natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους αναφορικά με τα εν λόγω μέτρα.
The Commission invited interested parties to submit their comments on the measures.
Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από τους ενδιαφερόμενους, συμπεριλαμβανομένων τριών δικαιούχων των μέτρων και ενός ανταγωνιστή της Portovesme.
The Commission also received observations from other interested parties, including three of the undertakings benefiting under the measures and a competitor of Portovesme.
Με επιστολή της 22ας Μαρτίου 2005, η Επιτροπή διαβίβασε αυτές τις παρατηρήσεις στην Ιταλία παρέχοντάς της τη δυνατότητα να τις σχολιάσει.
By letter dated 22 March 2005 the Commission forwarded those observations to Italy, which was given the opportunity to comment.
Τα σχόλια της Ιταλίας εστάλησαν με επιστολή της 20ής Σεπτεμβρίου 2005.
Italy’s comments were received by letter dated 20 September 2005.
Στις 29 Οκτωβρίου 2008 η υπόθεση C38/04 χωρίστηκε στο μέρος A, που αφορά το μέτρο υπέρ της Alcoa και στο μέρος Β που αφορά τις Portovesme, ILA και Eurallumina.
On 29 October 2008 the case C 38/04 was split into part A, concerning Alcoa, and part B, concerning Portovesme, ILA and Eurallumina.
Στις 19 Νοεμβρίου 2009 η Επιτροπή εξέδωσε τελική αρνητική απόφαση με ανάκτηση για την εταιρεία Alcoa [3].
On 19 November 2009 the Commission adopted a final negative decision with respect to Alcoa, ordering recovery of the aid [3].
Υπόθεση C 13/06
Case C 13/06
Σύμφωνα με το άρθρο 11 εδάφιο 12 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 35 της 14ης Μαρτίου 2005, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 80/2005 της 14ης Μαΐου 2005 «Επείγουσες διατάξεις στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης για την οικονομική, κοινωνική και εδαφική ανάπτυξη» (εφεξής ο «νόμος αριθ. 80/2005»), οι ιταλικές αρχές παρέτειναν έως το 2010 το καθεστώς προτιμησιακής τιμολόγησης της ηλεκτρικής ενέργειας υπέρ της Portovesme, ILA και Eurallumina και χορήγησαν καθεστώς προτιμησιακής τιμολόγησης στη Syndial SpA, επιχείρηση παραγωγής χλωρίου, η οποία διαθέτει και αυτή εγκαταστάσεις στη Σαρδηνία.
By Article 11(12) of Decree-Law No 35 of 14 March 2005, converted into statute by Law No 80/2005 of 14 May 2005 laying down urgent provisions under the Action Plan for Economic, Social and Territorial Development (‘Law No 80/9005’), the Italian authorities prolonged until 2010 the preferential electricity tariff for Portovesme, ILA and Eurallumina, and extended the benefit of the tariff to Syndial SpA, a chlorine producer also based in Sardinia.
Η Επιτροπή έλαβε καταγγελία από ανταγωνιστή της Syndial με επιστολή της 22ας Ιουλίου 2005, την οποία ακολούθησαν περαιτέρω έγγραφα που εστάλησαν από την ίδια εταιρεία, στις 7 Οκτωβρίου 2005 και στις 7 Δεκεμβρίου 2005.
The Commission received a complaint from a company competing with Syndial by letter dated 22 July 2005, followed by further submissions from the same company dated 7 October 2005 and 7 December 2005.
Με επιστολή της 22ας Δεκεμβρίου 2005, η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες, τις οποίες οι ιταλικές αρχές διαβίβασαν με επιστολή της 3ης Μαρτίου 2006.
By letter dated 22 December 2005 the Commission asked for further information, which Italy provided by letter dated 3 March 2006.
Ταυτοχρόνως, ο ίδιος ανταγωνιστής της Portovesme που επενέβη στην υπόθεση C 38/B/04 υπέβαλε καταγγελία για το νέο μέτρο, με επιστολή της 20ής Ιανουαρίου 2006.
In the meantime, by letter dated 20 January 2006, the same competitor of Portovesme which had submitted observations in case C 38/B/04 complained about the new measure.
Με επιστολή της 26ης Απριλίου 2006, η Επιτροπή ενημέρωσε την Ιταλία σχετικά με την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ αναφορικά με τις τροποποιήσεις και την επέκταση του ειδικού καθεστώτος τιμολόγησης που θεσπίστηκε με τον νόμο αριθ. 80/2005.
By letter dated 26 April 2006, the Commission informed Italy that it had decided to initiate the procedure laid down in Article 108(2) TFEU in respect of the changes and the extension of the special tariff scheme introduced by Law No 80/2005.
Η Επιτροπή ζήτησε από την Ιταλία περαιτέρω διευκρινίσεις με επιστολή της 22ας Αυγούστου 2006, στην οποία η Ιταλία απάντησε στις 28 Σεπτεμβρίου 2006.
The Commission asked Italy for further clarification by letter dated 22 August 2006; Italy replied by letter dated 28 September 2006.
Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [4].
The Commission’s decision to initiate the procedure was published in the Official Journal of the European Union [4].
Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από τους ενδιαφερόμενους, συμπεριλαμβανομένων των δικαιούχων, των δύο ανταγωνιστών της Portovesme και της Syndial και ενός παραγωγού ανανεώσιμων ενεργειών.
The Commission received observations from interested parties, including the beneficiaries, the two competitors of Portovesme and Syndial, and a producer of renewable energy.
Με επιστολή της 5ης Οκτωβρίου 2006, η Επιτροπή διαβίβασε αυτές τις παρατηρήσεις στην Ιταλία παρέχοντας σ’ αυτή τη δυνατότητα να τις σχολιάσει.5
By letter dated 5 October 2006 the Commission forwarded those observations to Italy, which was given the opportunity to comment.
Τα σχόλια της Ιταλίας εστάλησαν με επιστολή της 1ης Δεκεμβρίου 2006.1
Italy’s comments were received by letter dated 1 December 2006.
Η Ιταλία παρέσχε περαιτέρω πληροφορίες με επιστολές της 16ης Απριλίου 2007, 10ης Μαΐου 2007, 14ης Μαΐου 2007 και 22ας Ιουνίου 2010.
Italy provided additional information by letters of 16 April 2007, 10 May 2007, 14 May 2007 and 22 June 2010.
Πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης
Scope of the present Decision
Η παρούσα απόφαση αφορά τόσο τα καθεστώτα τιμολόγησης που θεσπίστηκαν με το άρθρο 1 του διατάγματος του 2004 υπέρ δικαιούχων άλλων από την Alcoa (εφεξής: τα «καθεστώτα τιμολόγησης του 2004») όσο και εκείνα που θεσπίστηκαν με το άρθρο 11 εδάφιο 12 του νόμου αριθ. 80/2005 (εφεξής τα «καθεστώτα τιμολόγησης του 2005») και που διευκρινίστηκαν περαιτέρω με τις αποφάσεις που εξέδωσε η Αρχή για την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο (AEEG).
The present decision covers both the tariffs introduced by Article 1 of the 2004 Decree for beneficiaries other than Alcoa (‘the 2004 tariffs’) and those introduced by Article 11(12) of Law No 80/2005 and subsequently spelt out in decisions taken by the Electricity and Gas Authority (Autorità per l’Energia Elettrica e il Gas — ‘AEEG’) (‘the 2005 tariffs’).
Τα αμφισβητούμενα καθεστώτα τιμολόγησης του 2004
The disputed 2004 tariffs
Είχε προβλεφθεί ότι αυτό το καθεστώς τιμολόγησης θα ήταν μεταβατικό και θα έληγε «με την υλοποίηση ή την ενίσχυση των συνδέσεων με τα εθνικά δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου» το αργότερο εντός της 30ής Ιουνίου 2007.
This tariff treatment was to be transitory: it was to end ‘upon the completion or upgrade of the connections with the national electricity and gas grids’ and no later than 30 June 2007.
Στην ουσία, το διάταγμα του 2004 επέκτεινε τα προτιμησιακά καθεστώτα τιμολόγησης, των οποίων ήδη είχε τύχει ο παραγωγός αλουμινίου Alcoa, σε τρεις εταιρείες υψηλής ενεργειακής έντασης εγκατεστημένες στη Σαρδηνία: στην Portovesme, επιχείρηση που παράγει ψευδάργυρο, άργυρο και μόλυβδο [5], στην ILA, εταιρεία παραγωγής προϊόντων αλουμινίου και Eurallumina, εταιρεία παραγωγής αλουμίνας [6].
In practice, the 2004 Decree extended the preferential tariff already enjoyed by aluminium producer Alcoa to three energy-intensive companies located in Sardinia: Portovesme, a producer of zinc, silver and lead [5]; ILA, a producer of processed aluminium products; and Eurallumina, a producer of alumina [6].
Σε κανονιστικό επίπεδο, τα καθεστώτα τιμολόγησης εφαρμόστηκαν μέσω αποφάσεων της Αρχής για την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο (εφεξής «AEEG»).
At the regulatory level, the tariff was implemented through decisions (delibere) of the AEEG.
Αρχικά, η απόφαση AEEG αριθ. 110/04 εξαρτούσε τη χορήγηση προτιμησιακών καθεστώτων τιμολόγησης από το θετικό αποτέλεσμα της διαδικασίας κοινοποίησης.
AEEG decision No 110/04 stipulated that the preferential tariffs would be applied only if the notification procedure had a positive outcome.
Ωστόσο, μετά από τις οδηγίες που εξέδωσε η προεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου, οι οποίες διευκρίνιζαν ότι το κείμενο του διατάγματος 2004 δεν είχε κοινοποιηθεί επισήμως σύμφωνα με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, αλλά είχε μόνο «υποβληθεί» στην Επιτροπή στο πλαίσιο μιας «προκαταρκτικής διερεύνησης», η AEEG εφάρμοσε το διάταγμα του 2004 μέσω της απόφασης αριθ. 148/04 [7].
However, following instructions from the Prime Minister’s Office specifying that the 2004 Decree had not been formally notified under the State aid rules but only ‘presented’ to the Commission in the framework of a ‘preliminary inquiry’ (indagine conoscitiva preliminare), the AEEG implemented the 2004 Decree through decision No 148/04 [7].
Αυτό το καθεστώς επέτρεπε στους δικαιούχους να λαμβάνουν αντισταθμιστική πληρωμή υπό τους ίδιους όρους που ορίζονται στο διάταγμα Alcoa.
The system allowed the beneficiaries to be given compensatory payments on the terms laid down in the Alcoa Decree.
Στην ουσία, για μια δεδομένη μονάδα παραγωγής που εμπίπτει στο καθεστώς τιμολόγησης, η αντισταθμιστική πληρωμή υπολογιζόταν ως η διαφορά μεταξύ της τιμής που εφάρμοζε ο προμηθευτής ηλεκτρικής ενέργειας στη μονάδα παραγωγής και της καθορισμένης από το κράτος προτιμησιακής τιμής, πολλαπλασιαζόμενης με την καταναλωθείσα από τη μονάδα παραγωγής ηλεκτρική ενέργεια.
For a given plant covered by the scheme, the compensatory payment was equal to the difference between the price paid to the company supplying the plant with electricity and a preferential price set by the State, multiplied by the electricity consumption of the plant.
Η μέθοδος που χρησιμοποιείτο για τον υπολογισμό της προτιμησιακής τιμής (ή «καθεστώς προτιμησιακής τιμολόγησης») είχε οριστεί από την απόφαση CIP αριθ. 15/1993.
The method used to calculate the preferential price (or ‘preferential tariff’) was laid down in decision CIP No 15/1993.
Η τιμή υπέκειτο σε μηχανισμό τιμαριθμικής προσαρμογής βασιζόμενο στη μεταβολή του ιταλικού κόστους παραγωγής της ηλεκτρικής ενέργειας (η επονομαζόμενη «συνιστώσα Ct»).
The price was subject to an indexation mechanism based on the variation of Italian power generation costs (the ‘Ct component’).
Το 2004, η προτιμησιακή τιμή που εφαρμοζόταν στους δικαιούχους της Σαρδηνίας κυμαινόταν από 26 έως 35 ευρώ/MWh.
In 2004 the preferential price applied to the Sardinian beneficiaries ranged between EUR 26 and EUR 35 per MWh.
Η διοικητική διαχείριση του καθεστώτος ανατέθηκε στο Cassa Conguaglio για τον τομέα ηλεκτρικής ενέργειας [8] (ειδικό ταμείο του τομέα ηλεκτρικής ενέργειας).
The administrative management of the scheme was entrusted to the Electricity Industry Equalisation Fund (Cassa Conguaglio per il Settore Elettrico) [8].
Ακολούθως, ελάμβαναν από το Cassa Conguaglio πληρωμές σε μετρητά υπολογιζόμενες όπως ανωτέρω [9].
They then received from the Equalisation Fund cash payments calculated as indicated above [9].
Οι απαραίτητοι πόροι για τη χρηματοδότηση των αντισταθμιστικών πληρωμών συγκεντρώνονταν μέσω φόρου υπέρ τρίτων που εφαρμοζόταν στο σύνολο των καταναλωτών ηλεκτρικού ρεύματος μέσω του στοιχείου A4 του τιμολογίου ηλεκτρικού ρεύματος [10].
The resources required to finance the compensatory payments were raised through a parafiscal charge imposed on all Italian electricity consumers via component A4 of the standard electricity tariff [10].
Μολονότι προβλεπόταν η λήξη του καθεστώτος στις 30 Ιουνίου 2007, η εφαρμογή του διακόπηκε κατόπιν υποδείξεων της AEEG λίγο μετά την κίνηση της επίσημης διαδικασίας έρευνας από μέρους της Επιτροπής, τον Νοέμβριο 2004 [11].
The scheme was to have ended on 30 June 2007. However, its implementation was discontinued on instructions from the AEEG soon after the Commission opened the formal investigation in November 2004 [11].
Οι αμφισβητούμενες τιμές 2005
The disputed 2005 tariffs
Σύμφωνα με το άρθρο 11 εδάφιο 12 του νόμου αριθ. 80/2005, οι ιταλικές αρχές επέκτειναν τις «διατάξεις τιμολόγησης του σημείου 2 της απόφασης του Υπουργείου Βιομηχανίας, Εμπορίου και Βιοτεχνίας της 19ης Δεκεμβρίου 1995 […] στις προμήθειες ενέργειας που προορίζονται για την παραγωγή και την επεξεργασία αλουμινίου, μολύβδου, αργύρου και ψευδαργύρου, καθώς και του λευκασμένου χλωρίου, με αναφορά στις τιμές που εφαρμόζονται σε ανάλογες προμήθειες στις ευρωπαϊκές αγορές, μόνο για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας απόφασης στη Σαρδηνία και συνδεδεμένες με το δίκτυο υψηλής τάσης. Αυτό το τιμολογιακό καθεστώς θα υπόκειται στις μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις προς σύναψη μεταξύ των δικαιούχων, των τοπικών αρχών της Σαρδηνίας και των αρμόδιων υπουργείων.»
By Article 11(12) of Law No 80/2005, the Italian authorities extended ‘the tariff treatment laid down in the Decree of the Ministry for Industry, Trade and Crafts of 19 December 1995 to energy supplies for the production and processing of aluminium, lead, silver and zinc and for the chlorine-soda cycle, by reference to prices applied to similar supplies on the European markets, but only in respect of plants already in existence at the date of entry into force of the present Decree, located in Sardinia and connected to the high-voltage network. This tariff treatment shall be subject to long-term commitments to be agreed between the beneficiaries, the Sardinian local authorities and the responsible Ministries.’
Ως εκ τούτου, ο νόμος αριθ. 80/2005 επανεισήγαγε, στην ουσία, το ίδιο καθεστώς τιμολόγησης που εφαρμόστηκε το 2004, το οποίο επεξέτεινε το καθεστώς για την Alcoa σε άλλους δικαιούχους υψηλούς καταναλωτές ενέργειας με έδρα τη Σαρδηνία.
Thus Law No 80/2005 in substance reintroduced the tariff scheme implemented in 2004, which extended the Alcoa treatment to other energy-intensive beneficiaries based in Sardinia.
Στην ουσία, αυτός ο νόμος εφαρμόστηκε μόνο στην Portovesme, στην ILA, στην Eurallumina και στην Syndial (εταιρεία παραγωγής λευκασμένου χλωρίου που δεν είχε τύχει προηγουμένως προτιμησιακών τιμών).
In practice, the Law applied only to Portovesme, ILA and Eurallumina, and to Syndial, a chlorine-soda producer which had not benefited from preferential prices before.
Επισημαίνεται ότι από το 2005 και εντεύθεν, η προτιμησιακή τιμή δεν βασιζόταν στις ιστορικές τιμές που καθορίστηκαν στο διάταγμα Alcoa του 1995, μα έπρεπε να καθοριστεί αυτόνομα από την AEEG κατά τρόπο που να αντιστοιχεί στις μέσες τιμές ενέργειας που πλήρωναν οι ανταγωνιστές των δικαιούχων στην ευρωπαϊκή αγορά [12]. Αυτή η τιμή υπέκειτο σε ενημερώσεις σε ετήσια βάση:
It should be noted that from 2005 onwards the preferential price was no longer pegged to the historical tariff originally laid down in the 1995 Alcoa Decree, but was now to be set independently by the AEEG so as to match the average electricity prices paid by the beneficiaries’ competitors on the European market [12].
σύμφωνα με το άρθρο 11 εδάφιο 13 του νόμου αριθ. 80/2005 «οι όροι τιμολόγησης που προβλέπονται στα εδάφια 11 [13] και 12 εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2005 και ενημερώνονται από την αρχή για την ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο η οποία αυξάνει σε ετήσια βάση τις ονομαστικές αξίες των τιμών κατά 4 % ήτοι, σε περίπτωση που αυτή η τιμή είναι υψηλότερη, της ποσοστιαίας αύξησης της μέσης τιμής ηλεκτρικής ενέργειας στη χονδρική αγορά που κατεγράφη στα βασικά ευρωπαϊκά χρηματιστήρια ηλεκτρικής ενέργειας, και ιδίως του Άμστερνταμ και της Φρανκφούρτης.» Στην απόφαση αριθ. 217/05, η AEEG έδωσε μια ερμηνεία αυτού του μηχανισμού ενημέρωσης που ήταν περισσότερο ευνοϊκή για τους δικαιούχους, αφού καθόρισε ότι η αύξηση των τιμών δεν μπορούσε να υπερβεί το 4 % ετησίως.
The price was subject to annual updates: according to Article 11(13) of the Law, ‘the tariff terms referred to in Articles 11 [13] and 12 shall apply from 1 January 2005 and shall be updated by the AEEG, which shall each year increase the nominal values of the tariffs by 4 %, or, if this latter value be higher, by the percentage increase in the average wholesale price of electrical energy recorded on the main European electrical energy exchanges, principally Frankfurt and Amsterdam.’ In decision No 217/05, the AEEG gave an interpretation of this update mechanism which was more favourable to the beneficiaries, as it laid down that the annual increase in the tariff could not exceed 4 %.
Στην ίδια απόφαση, η AEEG καθόρισε τις προτιμησιακές τιμές που εφαρμόζονται στους διάφορους τομείς για το έτος 2005 ως εξής:
In the same decision, the AEEG set the preferential prices applicable to the various industries for the year 2005 as follows:
Τομείς που τυγχάνουν των προτιμησιακών τιμών
Industries qualifying for preferential tariffs
Προτιμησιακή τιμή
Preferential price
Επεξεργασία αλουμινίου
Aluminium processing
Μόλυβδος και ψευδάργυρος
Lead and zinc
Λευκασμένο χλώριο
Chlorine cycle
Και τα καθεστώτα τιμολόγησης του 2005, όπως εκείνα του 2004, έπρεπε να χρηματοδοτηθούν μέσω φόρου υπέρ τρίτων εις βάρος όλων των τελικών χρηστών ηλεκτρικής ενέργειας μέσω του στοιχείου Α4 του βασικού τιμολογίου ηλεκτρικού ρεύματος.
Like the 2004 tariffs, the 2005 tariffs were to be financed by means of a parafiscal levy charged to all electricity end-users via component A4 of the standard electricity tariff.
Η διαχείριση των χρηματοοικονομικών ροών του καθεστώτος ανατέθηκε και σ’ αυτή την περίπτωση στο Cassa Conguaglio.
The management of the financial flows of the system was again entrusted to the Equalisation Fund.
Η πρόσβαση στο προτιμησιακό καθεστώς υπέκειτο στη δέσμευση, από μέρους των δικαιούχων, να πραγματοποιούν παραγωγικές επενδύσεις στη Σαρδηνία, βάσει βιομηχανικών σχεδίων που υποβάλλονται στην περιφερειακή κυβέρνηση.
Entitlement to the tariff was conditional upon a commitment by which the beneficiaries undertook to carry out productive investment in Sardinia on the basis of industrial plans to be submitted to the regional authorities.
Για παράδειγμα η Portovesme δεσμεύθηκε να πραγματοποιήσει επενδύσεις για ίδια παραγωγή ηλεκτρισμού ή να συμμετάσχει στην κατασκευή νέων σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
For example, Portovesme undertook to invest in the self-generation of electricity or to participate in the construction of new power plants.
Η Ιταλία κοινοποίησε το άρθρο 11 εδάφιο 23 του νόμου αριθ. 80/2005 σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.
Italy notified Article 11(12) of Law No 80/2005 in accordance with Article 108(3) TFEU.
Η πληρωμή των τιμών 2005 υπέκειτο στην έγκριση του καθεστώτος από την Επιτροπή.
Payment of the 2005 tariffs was subject to the authorisation of the scheme by the Commission.
Κατά συνέπεια, δεν εφαρμόστηκαν αυτές οι τιμές.
The 2005 tariffs have consequently not been implemented.
Εκδίκαση ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων
Proceedings before national courts
Η Solvay Chimica Italia και η Solvay Chimica Bussi Spa (επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή λευκασμένου χλωρίου και οι οποίες δεν εδρεύουν στη Σαρδηνία) υπέβαλαν προσφυγή [14] ενώπιον του TAR (Περιφερειακό Διοικητικό Δικαστήριο) της Περιφέρειας Λομβαρδίας κατά των αποφάσεων που εκδόθηκαν από την AEEG κατ’ εφαρμογή του άρθρου 11 εδάφιο 12 του νόμου αριθ. 80/2005, διατεινόμενες ότι αυτές οι αποφάσεις είχαν οδηγήσει σε παράνομη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων και στην παράβαση άλλων εθνικών κανόνων [15].
Solvay Chimica Italia and Solvay Chimica Bussi SpA, which operate in the chlorine-soda cycle and are located outside Sardinia, brought legal proceedings before the Regional Administrative Court of Lombardy [14] challenging the decisions taken by the AEEG in implementation of Article 11(12) of Law No 80/2005, on the grounds that they involved the granting of unlawful State aid and that they breached other provisions of Italian law [15].
Στις 27 Νοεμβρίου 2006 το TAR της Περιφέρειας Λομβαρδίας ανέστειλε την εθνική εκδίκαση εν αναμονή των πορισμάτων της έρευνας όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις που κίνησε η Επιτροπή με την υπόθεση C 13/06.
On 27 November 2006 the Court stayed the proceedings before it, pending the conclusion of the State aid investigation initiated by the Commission in Case C 13/06.
Συσσώρευση με προηγούμενες μη συμβιβάσιμες ενισχύσεις — Deggendorf
Combination with previous incompatible aid — Deggendorf
Μετά την κίνηση της διαδικασίας, η Ιταλία διευκρίνισε ότι η Eurallumina δεν είχε επιστρέψει τη μη συμβιβάσιμη ενίσχυση που αποτέλεσε αντικείμενο της υπόθεσης C 80/01 [16] (ενίσχυση για την παραγωγή αλουμίνας), αλλά, σύμφωνα με αυτή την εταιρεία, στις 8 Μαΐου 2006 η Αυτόνομη Περιφέρεια της Σαρδηνίας είχε εκδώσει σχετική εντολή ανάκτησης.
After the opening of proceedings, Italy indicated that Eurallumina had not reimbursed the incompatible aid which had been the subject of Case C 80/01 (aid for alumina production) [16], but that, according to the company, the Sardinian regional authorities had issued a recovery order in respect of this measure on 8 May 2006.
ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 108 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2, ΤΗΣ ΣΛΕΕ
DECISION TO INITIATE PROCEEDINGS UNDER ARTICLE 108(2) TFEU
Η απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας επίσημης έρευνας βασιζόταν στους ακόλουθους λόγους:
The Commission decided to initiate the formal investigation on the following grounds.
Στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας επίσημης έρευνας [17], η Επιτροπή αξιολόγησε εάν ήταν δυνατόν να συμπεράνει ότι οι καθεστώτα τιμολόγησης του 2004 υπέρ των Portovesme, ILA και Eurallumina δεν συνιστούσαν κρατικές ενισχύσεις βάσει της επιχειρηματολογίας ότι αυτές προσομοίαζαν με το ιστορικό καθεστώς προτιμησιακής τιμολόγησης που χορηγήθηκε στην Alcoa το 1996 και που η Επιτροπή είχε κρίνει ότι δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση στην απόφασή της 4ης Δεκεμβρίου 1996 [18] (εφεξής: «η απόφαση Alumix»).
In its decision to open the formal investigation [17], the Commission considered whether it might be that the 2004 tariffs for Portovesme, ILA and Eurallumina did not constitute State aid, on the ground that they were similar to the preferential tariff granted to Alcoa in 1996, which the Commission had held not to constitute State aid in its decision of 4 December 1996 (‘the Alumix decision’) [18].
Η απόφαση για την κίνηση της έρευνας κατέτασσε τις τιμολογήσεις του διατάγματος του 2004 ως λειτουργικές ενισχύσεις και αξιολογούσε εάν αυτή η ενίσχυση μπορούσε να εγκριθεί βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα [19] (εφεξής «οι κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα»), δεδομένου ότι η Σαρδηνία ήταν ενισχυόμενη περιοχή κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο α) της Συνθήκης ΕΚ, μέχρι το τέλος του 2006.
The opening decision classified the tariffs introduced by the 2004 Decree as operating aid, and assessed whether that aid could be authorised on the basis of the Guidelines on National Regional Aid (‘the Regional Aid Guidelines’) [19], since Sardinia was an assisted region within the scope of Article 107(3)(a) until the end of 2006.
Η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες όσον αφορά τη δυνατότητα να εγκριθεί η ενίσχυση επί αυτής της βάσης, από τη στιγμή που μια τέτοια ad hoc ενίσχυση, χορηγηθείσα σε ένα περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων, δεν φαινόταν να προωθεί την περιφερειακή ανάπτυξη.
The Commission doubted whether the aid could be authorised on that basis, since ad hoc aid of that kind, granted to a limited number of undertakings, did not seem to promote regional development.
Η Επιτροπή εξέφρασε την επιφύλαξή της για το ό,τι το μέτρο θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του επιπέδου φορολογίας που εφαρμόζεται στην ηλεκτρική ενέργεια.
The Commission also expressed concern that the measure might have the effect of reducing the level of taxation applicable to electricity.
Μια τέτοια μείωση θα μπορούσε να στηριχθεί στη νομική βάση της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας [20].
Any such reduction would have to have a legal basis in Council Directive 2003/96/EC of 27 October 2003 restructuring the Community framework for the taxation of energy products and electricity [20].