natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εντούτοις, υποβάλλουν μια πρόταση που βασίζεται στην εξαίρεση του αναληφθέντος κινδύνου (βλ. αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας στις υποθέσεις Sille [51] και Meunier [52] προτείνοντας, σύμφωνα με την πρόταση που υπέβαλαν στην υπόθεση των ταχυδρομικών υπηρεσιών, να επιβεβαιώσουν επίσημα στους πιστωτές του δημόσιου οργανισμού IFP ότι η απαίτησή τους δεν έχει καμία εγγύηση του κράτους και, σε περίπτωση αφερεγγυότητας, το κράτος δεν θα ήταν υποχρεωμένο να υποκαταστήσει οικονομικά την επιχείρηση για την καταβολή της απαίτησης. Ως εκ τούτου, οι εν δυνάμει ενδιαφερόμενοι, βάσει συνειδητής έκθεσης και έχοντας πλήρη γνώση των πραγμάτων, δεν θα μπορούσαν να επικαλεστούν δικαίωμα αποζημίωσης. Οι γαλλικές αρχές θα αναλάμβαναν, λοιπόν, από κοινού με τον δημόσιο οργανισμό IFP, για κάθε πράξη, να εισάγουν την ακόλουθη αναφορά στη σύμβαση χρηματοδότησης (για κάθε μέσο που καλύπτεται από σύμβαση):
However, they put forward a proposal based on the plea of accepted risk ( l’exception de risque accepté, see the judgments of the Council of State in Sille [51] and Meunier [52]) under which, as they suggested in the postal case, IFP’s creditors would be officially informed that their claim does not enjoy a State guarantee and that, in the event of insolvency, the State will not be obliged to substitute itself for the undertaking financially to pay the claim. Consequently, the parties concerned would be exposing themselves to risk in full knowledge of the facts, and could not claim any right to compensation.
Στην προαναφερθείσα απόφαση σχετικά με την La Banque Postale, η Επιτροπή έκρινε αναγκαίο να αναλάβουν οι γαλλικές αρχές δεσμεύσεις που θα επέτρεπαν να τεθεί σε λειτουργία ένας μηχανισμός που θα εξουδετερώνει, στο επίπεδο της θυγατρικής, τα ενδεχόμενα προνόμια της μητρικής εταιρείας.
In the case cited above relating to La Banque Postale, the Commission considered it necessary for the French authorities to enter into commitments permitting a mechanism to be put in place which neutralised at the level of the subsidiary any advantages that might be enjoyed by the parent.
Όσον αφορά τους όρους χρηματοδότησης, η υποχρέωση αυτή συνίστατο, «σε κάθε πράξη να αναφέρεται γραπτά στη σύμβαση χρηματοδότησης (για κάθε μέσο που καλύπτεται από σύμβαση) ότι, σύμφωνα με το γαλλικό δίκαιο (ιδίως στην ανάγκη ρητής νομοθετικής άδειας για κάθε εγγύηση), η εν λόγω πράξη χρηματοδότησης δεν ωφελείται από καμία εγγύηση κανενός είδους, άμεση ή έμμεση εκ μέρους του κράτους. Το ενημερωτικό φυλλάδιο κάθε πράξης πρέπει να δημοσιοποιεί αυτή τη συμβατική διάταξη».
As regards the funding terms, this obligation was to state in writing in the financing contract, for each instrument covered by a contract, that under French law (in particular the need for express statutory authorisation by law for each guarantee) this financing transaction would not benefit from any guarantee of any kind, direct or indirect, on the part of the State.
Com. 16 oct. 2001, Act. proc. coll.
Com. 16 October 2001, Act. proc. coll.
2001-20, no 256; Com. 8 janv. 2002, Act. proc. coll.
2001-20, No 256; Com. 8 January 2002, Act. proc. coll.
Η Prosernat καταβάλλει στη μητρική εταιρεία της δικαιώματα εκμετάλλευσης επί του ετήσιου κύκλου εργασιών της ως αμοιβή για την άδεια χρήσης των διεργασιών καθώς και δικαίωμα εκμετάλλευσης για τους εξοπλισμούς που καθορίζεται κατά περίπτωση.
Prosernat pays its parent a fee out of the annual turnover for the licence for the processes, and a fee on a case-by-case basis for equipment.
Η αμοιβή του δημόσιου οργανισμού IFP για την πρόσβαση της Prosernat στα αποτελέσματα των ερευνητικών εργασιών του ανέρχεται σε […] (*)% του συνολικού ετήσιου κύκλου εργασιών της Prosernat.
The IFP’s remuneration for Prosernat’s access to the results of the research work amounts to […] (*) % of Prosernat’s global annual turnover.
σύμφωνα με τις προπαρασκευαστικές εργασίες του εν λόγω νόμου, μίας ερμηνείας των αποφάσεων Campoloro της 10ης Νοεμβρίου 1999 [35] και της 18ης Νοεμβρίου 2005 [36], και με επιστημονικά νομικά άρθρα [37], οι γαλλικές αρχές δηλώνουν ότι, κατά την άποψή τους, ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 δεν προέβλεπε υποχρέωση του κράτους να διαθέτει ίδιους πόρους του:10κρατικούς οργανισμούς]».
In the light of the legislative history of the Law, an interpretation of the Campoloro decisions of 10 November 1999 [35] and 18 November 2005 [36], and the academic literature on the subject [37], France argues that the Law of 16 July 1980 does not impose an obligation on the State to commit its own resources.
η αναφερόμενη στο άρθρο 1 διατύπωση «y pourvoit» (επιλαμβάνεται) παρέχει στο κράτος μόνο εξουσία «υποκατάστασης» του προσώπου το οποίο υποκαθιστά, κατά την άσκηση της οποίας «καταρχήν ο υποκαθιστών διαθέτει τις ίδιες αρμοδιότητες με τον υποκαθιστάμενο».
The expression ‘y pourvoit’ (‘shall do so’) in Article 1 confers on the State only a power of ‘substitution’ for the executive of the person whom it replaces, in the exercise of which it is a matter of principle that the substitute has the same powers as the person replaced.
Πράγματι, όπως ορίζει το άρθρο L.641-2 του εμπορικού κώδικα, η εν λόγω απλουστευμένη διαδικασία εφαρμόζεται εάν τα στοιχεία ενεργητικού του οφειλέτη δεν περιλαμβάνουν ακίνητα αγαθά, εάν η επιχείρηση δεν απασχόλησε περισσότερο από πέντε μισθωτούς κατά τη διάρκεια των έξι μηνών πριν από την έναρξη της διαδικασίας και αν ο κύκλος εργασιών προ φόρων της επιχείρησης είναι ίσος ή κατώτερος των 750000 ευρώ.
As specified in Article L. 641-2 of the Commercial Code, this simplified procedure is applicable if the debtor’s assets include no immovable property, if the enterprise has employed no more than five employees during the six months prior to the commencement of the proceedings and if its turnover excluding tax is no more than EUR 750000.
Σε περίπτωση δικαστικής εκκαθάρισης, οι εν λόγω θυγατρικές θα υπάγονταν, συνεπώς, στη διαδικασία «κοινού δικαίου», η οποία συνοψίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 143 και 144.
In the case of compulsory winding up, these subsidiaries would therefore be subject to the ordinary-law procedure, which is summarised in recitals 143 and 144.
D. Tricot, Les critères de la gestion de fait, Dr. et patr. janv.
41; D. Tricot, ‘Les critères de la gestion de fait’, Dr. et patr.
Cass. civ.
Judgment Cass. civ.
2o, 9 Ιουνίου 1993: «Εννοείται ότι η παρούσα πράξη [άρθρο 1382 του αστικού κώδικα] είναι ανεφάρμοστη για την αποκατάσταση ζημίας που συνδέεται με την εκτέλεση μιας συμβατικής δέσμευσης.»
2o, 9 June 1993: ‘this provision [Article 1382 of the Civil Code] is not applicable to compensation for damage relating to the performance of a contractual commitment’.
Σε αντιστάθμιση αυτών των συμφωνιών, η θυγατρική καταβάλλει στην μητρική της, αφενός, δικαιώματα εκμετάλλευσης βάσει των συμβάσεων άδειας και, αφετέρου αμοιβή […] [12] για την πρόσβαση στην ερευνητική ικανότητα του δημόσιου οργανισμού IFP.
This refers to:(a) a ten-year exclusive framework licensing agreement under which the subsidiary may use IFP’s present and future intellectual property rights essentially in processes in its field of activity to provide engineering services to customers in connection with those processes and to transmit to them the right to use the related technologies in the form of patent licence sub-grants;(b) a ten-year exclusive product licensing agreement under which the subsidiary may use IFP’s present and future technology in its field of activity to manufacture and sell to its customers catalysts, adsorbents, captation masses, equipment, and other products and software developed by IFP; and(c) a ten-year industrial research agreement under which [IFP offers its subsidiary the results of its research in the field of refining and petrochemicals in order that it may, if it so wishes, pursue the research in a joint project with IFP and then exploit the said results.] [12] Failing that, IFP can offer these results to another enterprise. Each partner bears the costs of its participation in the research project, and at project end IFP holds the ownership rights to the products and processes while its subsidiary holds the ownership rights to the industrialisation stages of the products and processes.
Το 2006, ο κύκλος εργασιών της ανήλθε σε 49,9 εκατ. ευρώ.
In 2006, its turnover was EUR 49,9 million.
Στις 18 Αυγούστου 2003, υπογράφτηκαν μεταξύ του IFP και της Prosernat σύμβαση άδειας-πλαισίου και σύμβαση βιομηχανικής έρευνας διάρκειας έξι ετών, με αναδρομική ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2002, βάσει των οποίων η Prosernat έχει αποκλειστική παραχώρηση εκμετάλλευσης των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας του δημόσιου οργανισμού IFP και [ο IFP της παρέχει τα αποτελέσματα] (**) των ερευνών του […] (**) στον τομέα των τεχνολογιών επεξεργασίας φυσικού αερίου και ανάκτησης του θείου.
On 18 August 2003 IFP and Prosernat signed a framework licensing agreement and an industrial research agreement, with retroactive effect from 1 January 2002, for a period of 10 years. Under these agreements, Prosernat has an exclusive licence for the patents of IFP and [IFP offers it the results of its] (**) research […] (*) in the field of gas treatment and sulphur recovery technologies.
Η Επιτροπή υιοθέτησε ένα αντικρουόμενο σκεπτικό με αυτό που υιοθέτησε κατά την ίδρυση της Banque Postale [46]:
They say the Commission’s line of reasoning contradicts the approach it took at the time of the creation of La Banque Postale [46].
ενώ η Banque Postale ήταν, όπως ακριβώς και οι θυγατρικές του δημόσιου οργανισμού IFP, ανώνυμη εταιρεία που ανήκε κατά 100 % σε επιχείρηση που εξομοιώνεται με έναν EPIC, η Επιτροπή έκρινε (χωρίς να ληφθούν υπόψη οι δεσμεύσεις της Γαλλίας σε αυτή την υπόθεση) ότι η νομική μορφή ανώνυμης εταιρείας κοινού δικαίου επέτρεπε, από μόνη της, να αποκλειστεί η ύπαρξη κάθε απεριόριστης εγγύησης στο επίπεδο της θυγατρικής.
Like IFP’s subsidiaries, La Banque Postale was a public limited company wholly owned by an entity similar to an EPIC. Leaving aside the commitments given by France in that case, the Commission took the view that the legal status of public limited company under ordinary law was by itself sufficient to rule out the possibility of an unlimited guarantee to the subsidiary.
Με το ίδιο σκεπτικό θα έπρεπε, κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι, εφόσον οι θυγατρικές του δημόσιου οργανισμού IFP έχουν επίσης τη μορφή ανώνυμης εταιρείας κοινού δικαίου δεν επωφελούνται ούτε αυτές από την δυνητική απεριόριστη εγγύηση που παρέχει το καθεστώς ενός EPIC.
Following the same reasoning, according to the French authorities, it must be held that IFP’s subsidiaries, which likewise have the legal form of public limited company under ordinary law, do not benefit from any unlimited guarantee conferred by the status of EPIC.
«Η έκδοση/το πρόγραμμα/το δάνειο δεν ευνοείται από καμία εγγύηση κανενός είδους, άμεσης ή έμμεσης, εκ μέρους του κράτους. Σε περίπτωση αφερεγγυότητας, το κράτος δεν θα ήταν υποχρεωμένο να υποκαταστήσει χρηματοδοτικά τον IFP για την πληρωμή της απαίτησης.»
The French authorities therefore undertake, jointly with IFP, to include the following statement in the financing contract for each transaction (for all instruments covered by a contract): ‘The issue/programme/loan does not enjoy any form of direct or indirect State guarantee. In the event of insolvency, the State would not be obliged to act as financial substitute for IFP for payment of the claim.’
Οι γαλλικές αρχές διευκρίνισαν ότι, κατά κανόνα, η Axens επιλέγει να περιορίσει την ευθύνη της σε ένα συγκεκριμένο τμήμα της αμοιβής […] (*) κλπ. Αυτή η πολιτική περιορισμού των εγγυήσεων, που συνιστά μία από τις αρχές ασφάλειας δικαίου της Axens, διακρίνεται κατά συνέπεια σαφώς από τις χρήσεις άλλων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε αυτό τον τομέα, οι οποίες συνηθίζουν, κατά τις γαλλικές αρχές, να παρέχουν σε ορισμένες περιπτώσεις απεριόριστες εγγυήσεις.
They say that as a general rule, Axens chooses to limit its liability to a certain fraction of the fee […] (*). This guarantee limitation policy, which is one of the ‘Principles of legal security of Axens’, is consequently quite different from the customs of other undertakings operating in this field, which, according to the French authorities, are in the habit of granting unlimited guarantees in certain cases.
Πίνακας 1
Table 1 Debt of the publicly owned establishment IFP over the period 2005-2010 Entity: IFP
Ορισμένα μέρη του κειμένου έχουν απαλειφθεί, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα κοινοποιηθεί καμία εμπιστευτική πληροφορία.
To ensure that confidential information is not disclosed, parts of this text have been replaced. They paraphrase the concealed information to ensure that the decision is comprehensible and coherent.
Κατά τους Cozian, Viandier, και Deboissy (Droit des Sociétés, Litec 16ème éd., n o 1992 et s.), «υπογράφοντας την επιστολή προθέσεων, η μητρική εταιρεία υπόσχεται στον πιστωτή να μεριμνήσει ώστε η θυγατρική της να είναι σε θέση να ικανοποιήσει τις δεσμεύσεις της».
According to Cozian, Viandier, and Deboissy, Droit des Sociétés, Litec, 16th edition, No 1992 et seq.), ‘by signing the letter of intent, the parent company promises the creditor to ensure that the subsidiary is in a position to meet its commitments’.
GAJA, 15e éd., no 1.
David; GAJA, 15th edition, No 1.
Πρόκειται για βασικό στοιχείο των αλυσίδων[…] (*) που αποσκοπούν […] (*) Η αλυσίδα[…] (*) παρουσιάζει επιπλέον το ενδιαφέρον […] (*).
This is a key component of the chains […] (*) which are intended to […] (*). The chain […] (*) also offers the advantage of […] (*).
Απόφαση της Επιτροπής Πολιτικής και Ασφάλειας EUBAM Rafah/2/2011
Political and Security Committee Decision EUBAM Rafah/2/2011
για την παράταση της θητείας του αρχηγού αποστολής της αποστολής συνοριακής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το σημείο διέλευσης της Ράφα (EUBAM Rafah)
extending the mandate of the Head of Mission of the European Union Border Assistance Mission at the Rafah Crossing Point (EUBAM Rafah)
(2012/27/ΚΕΠΠΑ)
(2012/27/CFSP)
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 38 τρίτο εδάφιο,
Having regard to the Treaty on European Union, and in particular the third paragraph of Article 38 thereof,
Έχοντας υπόψη την κοινή δράση 2005/889/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2005, σχετικά με την ίδρυση αποστολής συνοριακής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το σημείο διέλευσης της Ράφα (EUBAM Rafah) [1], και ιδίως το άρθρο 10 παράγραφος 1,
Having regard to Council Joint Action 2005/889/CFSP of 25 November 2005 on establishing a European Union Border Assistance Mission at the Rafah Crossing Point (EUBAM Rafah) [1] and in particular Article 10(1) thereof,
Σύμφωνα με την κοινή δράση 2005/889/ΚΕΠΠΑ, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ), σύμφωνα με το άρθρο 38 της Συνθήκης, να λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις, για τον σκοπό του πολιτικού ελέγχου και της στρατηγικής διεύθυνσης της αποστολής EU- BAM Rafah και, μεταξύ άλλων, να λαμβάνει την απόφαση για τον διορισμό αρχηγού αποστολής.
Pursuant to Joint Action 2005/889/CFSP, the Council authorised the Political and Security Committee (PSC), in accordance with Article 38 of the Treaty, to take the relevant decisions for the purpose of political control and strategic direction of the EUBAM Rafah mission, including the decision to appoint a Head of Mission.
Στις 11 Νοεμβρίου 2008, κατόπιν πρότασης του γενικού γραμματέα/ύπατου εκπροσώπου, η ΕΠΑ διόρισε, με την απόφαση EUBAM Rafah/1/2008 [2], τον κ. Alain FAUGERAS ως Αρχηγό αποστολής της EUBAM Rafah.
On 11 November 2008, by Decision EUBAM Rafah/1/2008 [2], the PSC, upon a proposal by the Secretary-General/High Representative, appointed Mr Alain FAUGERAS as Head of Mission of EUBAM Rafah.
Στις 21 Μαΐου 2010, με την απόφαση EUBAM Rafah/1/2010 [3], η ΕΠΑ, κατόπιν πρότασης της ύπατης εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας («ΥΕ»), παρέτεινε τη θητεία του κ. Alain FAUGERAS μέχρι τις 24 Μαΐου 2011 και, με την απόφαση EUBAM Rafah/1/2011 [4], η εν λόγω θητεία παρατάθηκε μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011.
On 21 May 2010, by Decision EUBAM Rafah/1/2010 [3], the PSC, upon a proposal by the High Representative of the Union for Foreign Affairs and Security Policy (HR), extended the mandate of Mr Alain FAUGERAS until 24 May 2011 and, by Decision EUBAM Rafah/1/2011 [4], that mandate was extended until 31 December 2011.
Η ΥΕ πρότεινε στην ΕΠΑ να παρατείνει τη θητεία του κ. Alain FAUGERAS ως αρχηγού αποστολής της EUBAM Rafah από την 1η Ιανουαρίου 2012 έως τις 30 Ιουνίου 2012,
The HR has proposed to the PSC that it extend the mandate of Mr Alain FAUGERAS as Head of Mission of EUBAM Rafah from 1 January 2012 until 30 June 2012,
Η θητεία του κ. Alain FAUGERAS ως αρχηγού αποστολής της αποστολής συνοριακής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το σημείο διέλευσης της Ράφα (EUBAM Rafah) παρατείνεται από την 1η Ιανουαρίου 2012 έως τις 30 Ιουνίου 2012.1
The mandate of Mr Alain FAUGERAS as Head of Mission of the European Union Border Assistance Mission at the Rafah Crossing Point (EUBAM Rafah) is hereby extended from 1 January 2012 until 30 June 2012.
ΕΕ L 126 της 22.5.2010, σ. 25.
OJ L 126, 22.5.2010, p. 25.
ΕΕ L 142 της 28.5.2011, σ. 63.
OJ L 142, 28.5.2011, p. 63.
που τροποποιεί την απόφαση ΕΚΤ/2009/4 όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που μπορούν να παραχωρούνται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 958/2007 σχετικά με τα στατιστικά στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού των επενδυτικών οργανισμών (ΕΚΤ/2007/8)
amending Decision ECB/2009/4 concerning derogations that may be granted under Regulation (EC) No 958/2007 concerning statistics on the assets and liabilities of investment funds (ECB/2007/8)
(ΕΚΤ/2012/28)
(ECB/2012/28)
Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 958/2007 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 27ης Ιουλίου 2007, σχετικά με τα στατιστικά στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού των επενδυτικών οργανισμών (ΕΚΤ/2007/8) [1], και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 2,
Having regard to Regulation (EC) No 958/2007 of the European Central Bank of 27 July 2007 concerning statistics on the assets and liabilities of investment funds (ECB/2007/8) [1], and in particular Article 3(2) thereof,
Οι κατηγορίες επενδυτικών οργανισμών (ΕΟ) στις οποίες οι εθνικές κεντρικές τράπεζες (ΕθνΚΤ) έχουν την ευχέρεια να παραχωρούν παρεκκλίσεις κατά το άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 958/2007 καθορίζονται στο παράρτημα της απόφασης ΕΚΤ/2009/4, της 6ης Μαρτίου 2009, όσον αφορά τις παρεκκλίσεις που μπορούν να παραχωρούνται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 958/2007 σχετικά με τα στατιστικά στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού των επενδυτικών οργανισμών (ΕΚΤ/2007/8) [2].
The investment fund (IF) categories for which the national central banks (NCBs) have the discretion to grant derogations pursuant to Article 3(2) of Regulation (EC) No 958/2007 are laid down in the Annex to Decision ECB/2009/4 of 6 March 2009 concerning derogations that may be granted under Regulation (EC) No 958/2007 concerning statistics on the assets and liabilities of investment funds (ECB/2007/8) [2].
Αν και οι κατηγορίες ΕΟ που καθορίζονται στο παράρτημα της απόφασης ΕΚΤ/2009/4 παραμένουν αμετάβλητες, το συγκεκριμένο παράρτημα θα πρέπει να τροποποιηθεί, προκειμένου να ενημερωθούν ορισμένες παραπομπές στην οικεία εθνική νομοθεσία,
While the IF categories laid down in the Annex to Decision ECB/2009/4 remain unchanged, the Annex should be amended to update certain references to national legislation,
Το παράρτημα της απόφασης ΕΚΤ/2009/4 αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος της παρούσας απόφασης.
The Annex to Decision ECB/2009/4 is replaced by the text set out in the Annex to this Decision.
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στις ΕθνΚΤ των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ.
This Decision is addressed to the NCBs of the Member States whose currency is the euro.
Φρανκφούρτη, 7 Δεκεμβρίου 2012.
Done at Frankfurt am Main, 7 December 2012.
ΕΕ L 72 της 18.3.2009, σ. 21.
OJ L 72, 18.3.2009, p. 21.
Κατηγορίεσ επενδυτικών οργανισμών στισ οποίεσ μπορούν να παραχωρούνται παρεκκλίσεισ σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοσ 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 958/2007
Investment fund categories for which derogations may be granted under article 3(2) of Regulation (EC) No 958/2007
(Εταιρείες επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία)
(Real estate investment companies)
Κεφάλαιο IV, ενότητα 1, υποενότητα 2, L214-28 έως L214-32
Chapter IV, Section 1, sub-section 2, L214-28 to L214-32
Βιβλίο IV, Άρθρο 412-42
Book IV, Article 412-42
Κεφάλαιο IV, ενότητα 3 L214-50 έως L214-84
Chapter IV, Section 3 L214-50 to L214-84
Κεφάλαιο IV, ενότητα 5 L214-89 έως L214-146
Chapter IV, Section 5, L214-89 to L214-146
(Κλειστά αμοιβαία κεφάλαια)
(Closed funds)
(Νομοθετικό διάταγμα — ενιαίο κείμενο διατάξεων του τομέα χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης)
(Legislative decree – all provisions in the field of financial intermediation)
Μέρος ΙΙ, άρθρα 36, 37 και 39
Part II, Articles 36, 37 and 39
(Πράξη της Banca d’Italia — Κανονισμός για τη συλλογική διαχείριση αποταμιεύσεων)
(Act of the Banca d’Italia – Regulation on the collective management of savings)
8 Μαΐου 2012
8 May 2012
(Υπουργικό διάταγμα — Κανονισμός για την εφαρμογή του άρθρου 37 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 58 της 24ης Φεβρουαρίου 1998)
(Ministerial decree – Regulation implementing Article 37 of Legislative decree No 58 of 24 February 1998)
Εξαμηνιαία»
Biannual’
Εταιρείες επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία
Εταιρίες επενδύσεων σε ακίνητη περιουσία (Real estate investment companies)
Αμοιβαία Κεφάλαια Ακίνητης Περιουσίας — Εταιρείες Επενδύσεων σε Ακίνητη Περιουσία και άλλες διατάξεις
Αμοιβαία Κεφάλαια Ακίνητης Περιουσίας – Εταιρίες Επενδύσεων σε Ακίνητη Περιουσία και άλλες διατάξεις (Law on real estate mutual funds – real estate investment companies and other legal provisions)
Fonds communs de placement à risque
Fonds commun de placement à risque
Απόφαση EUPOL COPPS/1/2011 της Επιτροπής Πολιτικής και Ασφάλειας
Political and Security Committee Decision EUPOL COPPS/1/2011
(2012/28/ΚΕΠΠΑ)
(2012/28/CFSP)
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και ιδίως το άρθρο 38 τρίτο εδάφιο,
Having regard to the Treaty on European Union, and in particular the third paragraph of Article 38 thereof,
Δυνάμει της απόφασης 2010/784/ΚΕΠΠΑ, η Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) εξουσιοδοτείται, σύμφωνα με το άρθρο 38 τρίτο εδάφιο της Συνθήκης, να λαμβάνει τις δέουσες αποφάσεις ώστε να ασκεί τον πολιτικό έλεγχο και τη στρατηγική διεύθυνση της EUPOL COPPS, καθώς και, εν προκειμένω, την απόφαση για το διορισμό αρχηγού αποστολής.
Pursuant to Decision 2010/784/CFSP, the Political and Security Committee (PCS) is authorised, in accordance with the third paragraph of Article 38 of the Treaty, to take the relevant decisions for the purpose of exercising the political control and strategic direction of EUPOL COPPS, including in particular the decision to appoint a Head of Mission.
Στις 15 Δεκεμβρίου 2009, η ΕΠΑ, κατόπιν προτάσεως της Ύπατης Εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας (ΥΕ), διόρισε με την απόφαση EUPOL COPPS/2/2009 [2] τον κ. Henrik MALMQUIST αρχηγό αποστολής της EUPOL COPPS.
On 15 December 2009, upon a proposal by the High Representative of the Union for Foreign Affaires and Security Policy (HR), the PSC appointed by Decision EUPOL COPPS/2/2009 [2] Mr Henrik MALMQUIST as Head of Mission of EUPOL COPPS.
H ΥΕ πρότεινε να παραταθεί η θητεία του κ. MALMQUIST ως αρχηγός της EUPOL COPPS από την 1η Ιανουαρίου 2012 έως τις 30 Ιουνίου 2012,
The HR has proposed that the mandate of Mr MALMQUIST as Head of EUPOL COPPS be extended from 1 January 2012 until 30 June 2012,
Η θητεία του κ. Henrik MALMQUIST ως αρχηγός της αστυνομικής αποστολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα παλαιστινιακά εδάφη (EUPOL COPPS) παρατείνεται για το χρονικό διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 2012 έως τις 30 Ιουνίου 2012.1
The mandate of Mr Henrik MALMQUIST as Head of the European Union Police Mission for the Palestinian Territories (EUPOL COPPS) is hereby extended from 1 January 2012 until 30 June 2012.
ΕΕ L 330 της 16.12.2009, σ. 78.
OJ L 330, 16.12.2009, p. 78.
της 13ης Ιανουαρίου 201213
of 13 January 2012