natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι γαλλικές αρχές συμπεραίνουν ότι οι ισχυρισμοί της UOP Limited σχετικά με την εικαζόμενη ύπαρξη προνομίων τα οποία αποκόμιζε η Axens στην αγορά των αδειών διεργασιών απορρίπτονται, ιδίως εφόσον η Axens εφάρμοζε αταλάντευτα μια πολιτική περιορισμού των εγγυήσεων που παρείχε στους πελάτες της.
The French authorities conclude that UOP’s assertions concerning advantages allegedly obtained by Axens on the process licensing market are invalidated especially by the fact that Axens has continually conducted a policy of limiting guarantees of liability granted to its customers.
Με άλλους όρους, η ευθύνη του δημόσιου οργανισμού IFP είναι αδύνατο να υπερβεί το 100 % των εισπραχθέντων ποσών.
In other words, IFP’s liability can never extend beyond 100 % of the sums received.
Εξάλλου, η άδεια-πλαίσιο προβλέπει ότι η Axens αναλαμβάνει τις χρηματοοικονομικές εγγυήσεις που παρέχονται σε κατόχους αδειών σε θέματα τεχνικών επιδόσεων των διεργασιών.
Moreover, the framework licence provides that Axens is responsible for financial guarantees granted to sub-licensees with regard to technical performance of the processes.
Συνεπώς, δεν θεωρείται υπεύθυνος ο δημόσιος οργανισμός IFP για τις τεχνικές εγγυήσεις που παρέχει η Axens στους πελάτες της.
This means that IFP is not liable for technical guarantees given by Axens to its customers.
Εξάλλου, πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι συμβάσεις άδειας μεταξύ της Axens και των πελατών της προβλέπουν, κατά συμμετρικό τρόπο, ότι η χρηματοοικονομική ευθύνη της Axens περιορίζεται γενικά στο […] (*)% των δικαιωμάτων που καταβάλλονται για κάθε μονάδα προϊόντος για την οποία υποβάλλεται απαίτηση.
In addition, it should be pointed out that the licensing agreements between Axens and its customers provide, conversely, that Axens’ financial liability is generally confined to […] (*) % of the royalties paid for each unit for which a claim is made.
Η ευθύνη του δημόσιου οργανισμού IFP είναι εντελώς ανεξάρτητη από την ευθύνη της Axens εφόσον, για εμπορικούς λόγους, η εγγύηση την οποία παραχωρεί η Axens στον πελάτη της είναι υψηλότερη από αυτήν που παραχώρησε ο δημόσιος οργανισμός IFP.
If for commercial reasons the guarantee given by Axens to its customer proves to be higher than that given to it by IFP, IFP’s liability is totally independent of that of Axens.
Η ίδια αρχή εφαρμόζεται για κάθε άδεια που ο δημόσιος οργανισμός IFP χορηγεί σε τρίτους εκτός από τις θυγατρικές του.
The same principle is applied to any licence that IFP grants to third parties other than its subsidiaries.
Τέλος, οι γαλλικές αρχές πρόσθεσαν ότι, καταρχήν, ο δημόσιος οργανισμός IFP περιορίζει την ευθύνη του έναντι των πελατών του (θυγατρικές ή επιχειρήσεις εκτός ομίλου), όταν παρέχει υπηρεσίες για λογαριασμό τους (μελέτες, κατά παραγγελία έρευνες, δοκιμές κλπ.).
Finally, the French authorities add that when IFP performs services (studies, research to order, tests, etc.) for its customers, whether subsidiaries or firms outside the group, IFP always seeks to limit its liability.
Η ευθύνη την οποία αποδέχεται ο IFP συνίσταται σε δέσμευση να διορθώσει εκτελεσθέντα έργα, ενώ σε χρηματοοικονομικό επίπεδο τηρείται αρχή του περιορισμού της ευθύνης του στο […] (*)% της πράγματι εισπραχθείσας αμοιβής, με ανώτατο όριο που μπορεί ενδεχομένως να ανέλθει στο […] (*)% κατά περίπτωση.
The liability accepted by IFP then consists in a commitment to rectify the work carried out, while at financial level the principle is that the liability is limited to […] (*) % of the remuneration actually received, with a maximum which may reach up to […] (*) % depending on the case.
Έτσι, εάν ο πελάτης θεωρεί ότι το έργο που επιτέλεσε ο δημόσιος οργανισμός IFP είναι ελλειμματικό, ο IFP δεν μπορεί να υποχρεωθεί σε καμία περίπτωση να εκτελεί εκ νέου τα έργα επ' αόριστον.
Therefore if the customer considers that the work carried out by IFP is defective, IFP can never be obliged to repeat the work ad infinitum.
Όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ της Axens και των προμηθευτών της και τους όρους χρηματοδότησης στις χρηματαγορές
The relations between Axens and its suppliers and the funding terms on the financial markets
Οι γαλλικές αρχές αρνούνται κατηγορηματικά τον ισχυρισμό της UOP Limited ότι η εικαζόμενη πεποίθηση περί ύπαρξης απεριόριστων χρηματοδοτικών πόρων προς όφελος της Axens της παρείχε προνομιακούς όρους και έναντι των προμηθευτών της και έναντι των χρηματαγορών.
The French authorities deny any relevance to the assertion by UOP that the alleged belief in the existence of unlimited financial resources available to Axens secures it preferential terms from either its suppliers or the financial markets.
Κατά τη Γαλλία, η UOP Limited δεν προσκόμισε το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο που να στηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό.
France says that UOP has not provided the slightest proof in support of this allegation.
Οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι ο κανόνας που περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 84, σύμφωνα με τον οποίο η θυγατρική δεν υποβάλλει καμία αίτηση εγγύησης στη μητρική εταιρεία, είναι αρκετός για να ακυρώσει την υπόθεση που διατύπωσε η εταιρεία UOP Limited.
The French authorities consider that the rule described in recital 84, according to which the subsidiary is not to apply for any guarantee from the parent, is sufficient to invalidate the hypothesis put forward by UOP.
Επιπλέον, όσον αφορά τους όρους δανεισμού της Axens, όπως και της Beicip-Franlab και της Prosernat, στις χρηματαγορές, οι γαλλικές αρχές υπενθυμίζουν ότι είναι διατεθειμένες να αναλάβουν τη δέσμευση έναντι της Επιτροπής να αναφέρεται γραπτά σε κάθε σύμβαση χρηματοδότησης για κάθε πράξη ότι: «σύμφωνα με το γαλλικό δίκαιο (και ιδίως την ανάγκη ρητής νομοθετικής άδειας για κάθε εγγύηση), η παρούσα πράξη χρηματοδότησης δεν ωφελείται από καμία εγγύηση κανενός είδους, άμεσης ή έμμεσης, εκ μέρους του κράτους» [69].
Furthermore, as regards Axens’s borrowing terms on the financial markets, and the terms available to Beicip-Franlab and Prosernat, the French authorities point out that they are prepared to give the Commission an undertaking that a clause would be included in writing in the financing contract for every transaction stating that ‘Pursuant to French law (in particular the need for express statutory authority for each guarantee), the present financing transaction shall not enjoy any form of direct or indirect State guarantee’ [69].
7 ΕΚΤΙΜΗΣΗ
7 ASSESSMENT
Το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ ορίζει: «ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός εάν οι συνθήκες ορίζουν άλλως».
Article 107(1) TFEU reads: ‘Save as otherwise provided in the Treaties, any aid granted by a Member State or through State resources in any form whatsoever which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods shall, in so far as it affects trade between Member States, be incompatible with the internal market.’
Στην εξεταζόμενη περίπτωση, για να διαπιστωθεί η ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης, πρέπει καταρχήν να επαληθευθεί αν το μέτρο της απονομής από τη Γαλλία του καθεστώτος EPIC στον δημόσιο οργανισμό IFP στις 7 Ιουλίου 2006 συνεπάγεται τη χρήση κρατικών πόρων (σημείο 7.1.1) γα την παροχή απεριόριστης δημόσιας εγγύησης που καλύπτει οικονομικές δραστηριότητες (σημείο 7.1.2).
To establish the existence of State aid in the present case it must first be considered whether the EPIC status granted by France to IFP on 7 July 2006 involves the use of State resources (7.1.1) to provide an unlimited public guarantee covering economic activities (7.1.2).
Ενώ η έκταση της κάλυψης από την κρατική εγγύηση και η φύση των καλυπτόμενων δραστηριοτήτων επιτρέπουν να προσδιοριστεί το πεδίο της παρούσας απόφασης (σημείο 7.1.3), στη συνέχεια θα εξεταστεί αν το εν λόγω μέτρο παρέχει επιλεκτικό πλεονέκτημα στον όμιλο IFP (7.1.4) που μπορεί να επηρεάσει τις μεταξύ των κρατών μελών συναλλαγές (7.1.5).
The extent of the cover by the State guarantee and the nature of the activities covered will allow the scope of this decision to be defined (7.1.3), and it will then have to be considered whether the measure in question confers a selective advantage on the IFP group (7.1.4) which may affect trade between Member States (7.1.5).
ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΕ ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ ΥΠΟ ΜΟΡΦΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΣ ΕΓΓΥΗΣΗΣ
USE OF STATE RESOURCES IN THE FORM OF AN UNLIMITED GUARANTEE
Δεδομένης της ειδικής διάρθρωσης οικονομικού ομίλου κατά την έννοια του δικαίου του ανταγωνισμού, πρέπει να ληφθεί υπόψη η δυνητική επίπτωση της απεριόριστης εγγύησης του κράτους που απορρέει από το καθεστώς EPIC του δημόσιου οργανισμού IFP στο σύνολο των επιχειρήσεων του ομίλου IFP, δηλαδή στον ίδιο τον δημόσιο οργανισμό και τις θυγατρικές του, εξετάζοντας το ζήτημα σε δύο στάδια:
In view of its particular structure as an economic group for purposes of competition law, it is necessary to assess the potential impact of the unlimited State guarantee arising from the EPIC status of the publicly owned establishment IFP on the whole of the IFP group, i.e. on the publicly owned establishment itself and on its subsidiaries, by proceeding in two stages:
Όσον αφορά τον δημόσιο οργανισμό IFP, η επίπτωση της απεριόριστης εγγύησης απορρέει απευθείας από το καθεστώς EPIC: πράγματι, ο δημόσιος οργανισμός IFP, ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, δεν υπόκειται στο κοινό δίκαιο σε θέματα δικαστικής εξυγίανσης και εκκαθάρισης προβληματικών επιχειρήσεων.
As regards the publicly owned establishment IFP, the impact of the unlimited guarantee arises directly from its EPIC status: as a legal person governed by public law, IFP is not subject to the ordinary law governing the administration and winding up of firms in difficulty.
Λαμβανομένης υπόψη αυτής της ιδιαιτερότητας, η μητρική εταιρεία του ομίλου IFP θα μπορούσε να ασκήσει άμεσα τις οικονομικές δραστηριότητές της υπό ευνοϊκότερες συνθήκες σε σχέση με άλλους παράγοντες της αγοράς οι οποίοι δεν απολαύουν παρόμοιας προστασίας (7.1.1.1).
In the light of this particularity, the parent of the IFP group may carry on economic activities itself, under more advantageous conditions than other market participants not benefiting from comparable protection (7.1.1.1).
Όσον αφορά τις δραστηριότητες που ασκούνται άμεσα από τις θυγατρικές ιδιωτικού δικαίου του ομίλου IFP οι οποίες, από την πλευρά τους, υπόκεινται εξ ολοκλήρου στο κοινό πτωχευτικό δίκαιο, κρίνεται αδύνατη η άμεση θεμελίωση της ευθύνης του δημόσιου οργανισμού και, κατ' επέκταση του κράτους.
As regards the activities carried out directly by the IFP subsidiaries governed by private law, which, for their part, are entirely subject to the ordinary law of bankruptcy, any direct liability of the publicly owned establishment, and therefore of the State, seems impossible.
Ως εκ τούτου, σε περίπτωση ανεπάρκειας στοιχείων ενεργητικού μιας θυγατρικής, πρέπει να αναλυθεί αν οι πιστωτές των Axens, Prosernat και Beicip-Franlab θα μπορούσαν να ωφεληθούν από έναν έμμεσο μηχανισμό βασιζόμενο σε πιθανή ευθύνη της μητρικής εταιρείας έναντι των θυγατρικών της, η οποία θα ισοδυναμούσε με μηχανισμό εγγυήσεων (7.1.1.2).
If a subsidiary’s assets are insufficient, therefore, it has to be considered whether the creditors of Axens, Prosernat and Beicip-Franlab could benefit from an indirect mechanism whereby the parent would be liable for its subsidiaries, equivalent to a guarantee mechanism (7.1.1.2).
Κάλυψη του δημόσιου οργανισμού IFP από απεριόριστη εγγύηση του κράτους που του παρέχει το καθεστώς του ως EPIC
Unlimited State guarantee to IFP conferred by its EPIC status
Στην προαναφερθείσα απόφαση C 56/2007, η Επιτροπή συμπέρανε [70] ότι οι εγγενείς ιδιαιτερότητες του καθεστώτος δημόσιου οργανισμού της La Poste, [71] και ιδίως η ύπαρξη εγγύησης για την εξόφληση των ατομικών απαιτήσεων και τη διατήρηση της ύπαρξης ή/και των υποχρεώσεων της La Poste, σήμαινε ότι το κράτος ασκεί ρόλο έσχατου εγγυητή για τις οικονομικές δραστηριότητες του δημόσιου οργανισμού.
In decision C 56/2007, the Commission concluded [70] that the special factors intrinsically linked to the legal form of La Poste as a publicly owned establishment [71], and in particular the existence of a guarantee ensuring the payment of individual claims and the continued existence of La Poste or its obligations or both, implied that the State performed the role of guarantor of last resort in respect of the economic activities of the publicly owned establishment.
Στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα επιχειρήματα που αναπτύχθηκαν στην απόφαση C 56/2007 ισχύουν, κατ' ουσία, για το καθεστώς EPIC του δημόσιου οργανισμού IFP και ότι ο οργανισμός αυτός ωφελείται επίσης από μια ειδική νομική κατάσταση τόσο όσον αφορά την είσπραξη των απαιτήσεών του όσο και τη διατήρηση της ύπαρξής του σε περίπτωση αφερεγγυότητας.
In the present case, the Commission considers that the arguments set out in decision C 56/2007 can essentially be transposed to the EPIC status of the publicly owned establishment IFP, and that IFP also enjoys a special legal position with regard to the payment of its creditors and its continuation in business in the event of insolvency.
Επίσης, για τις ανάγκες της παρούσας ανάλυσης, η Επιτροπή θα παραπέμπει στα επιχειρήματα που αναπτύσσονται στο μέρος 4.1 («χαρακτηρισμός της ενίσχυσης») της ανωτέρω απόφασης C 56/2007.
For the purposes of the present analysis, therefore, the Commission will refer to the arguments set out in section 4.1, ‘Classification as aid’, of decision C 56/2007.
Εγγύηση για την εξόφληση των ατομικών απαιτήσεων
Guarantee of payment of individual claims
Πρέπει, καταρχάς, να επαληθευθεί το επιχείρημα των γαλλικών αρχών ότι η ύπαρξη εγγύησης του κράτους προς όφελος των EPIC αποκλείεται από τη νομοθεσία ή από τη νομολογία α), πριν αποδειχθεί ότι, σε περίπτωση που ο δημόσιος οργανισμός IFP περιέρχονταν σε κατάσταση παύσης πληρωμών, οι πιστωτές του θα ωφελούνταν από μία ευνοϊκότερη διαδικασία σε σχέση με τους πιστωτές επιχειρήσεων που υπάγονται στο κοινό δίκαιο.
It is first necessary to consider the argument of the French authorities that the existence of a State guarantee in favour of EPICs is ruled out by the legislation or the case-law, before showing that in the event that IFP were in default its creditors would benefit from a more favourable procedure than the creditors of undertakings governed by ordinary law.
Απόρριψη των επιχειρημάτων των γαλλικών αρχών
Rejection of the arguments of the French authorities
Σε αντίθεση τους ισχυρισμούς των γαλλικών αρχών, η Επιτροπή είναι σε θέση να κρίνει ότι το γαλλικό δίκαιο αποδέχεται την ύπαρξη έμμεσων εγγυήσεων και συγκεκριμένα την ύπαρξη εγγύησης του κράτους βάσει του καθεστώτος δημόσιου οργανισμού.
Contrary to the French authorities’ affirmation, the Commission is able to conclude that French law does acknowledge the existence of implied guarantees, and in particular the existence of a State guarantee deriving from the status of publicly owned establishment.
Η Επιτροπή απορρίπτει τα επιχειρήματα των γαλλικών αρχών για τους ακόλουθους λόγους.
The Commission rejects the arguments of the French authorities for the following reasons.
Πρώτον, η Επιτροπή παραπέμπει στις αιτιολογικές σκέψεις 120 και 121 της απόφασης C 56/2007, τηρουμένων των αναλογιών, όσον αφορά τον ισχυρισμό των γαλλικών αρχών ότι καμία νομοθετική πράξη ή απόφαση δεν ορίζει την αρχή ότι το κράτος εγγυάται τις οφειλές των EPIC.
Firstly, where the French authorities assert that there is no legislation or decision laying down the principle that the State is to guarantee the debts of EPICs, the Commission refers to recitals 120 and 121 of decision C 56/2007, mutatis mutandis.
Αντιθέτως, η Επιτροπή θεωρεί ότι, μολονότι αληθεύει ότι δεν υφίσταται νομοθετικό κείμενο ή πράξη που να επιβεβαιώνει ή να αποκλείει την ύπαρξη ρητής εγγύησης του κράτους προς όφελος των EPIC, η απουσία αυτή δεν επιτρέπει να αποκλειστεί η ύπαρξη έμμεσης εγγύησης.
The Commission considers, on the contrary, that although it is true that there is no legislation or decision confirming or excluding the existence of an express State guarantee in favour of EPICs, this absence does not mean that there can be no implied guarantee.
Δεύτερον, η Επιτροπή παραπέμπει στις αιτιολογικές σκέψεις 122 έως 124 της ως άνω απόφασης C 56/2007, τηρουμένων των αναλογιών, σε σχέση με τον ισχυρισμό των γαλλικών αρχών ότι υπάρχει δικαστική απόφαση που διαπιστώνει την απουσία εγγυήσεων, συγκεκριμένα η απόφαση στην υπόθεση Société de l'hôtel d'Albe [72] και οι αποφάσεις Campoloro [73].
Secondly, where the French authorities consider that the courts have held that there is no such guarantee, notably in the judgments in Société de l’hôtel d’Albe [72] and Campoloro [73], the Commission refers to recitals 122 to 124 of decision C 56/2007, mutatis mutandis.
Όσον αφορά την πρώτη υπόθεση, όπως επεσήμανε ο εμπειρογνώμονας της Επιτροπής στην υπόθεση των ταχυδρομικών υπηρεσιών, η απόφαση Société de l'hôtel d'Albe δεν αφορά τη συγκεκριμένη κατάσταση στην οποία μπορεί να ενεργοποιηθεί η εγγύηση [74].
In Société de l’hôtel d’Albe, as the Commission expert pointed out in the postal case, the judgment did not refer to the precise situation in which the guarantee would come into play [74].
Αντιθέτως, όσον αφορά τη δεύτερη υπόθεση [75], η Επιτροπή θεωρεί ότι αποδεικνύει ότι το καθεστώς ευθύνης του κράτους κατά την εφαρμογή της διαδικασίας είσπραξης οφειλών των δημόσιων οργανισμών παρουσιάζει όλα τα χαρακτηριστικά ενός μηχανισμού εγγυήσεων.
In Campoloro [75], the Commission considers, on the contrary, that the judgments establish a scheme of State liability in proceedings for the recovery of the debts of publicly owned establishments which displays all the characteristics of a guarantee mechanism.
Τρίτον, η Επιτροπή θεωρεί αβάσιμο το επιχείρημα που πρόβαλαν οι γαλλικές αρχές στην υπόθεση των ταχυδρομικών υπηρεσιών, ότι οι οφειλές τις οποίες συνήψαν οι EPIC από τότε που τέθηκε σε ισχύ ο νόμος LOLF, την 1η Ιανουαρίου 2005, δεν μπορούν να ωφεληθούν από έμμεση εγγύηση:
Thirdly, in the postal case the French authorities argued that the debts contracted by EPICs since the entry into force of the Organic Law governing the Finance Act on 1 January 2005 did not qualify for an implied guarantee: the Commission considers that this argument cannot hold:
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η μεταβολή του καθεστώτος του δημόσιου οργανισμού IFP επήλθε στις 7 Ιουλίου 2006, δηλαδή μετά την έναρξη της ισχύος του νόμου LOLF.
The Commission emphasises that the change of legal form of the publicly owned establishment IFP occurred on 7 July 2006, i.e. after the entry into force of the Organic Law governing the Finance Act.
Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν είναι απαραίτητο να εξεταστούν τα επιχειρήματα που πρόβαλε ο εμπειρογνώμονας των γαλλικών αρχών στην υπόθεση των ταχυδρομικών υπηρεσιών σχετικά με τα χρέη που συνάφθηκαν πριν την 1η Ιανουαρίου 2005, μολονότι οι γαλλικές αρχές στις παρατηρήσεις τους παραπέμπουν σε αυτά, τηρουμένων των αναλογιών.1
Under such circumstances, it is not necessary to examine the arguments put forward by the French authorities’ expert in the postal case regarding debts contracted before 1 January 2005, despite the fact that the French authorities refer to this mutatis mutandis in their comments.
Πράγματι, τα χρέη που συνήψε ο δημόσιος οργανισμός IFP πριν την 1η Ιανουαρίου 2005 συνάφθηκαν από επαγγελματικό οργανισμό κατά την έννοια της νομοθετικής πράξης αριθ. 43-612 της 17ης Νοεμβρίου 1943 σχετικά με τη διαχείριση των επαγγελματικών συμφερόντων (και κατά συνέπεια από νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου) και τα οποία δεν ήταν δυνατό να καλυφθούν, κατά τη σύναψή τους [76], από την απεριόριστη εγγύηση που παρείχε το καθεστώς ενός EPIC.1
Debts contracted by IFP before 1 January 2005 were contracted by a trade body within the meaning of Law No 43-612 of 17 November 1943 on the management of trade interests, and therefore by a legal person governed by private law, and consequently could not be covered, at the time they were entered into [76], by the unlimited guarantee conferred by the EPIC status.
Η Επιτροπή επισημαίνει ωστόσο, όπως εξάλλου ανέφερε ο εμπειρογνώμονάς της στην υπόθεση των ταχυδρομικών υπηρεσιών και όπως έχει ήδη εξηγήσει στην αιτιολογική σκέψη 130 της απόφασης C 56/2007, στην οποία παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, το πεδίο εφαρμογής της υποχρέωσης αναγραφής των εγγυήσεων του κράτους σε νόμο του προϋπολογισμού περιορίζεται στην «παροχή» αυτών των εγγυήσεων· συνεπώς, το γεγονός της παροχής μιας εγγύησης καλύπτει τις περιπτώσεις όπου το κράτος, με ρητή δήλωση της βούλησής του, αποφασίζει να παράσχει την εγγύησή του σε έναν οργανισμό ή σε μία πράξη· το πεδίο εφαρμογής της υποχρέωσης να εγγράφονται οι εγγυήσεις σε νόμο του προϋπολογισμού δεν καλύπτει, συνεπώς, τις εγγυήσεις που απορρέουν από ένα καθεστώς ή μια υποχρέωση βάσει νομολογίας, οι οποίες χαρακτηρίζονται από τον έμμεσο και αυτόματο χαρακτήρα τους· αυτή η δεύτερη κατηγορία δεν ρυθμίζεται με απόφαση του κράτους, αλλά από το γεγονός ότι το κράτος τοποθετείται σε ένα προϋφιστάμενο νομικό πλαίσιο που έχει ως επακόλουθο την εγγύηση [77].
The Commission nevertheless notes, as its expert pointed out in the postal case, and as it explained in recital 130 of decision C 56/2007, to which it refers mutatis mutandis, that the obligation to enter State guarantees in a Finance Act is confined to the ‘giving’ (octroi) of such guarantees. To ‘give’ a guarantee the State must confer a guarantee on an organisation or an operation by an express manifestation of its intention. The scope of the obligation to enter guarantees in the Finance Act does not extend to guarantees that arise out of the legal form of an organisation, or out of an obligation established in case-law, which are guarantees of an implied and automatic character. This category is not the result of a decision of the State, but of the fact that the State places itself in an existing legal framework, the guarantee being only one effect of that framework [77].
Η Επιτροπή κρίνει, όπως έπραξε στην αιτιολογική σκέψη 131 της απόφασης C 56/2007, στην οποία παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, ότι το επιχείρημα των γαλλικών αρχών που βασίζεται στον LOLF δεν είναι πειστικό και πως το γεγονός ότι κανένας νόμος του προϋπολογισμού δεν ορίζει ότι το κράτος παρέχει την εγγύησή του στον δημόσιο οργανισμό IFP λόγω του καθεστώτος του δεν αποκλείει την ύπαρξη μιας τέτοιας εγγύησης· ότι, σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή δεν δεσμεύεται από τον χαρακτηρισμό του μέτρου από τη γαλλική νομοθεσία ως εγγύησης ούτε από το γεγονός ότι πρόκειται για μια εγγύηση που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του LOLF· ο χαρακτηρισμός αυτού του μέτρου είναι συναφής μόνο σε σχέση με το δίκαιο της Ένωσης· το δίκαιο της Ένωσης αναγνωρίζει την ύπαρξη μιας έμμεσης εγγύησης, όταν ένα κράτος μέλος είναι από νομική άποψη υποχρεωμένο να εξοφλήσει την οφειλή ενός άλλου προσώπου σε περίπτωση αφερεγγυότητας αυτού του προσώπου [78].
The Commission concludes, as it did in recital 131 of decision C 56/2007, to which it refers mutatis mutandis, that the argument put forward by the French authorities on the basis of the Organic Law governing the Finance Act is not convincing, because the fact that it is not stated in any Finance Act that the State extends a guarantee to IFP by virtue of its legal form does not mean that there is no implied guarantee. The Commission is not in any event bound by the description of the measure as a ‘guarantee’ for purposes of French law, or by the fact that a guarantee is or is not caught by the Organic Law governing the Finance Act. The only relevant consideration is how the measure is to be described for purposes of Union law. Union law recognises the existence of an implied guarantee once a Member State legally has to repay a claim on another person in the event of that person’s defaulting [78].