natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι εισαγωγές στην Ελβετία δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ και, επομένως, πρέπει να τονιστεί ότι, τόσο σε αυτές τις περιπτώσεις όσο και στις άλλες, δεν αμφισβητείται η ύπαρξη των παραδόσεων στην Ιταλία».
The goods were never imported into Switzerland and it was therefore essential to point out that, in these cases as in the others, the reality of the deliveries to Italy was not disputed.
Επίσης, σε προτιμολόγια που έστειλε η Umicore στους ελβετούς πελάτες της φαίνεται ότι το όνομα του ιταλού υποκείμενου στον φόρο και παραλήπτη των εμπορευμάτων αναφέρεται ρητά και ότι η ταυτότητα αυτού του παραλήπτη επιβεβαιώνεται από τις φορτωτικές που κατάρτισε ο μεταφορέας.
It appears, moreover, that the name of the Italian taxable person, the consignee, is explicitly indicated on the pro forma invoices which Umicore sent to its Swiss customers, and that the identity of this consignee is confirmed in the waybills drawn up by the carrier.
Οι σχετικές συναλλαγές δεν είναι δυνατό να χαρακτηριστούν εκ νέου ως ενδοκοινοτικές παραδόσεις μεταξύ της Umicore και της εταιρείας Γ για τους εξής λόγους:
The transactions concerned cannot be reclassified as intra-Community supplies between Umicore and company C for the following reasons:
κατά τη σύναψη της συμφωνίας, οι βελγικές αρχές ήταν ήδη ενημερωμένες ότι η εταιρεία Γ στην πραγματικότητα ήταν εταιρείες που θεωρούνταν εικονικές από τις ιταλικές και ισπανικές φορολογικές αρχές,
at the time when the agreement was concluded, the Belgian authorities had already been informed that company C in fact referred to entities regarded as fictitious by the Italian and Spanish tax authorities,
η ύπαρξη των ελβετικών εταιρειών δεν αμφισβητήθηκε ποτέ ούτε από τις βελγικές ή ιταλικές φορολογικές αρχές ούτε από την Umicore,
the actual existence of the Swiss companies had never been questioned by either the Belgian or the Italian tax authorities, or by Umicore,
η εταιρεία Umicore δεν μπορεί να αγνοούσε ότι δεν είχε το δικαίωμα να εφαρμόσει την απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 39 του κώδικα ΦΠΑ (απαλλαγή από τον ΦΠΑ για τις εξαγωγές) χωρίς να γίνει εξαγωγή των εμπορευμάτων.
Umicore could not have known that it was not entitled to apply the exemption in Article 39 of the VAT Code (VAT exemption for exports) because the goods had not been exported.
Συνεπώς, οι σχετικές συναλλαγές δεν μπορούσαν να τύχουν της απαλλαγής από τον ΦΠΑ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 39 του κώδικα ΦΠΑ (λόγω του ότι δεν έγινε εξαγωγή των εμπορευμάτων), ούτε της απαλλαγής από τον ΦΠΑ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 39α του κώδικα ΦΠΑ.
Consequently, the transactions in question were not eligible for a VAT exemption on the basis of Article 39 of the VAT Code (because the goods had not been exported) or for a VAT exemption under Article 39 bis of the VAT Code.
Οι εν λόγω συναλλαγές έπρεπε, στην περίπτωση αυτή, να θεωρηθούν ως παραδόσεις αγαθών χωρίς μεταφορά οι οποίες δεν μπορούσαν να τύχουν απαλλαγής ΦΠΑ.
They must, in this case, be looked upon as deliveries of goods without transport which are not eligible for a VAT exemption.
Ως εκ τούτου, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφοι 2 και 7 του κώδικα ΦΠΑ και του άρθρου 2 του κώδικα ΦΠΑ, η Umicore όφειλε ΦΠΑ ύψους 312608393 BEF (7749359 EUR).
Therefore, in accordance with Articles 2 and 15(2) and (7) of the VAT Code, Umicore owed VAT amounting to BEF 312608393 (EUR 7749359).
Εξάλλου, στο ποσό αυτό έπρεπε να εφαρμοστεί επίσης πρόστιμο 10 %, δηλαδή 31260839 BEF, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 70 παράγραφος 1 του κώδικα ΦΠΑ και του άρθρου 1 παράγραφος 1 του ΒΔ αριθ. 41.
Moreover, a 10 % fine, amounting to BEF 31260839, was also chargeable on this amount under Article 70(1) of the VAT Code and Article 1(1) of Royal Decree No 41.
Η Επιτροπή δεν μπορεί να βασιστεί σε κανένα στοιχείο του φακέλου για να θεωρήσει ότι το ποσοστό 10 % θα δημιουργήσει πρόβλημα εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας [57].
There is nothing in the file to lead the Commission to consider that this 10 % rate would pose a problem in terms of the principle of proportionality [57].
Σύμφωνα με τους εφαρμοστέους φορολογικούς κανόνες, το συμπληρωματικό ποσό ΦΠΑ που οφείλει ο υποκείμενος στον φόρο και που δεν χρεώθηκε στον πελάτη πρέπει να θεωρείται ως δαπάνη που γεννά δικαίωμα έκπτωσης κατά τον καθορισμό της φορολογητέας βάσης για τη φορολόγηση των εταιρειών.
In line with the tax rules applicable, the additional VAT owed by the taxable person and not invoiced to the customer must be regarded as a deductible expense when determining the taxable base for corporate tax.
Το ποσό του διοικητικού προστίμου μπορεί επίσης να εκπέσει από τη φορολογία των εταιρειών.
The amount of the administrative fine can also be deducted from corporate tax.
Παραδόσεις αγαθών σε πελάτες εγκατεστημένους στην Ιταλία και στην Ισπανία
Deliveries of goods to customers established in Italy and Spain
Μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου 1996, η σειρά των επίμαχων συναλλαγών με τους πελάτες ήταν η εξής:
Between October and December 1996, the sequence of disputed transactions with these customers was as follows:
Μεταφορά από τη μεταφορική εταιρεία για λογαριασμό της εταιρείας Γ
Transport by transport company on behalf of company C
Η Umicore εξέδιδε τιμολόγια για τα εμπορεύματα στο όνομα εταιρειών Β εγκατεστημένων στην Ιταλία ή στην Ισπανία όπου είχαν αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ.
Umicore invoiced the goods to companies ‘B’ established in Italy and Spain and registered for VAT there.
Τα εν λόγω τιμολόγια αφορούσαν πωλήσεις καθαρού αργύρου «εκ του εργοστασίου» και καταρτίζονταν με βάση την απαλλαγή που προβλέπεται στο άρθρο 39 του κώδικα ΦΠΑ (εξαγωγές) ή στο άρθρο 39α του κώδικα ΦΠΑ (ενδοκοινοτικές παραδόσεις).
The invoices concerned sales of pure silver ex works and were drawn up on the basis of the exemption in either Article 39 (exports) or Article 39 bis (intra-Community supplies) of the VAT Code.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η εξόφληση των τιμολογίων γινόταν από την ελβετική εταιρεία Γ [58], η οποία φαίνεται επίσης ως αυτή που είχε αναθέσει ουσιαστικά τη μεταφορά [59].
In most cases, the invoices were paid by Swiss company C [58], which also seemed to be the company which actually commissioned the transport [59].
Τέλος, οι πληροφορίες που διαβίβασαν οι ιταλικές και οι ισπανικές φορολογικές αρχές στις βελγικές αρχές πριν από τη σύναψη της συμφωνίας διακανονισμού αποδεικνύουν ότι οι εταιρείες Β ήταν εικονικές.
Lastly, the information sent by the Italian and Spanish tax authorities to the Belgian authorities prior to the conclusion of the settlement agreement would seem to indicate that companies B were fictitious.
Στο σημείωμα τακτοποίησης της 30ής Νοεμβρίου 1998, οι βελγικές φορολογικές αρχές έκριναν ότι οι πραγματικοί αγοραστές των εμπορευμάτων ήταν οι ελβετικές εταιρείες Γ και όχι αυτοί που αναφέρονταν στα τιμολόγια πώλησης. Οι βελγικές αρχές διευκρίνιζαν στο σημείωμα τακτοποίησης ότι, χωρίς εξαγωγή των εμπορευμάτων εκτός του εδάφους της Ένωσης, η απαλλαγή βάσει του άρθρου 39 του κώδικα ΦΠΑ δεν ισχύει και ότι οι σχετικές πωλήσεις πρέπει να χαρακτηριστούν εκ νέου ως παραδόσεις αγαθών που υπόκεινται στον βελγικό ΦΠΑ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφοι 2 και 7 του κώδικα ΦΠΑ και του άρθρου 2 του κώδικα ΦΠΑ.
In their adjustment notice of 30 November 1998, the Belgian tax authorities considered that the owners indicated on the invoices were incorrect and that the real owners of the goods were Swiss companies C. The Belgian authorities stated in their adjustment notice that, where goods were not exported outside the territory of the EU, the exemption provided for in Article 39 of the VAT Code did not apply and the sales in question had to be reclassified as deliveries of goods subject to Belgian VAT under Article 15(2) and (7), and Article 2 of the VAT Code.
Οι αρχές, συνεπώς, κατέληξαν ότι η Umicore όφειλε για τον ΦΠΑ ποσό 63216555 BEF [60] (1567097,46 EUR), καθώς και διοικητικό πρόστιμο που ανέρχεται στο 10 % αυτού του ποσού.
The authorities thus considered that Umicore was liable for VAT amounting to BEF 63216555 [60] (EUR 1567097,46) and for a fine of 10 % of this amount.
Στο πλαίσιο ανταλλαγής επιστολών με την ISI, η Umicore ανέφερε ότι οι ελβετικές εταιρείες ήταν εξουσιοδοτημένες από τις εταιρείες Β για την οργάνωση της μεταφοράς των εμπορευμάτων και ενεργούσαν επίσης ως οικονομικός αντιπρόσωπος αυτών των εταιρειών.
In the context of an exchange of correspondence with the Special Tax Inspectorate, Umicore stated that the Swiss companies had been mandated by companies B to organise the transport of the goods and were in addition acting as the financial agent for these companies.
Σχετικά με αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχουν στοιχεία στον φάκελο με βάση τα οποία να αποδεικνύεται ότι οι ελβετικές εταιρείες ενήργησαν ως εντολοδόχοι για τη μεταφορά για λογαριασμό των ιταλικών και ισπανικών εταιρειών.
It must be pointed out here that there is no evidence in the file to suggest that the Swiss companies had acted as transport agents for the Italian and Spanish companies.
Αντίθετα, όλα τα έγγραφα που κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή αποδεικνύουν ότι η μεταφορά των εμπορευμάτων είχε πραγματοποιηθεί για λογαριασμό των ελβετικών εταιρειών και ότι αυτές ήταν οι δικαιούχοι και πραγματικοί κάτοχοι των εν λόγω εμπορευμάτων.
On the contrary, all the documents communicated to the Commission would seem to indicate that the goods had been transported on behalf of the Swiss companies and that they were the recipients and actual owners of these goods.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι, στο σημείωμα τακτοποίησής τους, οι βελγικές φορολογικές αρχές δικαίως είχαν χαρακτηρίσει εκ νέου τις επίμαχες συναλλαγές ως παραδόσεις αγαθών στις ελβετικές εταιρείες.
The Commission therefore considers that the Belgian tax authorities had been quite right to reclassify the disputed transactions in their adjustment notice as deliveries of goods to the Swiss companies.
Τέτοιου είδους παραδόσεις έπρεπε, συνεπώς, να υπόκεινται στον βελγικό ΦΠΑ κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 παράγραφοι 2 και 7 του κώδικα ΦΠΑ και του άρθρου 2 του κώδικα ΦΠΑ, χωρίς δυνατότητα απαλλαγής βάσει του άρθρου 39 ή 39α του κώδικα ΦΠΑ.
These deliveries must therefore be subject to Belgian VAT pursuant to Article 15(2) and (7), and Article 2 of the VAT Code; they are not eligible for an exemption on the basis of Article 39 or 39 bis of this Code.
Ακόμη και αν οι φορολογικές αρχές μπορούσαν να αναγνωρίσουν νομίμως την ύπαρξη των συναλλαγών με τις ιταλικές και τις ισπανικές εταιρείες, η απαλλαγή βάσει του άρθρου 39α του κώδικα ΦΠΑ θα έπρεπε να απορριφθεί εφόσον δεν έγινε μεταφορά των εμπορευμάτων από τον πωλητή (Umicore) ή τον αγοραστή (Β) ή για λογαριασμό του, αντίστοιχα.
Even if the tax authorities had been able to legitimately recognise the existence of the transactions with the Italian and Spanish companies, exemption on the basis of Article 39 bis of the VAT Code would have had to be refused on the ground that the goods had not been transported by or on behalf of the seller (Umicore) or purchaser (B).
Συνεπώς, πρέπει να συναχθεί ότι η Umicore όφειλε για τον ΦΠΑ ποσό 63216555 BEF (1567097,46 EUR), καθώς και διοικητικό πρόστιμο που ανέρχεται σε 6321655 BEF (10 % του οφειλόμενου ΦΠΑ) κατ’ εφαρμογή του άρθρου 70 παράγραφος 1 του κώδικα ΦΠΑ και του άρθρου 1 παράγραφος 1 του ΒΔ αριθ. 41.
It must therefore be concluded that Umicore was liable to pay VAT amounting to BEF 63216555 (EUR 1567097,46) plus an administrative fine of BEF 6321655 (10 % of the VAT owed) pursuant to Article 70(1) of the VAT Code and of Article 1(1) of Royal Decree No 41.
Το ποσό των 63216555 BEF καθώς και το ποσό του διοικητικού προστίμου μπορούν, κατ’ αρχήν, να εκπέσουν από τη φορολογία των εταιρειών.
This amount of BEF 63216555 and the administrative fine can in principle be deducted from corporate tax.
Εκτίμηση της απουσίας δυνατότητας να εκπέσει το ποσό της συναλλαγής
Consideration of the non-deductibility of the amount of the transaction
Η πρακτική σύμφωνα με την οποία ένα διοικητικό πρόστιμο το οποίο κατ’ αρχήν μπορεί να εκπίπτει από τη φορολογία των εταιρειών θεωρείται ότι δεν μπορεί να εκπίπτει και, στη συνέχεια, μειώνεται το ποσό αυτού του προστίμου, προκειμένου να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι αυτό δεν μπορεί να εκπέσει (συμψηφισμός ή «netting») δεν είναι σύμφωνη με τη νομοθεσία και τη διοικητική πρακτική σε αυτόν τον τομέα [61].
The practice of considering an administrative fine, which is in principle deductible (from the tax base) for corporate tax, as non-deductible and of then reducing the amount of this fine to take account of its non-deductibility (compensation or netting) is not in keeping with administrative rules or practice in this area [61].
Κατά συνέπεια, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το πλεονέκτημα ή το μειονέκτημα αυτής της πρακτικής σε σύγκριση με μια κατάσταση στην οποία οι αρχές δεν θα είχαν εφαρμόσει αυτό τον συμψηφισμό.
As a result, the advantage and disadvantage resulting from this practice must be looked at compared with a situation in which such compensation has not been applied by the authorities.
Ο ίδιος συλλογισμός μπορεί να εφαρμοστεί στα ποσά ΦΠΑ τα οποία, κατ’ αρχήν, μπορούν να εκπέσουν από τη φορολογία των εταιρειών και για τα οποία θα είχε ισχύσει ο ίδιος συμψηφισμός.
The same reasoning can be applied to the amounts of VAT which are in principle deductible from corporate tax and which would have benefited from this compensation.
Από τα ποσά που καθορίστηκαν σε προηγούμενες αιτιολογικές σκέψεις, τα ακόλουθα ποσά πρέπει να θεωρούνται ποσά που μπορούν να εκπέσουν:
Of the amounts established in the previous recitals, the following must be regarded as deductible:
Οι αρνητικές επιπτώσεις του ότι η Umicore δεν μπορεί να εκπέσει αυτά τα ποσά εκτιμώνται κατ’ αρχήν σε:
The negative impact for Umicore of not being able to deduct these amounts can, in principle, be estimated at:
Εντούτοις, δεδομένου ότι η Umicore παρουσίαζε φορολογική ζημία όσον αφορά το φορολογητέο εισόδημα του έτους 2000, το ότι τα σχετικά ποσά δεν μπορούσαν να εκπέσουν είχε ουσιαστικά αρνητική επίπτωση μόνο για την επόμενη φορολογική περίοδο (εισόδημα 2001) κατά την οποία η Umicore πίστωσε πράγματι όλη τη φορολογική ζημία της που θα μπορούσε να μεταφερθεί στην επόμενη χρήση.
However, given that Umicore showed a tax loss in terms of taxable income for 2000, the non-deductibility of the amounts concerned actually only had a negative impact the following tax year (2001 earnings) when Umicore in fact credited the entire tax loss that could be carried over against its earnings.
Κατά συνέπεια, το σύστημα συμψηφισμού όπως εφαρμόζεται από τις βελγικές αρχές είχε ως αποτέλεσμα να μετατεθεί χρονικά η καταβολή του φόρου ή του προστίμου στην επόμενη φορολογική περίοδο.
The compensation mechanism as applied by the Belgian authorities therefore had the effect of deferring payment of the tax and fine until the following tax year.
Επίσης, στο μέτρο που η φορολογία των βελγικών εταιρειών καταβάλλεται κατ’ αρχήν μέσω προκαταβολικών πληρωμών τις οποίες ο φορολογούμενος πραγματοποιεί κατά τη διάρκεια του φορολογικού έτους, προκειμένου να αποφύγει προσαυξήσεις του φόρου [63], λογικά μπορεί να συναχθεί ότι, ελλείψει συμψηφισμού, η Umicore θα έπρεπε να πραγματοποιήσει τις εν λόγω πληρωμές στα μέσα του 2001, δηλαδή ότι η Umicore στην πράξη έτυχε αναβολής πληρωμής του ποσού των 179417754 BEF για έξι μήνες.
In addition, since Belgian corporate tax is in general collected by means of advance payments made by the taxpayer during the tax year in order to avoid increases in the amount of tax to be paid [63], it is reasonable to consider that without compensation, Umicore would have had to make the payments in question in mid-2001, which means that in practice Umicore’s obligation to pay BEF 179417754 was postponed for 6 months.
Η θετική επίπτωση του ότι η Umicore δεν μπορεί να εκπέσει αυτά τα ποσά εκτιμάται επομένως σε:
The positive impact for Umicore of non-deductibility can therefore be estimated as follows:
179417754 BEF × 0,8 % [64] × 6 μήνες = 8612052 BEF
BEF 179417754 × 0,8 % [64] × 6 months = BEF 8612052.
Οι τόκοι υπερημερίας που οφείλονται κατ’ αρχήν επί των ποσών του ΦΠΑ και που υπολογίζονται ανωτέρω πρέπει να υπολογιστούν με βάση μηνιαίο συντελεστή 0,8 % από τις 21 Ιανουαρίου 1997 [65] και μέχρι την πραγματική καταβολή η οποία έγινε στο τέλος Δεκεμβρίου 2000.
The interest on late payments owed on the VAT amounts calculated above must be calculated at a monthly rate of 0,8 % from 21 January 1997 [65] up until the payment was actually made at the end of December 2000:
Σύνοψη των οφειλόμενων ποσών για την περίοδο 1995-1996
List of amounts owed for the period 1995-96
Τα ελάχιστα οφειλόμενα ποσά από την Umicore για την περίοδο 1995-1996 συνοψίζονται στον κατωτέρω πίνακα:
The minimum amounts owed by Umicore for the period 1995-96 are listed in the table below:
(σε BEF)
(BEF)
ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΑ ΠΟΣΑ
AMOUNTS OWED
Πρώτο είδος πράξεων
First type of transaction
διοικητικό πρόστιμο
Administrative fine
Δεύτερο είδος πράξεων
Second type of transaction
οφειλόμενος ΦΠΑ
VAT owed
διοικητικό πρόστιμο (10 %)
Administrative fine (10 %)
Τρίτο είδος πράξεων
Third type of transaction
Σύνολο οφειλόμενο κατ’ αρχήν (ΦΠΑ + τόκοι)
Total owed in principle (VAT + interest)
Επίπτωση της απουσίας δυνατότητας έκπτωσης
Impact of non-deductibility:
αρνητική επίπτωση της απουσίας δυνατότητας έκπτωσης
negative impact of non-deductibility
+ θετική επίπτωση της καθυστερημένης πληρωμής
+ positive impact of deferred payment
Με βάση τον ανωτέρω υπολογισμό, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το ελάχιστο ποσό που όφειλε η Umicore για τα έτη 1995 και 1996 στο πλαίσιο συμφωνίας διακανονισμού με τις φορολογικές αρχές ανέρχεται σε 587956320 BEF (14575056,46 EUR).
On the basis of the above calculation, it must be considered that the minimum amount for which Umicore was liable for 1995 and 1996 in the context of a settlement agreement with the tax authorities was BEF 587956320 (EUR 14575056,46).
Ωστόσο, προτού συγκριθεί αυτό το ποσό με το ποσό της συμφωνίας, πρέπει να ληφθεί υπόψη η επίπτωση της απουσίας δυνατότητας έκπτωσης, η οποία μειώνει το καθορισμένο ποσό σε 417150618 BEF (10340893,71 EUR).
However, before comparing this amount with the amount in the agreement, the impact of non-deductibility must be taken into account, which reduces the amount to BEF 417150618 (EUR 10340893,71).
Έτη 1997-1998
Years 1997-98
Όσον αφορά την περίοδο 1997-1998, οι αμφισβητούμενες πράξεις στο σημείωμα τακτοποίησης της 30ής Απριλίου 1999 είχαν ως εξής:
For 1997 and 1998, the transactions questioned in the adjustment notice of 30 April 1999 were as follows:
Μεταφορά από τη μεταφορική εταιρεία
Transport by transport company
Στο τελευταίο αυτό σενάριο, ο πελάτης της Umicore είναι υποκατάστημα Β εγκατεστημένο στο Ηνωμένο Βασίλειο ελβετικής εταιρείας με αριθμό ΦΠΑ στο Ηνωμένο Βασίλειο.
In this last scenario, Umicore’s customer is a subsidiary (B), established in the United Kingdom, of a Swiss company registered for VAT in the UK.
Ο μεταγενέστερος πελάτης είναι υποκείμενος στον φόρο Γ εγκατεστημένος στην Ιταλία.
The subsequent customer is taxable person C, established in Italy.
Τέλος, η εξόφληση των τιμολογίων πώλησης που κατάρτιζε η Umicore γινόταν από τον υποκείμενο στον φόρο Β.
Finally, the invoices drawn up by Umicore were paid by taxable person B.
Στο σημείωμα τακτοποίησης της 30ής Απριλίου 1999, οι φορολογικές αρχές έκριναν ότι ο υποκείμενος στον φόρο Β δεν είχε δικαίωμα να απαιτήσει την απαλλαγή από τον ΦΠΑ που προβλέπεται στο άρθρο 39α του κώδικα ΦΠΑ, διότι δεν είχε έγκυρο αριθμό ΦΠΑ στην Ιταλία.
In their adjustment notice of 30 April 1999, the tax authorities considered that taxable person B was not entitled to claim the VAT exemption provided for in Article 39 bis of the VAT Code because it did not have a valid VAT number in Italy.
Επιπλέον, θεωρούσαν ότι, ακόμη και αν γινόταν δεκτό ότι ο υποκείμενος στον φόρο Β είχε πραγματική οικονομική δραστηριότητα που του παρείχε την ιδιότητα υποκείμενου στον ΦΠΑ, οι σχετικές πωλήσεις θα έπρεπε να εξεταστούν ως ενδοκοινοτικές τριγωνικές συναλλαγές.
In the alternative, it considered that, even if it was accepted that taxable person B had a real economic activity granting it status as an entity liable for VAT, the sales in question should be looked upon as triangular intra-Community transactions.
Σε αυτή την περίπτωση, η πρώτη πώληση μεταξύ της Umicore και του υποκείμενου στον φόρο Β θα έπρεπε να εξεταστεί ως εθνική πώληση χωρίς μεταφορά που υπόκειται στον βελγικό ΦΠΑ χωρίς τη δυνατότητα απαλλαγής, εφόσον η μεταφορά θα είχε γίνει για λογαριασμό των ιταλών πελατών.
In this case, the first sale between Umicore and taxable person B should be regarded as a national sale without transport subject to Belgian VAT without any possibility of exemption since the transport had seemingly been carried out on behalf of Italian customers.
Κατ’ αρχάς, πρέπει πρώτα απ’ όλα να σημειωθεί ότι, αντίθετα με την περίοδο 1995-1996, οι ίδιοι οι επιθεωρητές της ISI έκριναν αργότερα ότι δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία για την απόρριψη της απαλλαγής.
It must be noted first of all that, contrary to the period 1995-96, the Special Tax Inspectorate inspectors themselves considered subsequently that there was insufficient evidence to refuse exemption.
Αυτό προκύπτει πράγματι σαφώς από τα εσωτερικά σημειώματα που έστειλαν οι επιθεωρητές στον διευθυντή τους πριν και μετά τη σύναψη της συμφωνίας.
This is clear from internal memos sent by the inspectors to their director before and after the conclusion of the agreement.
Δεύτερον, από τα έγγραφα που έστειλε το Βέλγιο στην Επιτροπή, με επιστολή της 6ης Αυγούστου 2009, προκύπτει ότι η μεταφορά είχε πράγματι πραγματοποιηθεί για λογαριασμό του υποκείμενου στον φόρο Β (και όχι για λογαριασμό ενδεχόμενου μεταγενέστερου πελάτη).
Second, it emerges from the documents which Belgium sent to the Commission with its letter of 6 August 2009 that the transport had indeed been carried out on behalf of taxable person B (and not on behalf of a possible subsequent customer).
Επίσης, αυτό φαίνεται ότι μπορεί να επιβεβαιωθεί με βάση αντίγραφα εγγράφων που έστειλε η Umicore στην ISI, με την επιστολή της 11ης Ιουνίου 1999, τα οποία αποδεικνύουν ότι, για κάθε πώληση, ο υποκείμενος στον φόρο Β έστελνε φαξ στην Umicore για να την ενημερώσει σχετικά με τα στοιχεία της εταιρείας μεταφορών, το όνομα του οδηγού και τον αριθμό κυκλοφορίας του φορτηγού.
Moreover, it appears to be possible to confirm this on the basis of copies of documents sent by Umicore to the Special Tax Inspectorate with its letter of 11 June 1999 which indicate that, for each sale, a fax was sent by taxable person B to Umicore to inform it of the identification of the transporter, the driver’s name and the lorry’s registration number.
Επίσης, το γεγονός ότι ο υποκείμενος στον φόρο Β δεν είχε έγκυρο αριθμό ΦΠΑ στην Ιταλία, όπως ανέφεραν οι βελγικές αρχές στο σημείωμα τακτοποίησης της 30ής Απριλίου 1999, δεν έχει σχέση με το θέμα, δεδομένου ότι οι υποκείμενοι στον φόρο δεν υποχρεούνται να εγγραφούν στο μητρώο ΦΠΑ στο κράτος μέλος όπου αποστέλλονται τα εμπορεύματα.
The fact that taxable person B did not have a valid VAT number in Italy, as stated by the Belgian authorities in their adjustment notice of 30 April 1999, does not appear to be relevant since taxable persons need not be registered for VAT in the Member State to which the goods are being sent.
Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι οι βρετανικές φορολογικές αρχές, που έστειλαν πληροφορίες στις βελγικές αρχές κατόπιν αιτήματός τους, ουδόλως έθεσαν υπό αμφισβήτηση την ύπαρξη των δραστηριοτήτων του υποκείμενου στον φόρο Β στο Ηνωμένο Βασίλειο.
It must also be noted that the British tax authorities, which had communicated information to the Belgian authorities at their request, did not at any time dispute the reality of taxable person B’s activities in the UK.
Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι οι βελγικές φορολογικές αρχές δεν αμφισβήτησαν το γεγονός ότι τα εμπορεύματα πράγματι εγκατέλειψαν το βελγικό έδαφος και μεταφέρθηκαν σε άλλο κράτος μέλος.
Lastly, the Belgian tax authorities did not dispute the fact that the goods had indeed left Belgian territory and had been transported to another Member State.