natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με την επιστολή της 2ας Αυγούστου 2001 οι υπηρεσίες τις Επιτροπής, βάσει των παραπάνω πληροφοριών, ανήγγειλαν την κίνηση της διαδικασίας φακέλου μη κοινοποιηθείσας κρατικής ενίσχυσης με αριθμό ΝΝ 70/01 και ζήτησαν από τις ιταλικές αρχές να τους χορηγηθούν περαιτέρω πληροφορίες.
On the basis of the above information, the Commission announced by letter dated 2 August 2001 that it was opening a non-notified State aid dossier (ref. NN 70/01) and asked the Italian authorities for further information.
Οι υπηρεσίες της Επιτροπής, δεδομένου ότι δεν έλαβαν απάντηση εντός της ορισθείσας προθεσμίας, με επιστολή της 1ης Ιουλίου 2003 έστειλαν νέα υπόμνηση στις ιταλικές αρχές εφιστώντας για άλλη μια φορά την προσοχή τους στο γεγονός ότι δεσμεύονταν να προτείνουν στην Επιτροπή την αποστολή διαταγής παροχής πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999, εάν οι ιταλικές αρχές δεν τηρούσαν την προθεσμία των τεσσάρων εβδομάδων, που είχε οριστεί για τη διαβίβαση της απάντησης.
As it had not received a reply by the deadline set, the Commission sent a new reminder to the Italian authorities by letter dated 1 July 2003, once again drawing their attention to the fact that, in the event of failure to comply with the four-week deadline set for reply, it reserved the right to propose to the College of Commissioners that an information injunction be sent pursuant to Article 10(3) of Regulation (EC) No 659/1999.
Η προθεσμία που ορίστηκε για την απάντηση έληγε στις αρχές Αυγούστου 2003.
The deadline set for reply expired at the beginning of August 2003.
Δεδομένου ότι η Επιτροπή, δεν είχε λάβει απάντηση έως την ημερομηνία λήξης της προαναφερθείσας προθεσμίας, εξέδωσε την απόφαση της 10ης Οκτωβρίου 2003 [2] με την οποία επέβαλε στην Ιταλία να της κοινοποιήσει όλες τις πληροφορίες που είχαν ζητηθεί στην επιστολή της 2ας Αυγούστου 2001, διευκρινίζοντας ότι, στην περίπτωση που οι ιταλικές αρχές παρέλειπαν να της απαντήσουν, θα κινούσε τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 88 παράγραφος 2 της Συνθήκης.
As it had not received a reply by the aforementioned deadline, the Commission issued a Decision on 10 October 2003 [2] enjoining Italy to supply it with all the information requested in the letter of 2 August 2001 and stating that, if the Italian authorities failed to reply, it reserved the right to initiate the procedure under Article 88(2) of the Treaty.
Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν έλαβε απάντηση στην διαταγή παροχής πληροφοριών, με επιστολή της 19ης Φεβρουαρίου 2004 απευθύνθηκε στις ιταλικές αρχές, ενημερώνοντας τες σχετικά με την απόφαση να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 88 παράγραφος 2 της Συνθήκης, κατά των διατάξεων του άρθρου 5 εδάφιο 5 του νομοθετικού διατάγματος 268 της 30ής Σεπτεμβρίου 2000 (υπόθεση C 6/04).
As it had not received a reply to the information injunction, the Commission wrote to the Italian authorities on 19 February 2004 informing them of its decision to initiate the procedure under Article 88(2) of the Treaty against the provisions of Article 5(5) of Decree-Law No 268 of 30 September 2000 (case C 6/04).
Η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [3].
The Decision to initiate the procedure was published in the Official Journal of the European Union [3].
Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν παρατηρήσεις σχετικά με το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων.
The Commission invited interested parties to submit their comments on the aid scheme.
Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις σχετικά με το καθεστώς των ενισχύσεων από τρίτους ενδιαφερόμενους. Τις παρατηρήσεις αυτές τις διαβίβασε στην Ιταλία με την επιστολή της 27ης Απριλίου 2004, παρέχοντάς της τη δυνατότητα να τις σχολιάσει.
The Commission received comments on the aid scheme from interested third parties and transmitted them to Italy by letter dated 27 April 2004, giving it the opportunity to express its view on them.
Η Ιταλία δεν διατύπωσε τις απόψεις της επί των παρατηρήσεων αυτών, αλλά, αφού ζήτησε και έλαβε παράταση της προθεσμίας προκειμένου να απαντήσει στην κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 88 παράγραφος 2 της Συνθήκης, διαβίβασε την απάντησή της σχετικά με την εν λόγω διαδικασία με την επιστολή της 21ης Ιουνίου 2004, που πρωτοκολλήθηκε κατά την παραλαβή της στις 25 Ιουνίου 2004.
Italy did not express its view on these comments but, after requesting and obtaining an extension to the deadline for responding to the initiation of the procedure under Article 88(2) of the Treaty, sent a reply concerning this procedure by letter dated 21 June 2004, registered as received on 25 June 2004.
Μετά την κοινοποίηση της επιστολής της 19ης Φεβρουαρίου 2004 στην οποία γινόταν η εξαγγελία της κίνησης της διαδικασίας του άρθρου 88 παράγραφος 2 της Συνθήκης βάσει των διατάξεων του άρθρου 5 εδάφιο 5 του νομοθετικού διατάγματος 268 της 30ής Σεπτεμβρίου 2000, η Επιτροπή έλαβε γνώση των πληροφοριών σύμφωνα με τις οποίες οι παραγωγοί που καλλιεργούν σε θερμοκήπια ήταν προφανές ότι όντως απαλλάσσονται πλήρως από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που επιβάλλονται στο πετρέλαιο που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση των θερμοκηπίων.
After it had sent the letter of 19 February 2004 stating that the procedure under Article 88(2) of the Treaty was being initiated against the provisions of Article 5(5) of Decree-Law No 268 of 30 September 2000, the Commission obtained information according to which glasshouse growers were apparently actually benefiting from a total exemption from excise duty on diesel used to heat glasshouses.
Η Επιτροπή με το φαξ της 10ης Ιουνίου 2004 ζήτησε από τις ιταλικές αρχές πληροφορίες σχετικά με αυτή την πρόσθετη απαλλαγή.10ς του άρθρου 88 παράγραφος 2 της Συνθήκης βάσει των διατάξεων του άρθρου 5 εδάφιο 5 του νομοθετικού διατάγματος 268 της 30ής Σεπτεμβρίου 2000, η Επιτροπή έλαβε γνώση των πληροφοριών σύμφωνα με τις οποίες οι παραγωγοί που καλλιεργούν σε θερμοκήπια ήταν προφανές ότι όντως απαλλάσσονται πλήρως από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που επιβάλλονται στο πετρέλαιο που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση των θερμοκηπίων.
By fax dated 10 June 2004, it accordingly asked the Italian authorities for information on this additional exemption.
Με επιστολή της 28ης Ιουλίου 2004, που πρωτοκολλήθηκε στις 3 Αυγούστου 2004 τη στιγμή της παραλαβής της, η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση κοινοποίησε στην Επιτροπή την απάντηση των ιταλικών αρχών στην προαναφερθείσα επιστολή της 10ης Ιουνίου 2004. Από την προαναφερθείσα απάντηση προκύπτει ότι η προαναφερθείσα συμπληρωματική απαλλαγή ορίστηκε με διάφορα μέτρα:
By letter dated 28 July 2004, registered as received on 3 August 2004, the Italian Permanent Representation to the European Union sent the Commission the Italian authorities’ reply to the aforementioned letter of 10 June 2004.
το άρθρο 24 παράγραφος 3 του νόμου 388 της 23ης Δεκεμβρίου 2000, το άρθρο 13 παράγραφος 3 του νόμου 448 της 21ης Δεκεμβρίου 2001, το άρθρο 19 παράγραφος 4 του νόμου 289 της 27ης Δεκεμβρίου 2002 και το άρθρο 2 παράγραφος 4 του νόμου 350 της 24ης Δεκεμβρίου 2003.
This reply showed that the abovementioned additional exemption had been established by means of various provisions: Article 24(3) of Law No 388 of 23 December 2000; Article 13(3) of Law No 448 of 21 December 2001; Article 19(4) of Law No 289 of 27 December 2002 and Article 2(4) of Law No 350 of 24 December 2003.
Βασιζόμενες στις εν λόγω πληροφορίες, οι υπηρεσίες της Επιτροπής αποφάσισαν να ανοίξουν ένα νέο φάκελο για ενισχύσεις που δεν έχουν κοινοποιηθεί, με αριθμό ΝΝ 71/04, με σκοπό να εξετάσουν το συμβιβάσιμο της προαναφερθείσας πλήρους απαλλαγής με την κοινή αγορά και πληροφόρησαν σχετικά τις ιταλικές αρχές με την επιστολή της 4ης Νοεμβρίου 2004.
On the basis of this information, the Commission decided to open a new non-notified aid dossier (ref. NN 71/04), so as to examine the compatibility of this additional exemption with the common market. It informed the Italian authorities of this by letter dated 4 November 2004.
Με την επιστολή της 24ης Ιανουαρίου 2005 η Επιτροπή κοινοποίησε στην ιταλική κυβέρνηση την απόφαση να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την προαναφερθείσα πρόσθετη απαλλαγή, που ορίστηκε με το άρθρο 24, παράγραφος 3, του νόμου 388 της 23ης Δεκεμβρίου 2000, από το άρθρο 13, παράγραφος 3, του νόμου 448 της 21ης Δεκεμβρίου 2001, από το άρθρο 19, παράγραφος 4, του νόμου 289 της 27ης Δεκεμβρίου 2002 και από το άρθρο 2, παράγραφος 4, του νόμου 350 της 24ης Δεκεμβρίου 2003 (φάκελος C 5/05).
By letter dated 24 January 2005, the Commission informed the Italian Government of its decision to initiate the procedure under Article 88(2) of the Treaty in relation to the aforementioned additional exemption established by Article 24(3) of Law No 388 of 23 December 2000; Article 13(3) of Law No 448 of 21 December 2001; Article 19(4) of Law No 289 of 27 December 2002 and Article 2(4) of Law No 350 of 24 December 2003 (case C 5/05).
Η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [4].
The Decision to initiate the procedure was published in the Official Journal of the European Union [4].
Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις από τρίτους ενδιαφερόμενους σχετικά με το θέμα.
The Commission received no comments from interested third parties.
Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την επιστολή της 21ης Φεβρουαρίου 2005, που πρωτοκολλήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2005, κοινοποίησε στην Επιτροπή την απάντηση των ιταλικών αρχών σχετικά με την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης σχετικά με την προαναφερθείσα πρόσθετη απαλλαγή.
By letter dated 21 February 2005, registered as received on 22 February 2005, the Italian Permanent Representation to the European Union sent the Commission the Italian authorities’ reply concerning initiation of the procedure under Article 88(2) of the Treaty against the aforementioned additional exemption.
Οι υπηρεσίες της Επιτροπής, με την επιστολή της 27ης Σεπτεμβρίου 2007, ζήτησαν από τις ιταλικές αρχές συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με τις εν λόγω ενισχύσεις και σχετικά με τις απαντήσεις που αφορούν την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης.
By letter dated 27 September 2007, the Commission asked the Italian authorities for additional information on the aid in question and on the replies concerning the initiation of the procedure under Article 88(2) of the Treaty.
Συγκεκριμένα, από τις ιταλικές αρχές ζητήθηκε να αιτιολογήσουν το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο οι ενισχύσεις εντάσσονται στη λογική του ιταλικού φορολογικού συστήματος και να εξετάσουν εάν οι ενισχύσεις θα ήταν δυνατόν να δικαιολογηθούν με βάση τις διατάξεις του κοινοτικού πλαισίου που αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος που εφαρμόζονται κατά τη χορήγηση των ενισχύσεων [5].
In particular, the Italian authorities were asked to justify the argument that the aid was consistent with the Italian tax system and to analyse whether it could be justified in the light of the provisions of the Community guidelines on State aid for environmental protection that were applicable at the time of granting of the aid [5].
Οι ιταλικές αρχές είχαν στη διάθεσή τους έναν μήνα για να απαντήσουν στο αίτημα συμπληρωματικών πληροφοριών.
The Italian authorities had a month to reply to the request for additional information.
Δεδομένου ότι οι ιταλικές αρχές δεν απάντησαν, οι υπηρεσίες της Επιτροπής τούς έστειλαν υπόμνηση με το φαξ της 15ης Οκτωβρίου 2008, στο οποίο δήλωναν ότι επιφυλάσσονταν να προτείνουν στο Σώμα των Επιτρόπων την αποστολή διαταγής παροχής πληροφοριών βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999, εάν δεν περιερχόταν η απάντηση εντός της νέας προθεσμίας του ενός μήνα.
In the absence of a reply for the Italian authorities, the Commission sent them a reminder by fax dated 15 October 2008. This stated that, if it did not receive a reply within the new deadline of one month, it reserved the right to propose to the College of Commissioners that an information injunction be sent pursuant to Article 10(3) of Regulation (EC) No 659/1999.
Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν έλαβε απάντηση εντός της προθεσμίας που όρισε, έστειλε στην Ιταλία την προαναφερθείσα εντολή με την επιστολή της 5ης Δεκεμβρίου 2008 [6].
As it did not receive a reply within the deadline set, the Commission sent Italy such an injunction by letter dated 5 December 2008 [6].
Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με το ηλεκτρονικό μήνυμα της 5ης Φεβρουαρίου 2009, το οποίο πρωτοκολλήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2009, κοινοποίησε στην Επιτροπή την απάντηση των ιταλικών αρχών στην προαναφερθείσα εντολή.
By e-mail dated 5 February 2009, registered as received on 9 February 2009, the Italian Permanent Representation to the European Union sent the Commission the Italian authorities’ reply to the aforementioned injunction.
Κατόπιν της συναντήσεως της 21ης Απριλίου 2009 με τις υπηρεσίες της Επιτροπής, οι ιταλικές αρχές κοινοποίησαν στις υπηρεσίες της Επιτροπής νέα επιστολή την οποία διαβίβασε η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση στις 19 Μαΐου 2009.
Following a meeting with Commission representatives on 21 April 2009, the Italian authorities sent them a new letter on 19 May 2009 via the Italian Permanent Representation to the European Union.
Το άρθρο 5, εδάφιο 5, του νομοθετικού διατάγματος 268 της 30ής Σεπτεμβρίου 2000 ορίζει ότι για την περίοδο από τις 3 Οκτωβρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2000 ο ειδικός φόρος κατανάλωσης που εφαρμόζεται στο πετρέλαιο που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση των θερμοκηπίων ανέρχεται στο 5 % του φόρου που εφαρμόζεται για το πετρέλαιο που χρησιμοποιείται ως καύσιμο.
Article 5(5) of Decree-Law No 268 of 30 September 2000 provides that, for the period from 3 October to 31 December 2000, the excise duty applied to diesel used to heat glasshouses be 5 % of that laid down for diesel used as fuel.
Το άρθρο 6, εδάφιο 1, του ίδιου νομοθετικού διατάγματος προβλέπει ότι για την ίδια περίοδο ο ειδικός φόρος κατανάλωσης, που εφαρμόζεται στο πετρέλαιο που χρησιμοποιείται στη γεωργία, αντιστοιχεί στο 22 % του αντίστοιχου φόρου που εφαρμόζεται στο πετρέλαιο που χρησιμοποιείται ως καύσιμο, και ότι ο ειδικός φόρος κατανάλωσης, που εφαρμόζεται στη βενζίνη, ανέρχεται στο 49 % του κανονικού συντελεστή.
Article 6(1) of that Decree-Law provides that, for the same period, the excise duty rates for diesel used in agriculture be 22 % of that applicable to diesel used as fuel and that the excise duty rates for petrol be 49 % of the normal rate.
Το άρθρο 24, εδάφιο 3 του νόμου 388 της 23ης Δεκεμβρίου 2000, το άρθρο 13, εδάφιο 3 του νόμου 448 της 21ης Δεκεμβρίου 2001, το άρθρο 19, εδάφιο 4, του νόμου 289 της 27ης Δεκεμβρίου 2002 και το άρθρο 2, εδάφιο 4, του νόμου 350 της 24ης Δεκεμβρίου 2003 ορίζουν την πλήρη απαλλαγή από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που εφαρμόζονται στο πετρέλαιο που χρησιμοποιείται για τη θέρμανση των θερμοκηπίων στην Ιταλία. Η απαλλαγή αυτή καλύπτει τις ακόλουθες περιόδους:
Article 24(3) of Law No 388 of 23 December 2000; Article 13(3) of Law No 448 of 21 December 2001; Article 19(4) of Law No 289 of 27 December 2002 and Article 2(4) of Law No 350 of 24 December 2003 all established a total exemption from excise duty for diesel used to heat glasshouses in Italy.
από την 1η Ιανουαρίου έως τις 30 Ιουνίου 2001, όλο το 2002, όλο το 2003 και όλο το 2004. ΙΙΙ.1
This exemption covered the following periods respectively: from 1 January to 30 June 2001; all of 2002; all of 2003 and all of 2004.
ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 88, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2, ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ (ΦΑΚΕΛΟΣ C 6/04)
INITIAL OPENING OF THE PROCEDURE UNDER ARTICLE 88(2) OF THE TREATY (CASE C 6/04)
Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης σχετικά με το άρθρο 5, εδάφιο 5, του νομοθετικού διατάγματος 268 της 30ής Σεπτεμβρίου 2000, διότι διατηρούσε αμφιβολίες για το συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά της απαλλαγής από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης κατά 17 πρόσθετες ποσοστιαίες μονάδες που παραχωρήθηκε στις επιχειρήσεις που ασχολούνται με καλλιέργειες σε θερμοκήπια και που χρησιμοποιούσαν το πετρέλαιο για τη θέρμανση των θερμοκηπίων σε σχέση με τις άλλες επιχειρήσεις του αγροτικού τομέα.
The Commission initiated the procedure under Article 88(2) of the Treaty against the provisions of Article 5(5) of Decree-Law No 268 of September 2000, as it had doubts as to the compatibility with the common market of the additional 17 percentage points of exemption from excise duty granted to glasshouse growers using diesel to heat glasshouses as compared to other operators in the agricultural sector.
Οι αμφιβολίες αυτές προκύπτουν από το γεγονός ότι οι ιταλικές αρχές δεν υπέβαλαν κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει το παραδεκτό των απαλλαγών σύμφωνα με τους κανόνες του ανταγωνισμού (οι ιταλικές αρχές δεν απάντησαν καν στην εντολή), παρότι εστάλη σε αυτές μια εντολή για υποβολή πληροφοριών.
The doubts originated from the fact that, despite an information injunction being sent, the Italian authorities did not send any information demonstrating that the exemptions were eligible under competition rules (indeed, they did not even reply to the injunction).
Οι αμφιβολίες επιπλέον ενισχύονταν από το πρόβλημα που προέκυψε σχετικά με τη δυνατότητα αποδοχής των απαλλαγών από τη σκοπιά των διατάξεων της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή [7] και της οδηγίας που την κατήργησε, δηλαδή της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, που αναδιαμορφώνει το κοινοτικό πλαίσιο που αφορά τη φορολόγηση των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας [8].
Moreover, the doubts were corroborated by the question of the eligibility of the excise duty exemptions in the light of the provisions of Council Directive 92/81/EEC of 19 October 1992 on the harmonization of the structures of excise duties on mineral oils [7] and on the Directive repealing it, i.e. Council Directive 2003/96/EC of 27 October 2003 restructuring the Community framework for the taxation of energy products and electricity [8].
ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 88, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2, ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ
REACTION OF THE ITALIAN AUTHORITIES TO THE INITIAL OPENING OF THE PROCEDURE UNDER ARTICLE 88(2) OF THE TREATY
Στην επιστολή της 21ης Ιουνίου 2004 οι ιταλικές αρχές ανέφεραν ότι οι απαλλαγές από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης δεν έπρεπε να θεωρούνται ως κρατικές ενισχύσεις, αλλά έπρεπε να εξεταστούν μέσα στο πλαίσιο του άρθρου 8, παράγραφος 2, στοιχείο στ) και του άρθρου 15, παράγραφος 3, των οδηγιών 92/81/ΕΟΚ και 2003/96/ΕΚ.
In their letter of 21 June 2004, the Italian authorities stated that the excise duty exemptions could not be considered State aid, but had to be examined in the context of Article 8(2)(f) and Article 15(3) of Directives 92/81/EEC and 2003/96/EC respectively.
Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές οι καλλιέργειες σε θερμοκήπιο εντάσσονται στην κατηγορία των «καλλιεργειών στο πλαίσιο του τομέα της γεωργίας και της δενδροκομίας», για τις οποίες η κοινοτική νομοθεσία επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν μερικές ή πλήρεις απαλλαγές από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, και η απαλλαγή από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης των καλλιεργειών σε θερμοκήπιο δεν εισάγει καμία διάκριση στον τομέα της γεωργίας και της δενδροκομίας που να συνδέεται με μια διαφοροποίηση των απαλλαγών, δεδομένου ότι όλοι οι παραγωγοί είναι απολύτως ελεύθεροι να επιλέξουν ανάμεσα στις υπαίθριες καλλιέργειες και τις καλλιέργειες σε θερμοκήπιο.
It was their view that glasshouse growing fell within the category of ‘agricultural and horticultural works’, for which Community law allows the Member States to apply total or partial exemptions from excise duty, and that the excise duty exemption for glasshouse growing did not introduce any discrimination in the agricultural and horticultural sector linked to differentiation in exemptions, in that all operators were absolutely free to choose between growing outdoors and growing in glasshouses.
Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές το αμφισβητούμενο καθεστώς είναι καθαρά φορολογικό και θα έπρεπε να εξεταστεί υπό αυτή τη σκοπιά για να καταστεί δυνατή η εξέτασή του σε ένα συνολικό πλαίσιο που θα περιλαμβάνει όλες τις χώρες της Ένωσης, αποφεύγοντας έτσι την εξέταση μιας μεμονωμένης εθνικής περίπτωσης εκτός του πλαισίου αυτού που θα αλλοίωνε την αρχή της ισότητας (par condicio ) των κρατών μελών.
According to the Italian authorities, the scheme was of a purely fiscal nature and should be assessed from this viewpoint, so as to allow it to be analysed in an overarching framework covering all the Member States of the European Union, thereby avoiding a situation whereby examining an individual national case outside such a framework could jeopardise the principle of equal treatment of Member States.
Για αυτό το λόγο οι ιταλικές αρχές αναφέρθηκαν στην πολιτική συμφωνία που επετεύχθη από το Συμβούλιο και την Επιτροπή επί τη ευκαιρία του Συμβουλίου του ECOFIN της 19ης Μαρτίου 2003, σύμφωνα με την οποία οι παρεκκλίσεις από το γενικό φορολογικό καθεστώς ή οι διαφοροποιήσεις αυτού, που δικαιολογούνται από τη φύση ή τα γενικά χαρακτηριστικά του φορολογικού συστήματος, δεν συνεπάγονται κρατικές ενισχύσεις.19υ να συνδέεται με μια διαφοροποίηση των απαλλαγών, δεδομένου ότι όλοι οι παραγωγοί είναι απολύτως ελεύθεροι να επιλέξουν ανάμεσα στις υπαίθριες καλλιέργειες και τις καλλιέργειες σε θερμοκήπιο.
In this connection, the Italian authorities referred to the political agreement reached by the Council and the Commission at the Ecofin Council on 19 March 2003, under which derogations from a general tax system or differences within it that were justified by the nature or general characteristics of the tax system did not constitute State aid.
Τέλος, οι ιταλικές αρχές πρόσθεσαν ότι με βάση τις εκτιμήσεις και τα δεδομένα, που διέθεταν, το προβλεπόμενο καθεστώς «δεν βλάπτει τη σωστή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και δεν συνεπιφέρει στρέβλωση του ανταγωνισμού» (αναφορά στο σκεπτικό 24 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ).
To conclude, the Italian authorities added that, according to the estimates and data available to them, the planned scheme ‘[would] not be detrimental to the proper functioning of the internal market and [would] not result in distortions of competition’ (reference to Recital 24 to Directive 2003/96/EC).
V. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΡΙΤΩΝ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 88, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2, ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ
V. COMMENTS SUBMITTED BY THIRD PARTIES FOLLOWING INITIAL OPENING OF THE PROCEDURE UNDER ARTICLE 88(2) OF THE TREATY
Με επιστολή της 19ης Απριλίου 2004, που πρωτοκολλήθηκε στις 21 Απριλίου 2004, η Επιτροπή έλαβε τις παρατηρήσεις που διατύπωσε ένας τρίτος ενδιαφερόμενος ύστερα από την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 88, παράγραφος 2, της Συνθήκης.
By letter dated 19 April 2004, registered as received on 21 April 2004, the Commission received comments from an interested third party following opening of the procedure under Article 88(2) of the Treaty.
Στην επιστολή ο τρίτος ενδιαφερόμενος περιγράφει την ευαισθησία της αγοράς στην οποία επιχειρεί και τα προβλήματα που σχετίζονται με την αύξηση της τιμής των καυσίμων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θέρμανση των θερμοκηπίων.
In that letter, the interested party described the fragility of the market in which it operated and the problems connected with the increase in the price of fuels that can be used to heat glasshouses.
Σύμφωνα με την άποψη του τρίτου ενδιαφερόμενου, εάν η Επιτροπή αποφανθεί αρνητικά για την εν λόγω απαλλαγή, πολλές από τις επιχειρήσεις του τομέα θα αναγκαστούν να κλείσουν ή να μειώσουν την κατανάλωση του καυσίμου για τη θέρμανση των θερμοκηπίων, και συνεπώς θα μειωθεί και η ποιότητα των προϊόντων τους.
In the interested third party’s view, if the Commission were to rule against the exemption in question, many undertakings in the sector would be forced to close or to reduce the amount of fuel consumed to heat their glasshouses, with a resulting reduction in the quality of their products.