natgillin/translations-raw huggingface dataset:
η περιγραφόμενη πρακτική είναι σύμφωνη με την κωδικοποιητική οδηγία αριθ. 02-060-M95 της 18ης Ιουλίου 2002 και τον Οδηγό για τη χρηματοοικονομική οργάνωση της σύστασης, μετατροπής και κατάργησης δημόσιων οργανισμών.
the practice described is in accordance with codifying instruction No 02-060-M95 of 18 July 2002 and the Guide sur l’organisation financière des créations, transformations et suppressions des établissements publics nationaux [Guide to the financial organisation of the creation, conversion and abolition of national publicly owned establishments].
Ακόμη και αν τα κείμενα αυτά αφορούν ιδρύματα που διαθέτουν όργανο είσπραξης δημοσίων εσόδων, κάτι το οποίο δεν ισχύει στην περίπτωση της La Poste, επιβεβαιώνουν εντούτοις αυτό που συνάγεται από την πράξη, δηλαδή ότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις ενός εκκαθαρισθέντος EPIC μεταβιβάζονται είτε στο κράτος είτε στο νομικό πρόσωπο που αναλαμβάνει την αποστολή του οργανισμού.
Even though such legislation concerns only establishments with a public accountant — such as La Poste does not have — it nonetheless confirms the lessons drawn from actual practice, namely that the rights and obligations of a wound-up EPIC go either to the State or to the legal entity that will take over the establishment’s task.
Η Επιτροπή κρίνει ότι από την ανωτέρω ανάλυση συνάγεται ότι ο πιστωτής ενός παρόμοιου δημόσιου οργανισμού μπορεί να έχει τη βεβαιότητα ότι η απαίτησή του δεν θα διαγραφεί με τη λύση και εκκαθάριση του οργανισμού.
The Commission concludes that this analysis shows that the creditor of such a publicly owned establishment can be certain that his claim will not be cancelled with the closing down of the establishment.
Η αποδεικτική διαδικασία δεν θα είναι πλήρης, εάν δεν εξεταστεί το ερώτημα αν, όπως συμβαίνει με τις μεταβιβάσεις στο ιδιωτικό δίκαιο, ο κληρονόμος μπορεί να αρνηθεί τη μεταβίβαση, ιδίως αν οι οφειλές είναι υπερβολικά μεγάλες.
The demonstration would not be complete without examining the issue of whether, on the model of successions under private law, the heir may refuse the succession, particularly if the debts are too great.
Φαίνεται ότι η δυνατότητα άρνησης της μεταβίβασης στο διοικητικό δίκαιο είναι πολύ περιορισμένη.
It appears that there is only very limited scope for refusing a succession under administrative law.
Κατά τον S. Carpi-Petit: «σε αντίθεση με το αστικό δίκαιο που παρέχει τη δυνατότητα επιλογής σε όλους τους κληρονόμους, η δυνατότητα επιλογής δεν αποτελεί γενική αρχή του διοικητικού κληρονομικού δικαίου.
According to S. Carpi-Petit: ‘unlike in civil law, which makes the option available to all beneficiaries, the ability to exercise an option is not a general principle of administrative law governing successions.
Παρέχεται μόνο σε ορισμένους κληρονόμους, σε συνάρτηση με τη φύση της υλοποιούμενης πράξης.
It is offered only to certain beneficiaries, depending on the nature of the operation carried out.
Έτσι, οι μεταβιβάσεις που είναι αποτέλεσμα καθαρών εκκαθαρίσεων και λύσεων δεν είναι προαιρετικές.
Thus, the transfers implied by abolition pure and simple are not optional.
Όσον αφορά τις μεταβιβάσεις που είναι αποτέλεσμα αντικαταστάσεων, ο προαιρετικός χαρακτήρας τους εξαρτάται από το αν προϋφίσταται του κληρονομούμενου».
As for transfers brought about by replacements, whether or not they are optional depends on the pre-existence of the testator’.
Όσον αφορά την καθαρή λύση και εκκαθάριση με κατάργηση, ο S. Carpi-Petit συμπεραίνει από την εξαντλητική μελέτη του ότι «η απουσία δυνατότητας επιλογής προς όφελος του κράτους εφαρμόζεται επίσης και στο διοικητικό δίκαιο.
Where abolitions pure and simple are concerned, S. Carpi-Petit deduces from his exhaustive study that ‘there being no option available for the benefit of the State is a situation that also obtains in administrative law.
Αυτό σημαίνει ότι, όσον αφορά την ύπαρξη ή την απουσία του δικαιώματος επιλογής, η απλούστερη υπόθεση είναι ασφαλώς αυτή της παύσης λειτουργίας ενός δημόσιου οργανισμού χωρίς μεταβίβαση της αποστολής του.
This implies that, where the existence or otherwise of the right to exercise an option is concerned, the simplest scenario is doubtless that in which a national publicly owned establishment is abolished, without its task being taken over.
Σε αυτή την περίπτωση, πράγματι, ο διάδοχος είναι πάντοτε το κράτος.
In that case, the successor in title is always the State.
Εάν αρνηθεί τα εναπομείναντα περιουσιακά στοιχεία του διαλυθέντος δημόσιου οργανισμού, αυτά αναγκαστικά μένουν χωρίς ιδιοκτήτη, το οποίο αποκλείεται.
If the State were to refuse the assets left by the abolished publicly owned establishment, the assets would then necessarily have no one in charge of them — a state of affairs that is not permitted.
Εξάλλου, δεν είναι δυνατό να καταλογιστεί ο φόρος κληρονομιάς σε άλλη περιουσία.
Moreover, it is not possible to impute the burden of the succession to another property.
Έτσι, δεν υπάρχει δυνατότητα επιλογής στην περίπτωση της καθαρής κατάργησης ενός δημόσιου οργανισμού».
Thus, there is no ability to exercise an option in the case of the abolition pure and simple of a national publicly owned establishment’.
Όσον αφορά τις περιπτώσεις υποκατάστασης της αποστολής «υπάρχουν δύο τύποι υποκατάστασης στο διοικητικό κληρονομικό δίκαιο.
With regard to possible ways of finding a replacement body to carry out an establishment’s task, ‘there are two types of replacement in administrative law in relation to successions.
Στην πρώτη περίπτωση, δημιουργείται επί τούτου το νομικό πρόσωπο που υποκαθιστά το φυσικό πρόσωπο -κληρονομούμενο.
In the first scenario, a legal entity to replace the natural person/testator is created for this function.
Είναι λοιπόν ο καθολικός διάδοχος της κληρονομιάς.
This legal entity then constitutes the universal successor in title.
Κατά συνέπεια, είναι φυσικό να μην έχει δυνατότητα επιλογής».
It therefore seems only right to refuse it the right to exercise an option’.
Ο εμπειρογνώμονας της Επιτροπής δηλώνει ότι, όσον αφορά την καθαρή κατάργηση δημόσιων οργανισμών και εξάλειψη της αποστολής τους, στο συλλογισμό αυτό θα μπορούσε να αντιταχθεί το επιχείρημα ότι η αδυναμία του κράτους να αρνηθεί τα περιουσιακά στοιχεία δεν σημαίνει αναγκαστικά αδυναμία να αρνηθεί τις οφειλές.
The Commission’s expert points out that, when it comes to the abolition pure and simple of publicly owned establishments through the abolition of their tasks, the objection could be made to this reasoning that the fact that the State is in no position to refuse the assets does not necessarily imply that it is also unable to refuse the debts.
Φαίνεται, ωστόσο, ότι, προκειμένου περί νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, η δυνατότητα άρνησης μιας κληρονομιάς βασίζεται κυρίως στο καθεστώς νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου των δημόσιων οργανισμών και όχι στην αδυναμία να μείνουν περιουσιακά στοιχεία χωρίς ιδιοκτήτη.
It nonetheless seems that, where publicly owned entities are concerned, inability to refuse a succession is based mainly on the public law status of publicly owned establishments rather than on its not being possible to leave assets with no one in charge of them.
Σύμφωνα με την άποψη του εμπειρογνώμονά της, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι οι οφειλές των δημόσιων οργανισμών στην πράξη μεταβιβάζονται πάντοτε σε ένα άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου σε περίπτωση λύσης και εκκαθάρισης του δημόσιου οργανισμού ο οποίος ασκούσε την αποστολή.
Guided by its expert, the Commission concludes that the debts of publicly owned establishments are in practice always transferred to another legal entity governed by public law in the event of the closing down of the publicly owned establishment that carried out the task concerned.
Οι πιστωτές αυτών των δημόσιων οργανισμών, όπως η La Poste, ως εκ τούτου, διαβεβαιώνονται ότι οι μη εξοφληθείσες απαιτήσεις τους δεν διαγράφονται.
The creditors of these publicly owned establishments, such as La Poste, therefore have a guarantee that their unpaid claims will not be cancelled.
Συμπέρασμα ως προς την ύπαρξη κρατικής εγγύησης προς όφελος της La Poste
Conclusion regarding the existence of a state guarantee in favour of La Poste
Όσον αφορά το βάσιμο των στοιχείων που προσκομίστηκαν για να αποδειχθεί η ύπαρξη εγγύησης για την εξόφληση των ατομικών οφειλών και τη συνέχιση της ύπαρξης των υποχρεώσεων της La Poste, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι:
On the basis of the evidence of the existence of a guarantee ensuring the payment of individual claims and the continued existence of La Poste’s obligations, the Commission concludes that:
οι πιστωτές της La Poste δεν αντιμετωπίζουν τα συνήθη εμπόδια που παρατηρούνται στο ιδιωτικό δίκαιο και στο δημόσιο δίκαιο τα οποία μπορούν να ανακύψουν για την ικανοποίηση μιας απαίτησης,
the creditors of La Poste do not encounter the usual private and public law obstacles to the payment of a claim,
οι πιστωτές της La Poste μπορούν να χρησιμοποιήσουν για την είσπραξη των απαιτήσεών τους ειδικές διαδικασίες που επιτρέπουν στο κράτος να αναγκάσει τον οφειλέτη οργανισμό να εξοφλήσει την οφειλή του και επιτρέπουν, κατά περίπτωση, στο κράτος να αυξήσει τους πόρους της La Poste για την εξόφληση της οφειλής της,
in recovering the amounts owed to them, the creditors of La Poste may use specific procedures authorising the State to force the debtor body to settle the claim and, if need be, enabling the State to increase La Poste’s resources for settling it,
σε κανένα σημείο το γαλλικό δίκαιο δεν παρέχει στους πιστωτές της La Poste τη δυνατότητα να θεωρήσουν ότι η La Poste θα μπορούσε να βρεθεί σε τελική κατάσταση ανεπάρκειας ρευστότητας,
nowhere does French law give the creditors of La Poste to understand that La Poste could face, for good, a situation in which it had a shortage of funds,
σε περίπτωση ανεπάρκειας ρευστότητας, τα έγγραφα του προϋπολογισμού υποδηλώνουν ότι το κράτος θα μπορούσε να χορηγήσει έκτακτη επιχορήγηση στους οργανισμούς του δημόσιου τομέα, στους οποίους ανήκει και η La Poste,
the budgetary documents indicate that, if there is a shortage funds, the State could give an exceptional grant to public sector bodies, of which La Poste is one,
εάν από τις προαναφερθείσες διαδικασίες ο πιστωτής δεν ικανοποιηθεί, μπορεί να στοιχειοθετήσει την ευθύνη του κράτους για να εξασφαλίσει την ολική εξόφληση της απαίτησής του,
if the procedures described above do not enable the creditor to obtain satisfaction, he can hold the State liable in order to obtain the payment of his claim in full,
εάν οι προαναφερόμενες ενέργειες είναι απαραίτητο να κλιμακωθούν σε διάρκεια χρόνου, ο πιστωτής είναι βέβαιος ότι η απαίτησή του δεν θα διαγραφεί, ακόμη και αν η La Poste υποστεί μια οργανωτική αλλαγή, όπως αποδεικνύει η πράξη.
if the actions envisaged above were to be spread out over time, the creditor can be certain that his claim will not be cancelled, even if La Poste were to be subject to organic development of the kind that, as experience shows, in fact takes place.
Οι ιδιαιτερότητες αυτές είναι εγγενείς του καθεστώτος δημόσιας υπηρεσίας της La Poste.
These special factors are intrinsically linked to La Poste’s legal form as a publicly owned establishment.
Οι ανωτέρω διαδικασίες δείχνουν ότι το κράτος διαδραματίζει ρόλο έσχατου εγγυητή.
The procedures described above imply that the State performs the role of guarantor of last resort.
Εύλογα μπορεί συνεπώς να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η La Poste ωφελείται από μια απεριόριστη εγγύηση του γαλλικού κράτους λόγω του καθεστώτος δημόσιου οργανισμού.
It may therefore be legitimately concluded that La Poste benefits from an unlimited guarantee on the part of the French State because of its legal form as a publicly owned establishment.
Η απεριόριστη εγγύηση του κράτους υπέρ της La Poste συνεπάγεται μεταβίβαση πόρων του κράτους σύμφωνα με το σημείο 2.1 της ανακοίνωσης του 2008 σχετικά με τις εγγυήσεις.
The unlimited state guarantee to La Poste results in a transfer of state resources within the meaning of point 2.1 of the 2008 Communication on guarantees.
Πράγματι, η La Poste δεν καταβάλλει καμία προμήθεια γι’ αυτή την εγγύηση και το κράτος παραιτείται από την αμοιβή η οποία συνήθως παρέχεται για τις εγγυήσεις.
Indeed, La Poste pays no premium for this guarantee, and the State therefore waives the remuneration that normally accompanies guarantees.
Από την άλλη πλευρά, η εγγύηση δημιουργεί κίνδυνο δυνητικής και μελλοντικής χρησιμοποίησης πόρων του κράτους το οποίο θα μπορούσε να υποχρεωθεί να εξοφλήσει τις οφειλές της La Poste.
Moreover, the guarantee creates the risk of a potential and future claim on the resources of the State, which could find itself obliged to pay La Poste’s debts.
Τέλος, η απεριόριστη εγγύηση του κράτους προς τη La Poste καταλογίζεται στο κράτος, διότι είναι αποτέλεσμα συνδυασμού του καθεστώτος δημόσιου οργανισμού της La Poste, των αρχών του εθνικού δικαίου και των διατάξεων νομοθετικών πράξεων, δηλαδή του νόμου της 25ης Ιανουαρίου 1985, που μετατράπηκε σε εμπορικό κώδικα, και του νόμου της 16ης Ιουλίου 1983 και των μέτρων εφαρμογής του.
Finally, the State’s unlimited guarantee to La Poste is imputable to the State because it derives from the combination of La Poste’s public-law legal form, principles of national law and two legislative acts, namely the Law of 25 January 1985, now the Commercial Code, and the Law of 16 July 1980 and the measures implementing it.
ΥΠΑΡΞΗ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ
EXISTENCE OF A SELECTIVE ADVANTAGE
Η εγγύηση είναι ένα καθοριστικό στοιχείο της στήριξης του κράτους, χάρη στην οποία η La Poste επωφελείται από ευνοϊκότερους όρους πίστωσης σε σχέση με αυτούς που θα ελάμβανε αν κρινόταν αποκλειστικά με βάση τα ίδια προσόντα α).
The guarantee is an essential component of state support, thanks to which La Poste enjoys more favourable borrowing terms that it would have obtained had it been judged solely on its own merits (a).
Δεδομένου του απεριόριστου χαρακτήρα της εγγύησης, δεν είναι δυνατό να υπολογιστεί το ποσό της προμήθειας που θα έπρεπε να καταβάλει η La Poste στο κράτος, γεγονός που δεν επιτρέπει την εφαρμογή της διάταξης επανεκχώρησης που προτάθηκε από τις γαλλικές αρχές β).
Given the unlimited nature of the guarantee, it is not possible to calculate the amount of the market premium that La Poste should pay to the State, which renders the transfer mechanism proposed by the French authorities inapplicable (b).
Οι ευνοϊκότεροι όροι χρηματοδότησης που εξασφάλισε η La Poste χάρη στην έμμεση εγγύηση του κράτους συνιστούν επιλεκτικό πλεονέκτημα γ).
The more favourable borrowing terms obtained by La Poste thanks to the implicit state guarantee constitute a selective advantage (c).
Η εγγύηση είναι καθοριστικό στοιχείο της στήριξης του κράτους, χάρη στην οποία η La Poste επωφελείται από ευνοϊκότερους όρους χρηματοδότησης σε σχέση με αυτούς που θα ελάμβανε εάν κρινόταν αποκλειστικά βάσει ιδίων προσόντων.
The guarantee is an essential component of state support, thanks to which La Poste enjoys more favourable borrowing terms that it would have obtained had it been judged solely on its own merits.
Οι όροι πίστωσης καθορίζονται κυρίως με βάση την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας
Borrowing terms are set on the basis of the financial rating in particular
Οι όροι της πίστωσης καθορίζονται κυρίως με βάση την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας: όσο υποβαθμίζεται η θέση μιας επιχείρησης εξαιτίας ενός αυξημένου κινδύνου αφερεγγυότητας, τόσο υψηλότερη είναι και η αμοιβή που απαιτεί ο επενδυτής.
Borrowing terms are set on the basis of the financial rating in particular: the more an undertaking’s rating deteriorates because of an increased risk of insolvency, the higher the remuneration required by the investor.
Αντίθετα, μια επιχείρηση με πολύ χαμηλό κίνδυνο αφερεγγυότητας μπορεί να δανειστεί με ευνοϊκότατους όρους.
A contrario, an undertaking with a very low risk of insolvency will be able to borrow on very favourable terms.
Σε αντίθεση με τον ισχυρισμό των γαλλικών αρχών, οι οργανισμοί αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας θεωρούν ότι η εγγύηση είναι ένα καθοριστικό στοιχείο της στήριξης του κράτους στη La Poste, χάρη στην οποία η La Poste λαμβάνει καλύτερη αξιολόγηση από αυτήν που θα ελάμβανε εάν κρινόταν αποκλειστικά με ίδια προσόντα.
Contrary to what the French authorities maintain, the rating agencies take the view that the guarantee is a determining factor of state support for La Poste, thanks to which the latter enjoys a higher rating than it would have obtained had it been judged solely on its own merits
Η εγγύηση ως καθοριστικό στοιχείο της στήριξης του κράτους επηρεάζει την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της La Poste
The guarantee, as an essential component of state support for La Poste, influences La Poste’s financial rating
Αναλύσεις των οίκων αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας όσον αφορά την ύπαρξη εγγύησης του κράτους στη La Poste
Rating-agency analyses concerning the existence of a state guarantee in favour of La Poste
Σε μελέτη σχετικά με τον τρόπο που η στήριξη του κράτους επηρεάζει τις αξιολογήσεις των φορέων παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών, της 22ας Νοεμβρίου 2004, η Standard and Poor’s αναφέρει ότι το νομικό καθεστώς της La Poste, που της εξασφαλίζει μια τελική κρατική εγγύηση, παρέχει στις υποχρεώσεις της La Poste μια τελική εγγύηση της Γαλλικής Δημοκρατίας.
In a study on the influence of government support on the ratings of postal operators dated 22 November 2004, Standard & Poor’s point out that ‘La Poste’s legal status, which ensures a last-recourse sovereign guarantee, confers the ultimate statutory guarantee of the Republic of France on its obligations’.
Στις 3 Απριλίου 2007, η Standard and Poor’s a επιβεβαίωσε το συμπέρασμά της ότι το καθεστώς δημόσιου οργανισμού παρέχει στη La Poste τελική εγγύηση του γαλλικού κράτους, έστω και αν η εγγύηση αυτή δεν είναι άμεση και ρητή, γεγονός που αποτυπώνεται στη διαφορετική βαθμολογία της La Poste και του γαλλικού κράτους.
On 3 April 2007, Standard & Poor’s confirmed its conclusion that the status of publicly owned establishment confers on La Poste an ultimate state guarantee, even though the guarantee is not timely and express, as reflected by the rating differentiation between La Poste and the Republic of France.
Από την πλευρά της, η Fitch, ένας άλλος σημαντικότατος οίκος αξιολόγησης, υπενθύμισε στις 31 Μαρτίου 2006, όταν επιβεβαίωσε τη βαθμολογία ΑΑΑ που δόθηκε στη La Poste, ότι η La Poste είναι ένας όμιλος του δημοσίου που επωφελείται από την εγγύηση του γαλλικού κράτους.
As for Fitch, another leading rating agency, it pointed out on 31 March 2006, when confirming the AAA rating given to La Poste,that La Poste was a public group that enjoyed a guarantee from the French State.
Η Fitch υποβάθμισε, εντούτοις, στις 17 Απριλίου 2008 τη βαθμολογία της La Poste σε ΑΑ, βασίζοντας την απόφασή της στο γεγονός ότι «το καθεστώς δημόσιας υπηρεσίας της La Poste δεν δικαιολογεί πλέον η βαθμολογία της να ευθυγραμμίζεται αυτόματα με αυτήν του κράτους» αν και η Fitch αναφέρει ότι «δεν προϋποθέτει την ύπαρξη έμμεσης εγγύησης εκ μέρους του κράτους» επιβεβαιώνει ωστόσο ότι «η καταστατική υποχρέωση του κράτους να αναλάβει τις υποχρεώσεις της La Poste εξακολουθεί να υφίσταται».
However, on 17 April 2008, Fitch downgraded La Poste’s rating to AA, basing its decision on the fact that ‘La Poste’s status as a public operator no longer justifies its ratings being automatically aligned on the State.’ Although Fitch pointed out that it ‘did not presuppose the existence of an implied state guarantee’, it nonetheless confirmed that ‘the statutory obligation on the State to assume La Poste’s commitments remains’.
Ως προς αυτό, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, από την άποψη του δικαίου της Ένωσης, ελάχιστη σημασία έχει αν η υποχρέωση του κράτους να ικανοποιήσει τις οφειλές της La Poste απορρέει από αυτό που ονομάζεται εγγύηση με βάση το εθνικό δίκαιο ή μια απλή καταστατική υποχρέωση.
In this respect the Commission would point out that, from the perspective of EU law, it does not matter whether the obligation on the State to assume liability for La Poste’s commitments derives from what is termed a guarantee under national law or from a simple statutory obligation.
Πράγματι, και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει εγγύηση του κράτους με βάση το δίκαιο της Ένωσης [βλέπε την ανακοίνωση του 2008 σχετικά με τις εγγυήσεις, η οποία εξηγεί ότι οι εγγυήσεις του δημοσίου μπορεί να συνδέονται με τη νομική μορφή της ίδιας της επιχείρησης και να συνεπάγονται κάλυψη των ζημιών από το κράτος].
Under both scenarios, there is a state guarantee from the perspective of EU law (see the 2008 Guarantees Notice, which explains that public guarantees may be linked to the status of the undertaking itself and imply coverage of losses by the State.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2009, η Fitch ανέφερε: «Παρ’ όλα αυτά, όπως είχε αναφέρει κατά την υποβάθμιση της LP από «AAA» σε «AA» το 2008, ο οργανισμός αξιολόγησης δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη έμμεσης εγγύησης κράτους στην LP όσον αφορά τη ρευστότητα.
On 4 September 2009 Fitch pointed out: ‘However, as the agency had pointed out in 2008 when downgrading La Poste’s rating from AAA to AA, it does not recognise the existence of an implied state liquidity guarantee in favour of La Poste.
Πράγματι, από το 2006, οι μηχανισμοί ενίσχυσης του κράτους είναι δυνατόν να ενεργοποιηθούν μόνο αν οι ανάγκες ρευστότητας είναι σύμφωνες με τους ευρωπαϊκούς κανόνες ανταγωνισμού. Ως εκ τούτου, το καθεστώς δημόσιας επιχείρησης της LP δεν δικαιολογεί πλέον την αυτόματη ευθυγράμμιση της βαθμολογίας της με αυτήν του κράτους.
Since 2006 it has been possible to activate State aid schemes only if the liquidity requirements are consistent with European competition rules; accordingly, La Poste’s status as a public operator no longer justifies automatically aligning its ratings on those of the State.
Η Fitch προσδίδει καθοριστική σημασία στην επιστολή της Επιτροπής της 26ης Φεβρουαρίου 2006 που ενημέρωνε τη Γαλλία για τα προκαταρκτικά συμπεράσματά της ως προς την ύπαρξη απεριόριστης εγγύησης του κράτους.
This confirms that the agency took the view that, before 2006, there was such a guarantee that could be activated.
Εντούτοις, η Fitch δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι η Επιτροπή, με εκείνη την επιστολή, χαρακτήρισε την εγγύηση ως υφιστάμενη ενίσχυση και ότι η επιστολή της 26ης Φεβρουαρίου 2006 δεν περιέχει καμία προκαταρκτική και μη δεσμευτική αξιολόγηση όσον αφορά την ύπαρξη αυτής της εγγύησης, στοιχείο που δεν εμποδίζει κατά κανένα τρόπο την παροχή της εγγύησης, εάν παραστεί ανάγκη.
Fitch attaches decisive importance to the Commission letter dated 26 February 2006 which informed France of its preliminary findings concerning the existence of an unlimited state guarantee.
Έτσι, εάν υπήρχε εγγύηση πριν το 2006, η επιστολή της Επιτροπής της 26ης Φεβρουαρίου 2006 δεν ακυρώνει την ύπαρξη ούτε τη δυνατότητα ενεργοποίησης της εγγύησης.
However, Fitch does not take account of the fact that the Commission, in that letter, classified the guarantee as existing aid and that the letter dated 26 February 2006 contained only a preliminary, non-binding assessment as to the existence of the guarantee, which did not prevent it being called upon if necessary.
Από την εξέταση των αναλύσεων και μεθοδολογιών της Standard and Poor’s και της Fitch συνάγεται ότι η εγγύηση, ως καθοριστικό στοιχείο της στήριξης του κράτους, επηρεάζει τη διαβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας.
An examination of the analyses and methodologies of Standard & Poor’s and Fitch demonstrates that the guarantee, as a determining factor of state support, influences the financial rating.
Μεθοδολογία της Standard and Poor’s (S & P)
Standard & Poor’s (S & P) Methodology
Στην προαναφερθείσα μελέτη σχετικά με το πόσο η ενίσχυση του κράτους επηρεάζει τις αξιολογήσεις των φορέων ταχυδρομικών υπηρεσιών, η S & P εξηγεί ότι επιλέγει τη μέθοδο που θα χρησιμοποιήσει για να βαθμολογήσει ένα ταχυδρομικό φορέα σε συνάρτηση με τον εκτιμώμενο βαθμό της στήριξης αυτού του φορέα από το κράτος.
In the above-mentioned study on the influence of government support on the ratings of postal operators, S & P explains that it decides on the methodology to be used to set the rating of a postal operator on the basis of the estimated degree of government support for the operator.