natgillin/translations-raw huggingface dataset:
4-5 ημέρες πριν εισέλθει το πλοίο στον διεθνώς συνιστώμενο διάδρομο διέλευσης [International Recommended Transit Corridor (IRTC)], ή σε περιοχή με συντεταγμένες 12 μοίρες βορείως ή 58 μοίρες ανατολικά ή 10 μοίρες νοτίως, το πλοίο πρέπει να έχει υποβάλει «εγγραφή κίνησης του πλοίου» στο Mschoa [επιγραμμικά (on line), με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή φαξ].
4-5 days before the vessel enters the international recommended transit corridor (IRTC), or area bound by 12 degrees north or 58 degrees east or 10 degrees south, ensure that a ‘Vessel movement registration’ submission has been logged with MSCHOA (online, e-mail or fax).
Σημείωση: Η εγγραφή μπορεί να γίνει είτε από το πλοίο είτε από τη ναυτιλιακή εταιρεία.
Note: This can be done by either the ship or the company.
4-5 ημέρες πριν από την είσοδο στον διεθνώς συνιστώμενο διάδρομο διέλευσης (IRTC), ή σε περιοχή με συντεταγμένες 12 μοίρες βορείως, 58 μοίρες ανατολικά ή 10 μοίρες νοτίως, εξασφαλίζεται η υποβολή «εγγραφής κίνησης του πλοίου» στο Mschoa [επιγραμμικά (on line)], με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή φαξ.
4-5 days before entering the IRTC, or the area within 12 degrees north, 58 degrees east or 10 degrees south, ensure that a ‘Vessel movement registration’ submission has been logged with MSCHOA (online, e-mail or fax).
Αναρτώνται φωτογραφίες των πειρατικών «μητρικών πλοίων» στη γέφυρα.
Keep photographs of pirate ‘mother ships’ on the bridge.
Αναφέρεται αμέσως τυχόν εντοπισμός τους.
Report immediately if sighted.
Το Γραφείο Συνδέσμου Ναυτιλίας (Marlo) λειτουργεί ως δίαυλος ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των Πολυεθνικών Ναυτικών Δυνάμεων (CMF) και των εμπορικών ναυτιλιακών εταιρειών, τα πλοία των οποίων βρίσκονται στην περιοχή (βλέπε γλωσσάριο στο παράρτημα A).
The Marine Liaison Office (MARLO) operates as a conduit for information exchange between the Combined Maritime Forces (CMF) and the commercial shipping community within the region. (See Glossary at Annex A.)
Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, επιτρέπεται η επικοινωνία με πολεμικά πλοία μέσω του διαύλου VHF αριθ. 16 (εφεδρικός δίαυλος 08).
16 (Backup Ch.08). (h) Check all ladders and outboard equipment are stowed or up on deck.
σχετικά με την παρακολούθηση των υπερφθοροαλκυλιωμένων ουσιών στα τρόφιμα
on the monitoring of perfluoroalkylated substances in food
Οι υπερφθοροαλκυλιωμένες ουσίες (PFAS) χρησιμοποιούνται ευρέως σε βιομηχανικές και καταναλωτικές εφαρμογές, όπως επικαλύψεις για υφάσματα και τάπητες που δεν λεκιάζουν, ανθεκτικές στο λάδι επικαλύψεις για προϊόντα χαρτιού που είναι εγκεκριμένες για να έρχονται σε επαφή με τρόφιμα, αφροί κατάσβεσης, επιφανειοδραστικές ουσίες ορυχείων και πετρελαιοπηγών, μηχανές στίλβωσης δαπέδων και εντομοκτόνα.
Perfluoroalkylated substances (PFAS) are widely used in industrial and consumer applications including stain-resistant coatings for fabrics and carpets, oil-resistant coatings for paper products approved for food contact, fire fighting foams, mining and oil well surfactants, floor polishes and insecticide formulations.
Ένα σημαντικό υποσύνολο είναι οι (υπερ)φθοριωμένες οργανικές επιφανειοδραστικές ουσίες, στις οποίες ανήκουν το σουλφονικό υπερφθοροοκτάνιο (PFOS) και το υπερφθοροοκτανοϊκό οξύ (PFOA).
An important subset are the (per)fluorinated organic surfactants, to which perfluorooctane sulfonate (PFOS) and perfluorooctanoic acid (PFOA) belong.
Λόγω της ευρείας χρήσης τους, ανιχνεύθηκαν στο περιβάλλον, στα ψάρια, στα πουλιά και στα θηλαστικά, PFOS, PFOA, άλατα και πρόδρομες ουσίες αυτών.
Due to this large use PFOS, PFOA, their salts and precursors have been found in the environment, fish, birds and mammals.
Ως εκ τούτου, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) ζήτησε από την Επιστημονική ομάδα για τις μολυσματικές προσμείξεις στην τροφική αλυσίδα αφενός τη διατύπωση γνώμης σχετικά με τη σημασία των τροφίμων στην έκθεση του ανθρώπου στο PFOS και στα άλατά του και τη σχετική συμβολή διαφορετικών τροφών και υλικών που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα και, αφετέρου, την παροχή συμβουλών για περαιτέρω βήματα σε σχέση με τη διαχείριση κινδύνου υπερφθοριομένων οργανικών ενώσεων.
The European Food Safety Authority (the EFSA) therefore asked it’s Scientific Panel on Contaminants in the Food chain to prepare an opinion on the importance of food and the relative contribution of the different foodstuffs and food contact materials to human exposure to PFOS and its salts and to advise on further steps in relation to the risk assessment of perfluorinated organic compounds.
Η Επιστημονική ομάδα για τις μολυσματικές προσμείξεις στην τροφική αλυσίδα εξέδωσε επιστημονική γνώμη σχετικά με το PFOS, το PFOA και τα άλατά τους στις 21 Φεβρουαρίου 2008 [1].
The Scientific Panel on Contaminants in the Food chain adopted a scientific opinion PFOS, PFOA and their salts on 21 February 2008 [1].
Με βάση την εν λόγω επιστημονική γνώμη, η EFSA θεώρησε ότι είναι απίθανο οι ανεπιθύμητες ενέργειες των PFOS και PFOA να απειλούν το κοινό, αλλά σημείωσε ότι υπάρχουν αβεβαιότητες όσον αφορά την επίδρασή τους στην ανάπτυξη των ζώντων οργανισμών.
In this scientific opinion the EFSA considered it unlikely that adverse effects of PFOS and PFOA are occurring in the general population, but noted uncertainties with regards to developmental effects in living organisms.
Η EFSA συνέστησε να συγκεντρωθούν περαιτέρω στοιχεία σχετικά με τα επίπεδα των PFAS στα τρόφιμα και στους ανθρώπους, ιδίως όσον αφορά την παρακολούθηση των τάσεων της έκθεσης.
The EFSA recommended that further data on PFAS levels in food and in humans would be desirable, particularly with respect to monitoring trends in exposure.
Η σύμβαση της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους (POP) επιβάλλει στα συμβαλλόμενα μέρη να αναλάβουν την παρακολούθηση των POP, των εναλλακτικών τους και των υποψήφιων POP και έχει προσθέσει το PFOS, τα άλατά του και το υπερφθοροοκτανοσουλφονυλοφθορίδιο (PFOSF) στο παράρτημα Β της σύμβασης ανάμεσα στις ουσίες που υπόκεινται σε περιορισμούς σχετικά με την παραγωγή και τη χρήση,
The Stockholm Convention on persistent organic pollutants (POPs) requires contracting parties to undertake monitoring of POPs, their alternatives and candidate POPs and has included PFOS, its salts and perfluorooctane sulfonyl fluoride (PFOSF) in Annex B to the Convention among the substances subject to restrictions on production and use,
Τα κράτη μέλη πρέπει να παρακολουθούν την παρουσία υπερφθοροαλκυλιωμένων ουσιών στα τρόφιμα κατά τη διάρκεια των ετών 2010 και 2011.
Member States should monitor during 2010 and 2011 the presence of perfluoroalkylated substances in food.
Η παρακολούθηση πρέπει να περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία τροφών που αντανακλούν καταναλωτικές συνήθειες, περιλαμβανομένων τροφίμων ζωικής προέλευσης όπως ψάρια, κρέας, αυγά, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα και τροφίμων φυτικής προέλευσης προκειμένου να υπολογιστεί η έκθεση με ακρίβεια.
The monitoring should include a wide variety of foodstuffs reflecting consumption habits including food of animal origin such as fish, meat, eggs, milk and derived products and food of plant origin in order to enable an accurate estimation of exposure.
Τα κράτη μέλη πρέπει να ακολουθούν τις διαδικασίες δειγματοληψίας που ορίζονται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1883/2006 της Επιτροπής, της 19ης Δεκεμβρίου 2006, για καθορισμό των μεθόδων δειγματοληψίας και ανάλυσης για τον επίσημο έλεγχο των επιπέδων των διοξινών και των παρόμοιων με τις διοξίνες PCB σε ορισμένα τρόφιμα [2] προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα δείγματα είναι αντιπροσωπευτικά των παρτίδων.
Member States should follow the sampling procedures as laid down in Annex I to Commission Regulation (EC) No 1883/2006 of 19 December 2006 laying down methods of sampling and analysis for the official control of levels of dioxins and dioxin-like PCBs in certain foodstuffs [2] in order to ensure that the samples are representative for the sampled lot.
Συνιστάται τα κράτη μέλη να διενεργούν ανάλυση των υπερφθοροαλκυλιωμένων ουσιών προκειμένου να ανιχνεύσουν την παρουσία ενώσεων PFOS και PFOA και, ει δυνατόν, πρόδρομων ουσιών τους, όπως υπερφθοροοκτανοσουλφοναμινίδιο (PFOSA), N-αιθυλο-υπερφθοροοκτανοσουλφοναμιδοαιθανόλη (NEtFOSE) και 8:2 φθοροτελομερείς αλκοόλες.
It is recommended that the Member States carry out the analysis of perfluoroalkylated substances in order to detect the presence of the compounds PFOS and PFOA and, if possible, their precursors such as perfluorooctane sulphonamide (PFOSA), N-ethyl perfluorooctane sulfonamidoethanol (NEtFOSE) and 8:2 fluorotelomer alcohol.
Τα κράτη μέλη πρέπει, ει δυνατόν, να συμπεριλάβουν ενώσεις που είναι παρόμοιες με PFOS και PFOA αλλά έχουν διαφορετικό μήκος αλυσίδας (C4 – C15) και πολυφθοροαλκυλοφωσφορικές επιφανειοδραστικές ουσίες, όπως 8:2 πολυφθοροαλκυλοφωσφορικοί διεστέρες (diPAPS) και 8:2 πολυφθοροαλκυλοφωσφορικοί μονοεστέρες (monoPAPS) προκειμένου να υπολογιστεί η συνάφεια της εμφάνισής του στα τρόφιμα.
The Member States should, if possible, include compounds similar to PFOS and PFOA but with different chain length (C4 – C15) and polyfluoroalkyl phosphate surfactants (PAPS) such as 8:2 diPAPS and 8:2 monoPAPS in order to estimate the relevance of their presence in food.
Τα κράτη μέλη πρέπει να διεξάγουν ανάλυση των υπερφθοροαλκυλιωμένων ουσιών σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επίσημων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων [3] με τη χρήση μεθόδου ανάλυσης της οποίας τα αποτελέσματα έχει αποδειχθεί ότι είναι αξιόπιστα.
Member States should carry out the analysis of perfluoroalkylated substances in accordance with Annex III to Regulation (EC) No 882/2004 of the European Parliament and of the Council of 29 April 2004 on official controls performed to ensure the verification of compliance with feed and food law, animal health and animal welfare rules [3] by making use of a method of analysis that has been proven to generate reliable results.
Στην ιδανική περίπτωση, τα ποσοστά ανάκτησης πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ 70-120 %, με όριο ποσοτικού προσδιορισμού 1 μg/kg.
Ideally, the recovery rates should be in the 70-120 % range, with limits of quantitation of 1 μg/kg.
Συνιστάται στα κράτη μέλη να παρέχουν τακτικά στην EFSA στοιχεία παρακολούθησης σχετικά με το ολικό βάρος στο πλαίσιο των πληροφοριών και της ηλεκτρονικής έκθεσης, όπως ορίζεται από την EFSA για τη συγκέντρωσή τους σε κοινή βάση δεδομένων.
It is recommended that the Member States provide on a regular basis to the EFSA the monitoring data expressed on whole weight basis with the information and in the electronic reporting format as set out by the EFSA for compilation into one database.
Θα πρέπει επίσης να παράσχουν τα διαθέσιμα στοιχεία προηγούμενων ετών που συνελέγησαν με μέθοδο ανάλυσης της οποίας τα αποτελέσματα έχει αποδειχθεί ότι είναι αξιόπιστα με στόχο την παρακολούθηση των τάσεων της έκθεσης.
They should also provide the data available from previous years obtained by making use of a method of analysis that has been proven to generate reliable results in order to monitor trends in exposure.
Opinion of the Scientific Panel on Contaminants in the Food chain on Perfluorooctane sulfonate (PFOS), perfluorooctanoic acid (PFOA) and their salts (Γνώμη της Επιστημονικής ομάδας για τις μολυσματικές προσμείξεις στην τροφική αλυσίδα σχετικά με το σουλφονικό υπερφθοροοκτάνιο (PFOS), το υπερφθοροοκτανοϊκό οξύ (PFOA) και τα άλατα αυτών), The EFSA Journal (2008), 653, σ. 1-131.
Opinion of the Scientific Panel on Contaminants in the Food chain on Perfluorooctane sulfonate (PFOS), perfluorooctanoic acid (PFOA) and their salts, The EFSA Journal (2008) 653, pp. 1-131.
για την έγκριση συστημάτων κινητών επικοινωνιών σε πλοία (υπηρεσίες MCV)
on the authorisation of systems for mobile communication services on board vessels (MCV services)
την οδηγία 2002/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία-πλαίσιο) [1], και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,
Having regard to Directive 2002/21/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on a common regulatory framework for electronic communications networks and services (Framework Directive) [1], and in particular Article 19(1) thereof,
Η πολιτική i2010, ως στρατηγικό πλαίσιο για μια ευρωπαϊκή κοινωνία της πληροφορίας, προωθεί την ανοιχτή και ανταγωνιστική ψηφιακή οικονομία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπογραμμίζει τη σημασία των ΤΠΕ ως κινητήριας δύναμης για κοινωνική ένταξη και ποιότητα ζωής, και τονίζει τα οφέλη της εύκολης πρόσβασης σε πόρους πληροφοριών και επικοινωνιών σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής.
The i2010 policy, as the strategic framework for a European Information Society, promotes an open and competitive digital economy in the European Union, emphasises ICT as a driver of inclusion and quality of life, and stresses the benefits of ready access to information and communication resources in all areas of daily life.
Οι υπηρεσίες κινητών επικοινωνιών σε πλοία (υπηρεσίες MCV) χρησιμοποιούνται σε εμπορικά και επιβατικά πλοία που πλέουν στα χωρικά ύδατα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε διεθνή ύδατα, και συχνά πρόκειται για υπηρεσίες πανευρωπαϊκού ή διακρατικού χαρακτήρα.
Mobile communication services on board vessels (MCV services) are used on board freight and passenger vessels sailing within the territorial seas in the European Union and in international waters and are often pan-European or inter-State in nature.
Τα συστήματα που παρέχουν υπηρεσίες MCV («συστήματα MCV») αποβλέπουν σε συμπλήρωση της υφιστάμενης συνδετικότητας κινητών επικοινωνιών όταν λειτουργούν στις περιοχές αυτές των χωρικών υδάτων των κρατών μελών της ΕΕ, όπως ορίζονται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, οι οποίες δεν καλύπτονται από χερσαία δίκτυα κινητών επικοινωνιών.
Systems providing MCV services (‘MCV systems’) aim to complement existing mobile connectivity when operating in those areas of the territorial seas of the EU Member States, as defined in the United Nations Convention on the Law of the Sea, that are not covered by land-based mobile networks.
Γενικά, ένα σύστημα MCV («αποκλειστικό σύστημα MCV») αποτελείται από έναν ή περισσότερους σταθμούς βάσης πικοκυψελίδων σε πλοίο (σταθμός βάσης πλοίου), που παρέχουν πρόσβαση σε δίκτυο πυρήνα GSM μέσω σύνδεσης οπισθόζευξης, παραδείγματος χάρη μέσω δορυφόρου.
An MCV system (‘dedicated MCV system’) generally consists of one or more pico-cell base stations on board a vessel (vessel-BS), providing access to a GSM core network via a backhaul link, for example via satellite.
Ο σταθμός βάσης πλοίου ενός τέτοιου συστήματος εξυπηρετεί την περιαγωγή κινητών τερματικών GSM των επιβατών ή του πληρώματος.
The vessel-BS of such a system serve roaming GSM mobile terminals carried by ship passengers or crew.
Επί του παρόντος, οι υπηρεσίες MCV λειτουργούν σε εμπορική βάση χρησιμοποιώντας μόνο το πρότυπο GSM και μόνο στις ζώνες των 880-915 MHz και 1710-1785 MHz για ανερχόμενη ζεύξη (εκπομπή τερματικού και λήψη σταθμού βάσης) και των 925-960 MHz και 1805-1880 MHz για κατερχόμενη ζεύξη (εκπομπή σταθμού βάσης και λήψη τερματικού).
MCV services are currently operated commercially using only the GSM standard and only in bands 880-915 MHz and 1710-1785 MHz for uplink (terminal transmit and base station receive) and 925-960 MHz and 1805-1880 MHz for downlink (base station transmit and terminal receive).
Μελλοντικά, ωστόσο, μπορεί να επεκταθούν και σε άλλα χερσαία συστήματα δημόσιων κινητών επικοινωνιών που λειτουργούν σύμφωνα με άλλα πρότυπα και σε άλλες ζώνες συχνοτήτων.
In future, however, they may be extended to other terrestrial public mobile communication systems, operating in accordance with other standards and in other frequency bands.
Η λειτουργία αποκλειστικών συστημάτων MCV πρέπει να διακρίνεται από την εκτεταμένη κάλυψη που παρέχουν χερσαία δίκτυα κινητών επικοινωνιών σε χωρικά ύδατα, στο βαθμό που βασίζεται σε δικαιώματα των φορέων εκμετάλλευσης για εγκατάσταση και λειτουργία χερσαίων κινητών δικτύων.
The operation of dedicated MCV systems should be distinguished from the extended coverage provided by land-based mobile electronic communications networks in territorial seas to the extent that this is based on operators’ rights to establish and operate land-based mobile networks.
Η συντονισμένη προσέγγιση στην κανονιστική ρύθμιση των υπηρεσιών MCV θα διευκόλυνε την παροχή των υπηρεσιών αυτών σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, συμβάλλοντας έτσι στην επίτευξη των στόχων της ενιαίας αγοράς της ΕΕ.
A coordinated approach to the regulation of MCV services would help to facilitate the provision of these services across the European Union, thereby contributing to achievement of the objectives of the EU single market.
Θα βοηθούσε επίσης στην εξασφάλιση αδιάλειπτης κινητής συνδετικότητας για καταναλωτές και εμπορικούς χρήστες, ενώ θα βελτίωνε το δυναμικό των καινοτομικών υπηρεσιών θαλάσσιων επικοινωνιών.
It would also help to ensure seamless mobile connectivity for consumers and business users and would enhance the potential of innovative maritime communication services.
Κατά την αδειοδότηση της χρήσης ραδιοφάσματος για παροχή υπηρεσιών MCA, τα κράτη μέλη πρέπει να συμμορφώνονται με την οδηγία 2002/21/ΕΚ και με την οδηγία 2002/20/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαρτίου 2002, για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την αδειοδότηση) [2].
When authorising use of spectrum for the provision of MCV services, Member States must comply with Directive 2002/21/EC and with Directive 2002/20/EC of the European Parliament and of the Council of 7 March 2002 on the authorisation of electronic communications networks and services (Authorisation Directive) [2].
Ιδίως, βάσει των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 9 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ουσιαστική διαχείριση των ραδιοσυχνοτήτων για υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην επικράτειά τους και προάγουν την εναρμόνιση της χρήσης των ραδιοσυχνοτήτων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με την ανάγκη εξασφάλισης της ουσιαστικής και αποτελεσματικής χρήσης τους.
In particular, under Article 9(1) and (2) of Directive 2002/21/EC, Member States should ensure the effective management of radio frequencies for electronic communication services in their territory and promote harmonisation of the use of radio frequencies across the European Union, consistent with the need to ensure effective and efficient use thereof.
Βάσει της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές στα κράτη μέλη συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς, μεταξύ άλλων αίροντας εναπομένοντες φραγμούς στην παροχή δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συναφών ευκολιών και υπηρεσιών, καθώς και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε ευρωπαϊκή κλίμακα, όπως επίσης και ενθαρρύνοντας την καθιέρωση και την ανάπτυξη διευρωπαϊκών δικτύων, τη διαλειτουργικότητα των πανευρωπαϊκών υπηρεσιών και τη διατερματική συνδετικότητα.
Under Directive 2002/21/EC, national regulatory authorities in the Member States should contribute to the development of the single market, inter alia, by removing remaining obstacles to the provision of electronic communications networks, associated facilities and services, and electronic communication services at European level and by encouraging the establishment and development of trans-European networks, the interoperability of pan-European services, and end-to-end connectivity.
Πρέπει επίσης να προωθούν τον ανταγωνισμό στην παροχή δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφών διευκολύνσεων και υπηρεσιών μέσω της ενθάρρυνσης μεταξύ άλλων της αποτελεσματικής χρήσης και της αποτελεσματικής διαχείρισης των ραδιοσυχνοτήτων και των πόρων αριθμοδότησης.
They should also promote competition in the provision of electronic communications networks, electronic communication services and associated facilities and services by, inter alia, encouraging efficient use and ensuring the effective management of radio frequencies and numbering resources.
Σύμφωνα με την οδηγία 2002/20/ΕΚ, πρέπει να χρησιμοποιείται το κατά το δυνατόν λιγότερο επαχθές σύστημα αδειοδότησης που να καθιστά δυνατή την παροχή δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, προκειμένου να τονωθεί η ανάπτυξη νέων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και πανευρωπαϊκών δικτύων υπηρεσιών και επικοινωνιών, και να παρέχεται στους παρόχους υπηρεσιών και στους καταναλωτές η δυνατότητα να επωφελούνται από τις οικονομίες κλίμακας της ενιαίας αγοράς.
Pursuant to Directive 2002/20/EC, the least onerous authorisation system possible should be used to allow the provision of electronic communications networks and services in order to stimulate the development of new electronic communication services and pan-European communications networks and services and to allow service providers and consumers to benefit from the economies of scale of the single market.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, η διάθεση δικτύων ηλεκτρονικών υπηρεσιών ή η παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών επιτρέπεται, με την επιφύλαξη των ειδικών υποχρεώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 ή των δικαιωμάτων χρήσης που αναφέρονται στο άρθρο 5, μόνον έπειτα από χορήγηση γενικής άδειας.
In accordance with Article 3(2) of Directive 2002/20/EC, the provision of electronic communications networks or the provision of electronic communication services may, without prejudice to the specific obligations referred to in Article 6(2) or rights of use referred to in Article 5, only be subject to a general authorisation.
Βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 1 της οδηγίας 2002/20/ΕΚ, όταν είναι δυνατόν, ιδίως όπου είναι αμελητέος ο κίνδυνος βλαβερών παρεμβολών, τα κράτη μέλη δεν εξαρτούν τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων από χορήγηση μεμονωμένων δικαιωμάτων χρήσης, αλλά από γενικές άδειες που συμπεριλαμβάνουν τους όρους χρήσης τους.
Following Article 5(1) of Directive 2002/20/EC, Member States should, where possible, in particular where the risk of harmful interference is negligible, not make the use of radio frequencies subject to individual rights of use but to general authorisations that include the conditions of their usage.
Με προϋπόθεση την ικανοποίηση των τεχνικών όρων της απόφασης 2010/166/ΕΕ της Επιτροπής [3], ο κίνδυνος βλαβερών παρεμβολών από τη λειτουργία των MCV θα είναι αμελητέος, επομένως οι γενικές άδειες πρέπει καταρχήν να χορηγούνται από τα κράτη μέλη για τη χρήση ραδιοφάσματος για παροχή υπηρεσιών MCV.
Provided the technical conditions set out in Commission Decision 2010/166/EU [3] are fulfilled, the risk of harmful interference caused by MCV operation will be negligible, so, in principle, general authorisations should be granted by Member States for the use of the radio spectrum for the provision of MCV services.
Ορισμένα κράτη μέλη εξαρτούν επί του παρόντος τη χρήση ραδιοφάσματος για παροχή υπηρεσιών από μεμονωμένα δικαιώματα.
Some Member States currently make the use of spectrum for the provision of MCV services subject to individual rights.
Η εν λόγω μέθοδος αδειοδότησης πρέπει να επανεκτιμηθεί, ιδίως με βάση τις εμπειρίες από την παροχή υπηρεσιών MCV στα χωρικά ύδατα των κρατών μελών.
This authorisation approach should be reassessed, including on the basis of any experience as regards the provision of MCV services in the territorial seas of Member States.