natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Μετά την αποεπένδυση στην NFTIou, αναζητήθηκε αγοραστής για συμμετοχή στην DPD χωρίς όμως αποτέλεσμα
After the divestiture in NFTI-ou, a buyer for the shareholding in DPD was sought but could not be found.
Η IFB διαπραγματεύθηκε τη φιλική εκκαθάριση της DPD, μέσω μεταβίβασης σε συμβολική τιμή της συμμετοχής του 8,6 % στην NFTIou
IFB negotiated the volontary liquidation of DPD, by means of a nominal sum for the shareholding of 8,6 % in NFTI-ou.
Όσον αφορά την SSTD, το Βέλγιο παρουσίασε τον ακόλουθο πίνακα:
As regards SSTD, Belgium provided the following table:
Σχετικά:
Context:
Η IFB είχε συμμετοχή 50 %
IFB owns a shareholding of 50 %.
Η SSTD είχε μια κερδοφόρο δραστηριότητα που συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2005
SSTD had profitable activities which continued until the beginning of 2005.
Στα τέλη του 2004, η SSTD έχασε τον κυριότερο πελάτη της (που αντιπροσώπευε το 40 % του κύκλου εργασιών της)
At the end of 2004, SSTD lost its main client (representing 40 % of its turnover).
Η απώλεια αυτή προκάλεσε την απόφαση πώλησης της συμμετοχής στην SSTD
This loss led to the decision to sell the shareholding in SSTD.
Η πώληση της συμμετοχής έγινε στις αρχές του 2005 και πραγματοποιήθηκε με αμελητέα υπεραξία (θετικό αποτέλεσμα αλλά αμελητέο ως προς τις ανάγκες χρηματοδότησης)
The sale of the shareholding was intervened at the beginning of 2005 and was completed with a negligible capital appreciation (positive but negligible impact on the borrowing requirements).
Οι βελγικές αρχές, με βάση τα παραπάνω, συμπεραίνουν ότι η λύση που επιλέχθηκε από την IFB για τις γαλλικές θυγατρικές της ήταν η πλέον συμφέρουσα.
The Belgian authorities concluded that IFB chose the least costly solution as regards the French subsidiaries.
Αναδιάρθρωση και συνέχιση των δραστηριοτήτων της IFB στο Βέλγιο
Restructuring and continuation of IFB’s activities in Belgium
Όσον αφορά τη χρηματοδότηση της αναδιάρθρωσης και συνέχισης των δραστηριοτήτων της IFB στο Βέλγιο, το Βέλγιο θεωρεί επίσης ότι η SNCB ενήργησε όπως θα είχε ενεργήσει ένας συνετός πιστωτής/επενδυτής υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, διότι το οικονομικό αποτέλεσμα της εναλλακτικής λύσης — της διακοπής των δραστηριοτήτων στο Βέλγιο — ήταν πολύ λιγότερο ελκυστικό για την SNCB, αφού θα ήταν πιο δαπανηρό.
As regards the financing of the restructuring and the continuation of IFB’s activities in Belgium, Belgium considered that SNCB also behaved as an informed private creditor/investor in a market economy would have done, as the financial result of the alternative — the cessation of activities in Belgium — would have been, for SNCB, much less attractive and much more costly.
Το Βέλγιο παρουσίασε τους ακόλουθους λογαριασμούς για να καταδείξει το εικαζόμενο κόστος εκκαθάρισης των δραστηριοτήτων της IFB στο Βέλγιο και το εικαζόμενο κόστος συνέχισης των δραστηριοτήτων της, με αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου.
Belgium presented the following calculations to illustrate the alleged cost of the liquidation of IFB’s activities in Belgium and the alleged cost of remaining in business, subject to the capital increase.
Καθαρό κόστος για την SNCB σε περίπτωση πτώχευσης της IFB το 2003
Net cost to SNCB if IFB had gone bankrupt in 2003
Για τις ενσώματες ακινητοποιήσεις, το Βέλγιο υπολογίζει ένα ποσό ύψους 6,9 εκατ. EUR. Για να δικαιολογήσει τον υπολογισμό αυτό, το Βέλγιο παραπέμπει στη μελέτη «Bankruptcy auctions: costs, debt recovery, and firm survival» [17], σύμφωνα με τα πορίσματα της οποίας το ποσοστό ανάκτησης από το σύνολο των απαιτήσεων σε ένα σενάριο πτώχευσης είναι κατά μέσο όρο 33 %.
For the tangible fixed assets, Belgium retained an amount of EUR 6,9 million. To justify this calculation, Belgium refers to the study ‘Bankruptcy auctions: costs, debt recovery, and firm survival’ [17], which concludes that the rate of recovery of the bundle of debts in a bankruptcy scenario is on average 33 %.
Στον υπολογισμό του ανακτώμενου ποσού, το Βέλγιο εφάρμοσε το ποσοστό αυτό στις ενσώματες ακινητοποιήσεις που εμφανίζονταν στον ισολογισμό της IFB για συνολικό ποσό 20,9 εκατ. EUR (με εξαίρεση τις υπό κατασκευή ακινητοποιήσεις ύψους 1,9 εκατ. EUR, για τις οποίες το θεωρηθέν ποσοστό ανάκτησης ήταν μηδέν).
When calculating the assets recovered, Belgium applied this rate to the tangible fixed assets which appeared in IFB’s balance sheet totalling EUR 20,9 million (excluding the fixed assets under construction of EUR 1,9 million, for which a zero rate of recovery was used).
Για τις χρηματοοικονομικές ακινητοποιήσεις (συμμετοχές), το Βέλγιο υπολόγισε ένα ποσό 1,9 εκατ. EUR, που αντιστοιχεί στο σύνολο της λογιστικής τους αξίας στον ισολογισμό της IFB της 31ης Δεκεμβρίου 2002.
For the financial fixed assets (shareholdings), Belgium assumed a value of EUR 1,9 million, which corresponds to their complete accounting value on the IFB balance sheet on 31 December 2002.
Για το κυκλοφορούν ενεργητικό, το Βέλγιο προτείνει τις ακόλουθες εκτιμήσεις αξίας:
For the current assets, Belgium proposed the following value estimates:
Το ποσό των 7 εκατ. EUR μπορεί να χωριστεί σε 2,5 εκατ. απαιτήσεις από τις θυγατρικές DPD και OCHZ, και 4,5 εκατ. ΦΠΑ.
The amount of EUR 7 million can be broken down into EUR 2,5 million of debts for the subsidiaries DPD and OCHZ, and EUR 4,5 million in VAT.
Όσον αφορά το ΦΠΑ, το ποσοστό ανάκτησης θεωρείται ότι είναι 100 %, ενώ για τις δύο θυγατρικές το ποσοστό ανάκτησης θεωρείται 0 %,
A rate of recovery of 100 % is assumed for the VAT debt, and a rate of recovery of 0 % for the two subsidiaries,
ρευστά διαθέσιμα και μεταβατικοί λογαριασμοί: ανέρχονταν συνολικά στο ποσό των 6,4 εκατ. EUR, που θεωρείται εξ ολοκλήρου ανακτήσιμο.
Liquid assets and accruals and deferred payments: this involves a total of EUR 6,4 million which is considered to have been recovered in its entirety.
Η εφαρμογή του συνόλου αυτών των ποσοστών ανάκτησης οδηγεί σε συνολική ανάκτηση 37,5 εκατ. EUR με την υπόθεση πτώχευσης/εκκαθάρισης της IFB, όπως δεικνύεται στο σχήμα 2.
The application of this set of rates of recovery gives rise to a total recovery of EUR 37,5 million on the assumption of the bankruptcy/liquidation of IFB, as indicated in diagram 2.
Ανάκτηση ενεργητικού
Recovery of assets
Στη συνέχεια, οι βελγικές αρχές αφαιρούν από το αναμενόμενο να ανακτηθεί ποσό το παθητικό της IFB.
Furthermore, the Belgian authorities deducted the amount of the recovery which could be expected for IFB’s liabilities.
κοινωνικό παθητικό: εκτιμώμενο συνολικό ποσό 2,9 εκατ. EUR για το σύνολο των υπαλλήλων της IFB, εξαιρουμένων των αποσπασμένων στην IFB υπαλλήλων της SNCB.
Social liability: an estimated total of EUR 2,9 million for the IFB workforce, after subtraction of SNCB personnel seconded to IFB;
φόροι, μισθοί και κοινωνική ασφάλιση: οφειλόμενο αλλά μη καταβεβλημένο ποσό 1,4 εκατ. EUR (από τον ισολογισμό της 1ης Ιανουαρίου 2003).
Taxes, salaries and social security: a total of EUR 1,4 million due but not paid (taken from the balance sheet of 1 January 2003;
συντήρηση τερματικών σταθμών: 3,3 εκατ. EUR,
maintenance of terminals: EUR 3,3 million,
συντήρηση για δραστηριότητες εφοδιαστικής: 0,9 εκατ. EUR,
maintenance of logistics operation: EUR 0,9 million,
προβλέψεις για αναδιάρθρωση του προσωπικού: 1,9 εκατ. EUR·
provisions for personnel restructuring: EUR 1,9 million,
χρηματοπιστωτικό χρέος της IFB, συνολικού ύψους 15 εκατ. EUR. Το χρέος των 15 εκατ. EUR, το οποίο οφειλόταν σε πιστωτικά ιδρύματα […], είχε συναφθεί με εγγύηση τις εμπορικές απαιτήσεις της IFB.
IFB’s financial debt totalling EUR 15 million. The financial debt of EUR 15 million, contracted with credit institutions […], was guaranteed by IFB’s commercial receivables.
Για το λόγο αυτό, και προκειμένου να διατηρηθεί η αξιοπιστία της SNCB στην τραπεζική αγορά, είναι σαφές ότι το χρέος αυτό θα καταβαλλόταν στα πιστωτικά ιδρύματα πριν από την ενδεχόμενη κάλυψη των απαιτήσεων της SNCB.
For this reason, and with regard to the preservation of SNCB’s credit in the banking market, it is clear that this debt would also have been repaid to the credit institutions before the eventual repayment of SNCB’s receivables;
εμπορικό χρέος προς άλλους οργανισμούς εκτός της SNCB, συνολικού ύψους 22,9 εκατ. EUR.
The commercial debt to bodies other than SNCB, totalling EUR 22,9 million.
Από τους παραπάνω υπολογισμούς προκύπτει ότι η αξία του καθαρού ενεργητικού της IFB για την SNCB θα ανερχόταν, εξαιρουμένων των χρεών προς την SNCB, σε -39,4 εκατ. EUR, ήτοι η αξία του ανακτήσιμου ενεργητικού (37,5 εκατ. EUR) από την οποία αφαιρείται το συνολικό ποσό των υποχρεώσεων του παθητικού που πρέπει να καλυφθούν (76,9 εκατ. EUR), χωρίς τα χρέη προς την SNCB.
On the basis of the above calculations, the IFB’s net asset value for SNCB, excluding debts to SNCB, would have been EUR – 39,4 million, i.e. the value of the assets recovered (EUR 37,5 million) from which the total sum of the commitments to be honoured due to liabilities (EUR 76,9 million) is subtracted, excluding debts to SNCB.
Επιπλέον, η διακοπή των δραστηριοτήτων της IFB, θα συνεπαγόταν, πάντοτε κατά βελγική κυβέρνηση, ένα σημαντικό κοινωνικό παθητικό για την SNCB, το οποίο μπορεί να εκτιμηθεί σε 530 ΙΠΑ (ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης) [19].
Moreover, the cessation of the IFB’s activities, again according to the Belgian Government, would have give rise to a major social liability for SNCB, which can be estimated at 530 FTE (full time equivalents) [19].
Αυτά τα 530 ΙΠΑ αναλύονται ως εξής:
These 530 FTE are made up as follows:
αφενός, τα 50 περίπου άτομα από το προσωπικό της SNCB που είναι αποσπασμένα στην IFB και θα έπρεπε να επανενσωματωθούν στην SNCB σε περίπτωση πτώχευσης,
On the one hand, some 50 of SNCB’s personnel seconded to IFB who would have had to return SNCB in the event of bankruptcy,
Το μερίδιο της IFB στο συνολικό κύκλο εργασιών του τομέα Εμπορεύματα της SNCB ανέρχεται στο 8,1 %.
IFB’s share of the total turnover of SNCB’s Freight division is 8,1 %.
Η σχέση αυτή, εφαρμοζόμενη στο σύνολο του προσωπικού της SNCB που απασχολούνταν, άμεσα ή έμμεσα, στον τομέα Εμπορεύματα στις 31.12.2002, δείχνει ότι περίπου 609 ΙΠΑ εξαρτιόνταν από τις δραστηριότητες της IFB.
This ratio, when applied to the total number of SNCB personnel employed directly or indirectly by the Freight division on 31.12.2002, indicates that around 609 FTE depend upon IFB being in business.
Από αυτά τα 609 ΙΠΑ, υποτέθηκε ότι 129, ήτοι το 21 %, μπορούσαν να διατηρήσουν μια ορισμένη απασχόληση παρά την πτώχευση της IFB, μετά από ειδικές πρωτοβουλίες της SNCB για την ανάκτηση μέρους της διακίνησης που κάλυπτε προηγουμένως η IFB.
Of these 609 FTE, it has been assumed that 129, or 21 %, would be able to retain a job despite IFB’s bankruptcy, as a result of SNCB’s specific initiatives to regain a share of the traffic previously generated by IFB.
Το ποσοστό αυτό του 21 % αντιστοιχεί στο ποσοστό θέσεων απασχόλησης της Sabena που μπόρεσαν να διασωθούν με την ίδρυση της SN Brussels Airlines μετά την πτώχευση της Sabena.
This ratio of 21 % corresponds to the number of Sabena jobs which could be saved by launching SN Brussels Airlines in the aftermath of Sabena’s bankruptcy.
Η βελγική κυβέρνηση θεωρεί ότι, δεδομένου ότι κατά την εν λόγω εποχή η SNCB τελείωνε την εκπόνηση του επιχειρησιακού της σχεδίου «MOVE 2007», το οποίο προέβλεπε την κατάργηση 10000 θέσεων εργασίας, ήτοι του ενός τετάρτου περίπου του προσωπικού της, μεταξύ 2003 και 2007, οι δυνατότητες επανένταξης του πλεονάζοντος προσωπικού από την παύση των δραστηριοτήτων της IFB ήταν πρακτικώς μηδενικές, είτε επρόκειτο για το αποσπασμένο προσωπικό που θα επανερχόταν στην SNCB είτε για το προσωπικό που συνδέεται με τον τομέα Εμπορεύματα που παρέμενε στην SNCB.
The Belgian Government considers that, since SNCB was at the time finalising its business plan ‘MOVE 2007’, which foresaw the shedding of 10000 jobs, almost a quarter of its personnel, between 2003 and 2007, the opportunity to reassign personnel rendered redundant as a result of the cessation of IFB’s activities was practically zero as regards both seconded personnel returning to SNCB or personnel linked to the Freight activity remaining with SNCB.
Για να δικαιολογήσει αυτό τον υπολογισμό, το Βέλγιο διευκρινίζει κατ' αρχήν ότι το προσωπικό της SNCB που θα πλεόναζε μετά την παύση των δραστηριοτήτων της IFB δεν ήταν δυνατόν να απολυθεί, δεδομένου ότι το εν λόγω προσωπικό έχει καθεστώς «μονίμου υπαλλήλου» [20].
In order to justify this calculation, Belgium first of all explained that the SNCB personnel made redundant due to the cessation of IFB’s activities could not be laid off, given that these personnel have the status of ‘statutory employee’ [20].
Μετά τη συνάντηση εργασίας της 1ης Ιουνίου 2006, οι βελγικές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή ένα λιγότερο απαισιόδοξο σενάριο υπολογισμού του καθαρού ενεργητικού και του κοινωνικού παθητικού που θα επωμιζόταν η SNCB σε περίπτωση εκκαθάρισης της IFB.
Following the meeting of 1 June 2006, the Belgian authorities sent the Commission a less pessimistic scenario for the calculation of the net value and social liability which would have been borne by SNCB in the event of the liquidation of IFB.
Στο σενάριο αυτό προτείνονται οι ακόλουθες δύο αλλαγές:
This scenario proposes the following two changes:
η SNCB δεν θα κάλυπτε το σύνολο των χρεών, αλλά μόνον των πιστωτών που ήταν πελάτες […], προμηθευτές […] ή εταίροι […] της SNCB. με την παραδοχή αυτή, το ύψος του παθητικού της IFB που θα κάλυπτε η SNCB θα ανερχόταν σε 13 εκατ. EUR […].,
SNCB would not have paid the total bundle of debts, but only those of creditors which were […], suppliers […] or partners […] of SNCB; on this assumption, the sum of IFB’s liability which would have been paid by SNCB would have been EUR 13 million […],
ο αγοραστής των δραστηριοτήτων της IFB θα συνέχιζε να χρησιμοποιεί σε μεγάλο βαθμό τις υπηρεσίες της SNCB. με την παραδοχή αυτή, το 79 % των 609 ΙΠΑ που απασχολούνταν από την SNCB παρέχοντας έμμεση υποστήριξη στις δραστηριότητες της IFB, θα μπορούσαν να διατηρήσουν την εργασία τους· με την παραδοχή αυτή, η πρόσθετη εταιρική επιβάρυνση της SNCB θα περιοριζόταν στα 41,1 εκατ. EUR (αυτό το τελευταίο ποσό αντιστοιχεί στο κόστος μισθοδοσίας των 50 ΙΠΑ αποσπασμένων από την SNCB στην IFB καθώς και στο 21 % των προαναφερθέντων 609 ΙΠΑ).
The IFB buyer would have largely continued to use SNCB’s services; on this assumption 79 % of the 609 FTE employed by SNCB and assigned as indirect support for IFB would have been able to keep their job; on this assumption, the additional social cost to be borne by SNCB would have been limited to EUR 41,1 million (this last sum corresponds to the salary costs of the 50 FTE seconded by SNCB to IFB along with 21 % of the 609 FTE referred to above).
Το συνολικό κόστος που θα επωμιζόταν η SNCB σε περίπτωση εκκαθάρισης της IFB με τα δύο αυτά σενάρια, όπως εκτιμάται από τις βελγικές αρχές, παρουσιάζεται στον πίνακα που ακολουθεί:
The total cost which would have been borne by SNCB in the event of the liquidation of IFB in these two scenarios, as estimated by the Belgian authorities, is represented in the following table:
Καθαρό κόστος — ποσά που αναφέρονται στην απάντηση
Net cost — sums retained in the response
Διαφορά με τις «αισιόδοξες» παραδοχές
Difference in the ‘optimistic’ hypotheses
Καθαρό κόστος — προσαρμοσμένα ποσά
Net cost — adjusted sums
Σύνολο λογιστικού ενεργητικού
Total asset value
Μη ανακτήσιμο ενεργητικό
Non-recovered assets
Εταιρικό κόστος
Social costs
Φόροι, αμοιβές και κοινωνική ασφάλιση
Taxes, salaries and social security
Προβλέψεις και αναβαλλόμενοι φόροι
Provisions and deferred taxes
Απαιτήσεις προτεραιότητας & άλλα χρηματο- οικονομικά χρέη
Priority loans and other financial debt
Εμπορικό χρέος εκτός SNCB
Non-SNCB commercial debt
Αξία ανάκτησης
Recovery value
Κοινωνικό παθητικό για την SNCB
Social liability to the SNCB
Καθαρό κόστος για την SNCB σε περίπτωση πτώχευσης της IFB
Net cost for SNCB of filing for bankruptcy by IFB
Εκτίμηση αξίας της IFB με το σενάριο της συνέχισης των δραστηριοτήτων
Valuation of IFB in a business-as-usual scenario
Το Βέλγιο προτείνει να υπολογιστεί η αξία της IFB για το σενάριο της «συνέχισης δραστηριοτήτων» με τη μέθοδο των προεξοφλημένων ταμειακών ροών («discounted cash flows» ή «DCF»).
Belgium proposed to calculate IFB’s value in a ‘business-as-usual’ scenario according to the ‘discounted cash flows’ or ‘DCF’ method.
Οι παράμετροι που λαμβάνονται υπόψη στην ανάλυση αυτή είναι οι εξής:
The parameters used for this analysis are as follows.
Από το 2006, η υπόθεση εργασίας είναι μια ετήσια αύξηση 3 % του κύκλου εργασιών που οδηγεί, με σταθερά περιθώρια, σε 3 % αύξηση των προ φόρων αποτελεσμάτων.
From 2006, the working assumption is an annual growth of 3 % of turnover which, at a constant margin, leads to a pre-tax rate of profit growth of 3 %.
Οι προκύπτουσες ταμειακές ροές προεξοφλούνται με μέσο σταθμισμένο κόστος κεφαλαίου (WACC) 8 %.
The resulting discounted cash flows are compounded to a weighted average cost of capital (WACC) of 8 %.
Η αξία των τερματικών σταθμών υπολογίστηκε με την παραδοχή μιας σταθερής ανάπτυξης 3 %.
The value of the terminals has been calculated on the assumption of a continuing annual growth of 3 %.
Με τους υπολογισμούς αυτούς, η αξία της επιχείρησης αποτιμάται στο ύψος των 29,1 εκατ. EUR περίπου (εκτός συμμετοχών και προβλέψεων), όπως φαίνεται στο σχήμα 4.
These calculations lead to valuation of the business at around EUR 29,1 million (excluding shareholdings and provisions), as shown in diagram 4.
Αξία της ΙFB με βάση τις προεξοφλημένες ταμειακές ροές υποθέσεις και αποτελέσματα
Value of ifb based on discounted cash flows — Assumptions and results
Σύμφωνα με τη βελγική κυβέρνηση, η ανάλυση βάσει πολλαπλασίων (συναρτήσει των αποτελεσμάτων του 2005) επιβεβαιώνει το αποτέλεσμα που ελήφθη με τη μέθοδο DCF.
According to the Belgian Government, an analysis based on multiples (dependent on the results obtained in 2005) confirms the valuation obtained on the basis of the DCF method.
Πράγματι, η εκτίμηση της αξίας με τη μέθοδο των «πολλαπλασίων» (με πολλαπλάσια πιο συνετά από τους μέσους όρους του κλάδου) εμφανίζει την αξία της επιχείρησης στα 28,7 εκατ. EUR περίπου, όπως φαίνεται στο σχήμα 5.
The ‘multiples’ valuation (with more cautious multiples than the sector averages) indicates a value for the business of around EUR 28,7 million, as shown in diagram 5.
Αξία της ΙFΒ
Value of the ifb business
Η βελγική κυβέρνηση θεωρεί ότι τα πραγματικά αποτελέσματα της IFB κατά τα έτη 2003, 2004 και 2005 επιβεβαιώνουν επίσης ότι η αποτίμηση DCF, και οι παραδοχές στις οποίες βασίστηκε, ήταν ρεαλιστικές.
The Belgian Government considers that the actual results obtained by IFB in the years 2003, 2004 and 2005 also confirm that the DCF valuation, and the assumptions upon which it is based, were realistic.
Η βελγική κυβέρνηση θεωρεί ότι στην αξία που υπολογίστηκε για την IFB εκτός συμμετοχών και προβλέψεων πρέπει να προστεθούν και οι συμμετοχές που διατηρεί η IFB, ήτοι 1,9 εκατ. EUR, όπως καταγράφονται λογιστικά στο ενεργητικό του ισολογισμού της IFB της 31ης Δεκεμβρίου 2002.
The Belgian Government considers that IFB’s shareholdings, namely the EUR 1,9 million entered as assets in IFB’s balance sheet of 31 December 2002, should be added to IFB’s value as calculated excluding provisions and shareholdings.
Η συνολική λοιπόν αξία της IFB, συμπεριλαμβανομένων των συμμετοχών, την 31η Δεκεμβρίου 2002 ανερχόταν στα 31 εκατ. EUR.
IFB’s total value, including the shareholdings, was therefore EUR 31 million on 31 December 2002.
Από την αξία αυτή πρέπει, πάντοτε κατά τη βελγική κυβέρνηση, να αφαιρεθεί η αξία των προβλέψεων, που εκτιμάται στα 34,2 εκατ. EUR [21], καθώς και το χρηματοοικονομικό χρέος που ανέρχεται στα 15 εκατ. EUR.
Still according to the Belgian Government, the value of provisions, estimated at EUR 34,2 million [21], along with the financial debt amounting to EUR 15 million, should be deducted from this value of the business.
Στο σενάριο λοιπόν της συνέχισης δραστηριοτήτων, η προκύπτουσα καθαρή αξία για τη συμμετοχή της SNCB στην IFB ανέρχεται στα -18,2 εκατ. EUR. Οι σχετικοί υπολογισμοί φαίνονται στο σχήμα 6.
This results in a net value of EUR – 18,2 million for the SNCB shareholding in IFB in the business-as-usual scenario. This calculation is illustrated in diagram 6.
Όπως και στην προηγούμενη εκτίμηση του κόστους που συνεπάγεται για την SNCB η εκκαθάριση της IFB, στους προηγούμενους υπολογισμούς δεν λαμβάνεται υπόψη το χρέος των 63 εκατ. EUR από τα ανεξόφλητα τιμολόγια της περιόδου μεταξύ 2000 και 2002.
As in the preceding estimate of the cost borne by SNCB in the event of the liquidation of IFB, the above calculations do not take account of the debts of EUR 63 million resulting from the unpaid invoices during the period between 2000 and 2002.
Αξιολόγηση της επενδυτικής επιλογής, ΙΑΝ. 2003
Evaluation of the investment option, January 2003
Σύγκριση των δύο σεναρίων και συμπέρασμα
Comparison of the two scenarios and conclusion
Σύμφωνα λοιπόν με την ανάλυση της βελγικής κυβέρνησης, τα δύο σενάρια δίνουν τα εξής αποτελέσματα:
Based on the Belgian Government’s analysis, the two scenarios would give the following results:
το καθαρό κόστος για την SNCB από την πτώχευση και εκκαθάριση της IFB θα ήταν μία καθαρή ζημία 161,8 εκατ. EUR (που περιορίζεται στα 70,6 εκατ. EUR με την αναθεωρημένη εκτίμηση).
The net cost to SNCB of the bankruptcy and liquidation of IFB would be a net loss of EUR 161,8 million (reduced to EUR 70,6 million in the revised estimate),
η απόφαση της επένδυσης 15 εκατ. EUR προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στην IFB να συνεχίσει τη λειτουργία της, θα οδηγούσε σε σημαντική μείωση των απωλειών αξίας για την SNCB, απώλεια που δεν υπερβαίνει το ποσό των 18,2 εκατ. EUR και που αντιπροσωπεύει κέρδος 143,6 εκατ. EUR σε σχέση με το σενάριο της πτώχευσης και εκκαθάρισης (52,4 εκατ. EUR σε σχέση με την αναθεωρημένη εκτίμηση).
The decision to invest EUR 15 million to allow IFB to remain in business would lead to a considerable reduction in the loss of value for SNCB, which would therefore be no more than EUR 18,2 million, a gain of EUR 143,6 million compared with the scenario of bankruptcy and liquidation (EUR 52,4 million compared with the revised estimate).
Συνεπώς, η βελγική κυβέρνηση θεωρεί ότι η SNCB, εφαρμόζοντας τα υπό εξέταση μέτρα, ενήργησε όπως θα είχε ενεργήσει ένας ιδιώτης επενδυτής υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς.
Consequently, the Belgian Government considers that SNCB, in agreeing the measures in question, had behaved as a private investor in a market economy would have done.
Μη νόθευση του ανταγωνισμού
Absence of distortion of competition
Τέλος, όσον αφορά το τμήμα των μέτρων που αποσκοπεί στη χρηματοδότηση της αποεπένδυσης στις γαλλικές θυγατρικές, το Βέλγιο θεωρεί ότι η παροχή ενίσχυσης το ύψος της οποίας περιορίζεται αυστηρά στο πραγματικό κόστος που συνεπάγεται η διακοπή μιας δραστηριότητας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οδηγεί σε νόθευση του ανταγωνισμού.
Finally, Belgium considers, as regards the part of the measures serving to finance the divestment of the French subsidiaries, that an amount of aid which is strictly limited to the actual costs incurred following the cessation of business cannot be considered to distort competition.
Έτσι, για το λόγο αυτό, το εν λόγω τμήμα της χρηματοδότησης δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 87, παράγραφος 1.
That part of the financing would therefore not be covered by the scope of Article 87(1) for this reason.
Συμβιβάσιμο των μέτρων διάσωσης με τις κατευθυντήριες γραμμές
Compatibility of the rescue measures with the guidelines
Η IFB δεν είναι νεοσυσταθείσα επιχείρηση
IFB is not a newly created business
Το Βέλγιο θεωρεί ότι αφού η IFB συστήθηκε το 1923 και απέκτησε, με τη μέθοδο της συγχώνευσης μέσω απορρόφησης, μια εταιρία καθώς και ένα κλάδο δραστηριοτήτων το 1998 (βλ. περιγραφή στο τμήμα 2 της παρούσας απόφασης), είναι αδιαμφισβήτητο ότι η IFB συνιστά νομικό πρόσωπο ηλικίας άνω των 80 ετών και συνεπώς δεν μπορεί να θεωρηθεί «νεοσυσταθείσα επιχείρηση».
Belgium considers that since IFB was founded in 1923 and has, by means of a merger by takeover, acquired a company, along with a branch of activity in 1998 (see description in part 2 of this decision), there can be no doubt that IFB has had legal personality for more than 80 years and cannot therefore be considered a ‘newly created business’.
Τα μέτρα διάσωσης συμβιβάζονται με τις κατευθυντήριες γραμμές του 1999
The rescue measures are compatible with the 1999 guidelines