natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην απόφαση για την κίνηση διαδικασίας, η Επιτροπή έκρινε καταρχάς ότι το μέτρο δημιουργούσε αμφιβολίες αν το καθεστώς βάσει του κοινού δικαίου που τέθηκε σε εφαρμογή προς όφελος των EPIC σε θέματα πτώχευσης εξομοιώνεται με μηχανισμό απεριόριστης εγγύησης του κράτους με τη διάθεση δημόσιων πόρων:
In the opening decision, the Commission began by expressing doubts about the special arrangements governing the bankruptcy of EPICs, which departed from the ordinary law on such matters. It considered that these were akin to an unlimited State guarantee mechanism which mobilised public resources:
οι διαδικασίες αφερεγγυότητας και πτώχευσης δεν εφαρμόζονται στους EPIC ως νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου βάσει της γενικής αρχής του ακατάσχετου των περιουσιακών στοιχείων των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου που αναγνωρίζεται στη γαλλική νομολογία από τα τέλη του 19ου αιώνα, και ιδίως από το Cour de Cassation [19].
EPICs, as legal entities governed by public law, are not subject to insolvency and bankruptcy procedures, by virtue of the general principle of the immunity from seizure of the assets of legal entities governed by public law, which has been recognised by the French courts, including the Court of Cassation [19], since the late nineteenth century.
Για περισσότερες λεπτομέρειες, η Επιτροπή παραπέμπει στο μέρος 3.2.1.1 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας, στις αιτιολογικές σκέψεις 38 έως 40 [20]·
For further details, the Commission refers to section 3.2.1.1 of the opening decision, recitals 38 to 40 [20].
αντιθέτως, ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 και οι πράξεις εφαρμογής του εφαρμόζονται στους EPIC.16η διαδικασίας, στις αιτιολογικές σκέψεις 38 έως 40 [20]·
EPICs are subject to the Law of 16 July 1980 and its implementing rules.
Οι διατάξεις αυτές ορίζουν ρητά το κράτος ως την αρμόδια αρχή για την είσπραξη των οφειλών των δημόσιων οργανισμών, του παρέχουν σημαντικές εξουσίες, όπως η αυτεπάγγελτη έκδοση εντολής πληρωμής, και θεσπίζουν την αρχή της έσχατης ευθύνης του κράτους για τις οφειλές των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
These expressly identify the State as the authority responsible for covering the debts of publicly owned establishments. They confer on it important prerogatives, such as the issuing of a mandatory payment order and the creation of sufficient resources, and organise a principle of last-resort State liability for the debts of legal entities governed by public law.
Αναλυτικότερα, η Επιτροπή παραπέμπει στο μέρος 3.2.1.2 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας, στις αιτιολογικές σκέψεις 41 έως 45 [21]·
For further details, the Commission refers to section 3.2.1.2 of the opening decision, recitals 41 to 45 [21].
σε περίπτωση λύσης και εκκαθάρισης ενός EPIC, εφαρμόζεται κατά κανόνα η αρχή της μεταφοράς των οφειλών στο κράτος ή σε μια άλλη δημόσια οντότητα [22], έτσι ώστε κάθε πιστωτής ενός EPIC να εξασφαλίζεται ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση διαγραφής της απαίτησής του έναντι ενός δημόσιου οργανισμού.
In the event of the winding up of an EPIC, the general principle applies that its debts will be transferred to the State or to another public entity [22], which means that creditors of an EPIC have an assurance that they will not lose the money they are owed by a publicly owned establishment.
Αναλυτικότερα, η Επιτροπή παραπέμπει στο μέρος 3.2.1.3 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας, στις αιτιολογικές σκέψεις 46 έως 51 [23]·
For further details, the Commission refers to section 3.2.1.3 of the opening decision, recitals 46 to 51 [23].
οι EPIC θα μπορούσαν να διαθέτουν προνομιακή πρόσβαση στους λογαριασμούς προκαταβολών του δημοσίου.
EPICs may possibly also have preferential access to Treasury imprest accounts.
Αναλυτικότερα, η Επιτροπή παραπέμπει στο μέρος 3.2.1.4 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας, στην αιτιολογική σκέψη 52 [24].
For further details, the Commission refers to section 3.2.1.4 of the opening decision, recital 52 [24].
Εξάλλου, όπως διευκρινίστηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 65 έως 74 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας, στις οποίες η Επιτροπή παραπέμπει για περισσότερες λεπτομέρειες, οι νομοθετικές και κανονιστικές διασαφηνίσεις που προτάθηκαν από τις γαλλικές αρχές δεν φαίνονταν επαρκείς για να αρθούν αυτές οι αμφιβολίες εκ των προτέρων.
As explained in recitals 65 to 74 of the opening decision, to which the Commission refers for more details, the clarifications to legislation and regulations proposed by the French authorities did not at first sight seem sufficient to assuage these doubts.
Στη συνέχεια η Επιτροπή ανέφερε ότι δεν μπορούσε να αποκλείσει το ενδεχόμενο να προκύπτει επιλεκτικό οικονομικό πλεονέκτημα από αυτή την κατάσταση, κυρίως μέσω των ευνοϊκότερων όρων χρηματοδότησης, παρά το γεγονός ότι ο δημόσιος οργανισμός IFP και οι θυγατρικές του δεν αξιολογούνται από εξωτερικό οργανισμό αξιολόγησης.
The Commission said that it could not be ruled out that there might be a selective economic advantage, mainly through funding terms considered more favourable, even if IFP and its subsidiaries were not the subject of a financial rating by an external rating agency.
Ο όμιλος IFP μπορούσε επίσης να διαθέτει πλεονέκτημα στις σχέσεις του με τους πελάτες και προμηθευτές του, εφόσον αυτοί θα είχαν την πεποίθηση ότι απαιτήσεις τους έχουν την εγγύηση του κράτους.
The IFP group might also have been advantaged in its dealings with customers and suppliers in so far as they believed their claims to be covered by a State guarantee.
Κατά συνέπεια, στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης δεν ήταν δυνατό να αποκλειστεί ότι, σε περίπτωση προμήθειας ή αγοράς αγαθών ή υπηρεσιών με πίστωση, οι εν λόγω προμηθευτές ή πελάτες παρέχουν στον δημόσιο οργανισμό IFP καλύτερους όρους από αυτούς που θα παρείχαν σε μια επιχείρηση που δεν επωφελείται από την εγγύηση του κράτους.
Consequently, it could not be ruled out at the preliminary examination stage that in the case of the supply or purchase of goods or services involving a claim, the suppliers or customers concerned would grant terms to IFP that were better than those they would have granted to an undertaking not benefiting from a State guarantee.
Εξάλλου, βάσει των πληροφοριών που είχε στη διάθεσή της μετά την προκαταρκτική εξέταση, η Επιτροπή θεώρησε ότι ο απεριόριστος χαρακτήρας της εγγύησης, ιδίως όσον αφορά τη διάρκειά της, το ύψος και την έκτασή της, καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολο να υπολογιστεί το ποσό της προμήθειας που θα έπρεπε να καταβάλει ο δημόσιος οργανισμός IFP στο κράτος για την παροχή αυτής της προστασίας.
On the basis of the information available at the end of its preliminary examination, the Commission considered that the unlimited nature of the guarantee, especially as regards its duration, amount and scope, made it extremely difficult to calculate the amount of the market premium that IFP ought to pay the State for such protection.
Τέλος, η Επιτροπή ανέφερε ότι είχε αμφιβολίες ως προς το συμβιβάσιμο της κρατικής ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά, εφόσον αυτή δεν φαινόταν εκ πρώτης όψεως να αποσκοπεί στη διευκόλυνση της ανάπτυξης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή περιοχών.
Finally, the Commission doubted whether the aid was compatible with the internal market, particular because it did not at first sight appear to be intended to facilitate the development of certain economic activities or regions.
5 ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
5 OBSERVATIONS AND PROPOSALS PUT FORWARD BY THE FRENCH AUTHORITIES
ΑΡΧΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
INITIAL OBSERVATIONS BY THE FRENCH AUTHORITIES
Στις παρατηρήσεις τους της 14ης Οκτωβρίου 2008, οι γαλλικές αρχές υπενθύμισαν προκαταρκτικά ότι η διαδικασία έναντι του ομίλου IFP κινήθηκε παράλληλα με τη διαδικασία για την προαναφερθείσα υπόθεση των ταχυδρομικών υπηρεσιών και, ως εκ τούτου, δήλωσαν ότι θα επαναλάμβαναν, τηρουμένων των αναλογιών, τα ίδια επιχειρήματα με αυτά που είχαν αναπτύξει κατά την εξέταση της εν λόγω υπόθεσης [26].
In their observations of 14 October 2008, the French authorities pointed out, as a preliminary point, that the procedure against the IFP group had been initiated in parallel to the postal case cited above; they said they were therefore reiterating the same arguments mutatis mutandis as those they developed during the examination of that case [26].
Παρά τις ομοιότητες, οι γαλλικές αρχές επισήμαναν τις ιδιαιτερότητες του δημόσιου οργανισμού IFP: πρόκειται για έναν ερευνητικό οργανισμό στον οποίο έχει ανατεθεί τριπλή αποστολή δημοσίου συμφέροντος (έρευνα, κατάρτιση και τεκμηρίωση), οι δραστηριότητες του οποίου είναι, κατά το μεγαλύτερο μέρος, μη οικονομικού χαρακτήρα, γεγονός που δικαιολογούσε τη δημόσια χρηματοδότηση που του χορηγήθηκε.
Despite these similarities, the French authorities nevertheless wished to draw attention to the specific features of IFP: it was a research organisation assigned a three-fold task in the general interest (research, training and documentation), with an overwhelming majority of non-economic activities, and this justified the public funding granted to it.
Ακόμη, διευκρίνισαν τους λόγους της μετατροπής του σε EPIC: να υπάρξει συνέπεια, αφενός, ανάμεσα στη φύση των δραστηριοτήτων και τον τρόπο χρηματοδότησης του IFP και, αφετέρου, στο νομικό καθεστώς του, η οποία δικαιολογούσε την μεταβολή καθεστώτος, κατά τρόπο που να προσεγγίσει ο IFP τον δημόσιο τομέα εγκαταλείποντας τη μορφή επαγγελματικού ιδρύματος ιδιωτικού δικαίου.
Moreover, they specified the reasons for its conversion into EPIC form, which they said was intended to ensure that IFP’s legal form was consistent with the nature of its activities and its method of funding; relinquishing the form of trade body governed by private law would bring IFP closer to the public sphere.
Οι γαλλικές αρχές αμφισβήτησαν την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης εφόσον, κατά την άποψή τους, δεν πληρούνταν δύο από τους όρους που θέτει το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, διότι ο εν λόγω μηχανισμός δεν συνεπαγόταν καμία μεταφορά κρατικών πόρων (5.1.1), αφενός, και δεν παραχωρούσε κανένα πλεονέκτημα στον δημόσιο οργανισμό IFP (σημείο 5.1.2), αφετέρου.
The French authorities disputed the existence of State aid, since, in their opinion, two of the conditions laid down in Article 107(1) TFEU were not met: the mechanism at issue did not involve any transfer of State resources (5.1.1) and did not confer any advantage on IFP (5.1.2).
ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗΣ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΤΕΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ
THERE IS NO GUARANTEE IMPUTABLE TO THE STATE INVOLVING A TRANSFER OF STATE RESOURCES
Κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, αφενός, οι δημόσιοι οργανισμοί δεν επωφελούνται από καμία αυτόματη εγγύηση λόγω του καθεστώτος τους (Α) και, αφετέρου το σκεπτικό της Επιτροπής στην απόφασή της για την κίνηση διαδικασίας είναι λανθασμένο (Β).
According to the French authorities, (A) publicly owned establishments do not enjoy any guarantee because of their legal form, and (B) the Commission’s argument in the opening decision is flawed.
Απουσία απεριόριστης εγγύησης του κράτους
No unlimited State guarantee
Όπως διευκρινίστηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 41 έως 45 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007 στις οποίες η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές αναπτύσσουν πέντε επιχειρήματα για να στηρίξουν την επιχειρηματολογία τους.
As explained in recitals 41 to 45 of decision C 56/2007, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities develop five pleas in law in support of their arguments.
Δεύτερον, σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, δεν υφίστανται εγγυήσεις, ιδίως βάσει της απόφασης Société de l'hôtel d'Albe [27], καθώς και των δύο αποφάσεων στην υπόθεση Campoloro [28].
Second, the Council of State has found against the existence of guarantees, in particular in its judgment in Société de l’hôtel d’Albe [27] and in its two judgments in the Campoloro case [28].
Δεν παρέχεται λοιπόν καμία εγγύηση για τα χρέη που συνάφθηκαν μετά την 1η Ιανουαρίου 2005.1
Debts contracted since 1 January 2005 are therefore not covered by an implied guarantee.
Όσον αφορά τα χρέη που συνάφθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2005, ο εμπειρογνώμονας εκτιμά ότι δεν είναι δυνατό να κριθεί, χωρίς την ύπαρξη δικαστικής απόφασης, αν θα μπορούσε ή όχι να αποκλειστεί η ακυρότητα των έμμεσων εγγυήσεων που παρέχονταν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2005, η χορήγηση των οποίων δεν επιτρεπόταν ρητά με διάταξη του νόμου περί του προϋπολογισμού, λαμβάνοντας ως νομική βάση τον σεβασμό των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των πιστωτών.1
As for debts incurred before 1 January 2005, the expert takes the view that, in the absence of a court judgment, it is impossible to determine whether it might be held that implied guarantees given before 1 January 2005 which were not expressly authorised by a finance act retain their validity on the basis of respect for the constitutionally protected rights of creditors.
Τέταρτον, η Γαλλία θεωρεί ότι, εάν οι EPIC απολάμβαναν την εγγύηση του κράτους, η μεταβολή του καθεστώτος τους θα απαιτούσε τη θέσπιση μέτρων για τη διατήρηση των δικαιωμάτων των πιστωτών.
Fourth, France considers that if EPICs enjoyed a State guarantee, the change in their legal form would require the introduction of new measures to protect creditors’ rights.
Το γεγονός ότι δεν τέθηκε ποτέ σε εφαρμογή τέτοιος μηχανισμός [32] υποδηλώνει το αντίθετο, ότι οι EPIC δεν επωφελούνται από καμία εγγύηση του κράτους.
Since such a mechanism has never been introduced [32], France concludes conversely that EPICs do not benefit from any State guarantee.
Πέμπτον, οι γαλλικές αρχές παραπέμπουν σε άρθρο [33] του κ. Labetoulle, πρώην Προέδρου του τμήματος διαφορών του Συμβουλίου Επικρατείας, κατά την άποψη του οποίου «δεν υπάρχει βάσει του δικαίου κανένας αυτοματισμός όσον αφορά τη χορήγηση, το όφελος και την έκταση αυτής της εγγύησης [μιας εγγύησης του κράτους που θα εφαρμοζόταν αυτοδικαίως στους κρατικούς οργανισμούς]».
Fifth, the French authorities refer to an article by Mr Labetoulle, a former president of the litigation division of the Council of State, according to which ‘in law, there is nothing automatic about the granting, enjoyment and scope of this guarantee [a State guarantee that applies automatically to State-owned public establishments]’ [33].
Λανθασμένο σκεπτικό της Επιτροπής [34]
Flawed Commission argument [34]
Οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι, όσον αφορά τους EPIC, η εξόφληση των ατομικών απαιτήσεων δεν είναι εγγυημένη (α), ούτε εξασφαλίζεται η συνέχιση της ύπαρξης του δημόσιου οργανισμού ή των υποχρεώσεών του (β).
The French authorities consider that, as far as EPICs are concerned, (a) the reimbursement of individual claims is not guaranteed, and (b) there is no assurance of the continued existence of the publicly owned establishment or of its obligations.
Απουσία εγγύησης ως προς την εξόφληση ατομικών απαιτήσεων
The reimbursement of individual claims is not guaranteed
Εξάλλου, όπως αναφέρεται στις σκέψεις 50 έως 53 της προαναφερθείσας υπόθεσης C 56/2007, στην οποία η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές υποστηρίζουν ότι δεν είναι δυνατόν να θεμελιωθεί η αντικειμενική ευθύνη του κράτους με μόνη αιτιολογία την ανεπάρκεια στοιχείων ενεργητικού.
Furthermore, as indicated in recitals 50 to 53 of decision C 56/2007, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities maintain that the State cannot incur strict liability solely on the ground of a lack of assets.
Πράγματι, σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, κάθε εγγύηση προϋποθέσει ότι ο εγγυητής αποδέχεται την ύπαρξη εγγύησης.
According to the French authorities, any guarantee requires the guarantor to accept the fact of the guarantee.
Εφόσον η ευθύνη συνεπάγεται την αποδοχή μιας αμέλειας ή, σε περίπτωση αντικειμενικής ευθύνης, την ανάληψη των συνεπειών μιας ίδιας πράξης, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για ύπαρξη εγγύησης.
Where liability arises out of responsibility for a fault or, in the case of strict liability, for the consequences of one’s own actions, there can be no question of a guarantee.
Σύμφωνα με τη Γαλλία, δεν είναι δυνατό να στοιχειοθετηθεί ευθύνη του κράτους με τη μόνη αιτιολογία ότι ο νομάρχης ή η εποπτεύουσα αρχή δεν μπόρεσε να λάβει κανένα μέτρο που θα επέτρεπε την εξόφληση της οφειλής εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης και των περιουσιακών στοιχείων του δημόσιου οργανισμού.
According to France, the liability of the State cannot be incurred on the sole ground that the prefect or supervising authority was unable to take any measures that could allow the claim to be repaid because of the financial and asset situation of the publicly owned establishment.
Πρέπει να αποκλεισθεί η αμέλεια, διότι η παράλειψη καθαυτή του νομάρχη ή της εποπτεύουσας αρχής δεν συνιστά αμέλεια.
There is no fault: inaction on the part of the prefect or the supervising authority is not necessarily a fault.
Οι γαλλικές αρχές αναγνωρίζουν, ωστόσο, ότι η απαίτηση της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας επιβάλλεται στον αντιπρόσωπο του κράτους κατά την εκτέλεση της διαδικασίας που θεσπίστηκε με το νόμο της 16ης Ιουλίου 1980, αλλά θεωρούν ότι, ακόμη και αν ο δικαστής διέτασσε την αποζημίωση του πιστωτή, η απόφαση αυτή θα έφερνε τον πιστωτή στην κατάσταση στην οποία θα βρισκόταν με βάση το κοινό δίκαιο, εφόσον, σε αυτή την περίπτωση, το υπό εξέταση περιουσιακό στοιχείο θα είχε εκχωρηθεί και οι πιστωτές θα εισέπρατταν το ποσό που θα τους αντιστοιχούσε.16ς ανάπτυξης κατά την έννοια του κοινοτικού πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων στην έρευνα και την ανάπτυξη, της 17ης Φεβρουαρίου 1996 [15] (εφεξής «πλαίσιο Ε&Α του 1996»), που ασκεί ο δημόσιος οργανισμός IFP στους τομείς δραστηριότητας των θυγατρικών του [16].
The French authorities recognise that when implementing the procedure laid down by the Law of 16 July 1980 the representative of the State is subject to the requirement of continuity of the public service, but consider that even if a court were to order that a creditor be compensated, such compensation would merely place the creditor in the same position that he would have been in under ordinary law, because under ordinary law the asset would have been sold and the body of creditors would have received the corresponding sum.
Συνεπώς, ο πιστωτής δεν θα είχε κανένα προνόμιο.
There is therefore be no advantage to the creditor.
Απουσία εγγύησης σε σχέση με τη συνέχιση της ύπαρξης του δημόσιου οργανισμού IFP ή των υποχρεώσεών του
The continued existence of IFP or of its obligations is not guaranteed
Όπως διευκρινίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 54 έως 56 της εν λόγω απόφασης C 56/2007, στις οποίες η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι το ανεφάρμοστο της διαδικασίας εξυγίανσης και εκκαθάρισης κοινού δικαίου στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου δεν αποκλείει τη δυνατότητα πτώχευσης ενός EPIC ή εφαρμογής διαδικασίας πτώχευσης σε αυτόν.
As explained in recitals 54 to 56 of decision C 56/2007, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities consider that the inapplicability to legal persons governed by public law of the administration and winding-up procedures provided for under ordinary law does not exclude the possibility of the bankruptcy of an EPIC or prevent bankruptcy proceedings being brought against it.
Αμφισβητούν την ανάλυση της Επιτροπής που βασίζεται στην ανακοίνωση σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή εγγυήσεων [38] (εφεξής «Ανακοίνωση για τις εγγυήσεις») και θεωρούν ότι στην προκειμένη περίπτωση η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη «ευνοϊκότερων όρων χρηματοδότησης» καταλογιστέων στον αποκλεισμό της δυνατότητας εφαρμογής διαδικασίας πτώχευσης, ούτε απέδειξε ότι είναι αδύνατο να πτωχεύσει ο δημόσιος οργανισμός IFP ούτε ότι αποκλείεται οποιαδήποτε άλλη διαδικασία αφερεγγυότητας, στο βαθμό που ο νόμος του 1985 είναι απλά ένας νόμος διαδικασίας, και πως το γεγονός ότι οι EPIC δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του δεν σημαίνει ότι δεν είναι δυνατό να τεθεί σε εφαρμογή για τους οργανισμούς αυτούς μια ad hoc διαδικασία εξυγίανσης, εκκαθάρισης ή «πτώχευσης».
They challenge the Commission’s analysis, which is based on its Notice on State aid in the form of guarantees (‘the Guarantees Notice’) [38], and consider that in the case in point the Commission has not demonstrated the existence of ‘more favourable funding terms’ attributable to the exclusion of the possibility of bankruptcy, and has not established that IFP cannot go bankrupt, nor that insolvency proceedings are impossible: the Law of 1985 is merely a procedural law, and the fact that EPICs lie outside its scope does not mean that administration, winding-up or ad hoc bankruptcy proceedings cannot be brought against them.
Εξάλλου, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 57 έως 67 της εν λόγω απόφασης C 56/2007, στις οποίες η Επιτροπή παραπέμπει τηρουμένων των αναλογιών, οι γαλλικές αρχές υποστηρίζουν ότι η εφαρμογή της «διαδικασίας» που θέσπισε ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 δεν παρέχει στον πιστωτή κανένα επιπλέον προνόμιο σε σχέση με τη συλλογική διαδικασία του κοινού δικαίου.
Moreover, as explained in recitals 57 to 67 of decision C 56/2007, to which the Commission refers mutatis mutandis, the French authorities maintain that the application of the ‘procedure’ introduced by the Law of 16 July 1980, rather than the collective procedure under ordinary law, does not confer any advantage on the creditor.
Αμφισβητούν την υποχρέωση τήρησης των κριτηρίων δημοσιότητας [39] και ισοδυναμίας [40] που όρισε η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 81 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας για να εκτιμήσει αν η εφαρμογή μιας ειδικής διαδικασίας σε περίπτωση αφερεγγυότητας παρέχει προνόμιο στην επιχείρηση που υπόκειται σε αυτήν έναντι των επιχειρήσεων που υπάγονται στο εμπορικό δίκαιο [41], αλλά επιλέγουν αυτά τα ίδια κριτήρια για να αναλύσουν τη διαδικασία που θεσπίστηκε με το νόμο της 16ης Ιουλίου 1980.
To assess whether the application of a specific procedure in the event of insolvency confers an advantage on the entity subject to the procedure as compared with undertakings subject to commercial law, they challenge the need to fulfil the criteria of publicity [39] and equivalence [40] referred to by the Commission in recital 81 of the opening decision [41], but they use these same criteria to analyse the procedure established by the Law of 16 July 1980.
Όσον αφορά το κριτήριο της δημοσιότητας, θεωρούν ότι δικαίως οι οργανισμοί αξιολόγησης κρίνουν ότι η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται στην περίπτωση της αφερεγγυότητας ενός EPIC, ενώ σε ό,τι αφορά το κριτήριο της ισοδυναμίας, κάνουν διάκριση ανάμεσα στην περίπτωση εφαρμογής και μη εφαρμογής της απαίτησης να υπάρχει συνέχεια της δημόσιας υπηρεσίας, επισημαίνοντας ότι η οικονομική κατάσταση του δημόσιου οργανισμού IFP και των θυγατρικών του καθιστά απίθανη μια κατάσταση ανεπάρκειας στοιχείων ενεργητικού του ομίλου IFP, τα ταμειακά διαθέσιμα και οι τοποθετήσεις του οποίου (ύψους 150,3 εκατ. ευρώ) ήταν στα τέλη του 2007 περίπου πενταπλάσια από τα δάνεια και τις χρηματοοικονομικές οφειλές (25,2 εκατ. ευρώ):
As regards the publicity criterion, they consider that the procedure is correctly identified by the rating agencies as applicable in the event of the insolvency of an EPIC; as regards the equivalence criterion, they draw a distinction depending on whether or not there is a requirement for continuity of the public service, at the same time noting that the financial situation of IFP and its subsidiaries makes it unlikely that IFP might be short of assets, since available funds and investments at the end of 2007 (EUR 150,3 million) represented approximately five times the amount of borrowings and financial liabilities (EUR 25,2 million):