natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο εν λόγω κανόνας όριζε ότι «[…]οι εφάπαξ χορηγήσεις ενισχύσεων για ποσά ύψους μέχρι 50000 Ecu, που αφορούν κάποια κατηγορία δαπάνης και συστήματα ενισχύσεων βάσει των οποίων το ύψος της ενίσχυσης που μπορεί να λάβει μία συγκεκριμένη εταιρεία για μία ορισμένη κατηγορία δαπάνης σε διάστημα τριών ετών περιορίζεται στο ποσό αυτό, ενώ δεν θα θεωρείται πλέον ότι πρέπει να κοινοποιούνται βάσει του άρθρου 93 παράγραφος 3 [της Συνθήκης ΕΚ] [30], εφόσον κατά τη χορήγηση της ενίσχυσης ή κατά την εφαρμογή του συστήματος ενισχύσεων υπάρχει ρητός όρος ότι οποιαδήποτε περαιτέρω ενίσχυση υπέρ της ίδιας εταιρείας για την ίδια κατηγορία δαπανών από άλλες πηγές χρηματοδότησης ή από άλλα συστήματα ενισχύσεων δεν θα μπορεί να υπερβαίνει σωρευτικά το προαναφερθέν ποσό των 50000 Ecu. …». Ο κανόνας αυτός στη συνέχεια επαναπροσδιορίστηκε, στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις ενισχύσεις de minimis του 1996 [31] (εφεξής «κανόνες του 1996»), ο οποίος καθόρισε το ποσό της ενίσχυσης de minimis σε 100000 Ecu για την ίδια περίοδο, και μετά στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 69/2001, ο οποίος καθόρισε το ίδιο αυτό ποσό σε 100000 ευρώ για την ίδια περίοδο.
The Communication stipulated that ‘one-off payments of aid of up to ECU 50000, in respect of a given type of expenditure and schemes under which the amount of aid a given firm may receive in respect of a given type of expenditure over a three-year period is limited to that figure, will no longer be considered notifiable under Article 93(3) [of the EC Treaty] [30], provided that it is an express condition of the award or scheme that any further aid the same firm may receive in respect of the same type of expenditure from other sources or under other schemes does not take the total aid the firm receives above the ECU 50000 limit.’ This rule was subsequently amended in the 1996 Commission notice on the de minimis rule for State aid [31] (hereinafter ‘the 1996 Notice’), which set the amount of de minimis aid at ECU 100000 for the same period, and thereafter in Regulation (EC) No 69/2001, which set the amount at EUR 100000 for the same period.
Λαμβανομένων υπόψη των ημερομηνιών λήξης της ισχύος των εξεταζόμενων καθεστώτων (η τελευταία των οποίων είναι η 31η Δεκεμβρίου 2005) όπως και της απουσίας αναδρομικότητας κατά την εφαρμογή των νομοθετικών ρυθμίσεων όσον αφορά τους τομείς στους οποίους αναφέρεται η αιτιολογική σκέψη 78, η Επιτροπή δεν θα λάβει υπόψη της ως κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν δυνάμει των υπουργικών αποφάσεων που εξετάστηκαν, οι οποίες δεν υπερβαίνουν, ανά δικαιούχο:
On account of the expiry dates for the schemes analysed (the last being 31 December 2005) and the non-retroactive applicability of the regulations in respect of the sectors mentioned under recital 78, the Commission will not consider as State aid aid granted under the Decisions analysed which does not exceed the following amounts per beneficiary:
50000 Εcu ανά περίοδο τριών ετών στη διάρκεια της περιόδου από 19 Αυγούστου 1992 έως 5 Μαρτίου 1996, εφόσον, τη στιγμή της χορήγησής τους, ήταν σύμφωνες με τους σχετικούς κανόνες του 1992·
ECU 50000 per three-year period between 19 August 1992 and 5 March 1996, if, at the time of granting, the aid was in accordance with the provisions of the 1992 Guidelines;
100000 Εcu/ευρώ ανά περίοδο τριών ετών στη διάρκεια της περιόδου από 6 Μαρτίου 1996 έως την 1η Φεβρουαρίου 2001, εφόσον, τη στιγμή της χορήγησής τους, ήταν σύμφωνες με τους σχετικούς κανόνες του 1996·
ECU/EUR 100000 per three-year period between 6 March 1996 and 1 February 2001, if, at the time of granting, the aid was in accordance with the relevant provisions of the 1996 Notice;
100000 ευρώ ανά περίοδο τριών ετών στη διάρκεια της περιόδου από 2 Φεβρουαρίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2005 εφόσον, τη στιγμή της χορήγησής τους, ήταν σύμφωνες με τις οικείες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001.
EUR 100000 per three-year period between 2 February 2001 and 31 December 2005, if, at the time of granting, the aid was in accordance with the relevant provisions of Regulation (EC) No 69/2001.
Τέλος, στον τομέα της ναυπηγικής βιομηχανίας, ο κανόνας de minimis εφαρμόζεται μόνο μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001.
Lastly, in the shipbuilding sector, the de minimis rule has only been applicable since the entry into force of Regulation (EC) No 69/2001.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν θα θεωρήσει ως κρατικές ενισχύσεις τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν δυνάμει των υπουργικών αποφάσεων που εξετάστηκαν και οι οποίες δεν υπερβαίνουν τις 100000 ευρώ ανά δικαιούχο και ανά περίοδο τριών ετών στη διάρκεια της περιόδου από 2 Φεβρουαρίου 2001 έως 30 Ιουνίου 2007, εφόσον, τη στιγμή της χορήγησής τους, ήταν σύμφωνες με τις οικείες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001.
Consequently, the Commission will not consider as State aid aid granted under the Ministerial Decisions analysed which do not exceed EUR 100000 per beneficiary and per three-year period over the period 2 February 2001-30 June 2007, if, at the time of granting, the aid was in accordance with the relevant provisions of Regulation (EC) No 69/2001.
Τα άλλα επιχειρήματα που πρόβαλαν οι ελληνικές αρχές για να δικαιολογήσουν την απουσία στοιχείων κρατικής ενίσχυσης δεν μπορούν να γίνουν δεκτά από την Επιτροπή για τους ακόλουθους λόγους, οι οποίοι ισχύουν για κάθε περίπτωση στην οποία προβλήθηκαν τα επιχειρήματα αυτά:
The other arguments put forward by the Greek authorities to justify the absence of State aid cannot be accepted by the Commission for the following reasons, valid in every case in which those arguments were cited:
οι ελληνικές αρχές, υποστηρίζοντας ότι η ομαδοποίηση των δανείων δεν συνεπάγεται υψηλό δημοσιονομικό κόστος [βλέπε ιδίως αιτιολογική σκέψη 57 στοιχείο α) και αιτιολογική σκέψη 58 στοιχείο α)], αναγνωρίζουν το γεγονός ότι η εν λόγω πράξη προκαλεί κάποιο κόστος για το Δημόσιο, με άλλα λόγια χρησιμοποιεί πόρους του Δημοσίου·
by claiming that the loan consolidation does not result in high costs for the public authorities (cf. recitals 57(a) and 58(a) in particular), the Greek authorities recognise that the operation imposes a cost on the State, or in other words uses State resources;
κρινόμενη με όρους ανταγωνισμού, η χορήγηση περιόδων χάριτος [βλέπε αιτιολογική σκέψη 57 στοιχείο ε) και αιτιολογική σκέψη 58 στοιχείο στ)] δεν αποτελεί απλώς μετάθεση του χρόνου καταβολής της ενίσχυσης, επειδή ελαφρύνει το κόστος αποπληρωμής σε συγκεκριμένη στιγμή και έτσι προσωρινά ανακουφίζει οικονομικά τον ενισχυόμενο οφειλέτη·
with regard to competition, the granting of grace periods (cf. recitals 57(e) and 58(f)) does not constitute simply a restructuring of repayment over time, since it reduces the repayment burden at a specific time and therefore provides temporary financial relief for the beneficiary;
ο λογαριασμός του νόμου 128/75 που χρησιμοποιείται για τη χρηματοδότηση των επιδοτήσεων τόκων δανείων [βλέπε αιτιολογική σκέψη 57 στοιχείο δ), αιτιολογική σκέψη 58 στοιχείο ε) και αιτιολογική σκέψη 59 στοιχείο στ)], ακόμη και αν δεν ενσωματώθηκε στον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό όπως αναφέρουν οι ίδιες οι ελληνικές αρχές, παραμένει κρατικός πόρος [33]·
even if, as the Greek authorities state, the account set up pursuant to Law No 128/75 used to finance interest-rate reductions (cf. recitals 57(d), 58(e) and 59(f)) does not form part of the budget of the Greek State, it nevertheless constitutes a State resource [33];
η χορήγηση επιδότησης επιτοκίου σε δάνεια παρέχει πλεονέκτημα στις υπαγόμενες στο μέτρο αυτό επιχειρήσεις, ακόμη και αν τα επιτόκια είναι υψηλά στη χώρα·
the granting of an interest-rate reduction in respect of loans confers an advantage on the beneficiary firms, even if interest rates are high in the country in question;
στ) η αποδέσμευση των ασφαλειών που χορηγήθηκαν για τη λήψη των εγγυήσεων [βλέπε αιτιολογική σκέψη 57 στοιχείο ζ)], ακόμη και αν, σύμφωνα με την υπουργική απόφαση αριθ. 2071670/11297, δεν συνεπάγεται κανένα άμεσο κόστος για το Ελληνικό Δημόσιο, περιλαμβάνει ορισμένο στοιχείο ενίσχυσης επειδή, προβλέποντας τη δυνατότητα αυτή, το Δημόσιο όχι μόνον προσφέρει στις δικαιούχους επιχειρήσεις τη δυνατότητα να προσπορίζονται κεφάλαια αλλά, επιπλέον, εξαλείφει μια αντιπαροχή η οποία απαιτείται για τη λήψη της εγγύησής του·
the release of securities provided for the purposes of obtaining the guarantee (cf. recital 57(g)), while it may not involve any direct expenditure for the Greek State in accordance with Ministerial Decision No 2071670/11297, comprises an element of aid since, in providing this possibility, the State not only offers beneficiary firms the opportunity to obtain capital, but also waives one of the prerequisites for the obtention of its guarantee;
το γεγονός ότι τα επιτόκια στην Ελλάδα ήταν υψηλά [βλέπε αιτιολογική σκέψη 57 στοιχείο δ)] δεν συνεπάγεται την απουσία ενισχύσεων, με την έννοια ότι, ανεξάρτητα από το όποιο οικονομικό πλαίσιο εντός του οποίου έλαβαν χώρα οι ρυθμίσεις με πριμοδοτήσεις, το απλό γεγονός της χορήγησής τους ισοδυναμεί με ελάφρυνση των αποδεκτών από επιβάρυνση την οποία θα όφειλαν κανονικά να υποστούν κατά την άσκηση της δραστηριότητάς τους.
the fact that interest rates were high in Greece (cf. recital 57(d)) does not imply the absence of aid, in the sense that, irrespective of the economic context in which the restructuring with reductions was carried out, the granting of the aid in itself had the effect of relieving the beneficiaries of a burden which they would normally have had to bear in the exercise of their activity.
Λαμβανομένων υπόψη όλων αυτών των στοιχείων, η Επιτροπή οφείλει να συμπεράνει ότι οι ενισχύσεις που δεν τοποθετούνται εντός των ορίων και των όρων χορήγησης ενισχύσεων de minimis που καθορίζονται στις αιτιολογικές σκέψεις 68 έως 81, όντως εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης.
In the light of all these elements, the Commission can only conclude that aid measures which do not fall within the scope of and comply with the prerequisites for the granting of de minimis aid defined under recitals 68 to 81 do indeed fall within the scope of Article 107(1) of the Treaty.
Εντούτοις, στις περιπτώσεις που προβλέπονται από το άρθρο 107 παράγραφοι 2 και 3 Συνθήκης, ορισμένες ενισχύσεις δύνανται, κατά παρέκκλιση, να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά.
However, in the situations provided for in Article 107(2) and (3) of the Treaty, certain types of aid may, by way of derogation, be deemed compatible with the internal market.
Στην προκειμένη περίπτωση, είναι σκόπιμο να εξεταστεί, στο πλαίσιο καθεμιάς από τις κινηθείσες διαδικασίες, ποια από τις παρεκκλίσεις θα μπορούσε να εφαρμοστεί ανάλογα με τον οικείο τομέα (κάνοντας διάκριση μεταξύ του γεωργικού τομέα και των λοιπών τομέων).
In the case under consideration, it is necessary to examine, in the context of each procedure opened, which exemption might apply in each of the sectors concerned (whilst differentiating between the agricultural and other sectors).
1 ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΒΟΙΑΣ, ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
AID TO THE PREFECTURES OF KASTORIA AND EVIA, ADDRESSED WHEN THE FIRST PROCEDURE WAS OPENED
Γεωργικός τομέας
Agricultural sector
Λαμβανομένης υπόψη της φύσης των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν, η μόνη παρέκκλιση της οποίας θα μπορούσε να γίνει επίκληση ώστε να δικαιολογηθεί το συμβιβάσιμό τους με την εσωτερική αγορά είναι η παρέκκλιση του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της Συνθήκης, σύμφωνα με την οποία δύνανται να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά οι ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον.
In view of the nature of the aid granted, the only exemption which may be relied on to demonstrate its compatibility with the internal market is that provided for in Article 107(3)(c) of the Treaty pursuant to which aid to facilitate the development of certain economic activities or of certain economic areas, where such aid does not adversely affect trading conditions to an extent contrary to the common interest, may be considered to be compatible with the common market.
Δεδομένου ότι οι εν λόγω ενισχύσεις είναι μη κοινοποιηθείσες ενισχύσεις, πρέπει, για να εφαρμοστεί η παρέκκλιση αυτή, να συνάδουν προς τους κανόνες κρατικών ενισχύσεων που ίσχυαν τη στιγμή της χορήγησής τους.
Since the aid in question is non-notified aid, it is essential in order for this exemption to apply that it complies with the rules on State aid in place at the time the aid was granted.
Ένας από τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης είναι ότι οι ενισχύσεις αυτές φαινόταν ότι είχαν προβλεφθεί για προβληματικές επιχειρήσεις.
One of the reasons on which the Commission’s decision to initiate the procedure provided for in Article 108(2) of the Treaty was based is that the aid was apparently intended for firms in difficulty.
Σχετικά με αυτό, οι ελληνικές αρχές ανέφεραν, στην επιστολή τους της 9ης Αυγούστου 2004, ότι το κριτήριο της «βιωσιμότητας μετά τη ρύθμιση» δεν επηρέαζε καθόλου τη συνολική εκτίμηση της βιωσιμότητας της επιχείρησης από το πιστωτικό ίδρυμα, δεδομένου ότι η υπαγωγή στη ρύθμιση αποφασιζόταν αμέσως μετά τη μελέτη βιωσιμότητας.
In this regard, the Greek authorities indicated in their letter of 9 August 2004 that the ‘viability after restructuring’ criterion had absolutely no bearing on the overall assessment of the firm’s viability carried out by the credit institution, since the decision regarding eligibility for restructuring was made immediately after the viability study was carried out.
Το επιχείρημα αυτό επαναλήφθηκε με τις επιστολές από 15 και 29 Μαρτίου 2011 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 61).
This argument was reiterated in the letters of 15 and 29 March 2011 (see recital 61).
Νομοθετική ρύθμιση σχετικά με τις ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου
Rules applicable to rescue and restructuring aid to firms in difficulty during the period in question
I. Μεταξύ 1ης Οκτωβρίου 1993 και 31ης Δεκεμβρίου 1997
I. From 1 October 1993 to 31 December 1997
Οι ενισχύσεις στις προβληματικές επιχειρήσεις διέπονται από ορισμένους κανόνες.
Aid to firms in difficulty is subject to a number of rules.
Κατά το χρόνο έναρξης ισχύος της υπουργικής απόφασης αριθ. 69836/B1461, η Επιτροπή ακολουθούσε την πολιτική να θεωρεί ότι, όσον αφορά τον γεωργικό τομέα, οι ενισχύσεις αυτές συνιστούσαν ενισχύσεις στη λειτουργία οι οποίες δεν μπορούσαν να κηρυχθούν συμβατές με την εσωτερική αγορά, παρά μόνον εάν πληρούσαν τις κατωτέρω προϋποθέσεις:
At the time of entry into force of Ministerial Decision No 69836/B1461, it was Commission policy to consider this type of aid in the agricultural sector to be operating aid which could be considered compatible with the internal market only if the following three conditions were satisfied:
οι εν λόγω ενισχύσεις θα έπρεπε να αφορούν χρηματοοικονομικά βάρη δανείων συναφθέντων για τη χρηματοδότηση ήδη πραγματοποιηθεισών επενδύσεων·
such aid had to concern financial charges on loans taken out to finance investments that had already been made;
το σωρευτικό ισοδύναμο επιδότησης των ενισχύσεων που ενδεχομένως είχαν χορηγηθεί κατά τη σύναψη των δανείων και των εν λόγω ενισχύσεων δεν θα μπορούσε να υπερβαίνει τους γενικώς παραδεκτούς συντελεστές, ήτοι:
the overall grant equivalent of any aid granted when the loan was taken out and the aid in question could not exceed the percentage generally authorised by the Commission, i.e.:
για τις επενδύσεις στο επίπεδο της πρωτογενούς γεωργικής παραγωγής: 35 % ή 75 % στις μειονεκτικές περιοχές κατά την έννοια της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ·
for investments in primary agricultural production: 35 % or 75 % in less-favoured areas within the meaning of Directive 75/268/EEC;
για τις επενδύσεις στο επίπεδο της μεταποίησης ή της εμπορίας γεωργικών προϊόντων: 55 % ή 75 % στις περιοχές στόχου 1, για τα σχέδια που είναι σύμφωνα με τα τομεακά προγράμματα ή με κάποιον από τους στόχους του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 866/90 [34], και 35 % (ή 50 % στις περιοχές στόχου 1) για τα λοιπά σχέδια, στο μέτρο που δεν αποκλείονται βάσει των κριτηρίων επιλογής που αναφέρονται στο σημείο 2 του παραρτήματος της απόφασης 90/342/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 1990, σχετικά με τη θέσπιση των κριτηρίων επιλογής που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τις επενδύσεις που αφορούν τη βελτίωση των συνθηκών μεταποίησης και εμπορίας των αγροτικών προϊόντων και προϊόντων δασοκομίας [35] [ή της απόφασης 94/173/ΕΚ της Επιτροπής [36] η οποία την αντικατέστησε].
for investments in the processing and marketing of agricultural products: 55 % or 75 % in Objective 1 regions for projects complying with the sectoral programmes or one of the objectives of Article 1 of Regulation (EEC) No 866/90 [34] and 35 % (or 50 % in Objective 1 regions) for other projects not excluded on the basis of the selection criteria under point 2 of the Annex to Commission Decision 90/342/EEC of 7 June 1990 on the selection criteria to be adopted for investments for improving the processing and marketing conditions for agricultural and forestry products [35] (or Commission Decision 94/173/EC [36] which replaced it);
οι εν λόγω ενισχύσεις θα έπρεπε να ήταν μεταγενέστερες αναπροσαρμογών των επιτοκίων των νέων δανείων που πραγματοποιούνται ώστε να λαμβάνεται υπόψη η διακύμανση των επιτοκίων (το δε ποσό των ενισχύσεων θα έπρεπε να είναι κατώτερο από ή ίσο προς τη διαφορά των επιτοκίων των νέων δανείων) ή θα έπρεπε να αφορούν γεωργικές εκμεταλλεύσεις που να παρέχουν εγγυήσεις βιωσιμότητας, ιδίως στην περίπτωση που τα χρηματοοικονομικά βάρη των υφιστάμενων δανείων είναι τέτοια που να κινδυνεύει η βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων ή και να κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν.
the aid in question could be paid only following changes in the rates for the new loans taken out, so as to take account of variations in the interest rates (in such cases, the amount of aid had to be less than or equal to the difference in interest rates on the new loans) or had to concern agricultural holdings providing guarantees of viability, particularly in the event that the financial burdens resulting from the existing loans were such as to threaten the viability of the holdings or put them at risk of bankruptcy.
Στην επιστολή τους της 9ης Αυγούστου 2004, οι ελληνικές αρχές ανέφεραν ότι η απόφαση αριθ. 69836/B1451 και οι τροποποιήσεις της αφορούσαν γενικά τις μεταποιητικές επιχειρήσεις και δεν αναφέρονταν ειδικά στις μεταποιητικές επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα, οι οποίες καλύπτονταν από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 866/90, (ΕΚ) αριθ. 951/97 και (ΕΚ) αριθ. 1257/1999, ότι ολόκληρη η χώρα ενέπιπτε στον στόχο 1 και ότι δεν έγινε ρύθμιση των χρεών των επιχειρήσεων που υλοποίησαν επενδύσεις και που έτυχαν επιδότησης από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, διότι κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν.
In their letter of 9 August 2004, the Greek authorities argued that Decision No 69836/B1451 and its subsequent amendments concerned processing firms in general and made no specific reference to agricultural processing firms covered by Regulations (EEC) No 866/90, (EC) No 951/97 and (EC) No 1257/1999, that all of Greece is an Objective 1 region, and that the firms which had invested and had therefore received aid from the Ministry of Rural Development and Food were unable to benefit from debt restructuring as this had not been provided for.
Πρόσθεσαν επίσης ότι, όσον αφορά το σωρευτικό ισοδύναμο επιδότησης, η συντριπτική πλειοψηφία των επιμέρους επιδοτήσεων ήταν χαμηλού ύψους και ότι η ρύθμιση αφορά παλαιά δάνεια και, άρα, ήδη πραγματοποιηθείσες επενδύσεις.
Furthermore, they added that, with regard to the overall grant-equivalent of the restructuring, only small amounts of aid had been granted in most cases, and that the restructuring related to previous loans and thus investments which had already been made.
Πριν από ο,τιδήποτε άλλο, οι διευκρινίσεις των ελληνικών αρχών δεν επιτρέπουν στην Επιτροπή να αποκλείσει ότι ορισμένες μεταποιητικές επιχειρήσεις του γεωργικού τομέα μπόρεσαν να τύχουν ενισχύσεων δυνάμει της υπουργικής απόφασης αριθ. 69836/B1451 των τροποποιήσεών της, καθώς το γεγονός ότι δεν γίνεται ειδική αναφορά στις επιχειρήσεις αυτές, δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι δεν ανήκουν στη γενική κατηγορία των μεταποιητικών επιχειρήσεων (βιομηχανικές επιχειρήσεις), η οποία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης.
Above all, the explanations offered by the Greek authorities are not sufficient to permit the Commission to rule out the possibility that certain agricultural processing firms received aid under Ministerial Decision No 69836/B1451 and its subsequent amendments because the fact no specific reference was made to the aforementioned firms does not necessarily indicate that they did not belong to the generic category of processing firms (industrial firms) falling within the scope of the Decision.
Σε σχέση με την τήρηση των προϋποθέσεων που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 90, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η απόφαση αριθ. 69836/B1451 όπως τροποποιήθηκε, κάλυπτε τη ρύθμιση δανείων που μπορούσαν να αφορούν είτε επενδύσεις είτε κεφάλαια κίνησης.
In terms of compliance with the conditions referred to in recital 90, the Commission finds that Decision No 69836/B1451 and its subsequent amendments concerned the restructuring of either investment or working capital loans.
Όσον αφορά τη ρύθμιση των δανείων που συνδέονται με επενδύσεις, οι διευκρινίσεις τις οποίες υπέβαλαν οι ελληνικές αρχές επιτρέπουν στην Επιτροπή να διαπιστώσει ότι πληρούται η προϋπόθεση της αιτιολογικής σκέψης 90 στοιχείο α), επειδή τα δάνεια αυτά αφορούσαν ήδη πραγματοποιηθείσες επενδύσεις.
With regard to the restructuring of investment loans, on the basis of the information provided by the Greek authorities, the Commission finds that the condition referred to in recital 90(a) has been satisfied, because these loans concerned investments which had already been made.
Η Επιτροπή μπορεί επίσης να θεωρήσει ότι πληρούται η δεύτερη εναλλακτική περίπτωση της προϋπόθεσης που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 90 στοιχείο γ), καθώς οι δικαιούχες επιχειρήσεις πρέπει να είναι βιώσιμες μετά τη ρύθμιση, με βάση την αξιολόγηση που γίνεται από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Moreover, the Commission finds that the second alternative condition referred to in recital 90(c) has been complied with, since beneficiary firms must be deemed viable after restructuring on the basis of an assessment by the financial institutions.
Αντίθετα, η Επιτροπή δεν μπορεί να συμπεράνει, με βάση τις πληροφορίες τις οποίες διαθέτει, ότι τηρήθηκε αναμφίβολα η προϋπόθεση που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 90 στοιχείο β) επειδή οι ελληνικές αρχές διευκρίνισαν, στην επιστολή της 9ης Αυγούστου 2004, ότι οι επιχειρήσεις μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων καλύπτονταν, μεταξύ άλλων, από τις διατάξεις των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 866/90 και (ΕΚ) αριθ. 951/97, και ότι η εφαρμογή των κανονισμών αυτών έγινε με τήρηση των διατάξεών τους, πράγμα που συνεπάγεται ότι είναι δυνατόν να έχουν ήδη χορηγηθεί ενισχύσεις μέχρι του μέγιστου ορίου εντάσεως που προβλέπεται από τους εν λόγω κανονισμούς (75 % για τις περιοχές του στόχου 1, στον οποίο εντασσόταν η Ελλάδα) και ότι η εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος ήταν δυνατόν, στη συγκεκριμένη περίπτωση και λόγω της σώρευσης των ενισχύσεων, να συνεπιφέρει υπέρβαση της εντάσεως αυτής.
However, the information at the Commission’s disposal is not sufficient to establish beyond doubt that the condition referred to in recital 90(b) has been complied with, because the Greek authorities explained in their letter of 9 August 2004 that enterprises engaged in processing and marketing agricultural products were covered by, inter alia, the provisions of Regulations (EEC) No 866/90 and (EC) No 951/97 and that these Regulations were applied in compliance with the provisions thereof, which implies that aid could already have been granted at the maximum intensity provided for in the aforementioned Regulations (75 % for Objective 1 regions, which applies to all of Greece) and that it is possible that the operation of the scheme in question could, as a result of the cumulation of aid, have resulted in this intensity being exceeded.