natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αξιολόγηση της ιστικής κατανομής σε πρόσθετες χρονικές στιγμές, όπως κατά τον χρόνο μέγιστης συγκέντρωσης πλάσματος/αίματος (π.χ. Tmax) ή κατά τον χρόνο του μέγιστου ποσοστού απέκκρισης στα ούρα, που πραγματοποιείται μέσω αντίστοιχων πειραμάτων κινητικής πλάσματος/αίματος ή απέκκρισης, ενδέχεται να είναι επίσης απαραίτητη ή να απαιτείται από τις αρμόδιες αρχές.
The evaluation of tissue distribution at additional time points such as the time of peak plasma/blood concentration (e.g. Tmax) or the peak rate of urinary excretion, obtained from the respective plasma/blood kinetic or excretion experiments, may also be needed or required by a competent authority.
Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να είναι χρήσιμες για την κατανόηση της τοξικότητας και του δυναμικού συσσώρευσης και παραμονής της ελεγχόμενης χημικής ουσίας και των μεταβολιτών. Θα πρέπει να αιτιολογείται η επιλογή των δειγμάτων.
This information can be useful for understanding toxicity and the potential for test chemical and metabolite accumulation and persistence.
Solon E.G., Kraus L. (2002), Quantitative whole-body autoradiography in the pharmaceutical industry, Survey results on study design, methods, and regulatory compliance, J. Pharm and Tox Methods 46:
Solon E G, Kraus L (2002).
Loizou G., Spendiff M., Barton H.A., Bessems J., Bois F.Y., d’Yvoire M.B., Buist H., Clewell H.J. 3rd, Meek B., Gundert-Remy U., Goerlitz G., Schmitt W.
Loizou G, Spendiff M, Barton HA, Bessems J, Bois FY, d’Yvoire MB, Buist H, Clewell HJ 3rd, Meek B, Gundert-Remy U, Goerlitz G, Schmitt W.
Barton H.A. et al.
Barton HA, et al.
Gibaldi M. και Perrier D., (1982), Pharmacokinetics, 2nd edition, Marcel Dekker, Inc., New York.
Gibaldi M and Perrier D, (1982), Pharmacokinetics, 2nd edition, Marcel Dekker, Inc., New York.
Αντιπροσωπεύει τη συνολική ποσότητα ελεγχόμενης χημικής ουσίας που απορροφάται από το σώμα εντός προκαθορισμένης χρονικής περιόδου. Υπό γραμμικές συνθήκες, η AUC (από χρόνο 0 έως άπειρο) είναι ανάλογη της συνολικής ποσότητας μιας ελεγχόμενης χημικής ουσίας που απορροφάται από το σώμα, ανεξαρτήτως του ρυθμού απορρόφησης.
Increase of the amount of a test chemical over time within tissues (usually fatty tissues, following repeated exposure); if the input of a test chemical into the body is greater than the rate at which it is eliminated, the organism accumulates the test chemical and toxic concentrations of a test chemical might be achieved.
Ευαισθησία:
Systems Modelling (Physiologically-based Toxicokinetic, Pharmacokinetic-based, Physiologically-based Pharmacokinetic, Biologically-based, etc.)
Ικανότητα μιας μεθόδου ή ενός οργάνου να κάνει διάκριση μεταξύ αποκρίσεων μέτρησης που αντιπροσωπεύουν διαφορετικά επίπεδα της εξεταζόμενης μεταβλητής.
Abstract model that uses mathematical language to describe the behaviour of a system.
Η πρώτη TG 403 για την οξεία αναπνευστική τοξικότητα εκδόθηκε το 1981 και έκτοτε έχει αναθεωρηθεί [βλέπε κεφάλαιο Β.2 του παρόντος παραρτήματος (1)].
The first acute inhalation TG 403 was adopted in 1981, and has since been revised (see chapter B.2 of this Annex (1)).
Η ανάπτυξη μιας μεθόδου για τις κλάσεις οξείας τοξικότητας (ATC) μέσω αναπνευστικής έκθεσης (2) (3) (4) θεωρήθηκε κατάλληλη μετά την έκδοση της αναθεωρημένης μεθόδου ATC μέσω έκθεσης από το στόμα (κεφάλαιο Β.1γ του παρόντος παραρτήματος) (5).
Development of an Inhalation Acute Toxic Class (ATC) method (2) (3) (4) was considered appropriate following the adoption of the revised oral ATC method (chapter B.1 tris of this Annex) (5).
Η αναδρομική αξιολόγηση των επιδόσεων της μεθόδου δοκιμών ATC για την οξεία αναπνευστική τοξικότητα κατέδειξε ότι η μέθοδος είναι κατάλληλη για χρήση στην ταξινόμηση και επισήμανση (6).
A retrospective performance assessment of the ATC test method for acute inhalation toxicity showed that the method is suitable for being used for Classification and Labelling purposes (6).
Η μέθοδος δοκιμών ATC αναπνευστικής τοξικότητας επιτρέπει την εφαρμογή σειριακών σταδίων με καθορισμένες συγκεντρώσεις στόχο για την ταξινόμηση της τοξικότητας μιας ελεγχόμενης χημικής ουσίας.
The inhalation ATC Test Method will allow the use of serial steps of fixed target concentrations to provide a ranking of test chemical toxicity.
Η θνησιμότητα χρησιμοποιείται ως βασικό καταληκτικό σημείο. Ωστόσο, τα ζώα που πονούν πολύ, που εμφανίζουν έντονη δυσφορία, που υποφέρουν ή που είναι ετοιμοθάνατα πρέπει να θανατώνονται με μη βάναυσο τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η ταλαιπωρία τους.
Lethality is used as key endpoint, however, animals in severe pain or distress, suffering or impending death should be humanely killed to minimise suffering.
Κατευθύνσεις για τα μη βάναυσα καταληκτικά σημεία παρέχονται στο έγγραφο καθοδήγησης αριθ. 19 του ΟΟΣΑ (7).
Guidance on humane endpoints is available in the OECD Guidance Document No 19 (7).
Holzhütter H.-G., Genschow E., Diener W., και Schlede E. (2003), Dermal and Inhalation Acute Toxicity Class Methods:
Holzhütter H-G, Genschow E, Diener W, and Schlede E (2003).
Diener W. και Schlede E. (1999), Acute Toxic Class Methods:
Diener W and Schlede E (1999).
Environmental Health and Safety Monograph Series on Testing and Assessment No.
Report on Biostatistical Performance Assessment of the Draft TG 436 Acute Toxic Class Testing Method for Acute Inhalation Toxicity.
OECD (2005), In Vitro Membrane Barrier Test Method for Skin Corrosion.
OECD (2005).
OECD Guideline for testing of chemicals No.
In Vitro Membrane Barrier Test Method for Skin Corrosion.
Διαθέσιμο στη διεύθυνση: [http://www.unece.org/trans/danger/publi/ghs/ghs_welcome_e.html].
Available: [http://www.unece.org/trans/danger/publi/ghs/ghs_welcome_e.html]
ανατρέξτε στο έγγραφο καθοδήγησης 39 παράγραφος 8
GHS: Globally Harmonized Classification System ∞: unclassified
μια τέτοια μέθοδος περιγράφεται από τον Birch (13)(14) και παρουσιάζεται συνοπτικά στο προσάρτημα 6.
For a fully comprehensive method, tests should also be run at two or three different temperatures: such a method is described by Birch (13)(14) and summarised in Appendix 6.
Ωστόσο, οι έως τώρα γνώσεις δεν αρκούν προκειμένου να αποφασισθεί ποιο από τα κινητικά μοντέλα έχει εφαρμογή στη βιοαποικοδόμηση των χημικών ουσιών κατά την επεξεργασία των λυμάτων και στο υδάτινο περιβάλλον εν γένει.
However, present knowledge is insufficient to decide which of the kinetic models are applicable to the biodegradation of chemicals in waste water treatment and in the aquatic environment generally.
Για χημικές ουσίες επαρκούς διαλυτότητας, παρασκευάζονται διαλύματα παρακαταθήκης κατάλληλων συγκεντρώσεων (π.χ. 1 έως 5 g/l) σε απιονισμένο νερό ή στο ανόργανο τμήμα των συνθετικών λυμάτων (για αδιάλυτες και πτητικές ουσίες, βλέπε προσάρτημα 5).
For chemicals of adequate solubility, prepare stock solutions at appropriate concentrations (e.g. 1 to 5 g/l) in deionised water, or in the mineral portion of the synthetic sewage. (for insoluble and volatile chemicals, see Appendix 5).
Σχεδιάζεται γραφική παράσταση του ποσοστού της απομάκρυνσης του DOC ή COD του οργανικού μέσου στη μονάδα-μάρτυρα (DB) συναρτήσει του χρόνου.
Plot the percentage of elimination of the DOC or COD of the organic medium in the control unit (DB) versus time.
Αναφέρεται ο μέσος βαθμός απομάκρυνσης με τον ίδιο τρόπο όπως και για την ελεγχόμενη χημική ουσία (παράγραφος 60).
Indicate the mean degree of elimination in the same way as for the test chemical (paragraph 60).
Οι δοκιμές αυτές είναι οι μέθοδοι πρόσληψης οξυγόνου [κεφάλαιο Γ.4, μέθοδοι Δ, Ε και Ζ του παρόντος παραρτήματος (6)] ή η δοκιμή με μέτρηση της παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα [κεφάλαιο Γ.4, μέθοδος Γ του παρόντος παραρτήματος (6)] ή η μέθοδος υπερκείμενης φάσης του ISO (18), στις οποίες χρησιμοποιείται προεκτεθειμένο εμβόλιο από τη δοκιμή προσομοίωσης.
Such tests are the oxygen uptake methods (chapter C.4 D, E and F of this Annex (6)) or a test with measurement of carbon dioxide production (chapter C.4 C of this Annex (6)) or the ISO Headspace method (18), using a pre-exposed inoculum from the simulation test.
Εάν έχουν μετρηθεί τόσο η απομάκρυνση DOC, όσο και η απομάκρυνση συγκεκριμένων χημικών ουσιών, σημαντικές διαφορές μεταξύ των ποσοστών που απομακρύνονται (το πρώτο να είναι χαμηλότερο από το δεύτερο) υποδηλώνουν την παρουσία ενδιάμεσων οργανικών προϊόντων στις εκροές, τα οποία μπορεί να είναι πιο δύσκολο να αποικοδομηθούν σε σύγκριση με τη μητρική χημική ουσία.
If both the DOC removal and specific chemical removal have been measured, significant differences (the former being lower than the latter) between the percentages removed indicate the presence in the effluents of intermediate organic products which may be more difficult to degrade than the parent chemical.
Swisher R.D.
Swisher RD (1987).
Painter H.A. και King E.F.
Painter HA and King EF (1978a).
Painter H.A. και King E.F.
Painter HA and King EF (1978b).
Gerike P. και Fischer W.K.
Gerike P and Fischer WK (1979).
Gerike P. και Fischer W.K.
Gerike P and Fischer WK (1981), as (9), II Additional results and conclusions.
Birch R.R.
Birch RR (1984).
Gerike P., Fischer W.K. και Holtmann W.
Gerike P, Fischer WK and Holtmann W (1980).
Fischer W., Gerike P., Holtmann W.
Fischer W, Gerike P, Holtmann W (1975).
Painter H.A., King E.F.
Painter HA, King EF (1978).
Reynolds L. et al.
Reynolds L et al.
Horn J.A., Moyer J.E., Hale J.H.
Horn JA, Moyer JE, Hale JH (1970).
Stover E.L., Kincannon D.F.
Stover EL, Kincannon DF (1983).
Μία από τις γραμμές αέρα είναι εφοδιασμένη με διαχυτήρα, ενώ η δεύτερη είναι ανοικτού τύπου και σχηματίζει ορθή γωνία με τον διαχυτήρα του δοχείου.
One of the air lines is fitted with a diffuser stone and the other is open-ended and set at right-angles to the stone in the pot.
, The biodegradability of alcohol ethoxylates, XIII Jornado Com. Espanol Deterg.: 33-48.
XIII Jornado Com. Espanol Deterg.: 33-48.
Birch R.R.
Birch RR (1991).
Grady C.P.L., Smets B.F. και Barbeau D.S.
Grady CPL, Smets BF and Barbeau DS (1996).
Biodegradation kinetics:
Biodegradation kinetics: Generation and use of data for regulatory decision making (1997).
Hales S.G., Feitjel T., King H., Fox K. και Verstraete W., 4-6th Sept. 1996.
4-6th Sept. 1996.
Οι μονάδες λειτουργούσαν σε 24ωρο: αερισμός για 23 ώρες, απόρριψη περίσσειας ιλύος, καθίζηση, αφαίρεση του υπερκειμένου υγρού (εκροή) και, στη συνέχεια, προσθήκη συνθετικών λυμάτων με την ελεγχόμενη χημική ουσία σε συγκέντρωση έως 100 μg/l (δηλαδή στην ίδια περίπου συγκέντρωση με εκείνη που χρησιμοποιήθηκε στη βραχυχρόνια δοκιμή).
The units were operated on a 24 h cycle: aeration for 23 h, wastage of sludge, settlement, withdrawal of supernatant (effluent) followed by addition of synthetic sewage plus test chemical, up to 100 μg/l, (i.e. at about the same concentration used in the short term test).
Μία φορά εβδομαδιαίως το 10 % της συνολικής ιλύος αντικαθίστατο με πρόσφατη ιλύ προκειμένου να διατηρείται ισορροπημένος μικροβιακός πληθυσμός.
Once per week 10 % of the total sludge was replaced by fresh sludge in order to maintain a balanced microbial population.
Τα δεδομένα από τις μονάδες SCAS χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της ποσοστιαίας απομάκρυνσης της ελεγχόμενης χημικής ουσίας (παράγραφος 54).
Data from the SCAS units are used to calculate the percentage removal of test chemical (paragraph 54).
Είναι επίσης δυνατόν να υπολογιστεί μια σταθερά μέσης ταχύτητας, K1 (κανονικοποιημένη ως προς τη συγκέντρωση αιωρούμενων στερεών) από τον τύπο:
Also, an average rate constant, K1, (normalised for concentration of suspended solids) can be calculated from:
Jacobsen B.N., Nyholm N., Pedersen B.M., Poulsen O. και Ostfeldt P. (1993), Removal of organic micropollutants in laboratory activated sludge reactors under various operating conditions:
Jacobsen BN, Nyholm N, Pedersen BM, Poulsen O, and Ostfeldt P (1993).
Nyholm N., Ingerslev F., Berg U.T., Pedersen J.P. και Frimer-Larsen H. (1996), Estimation of kinetic rate constants for biodegradation of chemicals in activated sludge waste water treatment plants using short-term batch experiments and μg/l range spiked concentrations, Chemosphere 33 (5):
Nyholm N, Ingerslev F, Berg UT, Pedersen JP and Frimer-Larsen H (1996).
Οι δοκιμές προσομοίωσης εφαρμόζονται κατά κανόνα σε χημικές ουσίες που έχουν αποτύχει σε δοκιμή διαλογής για άμεση βιοαποικοδομησιμότητα [κεφάλαιο Γ.4, μέθοδοι Α έως Ζ του παρόντος παραρτήματος (9)], αλλά έχουν επιτύχει σε δοκιμή εγγενούς βιοαποικοδομησιμότητας.
Simulation tests are normally applied to chemicals which have failed a screening test for ready biodegradability (Chapter C.4 A to F of this Annex (9)), but have passed a test for inherent biodegradability.
Κατ’ εξαίρεση, οι δοκιμές προσομοίωσης εφαρμόζονται επίσης σε οποιαδήποτε χημική ουσία για την οποία απαιτούνται περισσότερες πληροφορίες, ιδίως σε χημικές ουσίες που παράγονται σε μεγάλες ποσότητες, και κατά κανόνα εφαρμόζεται η δοκιμή ενεργού ιλύος (Γ.10-A).
Exceptionally simulation tests are also applied to any chemical about which more information is required, especially high-tonnage chemicals, and normally the activated sludge test is applied (C.10 A).
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, απαιτούνται ειδικές πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά μιας χημικής ουσίας σε μεθόδους επεξεργασίας λυμάτων που περιλαμβάνουν βιομεμβράνες, δηλαδή φίλτρα διήθησης ή χαλικοδιυλιστήρια, περιστρεφόμενους βιολογικούς δίσκους, ρευστοποιημένες κλίνες.
In some circumstances, however, specific information is required relating the behaviour of a chemical to methods of waste water treatment involving biofilms, namely, percolating or trickling filters, rotating biological contactors, fluidised beds.
Για την κάλυψη αυτής της ανάγκης έχουν αναπτυχθεί διάφορες συσκευές.
To meet this need various devices have been developed.
Κοντά στον πυθμένα κάθε δοχείου αποθήκευσης υπάρχει ένα στόμιο το οποίο συνδέεται με κατάλληλη σωλήνωση, π.χ. από ελαστικό σιλικόνης, μέσω περισταλτικής αντλίας (Β), με έναν γυάλινο ή ακρυλικό σωλήνα διανομής που εισχωρεί κατά 2 έως 4 cm στο ανώτερο άκρο (τροφοδοσίας) του κεκλιμένου σωλήνα (C).
Near the bottom of each storage vessel there is an outlet which is connected by suitable tubing, e.g. silicone rubber, via a peristaltic pump (B) to a glass or acrylic delivery tube which enters 2-4 cm into the higher (feed) end of the inclined tube (C).
Η εκροή αφήνεται να σταλάξει από το κατώτερο άκρο του κεκλιμένου σωλήνα, για να συλλεχθεί σε άλλο δοχείο αποθήκευσης (D).
Effluent is allowed to drip from the lower end of the inclined tube to be collected in another storage vessel (D).
Ρυθμίζεται η γωνία κλίσης των σωλήνων ως προς το οριζόντιο επίπεδο για να επιτευχθεί χρόνος παραμονής του υλικού τροφοδοσίας σε καθαρό σωλήνα 125 ± 12,5 δευτερόλεπτα. Υπολογίζεται ο χρόνος παραμονής με την προσθήκη μη βιολογικού δείκτη (π.χ. NaCl, αδρανής χρωστική) στο υλικό τροφοδοσίας:
Adjust the angle of inclination of the tubes to the horizontal to produce a residence time of 125 ± 12,5 sec. for the feed in a clean tube.
ο χρόνος που απαιτείται για την επίτευξη μέγιστης συγκέντρωσης στην εκροή θεωρείται ως ο μέσος χρόνος παραμονής (όταν υπάρχει η μέγιστη μεμβράνη, ο χρόνος παραμονής μπορεί να αυξηθεί μέχρι τα 30 λεπτά περίπου).
Estimate the retention time by adding a non-biological marker (e.g. NaCl, inert dye) to the feed: the time taken to reach peak concentration in the effluent is taken to be the mean retention time (when maximum film is present, the retention time can increase up to about 30 min.).
Gerike P., Fischer W., Holtmann W.
Gerike P, Fischer W, Holtmann W (1980).
Truesdale G.A., Jones K., Vandyke K.G.
Truesdale GA, Jones K, Vandyke KG (1959).
Gloyna E.F., Comstock R.F., Renn C.E.
Gloyna EF, Comstock RF, Renn CE (1952).
Kumke G.W., Renn C.E.
Kumke GW, Renn CE (1966).
Tomlinson T.G., Snaddon D.H.M.
Tomlinson TG, Snaddon DHM, (1966).
Μπορεί να ελέγχεται με τη χρήση ισοθερμικής αίθουσας και, στην περίπτωση αυτή, η θερμοκρασία δωματίου πρέπει να επιβεβαιώνεται ανά κατάλληλα χρονικά διαστήματα.
The water temperature could be controlled by isothermal room and in that case the room temperature should be confirmed in an appropriate time interval.
Δεδομένου οι χρόνοι αυτοί επιτρέπουν την αποικοδόμηση πολλών χημικών ουσιών, δεν αναμένεται η επίτευξη ισορροπίας, αλλά συνιστάται 48ωρη περίοδος εξισορρόπησης.
As this would leave time for degradation of many chemicals, equilibrium is not awaited but an equilibration period of 48 hours is recommended.
Στο τέλος αυτής της νέας περιόδου εξισορρόπησης, θα πρέπει να μετράται η συγκέντρωση της ελεγχόμενης ουσίας στο υπερκείμενο νερό, το ενδοπορικό νερό και στο ίζημα, τουλάχιστον στα δοχεία με την υψηλότερη και τη χαμηλότερη συγκέντρωση (βλέπε παράγραφο 38).
At the end of this further equilibration period, the concentration of the test substance should be measured in the overlying water, the pore water and the sediment, at least at the highest concentration and a lower one (see paragraph 38).
Κανονικά, οι προνύμφες αρχίζουν να εκκολάπτονται λίγες ημέρες μετά την τοποθέτηση των αυγών (2 έως 3 ημέρες για το Chironomus riparius, στους 20 °C, και 1 έως 4 ημέρες για το Chironomus tentans, στους 23 °C, και το Chironomus yoshimatui, στους 25 °C) και αναπτύσσονται σε τέσσερα στάδια, διάρκειας 4-8 ημερών το καθένα.
Normally, the larvae begin to hatch a couple of days after the eggs are laid (2 to 3 days for Chironomus riparius at 20 °C and 1 to 4 days for Chironomus tentans at 23 °C and Chironomus yoshimatui at 25 °C) and larval growth occurs in four instars, each of 4-8 days duration.
Για τη δοκιμή θα πρέπει να χρησιμοποιούνται προνύμφες πρώτου σταδίου (2-3 ή 1-4 ημέρες μετά την εκκόλαψη).
First instar larvae (2-3 or 1-4 days post hatching) should be used in the test.
Το στάδιο των χειρονόμων μπορεί να εξακριβωθεί από το πλάτος της κεφαλικής κάψας (6).
The instar of midges can possibly be checked using head capsule width (6).
Το σιτηρέσιο θα πρέπει να μειώνεται σε κάθε αγωγή και στους μάρτυρες σε περίπτωση που αναπτύσσονται μύκητες ή εάν παρατηρείται θνησιμότητα στους μάρτυρες.
The food ration should be reduced in all treatments and control if fungal growth is seen or if mortality is observed in controls.
Εάν η ανάπτυξη μυκήτων δεν μπορεί να ανακοπεί, η δοκιμή πρέπει να επαναλαμβάνεται.
If fungal development cannot be stopped the test is to be repeated.
Παρέχεται ήπιος αερισμός του υπερκείμενου νερού στα δοχεία δοκιμής, κατά προτίμηση 24 ώρες μετά την προσθήκη των νυμφών, ο οποίος συνεχίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμής (πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε η συγκέντρωση διαλυμένου οξυγόνου να μη μειώνεται σε επίπεδα κάτω από το 60 % της ASV).
Gentle aeration of the overlying water in test vessels is supplied preferably 24 hours after addition of the larvae and is pursued throughout the test (care should be taken that dissolved oxygen concentration does not fall below 60 per cent of ASV).
Η φυγοκέντρηση, π.χ. σε 10000 g και 4 °C για 30 λεπτά, αποτελεί τη συνιστώμενη διαδικασία για την απομόνωση του ενδοπορικού νερού.
Centrifugation at e.g. 10000 g and 4 °C for 30 min. is the recommended procedure to isolate interstitial water.
Ωστόσο, εάν καταδεικνύεται ότι η ελεγχόμενη ουσία δεν προσροφάται στους ηθμούς, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η μέθοδος της διήθησης.
However, if the test substance is demonstrated not to adsorb to filters, filtration may also be acceptable.
Ο μέσος χρόνος ανάπτυξης αντιπροσωπεύει το μέσο χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την εισαγωγή των προνυμφών (ημέρα 0 της δοκιμής) έως την εμφάνιση της πειραματικής κοόρτης χειρονόμων (για τον υπολογισμό του πραγματικού χρόνου ανάπτυξης, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ηλικία των προνυμφών κατά τον χρόνο της εισαγωγής).
The mean development time represents the mean time span between the introduction of larvae (day 0 of the test) and the emergence of the experimental cohort of midges. (For the calculation of the true development time, the age of larvae at the time of introduction should be considered).
ημέραi
dayi
ημέρα i
day i
BBA (1995), Long-term toxicity test with Chironomus riparius:
BBA (1995).
Milani D., Day K.E., McLeay D.J. και Kirby R.S.
Milani D, Day KE, McLeay DJ, and Kirby RS (1996).
Sugaya Y.
Sugaya Y (1997).
Suedel B.C. και Rodgers J.H.
Suedel BC and JH Rodgers (1994).
Dunnett C.W.
Dunnett CW (1964).
, New tables for multiple comparisons with a control, Biometrics, 20: 482-491.
Biometrics, 20: 482-491.
, A test for differences between treatment means when several dose levels are compared with a zero dose control, Biometrics, 27: 103-117.
Biometrics, 27: 103-117.
, The comparison of several dose levels with a zero dose control, Biometrics, 28: 510-531.
Biometrics, 28: 510-531.
, Dose-response functions in aquatic toxicity testing and the Weibull model, Water Research 18: 213-221.
Water Research 18: 213-221.
Slob W.
Slob W (2002).
Εάν υπάρχουν μάζες αυγών, πρέπει να αφαιρούνται με προσοχή και να μεταφέρονται σε έναν μικρό δίσκο που περιέχει δείγμα του νερού αναπαραγωγής.
If present, the egg masses should be carefully removed. They should be transferred to a small dish containing a sample of the breeding water.
Effects on the Optimization of Culture Conditions on Life History Parameters of D. magna, Water Research 24 (9): 1157-1167.
Water Research 24 (9): 1157-1167.
Κεφάλαιο Γ.8 του παρόντος παραρτήματος:
Chapter C.8 of this Annex.
Τοξικότητα για τους γαιοσκώληκες.
Toxicity for Earthworms.
Για τις ακόλουθες στατιστικές δοκιμασίες, ο αριθμός των χειρονόμων που παρατηρήθηκε κατά την ημέρα επιθεώρησης x υποτίθεται ότι εμφανίστηκε κατά το μέσο χρονικό διάστημα μεταξύ της ημέρας x και της ημέρας x - l (l = διάρκεια του διαστήματος επιθεώρησης, συνήθως 1 ημέρα).
For the following statistical tests, the number of midges observed on inspection day x are assumed to be emerged at the mean of the time interval between day x and day x – l (l = length of the inspection interval, usually 1 day).
Milani D., Day K.E., McLeay D.J., Kirby R.S.
Milani D, Day KE, McLeay DJ, Kirby RS (1996).
Suedel B.C. και Rodgers J.H.
Suedel BC and Rodgers JH (1994).
, New tables for multiple comparisons with a control, Biometrics 20: 482-491.
Biometrics 20: 482-491.
, A test for differences between treatment means when several dose levels are compared with a zero dose control, Biometrics 27: 103-117.
Biometrics 27: 103-117.
, The comparison of several dose levels with a zero dose control, Biometrics 28: 510-531.
Biometrics 28: 510-531.
Η καθιερωμένη μέθοδος του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) (1), με βάση την αρχική δοκιμή Sturm (2) για την αξιολόγηση της βιοαποικοδομησιμότητας των οργανικών χημικών ουσιών, με τη μέτρηση του διοξειδίου του άνθρακα που παράγεται από μικροβιακή δράση, αποτελεί κατά κανόνα την πρώτη επιλογή για τη δοκιμή δυσδιάλυτων χημικών ουσιών και αυτών που παρουσιάζουν ισχυρή προσρόφηση.
The well established carbon dioxide (CO2) method (1), based on Sturm’s original test (2) for assessing biodegradability of organic chemicals, by the measurement of the carbon dioxide produced by microbial action, has normally been the first choice for testing poorly soluble chemicals and those which strongly adsorb.
Επιλέγεται, επίσης, για διαλυτές (αλλά όχι πτητικές) χημικές ουσίες, δεδομένου ότι η έκλυση διοξειδίου του άνθρακα θεωρείται από πολλούς ως η μόνη κατηγορηματική απόδειξη μικροβιακής δραστηριότητας.
It is also chosen for soluble (but not volatile) chemicals, since the evolution of carbon dioxide is considered by many to be the only unequivocal proof of microbial activity.
Η απομάκρυνση του διαλυμένου οργανικού άνθρακα μπορεί να επιτευχθεί με φυσικοχημικές διεργασίες – προσρόφηση, εξάτμιση, καθίζηση, υδρόλυση – καθώς και με μικροβιακή δράση, ενώ και πολλές μη βιολογικές αντιδράσεις καταναλώνουν οξυγόνο. Σπάνια παράγεται CO2 αβιοτικά από οργανικές χημικές ουσίες.
Removal of dissolved organic carbon can be effected by physico-chemical processes — adsorption, volatilisation, precipitation, hydrolysis — as well as by microbial action and many non-biological reactions consume oxygen; rarely is CO2 produced from organic chemicals abiotically.
Η ελεγχόμενη χημική ουσία, κατά κανόνα σε συγκέντρωση 20 mg C/l, ως μοναδική πηγή άνθρακα και ενέργειας, επωάζεται σε ένα μέσο με ρυθμιστικό διάλυμα και ανόργανα άλατα, το οποίο έχει εμβολιαστεί με έναν μεικτό πληθυσμό μικροοργανισμών.
The test chemical, normally at 20 mg C/l, as the sole source of carbon and energy, is incubated in a buffer-mineral salts medium which has been inoculated with a mixed population of micro-organisms.