natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι το πρόστιμο 200 % ήταν δυσανάλογο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης και ότι το Cour d'appel (Εφετείο) δικαίως μείωσε το πρόστιμο σε 50 %.
The Court confirmed that a fine of 200 % was disproportionate given the circumstances and that the Court of Appeal had quite rightly reduced it to 50 %.
Το «Β» αναφέρεται, στην πραγματικότητα, σε δύο εταιρείες εγκατεστημένες στην Ελβετία.
‘Company B’ actually refers to two companies established in Switzerland.
Η εταιρεία Γ αναφέρεται στην πραγματικότητα στις ίδιες εταιρείες με τη Β στην τρίτη περίπτωση που περιγράφεται στην επόμενη αιτιολογική σκέψη.
‘C’ in fact refers to the same companies as ‘B’ in the third example described in the next recital.
Στις περιπτώσεις εφαρμογής του άρθρου 70 παράγραφος 1, το ποσοστό 10 % αποτελεί το ελάχιστο που εφαρμόζεται από τις φορολογικές αρχές.
In the cases to which Article 70(1) applies, the 10 % rate is the minimum applied by the tax authorities.
Το Γ αναφέρεται στην πραγματικότητα στις ίδιες ελβετικές εταιρείες που εμπλέκονται στο δεύτερο παράδειγμα.
Company C in fact refers to the same Swiss companies as were involved in the second example.
21 % των ποσών των τιμολογίων: (29595944 + 34744972 + 32355113 + 73803950 + 130531237) X 21 % = 63216555 BEF
21 % of the amounts invoiced: (29595944 + 34744972 + 32355113 + 73803950 + 130531237) × 21 % = BEF 63216555.
Συντελεστής του φόρου για τις εταιρείες που εφαρμόζεται κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας.
Rate of corporate tax applicable when the agreement was concluded.
Βλ. άρθρο 218 CIR92 σε συνδυασμό με τα άρθρα 157 έως 168 CIR92.
See Article 218 CIR92 in conjunction with Articles 157 to 168 CIR92.
Συντελεστής που εφαρμόζεται από τις βελγικές φορολογικές αρχές για τον υπολογισμό των τόκων υπερημερίας.
Rate applied by the Belgian tax authorities to calculate interest on late payments.
Ημερομηνία που καθορίζεται στο σημείωμα τακτοποίησης σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική των φορολογικών αρχών.
Date set down in the adjustment notice in accordance with the tax authorities’ usual practice.
(3 × 12 μήνες) + 11 μήνες = 47 μήνες × 0,8 % = 37,6 %.
(3 × 12 months) + 11 months = 47 months × 0,8 % = 37,6 %.
Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [3] στις 7 Σεπτεμβρίου 2004.
The Commission’s decision to initiate the procedure was published in the Official Journal of the European Union [3] on 7 September 2004.
Με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της 21ης Ιανουαρίου 2009, η Επιτροπή ζήτησε από τις βελγικές αρχές να την τηρήσουν ενήμερη για τη συνέχεια που θα έδιναν στην επιστολή της 17ης Οκτωβρίου 2008.
By e-mail dated 21 January 2009 the Commission asked the Belgian authorities to keep it informed of the action taken in response to its letter dated 17 October 2008.
Οι βελγικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 29ης Ιανουαρίου 2009 ότι η ISI είχε αρχίσει τις ενέργειες για να απαντήσει στα ερωτήματα που έθεσε η Επιτροπή.
By letter dated 29 January 2009 the Belgian authorities replied that the Special Tax Directorate was taking steps to answer the Commission’s questions.
Στο πλαίσιο των ερευνών που διεξάγονται από τις φορολογικές αρχές πολλών κρατών μελών επί των συναλλαγών που αφορούν πολύτιμα μέταλλα, η Περιφερειακή Διεύθυνση Βρυξελλών της ISI προέβη σε ελέγχους στην UMICORE S.A. για τα έτη από το 1995 έως το 1999.
As part of investigations by tax authorities in several Member States into transactions involving precious metals, the Brussels Regional Directorate of the Special Tax Inspectorate carried out checks on Umicore SA covering the period 1995 to 1999.
Στο τέλος αυτών των ελέγχων, η ISI κοινοποίησε στην Umicore, αντιστοίχως στις 30 Νοεμβρίου 1998 και στις 30 Απριλίου 1999, δύο σημειώματα τακτοποίησης όπου διαπιστώνεται η παράνομη εφαρμογή απαλλαγής από τον ΦΠΑ των πωλήσεων αργύρου υπό μορφή κόκκων σε εταιρείες με έδρα την Ιταλία, την Ελβετία και την Ισπανία.
Following these checks the Special Tax Inspectorate addressed to Umicore, on 30 November 1998 and 30 April 1999 respectively, two adjustment notices concerning the irregular application of VAT exemptions to sales of silver granules to undertakings established in Italy, Switzerland and Spain.
Σε απόφασή του της 24ης Φεβρουαρίου 1999 [16], το Διαιτητικό Δικαστήριο του Βελγίου [17] αποφάσισε ότι ο δικαστής πρέπει να είναι σε θέση να εξετάσει εάν «η απόφαση κατασταλτικού χαρακτήρα δικαιολογείται de facto και de jure, εάν πληροί το σύνολο των νομικών διατάξεων και των γενικών αρχών που επιβάλλονται στη διοίκηση, μεταξύ των οποίων την αρχή της αναλογικότητας.»
In a judgment of 24 February 1999 [16] the Belgian Court of Arbitration [17] decided that a judge must be able to verify whether ‘a decision of a punitive nature is justified by fact and by law and respects all legislative provisions and general principles incumbent on the authorities, including the principle of proportionality.’
Επ’ ευκαιρία, το Διαιτητικό Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι τα διοικητικά πρόστιμα όσον αφορά τον ΦΠΑ είχαν κατασταλτικό χαρακτήρα.
In the same judgment, the Court of Arbitration also found that administrative fines in the field of VAT are punitive in nature.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2000, η ISI δέχθηκε πρόταση συμφωνίας που υποβλήθηκε από την Umicore σχετικά με τις οφειλές ΦΠΑ για τα έτη 1995 έως 1998.
On 21 December 2000 the Special Tax Inspectorate accepted a proposal for an agreement submitted by Umicore regarding its VAT liabilities for the years 1995 to 1998.
Στην πρόταση συμφωνίας διευκρινίζεται ότι η Umicore αμφισβητούσε το βάσιμο των τακτοποιήσεων που απαιτούσε η ISI, αλλά δεχόταν τη ρύθμιση που προτεινόταν ώστε να καταστεί δυνατή η επίτευξη συμβιβασμού.
In the proposed agreement it was indicated that Umicore disputed the validity of the adjustments claimed by the Special Tax Inspectorate but accepted the settlement put forward in the interests of conciliation.
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η εταιρεία Umicore επιθυμούσε κατά κάποιον τρόπο να επισπεύσει αυτήν την έκπτωση με στόχο να θέσει οριστικό τέρμα στη διαφορά της με την ISI πριν από τη λήξη του λογιστικού έτους 2000, οι αρχές είχαν δεχθεί την επίσπευση αυτή στον διακανονισμό 21ης Δεκεμβρίου 2000.
Given the fact that Umicore wished to bring this deduction forward, so to speak, in order to put an end to its dispute with the Special Tax Inspectorate before the end of the 2000 financial year, the authorities reportedly accepted to included the effect of bringing the deduction forward in the settlement of 21 December 2000.
Το Βέλγιο συνεχίζει την επιχειρηματολογία του διευκρινίζοντας ότι η ικανοποίηση του αιτήματος αυτού αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της υπουργικής αρμοδιότητας για μείωση ή μετάθεση της προθεσμίας πληρωμής των προστίμων.
Belgium further emphasises that accepting this request fell entirely within the Ministry’s powers to reduce or waive fines.
οι πληροφορίες που διαβίβασαν οι ιταλικές φορολογικές αρχές προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι η εταιρεία Β θα μπορούσε να θεωρηθεί «αφανής έμπορος» (ή «missing trader»), ο ρόλος του οποίου περιοριζόταν στο να εκδίδει τιμολόγια με εφαρμογή του ΦΠΑ και στη συνέχεια να εξαφανίζεται χωρίς να εκπληρώνει τις φορολογικές του υποχρεώσεις, μεταξύ άλλων την πληρωμή του ΦΠΑ στις ιταλικές φορολογικές αρχές,
For instance: the information communicated by the Italian tax authorities appeared to indicate that company B could be regarded as a ‘missing trader’, the role of which was confined to producing invoices charging VAT and then disappearing without fulfilling its tax obligations, including the payment of the VAT to the Italian tax authorities,
Αφενός, το ποσοστό 10 % μπορεί να θεωρηθεί αποδεκτό σε σχέση με το ποσοστό 10 % που προβλέπεται στον πίνακα G του παραρτήματος του ΒΔ αριθ. 41 για τις παραβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 70 παράγραφος 1 του κώδικα ΦΠΑ, καθώς και σε σχέση με το πρόστιμο 10 % που αναφέρεται στο σημείωμα τακτοποίησης της 30ής Νοεμβρίου 1998.
A 10 % rate can be regarded as acceptable with reference to the 10 % rate provided for in table G of the annex to Royal Decree No 41 for infringements covered by Article 70(1) of the VAT Code and with reference to the 10 % fine referred to in the adjustment notice of 30 November 1998.
Αφετέρου, το ποσοστό 50 % θα μπορούσε να θεωρηθεί ως το εφαρμοστέο ανώτατο όριο, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας και το πλαίσιο μιας συμφωνίας διακανονισμού.
In addition, the 50 % rate could be regarded as the maximum rate applicable in line with the principle of proportionality and the context of a settlement agreement.
Απόφαση της 29.06.1999, DM Transport, C-256/97, Συλλογή 1999, σ. I - 3913.
Case C-256/97 DM Transport [1999] ECR I-3913.
Συγκεκριμένα, η DM Transport όφειλε 18,1 εκατομμύρια BEF στην εθνική υπηρεσία κοινωνικής ασφάλισης του Βελγίου (Office national de sécurité sociale belge ή «ONSS»), στο πλαίσιο κρατήσεων από μισθούς και εργοδοτικών εισφορών.
DM Transport was liable to pay BEF 18,1 million to the Belgian National Office for Social Security (NOSS) as amounts withheld from salaries and as employer’s contributions.
Το άρθρο 2 του κώδικα ΦΠΑ προβλέπει ότι οι παραδόσεις αγαθών και οι παροχές υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας υπόκεινται σε φόρο όταν λαμβάνουν χώρα στο Βέλγιο.
Article 2 of the VAT Code stipulates that the supply of goods or services effected for consideration is subject to VAT if it takes place within Belgium.
Εντούτοις, το άρθρο 53 παράγραφος 2 του κώδικα ΦΠΑ απαιτεί την έκδοση τιμολογίου για όλες τις παραδόσεις αγαθών ή τις παροχές υπηρεσιών, είτε αυτές φορολογούνται πραγματικά στο Βέλγιο είτε όχι.
And Article 53(2) of the VAT Code makes it compulsory to issue an invoice for the supply of any goods or services, irrespective of whether or not it is actually taxed in Belgium.
Σε αυτή τη βάση, οι αρχές κατέληξαν, συνεπώς, στο συμπέρασμα ότι οι συναλλαγές μεταξύ της Umicore και των ελβετικών εταιρειών δεν μπορούσαν να απαλλαγούν δυνάμει του άρθρου 39 του κώδικα ΦΠΑ, ούτε μπορούσε να θεωρηθεί ότι πραγματοποιήθηκαν στο Βέλγιο, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 7 του κώδικα ΦΠΑ.
In view of this, the authorities had concluded that the transactions between Umicore and the Swiss companies could not be exempted from VAT in line with Article 39 of the VAT Code and were deemed to have taken place in Belgium, in accordance with Article 15(7) of the VAT Code.
Επομένως, υπόκεινταν στον βελγικό ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 2 του κώδικα ΦΠΑ.
They were therefore subject to Belgian VAT under Article 2 of the VAT Code.
Το άρθρο 6 του ΒΔ αριθ. 18 ορίζει ότι «Ο πωλητής οφείλει να προσκομίσει την απόδειξη εξαγωγής (…) ανεξάρτητα από το έγγραφο που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2» Το άρθρο 3του ΒΔ αριθ. 18 ορίζει στη συνέχεια ότι «Ο πωλητής οφείλει να έχει πάντοτε στην κατοχή του όλα τα έγγραφα που δικαιολογούν την ύπαρξη της εξαγωγής και να τα δείχνει όταν τα ζητούν οι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο υπάλληλοι.
Article 6 of Royal Decree No 18 specifies that ‘Proof of export must be provided by the vendor … irrespective of the document required under Article 5(2)’. Article 3 of Royal Decree No 18 states that ‘The vendor must at all times be in possession of all documents proving that the goods have been exported and must produce these documents whenever so requested by officials carrying out checks.
Στα προτιμολόγια που κατάρτισε η Umicore αναφέρεται, στην περιγραφή των εμπορευμάτων, ως «κάτοχος» η εταιρεία Γ. Όσον αφορά τα έγγραφα μεταφοράς, απευθύνονται κατ’ αρχάς στην ελβετική εταιρεία Γ και αναφέρουν γενικά ότι τα εμπορεύματα μεταφέρονται με προορισμό την Ιταλία για λογαριασμό της ελβετικής εταιρείας Γ.
On the pro forma invoices drawn up by Umicore, company C is given as the ‘owner’ in the description of the goods. The waybills were initially addressed to Swiss company C and generally state that the goods were being transported to Italy on behalf of Swiss company C.
της 10ης Μαΐου 2011
of 10 May 2011
για την τροποποίηση του παραρτήματος II της απόφασης 93/52/ΕΟΚ όσον αφορά την αναγνώριση ορισμένων περιφερειών στην Ιταλία ως επισήμως απαλλαγμένων από τη βρουκέλλωση (B. melitensis) και για την τροποποίηση των παραρτημάτων της απόφασης 2003/467/ΕΚ όσον αφορά την κήρυξη ορισμένων περιφερειών της Ιταλίας, της Πολωνίας και του Ηνωμένου Βασιλείου ως επισήμως απαλλαγμένων από τη φυματίωση, τη βρουκέλλωση και την ενζωοτική λεύκωση των βοοειδών
amending Annex II to Decision 93/52/EEC as regards the recognition of certain regions in Italy as officially free of brucellosis (B. melitensis) and amending the Annexes to Decision 2003/467/EC as regards the declaration that certain regions of Italy, Poland and the United Kingdom are officially free of bovine tuberculosis, bovine brucellosis and enzootic bovine leukosis
Έχοντας υπόψη την οδηγία 64/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1964, περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών [1], και ιδίως το παράρτημα A τμήμα I σημείο 4, το παράρτημα A τμήμα II σημείο 7 και το παράρτημα Δ τμήμα I στοιχείο E,
Having regard to Council Directive 64/432/EEC of 26 June 1964 on animal health problems affecting intra-Community trade in bovine animals and swine [1], and in particular Annex A(I)(4), Annex A(II)(7) and Annex D(I)(E) thereto,
Έχοντας υπόψη την οδηγία 91/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 1991, σχετικά με το καθεστώς υγειονομικού ελέγχου που διέπει το ενδοκοινοτικό εμπόριο αιγοπροβάτων [2], και ιδίως το παράρτημα A κεφάλαιο 1 τμήμα II,
Having regard to Council Directive 91/68/EEC of 28 January 1991 on animal health conditions governing intra-Community trade in ovine and caprine animals [2], and in particular Section II of Chapter 1 of Annex A thereto,
Καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους τα κράτη μέλη ή περιφέρειές τους αναγνωρίζονται ως επισήμως απαλλαγμένα από τη βρουκέλλωση.
It lays down the conditions whereby Member States or regions thereof may be recognised as being officially brucellosis-free.
Στην απόφαση 93/52/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 1992, που διαπιστώνει την τήρηση εκ μέρους ορισμένων κρατών μελών ή περιφερειών των όρων σχετικά με τη βρουκέλλωση (B. melitensis) και που τους αναγνωρίζει το καθεστώς κράτους μέλους ή περιφέρειας επισήμως απαλλαγμένης από την ασθένεια αυτή [3], παρατίθενται οι περιφέρειες των κρατών μελών που αναγνωρίζεται ότι είναι επισήμως απαλλαγμένες από τη βρουκέλλωση (B. melitensis) σύμφωνα με την οδηγία 91/68/ΕΟΚ.
Commission Decision 93/52/EEC of 21 December 1992 recording the compliance by certain Member States or regions with the requirements relating to brucellosis (B. melitensis) and according them the status of a Member State or region officially free of the disease [3] lists, in Annex II thereto, the regions of the Member States which are recognised as officially free of brucellosis (B. melitensis) in accordance with Directive 91/68/EEC.
Η Ιταλία υπέβαλε στην Επιτροπή δικαιολογητικά έγγραφα με τα οποία αποδεικνύεται η συμμόρφωση της περιφέρειας Εμίλια-Ρομάνια και της Κοιλάδας Αόστης προς τους σχετικούς όρους που προβλέπονται στην οδηγία 91/68/ΕΟΚ, ώστε οι εν λόγω περιφέρειες της Ιταλίας να αναγνωριστούν ως επισήμως απαλλαγμένες από τη βρουκέλλωση (B. melitensis).
Italy has submitted to the Commission documentation demonstrating for the regions of Emilia-Romagna and Valle d’Aosta compliance with the conditions laid down in Directive 91/68/EEC in order for those regions in Italy to be recognised as officially free of brucellosis (B. melitensis).
Σε συνέχεια της αξιολόγησης των εγγράφων που υπέβαλε η Ιταλία, οι περιφέρειες Εμίλια-Ρομάνια και Κοιλάδα Αόστης θα πρέπει να αναγνωριστούν ως επισήμως απαλλαγμένες από την ανωτέρω νόσο.
Following evaluation of the documentation submitted by Italy, the regions of Emilia-Romagna and Valle d’Aosta should be recognised as being officially free of that disease.
Ως εκ τούτου, η εγγραφή στο παράρτημα II της απόφασης 93/52/ΕΟΚ όσον αφορά την Ιταλία θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
The entry for Italy in Annex II to Decision 93/52/EEC should therefore be amended accordingly.
Η οδηγία 64/432/ΕΟΚ εφαρμόζεται στον τομέα του εμπορίου βοοειδών και χοιροειδών εντός της Ένωσης.
Directive 64/432/EEC applies to trade within the Union in bovine animals and swine.
Καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους ένα κράτος μέλος ή περιφέρεια αυτού μπορούν να αναγνωριστούν ως επισήμως απαλλαγμένα από τη φυματίωση, τη βρουκέλλωση και την ενζωοτική λεύκωση των βοοειδών, όσον αφορά τις αγέλες βοοειδών.
It lays down the conditions whereby a Member State or region of a Member State may be declared officially tuberculosis-free, brucellosis-free and enzootic-bovine-leukosis-free as regards bovine herds.
Παρά το ότι η Νήσος του Μαν, ως εσωτερικά αυτοδιοικούμενη Εξάρτηση του Στέμματος, δεν είναι μέρος της Ένωσης, έχει μια ιδιαίτερη, περιορισμένη σχέση με την Ένωση.
Even though the Isle of Man, as an internally self-governing dependency of the British Crown, is not part of the Union, it has a special, limited relationship with the Union.
Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 706/73 του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 1973, περί της κοινοτικής ρυθμίσεως που εφαρμόζεται στις αγγλο-νορμανδικές νήσους και στη νήσο του Man σχετικά με τις συναλλαγές γεωργικών προϊόντων [4], προβλέπει ότι για την εφαρμογή των κανόνων που αφορούν, μεταξύ άλλων, τη νομοθεσία για την υγεία των ζώων, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νήσος του Μαν θεωρούνται ως ένα μόνο κράτος μέλος.
As a result, Regulation (EEC) No 706/73 of the Council of 12 March 1973 concerning the Community arrangements applicable to the Channel Islands and the Isle of Man for trade in agricultural products [4] provides that for the purpose of applying rules concerning, amongst others, animal health legislation, the United Kingdom and the Isle of Man are to be treated as a single Member State.
Τα παραρτήματα της απόφασης 2003/467/ΕΚ της Επιτροπής, της 23ης Ιουνίου 2003, για τη θέσπιση καθεστώτος επίσημης απαλλαγής από τη φυματίωση, τη βρουκέλλωση και την ενζωοτική λεύκωση των βοοειδών σε ορισμένα κράτη μέλη και περιφέρειες κρατών μελών όσον αφορά τις αγέλες βοοειδών [5], απαριθμούν τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες αυτών που αναγνωρίζονται ως επισήμως απαλλαγμένα από τη φυματίωση, τη βρουκέλλωση και την ενζωοτική λεύκωση των βοοειδών.
The Annexes to Commission Decision 2003/467/EC of 23 June 2003 establishing the official tuberculosis, brucellosis and enzootic-bovine-leukosis-free status of certain Member States and regions of Member States as regards bovine herds [5] list the Member States and regions thereof which are declared respectively officially tuberculosis-free, officially brucellosis-free and officially enzootic-bovine-leukosis-free.
Η Ιταλία υπέβαλε στην Επιτροπή δικαιολογητικά έγγραφα με τα οποία αποδεικνύεται η συμμόρφωση προς τους όρους που προβλέπονται στην οδηγία 64/432/ΕΟΚ, ώστε να αναγνωριστούν ως επισήμως απαλλαγμένες από τη φυματίωση οι επαρχίες Rieti και Viterbo στην περιφέρεια του Λάτσιο.
Italy has submitted to the Commission documentation demonstrating compliance with the conditions for the officially tuberculosis-free status laid down in Directive 64/432/EEC for the provinces of Rieti and Viterbo in the region of Lazio.
Ύστερα από την αξιολόγηση των δικαιολογητικών εγγράφων που υπέβαλε η Ιταλία, οι επαρχίες Rieti και Viterbo στην περιφέρεια του Λάτσιο θα πρέπει να κηρυχθούν επισήμως απαλλαγμένες από φυματίωση.
Following evaluation of the documentation submitted by Italy, the provinces of Rieti and Viterbo in the region of Lazio should be declared as officially tuberculosis-free regions of Italy.
Η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο υπέβαλαν επίσης στην Επιτροπή δικαιολογητικά έγγραφα με τα οποία αποδεικνύεται η συμμόρφωση προς τους όρους που προβλέπονται στην οδηγία 64/432/ΕΟΚ, ώστε να αναγνωριστούν ως επισήμως απαλλαγμένες από τη βρουκέλλωση οι επαρχίες Frosinone, Latina και Viterbo στην περιφέρεια του Λάτσιο στην Ιταλία και στη Νήσο του Μαν στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Italy and the United Kingdom has also submitted to the Commission documentation demonstrating compliance with the conditions for the officially brucellosis-free status laid down in Directive 64/432/EEC for the provinces of Frosinone, Latina and Viterbo in the region of Lazio in Italy and the Isle of Man in the United Kingdom.
Ύστερα από αξιολόγηση των δικαιολογητικών εγγράφων που υπέβαλαν η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι επαρχίες Frosinone, Latina και Viterbo στην περιφέρεια του Λάτσιο στην Ιταλία και η Νήσος του Μαν στο Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να κηρυχθούν επισήμως απαλλαγμένες από βρουκέλλωση περιφέρειες στην Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο αντίστοιχα.
Following evaluation of the documentation submitted by Italy and the United Kingdom, the provinces of Frosinone, Latina and Viterbo in the region of Lazio in Italy and the Isle of Man in the United Kingdom should be declared as officially brucellosis-free regions of Italy and the United Kingdom respectively.
Η Ιταλία, η Πολωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο υπέβαλαν στην Επιτροπή δικαιολογητικά έγγραφα με τα οποία αποδεικνύεται η συμμόρφωση προς τους όρους που προβλέπονται στην οδηγία 64/432/ΕΟΚ, ώστε να μπορέσουν να αναγνωριστούν ως επισήμως απαλλαγμένες από την ενζωοτική λεύκωση των βοοειδών η επαρχία Viterbo στην περιφέρεια του Λάτσιο στην Ιταλία, σαράντα τέσσερις κομητείες (powiaty) εντός των βοεβοδάτων Lubuskie, Kujawsko-Pomorskie, Mazowieckie, Podlaskie, Warmińsko-Mazurskie και Wielkopolskie στην Πολωνία και η Νήσος του Μαν στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Italy, Poland and the United Kingdom respectively have submitted to the Commission documentation demonstrating compliance with the appropriate conditions provided for in Directive 64/432/EEC as regards the province of Viterbo in the region of Lazio in Italy, 44 administrative regions (powiaty) within the superior administrative units (voivodships) of Lubuskie, Kujawsko-Pomorskie, Mazowieckie, Podlaskie, Warmińsko-Mazurskie and Wielkopolskie in Poland and the Isle of Man in the United Kingdom so that those regions may be considered officially enzootic-bovine-leukosis-free regions of Italy, Poland and the United Kingdom.
Σε συνέχεια της αξιολόγησης των δικαιολογητικών εγγράφων που υπέβαλε η Ιταλία, η Πολωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο, οι εν λόγω περιφέρειες θα πρέπει να κηρυχθούν επισήμως απαλλαγμένες περιφέρειες της Ιταλίας, της Πολωνίας και του Ηνωμένου Βασιλείου από την ενζωοτική λεύκωση των βοοειδών.
Following evaluation of the documentation submitted by Italy, Poland and the United Kingdom, the regions concerned should be declared as officially enzootic-bovine-leukosis-free regions of Italy, Poland and the United Kingdom respectively.
Το παράρτημα II της απόφασης 93/52/ΕΟΚ τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα I της παρούσας απόφασης.
Annex II to Decision 93/52/EEC is amended in accordance with Annex I to this Decision.
Τα παραρτήματα της απόφασης 2003/467/ΕΚ τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα II της παρούσας απόφασης.
The Annexes to Decision 2003/467/EC are amended in accordance with Annex II to this Decision.
Βρυξέλλες, 10 Μαΐου 2011.
Done at Brussels, 10 May 2011.
Στο παράρτημα II της απόφασης 93/52/ΕΟΚ, η εγγραφή όσον αφορά την Ιταλία αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
In Annex II to Decision 93/52/EEC, the entry for Italy is replaced by the following:
Περιφέρεια Αμπρούτσο: Επαρχία Pescara,
Region Abruzzo: Province of Pescara,
Περιφέρεια Εμίλια-Ρομάνια,
Region Emilia-Romagna,
Περιφέρεια Φριούλι-Βενέτσια Τζούλια,
Region Friuli-Venezia Giulia,
Περιφέρεια Λάτσιο: Επαρχίες Latina, Rieti, Roma, Viterbo,
Region Lazio: Provinces of Latina, Rieti, Roma, Viterbo,
Περιφέρεια Λιγυρίας: Επαρχία Savona,
Region Liguria: Province of Savona,
Περιφέρεια Λομβαρδίας,
Region Lombardia,
Περιφέρεια Μάρκε,
Region Marche,
Περιφέρεια Μολίζε,
Region Molise,
Περιφέρεια Πιεμόντε,
Region Piemonte,
Περιφέρεια Τοσκάνης,
Region Toscana,
Περιφέρεια Ουμβρίας,
Region Umbria,
Περιφέρεια Κοιλάδα Αόστης,
Region Valle d’Aosta,
Περιφέρεια Βένετο.».
Region of Veneto.’
Στο παράρτημα I κεφάλαιο 2, η εγγραφή όσον αφορά την Ιταλία αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
in Annex I, Chapter 2, the entry for Italy is replaced by the following:
Περιφέρεια Λάτσιο: Επαρχίες Rieti και Viterbo,
Region Lazio: Provinces of Rieti, Viterbo,
Περιφέρεια Μάρκε: Επαρχία Ascoli Piceno,
Region Marche: Province of Ascoli Piceno,
Περιφέρεια Πιεμόντε: Επαρχίες Novara, Verbania, Vercelli,
Region Piemonte: Provinces of Novara, Verbania, Vercelli,
Περιφέρεια Βένετο.».
Region Veneto.’;