natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στο σημείο 5.1 του παραρτήματος ΙΙΒ του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 53/2010 προσδιορίζεται ο μέγιστος αριθμός ημερών κατά τις οποίες τα κοινοτικά σκάφη ολικού μήκους ίσου ή μεγαλύτερου από 10 μέτρα, τα οποία φέρουν τράτες, δανέζικες τράτες ή παρόμοια εργαλεία με μέγεθος ματιών ίσο ή μεγαλύτερο των 32 mm και απλάδια δίχτυα με μέγεθος ματιών ίσο ή μεγαλύτερο των 60 mm, ή παραγάδια βυθού μπορούν να παραμένουν εντός των διαιρέσεων ICES VΙΙΙc και ΙΧa, εξαιρουμένου του κόλπου του Κάδιξ, από την 1η Φεβρουαρίου 2010 έως τις 31 Ιανουαρίου 2011.
Point 5.1 of Annex IIB to Regulation (EU) No 53/2010 specifies the maximum number of days on which EU vessels of an overall length equal to or greater than 10 meters carrying on board trawls, Danish seines and similar gears of mesh size equal to or larger than 32 mm and gill-nets of mesh size equal to or larger than 60 mm and bottom long-lines may be present within ICES Divisions VIIIc and IXa, excluding the Gulf of Cadiz, from 1 February 2010 to 31 January 2011.
Με το σημείο 7.5 του παραρτήματος IIB δίνεται στην Επιτροπή το δικαίωμα να λάβει απόφαση με την οποία επαναξιολογείται ο πρόσθετος αριθμός ημερών που προκύπτει από οριστική παύση αλιευτικής δραστηριότητας και είχε χορηγηθεί προηγουμένως από την Επιτροπή.
Point 7.5 of Annex IIB enables the Commission to take a decision that reassesses additional number of days resulting from a permanent cessation of fishing activity previously allocated by the Commission.
Κατά την επαναξιολόγηση των πρόσθετων ημερών αλιείας που είχαν χορηγηθεί προηγουμένως από την Επιτροπή θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η μέθοδος υπολογισμού που προβλέπεται στη δεύτερη παράγραφο του σημείου 7.1 του παραρτήματος IIB και ο υπολογισμός να βασιστεί στους τρέχοντες συνδυασμούς εργαλείων και περιορισμούς των ημερών στη θάλασσα.
The reassessment of additional fishing days previously allocated by the Commission should take account of the calculation method provided for in the second paragraph of point 7.1 of Annex IIB and be computed on the basis of the current gear groupings and limitations on days at sea.
Στις 8 Φεβρουαρίου, 23 Φεβρουαρίου, 25 Μαρτίου και 22 Απριλίου 2010 η Πορτογαλία υπέβαλε στοιχεία και ζήτησε από την Επιτροπή να επαναξιολογήσει τον αριθμό ημερών που είχε χορηγηθεί προηγουμένως από την Επιτροπή.
On 8 and 23 February, 25 March and 22 April 2010 Portugal submitted data and requested the Commission to reassess the number of days previously allocated by the Commission.
Την απόφαση 2007/474/ΕΚ της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 2007, για τη διάθεση στην Πορτογαλία πρόσθετων ημερών στη θάλασσα εντός των διαιρέσεων ICES VΙΙΙc και ΙΧa εξαιρουμένου του κόλπου του Κάδιξ [2], και με βάση τους τρέχοντες συνδυασμούς εργαλείων και περιορισμούς των ημερών στη θάλασσα, διατίθενται στην Πορτογαλία δεκατέσσερις επιπλέον ημέρες στη θάλασσα, από την 1η Φεβρουαρίου 2010 έως τις 31 Ιανουαρίου 2011, για σκάφη που φέρουν αλιευτικά εργαλεία τα οποία ορίζονται στο σημείο 2 στοιχείο α) του παραρτήματος IIB του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 53/2010.
Having regard to Commission Decision 2007/474/EC of 4 July 2007 on the allocation to Portugal of additional days at sea within ICES Divisions VIIIc and IXa excluding the Gulf of Cadiz [2], and on the basis of the current gear groupings and limitations on days at sea, fourteen additional days at sea for vessels carrying on board the fishing gears specified in point 2 a) of Annex IIB to Regulation (EU) No 53/2010 should be allocated to Portugal for the period from 1 February 2010 to 31 January 2011.
Την απόφαση 2010/415/ΕΕ της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 2010, για τη διάθεση στην Πορτογαλία πρόσθετων ημερών στη θάλασσα εντός των διαιρέσεων ICES VΙΙΙc και ΙΧa, εξαιρουμένου του κόλπου του Κάδιξ [3], και με βάση τους τρέχοντες συνδυασμούς εργαλείων και περιορισμούς των ημερών στη θάλασσα, διατίθενται στην Πορτογαλία δεκαεννέα επιπλέον ημέρες στη θάλασσα, από την 1η Φεβρουαρίου 2010 έως τις 31 Ιανουαρίου 2011, για σκάφη που φέρουν αλιευτικά εργαλεία τα οποία ορίζονται στο σημείο 2 στοιχείο α) του παραρτήματος IIB του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 53/2010,
Having regard to Commission Decision 2010/415/EU of 26 July 2010 on the allocation to Portugal of additional days at sea within ICES Divisions VIIIc and IXa excluding the Gulf of Cadiz [3], and on the basis of the current gear groupings and limitations on days at sea, nineteen additional days at sea for vessels carrying on board the fishing gears specified in point 2 a) of Annex IIB to Regulation (EU) No 53/2010 should be allocated to Portugal for the period from 1 February 2010 to 31 January 2011,
Ο μέγιστος αριθμός ημερών κατά τις οποίες τα αλιευτικά σκάφη με σημαία Πορτογαλίας, τα οποία φέρουν τον συνδυασμό αλιευτικών εργαλείων που αναφέρονται στο σημείο 2 στοιχείο α) του παραρτήματος IIB του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 53/2010 και δεν υπόκεινται σε ουδεμία από τις ειδικές προϋποθέσεις που απαριθμούνται στο σημείο 5.2 του εν λόγω παραρτήματος, μπορούν να παραμένουν εντός των διαιρέσεων ICES VΙΙΙc και ΙΧa, εξαιρουμένου του κόλπου του Κάδιξ, όπως προβλέπεται στον πίνακα I του εν λόγω παραρτήματος, τροποποιείται σε 191 ημέρες ετησίως.
The maximum number of days on which a fishing vessel flying the flag of Portugal and carrying on board the fishing gear grouping mentioned in point 2 a) of Annex IIB to Regulation (EU) No 53/2010 and not subject to any of the special conditions listed in point 5.2 of that Annex may be present within ICES Divisions VIIIc and IXa excluding the Gulf of Cadiz, as laid down in Table I of that Annex, shall be amended to 191 days per year.
ΕΕ L 21 της 26.1.2010, σ. 1.
OJ L 21, 26.1.2010, p. 1.
ΕΕ L 179 της 7.7.2007, σ. 53.
OJ L 179, 7.7.2007, p. 53.
ΕΕ L 195 της 27.7.2010, σ. 76.
OJ L 195, 27.7.2010, p. 76.
της 26ης Ιανουαρίου 2010
of 26 January 2010
σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 56/07 (πρώην E 15/05) που χορήγησε η Γαλλία στην επιχείρηση La Poste
on State aid C 56/07 (ex E 15/05) granted by France to La Poste
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2010) 133]
(notified under document C(2010) 133)
τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
Having regard to the Treaty on the Functioning of the European Union (‘TFEU’), and in particular the first subparagraph of Article 108(2) thereof,
τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62, παράγραφος 1 στοιχείο α),
Having regard to the Agreement on the European Economic Area, and in particular Article 62(1)(a) thereof,
Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τις διατάξεις των προαναφερθέντων άρθρων,
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to the provisions cited above,
Στις 21 Δεκεμβρίου 2005, η Επιτροπή ενέκρινε τη μεταβίβαση των τραπεζικών και χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων της επιχείρησης La Poste στη θυγατρική της La Banque Postale.
On 21 December 2005 the Commission approved the transfer of the banking and financial business of the French Post Office (La Poste) to its subsidiary La Banque Postale.
Στην απόφασή της, η Επιτροπή επισήμανε ότι το ζήτημα της απεριόριστης εγγύησης από το κράτος στην επιχείρηση La Poste θα αποτελούσε αντικείμενο χωριστής διαδικασίας.
In its Decision the Commission stated that the question of the unlimited state guarantee in favour of La Poste would be the subject of a separate proceeding.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2006, σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου σχετικά με τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 108 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής «διαδικαστικός κανονισμός»), η Επιτροπή ενημέρωσε τις γαλλικές αρχές για τα προκαταρκτικά συμπεράσματά της όσον αφορά την ύπαρξη απεριόριστης εγγύησης η οποία απορρέει από το καθεστώς της La Poste και η οποία συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ και τις κάλεσε να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.
On 21 February 2006, in accordance with Article 17 of Council Regulation (EC) No 659/1999 laying down detailed rules for the application of Article 108 of the Treaty on the Functioning of the European Union (‘the Procedural Regulation’), the Commission informed the French authorities of its preliminary finding as to the existence of an unlimited state guarantee which resulted from the legal form of La Poste and which constituted State aid within the meaning of Article 107(1) TFEU, and it invited them to submit their comments.
Εφόσον αυτή η εικαζόμενη απεριόριστη εγγύηση του κράτους ήταν σε ισχύ ήδη πριν από την 1η Ιανουαρίου 1958, η Επιτροπή εφάρμοσε τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με τις υφιστάμενες ενισχύσεις, σύμφωνα με το άρθρο 1 στοιχείο β) του προαναφερθέντος διαδικαστικού κανονισμού.
Inasmuch as this presumed unlimited state guarantee was in force before 1 January 1958, the Commission applied the rules of procedure concerning existing aid in accordance with Article 1(b) of the Procedural Regulation.
Η Επιτροπή έλαβε την απάντηση των γαλλικών αρχών στις 24 Απριλίου 2006.
The Commission received the French authorities’ reply on 24 April 2006.
Στις 4 Οκτωβρίου 2006, σύμφωνα με το άρθρο 18 του διαδικαστικού κανονισμού, η Επιτροπή κάλεσε τη Γαλλία να καταργήσει το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2008 την εγγύηση που λαμβάνει για όλες τις υποχρεώσεις της η La Poste βάσει του καθεστώτος της.
On 4 October 2006, in accordance with Article 18 of the Procedural Regulation, the Commission called on France to withdraw, by 31 December 2008, the guarantee given, on all its liabilities, to La Poste by virtue of its legal form.
Στις 6 Δεκεμβρίου 2006, η Επιτροπή έλαβε υπόμνημα των γαλλικών αρχών που αμφισβητούσε τα συμπεράσματα τα οποία διατύπωνε η Επιτροπή στην επιστολή της 4ης Οκτωβρίου 2006.
On 6 December 2006 the Commission received a memorandum from the French authorities challenging the findings presented by the Commission in its letter of 4 October 2006.
Μετά από συνεδρίαση με τις αρμόδιες υπηρεσίες ανταγωνισμού της Επιτροπής (στο εξής «ΓΔ Ανταγωνισμού»), με επιστολή της 16ης Ιανουαρίου 2007, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν στην Επιτροπή σχέδιο τροποποίησης του διατάγματος εφαρμογής του νόμου αριθ. 80-539 της 16ης Ιουλίου 1980 σχετικά με την επιβολή προστίμων στον διοικητικό τομέα και την εκτέλεση των αποφάσεων από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (στο εξής «νόμος της 16ης Ιουλίου»), δηλαδή το διάταγμα αριθ. 81-501 της 12ης Μαΐου 1981 για την εφαρμογή του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980 σχετικά με την επιβολή προστίμων στον διοικητικό τομέα και την εκτέλεση των αποφάσεων από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (στο εξής «το διάταγμα της 12ης Μαΐου 1981»).
Following a meeting with the Commission department in charge of competition questions (‘DG Competition’), by letter dated 16 January 2007 the French authorities submitted to the Commission a draft amendment to the Decree implementing Law No 80-539 of 16 July 1980 on the penalties imposed in administrative matters and on the execution of judgments by legal entities governed by public law (‘the Law of 16 July 1980’), namely Decree No 81-501 of 12 May 1981 adopted for the implementation of the Law of 16 July 1980 on the penalties imposed in administrative matters and on the execution of judgments by legal entities governed by public law (‘the Decree of 12 May 1981’).
Ικανοποιώντας αίτημα της Επιτροπής για διευκρινίσεις, οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν υπόμνημα, που παρελήφθη την 1η Φεβρουαρίου 2007, το οποίο εξηγούσε την κατάσταση των πιστωτών της La Poste σε περίπτωση που η εταιρεία αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες.
Following a request from the Commission for clarification, the French authorities sent a memorandum, which was received on 1 February 2007, explaining the situation of creditors of La Poste should the latter find itself in financial difficulties.
Με υπόμνημα της 19ης Μαρτίου 2007, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν συμπληρωματική πρόταση με την οποία δεσμεύονταν από κοινού με τη La Poste να αναγράφουν σε κάθε σύμβαση χρηματοδότησης και σε ενημερωτικό φυλλάδιο προσφοράς της La Poste ότι δεν υφίσταται εγγύηση.
By memorandum dated 19 March 2007 the French authorities made an additional proposal consisting in undertaking, together with La Poste, to mention in any financing agreement or issuing prospectus of La Poste the fact that no guarantee was being provided.
Με επιστολή της 29ης Νοεμβρίου 2007, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Γαλλία για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 2 της ΣΔΕΕ για το εν λόγω μέτρο (στο εξής «απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας»).
By letter dated 29 November 2007 the Commission informed France of its decision to open the procedure provided for in Article 108(2) TFEU in respect of the measure (‘the opening decision’).
Η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
The opening decision was published in the Official Journal of the European Union.
Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το εν λόγω μέτρο.
The Commission called on interested parties to submit their comments on the measure.
Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις για το θέμα από τα ενδιαφερόμενα μέρη.
The Commission received no comments from interested parties.
Η Επιτροπή έλαβε τις παρατηρήσεις της Γαλλίας με επιστολή τής 23ης Ιανουαρίου 2008.
By letter dated 23 January 2008 the Commission received comments from France.
Η Επιτροπή δημοσίευσε στον διαδικτυακό τόπο της ΓΔ Ανταγωνισμού πρόσκληση υποβολής προσφορών για τη σύνταξη μελέτης σχετικά με την απεριόριστη εγγύηση της Γαλλικής Δημοκρατίας στην εταιρεία La Poste.
The Commission published on DG Competition’s website an invitation to tender for carrying out a study into the unlimited guarantee given by the French Republic to La Poste.
Ελήφθησαν τέσσερις προσφορές πριν τη λήξη της προθεσμίας στις 21 Απριλίου 2008.
Four bids were received before the deadline of 21 April 2008.
Η μελέτη ανατέθηκε στην κα Sophie Nicinski, καθηγήτρια δημοσίου δικαίου στο Πανεπιστήμιο, κάτοχο τίτλου διδάκτορος Νομικής και συντάκτη δημοσιεύσεων σχετικών με το θέμα της εγγύησης του κράτους σε βιομηχανικά και εμπορικά δημόσια ιδρύματα.
The study was entrusted to Ms Sophie Nicinski, professeur des universités, agrégée de droit public, Doctor of Laws and author of publications on the subject of state guarantees for publicly owned establishments of an industrial and commercial character.
Η εμπειρογνώμονας (στο εξής «εμπειρογνώμονας της Επιτροπής») υπέβαλε την έκθεσή της στις 17 Νοεμβρίου 2008.
The expert (‘the Commission’s expert’) submitted her report on 17 November 2008.
Μετά τη δημοσίευση στον τύπο πληροφοριών σχετικά με την έκδοση από τη γαλλική κυβέρνηση νομοσχεδίου για την αλλαγή του καθεστώτος της La Poste, η Επιτροπή ρώτησε τις γαλλικές αρχές, στις 20 Ιουλίου 2009, εάν δέχονταν να αναλάβουν δέσμευση για τη μετατροπή της La Poste σε ανώνυμη εταιρεία που θα υπόκειται στις δικαστικές διαδικασίες εξυγίανσης και εκκαθάρισης δημοσίων επιχειρήσεων.
Following the appearance in the French press of information about the adoption by the French Government of a draft law approving the change of La Poste’s legal form, on 20 July 2009 the Commission asked France whether it would agree to undertake to convert La Poste into a public limited company subject to the compulsory administration and winding-up procedures provided for under ordinary law.
Με την ίδια επιστολή, η Επιτροπή διαβίβασε στις γαλλικές αρχές την έκθεση του εμπειρογνώμονά της.
Under cover of its letter, the Commission forwarded its expert’s report to the French authorities.
Μετά από δύο έγγραφες υπομνήσεις της Επιτροπής της 9ης Σεπτεμβρίου και της 6ης Οκτωβρίου 2009, η Γαλλία υπέβαλε, με υπόμνημα της 27ης Οκτωβρίου 2009, τις παρατηρήσεις της σχετικά με την έκθεση του εμπειρογνώμονα της Επιτροπής και διαβίβασε γνώμη του κ. Guy Carcassonne, καθηγητού νομικής του Πανεπιστημίου (στο εξής «εμπειρογνώμονας των γαλλικών αρχών»).
After two reminder letters from the Commission dated 9 September and 6 October 2009, France made known, by memorandum transmitted on 27 October 2009, its comments on the Commission’s expert’s report and forwarded an opinion by Mr Guy Carcassonne, professeur des universités and agrégé des facultés de droit (‘the French authorities’ expert’).
Στις 11 Δεκεμβρίου 2009 υποβλήθηκε τροποποίηση του νομοσχεδίου σχετικά με την εταιρεία La Poste και τις ταχυδρομικές υπηρεσίες, η οποία μετέθετε την ημερομηνία μετατροπής της La Poste σε ανώνυμη εταιρεία στο Μάρτιο του 2010.
An amendment to the draft law on La Poste and postal activities was tabled on 11 December 2009, postponing La Poste’s conversion into a public limited company until March 2010.
Ο νόμος υπ’ αριθμόν 90-568 της 2ας Ιουλίου 1990 σχετικά με την οργάνωση της δημόσιας υπηρεσίας ταχυδρομείων και την France Télécom (στο εξής «νόμος της 2ας Ιουλίου 1990») μετέτρεψε την πρώην Γενική Διεύθυνση ταχυδρομείων και επικοινωνιών σε δύο νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου: στην επιχείρηση La Poste και την επιχείρηση France Télécom.
Law No 90-568 of 2 July 1990 on the organisation of public postal and telecommunication services (‘the Law of 2 July 1990’) converted the former Directorate-General for Posts and Telecommunications into two legal entities governed by public law: La Poste and France Telecom.
Ορισμένα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου δεν έχουν χαρακτηριστεί από το νόμο ως δημόσιοι οργανισμοί διοικητικού χαρακτήρα (ΕΡΑ) ή δημόσιοι οργανισμοί βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα (EPIC).
Some legal entities governed by public law are not, legally speaking, publicly owned establishments of an administrative character (établissements publics à caractère administratif — EPAs) or publicly owned establishments of an industrial and commercial character (établissements publics à caractère industriel et commercial — EPICs).
Το ίδιο συνέβη και με τη La Poste.
Such is the case with La Poste.
Στην απόφασή του της 18ης Ιανουαρίου 2001 (2ο πολιτικό τμήμα), το Cour de Cassation (Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο) έκρινε, ωστόσο, ότι η La Poste εξομοιούται με έναν EPIC.
In its judgment of 18 January 2001 (2nd Civil Division), the Court of Cassation nevertheless held that La Poste is to be deemed equivalent to an EPIC.
Οι νομικές συνέπειες του καθεστώτος της La Poste είναι οι ακόλουθες:
The legal consequences of La Poste’s legal form are as follows:
ΑΝΕΦΑΡΜΟΣΤΟ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ LA POSTE
INAPPLICABILITY OF INSOLVENCY AND BANKRUPTCY PROCEDURES TO LA POSTE
Το άρθρο 1 του νόμου της 2ας Ιουλίου 1990 χαρακτήρισε την La Poste νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.
Article 1 of the Law of 2 July 1990 states that La Poste is a legal entity governed by public law.
Ωστόσο, στη Γαλλία, τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου δεν υπάγονται στο κοινό δίκαιο για τα θέματα δικαστικού διακανονισμού και εκκαθάρισης προβληματικών επιχειρήσεων.
Now, in France, legal entities governed by public law are not subject to ordinary law as regards the compulsory administration and winding up of firms in difficulty.
Ο αποκλεισμός της εφαρμογής των διαδικασιών αφερεγγυότητας και πτώχευσης στα νομικά πρόσωπα απορρέει από τη γενική αρχή του ακατάσχετου των περιουσιακών στοιχείων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου που αναγνωρίζεται στη γαλλική νομολογία από τα τέλη του 19ου αιώνα, και ιδίως από το Cour de Cassation.
The inapplicability of insolvency and bankruptcy procedures to legal entities governed by public law apparently derives from the general principle of the immunity from seizure of the assets of legal entities governed by public law, which has been recognised by the French courts, including the Court of Cassation, since the late 19th century.
Ακόμη, το άρθρο 2 του νόμου αριθ. 85-98 της 25ης Ιανουαρίου 1985 σχετικά με τη δικαστική εξυγίανση και εκκαθάριση των επιχειρήσεων (στο εξής «ο νόμος της 25ης Ιανουαρίου 1985»), που ορίζει το πεδίο εφαρμογής των διαδικασιών δικαστικής εξυγίανσης και εκκαθάρισης κοινού δικαίου στη Γαλλία, το οποίο έγινε άρθρο 620-2 του εμπορικού κώδικα, ορίζει: «Η δικαστική εξυγίανση και εκκαθάριση εφαρμόζονται σε κάθε εμπορική επιχείρηση, κάθε πρόσωπο εγγεγραμμένο στο répertoire des métiers, σε κάθε γεωργό και σε κάθε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου».
Moreover, Article 2 of Law No 85-98 of 25 January 1985 on the compulsory administration and winding up of undertakings (‘the Law of 25 January 1985’), which defines the scope of the ordinary-law procedures of compulsory administration and winding up of undertakings in France, and which has become Article L 620-2 of the Commercial Code, provides that ‘administration and winding-up procedures shall apply to traders, persons registered with the craftsmen’s register, farmers and private-law entities’.
Από το γράμμα αυτού του νόμου καθώς και από την ερμηνεία του από τα γαλλικά δικαστήρια συνάγεται ότι οι δικαστικές διαδικασίες του κοινού δικαίου δεν εφαρμόζονται στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.
It follows from the wording of that article and from the interpretation of it by the French courts that ordinary-law collective procedures do not apply to legal entities governed by public law.
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ LA POSTE ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΗΣ 16ΗΣ ΙΟΥΛΙΟΥ 1980 ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ
APPLICABILITY TO LA POSTE OF THE LAW OF 16 JULY 1980 AND OF THE PRINCIPLE OF LAST-RESORT STATE LIABILITY FOR THE DEBTS OF LEGAL ENTITIES GOVERNED BY PUBLIC LAW
Ο νόμος της 16ης Ιουλίου 1980 εφαρμόζεται στην επιχείρηση La Poste, η οποία χαρακτηρίστηκε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου από το νόμο της 2ας Ιουλίου 1990.
The Law of 16 July 1980 is applicable to La Poste, which is categorised by the Law of 2 July 1990 as a legal entity governed by public law.
Η παράγραφος ΙΙ του πρώτου άρθρου του νόμου της 16ης Ιουλίου 1980 ορίζει: «όταν μια δικαστική απόφαση με ισχύ δεδικασμένου έχει καταδικάσει έναν οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης ή ένα δημόσιο οργανισμό να καταβάλει ένα χρηματικό ποσό το ύψος του οποίου ορίζεται στην ίδια την απόφαση, για το ποσό αυτό πρέπει να εκδοθεί εντολή πληρωμής εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της δικαστικής απόφασης.
Article 1, Section II, of the Law of 16 July 1980 provides that ‘Where a judicial decision which has become final orders a local authority or a publicly owned establishment to pay a sum of money the amount of which is fixed in the decision itself, payment of the sum must be ordered within two months of notification of the decision.
Εάν δεν εκδοθεί εντολή πληρωμής εντός αυτής της προθεσμίας, ο αντιπρόσωπος του κράτους στο οικείο διοικητικό διαμέρισμα ή στην εποπτεύουσα αρχή εκδίδει αυτεπάγγελτα εντολή πληρωμής.
If payment is not ordered within that period, the representative of the State in the département or the supervisory authority shall issue a mandatory payment order.
Σε περίπτωση ανεπάρκειας πιστώσεων, ο αντιπρόσωπος του κράτους στην αρμόδια υπηρεσία ή την εποπτεύουσα αρχή απευθύνει όχληση στον οργανισμό αυτοδιοίκησης ή τον δημόσιο οργανισμό να συγκεντρώσει τους απαραίτητους πόρους· εάν το όργανο λήψης αποφάσεων του οργανισμού δεν αποδεσμεύσει ή δεν συγκεντρώσει αυτούς τους πόρους, ο αντιπρόσωπος του κράτους στην αρμόδια υπηρεσία ή την εποπτεύουσα αρχή «y pourvoit» και, εάν είναι απαραίτητο, προβαίνει αυτεπάγγελτα σε εντολή πληρωμής».
If insufficient funds are available, the representative of the State in the département or the supervisory authority shall give the authority or establishment formal notice to create the necessary resources; if the decision-making body of the authority or establishment has not released or created the resources, the representative of the State in the département or the supervisory authority shall do so, and if necessary shall issue a mandatory payment order’.
Το εδάφιο 4 του άρθρου 3 παράγραφος 1 του διατάγματος της 12ης Μαΐου 1981 ορίζει ότι «όταν η όχληση δεν παράγει αποτέλεσμα με μέχρι τη λήξη αυτών των προθεσμιών, ο αντιπρόσωπος του κράτους ή η εποπτεύουσα αρχή προβαίνει στην εγγραφή της δαπάνης στον προϋπολογισμό του οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ή του υπερήμερου δημόσιου οργανισμού.
The fourth subparagraph of Article 3-1 of the Decree of 12 May 1981 provides that ‘If the notice given has had no effect by the time these deadlines expire, the representative of the State or the authority responsible for supervision shall enter the expenditure in the budget of the defaulting authority or publicly owned establishment.