natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στις περιπτώσεις αυτές, η οπτική πυκνότητα (ΟD) της χρωστικής που εκχυλίζεται (διαλύεται) από τον ιστό αρνητικό μάρτυρα πρέπει να είναι τουλάχιστον 20πλάσια της ΟD του ίδιου του εκχυλιστικού διαλύτη [για επισκόπηση, βλ. (22)].
In these cases the optical density (OD) of the extracted (solubilised) dye from the negative control tissue should be at least 20 fold greater than the OD of the extraction solvent alone (for an overview, see (22)).
Ο ιστός αρνητικός μάρτυρας πρέπει να είναι σταθερός σε καλλιέργεια (να παρέχει παρόμοιες μετρήσεις βιωσιμότητας) για τη διάρκεια της περιόδου έκθεσης που προβλέπεται στη δοκιμή.
The negative control tissue should be stable in culture (provide similar viability measurements) for the duration of the test exposure period.
Η κερατίνη στιβάδα πρέπει να είναι αρκούντως ισχυρή, ώστε να ανθίσταται στην ταχεία διείσδυση ορισμένων κυτταροτοξικών χημικών ουσιών δεικτών (π.χ. 1 % Triton X-100).
The stratum corneum should be sufficiently robust to resist the rapid penetration of certain cytotoxic marker chemicals (e.g. 1 % Triton X-100).
Η ιδιότητα αυτή μπορεί να εκτιμηθεί από τον χρόνο έκθεσης που απαιτείται για να μειωθεί η κυτταρική βιωσιμότητα κατά 50 % (ΕΤ50) (π.χ. για τα μοντέλα EpiDermTM και EPISKINTM ο χρόνος αυτός είναι μεγαλύτερος από 2 ώρες).
This property can be estimated by the exposure time required to reduce cell viability by 50 % (ET50) (e.g. for the EpiDermTM and EPISKINTM models this is > 2 hours).
Ο ιστός πρέπει να εμφανίζει επαναληπτικότητα στον χρόνο και, κατά προτίμηση, διεργαστηριακή επαναληπτικότητα.
The tissue should demonstrate reproductivity over time and preferably between laboratories.
Επιπλέον, πρέπει να είναι ικανός να παρέχει πρόγνωση του διαβρωτικού δυναμικού των χημικών ουσιών αναφοράς (βλέπε πίνακα 1), όταν χρησιμοποιείται στο επιλεγμένο πρωτόκολλο δοκιμής.
Moreover it should be capable of predicting the corrosive potential of the reference chemicals (see Table 1) when used in the testing protocol selected.
Χρησιμοποιείται διπλό δείγμα ιστού για κάθε αγωγή (χρόνος έκθεσης), συμπεριλαμβανομένων των μαρτύρων.
Two tissue replicates are used for each treatment (exposure time), including controls.
Προκειμένου περί υγρών υλικών, πρέπει να εφαρμόζεται επαρκής ποσότητα ελεγχόμενης ουσίας ώστε να καλύπτει ομοιόμορφα τη δερματική επιφάνεια: πρέπει να χρησιμοποιούνται τουλάχιστον 25ml/cm2.
For liquid materials, sufficient test substance must be applied to uniformly cover the skin surface: a minimum of 25 μL/cm2 should be used.
Η μέθοδος εφαρμογής πρέπει να είναι κατάλληλη για την ελεγχόμενη ουσία (βλέπε π.χ. βιβλιογραφική παραπομπή 5).
The application method should be appropriate for the test substance (see e.g. reference 5).
Στο τέλος της περιόδου έκθεσης, το ελεγχόμενο υλικό πρέπει να εκπλύνεται προσεκτικά από τη δερματική επιφάνεια με κατάλληλο ρυθμιστικό διάλυμα ή με διάλυμα NaCl 0,9 %.
At the end of the exposure period, the test material must be carefully washed from the skin surface with an appropriate buffer, or0,9 % NaCl.
Οι υποδεικνυόμενες ως θετικοί μάρτυρες ουσίες είναι το παγόμορφο οξικό οξύ ή διάλυμα ΚΟΗ 8Ν.
The suggested positive control substances are glacial acetic acid or 8N KOH.
Ως αρνητικοί μάρτυρες προτείνονται το διάλυμα NaCl 0,9 % ή το νερό.
The suggested negative controls are 0,9 % NaCl or water.
Μετρήσεις κυτταρικής βιωσιμότητας
Cell viability measurements
Μόνον ποσοτικές, επικυρωμένες μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της κυτταρικής βιωσιμότητας.
Only quantitative, validated, methods can be used to measure cell viability.
Επιπλέον, η μέτρηση της βιωσιμότητας πρέπει να είναι συμβατή με τη χρήση σε τρισδιάστατο ιστολογικό μόρφωμα.
Furthermore, the measure of viability must be compatible with use in a three-dimensional tissue construct.
Η μη ειδική δέσμευση της χρωστικής πρέπει να μην επηρεάζει τη μέτρηση της βιωσιμότητας.
Non-specific dye binding must not interfere with the viability measurement.
Οι χρωστικές που δεσμεύουν πρωτεΐνες, καθώς και εκείνες που δεν υφίστανται μεταβολική μετατροπή (π.χ. ερυθρά χρωστική Neutral Red) είναι, ως εκ τούτου, ακατάλληλες.
Protein binding dyes and those which do not undergo metabolic conversion (e.g. neutral red) are therefore not appropriate.
Η συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη δοκιμασία είναι η αναγωγή του MTT [βρωμιούχο 3-(4,5-διμεθυλοθειαζολ-2-υλο)-2,5-διφαινυλοτετραζόλιο, μπλε του θειαζολυλίου: αριθ. EINECS 206-069-5, αριθ. CAS 298-93-1] που έχει αποδειχθεί ότι εξασφαλίζει ακριβή και αναπαραγώγιμα αποτελέσματα (5), πλην όμως επιτρέπεται η χρήση και άλλων.
The most frequently used assay is MTT (3-(4,5-Dimethylthiazol-2yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide, Thiazolyl blue: EINECS number 206-069-5, CAS number 298-93-1)) reduction, which has been shown to give accurate and reproducible results (5) but others may be used.
Το δερματικό δείγμα φέρεται σε διάλυμα ΜΤΤ κατάλληλης συγκέντρωσης (π.χ. 0,3-1 mg/ml), σε κατάλληλη θερμοκρασία επωάσης, επί τρίωρο.
The skin sample is placed in an MTT solution of appropriate concentration (e.g. 0,3-1 mg/mL) at appropriate incubation temperature for three hours.
Το σχηματιζόμενο μπλε ίζημα φορμαζάνης εκχυλίζεται με διαλύτη (ισοπροπανόλη) και μετράται η συγκέντρωση της φορμαζάνης με προσδιορισμό της ΟD σε μήκος κύματος μεταξύ 540 και 595 nm.
The precipitated blue formazan product is then extracted using a solvent (isopropanol), and the concentration of the formazan is measured by determining the OD at wavelength between 540 and 595 nm.
Η χημική δράση του ελεγχόμενου υλικού στη χρωστική ζωτικής χρώσης μπορεί να μιμείται αυτήν του κυτταρικού μεταβολισμού, με αποτέλεσμα την εσφαλμένη εκτίμηση της βιωσιμότητας.
Chemical action by the test material on the vital dye may mimic that of cellular metabolism leading to a false estimate of viability.
Αυτό έχει αποδειχθεί ότι συμβαίνει όταν το ελεγχόμενο υλικό δεν έχει απομακρυνθεί εντελώς από το δέρμα με έκπλυση (9).
This has been shown to happen when such a test material is not completely removed from the skin by rinsing (9).
Σε περίπτωση που το ελεγχόμενο υλικό δρα απευθείας στη χρωστική ζωτικής χρώσης, πρέπει να χρησιμοποιούνται πρόσθετοι μάρτυρες για την ανίχνευση και διόρθωση της παρέμβασης των ελεγχόμενων ουσιών στη μέτρηση της βιωσιμότητας (9)(23).
If the test material directly acts on the vital dye, additional controls should be used to detect and correct for the test substances interference with the viability measurement (9)(23).
Για κάθε ιστό, πρέπει να αναφέρονται, σε μορφή πίνακα, οι τιμές ΟD και το υπολογιζόμενο επί τοις εκατό ποσοστό κυτταρικής βιωσιμότητας, για το ελεγχόμενο υλικό και τους θετικούς και αρνητικούς μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων από τις πολλαπλές/επαναληπτικές δοκιμές, με μέσες και μεμονωμένες τιμές.
For each tissue, OD values and calculated percentage cell viability data for the test material, positive and negative controls, should be reported in tabular form, including data from replicate repeat experiments as appropriate, mean and individual values.
Οι τιμές ΟD που προκύπτουν για κάθε δοκίμιο μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό ενός επί τοις εκατό ποσοστού βιωσιμότητας σε σχέση με τον αρνητικό μάρτυρα, ο οποίος καθορίζεται αυθαίρετα σε 100 %.
The OD values obtained for each test sample can be used to calculate a percentage viability relative to the negative control, which is arbitrarily set at 100 %.
Η εκατοστιαία διαχωριστική τιμή (τιμή αποκοπής/cut-off value) κυτταρικής βιωσιμότητας, η οποία αποτελεί το μέτρο διάκρισης μεταξύ διαβρωτικών και μη διαβρωτικών ελεγχόμενων υλικών (ή μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών διαβρωτικών ουσιών), ή η (οι) στατιστική(-ές) διαδικασία(-ες) που χρησιμοποιείται(-ούνται) για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και τον χαρακτηρισμό των διαβρωτικών υλικών, πρέπει να ορίζεται(-ονται) επακριβώς και να τεκμηριώνεται(-ονται) και να καταδεικνύεται η καταλληλότητά της (τους).
The cut-off percentage cell viability value distinguishing corrosive from non-corrosive test materials (or discriminating between different, corrosive classes), or the statistical procedure(s) used to evaluate the results and identify corrosive materials, must be clearly defined and documented, and be shown to be appropriate.
Γενικά, οι εν λόγω διαχωριστικές τιμές καθορίζονται κατά τη βελτιστοποίηση της δοκιμής, ελέγχονται κατά τη διάρκεια μιας προεπικυρωτικής φάσης και επιβεβαιώνονται σε μελέτη επικύρωσης.
In general, these cut-off values are established during test optimisation, tested during a prevalidation phase, and confirmed in a validation study.
Για παράδειγμα, η πρόγνωση διαβρωτικότητας που συνδέεται με το μοντέλο EpiDermTM έχει ως εξής (9):
As an example, the prediction of Corrosivity associated with the EpiDermTM model is (9):
η βιωσιμότητα μετά από τρίλεπτη έκθεση είναι μικρότερη του 50 % ή
if the viability after three minutes exposure is less than 50 %; or
η βιωσιμότητα μετά από τρίλεπτη έκθεση είναι ίση με 50 % ή μεγαλύτερη και η βιωσιμότητα μετά από έκθεση μίας ώρας είναι μικρότερη του 15 %.
if the viability after three minutes exposure is greater than or equal to 50 % and the viability after 1 hour exposure is less than 15 %.
η βιωσιμότητα μετά από τρίλεπτη έκθεση είναι ίση με 50 % ή μεγαλύτερη και η βιωσιμότητα μετά από έκθεση μίας ώρας είναι ίση με 15 % ή μεγαλύτερη.
if the viability after three minutes exposure is greater than or equal to 50 % and the viability after 1 hour exposure is greater than or equal to 15 %.
Ελεγχόμενη ουσία και μάρτυρες:
Test and control substance:
χημική(-ές) ονομασία(-ες), όπως κατά IUPAC ή ονομασία CAS και αριθμός CAS, εφόσον είναι γνωστά,
chemical names(s) such as IUPAC or CAS name and CAS number, if known,
καθαρότητα και σύνθεση της ουσίας ή του παρασκευάσματος [σε επί τοις εκατό ποσοστό(-ά) κατά βάρος],
purity and composition of the substance or preparation (in percentage(s) by weight),
φυσικοχημικές ιδιότητες, όπως φυσική κατάσταση, pH, σταθερότητα, υδατοδιαλυτότητα, που έχουν σημασία για τη διεξαγωγή της μελέτης,
physico-chemical properties such as physical state, pH, stability, water solubility relevant to the conduct of the study,
Αιτιολόγηση του δερματικού μοντέλου και του πρωτοκόλλου που χρησιμοποιήθηκαν.
Justification of the skin model and protocol used.
χρησιμοποιηθέν κυτταρικό σύστημα,
cell system used,
στοιχεία βαθμονόμησης της συσκευής μετρήσεων που χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση της κυτταρικής βιωσιμότητας (π.χ. φασματοφωτόμετρο),
calibration information for measuring device used for measuring cell viability (e.g. Spectrophotometer),
πλήρη στοιχεία τεκμηρίωσης για το συγκεκριμένο μοντέλο δέρματος που χρησιμοποιήθηκε, συμπεριλαμβανομένης της εγκυρότητάς του,
complete supporting information for the specific skin model used including its validity,
λεπτομέρειες για την εφαρμοσθείσα διαδικασία δοκιμών,
details of the test procedure used,
χρησιμοποιηθείσες δόσεις δοκιμής,
test doses used,
περιγραφή των ενδεχόμενων τροποποιήσεων της διαδικασίας της δοκιμής,
description of any modifications of the test procedure,
παραπομπή σε ιστορικά δεδομένα για το μοντέλο,
reference to historical data of the model,
δεδομένα από τα επιμέρους δοκίμια σε μορφή πίνακα,
tabulation of data from individual test samples,
περιγραφή άλλων επιδράσεων που παρατηρήθηκαν.
description of other effects observed.
The report recommendations of ECVAM Workshop 6 ATLA 23,219-255.
The report recommendations of ECVAM Workshop 6 ATLA 23, p. 219-255.
ATLA 28, pp.371-401.
ATLA 28, p. 371-401.
OECD (2002) Extended Expert Consultation Meeting on The In Vitro Skin Corrosion Test Guideline Proposal, Berlin, 1st –2nd November 2001, Secretariat's Final Summary Report, 27th March 2002, OECD ENV/EHS, available upon request from the Secretariat
OECD, (2002) Extended Expert Consultation Meeting on The In Vitro Skin Corrosion Test Guideline Proposal, Berlin, 1st–2nd November 2001, Secretariat's Final Summary Report, 27th March 2002, OECD ENV/EHS, available upon request from the Secretariat
Edited by A Rougier, AM Goldberg and HI Maibach: 133-140
Edited by A Rougier, AM Goldberg and HI Maibach, p. 133-140
In vitro and post –transplantation differentiation of human keratinocytes grown on the human type IV collagen film of a bilayered dermal substitute.
In vitro and post–transplantation differentiation of human keratinocytes grown on the human type IV collagen film of a bilayered dermal substitute.
Experimental Cell Research 193: 310-319
Experimental Cell Research 193, p. 310-319
InVItro 15, 57-93.
Toxicology In Vitro 15, p. 57-93.
Η παρούσα μέθοδος είναι ισοδύναμη με την κατευθυντήρια γραμμή δοκιμών TG 432 (2004) του ΟΟΣΑ.
This method is equivalent to OECD TG 432 (2004).
Ως φωτοτοξικότητα ορίζεται η τοξική απόκριση που προκαλείται από την εφαρμογή ουσίας στο σώμα και εμφανίζεται ή εντείνεται (ορατή σε χαμηλότερες δόσεις) μετά την εν συνεχεία έκθεση στο φως ή που επάγεται από ακτινοβόληση του δέρματος κατόπιν συστηματικής χορήγησης μιας ουσίας.
Phototoxicity is defined as a toxic response from a substance applied to the body which is either elicited or increased (apparent at lower dose levels) after subsequent exposure to light, or that is induced by skin irradiation after systemic administration of a substance.
Η δοκιμή φωτοτοξικότητας 3T3 NRU in vitro χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό του φωτοτοξικού δυναμικού ελεγχόμενης χημικής ουσίας, το οποίο επάγεται από τη διέγερσή της μετά την έκθεση στο φως.
The in vitro 3T3 NRU phototoxicity test is used to identify the phototoxic potential of a test substance induced by the excited chemical after exposure to light.
Με τη δοκιμή αυτή αξιολογείται η φωτοκυτταροτοξικότητα με βάση τη σχετική μείωση της βιωσιμότητας των κυττάρων που εκτίθενται στη χημική ουσία παρουσία και απουσία φωτός.
The test evaluates photo-cytotoxicity by the relative reduction in viability of cells exposed to the chemical in the presence versus absence of light.
Οι χαρακτηριζόμενες με την παρούσα δοκιμή ουσίες ενδέχεται να είναι φωτοτοξικές in vivo μετά από συστηματική εφαρμογή και κατανομή στο δέρμα ή μετά από τοπική εφαρμογή.
Substances identified by this test are likely to be phototoxic in vivo following systemic application and distribution to the skin, or after topical application.
Υπάρχουν διάφοροι τύποι χημικών ουσιών που έχουν αναφερθεί ως φωτοτοξικές (1)(2)(3)(4).
Many types of chemicals have been reported to induce phototoxic effects (1)(2)(3)(4).
Το κοινό χαρακτηριστικό τους είναι η ικανότητά τους να απορροφούν φωτεινή ενέργεια στη περιοχή μηκών κύματος του ηλιακού φωτός.
Their common feature is their ability to absorb light energy within the sunlight range.
Σύμφωνα με τον πρώτο νόμο της φωτοχημείας (νόμος Grotthaus-Draper), η φωτοαντίδραση απαιτεί επαρκή απορρόφηση κβάντων φωτός.
According to the first law of photochemistry (Grotthaus-Draper Law), photoreaction requires sufficient absorption of light quanta.
Συνεπώς, πριν εξεταστεί το ενδεχόμενο διεξαγωγής βιολογικής δοκιμής, πρέπει να προσδιορίζεται το φάσμα απορρόφησης υπεριώδους/ορατού της ελεγχόμενης ουσίας σύμφωνα με την κατευθυντήρια γραμμή TG 101 του ΟΟΣΑ.
Thus, before biological testing is considered, a UV/vis absorption spectrum of the test chemical must be determined according to OECD Test Guideline 101.
Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι εάν η μοριακή απορροφητικότητα είναι μικρότερη από 10 λίτρα × mol-1 × cm-1, η χημική ουσία δεν είναι πιθανό να είναι φωτοδραστική.
It has been suggested that if the molar extinction/absorption coefficient is less than 10 litre × mol-1 × cm-1 the chemical is unlikely to be photoreactive.
Μια τέτοια ουσία μπορεί να μη χρειάζεται να υποβληθεί στη δοκιμή φωτοτοξικότητας 3T3 NRU in vitro ή σε άλλη βιολογική δοκιμή για τον προσδιορισμό δυσμενών φωτοχημικών επιδράσεων (1)(5).
Such chemical may not need to be tested in the in vitro 3T3 NRU phototoxicity test or any other biological test for adverse photochemical effects (1)(5).
Βλέπε επίσης παράρτημα 1.
See also Appendix 1.
Η αξιοπιστία και η καταλληλότητα της δοκιμής φωτοτοξικότητας 3T3 NRU in vitro αξιολογήθηκαν πρόσφατα (6)(7)(8)(9).
The reliability and relevance of the in vitro 3T3 NRU phototoxicity test was recently evaluated (6)(7)(8) (9).
Καταδείχθηκε ότι με τη δοκιμή αυτή επιτυγχάνεται πρόγνωση επιδράσεων οξείας φωτοτοξικότητας σε ζώα και στον άνθρωπο in vivo.
The in vitro 3T3 NRU phototoxicity test was shown to be predictive of acute phototoxicity effects in animals and humans in vivo.
Η δοκιμή δεν έχει σχεδιαστεί για την πρόγνωση άλλων δυσμενών επιδράσεων που μπορεί να προκύψουν από τη συνδυασμένη δράση χημικής ουσίας και φωτός, π.χ. δεν καλύπτει τη φωτογονιδιοτοξικότητα, τη φωτοαλλεργία ή τη φωτοκαρκινογένεση ούτε επιτρέπει την εκτίμηση της φωτοτοξικής ισχύος.
The test is not designed to predict other adverse effects that may arise from combined action of a chemical and light, e.g. it does not address photogenotoxicity, photoallergy, or photocarcinogenicity, nor does it allow an assessment of phototoxic potency.
Εξάλλου, η δοκιμή δεν έχει σχεδιαστεί για την εξέταση των έμμεσων μηχανισμών φωτοτοξικότητας, της επίδρασης των μεταβολιτών της ελεγχόμενης ουσίας ή της επίδρασης μιγμάτων.
In addition, the test has not been designed to address indirect mechanisms of phototoxicity, effects of metabolites of the test substance, or effects of mixtures.
Αν και η χρήση μεταβολικών συστημάτων αποτελεί γενική απαίτηση για όλες τις δοκιμές in vitro για την πρόγνωση του γονιδιοτοξικού και καρκινογόνου δυναμικού, μέχρι σήμερα, στην περίπτωση της φωτοτοξικολογίας, υπάρχουν ελάχιστα παραδείγματα όπου χρειάζεται μεταβολικός μετασχηματισμός για να δράσει η ουσία ως φωτοτοξίνη in vivo ή in vitro.
Whereas the use of metabolising systems is a general requirement for all in vitro tests for the prediction of genotoxic and carcinogenic potential, up to now, in the case of phototoxicology, there are only rare examples where metabolic transformation is needed for the chemical to act as a phototoxin in vivo or in vitro.
Δεν θεωρείται επομένως αναγκαία ούτε δικαιολογείται επιστημονικά η εκτέλεση της παρούσας δοκιμής με σύστημα μεταβολικής ενεργοποίησης.
Thus, it is neither considered necessary nor scientifically justified for the present test to be performed with a metabolic activation system.
Ένταση ακτινοβολίας: η ένταση του προσπίπτοντος σε μια επιφάνεια υπεριώδους (UV) ή ορατού φωτός, μετρούμενη σε W/m2 ή mW/cm2.
Irradiance: the intensity of ultraviolet (UV) or visible light incident on a surface, measured in W/m2 or mW/cm2.
Δόση φωτός: η ποσότητα (= ένταση × χρόνος) της προσπίπτουσας σε μια επιφάνεια υπεριώδους (UV) ή ορατής ακτινοβολίας, εκφραζόμενη σε Joule (= W × s) ανά μονάδα επιφανείας, π.χ. J/m2 ή J/cm2.
Dose of light: the quantity (= intensity × time) of ultraviolet (UV) or visible radiation incident on a surface, expressed in Joules (= W × s) per surface area, e.g. J/m2 or J/cm2.
Ζώνες UV φωτός: οι χαρακτηρισμοί που συνιστά η διεθνής επιτροπή CIE (Commision Internationale de L'Eclairage) είναι: UVA (315-400 nm), UVB (280-315 nm) και UVC (100-280 nm).
UV light wavebands: the designations recommended by the CIE (Commission Internationale de L'Eclairage) are: UVA (315-400 nm), UVB (280-315 nm) and UVC (100-280 nm).
Χρησιμοποιούνται επίσης και άλλοι χαρακτηρισμοί: το όριο μεταξύ UVB και UVA τοποθετείται συχνά στα 320 nm, ενώ η UVA μπορεί να υποδιαιρείται σε UV-A1 και UV-Α2, με όριο τα 340 nm περίπου.
Other designations are also used; the division between UVB and UVA is often placed at 320 nm, and the UVA may be divided into UV-A1 and UV-A2 with a division made at about 340 nm.
Κυτταρική βιωσιμότητα: παράμετρος με την οποία μετράται η συνολική δραστηριότητα κυτταρικού πληθυσμού (π.χ. πρόσληψη της ερυθράς χρωστικής ζωτικής χρώσης Neutral Red σε κυτταρικά λυσοσώματα), η οποία, ανάλογα με το μετρούμενο τελικό σημείο και τον χρησιμοποιούμενο σχεδιασμό δοκιμής, συσχετίζεται με το συνολικό αριθμό ή/και τη ζωτικότητα των κυττάρων.
Cell viability: parameter measuring total activity of a cell population (e.g. uptake of the vital dye Neutral Red into cellular lysosomes), which, depending on the endpoint measured and the test design used, correlates with the total number and/or vitality of the cells.
Σχετική κυτταρική βιωσιμότητα: η κυτταρική βιωσιμότητα εκφραζόμενη σε σχέση με διαλύτες μάρτυρες (αρνητικούς), οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε όλα τα στάδια της διαδικασίας δοκιμής (είτε +Irr είτε -Ιrr), όχι όμως σε αγωγή με την ελεγχόμενη χημική ουσία.
Relative cell viability: cell viability expressed in relation of solvent (negative) controls which have been taken through the whole test procedure (either +Irr or -Irr) but not treated with test chemical.
PIF (Photo-Irritation-Factor/συντελεστής φωτοερεθισμού): συντελεστής που λαμβάνεται με σύγκριση δύο εξίσου αποτελεσματικών κυτταροτοξικών συγκεντρώσεων (IC50) της ελεγχόμενης χημικής ουσίας, χωρίς (-Irr) και με (+Irr) μη κυτταροτοξική ακτινοβόληση με UVA/ορατό φως.
PIF (Photo-Irritation-Factor): factor generated by comparing two equally effective cytotoxic concentrations (IC50) of the test chemical obtained in the absence (-Irr) and in the presence (+Irr) of a non-cytotoxic irradiation with UVA/vis light.
IC50: η συγκέντρωση της ελεγχόμενης χημικής ουσίας που προκαλεί μείωση της κυτταρικής βιωσιμότητας κατά 50 %.
the concentration of the test chemical by which the cell viability is reduced by 50 %.
MPE (Mean-Photo-Effect/μέση φωτοεπίδραση): μέτρηση που προκύπτει από μαθηματική ανάλυση των καμπυλών συγκέντρωσης-απόκρισης οι οποίες λαμβάνονται χωρίς (-Irr) και με (+Irr) μη κυτταροτοξική ακτινοβόληση με UVA/ορατό φως.
MPE (Mean-Photo-Effect): measurement derived from mathematical analysis of the concentration response curves obtained in the absence (-Irr) and in the presence (+Irr) of a non-cytotoxic irradiation with UVA/vis light.
Φωτοτοξικότητα: οξεία τοξική απόκριση, η οποία εμφανίζεται μετά την πρώτη έκθεση του δέρματος σε ορισμένες χημικές ουσίες και την εν συνεχεία έκθεση στο φως ή επάγεται, ομοίως, από ακτινοβόληση του δέρματος κατόπιν συστηματικής χορήγησης χημικής ουσίας.
Phototoxicity: acute toxic response that is elicited after the first exposure of skin to certain chemicals and subsequent exposure to light, or that is induced similarly by skin irradiation after systemic administration of a chemical.
Η δοκιμή φωτοτοξικότητας 3T3 NRU in vitro βασίζεται σε σύγκριση της κυτταροτοξικότητας χημικής ουσίας, όταν ελέγχεται με και χωρίς έκθεση σε μη κυτταροτοξική δόση προσομοιωμένου ηλιακού φωτός.
The in vitro 3T3 NRU phototoxicity test is based on a comparison of the cytotoxicity of a chemical when tested in the presence and in the absence of exposure to a non-cytotoxic dose of simulated solar light.
Η κυτταροτοξικότητα στη δοκιμή αυτή εκφράζεται ως εξαρτώμενη από τη συγκέντρωση μείωση της πρόσληψης της ερυθράς χρωστικής ζωτικής χρώσης Neutral Red (NR), μετρούμενη 24 ώρες μετά από αγωγή με την ελεγχόμενη ουσία και ακτινοβόληση (10).
Cytotoxicity in this test is expressed as a concentration-dependent reduction of the uptake of the vital dye Neutral Red when measured 24 hours after treatment with the test chemical and irradiation (10).
Η NR είναι ασθενής, κατιονική χρωστική που διαπερνά εύκολα την κυτταρική μεμβράνη χωρίς διάχυση και συσσωρεύεται ενδοκυτταρικά στα λυσοσώματα.
NR is a weak cationic dye that readily penetrates cell membranes by non-diffusion, accumulating intracellulary in lysosomes.
Αλλοιώσεις της επιφάνειας της ευαίσθητης λυσοσωματικής μεμβράνης συνεπάγονται ευθραυστότητα των λυσοσωμάτων και άλλες αλλαγές που σταδιακά καθίστανται μη αναστρέψιμες.
Alterations of the surface of the sensitive lysosomal membrane lead to lysosomal fragility and other changes that gradually become irreversible.
Οι αλλαγές αυτές, που οφείλονται στη δράση ξενοβιοτικών, έχουν ως αποτέλεσμα τη μειωμένη πρόσληψη και σύνδεση της NR. Με τον τρόπο αυτό είναι δυνατόν να γίνει διάκριση μεταξύ κυττάρων που είναι βιώσιμα, έχουν υποστεί βλάβη ή είναι νεκρά, το οποίο αποτελεί και τη βάση της συγκεκριμένης δοκιμής.
Such changes brought about by the action of xenobiotics result in a decreased uptake and binding of NR. It is thus possible to distinguish between viable, damaged or dead cells, which is the basis of this test.
Κύτταρα Balb/c 3T3 διατηρούνται σε καλλιέργεια επί 24 ώρες ώστε να σχηματιστούν μονοστιβάδες.
Balb/c 3T3 cells are maintained in culture for 24 h for formation of monolayers.