natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, η πρόταση αυτή θα απέκλειε τη δυνατότητα ο αντιπρόσωπος του κράτους, κατά την άσκηση της εποπτικής εξουσίας του, να μπορεί να αυξήσει τους πόρους του οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή του δημόσιου οργανισμού μέσω κρατικής επιχορήγησης ή εισφοράς δημόσιων πόρων.
According to the French authorities, this proposal would prevent the representative of the State, when exercising his supervisory power, from increasing the resources of the authority or establishment concerned by means of a subsidy from the State or an injection of public resources.
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΠΟΥ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ IFP ΠΟΥ ΣΥΝΕΠΑΓΟΝΤΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΗ
INCORPORATION OF A REFERENCE SPELLING OUT THE ABSENCE OF A GUARANTEE IN IFP’S CONTRACTS INVOLVING A CLAIM
Όπως διευκρινίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 97 έως 100 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007 στις οποίες η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές αμφισβητούν τη θέση της Επιτροπής [50] ότι η ευθύνη του κράτους θα μπορούσε να θεμελιωθεί με αποκλειστικό λόγο την αφερεγγυότητα του δημόσιου οργανισμού IFP.
As explained in recitals 97 to 100 of decision C 56/2007 cited above, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities challenge the Commission’s view [50] that the State can be held liable solely on the grounds of the insolvency of IFP.
«Η έκδοση / το πρόγραμμα / το δάνειο δεν ωφελείται από καμία εγγύηση κανενός είδους, άμεση ή έμμεση, εκ μέρους του κράτους. Σε περίπτωση αφερεγγυότητας, το κράτος δεν θα ήταν υποχρεωμένο να υποκαταστήσει χρηματοδοτικά τον IFP για την εξόφληση της απαίτησης.»
‘The issue/programme/loan does not enjoy any form of direct or indirect State guarantee. In the event of insolvency, the State would not be obliged to act as financial substitute for IFP for payment of the claim.’
Όπως διευκρινίζεται στην αιτιολογική σκέψη 101 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007, στην οποία η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές έλαβαν επίσης υπόψη τις αμφιβολίες που διατύπωσε η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 71 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας η οποία αναφέρει ότι, αφενός, η εξαίρεση αναληφθέντος κινδύνου αποτελούσε κανόνα που θεσπίστηκε από τη νομολογία η οποία θα μπορούσε να εξελιχθεί και ότι, αφετέρου, ένας τέτοιος κανόνας θα βασιζόταν σε πράξεις παράγωγου δικαίου, οι οποίες θα μπορούσαν να ακυρωθούν σε περίπτωση σύγκρουσης και, τέλος, ότι η πρόταση των γαλλικών αρχών δεν κάλυπτε όλες τις περιπτώσεις, εφόσον οι απαιτήσεις θα μπορούσαν να μην είναι μόνο χρηματικές αλλά και εμπορικές ή άλλης φύσεως.
As explained in recital 101 of decision C 56/2007 cited above, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities have also noted the misgivings set out by the Commission in recital 71 of the opening decision, which indicated that the plea of accepted risk was a rule established by case-law that could develop; that it was based on secondary law instruments which could be annulled in the event of conflict; and, finally, that the proposal of the French authorities did not cover all possible scenarios, since debts could be not only financial but also commercial or other forms of debt again.
Όπως διευκρινίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 102 έως 104 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007, στις οποίες η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, αφού υπενθύμισαν την καταρχήν αντίρρησή τους σχετικά με τη θέση της Επιτροπής για την θεμελίωση της αντικειμενικής ευθύνης του κράτους με αποκλειστική λόγο την ανεπάρκεια στοιχείων ενεργητικού του δημόσιου οργανισμού IFP, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν συμπληρωματικά στοιχεία για να αντικρούσουν αυτές τις αμφιβολίες:
As specified in recitals 102 to 104 of decision C 56/2007, to which the Commission refers mutatis mutandis, after reiterating their opposition in principle to the Commission’s position that the State may incur strict liability solely on the grounds of IFP’s the lack of assets, the French authorities have provided additional information to address these misgivings:
οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι με την πρώτη αντίρρησή της η Επιτροπή είναι σαν να υποστηρίζει ότι, ακόμη κι αν το εσωτερικό δίκαιο ενός κράτους μέλους δεν περιέχει σχετική διάταξη, και μόνο ο κίνδυνος μεταστροφής της νομολογίας, δηλαδή αλλαγή του εσωτερικού δικαίου, θα ήταν αρκετός για να αποτελέσει τη βάση μιας κρατικής ενίσχυσης.
The French authorities consider that the Commission’s first objection would seem to say that even if there is no actual provision to this effect in the national law of a Member State, the mere risk of a change in the case-law, i.e. a change in national law, is enough to create State aid.
Η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να βασίσει ένα ενδεχόμενο μέτρο ενίσχυσης στην ενδεχόμενη μεταβολή του δικαίου, εφόσον η εξαίρεση του αναληφθέντος κινδύνου συνιστά γενική αρχή του δημοσίου δικαίου που έχει επιβεβαιωθεί επανειλημμένα από την νομολογία, δεν έχει αμφισβητηθεί ποτέ και έχει αναλυθεί σε μεγάλο βαθμό·
The Commission cannot argue that there is State aid because of a possible change in the law, which in this case is highly improbable, the plea of accepted risk being a general principle of public law that has been confirmed by case-law on many occasions, has never been contradicted, and has been widely commented.
όσον αφορά τη δεύτερη αντίρρηση της Επιτροπής, οι γαλλικές αρχές αναγνωρίζουν ότι ο νόμος και ο κανονισμός υπερισχύουν μιας σύμβασης και ότι μια αμφιλεγόμενη ρήτρα θα μπορούσε πάντοτε να ακυρωθεί.
Concerning the second objection, the French authorities recognise that statute law and regulations take precedence over contracts, and that a disputed clause can always be annulled.
Εντούτοις, θεωρούν ότι η αντίρρηση αυτή δεν βασίζεται σε καμία πράξη ανώτερης ισχύος, ότι δεν τεκμηριώνεται και, κατά συνέπεια, είναι αβάσιμη·
However, they consider that the objection does not in fact refer to any higher-ranking text, that it is not substantiated, and therefore has no weight.
τέλος, όσον αφορά την τρίτη αντίρρηση, οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι αυτή βασίζεται στην απλή υπόθεση μιας πεποίθησης ή ενδεχόμενης προσδοκίας των προμηθευτών ότι η απαίτησή τους καλύπτεται από εγγύηση του κράτους, υπόθεση η οποία δεν βασίζεται από μόνη της στην ύπαρξη κανενός προνομίου, αλλά θα έπρεπε να επιβεβαιώνεται από ένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο δημόσιος οργανισμός IFP και οι θυγατρικές του επωφελούνται πράγματι από ένα τέτοιο οικονομικό πλεονέκτημα.
Finally, as regards the third objection, the French authorities consider that it is based on a mere supposition of a possible belief or expectation among suppliers that their claims enjoy a State guarantee, a supposition which cannot by itself serve to demonstrate the existence of an advantage, but must be corroborated by information establishing that IFP and its subsidiaries have actually benefited from an economic advantage of this kind.
Εντούτοις, όπως διευκρινίζεται στην αιτιολογική σκέψη 106 της εν λόγω απόφασης C 56/2007, στην οποία η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές αναφέρουν ότι είναι έτοιμες να επεκτείνουν την πρότασή τους να αναγράφεται η απουσία εγγύησης σε όλες τις συμβάσεις που συνεπάγονται δημιουργία απαίτησης, έτσι ώστε να αποκλείεται ρητά κάθε κίνδυνος θεμελίωσης της αντικειμενικής ευθύνης του κράτους που θα βασιζόταν αποκλειστικά στην αφερεγγυότητα του δημόσιου οργανισμού IFP.
Nevertheless, as specified in recital 106 of decision C 56/2007, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities indicate that they are willing to extend their proposal to include a statement concerning the absence of a guarantee to include all contracts involving a claim, so as to explicitly rule out any risk that the State might incur strict liability on the basis solely of the insolvency of IFP.
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΠΟΥ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΘΥΓΑΤΡΙΚΩΝ AXENS, BEICIP-FRANLAB, PROSERNAT ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ IFP
INCORPORATION OF A REFERENCE SPELLING OUT THE ABSENCE OF A GUARANTEE IN THE FINANCING CONTRACTS OF IFP’S SUBSIDIARIES AXENS, BEICIP-FRANLAB AND PROSERNAT
Εξάλλου, για να συμπληρωθεί η προτεινόμενη διάταξη, οι γαλλικές αρχές υποβάλλουν στην Επιτροπή συμπληρωματική πρόταση παρόμοια με εκείνη που υπέβαλαν κατά τη σύσταση της Banque Postale, η οποία συνίσταται στην ανάληψη δέσμευσης σε σχέση με τους όρους δανεισμού στις αγορές των θυγατρικών του δημόσιου οργανισμού IFP (Axens, Beicip-Franlab, Prosernat), να δηλώνεται εγγράφως στη σύμβαση χρηματοδότησης (για κάθε μέσο που καλύπτεται από σύμβαση), για κάθε πράξη, ότι «σύμφωνα με το γαλλικό δίκαιο (ιδίως στην ανάγκη ρητής νομοθετικής εξουσιοδότησης για κάθε εγγύηση), η παρούσα πράξη χρηματοδότησης δεν επωφελείται από καμία εγγύηση κανενός είδους, άμεση ή έμμεση, εκ μέρους του κράτους».
To supplement the proposed mechanism, the French authorities make an additional proposal to the Commission, similar to that made on the creation of La Banque Postale, with regard to the terms on which IFP’s subsidiaries (Axens, Beicip-Franlab and Prosernat) are able to borrow on the market, under which an undertaking would be given that in the financing contract for each transaction (for all instruments covered by a contract) the following clause would be included in writing: ‘Pursuant to French law (in particular the need for express statutory authority for each guarantee), the present financing transaction shall not enjoy any form of direct or indirect State guarantee’.
Όπως διευκρινίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 107 έως 110 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007, στις οποίες η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι τα δύο προταθέντα μέτρα διασαφήνισης (που παρουσιάζονται αναλυτικά στις αιτιολογικές σκέψεις 55 και 59) επιτρέπουν να διευκρινιστούν τα δικαιώματα των πιστωτών του δημόσιου οργανισμού IFP και των θυγατρικών του, ώστε να μη μπορεί να θεωρηθεί η Γαλλία, όπως ανέφερε η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 87 της απόφασής της για την κίνηση διαδικασίας, «υπεύθυνη για τις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν στους πιστωτές του δημόσιου οργανισμού IFP όσον αφορά την ύπαρξη εγγύησης» και ότι συντηρεί σκόπιμα μια «ασαφή νομική κατάσταση» η οποία «παρέχει πλεονέκτημα στον δημόσιο οργανισμό IFP και θα μπορούσε να διαθέσει πόρους τους κράτους».
As specified in recitals 107 to 110 of decision C 56/2007, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities consider that the two clarification measures proposed (the details of which are set out in recitals 55 and 59) would allow the creditors of IFP and its subsidiaries to be made fully aware of their rights, so that France could not be held ‘responsible for the expectations created in the minds of IFP’s creditors concerning the existence of a guarantee’, or regarded as voluntarily maintaining an opaque legal situation that procures an advantage for IFP and is liable to commit the State’s resources, as the Commission indicated in recital 87 of the opening decision.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
ADDITIONAL OBSERVATIONS FROM THE FRENCH AUTHORITIES
Στις επιστολές τους της 16ης Ιουλίου 2010 και της 26ης Νοεμβρίου 2010, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν συμπληρωματικά στοιχεία που βεβαιώνουν, κατά την άποψή τους, την απουσία κρατικής ενίσχυσης προς όφελος του δημόσιου οργανισμού IFP.
By letters dated 16 July 2010 and 26 November 2010, the French authorities provided additional information which in their opinion showed that there was no State aid to IFP.
Καταρχάς, παραπέμποντας στην υπόθεση France Télécom [53], επισημαίνουν στην επιστολή τους της 16ης Ιουλίου 2010 ότι ο δικαστής της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπενθύμισε την υποχρέωση της Επιτροπής να αποδείξει την ύπαρξη πραγματικού πλεονεκτήματος για να στοιχειοθετηθεί η ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης.
In their letter dated 16 July 2010, as a preliminary point, they say that in the France Télécom case the European Union courts held that in order to establish the existence of State aid the Commission was obliged to demonstrate that there was a real advantage [53].
Θεωρούν ότι, στην προκειμένη περίπτωση, η απεριόριστη εγγύηση που θα απέρρεε από το καθεστώς του δημόσιου οργανισμού IFP, κατά την άποψη της Επιτροπής, δεν του παρέχει στην πραγματικότητα κανένα οικονομικό προνόμιο.
They consider that in this case, the unlimited guarantee which according to the Commission arises from IFP’s legal form in reality confers no economic advantage on it.
Στην επιστολή τους της 26ης Νοεμβρίου 2010, οι γαλλικές αρχές διευκρινίζουν ότι, κατά την άποψή τους, το βάρος της αποδείξεως βαρύνει την Επιτροπή.26κό προνόμιο.
In their letter dated 26 November 2010, the French authorities say that in their opinion the burden of proof lies with the Commission.
Ως προς αυτό, υπενθυμίζουν τις απαιτήσεις που έθεσε η νομολογία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέματα αποδείξεων και αιτιολόγησης, ιδίως του Πρωτοδικείου στην προαναφερθείσα απόφαση France Telecom και του Δικαστηρίου στις υποθέσεις Krantz [54], και πιο πρόσφατα Deutsche Post AG [55].
They draw attention to the requirements laid down in European Union case-law with regard to proof and reasoning, more especially by the General Court in the France Telecom case cited above and by the Court of Justice in Krantz [54] and more recently in Deutsche Post AG [55].
Οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι η ανάλυση της Επιτροπής στην παρούσα περίπτωση βασίζεται «περισσότερο σε υποθέσεις παρά σε συγκεκριμένη ανάλυση».
The French authorities consider that the analysis presented by the Commission in this case is based ‘more on hypotheses than on an analysis in concreto’.
Εξάλλου, οι γαλλικές αρχές θεωρούν πως η Επιτροπή εκτιμά ότι ο δημόσιος οργανισμός IFP θα μπορούσε να διαθέτει προνόμιο σε τρία επίπεδα: i) στο επίπεδο των σχέσεών του με τα τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ii) στο επίπεδο των σχέσεών του με τους προμηθευτές, και iii) στο επίπεδο των σχέσεών του με τους τρίτους βιομηχανικούς εταίρους οι οποίοι κάνουν χρήση υπηρεσιών έρευνας.
Furthermore, in the view of the French authorities, the Commission considers that IFP could benefit from an advantage at three levels: (i) that of its relations with banks and financial institutions, (ii) that of its relations with suppliers, and (iii) that of its relations with third-party industrial partners that make use of its research services.
Όσον αφορά τις σχέσεις του δημόσιου οργανισμού IFP με τους τραπεζικούς και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι ο δημόσιος οργανισμός IFP δεν έχει αποκομίσει μέχρι σήμερα κανένα οικονομικό προνόμιο λόγω του καθεστώτος του ως EPIC.
The French authorities consider that in its dealings with banks and financial institutions IFP has so far drawn no economic advantage from its EPIC status.
Παρέχουν στην Επιτροπή στοιχεία που αποδεικνύουν ότι i) μακροπρόθεσμα, ο δημόσιος οργανισμός IFP παρουσίασε μηδενικό χρέος για τα έτη 2005-2006 και 2007 [56], καθώς και για το 2008 και 2009, και ότι ii) μεσοπρόθεσμα, ο IFP διαπραγματευόταν σε ετήσια βάση την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων με διάφορα τραπεζικά ιδρύματα, αλλά έλαβε επιτόκια συγκρίσιμα με αυτά της αγοράς και, σε καμία περίπτωση, δεν χρησιμοποίησε αυτά τα πιστωτικά όρια, και τέλος iii) βραχυπρόθεσμα, το χρέος του δημόσιου οργανισμού IFP ήταν σχεδόν μηδενικό ή μηδενικό κατά την εξεταζόμενη περίοδο.
They provide evidence to show that: (i) over the long term, IFP recorded zero debt in the years 2005, 2006 and 2007 [56] and in 2008 and 2009, (ii) over the medium term, although IFP each year negotiated overdraft facilities with various banking institutions, it obtained rates comparable to market rates and in any case has never made use of these credit lines, and finally (iii) over the short term, IFP’s debt was close to zero or at zero during the period under review.
Όσον αφορά τις σχέσεις με τους προμηθευτές, οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι ο δημόσιος οργανισμός IFP, ως αναθέτουσα αρχή, υπόκειται στις υποχρεώσεις δημοσίευσης και οργάνωσης διαγωνισμών που ορίζονται από το διάταγμα αριθ. 2005-649 της 6ης Ιουνίου 2005 [57], και ότι, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να έχει κανένα προνόμιο.
As regards its dealings with suppliers, the French authorities consider that IFP, as a contracting authority, is subject to the disclosure and competitive procurement obligations laid down in Order (ordonnance) No 2005-649 of 6 June 2005 [57], and consequently that it cannot benefit from any advantage.
Στην επιστολή τους της 26ης Νοεμβρίου 2010, οι γαλλικές αρχές επαναλαμβάνουν αυτή την ανάλυση και διευκρινίζουν ότι η υποχρέωση του δημόσιου οργανισμού IFP να προκηρύσσει διαδικασία υποβολής προσφορών σύμφωνα με την οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, σχετικά με το συντονισμό των διαδικασιών ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών [58] αποτελεί, κατά την άποψή τους, επαρκή εγγύηση για την αποτροπή των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού στην αγορά.26μηδενικό ή μηδενικό κατά την εξεταζόμενη περίοδο.
In their letter dated 26 November 2010, the French authorities reiterate this analysis, and say that in their opinion the fact that IFP’s orders are subject to a tendering procedure in accordance Directive 2004/18/EC of the European Parliament and of the Council of 31 March 2004 on the coordination of procedures for the award of public works contracts, public supply contracts and public service contracts [58] constitutes a guarantee sufficient to avoid distortion of competition in the market.
Κατά τις γαλλικές αρχές, υποβάλλοντας τους προμηθευτές του σε διαδικασία διαγωνισμού, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο δημόσιος οργανισμός IFP δεν μπορούσε, τουλάχιστον ελλείψει οποιουδήποτε ειδικού αποδεικτικού στοιχείου, να κατηγορηθεί ότι ωφελείται από αθέμιτο πλεονέκτημα.
According to France IFP has ensured competition between its suppliers, in line with the obligations arising from European Union law, and consequently cannot be accused of enjoying an unlawful advantage, at least in the absence of any specific evidence to that effect.
Επισημαίνουν ότι ακριβώς για λόγους αποτελεσματικότητας των δημόσιων παραγγελιών διευκολύνθηκε η προσφυγή στα ηλεκτρονικά συστήματα αγορών, εφόσον η αιτιολογική σκέψη 13 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ αναφέρει, παραδείγματος χάρη, ότι «αυτή η τεχνική αγορών επιτρέπει στις αναθέτουσες αρχές […] να έχουν στη διάθεσή τους ένα ιδιαίτερα ευρύ φάσμα προσφορών […] και συνεπώς να εξασφαλίζουν την καλύτερη δυνατή χρησιμοποίηση των δημοσίων πόρων, αυξάνοντας τον ανταγωνισμό». Ως προς αυτό, αναφέρουν μια έκθεση [59] της Επιτροπής η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η ρύθμιση για τις δημόσιες συμβάσεις είχε θετική επίπτωση σε όρους μείωσης των τιμών, μείωση που προβλήθηκε ως «το κοινωνικό όφελος» ενός δικαιότερου ανταγωνισμού ανάμεσα στους προμηθευτές.
The French authorities stress that recourse to electronic purchasing has been facilitated precisely in order to improve efficiency of public procurement: for example, recital 13 of Directive 2004/18/EC indicates that ‘This purchasing technique allows the contracting authority … to have a particularly broad range of tenders … and hence to ensure optimum use of public funds through broad competition.’ They refer to a Commission report which concluded that the public procurement legislation had had a positive impact in terms of lowering prices, the fall being presented as the ‘social benefit’ of fairer competition between tenderers [59].
Ως εκ τούτου, με το να «καταλογίζει» την εξοικονόμηση αυτή στο καθεστώς του δημόσιου οργανισμού IFP ως EPIC, η Επιτροπή δεν είναι σύμφωνη με το πνεύμα της οδηγίας, η οποία θεωρεί τη διαδικασία επιλογής ως κύριο μέσο ενός καλύτερου ανταγωνισμού που επιφέρει μείωση του κόστους των δημόσιων προμηθειών.
By imputing these economies to IFP’s EPIC status, the Commission is at odds with the spirit of the Directive, which sees the selection procedures as the key vector for better competition leading to a reduction in public procurement costs.
Όσον αφορά, τέλος, τις σχέσεις του δημόσιου οργανισμού IFP με τους πελάτες του, η Γαλλία διευκρινίζει ότι οι εξεταζόμενες δραστηριότητες έρευνας επί συμβάσει καλύπτουν τις παρεχόμενες υπηρεσίες από τον δημόσιο οργανισμό IFP κατόπιν αιτήσεως ενός πελάτη, ενός τρίτου ή μιας θυγατρικής, για ένα θέμα το οποίο εντάσσεται στο πεδίο της αποστολής του δημόσιου οργανισμού IFP, δεν παρουσιάζει για το δημόσιο οργανισμό IFP στρατηγικά συμφέροντα στο επίπεδο της ιδιοκτησίας των αποτελεσμάτων και μπορεί να εμπλουτίσει τις γνώσεις και τις ικανότητες του δημόσιου οργανισμού σε σχέση με την υλοποίηση προγραμμάτων δημόσιας Ε&Α τα οποία εφαρμόζει, και δεν υπάγεται στον αποκλειστικό τομέα δραστηριοτήτων των θυγατρικών.
Finally, with regard to IFP’s dealings with its customers, France says that the contract research activities concerned are the services provided by IFP at the request of a customer, third party or subsidiary, on a subject which comes within the scope of IFP’s task, does not involve strategic interests for IFP in terms of ownership of the results, is of a nature to enrich IFP’s knowledge and skills in the conduct of the public R&D programmes that it carries out, and does not come within the exclusive field of activities of its subsidiaries.
Οι γαλλικές αρχές δηλώνουν ότι οι υπηρεσίες έρευνας που λαμβάνουν αυτοί οι πελάτες απαιτούν ειδικούς εξοπλισμούς και πραγματογνωμοσύνη.
The French authorities note that the research services that these customers acquire call for specific equipment and expertise.
Ως προς αυτό, η Γαλλία υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν ο δημόσιος οργανισμός IFP αποκόμιζε από το καθεστώς του ως EPIC πλεονέκτημα για την άσκηση αυτών των οικονομικών δραστηριοτήτων, αυτό το πλεονέκτημα δεν θα είχε καμία ουσιαστική επίπτωση στην αγορά.
France contends that even if IFP were to benefit from its EPIC status in the performance of these economic activities, the advantage would have no material impact on the market.
Ιδίως δεν θα μπορούσε να νοθεύσει τον ανταγωνισμό ούτε να επηρεάσει τις μεταξύ των κρατών μελών συναλλαγές.
In particular, it would not be liable to distort competition or to affect trade between Member States.
Κατά το διάστημα από τη μεταβολή του καθεστώτος του δημόσιου οργανισμού IFP (που συνέβη τον Ιούλιο του 2006), οι γαλλικές αρχές αναγνωρίζουν, ωστόσο, ότι ο δημόσιος οργανισμός IFP θα μπορούσε ενδεχομένως να ωφεληθεί από ελάφρυνση των επιβαρύνσεων λόγω της απουσίας εγγυήσεων καλής εκτέλεσης οι οποίες, με βάση τα ποσά που απαιτούν συνήθως οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές εταιρείες για την παροχή υπηρεσιών αυτού του τύπου, θα αντιπροσώπευαν παρόλα αυτά ένα αμελητέο ποσό.
Over the period since the change of IFP’s status (which occurred in July 2006), the French authorities nevertheless acknowledge that IFP may potentially have benefited from a reduction in charges as a result of the lack of subscription to performance bonds, but say that on the basis of the sums usually charged by banks and insurance companies to provide this type of service the amount involved is negligible.
Οι γαλλικές αρχές συμπεραίνουν ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν θα είχε χαρακτήρα προνομίου, γεγονός που θα αμφισβητούσε την ίδια την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης του δημόσιου οργανισμού IFP.
The French authorities conclude that any such effect would not have the character of an advantage, which calls into question the very existence of State aid to IFP.
6 ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΜΕΡΩΝ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
6 COMMENTS FROM THIRD PARTIES AND FROM THE FRENCH AUTHORITIES
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ UOP LIMITED
OBSERVATIONS FROM UOP
Σε επιστολή της 28ης Νοεμβρίου 2008, η εταιρεία UOP Limited, αφού αιτιολόγησε το συμφέρον της να παρέμβει ως ενδιαφερόμενος τρίτος στη διαδικασία [60], διατύπωσε ορισμένες γενικές παρατηρήσεις και ανέφερε ότι, κατά την άποψή της, η οντότητα την οποία ονομάζει «IFP/Axens» ελάμβανε κρατική ενίσχυση:
In its letter dated 28 November 2008, UOP submits that it has an interest n the proceedings [60], and goes on to put forward some general observations and to argue that the entity that it refers to as ‘IFP/Axens’ receives State aid:
Η αγορά θεωρούσε αδιαμφισβήτητα το σύνολο που αποτελούν ο δημόσιος οργανισμός και η θυγατρική του Axens, «IFP/Axens», ως μία δημόσια επιχείρηση (5.1.1)·
IFP/Axens, consisting of the publicly owned establishment and its subsidiary Axens, is undeniably perceived by the market as a public entity (5.1.1);