natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η χαμηλότερη από τις διαθέσιμες τιμές τοξικότητας μεταξύ και εντός των διαφορετικών τροφικών επιπέδων (ψάρια, μαλακόστρακα, φύκια/υδρόβια φυτά) συνήθως χρησιμοποιείται για τον καθορισμό της κατάλληλης κατηγορίας ή των κατάλληλων κατηγοριών κινδύνου.
The lowest of the available toxicity values between and within the different trophic levels (fish, crustacean, algae/aquatic plants) shall normally be used to define the appropriate hazard category(ies).
Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις για τις οποίες ενδείκνυται η προσέγγιση του βάρους της απόδειξης.
There are circumstances, however, when a weight of evidence approach is appropriate.
Το βασικό σύστημα ταξινόμησης για τις ουσίες αποτελείται από μία κατηγορία οξέος κινδύνου και τρεις κατηγορίες μακροπρόθεσμου κινδύνου.
The core classification system for substances consists of one acute hazard classification category and three long-term hazard classification categories.
Οι κατηγορίες ταξινόμησης οξέος και μακροπρόθεσμου κινδύνου εφαρμόζονται ανεξάρτητα.
The acute and the long-term hazard classification categories are applied independently.
Τα κριτήρια ταξινόμησης ουσίας στην κατηγορία 1 οξέος κινδύνου καθορίζονται αποκλειστικά βάσει των δεδομένων οξείας τοξικότητας για το υδάτινο περιβάλλον (EC50 ή LC50).
The criteria for classification of a substance in category Acute 1 are defined on the basis of acute aquatic toxicity data only (EC50 or LC50).
Τα κριτήρια ταξινόμησης ουσίας στις κατηγορίες 1 έως 3 χρόνιου κινδύνου ακολουθούν μια κλιμακωτή προσέγγιση, όπου το πρώτο βήμα είναι να διαπιστωθεί αν οι διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με τη χρόνια τοξικότητα επιτρέπουν την ταξινόμηση στην κατηγορία μακροπρόθεσμου κινδύνου.
The criteria for classification of a substance into the categories Chronic 1 to 3 follow a tiered approach where the first step is to see if available information on chronic toxicity merits long-term hazard classification.
Αν δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα οξείας τοξικότητας, το επόμενο βήμα είναι να συνδυαστούν δύο είδη πληροφοριών, δηλαδή τα δεδομένα οξείας τοξικότητας για το υδάτινο περιβάλλον και τα δεδομένα περιβαλλοντικής πορείας (δεδομένα αποικοδόμησης και βιοσυσσώρευσης) (βλέπε διάγραμμα 4.1.1).
In absence of adequate chronic toxicity data, the subsequent step is to combine two types of information, i.e. acute aquatic toxicity data and environmental fate data (degradability and bioaccumulation data) (see figure 4.1.1).
Διάγραμμα 4.1.1
Figure 4.1.1
Κατηγορίες για ουσίες μακροπρόθεσμα επικίνδυνες για το υδάτινο περιβάλλον
Categories for substances long-term hazardous to the aquatic environment
Διατίθενται επαρκή δεδομένα χρόνιας τοξικότητας και για τα τρία τροφικά επίπεδα;
Are there adequate chronic toxicity data available for all three trophic levels?
Ταξινόμηση σύμφωνα με τα κριτήρια που παρουσιάζονται στον πίνακα 4.1.0 στοιχείο β) σημεία i) ή ii) ανάλογα με τις πληροφορίες ταχείας αποικοδόμησης
Classify according to the criteria given in Table 4.1.0(b) (i) or 4.1.0(b)(ii) depending on information on rapid degradation
Διατίθενται επαρκή δεδομένα χρόνιας τοξικότητας για ένα ή δύο τροφικά επίπεδα;
Are there adequate chronic toxicity data available for one or two trophic levels?
Αξιολόγηση και τωνδύο παρακάτω στοιχείων:
Assess both:
σύμφωνα με τα κριτήρια που παρουσιάζονται στον πίνακα 4.1.0 στοιχείο β) σημεία i) ή ii) (ανάλογα με τις πληροφορίες ταχείας αποικοδόμησης) και β) (αν για το άλλο ή τα άλλα τροφικά επίπεδα διατίθενται επαρκή δεδομένα οξείας τοξικότητας) σύμφωνα με τα κριτήρια που παρουσιάζονται στον πίνακα 4.1.0 στοιχείο β) σημείο iii), και ταξινόμηση σύμφωνα με το πλέον αυστηρό αποτέλεσμα. Όχι Διατίθενται επαρκή δεδομένα οξείας τοξικότητας; Ναι
according to the criteria given in Table 4.1.0(b)(i) or 4.1.0(b)(ii) (depending on information on rapid degradation), and
Το σύστημα επίσης εισάγει ταξινόμηση “δικτύου ασφαλείας” (κατηγορία 4 χρόνιου κινδύνου) που προβλέπεται όταν τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επιτρέπουν την ταξινόμηση στο πλαίσιο των επίσημων κριτηρίων για τις κατηγορίες χρόνιου κινδύνου 1 έως 3 αλλά, ωστόσο, υπάρχουν λόγοι ανησυχίας (βλέπε παράδειγμα στον πίνακα 4.1.0).
The system also introduces a “safety net” classification (referred to as category Chronic 4) for use when the data available do not allow classification under the formal criteria for acute 1 or chronic 1 to 3 but there are nevertheless some grounds for concern (see example in Table 4.1.0).
Οι ουσίες με οξείες τοξικότητες πολύ χαμηλότερες του 1 mg/l ή χρόνιες τοξικότητες χαμηλότερες του 0,1 mg/l (αν δεν αποικοδομούνται ταχέως) και του 0,01 mg/l (αν αποικοδομούνται ταχέως) συμβάλλουν ως συστατικά στοιχεία μείγματος στην τοξικότητα ενός μείγματος ακόμα και σε χαμηλή συγκέντρωση και συνήθως διαθέτουν αυξημένη βαρύτητα κατά την αθροιστική εφαρμογή της προσέγγισης ταξινόμησης (βλέπε σημείωση 1 του πίνακα 4.1.0 και του σημείου 4.1.3.5.5).
Substances with acute toxicities below 1 mg/l or chronic toxicities below 0,1 mg/l (if non-rapidly degradable) and 0,01 mg/l (if rapidly degradable) contribute as components of a mixture to the toxicity of the mixture even at a low concentration and shall normally be given increased weight in applying the summation of classification approach (see note 1 of Table 4.1.0 and section 4.1.3.5.5).
Τα κριτήρια για την ταξινόμηση και την κατηγοριοποίηση ουσιών ως “επικίνδυνων για το υδάτινο περιβάλλον” συνοψίζονται στον πίνακα 4.1.0.
The criteria for classifying and categorising substances as “hazardous to the aquatic environment” are summarised in Table 4.1.0.
Κατηγορία 1 οξέος κινδύνου: (Σημείωση 1)
Category Acute 1: (Note 1)
≤1 mg/l ή/και
≤ 1 mg/l and/or
Μη ταχέως αποικοδομήσιμες ουσίες (σημείωση 3) για τις οποίες διατίθενται επαρκή δεδομένα χρόνιας τοξικότητας
Non-rapidly degradable substances (Note 3) for which there are adequate chronic toxicity data available
Κατηγορία 1 χρόνιου κινδύνου: (σημείωση 1)
Category Chronic 1: (Note 1)
Χρόνια NOEC ή ECx (για ψάρια)
Chronic NOEC or ECx (for fish)
≤ 0,1 mg/l ή/και
≤ 0,1 mg/l and/or
Χρόνια NOEC ή ECx (για μαλακόστρακα)
Chronic NOEC or ECx (for crustacea)
Χρόνια NOEC ή ECx (για φύκια ή άλλα υδρόβια φυτά)
Chronic NOEC or ECx (for algae or other aquatic plants)
Κατηγορία 2 χρόνιου κινδύνου:
Category Chronic 2:
> 0,1 έως ≤1 mg/l ή/και
> 0,1 to ≤ 1 mg/l and/or
> 0,1 έως ≤1 mg/l
> 0,1 to ≤ 1 mg/l.
Ταχέως αποικοδομήσιμες ουσίες (σημείωση 3) για τις οποίες διατίθενται επαρκή δεδομένα χρόνιας τοξικότητας
Rapidly degradable substances (Note 3) for which there are adequate chronic toxicity data available
≤ 0,01 mg/l ή/και
≤ 0,01 mg/l and/or
≤ 0,01 mg/l
≤ 0,01 mg/l.
> 0,01 έως ≤0,1 mg/l ή/και
> 0,01 to ≤ 0,1 mg/l and/or
> 0,01 έως ≤0,1 mg/l
> 0,01 to ≤ 0,1 mg/l.
Κατηγορία 3 χρόνιου κινδύνου:
Category Chronic 3:
Ουσίες για τις οποίες δεν διατίθενται επαρκή δεδομένα χρόνιας τοξικότητας
Substances for which adequate chronic toxicity data are not available
≤1 mg/l (σημείωση 2)
(Note 2)
και η ουσία δεν είναι ταχέως αποικοδομήσιμη ή/και ο συντελεστής βιοσυσσώρευσης BCF που έχει προσδιοριστεί πειραματικά είναι ≥ 500 (ή, αν δεν υπάρχει, το log Kow ≥ 4) (σημείωση 3)
and the substance is not rapidly degradable and/or the experimentally determined BCF ≥ 500 (or, if absent, the log Kow≥ 4). (Note 3).
> 1 έως ≤10 mg/l ή/και
> 1 to ≤10 mg/l and/or
> 1 έως ≤10 mg/l (σημείωση 2)
> 1 to ≤10 mg/l (Note 2)
> 10 έως ≤100 mg/l ή/και
> 10 to ≤ 100 mg/l and/or
Ταξινόμηση “δικτύου ασφαλείας”
“Safety net” classification
Κατηγορία 4 χρόνιου κινδύνου
Category Chronic 4
Περιπτώσεις για τις οποίες τα δεδομένα δεν καθιστούν δυνατή την ταξινόμηση σύμφωνα με τα παραπάνω κριτήρια, αλλά υπάρχουν ωστόσο λόγοι ανησυχίας.
Cases when data do not allow classification under the above criteria but there are nevertheless some grounds for concern.
Περιλαμβάνονται, για παράδειγμα, ασθενώς διαλυτές ουσίες για τις οποίες δεν έχει καταγραφεί οξεία τοξικότητα σε επίπεδα μέχρι το επίπεδο της διαλυτότητας στο νερό (σημείωση 4) και οι οποίες δεν είναι ταχέως αποικοδομήσιμες σύμφωνα με το τμήμα 4.1.2.9.5 και έχουν συντελεστή βιοσυσσώρευσης BCF που έχει προσδιοριστεί πειραματικά ≥ 500 (ή, αν δεν υπάρχει, log Kow ≥ 4), με δυνατότητα βιοσυσσώρευσης, οι οποίες ταξινομούνται στην εν λόγω κατηγορία, εκτός εάν υφίστανται άλλα επιστημονικά στοιχεία που δείχνουν ότι δεν απαιτείται ταξινόμηση.
This includes, for example, poorly soluble substances for which no acute toxicity is recorded at levels up to the water solubility (note 4), and which are not rapidly degradable in accordance with section 4.1.2.9.5 and have an experimentally determined BCF ≥ 500 (or, if absent, a log Kow ≥ 4), indicating a potential to bioaccumulate, which will be classified in this category unless other scientific evidence exists showing classification to be unnecessary.
Τα εν λόγω στοιχεία περιλαμβάνουν τις μακροχρόνιες επιδράσεις NOEC της χρόνιας τοξικότητας > διαλυτότητα στο νερό ή > 1 mg/l, ή άλλα στοιχεία ταχείας αποικοδόμησης στο περιβάλλον από αυτά που παρέχονται από οποιεσδήποτε από τις μεθόδους που παρατίθενται στο τμήμα 4.1.2.9.5.
Such evidence includes chronic toxicity NOECs > water solubility or > 1 mg/l, or other evidence of rapid degradation in the environment than the ones provided by any of the methods listed in section 4.1.2.9.5.
Κατά την ταξινόμηση των ουσιών στην κατηγορία 1 οξέος κινδύνου ή/και στην κατηγορία 1 χρόνιου κινδύνου, απαιτείται παράλληλα η ένδειξη του κατάλληλου συντελεστή — Μ (βλέπε πίνακα 4.1.3).
When classifying substances as Acute Category 1 and/or Chronic Category 1 it is necessary at the same time to indicate the appropriate M-factor(s) (see Table 4.1.3).
Στις περιπτώσεις που η βάση για τον EC50 δεν καθορίζεται ή δεν καταγράφεται ErC50, η ταξινόμηση βασίζεται στο χαμηλότερο διαθέσιμο EC50.
In circumstances where the basis of the EC50 is not specified or no ErC50 is recorded, classification shall be based on the lowest EC50 available.
Σημείωση 3
Note 3:
Σε περίπτωση που δεν διατίθενται χρήσιμα δεδομένα σχετικά με τη βιοαποικοδομησιμότητα, είτε πειραματικά είτε εκτιμώμενα δεδομένα, η ουσία θα πρέπει να θεωρείται μη ταχέως αποικοδομήσιμη.
When no useful data on degradability are available, either experimentally determined or estimated data, the substance should be regarded as not rapidly degradable.
Σημείωση 4
Note 4:
Ως “απουσία οξείας τοξικότητας” νοείται ότι το/τα L(E)C50s βρίσκεται/-ονται σε επίπεδο υψηλότερο της διαλυτότητας στο νερό.
“No acute toxicity” is taken to mean that the L(E)C50(s) is/are above the water solubility.
Επίσης, για τις ασθενώς διαλυτές ουσίες (διαλυτότητα στο νερό < 1 mg/l), όταν υπάρχουν στοιχεία ότι η δοκιμή οξύτητας δεν αποτελεί πραγματικό μέτρο για την εγγενή τοξικότητα.
Also for poorly soluble substances, (water solubility < 1 mg/l), where there is evidence that the acute test does not provide a true measure of the intrinsic toxicity.
Κατά κανόνα, η οξεία τοξικότητα για το υδάτινο περιβάλλον καθορίζεται με τη χρήση είδους ψαριού 96 ωρών LC50, τη δοκιμή είδους μαλακοστράκου 48 ωρών EC50 ή/και τη δοκιμή είδους φυκιού 72 ή 96 ωρών EC50.
Acute aquatic toxicity is normally determined using a fish 96-hour LC50, a crustacea species 48-hour EC50 and/or an algal species 72- or 96-hour EC50.
Εξετάζονται επίσης δεδομένα για άλλα είδη (π.χ. Lemna spp.), αν η μεθοδολογία της δοκιμής κρίνεται κατάλληλη.
Data on other species (e.g. Lemna spp.) shall also be considered if the test methodology is suitable.
Οι δοκιμές αναστολής ανάπτυξης των υδρόβιων φυτών θεωρούνται κανονικά χρόνιες δοκιμές, αλλά τα EC50 αντιμετωπίζονται ως οξεία τιμή για σκοπούς ταξινόμησης (βλέπε σημείωση 2).
The aquatic plant growth inhibition tests are normally considered as chronic tests but the EC50s are treated as acute values for classification purposes (see note 2).
Χρησιμοποιούνται οι NOECS ή άλλες αντίστοιχες ECx (π.χ. EC10).
The NOECs or other equivalent ECx (e.g. EC10) shall be used.
Η σχέση μεταξύ του log Kow της οργανικής ουσίας και της βιοσυγκέντρωσής της όπως μετράται από το συντελεστή βιοσυγκέντρωσης (BCF) στα ψάρια υποστηρίζεται σημαντικά από επιστημονικά συγγράμματα.
The relationship between the log Kow of an organic substance and its bioconcentration as measured by the bioconcentration factor (BCF) in fish has considerable scientific literature support.
Ενώ αυτό παρουσιάζει δυνατότητες βιοσυσσώρευσης, ένας πειραματικά προσδιορισμένος BCF αποτελεί καλύτερο μέτρο και χρησιμοποιείται κατά προτίμηση, εφόσον είναι διαθέσιμος.
While this represents a potential to bioaccumulate, an experimentally determined BCF provides a better measure and shall be used in preference if available.
Ο BCF ≥ 500 στα ψάρια είναι ενδεικτικός για το δυναμικό βιοσυγκέντρωσης για σκοπούς ταξινόμησης.
A BCF in fish of ≥ 500 is indicative of the potential to bioconcentrate for classification purposes.
Μπορεί να παρατηρηθεί κάποια σχέση μεταξύ της χρόνιας τοξικότητας και της δυνατότητας βιοσυσσώρευσης, καθώς η τοξικότητα συνδέεται με τη σωματική επιβάρυνση.
Some relationships can be observed between chronic toxicity and bioaccumulation potential, as toxicity is related to the body burden.
Ενώ ενδέχεται να υπάρξουν επιδράσεις των εν λόγω ουσιών, ιδίως σε περίπτωση διαρροής ή ατυχήματος, είναι συγκεκριμένης έκτασης και μικρής διάρκειας.
While effects of such substances can occur, particularly in the event of a spillage or accident, they are localised and of short duration.
Ελλείψει ταχείας αποικοδόμησης στο περιβάλλον, μια ουσία στο νερό έχει δυνατότητες για την άσκηση τοξικότητας σε μία ευρεία χρονική και χωρική κλίμακα.
In the absence of rapid degradation in the environment a substance in the water has the potential to exert toxicity over a wide temporal and spatial scale.
Ένας τρόπος απεικόνισης της ταχείας αποικοδόμησης γίνεται με τη χρήση των δοκιμών ελέγχου βιοαποικοδόμησης που προορίζονται να καθορίσουν αν μια οργανική ουσία είναι “άμεσα βιοαποικοδομήσιμη”.
One way of demonstrating rapid degradation utilises the biodegradation screening tests designed to determine whether an organic substance is “readily biodegradable”.
Σε περίπτωση που τα εν λόγω δεδομένα δεν είναι διαθέσιμα, η αναλογία BOD (5 ημέρες)/COD ≥ 0,5 θεωρείται ενδεικτική ταχείας αποικοδόμησης.
Where such data are not available, a BOD(5 days)/COD ratio ≥ 0,5 is considered as indicative of rapid degradation.
Κατά συνέπεια, μια ουσία που περνά από την εν λόγω δοκιμή ελέγχου είναι ουσία που θεωρείται ικανή να αποικοδομηθεί “ταχέως” στο υδάτινο περιβάλλον και συνεπώς δεν είναι πιθανόν να είναι ανθεκτική.
Thus, a substance which passes this screening test is considered likely to biodegrade “rapidly” in the aquatic environment, and is thus unlikely to be persistent.
Ως εκ τούτου, ενδέχεται να εξεταστούν και άλλα στοιχεία ταχείας αποικοδόμησης στο περιβάλλον, τα οποία έχουν ιδιαίτερη σημασία στις περιπτώσεις που οι ουσίες επιδρούν ανασταλτικά στη μικροβιακή δραστηριότητα στα επίπεδα συγκέντρωσης που χρησιμοποιούνται για τις τυποποιημένες δοκιμές.
Other evidence of rapid degradation in the environment may therefore also be considered and are of particular importance where the substances are inhibitory to microbial activity at the concentration levels used in standard testing.
Κατά συνέπεια, περιλαμβάνεται ένα επιπλέον κριτήριο ταξινόμησης που καθιστά δυνατή τη χρήση δεδομένων ώστε να αποδειχθεί ότι η ουσία πράγματι αποικοδομήθηκε βιοτικά ή αβιοτικά στο υδάτινο περιβάλλον κατά > 70 % σε 28 ημέρες.
Thus, a further classification criterion is included which allows the use of data to show that the substance did actually degrade biotically or abiotically in the aquatic environment by > 70 % in 28 days.
Ως εκ τούτου, εάν η αποικοδόμηση διαπιστώνεται σε περιβαλλοντικά ρεαλιστικές συνθήκες, τότε ισχύει το κριτήριο της “ταχείας αποικοδομησιμότητας”.
Thus, if degradation is demonstrated under environmentally realistic conditions, then the criterion of “rapid degradability” is met.
Πολλά δεδομένα αποικοδόμησης διατίθενται με τη μορφή ημιζωών αποικοδόμησης, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον καθορισμό της ταχείας αποικοδόμησης, με την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνεται η τελική αποικοδόμηση της ουσίας, δηλαδή η πλήρης μετατροπή της σε ανόργανη ουσία.
Many degradation data are available in the form of degradation half-lives and these can be used in defining rapid degradation provided that ultimate biodegradation of the substance, i.e. full mineralisation, is achieved.
Μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο υδρόλυσης, αν τα προϊόντα υδρόλυσης δεν πληρούν τα κριτήρια ταξινόμησης ως επικίνδυνα για το υδάτινο περιβάλλον.
Hydrolysis can be considered if the hydrolysis products do not fulfil the criteria for classification as hazardous to the aquatic environment.
Οι ουσίες θεωρούνται ταχέως αποικοδομήσιμες στο περιβάλλον, αν ικανοποιείται ένα από τα ακόλουθα κριτήρια:
Substances are considered rapidly degradable in the environment if one of the following criteria holds true:
αν, στο πλαίσιο των μελετών άμεσης βιοαποικοδόμησης 28 ημερών, επιτυγχάνονται τουλάχιστον τα ακόλουθα επίπεδα αποικοδόμησης·
if, in 28-day ready biodegradation studies, at least the following levels of degradation are achieved:
σε δοκιμές που βασίζονται σε διαλυμένο οργανικό άνθρακα: 70 %·
tests based on dissolved organic carbon: 70 %;
Τα εν λόγω επίπεδα βιοαποικοδόμησης πρέπει να επιτευχθούν εντός 10 ημερών από την έναρξη της αποικοδόμησης, δηλαδή το στάδιο κατά το οποίο έχει αποικοδομηθεί το 10 % της ουσίας, εκτός αν η ουσία προσδιορίζεται ως ουσία άγνωστης ή ασταθούς σύνθεσης (UVCB) ή ως σύνθετη, πολυσυστατική ουσία με συστατικά παρόμοιας χημικής δομής.
These levels of biodegradation must be achieved within 10 days of the start of degradation which point is taken as the time when 10 % of the substance has been degraded, unless the substance is identified as an UVCB or as a complex, multi-constituent substance with structurally similar constituents.
Στην περίπτωση αυτή, και όπου υπάρχει επαρκής αιτιολόγηση, μπορεί να υπάρξει απαλλαγή από τον όρο του περιθωρίου των 10 ημερών και το επίπεδο επιτυχίας να οριστεί στις 28 ημέρες, ή
In this case, and where there is sufficient justification, the 10-day window condition may be waived and the pass level applied at 28 days; or
αν, στις περιπτώσεις που διατίθενται μόνο τα δεδομένα BOD και COD, όταν η αναλογία BOD5/COD είναι ≥ 0,5· ή
if, in those cases where only BOD and COD data are available, when the ratio of BOD5/COD is ≥ 0,5; or
αν διατίθενται άλλα πειστικά επιστημονικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η ουσία μπορεί να αποικοδομηθεί (βιοτικά ή/και αβιοτικά) στο υδάτινο περιβάλλον σε επίπεδο > 70 % εντός περιόδου 28 ημερών.
if other convincing scientific evidence is available to demonstrate that the substance can be degraded (biotically and/or abiotically) in the aquatic environment to a level > 70 % within a 28-day period.
Από την άλλη πλευρά, οι εν λόγω ουσίες μπορούν να υποστούν μετατροπή από κανονικές περιβαλλοντικές διαδικασίες, ώστε να αυξηθεί ή να μειωθεί η βιοδιαθεσιμότητα των τοξικών ειδών.
Rather, such substances may be transformed by normal environmental processes to either increase or decrease the bioavailability of the toxic species.
Όλα τα διαθέσιμα στοιχεία πρέπει να σταθμίζονται για τη λήψη απόφασης ως προς την ταξινόμηση.
All evidence must be weighed in a classification decision.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα μέταλλα που εμφανίζουν οριακά αποτελέσματα στο πρωτόκολλο μετατροπής/διάλυσης.
This would be especially true for metals showing borderline results in the Transformation/Dissolution Protocol.
Το σύστημα ταξινόμησης για τα μείγματα καλύπτει όλες τις κατηγορίες ταξινόμησης που χρησιμοποιούνται για τις ουσίες, δηλαδή την κατηγορία 1 οξέος κινδύνου και τις κατηγορίες 1 έως 4 χρόνιου κινδύνου.
The classification system for mixtures covers all classification categories which are used for substances, i.e. categories Acute 1 and Chronic 1 to 4.
Για να χρησιμοποιούνται όλα τα διαθέσιμα στοιχεία για τους σκοπούς της ταξινόμησης των κινδύνων που παρουσιάζουν τα μείγματα για το υδάτινο περιβάλλον, η ακόλουθη υπόθεση εφαρμόζεται όπου κρίνεται σκόπιμο:
In order to make use of all available data for purposes of classifying the aquatic environmental hazards of the mixture, the following is applied where appropriate:
Τα “σχετικά συστατικά στοιχεία” ενός μείγματος είναι αυτά που ταξινομούνται στην “κατηγορία 1 οξέος κινδύνου” ή στην “κατηγορία 1 χρόνιου κινδύνου” και είναι παρόντα σε συγκέντρωση 0,1 % (w/w) ή υψηλότερη, και αυτά που ταξινομούνται στην “κατηγορία 2 χρόνιου κινδύνου”, στην “κατηγορία 3 χρόνιου κινδύνου” ή στην “κατηγορία 4 χρόνιου κινδύνου” και είναι παρόντα σε συγκέντρωση 1 % (w/w) ή υψηλότερη, εκτός εάν γίνεται η παραδοχή [όπως στην περίπτωση των συστατικών υψηλής τοξικότητας (βλέπε 4.1.3.5.5.5)] ότι συστατικό στοιχείο που είναι παρόν με χαμηλότερη συγκέντρωση εξακολουθεί να έχει σχέση για την ταξινόμηση του μείγματος ως προς τους κινδύνους για το υδάτινο περιβάλλον.
The “relevant components” of a mixture are those which are classified “Acute 1”or “Chronic 1” and present in a concentration of 0,1 % (w/w) or greater, and those which are classified “Chronic 2”, “Chronic 3” or “Chronic 4” and present in a concentration of 1 % (w/w) or greater, unless there is a presumption (such as in the case of highly toxic components (see section 4.1.3.5.5.5)) that a component present in a lower concentration can still be relevant for classifying the mixture for aquatic environmental hazards.
Γενικώς για ουσίες που ταξινομούνται στην κατηγορία “οξέος κινδύνου 1” ή στην κατηγορία “χρόνιου κινδύνου 1” η συγκέντρωση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη είναι (0,1/M) %.
Generally, for substances classified as “Acute 1” or “Chronic 1” the concentration to be taken into account is (0,1/M) %.
(Για την επεξήγηση του συντελεστή M, βλέπε τμήμα 4.1.3.5.5.5).
(For explanation M-factor see section 4.1.3.5.5.5.)
ταξινόμηση βάσει δοκιμασμένων μειγμάτων,
classification based on tested mixtures,
ταξινόμηση βάσει αρχών παρεκβολής,
classification based on bridging principles,
εφαρμογή “άθροισης των ταξινομημένων συστατικών” ή/και “προσθετικού τύπου”.
the use of “summation of classified components” and/or an “additivity formula”.
Κλιμακωτή προσέγγιση της ταξινόμησης των μειγμάτων ως προς τους οξείς και τους μακροπρόθεσμους κινδύνους για το υδάτινο περιβάλλον
Tiered approach to classification of mixtures for acute and long-term aquatic environmental hazards
Διαθέσιμα δεδομένα όσον αφορά την τοξικότητα στο υδάτινο περιβάλλον για το μείγμα ως σύνολο
Aquatic toxicity test data available on the mixture as a whole
για οξύ/μακροπρόθεσμο κίνδυνο για το υδάτινο περιβάλλον (βλ. 4.1.3.3)
for acute/long-term aquatic hazard (see 4.1.3.3)
Εφαρμόζονται οι αρχές παρεκβολής (βλ. 4.1.3.4)
Apply bridging principles (see 4.1.3.4.)
για οξύ/μακροπρόθεσμο κίνδυνο για το υδάτινο περιβάλλον
for acute/long-term aquatic hazard
Υπάρχουν δεδομένα είτε τοξικότητας στο υδάτινο περιβάλλον είτε ταξινόμησης για όλα τα σχετικά συστατικά
Either aquatic toxicity or classification data available for all relevant components
Εφαρμόζεται η αθροιστική μέθοδος (βλ. 4.1.3.5.5) χρησιμοποιώντας:
Apply summation method (see 4.1.3.5.5) using:
• Το ποσοστό των συστατικών με δεδομένα οξείας ή χρόνιας τοξικότητας: εφαρμόζονται οι προσθετικοί τύποι (βλ. 4.1.3.5.2) και μετατρέπεται το αποτέλεσμα L(Ε)C50 ή EqNOECm στην κατάλληλη «οξεία» ή «χρόνια» κατηγορία
• Percentage of components with acute or chronic toxicity data: apply additivity formulas (see 4.1.3.5.2) and convert the derived L(E)C50 or EqNOECm to the appropriate ‘Acute’ or ‘Chronic’ category
Χρησιμοποιούνται διαθέσιμα δεδομένα για τον κίνδυνο γνωστών συστατικών
Use available hazard data of known components
Εφαρμόζεται η αθροιστική μέθοδος και/ή ο προσθετικός τύπος (βλ. 4.1.3.5) και εφαρμόζεται η 4.1.3.6
Apply summation method and/or additivity formula (see 4.1.3.5) and apply 4.1.3.6
Ταξινόμηση των μειγμάτων όταν υπάρχουν δεδομένα τοξικότητας για το πλήρες μείγμα
Classification of mixtures when toxicity data are available for the complete mixture
Όταν το μείγμα ως σύνολο έχει δοκιμαστεί για να προσδιοριστεί η τοξικότητά του για το υδάτινο περιβάλλον, αυτές οι πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ταξινομηθεί σύμφωνα με τα κριτήρια που έχουν συμφωνηθεί για τις ουσίες. Η ταξινόμηση κανονικά βασίζεται στα δεδομένα για τα ψάρια, τα μαλακόστρακα και τα φύκια/φυτά.
When the mixture as a whole has been tested to determine its aquatic toxicity, this information can be used for classifying the mixture according to the criteria that have been agreed for substances.