natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όσον αφορά τα δάνεια που εκδόθηκαν το 2007, η TNT σημείωσε ότι δεν ήταν δυνατό να κριθεί αν ήταν σύμφωνα με τους όρους της αγοράς, διότι οι όροι τους δεν είχαν δημοσιοποιηθεί και επίσης επειδή η δανειοδότηση προφανώς συνδεόταν με το λογαριασμό μεσεγγύησης και την υπάρχουσα δανειακή διευκόλυνση.
With regard to the loans issued in 2007, TNT noted that it was not possible to determine the commerciality of the terms because they were not public knowledge and, also, because the lending was apparently connected to the escrow account and existing loan facility.
Ωστόσο, η παραίτηση από ρήτρες υπερημερίας στο πλαίσιο υπαρχουσών διευκολύνσεων [όπως επιβεβαιώνεται από τους κανονιστικά προβλεπόμενους εξαμηνιαίους λογαριασμούς της Royal Mail [8], στη σημείωση 3 της σελίδας 18 «η Royal Mail Group plc έχει καθαρές υποχρεώσεις στις 24 Σεπτεμβρίου 2006, κυρίως ως αποτέλεσμα του ελλείμματος του κύριου συνταξιοδοτικού σχεδίου της, του Royal Mail Pension Plan.
However, waiving default clauses under existing facilities (as was confirmed by the Royal Mail half-year regulatory accounts [8], at note 3 on page 18 ‘Royal Mail Group plc has net liabilities as at 24 September 2006, primarily as a result of the pension deficit within its main pension plan, the Royal Mail Pension Plan.
Ως εκ τούτου, η Royal Mail είναι υπερήμερη έναντι του κράτους όσον αφορά τις δανειακές διευκολύνσεις, αλλά το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας με την ιδιότητά του ως δανειστή παραιτήθηκε επίσημα από τη ρήτρα υπερημερίας»] και η χορήγηση πρόσθετων δανειακών κεφαλαίων είναι κάτι που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έπραττε ένας ιδιώτης συμβαλλόμενος.
Consequently, Royal Mail is in breach of its borrowing facilities with Government, but has received formal waivers from the Department of Trade and Industry, in its capacity as lender’) and granting additional loan finance was something a commercial party would not under normal circumstances do.
Όσον αφορά το συνταξιοδοτικό μέτρο, η TNT αμφισβήτησε το κατά πόσον έγινε με εμπορικά κριτήρια, κατά τη σύσταση της Royal Mail τον Μάρτιο του 2001, η μεταβίβαση των μη επιχειρηματικών περιουσιακών στοιχείων και των σχετικών ιδίων κεφαλαίων που είναι γνωστά ως «αποθεματικό ταχυδρομικών υπηρεσιών».
With respect to the pensions measure, TNT questioned whether, at the incorporation of Royal Mail in March 2001, the transfer of the non-business assets and related equity known as the ‘mails reserves’ was commercial.
Σύμφωνα με την TNT, ένας μέτοχος που θα λειτουργούσε με εμπορικά κριτήρια κατά πάσα πιθανότητα δεν θα ίδρυε μια εταιρεία η οποία θα περιλάμβανε ένα δανειακό στοιχείο του ενεργητικού (όπου οφειλέτης θα ήταν ο μέτοχος) παρέχοντας στη συνέχεια παρόμοια συνεισφορά σε ίδια κεφάλαια.
According to TNT, a commercial shareholder would very probably not have established a company which included a loan asset (where the debtor was the shareholder) and then provide a similar contribution in equity.
Η TNT σχολίασε ότι όταν ο ολλανδικός φορέας εκμετάλλευσης KPN «ιδιωτικοποιήθηκε» το 1989, εφαρμόστηκε παρόμοια ρύθμιση, αλλά ο ισολογισμός ανοίγματος της KPN το 1989 ως ολλανδικής NV δεν περιείχε είτε τα περιουσιακά στοιχεία είτε τα αποθεματικά.
TNT commented that when Netherlands operator KPN was ‘privatised’ in 1989, a similar arrangement had been in place but KPN’s opening balance sheet in 1989 as a Dutch NV did not contain either the associated assets or reserves.
Σύμφωνα με την TNT, η μεταβίβαση στο λογαριασμό μεσεγγύησης από τις βρετανικές αρχές λειτουργεί ως εγγύηση για το συνταξιοδοτικό καταπίστευμα, εκ της οποίας το όφελος για τη Royal Mail θα ήταν ότι θα μπορούσε να καλύψει το έλλειμμα εντός μεγαλύτερου χρονικού διαστήματος και να χρησιμοποιήσει τα κεφάλαιά της για την ενίσχυση των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της.
According to TNT, the transfer into the escrow account by the UK authorities acts as a guarantee towards the pension trust, of which the benefit to Royal Mail would be that it is able to recover the deficit over a longer funding period and to use their own funds to strengthen their business.
Αν η Royal Mail έπρεπε να χρηματοδοτήσει το έλλειμμα αμέσως, ανάλογα με το αν οι συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις στον ισολογισμό αντικατόπτριζαν ήδη αυτό το έλλειμμα, θα βρισκόταν αντιμέτωπη με σημαντική απώλεια και μείωση των ιδίων κεφαλαίων και, το κυριότερο ίσως, με μείωση των διαθεσίμων της.
If Royal Mail had had to fund the deficit at once, depending on whether the pension liability in the balance sheet would already have reflected such deficit, they would have been confronted with a substantial loss and reduction of equity and, perhaps more importantly, a reduction of funds.
Υπό τις κανονικές συνθήκες της αγοράς, όταν μια εταιρεία χρειάζεται ρευστά διαθέσιμα, μπορεί να δανειστεί από την αγορά χρεωστικών τίτλων ή να αντλήσει πρόσθετο κεφάλαιο από τις αγορές μετοχών.
In normal market conditions, if a company needs funds, it can borrow from the debt market or raise additional capital in the equity markets.
Στην περίπτωση της Royal Mail, προέκυψε μια τρίτη δυνατότητα και συγκεκριμένα η συμφωνία της ρυθμιστικής αρχής για ένα πιο χαλαρό ανώτατο όριο τιμών στο πλαίσιο του ελέγχου των τιμών.
In Royal Mail’s case, it appeared there was third possibility, namely, agreeing to a more lenient price cap in its price control with the regulator.
Οι τιμές μπορούσαν να αυξηθούν σημαντικά, χωρίς να φθάσουν σε καταχρηστικά υψηλά επίπεδα.
Prices could increase by a substantial level without reaching abusively high levels.
Δεδομένου ότι η συναίνεση της Royal Mail ήταν απαραίτητη για να ισχύσει ο έλεγχος των τιμών, επρόκειτο για θέμα υποκείμενο στην εξουσία της Royal Mail και για επιλογή γνωστή στο μέτοχό της.
As Royal Mail’s consent was required to give effect to the price control, this was a matter within the power of Royal Mail and an option which was known to its shareholder.
Η TNT παρατήρησε ότι για την άντληση χρημάτων από την αγορά χρεωστικών τίτλων, ο δανειζόμενος χρειάζεται πειστικά επιχειρήματα για να αποδείξει ότι είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος μέσω των μελλοντικών ταμειακών ροών.
TNT commented that to raise money in the debt market, a borrower needs a convincing argument that it is able to repay the debt from future cash flows.
Για την άντληση χρημάτων από την αγορά μετοχών, μια εταιρεία χρειάζεται ακόμη πιο πειστικά επιχειρήματα για το ότι θα προσπορίσει στο μέτοχο σημαντική απόδοση για το σύνολο της συνεισφοράς κεφαλαίου που θα επενδύσει.
To raise money in the equity market, a company needs an even more convincing argument that it will generate a significant return for the shareholder over the invested total capital contribution.
Ως μοναδικός μέτοχος της Royal Mail, η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου θα έπρεπε να είχε διερευνήσει ενδελεχώς το ζήτημα προκειμένου να πειστεί ότι η Royal Mail θα ήταν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση αν είχε τη δυνατότητα να ολοκληρώσει το στρατηγικό της σχέδιο.
As the sole shareholder of Royal Mail, the UK Government should have undertaken all necessary investigations to satisfy itself that Royal Mail would be in better financial condition if it were allowed to complete its strategic plan.
Το κρίσιμο ζήτημα ήταν αν η πραγματοποίηση πρόσθετων επενδύσεων μέσω της αποδέσμευσης κεφαλαίων από τα αποθεματικά θα αποτελούσε ορθή επιχειρηματική ενέργεια ή αν τα χρήματα αυτά έπεφταν στον πίθο των Δαναΐδων.
The critical issue was whether making further investment by releasing funds from reserves would make commercial sense or be tantamount to putting ‘good money after bad’.
Η απόδοση της πρόσθετης επένδυσης θα έπρεπε να είχε μελετηθεί πολύ προσεκτικά για τη λήψη μιας τέτοιας απόφασης.
A very clear analysis on the return to be derived from the additional investment would be paramount to any such decision.
Απουσία αδιάσειστων στοιχείων που θα αποδείκνυαν ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης — το οποίο κατέστη δυνατό χάρη στην αποδέσμευση κεφαλαίων από τα αποθεματικά — θα απέφερε απόδοση της επένδυσης του μετόχου σύμφωνα με τους όρους της αγοράς, η TNT διατύπωσε την εκτίμηση ότι η απόφαση δεν ελήφθη με εμπορικά κριτήρια.
In the absence of compelling evidence to demonstrate that the re-structuring plan — enabled by the release of funds from the reserves — would derive a commercial return on this investment for the shareholder, TNT believed that the decision would have been taken on non-commercial terms.
Όσον αφορά το δάνειο του 2001, το Ηνωμένο Βασίλειο διευκρίνισε ότι το δάνειο αυτό είχε δρομολογηθεί από το 1999, όταν η κυβέρνηση ενέκρινε τη στρατηγική της Royal Mail να προβεί σε εξαγορές για να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα των κύριων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων της Royal Mail.
In respect of the 2001 loan, the UK clarified that the origins of the loan were in 1999 when the Government endorsed Royal Mail’s strategy to make certain acquisitions in order to help the competitiveness of Royal Mail’s core business.
Οι αρχές συμφώνησαν με αυτή τη στρατηγική λαμβάνοντας κυρίως υπόψη την προβλεπόμενη απόδοση, καθώς η Royal Mail θα προσπαθούσε να επιτύχει το στρατηγικό στόχο της.
In agreeing to this strategy, the authorities in particular took into account the forecast return expected as Royal Mail worked towards achieving its strategic objective.
Όταν έφθασε το πέμπτο έτος εφαρμογής της συνολικής στρατηγικής εξαγορών της, η Royal Mail προέβλεπε αύξηση του κύκλου εργασιών της κατά 40 % και αύξηση των κερδών της ύψους 210 %.
By the fifth year of its overall acquisition strategy, Royal Mail was forecasting growth in turnover of 40 % and 210 % increase in profits.
Στις συζητήσεις σχετικά με τη χρηματοδότηση των εξαγορών, ιδίως δε της εξαγοράς της German Parcel, η οποία θα αποτελούσε την πρώτη σημαντική εξαγορά της Royal Mail στο εξωτερικό, οι βρετανικές αρχές εξέφρασαν την επιθυμία τους να χρηματοδοτήσει η Royal Mail αυτή τη συναλλαγή (και τις μελλοντικές συναλλαγές) με δάνειο από το κρατικό NLF με τους συνήθεις όρους της αγοράς.
In discussions about the acquisition funding, and in particular the acquisition of German Parcel which represented Royal Mail’s first major overseas acquisition, the UK authorities indicated that they wished Royal Mail to finance this transaction (and future transactions) by a loan from the Government’s NLF at commercial rates.
Αυτό αντικατόπτριζε την πρόθεση της κυβέρνησης να επιβληθούν εμπορικοί κανόνες λειτουργίας στη Royal Mail, αλλά και να εξασφαλιστεί ο θεμιτός ανταγωνισμός της με τους άλλους φορείς παροχής ταχυδρομικών υπηρεσιών, καθώς η αγορά άνοιγε σταδιακά στον ανταγωνισμό.
This reflected the Government’s intention to impose commercial disciplines on Royal Mail and also to ensure that it competed fairly with other postal operators in the postal sector as the market was gradually opened to competition.
Επειδή το NLF δεν ήταν σε θέση να χορηγήσει τα δάνεια το 1999, η βρετανική κυβέρνηση συμφώνησε να χρηματοδοτήσει προσωρινά η Royal Mail τις συναλλαγές της χρησιμοποιώντας τα ταμειακά αποθέματα του προϋπολογισμού της, κατ’ εφαρμογή της πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου κατά την οποία οι δημόσιοι φορείς εν γένει δεν δανείζονται από τις ιδιωτικές κεφαλαιαγορές.
Because the NLF was not in a position to provide the loans in 1999, the UK Government agreed that Royal Mail would fund the transactions temporarily through the use of the cash reserves on its balance sheet, following UK policy that publicly owned bodies should generally not borrow from private capital markets.
Ο τόκος στο δάνειο του NLF θα λογιζόταν από τις ημερομηνίες [9] κατά τις οποίες η Royal Mail προέβη σε αντλήσεις κεφαλαίων από τα ταμειακά της διαθέσιμα, σαν να είχε χορηγηθεί το δάνειο από εκείνη τη χρονική στιγμή (όπως προβλεπόταν αρχικά) για να παραμείνει η εταιρεία ανεπηρέαστη από την ενδιάμεση χρηματοδοτική ρύθμιση.
The interest on the NLF loan would be applied from the dates [9] Royal Mail drew down from its cash reserves as if the loan had been in place from that point (as originally intended) to leave the company neutral to the interim financing arrangement.
Το Ηνωμένο Βασίλειο υπέβαλε στην Επιτροπή επιστολή με ημερομηνία 12 Ιανουαρίου 1999, με την οποία οι βρετανικές αρχές έδιναν την έγκρισή τους στη Royal Mail για την εξαγορά της German Parcel, στην οποία διευκρινιζόταν ο τρόπος παροχής της χρηματοδότησης.
The UK provided the Commission with the letter dated 12 January 1999 by which the UK authorities gave Royal Mail their approval of the German Parcel acquisition, which specified how the financing would be provided.
Προκειμένου να εκτιμηθεί αν οι εξαγορές που σχεδίαζε η Royal Mail αποτελούσαν ορθές αποφάσεις από άποψη στρατηγικής και πληρούσαν εμπορικά κριτήρια, οι βρετανικές αρχές ζήτησαν τη βοήθεια εξωτερικού συμβούλου για την εξαγορά της German Parcel.
In order to consider whether the proposed acquisitions by Royal Mail were strategically and commercially sensible, the UK authorities enlisted the assistance of an external adviser for the German Parcel acquisition.
Για τις μεταγενέστερες εξαγορές, οι οποίες επίσης χρηματοδοτήθηκαν από το δάνειο των 500 εκατ. GBP και προϋπέθεταν τη συναίνεση των βρετανικών αρχών, ζητήθηκαν συμβουλευτικές υπηρεσίες από την Deloitte & Touche LLP («Deloitte»), η οποία αξιολόγησε μεμονωμένα κάθε εξαγορά, προτού δώσουν την έγκρισή τους οι βρετανικές αρχές ώστε να προχωρήσουν οι εξαγορές.
For subsequent acquisitions which were also funded by the GBP 500 million loan and requiring the consent of the UK authorities, advice was sought from Deloitte & Touche LLP (‘Deloitte’), who evaluated each acquisition on an individual basis, before the UK authorities permitted the acquisitions concerned to go ahead.
Η Deloitte δεν γνωμοδότησε αρνητικά για καμία εξαγορά.
Deloitte did not advise against any of the acquisitions.
Οι υπηρεσίες της Deloitte χρησιμοποιήθηκαν και για τον προσδιορισμό των εμπορικών επιτοκίων επί των χορηγήσεων του NLF προς τη Royal Mail και ειδικότερα για την πιστοληπτική διαβάθμιση της Royal Mail βάσει της αξιολόγησης της φερεγγυότητάς της ως αυτόνομης επιχείρησης, χωρίς να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι ελέγχεται από το κράτος.
Deloitte was also retained to help determine commercial interest rates on advances from the NLF to Royal Mail and in particular on the credit rating for Royal Mail based on assessing its creditworthiness as a standalone business, independent of Government ownership.
Η Deloitte αξιολόγησε τον πιστωτικό κίνδυνο της RM σε συνάρτηση με τους επιχειρηματικούς και χρηματοοικονομικούς κινδύνους, και χρησιμοποιώντας συγκριτικούς και χρηματοοικονομικούς δείκτες όρισε την πιστοληπτική διαβάθμιση σε AA έως AA-.
Deloitte assessed RM’s credit risk as a function of business and financial risks, and using comparators and financial ratios, determined a credit rating of between AA and AA.
Η Deloitte συνέστησε επίσης να καθοριστεί το επιτόκιο που θα χρεωνόταν στη Royal Mail λαμβάνοντας υπόψη τα επιτόκια για εκδότες με παρόμοια διαβάθμιση βάσει ενός «δείκτη» περιθωρίων, όπως προκύπτει από ηλεκτρονικά διαθέσιμες πληροφορίες, για τη συγκεκριμένη πιστοληπτική διαβάθμιση σε σχέση με τα κρατικά ομόλογα αναφοράς.
Deloitte further recommended that the rate of interest charged to Royal Mail be determined by reference to rates for comparably rated issuers based on a screen pricing ‘index’ of spreads for the given credit rating against benchmark Government bonds.
Με βάση τα παραπάνω, το περιθώριο που χρεώθηκε στη Royal Mail κυμαινόταν μεταξύ 76 και 165 μονάδων βάσης.
On this basis the relevant spread charged to Royal Mail ranged between 76 and 165 basis points.
Η Royal Mail επεδίωξε ένα μακροπρόθεσμο δάνειο, καθότι σκοπός της ήταν να διατηρήσει μακροπρόθεσμα στην κυριότητά της τις επιχειρήσεις που εξαγόρασε για να εφαρμόσει τη στρατηγική της.
Royal Mail sought a long-term loan since, in order to implement its strategy, it intended to hold the businesses it acquired for the long term.
Βάσει των εμπορικών επιτοκίων που προσφέρονταν την εποχή εκείνη (όταν τα μακροπρόθεσμα επιτόκια ήταν σημαντικά χαμηλότερα από τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια), η Royal Mail ζήτησε να διαμορφωθεί η διάρκεια των δανείων σε 20 έως 25 χρόνια, ανάλογα με την περίπτωση, για τις αντίστοιχες μακροπρόθεσμες εξαγορές, έτσι ώστε να πρέπει να αποπληρώνει 100 εκατ. GBP από το συνολικό ποσό του δανείου σε ετήσια βάση από το 2021 μέχρι το 2025, αντί να αναγκαστεί να αποπληρώσει το σύνολο των 500 εκατ. μέσα σε ένα μόνο χρόνο.
Based on the commercial rates of interest available at the time (when long term interest rates were considerably lower than short term interest rates), Royal Mail requested loan durations of between 20 and 25 years, as appropriate, for the long-term acquisitions concerned, enabling GBP 100 million of the total amount lent to become repayable in each of the years 2021 to 2025, rather than Royal Mail being required to repay the entire GBP 500 million in one year.
Οι δόσεις του δανείου είχαν διαφορετική διάρκεια, από 20 έως 25 χρόνια, κάτι που δεν ήταν ασυνήθιστο λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά χαμηλά επιτόκια της εποχής εκείνης.
The loan tranches had differing maturities ranging between 20 to 25 years which was not unusual given the relative attractiveness of long term interest rates at that time.
Τα επιτόκια των δανείων βασίστηκαν σε δημοσιευμένα στοιχεία σχετικά με παρόμοιες οφειλές πιστοληπτικής διαβάθμισης ΑΑ χωρίς εξασφαλίσεις με λήξη σε 20 και 25 χρόνια, και στη συνέχεια τα ετήσια επιτόκια καθορίστηκαν με παρεμβολή, ώστε να διαμορφωθεί το κατάλληλο επιτόκιο για το δάνειο της Royal Mail.
The loan rates were based on similarly unsecured reported 20 and 25 year maturity AA credit-rated debt and then annual rates were interpolated to derive an appropriate rate for the Royal Mail loan.
Το Ηνωμένο Βασίλειο υποστήριξε ότι τα επιτόκια αναφοράς της Επιτροπής δεν αποτελούσαν κατάλληλη βάση σύγκρισης για τα επιτόκια του δανείου του 2001, ιδίως επειδή τα επιτόκια της Επιτροπής βασίζονται σε ημερομηνίες λήξης δανείων πενταετούς διάρκειας, ενώ το εν λόγω δάνειο αποτελούσε μακροπρόθεσμη οφειλή με ημερομηνίες λήξης από 20 έως 25 χρόνια, επειδή το δάνειο που χορηγήθηκε στη Royal Mail αντικατόπτριζε τα εμπορικά επιτόκια που προσφέρονταν σε ανάλογης θέσης δανειολήπτες μακροπρόθεσμων δανείων, και επειδή η καμπύλη απόδοσης στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1999/2000 (τη σχετική περίοδο για τον υπολογισμό του τόκου) είχε πτωτική πορεία καθιστώντας φθηνότερο τον εταιρικό δανεισμό.
The UK maintained that the Commission’s reference interest rates were not a valid comparator for the rates on the 2001 loan, in particular because the Commission’s rates are based on five year maturity dates and the loan in question consisted of long-term debt with a range of maturity dates between 20 and 25 years, because the loan advanced to Royal Mail reflected commercial rates available to similarly positioned long-term borrowers, and because the UK yield curve in 1999-2000 (the relevant period for calculating interest) was moving downwards making corporate borrowing cheaper.
Δεν κρίθηκε αναγκαία ή σκόπιμη η παροχή εξασφαλίσεων, διότι η πιστοληπτική διαβάθμιση της Royal Mail θεωρήθηκε AA για δανειακές διευκολύνσεις ύψους έως 1000 εκατ. GBP.
No security on the loan was deemed necessary or appropriate as the credit rating of Royal Mail was considered to be AA for debt facilities of up to GBP 1000 million.
Μετά τη χορήγηση του σχεδιαζόμενου δανείου τα μακροπρόθεσμα χρέη της Royal Mail δεν θα υπερέβαιναν αυτό το όριο, ενώ το ίδιο αυτό δάνειο θα αποτελούσε το μεγαλύτερο μέρος των χρεών της Royal Mail με διάρκεια μεγαλύτερη του ενός έτους.
The proposed loan would still keep Royal Mail’s long-term debt within this level and would by itself comprise the substantial majority of Royal Mail debt with maturity of greater than one year.
Οι διευκολύνσεις που χορηγήθηκαν το 2003
The facilities granted in 2003
Απαντώντας στην παρατήρηση της Επιτροπής ότι οι εν λόγω καταθέσεις όψεως αποτελούν κρατικούς πόρους υπό τον έλεγχο των βρετανικών αρχών σύμφωνα με ειδική νομοθεσία και, κατά συνέπεια, η χρήση τους ως εξασφαλίσεων δεν εξάλειφε κατ’ ανάγκη τις αμφιβολίες ως προς τον χαρακτήρα ενίσχυσης του μέτρου, οι βρετανικές αρχές δήλωσαν ότι προσπαθούσαν να επιτύχουν τη χρησιμοποίηση των καταθέσεων όψεως και άλλων περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας κατά τρόπο σύμφωνο με τις αρχές της αγοράς, έτσι ώστε να τεθούν αποτελεσματικοί κανόνες στην εταιρεία σχετικά με τις διευκολύνσεις.
In response to the Commission’s observation that these cash deposits constituted State resources over which the UK authorities had control through specific legislation, whose use as security could therefore not necessarily dispel doubts as to the aid character of the measure, the UK authorities stated that they were seeking to achieve the use of the cash deposits and other assets of the company in a manner that would reflect commercial principles so that effective disciplines were placed on the company with regard to the facilities.
Οι αρχές έδωσαν εντολή στη Royal Mail, κάνοντας χρήση των εξουσιών τους βάσει του άρθρου 72 του νόμου περί ταχυδρομικών υπηρεσιών του 2000, να πιστώσει τις καταθέσεις όψεως που τηρούσε στο NLF και οι οποίες προέρχονταν από τα σωρευθέντα κέρδη της επιχειρηματικής της δραστηριότητας (συνολικού ύψους 1800 εκατ. GBP περίπου) σε ειδικό αποθεματικό στον ισολογισμό της Royal Mail (αποθεματικό ταχυδρομικών υπηρεσιών).
The authorities directed Royal Mail, using the powers under section 72 of the Postal Services Act 2000, to credit its cash deposits with the NLF generated by the accumulated profits of the business (totalling some GBP 1800 million) to a special reserve on the Royal Mail balance sheet (the Mails Reserve).
Μια χωριστή συμφωνία υπό μορφή επιστολής επέτρεπε να χρησιμοποιηθούν 549 εκατ. GBP από το αποθεματικό ως εξασφάλιση των δανειακών διευκολύνσεων ύψους 544 εκατ. GBP του NLF.
A separate letter agreement allowed GBP 549 million of the reserve to be used as security for the GBP 544 million loan facilities with the NLF.
Απαντώντας στις ερωτήσεις της Επιτροπής σχετικά με την προμήθεια αδράνειας που κατέβαλε η Royal Mail για τις δανειακές διευκολύνσεις του NLF, το Ηνωμένο Βασίλειο διευκρίνισε ότι η ετήσια προμήθεια αδράνειας στην προκειμένη περίπτωση ήταν […] μονάδες βάσης της αξίας του δανείου, δηλαδή, […] % του περιθωρίου […] μονάδων βάσης επάνω από το LIBOR.
In response to the Commission’s questions concerning the commitment fee paid by Royal Mail for the NLF loan facilities, the UK clarified that the annual commitment fee in this case was […] basis points of the loan value, that is, […] % of the […] basis point margin charged over LIBOR.
Δήλωσαν ότι κατά τα ειωθότα στην αγορά οι προμήθειες αδράνειας ορίζονται εν γένει στο 50 % ή λιγότερο του περιθωρίου επάνω από το LIBOR, και παρέθεσαν παραδείγματα για να στηρίξουν τον ισχυρισμό τους.
They stated that the market convention is that commitment fees are generally 50 % or less of the margin over LIBOR, and adduced examples to illustrate this point.
Κατά την εν λόγω περίοδο επικρατούσαν σχετικά χαμηλά περιθώρια — περίπου 50 μονάδες βάσης ή και λιγότερο — για τα χρέη με εξοφλητική προτεραιότητα.
Relatively low margins — around 50 basis points or less — were common for senior debt in this period.
Δεδομένου ότι η δυνατότητα διάθεσης των άλλων διευκολύνσεων (των ομολόγων) εξαρτιόταν από την έγκριση του Κοινοβουλίου για την παροχή κεφαλαίων στο αντίστοιχο Υπουργείο στο χρόνο που θα χρειαζόταν τα κεφάλαια για την αγορά των ομολόγων που θα εξέδιδε η Royal Mail, δεν ήταν σκόπιμη η εφαρμογή προμήθειας αδράνειας στις διευκολύνσεις αυτές, καθότι οι εν λόγω διευκολύνσεις στην πραγματικότητα δεν διατέθηκαν ποτέ στη Royal Mail.
Given the fact that the availability of the other facilities (the bonds) was conditional upon Parliament approving the supply of funds to the relevant Government department at such time as it required the funds to purchase the bonds to be issued by Royal Mail, a commitment fee for these other facilities was not appropriate since the facilities were never actually committed to Royal Mail.
Κατά την πρακτική της αγοράς, στο πλαίσιο του ιδιωτικού δανεισμού, καταβάλλεται προμήθεια αδράνειας μόνον όταν ο δανειστής έχει λάβει όλες τις απαραίτητες εσωτερικές εγκρίσεις, και τα χρήματα καθίστανται επίσημα (και άνευ όρων) διαθέσιμα στον δανειολήπτη.
Market practice, in a private lending context, is that a commitment fee be paid only once the lender has obtained all necessary internal approvals so that the money is formally committed to (and unconditionally available for) the borrower.