natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σημείο 6 των κανονισμών παραχώρησης.
Point 6 of the concession specifications.
Σημείο 2 της εγκυκλίου αριθ. 3/02 της 5ης Απριλίου 2002 που παρέχει οδηγίες σχετικά με τον τρόπο μετατροπής των τιμών από τη λίρα στο ευρώ.
Point 2 of circular No 3/02 of 5 April 2002 which gave instructions for converting fares in lire to euros.
Υπόθεση C 504/07, Συλλογή 2009, σ. I-03867.
Case C-504/07 [2009] ECR I-3867.
ΕΕ L 169 της 29.6.1991, σ. 1.
OJ L 169, 29.6.1991, p. 1.
Άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69.
Article 1(2) of Regulation (EEC) No 1191/69.
Για τον σκοπό αυτόν, η Επιτροπή παραπέμπει στα επιχειρήματα που προβάλλονται στις σκέψεις από 307 έως 313 της απόφασης της 24ης Φεβρουαρίου 2010 στην υπόθεση C 41/08 (πρώην NN 35/08) σχετικά με τις συμβάσεις υπηρεσίας δημόσιας μεταφοράς μεταξύ του Υπουργείου Μεταφορών της Δανίας και της Danske Statsbaner (ΕΕ L 7 της 11.1.2011, σ. 1).
The Commission refers in this respect to the reasoning developed in recitals 307 to 313 of its Decision of 24 February 2010 in Case C 41/08 (ex NN 35/08) concerning public transport service contracts between the Danish Ministry of Transport and Danske Statsbaner (OJ L 7, 11.1.2011, p. 1).
Η απόφαση αυτή ακυρώθηκε από το Δικαστήριο στην υπόθεση T-92/11, Jørgen Andersen κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής [2013], η οποία δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη – απόφαση κατά της οποίας έχει ασκηθεί προσφυγή αναίρεσης ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, υπόθεση C-303/13.
This decision was annulled by the General Court in Case T-92/11 Jørgen Andersen v European Commission [2013], not yet published – which judgment is currently on appeal before the Court of Justice in Case C 303/13.
Το αποτέλεσμα της προσφυγής αυτής δεν αφορά το αποτέλεσμα της παρούσας υπόθεσης, καθώς το Δικαστήριο επιβεβαίωσε στην αμφισβητούμενη απόφαση ότι, όσον αφορά τις κοινοποιηθείσες αλλά μη καταβληθείσες ενισχύσεις, πρέπει να εφαρμόζονται οι διατάξεις, οι αρχές και τα κριτήρια αξιολόγησης του συμβιβάσιμου που ισχύουν την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή λαμβάνει την απόφαση (βλέπε σκέψη 39 της απόφασης).
The outcome of the appeal is not relevant for the outcome of the present case, since the General Court confirmed in the judgment under appeal that with regard to aid which has been notified but not paid, the rules, principles and criteria for assessing the compatibility of state aid which are in force at the date on which the Commission takes its decision should be applied (see paragraph 39 of the judgment).
Υπόθεση C-334/07 P, Επιτροπή κατά Freistaat Sachsen, Συλλογή 2008, σ. I-9465, σκέψεις από 50 έως 53· υπόθεση T-3/09, Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2011, σ. II-95, σκέψη 60.
Case C-334/07 P Commission v Freistaat Sachsen [2008] ECR I-9465, paragraphs 50 to 53; Case T-3/09 Italy v Commission [2011] ECR II-95, paragraph 60.
Σημείο 3.3 της απόφασης 1405/2010.
Point 3.3 of judgment 1405/2010.
Σημείο 3.4 της απόφασης 1405/2010.
Point 3.4 of judgment 1405/2010.
Η επιτροπή συμβούλων ολοκλήρωσε τις εργασίες της τον Αύγουστο του 2012.
The panel of experts completed its work in August 2012.
Η επιτροπή δεν κατέληξε σε ομόφωνη απόφαση, αλλά κατέθεσε δύο διαφορετικές εκθέσεις στο Consiglio di Stato:
The panel did not reach a unanimous conclusion. Instead, two separate reports were submitted to the Council of State:
Η αναμενόμενη απόδοση ιδίων κεφαλαίων υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας το μοντέλο αξιολόγησης των χρηματοπιστωτικών περιουσιακών στοιχείων, το οποίο περιγράφει τη σχέση μεταξύ κινδύνου και προβλεπόμενης απόδοσης:
The required return on equity was calculated using the ‘Capital Asset Pricing Model’. This model describes the relationship between risk and expected return:
Στην έκθεση της πλειοψηφίας υπενθυμίζεται επίσης ότι δεν ήταν διαθέσιμο κάποιο σύστημα διαχωρισμού των λογαριασμών και ότι ο διαχωρισμός των λογαριασμών εφαρμόζεται στις εταιρείες εκείνες που λαμβάνουν αντιστάθμιση για την παροχή δημόσιας υπηρεσίας, προκειμένου να αποφεύγεται η καταχρηστική αξιοποίηση των κονδυλίων υπέρ άλλων δραστηριοτήτων της επιχείρησης.
The majority report touches upon the issue of the absence of account separation. It takes the view that separate accounting is applied to those undertakings receiving compensation for the provision of a public service in order to prevent the misuse of such funds for the company’s other activities.
Καταρχάς, η Επιτροπή διατηρούσε αμφιβολίες όσον αφορά τη δυνατότητα χαρακτηρισμού του κοινοποιηθέντος μέτρου ως μέτρου που δεν συνιστά ενίσχυση, καθώς και, ειδικότερα, σχετικά με την τήρηση των τεσσάρων προϋποθέσεων που ορίζει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην απόφαση Altmark [16].
First, the Commission had doubts regarding the classification of the notified measure as a non-aid measure. In particular, the Commission questioned whether the four conditions laid down by the European Court of Justice in its Altmark judgment [16] had been fulfilled.
Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι, τουλάχιστον έως το 2000 [18], οι λογαριασμοί της Simet δεν διαχωρίζονταν με αποτελεσματικό τρόπο και αμφισβήτησε τη δυνατότητα προσδιορισμού εκ των υστέρων και με ακρίβεια των δαπανών που συνδέονται με τις υπηρεσίες μεταφοράς με λεωφορεία, απορρίπτοντας επίσης την καταλληλότητα της αναμενόμενης απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό της αντιστάθμισης.
The Commission noted the absence of a proper account separation by Simet until at least 2000 [18], and questioned the possibility of precisely establishing ex post the costs related to scheduled bus services. It also questioned the appropriateness of the required return on equity used in the calculations for the compensation.
Σύμφωνα με τη Simet, οι απαιτήσεις των εν λόγω παραχωρήσεων περιλάμβαναν τις οδηγίες για τα κόμιστρα, τις υποχρεώσεις διαδρομών, τις στάσεις προς εξυπηρέτηση, τη συχνότητα των δρομολογίων και τα ωράρια, καθώς επίσης τους όρους που διέπουν τη μεταφορά των αποσκευών επιβατών και τη δωρεάν μεταφορά της αλληλογραφίας για λογαριασμό των ταχυδρομικών υπηρεσιών και των ταχυδρομικών αντικειμένων με την καταβολή του αντιτίμου που προβλέπουν οι διατάξεις για τη ρύθμιση αυτού του είδους των μεταφορών.
According to Simet, the requirements stipulated in those concessions included, inter alia, the fares, stability of the itinerary, stops, frequency and timing of the service. They also included the conditions regulating the transportation of passengers’ luggage, and the free carriage of ordinary letters for the postal service and of other mail against payment of the fee laid down by the provisions governing such carriage.
Η Simet διαφωνεί με τον ισχυρισμό του σημείου 16 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας, σύμφωνα με τον οποίο τα κόμιστρα που προβλέπουν οι κανονισμοί ετήσιας παραχώρησης ήταν εκείνα που είχε προτείνει η εταιρεία.
Simet disagrees with the claim in recital 16 of the opening decision that the fares proposed by the company were reflected in the annual concession specifications. Initially, the fares for long-distance routes had to be similar to those for second-class rail travel.
Αρχικά, τα κόμιστρα των υπηρεσιών μεταφοράς με λεωφορεία για μακρινά δρομολόγια έπρεπε να είναι αντίστοιχα των σιδηροδρομικών εισιτηρίων δεύτερης θέσης, όπως προκύπτει, μεταξύ άλλων, από το υπουργικό υπόμνημα της 19ης Δεκεμβρίου 1988 (D.C. III Div 32 αριθ. 3846), σύμφωνα με το οποίο «λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλές ανάδοχες εταιρείες μεταφορών με λεωφορεία κρατικής αρμοδιότητας υπέβαλαν αιτήματα για αύξηση των κομίστρων· λαμβάνοντας υπόψη ότι την τελευταία περίοδο έπαψαν να εκδίδονται γενικές διατάξεις για θέματα τιμών· εν αναμονή νέων οδηγιών […] ορίζεται ότι [οι περιφερειακές υπηρεσίες] χορηγούν απευθείας στις ανάδοχες εταιρείες άδειες για να προβούν σε αυξήσεις κομίστρων στις υπηρεσίες μεταφοράς με λεωφορεία, προκειμένου αυτά να εξισωθούν με τα κόμιστρα του κρατικού σιδηροδρομικού οργανισμού (Ferrovie dello Stato-FS) για τα σιδηροδρομικά εισιτήρια δεύτερης θέσης με την προσαύξηση της υπερταχείας γραμμής εάν πρόκειται για δρομολόγια που διέρχονται από αυτοκινητοδρόμους [όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση]· […] ασφαλώς, δεν θα πρέπει να πραγματοποιηθεί καμία αύξηση κομίστρων για τα δρομολόγια για τα οποία ισχύει ήδη το προαναφερθέν τιμολόγιο.» Σύμφωνα με τη Simet, τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν ότι δεν της επετράπη να εφαρμόσει υψηλότερα κόμιστρα από αυτά που εφαρμόζει ο κρατικός σιδηροδρομικός οργανισμός (Ferrovie dello Stato) για τα εισιτήρια δεύτερης θέσης (ήτοι τα πιο χαμηλά κόμιστρα που ισχύουν στις σιδηροδρομικές μεταφορές).
This is supported by the ministerial memo of 19 December 1988 (D.C. III Div 32 No 3846), which states ‘whereas many companies with concessions for public bus services have petitioned for fare increases; whereas no general directives on fares have been issued recently; pending new directives […] [regional offices] may directly authorise concession holders to implement for the services they operate an increase in the fares to align them on the level of prices of the State railway company, Ferrovie dello Stato (FS), for second-class rail travel, plus the ‘express’ supplement if the services use the motorways [as in the case in question]; … obviously there should not be any fare increase in cases where the fare level referred to above is already applied.’ According to Simet, these steps demonstrate that it was not allowed to set fares that were higher than the fare for second-class rail travel (i.e. the lowest fare charged by Ferrovie dello Stato).
Κατά συνέπεια, δεν επετράπη στην εταιρεία να αποκτήσει μεγαλύτερα έσοδα από τη δραστηριότητά της, καθώς το κράτος απέβλεπε ουσιαστικά στην ικανοποίηση συλλογικών αναγκών και στόχων.
As a result, the company was prevented from obtaining more revenue from its operations due to the State’s interest in satisfying essentially public needs and purposes.
Τέλος, η περίοδος αντιστάθμισης του κοινοποιηθέντος μέτρου είναι η περίοδος από το 1987 έως το 2003.
Finally, the compensation period of the notified measure covers 1987 to 2003.
Ωστόσο, η κοινή μέθοδος αντιστάθμισης εφαρμόστηκε στις διαπεριφερειακές υπηρεσίες μεταφοράς με λεωφορεία μόνο έως τον Ιούλιο του 1992 και στη συνέχεια περιορίστηκε μόνο σε «αστικές, προαστιακές ή περιφερειακές υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών», σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1893/91 [39].
However, the common compensation procedure applied to inter-regional bus services only until July 1992 and was subsequently restricted to ‘urban, suburban, or regional passenger transport services’ by Council Regulation (EEC) No 1893/91 [39].
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, από το 1987 έως το 2003 η αναμενόμενη απόδοση των επενδυμένων ιδίων κεφαλαίων στις υπηρεσίες μεταφορών θα έπρεπε να κυμαίνεται από 20 % έως 36 %.
The required return on equity invested in scheduled bus services was estimated at between 20 % and 36 % for the period 1987 to 2003.
Επειδή οι ετήσιες αντισταθμίσεις δεν κατεβλήθησαν στα έτη για τα οποία υπολογίστηκαν, η πραγματογνωμοσύνη υπολόγισε την καθαρή παρούσα αξία (ΚΠΑ).
As the annual compensation was not paid in the years for which it was calculated, the consultant calculated its net present value (NPV).
Ειδικότερα, οι ιταλικές αρχές αμφιβάλλουν για την καταλληλότητα της μεθόδου που βασίζεται σε υποθέσεις και χρησιμοποιήθηκε στην εν λόγω έκθεση για την εκτίμηση των καθαρών λειτουργικών δαπανών από τις υποτιθέμενες υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας και, κατά τον ίδιο τρόπο, αμφισβητούν το γεγονός ότι η έκθεση:
For example, the Italian authorities doubted the appropriateness of the assumption-based method used in that report for estimating the net operating costs of the alleged public service obligations. They also contested the fact that that report:
Αφενός, η Simet επισημαίνει το γεγονός ότι το ύψος των κομίστρων που επέβαλε το Υπουργείο (αντιστοιχία με τα κόμιστρα του Ferrovie dello Stato για σιδηροδρομικά εισιτήρια δεύτερης θέσης) ήταν τόσο χαμηλό που η εταιρεία δεν ήταν σε θέση να καλύπτει το λειτουργικό κόστος των υπηρεσιών μεταφοράς με λεωφορεία και, αφετέρου, τα μέτρα αυτά επέτρεψαν στο κράτος να χορηγήσει αδικαιολόγητη ενίσχυση στον Ferrovie dello Stato, δεδομένου ότι δεν επετράπη στις ανάδοχες εταιρείες υπηρεσιών διαπεριφερειακών μεταφορών με λεωφορεία, όπως η Simet, να εφαρμόσουν χαμηλότερα κόμιστρα από τα κόμιστρα της σιδηροδρομικής εταιρείας για εισιτήριο δεύτερης θέσης με την προσαύξηση της υπερταχείας γραμμής.
On the one hand, Simet stresses that the level of the fares imposed by the Ministry (equivalence to the second-class rail fares charged by Ferrovie dello Stato) were so low that the company was unable to cover the costs of operating the bus services. On the other hand, these measures have enabled the state to provide unjustified support to its rail company, Ferrovie dello Stato, since concession holders of inter-regional bus service such as Simet were prevented from applying fares lower than the fares charged by that company for a second-class ticket with express train supplement.
εφαρμοζόταν επίσης ένα κριτήριο προτίμησης των υφιστάμενων υπηρεσιών καθώς, για λόγους οικονομίας, θεωρούταν ότι προστατευόταν καλύτερα το δημόσιο συμφέρον με την επιλογή της τροποποίησης των υφιστάμενων υπηρεσιών, παρά με τη δημιουργία νέων·
Priority was also awarded to existing services. In other words, for reasons of cost-effectiveness, it was considered preferable to adapt existing services rather than set up new services.
Η περιοχή εξυπηρέτησης έπρεπε να έχει πληθυσμό τουλάχιστον 300000 κατοίκων για υπηρεσίες με διαδρομή έως 500 χμ. και για υπηρεσίες με μεγαλύτερη διαδρομή χρησιμοποιούταν αναλογικό κριτήριο [24].
A population size of at least 300000 residents was considered necessary for services with a total length of up to 500 km. For longer bus routes, a proportional criterion was applied [24].
Το γεγονός ότι οι τιμές των υπηρεσιών μεταφοράς με λεωφορεία για μακρινά δρομολόγια ήταν «ελεγχόμενες», δεν σημαίνει ότι δεν τις καθόριζαν οι εταιρείες, αλλά ότι αντίθετα καθορίζονταν εκ των προτέρων ώστε να προστατεύεται η διαφάνεια και η δημοσιότητα, προς όφελος των επιβατών, για να εγκριθούν στη συνέχεια από τις αρμόδιες υπουργικές υπηρεσίες.
The fact that long-distance scheduled transport fares were referred to as being ‘regulated’ fares does not mean that they were not set by the operators. Rather, this meant that those were fares which were set in advance in the interests of transparency and publicity for passengers and subsequently authorised by the competent ministerial services.
Δεν προσκομίστηκε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι, για την τροποποίηση των χαρακτηριστικών αυτών, υποβλήθηκαν επίσημα αιτήματα τα οποία απορρίφθηκαν από το Υπουργείο, ούτε η Simet προσκόμισε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το προαναφερθέν καθεστώς της επιβλήθηκε μονομερώς από τις ιταλικές αρχές και δεν προτάθηκε από την εταιρεία ως αντιστάθμισα του δικαιώματος αποκλειστικής παροχής των υπηρεσιών, για να εγκριθούν στη συνέχεια από το Υπουργείο.
No evidence has been provided of formal requests to change those details followed by refusals by the Ministry. Nor has Simet provided evidence to show that these details were unilaterally imposed by the Italian authorities on Simet, rather than proposed by that operator, in return for the right to provide services on an exclusive basis, and subsequently authorised by the Ministry.
Τρίτον, όσον αφορά την υποτιθέμενη υποχρέωση μεταφοράς ταχυδρομικών αντικειμένων, η Simet δεν προσκόμισε καμία απόδειξη σχετικά με τις υπηρεσίες που πραγματικά παρείχε και το καθαρό κόστος που οφείλεται σε αυτές, ούτε προσκόμισε κάποιο στοιχείο που αποδεικνύει ότι διαμαρτυρήθηκε ποτέ για τις ρήτρες των κανονισμών μεταφοράς σχετικά με τη μεταφορά ταχυδρομικών αντικειμένων.
Third, as regards the alleged obligation to transport postal items, Simet has failed to provide any evidence setting out the services actually provided and the net cost involved. Nor has Simet provided evidence that it ever contested the clauses of the concession specifications concerning the transportation of postal items.
σχετικά με την έγκριση του πολυετούς προγράμματος εργασίας LIFE για την περίοδο 2014-2017
on the adoption of the LIFE multiannual work programme for 2014-17
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1293/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με τη θέσπιση Προγράμματος για το Περιβάλλον και τη Δράση για το Κλίμα (LIFE) και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 614/2007 [1], και ιδίως το άρθρο 24 παράγραφος 1,
Having regard to Regulation (EU) No 1293/2013 of the European Parliament and of the Council of 11 December 2013 on the establishment of a Programme for the Environment and Climate Action (LIFE) and repealing Regulation (EC) No 614/2007 [1], and in particular Article 24(1) thereof,
Για να εξασφαλιστεί η υλοποίηση του προγράμματος LIFE, είναι αναγκαίο να θεσπιστεί πολυετές πρόγραμμα εργασίας για την περίοδο 2014-2017.
In order to ensure implementation of the LIFE Programme, it is necessary to adopt a multiannual work programme for 2014-17.
Για να διαμορφωθεί το πλαίσιο εφαρμογής των δύο υποπρογραμμάτων του LIFE, το πολυετές πρόγραμμα εργασίας για την περίοδο 2014-2017 θα πρέπει να προσδιορίζει την ενδεικτική κατανομή των κονδυλίων μεταξύ των τομέων προτεραιότητας και των τύπων χρηματοδότησης, τα θέματα έργων για την υλοποίηση των θεματικών προτεραιοτήτων που καθορίζονται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1293/2013, την τεχνική μεθοδολογία για την επιλογή των έργων, τα κριτήρια για την παροχή των επιχορηγήσεων και ενδεικτικά χρονοδιαγράμματα για τις προσκλήσεις υποβολής προτάσεων.
In order to set a framework for the implementation of the two LIFE sub-programmes, the multiannual work programme for 2014-17 should specify the indicative allocation of funds between priority areas and types of funding, the project topics implementing the thematic priorities set out in Annex III to Regulation (EU) No 1293/2013, the technical selection methodology for projects, the criteria for the attribution of grants and indicative timetables for the calls for proposals.
Το πολυετές πρόγραμμα εργασίας για την περίοδο 2014-2017 θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει ποιοτικά και ποσοτικά αποτελέσματα, δείκτες και στόχους για κάθε τομέα προτεραιότητας και τύπο έργου, σύμφωνα με τους δείκτες επιδόσεων και τους ειδικούς στόχους για κάθε τομέα προτεραιότητας, με σκοπό να διευκολυνθεί η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και του αντικτύπου του προγράμματος.
The multiannual work programme for 2014-17 should also contain qualitative and quantitative outcomes, indicators and targets for each priority area and type of projects, in accordance with the performance indicators and specific objectives for each priority area, with a view to facilitate the evaluation of the results and impact of the programme.
Η Επιτροπή, με βάση εκ των προτέρων αξιολογήσεις, έκρινε ότι δύο καινοτόμα χρηματοδοτικά μέσα συνιστούν κατάλληλους μηχανισμούς για τη χρηματοδότηση των έργων, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1293/2013.
On the basis of ex-ante assessments the Commission identified two innovative financial instruments as appropriate tools for funding projects, in accordance with Article 17(4) of Regulation (EU) No 1293/2013.
Τα εν λόγω χρηματοδοτικά μέσα θα πρέπει να δοκιμαστούν καθ’ όλη τη διάρκεια του πολυετούς προγράμματος εργασίας για να αποδείξουν τις σημαντικές δυνατότητές τους όσον αφορά τη μόχλευση χρηματοδότησης από επενδυτές στον τομέα της βιοποικιλότητας και του μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και της προσαρμογής σ’ αυτήν, έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν οι σημερινοί οικονομικοί φραγμοί που εμποδίζουν την προώθηση των έργων σ’ αυτούς τους τομείς.
Those financial instruments should be trialled throughout the multiannual work programme in order to demonstrate their considerable potential to leverage funding from investors in the field of biodiversity and climate change mitigation and adaptation, thus addressing current financial barriers to the uptake of projects in those areas.
Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), με βάση, αφενός, τη θετική εμπειρία της από άλλα χρηματοδοτικά μέσα που διαχειρίζεται και, αφετέρου, τη γεωγραφική της κάλυψη, που της επιτρέπει να φθάνει στους δυνητικούς δικαιούχους σε ολόκληρη την Ένωση, θα πρέπει να αναλάβει την εφαρμογή του χρηματοδοτικού μηχανισμού φυσικού κεφαλαίου και του μέσου ιδιωτικής χρηματοδότησης για την ενεργειακή απόδοση, που χρηματοδοτούνται μέσω συνεισφορών από το πρόγραμμα LIFE.
Based on the positive experience with other financial instruments managed by the European Investment Bank (EIB), as well as the geographical coverage of the EIB which enables it to reach potential beneficiaries across the Union, implementation of the Natural Capital Financing Facility and of the Private Financing for Energy Efficiency Instrument, funded through contributions from the LIFE programme, should be entrusted to that institution.
Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή του πολυετούς προγράμματος εργασίας και δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1293/2013 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εφαρμόζεται από την ημερομηνία έκδοσής της.
In order to ensure an efficient implementation of the multiannual work programme and as Regulation (EU) No 1293/2013 applies from 1 January 2014, this Decision should apply from the date of the adoption of this Decision.
Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής του προγράμματος LIFE για το περιβάλλον και τη δράση για το κλίμα, η οποία συστάθηκε με το άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1293/2013,
The measures provided for in this Decision are in accordance with the opinion of the Committee for the LIFE Programme for the Environment and Climate Action established by Article 30 of Regulation (EU) No 1293/2013,
Το πολυετές πρόγραμμα εργασίας
The multiannual work programme
Εγκρίνεται το πολυετές πρόγραμμα εργασίας για την περίοδο 2014-2017, όπως ορίζεται στο παράρτημα.
The LIFE multiannual work programme for 2014-17, as set out in the Annex, is adopted.
Συνεισφορά της Ένωσης στο πολυετές πρόγραμμα εργασίας
Union contribution to the multiannual work programme
Η μέγιστη συνεισφορά στο πολυετές πρόγραμμα εργασίας LIFE για την περίοδο 2014-2017 ορίζεται σε 1796242000 ευρώ, ποσό που θα χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση των σχετικών υποπρογραμμάτων και τομέων προτεραιότητας ως εξής:
The maximum contribution to the LIFE multiannual work programme for 2014-17 is set at EUR 1796242000 and shall be used to finance the relevant sub-programmes and priority areas as follows:
Συνολικό ποσό ύψους 1347074499 ευρώ για το υποπρόγραμμα για το Περιβάλλον, το οποίο κατανέμεται ως εξής:
an overall amount of EUR 1347074499 for the sub-programme for Environment which shall be divided as follows:
495845763 ευρώ για τον τομέα προτεραιότητας «Περιβάλλον και αποδοτικότητα των πόρων»·
EUR 495845763 for the priority area ‘Environment and Resource Efficiency’;
610068900 ευρώ για τον τομέα προτεραιότητας «Φύση και βιοποικιλότητα»·
EUR 610068900 for the priority area ‘Nature and Biodiversity’;
162999836 ευρώ για τον τομέα προτεραιότητας «Περιβαλλοντική διακυβέρνηση και πληροφόρηση»·
EUR 162999836 for the priority area ‘Environmental Governance and Information’;
78160000 ευρώ για τις σχετικές δαπάνες στήριξης.
EUR 78160000 for related support expenditure;
Συνολικό ποσό ύψους 449167501 ευρώ για το υποπρόγραμμα «Δράση για το κλίμα», το οποίο κατανέμεται ως εξής:
an overall amount of EUR 449167501 for the sub-programme for Climate Action which shall be divided as follows:
193559591 ευρώ για τον τομέα προτεραιότητας «Μετριασμός της κλιματικής αλλαγής»·
EUR 193559591 for the priority area ‘Climate Change Mitigation’;
190389591 ευρώ για τον τομέα προτεραιότητας «Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή»·
EUR 190389591 for the priority area ‘Climate Change Adaptation’;
47588319 ευρώ για τον τομέα προτεραιότητας «Κλιματική διακυβέρνηση και πληροφόρηση»·
EUR 47588319 for the priority area ‘Climate Governance and Information’;
17630000 ευρώ για τις σχετικές δαπάνες στήριξης.
EUR 17630000 for related support expenditure.
Βάσει του άρθρου 17 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1293/2013 λαμβάνουν συνεισφορές τα ακόλουθα χρηματοδοτικά μέσα, όπως περιγράφονται στο παράρτημα:
The following financial instruments, as described in the Annex, shall receive contributions pursuant to Article 17(1) of Regulation (EU) No 1293/2013: