natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σε σχέση με τις διατάξεις του άρθρου 257 του νόμου αριθ. 10/01 και τις ενισχύσεις που καταβλήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 1998 και της 20ής Μαΐου 2001 (της ημερομηνίας έναρξης ισχύος του νόμου αριθ. 10/01) βάσει του καθεστώτος ενισχύσεων, οι οποίες προβλεπόταν ότι θα αναχρηματοδοτηθούν από το κονδύλιο του προϋπολογισμού που προβλεπόταν από εκείνο το άρθρο, δεδομένου ότι εξακολουθούσε να έχει αμφιβολίες, κατά πόσο οι εν λόγω ενισχύσεις ήταν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά, ιδίως όσον αφορά τις ακόλουθες πτυχές:
The Commission launched the procedure provided for by Article 88(2) of the EC Treaty in relation to the provisions of Article 257 of Law No 10/01 and the aid paid between 1 January 1998 and 20 May 2001 (the date of entry into force of Law No 10/01) under the aid scheme that was to have been refinanced by the budget allocation provided for in that article, since it had doubts as to the compatibility with the common market of the aid in question, particularly as regards the following aspects:
η πίστωση σύμφωνα με το άρθρο 257 του νόμου αριθ. 10/01 προοριζόταν για τη χρηματοδότηση ενός καθεστώτος ενισχύσεων με στόχο την παγιοποίηση των υπέρμετρων χρεών των γεωργικών συνεταιρισμών και εκμεταλλεύσεων, όπως αυτό είχε εγκριθεί από την Επιτροπή το 1996 βάσει των ειδικών όρων για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στον γεωργικό τομέα, αντί των κοινοτικών οδηγιών του 1994 με αντικείμενο τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων του 1994 [9] (εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές του 1994»), όπως ρητά προβλεπόταν στις τελευταίες·
the allocation under Article 257 of Law No 10/01 was to have served to fund an aid scheme for the consolidation of the onerous debts of agricultural holdings and cooperatives, as approved by the Commission in 1996 on the basis of special conditions concerning the rescue and restructuring of firms in difficulty which could be applied to the agricultural sector instead of the provisions of the 1994 Community guidelines on State aid for rescuing and restructuring firms in difficulty [9] (hereinafter ‘the 1994 Guidelines’), as expressly provided for in the latter;
οι κατευθυντήριες γραμμές του 1994 αντικαταστάθηκαν από τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων του 1997 [10] (εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές του 1997»), οι οποίες καθόρισαν τους νέους όρους που εφαρμόζονται στον γεωργικό τομέα· το καθεστώς θα έπρεπε να έχει συμμορφωθεί με τους εν λόγω νέους όρους από την 1η Ιανουαρίου 1998· εντούτοις, καμία από τις διαθέσιμες πληροφορίες δεν επέτρεψε να διαπιστωθεί εάν αυτό είχε όντως συντελεσθεί·
the 1994 Guidelines were replaced by the 1997 Community guidelines on State aid for rescuing and restructuring firms in difficulty [10] (hereinafter ‘the 1997 Guidelines’), which laid down new conditions applicable to the agricultural sector. The scheme should have been brought into line with these new conditions with effect from 1 January 1998 but none of the information available made it possible to establish whether this had taken place;
οι κατευθυντήριες γραμμές του 1997 αντικαταστάθηκαν από τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές του 1999 (εφεξής «κατευθυντήριες γραμμές του 1999»), με τις οποίες έπρεπε παρομοίως να έχει προσαρμοστεί το εν λόγω καθεστώς·
the 1997 Guidelines were in turn replaced by the 1999 Community guidelines on State aid for rescuing and restructuring firms in difficulty (hereinafter ‘the 1999 Guidelines’), to which the scheme in question should similarly have been brought into line;
εντούτοις, καμία από τις εν λόγω πληροφορίες δεν επέτρεψε να διαπιστωθεί εάν το προαναφερόμενο καθεστώς είχε εναρμονισθεί με τους όρους των κατευθυντήριων γραμμών του 1999·
none of the information in question made it possible to establish whether the scheme in question had been brought into line with the conditions of the 1999 Guidelines;
υπό τις συνθήκες αυτές, εξακολουθούσαν να ισχύουν οι επιφυλάξεις αναφορικά με τον συμβιβάσιμο χαρακτήρα με την κοινή αγορά των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 1998 και της 20ής Μαΐου 2001 (ημερομηνία έναρξης ισχύος του νόμου αριθ. 10/01), αλλά και αναφορικά με τον τρόπο χρήσης των κονδυλίων των οποίων η χορήγηση προβλεπόταν από το άρθρο 257 του νόμου αριθ. 10/01.
in this context, the compatibility with the common market of the aid granted between 1 January 1998 and 20 May 2001 (date of entry into force of Law No 10/01) and the manner of use of the allocation provided for by Article 257 of Law No 10/01 appeared doubtful.
Με επιστολή της 2ας Ιουλίου 2004, που πρωτοκολλήθηκε στις 7 Ιουλίου 2004, η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαβίβασε στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν από τις ιταλικές αρχές μετά την έναρξη της διαδικασίας σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σε σχέση με τις διατάξεις του άρθρου 257 του νόμου αριθ. 10/01, αλλά και τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 1998 και της 20ής Μαΐου 2001 (ημερομηνία έναρξης ισχύος του εν λόγω περιφερειακού νόμου) βάσει του καθεστώτος ενισχύσεων, σύμφωνα με το οποίο προορίζονταν να αναχρηματοδοτηθούν από το κονδύλιο του προϋπολογισμού που προβλεπόταν σε εκείνο το άρθρο.
By letter dated 2 July 2004, registered on 7 July 2004, the Permanent Representation of Italy to the European Union sent the Commission the comments made by the Italian authorities following initiation of the procedure under Article 88(2) of the EC Treaty in relation to the provisions of Article 257 of Law No 10/01 and the aid paid between 1 January 1998 and 20 May 2001 (the date of entry into force of that Regional Law) under the aid scheme that was to have been refinanced by the budget allocation provided for in that article.
Με την επιστολή τους εκείνη οι ιταλικές αρχές ανήγγειλαν αρχικά την απόσυρση της ανακοίνωσης του άρθρου 257 του νόμου αριθ. 10/01 και την προώθηση της διαδικασίας για την κατάργησή του, διευκρινίζοντας ότι δεν είχε θεσπισθεί κανένα μέτρο εφαρμογής, αλλά ότι δεν είχε χορηγηθεί καμία ενίσχυση βάσει του προαναφερόμενου άρθρου.
In that letter, the Italian authorities first announced the withdrawal of the notification of Article 257 of Law No 10/01 and the launching of the procedure to repeal it, while stating that no implementing measures had been adopted and no aid had been paid pursuant to that article.
Οι ιταλικές αρχές τόνισαν επίσης ότι, στην επιστολή με την οποία είχε εγκριθεί ο νόμος αριθ. 52/94, η Επιτροπή είχε δηλώσει ότι οι επίμαχες ενισχύσεις ήταν συμβιβάσιμες με τα κριτήρια που εφαρμόζονταν σε εκείνες και ότι θα μπορούσαν ως εκ τούτου να υπαχθούν στο ευεργετικό καθεστώς της παρέκκλισης για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 92 (νυν άρθρο 87) παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, δεδομένου ότι επρόκειτο για μέτρα προορισμός των οποίων ήταν να διευκολυνθεί η ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή ορισμένων οικονομικών περιοχών, χωρίς να αλλοιώνονται οι όροι των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον, χωρίς παραπομπές στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων.
The Italian authorities also stressed that, in the letter approving Law No 52/94, the Commission had stated that the aid in question complied with the criteria applicable thereto and could thus benefit from the exemption under paragraph 3(c) of Article 92 (now Article 87) of the EC Treaty, as they were measures intended to facilitate the development of certain economic activities or of certain economic areas, without adversely affecting trading conditions to an extent contrary to the common interest, and had not made reference to the Community guidelines on State aid for rescuing and restructuring firms in difficulty.
Κατά την άποψή τους, όπως προκύπτει από την αλληλογραφία με την Επιτροπή κατά το διάστημα μεταξύ 1994 και 1996, ήταν σαφές ότι στόχος του νόμου αριθ. 52/94 ήταν να αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις να βρεθούν αντιμέτωπες, κατά τη χρονική στιγμή πραγματοποίησης των επενδύσεων, με επιτόκια κατά πολύ υψηλότερα από τα επιτόκια της αγοράς, με αποτέλεσμα διακυμάνσεις στο κόστος δανεισμού, γεγονός που θα τις δυσκόλευε πολύ.
In their opinion, as emerges from the correspondence with the Commission between 1994 and 1996, it was clear that the objective of Law No 52/94 was to avoid situations whereby, when making investments, agricultural holdings were faced with interest rates much higher than market rates as a result of fluctuations in the cost of money, thereby placing them in difficulty.
Η περιφερειακή αρχή του Λάτσιο εγγυήθηκε εξάλλου επανειλημμένα ότι θα προέβαινε σε έλεγχο της αποδοτικότητας των δικαιούχων γεωργικών εκμεταλλεύσεων, στηριζόμενη ιδίως στα προγράμματα εξυγίανσης που οι τελευταίες ήταν υποχρεωμένες να υποβάλουν δυνάμει του νόμου αριθ. 52/94 και των τροποποιήσεών του.
Furthermore, Lazio regional authority always guaranteed that the viability of the beneficiary holdings would be checked, with particular reference to the recovery plans that the latter were required to submit pursuant to Law No 52/94 and amendments thereto.
Οι ιταλικές αρχές εξάλλου διαβεβαιώνουν ότι οι ενισχύσεις που προβλέπονται από τον νόμο αριθ. 52/94 θα μπορούσαν να υπαχθούν στις ευεργετικές διατάξεις του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ.
In this context, the Italian authorities asserted that the aid under Law No 52/94 could benefit from the exemption under Article 87(3)(c) of the EC Treaty.
Στην επιστολή της 2ας Ιουλίου 2004 οι ιταλικές αρχές έθεταν επιπλέον το ερώτημα εάν, εν προκειμένω, εφαρμόζοντας το κριτήριο της διάσωσης και αναδιάρθρωσης προβληματικών επιχειρήσεων, δεν θα ήταν δυνατόν, για τις ενισχύσεις που είχαν χορηγηθεί κατά τη χρονική περίοδο 1998-2000 [11], για δάνεια που είχαν συναφθεί πριν από τις 5 Δεκεμβρίου 1994, να παρασχεθεί η κάλυψη του σημείου 2.5 των κατευθυντήριων γραμμών του 1997, σύμφωνα με το οποίο «οι κατευθυντήριες γραμμές δεν θίγουν την εφαρμογή καθεστώτων ενίσχυσης που έχουν εγκριθεί για άλλους σκοπούς πλην της διάσωσης ή της αναδιάρθρωσης, όπως για παράδειγμα την περιφερειακή ανάπτυξη [και] την ανάπτυξη ΜΜΕ», δεδομένου ότι τα μέτρα που προβλέπονταν από τον νόμο αριθ. 52/94 είχαν εγκριθεί ως μέτρα που είχαν ως στόχο να διευκολυνθεί η ανάπτυξη ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή ορισμένων οικονομικών περιοχών, χωρίς να αλλοιώνονται οι όροι των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο στο κοινό συμφέρον.
In the letter of 2 July 2004, the Italian authorities also asked whether, in the case in point, as regards the rescue and restructuring of firms in difficulty, it would be possible for the aid paid between 1998 and 2000 [11] for loans in place as at 5 December 1994 to be covered by point 2.5 of the 1997 Guidelines, according to which ‘the guidelines are also without prejudice to the application of aid schemes authorized for other purposes than rescues or restructuring, such as regional development the development of SMEs’, given that the measures provided for by Law No 52/94 had been approved as measures intended to facilitate the development of certain economic activities or of certain economic areas, without adversely affecting trading conditions to an extent contrary to the common interest.
Τέλος, στην απάντηση στο σημείο 29 της επιστολής της 11ης Δεκεμβρίου 2003 (βλέπε υποσημείωση 1), με την οποία η Επιτροπή ζητούσε από τις ιταλικές αρχές να της κοινοποιήσουν μια σειρά αποφάσεων της περιφερειακής αρχής του Λάτσιο και αντιγράφων όλων των νόμων χρηματοδότησης που είχαν εγκριθεί από την 1η Ιανουαρίου 1998, ώστε να είναι σε θέση να προσδιορίσει το ακριβές ύψος των κονδυλίων που προορίζονταν κάθε χρόνο για τη χρηματοδότηση του εν λόγω καθεστώτος, οι ιταλικές αρχές έδωσαν τις εξής διευκρινίσεις:
Finally, in reply to point 29 of the letter of 11 December 2003 (see footnote 1), in which the Commission asked the Italian authorities to send it a series of Decisions of Lazio Regional Authority and extracts of all the Finance Laws adopted with effect from 1 January 1998, so as to enable it to establish the exact value of the allocations earmarked each year to fund the scheme in question, the Italian authorities explained that:
η μοναδική χρηματοδότηση που προβλεπόταν από τον νόμο αριθ. 52/94 ήταν η προβλεπόμενη στον ίδιο τον νόμο και η εντασσόμενη στον περιφερειακό προϋπολογισμό του 1995 [12]·
the only funding laid down for Law No 52/94 was that provided for in the law itself and reproduced in the 1995 regional budget [12];
οι αναλήψεις υποχρεώσεων υλοποιήθηκαν μόλις το 1996, μετά την έγκριση του νόμου από την Επιτροπή·
the expenditure commitments became effective only in 1996, after the law had been approved by the Commission;
οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν εν συνεχεία στις επιχειρήσεις και οι οποίες πληρούν τους όρους του νόμου αριθ. 52/94 χρηματοδοτήθηκαν από πόρους που είχαν αποδεσμευθεί λόγω των ποσών που εξοικονομήθηκαν από τη μείωση των επιτοκίων και την αυστηρή εφαρμογή του νόμου, χωρίς να προκύψει ανάγκη προσφυγής σε συμπληρωματικές δημοσιονομικές πιστώσεις·
subsequently, the aid to undertakings that satisfied the conditions of Law No 52/94 were financed through funds that had been freed up thanks to savings resulting from the reduction in interest rates and the rigorous implementation of the law, without there being any need to have recourse to supplementary budgetary appropriations;
οι παρεμβάσεις της περιφέρειας του Λάτσιο υπέρ των γεωργικών εκμεταλλεύσεων αφορούσαν αποκλειστικά τα τραπεζικά δάνεια στις 5 Δεκεμβρίου 1994, λαμβάνοντας υπόψη ότι το 1994, όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, τα επιτόκια της Ιταλίας ανήκαν στα υψηλότερα μεταξύ των χωρών της Ένωσης.
the aid from Lazio Region to agricultural holdings concerned only bank loans that were linked to the making of investments and were in place as at 5 December 1994, bearing in mind that, in 1994, as in previous years, Italy had one of the highest interest rates among the Member States of the Union.
Στην επιστολή που απέστειλαν στην Επιτροπή στις 3 Απριλίου 2009 οι ιταλικές αρχές διευκρίνιζαν ότι όλες οι αιτήσεις ενίσχυσης βάσει του καθεστώτος είχαν υποβληθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1998.
In the letter sent to the Commission on 3 April 2009, the Italian authorities clarified that all the aid applications under the scheme had been submitted prior to 1 January 1998.
Σύμφωνα με το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχείρισης ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές.
According to Article 87(1) of the EC Treaty, any aid granted by a Member State or through State resources in any form whatsoever which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods is, in so far as it affects trade between Member States, incompatible with the common market.
Το εξεταζόμενο μέτρο εμπίπτει στον ορισμό αυτό, στον βαθμό που ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις (εκείνες που είναι υποχρεωμένες να επωμιστούν υπέρμετρα χρέη στον γεωργικό τομέα) και μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές, εάν ληφθεί υπόψη η θέση της Ιταλίας στον τομέα της γεωργικής παραγωγής (η Ιταλία αποτέλεσε π.χ. τον τρίτο μεγαλύτερο παραγωγό βόειου κρέατος και τον μεγαλύτερο ντοματοπαραγωγό στην Ένωση).
The measure in question meets this definition, insofar as it favours certain undertakings (those with onerous debts in the agricultural sector) and can affect trade, given Italy’s position in the agricultural production sector (by way of example, in 2006 Italy was the third-largest beef and veal producer and the largest tomato producer in the Union).
Εντούτοις, στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης ΕΚ, ορισμένα μέτρα μπορούν, κατά παρέκκλιση, να θεωρηθούν συμβιβάσιμα με την κοινή αγορά.
However, in the cases provided for in Article 87(2) and (3) of the EC Treaty, such measures may, by derogation, be considered compatible with the common market.
Στην παρούσα περίπτωση, δεδομένης της φύσης του εξεταζόμενου καθεστώτος, η μοναδική παρέκκλιση που θα μπορούσε να εφαρμοστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι εκείνη του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, που ορίζει ότι δύνανται να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά οι ενισχύσεις για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή ορισμένων οικονομικών περιοχών, εφόσον δεν αλλοιώνουν τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που θα αντέκειτο στο κοινό συμφέρον.
In the present case, given the type of scheme in question, the only derogation that may be invoked is that laid down in Article 87(3)(c) of the EC Treaty, according to which aid may be considered compatible with the common market if it is intended to facilitate the development of certain economic activities or of certain economic areas, provided that it does not adversely affect trading conditions to an extent contrary to the common interest.
Πριν από την εξέταση της δυνατότητας εφαρμογής της εν λόγω παρέκκλισης, η Επιτροπή θα επιθυμούσε να επισημάνει ότι, όπως είχαν δηλώσει οι ιταλικές αρχές με την επιστολή τους της 2ας Ιουλίου 2004 μετά την έναρξη της διαδικασίας, σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, είχε κινηθεί η διαδικασία κατάργησης του άρθρου 257 του νόμου αριθ. 10/01, ενώ δεν είχε καταβληθεί καμία ενίσχυση δυνάμει των διατάξεων του εν λόγω άρθρου.
Before examining the applicability of that derogation, the Commission would point out that, in their letter of 2 July 2004 following initiation of the procedure under Article 88(2) of the EC Treaty, the Italian authorities stated that the procedure to repeal Article 257 of Law No 10/01 had been launched and that no aid had been paid out pursuant to that article.
Οι υπηρεσίες της Επιτροπής είχαν ζητήσει με τηλετυπία τους της 20ής Σεπτεμβρίου 2005 από τις ιταλικές αρχές αποδείξεις περί της κατάργησης του άρθρου 257 του νόμου αριθ. 10/01.
By telex dated 20 September 2005, the Commission asked the Italian authorities to supply proof that Article 257 of Law No 10/01 had been repealed.
Οι υπηρεσίες της Επιτροπής έλαβαν την απάντηση στην τηλετυπία τους με την επιστολή της 16ης Ιουλίου 2008 που επιβεβαιώνει την ανάκληση, με τη βοήθεια του άρθρου 27 παράγραφος 2 του περιφερειακού νόμου αριθ. 4 της 28ης Απριλίου 2006, των επίμαχων διατάξεων που περιλαμβάνονται στο άρθρο του νόμου αριθ. 10/01, η εφαρμογή του οποίου είχε εν πάση περιπτώσει ανασταλεί, δεδομένου ότι είχε κινηθεί η διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ.
The Commission received a reply to that telex by letter dated 16 July 2008 confirming the repeal, by means of Article 27(2) of Regional Law No 4 of 28 April 2006, of the disputed provisions contained in Article 257 of Law No 10/01, the application of which had in any case been on hold since the procedure under Article 88(2) of the EC Treaty had been initiated.
Οι ιταλικές αρχές είχαν εξάλλου εξαγγείλει την απόσυρση της ανακοίνωσης του προαναφερθέντος άρθρου 257, με την επιστολή τους της 2ας Ιουλίου 2004.
Moreover, the Italian authorities announced the withdrawal of the notification of the aforementioned Article 257 in their letter of 2 July 2004.
Ενόψει των προαναφερομένων, η Επιτροπή δεν έχει κανέναν λόγο να συνεχίσει τις έρευνές της σχετικά με τις διατάξεις του άρθρου 257 του νόμου αριθ. 10/01 και μπορεί να περατώσει τη διαδικασία εξέτασής της.
In view of the foregoing, the Commission has no reason to continue its investigations into the provisions of Article 257 of Law No 10/01 and can close its examination procedure.
Όσον αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής της εν λόγω παρέκκλισης για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ σε σχέση με τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 1998 και της 31ης Δεκεμβρίου 2000 (βλέπε υποσημείωση 11), οι υπηρεσίες της Επιτροπής διαπιστώνουν ότι, στις παρατηρήσεις που διατύπωσαν μετά την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, αλλά και κατά τη διάρκεια των συναντήσεων που πραγματοποιήθηκαν στη συνέχεια, οι ιταλικές αρχές αποσαφήνισαν ότι οι επίμαχες παρεμβάσεις χρηματοδοτήθηκαν αποκλειστικά από πόρους που είχαν εγγραφεί στον προϋπολογισμό του καθεστώτος C 43/95 το οποίο εγκρίθηκε από την Επιτροπή (βλέπε αιτιολογική σκέψη 24).
As regards the applicability of the derogation under Article 87(3)(c) of the EC Treaty in relation to the aid granted between 1 January 1998 and 31 December 2000 (see footnote 11), the Commission notes that, in the comments made after the procedure under Article 88(2) of the EC Treaty was initiated and during the subsequent meeting, the Italian authorities clarified that the aid in question was funded exclusively from the sums entered in the budget for scheme C 43/95, which was approved by the Commission (see recital 24).
Όπως επίσης προκύπτει από την επιστολή της 3ης Απριλίου 2009 που απέστειλαν οι ιταλικές αρχές, όλες οι αιτήσεις ενίσχυσης υποβλήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1998 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 25).
It is also inferred from the letter of 3 April 2009 from the Italian authorities that all the aid applications were submitted prior to 1 January 1998 (see recital 25).
Δεδομένου ότι από τις διευκρινίσεις αυτές προκύπτει ότι οι πόροι που χρησιμοποιήθηκαν στο διάστημα μεταξύ 1998 και 2000 αποτελούν ήδη αντικείμενο απόφασης της Επιτροπής και ότι καμία αίτηση δεν υποβλήθηκε μετά την ημερομηνία από την οποία οποιαδήποτε νέα αίτηση έπρεπε να συμμορφώνεται με τις νέες διατάξεις που ισχύουν όσον αφορά τις ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (βλέπε αιτιολογική σκέψη 17), η Επιτροπή δεν έχει πλέον κανένα λόγο να εκδώσει νέα απόφαση, υπό το φως των προαναφερόμενων διατάξεων, σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής της παρέκκλισης του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ αναφορικά με το θέμα των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν κατά την περίοδο 1998-2000, οι οποίες συνιστούν στην πράξη τη συνέχεια των χρηματοδοτήσεων συνεπεία των αιτήσεων ενίσχυσης που είχαν υποβληθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1998 και οι οποίες πληρούσαν τους όρους της αιτιολογικής σκέψης 15, οι οποίοι είχαν ήδη εγκριθεί από εκείνη (βλέπε αιτιολογική σκέψη 14).
Since these clarifications demonstrate that the sums used between 1998 and 2000 were already covered by a Commission decision and that no applications were submitted subsequent to the date after which any new application had to be in line with the new provisions on aid for rescuing and restructuring firms in difficulty (see recital 17), the Commission no longer has any reason to take a new decision, in the light of these provisions, on the applicability of the derogation under Article 87(3)(c) of the EC Treaty to the aid granted between 1998 and 2000, which, in practice, is the continuation of the funding resulting from aid applications submitted prior to 1 January 1998 that complied with the conditions referred to in recital 15, and that were already approved by the Commission (see recital 14).
Επομένως, η διαδικασία που είχε κινηθεί αναφορικά με τις ενισχύσεις που είχαν καταβληθεί κατά το χρονικό διάστημα 1998-2000 δύναται να περατωθεί,
The procedure initiated in relation to the aid granted between 1998 and 2000 may thus also be closed,
Η διαδικασία σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η οποία κινήθηκε με την επιστολή της 11ης Δεκεμβρίου 2003 [13] σε σχέση με το προαναφερόμενο καθεστώς περατώνεται εφόσον έχει καταστεί άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι η Ιταλία απέσυρε την ανακοίνωση της 2ας Ιουλίου 2004 και δεν έδωσε συνέχεια στο σχεδιαζόμενο καθεστώς ενισχύσεων.
The procedure under Article 88(2) of the EC Treaty that was launched by letter dated 11 December 2003 [13] in relation to the abovementioned scheme is hereby closed owing to having become redundant, since Italy withdrew the notification on 2 July 2004 and has not pursued the proposed aid.