natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της KPMG, το ομοσπονδιακό συνταγματικό δικαστήριο (Bundesverfassungsgericht) χαρακτήρισε με βάση την απόφασή του της 22ας Μαρτίου 1984 τις επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων ως «εισόδημα του ομοσπονδιακού κράτους», παραλείποντας ωστόσο να αποφανθεί οριστικά επί της νομικής τους φύσης.
According to the KPMG report, the Bundesverfassungsgericht in its judgment of 22 March 1984 did not define the exact legal nature of the Ablieferungen but characterised them as income for the public budget (‘Erwerbseinkünfte’).
Η Γερμανία εμμένει στην άποψη ότι οι κρατικές χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις αποτελούν εύλογη αντιστάθμιση καθόσον με βάση τον ΛΕΕ 2009 κατά την περίοδο 1990-1995 ήταν σαφώς χαμηλότερες από το καθαρό κόστος που συνδεόταν με την παροχή καθολικής υπηρεσίας.
Germany maintains that the public transfers were a proportional compensation measure because they were, according to the 2009 regulatory accounts, significantly below the incurred net costs of the universal service obligations from 1990 to 1995.
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι διατάξεις σχετικά με την κρατική εγγύηση για τους χρεωστικούς τίτλους του 1953 είχαν θεσπισθεί δυνάμει του άρθρου 22 παράγραφος 4 PostVwG 1953.
The Commission observes that the rules on the public guarantee for debt obligations were introduced in 1953 by § 22 (4) PostVwG 1953.
Κατά την κατάργηση του PostVwG 1953 με τον νόμο PostVerfG 1989 οι εν λόγω διατάξεις περιλήφθηκαν στο άρθρο 40 PostVerfG 1989 ως είχαν.
When the PostVwG 1953 was repealed by the PostVerfG 1989, the same provision was taken over in § 40 PostVerfG 1989 without any modification.
Gesetz über die Verwaltung der Deutschen Bundespost (νόμος για τη διοίκηση της Deutsche Bundespost) (Postverwaltungsgesetz), BGBl.
Gesetz über die Verwaltung der Deutschen Bundespost (Postverwaltungsgesetz), BGBl.
Ανταποκρινόμενη στην απόφαση της Επιτροπής, η Γερμανία ζήτησε από την DPAG την επιστροφή της ασυμβίβαστης προς την εσωτερική αγορά κρατικής ενισχύσεως ύψους 572 εκατ. ευρώ.
Following the Commission's order, Germany recovered the incompatible State aid of EUR 572 million from DPAG.
Η Deutsche Post προσέφυγε κατά της αποφάσεως ενώπιον των δικαστηρίων της ΕΕ.
Deutsche Post challenged the decision in the Union Courts.
Οι επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων καταργήθηκαν σταδιακά κατά το διάστημα 1989-1995 με βάση το άρθρο 63 παράγραφος 1 PostVerfG.
In the period 1989-1995, the Ablieferungen were phased out pursuant to Article 63(1) PostVerfG 1989.
Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 PostPersRG 1994 η Deutsche Post κατέβαλε για τα έτη 1995 έως 1999 ετήσιο κατ’ αποκοπή ποσό ύψους 2,045 δισεκατ. EUR προς το ταμείο συντάξεων.
Pursuant to Article 16(1) PostPersRG 1994, Deutsche Post paid for the years 1995 to 1999 a yearly lump sum of EUR 2045 million to the Pension fund.
Από το 2000 και εφεξής το ετήσιο κατ’ αποκοπή ποσό αντικαταστάθηκε δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 2 PostPersRG 1994 από ποσό ίσο με ποσοστό 33 % του συνολικού ύψους της μισθοδοσίας των υπαλλήλων.
Pursuant to Article 16(2) PostPersRG 1994, the annual lump-sum payments were replaced as of 2000 by a contribution which is calculated as 33 % of the salary mass of the civil servants.
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης της γνωμοδότησης θα πρέπει καταρχήν να υπομνησθούν τα μεγέθη αναφοράς της απόφασης για την έγκριση των τιμών κατά το άρθρο 20 παράγραφος 2 PostG 1997.
To assess the expert study, it is useful to first recall the price setting rule of Article 20(2) PostG 1997.
Με βάση τη διάταξη αυτή, το μέγεθος αναφοράς πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις δαπάνες που απαιτούνται για την αποτελεσματική παροχή των υπηρεσιών καθώς και τα βάρη που προκύπτουν από το κόστος παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών σε ολόκληρη την επικράτεια και το κόστος για τη χορήγηση παροχών συνταξιοδοτικής ασφάλισης προς τους υπαλλήλους που απορρέει από την ανάληψη των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων της Deutsche Bundespost.
It requires that the price cap covers the efficient costs of the price-regulated services plus the burdens from social excess costs and net costs from the universal service obligation:
Πρώτον, στη γνωμοδότηση οι μη ανταγωνιστικές δαπάνες προσδιορίζονται με βάση τη συμμετοχή του εργοδότη στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, ενώ το βάρος# 2 προσδιορίζεται με βάση το ποσοστό εισφοράς ΛΕΕ.
First, the expert study calculates the excess social costs based on the employer's share of the social contribution rate. However, the burden #2 is calculated based on the regulatory contribution rate.
Όπως η ίδια διατείνεται, ο ΛΕΕ 2009 αποδεικνύει ότι, παρά τις κρατικές χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις που της χορηγήθηκαν, η Deutsche Post είχε λάβει το 1995 υπο-αντιστάθμιση κατά […] δισεκατ. EUR (εκτοκισμένη αξία 1995) για το συνολικό καθαρό κόστος παροχής της καθολικής υπηρεσίας κατά την περίοδο 1990 — 1995.
The 2009 regulatory accounts show in 1995 that, despite the public transfers, Deutsche Post would have suffered from an under-compensation of EUR […] million (actualised value in 1995) of the cumulated net costs deriving from the universal service obligations for the period 1990-1995.
Κατά το άρθρο 51 PostG 1997, η αποκλειστική άδεια της Deutsche Post εκτεινόταν το 1997 στην προώθηση επιστολικού ταχυδρομείου και καταλόγων με συγκεκριμένο παραλήπτη, υπό την προϋπόθεση ότι το βάρος τους δεν υπερέβαινε τα 200 γραμμάρια. Στη συνέχεια, το ανώτατο αυτό βάρος μειώθηκε σταδιακά και το 2006 ορίστηκε στα 50 γραμμάρια.
Pursuant to Article 51 PostG 1997, the exclusive right extended to the transport of letters and addressed catalogues below 200 grams in 1997 but afterwards the limit was successively reduced, reaching 50 grams in 2006.
Η αποκλειστική άδεια έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2007.
The exclusive right finally expired on 31 December 2007.
Σε αντίθεση προς ό,τι έπραξε στον ΛΕΕ 2002, η Deutsche Post δεν χρησιμοποίησε πλέον ως κριτήριο αναφοράς για τους «ανταγωνιστικούς» μισθούς τους μισθούς της ΣΣΑ αλλά τον κατώτατο μισθό που ισχύει για τον ταχυδρομικό κλάδο βάσει αποφάσεως του Ομοσπονδιακού Bundesministerium für Arbeit (Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εργασίας) του έτους 2007 (στο εξής: «κατώτατος μισθός 2007»).
Unlike the 2002 regulatory accounts, Deutsche Post no longer uses the ETV wages as ‘competitive’ wage benchmark. Instead it used the minimum wage for the postal sector based on a regulation issued by the Federal Ministry for Labour in 2007 (hereafter referred to as 2007 minimum wage).
Με τον τρόπο αυτό προκύπτει μέσο ετήσιο εύλογο κέρδος ύψους […] εκατ. EUR. Το μέσο ετήσιο κόστος κεφαλαίου ύψους […] εκατ. EUR (έξοδα για τόκους […] εκατ. EUR και υψηλότερες κανονιστικές αποσβέσεις ύψους […] εκατ. EUR) διαγράφεται από τον ΛΕΕ 2009.
The average annual capital costs of EUR […] million (interest costs of EUR […] million and increased regulatory depreciation of EUR […] million) are eliminated from the 2009 regulatory accounts.
Οι υπολογισμοί που παρατίθενται στη γνωμοδότηση WIK αποδεικνύουν ότι η αντιστάθμιση ήταν κατά [0 έως 20] εκατ. EUR υψηλότερη σε σχέση με το συνολικό καθαρό κόστος του 1995.
The WIK calculations show that the compensation exceeded the cumulated net costs by EUR [0 to 20] million in 1995.
Ωστόσο η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι τα στοιχεία της λογιστικής καταγραφής του κόστους των ετών αυτών είναι πλημμελή.
However, the Commission acknowledges that the quality of the accounting data for those years is poor.
Στις 4 Οκτωβρίου 2011 εστάλησαν οι παρατηρήσεις της UPS, ενώ η Free and Fair Postal Postal Initiative (στο εξής: «FFPI») και ο γερμανικός σύνδεσμος επιχειρήσεων διεθνών ταχυμεταφορών (Bundesverband Internationaler Express und Kurierdienste, στο εξής: «BIEK») απέστειλαν τις παρατηρήσεις τους στις 5 Οκτωβρίου 2011 και στις 7 Οκτωβρίου 2011 αντίστοιχα.
On 4 October 2011, UPS submitted its comments. They were followed by comments submitted by Free and Fair Postal Postal Initiative (hereafter referred to as FFIP) on 5 October 2011 and comments submitted by Bundesverband Internationaler Express und Kurierdienste (hereafter referred to as BIEK) on 7 October 2011.
Στις 13 Οκτωβρίου 2011 το Δικαστήριο αναίρεσε την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου [22] και ανέπεμψε την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, όπου εκκρεμεί.
On 13 October 2011, the Court of Justice overruled the General Court's judgment of 16 July 2010 [22]. Consequently, the case was sent back to the GC and is currently pending.
Κατά το άρθρο 16 παράγραφος 1 PostPersRG 1994, η Deutsche Post όφειλε να καταβάλει στο ταμείο συντάξεων για την περίοδο 1995-1999 ποσό 2,045 δισεκατ. EUR ετησίως είτε, συνολικά, 10,225 δισεκατ. EUR. Από το 2000 και εφεξής η Deutsche Post υποχρεούται να συνεισφέρει στο ταμείο συντάξεων βάσει του άρθρου 16 παράγραφος 2 PostPersRG 1994, ετησίως ποσό ίσο με το 33 % των αποδοχών των υπαλλήλων (ήτοι ποσό κυμαινόμενο από 735 εκατ. EUR το έτος 2000 έως 540 εκατ. EUR το έτος 2010).
Pursuant to Article 16(1) PostPersRG 1994, Deutsche Post had to pay a yearly contribution of EUR 2045 million to the Pension fund for the period 1995-1999 which totals EUR 10225 million. From 2000 onwards and based on Article 16(2) PostPersRG 1994, Deutsche Post has had to pay a yearly contribution of 33 % of the sum of the incurred civil servant wages to the Pension fund (e.g. from EUR 735 million in 2000 to EUR 540 million in 2010).
Ωστόσο, κατά το άρθρο 7 PostUmwG 1994 οι (απορρέουσες από το άρθρο 2 παράγραφος 2 PostUmwG 1994) αναγωγικές αξιώσεις της Telekom AG εναντίον της DPAG εκμηδενίζονταν μέχρι του ύψους των συσσωρευμένων ζημιών της POSTDIENST στις 31 Δεκεμβρίου 1994.
Pursuant to Article 2(2) PostUmwG 1994, Telekom AG assumed all liabilities arising from loans which were attributable to the Sondervermögen as a whole but retained the right to reclaim funds from DPAG and Postbank AG to the extent that those loan commitments could be attributed to their legal predecessors. (82) However, Article 7 PostUmwG 1994 waived the right of Telekom AG (arising from Paragraph 2(2) PostUmwG 1994) to bring claims against DPAG up to the amount of losses accrued by POSTDIENST until 31 December 1994.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παράγραφος 4 PostUmwG 1994, η Γερμανία εξακολούθησε και μετά 1995 να είναι εγγυήτρια για την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων που είχε αναλάβει η Deutsche Bundespost πριν από το 1995 και ακολούθως είχαν κατανεμηθεί μεταξύ των POSTDIENST, TELEKOM και POSTBANK, ενώ δεν εγγυόταν για χρεωστικούς τίτλους οι οποίοι είχαν εκδοθεί από την DPAG σε μεταγενέστερο χρόνο.
After 1995, pursuant to Article 2(4) PostUmwG 1994, Germany remained liable for all debt obligations entered into prior to 1995 by Deutsche Bundespost and subsequently allocated to POSTDIENST, TELEKOM and POSTBANK. However, Germany did not bear any liability for debt obligations issued by DPAG thereafter.
Ακολούθως η Postregulierungsbehörde ενέκρινε υψηλότερες ρυθμιζόμενες τιμές επιστολικού ταχυδρομείου προκειμένου να καταστεί δυνατή η χρηματοδότηση, με έσοδα από τις ρυθμιζόμενες υπηρεσίες επιστολικού ταχυδρομείου, των μέσων ετήσιων επιβαρύνσεων της περιόδου 2002-2006 ύψους […] δισεκατ. EUR. Σύμφωνα με την απόφαση περί μεγεθών αναφοράς του 2002 το 100 % των βαρών καταλογίζεται στις τιμές οι οποίες καθορίζονται βάσει του ex ante συστήματος προσδιορισμού.
The Postal regulator approved increased regulated letter prices to finance the claimed average annual burdens of EUR […] million for the period 2002-2006 out of the revenues of the regulated letter services. Under the 2002 price cap decision, 100 % of the burdens are imputed to the prices which are subject to the ex ante price cap.
Η UPS τονίζει ότι το βάρος της απόδειξης της αναλογικότητας του μέτρου το φέρει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και ότι εισέτι η Γερμανία δεν έχει προσδιορίσει τον αναλογικό χαρακτήρα των πλεονεκτημάτων που γεννώνται από το εν λόγω μέτρο υπέρ της Deutsche Post.
UPS points out that the burden of proof of the proportionality of the measure lies with Germany. However, Germany has not given precise indications of the proportionality of the benefits derived by Deutsche Post from the measure.
Όπως διατείνεται η Γερμανία, η προβλεπόμενη στο άρθρο 16 παράγραφος 1 PostPersRG υποχρέωση της Deutsche Post προς καταβολή εισφορών υπέρ του Postbeamtenversorgungskasse, όπως και η υποχρέωση κατ’ άρθρο 54 παράγραφος 2 PostVerfG 1989, απλώς ελάφρυναν τον κρατικό υπολογισμό χωρίς να μεταβάλουν την αποκλειστική ευθύνη του κράτους για την παροχή των συντάξεων.
The obligations, which Articles 16(1) PostPersRG imposed on Deutsche Post to contribute to the Pension fund, constitute therefore, as with the obligations under Article 54(2) PostVerfG 1989, only a relief for the public budget. They do not change the federal government's sole liability with respect to the civil servants' pensions.
Η Γερμανία εμμένει στη θέση της ότι το καθεστώς των εν λόγω υποχρεώσεων του κράτους δεν μεταβλήθηκε ούτε κατά την πρώτη ταχυδρομική μεταρρύθμιση του 1989 ούτε κατά τη δεύτερη ταχυδρομική μεταρρύθμιση του 1995 και ότι η Deutsche Post, τόσο προ του 1995 όσο και μεταγενέστερα, ουδέποτε έφερε τη νομική υποχρέωση ούτε διέθετε την οικονομική δυνατότητα να καταβάλλει τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων.
Germany maintains that neither the first postal reform in 1989 nor the second postal reform in 1995 has changed the State's liability towards the civil servants. According to Germany, Deutsche Post has neither before nor after 1995 been legally liable or economic capable to pay the civil servants' pensions.
Από το 1993 και εφεξής, οι επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων μειώθηκαν σταδιακά ανερχόμενες ενδεικτικά το έτος 1993 σε 10 % των λειτουργικών εσόδων μείον 153 εκατ. EUR, το 1994 σε 70 % του εύρους του 1993 και το 1995 σε 50 % του ποσού που είχε αποδοθεί το 1993.
As of 1993, the Ablieferungen were successively reduced to 10 % of the operational revenue minus EUR 153 million in 1993. For 1994, the Ablieferungen amounted to 70 % of the 1993 Ablieferungen. In 1995, Deutsche Post paid 50 % of the 1993 amount.
Κατά την εκτίμηση με βάση τις διατάξεις για τις κρατικές ενισχύσεις, το καθοριστικής σημασίας ζήτημα δεν είναι το ποιος τελικά εγγυάται τη χρηματοδότηση των συνταξιοδοτικών απαιτήσεων των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά το ποιος υποχρεούται κανονικά, σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό καθεστώς, να προβεί στη χρηματοδότησή τους.
For the State aid assessment, who is the ultimate guarantor of the civil servants' pensions is not decisive. The key question is who had, pursuant to the applicable legislation, the obligation to finance them in the ordinary course of events.
Το άνοιγμα της αγοράς ταχυδρομικών υπηρεσιών στον ανταγωνισμό, το οποίο σε επίπεδο ΕΕ ξεκίνησε το 1998, οδήγησε σε άνοδο της ποιότητας, αύξηση της αποτελεσματικότητας και καλύτερη ανταπόκριση στις ανάγκες των χρηστών [81].
The opening of postal services to competition, which has started at EU level in 1998, has brought about increased quality, more efficiency and better responsiveness to users [81]. Market opening has allowed the establishment of an internal market for postal services.
Στην προκείμενη περίπτωση η Επιτροπή αποδέχεται ότι χωρίς την κρατική παρέμβαση η οποία την απάλλαξε από ένα μέρος των συνταξιοδοτικών της βαρών, η Deutsche Post δεν θα μπορούσε να διατηρήσει τη θέση της απέναντι στον ανταγωνισμό Λόγω των προερχόμενων από το παρελθόν κοινωνικών επιβαρύνσεων, τις οποίες δεν επωμίζονται οι ανταγωνιστές της, η Deutsche Post θα είχε εκτοπιστεί από τους ανταγωνιστικούς τομείς της αγοράς ταχυδρομικών υπηρεσιών.
In the present case, the Commission recognises that in the absence of any State intervention to relieve Deutsche Post of part of the pension liability for its civil servants, Deutsche Post would not be able to compete on its merits with its competitors. The social charges inherited from the past which are not supported by its competitors would have forced it out of the competitive parts of the market for postal service.
Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 PostPersRG 1994 η Deutsche Post όφειλε να καταβάλει στο κεφάλαιο συντάξεων κατά την περίοδο 1995-1999 ποσό 2,045 δισεκατ. EUR ετησίως ή συνολικά 10,225 δισεκατ. EUR. Κατά το άρθρο 16 παράγραφος 2 PostPersRG 1994 η Deutsche Post καταβάλλει από το έτος 2000 ποσοστό 33 %.
Pursuant to Article 16(1) PostPersRG 1994, Deutsche Post had to pay a yearly contribution of EUR 2045 million to the Pension fund for the period 1995-1999 which totals EUR 10225 million. Pursuant to § 16(2) PostPersRG 1994, Deutsche Post pays as of the year 2000 a rate of 33 %.
Από 1ης Δεκεμβρίου 2009, τα άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ έχουν καταστεί, αντιστοίχως, τα άρθρα 107 και 108 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).
With effect from 1 December 2009, Articles 87 and 88 of the EC Treaty have become Articles 107 and 108, respectively, of the TFEU. The two sets of provisions are, in substance, identical.
σχετικά με τις Κρατικές ενισχύσεις SA.29864 (C 6/10) (πρώην NN 1/10) που χορήγησε η Τσεχική Δημοκρατία στην České aerolinie, a. s. (ČSA — Czech Airlines a.s. — ενδεχόμενες συνέπειες Κρατικής ενίσχυσης δανείου χορηγηθέντος από την Osinek a.s.)
on State aid SA.29864 (C 6/10) (ex NN 1/10) implemented by the Czech Republic for České aerolinie, a. s. (ČSA — Czech Airlines a.s. — possible State aid implications of a loan provided by Osinek a.s.)
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2012) 1664]
(notified under document C(2012) 1664)
Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και συγκεκριμένα το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),
Having regard to the Agreement on the European Economic Area, and in particular Article 62(1)(a) thereof,
Έχοντας υπόψη την απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης [1] αναφορικά με την ενίσχυση SA.29864 (C 6/10, πρώην NN 1/10, CP 371/2009) [2],
Having regard to the decision by which the Commission decided to initiate the procedure laid down in Article 108(2) of the Treaty on the Functioning of the European Union [1], in respect of the aid SA.29864 (C 6/10, ex NN 1/10, CP 371/2009) [2],
Αφού κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, σύμφωνα με τα ανωτέρω άρθρα, και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to the provisions cited above and having regard to their comments,
Τον Μάιο του 2009, βάσει δημόσια διαθέσιμων πληροφοριών, η Επιτροπή πληροφορήθηκε ότι μια κρατική εταιρεία σε εκκαθάριση με την επωνυμία Osinek a.s.
In May 2009, on the basis of publicly available information, the Commission learned that a state-owned company in liquidation called Osinek a.s.
(«Osinek») συμφώνησε να χορηγήσει δάνειο ύψους 2,5 δισεκατ. CZK (περίπου 100 εκατ. ευρώ) στην ČSA — Czech airlines, a.s. («ČSA»).
(‘Osinek’) had agreed to grant a loan of CZK 2,5 billion (approximately EUR 100 million) to ČSA — Czech airlines, a. s. (‘ČSA’).
Με επιστολή της στις 24 Φεβρουαρίου 2010 η Επιτροπή ενημέρωσε την Τσεχική Δημοκρατία για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ όσον αφορά το μέτρο («απόφαση κίνησης της διαδικασίας»).
By letter dated 24 February 2010 the Commission informed the Czech Republic of its decision to initiate the procedure laid down in Article 108(2) TFEU in respect of the measure (‘the opening decision’).
Η Επιτροπή δημοσίευσε την απόφαση κίνησης της διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί του μέτρου.
The opening decision was published in the Official Journal of the European Union.. The Commission invited interested parties to submit their comments on the measure.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ
DETAILED DESCRIPTION OF THE MEASURE
Το δάνειο Osinek
The Osinek loan
Το υπό έρευνα μέτρο είναι ένα δάνειο που χορηγήθηκε στις 30 Απριλίου 2009 από την Osinek στον εθνικό αερομεταφορέα της Τσεχικής Δημοκρατίας, ČSA.
The measure under investigation is a loan granted on 30 April 2009 by Osinek to the Czech national flag carrier, ČSA.
Το δάνειο εκταμιεύθηκε σε τρεις δόσεις ως εξής:
The loan was disbursed in three tranches as follows:
η πρώτη δόση, 800 εκατ. τσεχικές κορόνες («CZK»), χορηγήθηκε στις 11 Μαΐου 2009·
the first tranche, for CZK 800 million, was drawn on 11 May 2009;
η δεύτερη δόση, 900 εκατ. CZK, χορηγήθηκε στις 30 Ιουλίου 2009 και
the second tranche, for CZK 900 million, was drawn on 30 July 2009; and
η τρίτη δόση, 800 εκατ. CZK, χορηγήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2009.
the third tranche, for CZK 800 million, was drawn on 24 September 2009.
Η προβλεπόμενη ημερομηνία αποπληρωμής ήταν η 30ή Νοεμβρίου 2010, με δυνατότητα παράτασης.
The expected date of repayment was 30 November 2010, with the possibility of prolongation.
Το επιτόκιο του δανείου ήταν το προσφερόμενο στην Πράγα διατραπεζικό επιτόκιο δανεισμού τριών μηνών (PRIBOR) συν 300 μονάδες βάσης ως ασφάλιστρο κινδύνου, δηλαδή 5,51 % την ημερομηνία κατά την οποία υπεγράφη η σύμβαση δανείου.
The interest rate on the loan was the three-month Prague Inter Bank Offered Rate (‘PRIBOR’) plus 300 basis points as a risk premium, i.e. 5,51 % at the date on which the loan agreement was signed.
Οι τόκοι έπρεπε να καταβάλλονται σε τριμηνιαία βάση την τελευταία εργάσιμη ενός ημερολογιακού τριμήνου (περίοδος επιτοκίου).
Interest was due on a quarterly basis on the last business day of a calendar quarter (interest period).
Ο τόκος υπολογιζόταν καθημερινά από την ημέρα που προηγείτο της αποπληρωμής του δανείου Osinek.
Interest was calculated daily from the day preceding the repayment of the Osinek loan.
Σύμφωνα με τις τσεχικές αρχές, το περιθώριο κινδύνου 300 μονάδων βάσης αντανακλά ορθά το κατάλληλο περιθώριο κινδύνου για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας, η οποία είχε αξιολογηθεί με βαθμολογία Β από τη Standard & Poor’s (ευάλωτη οικονομική κατάσταση), και το επίπεδο εξασφάλισης του δανείου, το οποίο ανήλθε στο 110 % του ποσού του δανείου.
According to the Czech authorities, the risk margin of 300 basis points correctly reflects an appropriate risk margin for the financial situation of the company, which had a Standard & Poor's B rating (vulnerable financial situation), and the level of collateralisation of the loan, which amounted to 110 % of the loan amount.
Οι εξασφαλίσεις που χρησιμοποιήθηκαν για την ασφάλιση του δανείου αφορούσαν κτίρια που βρίσκονται στο αεροδρόμιο Ruzyně της Πράγας, γη, αποθέματα και ανταλλακτικά.
The collateral used to secure the loan-comprised buildings located at Prague Ruzyně airport, land, inventories and spare parts.
Η αγοραία αξία των περισσότερων εξασφαλίσεων καθορίστηκε από ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα.
The market value of most of the collateral was established by an independent expert.
Προστέθηκαν τέσσερις προσθήκες στη σύμβαση δανείου, επεκτείνοντας και τροποποιώντας τα στοιχεία ενεργητικού που χρησιμοποιήθηκαν ως εγγυήσεις [3].
Four addendums to the Osinek loan agreement were concluded, extending and modifying the collateral assets [3].
Οι τσεχικές αρχές υποστηρίζουν ότι όλες αυτές οι αλλαγές πληρούσαν την προϋπόθεση που περιλαμβάνεται στη σύμβαση δανείου Osinek, σύμφωνα με την οποία το πραγματικό ποσό του δανείου δεν πρέπει να υπερβαίνει το 90 % της αξίας της εξασφάλισης οποιαδήποτε χρονική στιγμή ή το συμφωνηθέν μέγιστο ποσό του δανείου.
The Czech authorities claim that all these changes respected the condition stipulated in the Osinek loan agreement that the actual loan amount must not exceed 90 % of the value of the collateral at any point in time or the agreed maximum loan amount.
Το δάνειο Osinek δεν εξοφλήθηκε όπως αρχικά είχε προβλεφθεί, αντ’ αυτού κατέστη μη εξασφαλισμένο και το χρέος κεφαλαιοποιήθηκε στις 30 Ιουνίου 2010 (μετατροπή χρέους σε μετοχικό κεφάλαιο).
The Osinek loan was not repaid as initially envisaged, but was instead decollateralised and the debt capitalised on 30 June 2010 (debt-for-equity swap).
Επισκόπηση των στοιχείων ενεργητικού για την εξασφάλιση του δανείου Osinek
Overview of the assets securing the Osinek loan
Εξασφάλιση
Collateral
Αξία σε (εκατ. CZK)
Value in CZK (million)
Αξία καθορισμένη από:
Value determined by
Περίοδος χρήσης
Period of use
Επιχειρησιακό κτίριο — Υπόστεγο F (συμπεριλαμβανομένης της γης κάτω από το κτίριο)
Operational building — Hangar F (including land under the building)
YBN Consult - Znalecký ústav s.r.o., Πραγματογνωμοσύνη της 1ης Ιουνίου 2009
YBN Consult — Znalecký ústav s.r.o., Expert opinion of 1 June 2009