natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η μελέτη Deloitte
The Deloitte study
Η μελέτη Deloite που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (257) ανωτέρω συμβαδίζει με τη μελέτη WIK σε πολλά σημεία:
The Deloitte study referred to in recital 257 above is consistent with the WIK study on several points:
αμφότερες χρησιμοποιούν την ίδια μεθοδολογία έρευνας εταιρειών συγκρίσιμων όσον αφορά τις λειτουργίες και τον κίνδυνο στις βάσεις δημοσιονομικών δεδομένων·
both studies use the same methodology to search financial databases for comparable companies in terms of functions and risks;
αμφότερες προτείνουν τη χρήση των κερδών εκμετάλλευσης ως του καταλληλότερου μέτρου αναφοράς για τον καθορισμό του κέρδους αναφοράς (λόγω της έλλειψης δεδομένων, των διαφορών λογιστικής μεταχείρισης μεταξύ των διαφόρων εταιρειών)·
both studies propose ROS as the most relevant benchmark for profit benchmarking (because of data limitations and differences in accounting treatment between different companies);
τέλος, οι φορείς παροχής καθολικής ταχυδρομικής υπηρεσίας εξαιρούνται της ομάδας συγκρίσιμων επιχειρήσεων, επειδή λειτουργούν κυρίως σε ρυθμιζόμενες αγορές και απολαύουν αποκλειστικών δικαιωμάτων.
finally, universal postal service providers are excluded from the set of comparable companies because they mainly operate on regulated markets and benefit from exclusive rights.
Όσον αφορά την ομάδα συγκρίσιμων επιχειρήσεων, η κύρια διαφορά μεταξύ της μελέτης WIK και της μελέτης Deloitte αφορά το μέγεθος των εταιρειών που λαμβάνονται υπόψη.
As regards the set of comparable companies, the main difference between the WIK and Deloitte studies is the size of the companies considered.
Η Deloitte περιλαμβάνει στο δείγμα της μόνο τις εταιρείες των οποίων τα ετήσια έσοδα είναι άνω των 100 εκατ. ευρώ [84].
Deloitte only includes in its sample companies with annual revenue higher than EUR 100 million [84].
Ο περιορισμός αυτός εξηγείται από την ανάλυση των ιδιαιτεροτήτων των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την παροχή καθολικής υπηρεσίας και τους συναφείς εμπορικούς κινδύνους και της αγοράς [85].
This restriction is based on Deloitte’s analysis of the particular characteristics of the activities related to universal service provision and the associated business and market risks [85].
Η Deloitte κρίνει ειδικότερα ότι οι εταιρείες του τομέα αλληλογραφίας και δεμάτων που εκμεταλλεύονται ευρέα και σύνθετα δίκτυα συλλογής και διανομής μπορούν να συγκριθούν εύλογα με τα DP.
In particular, Deloitte considers that companies in the parcel and postal sector that operate large, complex collection and delivery networks can be reasonably compared to DP.
Λαμβανομένων υπόψη των οικονομιών κλίμακας, της εμβέλειας και της πυκνότητας που επικρατούν στα ταχυδρομικά δίκτυα και της υψηλής αναλογίας των δαπανών λειτουργίας σε σχέση με το κόστος κεφαλαίου, καθώς και των συναφών κινδύνων (όπως ο κίνδυνος που σχετίζεται με τον όγκο, ο κίνδυνος αντικατάστασης από το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο), οι μεγάλες επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται πολλά προϊόντα του τομέα αλληλογραφίας και δεμάτων προσφέρονται περισσότερο για σύγκριση από τις μικρές ταχυδρομικές επιχειρήσεις.
The economies of scale, scope and density prevalent in postal networks and the high proportion of operating costs relative to capital costs, as well as the associated risks (for example, volume risk, risk of e-substitution), mean that large multi-product businesses in the postal and parcel sector are more relevant comparators than small mail businesses.
Οι εταιρείες εμπορευματικών μεταφορών και εφοδιασμού μπορούν επίσης – σε μικρότερο βαθμό – να συμβάλουν στη σύγκριση διότι χρησιμοποιούν τα ίδια αγαθά.
Freight transport and logistics companies would also be – to a more limited degree – suitable comparators because they employ similar assets.
Για να καταδειχθεί η σημασία του μεγέθους των εταιρειών, Deloitte συγκρίνει το δείγμα της με εκείνες της ομάδας αναφοράς WIK II.
In order to illustrate the importance of company size, Deloitte compares its sample with that of WIK benchmark group II.
Η Deloitte επισημαίνει ότι ο μέσος όρος των κερδών εκμετάλλευσης στο δείγμα WIK διαφέρει σημαντικά μεταξύ των ομάδων εταιρειών διαφορετικού μεγέθους (που συνάγεται από τον αριθμό των εργαζομένων) [86].
Deloitte illustrates that the average ROS in the WIK sample differs significantly between groups of companies of different size (proxied by the number of employees) [86].
Η Deloitte ισχυρίζεται ότι στο δείγμα της (που βασίζεται σε μεγαλύτερες επιχειρήσεις), δεν υπάρχει, αντιθέτως, στενή σχέση μεταξύ της κλίμακας και την των κερδών εκμετάλλευσης.
Deloitte argues that in its own sample (based on larger firms) there is, on the contrary, no strong relationship between scale and ROS.
Μετά τη λήξη της διαδικασίας επιλογής του δείγματος, η Deloitte βασίζει την ανάλυσή της σε 7 εταιρείες ταχυδρομικές και δεμάτων, 18 εταιρείες εφοδιασμού και 19 εταιρείες μεταφοράς εμπορευμάτων.
As a result of the sample selection process, Deloitte bases its analysis on seven postal and parcels companies, 18 logistics companies and 19 freight transport companies.
Όσον αφορά τον τομέα ταχυδρομείου και δεμάτων, η μικρή ομάδα επτά συγκρίσιμων εταιρειών περιλαμβάνει μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις δεμάτων εξπρές όπως η UPS, η FedEx και η TNT Express, καθώς και ορισμένα άλλους ταχυδρομικούς φορείς καταγωγής κυρίως των ΗΠΑ και του ΗΒ [87].
As regards the postal and parcel sector, the small set of seven comparable companies includes big multinational express parcel operators, such as UPS, FedEx, and TNT Express, as well as a few other postal operators, mostly from the United States and the United Kingdom [87].
Κατ’ αρχήν, το σύνολο δεδομένων καλύπτει την περίοδο 1990-2007, αλλά τα δεδομένα για τα πρώτα έτη είναι, ωστόσο, περιορισμένα η και Deloitte θεωρεί κατά συνέπεια ότι τα αποτελέσματα για τα έτη αυτά είναι λιγότερο αξιόπιστα [88].
In principle the data set covers the period 1990-2007, however data for the early years is very limited and, therefore, Deloitte considers the results for these years less robust [88].
Η Deloitte εξετάζει επιπλέον τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα περισσότερων άλλων μέσων μέτρησης της αποδοτικότητας.
Deloitte also examines the advantages and disadvantages of several alternative profitability measures.
Απορρίπτει τη χρήση του συντελεστή εσωτερικής απόδοσης στην προκειμένη περίπτωση, λόγω των πρακτικών δυσκολιών που συνδέονται με την παροχή δεδομένων σχετικά με τις ταμειακές ροές.
It dismisses the use of the IRR in the case in question because of the practical difficulties in obtaining adequate cash-flow data.
Απορρίπτει επίσης τη χρήση του δείκτη απόδοσης απασχολούμενου κεφαλαίου και του δείκτη απόδοσης ιδίων κεφαλαίων λόγω, π.χ., διαφορών μεταξύ των εταιρειών όσον αφορά τη λογιστική επεξεργασία των δαπανών και την κεφαλαιακή διάρθρωση (η τελευταία είναι σημαντική για τον δείκτη απόδοσης ιδίων κεφαλαίων).
It also rejects the use of the ROCE or the ROE because of, for example, differences among companies in the accounting treatment of costs and in the capital structure (the latter being important for the ROE).
Η απόδοση του ενεργητικού έχει επίσης κριθεί ακατάλληλη δεδομένου ότι επικεντρώνεται στο σύνολο των στοιχείων του ενεργητικού.
ROA is also deemed inappropriate because it focuses on total assets.
Η Deloitte προτείνει συνεπώς την επιλογή των κερδών εκμετάλλευσης, αλλά υπογραμμίζει ότι δεδομένου ότι αυτά δεν μετρούν άμεσα την απόδοση του κεφαλαίου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς συγκριτικής μελέτης υπό την προϋπόθεση ότι οι συγκρινόμενες επιχειρήσεις εμφανίζουν παρόμοια ένταση κεφαλαίου.
Thus, Deloitte proposes to use the ROS but emphasises that, as the ROS is not a direct measure of return on capital, it can be relied upon for benchmarking purposes as long as the companies compared have similar capital intensity.
Η Deloitte υπολογίζει ωστόσο, τον δείκτη απόδοσης απασχολούμενου κεφαλαίου (καθώς και τον δείκτη απόδοσης απασχολούμενου κεφαλαίου στην αξία της αγοράς και τον δείκτη απόδοσης του ενεργητικού) για ένα μικρό επιμέρους δείγμα έξι εταιρειών, αλλά εξάγει το συμπέρασμα ότι η κλίμακα και η απόκλιση του δείκτη απόδοσης απασχολούμενου κεφαλαίου μπορεί να αντανακλά διάφορους παράγοντες, γεγονός που επιβάλλει μια συνετή ερμηνεία και βλάπτει τη χρησιμότητά του ως δείκτη αναφοράς.
Deloitte nevertheless calculates the ROCE (as well as the market-value ROCE and the ROA) for a small subsample of six companies, but concludes that the range and variation of the ROCE might reflect a number of factors, which requires cautious interpretation and undermines its usefulness as a benchmark.
Μεταξύ των παραγόντων αυτών, η Deloitte τονίζει τη σημασία της έντασης κεφαλαίου.
Among these factors Deloitte emphasises the importance of capital intensity.
Η Deloitte υποστηρίζει ότι όσον αφορά την ένταση κεφαλαίου, η καθολική υπηρεσία του DP είναι πλησιέστερη εκείνης π.χ. της UPS και της Fedex παρά εκείνης των φορέων εμπορευματικών μεταφορών όπως η Kuehne&Nagel ή η Wincanton.
Deloitte argues that, in terms of capital intensity, DP’s universal service is more similar to that of, for instance, UPS and Fedex than to that of freight operators like Kuehne&Nagel or Wincanton.
Η Deloitte υπογραμμίζει επίσης τις σημαντικές διαφορές αποδοτικότητας των εταιρειών με την πάροδο του χρόνου, καθώς και στο πλαίσιο των διαφόρων τομέων όπως και μεταξύ αυτών.
Deloitte further highlights the significant variation in companies’ profitability over time, as well as within and between the different sectors.
Αυτές οι διαφορές, σύμφωνα με την Deloitte, δικαιολογούν τη χρησιμοποίηση των κλιμάκων εύλογου κέρδους παρά μια μοναδική μέση αξία.
This variation, in Deloitte’s view, would warrant the use of ranges of reasonable profit rather than a single average figure.
Μία τέτοια προσέγγιση θα είναι επίσης σκόπιμη λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να μην αδικούνται τα αποτελέσματα άνω του μέσου όρου που επιτυγχάνονται χάρη της βελτίωση της αποτελεσματικότητας.
Such an approach would also be appropriate because of the need to avoid penalising above-average performance as a result of efficiency gains.
Τα αποτελέσματα που συνέλεξε η Deloitte, ανά τομέα και για όλους τους τομείς, συνοψίζονται στον πίνακα 22 της μελέτης Deloitte.
The results obtained by Deloitte, by sector and for all sectors together, are summarised in Table 22 of the Deloitte study.
Έτσι:
Thus,
στον ταχυδρομικό τομέα και στον τομέα δεμάτων, για την περίοδο 1998-2007, ο μέσος όρος των ετήσιων μέσων όρων των κερδών εκμετάλλευσης είναι 8,1 %, ο μέσος όρος των ετήσιων διάμεσων τιμών των κερδών εκμετάλλευσης είναι 7,4 %, ο μέσος όρος των ετήσιων 25 εκατοστημορίων είναι 4,8 % και ο μέσος όρος των ετήσιων 75 εκατοστημορίων είναι 12 %·
for the postal and parcel sector, during the period 1998-2007, the average annual mean ROS is 8,1 %, the average annual median ROS is 7,4 %, the average annual 25th percentile is 4,8 % and the average annual 75th percentile is 12 %;
για το σύνολο των τομέων, για την περίοδο 1990-2007 ο μέσος όρος των ετήσιων μέσων όρων των κερδών εκμετάλλευσης είναι 6 %, ο μέσος όρος των ετήσιων διάμεσων τιμών των κερδών εκμετάλλευσης είναι 5,4 %, ο μέσος όρος των ετήσιων 25 εκατοστημορίων είναι 3,6 % και ο μέσος όρος των ετήσιων 75 εκατοστημορίων είναι 8,1 % [89]·
for all sectors, during the period 1990-2007, the average annual mean ROS is 6 %, the average annual median ROS is 5,4 %, the average annual 25th percentile is 3,6 % and the average annual 75th percentile is 8,1 % [89].
Ως δείκτη αναφοράς, η Deloitte προτείνει μια τιμή που βασίζεται στον μέσο όρο των ετήσιων μέσων όρων των κερδών εκμετάλλευσης ίσης με 7,9 % [90]· λαμβανομένης υπόψη της διαφοράς των κερδών εκμετάλλευσης που παρατηρήθηκε, η Deloitte συνάγει επίσης μια εύλογη κλίμακα των κερδών εκμετάλλευσης που βασίζεται στα ετήσια διατεταρτημοριακά διαστήματα [91].
As a reference benchmark Deloitte proposes a value based on the average annual mean ROS of 7,9 % [90]; to reflect the observed variation of the ROS, Deloitte further derives a range of reasonable ROS based on the interquartile annual ranges [91].
Εκτίμηση της συγκριτικής μελέτης
Assessment of benchmarking
Εύλογο κέρδος (κλίμακα εξ ορισμού)
Reasonable profit (default range)
Η επιλογή ενός δείγματος συγκρίσιμων επιχειρήσεων για τους παραδοσιακούς φορείς εκμετάλλευσης των ταχυδρομικών υπηρεσιών αποτελεί ένα πολύπλοκο έργο.
Choosing a good sample of comparable companies for postal incumbents is a complex task.
Είναι αυτονόητο ότι η μεγαλύτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην επιλογή ενός ομίλου επιχειρήσεων που θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς για τις εμπορικές δραστηριότητες και τον κίνδυνο.
It goes without saying that care must be taken to properly select a suitable group of companies as a benchmark in terms of business activities and risk.
Οι μελέτες WIK και Deloitte έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό τους το γεγονός ότι αφορούν τις εμπορικές εταιρείες που ασκούν δραστηριότητες παρόμοιες με εκείνες των DPLP, αποκλείοντας τους παραδοσιακούς ταχυδρομικούς φορείς εκμετάλλευσης από το δείγμα σύγκρισης.
The WIK and Deloitte studies both focus on commercial companies with activities comparable to those of DPLP, while excluding postal incumbents from the comparator sample.
Η CRA, αντίθετα, χρησιμοποιεί ένα δείγμα σύγκρισης που απαρτίζεται αποκλειστικά από άλλους ευρωπαϊκούς παραδοσιακούς φορείς παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών.
CRA, by contrast, uses a comparator sample that consists only of other European postal incumbents.
Η Επιτροπή συμμερίζεται τη γνώμη των WIK και Deloitte, σύμφωνα με την οποία τα οφέλη των ταχυδρομικών φορέων εκμετάλλευσης (που χρησιμοποιούνται από την CRA στη συγκριτική μελέτη) δεν είναι οι κανονικές συνθήκες της αγοράς, αλλά οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην επιλογή άλλων κρατών μελών σε θέματα ρύθμισης.
The Commission shares the views of both WIK and Deloitte that the profits of postal incumbents (which CRA uses for its benchmarking) are not determined under normal market conditions, but largely result from the regulatory choices of other Member States.
Θα μπορούσαν, κατά συνέπεια, να μην αντικατοπτρίζουν κατάλληλα την αντιστάθμιση αναφοράς.
As such, they may not adequately reflect a proper return benchmark.
Ταυτόχρονα, δεδομένου ότι το δείγμα της CRA αφορά τους παραδοσιακούς ταχυδρομικούς φορείς σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, φαίνεται να συνιστά το δείγμα επιχειρήσεων που πλησιάζουν περισσότερο προς τα DPLP.
At the same time, given that the CRA sample focuses on postal incumbents in other European countries, it appears to constitute the sample of companies most similar to DPLP.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει να ληφθεί πλήρως υπόψη το δείγμα της CRA, ιδίως για την επαλήθευση μέσω διασταύρωσης των επιπέδων αναφοράς του εύλογου κέρδους (κέρδη εκμετάλλευσης) καθοριζόμενων βάσει των μελετών WIK και Deloitte.
For this reason, the Commission believes it is appropriate to take the CRA sample fully into account, in particular in order to cross-check the benchmark reasonable profit levels (ROS) established on the basis of the WIK and Deloitte studies.
Τόσο η μελέτη WIK ότι η μελέτη Deloitte αναγνωρίζουν ότι είναι αναγκαία η πρόβλεψη ενός ικανοποιητικού μεγέθους δείγματος για να αντληθούν ουσιώδη συμπεράσματα για τους σκοπούς της συγκριτικής μελέτης.
The WIK and Deloitte studies both acknowledge the need to have a sufficiently large sample to draw relevant conclusions for the purpose of benchmarking.
Για τον σκοπό αυτό, οι εν λόγω αρχές βασίζονται σε ένα δείγμα (σχετικά) περιορισμένου αριθμού επιχειρήσεων στον ταχυδρομικό τομέα και των δεμάτων και σε δείγματα ευρύτερα συμπεριλαμβανομένων των εταιρειών στους τομείς της υλικοτεχνικής υποστήριξης και της μεταφοράς εμπορευμάτων.
For this purpose, they consider both a (relatively) narrow sample of companies in the postal and parcels sector and wider samples including companies in the logistics and freight transport sectors.
Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι είναι σημαντικό να υπάρχει ένα δείγμα επαρκούς μεγέθους για στατιστικούς σκοπούς.
The Commission recognises that a sufficient sample size is important for statistical purposes.
Όσον αφορά τη θέση της CRA εν προκειμένω, η οποία αμφισβητεί τη χρησιμότητα αύξησης του μεγέθους του δείγματος προσθέτοντας εταιρείες λιγότερο συγκρίσιμες, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα ευρύτερα δείγματα που ορίζουν η WIK, και ιδίως η Deloitte, βάσει των μεθόδων επιλογής δειγμάτων, είναι επαρκώς συγκρίσιμα ώστε να χρησιμεύσουν ως σημαντικές ομάδες αναφοράς προκειμένου να αξιολογηθεί το όφελος των DPLP.
In relation to CRA’s position in this regard, which questions the usefulness of increasing the sample size by adding less comparable companies, the Commission takes the view that the wider samples identified by WIK and, in particular, Deloitte on the basis of the adopted sample selection methodologies are sufficiently comparable to serve as meaningful benchmark groups for benchmarking DPLP’s profit.
Η μελέτη WIK επιχειρεί να καθορίσει κέρδη εκμετάλλευσης αναφοράς με βάση τρεις ομάδες για λόγους σύγκρισης.
The WIK study attempts to establish a benchmark ROS on the basis of three different comparator groups.
Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί επίσης ότι η μελέτη WIK μπορεί να προσβληθεί σε δύο σημεία χωριστά αν και συνδεόμενα [92]: i) Η προσφυγή εκ μέρους της WIK σε δείγματα στα οποία περιλαμβάνονται επίσης πολλές μικρότερες εταιρείες [93] που δεν είναι, προφανώς, συγκρίσιμες με τους παραδοσιακούς ταχυδρομικούς φορείς όπως τα DPLΡ· και ii) οι παραδοχές της WIK σχετικά με το επίπεδο κινδύνου που συνδέεται με τον ταχυδρομικό φορέα που αποτελεί αντικείμενο της έρευνας.
The Commission is also of the opinion, however, that the WIK study can be criticised on two distinct, yet related, issues [92]: (i) WIK’s use of samples that also include a large number of smaller companies [93] which are clearly not comparable to incumbent postal operators such as DPLP; and (ii) WIK’s assumptions regarding the level of risk faced by the postal operator under investigation.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι η κλίμακα των δραστηριοτήτων, καθώς και η διάρθρωση του κόστους των παραδοσιακών ταχυδρομικών φορέων όπως τα DPLP (από κοινού με τον τύπο του ισχύοντος μηχανισμού ρύθμισης) αποτελούν ουσιώδη στοιχεία για την εκτίμηση της συγκριτικής μελέτης των επιπέδων κέρδους.
The Commission considers that the scale of operations, as well as the cost structure of postal incumbents such as DPLP (in conjunction with the type of regulatory mechanism in place), are essential for assessing the benchmarking of profit levels.
Πρώτον, αν το πάγιο κόστος είναι υψηλό (και αφορά, παραδείγματος χάριν, το κόστος του κεφαλαίου ή άλλα πάγια έξοδα που σχετίζονται με το δίκτυο), οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις ωφελούνται περισσότερο από τις οικονομίες κλίμακας και της πυκνότητας από ό,τι οι μικρές.
First, in the presence of significant fixed costs (related, for example, to capital costs or other fixed costs linked to the network), the largest companies benefit more from economies of scale and density than small ones.
Συγκρίνοντας τα μέσα κέρδη εκμετάλλευσης των μεγάλων και των μικρών επιχειρήσεων που περιλαμβάνονται στο δείγμα της WIK, η μελέτη Deloitte-II κατορθώνει να αποδείξει ότι τα μέσα κέρδη εκμετάλλευσης αυξάνονται με το μέγεθος των επιχειρήσεων (υπολογιζόμενο βάσει του αριθμού των εργαζομένων) [94].
By comparing the average ROS for large and small companies in WIK’s sample, the Deloitte II study shows convincingly that the average ROS increases with the size of the companies (measured by the number of employees) [94].
Πράγματι, η μέση τιμή του πρώτου τέταρτο (Q1) είναι πολύ χαμηλή στα τρία δείγματα WIK (π.χ. μόνο 0,75 % για το δείγμα WIK II για την περίοδο 1998-2007) [95], γεγονός που μπορεί να σημαίνει μια ορισμένη υπερεκπροσώπηση των (μικρότερων) επιχειρήσεων που υφίστανται ζημίες και αγωνίζονται να παραμείνουν στην αγορά.
Indeed, the average first quartile value (Q1) is very low in the three WIK samples (e.g. only 0,75 % for the WIK sample II over the period 1998-2007) [95], so that it would appear that there is a certain over-representation of the (smallest) firms that are loss making and struggling to stay in the market.
Συμπεριλαμβάνοντας τόσες μικρές επιχειρήσεις στα δείγματά της (συμπεριλαμβανομένων στο βασικό δείγμα της ομάδας αναφοράς II) η WIK ενδεχομένως έχει υποτιμήσει τα κέρδη εκμετάλλευσης αναφοράς που θα εφαρμόζονταν περισσότερο σε μεγαλύτερες επιχειρήσεις και καλύτερα εδραιωμένες όπως το DP ή τα DPLP.
By including so many small firms in its samples (including in its main WIK II sample), WIK may have underestimated the benchmark ROS that would be more relevant for larger and better-established firms such as DP and DPLP.
Δεύτερον, μολονότι η WIK αναφέρει, ορθώς, το χαμηλό προφίλ κινδύνου της επιχείρησης λόγω του μονοπωλιακού χαρακτήρα των δραστηριοτήτων της, δεν φαίνεται να έχει λάβει επαρκώς υπόψη τα σημαντικά πάγια έξοδα (σε σχέση με τα μεταβλητά) που επιφέρει η υποχρέωση παροχής καθολικής υπηρεσίας, ούτε την εξέλιξη του προφίλ κινδύνου που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τις τροποποιήσεις του κανονιστικού καθεστώτος που γνώρισε ο φορέας κατά την πάροδο του χρόνου, ιδίως μεταξύ των διαφόρων περιόδων ρύθμισης (π.χ. οι διαφορετικές συμβάσεις διαχείρισης, στην περίπτωση των DPLP).
Second, while WIK correctly refers to the operator’s low risk profile on account of the monopoly character of its operations, it does not appear to have paid sufficient attention to the significant fixed costs (relative to variable costs) arising from the USO, nor to changes in the risk profile that may have resulted from changes in the regulatory regime faced by the operator over time, particularly between the different regulatory periods (e.g. the different management contracts, in the case of DPLP).
Το μερίδιο των πάγιων δαπανών μπορεί όχι μόνο να αυξηθεί λόγω της υψηλής έντασης κεφαλαίου μιας επιχείρησης (μία από τις εξηγήσεις των υψηλών πάγιων εξόδων), αλλά και επειδή μπορεί να προσαρμόσει το συνολικό κόστος λαμβανομένης υπόψη της υποχρέωσης (που συνδέεται με την υποχρέωση παροχής καθολικής υπηρεσίας) να διατηρήσουν ένα ευρύ δίκτυο διανομής και επειδή αδυνατεί να μειώσει το κόστος λόγω των ισχυουσών συμβάσεων εργασίας.
The proportion of fixed costs may be high not only because a firm is very capital intensive (a common reason why fixed costs may be high), but also because it cannot adapt its overall costs in view of the obligation to maintain a large distribution network (related to the USO) and because it is unable to reduce labour costs in view of existing labour contracts.
Η υψηλή αναλογία των πάγιων δαπανών [96] θέτει περαιτέρω υπό αμφισβήτηση τη συμπερίληψη των μικρών εταιρειών στις οποίες η διάρθρωση του κόστους (το ποσοστό του πάγιου κόστους/μεταβλητού κόστους) φαίνεται να διαφέρουν σημαντικά [97].
The high proportion of fixed costs [96] further calls into question the inclusion of small companies whose cost structure (ratio of fixed to variable costs) appears to differ significantly [97].
Όπως περιγράφεται στην εισαγωγή, η Επιτροπή θεωρεί επίσης ότι το επίπεδο έκθεσης στον κίνδυνο ενός παραδοσιακού ταχυδρομικού φορέα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα χαρακτηριστικά του ρυθμιστικού μηχανισμού που συστήθηκε από τις δημόσιες αρχές για τη χρηματοδότηση της υποχρέωσης παροχής καθολικής υπηρεσίας.
As set out in the introduction, the Commission is also of the opinion that the extent to which a postal incumbent is exposed to risk depends to a large extent on the characteristics of the regulatory mechanism established by the public authority to finance the USO.
Η μετάβαση σε ένα μακροπρόθεσμο σύστημα ανώτατων τιμών για την τιμή των γραμματοσήμων (όπως το γνώρισαν τα DPLP το 2006) συνεπάγεται ιδίως σημαντική αύξηση του μεγέθους του κινδύνου που συνδέεται με τον όγκο.
In particular, the transition to a longer-term price cap for stamp prices (as experienced by DPLP in 2006) entails a significant increase in the size of the volume risk.
Η ύπαρξη τέτοιου κινδύνου κλονίζει την παραδοχή της WIK σχετικά με τον εγγενώς χαμηλό κίνδυνο των δραστηριοτήτων των DPLP, τουλάχιστον για την περίοδο που χαρακτηρίζεται από ένα σύστημα ανώτατων τιμών.
The existence of such risk weakens WIK’s assumption about the inherently low-risk nature of DPLP’s activities, at least for the period covered by a price cap.