natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Βλέπε απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 4.9.2009, υπόθεση T-211/05, Ιταλία κατά Επιτροπής, που δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί, σκέψη 173· βλέπε επίσης την απόφαση του Πρωτοδικείου (νυν Γενικού Δικαστηρίου) της 8.6.1995 στην υπόθεση T-459/00, Siemens κατά Επιτροπής, Συλλογή 1995, σ. I-1675, σκέψη 48.
See judgement of the General Court of 4.9.2009, case T-211/05, Italy v Commission, not published yet, paragraph 173; see also judgement of the General Court of 8.6.1995, case T-459/93, Siemens v Commission [1995] ECR II-1675, paragraph 48.
Στην υποβολή παρατηρήσεων της 6ης Οκτωβρίου 2010.
In their submission of 6 October 2010.
Βλέπε για παράδειγμα την απόφαση του Πρωτοδικείου (νυν Γενικού Δικαστηρίου) στην υπόθεση του Γιβραλτάρ – συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-195/01 και T-207/01, της 30ής Απριλίου 2002, σκέψη 130 (ΕΕ C 169 της 13.7.2002, σ. 30), Συλλογή 2002, σ. ΙΙ-2309.
See for instance judgment of the General Court in the Gibraltar case – joined Cases T-195/01 and T-207/01, of 30 April 2002, paragraph 130 (OJ C 169, 13.7.2002, p. 30), 2002 ECR II-2309.
Απόφαση 2003/515/ΕΚ της Επιτροπής, της 17ης Φεβρουαρίου 2003, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων που έθεσαν σε εφαρμογή οι Κάτω Χώρες υπέρ των διεθνών χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων (ΕΕ L 180 της 18.7.2003, σ. 52). Απόφαση 2004/76/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαΐου 2003, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που προτίθεται να εφαρμόσει η Γαλλία υπέρ των κεντρικών γραφείων και των κέντρων υλικοτεχνικής στήριξης (ΕΕ L 23 της 28.1.2004, σ. 1).
See, inter alia, Commission Decision 2003/515/EC of 17 February 2003 on the State aid implemented by the Netherlands for international financing activities (OJ L 180, 18.7.2003, p. 52); Commission Decision 2004/76/EC of 13 May 2003 on the aid scheme implemented by France for headquarters and logistics centres (OJ L 23, 28.1.2004, p. 1).
Απόφαση του Δικαστηρίου της 22.6.2006 στην υπόθεση C-182/03 και C-217/03, Forum 187 ASBL, Συλλογή 2006, σ. I-5479, σκέψη 147. Βλέπε επίσης την απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 26.11.2005 στην υπόθεση C-506/03, Γερμανία κατά Επιτροπής, η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί, σκέψη 58 και την απόφαση του Δικαστηρίου της 11.3.1987 στην υπόθεση C-265/85, Van den Bergh en Jurgens BV κατά Επιτροπής, Συλλογή 1987, σ. 1155, σκέψη 44.
Judgment of the Court of Justice of 22.6.2006, case C-182/03 and C-217/03, Forum 187 ASBL [2006] ECR I-5479, paragraph 147; see also judgment of the Court of Justice of 26.11.2005, case C- 506/03, Germany v Commission, unpublished, paragraph 58 and judgement of the Court of Justice of 11.3.1987, case C-265/85, Van den Bergh en Jurgens BV v. Commission [1987] ECR 1155, paragraph 44.
Βλέπε επίσης παράγραφο 21 ανωτέρω.
See also paragraph 21 herein above.
Το καζίνο Ρόδου ιδιωτικοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1999 και από τότε έπαψε να εφαρμόζει τη μειωμένη τιμή εισιτηρίου εισόδου.
Rhodes was privatised in April 1999 and at that time it stopped applying the reduced price of admission tickets.
Οι ενισχύσεις που έλαβε το καζίνο Ρόδου πριν από τις 21 Οκτωβρίου 2009 καλύπτονται από την παραγραφή.
Aid received by Rhodes before 21 October 2009 is covered by the limitation.
Η ακριβής ημερομηνία του 2000 κατά την οποία η ETA άρχισε να καταβάλλει φόρο 80 % επί της μειωμένης τιμής εισιτηρίου εισόδου 6 ευρώ πρέπει να επιβεβαιωθεί από τις ελληνικές αρχές.
Exact date of 2000 when ETA started paying the 80 % tax of the reduced price of EUR 6 to be confirmed by Greek authorities.
Εφόσον το καζίνο Κέρκυρας δεν είναι πλέον αποδέκτης ενίσχυσης μετά την ιδιωτικοποίησή του τον Αύγουστο του 2010, οπότε η τιμή του εισιτηρίου εισόδου αυξήθηκε σε 15 ευρώ.
On the understanding that Corfu casino has stopped being a beneficiary upon its privatisation of August 2010, when it passed to EUR 15.
Η Επιτροπή διαθέτει επί του παρόντος μερική μόνο πληροφόρηση σχετικά με την περίοδο 22 Οκτωβρίου 1999 – 22 Οκτωβρίου 1999, και συγκεκριμένα, καμία πληροφορία σχετικά με τη δυνητική συνέχιση του μέτρου μετά την 22α Οκτωβρίου 2009.
The Commission currently only has partial information covering the period 22 October 1999 – 22 October 2009, and particularly, no information concerning the potential continuation of the measure after 22 October 2009.
Με επιστολή της 17ης Νοεμβρίου 2009, η Ελλάδα αιτήθηκε επιμήκυνση της προθεσμίας απάντησης, πράγμα που έκανε δεκτό η Επιτροπή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 18ης Νοεμβρίου 2009.17σον αφορά την ελληνική νομοθεσία που διέπει ένα σύστημα φόρων επί των δικαιωμάτων εισόδου στα καζίνα, ισχυριζόμενη ότι με τέτοιο σύστημα εξασφαλιζόταν κρατική ενίσχυση σε τρεις φορείς εκμετάλλευσης, συγκεκριμένα στο Regency Casino de Mont Parnès, στο Καζίνο Κέρκυρας και στο Καζίνο Θεσσαλονίκης [3].
By letter dated 17 November 2009 Greece requested further time to respond, which was granted by the Commission by e-mail message of 18 November 2009.
Στις 27 Νοεμβρίου 2009, η Ελλάδα απάντησε στην Επιτροπή.
On 27 November 2009 Greece replied to the Commission.
Με επιστολή της 9ης Αυγούστου 2010 η Ελλάδα ζήτησε παράταση της προθεσμίας για απάντηση, η οποία παράταση χορηγήθηκε από την Επιτροπή με επιστολή της 18ης Αυγούστου 2010.
By letter of 9 August 2010 Greece requested an extension of the deadline to respond, which was granted by the Commission by letter of 18 August 2010.
Με επιστολή της 6ης Οκτωβρίου 2010 η Επιτροπή έλαβε τα σχόλια της Ελλάδας σχετικά με την απόφαση κίνησης της διαδικασίας.6
By letter of 6 October 2010 the Commission received comments from Greece on the Opening Decision.
Στην περίπτωση του καζίνου της Ρόδου, η σύμφωνα με το νόμο 2206/1994 άδεια λειτουργίας εκδόθηκε το 1996 δυνάμει της υπουργικής απόφασης Τ/633/29.5.1996.
In the case of Rhodes casino, the license under Law 2206/1994 was issued in 1996 by virtue of ministerial decision Τ/633/29.5.1996.
Ωστόσο, το καζίνο αυτό συνέχισε μέχρι το 1999 να χρεώνει το εισιτήριο εισόδου μειωμένης τιμής, προχωρώντας σε χρέωση εισιτηρίου 15 ευρώ μόνο μετά την ιδιωτικοποίησή του που έγινε τον Απρίλιο του 1999 [καθώς, μέχρι την ιδιωτικοποίησή του, λειτουργούσε υπό τον έλεγχο του EOT – και έτσι εφάρμοζε την απόφαση του EOT του 1992 [30] η οποία όριζε την τιμή των εισιτηρίων εισόδου στα καζίνα της Ρόδου στις 1500 δραχμές].
However the casino continued to apply the reduced price of admission tickets until 1999, passing to EUR 15 only after the privatisation which took place in April 1999 (as until its privatisation it operated under the control of EOT – and thus applied the EOT decision of 1992 [30] which set the price of admission tickets to the Rhodes Casinos at 1500 drachmas).
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η υποχρέωση καταβολής του 80 % της τιμής των εισιτηρίων εισόδου δεν εφαρμόστηκε στο καζίνο Mont Parnès και στο καζίνο της Κέρκυρας μέχρι το 2003.
The Commission observes that the requirement to remit 80 % of the price of admission tickets did not apply to the casinos of Mont Parnès and Corfu until 2003.
Όπως σημειώθηκε ανωτέρω, όσον αφορά τα καζίνα της Θεσσαλονίκης και της Ρόδου, η απαίτηση αυτή άρχισε να εφαρμόζεται μετά την έκδοση της άδειάς τους βάσει του ν. 2206/1994, και ειδικότερα από το 1995 για το καζίνο Θεσσαλονίκης και από το 1996 για το καζίνο της Ρόδου.
As noted above, as concerns the casinos of Thessaloniki and Rhodes, this requirement became applicable upon issuance of their license under the Law 2206/1994, namely since 1995 in the case of Thessaloniki, and since 1996 in the case of Rhodes.
Όσον αφορά την τιμή των εισιτηρίων εισόδου, αυτή παρέμεινε στα 6 ευρώ για το καζίνο Mont Parnès και το καζίνο της Θεσσαλονίκης μέχρι σήμερα, για το καζίνο της Κέρκυρας μέχρι την ιδιωτικοποίησή του τον Αύγουστο του 2010 και για το καζίνο της Ρόδου μέχρι την ιδιωτικοποίησή του το 1999.
As concerns the price of admission tickets, it has remained at EUR 6 in the case of Mont Parnès and Thessaloniki until present, for Corfu until its privatisation in August 2010, and for Rhodes until its privatisation in 1999.
Ωστόσο, τόσο η απαίτηση για την καταβολή του 80 % όσο και η τιμή των εισιτηρίων εισόδου των 15 ευρώ ίσχυαν για τα άλλα καζίνα από το 1995 και πράγματι εφαρμόστηκαν.
However, both the requirement to remit 80 % and the price of admission tickets of EUR 15 applied to other casinos as of 1995 and have been in practice applied as such.
Όσον αφορά το επιχείρημα που προτείνεται από τις αρχές και το καζίνο Mont Parnès σύμφωνα με το οποίο ακόμα και αν θεωρηθεί ότι η μειωμένη τιμή των εισιτηρίων εισόδου ύψους 6 ευρώ μπορεί να έχει επηρεάσει ή να επηρεάσει την απόφαση ξένης εταιρείας να επενδύσει σε επιχείρηση καζίνου στην Ελλάδα, η ξένη εταιρεία θα μπορεί πάντα να κάνει χρήση του ν.δ. 2687/1953, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η εφαρμογή του νομοθετικού διατάγματος του 1953 δεν είναι αυτόματη και στην πράξη θα επιτρέπει την περαιτέρω παροχή της ευμενέστερης μεταχείρισης που έχει χορηγηθεί στα υπαγόμενα στο μέτρο καζίνα (ήτοι τη χαμηλότερη τιμή εισιτηρίου εισόδου ύψους 6 ευρώ) σε άλλες επιχειρήσεις.
As concerns the argument proposed by the authorities and Mont Parnès that even if the view were taken that the reduced price of admission tickets of EUR 6 might have influenced or may influence the decision of a foreign company to invest in a casino business in Greece, the foreign company could always avail itself of Law 2687/1953, the Commission observes that the application of the Law of 1953 is not automatic and would in fact allow the further granting of the more advantageous treatment granted to the beneficiary casinos (i.e. the lower price of admission tickets of EUR 6) to other undertakings.
Επομένως, το μέτρο αυτό είναι ικανό να διαδώσει περαιτέρω την υπό εξέταση διακριτική φορολογική μεταχείριση. Επιπλέον, η Επιτροπή σημειώνει ότι παρόλο που και άλλα καζίνα θα μπορούσαν να είχαν επικαλεστεί το ν.δ.
This measure would thus be liable to further propagate the fiscal discrimination under assessment.
Στην περίπτωση της Ρόδου, η Επιτροπή θεωρεί ότι το καζίνο δεν υπάγεται πλέον στο μέτρο (δεδομένου ότι σταμάτησε να εφαρμόζει τη χαμηλότερη τιμή στο εισιτήριο εισόδου από την ιδιωτικοποίησή του τον Απρίλιο του 1999).
In the case of Rhodes, the Commission understands that the casino is no longer a beneficiary (as it stopped practicing the lower price of admission tickets upon its privatisation in April 1999).
Η Επιτροπή εκτιμά ότι ούτε οι ελληνικές αρχές ούτε το καζίνο Mont Parnès προέβαλαν επιχειρήματα που θα επαρκούσαν για να μεταβληθεί το συμπέρασμα αυτό.
The Commission considers that neither the Greek authorities nor Mont Parnès have advanced any argumentation which would be sufficiently articulated to alter this conclusion.
Η Επιτροπή αναγνωρίζει, όπως αναφέρεται παραπάνω, το δικαίωμα των κρατών μελών να ρυθμίζουν τα τυχερά παιχνίδια στην υπαγόμενη στο ενωσιακό δίκαιο επικράτειά τους, και επίσης αναγνωρίζει ότι τέτοια ρύθμιση που αποβλέπει στον έλεγχο και τον περιορισμό των τυχερών παιχνιδιών αποτελεί θεμιτό στόχο της δημόσιας πολιτικής.
The Commission recognises, as noted above, the right of Member States to regulate gambling on their territory subject to EU law, and that such regulation in order to control and discourage gambling is a legitimate objective of public policy.
Ωστόσο, δεν πιστεύει ότι το γεγονός αυτό τοποθετεί την ενίσχυση εντός του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, ακόμη και αν αυτός είναι ο επιδιωκόμενος στόχος.
However the Commission does not believe that this brings the aid, even if this is its objective, within the remit of Article 106(2) of the TFEU.
Η φορολογική διακριτική μεταχείριση θεσπίστηκε το 1995 παράνομα – υπό το πρίσμα, δηλαδή, της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις –, μέσω της επιλογής των ελληνικών αρχών να επιτρέψουν παρεκκλίσεις υπέρ ορισμένων καζίνων από τον γενικό κανόνα που απορρέει από τον νόμο 2206/1994 και την υπουργική απόφαση του 1995.
The fiscal discrimination was introduced in 1995 illegally– that is, from the perspective of EU State aid law – by the choice made by the Greek authorities to allow in favour of certain casinos derogations from the general rule deriving from the Law 2206/1994 and the Ministerial Decision of 1995.
Ειδικότερα οι ελληνικές αρχές επέτρεψαν στα δημόσια καζίνα Mont Parnès, Κέρκυρας και Ρόδου να συνεχίσουν να εφαρμόζουν τη χαμηλότερη τιμή εισιτηρίου εισόδου των 6 ευρώ αντί της κανονικής τιμής των 15 ευρώ, και επιπλέον, το 1995 επεφύλαξαν επίσης την πλεονεκτικότερη αυτή μεταχείριση ειδικά στο καζίνο της Θεσσαλονίκης, βάσει του νομοθετικού διατάγματος του 1953 (που αναφέρεται σε κεφάλαια του εξωτερικού).
In particular, the Greek authorities allowed the public casinos of Mont Parnès, Corfu and Rhodes to continue to apply a lower price of admission tickets of EUR 6 instead of the standard price of EUR 15, and furthermore, also specifically granted this more advantageous treatment to the casino of Thessaloniki in 1995, based on the Law of 1953 (concerning foreign capital).
Εν τω μεταξύ, το εν λόγω κανονικό εισιτήριο των 15 ευρώ επιβλήθηκε και όντως τηρήθηκε από τα 5 άλλα ιδιωτικά καζίνα τα οποία συστάθηκαν και έλαβαν άδεια λειτουργίας (βάσει του νόμου 2206/1994) μετά το 1995.
Meanwhile, this standard level of EUR 15 was imposed and effectively respected by the 5 other private casinos which were established and licensed (under the Law 2206/1994) since 1995.
Εξάλλου, δυνάμει του νόμου 3139/2003, η χαμηλότερη τιμή εισιτηρίου εισόδου 6 ευρώ διατηρήθηκε ειδικά για τα καζίνα Mont Parnès και Κέρκυρας, με αποτέλεσμα να παρατείνεται και να επιβεβαιώνεται παράνομα η διακριτική φορολογική μεταχείριση.
Furthermore, by virtue of the Law 3139/2003 the lower price of EUR 6 for admission tickets was specifically maintained for the casinos of Mont Parnès and Corfu, with the effect of illegally prolonging and confirming the fiscal discrimination.
Στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή δεν προέβη σε καμία ενέργεια, ούτε η Ελλάδα ενήργησε κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, πριν το 2009.
In the current case, the Commission did not take action, nor did Greece act at the request of the Commission, before 2009.
Η Επιτροπή προέβη σε σχετική ενέργεια στις 21 Οκτωβρίου 2009, όταν γνωστοποίησε την καταγγελία στην Ελλάδα και ζήτησε πληροφορίες επί του θέματος.
The Commission took such an action on 21 October 2009 when it communicated the complaint to Greece and requested information in this regard.
Το καζίνο Θεσσαλονίκης έλαβε άδεια το 1995 βάσει του νόμου 2206/1994 [79].
The Thessaloniki casino was licensed in 1995 under Law 2206/1994 [79].
Η υποχρέωση απόδοσης στο δημόσιο του 80 % της τιμής των εισιτηρίων εισόδου εφαρμόσθηκε στο καζίνο της Θεσσαλονίκης μετά την έκδοση της άδειας λειτουργίας του το 1995.
The requirement to remit to the State 80 % of the price of admission tickets was applicable to the casino of Thessaloniki since the issuance of its license in 1995.
Μέχρι σήμερα, εφαρμόζει τη μειωμένη τιμή εισιτηρίου εισόδου 6 ευρώ που εφαρμόζουν τα καζίνα Mont Parnès και Κέρκυρας.
Until the present date, it has been applying the reduced EUR 6 price of admission tickets applied by the casinos in Mont Parnès and Corfu.
Το καζίνο Ρόδου αδειοδοτήθηκε το 1996 βάσει του νόμου 2206/1994.
Rhodes Casino was licensed under the Law 2206/1994 in 1996.
Υπογραμμίζει ότι η δεκαετής περίοδος παραγραφής που προβλέπεται στο άρθρο 15 του ως άνω διαδικαστικού κανονισμού ισχύει για κάθε ενίσχυση που χορηγήθηκε πριν από την 21η Οκτωβρίου 1999.
The Commission notes that the limitation period of 10 years, provided for in Article 15 of the abovementioned Procedural Regulation applies to any aid awarded before 21 October 1999.
Η Ελληνική Δημοκρατία οφείλει να ακυρώσει όλα τα εκκρεμή φορολογικά πλεονεκτήματα που παρέχονται στο πλαίσιο του μέτρου που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας απόφασης, με ισχύ από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης,
The Hellenic Republic shall cancel all outstanding fiscal advantage provided under the measure subject to the present Decision, with effect from the date of adoption of this Decision.
Ως ακόμα ένα παράδειγμα αναφέρεται το καζίνο της Κέρκυρας το οποίο μετά την ιδιωτικοποίησή του χρεώνει εισιτήριο 15 ευρώ από τον Αύγουστο του 2010.
As a further example, in August 2010, the Corfu Casino passed to EUR 15 upon its privatisation.
Ωστόσο, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν εξηγήσει ικανοποιητικά το λόγο για τον οποίο τότε δεν ίσχυαν πλέον οι προαναφερόμενες ειδικές συνθήκες και επομένως το λόγο για τον οποίο δεν ήταν πλέον αναγκαία η χαμηλότερη τιμή εισιτηρίων εισόδων.
However, the Greek authorities have not satisfactorily explained why at that time the abovementioned special circumstances no longer applied and thus why the lower price of admission tickets was no longer necessary in consideration thereof.
Τότε άρχισε να εφαρμόζει τιμή εισόδου 6 ευρώ, άρχισε, ωστόσο, να εφαρμόζει εισιτήριο 15 ευρώ μετά την ιδιωτικοποίησή του τον Απρίλιο του 1999.
At that time it began applying the EUR 6 price of admission tickets, however, it passed at EUR 15 upon its privatisation in April 1999.
Πέραν των παρατηρήσεων που υποβλήθηκαν κατά την επίσημη διαδικασία έρευνας, η Επιτροπή κατανοεί ότι το καζίνο Ρόδου δεν είναι πλέον αποδέκτης ενίσχυσης μετά την ιδιωτικοποίησή του τον Απρίλιο του 1999, και συνεπώς η ανάκτηση από το καζίνο αυτό καλύπτεται από την περίοδο παραγραφής δυνάμει του άρθρου 15 του διαδικαστικού κανονισμού.
Further to observations submitted during the formal investigation procedure, the Commission understands that the casino of Rhodes ceased to be a beneficiary on its privatisation in April 1999, and therefore the recovery from this casino is covered by the limitation period pursuant to Article 15 of the Procedural Regulation.
Ωστόσο, καθώς η τιμή του εισιτηρίου εισόδου στα δημόσια καζίνα παρέμεινε κατ’ εξαίρεση στο επίπεδο των 6 ευρώ, δεδομένου ότι οι προϊσχύουσες αποφάσεις του EOT (που όριζαν το εισιτήριο εισόδου στα 6 ευρώ) θεωρήθηκαν ειδικές διατάξεις παρέκκλισης (προϊσχύουσα lex specialis) μη θιγόμενες από τις γενικές διατάξεις του νόμου 2206/1994 και της υπουργικής απόφασης του 1995, τα δημόσια καζίνα πλήρωναν μόνο το 80 % των 6 ευρώ.
However, since for the public casinos the price of admission tickets exceptionally remained at the level of EUR 6, as the already in force decisions of the EOT (setting the prices at EUR 6) were considered special derogatory provisions (pre-existing lex specialis) which were unaffected by the general provisions of the Law 2206/1994 and the Ministerial Decision of 1995, they only paid 80 % of EUR 6.
Οι αποφάσεις του EOT θεωρήθηκαν μη εφαρμοστέες μόνον όταν τα καζίνα δεν ανήκαν πλέον στο Δημόσιο κατά πλήρη κυριότητα, μετά από την ιδιωτικοποίηση καθενός από αυτά.
The EOT decisions were only deemed inapplicable when the casinos were no longer fully owned by the State, after their respective privatisation.
Το αίτημα αυτό έγινε δεκτό, μετά από γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (Γνωμοδότηση 631/1997).
This request was accepted, following an opinion from the Greek Legal Council of State (Opinion 631/1997/EC).
Σύμφωνα με πληροφορίες που ελήφθησαν από τις ελληνικές αρχές στη διάρκεια της επίσημης διαδικασίας έρευνας, το καζίνο Κέρκυρας ιδιωτικοποιήθηκε στις 30.8.2010, με την πώληση, σε διεθνή πλειοδοτικό διαγωνισμό, του 100 % των μετοχών στην εταιρεία Ελληνικό Καζίνο Κέρκυρας ΑΕ (EKK) στην V&T Corfu Casino ΑΕ, η οποία συστάθηκε από το επιχειρηματικό σχήμα (Vivere Entertainment Commercial & Holding SA - Theros International Gaming INC.) το οποίο ανεδείχθη τελικός πλειοδότης στη διαγωνιστική διαδικασία.
According to information received from the Greek authorities during the formal investigation procedure, the Corfu casino was privatised on 30.8.2010, with the sale, by international call to tender, of 100 % of the shares in the company Corfu Hellenic Casino S.A. (EKK) to V&T Corfu Casino S.A., which was set up by the successful candidate grouping (Vivere Entertainment Commercial & Holding S.A. – Theros International Gaming INC.) in the call to tender procedure.
Η εταιρεία EKK είχε συσταθεί το 2001 ως θυγατρική της ETA.
The Company EKK had been set up in 2001 as a subsidiary of ETA.
Ακόμη και σε μεταγενέστερο χρόνο, όταν το ζήτημα είχε εγερθεί περαιτέρω, η διοίκηση του καζίνου (δηλαδή η Hyatt Regency) ζήτησε η τιμή των εισιτηρίων εισόδου στο καζίνο Θεσσαλονίκης να οριστεί στο ίδιο επίπεδο με αυτό του καζίνου Mont Parnès, ήτοι στα 6 ευρώ.
Even later on, when the issue was further raised, the management of the Casino (i.e. Hyatt Regency) asked the price of admission tickets in Thessaloniki casino to be set at the same level as that of the Casino Mont Parnès, i.e. at EUR 6.
(y1) × 7,20 = Β1
(y1) × 7,20 = B1
Το καζίνο Θεσσαλονίκης ορίστηκε ότι υπάγεται στις διατάξεις του ν.δ. 2687/1953 σύμφωνα με το Π.Δ.
The Thessaloniki casino was declared to benefit from the provisions of the Law 2687/1953 according to the Presidential Decree Π.Λ.
290/1995 το οποίο το εξομοίωσε με τα καζίνα Mont Parnès και Κέρκυρας.
290/1995 which assimilated it to the casinos of Mont Parnès and Corfu.
Sasazu – Πράγα, Τσεχική Δημοκρατία (Αποκλειστικός μέτοχος και διοικών).
Sasazu – Prague, Czech Republic (Unique shareholder and sole management).
Οι πληροφορίες αυτές διατίθενται στον δικτυακό τόπο http http://www.casinorodos.gr/.
This information is available via the site http://www.casinorodos.gr/.
Έχοντας υπόψη την οδηγία 96/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 1996, περί λήψεως μέτρων ελέγχου για ορισμένες ουσίες και τα κατάλοιπά τους σε ζώντα ζώα και στα προϊόντα τους και καταργήσεως των οδηγιών 85/358/ΕΟΚ και 86/469/ΕΟΚ και των αποφάσεων 89/187/ΕΟΚ και 91/664/ΕΟΚ [1], και ιδίως το άρθρο 14 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο,
Having regard to Council Directive 96/23/EC of 29 April 1996 on measures to monitor certain substances and residues thereof in live animals and animal products and repealing Directives 85/358/EEC and 86/469/EEC and Decisions 89/187/EEC and 91/664/EEC [1], and in particular the third subparagraph of Article 14(1) thereof,
Προβλέπει ότι κάθε κράτος μέλος ορίζει τουλάχιστον ένα εθνικό εργαστήριο αναφοράς που θα είναι αρμόδιο για ορισμένα καθήκοντα που καθορίζονται στην εν λόγω οδηγία.
It provides that each Member State is to designate at least one national reference laboratory, which is to be responsible for certain tasks laid down in that Directive.
Η οδηγία 96/23/ΕΚ προβλέπει επίσης ότι η Επιτροπή πρέπει να καταρτίσει πίνακα αυτών των εργαστηρίων.
Directive 96/23/EC also provides that a list of such designated laboratories is to be drawn up by the Commission.
Ο πίνακας των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς για την έρευνα καταλοίπων περιλαμβάνεται σήμερα στο παράρτημα της απόφασης 98/536/ΕΚ της Επιτροπής [2].
The list of national reference laboratories for the detection of residues is currently set out in the Annex to Commission Decision 98/536/EC [2].
Ορισμένα κράτη μέλη όρισαν πρόσθετα εθνικά εργαστήρια αναφοράς ή αντικατέστησαν τα εργαστήρια που ορίστηκαν με άλλα εργαστήρια.
Certain Member States have designated additional national reference laboratories or have replaced the designated laboratories with other laboratories.
Επιπλέον, άλλαξαν τα στοιχεία επικοινωνίας και οι ομάδες καταλοίπων που ελέγχονται από ορισμένα εργαστήρια που περιλαμβάνονται επί του παρόντος στο παράρτημα της απόφασης 98/536/ΕΚ.
In addition, the contact coordinates and the groups of residues monitored by certain laboratories currently listed in the Annex to Decision 98/536/EC have changed.
Για λόγους σαφήνειας και συνοχής της νομοθεσίας της Ένωσης, είναι συνεπώς σκόπιμο να επικαιροποιηθεί ο πίνακας των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της εν λόγω απόφασης.
In the interest of clarity and consistency of Union law, it is therefore appropriate to update the list of national reference laboratories set out in the Annex to that Decision.
Πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί αναλόγως η απόφαση 98/536/ΕΚ.
Decision 98/536/EC should therefore be amended accordingly.
Το παράρτημα της απόφασης 98/536/ΕΚ αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος της παρούσας απόφασης.
The Annex to Decision 98/536/EC is replaced by the text in the Annex to this Decision.
Βρυξέλλες, 27 Οκτωβρίου 2011.
Done at Brussels, 27 October 2011.
για ζωικά προϊόντα εκτός από ζωοτροφές
for animal products except feed
B1, B2 (εκτός από B2d), B3d, B3e
B1, B2 (except B2d), B3d, B3e
A1, A3, A4, A6 (μόνο νιτροϊμιδαζόλια), B2b (μόνο νιτροϊμιδαζόλια), B2e, B2f (κορτικοστεροειδή), B3d
A1, A3, A4, A6 (nitromidazoles only), B2b (nitromidazoles only), B2e, B2f (corticosteroids), B3d