natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην υπόθεση Preussen-Elektra το Δικαστήριο θεώρησε ότι η υποχρέωση που επιβάλλεται σε ιδιώτες διανομείς ηλεκτρικής ενέργειας για αγορά ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές σε ελάχιστες τιμές ανώτερες της πραγματικής οικονομικής αξίας του εν λόγω τύπου ενέργειας δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, καθώς το μέτρο δεν συνεπάγεται καμία άμεση ή έμμεση μεταβίβαση κρατικών πόρων.
In the PreussenElektra case, the Court considered that a purchase obligation imposed on private electricity supply undertakings to purchase electricity from renewable sources at minimum prices higher than the real economic value of that type of electricity did not constitute State aid because the measure did not involve any direct or indirect transfer of State resources.
Σύμφωνα με την Ιταλία και την Alcoa, η υπό εξέταση υπόθεση είναι συναφής με την υπόθεση Preussen-Elektra, καθώς οι πόροι μεταβιβάζονται από ιδιώτες (τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας) σε ιδιωτικό φορέα (την Alcoa) και το κράτος δεν ασκεί κανέναν έλεγχο στους εν λόγω πόρους.
According to Italy and Alcoa, the present case is comparable to PreussenElektra in that the funds are also transferred from private entities (electricity consumers) to a private entity (Alcoa), with the State exercising no control over the resources in question.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι στην υπόθεση Preussen-Elektra τους αναγκαίους πόρους για τη χρηματοδότηση του μέτρου παρείχαν άμεσα οι διανομείς στους παραγωγούς από ανανεώσιμες πηγές, χωρίς την παρεμβολή δημόσιου φορέα.
The Commission recalls that, in PreussenElektra, the resources required to finance the measure were provided directly by the electricity suppliers to the producers of renewable energies without transiting through any public body.
Με το εν λόγω σύστημα, τα ποσά για μεταβίβαση δεν μπορούσαν πράγματι να είναι ποτέ στη διάθεση των αρχών του κράτους μέλους.
Within that system, the sums to be transferred could never be at the disposal of the Member State’s authorities.
Αντιθέτως, στην υπό εξέταση υπόθεση, τα ποσά διακινούνται από τον δημόσιο φορέα Cassa Conguaglio πριν καταβληθούν στον τελικό δικαιούχο.
In the case at hand, however, the monies transit through a public body, the Equalisation Fund, before being channelled to the final beneficiary.
Η νομολογία Preussen-Elektra εντάσσεται, συνεπώς, σε διαφορετικό πλαίσιο και δεν είναι συναφής με την υπό εξέταση υπόθεση.
Therefore, the PreussenElektra case-law addresses different factual circumstances and is not relevant to the present case.
Η νομολογία Pearle παρέχει κατευθυντήριες γραμμές με μεγαλύτερη συνάφεια.
The judgment in Pearle provides guidance of more direct relevance to this case.
Ωστόσο, η ερμηνεία της εν λόγω νομολογίας από την Επιτροπή διαφέρει από εκείνη που υπέβαλαν η Ιταλία και η Alcoa.
However, the Commission’s interpretation of it differs from that put forward by Italy and Alcoa.
Στην υπόθεση Pearle, το Δικαστήριο είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, σε ειδικές συνθήκες, τα έσοδα μιας εισφοράς που διακινούνται μέσω δημόσιου φορέα δεν συνιστούν κρατικούς πόρους.
In Pearle, the Court found that, under certain specific conditions, the resources of a levy which transit through a public body do not constitute State resources.
Στην υπόθεση Pearle, τη χρηματοδότηση των μέτρων κάλυπτε εξ ολοκλήρου ένας οικονομικός τομέας, κατόπιν αποκλειστικής πρωτοβουλίας του εν λόγω τομέα.
In Pearle, the measures were financed entirely by an economic sector at the sole initiative of that sector.
Για τη συγκέντρωση των πόρων είχε θεσπισθεί φόρος υπέρ τρίτων που διακινούσε δημόσιος φορέας, ο οποίος δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να διαθέσει τους πόρους.
The monies were collected via a parafiscal levy transiting through a public body which could not, at any time, dispose of the funds.
Επίσης, υπήρχε σύμπτωση μεταξύ των φορέων που κατέβαλλαν την εισφορά και των δικαιούχων του εν λόγω μέτρου.
In addition, there was a correspondence between the entities which paid the levy and those which received the benefits of the measure.
Η Ιταλία και η Alcoa θεωρούν ότι το βασικό κριτήριο στην υπόθεση Pearle είναι να διαπιστωθεί αν το κράτος έχει το δικαίωμα να διαθέσει τους πόρους για άλλους σκοπούς, εκτός της εφαρμογής του καθεστώτος που προβλέπει ο νόμος.
Italy and Alcoa consider that the key criterion in Pearle is whether the State has a right to dispose of the funds otherwise than in implementation of the statutory scheme.
Οι ενδιαφερόμενοι ισχυρίζονται ότι το Cassa Conguaglio δεν διαθέτει καμία διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τη διάθεση των πόρων, οι οποίοι προορίζονται για τη χρηματοδότηση των προτιμησιακών τιμολογίων και δεν μπορούν να ενταχθούν ποτέ «στον χώρο των δημόσιων οικονομικών».
They contend that the Equalisation Fund does not have any discretion in the disbursement of the funds, which are earmarked for the financing of the tariffs and never come within ‘the perimeter of public finance’.
Συνεπώς, σύμφωνα με την Ιταλία και την Alcoa, το κράτος δεν μπορεί να διαθέσει ελεύθερα τους εν λόγω πόρους, οι οποίοι κατά συνέπεια δεν συνιστούν κρατικούς πόρους.
Therefore, according to Italy and Alcoa, the State cannot freely dispose of the funds, which consequently do not constitute State resources.
Ως πρώτη παρατήρηση, θα πρέπει να επισημανθεί ότι, ενώ ορισμένα από τα κριτήρια της υπόθεσης Pearle μπορούν να θεωρηθούν αντικειμενικά περισσότερο συναφή από άλλα, στην υπόθεση Pearle δεν υφίσταται «βασικό κριτήριο».
As a preliminary remark, it should be pointed out that, while some of the Pearle criteria may be subjectively viewed as more central than others, there is no such thing as a ‘key criterion’ in Pearle.
Οι όροι που απαριθμούνται στην απόφαση είναι σωρευτικοί.
The conditions enumerated in the judgment are cumulative.
Αυτή είναι η ερμηνεία που διατύπωσε το Πρωτοδικείο στην υπόθεση Earl Salvat [75], όταν εξέτασε υπό το πρίσμα των μεμονωμένων κριτηρίων της υπόθεσης Pearle την αμφισβητούμενη φορολογία της υπόθεσης.
This is also the interpretation given by the Court of First Instance in Earl Salvat [75], where it examined a parafiscal levy challenged in that case in the light of each and every one of the Pearle criteria.
Πριν εξετάσει τον ρόλο του Cassa Conguaglio, η Επιτροπή διαπίστωσε κατά πόσον πληρούνται τα άλλα κριτήρια που απαριθμούνται στην υπόθεση Pearle.
Before examining the role played by the Equalisation Fund, the Commission has ascertained whether any of the other criteria enumerated in Pearle are met.
Είναι προφανές ότι, σε αντίθεση με την υπόθεση Pearle, το καθεστώς τιμολόγησης της Alcoa θεσπίσθηκε με κρατική πρωτοβουλία και όχι με πρωτοβουλία κάποιου οικονομικού τομέα.
It is clear that, unlike in Pearle, the Alcoa tariff was established at the initiative of the State, not at the initiative of an economic sector.
Επίσης, στην υπόθεση Pearle οι δικαιούχοι του μέτρου ήταν και οι μόνοι που συνεισέφεραν για τους πόρους και, συνεπώς, η παρέμβαση του δημόσιου φορέα δεν είχε ως σκοπό τη δημιουργία πλεονεκτήματος που θα μπορούσε να αποτελέσει πρόσθετη δαπάνη για το κράτος.
Moreover, in Pearle the beneficiaries of the measure were also the sole contributors of the resources, so that the intervention of the public body did not tend to create an advantage which would constitute an additional burden for the State.
Στην υπό εξέταση περίπτωση, η δικαιούχος Alcoa δεν βαρύνεται με την οικονομική δαπάνη, η οποία βαρύνει αποκλειστικά τους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας.
In the case at hand, the beneficiary Alcoa does not bear the financial burden of the levy, which rests solely on electricity consumers.
Δεν μπορεί, συνεπώς, να γίνει επίκληση της νομολογίας Pearle, ανεξαρτήτως της ενδεχόμενης βασιμότητας των ισχυρισμών που προέβαλαν η Alcoa και η Ιταλία όσον αφορά τον ρόλο του Cassa Conguaglio ως απλού λογιστικού ενδιάμεσου.
Therefore, the Pearle case-law cannot validly be relied upon irrespective of whether merit can be found in Alcoa’s and Italy’s argument concerning the role of the Equalisation Fund as a mere accounting intermediary.
Όσον αφορά το Cassa Conguaglio, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, κατά πάγια νομολογία, «δεν πρέπει να γίνεται διάκριση ανάμεσα στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η ενίσχυση χορηγείται απευθείας από το κράτος και εκείνες που παρέχονται από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς τους οποίους έχει ορίσει ή ιδρύσει το κράτος αυτό» [76].
Turning now to the Equalisation Fund, the Commission recalls that, according to settled case-law, ‘no distinction should be made between cases where the aid is granted directly by the State, and cases where it is granted by a public or private body designated or established by the State’ [76].
Συνεπώς, ο δημόσιος ή ιδιωτικός χαρακτήρας του Cassa Conguaglio δεν είναι καθοριστικός όσον αφορά την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις.
Therefore, the public or private status of the Equalisation Fund is not determinant for the purpose of applying the State aid rules.
Το ότι το Cassa Conguaglio είναι δημόσιος φορέας δεν συνεπάγεται αυτομάτως την εφαρμογή του άρθρου 87 της συνθήκης ΕΚ [77]. Κατά τον ίδιο τρόπο, η παρέμβαση ενός δημόσιου φορέα δεν αποκλείει αυτομάτως την εφαρμογή του εν λόγω άρθρου [78].
The fact that the Equalisation Fund is a public body does not automatically imply that Article 87 of the EC Treaty is applicable [77]; similarly, the intervention of a private body would not in itself preclude application of that Article [78].
Η ανάλυση, ωστόσο, δεν μπορεί να περιορίζεται στις αρμοδιότητες του Cassa Conguaglio ως δημόσιου φορέα.
However, the analysis cannot be limited to the powers of the Equalisation Fund in its quality as a public body.
Θα πρέπει να διαπιστωθεί αντιθέτως αν, γενικότερα, το κράτος μπορεί, άμεσα ή μέσω άλλου ορισμένου από το ίδιο φορέα, να ασκήσει έλεγχο στους πόρους που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση του καθεστώτος.
What should be ascertained is rather whether, more generally, the State, either directly or through any other body designated by it, can exercise control over the funds used to finance the tariff.
Το ίδιο κριτήριο θα έπρεπε να εφαρμοσθεί εάν το Cassa Conguaglio ήταν ιδιωτικός φορέας.
The same test would have to be applied if the Equalisation Fund was a private body.
Η πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Essent [79] παρέχει οριστικές κατευθύνσεις επί του ζητήματος αυτού.
The recent judgement of the Court of Justice in the Essent [79] case provides definitive guidance on this point.
Στην υπόθεση Essent, οι Κάτω Χώρες είχαν θεσπίσει με νόμο προσαύξηση στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος.
In Essent, the Netherlands had introduced by law a surcharge on electricity prices.
Την προσαύξηση κατέβαλαν οι καταναλωτές ηλεκτρικού ρεύματος στους παρόχους του δικτύου, οι οποίοι με τη σειρά τους μεταβίβαζαν τα έσοδα στην εταιρεία SEP. Η SEP δεν διέθετε κανένα περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στη διαχείριση των πόρων και λειτουργούσε υπό τον στενό έλεγχο των αρχών.
The surcharge was paid by electricity consumers to network operators, which in turn transferred the monies to a designated company, SEP. SEP had no discretion in the management of the funds and operated under close control by the authorities.
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι τα έσοδα της προσαύξησης συνιστούσαν κρατικούς πόρους, βάσει των ακόλουθων επιχειρημάτων: η προσαύξηση στο τιμολόγιο είχε επιβληθεί μέσω εθνικού νόμου και συνεπώς ήταν υποχρεωτική. Η SEP δεν είχε δικαίωμα να χρησιμοποιεί τα έσοδα της προσαύξησης για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους που όριζε ο νόμος και, συνεπώς, οι πόροι παρέμεναν υπό δημόσιο έλεγχο και οι εθνικές αρχές μπορούσαν να τους διαθέσουν.
The Court came to the conclusion that the proceeds of the surcharge constituted State resources, because the surcharge on the price of electricity was imposed by national law, and therefore constituted a charge and SEP was not entitled to use the proceeds from the charge for purposes other than those provided by the law, so that the monies remained under public control and were thus available to the national authorities.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι τα εν λόγω στοιχεία ήταν επαρκή για να θεωρηθούν δημόσιοι οι εν λόγω πόροι.
The Court considered that this was sufficient for such monies to be characterised as State resources.
Οι ομοιότητες με την υπό εξέταση υπόθεση είναι προφανείς.
The similarities with the case at hand are evident.
Η προσαύξηση στο τιμολόγιο που χρησιμοποιείται για τη χρηματοδότηση του καθεστώτος Alcoa επιβάλλεται με νόμο, όπως στην υπόθεση Essent.
The surcharge on the electricity price used to finance the Alcoa tariff is imposed, as in Essent, by law.
Το Cassa Conguaglio εκτελεί τα ίδια καθήκοντα με τη SEP, καθώς συγκεντρώνει και διαχειρίζεται τα έσοδα του φόρου υπέρ τρίτων, ενώ υπόκειται και στις ίδιες υποχρεώσεις, καθώς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα έσοδα της προσαύξησης για σκοπούς διαφορετικούς από εκείνους που προβλέπει ο νόμος (τη χρηματοδότηση των καθεστώτων προτιμησιακής τιμολόγησης).
The Equalisation Fund plays the same role as SEP, as it centralises and manages the proceeds of the parafiscal charge, and is subject to the same constraints, as it cannot use the proceeds from the charge for purposes other than those provided by law (the financing of preferential tariffs).
Το κράτος είναι σε θέση να ελέγξει και να διαθέσει τους πόρους: το Cassa Conguaglio εκτελεί τα λογιστικά του καθήκοντα βάσει συγκεκριμένων εντολών της AEEG, η οποία δρα στο πλαίσιο των καταστατικών της εξουσιών ή/και εφαρμόζοντας την εθνική νομοθεσία [βλέπε ανωτέρω αιτιολογικές σκέψεις (26) και (27)].
The State is capable of controlling and orienting the use of the resources at issue: the Equalisation Fund discharges its accounting functions on precise instructions from the AEEG, which acts within its statutory regulatory powers and/or in implementation of national legislation (see recitals 26 and 27 above).
Οι πόροι που διαχειρίζεται, συνεπώς, το Cassa Conguaglio παραμένουν συνεχώς υπό δημόσιο έλεγχο.
Therefore, the resources handled by the Equalisation Fund remain under public control at all times.
Η εν λόγω ανάλυση συμφωνεί με εκείνη που διατύπωσε η Επιτροπή στην απόφαση για την ιταλική υπόθεση σχετικά με «το λανθάνον κόστος στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας» [80], με την οποία είχε χαρακτηρίσει ως δημόσιους τους πόρους που διαχειρίζεται το Cassa Conguaglio στον λογαριασμό A6.
This analysis is consistent with the Commission’s decision on the Italian stranded costs case [80], in which it characterised as State resources the monies administered by the Equalisation Fund in the A6 account.
Σε κάθε περίπτωση, ο δημόσιος χαρακτήρας των πόρων που διαχειρίζεται το Cassa Conguaglio επιβεβαιώθηκε αμετάκλητα από την πρόσφατη νομολογία του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Iride [81].
In any event, the categorisation as State resources of the monies administered by the Equalisation Fund was borne out incontrovertibly by the recent judgment of the Court of First Instance in the Iride case [81].
Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είχε ήδη αποφανθεί, με την απόφαση 11632/03 της 3ης Απριλίου 2003, ότι το Cassa Conguaglio δεν διέθετε διακριτή νομική προσωπικότητα από το ιταλικό κράτος, το οποίο έπρεπε να θεωρείται ιδιοκτήτης των ποσών που μεταβίβαζε το Cassa Conguaglio, έστω και αν τα εν λόγω ποσά προέρχονταν από ιδιώτες και προορίζονταν για ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Italy’s Court of Cassation had already ruled (judgment No 11632/03 of 3 April 2003) that the legal personality of the Equalisation Fund was not separate from that of the Italian State, and that the monies transferred to the Equalisation Fund should be considered as State property, even if they derived from private entities and were intended for private undertakings.
Στην υπόθεση Iride, οι προσφεύγοντες, Iride Spa και Iride Energia Spa, είχαν προσβάλει ενώπιον του Πρωτοδικείου μια απόφαση της Επιτροπής, η οποία χαρακτήριζε ως δημόσιους τους πόρους που διαχειρίζεται το Cassa Conguaglio στον λογαριασμό A6.
In the Iride case, the applicants Iride SpA and Iride Energia SpA brought an action in the Court of First Instance challenging a decision whereby the Commission had categorised as State resources the sums administered by the Equalisation Fund in the A6 account.
Τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι προσφεύγοντες ήταν παρόμοια με εκείνα της Alcoa.
The arguments put forward by the applicants were very similar to those of Alcoa.
Οι προσφεύγοντες αμφισβητούσαν την ουσία της απόφασης του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, ισχυριζόμενοι ότι ο ρόλος του Cassa Conguaglio ήταν αυτός ενός απλού λογιστικού ενδιάμεσου μεταξύ υπόχρεων ιδιωτών πολιτών και δικαιούχων των ποσών, ρόλος ο οποίος δεν επέτρεπε στο Cassa Conguaglio, ούτε για σύντομη περίοδο, να χρησιμοποιήσει τα συγκεντρωθέντα ποσά.
The applicants disputed the reasoning of the Court of Cassation’s ruling, contending that the role of the Equalisation Fund was merely that of an accounting intermediary between private citizens subject to a financial obligation and the beneficiaries of the sums concerned, a role which did not allow the Equalisation Fund to make use of the monies deposited even for a short period of time.
Οι προσφεύγοντες είχαν επικαλεσθεί επίσης τη νομολογία της υπόθεσης Preussen-Elektra.
The applicants likewise claimed the applicability of the PreussenElektra case-law.
Στην απόφαση της 11ης Φεβρουαρίου 2009, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε σαφώς επί της υπόθεσης.
In its judgment delivered on 11 February 2009, the Court of First Instance was very clear.
Αφού επισήμανε ότι δεν ήταν αρμόδιο να θέσει υπό αμφισβήτηση την ερμηνεία της ιταλικής νομοθεσίας από μέρους του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι τα ποσά του λογαριασμού A6 του Cassa Conguaglio πρέπει να χαρακτηρίζονται ως δημόσιοι πόροι, όχι μόνο διότι αποτελούν ιδιοκτησία του κράτους, αλλά και διότι παραμένουν υπό τον συνεχή του έλεγχο [82].
After emphasising that it had no jurisdiction to challenge the interpretation of Italian legislation by the Court of Cassation, the Court of First Instance confirmed that the monies held in the Equalisation Fund’s A6 account were to be considered as State resources because, in addition to being State property, they were under constant State control [82].
Το συμπέρασμα αυτό αφορά τον λογαριασμό A6 του Cassa Conguaglio, ο οποίος χρηματοδοτεί το λανθάνον κόστος στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας.
That conclusion concerned the Equalisation Fund’s A6 account, used to finance the stranded costs of Italy’s electricity sector.
Ωστόσο, μπορεί ευλόγως να επεκταθεί το εν λόγω συμπέρασμα στον λογαριασμό A4, ο οποίος χρηματοδοτεί το αμφισβητούμενο καθεστώς.
It can, however, logically be extended to the A4 component, which finances the disputed tariff.
Η απόφαση του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου βασίστηκε στην ανάλυση της νομικής προσωπικότητας του Cassa Conguaglio, και η διαπίστωση της ιδιοκτησίας του κράτους εφαρμόζεται, συνεπώς, σε όλα τα ποσά που διαχειρίζεται.
The judgment of the Court of Cassation was based on an analysis of the legal personality of the Equalisation Fund, and its finding with respect to State property therefore applies to all of the monies deposited with the Equalisation Fund.
Το ίδιο ισχύει για το συμπέρασμα του Πρωτοδικείου, σύμφωνα με το οποίο το κράτος μπορεί να ελέγχει τους πόρους που διαχειρίζεται το Cassa Conguaglio.
The same is true of the finding by the Court of First Instance that the State can control the resources administered by the Equalisation Fund.
Μεταξύ του λογαριασμού A6 και του λογαριασμού A4 δεν υφίσταται καμία διαφορά πέραν του προορισμού των πόρων (για τον A6 καταβολή του λανθάνοντος κόστους και τον A4 των προτιμησιακών καθεστώτων).
There is no difference between the A6 account and the A4 component other than the purpose of the resources collected (covering stranded costs in the case of the A6 account and financing preferential tariffs in the case of the A4 component).
Τα ποσά που μεταβιβάζονται, συνεπώς, στην Alcoa από τον λογαριασμό A4 χαρακτηρίζονται επίσης ως κρατικοί πόροι.
The sums transferred to Alcoa from the A4 component must also therefore be categorised as State resources.
Εκτός της χρηματοδότησής του με κρατικούς πόρους, το καθεστώς τιμολόγησης της Alcoa μπορεί επίσης να καταλογισθεί στο κράτος [83], καθώς η νομική βάση του μέτρου συνίσταται σε εθνικές νομοθετικές διατάξεις και αποφάσεις της AEEG που είναι δημόσιος οργανισμός.
In addition to being financed by State resources, the Alcoa tariff is imputable to the State [83], since the legal basis for the measure is laid down in national legislation and in the decisions of the AEEG, which is a public body.
Επίπτωση στις συναλλαγές και στρέβλωση του ανταγωνισμού
Impact on trade and distortion of competition
Όσον αφορά την επίπτωση του μέτρου στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές και τη συνεπακόλουθη στρέβλωση του ανταγωνισμού, είναι αναμφίβολο ότι η αγορά αλουμινίου είναι απόλυτα ανοικτή στον ανταγωνισμό.
As regards the impact of the measure on trade between Member States and the ensuing distortion of competition, it is undisputed that the aluminium market is fully open to competition.
Στις αποφάσεις σχετικά με τις συγκεντρώσεις, η Επιτροπή έχει επανειλημμένα επιβεβαιώσει ότι η γεωγραφική αγορά του πρωτογενούς αλουμινίου είναι η παγκόσμια αγορά [84].
In its merger decisions, the Commission has consistently found that the geographical market for primary aluminium is worldwide [84].
Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη (214), η παράταση του υπό εξέταση καθεστώτος τιμολόγησης της Alcoa δεν κοινοποιήθηκε από την Ιταλία.
It will be seen in recital 214 that Italy did not notify the extension of the Alcoa tariff.
Κατά πάγια νομολογία [85], «σε περίπτωση μη κοινοποιηθείσας ενίσχυσης, η Επιτροπή δεν είναι υποχρεωμένη να αποδείξει τις πραγματικές επιπτώσεις της. Πράγματι, αν η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη να αποδείξει, με την απόφασή της, τις πραγματικές επιπτώσεις των ήδη χορηγηθεισών ενισχύσεων, τούτο θα είχε ως συνέπεια να ευνοούνται τα κράτη μέλη που χορηγούν ενισχύσεις κατά παράβαση της υποχρεώσεως κοινοποιήσεως, εις βάρος εκείνων που κοινοποιούν τις ενισχύσεις κατά το στάδιο του σχεδιασμού τους».
According to settled case-law [85], in the event of aid which has not been notified, the Commission is not obliged to demonstrate the consequences of the measure: ‘If the Commission were required in its decision to demonstrate the real effect of aid which had already been granted, that would immediately favour those Member States which grant aid in breach of the duty to notify laid down in Article 93(3) of the Treaty, to the detriment of those which do notify aid at the planning stage’.
Η Επιτροπή οφείλει, συνεπώς, να αποδείξει μόνο τις πιθανές αρνητικές επιπτώσεις ενός μέτρου στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές και στον ανταγωνισμό.
Consequently, the Commission is required only to demonstrate the possible negative impact of the measure on intra-Community trade and competition.
Η Επιτροπή έλαβε υπόψη της τις θέσεις που ανέπτυξαν η Alcoa και η Ιταλία, σύμφωνα με τις οποίες το καθεστώς τιμολόγησης δεν έχει καμία επίπτωση στις συναλλαγές και δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό, εφόσον δεν υπάρχουν πραγματικές εμπορικές ροές μεταξύ των κρατών μελών, είναι απίθανο να αναπτυχθούν τέτοιες ροές στο άμεσο μέλλον [βλέπε αιτιολογικές σκέψεις από (86) έως (88)] και, λόγω των χαρακτηριστικών του τομέα του αλουμινίου, το καθεστώς τιμολόγησης δεν ζημιώνει τους ευρωπαίους ανταγωνιστές της Alcoa [βλέπε αιτιολογική σκέψη (89)].
The Commission has considered Alcoa’s and Italy’s argument that the tariff does not have an impact on trade and does not distort competition, since there are no actual trade flows between Member States, it is unlikely that such trade flows will develop in the foreseeable future (see recitals 86 to 88), and due to the peculiarities of the aluminium sector the tariff does not harm Alcoa’s European competitors (see recital 89).