natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πιο συγκεκριμένα, ποικιλομορφία παρατηρείται μεταξύ θαλάσσιων περιφερειών ή ακόμη και εντός της ίδιας θαλάσσιας περιφέρειας, υποπεριφέρειας και υποδιαίρεσης.
In particular, diversity exists between regions and even within marine regions, sub-regions and subdivisions.
Για τον λόγο αυτό, η δυνατότητα εφαρμογής συγκεκριμένων δεικτών για τα διάφορα κριτήρια ενδέχεται να συνεπάγεται την ανάγκη να εξετάζεται κατά πόσον είναι οικολογικά συναφείς προς την εκάστοτε αξιολογούμενη κατάσταση.
For this reason, the applicability of specific indicators related to the criteria may require considering whether they are ecologically relevant to each situation being assessed.
Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν κάθε κριτήριο και τους συναφείς δείκτες που απαριθμούνται στο παρόν παράρτημα προκειμένου να εντοπίσουν εκείνα που πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης.
Member States need to consider each of the criteria and related indicators listed in this Annex in order to identify those which are to be used to determine good environmental status.
Βάσει της αρχικής αξιολόγησης, εφόσον το κράτος μέλος θεωρεί ότι δεν είναι σκόπιμη η εφαρμογή ενός ή περισσότερων κριτηρίων, θα πρέπει να αιτιολογήσει τη γνώμη του στην Επιτροπή στο πλαίσιο της γνωστοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ, όταν σχετίζεται με τη συνοχή και τη σύγκριση μεταξύ περιφερειών και υποπεριφερειών.
On the basis of the initial assessment, when a Member State considers that it is not appropriate to use one or more of the criteria, it needs to provide the Commission with a justification in the framework of the notification made pursuant to Article 9(2) of Directive 2008/56/EC, when relevant in relation to consistency and comparison between regions and sub-regions.
Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη έχουν υποχρέωση να αναπτύσσουν τη συνεργασία σε περιφερειακό επίπεδο όπως προβλέπουν τα άρθρα 5 και 6 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ, και ιδίως να διασφαλίζουν τη συνεκτικότητα και τον συντονισμό των διαφόρων στοιχείων των θαλάσσιων στρατηγικών σε όλη την έκταση της θαλάσσιας περιφέρειας ή υποπεριφέρειας.
In this context, Member States are subject to the obligation of regional cooperation laid down in Articles 5 and 6 of Directive 2008/56/EC, and in particular to the requirement to ensure that the different elements of the marine strategies are coherent and coordinated across the marine region or sub-region concerned.
Είναι σημαντικό η εφαρμογή των κριτηρίων να λαμβάνει υπόψη τα αποτελέσματα της αρχικής αξιολόγησης που απαιτείται από το άρθρο 8 και το παράρτημα III της οδηγίας 2008/56/ΕΚ και να μην εκτελείται απομονωμένα.
It is important that the application of the criteria takes into account the results of the initial assessment, required under Article 8 and Annex III to Directive 2008/56/EC, and that they are not carried out in isolation.
Η αρχική αξιολόγηση είναι η κατ’ εξοχήν διαδικασία για τον εντοπισμό των βασικών στοιχείων και χαρακτηριστικών καθώς και των πρωταρχικών πιέσεων και επιπτώσεων στο θαλάσσιο περιβάλλον, υπό την προϋπόθεση να επικαιροποιείται τακτικά και να συνοδεύεται από προγράμματα παρακολούθησης.
The initial assessment is the main process for identifying the essential features and characteristics as well as the predominant pressures and impacts on the marine environment, subject to its regular updates and to monitoring programmes.
Η αρχική αξιολόγηση πρέπει να έχει ολοκληρωθεί εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ βάσει των ενδεικτικών καταλόγων στοιχείων που περιέχονται στο παράρτημα III της εν λόγω οδηγίας και συνεκτιμώντας τα διαθέσιμα δεδομένα, εφόσον υπάρχουν.
This first assessment needs to be finalised by the date specified in Article 5(2) of Directive 2008/56/EC on the basis of the indicative lists of elements contained in Annex III to that Directive and taking account of existing data where available.
Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι ορισμένα κριτήρια και οι αντίστοιχοι δείκτες αναγνωρίζεται ότι εξακολουθούν να βρίσκονται υπό ανάπτυξη στη διάρκεια της αρχικής αυτής περιόδου.
Consideration needs to be given to the fact that some criteria and related indicators are acknowledged as being still under development during this initial period.
Η πρόοδος προς την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης σημειώνεται στο πλαίσιο των συνεχών και ευρύτερων αλλαγών στο θαλάσσιο περιβάλλον.
Progress towards good environmental status is taking place in the context of continuous broader changes in the marine environment.
Η αλλαγή του κλίματος επηρεάζει ήδη το θαλάσσιο περιβάλλον, καθώς και τις διαδικασίες και τις λειτουργίες των οικοσυστημάτων.
Climate change is already having an impact on the marine environment, including on ecosystem processes and functions.
Κατά την ανάπτυξη των θαλάσσιων στρατηγικών τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναφέρουν, εφόσον είναι σκόπιμο, τις όποιες ενδείξεις επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος.
In developing their respective marine strategies, Member States need to specify, where appropriate, any evidence of climate change impacts.
Η ευέλικτη διαχείριση με βάση την προσέγγιση σε επίπεδο οικοσυστήματος προβλέπει την τακτική επικαιροποίηση του προσδιορισμού της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης.
Adaptive management on the basis of the ecosystem-based approach includes the regular update of the determination of good environmental status.
Κριτήρια καλής περιβαλλοντικής κατάστασης συναφή προς τις παραμέτρους περιγραφής του παραρτήματος I της οδηγίας 2008/56/ΕΚ
Criteria for good environmental status relevant to the descriptors of Annex I to Directive 2008/56/EC
Παράμετρος περιγραφής 1:
Descriptor 1:
Η βιολογική ποικιλότητα διατηρείται.
Biological diversity is maintained.
Η ποιότητα και η συχνότητα εμφάνισης των οικολογικών ενδιαιτημάτων καθώς και η κατανομή και η αφθονία των βιολογικών ειδών ευθυγραμμίζονται με τις επικρατούσες φυσιογραφικές, γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες.
The quality and occurrence of habitats and the distribution and abundance of species are in line with prevailing physiographic, geographic and climate conditions.
Απαιτείται αξιολόγηση σε διάφορα οικολογικά επίπεδα: οικοσυστημάτων, ενδιαιτημάτων (και των συνδεδεμένων με αυτά κοινοτήτων, υπό την έννοια των βιοτόπων) και ειδών, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στη διάρθρωση της παρούσας ενότητας, λαμβάνοντας υπόψη το σημείο 2 του μέρους A. Για ορισμένες πτυχές της συγκεκριμένης παραμέτρου περιγραφής, απαιτείται συμπληρωματική επιστημονική και τεχνική υποστήριξη [5].
Assessment is required at several ecological levels: ecosystems, habitats (including their associated communities, in the sense of biotopes) and species, which are reflected in the structure of this section, taking into account point 2 of Part A. For certain aspects of this descriptor, additional scientific and technical support is required [5].
Προκειμένου να καλυφθεί πλήρως το εύρος της συγκεκριμένης παραμέτρου περιγραφής, λαμβάνοντας υπόψη το παράρτημα III της οδηγίας 2008/56/ΕΚ, απαιτείται ιεράρχηση των χαρακτηριστικών στοιχείων της βιοποικιλότητας σε επίπεδο ειδών, ενδιαιτημάτων και οικοσυστημάτων.
To address the broad scope of the descriptor, it is necessary, having regard to Annex III to Directive 2008/56/EC, to prioritise among biodiversity features at the level of species, habitats and ecosystems.
Με τον τρόπο αυτό εντοπίζονται τα χαρακτηριστικά της βιοποικιλότητας και οι περιοχές όπου προκύπτουν απειλές και επιπτώσεις ενώ παράλληλα διευκολύνεται ο προσδιορισμός των ενδεδειγμένων δεικτών μεταξύ των επιλεγμένων κριτηρίων ως πλέον κατάλληλοι για τις συγκεκριμένες περιοχές και τα χαρακτηριστικά της βιοποικιλότητας [6].
This enables the identification of those biodiversity features and those areas where impacts and threats arise and also supports the identification of appropriate indicators among the selected criteria, adequate to the areas and the features concerned [6].
Η υποχρέωση περιφερειακής συνεργασίας που προβλέπεται στα άρθρα 5 και 6 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ σχετίζεται άμεσα με τη διαδικασία επιλογής των χαρακτηριστικών της βιοποικιλότητας εντός των περιφερειών, υποπεριφερειών και υποδιαιρέσεων, καθώς και του καθορισμού συνθηκών αναφοράς όπου κρίνεται σκόπιμο, δυνάμει του παραρτήματος IV της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.
The obligation of regional cooperation contained in Articles 5 and 6 of Directive 2008/56/EC is directly relevant to the process of selection of biodiversity features within regions, sub-regions and subdivisions, including for the establishment, where appropriate, of reference conditions pursuant to Annex IV to Directive 2008/56/EC.
Η κατάρτιση μοντέλων με χρήση πλατφόρμας συστήματος γεωγραφικών πληροφοριών μπορεί να αποτελέσει μια χρήσιμη βάση για τη χαρτογράφηση μιας σειράς χαρακτηριστικών στοιχείων της βιοποικιλότητας, των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και των πιέσεων που αυτές ασκούν, υπό την προϋπόθεση ότι τυχόν σφάλματα θα αξιολογούνται δεόντως και θα περιγράφονται κατά την εφαρμογή των αποτελεσμάτων.
Modelling using a geographic information system platform may provide a useful basis for mapping a range of biodiversity features and human activities and their pressures, provided that any errors involved are properly assessed and described when applying the results.
Τα ως άνω δεδομένα αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για τη διαχείριση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε επίπεδο οικοσυστήματος και την ανάπτυξη των συναφών χωρικών εργαλείων [7].
This type of data is a prerequisite for ecosystem-based management of human activities and for developing related spatial tools [7].
Επίπεδο είδους
Species level
Για κάθε περιφέρεια, υποπεριφέρεια ή υποδιαίρεση, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα είδη και τις διάφορες κοινότητες (π.χ. φυτοπλαγκτού και ζωοπλαγκτού) που απαριθμούνται στον ενδεικτικό κατάλογο του πίνακα 1 του παραρτήματος III της οδηγίας 2008/56/ΕΚ, καταρτίζεται σύνολο συναφών ειδών και λειτουργικών ομάδων, λαμβάνοντας υπόψη το σημείο 2 του μέρους A. Τα τρία κριτήρια αξιολόγησης οποιουδήποτε είδους είναι η κατανομή του είδους, το μέγεθος του πληθυσμού και η κατάσταση του πληθυσμού.
For each region, sub-region or subdivision, taking into account the different species and communities (e.g. for phytoplankton and zooplankton) contained in the indicative list in Table 1 of Annex III to Directive 2008/56/EC, it is necessary to draw up a set of relevant species and functional groups, having regard to point 2 of Part A. The three criteria for the assessment of any species are species distribution, population size and population condition.
Όσον αφορά το τρίτο κριτήριο, σε κάποιες περιπτώσεις απαιτείται να διαθέτουμε σαφή αντίληψη για την υγεία του πληθυσμού και τις σχέσεις εντός του είδους και μεταξύ ειδών.
As to the later, there are cases where it also entails an understanding of population health and inter- and intra-specific relationships.
Πρέπει επίσης να διενεργείται χωριστή αξιολόγηση των υποειδών και των πληθυσμών εφόσον από την αρχική αξιολόγηση ή τα νέα διαθέσιμα δεδομένα διαπιστώνονται επιπτώσεις και πιθανές απειλές για την κατάσταση ορισμένων εξ αυτών.
It is also necessary to assess separately subspecies and populations where the initial assessment, or new information available, identifies impacts and potential threats to the status of some of them.
Για την αξιολόγηση των ειδών απαιτείται επίσης να διαθέτουμε ολοκληρωμένη αντίληψη για την κατανομή, την έκταση και την κατάσταση των ενδιαιτημάτων τους, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που θεσπίζονται στην οδηγία 92/43/ΕΟΚ [8] και την οδηγία 2009/147/ΕΚ, ώστε να εξασφαλίζεται ότι το μέγεθος του οικολογικού ενδιαιτήματος επαρκεί για τη διατήρηση του πληθυσμού του, συνεκτιμώντας τυχόν κίνδυνο υποβάθμισης ή απώλειας των εν λόγω ενδιαιτημάτων.
The assessment of species also requires an integrated understanding of the distribution, extent and condition of their habitats, coherent with the requirements laid down in Directive 92/43/EEC [8] and Directive 2009/147/EC, to make sure that there is a sufficiently large habitat to maintain its population, taking into consideration any threat of deterioration or loss of such habitats.
Όσον αφορά τη βιοποικιλότητα σε επίπεδο είδους, τα τρία κριτήρια αξιολόγησης της προόδου προς την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης καθώς και οι αντίστοιχοι δείκτες παρατίθενται κατωτέρω:1.1.
In relation to biodiversity at the level of species, the three criteria for assessing progress towards good environmental status, as well as the indicators related respectively to them, are the following:1.1.
Κατανομή του είδους
Species distribution
Εύρος κατανομής (1.1.1)
Distributional range (1.1.1)
Τρόπος κατανομής εντός της περιοχής, όπου κρίνεται σκόπιμο (1.1.2)
Distributional pattern within the latter, where appropriate (1.1.2)
Έκταση που καλύπτεται από το είδος (για εδραία/βενθικά είδη) (1.1.3)
Area covered by the species (for sessile/benthic species) (1.1.3)
Μέγεθος πληθυσμού
Population size
Αφθονία πληθυσμού και/ή βιομάζας, κατά περίπτωση (1.2.1)
Population abundance and/or biomass, as appropriate (1.2.1)
Κατάσταση πληθυσμού
Population condition
Δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού (π.χ. μέγεθος σώματος ή ηλικιακή διάρθρωση, αναλογία φύλων, ποσοστά γονιμότητας, ποσοστά επιβίωσης/θνησιμότητας) (1.3.1)
Population demographic characteristics (e.g. body size or age class structure, sex ratio, fecundity rates, survival/mortality rates) (1.3.1)
Γενετική διάρθρωση του πληθυσμού, όπου κρίνεται σκόπιμο (1.3.2)
Population genetic structure, where appropriate (1.3.2).
Επίπεδο ενδιαιτήματος
Habitat level
Για τους σκοπούς της οδηγίας 2008/56/ΕΚ, ο όρος «ενδιαίτημα» καλύπτει τόσο τα αβιοτικά χαρακτηριστικά όσο και τη συνδεδεμένη βιολογική κοινότητα, συνδυάζοντας και τα δύο στοιχεία υπό την έννοια του όρου «βιότοπος».
For the purpose of Directive 2008/56/EC, the term habitat addresses both the abiotic characteristics and the associated biological community, treating both elements together in the sense of the term biotope.
Καταρτίζεται σύνολο τύπων ενδιαιτημάτων για κάθε περιφέρεια, υποπεριφέρεια ή υποδιαίρεση, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα ενδιαιτήματα που απαριθμούνται στον ενδεικτικό κατάλογο του πίνακα 1 του παραρτήματος III και όσον αφορά τα μέσα που αναφέρονται στο σημείο 2 του μέρους A. Η σχετική νομοθεσία αναφέρεται επίσης σε ορισμένα συμπλέγματα ενδιαιτημάτων (γεγονός που συνεπάγεται, όπου κρίνεται σκόπιμο, αξιολόγηση της σύνθεσης, της έκτασης και της σχετικής αναλογίας των ενδιαιτημάτων εντός του συμπλέγματος) και σε λειτουργικά οικολογικά ενδιαιτήματα (όπως οι περιοχές αναπαραγωγής, εκτροφής και διατροφής καθώς και οι μεταναστευτικές διαδρομές).
A set of habitat types needs to be drawn up for each region, sub-region or subdivision, taking into account the different habitats contained in the indicative list in Table 1 of Annex III and having regard to the instruments mentioned in point 2 of Part A. Such instruments also refer to a number of habitat complexes (which means assessing, where appropriate, the composition, extent and relative proportions of habitats within such complexes) and to functional habitats (such as spawning, breeding and feeding areas and migration routes).
Είναι πολύ σημαντικό για την αξιολόγηση σε επίπεδο ενδιαιτήματος να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες για συνεκτική ταξινόμηση των θαλάσσιων ενδιαιτημάτων, με την υποστήριξη της επαρκούς χαρτογράφησης, συνεκτιμώντας και τις μεταβολές ανάλογα με την απόσταση από την ακτή και το βάθος (π.χ. παράκτια ενδιαιτήματα, ενδιαιτήματα υφαλοκρηπίδας και ενδιαιτήματα ανοικτής θάλασσας).
Additional efforts for a coherent classification of marine habitats, supported by adequate mapping, are essential for assessment at habitat level, taking also into account variations along the gradient of distance from the coast and depth (e.g. coastal, shelf and deep sea).
Τα τρία κριτήρια αξιολόγησης των ενδιαιτημάτων είναι η κατανομή, η έκταση και η κατάστασή τους (όσον αφορά την κατάσταση, ιδίως η κατάσταση των χαρακτηριστικών ειδών και κοινοτήτων) σε συνδυασμό με τους αντίστοιχους δείκτες τους.
The three criteria for the assessment of habitats are their distribution, extent and condition (for the latter, in particular the condition of typical species and communities), accompanied with the indicators related respectively to them.
Για την αξιολόγηση της κατάστασης του ενδιαιτήματος απαιτείται να διαθέτουμε ολοκληρωμένη αντίληψη για την κατάσταση των συνδεδεμένων κοινοτήτων και ειδών, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ [9] και της οδηγίας 2009/147/ΕΚ, καθώς και αξιολόγηση των λειτουργικών χαρακτηριστικών τους όπου κρίνεται σκόπιμο.
The assessment of habitat condition requires an integrated understanding of the status of associated communities and species, coherent with the requirements laid down in Directive 92/43/EEC [9] and Directive 2009/147/EC, including where appropriate an assessment of their functional traits.
Κατανομή του ενδιαιτήματος
Habitat distribution
Περιοχή κατανομής (1.4.1)
Distributional range (1.4.1)
Τρόπος κατανομής (1.4.2)
Distributional pattern (1.4.2)
Έκταση του ενδιαιτήματος
Habitat extent
Εμβαδόν του ενδιαιτήματος (1.5.1)
Habitat area (1.5.1)
Όγκος του ενδιαιτήματος, κατά περίπτωση (1.5.2)
Habitat volume, where relevant (1.5.2)
Κατάσταση του ενδιαιτήματος
Habitat condition
Κατάσταση των χαρακτηριστικών ειδών και κοινοτήτων (1.6.1)
Condition of the typical species and communities (1.6.1)
Σχετική αφθονία και/ή βιομάζα, κατά περίπτωση (1.6.2)
Relative abundance and/or biomass, as appropriate (1.6.2)
Φυσικές, υδρολογικές και χημικές συνθήκες (1.6.3)
Physical, hydrological and chemical conditions (1.6.3).
Επίπεδο οικοσυστήματος
Ecosystem level
Διάρθρωση του οικοσυστήματος
Ecosystem structure
Σύνθεση και σχετική αναλογία των συνιστωσών του οικοσυστήματος (ενδιαιτήματα και είδη) (1.7.1)
Composition and relative proportions of ecosystem components (habitats and species) (1.7.1).
Επισημαίνεται ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των διαρθρωτικών συνιστωσών του οικοσυστήματος είναι θεμελιώδους σημασίας για την αξιολόγηση των διαδικασιών και των λειτουργιών του οικοσυστήματος προκειμένου να προσδιοριστεί συνολικά η καλή περιβαλλοντική του κατάσταση, λαμβάνοντας υπόψη μεταξύ άλλων το άρθρο 1, το άρθρο 3 παράγραφος 5 και το άρθρο 9 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ.
In addition, the interactions between the structural components of the ecosystem are fundamental for assessing ecosystem processes and functions for the purpose of the overall determination of good environmental status, having regard, inter alia, to Articles 1, 3(5) and 9(1) of Directive 2008/56/EC.
Σημαντικές για την αποτύπωση των διαδικασιών και των λειτουργιών του οικοσυστήματος είναι και άλλες λειτουργικές πτυχές που καλύπτονται από άλλες παραμέτρους περιγραφής της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης (όπως οι παράμετροι 4 και 6), καθώς και θέματα συνδεσιμότητας και συνεκτικότητας-αντοχής.
Other functional aspects addressed through other descriptors of good environmental status (such as descriptors 4 and 6), as well as connectivity and resilience considerations, are also important for addressing ecosystem processes and functions.
Παράμετρος περιγραφής 2:
Descriptor 2:
Τα ξενικά είδη που εισάγονται από ανθρώπινες δραστηριότητες βρίσκονται σε επίπεδα που δεν μεταβάλλουν δυσμενώς το οικοσύστημα
Non-indigenous species introduced by human activities are at levels that do not adversely alter the ecosystem.
Ο εντοπισμός και η αξιολόγηση των οδών και των φορέων διάδοσης των ξενικών ειδών ως αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την πρόληψη της εισαγωγής των εν λόγω ειδών από την ανθρώπινη δραστηριότητα σε επίπεδα τέτοια, που να προκαλούν δυσμενείς επιπτώσεις για τα οικοσυστήματα και για να μετριασθούν οι όποιες επιπτώσεις.
The identification and assessment of pathways and vectors of spreading of non-indigenous species as a result of human activities is a prerequisite to prevent that such species introduced as a result of human activities reach levels that adversely affect the ecosystems and to mitigate any impacts.
Η αρχική αξιολόγηση πρέπει να λαμβάνει υπόψη ότι η εισαγωγή ορισμένων ξενικών ειδών από την ανθρώπινη δραστηριότητα ρυθμίζεται ήδη σε επίπεδο Ένωσης [10], με στόχο την αξιολόγηση και την ελαχιστοποίηση των πιθανών επιπτώσεων στα υδάτινα οικοσυστήματα, καθώς και ότι ορισμένα ξενικά είδη χρησιμοποιούνται ευρέως στην υδατοκαλλιέργεια επί μακρόν και υπάγονται ήδη σε ειδική μεταχείριση αδειοδότησης βάσει των υφιστάμενων κανονισμών [11].
The initial assessment has to take into account that some introductions due to human activities are already regulated at Union level [10] to assess and minimise their possible impact on aquatic ecosystems and that some non-indigenous species have commonly been used in aquaculture for a long time and are already subject to specific permit treatment within the existing Regulations [11].
Εξακολουθούμε να έχουμε περιορισμένη αντίληψη των επιπτώσεων των ξενικών ειδών στο περιβάλλον.
There is still only limited knowledge about the effects of the non-indigenous species on the environment.
Χρειάζονται περισσότερες επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις για την ανάπτυξη δυνητικά χρήσιμων δεικτών [12], ιδίως όσον αφορά τις επιπτώσεις των χωροκατακτητικών ξενικών ειδών (π.χ. δείκτες βιορύπανσης), που εξακολουθούν να συνιστούν τον κύριο λόγο ανησυχίας όσον αφορά την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης.
Additional scientific and technical development is required for developing potentially useful indicators [12], especially of impacts of invasive non-indigenous species (such as bio-pollution indexes), which remain the main concern for achieving good environmental status.
Προτεραιότητα όσον αφορά την αξιολόγηση και την παρακολούθηση [13] δίνεται στον χαρακτηρισμό της κατάστασης, ο οποίος αποτελεί προϋπόθεση για την αξιολόγηση του μεγέθους των επιπτώσεων, πλην όμως δεν καθορίζει από μόνος του την επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης για τη συγκεκριμένη παράμετρο περιγραφής.
The priority in relation to assessment and monitoring [13] relates to state characterisation, which is a prerequisite for assessment of the magnitude of impacts but does not determine in itself the achievement of good environmental status for this descriptor.
Αφθονία και χαρακτηρισμός της κατάστασης των ξενικών ειδών, ιδίως των χωροκατακτητικών ειδών
Abundance and state characterisation of non-indigenous species, in particular invasive species
Τάσεις όσον αφορά την αφθονία, τη χρονική συχνότητα εμφάνισης και τη χωρική κατανομή στη φύση των ξενικών ειδών, ιδίως των χωροκατακτητικών ξενικών ειδών και ιδίως σε απειλούμενες περιοχές, σε σχέση με τους κύριους φορείς και τις κύριες οδούς διάδοσης των εν λόγω ειδών (2.1.1)
Trends in abundance, temporal occurrence and spatial distribution in the wild of non-indigenous species, particularly invasive non-indigenous species, notably in risk areas, in relation to the main vectors and pathways of spreading of such species (2.1.1)
Περιβαλλοντικές επιπτώσεις των χωροκατακτητικών ξενικών ειδών
Environmental impact of invasive non-indigenous species
Αναλογία μεταξύ χωροκατακτητικών ξενικών ειδών και ξενικών ειδών σε επαρκώς μελετημένες ταξινομικές ομάδες (π.χ. ψάρια, μακροφύκη, μαλάκια,) η οποία μπορεί να αποτελεί ένδειξη μεταβολής της σύνθεσης σε είδη (π.χ. μετά τον εκτοπισμό των ξενικών ειδών) (2.2.1)
Ratio between invasive non-indigenous species and native species in some well studied taxonomic groups (e.g. fish, macroalgae, molluscs) that may provide a measure of change in species composition (e.g. further to the displacement of native species) (2.2.1)
Επιπτώσεις των χωροκατακτητικών ειδών σε επίπεδο είδους, ενδιαιτήματος και οικοσυστήματος (2.2.2)
Impacts of non-indigenous invasive species at the level of species, habitats and ecosystem, where feasible (2.2.2).
Παράμετρος περιγραφής 3:
Descriptor 3:
Οι πληθυσμοί των ειδών ψαριών και μαλακίων που αποτελούν αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης κυμαίνονται εντός ασφαλών βιολογικών ορίων, με χαρακτηριστικά ως προς την κατανομή ηλικιών και μεγέθους που θεωρούνται ενδεικτικά της υγιούς κατάστασης για το εκάστοτε απόθεμα
Populations of all commercially exploited fish and shellfish are within safe biological limits, exhibiting a population age and size distribution that is indicative of a healthy stock.