natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στο άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 ορίζεται ότι στην παραγωγή και στο εμπόριο των προϊόντων που καλύπτονται από τον εν λόγω κανονισμό εφαρμόζονται τα άρθρα 87, 88 και 89 της Συνθήκης (νυν άρθρα 107, 108 και 109 της ΣΛΕΕ).
Article 71 of Regulation (EC) No 1493/1999 states that Articles 87, 88 and 89 of the Treaty (now Articles 107, 108 and 109 of the TFEU) shall apply to the production of and trade in the products covered by it.
Πριν από τις 31 Ιουλίου 2000, η αμπελοκαλλιέργεια και η οινοποίηση καλύπτονταν από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 822/87.
Before 31 July 2000, winegrowing and wine processing were covered by Regulation (EEC) No 822/87.
Στο άρθρο 76 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 822/87 ορίζεται ότι στην παραγωγή και στο εμπόριο των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 του εν λόγω κανονισμού εφαρμόζονται τα άρθρα 92, 93 και 94 της Συνθήκης (νυν άρθρα 107, 108 και 109 της ΣΛΕΕ).
Article 76 of Regulation (EEC) No 822/87 states that Articles 92, 93 and 94 of the Treaty (now Articles 107, 108 and 109 of the TFEU) shall apply to the production of and trade in the products listed in Article 1 of the Regulation.
Ως εκ τούτου, τα επίμαχα μέτρα πρέπει να εξεταστούν σύμφωνα με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις.
Therefore, the measures at hand have to be examined in the light of State aid rules.
Στο άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ ορίζεται ότι οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές.
Pursuant to Article 107(1) of the TFEU, any aid granted by a Member State or through state resources in any form whatsoever which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods is prohibited, insofar as it affects trade between Member States.
Το WAK είναι οργανισμός δημοσίου δικαίου και χρηματοδοτείται εν μέρει από κεφάλαια του ομόσπονδου κράτους της Ρηνανίας-Παλατινάτου και εν μέρει από επιβαρύνσεις υπέρ τρίτων.
WAK is a public-law corporation and is financed partly from funds of the federal state of Rhineland-Palatinate and partly from parafiscal charges.
Ως εκ τούτου το μέτρο χρηματοδοτείται από κρατικούς πόρους.
The measure is therefore financed from state resources.
Η χορήγηση ενίσχυσης σε επιχείρηση μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών όταν η επιχείρηση δραστηριοποιείται σε αγορά ανοιχτή στις εμπορικές συναλλαγές εντός της Ένωσης [17].
Aid to an undertaking appears to affect trade between Member States where that undertaking operates in a market open to intra-Union trade [17].
Είναι σημαντικότατες οι εμπορικές συναλλαγές γεωργικών προϊόντων εντός της ΕΕ.
There is a substantial intra-Union trade in agricultural products.
Ως εκ τούτου, η εν λόγω ενίσχυση είναι πιθανό να επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών [18].
Therefore, the present aid is liable to affect trade between Member States [18].
Το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι, για την εκτίμηση του εάν ορισμένο κρατικό μέτρο συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, πρέπει να προσδιορισθεί εάν η ωφελούμενη επιχείρηση αντλεί οικονομικό όφελος το οποίο δεν θα είχε αποκομίσει υπό τις συνήθεις συνθήκες της αγοράς [19] ή/και εάν το μέτρο κατέστησε δυνατό στην επιχείρηση να αποφύγει να επωμιστεί τις δαπάνες που κανονικά έπρεπε να πραγματοποιηθούν από τους οικονομικούς πόρους της [20].
The Court has ruled that in order to determine whether a state measure constitutes aid within the meaning of Article 107(1) of the TFEU, it is also necessary to establish whether the recipient undertaking receives an economic advantage which it would not have obtained under normal market conditions [19] and/or whether the measure enabled the undertaking to avoid having to bear costs which it would normally have had to meet out of its own financial resources [20].
Αυτό θα ήταν πράγματι επαρκής ένδειξη δυνητικών στρεβλώσεων του ανταγωνισμού [21].
This would indeed be sufficient to indicate potential distortions of competition [21].
Ύπαρξη ενίσχυσης υπέρ της Gesellschaft für Weinabsatz (GfW)
Existence of aid to the Gesellschaft für Weinabsatz (GfW)
Η χορήγηση του δανείου από το WAK
The granting of loan by WAK
Δεν χρεώθηκε ασφάλιστρο κινδύνου.
No risk premium was charged.
Το επιτόκιο αναφοράς στη Γερμανία την περίοδο αυτή κυμαινόταν μεταξύ 5,23 % και 6,33 %.
The reference rate for Germany for this period lay between 5,23 % and 6,33 %.
Η Γερμανία συμφωνεί με την άποψη της Επιτροπής ότι η χορήγηση του δανείου δεν έγινε με όρους αγοράς.
Germany agrees with the Commission’s view that the granting of the loan was not done on market terms.
Εάν το δάνειο είχε χορηγηθεί με όρους της αγοράς, θα είχε χρεωθεί υψηλότερο επιτόκιο αναφοράς και πρόσθετο ασφάλιστρο κινδύνου, λόγω των περιορισμένων εγγυήσεων του δανείου.
Had the loan been granted on market terms, a higher base rate would have been charged and a risk premium would have been added considering the limited security that the collateral for the loan offered.
Επειδή στην GfW παρασχέθηκε οικονομικό πλεονέκτημα, το οποίο δεν θα είχε λάβει υπό κανονικές συνθήκες της αγοράς, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι το δάνειο που χορηγήθηκε στην GfW περιείχε στοιχείο κρατικής ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
It can be concluded that the loan granted to GfW contained a State aid element within the meaning of Article 107(1) of the TFEU as GfW received an economic advantage it would not have obtained under normal market conditions.
Το στοιχείο ενίσχυσης υπολογίζεται ως η διαφορά μεταξύ του επιτοκίου που χρεώθηκε και του επιτοκίου της αγοράς προσαυξημένου με επαρκές ασφάλιστρο κινδύνου.
The aid element is calculated as the difference between the interest charged and the reference rate plus an appropriate risk premium.
Πιθανή μετακύλιση της ενίσχυσης σε νόμιμους διαδόχους
Possible passing on of aid to legal successors
Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τη Γερμανία, δεν είναι δυνατόν να ανακτηθεί η ενίσχυση με βάση την πάγια νομολογία [22].
In accordance with settled case-law [22] recovery is according to Germany therefore not possible.
Δεδομένου ότι εκποιήθηκαν τα υπόλοιπα στοιχεία ενεργητικού της GfW, ο αγοραστής θα μπορούσε ενδεχομένως να ωφεληθεί από την ενίσχυση που χορηγήθηκε στην GfW.
As the remaining assets of GfW were sold off, the person who purchased them could possibly have benefited from the aid granted to GfW.
Ωστόσο, δεδομένου ότι ο αγοραστής κατέβαλε την αρχική τιμή αγοράς και ότι στην αγορά είχε σημειωθεί πτώση τα προηγούμενα έτη, είναι σαφές ότι η τιμή που κατέβαλε ο αγοραστής αντιστοιχούσε τουλάχιστον στις αγοραίες τιμές.
However, as the person paid the original purchase price and the market had slumped over the passed years, it is clear that the price paid by the purchaser was at least the market prices.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι στον αγοραστή των υπόλοιπων αποθεμάτων της GfW δεν μετακυλίστηκε καμία ενίσχυση.
Therefore, the Commission concludes that no aid was passed on to the purchaser of GfW’s remaining stock.
Ταυτόχρονα, η GfW έπαυσε να υφίσταται και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει ενίσχυση που είναι δυνατόν να ανακτηθεί.
At the same time, GfW ceased to exist and therefore there is no aid to be recovered.
Η υπόταξη των απαιτήσεων εκ μέρους του WAK και η παραίτηση από απαιτήσεις του
The subordination and waiver of claims by WAK
Η υπόταξη των απαιτήσεων εκ μέρους του WAK και η παραίτησή του από απαιτήσεις και καταβολή τόκων χρηματοδοτήθηκαν από ιδίους πόρους του WAK και αντίστοιχο δάνειο που έλαβε το WAK και, επομένως, πρέπει να θεωρηθεί ότι χρηματοδοτήθηκαν με κρατικούς πόρους.
The subordination of claims and the waiver of claims and interest payments were financed by WAK’s own resources and a corresponding loan taken out by WAK and are therefore to be considered to be financed through State resources.
Για να καθοριστεί κατά πόσον η υπόταξη των απαιτήσεων και η παραίτηση από απαιτήσεις και καταβολή τόκων συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, είναι απαραίτητο να εξακριβωθεί κατά πόσον στην GfW παρασχέθηκε οικονομικό πλεονέκτημα, το οποίο δεν θα είχε λάβει υπό κανονικές συνθήκες της αγοράς ή/και κατά πόσον το μέτρο επέτρεψε στην GfW να αποφύγει να επωμιστεί τις δαπάνες που κανονικά έπρεπε να πραγματοποιηθούν με ίδιους οικονομικούς πόρους.
To establish whether the subordination of claims and the waiver of claims and interest payments constitute State aid in the meaning of Article 107(1) of the TFEU to GfW it is necessary to establish whether GfW receives an economic advantage which it would not have obtained under normal market conditions and/or whether the measure enabled GfW to avoid having to bear costs which it would normally have had to meet out of its own financial resources.
Η εκτίμηση αυτή πρέπει να γίνει με το κριτήριο του ιδιώτη πιστωτή.
This assessment has to be done using the private creditor test.
Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, ενδέχεται να χρειάζεται παραίτηση από μέρος των απαιτήσεων προκειμένου να αυξηθεί το πράγματι ανακτώμενο ποσό.
According to settled case-law, waiving part of the claim can be required in order to increase the amount which is effectively recovered.
Έτσι θα ενεργούσε ο ιδιώτης πιστωτής προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι απώλειες του [23].
A private creditor would act so as to minimise his losses [23].
Σε περίπτωση που οι απαιτήσεις δεν είναι επαρκώς εξασφαλισμένες, η αναμονή εκ μέρους των πιστωτών αυξάνει τις πιθανότητες ανακτήσεως οφειλομένων ποσών χωρίς ζημία μόνον εφόσον ο οφειλέτης υπερβεί την κρίση και βελτιώσει τη θέση του [24].
In case a claim was not sufficiently secured, agreement to postpone the repayment would increase the chances of repayment without losses as the debtor would have the chance to overcome the crisis and improve its situation [24].
Με την απόφασή του στην υπόθεση HAMSA [25], το Πρωτοδικείο απέρριψε τη μέχρι τότε πρακτική της Επιτροπής να απαιτεί από τους ιδιώτες και τους δημόσιους πιστωτές να παραιτούνται από τις απαιτήσεις τους κατά μερίδια ανάλογα με τα οφειλόμενα.
In the HAMSA [25] ruling of the CFI, the court rejects the Commissions previous practice of requiring equal share of waivers of claims for private and public creditors in relation to their share of the debt.
Στις σκέψεις 168 και 169 της απόφασης ορίζεται ότι:
Paragraph 168 and 169 of the judgment reads:
Όταν μια επιχείρηση που αντιμετωπίζει σημαντική επιδείνωση της χρηματοοικονομικής καταστάσεως της προτείνει στους δανειστές της μια συμφωνία, ή μια σειρά συμφωνιών, για τη ρύθμιση του χρέους της, ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση της και να αποφευχθεί η θέση της υπό εκκαθάριση, κάθε δανειστής πρέπει να προβεί σε επιλογή μεταξύ, αφενός, του ποσού που του προσφέρεται στο πλαίσιο της προτεινόμενης συμφωνίας και, αφετέρου, του ποσού που εκτιμά ότι μπορεί να ανακτήσει κατά το πέρας της ενδεχόμενης θέσεως της επιχειρήσεως υπό εκκαθάριση.
When a firm faced with a substantial deterioration of its financial situation proposes an agreement or series of agreements for debt arrangement to its creditors with a view to remedying the situation and avoiding liquidation, each creditor must make a decision having regard to the amount offered to it under the proposed agreement, on the one hand, and the amount it expects to be able to recover following possible liquidation of the firm, on the other.
Η επιλογή του επηρεάζεται από σειρά παραγόντων, όπως η ιδιότητα του ως ενυπόθηκου, προνομιούχου ή εγχειρόγραφου δανειστή, η φύση και η έκταση των ενδεχομένων ασφαλειών που κατέχει, η αξιολόγηση των πιθανοτήτων εξυγιάνσεως της επιχειρήσεως καθώς και το κέρδος που θα απεκόμιζε σε περίπτωση εκκαθαρίσεως.
Its choice is influenced by number of factors, including the creditor’s status as the holder of a secured, preferential or ordinary claim, the nature and extent of any security it may hold, its assessment of the chances of the firm being restored to viability, as well as the amount it would receive in the event of liquidation.
Αν αποδεικνυόταν, παραδείγματος χάριν, ότι, στην περίπτωση εκκαθαρίσεως μιας επιχειρήσεως, η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της επιτρέπει την ικανοποίηση μόνον των ενυπόθηκων και προνομιούχων απαιτήσεων, οι εγχειρόγραφες απαιτήσεις ουδεμία αξία θα είχαν.
If it turned out, for example, that in the event the firm was liquidated, the realisation value of its assets was only sufficient to cover mortgage and preferential claims, ordinary claims would have no value.
Σε τέτοια κατάσταση, το γεγονός ότι ένας εγχειρόγραφος δανειστής δέχεται να παραιτηθεί από την ικανοποίηση σημαντικού μέρους της απαιτήσεως του δεν συνιστά πραγματική θυσία.
In such a scenario, acceptance by an ordinary creditor of the cancellation of a major part of its claim would not really be a sacrifice.
Από τα ανωτέρω προκύπτει ιδίως ότι, εφόσον δεν είναι γνωστοί οι παράγοντες που καθορίζουν τις αντίστοιχες αξίες των επιλογών που προσφέρονται στους δανειστές, το απλό γεγονός ότι υφίσταται προφανής δυσαναλογία μεταξύ των ποσών από τα οποία παραιτήθηκαν οι διάφορες κατηγορίες δανειστών δεν επιτρέπει, καθεαυτό, τη συναγωγή συμπερασμάτων όσον αφορά την αιτία που τους ώθησε να δεχθούν τις προτεινόμενες διαγραφές χρεών.»
It follows that, in the absence of knowledge about the factors which determine the respective values of the choices offered to creditors, the mere fact that there is an apparent lack of proportion between the amounts which the various creditors have written off is not in itself conclusive as to the reasons which led them to accept the debt remissions proposed.’
Επιπλέον, στην υπόθεση HAMSA [26] το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι δημόσιος πιστωτής ενεργεί ως ιδιώτης πιστωτής όταν αποφασίζει να παραιτηθεί από μέρος των απαιτήσεών του, μετά από εκτενή και εύλογη εκτίμηση του ποσού που θα είναι δυνατόν να ανακτήσει, του κινδύνου της εκκαθάρισης και της δυνατότητας να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα της επιχείρησης.
In addition, in the HAMSA [26] case the CFI established that, a public creditor acts like a private creditor when he decides to waive a share of his claims, after extensive and reasonable evaluation of how much he might be able to recover, of the risk of liquidation and of the chance of the firm being restored to viability.
Τέλος, στην απόφασή της στην υπόθεση Huta Cynku [27], η Επιτροπή έκρινε ότι δεν υφίσταται πλεονέκτημα —επομένως ούτε και κρατική ενίσχυση— σε περίπτωση που η αναδιάρθρωση θα απέφερε περισσότερα έσοδα σε σχέση με την εκκαθάριση.
Lastly, in the Commission’s decision in the Huta Cynku [27] case, the Commission decided that no advantage and thus no State aid exists where restructuring would yield better proceeds than liquidation.
Με βάση τη νομολογία που αναφέρεται ανωτέρω, κατά την αξιολόγηση του εάν ιδιώτης πιστωτής θα είχε ενεργήσει ή έχει ενεργήσει κατά τον ίδιο τρόπο με το WAK, πρέπει να εξεταστούν οι επιλογές που είχε το WAK όταν διαπιστώθηκε θέμα αφερεγγυότητας της GfW και ποιες θα ήταν οι οικονομικές επιπτώσεις αυτών των επιλογών.
With reference to the case-law quoted above, when assessing whether a private creditor would have acted or has acted in the same way as WAK, it is necessary to examine the choices that WAK had when it was concluded that GfW was facing insolvency and what the economic implications connected to these choices would be.
Ως δεύτερο βήμα, είναι επίσης απαραίτητη η ίδια έρευνα όσον αφορά τις αμπελοοινικές επιχειρήσεις και εμπόρους και, ακολούθως, να εκτιμηθεί κατά πόσον η κατάσταση που αντιμετώπιζε το WAK είναι δυνατόν να συγκριθεί και αξιολογηθεί με βάση τις ενέργειες των αμπελουργικών επιχειρήσεων και εμπόρων.
As a second step, it is also necessary to carry out the same examination for the winegrowing enterprises and merchants and then to evaluate whether the situation faced by WAK can be compared to and evaluated based on the actions of the winegrowing enterprises and merchants.
Όταν το WAK ενημερώθηκε σχετικά με την επαπειλούμενη αφερεγγυότητα της GfW είχε δύο επιλογές.
When informed that GfW was facing insolvency, WAK had two choices.
Είχε τη δυνατότητα είτε να επιτρέψει να κινηθεί η διαδικασία αφερεγγυότητας είτε να προσπαθήσει να την αποφύγει, με την επίτευξη συμφωνίας με την GfW που θα καθιστούσε δυνατή τη συνέχιση των εμπορικών δραστηριοτήτων της.
It could either allow for insolvency proceedings to be opened, or it could try to avoid this by reaching an agreement with GfW which would enable GfW to continue trading.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαβίβασε η Γερμανία και την πραγματογνωμοσύνη ανεξάρτητου ελεγκτή από τις 3 Φεβρουαρίου 2003 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 88), οι οικονομικές επιπτώσεις των δύο αυτών επιλογών, σύμφωνα με τη Γερμανία, ήταν οι ακόλουθες.
Based on the information submitted by Germany and supported by a report from 3 February 2003 prepared by an independent auditor (see recital 88), the economic implications connected with these two decisions are according to Germany as follows.
Εκ των προτέρων, στην περίπτωση της διαδικασίας αφερεγγυότητας, το WAK θα μπορούσε να αναμένει να ανακτήσει κατ’ ανώτατο όριο περίπου 2,4 εκατ. ευρώ των απαιτήσεών του.
Ex-ante, in case of insolvency proceedings, WAK could expect to recover a maximum of about EUR 2,4 million of its claims.
Εάν το WAK υπέγραφε με την GfW συμφωνία με την οποία παραιτείτο από μέρος των απαιτήσεών του και, με τον τρόπο αυτό, καθιστούσε δυνατή τη συνέχιση των εμπορικών δραστηριοτήτων της GfW, το WAK μπορούσε εκ των προτέρων να αναμένει να ανακτήσει περίπου 5,1 εκατ. ευρώ των απαιτήσεών του.
In the case WAK signed an agreement with GfW, waiving part of its claims and thereby enabling GfW to continue trading, WAK could ex-ante expect to recover some EUR 5,1 million of its claims.
Κατά συνέπεια, το WAK θα μπορούσε να αναμένει να ανακτήσει 2,7 εκατ. ευρώ περισσότερα εάν καθιστούσε δυνατό να αποφευχθεί η διαδικασία αφερεγγυότητας.
This leaves a difference of EUR 2,7 million in favour of enabling GfW to avoid insolvency proceedings.
Κατά πόσον οι αμπελοοινικές επιχειρήσεις και έμποροι ήταν διατεθειμένοι να πράξουν το ίδιο είχε ελάχιστη επίπτωση στους υπολογισμούς του ποσού ανάκτησης, αλλά δεν αλλάζει το αποτέλεσμα της σύγκρισης των δύο επιλογών.
Whether the winegrowing enterprises and merchants were willing to do the same, only had a slight impact on the recovery calculations, but did not change the outcome on the comparison of the two alternatives.
Το ποσό ανάκτησης σε περίπτωση αφερεγγυότητας εκτιμήθηκε σε 2,4 εκατ. ευρώ στην πραγματογνωμοσύνη, η οποία βασίστηκε στην παραδοχή εκ μέρους της Γερμανίας ότι η αποπληρωμή των απαιτήσεων των αμπελοοινικών επιχειρήσεων και εμπόρων, ύψους 4,4 εκατ. ευρώ, θα έπρεπε να προταχθεί της αποπληρωμής των απαιτήσεων του WAK.
The estimate of a recovery rate in case of insolvency of EUR 2,4 million in the report is based on the German assumption that the claims of the winegrowing enterprises and merchants of EUR 4,4 million would have to be settled before those of WAK.
Ωστόσο, κατά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πριν από τις απαιτήσεις του WAK θα έπρεπε, σύμφωνα με τον γερμανικό πτωχευτικό κώδικα (InsO), να αποπληρωθούν μόνο οι απαιτήσεις των αμπελοοινικών επιχειρήσεων και έμπορων με παρατεταμένη επιφύλαξη κυριότητας.
However, according to the European Commission, the German insolvency law states that only the debt to those winegrowing enterprises and merchants with prolonged retention of title would have had to be settled before the debts of WAK.
Οι λοιπές απαιτήσεις ήταν ισότιμες με τις απαιτήσεις του WAK.
The other debts would be on an equal standing with the debt of WAK.
Ωστόσο, οι υπολογισμοί της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δείχνουν ότι, ακόμη και στην περίπτωση κατά την οποία ήταν πλήρως ισότιμες οι απαιτήσεις του WAK και οι απαιτήσεις των αμπελοοινικών επιχειρήσεων και έμπορων, το μέγιστο ποσό που θα μπορούσε να αναμένει να ανακτήσει το WAK θα ήταν 4,7 εκατ. ευρώ σε περίπτωση αφερεγγυότητας (με την εκτίμηση ότι το μέγιστο συνολικό ποσό αποπληρωμής θα ήταν 6,8 εκατ. ευρώ σε περίπτωση αφερεγγυότητας, το οποίο θα κατανεμόταν στο WAK και στις αμπελοοινικές επιχειρήσεις κατ’ αναλογία των απαιτήσεών τους — 10 εκατ. ευρώ απαιτήσεις του WAK και 4,4 εκατ. ευρώ απαιτήσεις των αμπελοοινικών επιχειρήσεων και έμπορων).
The European Commission’s own calculations show however that even in the case where the claims of WAK and the winegrowing enterprises and merchants would all have equal standing, WAK could expect to recover the maximum of EUR 4,7 million in case of insolvency (based on a maximum total repayment of EUR 6,8 million in case of insolvency and that WAK and the winegrowing enterprises received repayment in proportion to what they were owed — EUR 10 million and EUR 4,4 million respectively for WAK and the winegrowing enterprises and merchants).
Συνεπώς, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η εκ των προτέρων ευνοϊκότερη επιλογή του WAK θα ήταν να καταστεί δυνατόν να αποφευχθεί η αφερεγγυότητα της GfW.
It can therefore be concluded that ex ante the more favourable option for WAK would be to enable GfW to avoid insolvency.
Από την άλλη πλευρά, ήταν τελείως διαφορετικός ο υπολογισμός όσον αφορά τις αμπελοοινικές επιχειρήσεις και εμπόρους.
The winegrowing enterprises and merchants on the other hand faced a very different calculation.
Πρώτον, είχαν ήδη λάβει το 80 % της πληρωμής για την παράδοση των προϊόντων τους.
Firstly, they had already received 80 % of the payment for their delivered goods.
Δεύτερον, σύμφωνα με την προσφορά της GfW, θα αποπληρωνόταν μόνο το 10 % από το 20 % των υπόλοιπων απαιτήσεών τους.
Secondly, according to the offer by GfW they would only receive 10 % of the 20 % still owed to them.
Στην πραγματικότητα, αυτό σήμαινε ότι, εάν υπέγραφαν τη συμφωνία, θα λάμβαναν μόνο ένα πρόσθετο 2 % του συμφωνηθέντος τιμήματος.
In effect this meant that they would only receive an additional 2 % of the agreed purchase price if they signed the agreement.
Αυτό ήταν με βεβαιότητα λιγότερο απ’ ό,τι θα μπορούσαν να αναμένουν από τη διαδικασία αφερεγγυότητας, ανεξάρτητα από την τάξη των εξασφαλίσεών τους (απλή, διευρυμένη ή παρατεταμένη κυριότητα).
This is certainly less than what they could expect in insolvency proceeding, irrespectively of their security standing (simple, extended or prolonged retention of title).
Κατά μέσο όρο θα μπορούσαν να αναμένουν να λάβουν το 48 % των υπόλοιπων απαιτήσεών τους (2,1 εκατ. ευρώ από το συνολικά οφειλόμενο ποσό των 4,4 εκατ. ευρώ).
In average they could expect to receive 48 % of their remaining claims (EUR 2,1 million of the total EUR 4,4 million owed them).
Συνεπώς, δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη το ότι μερικές από τις αμπελοοινικές επιχειρήσεις και εμπόρους αρνήθηκαν την προσφορά της GfW.
It is therefore no surprise that some of the winegrowing enterprises and merchants refused the offer by GfW.
Τρίτον, πρέπει να ήταν προφανές ότι θα ήταν προς το συμφέρον του WAK να παραιτηθεί από μέρος των απαιτήσεών του και να αποφευχθεί η αφερεγγυότητα της GfW, έστω και εάν οι αμπελοοινικές επιχειρήσεις και έμποροι δεν έπρατταν το ίδιο, πράγμα που θα καθιστούσε δυνατόν να ανακτήσουν οι αμπελοοινικές επιχειρήσεις και έμποροι μεγαλύτερο μερίδιο των υπόλοιπων απαιτήσεών τους από το 10 % που προβλεπόταν στην προσφορά της GfW.
Thirdly, it must have been evident that it would be in WAK’s interest to waive part of its claims and avoid insolvency even if the winegrowing enterprises and merchants did not do the same, which again would enable the winegrowing enterprises and merchants to get a larger share of their remaining claims back than the offered 10 %.
Τέταρτον, αρκετοί από αυτούς είχαν ήδη προσφύγει δικαστικώς κατά της GfW και το δικαστήριο είχε αποφανθεί προς όφελός τους, υποχρεώνοντας την GfW να αποπληρώσει το 80 % των υπόλοιπων απαιτήσεων.
Fourthly, several of them had already taken GfW to court and the court had rules in their favour, obliging GfW to settle 80 % of the remaining claims.