natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο νόμος του 1994, ο οποίος προέβλεπε τη χορήγηση συνολικά 14 αδειών λειτουργίας, απέβλεπε στα υφιστάμενα 3 καζίνο ιδιοκτησίας του Δημοσίου, δηλαδή σ’ αυτά της Ρόδου, της Πάρνηθας (Mont Parnès) και της Κέρκυρας, και στα 11 νέα ιδιωτικά καζίνο που επρόκειτο να συσταθούν [16].
The Law of 1994 provided for the granting of a total of 14 licenses aimed at the existing 3 State owned casinos of Rhodes, Mont Parnès and Corfu, and 11 newly created private casinos [16].
Όμως, μόνον 6 από τα 11 νέα ιδιωτικά καζίνα έλαβαν άδεια λειτουργίας και άρχισαν να λειτουργούν, συγκεκριμένα τα καζίνα στη Χαλκιδική, στο Λουτράκι, στη Θεσσαλονίκη, στην Αχαΐα (Ρίο), στη Ξάνθη (Θράκης) και στη Σύρο (στο διάστημα 1995-1996), ενώ καταργήθηκαν οι υπόλοιπες 5 άδειες.
However only 6 of the 11 new private casinos were licensed and began operating, namely the casinos in Chalcidice, Loutraki, Thessaloniki, Achaia (Rio), Xanthi (Thrace) and Syros (during 1995-96), and the remaining 5 licenses were abolished.
Ο νόμος 2206/1994 προέβλεπε (στο άρθρο 2 παράγραφος 10) ότι η τιμή των εισιτηρίων εισόδου στα καζίνα ορισμένων περιοχών θα οριζόταν με υπουργική απόφαση, και ότι με την ίδια απόφαση θα προσδιοριζόταν το ποσοστό της τιμής του εισιτηρίου, το οποίο θα αποτελούσε έσοδο για το ελληνικό Δημόσιο.
Law 2206/1994 (Article 2(10)) provided that the price of admission tickets to the casinos in certain areas would be set by Ministerial Decision, and that the same Decision would determine the percentage of the price that would represent revenue to the Greek State.
Πράγματι, στις 16.11.1995 με υπουργική απόφαση [17] του Υπουργού Οικονομικών θεσπίστηκε ότι από 15 Δεκεμβρίου 1995 όλοι οι φορείς εκμετάλλευσης καζίνων βάσει του νόμου αριθ. 2206/1994 [18] υποχρεούνται να εκδίδουν εισιτήριο εισόδου αξίας 5000 δραχμών [19] [περίπου 15 ευρώ [20]].
Indeed on 16.11.1995 a Ministerial Decision [17] of the Minister for Finance established that, from 15 December 1995 all operators of casinos under Law 2206/1994 [18] must charge a price for admission tickets of 5000 drachmas [19] (approximately EUR 15 [20]).
Σύμφωνα με αυτήν την υπουργική απόφαση επιβάλλεται επίσης στις εν λόγω επιχειρήσεις καζίνο η εκ του νόμου υποχρέωση να καταβάλλουν το 80 % της αναγραφόμενης τιμής κάθε εισιτηρίου ως δικαίωμα του Δημοσίου, ενώ το υπόλοιπο 20 %, περιλαμβανομένου του ΦΠΑ που αναλογεί, συνιστά έσοδο για το καζίνο [21].
According to this Ministerial Decision, these casino enterprises are further subject to a legal obligation to pay 80 % of the face value of each ticket as public levy to the State, while the remaining 20 %, including the appropriate VAT, constitute revenue for the casino [21].
Η υπουργική απόφαση προβλέπει ότι τα καζίνα μπορούν να παρέχουν είσοδο δωρεάν [22].
The Ministerial Decision provides that casinos may grant free entrance [22].
Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, όλα τα καζίνα υπέχουν την υποχρέωση να καταβάλλουν το αντίστοιχο ποσοστό 80 % της νόμιμης τιμής στο Δημόσιο, ανεξάρτητα από το ποσό που όντως χρεώνουν στους καταναλωτές [23].
Nevertheless in all cases, all casinos are under the obligation to pay the respective 80 % of the regulated price to the State, regardless of what they actually charge consumers [23].
Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση, η απόδοση από κάθε καζίνο των «δικαιωμάτων του Δημοσίου» γίνεται σε μηνιαία βάση [24].
According to the Ministerial Decision, the payments of ‘public fees’ are performed by each casino on a monthly basis [24].
Επίσης, η υπουργική απόφαση προβλέπει συγκεκριμένες εκπτώσεις για εισιτήρια διάρκειας 15 και 30 ημερών [25].
The Ministerial Decision also provides for specified discounts for tickets valid for 15 or 30 days [25].
Όλα τα νέα ιδιωτικά καζίνα που ιδρύθηκαν (μετά το 1995) βάσει του νόμου 2206/1994 λειτούργησαν σύμφωνα με την υπουργική απόφαση του 1995 και εφάρμοσαν – καταρχήν, όπως εκτίθεται στο προηγούμενο σημείο – την τιμή εισιτηρίου εισόδου των 15 ευρώ, με μόνη εξαίρεση το καζίνο Θεσσαλονίκης (όπως εκτίθεται αναλυτικότερα πιο κάτω).
All the new private casinos created (since 1995) under the Law 2206/1994 implemented the Ministerial Decision of 1995 and applied– in principle, as described in the previous paragraph – the EUR 15 price for admission tickets, with the only exception of the Thessaloniki Casino (as further described below).
Εντούτοις, τα κρατικά καζίνα της Πάρνηθας (Mont Parnès), της Κέρκυρας και της Ρόδου συνέχισαν τη λειτουργία τους ως λέσχες του EOT [26] και δεν εφάρμοζαν τα νομοθετήματα των ετών 1994-1995 μέχρι τη χορήγηση αργότερα σε αυτά της άδειας λειτουργίας που προβλέπεται από το νόμο 2206/1994.
However, the State owned casinos of Mont Parnès, Corfu and Rhodes continued to operate as service clubs of EOT [26] and did not implemented the acts of 1994-95 until the later granting of the licence provided by the Law 2206/1994.
Σύμφωνα με τις διάφορες παρατηρήσεις και περιγραφές των εθνικών διατάξεων που παρουσίασαν οι ελληνικές αρχές, η Επιτροπή υπολαμβάνει ότι το σύστημα λειτούργησε στην πράξη ως εξής:
According to the various observations and descriptions of the national provisions presented by the Greek authorities, the Commission understands that the system worked in practice as follows:
Οι ελληνικές αρχές εξήγησαν ότι η λειτουργία των καζίνων στην Ελλάδα διέπεται, γενικότερα, από το νόμο 2206/1994.
The Greek authorities explained that the operation of casinos in Greece is governed, generally, by Law 2206/1994.
Οι προϊσχύσασες του νόμου αυτού ειδικές διατάξεις για τα δημόσια καζίνα θεωρούνται εξαιρέσεις από την εφαρμογή των γενικών διατάξεων του νόμου 2206/1994 (και της υπουργικής απόφασης του 1995 για την εφαρμογή του), εν αναμονή της ιδιωτικοποίησης των εν λόγω δημόσιων καζίνων και της έκδοσης των προβλεπόμενων από το νόμο αδειών.
The special provisions applicable to the public casinos which existed prior to this Law are considered exceptions from the application of the general provisions of the Law 2206/1994 (and the implementing Ministerial Decision of 1995), pending the privatisation of these public casinos and the issuance of the licenses envisaged in the Law.
Συνεπώς, η υπουργική απόφαση του 1995 δεν θεωρείτο ότι εφαρμόζεται στα δημόσια καζίνα μέχρι την ημερομηνία αδειοδότησής τους βάσει του νόμου 2206/1994 – είτε όσον αφορά το αντίτιμο του κανονικού εισιτηρίου εισόδου των 15 ευρώ, ή όσον αφορά την υποχρέωση απόδοσης του 80 % του αντιτίμου αυτού στο Δημόσιο.
Consequently, the Ministerial Decision of 1995 was not deemed to apply to the public casinos until the date they were licensed under Law 2206/1994 – either as concerns the standard admission price of EUR 15, or as concerns the requirement to remit to the State 80 % of that price.
Τα δημόσια καζίνα άρχισαν να αποδίδουν το σχετικό 80 % μόνο μετά την επιγενόμενη χορήγηση της άδειας λειτουργίας σύμφωνα με το νόμο 2206/1994 (όπως εκτίθεται πιο κάτω – σημείο 23 και επ.).
The public casinos began paying the relevant 80 % only upon the later granting of the license under the Law 2206/1994 (as described below – paragraphs 23 and following).
Μόνο μετά από αυτήν την εξέλιξη άρχισαν τα καζίνα να χρεώνουν το κανονικό εισιτήριο εισόδου των 15 ευρώ και υπείχαν την υποχρέωση απόδοσης, ως φόρου προς το Δημόσιο, του 80 % των 15 ευρώ.
It is only further to that that the casinos then passed to the standard price of admission tickets of EUR 15 and the obligation to pay 80 % of EUR 15 as levy to the State.
Εξαίρεση από αυτό που φαίνεται ότι θα έπρεπε να ήταν ο κανόνας, αποτελεί η μερική ιδιωτικοποίηση του καζίνου Mont Parnès, που επιβεβαιώθηκε με το νόμο 3139/2003 (ο οποίος προέβλεπε επίσης τη μελλοντική ιδιωτικοποίηση του καζίνου Κέρκυρας) στον οποίο οριζόταν ρητά ότι το εισιτήριο εισόδου στο καζίνο Mont Parnès θα παρέμενε στα 6 ευρώ.
An exception to what appears that it should have been the rule is the partial privatisation of the Mont Parnès casino, confirmed by the Law 3139/2003 (which also provided for the later foreseen privatisation of Corfu) that explicitly stipulated that the price of admission tickets in Mont Parnès casino would remain at EUR 6.
Το 2000, τον EOT αντικατέστησε στη λειτουργία των καζίνων Mont Parnès και Κέρκυρας η Ελληνική Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης (εφεξής ETA), εταιρεία πλήρους ιδιοκτησίας του ελληνικού Δημοσίου, και από το τέλος του 2000 και μέχρι την αδειοδότησή της βάσει του νόμου 2206/1994 το 2003, η ETA άρχισε [27], οικειοθελώς στην αρχή και αργότερα δυνάμει του άρθρου 24 του νόμου 2919/2001, να προσαρμόζεται βαθμιαία προς τις οριζόμενες από το νόμο 2206/1994 υποχρεώσεις των καζίνων, με σκοπό την προετοιμασία και των δύο αυτών πρώην λεσχών ιδιοκτησίας του Δημοσίου για την πλήρη αδειοδότησή τους ως καζίνων και για την ιδιωτικοποίησή τους.
In 2000 EOT was succeeded in the operation of the casinos of Mont Parnès and Corfu by the Hellenic Tourism Company (ETA), fully owned by the Greek State, and from the end of 2000 and until their licensing under Law 2206/1994 in 2003, ETA started [27], voluntarily in the beginning and later by virtue of Article 24 of Law 2919/2001, to adapt gradually to the obligations set for casinos by Law 2206/1994, in order to prepare both these formerly State owned casino clubs to be fully licensed as casinos and be privatised.
Στη διάρκεια αυτής της μεταβατικής περιόδου η ETA, μεταξύ άλλων, απέδιδε στο Δημόσιο το 80 % των εισιτηρίων εισόδου 6 ευρώ στα καζίνα Mont Parnès και Κέρκυρας.
During this transition period ETA, inter alia, remitted to the State 80 % of the EUR 6 price of admission tickets in Mont Parnès and Corfu.
Ειδικότερα, το 2003, το καζίνο Mont Parnès ιδιοκτησίας του Δημοσίου, μετατράπηκε σε ανώνυμη εταιρεία και το 49 % του κεφαλαίου της παραχωρήθηκε στον ιδιωτικό τομέα [28].
In particular, in 2003 the State owned casino of Mont Parnès was converted into a limited company and 49 % of its capital disposed to the private sector [28].
Η προβλεπόμενη από το νόμο 2206/1994 άδεια λειτουργίας του καζίνου Mont Parnès χορηγήθηκε τελικά το 2003 βάσει του νόμου 3139/2003 (άρθρο 1(1)).
The license for the Casino Mont Parnès provided for in Law 2206/1994 was finally granted in 2003 under Law 3139/2003 (Article 1(1)).
Με τον ίδιο νόμο διατηρήθηκε η τιμή εισιτηρίου εισόδου στο Mont Parnès στα 6 ευρώ [άρθρο 1(1)(vii)].
The same law kept the admission price in Mont Parnès at EUR 6 (Article 1(1)(vii)).
Στην περίπτωση του καζίνου Κέρκυρας, η προβλεπόμενη από το νόμο 2206/1994 άδεια λειτουργίας αρχικά χορηγήθηκε το 2003 στην ETA βάσει του νόμου 3139/2003 (άρθρο 1(3)) προκειμένου η ETA να τη συνεισφέρει στην επιγενόμενη ιδιωτικοποίησή της.
In the case of Corfu casino, the license provided for in Law 2206/1994 was initially granted to ETA in 2003 under Law 3139/2003 (Article 1(3)) in order for ETA to contribute it upon its later privatisation.
Στην ίδια διάταξη προβλεπόταν ότι το εισιτήριο εισόδου στο καζίνο της Κέρκυρας θα οριζόταν με νέα υπουργική απόφαση, πράγμα που σήμαινε με άλλα λόγια ότι η υπουργική απόφαση του 1995 δεν τύχαινε εφαρμογής.
The same provision stated that the admission price to the casino of Corfu would be set by a new ministerial decision, implying in other words that the Ministerial Decision of 1995 was not applicable.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες της Επιτροπής, δεν έχει εκδοθεί καμία νέα υπουργική απόφαση και το καζίνο της Κέρκυρας εξακολούθησε να χρεώνει εισιτήριο 6 ευρώ μέχρι την ιδιωτικοποίησή του τον Αύγουστο του 2010 [29], οπότε άρχισε να εφαρμόζει την τιμή εισιτηρίου των 15 ευρώ.
According to the Commission’s information, no new ministerial decision has been issued and the casino of Corfu continued to charge EUR 6 until its privatisation in August 2010 [29], when it started applying the EUR 15 price of admission tickets.
Το ιδιωτικό καζίνο Θεσσαλονίκης συστάθηκε ως εταιρεία και έλαβε άδεια λειτουργίας το 1995 βάσει του νόμου 2206/1994 [31].
The privately owned Thessaloniki casino was incorporated and licensed in 1995 under Law 2206/1994 [31].
Εφαρμόζει, μέχρι σήμερα, το μειωμένης τιμής εισιτήριο των 6 ευρώ που ισχύει για τα δημόσια καζίνα (του Mont Parnès και της Κέρκυρας) δυνάμει του νομοθετικού διατάγματος 2687/1953 [32] το οποίο προβλέπει ότι επιχειρήσεις που ιδρύονται με επένδυση ξένων κεφαλαίων απολαμβάνουν μεταχείριση τουλάχιστον τόσο ευνοϊκή όσο αυτή που εφαρμόζεται σε άλλες ομοειδείς εγχώριες επιχειρήσεις [33].
Until the present date, it has been applying the reduced EUR 6 price of admission tickets applied by the State-owned casinos (in Mont Parnès and Corfu) by virtue of the Law 2687/1953 [32] providing that enterprises constituted with foreign investment enjoy treatment at least as favourable as the one applicable to other similar enterprises in the country [33].
Η υποχρέωση απόδοσης στο Δημόσιο του 80 % της ονομαστικής αξίας των εισιτηρίων εισόδου ίσχυε για το καζίνο Θεσσαλονίκης από την έκδοση της άδειας λειτουργίας του, το 1995 [34].
The requirement to remit to the State 80 % of the face value of admission tickets was applicable to the casino of Thessaloniki since the issuance of its license in 1995 [34].
Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται από το άρθρο 108 παράγραφος 2 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) διατυπώνοντας σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη διακριτική φορολογική μεταχείριση υπέρ διαφόρων ειδικά κατονομαζόμενων καζίνων στην Ελλάδα, στα οποία παρέχεται το πλεονέκτημα ευνοϊκότερης φορολόγησης από αυτήν στην οποία υπόκεινται τα υπόλοιπα καζίνα της χώρας.
The Commission initiated the formal investigation procedure laid down in Article 108(2) of the Treaty on the Functioning of the European Union (TFEU) expressing significant doubts about the discriminatory fiscal treatment in favour of several specifically identified casinos in Greece that benefit from a more advantageous taxation than the one to which the rest of the casinos in the country are subject.
Η Επιτροπή θεώρησε ότι το επίμαχο μέτρο απέκλινε από τις γενικές διατάξεις της ελληνικής έννομης τάξης περί καθορισμού του κανονικού επιπέδου των εισιτηρίων εισόδου στα καζίνα και, συνεπώς, βελτίωνε την ανταγωνιστική θέση των υπαχθέντων στο μέτρο.
The Commission considered that the contested measure departed from the general Greek legal provisions establishing the normal level of levies on admissions in casinos and therefore improved the competitive position of the beneficiaries.
Η Επιτροπή παρατήρησε ότι το επίμαχο μέτρο φαινόταν να συνιστά απώλεια δημοσίων πόρων για το ελληνικό κράτος, και ότι παρείχε πλεονέκτημα στα καζίνα με εισιτήριο χαμηλότερης αξίας.
The Commission observed that the contested measure appeared to constitute a loss of State resources for the Greek State, and it provided an advantage to the lower priced casinos.
Απαντώντας στο επιχείρημα των ελληνικών αρχών ότι ο άμεσα ωφελούμενος από τη χαμηλότερη τιμή των εισιτηρίων εισόδου είναι ο πελάτης, η Επιτροπή παρατήρησε ότι οι παρεχόμενες σε καταναλωτές επιδοτήσεις μπορούν να συνιστούν κρατική ενίσχυση σε επιχειρήσεις εάν για την επιδότηση τίθεται ως όρος η χρήση συγκεκριμένου προϊόντος ή υπηρεσίας από δεδομένη επιχείρηση [35].
In response to the argument by the Greek authorities that the direct beneficiary of a lower price of admission tickets is the customer, the Commission observed that subsidies to consumers can constitute State aid to enterprises when the subsidy is conditional on the use of a particular good or service from a particular undertaking [35].
Η Επιτροπή παρατήρησε επίσης ότι, όπως φαινόταν, το επίπεδο της φορολόγησης δεν οριζόταν ανάλογα με τις συνθήκες κάθε επιμέρους καζίνου [36], και κατέληγε στο προσωρινό συμπέρασμα ότι το μέτρο είναι επιλεκτικό [37].
The Commission also observed that the level of taxation did not appear to be set according to the circumstances of each individual casino [36], and it provisionally concluded that the measure is selective [37].
Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι το επίμαχο μέτρο είναι σε θέση να νοθεύσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των καζίνων στην Ελλάδα, όπως και στην αγορά εξαγοράς ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.
The Commission found the contested measure was liable to distort competition between casinos in Greece, as well as in the market of European business acquisition.
Η Επιτροπή σημείωσε ότι σέβεται πλήρως το δικαίωμα των κρατών μελών να ρυθμίζουν τα τυχερά παιχνίδια στην επικράτειά τους τηρουμένης της ενωσιακής νομοθεσίας, αλλά δεν μπορεί να δεχτεί ότι με τα εν λόγω επιχειρήματα αποκλείεται το ενδεχόμενο να έχει το επίμαχο μέτρο οποιοδήποτε αποτέλεσμα στρέβλωσης του ανταγωνισμού ή των συναλλαγών μεταξύ κρατών μελών.
The Commission noted that it fully respects the right of Member States to regulate gambling on their territory subject to EU law, but cannot accept that these arguments deprive the measure at issue of any effect of distortion of competition or on trade between Member States.
Οι φορείς εκμετάλλευσης στο συγκεκριμένο τομέα συχνά είναι μεγάλοι ξενοδοχειακοί όμιλοι, οι επενδυτικές αποφάσεις των οποίων θα μπορούσαν να επηρεάζονται από το μέτρο, και, πράγματι, τα καζίνα μπορούν να λειτουργούν ως δέλεαρ των τουριστών ώστε να επισκέπτονται την Ελλάδα.
The operators in the sector are often international hotel groups, whose decision to invest could be affected by the measure, and in fact casinos may act as an attraction to tourists to visit Greece.
Έτσι, η Επιτροπή συμπέρανε ότι το μέτρο αυτό είναι ικανό να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών [38].
The Commission therefore concluded that the measure is capable of distorting competition and affecting trade between Member States [38].
Η Επιτροπή κατέληγε στο προσωρινό συμπέρασμα ότι το μέτρο αυτό συνιστά παράνομη ενίσχυση, δεδομένου ότι είχε τεθεί σε εφαρμογή από τις ελληνικές αρχές χωρίς την προηγούμενη έγκριση της Επιτροπής, και ότι άρα υπόκειται στην εφαρμογή του άρθρου 15 του διαδικαστικού κανονισμού όσον αφορά την ανάκτηση ενισχύσεων [39].
The Commission reached the preliminary conclusion that the measure constitutes unlawful aid, since it had been implemented by the Greek authorities without the prior approval of the Commission, and therefore subject to the application of Article 15 of the Procedural Regulation as regards recovery [39].
Η Επιτροπή δεν εντόπισε κανένα λόγο στον οποίο θα βασιζόταν για να θεωρηθεί το επίμαχο μέτρο συμβιβάσιμο με την εσωτερική αγορά, δεδομένου ότι θεωρείτο ότι αντιπροσωπεύει αδικαιολόγητη ενίσχυση στη λειτουργία των καζίνων που έχουν υπαχθεί στο μέτρο [40].
The Commission did not identify any grounds for considering the contested measure compatible with the internal market since it was considered to represent undue operating aid to the beneficiary casinos [40].
Τέλος, η Επιτροπή παρατήρησε ότι εάν επιβεβαιωθούν οι υποψίες της ότι το μέτρο περιέχει ασυμβίβαστη κρατική ενίσχυση, τότε βάσει του άρθρου 14 παράγραφος 1 του διαδικαστικού διαγωνισμού, θα είναι υποχρεωμένη να διατάξει την Ελλάδα να ανακτήσει την ενίσχυση από τους αποδέκτες της, εκτός αν αυτό αντίκειται σε γενική αρχή του δικαίου [41].
The Commission finally observed that if its doubts that the measure contains incompatible State aid are confirmed, then pursuant to Article 14(1) of the Procedural Regulation it would be obliged to order its recovery by Greece from the beneficiaries, unless this would be contrary to a general principle of law [41].
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΤΡΙΤΩΝ
COMMENTS FROM THE GREEK AUTHORITIES AND THE INTERESTED THIRD PARTIES
Στη διάρκεια της επίσημης διαδικασίας έρευνας, η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από την Ελλάδα, από τον εκπρόσωπο της εταιρείας «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας A.E.» (εφεξής «Mont Parnès»), και από τους εκπροσώπους του ιδιωτικού καζίνου Λουτρακίου (εφεξής «Λουτράκι»).
During the formal investigation procedure, the Commission received comments from Greece, from the representative of the company ‘Elliniko Kazino Parnithas A.E.’ (‘Mont Parnès’), and from the representatives of the private Loutraki casino (‘Loutraki’).
Παρατηρήσεις της Ελλάδας και του Mont Parnès
Comments from Greece and from Mont Parnès
Δεδομένου ότι οι παρατηρήσεις που ελήφθησαν από τον εκπρόσωπο του υπαχθέντος στο μέτρο καζίνου Mont Parnès είναι κατ’ ουσίαν ταυτόσημες με τις παρατηρήσεις που ελήφθησαν από τις ελληνικές αρχές, η περιληπτική έκθεση των παρατηρήσεων αυτών είναι κοινή, στην παρούσα ενότητα.
As the comments received from the representative of the beneficiary casino of Mont Parnès are essentially identical with the comments received from the Greek authorities, their summary has been presented together under this Section.
Επί της ύπαρξης ενίσχυσης
On the presence of aid
Τόσο οι ελληνικές αρχές όσο και το Mont Parnès αμφισβητούν την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης.
Both the Greek authorities and Mont Parnès contest the existence of State aid.
Και οι δύο υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει κανένα διαφυγόν έσοδο για το Δημόσιο (ή εάν υπάρχει, τότε δεν προκύπτει κανένα πλεονέκτημα για τα καζίνα).
They both argue on the grounds that the State does not forgo any revenue (or that if it does, then the casinos do not gain any advantage).
Οι ελληνικές αρχές προβάλλουν το επιχείρημα ότι η διαφοροποίηση των τιμών εισιτηρίου αποτελεί αποκλειστικό ζήτημα ρύθμισης των τιμών, δεδομένου ότι ο εισπραττόμενος φόρος αποτελεί ενιαίο ποσοστό της αντίστοιχης αξίας του αντιτίμου των εκδιδόμενων εισιτηρίων εισόδου.
The Greek authorities argue that the price differentiation is only a price regulation issue, since the tax raised is a uniform proportion of the respective value of the price of admission tickets issued.
Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, σκοπός του καθορισμού της αξίας του εισιτηρίου εισόδου και της πληρωμής στο Δημόσιο δεν είναι η δημιουργία κρατικών εσόδων αλλά η αποθάρρυνση της συμμετοχής στα τυχερά παιχνίδια των προερχόμενων από χαμηλές εισοδηματικές τάξεις προσώπων.
According to the Greek authorities, the objective of the setting of a price of admission tickets and the payment to the State is not to raise revenue for the State but to discourage persons of low income from gambling.
Το γεγονός ότι η πρακτική επιβολής εισιτηρίων εισόδου αποφέρει επίσης έσοδα για το Δημόσιο δεν αλλοιώνει τη φύση του ως μέτρου ελέγχου.
The fact that the practice of admission tickets also results in public revenues does not alter its nature as a control measure.
Έτσι, η επιβολή εισιτηρίου εισόδου συγκεκριμένης αξίας στους πελάτες που εισέρχονται στους χώρους τυχερών παιχνιδιών των καζίνων θεωρείται από τις ελληνικές αρχές ότι συνιστά επαχθές μέτρο διοικητικού ελέγχου, το οποίο, όμως, στερείται φορολογικού χαρακτήρα και δεν μπορεί να θεωρηθεί φορολογικό βάρος σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 4027/1998 του Συμβουλίου της Επικρατείας [42].
Thus, the imposition of a price of admission tickets on casino customers entering the gaming area of casinos is regarded by the Greek authorities as constituting an onerous administrative control measure, which however lacks the character of a tax and cannot be regarded as a tax burden according to Judgement No 4027/1998 of the Council of State (the supreme administrative court of Greece) [42].
Σχετικά με τις διαφορές στο αντίτιμο των εισιτηρίων διαφόρων καζίνων, η Ελλάδα υποστηρίζει ότι οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες των διαφόρων καζίνων είναι διαφορετικές και μη συγκρίσιμες.
As for the differences between the prices of different casinos, Greece argues that the economic and social circumstances of the various casinos are different and not comparable.