natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Οι αναγκαίοι πόροι συγκεντρώνονται μέσω φόρου υπέρ τρίτων που εφαρμόζεται στο σύνολο των καταναλωτών μέσω του στοιχείου A4 του τιμολογίου ηλεκτρικού ρεύματος.
The required resources are raised via a parafiscal charge imposed on all electricity consumers by way of component A4 of the electricity bill.
Οι αμφισβητούμενες νομοθετικές διατάξεις και το κανονιστικό πλαίσιο
The disputed legislative provisions and the regulatory context
Το καθεστώς προτιμησιακής τιμολόγησης από το οποίο επωφελείται η Alcoa έχει καθιερωθεί με τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις (2.2.1) και το λεπτομερές κανονιστικό πλαίσιο που έχει εκπονήσει η AEEG (Αρχή για την ηλεκτρική ενέργεια και το αέριο) (2.2.2.1).
The preferential tariff scheme from which Alcoa benefits is provided for by the respective legislative provisions (2.2.1) and the detailed regulations laid down by the Authority for Electric Energy and Gas (Autorità per l’Energia Elettrica et il Gas — ‘AEEG’) (2.2.2.1).
Το Cassa Conguaglio είναι ο εκτελεστικός φορέας του καθεστώτος (2.2.2.2).
The Equalisation Fund is the implementing agency of the scheme (2.2.2.2).
Η ανάλυση του τιμολογιακού καθεστώτος της Alcoa από την Επιτροπή θα πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνει υπόψη τόσο τις νομοθετικές διατάξεις όσο και το ιταλικό κανονιστικό πλαίσιο.
The Commission’s analysis of the Alcoa tariff scheme must therefore take account of both the legislative provisions and the Italian regulatory context.
Οι νομοθετικές διατάξεις
The legislative provisions
Οι εν λόγω νομοθετικές διατάξεις είναι το άρθρο 1 του διατάγματος του Προέδρου του Υπουργικού Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 2004 [11] (εφεξής: «διάταγμα του 2004») όπως εφαρμόζεται από τις σχετικές κανονιστικές διατάξεις, καθώς επίσης το άρθρο 11 παράγραφος 11 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 35 της 14ης Μαρτίου 2005, το οποίο μετατράπηκε στον νόμο 80/2005 «Επείγουσες διατάξεις στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης για την οικονομική, κοινωνική και εδαφική ανάπτυξη» (εφεξής: «νόμος 80/2005») όπως εφαρμόζεται από τις σχετικές κανονιστικές διατάξεις [12].
The legislative provisions concerned are Article 1 of the Prime Ministerial Decree of 6 February 2004 [11] (hereinafter ‘the 2004 Decree’), as implemented by the relevant regulatory provisions and Article 11(11) of Decree-Law No 35 of 14 March 2005, converted into Law No 80/2005 ‘Urgent Provisions under the Action Plan for Economic, Social and Territorial Development’ (hereinafter ‘Law No 80/2005’) as implemented by the relevant regulatory provisions [12].
Το κανονιστικό πλαίσιο στην Ιταλία
The regulatory context in Italy
Η Αρχή για την ηλεκτρική ενέργεια και το αέριο
The AEEG
Ειδικότερα, η Αρχή καθορίζει και αναπροσαρμόζει τις τιμές για την ηλεκτρική ενέργεια, καθώς και τις μεθόδους για τη συγκέντρωση των αναγκαίων πόρων για την κάλυψη των γενικών δαπανών του συστήματος [14].
In particular, it sets and updates the electricity tariffs as well as the modalities for the collection of resources required to cover general system charges [14].
Κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων της η AEEG λαμβάνει υπόψη τις πολιτικές κατευθύνσεις της κυβέρνησης όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας για τη χώρα [15].
In discharging these functions, the AEEG takes into account the policy indications given by the government as regards the provision of services in the general interest of the country [15].
Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, η AEEG έχει εκδώσει μεγάλο αριθμό αποφάσεων που καθορίζουν συγκεκριμένες μεθόδους για τη διαχείριση των καθεστώτων προτιμησιακής τιμολόγησης στην Ιταλία.
Acting within the powers attributed to it, the AEEG has, over the years, issued a large number of decisions (delibere) laying down precise modalities for the management of preferential tariff schemes in Italy.
Cassa Conguaglio (Ειδικό Ταμείο του τομέα ηλεκτρικής ενέργειας)
The Equalisation Fund
Πλαίσιο στο οποίο καθιερώθηκε η προτιμησιακή τιμολόγηση και η εξέλιξή της στον χρόνο
The context in which the preferential tariff was introduced and its changes over time
Για να αξιολογηθεί το τιμολόγιο Alcoa που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης, θα πρέπει να αναλυθεί το πλαίσιο στο οποίο καθιερώθηκε και η εξέλιξή του στον χρόνο.
In order to assess the Alcoa tariff which is the subject of this Decision it is necessary to revisit the context in which it was introduced and its changes over time.
Καθιέρωση του καθεστώτος τιμολόγησης: η απόφαση Alumix του 1996
Introduction of the tariff: the 1996 Alumix decision
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, στο πλαίσιο της εκκαθάρισης του κρατικού ομίλου EFIM [16], η ιταλική εταιρεία παραγωγής αλουμινίου Alumix είχε αναδιαρθρωθεί, ιδιωτικοποιηθεί και πωληθεί στην εταιρεία Alcoa.
In the early 1990s, as part of the liquidation of the State-owned conglomerate EFIM [16], the Italian aluminium producer Alumix was restructured, privatised and sold to Alcoa.
Η Alumix διαχειριζόταν δύο μεταλλουργεία πρωτογενούς αλουμινίου, ένα στο Portovesme (Σαρδηνία) και ένα στη Fusina (Βένετο).
Alumix operated two primary aluminium smelters, one in Portovesme, Sardinia, and the other in Fusina, Veneto.
Η εξαγορά της Alumix εκ μέρους της Alcoa είχε ως προϋπόθεση την παραχώρηση εκ μέρους της δημόσιας επιχείρησης ηλεκτρικής ενέργειας (ENEL) καθεστώτος προτιμησιακής τιμολόγησης για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στα δύο μεταλλουργεία.
The acquisition of Alumix by Alcoa was made conditional upon the provision by ENEL, the State-owned electricity supplier, of a preferential tariff for the supply of electricity to the two smelters.
Το καθεστώς προτιμησιακής τιμολόγησης υπέρ της Alcoa είχε καθιερωθεί με το υπουργικό διάταγμα της 19ης Δεκεμβρίου 1995 (εφεξής: «διάταγμα του 1995»).
The preferential tariff for Alcoa was established by the Ministerial Decree of 19 December 1995 (hereinafter ‘the 1995 Decree’).
Το καθεστώς προτιμησιακής τιμολόγησης είχε αξιολογηθεί βάσει των διατάξεων περί κρατικών ενισχύσεων στο πλαίσιο της υπόθεσης C 38/1992.
The reduced tariff was examined under the State aid rules in the case C 38/92.
Στην απόφαση που εγκρίθηκε την 4η Δεκεμβρίου 1996 [18] (εφεξής: «απόφαση Alumix»), η Επιτροπή είχε συμπεράνει ότι δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση βάσει των εκτιμήσεων που συνοψίζονται στη συνέχεια.
In its decision of 4 December 1996 [18] (hereinafter ‘the Alumix decision’), the Commission ruled that it did not constitute State aid on the basis of the considerations summarised below.
Στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος, το κράτος καθόριζε το τιμολόγιο για την Alcoa, και η ENEL, η μόνη εταιρεία παροχής ηλεκτρικής ενέργειας που υπήρχε την εποχή εκείνη στην Ιταλία, παρείχε στην Alcoa την ηλεκτρική ενέργεια με την καθορισμένη τιμή.
Under the arrangement under consideration, the State set the tariff to be charged to Alcoa, and ENEL, the only supplier of electricity at the time in Italy, provided Alcoa with electricity at the prescribed tariff.
Η τιμή για αμφότερα τα μεταλλουργεία είχε καθορισθεί για δέκα χρόνια.
The prices for both smelters were established for 10 years.
Την εποχή εκείνη η ENEL ήταν δημόσια επιχείρηση ηλεκτρικής ενέργειας με μονοπωλιακό καθεστώς [19].
ENEL was at the time a State-owned body [19] with a monopoly on the supply of electricity.
Η Επιτροπή είχε, συνεπώς, αξιολογήσει το κατά πόσον η ENEL δρούσε ως συνετός επιχειρηματίας της αγοράς εφαρμόζοντας την καθορισμένη τιμή στην Alcoa.
The Commission, therefore, examined whether ENEL was acting like a rational market operator in applying the price set to Alcoa.
Η Επιτροπή είχε αξιολογήσει την κατάσταση της προσφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στις δύο συγκεκριμένες περιφέρειες για τα δέκα χρόνια εφαρμογής του καθεστώτος προτιμησιακής τιμολόγησης.
The Commission assessed the electricity supply situation in the two regions concerned over the ten-year period covered by the preferential tariff.
Είχε διαπιστώσει ότι στις περιφέρειες της Σαρδηνίας και του Βένετο η αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας χαρακτηριζόταν από πλεονάζουσα ικανότητα παραγωγής ενέργειας που δεν ήταν αναμενόμενο να απορροφηθεί τα επόμενα δέκα χρόνια.
It noted that in Sardinia and Veneto the electricity market was characterised by an overcapacity in electricity generation which was unlikely to disappear in the following ten years.
Είχε επίσης διαπιστώσει ότι ήταν αδύνατον για τους παραγωγούς να εξαγάγουν ηλεκτρική ενέργεια από τις εν λόγω περιφέρειες, εξαιτίας της ανεπαρκούς διασύνδεσης με την ηπειρωτική Ιταλία, στην περίπτωση της Σαρδηνίας, και της έλλειψης ζήτησης από όμορες περιφέρειες, στην περίπτωση του Βένετο [20].
It also noted that it was impossible for generators to export electricity from these regions because of insufficient interconnection with mainland Italy in the case of Sardinia and due to lack of demand from neighbouring regions in the case of Veneto [20].
Στην κατάσταση αυτή, η Επιτροπή είχε θεωρήσει ότι ένας μεγάλος βιομηχανικός πελάτης, όπως η Alcoa, διέθετε σημαντική διαπραγματευτική δύναμη έναντι της ENEL, εφόσον το κλείσιμο των δύο μεταλλουργείων, που ήταν από τους καλύτερους πελάτες της ENEL στην Ιταλία, θα είχε ως συνέπεια ακόμη μεγαλύτερο πλεόνασμα και θα επιδείνωνε τη διάρθρωση του κόστους της ENEL.
In these circumstances, the Commission held that a large industrial client like Alcoa had substantial bargaining power with respect to ENEL, since the closure of the two smelters, which were among ENEL’s best customers in Italy, would entail even greater overcapacity and a worsening cost structure for ENEL.
Συνεπώς, το οικονομικό συμφέρον της ENEL υπαγόρευε την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας με ιδιαίτερα χαμηλή τιμή στα μεταλλουργεία του Portovesme και της Fusina.
Therefore it was in ENEL’s economic interest to supply the smelters in Portovesme and Fusina with electricity at a particularly low price.
Η Επιτροπή είχε θεωρήσει ότι ένας συνετός προμηθευτής ηλεκτρικής ενέργειας θα ήταν διατεθειμένος να πωλήσει σε τιμή που κάλυπτε το μέσο οριακό κόστος παραγωγής, το οποίο υπολογίζεται με βάση το πραγματικό μείγμα καυσίμου που χρησιμοποιείται από τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής στις συγκεκριμένες περιφέρειες με μία μικρή προσαύξηση για τα πάγια έξοδα.
The Commission considered that a rational electricity supplier would be prepared to sell at a price that covered its average marginal cost of production, calculated on the basis of the actual fuel mix used by power plants in the regions concerned, plus a small contribution towards fixed costs.
Από την αξιολόγηση προέκυπτε ότι η τιμή που είχε καθοριστεί για την Alcoa ανταποκρινόταν στα εν λόγω κριτήρια.
The price set for Alcoa was shown to comply with these criteria.
Όσον αφορά τις χαμηλές ετήσιες αυξήσεις στις τιμές της Alcoa για τα επόμενα δέκα χρόνια, η Επιτροπή τις είχε θεωρήσει δικαιολογημένες βάσει των προβλέψεων σύμφωνα με τις οποίες το οριακό κόστος παραγωγής της ENEL επρόκειτο να μειωθεί τα επόμενα χρόνια χάρη στη βελτίωση του μείγματος των καυσίμων και των τεχνολογιών παραγωγής.
As for the modest annual increases in the Alcoa price set for the following ten years, the Commission considered them justified by the prediction that ENEL’s marginal cost of production would decrease over the years, thanks to improvements in the fuel mix and generation technologies.
Η Επιτροπή είχε καταλήξει συνεπώς στο συμπέρασμα ότι, αποδεχόμενη το καθεστώς, η ENEL είχε ενεργήσει ως συνετός επιχειρηματίας της αγοράς και είχε συνεπώς δηλώσει ότι το μέτρο δεν συνιστούσε κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.
The Commission thus concluded that ENEL was behaving like a rational market operator in granting the tariff and the measure was according declared not to constitute State aid within the meaning of Article 87(1) of the EC Treaty.
Μετατροπή του καθεστώτος τιμολόγησης της Alcoa σε «γενική δαπάνη του συστήματος» και σημαντικές αλλαγές στον χρηματοοικονομικό μηχανισμό
Transformation of the Alcoa tariff into a ‘general system charge’ and relevant changes in the financing mechanism
Την περίοδο αμέσως μετά την απόφαση Alumix, το ιταλικό σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας αναδιαρθρώθηκε ενόψει της σταδιακής απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση [21].
In the years immediately following the Alumix decision, the Italian electricity system was restructured with a view to the gradual liberalisation of the EU electricity market [21].
Το 1997 το βασικό τιμολόγιο ηλεκτρικού ρεύματος [22] αναδιαρθρώθηκε και χωρίστηκε σε στοιχεία τιμολόγησης [23].
In 1997 the standard electricity tariff [22] was restructured and divided into tariff components [23].
Το καθεστώς τιμολόγησης της Alcoa υπέστη μία πρώτη αλλαγή.
The Alcoa tariff underwent a first change.
Η τιμή για την Alumix, η οποία ήταν μια γενική τιμή πριν από τη μεταρρύθμιση, διαχωρίστηκε σε διάφορα στοιχεία τιμολόγησης, προκειμένου να προσαρμοσθεί στη νέα τιμολογιακή πολιτική.
The Alumix price, which had been a global figure before the reform, was unbundled into tariff components, so that it would fit within the new standard tariff structure.
Τα στοιχεία τιμολόγησης που ισχύουν για την Alcoa μειώθηκαν έτσι ώστε η τελική τιμή να αντιστοιχεί ακριβώς σε εκείνη της απόφασης Alumix.
The tariff components applicable to Alcoa were reduced in such a way that the end-price corresponded exactly to that of the Alumix decision.
Την περίοδο εκείνη, η ENEL, ως μόνος προμηθευτής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ιταλία, συνέχιζε να παρέχει απευθείας την τιμή, εφαρμόζοντας στην Alcoa την τιμή της απόφασης Alumix χωρίς να λαμβάνει καμία αντιστάθμιση για τις παροχές στην εν λόγω εταιρεία.
At this stage, ENEL, as Italy’s sole electricity supplier, was still granting the tariff directly: it charged Alcoa the Alumix price, and did not receive any separate compensation in respect of its supplies to the undertaking.
Το 1999, όταν η Ιταλία μετέφερε στη νομοθεσία της την πρώτη ευρωπαϊκή οδηγία απελευθέρωσης [24], η ENEL έπαψε να είναι ο μονοπωλιακός προμηθευτής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ιταλία και διασπάσθηκε σε διάφορους φορείς.
In 1999, when Italy transposed the first EU liberalisation directive [24], ENEL ceased to have a monopoly over electricity supplies in Italy and was split into several entities.
Ενώ η ENEL πωλούσε έως τότε την ηλεκτρική ενέργεια απευθείας με την προτιμησιακή τιμή στην Alcoa, βάσει του νέου μηχανισμού [26] η ENEL ελάμβανε τη συνήθη τιμή που ίσχυε για τους μεγάλους βιομηχανικούς πελάτες και οι υπόλοιποι καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας κατέβαλαν τους αναγκαίους πόρους για να συνεχίσει η Alcoa να καταβάλλει την τιμή της Alumix. Ουσιαστικά, για την Alcoa ίσχυε θεωρητικά η κανονική τιμή, αλλά η εταιρεία είχε δικαίωμα άμεσης έκπτωσης στον λογαριασμό.
While ENEL had previously sold electricity directly to Alcoa at the preferential rate, under the new mechanism [26] ENEL received the full ordinary price charged to large industrial clients, and other electricity customers provided the funds necessary to ensure that Alcoa continued to pay the Alumix price.
Η ENEL χρηματοδοτούσε την εν λόγω έκπτωση με τα έσοδα ενός νέου φόρου υπέρ τρίτων που συγκέντρωνε μέσω του στοιχείου A4 του τιμολογίου ηλεκτρικής ενέργειας που κατέβαλε το σύνολο των καταναλωτών [27].
In practice, Alcoa was nominally charged the full price, but benefited from a direct discount on its bill. ENEL financed this discount by retaining the proceeds of a newly introduced parafiscal charge by way of component A4 of the electricity tariff which was paid by all users [27].
Το 2002 η Alcoa συνήψε διμερή συμφωνία με την ENEL με ονομαστική τιμή που αντιστοιχούσε περίπου στη συνήθη τιμή της ENEL για τις παροχές υψηλής τάσης.
In 2002, Alcoa concluded a bilateral contract with ENEL at a nominal price corresponding approximately to the standard tariff charged by the utility for the supply of high-voltage electricity.
Μια περαιτέρω σημαντική αλλαγή επήλθε το 2004 με την έγκριση εκ μέρους της AEEG της απόφασης αριθ. 148/04, η οποία ανέθετε πλήρως τη διαχείριση του προτιμησιακού καθεστώτος στο Cassa Conguaglio.
A further significant change occurred in 2004 with the adoption by the AEEG of Decision No 148/04, which entrusted the full administrative management of the tariffs to the Equalisation Fund.
Βάσει του συστήματος αυτού, η ENEL δεν παρακρατούσε πλέον τα έσοδα του στοιχείου A4, αλλά τα μεταβίβαζε πλήρως στο Cassa Conguaglio, το οποίο προέβαινε στους υπολογισμούς και επέστρεφε το σχετικό ποσό στην Alcoa.
Under this system, ENEL no longer retained the proceeds of the A4 component, but transferred them entirely to the Equalisation Fund, which carried out the calculations and reimbursed Alcoa.
Ουσιαστικά, με τον μηχανισμό αυτό η Alcoa κατέβαλε τη συμβατικά συμφωνημένη τιμή με την ENEL και ελάμβανε αναδρομικά από το Cassa Conguaglio ένα αντισταθμιστικό ποσό που της επέτρεπε να συνεχίσει να πληρώνει στην πράξη την τιμή Alumix.
In practice, by this mechanism Alcoa paid the price contractually agreed with ENEL and received ex post from the Equalisation Fund a compensatory contribution enabling it in reality to continue paying the Alumix price.
Αυτός ο νέος μηχανισμός διαχείρισης άρχισε να ισχύει για την Alcoa τον Σεπτέμβριο του 2004 και εφαρμόζεται μέχρι σήμερα [28].
For Alcoa, this new administrative arrangement came into effect in September 2004 and still applies to date [28].
Η πρώτη αμφισβητούμενη παράταση του καθεστώτος Alcoa
The first disputed extension of the Alcoa tariff
Με το διάταγμα του 2004 η ιταλική κυβέρνηση παρέτεινε έως την 30ή Ιουνίου 2007 το προτιμησιακό καθεστώς τιμολόγησης της ηλεκτρικής ενέργειας που είχε καθιερώσει με την απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 1995 για τις «παροχές ηλεκτρικής ενέργειας που προορίζονται για την παραγωγή αλουμινίου, μολύβδου, αργύρου και ψευδαργύρου για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας απόφασης σε νησιωτικές περιοχές που χαρακτηρίζονται από απουσία ή ανεπάρκεια συνδέσεων με τα εθνικά δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου» [29].
By the 2004 Decree the Italian government extended to 30 June 2007 the preferential electricity tariff established by the Decree of 19 December 1995 for ‘supplies of electricity for the production of aluminium, lead, silver and zinc, limited to plants already in existence at the time of entry into force of the present Decree, located in insular areas having insufficient or no connections to the national electricity and gas networks’ [29].
Ουσιαστικά, το διάταγμα του 2004 αποσκοπούσε: α) να παρατείνει το προτιμησιακό καθεστώς τιμολόγησης που ίσχυε για την Alcoa έως τον Ιούνιο του 2007 και β) να επεκτείνει το ίδιο καθεστώς σε άλλες εταιρείες στη Σαρδηνία: Portovesme, ILA και Euroallumina.
In practice, the 2004 Decree was designed to (a) prolong the existing tariff applicable to Alcoa until June 2007 and (b) extend the same treatment to three other companies located in Sardinia: Portovesme, ILA and Euroallumina.
Η παράταση του καθεστώτος της Alcoa σύμφωνα με το διάταγμα του 2004 εφαρμόσθηκε, σε επίπεδο κανονισμού, με την απόφαση AEEG αριθ. 148/04, η οποία καθιέρωσε επίσης τις αλλαγές στον μηχανισμό χρηματοδότησης που περιγράφονται στην αιτιολογική σκέψη (43).
The extension of the Alcoa tariff set out by the 2004 Decree was implemented, at the regulatory level, by AEEG Decision No 148/04/EC which also introduced the changes to the financing mechanism mentioned in recital 43 above.
Η πρώτη αυτή παράταση αποτέλεσε το αντικείμενο της επίσημης διαδικασίας έρευνας που κινήθηκε όσον αφορά το διάταγμα του 2004 στο πλαίσιο της υπόθεσης C 38/04 [30].
This first prolongation was the subject of the formal investigation proceedings concerning the 2004 Decree opened in Case C 38/04 [30].
Σύμφωνα με την Ιταλία [31], το διάταγμα του 2004 δεν εφαρμόσθηκε για την Alcoa, για την οποία συνέχισε να ισχύει το καθεστώς βάσει της αρχικής νομικής βάσης, ήτοι του διατάγματος του 1995.
According to Italy [31], the 2004 Decree was not implemented with respect to Alcoa, which continued to benefit from the tariff based on its original legal basis, the 1995 Decree.
Η δεύτερη αμφισβητούμενη παράταση του καθεστώτος Alcoa
The second disputed extension of the Alcoa tariff
Με το άρθρο 11 εδάφιο 11 του νόμου 80/2005, οι ιταλικές αρχές παρέτειναν έως το 2010 το καθεστώς προτιμησιακής τιμολόγησης υπέρ της Alcoa με τους όρους τιμολόγησης που ίσχυαν την 31η Δεκεμβρίου 2004 [32].
By Article 11(11) of Law No 80/2005, the Italian authorities extended until 2010 the preferential tariff for Alcoa at the tariff conditions in force on 31 December 2004 [32].
Για τον προσδιορισμό της τιμής που θα κατέβαλλεη Alcoa μετά το 2005, ο νόμος 80/2005 καθιέρωσε έναν μηχανισμό τιμαριθμοποίησης βάσει του οποίου, από 1ης Ιανουαρίου 2006, η προτιμησιακή τιμή (ήτοι η τιμή που ορίζεται στην απόφαση Alumix για το έτος 2005) θα αυξανόταν κατά 4 % ετησίως ή, εάν η τιμή αυτή ήταν ανώτερη, κατά τη μέση ποσοστιαία αύξηση των τιμών στα χρηματιστήρια ηλεκτρικής ενέργειας του Άμστερνταμ και της Φρανκφούρτης [33].
In order to determine the price which Alcoa should pay beyond 2005, Law No 80/2005 introduced an indexation mechanism whereby, from 1 January 2006, the preferential price (that is the price set in the Alumix decision for the year 2005) was to increase by 4 % yearly, or, alternatively, by the average percentage increase in the Amsterdam and Frankfurt electricity exchanges [33].
Ωστόσο, μετά από διαβούλευση με τους δικαιούχους, η AEEG προτίμησε μια διαφορετική ερμηνεία του μηχανισμού αναπροσαρμογής.
However, after consultations with the beneficiaries, the AEEG gave a different interpretation to the updated mechanism.
Πράγματι, η απόφαση AEEG αριθ. 217/05 ορίζει ότι η ετήσια αύξηση της τιμής θα ακολουθούσε τις μέσες τιμές χονδρικής, χωρίς ωστόσο να μπορεί να υπερβεί το 4 %.
AEEG Decision No 217/05 stipulated that the annual tariff increase would follow average wholesale prices, but could not increase by more than 4 %.
Ο εν λόγω μηχανισμός αναπροσαρμογής είχε ως πρακτικό αποτέλεσμα χαμηλότερες ετήσιες αυξήσεις της προτιμησιακής τιμής σε σχέση με εκείνες που προέβλεπε αρχικά η νομοθεσία.
This updated mechanism resulted de facto in lower annual increases in the preferential tariff compared to what was originally provided for in the legislation.
Η δεύτερη παράταση αποτέλεσε το αντικείμενο της επίσημης διαδικασίας έρευνας που κινήθηκε στο πλαίσιο της υπόθεσης C 36/06.
The second extension was the subject of the formal investigation proceedings opened in Case C 36/06.
Όταν η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία επίσημης έρευνας σε σχέση με το άρθρο 11 παράγραφος 12 του νόμου 80/2005, η AEEG, με την απόφαση 190/06 και βάσει του νόμου 80/2005, έθεσε ως όρο για την καταβολή των ποσών την υποβολή από την Alcoa εγγύησης τράπεζας ή μητρικής εταιρείας για την κάλυψη του κινδύνου ανάκτησης της ενίσχυσης.
When the Commission opened formal investigation proceedings in respect of Article 11(12) of Law No 80/2005, the AEEG, by Decision No 190/06, made payments under Law No 80/2005 conditional upon the provision by Alcoa of a bank or parent company guarantee to cover the risk of recovery of the aid.
Τα ποσά που κατέβαλε το Cassa Conguaglio στην Alcoa την περίοδο από τον Ιανουάριο του 2006 έως τον Ιανουάριο του 2009 παρατίθενται στον πίνακα που ακολουθεί.
The payments made by the Equalisation Fund to Alcoa over the period from January 2006 to January 2009 are indicated in the table below.
Τα ποσά για το έτος 2009 είναι ελλιπή, καθώς περιλαμβάνουν μόνο τις πληρωμές του Ιανουαρίου 2009, ενώ στην Alcoa έχουν καταβληθεί ποσά και τους επόμενους μήνες.
The figures for 2009 are incomplete, inasmuch as they reflect only the payments made in January 2009, whereas Alcoa continued to receive payments over the following months.
Fusina (Βένετο)
Fusina, Veneto
Portovesme (Σαρδηνία)
Portovesme, Sardinia
ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΙΝΗΣΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 88 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΚ
DECISION TO INITIATE PROCEEDINGS UNDER ARTICLE 88(2) OF THE EC TREATY
Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία επίσημης έρευνας βασίστηκε στους ακόλουθους λόγους.
The Commission’s decision to initiate formal investigation proceedings was based on the following grounds: