natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μια από τις σημαντικότερες παραμέτρους κατά την εκτέλεση της δοκιμασίας MNvit είναι να εξασφαλίζεται ότι τα καταμετρούμενα κύτταρα ολοκλήρωσαν μια μίτωση κατά τη διάρκεια της αγωγής με την ελεγχόμενη ουσία ή της περιόδου επώασης μετά την αγωγή, εάν προβλέπεται.
One of the most important considerations in the performance of the MNvit assay is ensuring that the cells being scored have completed mitosis during the treatment or the post-treatment incubation period, if one is used.
Η CytoB είναι ο ευρύτερα χρησιμοποιούμενος παράγοντας για την αναστολή της κυτταροκίνησης, καθώς αναστέλλει τη συγκρότηση της ακτίνης και, κατ’ επέκταση, εμποδίζει τον αποχωρισμό των θυγατρικών κυττάρων μετά τη μίτωση, προκαλώντας τον σχηματισμό διπύρηνων κυττάρων (5) (54) (55).
CytoB is the agent that has been most widely used to block cytokinesis because it inhibits actin assembly, and thus prevents separation of daughter cells after mitosis, leading to the formation of binucleated cells (5) (54) (55).
Ως εκ τούτου η καταμέτρηση των μικροπυρήνων μπορεί να περιοριστεί μόνο στα κύτταρα που υπέστησαν μίτωση κατά τη διάρκεια της αγωγής ή μετά από αυτή.
Micronucleus scoring, therefore, can be limited to cells that have gone through mitosis during or after treatment.
Είναι δυνατόν να μετρηθεί ταυτόχρονα η επίδραση της ελεγχόμενης ουσίας στην κινητική του κυτταρικού πολλαπλασιασμού.
The effect of the test substance on cell proliferation kinetics can be measured simultaneously.
Όταν χρησιμοποιούνται ανθρώπινα λεμφοκύτταρα, πρέπει να χρησιμοποιείται CytoB ως αναστολέας κυτταροκίνησης, λόγω της μεταβλητότητας της διάρκειας του κυτταρικού κύκλου εντός των καλλιεργειών και μεταξύ των δοτών, καθώς και του γεγονότος ότι δεν αντιδρούν όλα τα λεμφοκύτταρα στην PHA.
CytoB should be used as a cytokinesis blocker when human lymphocytes are used because cell cycle times will be variable within cultures and among donors and because not all lymphocytes will respond to PHA.
Στις δοκιμές με κυτταρικές σειρές έχουν χρησιμοποιηθεί και άλλες μέθοδοι για τη διαπίστωση της διαίρεσης των καταμετρούμενων κυττάρων, οι οποίες εξετάζονται κατωτέρω (βλέπε παράγραφο 26).
Other methods have been used when testing cell lines to determine if the cells being scored have divided; these are addressed below (see Paragraph 26).
Το εργαστήριο πρέπει να καθορίζει, για κάθε τύπο κυττάρων, την κατάλληλη συγκέντρωση cytoB για την επίτευξη της βέλτιστης συχνότητας διπύρηνων κυττάρων στις καλλιέργειες-μάρτυρες με φορέα/διαλύτη.
The appropriate concentration of cytoB should be determined by the laboratory for each cell type to achieve the optimal frequency of binucleated cells in the solvent/vehicle control cultures.
Η κατάλληλη συγκέντρωση cytoB κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 3 and 6 μg/ml.
The appropriate concentration of cytoB is usually between 3 and 6 μg/ml.
Μέτρηση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού και της κυτταροτοξικότητας και επιλογή των συγκεντρώσεων έκθεσης
Measuring cell proliferation and cytotoxicity and choosing exposure concentrations
Κατά τον καθορισμό της υψηλότερης συγκέντρωσης δοκιμής της ελεγχόμενης ουσίας πρέπει να αποφεύγονται οι συγκεντρώσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε τεχνητά θετικές αποκρίσεις, όπως εκείνες που προκαλούν υπέρμετρη κυτταροτοξικότητα, καθίζηση στο θρεπτικό υλικό και σημαντική αλλαγή του pH ή της ωσμωτικότητας (39) (40) (41).
When determining the highest test substance concentration to be tested, concentrations that have the capability of producing artefactual positive responses, such as those producing excessive cytotoxicity, precipitation in the culture medium, and marked changes in pH or osmolality (39) (40) (41), should be avoided.
Μετράται ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός για να εξασφαλίζεται ότι τα υποβαλλόμενα σε αγωγή κύτταρα υφίστανται μίτωση κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας και ότι η αγωγή διεξάγεται σε κατάλληλα επίπεδα κυτταροτοξικότητας (βλέπε παράγραφο 29).
Measurements of cell proliferation are made to ensure that the treated cells have undergone mitosis during the assay and that the treatments are conducted at appropriate levels of cytotoxicity (see Paragraph 29).
Στα κύτταρα που χρειάζονται μεταβολική ενεργοποίηση, η κυτταροτοξικότητα πρέπει να προσδιορίζεται με και χωρίς μεταβολική ενεργοποίηση, μέσω της σχετικής αύξησης του καταμετρούμενου αριθμού κυττάρων (RICC) ή του σχετικού διπλασιασμού του πληθυσμού (RPD) (βλέπε μαθηματικούς τύπους στο προσάρτημα 2), εκτός εάν χρησιμοποιείται cytoB.
Cytotoxicity should be determined with and without metabolic activation in cells that require metabolic activation using the relative increase in cell counts (RICC) or relative population doubling (RPD) (see Appendix 2 for formulas) unless cytoB is used.
Εφόσον χρησιμοποιείται cytoB, η κυτταροτοξικότητα μπορεί να προσδιορίζεται μέσω του δείκτη αναδιπλασιασμού (RI) (βλέπε μαθηματικό τύπο στο προσάρτημα 2).
When cytoB is used, cytotoxicity can be determined using the replication index (RI) (see Appendix 2 for formula).
Η κατεργασία των καλλιεργειών με cytoB και η μέτρηση της σχετικής συχνότητας των μονοπύρηνων, διπύρηνων και πολυπύρηνων κυττάρων στην καλλιέργεια παρέχουν μια ορθή μέθοδο ποσοτικού προσδιορισμού της επίδρασης της αγωγής στον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και της κυτταροτοξικής ή κυτταροστατικής δράσης της (5) και εξασφαλίζουν την καταμέτρηση μόνο των κυττάρων εκείνων που διαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια της αγωγής ή μετά από αυτή.
Treatment of cultures with cytoB, and measurement of the relative frequencies of mononucleate, binucleate, and multi-nucleate cells in the culture, provides an accurate method of quantifying the effect on cell proliferation and the cytotoxic or cytostatic activity of a treatment (5), and ensures that only cells that divided during or after treatment are scored.
Στις μελέτες με cytoB, η κυτταρόσταση/κυτταροτοξικότητα είναι δυνατόν να προσδιοριστεί ποσοτικά μέσω του δείκτη πολλαπλασιασμού με αναστολή κυτταροκίνησης (CBPI) (5), (26), (56) ή να συναχθεί από τον δείκτη RI, από 500 τουλάχιστον κύτταρα ανά καλλιέργεια (βλέπε μαθηματικούς τύπους στο προσάρτημα 2).
In studies with cytoB, cytostasis/cytotoxicity can be quantified from the cytokinesis-block proliferation index (CBPI) (5) (26) (56) or may be derived from the RI from at least 500 cells per culture (see Appendix 2 for formulas).
Όταν χρησιμοποιείται cytoB για την εκτίμηση του κυτταρικού πολλαπλασιασμού, ο δείκτης CBPI ή RI πρέπει να προσδιορίζεται από 500 τουλάχιστον κύτταρα ανά καλλιέργεια.
When cytoB is used to assess cell proliferation, a CBPI or RI should be determined from at least 500 cells per culture.
Οι μετρήσεις αυτές, μεταξύ άλλων, μπορούν να χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της κυτταροτοξικότητας με τη σύγκριση των τιμών που αντιστοιχούν στις καλλιέργειες αγωγής και στις καλλιέργειες-μάρτυρες.
These measurements among others can be used to estimate cytotoxicity by comparing values in the treated and control cultures.
Η αξιολόγηση άλλων δεικτών κυτταροτοξικότητας (π.χ. συρρέουσα καλλιέργεια, κυτταρικός αριθμός, απόπτωση, νέκρωση, καταμέτρηση μετάφασης) μπορεί να παράσχει χρήσιμες πληροφορίες.
Assessment of other markers of cytotoxicity (e.g. confluency, cell number, apoptosis, necrosis, metaphase counting) can provide useful information.
Στις μελέτες χωρίς cytoB, είναι αναγκαίο να καταδεικνύεται ότι τα καταμετρούμενα κύτταρα της καλλιέργειας διαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια της αγωγής με την ελεγχόμενη ουσία ή μετά από αυτή. Σε αντίθετη περίπτωση, υπάρχει το ενδεχόμενο ψευδαρνητικών αποκρίσεων.
In studies without cytoB, it is necessary to demonstrate that the cells scored in the culture have undergone division during or following treatment with the test substance, otherwise false negative responses may be produced.
Μεταξύ των μεθόδων που έχουν χρησιμοποιηθεί για την εξασφάλιση της καταμέτρησης διαιρεθέντων κυττάρων συγκαταλέγονται η ενσωμάτωση και, στη συνέχεια, η ανίχνευση βρωμοδεσοξυουριδίνης (BrdU) με σκοπό την αναγνώριση των κυττάρων που έχουν αναδιπλασιαστεί (57), η κλωνοποίηση στις περιπτώσεις αγωγής και καταμέτρησης in situ, σε αντικειμενοφόρο πλάκα, κυττάρων από μόνιμες κυτταρικές σειρές [δείκτης πολλαπλασιασμού (PI)] (25) (26) (27) (28), η μέτρηση του σχετικού διπλασιασμού του πληθυσμού (RPD) ή της σχετικής αύξησης του καταμετρούμενου αριθμού κυττάρων (RICC) και άλλες αποδεδειγμένες μέθοδοι (16) (56) (58) (59) (βλέπε μαθηματικούς τύπους στο προσάρτημα 2).
Methods that have been used for ensuring that divided cells are being scored include incorporation and subsequent detection of bromodeoxyuridine (BrdU) to identify cells that have replicated (57), the formation of clones when cells from permanent cell lines are treated and scored in situ on a microscope slide (Proliferation Index (PI)) (25) (26) (27) (28), or the measurement of Relative Population Doubling (RPD) or Relative Increase in Cell Count (RICC) or other proven methods (16) (56) (58) (59) (see Appendix 2 for formulas).
Η αξιολόγηση άλλων δεικτών κυτταροτοξικότητας ή κυταρόστασης (π.χ. συρρέουσα καλλιέργεια, κυτταρικός αριθμός, απόπτωση, νέκρωση, καταμέτρηση μετάφασης) μπορεί να παράσχει χρήσιμες πληροφορίες.
Assessment of other markers for cytotoxicity or cytostasis (e.g. confluency, cell number, apoptosis, necrosis, metaphase counting) can provide useful information.
Θα πρέπει να αξιολογούνται τρεις τουλάχιστον συγκεντρώσεις δοκιμής που επιδέχονται ανάλυση.
At least three analysable test concentrations should be evaluated.
Για να επιτευχθεί αυτό, μπορεί να είναι απαραίτητη η εκτέλεση του πειράματος με μεγαλύτερο πλήθος συγκεντρώσεων που δεν απέχουν πολύ μεταξύ τους και η ανάλυση του σχηματισμού μικροπυρήνων στις συγκεντρώσεις που παρέχουν το κατάλληλο φάσμα κυτταροτοξικότητας.
In order to achieve this, it may be necessary to perform the experiment using a larger number of closely spaced concentrations and analyse micronucleus formation in those concentrations providing the appropriate range of cytotoxicities.
Εναλλακτική στρατηγική είναι η διεξαγωγή προκαταρτικής δοκιμής κυτταροτοξικότητας για τον περιορισμό του εύρους συγκεντρώσεων της τελικής δοκιμής.
An alternative strategy is to perform a preliminary cytotoxicity test to narrow the range for the definitive test.
Με την υψηλότερη συγκέντρωση πρέπει να επιδιώκεται κυτταροτοξικότητα 55 ± 5 %.
The highest concentration should aim to produce 55 ± 5 % cytotoxicity.
Σε υψηλότερα επίπεδα, η κυτταροτοξικότητα ενδέχεται να έχει ως δευτερογενές αποτέλεσμα χρωμοσωματικές βλάβες (60).
Higher levels may induce chromosome damage as a secondary effect of cytotoxicity (60).
Σε περίπτωση κυτταροτοξικότητας, οι επιλεγόμενες συγκεντρώσεις δοκιμής πρέπει να εκτείνονται από τη συγκέντρωση που προκαλεί κυτταροτοξικότητα 55 ± 5 % μέχρι εκείνη που προκαλεί ελάχιστη ή μηδενική κυτταροτοξικότητα.
Where cytotoxicity occurs, the test concentrations selected should cover a range from that producing 55 ± 5 % cytotoxicity, to little or no cytotoxicity.
Εάν δεν παρατηρηθεί κυτταροτοξικότητα ή ίζημα, η υψηλότερη συγκέντρωση δοκιμής πρέπει να αντιστοιχεί στη μικρότερη από τις τιμές 0,01 M, 5 mg/mL ή 5 μl/mL.
If no cytotoxicity or precipitate is observed, the highest test concentration should correspond to 0,01 M, 5 mg/mL or 5 μl/mL, whichever is the lowest.
Κατά κανόνα, η απόσταση μεταξύ των επιλεγόμενων για ανάλυση συγκεντρώσεων πρέπει να μην υπερβαίνει τον παράγοντα 10.
The concentrations selected for analysis should, in general, be separated by a spacing of no more than 10.
Προκειμένου για ουσίες με μεγάλη κλίση καμπύλης συγκέντρωσης-απόκρισης, μπορεί να είναι απαραίτητη η ελάττωση της απόστασης μεταξύ των συγκεντρώσεων της ελεγχόμενης ουσίας, ώστε να γίνεται καταμέτρηση και στις καλλιέργειες των κλιμάκων μεσαίας και χαμηλής τοξικότητας.
For test substances that exhibit a steep concentration-response curve, it may be necessary to more closely space the test substance concentrations so that cultures in the moderate and low toxicity ranges also will be scored.
Όταν η διαλυτότητα αποτελεί περιοριστικό παράγοντα, η υψηλότερη συγκέντρωση, εφόσον δεν περιορίζεται από την κυτταροτοξικότητα, πρέπει να είναι η μικρότερη συγκέντρωση στην οποία οι καλλιέργειες παρουσιάζουν το ελάχιστο ορατό ίζημα, με την προϋπόθεση να μην παρεμποδίζεται η καταμέτρηση.
When solubility is a limiting factor, the maximum concentration, if not limited by cytotoxicity, should be the lowest concentration at which minimal precipitate is visible in cultures, provided there is no interference with scoring.
Η καθίζηση πρέπει να αξιολογείται με μεθόδους όπως η οπτική μικροσκοπία, ενώ πρέπει να καταγράφεται το ίζημα που εμμένει ή εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της καλλιέργειας (το αργότερο στο τέλος της αγωγής).
Evaluation of precipitation should be done by methods such as light microscopy, noting precipitate that persists, or appears during culture (by the end of treatment).
Σε κάθε πείραμα πρέπει να περιλαμβάνονται παράλληλοι θετικοί μάρτυρες και μάρτυρες διαλύτη/φορέα, με και χωρίς μεταβολική ενεργοποίηση.
Concurrent positive and solvent/vehicle controls both with and without metabolic activation should be included in each experiment.
Οι θετικοί μάρτυρες χρειάζονται για να καταδεικνύεται η ικανότητα αναγνώρισης των κλαστογόνων και των ανευπλοειδογόνων ουσιών από τα χρησιμοποιούμενα κύτταρα και από το πρωτόκολλο δοκιμής και για να επιβεβαιώνεται η μεταβολική ικανότητα του παρασκευάσματος S9.
PC are needed to demonstrate the ability of the cells used, and the test protocol, to identify clastogens and aneugens, and to affirm the metabolic capability of the S9 preparation.
Οι θετικοί μάρτυρες πρέπει, αφενός, να είναι ουσίες που είναι γνωστό ότι επάγουν τον σχηματισμό μικροπυρήνων σε συγκεντρώσεις οι οποίες αναμένεται να οδηγήσουν σε μικρές αλλά αναπαραγώγιμες αυξήσεις έναντι της τιμής υποβάθρου και, αφετέρου, να καταδεικνύουν την ευαισθησία του συστήματος δοκιμής.
The PC should employ known inducers of micronucleus formation at concentrations expected to give small, but reproducible increases over background, and demonstrate the sensitivity of the test system.
Οι συγκεντρώσεις των θετικών μαρτύρων πρέπει να επιλέγονται κατά τρόπο ώστε τα αποτελέσματα να είναι σαφή, αλλά να μην αποκαλύπτουν αμέσως την ταυτότητα των κωδικοποιημένων αντικειμενοφόρων πλακών στον παρατηρητή.
PC concentrations should be chosen so that the effects are clear but do not immediately reveal the identity of the coded slides to the reader.
Για να καταδειχθεί τόσο η μεταβολική ικανότητα όσο και η ικανότητα του συστήματος δοκιμής να ανιχνεύει τις κλαστογόνες χημικές ουσίες, πρέπει να χρησιμοποιείται κλαστογόνος ουσία που απαιτεί μεταβολική ενεργοποίηση (π.χ. κυκλοφωσφαμίδιο, βενζο[a]πυρένιο).
A clastogen that requires metabolic activation (e.g. cyclophosphamide; benzo(a)pyrene) should be used to demonstrate both the metabolic competence and the ability of the test system to detect clastogens.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλοι θετικοί μάρτυρες, αυτό όμως πρέπει να αιτιολογείται.
Other PC may be used if justified.
Δεδομένου ότι ορισμένοι θετικοί μάρτυρες που χρειάζονται μεταβολική ενεργοποίηση ενδέχεται να είναι ενεργοί, χωρίς εξωγενή μεταβολική ενεργοποίηση, σε ορισμένες συνθήκες αγωγής ή για ορισμένες κυτταρικές σειρές, η ανάγκη μεταβολικής ενεργοποίησης και η δραστικότητα του παρασκευάσματος S9 πρέπει να ελέγχονται με την κυτταρική σειρά και στις συγκεντρώσεις που έχουν επιλεγεί.
Because some PC that need metabolic activation may be active without exogenous metabolic activation under certain treatment conditions or in certain cell lines, the need for metabolic activation, and the activity of the S9 preparation, should be tested in the selected cell line and at the selected concentrations.
Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν ανευπλοειδογόνες ουσίες για τις οποίες να είναι γνωστό ότι απαιτείται μεταβολική ενεργοποίηση προκειμένου να έχουν γονιδιοτοξική δράση (16).
At the present time, no aneugens are known that require metabolic activation for their genotoxic activity (16).
Παραδείγματα αποδεκτών, επί του παρόντος, θετικών μαρτύρων ανευπλοειδογόνου δράσης είναι η κολχικίνη και η βινβλαστίνη.
Currently accepted PC for aneugenic activity are, for example, colchicine and vinblastine.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλοι θετικοί μάρτυρες, εφόσον επάγουν τον σχηματισμό μικροπυρήνων αποκλειστικά ή πρωτίστως με ανευπλοειδογόνο δράση.
Other chemicals may be used if they induce micronuclei solely, or primarily, through aneugenic activity.
Για να μην χρειάζονται δύο θετικοί μάρτυρες χωρίς μεταβολική ενεργοποίηση (ένας για την κλαστογένεση και ένας για την ανευπλοειδογένεση), ο μάρτυρας ανευπλοειδογένεσης μπορεί να λειτουργήσει ως θετικός μάρτυρας χωρίς S9, ενώ ο μάρτυρας κλαστογένεσης μπορεί να χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της επάρκειας του συστήματος μεταβολικής ενεργοποίησης.
To avoid the need for two PC (for clastogenicity and aneugenicity) without metabolic activation, the aneugenicity control can serve as the PC without S9, and the clastogenicity control can be used to test the adequacy of the metabolic activation system used.
Στην περίπτωση των κυττάρων που δεν απαιτούν S9 πρέπει να χρησιμοποιούνται θετικοί μάρτυρες, τόσο για την κλαστογένεση όσο και για την ανευπλοειδογένεση.
PC for both clastogenicity and aneugenicity should be used in cells that do not require S9.
Οι συνιστώμενοι θετικοί μάρτυρες περιλαμβάνονται στο προσάρτημα 3.
Suggested PC are included in Appendix 3.
Μπορεί να εξετάζεται η χρήση θετικών μαρτύρων παρόμοιας χημικής τάξης, εφόσον υπάρχουν κατάλληλες ουσίες.
The use of chemical class-related PC may be considered, when suitable chemicals are available.
Όλοι οι χρησιμοποιούμενοι θετικοί μάρτυρες πρέπει να είναι οι ενδεδειγμένοι για τον τύπο των κυττάρων και τις συνθήκες ενεργοποίησης.
All PC used should be appropriate for the cell type and activation conditions.
Για κάθε χρόνο συλλογής πρέπει να συμπεριλαμβάνονται μάρτυρες διαλύτη/φορέα.
Solvent/vehicle controls should be included for every harvest time.
Επιπλέον, πρέπει να χρησιμοποιούνται και αρνητικοί μάρτυρες (χωρίς διαλύτη/φορέα) που δεν υποβάλλονται σε αγωγή, εκτός εάν υπάρχουν δημοσιευμένα δεδομένα ή ιστορικά δεδομένα του εργαστηρίου που καταδεικνύουν ότι ο επιλεγμένος διαλύτης δεν έχει γονιδιοτοξικές ή άλλες επιβλαβείς επιδράσεις στις χρησιμοποιούμενες συγκεντρώσεις.
In addition, untreated NC (lacking solvent/vehicle) should also be used unless there are published or laboratory historical control data demonstrating that no genotoxic or other deleterious effects are induced by the chosen solvent at the concentrations used.
Πρόγραμμα αγωγής
Treatment Schedule
Για τη μεγιστοποίηση της πιθανότητας ανίχνευσης μιας ανευπλοειδογόνου ή κλαστογόνου ουσίας που δρα σε συγκεκριμένο στάδιο του κυτταρικού κύκλου, έχει μεγάλη σημασία η αγωγή επαρκών αριθμών κυττάρων με την ελεγχόμενη ουσία σε όλα τα στάδια του κύκλου τους. Συνεπώς, το πρόγραμμα αγωγής των κυτταρικών σειρών και των καλλιεργειών πρωτογενών κυττάρων μπορεί να διαφέρει ως έναν βαθμό από εκείνο των λεμφοκυττάρων, τα οποία χρειάζονται μιτωγόνο διέγερση για να αρχίσουν τον κύκλο τους.
In order to maximise the probability of detecting an aneugen or clastogen acting at a specific stage in the cell cycle, it is important that sufficient numbers of cells are treated with the test substance during all stages of their cell cycles.
Το θέμα αυτό εξετάζεται στις παραγράφους 41 έως 43 (16).
The treatment schedule for cell lines and primary cell cultures may, therefore, differ somewhat from that for lymphocytes which require mitogenic stimulation to begin their cell cycle and these are considered in Paragraphs 41-43 (16).
Θεωρητικές εκτιμήσεις, σε συνδυασμό με δημοσιευμένα δεδομένα (18), παρέχουν ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες οι περισσότερες ανευπλοειδογόνες και κλαστογόνες ουσίες ανιχνεύονται με βραχύχρονη αγωγή 3 έως 6 ωρών, με και χωρίς S9, ακολουθούμενη από απομάκρυνση της ελεγχόμενης ουσίας και φάση ανάπτυξης 1,5-2,0 κυτταρικών κύκλων (6).
Theoretical considerations, together with published data (18) indicate that most aneugens and clastogens will be detected by a short term treatment period of 3 to 6 hrs in the presence and absence of S9, followed by removal of the test substance and a growth period of 1,5-2,0 cell cycles (6).
Λαμβάνονται δείγματα κυττάρων σε χρόνο 1,5 έως 2,0 φορές μεγαλύτερο από την κανονική διάρκεια (δηλαδή χωρίς αγωγή) του κυτταρικού κύκλου, είτε μετά την έναρξη της αγωγής είτε στο τέλος της (βλέπε πίνακα 1).
Cells are sampled at a time equivalent to about 1,5-2,0 times the normal (i.e. untreated) cell cycle length either after the beginning or at the end of treatment (See Table 1).
Οι χρόνοι δειγματοληψίας ή αποκατάστασης είναι δυνατόν να παραταθούν, εάν είναι γνωστό ή υπάρχουν υπόνοιες ότι η ελεγχόμενη ουσία επηρεάζει τη διάρκεια του κυτταρικού κύκλου (π.χ. στις δοκιμές ουσιών ανάλογων με νουκλεοζίτες).
Sampling or recovery times may be extended if it is known or suspected that the test substance affects the cell cycling time (e.g. when testing nucleoside analogues).
Λόγω της δυνητικής τοξικότητας των παρασκευασμάτων S9 για τα καλλιεργημένα κύτταρα θηλαστικών, η αγωγή με παρατεταμένη έκθεση επί 1,5-2,0 φορές την κανονική διάρκεια του κυτταρικού κύκλου εφαρμόζεται μόνο χωρίς S9.
Because of the potential cytotoxicity of S9 preparations for cultured mammalian cells, an extended exposure treatment of 1,5-2,0 normal cell cycles is used only in the absence of S9.
Στην παρατεταμένη αγωγή παρέχεται η δυνατότητα επιλογής μεταξύ της αγωγής των κυττάρων με την ελεγχόμενη χημική ουσία με ή χωρίς cytoB.
In the extended treatment, options are offered to allow treatment of the cells with the test chemical in the absence or presence of cytoB.
Με αυτή τη δυνατότητα επιλογής αντιμετωπίζονται οι περιπτώσεις προβληματισμού σχετικά με τις πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της ελεγχόμενης ουσίας και της cytoB.
These options address situations where there may be concern regarding possible interactions between the test substance and cytoB.
Τα συνιστώμενα προγράμματα αγωγής κυττάρων εμφαίνονται στον πίνακα 1.
The suggested cell treatment schedules are presented in Table 1.
Τα γενικά αυτά προγράμματα αγωγής μπορούν να τροποποιούνται ανάλογα με τη σταθερότητα και τη δραστικότητα της ελεγχόμενης ουσίας ή με τα ιδιαίτερα αυξητικά χαρακτηριστικά των χρησιμοποιούμενων κυττάρων.
These general treatment schedules may be modified depending on the stability or reactivity of the test substance or the particular growth characteristics of the cells being used.
Κάθε αγωγή πρέπει να αρχίζει και να τελειώνει όταν τα κύτταρα βρίσκονται στη λογαριθμική φάση ανάπτυξης.
All treatments should commence and end while the cells are growing exponentially.
Τα εν λόγω προγράμματα αναλύονται στις επόμενες παραγράφους 41-47.
These schedules are presented in more details in paragraphs 41-47 following.
Χρόνοι αγωγής και συλλογής κυττάρων για τη δοκιμασία MNvit
Cell treatment and harvest times for the MNvit assay
Λεμφοκύτταρα, πρωτογενή κύτταρα και κυτταρικές σειρές που υποβάλλονται σε αγωγή με cytoB
Lymphocytes, primary cells and cell lines treated with cytoB
Αγωγή επί 3-6 ώρες παρουσία S9,
Treat for 3-6 hrs in the presence of S9;
απομάκρυνση του S9 και του θρεπτικού υλικού αγωγής,
remove the S9 and treatment medium;
προσθήκη νέου θρεπτικού υλικού και cytoB,
add fresh medium and cytoB;
συλλογή μετά παρέλευση χρόνου ίσου με 1,5-2,0 φορές την κανονική διάρκεια του κυτταρικού κύκλου
harvest 1,5-2,0 normal cell cycles later.
Σύντομη έκθεση
Short exposure
Αγωγή επί 3-6 ώρες,
Treat for 3-6 hrs;
απομάκρυνση του θρεπτικού υλικού αγωγής,
remove the treatment medium;
Παρατεταμένη έκθεση Επιλογή A:
Extended exposure
Αγωγή επί 1,5-2,0 φορές την κανονική διάρκεια του κυτταρικού κύκλου παρουσία cytoB,
Option A: Treat for 1,5-2 normal cell cycles in the presence of cytoB;
συλλογή στο τέλος της περιόδου έκθεσης Επιλογή Β:
harvest at the end of the exposure period.
Αγωγή επί 1,5-2,0 φορές την κανονική διάρκεια του κυτταρικού κύκλου,
Option B: Treat for 1,5-2,0 normal cell cycles;
απομάκρυνση της ελεγχόμενης ουσίας,
remove the test substance;
Κυτταρικές σειρές που υποβάλλονται σε αγωγή χωρίς cytoB
Cell lines treated without cytoB
(Τα προγράμματα αγωγής που παρατίθενται ανωτέρω, με τη διαφορά ότι δεν προστίθεται cytoB.)
(Identical to the treatment schedules outlined above with the exception that no cytoB is added)
Λεμφοκύτταρα, πρωτογενή κύτταρα και κυτταρικές σειρές με cytoB
Lymphocytes, primary cells, and cell lines with cytoB