natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στο καζίνο Mont Parnès, την ETA διαδέχθηκε η ΕΚΠ (Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας A.E.), η οποία συστάθηκε το 2001 ως θυγατρική της Ελληνικής Εταιρείας Τουριστικής Ανάπτυξης ΑΕ (ETA), εταιρείας πλήρως ελεγχόμενης από το ελληνικό Δημόσιο.
For the casino Mont Parnès ETA was followed by the EKP (Elliniko Kasino Parnithas A.E.), set up in 2001 as a subsidiary of the Hellenic Tourism Development Company S.A. (ETA), a company fully controlled by the Greek state.
Το καζίνο Mont Parnès ιδιωτικοποιήθηκε μερικά στις 10.5.2003 με την πώληση, σε διεθνή πλειοδοτικό διαγωνισμό, του 49 % των μετοχών της εταιρείας Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας ΑΕ (ΕΚΠ) στην Athens Resort Casino Ανώνυμη Εταιρεία Συμμετοχών ΑΕ (ARC), η οποία είχε συσταθεί από το επιχειρηματικό σχήμα (Hyatt Regency – Ελληνική Τεχνοδομική) που ήταν ο τελικός πλειοδότης σε διαγωνιστική διαδικασία.
The Mont Parnès casino was partially privatised on 10.5.2003 with the sale, by international call to tender, of 49 % of the shares in the company Hellenic Mont Parnès Casino S.A. (EKP) to Athens Resort Casino Holding Company S.A. (ARC), which was set up by the successful candidate grouping (Hyatt Regency – Elliniki Technodomiki) in the call to tender procedure.
Η εταιρεία ΕΚΠ είχε ιδρυθεί το 2001 ως θυγατρική της ETA, εταιρείας πλήρως ελεγχόμενης από το ελληνικό Δημόσιο.
The company EKP had been set up in 2001 as a subsidiary of ETA, a company fully controlled by the Greek state.
Η ETA ιδρύθηκε το 1998 και είχε αναλάβει μέχρι το 2000 τη διαχείριση των καζίνων Mont Parnès και Κέρκυρας, διαδεχόμενη σ’ αυτό τον EOT (βλέπε επίσης υποσημείωση 12 ανωτέρω).
ETA was founded in 1998 and had assumed in 2000 the management of the Mont Parnès and Corfu casinos, as successor to EOT (see also footnote 12 above).
ΦΕΚ 904 της 6.12.1994.
Ar. Ph. 904 of 6.12.1994.
Νομοθετικό διάταγμα 2687/1953 «Περί επενδύσεως και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού».
Law 2687/1953 concerning investments and protection of foreign funding.
Βλέπε επίσης σημεία 16-18 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας.
See also paragraphs 16-18 in the Opening Decision.
Βλέπε επίσης σημεία 19-23 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας
See also paragraphs 19-23 in the Opening Decision.
Βλέπε επίσης σημεία 26-28 και σημείο 37 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας.
See also paragraphs 26-28 and 37 in the Opening Decision.
Βλέπε επίσης σημεία 24-29 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας.
See also paragraphs 24-29 in the Opening Decision.
Βλέπε επίσης σημεία 30-32 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας.
See also paragraphs 30-32 in the Opening Decision.
Βλέπε επίσης σημεία 34-35 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας.
See also paragraphs 34-35 in the Opening Decision.
Βλέπε επίσης σημεία 36-38 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας.
See also paragraphs 36-38 in the Opening Decision.
Βλέπε επίσης σημεία 39-40 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας.
See also paragraphs 39-40 in the Opening Decision.
Κατά την κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας, τούτο προκύπτει από το γεγονός ότι: α) ο νομοθέτης, εναρμονιζόμενος με τους σκοπούς του νόμου, επιβάλλει την έκδοση εισιτηρίου μόνο για τους εισερχόμενους στους χώρους τυχερών παιγνίων και όχι για τους χρήστες των άλλων υπηρεσιών (ξενοδοχείο, εστιατόριο κ.λπ.) που παρέχονται στους λοιπούς χώρους των καζίνων, β) το εισιτήριο εισόδου δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των εσόδων του Δημοσίου που απαριθμούνται στο άρθρο 2 παράγραφος 6 του ν. 2206/1994, και γ) ο νομοθέτης παρέχει τη δυνατότητα είτε να θεσπιστεί μία ενιαία για όλα τα καζίνα του ν. 2206/1994, ρύθμιση, είτε να υπάρξουν επιμέρους ρυθμίσεις, εφόσον κριθεί, ότι συντρέχουν ειδικοί λόγοι που θα επέβαλλαν τις επιμέρους διαφορετικές ρυθμίσεις.
In the opinion of the Greek Council of State, this results from the fact that: (a) the legislature, staying in line with the objectives of the law, requires the selling of tickets only to those entering the gaming area and not to the users of other services (hotel, restaurant, etc.) provided on the casino premises, (b) the price of admission tickets is not included in the State’s revenues listed pursuant to Article 2(6) of Law 2206/1994, and (c) the legislature provides the option to either establish a uniform set of regulations for all casinos subject to Law 2206/1994, or establish individual regulations if it is deemed that there are special grounds dictating the need for different individual regulations.
Απόφαση αριθ. 4027/1998 του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Judgement No 4027/1998 of the Greek Council of State.
Βλέπε επίσης υποσημείωση 39 ανωτέρω.
See also footnote 39 above.
Το καζίνο της Ρόδου δεν αναφέρεται δεδομένου ότι εφαρμόζει το εισιτήριο των 15 ευρώ από το 1999 (και επομένως δεν επηρεάζεται από την εν δυνάμει ανάκτηση λαμβανομένης υπόψη της δεκαετούς προθεσμίας διαγραφής όπως προβλέπεται από το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου.
Rhodes is not mentioned here, because it applies the EUR 15 price since 1999 (and thus is not affected by potential recovery – in consideration of the 10 years limitation period as provided pursuant to Article 15 of the Council Regulation (EC) No 659/1999).
Ειδικότερα, νομοθετικό διάταγμα 2687/1953· νόμος 2206/1994· Y.A 1128269/1226/0015/ΠΟΛ.1292/16.11.1995 – ΦΕΚ 982/Β'/1995· νόμος 3139/30.4.2003.
In particular, Law 2687/1953; Law 2206/1994; Ministerial Decision Y.A 1128269/1226/0015/ΠΟΛ.1292/16.11.1995 – ΦΕΚ 982/B’/1995; Law 3139/30.4.2003.
Σύμφωνα με την παράγραφο 10 εδάφιο 1 της προαναφερόμενης υπουργικής απόφασης του 1995: «Τα δικαιώματα του Δημοσίου αποδίδονται στην αρμόδια για τη φορολογία του εισοδήματος της επιχείρησης ΔΟΥ μέχρι τη δεκάτη ημέρα κάθε μηνός με την υποβολή δήλωσης που αφορά τις εισπράξεις δικαιωμάτων του αμέσως προηγούμενου μήνα».
According to paragraph 10.1 of the Ministerial Decision of 1995, cited above: ‘The public fees shall be deposited at the competent income tax office by the tenth day of each month by submitting a statement concerning the fees collected during the previous month’.
Παρά την προηγούμενη αναφορά στα δημόσια καζίνα, η Επιτροπή σημειώνει ότι η ίδια χαμηλότερη τιμή εισιτηρίων εισόδου που εφαρμόζεται στα δημόσια καζίνα εφαρμόζεται κατ’ εξαίρεση και σ’ ένα ιδιωτικό καζίνο, το καζίνο Θεσσαλονίκης, όπως περιγράφεται στην παρούσα απόφαση.
Notwithstanding the reference to public casinos above, the Commission notes that the same lower price of admission tickets applicable to public casinos is exceptionally applicable to one privately owned casino – Thessaloniki – as described in this Decision.
Βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου, της 8ης Νοεμβρίου 2001, στην υπόθεση C-143/99, Adria-Wien Pipeline και Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke, Συλλογή 2001, σ. Ι-8365.
See judgement of the Court of Justice of 8 November 2001, case C-143/99, Adria-Wien Pipeline et Wietersdorfer & Peggauer Zementwerke, 2001 ECR I-8365.
Το καζίνο της Ρόδου άρχισε να εφαρμόζει την τιμή των 15 ευρώ μετά την ιδιωτικοποίησή του το 1999, και έκτοτε καταβάλλει το 80 % της τιμής αυτής.
Rhodes casino began applying the EUR 15 price after its privatisation in 1999, and has paid 80 % thereof since that date.
Βλέπε για παράδειγμα την υπόθεση C76/2003 – Απόφαση 2011/276/ΕΕ της Επιτροπής, της 26ης Μαΐου 2010, σχετικά με την κρατική ενίσχυση υπό μορφή συμφωνίας φορολογικού διακανονισμού που χορήγησε το Βέλγιο υπέρ της εταιρείας Umicore S.A. (πρώην «Union Minière S.A.»), ΕΕ L 122 της 11.5.2011, σ. 76.
See for instance case C76/2003 – Commission Decision 2011/276/EU of 26 May 2010 concerning State aid in the form of a tax settlement agreement implemented by Belgium in favour of Umicore SA (formerly Union Minière SA), OJ L 122, 11.5.2011, p. 76.
Απόφαση 98/476/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Ιανουαρίου 1998, σχετικά με φορολογικές ελαφρύνσεις βάσει του άρθρου 52 παράγραφος 8 του γερμανικού νόμου περί φορολογίας εισοδήματος (ΕΕ L 212 της 30.7.1998, σ. 50).
Commission Decision 98/476/EC of 21 January 1998 on tax concessions under § 52(8) of the German Income Tax Act, OJ L 212, 30.7.1998, p. 50.
Ανάλογα, το καζίνο της Θεσσαλονίκης προσφέρει από την Κυριακή ως την Πέμπτη δωρεάν είσοδο μεταξύ 7 πμ – 20 μμ (από 10/01) – http://www.regencycasinos.gr/en-GB/Promotion/Kliroseis/Kliroseis.aspx
Accordingly, the Thessaloniki Casino offers from Sunday to Thursday free price of admission between 7 am – 20 pm (from 10/01) – http://www.regencycasinos.gr/en-GB/Promotion/Kliroseis/Kliroseis.aspx
Ωστόσο, κατά την επίσημη διαδικασία έρευνας, το καζίνο του Λουτρακίου υποστήριξε ότι στην πράξη κατέβαλε το ίδιο ποσό με τους ανταγωνιστές του βάσει χωριστής συμφωνίας με τις αρχές.
However, during the formal investigation procedure, Loutraki sustained that in practice it has paid the same amount as its competitors under a separate agreement with the authorities.
Βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου της 10.1.2006, στην υπόθεση C-222/04, Cassa di Risparmio di Firenze κ.λπ., Συλλογή 2006, σ. I-289.
See judgement of the Court of Justice of 10.1.2006, case C-222/04, Cassa di Risparmio di Firenze and others [2006] ERC, I-289.
Βλέπε απόφαση της Επιτροπής της 22ας Σεπτεμβρίου 2004, N 354/04, Irish Holding Company Regime, ΕΕ C 131 της 28.5.2005, σ. 10.
See Commission Decision of 22 September 2004, N 354/04, Irish Holding Company Regime, OJ C 131, 28.5.2005, p. 10.
Υπό αυτή την έννοια επίσης ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων (ΕΕ C 384 της 10.12.1998, σ. 3).
In this sense also Commission Notice on the application of the State aid rules to measures relating to direct business taxation, OJ C 384, 10.12.1998, p. 3.
Απόφαση 2003/515/ΕΚ της Επιτροπής της 17ης Φεβρουαρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες υπέρ των διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων (ενίσχυση C 51/01) ΕΕ L 180 της 18.7.2003, σ. 52, σημείο 84.
Commission Decision 2003/515/EC of 17 February 2003 on the State aid implemented by the Netherlands for international financing activities (State aid case C 52/01), OJ L 180, 18.7.2003, p. 52, paragraph 84.
Βλέπε, προς τούτο, την απόφαση του Δικαστηρίου της 29.4.2004, στην υπόθεση C-308/01, GIL Insurance, Συλλογή 2004, σ. I-4777, σκέψη 68, και την απόφαση του Δικαστηρίου της 3.3.2005, στην υπόθεση C-172/03, Heiser, Συλλογή 2005, σ. I-1627, σκέψη 40, την απόφαση του Δικαστηρίου, της 6.9.2006, στην υπόθεση C-88/03, Πορτογαλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. I-7115, σκέψη 54.
See, to that effect, judgement of the Court of Justice of 29.4.2004, case C-308/01, GIL Insurance [2004] ECR I-4777, paragraph 68, and judgement of the Court of Justice of 3.3.2005, case C-172/03, Heiser [2005] ECR I-1627, paragraph 40, judgement of the Court of Justice of 6.9.2006, case C-88/03, Portugal v. Commission [2006] ECR I-7115, paragraph 54.
Βλέπε, προς τούτο, την απόφαση του Δικαστηρίου, της 6.9.2006, στην υπόθεση C-88/03, Πορτογαλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. I-7115, σκέψη 54.
See, to that effect, judgement of the Court of Justice of 6.9.2006, case C-88/03, Portugal v. Commission [2006] ECR I-7115, paragraph 54.
Βλέπε, προς τούτο, την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση T-93/2002, της 18ης Ιανουαρίου 2005, Confédération nationale du Crédit mutuel κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. ΙΙ-143.Βλέπε π.χ. την απόφαση του Δικαστηρίου της 29.2.1996, στην υπόθεση C-56/93, Βέλγιο κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. I-723, σκέψη 79· την απόφαση του Δικαστηρίου της 26.9.1996, στην υπόθεση C-241/94, Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1996, σ. I-4551, σκέψη 20· την απόφαση του Δικαστηρίου, της 17.6.1999, στην υπόθεση C-75/97, Βέλγιο κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. I-3671, σκέψη 25 και την απόφαση του Δικαστηρίου, της 13.2.2003, στην υπόθεση C-409/00, Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. I-10901, σκέψη 46.
See, to that effect, judgement of the Court of Justice Case T-93/2002 of 18 January 2005 Confédération nationale du Crédit mutuel/Commission 2005 ECR II-143.See for instance judgement of the Court of Justice of 29.2.1996, case C-56/93, Belgium v Commission [1996] ECR I-723, paragraph 79; judgement of the Court of Justice of 26.9.1996, case C-241/94, France v Commission, [1996] ECR I-4551, paragraph 20; judgement of the Court of Justice of 17.6.1999, case C-75/97, Belgium v Commission, [1999] ECR I-3671, paragraph 25; and judgement of the Court of Justice of 13.2.2003, case C-409/00, Spain v Commission, [2003] ECR I-10901, paragraph 46.
Υπόθεση 173/73 Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1974, σ. 709.
Case 173/73 Italy v. Commission [1974] ECR 709.
Βλέπε υπόθεση C-88/03, Πορτογαλία κατά Επιτροπής, σκέψη 81, βλέπε ανωτέρω υποσημείωση αριθ. 49, βλέπε απόφαση του Πρωτοδικείου, της 9.9.2009, στην υπόθεση T-227/01, Territorio foral de Alava κ.λπ. που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί, σκέψη 179 και απόφαση του Πρωτοδικείου, της 9.9.2009, στην υπόθεση T-230/01, Territorio foral de Alava κ.λπ. που δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί, σκέψη 190.
See case C-88/03, Portugal v. Commission, paragraph 81 see footnote 49 here above, See judgement of the Court of First Instance of 9.9.2009, case T-227/01, Territorio foral de Alava and others, not yet published, paragraph 179 and judgement of the Court of First instance of 9.9.2009, case T-230/01, Territorio foral de Alava and others, not yet published, paragraph 190.
Βλέπε, για το σκοπό αυτό, την απόφαση του Δικαστηρίου C-372/97, Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. I-3679, σκέψη 44, την απόφαση του Δικαστηρίου C-66/02, Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2005, σ. I-10901, σκέψη 111, την απόφαση του Δικαστηρίου C-222/04, Cassa di Risparmio di Firenze, Συλλογή 2006, σ. I-289, σκέψη 140.
See, to that effect, judgement of the Court of Justice C-372/97, Italy v. Commission [2004] ECR I-3679, paragraph 44, judgement of the Court of Justice C-66/02, Italy v. Commission [2005] ECR I-10901, paragraph 111, judgement of the Court of Justice C-222/04, Cassa di Risparmio di Firenze [2006] ECR I-289, paragraph 140.
Απόφαση του Πρωτοδικείου (νυν Γενικού Δικαστηρίου), στην υπόθεση T-214/95, Vlaams Gewest κατά Επιτροπής, Συλλογή 1998, σ. II-717.
Judgement of the General Court, case T-214/95, Vlaams Gewest v. Commission, [1998] ECR II-717.
Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Philip Morris κατά Επιτροπής, της 17ης Σεπτεμβρίου 1980, υπόθεση 730/79, Συλλογή 1980, σ. 2671, σκέψεις 11 και 12, και απόφαση του Πρωτοδικείου (νυν Γενικού Δικαστηρίου) στην υπόθεση Het Vlaamse Gewest κατά Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 1998, υπόθεση T-214/95, Συλλογή 1998, σ. II-717, σκέψεις 48-50.
Judgement of the Court in case Philip Morris/Commission, of 17 September 1980, aff. 730/79, Rec. 1980, p. 2671, paragraphs 11 and 12, and judgement of the General Court in case Het Vlaamse Gewest/Commission, of 30 April 1998, aff. T-214/95, Rec. 1998, p. II-717, paragraphs 48-50.
Απόφαση του Πρωτοδικείου (νυν Γενικού Δικαστηρίου) στην υπόθεση Het Vlaams Gewest κατά Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 1998 που προαναφέρθηκε· απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Altmark trans και Regierungspräsidium Magdeburg, της 24ης Ιουλίου 2003, υπόθεση C-280/00, Συλλογή 2003, σ. I-7747, σκέψεις 81-82 και απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Heiser, της 3ης Μαρτίου 2005, υπόθεση C-172/03, Συλλογή 2005, σ. I-1627, σκέψεις 32-33.
Judgement of the General Court in the case Het Vlaams Gewest/Commission, of 30 April 1998 cited above; Judgment of the Court in case Altmark trans et Regierungspräsidium Magdeburg, of 24 July 2003, aff. C-280/00, Rec. 2003, p. I-7747, paragraphs 81-82 and judgment of the Court in case Heiser, of 3 March 2005, aff. C-172/03, Rec. 2005, p. I-1627, paragraphs 32-33.
Ειδικότερα, αποφάσεις του Πρωτοδικείου (νυν Γενικού Δικαστηρίου) στην υπόθεση C-172/03, Wolfgang Heiser/Finanzamt Innsbruck, της 3ης Μαρτίου 2005 και στην υπόθεση C-280/00, Altmark Trans και Regierungspräsidium Magdeburg, της 24ης Ιουλίου 2003.
In particular judgements of the General Court in case C-172/03; Wolfgang Heiser/Finanzamt Innsbruck, of 3 March 2005 and case C-280/00, Altmark Trans et Regierungspräsidium Magdeburg, of 24 July 2003.
Ειδικότερα, απόφαση του Δικαστηρίου της 8ης Σεπτεμβρίου 2009 στην υπόθεση C-42/07 Liga Portuguesa de Futebol Profissional και Bwin International Ltd, πρώην Baw International Ltd κατά Departamento de Jogos da Santa Casa da Misericórdia de Lisboa, Συλλογή 2009, σ.Ι-7633.
In particular judgment of the Court of 8 September 2009 in case C-42/07 Liga Portuguesa de Futebol Profissional and Bwin International Ltd, formerly Baw International Ltd v Departamento de Jogos da Santa Casa da Misericórdia de Lisboa 2009 ECR I-7633.
Για παράδειγμα, η ιδιωτική εταιρεία Athens Resort Casino Ανώνυμη Εταιρεία Συμμετοχών (ARC,) ως κάτοχος της άδειας, διαχειρίζεται το καζίνο Mont Parnès.
For instance, the Mont Parnès casino is operated, as license holder, by the private company Athens Resort Casino Holding Company S.A. (ACR).
Η ACR απέκτησε το 49 % των μετοχών του καζίνου και ανέλαβε τη διαχείρισή του, μετά τη μερική ιδιωτικοποίησή του το 2003 (ενώ η δημόσια εταιρεία ΕΤΑ κράτησε το 51 %).
ACR acquired 49 % of the shares of the casino, and took over its management, after its partial privatisation in 2003 (while the public company ETA kept 51 %).
Ποσοστό 70 % της ARC ανήκει στην εταιρεία Regency Entertainment Leisure and Tourism S.A (πρώην Hyatt Regency Hotels and Tourism Thessaloniki S. A.) και το υπόλοιπο 30 % στην εταιρεία Ελλάκτωρ ΑΕ (πρώην Ελληνική Τεχνοδομική ΑΕ) Στην Ελλάδα, η Hyatt Regency διαχειρίζεται επίσης και ελέγχει το Regency Casino Thessaloniki.
70 % of ARC is owned by the company Regency Entertainment Leisure and Tourism S.A (formerly Hyatt Regency Hotels and Tourism Thessaloniki S. A.) and the remaining 30 % by the company Ellaktor S.A. (formerly Elliniki Technodomiki S.A.) In Greece, Hyatt Regency also operates and controls Regency Casino Thessaloniki.
Η πολυεθνική εταιρεία Hyatt Hotels, με έδρα στο Σικάγο, Ιλινόις (ΗΠΑ) διαχειρίζεται, παραχωρεί δικαιώματα δικαιόχρησης, έχει στην κυριότητά της και αναπτύσσει ξενοδοχεία, θέρετρα, κατοικίες και εξοχικές κατοικίες με το σήμα Hyatt σε όλο τον κόσμο.
The multinational Hyatt Hotels corporation, with headquarters in Chicago, Illinois (USA) manages, franchises, owns and develops Hyatt branded hotels, resorts and residential and vacation ownership properties around the world.
Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, το παγκόσμιο χαρτοφυλάκιο της εταιρείας αποτελείτο από 453 ιδιοκτησίες: ξενοδοχεία πλήρων υπηρεσιών που λειτουργούν με τα σήματα Hyatt®, Park Hyatt®, Andaz™, Grand Hyatt®, Hyatt Regency®· δύο επιλεγμένα σήματα υπηρεσιών είναι τα Hyatt Place® και Hyatt Summerfield Suites™· εξοχικές κατοικίες αναπτύσσονται με το σήμα Hyatt Vacation Club®.
As of 31 December 2010, the company’s worldwide portfolio consisted of 453 properties: full service hotels operate under the Hyatt®, Park Hyatt®, Andaz™, Grand Hyatt®, Hyatt Regency® brands; two select service brands are Hyatt Place® and Hyatt Summerfield Suites™; vacation ownership properties are developed under the Hyatt Vacation Club® brand.
Μόνο με το σήμα Hyatt Regency υπάρχουν 9 ξενοδοχεία/θέρετρα στη Γαλλία, το ΗΒ, τη Γερμανία, την Ελλάδα και τη Πολωνία.
Under the brand Hyatt Regency alone there are 9 hotels/resorts in France, UK, Germany, Greece, and Poland.
Η Hyatt διαχειρίζεται 4 καζίνα με το σήμα Hyatt Regency – το καζίνο Θεσσαλονίκης και το ξενοδοχείο και καζίνο Hyatt Regency Warsaw στη Βαρσοβία, Πολωνία (2 άλλα καζίνα βρίσκονται στη Νότια Κορέα και στο Wisconsin, ΗΠΑ).
Hyatt operates 4 casinos under the brand Hyatt Regency – the Thessaloniki casino and the hotel and casino Hyatt Regency Warsaw in Warsaw, Poland (2 other casinos are in South Korea and in Wisconsin, USA).
Οι πληροφορίες αυτές διατίθενται στον δικτυακό τόπο – www.hyatt.com.Ως άλλο παράδειγμα, όσον αφορά το Λουτράκι, η Club Hotel Casino Loutraki είναι κοινοπραξία την οποία αποτελούν ο Δήμος Λουτρακίου (μέσω της Δ.Α.Ε.Τ. Λουτράκι ΑΕ) και της πολυεθνικής εταιρείας συμμετοχών Club Hotel Loutraki ΑΕ, η οποία είναι ο διαχειριστής και κύριος επενδυτής του καζίνου Λουτρακίου.
This information is available on the site – www.hyatt.com.For another example, as concerns Loutraki, the Club Hotel Casino Loutraki is a joint venture between the Municipality of Loutraki (through D.A.E.T. Loutraki S.A.) and the multinational holding company of Club Hotel Loutraki S.A., which is the administrator and chief investor in the Casino Loutraki.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διατίθενται στον δικτυακό τόπο http://www.clubhotelloutraki.gr, στην Club Hotel Loutraki συμμετέχουν σημαντικά ονόματα του ελληνικού και παγκοσμίου επιχειρηματικού χώρου, όπως η Casinos Austria International (ένας από τους μεγαλύτερους επενδυτές διεθνώς στον τομέα των καζίνων, με 67 καζίνα σε 15 χώρες), η Τράπεζα Πειραιώς, η Τράπεζα EFG Eurobank Ergasias, καθώς και εταιρείες ισραηλινών συμφερόντων, στις οποίες ανήκουν, μεταξύ άλλων, έξι ακόμη καζίνο και αλυσίδες πολυτελών ξενοδοχείων).
According to information available on the site http://www.clubhotelloutraki.gr, significant names from the Greek and international business world participate in Club Hotel Loutraki, such as Casinos Austria International (one of the largest investors in casinos internationally, with 67 casinos in 15 countries) Piraeus Bank, EFG Eurobank Ergasias, as well as Israeli companies whose holdings include, among others, six more casinos and chains of luxury hotels.).
Οι πληροφορίες αυτές διατίθενται στον δικτυακό τόπο http://www.clubhotelloutraki.gr/.Η πολυεθνική εταιρεία Queenco Leisure International (QLI) διαχειρίζεται αποκλειστικά το καζίνο της Ρόδου ενώ συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο καθώς και στη διοίκηση των παρακάτω καζίνων: Club Hotel Casino Loutraki – Λουτράκι, Ελλάδα (Μέτοχος και συμμετοχή στη διοίκηση).
This information is available on the site http://www.clubhotelloutraki.gr/.The multinational company Queenco Leisure International (QLI) has the sole management of Casino Rodos but is also involved as shareholder and managerially in the following casinos: Club Hotel Casino Loutraki – Loutraki, Greece (Shareholder and joint management).
Casino Palace – Βουκουρέστι, Ρουμανία (Βασικός μέτοχος και αποκλειστικός διοικών).
Casino Palace – Bucharest, Romania (Major Shareholder and sole management).
Δημόσια διαβούλευση σχετικά με νομοθετική πρωτοβουλία για ρύθμιση της αγοράς τυχερών παιχνιδιών, καλοκαίρι του 2010.
Government consultation on legislative initiative on regulation of the gambling market, summer 2010.
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2006, στην υπόθεση C-65/05, Συλλογή 2006, σ.Ι-10341.
Judgment of the Court (Second Chamber) of 26 October 2006, Case C-65/052006 ECR p. I-10341.
Βλέπε επίσης απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουνίου 2009, στην υπόθεση C-109/08- Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ελληνικής Δημοκρατίας, Συλλογή 2009, σ. Ι-4657.4
See also judgement of the Court (Second Chamber) of 4 June 2009, Case C-109/08 – Commission of the European Communities v Hellenic Republic, 2009 ECR I-4657.
Βλέπε, μεταξύ άλλων παραδειγμάτων προγενέστερης πρακτικής της Επιτροπής, την απόφαση 2004/76/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαΐου 2003, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που προτίθεται να εφαρμόσει η Γαλλία υπέρ των κεντρικών γραφείων και των κέντρων υλικοτεχνικής στήριξης, ΕΕ L 23 της 28.1.2004, σ. 1, αιτιολογική σκέψη 73. Βλέπε επίσης, για παρόμοια αιτιολόγηση, την απόφαση 2003/515/ΕΚ της Επιτροπής, της 17ης Φεβρουαρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες υπέρ των διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων, ΕΕ L 180 της 18.7.2003, σ. 52, αιτιολογική σκέψη 105. Απόφαση 2004/77/ΕΚ της Επιτροπής, της 24ης Ιουνίου 2003, όσον αφορά το καθεστώς ενισχύσεων που εφαρμόζεται από το Βέλγιο με τη μορφή φορολογικού καθεστώτος ruling που εφαρμόζεται στις αμερικανικές εταιρείες πωλήσεων, ΕΕ L 23 της 28.1.2004, σ. 14, αιτιολογική σκέψη 70.
See, inter alia, for precedent Commission’s practice Commission Decision 2004/76/EC of 13 May 2003, on the aid scheme implemented by France for headquarters and logistic centres, OJ L 23, 28.1.2004, p. 1, paragraph 73; see also, for a similar reasoning, Commission Decision 2003/515/EC of 17 February 2003, on the State aid implemented by the Netherlands for international financing activities, OJ L 180, 18.7.2003, p. 52, paragraph 105; Commission Decision 2004/77/EC of 24 June 2003, on the aid scheme implemented by Belgium – tax ruling system for US foreign sales corporations, OJ L 23, 28.1.2004, p. 14, paragraph 70.