natgillin/translations-raw huggingface dataset:
1898.370, note P. Amselek et F. Derrida.
Ms F. Flipo; D. 1898.370, note P. Amselek and F. Derrida.
Συμπεράσματα των κυβερνητικού επιτρόπου Emmanuel Glaser στην υπόθεση CE (3/8 SSR), 5 Δεκεμβρίου 2005, Département de la Dordogne, req. no 259748. Βλ. ιδίως:
Submissions of Government Commissioner, Emmanuel Glaser, in Case CE (3/8 SSR) Département de la Dordogne, 5 December 2005, req.
Bulletin Juridique des Collectivités Locales no 2/06, «La faillite d'un comité d'expansion économique entraîne-t-elle la responsabilité du département qui l'a créé?», σ. 138 – 143.
No 259748; see in particular ‘La faillite d’un comité d’expansion économique entraîne-t-elle la responsabilité du département qui l’a créé?’, Bulletin Juridique des Collectivités Locales No 2/06, p. 138-143.
TC, 15 novembre 1999, Comité d'expansion de la Dordogne c/ Département de la Dordogne: Rec., p. 479;
Court of Conflicts of Jurisdiction, Comité d’expansion de la Dordogne v Département de la Dordogne, 15 November 1999, Rec., p. 479; AJDA 1999.992, chron.
AJDA 1999.992, chron. Mme P. Fombeur et M. Guyomar.
Ms P. Fombeur and M. Guyomar.
TC, 8 février 1873, rec. 1er supplt 61, concl. David;
Court of Conflicts of Jurisdiction, 8 February 1873, Rec. 1er supplt 61, concl.
TC, 20 novembre 2006, SEM Olympique d'Alès en Cévennes, Rec., concl.
Court of Conflicts of Jurisdiction, SEM Olympique d’Alès en Cévennes, 20 November 2006, Rec., concl.
Το αντικείμενο της SEM Olympique d'Alès en Cévennes συνίστατο κυρίως στην οργάνωση αθλητικών εκδηλώσεων με εισιτήριο, στην πρόσληψη και εκπαίδευση των παικτών και την προβολή, με όλα τα μέσα, της επαγγελματικής ομάδας της πόλης.
The object of SEM Olympique d’Alès en Cévennes was in particular to organise sports events for which an admission fee would be charged, the recruitment and training of players, and the promotion, by any appropriate means, of the town’s professional team.
Η χρηματοδότηση της SEM Olympique d'Alès en Cévennes εξασφαλιζόταν από τα έσοδα που προέρχονταν σε μεγάλο βαθμό από τα εισιτήρια των φιλάθλων, από τη διαφήμιση, από τις χορηγίες και τις επιχορηγήσεις της Ligue nationale ποδοσφαίρου και της γαλλικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου.
The financing of SEM Olympique d’Alès en Cévennes was ensured largely from the proceeds of spectators’ entry tickets, advertising, sponsoring and subsidies from the National Football League and the French Football Federation.
Εμπορία καταλυτών και τεχνολογιών για τις βιομηχανίες διύλισης και πετροχημικών για την Axens· έκδοση και διάδοση ειδικευμένων λογισμικών και πραγματοποίηση μελετών και παροχής συμβουλών για την Beicip-Franlab· εμπορία εξοπλισμών επεξεργασίας φυσικού αερίου και ανάκτησης του θείου και υπηρεσία για την Prosernat.
In the case of Axens, marketing of catalysts and technologies for the refining and petrochemicals industries; in the case of Beicip-Franlab, publication and distribution of specialised software and consultancy and advisory services; and in the case of Prosernat, marketing of gas treatment and sulphur recovery plants and related services.
Ως επαγγελματικός οργανισμός, ο δημόσιος οργανισμός IFP δεν είχε χαρακτήρα δημόσιου οργανισμού, αλλά νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου (CE, 5 / 3 SSR, 7 Δεκεμβρίου 1984, 16900 22572, δημοσιεύθηκε στη συλλογή Lebon).
As a trade body, IFP did not have the character of a publicly owned establishment, but of a legal person governed by private law (Council of State, 5/3 SSR, 7 December 1984, 16900 22572, published in Recueil Lebon).
Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώθηκε με γνωμοδότηση του τμήματος οικονομικών του Συμβουλίου Επικρατείας το 1997 μετά από αίτημα του Υπουργού Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας (Section des finances - Avis no 360 991 της 26ης Αυγούστου 1997).
This interpretation was confirmed by an opinion delivered by the Finance Section of the Council of State in 1997, following a referral by the Minister for the Economy, Finance and Industry (Finance Section – Opinion No 360 991 of 26 August 1997).
Βλ. ιδίως την αιτιολογική σκέψη 158.
See in particular recital 158.
Cour de cassation, chambre commerciale, 19 avril 2005, no 05-10094 (Metaleurop), D. 2005. AJ.
Court of Cassation, Commercial Division, Metaleurop, 19 April 2005, No 05-10094, D. 2005.
Lienhard et somm. 2013, obs. F.-X.
1225, comments A. Lienhard and summary 2013, comments F.-X.
721, note B. Rolland et chron.
721, note B. Rolland and chron.
1274, obs. P. Petel.
1274, comments P. Petel.
Βλ. υποσημείωση στη σελίδα 117.
See footnote 117.
Roussel Galle, note préc.; P. Delmotte, Les critères de la confusion de patrimoines dans la jurisprudence de la Cour de cassation, RJDA 2006-6.
Roussel Galle, note cited above; P. Delmotte, ‘Les critères de la confusion de patrimoines dans la jurisprudence de la Cour de cassation’, RJDA 2006-6.
Βλ. αιτιολογική σκέψη 132 της προαναφερθείσας απόφασης C 51/2005.
Cf. recital 132 of Decision C 51/2005.
Και, κατά συνέπεια, a fortiori το γεγονός που αναφέρει η εταιρεία UOP Limited στις παρατηρήσεις της ότι οι απασχολούμενοι της Axens και του δημόσιου οργανισμού IFP πραγματοποιούν ορισμένες φορές κοινές επισκέψεις στους πελάτες τους.
And hence the fact, mentioned by UOP in its comments, that the staff of Axens and IFP sometimes visit their customers together.
Com. 13 oct. 1998, Bull. Joly 1999.
Com. 13 October 1998, Bull. Joly 1999.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της κοινοβουλευτικής έκθεσης που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 165, εταιρεία που ιδρύεται με σκοπό να εξασφαλίσει τη ρύθμιση του παθητικού μιας άλλης εταιρείας η οποία υπόκειται σε συλλογική διαδικασία και της οποίας τη δραστηριότητα συνεχίζει στις ίδιες εγκαταστάσεις, με την ίδια διοίκηση, την ίδια πελατεία και την ίδια σύμβαση δικαιόχρησης, είναι, κατά τη νομολογία, εικονική εταιρεία που δικαιολογεί την επέκταση της διαδικασίας εξυγίανσης.
Therefore, according to the authors of the parliamentary report cited in recital 165, a company established for the purpose of settling the debts of another company which is the subject of collective proceedings, whose activity it has continued in the same premises, with the same managers, the same clientele and the same franchise contract, constitutes under the case-law a fictitious company, which justifies the extension of the compulsory administration procedure.
Ιδίως στους ακόλουθους διαδικτυακούς τόπους: http://www.ifpenergiesnouvelles.fr; http://www.axens.net/; http://www.beicip.com/index.php/eng; http://www.prosernat.com/en/ όπως εμφανίζονταν στις 28 Ιουνίου 2011.
In particular from the following Internet sites: http://www.ifpenergiesnouvelles.fr; http://www.axens.net/; http://www.beicip.com/index.php/eng; http://www.prosernat.com/en/, consulted on 28 June 2011.
Διεύθυνση: 1 & 4, avenue de Bois-Préau, 92852 Rueil-Malmaison Cedex – France.
Address: 1 & 4, avenue de Bois-Préau, 92852 Rueil-Malmaison Cedex – France.
Διεύθυνση: Rond-point de l'échangeur de Solaize, BP 3, 69360 Solaize – France.
Address: Rond-point de l’échangeur de Solaize, BP 3, 69360 Solaize – France.
Διεύθυνση: Hélioparc Pau-Pyrénées, 2, avenue du Président Pierre Angot, 64000 Pau – France.
Address: Hélioparc Pau-Pyrénées, 2, avenue du Président Pierre Angot, 64000 Pau – France.
Διεύθυνση: 89, boulevard Franklin Roosevelt – BP 50802, 92508 Rueil-Malmaison Cedex – France.
Address: 89, boulevard Franklin Roosevelt – BP 50802, 92508 Rueil-Malmaison Cedex – France.
Διεύθυνση: 232, Avenue Napoléon Bonaparte – P.O. BOX 213, 92502 Rueil-Malmaison – France.
Address: 232, Avenue Napoléon Bonaparte – P.O. Box 213, 92502 Rueil-Malmaison – France.
Διεύθυνση: 100 -101, Terrasse Boieldieu, 92800 Puteaux – France.
Address: 100 -101, Terrasse Boieldieu, 92800 Puteaux – France.
Πληροφορίες διαθέσιμες την 28η Ιουνίου 2011 στον ακόλουθο διαδικτυακό τόπο: http://www.prosernat.com/en/contactus/zoom_image_img20080715219.php.
Information consulted on 28 June 2011 on the following Internet site: http://www.prosernat.com/en/contactus/zoom_image_img20080715219.php.
Cour de cassation, chambre commerciale, 18 Δεκεμβρίου 2007, αριθ. 06-14093.
Court of Cassation, Commercial Division, 18 December 2007, No 06-14093.
Delebecque, «Groupes de sociétés et procédures collectives: confusion de patrimoines et responsabilités des membres du groupe», Rev. proc. coll.
Delebecque, ‘Groupes de sociétés et procédures collectives: confusion de patrimoines et responsabilités des membres du groupe’, Rev. proc. coll.
1998/2, σ. 129, spéc. n o 14.
1998/2, p. 129, see in particular No 14.
Προαναφερθείσα κοινοβουλευτική έκθεση, σ. 63.
Parliamentary report cited above, p. 63.
Grimonprez, «Pour une responsabilité des sociétés mères du fait de leurs filiales», précité, point 10.
Grimonprez, ‘Pour une responsabilité des sociétés mères du fait de leurs filiales’, cited above, point 10.
Ibidem, point 11.
Ibid., point 11.
Schmidt, La responsabilité civile dans les relations de groupes de sociétés, Rev. sociétés 1981., p. 725.
Schmidt, ‘La responsabilité civile dans les relations de groupes de sociétés’, Rev. sociétés 1981, p. 725.
Η ευθύνη έναντι τρίτων μπορεί θεωρητικά να θεμελιωθεί βάσει των άρθρων L. 223-22 και L. 225-251 C. com.
Liability in relation to third parties can in theory be incurred on the basis of Articles L. 223-22 and L. 225-251 of the Commercial Code.
Όσον αφορά την εκ των πραγμάτων διαχείριση, πρέπει να επισημανθεί ότι ο χαρακτηρισμός της μητρικής εταιρείας ως εκ των πραγμάτων διαχειριστή δεν είναι συστηματικός και ο δικαστής, ο οποίος κρίνει in concreto, απαιτεί συγκεκριμένες πράξεις που μπορούν να καταλογιστούν στη μητρική εταιρεία και να αποδεικνύουν ότι, χωρίς νόμιμο τίτλο, ασκούσε άμεσα ή έμμεσα θετική και ανεξάρτητη δραστηριότητα στην διοίκηση της θυγατρικής εταιρείας· βλ. ιδίως: Com. 9 mai 1978, D. 1979.
As regards de facto management, it should be pointed out that a parent company will not systematically be considered a de facto manager, and the court considering the particular case will require precise actions which can be imputed to the parent company and which show that, without legal entitlement, it has directly or indirectly carried out a positive and independent activity in the administration of the subsidiary; see in particular Com. 9 May 1978, D. 1979.
Rives-Langes, La notion de dirigeant de fait, D. 1975. chron.
Rives-Langes, ‘La notion de dirigeant de fait’, D. 1975. chron.
Εκτός του δικαίου των συλλογικών διαδικασιών, το Cour de cassation, εμπορικό τμήμα, 26 Μαρτίου 2008 αριθ. 07-11.619, Ademe c. Elf Aquitaine, έκρινε πρόσφατα ότι, εάν μπορούσε να αναζητηθεί υποκειμενική ευθύνη στο πλαίσιο της παρέμβασης μιας μητρικής εταιρείας στην θυγατρική της, μια μητρική εταιρεία δεν θα ήταν υποχρεωμένη, αποκλειστικά λόγω της συμμετοχής στη θυγατρική της, να την χρηματοδοτεί ώστε να της επιτρέπει να τηρεί τις υποχρεώσεις της (ακόμη και αν στην εν λόγω θυγατρική είχε ανατεθεί η παροχή δημόσιας υπηρεσίας που θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει κίνδυνο για το γενικό συμφέρον).
Apart from the law on collective procedures, the Court of Cassation, Commercial Division, 26 March 2008, No 07-11.619, Ademe v. Elf Aquitaine, recently found that while a parent company that acted alongside its subsidiary might incur fault-based liability, a parent was not obliged, by the mere fact of its participation in its subsidiary, to finance the subsidiary in order to enable it to meet its obligations (even supposing the subsidiary was responsible for a public service, so that there might be a threat to the public interest).
Οι συντάκτες της προαναφερθείσας κοινοβουλευτικής έκθεσης αναφέρουν, παραδείγματος χάρη, ότι με αφορμή την απόφαση Metaleurop, που εξέδωσε το Cour de cassation στις 19 Απριλίου 2005, η υπηρεσία τεκμηρίωσης και μελετών του Δικαστηρίου ανέφερε ότι «ορισμένες συμπεριφορές (…) μιας μητρικής εταιρείας έναντι της θυγατρικής της θα μπορούσαν να συνιστούν, πράγματι, διαχειριστικά σφάλματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανεπάρκεια στοιχείων ενεργητικού της θυγατρικής της».
The authors of the parliamentary report cited above state, for example, that at the time of the Metaleurop judgment, handed down by the Court of Cassation on 19 April 2005, the Court’s Documentation and Study Service indicated that ‘certain conduct … on the part of a parent company in relation to its subsidiary could as a matter of fact constitute mismanagement such as to result in insufficient assets at the subsidiary’.
Στην ειδική περίπτωση της περιβαλλοντικής ζημίας, λαμβανομένου υπόψη του ζωτικού χαρακτήρα των περιβαλλοντικών απαιτήσεων και του κινδύνου που θα αντιπροσώπευε για τον φορέα αυτοδιοίκησης η μη ικανοποίησή τους, το άρθρο L. 512-17 του περιβαλλοντικού κώδικα σχετικά με την αποκατάσταση των τοποθεσιών μετά την εκμετάλλευση τροποποιήθηκε πρόσφατα, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η κίνηση διαδικασίας σε βάρος της μητρικής εταιρείας σε περίπτωση λανθασμένων ενεργειών που είχαν ως αποτέλεσμα την ανεπάρκεια στοιχείων ενεργητικού που εμποδίζει τη θυγατρική να ικανοποιήσει τις υποχρεώσεις της για περιβαλλοντική εξυγίανση.
In the specific case of environmental damage, in view of the crucial nature for the community of environmental claims, and the risk of their non-enforcement, Article L. 512-17 of the Environmental Code concerning the rehabilitation of sites being taken out of operation was recently amended in order to allow action to be taken against the parent company for fault resulting in an insufficiency of assets preventing the subsidiary from meeting its environmental rehabilitation obligations.
Η διατύπωσή της στο νόμο αριθ. 2010-788 της 12ης Ιουλίου 2010 σχετικά με την εθνική δέσμευση για το περιβάλλον (βλ. άρθρο 277), το άρθρο 512-17 του περιβαλλοντικού κώδικα ορίζει: «Όταν ο φορέας εκμετάλλευσης είναι θυγατρική εταιρεία κατά την έννοια του άρθρου L. 233-1 του εμπορικού κώδικα και έχει κινηθεί εναντίον της διαδικασία δικαστικής εκκαθάρισης, ο εκκαθαριστής, ο δημόσιος κατήγορος ή ο αντιπρόσωπος του κράτους στον νομό μπορούν να προσφύγουν στο δικαστήριο που κίνησε τη διαδικασία ή αποφάσισε τη δικαστική εκκαθάριση για να θεμελιώσουν την ύπαρξη σφάλματος που διαπράχθηκε από τη μητρική εταιρεία, το οποίο συνέβαλε στην ανεπάρκεια στοιχείων ενεργητικού της θυγατρικής και να ζητήσουν, εάν διαπιστωθεί το εν λόγω σφάλμα, να επιβάλει στη μητρική εταιρεία την ολική ή μερική χρηματοδότηση των μέτρων αποκατάστασης του ή των εγκαταστάσεων κατά το τέλος της δραστηριότητάς.» (υπογράμμιση των συντακτών). Όσον αφορά τη αιτιώδη συνάφεια, βλ.:
As amended by Law No 2010-788 of 12 July 2010 on national commitment to the environment (Article 277), Article 512-17 of the Environmental Code provides: ‘Where the operator is a subsidiary within the meaning of Article L. 233-1 of the Commercial Code and compulsory winding up has been initiated or ordered against it, the liquidator, the prosecution service or the representative of the State in the département may ask the court which has initiated or ordered the compulsory winding up to find that the parent company has committed a serious fault which has contributed to the subsidiary having insufficient assets and, if it is shown that such a fault has been committed, to make the parent company liable for all or part of the financing of the rehabilitation measures of the site or sites to be taken out of operation’ (emphasis added).
Ενημερωτική έκθεση αριθ. 558 (2008-2009) de MM. Alain ANZIANI et Laurent BÉTEILLE, που συντάχθηκε εξ ονόματος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, κατατέθηκε στη Γερουσία στις 15 Ιουλίου 2009 και σχετικά με την αστική ευθύνη (διαθέσιμο στον διαδικτυακό τόπο της Γερουσίας: http://www.senat.fr/rap/r08-558/r08-5581.pdf).
Information report No 558 (2008-2009) on civil liability, by Mr Alain Anziani and Mr Laurent Béteille, drawn up on behalf of the Legal Affairs Committee, submitted to the Senate on 15 July 2009 (available at the Senate Internet site: http://www.senat.fr/rap/r08-558/r08-5581.pdf).
Προαναφερθείσα κοινοβουλευτική έκθεση σ. 62.
Parliamentary report cited above, p. 62.
Δυνάμει του πρώτου εδαφίου του άρθρου 1384 του αστικού κώδικα:
According to the first paragraph of Article 1384 of the Civil Code: ‘A person is liable not only for the damage he causes by his own act, but also for that which is caused by the acts of persons for whom he is responsible, or by things which are in his custody.’ The authors of the parliamentary report cited above note that the courts have been creative in introducing systems of liability which are not provided for by any legislation, covering liability arising from things, vicarious liability, or liability for abnormal neighbourhood disturbance.
«Είμαστε υπεύθυνοι όχι μόνο για τη ζημία που προκαλούμε από δικές μας πράξεις, αλλά και για τη ζημία που προκαλείται από τις πράξεις προσώπων για τα οποία λογοδοτούμε ή για πράγματα που έχουμε υπό τη φύλαξή μας». Οι συντάκτες της προαναφερθείσας κοινοβουλευτικής έκθεσης επισημαίνουν ότι η νομολογία έχει παράγει δημιουργικό έργο θεσπίζοντας καθεστώτα ευθύνης τα οποία καμία πράξη δεν είχε προβλέψει, είτε πρόκειται για ευθύνη εκ διακινδυνεύσεως, για ευθύνη για πράξεις τρίτου ή ακόμη για ευθύνη για ασυνήθη διατάραξη της γειτονίας. Μέχρι σήμερα, η νομολογία δεν έχει καθορίσει ευθύνη της μητρικής εταιρείας για πράξεις των θυγατρικών της.
So far, however, case-law has not established a vicarious liability of a parent company for the actions of its subsidiaries.
Στην προκειμένη περίπτωση, η Ένωση Καταναλωτών Logement et Cadre de Vie (CLCV) καθώς και η ένωση UFC-Que choisir, βλ. προαναφερθείσα κοινοβουλευτική έκθεση, σελίδες 62 και 65.
The associations Consommation, Logement et Cadre de Vie (CLCV) and UFC-Que choisir, see parliamentary report cited above, p. 62 and p. 65.
Έκθεση προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης που επιδόθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2005: «Avant-projet de réforme du droit des obligations (articles 1101 à 1386 du code civil) et du droit de la prescription (articles 2234 à 2281 du code civil)».
Report to the Minister for Justice, presented on 22 September 2005: ‘Preliminary draft reform of the law of obligations (Articles 1101 to 1386 of the Civil Code) and the statute of limitations (Articles 2234 to 2281 of the Civil Code)’.
Προαναφερθέν προσχέδιο Catala σ. 166.
Catala preliminary draft cited above, p. 166.
Προαναφερθέν προσχέδιο Catala σ. 177.
Catala preliminary draft cited above, p. 177.
Διαθέσιμο στον διαδικτυακό τόπο της Γερουσίας: http://www.senat.fr/leg/ppl09-657.pdf
Available online from the Senate Internet site: http://www.senat.fr/leg/ppl09-657.pdf.
Ως προς αυτό, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η ανακεφαλαιοποίηση της θυγατρικής Prosernat, την οποία αναφέρουν οι γαλλικές αρχές στο σημείο 46 των παρατηρήσεων τους, πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2006 (δηλ. πριν από τη μεταβολή του καθεστώτος του δημόσιου οργανισμού IFP στις 7 Ιουλίου 2006), δηλαδή σε μια περίοδο όπου η εν λόγω θυγατρική δεν καλυπτόταν ακόμη από απεριόριστη εγγύηση του κράτους.
In this respect, the Commission points out that the recapitalisation of the subsidiary Prosernat, mentioned by the French authorities in the observations referred to in recital 46, took place in March 2006, i.e. before the change in IFP’s legal form on 7 July 2006, and therefore occurred at a time when IFP was not yet covered by an unlimited State guarantee.
Απόφαση 2005/145/ΕΚ της Επιτροπής της 16ης Δεκεμβρίου 2003 σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που χορήγησε η Γαλλία στην EDF και στον τομέα των επιχειρήσεων ηλεκτρισμού και αερίου, (ΕΕ L 49 της 22.2.2005, σ. 9).
Commission Decision 2005/145/EC of 16 December 2003 on the State aid granted by France to EDF and the electricity and gas industries (OJ L 49, 22.2.2005, p. 9).
Βλ. ιδίως την αιτιολογική σκέψη 135 της απόφασης: «Η Επιτροπή θεωρεί ότι η υπαγωγή της EDF στο κοινό πτωχευτικό δίκαιο θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση της απεριόριστης κρατικής εγγύησης που απολάμβανε. (Υπογράμμιση της σύνταξης).
See in particular recital 135 of the decision: ‘The Commission considers that making EDF subject to the ordinary law on bankruptcy will have the effect of withdrawing the unlimited State guarantee which it enjoyed’ (emphasis added.)
Βλ. άρθρο 2 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007: η πραγματική μετατροπή της La Poste σε ανώνυμη εταιρεία θα καταργήσει εκ των πραγμάτων την απεριόριστη εγγύηση την οποία λαμβάνει» (υπογράμμιση της σύνταξης).
See Article 2 of decision C 56/2007: ‘the effective conversion of La Poste into a public limited company will result in the unlimited guarantee which La Poste enjoys being withdrawn’ (emphasis added.)
Η Επιτροπή παραθέτει στην υποσημείωση αριθ. 3 της απόφασης N 531/2005: «ως ανώνυμη εταιρεία κοινού δικαίου, η Banque Postale θα υπαχθεί στις διατάξεις κοινού δικαίου, ιδίως του νόμου αριθ. 85-98 σχετικά με τη ρύθμιση και δικαστική εκκαθάριση των επιχειρήσεων. Με αυτόν τον τρόπο, δεν θα απολαμβάνει την απεριόριστη εγγύηση του κράτους.» (Υπογράμμιση της σύνταξης).
The Commission refers to footnote 3 to decision N 531/2005 cited above, where it said that as a public limited company, Banque Postale would be subject to the provisions of ordinary law, and especially Law No 85-98 on the compulsory administration and winding-up of undertakings, and consequently would not enjoy an unlimited State guarantee.
Βλ. αιτιολογική σκέψη 18 της προαναφερθείσας απόφασης C 51/2005 καθώς και την αιτιολογική σκέψη 6 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας.
See recital 18 of decision C 51/2005, and recital 6 of the opening decision.
Κοινοτικό πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων για την έρευνα, την ανάπτυξη και την καινοτομία, ΕΕ C 323 της 30.12.2006, σ. 1.
OJ C 323, 30.12.2006, p. 1.
Κατά την έννοια του σημείου 2.2. ε) του πλαισίου Ε&Α&Κ.
As defined in point 2.2(e) of the R&D&I Framework.
Κατά την έννοια του σημείου 2.2. στ) του πλαισίου Ε&Α&Κ.
As defined in point 2.2(f) of the R&D&I Framework.
Κατά την έννοια του σημείου 2.2. ζ) του πλαισίου Ε&Α&Κ.
As defined in point 2.2(g) of the R&D&I Framework.
Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-41/90, Hoefner & Elser, Συλλογή 1991, I-1979, σκέψη 21· C-309/99, Συλλογη 2002, I-157, σκέψεις 46 και επόμενες.
Court of Justice in Case C-41/90 Hoefner & Elser [1991] ECR I-1979, paragraph 21, and Case C-309/99 Wouters [2002] ECR I-157, paragraphs 46 et seq.
Εφόσον τηρούνται επίσης οι άλλοι όροι που ορίζει το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Provided the other conditions laid down in Article 107(1) TFEU are also met.
Υπόθεση 118/85, Επιτροπή/Ιταλία, Συλλογή [1987], σ. 2599, σκέψη 7· υπόθεση C-35/96, Επιτροπή/ Ιταλία (CNSD), Συλλογή [1998], σ. I-3851, σκέψη 36· υπόθεση C-309/99, Wouters, Σκέψη [2002], σ. I-1577, σκέψη 46.
Case 118/85 Commission v Italy [1987] ECR 2599, paragraph 7; Case C-35/96 Commission v Italy (CNSD) [1998] ECR I-3851, paragraph 36; and Case C-309/99 Wouters [2002] ECR I-1577, paragraph 46.
Αυτή η πρακτική παρουσιάζεται συνοπτικά στο σημείο 3.1.1 του πλαισίου Ε&Α&Κ.
This practice is summarised in particular in point 3.1.1 of the R&D&I Framework.
Βλ. υποσημείωση αριθ. 25 του πλαισίου Ε&Α&Κ.: με τον όρο «εσωτερικό επίπεδο», η Επιτροπή εννοεί μια κατάσταση όπου η διατήρηση της γνώσης ενός ή περισσότερων ερευνητικών οργανισμών πραγματοποιείται είτε από ένα τμήμα ή μια θυγατρική του ερευνητικού οργανισμού, είτε από κοινού με άλλους ερευνητικούς οργανισμούς.
See footnote 25 to the R&D&I Framework: ‘By internal nature, the Commission means a situation where the management of the knowledge of the research organisation(s) is conducted either by a department or a subsidiary of the research organisation or jointly with other research organisations’.
Βλ, υποσημείωση αριθ. 24 του πλαισίου Ε&Α&Κ.
See footnote 24 to the R&D&I Framework.
Βλ. αιτιολογική σκέψη 151 της προαναφερθείσας απόφασης C 51/2005.
See recital 151 of decision C 51/2005.
Βλ. αιτιολογική σκέψη 181 της προαναφερθείσας απόφασης C 51/23005: «[…] η δημόσια χρηματοδότηση αφορά μόνο τα στάδια βιομηχανικής έρευνας.»
See recital 182 of decision C 51/2005: ‘the public financing concerns only the industrial research stages’.
Βλ. αιτιολογικές σκέψεις 90 και 98 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας.
See recitals 90 and 98 of the opening decision.