natgillin/translations-raw huggingface dataset:
τρίμηνο 2000
4th quarter 2000
Στις 11 Νοεμβρίου 1999 οι προμηθευτές έλαβαν προκαταβολή 80 % της συμφωνηθείσας τιμής.
On 11 November 1999 the suppliers received a down payment of 80 % of the agreed price.
Επιπλέον, ως αποτέλεσμα της παρατεταμένης παρακράτησης της κυριότητας η οποία εκχωρήθηκε σε ορισμένους προμηθευτές και δεν έληξε μετά τη μεταποίηση, την ανάμειξη και τη μείξη, μέρος των αποθεμάτων χρησιμοποιήθηκε ως εγγύηση για το 20 % των υπόλοιπων απαιτήσεων των εν λόγω προμηθευτών.
In addition, as a result of the prolonged retention of title awarded some of the suppliers, which would not come to an end on processing, blending or mixing, part of the stock was used to secure these suppliers’ remaining claim of 20 %.
Για τα αποθέματα αυτά είχε επίσης συμφωνηθεί να μεταβιβαστεί η κυριότητα στο WAK, ως εξασφάλιση.
The stocks were also agreed as collateral for WAK.
Ωστόσο, λόγω της παρακράτησης της κυριότητας, οι απαιτήσεις του WAK επί του μέρους των αποθεμάτων ήταν υποδεέστερης τάξης για όσο διάστημα δεν αποπληρώνονταν οι απαιτήσεις που καλύπτονταν με την παρατεταμένη επιφύλαξη της κυριότητας.
However, due to the retention of title WAK had only a secondary claim on part of the stock as long as the claims with prolonged retention of title were not settled.
Κατά συνέπεια, το μεγαλύτερο μερίδιο του κινδύνου διακυμάνσεων των τιμών επιβάρυνε την GfW και τους πιστωτές της, από τους οποίους ο κυριότερος ήταν το WAK.
The larger share of the risk of fluctuations in prices consequently lay with GfW and its creditors of which WAK was the main one.
Οι τόκοι που πληρώθηκαν για το δάνειο από το WAK στην GfW κάλυψαν τα περιορισμένα διαστήματα: 11η Νοεμβρίου 1999 – 31 Δεκεμβρίου 1999 (επιτόκιο 3,28 %), 1η Ιανουαρίου 2000 – 31η Δεκεμβρίου 2000 (επιτόκιο 3,51 % – 5,15 %) και 1η Ιανουαρίου 2001 – 31η Δεκεμβρίου 2001 (επιτόκιο 4,55 % – 5,25 %).
On the loan granted by WAK to GfW only limited interest was paid: from 11 November 1999 to 31 December 1999 (at a rate of 3,28 %), from 1 January 2000 to 31 December 2000 (3,51-5,15 %) and from 1 January 2001 to 31 December 2001 (4,55-5,25 %).
Μετά την 31η Δεκεμβρίου 2001 δεν χρεώθηκαν τόκοι.
No further interest was claimed after 31 December 2001.
Λαμβάνοντας υπόψη τον κίνδυνο που ανέλαβε το WAK όταν δάνεισε χρήματα στην GfW, το κανονικό επιτόκιο θα έπρεπε να ήταν επαυξημένο με σημαντικό ασφάλιστρο κινδύνου.
Considering the risk that WAK took when lending the money to GfW, a substantial risk premium should have been charged on top of the regular interest rate.
Δεδομένου ότι δεν προβλέφθηκε επαύξηση του κανονικού επιτοκίου με ασφάλιστρο κινδύνου, υπήρχε στοιχείο ενίσχυσης κατά τη στιγμή της χορήγησης του δανείου.
As there was no such risk premium added to the interest rate an aid element was present at the time of granting of the loan.
Αυτό το στοιχείο ενίσχυσης μπορεί να υπολογιστεί ως η διαφορά μεταξύ του επιτοκίου που χρεώθηκε και του προσαυξημένου με το ασφάλιστρο κινδύνου επιτοκίου της αγοράς που θα έπρεπε να είχε χρεωθεί.
This aid element can be calculated as the difference between the interest rate charged and the market interest rate plus the risk premium which should have been charged.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης [8], όπως τροποποιήθηκε με την ανακοίνωση της Επιτροπής για την τεχνική προσαρμογή της μεθόδου καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης [9], η οποία ήταν η εφαρμοστέα για την εν λόγω περίοδο, το επιτόκιο αναφοράς για τη Γερμανία ήταν μεταξύ 5,23 % και 6,33 %.
According to the Commission notice on the method for setting the reference and discount rates [8] as amended by Commission notice on technical adaptation to the method for setting the reference and discount rates [9], applicable for the period in question, the base reference rate for Germany lay between 5,23 % and 6,33 %.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το επιτόκιο αναφοράς που καθορίζεται είναι κατώτατο επιτόκιο το οποίο μπορεί να αυξηθεί σε περιπτώσεις ιδιαίτερου κινδύνου (παραδείγματος χάρη, επιχείρηση που αντιμετωπίζει δυσχέρειες, απουσία εγγυήσεων τις οποίες συνήθως απαιτούν οι τράπεζες κ.λπ.).
According to the notice, the reference rate determined is a floor rate which may be increased in situations involving particular risk (for example, an undertaking in difficulty, or where the security normally required by banks is not provided).
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η προσαύξηση μπορεί να ανέλθει σε 400 μονάδες βάσης και σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο, εφόσον καμία ιδιωτική τράπεζα δεν θα δέχονταν να χορηγήσει το υπό εξέταση δάνειο.
In such cases, the premium may amount to 400 basis points or more if no private bank would have agreed to grant the relevant loan.
Σύμφωνα με τη Γερμανία, την εν λόγω περίοδο οι γερμανικές τράπεζες χρέωναν για παρόμοιες πιστώσεις επιτόκια 5,25 %-6,50 % (π.χ., VR-Bank Südliche Weinstrasse) και 5,40 %-6 % (Die Kreissparkasse Bad Dürkheim).
According to Germany, interest rates charged by German banks during the same period for similar credits lay between 5,25 % and 6,50 % (VR-Bank Südliche Winstrasse e.G.) and 5,40 % and 6 % (Die Kreissparkasse Bad Dürkheim).
Διάρκεια του μέτρου
Duration of measure
'Εκτακτο μέτρο.
One-off measure.
Η Επιτροπή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ επειδή υπάρχουν υποψίες ότι η υπόταξη των απαιτήσεων και η παραίτηση από απαιτήσεις θα μπορούσε να στοιχειοθετούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ.
The Commission initiated the formal investigation procedure provided for under Article 108(2) of the TFEU because it suspected that the subordination and waiver of claims could constitute State aid in the meaning of Article 107 of the TFEU.
Ειδικότερα, η Επιτροπή, βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών όταν κινήθηκε η αρχική επίσημη διαδικασία έρευνας, εξέτασε κατά πόσον η υπόταξη των απαιτήσεων και η παραίτηση από απαιτήσεις πραγματοποιήθηκαν κατ’ εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη πιστωτή.
In particular, the Commission had, based on the information available at the time of the initial opening of the formal investigation procedure, examined whether the subordination and waiver of claims were carried out pursuant to the private creditor test.
Με βάση το κριτήριο του ιδιώτη πιστωτή αξιολογείται κατά πόσο, υπό τις ίδιες συνθήκες της αγοράς, ο ιδιώτης πιστωτής θα είχε ενεργήσει ή θα ενεργούσε κατά τον ίδιο τρόπο που έπραξε ο δημόσιος πιστωτής.
The private creditor test assesses whether, under the same market conditions, a private creditor would have acted or has acted in the same way as the public creditor.
Όσον αφορά την προκειμένη περίπτωση, οι ιδιώτες πιστωτές της είχαν απαιτήσεις έναντι της GfW συνολικού ύψους 5,5 εκατ. ευρώ στις 31 Οκτωβρίου 2000, αλλά κανένας από αυτούς δεν παραιτήθηκε από τις απαιτήσεις του.
As regards the case at hand, private creditors had claims on GfW totalling EUR 5,5 million on 31 October 2000, but none of them waived their claims.
Σύμφωνα με πραγματογνωμοσύνη ανεξάρτητου οικονομικού ελεγκτή προέκυψε ότι ήταν εύλογο από οικονομική άποψη για το WAK να υποτάξει τις απαιτήσεις του και να παραιτηθεί από μέρος των απαιτήσεών του, αλλά δεν εξηγήθηκε γιατί κανένας από τους λοιπούς πιστωτές δεν ήταν έτοιμος να παραιτηθεί από τις δικές του απαιτήσεις.
The report by an independent auditor did appear to show that it made economic sense for WAK to subordinate and waive a share of their claims, but did not explain why none of the other creditors were prepared to waive their own claims.
Όταν αποφάσισε να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, κατά την έναρξη της διαδικασίας, δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να μην συνάδουν με το κριτήριο του ιδιώτη πιστωτή η υπόταξη των απαιτήσεων και η παραίτηση από απαιτήσεις (όσον αφορά το δάνειο στην GfW και τις μελλοντικές πληρωμές τόκων για αυτό το δάνειο), επειδή φαίνονταν να είναι μεγαλύτερες από ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο και ευνοούσαν υπερβολικά όχι μόνο GfW αλλά και τους λοιπούς πιστωτές (κυρίως αμπελοοινικές επιχειρήσεις και εμπόρους), των οποίων οι απαιτήσεις εξοφλήθηκαν στο ακέραιο.
In the opening of the formal investigation procedure the Commission concluded that at the time of the opening of procedure, it could not be excluded that WAK’s subordination and waiver of claims (the loan to GfW and future interest payments on this loan) were not in accordance with the private creditor test as they seemed to be higher than absolutely necessary and excessively favoured not only GfW but also the other creditors (primarily the winegrowing enterprises and merchants) who had their claims refunded in full.
Ακολούθως, η επίσημη διαδικασία έρευνας επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει τη χορήγηση του δανείου.
The opening of the formal investigation procedure was then extended to include the granting of the loan.
Συγκεκριμένα, προέκυψαν αμφιβολίες για το κατά πόσον η χορήγηση του δανείου έγινε με όρους αγοράς (δεν χρεώθηκε ασφάλιστρο κινδύνου) και με επαρκείς εγγυήσεις.
Specifically, doubt was expressed concerning whether the granting of the loan was done on market terms (no risk premium was charged) and with sufficient securities.
Με την επέκταση της επίσημης διαδικασίας έρευνας τέθηκε εκ νέου το ερώτημα σχετικά με το ενδεχόμενο ενίσχυσης των αμπελοοινικών επιχειρήσεων και εμπόρων.
In the extension of the formal investigation procedure, doubt regarding possible aid to the winegrowing enterprises and merchants was again raised.
Σύμφωνα με τις τότε διαθέσιμες πληροφορίες, φαινόταν ότι η τιμή που καταβλήθηκε για το γλεύκος ήταν υψηλότερη από την τιμή της αγοράς, ότι ο στόχος της συναλλαγής δεν ήταν η μεγιστοποίηση του κέρδους αλλά η υποστήριξη της αγοράς οίνου και γλεύκους, και ότι οι εγγυήσεις προς τις αμπελοοινικές επιχειρήσεις και εμπόρους που προβλέφθηκαν στο πλαίσιο της σύμβασης αγοράς ήταν ευνοϊκότερες από ό,τι κατά τους συνήθεις όρους της αγοράς.
The information available at the time seemed to indicate that the price paid for the must was above the relevant market price, that the aim of the transaction was not to maximise profits but to support the wine and must market, and that the security position awarded the winegrowing enterprises and merchants under the sales contract were more advantageous than under normal circumstances.
Τις αμφιβολίες ως προς την τιμή επιβεβαίωσαν τα έγγραφα που προσκόμισε η Γερμανία μετά την πρώτη φορά που κινήθηκε η διαδικασία, σύμφωνα με τα οποία η τιμή ανά λίτρο επιτραπέζιου οίνου (χωρίς ΦΠΑ) από την περιοχή Rheinhessen του Παλατινάτου κυμαινόταν το 1999 από τουλάχιστον 0,26 ευρώ (Οκτώβριος/Νοέμβριος) έως 0,30 ευρώ (Ιούνιο έως Σεπτέμβριο), 0,35 ευρώ (Απρίλιος), και κατ’ ανώτατο όριο 1,10 ευρώ (Φεβρουάριο, Ιούνιο, Νοέμβριο/Δεκέμβριο).
The doubt regarding the price was emphasised by documents provided by Germany after the first opening of procedure, which showed a fluctuation in the price per litre of table wine (not including VAT) in 1999 in the Pfalz-Rheinhessen region from a minimum EUR 0,26 (October/November) to EUR 0,30 (June to September), EUR 0,35 (April), and a maximum EUR 1,10 (February, June, November/December).
Η ελάχιστη τιμή αγοράς που θα μπορούσε να επιτευχθεί για τους επιτραπέζιους οίνους κατά τη στιγμή της χορήγησης του δανείου ήταν ως εκ τούτου 0,26 ευρώ ανά λίτρο.
The minimum market price that could be achieved for table wine at the time of granting the loan was therefore EUR 0,26 per litre.
Συνεπώς, η μέση τιμή αγοράς —0,38 ευρώ ανά λίτρο γλεύκους— υπερέβαινε τη χαμηλότερη αγοραία τιμή των 0,26 ευρώ ανά λίτρο.
The average purchase price of EUR 0,38 per litre therefore seemed to be above the lowest market price of around EUR 0,26 per litre.
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΡΙΤΟΥΣ
COMPLAINTS AND INFORMATION FROM THIRD PARTIES
Σύμφωνα με πληροφορίες που έλαβε η Επιτροπή, η προαναφερόμενη παραίτηση από απαιτήσεις χρηματοδοτήθηκε με κεφάλαια του WAK.
The Commission received information indicating that the above waiver of claims was financed through WAK funds.
Η δημόσια αρχή χρηματοδότησης του WAK, το ομόσπονδο κράτος Ρηνανίας-Παλατινάτου, είχε εξετάσει την πιθανότητα εισφοράς κεφαλαίου λόγω της μειωμένης κεφαλαιακής βάσης του WAK, αλλά τελικά την απέρριψε.
As the public authority funding WAK, the federal state of Rhineland-Palatinate was said to have examined a possible capital injection due to WAK’s reduced capital base, but ultimately decided against it.
Η Επιτροπή έλαβε καταγγελία σχετικά με εικαζόμενη κρατική ενίσχυση που αφορά την παραίτηση του WAK από απαιτήσεις του.
The Commission received a complaint concerning the alleged State aid involved in the waiver of claims by WAK.
Ο καταγγέλλων δήλωσε ότι η GfW ήταν ανταγωνίστρια του στην πώληση αποσταγμάτων οίνου και, ως αποτέλεσμα της παραίτησης του WAK από απαιτήσεις του υπέρ της εν λόγω εταιρείας, οι ανταγωνιστές είχαν σημαντικά προβλήματα να πωλήσουν τα δικά τους προϊόντα.
The complainant stated that GfW was competing in selling wine distillates and, as a result of the waiver in favour of this company, competitors would have considerable problems selling their own products.
Ο καταγγέλλων υπέβαλε διάφορα άρθρα εφημερίδων με πληροφορίες σχετικά με την παραίτηση του WAK από απαιτήσεις του προς όφελος της GfW.
The complainant submitted several news paper articles with information concerning the waiver of claim by WAK to the benefit of GfW.
Ο ίδιος καταγγέλλων διαβίβασε, επίσης, επιστολή που είχε λάβει από το γραφείο του εισαγγελέα Kaiserslautern (Zentralstelle für Wirtschaftsstrafsachen/Κεντρική υπηρεσία καταπολέμησης οικονομικού εγκλήματος), ως απάντηση σε επιστολή που είχε στείλει ο ίδιος καταγγέλλων.
The same complainant also forwarded a letter he had received from the public prosecutor’s office in Kaiserslautern (central economic crime office) as a response to a letter he had sent there.
Στην επιστολή από το γραφείο του εισαγγελέα Kaiserslautern συνοψίζονται οι πληροφορίες που διαβίβασε ο καταγγέλλων, με τη μορφή των άρθρων εφημερίδων και δηλώσεων, και ενημερώνεται ο καταγγέλλων ότι, με βάση τις πληροφορίες που είχαν υποβληθεί, δεν υφίσταται λόγος για να κινηθεί διαδικασία ποινικής έρευνας (strafrechtliches Ermittlungsverfahren einzuleiten).
The letter from the public prosecutor’s office in Kaiserslautern summarises the information received from the complainant in the form of news paper articles and statements and in the letter informs the complainant that, based on this information they had received, there are no grounds for opening criminal investigation proceedings (strafrechtliches Ermittlungsverfahren einzuleiten).
Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις εκ μέρους ενδιαφερομένων στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας έρευνας.
The Commission did not receive any comments as part of the formal investigation procedures.
Οι επιστολές που κατ’ επανάληψη απέστειλε ο καταγγέλλων μετά την αρχική έναρξη της διαδικασίας δεν πρόσθεσαν νέα πραγματικά περιστατικά ή επιχειρήματα.
The repeated letters from the complainant after the initial opening of procedure did not add any new facts or arguments.
Στοιχείο ενίσχυσης κατά τη στιγμή της χορήγησης του δανείου
Aid element at time of granting of the loan
Η Γερμανία διαβίβασε εκτενείς πληροφορίες για τους όρους του δανείου που χορήγησε η WAK στην GfW οι οποίες έχουν συμπεριληφθεί στην περιγραφή του μέτρου, στο τμήμα II.
Germany has provided comprehensive information on the conditions of the loan granted by WAK to GfW which has been included in the description of the measure in section II.
Στις παρατηρήσεις της, η Γερμανία αποδέχεται ότι το επιτόκιο που χρέωσε το WAK για το δάνειο προς την GfW ήταν χαμηλότερο από το επιτόκιο της αγοράς.
In its comments, Germany agrees that the interest charged by WAK for the loan to GfW was lower than the market rate.
Η Γερμανία αναγνωρίζει ότι η διαφορά μεταξύ του επιτοκίου της αγοράς και του επιτοκίου που χρεώθηκε συνιστά ενίσχυση υπέρ της GfW κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Germany recognises that the difference between the market rate and the interest rate charged constitutes aid to GfW in the meaning of Article 107(1) of the TFEU.
Σύμφωνα με την πάγια νομολογία [10] δεν είναι δυνατόν, κατά τη Γερμανία, να ανακτηθεί η ενίσχυση.
In accordance with settled case-law [10] recovery is according to Germany therefore not possible.
Η Γερμανία διαβεβαιώνει ότι ήταν σύμφωνη με τη συνήθη εμπορική πρακτική η μεταβίβαση από την GfW απλής, διευρυμένης ή παρατεταμένης επιφύλαξης κυριότητας στις αμπελοοινικές επιχειρήσεις και τους εμπόρους σε σχέση με την πώληση του γλεύκους.
Germany gives their assurances that GfW’s granting of simple, extended or prolonged retention of title to the winegrowing enterprises and merchants in connection with the sale of must, was in accordance with common business practise.
Επιπλέον, η Γερμανία διαβεβαιώνει επίσης ότι ανταποκρινόταν στη συνήθη εμπορική πρακτική η αποδοχή εκ μέρους του WAK, για τη χορήγηση του δανείου στην GfW, της εξασφαλιστικής μεταβίβασης της κυριότητας των εμπορευμάτων παρά την επιφύλαξη της κυριότητας επ’ αυτών.
Germany also assures that to accept the secured assets as collateral despite the retention of title as WAK did for the loan to GfW is also according to common business practice.
Περαιτέρω, η Γερμανία δηλώνει ότι το γλεύκος αγοράστηκε το φθινόπωρο του 1999 από την GfW με την αγοραία τιμή, καθώς το 60 % του γλεύκους ήταν υψηλής ποιότητας (60 βαθμών Oechsle τουλάχιστον) και δεν επρόκειτο για γλεύκος προοριζόμενο για συνήθη επιτραπέζιο οίνο, όπως εκτιμήθηκε όταν κινήθηκε η διαδικασία.
Further, Germany states that the purchase of must in autumn 1999 by GfW was carried out at the market price because 60 % of the must bought was quality must (minimum 60 degree Oechsle) and not ordinary table wine must as assumed in the opening of procedure.
Σύμφωνα με τη Γερμανία, οι απαιτήσεις ποιότητας για την παραγωγή αφρώδους οίνου είναι υψηλότερες από τις απαιτήσεις για τους επιτραπέζιους οίνους (ελάχιστη πυκνότητα 60 και 44 βαθμών Oechsle, αντίστοιχα).
According to Germany the quality requirements for the production of sparkling wine are higher than the requirements for table wine (minimum 60 and 44 degree Oechsle respectively).
Το υπόλοιπο 40 % του γλεύκους προοριζόταν για συνήθη επιτραπέζιο οίνο και αγοράστηκε προκειμένου να αξιοποιηθούν οι ευνοϊκές συνθήκες για προληπτική απόσταξη.
The remaining 40 % of the must was ordinary table wine must and was bought to take advantage of the beneficial conditions of preventive distillation.
Στις παρατηρήσεις της η Γερμανία τονίζει ότι η εμπορική στρατηγική της GfW προέβλεπε να αγοράσει για το 60 % των αποθεμάτων της μεγάλες ποσότητες γλεύκους υψηλής ποιότητας, το οποίο να μεταποιήσει κατόπιν σε ομοιογενείς παρτίδες οίνου βάσης για αφρώδη οίνο (Sektgrundwein), σύμφωνα με τις απαιτήσεις των οινοποιείων σχετικά με την ομοιογένεια και την ποιότητα.
In its comments, Germany emphasises that the marketing concept of GfW for 60 % of the stock involved the purchase of high quality must in large quantities and the subsequent processing into homogenous batches of raw wine for sparkling wine (Sektgrundwein), in compliance with the homogeneity and quality requirements of wineries.
Ο οίνος βάσης για την παραγωγή αφρώδους οίνου πρέπει να έχει χαμηλή περιεκτικότητα SO2 και υψηλή περιεκτικότητα οξέων φρούτου.
Raw wine for the production of sparkling wine requires a low level of SO2 and high levels of fruit acids.
Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο με την αγορά του γλεύκους κατά τη φθινοπωρινή περίοδο πώλησης και τη μεταποίησή του σε οίνο βάσης από την ίδια την GfW.
This could only be achieved if the must was purchased during the autumn sales period and through GfW’s own preparation of the must into raw wine.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δόθηκαν από τη Γερμανία, στην αγορά οίνου βάσης για αφρώδη οίνο, η βασική τιμή για το γλεύκος 60 βαθμών Oechsle ήταν 0,312 ευρώ ανά λίτρο.
Pursuant to the information provided by Germany, on the market for raw wine for sparkling wine, the basic price paid for one litre of must of 60 degrees Oechsle was EUR 0,312 per litre.
Για κάθε επιπλέον βαθμό Oechsle (με ανώτατο όριο 80 βαθμούς Oechsle) πληρωνόταν 0,005 ευρώ ανά λίτρο.
For each additional degree Oechsle (up to a maximum of 80 degrees Oechsle) EUR 0,005 per litre was paid.
Αυτός ήταν ο τρόπος καθορισμού της τιμής που πληρώθηκε στις αμπελοοινικές επιχειρήσεις και έμπορους για το υψηλής ποιότητας γλεύκος, δηλαδή για το 60 % του γλεύκους που αγοράστηκε.
The winegrowing enterprises and merchants were paid for their high quality must, 60 % of the must purchased, in accordance with this principle.
Εν προκειμένω, η Γερμανία αναφέρεται στο θέμα της σχετικής αγοράς.
In this context Germany points to the relevant market.
Κατά την άποψη της Γερμανίας, η αγοραία τιμή για τους συνήθεις επιτραπέζιους οίνους δεν μπορεί να ληφθεί ως σημείο αναφοράς για το 60 % των αποθεμάτων, επειδή η καθοριστική αγορά για την GfW δεν είναι η αγορά του συνήθους επιτραπέζιου οίνου, αλλά η αγορά του υψηλότερης ποιότητας οίνου βάσης για την παραγωγή αφρώδους οίνου.
In its opinion the market price for ordinary table wine cannot be taken as a benchmark for this 60 % of the stock because the relevant market for GfW is not the ordinary table wine market but the market for higher quality raw wine to be used in the production of sparkling wine.
Η Γερμανία αναφέρει επίσης τη θεωρία της δυνατότητας υποκατάστασης της ζήτησης, σύμφωνα με την οποία δύο προϊόντα δεν υπάγονται στην ίδια αγορά εφόσον ένα από αυτά δεν είναι δυνατό να αντικατασταθεί από το άλλο, ακόμη και αν η τιμή του πρώτου μεταβληθεί.
Germany also makes reference to the theory of demand substitution which points out that two products are not traded on the same market if one cannot be replaced by the other even if the price of one changes.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι ειδικές απαιτήσεις σχετικά με το γλεύκος και τον οίνο βάσης για την παραγωγή αφρώδους οίνου καθιστούν αδύνατη την αντικατάστασή τους με γλεύκος ή οίνο βάσης για συνήθη επιτραπέζιο οίνο, ακόμη και εάν η τιμή του επιτραπέζιου οίνου μειωνόταν σημαντικά.
In the case at hand, the specific requirements for must and raw wine for the production of sparkling wine makes it impossible to replace it with ordinary table wine must or table wine even if the price for table wine would decrease significantly.
Ως εκ τούτου, η μείωση της τιμής του επιτραπέζιου οίνου δεν θα επηρεάσει την τιμή του γλεύκους για την παραγωγή αφρώδους οίνου, επειδή δεν είναι δυνατόν να υποκαταστήσουν το ένα το άλλο.
Therefore, a decrease in the price of table wine will not influence the price of must for the production of sparkling wine because they cannot be substituted for one another.
Σύμφωνα με τις στατιστικές εισαγωγών της Ένωσης Γερμανών Οινοπαραγωγών (Deutsche Weinbauverband) για τα έτη 1998–2001, ο λευκός οίνος εισαγωγής, ο οποίος λόγω της υψηλής ποιότητάς του είναι κατάλληλος για την παραγωγή αφρώδους οίνου, είχε αγοραία τιμή 0,38 ευρώ ανά λίτρο, δηλαδή σημαντικά υψηλότερη από το 0,26 ευρώ ανά λίτρο που αφορούσε τον επιτραπέζιο οίνο.
According to the import statistics of the German winegrowers association (Deutsche Weinbauverband) for the years 1998-2001, imported white wine, which due to its high quality is suitable for the production of sparkling wine, had a market price of EUR 0,38 per litre, significantly higher than the EUR 0,26 per litre quoted to table wine.
Στις παρατηρήσεις της, η Γερμανία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν δύο διακριτές αγορές: η αγορά των συνήθων επιτραπέζιων οίνων και γλεύκους για επιτραπέζιους οίνους και η αγορά των υψηλής ποιότητας οίνων βάσης και γλεύκους που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αφρώδους οίνου.
In its comments, Germany concludes that two separate markets exist, one for ordinary table wine and table wine must, and another for high quality raw wine and high quality must to be used for the production of sparkling wine.