natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ιδίως δεν μπορεί στην προκείμενη περίπτωση να αποδειχθεί με ασφάλεια ότι κατά τον χρόνο καθορισμού των ρυθμιζόμενων τιμών σε ύψος το οποίο τελικά κάλυπτε εν τοις πράγμασι το μεταφερθέν βάρος, οι αρμόδιες αρχές εμφάνιζαν στις αποφάσεις τους ένα ορισμένο ποσοστό των ρυθμιζόμενων τιμών ως προοριζόμενο σαφώς για την κάλυψη του ποσού των επικαλούμενων βαρών από μη διατιμημένες υπηρεσίες.
In particular, it cannot be proven in this case with certainty that when the competent authorities fixed the regulated prices at such a level that ultimately covered the shifted costs de facto, they unequivocally earmarked in their decisions a share of the regulated price to precisely cover the amount of claimed burdens from the non-price regulated services.
Σε αντίθεση προς ό,τι συνέβη με τις αποφάσεις περί μεγεθών αναφοράς των ετών 2002, 2007 και 2011, στις οποίες τα αν λόγω βάρη επιβεβαιώθηκαν και εγκρίθηκαν ρητώς από την Postregulierungsbehörde, αυτή η προηγηθείσα κάλυψη εν τοις πράγμασι θα μπορούσε να είχε στηριχθεί σε συλλογισμούς των αρμόδιων για τον καθορισμό των τιμών αρχών σχετικά με την εξέλιξη άλλων στοιχείων του κόστους ή άλλων μεταβλητών στοιχείων της επιχείρησης.
Unlike the 2002, 2007 and 2011 price cap decisions where those burdens are explicitly acknowledged and approved by the Postal regulator, that earlier de facto coverage could have been due to considerations of the competent pricing authorities as regards the evolution of other cost components or the development of other business variables.
Ως εκ τούτου, αυτή η προηγούμενη κάλυψη εν τοις πράγμασι δεν αρκεί εν προκειμένω για να προσδιορισθεί με βεβαιότητα το κατά πόσο οι αρμόδιες αρχές αύξησαν τις ρυθμιζόμενες τιμές με σκοπό να ανταποκριθούν στα επικαλούμενα βάρη που αφορούν τις μη διατιμημένες υπηρεσίες.
That earlier de facto coverage is therefore in this case not sufficient to quantify exactly and with certainty to which extent the competent authorities have increased the regulated price to take account of the claimed burdens for the non-price regulated services.
Η συνεισφορά της Deutsche Post την περίοδο μετά το 2003
Deutsche Post's contribution since 2003
Σύμφωνα με τον PostG 1997, η Deutsche Post δύναται να απαιτήσει από τη ρυθμιστική αρχή να λάβει υπόψη της κατά τον καθορισμό του επιτρεπόμενου ύψους των εσόδων από την αποκλειστική άδεια και τις διατιμημένες υπηρεσίες ότι στις δαπάνες που μετακυλίονται στους χρήστες περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, και οι «μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες» καθώς και το κόστος για την αποτελεσματική παροχή της καθολικής υπηρεσίας.
The PostG 1997 allows Deutsche Post to request that, when the regulator is setting the allowed level of revenues from the exclusive right and the regulated services, the regulator includes into the costs to be recovered from consumers, inter alia, the ‘excess social burden’ as well as the costs for the efficient provision of the universal service.
Η Deutsche Post εξακολουθούσε να έχει τη δυνατότητα μετακύλισης του συνόλου της επιβάρυνσης εκμεταλλευόμενη τη δεσπόζουσα θέση της.
Deutsche Post was still authorised to recover the entire burden by making use of its dominant position.
Από την άποψη αυτή δεν έχει διαφορά αν η ρυθμιστική αρχή ασκήσει τον έλεγχό της ex ante ή ex post.
In that regard, it does not make a difference whether the regulator exercises control ex ante or ex post.
Η Postregulierungsbehörde ενέκρινε σε όλες τις περιπτώσεις το αίτημα της Deutsche Post για αναχρηματοδότηση του βάρους # 2 (πραγματοποιηθείσες κοινωνικές δαπάνες πέραν του ποσοστού εισφοράς ΛΕΕ) με έσοδα από τον τομέα των διατιμημένων υπηρεσιών.
The Postal regulator has consistently approved Deutsche Post's claim that the burden #2 on incurred social costs in excess of the regulatory contribution rate should be refinanced by the price-regulated revenues.
Έτσι, κατά τον προσδιορισμό των μη ανταγωνιστικών κοινωνικών δαπανών (βάρος # 2) του έτους 2001 οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που όφειλε να καταβάλλει η Deutsche Post για τους δημοσίους υπαλλήλους της, ύψους [40 % έως 45 %] των καταβληθέντων μισθών [88], έτυχαν σύγκρισης με βάση το κριτήριο αναφοράς ΛΕΕ.
Thus for 2001, to determine the excess social costs (burden #2), the incurred social contributions of Deutsche Post for its civil servants of [40 to 45 %] of the incurred wages [88] were compared to the regulatory benchmark.
Το εν λόγω κριτήριο αναφοράς αποτελείται από τη συμμετοχή του εργοδότη στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, ασφάλισης ατυχημάτων και πρόσθετης συνταξιοδοτικής ασφάλισης, οι οποίες ανέρχονται από κοινού σε ποσοστό [20 % έως 25 %] των καταβαλλόμενων μισθών.
That benchmark consists of the employers' share of social contribution, accident insurance and supplementary pension insurance, which together total [20 to 25 %] of the incurred wages.
Η εν λόγω διαφορά μεταξύ των δύο ποσοστών [15 % έως 20 %] του καταβαλλόμενου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων περιλήφθηκε στο βάρος # 2 και καλύφθηκε από έσοδα προερχόμενα από τον τομέα των διατιμημένων υπηρεσιών (βλέπε πίνακα 2).
That difference between the two rates of [15 to 20 %] of the incurred civil servant wage was included in burden #2 and covered by the price-regulated revenues (see Table 2).
Κατά συνέπεια, η Deutsche Post δεν επιβαρύνεται από οικονομική σκοπιά με εισφορές κοινωνικής ασφάλισης ποσοστού 33 % των καταβαλλόμενων μισθών, αλλά ποσοστού [20 % έως 25 %].
From an economic point of view, Deutsche Post therefore does not bear a rate of 33 % of the incurred wages as wage-based social security contributions, but only a rate of [20 to 25 %].
Από το 2003 και εφεξής, η υπολειπόμενη διαφορά βαρύνει τους καταναλωτές, οι οποίοι αναγκάζονται να πληρώνουν τιμές καλύπτουσες τις κοινωνικές δαπάνες της Deutsche Post για τις υπηρεσίες για τις οποίες η Deutsche Post κατείχε έως το 2007 αποκλειστική άδεια, καθώς και για τις καθολικές υπηρεσίες στις οποίες η Deutsche Post κατέχει δεσπόζουσα θέση.
Since 2003, the remainder has been borne by captive consumers, who pay tariffs calculated to cover Deutsche Post's social costs for the services for which Deutsche Post had an exclusive right until 2007, respectively for the universal services for which Deutsche Post enjoys a dominant position.
Για να συγκριθεί ο συντελεστής εισφοράς που εφαρμόζεται επί των καταβαλλόμενων μισθών με το ύψος των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που βαρύνουν κάποιον ανταγωνιστή, ο καταβαλλόμενος μισθός πρέπει να μετατραπεί σε ακαθάριστο μισθό των δημοσίων υπαλλήλων.
In order to compare the rate applied to the incurred wages to the level of social security contributions of a competitor, it is then still necessary to convert the incurred wage into the gross wage of the civil servants.
Ο καταβαλλόμενος μισθός ανέρχεται σε ποσοστό μεταξύ [85 % και 90 %] του ακαθάριστου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων [89].
The incurred wage corresponds to between [85 % and 90 %] of the civil servants' gross wage [89].
Βάσει αυτού, ένα ποσοστό [20 % έως 25 %] των καταβαλλόμενων μισθών αντιστοιχεί σε ποσοστό [17,5 % έως 22,5 %] του ακαθάριστου μισθού.
On that basis, [20 to 25 %] of incurred wages corresponds to [17,5 to 22,5 %] of the gross wage.
Συνεπεία του περιορισμού της εισφοράς της Deutsche Post στο κεφάλαιο συντάξεων σε ποσοστό 33 % και της έγκρισης του βάρους # 2 από την Postregulierungsbehörde, η Deutsche Post καταβάλλει για εισφορές κοινωνικής ασφάλισης ποσοστό [17,5 % έως 22,5 %] του ακαθάριστου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων.
As a result of the limitation of Deutsche Post's contribution to the Pension Fund at 33 % and the approval, by the Postal regulator, of burden #2, Deutsche Post thus pays a level of wage-based social security contributions of [17,5 to 22,5 %] of the gross wage of the civil servants.
Περίοδος 1995-2002
The period 1995-2002
Κατά το διάστημα 1995-2002 τα έσοδα της Deutsche Post από τα τιμολόγια που εφάρμοσε στον τομέα των αποκλειστικών υπηρεσιών προκάλεσαν σημαντική μείωση της πραγματικής οικονομικής επιβάρυνσής της που οφειλόταν στη συνεισφορά της στην κάλυψη των κοινωνικών δαπανών.
In the period 1995-2002 the revenues from the tariffs applied by Deutsche Post in the reserved sector considerably reduced the actual economic burden of the contribution made by it to cover its social costs.
Εντούτοις, λόγω της μη προσκόμισης ιδίων στοιχείων περί των εν λόγω τιμολογίων, η Επιτροπή δύναται μόνο να διαπιστώσει ότι το ποσοστό της εισφοράς της Deutsche Post ήταν χαμηλότερο από τον συντελεστή αναφοράς.
However, in the absence of an earmarked element of the tariff, the Commission can only establish that the level of Deutsche Post's contribution remained below the benchmark rate.
Η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να υπολογίσει την ακριβή διαφορά μεταξύ των δύο μεγεθών ούτε δύναται να προτείνει ορισμένη μέθοδο η οποία θα επέτρεπε στο κράτος μέλος να προβεί στον υπολογισμό αυτό.
The Commission is unable to calculate the exact difference between those two levels, nor to devise a method that would enable the Member State to do so.
Περίοδος από το 2003 και εφεξής
The period since 2003
Όσον αφορά τη σύγκριση του ποσοστού εισφοράς ΛΕΕ με τον συντελεστή αναφοράς, επισημαίνεται ότι το ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ βασίζεται στους καταβλητέους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων οι οποίοι αποτελούν υπερβολικά χαμηλή μισθολογική βάση σε σχέση με τους ακαθάριστους μισθούς των ιδιωτικών υπαλλήλων.
In order to compare the regulatory contribution rate to the benchmark rate, it must be noted that the regulatory contribution rate is based on the incurred civil servants' wages that are a too low wage base compared to the private employees' gross wage.
Κατά συνέπεια, το ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ πρέπει να υπολογισθεί εκ νέου ως ποσοστό επί των ακαθάριστων μισθών των δημοσίων υπαλλήλων.
The regulatory contribution rate needs therefore to be recalculated as a percentage of civil servants' gross wage.
Όπως προκύπτει από τη σύγκριση για το 2006, οι μη διατιμημένες υπηρεσίες επιβαρύνθηκαν πράγματι με εισφορές κοινωνικής ασφάλισης ίσες με [17,5 έως 22,5] % των ακαθάριστων μισθών των δημοσίων υπαλλήλων (ή/και [20 έως 25]% των καταβαλλόμενων μισθών των δημοσίων υπαλλήλων) — ενώ ο συντελεστής αναφοράς ήταν το 33,5 %.
Carrying out the comparison for 2006, the non-price regulated services have effectively carried social contributions of [17,5 to 22,5 %] of the civil servants' gross wage (respectively [20 to 25 %] of the incurred civil servants' wage) compared to the benchmark rate of 33,5 %.
Όσον αφορά τους συντελεστές εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, το 2006 η Deutsche Post απέκτησε εξ αυτού συγκριτικό πλεονέκτημα ύψους [10 έως 15]% των ακαθάριστων μισθών των δημοσίων υπαλλήλων.
In terms of social contribution rates, Deutsche Post has therefore benefited from a comparative advantage of [10 to 15 %] of the civil servants' gross wages in 2006.
Σύγκριση του ποσοστού εισφοράς ΛΕΕ με τον συντελεστή αναφοράς που ισχύει για τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης της Deutsche Post για το έτος 2006
Comparison of the regulatory contribution rate and the benchmark rate for DP's social contribution in 2006
Συντελεστής εισφοράς υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης
Social contribution rate
Συντελεστής αναφοράς για τις δαπάνες για εισφορές κοινωνικής ασφάλισης της Deutsche Post
Benchmark rate for DP's social contribution charge
Ως ποσοστό επί τοις εκατό
in percentage of
Ακαθάριστος μισθός ιδιωτικών υπαλλήλων
Private employee's gross wage
Ακαθάριστος μισθός δημοσίων υπαλλήλων
Civil servant's gross wage
Συμμετοχή εργοδότη
Employer's share
Ασφάλιση ασθενείας
Health insurance
Ασφάλιση περίθαλψης
Nursing insurance
Ασφάλιση ανεργίας
Unemployment insurance
Ασφάλιση συντάξεων
Pension insurance
Συμμετοχή εργαζόμενου
Employee's share
Ποσοστό εισφοράς
Contribution rate
Σύμφωνα με τον πίνακα 7, ο συντελεστής αναφοράς για την Deutsche Post ανέρχεται σε 33,5 % του ακαθάριστου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων και είναι κατά [10 έως 15] εκατοστιαίες μονάδες υψηλότερος σε σχέση με το πραγματικό ποσό που επιβαρύνθηκε η Deutsche Post.
Table 7 shows that the benchmark level for Deutsche Post amounts to 33,5 % of the civil servants' gross wage and is [10 to 15] percentage points higher than the level which Deutsche Post has de facto borne.
Η διαφορά των [10 έως 15] εκατοστιαίων μονάδων για το 2006 είναι υψηλότερη από την ανερχόμενη σε [8 έως 13]% ονομαστική διαφορά ανάμεσα στον συντελεστή αναφοράς, που ανέρχεται σε 33,5 %, και του ποσοστού εισφοράς ΛΕΕ που ανέρχεται σε [20 έως 25]%.
The difference of [10 to 15] percentage points for 2006 goes beyond the nominal difference of [8 to 13]% between the benchmark rate of 33,5 % and the regulatory contribution rate of [20 to 25]%.
Η διαφορά περιλαμβάνει μία πρόσθετη καταβολή [2 έως 3] εκατοστιαίων μονάδων, η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι το ονομαστικό ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ [20 έως 25]% βασίζεται αδικαιολόγητα στον καταβαλλόμενο μισθό των δημοσίων υπαλλήλων και όχι στον ακαθάριστο μισθό των δημοσίων υπαλλήλων ο οποίος αντιστοιχεί στον ακαθάριστο μισθό των ιδιωτικών υπαλλήλων.
The difference includes a top-up of [2 to 3] percentage points that accounts for fact that the nominal regulatory contribution rate of [20 to 25]% has been inappropriately based on the incurred civil servants' wage and not on the civil servants' gross wage that is equivalent to the private employees' gross wage.
Προσωρινό συμπέρασμα επί της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας του μέτρου
Preliminary conclusion on necessity and proportionality
Η επιδότηση συντάξεων, με την οποία καλύπτονται οι ανάγκες χρηματοδότησης του ταμείου συντάξεων κατά το μέρος που υπερβαίνουν το ποσοστό εισφοράς κοινωνικής ασφάλισης ύψους 33 % επί των καταβαλλόμενων μισθών των δημοσίων υπαλλήλων της Deutsche Post, αντίκειται στις αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας για τους ακόλουθους λόγους:
The pension subsidy, which covers the funding need of the Pension fund that goes beyond the contribution of 33 % of incurred wages of Deutsche Post's civil servants, is neither necessary nor proportionate, for the following reasons:
Μεταξύ του 1995 και του 2002 η Deutsche Post επιβαρύνθηκε με πραγματικές δαπάνες οι οποίες υπολείπονταν του κριτηρίου αναφοράς. Η ακριβής διαφορά δεν δύναται να προσδιορισθεί.
Between 1995 and 2002 Deutsche Post actually bore costs below the benchmark level, but the exact difference cannot be determined.
Από το έτος 2003 και εφεξής, η Deutsche Post επιβαρύνθηκε κατά μέσο όρο με δαπάνες περίπου [17,5 έως 22,5]% του ακαθάριστου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων της, ενώ το μέσο κριτήριο αναφοράς ανερχόταν σε ποσοστό 32 % του ακαθάριστου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων. Το υπόλοιπο κόστος το έφεραν οι χρήστες, καθόσον τα έσοδα που είχαν εγκριθεί στο πλαίσιο του συστήματος καθορισμού ανώτατων τιμών περιελάμβαναν την επιβάρυνση από μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες, οι οποίες κάλυπταν το υπολειπόμενο [10 έως 15]% του ακαθάριστου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων.
Since 2003 Deutsche Post has on average only borne costs of about [17,5 to 22,5]% of the civil servants' gross compared to the average benchmark rate of 32 % of the civil servants' gross wage; the remainder has been born by the consumer, because the revenues authorised under the price cap include the burden on excess social costs which cover the remaining [10 to 15 %] of civil servants' gross wage.
Για την ύπαρξη διαφορετικών συντελεστών από το 2003 και εφεξής προτείνονται δύο εξηγήσεις:
The difference in the rates since 2003 comes from two effects:
Οι εισφορές υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλονται από τις επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στους τομείς των επιστολικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών διανομής δεμάτων ανέρχονται σε ποσοστό 41 % επί των ακαθάριστων μισθών.
The level of wage-based social security charges which is borne by undertakings in the mail/parcel sector is 41 % of gross wages.
Για τη σύγκριση με τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλει η Deutsche Post για τους δημοσίους υπαλλήλους της απαιτείται να γίνει μία διόρθωση ώστε να ληφθεί υπόψη ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι βαρύνονται οι ίδιοι με ποσοστό 30 % έως 50 % των πραγματοποιούμενων για αυτούς δαπανών υγείας και περίθαλψης.
In order to compare it to the level that Deutsche Post pays for its civil servants, it is necessary to make a correction taking into account the fact that the civil servants bear 30 % to 50 % of their health and nursing care expenditures.
Το εν λόγω ποσοστό, το οποίο βαρύνει τους δημοσίους υπαλλήλους, πρέπει να εξισωθεί με τη συμμετοχή των εργαζόμενων στις εισφορές ασφάλισης ασθενείας και περίθαλψης, η οποία ανέρχεται σε ποσοστό 7,5 % των ακαθάριστων μισθών.
That contribution by the civil servants is equivalent to the employees' share of health and nursing care expenditures of 7,5 % of gross wages.
Η εισφορά της Deutsche Post υπολογίζεται βάσει του καταβαλλόμενου και όχι του ακαθάριστου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων.
The contribution of Deutsche Post is calculated based on the incurred wage, not on the gross wage of the civil servants.
Για τον λόγο αυτόν, το κριτήριο αναφοράς για τους υπαλλήλους της Deutsche Post είναι 33,5 % του ακαθάριστου μισθού.
The benchmark rate for Deutsche Post's civil servants is therefore 33,5 % of gross wages.
Η πέραν αυτού ελάφρυνση δεν είναι καταρχήν ούτε αναγκαία ούτε ανάλογη.
The relief that goes beyond that level is in principle neither necessary nor proportionate.
Για την περίοδο 1995-2002 δεν είναι δυνατός ο ακριβής προσδιορισμός της ελάφρυνσης πέραν του βαθμού που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαία και μη δυσανάλογη.
For the period 1995-2002 it is impossible to determine the exact part of the relief that goes beyond what can be accepted as necessary and proportionate.
Από το 2003 και εφεξής, η ελάφρυνση αυτή ανέρχεται σε ποσοστό [10 έως 15]% του ακαθάριστου μισθού.
Since 2003 that part corresponds to [10 to 15 %] of gross wages.
Οι επιπτώσεις του ειδικού ανταγωνιστικού και ρυθμιστικού περιβάλλοντος στα κριτήρια της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας
Impact of the particular competitive and regulatory environment on necessity and proportionality
Εντούτοις, κατά την εκτίμηση της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας της επιδότησης συντάξεων πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι πρόκειται για ένα ειδικό ανταγωνιστικό και ρυθμιστικό περιβάλλον.
The assessment of the necessity and the proportionality of the pension subsidy has, however, to take into consideration the particular competitive and regulatory environment.
Όπως εξηγήθηκε στο κεφάλαιο II.2.1, η Deutsche Post διέθετε έως την 31η Δεκεμβρίου 2007 αποκλειστική άδεια για τη διανομή ορισμένων αντικειμένων αλληλογραφίας.
As explained in Section II.2.1, Deutsche Post enjoyed until 31 December 2007 an exclusive right for certain letter services.
Για όσο χρόνο η Deutsche Post κατείχε αποκλειστική άδεια για την παροχή ορισμένων επιστολικών υπηρεσιών, οι ανταγωνιστές της δεν είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν τις υπηρεσίες που αυτή προσέφερε στον συγκεκριμένο τομέα της ταχυδρομικής αγοράς.
As long as and to the extent that Deutsche Post enjoyed an exclusive right for certain letter services, its competitors could not compete for that part of the postal market.
Το γεγονός ότι η Postregulierungsbehörde επέτρεψε στην Deutsche Post να αναχρηματοδοτεί, πλήρως και πέραν του ύψους των κοινωνικών δαπανών που επιβαρύνονταν οι ανταγωνιστές της, το μέρος των κοινωνικών δαπανών για τους δημόσιους υπαλλήλους της το οποίο συνδεόταν με την παροχή των αποκλειστικών υπηρεσιών, μέσω της χρέωσης υψηλότερων τιμών για διατιμημένες υπηρεσίες, προφανώς δεν αλλοίωσε τους όρους συναλλαγών σε βαθμό που να αντιστρατεύεται το κοινό συμφέρον.
Therefore, the fact that for the civil servants who were in charge of the services falling under the exclusive right the Postal regulator allowed Deutsche Post to fully refinance all incurred social costs beyond the level of wage-based social security contributions of its competitors through increased regulated prices was unlikely to affect trade to an extent contrary to the common interest.
Η υποχρέωση παροχής καθολικής υπηρεσίας στηρίζεται στην εκτίμηση ότι υπό όρους ανταγωνισμού, οι επιχειρήσεις παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών δεν προσφέρουν ορισμένες υπηρεσίες σε απομακρυσμένες ή αγροτικές περιοχές ή, αν τις προσφέρουν, το πράττουν έναντι υπερβολικά υψηλού τιμήματος.
The rationale for the universal service obligation is that in a competitive market, postal operators will not offer certain services in rural and remote areas, or only at prices that are not affordable.
Για τον λόγο αυτόν, τα κράτη μέλη οφείλουν κατά το άρθρο 4 της οδηγίας 97/67/ΕΚ να μεριμνούν ώστε οι χρήστες να απολαύουν του δικαιώματος καθολικής υπηρεσίας, που αντιστοιχεί στην προσφορά ταχυδρομικών υπηρεσιών συγκεκριμένης ποιότητας σε μόνιμη βάση και σε όλα τα σημεία της επικράτειας, σε τιμές προσιτές για όλους τους χρήστες.
Therefore, Article 4 of Directive 97/67/EC obliges Member States to ensure that users enjoy the right to a universal service involving the permanent provision of a postal service of specified quality at all points in their territory at affordable prices for all users.
Συναφώς ο γερμανός νομοθέτης επιβάλλει σε όλους τους κατέχοντες δεσπόζουσα θέση σε αγορά για την οποία υπάρχει υποχρέωση παροχής καθολικής υπηρεσίας ταχυδρομικούς φορείς εκμετάλλευσης ένα ιδιαίτερο καθήκον.
The German national legislation places in that regard a particular burden on any postal operator which enjoys a dominant position on a market which falls within the remit of the universal services.
Κατά το άρθρο 2 PDLV [91] οι φορείς αυτοί οφείλουν να παρέχουν τις υπηρεσίες σε όλους τους χρήστες υπό τους ίδιους όρους.
Pursuant to § 2 PDLV [91], such an operator has to offer its services on the same conditions to all users.
Μέχρι στιγμής, τέτοια δεσπόζουσα θέση στην αγορά κατείχε μόνο η Deutsche Post, η οποία ως εκ τούτου έφερε την εν λόγω υποχρέωση.
Up to now, only Deutsche Post has enjoyed such a dominant position and has been subject to that obligation.
Από την ιδιωτικοποίησή της και μετά, η Deutsche Post δεν έχει λάβει κρατικές ενισχύσεις ως αντιστάθμισμα για την παροχή καθολικής υπηρεσίας.
Since its incorporation, Deutsche Post has not received any State aid as compensation for universal service obligations.
Λαμβάνει όμως από τα έσοδα από διατιμημένες υπηρεσίες, στην αγορά των οποίων κατέχει δεσπόζουσα θέση, ένα αντιστάθμισμα για τις δαπάνες που συνεπάγεται η εξασφάλιση καθολικής υπηρεσίας.
For the services for which it enjoys a dominant position, the Postal regulator has, however, approved increased regulated prices to finance the costs of ensuring the universal service.
Το δεδομένο αυτό πρέπει κατά την άποψη της Επιτροπής να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της εκτίμησης της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας της επιδότησης συντάξεων.
When assessing the proportionality and necessity of the pension subsidy, the Commission considers it appropriate to take that fact into account.
Για τον λόγο αυτόν, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι στην περίπτωση των κοινωνικών δαπανών για δημοσίους ταχυδρομικούς υπαλλήλους, οι οποίες προήλθαν από την παροχή υπαγόμενων στην υποχρέωση παροχής καθολικής υπηρεσίας διατιμημένων υπηρεσιών, στην αγορά των οποίων η Deutsche Post κατέχει δεσπόζουσα θέση, το γεγονός ότι η Postregulierungsbehörde ενέκρινε τη χρηματοδότηση των συγκεκριμένων κοινωνικών δαπανών, οι οποίες απορρέουν από την παροχή διατιμημένων υπηρεσιών, εξ ολοκλήρου από τη χρέωση υψηλότερων τιμών, ακόμη και αν οι εν λόγω δαπάνες υπερβαίνουν εκείνες που κατά κανόνα επιβαρύνονται οι ανταγωνιστές, δεν αλλοιώνει τους όρους συναλλαγών σε βαθμό που να αντιστρατεύεται το κοινό συμφέρον.
The Commission concludes therefore that for the civil servants' social costs that have been incurred for the provision of the price-regulated services, which fall under the universal service obligation and for which Deutsche Post has enjoyed a dominant position, the fact that the Postal regulator has approved a full pass-on of those social costs through higher regulated prices — even if those social costs go beyond the level that is normally assumed by competitors — does not affect trade to an extent contrary to the common interest.
Το συμπέρασμα αυτό δικαιολογείται από το ιδιαίτερο ανταγωνιστικό και ρυθμιστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο παρέχονται οι εν λόγω υπηρεσίες.
That conclusion is based on the particular competitive and regulatory environment in which those services are performed.
Ως εκ τούτου δεν μπορεί να ισχύσει για άλλους τομείς.
Therefore, it cannot be extended to cover other sectors.