natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή εκτιμά ότι αυτή η αποστολή θα μπορούσε όντως να συνιστά υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος.
The Commission considers that this task could, in fact, form a service of general economic interest.
Δεύτερον, πρέπει να εξεταστεί εάν όντως ο CELF είχε επιφορτιστεί με αυτή την υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος.
Secondly, it should be verified whether CELF had actually been given responsibility for this service of general economic interest.
Πράγματι, σύμφωνα με τη νομολογία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι εν λόγω επιχειρήσεις πρέπει να έχουν επιφορτιστεί από το κράτος για την εκτέλεση της εξεταζόμενης υπηρεσίας μέσω μιας ή περισσοτέρων επισήμων πράξεων, των οποίων η μορφή μπορεί να καθορίζεται από το κάθε κράτος μέλος.
In accordance with EU case law, the companies in question must have been entrusted with managing the service by the State by means of one or more official acts, the form of which may be determined by each Member State.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι γαλλικές αρχές παρουσίασαν διάφορες συμβάσεις που συνήφθησαν μεταξύ του CELF και του Υπουργείου Πολιτισμού οι οποίες απεδείκνυαν, σύμφωνα με αυτές, ότι ο CELF όντως είχε επιφορτιστεί με την εκτέλεση της εν λόγω υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος.
In this particular case, the French authorities produced a number of agreements signed between CELF and the Ministry of Culture which they consider demonstrate that CELF was indeed given responsibility for the service of general economic interest in question.
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, η Διεύθυνση Βιβλίου και Ανάγνωσης συνήψε μέχρι το 2001 ετήσιες συμβάσεις με τον CELF.
According to the French authorities, the Book and Reading Directorate concluded annual agreements with CELF, up until 2001.
Ωστόσο, παρά τα αιτήματα της Επιτροπής, που συμπεριλαμβάνονται και στην απόφαση διαταγής, οι γαλλικές αρχές δεν παρουσίασαν αντίγραφο των συμβάσεων δημόσιας υπηρεσίας για όλα τα εν λόγω έτη.
However, despite the Commission’s requests, including in its injunction decision, the French authorities have not produced copies of the public service agreements for each of the years in question.
Επιπλέον, στις συμβάσεις που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή, ο ακριβής χαρακτήρας των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας δεν έχει ορισθεί (το ποσό από το οποίο οι παραγγελίες θεωρούνται ως «μικρές παραγγελίες» δεν αναφέρθηκε στη σύμβαση).
In addition, the precise nature of the public service obligations is not established in the agreements available to the Commission (and thus the amount at which orders are considered ‘small orders’ is not stated in the agreement).
Από αυτό προκύπτει ότι, ακόμη και για εκείνα τα έτη, δεν υπάρχει πράξη που να αναφέρει με επαρκή ακρίβεια τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας που βαρύνουν τον CELF.
It emerges that, even for these years, there is no document indicating the public service obligations entrusted to CELF with sufficient clarity.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εκτιμά ότι δεν αποδείχτηκε ότι ο CELF είχε σαφώς επιφορτιστεί με επίσημη πράξη για κάθε ένα από τα υπό εξέταση έτη με τη διαχείριση της εν λόγω δημόσιας υπηρεσίας.
Consequently, the Commission considers that it has not been demonstrated that CELF was actually entrusted with the public service in question by means of an official act for each of the years in question.
Τέλος, και δίχως αυτό να συνεπάγεται την εξαγωγή συμπεράσματος όσον αφορά τον όρο της αναγκαιότητας αφού οι όροι είναι σωρευτικοί, η Επιτροπή κρίνει ότι ο όρος της αναλογικότητας δεν πληρούται.
Finally, and without it being necessary to conclude as to the condition of necessity, since the conditions are cumulative, the Commission considers that the condition of proportionality has not been met.
Πράγματι, στις συμβάσεις που είναι στη διάθεση της Επιτροπής δεν υπάρχει καμία εξήγηση για τον τρόπο με τον οποίο υπολογίστηκε το ποσό της ενίσχυσης.
In the agreements available to the Commission, there is no explanation of the way in which the amount of aid was calculated.
Εξάλλου, η υποχρέωση που επιβλήθηκε στον CELF να χορηγήσει τους λογαριασμούς χρήσης της ενίσχυσης δεν συνοδεύτηκε από ακριβή ορισμό των παραμέτρων υπολογισμού και ελέγχου του κόστους της δραστηριότητας δημόσιας υπηρεσίας που να επέτρεπε να επαληθευτεί ότι δεν υπήρχε υπεραντιστάθμιση.
Moreover, CELF’s obligation to provide grant utilisation statements for the aid was not accompanied by a clear definition of the parameters of the calculation or monitoring of the cost of the public service activity, which would enable verification that there was no overcompensation.
Επιπλέον, εάν οι συμβάσεις προέβλεπαν σαφώς τη μεταφορά από ένα έτος στο άλλο σε περίπτωση στην οποία ένα μέρος της ενίσχυσης δεν είχε χρησιμοποιηθεί, αυτές δεν περιέχουν καμία διευκρίνιση όσον αφορά τη λειτουργία αυτού του μηχανισμού, ο οποίος δεν φαίνεται άλλωστε να έχει εφαρμοστεί.
In addition, while the agreements did anticipate a carry forward from 1 year to another if part of the grant was not used, they contained no clarity as to how this mechanism would operate. It would seem, moreover, that this mechanism was not applied.
Τέλος, όπως αναφέρεται στο πλαίσιο της ανάλυσης του κριτηρίου της αναλογικότητας σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, οι γαλλικές αρχές δεν χορήγησαν στοιχεία που να αποδεικνύουν την αναλογικότητα των ενισχύσεων στο πλαίσιο των διαφόρων σημείων της απόφασης του Πρωτοδικείου.
Finally, in more general terms and in the context of analysing the proportionality criterion with regard to Article 107(3) TFEU, the French authorities did not provide any new information demonstrating the proportionality of the aid with regard to the different points of the Court’s judgment.
Έτσι, οι γαλλικές αρχές δεν χορήγησαν στην Επιτροπή τα στοιχεία που να επιτρέπουν να αποδειχθεί η αναλογικότητα των ενισχύσεων στο πλαίσιο του άρθρου 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ και ότι αυτή είχε ζητήσει από αυτές ιδίως την τελευταία φορά στην απόφαση διαταγής της 20ής Νοεμβρίου 2009.
The French authorities thus did not provide the Commission with the information that would enable the proportionality of the aid in the context of Article 106(2) TFEU to be demonstrated, and this was last requested of them in its injunction decision of 20 November 2009.
Για τους ίδιους λόγους με εκείνους που αναφέρθηκαν στο πλαίσιο της ανάλυσης της αναλογικότητας της ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή κρίνει, κατά συνέπεια, ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι οι ενισχύσεις που καταβλήθηκαν πληρούν το κριτήριο της αναλογικότητας.
For the same reasons as those mentioned in the context of the analysis of the proportionality of the aid pursuant to Article 107(3)(d) TFEU, the Commission therefore considers that it has not been demonstrated that the aid paid was in line with the criterion of proportionality.
Η Επιτροπή θεωρεί, κατά συνέπεια, ότι οι όροι εφαρμογής του άρθρου 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ δεν πληρούνται.
The Commission therefore considers that the conditions for application of Article 106(2) TFEU are not met.
Εν κατακλείδι, η Επιτροπή θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι ο μηχανισμός ενίσχυσης, που έχει ονομαστεί πρόγραμμα «μικρών παραγγελιών», που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπέρ του CELF μεταξύ του 1980 και του τέλους 2001 συνιστά ενίσχυση μη συμβατή με την εσωτερική αγορά.
In conclusion, the Commission therefore considers that the aid mechanism known as the Small Orders Programme, implemented by France in favour of CELF between 1980 and the end of 2001, constitutes aid incompatible with the internal market.
ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ, ΕΚΤΑΚΤΗ ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ, ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ, ΑΡΧΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΥ, ΑΡΧΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ
LIMITATION PERIOD, EXCEPTIONAL CIRCUMSTANCE, LEGITIMATE EXPECTATION, PRINCIPLE OF LEGAL CERTAINTY, PRINCIPLE OF PROPORTIONALITY
Στην υπόθεση κρατικής ενίσχυσης παράνομης και μη συμβατής, η Επιτροπή πρέπει καταρχήν να διατάξει το οικείο κράτος μέλος να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ανάκτηση της ενίσχυσης από τον δικαιούχο.
When a State aid is unlawful and incompatible, the Commission must first order the Member State in question to take all necessary measures to recover the aid from its recipient.
Όντως, το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 ορίζει ότι «σε περίπτωση αρνητικής απόφασης για υπόθεση παράνομων ενισχύσεων, η Επιτροπή αποφασίζει την εκ μέρους του οικείου κράτους μέλους λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την ανάκτηση της ενίσχυσης από τον δικαιούχο».
Article 14 of Regulation (EC) No 659/1999 states that, ‘Where negative decisions are taken in cases of unlawful aid, the Commission shall decide that the Member State concerned shall take all necessary measures to recover the aid from the beneficiary.’
Ωστόσο, η Επιτροπή πρέπει να λάβει υπόψη της τα ακόλουθα στοιχεία.
The Commission must, nevertheless, take the following elements into account.
Καταρχάς, το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 προβλέπει ότι οι εξουσίες της Επιτροπής για ανάκτηση της ενίσχυσης υπόκεινται σε δεκαετή προθεσμία παραγραφής.
Firstly, Article 15 of Regulation (EC) No 659/1999 stipulates that the powers of the Commission to recover aid are subject to a limitation period of 10 years.
Η προθεσμία αυτή αρχίζει να προσμετράται από την ημέρα κατά την οποία η παράνομη ενίσχυση χορηγείται στον δικαιούχο είτε ως ατομική ενίσχυση είτε ως ενίσχυση βάσει ενός καθεστώτος ενισχύσεων. Κάθε ενέργεια της Επιτροπής ή κράτους μέλους που ενεργεί κατόπιν αίτησης της Επιτροπής, σε σχέση με την παράνομη ενίσχυση, διακόπτει την περίοδο παραγραφής.
The limitation period commences on the day when the unlawful aid is granted to the beneficiary, and any measure taken by the Commission, or a Member State acting at the request of the Commission, with regard to the unlawful aid suspends the limitation period.
Όπως το είχε εκθέσει στην απόφαση επέκτασης της διαδικασίας, χωρίς να λάβει ιδιαίτερα σχόλια επί αυτού του σημείου από μέρους των ενδιαφερομένων μερών, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο κανόνας παραγραφής που αναφέρεται στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση.
As already stated in its decision extending the procedure, without receiving specific comments on this point from the interested parties, the Commission considers that the limitation rule mentioned in the previous recital is applicable in this particular case.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι ενισχύσεις που καταβλήθηκαν για κάθε έτος από το 1980 και η Επιτροπή προέβη σε αίτημα ενημέρωσης στις γαλλικές αρχές τον Απρίλιο 1992, φαίνεται ότι οι ενισχύσεις που καταβλήθηκαν στον CELF το 1980 και το 1981 δεν μπορούν να ανακτηθούν δεδομένου ότι έχει λήξει η προθεσμία παραγραφής.
In this particular case, the aid having been paid each year since 1980 and the Commission having asked for information from the French authorities in April 1992, the aid paid to CELF in 1980 and 1981 cannot be recovered because it is time barred.
Δεύτερον, η Επιτροπή δεν απαιτεί την ανάκτηση της ενίσχυσης εάν, πράττοντας έτσι, αυτή αντίκειται σε κάποια γενική αρχή του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Secondly, the Commission is not calling for recovery of the aid if, by so doing, it would run counter to a general principle of EU law.
Πράγματι, σύμφωνα με τη νομολογία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Επιτροπή υποχρεούται να λάβει υπόψη τις εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες αιτιολογούν την από πίεση από μέρους της να διατάξει την ανάκτηση των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν παράνομα αφού αυτή η ανάκτηση αντίκειται σε γενική αρχή του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
According to European Union case law, the Commission is required to take exceptional circumstances into consideration that might justify its waiving the order for recovery of the aid unlawfully granted when the said recovery runs counter to a general principle of EU law.
Σε αυτό το πλαίσιο, στην απόφαση επέκτασης της διαδικασίας, η Επιτροπή είχε καλέσει τις γαλλικές αρχές, τον δικαιούχο της ενίσχυσης και όλα τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους όσον αφορά την εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της αρχής της ασφάλειας δικαίου, ή οιασδήποτε άλλης αρχής που θα μπορούσε να οδηγήσει την Επιτροπή να μην απαιτήσει την ανάκτηση της ενίσχυσης.
It was in this context that, in its decision extending the procedure, the Commission called on the French authorities, the beneficiary of the aid and any other interested parties to submit their comments on the application, in this case, of the principle of legitimate expectation, the principle of legal certainty, or any other principles which might lead the Commission not to require the recovery of the aid.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι γαλλικές αρχές, στις παρατηρήσεις τους, έκριναν ότι υφίσταντο οι εξαιρετικές περιστάσεις που επιτρέπουν τον περιορισμό της υποχρέωσης επιστροφής των ενισχύσεων.
The Commission notes that, in their comments, the French authorities considered that exceptional circumstances did exist that would enable the obligation to recover the aid to be limited.
Αντιθέτως, η SIDE έκρινε ότι δεν ήταν παρούσες αυτές οι εξαιρετικές περιστάσεις.
In contrast, SIDE considered that such exceptional circumstances were not present.
Για αυτόν τον σκοπό, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι στο πλαίσιο των προδικαστικών ερωτημάτων που τέθηκαν στο Δικαστήριο στην προαναφερθείσα υπόθεση CELF, το αιτούν δικαστήριο είχε ρωτήσει, στην ουσία, εάν η έκδοση από την Επιτροπή τριών διαδοχικών αποφάσεων με τις οποίες κηρύσσεται μία ενίσχυση συμβατή με την εσωτερική αγορά, και οι οποίες στη συνέχεια ακυρώθηκαν από τον κοινοτικό δικαστή, μπορούσε, αφ’εαυτού της, να αποτελέσει περίσταση ειδικού χαρακτήρα για να αιτιολογήσει ένα περιορισμό της υποχρέωσης του δικαιούχου να επιστρέψει αυτή την ενίσχυση.
In this regard, the Commission recalls that, in the context of the preliminary questions raised in the Court of Justice in the above-cited CELF case, the court that referred the case had asked, in essence, whether the Commission’s adoption of three successive decisions declaring aid compatible, which were then annulled by the Community judicature, was not in itself likely to form an exceptional circumstance that might justify a limitation of the beneficiary’s obligation to return this aid.
Στην προαναφερθείσα απόφασή του της 11ης Μαρτίου 2010, το Δικαστήριο, καταρχάς παρέπεμψε στην απόφασή του της 12ης Φεβρουαρίου 2008, στην οποία είχε αναφέρει στα σημεία 65 και ακόλουθα ότι μετά την ακύρωση θετικής απόφασης της Επιτροπής, η δυνατότητα για τον δικαιούχο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν παράνομα να επικαλεστεί εξαιρετικές περιστάσεις επί των οποίων βάσισε τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του για τη νομιμότητα της ενίσχυσης και να αντιταχθεί κατά συνέπεια στην ανάκτησή της [22].
In its above-cited judgment of 11 March 2010, the Court of Justice first referred to its judgment of 12 February 2008, in which it indicated in paragraphs 65 et seq. that, after the annulment of a positive decision of the Commission, the recipient of unlawfully implemented aid is not precluded from relying on exceptional circumstances on the basis of which it had legitimately assumed the aid to be lawful and thus from declining to refund that aid [22].
Εντούτοις, το Δικαστήριο επισήμανε ομοίως ότι η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του δικαιούχου της ενίσχυσης δεν μπορεί να δημιουργηθεί από θετική απόφαση της Επιτροπής δεχόμενου ότι η ενίσχυση είναι συμβατή με την κοινή αγορά, αφενός, σε περίπτωση κατά την οποία η απόφαση αυτή προσβλήθηκε εμπροθέσμως και ακυρώθηκε ακολούθως από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφετέρου, καθόσον δεν έχει εκπνεύσει η προθεσμία άσκησης προσφυγής ή, σε περίπτωση κατά την οποία ασκήθηκε προσφυγή, καθόσον δεν έχει αποφανθεί οριστικά το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [23].
Nevertheless, the Court of Justice also stated that a legitimate expectation on the part of an aid recipient could not arise from a positive decision of the Commission either when that decision was challenged within the deadlines for judicial appeal then annulled by the EU Courts, or when the deadline for appeal had not passed or, in the case of an appeal, so long as the EU Courts have not delivered a definitive ruling [23].
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, στην απόφασή του της 11ης Μαρτίου 2010, το Δικαστήριο δήλωσε ότι η ακύρωση της τρίτης θετικής απόφασης της Επιτροπής από την απόφαση του Πρωτοδικείου της 15ης Απριλίου 2008 δεν έχει, αφ’εαυτού της, τέτοιο χαρακτήρα ώστε να δημιουργηθεί δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ούτε και να αποτελέσει εξαιρετική περίσταση [24].
In this particular case, in its judgment of 11 March 2010, the Court of Justice indicated that the annulment of the Commission’s third positive decision by judgment of the Court of First Instance on 15 April 2008 was not, in itself, liable to give rise to a legitimate expectation or to constitute an exceptional circumstance [24].
Το Δικαστήριο πρόσθεσε ότι η ελάχιστα συνηθισμένη διαδοχή τριών ακυρώσεων μαρτυρεί, εκ των προτέρων, τη δυσκολία της υπόθεσης και, χωρίς να οδηγεί σε δικαιολογημένη εμπιστοσύνη, φαινόταν μάλλον κατάλληλη να αυξήσει τις αμφιβολίες του δικαιούχου όσον αφορά τη συμβατότητα της επίμαχης ενίσχυσης.
The Court of Justice added that the unusual succession of three annulments demonstrated, a priori, the complexity of the case and, far from giving rise to a legitimate expectation, was more likely to increase the beneficiary’s doubts as to the compatibility of the aid in question.
Το Δικαστήριο παραδέχεται ότι η διαδοχή τριών προσφυγών που καταλήγουν σε τρεις ακυρώσεις χαρακτηρίζει μια πολύ σπάνια κατάσταση, αλλά κρίνει ότι τέτοιες περιστάσεις εντάσσονται στην ομαλή λειτουργία του δικαστικού συστήματος, το οποίο προσφέρει στους διαδίκους που θεωρούν ότι υφίστανται τις συνέπειες της παράνομης ενίσχυσης τη δυνατότητα να ενεργήσουν για την ακύρωση των διαδοχικών αποφάσεων που αυτοί θεωρούν ότι αποτελούν την αιτία αυτής της κατάστασης.
It acknowledged that a succession of three actions leading to three annulments amounted to a very unusual situation. Such circumstances, however, arose as part of the normal operation of the judicial system, which granted individuals who believed that they had suffered as a result of the unlawfulness of aid the possibility of bringing proceedings for the annulment of successive decisions which they considered to be the cause of that situation.
Εξάλλου, στη συγκεκριμένη περίπτωση το Δικαστήριο έκρινε ότι η ύπαρξη μιας εξαιρετικής περίστασης δεν μπορεί να γίνει δεκτή από την άποψη της αρχής της ασφάλειας δικαίου [25].
The Court of Justice considered, moreover, that in this particular case the existence of an exceptional circumstance could not be upheld in the light of the principle of legal certainty [25].
Πράγματι, εφόσον η Επιτροπή δεν εξέδωσε απόφαση αποδοχής και η προθεσμία υποβολής προσφυγής κατά αυτής της απόφασης δεν έχει λήξει, ο δικαιούχος δεν είναι βέβαιος όσον αφορά τη νομιμότητα της ενίσχυσης, οπότε δεν μπορεί να γίνει επίκληση ούτε της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης ούτε της αρχής της ασφάλειας δικαίου.
So long as the Commission had not taken a decision of approval and so long as the period for bringing an action against such a decision had not expired, the recipient could not be certain as to the lawfulness of the aid, with the result that neither the principle of the protection of legitimate expectations nor that of legal certainty could be relied upon.
Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου της 11ης Μαρτίου 2010 [26], η ύπαρξη εξαιρετικής περίστασης δεν μπορεί να γίνει δεκτή από την άποψη της αρχής της αναλογικότητας.
In addition, as the Court of Justice indicated in its judgment of 11 March 2010, [26] the existence of an exceptional circumstance could not be upheld in the case in point in the light of the principle of proportionality.
Συγκεκριμένα, η κατάργηση παράνομης ενίσχυσης μέσω της ανάκτησής της αποτελεί τη λογική συνέπεια της διαπίστωσης του παράνομου χαρακτήρα της, οπότε η ανάκτηση της ενίσχυσης αυτής, με σκοπό την αποκατάσταση της προηγούμενης κατάστασης, δεν μπορεί, καταρχήν, να θεωρηθεί μέτρο δυσανάλογο προς τους σκοπούς των διατάξεων της συνθήκης ΕΚ στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων.
Abolishing unlawful aid by means of recovery was the logical consequence of a finding that it was unlawful. Accordingly, the recovery of such aid, for the purpose of restoring the previously existing situation, could not in principle be regarded as disproportionate to the objectives of the provisions of the Treaty relating to State aid.
Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η έκδοση από την Επιτροπή τριών διαδοχικών αποφάσεων με τις οποίες δηλώνεται μία ενίσχυση συμβατή, οι οποίες στη συνέχεια ακυρώθηκαν από το κοινοτικό δικαστήριο δεν μπορεί αφεαυτής να αποτελεί εξαιρετική περίσταση δυνάμενη να δικαιολογήσει περιορισμό της εκτάσεως της υποχρεώσεως του δικαιούχου να επιστρέψει την ενίσχυση αυτή.
Consequently, the Court of Justice concluded that the adoption by the Commission of three successive decisions declaring aid to be compatible, which were subsequently annulled by the Community judicature, was not in itself capable of constituting an exceptional circumstance such as to justify a limitation of the recipient’s obligation to repay that unlawful and incompatible aid.
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω και ελλείψει κάθε άλλου στοιχείου που μπορεί να αποτελέσει εξαιρετική περίσταση, η Επιτροπή κρίνει, κατά συνέπεια, ότι δεν υπάρχει στην προκειμένη περίπτωση εξαιρετική περίσταση που μπορεί να περιορίσει την υποχρέωση του CELF να επιστρέψει τις εν λόγω ενισχύσεις (εκτός από τα ποσά που καταβλήθηκαν το 1980 και το 1981, όπως εξηγήθηκε ανωτέρω).
Given the above, and in the absence of any other fact capable of constituting an exceptional circumstance, the Commission therefore concludes that in this particular case there is no exceptional circumstance capable of limiting CELF’s obligation to repay the aid in question (apart from the sums paid in 1980 and 1981, as previously explained).
Κατ’ εφαρμογή του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, οι γαλλικές αρχές υποχρεούνται, ως εκ τούτου, να ανακτήσουν από τον CELF το ποσό των ενισχύσεων που του καταβλήθηκαν δυνάμει του προγράμματος «μικρών παραγγελιών» κατά τη διάρκεια των ετών 1982 έως 2001.
In application of Article 14 of Regulation (EC) No 659/1999, the French authorities must therefore recover the amount of aid paid to CELF by way of the Small Orders Programme during the years 1982 to 2001.
Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από τον πίνακα 1 [27], το συνολικό ποσό της ενίσχυσης προς ανάκτηση από τον CELF που χορηγήθηκε κατά τη διάρκεια των ετών 1982 έως 2001 ανέρχεται, ως εκ τούτου, σε 4631401 ευρώ, στο οποίο πρέπει να προστεθούν και οι τόκοι.
As can be seen from Table [27], the total amount of aid to be recovered from CELF, received during the years 1982 to 2001, amounts to EUR 4631401, to which interest should be added.
Κατ’ εφαρμογή του άρθρου 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, η προς ανάκτηση ενίσχυση πρέπει να περιλαμβάνει τους τόκους από ανατοκισμό που υπολογίζονται από την ημερομηνία κατά την οποία η παράνομη ενίσχυση ετέθη στη διάθεση του δικαιούχου μέχρι την ημερομηνία της πραγματικής ανάκτησής της.
In application of Article 14(2) of Regulation (EC) No 659/1999, the aid to be recovered must include compound interest from the date on which the unlawful aid was at the disposal of the beneficiary until the date of its effective recovery.
Ωστόσο, από την απόφαση του Δικαστηρίου της 12ης Οκτωβρίου 2000 στην υπόθεση Magefesa [28] προκύπτει ότι όταν μία επιχείρηση έχει πτωχεύσει και η εθνική νομοθεσία το προβλέπει, οι τόκοι που λήγουν μετά την κήρυξη πτώχευσης της επιχείρησης επί του ποσού των ενισχύσεων που κτήθηκαν παράνομα πριν από αυτή την κήρυξη δεν οφείλονται.
Nevertheless, it follows from the judgment of the Court of Justice of 12 October 2000 in the Magefesa case [28] that, when a company is in liquidation, and the national legislation so provides, interest falling due after the company’s declaration of insolvency on the amount of aid unlawfully received before such declaration is not due.
Για αυτόν τον σκοπό, πρέπει να επισημανθεί ότι, στο σημείωμά τους που διαβιβάστηκε στις 27 Ιανουαρίου 2010, οι γαλλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή σχετικά με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται τώρα ο CELF.
In this regard, it should be noted that, in their note sent on 27 January 2010, the French authorities informed the Commission of CELF’s current situation.