natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 1, της συνθήκης, οι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό δια της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές.
According to Article 87(1) of the Treaty, any aid granted by a Member State or through State resources in any form whatsoever which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods is, in so far as it affects trade between Member States, incompatible with the common market.
Το υπό εξέταση καθεστώς αντιστοιχεί σε αυτόν τον ορισμό όχι μόνο επειδή χρηματοδοτείται με κρατικούς πόρους (το κράτος, παρέχοντας απαλλαγές από ειδικούς φόρους κατανάλωσης, δεν λαμβάνει συγκεκριμένα έσοδα που διαφορετικά θα μπορούσε να εισπράξει), αλλά και επειδή ευνοεί ορισμένες επιχειρήσεις (τις επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα και συγκεκριμένα αυτές που χρησιμοποιούν τα θερμοκήπια) και επειδή μπορεί να επηρεάσει τις συναλλαγές και να νοθεύσει τον ανταγωνισμό δεδομένης της θέσης που κατέχει η Ιταλία στην αγροτική παραγωγή σε θερμοκήπια (για παράδειγμα, όσον αφορά την επιφάνεια των θερμοκηπίων που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή φρέσκων λαχανικών, το 2000 και το 2003 η Ιταλία κατείχε τη δεύτερη θέση ανάμεσα στις χώρες παραγωγούς της Ένωσης. Το 2000 και το 2001 η Ιταλία ήταν ο πρώτος παραγωγός λαχανικών στην Ένωση και, τέλος, την περίοδο στην οποία αναφέρονται οι διαδικασίες που κινήθηκαν η Ιταλία ήταν η δεύτερη ευρωπαϊκή χώρα όσον αφορά την επιφάνεια που χρησιμοποιήθηκε σε καλλιέργειες σε θερμοκήπιο).
The scheme under examination meets this definition, not only because it is financed from State resources (by granting excise duty exemptions, the State forgoes specific revenue that it could otherwise have collected), but also because it favours certain undertakings (undertakings in the agricultural sector and, within that sector, those practising glasshouse growing) and could affect trade or distort competition, given Italy’s position in the area of agricultural production in glasshouses (for example, in terms of the surface area of glasshouses given over to the production of fresh vegetables, in 2000 and 2003 Italy occupied second place among producer countries in the European Union; in 2000 and 2001 Italy was the largest vegetable producer in the European Union and, lastly, in the period to which the relevant procedures relate, Italy was the second largest European country in terms of the surface area given over to glasshouse growing).
Κατά τη διάρκεια της εξέτασης του φακέλου οι ιταλικές αρχές παρέθεσαν μια σειρά επιχειρημάτων για να υπερασπίσουν τη θέση τους σύμφωνα με την οποία το καθεστώς δεν περιέχει στοιχεία κρατικής ενίσχυσης:
While the matter was being examined, the Italian authorities used a series of arguments to defend their position that the scheme did not contain elements of State aid:
βάσει των εκτιμήσεων και των διαθέσιμων στοιχείων, το καθεστώς υπό εξέταση δεν «ζημιώνει τη σωστή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και δεν προκαλεί στρέβλωση του ανταγωνισμού» (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 30 και 31),
on the basis of the estimates and data available, the scheme in question ‘was not detrimental to the proper functioning of the internal market and would not result in distortions of competition’ (see recitals 30 and 31),
οι απαλλαγές δεν είναι ούτε επιλεκτικές ούτε τέτοιας φύσης ώστε να νοθεύουν τον ανταγωνισμό.
the exemptions were neither selective nor such as to distort competition.
Πρέπει καταρχάς να υπογραμμίσουμε ότι δεν μπορεί καμία πολιτική συμφωνία να τροποποιήσει την αρχή της ενίσχυσης, η οποία ορίζεται με αντικειμενικό τρόπο από τη συνθήκη.
It must first of all be stressed that no political agreement can change the concept of aid as defined objectively in the Treaty.
Όσον αφορά το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο οι απαλλαγές θα μπορούσαν ενδεχομένως να δικαιολογηθούν από τη φύση ή από τα γενικά χαρακτηριστικά του φορολογικού συστήματος, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι συγκεκριμένες απαλλαγές από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, οι οποίες περιορίζονται σε ένα είδος παραγωγής –εν προκειμένω, στην καλλιέργεια σε θερμοκήπια, η οποία επωφελήθηκε μεγαλύτερων απαλλαγών σε σχέση με τις υπαίθριες καλλιέργειες–, δεν μπορούν να δικαιολογηθούν από τη φύση και τη λογική του ιταλικού φορολογικού συστήματος, δεδομένου ότι το κοινοτικό δίκαιο υποχρεώνει τα κράτη μέλη, κατ' αρχήν, να επιβάλλουν συντελεστές ειδικού φόρου κατανάλωσης [10].
As for the argument that the exemptions are justified by the nature or general characteristics of the tax system, the Commission takes the view that specific excise duty exemptions limited to a given type of production (in the present case, glasshouse growing, which received higher exemptions than growing outdoors) cannot be justified by the nature and logic of the tax system when Community law requires, in principle, the Member States to impose excise duties [10].
Η ίδια άποψη ισχύει όταν το κοινοτικό δίκαιο δεν ορίζει την παραχώρηση απαλλαγών αυτού του είδους.
The same consideration applies when Community law does not provide for the exemptions in question to be granted.
Το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο οι απαλλαγές ισχύουν για όλες τις καλλιέργειες σε θερμοκήπιο δεν ταιριάζει με την υπόθεση αυτή διότι ολόκληροι τομείς της αγροτικής παραγωγής επωφελήθηκαν χαμηλότερων απαλλαγών από αυτές που δόθηκαν στους καλλιεργητές που χρησιμοποιούν τα θερμοκήπια και εάν οι ποσότητες καυσίμων μοιράστηκαν ανάλογα με τη δραστηριότητα που ασκείται, όπως ισχυρίζονται οι ιταλικές αρχές, η λογική του φορολογικού συστήματος θα επέβαλλε την ίδια απαλλαγή για όλες τις δραστηριότητες που βασίζονται στη χρήση του πετρελαίου.
The argument that the exemptions are valid for all products grown in glasshouses is not relevant in this case, since entire branches of the agricultural production sector received lower exemptions than those granted to glasshouse growers and if, as the Italian authorities assert, the quantities of exempted fuel were apportioned on the basis of the activity carried out, the logic of the tax system would have required the exemption to be the same for all activities based on the use of diesel.
Το ζήτημα της επιλεξιμότητας αντιμετωπίστηκε ήδη στην αιτιολογική σκέψη 58 της παρούσας αιτιολογικής έκθεσης.
The issue of selectivity has already been examined in recital 58 above.
Η Επιτροπή παρατηρεί σχετικά με την αναφορά στην απόφαση της υπόθεσης Τ 233-04, από τη σκοπιά των αιτιολογικών σκέψεων 25 και 26 της παρούσας αιτιολογικής έκθεσης, ότι οι επιχειρήσεις που ασχολούνται με καλλιέργειες σε θερμοκήπια επωφελήθηκαν ωστόσο σημαντικότερων απαλλαγών, εάν είναι αλήθεια ότι οι επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα, που χρησιμοποιούν πετρέλαιο, μπόρεσαν να επωφεληθούν απαλλαγών.
As regards the judgment in Case T-233/04, the Commission notes, in the light of recitals 25 and 26 above, that, while it is true that operators in the agricultural sector who use diesel have been able to enjoy exemptions, glasshouse growers have nevertheless received higher exemptions.
Όλες οι επιχειρήσεις βρίσκονταν σε ανάλογη πραγματική κατάσταση από τη στιγμή που χρησιμοποιούσαν πετρέλαιο στην παραγωγή και επομένως τους αφορούσε στον ίδιο βαθμό ο στόχος του μέτρου, δηλαδή η μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της αύξησης της τιμής των πετρελαιοειδών, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος τους.
All operators are in a comparable financial situation, since they use diesel for production and are therefore affected to the same degree by the objective of the measure (alleviation of the effects of the increase in oil prices), regardless of their legal status.
Το γεγονός ότι σε ανάλογη κατάσταση ορισμένοι μπόρεσαν να επωφεληθούν μεγαλύτερων απαλλαγών από άλλους αποδεικνύει ότι το καθεστώς διαθέτει ένα στοιχείο επιλεκτικότητας.
The fact that, in a comparable situation, some operators have been able to enjoy higher exemptions than others demonstrates that the scheme includes an element of selectivity.
Όσον αφορά το θέμα σύμφωνα με το οποίο το καθεστώς δεν βλάπτει την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και δεν συνεπιφέρει στρέβλωση του ανταγωνισμού, η Επιτροπή απορρίπτει τα επιχειρήματα των ιταλικών αρχών. Πράγματι:
The Commission rejects the Italian authorities’ arguments that the scheme dues not jeopardise the proper functioning of the internal market and does not result in distortions of competition:
Σε κάθε περίπτωση, αρκεί η ενίσχυση να δυναμώνει την ανταγωνιστική θέση μιας επιχείρησης σε σχέση με τη θέση άλλων ανταγωνιστριών επιχειρήσεων στις διακοινοτικές συναλλαγές, ώστε η ίδια ενίσχυση να μπορεί να προκαλέσει στρέβλωση του ανταγωνισμού και να νοθεύσει τις διακοινοτικές συναλλαγές [11].
In any event, it is sufficient that aid strengthens the competitive position of an undertaking as compared to that of other undertakings competing in intra-Community trade for it to be likely to result in distortions of competition and affect intra-Community trade [11].
Αυτό συμβαίνει στην υπό εξέταση υπόθεση, καθόσον η απαλλαγή που παραχωρήθηκε ευνοεί τις ιταλικές επιχειρήσεις που καλλιεργούν αγροτικά προϊόντα σε θερμοκήπιο έναντι των επιχειρήσεων των άλλων κρατών μελών που δραστηριοποιούνται στον ίδιο τομέα.(65) Οι ιταλικές αρχές ισχυρίστηκαν επίσης, απαντώντας στην πρώτη κίνηση της διαδικασίας, ότι οι εν λόγω ενισχύσεις δεν αποτελούν κρατικές ενισχύσεις, αλλά πρέπει να εξεταστούν από τη σκοπιά των διατάξεων των οδηγιών 92/81/ΕΟΚ και 2003/96/ΕΚ.
This is true in the matter under examination, since the exemption favours Italian undertakings growing agricultural products in glasshouses over undertakings operating in the same sector in the other Member States.(65) The Italian authorities also asserted, in reply to the initial opening of the procedure, that the aid in question did not constitute State aid but that it should be examined in the light of the provisions of Directives 92/81/EEC and 2003/96/EC.
Οι ιταλικές αρχές έβγαλαν αυτό το συμπέρασμα από το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο η ύπαρξη κρατικών ενισχύσεων θα αποκλειόταν απλώς από το γεγονός ότι μια ευρωπαϊκή οδηγία προβλέπει τη δυνατότητα της παραχώρησης απαλλαγών από τους φόρους.
They reached this conclusion on the basis of the argument that the existence of State aid would be ruled out by the simple fact that an EU Directive establishes the possibility of granting tax exemptions.
Το επιχείρημα αυτό επαναλήφθηκε στην απάντηση στην εντολή υποβολής πληροφοριών που τους διαβιβάστηκε.
This argument was reiterated in the reply to the information injunction sent to them.
Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται το επιχείρημα αυτό.
The Commission cannot agree with this argument.
Η οδηγία 92/81/ΕΟΚ διευκρινίζει πράγματι, στην έκτη αιτιολογική σκέψη, ότι τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν προαιρετικά άλλες (…) απαλλαγές (…), με τον όρο ότι αυτό δεν προκαλεί στρέβλωση του ανταγωνισμού.
Indeed, the sixth recital to Directive 92/81/EEC permits the Member States ‘to apply on an optional basis […] other exemptions […], where this does not give rise to distortions of competition’.
Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της ίδιας οδηγίας ορίζει επιπλέον ότι τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν πλήρεις ή μερικές απαλλαγές ή μειώσεις «με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων».
Furthermore, Article 8(2) of that Directive provides that the Member States may apply total or partial exemptions or reductions ‘without prejudice to other Community provisions’.
Η οδηγία 92/81/ΕΟΚ, αναφερόμενη στην ύπαρξη κινδύνου στρέβλωσης του ανταγωνισμού, δεν αποκλείει το ενδεχόμενο οι απαλλαγές να μπορούν να συνιστούν κρατικές ενισχύσεις.
By referring to the existence of a risk of distortions of competition, Directive 92/81/EEC does not rule out the possibility of exemptions constituting State aid.
Αξίζει να αναφερθεί ότι οι αρμοδιότητες της Επιτροπής σε ό,τι αφορά τις κρατικές ενισχύσεις χορηγούνται κατευθείαν από τη συνθήκη και ότι αυτές οι αρμοδιότητες δεν είναι δυνατόν να περιοριστούν από μια οδηγία, σκοπός της οποίας είναι η εναρμόνιση ενός φόρου σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
It is worth recalling that the Commission’ powers concerning State aid are conferred directly by Treaty and that such powers cannot be restricted by a Directive whose purpose is to harmonise a tax at European level.
Επιπλέον, η οδηγία 2003/96/ΕΚ επισημαίνει, στις αιτιολογικές σκέψεις 15 και 24, ότι τα μέτρα που στοχεύουν στη δημιουργία διαφορετικών ποσοστών φόρου πρέπει να συμφωνούν με τους κανονισμούς που ρυθμίζουν την εσωτερική αγορά και τον ανταγωνισμό για να μην προκαλείται στρέβλωση του ανταγωνισμού.
In addition, Recitals 15 and 24 of the preamble to Directive 2003/96/EC state that measures aimed at establishing differentiated national rates of taxation must be in line with the rules governing the internal market and competition, so as not to result in distortions of competition.
Η υποχρέωση της εφαρμογής των κανόνων του ανταγωνισμού επιβεβαιώνεται και από το άρθρο 26 της ίδιας οδηγίας, το οποίο εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι τα εν λόγω μέτρα μπορούν να αποτελούν κρατικές ενισχύσεις και πρέπει, σε αυτή την περίπτωση, να γνωστοποιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 88, παράγραφος 3, της συνθήκης ΕΚ.
The requirement to apply the rules on competition is confirmed by Article 26 of that Directive, which draws attention to the fact that the measures in question may constitute State aid and, in such cases, must be notified pursuant to Article 88(3) of the Treaty.
Το προαναφερθέν άρθρο ορίζει ρητά ότι οι πληροφορίες που κοινοποιούνται στην Επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας δεν απαλλάσσουν τα κράτη μέλη από την υποχρέωση της γνωστοποίησης που προβλέπει το άρθρο 88, παράγραφος 3, της Συνθήκης.
That Article expressly states that information provided to the Commission on the basis of that Directive does not free Member States from the notification obligation pursuant to Article 88(3) of the Treaty.
Τέλος, οι ίδιες οι ιταλικές αρχές ισχυρίζονται (πρβ. αιτιολογική σκέψη 39 της παρούσας αιτιολογικής έκθεσης), ότι η εφαρμογή των απαλλαγών δημιουργεί στρέβλωση του ανταγωνισμού, στοιχείο που χαρακτηρίζει μια κρατική ενίσχυση σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
Lastly, the Italian authorities themselves asserted (see recital 39 above) that applying exemptions distorted competition, a characteristic element of State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.
Λαμβάνοντας υπόψη όλες αυτές τις εκτιμήσεις, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι οι απαλλαγές από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που εφαρμόστηκαν στο πλαίσιο του υπό εξέταση καθεστώτος αποτελούν κρατικές ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 87, παράγραφος 1, της Συνθήκης.
In view of all these considerations, the Commission concludes that the excise duty exemptions applied under the scheme in question constitute State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.
Ωστόσο, στις περιπτώσεις που προβλέπει το άρθρο 87, παράγραφοι 2 και 3, της συνθήκης, ορισμένα μέτρα είναι δυνατόν να θεωρηθούν, κατά παρέκκλιση, συμβιβάσιμα με την κοινή αγορά.
However, in the cases provided for in Article 87(2) and (3) of the Treaty, such measures may, by derogation, be considered compatible with the common market.
Οι παρεκκλίσεις που προβλέπονται από το άρθρο 87, παράγραφος 2, της συνθήκης, και αφορούν τις ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα που παραχωρούνται στους μεμονωμένους καταναλωτές, τις ενισχύσεις που στοχεύουν την αντιμετώπιση ζημιών που προκλήθηκαν από φυσικές καταστροφές ή από άλλα έκτακτα γεγονότα, καθώς και τις ενισχύσεις που παραχωρούνται στην οικονομία ορισμένων περιφερειών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας δεν είναι εφαρμόσιμες εν προκειμένω, όποιοι και αν είναι οι δικαιούχοι του καθεστώτος.
The derogations under Article 87(2) of the Treaty concern aid of a social character granted to individual consumers, aid to make good the damage caused by natural disasters or exceptional occurrences and aid granted to the economy of certain areas of the Federal Republic of Germany and do not apply in this case, regardless of the beneficiaries of the scheme.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι παρεκκλίσεις που προβλέπει το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο α), της συνθήκης, και που σχετίζονται με την ανάπτυξη συγκεκριμένων περιφερειών, δεν εφαρμόζονται στο υπό εξέταση καθεστώς, διότι το καθεστώς αυτό δεν περιλαμβάνει ενισχύσεις που στοχεύουν στο να ευνοήσουν την οικονομική ανάπτυξη συγκεκριμένων περιοχών, στις οποίες το βιοτικό επίπεδο είναι εξαιρετικά χαμηλό ή στις οποίες υπάρχει μια σοβαρή μορφή υποαπασχόλησης.
The Commission is of the view that the derogations under Article 87(3)(a) of the Treaty concerning the development of specific regions do not apply to the scheme in question, since this scheme does not involve aid to promote the economic development of specific regions where the standard of living is abnormally low or in which there is serious underemployment.
Όσον αφορά την παρέκκλιση που αναφέρεται στο άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο β), της συνθήκης, αρκεί να διαπιστωθεί ότι το φορολογικό καθεστώς δεν αποτελεί ένα σημαντικό σχέδιο για το κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον και δεν στοχεύει στην αποκατάσταση μιας σοβαρής διαταραχής της ιταλικής οικονομίας.
As for the derogation under Article 87(3)(b) of the Treaty, it is sufficient to note that the tax scheme in question is not an important project of common European interest and does not seek to remedy a serious disturbance in the Italian economy.
Η ενίσχυση, επιπλέον, δεν στοχεύει καν στην προώθηση του πολιτισμού και της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς, σύμφωνα με την παρέκκλιση που προβλέπεται από το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο δ), της Συνθήκης.
Nor does it seek to promote culture and heritage conservation within the meaning of the derogation under Article 87(3)(d) of the Treaty.
Συνεπώς, η μοναδική παρέκκλιση που θα μπορούσε κανείς να επικαλεστεί είναι αυτή που προβλέπεται από το άρθρο 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ), της Συνθήκης, βάσει της οποίας είναι δυνατόν να θεωρούνται συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά οι ενισχύσεις που προορίζονται για τη διευκόλυνση ορισμένων δραστηριοτήτων ή ορισμένων οικονομικών περιφερειών, πάντοτε με τον όρο ότι δεν νοθεύουν τις συνθήκες των συναλλαγών ενάντια στο κοινό συμφέρον.
Accordingly, the only derogation that may be invoked is that laid down in Article 87(3)(c) of the Treaty, according to which aid may be considered compatible with the common market if it is intended to facilitate the development of certain economic activities or of certain economic areas, provided that it does not adversely affect trading conditions to an extent contrary to the common interest.
Δεδομένου ότι οι ενισχύσεις που αφορούν το υπό εξέταση καθεστώς είναι μη κοινοποιημένες ενισχύσεις, η συμβατότητά τους με την κοινή αγορά πρέπει να αναλυθεί από τη σκοπιά των κανόνων που αφορούν τις κρατικές ενισχύσεις και που ίσχυαν όταν παραχωρήθηκαν οι υπό εξέταση ενισχύσεις, όπως διευκρινίζει η ανακοίνωση της Επιτροπής που αφορά τον καθορισμό των κανόνων που εφαρμόζονται στην εκτίμηση των κρατικών ενισχύσεων που παραχωρούνται παράνομα [12].
Since the aid under the scheme in question is non-notified aid, its compatibility with the common market must be analysed in the light of the State aid rules in force when it was granted, as laid down in the Commission notice on the determination of the applicable rules for the assessment of unlawful State aid [12].
Παρά το γεγονός ότι το σημείο 172 των νέων κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών του 2007-2013 [13] για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας και της δασοκομίας θεωρεί συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ), της συνθήκης, ορισμένες παράνομες ενισχύσεις που παραχωρήθηκαν μετά τη θέση σε ισχύ της οδηγίας 2003/96/ΕΚ, αυτό ισχύει μόνον στην περίπτωση που οι όροι αυτής της οδηγίας τηρήθηκαν και στην περίπτωση που δεν υπήρξε καμία διαφοροποίηση στον αγροτικού τομέα.
While it is true that recital 172 of the new Community guidelines for State aid in the agriculture and forestry sector 2007 to 2013 [13] deems some unlawful aid granted after the entry into force of Directive 2003/96/EC to be compatible with the common market, this applies only where the conditions of that Directive have been complied with and there has been no differentiation within the agricultural sector.
Το ίδιο ισχύει και για τις ενισχύσεις που παραχωρήθηκαν παράνομα βάσει της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ.
The same applies to aid unlawfully granted on the basis of Directive 92/81/EEC.
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ «Τα κράτη μέλη επιβάλλουν στα πετρελαιοειδή ειδικό φόρο κατανάλωσης σύμφωνα με την παρούσα οδηγία».
Article 1(1) of Directive 92/81/EEC provides that ‘Member States shall impose a harmonized excise duty on mineral oils in accordance with this Directive’.
Στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου διευκρινίζεται ότι τα κράτη μέλη ορίζουν τα ποσοστά των φόρων που εφαρμόζουν σύμφωνα με την οδηγία 92/82/ΕΟΚ για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή [14].
Article 1(2) states that the Member States are to fix their rates in accordance with Council Directive 92/82/EEC of 19 October 1992 on the approximation of the rates of excise duty on mineral oils [14].
Η οδηγία 92/82/ΕΟΚ προβλέπει στο άρθρο 5, παράγραφος 2, έναν ειδικό φόρο κατανάλωσης επί του πετρελαίου που αντιστοιχεί σε 18 ECU ανά 1000 λίτρα, εάν το πετρέλαιο χρησιμοποιείται σε σταθερούς κινητήρες, στις εγκαταστάσεις και στα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται στα εργοτάξια οικοδομών, στα δημόσια έργα και στα τεχνικά έργα, ή για τα οχήματα που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν εκτός του οδικού δικτύου ή που δεν έλαβαν έγκριση για να κυκλοφορούν κυρίως στο δημόσιο οδικό δίκτυο.
Article 5(2) of Directive 92/82/EEC provides for excise duty on gas oil (diesel) of ECU 18 per 1000 litres for gas oil used for stationary motors, plant and machinery used in construction, civil engineering or public works or vehicles intended for use off the road network or which have not been granted authorisation for use mainly on the public road network.
Το άρθρο 8, παράγραφος 2, της Οδηγίας 92/81/ΕΟΚ προβλέπει ωστόσο ότι «με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν πλήρεις ή μερικές απαλλαγές ή μειώσεις των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή τα οποία χρησιμοποιούνται υπό φορολογικό έλεγχο […] αποκλειστικά στη γεωργία, τη δενδροκομία, τη δασοκομία και την ποτάμια ή λιμναία ιχθυοκαλλιέργεια».
However, Article 8(2) of Directive 92/81/EEC provides that ‘without prejudice to other Community provisions, Member States may apply total or partial exemptions or reductions in the rate of duty to mineral oils used under fiscal control […] exclusively in agricultural and in horticultural works, and in forestry and inland fisheries’.
Σύμφωνα με την οδηγία 2003/96/ΕΚ, που εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2004 [15], ο ελάχιστος συντελεστής του ειδικού φόρου κατανάλωσης επί του πετρελαίου θέρμανσης ορίζεται στα 21 ευρώ ανά 1000 λίτρα (άρθρο 9 της οδηγίας σε συνδυασμό με τον πίνακα Γ του παραρτήματος Ι).
In accordance with Directive 2003/96/EC, which has been applicable since 1 January 2004 [15], the minimum rate of excise duty on gas oil (diesel) is set at EUR 21 per 1000 litres (Article 9 of the Directive together with Table C in Annex I to the Directive).
Η οδηγία αυτή περιέχει επιπλέον μια διάταξη ανάλογη με αυτή του άρθρου 8, παράγραφος 2, της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, στο άρθρο 15, παράγραφος 3, σύμφωνα με την οποία «τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν μηδενικό επίπεδο φορολογίας στα ενεργειακά προϊόντα και την ηλεκτρική ενέργεια που χρησιμοποιείται στη γεωργία, τις καλλιέργειες οπωροκηπευτικών, τις ιχθυοκαλλιέργειες και τη δασοκομία».
This Directive also contains an analogous provision to that in Article 8(2) of Directive 92/81/EEC, namely Article 15(3), according to which ‘Member States may apply a level of taxation down to zero to energy products and electricity used for agricultural, horticultural or piscicultural works, and in forestry’.
Σύμφωνα με τις δύο προαναφερθείσες οδηγίες ήταν επομένως δυνατή η παραχώρηση ολικών απαλλαγών από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.
Under the two aforementioned Directives, therefore, it was possible to grant total excise duty exemptions.