natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 904/2008 της Επιτροπής [2] καθορίζει τις μεθόδους, τις διαδικασίες και τους τύπους που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των στοιχείων που προκύπτουν από την ανάλυση των εμπορευμάτων, όπως παρατίθενται στο παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1043/2005 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2005, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3448/93 του Συμβουλίου όσον αφορά το σύστημα χορήγησης επιστροφών κατά την εξαγωγή, και τα κριτήρια καθορισμού του ύψους τους, για ορισμένα γεωργικά προϊόντα, εξαγόμενα υπό μορφή εμπορευμάτων μη υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της Συνθήκης [3].
Commission Regulation (EC) No 904/2008 [2] lays down the methods, procedures and formulae to be used for the calculation of the data obtained from the analysis of goods as set out in Annex IV to Commission Regulation (EC) No 1043/2005 of 30 June 2005 implementing Council Regulation (EC) No 3448/93 as regards the system of granting export refunds on certain agricultural products exported in the form of goods not covered by Annex I to the Treaty, and the criteria for fixing the amount of such refunds [3].
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 904/2008 εξετάστηκε από ομάδα εμπειρογνωμόνων για να αξιολογηθεί εάν ο εν λόγω κανονισμός λαμβάνει υπόψη τις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις των μεθόδων που ορίζονται στον εν λόγω κανονισμό.
Regulation (EC) No 904/2008 has been examined by a group of experts, with a view to assessing whether that Regulation takes account of the scientific and technological evolution of the methods laid down in that Regulation.
Από μελέτες και δοκιμές που διενεργήθηκαν στο πλαίσιο της εξέτασης αυτής προέκυψε ότι ο προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε άμυλο (ή σε δεξτρίνη) με υδρόλυση μέσω υδροξειδίου του νατρίου και ο υπολογισμός της περιεκτικότητας σε γλυκόζη με χρήση της ενζυμικής μεθόδου με φασματοφωτομετρία, όπως ορίζεται τώρα για τα περισσότερα εμπορεύματα, δεν πληρούν πλέον τις ισχύουσες τεχνικές απαιτήσεις και, συνεπώς, πρέπει να επικαιροποιηθούν.
Studies and tests carried out in the framework of that examination indicate that the determination of the starch (or dextrin) content by hydrolysis by means of sodium hydroxide and the determination of the glucose content using the enzymatic method with spectrophotometry as prescribed for most goods now, do not meet any longer the current technical requirements and are therefore to be updated.
Επομένως, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η διενέργεια του προσδιορισμού της περιεκτικότητας σε άμυλο (ή σε δεξτρίνη) με ενζυμικό τρόπο με τη χρήση αμυλάσης και αμυλογλυκοσιδάσης και η περιεκτικότητα σε γλυκόζη να προσδιορίζεται με τη χρήση υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (HPLC), όπως ορίζεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 900/2008 της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 2008, για τον καθορισμό των μεθόδων ανάλυσης και άλλων διατάξεων τεχνικού χαρακτήρα που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή του καθεστώτος εισαγωγών ορισμένων εμπορευμάτων που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων [4], όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 118/2010 της Επιτροπής [5].
It is therefore appropriate to provide that the determination of starch (or dextrin) content is to be carried out in an enzymatic way by amylase and amyloglucosidase and that the glucose content is to be determined using high performance liquid chromatography (HPLC), as set out in Annex I to Commission Regulation (EC) No 900/2008 of 16 September 2008 laying down the methods of analysis and other technical provisions necessary for the application of the arrangements for imports of certain goods resulting from the processing of agricultural products [4] as amended by Commission Regulation (EU) No 118/2010 [5].
Κατά συνέπεια, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 904/2008 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
Regulation (EC) No 904/2008 should therefore be amended accordingly.
Στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 904/2008, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
In Article 2 of Regulation (EC) No 904/2008, point 2 is replaced by the following:
(η δεξτρίνη εκφράζεται σε άμυλο)
(dextrin shall be expressed as starch)
Για όλους τους κωδικούς ΣΟ εκτός από τους κωδικούς ΣΟ 35051010, 35051090, 35052010 έως 35052090 και 38091010 έως 38091090, η περιεκτικότητα σε άμυλο (ή δεξτρίνη) που αναφέρεται στη στήλη 3 του παραρτήματος IV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1043/2005 υπολογίζεται με τον εξής τύπο:
For all CN codes other than CN codes 35051010, 35051090, 35052010 to 35052090 and 38091010 to 38091090, the starch (or dextrin) content referred to in column 3 of Annex IV to Regulation (EC) No 1043/2005 shall be calculated using the formula:
Ζ είναι η περιεκτικότητα σε γλυκόζη που καθορίζεται με τη μέθοδο που περιγράφεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 900/2008 της Επιτροπής·G είναι η περιεκτικότητα σε γλυκόζη πριν από την ενζυμική επεξεργασία, προσδιοριζόμενη με υγροχρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC).
Z is the glucose content determined by the method described in Annex I to Commission Regulation (EC) No 900/2008;G is the glucose content before enzymatic treatment, determined by high performance liquid chromatography (HPLC).
Για τους κωδικούς ΣΟ 35051010, 35051090, 35052010 έως 35052090 και 38091010 έως 38091090, η περιεκτικότητα σε άμυλο (ή δεξτρίνη) προσδιορίζεται με τη μέθοδο που περιγράφεται στο παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 900/2008.
For CN codes 35051010, 35051090, 35052010 to 35052090 and 38091010 to 38091090, the starch (or dextrin) content shall be determined by the method set out in Annex II to Regulation (EC) No 900/2008.
ΕΕ L 249 της 18.9.2008, σ. 9.
OJ L 249, 18.9.2008, p. 9.
ΕΕ L 248 της 17.9.2008, σ. 8.
OJ L 248, 17.9.2008, p. 8.
ΕΕ L 248 της 17.9.2008, σ. 8.».
OJ L 248, 17.9.2008, p. 8.’
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 118/2010 της Επιτροπής
Commission Regulation (EU) No 118/2010
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 900/2008 για τον καθορισμό των μεθόδων ανάλυσης και άλλων διατάξεων τεχνικού χαρακτήρα που είναι απαραίτητες για την εφαρμογή του καθεστώτος εισαγωγών ορισμένων εμπορευμάτων που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων
amending Regulation (EC) No 900/2008 laying down the methods of analysis and other technical provisions necessary for the application of the arrangements for imports of certain goods resulting from the processing of agricultural products
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 900/2008 της Επιτροπής [2] καθορίζει τους τύπους, τις διαδικασίες και τις μεθόδους που πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό του αμύλου/γλυκόζης για την εφαρμογή των παραρτημάτων ΙΙ και ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1460/96της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 1996, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής των καθεστώτων προτιμησιακών συναλλαγών που εφαρμόζονται σε ορισμένα προϊόντα που προκύπτουν από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων, που αναφέρονται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3448/93 του Συμβουλίου [3].
Commission Regulation (EC) No 900/2008 [2] lays down the formulas, procedures and methods to be used for the determination of starch/glucose for applying Annexes II and III of Commission Regulation (EC) No 1460/96 of 25 July 1996 establishing the detailed rules for implementing the preferential trade arrangements applicable to certain goods resulting from the processing of agricultural products, as provided for in Article 7 of Council Regulation (EC) No 3448/93 [3].
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 900/2008 εξετάστηκε από ομάδα εμπειρογνωμόνων με σκοπό να αξιολογηθεί εάν ο εν λόγω κανονισμός λαμβάνει υπόψη την επιστημονική και τεχνολογική εξέλιξη των μεθόδων που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό.
Regulation (EC) No 900/2008 has been examined by a group of experts, with a view to assessing whether that Regulation takes account of the scientific and technological evolution of the methods laid down in that Regulation.
Από τις μελέτες και δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της εξέτασης αυτής προκύπτει ότι ο προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε άμυλο/γλυκόζη μέσω διαλυτοποίησης με υδροξείδιο του νατρίου (πριν από την ενζυμική αποικοδόμηση σε γλυκόζη) και ο υπολογισμός της ολικής περιεκτικότητας σε γλυκόζη με τη χρήση της ενζυμικής μεθόδου με φασματοφωτομετρία, όπως ορίζονται για τα περισσότερα εμπορεύματα, δεν πληρούν πλέον τις τρέχουσες τεχνικές απαιτήσεις και, συνεπώς, πρέπει να επικαιροποιηθούν.
Studies and tests carried out in the framework of that examination indicate that the determination of the starch/glucose content by solubilisation by means of sodium hydroxide (prior to enzymatic degradation to glucose) and the measurement of the total glucose content using the enzymatic method with spectrophotometry as prescribed for most goods now, do not meet any longer the current technical requirements and are therefore to be updated.
Επομένως, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ότι πρέπει να διενεργείται ενζυμική αποικοδόμηση του αμύλου/γλυκόζης με αμυλάση και αμυλογλυκοσιδάση και ότι η ολική περιεκτικότητα σε γλυκόζη πρέπει να προσδιορίζεται με τη χρήση υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (HPLC), καθώς και να προσδιοριστεί με ποιο τρόπο πρέπει να εκτελείται η ενζυμική μέθοδος.
It is therefore appropriate to provide that the degradation of starch/glucose is to be carried out in an enzymatic way by amylase and amyloglucosidase and that the total glucose content is to be determined using high performance liquid chromatography (HPLC) and to specify how the enzymatic method is to be carried out.
Κατά συνέπεια, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 900/2008 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.
Regulation (EC) No 900/2008 should therefore be amended accordingly.
Το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 900/2008 αντικαθίσταται από το κείμενο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.
Annex I to Regulation (EC) No 900/2008 is replaced by the text set out in the Annex to this Regulation.
Ενζυμικός προσδιορισμός αμύλου και των προϊόντων αποικοδόμησής του, συμπεριλαμβανομένης της γλυκόζης, σε προϊόντα τροφίμων με χρήση υγροχρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (HPLC)
Enzymatic determination of starch and its degradation products including glucose in food products using high performance liquid chromatography (HPLC)
Η εν λόγω μέθοδος περιγράφει τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας τροφίμων που προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο σε άμυλο και σε προϊόντα αποικοδόμησής του, συμπεριλαμβανομένης της γλυκόζης, στο εξής αποκαλούμενα “άμυλο”.
This method describes the determination of the content of starch and its degradation products including glucose in food products for human consumption hereafter referred to as “starch”.
Η περιεκτικότητα σε άμυλο προσδιορίζεται από την ποσοτική ανάλυση της γλυκόζης με υγροχρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) αφού προηγηθεί ενζυμική μετατροπή του αμύλου και των προϊόντων αποικοδόμησής του σε γλυκόζη.
The starch content is determined from the quantitative analysis of glucose by high-performance liquid chromatography (HPLC) after enzymatic conversion of starch and its degradation products into glucose.
Ορισμός της ολικής περιεκτικότητας σε γλυκόζη και της ολικής περιεκτικότητας σε γλυκόζη, εκφρασμένης ως άμυλο
Definition of the total glucose content and of the total glucose content expressed as starch
Η ολική περιεκτικότητα σε γλυκόζη είναι η τιμή Ζ όπως υπολογίζεται στο σημείο 7.2.1 του παραρτήματος.
The total glucose content means the value Z as calculated in point 7.2.1 of this Annex.
Αντιπροσωπεύει την περιεκτικότητα σε άμυλο και σε όλα τα προϊόντα αποικοδόμησής του, συμπεριλαμβανομένης της γλυκόζης.
It represents the content of starch and all its degradation products, glucose included.
Η περιεκτικότητα αυτή εκφράζεται σε ποσοστό % (m/m).
It is expressed in % (m/m).
Είναι ισοδύναμη με την ολική περιεκτικότητα σε γλυκόζη Ζ, εκφρασμένη ως άμυλο.
It is equivalent to the total glucose content Z, expressed as starch.
Η τιμή Ε δεν παρεμβαίνει στους ανωτέρω υπολογισμούς.
This value E does not interfere in the above mentioned calculations.
Τα δείγματα ομογενοποιούνται και εναιωρούνται σε νερό.
The samples are homogenised and suspended in water.
Το άμυλο και τα προϊόντα αποικοδόμησής του που περιέχονται στα δείγματα, μετατρέπονται ενζυμικά σε γλυκόζη σε δύο στάδια:
The starch and its degradation products, present in the samples, are enzymatically converted into glucose in two steps:
Το άμυλο και τα προϊόντα αποικοδόμησής του μετατρέπονται εν μέρει σε διαλυτές αλυσίδες γλυκόζης με τη χρήση θερμοσταθερής α-αμυλάσης στους 90 °C.
Starch and its degradation products are partially converted into soluble glucose chains using thermostable alpha-amylase at 90 °C.
Για την αποτελεσματική μετατροπή είναι αναγκαίο τα δείγματα να διαλυθούν εντελώς ή έχουν τη μορφή εναιωρήματος πολύ μικρών στερεών σωματιδίων.
For effective conversion it is necessary that the samples should be completely solved or should be present in the form of a suspension containing very small solid parts
Οι διαλυτές αλυσίδες γλυκόζης μετατρέπονται σε γλυκόζη με τη χρήση αμυλογλυκοσιδάσης στους 60 °C.
The soluble glucose chains are converted into glucose using amyloglucosidase at 60 °C.
Τα προϊόντα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες ή λίπος υποβάλλονται σε διαύγαση και διήθηση.
Products containing a high content of proteins or fat are clarified and filtrated.
Ο προσδιορισμός των σακχάρων διενεργείται με HPLC.
The determination of sugars is performed by HPLC analysis.
Επειδή κατά τη διάρκεια της ενζυμικής επεξεργασίας μπορεί να συμβεί μερική ιμβερτοποίηση της σακχαρόζης, ο προσδιορισμός των ελεύθερων σακχάρων πραγματοποιείται επίσης με HPLC ώστε να υπολογιστεί η διορθωμένη περιεκτικότητα σε γλυκόζη.
Because a partial inversion of sucrose may occur during the enzymatic treatment, the determination of free sugars is also performed by HPLC analysis to calculate the corrected glucose content.
Χρησιμοποιούνται αντιδραστήρια αναγνωρισμένης αναλυτικής καθαρότητας και απιονισμένο νερό.
Use reagents of recognised analytical grade and demineralised water.
Γλυκόζη, τουλάχιστον 99 %.
Glucose, min 99 %.
Φρουκτόζη, τουλάχιστον 99 %.
Fructose, min 99 %.
Σακχαρόζη, τουλάχιστον 99 %.
Sucrose, min 99 %.
Μονοένυδρη μαλτόζη, τουλάχιστον 99 %.
Maltose-monohydrate, min 99 %.
Μονοένυδρη λακτόζη, τουλάχιστον 99 %.
Lactose-monohydrate, min 99 %.
Διάλυμα θερμοσταθερής α-αμυλάσης (γλυκανοϋδρολάση της 1,4-α-D-γλυκάνης), με δραστικότητα περίπου 31000 U/ml (1U αποδεσμεύει από άμυλο 1,0 mg μαλτόζης ανά 3 λεπτά με pH 6,9 σε 20 °C).
Solution of thermostable alpha-amylase (1,4-alpha-D-Glucan-glucanohydrolase), with activity about 31000 U/ml (1U will liberate 1,0 mg of maltose from starch in 3 minutes at pH 6,9 and 20 °C).
Το εν λόγω ένζυμο μπορεί να περιέχει χαμηλό ποσοστό προσμείξεων (π.χ. γλυκόζης ή σακχαρόζης) και άλλων ενζύμων που παρεμβαίνουν.
This enzyme can contain a low amount of impurities (e.g. glucose or sucrose) and other interfering enzymes.
Αποθήκευση σε περίπου 4 °C.
Storage at ca. 4 °C.
Εναλλακτικά, είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν άλλες πηγές α-αμυλάσης που αποδίδουν τελικό διάλυμα συγκρίσιμης ενζυμικής δραστικότητας.
Alternatively, other sources of alpha-amylase may be used yielding a final solution with comparable enzyme activity.
Αμυλογλυκοσιδάση (γλυκοϋδρολάση της 1,4-α-D-γλυκάνης), από Aspergillus niger, σκόνη με δραστικότητα περίπου 120 U/mg ή περίπου 70 U/mg (1U αποδεσμεύει από το άμυλο 1 μmol γλυκόζης ανά λεπτό με pH 4,8 σε 60 °C).
Amyloglucosidase (1,4-alpha-D-Glucan glucohydrolase) from Aspergillus niger, powder with activity about 120 U/mg or about 70 U/mg (1U will liberate 1 micromol glucose from starch per minute at pH 4,8 and 60 °C).
Το ένζυμο αυτό μπορεί να περιέχει μικρή ποσότητα προσμείξεων (π.χ. γλυκόζη ή σακχαρόζη) και άλλα ένζυμα που παρεμβαίνουν (π.χ. ιμβερτάση).
This enzyme can contain a low amount of impurities (e.g. glucose or sucrose) and other interfering enzymes (e.g., Invertase).
Εναλλακτικά, είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν άλλες πηγές α-αμυλάσης που αποδίδουν τελικό διάλυμα συγκρίσιμης ενζυμικής δραστικότητας.
Alternatively, other sources of amyloglucosidase may be used yielding a final solution with comparable enzyme activity.
Οξικός ψευδάργυρος, δισένυδρος, p.a..
Zinc acetate dihydrate, p.a..
Σιδηροκυανιούχο κάλιο (II) (K4[Fe(CN)]6.3H2O), εξαιρετικής καθαρότητας (extra pure).
Potassium hexacyanoferrate (II) (K4[Fe(CN)]6.3H2O), extra pure.
Άνυδρο οξικό νάτριο, p.a.
Sodium acetate anhydrous, p.a..
Παγόμορφο οξικό οξύ, 96 % (v/v) (τουλάχιστον).
Glacial acetic acid, 96 % (v/v) (minimum).
Ρυθμιστικό διάλυμα οξικού νατρίου (0,2 mol/l).
Sodium acetate buffer (0,2 mol/l).
Σε ποτήρι ζέσεως ζυγίζονται 16,4 γραμμάρια οξικού νατρίου (4.10).
Weigh 16,4 gram sodium acetate (point 4.10) into a beaker glass.
Μετά τη διάλυση σε νερό, το διάλυμα μεταγγίζεται σε ογκομετρική φιάλη των 1000 ml και το ποτήρι ζέσεως εκπλένεται με νερό.
Dissolve in water and rinse into a volumetric flask of 1000 ml.
Προστίθεται νερό μέχρι τη χαραγή και ρυθμίζεται το pH στο 4,7 με οξικό οξύ (με τη βοήθεια πεχαμέτρου (5.7).
Dilute to the mark with water and adjust the pH to 4,7 with acetic acid (by use of a pH-meter (point 5.7).
Διάλυμα αμυλογλυκοσιδάσης.
Amyloglucosidase solution.
Παρασκευάζεται διάλυμα σκόνης αμυλογλυκοσιδάσης (σημείο 4.7) σε ρυθμιστικό διάλυμα οξικού νατρίου (σημείο 4.12).
Prepare a solution of amyloglucosidase powder (point 4.7) by using sodium acetate buffer (point 4.12).
Η δραστικότητα του ενζύμου πρέπει να είναι επαρκής και ανάλογη προς την περιεκτικότητα του δείγματος σε άμυλο (π.χ., επιτυγχάνεται δραστικότητα περίπου 600 U/ml από 0,5 g σκόνης αμυλογλυκοσιδάσης 120 U/mg (σημείο 4.7) σε τελικό όγκο 100 ml για 1 g αμύλου στην ποσότητα του δείγματος).
The enzyme activity must be sufficient and in accordance with the starch content in the amount of sample (for example, activity about 600 U/ml is obtained from 0,5 g amyloglucosidase powder 120 U/mg (point 4.7) in a final volume of 100 ml for 1 g starch in the amount of sample).
Το διάλυμα παρασκευάζεται αμέσως πριν από τη χρήση.
Prepare immediately before use.
Διάλυμα αναφοράς.
Reference solutions.
Παρασκευάζονται τα συνήθη υδατικά διαλύματα γλυκόζης, φρουκτόζης, σακχαρόζης και μαλτόζης που χρησιμοποιούνται για την ανάλυση με HPLC.
Prepare solutions of glucose, fructose, sucrose, maltose and lactose in water, as conventionally used in the HPLC analysis of sugars.
Διαυγαστικό αντιδραστήριο (Carrez I).
Reagent for clarification (Carrez I).
Σε ποτήρι ζέσεως διαλύονται σε νερό 219,5 γραμμάρια οξικού ψευδαργύρου (σημείο 4.8).
Dissolve 219,5 gram zinc acetate (point 4.8) in water in a beaker glass.
Το διάλυμα μεταγγίζεται σε ογκομετρική φιάλη των 1000 ml και εκπλένεται το ποτήρι ζέσεως με νερό. Στη συνέχεια, προστίθενται 30 ml οξικού οξέος (σημείο 4.11).
Rinse into a volumetric flask of 1000 ml and add 30 ml acetic acid (point 4.11).
Ακολουθεί πλήρης ανάμειξη και αραίωση με νερό μέχρι τη χαραγή.
Mix thoroughly and dilute to the mark with water.
Διαυγαστικό αντιδραστήριο (Carrez ΙΙ).
Reagent for clarification (Carrez II).
Σε ποτήρι ζέσεως διαλύονται σε νερό 106,0 γραμμάρια σιδηροκυανιούχου καλίου (II) (σημείο 4.9).
Dissolve 106,0 gram potassium hexacyanoferrate (II) (point 4.9) in water in a beaker glass.
Το διάλυμα μεταγγίζεται σε ογκομετρική φιάλη των 1000 ml και το ποτήρι ζέσεως εκπλένεται με νερό.
Rinse into a volumetric flask of 1000 ml.
Κινητή φάση για την HPLC.
HPLC Mobile phase.
Παρασκευάζεται η συνήθης κινητή φάση που χρησιμοποιείται για την ανάλυση σακχάρων με HPLC.
Prepare a mobile phase which is conventionally used in the HPLC analysis of sugars.
Σε περίπτωση που χρησιμοποιείται στήλη αμινοπροπυλικής πηκτής πυριτίας,, π.χ., η συνήθης κινητή φάση αποτελείται από μείγμα κατάλληλου για HPLC νερού και ακετονιτριλίου.
In case of using an aminopropyl silicagel column, e.g., a common mobile phase is a mixture of HPLC grade water and acetonitrile.
Συνήθη εργαστηριακά γυάλινα σκεύη.
Standard laboratory glass ware.
Πτυχωτοί ηθμοί, π.χ. 185 mm.
Fluted filters, e.g., 185 mm.
Φίλτρα σύριγγας, 0,45 μm, κατάλληλα για υδατικά διαλύματα.
Syringe filters, 0,45 μm, suitable for aqueous solutions.
Φιαλίδια δειγματοληψίας κατάλληλα για τον αυτόματο δειγματολήπτη HPLC.
Sample vials suitable for the HPLC autosampler.
Ογκομετρικές φιάλες των 100 ml.
100 ml volumetric flasks.
Πλαστικές σύριγγες των 10 ml.
Plastic syringes, 10 ml.
Πεχάμετρο.
pH-meter.
Υδατόλουτρο με θερμοστάτη, ρυθμιζόμενο στους 60 °C και 90 °C.
Water bath with thermostat, adjustable to 60 °C and 90 °C.
Συσκευή HPLC κατάλληλη για την ανάλυση σακχάρων.
HPLC Apparatus suitable for analysis of sugars.
Το δείγμα ομογενοποιείται.
The product is homogenised.
Η ποσότητα του δείγματος υπολογίζεται κατά προσέγγιση από τη δήλωση των συστατικών και τις συνθήκες της HPLC (συγκέντρωση του διαλύματος αναφοράς γλυκόζης) και δεν πρέπει να υπερβαίνει:
The amount of sample is estimated from the ingredient declaration and the conditions of the HPLC analysis (concentration of the glucose reference solution), and shall not exceed:
ποσότητα δείγματος (g) =τον όγκο της ογκομετρικής φιάλης (π.χ. 100 ml)
amount of sample (g) =volume of volumetric flask (e.g., 100 ml)
την εκτιμώμενη περιεκτικότητα σε άμυλο (%)
estimated starch content (%)
Το δείγμα ζυγίζεται με ακρίβεια 0,1 mg.
Weigh the sample to 0,1 mg accuracy.
Ο τυφλός προσδιορισμός συνίσταται στην εκτέλεση πλήρους ανάλυσης (όπως περιγράφεται στο σημείο 6.4) χωρίς την προσθήκη δείγματος.
The blank is determined by performing a complete analysis (as described in point 6.4), without adding sample.
Το αποτέλεσμα του τυφλού προσδιορισμού χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της περιεκτικότητας σε άμυλο (σημείο 7.2).
The result of the blank determination is used in the calculation of the starch content (point 7.2).
Παρασκευή των δειγμάτων
Preparation of the samples
Το δείγμα ομογενοποιείται με ανακίνηση ή ανάδευση.
Homogenise the sample by shaking or stirring.
Η επιλεγείσα ποσότητα δείγματος (σημείο 6.2) ζυγίζεται σε ογκομετρική φιάλη (σημείο 5.5) και προστίθενται 70 ml ζεστού νερού.
The chosen test portion (point 6.2) is weighed into a volumetric flask (point 5.5) and about 70 ml warm water is added.
Μετά τη διάλυση ή το σχηματισμό εναιωρήματος, προστίθενται 50 μl θερμοσταθερής α-αμυλάσης (σημείο 4.6) και ακολουθεί θέρμανση στους 90 °C επί 30 λεπτά π.χ. σε υδατόλουτρο (σημείο 5.9).
After dissolving or suspending, add 50 microliter of thermostable alpha-amylase (point 4.6) and heat at 90 °C for 30 min in a water bath (point 5.9).
Στη συνέχεια, μειώνεται η θερμοκρασία το ταχύτερο δυνατό στους 60 °C σε υδατόλουτρο και προστίθενται 5 ml διαλύματος αμυλογλυκοσιδάσης (σημείο 4.13).
Cool as quick as possible to 60 °C in a water bath, and add 5 ml of a solution of amyloglucosidase (point 4.13).
Για δείγματα που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το pH του διαλύματος αντίδρασης, ελέγχεται το pH και ρυθμίζεται στο 4,6 έως 4,8 εάν χρειάζεται.
For samples which could influence the pH of the reaction solution, control the pH and adjust it to 4,6 to 4,8, if necessary.
Αφήνεται να αντιδράσει για 60 λεπτά στους 60 °C.
Allow to react for 60 min at 60 °C.
Τα δείγματα ψύχονται στη θερμοκρασία περιβάλλοντος.
Cool the samples to ambient temperature.
Διαύγαση
Clarification
Για δείγματα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες ή λίπος, απαιτείται διαύγαση με προσθήκη 1 ml Carrez I (σημείο 4.15) στο διάλυμα του δείγματος.
For samples with a high content of proteins or fat, clarification is necessary by adding 1 ml Carrez I (point 4.15) to the sample solution.
Επεξεργασία για HPLC Στην ογκομετρική φιάλη που περιέχει το δείγμα προστίθεται νερό μέχρι τη χαραγή.
Processing for HPLC analysis
Το δείγμα ομογενοποιείται και διηθείται με πτυχωτό ηθμό (σημείο 5.2).
The sample in the volumetric flask is diluted to the mark with water, homogenised and filtered through a fluted filter (point 5.2).
Τα εκχυλίσματα διηθούνται μέσω φίλτρου σύριγγας (σημείο 5.3) με σύριγγα (σημείο 5.6) η οποία έχει εκπλυθεί προηγουμένως με το εκχύλισμα.
Filter the extracts through a syringe filter (point 5.3) with a syringe (point 5.6) that has been preflushed with the extract.
Τα διηθήματα συλλέγονται σε φιαλίδια (σημείο 5.4).
Collect the filtrates in vials (point 5.4).
Εάν η HPLC δείξει ίχνη μαλτόζης, τότε το άμυλο δεν έχει μετατραπεί πλήρως, γεγονός που οδηγεί σε πολύ χαμηλή ανάκτηση της γλυκόζης.
If the HPLC analysis shows traces of maltose, then the starch is incompletely converted, which results in a too low recovery for glucose.