natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι χρόνοι δειγματοληψίας στρογγυλοποιούνται σε ακέραιο αριθμό ωρών (εκτός εάν η ουσία αποικοδομείται σε σημαντικό βαθμό εντός λεπτών ή ωρών), αλλά όχι σε ακέραιο αριθμό ημερών.
Round off sampling times to a whole number of hours (unless the substance degrades substantially in a matter of minutes to hours) but not to a whole number of days.
Σχεδιάζεται γραμμικό και ημιλογαριθμικό διάγραμμα των τιμών της υπολειμματικής ραδιενέργειας της ελεγχόμενης ουσίας (για τις σημασμένες με 14C ουσίες) ή της υπολειμματικής συγκέντρωσης (για τις μη σημασμένες ουσίες), ως προς το χρόνο, (βλέπε σχήματα 1α, 1β).
Plot the estimates of the residual activity of test substance (for 14C-labelled substances) or the residual concentration (for non-labelled substances), against time both in a linear and in a semi-logarithmic plot (see Figures 1a, 1b).
Εφόσον υπήρξε αποικοδόμηση, συγκρίνονται τα αποτελέσματα που λαμβάνονται από τις φιάλες FT με εκείνα που λαμβάνονται από τις φιάλες FS.
If degradation has taken place, compare the results from flasks FT with those from flasks FS.
Εάν η απόκλιση μεταξύ των μέσων όρων των αποτελεσμάτων που λαμβάνονται από τις φιάλες με ελεγχόμενη ουσία (FT) και εκείνων που λαμβάνονται από τις στείρες φιάλες (FS) είναι μικρότερη από 10 %, μπορεί να υποτεθεί ότι η παρατηρούμενη αποικοδόμηση είναι κατά κύριο λόγο αβιοτική.
If the means of the results from the flasks with test substance (FT) and the sterile flasks (FS) deviate by less than 10 %, it can be assumed that the degradation observed is predominantly abiotic.
Σε περίπτωση που η αποικοδόμηση στις φιάλες FS είναι μικρότερη, οι σχετικές τιμές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διόρθωση των τιμών που λαμβάνονται από τις φιάλες FT (με αφαίρεση), προκειμένου να εκτιμηθεί ο βαθμός βιοαποικοδόμησης.
If the degradation in flasks FS is lower, the figures may be used to correct those obtained with flasks FT (by subtraction) in order to estimate the extent of biodegradation.
Εφόσον διενεργούνται προαιρετικές αναλύσεις για τα σημαντικά προϊόντα μετατροπής, θα πρέπει να παρέχονται τα διαγράμματα του σχηματισμού και της ελάττωσης των προϊόντων αυτών επιπλέον του διαγράμματος της ελάττωσης της ελεγχόμενης ουσίας.
When optional analyses are performed for major transformation products, plots of their formation and decline should be provided in addition to a plot of the decline of the test substance.
Υπολογίζεται η διάρκεια της λανθάνουσας φάσης tL με τη βοήθεια της καμπύλης αποικοδόμησης (ημιλογαριθμικό διάγραμμα) με παρεκβολή του ευθύγραμμου τμήματος σε μηδενική αποικοδόμηση ή, εναλλακτικά, με προσδιορισμό του χρόνου αποικοδόμησης κατά 10 % περίπου (βλέπε σχήματα 1α και 1β).
Estimate the lag phase duration tL from the degradation curve (semi-logarithmic plot) by extrapolating its linear part to zero degradation or alternatively by determining the time for approximately 10 % degradation (see Figures 1a and 1b).
Με τη βοήθεια του ημιλογαριθμικού διαγράμματος, υπολογίζεται η σταθερά ταχύτητας πρώτης τάξεως, k, καθώς και το τυπικό σφάλμα της, με γραμμική παλινδρόμηση του ln (υπολειμματική ραδιενέργεια του 14C ή συγκέντρωση της ελεγχόμενης ουσίας) προς το χρόνο.
From the semi-logarithmic plot, estimate the first order rate constant, k, and its standard error by linear regression of ln (residual 14C activity or test substance concentration) versus time.
Όσον αφορά ειδικότερα τις μετρήσεις του 14C, πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο δεδομένα από το αρχικό ευθύγραμμο τμήμα της καμπύλης μετά το τέλος της λανθάνουσας φάσης, επιλέγοντας κατά προτίμηση λίγα και αντιπροσωπευτικά δεδομένα και όχι περισσότερα αλλά αβέβαια.
With 14C measurements in particular, use only data belonging to the initial linear part of the curve after the ended lag phase, and give preference to selecting few and representative data rather than selecting a greater number of more uncertain data.
Η αβεβαιότητα, στην περίπτωση αυτή, περιλαμβάνει σφάλματα που είναι συνυφασμένα με τη συνιστώμενη άμεση χρήση των μετρούμενων τιμών υπολειμματικής ραδιενέργειας του 14C (βλέπε κατωτέρω).
Uncertainty includes here errors inherent in the recommended direct use of measured residual 14C activities (see below).
Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν η αποικοδόμηση ακολουθεί διφασικό σχήμα, είναι δυνατόν να ενδείκνυται ο υπολογισμός δύο διαφορετικών σταθερών ταχύτητας.
It may sometimes be relevant to calculate two different rate constants, if the degradation follows a biphasic pattern.
Για το σκοπό αυτό, οριοθετούνται δύο διαφορετικές φάσεις της καμπύλης αποικοδόμησης.
For this purpose two different phases of the degradation curve are defined.
Η σταθερά ταχύτητας k και ο χρόνος υποδιπλασιασμού t½ = ln2/k πρέπει να υπολογίζονται για καθεμία από τις πολλαπλές φιάλες, σε περίπτωση που λαμβάνονται επιμέρους δείγματα από την ίδια φιάλη, ή χρησιμοποιώντας μέσες τιμές, όταν συλλέγεται ολόκληρο το περιεχόμενο μίας φιάλης σε κάθε χρόνο δειγματοληψίας (βλέπε παράγραφο 1.8.9.2 τελευταίο εδάφιο).
Calculations of the rate constant, k, and the half-life t½ = ln2/k, should be carried out for each of the individual replicate flasks, when sub-samples are withdrawn from the same flask, or by using the average values, when whole flasks are harvested at each sampling time (see last paragraph in section 1.8.9.2).
Εφόσον εφαρμόζεται η πρώτη από τις προαναφερόμενες διαδικασίες, η σταθερά ταχύτητας και ο χρόνος υποδιπλασιασμού θα πρέπει να αναφέρονται για καθεμία από τις επιμέρους πολλαπλές φιάλες και ως μέση τιμή με τυπικό σφάλμα.
When the first-mentioned procedure is used, the rate constant and half-life should be reported for each of the individual replicate flasks and as an average value with a standard error.
Εάν έχουν χρησιμοποιηθεί υψηλές συγκεντρώσεις ελεγχόμενης ουσίας, η καμπύλη αποικοδόμησης είναι δυνατόν να αποκλίνει σημαντικά από την ευθεία γραμμή (ημιλογαριθμικό διάγραμμα) και να μην ισχύει η κινητική πρώτης τάξεως.
If high concentrations of test substance have been used, the degradation curve may deviate considerably from a straight line (semi-logarithmic plot) and first order kinetics may not be valid.
Στην περίπτωση αυτή, ο προσδιορισμός του χρόνου υποδιπλασιασμού είναι επομένως άσκοπος.
Defining a half-life has therefore no meaning.
Ωστόσο, για μια περιορισμένη περιοχή δεδομένων, είναι δυνατόν να εφαρμοστεί κινητική ψευδοπρώτης τάξεως και να υπολογιστεί η ημιπερίοδος αποικοδόμησης DT50 (χρόνος αποικοδόμησης κατά 50 %).
However, for a limited data range, pseudo first order kinetics can be applied and the degradation half-time DT50 (time to reach 50 % degradation) estimated.
Θα πρέπει να λαμβάνεται ωστόσο υπόψη ότι η χρονική πορεία της αποικοδόμησης πέρα από την επιλεγείσα περιοχή δεδομένων δεν μπορεί να προβλεφθεί βάσει της DT50, η οποία περιγράφει μόνο ένα συγκεκριμένο σύνολο δεδομένων.
It must be borne in mind, however, that the time course of degradation beyond the selected data range cannot be predicted using the DT50 which is merely a descriptor of a given set of data.
Υπάρχουν προσιτά αναλυτικά εργαλεία που διευκολύνουν τους στατιστικούς υπολογισμούς και την προσαρμογή των καμπυλών και συνιστάται η χρήση λογισμικού του είδους αυτού.
Analytical tools to facilitate statistical calculations and curve fitting are easily available and the use of this kind of software is recommended.
Σε περίπτωση που εκτελούνται ειδικές χημικές αναλύσεις, οι σταθερές ταχύτητας και οι χρόνοι υποδιπλασιασμού για την πρωταρχικήαποικοδόμηση υπολογίζονται όπως περιγράφεται ανωτέρω για τη συνολική ανοργανοποίηση.
If specific chemical analyses are made, estimate rate constants and half-lives for primary degradation as above for total mineralisation.
Όταν χρησιμοποιούνται ουσίες σημασμένες με 14C, το ισοζύγιο μάζας θα πρέπει να εκφράζεται σε ποσοστό επί τοις εκατό της χρησιμοποιηθείσας αρχικής συγκέντρωσης, τουλάχιστον στο τέλος της δοκιμής.
If 14C-labelled substances are used, a mass balance should be expressed in percentage of the applied initial concentration, at least at the end of the test.
Υπολειμματική ραδιενέργεια
Residual activity
Κατά τη βιοαποικοδόμηση του σημασμένου με 14C τμήματος μιας οργανικής ουσίας, το μεγαλύτερο μέρος του 14C μετατρέπεται σε 14CO2, ενώ ένα άλλο μέρος καταναλώνεται για την ανάπτυξη της βιομάζας ή/και τη σύνθεση εξωκυτταρικών μεταβολιτών.
When the 14C-labelled part of an organic substance is biodegraded, the major part of the 14C is converted to 14CO2, while another part is used for growth of biomass and/or synthesis of extra-cellular metabolites.
Επομένως, η πλήρης «τελική» βιοαποικοδόμηση μιας ουσίας δεν συνεπάγεται 100 % μετατροπή του άνθρακά της σε 14CO2.
Therefore, complete ‘ultimate’ biodegradation of a substance does not result in a 100 % conversion of its carbon into 14CO2.
Ο 14C που είναι ενσωματωμένος στα σχηματιζόμενα με βιοσύνθεση προϊόντα αποδεσμεύεται στη συνέχεια βραδέως ως 14CO2, ως αποτέλεσμα «δευτερογενούς ανοργανοποίησης».
The 14C built into products formed by biosynthesis is subsequently released slowly as 14CO2 due to ‘secondary mineralisation’.
Για τους λόγους αυτούς, τα διαγράμματα της υπολειμματικής ραδιενέργειας του οργανικού 14C (που μετράται μετά την απομάκρυνση του CO2) ή του παραγόμενου 14CO2 ως προς το χρόνο εμφανίζουν «ουρά» μετά την ολοκλήρωση της αποικοδόμησης.
For these reasons plots of residual organic 14C activity (measured after stripping off CO2) or of 14CO2 produced versus time will show a ‘tailing’ after degradation has been completed.
Αυτό δυσχεραίνει την κινητική ερμηνεία των δεδομένων και, ως εκ τούτου, για τον υπολογισμό της σταθεράς ταχύτητας αποικοδόμησης θα πρέπει κανονικά να χρησιμοποιείται μόνο το αρχικό τμήμα της καμπύλης (μετά το τέλος της λανθάνουσας φάσης και πριν επιτευχθεί αποικοδόμηση κατά 50 % περίπου).
This complicates a kinetic interpretation of the data and for this purpose, only the initial part of the curve (after the lag phase has ended and before approx. 50 % degradation is reached) should normally be used for the estimation of a degradation rate constant.
Όταν η ελεγχόμενη ουσία αποικοδομείται, η συνολική υπολειμματική ραδιενέργεια του οργανικού 14C είναι πάντα υψηλότερη από τη ραδιενέργεια του 14C που σχετίζεται με την εναπομένουσα ανέπαφη ελεγχόμενη ουσία.
If the test substance is degraded, the total residual organic 14C activity is always higher than the 14C activity associated with the remaining intact test substance.
Εάν η αποικοδόμηση της ελεγχόμενης ουσίας αποτελεί αντίδραση πρώτης τάξεως και ένα σταθερό κλάσμα α ανοργανοποιείται σε CO2, η αρχική κλίση της καμπύλης εξαφάνισης του 14C (ολικός οργανικός άνθρακας 14C ως προς το χρόνο) θα είναι α-πλάσια της κλίσης της αντίστοιχης καμπύλης για τη συγκέντρωση της ελεγχόμενης ουσίας (ή, ακριβέστερα, του τμήματος της ελεγχόμενης ουσίας που είναι σημασμένο με 14C).
If the test substance is degraded by a first order reaction and a constant fraction α is mineralised into CO2, the initial slope of the 14C disappearance curve (total organic 14C versus time) will be α times the slope of the corresponding curve for the concentration of test substance (or, to be precise, the part of the test substance labelled with 14C).
Η χρησιμοποίηση των μετρήσεων της συνολικής ραδιενέργειας του οργανικού 14C, χωρίς διόρθωση, συνεπάγεται ότι η υπολογιζόμενη σταθερά ταχύτητας αποικοδόμησης θα είναι χαμηλότερη.
Using measurements of the total organic 14C activity uncorrected, the calculated degradation rate constant will therefore be conservative.
Στην βιβλιογραφία υπό (2)(9)(10)(11) περιγράφονται διαδικασίες για τον υπολογισμό των συγκεντρώσεων της ελεγχόμενης ουσίας από τις μετρηθείσες ραδιοχημικές δραστικότητες με βάση διάφορες απλουστευτικές υποθέσεις.
Procedures for estimating the concentrations of the test substance from the measured radiochemical activities based on various simplifying assumptions have been described in the literature (2)(9)(10)(11).
Οι διαδικασίες αυτές εφαρμόζονται με ιδιαίτερη ευκολία στην περίπτωση των ταχέως αποικοδομήσιμων ουσιών.
Such procedures are most easily applied for rapidly degradable substances.
Εφόσον προκύψει ότι η σταθερά k δεν εξαρτάται από την προστιθέμενη συγκέντρωση (δηλαδή όταν η υπολογισθείσα σταθερά k είναι περίπου η ίδια για τις διάφορες συγκεντρώσεις της ελεγχόμενης ουσίας), μπορεί να υποτεθεί ότι η σταθερά ταχύτητας πρώτης τάξεως είναι αντιπροσωπευτική των συνθηκών που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη δοκιμή δηλαδή της ελεγχόμενης ουσίας, του δείγματος νερού και της θερμοκρασίας της δοκιμής.
If k is found to be independent of the added concentration (i.e. if the calculated k is approximately the same at the different concentrations of test substance), it can be assumed that the first order rate constant is representative of the testing conditions used, i.e. the test substance, the water sample and the test temperature.
Ένας εμπειρογνώμονας θα πρέπει να κρίνει κατά πόσον είναι δυνατή η γενίκευση ή παρεκβολή των αποτελεσμάτων της δοκιμής σε άλλα συστήματα.
To what extent the results can be generalised or extrapolated to other systems must be evaluated by expert judgement.
Σε περίπτωση που η ελεγχόμενη ουσία χρησιμοποιείται σε υψηλές συγκεντρώσεις και για τον λόγο αυτό η αποικοδόμηση δεν ακολουθεί κινητική πρώτης τάξεως, τα αποτελέσματα δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για τον απευθείας υπολογισμό της σταθεράς ταχύτητας πρώτης τάξεως ή του αντίστοιχου χρόνου υποδιπλασιασμού.
If a high concentration of test substance is used, and the degradation therefore does not follow first order kinetics, the data cannot be used for direct estimation of a first order rate constant or a corresponding half-life.
Ωστόσο, τα δεδομένα που προκύπτουν από δοκιμή στην οποία έχουν χρησιμοποιηθεί υψηλές συγκεντρώσεις ελεγχόμενης ουσίας, μπορούν να χρησιμεύσουν για την εκτίμηση του βαθμού της συνολικής ανοργανοποίησης ή/και για την ανίχνευση και τον ποσοτικό προσδιορισμό των προϊόντων μετατροπής.
However, data derived from a test using a high concentration of test substance may still be usable for estimating the degree of total mineralisation and/or detection and quantification of transformation products.
Οι ταχύτητες άλλων διεργασιών απώλειας της ουσίας πέραν της βιοαποικοδόμησης (π.χ. υδρόλυση ή εξάτμιση), εφόσον είναι γνωστές, μπορούν να αφαιρεθούν από την ταχύτητα καθαρής απώλειας που καταγράφηκε κατά τη διάρκεια της δοκιμής, ώστε να ληφθεί μία κατά προσέγγιση εκτίμηση της ταχύτητας βιοαποικοδόμησης.
If the rates of other loss processes than biodegradation are known (e.g. hydrolysis or volatilisation), they may be subtracted from the net loss rate observed during the test to give an approximated estimate of the biodegradation rate.
Τα σχετικά με την υδρόλυση δεδομένα, επί παραδείγματι, μπορούν να προκύψουν από τον στείρο μάρτυρα ή από παράλληλη δοκιμή, στην οποία χρησιμοποιούνται υψηλότερες συγκεντρώσεις της ελεγχόμενης ουσίας.
Data for hydrolysis may, e.g. be obtained from the sterile control or from parallel testing using a higher concentration of the test substance.
Ο έμμεσος και άμεσος προσδιορισμός του 14CO2 (παράγραφος 1.8.9.4 και παράρτημα 3) μπορούν να χρησιμεύσουν μόνο για τον υπολογισμό του βαθμού ανοργανοποίησης της ελεγχόμενης ουσίας σε CO2.
The indirect and direct determination of 14CO2 (section 1.8.9.4 and Appendix 3) can only be used to measure the extent of mineralisation of the test substance to CO2.
Η ραδιοχρωματογραφία (RAD-TLC) ή η υγρή χρωματογραφία υψηλής πίεσης (HPLC) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ποσοτική ανάλυση της σημασμένης με 14C ελεγχόμενης ουσίας και του σχηματισμού σημαντικών προϊόντων μετατροπής (παράγραφος 1.8.9.4 τρίτο εδάφιο).
Radiochromatography (RAD-TLC) or HPLC may be used to analyse the concentrations of 14C-labelled test substance and the formation of major transformation products (third paragraph in section 1.8.9.4).
Για τον άμεσο υπολογισμό του χρόνου υποδιπλασιασμού είναι απαραίτητο να μην συνυπάρχουν σημαντικά προϊόντα μετατροπής (οριζόμενα με βάση τη συγκέντρωσή τους, η οποία είναι ≥ 10 % της χρησιμοποιηθείσας ποσότητας ελεγχόμενης ουσίας).
To enable a direct estimation of the half-life, it is necessary that no major transformation products (defined as ≥ 10 % of the applied amount of test substance) be present.
Σε περίπτωση παρουσίας σημαντικών προϊόντων μετατροπής, όπως ορίζονται ανωτέρω, απαιτείται λεπτομερής αξιολόγηση των δεδομένων.
If major transformation products as defined here are present, a detailed evaluation of the data is required.
Αυτή μπορεί να περιλαμβάνει επανάληψη της δοκιμής ή/και ταυτοποίηση των προϊόντων μετατροπής (βλέπε παράγραφο 1.8.9.5 πρώτο εδάφιο), εκτός εάν η πορεία των προϊόντων μετατροπής μπορεί να εκτιμηθεί ευλόγως βάσει προηγούμενης εμπειρίας (π.χ. πληροφοριών για την οδό της αποικοδόμησης).
This may include repeated testing and/or identification of the transformation products (see first paragraph in section 1.8.9.5) unless the fate of the transformation products can be reasonably assessed by use of experience (e.g. information on degradation pathway).
Δεδομένου ότι η αναλογία του άνθρακα της ελεγχόμενης ουσίας που μετατρέπεται σε CO2 ποικίλλει (εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συγκέντρωση της ελεγχόμενης ουσίας και από τα άλλα διαθέσιμα υποστρώματα, τις συνθήκες της δοκιμής και τη μικροβιακή χλωρίδα), η παρούσα δοκιμή δεν επιτρέπει την απευθείας εκτίμηση της τελικής βιοαποικοδόμησης, όπως στην περίπτωση της δοκιμής ελάττωσης του DOC. Το αποτέλεσμα όμως είναι ανάλογο εκείνου που λαμβάνεται με τη δοκιμή αναπνευσιομετρίας.
As the proportion of test substance carbon converted to CO2 varies (depending largely on the concentration of test substance and other substrates available, the test conditions and the microbial community), this test does not allow a straightforward estimation of ultimate biodegradation as in a DOC die-away test; but the result is similar to that obtained with a respirometric test.
Ο βαθμός ανοργανοποίησης θα είναι επομένως μικρότερος ή ίσος με τον ελάχιστο βαθμό τελικής βιοαποικοδόμησης.
The degree of mineralisation will thus be less than or equal to the minimum level of ultimate biodegradation.
Για να ληφθεί πληρέστερη εικόνα της τελικής βιοαποικοδόμησης (ανοργανοποίηση και ενσωμάτωση στη βιομάζα), θα πρέπει να αναλυθεί η κατανομή του 14C μεταξύ των φάσεων στο τέλος της δοκιμής (βλέπε παράρτημα 1).
To obtain a more complete picture of the ultimate biodegradation (mineralisation and incorporation into biomass), the analysis of the phase distribution of 14C should be performed at the end of the test (see Appendix 1).
Ο 14C στο σωματιδιακό υλικό θα συνίσταται στον 14C που είναι ενσωματωμένος στη βακτηριακή βιομάζα και στον 14C που έχουν ροφήσει τα οργανικά σωματίδια.
The 14C in the particulate pool will consist of 14C incorporated into bacterial biomass and 14C sorbed to organic particles.
Εάν η ουσία αναφοράς δεν αποικοδομείται εντός του αναμενόμενου χρονικού διαστήματος (το οποίο για την ανιλίνη και το βενζοϊκό νάτριο είναι συνήθως μικρότερο από δύο εβδομάδες), η εγκυρότητα της δοκιμής είναι αμφισβητήσιμη και πρέπει να ελεγχθεί περαιτέρω, ή, εναλλακτικά, θα πρέπει να επαναληφθεί η δοκιμή με νέο δείγμα νερού.
If the reference substance is not degraded within the expected time interval (for aniline and sodium benzoate, usually less than two weeks), the validity of the test is suspected and must be further verified, or alternatively the test should be repeated with a new water sample.
Σε μία κυκλική δοκιμή (ring-test) ISO της μεθόδου, στην οποία συμμετείχαν επτά ευρωπαϊκά εργαστήρια, οι προσαρμοσμένες σταθερές ταχύτητας της αποικοδόμησης της ανιλίνης κυμάνθηκαν από 0,3 έως 1,7 ημέρες–1 με μέσο όρο 0,8 ημέρες–1 στους 20 oC και τυπικό σφάλμα ±0,4 ημέρες–1 (t½ = 0,9 ημέρες).
In an ISO ring-test of the method where seven laboratories located around Europe participated, adapted degradation rate constants for aniline ranged from 0,3 to 1,7 day–1 with an average of 0,8 d–1 at 20 oC and a standard error of ±0,4 d–1 (t½ = 0,9 days).
Η διάρκεια της λανθάνουσας φάσης ήταν συνήθως 1 έως 7 ημέρες.
Typical lag times were 1 to 7 days.
Τα ύδατα που εξετάστηκαν είχε αναφερθεί ότι περιείχαν βακτηριακή βιομάζα η οποία αντιστοιχούσε σε 103 — 104 μονάδες σχηματισμού αποικιών (CFU) ανά ml.
The waters examined were reported to have a bacterial biomass corresponding to 103 -104 colony forming units (CFU) per ml.
Οι ταχύτητες αποικοδόμησης στα πλούσια σε θρεπτικά στοιχεία ύδατα της κεντρικής Ευρώπης ήταν μεγαλύτερες εκείνων που παρατηρήθηκαν στα ολιγοτροφικά ύδατα της βόρειας Ευρώπης. Το γεγονός αυτό είναι δυνατόν να οφείλεται στη διαφορετική τροφική κατάσταση των εν λόγω υδάτων ή σε προηγούμενη έκθεση σε χημικές ουσίες.
Degradation rates in nutrient-rich Mid-European waters were greater than in Nordic oligotrophic waters, which may be due to the different trophic status or previous exposure to chemical substances.
Η συνολική ανάκτηση (ισοζύγιο μάζας) στο τέλος του πειράματος θα πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 90 % και 110 % για τις ραδιοσημασμένες ουσίες, ενώ, για τις μη σημασμένες ουσίες, η αρχική ανάκτηση κατά την έναρξη του πειράματος θα πρέπει να είναι 70 % έως 110 %.
The total recovery (mass balance) at the end of the experiment should be between 90 % and 110 % for radiolabelled substances, whereas the initial recovery at the beginning of the experiment should be between 70 % and 110 % for non-labelled substances.
Ωστόσο, οι αναφερόμενες περιοχές τιμών είναι ενδεικτικές και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως κριτήρια για την αποδοχή της δοκιμής.
However, the indicated ranges should only be interpreted as targets and should not be used as criteria for acceptance of the test.
Στην έκθεση της δοκιμής πρέπει να αναφέρεται σαφώς ο τύπος της μελέτης — πελαγική δοκιμή ή δοκιμή με εναιώρημα ιζήματος — και να περιλαμβάνονται τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία:
The type of study, i.e. pelagic or suspended sediment test, must be clearly stated in the test report, which shall also contain at least the following information:
Ελεγχόμενη ουσία και ουσία(ες) αναφοράς:
Test substance and reference substance(s):
κοινές ονομασίες, χημικές ονομασίες (κατά IUPAC ή/και ονομασίες CAS), αριθμοί CAS, συντακτικοί τύποι (με ένδειξη της θέσης του 14C σε περίπτωση που χρησιμοποιείται ραδιοσημασμένη ουσία) και σχετικές φυσικοχημικές ιδιότητες της ελεγχόμενης ουσίας και της ουσίας αναφοράς (βλέπε παραγράφους 1.5 και 1.6),
common names, chemical names (recommend IUPAC and/or CAS names), CAS numbers, structural formulas (indicating position of 14C if radiolabelled substance is used) and relevant physico-chemical properties of test and reference substance (see sections 1.5 and 1.6),
χημικές ονομασίες, αριθμοί CAS, συντακτικοί τύποι (με ένδειξη της θέσης του 14C σε περίπτωση που χρησιμοποιείται ραδιοσημασμένη ουσία) και σχετικές φυσικοχημικές ιδιότητες των ουσιών που χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπα για την ταυτοποίηση και τον ποσοτικό προσδιορισμό των προϊόντων μετατροπής,
chemical names, CAS numbers, structural formulas (indicating position of 14C if radiolabelled substance is used) and relevant physico-chemical properties of substances used as standards for identification and quantification of transformation products,
καθαρότητα (προσμείξεις) της ελεγχόμενης ουσίας και της ή των ουσιών αναφοράς,
purity (impurities) of test and reference substances,
ραδιοχημική καθαρότητα της σημασμένης χημικής ουσίας και ειδική ραδιενέργεια (κατά περίπτωση).
radiochemical purity of labelled chemical and specific activity (where appropriate).
Επιφανειακά ύδατα:
Surface water:
Πρέπει να παρέχονται τουλάχιστον τα ακόλουθα στοιχεία σχετικά με το ληφθέν δείγμα νερού:
The following minimum information for the water sample taken must be provided:
θέση και περιγραφή του χώρου δειγματοληψίας συμπεριλαμβανομένου, εφόσον είναι δυνατόν, του ιστορικού της μόλυνσης,
location and description of sampling site including, if possible, contamination history,
ημερομηνία και χρόνος δειγματοληψίας,
date and time of sample collection,
θρεπτικά στοιχεία (ολικό N, αμμώνιο, νιτρώδη, νιτρικά, ολικός P, διαλελυμένα ορθοφωσφορικά), βάθος από το οποίο έχει συλλεγεί το δείγμα,
nutrients (total N, ammonium, nitrite, nitrate, total P, dissolved orthophosphate),
εμφάνιση του δείγματος (π.χ. χρώμα και θολερότητα),
depth of collection,
διαλελυμένος οργανικός άνθρακας (DOC) και ολικός οργανικός άνθρακας (TOC),
appearance of sample (e.g. colour and turbidity),
θερμοκρασία και pH στον τόπο και χρόνο δειγματοληψίας,
temperature and pH at the place and time of collection,