natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην περίπτωση που κρατική ενίσχυση, η οποία έχει χορηγηθεί παρανόμως, θεωρηθεί ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά, το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια την ανάκτηση της ενίσχυσης αυτής από τους δικαιούχους, σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου του 1999, ο οποίος καθορίζει τις διατάξεις περί εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ [135].
Where unlawfully granted State aid is found to be incompatible with the internal market, the consequence of such a finding is that the aid should be recovered from the recipients pursuant to Article 14 of Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty [135].
Μέσω της ανάκτησης της ενίσχυσης, επανέρχεται, στον βαθμό που είναι δυνατόν, η κατάσταση ανταγωνισμού που προϋπήρχε της χορήγησης της ενίσχυσης.
Through recovery of the aid, the competitive position that existed before it was granted is restored as far as possible.
Ούτε οι ισπανικές αρχές ούτε τα 30 ενδιαφερόμενα μέρη προέβαλαν επιχειρήματα τα οποία δικαιολογούν τη μη εφαρμογή της βασικής αυτής αρχής.
No arguments raised by the Spanish authorities or by the 30 interested parties justify a general departure from this basic principle.
Ωστόσο, το άρθρο 14 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 προβλέπει ότι «η Επιτροπή δεν απαιτεί ανάκτηση της ενίσχυσης εάν αυτό αντίκειται σε κάποια γενική αρχή του κοινοτικού δικαίου».
Nevertheless, Article 14(1) of Regulation (EC) No 659/1999 provides that ‘the Commission shall not require recovery of the aid if this would be contrary to a general principle of Community law’.
Η νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η πρακτική που εφαρμόζει η Επιτροπή έχουν καθιερώσει, μεταξύ άλλων, ότι η εντολή ανάκτησης ενίσχυσης παραβιάζει μία γενική αρχή του δικαίου της ΕΕ όταν, ως συνέπεια της δράσης της Επιτροπής, ο δικαιούχος κάποιου μέτρου ενδέχεται να έχει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στο ότι η ενίσχυση έχει χορηγηθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία της ΕΕ [136].
The case law of the Court of Justice and Commission practice have established, among other things, that an order to recover aid infringes a general principle of EU law where, as a result of the Commission’s actions, the beneficiary of a measure has legitimate expectations that the aid has been granted in accordance with EU law [136].
Στην απόφασή του στην υπόθεση Forum 187 [137], το Δικαστήριο απεφάνθη ότι «το δικαίωμα επίκλησης της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης παρέχεται σε κάθε πρόσωπο στο οποίο ένα κοινοτικό όργανο δημιούργησε βάσιμες προσδοκίες.
In its judgment in the Forum 187 case [137], the Court of Justice held that ‘the right to rely on the principle of the protection of legitimate expectations extends to any person in a situation where a Community authority has caused him to entertain expectations which are justified.
Ωστόσο, ένα πρόσωπο δεν μπορεί να επικαλεστεί την παραβίαση αυτής της αρχής εκτός εάν του έχουν δοθεί συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις από τη διοίκηση.
However, a person may not plead infringement of the principle unless he has been given precise assurances by the administration.
Κατά όμοιο τρόπο, όταν ένας συνετός και προνοητικός επιχειρηματίας είναι σε θέση να προβλέψει τη θέσπιση κοινοτικού μέτρου ικανού να επηρεάσει τα συμφέροντά του, δεν μπορεί να επικαλείται δικαιολογημένη εμπιστοσύνη σε περίπτωση θέσπισης του μέτρου αυτού.».
Similarly, if a prudent and alert economic operator could have foreseen the adoption of a Community measure likely to affect his interests, he cannot plead that principle if the measure is adopted…’.
Οι ισπανικές αρχές και τα 30 ενδιαφερόμενα μέρη επικαλέστηκαν κυρίως την ύπαρξη δικαιολογημένης εμπιστοσύνης βασιζόμενοι, πρώτον, σε ορισμένες απαντήσεις της Επιτροπής σε γραπτές κοινοβουλευτικές ερωτήσεις και, δεύτερον, στην υποτιθέμενη ομοιότητα του καθεστώτος ενισχύσεων με προηγούμενα μέτρα τα οποία η Επιτροπή έκρινε συμβατά.
The Spanish authorities and the 30 interested parties have essentially invoked the existence of legitimate expectations based, firstly, on certain Commission replies to written parliamentary questions and, secondly, on the alleged similarity of the aid scheme with earlier measures which have been declared compatible by the Commission.
Τρίτον, οι ισπανικές αρχές και τα 30 ενδιαφερόμενα μέρη θεωρούν ότι η αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης συνεπάγεται ότι η Επιτροπή δεν δύναται να ζητήσει την ανάκτηση των φορολογικών απαλλαγών που έχουν ήδη παραχωρηθεί ούτε και όλων των απαλλαγών που εκκρεμούν για περίοδο έως και 20 ετών όπως ορίζει ο TRLIS.
Thirdly, the Spanish authorities and the 30 interested parties consider that the principle of legitimate expectations implies that the Commission can ask for recovery neither of the deductions already realised nor of all outstanding deductions, up to the 20-year period established by the TRLIS.
Σε ό,τι αφορά την υποτιθέμενη ομοιότητα του καθεστώτος ενισχύσεων με άλλα μέτρα που δεν κρίθηκαν κρατική ενίσχυση, κατά την άποψη της Επιτροπής το καθεστώς ενισχύσεων είναι ουσιαστικά διαφορετικό από τα μέτρα που αξιολογήθηκαν από την Επιτροπή στην απόφασή της του 1984 σχετικά με τα «βελγικά κέντρα συντονισμού» [138].
As regards the alleged similarity of the aid scheme to other measures, which have been considered not to constitute State aid, the Commission takes the view that the aid scheme is substantially different from the measures assessed by the Commission in its Decision of 1984 concerning Belgian coordination centres [138].
Το επίμαχο μέτρο αφορά σε διαφορετικό τομέα εφαρμογής καθώς δεν αναφέρεται σε δραστηριότητες στο εσωτερικό ενός ομίλου εταιρειών, όπως στην υπόθεση των «βελγικών κέντρων συντονισμού».
The contested measure has a different scope since it does not concern intra-group activities, as in the case of the Belgian coordination centres.
Επιπλέον, το επίμαχο μέτρο έχει διαφορετική δομή, η οποία το καθιστά επιλεκτικό, πρωτίστως επειδή εφαρμόζεται αποκλειστικά σε επιχειρηματικές δραστηριότητες του εξωτερικού.
Moreover, the contested measure has a different structure, which renders it selective, most notably because it applies only to transactions linked to foreign countries.
Σε ό,τι αφορά τις συνέπειες των δηλώσεων της Επιτροπής σχετικά με τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των δικαιούχων, η Επιτροπή φρονεί ότι πρέπει να διακριθούν δύο περίοδοι: α) η περίοδος από τη θέση σε του μέτρου ισχύ την 1.1.2002 μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης κινήσεως της διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 21η Δεκεμβρίου 2007 και β) η περίοδος μετά τη δημοσίευση της απόφασης κινήσεως της διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
As regards the impact of the Commission’s statements on the beneficiaries’ legitimate expectations, the Commission takes the view that a distinction should be drawn between two periods: (a) the period starting from the entry into force of the measure on 1 January 2002 until the date of publication of the opening Decision in the Official Journal of the European Union on 21 December 2007; and (b) the period following the publication of the opening Decision in the Official Journal of the European Union.
Σε ό,τι αφορά την πρώτη περίοδο, η Επιτροπή αναγνωρίζει τις απαντήσεις της στις ερωτήσεις του Erik Mejier και της Sharon Bowles σχετικά με το ενδεχόμενο το επίμαχο μέτρο να συνιστούσε κρατική ενίσχυση.
With reference to the first period, the Commission acknowledges its answers to the parliamentary questions by Mr Erik Mejier and Ms Sharon Bowles regarding the possibility that the contested measure constituted State aid.
Πιο συγκεκριμένα, απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Erik Meijer, την 19η Ιανουαρίου του 2006, ένας Επίτροπος δήλωσε εκ μέρους της Επιτροπής τα ακόλουθα: «Η Επιτροπή δεν δύναται να επιβεβαιώσει εάν οι αυξημένες προσφορές των ισπανικών εταιρειών οφείλονται στην ισπανική φορολογική νομοθεσία, η οποία επιτρέπει στις εταιρείες να προβούν σε απόσβεση του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου πιο γρήγορα από τις αντίστοιχες γαλλικές ή ιταλικές.
More precisely, in reply to the parliamentary question by Mr Erik Meijer MEP, on 19 January 2006 a Commissioner answered on behalf of the Commission as follows: ‘The Commission cannot confirm whether the high bids by Spanish companies are due to Spain’s tax legislation enabling undertakings to write off goodwill more quickly than their French or Italian counterparts.
Η Επιτροπή δύναται, ωστόσο, να επιβεβαιώσει ότι τέτοιου είδους εθνικές νομοθεσίες δεν εμπίπτουν στον τομέα εφαρμογής των κρατικών ενισχύσεων, αλλά συνιστούν γενικούς κανόνες, εφαρμόσιμους σε όλες τις εταιρείες στην Ισπανία» [139].
The Commission can confirm, however, that such national legislations do not fall within the scope of application of state aid rules, because they rather constitute general depreciation rules applicable to all undertakings in Spain’ [139].
Την 17η Φεβρουαρίου του 2006, απαντώντας σε ερώτηση του μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κυρίας Sharon Bowles, ένας Επίτροπος αποκρίθηκε εκ μέρους της Επιτροπής τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή, οι ισπανικοί φορολογικοί κανόνες σχετικά με την απόσβεση της υπεραξίας εφαρμόζονται σε όλες τις εταιρείες στην Ισπανία, ανεξαρτήτως του μεγέθους τους, του τομέα και της νομικής τους μορφής ή του εάν είναι δημόσιες ή ιδιωτικές, καθώς συνιστούν κανόνες γενικής απόσβεσης. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι εν λόγω κανόνες εμπίπτουν στον τομέα εφαρμογής των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων».
On 17 February 2006, in reply to the parliamentary question by Ms Sharon Bowles MEP, a Commissioner answered on behalf of the Commission as follows: ‘According to the information currently in its possession, it would however appear to the Commission that the Spanish (tax) rules related to the write off of “goodwill” are applicable to all undertakings in Spain independently from their sizes, sectors, legal forms or if they are privately or publicly owned because they constitute general depreciation rules.
Μέσω αυτών των δηλώσεων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Επιτροπή προσέφερε ειδικές, άνευ όρων και εναρμονισμένες εγγυήσεις, ο χαρακτήρας των οποίων είχε ως αποτέλεσμα οι δικαιούχοι του επίμαχου μέτρου να αναπτύξουν δικαιολογημένες προσδοκίες ότι το καθεστώς απόσβεσης του εμπορικού κεφαλαίου ήταν νόμιμο, με την έννοια του ότι δεν περιλαμβανόταν στον τομέα εφαρμογής των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων [141], και ότι, ως εκ τούτου, κανένα από τα οφέλη του εν λόγω καθεστώτος δεν θα μπορούσε να είναι αντικείμενο της επακόλουθης ανάκτησης.
By these statements to the European Parliament, the Commission provided specific, unconditional and consistent assurances of a nature such that the beneficiaries of the contested measure entertained justified hopes that the goodwill amortisation scheme was lawful, in the sense that it did not fall within the scope of the State aid rules, [141] and that any advantages derived from it could not, therefore, be subject to subsequent recovery proceedings.
Παρόλο που αυτές οι δηλώσεις δεν ισοδυναμούν με επίσημη απόφαση της Επιτροπής που ορίζει ότι το καθεστώς της απόσβεσης δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση, οι επιπτώσεις τους ισοδυναμούν με δημιουργία δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, έχοντας υπόψη ειδικά ότι στην παρούσα υπόθεση είχαν ακολουθηθεί οι διαδικασίες που εγγυώνται την εφαρμογή της αρχής της συλλογικότητας.
Although these statements did not amount to a formal Commission decision establishing that the amortisation scheme did not constitute State aid, their effect was equivalent from the point of view of the creation of a legitimate expectation, especially in view of the fact that the applicable procedures ensuring the respect of the collegiality principle had been respected in this case.
Δεδομένου του ότι η έννοια της κρατικής ενίσχυσης είναι αντικειμενική [142] και του ότι η Επιτροπή δεν έχει εξουσία για να αξιολογήσει την ερμηνεία της, παρά μόνο τη συμβατότητά της, οποιαδήποτε ακριβής και άνευ όρων δήλωση εκ μέρους της Επιτροπής, η οποία ορίζει ότι ένα εθνικό μέτρο δεν πρέπει να θεωρείται κρατική ενίσχυση, ερμηνεύεται, όπως είναι φυσικό, ως δήλωση ότι το μέτρο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση εξαρχής (δηλαδή, ακόμη και πριν από την εν λόγω δήλωση).
As the notion of State aid is objective [142] and the Commission does not have any discretionary power as regards its interpretation – unlike what happens when assessing compatibility — any precise and unconditional statement on behalf of the Commission to the effect that a national measure is not to be regarded as State aid will naturally be understood as meaning that the measure was ‘non-aid’ from the outset (i.e. also before the statement in question).
Οποιαδήποτε εταιρεία βρισκόταν προγενέστερα σε αβεβαιότητα σχετικά με το εάν στο μέλλον θα γινόταν αντικείμενο —στο πλαίσιο των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων— μιας εντολής ανάκτησης των οφελών που είχε αποκτήσει βάσει του καθεστώτος απόσβεσης της υπεραξίας που είχε προκύψει από συναλλαγές οι οποίες έλαβαν χώρα πριν από τις δηλώσεις της Επιτροπής, θα μπορούσε, κατόπιν αυτών των δηλώσεων, να εξάγει το συμπέρασμα ότι η εν λόγω αβεβαιότητα ήταν αβάσιμη. Ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να επιδείξει μεγαλύτερη επιμέλεια ακόμη και από την Επιτροπή από αυτήν την άποψη.
Any undertaking which had previously been uncertain as to whether or not it would in future be liable, under the State aid rules, to recovery of advantages it had obtained under the goodwill amortisation scheme arising from transactions entered into before the Commission statements could have concluded thereafter that such uncertainty was unfounded, as it could not be expected to demonstrate greater diligence than the Commission in this respect.
Υπό αυτές τις ειδικές συνθήκες, κι έχοντας υπόψη ότι το δίκαιο της ΕΕ δεν απαιτεί αποδείξεις ότι υπάρχει σύνδεσμος ανάμεσα στις εγγυήσεις ενός κοινοτικού θεσμικού οργάνου και τη συμπεριφορά των πολιτών ή των επιχειρήσεων στους οποίους αναφέρονται οι εν λόγω εγγυήσεις, [143] κάθε προνοητικός επιχειρηματίας θα προσδοκούσε ευλόγως ότι η Επιτροπή δεν θα επέβαλε μεταγενέστερα καμία ανάκτηση [144] σε σχέση με τα μέτρα που η ίδια, σε προγενέστερη δήλωσή της σε άλλο κοινοτικό θεσμικό όργανο, είχε αξιολογήσει ότι δεν συνιστούν ενίσχυση, ανεξαρτήτως του πότε ολοκληρώθηκε η συναλλαγή που ευνοούταν από το μέτρο ενίσχυσης.
In these specific circumstances, and bearing in mind that EU law does not require the demonstration of a causal link between the assurances given by a Community institution and the behaviour by citizens or undertakings to which such assurances relate, [143] any diligent entrepreneur could reasonably expect the Commission subsequently not to impose any recovery [144] as regards measures which it had itself previously classified, in a statement to another Community institution, as not constituting aid, irrespective of when the transaction benefiting from the aid measure was concluded.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ορισμένοι δικαιούχοι του επίμαχου μέτρου μπορούσαν να έχουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη για το ότι η ενίσχυση δεν θα ανακτάτο και, για το λόγο αυτό, δεν προβαίνει σε ανάκτηση των φορολογικών ενισχύσεων που παραχωρήθηκαν στους εν λόγω δικαιούχους, στο πλαίσιο συμμετοχής, άμεσης ή έμμεσης, εκ μέρους ισπανικής εταιρείας, σε αλλοδαπή εταιρεία πριν από την ημερομηνία δημοσίευσης [145] στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της απόφασης της Επιτροπής να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, οι οποίοι θα μπορούσαν να έχουν επωφεληθεί από το επίμαχο μέτρο.
Accordingly, the Commission concludes that some beneficiaries of the contested measure could have the legitimate expectation that the aid would not be recovered and hence is not requiring recovery of the tax aid granted to those beneficiaries in the context of any shareholdings held by a Spanish acquiring company, directly or indirectly in a foreign company, before the date of publication [145] in the Official Journal of the European Union of the Commission Decision to initiate the formal investigation procedure under Article 108(2) TFEU, which could have then benefited from the contested measure.
Εκτός αυτών των αιτιολογικών σκέψεων, οι οποίες ταυτίζονται με τις διατυπωθείσες στην προηγούμενη απόφαση, η Επιτροπή εκτιμά ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη ορισμένοι πρόσθετοι παράγοντες.
Beyond these considerations, which are identical to those expressed in the previous Decision, the Commission takes the view that a series of additional factors should be taken into account.
Σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 117 της προηγούμενης απόφασης, παρόλο που η Επιτροπή έκρινε ότι οι ισπανικές αρχές και τα τριάντα ενδιαφερόμενα μέρη δεν προσκόμισαν επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν διαφορετική φορολογική μεταχείριση μεταξύ συναλλαγών ισπανικών μετοχικών κεφαλαίων και συναλλαγών μεταξύ εταιρειών που είναι εγκατεστημένες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Επιτροπή δήλωσε ότι δεν μπορούσε εκ των προτέρων να απορρίψει ολοκληρωτικά μια τέτοια διαφοροποίηση σε ό,τι αφορά τις συναλλαγές που σχετίζονται με τρίτες χώρες.
In accordance with paragraph 117 of the previous Decision, although the Commission considered that the Spanish authorities and the 30 interested parties had provided insufficient evidence to justify different tax treatment of Spanish shareholding transactions and transactions between companies established within the European Union, the Commission stated that it could not ‘a priori completely exclude this differentiation as regards transactions concerning third countries.
Πράγματι, εκτός Κοινότητας, ενδέχεται να εξακολουθούν να υφίστανται νομικοί φραγμοί στις διασυνοριακές συνενώσεις εταιρειών, οι οποίοι θα έφερναν τις διασυνοριακές δραστηριότητες σε κατάσταση de facto και de jure διαφορετική από αυτήν που αντιμετωπίζουν οι ενδοκοινοτικές επιχειρηματικές συναλλαγές.
Indeed, outside the Community, legal barriers to cross-border business combinations may persist, which would place cross-border transactions in a different legal and factual situation from intra-Community transactions.
Η Επιτροπή ολοκληρώνοντας την ανάλυσή της δήλωσε στην αιτιολογική σκέψη 119 της προηγούμενης απόφασης, η οποία διατίθεται στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής από τις αρχές Ιανουαρίου 2010, ότι «σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή διατηρεί ανοικτή τη διαδικασία βάσει της απόφασης κινήσεως της διαδικασίας της 10ης Οκτωβρίου 2007, σε ό,τι αφορά τα εξωκοινοτικά κοινοτικά κεφάλαια έχοντας υπόψη ότι οι ισπανικές αρχές έχουν δεσμευθεί να προσκομίσουν νέα στοιχεία σχετικά με τα εμπόδια στις εξωκοινοτικές διασυνοριακές συγχωνεύσεις.
The Commission concluded its analysis by stating in paragraph 119 of the previous Decision, which has been available on the Commission’s website since the beginning of January 2010, that ‘In this context, the Commission maintains the procedure, as initiated by the initiating Decision of 10 October 2007, open for extra-Community acquisitions in the light of new elements which the Spanish authorities have undertaken to provide as regards the obstacles to extra-Community cross-border mergers.
Κατά συνέπεια, η διαδικασία που ξεκίνησε την 10η Οκτωβρίου του 2007 συνεχίζει να εκκρεμεί ως προς τις εξωκοινοτικές εξαγορές».
The procedure as opened on 10 October 2007 is therefore still ongoing for extra-Community acquisitions’.
Στις αιτιολογικές σκέψεις 115 έως 119 της προηγούμενης απόφασης, η Επιτροπή επεσήμανε ότι ενδέχεται να υπάρχει διαφοροποίηση μεταξύ των συναλλαγών εξαγοράς που πραγματοποιούνται εντός της ΕΕ και των αντίστοιχων συναλλαγών εκτός της ΕΕ.
In paragraphs 115 to 119 of the previous Decision, the Commission indicated that there could be a differentiation between acquisition transactions which took place within the EU and those taking place outside the EU.
Ειδικότερα, η Επιτροπή παρατήρησε ότι «Ενδέχεται να υφίστανται νομικοί φραγμοί επί των διασυνοριακών συνενώσεων εταιρειών, οι οποίοι θα έφερναν τις διασυνοριακές δραστηριότητες σε κατάσταση de facto και de jure διαφορετική από αυτήν που αντιμετωπίζουν οι ενδοκοινοτικές επιχειρηματικές δραστηριότητες».
In particular, the Commission observed that ‘legal barriers to cross-border business combinations may persist, which would place cross-border transactions in a different legal and factual situation from intra-Community transactions’.
Οι αναφορές στα κριτήρια των «νομικών φραγμών» και στον «έλεγχο της πλειοψηφίας των μετοχών» έχουν ιδιαίτερη σημασία στις ειδικές αυτές περιστάσεις.
The references to the criteria of ‘legal barriers’ and ‘majority shareholding’ are particularly relevant in those specific circumstances.
Λαμβάνοντας υπόψη τα εν λόγω ειδικά και χαρακτηριστικά στοιχεία της παρούσας υπόθεσης, η Επιτροπή εκτιμά ότι η δήλωση που περιέχεται στην αιτιολογική σκέψη 117 της προηγούμενης απόφασης θα μπορούσε να δημιουργήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς την εφαρμογή του επίμαχου μέτρου ενίσχυσης σε συναλλαγές που πραγματοποιούνται από ισπανικές εταιρείες στις χώρες εκτός ΕΕ όπου υπάρχουν σαφείς «νομικοί φραγμοί» για διασυνοριακές συνενώσεις επιχειρήσεων και όπου η ενδιαφερόμενη ισπανική εταιρεία έχει αποκτήσει «έλεγχο της πλειοψηφίας των μετοχών», ανεξαρτήτως της ημερομηνίας κατά την οποία έλαβε χώρα η συναλλαγή πριν της έκδοση της παρούσας απόφασης.
In the light of these specific and characteristic features of the present case, the Commission takes the view that the statement in paragraph 117 of the previous Decision could have given rise to legitimate expectations as regards the application of the contested aid scheme to transactions by Spanish companies in those third countries where there are explicit ‘legal barriers’ to cross-border business combinations and where a ‘majority shareholding’ has been acquired by the Spanish company concerned, irrespective of the date on which the transaction took place before the adoption of this Decision.
Με βάση τις πληροφορίες που υπέβαλαν οι ισπανικές αρχές στις εκθέσεις και με την επιφύλαξη του χαρακτηρισμού του επίμαχου μέτρου ως κρατικής ενίσχυσης και της εφαρμογής του σε ατομικές συναλλαγές για τους λόγους που παρουσιάζονται στην αιτιολογική σκέψη 107, η Επιτροπή παρατηρεί ότι, μεταξύ των χωρών που αποτέλεσαν αντικείμενο ανάλυσης, η ισχύουσα νομοθεσία σε δύο από αυτές, δηλαδή στην Ινδία και στην Κίνα, παρουσιάζει σαφείς νομικούς φραγμούς για τις διασυνοριακές συνενώσεις επιχειρήσεων.
On the basis of the information submitted by the Spanish authorities in the reports and without prejudice to the classification of the contested scheme as State aid and its application to individual transactions for the reasons outlined in paragraph 107, the Commission notes that, among the countries analysed, the legislation in force in two of them, i.e. India and China, presents explicit legal barriers to cross-border business combinations.
Λαμβανομένων υπόψη των πορισμάτων που παρουσιάζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 119 και 120, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, σε ό,τι αφορά τις συναλλαγές με τις εν λόγω δύο χώρες, οι δικαιούχοι του επίμαχου μέτρου που είχαν αποκτήσει τον έλεγχο της πλειοψηφίας του μετοχικού κεφαλαίου, θα μπορούσαν να έχουν αιτιολογημένη εμπιστοσύνη για τη μη ανάκτηση της ενίσχυσης.
In the light of the findings presented in paragraphs 119 and 120 and, the Commission concludes that, for transactions relating to those two countries, the beneficiaries of the contested measure which had acquired a majority shareholding could have the legitimate expectation that the aid would not be recovered.
Με τον ίδιο τρόπο θα αντιμετωπιστούν οι δικαιούχοι που πραγματοποίησαν συναλλαγή σε άλλες τρίτες χώρες, οι οποίοι απέκτησαν την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου και οι οποίοι δύνανται να προσκομίσουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για να αποδείξουν την ύπαρξη σαφούς νομικού φραγμού, κατά την έννοια της παρούσας απόφασης, στη νομοθεσία της εν λόγω τρίτης χώρας.
The same treatment will apply to those beneficiaries which have carried out a transaction in other third countries, which have acquired a majority shareholding and which can provide sufficient evidence to demonstrate the existence of an explicit legal barrier, within the meaning of this Decision, in the legislation of that third country.