natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις 23 Απριλίου 2010 η Γερμανία προσκόμισε νέα μελέτη της Deloitte (στο εξής: «γνωμοδότηση Deloitte-II») σχετικά με το ύψος του εύλογου κέρδους για την παροχή καθολικής υπηρεσίας εκ μέρους της Deutsche Post.
On 23 April 2010, Germany submitted a further study by Deloitte (hereafter Deloitte-II study) that provided its views on the level of reasonable profit to be used for Deutsche Post's universal services.
Στις 9 Αυγούστου 2010 η Γερμανία διαβίβασε και άλλες παρατηρήσεις σχετικά με τον υπολογισμό της υπεραντισταθμίσεως και την εφαρμογή της αρχής του ιδιώτη επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς στο πλαίσιο της εκτιμήσεως των κρατικών αντισταθμίσεων.
On 9 August 2010, Germany submitted further comments on the calculation of overcompensation and the application of the market investor principle to the assessment of the public transfers.
Τοποθετήσεις σε συνέχεια της ακυρώσεως της αρνητικής αποφάσεως του 2002
Comments following annulment of 2002 Decision
Στις 5 Νοεμβρίου 2010 η Γερμανία απέστειλε νέα νομική γνωμοδότηση σχετικά με τη σημασία της αποφάσεως στην υπόθεση C-399/08, Επιτροπή κατά Deutsche Post (βλέπε κεφάλαιο I.3.5) για την τρέχουσα διαδικασία ελέγχου της ενισχύσεως [14].
On 5 November 2010, Germany submitted a further expert opinion that analysed the significance of the judgment in Case C-399/08 Commission v Deutsche Post (see Section I.3.5) for the current investigation [14].
Απόφαση του 2011 περί επεκτάσεως του ελέγχου
2011 Extension decision
Με έγγραφο της 10ης Μαΐου 2011 η Επιτροπή γνωστοποίησε στην Γερμανία την απόφασή της να επεκτείνει δυνάμει του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, την κινηθείσα το 1999 και ήδη επεκταθείσα το 2007 διαδικασία προκειμένου να ελέγξει διεξοδικά την επιδότηση συντάξεων που χορηγήθηκε στην Deutsche Post από το 1995 και μετά (στο εξής: «απόφαση του 2011 περί επεκτάσεως του ελέγχου»).
By letter dated 10 May 2011, the Commission notified Germany of its decision to extend the procedure laid down in Article 108(2) TFEU that had originally been initiated in 1999 and extended in 2007, in order to conduct an in-depth investigation with regard to the pension subsidies that Deutsche Post has received since 1995 (hereafter 2011 Extension decision).
Η Γερμανία, αφού ζήτησε στις 21 Μαΐου 2011 την παράταση της προθεσμίας, διαβίβασε στις 29 Ιουλίου 2011 τις παρατηρήσεις της καθώς και νέες γνωμοδοτήσεις σχετικά με την αναγκαιότητα υπεραντισταθμίσεως προς απόδειξη υποτιθέμενων εγκάρσιων επιδοτήσεων [15], τη σύγκριση των πραγματικών κοινωνικών δαπανών που βάρυναν την Deutsche Post σε σχέση με τις συνήθεις στην αγορά κοινωνικές δαπάνες [16], καθώς και το πέραν του συνήθους στην αγορά ύψος των κοινωνικών δαπανών που βάρυναν τη Deutsche Post [17].
After an initial request for a deadline extension on 23 May 2011, Germany submitted its comments on 29 July 2011, together with further expert studies on the necessity of a calculation of overcompensation to prove the alleged cross-subsidisation [15], on the comparison between social costs paid by Deutsche Post and market-average social costs [16], as well as on the amount of excess social costs borne by Deutsche Post [17].
Στις 14 Νοεμβρίου 2011 η Γερμανία υπέβαλε τις παρατηρήσεις της επί των παρατηρήσεων των μετεχόντων.
On 14 November 2011, Germany submitted its comments on the third parties' observations.
Διαδικασία κατ’ άρθρο 102 της ΣΛΕΕ
Antitrust Procedures
Στις 22 Απριλίου 2004 η UPS κατέθεσε άλλη μία προσφυγή βάσει του άρθρου 102 της ΣΛΕΕ, η οποία αφορούσε στην κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης εκ μέρους της Deutsche Post.
On 22 April 2004, UPS lodged a further complaint regarding Deutsche Post's abuse of dominant position under Article 102 TFEU.
Η UPS υποστήριξε ότι η Deutsche Post είχε χρεώσει υπερβολικά υψηλές τιμές για τις ρυθμιζόμενες υπηρεσίες αλληλογραφίας που παρείχε.
UPS claimed that Deutsche Post had charged excessive stamp prices for its regulated letter services.
Διαρκούντος του ελέγχου, η Επιτροπή έλαβε στις 5 Νοεμβρίου 2004 στοιχεία τα οποία αφορούσαν την απόφαση της γερμανικής κανονιστικής αρχής στον τομέα των ταχυδρομικών υπηρεσιών (Deutsche Postregulierungsbehörde, στο εξής: «Postregulierungsbehörde») σχετικά με τον καθορισμό των ανωτάτων τιμών για τις ρυθμιζόμενες υπηρεσίες αλληλογραφίας της Deutsche Post για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2003 και εφεξής (στο εξής: «απόφαση περί μεγεθών αναφοράς του 2002»).
During its investigations, the Commission received on 5 November 2004 documents relating to the decision by the German postal regulatory agency (hereafter Postal regulator) on the price cap for Deutsche Post's regulated letter services for the period starting 1 January 2003 (hereafter 2002 Price cap decision).
Με έγγραφο της 13ης Ιουνίου 2007 η Γερμανία δήλωσε ότι συναινεί στη χρήση των εν λόγω στοιχείων στο πλαίσιο της διαδικασίας ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων.
By letter of 13 June 2007, Germany agreed that those documents could also be used in the State aid procedure.
Στις 25 Μαρτίου 2008 η Επιτροπή αποφάσισε την περάτωση της διαδικασίας έρευνας συμπράξεων διότι κατά την άποψή της ήταν απίθανο να αποδειχθεί τέτοιου είδους παράβαση του άρθρου 102 της ΣΛΕΕ [20].
On 25 March 2008, the Commission decided to close the antitrust investigation because of the limited likelihood of establishing such an infringement under Article 102 TFEU [20].
Διαδικασίες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου
Court Procedures
Υπόθεση T-421/07, Deutsche Post AG κατά Επιτροπής
Case T-421/07 Deutsche Post AG v Commission
Η Deutsche Post προσέφυγε κατά της αποφάσεως του 2007 για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας ισχυριζόμενη ότι λόγω της έκδοσης της αρνητικής αποφάσεως του 2002 υπήρχε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ως προς το ότι η Επιτροπή δεν θα επανεκκινούσε την έρευνά της.
Deutsche Post challenged the validity of the 2007 Extension decision, claiming that the 2002 Decision created legitimate expectations that the Commission would not resume its investigations.
Στις 8 Δεκεμβρίου 2011 το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την εν λόγω προσφυγή ως απαράδεκτη [21].
On 8 December 2011, the General Court rejected that challenge as inadmissible [21].
Υπόθεση T-570/08, Deutsche Post AG κατά Επιτροπής, και υπόθεση T-571/08, Γερμανία κατά Επιτροπής
Case T-570/08 Deutsche Post AG v Commission and Case T-571/08 Germany v Commission
Η Γερμανία και η Deutsche Post προσέφυγαν κατά της διαταγής παροχής πληροφοριών της 30ής Οκτωβρίου 2008 διότι κατά την άποψή τους η εν λόγω διαταγή αφορούσε στοιχεία άσχετα με την έρευνα, ενώ η συμμόρφωση προς τη διαταγή συνεπαγόταν για την Deutsche Post δυσανάλογα μεγάλο κόστος.
Germany as well as Deutsche Post challenged the validity of the Commission's information injunction of 30 October 2008 because they considered that the information injunction requested irrelevant information and put a disproportionate burden on Deutsche Post.
Στις 16 Ιουλίου 2010 το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε αμφότερες τις προσφυγές με την αιτιολογία ότι διά της εκδόσεως της διαταγής παροχής πληροφοριών δεν είχαν παραβιασθεί τα δικονομικά δικαιώματα της Deutsche Post, μήτε εκείνα της Γερμανίας.
On 16 July 2010, the General Court declared both actions as inadmissible because neither Deutsche Post's nor Germany's procedural rights could have been infringed by the issuance of the information injunction.
Υπόθεση C-463/10 P, Deutsche Post AG κατά Επιτροπής, και υπόθεση C-475/10 P, Γερμανία κατά Επιτροπής
Case C-463/10 P Deutsche Post AG v Commission and Case C-475/10 P Germany v Commission
Κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου η Deutsche Post και η Γερμανία άσκησαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2010 προσφυγή εμμένουσες στην άποψή τους ότι με τη διαταγή παροχής πληροφοριών παραβιάζονταν τα δικαιώματά τους.
On 27 September 2010, Deutsche Post and Germany appealed the GC's judgment and maintained that the information injunction infringed their rights.
Υπόθεση T-344/10, UPS κατά Επιτροπής
Case T-344/10 UPS v Commission
Στις 20 Αυγούστου 2010 η UPS άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή για το λόγο ότι η Επιτροπή είχε προβεί σε παράνομη παράλειψη σε σχέση με την έρευνα των κρατικών ενισχύσεων της περιόδου 2007.
On 20 August 2010, UPS lodged an application with the General Court claiming an unlawful failure to act by the Commission in respect of the 2007 State aid investigation.
Όπως ισχυρίστηκε, το διάστημα των τριών ετών που είχε παρέλθει από την έκδοση της απόφασης του 2007 για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας ήταν αρκετό για να ελέγξει η Επιτροπή τα εν λόγω μέτρα και να αξιολογήσει τα πραγματικά και τα νομικά δεδομένα προκειμένου να εκδώσει τελική απόφαση και να περατώσει τη διαδικασία έρευνας.
Given that a period of almost three years had lapsed since the 2007 Extension decision, UPS believed that the Commission had had ample opportunity to investigate the abovementioned measures and to assess the circumstances of facts and law in order to adopt a final decision and close the investigation procedure.
Η διαδικασία εκκρεμεί.
That case is still pending.
Υπόθεση T-388/11 Deutsche Post AG κατά Επιτροπής
Case T-388/11 Deutsche Post AG v Commission
Στις 22 Ιουλίου 2011 η Deutsche Post προσέφυγε κατά της απόφασης του 2011 περί επέκτασης του ελέγχου ισχυριζόμενη ότι η Επιτροπή έσφαλε προδήλως στην προσωρινή εκτίμησή της κατά την οποία χαρακτήρισε την επιδότηση συντάξεων ως κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, και ως νέα ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 108 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
On 22 July 2011, Deutsche Post challenged the validity of the 2011 Extension decision because it considers that the Commission has manifestly erred in its preliminary assessment of the pension subsidy as aid within the meaning of Article 107(1) TFEU and as a new aid measure in the meaning of Article 108(1) TFEU.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
DETAILED DESCRIPTION OF PUBLIC MEASURES
Από το 1989 και εξής η Deutsche Post έχει λάβει κρατικές ενισχύσεις σε διάφορες μορφές:
Deutsche Post has been granted public support in form of several different measures since 1989:
Κρατική χρηματοδότηση συντάξεων βάσει του
Pension subsidy based on:
νόμου περί προσωπικού του 1994 (Personalrechtsgesetz 1994 [23], στο εξής: «PostPersRG 1994») Κρατικές χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις και εγγυήσεις βάσει
Postpersonalrechtsgesetz 1994 [23] (hereafter PostPersRG 1994)Public transfers and guarantees based on:
του νόμου περί καθεστώτος των ταχυδρομείων του 1989 (Postverfassungsgesetz 1989 [24], στο εξής: «PostVerfG 1989») και του νόμου περί μετατροπής των ταχυδρομείων του 1994 (Postumwandlungsgesetz 1994 [25], στο εξής: «PostUmwG 1994») Αποκλειστική άδεια και κανονιστική ρύθμιση των τιμών βάσει
Postverfassungsgesetz 1989 [24] (hereafter PostVerfG 1989)Postumwandlungsgesetz 1994 [25] (hereafter PostUmwG 1994)Exclusive right and price regulation based on:
του νόμου περί ταχυδρομικών υπηρεσιών του 1989 (Gesetz über das Postwesen 1989 [26], στο εξής: «PostG 1989») και του νόμου περί ταχυδρομείων του 1997 (Postgesetz 1997, στο εξής: «PostG 1997»).
Gesetz über das Postwesen 1989 [26] (hereafter PostG 1989)Postgesetz 1997 (hereafter PostG 1997)
Η επιδότηση συντάξεων στο πλαίσιο των κοινωνικών παροχών και των ρυθμίσεων περί κοινωνικών εισφορών που ισχύουν για δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους
Pension subsidy in the context of social benefits and contribution schemes for civil servants and private employees
Η επιδότηση συντάξεων καλύπτει από το 1995 και εφεξής ένα μεγάλο μέρος των καταβολών για συντάξεις υπαλλήλων της Deutsche Post.
The pension subsidy has financed since 1995 a major share of the pensions for Deutsche Post's retired civil servants.
Προκειμένου να συνεκτιμηθούν πλήρως όλες οι επιπτώσεις της επιδότησης συντάξεων, στα επόμενα κεφάλαια θα ακολουθήσει αναλυτική περιγραφή των κοινωνικών παροχών και των κοινωνικών εισφορών που ισχύουν για τους δημόσιους υπαλλήλους και θα γίνει σύγκριση με τα ισχύοντα για την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση των απασχολούμενων στον ιδιωτικό τομέα (στο εξής: «ιδιωτικοί υπάλληλοι»).
To fully apprehend the effects of the pension subsidy in the later assessment, the following sections will describe in more detail the civil servants' social benefits and contributions in comparison to the compulsory social insurances for employees under private law contracts (hereafter: private employees).
Κοινωνικές παροχές προς δημόσιους υπαλλήλους
Social benefits for civil servants
Οι δημόσιοι υπάλληλοι δικαιούνται συντάξεως γήρατος και παροχών σε περίπτωση ασθένειας ή αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης.
Civil servants are entitled to old age pensions, health care and nursing care.
Οι παροχές προς τους υπαλλήλους της Deutsche Post είναι αντίστοιχες με αυτές που χορηγούνται και στους υπόλοιπους δημόσιους υπαλλήλους:
The benefits for Deutsche Post's civil servants are equal to the benefits which are granted to all other civil servants:
Το ύψος της συντάξεως καθορίζεται κατά το άρθρο 14 BeamtVG [27] εκ των προτέρων ως εκατοστιαίο ποσοστό επί των τελευταίων αποδοχών του υπαλλήλου.
The level of the pension is pre-defined, pursuant to Article 14 BeamtVG [27], at a certain percentage of the last salary that the civil servant earns.
Έτσι για παράδειγμα, οι υπάλληλοι που συνταξιοδοτήθηκαν το έτος 2010 και είχαν τον απαιτούμενο αριθμό ετών εργασίας λαμβάνουν σύνταξη ίση με το 71,75 % των τελευταίων αποδοχών τους.Οι δημόσιοι υπάλληλοι δικαιούνται να λαμβάνουν το 50 % έως 70 % των δαπανών υγείας και των δαπανών περιθάλψεως σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης, ενώ το υπόλοιπο μέρος των δαπανών αυτών βαρύνει τους ίδιους.
Thus, for example, a civil servant who retired in 2010 and had worked the required number of years will receive a pension that is equal to 71,75 % of his last salary.Civil servants are entitled to reimbursement of 50 % to 70 % of health and nursing care expenses, while they have to assume the remaining expenses themselves.
Η ακριβής κατανομή των δαπανών υγείας εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως για παράδειγμα από τον αριθμό των τέκνων.
The exact breakdown of health care costs depends on several criteria such as the number of children.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι δύνανται είτε να συνάψουν προαιρετική πρόσθετη ασφάλιση είτε να καταβάλουν εξ ιδίων πόρων το τμήμα των δαπανών υγείας που τους αναλογεί.
The civil servant can choose either to insure himself with a voluntary complementary insurance or to pay his share of the health care expenses out of his own pocket.
Χρηματοδότηση των κοινωνικών παροχών για υπαλλήλους της POSTDIENST-κατά την περίοδο 1989-1994
Financing of civil servants' social benefits in the period 1989-1994 at POSTDIENST
Μετά την πρώτη μεταρρύθμιση του καθεστώτος των ταχυδρομείων, η οποία έλαβε χώρα το έτος 1989, η POSTDIENST, η TELEKOM και η POSTBANK υποχρεώθηκαν κατά το άρθρο 54 παράγραφος 2 PostVerfG 1989, να χρηματοδοτήσουν οι ίδιες το κόστος των συντάξεων και παροχών υγείας για τους συνταξιούχους υπαλλήλους οι οποίοι κατανεμήθηκαν σε κάθε μία από αυτές ανάλογα με την προηγούμενη δραστηριότητά τους.
After the first postal reform of 1989, pursuant to Article 54(2) PostVerfG 1989, POSTDIENST, TELEKOM and POSTBANK had to fully finance the pension payments and health expenses of the retired civil servants who were allocated to the respective sections on basis of their former activities.
Κατά τη διάταξη αυτή, οι δημόσιοι υπάλληλοι διατηρούν την αξίωσή τους έναντι του κράτους, το οποίο όμως δύναται να απαιτήσει το σύνολο του ποσού από τις POSTDIENST, TELEKOM ή POSTBANK κατά περίπτωση.
That provision lays down that whereas the claim of the civil servant continues to be directed against the State, the State has the right to claim the entire amount from POSTDIENST, TELEKOM and POSTBANK respectively.
Χρηματοδότηση των κοινωνικών παροχών προς υπαλλήλους της DPAG από το 1995 και εφεξής
Financing of social benefits for DPAG's civil servants since 1995
Στο πλαίσιο της δεύτερης μεταρρύθμισης του καθεστώτος των ταχυδρομείων, η οποία έλαβε χώρα το 1994, οι δημόσιοι υπάλληλοι που είχαν εργασθεί στην POSTDIENST μεταφέρθηκαν με βάση το άρθρο 2 παράγραφος 1 PostPersRG 1994, στην DPAG, διατηρώντας κατά την πρόβλεψη του άρθρου 2 παράγραφος 3 PostPersRG 1994, το νομικό τους καθεστώς.
With the second postal reform of 1994, civil servants who had worked for POSTDIENST were, pursuant to Article 2(1) PostPersRG 1994, transferred to DPAG. Thereby, the civil servants kept, pursuant to Article 2(3) PostPersRG 1994, their existing legal status.
Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 PostPersRG 1994, η DPAG ανέλαβε από το κράτος όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που ανήκουν στον εργοδότη. Επίσης αναδέχθηκε κατά το άρθρο 2 παράγραφος 3 PostPersRG 1994, όλες τις περιουσιακής φύσεως αξιώσεις των υπαλλήλων.
DPAG took over, pursuant to Article 1(1) PostPersRG 1994, all employer's rights and obligations from the federal State and assumed, pursuant to Article 2(3) PostPersRG 1994, all the civil servants' proprietary claims.
Την καταβολή των συντάξεων και των παροχών υγείας προς τους συνταξιούχους υπαλλήλους ανέλαβε κατά το άρθρο 15 PostPersRG 1994 ένα νεοσυσταθέν ταμείο συντάξεων των υπαλλήλων της Deutsche Post.
Pursuant to Article 15 PostPersRG 1994, the payment of pension and health expenses to retired civil servants was taken over by a newly created pension fund for Deutsche Post's civil servants.
Από τη συγχώνευση των ταμείων συντάξεων της Deutsche Post, της Deutsche Telekom AG και της Postbank AG την 1η Ιουλίου 2001 προέκυψε το ταμείο Postbeamtenversorgungskasse (για το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 2005 και μετά θα αναφέρονται από κοινού ως «ταμείο συντάξεων»).
On 1 July 2001, the pension funds for Deutsche Post, Deutsche Telekom AG, and Postbank AG were merged into the ‘Postbeamtenversorgungskasse’ (hereafter jointly referred to as Pension fund for the whole period since 1 January 1995).
Η επιδότηση συντάξεων καλύπτει κατά το άρθρο 16 παράγραφος 2 PostPersRG 1994 την υπολειπόμενη διαφορά (ήτοι τη διαφορά μεταξύ του ύψους των συντάξεων που καταβάλλονται προς τους συνταξιούχους υπαλλήλους και του ύψους της συνεισφοράς της Deutsche Post στο ταμείο συντάξεων).
The pension subsidy has covered, pursuant to Article 16(2) PostPersRG 1994, the remaining deficit (e.g. the difference between the pensions for the retired civil servants' pensions and the contribution by Deutsche Post to the Pension fund).
Η επιδότηση συντάξεων αυξήθηκε από 151 εκατ. EUR (1995) σε 3,203 δισεκατ. EUR (2010), ανήλθε δε κατά την περίοδο 1995-2010 σε συνολικά 37,121 δισεκατ. EUR.
The pension subsidy increased from EUR 151 million in 1995 to EUR 3203 million in 2010 and totalled EUR 37121 million for the period 1995-2010.
Σχήμα
Figure 1
Χρηματοδότηση ταμείου συντάξεων (εκπεφρ. σε εκατ. ευρώ)
Financing of Pension fund (million EUR)
Εισφορά DEUTSCHE POST Επιδότηση συντάξεων
DEUTSCHE POST's contribution Pension subsidy
Η υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση των ιδιωτικών υπαλλήλων και η πρόσθετη συνταξιοδοτική ασφάλιση των ιδιωτικών υπαλλήλων της Deutsche Post
Statutory social insurances for private employees and supplementary pension insurance for Deutsche Post's private employees
Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι υπόκεινται σε υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση έχοντας υποχρέωση να συνάψουν συνταξιοδοτική ασφάλιση, ασφάλιση ανεργίας, ασφάλιση ασθενείας και ασφάλιση για την περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης [28].
Private employees are compulsory members of four social insurances: pension, unemployment, health and nursing care insurance [28].
Τα συστήματα υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης των ιδιωτικών υπαλλήλων προβλέπουν στους τομείς της συνταξιοδοτικής ασφάλισης και της ασφάλισης ασθενείας διαφορετική προστασία σε σχέση με αυτή που προβλέπει το αντίστοιχο σύστημα που ισχύει για τους δημόσιους υπαλλήλους:
Compared to the civil servant's regime, the statutory social insurance schemes offer a different coverage for the pension and health insurances:
Το ύψος της σύνταξης δεν υπολογίζεται ως ποσοστό επί των τελευταίων μηνιαίων αποδοχών, αλλά ως ποσοστό επί του μέσου όρου των αποδοχών που έχει λάβει ο εκάστοτε υπάλληλος καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.
The level of the pension is not defined in percentage of the last monthly salary but of an average life-time salary.
Οι δαπάνες ασφάλισης ασθενείας και περίθαλψης σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης καλύπτονται πλήρως.
The expenses for health and nursing care are fully covered.
Σημαντικές διαφορές σε σχέση με το σύστημα που ισχύει για τους δημόσιους υπαλλήλους υφίστανται και όσον αφορά τη χρηματοδότηση των κοινωνικών παροχών. Η υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση των ιδιωτικών υπαλλήλων χρηματοδοτείται από εισφορές που καταβάλλονται κατά τη διάρκεια του επαγγελματικού βίου των υπαλλήλων τόσο από τον ίδιο τον μισθωτό όσο και από τον εργοδότη (στο εξής: "εισφορές υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης").
There also exist important differences in the financing of the social benefits compared to those of civil servants: The statutory social insurances are financed by joint contributions from the employee and the employer during the employee's working life (hereafter referred to as compulsory social contributions).
Το συνολικό ποσοστό εισφορών επιμερίζεται τύποις κατά ίσα περίπου μέρη μεταξύ του μισθωτού και του εργοδότη.
The total social contribution rate is formally divided into an employee's and employer's share which both covers about half of the total contribution rate.
Εντούτοις, τυπικά υπόχρεος για την απόδοση ολόκληρου του ποσοστού που αντιστοιχεί στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης είναι ο εργοδότης.
However, the employer has the formal obligation to pay the total contribution rate to the social insurances.
Ύψος εισφορών στην υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση εκφραζόμενο ως ποσοστό επί των μεικτών αποδοχών των ιδιωτικών υπαλλήλων (βλέπε και παράρτημα)
Compulsory social contribution rates in percentage of private employee's gross wage (see also the Annex)
■ Ασφάλιση συντάξεων
■ Pension insurance
■ Ασφάλιση ανεργίας
■ Unemployment insurance
■ Ασφάλιση περίθαλψης
■ Nursing insurance
■ Ασφάλιση ασθενείας
■ Health insurance
Ύψος εισφορών στην υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση
Compulsory social contribution rates
Εκφραζόμενο ωςποσοστό επί των μικτών αποδοχών των ιδιωτικών υπαλλήλων
in percentage of private employee's gross wage
Όπως εμφαίνεται στο σχήμα 2, τα ποσοστά εισφορών στην υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση ανήλθαν από το 1995 και μετά σε 38 % έως 42 % επί των μεικτών αποδοχών (= καθαρές αποδοχές + εργοδοτική εισφορά).
Figure 2 shows that the compulsory social contribution rates have since 1995 ranged from 38 % to 42 % of the gross wage (= net wage + employee's share).
Οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης που αναλογούν στον εργοδότη και τον εργαζόμενο ανήλθαν σε ποσοστό 19 % έως 21 % των μεικτών αποδοχών (αναλυτική χρονοσειρά βλέπε στο παράρτημα).
The employer's and employee's shares of the social contribution rate have been in the range of 19 % to 21 % of the gross wage (see the Annex for a more detailed time series).
Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι της Deutsche Post δεν είχαν μόνο υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση, αλλά τους παρεχόταν και πρόσθετη ασφάλιση.
Deutsche Post's private employees have not only benefited from the statutory social insurances but also from supplementary pension insurance.
Ειδικότερα, σε όσους ιδιωτικούς υπαλλήλους είχαν προσληφθεί πριν από το 1997 παρεχόταν πρόσθετη ασφάλιση σύνταξης, η οποία τους εξασφάλιζε σύνταξη ανάλογη με εκείνη των δημοσίων υπαλλήλων.
Private employees who started before 1997 were offered a supplementary pension insurance cover that would allow them to receive a similar level of pension as civil servants.
Η πρόσθετη ασφάλιση σύνταξης κάλυπτε συνεπώς τη διαφορά μεταξύ της σύνταξης από την υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση, η οποία αντιστοιχεί σε ορισμένο ποσοστό επί των αποδοχών που είχε λάβει ο μισθωτός καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού βίου του, και της σύνταξης των δημοσίων υπαλλήλων, η οποία αντιστοιχεί σε ορισμένο ποσοστό επί των τελευταίων αποδοχών.
Thus the supplementary pension insurance covered the difference between the private employees' statutory social insurance pension — which is equal to a certain percentage of the average life-time salary — and the civil servant's pension that equals to a certain percentage of the last salary.
Οι αναλυτικές ρυθμίσεις περιέχονται στο καταστατικό του συνταξιοδοτικού ταμείου της Deutsche Bundespost (Versorgungsanstalt der Deutschen Bundespost, στο εξής: «VAP») [29].
The detailed rules are laid down in the Charter of the Versorgungsanstalt der Deutschen Bundespost (hereinafter VAP) [29].