natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επίσης η FFPI τονίζει ότι στην έκθεση διαχείρισης για τη χρήση 2000 η Deutsche Post είχε τονίσει τη σημασία της μεταρρύθμισης του συστήματος συντάξεων των υπαλλήλων της και στο πλαίσιο αυτό είχε δηλώσει ότι η αύξηση του EBITA (κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων) κατά 98,6 % στις υπηρεσίες διανομής ταχυδρομείου εταιρικών πελατών οφείλονταν κατά πρώτο λόγο στο μειωμένο εύρος εισφορών προς το κεφάλαιο συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων.
Furthermore, FFPI points out that Deutsche Post stressed the importance of the pension reform in its 2000 Annual Report, thereby claiming that lower contributions to the Pension fund for civil servants constitute the main reason for an increase in EBITA by 98,6 % in the mail corporate division.
Ως εκ τούτου, η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι δευτερεύουσας σημασίας ή κυρίως τεχνικής φύσεως.
Consequently, the pension reform should not be considered to be of minor importance or primarily administrative in nature.
Από μελέτη που εκπονήθηκε από την FFPI κατά την περίοδο 2001-2008 προκύπτει ότι το 2009 στην Γερμανία το ταχυδρομικό τέλος για μια κανονική επιστολή βάρους έως 20 γραμμαρίων ήταν εξαιρετικά υψηλό.
According to a study conducted by FFPI from 2001 to 2008, stamp prices applied in Germany in 2009 for 20g standard letters, sent via first class stamped mail, were among the highest.
Αντιθέτως, το τέλος για την αποστολή δέματος βάρους έως 500 γραμμαρίων ήταν σχετικά χαμηλό, γεγονός που αποτελεί ένδειξη εγκάρσιας επιδότησης.
With reference to 500g parcel sent first class, the prices in Germany were instead in the cheap area, indicating the existence of cross-subsidisation.
Η FFPI είναι βέβαιη ότι η ενίσχυση της Deutsche Post δεν έγινε με σκοπό την προώθηση της ανάπτυξης της γερμανικής ταχυδρομικής αγοράς ή/και ορισμένων ταχυδρομικών υπηρεσιών.
FFPI is convinced that the aid to Deutsche Post was not aimed at stimulating growth of the German postal market or of certain postal services.
Κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου η Deutsche Post ήταν μια κερδοφόρος επιχείρηση η οποία κατάφερε να ενισχύσει τόσο την ηγεμονική θέση της στη γερμανική αγορά όσο και την αποδοτικότητα και τις δραστηριότητές της.
During the years under investigation, Deutsche Post was a profitable company. It managed to strengthen its leadership in the German market, increased its performance and expanded its business.
Κατά συνέπεια η επιδότηση συντάξεων δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι συμβατή με την εσωτερική αγορά κατά το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ.
Therefore, the pension subsidies should not be considered compatible with the internal market under Article 107(3)(c) TFEU.
Περιθώρια κέρδους
Profit margins
Όπως παρατηρεί ο BIEK, η πρακτική της Deutsche Post να εκμεταλλεύεται τη δεσπόζουσα θέση της σε συγκεκριμένες επιστολικές αγορές για την εγκάρσια χρηματοδότηση του κόστους των επιστολικών υπηρεσιών και υπηρεσιών δεμάτων που παρέχονται σε αγορές με εντονότερο ανταγωνισμό απέβη εις βάρος άλλων φορέων ταχυδρομικών υπηρεσιών.
BIEK is of the opinion that other postal operators have suffered from Deutsche Post's practice of using its dominant position on certain letter markets to cross-finance costs of letter and parcel services that have been offered on more competitive markets.
Καθόσον η Deutsche Post δύναται να αυξάνει τις τιμές της στις αγορές στις οποίες κατέχει μερίδιο μεγαλύτερο του 90 %, είναι σε θέση να προβαίνει σε εγκάρσια χρηματοδότηση των δαπανών που ανακύπτουν σε αγορές στις οποίες επικρατεί μεγαλύτερος ανταγωνισμός.
In particular, as Deutsche Post can increase its prices on the markets where it used to have an exclusive license and still holds a market share of more than 90 %, Deutsche Post is able to cross-finance the cost of services in more competitive markets.
Επίσης ο BIEK επισημαίνει ότι η Deutsche Post, παρά τα βάρη του παρελθόντος που επικαλείται, σημείωσε σημαντικά υψηλότερα κέρδη από ό,τι επιχειρήσεις αναφοράς άλλων ευρωπαϊκών κρατών. Εν προκειμένω είναι χαρακτηριστικό ότι, μεταξύ άλλων, στην εγχώρια διανομή τα περιθώρια ROS ανήλθαν σε 10 % έως 20 %.
Furthermore, BIEK claims that, despite the alleged legacy costs, Deutsche Post is significantly more profitable than its peers in other European countries, as shown by a ROS margin of 10 % to 20 % for its domestic mail division.
Μάλιστα τα συγκεκριμένα περιθώρια δεν αποκλείεται να είναι υψηλότερα, καθόσον η εγχώρια διανομή περιλαμβάνει και υπηρεσίες δεμάτων στις οποίες το περιθώριο κέρδους είναι κατά μέσο όρο χαμηλότερο από ό,τι στις επιστολικές υπηρεσίες.
That profit margin may even be distorted downwards because it must be taken into account that the domestic mail division also includes domestic parcel services that earn on average lower margins than letter services.
Όσον αφορά τις υψηλότερες μισθολογικές δαπάνες που επικαλείται η Deutsche Post, ο BIEK παρατηρεί ότι η Deutsche Post χρησιμοποίησε ως κριτήριο αναφοράς για τον υπολογισμό των καταβαλλόμενων από αυτή μισθών σε σύγκριση με τους μισθούς που καταβάλλουν οι ανταγωνιστές της τους μέσους μισθούς που ισχύουν στον κλάδο των μεταφορών.
Concerning Deutsche Post's claimed burden from increased wage costs, BIEK points out that Deutsche Post uses average wages in the transport sector as a benchmark to calculate the differences in wage costs borne by Deutsche Post as compared to its competitors.
Ο BIEK ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή, παρότι χρησιμοποίησε τα εν λόγω αριθμητικά στοιχεία ως κριτήρια αναφοράς για τους υπολογισμούς της στην απόφαση του 2011 περί επεκτάσεως του ελέγχου, πρέπει να λάβει υπόψη της ότι οι ανταγωνιστές της Deutsche Post πληρώνουν μισθούς οι οποίοι είναι κατά τουλάχιστο 15 % υψηλότεροι σε σχέση με τους μέσους μισθούς.
While the Commission seems to adopt those numbers in the 2011 Extension decision as benchmarks for its calculations, BIEK claims that wages paid by the competitors of Deutsche Post are at least 15 % above those average wages.
Κατά συνέπεια, οι πρόσθετες μισθολογικές δαπάνες που επικαλείται η Deutsche Post είναι πολύ χαμηλότερες από ό,τι διατείνεται.
Consequently, the allegedly excessive wages borne by Deutsche Post are significantly smaller than claimed by Deutsche Post.
Κατά τον BIEK, η υπόλοιπη διαφορά στο μισθολογικό κόστος δεν οφείλεται στα βάρη του παρελθόντος αλλά μάλλον στο μέγεθος της Deutsche Post και στη δεσπόζουσα θέση της στην αγορά.
BIEK argues that the remaining difference in wage costs does not result from legacy costs but is caused by Deutsche Post's size and dominant position in the market.
Εξάλλου, κατά τον BIEK, τα βάρη του παρελθόντος που επωμίστηκε η Deutsche Post, περιλαμβανομένων των δαπανών για συντάξεις, υπεραντισταθμίστηκαν από την αύξηση των τελών στις διατιμημένες επιστολικές υπηρεσίες.
Finally, BIEK considers that Deutsche Post's legacy costs, including pension costs, have been more than compensated by the increased regulated letter prices.
Τα κρατικά μέτρα ενίσχυσης που καλείται να αξιολογήσει η Επιτροπή είχαν ως συνέπεια, στον μεν τομέα της παροχής επιστολικών υπηρεσιών να μην υπάρχει έως σήμερα πραγματικός ανταγωνισμός, στον δε τομέα των υπηρεσιών δεμάτων ο ανταγωνισμός να εξαιρετικά στρεβλωμένος.
The aid measures, which the Commission is assessing, have led to the situation that competition has effectively not emerged for letter services and has been severely distorted for parcel services.
Παρατηρήσεις σχετικά με την επιδότηση συντάξεων
Comments on pension subsidy
Μη ύπαρξη οικονομικού πλεονεκτήματος από τη χορηγηθείσα χρηματοοικονομική αντιστάθμιση για μη ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες
No financial advantage from compensation of excess social costs
Επικαλούμενη την απόφαση Combus [54] η Γερμανία υποστηρίζει ότι τα ποσά που καταβάλλονται από το κράτος στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης ενός πρώην κρατικού φορέα παροχής καθολικής υπηρεσίας ως αντιστάθμισμα για συνταξιοδοτικές δαπάνες υπερβαίνουσες εκείνες που συνήθως βαρύνουν τους ιδιώτες ανταγωνιστές δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση.
Based on the Combus judgment [54], Germany is of the opinion that, in the course of the privatisation of formerly State-owned universal service providers, the public compensation of pension costs — which goes beyond the level normally assumed by private competitors — does not constitute aid.
Η Γερμανία συντάσσεται με την άποψη της Επιτροπής ότι οι κοινωνικές δαπάνες θα πρέπει να συγκριθούν με εκείνες των ανταγωνιστών.
Germany agrees therefore with the Commission that a comparison should be undertaken between the social costs paid by Deutsche Post and competitors' social costs.
Ωστόσο, υποστηρίζει ότι η σύγκριση αυτή έπρεπε ήδη να γίνει βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, και όχι στο μεταγενέστερο στάδιο της εξέτασης της συμβατότητας με βάση το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ.
However, that comparison should already be made under Article 107(1) TFEU and not subsequently at the stage of the compatibility assessment under Article 107(3)(c) TFEU.
Μη ύπαρξη οικονομικού πλεονεκτήματος σε σχέση με την κατάσταση προ του 1995
No financial advantage compared to pre-1995 situation
Κατά την άποψη της Γερμανίας, η Deutsche Post δεν απηλλάγη εξαιτίας της επιδότησης συντάξεων από δαπάνες τις οποίες διαφορετικά θα έπρεπε να επιβαρυνθεί η ίδια.
Germany is of the opinion that the pension subsidy has not relieved Deutsche Post from a cost that it would normally have had to bear out of its own resources.
Κατά συνέπεια δεν παρασχέθηκε στην Deutsche Post κάποιο πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Thus, Deutsche Post has not benefited from an advantage within the meaning of Article 107(1) TFEU.
Κατά τη Γερμανία, η Deutsche Post δεν ήταν νομικά υποχρεωμένη αλλά και ούτε και είχε την οικονομική δυνατότητα να καταβάλλει τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων πριν και μετά το 1995.
According to Germany, Deutsche Post was not legally liable or economically capable to pay the pensions to the civil servants before and after 1995.
Η Γερμανία ισχυρίζεται, αφενός, ότι κατά το άρθρο 46 του PostVerfG 1989 οι δημόσιοι υπάλληλοι τους οποίους ανέλαβε η Deutsche Post το 1989 εξακολουθούν να βρίσκονται στην υπηρεσία του κράτους.
First of all, Germany claims that, pursuant to Article 46 PostVerfG 1989, the civil servants, who were taken over by Deutsche Post in 1989, remained in the service of the federal government.
Μάλιστα και μετά τη δεύτερη ταχυδρομική μεταρρύθμιση του 1995, οι εν λόγω υπάλληλοι της Deutsche Post εξακολουθούν να βρίσκονται στην υπηρεσία του κράτους δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 3 PostPersRG 1994 και του νέου άρθρου 143b του Grundgesetz.
Also after the second postal reform in 1995, pursuant to Article 2(3) PostPersRG 1994 and the newly inserted Article 143b of the Constitution, Deutsche Post's civil servants continued to stay in the federal government's service.
Καθόσον η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ήταν πάντα η αποκλειστική οφειλέτρια των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων, η Deutsche Post ουδέποτε είχε νομική υποχρέωση να χρησιμοποιήσει δικούς της πόρους για την καταβολή τους.
Therefore, as the federal government has always remained the sole debtor for the civil servants' pension liabilities, Deutsche Post has never been under a legal obligation to use its own resources.
Μολονότι η Deutsche Post είχε κατά το άρθρο 54 παράγραφος 2 PostVerfG 1989 την υποχρέωση να χρηματοδοτεί τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των δημοσίων υπαλλήλων της, η Γερμανία εμμένει στην άποψή της ότι η εν λόγω συνταξιοδοτική διάταξη (όπως και η προβλεπόμενη από το άρθρο 63 του PostVerfG 1989 υποχρέωση προς επιστροφή χρηματοοικονομικών αντισταθμίσεων) ρύθμιζε τη μεταξύ τους «εσωτερική σχέση» και είχε ως σκοπό την εξασφάλιση εισοδηματικών πόρων εντασσόμενων στον κρατικό προϋπολογισμό.
Even though Deutsche Post was obliged pursuant to Article 54(2) PostVerfG 1989 to finance civil servants' pension costs, Germany maintains that the provision was only an internal arrangement to raise funds for the public budget (e.g. as the obligation to pay Ablieferungen pursuant to Article 63 PostVerfG 1989).
Αυτό κατά την Γερμανία δεν θεμελιώνει υποχρέωση της Deutsche Post απέναντι στους δημοσίους υπαλλήλους.
It did not establish any liability by Deutsche Post towards the civil servants.
Κατά τα άρθρα 2 παράγραφος 3 PostPersRG 1994 και 14 έως 16 PostPersRG 1994 το κράτος παρέμεινε και μετά τη δεύτερη ταχυδρομική μεταρρύθμιση αποκλειστικός οφειλέτης των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων προς τους δημοσίους υπαλλήλους.
After the second postal reform in 1995, pursuant to Article 2(3) PostPersRG 1994 and Articles 14 to 16 PostPersRG 1994, the federal government further remained the sole debtor towards the civil servants.
Από απόψεως αστικού δικαίου η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν είχε εξάλλου τη δυνατότητα να μεταβιβάσει την υποχρέωσή της προς χρηματοδότηση των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων στη νεοϊδρυθείσα το έτος 1995 DPAG.
Furthermore, under private law, it would also not have been possible for the federal government to discharge its liability for the civil servants' pension rights to the newly set-up DPAG in 1995.
Κατά τη μεταβίβαση υφιστάμενων συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων σε νομικά ανεξάρτητη θυγατρική εταιρεία, η μητρική εταιρεία εξακολουθεί με βάση τις βασικές αρχές του αστικού δικαίου να ευθύνεται για την καταβολή απαιτήσεων που απορρέουν από περιουσιακά δικαιώματα τρίτων.
According to general principles of private law, if existing liabilities were transferred to a legally independent subsidiary the parent company would nevertheless remain liable for those liabilities towards third parties.
Επίσης η Γερμανία προβάλλει το επιχείρημα ότι η Deutsche Post ουδέποτε διέθετε επαρκείς δικούς της πόρους για να χρηματοδοτήσει τα συνταξιοδοτικά βάρη.
Secondly, Germany claims that Deutsche Post has never had enough own resources to effectively finance the pension costs.
Ειδικότερα, η POSTDIENST εμφάνιζε πριν από το 1995 συνεχώς ζημίες τις οποίες το κράτος ήταν αναγκασμένο να αντισταθμίσει μεταφέροντας κεφάλαια ύψους 5,6 δισεκατ. EUR, ενώ και μετά τη μετατροπή της POSTDIENST το 1995, από την οποία προέκυψε η DPAG, οι σωρευμένες συνταξιοδοτικές οφειλές ανέρχονταν σε περίπου […] δισεκατ. EUR. Έχοντας τέτοιου ύψους υποχρεώσεις στο παθητικό της, η DPAG ήταν αδύνατο να ιδρυθεί ως επιχείρηση διεπόμενη από το ιδιωτικό δίκαιο, καθώς η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν διέθεσε σε αυτή τα κεφάλαια τα οποία θα μπορούσαν να καταστήσουν την DPAG οικονομικά βιώσιμη.
On the one hand, before 1995, POSTDIENST had incurred only losses that in turn had to be financed from the public transfers of EUR 5,6 billion. On the other hand, when POSTDIENST was transformed into DPAG in 1995, the accrued civil servants' pension liabilities amounted to approximately EUR […] billion. It would not have been possible to set up DPAG as a private-law company with those liabilities on its balance sheet because the federal government had not provided sufficient assets to make DPAG viable.
Η επιδότηση συντάξεων αποτελεί υφιστάμενη ενίσχυση κατά το άρθρο 108 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ
Pension subsidy as existing aid pursuant to Article 108(1)
Περαιτέρω η Γερμανία επικαλείται μία δήλωση που είχε υποβάλει η Επιτροπή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου επί της υπόθεσης T-266/02.
Furthermore, Germany refers to a statement by the Commission before the General Court in Case T-266/02.
Όπως ισχυρίζεται, από τη σκέψη 54 της αποφάσεως που εκδόθηκε στην υπόθεση αυτή προκύπτει σαφώς ότι η Επιτροπή «είχε θεωρήσει, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι μόνον τα ποσά που η DB-Telekom μετέφερε στην προσφεύγουσα είχαν παράσχει πλεονέκτημα στη δεύτερη» [55].
According to Germany, it becomes clear from paragraph 54 of the judgment that the Commission ‘had taken the view, for the purpose of the contested decision, that only the transfer payments made by DB-Telekom had conferred an advantage on it.’ [55]
Η Γερμανία συνάγει από την εν λόγω δήλωση ότι κατά την Επιτροπή δεν υφίσταται οικονομικό πλεονέκτημα ούτε όταν πρόκειται για την επιδότηση συντάξεων.
Germany concludes from that statement that the Commission had already declared the pension subsidy as not providing any financial advantage to Deutsche Post.
Ως εκ τούτου η Γερμανία φρονεί ότι η Επιτροπή έλαβε «απόφαση για τη μη διατύπωση αντιρρήσεων» κατά την έννοια του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
It therefore had effectively taken a ‘decision not to raise objections’ within the meaning of Article 4 of Regulation (EC) No 659/1999.
Επίσης υποστηρίζει ότι κατά το άρθρο 1 στοιχείο β) σημείο ii) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, μία τέτοια θετική απόφαση θα σήμαινε ότι η επιδότηση συντάξεων αποτελεί υφιστάμενη ενίσχυση.
Furthermore, pursuant to Article 1(b)(ii) Regulation (EC) No 659/1999, such a positive decision would mean that the pension subsidy must subsequently be qualified as existing aid.
Η επιδότηση συντάξεων αποτελεί κατά το άρθρο 107 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά αντιστάθμιση για βάρη του παρελθόντος
Pension subsidy as compatible compensation for legacy costs pursuant to Article 107(3) TFEU
Αναφερόμενη στο σκεπτικό της Επιτροπής στην απόφαση La Poste, η Γερμανία εκφράζει την άποψη ότι η επιδότηση συντάξεων αποτελεί μέτρο συμβιβάσιμο με την εσωτερική αγορά κατά το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ, την άποψη δε αυτή στηρίζει ως εξής:
In light of the Commission's reasoning in the La-Poste decision, Germany is of the opinion that the pension subsidy is compatible aid under Article 107(3)(c) TFEU:
Η Deutsche Post κατέβαλλε εισφορές κοινωνικής ασφάλισης το ύψος των οποίων πάντως υπερέβαινε τη συμμετοχή του εργοδότη στις εισφορές ασφάλισης συντάξεων, ασθενείας και περίθαλψης σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης.
Germany points out that Deutsche Post has consistently paid a higher level of social costs than the employer's contribution to pension, health and nursing care.
Ο περί συγκριτικού πλεονεκτήματος ισχυρισμός της Επιτροπής δεν ευσταθεί στον βαθμό που ο υποκείμενος υπολογισμός στηρίζεται στην υπόθεση ότι οι διατιμημένες υπηρεσίες καλύπτουν το επικαλούμενο βάρος # 2 (μη ανταγωνιστικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης.
Germany objects to the Commission's calculations of the comparative advantage insofar as it is considered that the price-regulated services cover the claimed burden #2 on excess social contributions.
Η La Poste – όπως και άλλες κατεστημένες ταχυδρομικές επιχειρήσεις – αναχρηματοδότησαν τις κοινωνικές τους δαπάνες μέσω της αυξήσεως των επιστολικών τελών, γεγονός που η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη στην απόφαση La Poste.
Germany points out that La Poste — as any other postal incumbent — has also refinanced social costs through increased regulated letter prices but that the Commission did not take that fact into account in its La Poste decision.
Μολονότι η Γερμανία συμφωνεί καταρχήν με την άποψη ότι τα έσοδα από τις διατιμημένες υπηρεσίες θα έπρεπε να καλύπτουν τα επικαλούμενα βάρη, η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η ρυθμιστική αρχή έκανε δεκτό το αίτημα της Deutsche Post για τη χρηματοδότηση των μη ανταγωνιστικών κοινωνικών δαπανών από τα έσοδα από διατιμημένες υπηρεσίες ούτε ότι τα έσοδα αυτά επαρκούσαν πράγματι για τη χρηματοδότηση των μη ανταγωνιστικών κοινωνικών υπηρεσιών.
Although Germany agrees in principle that the price-regulated revenues should cover the claimed burdens, the Commission has neither proven that the regulator effectively approved Deutsche Post's claim to finance the excess social costs out of the regulated revenues nor that the regulated revenues were effectively sufficiently high to finance those excess social costs.
Περαιτέρω η Γερμανία υπενθυμίζει ότι στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας που αφορούσε την Royal Mail [56] η Επιτροπή είχε τονίσει τη σημασία της βάσει συνεκτικών κριτηρίων αξιολόγησης των συνταξιοδοτικών δαπανών πρώην κρατικών επιχειρήσεων ώστε να διασφαλισθεί η συνοχή άλλων αποφάσεων που θα εκδοθούν μελλοντικά.
Furthermore, Germany points out that the Commission in its 2007 Opening decision on Royal Mail [56] emphasised the need to assess pension costs of former public undertakings according to consistent criteria, which should lead to consistent decisions.
Κατά συνέπεια η Επιτροπή οφείλει να λάβει υπόψη της τόσο την απόφαση La Poste όσο και την προσωρινή εκτίμησή της στην περίπτωση της Royal Mail.
Consequently, the Commission should take into account its La Poste decision and its preliminary assessment in Royal Mail.
Στην τελευταία, η Επιτροπή δεν διατύπωσε αντιρρήσεις κατά της αντιστάθμισης ελλειμμάτων συνταξιοδοτικών ταμείων, παρότι από την έκθεση Hooper του 2008 συνάγεται ότι οι συνταξιοδοτικές δαπάνες της Royal Mail είχαν καλυφθεί εν μέρει μέσω της αύξησης των τιμών για διατιμημένες επιστολικές υπηρεσίες.
In the latter, the Commission did not object to the compensation of pension deficits even though the Hopper-Report 2008 shows that Royal Mail's pension costs had partly been covered by increased regulated letter prices.
Το κριτήριο αναφοράς θα έπρεπε να βασίζεται στις ανταγωνιστικές κοινωνικές δαπάνες
Benchmark to be based on ‘competitive’ social costs
Επικαλούμενη τη γνωμάτευση του καθηγητή Ehlermann της 19ης Ιουλίου 2011 [57], η Γερμανία ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή υπέπεσε κατά τον προσδιορισμό του κριτηρίου αναφοράς για τις κοινωνικές δαπάνες της Deutsche Post σε δύο λάθη.
Germany argues, based on the expert study by Professor Ehlermann of 19 July 2011 [57], that the Commission made two mistakes in the calculation of the benchmark for Deutsche Post's social costs.
Κατά την άποψη της Γερμανίας, η συμμετοχή του μισθωτού στις εισφορές δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως στοιχείο προσδιορισμού του κριτηρίου αναφοράς, καθόσον στην ιδιωτική οικονομία ο εργοδότης δεν είναι υποχρεωμένος να αναλάβει το ποσοστό εισφορών που αναλογεί στον μισθωτό.
The employee's share should not be included in the benchmark because a private employer would not be legally liable for the payment of the employee's share.
Οι εργοδότες μπορεί να αναλαμβάνουν την καταβολή ολόκληρου του ποσού της εισφοράς στην κοινωνική ασφάλιση για τεχνικούς λόγους, δεν έχουν όμως αντίστοιχη νομική υποχρέωση.
It would only be for administrative reasons that the employer executes the payment of the total social contribution but it does not make him legally liable to carry the total burden of the social contributions.
Η χρησιμοποίηση του στοιχείου της συμμετοχής του εργαζομένου στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης είναι εξάλλου αντίθετο και προς την έως σήμερα ακολουθούμενη πρακτική (βλέπε απόφαση La Poste).
Furthermore, the inclusion of the employee's share in the benchmark would also contradict previous decisional practice, as in the La Poste decision.
Ως βάση για τον υπολογισμό του κριτηρίου αναφοράς για τις κοινωνικές δαπάνες θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν οι ανταγωνιστικοί μισθοί [58], καθόσον οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων ήταν σημαντικά υψηλότεροι σε σχέση με τον μέσο όρο της αγοράς.
The calculation of the benchmark social costs should be based on the ‘competitive’ wage benchmark [58] because the civil servants' wages have significantly been higher than the market average.
Τα έσοδα από ρυθμιζόμενες υπηρεσίες δεν επαρκούν για την κάλυψη των μη ανταγωνιστικών κοινωνικών δαπανών
Insufficient level of price-regulated revenues to cover excess social costs
Η Γερμανία τονίζει κατά πρώτο λόγο ότι η παραδοχή σύμφωνα με την οποία το βάρος# 2 καλύπτεται πλήρως από τα έσοδα από διατιμημένες υπηρεσίες αποτελεί απλή εικασία, καθόσον δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί αν οι ρυθμιζόμενες τιμές αυξήθηκαν πράγματι προκειμένου να αντισταθμιστούν οι μη ανταγωνιστικές δαπάνες.
First of all, Germany emphasises that the consideration of a full coverage of burden #2 by the price regulated revenues would only be hypothetical because it would not be possible to establish whether the regulated prices were effectively increased to compensate the excess social costs.
Αφενός δεν προκύπτει από την απόφαση περί τιμών αναφοράς του 2002 αν και σε ποιο βαθμό η Postregulierungsbehörde έλαβε υπόψη τα επικαλούμενα βάρη από μη ανταγωνιστικές δαπάνες.
On the one hand, it is not retrievable from the 2002 Price cap decision whether and to which extent the Postal regulator had taken the claimed burdens for excess social costs into account.