natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Λόγω της ανησυχίας των φορολογικών αρχών των ΗΠΑ για μετακίνηση στο εξωτερικό εταιρειών των ΗΠΑ προκειμένου να καταβάλλουν χαμηλότερο ομοσπονδιακό φόρο εισοδήματος στις ΗΠΑ, οι κανόνες βάσει των οποίων απαλλάσσεται από φόρους η συγχώνευση δύο USCos συχνά δεν εφαρμόζονται στην περίπτωση συγχώνευσης μιας USCo σε ForCo.
Because of concerns that the US tax authorities have about US corporations moving offshore to minimise their US federal income tax liability, the rules that allow a merger of two USCos to be tax-free are often rendered inapplicable in the case of a merger of a USCo into a ForCo.
Ακόμη κι αν υπάρχουν ισχυροί λόγοι για την πραγματοποίηση μιας διασυνοριακής συγχώνευσης, οι μέτοχοι εταιρειών των ΗΠΑ συχνά αντιτίθενται στις συγχωνεύσεις αυτές λόγω των επιβαρυντικών φορολογικών καθεστώτων που μπορούν να προκύψουν από τη συγχώνευση.
Although good business reasons may exist to undertake a cross-border merger, shareholders of US corporations often oppose such mergers because of the punitive US tax regimes that could result from the merger,
Στο Μαρόκο, σε μια διασυνοριακή συγχώνευση επιβάλλονται στη λυθείσα εταιρεία και στους εταίρους της όλοι οι ισχύοντες μαροκινοί φόροι, καθώς το ειδικό καθεστώς που προβλέπει το άρθρο 162 του γενικού φορολογικού κώδικα (Code Général des Impôts) εφαρμόζεται μόνο στις μαροκινές εταιρείες που υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος, όπως ορίζει ο εν λόγω κώδικας.
In Morocco, a cross-border merger gives rise to tax for the company dissolved and its shareholders, in respect of all applicable Moroccan taxes, since the special regime provided by Article 162 of the General Tax Code (Code Général des Impôts) is applicable only to Moroccan companies subject to income tax, as specified in the Code.
Επιπλέον, όπως και στην περίπτωση της Χιλής, πριν από τη λύση μιας μαροκινής εταιρείας πρέπει να γίνει λογιστικός έλεγχος, γεγονός που αποτελεί πρόσθετο εμπόδιο σε τέτοιες συγχωνεύσεις το οποίο μπορεί επίσης να καθυστερήσει σημαντικά την υλοποίησή τους.
Moreover, as in the case of Chile, the winding up of a Moroccan company always requires an audit to be carried out beforehand, entailing an additional obstacle to such merger that could also significantly delay execution,
Στο Μεξικό, σε περίπτωση συγχώνευση μεξικάνικης εταιρείας με αλλοδαπή επιβάλλεται ο μεξικάνικος φόρος εισοδήματος στη συγχωνευθείσα εταιρεία (για τους σκοπούς αυτούς λαμβάνονται επίσης υπόψη οι όροι της σύμβασης μεταξύ Ισπανίας και Μεξικού για την αποφυγή της διπλής φορολόγησης, όπως θα εξηγηθεί κατωτέρω) καθώς και οι λοιποί φόροι που επιβάλλονται σε όλες τις μεταφορές αγαθών ή δικαιωμάτων: ο κατ’ αποκοπήν εταιρικός φόρος (Impuesto Empresarial a Tasa Única - IETU), ο φόρος προστιθέμενης αξίας (IVA), ο φόρος μεταβίβασης περιουσίας (ISAI) κ.λπ. Το άρθρο 14-β του ομοσπονδιακού φορολογικού κώδικα επιτρέπει να εφαρμοστεί καθεστώς φορολογικής ουδετερότητας μόνο σε συγχωνεύσεις μεταξύ εταιρειών που εδρεύουν στο Μεξικό.
In Mexico, the merger of a Mexican company with a foreign company will give rise to Mexican income tax for the merging company (the wording of the Mexico-Spain Double Taxation Treaty must also be considered for these purposes, as will be explained below) and to other taxes applicable to all transfers of goods or rights: flat-rate business tax (Impuesto Empresarial a Tasa Única — IETU), value added tax (IVA), local taxes on property transfers (ISAI), etc. Article 14-b of the Federal Tax Code allows the application of a tax neutrality regime only to mergers involving companies resident in Mexico.
Όσον αφορά τους μετόχους της εταιρείας-στόχος, τα άρθρα 1 και 179 του νόμου για τον φόρο εισοδήματος ορίζουν ότι οι μη μόνιμοι κάτοικοι υποχρεούνται επίσης να καταβάλλουν τον εν λόγω φόρο επί των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν από τη συγχωνευθείσα εταιρεία συνεπεία της συγχώνευσης.
As regards the target company’s shareholders, Articles 1 and 179 of the Law on Income Tax stipulate that non-residents are also required to pay this tax on assets acquired by the merging company as a consequence of the merger,
Στο Περού, σε περίπτωση υλοποίησης μιας διασυνοριακής συγχώνευσης, η φορολογική μεταχείριση θα ήταν αυτή που εφαρμόζεται στις πωλήσεις, ενώ κάθε κέρδος θα φορολογείτο με συντελεστή 30 % στη λυθείσα επιχείρηση.
In Peru, if a cross-border merger could be completed, this would be treated as a sale for tax purposes and any gain would be taxed at 30 % in the dissolved company.
Οι μέτοχοι θα όφειλαν να καταβάλουν φόρο επί των κερδών από την εκκαθάριση για το τμήμα εκείνο που υπερβαίνει την ονομαστική αξία των μετοχών συν το πρόσθετο πριμ κεφαλαίου.
The shareholders would pay tax on the profits on liquidation, on the portion that exceeded the par value of the shares plus the additional capital premium.
Η συγχώνευση θα υπόκειται επίσης σε έμμεσους φόρους [κυρίως τον γενικό φόρο επί των πωλήσεων (IGV)] με συντελεστή 19 % επί της αξίας μεταβίβασης.
The merger would also be subject to indirect taxes (basically the General Sales Tax (IGV)) at the rate of 19 % of the transfer value.
Το καθεστώς αυτό έχει επιβεβαιωθεί ρητά από τις φορολογικές αρχές του Περού, με τη δεσμευτική έκθεση που εξέδωσαν: 229-2005-SUNAT/2B0000 (28 Σεπτεμβρίου 2005).
This regime has been specifically confirmed by the Peruvian Tax Administration, on a binding basis, in its Report of 229-2005-SUNAT/2B0000 (28 September 2005),
Τέλος, στη Βενεζουέλα, σε περίπτωση υλοποίησης από εμπορικής άποψης της συγχώνευσης, θα επιβάλλονταν οι ισχύοντες φόροι στη Βενεζουέλα τόσο επί της εταιρείας-στόχος όσο και επί των μετόχων της, όπως επισημαίνει στην έκθεσή του το δικηγορικό γραφείο της Βενεζουέλας.
Finally, in Venezuela, if the merger could be completed from a commercial viewpoint, it would give rise to applicable Venezuelan taxes for the target company and its shareholders, as reported by the Venezuelan law firm in its report.
Πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι καμία από τις συμφωνίες περί αποφυγής της διπλής φορολόγησης που υπέγραψε η Ισπανία δεν προβλέπει πρόσθετα ειδικά πλεονεκτήματα για διασυνοριακές συγχωνεύσεις, σε σύγκριση με αντίστοιχες συμφωνίες περί διπλής φορολόγησης με άλλες χώρες που βασίζονται στο υπόδειγμα σύμβασης του ΟΟΣΑ.
It should also be noted that none of the Double Taxation Treaties signed by Spain include additional specific advantages for cross-border mergers, as compared to other countries’ Double Taxation Treaties based on the OECD Model Convention.
Ωστόσο, πέραν των πρόσθετων εξηγήσεων που παρέχονται κατωτέρω όσον αφορά τις συμφωνίες περί αποφυγής της διπλής φορολόγησης Ισπανίας-Αργεντινής, και Ισπανίας-Μεξικού, ορισμένες συμφωνίες προβλέπουν δυνατότητα να επιβληθεί ο φόρος στο κράτος προέλευσης της μεταβίβασης (συμπεριλαμβανομένης, για τους σκοπούς της παρούσας ανάλυσης, της μεταβίβασης που αποτελεί συνέπεια της απόσβεσης των μετοχών σε μια συγχώνευση) σημαντικού μετοχικού κεφαλαίου σε επιχειρήσεις εγκατεστημένες στο εν λόγω κράτος.
However, in addition to further explanations below regarding the Double Taxation Treaties signed between Spain and Argentina and Mexico, some treaties provide for the possibility of charging tax in the State of origin of the transfer (including, for the purposes of this analysis, a transfer that is the consequence of the amortisation of shares in a merger) of significant shareholdings in companies domiciled in that State.
Από τη σκοπιά αυτή, η Ισπανία αποκλίνει από τη γενική προσέγγιση του ΟΟΣΑ όσον αφορά τη φορολογία της υπεραξίας από την πώληση, εκ μέρους κατοίκου ενός εκ των συμβαλλομένων κρατών, μετοχών και τίτλων σε εταιρείες του άλλου συμβαλλόμενου κράτους (ανεξαρτήτως του εάν η πώληση λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο συγχώνευσης).
In this regard, Spain has departed from the OECD’s general approach to the taxation of capital gains from the sale by a resident of one Contracting State of stocks and shares in companies of another Contracting State (whether or not the sale takes place in the context of a merger).
Η γενική προσέγγιση του ΟΟΣΑ είναι να ανατίθεται η φορολογική αυτή αρμοδιότητα αποκλειστικά στο κράτος διαμονής του πωλητή (στη συγκεκριμένη περίπτωση η Ισπανία).
The OECD’s general approach is to assign this tax authority exclusively to the transferor’s State of residence (in this case Spain).
Ωστόσο, σύμφωνα με τις διατυπωθείσες από την Ισπανία επιφυλάξεις που περιλαμβάνονται στο σχόλιο για το άρθρο 13 του πρότυπου σύμβασης του ΟΟΣΑ (σημείο 45), και σύμφωνα με τις συναφθείσες διμερείς συμφωνίες, συνήθως οι συμφωνίες προβλέπουν επιμερισμό της φορολόγησης στην Ισπανία και στο κράτος εγκατάστασης της εταιρείας της οποίας οι μετοχές πωλούνται (στην υπόθεση αυτή, συνεπεία της απόσβεσης μετοχών σε συγχώνευση) σε περιπτώσεις «σημαντικής» συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο (από τα εξετασθέντα στο κείμενο αυτό κράτη, τούτο ισχύει για τις συμφωνίες με την Αργεντινή, την Αυστραλία, τη Χιλή, την Ινδία, την Κίνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Μαρόκο).
However, in accordance with Spain’s Reservations included in the Commentary on Article 13 of the OECD’s Model Convention (point 45), and in accordance with the bilateral agreements concluded, the treaties generally stipulate shared taxation for Spain and the State of residence of the company whose shares are sold (in this case, as a consequence of the amortisation of shares in a merger), in cases in which the shareholding is ‘substantial’ (of the States analysed here, this applies to the Treaties with Argentina, Australia, Chile, India, China, United States and Morocco).
Εξάλλου, στα αντίστοιχα πρωτόκολλα των συμφωνιών με δύο από τις εν λόγω χώρες (συγκεκριμένα, στα πρωτόκολλα των συνθηκών που υπεγράφησαν με το Μεξικό και την Αργεντινή) μπορεί να δοθεί η ερμηνεία ότι [1], όταν η μεταβίβαση αποτελεί μέρος διασυνοριακής συγχώνευσης μεταξύ εταιρειών του ίδιου ομίλου, επιτρέπεται η εφαρμογή καθεστώτος φορολογικής αναβολής επί των κερδών κεφαλαίου στο κράτος καταγωγής.
Nonetheless, in the respective Protocols to the Treaties concluded with two of these countries (specifically, the Protocols to the Treaties signed with Mexico and Argentina), one interpretation is that [1], when the transfer forms part of a cross-border merger between companies of the same group, it is permitted to apply a tax deferral scheme to the capital gains in the State of origin.
Στην περίπτωση της ειδικής ρήτρας του πρωτοκόλλου της συμφωνίας περί αποφυγής της διπλής φορολόγησης που υπεγράφη μεταξύ Ισπανίας και Αργεντινής, η ερμηνεία που δίδεται από το δικηγορικό γραφείο της εν λόγω χώρας, σύμφωνα με την ισχύουσα θεωρία, είναι ότι η ρήτρα αυτή δεν επιτρέπει την εφαρμογή του καθεστώτος φορολογικής αναβολής της Αργεντινής σε διασυνοριακή συγχώνευση μιας ισπανικής και μιας αργεντινής εταιρείας.
In the case of the specific clause in the Protocol to the Double Taxation Treaty signed between Spain and Argentina, the interpretation by law firm of this country, in line with existing doctrine, is that this clause does not allow the application of the Argentinian tax deferral scheme to a cross-border merger of a Spanish and an Argentinian company.
Στην περίπτωση της ρήτρας που περιλαμβάνεται στο πρωτόκολλο της συμφωνίας περί αποφυγής της διπλής φορολόγησης μεταξύ Ισπανίας και Μεξικού, το δικηγορικό γραφείο της εν λόγω χώρας θεωρεί επίσης ιδιαίτερα αμφίβολη την ερμηνεία σύμφωνα με την οποία η εν λόγω ρήτρα μπορεί να εφαρμοστεί σε διασυνοριακή συγχώνευση μιας ισπανικής με μια μεξικάνικη εταιρεία, αλλά εάν η συγχώνευση γινόταν αποδεκτή (πράγμα το οποίο φαίνεται απίθανο) θα μπορούσε σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει σε φορολογική δαπάνη μεγαλύτερη από τη δαπάνη που πρόκειται να αναβληθεί, καθώς ο «αναβαλλόμενος» φόρος θα αντιστάθμιζε τους φόρους που θα «πάγωναν» ανεξαρτήτως της ύπαρξης πραγματικού οικονομικού εισοδήματος (ακόμη και αν η μεταβίβαση κατέληγε σε οριστική απώλεια).
In the case of the clause in the Protocol to the Double Taxation Treaty signed between Spain and Mexico, the law firm of this country also regards as very doubtful the interpretation that the said clause is applicable to a cross-border merger of a Spanish and a Mexican company and, if it were acceptable (which seems unlikely), this circumstance could, in some cases, even result in a tax cost that is higher than the cost to be deferred, since the ‘deferred’ tax would pay the ‘frozen’ taxes irrespective of the existence of actual economic income (and even if the transfer gave rise to a definitive loss).
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τα προαναφερόμενα πρωτόκολλα στις συμφωνίες περί αποφυγής της διπλής φορολόγησης δεν επηρεάζουν τους έμμεσους φόρους που επιβάλλει κάθε δικαιοδοτικό σύστημα στις εν λόγω συναλλαγές.
In any case, it must be borne in mind that the above-mentioned Protocols to the Double Taxation Treaties do not affect the indirect taxes applicable to these transactions in each jurisdiction.
Τέλος, ως απόδειξη του ότι τα προαναφερόμενα φορολογικά, νομικά και de facto εμπόδια είναι πραγματικά, πρέπει να επισημανθεί ότι, σε γενικές γραμμές, όπως αναφέρεται στις διάφορες εκθέσεις των χωρών που εξετάστηκαν, δεν πραγματοποιήθηκε καμία διασυνοριακή συγχώνευση στα δικαιοδοτικά τους συστήματα.
Finally, as evidence of the fact that the above-mentioned tax, legal and de facto obstacles are real, it should be noted that, in general, as described in the different reports on the countries analysed, there have been no cross-border mergers in those jurisdictions.
Η ερμηνεία αυτή μπορεί να αμφισβητηθεί καθώς οι εν λόγω ρήτρες αφορούν κυρίως συγχωνεύσεις εταιρειών που εδρεύουν σε ένα συμβαλλόμενο κράτος και κατέχουν περιουσιακά στοιχεία στο άλλο συμβαλλόμενο κράτος, και οι οποίες, εάν οι ρήτρες αυτές δεν υπήρχαν, θα φορολογούνταν στο κράτος αυτό, ενώ αντίθετα οι φόροι στο κράτος εγκατάστασης θα αναβάλλονταν δυνάμει ενός καθεστώτος φορολογικής αναβολής.
This interpretation is questionable since these clauses refer rather to mergers involving companies resident in one Contracting State that own assets in the other Contracting State and which, if the clauses did not exist, would be taxed in that State, whereas, by contrast, the taxes in the State of residence would be deferred under a tax deferral regime.
Το άρθρο του 12.5 του TRLIS, εντός του άρθρου 12 υπό τον τίτλο «Διορθώσεις επί της αξίας: απώλεια αξίας των περιουσιακών στοιχείων», τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2002.
Article 12(5) TRLIS, within Article 12 TRLIS ‘Value adjustments: loss of value of assets’, entered into force on 1 January 2002.
Κατ’ ουσίαν ορίζει ότι σε μία εταιρεία, φορολογούμενη στην Ισπανία, παρέχεται η δυνατότητα να εκπίπτει από το φορολογητέο της εισόδημα τη χρηματοοικονομική υπεραξία που προκύπτει από την απόκτηση συμμετοχής τουλάχιστον της τάξεως του 5 % του μετοχικού κεφαλαίου μιας αλλοδαπής εταιρείας, σε ετήσια χρονικά διαστήματα, και τουλάχιστον για περίοδο 20 ετών μετά την απόκτησή του.
It essentially provides that a company which is taxable in Spain may deduct from its taxable income the financial goodwill deriving from the acquisition of a shareholding of at least 5 % of a foreign company, in yearly instalments, over not less than the 20 years following the acquisition.
Υπάρχει σαφής παραλληλισμός ανάμεσα στην παρούσα υπόθεση και στις συνθήκες που παρουσιάζονται στην απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Ιουλίου του 2004 [36].
There is a clear parallel between the case at hand and the circumstances which led to the Court of Justice judgment of 15 July 2004 [36].
Παρά τα επιχειρήματα των ισπανικών αρχών, σύμφωνα με τα οποία το επίμαχο μέτρο σε αυτή την τελευταία υπόθεση δεν συνιστά επιλεκτικό μέτρο βάσει του ότι το άρθρο 37 του TRLIS εφαρμόζεται σε όλες τις ισπανικές εταιρείες που πραγματοποιούν διεθνείς επενδύσεις, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέτρο συνιστούσε κρατική ενίσχυση, καθώς απευθυνόταν σε μια περιορισμένη κατηγορία εταιρειών, και συγκεκριμένα σε εταιρείες που πραγματοποιούσαν ορισμένες μόνο διεθνείς επενδύσεις.
Despite the arguments put forward by the Spanish authorities that the contested measure in the latter case is not selective because Article 37 TRLIS applies to all Spanish undertakings that invest internationally, the Court concluded that the measure constituted State aid since it was limited to one category of undertakings, namely undertakings making certain international investments.
Η ανάλυση αυτή εστιάστηκε στις χώρες εκείνες εκτός ΕΕ με τις οποίες η Ισπανία διατηρεί στενές οικονομικές σχέσεις και οι οποίες επιλέχθηκαν συνεπώς λόγω της σημαντικής θέσης που κατέχουν ως προς τις άμεσες ξένες επενδύσεις (ΑΞΕ) κατά την περίοδο 1η Ιανουαρίου 2002 έως 1η Ιουνίου 2009.
This analysis focused on those non-EU countries with which Spain maintains close economic relations and which were therefore selected according to their importance in terms of foreign direct investment (FDI) between 1 January 2002 and 1 June 2009.
Μεταξύ των τρίτων αυτών χωρών, η Επιτροπή εστίασε την ανάλυσή της σε εκείνες που φαίνεται να εντοπίζεται ενδεχομένως ο μεγαλύτερος αριθμός ατομικών εφαρμογών του επίμαχου μέτρου: Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (35 δισεκατ. ευρώ ΑΞΕ), Μεξικό (18 δισεκατ ευρώ ΑΞΕ), Αργεντινή (15 δισεκατ. ευρώ ΑΞΕ) και Βραζιλία (13 δισεκατ. ευρώ ΑΞΕ).
Of these non-EU countries, the Commission focused its analysis on the countries likely to yield a greater number of individual applications of the contested measure: United States of America (EUR 35 billion FDI), Mexico (EUR 18 billion FDI), Argentina (EUR15 billion FDI) and Brazil (EUR 13 billion FDI).
Οι εν λόγω αποφάσεις διευκρινίζουν απλώς τους όρους εφαρμογής του καθεστώτος φορολογικών απαλλαγών της Αργεντινής για αναδιάρθρωση επιχειρήσεων, χωρίς να αναφέρουν μια γενική και ρητή απαγόρευση της εφαρμογής των ρυθμίσεων αυτών στις διασυνοριακές πράξεις αναδιάρθρωσης.
These rulings simply clarify the conditions of the Argentinian tax roll-over arrangements. They do not mention the existence of a general and explicit prohibition on applying these arrangements to cross-border restructuring operations.
Κατά συνέπεια, οι εξωκοινοτικές εξαγορές μετοχικού κεφαλαίου που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη φορολογική απόσβεση της υπεραξίας —κάτι που ισχύει όταν ελέγχεται η πλειοψηφία των μετοχών— θα μπορούσαν να αποκλεισθούν από αυτό το φορολογικό πλεονέκτημα λόγω της αδυναμίας πραγματοποίησης συνενώσεων εταιρειών.
As a result, extra-Community acquisitions that could have led to the tax amortisation of goodwill — as in the case of a majority shareholding — may be excluded from this tax advantage because it is impossible to perform business combinations.
Η απόσβεση της υπεραξίας για τις εν λόγω συναλλαγές, οι οποίες βρίσκονται εκτός του de facto και de jure κοινοτικού πλαισίου, θα μπορούσε να είναι απαραίτητη για την εγγύηση της φορολογικής ουδετερότητας.
Amortisation of financial goodwill for these transactions, which fall outside the Community factual and legal framework, may be necessary to ensure tax neutrality.’
Ωστόσο, δεδομένου του ότι υπήρχε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη μέχρι την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης κινήσεως της διαδικασίας, η Επιτροπή αποδέχεται ότι η εφαρμογή δύναται να συνεχιστεί σε όλη τη διάρκεια της περιόδου απόσβεσης που έχει καθοριστεί από το καθεστώς ενισχύσεων και παραιτείται κατ’ εξαίρεση από την ανάκτηση οποιουδήποτε φορολογικού οφέλους που προέκυψε από την εφαρμογή του καθεστώτος ενισχύσεων στις συμμετοχές που κατείχαν άμεσα ή έμμεσα ισπανικές εταιρείες σε μετοχικά κεφάλαια αλλοδαπών εταιρειών πριν από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της απόφασης της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία επίσημης έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 2 της συνθήκης, εκτός εάν, πρώτον, πριν από την 21η Δεκεμβρίου του 2007 συνέτρεχε κάποια αμετάκλητη δέσμευση, εκ μέρους της ισπανικής αγοράστριας εταιρείας, σχετικά με την κατοχή των εν λόγων δικαιωμάτων, και, δεύτερον, εάν το συμβόλαιο περιείχε κάποιον αναβλητικό όρο σχετικά με το γεγονός ότι η εν λόγω συναλλαγή υπόκειτο στη δεσμευτική δικαιοδοσία κάποιας κανονιστικής αρχής και, τρίτον, εάν η συναλλαγή είχε κοινοποιηθεί πριν από την 21η Δεκεμβρίου του 2007.
However, given the presence of legitimate expectations until the date of publication of the opening Decision, the Commission accepts that implementation may continue over the entire amortisation period established by the aid scheme and exceptionally waives recovery of any tax advantage deriving from the application of the aid scheme to shareholdings held directly or indirectly by a Spanish acquiring company in a foreign company before the date of publication in the Official Journal of the European Union of the Commission Decision to initiate the formal investigation procedure under Article 108(2), except where, firstly, an irrevocable obligation has been entered into before 21 December 2007 by a Spanish acquiring company to hold such rights and, secondly, the contract contained a suspensive condition linked to the fact that the operation in question is subject to the mandatory approval of a regulatory authority and, thirdly, the operation had been notified before 21 December 2007.
Επιπλέον, η Επιτροπή πρέπει να παραιτηθεί από την ανάκτηση και αποδέχεται ότι η εφαρμογή δύναται επίσης να συνεχιστεί σε όλη τη διάρκεια της περιόδου απόσβεσης που έχει καθοριστεί από το καθεστώς ενισχύσεων για κάθε φορολογικό όφελος που προέκυψε από την εφαρμογή του καθεστώτος ενισχύσεων στις συναλλαγές πλειοψηφικών συμμετοχών που πραγματοποιήθηκαν πριν από τη δημοσίευση της παρούσας απόφασης και οι οποίες αφορούν τρίτες χώρες στις οποίες η ύπαρξη σαφών νομικών εμποδίων στις διασυνοριακές συνενώσεις εταιρειών είναι δεόντως αιτιολογημένη σύμφωνα με τις αρχές που προβλέπει η παρούσα απόφαση,
Moreover, the Commission must waive recovery and accepts that implementation may continue over the entire amortisation period established by the aid scheme also for any tax advantage deriving from the application of the aid scheme to majority shareholding transactions carried out before the publication of this Decision which relate to third countries where the presence of explicit legal barriers to cross-border combinations is duly justified in accordance with the principles laid down in this Decision,
Νόμος 17-95 για τις ανώνυμες εταιρείες (ωστόσο, όλες οι αρχές εφαρμόζονται στο νόμο για τις εταιρείες περιορισμένης ευθύνης)
Law 17-95 on Public Limited Companies. (However, all principles also apply to the Law on Private Limited Companies)
Για αυτόν τον λόγο η ισπανική φορολογική νομοθεσία έχει προβλέψει την ύπαρξη διαφορετικών φορολογικών συστημάτων, όπως συμβαίνει στην περίπτωση απόκτησης μετοχικού κεφαλαίου αλλοδαπών εταιρειών σε αντίθεση με την απόκτηση μετοχικού κεφαλαίου ισπανικών εταιρειών (αδυναμία ολοκλήρωσης συγχωνεύσεων, ανάληψη κινδύνων κ.λπ.) προκειμένου να επιτευχθεί η φορολογική ουδετερότητα, την οποία επιδιώκει η ισπανική εσωτερική νομοθεσία και το ίδιο το Κοινοτικό δίκαιο, καθώς και για λόγους συνοχής και αποτελεσματικότητας του ισπανικού φορολογικού συστήματος.»
Hence the Spanish tax system envisages different tax schemes for objectively different situations, as is the case for acquisitions of shareholdings in foreign companies as against acquisitions in Spanish companies (impossible to perform merger operations, risk management, etc.) with a view to achieving the tax neutrality imposed by Spanish domestic legislation and by Community law itself, and ensuring that the logic of the Spanish tax system is consistent and efficient.’
Ως εκ τούτου, θα ήταν απαραίτητη η ειδική φορολογική μεταχείριση των διασυνοριακών εξαγορών μετοχικών κεφαλαίων για την εγγύηση της φορολογικής ουδετερότητας εκ μέρους του ισπανικού φορολογικού συστήματος και για να μην τύχουν ευνοϊκότερης μεταχείρισης οι ισπανικές εξαγορές μετοχικών κεφαλαίων.
Hence, providing specific tax treatment for cross-border shareholding acquisitions would be necessary to ensure the neutrality of the Spanish tax system and to avoid more favourable treatment of domestic shareholding acquisitions.