natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το mid swap είναι η μέση τιμή ανάμεσα στο προσφερόμενο επιτόκιο και στο επιτόκιο που προτείνουν οι τράπεζες για τις διατραπεζικές συναλλαγές τους, δηλαδή το σταθερό επιτόκιο που είναι έτοιμη να εφαρμόσει μια τράπεζα έναντι euribor 6 μηνών κατά κανόνα.
The mid swap is the median between the rate offered and the rate proposed by the banks at any moment for their interbank dealings by maturity, i.e. it is the fixed rate that a bank is willing to exchange for a 6-month Euribor as a general rule.
Το επιτόκιο αυτό αποτελεί το επιτόκιο αναφοράς της αγοράς κυρίως για τις εκδόσεις ομολόγων.
That rate is the market reference for bond issues in particular.
Συμβούλιο Επικρατείας, 16 Νοεμβρίου 1998, υπόθεση Sille: «Εκτιμώντας, κατά πρώτον, ότι, όπως έκριναν τα πρωτοβάθμια δικαστήρια, αν και μπορεί να θεμελιωθεί η ευθύνη της δημόσιας εξουσίας, έστω και αντικειμενική, βάσει της αρχής της ίσης μεταχείρισης των πολιτών έναντι των επιβαρύνσεων του δημοσίου, σε περίπτωση που ένα μέτρο το οποίο έχει ληφθεί νόμιμα έχει ως αποτέλεσμα να προκληθεί σε βάρος ενός φυσικού ή νομικού προσώπου σχετικά σοβαρή ειδική ζημία, αυτό δεν ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, εφόσον ο κ. Sille, με την ιδιότητα του επαγγελματία μεσίτη, δεν μπορούσε να αγνοεί τους αστάθμητους παράγοντες που βαρύνουν αναγκαστικά την υλοποίηση ενός στεγαστικού προγράμματος, όπως αυτό που είχε προβλεφθεί στην προκειμένη περίπτωση και για την υλοποίηση του οποίου έπρεπε κυρίως να τροποποιηθούν οι διατάξεις του σχεδίου χρήσεων γης και να ληφθεί η σύμφωνη γνώμη του δημοτικού συμβουλίου, και ο κ. Sille έπρεπε φυσιολογικά να προβλέψει ότι ήταν πιθανό, ενόψει της αρνητικής έκβασης της δημόσιας έρευνας και της εχθρότητας με την οποία αντιμετωπίστηκε το σχέδιο, αυτό να εγκαταλειφθεί από την κοινότητα· ότι, εφόσον ανέλαβε αυτόν τον κίνδυνο με απόλυτη γνώση της κατάστασης, δεν θα μπορούσε εκ των υστέρων να υποστηρίξει ότι υπέστη ασυνήθη ζημία και ότι η κοινότητα πρέπει να υποστεί τις επαχθείς συνέπειες που είχε γι’ αυτόν η εγκατάλειψη του επενδυτικού σχεδίου».
Council of State, 16 November 1998, Sille: ‘First, having regard to the fact, as the judges in the court of first instance decided, whether the public authorities can be held liable, even without fault, on the grounds of the principle of the equality of citizens before public burdens, where a measure lawfully adopted has the effect of causing a special loss of a certain degree of gravity to a natural or legal person, that does not hold true in this case because Mr Sille, in his capacity as a real-estate professional, could not be unaware of the risks necessarily involved in the execution of a building project such as that planned in this case, in respect of which it was necessary, in particular, to amend the provisions of the land-use plan and obtain the agreement of the local council that Mr Sille should have contemplated the possibility or, faced with the negative findings of the public enquiry and the hostility encountered by the project, that it would be dropped by the local authority; that having taken on the risk in full knowledge of the facts, he cannot usefully maintain that he has suffered an abnormal loss and that the local authority must bear the substantial consequences for him arising from the shelving of the project’.
Συμβούλιο Επικρατείας, 10 Ιουλίου 1996, υπόθεση Meunier: «Εκτιμώντας ότι από την απόφαση εγκατάστασης της εμπορικής επιχείρησης σε μια τέτοια τοποθεσία και από επιστολή του δημάρχου που αναφερόταν στον κίνδυνο αστάθειας του εδάφους προέκυπτε ότι ο ενδιαφερόμενος είχε αποδεχθεί, γνωρίζοντας την κατάσταση, τους κινδύνους αστάθειας στους οποίους ήταν εκτεθειμένη η επιχείρησή του, το Cour administrative d’appel διατύπωσε μια κυρίαρχη εκτίμηση.
Council of State, 10 July 1996, Meunier: ‘By taking the view that, as a result of choosing to locate the business in such a place and of a letter from the mayor concerning the possibility of land slip, the interested party had accepted in full knowledge of the facts the risks of instability to which his establishment was exposed, the Administrative Appeal Court made a final decision on the facts.
Με το να θεωρήσει ότι η ζημία που προέκυψε από μια κατάσταση στην οποία ο ενδιαφερόμενος είχε εις γνώση του εκτεθεί δεν του παρείχε δικαίωμα αποζημίωσης, δεν αψήφησε τους κανόνες που διέπουν την ευθύνη των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου».
By taking the view that the loss resulting from a situation to which the interested party knowingly exposed himself did not give him grounds for compensation, the Court did not fail to apply the rules governing the liability of legal entities governed by public law’.
Για περισσότερες λεπτομέρειες βλέπε τις αιτιολογικές σκέψεις 11 έως 13 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας.
For further details see recitals 11 to 13 of the opening decision.
Βλέπε τμήμα 3.1.1.A της παρούσας απόφασης.
See Section 3.1.1.A of this Decision.
Βλέπε υποσημείωση 29.
See footnote 29.
Βλέπε υποσημείωση 30.
See footnote 30.
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 110 της απόφασης του Συνταγματικού Συμβουλίου αριθ. 2001-448 της 25ης Ιουλίου 2001: «Εκτιμώντας ότι, αν και το άρθρο 61 πρόβλεψε, βάσει του άρθρου 34 του Συντάγματος, την υποχρέωση να επιτρέπει ο νόμος του προϋπολογισμού, εντός προθεσμίας τριών ετών, κάθε εγγύηση που χορηγεί το κράτος για να εξασφαλιστεί η σαφήνεια όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές του υποχρεώσεις, η ποινή για μια ενδεχόμενη παράλειψη έγκρισης δεν θα ήταν η ακυρότητα των εν λόγω εγγυήσεων· ότι, πράγματι, μια τέτοια συνέπεια θα μπορούσε να πλήξει την αρχή της ίσης μεταχείρισης ενώπιον των επιβαρύνσεων του δημοσίου και, σε περίπτωση ιδιαίτερης βαρύτητας, του δικαιώματος ιδιοκτησίας· εξάλλου, από τις νομοπαρασκευαστικές εργασίες προκύπτει ότι στόχος του άρθρου 61 είναι να εξασφαλιστεί η ενημέρωση του Κοινοβουλίου για τις εγγυήσεις που παρέχει το κράτος και όχι να ακυρώσει τις εγγυήσεις που δεν εγκρίθηκαν εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών που είχαν δοθεί στο παρελθόν· ότι, υπό αυτές τις προϋποθέσεις, το άρθρο 61 δεν είναι αντίθετο με το Σύνταγμα».
Constitutional Council, decision No 2001-448, 25 July 2001: ‘On the basis of Article 34 of the Constitution, Article 61 could properly require any guarantee given by the State to be authorised by the Finance Act within three years, in order to ensure clarity in the State’s financial commitments; but it does not follow that if no such authorisation is granted the guarantee concerned must lapse. Such a consequence would be contrary to the principle of equality before public burdens (égalité devant les charges publiques) and, if the injury caused is especially serious, to the right of property. In any event, the legislative history makes it clear that the purpose of Article 61 is to ensure that Parliament is informed of guarantees given by the State, and not to bring an end to any guarantees given in the past which have not been authorised within the time laid down. That being so, Article 61 is not contrary to the Constitution’.
Αιτιολογική σκέψη που αναφέρεται στην προηγούμενη υποσημείωση.
Paragraph quoted in the preceding footnote.
Απόφαση του Πρωτοδικείου της 26ης Ιουνίου 2008, SIC/Επιτροπή, T-442/03, Συλλογή 2008 σ. II-1161, σκέψεις 124 έως 127.
Court of First Instance in Case T-442/03 SIC v Commission [2008] ECR II-1161, paragraphs 124 to 127.
Βλέπε επίσης την ανακοίνωση για τις εγγυήσεις.
See also the Guarantees Notice.
Βλέπε παραγράφους 62 έως 68 του υπομνήματος των γαλλικών αρχών της 23ης Ιανουαρίου 2008.
See paragraphs 62 to 68 of the French authorities’ letter of 23 January 2008.
Τμήμα 4.1.1.A β) 3 της παρούσας απόφασης.
Section 4.1.1.A(b)3 of this Decision.
Βλέπε υποσημείωση αριθ. 39 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας.
Opening decision, footnote 39.
Το υπόμνημα δεν έχει δημοσιευθεί, αλλά αναφέρθηκε στην έκθεση για το 1995.
The memorandum is not public, but it was referred to in the annual report for 1995.
Αυτό το μέρος του υπομνήματος δημοσιεύθηκε από τους συντάκτες της έκθεσης του 1995 (σ. 219).
This part of the memorandum was published in the annual report for 1995 (p. 219).
Υπόμνημα των γαλλικών αρχών που διαβιβάστηκε στην Επιτροπή στις 9 Σεπτεμβρίου 2008.
Memorandum from the French authorities to the Commission sent on 9 September 2008.
Βλέπε σημείο 5 το παραρτήματος αυτού του υπομνήματος που αναφέρεται σε διάφορες πράξεις, όπως για παράδειγμα «η υπουργική επιστολή ή κάθε άλλη βάση».
See point 5 in the annex to that memorandum, which lists different acts including for example ‘a ministerial letter, or any other basis’.
Υπενθυμίζουμε ότι η τελική απόφαση για την ανεπάρκεια στοιχείων ενεργητικού χωρίς κύρωση στο τέλος μιας δικαστικής διαδικασίας εκκαθάρισης συνεπάγεται απαγόρευση να δώσει συνέχεια ο πιστωτής: η απαίτηση του θεωρείται έχει καταπέσει οριστικά.
It may be borne in mind that a judgment closing compulsory winding-up proceedings without penalty, on the ground that the assets are insufficient, prevents the creditor from reopening proceedings: his claim is definitively lost.
Βλέπε αιτιολογική σκέψη 147 της παρούσας απόφασης.
See recital 147.
Οι όροι των εφαρμοστέων κειμένων, ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980, το διάταγμα της 20ής Μαΐου 2008 που αντικαθιστά το διάταγμα της 12ης Μαΐου 1981 και την εγκύκλιο της 16ης Οκτωβρίου 1989 έχουν αναφερθεί στο τμήμα της παρούσας απόφασης σχετικά με την περιγραφή του μέτρου.
The section of this Decision describing the measure explains the terms of the Law of 16 July 1980, the Decree of 20 May 2008 replacing the decree of 12 May 1981, and the Circular of 16 October 1989.
Βλέπε τμήμα 3.1.1 B α) 1 της παρούσας απόφασης, η οποία αναφέρεται στο τμήμα IV, A, 1, σ. 1 9-20 της επιστολής της 23ης Ιανουαρίου 2008 των γαλλικών αρχών.
See Section 3.1.1.B(a)1 of this Decision, which in turn refers to Section IV.A.1, pp. 19-20, of the French authorities’ letter of 23 January 2008.
Πράγματι, όπως επισημαίνει ο εμπειρογνώμονας της Επιτροπής, σε περίπτωση που οι πόροι του δημόσιου οργανισμού είναι ανεπαρκείς, οι δυνατότητες που επιτρέπουν στην εποπτεύουσα αρχή να επιληφθεί της κατάσταση είναι περιορισμένες.
As the Commission’s expert points out, if the publicly owned establishment’s funds are insufficient, the possibilities open to the supervisory authority for dealing with the situation are limited.
Οι απαραίτητοι πόροι μπορεί καταρχήν να προέρχονται από υφιστάμενους πόρους που έχουν διατεθεί σε άλλες δαπάνες και αποδεσμεύονται για να εξοφληθεί η οφειλή.
The necessary funds may come from resources that were previously allocated to other expenditure and are now reallocated in order to honour the debt.
Μπορεί στη συνέχεια να προέρχονται από την εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων ή από την αύξηση των τιμών, εάν προβλέπονται αυτές οι μέθοδοι.
They may come from the sale of assets or an increase in charges, if those courses are feasible.
Ο δημόσιος οργανισμός μπορεί επίσης να συνάψει δάνειο.
The establishment may also borrow.
Εντούτοις, εάν δεν προβλέπονται αυτές οι δυνατότητες, απομένει μόνο η λύση της εισφοράς του κράτους μετόχου.
But if these few possibilities are not feasible, the only solution remaining is to obtain funding from the State as shareholder.
Σε περίπτωση που δεν υπάρχει απαίτηση συνέχειας δημόσιας υπηρεσίας.
In cases where continuity of public service is not a requirement.
Έκθεση του εμπειρογνώμονα, τμήμα I.2.A.2 σ. 18.
Expert’s report, section I.2.A.2, p. 18.
Άρθρο L 620-1 του εμπορικού κώδικα.
Article 620-1 of the Commercial Code.
Το άρθρο L 640-1 του εμπορικού κώδικα ορίζει ότι «θεσπίζεται διαδικασία δικαστικής εκκαθάρισης για κάθε οφειλέτη που αναφέρεται στο άρθρο L 640-2 ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση παύσης πληρωμής και η εξυγίανση του οποίου είναι προδήλως αδύνατη».
Article 640-1 of the Commercial Code provides that ‘a procedure is established for winding up under the supervision of a court which is open to any debtor in any of the categories referred to in Article L 640-2 of the Commercial Code who is insolvent and whose reconstruction is manifestly impossible’.
Οι τιμές των υπηρεσιών που υπάγονται στον προστατευόμενο τομέα εγκρίνονται από την ARCEP, ρυθμιστικό αρχή των ταχυδρομικών υπηρεσιών.
Charges for services in the reserved area have to be approved by ARCEP, the postal regulator.
Οι τιμές των υπηρεσιών που υπάγονται στον τομέα της καθολικής υπηρεσίας στηρίζονται από την ARCEP.
Charges for universal services are restricted by ARCEP.
Βλέπε τμήμα 4.1.1.A.β)3 της παρούσας απόφασης.
See Section 4.1.1.A(b)3 of this Decision.
Βλέπε παράγραφο 112 και 113 του υπομνήματς των γαλλικών αρχών της 23ης Ιανουαρίου 2008.
See paragraphs 112 and 113 of the French authorities’ letter of 23 January 2008.
Βλέπε τμήμα 4.1.1.A.β)3 της παρούσας απόφασης
See Section 4.1.1.A(b)3.
Σύμφωνα με την αρμόδια γαλλική ρυθμιστική αρχή (ARCEP), το πεδίο της ρύθμισης εκτείνεται στις δραστηριότητες ταχυδρομικών υπηρεσιών που περιλαμβάνουν την παραλαβή, τη διαλογή, την αποστολή και τη διανομή των ταχυδρομικών αντικειμένων στο πλαίσιο τακτικών υπηρεσιών.
According to the French regulator, ARCEP, regulation extends to the activities of postal services comprising the clearance, sorting, transport and delivery of postal items in regular rounds.
Από τις υπηρεσίες αυτές εξαιρούνται: η διανομή διαφημιστικών εντύπων χωρίς ονομαστικό παραλήπτη και οι ταχυμεταφορές.
It does not include the distribution of unaddressed advertising material, urban parcel deliveries, and express deliveries.
Βλέπε στρατηγική παρουσίαση του ετήσιου σχεδίου επιδόσεων.
See the strategic presentation of the annual performance plan.
Για περισσότερες διευκρινίσεις για τη θέση των γαλλικών αρχών, βλέπε ιδίως τμήμα 3.1.1.B.α) 2 της παρούσας απόφασης.
For a more detailed account of the position of the French authorities see in particular Section 3.1.1.B(a)2 of this Decision.
Cour administrative d’appel, Lyon, 6 Ιουνίου 1996, Société fermière de Campoloro, αριθ. 95LY00935.
Administrative Court of Appeal, Lyon, 6 June 1996, Société fermière de Campoloro, No 95LY00935.
Βλέπε υποσημείωση 37.
Bon cited in footnote 37.
Série A αριθ. 37.
Series A, No 37.
Βλέπε υπόμνημα που διαβιβάστηκε στις 27 Οκτωβρίου 2009.
See Memorandum transmitted on 27 October 2009.
Συμβούλιο Επικρατείας, 29 Δεκεμβρίου 2004, Sté d’aménagement des coteaux de Saint-Blaine, αριθ. 257804: η αποζημίωση των κοινωφελών υπηρεσιών είναι δυνατή όταν ο ιδιοκτήτης υφίσταται ειδική και υπέρμετρα μεγάλη επιβάρυνση σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο γενικού συμφέροντος.Cour administrative d’appel, Bordeaux, 14 Οκτ. 2003, M. και Mme Claude X., αριθ. 99BX01530: η διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων σε κοινοτικές οδούς που υπέστησαν ζημία λόγω υποχώρησης του εδάφους μπορεί να προκαλέσει ασυνήθη και ειδική ζημία στον εγκλωβισμένο ιδιοκτήτη.
Council of State, 29 December 2004, Société d’aménagement des coteaux de Saint-Blaine, No 257804: compensation in respect of public easements is possible when the owner bears a specific and exorbitant burden out of proportion to the public interest objective pursued.Administrative Court of Appeal, Bordeaux, 14 October 2003, Mr and Mrs Claude X., No 99BX01530: disruption to motor vehicle traffic on local roads damaged in a landslip may cause abnormal and special loss to the owner who thereby finds himself isolated.
Ο διοικητικός δικαστής θεωρεί ιδίως ότι η διάρκεια της ζημίας (η κυκλοφορία των οχημάτων διακόπηκε επί επτά μήνες για να εκτελεστούν τα έργα) προσδίδει σε αυτήν ασυνήθη και ειδικό χαρακτήρα που υπερβαίνει τα έξοδα με τα οποία επιβαρύνονται υπό κανονικές συνθήκες οι δύο χρήστες της δημόσιας οδού και πρέπει κατά συνέπεια να αποζημιωθεί.Tribunal administratif, Montpellier, 23 Ιουνίου 1999, M. Van der Velden, αριθ. 97-03716: το οριστικό κλείσιμο μιας κατασκήνωσης λόγω σοβαρού κινδύνου πλημμύρας προκάλεσε στον ιδιοκτήτη ασυνήθη και ειδική ζημία η οποία του παρέσχε το δικαίωμα αποζημίωσης, εφόσον το κλείσιμο της επιχείρησης προκάλεσε τη διακοπή της μοναδικής επαγγελματικής δραστηριότητας του ενδιαφερομένου και την πλήρη απώλεια της εμπορικής του επιχείρησης.
The administrative judge held, in particular, that the duration of the loss (traffic was disrupted for seven months — the time taken to carry out the work required) lent it an abnormal and specific character, placing a greater than usual burden on the two users of the public highway, and that compensation needed therefore to be provided.Administrative Court, Montpellier, 23 June 1999, Mr Van der Velden, No 97-03716: The once-and-for-all closure of a camp site because of a major risk of flooding caused the owner an abnormal and specific injury such as to entitle him to compensation in so far as the closure brought the interested party’s only professional activity to an end and caused the total loss of the goodwill relating to his business.
Η έννοια της εύλογης πλάνης η οποία θα μπορούσε να παράγει έννομα αποτελέσματα συνδέεται με τη θεωρία του ευλογοφανούς.
The concept of legitimate error such as to impart legal effects is linked to the theory of appearance.
Σύμφωνα με το λεξικό νομικών όρων Cornu, η θεωρία του ευλογοφανούς είναι «η εικόνα που προκύπτει, σκόπιμα ή μη, από τη σύγκλιση εξωτερικών ενδείξεων με τις οποίες παρουσιάζεται συνήθως μια κατάσταση, μια λειτουργία (ιδιότητα εντολοδόχου, κληρονόμου, ιδιοκτήτη …) και οι οποίες δημιουργούν την πεποίθηση ότι το πρόσωπο φορέας αυτών των ενδείξεων βρίσκεται πράγματι σε αυτή την κατάσταση ή ασκεί αυτή τη λειτουργία».
According to Cornu’s Vocabulaire Juridique, appearance is ‘the aspect resulting — intentionally or otherwise — from the combination of external signs through which states and functions (status as representative, heir, owner, etc.) normally manifest themselves and that give rise to the belief that the person invested with these signs really does possess such a state or function’.
Η θεωρία του ευλογοφανούς είναι μια «νομολογιακή θεωρία βάσει της οποίας το φαινόμενο είναι αρκετό από μόνο του για να παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι τρίτων οι οποίοι, λόγω εύλογης πλάνης, αγνόησαν την πραγματικότητα».
The theory of appearance is a ‘praetorian theory according to which appearance alone is enough to produce effects in respect of third parties who, following a legitimate error, have been unaware of the real state of affairs’.
Η θεωρία του ευλογοφανούς χρησιμοποιείται στη νομολογία και σε πολύ γνωστές αποφάσεις (CEDH, 7 Ιουνίου 2001, Kress).
The theory of appearance is used in case law and has even led to some high-profile outcomes (ECHR, 7 June 2001, Kress).
Χρησιμοποιείται στο ιδιωτικό δίκαιο, όταν πρέπει να παραχθούν έννομα αποτελέσματα για μια σύμβαση ο ένας εκ των συμβαλλομένων μερών της οποίας έχει εύλογα εμπιστευθεί μια επίφαση νομιμότητας.
It is used in private law when it is necessary to impart legal effects to a contract in respect of which one of the parties has legitimately relied on simple appearance.
Μπορούμε επίσης να αναφέρουμε το παράδειγμα της φαινομένης κατοικίας ή, στο δημόσιο δίκαιο, των ντε φάκτο υπαλλήλων οι αποφάσεις των οποίων μπορούν να θεωρηθούν νόμιμες.
The examples of apparent domicile or, in public law, of de facto officials whose decisions are likely to remain legitimate may also be cited.
Παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι διευκολύνει την απόδειξη της ύπαρξης ενός νομικού γνωρίσματος ή ενός αποτελέσματος, όταν η ύπαρξή του δεν επιβεβαιώνεται ρητά και άμεσα από κανένα νομοθετικό κείμενο.
The theory of appearance has the advantage of making it easier to demonstrate the existence of a legal attribute or legal effect not expressly and explicitly affirmed by any legislation.
Διάκριση που πραγματοποιήθηκε με βάση τις εξελίξεις της εργασίας του S. Carpi-Petit, Les successions en droit administratif, PUR, 2006.
Distinction drawn on the basis of the developments of the thesis of S. Carpi-Petit, Les successions en droit administratif, PUR, 2006.
Αυτό προκύπτει από την απόφαση της 15ης Ιουλίου 2002 (Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας της 23ης Ιουλίου 2002) η οποία καθορίζει τους τρόπους εκκαθάρισης του θεματικού πανεπιστημίου Agen, το άρθρο 1 της οποίας ορίζει ότι ο εκκαθαριστής οφείλει να «προτείνει στον αρμόδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση υπουργό την κατανομή μεταξύ των πανεπιστημίων Bordeaux I και Bordeaux IV των περιουσιακών στοιχείων, απαιτήσεων, οφειλών και του υπολοίπου του λογαριασμού εκκαθάρισης που θα απομείνουν μετά το πέρας της περιόδου εκκαθάρισης».
This emerges from the Decree of 15 July 2002 (Official Journal of the French Republic of 23 July 2002), establishing the means of winding up the Université thématique d’Agen, Article 1 of which provides that the liquidator is responsible for ‘proposing to the Minister for Higher Education that the assets, claims, debts and balance of the liquidation account remaining at the end of the winding-up period be distributed between Bordeaux I and Bordeaux IV universities’.
Διάταγμα αριθ. 53-404 της 11ης Μαΐου 1953 σχετικά με την εκκαθάριση του ταμείου αποζημιώσεων για την αποκέντρωση της αεροναυτικής βιομηχανίας, Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας της 12ης Μαΐου1953, άρθρο 3: «σύμφωνα με το άρθρο 7 του προαναφερθέντος διατάγματος της 24ης Μαΐου 1938, οι εγκαταστάσεις και ο εξοπλισμός που ανήκουν στο ταμείο καθώς και τα ποσά που θα μείνουν διαθέσιμα μετά την εκκαθάριση του παθητικού θα περιέλθουν στην ιδιοκτησία του κράτους» (στην περίπτωση αυτή είναι προφανές ότι το υπόλοιπο είναι θετικό).
Decree No 53-404 of 11 May 1953, winding up the Caisse de compensation pour la décentralisation de l’industrie aéronautique, Official Journal of the French Republic of 12 May 1953, Article 3: ‘in accordance with Article 7 of the above-mentioned decree of 24 May 1938, the installations and plant belonging to the Caisse and the sums still available after the discharge of liabilities will become the property of the State’ (in this case, the balance is obviously positive).
Διάταγμα αριθ. 75-926 της 6ης Οκτωβρίου 1975 σχετικά με την κατάργηση του γραφείου ανταλλαγής καταλυμάτων, άρθρο 2: "οι πράξεις πληρωμής των οφειλών από είσπραξη απαιτήσεων και εκκαθάρισης περιουσιακών στοιχείων του γραφείου ανταλλαγής καταλυμάτων καθώς και, σε περίπτωση αποτυχίας, οι δικαστικές αγωγές αξίωσης και αντίκρουσης αποτελούν αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών.
Article 2 of Decree No 75-926 of 6 October 1975 relating to the abolition of the Bourse d’échanges de logements: ‘transactions for paying the debts, recovering the claims and liquidating the assets of the Bourse d’échanges de logements’, and (if appropriate) legal proceedings for the purposes both of bringing and defending actions in connection with the Bourse will fall within the competence of the Minister for Economic Affairs and Finance.
Οι εγγραφές θα καταχωρούνται σε ειδικό λογαριασμό του δημόσιου ταμείου 904.14 με τίτλο «Εκκαθάριση δημόσιων οργανισμών, οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα ή επαγγελματικών οργανισμών και διάφορες εκκαθαρίσεις».
The entries will be transferred to a special Treasury 904.14 account entitled ‘Winding-up of public Government bodies and para-administrative or professional bodies, and various windings up’.
Διάταγμα αριθ. 81-1009 της 12ης Νοεμβρίου 1981 σχετικά με την κατάργηση του Institut Auguste Comte pour l’étude des sciences et de l’action: το ενδεχόμενο πλεόνασμα της εκκαθάρισης καταβάλλεται στο κράτος.Διάταγμα αριθ. 83-1185 της 27ης Δεκεμβρίου 1983 για τη διάλυση του δημόσιου οργανισμού χωροταξίας της νέας πόλης Lille-Est: «το ενεργητικό και το παθητικό του δημόσιου οργανισμού χωροταξίας της νέας πόλης Lille-Est μεταβιβάζονται αυτή την ημερομηνία στην Communauté urbaine de Lille με τους όρους που καθορίζει η προαναφερθείσα σύμβαση της 5ης Δεκεμβρίου 1983, με εξαίρεση τα περιουσιακά στοιχεία που παρατίθενται στο παράρτημα του παρόντος διατάγματος, τα οποία μεταβιβάζονται στο ίδρυμα ερευνών για τις μεταφορές».
Decree No 81-1009 of 12 November 1981, abolishing the Institut Auguste Comte pour l’étude des sciences et de l’action: any surplus on the winding up is paid to the State.Decree No 83-1185 of 27 December 1983, winding up the Etablissement public chargé de l’aménagement de la ville nouvelle de Lille-Est: ‘the assets and liabilities of the Etablissement public d’aménagement de la ville nouvelle de Lille-Est shall be transferred on this date to the Communauté urbaine de Lille under the conditions established by the above-mentioned agreement of 5 December 1983, with the exception of the goods listed in the Annex to this decree, which shall be transferred to the Institut de recherche des transports’.