natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το Institut Français du Pétrole μετονομάστηκε, στις 13 Ιουλίου 2010, σε «Institut Français du Pétrole Énergies Nouvelles».
The Institut Français du Pétrole has since been renamed the ‘Institut Français du Pétrole Énergies Nouvelles’, with effect from 13 July 2010.
Η εν λόγω μετονομασία έγινε με το άρθρο 81 του νόμου αριθ. 2010-788 της 12ης Ιουλίου 2010 σχετικά με τις εθνικές αναλήψεις δεσμεύσεων για το περιβάλλον (επονομαζόμενος «Loi Grenelle 2»).
This name change was made by Article 81 of Law No 2010-788 of 12 July 2010 on national commitment to the environment (loi portant engagement national pour l’environnement) (the ‘Grenelle 2 Law’).
(Ανακοίνωση τύπου του δημόσιου οργανισμού IFP της 13ης Ιουλίου 2010, διαθέσιμη στον διαδικτυακό τόπο http://www.ifpenergiesnouvelles.fr/actualites/communiques-de-presse/ στις 28 Ιουνίου 2011).13άξεις είναι κατ' ουσίαν ταυτόσημες.
(IFP press release of 13 July 2010, available at Internet site http://www.ifpenergiesnouvelles.fr/actualites/communiques-de-presse/, site consulted on 28 June 2011).
Απόφαση 2009/157/ΕΚ της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008 σχετικά με μέτρο ενίσχυσης που εφάρμοσε η Γαλλία υπέρ του ομίλου IFP [C 51/05 (πρώην NN 84/05)], (ΕΕ L 53 της 26.2.2009, σ. 13).
Commission Decision 2009/157/EC of 16 July 2008 on the aid measure implemented by France for the IFP Group (C 51/05 (ex NN 84/05)) (OJ L 53, 26.2.2009, p. 13).
Απόφαση της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008 σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 35/08 (πρώην NN 11/08) – Απεριόριστη κρατική ενίσχυση υπέρ του ομίλου IFP – Πρόσκληση για υποβολή παρατηρήσεων δυνάμει του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, (ΕΕ C 259 της 11.10.2008, σ. 12).
Commission Decision of 16 July 2008 on State aid C 35/08 (ex NN 11/08) – Unlimited State guarantee for the IFP – Invitation to submit comments pursuant to Article 108(2) of the TFEU (OJ C 259, 11.10.2008, p. 12).
ΕΕ L 274 της 19.10.2010, σ. 1.
OJ L 274, 19.10.2010, p. 1.
Ως προς αυτό το ζήτημα, βλ. ιδίως την αιτιολογική σκέψη 19 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007.
On this question, see in particular recital 19 of decision C 56/2007.
Βλ. τα μέρη 2.1 («Ο όμιλος IFP») της προαναφερθείσας απόφασης για την κίνηση διαδικασίας και της απόφασης C 61/2005 αντίστοιχα. [11] Πρόκειται για:α) μία αποκλειστική σύμβαση άδειας-πλαισίου, δεκαετούς διάρκειας, βάσει της οποίας η θυγατρική μπορεί να χρησιμοποιεί την παρούσα και μελλοντική διανοητική ιδιοκτησία του IFP, ουσιαστικά όσον αφορά τις διεργασίες στον τομέα δραστηριότητάς της, για να παρέχει εξειδικευμένες συμβουλές στους πελάτες σε σχέση με τις διεργασίες αυτές και να τους μεταβιβάζει το δικαίωμα χρήσης των συνδεδεμένων τεχνολογιών υπό μορφή επιμέρους παραχωρήσεων αδειών εκμετάλλευσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας·β) μία αποκλειστική σύμβαση άδειας-προϊόντων, δεκαετούς διάρκειας, βάσει της οποίας η θυγατρική μπορεί να χρησιμοποιεί την παρούσα και μελλοντική τεχνολογία του IFP στον τομέα δραστηριότητάς της για την παραγωγή και την πώληση στους πελάτες της καταλυτών, προσροφητικών, μαζών παγίδευσης, εξοπλισμών, άλλων προϊόντων και λογισμικών που έχει αναπτύξει το IFΡ· καιγ) μία σύμβαση βιομηχανικής έρευνας, δεκαετούς διάρκειας βάσει της οποίας [το IFP προτείνει στη θυγατρική του αποτελέσματα των ερευνών του στον τομέα της διύλισης και της πετροχημείας, ώστε αυτή να είναι σε θέση, εφόσον το επιθυμεί, να συνεχίσει την έρευνα σε ένα σχέδιο, από κοινού με το IFP, και μετά να εκμεταλλευθεί τα σχετικά αποτελέσματα. Στην περίπτωση που η θυγατρική δεν χρησιμοποιήσει αυτή τη δυνατότητα, το IFP μπορεί να προτείνει τα αποτελέσματά του σε άλλες επιχειρήσεις. Κάθε εταίρος αναλαμβάνει τις δαπάνες της συμμετοχής του στο σχέδιο και κατά το πέρας του ερευνητικού σχεδίου, το IFP διατηρεί τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας επί των προϊόντων και των διεργασιών, ενώ η θυγατρική του διαθέτει τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας που αφορούν τα στάδια βιομηχανικής εκμετάλλευσης των προϊόντων και των διεργασιών.
See part 2.1 (‘The IFP Group’) in both the opening decision and decision C 51/2005.
Τα μέρη αυτά σημειώνονται με αποσιωπητικά και ακολουθεί αστερίσκος.
Those parts are indicated between square brackets and are followed by two asterisks.
Μέρη αυτού του κειμένου έχουν αντικατασταθεί, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα κοινοποιηθεί καμία εμπιστευτική πληροφορία.
To ensure that confidential information is not disclosed, parts of this text have been omitted.
Παραφράζουν τις μη αποκαλυπτόμενες πληροφορίες για να εξασφαλιστεί η κατανόηση και η συνοχή της απόφασης. Τα μέρη αυτά δηλώνονται με αγκύλες ακολουθούμενες από δύο αστερίσκους.
Those parts are indicated by three full stops enclosed in square brackets and marked with an asterisk.
Με επιστολή της 18ης Ιουνίου 2009, οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή αντίγραφο των πρόσθετων πράξεων των συμβάσεων μεταξύ του δημόσιου οργανισμού EPIC και των θυγατρικών τους Axens και Prosernat, σύμφωνα με το άρθρο 6 της προαναφερθείσας απόφασης C 51/2005.
By letter dated 18 June 2009, the French authorities sent the Commission a copy of the amendments to the contracts between IFP and its subsidiaries Axens and Prosernat in accordance with Article 6 of decision C 51/2005.
Όσον αφορά την Axens, η πρόσθετη πράξη […] (*) υπογράφηκε [το] (**) 2009 από […] (*) τον δημόσιο οργανισμό EPIC και την […] (*) Axens.
Concerning Axens, the amendment […] (*) was signed [in] (**) 2009 by […] (*) IFP and […] (*) Axens.
Όσον αφορά την Prosernat, η πρόσθετη πράξη […] (*) υπογράφηκε [στις] (**) 2009 από […] (*) τον δημόσιο οργανισμό IFP και […] (*) την Prosernat.
Concerning Prosernat, the amendment […] (*) was signed [in] (**) 2009 by […] (*) IFP and […] (*) Prosernat.
Ανακοίνωση της Επιτροπής - Κοινοτικό πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων στην έρευνα και την ανάπτυξη, (ΕΕ C 45 της 17.2.1996, σ. 5).
Communication from the Commission – Community framework for State aid for research and development (OJ C 45, 17.2.1996, p. 5).
Αυτές οι ελάχιστες αμοιβές περιορίζουν ουσιαστικά τις ενισχύσεις σε κάθε θυγατρική κατ' ανώτατο όριο στο 75 % του κόστους των μελετών σκοπιμότητας πριν από τις εργασίες της βιομηχανικής έρευνας, στο 50 % των δαπανών βιομηχανικής έρευνας και στο 25 % των δαπανών για δραστηριότητες προανταγωνιστικής ανάπτυξης.
This minimum remuneration in fact limits the aid to each subsidiary to a maximum of 75 % of the costs of feasibility studies preparatory to industrial research activities, 50 % of the costs of industrial research and, where appropriate, 25 % of the costs of pre-competitive development activities.
Από την αιτιολογική σκέψη 18 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας συνάγεται ότι η Επιτροπή προτίθεται να εξετάσει τις επιπτώσεις της μετατροπής του IFP σε EPIC στον δημόσιο οργανισμό IFP και στις θυγατρικές του, ως μοναδικό παράγοντα της αγοράς.
Recital 18 of the opening decision states that the Commission intends to examine the effects of the conversion of IFP into an EPIC on the publicly owned establishment IFP and its subsidiaries, as a single market operator.
Στην αιτιολογική σκέψη 36 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας διευκρινίζεται ότι αυτή η ενιαία οντότητα θεωρείται ως δυνητικός δικαιούχος της απεριόριστης εγγύησης του κράτους.
Recital 36 of the opening decision states that this single entity is considered to be a potential beneficiary of the unlimited State guarantee.
Βλ. ιδίως το διάταγμα της 21ης Δεκεμβρίου 1987 (1ο πολιτικό τμήμα).
See judgment of 21 December 1987 (First Civil Division).
Τα ίδια επιχειρήματα αναπτύσσονται διεξοδικότερα στο μέρος 2.1 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007 στις αιτιολογικές σκέψεις 20 έως 22.
The same arguments are developed at greater length in section 2.1 of decision C 56/2007, recitals 20 to 22.
Βλ. επίσης μέρος 2.2 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007, αιτιολογικές σκέψεις 23 έως 30.
See also section 2.2 of decision C 56/2007, recitals 23 to 30.
Κατ' εφαρμογή του άρθρου 21 του διατάγματος της 6ης Ιουλίου 2006, «Σε θέματα δημοσιονομικής και λογιστικής διαχείρισης ο δημόσιος οργανισμός IFP υπόκειται στους κανόνες που εφαρμόζονται στις βιομηχανικές και εμπορικές επιχειρήσεις». Μολονότι ο δημόσιος οργανισμός IFP δεν διαθέτει όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων, από ορισμένα στοιχεία συνάγεται επίσης ότι σε περίπτωση κλεισίματος ενός EPIC ο οποίος δεν διαθέτει όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων, τα χρέη του μεταβιβάζονται στο κράτος ή σε άλλον δημόσιο οργανισμό.
Pursuant to Article 21 of the Decree of 6 July 2006, ‘In matters of financial management and accounting, the publicly owned establishment IFP is subject to the rules applicable to industrial and commercial establishments.’ Even though the publicly owned establishment IFP does not have a public accountant, there is evidence to suggest that EPICs which do not have a public accountant would also, in the event of their being closed down, have their debts transferred to the State or to another publicly owned establishment.
Η Επιτροπή παραπέμπει στα παραδείγματα των Charbonnages de France και της ERAP τα οποία αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 49 και 50 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας, που αποδεικνύουν ότι, σε περίπτωση λύσης και εκκαθάρισης μιας EPIC, ακόμη και χωρίς όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων, η δυνατότητα μεταφοράς των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων σε έναν άλλο δημόσιο οργανισμό ή στο κράτος δεν είναι μόνο υπαρκτή, αλλά προβλέπεται σαφώς από την αγορά.
The Commission refers to the examples of Charbonnages de France and ERAP, cited in recitals 49 and 50 of the opening decision, which show that where an EPIC is to be wound up — even an EPIC without a public accountant — a transfer of its rights and obligations to another public entity or to the State is not only possible, but clearly expected by the market.
Βλ. επίσης το μέρος 2.3 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007, αιτιολογικές σκέψεις 31 έως 36.
See also section 2.3 of decision C 56/2007, recitals 31 to 36.
Βλ. επίσης το μέρος 2.4 της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007, αιτιολογική σκέψη 37.
See also section 2.4 of decision C 56/2007, recital 37.
Βλ. ιδίως τις επιστολές των γαλλικών αρχών της 18ης Ιουλίου 2006, της 30ής Ιανουαρίου 2008 και της 26ης Ιουνίου 2008.
See in particular. the letters from the French authorities dated 18 July 2006, 30 January 2008 and 26 June 2008.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι τα επιχειρήματα αυτά έχουν ήδη παρουσιαστεί στο μέρος 3 («Παρατηρήσεις και πρόταση των γαλλικών αρχών») της προαναφερθείσας απόφασης C 56/2007.
The Commission emphasises that these arguments have already been presented in section 3 (‘Observations and proposals by the French authorities’) of decision C 56/2007.
Για λόγους απλούστευσης της παρουσίασης, η Επιτροπή θα παραπέμπει σε αυτές όσο το δυνατό συχνότερα.
To simplify the presentation, the Commission will therefore refer to that decision as often as possible.
Απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας της 1ης Απριλίου 1938, Société de l'hôtel d'Albe, Συλλογή σ. 341.
Council of State judgment, Société de l’hôtel d’Albe, 1 April 1938, reported in Receuil, p. 341.
Αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας σχετικά με την υπόθεση Campoloro (10 Νοεμβρίου 1999 και 18 Νοεμβρίου 2005).
Council of State judgments in the Campoloro case (10 November 1999 and 18 November 2005).
Βλ. αιτιολογική σκέψη 59 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας.
See recital 59 of the opening decision.
Βλ. παρατηρήσεις των γαλλικών αρχών που κοινοποιήθηκαν στις 23 Ιανουαρίου' 2008 και 27 Οκτωβρίου 2009 στο πλαίσιο της υπόθεσης των ταχυδρομικών υπηρεσιών, στις οποίες παραπέμπουν, τηρουμένων των αναλογιών, για την παρούσα διαδικασία σχετικά με τον δημόσιο οργανισμό IFP.
See the observations submitted by the French authorities in the postal case on 23 January 2008 and 27 October 2009, to which they have referred mutatis mutandis in the present IFP case.
Βλ. έκθεση του Συμβουλίου Επικρατείας του έτους 2006, σ. 69.
See 2006 Council of State report, p. 69.
Βλ. παρατηρήσεις των γαλλικών αρχών που διαβιβάστηκαν στις 27 Οκτωβρίου 2009 στο πλαίσιο της απόφασης C 56/2007.
See the observations submitted by the French authorities on 27 October 2009 in connection with decision C 56/2007.
Οι γαλλικές αρχές τονίζουν ότι, αντιθέτως, έπρεπε να είχε χορηγηθεί ρητή εγγύηση κατά την μετατροπή το 1999 της Διοίκησης των ταχυδρομείων και τηλεπικοινωνιών σε αυτόνομο νομικό πρόσωπο, ενώ αυτό δεν θα ήταν απαραίτητο εάν η La Poste, ως οργανισμός εξομοιούμενος με EPIC, επωφελούνταν λόγω του καθεστώτος της από κρατική εγγύηση.
The French authorities emphasise that an express guarantee had to be granted when the Administration of Posts and Telecommunications was converted into an independent legal person in 1991, whereas that would not have been necessary if the new La Poste, as an establishment equivalent to an EPIC, had enjoyed a State guarantee by virtue of its legal form.
Επίσης, ρητές εγγυήσεις χορηγήθηκαν και στην ERAP και την Agence Française du Développement, που είναι και οι δύο EPIC.
Likewise, express guarantees have been granted to ERAP and the French Development Agency (Agence Française du Développement), which are both EPICs.
La responsabilité des AAI dotées de la personnalité morale: coup d'arrêt à l'idée de «garantie de l'État»; D. Labetoulle; RJEP/CJEG n o 635, Οκτώβριος 2006.
Labetoulle, ‘La responsabilité des AAI dotées de la personnalité morale: coup d’arrêt à l’idée de “garantie de l’État” ’, RJEP/CJEG No 635, October 2006.
Βλ. παρατηρήσεις των γαλλικών αρχών της 23ης Ιανουαρίου 2008 στο πλαίσιο της υπόθεσης των ταχυδρομικών υπηρεσιών.
See the observations submitted by the French authorities in the postal case on 23 January 2008.
Συμβούλιο Επικρατείας, 10 Νοεμβρίου 1999, Société de gestion du port de Campoloro, Συλλογή σ. 3409
Council of State, Société de gestion du port de Campoloro, 10 November 1999, reported in Recueil p. 3409
Συμβούλιο Επικρατείας, 18 Νοεμβρίου 2005, Société de gestion du port de Campoloro.
Council of State, Société de gestion du port de Campoloro, 18 November 2005.
Le Préfet face à l'inexécution par une collectivité territoriale d'un jugement la condamnant pécuniairement; P. Bon, RFDA – mars avril 2006, p. 341. Le pouvoir de substitution du préfet en cas d'inexécution de la chose jugée par les collectivités territoriales;
Bon, ‘Le Préfet face à l’inexécution par une collectivité territoriale d’un jugement la condamnant pécuniairement’, RFDA, March-April 2006, p. 341.
Landais et F. Lenica, AJDA, 23 janvier 2006, σ. 137.
Landais & F. Lenica, ‘Le pouvoir de substitution du préfet en cas d’inexécution de la chose jugée par les collectivités territoriales’, AJDA, 23 January 2006, p. 137.
Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ για τις κρατικές ενισχύσεις με μορφή εγγυήσεων, ΕΕ C 71 της 11.3.2000, σ. 14.
Commission Notice on the application of Articles 87 and 88 of the EC Treaty to State aid in the form of guarantees, OJ C 71, 11.3.2000, p. 14.
Η διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί σε περίπτωση αφερεγγυότητας του δημόσιου οργανισμού IFP θα πρέπει να προσδιοριστεί και να δημοσιοποιηθεί.
The procedure which would be followed in the event of the insolvency of IFP should be defined and publicised.
Η διαδικασία αυτή πρέπει να είναι είτε διαδικασία ιδιωτικού δικαίου, είτε διαδικασία που παρέχει στους πιστωτές του δημόσιου οργανισμού IFP δικαιώματα που δεν υπερισχύουν των δικαιωμάτων που θα είχαν κατ' εφαρμογή του εμπορικού δικαίου.
This procedure should be either the private-law procedure or a procedure which confers on the creditors of the publicly owned establishment IFP rights no greater than those they would have had under commercial law.
Κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, η τήρηση των κριτηρίων αυτών είναι αρκετή για να αποκλεισθεί η ύπαρξη οποιουδήποτε πλεονεκτήματος, αλλά δεν είναι απαραίτητη.
According to the French authorities, compliance with these criteria is sufficient, albeit not necessary, to rule out the existence of any advantage.
Ιδίως, θα ήταν παράλογο να θεωρηθεί ότι η υποτιθέμενη ύπαρξη αμφιβολίας σχετικά με την εφαρμοστέα διαδικασία σε περίπτωση αφερεγγυότητας θα μπορούσε να συνεπάγεται καλύτερους όρους χρηματοδότησης.
In their opinion, it would be counter-intuitive to regard the alleged existence of a doubt about the procedure applicable in the event of insolvency to be reflected in more favourable funding terms.
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, υπό αυτές τις συνθήκες, η επιχείρηση θα αναγκαζόταν σε ένα πρώτο στάδιο να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της με στόχο να θέσει σε εφαρμογή ένα σχέδιο εξυγίανσης του παθητικού.
According to France, in such circumstances, the undertaking would initially be required to open negotiations with its creditors in order to establish a plan for rescheduling liabilities.
Σε ένα δεύτερο στάδιο, εάν το σχέδιο αυτό δεν κρινόταν ικανοποιητικό ή εάν δεν επέτρεπε την επίλυση των οικονομικών δυσκολιών, και ελλείψει νέας συμφωνίας με τους πιστωτές, οι πιστωτές, ή ορισμένοι από αυτούς, θα μπορούσαν να προσφύγουν στον αρμόδιο δικαστή για να επιδιώξουν την καταδίκη του οφειλέτη και, ως εκ τούτου, την αναγνώριση της απαίτησής τους.
Next, if the plan were judged unsatisfactory or if it did not bring the financial difficulties to an end, and in the absence of a new agreement with creditors, the creditors – or some of them – could refer the case to the competent court to obtain a judgment against the debtor and therefore have their claim recognised.
Θα εφαρμοζόταν δηλαδή η διαδικασία που θεσπίστηκε με το νόμο της 16ης Ιουλίου 1980, βάσει της οποίας θα μπορούσε, ενδεχομένως, η εποπτεύουσα αρχή να υποκαταστήσει την διοίκηση της La Poste για να λάβει τις αποφάσεις που είναι αναγκαίες για την πληρωμή των οφειλών της από τους πόρους του οργανισμού.16
The procedure introduced by the Law of 16 July 1980 would then be implemented. Where necessary, the procedure could result in the supervising authority stepping into the shoes of the executive of IFP to take the decisions needed for the payment of its debts using IFP’s resources.
Εάν η διαδικασία που θεσπίστηκε με τον νόμο της 16ης Ιουλίου 1980 κατέληγε στην ανεπάρκεια στοιχείων ενεργητικού της La Poste και εάν η εποπτεύουσα αρχή βρισκόταν σε κατάσταση ουσιαστικής αδυναμίας, εφόσον δεν θα είχε πλέον κανένα περιουσιακό στοιχείο να εκχωρήσει και να δημιουργήσει τους απαραίτητους πόρους για την εξόφληση της οφειλής, η προβλεπόμενη από το νόμο της 16ης Ιουλίου 1980 διαδικασία θα τερματιζόταν.16αλλά προβλέπεται σαφώς από την αγορά.
According to the French authorities, if the procedure introduced by the Law of 16 July 1980 were to founder for lack of assets at IFP, and if the supervising authority were therefore faced with an impossible task, not having any more assets to sell in order to generate the resources needed to pay the amount due, the procedure provided for by the Law of 16 July 1980 would be terminated.
Σύμφωνα με το άρθρο L. 225-258 του εμπορικού κώδικα, όταν τα ίδια κεφάλαια μιας εταιρείας φθάνουν σε επίπεδο κατώτερο από το ήμισυ του μετοχικού κεφαλαίου της, η γενική συνέλευση οφείλει να διαπιστώσει και να αποφασίσει αν πρέπει να επέλθει πρόωρη λύση και εκκαθάριση.
Pursuant to Article L. 225-248 of the Commercial Code, if a company’s equity capital falls below half of its share capital, the general meeting must record this and decide whether the company should be prematurely dissolved.
Εάν αποφασίσει τη συνέχιση της δραστηριότητας της εταιρείας, αυτή οφείλει, το αργότερο μέχρι το κλείσιμο της δεύτερης χρήσης μετά την τρέχουσα χρήση στην οποία πραγματοποιήθηκε η διαπίστωση των ζημιών, να προβεί σε ανασύσταση του κεφαλαίου της με ποσό τουλάχιστον ίσο προς το ήμισυ του εταιρικού κεφαλαίου, μειώνοντάς το εάν τα κεφάλαια δεν έχουν ανασυσταθεί διαφορετικά.
If it is decided to continue the activity of the company, the company must, no later than the end of the second financial year after that in which the losses were recorded, reconstitute its equity to a value at least equivalent to half the share capital, and reduce the share capital if the equity has not been reconstituted otherwise.
ΔΕΚ, 21 Μαρτίου 1991, Ιταλία κατά Επιτροπής, υπόθεση C-303/88, Συλλογή I-1433, σκέψη 21.
Court of Justice in Case C-303/88 Italy v Commission [1991] ECR I-1433, paragraph 21.
Βλέπε ιδίως ΔΕΚ, 16 Μαΐου 2002, Γαλλία κατά Επιτροπής (υπόθεση Stardust Marine), υπόθεση C-482/99, Συλλογή I-4397, σκέψεις 68 έως 83.
See in particular Court of Justice in Case C-482/99 France v Commission (Stardust Marine) [2002] ECR I-4397, paragraphs 68 to 83.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 21 Δεκεμβρίου 2005, κρατική ενίσχυση αριθ. N 531/2005 – Γαλλία – Μέτρα που συνδέονται με τη δημιουργία και τη λειτουργία της Banque Postale.
European Commission, 21 December 2005, State aid measure No N 531/2005 – France – Measures relating to the creation and operation of Banque Postale.
Πρωτοδικείο ΕΚ, 12 Σεπτεμβρίου 2007, Ολυμπιακή Αεροπορία Υπηρεσίες ΑΕ κατά Επιτροπής, υπόθεση T-68/03, δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή· βλ. επίσης στο ίδιο πνεύμα, Πρωτοδικείο ΕΚ, 1η Ιουλίου 2008, Deutsche Post AG κατά Επιτροπής, υπόθεση T-266/02, δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 92: «Επιπλέον, η Επιτροπή υποχρεούται να ερευνά την ύπαρξη πραγματικού πλεονεκτήματος για τον δικαιούχο της ενισχύσεως».
Court of First Instance in Case T-68/03 Olympiaki Aeroporia Ypiresies AE v Commission, not yet reported in the ECR; to the same effect see also Court of First Instance in Case T-266/02 Deutsche Post AG v. Commission, not yet reported in the ECR, paragraph 92: ‘Moreover, the Commission must check whether the beneficiary of aid has received an actual advantage’.
Με την ανωτέρω τροποποίηση, η διάταξη του διατάγματος θα είχε ως εξής:«Όταν η όχληση δεν αποφέρει αποτέλεσμα μέχρι τη λήξη αυτών των προθεσμιών, ο αντιπρόσωπος του κράτους ή η αρμόδια εποπτεύουσα αρχή προβαίνει στην εγγραφή της δαπάνης στον προϋπολογισμό του υπερήμερου οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή του δημόσιου οργανισμού. Αποδεσμεύει, εάν χρειαστεί, τους απαραίτητους πόρους στο εσωτερικό του προϋπολογισμού του φορέα τοπικής αυτοδιοίκησης ή του δημόσιου οργανισμού είτε μειώνοντας τις πιστώσεις που έχουν διατεθεί σε άλλες δαπάνες και δεν έχουν ακόμη αναλωθεί, είτε αυξάνοντας τους πόρους» (υπογράμμιση της σύνταξης).
As amended, the provision in the Decree would read:‘If the notice given has had no effect by the time these deadlines expire, the representative of the State or the authority responsible for supervision shall enter the expenditure in the budget of the defaulting authority or publicly owned establishment. The representative of the State or the authority responsible for supervision shall, as appropriate, release the necessary resources from the budget of the defaulting authority or establishment, either by reducing the appropriations allocated to other expenditures and still available or by increasing resources’ (the amendment is shown in italic).
Οι γαλλικές αρχές παραπέμπουν στη σκέψη 68 της απόφασης για την κίνηση διαδικασίας, όπου η Επιτροπή κρίνει ότι η πρόταση των γαλλικών αρχών να τροποποιηθεί το διάταγμα εφαρμογής του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980«δεν επιτρέπει να αποκλεισθεί, σε περίπτωση εξάντλησης των πόρων της La Poste, η δυνατότητα του πιστωτή η απαίτηση του οποίου δεν ικανοποιείται στο πλαίσιο της εφαρμογής του νόμου του 1980 να προσφύγει στη δικαιοσύνη για να θεμελιώσει την ευθύνη του κράτους με το επιχείρημα της παραβίασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης έναντι των επιβαρύνσεων του δημοσίου.»
The French authorities refer to recital 68 of the opening decision, in which the Commission takes the view that the proposal by the French authorities to amend the Decree implementing the Law of 16 July 1980‘does not exclude the possibility that, where the resources of the publicly owned establishment IFP are exhausted, the creditor who has not obtained repayment of his claim under application of the Law of 16 July 1980 could bring legal action to render the State liable on the basis of a breach of the principle of equality before public burdens’.