natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μετά τον διαχωρισμό από τη μητρική εταιρεία της, ABN AMRO Bank, η ABN AMRO II χρειάστηκε να συστήσει δική της υπηρεσία χρηματαγοράς, η οποία κόστισε 90 εκατ. ευρώ.
After the separation from its parent company ABN AMRO Bank, ABN AMRO II needed to set up a money market desk on its own, which cost EUR 90 million.
Τέλος, το ολλανδικό δημόσιο εισέφερε ακόμη 500 εκατ. ευρώ σε κεφάλαιο προκειμένου να διασφαλισθεί ότι η ABN AMRO N θα λειτουργήσει με κάποιο περιθώριο άνω των ελάχιστων κανονιστικών απαιτήσεων.
Finally, the Dutch State injected another EUR 500 million in capital to ensure that ABN AMRO N could operate with some margin above the minimum regulatory requirements.
Υποχρεωτικά μετατρέψιμος τίτλος για την κάλυψη κεφαλαιακού ελλείμματος λόγω της πώλησης της New HBU (Μέτρο Β4, 300 εκατ. ευρώ)
Mandatory Convertible Security to cover capital shortfall due to sale of New HBU (Measure B4, EUR 300 million)
Η FBN και η ABN AMRO N μπορούσαν να συγχωνευθούν μόνον μετά την επίλυση των προβλημάτων συγκέντρωσης τα οποία προσδιορίζονται στην απόφαση για τη συγχώνευση.
FBN and ABN AMRO N could only merge once the concentration issues identified in the Merger Decision were resolved.
Επομένως, το ολλανδικό δημόσιο αποφάσισε να πωλήσει τη New HBU και την IFN στην Deutsche Bank.
Therefore, the Dutch State decided to sell New HBU and IFN to Deutsche Bank.
Ωστόσο, η πράξη αυτή είχε ως αποτέλεσμα πρόσθετες κεφαλαιακές ανάγκες ύψους 470 εκατ. ευρώ, τις οποίες η ABN AMRO N δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει στο σύνολό τους μόνη της.
That transaction resulted however in an additional capital need of EUR 470 million, which ABN AMRO N could not deal with entirely on its own.
Το ολλανδικό δημόσιο αποφάσισε να βοηθήσει και εισέφερε 300 εκατ. ευρώ υπό μορφή MCS [60].
The Dutch State decided to help and injected EUR 300 million in the form of MCS [60].
Υποχρεωτικά μετατρέψιμος τίτλος για την κάλυψη εξόδων ενοποίησης (Μέτρο Β5, 1,2 δισεκατ. ευρώ)
Mandatory Convertible Security to cover integration costs (Measure B5, EUR 1,2 billion)
Για την υλοποίηση της συγχώνευσης, η ABN AMRO N και η FBN (και, μετά τη συγχώνευση, ο ABN AMRO Group) χρειάστηκε να καταβάλουν αρχικά έξοδα ενοποίησης ύψους 1,2 δισεκατ. ευρώ (μετά τους φόρους), τα οποία σχετίζονταν με έξοδα πλεονάζοντος προσωπικού, την ενοποίηση πλατφορμών ΤΠΕ και την αναδιάρθρωση του δικτύου καταστημάτων.
To implement the merger, ABN AMRO N and FBN (and after the merger ABN AMRO Group) had to pay for upfront integration costs of EUR 1,2 billion (after tax), related to redundancy costs, the integration of ICT platforms and the restructuring of the branch network.
Καθώς η ABN AMRO N και η FBN δεν ήταν σε θέση να χρηματοδοτήσουν οι ίδιες τα έξοδα αυτά, το ολλανδικό δημόσιο αποφάσισε να εισφέρει κεφάλαιο υπό μορφή MCS [61].
Since ABN AMRO N and FBN were not able to finance those costs themselves, the Dutch State decided to inject capital in the form of MCS [61].
Μετατροπή υβριδικών κεφαλαίων κατηγορίας 2 της FBN σε βασικό κεφάλαιο κατηγορίας 1 (Μέτρο Γ, 1,35 δισεκατ. ευρώ)
Conversion of FBN Tier 2 hybrid capital into core Tier 1 capital (Measure C, EUR 1,35 billion)
Υποχρεώσεις πληρωμής προς άλλα μέλη της κοινοπραξίας (Μέτρο Δ, 740 εκατ. ευρώ)
Payment obligations towards other consortium members (Measure D, EUR 740 million)
Όταν τα μέλη της κοινοπραξίας διαπραγματεύονταν την εξαγορά της ABN AMRO Holding το 2007 διαπίστωσαν ότι δεν ήταν γνωστά όλα τα δεδομένα την εποχή εκείνη.
When the consortium members negotiated the acquisition of ABN AMRO Holding in 2007, they realised that not all facts were already known at the time.
Για τον λόγο αυτό, η ΣΜΚ περιέχει μερικές γενικές αρχές για τον διακανονισμό ορισμένων υποχρεώσεων πληρωμής, οι οποίες θα εμφανισθούν μόνον κατά τη διαδικασία διαχωρισμού.
Therefore, the CSA contained a number of general principles to settle certain payment obligations, which would only become apparent during the separation process.
Τα ακριβή ποσά είναι αποτέλεσμα διαδικασίας διαπραγμάτευσης στην οποία έλαβε μέρος το ολλανδικό δημόσιο (και η Fortis SA/NV πριν από αυτό).
The exact amounts result from a negotiating process in which the Dutch State (and Fortis SA/NV before it) participated.
Το συνολικό ποσό των 740 εκατ. ευρώ αφορά τα εξής:
The total amount of EUR 740 million relates to:
Οι ως άνω ταμειακές εκροές αντισταθμίζονται εν μέρει από το γεγονός ότι το ολλανδικό δημόσιο εισέπραξε […] από τα άλλα μέλη της κοινοπραξίας σε σχέση με λανθάνοντα έξοδα.
Those cash outflows are partly compensated by the fact that the Dutch State received […] from the other consortium members related to stranded costs.
Το υπόλοιπο των υποχρεώσεων πληρωμής σε άλλα μέλη της κοινοπραξίας (συγκεκριμένα 740 εκατ. ευρώ) καταβλήθηκε τοις μετρητοίς, εν μέρει απευθείας στα άλλα μέλη της κοινοπραξίας και εν μέρει στην ABN AMRO Bank (νυν RBS NV).
The balance of the payment obligations in respect of other consortium members (namely EUR 740 million) was paid in cash, in part directly to the other consortium members and in part to ABN AMRO Bank (now RBS NV).
Σύνθετες υποχρεώσεις (Μέτρο Ε, 950 εκατ. ευρώ)
Cross liabilities (Measure E, EUR 950 million)
Ακόμη και μετά την εκποίηση της New HBU, η ABN AMRO Bank (νυν RBS NV) και η ABN AMRO II (ή οι νόμιμοι διάδοχοί της) θα παραμείνουν υπεύθυνοι έναντι των πιστωτών της New HBU, εάν η New HBU δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι των πιστωτών της.
Even after the divestment of New HBU, ABN AMRO Bank (now RBS NV) and ABN AMRO II (or its legal successors) will remain liable towards creditors of New HBU if New HBU is unable to meet its obligations towards its own creditors.
Ομοίως, η New HBU θα είναι υπεύθυνη για σύνθετες υποχρεώσεις έναντι πιστωτών της ABN AMRO Bank και της ABN AMRO II.
Likewise New HBU will face cross liabilities towards creditors of ABN AMRO Bank and ABN AMRO II.
Καθώς οι σύνθετες υποχρεώσεις πηγάζουν από την πώληση της New HBU, η οποία είναι αποτέλεσμα απόφασης της ABN AMRO II και των μετόχων της, η ABN AMRO II και οι μέτοχοί της είναι επίσης υπεύθυνοι για την εξεύρεση λύσης.
Since the cross liabilities were rooted in the sale of New HBU which resulted from a decision of ABN AMRO II and its shareholders, it was also their responsibility to find a solution.
Σύμφωνα με την προτεινόμενη λύση, το ολλανδικό δημόσιο και η Deutsche Bank (συγκεκριμένα ο αγοραστής της New HBU) συμφώνησαν ότι η New HBU και η ABN AMRO II θα αποζημιώσουν η μία την άλλη για τις εν λόγω σύνθετες υποχρεώσεις παρέχοντας εξασφάλιση η μία στην άλλη, ώστε να μειωθούν οι συνεπαγόμενες απαιτήσεις σε εποπτικά ίδια κεφάλαια στο επιθυμητό 20 %.
The proposed solution implied that the Dutch State and Deutsche Bank (namely the purchaser of New HBU) agreed that new HBU and ABN AMRO II would indemnify each other for those cross liabilities by providing each other collateral, so as to reduce the induced regulatory capital requirements to a desired 20 %.
Ως αποτέλεσμα της ως άνω συμφωνίας, η ABN AMRO II υποχρεώθηκε να παράσχει εξασφάλιση στη New HBU ύψους έως 950 εκατ. ευρώ (μειούμενη με την πάροδο του χρόνου καθώς οι υποκείμενες υποχρεώσεις φθάνουν στη λήξη τους) για τις υποχρεώσεις της New HBU έναντι της ABN AMRO II και έναντι της ABN AMRO Bank (νυν RBS NV).
As a result of that agreement, ABN AMRO II had to provide collateral to New HBU for an amount up to EUR 950 million (declining over time as underlying liabilities mature) for the liabilities of New HBU towards ABN AMRO II and towards ABN AMRO Bank (now RBS NV).
Καθώς η ABN AMRO II δεν διέθετε τα μέσα για να παράσχει την αναγκαία εξασφάλιση σε σχέση με την υποχρέωση έναντι της ABN AMRO Bank (νυν RBS NV), το δημόσιο παρέσχε αντεγγύηση υπό μορφή εγγύησης της οφειλής της ABN AMRO Bank (νυν RBS NV).
Since ABN AMRO II did not have the means to provide the collateral needed in respect of the liability towards ABN AMRO Bank (now RBS NV), the State provided a counter-indemnity in the form of a guarantee on the debt of ABN AMRO Bank (now RBS NV).
Το ολλανδικό δημόσιο τιμολόγησε τον συγκεκριμένο κίνδυνο ωσάν να επρόκειτο για κρατική εγγύηση των δευτερευουσών οφειλών της ABN AMRO Bank (νυν RBS NV).
The Dutch State priced that risk as if it was a State guarantee on ABN AMRO Bank (now RBS NV) subordinated debt.
Η τιμολόγηση –βάσει της σύστασης για την ανακεφαλαιοποίηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (στο εξής η «ΕΚΤ») [64]– καθορίσθηκε σε 200 μονάδες βάσης συν το διάμεσο περιθώριο CDS [65].
The pricing – based on the European Central Bank (‘ECB’) Recapitalisation Recommendation [64]– was set at 200 basis points plus the median CDS-spread [65].
Στον Πίνακα 4 συνοψίζονται τα μέτρα που αξιολογούνται στην παρούσα απόφαση.
Table 4 summarises the measures assessed in this Decision.
Ειδικότερα, το Μέτρο Α χρησιμοποιήθηκε από τη συγκεκριμένη ημερομηνία για τους στόχους του Μέτρου Β3 (στον βαθμό που αφορά το προληπτικό περιθώριο) και του Μέτρου Β5, και το αντίστροφο.
More specifically, Measure A was used from that date on for the objectives of Measure B3 (insofar as it concerns the prudential margin) and Measure B5 and vice versa.
Μέτρα κρατικής στήριξης
State support measures
Ύψος
Size
(σε δισεκατ. ευρώ)
(in EUR billion)
Νομική οντότητα στην οποία χορηγείται το μέτρο
Legal entity to which the measure is granted
Βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση
ST funding
Μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση
LT funding
FBN (για να καταστεί εφικτή η αποπληρωμή στην Fortis Bank SA/NV)
FBN (to allow repayment to Fortis Bank SA/NV)
Εξαγορά της ABN AMRO N
Acquisition of ABN AMRO N
FBN (το τίμημα της πώλησης καταβλήθηκε με παραίτηση από είσπραξη οφειλής)
FBN (purchase price paid by waiving debt)
Κεφαλαιακά μέτρα τα οποία κοινοποιήθηκαν τον Ιούλιο του 2009 και εφαρμόσθηκαν τον Ιούλιο/Αύγουστο του 2009
Capital measures notified in July 2009 and implemented in July/August 2009
Μέτρο Α
Measure A
Μέσο κεφαλαιακής αρωγής
Capital relief instrument
Προστασία CDS σε χαρτοφυλάκιο 34,5 δισεκατ. ευρώ (με αποτέλεσμα κεφαλαιακής αρωγής ύψους 1,7 δισεκατ. ευρώ)
CDS-protection on a EUR 34,5 billion portfolio (having a capital relief effect of EUR 1,7 billion)
Κάλυψη του κεφαλαιακού ελλείμματος της ABN AMRO Z
Filling the capital shortage of ABN AMRO Z
ABN AMRO Bank (νυν RBS NV) και μεταφορά στην ABN AMRO II (νυν ABN AMRO Bank) κατά την ημερομηνία διαχωρισμού
ABN AMRO Bank (now RBS NV) and moved to ABN AMRO II (now ABN AMRO Bank) on separation date
Μέτρο Β1
Measure B1
Μέτρο Β2
Measure B2
Πρώτη δόση εξόδων διαχωρισμού
First tranche of separation costs
ABN AMRO Bank NV (νυν RBS NV) και μεταφορά στην ABN AMRO II (νυν ABN AMRO Bank μετά τον διαχωρισμό)
ABN AMRO Bank NV (now RBS NV) and moved to ABN AMRO II (now ABN AMRO Bank on separation)
Πρόσθετα κεφαλαιακά μέτρα τα οποία κοινοποιήθηκαν τον Ιανουάριο του 2010
Additional capital measures notified in January 2010
Μέτρο Β3
Measure B3
Δεύτερη δόση εξόδων διαχωρισμού και προληπτικό περιθώριο 0,5 δισεκατομμυρίου ευρώ
Second tranche of separation costs and prudential margin of EUR 0,5 billion
Καταβολή 967 εκατ. ευρώ στην ABN AMRO Bank (νυν RBS NV) και στη συνέχεια μεταφορά του ποσού στην ABN AMRO II (νυν ABN AMRO Bank) κατά τον διαχωρισμό, ενώ το υπόλοιπο καταβλήθηκε άμεσα στην ABN AMRO II
EUR 967 million paid to ABN AMRO Bank (now RBS NV) and then moved to ABN AMRO II (now ABN AMRO Bank) on separation, the remainder directly paid to ABN AMRO II
Μέτρο Β4
Measure B4
Κεφαλαιακός αντίκτυπος από την πώληση της New HBU
Capital impact from sale of new HBU
Μέτρο Β5
Measure B5
Έξοδα ενοποίησης
Integration costs
Μετατροπή κεφαλαίων κατηγορίας 2 σε κοινές μετοχές
Exchange Tier 2 into common equity
Έλλειμμα κεφαλαίων κατηγορίας 1 στην FBN
Tier 1 shortage at the level of FBN
Μέτρο Δ
Measure D
Καταβολή μετρητών σε εταίρους της κοινοπραξίας
Cash payment to consortium partners
Υποχρεώσεις πληρωμής ως αποτέλεσμα της ΣΜΚ
Payment obligations resulting from the CSA
Άλλοι εταίροι της κοινοπραξίας/ABN AMRO Bank (νυν RBS NV)
Other consortium partners/ABN AMRO Bank (now RBS NV)
Μέτρο Ε
Measure E
Εγγύηση υποχρεώσεων ύψους 950 εκατ. ευρώ
Guarantee on liabilities of EUR 950 million
Σύνθετες υποχρεώσεις ως αποτέλεσμα της πώλησης της New HBU
Cross liabilities resulting from sale of new HBU
ABN AMRO II (νυν ABN AMRO Bank)
ABN AMRO II (now ABN AMRO Bank)
ΛΟΓΟΙ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
GROUNDS TO OPEN
Λόγοι κίνησης της διαδικασίας στην απόφαση της 8ης Απριλίου 2009
Grounds to open in the Decision of 8 April 2009
Στην απόφαση της 8ης Απριλίου 2009, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία επειδή είχε λόγους να πιστεύει ότι τα Μέτρα Υ1, Υ2 και Ζ [66] αποτελούσαν κρατική ενίσχυση υπέρ της FBN και της ABN AMRO N. Η Επιτροπή πίστευε ότι τα εν λόγω μέτρα επέτρεπαν στην FBN και στην ABN AMRO N να παραμείνουν στην αγορά και να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους.
In the Decision of 8 April 2009, the Commission opened proceedings because it had grounds to believe that Measures Y1, Y2 and Z [66] represented State aid in favour of FBN and ABN AMRO N. The Commission believed that those measures allowed FBN and ABN AMRO N to stay on the market and pursue their activities.
Η Επιτροπή είχε λόγους να πιστεύει ότι τα εν λόγω μέτρα ευνοούσαν επιλεκτικά την FBN και την ABN AMRO N.
It had reasons to believe that those measures were selectively advantageous to FBN and ABN AMRO N.
Στις αιτιολογικές σκέψεις 29 και 30 της απόφασης της 8ης Απριλίου 2009, η Επιτροπή σημείωσε ότι τα Μέτρα Χ, Υ1 και Υ2 περιλαμβάνονταν στην ίδια σύμβαση πώλησης, στόχος της οποίας ήταν ο διαχωρισμός της FBN από την υπόλοιπη SA/NV.
In recitals 29 and 30 of the Decision of 8 April 2009, the Commission noted that Measures X, Y1 and Y2 were part of the same sale contract, which aimed at separating FBN from the rest of the Fortis SA/NV.
Η απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου 2008 κατέληξε ήδη στο συμπέρασμα ότι, συνάπτοντας την εν λόγω σύμβαση στις 3 Οκτωβρίου 2008, το ολλανδικό δημόσιο δεν ενήργησε ως συνήθης επενδυτής στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς.
The Decision of 3 December 2008 already concluded that by entering in that contract on 3 October 2008, the Dutch State had not acted as a normal investor in a market economy.
Στην αιτιολογική σκέψη 33 της απόφασης της 8ης Απριλίου 2009, η Επιτροπή ισχυρίσθηκε ότι το Μέτρο Υ1 ευνοούσε κατά τα φαινόμενα την FBN, καθώς αυτή εισέπραξε ένα ποσό χρηματοδότησης το οποίο δεν θα μπορούσε να βρει στις αγορές, δεδομένου ότι στις αγορές επικρατούσε τότε πλήρης σύγχυση.
In recital 33 of the Decision of 8 April 2009, the Commission argued that Measure Y1 was apparently advantageous to FBN as it had received an amount of funding, which it could not have found on the markets, the markets being at the time in complete disarray.
Λαμβάνοντας υπόψη τις ακραίες εκείνες συνθήκες της αγοράς, η Επιτροπή αμφέβαλε επίσης ότι τα επιτόκια που ζήτησε το ολλανδικό δημόσιο θα ήταν αποδεκτά από ιδιωτικό επενδυτή.
Keeping in mind those extreme market circumstances, the Commission also doubted that the interest rates required by the Dutch State would have been acceptable to a private investor.
Η Επιτροπή σημείωσε επίσης ότι η ευρωστία του νέου χρηματοδότη της φαινόταν ευνοϊκή για την FBN.
The Commission also noted that the solidity of its new funding provider seemed advantageous to FBN.
Η FBN δεν εξαρτιόταν πλέον από μια εταιρεία με περιορισμένη ρευστότητα σε δυσχερή θέση, όπως η Fortis SA/NV, αλλά λάμβανε τη χρηματοδότησή της από το ολλανδικό δημόσιο.
FBN was no longer dependent on a liquidity-constrained company in distress like Fortis SA/NV but received its funding from the Dutch State.
Η Επιτροπή αμφέβαλε ότι το Μέτρο Υ1 ήταν συμβατό με την ανακοίνωση της Επιτροπής – Εφαρμογή των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων στα μέτρα που λήφθηκαν για τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς στο πλαίσιο της τρέχουσας παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης (στο εξής η «τραπεζική ανακοίνωση») [67] καθώς δεν ήταν αναλογικό και δεν περιοριζόταν στα απολύτως αναγκαία.
The Commission doubted that Measure Y1 was compatible with the Communication from the Commission – The application of State aid rules to measures taken in relation to financial institutions in the context of the current global financial crisis (the ‘Banking Communication’) [67] as it was neither proportional nor limited to the minimum necessary.
Ειδικότεροι προβληματισμοί εγείρονταν στην αιτιολογική σκέψη 52 της απόφασης της 8ης Απριλίου 2009 σχετικά με τη συμβατότητα των ακόλουθων στοιχείων: (1) το επιτόκιο που εφαρμόσθηκε στην FBN, (2) το μέγιστο διάστημα κατά το οποίο η FBN μπορούσε να επωφεληθεί της χρηματοδότησης, (3) τη μέγιστη διάρκεια των οικείων μέσων, και (4) το ύψος της διευκόλυνσης ρευστότητας.
More specific concerns were raised in recital 52 of the Decision of 8 April 2009 on the compatibility of the following elements: (1) the remuneration that FBN paid, (2) the maximum period during which FBN could benefit from funding, (3) the maximum maturity of instruments concerned and (4) the volume of the liquidity facility.
Η Επιτροπή ανέφερε επίσης ότι το Μέτρο Υ2 μπορεί να περιείχε στοιχεία κρατικής ενίσχυσης, εάν η Fortis Bank SA/NV ήταν σε θέση, κατά την εξαγορά, να ζητήσει την άμεση αποπληρωμή των μακροπρόθεσμων δανείων σε περίπτωση αλλαγής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της FBN.
The Commission also indicated that Measure Y2 could contain elements of State aid if Fortis Bank SA/NV was at the time of the acquisition in a position to request the immediate redemption of the long-term loans should the ownership of FBN change.
Εάν υπήρχε πράγματι ρήτρα αποπληρωμής σχετική με το ιδιοκτησιακό καθεστώς, το Μέτρο Υ2 επέτρεπε στην FBN να επωφεληθεί μακροπρόθεσμων δανείων με επιτόκια αντίστοιχα εκείνων που ίσχυαν προ της κρίσης.
If there was indeed an ownership-related redemption clause, Measure Y2 allowed FBN to benefit from long-term loans at pre-crisis interest rates.
Το Μέτρο Υ2 σήμαινε ότι η FBN δεν ήταν υποχρεωμένη να βρει εναλλακτική χρηματοδότηση υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε στην αγορά.
Measure Y2 implied that FBN was not obliged to find alternative funding at the prevailing market conditions at that time.
Επιπλέον, καθώς η Fortis Bank SA/NV είχε δικαίωμα να ζητήσει την αποπληρωμή, η επιλογή του ολλανδικού δημοσίου να παράσχει μακροπρόθεσμα, και όχι βραχυπρόθεσμα, δάνεια, μπορεί να αμφισβητηθεί.
Moreover, since Fortis Bank SA/NV had the right to ask for redemption, the Dutch State choice to provide of long-term loans rather than short-term loans could be questioned.
Ως εκ τούτου, στην απόφαση της 8ης Απριλίου 2009, η Επιτροπή εξέφρασε ανησυχίες ότι το Μέτρο Υ2 περιείχε κρατική ενίσχυση για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από το απολύτως αναγκαίο.8
Therefore, in the Decision of 8 April 2009, the Commission voiced concerns that Measure Y2 contained State aid for a longer-term period than was strictly necessary.
Για να μπορέσει να αξιολογήσει τις συνέπειες κρατικής ενίσχυσης του Μέτρου Υ2, η Επιτροπή ζήτησε από το ολλανδικό δημόσιο να παράσχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους συμβατικούς όρους πρόωρης αποπληρωμής για τις συμβάσεις μακροπρόθεσμων δανείων.
To be in a position to evaluate the State aid implications of Measure Y2, the Commission requested the Dutch State to provide more information on the contractual early redemption terms of the long-term loan contracts.
Στην αιτιολογική σκέψη 54 της απόφασης της 8ης Απριλίου 2009, η Επιτροπή αμφέβαλε επίσης κατά πόσον το ολλανδικό δημόσιο είχε λάβει επαρκή μέτρα για να περιορίσει τις αδικαιολόγητες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, σύμφωνα με την παράγραφο 27 της τραπεζικής ανακοίνωσης.
In recital 54 of the Decision of 8 April 2009, the Commission also doubted whether the Dutch State had taken sufficient measures to limit undue distortions of competition, in line with point (27) of the Banking Communication.
Η Επιτροπή εξέφρασε επίσης ανησυχίες ότι η ABN AMRO N είχε επωφεληθεί –ενδεχομένως έμμεσα– από τα μέτρα ρευστότητας που χορηγήθηκαν στην FBN.
The Commission was also concerned that ABN AMRO N had – potentially indirectly – benefited from the liquidity measures provided to FBN.
Ως εκ τούτου, ζήτησε από το ολλανδικό δημόσιο να παράσχει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδοτική θέση και τη χρηματοδοτική στρατηγική της ABN AMRO N.
Therefore, it asked the Dutch State to provide more information on ABN AMRO N’s funding position and funding strategy.
Σε σχέση με το Μέτρο Ζ, η Επιτροπή αμφέβαλε ότι το ολλανδικό δημόσιο κατέβαλε στην FBN την αγοραία τιμή για την εξαγορά της ABN AMRO N. Η Επιτροπή παρατήρησε ότι το ολλανδικό δημόσιο κατέβαλε ποσό υψηλότερο από την αποτίμηση «βάσει των τρεχουσών συνθηκών της αγοράς», της 3ης Οκτωβρίου 2008, στην οποία κατέληξε ο εμπειρογνώμονας αποτίμησης του ολλανδικού δημοσίου […] στην έκθεσή του που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 2.
With respect to Measure Z, the Commission doubted that the Dutch State paid FBN the market price for the acquisition of ABN AMRO N. The Commission observed that the Dutch State paid more than the 3 October 2008‘current market conditions’ valuation of the Dutch State’s own valuation expert […] in its report which was mentioned in recital 2.
Επιπλέον, η Επιτροπή παρατήρησε ότι το ολλανδικό δημόσιο δεν είχε εφαρμόσει συντελεστή διόρθωσης, ο οποίος να αντικατοπτρίζει την πτώση της χρηματιστηριακής αγοράς που καταγράφηκε στο διάστημα από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του 2008, η οποία υπήρξε ιδιαίτερα έντονη για τις μετοχές των τραπεζών.
Moreover, the Commission observed that the Dutch State had not applied a correction factor to reflect the stock market decline that occurred between October and December 2008 and which was especially pronounced for bank stocks.
Εάν το ολλανδικό δημόσιο κατέβαλε υπερβολικό τίμημα κατά την εξαγορά της ABN AMRO N, το Μέτρο Ζ ισοδυναμούσε με κρατική ενίσχυση υποβοήθησης της ανακεφαλαιοποίησης της FBN.
If the Dutch State overpaid when buying ABN AMRO N, Measure Z was equivalent to State aid helping to recapitalise FBN.
Γενικά, η Επιτροπή παρατήρησε επίσης στην απόφαση της 8ης Απριλίου 2009 ότι το ολλανδικό δημόσιο δεν είχε ακόμη υποβάλει αξιολόγηση της FBN και της ABN AMRO N από την DNB.
In general, the Commission also observed in the Decision of 8 April 2009 that the Dutch State had not yet submitted an evaluation of FBN and ABN AMRO N by the DNB.
Επίσης, το ολλανδικό δημόσιο δεν είχε παράσχει σχέδιο βιωσιμότητας ή σχέδιο αναδιάρθρωσης με λεπτομερείς χρηματοοικονομικές προβλέψεις.
Nor had the Dutch State provided a viability plan or a restructuring plan with detailed financial projections.
Απουσία σχεδίου βιωσιμότητας ή σχεδίου αναδιάρθρωσης, η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να καθορίσει κατά πόσον, ως αποτέλεσμα των Μέτρων Χ, Υ1, Υ2 και Ζ, η ABN AMRO N και η FBN διέθεταν επαρκή κεφάλαιά και μπορούσαν να πραγματοποιήσουν αποδεκτό επίπεδο απόδοσης.
Because neither a viability plan nor a restructuring plan were available, the Commission was unable to determine whether, as a result of Measures X, Y1, Y2 and Z, ABN AMRO N and FBN had sufficient capital and were able to realise an acceptable level of profitability.
Λόγοι επέκτασης της διαδικασίας στην απόφαση της 5ης Φεβρουαρίου 2010
Grounds to extend the proceedings in the Decision of 5 February 2010
Ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 1 της συνθήκης
Existence of State aid in accordance with Article 107(1) of the Treaty
Όταν, στις 17 Ιουλίου 2009 και στις 15 Ιανουαρίου 2010, το ολλανδικό δημόσιο κοινοποίησε πρόσθετα μέτρα υπέρ της FBN και της ABN AMRO N ως μέτρα τα οποία δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση, η Επιτροπή ανησύχησε ότι μερικά από αυτά τα πρόσθετα μέτρα αποτελούσαν πρόσθετη κρατική ενίσχυση προς την FBN και την ABN AMRO N.
When on 17 July 2009 and on 15 January 2010, the Dutch State notified extra measures in favour of FBN and ABN AMRO N as measures not constituting State aid, the Commission was concerned that some of these additional measures represented extra State aid to FBN and ABN AMRO N.