natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή κατά συνέπεια δεν θα λάβει υπόψη τις εκπρόθεσμες παρατηρήσεις της De Poli.
The Commission will consequently disregard De Poli’s belated comments.
Με επιστολή C(2004)1807 τελικό, της 19ης Μαΐου 2004, η Επιτροπή είχε αποφασίσει να μην εγείρει αντιρρήσεις σχετικά με ένα ιταλικό καθεστώς κρατικών ενισχύσεων σχετικά με προσωρινό αμυντικό μηχανισμό της ναυπηγικής βιομηχανίας [5] (εφεξής «το καθεστώς»).
By letter C(2004)1807 final of 19 May 2004 the Commission decided not to raise any objections to an Italian State aid scheme concerning a defensive temporary mechanism for shipbuilding [5] (hereinafter ‘the scheme’).
Η Επιτροπή είχε θεωρήσει το καθεστώς συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά αφού ήταν σύννομο με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1177/2002 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, σχετικά με προσωρινό αμυντικό μηχανισμό για τη ναυπηγική βιομηχανία [6], που τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 502/2004 του Συμβουλίου [7] (εφεξής «ο κανονισμός MDT»).
The Commission considered the scheme to be compatible with the common market since it complied with the provisions of Council Regulation (EC) No 1177/2002 of 27 June 2002 concerning a temporary defensive mechanism to shipbuilding [6], as amended by Council Regulation (EC) No 502/2004 [7] (hereinafter ‘the TDM Regulation’).
Το προαναφερθέν καθεστώς, όπως γνωστοποιήθηκε στην Επιτροπή και εγκρίθηκε από αυτήν, διέθετε προϋπολογισμό 10 εκατ. EUR.
The scheme as notified to and approved by the Commission was allocated a budget of EUR 10 million.
Η Ιταλία γνωστοποίησε στην Επιτροπή την πρόθεσή της να χορηγήσει άλλα 10 εκατ. EUR για τον προϋπολογισμό του καθεστώτος.
Italy has notified the Commission of its plans to allocate another EUR 10 million to the scheme’s budget.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
REASONS FOR INITIATING THE FORMAL INVESTIGATION PROCEDURE
Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία επίσημης έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ διότι έτρεφε αμφιβολίες όσον αφορά το συμβιβάσιμο της γνωστοποιηθείσας ενίσχυσης με την κοινή αγορά, για τους λόγους που αναφέρονται στη συνέχεια.
The Commission initiated the formal investigation procedure under Article 88(2) of the EC Treaty because it had doubts as to whether the notified aid was compatible with the common market for the reasons set out below.
Η Επιτροπή, λαμβανομένων υπόψη των όσων ορίζονται στο άρθρο 1 στοιχείο γ) του κανονισμού διαδικασίας και στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 794/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ [8] (εφεξής «ο κανονισμός εφαρμογής») θεώρησε ότι η γνωστοποιηθείσα αύξηση του προϋπολογισμού συνιστά τροποποίηση του καθεστώτος και κατά συνέπεια νέα ενίσχυση που πρέπει να γνωστοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ.
In view of Article 1(c) of the Procedural Regulation and Article 4 of Commission Regulation (EC) No 794/2004 of 21 April 2004 implementing Council Regulation (EC) No 659/1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty [8] (hereinafter ‘the Implementing Regulation’), the Commission considered that the notified budget increase constituted an alteration to the scheme and thus new aid to be notified to the Commission under Article 88(3) of the EC Treaty.
Επιπλέον, η Επιτροπή θεώρησε ότι το συμβιβάσιμο της γνωστοποιηθείσας ενίσχυσης με την κοινή αγορά έπρεπε να αξιολογηθεί υπό το πρίσμα των διατάξεων που ισχύουν σήμερα.
The Commission further considered that the compatibility of the notified aid with the common market had to be assessed in the light of the rules currently applicable.
Η ισχύς του κανονισμού MDT έληξε στις 31 Μαρτίου 2005 και συνεπώς ο κανονισμός δεν συνιστά τη νομική βάση για την έγκριση της ενίσχυσης.
The TDM Regulation ceased to apply on 31 March 2005 and consequently does not provide a legal basis for approving the aid.
Εντούτοις, η Επιτροπή παρατήρησε ότι η ενίσχυση δεν φαίνεται να είναι συμβατή με την κοινή αγορά βάσει καμίας άλλης διάταξης που εφαρμόζεται στις κρατικές ενισχύσεις.
The Commission also noted that the aid did not appear compatible with the common market under any relevant State aid provisions.
Η Ιταλία αμφισβήτησε τις αμφιβολίες της Επιτροπής και διατύπωσε τις ακόλουθες παρατηρήσεις.
Italy has contested the Commission’s doubts and made the following comments.
Κατ' αρχάς, η Ιταλία αμφισβητεί τη θέση της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία το γνωστοποιηθέν μέτρο συνιστά νέα ενίσχυση. Η Ιταλία υποστηρίζει ότι, σύμφωνα με τη σωστή ερμηνεία του άρθρου 4 του κανονισμού εφαρμογής, ο χαρακτηρισμός νέας ενίσχυσης θα έπρεπε να περιοριστεί στις αυξήσεις του προϋπολογισμού των εγκριθέντων καθεστώτων ενισχύσεων, που συνοδεύονται από παράταση των προθεσμιών για την πρόσβαση των επιχειρήσεων στα σχετικά οφέλη, με επακόλουθα στρεβλωτικά αποτελέσματα στον ανταγωνισμό. Η Ιταλία υποστηρίζει ότι προφανώς αυτό δεν συντρέχει στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού πρόκειται για ολοκλήρωση πρωτοβουλιών για τις οποίες είχε υποβληθεί επίσημη αίτηση ενώ ήταν ακόμα σε ισχύ ο κανονισμός MDT.
First of all, Italy contests the Commission’s view that the notified measure constitutes new aid.
Η Ιταλία σχολιάζει κατόπιν τη θέση της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία ο κανονισμός MDT δεν συνιστά πλέον τη νομική βάση για την αξιολόγηση του συμβιβάσιμου της γνωστοποιηθείσας ενίσχυσης.
Italy then comments on the Commission’s view that the TDM Regulation no longer provides a legal basis for the compatibility of the notified aid.
Κατα' ρχάς, η Ιταλία υποστηρίζει ότι αυτή η επιχειρηματολογία δεν είναι συναφής με τη θέση που υιοθετείται στον κανονισμό MDT, ο οποίος, μολονότι συνέχιζε να ισχύει μέχρι τις 31 Μαρτίου 2004 (προθεσμία που ακολούθως παρατάθηκε μέχρι τις 31 Μαρτίου 2005) ελάμβανε ωστόσο ως νομική βάση τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1540/98 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998, περί των νέων κανόνων ενίσχυσης της ναυπηγικής βιομηχανίας [9] (εφεξής «κανονισμός για τη ναυπηγική βιομηχανία»), του οποίου η ισχύς έπρεπε να παύσει ήδη στις 31 Δεκεμβρίου 2003.
Italy argues first that this position is inconsistent with the position adopted in the TDM Regulation, which, despite being intended to apply up to 31 March 2004 (later extended to 31 March 2005) had its legal basis in Council Regulation (EC) No 1540/98 of 29 June 1998 establishing new rules on aid to shipbuilding [9] (hereinafter ‘the Shipbuilding Regulation’), which would already expire on 31 December 2003.
Επιπλέον, δεν είναι σαφής στην Ιταλία ο λόγος για τον οποίον ο κανονισμός MDT δεν μπορεί να δικαιολογήσει την ενημέρωση του προϋπολογισμού του καθεστώτος ενισχύσεων, η οποία αποτελεί απλώς μια χρηματοοικονομική πράξη που έχει ως σκοπό να θέσει στο ίδιο επίπεδο μεταχείρισης με τα ναυπηγεία που έτυχαν ήδη του καθεστώτος τα ναυπηγεία που υπέβαλαν αίτηση κατά τη διάρκεια των προθεσμιών που προβλέπονται στον MTD και δεν έχουν ακόμα τύχει της ενίσχυσης λόγω της γνωστής έλλειψης πιστώσεων (γενική αρχή ίσης μεταχείρισης).
In addition Italy considers that it is not clear why the TDM Regulation cannot justify ‘updating’ the aid scheme budget, this being simply a financial operation intended to put shipbuilders who made applications in line with the TDM Regulation when it was still in force, but who failed to benefit from the aid because of the budgetary shortfall, on an equal footing with shipbuilders who have already benefited from the aid, in keeping with the general principle of equal treatment.
Η Ιταλία υποστηρίζει ότι η επικαιροποίηση όσον αφορά τους πόρους των δημόσιων παρεμβάσεων που έχουν ως στόχο να διορθώσουν τις χρονικές επιπτώσεις ή τις προβλέψεις δαπανών που αποδείχθηκαν ανεπαρκείς, παρά την αύξηση του ποσού της αρχικής επιχορήγησης, δεν συνιστά νέα κρατική ενίσχυση, ή είναι συμβιβάσιμη στο πλαίσιο της νομικής βάσης που δικαιολογούσε την αρχική ενίσχυση.
Italy argues that although the updating of public policy resources designed to correct the effects of time or of cost forecasts that have proved inadequate involves increasing the initial aid, it does not constitute new aid, or is compatible under the legal basis that justified the original aid.
Εν συντομία, για την Ιταλία πρόκειται για τη ρύθμιση εκκρεμών καταστάσεων που αναφέρονται σε αιτήσεις ενισχύσεων που αφορούν συμβάσεις που συνήφθησαν πριν από τις 31 Μαρτίου 2005, χωρίς αυτό να συνιστά επέκταση του καθεστώτος, διεύρυνση του υποκειμενικού πεδίου εφαρμογής ή τροποποίηση της βασικής δομής.
In short, for Italy, this is just a question of settling pending cases of requests for aid referring to contracts concluded before 31 March 2005, without this implying an extension of the scheme, a widening of its scope or a change in its fundamental structure.
Προς στήριξη της θέσης της, η Ιταλία επικαλείται τις γενικές αρχές ίσης μεταχείρισης, την ανάγκη να ληφθεί δεόντως υπόψη η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των δικαιούχων, καθώς και η πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου [αποφάσεις που εκδόθηκαν στην υπόθεση 223/85 [10] και στην υπόθεση C-364/90 [11]].
In support of this view, Italy cites the general principles of equal treatment, the need to give due consideration to the legitimate expectations of the beneficiaries and Court of Justice case law (judgments in Cases 223/85 [10] and C-364/90 [11]).
Τέλος, η Ιταλία υποστηρίζει ότι η κοινοποιηθείσα ενίσχυση δεν αντίκειται προς σχετική απόφαση του ΠΟΕ σύμφωνα με την οποία ο κανονισμός MDT δεν είναι σύννομος με τους κανόνες του ΠΟΕ.
Finally, Italy argues that the notified aid would not conflict with a decision of the World Trade Organisation which found that the TDM Regulation does not comply with WTO rules.
Χαρακτηρισμός κρατικής ενίσχυσης
State aid classification
Επειδή το μέτρο είναι αμιγώς χρηματοοικονομικής φύσης, το συμβιβάσιμό του με την κοινή αγορά πρέπει να αξιολογηθεί με αναφορά προς τα μέτρα που πρόκειται να χρηματοδοτήσει ή να ενισχύσει στο πλαίσιο του καθεστώτος.
As the measure is of a purely budgetary nature, its compatibility with the common market should be assessed by reference to the measures that it is intended to finance, i.e. to aid under the scheme.
Για τους προαναφερθέντες στην επιστολή της Επιτροπής της 19ης Μαΐου 2004 λόγους, το καθεστώς συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.
For the reasons set out in the Commission’s abovementioned letter of 19 May 2004, the scheme constitutes State aid within the meaning of Article 87(1) of the EC Treaty.
Νέα ενίσχυση
New aid
Βάσει του άρθρου 1 στοιχείο γ) του κανονισμού διαδικασίας και του άρθρου 4 του κανονισμού εφαρμογής, οι αυξήσεις του προϋπολογισμού ενός εγκριθέντος καθεστώτος ενισχύσεων συνιστούν νέες ενισχύσεις εάν υπερβαίνουν κατά 20 % τον αρχικό προϋπολογισμό.
Under Article 1(c) of the Procedural Regulation and Article 4 of the Implementing Regulation, increases in the budget of an approved aid scheme constitute new aid if they exceed 20 % of the original budget.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η γνωστοποιηθείσα αύξηση αντιστοιχεί στο 100 % του αρχικού προϋπολογισμού και κατά συνέπεια πρέπει να αξιολογηθεί ως νέα ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 της συνθήκης ΕΚ.
In the present case the notified increase corresponds to 100 % of the original budget and must consequently be assessed as new aid under Article 87 of the EC Treaty.
Οι σχετικές αντιρρήσεις που διατύπωσε η Ιταλία δεν μεταβάλουν την αξιολόγηση της Επιτροπής.
Italy’s objections in this respect do not change the Commission’s assessment.
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι, σε σχέση με την έννοια της νέας ενίσχυσης, που υπόκειται σε υποχρέωση γνωστοποίησης κατά την έννοια του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, εφαρμόζει τους ορισμούς που περιέχονται στο άρθρο 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
In relation to the concept of new aid, which is covered by the notification obligation under Article 88(3) of the EC Treaty, the Commission applies the definitions set out in Article 1(c) of Regulation (EC) No 659/1999.
Το άρθρο 1 στοιχείο γ) αυτού του κανονισμού ορίζει ως νέες ενισχύσεις, μεταξύ άλλων, «τις μεταβολές υφιστάμενων ενισχύσεων».
One of the things defined as ‘new aid’ in Article 1(c) of this Regulation is ‘alterations to existing aid’.
Το άρθρο 4 του κανονισμού εφαρμογής διευκρινίζει περαιτέρω ότι «νοείται ως μεταβολή υφιστάμενης ενίσχυσης κάθε αλλαγή, πλην των τροποποιήσεων καθαρά τυπικού ή διοικητικού χαρακτήρα, που δεν είναι ικανή να επηρεάσει την εκτίμηση του συμβιβάσιμου του εκάστοτε μέτρου ενίσχυσης με την κοινή αγορά», συμπεριλαμβανομένων των αυξήσεων άνω του 20 % του προϋπολογισμού για ένα εγκριθέν καθεστώς ενισχύσεων.
Article 4 of the Implementing Regulation further states that an ‘alteration to an existing aid shall mean any change other than modification of a purely formal or administrative nature which cannot affect the evaluation of compatibility of the aid measure with the common market’, including increases in the budget of an authorised aid scheme exceeding 20 %.
Γι’ αυτόν το σκοπό, η Επιτροπή παρατηρεί ότι το άρθρο 4 του κανονισμού εφαρμογής δεν συνιστά τη νομική βάση για την αξιολόγηση του συμβιβάσιμου της νέας ενίσχυσης, και η ίδια, σε αντίθεση με ό,τι προτείνει η Ιταλία (βλέπε σημείο 13), βασίστηκε σ’ αυτό το άρθρο γι' αυτούς τους σκοπούς· αντιθέτως, αυτό το άρθρο διευκρινίζει τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή εφαρμόζει το άρθρο 1 στοιχείο γ) του κανονισμού διαδικασίας όσον αφορά την έννοια της «νέας ενίσχυσης».
In this connection, the Commission notes that Article 4 of the Implementing Regulation does not constitute the legal basis for assessing the compatibility of new aid, nor has the Commission, contrary to what is suggested by Italy (see recital 13), relied on this Article for that purpose; rather, this Article provides clarification on how the Commission should apply Article 1(c) of the Procedural Regulation concerning the concept of ‘new aid’.
Η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι η θέση της Ιταλίας, σύμφωνα με την οποία το μέτρο συνιστά μια επικαιροποίηση των δαπανών που θα καθίσταντο μη προσαρμοσμένες χωρίς επαρκείς τροποποιήσεις της βασικής δομής του καθεστώτος, δεν αναιρεί το γεγονός ότι η παρούσα αύξηση του προϋπολογισμού χαρακτηρίζεται ως τροποποίηση της υφιστάμενης ενίσχυσης και συνεπώς αποτελεί νέα ενίσχυση, κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος γ) του κανονισμού διαδικασίας και του άρθρου 4 του κανονισμού εφαρμογής.
The Commission further notes that Italy’s argument that the measure is a simple ‘updating’ of costs that have proved inadequate, which does not change the fundamental structure of the scheme, does not detract from the fact that the present budget increase qualifies as an alteration of existing aid and is therefore new aid, pursuant to Article 1(c) of the Procedural Regulation and Article 4 of the Implementing Regulation.
Κατ’ αναλογία, η Επιτροπή δεν μπορεί να κάνει αποδεκτή τη θέση της Ιταλίας σύμφωνα με την οποία, βάσει της σωστής ερμηνείας του άρθρου 4 του κανονισμού εφαρμογής, ο χαρακτηρισμός νέας ενίσχυσης θα έπρεπε να αφορά μόνο τις αυξήσεις του όγκου των πιστώσεων των εγκριθέντων καθεστώτων ενισχύσεων, εάν συνοδεύονται από παράταση των προθεσμιών για την πρόσβαση των επιχειρήσεων στα σχετικά οφέλη, με επακόλουθα στρεβλωτικά του ανταγωνισμού αποτελέσματα.
Similarly, the Commission cannot accept Italy’s argument that under a proper construction of Article 4 of the Implementing Regulation, classification as new aid should be reserved for increases in the budgets of approved aid schemes that are accompanied by an extension of the time within which companies may have access to the relevant benefits, with consequent distortive effects on competition.
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι αυξήσεις του προϋπολογισμού ενός εγκεκριμένου καθεστώτος (διαφορετικές από περιθωριακές αυξήσεις, μικρότερες του 20 %) έχουν αναπόφευκτα επίπτωση στον ανταγωνισμό, αφού επιτρέπουν στο κράτος μέλος να χορηγήσει ενίσχυση ανώτερη από εκείνη που αρχικώς είχε εγκριθεί.
The Commission notes that increases in the budget of an approved scheme (other than marginal ones of less than 20 %) are bound to have an impact on competition as they allow the Member State to provide more aid than originally approved.
Αυτή η αλλαγή των επιπτώσεων του καθεστώτος στον ανταγωνισμό οδηγεί την Επιτροπή να πραγματοποιήσει νέα αξιολόγηση του συμβιβάσιμου του καθεστώτος με την κοινή αγορά.
This change in the scheme’s effects on competition requires the Commission to make a fresh assessment of its compatibility with the common market.
Έπεται ότι αύξηση του προϋπολογισμού στο μέγεθος που γνωστοποιήθηκε από την Ιταλία δεν μπορεί να θεωρηθεί αποκλειστικά τυπικής ή διοικητικής φύσης ή φύσης που δεν επιδρά στην αξιολόγηση του συμβιβάσιμου της ενίσχυσης με την κοινή αγορά.
It follows that a budget increase of the size notified by Italy cannot be considered to be of a purely formal or administrative nature or such as not to affect the evaluation of compatibility of the aid with the common market.
Κατά συνέπεια, βάσει των ανωτέρω, η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι το γνωστοποιηθέν μέτρο πρέπει να αξιολογηθεί ως νέα ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.
The Commission therefore confirms that the notified measure must be assessed as new State aid under Article 87(1) of the EC Treaty.
Ο κανονισμός MDT δεν συνιστά πλέον την ισχύουσα νομική βάση
The TDM Regulation is no longer a valid legal basis
Όσον αφορά την πρώτη παρατήρηση που διατύπωσε η Ιταλία σχετικά, η Επιτροπή υπογραμμίζει, κατα' ρχάς, ότι η νομική βάση για την έκδοση του κανονισμού MDT δεν ήταν ο κανονισμός για τη ναυπηγική βιομηχανία αλλά η συνθήκη ΕΚ, και ιδίως το άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο ε), το άρθρο 93 και το άρθρο 113.
Concerning Italy’s first remark in this respect, the Commission would first point out that the legal basis for the adoption of the TDM Regulation was not the Shipbuilding Regulation but the EC Treaty, and in particular Articles 87(3)(e), 93 and 133 thereof.
Επιπλέον, η Επιτροπή δεν διακρίνει καμία ασυνέπεια μεταξύ της θέσης της στη συγκεκριμένη περίπτωση και του γεγονότος ότι ο κανονισμός MDT αναφέρεται, σε ένα μέρος των διατάξεών του, στον κανονισμό για τη ναυπηγική βιομηχανία.
Furthermore, the Commission can see no inconsistency between its position in the present case and the fact that the TDM Regulation referred, for some of its provisions, to the Shipbuilding Regulation.
Επρόκειτο καθαρά για ζήτημα νομοθετικής τεχνικής για το οποίο, προς αποφυγή επαναλήψεων, ο κανονισμός MDT δεν επαναλάμβανε κάποιους ορισμούς ή κανόνες ήδη διατυπωμένους στον κανονισμό για τη ναυπηγική βιομηχανία, αλλά απλώς ενσωμάτωνε την ουσία μέσω παραπομπής.
This was simply a matter of legislative technique whereby, to avoid repetition, the TDM Regulation did not reiterate certain definitions or rules already given in the Shipbuilding Regulation but simply incorporated the substance of these provisions by reference to them.
Κατά συνέπεια, η εφαρμογή του κανονισμού MDT σ’ αυτά τα σημεία δεν εξαρτάτο από την αδιάλειπτη ισχύ του κανονισμού για τη ναυπηγική βιομηχανία, αλλά αντιθέτως δημιουργούσε νέες αυτόνομες διατάξεις στον κανονισμό MDT, κατ’ ουσία ανάλογες με τις διατάξεις που περιέχονται στον κανονισμό για τη ναυπηγική βιομηχανία στον οποίο έκαναν αναφορά.
The effect of this was not to make the application of the TDM Regulation on these points dependent upon the continued validity of the Shipbuilding Regulation but rather to create new, autonomous provisions in the TDM Regulation of similar substance to the provisions of the Shipbuilding Regulation to which they referred.
Αυτό δεν αντίκειται επ’ ουδενί προς τη θέση της Επιτροπής στη συγκεκριμένη υπόθεση σύμφωνα με την οποία μια πράξη των κοινοτικών θεσμικών οργάνων πρέπει να θεμελιώνεται σε μια νομική βάση ισχύουσα τη στιγμή κατά την οποία εκδίδεται η πράξη.
This in no way contradicts the Commission’s view in the present case that an act of the Community institutions must have a legal basis which is in force on the date on which the act is adopted.
Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση της Επιτροπής της 30ής Απριλίου 2008 για την κίνηση της διαδικασίας επίσημης έρευνας, ο κανονισμός MDT δεν είναι πλέον σε ισχύ και δεν μπορεί κατά συνέπεια να αποτελέσει τη νομική βάση για την αξιολόγηση της νέας ενίσχυσης.
As stated in the Commission’s decision of 30 April 2008 opening the formal investigation procedure, the TDM Regulation is no longer in force and thus cannot serve as a legal basis for the assessment of the new aid.
Για τους λόγους που αναφέρονται στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας (σημεία 9 και 10), η γνωστοποιηθείσα ενίσχυση δεν είναι συμβατή με την κοινή αγορά βάσει του πλαισίου για τις κρατικές ενισχύσεις στη ναυπηγική βιομηχανία [12], ούτε φαίνεται συμβατή με την κοινή αγορά βάσει οποιασδήποτε άλλης διάταξης που εφαρμόζεται για τις κρατικές ενισχύσεις.
For the reasons indicated in the decision to initiate the investigation procedure (paragraphs 9 and 10), the notified aid is not compatible with the common market under the Framework on State aid to shipbuilding [12], nor does it seem to be compatible with the common market on the basis of any other applicable State aid provisions.
Επίσης, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η Ιταλία δεν πρότεινε καμία εναλλακτική νομική βάση για την αξιολόγηση του συμβιβάσιμου της ενίσχυσης, αλλά υποστήριξε ότι δεν πρόκειται για «νέα ενίσχυση», θέση που, όπως εξηγήθηκε στα σημεία 18-22, η Επιτροπή δεν μπορεί να κάνει αποδεκτή.
The Commission further notes that Italy has not proposed any alternative legal basis for assessing the compatibility of the aid, but rather argued that this is not ‘new aid’ which, as explained in points 18 to 22, the Commission cannot accept.
Κατ’ αναλογία, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά από την Επιτροπή τα επιχειρήματα που πρόβαλε η Ιταλία για τις γενικές νομικές αρχές της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της ίσης μεταχείρισης.
Similarly, the Commission cannot accept Italy’s arguments concerning the general legal principles of legitimate expectation and equal treatment.
Η Ιταλία υποστηρίζει ότι οι ναυπηγικές επιχειρήσεις που υπέβαλαν αίτηση ενίσχυσης βάσει του καθεστώτος όταν ήταν ακόμα σε ισχύ ο κανονισμός MDT και που πληρούσαν τους όρους για να τύχουν αυτής της ενίσχυσης, αλλά δεν την έλαβαν λόγω έλλειψης πόρων στον προϋπολογισμό, έχουν τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη ότι θα λάβουν την ενίσχυση και επιπλέον υποστηρίζει ότι βάσει της γενικής αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης (καθώς και για λόγους ισότητας μεταχείρισης με τις ναυπηγικές επιχειρήσεις που πραγματικά έλαβαν ενίσχυση από διαθέσιμους πόρους), έχουν δικαίωμα να λάβουν την ενίσχυση, ανεξάρτητα από το εάν ακόμα ισχύει ή όχι ο κανονισμός MDT.
Italy contends that shipbuilders who applied for aid under the scheme when the TDM Regulation was still in force and who met the conditions for qualifying for the aid, but did not receive it because of a lack of budgetary resources, have a legitimate expectation in receiving the aid; it also contends that under the general principle of protection of legitimate expectation (and also for reasons of equal treatment with those shipbuilders who did receive aid from the available funds), they are entitled to receive the aid, irrespective of whether or not the TDM Regulation still applies.
Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, το δικαίωμα επίκλησης της αρχής προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης επεκτείνεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε μια κατάσταση στην οποία δεν είναι σαφές ότι οι κοινοτικές αρχές, παρέχοντάς του συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις, το οδήγησαν να έχει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη.
According to settled case law the right to rely on the principle of protection of legitimate expectation extends to any individual who is in a situation in which it is clear that the Community authorities have, by giving him precise assurances, led him to entertain legitimate expectations.
Ωστόσο, ένα πρόσωπο δεν μπορεί να επικαλεστεί την παραβίαση αυτής της αρχής εκτός εάν του έχουν δοθεί συγκεκριμένες διαβεβαιώσεις από μέρους των αρχών [13].
However, a person may not plead infringement of this principle unless he has been given precise assurances by the authorities [13].