natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατόπιν αιτήματος των προσφευγόντων, το Δικαστήριο αποφάσισε στις 18 Νοεμβρίου 2010 τη διαγραφή της υποθέσεως [3].
At the applicants' request, the Court ordered the removal of the case from the register on 18 November 2010 [3].
Με επιστολή της 10ης Νοεμβρίου 2010, οι ιταλικές αρχές ζήτησαν από την Επιτροπή αντίγραφα των επιστολών που είχαν αποσταλεί στους καταγγέλλοντες από το 2006 έως το 2010.
By letter of 10 November 2010, the Italian authorities asked the Commission for copies of the letters sent to the complainants between 2006 and 2010.
Οι επιστολές διαβιβάστηκαν στην Ιταλία στις 2 Δεκεμβρίου 2010.
These were sent to Italy on 2 December 2010.
Στις 27 Ιουνίου 2012, η Επιτροπή έλαβε συμπληρωματικές πληροφορίες από τους καταγγέλλοντες, μεταξύ των οποίων και παρατηρήσεις σχετικά με τη νέα νομοθεσία για τον ενιαίο φόρο ακίνητης περιουσίας, οι οποίες διαβιβάστηκαν στις 6 Ιουλίου 2012 στο κράτος μέλος, προκειμένου να μπορέσει να τοποθετηθεί επ’ αυτών.
On 27 June 2012, the Commission received additional information from the complainants, including comments on the new IMU legislation. On 6 July 2012, these observations were forwarded to Italy for comment.
Οι ιταλικές αρχές διαφώνησαν επίσης με τον χαρακτηρισμό του δημοτικού φόρου ακίνητης περιουσίας ως νέας ενίσχυσης, υποστηρίζοντας ότι το εν λόγω μέτρο θα έπρεπε να εξετασθεί υπό το πρίσμα της στενής του σχέσης συνέχειας με τους προηγούμενους φόρους περιουσίας (οι οποίοι ήταν ήδη σε ισχύ πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης ΕΟΚ).
The Italian authorities also contested the classification of the ICI measure as new aid. According to them, the measure should be assessed in the light of the continuity it provided with the earlier property taxes (which already applied before the entry into force of the EEC Treaty).
Οι ιταλικές αρχές και οι 78 τρίτοι ενδιαφερόμενοι υποστηρίζουν, καταρχάς, ότι οι ειδικές δραστηριότητες οι οποίες αναπτύσσονται από τις μη εμπορικές οντότητες που επωφελούνται από την απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας δεν μπορούν να θεωρηθούν οικονομικές δραστηριότητες, δεδομένου ότι οι εν λόγω δραστηριότητες, οι οποίες απευθύνονται κυρίως σε συγκεκριμένες κατηγορίες χρηστών, δεν συνιστούν προσφορά αγαθών ή υπηρεσιών στην αγορά και, συνεπώς, δεν ανταγωνίζονται τις δραστηριότητες οι οποίες αναπτύσσονται από τις εμπορικές επιχειρήσεις.
The Italian authorities and the 78 interested parties claim that the specific activities carried on by non-commercial entities benefiting from the ICI exemption cannot be considered economic activities. They argue that these activities – mainly targeting very specific categories of recipients - do not constitute an offer of goods or services on the market and are thus not in competition with the activities carried on by commercial undertakings.
Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές και ορισμένους εκ των 78 τρίτων ενδιαφερόμενων, στην πλειονότητα των περιπτώσεων οι εν λόγω δραστηριότητες έχουν ειδικά χαρακτηριστικά, καθώς αποτελούν, για παράδειγμα, δραστηριότητες κοινωνικού ενδιαφέροντος ή δραστηριότητες που αναπτύσσονται για σκοπούς αλληλεγγύης, δωρεάν ή με την καταβολή μειωμένου αντιτίμου.
According to the Italian authorities and some of the 78 interested parties, in most cases these activities have specific characteristics. For example, they are performed in the public interest or for solidarity purposes, either free of charge or for reduced fees.
Όσον αφορά την απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας, οι δύο ενδιαφερόμενοι επισημαίνουν ότι η Ιταλία θέσπισε το αμφισβητούμενο μέτρο το 2005.
As regards the ICI exemption, the two parties point out that the contested measure was introduced by Italy in 2005.
Μετά την έναρξη ισχύος του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 203/2005, η απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας εφαρμοζόταν σε μη εμπορικές οντότητες που ασκούσαν τις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία δραστηριότητες, έστω και εάν ήταν εμπορικού χαρακτήρα [27].
After the entry into force of Decree Law No 203/2005, the ICI exemption applied to non-commercial entities carrying on the activities listed by the legislation, even if they were of a commercial nature [27].
Ειδικότερα, όσον αφορά τις υποτιθέμενες δυσκολίες που αναφέρουν οι καταγγέλλοντες σχετικά με τη συγκέντρωση στοιχείων για τα ακίνητα που ανήκουν σε μη εμπορικές οντότητες, οι ιταλικές αρχές διευκρινίζουν ότι η υποχρέωση υποβολής δήλωσης δημοτικού φόρου ακίνητης περιουσίας είχε καταργηθεί γενικώς από το 2006.
In particular, regarding the alleged difficulties - referred to by the complainants - of gathering data on real estate belonging to non-commercial entities, the Italian authorities point out that the requirement to submit the ICI declaration was abolished in 2006.
Οι ιταλικές αρχές επισημαίνουν επίσης ότι επί του παρόντος τελούν υπό αναθεώρηση τόσο το σύστημα του κτηματολογίου όσο και οι βάσεις δεδομένων για τα ακίνητα.
The Italian authorities also point out that both the cadastral system and the databases on real estate are currently being reorganised.
Στο πλαίσιο της επονομαζόμενης μεταρρύθμισης για τον δημοσιονομικό φεντεραλισμό, το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 23 της 14ης Μαρτίου 2011, προβλέπει την αντικατάσταση του δημοτικού φόρου ακίνητης περιουσίας (ICI) με τον ενιαίο φόρο ακίνητης περιουσίας (IMU) από 1ης Ιανουαρίου 2014.
As part of the so-called reform of fiscal federalism, it was decided under Legislative Decree No 23 of 14 March 2011 that IMU would replace ICI as of 1 January 2014.
Με το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 201 της 6ης Δεκεμβρίου 2011, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο αριθ. 214 της 22ας Δεκεμβρίου 2011, η Ιταλία αποφάσισε να επισπεύσει την εφαρμογή του ενιαίου φόρου ακίνητης περιουσίας από το 2012.
By Decree Law No 201 of 6 December 2011, converted into Law No 214 of 22 December 2011, Italy decided to bring forward the introduction of IMU to 2012.
Η κατηγορία Α περιλαμβάνει ακίνητα που προορίζονται για κατοικία ή συναφείς χρήσεις· η κατηγορία Β περιλαμβάνει ακίνητα για συλλογική χρήση, όπως, για παράδειγμα, κολέγια, νοσοκομεία, δημόσιες υπηρεσίες και σχολεία· η κατηγορία Γ περιλαμβάνει ακίνητα που προορίζονται για κοινή εμπορική χρήση, όπως καταστήματα, αποθήκες, κτίρια και εγκαταστάσεις για αθλητισμό· η κατηγορία Δ περιλαμβάνει ακίνητα ειδικού προορισμού, όπως ξενοδοχεία, θέατρα, νοσοκομεία, κτίρια και εγκαταστάσεις για αθλητισμό· στην κατηγορία Ε συγκαταλέγονται ακίνητα ιδιαίτερου προορισμού, όπως σταθμοί για υπηρεσίες χερσαίων, θαλάσσιων και αεροπορικών μεταφορών, γέφυρες με διόδια, φάροι, κτίρια που προορίζονται για τη δημόσια άσκηση θρησκευτικής λατρείας· τέλος, η κατηγορία ΣΤ περιλαμβάνει ακίνητα καταχωρημένα σε πλασματικές κατηγορίες.
Group A includes real estate for housing or similar purposes; Group B includes real estate used for collective use, such as colleges, hospitals, public offices, schools; Group C includes real estate used for ordinary commercial purposes, such as shops, stores and buildings and premises used for sports; Group D includes real estate for special purposes, such as hotels, theatres, hospitals and buildings and premises used for sports; Group E includes real estate for special purposes, such as for land, sea and air transport services, toll bridges, lighthouses, buildings for public worship activities. Group F includes real estate registered in fictitious categories.
Επίσης, ισχύει η υποχρέωση επανεπένδυσης των ενδεχόμενων κερδών αποκλειστικά για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν την επίτευξη του θεσμικού σκοπού της κοινωνικής αλληλεγγύης· σε περίπτωση διάλυσης της μη εμπορικής οντότητας, ισχύει η υποχρέωση διάθεσης των περιουσιακών της στοιχείων σε άλλη μη εμπορική οντότητα που αναπτύσσει ανάλογη δραστηριότητα.
In addition to this, any profits must be reinvested exclusively in activities that contribute to the institutional aim of social solidarity. If the non-commercial entity is wound up, its assets must be attributed to another non-commercial entity that performs a similar activity.
Στο υπόλοιπο τμήμα της κτιριακής μονάδας, εφόσον διαθέτει μόνιμη λειτουργική και εισοδηματική αυτονομία, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 2 εδάφια 41, 42 και 44 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 262 της 3ης Οκτωβρίου 2006, το οποίο μετατράπηκε, με τροποποιήσεις, στον νόμο αριθ. 286 της 24ης Νοεμβρίου 2006.
For the other part of the real estate, which is autonomous in terms of function and income, Article 2(41), (42) and (44) of Decree Law No 262 of 24 November 2006 apply.
Οι προαναφερθείσες διατάξεις ρυθμίζουν την εφαρμοζόμενη διαδικασία στα ακίνητα που ανήκουν στην κατηγορία E του κτηματολογίου, για τα οποία είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθεί ο επαναπροσδιορισμός και η επανεκτίμηση του τεκμαρτού εισοδήματος.
These provisions govern the procedure applicable to real estate in cadastral Group E, whose cadastral income needs to be reclassified and re-valued.
Οι ιταλικές αρχές και οι 78 τρίτοι ενδιαφερόμενοι θεωρούν ότι οι ειδικές δραστηριότητες που αναπτύσσονται από μη εμπορικές οντότητες δεν μπορούν να θεωρηθούν οικονομικές δραστηριότητες, υποστηρίζοντας ειδικότερα ότι, στο πλαίσιο της νομοθεσίας για τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας, δεν συνιστούν οικονομική δραστηριότητα η περίθαλψη νεαρών μητέρων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες ή η διαχείριση, κατά τη θερινή περίοδο, ενός κτιρίου σε ορεινή περιοχή για τις διακοπές των παιδιών μιας ενορίας.
The Italian authorities and the 78 interested parties maintain that the specific activities carried on by non-commercial entities cannot be considered economic activities. In particular, they consider that, in the context of the ICI measure, activities such as assistance for young mothers in difficulty or management of a building in the mountains where children from a parish go on their summer holidays do not constitute an economic activity.
Επίσης, μολονότι οι μη εμπορικές οντότητες έχουν μειωμένη φοροδοτική ικανότητα, αυτό δεν συνεπάγεται την απουσία οικονομικής δραστηριότητας και δεν έχει σημασία σε ό,τι αφορά τον φόρο ακίνητης περιουσίας που βασίζεται στην ιδιοκτησία των ακινήτων, καθώς δεν λαμβάνονται υπόψη άλλα στοιχεία φοροδοτικής ικανότητας.
Furthermore, non-commercial entities may indeed have a reduced tax-paying capacity, but this does not imply the absence of any economic activity. This factor is of no relevance to a real estate tax that is based on the possession of real estate and takes no account of other elements of tax-paying capacity.
Το ίδιο ισχύει και για τις μη εμπορικές οντότητες που αναφέρονται στο άρθρο 149 εδάφιο τέταρτο, του Κωδικοποιημένου κειμένου για τους φόρους εισοδήματος, οι οποίες έχουν πράγματι άδεια άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων, συμπέρασμα το οποίο δεν αμφισβητείται από τις ιταλικές αρχές.
The same holds true for the non-commercial entities under Article 149(4) TUIR, which are effectively allowed to carry on economic activities. This latter conclusion is not contested by the Italian authorities.
Εν συνεχεία, το 1963, με τον νόμο αριθ. 246 της 5ης Μαρτίου 1963 θεσπίστηκε ο φόρος για την αύξηση της αξίας των οικοδομήσιμων περιοχών.
Subsequently, in 1963, a tax on the appreciation of building areas was introduced by Law No 246 of 5 March 1963.
Τέλος, με το προεδρικό διάταγμα αριθ. 643 της 26ης Οκτωβρίου 1972 θεσπίστηκε ο φόρος επί της υπεραξίας των ακινήτων (INVIM).
Finally, the tax on the appreciation of immovable property (the so-called INVIM) was introduced by Presidential Decree No 643 of 26 October 1972.
Για τον υπολογισμό των εισφορών ειδικής και γενικής υπεραξίας, έπρεπε να λαμβάνεται υπόψη η αύξηση της αξίας του ακινήτου.
The appreciation in the value of immovable property was taken into account when calculating the specific and general improvement taxes.
Ο φόρος επί της υπεραξίας των ακινήτων που θεσπίστηκε το 1972, αντικατέστησε τόσο τον φόρο του 1931 όσο και εκείνον του 1963.
INVIM, introduced in 1972, replaced both the 1931 and the 1963 taxes.
Σύμφωνα με τον νόμο για τη φορολόγηση της υπεραξίας των ακινήτων, υπόχρεοι ήταν ο μεταβιβάζων εξ επαχθούς αιτίας ή ο αγοραστής χωρίς οικονομικό αντίτιμο και, σε κάθε περίπτωση, ο φόρος έπρεπε να καταβάλλεται με τη συμπλήρωση κάθε δεκαετίας κατοχής.
Under the INVIM law, the taxable persons were the transferor for consideration or the transferee without charge and, in each case, the tax was due every ten years.
Εάν είχε εγκριθεί, η ενίσχυση θα θεωρείτο υφιστάμενη, σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο β) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, αλλά οι επιστολές που περιέχουν την προκαταρκτική αξιολόγηση της Επιτροπής, τις οποίες αποστέλλουν οι υπηρεσίες της Επιτροπής στους καταγγέλλοντες στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας που προηγείται της απόφασης κίνησης, δεν μπορούν να εξομοιωθούν με αποφάσεις της Επιτροπής.
If this had been the case, the aid would be considered existing aid, according to Article 1(b)(ii) of Regulation (EC) No 659/1999. However, the letters containing the Commission’s preliminary assessment, which were sent to the complainants in the context of the administrative proceedings prior to the decision initiating the procedure, cannot be equated to Commission decisions.
Το ίδιο ισχύει για τις υπηρεσίες που παρέχονται με την καταβολή συμβολικού αντιτίμου· επ’ αυτού, επισημαίνεται αφενός ότι, για να έχει συμβολικό χαρακτήρα το αντίτιμο θα πρέπει, βάσει του κανονισμού, να μην είναι συνδεδεμένο με το κόστος της υπηρεσίας και αφετέρου ότι το όριο του 50 % της μέσης τιμής, το οποίο ορίζεται για τις ίδιες δραστηριότητες που ασκούνται στην ίδια γεωγραφική ζώνη με ανταγωνιστικές μεθόδους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον για να αποκλεισθεί το δικαίωμα στην απαλλαγή (όπως υποδηλώνουν οι λέξεις «σε κάθε περίπτωση») και δεν προϋποθέτει εξ αντιδιαστολής ότι μπορούν να υπαχθούν στην απαλλαγή οι πάροχοι υπηρεσιών που προσφέρουν τιμή κατώτερη του εν λόγω ορίου.
It also states that the limit set of half the average price charged for similar activities performed on a competitive basis in the same geographical area can be used only to exclude entitlement to the exemption (as indicated by the words ‘in any event’). It does not, however, imply that service providers which charge a price below that limit are entitled to the exemption.
Πράγματι, οι κτηματολογικές και φορολογικές βάσεις δεδομένων δεν επιτρέπουν τον εντοπισμό των ακινήτων που ανήκουν σε μη εμπορικές οντότητες και χρησιμοποιήθηκαν για μη αποκλειστικά εμπορικές δραστηριότητες, όπως αυτές που αναφέρονται στις διατάξεις για την απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας, ούτε επιτρέπουν, κατά συνέπεια, τη συγκέντρωση των αναγκαίων πληροφοριών για τον υπολογισμό του ποσού των φόρων προς ανάκτηση.
Basically, it is not possible to identify from the tax and cadastral databases the real estate belonging to non-commercial entities, which was used for non-exclusively commercial activities of the type indicated in the ICI exemption provisions. Consequently it is not possible to obtain the necessary information to calculate the amount of tax to be recovered.
Στην απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μείωση κατά 50 % του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων κατά το άρθρο 6 του Π.Δ. αριθ. 601/73 θα μπορούσε να συνιστά υφιστάμενη ενίσχυση (σημείο 18), διευκρινίζοντας παράλληλα ότι προτίθετο να εξετάσει το εν λόγω μέτρο στο πλαίσιο χωριστής διαδικασίας σχετικά με τις υφιστάμενες ενισχύσεις, η οποία κινήθηκε εν συνεχεία τον Φεβρουάριο του 2011.
In the decision initiating the procedure, the Commission concluded that the 50 % corporate tax reduction under Article 6 of Presidential Decree No 601/73 could entail existing aid (paragraph 18), indicating that it would deal with this measure under a separate procedure concerning existing aid, which was subsequently initiated in February 2011.
Τα πρόσωπα που ορίζονται στο άρθρο 6 του Π.Δ. αριθ. 601/73 είναι: α) οι οργανισμοί και τα ιδρύματα κοινωνικής πρόνοιας, οι φορείς αλληλασφάλισης, οι νοσηλευτικοί φορείς, οι οργανισμοί αρωγής και φιλανθρωπίας· β) τα μη κερδοσκοπικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα ιδρύματα μελετών και ερευνών γενικού συμφέροντος· οι επιστημονικοί φορείς· οι ακαδημίες, τα ιδρύματα και οι ενώσεις με ιστορικό, φιλολογικό ή επιστημονικό χαρακτήρα που έχουν αποκλειστικά πολιτιστικούς σκοπούς· γ) οι οντότητες με σκοπούς που, σύμφωνα με τον νόμο, εξομοιώνονται με φιλανθρωπικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς· γ1) οι αυτόνομοι οργανισμοί εργατικής κατοικίας και οι συνεταιρισμοί τους.
The entities listed in Article 6 of Decree No 601/73 are as follows: (a) social assistance organisations and establishments, mutual aid societies, hospital organisations, social welfare and charitable organisations; (b) educational establishments and non-profit-making establishments for study and experimentation in the public interest; scientific bodies, academies, historical, literary, scientific foundations and associations pursuing exclusively cultural aims; (c) organisations whose aims are assimilated by law to charitable and educational aims; and (c bis) social housing institutions and their associations.
Βλ. αποφάσεις αριθ. 20776 της 26ης Οκτωβρίου 2005, αριθ. 23703 της 15ης Νοεμβρίου 2007, αριθ. 5485 της 29ης Φεβρουαρίου 2008 και αριθ. 19731 της 17ης Σεπτεμβρίου 2010.
See judgments Nos 20776 of 26 October 2005, 23703 of 15 November 2007, 5485 of 29 February 2008 and 19731 of 17 September 2010.
Βλ. επίσης απόφαση αριθ. 8495 της 9ης Απριλίου 2010.
See also judgment No 8495 of 9 April 2010.
Σε κάθε περίπτωση, η απαλλαγή δεν προβλέπεται για τις δραστηριότητες που αναπτύσσονται σε ξενοδοχειακές ή παραξενοδοχειακές μονάδες, σύμφωνα με το άρθρο 9 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 79 της 23ης Μαΐου 2011.
In any event, the exemption is excluded for activities that are carried out in hotels or similar establishments, as defined by Article 9 of Legislative Decree No 79 of 23 May 2011.
Όσον αφορά τις «αθλητικές δραστηριότητες», το άρθρο 1 εδάφιο πρώτο στοιχείο ιγ) προβλέπει ότι οι δικαιούχες οντότητες πρέπει να είναι μη κερδοσκοπικοί αθλητικοί σύλλογοι που είναι μέλη των εθνικών αθλητικών ομοσπονδιών ή των αναγνωρισμένων φορέων που προάγουν τον αθλητισμό βάσει του άρθρου 90 του νόμου αριθ. 289 της 27ης Δεκεμβρίου 2002.
As regards sports activities, Article 1(1)(m) provides that the entities concerned shall be non-profit sports associations affiliated to national sports federations or sports promotion entities under Article 90 of Law No 289/2002.
Νομοθετικό διάταγμα αριθ. 79 της 23ης Μαΐου 2011, Κώδικας κρατικού κανονισμού σχετικά με τη ρύθμιση και την αγορά του τουρισμού, σύμφωνα με το άρθρο 14 του νόμου αριθ. 246 της 28ης Νοεμβρίου 2005, καθώς και με την εφαρμογή της οδηγίας 2008/122/ΕΚ, σχετικά με τις συμβάσεις χρονομεριστικής μίσθωσης, μακροπρόθεσμων προϊόντων διακοπών, μεταπώλησης και ανταλλαγής (ΕΕ αριθ. 129 της 6.6.2011 - Τακτικό Συμπλήρωμα αριθ. 139).
Legislative Decree No 79 of 23 May 2011 - Codice della normativa statale in tema di ordinamento e mercato del turismo, a norma dell'articolo 14 della legge 28 novembre 2005, No 246, nonché attuazione della direttiva 2008/122/CE, relativa ai contratti di multiproprietà, contratti relativi ai prodotti per le vacanze di lungo termine, contratti di rivendita e di scambio- (Official Gazette No 129 of 6.6.2011 – Ordinary Supplement No 139 ).
Το άρθρο 9 του νομοθετικού διατάγματος ορίζει ως ξενοδοχειακές και παραξενοδοχειακές μονάδες τις ακόλουθες μονάδες φιλοξενίας: α) τα ξενοδοχεία· β) τα μοτέλ· γ) τα ξενοδοχειακά συγκροτήματα· δ) τις ξενοδοχειακού τύπου τουριστικές κατοικίες· ε) τα διαμερίσματα ξενοδοχειακού τύπου· στ) τα ξενοδοχεία σε ιστορικά κτίρια· ζ) τα «bed and breakfast» που είναι οργανωμένα με επιχειρηματική δομή· η) τα κέντρα υγείας-ομορφιάς ξενοδοχειακού τύπου· θ) κάθε άλλη τουριστική μονάδα φιλοξενίας με στοιχεία που συνδέονται με μία ή με περισσότερες από τις προηγούμενες κατηγορίες.
Article 9 of this Legislative Decree defines the following as hotels and similar structures: a) hotels; b) motels; c) holiday villages; d) tourist/service apartments; e) boarding houses; f) seasonal residential hotels; g) bed and breakfast establishments run as a business, h) health farms; i) any other tourist accommodation structures with similar features to one or more of the above categories.
Οι ιταλικές αρχές προσκόμισαν τις πληροφορίες που ζητήθηκαν με τις επιστολές τους της 3ης Δεκεμβρίου 2007 και της 30ής Απριλίου 2008, αντιστοίχως.
The Italian authorities provided the requested information by letters dated 3 December 2007 and 30 April 2008.
Οι καταγγέλλοντες διαβίβασαν περαιτέρω πληροφορίες με επιστολή της 21ης Μαΐου 2008.
The complainants submitted additional information by letter of 21 May 2008.
Το 2006 η Επιτροπή έλαβε πλήθος καταγγελιών που σχετίζονταν ουσιαστικά με δύο καθεστώτα, τα οποία αφορούν αντιστοίχως την απαλλαγή από τον δημοτικό φόρο ακίνητης περιουσίας και τη μείωση του φόρου εισοδήματος των νομικών προσώπων, και πιο συγκεκριμένα:
In 2006 the Commission received a number of complaints essentially concerning two schemes, one involving an exemption from the municipal tax on real estate and the other a corporate tax reduction. More specifically, the two schemes involved:
Ειδικότερα, όπως ορίζει το άρθρο 1, στην περίπτωση αυτή ανήκουν οι υπηρεσίες οι οποίες δεν παρέχονται ανταγωνιστικά προς άλλους παράγοντες της αγοράς.
In particular, this is the case if the services are not offered in competition with other market operators, as laid down in Article 1 of the Regulation. The same holds true for services that are provided for a symbolic fee.
Το ίδιο ισχύει για τις υπηρεσίες που παρέχονται με την καταβολή συμβολικού αντιτίμου· επ’ αυτού, επισημαίνεται αφενός ότι για να έχει συμβολικό χαρακτήρα το αντίτιμο θα πρέπει, βάσει του κανονισμού, να μην είναι συνδεδεμένο με το κόστος της υπηρεσίας και αφετέρου ότι το όριο του 50 % της μέσης τιμής, το οποίο ορίζεται για τις ίδιες δραστηριότητες που ασκούνται στην ίδια γεωγραφική ζώνη με ανταγωνιστικές μεθόδους, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον για να αποκλεισθεί το δικαίωμα στην απαλλαγή (όπως υποδηλώνουν οι λέξεις «σε κάθε περίπτωση») και δεν προϋποθέτει εξ αντιδιαστολής ότι μπορούν να υπαχθούν στην απαλλαγή οι πάροχοι υπηρεσιών που προσφέρουν τιμή κατώτερη του εν λόγω ορίου.
In this respect, it is important to note that the Regulation stipulates that, for the fee to be considered symbolic, it must bear no relationship to the cost of the service. The Regulation also states that the limit set of half the average price charged for similar activities performed on a competitive basis in the same geographical area can be used only to exclude entitlement to the exemption (as indicated by the words ‘in any event’). It does not, however, imply that service providers which charge a price below that limit are entitled to the exemption.
Όσον αφορά τις δραστηριότητες στέγασης, καθώς και τις πολιτιστικές, ψυχαγωγικές και αθλητικές δραστηριότητες, το άρθρο 4 του κανονισμού ορίζει ότι πρέπει να παρέχονται δωρεάν ή με την καταβολή συμβολικού αντιτίμου το οποίο, σε κάθε περίπτωση, δεν θα υπερβαίνει το ήμισυ της μέσης τιμής για ανάλογες δραστηριότητες που ασκούνται με ανταγωνιστικές μεθόδους στην ίδια γεωγραφική ζώνη, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την απουσία συσχέτισης με το πραγματικό κόστος της υπηρεσίας.
In respect of accommodation services, cultural and recreational activities and sports activities, Article 4 of the Regulation states that they must be provided either free of charge or for a symbolic fee which, in any event, must not exceed half the average price charged for similar activities performed on a competitive basis in the same geographical area, also taking into account the absence of any connection with the actual cost of the service. This requirement is identical to the second condition laid down for assistance and health care activities, examined in paragraph 171 above, hence the same considerations apply.
Η εν λόγω προϋπόθεση είναι πανομοιότυπη με τη δεύτερη προϋπόθεση που προβλέπεται για τις δραστηριότητες περίθαλψης και υγείας του σημείου (169) και συνεπώς ισχύουν οι ίδιες παρατηρήσεις.
If the services are provided free of charge, in principle they do not constitute an economic activity. The same holds true if they are provided for a symbolic fee.
της 10ης Ιουνίου 2013
of 10 June 2013