natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Θα πρέπει να χρησιμοποιείται συνεχής φωτισμός με θερμό ή ψυχρό λευκό φως φθορισμού, ώστε να εξασφαλίζεται φωτεινή ένταση η οποία επιλέγεται από το πεδίο τιμών 85-135 μE·m–2·s–1 (ισοδύναμο με 6500-10000 lux), μετρούμενη σε φωτοσυνθετικά ενεργό μήκος κύματος της ακτινοβολίας (400-700 nm), σε σημεία που βρίσκονται στην ίδια απόσταση από τη φωτεινή πηγή όπως οι θαλλοί της λέμνας.
Continuous warm or cool white fluorescent lighting should be used to provide a light intensity selected from the range of 85-135 μE·m–2·s–1 when measured in a photosynthetically active radiation (400-700 nm) at points the same distance from the light source as the Lemna fronds (equivalent to 6500-10000 lux).
Οι τυχόν διαφορές από την επιλεγμένη φωτεινή ένταση στην επιφάνεια όπου διεξάγεται η δοκιμή δεν θα πρέπει να υπερβαίνουν το ± 15 %.
Any differences from the selected light intensity over the test area should not exceed ± 15 %.
Η μέθοδος ανίχνευσης και μέτρησης του φωτός, ιδίως δε ο τύπος του αισθητήρα, επηρεάζουν τη μετρούμενη τιμή.
The method of light detection and measurement, in particular the type of sensor, will affect the measured value.
Οι σφαιρικοί αισθητήρες (που αποκρίνονται στο φως το οποίο εκπέμπεται από όλες τις γωνίες επάνω και κάτω από το επίπεδο μέτρησης) και οι αισθητήρες συνημιτόνου (που αποκρίνονται στο φως το οποίο εκπέμπεται από όλες τις γωνίες επάνω από το επίπεδο μέτρησης) προτιμώνται έναντι των αισθητήρων μονής κατεύθυνσης και παρέχουν μεγαλύτερες ενδείξεις για τις πολυσημειακές φωτεινές πηγές του είδους που περιγράφεται στην παρούσα μέθοδο.
Spherical sensors (which respond to light from all angles above and below the plane of measurement) and ‘cosine’ sensors (which respond to light from all angles above the plane of measurement) are preferred to unidirectional sensors, and will give higher readings for a multi-point light source of the type described here.
Η θερμοκρασία στα δοκιμαστικά δοχεία θα πρέπει να είναι 24 ± 2 °C.
The temperature in the test vessels should be 24 ± 2 °C.
Ωστόσο, οι αποκλίσεις πέραν της 1,5 μονάδας δεν ακυρώνουν τη δοκιμή, εφόσον είναι δυνατόν να αποδειχθεί ότι πληρούνται τα κριτήρια εγκυρότητάς της.
However, deviation of more than 1,5 units would not invalidate the test when it can be shown that validity criteria are met.
Πρέπει να αποδίδεται μεγαλύτερη προσοχή στη μεταβολή του pH σε ειδικές περιπτώσεις, όπως κατά τη δοκιμή ασταθών ουσιών ή μετάλλων.
Additional care is needed on pH drift in special cases such as when testing unstable substances or metals.
Περαιτέρω καθοδήγηση παρέχεται στη δημοσίευση (11).
See (11) for further guidance.
Η δοκιμή τερματίζεται 7 ημέρες μετά τη μεταφορά των φυτών στα δοκιμαστικά δοχεία.
The test is terminated 7 days after the plants are transferred into the test vessels.
Στην αρχή της δοκιμής μετράται και καταγράφεται ο αριθμός θαλλών, με μέριμνα ώστε να καταμετρώνται οι προεξέχοντες ευδιάκριτοι θαλλοί.
At the start of the test, the frond number in the test vessels is counted and recorded, taking care to ensure that protruding, distinctly visible fronds are accounted for.
Οι αριθμοί θαλλών που φαίνονται φυσιολογικοί ή αφύσικοι πρέπει να προσδιορίζονται στην αρχή της δοκιμής, τουλάχιστον ανά τρεις ημέρες κατά την περίοδο έκθεσης (δηλαδή τουλάχιστον δύο φορές στη διάρκεια της επταήμερης περιόδου) και τουλάχιστον στο τέλος της δοκιμής.
Frond numbers appearing normal or abnormal, need to be determined at the beginning of the test, at least once every 3 days during the exposure period (i.e. on at least 2 occasions during the 7 day period), and at test termination.
Οι αλλαγές στην ανάπτυξη των φυτών, π.χ. μεταβολή του μεγέθους και της εμφάνισης των θαλλών, ενδείξεις νέκρωσης, χλώρωσης ή κυφότητας, θραύση ή απώλεια πλευστότητας των αποικιών, καθώς και στο μήκος και στην όψη των ριζών πρέπει να σημειώνονται.
Changes in plant development, e.g. in frond size, appearance, indication of necrosis, chlorosis or gibbosity, colony break-up or loss of buoyancy, and in root length and appearance, should be noted.
Θα πρέπει επίσης να σημειώνονται τα σημαντικά χαρακτηριστικά του υλικού δοκιμής (π.χ. παρουσία αδιάλυτων υλικών, ανάπτυξη φυκών στο δοκιμαστικό δοχείο).
Significant features of the test medium (e.g. presence of undissolved material, growth of algae in the test vessel) should also be noted.
Επιπλέον της καταμέτρησης των θαλλών κατά τη δοκιμή, εκτιμώνται οι επιδράσεις της ελεγχόμενης ουσίας και σε μία (ή περισσότερες) από τις ακόλουθες μετρούμενες μεταβλητές:
In addition to determinations of frond number during the test, effects of the test substance on one (or more) of the following measurement variables are also assessed:
συνολική θαλλική επιφάνεια,
total frond area;
ξηρό βάρος,
dry weight;
υγρό βάρος.
fresh weight.
Η συνολική θαλλική επιφάνεια παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να προσδιοριστεί σε κάθε δοχείο δοκιμής και μάρτυρα στην αρχή, στη διάρκεια και στο τέλος της δοκιμής.
Total frond area has an advantage that it can be determined for each test and control vessel at the start, during, and at the end of the test.
Το ξηρό ή το υγρό βάρος θα πρέπει να προσδιορίζεται στη αρχή της δοκιμής, σε δείγμα της καλλιέργειας εμβολιασμού το οποίο είναι αντιπροσωπευτικό του υλικού που χρησιμοποιήθηκε για την εκκίνηση της δοκιμής, καθώς και στο τέλος της δοκιμής στο φυτικό υλικό κάθε δοχείου δοκιμής και μάρτυρα.
Dry or fresh weight should be determined at the start of the test from a sample of the inoculum culture representative of what is used to begin the test, and at the end of the test with the plant material from each test and control vessel.
Εάν δεν μετράται η θαλλική επιφάνεια, προτιμάται το ξηρό βάρος έναντι του υγρού.
If frond area is not measured, dry weight is preferred over fresh weight.
Η συνολική θαλλική επιφάνεια, το ξηρό βάρος και το υγρό βάρος μπορούν να προσδιοριστούν ως εξής:
Total frond area, dry weight and fresh weight may be determined as follows:
Συνολική θαλλική επιφάνεια: Η συνολική επιφάνεια των θαλλών όλων των αποικιών μπορεί να προσδιοριστεί με ανάλυση εικόνων.
Total frond area: The total frond area of all colonies may be determined by image analysis.
Είναι δυνατόν να αποτυπωθεί το περίγραμμα του δοκιμαστικού δοχείου και των φυτών με βιντεοκάμερα (δηλαδή με τοποθέτηση του δοχείου σε φωτοτράπεζα) και να ψηφιοποιηθεί η προκύπτουσα εικόνα.
A silhouette of the test vessel and plants can be captured using a video camera (i.e. by placing the vessel on a light box) and the resulting image digitised.
Στη συνέχεια, προσδιορίζεται η συνολική θαλλική επιφάνεια σε ένα δοκιμαστικό δοχείο με βαθμονόμηση με επίπεδα σχήματα γνωστού εμβαδού.
By calibration with flat shapes of known area, the total frond area in a test vessel may then be determined.
Θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για τον αποκλεισμό των παρεμβολών που οφείλονται στο χείλος του δοχείου.
Care should be taken to exclude interference caused by the rim of the test vessel.
Εναλλακτική, αλλά πιο επίπονη προσέγγιση είναι η λήψη φωτοτυπιών των δοκιμαστικών δοχείων και των φυτών, η αποκοπή του προκύπτοντος περιγράμματος των αποικιών και ο προσδιορισμός της επιφάνειάς τους με αναλυτή φυλλικής επιφάνειας ή χαρτί γραφημάτων.
An alternative but more laborious approach is to photocopy test vessels and plants, cut out the resulting silhouette of colonies and determine their area using a leaf area analyser or graph paper.
Κατάλληλες μπορεί να είναι και άλλες τεχνικές (π.χ. αναλογία βάρους χαρτιού μεταξύ της επιφάνειας του περιγράμματος των αποικιών και της μοναδιαίας επιφάνειας).
Other techniques (e.g. paper weight ratio between silhouette area of colonies and unit area) may also be appropriate.
Ξηρό βάρος: Από κάθε δοκιμαστικό δοχείο συλλέγονται όλες οι αποικίες και εκπλύνονται με απεσταγμένο ή απιονισμένο νερό.
Dry weight: All colonies are collected from each of the test vessels and rinsed with distilled or deionised water.
Στυπώνονται για την απομάκρυνση της περίσσειας νερού και, κατόπιν, ξηραίνονται στους 60 °C μέχρι σταθερού βάρους.
They are blotted to remove excess water and then dried at 60 °C to a constant weight.
Τα ενδεχόμενα θραύσματα ριζών θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται.
Any root fragments should be included.
Το ξηρό βάρος θα πρέπει να εκφράζεται με ακρίβεια τουλάχιστον 0,1 mg.
The dry weight should be expressed to an accuracy of at least 0,1 mg.
Υγρό βάρος: Όλες οι αποικίες μεταφέρονται σε προζυγισμένους σωλήνες κατασκευασμένους από πολυστυρόλιο (ή άλλο αδρανές υλικό), με στρογγυλό πυθμένα που φέρει μικρές οπές (1 mm).
Fresh weight: All colonies are transferred to pre-weighed polystyrene (or other inert material) tubes with small (1 mm) holes in the rounded bottoms.
Στη συνέχεια, οι σωλήνες φυγοκεντρούνται στις 3000 rpm για 10 λεπτά σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.
The tubes are then centrifuged at 3000 rpm for 10 minutes at room temperature.
Οι σωλήνες, που περιέχουν τις στεγνές πλέον αποικίες, επαναζυγίζονται και υπολογίζεται το υγρό βάρος με αφαίρεση του βάρους του κενού σωλήνα.
Tubes, containing the now dried colonies, are re-weighed and the fresh weight is calculated by subtracting the weight of the empty tube.
Συχνότητα των μετρήσεων και αναλυτικών προσδιορισμών
Frequency of measurements and analytical determinations
Εάν εφαρμόζεται σχεδιασμός στατικής δοκιμής, θα πρέπει να μετράται το pH κάθε αγωγής στην αρχή και στο τέλος της δοκιμής.
If a static test design is used, the pH of each treatment should be measured at the beginning and end of the test.
Εάν εφαρμόζεται σχεδιασμός ημιστατικής δοκιμής, το pH θα πρέπει να μετράται σε κάθε παρτίδα «πρόσφατου» διαλύματος δοκιμής, πριν από κάθε ανανέωση, καθώς και στα αντίστοιχα «εξαντλημένα» διαλύματα.
If a semi-static test design is used, the pH should be measured in each batch of ‘fresh’ test solution prior to each renewal and also in the corresponding ‘spent’ solutions.
Η φωτεινή ένταση θα πρέπει να μετράται στον θάλαμο, επωαστήρα ή δωμάτιο ανάπτυξης, σε σημεία που βρίσκονται στην ίδια απόσταση από τη φωτεινή πηγή όπως οι θαλλοί της λέμνας.
Light intensity should be measured in the growth chamber, incubator or room at points the same distance from the light source as the Lemna fronds.
Οι μετρήσεις θα πρέπει να εκτελούνται τουλάχιστον μία φορά στη διάρκεια της δοκιμής.
Measurements should be made at least once during the test.
Θα πρέπει να καταγράφεται, τουλάχιστον ημερησίως, η θερμοκρασία του θρεπτικού υλικού σε υποκατάστατο δοχείο, το οποίο διατηρείται στις ίδιες συνθήκες στον θάλαμο, επωαστήρα ή δωμάτιο ανάπτυξης.
The temperature of the medium in a surrogate vessel held under the same conditions in the growth chamber, incubator or room should be recorded at least daily.
Στη διάρκεια της δοκιμής, οι συγκεντρώσεις της ελεγχόμενης ουσίας προσδιορίζονται σε κατάλληλα διαστήματα.
During the test, the concentrations of the test substance are determined at appropriate intervals.
Η ελάχιστη απαίτηση για τις στατικές δοκιμές είναι ο προσδιορισμός των συγκεντρώσεων στην αρχή και στο τέλος της δοκιμής.
In static tests, the minimum requirement is to determine the concentrations at the beginning and the end of the test.
Στις ημιστατικές δοκιμές, κατά τις οποίες η συγκέντρωση της ελεγχόμενης ουσίας αναμένεται να μην παραμείνει εντός των ορίων της ονομαστικής συγκέντρωσης ± 20 %, είναι απαραίτητο να υποβάλλονται σε ανάλυση όλα τα πρόσφατα παρασκευασμένα διαλύματα δοκιμής, καθώς και τα ίδια διαλύματα σε κάθε ανανέωση (βλέπε σημείο 1.7.7, τρίτο εδάφιο).
In semi-static tests where the concentration of the test substance is not expected to remain within ± 20 % of the nominal concentration, it is necessary to analyse all freshly prepared test solutions and the same solutions at each renewal (see third paragraph in section 1.7.7).
Ωστόσο, στην περίπτωση των δοκιμών κατά τις οποίες η μετρηθείσα αρχική συγκέντρωση της ελεγχόμενης ουσίας διαφέρει περισσότερο από ± 20 % από την ονομαστική συγκέντρωση, αλλά μπορούν να προσκομιστούν επαρκή στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι οι αρχικές συγκεντρώσεις είναι επαναλήψιμες και σταθερές (δηλαδή κυμαίνονται μεταξύ 80 και 120 % της αρχικής συγκέντρωσης), είναι δυνατόν να εκτελείται χημικός προσδιορισμός μόνο για την υψηλότερη και τη χαμηλότερη συγκέντρωση δοκιμής.
However, for those tests where the measured initial concentration of the test substance is not within ± 20 % of nominal, but where sufficient evidence can be provided to show that the initial concentrations are repeatable and stable (i.e. within the range 80-120 % of the initial concentration), chemical determinations may be carried out on only the highest and lowest test concentrations.
Σε κάθε περίπτωση, οι συγκεντρώσεις της ελεγχόμενης ουσίας πριν από την ανανέωση είναι αναγκαίο να προσδιορίζονται μόνο σε ένα από τα πολλαπλά δοχεία για κάθε συγκέντρωση δοκιμής (ή στο συνενωμένο περιεχόμενο των δοχείων ανά πολλαπλό προσδιορισμό).
In all cases, determination of test substance concentrations prior to renewal need only be performed on one replicate vessel at each test concentration (or the contents of the vessels pooled by replicate).
Εάν χρησιμοποιείται συνεχής δοκιμή, ενδείκνυται σύστημα δειγματοληψίας ανάλογο με το περιγραφόμενο για τις ημιστατικές δοκιμές, το οποίο περιλαμβάνει ανάλυση στην αρχή, στη μέση και στο τέλος της δοκιμής, χωρίς όμως μετρήσεις στα «εξαντλημένα» διαλύματα, που δεν ενδείκνυνται εν προκειμένω.
If a flow-through test is used, a similar sampling regime to that described for semi-static tests, including analysis at the start, mid-way through and at the end of the test, is appropriate, but measurement of ‘spent’ solutions is not appropriate in this case.
Στον συγκεκριμένο τύπο δοκιμής, θα πρέπει να ελέγχεται ημερησίως η ταχύτητα ροής του μέσου αραίωσης και της ελεγχόμενης ουσίας ή του μητρικού διαλύματος της ελεγχόμενης ουσίας.
In this type of test, the flow-rate of diluent and test substance or test substance stock solution should be checked daily.
Εάν υπάρχουν στοιχεία, από τα οποία προκύπτει ότι η συγκέντρωση της ελεγχόμενης ουσίας διατηρήθηκε ικανοποιητικά εντός των ορίων της ονομαστικής ή της μετρηθείσας αρχικής συγκέντρωσης ± 20 % σε όλη τη διάρκεια της δοκιμής, η ανάλυση των αποτελεσμάτων μπορεί να βασιστεί στις ονομαστικές ή τις μετρηθείσες αρχικές τιμές.
If there is evidence that the concentration of the substance being tested has been satisfactorily maintained within ± 20 % of the nominal or measured initial concentration throughout the test, analysis of the results can be based on nominal or measured initial values.
Εάν η απόκλιση από την ονομαστική ή τη μετρηθείσα αρχική συγκέντρωση υπερβαίνει το ± 20 %, η ανάλυση των αποτελεσμάτων θα πρέπει να βασίζεται στον γεωμετρικό μέσο όρο των συγκεντρώσεων κατά την έκθεση ή σε μοντέλα που περιγράφουν τη μείωση της συγκέντρωσης της ελεγχόμενης ουσίας (11).
If the deviation from the nominal or measured initial concentration is greater than ± 20 %, analysis of the results should be based on the geometric mean concentration during exposure or models describing the decline of the concentration of the test substance (11).
Σε ορισμένες περιπτώσεις, π.χ. όταν από προκαταρτική δοκιμή έχει προκύψει ότι η ελεγχόμενη ουσία δεν έχει τοξικές επιδράσεις σε συγκεντρώσεις έως 100 mg·l–1 ή έως το όριο διαλυτότητάς της στο υλικό της δοκιμής (αναλόγως του ποια είναι μικρότερη), είναι δυνατόν να διεξαχθεί οριακή δοκιμή, η οποία συνίσταται σε σύγκριση των αποκρίσεων μίας ομάδας μάρτυρα και μίας ομάδας αγωγής (συγκέντρωση ίση με 100 mg·l–1 ή με το όριο διαλυτότητας).
Under some circumstances, e.g. when a preliminary test indicates that the test substance has no toxic effects at concentrations up to 100 mg·l–1, or up to its limit of solubility in the test medium (whichever is the lower), a limit test involving a comparison of responses in a control group and one treatment group (100 mg·l–1 or a concentration equal to the limit of solubility), may be undertaken.
Η οριακή δοκιμή υπόκειται σε όλες τις συνθήκες δοκιμής και όλα τα κριτήρια εγκυρότητας που περιγράφονται ανωτέρω, εξαιρουμένου του πλήθους των δοχείων αγωγής, που θα πρέπει να είναι τουλάχιστον διπλάσιο.
All previously described test conditions and validity criteria apply to a limit test, with the exception that the number of treatment replicates should be doubled.
Η ανάπτυξη στην ομάδα μάρτυρα και στην ομάδα αγωγής είναι δυνατόν να υποβληθεί σε στατιστική ανάλυση με δοκιμή σύγκρισης μέσων όρων, π.χ. δοκιμή t του Student.
Growth in the control and treatment group may be analysed using a statistical test to compare means, e.g. a Student's t-test.
ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥ
DOUBLING TIME
Για τον προσδιορισμό του χρόνου διπλασιασμού (Td) του αριθμού θαλλών και την τήρηση αυτού του κριτηρίου εγκυρότητας στη μελέτη (σημείο 1.6), εφαρμόζεται ο ακόλουθος τύπος στα δεδομένα που προκύπτουν από τα δοχεία μάρτυρες:
To determine the doubling time (Td) of frond number and adherence to this validity criterion by the study (section 1.6), the following formula is used with data obtained from the control vessels:
όπου μ είναι ο μέσος ειδικός ρυθμός ανάπτυξης, ο οποίος προσδιορίζεται όπως περιγράφεται στο σημείο 2.2.1, πρώτο και δεύτερο εδάφιο.
where μ is the average specific growth rate determined as described in first and second paragraph in section 2.2.1.
Η δοκιμή αποσκοπεί στον προσδιορισμό των επιδράσεων της ελεγχόμενης ουσίας στη βλαστητική ανάπτυξη της λέμνας.
The purpose of the test is to determine the effects of the test substance on the vegetative growth of Lemna.
Μέσος ειδικός ρυθμός ανάπτυξης: αυτή η μεταβλητή απόκρισης υπολογίζεται με βάση τις μεταβολές του λογάριθμου του αριθμού θαλλών και, επιπλέον, τις μεταβολές του λογάριθμου μίας δεύτερης μετρούμενης παραμέτρου (συνολική θαλλική επιφάνεια, ξηρό βάρος ή υγρό βάρος) με την πάροδο του χρόνου (εκφραζόμενες ανά ημέρα) στους μάρτυρες και σε κάθε ομάδα αγωγής.
Average specific growth rate: this response variable is calculated on the basis of changes in the logarithms of frond numbers, and in addition, on the basis of changes in the logarithms of another measurement parameter (total frond area, dry weight or fresh weight) over time (expressed per day) in the controls and each treatment group.
Η εν λόγω μεταβλητή αναφέρεται μερικές φορές ως σχετικός ρυθμός ανάπτυξης (15).
It is sometimes referred to as relative growth rate (15).
Απόδοση: αυτή η μεταβλητή απόκρισης υπολογίζεται με βάση τις μεταβολές του αριθμού θαλλών και, επιπλέον, τις μεταβολές μίας δεύτερης μετρούμενης παραμέτρου (συνολική θαλλική επιφάνεια, ξηρό βάρος ή υγρό βάρος) στους μάρτυρες και σε κάθε ομάδα αγωγής μέχρι το τέλος της δοκιμής.
Yield: this response variable is calculated on the basis of changes in frond number, and in addition, on the basis of changes in another measurement parameter (total frond area, dry weight or fresh weight) in the controls and in each treatment group until the end of the test.
Η έννοια του μέσου ειδικού ρυθμού ανάπτυξης βασίζεται στον γενικό λογαριθμικό τύπο ανάπτυξης της λέμνας σε απεριόριστες καλλιέργειες, όπου η τοξικότητα εκτιμάται με βάση τις επιδράσεις στον ρυθμό ανάπτυξης, χωρίς να εξαρτάται από την απόλυτη τιμή του ειδικού ρυθμού ανάπτυξης του μάρτυρα ούτε από την κλίση της καμπύλης συγκέντρωσης-απόκρισης ούτε από τη διάρκεια της δοκιμής.
The concept of average specific growth rate is based on the general exponential growth pattern of duckweed in non-limited cultures, where toxicity is estimated on the basis of the effects on the growth rate, without being dependent on the absolute level of the specific growth rate of the control, slope of the concentration-response curve or on test duration.
Η EyCx εξαρτάται από τον ειδικό ρυθμό ανάπτυξης του είδους λέμνας που χρησιμοποιείται σε κάθε δοκιμή, καθώς και από τον μέγιστο ειδικό ρυθμό ανάπτυξης, ο οποίος μπορεί να διαφέρει μεταξύ των ειδών ή ακόμη και μεταξύ διαφορετικών κλώνων.
EyCx is dependent on the specific growth rate of the duckweed species used in each test and on the maximum specific growth rate that can vary between species and even different clones.
Η συγκεκριμένη μεταβλητή απόκρισης δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη σύγκριση της ευαισθησίας διαφορετικών ειδών ή κλώνων λέμνας σε τοξικούς παράγοντες.
This response variable should not be used for comparing the sensitivity to toxicants among duckweed species or even different clones.
Μολονότι είναι προτιμότερο, από επιστημονική άποψη, να χρησιμοποιείται ο μέσος ειδικός ρυθμός ανάπτυξης για την εκτίμηση της τοξικότητας, η παρούσα μέθοδος δοκιμών περιλαμβάνει και εκτιμήσεις της τοξικότητας με βάση την απόδοση, προκειμένου να καλυφθούν οι κανονιστικές απαιτήσεις που ισχύουν σήμερα σε ορισμένες χώρες.
While the use of average specific growth rate for estimating toxicity is scientifically preferred, toxicity estimates based on yield are also included in this Testing Method to satisfy current regulatory requirements in some countries.
Οι εκτιμήσεις της τοξικότητας θα πρέπει να βασίζονται στον αριθμό θαλλών και σε μία πρόσθετη μετρούμενη παράμετρο (συνολική θαλλική επιφάνεια, ξηρό βάρος ή υγρό βάρος), επειδή ορισμένες ουσίες ενδέχεται να έχουν πολύ μεγαλύτερη επίδραση σε άλλες μετρούμενες μεταβλητές απ’ όση στον αριθμό θαλλών.
Toxicity estimates should be based on frond number and on one additional measurement variable (total frond area, dry weight or fresh weight), because some substances may affect other measurement variables much more than the frond number.
Η επίδραση αυτή δεν ανιχνεύεται με τον υπολογισμό μόνο του αριθμού θαλλών.
This effect would not be detected by calculating frond number only.
Ο αριθμός θαλλών και κάθε άλλη μετρούμενη μεταβλητή που έχει καταγραφεί, δηλαδή συνολική θαλλική επιφάνεια, ξηρό βάρος ή υγρό βάρος, καταχωρίζονται σε πίνακα μαζί με τις συγκεντρώσεις της ελεγχόμενης ουσίας για κάθε χρόνο μέτρησης.
The number of fronds as well as any other recorded measurement variable, i.e. total frond area, dry weight or fresh weight, are tabulated together with the concentrations of the test substance for each measurement occasion.
Η μετέπειτα ανάλυση δεδομένων, π.χ. για την εκτίμηση της LOEC, NOEC ή ECx, θα πρέπει να βασίζεται στις τιμές που αντιστοιχούν σε καθένα από τα πολλαπλά δοχεία αγωγής και όχι σε μέσες τιμές που έχουν υπολογιστεί για κάθε ομάδα αγωγής.
Subsequent data analysis e.g. to estimate a LOEC, NOEC or ECx should be based on the values for the individual replicates and not calculated means for each treatment group.
Μέσος ειδικός ρυθμός ανάπτυξης
Average specific growth rate
Ο μέσος ειδικός ρυθμός ανάπτυξης για συγκεκριμένη χρονική περίοδο υπολογίζεται ως η λογαριθμική αύξηση των μεταβλητών ανάπτυξης — αριθμός θαλλών και μία ακόμη μετρούμενη μεταβλητή (συνολική θαλλική επιφάνεια, ξηρό βάρος ή υγρό βάρος) — από τον ακόλουθο τύπο, ο οποίος εφαρμόζεται σε καθένα από τα πολλαπλά δοχεία μάρτυρες και αγωγής:
The average specific growth rate for a specific period is calculated as the logarithmic increase in the growth variables — rond numbers and one other measurement variable (total frond area, dry weight or fresh weight) — using the formula below for each replicate of control and treatments:
μέσος ειδικός ρυθμός ανάπτυξης κατά το χρονικό διάστημα i έως j
average specific growth rate from time i to j
η μετρούμενη μεταβλητή στο δοχείο δοκιμής ή μάρτυρα κατά τη χρονική στιγμή i
measurement variable in the test or control vessel at time i
η μετρούμενη μεταβλητή στο δοχείο δοκιμής ή μάρτυρα κατά τη χρονική στιγμή j
measurement variable in the test or control vessel at time j
t: το χρονικό διάστημα i έως j.
time period from i to j
Για κάθε ομάδα αγωγής και ομάδα μάρτυρα, υπολογίζεται η μέση τιμή του ρυθμού ανάπτυξης, συνοδευόμενη από εκτίμηση της διακύμανσης.
For each treatment group and control group, calculate a mean value for the growth rate along with variance estimates.
Θα πρέπει να υπολογίζεται ο μέσος ειδικός ρυθμός ανάπτυξης για τη συνολική διάρκεια της δοκιμής (η χρονική στιγμή «i» στον ανωτέρω τύπο είναι η αρχή της δοκιμής και η χρονική στιγμή «j» το τέλος της).
The average specific growth rate should be calculated for the entire test period (time ‘i’ in the above formula is the beginning of the test and time ‘j’ is the end of the test).
Για κάθε συγκέντρωση δοκιμής και κάθε μάρτυρα, υπολογίζεται η μέση τιμή του μέσου ειδικού ρυθμού ανάπτυξης, συνοδευόμενη από εκτίμηση της διακύμανσης.
For each test concentration and control, calculate a mean value for average specific growth rate along with the variance estimates.