natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όταν το τιμολόγιο εκδίδεται από υποκείμενο στον φόρο, ο οποίος δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος στο οποίο οφείλεται ο φόρος ή η εγκατάσταση του οποίου στο εν λόγω κράτος μέλος δεν παρεμβαίνει στην παράδοση κατά την έννοια του άρθρου 192α και ο οποίος πραγματοποιεί παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών σε πελάτη ο οποίος είναι υπόχρεος πληρωμής του ΦΠΑ, ο υποκείμενος στον φόρο μπορεί να παραλείψει τις ενδείξεις που αναφέρονται στα σημεία 8), 9) και 10) του άρθρου 226 και να δηλώσει, αντ’ αυτών, τη βάση επιβολής του φόρου των προκείμενων αγαθών ή υπηρεσιών, αναφέροντας την ποσότητα ή έκταση και το είδος των παραδιδόμενων αγαθών ή των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Where the invoice is issued by a taxable person, who is not established in the Member State where the tax is due or whose establishment in that Member State does not intervene in the supply within the meaning of Article 192a, and who is making a supply of goods or services to a customer who is liable for payment of VAT, the taxable person may omit the details referred to in points (8), (9) and (10) of Article 226 and instead indicate, by reference to the quantity or extent of the goods or services supplied and their nature, the taxable amount of those goods or services.
Άρθρο 226β
Article 226b
Όσον αφορά τα απλουστευμένα τιμολόγια τα οποία εκδίδονται δυνάμει των άρθρων 220α και 221 παράγραφοι 1 και 2, τα κράτη μέλη απαιτούν τουλάχιστον τις ακόλουθες ενδείξεις:
As regards simplified invoices issued pursuant to Article 220a and Article 221(1) and (2), Member States shall require at least the following details:
ημερομηνία έκδοσης του τιμολογίου·
the date of issue;
προσδιοριστικά στοιχεία του υποκείμενου στον φόρο ο οποίος παραδίδει αγαθά ή παρέχει υπηρεσίες·
identification of the taxable person supplying the goods or services;
περιγραφή του τύπου των παραδιδόμενων αγαθών ή των παρεχόμενων υπηρεσιών·
identification of the type of goods or services supplied;
ποσό του οφειλόμενου ΦΠΑ ή δεδομένα που επιτρέπουν τον υπολογισμό του·
the VAT amount payable or the information needed to calculate it;
όταν το τιμολόγιο που εκδόθηκε είναι έγγραφο ή μήνυμα που εξομοιώνεται με τιμολόγιο βάσει του άρθρου 219, ρητή και σαφή παραπομπή σε αυτό το αρχικό τιμολόγιο και τις συγκεκριμένες ενδείξεις που τροποποιούνται.
where the invoice issued is a document or message treated as an invoice pursuant to Article 219, specific and unambiguous reference to that initial invoice and the specific details which are being amended.
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαιτούν περισσότερες ενδείξεις στα τιμολόγια από εκείνες που προβλέπονται στα άρθρα 226, 227 και 230.».
They may not require details on invoices other than those referred to in Articles 226, 227 and 230.’;
Το άρθρο 228 καταργείται.
Article 228 is deleted;
Το άρθρο 230 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
Article 230 is replaced by the following:
«Άρθρο 230
‘Article 230
Τα ποσά που αναγράφονται στα τιμολόγια είναι δυνατόν να εκφράζονται σε οποιοδήποτε νόμισμα, με την προϋπόθεση ότι το ποσό του οφειλόμενου ή προς διακανονισμό ΦΠΑ εκφράζεται στο νόμισμα του κράτους μέλους, με τη χρήση του μηχανισμού μετατροπής ισοτιμιών που προβλέπεται στο άρθρο 91.».
The amounts which appear on the invoice may be expressed in any currency, provided that the amount of VAT payable or to be adjusted is expressed in the national currency of the Member State, using the conversion rate mechanism provided for in Article 91.’;
Το άρθρο 231 καταργείται.
Article 231 is deleted;
Ο τίτλος του τμήματος 5 του κεφαλαίου 3 του τίτλου ΧΙ αντικαθίσταται από τον ακόλουθο:
the heading of Section 5 of Chapter 3 of Title XI is replaced by the following:
«Χάρτινα τιμολόγια και ηλεκτρονικά τιμολόγια».
‘Paper invoices and electronic invoices’;
Τα άρθρα 232 και 233 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
Articles 232 and 233 are replaced by the following:
«Άρθρο 232
‘Article 232
Η χρήση ηλεκτρονικού τιμολογίου υπόκειται στην αποδοχή του αποκτώντος τα αγαθά ή του λήπτη των υπηρεσιών.
The use of an electronic invoice shall be subject to acceptance by the recipient.
Η αυθεντικότητα της προέλευσης, η ακεραιότητα του περιεχομένου και η αναγνωσιμότητα των τιμολογίων, σε χαρτί ή σε ηλεκτρονική μορφή, διασφαλίζεται από τη χρονική στιγμή της έκδοσής τους έως τη λήξη της περιόδου φύλαξής τους.
The authenticity of the origin, the integrity of the content and the legibility of an invoice, whether on paper or in electronic form, shall be ensured from the point in time of issue until the end of the period for storage of the invoice.
Κάθε υποκείμενος στον φόρο ορίζει τον τρόπο διασφάλισης της αυθεντικότητας της προέλευσης, της ακεραιότητας του περιεχομένου και της αναγνωσιμότητάς του.
Each taxable person shall determine the way to ensure the authenticity of the origin, the integrity of the content and the legibility of the invoice.
Αυτό μπορεί να επιτυγχάνεται με οποιουσδήποτε ελέγχους των επιχειρήσεων οι οποίοι δημιουργούν μια αξιόπιστη διαδρομή ελέγχου μεταξύ τιμολογίου και παράδοσης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών.
This may be achieved by any business controls which create a reliable audit trail between an invoice and a supply of goods or services.
Με τον όρο “αυθεντικότητα της προέλευσης” νοείται η διασφάλιση της ταυτότητας του προμηθευτή ή του εκδότη του τιμολογίου.
“Authenticity of the origin” means the assurance of the identity of the supplier or the issuer of the invoice.
Με τον όρο “ακεραιότητα του περιεχομένου” νοείται ότι το περιεχόμενο που απαιτείται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία δεν έχει αλλοιωθεί.
“Integrity of the content” means that the content required according to this Directive has not been altered.
Πλην των περιγραφομένων στην παράγραφο 1 τύπων ελέγχων των επιχειρήσεων, τα ακόλουθα αποτελούν παραδείγματα τεχνολογιών οι οποίες διασφαλίζουν την αυθεντικότητα της προέλευσης και την ακεραιότητα του περιεχομένου ενός ηλεκτρονικού τιμολογίου:
Other than by way of the type of business controls described in paragraph 1, the following are examples of technologies that ensure the authenticity of the origin and the integrity of the content of an electronic invoice:
προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή κατά την έννοια του σημείου 2 του άρθρου 2 της οδηγίας 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές, που να βασίζεται σε αναγνωρισμένο πιστοποιητικό και να δημιουργείται από ασφαλή διάταξη δημιουργίας υπογραφής κατά την έννοια των σημείων 6 και 10 του άρθρου 2 της οδηγίας 1999/93/ΕΚ·
an advanced electronic signature within the meaning of point (2) of Article 2 of Directive 1999/93/EC of the European Parliament and of the Council of 13 December 1999 on a Community framework for electronic signatures, based on a qualified certificate and created by a secure signature creation device, within the meaning of points (6) and (10) of Article 2 of Directive 1999/93/EC;
ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων (EDI), όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 2 του παραρτήματος Ι της σύστασης 94/820/ΕΚ της Επιτροπής, της 19ης Οκτωβρίου 1994, σχετικά με τις νομικές πτυχές της ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων, όταν η συμφωνία σχετικά με αυτήν την ανταλλαγή προβλέπει τη χρησιμοποίηση διαδικασιών που να εξασφαλίζουν τη γνησιότητα της προέλευσης και την ακεραιότητα των δεδομένων.
electronic data interchange (EDI), as defined in Article 2 of Annex 1 to Commission Recommendation 1994/820/EC of 19 October 1994 relating to the legal aspects of electronic data interchange, where the agreement relating to the exchange provides for the use of procedures guaranteeing the authenticity of the origin and integrity of the data.
Το άρθρο 234 καταργείται.
Article 234 is deleted;
Τα άρθρα 235, 236 και 237 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
Articles 235, 236 and 237 are replaced by the following:
«Άρθρο 235
‘Article 235
Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ειδικούς όρους για τα ηλεκτρονικά τιμολόγια που εκδίδονται σχετικά με παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο έδαφός τους, από χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή ανάλογης έκτασης με την προβλεπόμενη από την οδηγία 2010/24/ΕΕ και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003.
Member States may lay down specific conditions for electronic invoices issued in respect of goods or services supplied in their territory from a country with which no legal instrument exists relating to mutual assistance similar in scope to that provided for in Directive 2010/24/EU and Regulation (EC) No 1798/2003.
Στην περίπτωση που πλήθος τιμολογίων αποστέλλεται ή τίθεται στη διάθεση του ίδιου αποκτώντος αγαθά ή λήπτη υπηρεσιών, οι κοινές ενδείξεις στα διάφορα τιμολόγια είναι δυνατόν να παρατίθενται μία μόνο φορά, όταν είναι δυνατή η πρόσβαση στο σύνολο των πληροφοριών κάθε τιμολογίου.
Where batches containing several electronic invoices are sent or made available to the same recipient, the details common to the individual invoices may be mentioned only once where, for each invoice, all the information is accessible.
Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016 το αργότερο, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο συνολική έκθεση αξιολόγησης, βάσει ανεξάρτητης οικονομικής μελέτης, σχετικά με τον αντίκτυπο των κανόνων τιμολόγησης που ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2013 και ιδίως όσον αφορά τον βαθμό στον οποίο πράγματι οδήγησαν σε μείωση της διοικητικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων, συνοδευόμενη, εφόσον χρειάζεται, από κατάλληλη πρόταση τροποποίησης των συγκεκριμένων κανόνων.».
By 31 December 2016 at the latest, the Commission shall present to the European Parliament and the Council an overall assessment report, based on an independent economic study, on the impact of the invoicing rules applicable from 1 January 2013 and notably on the extent to which they have effectively led to a decrease in administrative burdens for businesses, accompanied where necessary by an appropriate proposal to amend the relevant rules.’;
Το άρθρο 238 τροποποιείται ως εξής:
Article 238 is amended as follows:
Έπειτα από διαβούλευση με την επιτροπή ΦΠΑ και με τις προϋποθέσεις που ενδεχομένως θεσπίζουν, τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι, στα τιμολόγια που αφορούν παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, πρέπει να αναγράφονται μόνο τα στοιχεία που προβλέπονται στο άρθρο 226β, στις ακόλουθες περιπτώσεις:
After consulting the VAT Committee, Member States may, in accordance with conditions which they may lay down, provide that in the following cases only the information required pursuant to Article 226b shall be entered on invoices in respect of supplies of goods or services:
όταν το ποσό του τιμολογίου υπερβαίνει τα 100 ευρώ αλλά όχι τα 400 ευρώ, ή το αντίστοιχο ποσό στο εθνικό νόμισμα·
where the amount of the invoice is higher than EUR 100 but not higher than EUR 400, or the equivalent in national currency;
όταν οι εμπορικές ή διοικητικές πρακτικές του συγκεκριμένου τομέα δραστηριότητας ή οι τεχνικές συνθήκες της έκδοσης των τιμολογίων αυτών καθιστούν ιδιαίτερα δυσχερή την τήρηση όλων των υποχρεώσεων των άρθρων 226 ή 230.»·
where commercial or administrative practice in the business sector concerned or the technical conditions under which the invoices are issued make it particularly difficult to comply with all the obligations referred to in Article 226 or 230.’;
η παράγραφος 2 διαγράφεται·
paragraph 2 is deleted;
Η απλούστευση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που απαιτείται η έκδοση τιμολογίων δυνάμει των σημείων 2) και 3) του άρθρου 220 παράγραφος 1 ή όταν η φορολογητέα παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται από υποκείμενο στον φόρο που δεν είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος στο οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ ή η εγκατάσταση του οποίου στο εν λόγω κράτος μέλος δεν παρεμβαίνει στην παράδοση ή παροχή κατά την έννοια του άρθρου 192α και ο υπόχρεος του ΦΠΑ είναι ο αποκτών τα αγαθά ή ο λήπτης της παροχής υπηρεσιών.».
The simplified arrangements provided for in paragraph 1 shall not be applied where invoices are required to be issued pursuant to points (2) and (3) of Article 220(1) or where the taxable supply of goods or services is carried out by a taxable person who is not established in the Member State in which the VAT is due or whose establishment in that Member State does not intervene in the supply within the meaning of Article 192a and the person liable for the payment of VAT is the person to whom the goods or services are supplied.’;
Το άρθρο 243 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
Article 243 is replaced by the following:
«Άρθρο 243
‘Article 243
Κάθε υποκείμενος στον φόρο οφείλει να τηρεί ειδικό βιβλίο καταχώρισης των αγαθών που έχουν αποσταλεί ή μεταφερθεί είτε από τον ίδιο είτε από τρίτον για λογαριασμό του, εκτός του εδάφους του κράτους μέλους αναχώρησης, αλλά στο εσωτερικό της Κοινότητας, για τις πράξεις που συνίστανται σε πραγματογνωμοσύνες επί των αγαθών αυτών ή εργασίες επί αυτών ή την προσωρινή χρησιμοποίησή τους, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχεία στ), ζ) και η).
Every taxable person shall keep a register of the goods dispatched or transported by him, or on his behalf, to a destination outside the territory of the Member State of departure but within the Community for the purposes of transactions consisting in valuations of those goods or work on them or their temporary use as referred to in points (f), (g) and (h) of Article 17(2).
Κάθε υποκείμενος στον φόρο οφείλει να τηρεί επαρκώς λεπτομερή λογιστική που να επιτρέπει την ελεγκτική ταυτοποίηση των αγαθών που του έχουν αποσταλεί από άλλο κράτος μέλος, από υποκείμενο στον φόρο που διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ σε αυτό το άλλο κράτος μέλος ή για λογαριασμό του, και τα οποία αποτελούν αντικείμενο παροχής υπηρεσιών που συνίστανται σε πραγματογνωμοσύνες ή σε εργασίες που αφορούν τα εν λόγω αγαθά.».
Every taxable person shall keep accounts in sufficient detail to enable the identification of goods dispatched to him from another Member State, by or on behalf of a taxable person identified for VAT purposes in that other Member State, and used for services consisting in valuations of those goods or work on those goods.’;
Το άρθρο 246 καταργείται.
Article 246 is deleted;
Στο άρθρο 247, οι παράγραφοι 2 και 3 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:
in Article 247, paragraphs 2 and 3 are replaced by the following:
Προκειμένου να εξασφαλίζεται η τήρηση των απαιτήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 233, το κράτος μέλος της παραγράφου 1 μπορεί να επιβάλλει τη διαφύλαξη των τιμολογίων που προβλέπονται στην παράγραφο 1 με την αρχική τους μορφή με την οποία διαβιβάσθηκαν ή τέθηκαν στη διάθεση του ενδιαφερομένου, σε χαρτί ή με ηλεκτρονικά μέσα.
In order to ensure that the requirements laid down in Article 233 are met, the Member State referred to in paragraph 1 may require that invoices be stored in the original form in which they were sent or made available, whether paper or electronic.
Μπορεί επίσης, όταν τα τιμολόγια διαφυλάσσονται με ηλεκτρονικά μέσα, να επιβάλλει την υποχρέωση να διαφυλάσσονται με ηλεκτρονικά μέσα και τα δεδομένα που εξασφαλίζουν τη γνησιότητα της προέλευσης και την ακεραιότητα του περιεχομένου κάθε τιμολογίου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 233.
Additionally, in the case of invoices stored by electronic means, the Member State may require that the data guaranteeing the authenticity of the origin of the invoices and the integrity of their content, as provided for in Article 233, also be stored by electronic means.
Το κράτος μέλος της παραγράφου 1 μπορεί να επιβάλλει ειδικούς όρους που να απαγορεύουν ή να περιορίζουν τη διαφύλαξη των τιμολογίων σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή ανάλογης έκτασης με την προβλεπόμενη από την οδηγία 2010/24/ΕΕ και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 και σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης με ηλεκτρονικά μέσα, τηλεφόρτωσης και χρήσης που προβλέπεται στο άρθρο 249.».
The Member State referred to in paragraph 1 may lay down specific conditions prohibiting or restricting the storage of invoices in a country with which no legal instrument exists relating to mutual assistance similar in scope to that provided for in Directive 2010/24/EU and Regulation (EC) No 1798/2003 or to the right referred to in Article 249 to access by electronic means, to download and to use.’;
Στο τμήμα 3 του κεφαλαίου 4 του τίτλου XI, παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο:
in Section 3 of Chapter 4 of Title XI, the following Article is inserted:
«Άρθρο 248α
‘Article 248a
Για λόγους ελέγχου, και όσον αφορά τα τιμολόγια παράδοσης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών που πραγματοποιούνται στο έδαφός τους και τα τιμολόγια που λαμβάνονται από τους υποκείμενους στον φόρο που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός τους, τα κράτη μέλη μπορούν, για ορισμένους υποκείμενους στον φόρο ή σε ορισμένες περιπτώσεις, να απαιτούν μετάφραση στις επίσημες γλώσσες τους.
For control purposes, and as regards invoices in respect of supplies of goods or services supplied in their territory and invoices received by taxable persons established in their territory, Member States may, for certain taxable persons or certain cases, require translation into their official languages.
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν, ωστόσο, να επιβάλλουν γενικά τη μετάφραση των τιμολογίων.».
Member States may, however, not impose a general requirement that invoices be translated.’;
Το άρθρο 249 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
Article 249 is replaced by the following:
«Άρθρο 249
‘Article 249
Για σκοπούς ελέγχου, όταν ο υποκείμενος στον φόρο αποθηκεύει, με ηλεκτρονικά μέσα τα οποία εξασφαλίζουν πρόσβαση με απευθείας σύνδεση (on-line) πρόσβαση στα σχετικά δεδομένα, τιμολόγια τα οποία εκδίδει ή λαμβάνει, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος και, όταν ο ΦΠΑ οφείλεται σε ένα άλλο κράτος μέλος, οι αρμόδιες αρχές εκείνου του κράτους μέλους έχουν δικαίωμα πρόσβασης, λήψης και χρήσης αυτών των τιμολογίων.».
For control purposes, where a taxable person stores, by electronic means guaranteeing online access to the data concerned, invoices which he issues or receives, the competent authorities of the Member State in which he is established and, where the VAT is due in another Member State, the competent authorities of that Member State, shall have the right to access, download and use those invoices.’;
Στο άρθρο 272 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:
in Article 272(1), the second subparagraph is replaced by the following:
«Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαλλάσσουν τους υποκείμενους στον φόρο του πρώτου εδαφίου στοιχείο β) από τις υποχρεώσεις τιμολόγησης που ορίζονται στα τμήματα 3 έως 6 του κεφαλαίου 3 και στο τμήμα 3 του κεφαλαίου 4.».
‘Member States may not release the taxable persons referred to in point (b) of the first subparagraph from the invoicing obligations laid down in Sections 3 to 6 of Chapter 3 and Section 3 of Chapter 4.’.
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία.
Member States shall adopt and publish, by 31 December 2012 at the latest, the laws, regulations and administrative provisions necessary to comply with this Directive.
Εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις από την 1η Ιανουαρίου 2013.
They shall apply those provisions from 1 January 2013.
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτήν κατά την επίσημη δημοσίευσή τους.
When Member States adopt those provisions, they shall contain a reference to this Directive or be accompanied by such a reference on the occasion of their official publication.
Οδηγία 2010/24/ΕΕ του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 2010, περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα (ΕΕ L 84 της 31.3.2010, σ. 1).
Council Directive 2010/24/EU of 16 March 2010 concerning mutual assistance for the recovery of claims relating to taxes, duties and other measures (OJ L 84, 31.3.2010, p. 1).
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2003, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 264 της 15.10.2003, σ. 1).».
Council Regulation (EC) No 1798/2003 of 7 October 2003 on administrative cooperation in the field of value added tax (OJ L 264, 15.10.2003, p. 1).’;
ΕΕ L 338 της 28.12.1994, σ. 98.».
OJ L 338, 28.12.1994, p. 98.’;
Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν στους υποκείμενους στον φόρο ειδικούς όρους, στην περίπτωση που ο τρίτος ή ο αποκτών αγαθά ή ο λήπτης υπηρεσιών που εκδίδει τα τιμολόγια είναι εγκατεστημένος σε χώρα με την οποία δεν υφίσταται νομική πράξη για την αμοιβαία συνδρομή ανάλογης έκτασης με αυτήν που προβλέπεται στην οδηγία 2010/24/ΕΕ και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1798/2003.16) Το άρθρο 226 τροποποιείται ως εξής:
Member States may impose specific conditions on taxable persons in cases where the third party, or the customer, who issues invoices is established in a country with which no legal instrument exists relating to mutual assistance similar in scope to that provided for in Directive 2010/24/EU and Regulation (EC) No 1798/2003.16. Article 226 is amended as follows:
Οδηγία 2010/46/ΕΕ της Επιτροπής
Commission Directive 2010/46/EU
για τροποποίηση των οδηγιών 2003/90/ΕΚ και 2003/91/ΕΚ για τη θέσπιση μέτρων για την εφαρμογή του άρθρου 7 των οδηγιών 2002/53/ΕΚ και 2002/55/ΕΚ του Συμβουλίου, αντίστοιχα, όσον αφορά τα ελάχιστα χαρακτηριστικά που πρέπει να καλύπτονται κατά την εξέταση και τις ελάχιστες προϋποθέσεις για την εξέταση ορισμένων ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών και κηπευτικών ειδών
amending Directives 2003/90/EC and 2003/91/EC setting out implementing measures for the purposes of Article 7 of Council Directives 2002/53/EC and 2002/55/EC respectively, as regards the characteristics to be covered as a minimum by the examination and the minimum conditions for examining certain varieties of agricultural plant species and vegetable species
Οι οδηγίες της Επιτροπής 2003/90/ΕΚ [3] και 2003/91/ΕΚ [4] εκδόθηκαν για να εξασφαλιστεί ότι οι ποικιλίες τις οποίες τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στους εθνικούς τους καταλόγους συμμορφώνονται με τις κατευθυντήριες γραμμές του Κοινοτικού Γραφείου Φυτικών Ποικιλιών (ΚΓΦΠ) όσον αφορά τα ελάχιστα χαρακτηριστικά που πρέπει να καλύπτονται κατά την εξέταση των διαφόρων ποικιλιών και τις ελάχιστες προϋποθέσεις για την εξέταση των ποικιλιών, εφόσον έχουν θεσπιστεί σχετικές κατευθυντήριες γραμμές.
Commission Directives 2003/90/EC [3] and 2003/91/EC [4] were adopted to ensure that the varieties the Member States include in their national catalogues comply with the guidelines established by the Community Plant Variety Office (CPVO) as regards the characteristics to be covered as a minimum by the examination of the various species and the minimum conditions for examining the varieties, as far as such guidelines had been established.
Το ΚΓΦΠ και η ΔΕΠΝΦΠ έχουν έκτοτε θεσπίσει περαιτέρω κατευθυντήριες γραμμές για ορισμένα άλλα είδη και έχουν επικαιροποιήσει τις υφιστάμενες.
The CPVO and UPOV have since established further guidelines for a number of other species, and have updated existing ones.
Επομένως, οι οδηγίες 2003/90/ΕΚ και 2003/91/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως.
Directives 2003/90/EC and 2003/91/EC should therefore be amended accordingly.
Τα παραρτήματα I και II της οδηγίας 2003/90/ΕΚ αντικαθίστανται από το κείμενο του μέρους Α του παραρτήματος της παρούσας οδηγίας.
Annexes I and II to Directive 2003/90/EC are replaced by the text in part A of the Annex to this Directive.
Τα παραρτήματα της οδηγίας 2003/91/ΕΚ αντικαθίστανται από το κείμενο του μέρους Β του παραρτήματος της παρούσας οδηγίας.
The Annexes to Directive 2003/91/EC are replaced by the text in part B of the Annex to this Directive.
Για εξετάσεις που άρχισαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2011, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν τις εκδοχές των οδηγιών 2003/90/ΕΚ και 2003/91/ΕΚ που ίσχυαν πριν από την τροποποίησή τους με την παρούσα οδηγία.
For examinations started before 1 January 2011 Member States may apply Directives 2003/90/EC and 2003/91/EC in the version applying before their amendment by this Directive.