natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προ και κατά τη διάρκεια της χρηματοοικονομικής κρίσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απηύθυνε έκκληση να αρχίσει πορεία προς την ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή εποπτεία, προκειμένου να εξασφαλιστούν γνήσια ισότιμοι όροι ανταγωνισμού για όλους τους παράγοντες σε επίπεδο Ένωσης και να αντικατοπτρίζεται η αυξανόμενη ολοκλήρωση των χρηματοοικονομικών αγορών στην Ένωση (στα ψηφίσματά του της 13ης Απριλίου 2000 επί της ανακοίνωσης της Επιτροπής: Εφαρμογή του πλαισίου για τις χρηματοπιστωτικές αγορές: σχέδιο δράσης [4], της 21ης Νοεμβρίου 2002 σχετικά με τους κανόνες προληπτικής εποπτείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση [5], της 11ης Ιουλίου 2007 σχετικά με την πολιτική για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες (2005-2010) - Λευκή Βίβλος [6], της 23ης Σεπτεμβρίου 2008 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με τα αμοιβαία κεφάλαια κινδύνου (hedge funds) και τα κεφάλαια ιδιωτικών συμμετοχών (private equity) [7] και της 9ης Οκτωβρίου 2008 που περιέχει συστάσεις προς την Επιτροπή σχετικά με την παρακολούθηση της διαδικασίας Lamfalussy: μελλοντική δομή της εποπτείας [8], καθώς και τις θέσεις της 22ας Απριλίου 2009 σχετικά με την τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II) [9] και της 23ης Απριλίου 2009 σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας) [10].
Before and during the financial crisis, the European Parliament has called for a move towards more integrated European supervision in order to ensure a true level playing field for all actors at the level of the Union and to reflect the increasing integration of financial markets in the Union (in its resolutions of 13 April 2000 on the Commission communication on implementing the framework for financial markets: Action Plan [4], of 21 November 2002 on prudential supervision rules in the European Union [5], of 11 July 2007 on financial services policy (2005 to 2010) – White Paper [6], of 23 September 2008 with recommendations to the Commission on hedge funds and private equity [7] and of 9 October 2008 with recommendations to the Commission on Lamfalussy follow-up: future structure of supervision [8], and in its positions of 22 April 2009 on the amended proposal for a directive of the European Parliament and of the Council on the taking-up and pursuit of the business of Insurance and Reinsurance (Solvency II) [9] and of 23 April 2009 on the proposal for a regulation of the European Parliament and of the Council on Credit Rating Agencies [10]).
Συνέστησε μεταρρυθμίσεις στη δομή της εποπτείας του χρηματοοικονομικού τομέα στην Ένωση.
It recommended reforms to the structure of supervision of the financial sector in the Union.
Η ομάδα συμπέρανε επίσης ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοοικονομικής Εποπτείας, το οποίο θα περιλαμβάνει τρεις Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές, μία για τον τραπεζικό τομέα, μία για τον τομέα των κινητών αξιών και μία για τον τομέα των ασφαλίσεων και των επαγγελματικών συντάξεων, και συνέστησε τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου.
The group also concluded that a European System of Financial Supervisors should be created, comprising three European Supervisory Authorities, one for the banking sector, one for the securities sector and one for the insurance and occupational pensions sector, and recommended the creation of a European Systemic Risk Council.
Η έκθεση παρουσίαζε τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες οι εμπειρογνώμονες έκριναν ότι είναι αναγκαίες και για τις οποίες έπρεπε αμέσως να αρχίσουν εργασίες.
The report represented the reforms the experts considered were needed and on which work had to begin immediately.
Με την ανακοίνωση της 4ης Μαρτίου 2009 με τίτλο «Η υλοποίηση της ευρωπαϊκής ανάκαμψης», η Επιτροπή πρότεινε την υποβολή νομοθετικής πρότασης για τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας και Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου.
In its Communication of 4 March 2009 entitled ‘Driving European Recovery’, the Commission proposed to put forward draft legislation creating a European system of financial supervision and a European systemic risk board.
Με την ανακοίνωση της 27ης Μαΐου 2009 με τίτλο «Ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική εποπτεία», παρέσχε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την πιθανή αρχιτεκτονική του νέου αυτού εποπτικού πλαισίου, σκιαγραφώντας την κεντρική επιδίωξη της έκθεσης de Larosière.
In its Communication of 27 May 2009 entitled ‘European Financial Supervision’, it provided more detail about the possible architecture of such a new supervisory framework reflecting the main thrust of the de Larosière Report.
Με τα συμπεράσματά του της 19ης Ιουνίου 2009, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επιβεβαίωσε ότι θα πρέπει να ιδρυθεί Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας, το οποίο θα περιλαμβάνει τρεις νέες Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές.
The European Council, in its conclusions of 19 June 2009, confirmed that a European System of Financial Supervisors, comprising three new European Supervisory Authorities, should be established.
Στόχος του συστήματος θα πρέπει να είναι η αναβάθμιση της ποιότητας και της συνέπειας της εθνικής εποπτείας, η ενίσχυση της επίβλεψης διασυνοριακών ομίλων και η σύνταξη ενιαίου ευρωπαϊκού εγχειριδίου, το οποίο θα ισχύει για όλα τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα της εσωτερικής αγοράς.
The system should be aimed at upgrading the quality and consistency of national supervision, strengthening oversight of cross-border groups and establishing a European single rule book applicable to all financial institutions in the internal market.
Τόνισε επίσης ότι οι Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές θα πρέπει να διαθέτουν εποπτικές εξουσίες όσον αφορά τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και κάλεσε την Επιτροπή να προετοιμάσει συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας θα μπορούσε να παίξει σοβαρό ρόλο σε καταστάσεις κρίσης, επισημαίνοντας ότι οι αποφάσεις των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών δεν θα πρέπει να προσκρούουν στις δημοσιονομικές αρμοδιότητες των κρατών μελών.
It emphasised that the European Supervisory Authorities should also have supervisory powers in relation to credit rating agencies and invited the Commission to prepare concrete proposals on how the European System of Financial Supervisors could play a strong role in crisis situations, while stressing that decisions taken by the European Supervisory Authorities should not impinge on the fiscal responsibilities of Member States.
Στις 17 Ιουνίου 2010, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συμφώνησε ότι «τα κράτη μέλη πρέπει να επιβάλουν συστήματα εισφορών και φορολόγησης επί των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων για να εξασφαλιστεί ισότιμη κατανομή των βαρών και να θεσπισθούν κίνητρα για τον έλεγχο του συστημικού κινδύνου.
On 17 June 2010, the European Council agreed that ‘Member States should introduce systems of levies and taxes on financial institutions to ensure fair burden-sharing and to set incentives to contain systemic risk.
Η εισφορά ή η φορολόγηση αυτή θα πρέπει να εντάσσεται σ’ ένα αξιόπιστο πλαίσιο για την εξυγίανση.
Such levies or taxes should be part of a credible resolution framework.
Απαιτούνται επειγόντως περαιτέρω εργασίες ως προς τα βασικά χαρακτηριστικά τους, ενώ θα πρέπει να αξιολογηθούν προσεκτικά τα ζητήματα των ισότιμων όρων του ανταγωνισμού και σωρευτικών επιπτώσεων των διαφόρων ρυθμιστικών μέτρων».
Further work is urgently required on their main features and issues of level playing field and cumulative impacts of various regulatory measures should be carefully assessed’.
Η χρηματοοικονομική και οικονομική κρίση δημιούργησε πραγματικούς και σοβαρούς κινδύνους για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.
The financial and economic crisis has created real and serious risks to the stability of the financial system and the functioning of the internal market.
Η αποκατάσταση και η διατήρηση σταθερού και αξιόπιστου χρηματοοικονομικού συστήματος αποτελούν απόλυτη προϋπόθεση για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης και της συνοχής στην εσωτερική αγορά και, δι’ αυτών, για τη διατήρηση και τη βελτίωση των συνθηκών για την εγκαθίδρυση μιας πλήρως ενοποιημένης και λειτουργικής εσωτερικής αγοράς στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.
Restoring and maintaining a stable and reliable financial system is an absolute prerequisite to preserving trust and coherence in the internal market, and thereby to preserve and improve the conditions for the establishment of a fully integrated and functioning internal market in the field of financial services.
Επιπλέον, οι μεγαλύτερου βάθους και περισσότερο ολοκληρωμένες χρηματοοικονομικές αγορές παρέχουν καλύτερες ευκαιρίες για χρηματοδότηση και για διαφοροποίηση των κινδύνων, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση της ικανότητας των οικονομιών για απορρόφηση των κραδασμών.
Moreover, deeper and more integrated financial markets offer better opportunities for financing and risk diversification, and thus help to improve the capacity of the economies to absorb shocks.
Η Ένωση έχει φθάσει στα όρια του δυνατού όσον αφορά την παρούσα κατάσταση των επιτροπών των ευρωπαϊκών εποπτικών αρχών.
The Union has reached the limits of what can be done with the present status of the Committees of European Supervisors.
Η Ένωση δεν μπορεί να παραμείνει σε κατάσταση κατά την οποία: δεν υπάρχει μηχανισμός που να διασφαλίζει ότι οι εθνικές εποπτικές αρχές λαμβάνουν τις καλύτερες δυνατές εποπτικές αποφάσεις για τα διασυνοριακά χρηματοοικονομικά ιδρύματα· δεν υπάρχει επαρκής συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εθνικών εποπτών·
The Union cannot remain in a situation where there is no mechanism to ensure that national supervisors arrive at the best possible supervisory decisions for cross-border financial institutions; where there is insufficient cooperation and information exchange between national supervisors; where joint action by national authorities requires complicated arrangements to take account of the patchwork of regulatory and supervisory requirements; where national solutions are most often the only feasible option in responding to problems at the level of the Union, and where different interpretations of the same legal text exist.
για την κοινή δράση των εθνικών αρχών απαιτούνται πολύπλοκες ρυθμίσεις που να λαμβάνουν υπόψη το ψηφιδωτό των ρυθμιστικών και εποπτικών απαιτήσεων· συχνότατα οι εθνικές λύσεις αποτελούν τη μόνη εφικτή επιλογή ως ανταπόκριση σε προβλήματα στο επίπεδο της Ένωσης· υπάρχουν, τέλος, διαφορετικές ερμηνείες του ίδιου νομοθετικού κειμένου. Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (στο εξής «ΕΣΧΕ») θα πρέπει να θεσμοθετηθεί έτσι ώστε να είναι δυνατή η υπέρβαση αυτών των αδυναμιών και να παρέχει ένα σύστημα ευθυγραμμισμένο προς τον στόχο για σταθερή και ενιαία ενωσιακή χρηματοοικονομική αγορά για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, συνδέοντας τις εθνικές εποπτικές αρχές σε ένα ισχυρό ενωσιακό δίκτυο.
The European System of Financial Supervision (hereinafter ‘the ESFS’) should be designed to overcome those deficiencies and provide a system that is in line with the objective of a stable and single Union financial market for financial services, linking national supervisors within a strong Union network.
Το ΕΣΧΕ θα πρέπει να συνιστά ολοκληρωμένο δίκτυο εθνικών εποπτικών αρχών και εποπτικών αρχών της Ένωσης, το οποίο να αφήνει την καθημερινή εποπτεία στο εθνικό επίπεδο.
The ESFS should be an integrated network of national and Union supervisory authorities, leaving day-to-day supervision to the national level.
Επίσης θα πρέπει να επιτευχθούν μεγαλύτερη εναρμόνιση και η συνεκτική εφαρμογή των κανόνων για τα χρηματοοικονομικά ιδρύματα και τις αγορές σε ολόκληρη την Ένωση.
Greater harmonisation and the coherent application of rules for financial institutions and markets across the Union should also be achieved.
Εκτός από την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) (εφεξής «Αρχή»), θα πρέπει να συσταθούν η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) και η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), καθώς και η Μεικτή Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών (εφεξής «Μεικτή Επιτροπή»).
In addition to the European Supervisory Authority (European Banking Authority) (hereinafter ‘the Authority’), a European Supervisory Authority (European Insurance and Occupational Pensions Authority) and a European Supervisory Authority (European Securities and Markets Authority) as well as a Joint Committee of the European Supervisory Authorities (hereinafter ‘the Joint Committee’) should be established.
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (εφεξής «ΕΣΣΚ») θα πρέπει να αποτελεί μέρος του ΕΣΧΕ χάριν των καθηκόντων που καθορίζουν ο παρών κανονισμός και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 [11].
A European Systemic Risk Board (hereinafter ‘the ESRB’) should form part of the ESFS for the purposes of the tasks as specified in this Regulation and in Regulation (EU) No 1092/2010 of the European Parliament and of the Council [11].
Οι Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές (καλούμενες εφεξής από κοινού «ΕΕΑ») θα πρέπει να αντικαταστήσουν την επιτροπή ευρωπαϊκών αρχών τραπεζικής εποπτείας, που συστάθηκε με την απόφαση 2009/78/ΕΚ της Επιτροπής [12], την επιτροπή ευρωπαϊκών εποπτικών αρχών ασφαλίσεων και επαγγελματικών συντάξεων, που συστάθηκε με την απόφαση 2009/79/ΕΚ της Επιτροπής [13] και την ευρωπαϊκή επιτροπή ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών, που συστάθηκε με την απόφαση 2009/77/ΕΚ της Επιτροπής [14], και να αναλάβουν όλα τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες αυτών των επιτροπών, περιλαμβανομένης της συνέχισης των τρεχουσών εργασιών και σχεδίων, εφόσον απαιτείται.
The European Supervisory Authorities (hereinafter collectively referred to as the ‘ESAs’) should replace the Committee of European Banking Supervisors established by Commission Decision 2009/78/EC [12], the Committee of European Insurance and Occupational Pensions Supervisors established by Commission Decision 2009/79/EC [13] and the Committee of European Securities Regulators established by Commission Decision 2009/77/EC [14], and should assume all of the tasks and competences of those committees including the continuation of ongoing work and projects, where appropriate.
Θα πρέπει να καθοριστεί με σαφήνεια το πεδίο δράσης κάθε Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής.
The scope of each European Supervisory Authority’s action should be clearly defined.
Οι ΕΕΑ θα πρέπει να λογοδοτούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.
The ESAs should be accountable to the European Parliament and the Council.
Όταν η λογοδοσία αυτή αφορά διατομεακά θέματα που έχουν συντονιστεί μέσω της Μεικτής Επιτροπής, οι ΕΕΑ θα πρέπει να λογοδοτούν, μέσω της Μεικτής Επιτροπής, για τον εν λόγω συντονισμό.
When that accountability relates to cross-sectoral issues that have been coordinated through the Joint Committee, the ESAs should be accountable, through the Joint Committee, for such coordination.
Η Αρχή θα πρέπει να ενεργεί με σκοπό τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, ιδίως με την εξασφάλιση νομοθεσίας και εποπτείας υψηλού, αποτελεσματικού και συνεκτικού επιπέδου, λαμβάνοντας υπόψη τα ποικίλα συμφέροντα όλων των κρατών μελών και τη διαφορετική φύση των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων.
The Authority should act with a view to improving the functioning of the internal market, in particular by ensuring a high, effective and consistent level of regulation and supervision taking account of the varying interests of all Member States and the different nature of financial institutions.
Η Αρχή θα πρέπει να προστατεύει δημόσιες αξίες όπως η σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, η διαφάνεια των αγορών και των χρηματοοικονομικών προϊόντων και η προστασία των καταθετών και των επενδυτών.
The Authority should protect public values such as the stability of the financial system, the transparency of markets and financial products, and the protection of depositors and investors.
Η Αρχή θα πρέπει επίσης να αποτρέπει την καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου καθεστώτος εποπτείας και να εξασφαλίζει ισότιμους όρους ανταγωνισμού, καθώς και να ενισχύει τον διεθνή εποπτικό συντονισμό, προς όφελος της οικονομίας ευρύτερα, περιλαμβανομένων των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων κι άλλων συμφεροντούχων, των καταναλωτών και των εργαζομένων.
The Authority should also prevent regulatory arbitrage and guarantee a level playing field, and strengthen international supervisory coordination, for the benefit of the economy at large, including financial institutions and other stakeholders, consumers and employees.
Στα καθήκοντά της θα πρέπει να περιλαμβάνεται επίσης η προώθηση της εποπτικής σύγκλισης και η παροχή συμβουλών στα θεσμικά όργανα της Ένωσης στον τραπεζικό τομέα, στον τομέα των πληρωμών και της ρύθμισης και εποπτείας του ηλεκτρονικού χρήματος, καθώς και σε σχετικά ζητήματα εταιρικής διακυβέρνησης, ελέγχου και υποβολής χρηματοοικονομικών στοιχείων.
Its tasks should also include promoting supervisory convergence and providing advice to the Union institutions in the areas of banking, payments, e-money regulation and supervision, and related corporate governance, auditing and financial reporting issues.
Στην Αρχή θα πρέπει επίσης να ανατεθούν ορισμένες ευθύνες σχετικά με τις υφιστάμενες και τις νέες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες.
The Authority should also be entrusted with certain responsibilities for existing and new financial activities.
Η Αρχή θα πρέπει επίσης να μπορεί να απαγορεύει ή να περιορίζει προσωρινά ορισμένες χρηματοοικονομικές δραστηριότητες που απειλούν την ομαλή λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοοικονομικών αγορών ή τη σταθερότητα του συνόλου ή μέρους του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ένωσης στις περιπτώσεις και υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στις νομοθετικές πράξεις που αναφέρει ο παρών κανονισμός.
The Authority should also be able to temporarily prohibit or restrict certain financial activities that threaten the orderly functioning and integrity of financial markets or the stability of the whole or part of the financial system in the Union in the cases specified and under the conditions laid down in the legislative acts referred to in this Regulation.
Εάν απαιτείται τέτοια προσωρινή απαγόρευση σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, η Αρχή θα πρέπει να προβαίνει σε αυτήν σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτόν.
If required to make such temporary prohibition in the case of an emergency situation, the Authority should do so in accordance with and under the conditions laid down in this Regulation.
Σε περίπτωση που προσωρινή απαγόρευση ή περιορισμός ορισμένων χρηματοοικονομικών δραστηριοτήτων έχει διατομεακό αντίκτυπο, η τομεακή νομοθεσία θα πρέπει να ορίζει ότι η Αρχή θα πρέπει να συσκέπτεται και να συντονίζει τη δράση της, όπου είναι σκόπιμο, με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων) και με την Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών), μέσω της Μεικτής Επιτροπής.
In cases where a temporary prohibition or restriction of certain financial activities has a cross-sectoral impact, sectoral legislation should provide that the Authority should consult and coordinate its action with, where relevant, the European Supervisory Authority (European Insurance and Occupational Pensions Authority) and with the European Supervisory Authority (European Securities and Markets Authority), through the Joint Committee.
Η Αρχή θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη την επίπτωση των ενεργειών της στον ανταγωνισμό και την καινοτομία στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, στην παγκόσμια ανταγωνιστικότητα της Ένωσης, στη χρηματοοικονομική ενσωμάτωση και στη νέα στρατηγική της Ένωσης για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανάπτυξη.
The Authority should take due account of the impact of its activities on competition and innovation within the internal market, on the Union’s global competitiveness, on financial inclusion, and on the Union’s new strategy for jobs and growth.
Για την επίτευξη των στόχων της, η Αρχή θα πρέπει να έχει νομική υπόσταση, καθώς και διοικητική και οικονομική αυτονομία.
In order to fulfil its objectives, the Authority should have legal personality as well as administrative and financial autonomy.
Με βάση τις εργασίες των διεθνών οργανισμών, ο συστημικός κίνδυνος θα πρέπει να οριστεί ως κίνδυνος διατάραξης του χρηματοοικονομικού συστήματος που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην εσωτερική αγορά και στην πραγματική οικονομία.
Based on the work of international bodies, systemic risk should be defined as a risk of disruption in the financial system with the potential to have serious negative consequences for the internal market and the real economy.
Όλα τα είδη χρηματοοικονομικών διαμεσολαβητών, αγορών και υποδομών ενδέχεται να είναι συστημικώς σημαντικά σε κάποιον βαθμό.
All types of financial intermediaries, markets and infrastructures may be potentially systemically important to some degree.
Ο διασυνοριακός κίνδυνος περιλαμβάνει όλους τους κινδύνους που προκαλούνται λόγω οικονομικής ανισορροπίας ή χρηματοοικονομικής αποτυχίας του συνόλου ή μερών της Ένωσης και που ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στις συναλλαγές μεταξύ των οικονομικών παραγόντων δύο ή περισσότερων κρατών μελών, στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ή στα δημόσια οικονομικά της Ένωσης ή οποιουδήποτε από τα κράτη μέλη της.
Cross-border risk includes all risks caused by economic imbalances or financial failures in all or parts of the Union that have the potential to have significant negative consequences for the transactions between economic operators of two or more Member States, for the functioning of the internal market or for the public finances of the Union or any of its Member States.
Με την απόφασή του της 2ας Μαΐου 2006 στην υπόθεση C-217/04 (Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως), το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεώρησε ότι «από κανένα στοιχείο του άρθρου 95 ΕΚ [πλέον άρθρο 114 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ)] δεν συνάγεται ότι τα μέτρα που θεσπίζει ο κοινοτικός νομοθέτης βάσει της διάταξης αυτής πρέπει να έχουν ως μόνους αποδέκτες τα κράτη μέλη.
The Court of Justice of the European Union in its judgment of 2 May 2006 in Case C-217/04 (United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland v. European Parliament and Council of the European Union) held that ‘nothing in the wording of Article 95 EC [now Article 114 of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU)] implies that the addressees of the measures adopted by the Community legislature on the basis of that provision can only be the individual Member States.
Ενδέχεται δηλαδή να είναι αναγκαίο, σύμφωνα με την εκτίμηση του νομοθέτη αυτού, να προβλεφθεί η ίδρυση κοινοτικού οργανισμού που καλείται να συμβάλει στην εφαρμογή μιας διαδικασίας εναρμόνισης στις περιπτώσεις στις οποίες είναι ενδεδειγμένη, για τη διευκόλυνση της εναρμονισμένης εκτέλεσης και εφαρμογής των πράξεων που στηρίζονται στην εν λόγω διάταξη, η θέσπιση μη δεσμευτικών συνοδευτικών μέτρων και μέτρων πλαισίωσης» [15].
The legislature may deem it necessary to provide for the establishment of a Community body responsible for contributing to the implementation of a process of harmonisation in situations where, in order to facilitate the uniform implementation and application of acts based on that provision, the adoption of non-binding supporting and framework measures seems appropriate’ [15].
Ο σκοπός και τα καθήκοντα της Αρχής —παροχή βοήθειας στις αρμόδιες εθνικές εποπτικές αρχές με σκοπό τη συνεπή ερμηνεία και εφαρμογή των ενωσιακών κανόνων και τη συμβολή στη χρηματοοικονομική σταθερότητα που απαιτείται για τη χρηματοοικονομική ολοκλήρωση— συνδέονται στενά με τους στόχους του ενωσιακού κεκτημένου σχετικά με την εσωτερική αγορά χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.
The purpose and tasks of the Authority – assisting competent national supervisory authorities in the consistent interpretation and application of Union rules and contributing to financial stability necessary for financial integration – are closely linked to the objectives of the Union acquis concerning the internal market for financial services.