natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αποδεσμεύσει, εάν είναι απαραίτητο, τους απαραίτητους πόρους είτε μειώνοντας τις πιστώσεις που διατίθενται για άλλες δαπάνες και δεν έχουν ακόμη αναλωθεί, είτε αυξάνοντας τους πόρους».
The representative of the State or the authority responsible for supervision shall, as appropriate, release the necessary resources either by reducing the appropriations allocated to other expenditures and still available or by increasing resources.’
Τέλος, το εδάφιο 5 του άρθρου 3 παράγραφος 1 του ίδιου διατάγματος προβλέπει ότι «εάν, εντός προθεσμίας οκτώ ημερών από την κοινοποίηση της εγγραφής της πίστωσης, ο οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης ή ο δημόσιος οργανισμός δεν προβεί στην εντολή πληρωμής του οφειλόμενου ποσού, ο αντιπρόσωπος του κράτους ή η αρμόδια εποπτεύουσα αρχή το πράττει αυτεπάγγελτα εντός προθεσμίας εντός μηνός».
Lastly, the fifth subparagraph of Article 3-1 of the same Decree provides that ‘If within eight days following notification of entry of the appropriation the local authority or publicly owned establishment has not ordered payment of the sum due, the representative of the State or the authority responsible for supervision shall within one month issue a mandatory payment order’.
Το προαναφερθέν διάταγμα της 12ης Μαΐου 1981 καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από το διάταγμα αριθ. 2008-479 της 20ής Μαΐου 2008 σχετικά με την εκτέλεση των χρηματικών ποινών που επιβάλλονται σε δημόσιους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης.
The Decree of 12 May 1981 was repealed and replaced by Decree No 2008-479 of 20 May 2008 on the enforcement of financial penalties imposed on public entities.
Εξάλλου, η εγκύκλιος της 16ης Οκτωβρίου 1989 προβλέπει ότι: «σε περίπτωση ανεπάρκειας ή έλλειψης πιστώσεων, κατάσταση που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο του σημείου ΙΙ του άρθρου 1 του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980, ο διατάκτης οφείλει επίσης, πριν από τη λήξη της προθεσμίας τεσσάρων μηνών, να ενημερώσει τον πιστωτή με συστημένη επιστολή έναντι απόδειξης παραλαβής, διευκρινίζοντας το ποσό που θα ζητηθεί αργότερα.
The circular of 16 October 1989 states that ‘Where there are no or insufficient appropriations, which situation is referred to in the second subparagraph of Section II of Article 1 of the Law of 16 July 1980, the authorising officer shall also, before the expiry of the four-month period, inform the creditor of that fact by registered letter with acknowledgement of receipt, specifying the amount the payment of which will subsequently be ordered.
Η εντολή πληρωμής θα αφορά το συνολικό ποσό της οφειλής, σε περίπτωση παντελούς έλλειψης πιστώσεων, ή το υπόλοιπο, σε περίπτωση ανεπάρκειας πιστώσεων».
Such payment order will cover either the whole amount due where there are no appropriations or the balance where there are insufficient appropriations’.
Από το σύνολο αυτών των διατάξεων συνάγεται ότι ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 και οι εκτελεστικές διατάξεις του αποσκοπούν αποκλειστικά στην εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων με ισχύ δεδικασμένου οι οποίες καταδικάζουν είτε το κράτος, είτε έναν οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης είτε ένα δημόσιο οργανισμό να καταβάλει ένα χρηματικό ποσό.
It is clear from all these provisions that the Law of 16 July 1980 and its implementing rules are intended only to ensure the enforcement of final judicial decisions ordering either the State, a local authority or a publicly owned establishment to pay a sum of money.
Δεν καθορίζουν διαδικασία εξυγίανσης η εκκαθάρισης.
They do not prescribe any compulsory administration or winding-up procedure.
Ακόμη, ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 και οι εκτελεστικές διατάξεις του ορίζουν ρητά το κράτος ως αρμόδια αρχή για την είσπραξη των οφειλών των δημόσιων οργανισμών.
The Law of 16 July 1980 and its implementing rules expressly identify the State as the authority responsible for covering the debts of publicly owned establishments.
Το κράτος διαθέτει σημαντικά προνόμια: αφενός, την εντολή πληρωμής και, αφετέρου, τη δημιουργία επαρκών πόρων.
The State has important prerogatives: first, the issuing of a mandatory payment order, and second, the creation of sufficient resources.
Για το λόγο αυτό πρέπει να εξεταστεί σε ποιο βαθμό οι δυνατότητες αποζημίωσης που διαθέτουν οι πιστωτές με την εφαρμογή της ευθύνης του κράτους σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής της επιχείρησης La Poste θα μπορούσαν να εξομοιωθούν με μια μορφή εγγύησης.
This calls for an examination of the extent to which the possibilities for creditors to obtain compensation through the liability of the State in the event of La Poste defaulting can be likened to a form of guarantee.
Εκτός από τα δύο ανωτέρω στοιχεία (αποκλεισμός της δυνατότητας εφαρμογής των διαδικασιών αφερεγγυότητας και εφαρμογής του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980), η Επιτροπή έκρινε, στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, ότι οι διατάξεις που εφαρμόζονται σε ορισμένους EPIC θα μπορούσαν επίσης να εφαρμοστούν και στην La Poste:
In addition to noting the above-mentioned two elements (inapplicability of insolvency procedures and applicability of the Law of 16 July 1980), the Commission observed in its opening decision that rules applicable to certain EPICs might apply also to La Poste:
ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ ΕΝΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΘΕΝΤΟΣ EPIC ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ Ή ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ
TRANSFER OF THE LIABILITIES OF AN EPIC THAT HAS BEEN WOUND UP TO ANOTHER PUBLICLY OWNED ESTABLISHMENT OR TO THE STATE
Η κωδικοποιητική οδηγία αριθ. 02-060-M95 της 18ης Ιουλίου 2002 σχετικά με τη δημοσιονομική και λογιστική ρύθμιση των δημόσιων οργανισμών βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα (στο εξής «κωδικοποιητική οδηγία») προβλέπει ότι υπάρχουν δύο πιθανότητες σε περίπτωση κλεισίματος μιας EPIC η οποία διαθέτει όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων:
Codifying instruction No 02-060-M95 of 18 July 2002 on the financial and accounting regulation of national publicly owned establishments of an industrial and commercial character (‘the codifying instruction’) provides that two situations may arise in the event of the closure of an EPIC with a public accountant:
είτε ένας νέος δημόσιος οργανισμός υποκαθιστά τον παλαιό EPIC και αποκτά τα περιουσιακά στοιχεία, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του,
either a new publicly owned establishment replaces the former EPIC and takes over its property, rights and obligations,
είτε μια νομοθετική πράξη κηρύσσει τη διάλυση του δημόσιου οργανισμού· σε αυτή την περίπτωση, «η πράξη εκκαθάρισης του οργανισμού μπορεί να ορίσει τον φορέα στον οποίο θα περιέλθει το υπόλοιπο, κατά κανόνα το κράτος».(32) Ο οδηγός για τη δημοσιονομική οργάνωση της σύστασης, μετατροπής και κατάργησης εθνικών δημόσιων οργανισμών και των ενώσεων δημοσίου συμφέροντος της 14ης Νοεμβρίου 2006 (στο εξής «ο οδηγός δημοσιονομικής οργάνωσης», που είναι διαθέσιμος στον διαδικτυακό τόπο του Υπουργείου Οικονομικών ορίζει: «Η πράξη κατάργησης του οργανισμού πρέπει να προβλέπει ρητά τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων, των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων του υπό κατάργηση οργανισμού στον φορέα που θα αναλάβει τη δραστηριότητα ή την περιουσία του (δηλαδή σε ένα δημόσιο οργανισμό ή το κράτος)» … «Γενικότερα, πρέπει να προβλεφθεί ότι ο νέος οργανισμός υποκαθιστά τα νομικά πρόσωπα τη δραστηριότητα των οποίων αναλαμβάνει ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από συμβάσεις οι οποίες έχουν συναφθεί για την εκπλήρωση των αποστολών που του έχουν ανατεθεί».
or the publicly owned establishment is declared wound up, in which case ‘the instrument winding up the establishment may already designate the beneficiary of the balance of the liquidation, which will generally be the State’.(32) The guide to the financial organisation of the creation, conversion and abolition of national publicly owned establishments and of public interest groups of 14 November 2006 (‘the guide to financial organisation’), which is available on the website of the Ministry of Finance, states: ‘The instrument abolishing the establishment must explicitly provide for the transfer of the rights, property and obligations of the abolished establishment to the structure which is to take over its activity or its assets (i.e. either a publicly owned establishment or the State) […] More generally, it must be provided that the new establishment will replace the entities whose activities it is taking over in respect of the rights and obligations resulting from the contracts concluded for the purpose of performing the tasks assigned to it’.
Αν και οι διατάξεις της κωδικοποιητικής οδηγίας και του οδηγού δημοσιονομικής οργάνωσης εφαρμόζονται μόνο στους EPIC που διαθέτουν όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων, από ορισμένα στοιχεία συνάγεται επίσης ότι σε περίπτωση κλεισίματος ενός EPIC ο οποίος δεν διαθέτει όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων, τα χρέη του μεταβιβάζονται στο κράτος ή σε έναν άλλο δημόσιο οργανισμό.
Although the provisions of the codifying instruction and of the guide to financial organisation are applicable only to EPICs which have a public accountant, there is evidence to suggest that EPICs which do not have a public accountant would also, in the event of their being closed down, have their debts transferred to the State or to another publicly owned establishment.
Έτσι, η επιχείρηση Charbonnages de France δημοσίευσε στις υποσημειώσεις των οικονομικών λογαριασμών της στις 31 Δεκεμβρίου 2008 ότι όλα τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις ενός EPIC πρέπει, σε περίπτωση κλεισίματος να μεταβιβάζονται είτε σε ένα άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, είτε στην ίδια τη γαλλική κυβέρνηση και οι όροι και οι προϋποθέσεις αυτής της μεταβίβασης πρέπει να προσδιορίζονται στο νόμο για το κλείσιμο του εν λόγω EPIC.
Thus, Charbonnages de France stated in the notes to its accounts of 31 December 2000 that all the rights and obligations of an EPIC must, in the event of closure, be transferred either to another legal entity governed by public law or to the French Government itself, and that the terms and conditions of such a transfer must be specified in the law adopted with a view to closing down the EPIC in question.
Η διάταξη αυτή δεν περιορίζεται μόνο στους EPIC οι οποίοι διαθέτουν όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων· εξάλλου, η ίδια η Charbonnages de France είναι ένας EPIC χωρίς όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων.
This statement does not apply only to EPICs with a public accountant, Charbonnages de France being in fact an EPIC without a public accountant.
Εξάλλου, σύμφωνα με ορισμένους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, σε περίπτωση λύσης της ERAP, αν και η ERAP είναι επίσης EPIC χωρίς όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων, το υπόλοιπο του χρέους της και των στοιχείων ενεργητικού της θα μεταβιβάζονταν επίσης στο κράτος.
According to some rating agencies, if ERAP were to be wound up, although it is also an EPIC without a public accountant, the balance of its debt and of its assets would also be transferred to the State.
Σύμφωνα με τον οίκο Fitch, «ως EPIC, η ERAP δεν υπόκειται στις διαδικασίες εκκαθάρισης.
According to Fitch, as an EPIC, ERAP is not subject to winding-up procedures.
Έτσι, σε περίπτωση λύσης της εταιρείας, τα στοιχεία ενεργητικού/παθητικού της θα μεταβιβάζονταν στην αρμόδια αρχή για τη σύστασή της, δηλαδή στο ίδιο το κράτος».
Hence, in the event of the company being wound up, its assets/liabilities would be transferred to the authority responsible for creating it, i.e. the State itself.
Με βάση τα ανωτέρω, αν και η La Poste δεν διαθέτει όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων, πρέπει να εξεταστεί αν, σε περίπτωση εκκαθάρισής της, εφαρμόζεται σε αυτήν η αρχή της μεταβίβασης των χρεών στο κράτος ή σε ένα άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, λαμβανομένης υπόψη της εξομοίωσής της με έναν EPIC.
In the light of the foregoing, and despite the fact that La Poste does not have a public accountant, it should be examined whether, in the event of a winding up, the principle of the transfer of the debts to the State or to another legal entity governed by public law is applicable to La Poste given that it is treated as equivalent to an EPIC.
Ως εκ τούτου, ο πιστωτής θα είχε την εγγύηση ότι δεν θα χάσει την απαίτησή του και θα μπορούσε να αρκεστεί σε ένα μικρότερο επιτόκιο ή να δεχτεί ευνοϊκότερους όρους και προθεσμίες πληρωμής απ’ ό,τι εάν δεν υπήρχε αυτή η εγγύηση.
If that were the case, creditors would be assured of not losing the money they are owed and could make do with a lower rate of interest or grant more favourable payment terms and conditions than they would if there were no such assurance.
Κατά συνέπεια, μια τέτοια μεταβίβαση θα είχε τα ίδια αποτελέσματα με μια εγγύηση.
Such a transfer would therefore have the same effects as a guarantee.
ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
DIRECT ACCESS TO TREASURY ACCOUNTS
Σύμφωνα πάντοτε με την Fitch, «η ρευστότητα της ERAP είναι εγγυημένη με την άμεση πρόσβασή της στους λογαριασμούς προκαταβολών του Δημοσίου».
Again according to Fitch, ERAP’s liquidity is guaranteed by its instant access to Treasury imprest accounts.
Εφόσον η ERAP είναι EPIC, πρέπει να εξεταστεί τι πρόσβαση θα μπορούσε να έχει η La Poste στους λογαριασμούς προκαταβολών του Δημοσίου.
As ERAP is an EPIC, the access which La Poste might also have to Treasury imprest accounts should be examined.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
OBSERVATIONS AND PROPOSALS BY THE FRENCH AUTHORITIES
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
OBSERVATIONS BY THE FRENCH AUTHORITIES
Οι γαλλικές αρχές αμφισβητούν, αφενός, την ύπαρξη εγγύησης και, αφετέρου, την ύπαρξη πλεονεκτήματος για την επιχείρηση La Poste.
The French authorities dispute the existence of both a guarantee and an advantage for La Poste.
ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗΣ
ABSENCE OF GUARANTEE
Κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, αφενός οι δημόσιοι οργανισμοί δεν επωφελούνται από καμία αυτόματη εγγύηση λόγω του καθεστώτος τους (Α) και αφετέρου, το σκεπτικό της Επιτροπής στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας είναι λανθασμένο (Β).
First, according to the French authorities, publicly owned establishments do not enjoy an automatic guarantee because of their legal form (A) and, second, the Commission’s argument in the opening decision is flawed (B).
Οι δημόσιοι οργανισμοί δεν ωφελούνται από καμία αυτόματη εγγύηση λόγω του καθεστώτος τους.
Publicly owned establishments do not enjoy an automatic guarantee because of their legal form.
Καταρχάς, καμία νομοθετική πράξη ούτε απόφαση θεσπίζει την αρχή ότι το κράτος παρέχει εξ ορισμού απεριόριστη εγγύηση για τα χρέη των EPIC.
First, no legislation or decision lays down the principle that the State would, out of principle, indefinitely guarantee the debts of EPICs.
Δεύτερον, η νομολογία έχει αποφανθεί ότι δεν υφίστανται εγγυήσεις.
Second, the courts have found against the existence of guarantees.
Τρίτον, ο οργανικός νόμος της 1ης Αυγούστου 2001 σχετικά με το νόμο του προϋπολογισμού (στο εξής «LOLF») προβλέπει ότι μια εγγύηση μπορεί να δημιουργηθεί μόνο με διάταξη στο νόμο του προϋπολογισμού.
Third, the Organic Law of 1 August 2001 governing the Finance Act (‘LOLF’) lays down that only a provision of a finance act can create a guarantee.
Συνεπώς, σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα των γαλλικών αρχών, από τότε που τέθηκε πλήρως σε ισχύ ο νόμος του προϋπολογισμού την 1η Ιανουαρίου 2005, δεν ήταν δυνατό να χορηγηθεί νόμιμα καμία έμμεση εγγύηση.
Accordingly, according to the French authorities’ expert, it has been legally possible to give an implied guarantee since the full entry into force of the LOLF on 1 January 2005.
Δεν παρέχεται λοιπόν καμία έμμεση εγγύηση για τα χρέη που συνήψε η La Poste μετά την 1η Ιανουαρίου 2005.
Debts contracted by La Poste since 1 January 2005 are not, therefore, covered by an implied guarantee.
Όσον αφορά τα χρέη που συνάφθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2005, ο εμπειρογνώμονας των γαλλικών αρχών εκτιμά ότι, ελλείψει δικαστικής απόφασης, δεν είναι δυνατό να κριθεί αν θα μπορούσε να αποκλεισθεί η ακυρότητα των έμμεσων εγγυήσεων που παρέχονταν πριν την 1η Ιανουαρίου 2005, η χορήγηση των οποίων δεν επιτρεπόταν ρητά με διάταξη του νόμου του προϋπολογισμού, λαμβάνοντας ως νομική βάση τον σεβασμό των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων των πιστωτών.
As for debts incurred before 1 January 2005, the French authorities’ expert takes the view that, in the absence of a court judgment, it is impossible to determine whether the lapsing of the implied guarantees given before 1 January 2005, the giving of which was not expressly authorised by a finance act, could be rejected on the basis of respect for constitutionally protected creditors’ rights.
Τέταρτον, εάν οι EPIC επωφελούνταν από εγγύηση του κράτους, η αλλαγή του καθεστώτος τους θα απαιτούσε τη θέσπιση μέτρων διασφάλισης των δικαιωμάτων των πιστωτών.
Fourth, if EPICs enjoyed a state guarantee, the change in their legal form would require the introduction of new measures to protect creditors’ rights.
Ποτέ, ωστόσο, δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή ένας τέτοιος μηχανισμός.
Such a mechanism has never been introduced.
Αντίθετα, κατά τη μετατροπή την 1η Ιανουαρίου 1991 της Διοίκησης των ταχυδρομείων και των υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών σε αυτόνομο νομικό πρόσωπο (La Poste), το κράτος, με την απόφαση της 31ης Δεκεμβρίου 1990, χορήγησε ρητή εγγύηση για τα χρέη που συνάφθηκαν πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1990 και μεταβιβάστηκαν στην La Poste.
On the contrary, when the Administration of Posts and Telecommunications was converted into an independent legal entity (La Poste) on 1 January 1991, the State, by order (arrêté) of 31 December 1990, granted an express guarantee for debts incurred before 31 December 1990 and transferred to La Poste.
Αυτό δεν θα ήταν απαραίτητο, εάν η La Poste, ως οργανισμός που εξομοιώνεται με EPIC, ελάμβανε βάσει του καθεστώτος της εγγύηση του κράτους.
That would not have been necessary if La Poste, as an establishment equivalent to an EPIC, had enjoyed a statutory state guarantee.
Θεσπίστηκαν επίσης και διάφορες νομικές και κανονιστικές διατάξεις για την παροχή της εγγύησης του κράτους σε ορισμένες δραστηριότητες της ERAP και του γαλλικού αναπτυξιακού οργανισμού, που είναι δύο EPIC.
Legislative and regulatory provisions granting a state guarantee to certain activities of ERAP and of the French Development Agency (Agence française du développement), both of which are EPICs, have also been adopted.
Τέλος, οι γαλλικές αρχές παραπέμπουν σε άρθρο του κ. Labetoulle, πρώην προέδρου του τμήματος διαφορών του Συμβουλίου Επικρατείας.
Finally, the French authorities refer to an article by Mr Labetoulle, the former President of the litigation division of the Council of State.
Κατά τον κ. Labetoulle, «δεν υπάρχει βάσει του δικαίου κανένας αυτοματισμός όσον αφορά τη χορήγηση, το όφελος και την έκταση αυτής της εγγύησης [μιας εγγύησης του κράτους που θα εφαρμοζόταν αυτοδικαίως στους κρατικούς οργανισμούς]».
According to Mr Labetoulle, ‘in law, there is nothing automatic about the granting, enjoyment and scope of this guarantee [a state guarantee that applies ipso jure to state-owned public establishments]’.
Το σκεπτικό της Επιτροπής σχετικά με την ύπαρξη εγγύησης είναι λανθασμένο
The Commission’s argument concerning the existence of a guarantee is flawed
Η εξόφληση των ατομικών απαιτήσεων δεν είναι εγγυημένη
The reimbursement of individual claims is not guaranteed
Ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 δεν θα μπορούσε να συνιστά εγγύηση
The Law of 16 July 1980 cannot form the basis of a guarantee
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 προσδίδει στην εποπτεύουσα αρχή εξουσία υποκατάστασης του οργάνου διοίκησης του νομικού προσώπου το οποίο υποκαθιστά.
According to the French authorities, the Law of 16 July 1980 grants the supervisory authority power of substitution for the executive of the person whom it replaces.
Ως προς αυτό, η εποπτεύουσα αρχή μπορεί να ασκεί μόνο τις αρμοδιότητες του εν λόγω οργάνου διοίκησης, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν τη δυνατότητα ανάληψης από τον προϋπολογισμό του κράτους.
Therefore, the supervisory authority may exercise only the powers of that executive, which do not include the possibility of having access to the state budget.
Ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 δεν προέβλεπε λοιπόν υποχρέωση του κράτους να αναλαμβάνει υποχρέωση από ίδιους πόρους του.
The Law of 16 July 1980 does not, therefore, provide an obligation for the State to commit its own resources.
Οι γαλλικές αρχές παραπέμπουν επίσης και σε επιστημονικά νομικά άρθρα.
The French authorities also refer to academic articles.
Τα άρθρα αυτά υποστηρίζουν ότι η διατύπωση «y pourvoit» (επιλαμβάνεται) που αναφέρεται στο άρθρο 1 του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980 παραπέμπει σε εξουσία «υποκατάστασης» βάσει της οποίας «καταρχήν ο υποκαθιστών διαθέτει τις ίδιες αρμοδιότητες με τον υποκαθιστάμενο», ενώ η χορήγηση έκτακτης επιχορήγησης είναι «εκτός του πεδίου της εξουσίας υποκατάστασης» και, κατά συνέπεια, δεν προβλέπεται από το νόμο της 16ης Ιουλίου 1980.
These articles point out that the expression ‘y pourvoit’ in Article 1 of the Law of 16 July 1980 refers to a power of ‘substitution’ in which ‘it is a matter of principle that the substitute has the same powers as the substitutee’, the granting of an exceptional subsidy being, moreover, ‘outside the scope of the power of substitution’ and therefore not provided for by the Law of 16 July 1980.
Τέλος, οι γαλλικές αρχές παραθέτουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας της 10ης Νοεμβρίου 1999 και της 18ης Νοεμβρίου 2005 σχετικά με την υπόθεση Campoloro.
Finally, the French authorities cite the decisions of the Council of State of 10 November 1999 and 18 November 2005 in the Campoloro case.
Δεν είναι δυνατό να θεμελιωθεί η αντικειμενική ευθύνη του κράτους με μόνη αιτιολογία την ανεπάρκεια στοιχείων ενεργητικού
It is not possible to incur the strict liability of the State solely on the ground of lack of assets
Εξάλλου, οι γαλλικές αρχές ισχυρίζονται ότι οι υπό αυστηρές προϋποθέσεις δυνατότητες αποζημίωσης των πιστωτών των δημόσιων οργανισμών που παρέχει η στοιχειοθέτηση της ευθύνης δεν θα μπορούσε να εξομοιωθεί με μορφή εγγύησης.
Moreover, the French authorities assert that the possibilities of compensation opened by incurring liability, under restrictive conditions, to creditors of legal entities governed by public law cannot be considered equivalent to a form of guarantee.
Η εγγύηση προϋποθέτει ότι ο εγγυητής αποδέχεται την ύπαρξη εγγύησης.
A guarantee requires the guarantor to accept the fact of the guarantee.
Η παραδοχή μιας αμέλειας ή, σε περίπτωση αντικειμενικής ευθύνης, των συνεπειών μιας ίδιας πράξης, δεν συνεπάγεται την ύπαρξη εγγύησης.
If it is a matter of incurring liability for a fault or, in the case of strict liability, the consequences of one’s own action, there can be no question of a guarantee.
Στη συνέχεια, οι γαλλικές αρχές υποστηρίζουν ότι σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να στοιχειοθετηθεί η ευθύνη του κράτους με τη μόνη αιτιολογία ότι ο Νομάρχης ή η εποπτεύουσα αρχή δεν μπόρεσε να λάβει κανένα μέτρο που θα επέτρεπε την εξόφληση της οφειλής εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης και της κατάστασης των περιουσιακών στοιχείων του οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή του δημόσιου οργανισμού.
Then the French authorities maintain that, in any event, the liability of the State cannot be incurred on the sole ground that the Prefect or supervisory authority was unable to take any measures that could allow the claim to be repaid because of the financial and asset situation of the regional or local authority or publicly owned establishment.
Καταρχήν, όσον αφορά την αμέλεια, και κατά μείζονα λόγο τη βαριά αμέλεια, η παράλειψη του Νομάρχη ή της εποπτεύουσας αρχής να ασκήσει τις αρμοδιότητές του σε περίπτωση που κανένα μέτρο δεν μπορεί να επιτρέψει την εξόφληση της οφειλής από τον οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης ή τον δημόσιο οργανισμό δεν θα συνιστούσε από μόνη της αμέλεια.
First of all, in the field of fault — gross negligence at that — the failure by the Prefect or the supervisory authority to exercise their powers where no measure can enable the claim to be repaid by the regional or local authority or the publicly owned establishment cannot in itself constitute a fault.
Όσον αφορά την αντικειμενική ευθύνη, αυτή αποκλείεται τουλάχιστον από δύο στοιχεία:
With regard to strict liability, at least two aspects suggest the idea be dismissed: