natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πέτρωμα που σχηματίστηκε από τη συσσώρευση και συγκόλληση συμπαγούς θρυμματισμένου υλικού που αποτέθηκε από τον αέρα, τα ύδατα ή τον πάγο, ή ως αποτέλεσμα άλλων φυσικών παραγόντων, όπως η κατακρήμνιση από διάλυση, η συσσώρευση οργανικής ύλης, ή από βιογενείς διεργασίες, συμπεριλαμβανομένων των εκκρίσεων οργανισμών.
Rock formed by accumulation and cementation of solid fragmental material deposited by air, water or ice, or as a result of other natural agents, such as precipitation from solution, the accumulation of organic material, or from biogenic processes, including secretion by organisms.
τοφφίτης
tuffite
Πέτρωμα που αποτελείται από σωματίδια απροσδιόριστης πυροκλαστικής ή επικλαστικής προέλευσης σε ποσοστό μεγαλύτερο του 50 τοις εκατό και από σωματίδια σαφώς πυροκλαστικής προέλευσης σε ποσοστό μικρότερο του 75 τοις εκατό.
Rock consists of more than 50 percent particles of indeterminate pyroclastic or epiclastic origin and less than 75 percent particles of clearly pyroclastic origin.
ιζηματογενές υλικό
sedimentary material
Υλικό που σχηματίστηκε από τη συσσώρευση θρυμματισμένου υλικού που αποτέθηκε από τον αέρα, τα ύδατα ή τον πάγο, ή από υλικό που συσσωρεύτηκε από άλλους φυσικούς παράγοντες όπως η χημική κατακρήμνιση από διάλυση ή οι εκκρίσεις οργανισμών.
Material formed by accumulation of solid fragmental material deposited by air, water or ice, or material that accumulated by other natural agents such as chemical precipitation from solution or secretion by organisms.
ανθρακικό ιζηματογενές υλικό
carbonate sedimentary material
Ιζηματογενές υλικό στο οποίο τουλάχιστον το 50 τοις εκατό των κύριων ή/και ανακρυσταλλωμένων συστατικών αποτελούνται από ένα (ή περισσότερα) εκ των ανθρακικών ορυκτών ασβεστίτης, αραγωνίτης και δολομίτης, υπό τη μορφή σωματιδίων ενδολεκανικής προέλευσης.
Sedimentary material in which at least 50 percent of the primary and/or recrystallized constituents are composed of one (or more) of the carbonate minerals calcite, aragonite and dolomite, in particles of intrabasinal origin.
χημικό ιζηματογενές υλικό
chemical sedimentary material
Ιζηματογενές υλικό που αποτελείται τουλάχιστον κατά 50 τοις εκατό από υλικό παραχθέν από ανόργανες χημικές διεργασίες στο εσωτερικό της λεκάνης απόθεσης.
Sedimentary material that consists of at least 50 percent material produced by inorganic chemical processes within the basin of deposition.
Περιλαμβάνει ανόργανες πυριτικές, ανθρακικές, εξατμισιγενείς, πλούσιες σε σίδηρο και φωσφορικές κατηγορίες ιζημάτων.
Includes inorganic siliceous, carbonate, evaporite, iron-rich, and phosphatic sediment classes.
κλαστικό ιζηματογενές υλικό
clastic sedimentary material
Ιζηματογενές υλικό απροσδιόριστης κατάστασης ενοποίησης στο οποίο τουλάχιστον το 50 τοις εκατό των σωματιδίων που το αποτελούν προήλθαν από διάβρωση, αποσάθρωση ή μαζική εξάντληση προϋπαρχόντων γαιωδών υλικών και μεταφέρθηκαν στον τόπο της απόθεσης από μηχανικούς παράγοντες, όπως τα ύδατα, ο άνεμος, ο πάγος και η βαρύτητα.
Sedimentary material of unspecified consolidation state in which at least 50 percent of the constituent particles were derived from erosion, weathering, or mass-wasting of pre-existing earth materials, and transported to the place of deposition by mechanical agents such as water, wind, ice and gravity.
μη κλαστικό πυριτικό ιζηματογενές υλικό
non-clastic siliceous sedimentary material
Ιζηματογενές υλικό που αποτελείται τουλάχιστον κατά 50 τοις εκατό από πυριτικό ορυκτό υλικό που αποτέθηκε απευθείας από χημικές ή βιολογικές διεργασίες στην επιφάνεια απόθεσης, ή από σωματίδια που σχηματίστηκαν από χημικές ή βιολογικές διεργασίες μέσα στη λεκάνη απόθεσης.
Sedimentary material that consists of at least 50 percent silicate mineral material, deposited directly by chemical or biological processes at the depositional surface, or in particles formed by chemical or biological processes within the basin of deposition.
ιζηματογενές υλικό πλούσιο σε οργανική ύλη
organic rich sedimentary material
Ιζηματογενές υλικό στο οποίο το 50 και πλέον τοις εκατό του κύριου ιζηματογενούς υλικού είναι οργανικός άνθρακας.
Sedimentary material in which 50 percent or more of the primary sedimentary material is organic carbon.
πυριγενές υλικό
igneous material
Γαιώδες υλικό που σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα πυριγενών διεργασιών, π.χ. διείσδυσης και ψύξης μάγματος στο φλοιό, έκρηξης ηφαιστείου.
Earth material formed as a result of igneous processes, e.g. intrusion and cooling of magma in the crust, volcanic eruption.
θρυμματισμένο πυριγενές υλικό
fragmental igneous material
Πυριγενές υλικό του οποίου η κατάσταση ενοποίησης είναι απροσδιόριστη και στο οποίο πάνω από το 75 τοις εκατό των πετρωμάτων αποτελούνται από θραύσματα παραχθέντα ως αποτέλεσμα πυριγενών διεργασιών σχηματισμού πετρωμάτων.
Igneous material of unspecified consolidation state in which greater than 75 percent of the rock consists of fragments produced as a result of igneous rock-forming process.
όξινο πυριγενές υλικό
acidic igneous material
Πυριγενές υλικό με περιεκτικότητα σε SiO2 άνω του 63 τοις εκατό.
Igneous material with more than 63 percent SiO2.
βασικό πυριγενές υλικό
basic igneous material
Πυριγενές υλικό με περιεκτικότητα σε SiO2 μεταξύ 45 και 52 τοις εκατό.
Igneous material with between 45 and 52 percent SiO2.
πυριγενές πέτρωμα
igneous rock
Πέτρωμα που σχηματίστηκε ως αποτέλεσμα πυριγενών διεργασιών, για παράδειγμα διείσδυσης και ψύξης μάγματος στο φλοιό, ή έκρηξης ηφαιστείου.
Rock formed as a result of igneous processes, for example intrusion and cooling of magma in the crust, or volcanic eruption.
πυριγενές υλικό ενδιάμεσης σύνθεσης
intermediate composition igneous material
Πυριγενές υλικό με περιεκτικότητα σε SiO2 μεταξύ 52 και 63 τοις εκατό.
Igneous material with between 52 and 63 percent SiO2.
μη ενοποιημένο υλικό
unconsolidated material
Σύνθετο υλικό αποτελούμενο από συνάθροιση σωματιδίων που δεν είναι προσκολλημένα μεταξύ τους τόσο ισχυρά ώστε η συνάθροιση να μπορεί να θεωρηθεί συμπαγής αυτοτελώς.
CompoundMaterial composed of an aggregation of particles that do not adhere to each other strongly enough that the aggregate can be considered a solid in its own right.
φυσικό μη ενοποιημένο υλικό
natural unconsolidated material
Μη ενοποιημένο υλικό που είναι γνωστό ότι έχει φυσική, δηλαδή μη ανθρωπογενή, προέλευση.
Unconsolidated material known to have natural, i.e. not human-made, origin.
ίζημα
sediment
Μη ενοποιημένο υλικό αποτελούμενο από συνάθροιση σωματιδίων που μεταφέρθηκαν ή αποτέθηκαν από τον αέρα, τα ύδατα ή τον πάγο, ή συσσωρεύτηκαν από άλλους φυσικούς παράγοντες, όπως η χημική κατακρήμνιση, και τα οποία σχηματίζουν στρώματα στην επιφάνεια της γης.
Unconsolidated material consisting of an aggregation of particles transported or deposited by air, water or ice, or that accumulated by other natural agents, such as chemical precipitation, and that forms in layers on the Earth's surface.
Πλαίσιο χαρτογράφησης (MappingFrameValue)
Mapping Frame (MappingFrameValue)
Όροι που αναφέρονται στην επιφάνεια στην οποία προβάλλεται το MappedFeature.
Terms indicating the surface on which the MappedFeature is projected.
Τιμές για τον κατάλογο κωδικών MappingFrameValue
Values for the code list MappingFrameValue
βασικό τεταρτογενές
base of quaternary
Βάση του κατά κύριο λόγο μη ενοποιημένου ιζηματογενούς υλικού της τεταρτογενούς περιόδου.
Base of the predominantely unconsolidated sedimentary material of Quaternary age.
επιφανειακή γεωλογία
surface geology
Πέτρωμα υποβάθρου και επιφανειακές αποθέσεις που θα ήταν ορατά αν το υπερκείμενο έδαφος είχε αφαιρεθεί ή τα οποία είναι εκτεθειμένα στην τοπογραφική επιφάνεια.
Bedrock and superficial deposits that would be visible if the overlying soil was removed or are exposed at the topographic surface.
κορυφή υποβάθρου
top of basement
Η επιφάνεια του φλοιού της γης κάτω από ιζηματογενείς ή ηφαιστειογενείς αποθέσεις, ή τεκτονικώς μεταφερόμενες ενότητες πετρωμάτων.
The surface in the crust of the Earth below sedimentary or volcanic deposits, or tectonically transported rock unit.
κορυφή πετρώματος υποβάθρου
top of bedrock
Η κορυφαία επιφάνεια του συνήθως συμπαγούς πετρώματος που μπορεί να είναι είτε εκτεθειμένο στην τοπογραφική επιφάνεια είτε καλυμμένο από άλλες μη ενοποιημένες αποθέσεις.
Top surface of the usually solid rock that may either be exposed at the topographic surface or covered by other unconsolidated deposits.
Φυσικό γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό (NaturalGeomorphologicFeatureTypeValue)
Natural Geomorphologic Feature Type (NaturalGeomorphologicFeatureTypeValue)
Όροι που περιγράφουν τον τύπο φυσικού γεωμορφολογικού χαρακτηριστικού.
Terms describing the type of natural geomorphologic feature.
Τιμές για τον κατάλογο κωδικών NaturalGeomorphologicFeatureTypeValue
Values for the code list NaturalGeomorphologicFeatureTypeValue
φυσικό γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό
natural geomorphologic feature
Γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό που προκύπτει από τη φυσική δυναμική.
A geomorphologic feature produced by the natural dynamics.
πρότυπο αποστράγγισης
drainage pattern
Η διαμόρφωση ή ρύθμιση των υδατορρευμάτων στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων των χαραδρώσεων ή των περιοχών ροής με αγωγούς πρώτης τάξης, παραπόταμων υψηλότερης τάξης και βασικών ρευμάτων.
The configuration or arrangement of stream courses in an area, including gullies or first-order channelized flow areas, higher order tributaries, and main streams.
κατασκευαστικό χαρακτηριστικό
constructional feature
Τοποθεσία διαμόρφωσης εδάφους που οφείλει την προέλευση, τη μορφή, τη θέση ή το γενικό χαρακτήρα της στις διεργασίες απόθεσης (συνάθροισης), όπως η συσσώρευση ιζημάτων.
Site of a landform that owes its origin, form, position, or general character to depositional (aggradational) processes, such as the accumulation of sediment
καταστροφικό χαρακτηριστικό
destructional feature
Τοποθεσία διαμόρφωσης εδάφους που οφείλει την προέλευση, τη μορφή, τη θέση ή το γενικό χαρακτήρα της στην αφαίρεση υλικού εξαιτίας διεργασιών διάβρωσης και αποσάθρωσης (υποβάθμισης) που προκύπτουν από την υποβάθμιση ή την απομάκρυνση της επιφάνειας της γης.
Site of a landform that owes its origin, form, position, or general character to the removal of material by erosion and weathering (degradation) processes resulting from the wearing-down or away of the land surface.
χαρακτηριστικό υποβάθμισης
degradation feature
Γεωμορφολογικό χαρακτηριστικό που προκύπτει από την υποβάθμιση ή απομάκρυνση, καθώς και τη γενική πτώση της στάθμης ή μείωση, της επιφάνειας της γης εξαιτίας φυσικών διεργασιών αποσάθρωσης και διάβρωσης, και το οποίο μπορεί να συνεπάγεται τις διεργασίες της μεταφοράς ιζημάτων.
A geomorphologic feature resulting from the wearing down or away, and the general lowering or reduction, of the Earth's surface by natural processes of weathering and erosion, and which may infer the processes of transportation of sediment.
υπόλειμμα
relic
Διαμόρφωση εδάφους που έχει επιζήσει από την αποσύνθεση ή τη διάσπαση ή έχει απομείνει μετά την εξαφάνιση του μεγαλύτερου μέρους της ουσίας του, λόγου χάρη ένα νησί-υπόλειμμα.
A landform that has survived decay or disintegration, or one that has been left behind after the disappearance of the greater part of its substance such as a remnant island.
εκταφέν χαρακτηριστικό
exhumed feature
Διαμορφώσεις εδάφους, γεωμορφολογικές επιφάνειες ή παλαιοεδάφη που ήταν προηγουμένως θαμμένα και τα οποία έχουν αποκαλυφθεί και πάλι εξαιτίας διάβρωσης του μανδύα ο οποίος τα κάλυπτε.
Formerly buried landforms, geomorphologic surfaces, or paleosols that have been re-exposed by erosion of the covering mantle.
θαμμένο χαρακτηριστικό
buried feature
Ελαφρώς επικλινής επιφάνεια που υπόκειται σε διάβρωση και η οποία αναπτύχθηκε στους πρόποδες μιας λοφοπλαγιάς ή βουνοπλαγιάς που υποχωρεί και η οποία τέμνει κάθετα τα στρώματα πετρωμάτων ή ιζημάτων που εκτείνονται κάτω από εφαπτόμενες υψηλές γαίες
A gently sloping erosional surface developed at the foot of a receding hill or mountain slope, commonly with a slightly concave-upward profile, that cross-cuts rock or sediment strata that extend beneath adjacent uplands.
διαβρωτικά χαρακτηριστικά
erosional features
Επιφάνεια της γης που έχει διαμορφωθεί από τη δράση της διάβρωσης, ιδίως εξαιτίας της ροής υδάτων.
A land surface shaped by the action of erosion, especially by running water.
λόφος
hill
Γενικός όρος που αναφέρεται σε μια υπερυψωμένη περιοχή της επιφάνειας της γης η οποία υψώνεται από τουλάχιστον 30 έως και 300 μέτρα πάνω από τις γύρω χαμηλότερες περιοχές, συνήθως με μια ονομαστική περιοχή κορυφής σε σχέση με τις όμορες πλαγιές, ένα σαφώς καθορισμένο κυκλικό περίγραμμα και πλαγιές που υπερβαίνουν συνήθως το 15 τοις εκατό.
A generic term for an elevated area of the land surface, rising at least 30 metres to as much as 300 metres above surrounding lowlands, usually with a nominal summit area relative to bounding slopes, a well-defined, rounded outline and slopes that generally exceed 15 percent.
μεσοποτάμια ζώνη
interfluve
Γεωμορφολογική συνιστώσα λόφων που αποτελείται από την ανώτερη, συγκριτικά επίπεδη ή ελαφρώς επικλινή περιοχή ενός λόφου· οι ώμοι λοφοπλαγιών που γέρνουν προς τα πίσω ενδέχεται να στενεύουν την υψηλότερη γαία ή να συγχωνεύονται δημιουργώντας ένα έντονα κοίλο σχήμα.
A geomorphologic component of hills consisting of the uppermost, comparatively level or gently sloped area of a hill; shoulders of back wearing hill slopes can narrow the upland or merge resulting in a strongly convex shape.
κορυφή
crest
Γεωμορφολογική συνιστώσα λόφων που αποτελείται από τις κυρτές πλαγιές (εγκάρσιες προς την ισοϋψή γραμμή) που σχηματίζουν τη στενή, γενικώς γραμμική ανώτερη περιοχή του λόφου, τη ράχη, ή άλλη υψηλή γαία όπου οι ώμοι έχουν συγκλίνει σε τέτοιο βαθμό ώστε να παραμένει ελάχιστη ή καθόλου κορυφή· κυριαρχούν σε αυτήν οι διαδικασίες διάβρωσης, έκπλυσης των πλαγιών και διάβρωσης από μαζικές κινήσεις, καθώς και τα ιζήματα.
A geomorphologic component of hills consisting of the convex slopes (perpendicular to the contour) that form the narrow, roughly linear top area of a hill, ridge, or other upland where shoulders have converged to the extent that little or no summit remains; dominated by erosion, slope wash and mass movement processes and sediments
πλαγιά κεφαλής
head slope
Γεωμορφολογική συνιστώσα λόφων που αποτελείται από μια πλευρικά κοίλη περιοχή μιας λοφοπλευράς, ιδίως στην κεφαλή μιας διαδρομής αποστράγγισης, που έχει ως αποτέλεσμα τη σύγκλιση της υπέργειας ροής υδάτων.
A geomorphologic component of hills consisting of a laterally concave area of a hillside, especially at the head of a drainage way, resulting in converging overland water flow.
πλαγιά πλευράς
side slope
Γεωμορφολογική συνιστώσα λόφων που αποτελείται από μια πλευρικά επίπεδη περιοχή λοφοπλευράς, που έχει ως αποτέλεσμα μια κυρίως παράλληλη υπέργεια ροή υδάτων.
A geomorphologic component of hills consisting of a laterally planar area of a hillside, resulting in predominantly parallel overland water flow.
Οι ισοϋψείς γραμμές σχηματίζουν γενικά ευθείες γραμμές.
Contour lines generally form straight lines.
πλαγιά ρύγχους
nose slope
Γεωμορφολογική συνιστώσα λόφων που αποτελείται από το προεξέχον άκρο (πλευρικώς κυρτή πλευρά) μιας λοφοπλευράς, που έχει ως αποτέλεσμα μια αποκλίνουσα υπέργεια ροή υδάτων· οι ισοϋψείς γραμμές σχηματίζουν γενικά κυρτές καμπύλες.
A geomorphologic component of hills consisting of the projecting end (laterally convex area) of a hillside, resulting in predominantly divergent overland water flow; contour lines generally form convex curves.
απελευθερωμένο μέτωπο
free face
Γεωμορφολογική συνιστώσα λόφων που αποτελείται από εμφάνιση γυμνού πετρώματος που ρίχνει θραύσματα πετρωμάτων και άλλα ιζήματα στην κολλουβιακή πλαγιά που βρίσκεται ακριβώς αποκάτω, και συνήθως ορθώνεται πιο απότομα από τη γωνία ηρεμίας της πλαγιάς αυτής· συνήθως βρίσκεται στις θέσεις του ώμου και της οπίσθιας πλαγιάς και δύναται να αποτελείται από το σύνολο ή μέρος της πλαγιάς ρύγχους ή της πλαγιάς πλευράς.
A geomorphologic component of hills and mountains consisting of an outcrop of bare rock that sheds rock fragments and other sediments to, and commonly stands more steeply than the angle of repose of, the colluvial slope immediately below; most commonly found on shoulder and back slope positions, and can comprise part or all of a nose slope or side slope.
πλαγιά βάσης
base slope
Γεωμορφολογική συνιστώσα λόφων που αποτελείται από την κοίλη έως γραμμική πλαγιά (εγκάρσια προς την ισοϋψή γραμμή) η οποία, άσχετα με το πλευρικό σχήμα, αποτελεί μια περιοχή η οποία σχηματίζει ένα κεκλιμένο επίπεδο ή μια σφήνα στη βάση της λοφοπλευράς όπου κυριαρχούν οι διεργασίες έκπλυσης των κολλουβιακών και της πλαγιάς, καθώς και τα ιζήματα.
A geomorphologic component of hills consisting of the concave to linear slope (perpendicular to the contour) which, regardless of the lateral shape, is an area that forms an apron or wedge at the bottom of a hillside dominated by colluvial and slope wash processes and sediments
όρος
mountain
Γενικός όρος που αναφέρεται σε μια υπερυψωμένη περιοχή της επιφάνειας της γης η οποία υψώνεται περισσότερο από 300 μέτρα πάνω από τις γύρω χαμηλότερες περιοχές, συνήθως με ονομαστική περιοχή κορυφής σε σχέση με τις όμορες πλαγιές και γενικά με απότομες πλευρές (με κλίση άνω του 25 τοις εκατό) με ή χωρίς αρκετά εκτεθειμένα πετρώματα.
A generic term for an elevated area of the land surface, rising more than 300 metres above surrounding lowlands, usually with a nominal summit area relative to bounding slopes and generally with steep sides (greater than 25 percent slope) with or without considerable bare-rock exposed.
κορυφή όρους
mountaintop
Γεωμορφολογική συνιστώσα ορέων που αποτελείται από την ανώτερη, συγκριτικά επίπεδη ή ελαφρώς επικλινή περιοχή ορέων και χαρακτηρίζεται από σχετικά βραχείες, απλές πλευρές αποτελούμενες από γυμνά πετρώματα, υπολείμματα ή κολλουβιακά ιζήματα που έχουν μεταφερθεί από μικρή απόσταση.
A geomorphologic component of mountains consisting of the uppermost, comparatively level or gently sloped area of mountains, characterized by relatively short, simple slopes composed of bare rock, residuum, or short-transport colluvial sediments.
πλαγιά όρους
mountainslope
Τμήμα ενός όρους ανάμεσα στην κορυφή και στους πρόποδες.
A part of a mountain between the summit and the foot.
πλευρά όρους
mountainflank
Γεωμορφολογική συνιστώσα ορέων που χαρακτηρίζεται από πολύ μεγάλου μήκους, περίπλοκες οπίσθιες πλαγιές με συγκριτικά μεγάλες κλίσεις και η οποία αποτελείται από εξαιρετικά ανομοιογενείς μανδύες κολλουβιακών ιζημάτων, εμφανίσεων πετρωμάτων ή δομικών εξεδρών.
A geomorphologic component of mountains characterized by very long, complex back slopes with comparatively high slope gradients and composed of highly-diverse colluvial sediment mantles, rock outcrops or structural benches.
βάση όρους
mountainbase
Γεωμορφολογική συνιστώσα ορέων που αποτελείται από το κολλουβιακό κεκλιμένο επίπεδο ή την κολλουβιακή σφήνα που έχει έντονα ή ελαφρώς κοίλο σχήμα.
A geomorphologic component of mountains consisting of the strongly to slightly concave colluvial apron or wedge at the bottom of mountain slopes.
Οποιοδήποτε σχετικά βυθισμένο τμήμα της επιφάνειας της γης, ιδίως δε μια χαμηλή περιοχή που περιβάλλεται από υψηλότερα εδάφη.
Any relatively sunken part of the Earth's surface; especially a low-lying area surrounded by higher ground.
πεδιάδα
plain
Οποιαδήποτε επίπεδη περιοχή, μεγάλη ή μικρή, που βρίσκεται σε χαμηλό υψόμετρο, ιδίως δε μια εκτεταμένη περιοχή συγκριτικά ομαλών και επίπεδων ή ελαφρώς κυματιστών εκτάσεων, με λίγες ή καθόλου εξέχουσες επιφανειακές ανωμαλίες, αλλά η οποία ενίοτε έχει αρκετή κλίση, και συνήθως βρίσκεται σε χαμηλό υψόμετρο αναφορικά με τις γύρω περιοχές.
Any flat area, large or small, at a low elevation; specifically an extensive region of comparatively smooth and level or gently undulaing land, having few or no prominent surface irregularities but sometimes having a considerable slope, and usually at a low elevation with reference to surrounding areas.
τεκτονικά και δομικά χαρακτηριστικά
tectonic and structural features
Γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται με περιφερειακές ή τοπικές δομές πετρωμάτων υποβάθρου ή κρυσταλλική κίνηση· και γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται κυρίως με διάβρωση προκαλούμενη από ύδατα, αλλά με εξαίρεση τη διάβρωση που προκαλεί η πολυετής ροή διαμέσου αγωγών (δηλαδή η ποτάμια ή ποταμοπαγετωνική διάβρωση) ή η αιολική διάβρωση.
Geomorphologic landscapes and landforms related to regional or local bedrock structures, or crustal movement; and geomorphologic landscapes and landforms related dominantly to water erosion but excluding perennial, channel flow (i.e. fluvial, glaciofluvial), or eolian erosion.
ηφαιστειακά χαρακτηριστικά
volcanic features
Γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται με βαθιά εδραιωμένες (πυριγενείς) διεργασίες δια των οποίων μάγμα και σχετικά αέρια ανεβαίνουν διαμέσου του φλοιού και εκβάλλονται στην επιφάνεια της γης και στην ατμόσφαιρα.
Geomorphologic landscapes and landforms related to the deep seated (igneous) processes by which magma and associated gases rise through the crust and are extruded onto the earth's surface and into the atmosphere.
υδροθερμικά χαρακτηριστικά
hydrothermal features
Γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται με υδροθερμικές διεργασίες.
Geomorphologic landscapes and landforms related to hydrothermal processes.
επιφάνεια διάβρωσης
erosion surface
Γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται κυρίως με διάβρωση προκαλούμενη από ύδατα, αλλά με εξαίρεση τη διάβρωση που προκαλεί η πολυετής ροή διαμέσου αγωγών (δηλαδή η ποτάμια ή ποταμοπαγετωνική διάβρωση) ή η αιολική διάβρωση.
Geomorphologic landscapes and landforms related dominantly to water erosion but excluding perennial channel flow (i.e. fluvial, glaciofluvial) or eolian erosion.
χαρακτηριστικά πλαγιάς και βαρύτητας
slope and gravitational features
Γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται με περιβάλλοντα πλαγιών· γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που αναπτύχθηκαν υπό τη δράση της βαρυτικής δύναμης.
Geomorphologic landscapes and landforms related to slope environments; geomorphologic landscapes and landforms developed under the action of the gravitational force.
πολικά και περιπαγετωνικά χαρακτηριστικά και χαρακτηριστικά μόνιμα παγωμένων εδαφών
nival, periglacial and permafrost features
Γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται με ψυχρά κλιματικά περιβάλλοντα με χιόνι και χωρίς παγετώνες· γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που απαντούν κοντά σε παγετώνες και στρώματα πάγου· γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται με το έδαφος, το χώμα ή τα πετρώματα που παραμένουν σε θερμοκρασία 0° C ή και χαμηλότερη επί δύο έτη τουλάχιστον.
Geomorphologic landscapes and landforms related to snow, non-glacial, cold climate environments; geomorphologic landscapes and landforms occurring in the vicinity of glaciers and ice sheets; geomorphologic landscapes and landforms related to ground, soil, or rock that remains at or below 0° C for at least two years.
παγετωνικά, ποταμοπαγετωνικά, λιμνοπαγετωνικά, θαλασσοπαγετωνικά χαρακτηριστικά
glacial, glaciofluvial, glaciolacustrine and glaciomarine features
Γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται με παγετωνικά, ποταμοπαγετωνικά, λιμνοπαγετωνικά και θαλασσοπαγετωνικά περιβάλλοντα.
Geomorphologic landscapes and landforms related to to glacial, glaciofluvial, glaciolacustrine and glaciomarine environments.
αιολικά χαρακτηριστικά
eolian features
Γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που περιβάλλοντα στα οποία κυριαρχεί ο άνεμος.
Geomorphologic landscapes and landforms related to wind-dominated environments.
χαρακτηριστικά θαλάσσιων, παράλιων και παράκτιων υγρότοπων
marine, littoral and coastal wetlands features
Γεωμορφολογικά τοπία και διαμορφώσεις εδάφους που σχετίζονται με την κυματική και παλιρροϊκή δυναμική η οποία αναπτύσσεται σε περιβάλλοντα θαλάσσιων, ρηχών θαλάσσιων, παράκτιων και παραθαλάσσιων ζωνών, καθώς και εκείνα που σχετίζονται με κατάφυτους ή/και ρηχούς υγρότοπους.
Geomorphologic landscapes and landforms related to wave or tidal dynamics developed in marine, shallow marine, near-shore and littoral zone environments, and those related to vegetated and / or shallow wet areas
χαρακτηριστικά καρστικής και χημικής αποσάθρωσης
karst and chemical weathering features