natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επίσης, οι ελληνικές αρχές υποστήριξαν ότι η χρέωση εισόδου αποτελεί μόνο μέτρο διοικητικού ελέγχου το οποίο στερείται φορολογικού χαρακτήρα, διότι, σύμφωνα με την απόφαση 4025/1998 του Ελληνικού Συμβουλίου της Επικρατείας, ο καθορισμός της τιμής των εισιτηρίων εισόδου στα καζίνα έχει κοινωνικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί φορολογικό μέτρο.
The Greek authorities also contended that the admission charge constitutes only a measure of administrative control, without having a fiscal character since, as, according to the Decision of the Greek Council of State 4025/1998 (the supreme administrative court), the setting of a price of admission tickets in casinos has a social character and does not constitute a tax measure.
Ωστόσο, πρέπει καταρχάς να σημειωθεί ότι ο καθορισμός των τιμών από το ν. 2206/1994 δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί εύκολα ως συνήθης πολιτική τιμολόγησης, δεδομένου ότι φαίνεται πως όλα τα καζίνα μπορούν να χρεώνουν στους καταναλωτές χαμηλότερη τιμή εισιτηρίου εισόδου ή ακόμα και να τους επιτρέπουν τη δωρεάν είσοδο, παρόλο που σε όλες τις περιπτώσεις εξακολουθούν να υποχρεούνται να καταβάλλουν στο κράτος το 80 % της αντίστοιχης αξίας των εκδιδομένων εισιτηρίων εισόδου, ανεξαρτήτως του ποσού που πράγματι χρεώθηκε στους καταναλωτές.
It should however be noted first that the setting of prices by the Law 2206/1994 may not be easily qualified as a typical pricing policy, since all casinos appear to be free to charge consumers a lower price of admission tickets, or even grant free admission, though in all cases they remain subject to the obligation to pay to the State 80 % of the respective value of the admission tickets issued, regardless of what was actually charged to the consumers.
Εξάλλου, κατά την εφαρμογή των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις, δεν έχει σημασία αν το εξεταζόμενο μέτρο έχει χαρακτήρα τιμολόγησης ή φορολόγησης, δεδομένου ότι το άρθρο 107 της ΣΛΕΕ εφαρμόζεται σε μέτρα ενισχύσεων που χορηγούνται «υπό οποιαδήποτε μορφή» και τα οποία παρέχουν πλεονέκτημα.
Anyway, in applying the EU rules on State aid, it is irrelevant whether the measure under assessment is of a pricing or tax nature, since Article 107 of the TFEU applies to aid measures ‘in any form whatsoever’ that provide an advantage.
Το γεγονός ότι η δημιουργία φορολογικών εσόδων δεν αποτελούσε πρωταρχικό στόχο του μέτρου δεν επαρκεί από μόνο του προκειμένου το εν λόγω μέτρο να μη χαρακτηρίζεται ως κρατική ενίσχυση.
The fact that its primary aim was not to generate fiscal revenues is not in itself sufficient to allow such a measure to escape the qualification of State aid.
Ακόμα και αν γίνει δεκτό ότι ο καθορισμός της τιμής εισιτηρίου εισόδου στα καζίνα μπορεί να έχει κοινωνικό στόχο, το ζήτημα κατά πόσον αποτελεί πλεονέκτημα που συνιστά κρατική ενίσχυση πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με τα αποτελέσματα, στο επίπεδο των επιμέρους εταιρειών, για να καθοριστεί κατά πόσον μερικές εταιρείες συμβάλλουν σε μικρότερο βαθμό στα δημόσια έσοδα.
Even admitting that the setting of a price of admission tickets in casinos may have a social objective, the question of whether it constitutes an advantage amounting to State aid must be assessed in terms of effects, at the level of individual companies with a view to determining whether some companies contribute less to public revenues.
Το γεγονός ότι η απαλλαγή από την εφαρμογή της γενικής τιμής των εισιτηρίων εισόδου, που ανέρχεται σε 15 ευρώ, χορηγήθηκε μεμονωμένα σε συγκεκριμένα καζίνα, και ειδικότερα το γεγονός ότι ο φόρος του 80 % πρέπει να καταβληθεί στο κράτος με βάση τη χαμηλότερη τιμή που τα καζίνα αυτά πρέπει – καταρχήν (βλέπε ανωτέρω) να ζητούν –καταδεικνύουν ότι στα εν λόγω καζίνα χορηγήθηκε πλεονέκτημα.
The fact that the exemption from the application of the general price of admission tickets of EUR 15 was granted individually to specific casinos, and in particular the fact that the levy of 80 % is to be paid to the State on the basis of the lower price which those casinos must – in principle (see above) ask, shows that an advantage is granted to those casinos.
Η Επιτροπή αναγνωρίζει το δικαίωμα των κρατών μελών να χαρακτηρίζουν βάσει του εθνικού τους δικαίου το μέτρο ως φορολογικό ή άλλου είδους μέτρο.
The Commission recognises the right of Member States to define under national law the qualification of a measure as being of a tax nature or otherwise.
Η εξέταση της Επιτροπής δεν αποβλέπει με κανένα τρόπο στην ερμηνεία εθνικού δικαίου.
The Commission’s assessment is not in any way directed at interpreting national law.
Ωστόσο, το μέτρο έχει ως αποτέλεσμα να επιτρέπει την τακτική και συνεχή καταβολή στο κράτος του 80 % της αντίστοιχης τιμής όλων των εισιτηρίων εισόδου που εκδίδονται από κάθε καζίνο.
However, the measure has the effect of enabling a regular continuous payment to the State of 80 % of the correspondent price of all the admission tickets issued by each casino.
Επιπλέον, η Επιτροπή παρατηρεί ότι σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο (ιδίως το ν. 2206/1994 και την υπουργική απόφαση του 1995), τα αντίστοιχα ποσά αποδίδονται στην αρμόδια για τη φορολογία του εισοδήματος ΔΟΥ [47].
Additionally, the Commission observes that according to national law (in particular the Law 2206/1994 and the Ministerial Decision of 1995), the respective amounts are deposited with the competent income tax office [47].
Ενόψει των ανωτέρω και χωρίς να θίγεται με οποιοδήποτε τρόπο ο χαρακτηρισμός του μέτρου βάσει του εθνικού δικαίου, η Επιτροπή παρατηρεί ότι το εξεταζόμενο μέτρο έχει αποτελέσματα παρόμοια με εκείνα ενός φορολογικού μέτρου.
In consideration of the above, and without it affecting in any way the qualification of the measure under national law, the Commission observes that the measure under assessment has effects similar to those of a fiscal measure.
Επομένως, μόνο για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, και στο βαθμό που αφορά την εξέταση του μέτρου βάσει της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις, η Επιτροπή αναφέρεται στο μέτρο ως «φορολογικό μέτρο» ή ως «φόρο» στην παρούσα απόφαση.
Therefore, for the sole purposes of this Decision and insofar as its assessment under EU State aid law is concerned, the Commission shall refer to the measure as a ‘fiscal measure’ or a ‘tax’ in the current Decision.
Το εξεταζόμενο μέτρο, ήτοι η διακριτική φορολογική μεταχείριση που προέρχεται από το συνδυασμένο αποτέλεσμα ενιαίου φόρου εισόδου ο οποίος εφαρμόζεται σε άνισες νόμιμες τιμές των εισιτηρίων εισόδου, παραχωρεί πλεονέκτημα στα κρατικά καζίνα στην Ελλάδα έναντι των ιδιωτικών.
The measure under assessment, namely the fiscal discrimination produced by the joint effect of a uniform admission tax applied to unequal regulated prices of admission tickets, is placing the casinos owned by the State in Greece at an advantage over those privately owned.
Το συνδυασμένο αποτέλεσμα των δύο κρατικών ενεργειών οδηγεί τα ιδιωτικά καζίνα στην υποχρέωση καταβολής στο κράτος φόρου εισόδου ύψους 12 ευρώ (80 % × 15) ανά άτομο, ενώ τα κρατικά καζίνα στην καταβολή μόνο 4,8 ευρώ (80 % × 6) [48].
The joint effect of the two State actions makes that, while the privately owned casinos must pay to the State an admission tax of EUR 12 (80 % × 15) per person, the casinos owned by the State only pay EUR 4,8 (80 % × 6) [48].
Με αυτό το μέτρο το ελληνικό κράτος απαλλάσσει τα δημόσια καζίνα από βάρος το οποίο σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να φέρουν αν εφαρμοζόταν μια φορολογία που δεν θα εισήγαγε διακριτική μεταχείριση και η οποία θα ήταν ουδέτερη από την άποψη του ανταγωνισμού.
By this measure the Greek State relieves the public casinos from a burden that otherwise they should bear if a non-discriminatory and competitive-neutral taxation were enforced.
Αυτή η φορολογία που δεν εισάγει διακριτική μεταχείριση και είναι ουδέτερη από την άποψη του ανταγωνισμού καθιερώθηκε καταρχήν στην Ελλάδα με το ν. 2206/1994 για την ίδρυση, οργάνωση, λειτουργία και έλεγχο των καζίνων, που καθόρισε, αφενός, την τιμή των εισιτηρίων εισόδου στα 15 ευρώ και αφετέρου, το φορολογικό βάρος εισόδου που οφείλεται στο κράτος στο 80 % της τιμής αυτής.
This non-discriminatory and competitive neutral taxation was, in principle, established in Greece by Law 2206/1994 on the creation, organisation, functioning and control of casinos which set at EUR 15 the price of admission tickets and at 80 % of that level the admission tax burden due to the State.
Ωστόσο, το ελληνικό κράτος, δεδομένου ότι δεν εφάρμοσε αυτή τη μη εισάγουσα διακριτική μεταχείριση και ουδέτερη από την άποψη ανταγωνισμού φορολογία στα δημόσια καζίνα (και στο εξομοιούμενο ιδιωτικό καζίνο της Θεσσαλονίκης) ενώ αντιθέτως επέτρεψε στα καζίνα αυτά να πληρώνουν μόνο 4,8 ευρώ ως φόρο εισόδου, ευνόησε τις εν λόγω επιχειρήσεις.
However, by not enforcing this non-discriminatory and competitive neutral taxation in respect of the public casinos (and the assimilated private casino of Thessaloniki) and instead allowing them to pay only EUR 4,8 as admission tax, the Greek State has favoured these undertakings.
Πράγματι, τα καζίνα αυτά κατέβαλαν χαμηλότερο φορολογικό βάρος ανά άτομο από το αντίστοιχο συνολικό τους εισόδημα.
These casinos have effectively paid a lower fiscal burden per person out of their respective total income.
Η Επιτροπή σημειώνει ότι αυτό το συνολικό εισόδημα περιλαμβάνει όχι μόνο τα έσοδα από τις εισόδους (έσοδα που προέρχονται μόνο από την τιμή των εισιτηρίων εισόδου) αλλά και τα έσοδα από άλλες πηγές εισοδήματός τους, όπως τα τυχερά παιχνίδια, η διαμονή, οι υπηρεσίες μπαρ και εστιατορίου, τα θεάματα κ.λπ. (συνολικά έσοδα).
The Commission notes that this total income includes not only their admissions revenue (revenues made solely from the price of admission tickets), but also that from their other sources of income, such as gambling, accommodation, bar and restaurant services, shows etc. (total revenues).
Κατά πάγια νομολογία η έννοια της ενίσχυσης δεν περιλαμβάνει μόνο τις θετικές παροχές αλλά και τις παρεμβάσεις εκείνες οι οποίες, ανεξαρτήτως μορφής, ελαφρύνουν τις επιβαρύνσεις που κανονικώς βαρύνουν τον προϋπολογισμό μιας επιχείρησης και οι οποίες κατά συνέπεια, χωρίς να είναι επιδοτήσεις υπό τη στενή έννοια του όρου, είναι της ιδίας φύσεως ή έχουν τα ίδια αποτελέσματα [49].
It is settled case-law that the concept of aid includes not only positive benefits, but also measures which, in various forms, mitigate the charges normally included in the budget of an undertaking and which, therefore, without being subsidies in the strict sense of the word, are similar in nature and have the same effect [49].
Το πλεονέκτημα μπορεί να παρέχεται μέσω μείωσης του φορολογικού βάρους της επιχείρησης ανεξαρτήτως μορφής, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης της φορολογικής βάσης.
The advantage may be provided through a reduction in the undertaking’s tax burden in various ways, including a reduction in the tax base.
Στην παρούσα υπόθεση, το καζίνο της Κέρκυρας, το καζίνο Mont Parnès και το καζίνο της Θεσσαλονίκης [καθώς και το καζίνο της Ρόδου, μέχρι το 1999 [50]] επωφελήθηκαν από πλεονέκτημα παρόμοιο με μείωση της φορολογικής βάσης, δεδομένου ότι, όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, ad hoc διατάξεις που αφορούσαν ειδικά αυτά τα καζίνα καθόρισαν το φόρο που πρέπει να πληρώνουν ανά είσοδο σε χαμηλότερο επίπεδο σε σύγκριση με το επίπεδο που επιβλήθηκε σε άλλα καζίνα.
In this case, the casinos Corfu, Mont Parnès and Thessaloniki (as well as Rhodes casino, until 1999 [50]), benefit from an advantage similar to a reduction in the tax base, since, as previously explained, ad hoc provisions specific to these casinos set the tax which they must pay per admission at a lower level compared to that imposed on other casinos.
Οι ελληνικές αρχές παρατήρησαν ότι ο άμεσα ωφελούμενος από το χαμηλότερο φορολογικό βάρος είναι ο πελάτης.
The Greek authorities observed that the direct beneficiary of a lower tax burden is the customer.
Ωστόσο, ακόμα και αν θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι ο πελάτης ωφελείται επίσης από χαμηλότερο φορολογικό βάρος ανά είσοδο, δεδομένου ότι καταβάλλει συνολική χαμηλότερη τιμή, το γεγονός αυτό δεν αποκλείει την παροχή πλεονεκτήματος από το μέτρο στις σχετικές επιχειρήσεις, στην προκειμένη περίπτωση τα υπαγόμενα σ’ αυτό καζίνα, διότι πρέπει να καταβάλλουν χαμηλότερο ποσό φορολογικών επιβαρύνσεων ανά πελάτη που δέχονται.
However, even if it could be argued that the customer is also a beneficiary of a reduced tax burden per admission, since he pays a total lower price, this fact does not preclude the measure from providing an advantage to the relevant undertakings, in this case the beneficiary casinos, since they have to pay a lower amount of fiscal charges per customer received.
Πράγματι, όπως καταδείχθηκε σε φορολογικές υποθέσεις, οι παρεκκλίσεις από φόρους που κατ’ όνομα καταβάλλονται από τον καταναλωτή αλλά εισπράττονται από τον φορέα εκμετάλλευσης μπορούν δυνητικά να συνιστούν κρατική ενίσχυση, όπως και άλλα κίνητρα προς τους καταναλωτές για την αγορά ειδικών προϊόντων και υπηρεσιών [51].
In fact, as shown in fiscal cases, derogations from taxes nominally paid by the consumer but collected by the supplier may potentially constitute State aid, as may other incentives to consumers to purchase particular products and services [51].
Σύμφωνα με προηγούμενη πρακτική [52], η Επιτροπή θεωρεί ότι οι μειώσεις των φόρων για τους καταναλωτές μπορούν να συνιστούν κρατική ενίσχυση σε επιχειρήσεις όταν η μείωση εξαρτάται από τη χρήση συγκεκριμένου αγαθού ή υπηρεσίας από συγκεκριμένη επιχείρηση.
In line with past practice [52], the Commission believes that reductions in taxes on consumers can constitute State aid to undertakings when the reduction is conditional on the use of a particular good or service from a particular undertaking.
Επομένως, το επιχείρημα ότι άμεσα ωφελούμενος είναι ο πελάτης δεν συνιστά εμπόδιο για τη διαπίστωση ύπαρξης κρατικής ενίσχυσης.
The argument that the direct beneficiary is the customer is not therefore an obstacle to a finding of State aid.
Επιπλέον, με δεδομένη τη συνήθη εμπορική πρακτική που ακολουθούν τα καζίνα στην Ελλάδα, ήτοι την παραίτηση από το δικαίωμα είσπραξης του εισιτηρίου εισόδου και την παράλληλη καταβολή στο κράτος του φόρου εισόδου (80 % της ονομαστικής αξίας των εισιτηρίων εισόδου), το πλεονέκτημα της διακριτικής φορολογικής μεταχείρισης υπέρ των δημόσιων καζίνων ενισχύεται περισσότερο, διότι το κόστος της εισόδου είναι κατά πολύ μεγαλύτερο για τα ιδιωτικά καζίνα που καταβάλλουν μεγαλύτερο φόρο εισόδου ύψους 12 ευρώ σε σύγκριση με τα δημόσια καζίνα που πρέπει να καταβάλλουν μόνο 4,8 ευρώ από τα συνολικά έσοδα των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων.
Furthermore, given the customary commercial practice followed by casinos in Greece to waive the price of the admission tickets while paying to the State the admission tax (80 % of the face value of the admission tickets), the advantageous effect of the fiscal discrimination in favour of the public casinos is further reinforced, since the cost of the admission is notably higher for the private casinos with a higher admission tax of EUR 12 than for the public ones that only have to finance EUR 4,8 out of total revenue of their business.
Οι ελληνικές αρχές ισχυρίστηκαν ότι η πρακτική των υπαγόμενων στο μέτρο καζίνων που παρέχουν δωρεάν είσοδο ορισμένες ημέρες της εβδομάδας γίνεται κατ’ εξαίρεση.
The Greek authorities claimed that the practice of the beneficiary casinos of granting free admission on certain week days is exceptional.
Ωστόσο, αυτό προβλέπεται ειδικά στην εθνική νομοθεσία (υπουργική απόφαση του 1995).
It remains the case that it is specifically provided for in the national law (Ministerial Decree of 1995).
Η Επιτροπή διαθέτει αποδεικτικά στοιχεία - αντίθετα με το επιχείρημα της Ελλάδας ότι αυτή η πρακτική αφορά επίσημους ή διάσημους πελάτες - σύμφωνα με δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες (για παράδειγμα φυλλάδια που προσφέρουν δωρεάν πρόσβαση και διανέμονται σε εφημερίδες και στο διαδίκτυο) ότι χορηγείται δωρεάν είσοδος σε οποιονδήποτε πελάτη, ορισμένες ημέρες της εβδομάδας, κάθε εβδομάδα, ως συνήθης πρακτική [π.χ. το καζίνο της Θεσσαλονίκης διαφημίζει στο δικτυακό του τόπο ότι παρέχει συνεχή δωρεάν είσοδο από την Κυριακή ως την Πέμπτη [53]].
The Commission has evidence that, contrary to the argument made by Greece that such a practice is reserved for VIPs or famous customers, according to publicly available information (for example, leaflets offering free access distributed in newspapers and on the Internet), free admission is granted to any and all customers, on certain days a week, every week, as a customary practice (e.g. Thessaloniki Casino, advertises on its Internet page that it grants continuous free admission from Sunday to Thursday [53]).
Η πρακτική της δωρεάν εισόδου δεν φαίνεται να αποτελεί εξαίρεση μεταξύ των υπαγόμενων στο μέτρο καζίνων.
The practice of free admission does not appear to be exceptional among the beneficiary casinos.
Όσον αφορά το επιχείρημα της Ελλάδας ότι αυτή η πρακτική είναι αντίθετη με την εθνική φορολογική νομοθεσία, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι η άδεια παροχής δωρεάν εισόδου προβλέπεται ρητά στην εθνική νομοθεσία για τα καζίνα και εφαρμόζεται προδήλως από τα υπαγόμενα στο μέτρο καζίνα.
As concerns the argument made by Greece that this practice is contrary to national tax law, the Commission reminds that the permission to grant free entrance is expressly provided for in the national law concerning casinos, and it manifestly is applied by the beneficiary casinos.
Ως προς το επιχείρημα ότι η δαπάνη από την καταβολή του 80 % της τιμής του εισιτηρίου στο κράτος εξ ιδίων πόρων δεν αναγνωρίζεται ως παραγωγική δαπάνη και δεν μπορεί να εκπέσει εκ των εσόδων της επιχείρησης βάσει της ελληνικής φορολογικής νομοθεσίας, εκθέτοντας με τον τρόπο αυτό την επιχείρηση που εφαρμόζει αυτή την πρακτική σε σημαντικές φορολογικές επιβαρύνσεις, η Επιτροπή παρατηρεί ότι το επιχείρημα αυτό στην πραγματικότητα στηρίζει τα επιχειρήματα της καταγγέλλουσας, δεδομένου ότι, λόγω της σημαντικής φορολογικής επιβάρυνσης που προκύπτει από την πληρωμή του φόρου εκ των ιδίων εσόδων, ένα ιδιωτικό καζίνο δεν μπορεί στην πράξη να παρέχει δωρεάν είσοδο, και επομένως ενισχύει το επιχείρημα ότι το γεγονός αυτό αποτελεί πλεονέκτημα για τα καζίνα με τις χαμηλότερες τιμές εισιτηρίων εισόδου.
As to the argument that the expenditure from paying 80 % of the ticket price to the State from own resources is not recognised as productive expenditure and cannot be deducted from the company’s revenues under Greek tax law, thus exposing the company applying this practice to substantial tax burdens, the Commission observes that this argument actually favours the arguments made by the complainant, as to the fact that because of the significant tax burden resulting from the payment of the tax out of own revenues, a private casino cannot in practice afford to grant free admission, and thus reinforces the argument that this constitutes an advantage to the lower priced casinos.
Επίσης, η Ελλάδα ισχυρίστηκε ότι δεδομένου ότι τα καζίνα παρακρατούν το 20 % της άνισης τιμής εισόδου, το πλεονέκτημα αφορά τα καζίνα με την υψηλότερη τιμή που εισπράττουν καθαρά έσοδα 3 ευρώ, σε σύγκριση με τα δημόσια καζίνα που εισπράττουν 1,2 ευρώ.
Greece also contended that because casinos keep 20 % of the unequal admission price, the advantage is for casinos with a higher price that cash in a net revenue of EUR 3, compared to the EUR 1,2 for the public casinos.
Ωστόσο, στην πράξη αυτός ο ισχυρισμός είναι παραπλανητικός διότι αγνοεί δύο βασικούς παράγοντες για την πλήρη κατανόηση των πραγματικών αποτελεσμάτων του μέτρου εις βάρος του ανταγωνισμού.
This contention is however in fact misleading, since it ignores two key facts to understand in full the true anti-competitive effects of the measure.
Αφενός, ο καθορισμός με κανονιστική διάταξη των τιμών των εισιτηρίων, συμπεριλαμβανομένου του φόρου εισόδου, σε χαμηλότερο επίπεδο για ορισμένα καζίνα, τα καθιστά πιο ελκυστικά για τους πελάτες, και επομένως i) εκτρέπει τη ζήτηση από την πορεία που θα ακολουθούσε αν τα καζίνα ανταγωνίζονταν μόνο βάσει της αξίας τους ανάλογα με το περιεχόμενο και την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών τους, και ii) με σταθερές όλες τις άλλες μεταβλητές, αυξάνει τεχνητά τον αριθμό εισόδων σ’ αυτά.
On the one hand, the setting by regulation of the prices of tickets, including the admission tax, at a lower level for certain casinos, makes them more attractive for customers, thus (i) deviating demand from the pattern that would prevail if casinos would compete only on their own merits based on the individual scope and quality of the services offered and (ii) all other things equal, increasing artificially their level of admissions.
Αφετέρου, όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, τα έσοδα από τις εισόδους αποτελούν ένα περιορισμένο μόνο ποσοστό των συνολικών εσόδων της επιχείρησης, τα οποία απορρέουν από ένα πελάτη που προσελκύεται από το καζίνο, και από τα οποία έσοδα τα καζίνα πρέπει να καταβάλλουν το φόρο εισόδου.
On the other hand, as previously explained, the revenues from admissions are only a limited proportion of the total revenues that a customer attracted by a casino generates for the undertaking and out of which the casinos have to pay the admission tax.
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η ύπαρξη πλεονεκτήματος στη διακριτική φορολογική μεταχείριση αναγνωρίζεται ακόμα και από τις ίδιες τις συναφείς εθνικές διατάξεις.
Finally, it is to be noted that the existence of advantage in the fiscal discrimination is even recognised by the relevant national provisions themselves.
Όπως αναφέρεται από τις ελληνικές αρχές, η υπαγωγή του καζίνου της Θεσσαλονίκης στο καθεστώς της χαμηλότερης τιμής των εισιτηρίων εισόδου και στο (χαμηλότερο) φόρο έγινε βάσει του νομοθετικού διατάγματος του 1953 το οποίο παρέχει στις επιχειρήσεις που εισάγουν ξένα κεφάλαια την ευμενέστερη μεταχείριση που παρέχεται στις εθνικές επιχειρήσεις.
As described by the Greek authorities, the subjection of the casino of Thessaloniki to the regime of lower priced admission tickets and (lower) tax is made on the basis of a Law of 1953 which grants to undertakings established with foreign capital the most favourable treatment granted to national undertakings.
Μπορεί να παρατηρηθεί ότι μολονότι οι ελληνικές αρχές διατείνονται ότι το εν λόγω καθεστώς δεν παρέχει πλεονέκτημα, αυτός ο νόμος εφαρμόζεται από τις ελληνικές αρχές στο καζίνο της Θεσσαλονίκης διότι αποτελεί την ευμενέστερη μεταχείριση εθνικών επιχειρήσεων, σε αντίθεση με την επαχθέστερη μεταχείριση που επιφυλάσσεται σε άλλα ιδιωτικά καζίνα.
It can be observed that although the Greek authorities maintain that the said regime is not advantageous, this Law is nevertheless applied by the Greek authorities to the Thessaloniki casino on grounds that it is the most favourable treatment to national undertakings, by contrast with the more onerous one applied to other private casinos.
Όσον αφορά την επικουρική παρατήρηση που υπέβαλαν οι ελληνικές αρχές και το καζίνο Mont Parnès σχετικά με άλλες διαφορές μεταξύ των καζίνων ως προς διάφορα φορολογικά/κανονιστικά μέτρα, διαφορές που εικάζεται ότι ευνοούν το καζίνο του Λουτρακίου (καταγγέλλουσα) και επομένως θα αντιστάθμιζαν τα πλεονεκτήματα που οι ωφελούμενοι απολαμβάνουν λόγω της χαμηλότερης τιμής των εισιτηρίων εισόδου [54], η Επιτροπή σημειώνει ότι η αντιστάθμιση ενός μέτρου (διαφορές στη γενική φορολογία) με ένα άλλο (διαφορές στις τιμές των εισιτηρίων εισόδου και στην ειδική τους φορολογία) δεν μπορεί να γίνει δεκτή ως επιχείρημα υπέρ της θέσης ότι το εξεταζόμενο μέτρο δεν συνιστά ενίσχυση.
As concerns the subsidiary remark made by the Greek authorities and Mont Parnès regarding other differences between casinos in terms of various fiscal/regulatory measures, differences which allegedly favour Loutraki (the complainant) and would thus counter-balance the advantages that the beneficiaries enjoy due to the lower price of admission tickets [54], the Commission observes that the ‘offsetting’ of one measure (differences in general taxation) against another (differences in prices for admission tickets and their specific taxation) cannot be accepted as an argument that the measure under assessment does not constitute aid.
Σε κάθε περίπτωση, όπως ήδη αναφέρθηκε, οι πτυχές αυτές είναι χωριστές και δεν εμπίπτουν στην παρούσα απόφαση (βλέπε επίσης σημείο 46 ανωτέρω).
In any case, as already mentioned, these aspects are separate and are not subject to the present Decision (see also paragraph 46 herein above).