natgillin/translations-raw huggingface dataset:
[Έχοντας λάβει] υπόψη την έκτακτη και επείγουσα ανάγκη να διασφαλιστεί, για λόγους δημόσιας τάξης και εδαφικής συνέχειας, η εν λόγω δημόσια υπηρεσία αεροπορικών μεταφορών μέσω της παραχώρησης από το κράτος στην Alitalia […] βραχυπρόθεσμου δανείου, υπό τους όρους της αγοράς και με διάρκεια που είναι αυστηρά απαραίτητη ώστε να μην διακυβευθεί η επιχειρησιακή συνέχεια εν αναμονή της εγκαθίδρυσης της νέας διακυβέρνησης, καθιστώντας την ικανή να αναλάβει, με πλήρεις εξουσίες, τις προκριθείσες πρωτοβουλίες για την ανασύσταση και την ολοκλήρωση της διαδικασίας αποκρατικοποίησης της εταιρείας.»
Given the extraordinary need and urgency to guarantee, for purposes of public order and territorial continuity, the aforementioned public air transport service by granting Alitalia […] a short-term loan from the State, at market conditions, for the duration strictly needed to avoid compromising operational continuity until the new Government takes office, thus enabling it to take, with its full powers, the initiatives chosen to make possible the recovery of the company and completion of its liberalisation process.’
Με επιστολή της 30ής Μαΐου 2008, οι ιταλικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι η ιταλική κυβέρνηση προέβλεψε, με το προαναφερθέν ν. δ. αριθ. 93, τη δυνατότητα για την Alitalia να καταλογίσει το ποσό του καταβληθέντος δανείου στα ίδια κεφάλαιά της, προκειμένου να καλύψει τις ζημίες της (βλέπε άρθρο 4, παράγραφος 3, του εν λόγω ν. δ.).
By letter of 30 May 2008 the Italian authorities informed the Commission that, by means of the aforementioned Decree-Law No 93, the Italian Government had given Alitalia the option of counting the value of the loan as part of its capital, in order to cover its losses (see Article 4(3) of the aforementioned Decree-Law).
Η δυνατότητα αυτή έχει σκοπό να επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει την αξία του κεφαλαίου της προκειμένου να αποφευχθεί, λόγω των ζημιών, η μείωση του μετοχικού κεφαλαίου και των αποθεματικών κάτω από το νόμιμο όριο και, ως εκ τούτου, να μην κινηθεί η διαδικασία λόγω αφερεγγυότητας («procedura concorsuale»), ώστε να παραμείνει ανοιχτή και αξιόπιστη μια προοπτική ιδιωτικοποίησης.
The intention behind this was to allow the company to maintain the value of its capital, in order to ensure that its losses did not make its share capital and reserves fall below the legal limit, thereby preventing insolvency proceedings (procedura concorsuale), and to ensure that the possibility of privatisation remained open and credible.
Οι λεπτομέρειες αποπληρωμής του δανείου όπως διατυπώνονται στο νομοθετικό διάταγμα αριθ. 80 εξακολουθούν να ισχύουν στο πλαίσιο του ν. δ. αριθ. 93,εξαιρουμένου του επιτοκίου του δανείου, το οποίο προσαυξάνεται κατά 1 % (βλέπε άρθρο 4, παράγραφοι 1 και 2 του ν. δ. αριθ. 93) και του ότι, σε ενδεχόμενη εκκαθάριση της εταιρείας, το εν λόγω ποσό θα αποπληρωθεί μόνο έπειτα από την ικανοποίηση όλων των άλλων πιστωτών, αλληλεγγύως και αναλογικά προς το εταιρικό κεφάλαιο (βλέπε άρθρο 4, παράγραφος 4, του ν. δ. αριθ. 93).
The loan repayment terms laid down in Decree-Law No 80 remain applicable in the context of Decree-Law No 93, except for the fact that the interest rate to which the loan is subject has been increased by 1 % (see Article 4(1) and (2) of Decree-Law No 93) and that, in the event of the company being liquidated, the amount in question will be repaid only after all the other creditors have been paid off, jointly and in proportion to the share capital (see Article 4(4) of Decree-Law No 93).
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ
GROUNDS FOR INITIATING THE FORMAL INVESTIGATION PROCEDURE
Στην απόφασή της 11ης Ιουνίου 2008, η Επιτροπή επισημαίνει ότι το εν λόγω μέτρο συνίσταται σε δάνειο που χορηγήθηκε από το ιταλικό κράτος, του οποίου το ποσό μπορεί να καταλογισθεί στα ίδια κεφάλαια της Alitalia [7] (στο εξής «το μέτρο»).
In its Decision of 11 June 2008, the Commission found that the measure in question (hereinafter referred to as the measure) was a loan granted by the Italian State, the value of which could be counted as part of Alitalia’s capital [7].
Αναφορικά με το χαρακτηρισμό του εν λόγω μέτρου ως ενίσχυσης, η Επιτροπή γνωστοποίησε τις αμφιβολίες της κατά πόσον το ιταλικό κράτος, χορηγώντας στην Alitalia το εν λόγω μέτρο, συμπεριφέρθηκε ως ενήμερος μέτοχος ακολουθώντας μια πολιτική διαρθρωτική, συνολική ή τομεακή, με γνώμονα τις προοπτικές ακόμα πιο μακροπρόθεσμης απόδοσης των επενδύσεων από εκείνες ενός κανονικού επενδυτή.
On the subject of whether the measure in question could be regarded as aid, the Commission expressed its doubts as to whether the Italian State, in granting Alitalia the measure, acted as a prudent shareholder pursuing a structural policy — whether general or sectoral — guided by longer-term prospects of profitability on the capital invested than those of an ordinary investor.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή εκτίμησε μεταξύ άλλων, βάσει των πληροφοριών που διέθετε, ότι το εν λόγω μέτρο, όποια κι αν είναι η χρήση των αντίστοιχων κεφαλαίων, παρέχει στην Alitalia ένα οικονομικό πλεονέκτημα που δεν θα είχε υπό κανονικές συνθήκες της αγοράς.
In this context, the Commission took the view, on the basis of the information at its disposal, that, irrespective of how the relevant funds were used, the measure in question provided Alitalia with an economic advantage it would not have had under normal market conditions.
Η εκτίμηση αυτή βασίστηκε στην οικονομική κατάσταση της εταιρείας και στους όρους και περιστάσεις υπό τους οποίους θεσπίστηκε το εξεταζόμενο μέτρο.
This assessment was based on the company’s financial situation and on the conditions and circumstances under which the measure was granted.
Η Επιτροπή γνωστοποίησε επίσης τις αμφιβολίες της ως προς το συμβιβάσιμο του μέτρου με την ενιαία αγορά.
The Commission also expressed doubts as to whether the measure was compatible with the common market.
Εκτίμησε σχετικά, μεταξύ άλλων, βάσει των πληροφοριών που διέθετε σε εκείνο το στάδιο της διαδικασίας, ότι το εν λόγω μέτρο δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά κατ’ εφαρμογή των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων (στο εξής, «οι κατευθυντήριες γραμμές του 2004») [8].
On the basis of the information at its disposal at that stage of the procedure, it took the view that the measure could not be declared compatible with the common market in accordance with the Community guidelines on State aid for rescuing and restructuring firms in difficulty (hereinafter referred to as the 2004 guidelines) [8].
Υπενθύμισε, εξάλλου, ότι η Alitalia είχε ήδη επωφεληθεί ενισχύσεων αναδιάρθρωσης και διάσωσης.
It pointed out that Alitalia had already received rescue and restructuring aid.
Η Επιτροπή αποφάσισε, κατά συνέπεια, να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξέτασης προκειμένου να λυθούν οι αμφιβολίες της αναφορικά με το χαρακτηρισμό του εν λόγω καθεστώτος ως κρατικής ενίσχυσης και κατά πόσον αυτό είναι συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά.
Accordingly, the Commission decided to initiate the formal investigation procedure in order to allay its doubts both as to whether the scheme in question constituted State aid and as to its compatibility with the common market.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ
COMMENTS BY THE ITALIAN AUTHORITIES
Στο πλαίσιο των παρατηρήσεών τους, οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι το εν λόγω μέτρο δεν συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
In their comments, the Italian authorities asserted that the measure in question did not constitute State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.
Θεωρούν σχετικά ότι το ιταλικό κράτος ενήργησε με την ιδιότητα του μετόχου, έχοντας ως στόχο να διασφαλίσει στην επιχείρηση στην οποία συμμετέχει, τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους προκειμένου να αντιμετωπίσει, βραχυπρόθεσμα, τις ανάγκες της σε ρευστό.
They considered that the Italian State had acted as a shareholder whose objective was to ensure that a company in which it held a stake had the financial resources necessary to meet its liquidity needs in the short term.
Το δάνειο απλού μετόχου που χορήγησε η Ιταλία αποτελεί επομένως απλή ενδιάμεση χρηματοδότηση που στόχο έχει να αξιοποιήσει τη συμμετοχή του κράτους, χρηματοδότηση που θα έδινε ένας ενήμερος μέτοχος ακολουθώντας μια πολιτική διαρθρωτική, συνολική ή τομεακή, με γνώμονα τις προοπτικές ακόμα πιο μακροπρόθεσμης απόδοσης των επενδύσεων από τις προοπτικές ενός απλού επενδυτή.
The ordinary shareholder loan granted by Italy thus constituted a simple bridging loan intended to protect the value of the State’s holding and would have been granted by any prudent shareholder pursuing a structural policy — whether general or sectoral — guided by longer-term prospects of profitability on the capital invested than those of an ordinary investor.
Στο πλαίσιο αυτό, τα εφαρμοζόμενα επιτόκια όφειλαν να συνάδουν με τη φύση και τους σκοπούς μιας εταιρικής χρηματοδότησης.
In this context, the interest rates applied in the case in point were consistent with the nature and objectives of a shareholder loan.
Αν και τις περισσότερες φορές διακρίνεται από μη επαχθή χαρακτηριστικά, η εν λόγω χρηματοδότηση θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί στην προκειμένη περίπτωση επαχθής, δεδομένης της ιδιότητας του δανειστή και του καθορισμού του επιτοκίου σε ένα επίπεδο που να επιτρέπει άμεση και επαρκή οικονομική αποζημίωση του κεφαλαίου.
Although such financing is often not onerous, in the case in point it was considered to be onerous, taking into account the nature of the lender and the setting of the interest rate at a level allowing a direct and appropriate return on the capital.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό της Επιτροπής σύμφωνα με τον οποίο οι αμφιβολίες περί τη φύση του εν λόγω μέτρου ως ενίσχυσης εντείνονται από το γεγονός ότι το μέτρο αυτό υιοθετήθηκε ταυτόχρονα με την απόσυρση προσφοράς εξαγοράς που έγινε στην Alitalia στις 14 Μαρτίου 2008 καθώς και από την έλλειψη επίδειξης «συγκεκριμένων και άμεσων προοπτικών εξαγοράς της Alitalia από άλλον επενδυτή», η Ιταλία υπενθυμίζει ότι οι αιτίες που δεν επέτρεψαν την ολοκλήρωση της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης με τον όμιλο Air France-KLM έχουν ήδη διευκρινισθεί.
With regard to the Commission’s claim that the doubts concerning the aid nature of the measure in question were substantiated by the fact that it was adopted at the same time as withdrawal of a takeover bid submitted to Alitalia on 14 March 2008 and by the fact that the existence of ‘certain and immediate prospects of Alitalia being purchased by another investor’ was not proven, Italy pointed out that the reasons preventing the privatisation process being finalised with the Air France-KLM group had already been made clear.
Κατά τις ιταλικές αρχές, η μη ολοκλήρωση της διαδικασίας αυτής πάντως δεν αντετίθετο με οποιοδήποτε σχέδιο ιδιωτικοποίησης, μέσα σε ένα πλαίσιο που αξιοποιούνται τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας με ταυτόχρονη διατήρηση της υπολειμματικής της αξίας υπέρ των μετόχων.
According to the Italian authorities, however, the non-completion of this process did not undermine the prospect of privatisation in a context making best use of the company’s assets, while safeguarding its residual value for shareholders.
Επιπλέον, οι μετά τις 30 Μαΐου 2008 εξελίξεις, αφήνουν να διαφανεί ότι η οδός αυτή μπορεί ακόμα να ακολουθηθεί σε λογικά πλαίσια.
Moreover, developments after 30 May 2008 suggested that this course could still reasonably be followed.
Οι ιταλικές αρχές παραπέμπουν σχετικά στο συμβόλαιο που υπεγράφη στις 9 και 10 Ιουνίου 2008, με το οποίο η Alitalia εμπιστεύτηκε στην Intesa Sanpaolo SpA (στο εξής, «Intesa Sanpaolo») το καθήκον να προωθήσει και να ερευνήσει μια προσφορά που κατατέθηκε στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, με την ιδιότητά του ως μετόχου της Alitalia, και στην Alitalia, προκειμένου ένας ή περισσότεροι βιομηχανικοί ή οικονομικοί επενδυτές που ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στην εξυγίανση, την ανάπτυξη και την ανάκαμψη της Alitalia, μέσω ιδίως της κεφαλαιοποίησής της, να αναλάβουν σταθερά τον έλεγχο της εταιρείας.
In this context, the Italian authorities referred to the contract concluded on 9 and 10 June 2008 with which Alitalia charged Intesa Sanpaolo SpA (hereinafter referred to as Intesa Sanpaolo) with seeking out a bid to the Ministry of Economic Affairs and Finance, as shareholder in Alitalia, and to Alitalia, with the aim that one or more industrial or financial investors interested in participating in the recovery, development and relaunching of Alitalia, particularly through its capitalisation, would take lasting control of the company.
Η εν λόγω υπό εκτέλεση εντολή έχει διάρκεια 60 ημερών, με δυνατότητα παράτασης 30 ημερών αιτήσει της εταιρείας.
This mandate had a duration of 60 days and could be extended by 30 days at the company’s request.
Επικουρικά, οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι το μέτρο είναι, σε κάθε περίπτωση, συμβατό με την κοινή αγορά δυνάμει των κατευθυντήριων γραμμών του 2004.
In the alternative, the Italian authorities asserted that, in any event, the measure was compatible with the common market in accordance with the 2004 guidelines.
Πράγματι, πρώτον, η Alitalia αποτελεί προβληματική επιχείρηση σύμφωνα με το περιεχόμενο των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών.
Firstly, Alitalia was a firm in difficulty within the meaning of those guidelines.
Δεύτερον, το εν λόγω μέτρο αποτελεί αναστρέψιμη διαδικασία, τηρώντας ως εκ τούτου την απαίτηση των κατευθυντήριων γραμμών του 2004, κατά την οποία οι ενισχύσεις διάσωσης πρέπει να συνιστούν μορφές υποστήριξης σαφώς προσωρινής και δεν πρέπει να αποτελούν διαρθρωτικά μέτρα.
Secondly, the measure in question was reversible and thus complied with the requirement of the 2004 guidelines according to which rescue aid must involve purely temporary forms of support and must not constitute structural measures.
Πέμπτον, σύμφωνα με τους όρους της παραγράφου 25, στοιχείο δ), των κατευθυντήριων γραμμών του 2004, η χορήγηση του εν λόγω δανείου ήταν απαραίτητη λόγω της άμεσων αναγκών της εταιρείας σε ρευστό, απόρροια των αντικειμενικών οικονομικών δυσχερειών, τις οποίες είχε εξάλλου αναγνωρίσει και η Επιτροπή με την απόφαση της 11ης Ιουνίου 2008 (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 18 έως 20 της εν λόγω απόφασης).
Fifthly, in accordance with the requirements of paragraph 25(d) of the 2004 guidelines, granting of the loan in question was necessary by virtue of the company’s immediate liquidity need caused by objective economic difficulties, which were recognised by the Commission in its Decision of 11 June 2008 (see recitals 18 to 20 of the Decision).
Οι ιταλικές αρχές υπενθυμίζουν σχετικά ότι το δάνειο αποσκοπεί μόνο στο να εγγυηθεί βραχυπρόθεσμα τη βιωσιμότητα και τα περιουσιακά στοιχεία της Alitalia προκειμένου να επιτευχθεί η διαδικασία ιδιωτικοποίησης.
In this connection, the Italian authorities pointed out that the loan simply aimed to safeguard, in the short term, the survival and assets of Alitalia, in order to allow the privatisation process to succeed.
Το συνολικό ποσό της παρέμβασης των 300 εκατ. ευρώ είναι αυστηρά αναγκαίο και αναλογικό για την ολοκλήρωση των εν λόγω σκοπών, όπως καταδεικνύεται εξάλλου και από την παρουσίαση της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κατάστασης της εταιρείας από την Ιταλία στην επιστολή της προς την Επιτροπή, της 30ής Μαΐου 2008 (βλέπε σελίδες 6 έως 9).
The total amount of EUR 300 million was strictly necessary and proportional to achieving these objectives, as demonstrated by Italy’s presentation of the company’s economic and financial situation in its letter of 30 May 2008 to the Commission (see pages 6 to 9).
Τέλος, έκτον, η εφαρμογή της αρχής της εφάπαξ ενίσχυσης, που διατυπώνεται στην παράγραφο 25, στοιχείο ε), των κατευθυντήριων γραμμών του 2004, δεν διακυβεύεται υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες.
Sixthly, and lastly, application of the ‘one time, last time’ principle referred to in paragraph 25(e) of the 2004 guidelines was not contrary to the specific circumstances of the case in point.
Αν και η Alitalia έχει ήδη λάβει ενίσχυση αναδιάρθρωσης, που συνοδευόταν από ένα σχέδιο εξυγίανσης για την περίοδο 1996-2000, καθώς και μια ενίσχυση διάσωσης το 2004, θα μπορούσε να εξαιρεθεί από την αρχή της εφάπαξ ενίσχυσης.
Although Alitalia had already received restructuring aid linked to the recovery plan over the 1996-2000 period, and rescue aid in 2004, it could be exempted from the ‘one time, last time’ principle.
Οι ιταλικές αρχές παραπέμπουν, εν προκειμένω, στην απόφαση της Επιτροπής της 1ης Δεκεμβρίου 2004 σχετικά με την κρατική ενίσχυση που η Γαλλία σκοπεύει να θέσει σε εφαρμογή προς όφελος της εταιρείας Bull [10] (στο εξής, η «απόφαση Bull»).
The Italian authorities referred, in this context, to the Commission Decision of 1 December 2004 concerning the State aid which France was planning to implement for Bull [10] (hereinafter the Bull Decision).
Υπενθυμίζουν ότι η εφαρμογή της αρχής της εφάπαξ ενίσχυσης αποσκοπεί στο να αποφευχθούν επαναλαμβανόμενες δημόσιες παρεμβάσεις προς όφελος ορισμένων επιχειρήσεων που περιορίζονται στο να «διατηρήσουν την υφιστάμενη κατάσταση αναβάλλοντας το αναπόφευκτο και μετακυλώντας, εντωμεταξύ, τα βιομηχανικά και κοινωνικά προβλήματα σε άλλους αποτελεσματικότερους παραγωγούς ή σε άλλα κράτη μέλη» (παράγραφος 72 των κατευθυντήριων γραμμών του 2004).
They pointed out that application of the ‘one time, last time’ principle was aimed at avoiding a situation whereby repeated public intervention in favour of certain firms simply ‘maintain[ed] the status quo, postpone[d] the inevitable and in the meantime shift[ed] economic and social problems on to other, more efficient producers or other Member States’ (paragraph 72 of the 2004 guidelines).
Εντούτοις, η δυνατότητα εξαίρεσης από την εφαρμογή της εν λόγω αρχής, εναπόκειται στην αναγνώριση της ύπαρξης περιπτώσεων όπου τα στοιχεία αυτά δεν είναι επαληθεύσιμα, και η συσσώρευση ενισχύσεων που χορηγούνται σε ορισμένη χρονική περίοδο στον ίδιο δικαιούχο δεν επαρκεί ώστε να θεωρηθεί ότι η επιχείρηση «επιβιώνει αποκλειστικά χάρη στην επαναλαμβανόμενη κρατική υποστήριξη» (παράγραφος 72 των προσανατολισμών)
The possibility of waiving this principle was dependent on recognition of the existence of cases where these factors were not verifiable and the cumulation of aid granted over a given period to a single beneficiary was not sufficient to consider that the firm ‘[could] only survive thanks to repeated state support’ (paragraph 72 of the guidelines).
Εν προκειμένω, η ιδιωτικοποίηση της εταιρείας, η οποία παραμένει δυνατή και αξιόπιστη διέξοδος, θα μπορούσε να επιφέρει με την υλοποίησή της αληθινή ρήξη σε σχέση με την υπάρχουσα κατάσταση στη βιομηχανική διαχείριση της Alitalia, που θα τεθεί υπό νέα όργανα ελέγχου, και θα μπορούσε να επαναφέρει αποτελεσματικά την αποδοτικότητα της εταιρείας χάρη στις οικονομικές συνεισφορές των μελών της νέας εταιρείας.
In this connection, privatisation of the company, which remained a possible and credible outcome, could lead, when achieved, to a real change as compared to the existing situation concerning the management of Alitalia, which would be subject to new supervisory bodies, and allow the company to return to profitability through the economic contributions of the shareholders of the new company.
Οι ιταλικές αρχές εκτιμούν επίσης ότι το σύνολο των εξωγενών και απρόοπτων παραγόντων που παρέτειναν τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης της Alitalia μπορούν αναμφίβολα να συνιστούν εξαιρετικές και απρόβλεπτες περιστάσεις, για τις οποίες δεν ευθύνεται η επιχείρηση, δυνάμει της παραγράφου 73 των κατευθυντήριων γραμμών του 2004.
The Italian authorities also pointed out that all the external and unforeseen factors which, taken together, had prolonged the privatisation process of Alitalia could undoubtedly be considered exceptional and unforeseen circumstances for which it was not responsible, in accordance with paragraph 73 of the 2004 guidelines.
ΣΧΟΛΙΑ ΤΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ
COMMENTS BY INTERESTED THIRD PARTIES
Πέντε ενδιαφερόμενα μέρη διαβίβασαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης.
Five interested parties submitted their comments to the Commission under Article 88(2) of the Treaty.
Όσον αφορά, αφενός το ζήτημα του χαρακτηρισμού του εν λόγω μέτρου ως ενίσχυσης, τέσσερα ενδιαφερόμενα μέρη υποστηρίζουν τη θέση της Επιτροπής, θεωρώντας ότι το εν λόγω μέτρο αποτελεί ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
With regard to whether the measure in question constituted aid, four interested parties supported the Commission’s position, believing that this measure constituted aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.
Η British Airways (BA) και η Sterling Airlines επισημαίνουν ότι, ελλείψει του εν λόγου μέτρου, η Alitalia θα πτώχευε σύμφωνα με την ιταλική νομοθεσία.
British Airways (BA) and Sterling Airlines asserted that, without the measure in question, Alitalia would go bankrupt under Italian law.
Η Alitalia θα έχανε, ως εκ τούτου, το πιστοποιητικό της αερομεταφορέα κατ’ εφαρμογή των κανονισμών της πολιτικής αεροπορίας και θα έπρεπε, συνεπώς, να παύσει τη λειτουργία της.
Alitalia would thus lose its air operator’s certificate in accordance with the civil aviation regulations and, in consequence, would have to cease operations.
Η Neos υποστηρίζει στο πλαίσιο αυτό ότι, αναφορικά με το επιτόκιο που εφαρμόζεται στο εν λόγω μέτρο για την αποπληρωμή του, η προσαύξηση των 100 μονάδων βάσης ως προς το επιτόκιο αναφοράς δεν έχει σε καμία περίπτωση χαρακτήρα πρόληψης από τους κινδύνους που διατρέχουν οι ιταλικές αρχές με τη χορήγηση του εν λόγω μέτρου.
Neos pointed out, as regards the interest rate applicable to the measure in question for the purposes of repayment, that the 100 basis points added to the reference rate by no means reflected the risks incurred by the Italian authorities in granting the measure.
Η Neos συμμερίζεται επίσης την εκτίμηση της Επιτροπής στην απόφασή της της 11ης Ιουνίου 2008 σχετικά με την απουσία προοπτικής ιδιωτικοποίησης της Alitalia κατά το χρόνο χορήγησης του εν λόγω μέτρου.
Neos also supported the Commission’s assessment in its Decision of 11 June 2008 concerning the lack of prospects for the privatisation of Alitalia when the measure in question was granted.
Η κατάσταση αυτή επιβεβαιώθηκε πράγματι από τις ισχυρές εντάσεις που υπήρχαν, στη διάρκεια του Αυγούστου, μεταξύ του Υπουργείου Οικονομικών της Ιταλίας και του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας αναφορικά με τη «συνέχεια της επιχείρησης» και την έγκριση των εξαμηνιαίων λογαριασμών της τελευταίας.
Indeed, this circumstance would later be confirmed by the serious tensions during August between the Italian Ministry of Finance and the company’s management board concerning the ‘continuity of the company’ and the approval of its half-yearly accounts.
Οι BA και Sterling Airlines υπενθυμίζουν ότι η Alitalia υπήρξε ο αποδέκτης παρόμοιων μέτρων στο παρελθόν.
BA and Sterling Airlines recalled that Alitalia had benefited from similar measures in the past.
Η Ryanair λυπάται από την πλευρά της που η Επιτροπή περιόρισε στο εν λόγω μέτρο το πεδίο της επίσημης διαδικασίας εξέτασης που κίνησε στις 11 Ιουνίου 2008, δεδομένου ότι η Alitalia, κατά τη γνώμη της, επωφελήθηκε και άλλων παράνομων κρατικών ενισχύσεων από τον Νοέμβριο του 2005.
Meanwhile, Ryanair expressed regret that the Commission had limited the scope of the formal investigation procedure initiated on 11 June 2008 to the measure in question, since, in its view, Alitalia had benefited from other illegal State aid measures since November 2005.
Η ανάλυση των υπόλοιπων αυτών μέτρων θα ενίσχυε την ανάλυση κατά την οποία ένας ιδιώτης επενδυτής δεν θα συναινούσε, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες, στη χορήγηση του εν λόγω μέτρου.
Analysing these other measures would have reinforced the view that, in the circumstances in question, a private investor would not have agreed to grant the relevant measure.
Τόσο η Neos όσο και η Ryanair καταγγέλλουν τη στρέβλωση του ανταγωνισμού λόγω της υποστήριξης της Ιταλίας στην Alitalia εδώ και πολλά χρόνια.
Both Neos and Ryanair denounced the distortion of competition which resulted from the support which Alitalia had received from Italy for many years.