natgillin/translations-raw huggingface dataset:
σε περίπτωση που δεν εφαρμόζεται καμία απαίτηση δημόσιας υπηρεσίας, η εφαρμογή της διαδικασίας που θέσπισε ο νόμος του 1980 δεν θα έθετε τους πιστωτές σε ευνοϊκότερη θέση σε σχέση με το αν εφαρμοζόταν η διαδικασία κοινού δικαίου: θα αποζημιώνονταν με το ίδιο ποσό το οποίο θα ελάμβαναν οι πιστωτές μιας επιχείρησης που υπάγεται στο εμπορικό δίκαιο, δηλ. με το ποσό που λαμβάνεται από τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων, και δεν θα είχαν πλέον ένδικα μέσα μετά το πέρας της διαδικασίας, [42] εφόσον, κατά την άποψη της Γαλλίας, δεν είναι δυνατό να θεμελιωθεί η ευθύνη του κράτους με την αποκλειστική αιτιολογία της ανεπάρκειας των στοιχείων ενεργητικού.
If there is no requirement for continuity of the public service, in the event of lack of assets of the publicly owned establishment, application of the procedure introduced by the Law of 1980 would not place the creditors in a more favourable position than if the procedure under ordinary law had been applied: they would recover the same amount as the creditors of an entity subject to commercial law, i.e. the proceeds from the sale of the assets, and would no longer have any redress at the end of the procedure [42], since, according to France, the State cannot be held liable solely on the ground of lack of assets.
Θα υπήρχε διαφορά μόνο ως προς δύο στοιχεία: την απουσία συνολικής αντιμετώπισης των πιστωτών:
Only two aspects would be different:
σε αντίθεση με τη διαδικασία ιδιωτικού δικαίου κατά την οποία οι απαιτήσεις αντιμετωπίζονται συνολικά και οι πιστωτές ικανοποιούνται κατά φθίνουσα τάξη προνομιακής θέσης και κατ' αναλογία προς τα διαθέσιμα ποσά, η διαδικασία που θέσπισε ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 είναι διαφορετική από την άποψη ότι ο πιστωτής μπορεί να διατηρήσει τα δικαιώματά του μόνο αν ασκήσει αγωγή.16βάνεται από τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων, και δεν θα είχαν πλέον ένδικα μέσα μετά το πέρας της διαδικασίας, [42] εφόσον, κατά την άποψη της Γαλλίας, δεν είναι δυνατό να θεμελιωθεί η ευθύνη του κράτους με την αποκλειστική αιτιολογία της ανεπάρκειας των στοιχείων ενεργητικού.
The absence of a single procedure for all creditors: unlike the procedure under private law, whereby claims are processed en masse and creditors are satisfied in decreasing order of priority and pro rata from the amounts available, the procedure introduced by the Law of 16 July 1980 requires creditors to take action to protect their rights.
Η λογική του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980 βασίζεται στην αρχή της «εξυπηρέτησης κατά σειρά προτεραιότητας»·16 πιστωτές ικανοποιούνται κατά φθίνουσα τάξη προνομιακής θέσης και κατ' αναλογία προς τα διαθέσιμα ποσά, η διαδικασία που θέσπισε ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 είναι διαφορετική από την άποψη ότι ο πιστωτής μπορεί να διατηρήσει τα δικαιώματά του μόνο αν ασκήσει αγωγή.
The approach of the Law of 16 July 1980 is ‘first come, first served’.
ο αντιπρόσωπος του κράτους είναι αυτός που ασκεί, υπό τον έλεγχο του διοικητικού δικαστή (έλεγχο της βαριάς αμέλειας, όπως έκρινε το Συμβούλιο Επικρατείας στην προαναφερθείσα απόφαση Campoloro), καθήκοντα ισοδύναμα με αυτά του εκκαθαριστή και του αναγκαστικού διαχειριστή.
It is the representative of the State who, under the supervision of the administrative court (monitoring for gross negligence as established by the Council of State in the Campoloro judgment cited above), takes on the role equivalent to that of the liquidator and court-appointed administrator.
σε περίπτωση που έπρεπε να διασφαλιστεί η συνέχεια της δημόσιας υπηρεσίας, οι γαλλικές αρχές παραδέχονται ότι ο αντιπρόσωπος του κράτους, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980, θα μπορούσε να αποφασίσει να μην εκχωρήσει ορισμένα στοιχεία ενεργητικού τα οποία είναι απαραίτητα για την εκπλήρωση της αποστολής δημόσιας υπηρεσίας.16σκήσει αγωγή.
In the event that the continuity of the public service has to be guaranteed, the French authorities admit that the representative of the State, when exercising the powers conferred by the Law of 16 July 1980, could decide not to sell certain assets needed to perform a public service task.
Εάν δεν αντισταθμιζόταν από το κράτος αυτή η μη εκχώρηση ορισμένων περιουσιακών στοιχείων, θα είχε ως αποτέλεσμα τη ρευστοποίηση λιγότερων περιουσιακών στοιχείων και τη μείωση των ποσών που θα μπορούσαν να ανακτήσουν οι πιστωτές.
This failure to sell certain assets would then be reflected, if the State did not pay compensation, in lower proceeds from the assets and a corresponding reduction in the amounts recoverable by creditors.
Η διαδικασία δεν θα παρείχε στους πιστωτές του δημόσιου οργανισμού IFP περισσότερα δικαιώματα από εκείνα που θα είχαν σε περίπτωση εφαρμογής του εμπορικού δικαίου.
According to the French authorities, such a procedure would not confer on IFP’s creditors rights greater than those they would have had under commercial law.
Οι γαλλικές αρχές παραδέχονται, ωστόσο, ότι σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να γίνει επίκληση της αντικειμενικής ευθύνης του κράτους, με αποτέλεσμα να αποζημιωθούν οι πιστωτές μέχρι το ποσό της ζημίας που θα είχαν υποστεί (δηλ. το πολύ με το ισοδύναμο της αγοραίας αξίας των περιουσιακών στοιχείων τα οποία διατήρησε το κράτος για να υπάρξει συνέχεια της δημόσιας υπηρεσίας).
However, the French authorities admit that, in such an event, the State might incur strict liability, and would have to compensate creditors for the loss they had suffered (not exceeding the market value of the assets retained by the State for the continuity of the public service).
Οι πιστωτές θα περιέρχονταν, λοιπόν, στην κατάσταση η οποία θα προέκυπτε με την εφαρμογή του κοινού δικαίου.
The creditors would therefore potentially be reinstated in the same situation as that which would have resulted from the application of ordinary law.
Οι γαλλικές αρχές συμπεραίνουν ότι η διαδικασία που θέσπισε ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 δεν παραχωρεί κανένα προνόμιο σε σχέση με τη διαδικασία κοινού δικαίου και, ως εκ τούτου, δεν δικαιολογείται άμεση υπαγωγή του δημόσιου οργανισμού IFP σε μια τέτοια διαδικασία.16κράτος για να υπάρξει συνέχεια της δημόσιας υπηρεσίας).
The French authorities conclude that the procedure introduced by the Law of 16 July 1980 does not confer any advantage over the procedure under ordinary law and that there is therefore no justification for subjecting IFP directly to a procedure such as that which applies under ordinary law.
Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 68 της απόφασης C 56/2007, στην οποία η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές επισημαίνουν ότι οι νομοθετικές πράξεις που αναφέρονται στην απόφαση της Επιτροπής για την κίνηση διαδικασίας, συγκεκριμένα στη σκέψη 82, και ιδίως η κωδικοποιητική οδηγία αριθ. 02-060-M95 της 18ης Ιουλίου 2002 σχετικά με την χρηματοοικονομική και λογιστική ρύθμιση των δημόσιων οργανισμών βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα και ο οδηγός για τη χρηματοοικονομική οργάνωση της σύστασης, μετατροπής και κατάργησης των εθνικών δημόσιων οργανισμών και των ενώσεων δημοσίου συμφέροντος, της 14ης Νοεμβρίου 2006, δεν μπορούν ούτε να εφαρμοστούν ούτε να προσαρμοστούν στον δημόσιο οργανισμό IFP.
In the opening decision, in particular in recital 82, the Commission referred specifically to the French consolidating instruction No 02-060-M95 of 18 July 2002, on the financial and accounting regulation of national publicly owned industrial and commercial establishments, and to the guide to the financial organisation of the creation, conversion and abolition of national publicly owned establishments and of public interest groups (Guide sur l’organisation financière des créations, transformations et suppressions des établissements publics nationaux et des groupements d’intérêt) of 14 November 2006; as explained in recital 68 of decision C 56/2007, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities contend that the instruments in question are neither applicable nor transferable to IFP.
Όσον αφορά την ανακεφαλαιοποίηση των θυγατρικών του δημόσιου οργανισμού IFP, οι γαλλικές αρχές θεωρούν καταρχήν ότι το ζήτημα που θίγεται στην αιτιολογική σκέψη 80 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας δεν θα έπρεπε να εκτιμηθεί για να αποδειχθεί η ύπαρξη ενδεχόμενης κρατικής εγγύησης, αλλά για να μετρηθούν οι πιθανές επιπτώσεις μιας τέτοιας εγγύησης η οποία θα έθετε, κατά περίπτωση, τον δημόσιο οργανισμό IFP και τις θυγατρικές του σε προνομιακή θέση λόγω ευνοϊκότερων όρων ανακεφαλαιοποίησης.
Concerning the recapitalisation of IFP’s subsidiaries, the French authorities take the view firstly that the question raised in recital 80 of the opening decision should be considered not in order to establish the existence of any State guarantee, but rather in order to measure the potential effects of such a guarantee, which could place IFP and its subsidiaries in a preferential situation on account of the easier terms for recapitalisation.
Στη συνέχεια κρίνουν ότι η επιχειρηματολογία της Επιτροπής στηρίζεται σε δύο λανθασμένες απόψεις:
They argue that the Commission’s argument is based on two incorrect ideas:
Αφενός, η Επιτροπή διαπράττει σφάλμα συλλογισμού όσον αφορά την ενδεχόμενη στήριξη που θα μπορούσε να παράσχει ο δημόσιος οργανισμός IFP στις θυγατρικές του μέσω της μεταφοράς εντός του ομίλου, τους όρους με τους οποίους η μητρική εταιρεία ομίλου, σε περίπτωση που αυτή είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, μπορεί να στηρίξει μία από τις θυγατρικές της που υπόκεινται στην αυστηρή ρύθμιση του εταιρικού δικαίου [43] και χωρίς να δεσμεύονται απόλυτα από την έννοια της επιχείρησης κατά την έννοια του δικαίου του ανταγωνισμού.
On the one hand, the Commission commits an error in its reasoning regarding any support that IFP could provide to its subsidiaries through an intra-group transfer, since the conditions on which the parent of a group can support one of its subsidiaries in difficulty are strictly regulated by company law, even if it is a legal person governed by public law [43], and are totally unrelated to the concept of undertaking within the meaning of competition law.
Αφετέρου, οι γαλλικές αρχές αμφισβητούν ότι το καθεστώς EPIC του δημόσιου οργανισμού IFP, και η εγγύηση του κράτους που θα του παρείχε κατά περίπτωση αυτό το καθεστώς, θα του επέτρεπε να προβεί ευκολότερα σε ανακεφαλαιοποίηση των θυγατρικών του σε σύγκριση με της μητρικές εταιρείας ομίλων που υπάγονται στο νομικό καθεστώς ιδιωτικού δικαίου.
On the other hand, the French authorities deny that the EPIC status of IFP, with any possible State guarantee that such a status might imply, enables it to recapitalise its subsidiaries more easily than group parent companies with a legal form governed by private law.
Κατά τις γαλλικές αρχές, το γεγονός ότι μια εταιρεία στηρίζει προσωρινά τις ζημίες μιας θυγατρικής της είναι ζήτημα της φυσιολογικής λειτουργίας ενός ομίλου εταιριών, όπως εξάλλου έχει ήδη αναγνωρίσει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης [44], και η παρέμβαση ενός δημόσιου επενδυτή ο οποίος θα ενεργούσε με τους ίδιους κανόνες συμπεριφοράς όπως και ένας ιδιώτης επενδυτής δεν θα ενείχε στοιχεία κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ [45].
According to the French authorities, the fact that a company temporarily bears the losses of one of its subsidiaries is part of the normal operation of a group, as the European Union court has already recognised [44], and the intervention of a public investor acting according to the same rules of conduct as a private investor is not considered to contain State aid elements within the meaning of Article 107(1) TFEU [45].
Αυτό θα ίσχυε ιδίως για τον δημόσιο οργανισμό IFP ο οποίος είχε τη νομική δυνατότητα (και όχι την υποχρέωση) να ανακεφαλαιοποιήσει μια προβληματική θυγατρική με βάση τα ίδια κριτήρια εκτίμησης όπως και κάθε συνετός επενδυτής.
This is the case in particular for IFP, which has the legal possibility (and not the obligation) to recapitalise a subsidiary in difficulties according to the same assessment criteria as any prudent investor.
Τέλος, οι γαλλικές αρχές αμφισβητούν ότι οι EPIC διαθέτουν την παραμικρή δυνατότητα «άμεσης πρόσβασης» στους «λογαριασμούς του δημοσίου».
Finally, the French authorities deny that EPICs have any possibility at all of ‘direct access’ to ‘Treasury imprest accounts’.
Διευκρινίζουν ότι η δημοσιονομική διάταξη του «λογαριασμού χρηματοδοτικής συνδρομής», που διέπεται από το άρθρο 24 του LOLF, προβλέπει τη σύσταση περιοριστικών πιστωτικών λογαριασμών (με ανώτατα όρια που ορίζονται από τον νόμο του προϋπολογισμού) που επιτρέπουν στο κράτος, εφόσον το επιθυμεί και έχει τη δυνατότητα (ιδίως σε σχέση με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης), να καταβάλει προκαταβολές σε διάφορους οργανισμούς.
They say that the budgetary mechanism of the ‘financial assistance account’, regulated by Article 24 of the Organic Law governing the Finance Act, provides for the constitution of appropriations accounts, capped by the Finance Act, which allow the State to grant advance payments to various bodies, if it wishes and if it is able to do so (in particular in the light of European Union law).
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, οι EPIC δεν έχουν «άμεση πρόσβαση» σε αυτούς τους λογαριασμούς.
According to the French authorities, EPICs have not got ‘direct access’ to these accounts.
ΑΠΟΥΣΙΑ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ IFP ΚΑΙ ΤΩΝ ΘΥΓΑΤΡΙΚΩΝ ΤΟΥ
NO ADVANTAGE IS CONFERRED ON IFP OR ITS SUBSIDIARIES
Οι γαλλικές αρχές θεωρούν, καταρχάς, ότι η προαναφερθείσα ανακοίνωση σχετικά με τις εγγυήσεις δεν επιτρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι υφίσταται προνόμιο στην προκειμένη περίπτωση, ότι η επέκταση ενδεχόμενων προνομίων του δημόσιου οργανισμού IFP τα οποία απολαμβάνει λόγω του καθεστώτος τους ως EPIC στις θυγατρικές του, οι οποίες είναι ανώνυμες εταιρείες κοινού δικαίου, θα ήταν αντίθετη με την πρακτική της Επιτροπής κατά τη λήψη αποφάσεων και ότι, στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη πραγματικού οικονομικού πλεονεκτήματος προς όφελος του δημόσιου οργανισμού IFP και των θυγατρικών του.
The French authorities consider, first, that it cannot be concluded from the Guarantees Notice cited above that an advantage exists in the present case; second, that an extension to IFP’s subsidiaries, which are public limited companies under ordinary law, of any advantages from which IFP might benefit on account of its EPIC status would be in contradiction with the Commission’s decision-making practice; and third, that no proof has been given of an actual economic advantage to IFP and its subsidiaries in the present case.
Η Επιτροπή δεν το απέδειξε σε καμία περίπτωση, αλλά απλώς προέβαλε την απόδειξη ότι το καθεστώς αυτό δεν θα επέτρεπε την εφαρμογή μας συγκεκριμένης διαδικασίας (στην προκειμένη περίπτωση τη διαδικασία που θέσπισε ο νόμος της 25ης Ιανουαρίου 1985)·25 που εξασφαλίζουν επιχειρήσεις των οποίων η νομική μορφή αποκλείει την πτώχευσης ή άλλες διαδικασίες αφερεγγυότητας ή προβλέπει ρητώς την παροχή κρατικής εγγύησης ή την κάλυψη ζημιών από το κράτος»:
In any event, they say, the Commission has not proved this, but provided evidence to show only that IFP’s status would not allow the application of one specific procedure (namely the procedure introduced by the Law of 25 January 1985). Secondly, the French authorities deny that the fact that under the law and its own constitution a body cannot be made the subject of bankruptcy or insolvency proceedings automatically secures it more favourable funding terms on the market.
δεύτερον, οι γαλλικές αρχές αρνούνται ότι υπάρχει αυτόματη σχέση ανάμεσα στην νομική και καταστατική αδυναμία υπαγωγής σε διαδικασία πτώχευσης ή αφερεγγυότητας και την απολαβή ευνοϊκότερων όρων χρηματοδότησης στις αγορές· κατά την εφαρμογή του σημείου 1.2 της προαναφερθείσας ανακοίνωσης περί εγγυήσεων, η Επιτροπή οφείλει να αποδείξει εκ των προτέρων την ύπαρξη ευνοϊκότερων όρων πίστωσης, ώστε να θεωρήσει ότι μια επιχείρηση η νομική μορφή της οποίας αποκλείει κάθε διαδικασία πτώχευσης ή αφερεγγυότητας επωφελείται από καθεστώς ενίσχυσης υπό μορφή εγγυήσεων.
In order to conclude that an enterprise is receiving aid in the form of a guarantee, the Commission must first, in application of point 1.2 of the Guarantees Notice cited above, demonstrate that it dos indeed receive more favourable funding terms.
Εξάλλου, στην απόφαση για την κίνηση διαδικασίας, η Επιτροπή αγνόησε την πρακτική της κατά τη λήψη αποφάσεων όταν εξέτασε τα δυνητικά προνόμια προς όφελος των θυγατρικών του δημόσιου οργανισμού IFP από την ύπαρξη απεριόριστης εγγύησης για τον EPIC.
The French authorities contend that in the opening decision, when examining potential advantages to IFP’s subsidiaries arising out of the existence of an unlimited guarantee for their parent EPIC, the Commission disregarded its own decision-making practice.
Τέλος, η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι υπάρχει πραγματικό οικονομικό πλεονέκτημα προς όφελος του δημόσιου οργανισμού IFP και των θυγατρικών του, εφόσον στην απόφασή της για την κίνηση διαδικασίας περιορίστηκε στην επίκληση «εικαζόμενων» ευνοϊκότερων όρων χρηματοδότησης, χωρίς να παρουσιάσει πραγματική απόδειξη.
Finally, the French authorities contend that the Commission has not demonstrated the existence of an actual economic advantage to IFP and its subsidiaries, and in the opening decision merely refers to funding terms ‘considered’ more favourable, without providing actual proof.
Σύμφωνα με τη νομολογία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Επιτροπή υποχρεούται να αποδείξει στην προκειμένη περίπτωση ότι το καθεστώς EPIC του δημόσιου οργανισμού IFP του επέτρεψε πράγματι να εξασφαλίσει ευνοϊκότερους όρους χρηματοδότησης [47].
European Union case-law requires the Commission to show that IFP’s EPIC status has in fact enabled it to obtain more favourable funding terms [47].
Όμως, οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ορισμένα στοιχεία που βεβαιώνουν ότι το καθεστώς EPIC του δημόσιου οργανισμού IFP δεν παρείχε, και δεν ήταν δυνατόν να παράσχει, κανένα χρηματοοικονομικό προνόμιο στον δημόσιο οργανισμό IFP και τις θυγατρικές του, εφόσον κατά τη μετατροπή του δημόσιου οργανισμού IFP τηρήθηκε η γενική αρχή της συνέχειας, ιδίως στο επίπεδο της δραστηριότητάς του, της οργάνωσής του και του λογιστικού και δημοσιονομικού καθεστώτος του (πόροι και λογιστικοί και δημοσιονομικοί κανόνες) και του φορολογικού καθεστώτος του.
The French authorities say that in the course of the procedure they provided evidence to show that IFP’s EPIC status had not procured and would not procure any financial advantage to IFP and its subsidiaries; in particular, the conversion of IFP was carried out with due regard for a general principle of continuity, especially in terms of its activity, organisation, accounting and financial regime (resources and accounting and financial rules) and tax treatment.
Οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι τα ανωτέρω στοιχεία αποδεικνύουν ότι:
The French authorities consider that the factors above demonstrate that:
η χρηματοοικονομική κατάσταση του δημόσιου οργανισμού IFP και των θυγατρικών του ήταν καλή, γεγονός που καθιστά άνευ αντικειμένου το ζήτημα της ενδεχόμενης πτώχευσης και, κατά συνέπεια, έσχατης παρέμβασης του κράτους·
the financial situation of IFP and its subsidiaries is sound, which makes the question of possible bankruptcy and consequently last-resort State intervention irrelevant;
οι όροι βραχυπρόθεσμης χρηματοδότησης του δημόσιου οργανισμού IFP και των θυγατρικών του είναι διαφορετικοί για κάθε μία από αυτές τις οντότητες και είναι αποτέλεσμα χωριστών διαπραγματεύσεων που διεξάγονται intuitu personae με τις αντίστοιχες τράπεζές τους·
the terms for the short-term funding of IFP and its subsidiaries are different for each of these entities, and result from specific negotiations conducted on a one-to-one basis with their respective banks;
ούτε και οι σχέσεις του δημόσιου οργανισμού IFP και των θυγατρικών του με τους πελάτες και προμηθευτές τους παρείχαν προνομιακούς όρους που θα είχαν ως αποτέλεσμα να προσδοκούν οι εν λόγω προμηθευτές και πελάτες την ύπαρξη εγγύησης του κράτους.
the relations that IFP and its subsidiaries maintain with their suppliers and customers do not give rise to preferential conditions resulting from an expectation on the part of these suppliers and customers of a State guarantee.
Οι γαλλικές αρχές συμπεραίνουν ότι:
The French authorities conclude from this that:
η ανάλυση της Επιτροπής στην απόφασή της για την κίνηση διαδικασίας είναι αμφισβητήσιμη: ο δημόσιος οργανισμός IFP και οι θυγατρικές του δεν ωφελούνται από καμία εγγύηση του κράτους·
the analysis set out by the Commission in its opening decision is questionable: IFP and its subsidiaries do not enjoy any State guarantee;
η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη προνομίου προς όφελος του δημόσιου οργανισμού IFP και των θυγατρικών του που απορρέει από το καθεστώς EPIC του IFΡ·
the Commission has not demonstrated the existence of an advantage to IFP and its subsidiaries deriving from IFP’s EPIC status;
η Επιτροπή δεν απέδειξε, συνεπώς, την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης προς όφελος του δημόσιου οργανισμού IFP και των θυγατρικών του.
the Commission has not, therefore, demonstrated the existence of State aid to IFP and its subsidiaries.
Εντούτοις, για να άρουν κάθε αμφιβολία της Επιτροπής, οι γαλλικές αρχές ανέφεραν ότι ήταν έτοιμες, εάν η Επιτροπή αποδεχόταν να περατώσει τη διαδικασία με την έκδοση απόφασης που να δηλώνει ότι δεν υφίσταται ενίσχυση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του προαναφερθέντος διαδικαστικού κανονισμού, να θέσουν σε εφαρμογή τα ακόλουθα μέτρα:
Nonetheless, in order to dispel any doubts on the part of the Commission, the French authorities have indicated that they are willing to implement the following measures if the Commission agrees to close the procedure by a decision finding that no aid is involved, in accordance with Article 7(2) of the Procedural Regulation cited above:
διασαφήνιση του διατάγματος εφαρμογής του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980·16 αρχές ανέφεραν ότι ήταν έτοιμες, εάν η Επιτροπή αποδεχόταν να περατώσει τη διαδικασία με την έκδοση απόφασης που να δηλώνει ότι δεν υφίσταται ενίσχυση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του προαναφερθέντος διαδικαστικού κανονισμού, να θέσουν σε εφαρμογή τα ακόλουθα μέτρα:
clarification of the Decree implementing the Law of 16 July 1980;
προσθήκη σημείωσης που να διευκρινίζει την απουσία εγγύησης στις συμβάσεις του δημόσιου οργανισμού IFP που συνεπάγονται απαίτηση·
incorporation of a reference spelling out the absence of a guarantee in IFP’s contracts involving a claim;
την προσθήκη σημείωσης που να διευκρινίζει την απουσία εγγυήσεων στις συμβάσεις χρηματοδότησης των θυγατρικών του δημόσιου οργανισμού IFP.
incorporation of a reference spelling out the absence of a guarantee in the financing contracts of IFP’s subsidiaries.
ΔΙΑΣΑΦΗΝΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΗΣ 16ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 1980
CLARIFICATION OF THE DECREE IMPLEMENTING THE LAW OF 16 JULY 1980
Όπως διευκρινίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 94 έως 96 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007, στις οποίες η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές προτείνουν να διασαφηνίσουν την ερμηνεία του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980, τροποποιώντας το τέταρτο εδάφιο του άρθρου 3-1 του διατάγματος εφαρμογής του.
As specified in recitals 94 to 96 of decision C 56/2007, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities propose clarifying the interpretation of the Law of 16 July 1980 by amending the fourth subparagraph of Article 3(1) of the Decree implementing the Law [48].
Η προταθείσα τροποποίηση αποσκοπεί, κατά την άποψή τους, στο να εξαλείψει κάθε αμφιβολία ως προς το νόημα της διατύπωσης «y pourvoit» (επιλαμβάνεται) στην οργάνωση της εποπτικής εξουσίας που παρέχεται στον Νομάρχη ή στην εποπτική αρχή, οι οποίοι οφείλουν στο εξής να αποδεσμεύουν τους πόρους από τον προϋπολογισμό του οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή του δημόσιου οργανισμού [49].
The proposed amendment is intended, they say, to dispel any misgivings concerning the scope of the expression ‘shall do so’ (y pourvoit) in the organisation of the supervisory power conferred on the prefect or on the supervising authority; the prefect or supervising authority would now have to release resources from the budget of the regional or local authority or the establishment concerned [49].