natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην απόφαση της 19ης Μαρτίου 1997 στην υπόθεση Bourdov κατά Ρωσίας, αριθ. 59498/00, το Δικαστήριο αποφάνθηκε επίσης ότι «μια κρατική αρχή δεν θα μπορούσε να προφασιστεί την έλλειψη πιστώσεων για να μην εξοφλήσει την οφειλή της».
In Case No 59498/00 of 19 March 1997, Bourdov v Russia, the Court also held that an authority of the State cannot use lack of resources as a pretext for not honouring its debt.
Εξέταση των παρατηρήσεων των γαλλικών αρχών
Examination of the observations of the French authorities
Παρατήρηση σχετικά με τη διαφορά ανάμεσα σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και περιφερειακής διοίκησης και σε δημόσιους οργανισμούς
Observation relating to the difference between regional or local authorities and publicly owned establishments
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, τα επιχειρήματα του εμπειρογνώμονα της Επιτροπής δεν είναι καθόλου πειστικά και περιορίζονται στο να αναιρέσουν διάφορες ερμηνείες της απόφασης Campoloro· κυρίως, δεν κάνουν διάκριση ανάμεσα στους δημόσιους οργανισμούς και τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, μολονότι η διάκριση αυτή είναι ζωτικής σημασίας για να απαντηθεί η ερώτηση αν μπορεί να μείνει απλήρωτη μια απαίτηση.
According to the French authorities, the case made out by the Commission’s expert is by no means conclusive and is limited to comparing various interpretations of the Campoloro judgment; above all, it draws no distinction between publicly owned establishments and local authorities, although this difference is central to the issue of whether a claim can remain unpaid.
Οι γαλλικές αρχές επαναλαμβάνουν στο σημείο αυτό τη γνώμη του συμβούλου τους.
On this matter, the French authorities adopt the opinion of their expert.
Αυτός αμφισβητεί την πρόταση των συλλογισμών της Επιτροπής που βασίζονται στη νομολογία Campoloro: ο συλλογισμός της Επιτροπής βασίζεται στην εξομοίωση των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των δημόσιων οργανισμών που έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου χωριστά από το κράτος.
The latter questions the premise underlying the Commission’s arguments based on the Campoloro case law: the Commission’s argument rests on likening local and regional authorities to publicly owned establishments, which are all legal entities separate from the State and governed by public law.
Όμως, αυτοί οι δύο τύποι νομικών προσώπων δεν έχουν το ίδιο συνταγματικό καθεστώς.
In fact, these two types of body do not have the same constitutional status.
Η ύπαρξη των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης είναι συνταγματική επιταγή και το κράτος έχει υποχρέωση να διασφαλίζει την επιβίωσή τους.
Thus, the existence of local authorities is a constitutional requirement, and the State has an obligation to guarantee the survival of such bodies.
Οι EPIC δεν έχουν κατά κανένα τρόπο το ίδιο συνταγματικό καθεστώς και μπορούν να πάψουν να υφίστανται.
EPICs do not have anything like the same constitutional status and do not have to survive.
Ως εκ τούτου, η απόφαση στην υπόθεση Campoloro που αφορά τις περιπτώσεις αδυναμίας πληρωμής των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι δυνατό να εφαρμοστεί στην περίπτωση των δημόσιων οργανισμών.
The Campoloro case law, which relates to cases of default on the part of local authorities, cannot therefore be used in relation to publicly owned establishments.
Η Επιτροπή θα εξετάσει στη συνέχεια αν τα συμπεράσματα που εξήγαγε ο εμπειρογνώμονάς της από τις αποφάσεις τις οποίες εξέδωσαν στην υπόθεση Campoloro το ΕΔΑΔ και το Συμβούλιο Επικρατείας μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτηση λόγω της διαφοράς ως προς το συνταγματικό καθεστώς μεταξύ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των δημόσιων οργανισμών.
The Commission will now examine whether the difference in constitutional status between local or regional authorities and publicly owned establishments is likely to place a question mark over the conclusions drawn by its expert on the basis of the decisions taken in the Campoloro case by the ECHR and the Council of State.
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η απόφαση του ΕΔΑΔ δεν βασίζεται στην ανάγκη διατήρησης της ύπαρξης του οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά στη διατήρηση των δικαιωμάτων του πιστωτή, δηλαδή το δικαίωμά του για μια δίκαιη δίκη (άρθρο 6 παράγραφος 1 της Ευρωπαϊκής σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) και η προστασία της ιδιοκτησίας του (άρθρο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 1): ότι, ανεξάρτητα από το αν ο οφειλέτης είναι ένας δημόσιος οργανισμός ή ένας φορέας τοπικής αυτοδιοίκησης, τα δικαιώματα του πιστωτή παραβιάζονται με τον ίδιο τρόπο.
The Commission notes that the ECHR’s decision is based on the need to preserve, not the existence of the local or regional authority concerned, but the rights of the creditor, that is to say his right to a fair trial (Article 6-1 of the European Convention on Human Rights) and the protection of his property (Article 1 of Protocol No 1): whether the debtor is a publicly owned establishment or a local or regional authority, the creditor’s rights are infringed in the same way.
Όσον αφορά την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, πρέπει να γίνει διάκριση ανάμεσα στα διάφορα καθεστώτα ευθύνης:
As for the decision of the Council of State, a distinction needs to be made between the various liability schemes:
το καθεστώς ευθύνης λόγω βαριάς αμέλειας βασίζεται σε παράλειψη του κράτους να κάνει χρήση των προνομίων που του απένειμε ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980: είναι, συνεπώς, ανεξάρτητο από τη φύση του οφειλέτη: οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή δημόσιου οργανισμού,
the liability due to gross negligence scheme is based on the State’s deficient use of the prerogatives introduced by the Law of 16 July 1980; it is therefore independent of the nature of the debtor: local or regional authority, or publicly owned establishment,
Εν κατακλείδι, η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαφορά ως προς το συνταγματικό καθεστώς μεταξύ των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των δημόσιων οργανισμών δεν ακυρώνει τα συμπεράσματα που εξήγαγε ο εμπειρογνώμονας της Επιτροπής από την απόφαση στην υπόθεση Campoloro.
In conclusion, the Commission considers that the difference in constitutional status between local or regional authorities and publicly owned establishments does not invalidate the conclusions drawn from the Campoloro case law by the Commission’s expert.
Επιπλέον, η Επιτροπή επισημαίνει ότι η επιχειρηματολογία των γαλλικών αρχών έχει στόχο να αμφισβητήσει τη συνάφεια της υπόθεσης Campoloro με την εξεταζόμενη υπόθεση που δεν αφορά έναν οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης, ενώ οι ίδιες οι γαλλικές αρχές επικαλέστηκαν πρώτες την απόφαση Campoloro για να υποστηρίξουν τη θέση τους.
Moreover, the Commission would observe that the set of arguments put forward by the French authorities is designed to question the relevance of the Campoloro judgment in this particular case, which does not relate to a local or regional authority; yet the Campoloro judgment was first invoked by the French authorities themselves in support of their position.
Παρατήρηση σχετικά με την έλλειψη βάσης για τη θεμελίωση της ευθύνης του κράτους
Observation relating to the lack of any basis for holding the State liable
Εξάλλου, οι γαλλικές αρχές αδυνατούν να κατανοήσουν σε ποια βάση θα μπορούσε να θεμελιωθεί η αντικειμενική ευθύνη του κράτους σε περίπτωση αδυναμίας ενός δημόσιου οργανισμού, εφόσον η ευθύνη του κράτους σε αυτό το πλαίσιο είναι δυνατό να θεμελιωθεί μόνο εάν η πράξη (ή η παράλειψη) που του καταλογίζεται ήταν η άμεση αιτία της ζημίας, στοιχείο που δεν συντρέχει στην παρούσα περίπτωση.
Moreover, the French authorities fail to see on what basis the State might incur strict liability in the event of a publicly owned establishment defaulting, since the State can be held liable in such a context only if the act (or omission) imputed to it has been the direct cause of the injury, which is not the case here.
Η Επιτροπή διαπιστώνει, εντούτοις, ότι η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας και η απόφαση του ΕΔΑΔ ορίζουν με σαφήνεια ότι μπορεί να θεμελιωθεί η αντικειμενική ευθύνη του κράτους.
The Commission nonetheless notes that the decisions of the Council of State and the ECHR clearly establish that the State can be held strictly liable.
Παρατήρηση σχετικά με την απουσία ασυνήθους και ειδικής ζημίας
Observation relating to the lack of abnormal and specific injury
Τέλος, οι γαλλικές αρχές αδυνατούν να αντιληφθούν γιατί ο δικαστής έκρινε τη ζημία «ειδική», ενώ αυτή αφορούσε όλους τους πιστωτές του ιδρύματος, ή «ασυνήθη», εφόσον οι πιστωτές δέχθηκαν να χορηγήσουν δάνειο σε μια επιχείρηση που βρισκόταν σε επισφαλή οικονομική κατάσταση.
Finally, the French authorities fail to see why the judge would consider the injury to be ‘specific’ when it apparently concerns all the creditors of the establishment, or as ‘abnormal’ if creditors agreed to supply funds to a body in an uncertain financial situation.
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η ύπαρξη ασυνήθους και ειδικής ζημίας συνιστά πράγματι περιορισμό της θεμελίωσης της ευθύνης του κράτους σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου Επικρατείας.
The Commission would observe that, according to the case law of the Council of State, the existence of an abnormal and specific injury does in practice limit the liability of the State.
Οι γαλλικές αρχές αμφισβητούν ότι υπήρξε ασυνήθης ζημία, εφόσον οι πιστωτές δέχθηκαν να χορηγήσουν πίστωση σε μια επιχείρηση σε επισφαλή οικονομική κατάσταση.
The French authorities doubt that the injury is abnormal in a situation in which creditors agreed to supply funds to a body in an uncertain financial situation.
Ως προς αυτό, η Επιτροπή παρατηρεί ότι το επιχείρημα αυτό προϋποθέτει ότι δεν υπάρχει εγγύηση (και ότι οι πιστωτές θεωρούν ότι δεν υπάρχει), ενώ από την ανωτέρω ανάλυση έχει αποδειχθεί το αντίθετο.
The Commission would point out, in this connection, that this argument presupposes that there is no guarantee (and that the creditors think that there is no guarantee), whereas the analysis given above shows the opposite to be true.
Πράγματι, εάν οι πιστωτές έχουν την πεποίθηση ότι υπάρχει εγγύηση, η οικονομική κατάσταση του ιδρύματος έχει πολύ λιγότερο καθοριστική σημασία για την απόφαση του κάθε πιστωτή να χορηγήσει πίστωση στον εν λόγω οργανισμό καθώς και κατά τη διαπραγμάτευση των όρων αυτής της πίστωσης.
Indeed, if the creditors believe in the existence of the guarantee, any creditor will view the establishment’s financial situation as being much less of a crucial factor both when he decides to grant funds to the establishment and when he negotiates the conditions under which such funds are to be granted.
Εξάλλου, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η πίστωση χορηγήθηκε σε περίοδο που ο δημόσιος οργανισμός δεν βρισκόταν σε κίνδυνο και λογικά ο πιστωτής δεν μπορούσε να γνωρίζει τις οικονομικές δυσκολίες του.
Moreover, it has to be borne in mind that the debt may have been incurred either when the publicly owned establishment was not in danger or when the creditor could not reasonably have been aware of the establishment’s financial difficulties.
Σε κάθε περίπτωση, η έννοια της ασυνήθους ζημίας πρέπει να εξεταστεί ανεξάρτητα από την ερώτηση αν ο οργανισμός αντιμετώπιζε ή όχι οικονομικές δυσκολίες, ακόμη και πέραν από την ερώτηση αν τη ζημία την υπέστησαν όλοι ή ένας πιστωτής.
In any case, the concept of abnormal injury has to be understood as going beyond the issues of whether or not the establishment was aware of the financial difficulties and even of whether the injury was sustained by all the creditors or by only one.
Σύμφωνα με τη νομολογία σχετικά με την αντικειμενική διοικητική ευθύνη, ο όρος «ασυνήθης και ειδική ζημία» θεωρείται ότι αναφέρεται στο γενικό συμφέρον.
According to the case law relating to strict administrative liability, the existence or otherwise of abnormal and specific injury is assessed with reference to the public interest.
Για να θεωρηθεί ως ασυνήθης και ειδική, η ζημία πρέπει να είναι δυσανάλογα μεγάλη γι’ αυτόν που την υφίσταται σε σχέση με το επιδιωκόμενο γενικό συμφέρον.
To be categorised as abnormal and specific, the injury to the person concerned must be out of proportion to the public interest intended to be served.
Από αυτά η Επιτροπή συνάγει ότι ο ασυνήθης και ειδικός χαρακτήρας της ζημίας αποτελεί χωρίς καμία αμφιβολία ένα μέσο για να αποφεύγεται η ικανοποίηση ορισμένων απαιτήσεων, αλλά όσο μεγαλύτερη είναι η οφειλή τόσο περισσότερο περιορίζεται η δυνατότητα χρήσης αυτού του μέσου.
The Commission deduces from this that the abnormal and specific character of the injury undoubtedly constitutes a filter that may prevent a number of claims from being met, but that the higher the debt the less likely it is that this filter will come into play.
Τέλος, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι η ύπαρξη ασυνήθους και ειδικής ζημίας δεν είναι όρος που έχει επιβληθεί από τη νομολογία του ΕΔΑΔ.
Finally, the Commission would point out that the existence of an abnormal and specific injury is not a condition imposed by the ECHR’s case law.
Κατά συνέπεια, κάθε πιστωτής μπορεί καταρχήν να λάβει αποζημίωση του κράτους που καλύπτει την οφειλή του κατά το πέρας μιας δικαστικής διαδικασίας.
Any creditor may, therefore, in principle obtain compensation from the State, covering his debt, at the conclusion of judicial proceedings.
Η έλλειψη περιορισμού της ευθύνης ή/και της εγγύησης του κράτους
Absence of limitation of liability and/or of a guarantee by the State
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, με βάση τα ανωτέρω, τίποτα δεν εμποδίζει το νομοθέτη να προβλέψει, όπως έχει πράξει για ορισμένες εταιρείες, ότι το κράτος ικανοποιεί τις οφειλές των EPIC μόνο μέχρι του ποσού της αρχικής εισφοράς (ή χορήγησής) του.
The Commission would emphasise that, as has been seen above, there is nothing to prevent the legislature — as it does in the case of a number of companies — from providing that the State will pay the EPICs’ debts only up to the limit of its initial contribution (or endowment).
Συγκεκριμένα, τίποτα δεν εμποδίζει το νομοθέτη να προβλέψει περιορισμό της ευθύνης ή απλά να ορίσει ότι το κράτος μέτοχος μπορεί να είναι υπεύθυνο για την οφειλή ενός EPIC μόνο σε περίπτωση αμέλειας ή για άλλο λόγο πέρα από την απλή αφερεγγυότητα του EPIC, γεγονός που θα του καταλογιζόταν ατομικά και θα αποτελούσε την αιτία μιας συγκεκριμένης ζημίας.
In particular, there is nothing to prevent the legislature from providing for a limitation of liability or from quite simply specifying that the State as shareholder can be liable for an EPIC’s debt only in the event of a fault or situation distinct from the EPIC’s mere insolvency — a state of affairs directly imputable to the EPIC and the cause of a particular injury.
Κατά συνέπεια, ο νομοθέτης έχει τη δυνατότητα να εμποδίσει την παροχή εγγύησης από το κράτος στους EPIC και να περιορίσει την ευθύνη του κράτους για τις ζημίες που υφίστανται οι πιστωτές.
It is therefore possible for the legislature to preclude the State’s guarantee in respect of EPICs and to limit the State’s liability in relation to the injuries sustained by creditors.
Όμως, οι γαλλικές αρχές δεν έδωσαν αυτές τις διευκρινίσεις.
However, these clarifications have not been supplied by the French authorities.
Συμπέρασμα της Επιτροπής
Commission’s conclusion
Από τα ανωτέρω σημεία i) έως v) η Επιτροπή συνάγει ότι, με βάση παρόν στάδιο εξελίξεως του γαλλικού δικαίου, ένας πιστωτής, η απαίτηση του οποίου δεν ικανοποιείται με τη χρήση των διαδικασιών που όρισε ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980, μπορεί να εισπράξει το συνολικό ποσό της μη ικανοποιηθείσας απαίτησής του επικαλούμενος σε τελική ανάλυση την ευθύνη του κράτους, σε αντίθεση με τα ισχύοντα κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης κοινού δικαίου, κατά την οποία η ικανοποίηση του πιστωτή περιορίζεται ανάλογα με την αξία των διαθέσιμων στοιχείων ενεργητικού.
The Commission concludes from points (i) to (v) that, as French law currently stands, a creditor who has not obtained the payment of his claim through the use of the procedures set out in the Law of 16 July 1980 may receive all of the sums corresponding to the unmet claim by invoking the State’s last-resort liability. This is the opposite of what happens within the framework of winding-up proceedings under ordinary law where the reimbursement of the creditor is limited by the value of the available assets.
Η ευθύνη του κράτους χαρακτηρίζεται ως εγγύηση.
The State’s liability is treated as a guarantee.
Δεν υπόκειται σε κανένα περιορισμό από κανένα κείμενο της γαλλικής νομοθεσίας.
It is not the subject of any limitation by French legislation.
Συνδέεται με το καθεστώς νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου του οφειλέτη οργανισμού.
It is intrinsically connected with the public-law legal form possessed by the debtor body.
Ανάλυση της γαλλικής πρότασης σχετικά με τη ρήτρα στις συμβάσεις
Analysis of the French proposal relating to the clause in the contracts
Οι γαλλικές αρχές θα ήταν έτοιμες, εάν η Επιτροπή εξέδιδε απόφαση ότι δεν υφίσταται ενίσχυση, να επεκτείνουν την πρότασή τους να αναγράφεται η απουσία εγγύησης σε όλες τις συμβάσεις που συνεπάγονται μια απαίτηση.
If the Commission were to adopt a decision finding that there was no aid, the French authorities would be prepared to extend their proposal for recording the absence of a guarantee so that it includes all contracts involving claims.
Κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, η επέκταση αυτή θα επέτρεπε να εξαλειφθεί κάθε κίνδυνος στοιχειοθέτησης της αντικειμενικής ευθύνης του κράτους που βασίζεται αποκλειστικά στην αφερεγγυότητα της La Poste.
The French authorities consider that such an extension would make it possible to prevent any risk of triggering the State’s strict liability based on La Poste’s insolvency alone.
Η Επιτροπή θα ήθελε να υπενθυμίσει εξαρχής ότι η παρατήρηση που διατυπώθηκε στην αιτιολογική σκέψη 181 εφαρμόζεται προφανώς στο παρόν τμήμα της παρούσας απόφασης.
Firstly, the Commission wishes to point out that the remark made in recital 181 is obviously applicable to this section of the present Decision.
Εξάλλου, όπως αναφέρεται στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι πρόκειται για μέτρο που μπορεί να περιορίσει τις δυνατότητες να ικανοποιηθεί με δικαστική αγωγή η απαίτηση ενός οφειλέτη ο οποίος έχει υπογράψει παρόμοια σύμβαση.
Moreover, as indicated in the opening decision, the Commission acknowledges that this is a measure likely to restrict the opportunities for a creditor who has signed such a contract to obtain payment of his claim through legal proceedings.
Διατηρεί ωστόσο αμφιβολίες σχετικά με τη μονιμότητα αυτής της λύσης, εφόσον η εξαίρεση λόγω αναληφθέντος κινδύνου είναι ένας κανόνας που καθιερώθηκε από τη νομολογία ο οποίος θα μπορούσε να αλλάξει ανά πάσα στιγμή (το ενδεχόμενο μεταστροφής της νομολογίας πρέπει να αποκλείεται όλο και λιγότερο, εφόσον η νομολογία τείνει να επεκτείνει το καθεστώς αντικειμενικής ευθύνης του κράτους).
The Commission nonetheless has doubts about the durability of this solution, the exception for accepted risk being a rule established by case law, which could always evolve (the overturning of existing case law is all the more likely as the trend in case law is towards extending the scheme of strict liability on the part of the State).
Απαντώντας στις παρατηρήσεις των γαλλικών αρχών, η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι προηγούμενες παρατηρήσεις δεν την οδηγούν στο να αρνηθεί κάθε επίπτωση στην πρόταση των γαλλικών αρχών, αλλά να επισημάνει την ανασφάλεια του νομικού πλαισίου που απορρέει από αυτήν.
In response to the observations of the French authorities, the Commission would emphasise that the preceding remarks do not lead the Commission entirely to reject the French authorities’ proposal but to emphasise how fragile the resultant legal framework would be.
Εξάλλου, η Επιτροπή θεωρεί την πρόταση των γαλλικών αρχών ανεπαρκή, διότι η εγγύηση του κράτους θα μπορούσε να αφορά κάθε τύπο ευθύνης, περιλαμβάνοντας κυρίως την εξωσυμβατική ευθύνη και την ποινική ευθύνη, οι οποίες παρουσιάζουν από αυτή την άποψη τα ίδια χαρακτηριστικά: είναι αδύνατο να προβλεφθεί εκ των προτέρων σε σύμβαση ότι το κράτος δεν δεσμεύεται έναντι των οφειλετών από τις οφειλές της La Poste.
Moreover, the Commission considers the French authorities’ proposal to be inadequate as the State’s guarantee could come into play for any type of liability including, for example, non-contractual liability and criminal liability, which present the same characteristics from this point of view: it is impossible to make it contractually clear in advance to debtors that the State is not liable for La Poste’s debts.
Σε γενικούς όρους, η La Poste μπορεί να καταστεί οφειλέτης έναντι ενός τρίτου με διαφορετικούς νομικούς μηχανισμούς, γεγονός που θα συνεπαγόταν την εγγύηση του κράτους σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής.
In general, La Poste may find itself indebted towards a third party through a variety of judicial mechanisms — a state of affairs that would imply a guarantee on the part of the State in the event of insolvency.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι, εάν η La Poste συγχωνευόταν με μια άλλη επιχείρηση (έναν άλλο δημόσιο οργανισμό), θα μεταβιβάζονταν σε αυτήν τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις της άλλης επιχείρησης.
For example, if La Poste were to absorb another structure (another publicly owned establishment), the rights and obligations of that structure would be transferred to it at the same time.
Εάν, στη συνέχεια, έπρεπε να εξοφλήσει οφειλές αυτής της επιχείρησης έναντι ενός τρίτου, καμία σύμβαση και κανένα νομικό έγγραφο δεν θα μπορούσε να προβλέψει ότι το κράτος δεν είναι υποχρεωμένο να εξοφλήσει τις οφειλές της La Poste έναντι των πιστωτών της επιχείρησης την οποία εξαγόρασε, εφόσον κανένας δεν θα μπορούσε να το προβλέψει.
If it were subsequently to meet that structure’s debts towards a third party, no contract or other legal document would have laid down that the State was not required to pay La Poste’s debts towards creditors of the absorbed structure, since no one would have been able to foresee the situation.
Έτσι, μέσω ενός μηχανισμού μετατροπής (συγχώνευση, απορρόφηση) ορισμένων επιχειρήσεων στο εσωτερικό ενός δημόσιου φορέα, η La Poste μπορεί να καταστεί οφειλέτης για ορισμένα χρέη έναντι τρίτων, χωρίς να είναι δυνατό να προβλεφθεί με σύμβαση περιορισμός της εγγύησης του κράτους.
Thus, through a mechanism (such as merger or absorption) for converting certain public sector structures, La Poste may acquire a number of debts towards third parties, without its being possible contractually to provide for a limitation of the guarantee on the part of the State.
Η προσθήκη μιας τέτοιας ρήτρας στις «συμβάσεις» με τους «πιστωτές» είναι, συνεπώς, ανεπαρκής, διότι δεν καλύπτει όλα τα ενδεχόμενα.
It is not, therefore, enough to insert such a clause into the ‘contracts’ with the ‘creditors’, as the clause would not cover all eventualities.
Μια τέτοια διατύπωση μπορεί να αφήσει σε ένα πρώτο στάδιο να μην προσδιοριστούν απαιτήσεις τρίτων.
Such a formulation would be likely to overlook claims by initially unidentifiable third parties.
Είναι επαρκής μόνο μια πράξη γενικής ισχύος που θα όριζε ότι το κράτος δεν είναι εγγυητής της La Poste και η οποία θα εφαρμοζόταν σε κάθε κατάσταση και έναντι όλων.
Only a text of general scope applicable in any situation and to any type of third party, indicating that the State is not the guarantor of La Poste, would be enough.
Τέλος, σε περίπτωση που οι προτάσεις των γαλλικών αρχών απέκλειαν κάθε δυνατότητα ενός πιστωτή της La Poste να θεμελιώσει την ευθύνη του κράτους για να εξασφαλίσει την εξόφληση της απαίτησής του (υπόθεση η οποία, σύμφωνα με την Επιτροπή, δεν έχει επαληθευθεί), οι προτάσεις αυτές δεν επιτρέπουν να προσδιοριστεί με σαφήνεια τι θα συνέβαινε σε περίπτωση αφερεγγυότητας της La Poste.
Finally, even in a scenario in which the French proposals would make it quite impossible for a creditor of La Poste to hold the State liable for paying its claim (a scenario that the Commission considers not to have been shown to exist), such proposals would not enable it to be clearly established what would happen in the event of La Poste’s becoming insolvent.