natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην υπόθεση Pearle, τη χρηματοδότηση των μέτρων κάλυπτε εξ ολοκλήρου ένας οικονομικός τομέας, κατόπιν αποκλειστικής πρωτοβουλίας του εν λόγω τομέα.
In Pearle, the measures were financed entirely by a particular trade at the sole initiative of the trade itself.
Για τη συγκέντρωση των πόρων είχε θεσπισθεί φόρος υπέρ τρίτων που διακινούσε δημόσιος φορέας, ο οποίος δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να διαθέσει τους πόρους.
The monies were collected via a parafiscal levy transiting through a public body which could not at any time dispose of the funds freely.
Η Ιταλία ισχυρίζεται ότι το Cassa Conguaglio δεν έχει καμία διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τη διάθεση των πόρων, οι οποίοι προορίζονται για τη χρηματοδότηση των καθεστώτων προτιμησιακής τιμολόγησης και δεν μπορούν να ενταχθούν ποτέ «στον χώρο των δημόσιων οικονομικών».
Italy contends that the Equalisation Fund does not have any discretion in the disbursement of the funds, which are earmarked for the financing of the tariffs and never come within ‘the perimeter of public finance’.
Συνεπώς, το κράτος δεν μπορεί να διαθέσει ελεύθερα τους εν λόγω πόρους, οι οποίοι κατά συνέπεια δεν συνιστούν κρατικούς πόρους.
Thus the State cannot freely dispose of the funds, and consequently the funds do not constitute State resources.
Ως πρώτη παρατήρηση, θα πρέπει να επισημανθεί ότι, ενώ ορισμένα από τα κριτήρια της υπόθεσης Pearle μπορούν να θεωρηθούν αντικειμενικά περισσότερο συναφή από άλλα, στην υπόθεση Pearle δεν υφίσταται «βασικό κριτήριο».
As a preliminary remark, it should be pointed out that, while some of the Pearle criteria may subjectively be viewed as more central than others, there is no such thing as a ‘key criterion’ in Pearle.
Οι όροι που απαριθμούνται στην απόφαση είναι σωρευτικοί.
The tests enumerated in the judgment are cumulative.
Αυτή είναι η ερμηνεία που διατύπωσε το Πρωτοδικείο στην υπόθεση Earl Salvat [44], όταν εξέτασε υπό το πρίσμα των μεμονωμένων κριτηρίων της υπόθεσης Pearle την αμφισβητούμενη φορολογία της υπόθεσης.
This is also the interpretation given by the Court of First Instance in Earl Salvat, where it examined a parafiscal levy challenged in that case in the light of each and every one of the Pearle criteria [44].
Πριν εξετάσει τον ρόλο του Cassa Conguaglio, η Επιτροπή διαπίστωσε κατά πόσον πληρούνται τα άλλα κριτήρια που απαριθμούνται στην υπόθεση Pearle.
Before considering the role played by the Equalisation Fund, the Commission has ascertained whether any of the other tests enumerated in Pearle are satisfied.
Είναι προφανές ότι, σε αντίθεση με την υπόθεση Pearle, τα καθεστώτα τιμολόγησης θεσπίστηκαν με κρατική πρωτοβουλία και όχι με πρωτοβουλία κάποιου οικονομικού τομέα.
It is clear that here, by contrast with the Pearle case, the disputed tariffs were established at the initiative of the State, not at the initiative of an economic sector.
Επίσης, στην υπόθεση Pearle οι δικαιούχοι του μέτρου ήταν και οι μόνοι που συνεισέφεραν τους πόρους και, συνεπώς, η παρέμβαση του δημόσιου φορέα δεν είχε ως σκοπό τη δημιουργία πλεονεκτήματος που θα μπορούσε να αποτελέσει πρόσθετη δαπάνη για το κράτος.
In Pearle, moreover, the beneficiaries of the measure were also the sole contributors of the resources used, so that the intervention of the public body did not tend to create an advantage which would constitute an additional burden on the State.
Στην υπό εξέταση υπόθεση, οι δικαιούχοι δεν βαρύνονται με την οικονομική δαπάνη η οποία βαρύνει αποκλειστικά τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας.
In the case at hand, the beneficiaries do not bear the financial burden of the levy, which rests solely on electricity consumers.
Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνει επίκληση της νομολογίας Pearle ανεξαρτήτως της ενδεχομένης βασιμότητας των ισχυρισμών που προβλήθηκαν όσον αφορά τον ρόλο του Cassa Conguaglio ως απλού λογιστικού ενδιάμεσου.
Thus the Pearle judgment cannot validly be relied upon irrespective of whether merit can be found in the argument that the Equalisation Fund is a mere accounting intermediary.
Όσον αφορά το Cassa Conguaglio, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, κατά πάγια νομολογία, «δεν πρέπει να γίνεται διάκριση ανάμεσα στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η ενίσχυση χορηγείται απευθείας από το κράτος και εκείνες που παρέχονται από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς τους οποίους έχει ορίσει ή ιδρύσει το κράτος αυτό» [45].
Turning now to the Equalisation Fund itself, the Commission points out that, according to settled case-law, no distinction should be made between cases where the aid is granted directly by the State and cases where it is granted by a public or private body designated or established by the State [45].
Συνεπώς, ο δημόσιος ή ιδιωτικός χαρακτήρας του Cassa Conguaglio δεν είναι καθοριστικός όσον αφορά την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις.
Thus the public or private status of the Equalisation Fund is not a determining factor for the purpose of applying the State aid rules.
Το γεγονός ότι το Cassa Conguaglio είναι δημόσιος φορέας δεν συνεπάγεται αυτομάτως την εφαρμογή του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ [46]· κατ’ αναλογία, η παρέμβαση ενός ιδιωτικού τομέα, αφ’ εαυτής, δεν προδικάζει την εφαρμογή του ιδίου άρθρου.
The fact that the Equalisation Fund is a public body does not automatically mean that Article 107 TFEU is applicable [46]; similarly, the intervention of a private body would not in itself preclude application of that Article.
Ωστόσο, η ανάλυση δεν μπορεί να περιορίζεται στις αρμοδιότητες του Cassa Conguaglio υπό την ιδιότητά του ως δημοσίου φορέα.
However, the analysis cannot be limited to the powers of the Equalisation Fund in its capacity as a public body.
Θα πρέπει να διαπιστωθεί αντιθέτως εάν, γενικότερα, το κράτος μπορεί, άμεσα ή μέσω άλλου ορισμένου από τον ίδιο φορέα, να ασκήσει έλεγχο στους πόρους που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση του καθεστώτος.
What has to be ascertained, rather, is the more general question whether the State, either directly or through any other body designated by it, can exercise control over the funds used to finance the tariff.
Το ίδιο κριτήριο θα έπρεπε να εφαρμοστεί εάν το Cassa Conguaglio ήταν ιδιωτικός φορέας.
The same test would have to be applied if the Equalisation Fund were a private body.
Η πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Essent [47] παρέχει οριστικές ενδείξεις επί του ζητήματος αυτού.
The recent judgment of the Court of Justice in the Essent [47] case provides definitive guidance on this point.
Στην υπόθεση Essent, οι Κάτω Χώρες είχαν θεσπίσει διά νόμου προσαύξηση στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος.
In Essent, the Netherlands had introduced by law a surcharge on electricity prices.
Την προσαύξηση κατέβαλαν οι καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος στους παρόχους του δικτύου, οι οποίοι με τη σειρά τους μεταβίβαζαν τα έσοδα στην καθορισμένη εταιρεία, τη SEP, η οποία δεν διέθετε κανένα περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στη διαχείριση των πόρων και λειτουργούσε υπό τον στενό έλεγχο των αρχών.
The surcharge was paid by electricity consumers to network operators, which in turn transferred the monies to a designated company, SEP. SEP had no discretion in the management of the funds and operated under close control by the authorities.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι τα έσοδα της προσαύξησης συνιστούσαν κρατικούς πόρους, αφού η προσαύξηση στο τιμολόγιο είχε επιβληθεί μέσω εθνικής νομοθεσίας και συνεπώς συνιστούσαν επιβάρυνση· η SEP δεν είχε δικαίωμα να χρησιμοποιεί τα έσοδα της προσαύξησης για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους που όριζε ο νόμος, και συνεπώς, οι πόροι παρέμεναν υπό δημόσιο έλεγχο και οι εθνικές αρχές μπορούσαν να τους διαθέσουν.
The Court came to the conclusion that the proceeds of the surcharge constituted State resources, because the surcharge on the price of electricity was imposed by national law, and therefore constituted a charge, and SEP was not entitled to use the proceeds from the charge for purposes other than those provided by the law, so that the monies remained under public control and were thus available to the national authorities.
Η προσαύξηση στο τιμολόγιο που χρησιμοποιείται για τη χρηματοδότηση των αμφισβητούμενων τιμολογίων επιβάλλεται διά νόμου, όπως στην υπόθεση Essent.
The surcharge on the electricity price used to finance the tariffs at issue here is imposed, as in Essent, by law.
Το κράτος είναι σε θέση να ελέγξει και να διαθέσει τους πόρους: το Cassa Conguaglio εκτελεί τα λογιστικά καθήκοντα βάσει συγκεκριμένων εντολών της AEEG, η οποία δρα στο πλαίσιο των καταστατικών της εξουσιών ή/και εφαρμόζοντας την εθνική νομοθεσία.
The State is in a position to control and orient the use of the resources: the Equalisation Fund discharges its accounting functions on precise instructions from the AEEG, which acts within its statutory regulatory powers and/or in implementation of national legislation.
Συνεπώς, οι πόροι που διαχειρίζεται το Cassa Conguaglio παραμένουν συνεχώς υπό δημόσιο έλεγχο.
Thus the resources handled by the Equalisation Fund remain under public control at all times.
Η εν λόγω ανάλυση συμφωνεί με εκείνη που ανέπτυξε η Επιτροπή στην απόφαση για την ιταλική υπόθεση [48] σχετικά με «το λανθάνον κόστος στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας», με την οποία είχε χαρακτηρίσει ως δημόσιους τους πόρους που διαχειρίζεται το Cassa Conguaglio στον λογαριασμό Α6.
This analysis is consistent with the Commission’s decision in the Italian stranded costs case, in which it classified as State resources the monies administered by the Equalisation Fund in the A6 account [48].
Ο δημόσιος χαρακτήρας των πόρων που διαχειρίζεται το Cassa Conguaglio επιβεβαιώθηκε αμετάκλητα από τη νομολογία του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Iride [49].
The classification as State resources of the monies administered by the Equalisation Fund was borne out in the judgment of the Court of First Instance in the Iride case [49].
Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είχε ήδη αποφανθεί, με την υπόθεση αριθ. 11632/03 της 3ης Απριλίου 2003, ότι το Cassa Conguaglio δεν διέθετε διακριτή νομική προσωπικότητα από το ιταλικό κράτος, το οποίο έπρεπε να θεωρείται ιδιοκτήτης των ποσών που μεταβίβαζε το Cassa Conguaglio, έστω και αν τα εν λόγω ποσά προέρχονταν από ιδιώτες ή προορίζονταν για ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Italy’s Supreme Court of Cassation had already ruled that the legal personality of the Equalisation Fund was not separate from that of the Italian State, and that the monies transferred to the Equalisation Fund should be considered State property, even if they derived from private entities and were intended for private undertakings (judgment No 11632/03 of 3 April 2003).
Στην υπόθεση Iride, οι προσφεύγοντες Iride Spa και Iride Energia Spa είχαν προσβάλει ενώπιον του Πρωτοδικείου μια απόφαση της Επιτροπής η οποία χαρακτήριζε ως δημόσιους τους πόρους που διαχειρίζεται το Cassa Conguaglio στον λογαριασμό A6.
In the Iride case, the applicants, Iride SpA and Iride Energia SpA, brought an action in the Court of First Instance challenging a decision whereby the Commission had categorised as State resources the sums administered by the Equalisation Fund in the A6 account.
Τα επιχειρήματα που πρόβαλαν οι προσφεύγοντες ήταν παρόμοια.
The arguments put forward by the applicants were very similar.
Οι προσφεύγοντες αμφισβητούσαν την ουσία της απόφασης του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, ισχυριζόμενοι ότι ο ρόλος του Cassa Conguaglio ήταν αυτός ενός απλού λογιστικού ενδιάμεσου μεταξύ υπόχρεων ιδιωτών πολιτών και δικαιούχων των ποσών, λόγος ο οποίος δεν επέτρεπε στο Cassa Conguaglio, ούτε καν για σύντομη περίοδο, να χρησιμοποιήσει τα συγκεντρωθέντα ποσά.
They disputed the substance of the Court of Cassation’s ruling, contending that the role of the Equalisation Fund was merely that of an accounting intermediary between private citizens subject to a financial obligation and the beneficiaries of the sums concerned, a role which did not allow the Equalisation Fund to make use of the monies deposited even for a short period of time.
Οι προσφεύγοντες είχαν επικαλεστεί επίσης τη νομολογία PreussenElektra.
The applicants also claimed that the case-law developed in PreussenElektra was applicable.
Αφού επισήμανε ότι δεν ήταν αρμόδιο να θέσει υπό αμφισβήτηση την ερμηνεία της ιταλικής νομοθεσίας από μέρους του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι τα ποσά του λογαριασμού Α6 του Cassa Conguaglio πρέπει να χαρακτηρίζονται ως δημόσιοι πόροι όχι μόνο διότι αποτελούν ιδιοκτησία του κράτους, αλλά και διότι παραμένουν υπό τον συνεχή έλεγχό του. [50]
The Court of First Instance, after pointing out that it had no jurisdiction to review the interpretation of Italian legislation by the Court of Cassation, confirmed that the monies held in the Equalisation Fund’s A6 account were to be classified as State resources, because, in addition to being State property, they were under constant State control [50].
Το συμπέρασμα αυτό αφορά τον λογαριασμό A6 της Cassa Conguaglio, ο οποίος χρηματοδοτεί το λανθάνον κόστος στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.
That conclusion concerned the Equalisation Fund’s A6 account, used to finance the stranded costs of Italy’s electricity sector.
Ωστόσο, μπορεί εύλογα να επεκταθεί το εν λόγο συμπέρασμα στον λογαριασμό Α4, ο οποίος χρηματοδοτεί το αμφισβητούμενο καθεστώς.
It can, however, logically be extended to the A4 component, which finances the disputed tariffs.
Η απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου βασίστηκε στην ανάλυση της νομικής προσωπικότητας του Cassa Conguaglio, και η διαπίστωση της ιδιοκτησίας του κράτους εφαρμόζεται, συνεπώς, σε όλα τα ποσά που είναι κατατεθειμένα στο Cassa Conguaglio.
The judgment of the Court of Cassation was based on an analysis of the legal personality of the Equalisation Fund, and its finding with respect to State property therefore applies to all of the monies deposited with the Equalisation Fund.
Το ίδιο δύναται να λεχθεί για το συμπέρασμα του Πρωτοδικείου όσον αφορά το γεγονός ότι το κράτος μπορεί να ελέγχει τους πόρους που διαχειρίζεται το Cassa Conguaglio.
The same is true of the finding by the Court of First Instance that the State can control the resources administered by the Equalisation Fund.
Μεταξύ του λογαριασμού Α6 και του στοιχείου Α4 δεν υφίσταται καμία διαφορά πέραν του προορισμού των πόρων (για τον Α6 καταβολή του λανθάνοντος κόστους και για το Α4 των προτιμησιακών καθεστώτων).
There is no difference between the A6 account and the A4 component other than the purpose to which the resources are put (covering stranded costs in the case of the A6 account, and financing preferential tariffs in the case of the A4 component).
Συνεπώς, τα ποσά που μεταβιβάζονται στους δικαιούχους της Σαρδηνίας από το στοιχείο Α4 χαρακτηρίζονται επίσης ως κρατικοί πόροι.
The sums transferred to the Sardinian beneficiaries from the A4 component must therefore also be categorised as State resources.
Εκτός της χρηματοδότησής τους με κρατικούς πόρους, τα αμφισβητούμενα καθεστώτα τιμολόγησης μπορούν επίσης να καταλογιστούν στο κράτος [51], καθώς η νομική βάση του μέτρου συνίσταται σε εθνικές νομοθετικές διατάξεις, διατάγματα και αποφάσεις της AEEG, που είναι δημόσιος οργανισμός, κατά την εκτέλεση των αρμοδιοτήτων της ως δημόσιας αρχής.
In addition to being financed by State resources, the disputed tariffs are imputable to the State, since the legal basis for the measures is laid down in national legislation and decrees and in the decisions taken by the AEEG, which is a public body, in the exercise of its public authority functions [51].
Επίπτωση στις συναλλαγές και στρέβλωση του ανταγωνισμού
Effect on trade and distortion of competition
Όσον αφορά την επίπτωση του μέτρου στις συναλλαγές στην Ένωση και τη συνεπακόλουθη στρέβλωση του ανταγωνισμού, είναι αναμφίβολο ότι οι σχετικές αγορές, (μολύβδου, ψευδαργύρου, αργύρου, αλουμινίου και λευκασμένου χλωρίου) είναι απόλυτα ανοικτές στον ανταγωνισμό.
As regards the effect of the measures on trade between Member States and the ensuing distortion of competition, it is undisputed that the markets concerned (lead, zinc, silver, aluminium and chlorine/soda) are fully open to competition.
Αυτή η θεώρηση θα ήταν αφ’ εαυτού της ήδη ικανή για να κριθεί ότι τα τιμολογιακά καθεστώτα επιδρούν στις συναλλαγές στην Ένωση.
This by itself is enough to establish that the tariffs have an effect on intra-Union trade.
Παρ’ όλα ταύτα, η Επιτροπή έλαβε υπόψη της τις θέσεις που ανέπτυξαν οι δικαιούχοι και η Ιταλία, σύμφωνα με τις οποίες το καθεστώς τιμολόγησης στον τομέα των μετάλλων (η επιχειρηματολογία δεν προβλήθηκε ρητώς για τον τομέα του χλωρίου) δεν έχουν καμία επίπτωση στις συναλλαγές και δεν νοθεύουν τον ανταγωνισμό, εφόσον δεν υπάρχουν πραγματικές εμπορικές ροές μεταξύ των κρατών μελών· είναι απίθανο να αναπτυχθούν τέτοιες ροές, και λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του εν λόγω τομέα, τα καθεστώτα τιμολόγησης δεν ζημιώνουν τους ανταγωνιστές των δικαιούχων στην Ένωση.
Nevertheless, the Commission has considered the argument advanced by the beneficiaries and by Italy that in the metals industry (the argument has not been put forward expressly in respect of chlorine) the tariffs have no effect on trade and do not distort competition because there are no actual trade flows between Member States; no such trade flows are likely to develop, and in view of the particular features of the industry the tariffs do not damage the beneficiaries’ competitors in the Union.
Υπενθυμίζεται ότι, στην πρακτική λήψης αποφάσεων της Επιτροπής και στη νομολογία του Δικαστηρίου, η απουσία πραγματικών εμπορικών ροών δεν έγινε ποτέ αποδεκτή ως απόδειξη ότι ένα μέτρο ενίσχυσης δεν έχει καμία επίπτωση στις συναλλαγές στο επίπεδο της Ένωσης.
In the Commission’s decisions and the judgments of the Court of Justice it has never been accepted that an absence of actual trade flows shows that an aid measure has no effect on intra-Union trade.
Πράγματι, κατά την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το είδος της ενίσχυσης μιας επιχείρησης μπορεί να είναι τέτοιο που να επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και να νοθεύει τον ανταγωνισμό ακόμη και εάν η εν λόγω επιχείρηση δεν συμμετέχει άμεσα στις συναλλαγές σε επίπεδο Ένωσης.
The Court has in fact consistently ruled that aid to an undertaking may be such as to affect trade between the Member States and distort competition even if the beneficiary undertaking does not participate in intra-Union trade itself.
Πράγματι, όταν ένα κράτος μέλος χορηγεί ενίσχυση σε μια επιχείρηση, η εσωτερική παραγωγή μπορεί να διατηρηθεί στο ίδιο επίπεδο ή και να αυξηθεί, με συνέπεια να μειώνονται οι δυνατότητες επιχειρήσεων εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη να εξάγουν τα προϊόντα τους προς την αγορά αυτού του κράτους μέλους [52].
Where a Member State grants aid to an undertaking, domestic production may for that reason be maintained or increased, with the result that undertakings established in other Member States have less chance of exporting their products to the market in that Member State [52].
Επίσης, ένα πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από μείωση της παραγωγής στην Ένωση και από αύξηση των εισαγωγών από τρίτες χώρες, με περιορισμένες ή ανύπαρκτες εμπορικές ροές μεταξύ κρατών μελών, δεν είναι ασυνήθιστο· αντιθέτως, θεωρείται μάλλον χαρακτηριστικό των τομέων που αντιμετωπίζουν διαρθρωτικές δυσκολίες ή/και δέχονται έντονες ανταγωνιστικές πιέσεις.
Moreover, the pattern of decreasing EU production, increasing imports from non-Union countries, and limited or no trade flows between Member States is not unusual: indeed it is typical of industries which are experiencing structural difficulties or which are subject to high competitive pressure.
Οι εν λόγω τομείς είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι στα μέτρα που θεσπίζουν τα κράτη μέλη για να βελτιώσουν την ανταγωνιστική θέση των εθνικών βιομηχανιών τους.
Such industries are particularly sensitive to measures taken by Member States to improve the competitive position of their domestic industries.
Το γεγονός ότι η χαμηλή παραγωγή ψευδαργύρου, μολύβδου και αργύρου στην Ιταλία δεν μπορεί να επηρεάσει την τιμή αναφοράς είναι άνευ σημασίας.
The fact that production of zinc, lead and silver in Italy is too modest to affect the reference price is irrelevant.
Η ύπαρξη μιας τιμής αναφοράς γι’ αυτά τα μέταλλα, η οποία δεν επηρεάζεται εύκολα από τις συνθήκες παραγωγής σε ένα μόνο κράτος μέλος, δεν αποκλείει την ύπαρξη ανταγωνισμού μεταξύ επιχειρήσεων του ΕΟΧ που διαθέτουν τα προϊόντα τους στην παγκόσμια αγορά μετάλλων.
The fact that there is a reference price for these metals which is not easily influenced by conditions of production in a single Member State does not mean that there cannot be competition between undertakings based in the EEA and selling on the worldwide metal markets.
Είναι πιθανό η ενίσχυση υπέρ των δικαιούχων στη Σαρδηνία να μην επιτρέπει σ’ αυτούς να μειώσουν την παγκόσμια τιμή των προϊόντων τους και να ωθήσει ανταγωνιστές εκτός αγοράς και άλλοι παραγωγοί της Ένωσης να μπορούν να παραμένουν ενεργοί εφόσον μπορούν να πωλούν με κέρδος στην παγκόσμια τιμή.
It is conceivable that aid to the Sardinian beneficiaries will not enable them to reduce the world price for their products and squeeze competitors out of the market, and that other European producers may remain in business as long as they can sell profitably at the world price.
Ωστόσο, τα κέρδη που παράγονται στην Ιταλία χάρη στην προτιμησιακή τιμολόγηση ενισχύουν γενικώς την ανταγωνιστική θέση των εταιρειών.
But the profits obtained in Italy thanks to the subsidised electricity tariffs strengthen the companies’ competitive position in a general sense.
Επί παραδείγματι, τα αποθεματικά κεφαλαίου που συσσωρεύονται μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εξαγορά ανταγωνιστών και την αύξηση του μεριδίου τους στην αγορά.
For example, accumulated capital reserves can be used to take over competitors and to increase market share.
Αυτός ο συλλογισμός είναι ακόμα περισσότερο συναφής εάν θεωρηθεί ότι ορισμένοι από τους δικαιούχους αποτελούν μέρος πολυεθνικών εταιρειών [53].
This reasoning is all the more relevant considering that some of the beneficiaries belong to multinational companies [53].
Αντίθετα με τα όσα ισχυρίζονται οι δικαιούχοι, το γεγονός ότι η τιμή που καταβάλλεται στην Ιταλία στους τομείς αναφοράς είναι ανάλογη προς τη μέση τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας που καταβάλλεται στην Ένωση από τους παραγωγούς ανταγωνιστές δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απόδειξη του γεγονότος ότι τα συμφέροντα των άλλων παραγωγών της Ένωσης δεν απειλούνται από το ιταλικό καθεστώς τιμολόγησης.
Contrary to what the beneficiaries claim, the fact that the price paid in Italy in the sectors concerned is comparable to the average electricity price paid in Europe by competing producers cannot be taken as evidence that the interests of other European producers are not threatened by the Italian tariff.
Η νομολογία στην υπόθεση C-372/97 Ιταλία κατά Επιτροπής ορίζει με σαφήνεια ότι τα μονομερή μέτρα που έχουν ως στόχο την εξίσωση των όρων ανταγωνισμού σε ένα κράτος μέλος με εκείνους που επικρατούν σε άλλα κράτη μέλη επηρεάζουν τις συναλλαγές (και συνεπώς δεν μπορούν να μην θεωρηθούν ενισχύσεις).
It was clearly established in Case C-372/97 Italy v Commission that unilateral measures aimed at approximating conditions of competition in a Member State to those prevailing in other Member States do affect trade (and therefore cannot escape classification as aid).
Επίσης, ορισμένες από τις συμφωνίες προμήθειας ενέργειας που ισχύουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να συνεπάγονται κρατικές ενισχύσεις, και η Επιτροπή έχει κινήσει εμπεριστατωμένες έρευνες σε σχέση με διάφορα τέτοια μέτρα [54].
Moreover, some of the power supply agreements in place in other Member States may involve State aid, and the Commission has opened in-depth investigations into several measures of this kind [54].
Μολονότι το υπερασπιστικό αυτό επιχείρημα δεν χρησιμοποιήθηκε άμεσα ούτε από την Ιταλία ούτε από την Alcoa, η Επιτροπή θεωρεί σκόπιμο να επαναλάβει τη γνωστή από τη νομολογία αρχή, σύμφωνα με την οποία η ύπαρξη παράνομων ενισχύσεων σε ορισμένα κράτη μέλη δεν δικαιολογεί τη λήψη ανάλογων μέτρων από άλλο κράτος μέλος.
Even though this defence has not been put forward expressly by Italy or Alcoa, the Commission considers it useful to draw attention to the well-established principle that the existence of unlawful aid in some Member States cannot justify the adoption of similar measures by another Member State.