natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η απόφαση ΕΚΤ/2008/24 της 12ης Δεκεμβρίου 2008 σχετικά με τη θέσπιση των αναγκαίων μέτρων για την καταβολή του κεφαλαίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από τις συμμετέχουσες εθνικές κεντρικές τράπεζες [1] καθόρισε τους όρους και το ύψος της υποχρέωσης των εθνικών κεντρικών τραπεζών (ΕθνΚΤ) των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ να καταβάλουν το κεφάλαιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) την 1η Ιανουαρίου 2009.
Decision ECB/2008/24 of 12 December 2008 laying down the measures necessary for the paying-up of the European Central Bank’s capital by the participating national central banks [1] determined how and to what extent the national central banks (NCBs) of the Member States whose currency is the euro were under an obligation to pay up the capital of the European Central Bank (ECB) on 1 January 2009.
Σύμφωνα με το άρθρο 1 της απόφασης ΕΚΤ/2010/26 της 13ης Δεκεμβρίου 2010 σχετικά με την αύξηση του κεφαλαίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας [2] το κεφάλαιο της ΕΚΤ αυξάνεται κατά 5 δισεκατ. ευρώ, ήτοι από 5760652402,58 ευρώ σε 10760652402,58 ευρώ, με ισχύ από την 29η Δεκεμβρίου 2010.
Pursuant to Article 1 of Decision ECB/2010/26 of 13 December 2010 on the increase of the European Central Bank’s capital [2] the ECB’s capital has been increased by EUR 5000 million from EUR 5760652402,58 to EUR 10760652402,58 with effect from 29 December 2010.
Η απόφαση ΕΚΤ/2008/23 της 12ης Δεκεμβρίου 2008 σχετικά με τα ποσοστά των μεριδίων συμμετοχής των εθνικών κεντρικών τραπεζών στην κλείδα κατανομής για την εγγραφή στο κεφάλαιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας [3] καθορίζει την κλείδα κατανομής για την εγγραφή στο κεφάλαιο της ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 29.3 του καταστατικού του ΕΣΚΤ καθώς και, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2009, τις σταθμίσεις που αποδίδονται σε κάθε ΕθνΚΤ στην κλείδα κατανομής (εφεξής «σταθμίσεις στην κλείδα κατανομής»).
Decision ECB/2008/23 of 12 December 2008 on the national central banks’ percentage shares in the key for subscription to the European Central Bank’s capital [3] lays down the key for subscription to the ECB’s capital in accordance with Article 29.3 of the Statute of the ESCB and establishes with effect from 1 January 2009 the weightings assigned to each NCB in the capital key (hereinafter the ‘capital key weightings’).
Σύμφωνα με το άρθρο 28.3 του καταστατικού του ΕΣΚΤ το διοικητικό συμβούλιο, αποφασίζοντας με την ειδική πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 10.3 του καταστατικού του ΕΣΚΤ, έχει την αρμοδιότητα να καθορίζει το εκάστοτε ποσό και τον τρόπο καταβολής του κεφαλαίου.
Pursuant to Article 28.3 of the Statute of the ESCB the Governing Council, acting by the qualified majority provided for in Article 10.3 of the Statute of the ESCB, has the competence to determine the extent to which and the form in which the capital is to be paid up.
Σύμφωνα με το άρθρο 1 της απόφασης 2010/416/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010, σύμφωνα με το άρθρο 140 παράγραφος 2 της συνθήκης σχετικά με την υιοθέτηση του ευρώ από την Εσθονία την 1η Ιανουαρίου 2011 [4], η Εσθονία πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την υιοθέτηση του ευρώ, η δε παρέκκλιση που της χορηγήθηκε βάσει του άρθρου 4 της πράξης προσχώρησης του 2003 [5] θα καταργηθεί με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2011.
Pursuant to Article 1 of Council Decision 2010/416/EU of 13 July 2010 in accordance with Article 140(2) of the Treaty on the adoption by Estonia of the euro on 1 January 2011 [4], Estonia fulfils the necessary conditions for adoption of the euro and the derogation granted to it pursuant to Article 4 of the 2003 Act of Accession [5] will be abrogated with effect from 1 January 2011.
Σύμφωνα με την απόφαση ΕΚΤ/2010/34 της 31ης Δεκεμβρίου 2010 σχετικά με την καταβολή κεφαλαίου, τη μεταβίβαση συναλλαγματικών διαθεσίμων και τις εισφορές στα αποθεματικά και στους εξομοιωμένους προς αυτά λογαριασμούς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας από την Eesti Pank [6], η Eesti Pank έχει την υποχρέωση να καταβάλει το υπόλοιπο του μεριδίου της στο εγγεγραμμένο κεφάλαιο της ΕΚΤ με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2011, λαμβάνοντας υπόψη την αύξηση του κεφαλαίου της ΕΚΤ με ισχύ από την 29η Δεκεμβρίου 2010 και τη μορφή υπό την οποία πρέπει να καταβληθεί το κεφάλαιο,
In accordance with Decision ECB/2010/34 of 31 December 2010 on the paying-up of capital, transfer of foreign reserve assets and contributions by Eesti Pank to the European Central Bank’s reserves and provisions [6] Eesti Pank is under an obligation to pay up the remaining share of its subscription to the ECB’s capital with effect from 1 January 2011, taking into account the increase of the ECB’s capital with effect from 29 December 2010 and the form in which the capital is to be paid up,
Ύψος και μορφή εγγεγραμμένου και καταβεβλημένου κεφαλαίου
Extent and form of subscribed and paid-up capital
Ποσά σε ευρώ
EUR
Κάθε ΕθνΚΤ καταβάλλει το συμπληρωματικό ποσό που αναγράφεται παραπλεύρως της επωνυμίας της στον πίνακα που ακολουθεί:
Each NCB shall pay up the additional amount shown next to its name in the following table:
Οι ΕθνΚΤ καταβάλλουν στην ΕΚΤ τα ποσά της παραγράφου 2 με χωριστή μεταφορά μέσω του Διευρωπαϊκού Αυτοματοποιημένου Συστήματος Ταχείας Μεταφοράς Κεφαλαίων και Διακανονισμού σε Συνεχή Χρόνο (TARGET2).
NCBs shall pay to the ECB the amounts specified in paragraph 2 by means of a separate transfer via the Trans-European Automated Real-time Gross settlement Express Transfer system (TARGET2).
Κάθε ΕθνΚΤ θα καταβάλλει το μερίδιό της στο αυξημένο κεφάλαιο σε τρεις ισόποσες ετήσιες δόσεις.
Each NCB shall pay up its increased capital share in three equal annual instalments.
Η πρώτη δόση καταβάλλεται στις 29 Δεκεμβρίου 2010, ενώ οι επόμενες δόσεις καταβάλλονται τα δύο επόμενα έτη, δύο εργάσιμες ημέρες πριν από την τελευταία ημέρα λειτουργίας του TARGET2.
The first instalment shall be paid on 29 December 2010, and the following instalments shall be paid 2 business days before the last TARGET2 operating day of the following 2 years.
ΕΕ L 21 της 24.1.2009, σ. 69.
OJ L 21, 24.1.2009, p. 69.
ΕΕ L 21 της 24.1.2009, σ. 66.
OJ L 21, 24.1.2009, p. 66.
Βλέπε σελίδα 58 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας.
See page 58 of this Official Journal.
Λαμβανομένων υπόψη των σταθμίσεων στην κλείδα κατανομής που προβλέπονται στο άρθρο 2 της απόφασης ΕΚΤ/2008/23 και της αύξησης του κεφαλαίου της ΕΚΤ σύμφωνα με το άρθρο 1 της απόφασης ΕΚΤ/2010/26, σε κάθε ΕθνΚΤ αντιστοιχεί το ποσό συνολικού εγγεγραμμένου κεφαλαίου που αναγράφεται παραπλεύρως της επωνυμίας της στον πίνακα που ακολουθεί:
Taking into account the capital key weightings set out in Article 2 of Decision ECB/2008/23 and the increase of the ECB’s capital in accordance with Article 1 of Decision ECB/2010/26, each NCB shall have a total subscribed capital of the amount shown next to its name in the following table:
σχετικά με το καθεστώς παγιοποίησης των υπέρμετρων χρεών των γεωργικών συνεταιρισμών και εκμεταλλεύσεων που εφαρμόζεται στην περιφέρεια του Λάτσιο (Ιταλία) σύμφωνα με τον περιφερειακό νόμο αριθ. 52/1994, τα οποία αναχρηματοδοτούνται σύμφωνα με το άρθρο 257 του περιφερειακού νόμου αριθ. 10 της 10ης Μαΐου 2001
on the scheme for consolidating the onerous debts of agriculture cooperatives and holdings implemented in Lazio Region (Italy) pursuant to Regional Law No 52/1994 and refinanced by Article 257 of Regional Law No 10 of 10 May 2001
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 4525]
(notified under document C(2009) 4525)
Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
Having regard to the Treaty establishing the European Community and in particular the first paragraph of Article 88(2) thereof,
Με την επιστολή της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, που πρωτοκολλήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 2001, η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση κοινοποίησε στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ, το κείμενο του άρθρου 257 του περιφερειακού νόμου αριθ. 10 της 10ης Μαΐου 2001, το οποίο τροποποιεί το άρθρο 2 του περιφερειακού νόμου αριθ. 52 της 31ης Οκτωβρίου 1994.
By letter dated 11 September 2001, registered on 13 September 2001, the Permanent Representation of Italy to the European Union notified the Commission, pursuant to Article 88(3) of the EC Treaty, of the text of Article 257 of Regional Law No 10 of 10 May 2001, amending Article 2 of Regional Law No 52 of 31 October 1994.
Με την επιστολή της 19ης Απριλίου 2002, που πρωτοκολλήθηκε στις 22 Απριλίου 2002, η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαβίβασε στην Επιτροπή τα συμπληρωματικά στοιχεία που είχαν ζητηθεί από τις ιταλικές αρχές αναφορικά με τις προαναφερθείσες διατάξεις, με την επιστολή της 9ης Νοεμβρίου 2001.
By letter dated 19 April 2002, registered on 22 April 2002, the Permanent Representation of Italy to the European Union sent the Commission the additional information it had requested from the Italian authorities concerning the above provisions by letter dated 9 November 2001.
Μετά την εξέταση των προαναφερόμενων στοιχείων οι υπηρεσίες της Επιτροπής ζήτησαν από τις ιταλικές αρχές, με την επιστολή της 17ης Ιουνίου 2002, να διαβιβάσουν περαιτέρω πληροφορίες μέσα στις τέσσερις επόμενες εβδομάδες.
After examining this information, the Commission asked the Italian authorities, by letter dated 17 June 2002, to send further information within four weeks.
Δεδομένου ότι δεν έλαβαν καμία απάντηση έως την προθεσμία που τέθηκε με την επιστολή της 17ης Ιουνίου 2002, οι υπηρεσίες της Επιτροπής απέστειλαν νέα επιστολή στις 19 Αυγούστου 2003 με το αίτημα να τους χορηγηθούν οι πληροφορίες που είχαν ήδη ζητηθεί.
As it had not received any reply by the deadline set in the letter of 17 June 2002, the Commission sent a new letter dated 19 August 2003 urgently asking for the information that had previously been requested.
Με την επιστολή της 23ης Οκτωβρίου 2003, η οποία πρωτοκολλήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2003, η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση κοινοποίησε στην Επιτροπή τις συμπληρωματικές πληροφορίες που είχαν ζητηθεί από τις ιταλικές αρχές με την επιστολή της 17ης Ιουνίου 2002.
By letter dated 23 October 2003, registered on 29 October 2003, the Permanent Representation of Italy to the European Union sent the Commission the additional information requested from the Italian authorities in the letter of 17 June 2002.
Με την επιστολή της 11ης Δεκεμβρίου 2003 η Επιτροπή ενημέρωσε την Ιταλία για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σε σχέση με τις διατάξεις του άρθρου 257 του περιφερειακού νόμου αριθ. 10 της 10ης Μαΐου 2001 (εφεξής «νόμος αριθ. 10/01»), καθώς και σε σχέση με τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 1998 έως και τις 20 Μαΐου 2001 (την ημερομηνία έναρξης ισχύος του νόμου αριθ. 10/01) στο πλαίσιο του καθεστώτος ενισχύσεων που επρόκειτο να αναχρηματοδοτηθούν από το κονδύλιο του προϋπολογισμού το οποίο προβλεπόταν από το εν λόγω άρθρο [1].
By letter dated 11 December 2003, the Commission informed Italy of its decision to initiate the procedure provided for by Article 88(2) of the EC Treaty in relation the provisions of Article 257 of Regional Law No 10 of 10 May 2001 (hereinafter ‘Law No 10/01’) and the aid paid between 1 January 1998 and 20 May 2001 (the date of entry into force of Law No 10/01) under the aid scheme that was to have been refinanced by the budget allocation provided for in that article [1].
Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.
The Commission invited interested parties to submit comments.
Η Επιτροπή δεν έλαβε καμία παρατήρηση από τα ενδιαφερόμενα μέρη.
The Commission did not receive any comments from interested parties.
Οι ιταλικές αρχές συναντήθηκαν εντούτοις με τις υπηρεσίες της Επιτροπής για να δώσουν διευκρινίσεις σε συνάρτηση με τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν από την Επιτροπή μετά την κίνηση της διαδικασίας του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ.
Nevertheless, the Italian authorities met Commission staff to make clarifications in relation to the comments made by the Commission after the procedure under Article 88(2) of the EC Treaty was initiated.
Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Απριλίου 2009, η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαβίβασε στην Επιτροπή επιστολή των ιταλικών αρχών στην οποία συνοψίζεται το περιεχόμενο των συζητήσεων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη συνεδρίαση για την οποία γίνεται λόγος στην προηγούμενη παράγραφο.
By e-mail dated 3 April 2009, the Permanent Representation of Italy to the European Union sent the Commission a letter from the Italian authorities summarising the discussions that took place at the meeting referred to in the previous paragraph.
Το μέτρο που κοινοποιήθηκε
The notified measure
Το άρθρο 257 του νόμου αριθ. 10/01 προβλέπει τη χορήγηση πρόσθετου ποσού 400 εκατ. ITL (206583 ευρώ) προς χρηματοδότηση των επιδοτήσεων επιτοκίου για τα δάνεια δεκαπενταετούς διάρκειας τα οποία χορηγήθηκαν με στόχο την παγιοποίηση των υπέρμετρων χρεών των γεωργικών συνεταιρισμών, των ενώσεών τους και των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, βάσει των διατάξεων του άρθρου 1 του περιφερειακού νόμου αριθ. 52/1994 (εφεξής «νόμος αριθ. 52/94»), όπως τροποποιήθηκε από τον περιφερειακό νόμο αριθ. 13/1996 (εφεξής «νόμος αριθ. 13/96»).
Article 257 of Law No 10/01 provides for an additional allocation of ITL 400 million (EUR 206583) as an interest-rate subsidy on 15-year loans intended to consolidate the onerous debts of agricultural cooperatives, groupings thereof and agricultural holdings pursuant to Regional Law No 52 of 31 October 1994 (hereinafter ‘Law No 52/94’), as amended by Law No 13 of 29 April 1996 (hereinafter ‘Law No 13/96’).
Τροποποίηση της νομικής βάσης συνεπεία του κοινοποιηθέντος μέτρου
Legal basis changed by the notified measure
Ο νόμος αριθ. 52/94, που αποτελεί τη νομική βάση για την παγιοποίηση, προέβλεπε τα εξής:
Law No 52/94, which constitutes the legal basis for the consolidation, provided for the following:
τη χορήγηση ενισχύσεων στους συνεταιρισμούς και στις ενώσεις τους, υπό τη μορφή επιδοτήσεων επιτοκίου για δεκαπενταετή δάνεια, με στόχο την παγιοποίηση των υπέρμετρων χρεών συνεπεία χρηματοδοτήσεων οι οποίες δεν είχαν ενταχθεί στο ευεργετικό καθεστώς των κρατικών επιχορηγήσεων (άρθρο 1 παράγραφος 1)·
aid to cooperatives and groupings thereof in the form of an interest-rate subsidy on 15-year loans intended to consolidate onerous debts resulting from loans not covered by public subsidies (Article 1(1));
τη χορήγηση ενισχύσεων στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις, υπό τη μορφή επιδοτήσεων επιτοκίου για δεκαπενταετή δάνεια, με στόχο την παγιοποίηση των υπέρμετρων χρεών συνεπεία των επενδύσεων οι οποίες είχαν ήδη πραγματοποιηθεί (άρθρο 1 παράγραφος 2)·
aid to agricultural holdings in the form of an interest-rate subsidy on 15-year loans intended to consolidate onerous debts resulting from investments that had already been made (Article 1(2));
τη χορήγηση ενισχύσεων, υπό τη μορφή επιχορηγήσεων, στους συνεταιρισμούς και στις ενώσεις τους, σε περίπτωση συγχώνευσης ή απορρόφησης από έναν άλλο συνεταιριστικό φορέα, οι οποίες καλύπτουν έως 50 % των στοιχείων του παθητικού στον ισολογισμό των προαναφερόμενων συνεταιρισμών ή ενώσεων, με στόχο τη διαγραφή των εν λόγω χρεών (άρθρο 4)·
aid in the form of grants to cooperatives and groupings thereof in the event of merger or absorption by another cooperative body, covering up to 50 % of the liabilities in the balance sheet of the aforementioned cooperatives or groupings thereof, for the purposes of discharging such liabilities (Article 4);
ως «υπέρμετρα χρέη» νοούνται τα χρέη τα οποία είναι απόρροια βραχυπρόθεσμων, μεσοπρόθεσμων ή μακροπρόθεσμων τραπεζικών δανείων που έχουν παραχωρηθεί χωρίς κρατικές ενισχύσεις και τα οποία υπήρχαν ήδη κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του νόμου.
onerous debts were defined as those resulting from short-, medium- and long-term bank loans obtained without public aid and existing as at the date of entry into force of the law.
Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία έρευνας στο πλαίσιο του άρθρου 88 παράγραφος 2 (πρώην άρθρο 93) της Συνθήκης σε σχέση με την ενίσχυση που προβλέπεται από τον εν λόγω [3] νόμο, δεδομένου ότι εξακολουθούσε να διατηρεί τις αμφιβολίες της κατά πόσον οι εν λόγω ενισχύσεις ήταν συμβιβάσιμες με τα κριτήρια στα οποία είχε βασίσει την ανάλυσή της την εποχή εκείνη.
The Commission launched the investigation procedure under paragraph 2 of Article 88 (formerly Article 93) of the EC Treaty in relation to the aid provided for by the law in question [3], since it was not certain that this aid complied with the criteria used at the time as the basis for its analysis.
Βασιζόμενη στα κριτήρια αυτά η Επιτροπή έκρινε ότι το εν λόγω είδος επιχορηγήσεων συνιστά ενισχύσεις λειτουργίας, οι οποίες θα μπορούσαν, σε γενικές γραμμές, να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά, αλλά μόνο εφόσον πληρούνται οι ακόλουθοι τρεις όροι:
According to these criteria, the Commission considered this type of grant to be operating aid, which, in principle, could be considered compatible with the common market only if the following three conditions were satisfied:
οι εν λόγω ενισχύσεις έπρεπε να αφορούν υπέρμετρα χρέη συνεπεία δανείων που είχαν συναφθεί για τη χρηματοδότηση επενδύσεων οι οποίες είχαν ήδη γίνει·
such aid had to concern onerous debts resulting from loans taken out to finance investments that had already been made;
το άθροισμα των ενισχύσεων που τυχόν χορηγήθηκαν την εποχή συνομολόγησης του δανείου δεν επιτρεπόταν να υπερβαίνει το ποσοστό που γίνεται εν γένει αποδεκτό από την Επιτροπή, ήτοι:
the aggregate amount of any aid granted when the loan was taken out and the aid in question could not exceed the percentage generally authorised by the Commission, i.e.:
για επενδύσεις στον πρωτογενή γεωργικό τομέα: 35 % ή 75 % στις μειονεκτικές περιοχές, σύμφωνα με την οδηγία 75/268/ΕΟΚ του Συμβουλίου [4],για επενδύσεις στον τομέα της μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων: 55 % (ή 75 % στις περιοχές του στόχου 1) για τα έργα που προβλέπονται από τα προγράμματα για τον κλάδο ή επιδιώκουν έναν από τους στόχους του άρθρου 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 866/90 του Συμβουλίου [5] και 35 % (ή 50 % στις περιοχές του στόχου 1) για άλλα προϊόντα που δεν αποκλείονται βάσει των κριτηρίων επιλογής που μνημονεύονται στο σημείο 2 του παραρτήματος της απόφασης 90/342/ΕΟΚ της Επιτροπής [6] [ή της απόφασης 94/173/ΕΟΚ της Επιτροπής [7]]·γ) οι αντίστοιχες ενισχύσεις επιτρέπεται να χορηγηθούν μόνο σε συνδυασμό με τη μεταβολή των επιτοκίων για τα νέα δάνεια που συνάπτονται, κατά τρόπο ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι διακυμάνσεις στο κόστος δανεισμού (στις περιπτώσεις αυτές, το ποσό της ενίσχυσης πρέπει να είναι χαμηλότερο ή ίσο προς το κόστος των μεταβολών) ή θα πρέπει να αφορούν γεωργικές εκμεταλλεύσεις που προσφέρουν τα εχέγγυα αποδοτικότητας, ιδίως σε περίπτωση που τα οικονομικά βάρη συνεπεία των υφιστάμενων δανείων προσλαμβάνουν τέτοιες διαστάσεις, ώστε να ζημιώνονται οι εκμεταλλεύσεις ή να εξωθούνται σε πτώχευση.
for investments in the primary agricultural sector: 35 % or 75 % in less-favoured areas within the meaning of Council Directive 75/268/EEC [4];for investments in the sector of processing and marketing of agricultural products: 55 % (or 75 % in Objective 1 regions) for projects complying with the sectoral programmes or one of the objectives of Article 1 of Council Regulation (EEC) No 866/90 [5] and 35 % (or 50 % in Objective 1 regions) for other products not excluded on the basis of the selection criteria under point 2 of the Annex to Commission Decision 90/342/EEC [6] (or Commission Decision 94/173/EEC [7];(c) the aid in question could be paid only following changes in the rates for the new loans taken out, so as to take account of variations in the cost of money (in such cases, the amount of aid had to be less than or equal to the cost of such changes) or had to concern agricultural holdings providing guarantees of viability, particularly in the event that the financial burdens resulting from the existing loans were such as to be detrimental to the holdings or lead them to bankruptcy.
Συνεπεία της κίνησης της σχετικής διαδικασίας οι ιταλικές αρχές τροποποίησαν τον νόμο αριθ. 52/94 με τον νόμο αριθ. 13/96, με βάση τον οποίο η Επιτροπή κατόρθωσε να περατώσει τη διαδικασία κηρύσσοντας συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά τις ενισχύσεις με τις τροποποιήσεις που επήλθαν βάσει του εν λόγω νόμου [8].
After the procedure had been initiated, the Italian authorities amended Law No 52/94 by means of Law No 13/96, on the basis of which the Commission was able to close the procedure by declaring the aid, as modified by that law, to be compatible with the common market [8].
Οι αλλαγές που επέφερε στο καθεστώς ο νόμος αριθ. 13/96 έχουν ως εξής:
The changes made to the scheme by Law No 13/96 were as follows:
καταργήθηκε η ενίσχυση σε ποσοστό έως 50 % των στοιχείων του παθητικού που εγγράφονται στον ισολογισμό των συνεταιρισμών, σε περίπτωση συγχώνευσης ή απορρόφησης·
the aid of up to 50 % of the liabilities entered in the balance sheet of cooperatives in the event of merger or absorption was cancelled;
οι ενισχύσεις με στόχο την παγιοποίηση των υπέρμετρων χρεών των συνεταιρισμών και των κοινοπραξιών τους (άρθρο 1 παράγραφος 1 του νόμου αριθ. 52/94), καθώς και οι ενισχύσεις που παρέχονται στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις (άρθρο 1 παράγραφος 2), επιτρέπεται να παρασχεθούν μόνο για την παγιοποίηση των χρεών λόγω της πραγματοποίησης επενδύσεων·
the aid for the consolidation of the onerous debts of cooperatives and groupings thereof (Article 1(1) of Law No 52/94) and aid for holdings (Article 1(2)) may be granted only to consolidate debts resulting from the carrying out of investments;
οι εν λόγω ενισχύσεις μπορεί να αφορούν μόνο ένα μέρος (ποσοστό) της επένδυσης, το οποίο ανέρχεται, αντιστοίχως, σε 80 % για τους συνεταιρισμούς και σε 65 % για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις·
this aid may concern only a part (share) of the investment, namely 80 % for cooperatives and 65 % for agricultural holdings;
οι ενισχύσεις πρέπει να χορηγούνται εντός των ορίων των ποσοστών που επιτρέπει εν γένει η Επιτροπή αναφορικά με το άθροισμα των ενισχύσεων που ενδεχομένως χορηγήθηκαν τη χρονική στιγμή της σύναψης των δανείων και καταβολής των εν λόγω ενισχύσεων, ήτοι: δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν το 35 % (το 75 % στις μειονεκτικές περιοχές, δυνάμει της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ) για επενδύσεις στον πρωτογενή γεωργικό τομέα και το 55 % για επενδύσεις στον τομέα της μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων·
the aid must be granted within the limits of the rates generally authorised by the Commission, as regards the aggregate amount of any aid granted when the loan was taken out and the aid in question, i.e. 35 % (75 % in less-favoured areas within the meaning of Directive 75/268/EEC) for investments in the primary agricultural sector and 55 % for investments in the sector of processing and marketing of agricultural products;
οι επίμαχες ενισχύσεις μπορεί να αφορούν μόνο τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις ή τους συνεταιρισμούς που προσφέρουν τα εχέγγυα αποδοτικότητας, ιδίως σε περίπτωση που τα οικονομικά βάρη συνεπεία των υφιστάμενων δανείων προσλαμβάνουν τέτοιες διαστάσεις, ώστε να ζημιώνονται οι εκμεταλλεύσεις ή να εξωθούνται σε πτώχευση.
the aid in question may concern only agricultural holdings or cooperatives providing guarantees of viability, particularly in the event that the financial burdens resulting from the existing loans are such as to be detrimental to the holdings or lead them to bankruptcy.
Το καθεστώς ενισχύσεων, το οποίο εγκρίθηκε αφού ελήφθησαν υπόψη οι προαναφερθείσες τροποποιήσεις, παρέμεινε αμετάβλητο έως τη στιγμή που η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σε συνάρτηση με τις διατάξεις του άρθρου 257 του νόμου αριθ. 10/01.
The aid scheme, which was approved in the light of these changes, remained unchanged until the Commission decided to initiate the procedure provided for by Article 88(2) of the EC Treaty in relation to the provisions of Article 257 of Law No 10/01.
ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 88 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΚ
INITIATION OF THE PROCEDURE UNDER ARTICLE 88(2) OF THE EC TREATY