natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το άρθρο 53 του κώδικα για τον φόρο εισοδήματος («CIR92») προβλέπει ότι ορισμένοι φόροι δεν δύνανται να αφαιρεθούν από τον υπολογισμό της φορολογητέας βάσης που υπόκειται σε φόρο εισοδήματος (συμπεριλαμβανομένου του φόρου εταιρειών).
Article 53 of the Income Tax Code provides that certain taxes are not deductible when calculating the tax base subject to income tax (including corporate tax).
Παρά ταύτα, ο ΦΠΑ δεν εμφανίζεται μεταξύ των αναφερόμενων φόρων.
However, this does not include VAT.
Οι διοικητικές οδηγίες όσον αφορά τον φόρο εισοδήματος [28] προβλέπουν επιπλέον ότι ο καταβληθείς ή οφειλόμενος ΦΠΑ στο δημόσιο ταμείο από φορολογούμενο και μη καλυπτόμενος από ΦΠΑ που βαρύνει τον πελάτη, συνιστά επαγγελματική δαπάνη.
The administrative instructions on income tax [28] also state that the VAT paid or owed by a taxpayer to the tax authorities that is not covered by VAT charged to the customer constitutes a business expense.
Δυνατότητα έκπτωσης των προστίμων ΦΠΑ από τον φόρο εταιρειών
Possibility of deducting VAT fines from corporate tax
Σύμφωνα με τη νομολογία του Cour de Cassation, όπως αυτή επιβεβαιώθηκε από τις διοικητικές παρατηρήσεις [29], τα αναλογικά πρόστιμα για τον ΦΠΑ εκπίπτουν από τον φόρο εταιρειών.
In accordance with the case law of the Court of Cassation, as confirmed in administrative comments [29], proportional VAT fines are deductible from corporate tax.
Εξουσία της ISI
Powers of the Special Tax Inspectorate
Σύμφωνα με το άρθρο 87 του νόμου της 8ης Αυγούστου 1980, η ISI και οι περιφερειακοί διευθυντές της διαθέτουν τις ίδιες εξουσίες με τη διοίκηση ΦΠΑ.
According to Article 87 of the Law of 8 August 1980, the Special Tax Inspectorate and its Regional Directors enjoy the same powers as the VAT authorities.
Η εταιρεία Umicore S.A. είναι ανώνυμη εταιρεία βελγικού δικαίου που παράγει και εμπορεύεται ειδικά υλικά και πολύτιμα μέταλλα στην αγορά της Ένωσης και στη διεθνή αγορά· στις δραστηριότητες αυτές περιλαμβάνεται και η παραγωγή και η πώληση αργύρου υπό μορφή κόκκων.
Umicore SA is a Belgian limited company operating in the EU and international markets that manufactures and sells special materials and precious metals; this includes the manufacture and sale of silver granules.
Ιδίως, η Umicore θεωρείται μία από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις εξευγενισμού αργύρου σε παγκόσμιο επίπεδο.
In particular, Umicore is reputed to be one of the world’s biggest silver refiners.
Ο άργυρος που παράγεται από την Umicore προέρχεται από άλλα υλικά, στην πλειονότητα των περιπτώσεων από βιομηχανικά απόβλητα που παραλαμβάνει στο πλαίσιο συμβάσεων υπεργολαβίας για την ανάκτηση πολύτιμων ή μη μετάλλων (άργυρος, χρυσός, λευκόχρυσος, παλλάδιο, ρόδιο, ιρίδιο, κοβάλτιο, χαλκός, μόλυβδος, κ.λπ.).
The silver manufactured by Umicore is extracted from other materials, in most cases from industrial waste, supplied to it under tolling agreements on the recovery of precious and non-precious metals (silver, gold, platinum, palladium, rhodium, iridium, cobalt, copper, lead, etc.).
Ειδικότερα, η Umicore παράγει άργυρο υπό μορφή κόκκων, που εν γένει πωλείται σε χονδρεμπορικές επιχειρήσεις του τομέα της κοσμηματοποιίας ή στη βιομηχανία.
Umicore specialises in the manufacture of silver granules, which are generally sold to jewellery wholesalers or to industry.
Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της εμπορίας αργύρου υπό μορφή κόκκων, η Umicore πραγματοποιεί, ιδίως, παραδόσεις με προορισμό άλλα κράτη μέλη.
As part of its marketing activities in silver granules, Umicore carries out deliveries in particular to other Member States.
Από τις πληροφορίες που χορήγησε η Umicore στις φορολογικές αρχές του Βελγίου προκύπτει ότι η παγκόσμια κατανάλωση αργύρου ανερχόταν την περίοδο των γεγονότων σε περίπου 26000 τόνους ετησίως, και ότι η Ιταλία ήταν η μεγαλύτερη αγορά στην Ευρώπη και μία από τις σημαντικότερες γεωγραφικές αγορές, με περίπου 2000 τόνους ετησίως.
According to the information provided by Umicore to the Belgian tax authorities, at the material time global consumption of silver was approximately 26000 tonnes a year and Italy was the biggest market in Europe and one of the main geographic markets, with consumption of approximately 2000 tonnes a year.
Έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν και σημειώματα τακτοποίησης που διαβιβάστηκαν από την ISI
Checks made and adjustment notices sent by the Special Tax Inspectorate
Κατόπιν ελέγχων που πραγματοποίησε η ISI όσον αφορά τη δραστηριότητα εμπορίας πολύτιμων μετάλλων της Umicore κατά τη διάρκεια των ετών 1995 έως και 1999, η Περιφερειακή Διεύθυνση Βρυξελλών της ISI κοινοποίησε στην Umicore, στις 30 Νοεμβρίου 1998 και στις 30 Απριλίου 1999, δύο σημειώματα τακτοποίησης που διαπιστώνουν την παράτυπη εφαρμογή της απαλλαγής δυνάμει του άρθρου 39α του κώδικα ΦΠΑ (και, σε ορισμένες περιπτώσεις, δυνάμει του άρθρου 39 του κώδικα όσον αφορά την απαλλαγή για τις εξαγωγές αγαθών εκτός Ένωσης) όσον αφορά διάφορες παραδόσεις αργύρου υπό μορφή κόκκων που πραγματοποιήθηκαν σε ιταλούς, ισπανούς και ελβετούς πελάτες , με προορισμό την Ιταλία.
Following checks carried out by the Special Tax Inspectorate concerning the precious metals marketing activities carried on by Umicore from 1995 to 1999 inclusive, the Special Tax Inspectorate’s Brussels Regional Directorate addressed on Umicore, on 30 November 1998 and 30 April 1999 respectively, two adjustment notices concerning the irregular application of the exemption under Article 39 bis of the VAT Code (and in certain cases under Article 39 of the Code concerning the exemption for the export of goods outside the European Union) with respect to various deliveries of silver granules to Italy on behalf of Italian, Spanish and Swiss customers.
Ειδικότερα, οι έρευνες που διεξήχθησαν από τις αρμόδιες υπηρεσίες των συγκεκριμένων κρατών μελών είχαν επιτρέψει να προσδιοριστεί ότι ορισμένοι ξένοι πελάτες της Umicore ήταν εικονικοί και συνδεδεμένοι με μηχανισμούς αλυσιδωτής απάτης που τέθηκαν σε εφαρμογή για την αποφυγή της πληρωμής του ΦΠΑ.
In particular, the investigations carried out by the relevant authorities of the Member States concerned had made it possible to establish that some of Umicore’s foreign customers were fictitious and linked to ‘carrousel fraud’ type mechanisms implemented to evade payment of VAT.
Οι παρατυπίες που διαπιστώθηκαν από την ISI αφορούν ιδίως παραβάσεις των άρθρων 39 και 39α του κώδικα ΦΠΑ και των άρθρων 1 έως 3 του ΒΔ αριθ. 52 σχετικά με τις απαλλαγές που εφαρμόστηκαν από την Umicore σε ορισμένες ενδοκοινοτικές παραδόσεις και εξαγωγές.
The irregularities found by the Special Tax Inspectorate concerned, in particular, infringements of Articles 39 and 39 bis of the VAT Code and Articles 1 to 3 of Royal Decree No 52 relating to exemptions applied by Umicore to certain intra-Community supplies and exports.
Ιδίως, οι αρχές έκριναν ότι ο υπόχρεος στον φόρο δεν ήταν σε θέση να αποδείξει ότι οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή της απαλλαγής δυνάμει των άρθρων 39 και 39α του κώδικα ΦΠΑ πληρούνταν για αυτές τις παραδόσεις.
In particular, the tax authorities considered that the company was not in a position to prove that the conditions for application of the exemption under Articles 39 and 39 bis of the VAT Code had been fulfilled for the supplies.
Η ISI, κατά συνέπεια, έκρινε ότι κατ’ αρχάς η Umicore είχε εφαρμόσει αδικαιολόγητα την απαλλαγή από τον ΦΠΑ σε ορισμένες ενδοκοινοτικές παραδόσεις ή σε ορισμένες εξαγωγές.
The Special Tax Inspectorate was therefore of the opinion, on a preliminary basis, that Umicore had wrongfully applied the VAT exemption to certain intra-Community supplies or certain exports.
Όσον αφορά ειδικότερα ορισμένες πωλήσεις σε διάφορους Ιταλούς και Ισπανούς υποκείμενους στον φόρο (περίοδος 1995-1996), η ISI έκρινε, (σε προκαταρκτική βάση), ότι η μεταφορά του εμπορεύματος δεν είχε πραγματοποιηθεί ούτε από την Umicore ούτε από τον αγοραστή που αναφερόταν στο τιμολόγιο, ούτε για λογαριασμό τους, αλλά από έναν μεταγενέστερο πελάτη στην αλυσίδα πωλήσεων στην Ιταλία.
With respect to certain sales to various Italian and Spanish companies in particular (in the 1995-96 period), the Special Tax Inspectorate considered (on a preliminary basis) that the goods had been transported, not by either Umicore or the purchasers indicated on the invoices, or on their behalf, but by subsequent customers, further down the supply chain in Italy.
Σύμφωνα με την ISI, οι εν λόγω παραδόσεις δεν πληρούσαν κατά συνέπεια τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 39α του κώδικα ΦΠΑ όσον αφορά τις απαλλαγές σχετικά με τις ενδοκοινοτικές παραδόσεις αγαθών.
According to the Special Tax Inspectorate, the supplies concerned did not therefore fulfil the conditions laid down in Article 39 bis of the VAT Code concerning exemptions on intra-Community supplies of goods.
Όσον αφορά ορισμένες πωλήσεις σε εταιρείες εγκατεστημένες στην Ελβετία, η ISI έκρινε ομοίως ότι δεν μπορούσε να εφαρμοστεί ούτε η απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 39 του κώδικα ΦΠΑ για τις εξαγωγές αγαθών εκτός της Κοινότητας, δεδομένου ότι τα αγαθά είχαν παραδοθεί με προορισμό την Ιταλία και ως εκ τούτου δεν είχαν εγκαταλείψει το έδαφος της Ένωσης.
With respect to certain sales to companies established in Switzerland, the Special Tax Inspectorate was also of the opinion that the exemption provided for in Article 39 of the VAT Code for the export of goods outside the European Union was not applicable either, given that the goods had been delivered to Italy and had not therefore left the territory of the European Union.
Κατά συνέπεια, η ISI συνήγαγε προσωρινά, στο σημείωμα τακτοποίησης της 30ής Νοεμβρίου 1998, ότι η Umicore όφειλε στο βελγικό κράτος, για τα έτη 1995 και 1996, τα ακόλουθα ποσά:
Consequently, the Special Tax Inspectorate provisionally concluded, in its adjustment notice of 30 November 1998, that, for the years 1995 and 1996, Umicore owed the Belgian Government the following amounts:
για ΦΠΑ: 708211924 BEF, ήτοι περίπου 17556115 EUR,
BEF 708211924 (approximately EUR 17556115) in VAT,
για μειωμένο φορολογικό πρόστιμο (πίνακας G του ΒΔ αριθ. 41): 70820000 BEF, ήτοι περίπου 1755582 EUR,
BEF 70820000 (approximately EUR 1755582) by way of a reduced tax fine (table G annexed to Royal Decree No 41),
για τόκους υπερημερίας: 0,8 % ανά μήνα καθυστέρησης αρχής γενομένης από την 21η Ιανουαρίου 1997, υπολογιζόμενου επί του οφειλόμενου ποσού ΦΠΑ.
0,8 % per month of interest on arrears beginning from 21 January 1997 to be calculated on the amount of VAT owed.
Στο σημείωμα τακτοποίησης της 30ής Απριλίου 1999, η ISI, εξάλλου, συνήγαγε προσωρινά ότι η Umicore όφειλε στο βελγικό κράτος, για τα έτη 1997-1998, τα ακόλουθα ποσά:
In addition, in its adjustment notice of 30 April 1999, the Special Tax Inspectorate concluded provisionally that, for the years 1997 and 1998, Umicore owed the Belgian Government the following amounts:
για ΦΠΑ: 274966597 BEF, ήτοι περίπου 6816243 EUR,
BEF 274966597 (approximately EUR 6816243) in VAT,
για μειωμένο φορολογικό πρόστιμο (πίνακας G του ΒΔ αριθ. 41): 27496000 BEF, ήτοι περίπου 681608 EUR,
BEF 27496000 (approximately EUR 681608) by way of a reduced tax fine (table G annexed to Royal Decree No 41),
για τόκους υπερημερίας: 0,8 % ανά μήνα καθυστέρησης αρχής γενομένης από την 21η Ιανουαρίου 1997, υπολογιζόμενου επί του οφειλόμενου ποσού ΦΠΑ.
0,8 % per month of interest on arrears beginning from 21 January 1999 to be calculated on the amount of VAT owed.
Συνολικά, το ποσό του ΦΠΑ που απαιτείται από την Umicore κατόπιν των αιτημάτων τακτοποίησης ανερχόταν σε 24372358 EUR και το φορολογικό πρόστιμο που υπολογίστηκε σ’ αυτά τα σημειώματα τακτοποίησης ανερχόταν σε 2437235 EUR.
In all, the amount of VAT sought from Umicore following the adjustment notices totalled EUR 24372358 and the tax fine calculated in the adjustment notices was EUR 2437235.
Με επιστολές της 11ης, της 18ης Ιουνίου 1999 και της 31ης Μαρτίου 2000, η Umicore εξέφρασε την αντίθεσή της με τα δύο σημειώματα.
By letters of 11 and 18 June 1999 and 31 March 2000, Umicore indicated its disagreement with the two adjustment notices.
Ιδίως, η Umicore δήλωσε ότι δεν είχε ανάμειξη στις παρατυπίες που διαπιστώθηκαν σε βάρος πελατών της και προς υπεράσπισή της υπενθύμισε ότι υπό την ιδιότητά της ως χονδρεμπόρου στην αγορά του αργύρου υπό μορφή κόκκων δεν ήταν υποχρεωμένη να γνωρίζει την ταυτότητα των πελατών των αγοραστών της δεδομένου ότι οι πωλήσεις αργύρου πραγματοποιούνταν «εκ του εργοστασίου» έτσι ώστε να αποφεύγονται οι κίνδυνοι των μεταφορών.
In particular, it argued that the irregularities committed by its customers were beyond its control and defended itself by pointing out that, as a wholesaler in the silver granules market, it was not supposed to know who the customers of its purchasers were, given that sales of silver were made ex works to avoid uncertainties with shipments.
Επιπλέον, η Umicore αντέταξε ότι όλοι οι πελάτες της επιχείρησης ήταν εγγεγραμμένοι στα μητρώα ΦΠΑ σε άλλα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια της περιόδου των συναλλαγών που πραγματοποιήθηκαν, ότι τα τριμηνιαία δελτία ενδοκοινοτικών παραδόσεων της Umicore ανέφεραν πάντοτε όλες τις εν λόγω παραδόσεις όπως προβλέπεται από τον κώδικα ΦΠΑ του Βελγίου, ότι τα τιμολόγια της Umicore είχαν εκδοθεί στο όνομα των παραληπτών εγγεγραμμένων στα μητρώα ΦΠΑ, σύμφωνα με τα οριζόμενα κατά τις παραγγελίες, ότι οι μεταφορές είχαν όντως πραγματοποιηθεί από τις εξειδικευμένες εταιρείες μεταφορών και ότι τα εμπορεύματα είχαν πράγματι εξέλθει από το έδαφος του Βελγίου και είχαν όντως φτάσει στην Ιταλία.
In addition, Umicore contended that all of its customers were registered for VAT purposes in other Member States over the period when the transactions were made, that all of the deliveries in question had been included in Umicore’s quarterly intra-Community deliveries statements in accordance with Belgium’s VAT Code, that the names of the companies receiving delivery had been included in the invoices identifying them for VAT purposes, in line with the agreements made on taking the orders, that the shipments had actually been made by specialised transport companies and that the goods had effectively left Belgian territory and actually been delivered in Italy.
Έτσι, η Umicore έκρινε ότι έπραξε ορθώς όταν εφάρμοσε την απαλλαγή από τον ΦΠΑ που προβλέπεται στο άρθρο 39α του κώδικα ΦΠΑ στις εν λόγω πράξεις.
Umicore was therefore of the opinion that it had rightfully applied the VAT exemption laid down in Article 39 bis of the VAT Code to the transactions in question.
Η Umicore είχε επίσης υπογραμμίσει ότι ορισμένα κράτη ζητούν μόνο αποδεικτικά στοιχεία για τη μεταφορά των αγαθών σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο της αναχώρησης, ενώ το Βέλγιο ζητά αποδεικτικά στοιχεία για την πραγματοποίηση της μεταφοράς από ή για λογαριασμό του πωλητή ή του αγοραστή των εν λόγω αγαθών. Η απαίτηση αυτή ήταν αντίθετη προς το δίκαιο της Ένωσης και προξενούσε σοβαρές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού σε βάρος της Umicore και των άλλων βελγικών επιχειρήσεων που πραγματοποιούν αυτή τη μορφή ενδοκοινοτικών παραδόσεων.
Umicore also emphasised that some States merely required proof that goods had been shipped to a Member State other than that from which they originated, whereas Belgium demanded proof that transport had been carried out by or on behalf of the vendor or the purchaser of the goods in question, which, it held, was contrary to EU law and resulted in serious distortions of competition to the disadvantage of Umicore and other Belgian companies engaged in this type of intra-Community supply.
Ως εκ τούτου, η Umicore ισχυρίζεται ότι δεν παρακράτησε τον ΦΠΑ επί των επίμαχων πράξεων καλή τη πίστει.
Umicore thus held that it had acted in good faith in not applying VAT to the transactions at issue.
Βάση της συμφωνίας διακανονισμού της 21ης Δεκεμβρίου 2000
Basis of the settlement agreement of 21 December 2000
Η εν λόγω συμφωνία προβλέπει την καταβολή από μέρους της Umicore ποσού ύψους 423000000 BEF, ήτοι περίπου 10485896 EUR, ως «οριστικό διακανονισμό και σε εξόφληση του συνόλου της οφειλής για τον ΦΠΑ της Umicore για τα έτη 1995 μέχρι και 1999».
The agreement provides for the payment by Umicore of BEF 423000000, i.e. around EUR 10485896, in ‘full and final settlement of Umicore’s VAT liabilities for the years 1995 to 1999 inclusive’.
Στη συμφωνία διευκρινίζεται επίσης ότι το ποσό αυτό δεν μπορεί να εκπέσει από τον φόρο εταιρειών.
The agreement further stipulates that this amount will not be deductible from corporate tax.
Όπως είχε ήδη διευκρινιστεί από το Βέλγιο κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής έρευνας που προηγήθηκε της κίνησης της διαδικασίας, οι φορολογικές αρχές θεωρούν ότι το ποσό που προβλέπεται στην πράξη αντιστοιχεί σε πρόστιμο που καθορίστηκε δυνάμει του άρθρου 70 παράγραφος 2 του κώδικα ΦΠΑ και που έχει μειωθεί βάσει του άρθρου 84 του κώδικα ΦΠΑ.
As was indicated by Belgium during the preliminary investigation before proceedings were opened, its tax authorities are of the view that the settlement amount corresponds to a fine established pursuant to Article 70(2) of the VAT Code, reduced in application of Article 84 of the same Code.
Ειδικότερα το άρθρο 70 παράγραφος 2 προβλέπει ότι η ανακριβής αναγραφή σε τιμολόγιο που εκδίδεται από τον υποκείμενο στο φόρο «όσον αφορά τον αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, το όνομα ή τη διεύθυνση των μερών της συναλλαγής, τη φύση ή την ποσότητα των παραδιδόμενων αγαθών ή παρεχόμενων υπηρεσιών, την τιμή ή συναφείς με την τιμή συνιστώσες» οδηγεί στην επιβολή προστίμου που ανέρχεται στο διπλάσιο του φόρου που οφείλεται για τη συναλλαγή.
In particular, Article 70(2) stipulates that errors in invoices drafted by a taxable person ‘concerning the VAT identification numbers, the names or addresses of the parties to the transaction, the nature or quantity of goods supplied or services provided, the prices or incidental expenses’ result in the application of a fine equal to double the tax due on the transaction.
Εντούτοις, το πρόστιμο μειώνεται στο 100 % του οφειλόμενου φόρου σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 του ΒΔ αριθ.o41 (πίνακας C που προσαρτάται στο ΒΔ αριθ.o41).
However, the fine is reduced to 100 % of the tax due in accordance with Article 1(3) of Royal Decree No 41 (Table C annexed to Royal Decree No 41).
Το Βέλγιο ισχυρίζεται επίσης ότι το ποσό του διακανονισμού που ορίστηκε από την Umicore και την ISI ήταν απόλυτα νόμιμο και δικαιολογημένο βάσει της βελγικής νομοθεσίας.
Belgium further claims that the settlement amount agreed by Umicore and the Special Tax Inspectorate was entirely legitimate and justified under Belgian law.
Ειδικότερα, είχε προκύψει από τον ακόλουθο υπολογισμό:
It derives from the following calculation:
κατ’ αρχήν οφειλόμενος φόρος (θεωρητικός υπολογισμός) επί των σχετικών συναλλαγών: 708 εκατομμύρια BEF
tax due in principle (theoretical calculation) on the transactions at issue: BEF 708 million,
πρόστιμο προβλεπόμενο από τον νόμο: 708 εκατομμύρια BEF × 200 % = 1416 εκατομμύρια BEF (εφαρμογή του άρθρου 70 παράγραφος 2 του κώδικα ΦΠΑ)·
statutory fine: BEF 708 million × 200 % = BEF 1416 million (application of Article 70(2) of the VAT Code),
μείωση 100 %, σύμφωνα με το ΒΔ αριθ. 41 (πίνακας C) που καθορίζει το ποσό των προστίμων στον τομέα του ΦΠΑ όταν οι παραβάσεις δεν διαπράχθηκαν με την πρόθεση να αποφευχθεί ο φόρος ή να καταστεί δυνατή η αποφυγή του φόρου: 708 εκατομμύρια BEF
reduction to 100 % in accordance with Royal Decree No 41 (Table C) setting the level of fines regarding VAT when the breaches were not committed with the intention of evading or allowing for the evasion of VAT: BEF 708 million,
λαμβάνεται υπόψη ότι δεν υπάρχει δυνατότητα να εκπέσει το πρόστιμο στο πλαίσιο των επαγγελματικών επιβαρύνσεων (708 - 40,17 % του 708): 423 εκατομμύρια BEF, ήτοι περίπου 10485896 εκατομμύρια EUR.
consideration of the non-deductibility of the fine under business expenses (708 – 40,17 % of 708): BEF 423 million (approximately EUR 10485896).
Σύμφωνα με το Βέλγιο, μια τέτοια συμφωνία δικαιολογείται διότι τα σχετικά σημειώματα τακτοποίησης δεν αποτελούν παρά το πρώτο βήμα μιας πολύπλοκης διοικητικής διαδικασίας για τον καθορισμό μιας φορολογικής οφειλής που πρέπει να καταβληθεί από εταιρεία που υπόκειται σε ΦΠΑ.
According to Belgium, such a settlement was justified because the adjustment statements in question constitute merely the first stage of a complicated administrative process aimed at establishing the tax owed by a company liable for VAT.
Η διεξοδική εξέταση των πληροφοριών και των επιχειρημάτων που επικαλέστηκε η Umicore, η οποία είχε πάντοτε αρνηθεί ότι είχε διαπράξει απάτη, είχαν πείσει την ISI ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν έπρεπε να απαιτηθεί φόρος.
An in-depth examination of the information and arguments presented by Umicore, which has always denied having committed fraud, allegedly convinced the Special Tax Inspectorate that no tax should be demanded in the present case.
Η ISI θεωρεί ότι το σύνολο των στοιχείων, και ιδίως τα αποδεικτικά στοιχεία που παρασχέθηκαν από την Umicore και τις ιταλικές αρχές, επέτρεψαν να συναχθεί το συμπέρασμα ότι πληρούνταν οι όροι απαλλαγής από τον ΦΠΑ παρά τα αναφερόμενα στα σημειώματα τακτοποίησης.
The Special Tax Inspectorate takes the view that the facts as a whole, in particular the documents provided by Umicore and the Italian authorities, led to the conclusion that the conditions for VAT exemption had been met in spite of what had been noted in the adjustment statements.
Δεδομένου ότι δεν είχε προσδιοριστεί ποσό φόρου, δεν είχε χορηγηθεί μείωση της οφειλής ΦΠΑ. ΙΙΙ.
Since no amount of tax due had been established, no reduction of VAT owing was granted.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
GROUNDS FOR OPENING THE PROCEDURE
Στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή θεώρησε ότι υπήρχαν αμφιβολίες όσον αφορά την εφαρμογή της απαλλαγής από τον ΦΠΑ στις παραδόσεις αγαθών που αποτελούσαν αντικείμενο των σημειωμάτων τακτοποίησης που εκδόθηκαν από την ISI.
In its decision to open the procedure, the Commission found that doubts existed as to the application of the VAT exemption to the supplies of goods covered by the adjustment statements drawn up by the Special Tax Inspectorate.
Η Επιτροπή είχε θεωρήσει ότι μια λανθασμένη εφαρμογή της απαλλαγής από τον ΦΠΑ θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του περιθωρίου κέρδους του προμηθευτή σε σχέση με τις εν λόγω πωλήσεις.
It was of the opinion that a wrongfully applied VAT exemption would result in an increase in profit margins for the supplier on the sales in question.
Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι μπορεί να εφαρμοστεί απαλλαγή στην ενδοκοινοτική παράδοση αγαθών, που φορολογείται κατ’ αρχήν στο Βέλγιο, όταν πληρούνται οι ακόλουθες δύο προϋποθέσεις:
The Commission noted that an intra-Community supply of goods, taxable in theory in Belgium, could benefit from an exemption if the following two conditions were met:
τα αγαθά αποστέλλονται ή μεταφέρονται από τον πωλητή ή από τον αγοραστή ή για λογαριασμό τους, εκτός του εδάφους του κράτους μέλους αναχώρησης αλλά εντός της Ένωσης, και
the goods were dispatched or transported by the vendor or the purchaser or on their behalf beyond the territory of a Member State but within the Union, and
η παράδοση των αγαθών πραγματοποιείται από άλλον υποκείμενο στον φόρο που ενεργεί με αυτήν την ιδιότητα σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος αναχώρησης της αποστολής ή της μεταφοράς των αγαθών.
the supply of the goods was carried out for another taxable person acting as such in a Member State other than that from which the goods were dispatched or transported.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχε στη διάθεσή της η Επιτροπή, η Umicore δεν φαινόταν ότι ήταν σε θέση, κατά τη διάρκεια των ελέγχων της ISI, να αποδείξει ότι πληρούνταν αυτές οι προϋποθέσεις εξαίρεσης.
According to the information at the Commission’s disposal, during the checks made by the Special Tax Inspectorate, Umicore did not appear to be in a position to prove that the conditions for exemption were fulfilled.
Κατά συνέπεια, και σύμφωνα με τους κανόνες για την εφαρμογή του ΦΠΑ σε παραδόσεις αγαθών που πραγματοποιήθηκαν στο Βέλγιο, είχε δημιουργηθεί φορολογική οφειλή λόγω του γεγονότος ότι πραγματοποιήθηκαν αυτές οι φορολογητέες πράξεις.
Consequently, and in line with the rules on the application of VAT to supplies of goods in Belgium, a tax liability arose out of the fact that these taxable transactions had taken place.