natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μετά από τη μερική ακύρωση της απόφασης της 10ης Ιουνίου 1998, η Επιτροπή ζήτησε από τις γαλλικές αρχές και από την SIDE, με επιστολές της 14ης Ιουνίου 2002, να της διαβιβάσουν τις παρατηρήσεις τους για τους λόγους ακύρωσης της απόφασης, και ιδίως για τα στοιχεία σχετικά με την εν λόγω αγορά.
Following the partial annulment of the Decision of 10 June 1998, the Commission asked the French authorities and SIDE, by letters dated 14 June 2002, to give their views on the grounds for the annulment of the Decision and, in particular, on the aspects relating to the relevant market.
Οι γαλλικές αρχές κλήθηκαν ιδίως να σχολιάσουν τις ιδιαιτερότητες της προσφοράς του CELF σε σχέση με εκείνες των άλλων φορέων της αγοράς, όπως η SIDE.
The French authorities were asked to comment in particular on the special features of the CELF offer compared with those of other market operators, including SIDE.
Η SIDE κλήθηκε να σχολιάσει ειδικότερα την έννοια των μικρών παραγγελιών και να αναφέρει ποια ήταν η ενδεχόμενη ιδιαιτερότητα της προσφοράς της σε σχέση με εκείνη του CELF και των άλλων φορέων της αγοράς.
SIDE was asked to comment in particular on the notion of small orders and to indicate any special feature its offer might have compared with CELF’s and those of the other market operators.
Η Επιτροπή, αφού ζήτησε από τη SIDE, με επιστολή της 19ης Σεπτεμβρίου 2002, να της αναφέρει εάν η απάντησή της περιείχε εμπιστευτικές πληροφορίες και έλαβε αρνητική απάντηση στις 30 Σεπτεμβρίου 2002, με επιστολή της 17ης Οκτωβρίου 2002 διαβίβασε για σχολιασμό στις γαλλικές αρχές την απάντηση της SIDE συνοδευόμενη από τα παραρτήματά της.
Having asked SIDE, by letter dated 19 September 2002, to say whether its reply contained confidential information, and having obtained a negative reply on 30 September 2002, the Commission, by letter dated 17 October 2002, sent SIDE’s reply together with its annexes to the French authorities for comment.
Με αυτή την ευκαιρία, έθεσε επίσης μια νέα σειρά συμπληρωματικών ερωτημάτων.
It also asked them a series of further questions on this occasion.
Στις 9 Ιανουαρίου 2003, η Επιτροπή διαβίβασε για σχολιασμό από τις γαλλικές αρχές την απάντηση της SIDE της 23ης Δεκεμβρίου 2002.
On 9 January 2003, the Commission sent SIDE’s reply of 23 December 2002 to the French authorities for comment.
Με επιστολή της 17ης Ιανουαρίου 2003, οι γαλλικές αρχές απάντησαν στα ερωτήματα της Επιτροπής της 17ης Οκτωβρίου 2002.
By letter dated 17 January 2003, the French authorities replied to the Commission’s questions sent on 17 October 2002.
Με επιστολή της 11ης Μαρτίου 2003, οι γαλλικές αρχές έστειλαν την απάντησή τους στην Επιτροπή.
By letter dated 11 March 2003, the French authorities sent their reply to the Commission.
Εξάλλου, η SIDE, με αίτησή της, έγινε δεκτή από τις υπηρεσίες της Επιτροπής και εξέθεσε την άποψή της για την υπόθεση εξαρχής, κατά τη διάρκεια συνεδρίασης που έλαβε χώρα στις 4 Μαρτίου 2003.
In the meantime, SIDE was received by the Commission’s services at its request and was able to explain its view of the case from the beginning, at a meeting held on 4 March 2003.
Μετά το πέρας της διαδικασίας αυτής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση 2005/262/ΕΚ κρίνοντας την επίδικη ενίσχυση συμβατή σύμφωνα με το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της συνθήκης, αφού έκρινε ιδίως ότι οι ενισχύσεις δεν μπορούσαν να αντισταθμίσουν το κόστος της εκτέλεσης των μικρών παραγγελιών.
At the end of this procedure, the Commission adopted Decision 2005/262/EC, concluding that the disputed aid was compatible on the basis of former Article 87(3)(d) of the Treaty, having established that the aid did not overcompensate for the costs of processing small orders.
Τέταρτο στάδιο
Fourth stage
Με την απόφασή του της 15ης Απριλίου 2008, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Απριλίου 2004.
By its judgment of 15 April 2008, the Court of First Instance annulled the Commission Decision of 20 April 2004.
Επιπλέον, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή είχε διαπράξει πρόδηλο σφάλμα εκτίμησης κατά την εξέταση της επίδικης ενίσχυσης υπερεκτιμώντας το κόστος εκτέλεσης των μικρών παραγγελιών που είχε επωμιστεί στην πραγματικότητα ο CELF.
Moreover, the Court concluded that the Commission had committed a manifest error of assessment when examining the compatibility of the disputed aid by overestimating the small order processing costs that were actually borne by CELF.
Όντως, στην απόφασή της της 20ής Απριλίου 2004, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη τις πραγματικές δαπάνες εκτέλεσης των μικρών παραγγελιών, αλλά προέβη σε εκτίμηση αυτών των δαπανών βάσει των συνολικών δαπανών που πραγματοποίησε ο CELF (καταλογισμός στη εκτέλεση των μικρών παραγγελιών ενός μέρους των συνολικών δαπανών σε συνάρτηση με έναν συντελεστή κατανομής διαφορετικό για κάθε κατηγορία δαπανών).
In its Decision of 20 April 2004, the Commission did not take account of the actual costs of processing small orders but estimated these costs on the basis of the total costs borne by CELF (allocating a share of the total costs to the processing of small orders, using a different method of apportioning costs for each cost category).
Για ορισμένες κατηγορίες δαπανών εφαρμόστηκαν συντελεστές πολλαπλασιασμού λαμβανομένων υπόψη των πρόσθετων δυσκολιών που συνεπάγεται η εκτέλεση των μικρών παραγγελιών σε σχέση με άλλες δραστηριότητες του CELF.
Multiplying factors were applied for certain categories of cost, bearing in mind the additional difficulties small order processing would entail in relation to CELF’s other activities.
Επίσης, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι αυτές οι δυσκολίες μπορούσαν να ξεπεραστούν χάρη στην τηλεδιαβίβαση που αφορούσε τα δύο τρίτα των μικρών παραγγελιών.
The Court, however, considered that these difficulties would have been resolved through the use of tele-transmission, which related to two thirds of small orders.
Ως εκ τούτου, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή είχε υποπέσει σε σφάλμα εκτίμησης εφαρμόζοντας συντελεστές πολλαπλασιασμού σε ορισμένες δαπάνες (και, εν πάση περιπτώσει, στις τηλεδιαβιβασθείσες παραγγελίες) και συνήγαγε ότι χωρίς αυτούς τους συντελεστές, οι δαπάνες σχετικά με τη διαχείριση των μικρών παραγγελιών θα ήταν μειωμένες και το αποτέλεσμα εκμετάλλευσης της δραστηριότητας σχετικά με τις μικρές παραγγελίες θα ήταν θετικό (600000 γαλλικά φράγκα, ήτοι 91469 ευρώ).
The Court therefore concluded that the Commission had made an error of judgment by applying multiplying factors to some costs (and, in any case, to the tele-transmitted orders) and concluded that, in the absence of the said multiplying factors, the costs related to small order processing would have been reduced and the trading results for the activity relating to small orders would have been positive (FRF 600000, or EUR 91469).
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή, σύμφωνα με το Πρωτοδικείο, δεν απέδειξε την απουσία υπεραντιστάθμισης.
According to the Court, the Commission had therefore not demonstrated the absence of overcompensation.
Πέμπτο στάδιο
Fifth Phase
Μετά την απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Απριλίου 2008, η διαδικασία εξέτασης που κινήθηκε από την απόφαση της Επιτροπής της 30ής Ιουλίου 1996 παρέμεινε ανοικτή και η Επιτροπή πρέπει να εκδώσει νέα απόφαση.
Following the Court’s judgment of 15 April 2008, the investigation procedure initiated by the Commission Decision of 30 July 1996 therefore remains open and the Commission has to adopt a new decision.
Δεδομένου του σκεπτικού της απόφασης του Πρωτοδικείου της 15ης Απριλίου 2008 και λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η απόφαση κίνησης της διαδικασίας φέρει ημερομηνία 30 Ιουλίου 1996, η Επιτροπή κάλεσε εκ νέου τις γαλλικές αρχές και τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.
Having regard to the grounds for the Court’s judgment of 15 April 2008, and in view of the fact that the decision initiating the procedure dates back to 30 July 1996, the Commission wished to invite the French authorities and the parties concerned to submit their comments again.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση επέκτασης της διαδικασίας στις 8 Απριλίου 2009 [12] [απόφαση C(2009)2481, η «απόφαση επέκτασης της διαδικασίας»].
The Commission therefore adopted a decision extending the procedure dated 8 April 2009 [12] (Decision C(2009) 2481, the ‘decision extending the procedure’).
Αυτή η απόφαση για την επέκταση της διαδικασίας, προβλέποντας μια νέα προθεσμία για την υποβολή των παρατηρήσεων, συμπλήρωνε την απόφαση κίνησης της διαδικασίας της 30ής Ιουλίου 1996.
By setting a new time limit for the submission of comments, this decision extending the procedure supplemented the decision initiating the procedure on 30 July 1996.
Σε αυτήν αναφέρεται ότι οι δύο αποφάσεις πρέπει να θεωρηθεί ότι συνθέτουν ένα ενιαίο σύνολο, ότι θα αποτελέσουν αντικείμενο μιας και μόνης επίσημης διαδικασίας έρευνας, και ότι, στο μέτρο που η περιγραφή των γεγονότων και του δικαίου ή της προκαταρκτικής εξέτασης της Επιτροπής στην απόφαση επέκτασης της διαδικασίας θα παρέκκλιναν από την απόφαση κίνησης της διαδικασίας της 30ής Ιουλίου 1996, πρέπει να ληφθεί υπόψη αποκλειστικά η απόφαση επέκτασης της διαδικασίας.
It states that the two decisions should be regarded as forming an inseparable whole, that they will give rise to one and the same formal investigation procedure and that, should the description of facts and law or the Commission’s preliminary assessment in the decision extending the procedure diverge from the decision initiating the procedure on 30 July 1996, it would be appropriate to take into consideration only the decision extending the procedure.
Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί του εν λόγω μέτρου.
The Commission invited interested parties to submit their comments on the measure at issue.
Ωστόσο, οι γαλλικές αρχές δεν χορήγησαν τα λεπτομερή στοιχεία που τους είχαν ζητηθεί από την Επιτροπή στην απόφασή της για την επέκταση της διαδικασίας και περιορίστηκαν να παραπέμψουν, σε ό,τι αφορά την αναλογικότητα της ενίσχυσης, στα στοιχεία που ήδη είχαν χορηγηθεί στις 17 Σεπτεμβρίου 2002, στις 17 Ιανουαρίου 2003 και στις 11 Μαρτίου 2003, τα οποία η Επιτροπή δεν μπορούσε να αξιοποιήσει ως είχαν λαμβανομένης υπόψη της απόφασης του Πρωτοδικείου της 15ης Απριλίου 2008.
The French authorities did not, however, provide the detailed elements that were requested by the Commission in its decision extending the procedure and, in relation to the proportionality of the aid, merely referred back to information already provided on 17 September 2002, 17 January 2003 and 11 March 2003, which the Commission could not use as such due to the judgment of the Court of First Instance of 15 April 2008.
Με επιστολή της 8ης Οκτωβρίου 2009, οι υπηρεσίες της Επιτροπής υπενθύμισαν στις γαλλικές αρχές το αίτημά τους για υποβολή στοιχείων σχετικά με τα αναφερθέντα συγκεκριμένα σημεία, δηλώνοντας ταυτοχρόνως ότι εάν δεν ελάμβανε αυτές τις πληροφορίες εντός προθεσμίας δέκα εργάσιμων ημερών, θα ήταν υποχρεωμένη να λάβει οριστική απόφαση βάσει των πληροφοριών που είχε στη διάθεσή της, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του διαδικαστικού κανονισμού αφού εκδώσει, κατά περίπτωση, διαταγή παροχής πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ [13].
By letter of 8 October 2009, the Commission’s services therefore reminded the French authorities of their request for information on the specific points mentioned, indicating that if this information were not provided within ten working days, the Commission would have to take a final decision on the basis of the information at its disposal, in accordance with Article 13(1) of the procedural Regulation, after delivering, if appropriate, an information injunction in accordance with Article 10(3) of Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty [13].
Με επιστολή της 21ης Οκτωβρίου 2009, οι γαλλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι ο CELF είχε τεθεί υπό δικαστική εκκαθάριση με απόφαση του Εμποροδικείου του Παρισιού (Tribunal de commerce de Paris) της 9ης Σεπτεμβρίου 2009 και είχε παύσει τις δραστηριότητές του.
By letter dated 21 October 2009, the French authorities informed the Commission that CELF had been put into receivership by judgment of the Paris Commercial Court dated 9 September 2009 and had ceased trading.
Εξάλλου, όσον αφορά τα στοιχεία που ζήτησε με επιστολή η Επιτροπή στις 8 Οκτωβρίου 2009, οι γαλλικές αρχές δήλωσαν ότι δεν έχουν συμπληρωματικές πληροφορίες να προσθέσουν και παρέπεμψαν στις παρατηρήσεις τους που είχαν διαβιβαστεί στις 9 Ιουνίου 2009.
Moreover, with regard to the elements requested in the Commission’s letter of 8 October 2009, the French authorities indicated that they had no further information to provide and referred back to their comments sent on 9 June 2009.
Με απόφαση της 20ής Νοεμβρίου 2009 [απόφαση C(2009)9256, η «απόφαση διαταγής»], η Επιτροπή αποφάσισε, κατά συνέπεια, να διατάξει τη Γαλλία να υποβάλει τις πληροφορίες που της ζητήθηκαν, αφού παρά τα επαναλαμβανόμενα αιτήματα αυτές οι πληροφορίες δε είχαν χορηγηθεί.
By decision dated 20 November 2009 (Decision C(2009) 9256, the ‘injunction decision’), the Commission therefore decided to order France to present the information requested since, despite repeated requests, this information had not been provided.
Με επιστολή της 2ας Δεκεμβρίου 2009, οι γαλλικές αρχές δήλωσαν ότι δεν είχαν συμπληρωματικές πληροφορίες να στείλουν στην Επιτροπή και ότι παρέπεμπαν στις παρατηρήσεις τους που διαβιβάστηκαν στις 9 Ιουνίου 2009.
By letter dated 2 December 2009, the French authorities indicated that they had no further information to give the Commission and referred back to their comments sent on 9 June 2009.
Επισημαίνεται ότι στις 2 Δεκεμβρίου 2009, οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν παρομοίως επιστολή σχετικά με το καθεστώς ενίσχυσης που ονομάζεται «Programme de Livres Universitaires et Scientifiques» ή «Πρόγραμμα Plus».
It should be noted that, on 2 December 2009, the French authorities also sent a letter relating to the aid scheme known as the ‘University and Scientific Books Programme’ also called ‘Programme Plus’.
Αυτό το καθεστώς ενίσχυσης δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας απόφασης.
This aid scheme does not form the object of this Decision.
Με επιστολή της 22ας Δεκεμβρίου 2009, η Επιτροπή ζήτησε διευκρινίσεις από τις γαλλικές αρχές όσον αφορά την κατάσταση του CELF και τη διαδικασία εκκαθάρισης που εφαρμόζεται σε αυτόν.
By letter dated 22 December 2009, the Commission asked the French authorities for information on CELF’s situation and applicable liquidation procedure.
Διαδικασία ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων και προδικαστικά ερωτήματα
Proceedings before the national courts and preliminary questions
Εξάλλου, επισημαίνεται ότι είναι σε εξέλιξη στη Γαλλία διαδικασίες ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων οι οποίες οδήγησαν σε προσφυγές στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 267 της ΣΛΕΕ (πρώην άρθρο 234 ΕΚ).
It should, moreover, be noted that proceedings are under way in France before the national courts, and that they have given rise to referrals to the Court of Justice on the basis of Article 267 TFEU (former Article 234 EC).
Τα κυριότερα διαδικαστικά στάδια αναφέρονται εν συντομία κατωτέρω.
The main stages in these proceedings are briefly outlined below.
Η SIDE προσέφυγε στα γαλλικά δικαστήρια σύμφωνα με το άμεσο αποτέλεσμα του πρώην άρθρου 88 παράγραφος 3 της ΕΚ.
SIDE referred the matter of the direct effect of former Article 88(3) EC to the French courts.
Με απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2004, η οποία επιβεβαιώνει την απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου του Παρισιού της 26ης Απριλίου 2001, το Διοικητικό Εφετείο του Παρισιού διέταξε το γαλλικό κράτος να προβεί στην ανάκτηση των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στον CELF.
By judgment of 5 October 2004, confirming a judgment of the Paris Administrative Court of 26 April 2001, the Paris Administrative Court of Appeal ordered the French State to recover the aid paid to CELF.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ενώπιον του οποίου ασκήθηκε αναίρεση, επιβεβαίωσε, με απόφαση της 29ης Μαρτίου 2006, ορισμένες πλευρές της απόφασης του Διοικητικού Εφετείου, ιδίως το γεγονός ότι οι εν λόγω ενισχύσεις δεν είχαν χαρακτήρα καθαρά αντισταθμιστικό των υποχρεώσεων της δημόσιας υπηρεσίας [14], δεν μπορούσαν να χαρακτηριστούν από τον εθνικό δικαστή ως υφιστάμενες ενισχύσεις και ότι ο CELF δεν μπορούσε να επικαλεστεί τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη.
After appealing to the Council of State, by judgment of 29 March 2006 this body confirmed certain aspects of the decision of the Administrative Court of Appeal, particularly the fact that the disputed aid was not of a purely compensatory nature for public service obligations [14], that it could not be described as existing aid by the national judge and that CELF could not claim a legitimate expectation.
Παρ’ όλα ταύτα, σε απόφασή του της 29ης Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε, επίσης, να αναστείλει την απόφαση για τις αναιρέσεις έως ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί των προδικαστικών ερωτημάτων που του έθετε σε ό,τι αφορά τις υποχρεώσεις του εθνικού δικαστή σχετικά με κρατική ενίσχυση μη κοινοποιηθείσα, αλλά δηλωθείσα με εκ των υστέρων απόφαση της Επιτροπής συμβατή με την κοινή αγορά.
Nevertheless, in its judgment of 29 March 2006, the Council of State also decided to stay proceedings on the appeal until the Court of Justice had issued its judgment on the preliminary questions it had raised with it regarding the national judicature’s obligations in relation to State aid that had not been notified but was subsequently declared compatible with the common market by a decision of the Commission.
Στην απόφασή του της 12ης Φεβρουαρίου 2008 [15], το Δικαστήριο έκρινε ότι:
In its judgment of 12 February 2008 [15], the Court of Justice ruled:
«Το άρθρο 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ έχει την έννοια ότι το εθνικό δικαστήριο δεν οφείλει να διατάξει την ανάκτηση της ενισχύσεως που χορηγήθηκε κατά παράβαση της διατάξεως αυτής, όταν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει λάβει τελική απόφαση διαπιστώνουσα τη συμβατότητα της εν λόγω ενισχύσεως με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 ΕΚ.
‘The last sentence of Article 88(3) EC is to be interpreted as meaning that the national court is not bound to order the recovery of aid implemented contrary to that provision, where the Commission has adopted a final decision declaring that aid to be compatible with the common market, within the meaning of Article 87 EC.
Κατ’ εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, οφείλει να υποχρεώσει τον δικαιούχο της ενισχύσεως να καταβάλει τόκους για το χρονικό διάστημα της παρανομίας.
Applying Community law, the national court must order the aid recipient to pay interest in respect of the period of unlawfulness.
Εξάλλου, στο πλαίσιο του εθνικού του δικαίου, το εθνικό δικαστήριο δύναται, ενδεχομένως, να διατάξει την ανάκτηση της παράνομης ενισχύσεως, με την επιφύλαξη του δικαιώματος του κράτους μέλους να τη χορηγήσει εκ νέου μεταγενέστερα.
Within the framework of its domestic law, it may, if appropriate, also order the recovery of the unlawful aid, without prejudice to the Member State’s right to re-implement it, subsequently.
Μπορεί επίσης να δεχτεί αγωγές αποζημιώσεως λόγω του παράνομου χαρακτήρα της ενισχύσεως.
It may also be required to uphold claims for compensation for damage caused by reason of the unlawful nature of the aid.
Σε μια διαδικασία όπως αυτή της κύριας δίκης, η υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 88, παράγραφος 3, τελευταία περίοδος, ΕΚ, για την άρση των συνεπειών του παράνομου χαρακτήρα μιας ενισχύσεως εκτείνεται επίσης, κατά τον υπολογισμό των χρηματικών ποσών που πρέπει να επιστραφούν στον δικαιούχο, και πλην εξαιρετικών περιστάσεων, στη χρονική περίοδο μεταξύ της αποφάσεως της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την οποία διαπιστώνεται η συμβατότητα της ενισχύσεως αυτής με την κοινή αγορά και της ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως από τον κοινοτικό δικαστή».
In a procedural situation such as that in the main proceedings, the obligation, arising from the last sentence of Article 88(3) EC, to remedy the consequences of the aid’s unlawfulness extends also, for the purposes of calculating the sums to be paid by the recipient, and save for exceptional circumstances, to the period between a decision of the Commission of the European Communities declaring the aid to be compatible with the common market and the annulment of that decision by the Community court.’
Το Συμβούλιο της Επικρατείας, αφού έλαβε υπόψη την απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Φεβρουαρίου 2008, καθώς και την προαναφερθείσα απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Απριλίου 2008, στην απόφασή του της 19ης Δεκεμβρίου 2008, ακύρωσε τα άρθρα 2, 3 και 4 της προαναφερθείσας απόφασης της 5ης Οκτωβρίου 2004 του Διοικητικού Εφετείου του Παρισιού και απεφάνθη ως εξής.
After considering the judgment of the Court of Justice of 12 February 2008, along with the previously mentioned judgment of the Court of First Instance of 15 April 2008, in its judgment of 19 December 2008, the Council of State annulled Articles 2, 3 and 4 of the above-stated judgment of 5 October 2004 of the Paris Administrative Court of Appeal and ruled as follows.
Καταρχάς, διέταξε τον Υπουργό Πολιτισμού και Επικοινωνιών να προβεί στην ανάκτηση των τόκων όσον αφορά την κρατική ενίσχυση που κατεβλήθη στον CELF από το 1980 και μέχρι την ημερομηνία της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, υπολογισμένων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 794/2004 της Επιτροπής [16].
Firstly, the Minister for Culture and Communication was ordered to recover the interest relating to the State aid paid to CELF since 1980 and up to the date of the Council of State judgment, calculated in accordance with Commission Regulation (EC) No 794/2004 [16].
Επίσης, διέταξε τον Υπουργό να προβεί στην περαιτέρω ανάκτηση των τόκων που θα οφείλονται μεταξύ της ημερομηνίας της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας και της ημερομηνίας κατά την οποία, είτε θα έχει οριστικά διαπιστώσει τη συμβιβασιμότητα της ενίσχυσης με την κοινή αγορά, είτε θα έχει προβεί, οριστικά, στην επιστροφή της ενίσχυσης.
The Minister was then ordered to take the necessary steps to collect the interest due between the date of the Council of State’s judgment and either the date when the compatibility of the aid with the common market was definitively noted or the date when the aid was finally returned.
Επιπλέον, το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε να αναστείλει την απόφαση έως ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί των ακόλουθων προδικαστικών ερωτημάτων:
In addition, the Council of State decided to stay proceedings until the Court of Justice had issued an opinion on the following preliminary questions:
Δύναται το εθνικό δικαστήριο να αναστείλει την έκδοση αποφάσεως επί του ζητήματος της υποχρεώσεως επιστροφής κρατικής ενισχύσεως μέχρις ότου η Επιτροπή […] αποφανθεί με οριστική απόφαση επί του συμβατού της ενισχύσεως με τους κανόνες της κοινής αγοράς, σε περίπτωση κατά την οποία η αρχική απόφαση της Επιτροπής, με την οποία η ενίσχυση αυτή κρίθηκε συμβατή, ακυρώθηκε από το κοινοτικό δικαστήριο;
May the national court stay proceedings concerning the obligation to recover State aid until the Commission of the European Communities has ruled, by way of a final decision, on the compatibility of the aid with the rules of the common market, where a first decision of the Commission declaring that aid to be compatible has been annulled by the Community judicature?
Σε περίπτωση κατά την οποία η Επιτροπή έκρινε τρις ότι η ενίσχυση είναι συμβατή με την κοινή αγορά, προτού οι αποφάσεις αυτές ακυρωθούν από το Πρωτοδικείο, μπορεί μια τέτοια κατάσταση να συνιστά εξαιρετική περίσταση, λόγω της οποίας το εθνικό δικαστήριο δύναται να περιορίσει την έκταση της υποχρεώσεως ανακτήσεως της ενισχύσεως;»
Where the Commission has on three occasions declared the aid to be compatible with the common market, before those decisions were annulled by the Court of First Instance of the European Communities, is such a situation capable of being an exceptional circumstance which may lead the national court to limit the obligation to recover the aid?’