natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όπως προκύπτει από την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με το εν λόγω ζήτημα, η ύπαρξη ή μη κρατικής ενίσχυσης εκτιμάται με βάση τα αποτελέσματα των κρατικών μέτρων και όχι με βάση τους λόγους ή τους σκοπούς για τους οποίους έχουν ληφθεί [68].
In that regard, the Court of Justice has constantly held that the existence of aid is to be assessed in relation to the effects and not in relation to the causes or objectives of state intervention [68].
Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, η έννοια της ενίσχυσης περιλαμβάνει και τις παρεμβάσεις οι οποίες, ανεξαρτήτως μορφής, μειώνουν τις επιβαρύνσεις που κανονικώς βαρύνουν τον προϋπολογισμό μιας επιχείρησης [69].
The Court has also held that the concept of aid includes advantages granted by public authorities which, in various forms, reduce the charges which are normally included in the budget of an undertaking [69].
Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, οι δαπάνες που συνδέονται με την αμοιβή των εργαζομένων σε μια επιχείρηση επιβαρύνουν, ως εκ της φύσεώς τους, τον προϋπολογισμό της επιχείρησης, ανεξάρτητα από το αν οι δαπάνες αυτές απορρέουν ή όχι από νομικές υποχρεώσεις ή από συλλογικές συμβάσεις [70].
The Court of Justice has also clearly stated that the costs linked to remuneration of employees naturally place a burden on the budgets of undertakings, irrespective of whether or not those costs stem from legal obligations or collective agreements [70].
Το Δικαστήριο έκρινε συναφώς ότι ακόμη και αν σκοπός του κρατικού μέτρου είναι η αντιστάθμιση πρόσθετων δαπανών, αυτό δεν αρκεί για να αποκλεισθεί εκ των προτέρων το ενδεχόμενο να πρόκειται για κρατική ενίσχυση [71].
In that context, the Court of Justice has considered that the fact that State measures aim to compensate for additional costs cannot constitute grounds for disqualifying them from the definition of aid [71].
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι οι υποχρεώσεις που έχει μία επιχείρηση βάσει της εργατικής νομοθεσίας ή των συλλογικών συμβάσεων με τα εργατικά σωματεία, όπως είναι οι υποχρεώσεις που αφορούν τις συντάξεις, αποτελούν μέρος των συνήθων εξόδων μιας επιχείρησης τα οποία πρέπει να καταβάλλονται από ίδιους πόρους [72].
The Commission takes the view that the liabilities a company bears under employment legislation or collective agreements with trade unions, such as pension costs, are part of the normal costs of a business which a firm has to meet from its own resources [72].
Κατά συνέπεια, κάθε κρατική συμμετοχή στα εν λόγω έξοδα πρέπει να εκλαμβάνεται ως ενίσχυση, ανεξάρτητα από το εάν οι πληρωμές πραγματοποιούνται άμεσα στην επιχείρηση ή εάν χορηγούνται μέσω δημοσίου φορέα στους εργαζόμενους [73].
Those costs are inherent to the economic activity of the undertaking [73].
Εν προκειμένω δεν ενδιαφέρει αν η επιχείρηση φέρει τις δαπάνες για τις συντάξεις υπό την έννοια της άμεσης χρηματοδότησης των συντάξεων των πρώην εργαζομένων της (όπως η Deutsche Post για τους απασχολούμενους από αυτή δημόσιους υπαλλήλους) ή υπό τη μορφή της συνεισφοράς στο ταμείο ασφάλισης των ιδιωτικών υπαλλήλων, το οποίο με τη σειρά του χρησιμοποιεί τις καταβληθείσες εισφορές για τον σκοπό της χρηματοδότησης των συντάξεων όλων των ιδιωτικών υπαλλήλων.
It does not matter in that regard whether the undertaking bears the pension costs by directly financing the pensions of its former staff (as is the case for the civil servants employed by Deutsche Post) or by paying a contribution to the private employees' pension insurance, which in turn uses the collected contributions to finance the pensions of all private employees.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι, είτε με τον έναν είτε με τον άλλο τρόπο, η επιχείρηση βαρύνεται με το σύνολο των συνταξιοδοτικών δαπανών.
The decisive element is that, in one way or another, undertakings bear the full costs for pensions.
Περαιτέρω η Επιτροπή επισημαίνει ότι η Deutsche Bundespost έχει περιβληθεί από της ιδρύσεώς της τον νομικό τύπο του ειδικού περιουσιακού στοιχείου.
In addition, the Commission notes that since its establishment in 1950, Deutsche Bundespost had the legal form of a Sondervermoegen.
Τα ειδικά περιουσιακά στοιχεία δεν έχουν μεν αυτοτελή νομική προσωπικότητα, διαθέτουν όμως δικό τους προϋπολογισμό και δικά τους βιβλία (άρθρα 3 PostVwG 1953 και § 48 HGrG [74]).
A Sondervermoegen, while not enjoying independent legal personality, has to establish its own budget and its own accounting system (§ 3 PostVwG 1953 and § 48 HGrG [74]).
Με βάση τις διοικητικές διατάξεις που ισχύουν για τις δημόσιες υπηρεσίες, ο προϋπολογισμός τους πρέπει να περιλαμβάνει τις δαπάνες προσωπικού, στις οποίες ανήκουν και τα έξοδα για συντάξεις για τους πρώην υπαλλήλους τους που έχουν συνταξιοδοτηθεί (§ 10 HGrG).
According to the legal rules applicable to the budgets of public entities, the budget has to contain the costs for personnel, which include the costs for pensions of retired civil servants formerly employed by the public entity (§ 10 HGrG).
Ως εκ τούτου, η Deutsche Post ήδη από το 1950 κατέβαλλε τα έξοδα αυτά από δικούς της πόρους.
In consequence, since 1950, Deutsche Post has financed those costs from its revenues.
Κατά το άρθρο 15 του PostVwG 1953 απαγορεύεται ρητά η επιχορήγηση της Deutsche Bundespost από το δημόσιο ταμείο.
§ 15 PostVwG 1953 explicitly prohibits any subsidy from the federal budget to Deutsche Bundespost.
Την εν λόγω διάταξη διαδέχθηκε το άρθρο 37 παράγραφος 1 PostVerfG 1989.
That rule has been taken over in § 37(1) PostVerfG 1989.
Το PostVerfG 1989 επιβεβαιώνει την υποχρέωση αυτή στο κεφάλαιο σχετικά με το καθεστώς προσωπικού και κοινωνικής ασφάλισης.
The PostVerfG 1989 restates that obligation in its chapter on personnel.
Κατά το άρθρο 54 παράγραφος 2 PostVerfG 1989, η Deutsche Post έφερε την υποχρέωση να χρηματοδοτεί όλες τις δαπάνες της, περιλαμβανομένων των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων της, από δικούς της πόρους.
Deutsche Post was required, pursuant to Article 54(2) PostVerfG 1989, to finance out of its own resources all costs, including the pensions of its civil servants.
Μετά τη δεύτερη ταχυδρομική μεταρρύθμιση, η οποία έλαβε χώρα το 1995, η Deutsche Post παρέμεινε κατά το άρθρο 2 παράγραφος 3 PostPersRG 1994 υπόχρεα για την ικανοποίηση περιουσιακών αξιώσεων των δημοσίων υπαλλήλων, το κόστος των οποίων και εξακολούθησε να επιβαρύνεται, αν και απαλλάχθηκε μερικώς από την υποχρέωση καταβολής του κόστους για τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων.
After the second postal reform in 1995, Deutsche Post continued to assume the responsibility to finance all pecuniary claims of civil servants under the terms of Article 2(3) PostPersRG 1994 but was partly relieved from the payment of the civil servants' pension costs.
Επίσης το άρθρο 16 παράγραφος 2 Post PersRG 1994 όριζε ότι από το 1995 και εφεξής οι υπολειπόμενες συνταξιοδοτικές δαπάνες θα αναλαμβάνονταν από το κράτος.
Article 16(2) PostPersRG 1994 furthermore sets out that the remainder of the pension costs was to be borne by the Federal Budget from 1995 onwards.
Το σχήμα 1 απεικονίζει τις ετήσιες πληρωμές με αφετηρία το 1995, οπότε είχαν καταβληθεί 151 εκατ. EUR.
Figure 1 shows the annual payments from the Federal Budget for each year since 1995, starting with EUR 151 million in 1995.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα επιχειρήματα που προβάλλει η Γερμανία για να αποδείξει ότι η DPAG βαρυνόταν με υψηλότερες δαπάνες για συντάξεις από ό,τι οι ιδιώτες ανταγωνιστές της, παρότι δεν συνδέονται με το ζήτημα του χαρακτηρισμού της επιδότησης συντάξεων ως ενίσχυσης, πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον έλεγχο της συμβατότητας.
It follows that the arguments raised by Germany aiming at demonstrating that DPAG supported pension costs higher than those of its private competitors are irrelevant for the purpose of finding whether the pension subsidy constitutes a State aid, but will be assessed in the context of the analysis of the compatibility of that measure.
Ένα από τα επιχειρήματα της Γερμανίας είναι ότι προκειμένου να διαπιστωθεί αν η Deutsche Post αποκόμισε οικονομικό πλεονέκτημα από την επιδότηση συντάξεων, οι εισφορές που κατέβαλε η Deutsche Post στο ταμείο συντάξεων θα πρέπει να συγκριθούν με την αναλογία της συμμετοχής των ιδιωτών εργοδοτών στις εισφορές για την καταβολή συντάξεων, χωρίς να συνυπολογίζεται η συμμετοχή των εργαζομένων.
In particular, Germany has argued that in order to identify an advantage in favour of Deutsche Post deriving from the pension subsidy, the contribution made by Deutsche Post to the pension fund should be compared to private employers' share of the pension contributions excluding the employees' share.
Το επιχείρημα αυτό αφορά τη συμβατότητα του μέτρου με την εσωτερική αγορά, θα πρέπει όμως για λόγους πληρότητας να παρατηρηθεί εν προκειμένω ότι ο εργοδότης υποχρεούται να αποδώσει στο ταμείο κοινωνικής ασφάλισης το ποσό της εισφοράς που αναλογεί στη συμμετοχή του μισθωτού επί της συνολικής καταβλητέας εισφοράς παρακρατώντας το από τον ακαθάριστο μισθό.
That argument relates to the compatibility of the measure, but for the sake of completeness the Commission will note, on the one hand, that the employer has the obligation to pay the total contribution rate to the social insurances on behalf of the employee and out of the employee's gross salary.
Εξάλλου, πρέπει ιδιαιτέρως να επισημανθεί ότι όταν ένα κράτος μέλος ελαφρύνει τους εργαζόμενους μιας συγκεκριμένης επιχείρησης από κάποιο βάρος που άλλως θα τους επιβάρυνε, τότε δημιουργείται πλεονέκτημα για τον συγκεκριμένο εργοδότη, καθόσον με το μέτρο αυτό μειώνεται η διαφορά μεταξύ ακαθάριστου και καθαρού μισθού.
On the other hand, and more fundamentally, when a Member State relieves the employees of a certain undertaking from a burden otherwise due, it translates into an advantage for the employer, because such a measure will reduce the difference between the gross salary and the net salary.
Αυτό επιτρέπει στον εργοδότη να προσλαμβάνει ή/και να απασχολεί εργαζόμενους με χαμηλότερο ακαθάριστο μισθό.
It will make it possible for the employer to hire or retain employees by paying a lower gross salary.
Κατά συνέπεια, τυχόν πλεονέκτημα σε σχέση με τη συμμετοχή του εργαζόμενου στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης συνεπάγεται πλεονέκτημα και για τον εργοδότη.
Therefore, the advantages concerning the employee's share of the social contribution also constitute an advantage for the employer.
Ένα άλλο επιχείρημα που πρόβαλε η Γερμανία είναι ότι για να έχει αποκομίσει η Deutsche Post οικονομικό πλεονέκτημα από την αντιστάθμιση των μη ανταγωνιστικών κοινωνικών δαπανών της, θα έπρεπε οι αντισταθμιστικές παροχές που έλαβε η ίδια να ήταν υψηλότερες σε σχέση με τις συνολικές μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες τις οποίες επιβαρυνόταν για τους δημοσίους υπαλλήλους που απασχολούσε στους τομείς των διατιμημένων και των μη διατιμημένων υπηρεσιών.
Germany has also argued that a financial advantage for Deutsche Post from the compensation of its excess social costs would only exist if the granted compensation was higher than the total excess social costs that Deutsche Post has had to incur for the civil servants working in the price regulated and in the non-price regulated sector.
Παραπέμποντας στην ανωτέρω αιτιολογική σκέψη 260, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι το γεγονός ότι ένα μέτρο αποτελεί αντιστάθμιση δεν αποκλείει καταρχήν το ενδεχόμενο να συνιστά κρατική ενίσχυση.
The Commission recalls that the compensatory nature of a measure does not rule out its qualification as State aid and further makes reference to recitals 262.
Επίσης η Γερμανία εμμένει στην άποψή της ότι υπόχρεο για τη χρηματοδότηση των συνταξιοδοτικών απαιτήσεων των δημοσίων υπαλλήλων ήταν στην πραγματικότητα ανέκαθεν το κράτος.
Moreover, Germany maintains that the civil servants' pension rights have always been a genuine liability of the federal government.
Καθόσον η ταχυδρομική μεταρρύθμιση του 1995 δεν επέφερε οποιαδήποτε αλλαγή σε σχέση με την ευθύνη του κράτους απέναντι στους δημόσιους υπαλλήλους, η Deutsche Post δεν αποκτά οικονομικό πλεονέκτημα λόγω της επιδότησης συντάξεων.
Consequently, as the 1995 pension reform did not change the federal government's liability towards the civil servants, the pension subsidy does not provide any financial advantage to Deutsche Post.
Η Επιτροπή δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι, μολονότι κατά τα άρθρα 3 PostVwG 1953 και § 2 PostVerfG 1989 η ευθύνη για τις υποχρεώσεις του ειδικού περιουσιακού στοιχείου βαρύνει σαφώς το ίδιο, και όχι το δημόσιο, υπόχρεο για τη διασφάλιση της χρηματοδότησης των συνταξιοδοτικών απαιτήσεων των δημοσίων υπαλλήλων ήταν τελικά το κράτος.
It is not disputed that the federal government was the ultimate guarantor of civil servants' pensions before and after 1995, even if the Commission observes in that regard that § 3 PostVwG 1953 and § 2 PostVerfG 1989 clearly state that the only the Sondervermoegen, and not the Federal State, are liable for the debts of the Sondervermoegen.
Ωστόσο, σύμφωνα με τους νόμους περί ταχυδρομικών υπηρεσιών αλλά και τις γενικές διατάξεις, οι συνταξιοδοτικές εισφορές εγγράφονταν έως το 1995 στον προϋπολογισμό του ειδικού περιουσιακού στοιχείου «Deutsche Bundespost».
However, until 1995, pursuant to the applicable postal and general legislation, the pension payments were included in the budget of the Sondervermoegen Deutsche Bundespost.
Οι εν λόγω εισφορές έπρεπε να καταβάλλονται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που πραγματοποιούσε το ειδικό περιουσιακό στοιχείο.
Those payments had to be covered in their entirety by the revenues realised by the Sondervermoegen.
Κατά τις διατάξεις των PostVwG 1953, HGrG και PostVerfG 1989 είναι σαφές ότι η υποχρέωση αυτή βαρύνει εξ ολοκλήρου την Deutsche Post.
In that regard, the PostVwG 1953, the HGrG and the PostVerfG 1989 establish clearly that the obligation lies in its entirety with Deutsche Post.
Εξάλλου, οι δαπάνες σχετικά με τις συντάξεις αποτελούν στο σύνολό τους κανονικές δαπάνες εκμετάλλευσης, ανεξάρτητα από το αν η υπόχρεα επιχείρηση είναι δημόσια ή ιδιωτική και από το αν έχει ή όχι νομική προσωπικότητα.
Furthermore, the financing of pension costs is a normal operating cost for any undertaking, public or private, be it incorporated or not.
Μεταξύ κρατών μελών, αλλά και στο εσωτερικό ορισμένων κρατών μελών, έχει αναπτυχθεί ένα μεγάλο φάσμα συστημάτων χρηματοδότησης συντάξεων.
Both between Member States and within Member States, a broad variety of financing mechanisms for pensions has developed.
Συχνά συμβαίνει να εφαρμόζονται διάφορα συστήματα ανάλογα με τον χρόνο πρόσληψης.
Often, different systems apply depending on when a person has been hired.
Κατά συνέπεια, όπως κάθε επιχείρηση έτσι και η Deutsche Post οφείλει να φέρει τις συνταξιοδοτικές δαπάνες για όλους τους εργαζομένους της, περιλαμβανομένων των δημοσίων υπαλλήλων.
Therefore, Deutsche Post has to carry pension costs for the people it employs, including its civil servants, in the same way as any other undertaking.
Το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος τρόπος χρηματοδότησης των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων διαφέρει από τον τρόπο χρηματοδότησης των συντάξεων των ιδιωτικών υπαλλήλων δεν επηρεάζει την υποχρέωση της Deutsche Post να εντάσσει τις συνταξιοδοτικές της δαπάνες στα τακτικά έξοδα λειτουργίας της.
The fact that the way of financing the pensions of civil servants is different from the way of financing the pensions of private employees has no impact on the obligation of Deutsche Post to include the financing of their pension costs in its normal operating expenditures.
Η αποδοχή του ισχυρισμού της Γερμανίας θα σήμαινε ότι το κράτος θα μπορούσε να απαλλάξει μια δημόσια επιχείρηση από ένα σημαντικό παράγοντα κόστους ο οποίος συνδέεται με την τακτική της λειτουργία.
Accepting the argument of Germany would be tantamount to saying that the State could relieve public undertakings from a major cost item linked to their ordinary operations.
Τέλος, ο ισχυρισμός της Γερμανίας ότι η Deutsche Post δεν διέθετε ποτέ επαρκείς ίδιους πόρους για τη χρηματοδότηση των συνταξιοδοτικών απαιτήσεων των δημοσίων υπαλλήλων που απασχολεί, παραβλέπει το γεγονός ότι η εκτίμηση σχετικά με την ύπαρξη οικονομικού πλεονεκτήματος δεν συναρτάται με την οικονομική απόδοση μιας επιχείρησης.
Finally, when Germany puts forward that Deutsche Post never has had enough own resources to finance the civil servants' pension liabilities, that argument overlooks the fact that the assessment of a financial advantage is independent of the economic capabilities of an undertaking.
Καθόσον με την ταχυδρομική μεταρρύθμιση του 1995 η Deutsche Post απαλλάχτηκε μερικώς από την υποχρέωση χρηματοδότησης των δημοσίων υπαλλήλων που απασχολεί, αποκόμισε από την επιδότηση συντάξεων οικονομικό πλεονέκτημα.
As the 1995 pension reform relieved Deutsche Post partially from the obligation to finance the pension costs of its civil servants, the pension subsidy has provided a financial advantage to Deutsche Post.
Οικονομική ενίσχυση χορηγούμενη από το δημόσιο η οποία ενισχύει τη θέση μιας επιχείρησης σε σχέση με εκείνη άλλων ανταγωνιστικών στα πλαίσια των συναλλαγών εντός της Ένωσης επιχειρήσεων, πρέπει να θεωρείται ότι επηρεάζει τις συναλλαγές εντός της Ένωσης.
When aid granted by a Member State strengthens the position of an undertaking compared with other undertakings competing in intra-Union trade, the latter must be regarded as affected by that aid.
Σύμφωνα με την πάγια νομολογία [75] [51], για να στρεβλώνει ένα μέτρο τον ανταγωνισμό και να επηρεάζονται οι συναλλαγές αρκεί ο αποδέκτης της ενίσχυσης να ανταγωνίζεται άλλες επιχειρήσεις σε αγορές που είναι ανοικτές στον ανταγωνισμό.
In accordance with settled case-law [75], for a measure to distort competition and affect trade between Member States it is sufficient that the recipient of the aid competes with other undertakings on markets open to competition.
Στη Γερμανία οι αγορές διανομής δεμάτων, εφημερίδων και περιοδικών ήταν ανέκαθεν ανοικτές στον ανταγωνισμό.
In Germany, the markets for parcels, newspapers and periodicals have never been closed to competition.
Στις αγορές αυτές η POSTDIENST πάντα ανταγωνιζόταν άλλες επιχειρήσεις, ορισμένες εκ των οποίων προέρχονταν από άλλα κράτη μέλη (όπως για παράδειγμα οι UPS, FedEx, TNT Express, GLS και DPD).
On those markets, POSTDIENST has always been in competition with other companies, including undertakings from other Member States (such as UPS, FedEx, TNT Express, GLS, or DPD).
Κατά την περίοδο από το 1998 έως το 2007 η DPAG απώλεσε σταδιακά την αποκλειστική άδεια που κατείχε στον τομέα των επιστολικών υπηρεσιών.
From 1998 to 2007, DPAG gradually lost its exclusive right for letters.
Με την απελευθέρωση της αγοράς εισήλθαν σε αυτήν νέες επιχειρήσεις.
As the market opened up for competition, competitors also entered that market.
Κατά συνέπεια, η ενίσχυση επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών και είναι πιθανό να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό.
Therefore, the aid affects trade between Member States and is liable to distort competition.
Επίσης η Επιτροπή παρατηρεί συναφώς ότι η Deutsche Post και η θυγατρική της εταιρεία συμμετοχών DPWN δραστηριοποιήθηκαν από το 1997 και εφεξής στην παροχή υπηρεσιών δεμάτων σε ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές. Ήδη το 1999 η DPWN κατείχε ηγετική θέση στην ευρωπαϊκή αγορά δεμάτων και ταχυμεταφορών πραγματοποιώντας έσοδα ύψους 4,6 δισεκατ. EUR περίπου ετησίως.
Furthermore, the Commission observes in that regard that Deutsche Post and its holding company DPWN started in 1997 acquiring parcel operators in European and international markets: In 1999, DPWN was already market leader in the European express and parcel markets with annual revenues of about EUR 4,600 million.
Μετά την εξαγορά της DHL το 1998, η DPWN επέκτεινε τη δραστηριότητά της σε χώρες της Ασίας και της Βορείου Αμερικής.
With the acquisition of DHL in 1998, DPWN entered into the Asian and North-American markets.
Αφού εξαγόρασε και μια σειρά επιχειρήσεων εφοδιαστικής υποστήριξης (όπως την Danzas, την Nedlloyd, την ASG και την Air Express International) η DPWN κατέστη μία από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις αεροπορικής και θαλάσσιας μεταφοράς φορτίων και υπηρεσιών εφοδιαστικής υποστήριξης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Further acquisition of logistic companies (e.g. Danzas, Nedlloyd, ASG, Air Express International) turned DPWN into one of the world's major providers of air cargo, sea freight, and global logistic services.
Εξάλλου η DPWN δραστηριοποιείται και σε ταχυδρομικές αγορές εκτός Γερμανίας (για παράδειγμα έχει εξαγοράσει την Unipost στην Ισπανία και την Williams Lee στο Ηνωμένο Βασίλειο).
Furthermore, DPWN became also active in mail markets outside Germany (e.g. acquisition of Unipost in Spain and Williams Lee in the United Kingdom).
Μεταξύ του 1998 και του 2007 η DPWN εξαγόρασε επιχειρήσεις συνολικής αξίας 21 δισεκατ. EUR περίπου [76].
Between 1998 and 2007, DPWN acquired, in total, companies worth about EUR 21000 million [76].
Με βάση τα παραπάνω η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επιδότηση συντάξεων αποτελεί κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
The Commission finds therefore that the pension subsidy constitutes aid within the meaning of Article 107(1) TFEU.
Αξιολόγηση με βάση τους κανόνες για τις υφιστάμενες ενισχύσεις κατά το άρθρο 108 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ
Assessment of existing aid pursuant to Article 108(1) TFEU
Σύμφωνα με την άποψη της Γερμανίας, η επιδότηση συντάξεων, αν ήθελε θεωρηθεί ότι αποτελεί κρατική ενίσχυση, σε κάθε περίπτωση αποτελεί υφιστάμενη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο β) σημείο i) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
Germany is of the opinion that if the pension subsidy was to be considered as State aid it should be qualified as existing aid pursuant to Article 1(b)(i) of Regulation (EC) No 659/1999.
Κατά το άρθρο 1 στοιχείο β) σημείο i) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, ως υφιστάμενη ενίσχυση νοούνται όλες οι ενισχύσεις οι οποίες υφίσταντο πριν από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης στο οικείο κράτος μέλος, δηλαδή καθεστώτα ενισχύσεων και ατομικές ενισχύσεις που είχαν τεθεί σε εφαρμογή πριν, και εφαρμόζονται ακόμη έπειτα, από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης.
According to Article 1(d)(i) of Regulation (EC) No 659/1999, the concept of new aid includes all aid which existed prior to the entry into force of the Treaty in the respective Member States, that is to say, aid schemes and individual aid which were put into effect before, and are still applicable after, the entry into force of the Treaty.
Μέχρι το 1995 οι καταβολές για συντάξεις περιλαμβάνονταν σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις για τα ταχυδρομεία και τις γενικές νομοθετικές διατάξεις στον προϋπολογισμό του ειδικού περιουσιακού στοιχείου «Deutsche Bundespost» και έπρεπε να καλύπτονται εξ ολοκλήρου από έσοδα που πραγματοποιούσε το ειδικό περιουσιακό στοιχείο (αναλυτική αναφορά στις εν λόγω διατάξεις έγινε ανωτέρω στις αιτιολογικές σκέψεις 262 και 263).
Until 1995, pursuant to the applicable postal and general legislation, pension payments were included in the budget of the Sondervermoegen Deutsche Bundespost and had to be covered in their entirety by the revenues realised by the Sondervermoegen (see detailed assessment of that legislation above in recitals 262 and 263).
Ως εκ τούτου, πριν από τη δεύτερη ταχυδρομική μεταρρύθμιση, η οποία έλαβε χώρα το 1995, η Deutsche Post ήταν υποχρεωμένη να χρηματοδοτεί τις δαπάνες που αφορούσαν τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων από δικούς της πόρους, ενώ δεν λάμβανε ενισχύσεις οι οποίες προορίζονταν να την ελαφρύνουν από τις δαπάνες αυτές.
Before the second postal reform in 1995, Deutsche Post was therefore required to finance out of its own resources the pensions of its civil servants and did not receive any aid that had the objective to relieve Deutsche Post from pension costs.
Η ίδρυση της DPAG και η σύσταση του Postpensionsfonds οδήγησαν το 1995 σε μία ριζική αναμόρφωση της χρηματοδότησης των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων.
The creation of DPAG and the Postal pension fund in 1995 led to a complete overhaul of pension funding for civil servants.