‘Testo Unico delle Imposte sui Redditi’, hereinafter ‘TUIR’) approved by Presidential Decree No 917 of 22 December 1986.
Το εν λόγω άρθρο, κατά την άποψή τους, παρέχει ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση μόνο στα εκκλησιαστικά ιδρύματα και στους ερασιτεχνικούς αθλητικούς συλλόγους.
In their view, that Article granted favourable tax treatment only to ecclesiastical institutions and amateur sports clubs.
Στις 26 Απριλίου 2010, δύο καταγγέλλοντες υπέβαλαν χωριστές προσφυγές ακυρώσεως ενώπιον του Δικαστηρίου κατά της επιστολής της Επιτροπής της 15ης Φεβρουαρίου 2010 [2].
On 26 April 2010, two complainants each brought an action for annulment before the General Court against the Commission's letter of 15 February 2010 [2].