natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η επαναληπτικότητα της αναλυτικής μεθόδου (συμπεριλαμβανομένης της αποδοτικότητας της αρχικής συλλογής), όσον αφορά τον ποσοτικό προσδιορισμό της ελεγχόμενης ουσίας, καθώς και των προϊόντων μετατροπής, κατά περίπτωση, θα πρέπει να ελέγχεται με πενταπλή ανάλυση των επιμέρους δειγμάτων των επιφανειακών υδάτων.
Repeatability of the analytical method (including the efficiency of the initial extraction) to quantify the test substance, and transformation products, if appropriate, should be checked by five replicate analyses of the individual extracts of the surface water.
Το όριο ανίχνευσης (LOD) της αναλυτικής μεθόδου για την ελεγχόμενη ουσία και για τα προϊόντα μετατροπής θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 1 % της αρχικής ποσότητας που χρησιμοποιήθηκε στο σύστημα δοκιμής, εφόσον αυτό είναι δυνατόν.
The limit of detection (LOD) of the analytical method for the test substance and for the transformation products should be at least 1 % of the initial amount applied to the test system if possible.
Το όριο του ποσοτικού προσδιορισμού (LOQ) θα πρέπει να είναι ίσο ή μικρότερο από 10 % της χρησιμοποιηθείσας συγκέντρωσης.
The limit of quantification (LOQ) should be equal to or less than 10 % of the applied concentration.
Οι χημικές αναλύσεις πολλών οργανικών ουσιών και των προϊόντων μετατροπής τους απαιτούν συχνά η ελεγχόμενη ουσία να χρησιμοποιείται σε σχετικά υψηλή συγκέντρωση, δηλαδή > 100 μg/L.
The chemical analyses of many organic substances and their transformation products frequently require that the test substance is applied at a relatively high concentration, i.e. > 100 μg/L.
Για την εκτέλεση της δοκιμής μπορούν να χρησιμοποιηθούν κωνικές ή κυλινδρικές φιάλες κατάλληλης χωρητικότητας (π.χ. 0,5 ή 1 λίτρου), πωματισμένες με πώματα από σιλικόνη ή καουτσούκ, ή φιάλες ορού με αδιαπέραστα από το CO2 καλύμματα (π.χ. με διαφράγματα από βουτυλοκαουτσούκ).
The test may be conducted in conical or cylindrical flasks of appropriate capacity (e.g. 0,5 or 1,0 litre) closed with silicone or rubber stoppers, or in serum flasks with CO2-tight lids (e.g. with butyl rubber septa).
Μία άλλη δυνατότητα είναι να χρησιμοποιηθούν πολλές φιάλες και να λαμβάνεται ως δείγμα ολόκληρο το περιεχόμενο μιας φιάλης, τουλάχιστον εις διπλούν, σε κάθε χρονικό διάστημα δειγματοληψίας (βλέπε παράγραφο 1.8.9.1 τελευταίο εδάφιο). Για μη πτητικές μη ραδιοσημασμένες ελεγχόμενες ουσίες, δεν απαιτούνται αεροστεγή πώματα ή καλύμματα·
Another option is to perform the test by use of multiple flasks and to harvest whole flasks, at least in duplicate, at each sample interval (see last paragraph in section 1.8.9.1).
μπορούν να χρησιμοποιηθούν χαλαρά βύσματα βάμβακα που εμποδίζουν τη μόλυνση από τον αέρα (βλέπε παράγραφο 1.8.9.1 δεύτερο εδάφιο).
For non-volatile test substances that are not radiolabelled, gas-tight stoppers or lids are not required; loose cotton plugs that prevent contamination from air are suitable (see second paragraph in section 1.8.9.1).
Οι ελαφρά πτητικές ουσίες πρέπει να ελέγχονται σε σύστημα βιομετρικού τύπου με ήπια ανάδευση της επιφάνειας του νερού.
Slightly volatile substances should be tested in a biometer-type system with gentle stirring of the water surface.
Προκειμένου να αποκλειστεί κάθε ενδεχόμενο βακτηριακής μόλυνσης, τα δοχεία μπορούν να αποστειρωθούν με θέρμανση ή σε αυτόκλειστο πριν από τη χρήση τους.
To be sure that no bacterial contamination occurs, optionally the vessels can be sterilised by heating or autoclaving prior to use.
Χρησιμοποιείται επίσης ο ακόλουθος συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός:
In addition, the following standard laboratory equipment is used:
συσκευή ανατάραξης ή μαγνητικοί αναδευτήρες για συνεχή ανακίνηση των δοκιμαστικών φιαλών,
shaking table or magnetic stirrers for continuous agitation of the test flasks,
φυγόκεντρος,
centrifuge,
θολοσίμετρο για νεφελομετρικές μετρήσεις της θολερότητας,
turbidimeter for nephelometric turbidity measurements,
πυριατήριο ή φούρνος μικροκυμάτων για προσδιορισμούς ξηρού βάρους,
oven or microwave oven for dry weight determinations,
συσκευή διήθησης με μεμβράνη,
membrane filtration apparatus,
αυτόκλειστο ή κλίβανος για την αποστείρωση των γυάλινων σκευών,
autoclave or oven for heat sterilisation of glassware,
εγκαταστάσεις για τον χειρισμό σημασμένων με 14C ουσιών,
facilities to handle 14C-labelled substances,
εξοπλισμός για τον ποσοτικό προσδιορισμό της ραδιενέργειας του 14C σε δείγματα διαλυμάτων που παγιδεύουν το CO2 και, εφόσον απαιτείται, σε δείγματα ιζημάτων,
equipment to quantify 14C-activity in samples from CO2-trapping solutions and, if required, from sediment samples,
αναλυτικός εξοπλισμός για τον προσδιορισμό της ελεγχόμενης ουσίας (και της ουσίας αναφοράς), σε περίπτωση ειδικής χημικής ανάλυσης (π.χ. αέριος χρωματογράφος, υγρός χρωματογράφος υψηλής πίεσης).
analytical equipment for the determination of the test (and reference) substance if specific chemical analysis is used (e.g. gas chromatograph, high-pressure liquid chromatograph).
Μητρικά διαλύματα της ελεγχόμενης ουσίας
Stock solutions of test substance
Για την παρασκευή των μητρικών διαλυμάτων της ελεγχόμενης ουσίας και της ουσίας αναφοράς χρησιμοποιείται απιονισμένο νερό (βλέπε παράγραφο 1.8.7 πρώτο εδάφιο).
Deionised water is used to prepare stock solutions of the test and reference substances (see first paragraph in section 1.8.7).
Το απιονισμένο νερό δεν πρέπει να περιέχει ουσίες ενδεχομένως τοξικές για τους μικροοργανισμούς, ενώ η περιεκτικότητά του σε διαλελυμένο οργανικό άνθρακα (DOC) δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1 mg/L (6).
The deionised water should be free of substances that may be toxic to microorganisms, and dissolved organic carbon (DOC) should be no more than 1 mg/L (6).
Συλλογή και μεταφορά των επιφανειακών υδάτων
Collection and transport of surface water
Ο χώρος της δειγματοληψίας από τα επιφανειακά ύδατα πρέπει να επιλέγεται ανάλογα με το σκοπό της δοκιμής στην εκάστοτε περίπτωση.
The sampling site for collection of the surface water should be selected in accordance with the purpose of the test in any given situation.
Κατά την επιλογή των χώρων δειγματοληψίας, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το πιθανό ιστορικό γεωργικών, βιομηχανικών ή αστικών εισροών.
In selecting sampling sites, the history of possible agricultural, industrial or domestic inputs must be considered.
Υδάτινο περιβάλλον για το οποίο είναι γνωστό ότι έχει ρυπανθεί από την ελεγχόμενη ουσία ή από ουσίες ανάλογης δομής κατά την προηγούμενη τετραετία, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη συλλογή νερού δοκιμής, εκτός εάν ρητός σκοπός του αναλυτή είναι να διερευνήσει την ταχύτητα αποικοδόμησης σε χώρους εκτεθέντες στο παρελθόν στην ελεγχόμενη ουσία.
If it is known that an aquatic environment has been contaminated with the test substance or its structural analogues within the previous four years, it should not be used for the collection of test water, unless investigation of degradation rates in previously exposed sites is the express purpose of the investigator.
Θα πρέπει να μετράται το pH και η θερμοκρασία του νερού στον χώρο δειγματοληψίας.
The pH and temperature of the water should be measured at the site of collection.
Επίσης, πρέπει να σημειώνεται το βάθος από το οποίο συλλέγεται το δείγμα, καθώς και η όψη του δείγματος του νερού (π.χ. χρώμα και θολερότητα) (βλέπε παράγραφο 3).
Furthermore, the depth of sampling and the appearance of the water sample (e.g. colour and turbidity) should be noted (see section 3).
Απαιτείται μέτρηση της συγκέντρωσης του οξυγόνου ή/και του οξειδοαναγωγικού δυναμικού στο νερό και στην επιφανειακή στιβάδα του ιζήματος, προκειμένου να αποδειχθεί ότι επικρατούν αερόβιες συνθήκες, εκτός εάν αυτό προκύπτει σαφώς από την εμφάνιση και το ιστορικό του χώρου δειγματοληψίας.
Oxygen concentration and/or redox potential in water and in the sediment surface layer should be measured in order to demonstrate aerobic conditions unless this is obvious as judged from appearance and historic experience with the site.
Τα επιφανειακά ύδατα πρέπει να μεταφέρονται σε απόλυτα καθαρό δοχείο.
The surface water should be transported in a thoroughly cleansed container.
Η θερμοκρασία του δείγματος κατά τη διάρκεια της μεταφοράς δεν πρέπει να υπερβαίνει σημαντικά τη θερμοκρασία στην οποία εκτελείται η δοκιμή.
During transport, the temperature of the sample should not significantly exceed the temperature used in the test.
Εάν η μεταφορά διαρκεί περισσότερο από 2 έως 3 ώρες, συνιστάται ψύξη στους 4 °C.
Cooling to 4 °C is recommended if transport duration exceeds 2 to 3 hours.
Το δείγμα νερού δεν πρέπει να καταψύχεται.
The water sample must not be frozen.
Ο χρόνος αποθήκευσης του νερού, εφόσον αυτή είναι αναγκαία, πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο και να μην υπερβαίνει σε καμία περίπτωση, τις 4 εβδομάδες.
Storage of the water, if needed, should be minimised and must in any case not exceed a maximum of 4 weeks.
Το δείγμα του νερού πρέπει να φυλάσσεται στους 4 °C και να αερίζεται έως ότου χρησιμοποιηθεί.
The water sample should be kept at 4 °C with aeration until use.
Πριν από τη χρήση του δείγματος, πρέπει να απομακρύνονται τα αδρομερή σωματίδια, επί παραδείγματι με διήθηση μέσω ηθμού νάιλον με βροχίδες διαμέτρου 100 μm περίπου ή μέσω αδρού χάρτινου ηθμού ή με καθίζηση.
Prior to use, the coarse particles should be removed, e.g. by filtration through a nylon filter with about 100 μm mesh size or with a coarse paper filter, or by sedimentation.
Παρασκευή του τροποποιημένου με ίζημα νερού (προαιρετικό)
Preparation of water amended with sediment (optional)
Το προκύπτον δείγμα ιζήματος μεταφέρεται σε δοχείο με μεγάλο διάκενο, ώστε το ίζημα να διατηρείται σε αερόβιες συνθήκες (εάν η μεταφορά διαρκεί περισσότερο από 2-3 ώρες, το δείγμα ψύχεται στους 4 °C).
The resulting sediment sample should be transported in a container with a large air headspace to keep the sediment under aerobic conditions (cool to 4 °C if transport duration exceeds 2-3 hours).
Παρασκευάζεται εναιώρημα του δείγματος ιζήματος στο νερό της δοκιμής σε αναλογία 1:10 και φυλάσσεται αεριζόμενο στους 4 °C μέχρι τη χρήση του.
The sediment sample should be suspended in the test water at a ratio of 1:10 and kept at 4 °C with aeration until use.
Ο χρόνος αποθήκευσης του ιζήματος, εφόσον αυτή είναι αναγκαία, πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο και να μην υπερβαίνει σε καμία περίπτωση, τις 4 εβδομάδες.
Storage of the sediment, if needed, should be minimised and must not in any case exceed a maximum of 4 weeks.
Ημισυνεχής διαδικασία (προαιρετική)
Semi-continuous procedure (optional)
Σε περίπτωση που η διάρκεια της λανθάνουσας φάσης, έως ότου καταστεί δυνατή η μέτρηση σημαντικής αποικοδόμησης της ελεγχόμενης ουσίας, είναι μεγάλη, μπορεί να χρειαστεί παρατεταμένη επώαση (επί πολλούς μήνες).
Prolonged incubation (several months) may be necessary if a long lag time occurs before a significant degradation of the test substance can be measured.
Εάν αυτό είναι γνωστό από προηγούμενες δοκιμές με την εν λόγω ουσία, η δοκιμή μπορεί να αρχίσει με μία ημισυνεχή διαδικασία, η οποία παρέχει τη δυνατότητα περιοδικής ανανέωσης μέρους του νερού ή του εναιωρήματος (βλέπε παράρτημα 2).
If this is known from previous testing of a substance, the test may be initiated by using a semi-continuous procedure, which allows periodical renewal of a part of the test water or suspension (see Appendix 2).
Εναλλακτικά, η κανονική δοκιμή διαλείποντος έργου μπορεί να μετατραπεί σε ημισυνεχή δοκιμή, εφόσον δεν έχει παρατηρηθεί αποικοδόμηση της ελεγχόμενης ουσίας μετά την πάροδο 60 περίπου ημερών από την έναρξη της διαδικασίας διαλείποντος έργου (βλέπε παράγραφο 1.8.8.3 δεύτερο εδάφιο).
Alternatively, the normal batch test may be changed into a semi-continuous test, if no degradation of the test substance has been achieved during approximately 60 days of testing using the batch procedure (see second paragraph in section 1.8.8.3).
Προσθήκη της ελεγχόμενης ουσίας (ή της ουσίας αναφοράς)
Addition of the test (or reference) substance
Για τις ευδιάλυτες στο νερό ουσίες (> 1 mg/L) χαμηλής πτητικότητας (σταθερά του νόμου του Henry < 1 Pa·m3/mol ή < 10–5 atm·m3/mol), μπορεί να παρασκευαστεί μητρικό διάλυμα σε απιονισμένο νερό (βλέπε παράγραφο 1.8.2). Προστίθεται ο κατάλληλος όγκος μητρικού διαλύματος στα δοκιμαστικά δοχεία, ώστε να επιτευχθεί η επιθυμητή συγκέντρωση.
For substances with high water solubility (> 1 mg/L) and low volatility (Henry’s law constants < 1 Pa·m3/mol or < 10–5 atm·m3/mol), a stock solution can be prepared in deionised water (see section 1.8.2); the appropriate volume of the stock solution is added to the test vessels to achieve the desired concentration.
Ο όγκος του τυχόν προστιθέμενου μητρικού διαλύματος πρέπει να περιορίζεται στον ελάχιστο πρακτικά εφικτό (< 10 % του όγκου του τελικού υγρού, εφόσον είναι δυνατόν).
The volume of any added stock solution should be held to the practical minimum (< 10 % of the final liquid volume, if possible).
Μία άλλη διαδικασία συνίσταται στη διάλυση της ελεγχόμενης ουσίας σε μεγαλύτερο όγκο νερού δοκιμής, αντί της χρήσης οργανικών διαλυτών. Εφόσον δεν υπάρχει άλλη λύση, για την παρασκευή των μητρικών διαλυμάτων μη πτητικών δυσδιάλυτων στο νερό ουσιών χρησιμοποιείται πτητικός οργανικός διαλύτης.
Another procedure is to dissolve the test substance in a larger volume of the test water, which may be seen as an alternative to the use of organic solvents.
Ωστόσο, η ποσότητα του προστιθέμενου στο σύστημα δοκιμής διαλύτη δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1 % v/v ούτε να έχει δυσμενή επίδραση στη μικροβιακή δραστικότητα.
If unavoidable, stock solutions of non-volatile substances with poor water-solubility should be prepared by use of a volatile organic solvent, but the amount of solvent added to the test system should not exceed 1 % v/v and should not have adverse effects on the microbial activity.
Ο διαλύτης δεν πρέπει να επηρεάζει τη σταθερότητα της ελεγχόμενης ουσίας στο νερό.
The solvent should not affect the stability of the test substance in water.
Θα πρέπει να απομακρύνεται μέχρι να παραμείνει μία ελάχιστη ποσότητα, ώστε να μην αυξάνει σημαντικά τη συγκέντρωση DOC στο νερό ή στο εναιώρημα δοκιμής.
The solvent should be stripped off to an extremely small quantity so that it does not significantly increase the DOC concentration of the test water or suspension.
Οι μάρτυρες για το διαλύτη χρησιμοποιούνται με σκοπό να εξεταστούν οι τυχόν δυσμενείς επιδράσεις του διαλύτη στη μικροβιακή χλωρίδα, όπως προκύπτουν από την αποικοδόμηση της ουσίας αναφοράς.
The purpose of the solvent controls is to examine possible adverse effects caused by the solvent towards the microbial population as indicated by the degradation of the reference substance.
Η επώαση πρέπει να λαμβάνει χώρα στο σκοτάδι (κατά προτίμηση) ή σε διάχυτο φως σε ελεγχόμενη (± 2 °C) θερμοκρασία, η οποία μπορεί να είναι η επιτόπια θερμοκρασία ή μία πρότυπη θερμοκρασία 20-25 °C.
Incubation should take place in the dark (preferred) or in diffuse light at a controlled (± 2 °C) temperature, which may be the field temperature or a standard temperature of 20-25 °C.
Η επιτόπια θερμοκρασία αντιστοιχεί είτε στην πραγματική θερμοκρασία του δείγματος τη στιγμή της δειγματοληψίας ή στη μέση επιτόπια θερμοκρασία στο χώρο δειγματοληψίας.
Field temperature may be either the actual temperature of the sample at the sampling time or an average field temperature at the sampling site.
Ανακίνηση
Agitation
Απαιτείται συνεχής ανατάραξη ή ανάδευση, ώστε τα σωματίδια και οι μικροοργανισμοί να διατηρούνται σε εναιώρημα.
Agitation by means of continuous shaking or stirring must be provided to maintain particles and microorganisms in suspension.
Η ανακίνηση διευκολύνει επίσης τη μεταφορά οξυγόνου από το διάκενο στο υγρό, ούτως ώστε να επικρατούν συνεχώς αερόβιες συνθήκες.
Agitation also facilitates oxygen transfer from the headspace to the liquid so that aerobic conditions can be adequately maintained.
Οι φιάλες τοποθετούνται σε συσκευή ανατάραξης (περίπου στις 100 rpm) ή σε μαγνητικό ανάδευτήρα.
Place the flasks on a shaking table (approx. 100 rpm agitation) or use magnetic stirring.
Η ανακίνηση πρέπει να είναι συνεχής.
Agitation must be continuous.
Ωστόσο, η ανατάραξη ή η ανάδευση πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ήπια, αλλά να διατηρεί συνεχώς την ομοιογένεια του εναιωρήματος.
However, the shaking or stirring should be as gentle as possible, while still maintaining a homogeneous suspension.
Κατά κανόνα, η διάρκεια της δοκιμής δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 60 ημέρες, εκτός εάν εφαρμόζεται η ημισυνεχής διαδικασία με περιοδική ανανέωση του εναιωρήματος (βλέπε παράγραφο 1.8.6 και παράρτημα 2).
The duration of the test should normally not exceed 60 days unless the semi-continuous procedure with periodical renewal of the test suspension is applied (see section 1.8.6 and Appendix 2).
Ο ακριβής αριθμός των απαιτούμενων φιαλών θα εξαρτηθεί από την εφαρμοζόμενη μέθοδο προσδιορισμού της αποικοδόμησης (βλέπε παράγραφο 1.8.9.1 τρίτο εδάφιο, παράγραφο 1.8.9.4 και παράρτημα 3).
The exact number of flasks required will depend on the method used for measuring the degradation (see third paragraph in section 1.8.9.1; section 1.8.9.4 and Appendix 3).
Από κάθε δοκιμαστική φιάλη πρέπει να λαμβάνονται δύο επιμέρους δείγματα (π.χ. ποσότητες 5 ml) σε κάθε χρόνο δειγματοληψίας.
Two subsamples (e.g. 5 ml aliquots) should be withdrawn from each test flask at each sampling time.
Όταν χρησιμοποιούνται πολλαπλές φιάλες, ώστε να λαμβάνεται ως δείγμα ολόκληρο το περιεχόμενο της φιάλης, αυτές θα πρέπει να είναι τουλάχιστον δύο σε κάθε χρόνο δειγματοληψίας (βλέπε παράγραφο 1.8.9.1 πρώτο εδάφιο).
If multiple flasks are used to allow harvesting of whole flasks, a minimum of two flasks should be sacrificed at each sampling time (see first paragraph in section 1.8.9.1).
Προετοιμασία των φιαλών για τη δοκιμή με εναιώρημα ιζήματος [προαιρετική]
Preparation of flasks for suspended sediment test [optional]
Στα δοκιμαστικά δοχεία προστίθενται οι απαιτούμενοι όγκοι νερού δοκιμής και ιζήματος, εφόσον είναι αναγκαίο (βλέπε παράγραφο 1.8.5).
Add the necessary volumes of test water and sediment, if required, to the test vessels (see section 1.8.5).
Ο τρόπος προετοιμασίας των φιαλών για τη δοκιμή με εναιώρημα ιζήματος είναι ο ίδιος με την πελαγική δοκιμή (βλέπε παραγράφους 1.8.9.1 και 1.8.9.2).
The preparation of flasks for suspended sediment test is the same as for the pelagic test (see sections 1.8.9.1 and 1.8.9.2).
Χρησιμοποιούνται κατά προτίμηση φιάλες ορού ή φιάλες αναλόγου σχήματος.
Use preferably serum bottles or similar shaped flasks.
Οι πωματισμένες φιάλες τοποθετούνται οριζόντια σε συσκευή ανατάραξης.
Place the closed flasks horizontally on a shaker.
Οι ανοικτές φιάλες που περιέχουν μη σημασμένες με 14C μη πτητικές ουσίες τοποθετούνται προφανώς όρθιες — στην περίπτωση αυτή συνιστάται μαγνητική ανάδευση και χρήση μαγνητικών ράβδων επικαλυμμένων με γυαλί.
Obviously, open flasks for non-14C-labelled, non-volatile substances should be placed in upright position; in this case magnetic stirring and the use of magnetic bars coated with glass are recommended.
Εφόσον είναι αναγκαίο, οι φιάλες αερίζονται, ώστε να εξασφαλίζονται κατάλληλες αερόβιες συνθήκες.
If necessary, aerate the bottles to maintain proper aerobic conditions.
Ραδιοχημικοί προσδιορισμοί
Radiochemical determinations
Εκτελείται έμμεση και άμεση μέτρηση του εκλυόμενου 14CO2 (βλέπε παράρτημα 3).
The evolved 14CO2 is measured indirectly and directly (see Appendix 3).
Το 14CO2 προσδιορίζεται έμμεσα από τη διαφορά μεταξύ της αρχικής ραδιενέργειας του 14C στο νερό ή στο εναιώρημα δοκιμής και της συνολικής υπολειμματικής ραδιενέργειας κατά το χρόνο δειγματοληψίας, όπως μετράται μετά την οξίνιση του δείγματος μέχρι να επιτευχθεί pH 2-3 και την απομάκρυνση του CO2.
The 14CO2 is determined indirectly by the difference between the initial 14C activity in the test water or suspension and the total residual activity at the sampling time as measured after acidifying the sample to pH 2-3 and stripping off CO2.
Δεδομένου ότι ο ανόργανος άνθρακας έχει απομακρυνθεί, η μετρούμενη υπολειμματική ραδιενέργεια οφείλεται στην οργανική ύλη.
Inorganic carbon is thus removed and the residual activity measured derives from organic material.
Ο έμμεσος προσδιορισμός του 14CO2 δεν πρέπει να εκτελείται όταν μεταξύ των σημαντικών προϊόντων μετατροπής της ελεγχόμενης ουσίας περιλαμβάνονται πτητικές ενώσεις (βλέπε παράρτημα 3).
The indirect 14CO2 determination should not be used, if major volatile transformation products are formed during the transformation of the test substance (see Appendix 3).
Εφόσον είναι δυνατόν, το εκλυόμενο 14CO2 θα πρέπει να μετράται άμεσα (βλέπε παράρτημα 3) σε κάθε χρόνο δειγματοληψίας και σε μία τουλάχιστον δοκιμαστική φιάλη. Η διαδικασία αυτή επιτρέπει τον έλεγχο τόσο του ισοζυγίου μάζας όσο και της διαδικασίας βιοαποικοδόμησης, αλλά εφαρμόζεται μόνο στις δοκιμές που διεξάγονται με πωματισμένες φιάλες.
If possible, the 14CO2 evolution should be measured directly (see Appendix 3) at each sampling time in at least one test flask; this procedure enables both the mass balance and biodegradation process to be checked, but it is restricted to tests conducted with closed flasks.
Σε περίπτωση άμεσης μέτρησης του εκλυόμενου 14CO2 κατά τη διάρκεια της δοκιμής, θα πρέπει να προβλεφθούν περισσότερες φιάλες για το σκοπό αυτό κατά την έναρξη της δοκιμής.
If the evolved 14CO2 is measured directly during the test, more flasks should be set up for this purpose at the start of the test.
Ο άμεσος προσδιορισμός του 14CO2 συνιστάται όταν μεταξύ των σημαντικών προϊόντων μετατροπής της ελεγχόμενης ουσίας περιλαμβάνονται πτητικές ενώσεις.
Direct 14CO2 determination is recommended, if major volatile transformation products are formed during the transformation of the test substance.
Σε κάθε σημείο μέτρησης, οι επιπλέον δοκιμαστικές φιάλες οξινίζονται έως ότου επιτευχθεί pH 2-3 και το 14CO2 συλλέγεται σε εσωτερικό ή εξωτερικό σύστημα απορρόφησης (βλέπε παράρτημα 3).
At each measuring point the additional test flasks are acidified to pH 2-3 and the 14CO2 is collected in an internal or external absorber (see Appendix 3).
Εναλλακτικά, οι συγκεντρώσεις της σημασμένης με 14C ελεγχόμενης ουσίας και των σημαντικότερων προϊόντων μετατροπής μπορούν να προσδιορισθούν με ραδιοχρωματογραφία (π.χ. χρωματογραφία λεπτής στιβάδας, RAD–TLC) ή με υγρή χρωματογραφία υψηλής πίεσης (HPLC) με ραδιοχημική ανίχνευση.
Optionally the concentrations of 14C-labelled test substance and major transformation products may be determined by use of radiochromatography (e.g. thin layer chromatography, RAD-TLC) or HPLC with radiochemical detection.
Επίσης, μπορούν να προσδιοριστούν η κατανομή της υπολειμματικής ραδιενέργειας μεταξύ των φάσεων (βλέπε παράρτημα 1), καθώς και η υπολειμματική ελεγχόμενη ουσία και τα εναπομένοντα προϊόντα μετατροπής.
Optionally the phase distribution of the remaining radioactivity (see Appendix 1) and residual test substance and transformation products may be determined.
Στο τέλος της δοκιμής θα πρέπει να προσδιορίζεται το ισοζύγιο μάζας με άμεση μέτρηση του 14CO2, χρησιμοποιώντας χωριστές δοκιμαστικές φιάλες, από τις οποίες δεν λαμβάνεται κανένα δείγμα κατά την πορεία της δοκιμής (βλέπε παράρτημα 3).
At the end of the test the mass balance should be determined by direct 14CO2 measurement using separate test flasks from which no samples are taken in the course of the test (see Appendix 3).
Ειδικές χημικές αναλύσεις μπορούν να εκτελούνται επίσης για τη μέτρηση των προϊόντων μετατροπής που σχηματίζονται κατά την αποικοδόμηση της ελεγχόμενης ουσίας, συνιστώνται δε για ουσίες των οποίων η ημιπερίοδος ανοργανοποίησης υπερβαίνει τις 60 ημέρες.
Specific chemical analyses may also be used to measure transformation products formed during the degradation of the test substance, and this is recommended for substances that are mineralised with half-lives exceeding 60 days.
Η δοκιμή μπορεί να διεξαχθεί άνετα με όγκους ενός λίτρου σε φιάλες χωρητικότητας 2-3 λίτρων, όγκος που επιτρέπει τη συλλογή δειγμάτων των 100 ml περίπου.
The test can easily be carried out with test volumes of one litre in flasks of 2-3 litre volume, which makes it possible to collect samples of approx. 100 ml.
Γραφική παράσταση των δεδομένων
Plot of data