natgillin/translations-raw huggingface dataset:
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 1479]
(Notified under document C(2009) 1479)
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
Having regard to the Treaty establishing the European Communities and, in particular, the first subparagraph of Article 88(2) thereof,
τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α),
Having regard to the Agreement on the European Economic Area and, in particular, Article 62(1)(a) thereof,
Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο [1] και Αφού έλαβε υπόψη της τις παρατηρήσεις αυτές,
Having called on interested parties to submit their comments, pursuant to the provisions cited above [1], and having regard to those comments,
Η Επιτροπή, με επιστολή της 17ης Απριλίου 1997, έλαβε καταγγελία της αυστριακής επιχείρησης Lenzing AG, κύριας παραγωγού ινών βισκόζης στην Κοινότητα, σχετικά με σειρά μέτρων που είχαν χορηγηθεί στην ανταγωνίστριά της ισπανική επιχείρηση Sociedad Nacional de Industrias y Aplicaciones de Celulosa Española SA (που καλείται στο εξής: «Sniace»).
By letter of 17 April 1997, the Commission received a complaint from the Austrian undertaking Lenzing AG, the Community’s main producer of viscose fibres, concerning a number of measures granted to its Spanish competitor Sociedad Nacional de Industrias y Aplicaciones de Celulosa Española SA (hereinafter SNIACE).
Η Επιτροπή με επιστολή της, της 7ης Νοεμβρίου 1997, ενημέρωσε την ισπανική κυβέρνηση για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης.
By letter of 7 November 1997, the Commission informed the Spanish Government of its decision to initiate the procedure laid down in Article 88(2) of the Treaty.
Η Επιτροπή με την απόφασή της 1999/395/ΕΚ [2], (στο εξής: «απόφαση του 1998»), κήρυξε παράνομες και μη συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά τις ενισχύσεις που είχαν χορηγήσει το Fondo de Garantía Salarial (Ταμείο εγγύησης μισθών) (στο εξής: «Fogasa») και η Tesorería General de la Seguridad Social (Γενικό Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων) (στο εξής: «TGSS») υπέρ της Sniace λόγω του ότι η συμφωνία εξόφλησης χρεών που είχε συναφθεί μεταξύ της Sniace και του Fogasa και η συμφωνία αναδιάρθρωσης που είχε συναφθεί μεταξύ της Sniace και της TGSS δεν πληρούσαν τους όρους της αγοράς, λόγω του ότι τα επιτόκια που εφαρμόζονταν στις συμφωνίες αυτές ήταν χαμηλότερα από τα επιτόκια της αγοράς.
By Decision 1999/395/EC [2] (hereinafter the Decision of 1998), the Commission considered the aid granted in favour of SNIACE by the Fondo de Garantía Salarial (the Wages Guarantee Fund, hereinafter FOGASA) and the Tesorería General de la Seguridad Social (the General Social Security Treasury, hereinafter the TGSS) to be unlawful and incompatible with the common market because the debt repayment agreements concluded between SNIACE and FOGASA and the rescheduling agreement concluded between SNIACE and the TGSS did not comply with market conditions as the interest rates applied to the agreements were below market rates.
Με την αρνητική αυτή απόφαση εδίδετο εντολή στην Ισπανία να επιτύχει επιστροφή της επίμαχης ενίσχυσης από τον δικαιούχο.
That unfavourable decision ordered Spain to require the recipient to repay the contested aid.
Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην απόφασή του, της 29ης Απριλίου 1999, στην υπόθεση C-342/96 Ισπανία/Επιτροπής (στο εξής: «Tubacex») [3], απεφάνθη ότι οι συμφωνίες αναδιάρθρωσης του χρέους που είχαν συναφθεί από την TGSS και το Fogasa δεν αποτελούσαν κρατικές ενισχύσεις δεδομένου ότι οι δημόσιοι αυτοί οργανισμοί είχαν ενεργήσει όπως θα είχε ενεργήσει ένας ιδιώτης πιστωτής που θα επεδίωκε την ανάκτηση χρωστούμενων ποσών, υπό την προϋπόθεση ότι το επιτόκιο θα ήταν τουλάχιστον ίσο με εκείνο το οποίο θα είχε επιβάλει ένας ιδιώτης πιστωτής [4] και ότι η συμφωνία αναδιάρθρωσης δεν θα οδηγούσε σε σώρευση νέων χρεών.
In the Judgment of the Court of Justice of the European Communities of 29 April 1999 in Case C-342/96 Spain v Commission (hereinafter Tubacex) [3], the Court considered that the debt rescheduling agreements concluded by the TGSS and FOGASA did not constitute State Aid as those public institutions had acted as a private creditor would have done to try to recover amounts owed to it, provided that the interest rate was at least equal to the rate that a private creditor would have applied [4] and that the rescheduling agreement did not result in new debts being accumulated.
Βάσει της απόφασης «Tubacex», η Επιτροπή αποφάσισε να αξιολογήσει εκ νέου την απόφαση του 1998, δεδομένου ότι θεωρούσε ότι τα συμπεράσματα της απόφασης αυτής μπορούσαν να εφαρμοστούν και στη Sniace.
In the light of the Tubacex judgment, the Commission decided to reassess the Decision of 1998, as it considered that its conclusions were applicable to SNIACE.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή με επιστολή της 16ης Φεβρουαρίου 2000, που απηύθυνε στις ισπανικές αρχές, ζήτησε την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης [5] βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο της συνθήκης με σκοπό τη μερική ανάκληση της απόφασης του 1998 (στο εξής: «δεύτερη κίνηση της διαδικασίας»).
Consequently, by letter of 16 February 2000 addressed to the Spanish authorities, the Commission decided to initiate the formal investigation procedure [5] laid down in the first subparagraph of Article 88(2) of the Treaty in order to partially revoke the Decision of 1998 (hereinafter the second initiation of the procedure).
Η Ισπανία, με επιστολή της 21ης Μαρτίου 2000, διαβίβασε στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις της σχετικά με την απόφαση δεύτερης κίνησης της διαδικασίας.
By letter of 21 March 2000, Spain sent its comments to the Commission on the decision concerning the second initiation of the procedure.
Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις των ισπανικών αρχών και των ενδιαφερομένων μετά τη δεύτερη κίνηση της διαδικασίας, κήρυξε περατωθείσα την επίσημη διαδικασία εξέτασης στις 20 Σεπτεμβρίου 2000, με την απόφαση 2001/43/ΕΚ της Επιτροπής [6] (στο εξής: «απόφαση του 2000») και κατέληξε ότι τα μέτρα που είχαν εφαρμοστεί στη Sniace δεν αποτελούσαν κρατικές ενισχύσεις κατ’ εφαρμογή της απόφασης Tubacex.
In the light of the comments made by the Spanish authorities and interested parties after the second initiation of the procedure, the Commission terminated the formal investigation procedure on 20 September 2000 by means of Commission Decision 2001/43/EC [6] (hereinafter the Decision of 2000), concluding that the measures granted to SNIACE did not constitute State aid pursuant to the Tubacex judgment.
Βάσει της απόφασης του 2000 τροποποιήθηκε εν μέρει η απόφαση του 1998, με αντικατάσταση του πρώτου εδαφίου του άρθρου 1 και κατάργηση του άρθρου 2.
The Decision of 1998 was partially amended pursuant to the Decision of 2000, whereby the first paragraph of Article 1 was replaced and Article 2 revoked.
Η Επιτροπή στην απόφαση της του 2000, θεώρησε ότι οι δημόσιοι πιστωτές, εφαρμόζοντας το νόμιμο επιτόκιο, αυτό που επεδίωκαν ήταν να αυξήσουν τα μέγιστα τη δυνατότητα ανάκτησης των χρωστούμενων ποσών, χωρίς να υποστούν οικονομική ζημία.
In its Decision of 2000, the Commission considered that the public creditors, by applying the legal interest rate, had sought to maximise their prospects of recovering the sums due to them without suffering any financial loss. In the Commission’s opinion, ‘Spain acted as a hypothetical private creditor would have done, vis-a-vis SNIACE.’
Μετά την έκδοση της απόφασης του 2000, η επιχείρηση Lenzing υπέβαλε στο Πρωτοδικείο προσφυγή κατά της απόφασης αυτής.
In the light of the Decision of 2000, the undertaking Lenzing brought an action against the Decision of 2000 before the Court of First Instance.
Το Πρωτοδικείο στην απόφασή του, της 21ης Οκτωβρίου, στην υπόθεση T-36/99 ακύρωσε την απόφαση του 2000 [8], λόγω πρόδηλου λάθους αξιολόγησης όσον αφορά την εφαρμογή του κριτηρίου της συμπεριφοράς του δημόσιου πιστωτή έναντι του ιδιώτη.
The Court of First Instance annulled the Decision of 2000 in its judgment of 21 October in Case T-36/99 [8] because the Commission made a manifest error of assessment when applying the private creditor behaviour test to the public creditor.
Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε την απόφαση του Πρωτοδικείου [9].
The Court of Justice confirmed the judgment of the Court of First Instance [9].
Λόγω της ακύρωσης αυτής, η δεύτερη επίσημη διαδικασία εξέτασης εξακολουθεί να εκκρεμεί.
As a result of that annulment, the second formal investigation procedure is still open.
Η Επιτροπή με επιστολές της, της 3ης Δεκεμβρίου 2004, της 13ης Μαΐου 2005, της 18ης Ιουλίου 2005 και της 7ης Αυγούστου 2008, ζήτησε επιπλέον πληροφορίες από τις ισπανικές αρχές, οι οποίες της διαβιβάστηκαν με επιστολές της 28ης Φεβρουαρίου 2005, της 4ης Ιουλίου 2005, της 29ης Σεπτεμβρίου 2005, της 10ης Σεπτεμβρίου 2008 και της 15ης Σεπτεμβρίου 2008.
By letters of 3 December 2004, 13 May 2005, 18 July 2005 and 7 August 2008, the Commission requested additional information from the Spanish authorities, which was provided by letters of 28 February 2005, 4 July 2005, 29 September 2005, 10 September 2008 and 15 September 2008.
Ο κύκλος εργασιών της Sniace το 2007 ανήλθε σε 15 εκατ. ευρώ.
SNIACE’s turnover in 2007 was EUR 15 million.
Το Fogasa και η TGSS συνήψαν με τη Sniace συμφωνίες πληρωμής και αναδιάρθρωσης του χρέους που εκτίθενται στις αιτιολογικές σκέψεις 15 έως 21.
FOGASA and the TGSS concluded debt repayment and rescheduling agreements with SNIACE as described in recitals 15 to 21.
Συμφωνίες με το Fogasa
Agreements concluded with FOGASA
Το Fogasa είναι ένας αυτόνομος οργανισμός που εξαρτάται από το Υπουργείο Εργασίας και Μετανάστευσης και χρηματοδοτείται από συνεισφορές των επιχειρήσεων.
FOGASA is an autonomous body answerable to the Ministry of Employment and Immigration which is financed by contributions from undertakings.
Σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του Estatuto de los Trabajadores (Εργατικού νόμου), κύρια αποστολή του είναι να καταβάλλει «στους εργαζόμενους τους μη καταβληθέντες μισθούς λόγω αφερεγγυότητας ή πτώχευσης του εργοδότη».
Its main function, according to the first subparagraph of Article 33(1) of the Workers’ Statute, is to pay ‘to workers the remuneration owed to them in the event of insolvency or administration of their employers’.
Το άρθρο 33 παράγραφος 4 επιβάλλει στο Fogasa υποχρέωση υποκατάστασης στα δικαιώματα και τις ενέργειες των εργαζομένων με σκοπό την επιστροφή των προκαταβληθέντων ποσών.
Under paragraph 4 of Article 33, FOGASA is required to subrogate itself to the rights and actions of workers in order to obtain repayment of the sums advanced.
Βάσει του βασιλικού διατάγματος 505/85, της 6ης Μαρτίου 1985 [10], το Fogasa μπορεί να συνάπτει συμφωνίες επιστροφής των ποσών που έχουν προκαταβληθεί ως επιδότηση μισθών και αποζημιώσεων σε εργαζόμενους με σκοπό τη διευκόλυνση της ανάκτησης των οφειλομένων ποσών τα οποία είναι τοκοφόρα βάσει του νόμιμου επιτοκίου.
Under the provisions of Royal Decree 505/85 of 6 March 1985 [10], FOGASA may conclude repayment agreements relating to the sums advanced to workers in payment of wages and compensation in order to assist the recovery of sums due, which will bear interest at the statutory rate in force.
Το Fogasa συνήψε με τη Sniace συμφωνίες εξόφλησης του χρέους στις 5 Νοεμβρίου 1993 και στις 31 Οκτωβρίου 1995.
FOGASA concluded two debt repayment agreements with SNIACE on 5 November 1993 and 31 October 1995.
Στην πρώτη περίπτωση το οφειλόμενο ποσό ανερχόταν σε 1362708700 πεσέτες (συμπεριλαμβανομένων και των τόκων) στη δε δεύτερη σε 339459878 πεσέτες (συμπεριλαμβανομένων και των τόκων).
In the first case the sum owed was ESP 1362708700 (including interest) and in the second it was ESP 339459878 (including interest).
Η πρώτη συμφωνία, της 5ης Νοεμβρίου 1993 (στο εξής: «συμφωνία Fogasa I»), αφορούσε τα ποσά που είχε καταβάλει το Fogasa ως μισθούς και αποζημιώσεις που όφειλε η Sniace στο προσωπικό της.
The first agreement, of 5 November 1993 (hereinafter the FOGASA I agreement), related to the amounts paid by FOGASA in wages and compensation that SNIACE owed to its staff.
Το χρέος ανερχόταν σε 897652759 πεσέτες, στο οποίο θα έπρεπε να προστεθούν τόκοι 465055911 πεσετών με επιτόκιο 10 %, από το οποίο προέκυπτε σύνολο 1362708700 πεσέτες.
The debt amounted to ESP 897652759, to which interest at a rate of 10 % amounting to ESP 465055911 had to be added, making a total of ESP 1362708700.
Το χρέος ήταν συνδεδεμένο με μια υποθήκη επί στοιχείων του ενεργητικού της Sniace και έπρεπε να εξοφληθεί σύμφωνα με χρονοδιάγραμμα που είχε αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης στις 18 Μαρτίου 1999, τα δε ποσά σε πεσέτες (ESP) κλιμακώνονταν ως ακολούθως:
The debt was linked to mortgaging of SNIACE’s assets and was to be repaid in accordance with a schedule, which was renegotiated on 18 March 1999, setting out the amounts in pesetas (ESP) as follows:
Συμφωνία Fogasa I
The FOGASA I agreement
Αρχική συμφωνία της 5ης Νοεμβρίου 1993
Initial agreement of 5 November 1993
Αναδιαπραγματευθείσα συμφωνία της 18ης Μαρτίου 1999
Renegotiated agreement of 18 March 1999
Η δεύτερη συμφωνία, της 31ης Οκτωβρίου 1995 (στο εξής: «συμφωνία Fogasa II»), αφορούσε τα ποσά που το Fogasa είχε συνεχίσει να καταβάλλει μετά τη συμφωνία της 5ης Νοεμβρίου 1993 ως μισθούς και αποζημιώσεις που χρωστούσε η Sniace στο προσωπικό της.
The second agreement of 31 October 1995 (hereinafter the FOGASA II agreement) related to the amounts that FOGASA had continued to pay after the agreement of 5 November 1993 in wages and compensation that SNIACE owed to its staff.
Το δεύτερο χρέος ανερχόταν σε 229424860 πεσέτες, ποσό στο οποίο θα έπρεπε να προστεθούν τόκοι 110035018 πεσετών με επιτόκιο 9 %, από το οποίο προέκυπτε σύνολο 339459878 πεσέτες.
The new debt amounted to ESP 229424860, to which interest at a rate of 9 % amounting to ESP 110035018 had to be added, making a total of ESP 339459878.
Το χρέος συνδεόταν με υποθήκη επί των στοιχείων του ενεργητικού της Sniace και έπρεπε να εξοφληθεί σύμφωνα με χρονοδιάγραμμα το οποίο είχε αποτελέσει αντικείμενο νέας διαπραγμάτευσης στις 18 Μαρτίου 1999, τα δε ποσά σε πεσέτες (ESP) κλιμακώνονταν ως ακολούθως:
The debt was linked to mortgaging of SNIACE’s assets and was to be repaid in accordance with a schedule that was renegotiated on 18 March 1999 that set out the amounts in pesetas (ESP) as follows:
Συμφωνία Fogasa II
The FOGASA II agreement
Αρχική συμφωνία της 31ης Οκτωβρίου 1995
Initial agreement of 31 October 1995
Η TGSS
The TGSS
Η TGSS μπορεί να επιτρέπει, βάσει του άρθρου 20 του γενικού νόμου περί κοινωνικών ασφαλίσεων [11], την παράταση ή την καταβολή σε δόσεις των χρωστούμενων εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και των επιβαρύνσεων των εισφορών αυτών.
Under Article 20 of the General Law on Social Security [11], the TGSS may agree to the deferment or payment in instalments of the social security contributions owed and surcharges relating to those contributions.
Το άρθρο 27 του ιδίου νόμου προσδιορίζει ότι οι επιβαρύνσεις για εκπρόθεσμη καταβολή προστίθενται στα παραταθέντα χρέη.
Article 27 of that Law states that surcharges for payments outside the time limit must be added to the deferred debt.
Η συμφωνία της 8ης Μαρτίου 1996, όπως τροποποιήθηκε με τις συμφωνίες της 7ης Μαΐου 1996 και της 30ής Σεπτεμβρίου 1997 είχε ως στόχο την αναδιάρθρωση της πληρωμής των χρεών συνολικού ύψους 3510387323 πεσετών συν τους προκύπτοντες τόκους που ανέρχονταν σε 615056349 πεσέτες με επιτόκιο 7,5 %.
The agreement of 8 March 1996, as amended by the agreements of 7 May 1996 and 30 September 1997, provided for the rescheduling of the debt payment to a total amount of ESP 3510387323 plus accrued interest, which, at a rate of 7,5 %, amounted to ESP 615056349.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
REASONS THAT LED TO INITIATION OF THE PROCEDURE
Η Επιτροπή στην απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία θεώρησε ότι η ανάλυση που είχε πραγματοποιήσει το Δικαστήριο στην υπόθεση «Tubacex» μπορούσε να εφαρμοστεί πλήρως στα μέτρα της απόφασης του 1998 και ότι, ως εκ τούτου, θα έπρεπε να ανακληθεί εν μέρει η σχετική απόφαση και να αξιολογηθούν εκ νέου οι συμφωνίες που είχαν συναφθεί μεταξύ της Sniace και των δημόσιων πιστωτών.
In its decision to initiate the procedure, the Commission considered that the Court of Justice’s analysis in the Tubacex case was fully applicable to the measures in question in the Decision of 1998 and, therefore, that that decision should be partially revoked and the agreements concluded between SNIACE and the public creditors should be reassessed.
Ουσιαστικά, λαμβανομένης υπόψη της απόφασης «Tubacex», η Επιτροπή εξέφρασε ορισμένες αμφιβολίες σχετικά με τα μέτρα που είχαν εφαρμόσει οι δημόσιοι πιστωτές:
Indeed, in the light of the Tubacex judgment, the Commission expressed some doubts concerning the measures implemented by the public creditors:
καταρχάς, σχετικά με την παρουσία στοιχείων κρατικής ενίσχυσης στα μέτρα που είχαν θεωρηθεί ασυμβίβαστα στην απόφαση του 1998 και ως εκ τούτου, σχετικά με το συμβιβάσιμο τους, και
firstly, concerning the presence of elements constituting State Aid in the measures deemed incompatible in the Decision of 1998 and, if so, their compatibility; and
δεύτερον, σχετικά με τη συμπεριφορά ενός ιδιώτη πιστωτή ευρισκόμενου σε ανάλογη κατάσταση, ο οποίος θα έπρεπε να είχε απαιτήσει υψηλότερο επιτόκιο από τους δημόσιους πιστωτές.
secondly, concerning the behaviour of a private creditor who, in a comparable situation, would have demanded a higher interest rate than that required by the public creditors.
Οι ενδιαφερόμενοι δεν υπέβαλαν παρατηρήσεις.
No comments were submitted by interested parties.
ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ
SPAIN’S COMMENTS
Η ισπανική κυβέρνηση υπέβαλε τις παρατηρήσεις της με επιστολή της τής 21ης Μαρτίου 2000.
The Spanish Government submitted its comments by letter of 21 March 2000.
Οι ισπανικές αρχές δεν συμφωνούσαν με την απόφαση της Επιτροπής να κινήσει την επίσημη διαδικασία εξέτασης, δεδομένου ότι κατά τη γνώμη τους δεν ήταν αναγκαία η διαδικασία αυτή για να πραγματοποιηθεί η προβλεπόμενη μερική ανάκληση της απόφασης 1998.
The Spanish authorities disagree with the Commission’s decision to open the formal investigation procedure, inasmuch as in their view the investigation procedure was not necessary to carry out the envisaged partial revocation of the Decision of 1998.
Όσον αφορά τη συμφωνία αναδιάρθρωσης που είχε συναφθεί μεταξύ της Sniace και της TGSS, οι ισπανικές αρχές δεν συμμερίζονταν τη γνώμη της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία φαίνεται λογικό ότι στην περίπτωση εξώδικων συμφωνιών που έχουν ως αντικείμενο ή αποτέλεσμα την αναδιάρθρωση προϋπαρχόντων δανείων, ο πιστωτής επιδιώκει να λάβει από τον οφειλέτη επιτόκιο υψηλότερο από το νόμιμο ως αντάλλαγμα για το ότι δεν προσέφυγε στη δικαιοσύνη για την εξόφληση του χρέους.
As regards the rescheduling agreement between SNIACE and the TGSS, the Spanish authorities do not share the Commission’s view that ‘it seems probable that, in the case of out-of-court agreements concerned with or having the effect of rescheduling pre-existing debts, the creditor would seek to obtain from the debtor a rate of interest on arrears that would be higher than the legal interest rate as compensation for not pursuing the recovery of the debt by legal means’.
Αντίθετα, ισχυρίζονταν ότι λόγω της οικονομικής κατάστασης της επιχείρησης, καθώς και λόγω του κόστους, της διάρκειας και της αβεβαιότητας που συνεπάγονται οι δικαστικές διαδικασίες, στις εξώδικες συμφωνίες συνήθως συμφωνείται επιτόκιο χαμηλότερο από το νόμιμο.
On the contrary, they claim that, owing to the financial situation of the company as well as the cost, duration and uncertainty inherent in legal proceedings, out-of-court agreements would frequently lead to agreeing an interest rate lower than the legal interest rate.
Για τον λόγο αυτό, οι ισπανικές αρχές επαναλαμβάνουν το επιχείρημά τους ότι η χορήγηση παράτασης με εφαρμογή του νόμιμου επιτοκίου προστατεύει τα συμφέροντα του συστήματος κοινωνικών ασφαλίσεων, για την είσπραξη των χρωστούμενων ποσών, περισσότερο από κάθε άλλη μορφή δράσης που θα μπορούσε να αναλάβει ένας ιδιώτης πιστωτής.
Thus, the Spanish authorities reiterate their argument that the granting of a deferment applying the legal interest rate protects the interests of the social security system, in terms of recovering debts, better than any other form of action that a private creditor could have taken.
Η ισπανική κυβέρνηση υπενθυμίζει επίσης ότι ενώ ένας ιδιώτης πιστωτής μπορεί να συμφωνήσει οποιοδήποτε επιτόκιο με τον οφειλέτη, οι αρχές των κοινωνικών ασφαλίσεων υποχρεούνται να τηρήσουν το άρθρο 20 του γενικού νόμου περί κοινωνικών ασφαλίσεων που ορίζει ότι στις συμφωνίες αναδιάρθρωσης του χρέους εφαρμόζεται το νόμιμο επιτόκιο.
The Spanish Government also recalls that while a private creditor can agree any interest rate with the debtor, the Social Security authorities are bound by Article 20 of the General Law on Social Security, which lays down that the legal interest rate is to be applied in the debt rescheduling agreements.
Η Επιτροπή στην απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία θεώρησε ότι η σύγκριση των όρων της συμφωνίας των ιδιωτικών πιστωτών του Οκτωβρίου 1996 με εκείνους της συμφωνίας αναδιάρθρωσης που είχε συναφθεί μεταξύ των κοινωνικών ασφαλίσεων και της Sniace μπορούσε να μην αποτελεί τον ορθό τρόπο εφαρμογής του κριτηρίου του «ιδιώτη επενδυτή», όπως το ορίζει το Δικαστήριο.
In its decision to initiate the procedure, the Commission considered that the comparison of the terms contained in the private creditors’ agreement of October 1996 with the terms of the rescheduling agreement between the social security authorities and SNIACE might not be the correct way of applying the ‘private creditor’ test, as defined by the Court of Justice.
Σχετικά με το θέμα αυτό, οι ισπανικές αρχές δήλωσαν ότι λόγω των κατά νόμον υποχρεώσεων της δημόσιας διοίκησης, η κατάσταση των δημόσιων πιστωτών δεν μπορεί να εξομοιωθεί με εκείνη των ιδιωτικών πιστωτών.
In this regard, the Spanish authorities stated that, due to legal obligations of the public administration, the situation of public creditors could not be treated in the same way as the situation of private creditors.
Ωστόσο, επεσήμαναν ότι, παρά τις διαφορές, οι όροι και οι συνθήκες των συμφωνιών που είχαν συναφθεί μεταξύ των κοινωνικών ασφαλίσεων και της Sniace, από τη μια πλευρά, και εκείνων μεταξύ του Fogasa και της Sniace, από την άλλη, ήταν αυστηρότεροι από τους όρους που συμφωνούνταν μεταξύ ιδιωτών πιστωτών.
However, they emphasised that, in spite of the differences, the terms and conditions of the agreements between the social security authorities and SNIACE, on the one hand, and between FOGASA and SNIACE, on the other hand, were stricter than the terms reached in the private creditors’ agreement.
Τέλος, οι ισπανικές αρχές επανέλαβαν τις απόψεις που είχαν εκθέσει στη διαδικασία που ολοκληρώθηκε με την απόφαση 1998.
Finally, the Spanish authorities reiterated the views expressed in the procedure which led to the Decision of 1998.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΙΟΛΌΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑΣ
ON THE JUSTIFICATION OF THE SECOND INITIATION OF THE PROCEDURE
Οι ισπανικές αρχές υποστηρίζουν ότι η κίνηση νέας επίσημης διαδικασίας εξέτασης δεν ήταν αναγκαία για την επίλυση του θέματος και ότι η τήρηση των δικαιωμάτων των ενδιαφερομένων δεν αποτελούσε σοβαρό λόγο για την κίνηση αυτή.
The Spanish authorities maintain that it was not necessary to initiate a new formal investigation procedure to resolve the case and that respect for the rights of interested parties was not a sufficient reason for doing so.
Η Επιτροπή από την πλευρά της θεωρεί ότι η απόφαση «Tubacex» αποτελούσε αρκετά σημαντικό στοιχείο ώστε οι σχετικές πληροφορίες να περιέλθουν σε γνώση των ισπανικών αρχών και των ενδιαφερόμενων.
For its part, the Commission considers that the Tubacex judgment was sufficiently relevant for the Spanish authorities and the interested parties to be informed of it.
Ουσιαστικά, η απόφαση αυτή μπορούσε να τροποποιήσει τα κριτήρια αξιολόγησης όπως είχαν εκτεθεί στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας της 7ης Νοεμβρίου 1997.
Indeed, that judgment could alter the assessment criteria as laid down in the decision to initiate the procedure of 7 November 1997.