natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, τόσο η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την ύπαρξη της υποτιθέμενης εγγύησης, του υποτιθέμενου ασυμβίβαστού της με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της συνακόλουθης μελλοντικής κατάργησής της, όσο και οι διαψεύσεις των γαλλικών αρχών στους οργανισμούς αξιολόγησης και στον τύπο ότι υπάρχει εγγύηση δεν είχαν καμία επίπτωση στους όρους χρηματοδότησης της La Poste.
According to the French authorities, neither the announcement by the Commission of the existence of the alleged guarantee, its alleged incompatibility with EU law and, consequently, its impending removal, nor the denials by the French authorities concerning the existence of the guarantee made to rating agencies and to the press, have had any influence on La Poste’s financing conditions.
Έτσι, η La Poste εξέδωσε, τον Οκτώβριο του 2006, ομολογιακά δάνεια 1,8 δις ευρώ διαφορετικής διάρκειας, επτά και δεκαπέντε ετών, αμέσως μόλις η Επιτροπή ανακοίνωσε τη σύστασή της να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα.
Accordingly, in October 2006 La Poste issued bonds to the value of EUR 1,8 billion with two maturities, 7 and 15 years, just after the Commission announced that it had recommended measures be taken.
Η La Poste ανέφερε τη σύσταση αυτή στο ενημερωτικό φυλλάδιο και προσδιόρισε, κατά τις διασκέψεις με τους επενδυτές, ότι δεν είχε την εγγύηση του κράτους.
La Poste referred to the recommendation in the prospectus and made clear, during the meetings with investors, that it did not enjoy a state guarantee.
Μετά την έκδοση του δανείου, το κόστος χρηματοδότησης της La Poste δεν άλλαξε σημαντικά.
Now, after the bond issue, La Poste’s cost of finance had not changed significantly.
Οι δύο εκδόσεις καλύφθηκαν σε μεγάλο βαθμό με εγγραφές από ευρωπαίους επενδυτές με τα συνήθη χαρακτηριστικά για τη La Poste, δηλαδή επενδυτές που διατηρούν τα ομόλογά τους μέχρι τη λήξη.
The two issues were widely subscribed by European investors with the usual investor profile for La Poste, i.e. investors who hold their bonds until maturity.
Οι γαλλικές αρχές συνάγουν ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής που ζητούσε την κατάργηση της υποτιθέμενης εγγύησης και η σχετική δημοσιότητα όσον αφορά τη θέση του κράτους σε αυτό το ζήτημα δεν επηρέασαν τους όρους χρηματοδότησης της La Poste στην αγορά ομολόγων.
The French authorities conclude that the Commission’s request to withdraw the alleged guarantee and the publicity surrounding the State’s position on this issue did not have any influence on La Poste’s financing conditions on the bond market.
Οι αγορές θεώρησαν πράγματι ότι οι όροι χρηματοδότησης της La Poste δεν βασίζονται στην ύπαρξη καμίας de jure ή de facto εγγύησης.
The markets took the view that La Poste’s financing conditions were not based on the de jure or de facto existence of any guarantee.
Οι γαλλικές αρχές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι:
The French authorities conclude that:
η ανυση της Επιτροπής στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας είναι εσφαλμένη. Η επιχείρηση La Poste δεν απολαμβάνει στην πράξη καμία εγγύηση του κράτους,
the analysis set out by the Commission in its opening decision is flawed: La Poste does not, in fact, enjoy any state guarantee,
η Επιτροπή δεν απέδειξε την ύπαρξη πλεονεκτήματος υπέρ της La Poste που να απορρέει από το καθεστώς της,
the Commission has not demonstrated the existence of an advantage for La Poste deriving from its legal form,
η Επιτροπή δεν απέδειξε, κατά συνέπεια, την ύπαρξη ενίσχυσης υπέρ της La Poste.
the Commission has not, therefore, demonstrated the existence of State aid to La Poste.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΑΛΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
PROPOSALS BY THE FRENCH AUTHORITIES
Για να μην έχει η Επιτροπή καμία αμφιβολία, οι γαλλικές αρχές δήλωσαν ότι ήταν έτοιμες, εάν η Επιτροπή δεχόταν να περατώσει τη διαδικασία με την έκδοση απόφασης που να δηλώνει ότι δεν υφίσταται ενίσχυση, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του διαδικαστικού κανονισμού, να θέσουν σε εφαρμογή τα ακόλουθα μέτρα:
Nonetheless, in order to dispel any doubts on the part of the Commission, the French authorities have indicated that they were willing to implement the following measures if the Commission agreed to close the procedure by a decision that no aid is involved, in accordance with Article 7(2) of the Procedural Regulation:
διευκρίνιση του διατάγματος εφαρμογής του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980,
clarification of the Decree implementing the Law of 16 July 1980,
την προσθήκη αναφοράς που να διευκρινίζει την απουσία εγγύησης στις συμβάσεις της La Poste που αφορούν πίστωση,
incorporation of a reference spelling out the absence of a guarantee in La Poste’s contracts involving a claim,
διάταξη μεταβίβασης από την La Poste στο κράτος ενός ενδεχόμενου αρνητικού αποτελέσματος στο spread που θα συνδεόταν με τη μη υπαγωγή της La Poste στις συλλογικές διαδικασίες κοινού δικαίου.
a mechanism for transferring from La Poste to the State any negative effect on the spread linked to the fact that La Poste is not subject to collective procedures under ordinary law.
ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΗΣ 16ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 1980
CLARIFICATION OF THE DECREE IMPLEMENTING THE LAW OF 16 JULY 1980
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, το διάταγμα δεν τροποποιεί την ουσία των εν λόγω διατάξεων, αλλά μόνο διασαφηνίζει την ερμηνεία τους.
According to the French authorities, there is no need to amend the substance of the provisions in question, but simply to clarify how they are interpreted.
Έτσι, προτείνουν την τροποποίηση του διατάγματος εφαρμογής του νόμου.
They are therefore proposing to amend the Decree implementing the Law.
Η τροποποίηση θα αφορά το τέταρτο εδάφιο του άρθρου 3 παράγραφος 1 του διατάγματος που οργανώνει την παραχωρηθείσα εποπτική εξουσία στο Νομάρχη ή στην εποπτεύουσα αρχή.
The amendment would apply to the fourth subparagraph of Article 3(1) of the Decree, which organises the supervisory power conferred on the Prefect or on the supervisory authority.
Η τροποποίηση θα συμβάλει στο να αρθεί κάθε αμφιβολία από την πλευρά της Επιτροπής όσον αφορά το νόημα της έκφρασης «y pourvoit».
The amendment must dispel any misgivings harboured by the Commission concerning the scope of the expression ‘shall do so’ (‘y pourvoit’).
Προτείνεται συνεπώς να διευκρινισθεί ότι ο αντιπρόσωπος του κράτους ή η αρμόδια εποπτεύουσα αρχή αποδεσμεύει τους πόρους στον προϋπολογισμό του οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή του δημόσιου οργανισμού.
It is therefore proposed to spell out that the representative of the State or the supervisory authority must release resources from the budget of the regional or local authority, or the establishment.
Με την ανωτέρω τροποποίηση, η διάταξη του διατάγματος θα είχε ως εξής:
Duly amended, the provision in the Decree would read:
«Όταν η όχληση δεν αποφέρει αποτέλεσμα μέχρι τη λήξη αυτών των προθεσμιών, ο αντιπρόσωπος του κράτους ή η αρμόδια εποπτεύουσα αρχή προβαίνει στην εγγραφή της δαπάνης στον προϋπολογισμό του υπερήμερου οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή του δημόσιου οργανισμού.
‘If the notice given has had no effect by the time these deadlines expire, the representative of the State or the authority responsible for supervision shall enter the expenditure in the budget of the defaulting authority or publicly owned establishment.
Αποδεσμεύει, εάν χρειαστεί, τους απαραίτητους πόρους στο εσωτερικό του προϋπολογισμού του φορέα τοπικής αυτοδιοίκησης ή του δημόσιου οργανισμού είτε μειώνοντας τις πιστώσεις που έχουν διατεθεί σε άλλες δαπάνες και δεν έχουν ακόμη αναλωθεί, είτε αυξάνοντας τους πόρους» (υπογράμμιση των συντακτών).
The representative of the State or the authority responsible for supervision shall, as appropriate, release the necessary resources from the budget of the defaulting authority or establishment, either by reducing the appropriations allocated to other expenditures and still available or by increasing resources’ (the amendment is shown in italic).
Κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, η πρόταση αυτή, σε συνδυασμό με τις παρατηρήσεις και τα επιστημονικά άρθρα που κοινοποιήθηκαν κατά τις συζητήσεις πριν εκδοθεί η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, αποκλείει, στο πλαίσιο της διαδικασίας που θεσπίστηκε με το νόμο της 16ης Ιουλίου 1980, τη δυνατότητα του Νομάρχη ή του αντιπροσώπου του κράτους να αυξήσει τους πόρους του οικείου οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή του δημόσιου οργανισμού με κρατική επιχορήγηση ή εισφορά δημοσίων πόρων.
According to the French authorities, this proposal, in association with the observations and the academic articles supplied during the previous discussions on the opening letter, prevents the Prefect or the representative of the State, under the procedure introduced by the Law of 16 July 1980, from increasing the resources of the local authority or establishment concerned by a subsidy from the State or an injection of public resources.
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΜΙΑΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΓΓΥΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ LA POSTE ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΨΗ ΔΑΝΕΙΟΥ
INCORPORATION OF A REFERENCE SPELLING OUT THE ABSENCE OF GUARANTEE IN LA POSTE’S CONTRACTS INVOLVING A CLAIM
Η αρχική πρόταση των γαλλικών αρχών
The initial proposal by the French authorities
Στην αιτιολογική σκέψη 59 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή θεωρεί ότι η πρόταση των γαλλικών αρχών για την τροποποίηση του διατάγματος εφαρμογής του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980«δεν επιτρέπει να αποκλεισθεί, σε περίπτωση εξάντλησης των πόρων της La Poste, τη δυνατότητα του πιστωτή η απαίτηση του οποίου δεν ικανοποιείται στο πλαίσιο της εφαρμογής του νόμου του 1980 να προσφύγει στη δικαιοσύνη για να θεμελιώσει την ευθύνη του κράτους με το επιχείρημα της παραβίασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης έναντι των επιβαρύνσεων του δημοσίου».
In recital 59 of the opening decision, the Commission took the view that the proposal by the French authorities to amend the Decree implementing the Law of 16 July 1980‘does not exclude the possibility that, where the resources of La Poste are exhausted, the creditor who has not obtained repayment of his claim under application of the Law of 16 July 1980 could bring legal action to render the State liable on the basis of a breach of the principle of equality before public burdens’.
Αν και οι γαλλικές αρχές αμφισβητούν ότι μπορεί να θεμελιωθεί η ευθύνη του κράτους με αποκλειστικό επιχείρημα την αφερεγγυότητα της La Poste, για να αρθούν οι αμφιβολίες της Επιτροπής, οι γαλλικές αρχές υποβάλουν πρόταση που βασίζεται στην εξαίρεση του αποδεχθέντος κινδύνου.
Although the French authorities deny that the State can be held liable solely on the grounds of La Poste’s insolvency, in order to dispel any doubts in the Commission, the French authorities are making a proposal based on the exception of accepted risk.
Η εξαίρεση αυτή, που εφαρμόζεται εξίσου στο καθεστώς της υποκειμενικής ευθύνης αλλά και της αντικειμενικής ευθύνης του κράτους, βασίζεται στην αρχή ότι η ζημία που απορρέει από μια κατάσταση στην οποία έχει εκτεθεί εις γνώση του το θύμα δεν του παρέχει δικαίωμα αποζημίωσης (βλέπε αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας στις υποθέσεις Sille και Meunier .
This exception, which applies both to the liability of the State with or without fault, is based on the principle that the injury resulting from a situation to which the victim knowingly exposed himself precludes the victim from having any right to compensation (see the judgments by the Council of State in Sille and Meunier.
Ως εκ τούτου, για να διασφαλίσουν την εφαρμογή αυτής της εξαίρεσης, οι γαλλικές αρχές προτείνουν να δοθεί επίσημη διαβεβαίωση στους πιστωτές της La Poste ότι η πίστωσή τους δεν τυγχάνει της εγγύησης του κράτους και ότι, σε περίπτωση αφερεγγυότητας, το κράτος δεν έχει υποχρέωση να υποκαταστήσει χρηματοδοτικά την επιχείρηση για την εξόφληση της απαίτησης.
Consequently, in order to ensure that this exception is applied, the French authorities propose to confirm officially to La Poste’s creditors that their claim does not enjoy a state guarantee and that, in the event of insolvency, the State would not be obliged to substitute itself for the undertaking financially to pay the claim.
Μια τέτοια πληροφόρηση δεν είναι αντίθετη με το νόμο, εφόσον ο νόμος την προβλέπει μόνο σε περίπτωση αφερεγγυότητας της La Poste, το κράτος οφείλει να υποκαταστήσει χρηματοδοτικά την επιχείρηση για την εξόφληση των χρεών της.
Such a notification is not against the law since the law in no way provides that in the event of La Poste’s insolvency, the State should replace the undertaking financially in order to pay its debts.
Πέρα από τη διασαφήνιση του διατάγματος εφαρμογής του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980, οι γαλλικές αρχές αναλαμβάνουν, συνεπώς, τη δέσμευση, από κοινού με την επιχείρηση La Poste, να υπάρχει για κάθε πράξη η ακόλουθη αναφορά στη σύμβαση χρηματοδότησης (για κάθε μέσο που καλύπτεται από μια σύμβαση):
Beyond the clarification of the Decree implementing the Law of 16 July 1980, the French authorities therefore undertake, jointly with La Poste, to include the following statement in the financing contract for each transaction (for all instruments covered by a contract):
«Η έκδοση/το πρόγραμμα/το δάνειο δεν τυγχάνουν καμίας απολύτως εγγύησης, άμεσης ή έμμεσης εκ μέρους του κράτους.
‘The issue/programme/loan does not enjoy any form of direct or indirect state guarantee.
Σε περίπτωση αφερεγγυότητας, το κράτος δεν υποχρεούται να υποκαταστήσει χρηματοδοτικά την La Poste για την εξόφληση της οφειλής».
In the event of insolvency, the State would not be obliged to act as financial substitute for La Poste for payment of the claim’.
Οι αμφιβολίες που διατύπωσε η Επιτροπή στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας
The Commission’s misgivings set out in the opening decision
Στην αιτιολογική σκέψη 61 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή εκφράζει τις ακόλουθες αμφιβολίες σχετικά με την προαναφερθείσα πρόταση των γαλλικών αρχών:
In recital 61 of the opening decision, the Commission sets out the following misgivings concerning the above proposals by the French authorities:
η εξαίρεση αναληφθέντος κινδύνου είναι κανόνας που έχει θεσπιστεί από τη νομολογία η οποία θα μπορούσε να μεταβληθεί,
the exception of accepted risk is a rule established by case law that could develop,
«η πρόταση αυτή, που απορρέει από τις θεμελιώδεις αρχές του δημοσίου δικαίου, από πράξεις του παράγωγου δικαίου, φαίνεται ατελής, διότι τα μέσα αυτά θα μπορούσαν να ακυρωθούν αρκετά εύκολα σε περίπτωση σύγκρουσης»,
‘this argument, which is derived from the fundamental principles of public law, through secondary law instruments, appears imperfect because those instruments would be likely to be annulled in the event of conflict’,
τέλος, οι οφειλές της La Poste δεν είναι μόνο οικονομικές αλλά και εμπορικές ή άλλης φύσεως· όμως, αυτές οι περιπτώσεις δεν αντιμετωπίζονται από τη συμπληρωματική πρόταση των γαλλικών αρχών.
finally, La Poste’s debts are not only financial but also commercial or other; these scenarios are not addressed by the additional proposal by the French authorities.
Στοιχεία που προσκόμισαν οι γαλλικές αρχές για να διασκεδάσουν αυτές τις αμφιβολίες
Information provided by the French authorities to address these misgivings
Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, η αντικειμενική ευθύνη του κράτους δεν θα μπορούσε να θεμελιωθεί μόνο με βάση την ανεπάρκεια στοιχείων ενεργητικού της La Poste, εφόσον η θεμελίωση της ευθύνης του κράτους προϋποθέτει την ύπαρξη απόφασης του κράτους να πράξει ή να μη πράξει κάτι, ενώ στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει πρακτική αδυναμία δράσης.
As pointed out above, according to the French authorities the State’s strict liability cannot be incurred solely on the grounds of La Poste’s lack of assets because making the State liable requires a decision by the State to act or not to act, and in this case there is a practical impossibility of acting.
Συνεπώς, η πρόταση των γαλλικών αρχών έχει αξία μόνο ως συμπληρωματικό μέτρο διευκρίνισης προς τους πιστωτές, εφόσον η πρόταση επιτρέπει, κατά τα λοιπά, χάρη στην εξαίρεση του αναληφθέντος κινδύνου, να αποκλειστεί κάθε κίνδυνος θεμελίωσης της αντικειμενικής ευθύνης του κράτους.
The French authorities’ proposal therefore has value only as an additional means of clarification for creditors since the proposal would incidentally remove any risk of the State’s strict liability being incurred thanks to the exception of accepted risk.
Κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, με την πρώτη αντίρρησή της η Επιτροπή είναι σα να υποστηρίζει ότι, ακόμη και αν το εσωτερικό δίκαιο ενός κράτους μέλους δεν περιέχει σχετική διάταξη, και μόνο ο κίνδυνος μεταστροφής της νομολογίας, δηλαδή αλλαγή του εσωτερικού δικαίου, θα ήταν αρκετός για να αποτελέσει τη βάση μιας κρατικής ενίσχυσης.
According to the French authorities, the Commission’s first objection amounts to taking the view that, even if the national law of a Member State did not include a provision, the mere risk of a change in case law, i.e. a change in national law, is enough to constitute State aid.
Οι γαλλικές αρχές αμφισβητούν αυτή τη συλλογιστική.
The French authorities challenge that reasoning.
Κατά την άποψή τους, η εξαίρεση του αναληφθέντος κινδύνου συνιστά γενική αρχή του δημόσιου δικαίου που έχει επιβεβαιωθεί επανειλημμένα από τη νομολογία, δεν έχει αμφισβητηθεί ποτέ και έχει αναλυθεί σε μεγάλο βαθμό.
According to them, the exception of accepted risk is a general principle of public law that has been confirmed by case law on many occasions, never contradicted and widely commented.
Η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να βασίσει ένα ενδεχόμενο μέτρο ενίσχυσης στην ενδεχόμενη μεταβολή του δικαίου, η οποία στην προκειμένη περίπτωση είναι τελείως απίθανη.
The Commission cannot argue that there is State aid because of a possible change in the law, which in this case is highly improbable.
Η δεύτερη αντίρρηση της Επιτροπής αφορά το γεγονός ότι πρόκειται για μέσα παράγωγου δικαίου που θα μπορούσαν να ακυρωθούν εύκολα σε περίπτωση σύγκρουσης.
The Commission’s second objection relates to the fact that these secondary law instruments are easily annulled in case of conflict.
Αναμφίβολα, ο νόμος και ο κανονισμός υπερισχύουν μιας σύμβασης.
It is true that the law and the regulation take precedence over the contract.
Όμως, για να έχει η αντίρρηση της Επιτροπής πραγματικό έρεισμα, θα έπρεπε ακόμα να βασίζεται σε ένα σημαντικότερο νομοθετικό κείμενο.
However, for the Commission’s objection to have real weight, it would have to rely on a higher-ranking text.
Όμως, κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, η αντίρρηση της Επιτροπής σε αυτό το σημείο δεν έχει κανένα έρεισμα.
According to the French authorities, there is nothing to support the Commission’s objection on this point.
Αντίθετα, οι γαλλικές αρχές παραδέχονται ότι είναι λογική η τρίτη αντίρρηση που συνίσταται στη διαπίστωση ότι οι εκδόσεις ομολόγων δεν είναι τα μόνα μέσα που δημιουργούν απαιτήσεις, έστω και αν είναι περιορισμένης έκτασης στην περίπτωση της La Poste, εφόσον το χρηματοοικονομικό χρέος αποτελεί τη βασική οφειλή της La Poste και είναι κατά κύριο λόγο ομολογιακού χαρακτήρα.
However, the French authorities admit that the third objection, which is that bond issues are not the only instruments giving rise to claims, is pertinent, although of limited scope in the case of La Poste because financial debt is La Poste’s main form of debt and the vast majority is bond debt.
Επέκταση της πρότασης
Extension of the proposal
Οι γαλλικές αρχές διευκρίνισαν, λοιπόν, ότι είναι έτοιμες, εάν η Επιτροπή τερματίσει την επίσημη διαδικασία έρευνας με την έκδοση απόφασης ότι δεν υφίσταται ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 2 του διαδικαστικού κανονισμού, να επεκτείνουν την πρόταση τους να αναγράφεται η απουσία εγγύησης σε όλες τις συμβάσεις που συνεπάγονται δημιουργία απαίτησης.
The French authorities have therefore indicated that they would be willing, if the Commission closed the formal investigation procedure by a decision to the effect that there is no aid within the meaning of Article 7(2) of the Procedural Regulation, to extend their proposal to include a statement concerning the absence of a guarantee to all contracts involving a claim.
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, η επέκταση αυτή θα απέκλειε κάθε κίνδυνο θεμελίωσης της αντικειμενικής ευθύνης του κράτους που θα βασίζεται αποκλειστικά στην αφερεγγυότητα της La Poste.
According to the French authorities, this extension would make it possible to avoid any risk of incurring the State’s strict liability based solely on La Poste’s insolvency.
Εξάλλου, η περίπτωση θεμελίωσης της αντικειμενικής ευθύνης του κράτους λόγω απόφασης της εποπτεύουσας αρχής να μην εκχωρήσει στοιχεία ενεργητικού που είναι απαραίτητα για τη συνέχιση της δημόσιας υπηρεσίας θα είχε μόνο ως αποτέλεσμα να περιέλθουν οι πιστωτές της La Poste στην κατάσταση στην οποία θα ευρίσκονταν ως πιστωτές μιας ανώνυμης εταιρείας.
Moreover, incurring the State’s strict liability because of a decision by the supervisory authority not to sell the assets needed for the continuity of the public service would simply have the effect of placing La Poste’s creditors in the same situation they would have been in had they been creditors of a public limited company.
Εκτίμηση από τις γαλλικές αρχές του χαρακτηρισμού των μέτρων ως ενίσχυσης μετά την υποβολή των προτάσεών τους
Assessment by the French authorities of the classification of the measures as aid following their proposals
Κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, τα δύο ανωτέρω προταθέντα μέτρα θα επέτρεπαν να διευκρινιστούν τα δικαιώματα των πιστωτών της La Poste.
According to the French authorities, the two clarification measures proposed above would allow La Poste’s creditors to be made fully aware of their rights.
Κατά συνέπεια, οι γαλλικές αρχές δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν, όπως έκρινε η Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 74 της απόφασής της για την κίνηση της διαδικασίας, «υπεύθυνες για τις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν στους πιστωτές της La Poste όσον αφορά την ύπαρξη εγγύησης» και ότι συντηρούν σκόπιμα μια «θολή νομική κατάσταση» που θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την «υποχρέωση του κράτους να εξοφλήσει τις οφειλές της La Poste σε περίπτωση που αυτή δεν θα ήταν πλέον σε θέση να τηρήσει τις δεσμεύσεις της».
Consequently, the French authorities cannot be considered as ‘responsible for the expectations created in the minds of La Poste’s creditors concerning the existence of a guarantee’ and as voluntarily maintaining ‘an opaque legal situation’ that could lead the State ‘to be obliged to repay La Poste’s debts if it were no longer able to meet its commitments’, as the Commission maintains in recital 74 of its opening decision.
Πράγματι, κατά την άποψη των γαλλικών αρχών, αφενός, η μη υπαγωγή της La Poste στις συλλογικές διαδικασίες κοινού δικαίου και η υπαγωγή της στις διατάξεις του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980 δεν επιτρέπουν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι υπάρχει εγγύηση του κράτους. Αφετέρου, τα προταθέντα μέτρα διασαφήνισης επιτρέπουν να αποκλειστεί κάθε ευθύνη του κράτους για την εικαζόμενη πεποίθηση της αγοράς ότι υπάρχει μια τέτοια εγγύηση.
According to the French authorities, the fact that La Poste is subject not to collective procedures under ordinary law but to the provisions of the Law of 16 July 1980 does not mean that it is possible to conclude that there is a state guarantee; second, the proposed clarification measures make it possible to dismiss any State responsibility for the market’s alleged faith in such a guarantee.
Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν θα μπορούσε να αποδοθεί στο κράτος καμία ενδεχόμενη επίπτωση.
Under these conditions, it is not possible to hold the State responsible for any potential effect.
Δεν τηρείται συνεπώς το κριτήριο του καταλογισμού, σε αντίθεση με τον ισχυρισμό της Επιτροπής στην αιτιολογική σκέψη 76 της απόφασης για την κίνηση της διαδικασίας.
The criterion of imputability is therefore not met, contrary to what the Commission states in recital 76 of the opening decision.