natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συλλογή 1990, σ. I-3891; υπόθεση C-301/87 Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. I-307, σκέψη 50.
ECR I-3891; see also Case C-301/87 France v Commission [1990] ECR I-307, paragraph 50.
ΕΕ C 37 της 3.2.2001, σ. 3 και ΕΕ C 82 της 1.4.2008, σ. 1.
OJ C 37, 3.2.2001, p. 3 and OJ C 82, 1.4.2008, p. 1.
Πηγή: «Indagine conoscitiva sullo stato della liberalizzazione dei settori dell’energia elettrica e del gas naturale» (Έρευνα σχετικά με την κατάσταση της απελευθέρωσης των τομέων της ηλεκτρικής ενέργειας και του αερίου), Μάιος 2005.
Source: Indagine conoscitiva sullo stato della liberalizzazione dei settori dell’energia elettrica e del gas naturale, May 2005.
Η Σαρδηνία ήταν συνδεδεμένη με την ηπειρωτική Ιταλία μέσω διασύνδεσης των 270 MWh. (SACOI).
Sardinia was connected to mainland Italy via an obsolete 270 MWh interconnector known as SACOI.
Το 2009 κατέστη λειτουργικό το πρώτο τμήμα ενός νέου καλωδίου διασύνδεσης (το SAPEI).
In 2009 the first section of a new interconnection cable, SAPEI, became operational.
Βλέπε «Έρευνα στον τομέα της ενέργειας» — Ανακοίνωση της Επιτροπής — Έρευνα δυνάμει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2003 στον ευρωπαϊκό κλάδο του αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας (Τελική Έκθεση), SEC(2006) 1724), COM(2006) 851 τελικό.
Communication from the Commission — Inquiry pursuant to Article 17 of Regulation (EC) No 1/2003 into the European gas and electricity sectors (Final Report), SEC(2006) 1724, COM(2006) 851 final.
Ωστόσο, στη νότια πλευρά ο HHI είναι υψηλότερος.
In the South zone, however, the HHI is higher.
Στη Σαρδηνία η E.ON μπορεί να καθορίσει την τιμή για το 67 % των ωρών, η ENEL για το 29 % των ωρών.
In Sardinia, E.ON can set the price for 67 % of the hours, and ENEL for 29 % of the hours.
Εάν ληφθούν υπόψη και οι όμορες ζώνες, η ENEL καθορίζει την τιμή στη μεγάλη ζώνη Macrosud-Sardegna για το 63 % των ωρών.
If adjacent zones are also considered, ENEL is price-setting in the macrozone Macrosud-Sardegna for 63 % of the hours.
Ωστόσο, στην περιοχή MacroSud η ENEL καθορίζει την τιμή για το 100 % των ωρών.
In the MacroSud region, ENEL is price-setting for 100 % of the hours.
Επί παραδείγματι, το 2007 η μέση τιμή χονδρικής στην Ιταλία (για τιμή ενέργειας baseload στην αγορά της προηγούμενης ημέρας) στο IPEX (το ιταλικό χρηματιστήριο ηλεκτρικής ενέργειας) ήταν 70,99 ευρώ/MW/h αντί 37,97 ευρώ στο γερμανικό χρηματιστήριο EEX και 40,78 στο γαλλικό χρηματιστήριο Powernext.
For example, in 2007 the average wholesale price in Italy (for baseload power on the day-ahead market) on IPEX (Italy’s electricity exchange) was EUR 70,99 per MWh, compared with EUR 37,97 on Germany’s EEX exchange and EUR 40,78 on France’s Powernext exchange.
Έκθεση της AEEG για το 2008, βάσει των στοιχείων που παρείχε ο διαχειριστής της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας (GME).
2008 Report of the AEEG, based on data from the exchange manager, GME.
Απόφαση της Επιτροπής C(2002) 3715 της 16ης Οκτωβρίου 2002: Μέτρα υπέρ της μείωσης των ενεργειακών δαπανών των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΕΕ C 132 της 4.6.2002, σ. 6).
Commission Decision C(2002) 3715 of 16 October 2002, Region of Sardinia: measures to reduce the energy costs of small and medium-sized enterprises (OJ C 132, 4.6.2002, p. 6).
Τη στιγμή της σύνταξης του παρόντος εγγράφου (Δεκέμβριος 2010), το καλώδιο SAPEI λειτουργεί εν μέρει, ενώ η θέση σε λειτουργία του αγωγού αερίου GALSI δεν προβλέπεται πριν από το 2014.
At the time of writing (December 2010), the SAPEI cable is partly operational, whereas the GALSI pipeline is not expected to come on stream before 2014.
Παρατηρείται ότι οι διακυμάνσεις των τιμών αγοράς δεν συνδέονται μόνο με τις διακυμάνσεις των τιμών των καυσίμων.
It should be noted that variations in market prices are not correlated only with variations in fuel prices.
Άλλοι παράγοντες θα μπορούσαν να αυξήσουν τις τιμές της αγοράς: στη συγκεκριμένη περίπτωση της Σαρδηνίας, μεταξύ αυτών μπορούν να αναφερθούν η ισχύς στην αγορά των παραδοσιακών φορέων, η δυσαναλογία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης η τα προβλήματα διασύνδεσης.
Other factors are liable to push up market prices: in the specific context of Sardinia, these may include the market power of incumbent operators, imbalances between supply and demand, or interconnection problems.
Η ιταλική μέθοδος δεν εγγυάται ότι θα μειωθεί το τρέχον ύψος των ενισχύσεων, ή ακόμη ότι θα παραμείνει σταθερό διαχρονικά.
The Italian method does not ensure that over time the actual amount of aid will decrease, or even remain stable.
Ιδίως, ακόμη και σε περίπτωση αύξησης των μέσων τιμών της Ένωσης κάτω του 4 % ετησίως, το πλεονέκτημα που αντιπροσωπεύει το καθεστώς τιμολόγησης θα αυξανόταν οπωσδήποτε, σε απόλυτες τιμές.
In particular, even in the event of an increase in average EU prices smaller than 4 %, the tariff advantage would still increase in absolute terms.
Υπόθεση «Allumina», απόφαση 2006/323/ΕΚ της 7ης Δεκεμβρίου 2005.
The Alumina case, Decision 2006/323/CE of 7 December 2005.
Απόφαση της Επιτροπής της 20ής Νοεμβρίου 2007 σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 36/A/06 που έθεσε σε εφαρμογή η Ιταλία υπέρ των εταιρειών ThyssenKrupp, Cementir και Nuova Terni Industrie Chimiche, σκέψεις 144 και 145.
Commission Decision of 20 November 2007 on the State aid C 36/A/06 implemented by Italy in favour of ThyssenKrupp, Cementir and Nuova Terni Industrie Chimiche, paragraphs 144 and 145.
Αυτή η απόφαση έγινε δεκτή από το Δικαστήριο στην απόφαση 10ης Ιουλίου 2010 στις υποθέσεις T 53/08, 62/08, 63/08 και 64/08 (έχει ασκηθεί αίτηση αναίρεσης).
That decision was upheld by the General Court in Cases T-53/08, 62/08, 63/08 and 64/08; an appeal is pending.
Σκέψη 244 (βλέπε απόφαση στην υποσημείωση 3 ανωτέρω).
Decision referenced in footnote 3, at paragraph 244.
Βλέπε υποσημείωση στη σελίδα 31.
See footnote 31.
Επί παραδείγματι, στην Τρίτη Έκθεση του Φεβρουαρίου του 2007, η ομάδα υψηλού επιπέδου αναφέρει ότι «στο παρόν πλαίσιο, η χρήση κινήτρων, συμπεριλαμβανομένων των επιχορηγήσεων γενικού χαρακτήρα και των κρατικών ενισχύσεων, μπορεί να αιτιολογηθεί ως μέσο πολιτικού προσανατολισμού. [Τα εν λόγω κίνητρα] μπορούν να προαγάγουν μια υπεύθυνη κοινωνική και περιβαλλοντική συμπεριφορά, την κοινωνική συνοχή, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την πολιτιστική πολυμορφία. Ωστόσο, θα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο σε περίπτωση εμφανούς αποτυχίας της αγοράς, όταν αποδεικνύεται ότι οι επιχορηγήσεις αποτελούν το κατάλληλο μέσο για την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου κοινού συμφέροντος, υπό τον όρο ότι δεν στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό ή καταστρέφουν το περιβάλλον […]. Δικαιολογείται η παρέμβαση εάν οι εν λόγω επιχορηγήσεις θέτουν σε κίνδυνο άλλους πολιτικούς στόχους, όπως η καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών, η στρατηγική της Λισαβόνας για την απασχόληση και την ανάπτυξη, η σωστή λειτουργία των αγορών ενέργειας ή η πρόσβαση στις πρώτες ύλες, χωρίς να επιτυγχάνεται παράλληλα ο αρχικός στόχος». (http://ec.europa.eu/enterprise/environment/hlg/doc_07:third_report_27_02_2007.pdf).
For example, in its Third Report, in February 2007, the High Level Group states ‘Against this background, the use of incentives, including general purpose subsidies and state aids can be justified as a policy instrument. They may promote responsible social and environmental behaviour, regional cohesion, sustainable development and cultural diversity. However, they should only be used where there is a clear market failure, where subsidies prove to be the appropriate instrument for meeting a well defined common interest objective, and when they do not distort competition or harm the environment … Action is justified when such subsidies undermine other policy objectives such as fighting climate change, the Lisbon Strategy for Jobs and Growth, proper functioning of energy markets, or access to raw materials, without meeting their initial objective’ (http://ec.europa.eu/enterprise/policies/sustainable-business/policy-integration/high-level-group/reference-material/index_en.htm).
Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-24/95 Alcan Deutschland, Συλλογή 1997, σ. I-1591, σκέψεις 25, 30 και 31, και στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-183/02 P e C-187/02 Demesa e Territorio histórico de Álava κατά Επιτροπής, Συλλογή 2004, σ. I-10609, σκέψη 45.
Judgments of the Court of Justice in Case C-24/95 Alcan Deutschland [1997] ECR I-1591, paragraphs 25, 30 and 31, and in Joined Cases C-183/02 P and C-187/02 Demesa and Territorio Histórico de Álava v Commission [2004] ECR I-10609, paragraph 45.
Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-5/89 Germania κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. I-3437 σκέψη 16.
Judgment of the Court of Justice in Case C-5/89 Germany v Commission [1990] ECR I-3437, paragraph 16.
Ενώ το αρχικό καθεστώς τιμολόγησης Alumix είχε χορηγηθεί άμεσα από τον προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας ENEL, δημόσια επιχείρηση η οποία θεωρείται ότι δρα ως συνετός φορέας της αγοράς για την παροχή ηλεκτρικής ενεργείας στην τιμή Alumix, το καθεστώς τιμολόγησης του 2004 επιδοτήθηκε από το κράτος μέσω φόρου υπέρ τρίτων.
Whereas the original Alumix tariff was granted directly by State-owned power supplier ENEL, which was held to be acting as a rational market operator in selling electricity at the Alumix price, the 2004 tariff was subsidised by the State from the proceeds of a parafiscal levy.
Η Ιταλία απάντησε με επιστολές της 9ης Φεβρουαρίου 2004 και της 9ης Ιουνίου 2004.9
The Italian authorities replied by letters dated 9 February 2004 and 9 June 2004.
Με επιστολή της 20ής Σεπτεμβρίου 2004 η Ιταλία υπέβαλε περαιτέρω διευκρινίσεις.
By letter of 20 September 2004, Italy submitted further information.
Η Ιταλία κοινοποίησε το μέτρο στην Επιτροπή με επιστολή της 23ης Νοεμβρίου 2005, παρέχοντας περαιτέρω πληροφορίες με επιστολή της 28ης Νοεμβρίου 2005.
Italy notified the measure to the Commission by letter dated 23 November 2005. By letter dated 28 November 2005, Italy provided additional information.
Το άρθρο 1 του διατάγματος του 2004 επέκτεινε «το καθεστώς [τιμολόγησης] του σημείου 2 του διατάγματος του Υπουργείου Βιομηχανίας, Εμπορίου και Βιοτεχνίας της 19ης Δεκεμβρίου 1995 (εφεξής “διάταγμα Alcoa”) στις προμήθειες ενέργειας που προορίζονται για την παραγωγή και επεξεργασία αλουμινίου, μολύβδου, αργύρου και ψευδαργύρου, μόνο για τις υφιστάμενες κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος διατάγματος οι οποίες είναι εγκατεστημένες σε νησιωτικές περιοχές που χαρακτηρίζονται από απουσία ή ανεπάρκεια συνδέσεων με τα εθνικά δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου».
Article 1 of the 2004 Decree extended ‘the [tariff] treatment laid down in Article 2 of the Decree of the Ministry for Industry, Trade and Crafts of 19 December 1995 (“the Alcoa Decree”] to energy supplies for the production and processing of aluminium, lead, silver and zinc, but only in respect of plants already in existence at the date of entry into force of the present Decree and located on islands with insufficient or no interconnection to the national electricity and gas grids’.
Βάσει των στοιχείων που παρέσχε η Ιταλία, η Portovesme και η Eurallumina έλαβαν επιδοτήσεις για την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας που πραγματοποιήθηκε μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου 2004, ενώ η ILA έλαβε επιδοτήσεις για κατανάλωση που πραγματοποιήθηκε μεταξύ Απριλίου και Σεπτεμβρίου 2004.
The data provided by Italy shows that Portovesme and Eurallumina received subsidies for electricity consumed between April and October 2004, and ILA received subsidies for electricity consumed between April and September 2004.
Οι συνολικές πληρωμές (σε ευρώ) που πραγματοποίησε το Cassa Conguaglio σ’ αυτές τις τρεις επιχειρήσεις στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος αναφέρονται κατωτέρω.
The total payments made by the Equalisation Fund to these three undertakings under the scheme are set out below (in euro).
Σχετικά, η Επιτροπή είχε παρατηρήσει ότι το νέο καθεστώς τιμολόγησης έδειχνε διαφορετικό από το καθεστώς τιμολόγησης Alumix, αφού το τελευταίο είχε χορηγηθεί άμεσα από την ENEL, τον ιταλικό φορέα ηλεκτρικής ενέργειας σε μονοπωλιακό καθεστώς, ενώ το νέο καθεστώς τιμολόγησης συνεπάγεται την επιλεκτική παρέμβαση του κράτους με σκοπό την αντιστάθμιση της διαφοράς μεταξύ της τιμής της αγοράς που συμφωνήθηκε από τους δικαιούχους με τους δικούς τους προμηθευτές ενέργειας και την προτιμησιακή τιμή που καθορίστηκε το 1996.
The Commission observed that the new tariff seemed different from the Alumix tariff, as the Alumix tariff was granted directly by ENEL, the Italian monopolist electricity operator, while the new tariff involved the selective intervention of the State to compensate the difference between the market price agreed by the beneficiaries with their power suppliers and the preferential price fixed in 1996.
Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το διάταγμα 2004 δεν περιοριζόταν στην επέκταση του εύρους ενός υφιστάμενου μέτρου που δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση στους νέους δικαιούχους, αλλά μάλλον εισήγαγε ένα νέο καθεστώς υπέρ των τριών ενδιαφερομένων επιχειρήσεων, με ένα χρηματοδοτικό μηχανισμό που ήταν πολύ διαφορετικός από το καθεστώς τιμολόγησης Alumix.
The Commission concluded that the 2004 Decree did not merely extend to new beneficiaries the scope of an existing measure that did not constitute State aid, but rather introduced a new scheme for the benefit of the three undertakings concerned, with a financial mechanism that was very different from the Alumix tariff.
Εν πάση περιπτώσει, η Ιταλία υποστηρίζει ότι το αμφισβητούμενο μέτρο δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά τακτική λειτουργική ενίσχυση.
In any event, Italy contended that the disputed measure should not be viewed as ordinary operating aid.
Καμία επίδραση στις συναλλαγές στο εσωτερικό της Ένωσης
No impact on trade within the Union
Για παράδειγμα, το 2004 ελλείψει αντισταθμιστικών πληρωμών, η Portovesme και η Eurallumina θα είχαν καταβάλει αντιστοίχως 63 ευρώ ανά MWh [33] και 65,95 ευρώ/MWh, βάσει των διμερών συμβάσεων προμήθειας που ίσχυαν τότε.
In 2004, for example, on the basis of the bilateral supply contracts in force at the time and in the absence of the compensatory payments, Portovesme would have paid EUR 63 per MWh [33] and Eurallumina EUR 65,95.
Αυτά τα στοιχεία χορηγήθηκαν από την Ιταλία και από τους δικαιούχους και δεν αποτελούν κατά συνέπεια αντικείμενο αμφισβήτησης.
These figures were provided by Italy and the beneficiaries themselves, and are therefore not in dispute.
Ωστόσο, η περιφέρεια της Σαρδηνίας ήταν επιλέξιμη έως τα τέλη του 2006.
The Region of Sardinia was eligible for such aid until the end of 2006.
Η Επιτροπή εξέτασε συνεπώς αν, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τα καθεστώτα τιμολόγησης του 2004 και του 2005 μπορούσαν να εγκριθούν σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα του 1998.
The Commission has therefore examined whether, during that period, the 2004 and the 2005 tariffs could be authorised under the 1998 Regional Aid Guidelines.
Σύμφωνα με το άρθρο 2 των κατευθυντήριων γραμμών, «μια ατομική ad hoc πληρωμή ενίσχυσης που πραγματοποιήθηκε προς μια ατομική επιχείρηση, ή ενισχύσεις που περιορίζονται σε ένα μόνο τομέα δραστηριότητας, μπορούν να έχουν σημαντική επίπτωση στον ανταγωνισμό της σχετικής αγοράς, ενώ τα αποτελέσματά τους στην περιφερειακή ανάπτυξη είναι πιθανόν να είναι πολύ περιορισμένα. […]. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω παρεκκλίσεις δεν χορηγούνται καταρχήν παρά μόνον υπέρ πολυτομεακών και ανοικτών καθεστώτων, σε δεδομένη περιοχή και στο σύνολο των επιχειρήσεων των καλυπτόμενων τομέων».
According to point 2 of the Guidelines, ‘An individual ad hoc payment made to a single firm, or aid confined to one area of activity, may have a major impact on competition in the relevant market, and its effects on regional development are likely to be too limited … Consequently, the derogations in question [from the general prohibition of aid] will normally be granted only for multisectoral aid schemes open, in a given region, to all firms in the sectors concerned’.
Ένα καθεστώς τιμολόγησης για την ηλεκτρική ενέργεια που χορηγείται επιλεκτικά σε ατομικές επιχειρήσεις του μεταλλουργικού τομέα προφανώς δεν ανταποκρίνεται στο πνεύμα των ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα που πρέπει να είναι πολυτομεακές.
An electricity tariff which is granted selectively to a few individual undertakings in certain sectors is clearly not in line with the spirit of regional aid, which expected to be multisectoral.
Το 2007 η μέση εθνική τιμή (PUN) ήταν 70,99 ευρώ/MW/h, ενώ η μέση τιμή στη ζώνη Σαρδηνίας ήταν 75 ευρώ/MW/h, έναντι των 80 ευρώ/MW/h το 2006 [66].
In 2007, the national average price (PUN) was EUR 70,99 per MWh, whereas the average Sardinian zonal price was EUR 75,00 per MWh, down from EUR 80,00 per MWh in 2006 [66].
Το 2008 και το 2009 συνεχίσθηκαν οι ανοδικές τάσεις της μέσης τιμής στη ζώνη της Σαρδηνίας.
In 2008 and 2009, average regional prices in Sardinia continued on an upward trend.
Στο πρώτο εξάμηνο του 2009 η Σαρδηνία σταθεροποιήθηκε πάνω από τον εθνικό μέσο όρο (με μέση τιμή 106,60 ευρώ/MW/h σε σχέση με το PUN των 60,50 ευρώ/MW/h).
In the first half of 2009, prices in Sardinia remained constantly above the national average (with an average price of EUR 106,60 per MWh compared with a PUN of EUR 60,50 per MWh).
Άλλωστε, οι περιορισμένες πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή υποδεικνύουν το αντίθετο, δηλαδή ότι οι τιμές των διμερών συμβάσεων αυξήθηκαν σημαντικά στη Σαρδηνία (βλέπε για παράδειγμα, τις δηλώσεις της Eurallumina σύμφωνα με την οποία κατά την περίοδο 2005/2006 κατέβαλε τιμή που ανήλθε σε 80 ευρώ/MWh στην ελεύθερη αγορά, έναντι 65 ευρώ/MWh το 2004).
In fact, the limited information at the Commission’s disposal suggests the opposite, i.e. that bilateral contract prices increased sharply in Sardinia (see, for example, Eurallumina’s statement that in 2005/2006 it paid a price of EUR 80 per MWh on the free market, up from EUR 65 per MWh in 2004).
Σε αυτές τις περιστάσεις, εάν είχαν εφαρμοστεί οι τιμές, οι αντισταθμιστικές πληρωμές θα είχαν αυξηθεί προϊόντος του χρόνου.
In these circumstances, had the tariffs been implemented, the compensatory payments would have increased over time.
Ενόψει των ανωτέρω, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα υπό εξέταση καθεστώτα τιμολόγησης δεν μπορούν να κριθούν συμβιβάσιμα ως ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές περιφερειακού χαρακτήρα του 1998.
The Commission concludes that the tariffs at issue cannot be considered compatible as regional aid under the 1998 Regional Aid Guidelines.
Επειδή η Σαρδηνία δεν αποτελεί πλέον ενισχυόμενη περιοχή κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο α), από τον Δεκέμβριο 2006, δεν είναι αναγκαίο να εξετασθεί η συμβιβασιμότητα της ενίσχυσης στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα 2007-2013.
Since Sardinia ceased to be assisted pursuant to Article 107(3)(a) after December 2006, it is not necessary to examine the compatibility of the aid in the light of the Regional Aid Guidelines for 2007–2013.
Ιδίως, η ύπαρξη της απόφασης Alumix του 1996 δεν μπορούσε να δημιουργήσει οιαδήποτε προσδοκία ότι τα καθεστώτα τιμολόγησης δεν συνιστούσαν κρατική ενίσχυση.
In particular, no expectation that the tariffs would not constitute State aid could have arisen as a result of the 1996 Alumix decision.
Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας του 2004 (βλέπε την αιτιολογική σκέψη 37) το καθεστώς τιμολόγησης που χρησίμευσε ως υπόδειγμα για τα εν λόγω καθεστώτα τιμολόγησης του 2004 δεν ήταν η αρχική Alumix την οποία η Επιτροπή, το 1996, είχε διασαφηνίσει ότι δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση, αλλά ένα μέτρο εντελώς νέο, που είχε τροποποιηθεί σε μεγάλο βαθμό [ιδίως όσον αφορά τον μηχανισμό χρηματοδότησής του [78]] και είχε παραταθεί χρονικά από τις ιταλικές αρχές.
As indicated in the 2004 opening decision (see recital 37) the tariff that served as a blueprint for the disputed 2004 tariffs was not the original Alumix arrangement, which the Commission found did not constitute aid in 1996, but an entirely new measure, which had been substantially modified (in particular as regards its financing mechanism) [78] and extended in time by the Italian authorities.
Επιστολή της AEEG της 17ης Δεκεμβρίου 2004 που απεστάλη στον υπουργό των παραγωγικών δραστηριοτήτων.
Letter from the AEEG to the Ministry for Production Activities dated 17 December 2004.
Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, όμως, δεν προκύπτει ότι το διάταγμα του 2004 καταργήθηκε επίσημα από τις ιταλικές αρχές.
According to the information available, however, the 2004 Decree has not been formally repealed by the Italian authorities.
Η ημερομηνία ολοκλήρωσης αυτών των υποδομών είχε προβλεφθεί από την Ιταλία για το 2007.
Italy had estimated that these infrastructures would be completed in 2007.
Στο πλαίσιο της υπόθεσης C 13/2006 και της υπόθεσης C 36/B/2006, η Ιταλία παρέτεινε την προβλεπόμενη ημερομηνία για το 2010.
In the context of Cases C 13/2006 and C 36b/2006 Italy put back the expected date to 2010.
Κατά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης, ο αγωγός αερίου GALSI δεν είχε ακόμη κατασκευαστεί (προβλεπόμενη ημερομηνία για τη θέση σε λειτουργία: 2014) και το καλώδιο SAPEI λειτουργεί μόνο μερικώς.
At the time of the adoption of this decision, the GALSI pipeline has not been built (it is expected to be commissioned in 2014), and the SAPEI cable is only partly operational.
Επιπλέον, εάν γινόταν δεκτή αυτή η πρόταση, δεν θα συνιστούσαν κρατικές ενισχύσεις οι επιδοτήσεις που παρέχουν τα κράτη μέλη για να καλύψουν τη διαφορά μεταξύ μιας ελεύθερα διαπραγματευόμενης τιμής στην αγορά μεταξύ δύο φορέων και της θεωρητικής τιμής που θα μπορούσε να συμφωνηθεί σε συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού.
Further, if this submission were to be accepted, there would be no State aid where a Member State granted a subsidy to bridge the gap between a price freely negotiated between two market operators and the theoretical price at which agreement might have been arrived at in conditions of full competition.
Αυτό θα ματαίωνε τον βασικό στόχο του ελέγχου των κρατικών ενισχύσεων.
This would defeat the fundamental purpose of State aid control.
Για παράδειγμα, εάν η προτιμησιακή τιμή ήταν 30 ευρώ/MWh και η μέση τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη ήταν 60 ευρώ/MWh (αντισταθμιστική πληρωμή: 30 ευρώ), μια αύξηση της τάξης του 3 % της μέσης τιμής της Ένωσης (ανερχόμενη έτσι σε 61,8 ευρώ) θα οδηγούσε σε ενημερωμένη προτιμησιακή τιμή 30,9 ευρώ.
For example, if the preferential price was EUR 30 per MWh and the average electricity price in Europe was EUR 60 per MWh (compensatory payment: EUR 30), a 3 % increase in the average EU price (bringing it to EUR 61,8) would lead to an updated tariff of EUR 30,90.
Η νέα αντισταθμιστική πληρωμή ανά MWh θα πήγαινε από 61,8 ευρώ στα 30,9 ευρώ = 30,9 ευρώ, που αντιστοιχεί σε ένα μεγαλύτερο ποσό της ενίσχυσης.
The new compensatory payment per MWh would be EUR 61,80 – EUR 30,90 = EUR 30,90, which is a higher amount of aid.
Στην ουσία, το σύστημα τιμολόγησης λειτουργούσε ως εξής:
In practice, the tariff system worked as follows.
Οι δικαιούχοι διαβίβαζαν στο Cassa Conguaglio λεπτομερή μηνιαία στοιχεία για τις αναλωθείσες ποσότητες ηλεκτρικού ρεύματος και για τις τιμές που καταβλήθηκαν στους προμηθευτές τους ηλεκτρικής ενέργειας.
The beneficiaries sent the Equalisation Fund detailed monthly data on the quantities of electricity they had consumed and the prices they had paid to their power suppliers.
ευρώ/MWh
EUR/MWh
σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 88/97 που χορήγησε η Γαλλική Δημοκρατία υπέρ της Crédit Mutuel
on State aid C 88/97 implemented by France in favour of Crédit Mutuel
Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union, and in particular Article 108(2), first subparagraph, thereof,
Αφού κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο [1] και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,
Having given interested parties notice to submit their comments pursuant to those Articles [1], and having regard to those comments,