natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αφετέρου, οι τιμές είχαν διατηρηθεί έως το 2002 στα επίπεδα του 1997. Είναι λοιπόν αδύνατο να διαπιστωθεί αν οι τιμές αυτές περιείχαν αντιστάθμιση για τις μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες των μη ρυθμιζόμενων υπηρεσιών.
On the other hand, until 2002, the prices were kept at the approved 1997 level and it is not possible to establish whether those prices included a compensation for the non-regulated services' excess social costs.
Κατά τους ισχυρισμούς της Γερμανίας δεν αρκεί να αναφέρεται απλώς ότι για τον τομέα των μη διατιμημένων υπηρεσιών ίσχυαν χαμηλότερα ποσοστά εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σε σχέση με τα ποσοστά που ίσχυαν για τους ανταγωνιστές.
According to Germany, it would not be sufficient to show that the non-price regulated services have benefited from lower social contributions than competitors.
Πρέπει να εξεταστεί και αν ο τομέας των διατιμημένων υπηρεσιών ήταν πράγματι σε θέση να χρηματοδοτήσει τις μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες από τα έσοδά του.
It must also be established whether the price-regulated services have effectively been able to finance the claimed burdens of excess social costs out of their revenues.
Η Deutsche Post θα είχε αποκομίσει οικονομικό πλεονέκτημα λόγω της αντιστάθμισης που έλαβε για τις μη ανταγωνιστικές κοινωνικές της δαπάνες μόνον εφόσον οι χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις που της χορηγήθηκαν ήταν υψηλότερες σε σχέση με τις κοινωνικές δαπάνες που η ίδια κατέβαλλε συνολικά για τους δημόσιους υπαλλήλους που απασχολούσε.
A financial advantage for Deutsche Post from the compensation of its excess social costs would only exist if the granted compensation was higher than the total excess social costs that Deutsche Post has had incurred for the civil servants.
Η Γερμανία θεωρεί λυπηρό το γεγονός ότι δεν παρατίθεται ένας αναλυτικός υπολογισμός από τον οποίο να προκύπτει αν η αντιστάθμιση που έλαβε η Deutsche Post για τις μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες των δημοσίων υπαλλήλων ήταν εν συνόλω υπέρμετρη ή ελλιπής.
Consequently, Germany deplores the lack of a comprehensive calculation to establish whether Deutsche Post was in total over- or under-compensated for the civil servants' excess social costs.
Τονίζει ότι η ανάλυση αυτή είναι απαραίτητη για να διαπιστωθεί αν υφίσταται οικονομικό πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
It emphasises the necessity of such a calculation in order to establish a financial advantage with the meaning of Article 107(1) TFEU.
Κατά την άποψη εμπειρογνωμόνων πρόκειται για υπο-αντιστάθμιση των μη ανταγωνιστικών κοινωνικών δαπανών
Under-compensation of excess social costs based on expert study
Για να διορθώσει το σφάλμα αυτό, η Γερμανία διαβίβασε γνωμοδότηση του καθηγητή Weber [59] προκειμένου να αποδείξει ότι οι κοινωνικές δαπάνες που συνδέονταν με την απασχόληση δημοσίων υπαλλήλων περιήγαγαν την Deutsche Post σε οικονομικά μειονεκτική θέση.
To remove that defect, Germany submitted the expert study by Professor Weber [59] to establish Deutsche Post's financial advantage in social cost from the employment of civil servants.
Στην εν λόγω γνωμοδότηση προσδιορίζεται αρχικά το ύψος κατά το οποίο οι βαρύνουσες την Deutsche Post κοινωνικές δαπάνες για δημοσίους υπαλλήλους υπερβαίνουν πράγματι τις κοινωνικές δαπάνες που επιβαρύνονται οι ιδιώτες ανταγωνιστές της για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους τους (στη γνωμοδότηση η διαφορά αυτή αναφέρεται ως «κοινωνικές δαπάνες της DPAG που υπερβαίνουν τα συνήθη στην αγορά επίπεδα» ή «διαρθρωτικό μειονέκτημα»).
First, the expert study establishes by how much Deutsche Post's incurred social costs for civil servants exceed those that a private competitor has to carry for a private employee (hereinafter referred to as excess social costs).
Στη γνωμοδότηση Weber οι εν λόγω υπερβαίνουσες τα συνήθη στην αγορά επίπεδα δαπάνες αντιστοιχούνται με την αντιστάθμιση για το βάρος# 2.
Second, the expert study compares those excess social costs to the compensation under burden #2.
Όπως προκύπτει από τον πίνακα 5, ο συντάκτης της γνωμοδότησης συμπεριέλαβε στις κοινωνικές δαπάνες που συνδέονται με την απασχόληση των δημοσίων υπαλλήλων και τα ποσά που καταβλήθηκαν από την Deutsche Post στο ταμείο συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και άλλες κοινωνικές δαπάνες όπως είναι η συνεισφορά στις δαπάνες ασθενείας καθώς και οι εισφορές στην ασφάλιση ατυχημάτων και σε άλλες ασφαλίσεις.
As shown in Table 5, the expert study includes in the incurred social costs due to the employment of civil servants: Deutsche Post's contribution to the Pension fund and other social costs as Deutsche Post's contribution to the health expenses, accident insurance, further miscellaneous insurance payments.
Μεταξύ των κοινωνικών δαπανών που συνδέονται με την απασχόληση ιδιωτικών υπαλλήλων περιλαμβάνεται στη γνωμάτευση η συμμετοχή του εργοδότη στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης προς τα ταμεία υποχρεωτικής ασφάλισης συντάξεων, ανεργίας, ασθενείας και περίθαλψης σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης, πολλαπλασιαζόμενη επί των «ανταγωνιστικών» μισθών (π.χ. του κατώτατου μισθού που ίσχυε για την πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων το 2007).
The expert study defines as social costs from the employment of a private employee: the employer's share of the contribution rate for the statutory pension, unemployment, health and nursing insurance multiplied by allegedly ‘competitive’ wages (e.g. the 2007 minimum for the majority of the civil servants).the
Ως μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες ορίζονται οι κοινωνικές δαπάνες τις οποίες επιβαρύνεται η Deutsche Post για τους δημόσιους υπαλλήλους που απασχολεί και οι οποίες υπερβαίνουν το κριτήριο αναφοράς για τις κοινωνικές δαπάνες, όπως αυτό ορίζεται με βάση τη συμμετοχή των εργοδοτών στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης.
The excess social costs are the result of the excess of Deutsche Post's incurred social costs for civil servants over the defined benchmark of social costs based on the employer's share of social contributions for a private employee.
Υπολογισμός του καθαρού αποτελέσματος με βάση τη γερμανική γνωμοδότηση
Calculation of net result following Germany's expert study
Καταβολές προς το ταμείο συντάξεων
Contribution to Pension fund
Λοιπές κοινωνικές δαπάνες
other social costs
«ανταγωνιστικές» κοινωνικές δαπάνες ως κριτήριο αναφοράς (βάσει του ποσοστού συμμετοχής του εργοδότη στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης προς τα ταμεία υποχρεωτικής ασφάλισης και των «ανταγωνιστικών» μισθών (π.χ. κατώτατος μισθός που ίσχυε το 2007)
‘Competitive’ social cost benchmark (based on employer's share of social contribution rate and ‘competitive’ wage (e.g. 2007 minimum wage))
Αντιστάθμιση από τα έσοδα από διατιμημένες υπηρεσίες (βάρος # 2 – μη ανταγωνιστικές κοινωνικές επιβαρύνσεις)
Compensation from regulated revenues (burden #2 on excess social contributions)
Καθαρό αποτέλεσμα (υπεραντιστάθμιση ή υπο-αντιστάθμιση)
Net result (under- or over-compensation)
Όπως προκύπτει από τον υπολογισμό, την περίοδο 1995-2007 το βάρος # 2 δεν επαρκούσε για την κάλυψη των μη ανταγωνιστικών κοινωνικών δαπανών.
For the period 1995-2007, the calculations arrive at the conclusion that burden #2 was insufficient to cover the excess social costs.
Στη γνωμοδότηση μάλιστα επισημαίνεται ότι η αντιστάθμιση που έλαβε η Deutsche Post υπολείπονταν κατά […] δισεκατ. EUR. Ο συντάκτης της γνωμοδότησης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ακόμη και στην περίπτωση που στα έσοδα από διατιμημένες υπηρεσίες συμπεριλαμβανόταν το βάρος # 2, η Deutsche Post και πάλι δεν θα είχε λάβει επαρκή αντιστάθμιση για τις μη ανταγωνιστικές δαπάνες τις οποίες επιβαρύνθηκε.
In fact, the expert claims that Deutsche Post has been under-compensated by EUR […] million. The expert concludes that, even if it was considered that the price-regulated revenues include burden #2, Deutsche Post would remain under-compensated for its excess social costs.
Κατά τον ΛΕΕ 2009 τα έσοδα από τον τομέα των διατιμημένων υπηρεσιών δεν επαρκούσαν για την κάλυψη των μη ανταγωνιστικών κοινωνικών δαπανών
2009 regulatory accounts confirm insufficiency of price-regulated revenues to cover excess social costs
Η Γερμανία ισχυρίζεται ότι καθόσον από τις διατιμημένες υπηρεσίες δημιουργούνται ζημίες οι οποίες υπερβαίνουν τις μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες, δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί ότι τα έσοδα από διατιμημένες υπηρεσίες αντισταθμίζουν πράγματι τις δαπάνες αυτές.
Germany argues that in any case, as long as the price-regulated services incur losses that are higher than the excess social costs, it cannot be established that the regulated revenues effectively compensated the excess social costs.
Για τον λόγο αυτόν η Γερμανία διαβίβασε ένα γνωμοδοτικό σημείωμα στηριζόμενο στον ΛΕΕ 2009 [60] για να αποδείξει ότι οι ζημίες από τις διατιμημένες υπηρεσίες ήταν σαφώς υψηλότερες από τις μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες.
In that context, Germany submitted an expert study by CTcon based on the 2009 regulatory accounts [60] to show that the losses of the price-regulated services have consistently been higher than the excess social costs.
Οι υπολογισμοί στηρίζονται στον ΛΕΕ 2009 και στην παραδοχή (με αναφορά στη γνωμοδότηση Deloitte-II, για την οποία θα γίνει αναλυτικότερα λόγος στο κεφάλαιο VI.3.2) ότι το ROS του εύλογου κέρδους από τις διατιμημένες υπηρεσίες ανέρχεται σε 7 %.
The calculations are based on the 2009 regulatory accounts and assume that the price-regulated services should earn a reasonable profit of ROS of 7 % (based on the Deloitte-II study that is discussed in more detail in Section VI.3.2).
Παρατηρήσεις επί της αντιστάθμισης για την παροχή καθολικής υπηρεσίας
Comments on universal service compensation
Η Γερμανία ισχυρίζεται ότι οι κρατικές χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις δεν προσδίδουν οικονομικό πλεονέκτημα στην Deutsche Post, καθόσον οι σχετικές καταβολές ύψους 5666 δισεκατ. EUR αποτελούν αποκλειστικά αντιστάθμιση για επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων ύψους 5,838 δισεκατ. EUR τις οποίες η Deutsche Post είχε υποχρεωθεί να πραγματοποιήσει έως το 1995.
Germany argues that the public transfers have not provided any economic advantage to Deutsche Post because the public transfers of EUR 5666 million only compensated for the Ablieferungen of EUR 5838 million that Deutsche Post had to pay until 1995.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση του 2007 για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας, οι εν λόγω επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων είχαν τη γενεσιουργό αιτία τους στην πρώην ταχυδρομική διοίκηση, η οποία όφειλε να αποδίδει περίπου το 10 % των ετήσιων λειτουργικών εισόδων της στο κράτος.
As explained in the 2007 Extension decision, the Ablieferungen had their origins with the former postal administration that was obliged to transfer about 10 % of the annual operating revenue to the public budget.
Κατά το άρθρο 63 παράγραφος 4 PostVerfG, από τις επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων αφαιρούνταν τα καταβαλλόμενα ποσά για μερίσματα.
Article 63(4) PostVerfG 1989 provided that any dividends paid were to be subtracted from the Ablieferungen.
Ενόψει της διατάξεως αυτής και της απαλλαγής από άμεσους και έμμεσους φόρους, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η απόφαση του 2007 για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας αντιμετώπιζε τις επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων ως υποκατάστατο για την απαλλαγή από τους άμεσους και έμμεσους φόρους καθώς και ως αντάλλαγμα για τη χρηματοδότηση που παρείχε το κράτος ως μέτοχος.
Based on that provision and the exemption from any direct or indirect taxes, the Commission contended in the 2007 Extension decision that the Ablieferungen were to be considered as a substitute for indirect and direct taxes as well as to provide a remuneration to the State as shareholder for the provided capital.
Αντιδρώντας στη διαπίστωση αυτή η Γερμανία διαβίβασε τη γνωμοδότηση της KPMG, κατά την οποία οι επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων δεν μπορούσαν για διάφορους λόγους να θεωρηθούν ως υποκατάστατο φόρων ή μερισμάτων.
In response to that contention, Germany submitted the KPMG study that comes to the conclusion that the Ablieferungen could neither be considered as a substitute for taxes nor for dividends for a number of reasons.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τη γνωμάτευση της KPMG, στον χαρακτηρισμό των επιστροφών χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων ως φόρου αντιτίθεται το γεγονός ότι οι επιστροφές υπολογίζονται από το 1931 με βάση το ύψος των λειτουργικών εσόδων.
First, the Ablieferungen would not qualify as a corporate tax because the Ablieferungen had been calculated as a percentage of the realised revenues since 1931.
Για τον λόγο αυτόν καταβάλλονταν ακόμη και όταν η Deutsche Post εμφάνιζε ζημίες.
As a result, they had to be paid even in years where Deutsche Post incurred a loss.
Αντιθέτως, το ύψος του φόρου εισοδήματος εξαρτάται από το πραγματικό πλεόνασμα.
In contrast, corporate tax is based on the realised annual profit.
Ο χαρακτηρισμός των επιστροφών χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων ως φόρου θα ήταν συνεπώς αντίθετος προς τη συνταγματική επιταγή σύμφωνα με την οποία ο φόρος υπολογίζεται ανάλογα με τη φοροδοτική ικανότητα του φορολογούμενου.
A qualification of the Ablieferungen as a corporate tax would also contradict the legal practice of the Bundesverfassungsgericht, according to which a corporate tax must be based on the economic performance (‘Leistungsfähigkeit’) of a company.
Επίσης, κατά τη γνωμοδότηση, σκόπιμη δεν είναι ούτε η σύγκριση των επιστροφών χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων με τον φόρο κύκλου εργασιών.
Furthermore, the Ablieferungen would also not qualify as a value-added tax.
Στον φόρο κύκλου εργασιών η φορολογική υποχρέωση συνυπάρχει με την έκπτωση φόρου για την απόκτηση αγαθών ή υπηρεσιών, ενώ αυτό δεν συμβαίνει στις επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων, με συνέπεια ο τρόπος υπολογισμού των επιστροφών χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων να παρεκκλίνει σημαντικά από τον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται ο πραγματικά οφειλόμενος από μία επιχείρηση φόρος κύκλου εργασιών.
Since there was no possibility to deduct the value-added tax paid on the inputs from the Ablieferungen, the calculation of the Ablieferungen differed substantially from the usual calculation of the value-added tax liabilities.
Περαιτέρω κατά τους ισχυρισμούς της Γερμανίας οι επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ούτε ως μέρισμα.
Second, Germany argues that the Ablieferungen could not be qualified as a dividend.
Η διανομή μερίσματος αφορά το αποτέλεσμα του προηγούμενου διαχειριστικού έτους ή των προηγούμενων ετών.
The distribution of dividends usually requires that profits were earned in the corresponding financial year or the years before.
Εντούτοις η Deutsche Post, παρότι κατά την περίοδο από το 1990 έως το 1995 δεν σημείωσε κέρδη, προέβη σε επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων.
However, Deutsche Post did not earn any profits between 1990 and 1995 but nevertheless paid the Ablieferungen.
Κατά συνέπεια, οι επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων δεν αποτελούν μερίσματα.
As a result, the Ablieferungen could not be qualified as dividends.
Η γνωμοδότηση της KPMG καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως φόρος ή ως μέρισμα, αλλά αποτελούν φορολογική επιβάρυνση «sui generis», την οποία υποχρεούται να καταβάλλουν μόνο η Deutsche Bundespost και οι επιχειρήσεις που τη διαδέχτηκαν.
The KPMG study concludes that the Ablieferungen could not be qualified as tax or dividend payment but should be viewed as a levy sui generis that only Deutsche Bundespost and its successors was liable to pay.
Στηριζόμενη στη γνωμοδότηση της KPMG η Γερμανία απορρίπτει ως αβάσιμη την παραδοχή της Επιτροπής ότι οι επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως υποκατάστατο της φορολόγησης των κερδών και της καταβολής μερίσματος.
Based on the KPMG study, Germany rejects the Commission's contention that the Ablieferungen should be considered as a substitute for tax and dividend payments.
Η Γερμανία εμμένει στην άποψή της ότι οι επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων αποτελούσαν για την Deutsche Post ένα βάρος που δεν δικαιολογείτο ούτε από αντικειμενικής ούτε από οικονομικής απόψεως.
It maintains that the Ablieferungen constituted a burden for Deutsche Post that could not be justified on factual or economic terms.
Καθόσον οι κρατικές χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις απάλλαξαν την Deutsche Post μόνο από τις επιστροφές χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων, η τελευταία δεν αποκόμισε κάποιο οικονομικό πλεονέκτημα και συνεπώς τα εν λόγω ποσά δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση.
As the public transfers only relieved Deutsche Post of the Ablieferungen, they did not provide any economic advantage and therefore did not constitute aid.
Η Γερμανία παραθέτει επικουρικά δύο ακόμη λόγους για τους οποίους οι κρατικές χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις δεν μπορεί να αποτελούν ενίσχυση.
In the alternative, Germany puts forward two further justifications why the public transfers would not constitute aid.
Ο πρώτος λόγος είναι ότι, ενόψει των σημαντικών αποδόσεων επένδυσης (δείκτης ROI) και των υψηλών κερδών που η Deutsche Post αποκόμισε από την εισαγωγή της στο χρηματιστήριο, οι κρατικές χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις συνάδουν με την αρχή του ιδιώτη επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς.
First, the public transfers would fulfil the market-economy-investor principle in light of the substantial return on investment in later years and the high proceeds realised in the stock-market flotation of Deutsche Post.
Ο δεύτερος λόγος είναι ότι, όπως προκύπτει τόσο από ΛΕΕ 2009 όσο και από τη γνωμοδότηση WIK, κατά την περίοδο από το 1990 έως το 1994 οι συσσωρευμένες ζημίες από την παροχή καθολικής υπηρεσίας ήταν υψηλότερες από τις κρατικές χρηματοοικονομικές αντισταθμίσεις.
Second, the public transfers would also not constitute aid because both the 2009 regulatory accounts as well as the WIK study show that the cumulated universal service losses from 1990 to 1994 were higher than the public transfers.
Κατά συνέπεια, η Deutsche Post δεν έλαβε επαρκή αντιστάθμιση για την παροχή υπηρεσιών στο πλαίσιο της υποχρέωσής της προς παροχή καθολικής υπηρεσίας.
Deutsche Post was therefore under-compensated for its universal service obligation.
Κρατική εγγύηση
Public guarantee
Η Γερμανία ισχυρίζεται ότι η κατά το άρθρο 2 παράγραφος 4 PostUmwG 1994, χορήγηση εγγύησης από το κράτος για τους χρεωστικούς τίτλους που είχαν εκδοθεί προ του 1995 δεν προσέδωσε στην Deutsche Post κάποιο επιλεκτικό πλεονέκτημα μετά το 1995. Τον ισχυρισμό της αυτόν η Γερμανία τον στηρίζει σε μια σειρά από λόγους.
Germany argues that the continued public guarantee pursuant to Article 2(4) PostUmwG 1994 for debt obligations that were issued prior to 1995 did not provide any selective advantage to Deutsche Post after 1995 because of several reasons.
Οι επιχειρήσεις της ιδιωτικής οικονομίας εξακολουθούν να ευθύνονται για τις υποχρεώσεις μιας θυγατρικής τους ακόμη και μετά την απόσπαση αυτής.
Firstly, any private company, hiving off a subsidiary, would continue to be liable for debt obligations entered into by that subsidiary.
Μάλιστα, η ευθύνη τους διατηρείται και μετά την πώληση των εν λόγω υποχρεώσεων σε τρίτους.
A private company would remain liable for its outstanding debts even after selling those debts to a third party.
Όπως εκθέτει η Γερμανία, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η κρατική εγγύηση για τους χρεωστικούς τίτλους ήταν απαραίτητη μόνον επειδή η POSTDIENST δεν διέθετε αυτοτελή νομική προσωπικότητα.
Furthermore, it must be noted that the initial public guarantee for the debt obligations was only a consequence of the non-existence of a separate legal personality of POSTDIENST.
Το άρθρο 40 του PostVerfG 1989, κατά το οποίο οι χρεωστικοί τίτλοι της Deutsche Bundespost εξομοιώνονται με τους χρεωστικούς τίτλους του κράτους, έχει δηλωτικό μόνο χαρακτήρα.
Article 40 PostVerfG 1989, which provided that debt obligations issued by Deutsche Bundespost had the same legal value as debt obligations issued by Germany, had therefore only declaratory character.
Κατά δεύτερο λόγο, η DPAG δεν αποκόμισε πλεονέκτημα από την ανάληψη των χρεωστικών τίτλων της POSTDIENST, καθόσον η DPAG μπορούσε το 1995 να λάβει αναχρηματοδότηση με ευνοϊκότερο επιτόκιο.
Secondly, DPAG would not have benefited from the take-over of the POSTDIENST debt obligations because DPAG could have refinanced itself in 1995 at lower interest rates.
Οι χρεωστικοί τίτλοι της POSTDIENST ενσωμάτωναν κατά την 1η Ιανουαρίου 1995 συνολική αξία 931 εκατ. EUR με μέσο επιτόκιο 7,17 % και με υπολειπόμενη διάρκεια 8,8 ετών.
The stock of POSTDIENST debt obligations as of 1 January 1995 amounted to EUR 931 million at an average interest rate of 7,17 % with a remaining duration of 8,8 years.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια ανέρχονταν κατά την 1η Ιανουαρίου 1995 σε 5 % έως 5,5 %, το επιπλέον κόστος που επιβαρύνθηκε η DPAG ανήλθε σε 1,7 %, το οποίο αντιστοιχούσε σε 15,3 εκατ. EUR επιπλέον δαπάνες για τόκους ετησίως.
As the short-term interest rate amounted to about 5 % to 5,5 % at 1 January 1995, DPAG suffered a cost disadvantage of 1,7 % which amounted to higher annual interest costs of about EUR 15,3 million.
Ο τρίτος λόγος που προβάλλει η Γερμανία είναι ότι, όπως προκύπτει από την αντιπαραβολή των μέσων επιτοκίων που ίσχυαν στην αγορά των χρεωστικών τίτλων ιδιωτικών εταιρειών, αφενός, και των επιτοκίων των χρεωστικών τίτλων της POSTDIENST, αφετέρου, κατά την ημέρα της αρχικής έκδοσης των τελευταίων, η POSTDIENST άντλησε κεφάλαια με επιτόκιο το οποίο ήταν κατά μέσο όρο υψηλότερο από το μέσο επιτόκιο της αγοράς.
Thirdly, by comparing the average market interest rates for debt obligations issued by private companies and the interest rates for POSTDIENST debt obligations with reference to date when the obligations were initially issued, Germany estimates that POSTDIENST borrowed on average at interest rates above the market average.
Η Γερμανία δεν προέβη στην κατάρτιση λεπτομερούς μελέτης αλλά μόνο σε απλή σύγκριση των επιτοκίων ορισμένων χρεωστικών τίτλων της POSTDIENST με το συνολικό μέσο όρο της αγοράς.
Germany did not carry out a comprehensive investigation but only compared the interest rates of certain POSTDIENST debt obligation with an aggregated market average.
Επικουρικά η Γερμανία προβάλλει το επιχείρημα ότι οι κρατικές ενισχύσεις συνιστούν υφιστάμενη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο β) σημείο i) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου.
Alternatively, Germany argues that the public guarantees constitute existing aid according to Article 1(b)(i) of Regulation (EC) No 659/1999.
Η Γερμανία παραπέμπει εν προκειμένω και στην απόφαση που έλαβε η Επιτροπή στην περίπτωση της EDF [61], στην οποία μία παρόμοια εγγύηση είχε κριθεί ότι αποτελούσε υφιστάμενη ενίσχυση.
Germany also refers to the Commission decision on EDF [61] where a similar guarantee was considered as existing aid.
Αποκλειστική άδεια
Exclusive right
Η Γερμανία ισχυρίζεται ότι με βάση την απόφαση PreussenElektra [62] τα έσοδα από τις διατιμημένες επιστολικές υπηρεσίες δεν αποτελούν κρατικές ενισχύσεις.
Germany argues that the regulated letter revenues are not State resources in light of the Preussen-Elektra judgment [62].
Δεδομένου ότι τα έσοδα από διατιμημένες επιστολικές υπηρεσίες δεν αποτελούν κρατικούς πόρους, τα υποτιθέμενα υπέρμετρα επιστολικά τέλη μπορούν να εξετασθούν μόνο στο πλαίσιο διαδικασίας του άρθρου 102 της ΣΛΕΕ.
Consequently, as the regulated letter revenues would not constitute State resources, any allegations of excessive pricing could only be the subject of proceedings pursuant to Article 102 TFEU.
Παρατηρήσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης επί της γνωμοδότησης WIK
Comments on WIK study
Η γνωμοδότηση WIK επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα των κρατικών χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων προς αντιστάθμιση του καθαρού κόστους της υποχρέωσης παροχής καθολικής υπηρεσίας έως το 1995
WIK study confirms the necessity of public transfers as compensation for net costs of universal service obligations up to 1995