natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, θα αναλυθούν ως δύο διαφορετικά μέτρα στην υπόμνηση της νομικής αξιολόγησης.
Accordingly, they will be analysed as two different measures in the reminder of the legal assessment.
ΚΡΑΤΙΚΟΊ ΠΌΡΟΙ ΚΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΌΤΗΤΑ
STATE RESOURCES AND SPECIFICITY
Η Δανία χρηματοδότησε και τα δύο μέτρα από τον προϋπολογισμό της.
Denmark financed both measures from its budget.
Επομένως, τα μέτρα χρηματοδοτήθηκαν με κρατικούς πόρους.
The measures were thus financed from State resources.
Τα μέτρα αφορούν μια και μόνη επιχείρηση, την Combus, οπότε είναι συγκεκριμένα.
The measures concern one single undertaking, Combus, and are thus specific.
ΎΠΑΡΞΗ ΠΛΕΟΝΕΚΤΉΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΎΧΟ ΕΠΙΧΕΊΡΗΣΗ
EXISTENCE OF AN ADVANTAGE FOR THE BENEFICIARY UNDERTAKING
Για να χαρακτηριστούν ως κρατική ενίσχυση, τα μέτρα πρέπει να παρέχουν κάποιο πλεονέκτημα στην εταιρεία.
In order to be qualified as State aid, the measures must confer an advantage on the firm.
Ως προς αυτό, τίθενται δύο ζητήματα:
In this connection, two questions arise:
Τα μέτρα δεν θα παρείχαν κάποιο πλεονέκτημα στην Combus, εάν η δανική κυβέρνηση συμπεριφερόταν ως ιδιώτης επενδυτής σε μια οικονομία της αγοράς.
The measures do not confer an advantage to Combus if the Danish government behaved as a private investor in a market economy.
Τα μέτρα δεν θα παρείχαν κάποιο πλεονέκτημα στην Combus, εάν χρησίμευαν μόνο ως αντιστάθμιση για τις υποχρεώσεις δημόσιων υπηρεσιών της εταιρείας και για την τήρηση των τεσσάρων κριτηρίων της απόφασης Altmark.
The measures do not confer an advantage for Combus, if they serve only to compensate the company for obligations of public service and respect the four Altmark criteria.
Δυνατότητα εφαρμογής της αρχής του ιδιώτη επενδυτή στην οικονομία της αγοράς
Applicability of the Market Economy Investor Principle
Η ουσία της αρχής του ιδιώτη επενδυτή στην οικονομία της αγοράς καθορίστηκε από την Επιτροπή στην ανακοίνωσή της προς τα κράτη μέλη σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης της ΕΕ και του άρθρου 5 της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ της Επιτροπής σχετικά με τις δημόσιες επιχειρήσεις στο βιομηχανικό τομέα, (εφεξής «η ανακοίνωση») [42].
The essence of the market economy investor principle was established by the Commission in its Communication to the Member States on the application of Articles 92 and 93 of the EU Treaty and Article 5 of Commission Directive 80/723/EEC concerning public companies in the manufacturing sector, (hereinafter referred to as ‘the Communication’) [42].
Επιπλέον, την έννοια διευκρινίζουν περαιτέρω οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου [43].
In addition hereto, judgments by the ECJ and the CFI have given the notion further precision [43].
Σύμφωνα με αυτά τα κείμενα και τις αποφάσεις, η Επιτροπή θα λάβει υπόψη την πραγματική δυνατότητα της δικαιούχου επιχείρησης να τύχει ισοδύναμης χρηματοδότησης προσφεύγοντας στην κανονική αγορά κεφαλαίων.
According to these texts and judgments, the Commission shall take into account the genuine possibilities for a beneficiary undertaking to obtain equivalent financial resources by having recourse to the normal capital market.
Δεν υπάρχει κρατική ενίσχυση, εφόσον η εισφορά κεφαλαίου πραγματοποιείται υπό συνθήκες αποδεκτές για έναν ιδιώτη επενδυτή που λειτουργεί σύμφωνα με τη φυσιολογική λογική της αγοράς [44].
State aid is not involved where it is a question of new capital being contributed in conditions which would be acceptable for a private investor operating under the normal conditions of a market economy [44].
Η παράγραφος 35 της ανακοίνωσης αφορά τις εισφορές κεφαλαίου.
Paragraph 35 of the Communication applies to capital injections.
Αναφέρει ότι υφίσταται εισφορά κεφαλαίου όταν η οικονομική κατάσταση της επιχείρησης, και ιδιαίτερα η δομή και το ύψος του χρέους, είναι τέτοια ώστε δεν αναμένεται κανονική απόδοση σε ένα λογικό χρονικό πλαίσιο (υπό μορφή μερισμάτων ή κερδών επί του κεφαλαίου) από το επενδυθέν κεφάλαιο.
It states that aid is present where the financial position of the company, and particularly the structure and volume of its debt, is such that a normal return on investment (in dividends or capital gains) cannot be expected within a reasonable timeframe from the capital invested.
Η παράγραφος 39 της ανακοίνωσης ορίζει παρόμοια κριτήρια για τα δάνεια αναφέροντας ότι όταν χορηγείται δάνειο σε μια εταιρεία χωρίς εμπράγματη εξασφάλιση, πράγμα το οποίο δεν θα ήταν σε θέση να επιτύχει υπό κανονικές συνθήκες (για παράδειγμα, επειδή υπάρχουν ελάχιστες προοπτικές να μπορέσει να το αποπληρώσει), τότε το δάνειο ισοδυναμεί ουσιαστικά με δωρεάν επιχορήγηση και η Επιτροπή θα το αντιμετωπίσει ανάλογα.
Paragraph 39 of the Communication sets out similar criteria for loans stating that where an unsecured loan is given to a company which under normal circumstances would be unable to obtain finance (for example because its prospects of repaying the loan are poor) then the loan effectively equates a grant payment and the Commission would evaluate it as such.
Η συμπεριφορά του δημόσιου επενδυτή πρέπει επομένως να συγκρίνεται με την υποθετική συμπεριφορά ενός ιδιώτη επενδυτή, όπως παραδείγματος χάριν μια ιδιωτική επιχείρηση χαρτοφυλακίου ή έναν ιδιωτικό όμιλο επιχειρήσεων που ακολουθεί διαρθρωτική πολιτική, σφαιρική ή κλαδική, καθοδηγούμενη από τις προοπτικές πιο μακροπρόθεσμης απόδοσης [45].
The conduct of the public investor should therefore be compared with the hypothetical conduct of a private investor, such as a private holding company or a private group of undertakings pursuing a structural, global or sectoral policy and attracted by prospects of longer-term profitability [45].
Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει κατά πόσο ένας ιδιώτης επενδυτής και ένας ιδιοκτήτης μιας επιχείρησης παρόμοιας με την Combus θα είχαν ενεργήσει όπως η δανική κυβέρνηση όταν χορήγησε τις υπό εξέταση ενισχύσεις.
Accordingly, the Commission needs to assess whether a private investor and owner of a company similar to Combus would have acted as the Danish government did when granting the measures under assessment.
Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι η δανική κυβέρνηση ενήργησε σύμφωνα με την αρχή του ιδιώτη επενδυτή στην οικονομία της αγοράς για το ένα ή και για τα δύο αυτά μέτρα, το μέτρο, ή αντίστοιχα τα μέτρα, δεν αποτελούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 ΕΚ.
If the Commission finds that the Danish government did act in accordance with the market economy investor principle for one or for both of the measures, the measure, respectively the measures, do not constitute State aid within the meaning of Article 87(1) EC.
Στις αιτιολογικές σκέψεις 82 έως 89 της απόφασης κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή εξέφρασε αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο ένας ιδιώτης επενδυτής θα είχε ενεργήσει όπως η δανική κυβέρνηση σε παρόμοια περίπτωση.
In recitals 82 to 89 of the decision to initiate the procedure, the Commission raised doubts as to whether a private investor would have acted as the Danish government did in a similar situation.
Αξιολόγηση του μέτρου του 1999 με βάση την αρχή του ιδιώτη επενδυτή στην οικονομία της αγοράς
Assessment of the 1999 measure against the Market Economy Investor Principle
Η δανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι το μέτρο του 1999 συνάδει με την αρχή του ιδιώτη επενδυτή.
The Danish government argues that the 1999 measure respects the private investor principle.
Αυτός είναι και ο λόγος που δεν είχε δηλωθεί στην Επιτροπή πριν υλοποιηθεί.
This is also the reason why it had not been notified to the Commission prior to its realisation.
Η Επιτροπή σημειώνει ότι η Δανία δεν παρουσίασε ποτέ κάποια οικονομική ανάλυση που να δείχνει ότι θα μπορούσε να προσδοκά εύλογα από αυτό το μέτρο μια απόδοση της επένδυσης συγκρίσιμη με την απόδοση που θα προσδοκούσε ένας ιδιώτης επενδυτής στον τομέα των λεωφορείων.
The Commission notes that Denmark has at no point in time presented an economic analysis which would demonstrate that it could reasonably expect on this measure a return on investment comparable to the return on investment a private investor in the bus sector would expect.
Η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι ο οικονομικός σύμβουλος της δανικής κυβέρνησης, η Alfred Berg, εξέφρασε τόσο στο υπόμνημά του τον Νοέμβριο 1998 όσο και στο υπόμνημά του τον Απρίλιο 1999 ανησυχίες ότι δεν θα υπήρχε «καμία εγγύηση για θετική απόδοση της επένδυσης» εάν η Δανία αποφάσιζε να συνεχίσει να ελέγχει την Combus με σκοπό την αναδιάρθρωσή της μετά τη χορήγηση της εισφοράς.
The Commission furthermore observes that the financial adviser of the Danish government, Alfred Berg, has expressed both in its memo of November 1998 and in its memo of April 1999 its concern that there was ‘no guarantee for a positive return on investment’ if Denmark decided to continue its ownership of Combus with a view of restructuring it following a capital injection.
Επίσης, το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο της Δανίας τον Μάιο 1999, το οποίο ενέκρινε την αύξηση κεφαλαίου, αναφέρει ότι ήταν απίθανο το δημόσιο να μπορέσει να ανακτήσει το κεφάλαιο που θα επένδυε στην Combus.
Also the bill adopted by the Danish Parliament in May 1999, authorising the capital increase, sets out that it was unlikely that the State would be able to recoup the capital it was about to invest in Combus.
Η Επιτροπή καταλήγει ότι η Δανία δεν παρείχε πειστικά στοιχεία ότι το δημόσιο θα μπορούσε εύλογα να προσδοκά σε μια απόδοση της επένδυσής του παρόμοιας με την απόδοση που θα ζητούσε ένας ιδιώτης επενδυτής.
The Commission concludes that Denmark has not provided convincing evidence that the State could reasonably expect a return on its investment comparable to the return a private investor would have requested.
Όσον αφορά τη λογική της «αξιολόγησης σε επίπεδο ομίλου», σύμφωνα με την παραπάνω αναφερόμενη νομολογία (Υπόθεση 303/88), η Επιτροπή δεν αποκλείει ότι το δημόσιο ή οι δημόσιες επιχειρήσεις μπορούν να αναλάβουν τις ζημίες μιας θυγατρικής τους ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η εκχώρηση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της τελευταίας κάτω από τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, εάν μπορούν να αποδείξουν ότι το κόστος που υφίστανται είναι χαμηλότερο από την οικονομική ζημία που θα είχαν υποστεί σε άλλες περιπτώσεις.
As regards the ‘group assessment’ reasoning, in accordance with the jurisprudence cited above (Case 303/88), the Commission does not exclude that the State or public companies may bear the losses of one of their subsidiaries in order to enable it to close down its operations under the best possible conditions, if they can prove that the associated cost they bear is lower than the economic damage they would have suffered in other scenarios.
Για παράδειγμα, η Επιτροπή εφάρμοσε τη λογική αυτή στην υπόθεση C 53/2003, ABX [46], σημείο 196 έως 216, όπου έλαβε υπόψη το κόστος που προκύπτει από τις δραστηριότητες του υπόλοιπου ομίλου οι οποίες έχουν άμεση επιχειρησιακή σχέση με τη θυγατρική που υφίσταται την κρίση και για τις οποίες έχει αποδειχθεί η σχέση μεταξύ του κλεισίματος της θυγατρικής και της επίδρασης στον υπόλοιπο όμιλο.
For example, the Commission has applied this reasoning in Case C 53/03, ABX [46], point 196 to 216, in which the Commission took into account costs supported by activities of the rest of the group which were in direct business link with the ailing subsidiary, and for which the relation between the closure of the subsidiary and the effect on the rest of the group had been actually proven.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτό δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση, δεδομένου ότι οι δανικές αρχές δεν απέδειξαν ότι η σχέση μεταξύ της οικονομικής δραστηριότητας της Combus και των άλλων οικονομικών δραστηριοτήτων του δημοσίου (ιδίως ως ιδιοκτήτη άλλων επιχειρήσεων που δεν έχουν καμία αποδεδειγμένη ιδιαίτερη σχέση με την Combus) είναι αρκετά δυνατή για να συναχθεί ένα τέτοιο συμπέρασμα.
The Commission considers that this is not the case in the present situation, since the Danish authorities have not proven that the link between the economic activity of Combus and the other economic activities of the State (especially as owner of other companies which have no proven particular connection with Combus) is strong enough to reach such a conclusion.
Συγκεκριμένα, ελλείψει άλλων επιχειρημάτων, η Επιτροπή δεν έχει πειστεί ότι οι αξιολογήσεις άλλων δημόσιων επιχειρήσεων, οι οποίες βασίζονται συνήθως στα προσόντα κάθε μεμονωμένης επιχείρησης, θα είχαν επηρεαστεί σημαντικά από τη μοίρα της Combus.
In particular, in the absence of other arguments, the Commission is not convinced that the ratings of other public companies, which are normally based on the merits of each individual company, would have been significantly affected by the fate of Combus.
Η Επιτροπή δεν πείθεται επίσης από το επιχείρημα ότι η πτώχευση της Combus θα είχε βλάψει τη φήμη του δημοσίου ως επενδυτή ή ότι θα είχε θέσει σε αδικαιολόγητο κίνδυνο το πρόγραμμα ιδιωτικοποίησής της δημιουργώντας αμφιβολίες για την εργασιακή ασφάλεια των πρώην δημόσιων υπαλλήλων της.
The Commission is not either convinced by the argument that the bankruptcy of Combus would have damaged the reputation of the State as an investor, or would have unduly endangered its privatisation programme by casting a doubt on the job security of its former civil servants.
Πράγματι, όσον αφορά το πρώτο σημείο, ένας λογικός επενδυτής θα κατέληγε κάποιες φορές στο συμπέρασμα ότι πρέπει να διακόψει δραστηριότητες οι οποίες είναι ασύμφορες. Όσον αφορά το δεύτερο σημείο, φαίνεται μάλλον αντιφατικός ο ισχυρισμός ότι το δημόσιο έπρεπε να αποζημιώσει τους δημόσιους υπαλλήλους για να δεχτούν τις ιδιωτικές συμβάσεις, και, επιπλέον, ότι έπρεπε να συνεχίσει να υφίσταται το κόστος για την εξασφάλιση της μονιμότητας των θέσεων εργασίας τους.
Indeed, as regards the first point, reasonable investors sometimes come to the conclusion that they have to close down unprofitable activities; as regards the second point, it seems rather contradictory to argue that the State had to pay for civil servants to accept private contracts, and, in addition, still had to keep on bearing the costs of ensuring the permanency of their jobs.
Αξιολόγηση του μέτρου του 2001 με βάση την αρχή του ιδιώτη επενδυτή στην οικονομία της αγοράς
Assessment of the 2001 measure against the Market Economy Investor Principle
Όσον αφορά το μέτρο του 2001, η Επιτροπή σημειώνει ότι η δανική κυβέρνηση, αφού έλαβε την αρχική προσφορά της Arriva το φθινόπωρο του 2000, προέβη σε μια αξιολόγηση των διαφόρων επιλογών που είχε η Δανία όσον αφορά την Combus, δηλαδή τη σταδιακή εκκαθάριση μέσα σε 5 έτη, τη συνέχιση με καλύτερες συμβάσεις για 6 έτη, τη συνέχιση για ένα έτος χωρίς αναχρηματοδότηση των χρεών, την άμεση πτώχευση και την προσφορά της Arriva για την πώληση της εταιρείας.
With respect to the 2001 measure, the Commission notes that the Danish government, following the receipt of Arriva’s initial offer in autumn 2000, carried out an evaluation of the different options available to Denmark with respect to Combus, namely a gradual wind-up over 5 years, a continuation with better contracts for 6 years, a continuation for one year without re-financing of debts, an immediate bankruptcy, and Arriva’s offer for sale.
Τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής, τα οποία αναφέρονται στον πίνακα 5 της παρούσας απόφασης, δείχνουν ότι η επιλογή της «συνέχισης για ένα έτος» (θετική τιμή 71 εκατ. DKK) ήταν μακράν η πιο ελκυστική, ακολουθούμενη από τη σταδιακή εκκαθάριση μέσα σε 5 έτη (–331 εκατ. DKK) και τη συνέχιση με νέες καλύτερες συμβάσεις για 6 έτη (–315 εκατ. DKK).
The results of this study, set out in table 5 of the present decision, show that the option ‘continuation for one year’ (positive value of DKK 71 million) was by far the most attractive, followed by the gradual wind up over 5 years (DKK –331 million) and the continuation with newer better contracts for 6 years (DKK –315 million).
Η πώληση στην αρχική προσφορά της Arriva αποτιμήθηκε στα –390 εκατ. DKK.
The sale at Arriva’s initial offer was valued at DKK –390 million.
Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η δανική κυβέρνηση επανέλαβε την αξιολόγηση αυτή και μετά από τη βελτίωση της προσφοράς της Arriva.
There is no indication that the Danish government did again this evaluation following the improvement of the offer of Arriva.
Δεδομένου ότι το χρηματικό ποσό που επένδυσε η δανική κυβέρνηση με το μέτρο του 2001, ήτοι 140 εκατ. DKK, σε συνδυασμό με τις απεριόριστες εγγυήσεις και τις εγγυήσεις με όριο τα 58,9 εκατ., είναι κατά πολύ υψηλότερο από την πρώτη επιλογή που αξιολογήθηκε στη μελέτη, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι δανικές τον αρχές, όταν αποφάσισαν τη λήψη των μέτρων το 2001, δεν θα μπορούσαν να περιμένουν εύλογα ότι ένας ιδιώτης επενδυτής θα είχε ενεργήσει κατά τον ίδιο τρόπο.
Given that the amount of money invested by the Danish government through the 2001 measure, namely DKK 140 million, coupled with unlimited guarantees and guarantees capped to 58,9 million, is substantially higher than the first option assessed in the study, the Commission considers that the Danish authorities, when deciding the 2001 measures, could not reasonably expect that a private investor would have acted in the same manner.
Όσον αφορά την αξιολόγηση σε επίπεδο ομίλου και την προστασία της εικόνας της δανικής κυβέρνησης, η Επιτροπή απορρίπτει τα επιχειρήματα για τον ίδιο λόγο με τα μέτρα του 1999.
With respect to the group assessment and the protection of the image of the Danish government, the Commission rejects the arguments for the same reason as for the 1999 measures.
Τέλος, η Επιτροπή θεωρεί ότι ένας ιδιώτης επενδυτής δεν θα είχε ενεργήσει όπως η δανική κυβέρνηση όσον αφορά το μέτρο του 2001.
In conclusion, the Commission considers that a private investor would not have acted as the Danish government did with respect to the 2001 measure.
Εφαρμογή της νομολογίας Altmark
Application of the Altmark jurisprudence
Σύμφωνα με την απόφαση Altmark «δημόσιες επιδοτήσεις που αποσκοπούν να παράσχουν τη δυνατότητα πραγματοποιήσεως της εκμεταλλεύσεως τακτικών συγκοινωνιακών γραμμών αστικών, προαστιακών ή περιφερειακών μεταφορών δεν καλύπτονται από τη διάταξη αυτή αν οι επιδοτήσεις αυτές πρέπει να θεωρηθούν ως αντιστάθμιση αποτελούσα την αντιπαροχή έναντι παροχών εκ μέρους των δικαιούχων επιχειρήσεων προς εκπλήρωση υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας» [47].
According to the Altmark judgment ‘public subsidies intended to enable the operation of urban, suburban or regional scheduled transport services are not caught by that provision where such subsidies are to be regarded as compensation for the services provided by the recipient undertakings in order to discharge public service obligations’ [47].
Ως προς αυτό, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει ορίσει τέσσερις όρους που πρέπει να πληρούνται ούτως ώστε μια δημόσια επιδότηση να αποτελεί «αντιστάθμιση για μια υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας».
In relation hereto, the ECJ has defined four conditions to be fulfilled in order for a public subsidy to constitute ‘a compensation for a public service obligation’.
Το Πρωτοδικείο, ωστόσο, στην απόφασή του για την Combus, ανέφερε ότι στην παρούσα υπόθεση δεν είχε τηρηθεί τουλάχιστον ένας από αυτούς τους όρους, δεδομένου ότι οι παράγοντες βάσει των οποίων είχε υπολογιστεί το μέτρο αναδιάρθρωσης δεν είχαν καθοριστεί πριν από τη σύναψη των δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών κατά τρόπο αντικειμενικό και διαφανή [48].
The CFI, however, in its Combus judgment, declared that at least one of these conditions were not fulfilled in the present case, as the factors on the basis of which the restructuring measure had been calculated had not been established prior to the conclusion of the public service contracts in an objective and transparent manner [48].
Συνεπώς, η νομολογία Altmark δεν μπορεί να εφαρμοστεί για το μέτρο αναδιάρθρωσης που χορήγησε η δανική κυβέρνηση στην Combus [49].
Accordingly, the Altmark jurisprudence cannot be applied in relation to the restructuring measure granted by the Danish government to Combus [49].
Συμπέρασμα: παρουσία πλεονεκτήματος
Conclusion: presence of an advantage
Επομένως, τόσο το μέτρο του 1999 όσο και το μέτρο του 2001 παρέχουν οικονομικό πλεονέκτημα στην Combus.
Accordingly, both the 1999 and the 2001 measure did confer an economic advantage to Combus.
ΕΠΙΠΤΏΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΔΟΚΟΙΝΟΤΙΚΌ ΕΜΠΌΡΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΌ
EFFECT ON INTRA-COMMUNITY TRADE AND COMPETITION
Επιπλέον, το μέτρο πρέπει να στρεβλώνει τον ανταγωνισμό και να επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών ούτως ώστε να χαρακτηριστεί ως ενίσχυση.
Furthermore, the measure must distort competition and affect trade between Member States to be qualified as aid.
Ως προς αυτό, αξίζει να παρατηρηθεί, πρώτον, ότι μια δημόσια επιδότηση, η οποία χορηγείται σε επιχείρηση παρέχουσα απλώς τοπικές ή περιφερειακές μεταφορικές υπηρεσίες και η οποία δεν παρέχει τέτοιες υπηρεσίες εκτός του κράτους προελεύσεώς της, μπορεί, παρά ταύτα, να έχει επιπτώσεις επί του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών.
In this respect, it must be observed, first, that a public subsidy granted to an undertaking which provides only local or regional transport services and does not provide transport services outside its State of origin may nonetheless have an effect on trade between Member States.
Στην απόφασή του για την Altmark, το Δικαστήριο έκρινε ότι «όταν κράτος μέλος χορηγεί δημόσια επιδότηση σε επιχείρηση, η εκ μέρους της επιχειρήσεως αυτής παροχή μεταφορικών υπηρεσιών μπορεί να διατηρείται στο ίδιο επίπεδο ή να αυξάνεται, με συνέπεια να μειώνονται οι δυνατότητες επιχειρήσεων εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη να παρέχουν τις μεταφορικές υπηρεσίες τους στην αγορά του κράτους μέλους αυτού (βλ, σχετικά, την Υπόθεση 102/87 Γαλλία κατά της Επιτροπής [1988] Συλλογή 4067, παράγραφος 19, Υπόθεση C-305/89, Ιταλία κατά της Επιτροπής [1991] Συλλογή I-1603, παράγραφος 26 και Ισπανία κατά της Επιτροπής, παράγραφος 40)» [50].
In its Altmark judgment, the Court held that ‘[w]here a Member State grants a public subsidy to an undertaking, the supply of transport services by that undertaking may for that reason be maintained or increased with the result that undertakings established in other Member States have less chance of providing their transport services in the market in that Member State (see, to that effect, Case 102/87 France v Commission [1988] ECR I-4067, paragraph 19; Case C-305/89 Italy v Commission [1991] ECR I-1603, paragraph 26; and Spain v Commission, paragraph 40)’ [50].
Πράγματι, αρκετά κράτη μέλη έχουν ελευθερώσει, ήδη από το 1995, με τη θέλησή τους ορισμένες αγορές μεταφορών με συμμετοχή, στο πλαίσιο ανταγωνισμού, επιχειρήσεων άλλων κρατών μελών και υφίστανται διάφορα παραδείγματα επιχειρήσεων που παρέχουν υπηρεσίες αστικών, προαστιακών ή περιφερειακών μεταφορών σε κράτη μέλη εκτός του κράτους προέλευσής τους [51].
Indeed, several Member States have since 1995 started unilaterally to open certain transport markets to competition from undertakings established in other Member States, so that a number of undertakings are already offering their urban, suburban or regional transport services in Member States other than their State of origin [51].
Στη Δανία, η απορρύθμιση της αγοράς λεωφορείων από το 1990 άλλαξε η φύση της παροχής υπηρεσιών λεωφορείου από μια προστατευόμενη αγορά σε μια αγορά υποκείμενη στον ανταγωνισμό μεταξύ επιχειρήσεων.
In Denmark, the deregulation of the bus market since 1990 has changed the nature of the provision of bus services from a reserved market to one in which competition between undertakings is possible.
Τόσο οι δανικές εταιρείες όσο και εταιρείες από άλλα κράτη της ΕΕ μπορούν να ανταγωνιστούν για την παροχή υπηρεσιών που προκηρύσσονται από τις περιφερειακές και τοπικές αρχές.
Both Danish and other EU companies can compete to provide services tendered by regional and local government authorities.
Αντίστοιχοι όροι ισχύουν και σε άλλα κράτη μέλη. Η Arriva δραστηριοποιείται, επίσης, για παράδειγμα στη Σουηδία και τις Κάτω Χώρες.
Similar conditions apply in other Member States; Arriva operates for example also in Sweden and the Netherlands.
Η απελευθέρωση της αγοράς λεωφορείων στη Δανία και άλλα κράτη μέλη συνοδευόταν σε κοινοτικό επίπεδο από την Οδηγία 92/50/ΕΟΚ, η οποία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να προκηρύξουν τις δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών λεωφορείων.
The liberalisation of the bus market in Denmark and other Member States has been accompanied at the Community level by Directive 92/50/EEC, which obliges Member States to tender out public service bus contracts.