natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, μολονότι στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας επίσημης έρευνας η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο η ενίσχυση μπορούσε να τύχει παρέκκλισης κατά την έννοια των κανονισμών της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 69/2001 και (ΕΚ) αριθ. 70/2001, πρέπει να εφαρμοστούν οι αντίστοιχοι κανόνες που ισχύουν της στιγμή της έκδοσης της απόφασης, δηλαδή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 [34].
In the case at hand, even if in its decision to open the formal investigation procedure the Commission expressed doubts about the possibility of exempting aid under Commission Regulations (EC) No 69/2001 and (EC) No 70/2001, the corresponding rules in force at the time of the decision must be applied, i.e. Regulation (EC) No 1998/2006 [34].
Οι ιταλικές αρχές δήλωσαν, στην επιστολή τους της 11ης Οκτωβρίου 1999, ότι νομική βάση των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στην WAM SpA, ήταν ο νόμος της 29ης Ιουλίου 1981, αριθ. 394, που είχε κοινοποιηθεί στην Επιτροπή και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ), σύμφωνα με το άρθρο 25 της συμφωνίας για τις επιδοτήσεις και τα αντισταθμιστικά μέτρα (ΠΟΕ-GATT 1994) [36].
The Italian authorities declared, in their letter of 11 October 1999, that the legal basis of the aid granted to WAM SpA, namely Law 394 of 29 June 1981, had been notified to the Commission and to the World Trade Organisation (WTO) under Article 25 of the Agreement on Subsidies and Countervailing measures (WTO-GATT 1994) [36].
Ωστόσο, τέτοιες μορφές ανακοίνωσης δεν μπορούν να θεωρηθούν σύμφωνες με τα προβλεπόμενα στο πρώην άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, νυν άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ που ορίζει ότι «η Επιτροπή ενημερώνεται εγκαίρως περί των σχεδίων που αποβλέπουν να θεσπίσουν ή να τροποποιήσουν τις ενισχύσεις, ώστε να δύναται να υποβάλει τις παρατηρήσεις της».
These kinds of communications, however, cannot be deemed to be in compliance with Article 88(3) of the EC Treaty, now Article 108(3) of the TFEU, which states that ‘the Commission shall be informed, in sufficient time to enable it to submit its comments, of any plans to grant or alter aid.’
Επειδή η ενίσχυση στη WAM SpA χορηγήθηκε στο πλαίσιο αυτού του καθεστώτος, με εξαίρεση για την ενίσχυση που ενδεχομένως απαλλάσσεται βάσει απαλλαγής κατά κατηγορία, πρέπει και αυτή να θεωρηθεί παράνομη.
As the aid to WAM SpA was granted under that scheme, apart from any block exempted aid, it must also be considered unlawful.
Ειδικότερα, η WAM SpA ήταν μια μεσαίου μεγέθους επιχείρηση δεδομένου ότι απασχολούσε 163 εργαζομένους, είχε ετήσιο κύκλο εργασιών 16,8 εκατ. ευρώ και σύνολο ισολογισμού 20,1 εκατ. ευρώ.
To be more precise, WAM SpA was a medium-sized enterprise as it had 163 employees, an annual turnover of EUR 16,8 million and a balance sheet total of EUR 20,1 million.
Ήταν δε ελεγχόμενη από δύο χρηματοδοτικές εταιρείες, οι οποίες ήταν και αυτές ΜΜΕ κατά την έννοια της προαναφερθείσας σύστασης.
It was controlled by two finance companies which were themselves SMEs within the meaning of the above-mentioned recommendation.
Το άρθρο 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 ορίζει πράγματι ότι ο ίδιος κανονισμός δεν εφαρμόζεται στις «ενισχύσεις για δραστηριότητες που σχετίζονται με εξαγωγές προς τρίτες χώρες ή προς κράτη μέλη, ιδίως δε ενισχύσεις που συνδέονται άμεσα με τις εξαγόμενες ποσότητες, με τη δημιουργία και λειτουργία δικτύου διανομής ή με άλλες τρέχουσες δαπάνες που σχετίζονται με εξαγωγική δραστηριότητα».
Article 1(d) stipulates in fact that this Regulation does not apply to ‘aid towards export-related activities towards third countries or Member States, namely directly linked to the quantities exported, to the establishment and operation of the distribution network or to other current expenditure linked to export activity.’
Ωστόσο, δεδομένου ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ένα μέρος της ενίσχυσης υπερβαίνει το αποδεκτό όριο «de minimis» (50000 ευρώ), η ενίσχυση συνολικά πρέπει να θεωρηθεί ότι δεν εμπίπτει στην απαλλαγή «de minimis» και γι’ αυτό τον λόγο θεωρείται κρατική ενίσχυση [39].
However, as in the present case a portion of the aid exceeds the permissible de minimis threshold (EUR 50000), the whole of the aid has to be regarded as not falling under the de minimis exemption and for this reason must be considered to constitute State aid [39].
Το άρθρο 44 παράγραφος 2 του κανονισμού απαλλαγής κατά κατηγορία του 2008 ορίζει ότι οιαδήποτε ενίσχυση που έχει χορηγηθεί πριν τη θέση σε ισχύ του κανονισμού, και η οποία δεν πληροί τόσο τους όρους του κανονισμού όσο και τους όρους που ορίζονται στους κανονισμούς της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 68/2001 [40], (ΕΚ) αριθ. 70/2001, (ΕΚ) αριθ. 2204/2002 [41] και (ΕΚ) αριθ. 1628/2006 [42] αξιολογείται από την Επιτροπή βάσει των κανόνων, των κατευθυντηρίων γραμμών και των ανακοινώσεων που ίσχυαν κατά την ημερομηνία χορήγησης.
Article 44(2) of the 2008 Block Exemption Regulation stipulates that any aid granted before the entry into force of the Regulation which fulfils neither the conditions laid down in it nor the conditions laid down in Commission Regulations (EC) No 68/2001 [40], (EC) No 70/2001, (EC) No 2204/2002 [41] or (EC) No 1628/2006 [42] must be assessed according to the frameworks, guidelines, communications and notices in force at the time it was granted.
Οι ενισχύσεις για τη συμμετοχή σε εκθέσεις (12,19 εκατ. di ITL) μπορούν να χαρακτηρισθούν συμβιβάσιμες με τις διατάξεις των κανόνων για τις ΜΜΕ του 1992, ιδίως με το σημείο 4.5 («Ενίσχυση για άλλους σκοπούς»), αφού μπορούν να χαρακτηρισθούν ως ενισχύσεις υπέρ άλλων τρόπων προώθησης των ΜΜΕ, π.χ. μέτρα ενθάρρυνσης της συνεργασίας.
As regards the aid for participation in fairs and exhibitions (LIT 12,19 million), it can be considered compatible with the 1992 SME guidelines on the basis of point 4.5 ‘Aid for other purposes’, as it can be regarded as aid for other means of SME promotion, such as encouraging cooperation.
Τέτοιες επιλέξιμες δαπάνες – δηλαδή: τα ενοίκια, ασφάλιστρα και υπηρεσίες κοινής ωφελείας (122,56 εκατ. ITL), δαπάνες λειτουργίας όπως εκείνες για το προσωπικό, την επίπλωση και τον εξοπλισμό των χώρων (556,94 εκατ. ITL) – είναι δαπάνες που η επιχείρηση έπρεπε να πραγματοποιήσει μόνη της· το ίδιο πρέπει να λεχθεί για τα μοντέλα εκθέσεων και για τα ανταλλακτικά για τη βοήθεια μετά τις πωλήσεις στους πελάτες (38,23 εκατ. ITL).
The costs considered eligible: rent of premises, insurance and miscellaneous facilities (LIT 122,56 million) and operating costs such as personnel, fittings and equipments for premises (LIT 556,94 million) are costs which the firm should itself have borne; the same applies to display models and spare parts for after-sale service (LIT 38,23 million).
Κατά τον ίδιο τρόπο, όσον αφορά τις επιλέξιμες δαπάνες για τη στήριξη της εμπορικής προώθησης, το κόστος αποθήκευσης των εμπορευμάτων (456,28 εκατ. ITL) δεν είναι σύννομο, κατά την άποψη της Επιτροπής, με τους κανόνες για τις ΜΜΕ, δεδομένου ότι δεν θεωρείται αρχική επένδυση, έτσι όπως δεν θεωρούνται σύννομες οι δαπάνες για διαφημίσεις (94,39 εκατ. ITL) και τα ταξίδια εργασίας (7,52 εκατ. ITL).
Similarly, with respect to the eligible costs in support of trade promotion, the cost of storage of goods (LIT 456,28 million) does not comply with the 1992 SME guidelines, in the Commission’s opinion, as it cannot be considered an initial investment; the advertising costs (LIT 94,39 million) and business trips (LIT 7,52 million) do not comply with the guidelines either.
Η Επιτροπή φρονεί ότι οι δαπάνες επαγγελματικής κατάρτισης που αναφέρονται λεπτομερώς στην επιστολή της 22ας Ιουλίου 2003 (25240 ευρώ, σε σύγκριση με το συνολικό ποσό του δανείου 1,8 εκατ. ευρώ) (βλέπε τον πίνακα στην αιτιολογική σκέψη 65) δύνανται να τύχουν απαλλαγής δυνάμει του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 68/2001 σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις για επαγγελματική εκπαίδευση [εφεξής «ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 68/2001»] και να χαρακτηρισθούν κατά συνέπεια συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά κατά την έννοια του τότε άρθρου 87, παράγραφος 3, της συνθήκης ΕΚ, νυν άρθρο 107 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, ανεξαρτήτως από το γεγονός ότι η αξιολόγηση βασίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 (ειδική επαγγελματική κατάρτιση) ή στο άρθρο 4 παράγραφος 3 (γενική επαγγελματική κατάρτιση).
The Commission takes the view that the training expenses detailed in the letter of 22 July 2003 (EUR 25240 out of total loan of EUR 1,8 million in 2000) (as shown in the table in recital 65), may be exempted on the basis of Article 4 of Regulation (EC) No 68/2001 and are therefore compatible with the internal market according to Article 87(3) of the EC Treaty, now Article 107(3) of the TFEU, whether the assessment is based on Article 4(2) (specific training) or Article 4(3) (general training).
Κατά συνέπεια, πρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι – από τη στιγμή που οι δραστηριότητες σχετικά με τις εξαγωγές δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 και ότι καμία νομική βάση δεν επέτρεψε τον καθορισμό της συμβιβασιμότητας κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ – οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μέσω του δευτέρου δανείου δεν είναι συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά, με εξαίρεση το προαναφερθέν συμβιβάσιμο μέρος των ενισχύσεων στην επαγγελματική κατάρτιση.
Therefore, it must be concluded that since export-related activities are excluded from the application of Regulation (EC) No 1998/2006 and they cannot be considered compatible with Article 107(3)(c) of the TFEU on any legal basis, the aid provided by means of the second loan is incompatible with the internal market, with the exception of the compatible portion of training aid as described above.
Παρατηρήσεις γενικού χαρακτήρα
General observations
Όσον αφορά τη μεταβολή του επιτοκίου κατά τη διάρκεια της περιόδου εξοφλήσεως των δανείων, οι ιταλικές αρχές ισχυρίζονται ότι υπήρχαν πράγματι γενικοί κανόνες που επέτρεπαν αυτή τη μείωση.
As regards the modification of the interest rate during the loan repayment period, the Italian authorities argued that general rules allowing such reductions did exist within the Italian legal framework.
Παρά ταύτα, το υπουργικό διάταγμα της 31ης Μαρτίου 2000, το οποίο αποτελεί τη μοναδική νομική βάση που προσφέρεται γι’ αυτόν τον σκοπό, ισχύει μόνον για τις πρωτοβουλίες που χρηματοδοτήθηκαν βάσει των νόμων 394/81 και 304/1990, και κατά συνέπεια φαίνεται να είναι πολύ περιοριστικό.
However, the Ministerial Decree of 31 March 2000, which is the only legal basis provided for this purpose, applies only to the initiatives funded by Laws Nos 394/81 and 304/1990, and is therefore very restrictive.
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι δεν χορηγήθηκαν περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τη μεταβολή του επιτοκίου της εν λόγω ενίσχυσης [44].
Moreover, it must be emphasised that no further evidence has been provided that the interest rate in respect of the aid in question was modified [44].
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι οι παρεκκλίσεις του άρθρου 107 παράγραφος 2, στοιχεία από α) έως γ) [45] της ΣΛΕΕ δεν εφαρμόζονται στα εν λόγω δάνεια, δεδομένου ότι αυτά δεν αποσκοπούν σε κανέναν από τους στόχους οι οποίοι απαριθμούνται σ’ αυτό το άρθρο, ούτε άλλωστε η ιταλική κυβέρνηση ισχυρίστηκε αυτό.
The Commission notes that the exemptions provided for in Article 107(2)(a) to (c) [45] of the TFEU do not apply to the loans in question since they do not pursue any of the objectives listed in that article, nor has the Italian Government argued that this was the case.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή φρονεί ότι στα υπό εξέταση δάνεια δεν εφαρμόζεται ούτε το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο α) [46], ούτε το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) [47] της ΣΛΕΕ, ούτε το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ) [48], της ΣΛΕΕ.
The Commission therefore considers that Article 107(3)(a) of the TFEU [46], Article 107(3)(b) of the TFEU [47] and Article 107(3)(d) of the TFEU [48] do not apply to the loans under consideration.
Επίσης, ελήφθη υπόψη το επιτόκιο που καθορίστηκε στη σύμβαση του δανείου (4,4 %) σε σχέση με το επιτόκιο αναφοράς που ορίζει περιοδικώς η Επιτροπή [49] που ίσχυε τη στιγμή της χορήγησης του δανείου (11,35 %).
The interest rate stipulated by the loan contract (4,4 %), relative to the reference rate periodically fixed by the Commission [49] and in force at the time the loan was granted (11,35 %), has also been taken into consideration.
Βάσει αυτού του υπολογισμού, το ισοδύναμο επιχορήγησης, το οποίο αναπροσαρμόστηκε στις 24 Απριλίου 1996 ημερομηνία κατά την οποία καταβλήθηκε στη WAM SpA η πρώτη δόση του δανείου, είναι ίσον με 108165,10 ευρώ.
On the basis of this calculation, the grant equivalent, discounted as of 24 April 1996 (date on which the first instalment of the loan was paid to WAM SpA) is equivalent to EUR 108165,10.
Δεδομένου ότι ένα μέρος του εν λόγω δανείου έχει θεωρηθεί συμβιβάσιμο, πρέπει να αφαιρεθεί από το ποσό της ενίσχυσης σχετικά με το δάνειο του 1995, που ήταν ίσο με 108165,10 ευρώ.
As a part of the loan in question has been considered compatible, this amount must be deducted from the State aid component of the 1995 loan (EUR 108165,10).
Ενόψει της αδυναμίας να καθοριστεί μια άμεση σχέση μεταξύ μιας συγκεκριμένης δόσης του δανείου και συγκεκριμένων ειδικών δαπανών, εφαρμόστηκε σ’ αυτό το συνολικό ισοδύναμο επιχορήγησης το ίδιο ποσοστό που αντιπροσωπεύεται από τα συμβιβάσιμα στοιχεία έναντι του συνολικού δανείου (82,57 εκατ. ITL επί 1358,51 εκατ. ITL, δηλαδή 6 %).
Given the impossibility of establishing a direct link between a given instalment of the loan and certain specific expenses, the percentage represented by the compatible items in the overall loan (LIT 82,57 million out of LIT 1358,51 million, i.e. 6 %) has been applied to the overall grant equivalent.
Δεδομένου ότι το 6 % των 108165,10 ευρώ αντιστοιχεί σε 6489,906 ευρώ, θεωρείται ότι το τελευταίο ποσό συνιστά το συμβιβάσιμο μέρος της ενίσχυσης.
As 6 % of EUR 108165,10 is EUR 6489,906, this amount is considered to constitute the compatible portion of the aid.
Κατά συνέπεια, το ισοδύναμο επιχορήγησης του μη συμβιβάσιμου μέρους της ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά υπολογίζεται σε 101675,194 ευρώ.
Thus, the grant equivalent of the portion of the State aid incompatible with the internal market is quantified at EUR 101675,194.
Οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν στη WAM SpA το 2000, εκτός από το συμβιβάσιμο μέρος προς στήριξη των δραστηριοτήτων επαγγελματικής κατάρτισης, που ισοδυναμεί με 25240 ευρώ επιλέξιμων δαπανών, δεν συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά.
The aid granted to WAM SpA in 2000, except for the compatible portion in support of training activities amounting to EUR 25240 in eligible expenses, is incompatible with the internal market.
Εάν οι επιστροφές εκτελέστηκαν σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα εξόφλησης, το ισοδύναμο επιχορήγησης του δεύτερου δανείου είναι ίσον με 173948,56 ευρώ (176329 ευρώ – 2380,44 ευρώ).
Accordingly, providing that the repayments have been made according to the repayment schedule, the grant equivalent of the second loan has been calculated as EUR 173948,56 (EUR 176329 – EUR 2380,44).
Αποτελεί πάγια πρακτική της Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 107 της ΣΛΕΕ, να απαιτείται από τον αποδέκτη η ανάκτηση της ενίσχυσης που, σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, χορηγήθηκε παράνομα και δεν είναι συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά, υπό τον όρο ότι η ενίσχυση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής των κανόνων «de minimis».
It is the Commission’s standard practice, in accordance with Article 107 of the TFEU, to recover from the beneficiary aid that has been unlawfully granted under that article and is incompatible with the internal market, provided that such aid is not covered by the de minimis rules.
Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του επιτοκίου αναφέρονται στο κεφάλαιο V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 794/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004 σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ [50] (εφεξής: ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 794/2004) και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 271/2008 της Επιτροπής, της 30ής Ιανουαρίου 2008, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 794/2004 σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης CE [51] [εφεξής: «ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 271/2008»].
The method of application of the interest rate is set out in Chapter V of Commission Regulation (EC) No 794/2004 of 21 April 2004 implementing Council Regulation (EC) No 659/1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty [50] (hereinafter ‘Regulation (EC) No 794/2004’) and in Commission Regulation (EC) No 271/2008 of 30 January 2008 amending Regulation (EC) No 794/2004 implementing Council Regulation (EC) No 659/1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty [51] (hereinafter ‘Regulation (EC) No 271/2008’).
Η Επιτροπή διευκρινίζει ότι η παρούσα απόφαση λαμβάνεται με την επιφύλαξη της συμβιβασιμότητας της εθνικής νομοθεσίας που αντιπροσωπεύεται από τον νόμο 394/81, που αποτελεί τη νομική βάση της κρατικής ενίσχυσης που χορηγήθηκε στη WAM SpA, έναντι της οποίας η Επιτροπή, ευθυγραμμιζόμενη με τη νομολογία του Πρωτοδικείου [52], δεν έκρινε αναγκαίο, στην παρούσα υπόθεση, να κινήσει τη διαδικασία.
The Commission wishes to point out that this Decision is without prejudice to the compatibility of the national framework represented by Law No 394/81, which is the legal basis of the State aid granted to WAM SpA, with respect to which the Commission, in line with the case law of the Court of First Instance [52], did not find it necessary, in the current case, to initiate proceedings.
Ωστόσο, η ίδια δεν αποκλείει τη δυνατότητα κίνησης διαδικασίας σε μεταγενέστερο στάδιο.
It nevertheless does not rule out the possibility of doing so at a later stage,
Οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από την Ιταλία στη WAM SpA, σύμφωνα με τον νόμο 394/81, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της συνθήκης ΣΛΕΕ.
The aid granted to WAM SpA pursuant to Law No 394/81 falls within the scope of Article 107(1) of the TFEU.
Η ενίσχυση ύψους 176329 EUR που η Ιταλία χορήγησε στη WAM SpA στις 9 Νοεμβρίου 2000 υπό μορφή ενίσχυσης επιτοκίου συνιστά κρατική ενίσχυση.
The aid amounting to EUR 176329 which Italy granted to WAM SpA on 9 November 2000 in the form of an interest-rate subsidy, constitutes State aid.
Το μέρος που αντιστοιχεί στις επιλέξιμες δαπάνες για επαγγελματική κατάρτιση, ίσο με 2380,44 EUR, συνιστά κρατική ενίσχυση συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά
The aid portion corresponding to eligible costs for training measures and amounting to EUR 2380,44, constitutes State aid compatible with the internal market.
Η Ιταλία λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για να ανακτήσει από τον αποδέκτη, WAM SpA, το ποσό της μη συμβιβάσιμης ενίσχυσης, που ισοδυναμεί με 173948,56 EUR.
Italy shall take all necessary measures to recover the incompatible aid amount of EUR 173948,56 from the beneficiary, WAM SpA.
Η ανάκτηση των ενισχύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 2 είναι άμεση και πραγματική.
Recovery of the aid referred to Article 2 shall be immediate and effective.
Η Ιταλία διασφαλίζει την εκτέλεση της παρούσας απόφασης εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησής της στις ιταλικές αρχές.
Italy shall ensure that this Decision is implemented within 4 months following the date of notification to Italy of this Decision.
Εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, η Ιταλία υποβάλλει στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες:
Within 2 months following the notification of this Decision, Italy shall submit the following information to the Commission:
το συνολικό ποσό (αρχικό κεφάλαιο και τόκους ανάκτησης) που θα πρέπει να ανακτηθεί από τη δικαιούχο, WAM SpΑ·
the total amount (principal and interest) to be recovered from the beneficiary, WAM SpA;
λεπτομερή περιγραφή των μέτρων που έχει ήδη λάβει και προγραμματίσει για να συμμορφωθεί με την παρούσα απόφαση·
a detailed description of the measures already taken or envisaged to comply with this Decision;
έγγραφα που αποδεικνύουν ότι έχει δοθεί εντολή στη δικαιούχο, WAM SpA, να επιστρέψει την ενίσχυση.
documents demonstrating that the beneficiary, WAM SpA, has been ordered to repay the aid.
Από την 1η Δεκεμβρίου 2009, τα άρθρα 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ μετατράπηκαν στα άρθρα 107 και 108, αντιστοίχως, της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι δύο δέσμες διατάξεων είναι κατ’ ουσίαν ταυτόσημες.
With effect from 1 December 2009, Articles 87 and 88 of the EC Treaty have become Articles 107 and 108, respectively, of the TFEU; the two sets of provisions are, in substance, identical.
Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, οι αναφορές στα άρθρα 107 και 108 της ΣΛΕΕ νοούνται κατά περίπτωση ως αναφορές στα άρθρα 87 και 88, αντιστοίχως, της συνθήκης ΕΚ, και η αναφορά στο Πρωτοδικείο ως αναφορά στο Δικαστήριο.
For the purposes of this Decision, references to Articles 107 and 108 of the TFEU should be understood as references to Articles 87 and 88, respectively, of the EC Treaty where appropriate and the reference to the Court of First Instance as a reference to the General Court.
C(2003)35 τελικό (ΕΕ C 142 της 18.6.2003, σ. 2).
C(2003) 35 final (OJ C 142, 18.6.2003, p. 2).
Βλέπε υποσημεíωση 2.
See footnote 2.
The Rise of A District Lead Firm: The Case of Wam (1968-2003), febbraio 2009, Recent, Centre for Economic Research (Dipartimento di Economia politica dell’Università di Modena e Reggio Emilia).
Recent, Centre for economic research (Department of political economy of the University of Modena and Reggio Emilia), ‘The Rise of a District Lead Firm: The case of WAM (1968 – 2003)’, February 2009.
Πρβ. υπόθεση 78/76, Steinike & Weinlig κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Συλλογή 1977, σ. 595, σημείο 21· υπόθεση 290/83 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας, Συλλογή 1985, σ. 439, σημείο 14· Συνεκδικασθείσες υποθέσεις 67/85, 68/85 και 70/85, Kwekerij Gebroeders Van der Kooy BV και άλλοι κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 1988, σ. 219, σημείο 35 και υπόθεση C-305/89, Ιταλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Συλλογή 1991, σ. I-1603, σημείο 13.
See Case 78/76 Steinike & Weinlig [1977] ECR 595, paragraph 21; Case 290/83 Commission v France [1985] ECR 439, paragraph 14; Joined Cases 67/85 68/85 and 70/85 Van der Kooy and Others v Commission [1988] ECR 219, paragraph 35; and Case C-305/89 Italy v Commission [1991] ECR I-1603, paragraph 13.
Η επιτροπή, η οποία έχει συσταθεί στο πλαίσιο του Υπουργείου Εξωτερικού Εμπορίου, απαρτίζεται από: α) τον Υπουργό εξωτερικού Εμπορίου ή, με εκχώρηση αρμοδιοτήτων, από τον Υφυπουργό, ο οποίος προΐσταται της επιτροπής· β) από ένα διευθυντικό μέλος από το καθένα από τα Υπουργεία Θησαυροφυλακίου, Βιομηχανίας, Εμπορίου και Βιοτεχνίας, Εσωτερικού Εμπορίου και από αντίστοιχους αναπληρωτές ίδιου βαθμού που ορίζονται από τα αντίστοιχα υπουργεία· γ) από τον Γενικό Διευθυντή του Mediocredito centrale ή, σε περίπτωση απουσίας του ή αδυναμίας, από εκπρόσωπό του· δ) από τον Γενικό Διευθυντή του Εθνικού Ινστιτούτου για το Εξωτερικό Εμπόριο (ICE), ή, σε περίπτωση απουσίας του ή αδυναμίας από εκπρόσωπό του.
The committee, established at the Ministry of Foreign Trade, is made up of: a) the Minister for Trade, or, by delegation, the Secretary of State, who chairs it; b) a manager from each of the following departments: Treasury, Ministry of Industry, Commerce and Crafts, Ministry of Trade, or similarly qualified replacements appointed by the respective Ministers; c) the Director-General of Mediocredito Centrale, or in his absence, a replacement designated by him; d) the Director-General of the National Institute for Foreign Trade (Istituto nazionale per il commercio estero), or in his absence, a replacement designated by him.
Εκείνη την εποχή, συστήθηκε στο Mediocredito Centrale ένα ταμείο που περιείχε κρατικούς πόρους, ήταν διαχειριζόμενο από την επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 2 του νόμου 394/81.
At the time in question, a fund within the meaning of Article 2 of Law 394/81 holding state resources was set up at Mediocredito Centrale and administered by the committee set up under Article 2 of Law No 394/81.