natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι διανομείς ηλεκτρικής ενέργειας ήταν στη συνέχεια σε θέση να αποφασίσουν τον τρόπο με τον οποίο θα εισέπρατταν τις προκύπτουσες συμπληρωματικές δαπάνες για την πράσινη ηλεκτρική ενέργεια από τους τελικούς καταναλωτές.
Distributors were then free to decide how the additional cost of green electricity should be recovered from consumers.
Για τη διασφάλιση ομοιόμορφης συμμετοχής στην αγορά πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας, οι επιχειρήσεις παραγωγής ενέργειας ήταν υποχρεωμένες να αντισταθμίζουν τις ποσότητες πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ τους.
To ensure that purchases of green electricity were shared fairly, energy undertakings had to compensate one another for the volumes of green electricity bought.
Ως αποτέλεσμα προέκυψαν ποσότητες διαθέσιμης πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας που αντιστοιχούσαν κατά προσέγγιση στο μερίδιο αγοράς των επιχειρήσεων.
This gave them larger or smaller volumes of green electricity purchased depending on their market shares.
Υπόθεση 76/78, Steinike και Weinlig/Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, Συλλογή 1977, σ. 595, σκέψη 21: Η απαγόρευση που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 1 καλύπτει όλες τις κρατικές ενισχύσεις ή τις ενισχύσεις που χορηγούνται από κρατικούς πόρους, χωρίς να γίνεται διάκριση εάν η ενίσχυση χορηγείται απευθείας από το κράτος ή από δημόσια οντότητα που δημιουργήθηκε ή διορίστηκε από το κράτος για την εφαρμογή της ενίσχυσης ή από ιδιωτική οντότητα. Κατά την εφαρμογή του άρθρου 92 πρέπει να λαμβάνονται κυρίως υπόψη οι επιπτώσεις της ενίσχυσης στις ωφελούμενες επιχειρήσεις ή παραγωγούς και όχι το καθεστώς που διέπει τους οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για τη διάθεση και τη διαχείριση της ενίσχυσης.
Case 76/78 Steinike & Weinlig v Germany [1977] ECR 595, paragraph 21: ‘The prohibition contained in Article 92(1) covers all aid granted by a Member State or through State resources without its being necessary to make a distinction whether the aid is granted directly by the State or by public or private bodies established or appointed by it to administer the aid. In applying Article 92 regard must primarily be had to the effects of the aid on the undertakings or producers favoured and not the status of the institutions entrusted with the distribution and administration of the aid’.
Η Αυστρία διαβίβασε τα εν λόγω στοιχεία βάσει της εμπειρίας που σχετίζεται με την εφαρμογή μιας τροποποιημένης έκδοσης του υπό εξέταση καθεστώτος με εντάσεις ενίσχυσης κάτω των κοινοποιηθέντων ορίων.
Austria provided this data on the basis of experience with the application of an adapted version of the scheme, with aid intensities below the notification thresholds.
Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας περί ενεργειακών φόρων «Ως «ενεργειοβόρος επιχείρηση» νοείται η επιχείρηση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 11, στην οποία είτε η αγορά ενεργειακών προϊόντων και ηλεκτρικής ενέργειας ανέρχεται τουλάχιστον στο 3,0 % της αξίας παραγωγής, είτε ο καταβλητέος εθνικός ενεργειακός φόρος ανέρχεται τουλάχιστον στο 0,5 % της προστιθέμενης αξίας ».
Article 17(1)(a) of the Energy Tax Directive states that ‘An “energy-intensive business” shall mean a business entity, as referred to in Article 11, where either the purchases of energy products and electricity amount to at least 3,0 % of the production value or the national energy tax payable amounts to at least 0,5 % of the added value. ’
Υπόθεση C-143/99 Adria-Wien Pipeline κ.λπ./Finanzlandesdirektion für Kärnten, Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψη 36.
Case C-143/99 Adria-Wien Pipeline [2001] ECR I-8365, paragraph 36.
Υπόθεση C-143/99 Adria-Wien Pipeline κ.λπ./Finanzlandesdirektion für Kärnten, Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψεις 34-35.
Adria-Wien Pipeline, paragraphs 34–35.
Υπόθεση C-143/99 Adria-Wien Pipeline κ.λπ./Finanzlandesdirektion für Kärnten, Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψη 36.
Adria-Wien Pipeline, paragraph 36.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 29ης Νοεμβρίου 2005 στην υπόθεση C-368/04 Transalpine Ölleitung, σκέψη 72.
Opinion of Advocate-General Jacobs in Case C-368/04 Transalpine Ölleitung, point 72.
Υπόθεση C-143/99 Adria-Wien Pipeline κ.λπ./Finanzlandesdirektion für Kärnten, Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψη 48.
Adria-Wien Pipeline, paragraph 48.
Το Δικαστήριο εκδίκασε σε πρώτο βαθμό το βασκικό καθεστώς ενισχύσεων υπό μορφή έκπτωσης φόρου για επενδύσεις ύψους άνω των 2,5 δισεκατ. ESP διότι το υπό εξέταση φορολογικό πλεονέκτημα περιοριζόταν σε επιχειρήσεις με σημαντικούς χρηματοοικονομικούς πόρους (συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-92/00 και T-103/00 Diputación Foral de Alava κ.λπ./Επιτροπή, Συλλογή 2002, σ. II-1385, σκέψη 39 (μια έφεση κατά της εν λόγω απόφασης απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-186/02 P και C-188/02 P Ramondín SA κ.λπ./Επιτροπή, Συλλογή 2004, σ. I-10653, σκέψεις 60 επ.). Το Δικαστήριο εκδίκασε επίσης ένα καθεστώς ενίσχυσης για την αγορά επαγγελματικών οχημάτων ως de facto επιλεκτικό διότι, μεταξύ άλλων, αποκλείονταν από το πεδίο εφαρμογής του καθεστώτος μεγάλες επιχειρήσεις (υπόθεση C-409/00 Ισπανία/Επιτροπή, Συλλογή 2003, σ. I-1487, σκέψη 50).
The Court of First Instance had to consider an aid scheme in the Basque country which took the form of a tax credit for investments over a threshold of ESP 2500 million: it held that the scheme was de facto selective because the tax concession was available only to undertakings with significant financial resources (Joined Cases T-92/00 and T-103/00 Diputación Foral de Álava and Others v Commission [2002] ECR II-1385, paragraph 39 (an appeal against this judgment was dismissed by the Court of Justice in Joined Cases C-186/02 P and C-188/02 P Ramondín SA and Others v Commission [2004] ECR I-10653, paragraphs 60 ff.). In another case the Court of Justice found that an aid scheme for the purchase of commercial vehicles was selective de facto in particular because it excluded large enterprises (Case C-409/00 Spain v Commission [2003] ECR I-1487, paragraph 50).
Απόφαση της Επιτροπής της 9ης Μαρτίου 2004 C33/2003 σχετικά με μέτρο ενίσχυσης που εφάρμοσε η Αυστρία το οποίο αφορά την έκπτωση του φόρου κατανάλωσης φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού το 2002 και το 2003, αιτιολογικές σκέψεις 47-49 (ΕΕ L 190 της 22.7.2005, σ. 13).
Commission Decision 2005/565/EC of 9 March 2004 on an aid scheme implemented by Austria for a refund from the energy taxes on natural gas and electricity in 2002 and 2003, recitals 47 to 49 (OJ L 190, 22.7.2005, p. 13).
Απόφαση 2005/565/ΕΚ, αιτιολογική σκέψη 46.
Decision 2005/565/EC, recital 46.
Απόφαση 2005/565/ΕΚ, αιτιολογικές σκέψεις 68-70.
Decision 2005/565/EC, recitals 68 to 70.
Υπόθεση C-368/04, Transalpine Pipeline, Συλλογή 2006, σ. I-09957.
Case C-368/04 Transalpine Ölleitung [2006] ECR I-9957.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 29ης Νοεμβρίου 2005 στην υπόθεση C-368/04 Transalpine Pipeline, σκέψη 73.
Opinion of Advocate-General Jacobs in Case C-368/04 Transalpine Ölleitung, point 73.
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 29ης Νοεμβρίου 2005 στην υπόθεση C-368/04 Transalpine Pipeline, σκέψη 72.
Opinion of Advocate-General Jacobs in Transalpine Ölleitung, point 72.
Υπόθεση 173/73, Ιταλία/Επιτροπή, Συλλογή 1974, σ. 709, σκέψη 13.
Case 173/73 Italy v Commission [1974] ECR 709, paragraph 13.
Υπόθεση C-75/97, Βέλγιο/Επιτροπή, Συλλογή 1999, σ. I-3671, σκέψη 32.
Case C-75/97 Belgium v Commission [1999] ECR I-3671, paragraph 32.
Στον συγκεκριμένο τομέα της οικονομίας παρατηρείται σημαντική συγκέντρωση σε επιμέρους τομείς όπως παραγωγή ξύλου, χάρτου, τροφίμων, υάλου, κεραμικών, μετάλλων και χημικών προϊόντων.
Within this sector there is a certain concentration on subsectors such as the production of wood, paper, food, glass, ceramics, metals and chemicals.
Επιστολή της Αυστρίας της 9ης Σεπτεμβρίου 2010 προς απάντηση των ερωτημάτων της Επιτροπής της 19ης Ιουλίου 2010 (σ. 17 και πίνακας 5 στη σ. 17).
Austria’s submission of 9 September 2010 (p. 17 and Table 5 on p. 17), replying to the Commission’s request for information of 19 July 2010.
Υπόθεση 173/73, Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1974, σ. 709, σκέψη 33, υπόθεση C-75/97, Βέλγιο κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. I-3671, σκέψεις 28-31, υπόθεση C-143/99, Adria-Wien Pipeline κ.λπ./Finanzlandesdirektion für Kärnten, Συλλογή 2001, σ. I-8365, σκέψη 41.
Case 173/73 Italy v Commission [1974] ECR 709, paragraph 33; Case C-75/97 Belgium v Commission [1999] ECR I-3671, paragraphs 28–31; Case C-143/99 Adria-Wien Pipeline [2001] ECR I 8365, paragraph 41.
Υπόθεση C-88/03, Πορτογαλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2006, σ. I-07115, σκέψη 81.
Case C-88/03 Portugal v Commission [2006] ECR I-7115, paragraph 81.
Υπόθεση C-487/06 P, Επιτροπή κατά British Aggregates Association, Συλλογή 2008, σ. I-10505, σκέψεις 84-92.
Case C-487/06 P British Aggregates Association v Commission [2008] ECR I-10505, paragraphs 84–92.
Πορτογαλία κατά Επιτροπής, προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 31, σκέψη 82, όπου λαμβάνονται υπόψη η «κοινωνική συνοχή» και η «περιφερειακή ανάπτυξη» ως εξωγενείς πολιτικοί στόχοι.
Case C-88/03 Portugal v Commission (cited in footnote 31), paragraph 82, which refers to regional development and social cohesion as extrinsic political objectives.
Βλέπε υποσημείωση 54.
See footnote 54.
Καθότι εκκρεμεί η οριστική απόφαση της Επιτροπής, η Αυστρία χορήγησε τα πλεονεκτήματα του μηχανισμού απαλλαγής επί τη βάσει των ενισχύσεων «de minimis».
Pending a final Commission decision, Austria has been granting the benefit of the exemption mechanism as de minimis aid.
ΔΕΚ, απόφαση της 28ης Απριλίου 1993, Ιταλία κατά Επιτροπής, υπόθεση C-364/90, Συλλογή 1993, σ. I-2097, σκέψη 20. Πρωτοδικείο, 15 Δεκεμβρίου 1999, Freistaat Sachsen, Volkswagen AG και Volkswagen Sachsen GmbH κατά Επιτροπής, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-132/96 και T-143/96, Συλλογή II-3663, σκέψη 140. ΔΕΚ, απόφαση της 29ης Απριλίου 2004, Ιταλία κατά Επιτροπής, υπόθεση C-372/97, Συλλογή 2004, σ. I-3679, σκέψη 81.
Case C-364/90 Italy v Commission [1993] ECR I-2097, paragraph 20; Joined Cases T-132/96 and T-143/96 Freistaat Sachsen and Others v Commission [1999] ECR II-3663, paragraph 140; Case C-372/97 Italy v Commission [2004] ECR I-3679, paragraph 81.
ΔΕΚ, απόφαση της 21ης Μαρτίου 1990, Βέλγιο κατά Επιτροπής, υπόθεση C-142/87, Συλλογή 1990, σ. I-959, σκέψη 56. ΔΕΚ, 11 Ιουλίου 1996, Syndicat français de l’Express international (SFEI) κ.λπ. κατά La Poste κ.λπ., υπόθεση C-39/94, Συλλογή 1996, σ. I-3547, σκέψη 36.
Case C-142/87 Belgium v Commission [1990] ECR I-959, paragraph 56; Case C-39/94 Syndicat français de l’Express international (SFEI) and Others v La Poste and Others [1996] ECR I-3547, paragraph 36.
ΔΕΚ, απόφαση της 24ης Μαρτίου 1993, Comité international de la rayonne et des fibres synthétiques κατά Επιτροπής, υπόθεση C-313/90, Συλλογή 1993, σ. I-1125, σκέψη 36, ΔΕΚ, απόφαση της 15ης Οκτωβρίου 1996, IJssel-Vliet Combinatie BV κατά Minister van Economische Zaken, υπόθεση C-311/94, Συλλογή 1996, σ. I-5023, σκέψη 43, ΔΕΚ, απόφαση της 26ης Σεπτεμβρίου 2002, Ισπανία κατά Επιτροπής, υπόθεση C 351/98, Συλλογή 2002, σ. I-8031, σκέψη 53.
Case C-313/90 Comité International de la Rayonne et des Fibres Synthétiques (CIRFS) and Others v Commission [1993] ECR I-1125, paragraph 36; Case C-311/94 Ijssel-Vliet Combinatie BV v Minister van Economische Zaken [1996] ECR I-5023, paragraph 43; Case C-351/98 Spain v Commission [2002] ECR I-8031, paragraph 53.
Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το σταθερό τιμολόγιο τροφοδότησης προφανώς δεν αποτελεί εναρμονισμένο περιβαλλοντικό φόρο.
As explained above, the Commission considers that the feed-in tariff is clearly not a harmonised environmental tax.
Παράγραφος 156 των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισύχεις για την προστασία του περιβάλλοντος.
Point 156 of the Guidelines.
Παράγραφος 158 των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισύχεις για την προστασία του περιβάλλοντος.
Point 158 of the Guidelines.
Παράγραφος 159 των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισύχεις για την προστασία του περιβάλλοντος.
Point 159 of the Guidelines.
Η Αυστρία δεν απάντησε στα σχετικά ερωτήματα που υπέβαλε η Επιτροπή στις 21 Ιουνίου 2010 και 19 Ιουλίου 2010.
Austria did not reply to the questions on this point asked by the Commission on 21 June 2010 and 19 July 2010.
Υπόθεση 165/84 Krohn κατά Bundesanstalt für Landwirtschaftliche Marktordnung, Συλλογή 1985, σ. 3997, σκέψη 14. Υπόθεση 6/78 Union française de Céréales κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas, Συλλογή 1978, σ. 1675.
Case 165/84 Krohn v Bundesanstalt für Landwirtschaftliche Marktordnung [1985] ECR 3997, paragraph 14; Case 6/78 Union française de Céréales v Hauptzollamt Hamburg-Jonas [1978] ECR 1675.
Σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 2 του ΓΚΑΚ, οι δικαιούχοι της μείωσης φόρων καταβάλλουν τουλάχιστον το κοινοτικό ελάχιστο επίπεδο φόρου που θεσπίζεται με την οδηγία 2003/96/ΕΚ (οδηγία περί ενεργειακών φόρων).
Article 25(2) of the General Block Exemption Regulation states that ‘The beneficiaries of the tax reduction shall pay at least the Community minimum tax level set by Directive 2003/96/EC’ (the Energy Tax Directive).
Σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 3 του ΓΚΑΚ οι φορολογικές μειώσεις χορηγούνται για δεκαετείς το πολύ περιόδους. Μετά το πέρας των εν λόγω δεκαετών περιόδων, τα κράτη μέλη αξιολογούν εκ νέου τη σκοπιμότητα των σχετικών μέτρων ενίσχυσης.
Article 25(3) of the General Block Exemption Regulation states that ‘Tax reductions shall be granted for maximum periods of 10 years. After such 10-year period, Member States shall re-evaluate the appropriateness of the aid measures concerned’.
Επιστολή της Αυστρίας της 9ης Σεπτεμβρίου 2010 προς απάντηση των ερωτημάτων που υπέβαλε η Επιτροπή στις 19 Ιουλίου 2010, σ. 19.
Austrian submission of 9 September 2010, p. 19, replying to the Commission’s request for information of 19 July 2001.
Βλέπε υποσημείωση 63.
See footnote 63.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Ιανουαρίου 2009 στην υπόθεση T-162/06 Kronoply κατά Επιτροπής, Συλλογή 2009, σ. II-1, ιδίως σκέψεις 65, 66, 74, 75.
Case T-162/06 Kronoply v Commission [2009] ECR II-1, especially paragraphs 65, 66, 74 and 75.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 7ης Ιουνίου 2001 στην υπόθεση T-187/99 Agrana Zucker und Stärke κατά Επιτροπής, Συλλογή 2001, σ. II-1587, σκέψη 74. Απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Μαΐου 2002 στην υπόθεση T-126/99 Graphischer Maschinenbau GmbH κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II-2427, σκέψεις 41-43. Απόφαση του Δικαστηρίου της 15ης Απριλίου 2008 στην υπόθεση C-390/06 Nuova Agricast, Συλλογή 2008, σ. I-2577, σκέψεις 68-69.
Case T-187/99 Agrana Zucker und Stärke v Commission [2001] ECR II-1587, paragraph 74; Case T-126/99 Graphischer Maschinenbau v Commission [2002] ECR II-2427, paragraphs 41-43; Case C-390/06 Nuova Agricast [2008] ECR I-2577, paragraphs 68-69.
Κοινοτικό πλαίσιο σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την έρευνα και ανάπτυξη και την καινοτομία, σημείο 1.3 (ΕΕ C 323 της 30.12.2006, σ. 1). Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, σημείο 1.3 (ΕΕ C 82 της 1.4.2008, σ. 1).
Community framework for State aid for research and development and innovation, point 1.3 (OJ C 323, 30.12.2006, p. 1); Community guidelines on State aid for environmental protection, point 1.3 (OJ C 82, 1.4.2008, p. 1).
Υπόθεση T-459/93 Siemens SA/Επιτροπή, Συλλογή 1995, σ. II-1675, σκέψη 48.
Case T-459/93 Siemens SA v Commission [1995] ECR II-1675, paragraph 48.
Βλέπε επίσης αποφάσεις του Δικαστηρίου της 8ης Ιουλίου 2010, Freistaat Sachsen und Land Sachsen-Anhalt κατά Επιτροπής, υπόθεση T-396/08, σκέψεις 46-48, C-156/98, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I-6857, σκέψη 30, καθώς και την παρατεθείσα νομολογία.
See also Case T-396/08 Freistaat Sachsen and Land Sachsen-Anhalt v Commission, 8 July 2010, not yet reported, paragraphs 46-48; Case C-156/98 Germany v Commission [2000] ECR I-6857, paragraph 30, with further references.
Όπως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το σταθερό τιμολόγιο τροφοδότησης προφανώς δεν αποτελεί εναρμονισμένο περιβαλλοντικό φόρο.
As already explained, the Commission considers that the feed-in tariff is clearly not a harmonised environmental tax.
Βλέπε υποσημείωση 73.
See footnote 73.
Βλέπε υποσημείωση 74.
See footnote 74.
Βλέπε υποσημείωση 75.
See footnote 75.
Κατόπιν επιστολής υπενθύμισης η Αυστρία διαβίβασε στις 22 Δεκεμβρίου 2008 περαιτέρω πληροφορίες μέσω επιστολής.
After a reminder had been sent, Austria submitted additional information by letter dated 22 December 2008.
Μετά από συνάντηση με εκπροσώπους της Αυστρίας στις 11 Φεβρουαρίου 2009, η Επιτροπή ζήτησε με επιστολή της 19ης Φεβρουαρίου 2009 επιπρόσθετες πληροφορίες τις οποίες διαβίβασε η Αυστρία μέσω επιστολής της 17ης Μαρτίου 2009.
Following a meeting with Austrian representatives on 11 February 2009, the Commission requested further information by letter dated 19 February 2009. Austria provided that information in a letter dated 17 March 2009.
Η Επιτροπή ζήτησε, τέλος, με επιστολή της 8ης Μαΐου 2009, συμπληρωματικές πληροφορίες τις οποίες υπέβαλε η Αυστρία με επιστολές της 9ης και 19ης Ιουνίου 2009.8
By letter of 8 May 2009 the Commission requested further information, which Austria supplied by letters dated 9 and 19 June 2009.
Με επιστολή της 19ης Αυγούστου 2009 η Αυστρία ζήτησε παράταση της προθεσμίας την οποία και εκχώρησε η Επιτροπή με επιστολή της 9ης Σεπτεμβρίου 2009.
By letter of 19 August 2009 Austria requested an extension of the deadline for a reply, which the Commission accepted by letter of 9 September 2009.
Η Αυστρία υπέβαλε τελικά τις παρατηρήσεις της 8ης Οκτωβρίου 2009.8
Austria ultimately submitted its comments on 8 October 2009.
Με επιστολές της 21ης Ιουνίου 2010 και 19ης Ιουλίου 2010, η Επιτροπή ζήτησε από την Αυστρία επιπρόσθετες πληροφορίες, οι οποίες διαβιβάστηκαν στις 13 Σεπτεμβρίου 2010.
By letters dated 21 June 2010 and 19 July 2010 the Commission requested additional information from Austria, which was provided on 13 September 2010.
Κατόπιν πρωτοβουλίας της Αυστρίας, στις 9 Ιουλίου 2010 πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ της Επιτροπής και εκπροσώπων της Αυστρίας.
At Austria’s request, a meeting between the Commission and Austrian representatives took place on 9 July 2010.
Η Επιτροπή απάντησε στην εν λόγω επιστολή της 7ης Δεκεμβρίου 2010.7
The Commission replied to that letter on 7 December 2010.
Στις 9 Δεκεμβρίου 2010 πραγματοποιήθηκε δεύτερη συνάντηση με εκπροσώπους της Αυστρίας.
A further meeting with Austrian representatives took place on 9 December 2010.
Η CISMO GmbH ανήκει στην Oesterreichische Kontrollbank AG καθώς και σε διαχειριστές δικτύων μεταφοράς και εταιρείες ηλεκτροδότησης και παροχής φυσικού αερίου, η Oesterreichische Kontrollbank AG (OeKB) ανήκει σε αυστριακές τράπεζες, η Investkredit Bank AG ανήκει κυρίως στις Volksbanken (συνεταιριστικές τράπεζες) και, τέλος, η Smart Technologies ανήκει στη Siemens.
CISMO GmbH is owned by Oesterreichische Kontrollbank AG and by transmission system operators and electricity and gas undertakings. Oesterreichische Kontrollbank AG is owned by Austrian banks. Investkredit Bank AG is owned mainly by the Volksbanken. Smart Technologies is owned by Siemens.
Το άρθρο 22c παράγραφος 5 του ÖSG προβλέπει συναφώς ότι «Συμβάσεις μεταξύ των διανομέων ηλεκτρικής ενέργειας και των [μεγάλων] τελικών καταναλωτών [ηλεκτρικής ενέργειας] […] [πρέπει να] προβλέπουν υποχρεωτικά ότι στους εν λόγω τελικούς καταναλωτές δεν παρέχεται […] πράσινη ηλεκτρική ενέργεια, η οποία διανέμεται στους διανομείς ηλεκτρικής ενέργειας από το κέντρο διακανονισμού για την πράσινη ηλεκτρική ενέργεια […], και δεν είναι δυνατή η μετακύλιση δαπανών για την πράσινη ηλεκτρική ενέργεια. Οποιαδήποτε αντίθετη διάταξη είναι άκυρη» [6].
Section 22c(5) of the Act states that contracts between electricity distributors and large electricity consumers must provide that the distributor is not to supply green electricity to the customer and is not to not pass on the additional costs of green electricity. Any contractual provision to the contrary is null and void [6].
Ο κρατικός προϋπολογισμός δεν επιβαρύνεται με ενδεχόμενες ζημίες της OeMAG, ενώ ο ρόλος των κρατικών αρχών περιορίζεται στον καθορισμό των τιμών αγοράς και πώλησης της πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας.
The State budget does not cover any losses made by OeMAG. The role of the public authorities is limited to fixing the prices for the purchase and sale of renewable electricity.
Στο πλαίσιο αυτό η Αυστρία υπενθυμίζει ότι κατά την προετοιμασία του κεφαλαίου 4 των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος υπήρξαν επικρίσεις από κράτη μέλη.
Austria refers here to the Joint paper on the revision of the Community guidelines on State aid for environmental protection and Energy Tax Directive of 7 July 2006 [25].
Η Αυστρία παραπέμπει επίσης στο «Joint paper on the revision of the Community guidelines on State aid for environmental protection and Energy Tax Directive» της 7ης Δεκεμβρίου 2006 [25].
The joint paper made it clear that Member States needed flexibility in order to be in a position to differentiate reasonably.
Η Επιτροπή επισημαίνει καταρχάς ότι ο κοινοποιηθείς νόμος περιλαμβάνει δύο ξεχωριστά μέτρα, τα οποία υποβλήθηκαν αμφότερα σε έλεγχο βάσει των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων στο πλαίσιο της απόφασης της Επιτροπής της 22ας Ιουλίου 2009 [28].
The Commission points out, first of all, that the notified legislation contains two separate measures, both of which were considered under State aid law in the Commission’s opening decision of 22 July 2009 [28].
Αφενός ο ÖSG προβλέπει ενισχύσεις υπό μορφή σταθερών τιμολογίων τροφοδότησης υπέρ των παραγωγών πράσινης ηλεκτρικής ενέργειας.
The Act provides for aid in the form of a feed-in tariff for the benefit of producers of green electricity.
Η Επιτροπή ενέκρινε τη ρύθμιση «Περιορισμένες κρατικές ενισχύσεις συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά δυνάμει του προσωρινού πλαισίου («Ρύθμιση μικρών ενισχύσεων για την Αυστρία») (Mit dem Gemeinsamen Markt vereinbare begrenzte Beihilfen nach dem Vorübergehenden Gemeinschaftsrahmen («Österreichregelung Kleinbeihilfen”)» (N 47 a/2009) [10]. Η ρύθμιση ισχύει για επιχειρήσεις οι οποίες δεν ήταν προβληματικές την 1η Ιουλίου 2008 και εφαρμόζεται σε όλους τους τομείς της οικονομίας, εκτός της αλιείας και της πρωτογενούς παραγωγής αγροτικών προϊόντων. Περισσότερες από 2000 επιχειρήσεις επωφελήθηκαν του εν λόγω μέτρου.
The Commission approved this arrangement as part of State aid measure No N 47a/09 Limited amounts of compatible aid under the Temporary Framework (‘Österreichregelung Kleinbeihilfen’) [10]. This scheme may be applied to firms that were not in difficulty on 1 July 2008, in all sectors of the economy with the exception of fisheries and primary production of agricultural products. More than 2000 undertakings have benefited under the measure.
σχετικά με το μέτρο ενίσχυσης C 37/04 (πρώην NN 51/04), που εφάρμοσε η Φινλανδία στην Componenta Oyj
on measure C 37/04 (ex NN 51/04), implemented by Finland for Componenta Oyj
Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με την (τις) προαναφερθείσα(-σες) διάταξη(-εις) [1],
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to the provision(s) cited above [1],
Στις 10 Μαρτίου 2004, η Επιτροπή έλαβε καταγγελία από την Metalls Verkstadsklubb vid Componenta Alvesta AB. Η καταγγέλλουσα εταιρεία πληροφορούσε την Επιτροπή για εικαζόμενο μέτρο ενίσχυσης που εφάρμοσε η πόλη Karkkila (εφεξής «Karkkila») στην Componenta Corporation Oyj (εφεξής «Componenta»).
On 10 March 2004, the Commission received a complaint from Metalls Verkstadsklubb vid Componenta Alvesta AB in which the complainant informed the Commission of an alleged aid measure implemented by the city of Karkkila (hereinafter ‘Karkkila’) for Componenta Corporation Oyj (hereinafter ‘Componenta’).
Με επιστολή της 19ης Νοεμβρίου 2004, η Επιτροπή πληροφόρησε τη Φινλανδία ότι αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 108 παράγραφος 2 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) σχετικά με την εν λόγω ενίσχυση.19Oyj (εφεξής «Componenta»).
By letter dated 19 November 2004, the Commission informed Finland that it had decided to initiate the procedure laid down in Article 88(2) of the EC Treaty (now Article 108(2) of the Treaty on the Functioning of the European Union) in respect of the aid.