natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μετά τη δεύτερη ταχυδρομική μεταρρύθμιση, η οποία έλαβε χώρα το 1995, η Deutsche Post παρέμεινε κατά το άρθρο 2 παράγραφος 3 PostPersRG 1994 υπόχρεα για την καταβολή περιουσιακών δικαιωμάτων των δημοσίων υπαλλήλων, το κόστος των οποίων εξακολούθησε να επιβαρύνεται. Ωστόσο απαλλάχθηκε μερικώς από την υποχρέωση καταβολής του κόστους για τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων.
After that second postal reform in 1995, Deutsche Post took over the principal obligation to finance all pecuniary claims of civil servants under the terms of Article 2(3) PostPersRG 1994 but was partly relieved from the payment of the civil servants' pension costs.
Κατά το άρθρο 16 παράγραφοι 1 και 2 PostPersRG 1994 η Deutsche Post δεν ήταν πλέον υποχρεωμένη να χρηματοδοτήσει το κόστος συντάξεων παρά μόνο μέχρι του ύψους ενός καθορισμένου κατ’ αποκοπή ποσού (για την περίοδο 1995 — 1999) ή καθορισμένων εισφορών (για την περίοδο μετά το έτος 2000).
Pursuant to Article 16(1) and (2) PostPersRG 1994, Deutsche Post was no longer liable to finance the pension costs beyond the lump sum payments (period 1995-1999) or the defined contributions (as of 2000).
Η υπολειπόμενη διαφορά καλυπτόταν έκτοτε από την επιδότηση συντάξεων.
The remaining deficit has been further on covered by the pension subsidy.
Ως εκ τούτου, η επιδότηση συντάξεων αποτελεί νέα ενίσχυση καθόσον θεσπίστηκε το 1995.
Therefore, the pension subsidy constitutes new aid because it was set up in 1995.
Σε σχέση με την αναφορά της Γερμανίας στη δήλωση της Επιτροπής στην υπόθεση T-266/02, η Επιτροπή διευκρινίζει καταρχάς, ότι στην αιτιολογική σκέψη 54 το Γενικό Δικαστήριο αναφέρεται στη θέση της Γερμανίας (και όχι στη θέση της Επιτροπής, όπως διατείνεται η Γερμανία).
With regard to Germany's reference to the Commission statement in Case T-266/02, the Commission first of all points out that in paragraph 54 of the judgment the General Court reports the position of Germany (and not, as alleged by Germany, of the Commission).
Από την αιτιολογική σκέψη 54 της απόφασης προκύπτει ότι, ακόμη και κατά την εκτίμηση της Γερμανίας, η αρνητική απόφαση του 2002 δεν είχε κρίνει την επιδότηση συντάξεων.
Paragraph 54 of the judgment illustrates, that even in the view of Germany, the 2002 Decision did not assess the pension subsidies.
Η θέση της Επιτροπής αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 61 της αποφάσεως ως ακολούθως:
Further on, paragraph 61 of the judgment reports the position of the Commission:
«Κατά πρώτο λόγο, η Επιτροπή αντιτάσσει ότι, στο μέτρο που με την προσβαλλόμενη απόφαση έκρινε ότι μόνον τα ποσά που η DB-Telekom μετέφερε στην προσφεύγουσα ήταν κρίσιμα, είναι αδιανόητο το επιχείρημα της προσφεύγουσας ότι οι λοιποί κρατικοί πόροι, τους οποίους αναφέρει η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν της είχαν παράσχει κανένα πλεονέκτημα.»
An erster Stelle entgegnet die Kommission, dass sie nur den Transferzahlungen der DB-Telekom Bedeutung für die angefochtene Entscheidung beigemessen habe.
Κατά συνέπεια, η απόφαση δεν στηρίζει την άποψη της Γερμανίας ότι με τη δήλωσή τους οι εκπρόσωποι της Επιτροπής έκαναν δήθεν εμμέσως αποδεκτή την επιδότηση συντάξεων.
The judgment does therefore not support the view of Germany that the declaration of the Commission’s agent would have implicitly authorised the pension subsidy.
Σε κάθε περίπτωση είναι προφανές ότι μία τέτοια δήλωση δεν μπορεί να έχει τέτοιο αποτέλεσμα.
In any event, it is obvious that such a declaration could not have that effect.
Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο έχει διαπιστώσει στην υπόθεση T-421/07 [77] ότι η απόφαση του 1999 περί κινήσεως της διαδικασίας είχε ως αντικείμενο, μεταξύ άλλων, και την επιδότηση συντάξεων και ότι η επίσημη διαδικασία ελέγχου του μέτρου αυτού δεν είχε περατωθεί με την αρνητική απόφαση 2002.
Moreover, in Case T-421/07 [77] the General Court found that the 1999 Opening decision concerned the pension subsidy as well and that the procedure concerning that measure was not closed with the 2002 Decision.
Καθόσον η Επιτροπή ουδέποτε εξέδωσε απόφαση σύμφωνα με την οποία η επιδότηση συντάξεων δεν συνιστά ενίσχυση ή/και ενίσχυση συμβιβάσιμη με εσωτερική αγορά, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επιδότηση συντάξεων συνιστά νέα κρατική ενίσχυση.
In conclusion, since the Commission has never taken a decision declaring that the pension subsidy was not an aid or was a compatible aid, the Commission concludes that the pension subsidy constitutes a new aid measure.
Αξιολόγηση της συμβατότητας της ενίσχυσης με την εσωτερική αγορά με βάση το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ
Assessment of compatibility pursuant to Article 107(3)(c) TFEU
Οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται στα άρθρα 107 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ και 107 παράγραφος 3 στοιχεία α) και β) της ΣΛΕΕ είναι προφανές ότι δεν μπορούν να εφαρμοσθούν.
The derogations provided for in Articles 107(2) TFEU and 107(3)(a)(b) TFEU do clearly not apply.
Στην απόφαση του 2007 για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας η Επιτροπή δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο, η επιδότηση συντάξεων που πραγματοποιείται ως αντιστάθμιση για την παροχή δημοσίων υπηρεσιών να συμβιβάζεται, έστω εν μέρει, με την εσωτερική αγορά δυνάμει του άρθρου 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ.
In the 2007 Extension decision, the Commission envisaged the possibility that the pension subsidy might be at least partly compatible with the internal market as public service compensation on the basis of Article 106(2) TFEU.
Στην απάντησή της επί της αποφάσεως του 2007 για την επέκταση του πεδίου της διαδικασίας η Γερμανία τόνισε ότι η επιδότηση συντάξεων, αν ήθελε θεωρηθεί ότι αποτελεί κρατική ενίσχυση, θα έπρεπε να εξετασθεί με βάση το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ και όχι με βάση το άρθρο 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ.
Germany, in its reply to the 2007 extension decision, insisted that the pension subsidy, if it was aid, had to be assessed on the basis of Article 107(3)(c) TFEU, and not on the basis of Article 106(2) TFEU.
Στην απόφαση του 2011 περί επεκτάσεως του ελέγχου η Επιτροπή περιέγραψε επίσης μία μέθοδο για την εξέταση της συμβατότητα της επιδότησης συντάξεων βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ. Η Γερμανία είχε υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί της μεθόδου αυτής.
In the 2011 extension decision, the Commission further described a method for assessing the compatibility of the pension subsidy on the basis of Article 107(3)(c) TFEU and Germany provided comments in that respect.
Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου [78] το κράτος μέλος οφείλει να αναφέρει όλους τους λόγους που συνηγορούν υπέρ της συμβατότητας με την εσωτερική αγορά και να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που απαιτεί η συμβατότητα αυτή.
According to the case-law of the Court [78], it is up to the Member State to invoke possible grounds of compatibility and to demonstrate that the conditions for such compatibility are met.
Η εν λόγω απόφαση καθιστά συνεπώς ακόμη πιο σαφές ότι η Επιτροπή δεν είναι υποχρεωμένη στην παρούσα περίπτωση να εξετάσει τη συμβατότητα της επιδότησης συντάξεων με την εσωτερική αγορά βάσει του άρθρου 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, αν το κράτος μέλος και ο δικαιούχος της επιδότησης αρνούνται ρητώς την εξέταση της συμβατότητας βάσει της διάταξης αυτής.
It follows a fortiori from that case-law that the Commission is under no obligation to assess the compatibility of the pension subsidy under Article 106(2) TFEU in the present case, where the Member State and the beneficiary explicitly reject a possible compatibility assessment under that provision.
Για τον λόγο αυτόν η Επιτροπή θα ελέγξει αν η επιδότηση συντάξεων αποτελεί ενίσχυση που συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά δυνάμει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της ΣΛΕΕ.
The Commission therefore will assess whether the pension subsidy is a compatible aid pursuant to Article 107(3)(c) TFEU.
Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή δύναται να θεωρηθεί ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά οι ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον.
Pursuant to that provision, aid to facilitate the development of certain economic activities or of certain economic areas may be declared compatible with the internal market where such aid does not adversely affect trading conditions to an extent contrary to the common interest.
Σύμφωνα με τη νομολογία, η Επιτροπή μπορεί να θεωρήσει ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά οι κρατικές ενισχύσεις που συμβάλλουν στην υλοποίηση στόχων κοινού συμφέροντος, [79], είναι αναγκαίες για την υλοποίηση τέτοιων στόχων [80] και δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον (αρχή της αναλογικότητας).
According to the case-law, the Commission may declare State aid compatible with the internal market if the aid contributes to the attainment of an objective of common interest [79], is necessary for the attainment of that objective [80], and does not adversely affect trading conditions to an extent contrary to the common interest (proportionality).
Το άνοιγμα της αγοράς στον τομέα των ταχυδρομικών υπηρεσιών ως στόχος κοινού συμφέροντος
Market opening of the postal sector as an objective of common interest
Οι ταχυδρομικές υπηρεσίες συμβάλλουν στην κοινωνική, οικονομική και εδαφική συνοχή της Ένωσης.
Postal services contribute to social, economic and territorial cohesion in the Union.
Καθιστώντας δυνατή τη δημιουργία εσωτερικής αγοράς ταχυδρομικών υπηρεσιών, το άνοιγμα της αγοράς υπηρεσιών συμβάλλει στην υλοποίηση της εγκαθίδρυσης της εσωτερικής αγοράς που ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.
It therefore contributes to the objective of the establishment of the internal market set out in Article 3(3) TEU.
Μετά τη μετατροπή της σε ανώνυμη εταιρεία, το 1995, η Deutsche Post δεν προσέλαβε άλλους δημοσίους υπαλλήλους.
Deutsche Post has not recruited any civil servants since its incorporation as a joint stock company in 1995.
Ως εκ τούτου, οι υποχρεώσεις της στον τομέα των κοινωνικών παροχών προς δημοσίους υπαλλήλους ανάγονται σε χρόνο προγενέστερο του ανοίγματος της ταχυδρομικής αγοράς στον ανταγωνισμό.
The liabilities for social benefits for civil servants therefore have their origin in the period prior to the opening of the postal market to competition.
Αν η Deutsche Post δεν είχε απαλλαγεί έστω από μέρος αυτών των «βαρών του παρελθόντος» θα ήταν αναγκασμένη να εγκαταλείψει την αγορά.
If Deutsche Post had not at least partially been relieved from those ‘legacy’ costs, it would have had to exit the market.
Η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει τη βασιμότητα της άποψης ότι η προοδευτική μετάβαση από μια κατάσταση ιδιαίτερα περιορισμένου ανταγωνισμού σε συνθήκες πραγματικού ανταγωνισμού σε επίπεδο ΕΕ πρέπει να γίνει με όρους αποδεκτούς από οικονομική άποψη [82].
The Commission has recognised that the gradual transition from a situation of largely restricted competition to one of genuine competition at Union level must take place under acceptable economic conditions [82].
Για τον λόγο αυτόν ενέκρινε, με σειρά αποφάσεών της, τη χορήγηση από ορισμένα κράτη μέλη ενισχύσεων που απέβλεπαν στην απαλλαγή των κατεστημένων επιχειρήσεων από ένα μέρος των βαρών του παρελθόντος που αφορούσαν σε συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις [83].
Therefore, it has accepted in a number of decisions that Member States grant State aid to relief the historic operator of a part of its ‘legacy’ pension liabilities [83].
Αναγκαιότητα και αναλογικότητα της επιδότησης συντάξεων
Necessity and proportionality of the pension subsidy
Η Επιτροπή υποστήριξε στις αποφάσεις της ότι η ελάφρυνση στον τομέα των δαπανών για συντάξεις δεν πρέπει να υπερβαίνει το μέτρο που είναι αναγκαίο για την εξίσωση των εισφορών που καταβάλλονται από την κατεστημένη επιχείρηση με αυτές που καταβάλλονται από τους ανταγωνιστές της [84].
The Commission has considered in its decisional practice that pension relief has to be limited to what is necessary to equalise the rate of social contributions that the historic operator bears as a cost with the rate of social contributions born by its competitors [84].
Στην απόφαση La Poste η Επιτροπή προέβη για πρώτη φορά σε αξιολόγηση της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας ενός μέτρου ενίσχυσης με το οποίο μειώθηκαν οι συνταξιοδοτικές δαπάνες για δημοσίους υπαλλήλους που είχαν προσληφθεί πριν από την απελευθέρωση της αγοράς.
In the La Poste Decision, the Commission for the first time assessed the necessity and proportionality of an aid measure that provided relief from pension costs for civil servants which were hired before market opening.
Στην εν λόγω απόφαση η Επιτροπή εξέτασε αν η επιδότηση συντάξεων επιτρέπει την εξισορρόπηση των επιπέδων των υποχρεωτικών κοινωνικών επιβαρύνσεων μεταξύ της κατεστημένης επιχείρησης και των άλλων επιχειρήσεων του κλάδου των υπηρεσιών αλληλογραφίας και αποστολής δεμάτων [85].
In that decision, the Commission assessed whether the pension subsidy equalises the level of compulsory social contributions between the historic operator and other undertakings in the mail/parcel sector [85].
Την ίδια προσέγγιση θα επιχειρήσει να εφαρμόσει η Επιτροπή και στην παρούσα υπόθεση.
The Commission will apply that same approach in this Decision.
Η εξέταση θα πραγματοποιηθεί σε τρεις φάσεις:
The Commission will carry out its analysis in three steps:
Αρχικά η Επιτροπή θα προσδιορίσει το ύψος των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλουν άλλες επιχειρήσεις του κλάδου των υπηρεσιών αλληλογραφίας και αποστολής δεμάτων.
In a first step, the Commission establishes the level of wage-based social security contributions of other undertakings in the mail/parcel sector.
Ακολούθως πρέπει να διαπιστώσει το ύψος των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που επιβαρύνεται η Deutsche Post για τους υπαγόμενους σε αυτή δημοσίους υπαλλήλους.
Then it has to establish the level of wage-based social security contributions which Deutsche Post bears for its civil servants.
Τέλος πρέπει να εξετάσει αν το ύψος των εισφορών είναι σε αμφότερες τις περιπτώσεις το ίδιο.
Finally, it has to verify whether or not the two levels are equal.
Το ύψος των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης άλλων επιχειρήσεων του κλάδου των υπηρεσιών αλληλογραφίας και αποστολής δεμάτων
Level of wage-based social security contributions of other undertakings in the mail/parcel sector
Το ύψος των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης καθορίζεται από δύο παράγοντες: τον συντελεστή εισφοράς και τη μισθολογική βάση επί της οποίας αυτός υπολογίζεται.
The level of wage-based social security contributions is determined by two factors: the rate and the wage base to which it is applied.
Προσδιορισμός του συντελεστή που αποτελεί το κριτήριο αναφοράς
Calculation of the benchmark rate
Οι ιδιώτες ανταγωνιστές υποχρεούνται να χρηματοδοτούν από τα έσοδά τους τόσο το ποσοστό της εισφοράς που αναλογεί στον εργοδότη όσο και εκείνο που αναλογεί στον εργαζόμενο.
Private competitors have to compulsorily finance both the employer's share as well as the employee's share out of their revenues.
Όπως φαίνεται στο σχήμα 2, κατά την περίοδο από το 1995 και εφεξής ο συντελεστής εισφοράς ανήλθε σε 38 % έως 42 % του ακαθάριστου μισθού του ιδιωτικού υπαλλήλου (ακαθάριστος μισθός = καθαρός μισθός + εισφορά εργοδότη).
As shown in Figure 2, that the total contribution rate has since 1995 been in the range of 38 % to 42 % of the private employee's gross wage (= net wage + employee's share).
Η συμμετοχή του εργοδότη και του εργαζόμενου στον συντελεστή εισφοράς κοινωνικής ασφάλισης ανήλθε σε ποσοστά από 19 % έως 21 % του ακαθάριστου μισθού για τον καθένα (βλέπε αναλυτικές χρονοσειρές στο παράρτημα).
The employer's and employee's shares of the social contribution rate have been each in the range of 19 % to 21 % of the gross wage (see the Annex for a more detailed time series).
Σε αντίθεση με το ποσοστό συμμετοχής των ιδιωτικών υπαλλήλων στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, το ποσοστό συμμετοχής των δημοσίων υπαλλήλων ανέρχεται σε μόλις 30 % έως 50 % των δαπανών υγείας, δεν περιλαμβάνει όμως περαιτέρω εισφορές στις δαπάνες συντάξεων, υγείας και περίθαλψης σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης.
Unlike private employees' share of the social contributions, the civil servants' share only includes 30 % to 50 % of their health care expenses but not any further contributions to their pension, health and nursing care expenses.
Ως εκ τούτου, η εισφορά της Deutsche Post υπερβαίνει την αντίστοιχη εισφορά των ιδιωτών εργοδοτών καλύπτοντας το σύνολο των συνταξιοδοτικών δαπανών καθώς και τις υπολειπόμενες δαπάνες υγείας και περίθαλψης σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης.
Deutsche Post's contribution goes therefore beyond the private employer's share and includes the entire pension cost as well as the remaining health and nursing care expenses.
Συνεπώς, κατά τον προσδιορισμό του σχετικού κριτηρίου αναφοράς για την Deutsche Post θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων στις εισφορές είναι χαμηλότερη από εκείνη των ιδιωτικών υπαλλήλων.
To determine an equivalent benchmark rate for Deutsche Post, account therefore has to be taken of the fact the civil servants' contribution is below the private employees' contribution.
Το ποσοστό συμμετοχής των δημοσίων υπαλλήλων στις δαπάνες υγείας και περίθαλψής τους σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης, το οποίο ανέρχεται σε 30 % έως 50 %, μπορεί να θεωρηθεί ότι από άποψη οικονομικού αποτελέσματος αντιστοιχεί κατ’ ουσία στη συμμετοχή των ιδιωτικών υπαλλήλων στις εισφορές της υποχρεωτικής τους ασφάλισης υγείας και περίθαλψης σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης (η οποία συμμετοχή ανήλθε για παράδειγμα το 2006 σε 8,50 % του ακαθάριστου μισθού των ιδιωτικών υπαλλήλων).
The civil servants' contribution of 30 % to 50 % to their health and nursing care expenses can be assumed to largely corresponds in its economic effect to the private employees' contribution to the statutory health and nursing care insurances (which is e.g. in 2006 equal to 8,50 % of the private employees' gross wage).
Καθόσον οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν καταβάλλουν εισφορές στην ασφάλιση συντάξεων και ανεργίας, η Deutsche Post υποχρεούται να αναλάβει ένα αντίστοιχο ποσό προκειμένου να επιβαρύνεται εισφορές κοινωνικής ασφάλισης σε ύψος ανάλογο με αυτό των εισφορών υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης που οι ιδιωτικές επιχειρήσεις καταβάλλουν από τα έσοδά τους.
As civil servants do not pay any contributions to statutory pension and unemployment insurances, Deutsche Post has to assume their equivalent, in order to effectively bear a level of social contributions equivalent to the compulsory social contributions that a private undertaking has to finance out of its revenues.
Κατά συνέπεια, όπως φαίνεται στον πίνακα, ο συντελεστής εισφορών κοινωνικής ασφάλισης της Deutsche Post που θα αποτελεί κριτήριο αναφοράς (στο εξής: «συντελεστής αναφοράς») θα πρέπει να περιλαμβάνει το συνολικό ποσοστό εισφοράς (= συμμετοχή εργοδότη- + συμμετοχή εργαζομένου) στην ασφάλιση συντάξεων και ανεργίας καθώς και τη συμμετοχή του εργοδότη στην ασφάλιση ασθενείας και περίθαλψης σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης.
The benchmark rate for Deutsche Post's wage-based social contributions (hereinafter benchmark rate) has therefore to include the total contribution rates (= employer's + employee's share) for the pension and unemployment insurances and the employer's share of the health and nursing insurances, as illustrated in Table:
Προσδιορισμός του συντελεστή αναφοράς για τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης της Deutsche Post
Determination of benchmark rate for DP's social contribution
Εισφορές υποχρεωτικής κοινωνικής ασφάλισης των ιδιωτών ανταγωνιστών
compulsory social insurance contributions with private competitor
Προσδιορισμός συντελεστών αναφοράς για τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης της Deutsche Post
Determination of social insurance benchmark for Deutache Post
Εργαζόμενος
Arbeitgeber
Συμμετοχή εργοδότη στη συνταξιοδοτική ασφάλιση
Employer's share of pension insurance
Συμμετοχή εργοδότη στην ασφάλιση ανεργίας
Employer's share of unemployment insurance
Συμμετοχή εργοδότη στην ασφάλιση ασθενείας
Employer's share of health insurance
Συμμετοχή εργοδότη στην ασφάλιση περίθαλψης
Employer's share of nursing insurance
Συμμετοχή εργαζομένου στην συνταξιοδοτική ασφάλιση
Employee's share of pension insurance
Συμμετοχή εργαζομένου στην ασφάλιση ανεργίας
Employee's share of unemployment insurance
Συμμετοχή εργαζομένου στην ασφάλιση ασθενείας
Employee's share of health insurance
Συμμετοχή εργαζομένου στην ασφάλιση περίθαλψης
Employee's share of nursing insurance
Συμμετοχή εργοδότη στην ασφάλιση ασθενείας
Employer's share of health insurace
Οι δημόσιοι υπάλληλοι βαρύνονται με ένα μέρος των δαπανών για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (ορίζεται στο 50 %)
Civil servants pay themselves share of health care expenses(assumed at 50 %)
Δημόσιοι υπάλληλοι
Civil servant
Όπως προκύπτει από το σχήμα 8, κατά την περίοδο 2003-2010 ο συντελεστής αναφοράς κυμάνθηκε σε ποσοστά μεταξύ 30 % και 34,1 % του ακαθάριστου μισθού των ιδιωτικών υπαλλήλων [86].
As shown in Figure 8, the benchmark rate has been between 30 % and 34,1 % of the private employees' gross wage in the period 2003-2010 [86].
Η Γερμανία αντιτείνει ότι σε περίπτωση χρησιμοποίησης κριτηρίου αναφοράς υψηλότερου από τη συμμετοχή του εργοδότη στον συντελεστή εισφοράς κοινωνικής ασφάλισης, η Deutsche Post θα βρισκόταν σε δυσχερέστερη θέση σε σχέση με ανταγωνιστές οι οποίοι οφείλουν να καταβάλλουν μόνο το ποσοστό που αναλογεί στον εργοδότη.
Germany objects that any benchmark above the employer's share of the social contribution rate would put Deutsche Post at a disadvantage compared to competitors who are only liable to pay the employer's share.
Ωστόσο, όπως προκύπτει από το παρακάτω απλοποιημένο παράδειγμα (το οποίο βασίζεται στους συντελεστές εισφορών του 2006), αν ο συντελεστής αναφοράς ήταν ίσος μόνο με τη συμμετοχή του εργοδότη στις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, η Deutsche Post θα βρισκόταν σε σαφώς πλεονεκτική θέση έναντι των ιδιωτών ανταγωνιστών της:
However, as the following simplified example shows (based on 2006 contribution rates), Deutsche Post would clearly be advantaged compared to private competitors if the benchmark rate were only equal to the employer's share of social contributions:
Η Deutsche Post και ένας ιδιώτης ανταγωνιστής καταβάλλουν σε έναν δημόσιο υπάλληλο και σε έναν ιδιωτικό υπάλληλο, αντίστοιχα, το ίδιο καθαρό ημερομίσθιο ύψους 79,5 EUR.
Deutsche Post and a private competitor pay the same net wage of EUR 79,5 to a civil servant and a private employee respectively.
Το ποσοστό της συμμετοχής εργοδότη και εργαζόμενου στον συντελεστή εισφοράς κοινωνικής ασφάλισης ανέρχεται για έκαστο σε 20,5 % του ακαθάριστου μισθού του ιδιωτικού υπαλλήλου.
The employer's and employee's share of the social contribution rate both amount to 20,5 % of the private employee's gross wage.
Αθροίζοντας το καθαρό ημερομίσθιο των 79,5 EUR με τη συμμετοχή του εργοδότη στις εισφορές, η οποία ανέρχεται σε 20,5 EUR, προκύπτει ακαθάριστο ημερομίσθιο 100 EUR. Το σύνολο των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης ανέρχεται συνεπώς σε 41 EUR (= 41 % του ακαθάριστου μισθού του ιδιωτικού υπαλλήλου).
Adding the net wage of EUR 79,5 to the employee's share of EUR 20,5 gives the gross wage of EUR 100. The total social contributions are therefore equal to EUR 41 (= 41 % of private employee's gross wage).
Η Γερμανία υποστηρίζει ότι η Deutsche Post θα έπρεπε να επιβαρυνθεί μόνο το ποσό που αντιστοιχεί στη συμμετοχή του εργαζομένου επί των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, το οποίο προστίθεται στη συμμετοχή του δημοσίου υπαλλήλου στις δαπάνες υγείας (οι οποίες προσδιορίζονται στο ύψος της εισφοράς του ιδιωτικού υπαλλήλου στην ασφάλιση ασθενείας και περίθαλψης σε περίπτωση αδυναμίας αυτοεξυπηρέτησης, ήτοι σε 7,5 EUR).
By contrast, Germany considers that Deutsche Post should only assume the employer's share of the social contributions in addition to the civil servant's contribution to the health care expenses (assumed to be equal to the private employee's contribution of EUR 7,5 to the health and nursing insurances).