natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όσον αφορά τη ρύθμιση των δανείων που συνδέονται με τη σύσταση κεφαλαίου κίνησης, η εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος δεν ήταν επίσης δυνατόν να γίνει με τήρηση όλων των προϋποθέσεων που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 90, δεδομένου ότι η πρώτη από τις εκεί αναφερόμενες προϋποθέσεις [στοιχείο α)] προβλέπει ρητά ότι τα δάνεια πρέπει να συνδέονται με επενδύσεις.
With regard to the restructuring of working capital loans, the scheme could not have been applied in compliance with all the conditions set out in recital 90, as the first condition (point (a)) explicitly states that loans must be linked to investments.
Μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1998 και 30ής Ιουνίου 2000
From 1 January 1998 to 30 June 2000
Το 1997, οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 90 αντικαταστάθηκαν από τους κανόνες που περιέχονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής - Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (εφεξής, «οι κατευθυντήριες γραμμές του 1997») [37].
In 1997, the conditions set out in recital 90 were replaced by the provisions of Communication from the Commission — Community guidelines on State aid for rescuing and restructuring firms in difficulty (hereinafter ‘the 1997 Guidelines’) [37].
Η ενότητα 4.4 των εν λόγω κατευθυντηρίων γραμμών ορίζει ότι «όσον αφορά τον γεωργικό τομέα, [οι κατευθυντήριες γραμμές] θα αρχίσουν να ισχύουν την 1η Ιανουαρίου 1998 για τις νέες κρατικές ενισχύσεις και για τις υφιστάμενες κρατικές ενισχύσεις ισχύει η ίδια ημερομηνία, σε περίπτωση δε που η Επιτροπή έχει κινήσει στο πλαίσιο αυτό τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της Συνθήκης [ΕΚ] κατά ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, αφότου η Επιτροπή εκδώσει την οριστική απόφαση έναντι του(των) συγκεκριμένου(ων) κράτους(κρατών) μέλους(μελών) βάσει του άρθρου 93 παράγραφος 2 της Συνθήκης [ΕΚ]».
Point 4.4 of the aforementioned Guidelines stipulates that: ‘As regards the agricultural sector, these Guidelines will enter into force on 1 January 1998 for new State aids. For existing ones, entry into force will be on the same date or, in the event that the Commission has opened the procedure pursuant to Article 93(2) of the [EC] Treaty against one more or more Member States in this context, once the Commission has adopted a final decision vis-à-vis the Member State(s) concerned pursuant to Article 93(2) of the [EC] Treaty.’
Οι κατευθυντήριες γραμμές του 1997, εντελώς νέες για τον γεωργικό τομέα, προέβλεπαν μεταξύ άλλων: α) για τις ενισχύσεις στη διάσωση:
The 1997 Guidelines, entirely new for the agricultural sector provided for, inter alia:
χορήγηση ενισχύσεων ρευστότητας που να δικαιολογούνται βάσει σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων, να έχουν τη μορφή εγγυήσεων δανείου ή δανείων με τα συνήθη εμπορικά επιτόκια, να περιορίζονται στο αυστηρά απαιτούμενο ποσό για τη διατήρηση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης (π.χ., να καλύπτουν τα μισθολογικά έξοδα και τις κανονικές προμήθειες) και να είναι επίσης περιορισμένης διάρκειας, αυστηρά και μόνο για το διάστημα που απαιτείται για τον προσδιορισμό των απαραίτητων και πιθανών μέτρων εξυγίανσης, χωρίς να υφίσταται κίνδυνος αποσταθεροποίησης της κατάστασης του βιομηχανικού ή του γεωργικού τομέα στα άλλα κράτη μέλη· β) για τις ενισχύσεις στην αναδιάρθρωση:
rescue aid: liquidity measures, warranted on the grounds of serious social difficulties and consisting of loan guarantees or loans bearing normal commercial interest rates, restricted to the amount needed to keep a firm in business (for example, covering wage and salary costs and routine supplies), paid only for the time needed to devise the necessary and feasible recovery measures, and having no undue adverse effects on the industrial and agricultural situations in other Member States;
χορήγηση ενισχύσεων συνδεομένων με την υλοποίηση σχεδίου αναδιάρθρωσης το οποίο να προβλέπει μείωση ή διακοπή κατά τρόπο αμετάκλητο της λειτουργίας παραγωγικού δυναμικού σε περίπτωση διαρθρωτικού πλεονάσματος δυναμικού στον σχετικό τομέα (η μείωση αυτή θα πρέπει να είναι επιπρόσθετη κάθε άλλης μείωσης που εφαρμόζεται ελλείψει ενίσχυσης στην αναδιάρθρωση), με μόνη δυνατότητα παρέκκλισης, τις περιπτώσεις στις οποίες οι αποφάσεις που ελήφθησαν υπέρ όλων των δικαιούχων σε διάστημα 12 συνεχόμενων μηνών να μην αφορούν, συνολικά, ποσότητα προϊόντος το οποίο να υπερβαίνει ορισμένο ποσοστό τοις εκατό της συνολικής ετήσιας παραγωγής του προϊόντος αυτού στη χώρα (3 % για τα μέτρα που στοχεύουν σε συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων ή φορέων και 1,5 % για τα μέτρα εκτός συγκεκριμένου στόχου).
restructuring aid: the granting of aid linked to a restructuring plan entailing a capacity reduction or irreversible closure of production capacity where there is structural excess capacity in the sector (the capacity reduction must be supplementary to any applicable in the absence of restructuring aid), the only exemption to this being in cases where the totality of decisions taken in favour of all beneficiaries over any consecutive 12-month period does not involve a quantity of product which exceeds a certain percentage of the total annual production of that product in that country (3 % for measures targeted on a particular category of products or operators and 1,5 % for non-targeted measures).
Τα κράτη μέλη μπορούσαν να επιλέξουν την εφαρμογή των ανωτέρω ρυθμίσεων που αφορούν τον γεωργικό τομέα αντί αυτών που προβλέπονται για τους λοιπούς πέραν του γεωργικού τομείς, οι οποίοι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κατευθυντήριων γραμμών του 1997 [στους λοιπούς αυτούς τομείς, εφαρμόζονταν κριτήρια εξαιρετικά αυστηρά, ιδίως σε θέματα σχεδίου αναδιάρθρωσης και συμβολής του δικαιούχου στην αναδιάρθρωση – βλέπε ενότητα β) «μη γεωργικός τομέας» αιτιολογικές σκέψεις 109 έως 121].
The Member States were permitted to ask for these agricultural provisions to be applied instead of those in the 1997 Guidelines for sectors other than agriculture (stringent conditions applied to these sectors, particularly in respect of the restructuring plan and the beneficiary’s contribution to restructuring — see recitals 109 to 121 of section (b) below, ‘Non-agricultural sector’).
Στην επιστολή τους της 9ης Αυγούστου 2004, οι ελληνικές αρχές δεν περιέλαβαν καμία πληροφορία που να επιτρέπει στην Επιτροπή να διαπιστώσει ότι είχε γίνει η προσαρμογή του καθεστώτος ενισχύσεων προς τη ρύθμιση αυτή και ότι, κατά συνέπεια, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου, χορηγήθηκαν με τήρηση των εφαρμοστέων όρων των κατευθυντηρίων γραμμών του 1997, με άλλα λόγια, είτε των όρων που διατυπώνονται στην αιτιολογική σκέψη 99 στοιχείο β), είτε των όρων που προβλέπονται για τους άλλους τομείς πέραν του γεωργικού (υποβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης με προοπτικές επανόδου σε κατάσταση βιωσιμότητας στη βάση ρεαλιστικών υποθέσεων και εντός ευλόγου προθεσμίας, με μετριασμό των συνεπειών των ενισχύσεων πάνω στους ανταγωνιστές, με τήρηση της αρχής της άπαξ επιτελούμενης ενίσχυσης, με μείωση του παραγωγικού δυναμικού σε περίπτωση διαρθρωτικού πλεονάσματος στον σχετικό τομέα, εξασφαλίζοντας αναλογικότητα ανάμεσα στην ενίσχυση και στις δαπάνες και τα οφέλη της αναδιάρθρωσης και με κάλυψη των κοινωνικών δαπανών της αναδιάρθρωσης).
In their letter of 9 August 2004 the Greek authorities failed to provide any information which might enable the Commission to establish that the aid scheme had been adapted in order to comply with these provisions and that the aid granted during the period in question was therefore granted in accordance with the relevant conditions laid down in the 1997 Guidelines, meaning either the conditions described under recital 99(b) above or the conditions laid down for the sectors other than agriculture (submission of a restructuring plan to restore viability on the basis of realistic assumptions within a reasonable time-scale, mitigation of the effects on competitors, due regard for the ‘one time, last time’ principle, capacity reduction in the case of structural excess capacity in the sector concerned and aid in proportion to the restructuring costs and benefit that also the social costs of restructuring).
Μεταξύ 1ης Ιουλίου 2000 και 30ής Ιουνίου 2003
From 1 July 2000 until 30 June 2003
Οι κατευθυντήριες γραμμές του 1997 αντικαταστάθηκαν στις 9 Οκτωβρίου 1999 από τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων [38] (εφεξής, «οι κατευθυντήριες γραμμές του 1999»).
The 1997 Guidelines were replaced on 9 October 1999 with the Community Guidelines on State aid for rescuing and restructuring firms in difficulty (hereinafter ‘the 1999 Guidelines’) [38].
Στην ενότητα 6.3 των κατευθυντηρίων γραμμών του 1999, αναφέρεται ότι «τα κράτη μέλη πρέπει να προσαρμόσουν τα καθεστώτα ενισχύσεων διάσωσης και αναδιάρθρωσης που εφαρμόζουν και που παραμένουν σε ισχύ μετά τις 30 Ιουνίου 2000 και να τα ευθυγραμμίσουν με τις … κατευθυντήριες γραμμές … μετά την ημερομηνία αυτή». Επίσης, «για να μπορέσει η Επιτροπή να ελέγξει την προσαρμογή αυτή, τα κράτη μέλη [πρέπει να της διαβιβάσουν] πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1999, κατάσταση με όλα αυτά τα καθεστώτα. Εν συνεχεία, και εν πάση περιπτώσει, πριν από τις 30 Ιουνίου 2000, πρέπει να της διαβιβάσουν επαρκή στοιχεία που θα της επιτρέψουν να διαπιστώσει κατά πόσον τα καθεστώτα αυτά τροποποιήθηκαν σύμφωνα με τις … κατευθυντήριες γραμμές».
Point 6.3 of the 1999 Guidelines states that ‘Member States must adapt their existing rescue and restructuring aid schemes which are to remain in operation after 30 June 2000 in order to bring them into line with [the] Guidelines … after that date.’ Moreover, ‘to enable the Commission to monitor the adaptation process, Member States must let it have a list of all such schemes before 31 December 1999. They must subsequently, and in any event before 30 June 2000, provide it with sufficient information to enable it to check that the schemes have indeed been modified in accordance with [the] Guidelines.’
Οι κατευθυντήριες γραμμές του 1999 περιλάμβαναν επίσης ένα κεφάλαιο ειδικό για την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων του γεωργικού τομέα.
The 1999 guidelines also included a specific section on restructuring firms in difficulty in the agricultural sector.
Σε σχέση με το αντίστοιχο κεφάλαιο των κατευθυντηρίων γραμμών του 1997, το κεφάλαιο αυτό έδινε τον ορισμό του διαρθρωτικού πλεονάσματος του παραγωγικού δυναμικού του τομέα, περιόριζε την παρέκκλιση που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 99 στοιχείο β) στις επιχειρήσεις του πρωτογενούς τομέα (πράγμα που σημαίνει ότι ο επιμέρους τομέας της μεταποίησης και της εμπορίας των γεωργικών προϊόντων υποβαλλόταν αυτομάτως στην απαίτηση μείωσης του παραγωγικού δυναμικού) και καθιστούσε εφαρμοστέα την αρχή της εφάπαξ ενίσχυσης, σύμφωνα με την οποία οι ενισχύσεις στην αναδιάρθρωση μπορούν να χορηγηθούν μία μόνον φορά.
As compared with the 1997 Guidelines, this section provided a definition of structural excess capacity in the sector, limited the exemption referred to in recital 99(b) to firms in the primary sector (with the result that the sub-sector of the processing and marketing of agricultural products automatically faced a capacity reduction requirement) and introduced the ‘one time, last time’ condition which meant that restructuring aid could only be granted once.
Στην επιστολή τους της 9ης Αυγούστου 2004, οι ελληνικές αρχές δεν περιέλαβαν καμία πληροφορία που να επιτρέπει στην Επιτροπή να διαπιστώσει ότι είχε γίνει η προσαρμογή του καθεστώτος ενισχύσεων προς τη ρύθμιση αυτή και ότι, κατά συνέπεια, οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου, χορηγήθηκαν με τήρηση των εφαρμοστέων όρων των κατευθυντηρίων γραμμών του 1999, με άλλα λόγια, μετά από υποβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης το οποίο να προβλέπει ιδίως μείωση του παραγωγικού δυναμικού σε περίπτωση διαρθρωτικού πλεονάσματος και, ενδεχομένως, την περιορισμένη παρέκκλιση που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 103, καθώς και βάσει της αρχής της άπαξ χορηγούμενης ενίσχυσης.
In their letter of 9 August 2004, the Greek authorities failed to provide any information which might enable the Commission to establish that the aid scheme had been adapted in order to comply with these provisions and that the aid granted during the period in question was therefore granted in accordance with the relevant conditions laid down in the 1999 Guidelines, in other words following the submission of a restructuring plan entailing closure of capacity in the case of structural excess capacity, applying the limited exemption referred to in recital 103 where necessary, and based on the ‘one time, last time’ principle.
Το ζήτημα των εγγυήσεων
Guarantees
Ένα άλλο θέμα για το οποίο η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης είναι το ζήτημα του συμβιβάσιμου των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν υπό τη μορφή εγγυήσεων.
Another factor in the Commission’s decision to initiate the procedure laid down in Article 108(2) of the Treaty is the issue of the compatibility of any aid granted in the form of guarantees.
Οι ελληνικές αρχές διατύπωσαν σχετικά ορισμένες παρατηρήσεις στην επιστολή τους της 9ης Αυγούστου 2004 [βλέπε αιτιολογική σκέψη 57 στοιχεία γ) και ζ)]. Η Επιτροπή εκτιμά ωστόσο ότι οι παρατηρήσεις αυτές χρήζουν των παρακάτω σχολίων:
The Greek authorities made a number of observations in their letter of 9 August 2004 (see recital 57(c) and (g)).
όσον αφορά το στοιχείο γ), το γεγονός ότι η παροχή εγγύησης συνοδεύεται από επαχθείς όρους δεν συνεπάγεται, αφεαυτού, την απουσία κρατικής ενίσχυσης:
However, the Commission finds it necessary to comment on these observations as follows:
αντιθέτως, οι κανόνες που εφαρμόζονταν στη διάρκεια ισχύος του εν λόγω καθεστώτος, οι οποίοι διατυπώθηκαν στις επιστολές προς τα κράτη μέλη SG(89) D/4328 της 5ης Απριλίου 1989 και SG(89) D/12772 της 12ης Οκτωβρίου 1989, καθώς και στην ενότητα 38 της ανακοίνωσης της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της Συνθήκης ΕΟΚ και του άρθρου 5 της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ της Επιτροπής επί των δημοσίων επιχειρήσεων στον κλάδο της μεταποίησης [39], αναφέρουν σαφώς ότι «[…] όλες οι εγγυήσεις που χορηγούνται από το κράτος, είτε απευθείας είτε μέσω πιστωτικών ιδρυμάτων εντεταλμένων από το κράτος υπάγονται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ», και επιβάλλουν την εφαρμογή όρων που φθάνουν μέχρι και τη θέση της επιχείρησης υπό εκκαθάριση.
with regard to point (c), the fact that the granting of guarantees is subject to strict conditions does not in itself exclude the existence of State aid — on the contrary, the rules which applied during the life-span of the scheme in question, as set out in the letters to the Member States ref. SG(89) D/4328 of 5 April 1989 and SG(89) D/12772 of 12 October 1989 and in point 38 of the Commission communication to the Member States on the application of Articles 92 and 93 of the EEC Treaty and of Article 5 of Commission Directive 80/723/EEC to public undertakings in the manufacturing sector [39], clearly state that ‘… all guarantees given by the State directly or by way of delegation through financial institutions [fall] within the scope of Article 92(1) of the EEC Treaty,’ and impose the application of conditions which may include the firm being declared bankrupt.
Βεβαίως, οι προαναφερόμενες επιστολές αντικαταστάθηκαν το 2000 από την ανακοίνωση για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις με τη μορφή εγγυήσεων η οποία προέβλεπε μια σειρά προϋποθέσεων η πλήρωση των οποίων διασφαλίζει την απουσία κρατικής ενίσχυσης, αλλά οι ελληνικές αρχές δεν υπέβαλαν, με την επιστολή τους της 9ης Αυγούστου 2004, κανένα στοιχείο από το οποίο να προκύπτει ότι οι χορηγηθείσες εγγυήσεις αποτελούσαν μέρος ενός τέτοιου σεναρίου·
Whilst it is true that the abovementioned letters were replaced in 2000 by the Commission Notice on the application of Articles 87 and 88 of the EC Treaty to State aid in the form of guarantees, which laid down conditions enabling the existence of State aid to be excluded, none of the information provided in the letter from the Greek authorities of 9 August 2004 demonstrates that the guarantees granted met any of these conditions;
ακόμη και αν οι ελληνικές αρχές είχαν υποβάλει στοιχεία από τα οποία να μπορεί να καταδειχθεί ότι οι χορηγηθείσες ενισχύσεις εντάσσονταν στην υποθετική περίπτωση απουσίας ενίσχυσης, η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να το επικυρώσει, επειδή, για να αναφέρουμε ένα και μόνο παράδειγμα, το σενάριο αυτό εφαρμόζεται μόνον αν οι δικαιούχοι επιχειρήσεις δεν βρίσκονται σε κατάσταση χρηματοοικονομικής δυσχέρειας·
even if the Greek authorities had supplied information intended to demonstrate that the guarantees granted fulfilled the conditions for excluding State aid, the Commission would not have been able to accept the justification as, to cite but one example, the exemption only applies if the beneficiary firms are not in financial difficulty;
όσον αφορά το στοιχείο ζ), το γεγονός ότι η εγγύηση δεν καλύπτει ορισμένα έξοδα δεν συνιστά κατά κανένα τρόπο απόδειξη της τήρησης του συνόλου των προϋποθέσεων που επιτρέπουν να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η σύμφυτη με τη χορήγηση της εγγύησης ενίσχυση είναι συμβατή με την εσωτερική αγορά· επιπλέον, είμαστε υποχρεωμένοι να διαπιστώσουμε ότι καμία από τις πληροφορίες που υπέβαλαν οι ελληνικές αρχές με την επιστολή τους της 9ης Αυγούστου 2004 δεν πιστοποιεί την τήρηση των προϋποθέσεων αυτών.
as regards point (g), the fact that the guarantee does not cover certain charges in no way demonstrates that all the conditions under which the aid inherent in the granting of a guarantee can be considered compatible with the internal market have been fulfilled; moreover, it must be acknowledged that none of the other information provided by the Greek authorities in their letter of 9 August 2004 demonstrates that the conditions have been met.
Δεδομένων των διευκρινίσεων αυτών, η Επιτροπή θεωρεί μάλλον ότι οι εγγυήσεις αποτελούσαν, στη διάρκεια ισχύος του εν λόγω καθεστώτος ενισχύσεων, ένα από τα στοιχεία ενός συνόλου μέτρων χορήγησης ενισχύσεων σε προβληματικές επιχειρήσεις και ότι, συνεπώς, το συμβιβάσιμό τους συνδέεται με το συμβιβάσιμο ολόκληρης της διαδικασίας αναδιάρθρωσης, για την οποία, όπως καταδεικνύεται επαρκώς στην ανάλυση που διατυπώνεται στις αιτιολογικές σκέψεις 94 έως 104, οι ελληνικές αρχές δεν υπέβαλαν πληροφορίες που να επιτρέπουν στην Επιτροπή να άρει τις αμφιβολίες τις οποίες είχε διατυπώσει όταν προέβη στην κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης (η εν λόγω ανάλυση για τις εγγυήσεις ισχύει και για τις τρεις διαδικασίες που αναφέρονται στην παρούσα απόφαση και για όλους τους εξεταζόμενους τομείς, εκτός από την περίπτωση των εγγυήσεων οι οποίες προβλέπονται από την υπουργική απόφαση 2/82257/0025/18.12.2000, οι οποίες, λαμβανομένου υπόψη του χρησιμοποιούμενου κριτηρίου βιωσιμότητας –βιωσιμότητα πριν από τη ρύθμιση των οφειλών– θα αποτελέσουν το αντικείμενο χωριστής εξέτασης).
That being clear, the Commission therefore considers that the guarantees constituted, during the life-span of the scheme in question, part of a package of instruments for granting aid to firms in difficulty and that as a result their compatibility is linked to the restructuring process as a whole, for which, as sufficiently indicated in the analysis in recitals 94 to 104, the Greek authorities have not provided sufficient information to remove the doubts expressed by the Commission when it initiated the procedure provided for under Article 108(2) of the Treaty (these findings in respect of guarantees apply equally to the three procedures referred to in this Decision and to all the sectors mentioned, with the exception of the guarantees provided for in Ministerial Decision No 2/82257/0025 of 18 December 2000, which, in view of the viability criterion used — viability prior to debt restructuring — will be examined separately).
Τα άλλα επιχειρήματα που ανέπτυξαν οι ελληνικές αρχές στην επιστολή τους της 9ης Αυγούστου 2004 (εφαρμοζόμενο επιτόκιο, θέμα υπάρξεως ή μη πρόσθετου κόστους ως αποτέλεσμα υπουργικών αποφάσεων οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της νομικής βάσης του καθεστώτος, περιοδικότητα του υπολογισμού των τόκων) δεν προσθέτουν κανένα στοιχείο ικανό να τροποποιήσει τη θέση της Επιτροπής όπως αναπτύχθηκε πιο πάνω.
None of the other arguments put forward by the Greek authorities in their letter of 9 August 2004 (the rate of interest applied, the issue of the existence or otherwise of additional expenditure arising from Ministerial Decisions which formed an integral part of the legal basis of the scheme, frequency with which interest is calculated) contain any substance which alters the Commission’s position as outlined above.
Δεδομένου ότι οι πληροφορίες τις οποίες υπέβαλαν οι ελληνικές αρχές δεν επιτρέπουν την άρση των αμφιβολιών που διατυπώθηκαν με την κίνηση της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης, η Επιτροπή οφείλει να συμπεράνει ότι το επίμαχο καθεστώς είναι ασυμβίβαστο με την κοινή αγορά.
Since the information provided by the Greek authorities does not remove the doubts expressed by the Commission when it initiated the procedure laid down in Article 108(2) of the Treaty, the Commission can only conclude that the scheme in question is incompatible with the common market.
Τομείς εκτός του γεωργικού
Non-agricultural sector
Η Επιτροπή οφείλει, όπως έκανε και με τον γεωργικό τομέα, να αναλύσει τις επίμαχες ενισχύσεις υπό το πρίσμα των εφαρμοστέων κανόνων στις ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων.
As in the case of the agricultural sector, the Commission must examine the aid in question in the light of the rules applicable to aid for rescuing and restructuring firms in difficulty.
Τη στιγμή έναρξης ισχύος της υπουργικής απόφασης αριθ. 69836/B1461, δηλαδή την 1η Οκτωβρίου 1993, οι εν λόγω κανόνες περιλαμβάνονταν στην όγδοη έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, και ειδικότερα στα σημεία 177, 227 και 228 της έκθεσης αυτής.
At the time of entry into force of Ministerial Decree No 69836/B1461, i.e. 1 October 1993, the rules in question were set out in the Eighth Report on Competition Policy, and in particular under points 177, 227 and 228 of the latter.
Το σημείο 177 της έκθεσης αναφέρει ότι, ακόμη και αν ορισμένα μέτρα διάσωσης μπορούν να αποδειχθούν αναγκαία ώστε να δοθεί περιθώριο χρόνου εντός του οποίου να τεθούν σε εφαρμογή οι μακροπρόθεσμες λύσεις των προβλημάτων μιας επιχείρησης, τα μέτρα αυτά δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν προς παρεμπόδιση των απαραίτητων μειώσεων παραγωγικού δυναμικού και, κατά συνέπεια, να μη χρησιμοποιηθούν, παρά μόνο στις περιπτώσεις που τα μέτρα αυτά είναι επιβεβλημένα για την επίλυση οξέων κοινωνικών προβλημάτων.
Point 177 of the Report states that while rescue measures may be needed in order to provide a breathing space during which longer-term solutions to a company’s difficulties can be worked out, they should not frustrate any necessary reductions in capacity and should therefore be limited to cases where they are required to cope with acute social problems.
Το σημείο 227 της έκθεσης διευκρινίζει ότι οι ενισχύσεις για τη διάσωση μπορούν να δικαιολογούνται σε σχέση με τη Συνθήκη όταν συνδέονται με αναδιάρθρωση η οποία αποσκοπεί στη διαρκή εξυγίανση της κατάστασης των προβληματικών επιχειρήσεων και/ή των σχετικών περιφερειών και εφόσον τα εν λόγω μέτρα έχουν επαρκή περιφερειακό ή τομεακό χαρακτήρα ο οποίος να επιτρέπει την εκτίμηση των αποτελεσμάτων τους.
Point 227 of the Report states that rescue aid can be warranted pursuant to the Treaty when linked to restructuring aimed to restore the firm and/or regions concerned to long-term viability and when applied specifically enough to a given region or industry to allow its effects to be assessed.
Το σημείο 228 της έκθεσης διευκρινίζει περαιτέρω τη θέση της Επιτροπής σχετικά με τις ενισχύσεις για τη διάσωση και προσδιορίζει το περιεχόμενο των «συνοδευτικών ενισχύσεων».
Point 228 of the Report further clarifies the Commission’s position in respect of rescue aid and defines restructuring aid.
Οι ενισχύσεις για τη διάσωση πρέπει:
Rescue aid must:
να αποτελούν βοήθεια ρευστότητας υπό τη μορφή εγγυήσεων δανείων ή να συνίστανται σε δάνεια επιστρεπτέα με επιτόκιο ισοδύναμο προς αυτό της αγοράς·
consist of liquidity in the form of loan guarantees or loans bearing the normal commercial interest rates;