natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Έτσι, αφενός, η αιτιολογική σκέψη 145 της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρει ρητά ότι παρέχονται στους συνεταιρισμούς φορολογικά πλεονεκτήματα όσον αφορά, πέραν του φόρου εταιρειών, τον φόρο μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων, τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, τον φόρο οικονομικών δραστηριοτήτων και τον φόρο ακίνητης περιουσίας.
Therefore, on one hand, recital 145 of the contested Decision expressly states that the cooperatives enjoy tax advantages besides those relating to company tax, in relation to tax on capital transfers and documented legal acts, economic activities tax and immovable property tax.
Αφετέρου, η αιτιολογική σκέψη 148 της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρει ότι τα επίμαχα μέτρα δεν συνιστούν πλεονέκτημα και, κατ’ επέκταση, κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
On the other hand, recital 148 of the contested Decision states that the disputed measures do not confer an advantage and, consequently, do not constitute State aid within the meaning of Article 107(1) of the TFEU.
Παρόλο που η Επιτροπή υποστήριξε, κατά την ακροαματική διαδικασία, ότι ο συλλογισμός που διατυπώνεται με τις αιτιολογικές σκέψεις 146 και 147 της προσβαλλόμενης απόφασης αφορούσε όχι μόνο τον φόρο εταιρειών αλλά και τον φόρο μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων και τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, τον φόρο οικονομικών δραστηριοτήτων και στον φόρο ακίνητης περιουσίας, το Πρωτοδικείο κρίνει ότι η επιχειρηματολογία αυτή είναι ακατανόητη.
Whilst the European Commission argued during the hearing that the reasoning in recitals 146 and 147 of the contested Decision applied not only to company tax but also to the tax on capital transfers and documented legal acts, the tax on economic activities and the tax on immovable property, the Court considers this argument to be incomprehensible.
Πρώτον, όπως αναφέρει το Πρωτοδικείο, η αιτιολογική σκέψη 146 αναφέρει ότι το πλεονέκτημα που μπορεί να αντλήσει ο συνεταιρισμός από τη μείωση του φόρου εταιρειών κατά 50 % αντισταθμίζεται από τη διπλή φορολόγηση όσον αφορά τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων.
Firstly, the Court declares, recital 146 provides that the advantage that a cooperative might have enjoyed as a result of the 50 % company tax rebate is offset by the double taxation on personal income.
Εφόσον, κατά το Πρωτοδικείο, η Επιτροπή δεν έχει αναφέρει κανέναν απολύτως λόγο για τον οποίο τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από τον φόρο μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων και τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, τον φόρο οικονομικών δραστηριοτήτων και τον φόρο ακίνητης περιουσίας αντισταθμίζονται από τη διπλή φορολόγηση όσον αφορά τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, η αιτιολογική σκέψη 146 εννοείται ότι αναφέρεται στην αντιστάθμιση της μείωσης του φόρου εταιρειών κατά 50 % και μόνο.
Inasmuch as the Commission, in the Court’s opinion, has not given the slightest reason as to why the advantages in relation to taxes on capital transfers and documented legal acts, on economic activities and on immovable property might also be offset by the double taxation on personal income tax, recital 146 may only be understood to refer to the offsetting of the 50 % rebate on company tax.
Δεύτερον, συνεχίζει το Πρωτοδικείο, η αιτιολογική σκέψη 147 περιορίζεται στην επισήμανση ότι η φορολογία των γεωργικών συνεταιρισμών, εξεταζόμενη στο σύνολό της, εισάγει διαφορές όσον αφορά τη διάρθρωσή της και περιλαμβάνει πλεονεκτήματα, τα οποία αντισταθμίζονται από ειδικές υποχρεώσεις (χρηματοδότηση υποχρεωτικών ταμείων, ειδική μεταχείριση επενδυμένων κεφαλαίων, διπλή φορολόγηση).
Secondly, the Court continues, recital 147 merely mentions that the tax regime applicable to agricultural cooperatives, examined as a whole, makes structural distinctions so that the advantages it confers are linked to specific obligations (financing the mandatory reserves, treatment of capital and double taxation).
Η εν λόγω αιτιολογική σκέψη δεν αναφέρει τίποτε σχετικά με τους λόγους για τους οποίους οι ειδικές υποχρεώσεις αντισταθμίζουν, εκτός από τη μείωση κατά 50 % του φόρου εταιρειών, και τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από τον φόρο μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων, τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτόμενων διά δημοσίου εγγράφου, τον φόρο οικονομικών δραστηριοτήτων και τον φόρο ακίνητης περιουσίας.
This recital remains silent as to the reasons why the specific obligations it mentions would offset not only the 50 % rebate on company tax, but also the advantages in relation to the taxes on capital transfers and documented legal acts, economic activities, and immovable property.
Σύμφωνα με το Πρωτοδικείο, η απουσία των λόγων αυτών είναι ιδιαίτερα αισθητή στη συγκεκριμένη περίπτωση, πόσω μάλλον που οι ειδικές υποχρεώσεις που αναφέρονται ρητά πρέπει να εκληφθούν, κατά την ανάγνωση της προσβαλλόμενης απόφασης, ως αναφερόμενες στον φόρο εταιρειών.
The Court of First Instance finds such reasons to be all the more inadequate in the present case in consideration of the fact that the specific obligations expressly mentioned must be understood when reading the contested Decision to relate to company tax.
Πράγματι, εκτός από την αιτιολογική σκέψη 147, οι ειδικές αυτές υποχρεώσεις αναφέρονται επίσης στις αιτιολογικές σκέψεις 83 έως 95 της προσβαλλόμενης απόφασης, οι οποίες αφορούν μόνο τον φόρο εταιρειών.
In fact, in addition to the reference to these specific obligations in recital 147, they are also mentioned in recitals 83 to 95 of the contested Decision which consider company tax alone.
Δεδομένου ότι πρόκειται, καταρχάς, για το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο τα μέτρα που συνδέονται με τον φόρο μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων και τον φόρο των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, τον φόρο οικονομικών δραστηριοτήτων και τον φόρο ακίνητης περιουσίας, δεν τροποποιήθηκαν με το βασιλικό νομοθετικό διάταγμα και ότι, ως εκ τούτου, τα θέματα αυτά δεν έχουν αξιολογηθεί, καταρχήν, στην προσβαλλόμενη απόφαση, το Πρωτοδικείο αναφέρει ότι θα πρέπει να επισημανθεί η απουσία του εν λόγω επιχειρήματος, εφόσον η αιτιολογική σκέψη 145 επιβεβαιώνει ότι η Επιτροπή έχει λάβει υπόψη της την ύπαρξη φορολογικών πλεονεκτημάτων για τους συνεταιρισμούς, τα οποία απορρέουν από τους εν λόγω φόρους.
First and foremost, as regards the argument whereby the measures linked to taxes on capital transfers and documented legal acts, on economic activities and on immovable property have not been altered by the Decree-Law and that consequently, these aspects are not, in principle, evaluated in the contested Decision, the Court of First Instance states that this argument lacks any factual basis when recital 145 attests to the Commission’s recognition of the existence of tax advantages enjoyed by cooperatives on these taxes.
Επίσης, το Πρωτοδικείο είναι της γνώμης ότι, αντίθετα με όσα υποστηρίζει η Επιτροπή, η φορολογική κατάσταση των συνεταιρισμών στο πλαίσιο του φόρου μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων, του φόρου επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, του φόρου οικονομικών δραστηριοτήτων και του φόρου ακίνητης περιουσίας μεταβλήθηκε λόγω των επίμαχων μέτρων.
Moreover, contrary to the Commission’s assertion, the Court of First Instance is of the opinion that the tax situation of cooperatives in respect of taxes on capital transfers and documented legal acts, on economic activities, and on immovable property, was altered by the disputed measures.
Πράγματι, πριν από τη θέσπιση των μέτρων αυτών, το φορολογικό καθεστώς των συνεταιρισμών δεν εφαρμοζόταν στη δραστηριότητα διανομής καυσίμων, εφόσον η δραστηριότητα αυτή έπρεπε να ασκείται από ξεχωριστή νομική οντότητα στην οποία δεν εφαρμοζόταν το εν λόγω ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς.
In fact, prior to the adoption of these measures, the tax status of cooperatives did not apply to the sale of fuel since this activity had to be carried out by a separate legal entity which would not have enjoyed this privileged tax status.
Από την έναρξη της ισχύος των επίμαχων μέτρων, το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω ευνοϊκού φορολογικού καθεστώτος επεκτάθηκε στις δραστηριότητες διανομής του εν λόγω καυσίμου.
Since the entry into force of the disputed measures, the scope of application of this privileged tax status has been extended to include the sale of fuel.
Το Πρωτοδικείο κρίνει συνεπώς ότι τα επίμαχα μέτρα δεν μετέβαλαν τη φορολογική κατάσταση των γεωργικών συνεταιρισμών.
The Court of First Instance therefore considers that the disputed measures have altered the tax situation of agricultural cooperatives.
Όσον αφορά το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο το καθεστώς του φόρου μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων, του φόρου επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, του φόρου οικονομικών δραστηριοτήτων και του φόρου ακίνητης περιουσίας ενδέχεται να συνιστά ενίσχυση στο βαθμό που το καθεστώς αυτό δεν φαίνεται να έχει τροποποιηθεί μετά την προσχώρηση του βασιλείου της Ισπανίας, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι δεν διαφωτίζει σχετικά με τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή συνήγαγε την απουσία πλεονεκτήματος, στην αιτιολογική σκέψη 148 της προσβαλλόμενης απόφασης.
Next, as regards the argument whereby the tax status in respect of taxes on capital transfers and documented legal acts, on economic activities, and on immovable property might constitute existing aid in so far as this status does not appear to have been altered since the accession of the Kingdom of Spain, the Court of First Instance finds that this argument does not contribute to an understanding of the reasons why the Commission made a determination of no advantage in recital 148 of the contested Decision.
Πράγματι, εφόσον η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς συνιστά υφιστάμενη ενίσχυση, δέχεται αναγκαστικά ότι το φορολογικό αυτό καθεστώς συνιστά ενίσχυση και, ως εκ τούτου, ότι παρέχει πράγματι πλεονέκτημα κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
In fact, as much as the Commission means to affirm that the privileged tax status constitutes existing aid, it is forced to admit that this tax status constitutes aid and hence certainly does confer an advantage within the meaning of Article 107(1) of the TFEU.
Τέλος, όσον αφορά το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο το πλεονέκτημα που προκύπτει από τον φόρο μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων, τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτόμενων διά δημοσίου εγγράφου, τον φόρο οικονομικών δραστηριοτήτων και τον φόρο ακίνητης περιουσίας είναι μικρής σημασίας σε σχέση με τον φόρο εταιρειών, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι, ούτε και αυτό, δεν μπορεί να δώσει νόημα στην προσβαλλόμενη απόφαση.
Finally, as regards the argument whereby the advantage on taxes on capital transfers and documented legal acts, on economic activities and on immovable property is of little importance in relation to company tax, the Court of First Instance finds that even this does not make the logic of the contested Decision any clearer.
Πράγματι, όπως αναφέρει το Πρωτοδικείο, η παραδοχή της μικρής σημασίας ενός πλεονεκτήματος ισοδυναμεί με την παραδοχή της ύπαρξής του.
In fact, states the Court of First Instance, to admit that the advantage is of little importance amounts inevitably to admitting that such an advantage does indeed exist.
Επίσης, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι η Επιτροπή διευκρίνισε κατά την ακροαματική διαδικασία ότι πρόθεσή της δεν ήταν να υποστηρίξει με το επιχείρημα αυτό ότι το πλεονέκτημα που απορρέει από τον φόρο μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων, τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, τον φόρο οικονομικών δραστηριοτήτων και τον φόρο ακίνητης περιουσίας δεν υπερβαίνει το όριο του κανόνα de minimis.
Furthermore, the Court of First Instance recalls that the Commission explained at the hearing that it did not wish to argue that the advantage from taxes on capital transfers and documented legal acts, on economic activities, and on immovable property is lower than the de minimis threshold.
Ως εκ τούτου, το προβαλλόμενο επιχείρημα δεν επιτρέπει στο Πρωτοδικείο να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους το φορολογικό καθεστώς που αφορά τον φόρο μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων, τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, τον φόρο οικονομικών δραστηριοτήτων και τον φόρο κινητής περιουσίας δεν συνιστά πλεονέκτημα.
Consequently, the argument put forward does not allow the Court of First Instance to understand the reasons why the tax regime in respect of taxes on capital transfers and documented legal acts, on economic activities, and on immovable property does not constitute an advantage.
Από τα προαναφερόμενα το Πρωτοδικείο συνήγαγε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πλημμελώς αιτιολογημένη με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να ελέγξει κατά πόσο είναι βάσιμη η εκτίμηση της Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία δεν προκύπτει κανένα πλεονέκτημα από το φορολογικό καθεστώς που εφαρμόζεται στους συνεταιρισμούς όσον αφορά τον φόρο μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων, τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, τον φόρο οικονομικών δραστηριοτήτων και τον φόρο ακίνητης περιουσίας.
The Court of First Instance concludes from the above that the contested Decision is tainted by defective reasoning such that it is unable to ascertain the merits of the Commission’s appraisal that no advantage is conferred on cooperatives by the tax regime in respect of taxes on capital transfers and documented legal acts, on economic activities, and on immovable property.
Ωστόσο, το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι η πλημμελής αιτιολογία δεν μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης παρά μόνον εφόσον η απόφαση αυτή στερείται επαρκών επιχειρημάτων για τη στήριξη του διατακτικού, σύμφωνα με το οποίο τα επίμαχα μέτρα δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Nevertheless, the Court recalls that such defective reasoning can only bring about the annulment of a contested Decision if the Decision itself contains no sufficient statement of reasons to support the operative part which concludes that the disputed measures do not constitute State aid, within the meaning of Article 107(1) of the TFEU.
Σχετικά με το σημείο αυτό το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι, στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή ισχυρίζεται, αφενός, ότι τα επίμαχα μέτρα δεν συνιστούν πλεονέκτημα και, αφετέρου, ότι, αν τα εν λόγω μέτρα συνιστούν πλεονέκτημα, το πλεονέκτημα αυτό στερείται επιλεκτικού χαρακτήρα λόγω της συμφωνίας του με τη φύση και την οικονομία του συστήματος.
The Court of First Instance states that in this respect the Commission affirms in the disputed Decision, on one hand, that the disputed measures do not constitute an advantage and, on the other, that if these measures constitute an advantage, this advantage is not of a selective nature given that it is in keeping with the nature and scheme of the system.
Δεύτερος λόγος: εσφαλμένη εκτίμηση της συμφωνίας των επίμαχων μέτρων με τη φύση και την οικονομία του ισπανικού φορολογικού συστήματος, η οποία βαρύνει την εκτίμηση της απουσίας επιλεκτικού χαρακτήρα των μέτρων αυτών.
Second part of the plea: error of assessment that the disputed measures are in keeping with the nature and scheme of the Spanish tax system vitiating the finding of an absence of selectivity in relation to these measures
Σύμφωνα με το Πρωτοδικείο, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αναφέρει κανένα στοιχείο που να επιτρέπει να γίνει κατανοητός ο συλλογισμός που έκανε η Επιτροπή, ώστε να φθάσει στο συμπέρασμα ότι τα επίμαχα μέτρα δεν είναι επιλεκτικά (αιτιολογική σκέψη 148), εφόσον δικαιολογούνται από τη φύση και την οικονομία του συστήματος (αιτιολογική σκέψη 167).
The Court of First Instance considers that the contested Decision does not contain any element which allows it to understand the reasoning adopted by the Commission to arrive at the conclusion that the disputed measures are not selective (recital 148), as they are justified by the nature and scheme of the system (recital 167).
Βέβαια, αναφέρει το Πρωτοδικείο, η αιτιολογική σκέψη 148 της προσβαλλόμενης απόφασης αναφέρει ότι, με βάση τις πληροφορίες που διαβίβασαν το Βασίλειο της Ισπανίας και η συνομοσπονδία γεωργικών συνεταιρισμών της Ισπανίας, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα επίμαχα μέτρα δεν είναι επιλεκτικά.
Certainly, states the Court of First Instance, recital 148 of the contested Decision indicates that the Commission considers that the disputed measures are not selective in view of the information submitted by the Kingdom of Spain and Agri–food Cooperatives Spain.
Ωστόσο, αναφέρει το Πρωτοδικείο, δεδομένου ότι πρόκειται, κυρίως, για πληροφορίες που διαβίβασε η συνομοσπονδία γεωργικών συνεταιρισμών της Ισπανίας, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι αφορούν την απουσία πλεονεκτήματος και όχι την απουσία επιλεκτικού χαρακτήρα.
Now, firstly, as regards the information submitted by Agri-food Cooperatives Spain as reported in the contested Decision, states the Court, there is no choice but to admit that it concerns the absence of any advantage and not the absence of any selectivity.
Οι πληροφορίες αυτές δεν περιλαμβάνουν λοιπόν στοιχεία στα οποία μπορεί να στηριχθεί συλλογισμός όσον αφορά τον μη επιλεκτικό χαρακτήρα του πλεονεκτήματος που απορρέει από τα επίμαχα μέτρα.
This information does not therefore contain elements on which to base an argument in relation to the absence of any selective advantage conferred by the disputed measures.
Όσον αφορά τις πληροφορίες που κοινοποίησε το Βασίλειο της Ισπανίας, πρέπει να επισημανθεί ότι οι πληροφορίες αυτές, όπως αναφέρονται στις αιτιολογικές σκέψεις 103 έως 120 της προσβαλλόμενης απόφασης, αφορούν κυρίως τη δικαιολόγηση των επίμαχων μέτρων μέσω μιας πολιτικής ελευθέρωσης του τομέα διανομής καυσίμων.
Next, as regards the information submitted by the Kingdom of Spain, it should be highlighted that this information, as reported in recitals 103 to 120 of the contested Decision, is mainly given over to justifying that the disputed measures fall within the scope of a policy to liberalise the fuel distribution sector.
Όμως, η εξήγηση αυτή δεν καθιστά κατανοητούς τους λόγους για τους οποίους τα επίμαχα μέτρα δικαιολογούνται από τη φύση ή την οικονομία του φορολογικού συστήματος.
However, this explanation does not contribute to an understanding of the reasons why the disputed measures might be justified by the nature or scheme of the tax system.
Πράγματι, αναφέρει το Πρωτοδικείο, απουσία εμπεριστατωμένων διευκρινίσεων, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση, ένα θέμα που συνδέεται με την πολιτική ελευθέρωσης της αγοράς καυσίμων την οποία ακολουθεί το Βασίλειο της Ισπανίας δεν σχετίζεται απαραίτητα με τη φύση ή την οικονομία του ισπανικού φορολογικού συστήματος.
In fact, states the Court, in the absence of full clarification, which is lacking in this case, a consideration based on Spain’s policy to liberalise the fuel sector does not necessarily concern the nature or scheme of the Spanish tax system.
Επιπροσθέτως, αναφέρει το Πρωτοδικείο, τα αναφερόμενα στην αιτιολογική σκέψη 119 της προσβαλλόμενης απόφασης, ότι δηλαδή τα πλεονεκτήματα που συνδέονται με τον φόρο μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων και τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου προϋπήρχαν των επίμαχων μέτρων και στόχος τους ήταν να ενισχύσουν τις συνεταιριστικές εταιρείες και το συνεταιριστικό κίνημα στην Ισπανία, δεν συνδέονται επίσης απαραίτητα με τη φύση και την οικονομία του φορολογικού συστήματος.
Moreover, states the Court, the circumstance highlighted in recital 119 of the contested Decision, whereby the advantages in respect of taxes on capital transfers and documented legal acts predate the disputed measures and are designed to encourage cooperative societies and the cooperative movement in Spain, does not necessarily fall within the scope of the nature and the scheme of the tax system.
Εν πάση περιπτώσει, συνεχίζει το Πρωτοδικείο, ακόμη και αν παραδεχθούμε ότι, παρά την απουσία εμπεριστατωμένων εξηγήσεων σχετικά με το σημείο αυτό στην προσβαλλόμενη απόφαση, η Επιτροπή θεώρησε ότι η προώθηση του συνεταιριστικού κινήματος συνδεόταν με τη φύση και την οικονομία του ισπανικού φορολογικού συστήματος, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι στην αιτιολογική σκέψη 119 της προσβαλλόμενης απόφασης η αιτιολογία αυτή αναφέρεται μόνο σε σχέση με το πλεονέκτημα που απορρέει από τον φόρο μεταβιβάσεως περιουσιακών στοιχείων και τον φόρο επί των δικαιοπραξιών των συναπτομένων διά δημοσίου εγγράφου, χωρίς να γίνεται η παραμικρή αναφορά στα πλεονεκτήματα που αορρέουν από το καθεστώς των φόρων ακίνητης περιουσίας, αφενός, και των φόρων οικονομικών δραστηριοτήτων, αφετέρου.
In any event, the Court of First Instance continues, even assuming that the Commission intended to consider, in spite of the absence of any detailed clarification on this point in the contested Decision, that the promotion of the cooperative movement constituted part of the nature and scheme of the Spanish tax system, it must nevertheless be conceded that recital 119 of the same Decision only refers to this reason in relation to the tax advantage in respect of capital transfers and documented legal acts and remains silent on the advantages conferred by the tax regime with regard to immovable property on the one hand and economic activities on the other.
Για το Πρωτοδικείο από τα προαναφερόμενα συνάγεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πλημμελώς αιτιολογημένη με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να ασκήσει τον έλεγχό του όσον αφορά το βάσιμο της εκτίμησης της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία, αν υποτεθεί ότι τα επίμαχα μέτρα συνιστούν πλεονέκτημα, το πλεονέκτημα αυτό δεν είναι επιλεκτικό, διότι δικαιολογείται από τη φύση και την οικονομία του συστήματος.
The Court of First Instance concludes from the above that the contested Decision is tainted by defective reasoning such that it is unable to ascertain the merits of the Commission’s appraisal whereby, assuming that the disputed measures constitute an advantage, this advantage is not selective because it is justified by the nature and scheme of the system.
Ως εκ τούτου, το Πρωτοδικείο επισημαίνει ότι από τη διαπίστωση της απουσίας αιτιολόγησης στην αιτιολογική σκέψη 90 ανωτέρω καθώς και από τα αναφερόμενα στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη απορρέει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ανεπαρκώς αιτιολογημένη όσον αφορά την εκτίμηση σύμφωνα με την οποία τα επίμαχα μέτρα δεν συνιστούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Consequently, the Court finds that, as a result of the determination of the absence of reasons in point 90 above, as well as the determination in the previous point, the contested Decision does not contain sufficient grounds in its assessment as to why the disputed measures do not constitute State aid within the meaning of Article 107(1) of the TFEU.
Το Πρωτοδικείο καταλήγει ότι πρέπει να ακυρωθεί την προσβαλλόμενη απόφαση δεδομένου ότι η Επιτροπή παρέβη την υποχρέωση αιτιολόγησης που υπέχει από το άρθρο 296 της ΣΛΕΕ.
The Court of First Instance concludes that there are grounds to annul the contested Decision in so far as the Commission infringed the obligation to state reasons pursuant to Article 296 of the TFEU.
Ως εκ τούτου, το Πρωτοδικείο δηλώνει και αποφασίζει ότι το άρθρο 1 της απόφασης 2003/293/ΕΚ της Επιτροπής ακυρώνεται, στο μέτρο που διαπιστώνει ότι τα μέτρα στήριξης των γεωργικών συνεταιρισμών τα οποία προβλέπονται από το βασιλικό νομοθετικό διάταγμα αριθ. 10/2000 περί επειγόντων μέτρων στήριξης του γεωργικού τομέα, του τομέα αλιείας και του τομέα μεταφορών, δεν συνιστούν ενίσχυση κατά το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ.
Therefore, the Court of First Instance ordered the annulment of Article 1 of Commission Decision 2003/293/EC, finding that the measures to support agricultural cooperatives laid down by Royal Decree-Law No 10/2000 on emergency support for agriculture, fisheries and transport do not constitute State aid within the meaning of Article 107(1) of the TFEU.