natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες (βάρος # 2)
Excess social contributions (burden #2)
Η Postregulierungsbehörde έκανε επίσης δεκτό το επιχείρημα της Deutsche Post ότι η τελευταία επιβαρύνθηκε με εισφορές κοινωνικής ασφάλισης για τους δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους της, οι οποίες ήταν υψηλότερες από εκείνες με τις οποίες επιβαρύνονται συνήθως οι ανταγωνιστές του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που απασχολούν.
The Postal regulator also approved Deutsche Post's claim that it had to bear higher social contributions for its private employees and civil servants than private competitors would normally have to assume for their private employees.
Στο πλαίσιο των υπολογισμών της η Deutsche Post λαμβάνει ως βάση ένα ποσοστό εισφοράς στην κοινωνική ασφάλιση το οποίο θεωρεί «ανταγωνιστικό» τόσο όσον αφορά τους δημόσιους υπαλλήλους όσο και όσον αφορά τους ιδιωτικούς υπαλλήλους (στο εξής: «ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ»).
Deutsche Post starts its calculations from a social contribution rate that it deems as ‘competitive’ (hereafter ‘regulatory contribution rate’) for both civil servants and private employees.
Το εν λόγω ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ ορίζεται ως το άθροισμα
That regulatory rate is defined as the sum of
του καταβαλλόμενου από τον εργοδότη ποσοστού ασφαλιστικών εισφορών για ιδιωτικούς υπαλλήλους (περίπου 19 % έως 21 %, ήτοι, όπως εμφαίνεται στο Σχήμα το ήμισυ περίπου του συνολικού ποσοστού ασφαλιστικών υπηρεσιών) και
Employer’s share of social contributions for a private employee (about 19 % to 21 % which equals roughly half of the total social contribution rate as shown in Figure 2),
της εισφοράς στο ταμείο ασφάλισης ατυχημάτων [(0 % έως 5 %) στην Deutsche Post η εν λόγω εισφορά περιλαμβάνεται από το 2001 στο ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ], και
Contribution to the accident insurance (in the range of [0 to 5 %]; Deutsche Post has added that contribution to the regulatory contribution rate since 2001),
της εισφοράς στην πρόσθετη συνταξιοδοτική ασφάλιση [(0 % έως 5 %) στην Deutsche Post η εν λόγω εισφορά περιλαμβάνεται από το 1997 στο ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ, καθόσον αυτού του ύψους η εισφορά στην πρόσθετη συνταξιοδοτική ασφάλιση θεωρείται «ανταγωνιστική». Το συγκεκριμένο ποσοστό βασίζεται στην πρόσθετη συνταξιοδοτική ασφάλιση την οποία η Deutsche Post παρέχει από το 1997 στους νεοπροσλαμβανόμενους ιδιωτικούς υπαλλήλους της].
Contribution to supplementary pension (in the range of [0 to 5 %]; Deutsche Post has added that contribution to the regulatory contribution rate since 1997 because a contribution to the supplementary pension insurance of that magnitude is considered as ‘competitive’. The rate is based on the supplementary pension insurance that Deutsche Post has offered since 1997 to newly hired private employees).
Από τα ρυθμιζόμενα έσοδα χρηματοδοτούνται οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης στο μέτρο που υπερβαίνουν το ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ (στο εξής: «μη ανταγωνιστικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης»).
The regulated revenues finance all social contributions that are in excess of the regulatory contribution rate (hereafter ‘excess social contributions’).
Όπως εμφαίνεται από το παράδειγμα υπολογισμού των μη ανταγωνιστικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης για το έτος 2001 στον πίνακα 2, οι πραγματικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης για τους δημόσιους υπαλλήλους ήταν σχεδόν διπλάσιες σε σχέση με τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που υπολογίζονται βάσει του ποσοστού εισφοράς ΛΕΕ και θεωρούνται «ανταγωνιστικές».
Taking e.g. the calculations of the excess social contributions in 2001 for civil servants, Table 2 shows that the incurred social contributions for civil servants are almost double those of the allegedly ‘competitive’ social contributions based on the regulatory contribution rate.
Υπολογισμός των μη ανταγωνιστικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης για δημόσιους υπαλλήλους κατά το έτος 2001 με βάση τον ΛΕΕ του 2002 (σε εκατ. EUR)
Calculation of excess social costs for civil servants in 2001 according to 2002 regulatory accounts (million EUR)
% επί των καταβλητέων αποδοχών
% of incurred wages
Ποσοστό εισφοράς στο ταμείο συντάξεων
Contribution rate for pension fund
Σύνολο αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων
Civil servants' wage sum
Εισφορά στο ταμείο συντάξεων
Contribution to pension fund
Δαπάνες υγείας
Health care expenses
Πραγματοποιηθείσες κοινωνικές δαπάνες
Incurred social contributions
Συμμετοχή εργοδότη Εισφορές κοινωνικής ασφάλισης
Employer's share of social contributions
Ασφάλιση ατυχημάτων
Accident insurance
Πρόσθετη συνταξιοδοτική ασφάλιση
Supplementary pension insurance
Ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ
Regulatory contribution rate
Κοινωνικές δαπάνες με βάση το κριτήριο αναφοράς ΛΕΕ
Regulatory benchmark social cost
Μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες
Excess social contributions
Οι πραγματοποιηθείσες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης περιλαμβάνουν το αποδιδόμενο από την Deutsche Post ποσοστό 33 % επί των καταβλητέων αποδοχών των εν ενεργεία δημοσίων υπαλλήλων (που για την περίοδο 1995-1999 αντιστοιχεί σε ποσό 2,045 δισεκατ. EUR) ως εισφορά στο ταμείο συντάξεων καθώς και τις εισφορές στις δαπάνες υγείας των δημοσίων υπαλλήλων.
The incurred social contributions include Deutsche Post's payment of 33 % of the incurred civil servant wages to the pension fund (respectively an annual lump-sum payment of EUR 2045 million in the period 1995-1999) as well as the contributions to the civil servants' health care expenses.
Το 2001 οι καταβλητέες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης ανήλθαν σε συνολικά [40 % έως 45 %] των καταβλητέων αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων.
In total, the incurred social contributions amount to [40 to 45 %] of the incurred civil servants' wages in 2001.
Παρότι το ύψος της εισφοράς κοινωνικής ασφάλισης ορίζεται ως ποσοστό επί του μεικτού μισθού των ιδιωτικών υπαλλήλων (καθαρός μισθός + συμμετοχή του εργαζόμενου στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης), η Deutsche Post προσδιορίζει το κριτήριο αναφοράς ΛΕΕ πολλαπλασιάζοντας το ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ [20 % έως 25 %] με τον καταβλητέο μισθό των δημοσίων υπαλλήλων.
Although the social contribution rate is defined in percentage of the private employee's gross wage (net wage + employee's share of social contribution), Deutsche Post multiplies the regulatory contribution rate of [20 to 25 %] by the incurred civil servant wage to calculate the regulatory benchmark.
Πρόσθετη συνταξιοδοτική ασφάλιση ιδιωτικών υπαλλήλων (βάρος # 4)
Supplementary pension insurance for private employees (burden #4)
Σκοπός του βάρους # 4 είναι να λειτουργήσει ως αντιστάθμισμα στον σχηματισμό προβλέψεων για τις υποχρεώσεις που γεννήθηκαν πριν από το 1997 από την πρόσθετη συνταξιοδοτική ασφάλιση VAP των ιδιωτικών υπαλλήλων της Deutsche Post.
Burden #4 is to compensate for the build-up of the provision for the pre-1997 liabilities from the supplementary pension insurance scheme VAP for Deutsche Post's private employee.
Όπως προαναφέρθηκε στο κεφάλαιο II.1.4, στους ιδιωτικούς υπαλλήλους της Deutsche Post που είχαν προσληφθεί πριν από το 1997 προσφέρθηκε μία πρόσθετη συνταξιοδοτική ασφάλιση προκειμένου να εξασφαλίσουν σύνταξη ανάλογη με αυτή των δημοσίων υπαλλήλων.
As explained in Section II.1.4, Deutsche Post's private employees — who had been hired before 1997 — were offered supplementary pension insurance to guarantee them a pension similar to civil servants.
Εντούτοις η POSTDIENST δεν είχε σχηματίσει αντίστοιχες προβλέψεις για τις μελλοντικές καταβολές συντάξεων.
However, POSTDIENST did not build up a corresponding provision for the future pension payments.
Μόνο μετά την ίδρυση της DPAG σχηματίστηκαν στον ισολογισμό προβλέψεις ύψους 8,153 δισεκατ. EUR.
It was only after the incorporation of DPAG that provisions of EUR 8153 million were made in the balance sheet.
Λοιπές μη ανταγωνιστικές δαπάνες (βάρη # 6, 7 και 8)
Miscellaneous excess social costs (burdens #6, 7, 8)
Το βάρος # 6 περιλαμβάνει την εισφορά της Deutsche Post στον ομοσπονδιακό οργανισμό ταχυδρομείων και τηλεπικοινωνιών (Bundesanstalt für Post und Telekommunikation, στο εξής: "BanstPT"), ο οποίος χορηγεί ορισμένες κοινωνικές παροχές (π.χ. εργατικές κατοικίες) προς δημοσίους υπαλλήλους και ιδιωτικούς υπαλλήλους που έχουν μεταταχθεί στην POSTDIENST.
Burden #6 contains the contribution of Deutsche Post to the Bundesanstalt für Post und Telekommunikation (BAnstPT) that provides certain social benefits (e.g. social housing) to civil servants and private employees who were taken over from POSTDIENST.
Το βάρος # 7 αφορά τη συνεισφορά της Deutsche Post στην κάλυψη του ελλείμματος του ταμείου ασφάλισης ασθενείας των δημοσίων υπαλλήλων.
Burden #7 includes the contributions by Deutsche Post to the deficit of the civil servant's health insurance.
Το βάρος # 8 (αναδιάρθρωση προσωπικού) αφορά τόσο τους δημόσιους όσο και τους ιδιωτικούς υπαλλήλους.
Burden #8 on personnel restructuring concerns both civil servants and private employees.
Βάρη από την παροχή καθολικής υπηρεσίας (# 3 και 5)
Universal service burdens (#3 and 5)
Τα εν λόγω βάρη αντικατοπτρίζουν την εξοικονόμηση δαπανών που θα μπορούσε να πετύχει η Deutsche Post εάν ανέπτυσσε το δίκτυο των υποκαταστημάτων της και των υπηρεσιών δεμάτων με βάση εμπορικά κριτήρια.
Those burdens shall show the cost savings that Deutsche Post could have achieved if it had been able to design its shop and parcel network only based on commercial considerations.
Η εν λόγω εξοικονόμηση δαπανών υπολογίζεται για παράδειγμα βάσει του αριθμού των υποκαταστημάτων που η Deutsche Post θα λειτουργούσε στην περίπτωση που δεν θα ήταν υποχρεωμένη να παρέχει καθολική υπηρεσία.
The cost savings are calculated based on e.g. the counterfactual number of post shops that Deutsche Post would run without the universal service obligation.
Αποφάσεις περί μεγεθών αναφοράς του 2007 και του 2011
2007 and 2011 Price cap decisions
Στις 7 Νοεμβρίου 2007 η Postregulierungsbehörde ενέκρινε το μέγεθος αναφοράς για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2008 μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 2011 (στο εξής: «απόφαση περί μεγεθών αναφοράς του 2007»).
On 7 November 2007, the Postal regulator approved the price cap for the period from 1 January 2008 until 31 December 2011 (hereinafter referred to as 2007 Price cap decision).
Στις 14 Νοεμβρίου 2011 ενέκρινε το μέγεθος αναφοράς για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2012 μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 2013 (στο εξής: «απόφαση περί μεγεθών αναφοράς του 2011»).
On 14 November 2011, the Postal regulator approved the price cap for the period from 1 January 2012 until 31 December 2013 (hereinafter referred to as 2011 Price cap decision).
Από της εκδόσεως της αποφάσεως περί μεγεθών αναφοράς του 2007 οι τιμές για την αποστολή περισσότερων από 50 επιστολών δεν ελέγχονται πλέον ex ante αλλά αποτελούν αντικείμενο εκ των υστέρων ελέγχου κατά το άρθρο 25 του PostG 1997 [37].
Since the 2007 Price cap decision, the prices for the posting of more than 50 letters are no longer controlled ex ante but are subject to an ex post price control pursuant to Article 25 PostG 1997 [37].
Οι τιμές για όλες τις υπόλοιπες ταχυδρομικές υπηρεσίες στις οποίες η Deutsche Post κατέχει δεσπόζουσα θέση, εξακολουθούν να υπόκεινται σε ex ante έλεγχο σύμφωνα με το άρθρο 19 του PostG 1997.
The prices for all other postal services for which Deutsche Post holds a dominant position continue to be approved ex ante in line with Article 19 PostG 1997.
Η Deutsche Post εξακολούθησε να επικαλείται τα βάρη που συνεπάγονταν γι αυτήν οι μη ανταγωνιστικές μισθολογικές και κοινωνικές δαπάνες λόγω της ανάληψης των εργαζομένων της POSTDIENST (για παράδειγμα, ποσό ανερχόμενο κατά ετήσιο μέσο όρο σε […] εκατ. EUR από το 2008 για το βάρος # 2 — μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες) καθώς και βάρη λόγω της υποχρέωσής της για παροχή καθολικής υπηρεσίας.
Deutsche Post continued to claim the burdens for excess wages and social costs from the takeover of personnel from POSTDIENST (e.g. average burden #2 on excess social costs of EUR […] million from 2008 onwards) as well burdens from the universal service obligation.
Όπως είχε ήδη πράξει και με την απόφαση περί μεγεθών αναφοράς του 2002, η Postregulierungsbehörde ενέκρινε εκ νέου την κάλυψη των εν λόγω βαρών από τα έσοδα από διατιμημένες υπηρεσίες, καθορίζοντας αντίστοιχα υψηλότερο μέγεθος αναφοράς.
As with the 2002 Price cap decision, the Postal regulator approved the financing of those burdens out of the price-regulated revenues and set the price cap at an accordingly higher level.
Κατά συνέπεια, η αναγνώριση των εν λόγω βαρών εκ μέρους της Postregulierungsbehörde στο πλαίσιο των αποφάσεων περί μεγεθών αναφοράς των ετών 2002, 2007 και 2009 παραμένει αμετάβλητη όσον αφορά τις μη διατιμημένες υπηρεσίες.
The Postal regulator's recognition of those burdens in the 2002, 2007, and 2009 Price cap decisions has therefore remained unchanged with regard to the non-price regulated services.
Χρηματοοικονομικά αποτελέσματα της DPAG
Financial results of DPAG
Κατά τα έτη 2007-2010 η DPAG είχε τα ακόλουθα καθαρά κέρδη: 1,8 δισεκατ. EUR (2007), -2,0 δισεκατ. EUR (2008), 0,7 δισεκατ. EUR (2009) και 2,6 δισεκατ. EUR (2010).
For the years 2007 until 2010, DPAG has realised the following net profits: EUR 1,8 billion (2007); – EUR 2,0 billion (2008); EUR 0,7 billion (2009); EUR 2,6 billion (2010).
Οι δημοσιευμένοι ισολογισμοί της DPAG δεν επιτρέπουν την αντιστοίχιση των κερδών με επιμέρους υπηρεσίες.
The published accounts of DPAG do not allow for an allocation of the profits to the different services.
Ως εκ τούτου δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί βάσει των δημοσιευμένων ισολογισμών αν οι διατιμημένες καθολικές υπηρεσίες ήταν στο σύνολό τους ζημιογόνες ή κερδοφόρες.
Therefore, it is not possible on the basis of the published accounts to see whether the price-regulated universal services were loss- or profit-making overall.
ΛΟΓΟΙ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
GROUNDS FOR INITIATION OF PROCEDURE
Όπως επιβεβαίωσε το Γενικό Δικαστήριο στην απόφασή του στην υπόθεση T-421/07 [38], από την απόφαση του 1999 περί κινήσεως της διαδικασίας και εφεξής όλα τα εξεταζόμενα μέτρα αποτελούν αντικείμενο της διαδικασίας που συνεχίστηκε με την έκδοση της αποφάσεως του 2007 για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας.
As the General Court confirmed in its ruling in Case T-421/07 [38], all measures under investigation have been part of the proceedings since the 1999 Opening decision, which has been continued by the 2007 Extension decision.
Επιδότηση συντάξεων
Pension subsidy
Με την απόφαση του 2011 περί επεκτάσεως του ελέγχου διαπιστώθηκε ότι η επιδότηση συντάξεων αποτελεί νέα ενίσχυση, καθόσον πριν από τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση του 1995 η Deutsche Post χρηματοδοτούσε τις συνταξιοδοτικές δαπάνες εξ ολοκλήρου από δικούς της πόρους.
The 2011 Extension decision considered that the pension subsidy constituted a new aid measure because Deutsche Post had, before the 1995 pension reform, been fully liable to finance the pensions costs out of own resources.
Με την ίδια απόφαση αποκρούστηκε ο στηριζόμενος στην απόφαση Combus [39] ισχυρισμός της Γερμανίας ότι η επιδότηση συντάξεων δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.
Furthermore, the 2011 Extension decision rejected Germany's claim based on the Combus judgment [39] that the pension subsidy did not constitute aid.
Προκειμένου να διαπιστωθεί αν η επιδότηση συντάξεων ως αντιστάθμιση για συνταξιοδοτικά βάρη του παρελθόντος συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά (για παράδειγμα, σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής για τη γαλλική La Poste [40] (στο εξής: «απόφαση La Poste»), στην απόφαση του 2011 περί επεκτάσεως του ελέγχου συνεκτιμήθηκε το γεγονός ότι οι επικαλούμενες μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες δεν αντισταθμίστηκαν μόνο διά της επιδοτήσεως συντάξεων, αλλά και από τα έσοδα από διατιμημένες υπηρεσίες (π.χ. βάρος # 2 –μη ανταγωνιστικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης).
For the compatibility assessment of the pension subsidy as compensation for ‘legacy’ pension costs (e.g. following the Commission decision on French La Poste (hereafter La Poste decision) [40], the 2011 Extension decision took into account that the claimed excess social costs have not only been compensated by the pension subsidy but also from the price-regulated revenues (e.g. burden #2 on excess social contributions).
Πράγματι, όπως προέκυψε από τους υπολογισμούς που έγιναν στο πλαίσιο της απόφασης του 2011 περί επεκτάσεως του ελέγχου, κατά τους οποίους λήφθηκαν υπόψη αμφότεροι οι αντισταθμιστικοί παράγοντες, η Deutsche Post είχε τη δυνατότητα να εφαρμόζει συντελεστές εισφορών κοινωνικής ασφάλισης οι οποίοι υπολείπονταν έναντι των υποχρεωτικών συνολικών συντελεστών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης (συμμετοχή εργοδότη + συμμετοχή εργαζόμενου) των ιδιωτών ανταγωνιστών της κατά 10 έως 14 ποσοστιαίες μονάδες.
When taking into account both sources of compensation, the 2011 Extension decision's calculations showed that Deutsche Post has effectively benefited from social contribution rates that have been 10 to 14 percentage points below the total compulsory social contribution rates (including employer's and employee's share) that private competitors have had to carry.
Κατά συνέπεια, στην απόφαση του 2011 περί επεκτάσεως του ελέγχου εκφράσθηκαν αμφιβολίες σχετικά με το αν η επιδότηση συντάξεων ως αντιστάθμιση για συνταξιοδοτικά βάρη του παρελθόντος συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά κατά το άρθρο 107 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ.
The 2011 Extension decision therefore expressed doubts about the compatibility of the pension subsidy as compensation for ‘legacy’ pension costs pursuant to Article 107(3)(c) TFEU.
Αντιστάθμιση για την παροχή καθολικής υπηρεσίας
Universal service compensation
Η Γερμανία επικαλείται το άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, προκειμένου να στοιχειοθετήσει το συμβιβάσιμο των χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων και της εγγυήσεως που παρασχέθηκαν από το κράτος ως αντιστάθμιση για την υποχρέωση παροχής καθολικής υπηρεσίας:
Germany has evoked Article 106(2) TFEU as a justification for the compatibility of the public transfers and the public guarantee as compensation for the universal service obligation.
Στηριζόμενη στην απόφαση Altmark [41] η Επιτροπή υποστήριξε στην απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας του 2007 την άποψη ότι οι χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις και η κρατική εγγύηση αποτελούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ.
Based on the Altmark judgment [41], the Commission considered in the 2007 Extension decision that the public transfers and guarantee constitute aid within the meaning of Article 107(1) TFEU.
Στην απόφαση του 2007 για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με το αν οι κρατικές χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις και εγγυήσεις ήταν αναγκαίες για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων παροχής καθολικής υπηρεσίας και ανάλογες προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.
The Commission expressed doubts in the 2007 Extension decision whether the public transfers and guarantee were necessary for the fulfilment of the universal service obligations, and proportional to that end.
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ WIK
WIK STUDY
Η γνωμοδότηση WIK παραγγέλθηκε προς υποστήριξη της Επιτροπής στο πλαίσιο του λογιστικού ελέγχου της Deutsche Post για τα έτη 1990-2007, προκειμένου να διαπιστωθεί αν η Deutsche Post είχε λάβει υπέρμετρη αντιστάθμιση για την υποχρέωση προς παροχή καθολικής υπηρεσίας.
The WIK study was commissioned to assist the Commission in the review of Deutsche Post's accounts for the period 1990-2007 with a view to establish whether Deutsche Post had been overcompensated for its universal service obligations.
Στην WIK Consult GmbH ανατέθηκαν ιδίως τα ακόλουθα:
More specifically, WIK was assigned the following tasks:
Προσδιορισμός του κριτηρίου αναφοράς για το εύλογο κέρδος
Benchmarking of reasonable profit;
έλεγχος της εσωτερικής κατανομής του κόστους και των συμφωνιών χρέωσης και
Review of internal cost allocation and transfer pricing arrangements; and
υπολογισμός της υπεραντιστάθμισης για το καθαρό κόστος της παροχής καθολικής υπηρεσίας.
Calculation of overcompensation for the net costs of the universal service obligation.
Ανάλυση του λογαριασμού ρυθμιζόμενων εσόδων — εξόδων έτους 2009
Description of the 2009 regulatory accounts
Τελικά το 2009, μετά την έκδοση στις 30 Οκτωβρίου 2008 της διαταγής παροχής πληροφοριών από την Επιτροπή, η Γερμανία διαβίβασε πλήρη σειρά στοιχείων ΛΕΕ για την περίοδο 1990-2007 (στο εξής: «ΛΕΕ 2009»).
As sought by the Commission in the information injunction of 30 October 2008, Germany eventually submitted in 2009 a complete set of regulatory accounts for the period 1990-2007 (hereafter 2009 regulatory accounts).
Έσοδα
The revenues
Τα έσοδα της Deutsche Post μπορούν να κατανεμηθούν στις ακόλουθες τρεις ευρείες κατηγορίες:
Deutsche Post's revenues can be classified in three broad categories:
Ρυθμιζόμενη καθολική επιστολική υπηρεσία (62 % των συνολικών εσόδων κατά την περίοδο 1990-2007)
Price-regulated universal letter services (62 % of total revenue in the period 1990-2007)
Στις διατιμημένες υπηρεσίες αλληλογραφίας περιλαμβάνεται κάθε παροχή καθολικής υπηρεσίας στις αγορές που η Deutsche Post κατείχε δεσπόζουσα θέση, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών από τις οποίες επωφελείτο επειδή διέθετε αποκλειστική άδεια παροχής τους.
The price-regulated letter services include all universal services that are provided on markets on which Deutsche Post has enjoyed a dominant market position, including those services that benefited from the grant of the exclusive right.
Από τις εν λόγω υπηρεσίες η Deutsche Post αποκόμισε κατά την περίοδο 1990-2007 το 62 % των συνολικών εσόδων της [42].
Those services earned 62 % of Deutsche Post's total revenues in the period 1990-2007 [42].
Μη ρυθμιζόμενη καθολική υπηρεσία (26 % των συνολικών εσόδων κατά την περίοδο 1990-2007)
Non-price regulated universal services (26 % of total revenue in the period 1990-2007)
Η καθολική υπηρεσία δεμάτων παρασχέθηκε σε αγορές ανοιχτές στον ανταγωνισμό, στις οποίες η Deutsche Post κατείχε μερίδιο αγοράς 30 % κατά μέσο όρο.
The universal parcel services have always been provided on markets open to competition, in which Deutsche Post has only held an average market share of 30 %.
Την περίοδο 1990-2007, τα έσοδα της Deutsche Post από την καθολική υπηρεσία δεμάτων αναλογούσαν σε 15 % επί του συνόλου των εσόδων της.
In the period 1990-2007, the universal parcel services raised 15 % of Deutsche Post's total revenue.
Από την παροχή μη διατιμημένων καθολικών υπηρεσιών (π.χ. κατάλογοι, διεθνές ταχυδρομείο) η Deutsche Post αποκόμισε περίπου το 11 % των συνολικών εσόδων της.
The non-price regulated universal letter services (e.g. catalogues, cross-border mail) achieved about 11 % of Deutsche Post's total revenue.
Μη ρυθμιζόμενες εμπορικές υπηρεσίες (12 % των συνολικών εσόδων κατά την περίοδο 1990-2007)
Non-price regulated commercial services (12 % of total revenue in the period 1990-2007)
Η Deutsche Post χρησιμοποίησε το δίκτυο των καταστημάτων της όχι μόνο για την πώληση ταχυδρομικών υπηρεσιών αλλά και για την πώληση προϊόντων και υπηρεσιών της Postbank AG και —σε ελάχιστο βαθμό— της Deutschen Telekom.
Deutsche Post has used its post shop network not only for the distribution of postal services but also to sell products and services for Postbank AG and — to a lesser degree — for Deutsche Telekom.
Από τις εν λόγω εμπορικές υπηρεσίες πωλήσεων προήλθε περίπου το 6 % των συνολικών εσόδων της Deutsche Post.
Those commercial sales services achieved about 6 % of Deutsche Post's total revenues.
Οι εμπορικές υπηρεσίες δεμάτων και επιστολών (π.χ. διαφημιστικές επιστολές με συγκεκριμένο παραλήπτη) αντιστοιχούν στο 4 % περίπου των συνολικών εσόδων της Deutsche Post.
The commercial parcel and letter services (e.g. addressed publications) account for about 4 % of Deutsche Post's total revenues.
Επίσης η Deutsche Post παρείχε ποικίλες επιμέρους υπηρεσίες, π.χ. υπό την ιδιότητά της ως εταιρεία συμμετοχών για διεθνείς θυγατρικές εταιρείες δραστηριοποιούμενες σε άλλους επιχειρηματικούς τομείς (π.χ. DANZAS, DHL).
Finally, Deutsche Post provided a number of miscellaneous services, e.g. in its function as holding for international subsidiaries active in other businesses (e.g. DANZAS, DHL).
Από τις εν λόγω λοιπές εμπορικές υπηρεσίες πωλήσεων προήλθε το 2 % περίπου των συνολικών εσόδων της Deutsche Post.
Those other commercial services achieved about 2 % of Deutsche Post's total revenues.
Μέσο ποσοστό επί των εσόδων κατά την περίοδο 1990-2007(με βάση τις ονομαστικές αξίες)
Average revenue shares in the period 1990-2007 (based on nominal values)