natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις 25 Ιανουαρίου 1991, η Association française des banques (εφεξής «AFB»), η Chambre syndicale des banques populaires (CSBP) και η Crédit Agricole κατέθεσαν καταγγελία ισχυριζόμενες ότι το γαλλικό κράτος είχε χορηγήσει ενισχύσεις στην Crédit Mutuel.
On 25 January 1991 the Association française des banques (AFB), the Chambre syndicale des banques populaires and Crédit Agricole lodged a complaint alleging that France had granted State aid to Crédit Mutuel.
Το πρώτο αίτημα για πληροφορίες της Επιτροπής σχετικά με το Livret bleu (μπλε βιβλιάριο) διατυπώθηκε με επιστολή της 27ης Μαΐου 1991.
The Commission first requested information concerning the Livret bleu in a letter dated 27 May 1991.
Με επιστολή της 6ης Φεβρουαρίου 1998, η Επιτροπή ενημέρωσε τις γαλλικές αρχές σχετικά με την απόφασή της να κινήσει την προβλεπόμενη από το άρθρο 88 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ ((νυν άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ) διαδικασία σχετικά με τα ενδεχόμενα μέτρα χορήγησης ενισχύσεων που περιλαμβάνονται στον μηχανισμό αποταμίευσης του Livret bleu [2].
By letter dated 6 February 1998, the Commission informed the French authorities that it had decided to initiate the procedure laid down in Article 88(2) of the EC Treaty (now Article 108(2) TFEU) in respect of the potential aid measures contained in the Livret bleu savings vehicle [2].
Στις 8 Απριλίου 1998, οι γαλλικές αρχές απάντησαν στα ερωτήματα που έθετε η Επιτροπή στην απόφασή της για την κίνηση διαδικασίας.
On 8 April 1998 the French authorities replied to the questions raised by the Commission in its opening Decision.
Στις 18 Ιουνίου 1998, η Crédit Mutuel απέστειλε επιστολή στην Επιτροπή με την επιχειρηματολογία της που είχε ως στόχο να καταρρίψει τον χαρακτηρισμό των μέτρων τα οποία αφορούσε η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας ως κρατικών ενισχύσεων, καθώς και φάκελο αναλυτικής λογιστικής για το Livret bleu.
Crédit Mutuel sent a letter to the Commission on 18 June 1998 setting out arguments to reject the description of the measures covered by the opening Decision as State aid, together with a cost account files concerning the Livret bleu.
Πολλά ενδιαφερόμενα μέρη απέστειλαν επίσης τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή (βλέπε τμήματα 3 και 4, αιτιολογικές σκέψεις 48 έως 59), η οποία τις διαβίβασε στις γαλλικές αρχές στις 3 Σεπτεμβρίου 1998.
A number of interested parties also submitted their comments to the Commission (see Sections 3 and 4, recitals 48 to 59), which forwarded them to the French authorities on 3 September 1998.
Οι καταγγέλλοντες απέστειλαν στην Επιτροπή τέσσερα συμπληρωματικά υπομνήματα με επιστολές στις 29 Οκτωβρίου 1999, 16 Μαΐου 2000, 16 Οκτωβρίου 2000 και 19 Ιανουαρίου 2001, τα οποία η Επιτροπή διαβίβασε στις γαλλικές αρχές στις 21 Φεβρουαρίου 2000 και 3 Νοεμβρίου 2000.
The complainants sent four additional written statements to the Commission by letters dated 29 October 1999, 16 May 2000, 16 October 2000 and 19 January 2001, which the Commission forwarded to the French authorities on 21 February 2000 and 3 November 2000.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2001, η Επιτροπή διαβίβασε στις γαλλικές αρχές τα έγγραφα που είχε λάβει από την AFB.
On 5 February 2001, the Commission forwarded to France the documents received from the AFB.
Από τον Νοέμβριο του 1998 έως τον Δεκέμβριο 1999, ένας σύμβουλος [3] (εφεξής καλούμενος «σύμβουλος της Επιτροπής») διενήργησε έλεγχο της αναλυτικής λογιστικής του Livret bleu.
From November 1998 to December 1999, at the Commission’s request, a consultant [3] (hereinafter: ‘the Commission’s consultant’) carried out an audit of the cost accounts of the Livret bleu.
Με επιστολή της 14ης Σεπτεμβρίου 1999, οι υπηρεσίες της Επιτροπής ζήτησαν από τις γαλλικές αρχές να δώσουν διευκρινίσεις σχετικά με τις αποστολές εξυπηρέτησης του γενικού συμφέροντος που ανατέθηκαν στην Crédit Mutuel.
By letter dated 14 September 1999, the Commission asked the French authorities to explain the general interest tasks entrusted to Crédit Mutuel.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2000, 3 Νοεμβρίου 2000 και 5 Φεβρουαρίου 2001, οι υπηρεσίες της Επιτροπής διαβίβασαν στις γαλλικές αρχές, για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, διάφορα έγγραφα [4] που υπέβαλαν οι καταγγέλλοντες αναφορικά με το ενδεχόμενο «αποτέλεσμα προσελκύσεως πελατών» του Livret bleu (βλέπε επιμέρους τμήμα 7.2.3, αιτιολογικές σκέψεις 110 έως 118).
On 21 February 2000, 3 November 2000 and 5 February 2001, the Commission sent to the French authorities for comment various documents [4] submitted to the file by the complainants concerning the potential ‘pull effect’ of the Livret bleu (see subsection 7.2.3, recitals 110-118).
Οι γαλλικές αρχές απάντησαν με επιστολή της 1ης Φεβρουαρίου 2001.1
The French authorities presented their comments on 1 February 2001.
Στις 11 Απριλίου 2000, η Επιτροπή έλαβε καταγγελία της ομοσπονδίας τραπεζών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FBUE) σχετικά με τις ενισχύσεις τις οποίες χορηγεί το γαλλικό κράτος στην Crédit Mutuel υπό μορφή δικαιώματος αποκλειστικής διανομής του προϊόντος του Livret bleu.
On 11 April 2000, the European Banking Federation (EBF) lodged a complaint with the Commission against the aid granted by the French State to Crédit Mutuel in the form of exclusive rights to distribute the Livret bleu.
Τον Μάιο του 2000, η εθνική συνομοσπονδία της Crédit Mutuel ανέθεσε στην εταιρεία εξωτερικού λογιστικού ελέγχου Arthur Andersen να εξετάσει τη μεθοδολογία των εργασιών αναλυτικής λογιστικής της Crédit Mutuel και της κατάρτισης του λογαριασμού εκμετάλλευσης του Livret bleu.
In May 2000 the Confédération nationale du Crédit Mutuel commissioned the Arthur Andersen accountancy firm to review the methodology used in the Crédit Mutuel cost accounts and to draw up the operating statement for the Livret bleu.
Η αποστολή αυτή ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2000 με την υποβολή λεπτομερούς έκθεσης για τον λογαριασμό εκμετάλλευσης του Livret bleu, σύμφωνα με την οποία η αναλυτική λογιστική του Livret bleu έχει ως αποτέλεσμα ζημία προ φόρων ύψους 498 εκατ. γαλλικών φράγκων (FRF).
This task was completed in September 2000 with the submission of a detailed report on the Livret bleu operating statement, which assessed the result of the Livret bleu cost accounts at a pre-tax loss of FRF 498 million.
Το συμπέρασμα αυτό βασιζόταν στον συνυπολογισμό «διορθωτικών συντελεστών».
This conclusion was based on the taking into account of ‘adjustments’.
Στις 2 Φεβρουαρίου 2001, πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση σχετικά με αυτή την έκθεση μεταξύ της Επιτροπής και της Crédit Mutuel.
A meeting on this report was organised on 2 February 2001 for the Commission and Crédit Mutuel.
Μετά τις παρατηρήσεις που διατύπωσε η Επιτροπή, η Crédit Mutuel ζήτησε από την Arthur Andersen να διαβιβάσει επεξηγηματικό σημείωμα, της 8ης Φεβρουαρίου 2001, που αιτιολογεί τη μέθοδο που χρησιμοποίησε, την επονομαζόμενη «διόρθωση της υπεραντιστάθμισης της δραστηριότητας IARD» [δραστηριότητα ασφάλισης ζημιών [5] της Crédit Mutuel], για την οποία είχαν διατυπώσει επικρίσεις οι υπηρεσίες της Επιτροπής.8
Following observations by the Commission, Crédit Mutuel asked Arthur Andersen to forward a memo dated 8 February 2001 justifying the method used, namely ‘correction of the excess weighting granted to the IARD insurance activity (Crédit Mutuel’s general insurance business [5]) ’, which had been criticised by the Commission.
Τον Απρίλιο του 2001, η Επιτροπή ζήτησε από τον σύμβουλό της να εντοπίσει τις αποκλίσεις ανάμεσα στην έκθεσή του και εκείνη της Arthur Andersen και να προσδιορίσει τις τροποποιήσεις δεδομένων ή μεθοδολογίας που θα μπορούσαν, ενδεχομένως, να ενσωματωθούν στην προηγούμενη έκθεσή του.
In April 2001 the Commission asked its consultant to identify the differences between its report and that of Arthur Andersen and to determine the changes to data or methodology that could, if necessary, be included in its previous report.
Η νέα τελική έκθεση του συμβούλου της Επιτροπής παραδόθηκε στις 23 Ιουλίου 2001.
A new final report from the Commission consultant was handed over on 23 July 2001.
Η έκθεση εκτιμά το αποτέλεσμα της αναλυτικής λογιστικής του Livret bleu σε συσσωρευμένο μη κεφαλαιοποιημένο κέρδος 1,074 δισεκατ. γαλλικά φράγκα (εφεξής «FRF») (163,7 εκατ. ευρώ).
It evaluates the result of the Livret bleu cost accounts at a cumulated non-capitalised profit of FRF 1,074 billion (EUR 163,7 million).
Η έκθεση αυτή υποβλήθηκε αυθημερόν στις γαλλικές αρχές.
The report was sent to the French authorities on the same day.
Σε συνεδρίαση της 26ης Ιουλίου 2001 μεταξύ της Επιτροπής, των γαλλικών αρχών, της Crédit Mutuel και της Arthur Andersen, οι δύο τελευταίες εξέφρασαν τη διαφωνία τους με τα τελικά συμπεράσματα του συμβούλου της Επιτροπής.26πορούσαν, ενδεχομένως, να ενσωματωθούν στην προηγούμενη έκθεσή του.
At a meeting on 26 July 2001 between the Commission, the French authorities, Crédit Mutuel and Arthur Andersen, Crédit Mutuel and Arthur Andersen announced that they disagreed with the final conclusions of the Commission’s consultant.
Το υπόμνημα που εστάλη στις 26 Οκτωβρίου 2001 από τις γαλλικές αρχές στην Επιτροπή εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους, κατά την άποψή τους, i) το καθεστώς του Livret bleu δεν αποτελούσε ενίσχυση, ii) ακόμα και αν υποτεθεί ότι η Επιτροπή εμμένει στον χαρακτηρισμό των μέτρων ως ενίσχυσης, δεν μπορεί παρά να είναι προϋπάρχουσα ενίσχυση, και iii) πρόκειται, εν πάση περιπτώσει, για ενίσχυση συμβατή.
The memo sent to the Commission by the French authorities on 26 October 2001 explained why, according to them, (i) the Livret bleu scheme did not constitute State aid; (ii) if the Commission did classify the scheme as aid, it could only be existing aid, and (iii) in any event it was compatible aid.
Με απόφαση της 15ης Ιανουαρίου 2002 [6] (εφεξής «η ακυρωθείσα απόφαση»), η Επιτροπή κήρυξε ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά την κρατική ενίσχυση που εφαρμόζει η Γαλλική Δημοκρατία υπέρ της Crédit Mutuel.
By Decision of 15 January 2002 [6] (hereinafter: ‘the annulled Decision’), the Commission declared the State aid granted by France to Crédit Mutuel incompatible with the common market.
Η απόφαση της 15ης Ιανουαρίου 2002 ακυρώθηκε από το Πρωτοδικείο στις 18 Ιανουαρίου 2005 [7].
The Decision of 15 January 2002 was annulled by judgment of the Court of First Instance on 18 January 2005 [7].
Η Επιτροπή δεν άσκησε έφεση κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου.
The Commission did not appeal against the judgment.
Σύμφωνα με το άρθρο 266 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή οφείλει να λάβει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης αυτής.
In accordance with Article 266(1) TFEU, the Commission is required to take the necessary measures to comply with the judgment.
Για τις κρατικές ενισχύσεις, αυτό σημαίνει ότι, μετά την ακύρωση της απόφασης, η διαδικασία επανέρχεται στο στάδιο της επίσημης διαδικασίας έρευνας.
With regard to State aid, this means that, following the annulment of the Decision, the procedure is returned to the formal investigation stage.
Με απόφαση της 7ης Ιουνίου 2006 [8] (εφεξής «η απόφαση για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας»), η Επιτροπή επεξέτεινε την επίσημη διαδικασία έρευνας και διευκρίνισε το περιεχόμενο της σχετικής με ενδεχόμενη ενίσχυση εκτίμησής της.
By Decision of 7 June 2006 [8] (hereinafter: ‘the extension Decision’), the Commission extended the formal investigation procedure and clarified the purpose of its assessment of potential aid.
Η Γαλλία κοινοποίησε στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις της σχετικά με την απόφαση επέκτασης του πεδίου της διαδικασίας με επιστολές της 1ης Σεπτεμβρίου 2006 και της 7ης Σεπτεμβρίου 2006.
France submitted its comments on the extension Decision to the Commission by letters dated 1 September 2006 and 7 September 2006.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 2006, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έλαβε καταγγελία της «Association des Victimes du Crédit Mutuel».
On 19 September 2006 the Commission received a complaint from the Association des Victimes du Crédit Mutuel (Association of Victims of Crédit Mutuel).
Η Επιτροπή έλαβε τις παρατηρήσεις της Crédit Mutuel με επιστολή της 13ης Οκτωβρίου 2006.
The Commission received the comments of Crédit Mutuel by letter dated 13 October 2006.
Η Επιτροπή διαβίβασε τις παρατηρήσεις της Crédit Mutuel στις γαλλικές αρχές με επιστολή της 31ης Οκτωβρίου 2006.
By letter dated 31 October 2006, the Commission forwarded the observations by Crédit Mutuel to the French authorities.
Μετά τις δύο αιτήσεις της Επιτροπής για συμπληρωματικές πληροφορίες, της 22ας Σεπτεμβρίου 2006 και της 28ης Νοεμβρίου 2006, η Γαλλία υπέβαλε πρόσθετες παρατηρήσεις με επιστολές της 8ης Νοεμβρίου 2006 και της 28ης Φεβρουαρίου 2007.
Following two requests for further information from the Commission dated 22 September 2006 and 28 November 2006, France submitted additional comments by letters dated 8 November 2006 and 28 February 2007.
Η Επιτροπή συναντήθηκε με τις γαλλικές αρχές στις 19 Δεκεμβρίου 2006 και με την Crédit Mutuel στις 15 Ιανουαρίου 2007.
The Commission met the French authorities on 19 December 2006 and Crédit Mutuel on 15 January 2007.
Στις 10 Μαΐου 2007, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση βάσει του άρθρου 86 παράγραφος 3 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 106 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ) σε συνάρτηση με τα άρθρα 43 και 49 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρα 49 και 56 της ΣΛΕΕ), δυνάμει της οποίας η Γαλλία πρέπει να θέσει τέλος στα ειδικά δικαιώματα [9] της Crédit Mutuel, των Caisses d’Épargne και της Banque Populaire να διανέμουν το Livret bleu (προκειμένου για την Crédit Mutuel) και το Livret A (προκειμένου για τις Caisses d’Épargne και την La Poste) [10].
On 10 May 2007 the Commission adopted a decision pursuant to Article 86(3) of the EC Treaty (now Article 106(3) TFEU) in conjunction with Articles 43 and 49 of the EC Treaty (now Articles 49 and 56 TFEU) requiring France to put an end to the special rights [9] of Crédit Mutuel, Caisses d’Épargne and Banque Populaire for the distribution of the Livret bleu (Crédit Mutuel) and Livret A (Caisses d’Épargne and Banque Postale) [10].
Δεδομένου ότι η Γαλλία δεν έθεσε τέλος στα ειδικά δικαιώματα διανομής των Livrets A και Livrets bleus εντός της προθεσμίας των 9 μηνών που προβλέπεται στην απόφαση της 10ης Μαΐου 2007, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία παράβασης που προβλέπεται στο άρθρο 226 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 258 της ΣΛΕΕ) αποστέλλοντας στη Γαλλία, στις 5 Ιουνίου 2008, προειδοποιητική επιστολή για μη συμμόρφωση με την απόφαση.
Since France did not put an end to the special rights for the distribution of the Livret A and Livret bleu within the nine-month deadline set by the Decision of 10 May 2007, the Commission opened infringement proceedings pursuant to Article 226 of the EC Treaty (now Article 258 TFEU) by sending France on 5 June 2008 a letter of formal notice for not complying with the Decision.
Στις 19 Σεπτεμβρίου 2009, η Επιτροπή ζήτησε νέες πληροφορίες από τη Γαλλία, τις οποίες αυτή έστειλε στις 13 Οκτωβρίου 2009.
On 19 September 2009 the Commission asked France for more information, which was provided on 13 October 2009.
Στις 8 Οκτωβρίου 2009, η Επιτροπή περάτωσε τη διαδικασία παράβασης, διότι η Γαλλία συμμορφώθηκε με την υποχρέωσή της να θέσει τέλος στα ειδικά δικαιώματα διανομής αυτών των βιβλιαρίων [11], με τη θέσπιση της μεταρρύθμισης της 1ης Ιανουαρίου 2009 που αποδεσμεύει τη διανομή των Livrets A και Livrets bleus [12].
On 8 October 2009 the Commission terminated the infringement proceedings because France, by adopting the reform of 1 January 2009 liberalising the distribution of the Livret A and Livret bleu [11], had complied with its obligation to put an end to the special rights for the distribution of the livrets [12].
Κατά τη διάρκεια του έτους 2010, η Επιτροπή έθεσε πολλά ερωτήματα στην Crédit Mutuel μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων, στα οποία εκείνη απάντησε, επίσης με ηλεκτρονικά μηνύματα.
Over the course of 2010 the Commission sent e-mails with several questions to Crédit Mutuel, to which e-mailed replies were received.
Η παρούσα απόφαση περατώνει, σύμφωνα με το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ [13], τη διαδικασία σχετικά με τα δυνητικά στοιχεία ενίσχυσης που περιλαμβάνονται στον μηχανισμό του Livret bleu.
This Decision closes, pursuant to Article 13 of Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty [13], the procedure relating to the potential aid contained in the Livret bleu savings vehicle.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ LIVRET BLEU
DESCRIPTION OF THE LIVRET BLEU SAVINGS VEHICLE
Περιγραφή της Crédit Mutuel
Description of Crédit Mutuel
Η Crédit Mutuel είναι αποκεντρωμένος τραπεζικός ή ασφαλιστικός όμιλος που αποτελείται από ένα εθνικό δίκτυο υποκαταστημάτων με καθεστώς συνεταιριστικών εταιρειών μεταβλητού κεφαλαίου.
Crédit Mutuel is a decentralised banking and insurance group consisting of a national network of branches with the status of cooperative companies with open-ended capital.
Η Crédit Mutuel διέπεται από τον νόμο της 10ης Σεπτεμβρίου 1947 που έθεσε τις αρχές της συνεργασίας.10θνικό δίκτυο υποκαταστημάτων με καθεστώς συνεταιριστικών εταιρειών μεταβλητού κεφαλαίου.
Crédit Mutuel is governed by the law of 10 September 1947, which laid down the principles of cooperation.
Είναι οργανωμένη σε τρία επίπεδα: τοπικό, περιφερειακό και εθνικό.
It is organised on three levels: local, regional and national.
Η Crédit Mutuel είναι, επίσης, όμιλος που διαθέτει ενιαία διαχείριση η οποία εφαρμόζει σφαιρική πολιτική.
Crédit Mutuel is a group with a single management that pursues a global policy.
Διατηρεί εσωτερική δημοσιονομική αλληλεγγύη στο επίπεδο της συνομοσπονδίας, η οποία εξασφαλίζει τη ρευστότητα των περιφερειακών ομοσπονδιών.
It maintains internal financial solidarity at the level of the confederation, which ensures the liquidity of the regional federations.
Ο όμιλος παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά μιας ενιαίας επιχείρησης από την άποψη του δικαίου του ανταγωνισμού, δεδομένου ότι παρουσιάζει ένα ενιαίο κέντρο αποφάσεων σε κεντρικό επίπεδο.
The group has the features of a single undertaking from the perspective of competition law because is has a single decision-making body at central level.
Περιγραφή του Livret bleu
Description of the Livret bleu
Το Livret bleu αποτελούσε προϊόν αποταμίευσης που ρυθμιζόταν από το κράτος, το οποίο διένεμε αποκλειστικά η Crédit Mutuel.
The Livret bleu was a savings product regulated by the State and distributed exclusively by Crédit Mutuel.
Το προϊόν αυτό τύγχανε μερικής φορολογικής απαλλαγής σύμφωνα με τον διορθωτικό δημοσιονομικό νόμο για το 1975 [14].
The product was partially tax-exempt under the terms of the Amending Finance Act for 1975 [14].
Οι τόκοι που καταβάλλονταν στους αποταμιευτές για τις καταθέσεις τύγχαναν φορολογικής απαλλαγής κατά τα δύο τρίτα.
The interest on sums deposited paid to savers qualified for a tax exemption to the tune of two thirds.
Το κράτος καθόριζε τον ακαθάριστο συντελεστή απόδοσης του Livret bleu για τους αποταμιευτές κατά τέτοιον τρόπο ώστε μετά την είσπραξη του φόρου [15] το καθαρό επιτόκιο να είναι ταυτόσημο με αυτό του Livret A, το οποίο είναι εξ ολοκλήρου αφορολόγητο.
The State set the gross interest rate on the Livret bleu for savers in such a way that, after deduction of tax [15], the net rate was identical to that earned on the Livret A, which was fully tax-exempt.
Το κράτος καθόριζε τον συντελεστή απόδοσης του Livret bleu σε επίπεδο υψηλότερο από τον πληθωρισμό, βάσει της χρηματαγοράς.
The State set the interest rate on the Livret bleu at a level above inflation, indexed to the money market.
Ο τελευταίος καθαρός συντελεστής απόδοσης του Livret bleu, προτού τεθεί τέλος σε αυτό το προϊόν αποταμίευσης με τη μεταρρύθμιση της 1ης Ιανουαρίου 2009 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 41), ήταν 4 % [16].1
The last net rate of remuneration on the Livret bleu before this savings product was discontinued by the reform of 1 January 2009 (see recital 41) was 4 % [16].
Τα χαρακτηριστικά του Livret bleu —άμεση διαθεσιμότητα των πόρων, επιτρεπόμενα ποσά από 15 ευρώ και άνω, απουσία εξόδων (π.χ. για το άνοιγμα λογαριασμού) κ.λπ.— δημιουργούσαν μεγάλη ρευστότητα.
The Livret bleu’s features — immediate availability of funds, minimum initial deposit authorised from EUR 15, no costs (in particular on opening the account), etc. — led to great liquidity.
Επίσης, στο Livret bleu μπορούσαν να γίνονται άμεσες χρεώσεις υπέρ του Δημόσιου Ταμείου ή δημοσίων επιχειρήσεων, όπως η EDF ή η France Télécom.
In addition, it was possible to set up direct debits from the Livret bleu account to the national exchequer or public companies such as EDF or France Télécom.
Το Livret bleu, προϊόν αποταμίευσης που προοριζόταν για τους ιδιώτες, ήταν, επομένως, παρεμφερές από ορισμένες απόψεις με τρέχοντα λογαριασμό.
The Livret bleu, which was a savings product aimed at the general public, was therefore similar in some respects to a current account.
Οι υποχρεώσεις που αφορούσαν τη χρησιμοποίηση των πόρων που συγκεντρώνονταν μέσω του Livret bleu εξελίχθηκαν με τον καιρό.
The obligations associated with the use of the funds collected through the Livret bleu changed over time.
Σε ένα πρώτο στάδιο, η Crédit Mutuel ήταν υποχρεωμένη να διαθέτει το 50 % των πόρων (ποσοστό το οποίο, το 1983 [17], αυξήθηκε στο 65 % των πόρων και στο 80 % των νέων συγκεντρωθέντων πόρων) σε χρήσεις που εξυπηρετούν το γενικό συμφέρον (ιδίως τη χρηματοδότηση οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλων δημόσιων οργανισμών), ενώ η τράπεζα διέθετε την ελευθερία διαχείρισης του υπολοίπου (εφεξής «ελεύθερες χρήσεις»).
Initially Crédit Mutuel was obliged to allocate 50 % of the resources (in 1983 [17] this proportion was increased to 65 % of the resources and 80 % for new deposits) to general-interest uses (notably the financing of local authorities and other public bodies), with the balance being left to the bank to dispose of freely (hereinafter: ‘non-earmarked uses’).
Επίσης, η ριζική αυτή αναμόρφωση του συστήματος οδήγησε σε σταδιακή αναδιάταξη του αποθέματος των υφιστάμενων πόρων [20].
Moreover, this radical reform of the system was reflected in a gradual reallocation of existing deposits [20].
Μετά το διάταγμα της 27ης Σεπτεμβρίου 1991 και έως το τέλος του πρώτου εξαμήνου 1999, το ποσοστό των υφιστάμενων «χρήσεων που εξυπηρετούν το γενικό συμφέρον» και των «ελεύθερων χρήσεων» μειώθηκε μέχρις ότου όλοι οι πόροι να διατεθούν σε λογαριασμό στην CDC.27ν Caisse des Dépôts et Consignation (εφεξής «CDC») η οποία, σε αντιστάθμιση, κατέβαλε στην Crédit Mutuel προμήθεια διαμεσολάβησης.
Since the Decree of 27 September 1991 until the end of the first half of 1999, the share of existing ‘general-interest uses’ and ‘non-earmarked uses’ fell until all the deposits were allocated to the CDC.
Πηγή: Littlejohn Fraser
Source: Littlejohn Frazer.
Σε δισεκατ. FRF και %
FRF billion and %
Μέσοι ετήσιοι πόροι
Annual average deposits
Πόροι υπό κεντρική διαχείριση CDC
Centralised allocation CDC
Χρήσεις γενικού συμφέροντος
General-interest uses
Ελεύθερες χρήσεις
Non-earmarked uses
Την 1η Ιανουαρίου 2009, τέθηκε σε ισχύ η μεταρρύθμιση των Livret A και Livret bleu με την οποία επιτράπηκε σε όλες τις τράπεζες να διανέμουν το Livret A και τέθηκε τέλος στη διάκριση ανάμεσα σε Livret A και Livret bleu.
On 1 January 2009 a reform of the Livret A and Livret bleu came into force that granted all banking institutions the right to distribute Livret A accounts and ended the distinction between the Livret A and Livret bleu accounts.
Από την 1η Ιανουαρίου 2009, το Livret bleu της Crédit Mutuel αποτελεί απλώς Livret A που διατίθεται με άλλο όνομα.1
Since 1 January 2009, the Crédit Mutuel Livret bleu has simply been a Livret A marketed under a different name.
Κατά την ημερομηνία αυτή τερματίστηκε η υπόσταση του Livret bleu και, κατά συνέπεια, το αποκλειστικό δικαίωμα διανομής της Crédit Mutuel.
On that date the Livret bleu ceased to exist, and so did the exclusive right of distribution by the Crédit Mutuel.
Περιγραφή των λόγων που οδήγησαν στην κίνηση της διαδικασίας
Reasons for initiating the procedure/extending the procedure
Όπως αναφέρεται στην απόφαση για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας [21], η Επιτροπή έκρινε πιθανό να έχει χορηγηθεί από τη Γαλλία ενίσχυση στην Crédit Mutuel μέσω της προμήθειας διαμεσολάβησης.
As set out in the extension Decision [21], the Commission took the view that it was possible that France had granted aid to Crédit Mutuel through the brokerage commission.