natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το μέτρο προϋπέθετε τη χρήση κρατικών πόρων και είχε ως συνέπεια την παραίτηση από φορολογικά έσοδα κατά το ποσόν που αντιστοιχεί στη μείωση του φόρου.
The measure involved the use of state resources and involved foregoing tax revenue for the amount corresponding to the reduced tax liability.
Η απώλεια φορολογικών εσόδων ισοδυναμεί στην πράξη με την κατανάλωση κρατικών πόρων υπό μορφή φορολογικών δαπανών.
A loss of tax revenue is effectively equivalent to consumption of state resources in the form of fiscal expenditure.
Επιτρέποντας σε οντότητες, οι οποίες θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως επιχειρήσεις, να μειώσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις μέσω απαλλαγών, οι ιταλικές αρχές παραιτήθηκαν από έσοδα τα οποία θα εισέπρατταν χωρίς την εν λόγω απαλλαγή.
By allowing entities, which could be classified as undertakings, to reduce their tax burden through exemptions, the Italian authorities were foregoing revenue to which they would have been entitled in the absence of the tax exemption.
Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή θεωρεί ότι το υπό εξέταση μέτρο αποτελεί αιτία απώλειας κρατικών πόρων στον βαθμό κατά τον οποίο παρείχε φορολογική απαλλαγή.
For these reasons, the Commission finds that the measure at issue caused a loss of state resources since it provided for a tax exemption.
Σύμφωνα με τη νομολογία, η έννοια της ενίσχυσης δεν καλύπτει μόνον θετικές παροχές, αλλά και παρεμβάσεις οι οποίες υπό διάφορες μορφές ελαφρύνουν τις επιβαρύνσεις που κανονικώς βαρύνουν τον προϋπολογισμό μιας επιχειρήσεως [43].
According to the case law, the concept of aid embraces not only positive benefits, but also measures which in various forms mitigate the charges which are normally included in the budget of an undertaking [43].
Μειώνοντας τις επιβαρύνσεις που συνήθως περιλαμβάνονται στο λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων με ιδιόκτητα ακίνητα στην Ιταλία, η απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας παρείχε στις εν λόγω οντότητες οικονομικό πλεονέκτημα σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις που δεν μπόρεσαν να επωφεληθούν από αυτές τις φορολογικές απαλλαγές.
Therefore, since the ICI tax exemption reduced the charges normally included in the operating costs of any undertaking owning real estate in Italy, it gave the entities concerned an economic advantage in comparison with other undertakings that were not entitled to these tax advantages.
Για να συνιστά κρατική ενίσχυση, ένα μέτρο πρέπει να είναι επιλεκτικό [44], υπό την έννοια ότι πρέπει να μεταχειρίζεται ευνοϊκώς συγκεκριμένες επιχειρήσεις ή την παραγωγή συγκεκριμένων αγαθών.
To constitute state aid, a measure must be selective [44], in the sense that it must favour certain undertakings or the production of certain goods.
Σύμφωνα με την πάγια νομολογία [45], ο χαρακτηρισμός ενός εθνικού φορολογικού μέτρου ως «επιλεκτικού» προϋποθέτει συνήθως, αρχικά, τον προσδιορισμό και την εξέταση του συνήθους ή «κανονικού» φορολογικού καθεστώτος που εφαρμόζεται στο οικείο κράτος μέλος.
According to established case law [45], in order to classify a domestic tax measure as ‘selective’, first, it is generally necessary to identify and examine the common or ‘normal’ tax system applicable in the Member State concerned.
Κατά δεύτερο λόγο, θα πρέπει να διαπιστωθεί σε σχέση με αυτό το φορολογικό καθεστώς εάν τα παρεχόμενα πλεονεκτήματα από το εν λόγω μέτρο μπορούν να είναι επιλεκτικά.
Second, it is in relation to this common or ‘normal’ tax system that it is necessary to establish whether any tax advantage granted by the measure at issue is selective.
Για τον σκοπό αυτόν, πρέπει να αποδειχθεί εάν η διάταξη παρεκκλίνει από το σύνηθες καθεστώς στον βαθμό κατά τον οποίο δημιουργεί διαφοροποιήσεις μεταξύ οικονομικών φορέων οι οποίοι, όσον αφορά τον σκοπό που επιδιώκει το καθεστώς, βρίσκονται σε ανάλογη πραγματική και νομική κατάσταση.
This must be done by demonstrating that the measure departs from that common system as it differentiates between economic operators that, in the light of the objective pursued by that system, are in a comparable factual and legal situation.
Τρίτον, εάν η παρέκκλιση υφίσταται, θα πρέπει να εξετασθεί εάν προκύπτει από τη «φύση ή τη γενική οικονομία» του φορολογικού συστήματος στο οποίο εντάσσεται και εάν μπορεί, συνεπώς, να δικαιολογηθεί από τη φύση ή από τη «φύση ή τη γενική οικονομία» του εν λόγω συστήματος.
Third, if this departure exists, it is necessary to examine whether it results from the nature or general scheme of the taxation system of which it forms part and could hence be justified by the nature or general scheme of the system.
Στο πλαίσιο αυτό, το κράτος μέλος οφείλει να αποδείξει ότι η διαφοροποιημένη φορολογική μεταχείριση απορρέει ευθέως από τις θεμελιώδεις και κατευθυντήριες αρχές του φορολογικού του συστήματος [46].
In this context, it is for the Member State to show that the differentiated tax treatment derives directly from the basic and guiding principles of its tax system [46].
Ο δημοτικός φόρος ακίνητης περιουσίας ήταν ένας αυτόνομος φόρος, ο οποίος καταβάλλεται ετησίως στους δήμους.
ICI was an autonomous tax, due annually to the municipalities.
Στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σύστημα αναφοράς για την αξιολόγηση της απαλλαγής από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας έπρεπε να είναι ο ίδιος ο δημοτικός φόρος ακίνητης περιουσίας.
In its decision initiating the procedure, the Commission concluded that the reference system for assessing the ICI exemption was the municipal real estate tax itself.
Το συμπέρασμα αυτό δεν αντικρούστηκε ούτε από την Ιταλία ούτε από τους άλλους ενδιαφερόμενους που παρενέβησαν.
Neither Italy nor any of the other interested parties contested this conclusion.
Η Επιτροπή συμπεραίνει, συνεπώς, ότι δεν υπάρχει λόγος αναθεώρησης της θέσης που διατυπώθηκε στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας: στη συγκεκριμένη περίπτωση, το σύστημα αναφοράς είναι ο ίδιος ο δημοτικός φόρος ακίνητης περιουσίας.
The Commission therefore concludes that there is no reason to review the position taken in the decision initiating the procedure, namely that the reference system is the ICI itself.
Παρέκκλιση από το σύστημα αναφοράς
Departure from the reference system
Σύμφωνα με τον νόμο για τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας, υποκείμενοι στον φόρο [47] ήταν όλα τα νομικά πρόσωπα με ιδιόκτητα ακίνητα, ανεξαρτήτως της χρήσης του ακινήτου.
Under the ICI legislation, all legal persons in possession of real estate, irrespective of the use made of it, were liable for ICI [47].
Το άρθρο 7 όριζε ποιες κατηγορίες ακινήτων απαλλάσσονταν από τον φόρο.
Article 7 indicated which categories of real estate were exempted from this tax.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι το άρθρο 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ) του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 504/92 συνιστούσε παρέκκλιση από το σύστημα αναφοράς, σύμφωνα με το οποίο κάθε πρόσωπο με ιδιόκτητο ακίνητο υποχρεούτο να καταβάλλει τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας ανεξαρτήτως της χρήσης του ακινήτου.
The Commission notes that Article 7(1)(i) of Decree Law No 504/92 departed from the reference system, on the basis of which every person in possession of real estate had to pay the ICI tax, irrespective of the use made of it.
Όπως προαναφέρθηκε, οι εν λόγω μη εμπορικές οντότητες μπορούσαν να αναπτύσσουν δραστηριότητα εμπορικού χαρακτήρα, όπως οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση που ασκούσε ανάλογες οικονομικές δραστηριότητες.
As demonstrated above, the non-commercial entities in question could perform activities of a commercial nature, like any other undertaking that performed similar economic activities.
Σε σχέση με τις επιχειρήσεις που υπόκεινται στην καταβολή του δημοτικού φόρου ακίνητης περιουσίας, οι μη εμπορικές οντότητες βρίσκονταν, κατά συνέπεια, σε ανάλογη πραγματική και νομική κατάσταση, όσον αφορά τον σκοπό που επιδιώκει το φορολογικό καθεστώς του δημοτικού φόρου ακίνητης περιουσίας, ήτοι τη φορολόγηση της ιδιοκτησίας ακινήτων εκ μέρους των δήμων.
In view of the objective pursued by the ICI tax system - i.e. taxation of the possession of real estate by the municipalities - non-commercial entities were therefore in a comparable legal and factual situation to the undertakings liable for ICI.
Επί παραδείγματι, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπει η εγκύκλιος, δικαιούντο απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας οι κινηματογραφικές αίθουσες τις οποίες διαχειρίζονταν μη εμπορικές οντότητες με μη αποκλειστικά εμπορικές μεθόδους.
For instance, according to the conditions laid down in the Circular, cinemas that were managed by non-commercial entities on a non-exclusively commercial basis were entitled to the ICI exemption.
Οι εν λόγω υπηρεσίες, εάν παρέχονται στην αγορά με οργανωμένη μορφή και με την καταβολή αντιτίμου, συνιστούν, ωστόσο, οικονομική δραστηριότητα.
These services, offered on the market on a structured basis and against remuneration, none the less constitute economic activities.
Είναι αναμφίβολο ότι στις περιπτώσεις κατά τις οποίες τις δραστηριότητες που ορίζει το άρθρο 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ), τις ανέπτυσσαν μη εμπορικές οντότητες, οι οντότητες αυτές επωφελήθηκαν από την απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας για το ακίνητο στο οποίο ασκούσαν αυτές τις δραστηριότητες, αρκεί να πληρούσαν τις ελάχιστες προϋποθέσεις της εγκυκλίου.
It is undisputed that, in cases where the activities listed in Article 7(1)(i) were performed by non-commercial entities, these entities benefited from the ICI exemption for the property in which these activities were performed, provided that the minimum requirements of the Circular were met.
Οι εμπορικές οντότητες δεν επωφελήθηκαν από την ίδια φορολογική απαλλαγή, ακόμη και όταν ανέπτυσσαν τις ίδιες δραστηριότητες και πληρούσαν τις προϋποθέσεις που προέβλεπε η εγκύκλιος σχετικά με το είδος των ταινιών.
Commercial entities did not enjoy the same tax exemption, even if they performed the same activities and met the conditions of the Circular regarding the nature of the films.
Η Επιτροπή συμπεραίνει, συνεπώς, ότι η απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας σύμφωνα με το άρθρο 7 εδάφιο πρώτο στοιχείο θ), όπως ίσχυε πριν τις τροποποιήσεις από το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 1/2012, συνιστούσε παρέκκλιση από το σύστημα αναφοράς και είχε χαρακτήρα επιλεκτικού μέτρου κατά την έννοια της νομολογίας.
The Commission accordingly concludes that the ICI exemption under Article (1)(i), in the version in force before the amendments introduced by Decree Law No 1/2012, departed from the reference system and constituted a selective measure within the meaning of the case law.
Αιτιολόγηση με βάση τη «φύση και τη γενική οικονομία» του φορολογικού συστήματος
Justification by the nature and general scheme of the tax system
Επειδή η Επιτροπή θεωρεί ότι η υπό εξέταση φορολογική απαλλαγή είναι επιλεκτική, θα πρέπει να αποφασίσει, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εάν η εν λόγω απαλλαγή δικαιολογείται από τη φύση και τη γενική οικονομία του συστήματος στο οποίο εντάσσεται.
Since the Commission considers that the tax exemption at issue is selective, it will have to determine, in accordance with the case law of the Court of Justice, whether this exemption is justified by the nature and general scheme of the system of which it forms part.
Ένα μέτρο που συνιστά παρέκκλιση από την εφαρμογή του γενικού φορολογικού συστήματος, μπορεί να δικαιολογηθεί από τη φύση και από τη γενική οικονομία του φορολογικού συστήματος, εάν το οικείο κράτος μέλος είναι σε θέση να αποδείξει ότι το εν λόγω μέτρο απορρέει ευθέως από τις θεμελιώδεις ή κατευθυντήριες αρχές του φορολογικού του συστήματος.
A measure that departs from the application of the general tax system may be justified by the nature and general scheme of the tax system if the Member State concerned can show that the measure results directly from the basic or guiding principles of its tax system.
Οι ιταλικές αρχές, με την υποστήριξη των 78 τρίτων ενδιαφερόμενων, θεωρούν ότι η απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας συνιστά την εφαρμογή των θεμελιωδών αρχών του ιταλικού φορολογικού συστήματος.
The Italian authorities, supported by the 78 interested parties, consider that the ICI exemption represents the application of the guiding principles of the Italian tax system.
Κατά την άποψή τους, η διαφοροποιημένη μεταχείριση των δραστηριοτήτων που έχουν υψηλή κοινωνική αξία και παρέχονται με προσανατολισμό κοινωνικού ενδιαφέροντος εντάσσεται στη λογική του φορολογικού συστήματος.
According to them, differentiated treatment of activities which have a high social value and are provided in the public interest is in keeping with the logic of the taxation system.
Οι εν λόγω δραστηριότητες υποστηρίζεται ότι βασίζονται στην αρχή της αλληλεγγύης, η οποία αποτελεί θεμελιώδη αρχή της εθνικής νομοθεσίας και της Ένωσης.
These activities are inspired by the solidarity principle, which is a fundamental principle of both domestic and Union law.
Επίσης, θεωρείται ότι οι εμπλεκόμενες μη εμπορικές οντότητες μοιράζονται συγκεκριμένα καθήκοντα κοινωνικής σημασίας με το κράτος.
In addition, the non-commercial entities concerned share specific social functions with the State.
Για το ζήτημα αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι ιταλικές αρχές δεν απέδειξαν ότι το εν λόγω μέτρο απορρέει ευθέως από τις θεμελιώδεις ή κατευθυντήριες αρχές του φορολογικού τους συστήματος.
In this regard, the Commission finds that the Italian authorities have not demonstrated that the measure at issue results directly from the basic or guiding principles of the Italian taxation system.
Πράγματι, τα άρθρα του ιταλικού Συντάγματος στα οποία παραπέμπει η Ιταλία, δεν αναφέρονται σε καμία θεμελιώδη αρχή του ιταλικού φορολογικού συστήματος, αλλά μόνο στις γενικές αρχές της κοινωνικής αλληλεγγύης.
The Articles of the Italian Constitution invoked by Italy do not actually refer to any guiding principle of the Italian tax system but merely to general principles of social solidarity.
Δεύτερον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι ο επιδιωκόμενος στόχος από τα κρατικά μέτρα δεν αρκεί για να αποκλειστεί ο χαρακτηρισμός αυτών των μέτρων ως «ενίσχυσης» κατά την έννοια του άρθρου 107 της Συνθήκης [48].
Second, the Commission notes that the objective pursued by state measures is not sufficient to exclude those measures from classification as ‘aid’ for the purposes of Article 107 of the Treaty [48].
Επίσης, το Δικαστήριο έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι το άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης δεν κάνει διάκριση μεταξύ των αιτιών ή των στόχων των κρατικών παρεμβάσεων, αλλά τους ορίζει σε συνάρτηση με τα αποτελέσματά τους [49].
As the Court has also held on numerous occasions, Article 107(1) TFEU does not distinguish between the causes or objectives of state aid but defines them in relation to their effects [49].
Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι ούτε ο κοινωνικός σκοπός ούτε η άσκηση δραστηριότητας κοινωνικού ενδιαφέροντος αρκούν για να αποκλείσουν τον χαρακτηρισμό του υπό εξέταση μέτρου ως κρατικής ενίσχυσης.
In the light of the above, the Commission further notes that having a social objective and pursuing activities in the public interest is not sufficient to exclude the measure at issue from being classified as state aid.
Τρίτον, η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι, όπως προαναφέρθηκε, ένα μέτρο που συνιστά παρέκκλιση από την εφαρμογή του συνήθους φορολογικού καθεστώτος μπορεί να δικαιολογηθεί από τη φύση ή από τη γενική οικονομία του φορολογικού συστήματος (αναφοράς), εν προκειμένω, του δημοτικού φόρου ακίνητης περιουσίας.
Third, the Commission notes also that, as already stated, a measure which creates an exception to the application of a general tax system may be justified if it results directly from the basic or guiding principles of the (reference) tax system, in this instance the ICI.
Στο πλαίσιο αυτό, όπως διευκρινίζεται και στο σημείο 26 της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων [50], πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των στόχων, αφενός, που επιδιώκει ένα συγκεκριμένο φορολογικό καθεστώς, οι οποίοι όμως είναι εξωγενείς σε σχέση με το καθεστώς αυτό –όπως ιδίως οι κοινωνικοί ή περιφερειακοί στόχοι– και, αφετέρου, των στόχων που είναι εγγενείς στο ίδιο το φορολογικό σύστημα.
In this context, as stated in paragraph 26 of the Commission notice on the application of the state aid rules to measures relating to direct business taxation [50], a distinction must be made between, on the one hand, the external objectives assigned to a particular tax scheme (in particular, social or social objectives) and, on the other hand, the objectives which are inherent in the tax system itself.
Συνεπώς, οι φορολογικές απαλλαγές που απορρέουν από εξωγενείς στόχους σε σχέση με το φορολογικό καθεστώς αναφοράς, δεν μπορούν να παρακάμψουν τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης [51].
Consequently, tax exemptions which are the result of objectives unrelated to the reference tax system cannot circumvent the requirements under Article 107(1) of the Treaty [51].
Ο λόγος ύπαρξης του υπό εξέταση φορολογικού συστήματος είναι η είσπραξη των εσόδων που προορίζονται για τη χρηματοδότηση των κρατικών δαπανών [52] με την επιβολή φόρων στην ιδιοκτησία ακινήτων.
The primary purpose of the tax system in question is to collect revenue to finance state expenditure [52] by taxing possession of real estate.
Η Επιτροπή θεωρεί, συνεπώς, ότι οι κοινωνικοί στόχοι τους οποίους επεδίωκαν οι οντότητες που εντάσσονταν στο πεδίο εφαρμογής της απαλλαγής από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας είναι εξωγενείς ως προς τη λογική του φορολογικού συστήματος για τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας και δεν μπορούν, κατά συνέπεια, να χρησιμοποιηθούν για να δικαιολογηθεί εκ πρώτης όψεως η επιλεκτικότητα του μέτρου.
Thus, the Commission considers that the social objectives pursued by the entities falling within the scope of the ICI exemption are external to the logic of the ICI tax system and therefore cannot be relied upon to justify prima facie the selectivity of the measure.
Τέταρτον, σύμφωνα με τη νομολογία [53], για να κριθεί εάν ένα μέτρο μπορεί να δικαιολογηθεί από τη φύση ή από τη γενική οικονομία του συστήματος στο οποίο εντάσσεται, πρέπει να διαπιστωθεί εάν το μέτρο είναι αναπόσπαστο τμήμα των βασικών αρχών του φορολογικού συστήματος που εφαρμόζεται στο οικείο κράτος μέλος, αλλά και εάν συνάδει με τις αρχές της συνοχής και της αναλογικότητας.
Fourth, in line with the case law [53], when determining if a measure can be justified by the nature or general scheme of the national system of which it forms part, it is necessary to establish not only if the measure forms an inherent part of the essential principles of the tax system applicable in the Member State concerned, but also if it complies with the principles of consistency and proportionality.
Ωστόσο, δεδομένου ότι το εν λόγω μέτρο δεν απορρέει ευθέως από τις κατευθυντήριες αρχές του φορολογικού συστήματος αναφοράς, η Επιτροπή θεωρεί περιττό να αναλύσει το σύστημα ελέγχων που εφήρμοσε η Ιταλία για να διασφαλίσει την τήρηση των όρων απαλλαγής από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας για τις μη εμπορικές οντότητες, όπως περιγράφεται από τις ιταλικές αρχές.
However, given that the measure at issue does not result directly from the basic principles of the reference tax system, the Commission considers it superfluous to analyse the system of controls put in place by Italy to ensure compliance with the conditions for the ICI exemption for non-commercial entities, as described by the Italian authorities.
Σε κάθε περίπτωση, η διαφοροποιημένη φορολογική μεταχείριση των μη εμπορικών οντοτήτων, την οποία επιφέρει το υπό εξέταση μέτρο, δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε αναλογική σε σχέση με τη λογική του φορολογικού συστήματος.
In any event, the differentiated tax treatment of non-commercial entities, introduced by the measure at issue, is neither necessary nor proportionate in terms of the logic of the tax system.
Λαμβάνοντας υπόψη τα σημεία από 0 έως (125), η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο επιλεκτικός χαρακτήρας του εν λόγω φορολογικού μέτρου δεν δικαιολογείται από τη λογική του φορολογικού συστήματος.
In the light of paragraphs 122 to 127, the Commission concludes that the selective nature of the tax measure in question is not justified by the logic of the tax system.
Συνάγεται, συνεπώς, ότι το αμφισβητούμενο μέτρο παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στις μη εμπορικές οντότητες που αναπτύσσουν συγκεκριμένες δραστηριότητες.
Therefore, the contested measure must be considered to grant a selective advantage to non-commercial entities performing specific activities.
Επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών και στρέβλωση του ανταγωνισμού
Effects on trade between Member States and distortion of competition
Το άρθρο 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης απαγορεύει τις ενισχύσεις που επηρεάζουν τις μεταξύ των κρατών μελών συναλλαγές και νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό.
Article 107(1) of the Treaty prohibits aid which affects trade between Member States and distorts or threatens to distort competition.
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου [54], για τον χαρακτηρισμό ενός εθνικού μέτρου ως κρατικής ενίσχυσης απαιτείται να εξεταστεί μόνον αν οι ενισχύσεις δύνανται να επηρεάσουν το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών και να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό και όχι αν οι ενισχύσεις αυτές έχουν πραγματικές επιπτώσεις στο ενδοκοινοτικό εμπόριο και στρεβλώνουν όντως τον ανταγωνισμό.
According to the case law of the Court of Justice [54], to classify a national measure as state aid, the Commission is required, not to establish that the aid in question has a real effect on trade between Member States and that competition is actually being distorted, but only to examine whether the aid is liable to affect such trade and distort competition.
Είναι επίσης σκόπιμο να επισημανθεί, όπως εξηγείται και στο σημείο (105), ότι, για να εξαχθεί ένα συμπέρασμα σχετικά με τον χαρακτηρισμό ενός καθεστώτος ως κρατικής ενίσχυσης, δεν είναι αναγκαίο να αποδειχθεί ότι όλα τα μεμονωμένα μέτρα στο πλαίσιο του καθεστώτος συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης.
It should also be noted, as explained in paragraph 107 above, that in order to decide on classifying a scheme as state aid, it is not necessary to demonstrate that all individual aid granted under that scheme qualifies as state aid under Article 107(1) of the Treaty.
Για τον σκοπό αυτόν, για να διαπιστωθεί ότι ένα καθεστώς παρουσιάζει στοιχεία ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης, αρκεί στο πλαίσιο της εφαρμογής του να υφίστανται καταστάσεις που συνιστούν ενίσχυση.
For this purpose, in order to conclude that a scheme contains aid elements within the meaning of Article 107(1), it is sufficient for situations to arise during its implementation that constitute aid.
Όσον αφορά ειδικότερα την προϋπόθεση του επηρεασμού του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών, όπως προκύπτει από τη νομολογία, η χορήγηση ενισχύσεως από κράτος μέλος, υπό μορφή φορολογικής ελαφρύνσεως, σε ορισμένους υπόχρεους πρέπει να λογίζεται ως δυνάμενη να θίξει το συγκεκριμένο εμπόριο και, συνακόλουθα, ως πληρούσα την εν λόγω προϋπόθεση εφόσον οι συγκεκριμένοι υπόχρεοι ασκούν οικονομική δραστηριότητα αποτελούσα αντικείμενο του εμπορίου ή δεν μπορεί να αποκλείεται ότι τελούν σε σχέση ανταγωνισμού με επιχειρηματίες εγκατεστημένους σε άλλα κράτη μέλη [55].
With regard more specifically to the condition that trade between Member States must be affected, it follows from the case law that the grant of aid by a Member State, in the form of tax relief, to some of its taxable persons must be regarded as likely to have an effect on trade and, consequently, as meeting that condition, where those taxable persons perform an economic activity in the field of such trade or it is conceivable that they are in competition with operators established in other Member States [55].
Επίσης, όταν η χορηγούμενη ενίσχυση από ένα κράτος μέλος ενισχύει τη θέση μιας επιχείρησης σε σχέση με άλλες ανταγωνιστικές επιχειρήσεις στο πλαίσιο των εσωτερικών συναλλαγών εντός της Ένωσης, πρέπει να θεωρηθεί ότι η ενίσχυση επηρεάζει τις συναλλαγές.
Furthermore, when aid granted by a Member State strengthens the position of an undertaking compared with other undertakings competing in intra-Union trade, the latter must be regarded as affected by that aid.