natgillin/translations-raw huggingface dataset:
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 140β,
Having regard to the Treaty establishing the European Atomic Energy Community, and in particular Article 140b thereof,
Το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης») ιδρύθηκε με την απόφαση 2004/752/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου [1].
The European Union Civil Service Tribunal (hereinafter referred to as the Civil Service Tribunal) was established by Council Decision 2004/752/EC, Euratom [1].
Με την εν λόγω απόφαση προστέθηκε, προς τον σκοπό αυτό, ένα παράρτημα στο πρωτόκολλο περί του Οργανισμού του Δικαστηρίου (εφεξής «παράρτημα Ι του Οργανισμού του Δικαστηρίου»).
To that end, that Decision added an Annex to the Protocol on the Statute of the Court of Justice (hereinafter referred to as Annex I to the Statute of the Court of Justice).
Με την απόφαση 2005/150/ΕΚ, Ευρατόμ [2], το Συμβούλιο καθόρισε τις προϋποθέσεις και τις λοιπές λεπτομέρειες που διέπουν την υποβολή και την εξέταση υποψηφιοτήτων για τον διορισμό δικαστών στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του παραρτήματος I του Οργανισμού του Δικαστηρίου.
By Decision 2005/150/EC, Euratom [2], the Council determined the conditions and arrangements governing the submission and processing of applications for appointment as a judge of the Civil Service Tribunal, as provided for in Article 3(2) of Annex I to the Statute of the Court of Justice.
Με την απόφαση 2005/49/ΕΚ, Ευρατόμ [3], το Συμβούλιο θέσπισε τους κανόνες λειτουργίας της επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του παραρτήματος I του Οργανισμού του Δικαστηρίου (εφεξής «επιτροπή»).
By Decision 2005/49/EC, Euratom [3], the Council determined the operating rules of the committee provided for in Article 3(3) of Annex I to the Statute of the Court of Justice, (hereinafter referred to as the Committee).
Κατόπιν της παραίτησης ενός των δικαστών του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης, δημοσιεύθηκε στις 6 Μαρτίου 2009 δημόσια πρόσκληση υποβολής υποψηφιοτήτων για τον διορισμό δικαστή στο Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης για την περίοδο από 1ης Σεπτεμβρίου 2009 έως την 31η Αυγούστου 2015 [4].
Pursuant to the resignation of one of the Judges of the Civil Service Tribunal, a public call for applications for the appointment of a judge to the Civil Service Tribunal for the period from 1 September 2009 to 31 August 2015 was published on 6 March 2009 [4].
Βάσει του άρθρου 225α τέταρτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 140β τέταρτο εδάφιο της συνθήκης ΕΚΑΕ, οι δικαστές του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης διορίζονται από το Συμβούλιο.
Under the fourth paragraph of Article 225a of the EC Treaty and the fourth paragraph of Article 140b of the EAEC Treaty, Judges of the Civil Service Tribunal are appointed by the Council.
Είναι συνεπώς σκόπιμο να διορισθεί ένα από τα πρόσωπα που περιλαμβάνονται στον κατάλογο που προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 4 του παραρτήματος I του Οργανισμού του Δικαστηρίου, κατά τρόπο ώστε να εξασφαλισθεί η ισορροπημένη σύνθεση του Δικαστηρίου με την ευρύτερη δυνατή γεωγραφική βάση μεταξύ των υπηκόων των κρατών μελών και όσον αφορά τα εκπροσωπούμενα νομικά συστήματα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 του παραρτήματος Ι του Οργανισμού του Δικαστηρίου,
Accordingly, it is appropriate to appoint one of the persons included on the list provided for in Article 3(4) of Annex I to the Statute of the Court of Justice, ensuring a balanced composition of the Tribunal on as broad a geographical basis as possible from among nationals of the Member States and with respect to the national legal systems represented, as provided for in Article 3(1) of Annex I to the Statute of the Court of Justice,
Η κ. Μaria Isabel ROFES i PUJOL διορίζεται δικαστής του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για περίοδο έξι ετών, από 1ης Σεπτεμβρίου 2009 έως την 31η Αυγούστου 2015.
Maria Isabel ROFES i PUJOL is hereby appointed Judge to the European Union Civil Service Tribunal for a period of six years, from 1 September 2009 to 31 August 2015.
Λουξεμβούργο, 9 Ιουνίου 2009.
Done at Luxembourg, 9 June 2009.
ΕΕ C 53 της 6.3.2009, σ. 15.
OJ C 53, 6.3.2009, p. 15.
Η επιτροπή συνεδρίασε στις 26 Μαρτίου, 7 Μαΐου και 25 και 26 Μαΐου 2009.
The Committee met on 26 March, on 7 May and on 25 and 26 May 2009.
Μετά το πέρας των εργασιών της διατύπωσε οριστικά τη γνώμη και τον κατάλογο που προβλέπει το άρθρο 3 παράγραφος 4 του παραρτήματος I του Οργανισμού του Δικαστηρίου.
On completion of its discussions, it finalised the opinion and list provided for in Article 3(4) of Annex I to the Statute of the Court of Justice.
σχετικά με ενίσχυση υπό μορφή σύστασης ταμείου αντιστάθμισης στο πλαίσιο της οργάνωσης της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας που χορηγεί το Λουξεμβούργο [C 43/02 (πρώην NN 75/01)]
on aid implemented by Luxembourg in the form of the creation of a compensation fund for the organisation of the electricity market (C 43/02 (ex NN 75/01))
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 230]
(notified under document number C(2009) 230)
Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα [1] και έλαβε υπόψη του τις παρατηρήσεις αυτές,
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to the provisions cited above [1] and having regard to their comments,
Το Λουξεμβούργο, με επιστολή του, της 2ας Ιουλίου 2001, που πρωτοκολλήθηκε στις 16 Ιουλίου 2001 με αριθ. N 475/01, κοινοποίησε στην Επιτροπή βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης, τη σύσταση ταμείου αντιστάθμισης στο πλαίσιο της οργάνωσης της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας.
By letter dated 2 July 2001, registered as received on 16 July 2001 under number N 475/01, Luxembourg notified the Commission under Article 88(3) of the Treaty of the creation of a compensation fund for the organisation of the electricity market.
Μετά από ανταλλαγή επιστολών με τις αρχές του Λουξεμβούργου, η Επιτροπή κοινοποίησε στο Λουξεμβούργο με επιστολή της, της 5ης Ιουνίου 2002, την απόφασή της να κινήσει σε σχέση με το εν λόγω μέτρο τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης.
Following an exchange of correspondence with the Luxembourg authorities, the Commission notified Luxembourg by letter dated 5 June 2002 of its decision to open the procedure laid down in Article 88(2) of the Treaty in respect of the measure.
Επίσης κάλεσε το Λουξεμβούργο να υποβάλει τις παρατηρήσεις του και να παράσχει κάθε χρήσιμη πληροφορία για την αξιολόγηση του μέτρου, εντός προθεσμίας ενός μηνός από την ημερομηνία λήψης της επιστολής της.
It also invited Luxembourg to submit its comments and provide any information that might be helpful in assessing the measure within one month from the date of receipt of the letter.
Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [2].
The Commission’s decision to open the procedure was published in the Official Journal of the European Union [2].
Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το υπό εξέταση μέτρο.
The Commission called on interested parties to submit their comments on the measure.
Το Λουξεμβούργο με επιστολή του της 22ας Ιουλίου 2002, που πρωτοκολλήθηκε στις 26 Ιουλίου 2002, ζήτησε συμπληρωματική προθεσμία για να διαβιβάσει τις παρατηρήσεις του, προθεσμία την οποία η Επιτροπή χορήγησε ορίζοντάς τη στις 5 Σεπτεμβρίου 2002, με επιστολή της της 30ής Ιουλίου 2002.
By letter dated 22 July 2002, registered as received on 26 July 2002, Luxembourg requested an extension of the time limit for sending its comments. The Commission granted the request by letter dated 30 July 2002, fixing the time limit at 5 September 2002.
Οι Κάτω Χώρες με φαξ της 4ης Δεκεμβρίου 2002, διαβίβασαν στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το υπό εξέταση μέτρο.
The Netherlands sent the Commission its comments on the measure by fax dated 4 December 2002, registered as received on the same day.
Η Επιτροπή με επιστολή της της 18ης Φεβρουαρίου 2003 διαβίβασε την επιστολή των Κάτω Χωρών στο Λουξεμβούργο και το κάλεσε να της διαβιβάσει τις παρατηρήσεις του εντός προθεσμίας ενός μηνός.
By letter dated 18 February 2003, the Commission forwarded the Netherlands’ letter to Luxembourg, together with a request that the latter submit its comments within one month.
Η Επιτροπή αφού απέστειλε επιστολή υπενθύμισης στις 16 Μαΐου 2003, έλαβε από το Λουξεμβούργο με φαξ της 28ης Μαΐου 2003, που πρωτοκολλήθηκε την ίδια ημέρα, αίτηση παράτασης της προθεσμίας για την απάντηση.
After having sent a reminder on 16 May 2003, the Commission received from Luxembourg by fax dated 28 May 2003, registered as received on the same day, a request for an extension of the time limit for replying.
Το Λουξεμβούργο με επιστολή του, της 4ης Ιουνίου 2003, που πρωτοκολλήθηκε στις 5 Ιουνίου 2003, διαβίβασε στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις του τόσο στην επιστολή της Επιτροπή της 5ης Ιουνίου 2002 όσο και στις παρατηρήσεις των Κάτω Χωρών.
By letter dated 4 June 2003, registered as received on 5 June 2003, Luxembourg sent the Commission its comments both on the Commission’s letter of 5 June 2002 and on the comments submitted by the Netherlands.
Το Λουξεμβούργο διαβίβασε συμπληρωματικά στοιχεία με επιστολή του της 3ης Μαΐου 2004, που πρωτοκολλήθηκε στις 13 Μαΐου 2004.
Luxembourg provided additional information by letter dated 3 May 2004, registered as received on 13 May 2004.
Στις 25 Ιανουαρίου 2005, πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση εργασίας μεταξύ του Λουξεμβούργου και της Επιτροπής.
A working meeting between Luxembourg and the Commission was held on 25 January 2005.
Η Επιτροπή με επιστολή της, της 31ης Μαρτίου 2005, απηύθυνε στο Λουξεμβούργο αίτηση πληροφοριών.
By letter dated 31 March 2005, the Commission sent Luxembourg a request for information.
Η Επιτροπή έλαβε απάντηση του Λουξεμβούργου με επιστολές του της 20ής Απριλίου και 20ής Μαΐου 2005, που πρωτοκολλήθηκαν αντίστοιχα την 27η Απριλίου και την 1η Ιουνίου 2005.
The Commission received a reply from Luxembourg by letters dated 20 April and 20 May 2005, registered as received on 27 April and 1 June 2005 respectively.
Η Επιτροπή με επιστολή της, της 22ας Ιουνίου 2005, απηύθυνε στο Λουξεμβούργο αίτηση συμπληρωματικών πληροφοριών.
By letter dated 22 June 2005, the Commission sent Luxembourg a request for additional information.
Η Επιτροπή με επιστολή της, της 27ης Μαρτίου 2006, απηύθυνε αίτηση συμπληρωματικών πληροφοριών στο Λουξεμβούργο.
By letter dated 27 March 2006, the Commission sent Luxembourg a request for additional information.
Η Επιτροπή έλαβε απάντηση του Λουξεμβούργου με επιστολή του της 11ης Απριλίου 2006, που πρωτοκολλήθηκε στις 18 Απριλίου 2006.
The Commission received a reply from Luxembourg by letter dated 11 April 2006, registered as received on 18 April 2006.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2006 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση εργασίας μεταξύ του Λουξεμβούργου και της Επιτροπής.
A working meeting between Luxembourg and the Commission was held on 12 December 2006.
Η Επιτροπή με επιστολή της, της 21ης Νοεμβρίου 2007, απηύθυνε στο Λουξεμβούργο αίτηση συμπληρωματικών πληροφοριών.
By letter dated 21 November 2007, the Commission sent Luxembourg a request for additional information.
Στις 27 Φεβρουαρίου 2008 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση εργασίας μεταξύ του Λουξεμβούργου και της Επιτροπής.
A working meeting between Luxembourg and the Commission was held on 27 February 2008.
Η Επιτροπή έλαβε τα συμπληρωματικά στοιχεία του Λουξεμβούργου με επιστολή του της 19ης Ιουνίου 2008, που πρωτοκολλήθηκε στις 20 Ιουνίου 2008, και με επιστολή του που πρωτοκολλήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2008.
The Commission received additional information from Luxembourg by letter dated 19 June 2008, registered as received on 20 June 2008, and by letter registered as received on 12 September 2008.
Η νομική πλαισίωση του αντισταθμιστικού μηχανισμού
The legislative framework to the compensation mechanism
Ο κανονισμός του Μεγάλου Δουκάτου (στο εξής «ΚΜΔ») της 30ής Μαΐου 1994 και η διαδικασία ελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας
The Grand-Ducal Regulation of 30 May 1994 and the electricity market liberalisation process
Ο ΚΜΔ της 30ής Μαΐου 1994 [3] όσον αφορά την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας που βασίζεται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (στο εξής «ΗΕ-ΑΠΕ») επέβαλε υποχρέωση αγοράς της εν λόγω ΗΕ-ΑΠΕ στην Cegedel, που την εποχή εκείνη ήταν ο μόνος γενικός διανομέας στο ηλεκτρικό δίκτυο του Λουξεμβούργου.
The Grand-Ducal Regulation (GDR) of 30 May 1994 [3] concerning the production of electrical energy using renewable energy sources or cogeneration (green electricity) imposed an obligation to purchase green electricity on Cegedel, at that time the sole general distributor of grid electricity in Luxembourg.
Το καθεστώς αφορούσε την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από υδροηλεκτρική, αιολική, φωτοβολταϊκή ενέργεια από βιοαέριο και από βιομάζα, και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από συμπαραγωγή ηλεκτρισμού-θερμότητας.
The scheme involved the production of electricity using hydro, wind and solar energy, biogas and biomass, and cogeneration.
Το άρθρο 1 του ΚΜΔ του 1994 προβλέπει ότι «τις διαθέσιμες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχονται από αυτοπαραγωγή η οποία βασίζεται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή σε συμπαραγωγή, τις αναλαμβάνει, κατόπιν αιτήσεως του αυτοπαραγωγού, το Μεγάλο Δουκάτο για λογαριασμό του δημοσίου δικτύου».
Article 1 of the 1994 GDR provided that the ‘available quantities of electricity obtained from autoproduction using renewable energy sources or cogeneration shall, at the autoproducer’s request, be acquired by the State of Luxembourg for the account of the public network’.
Ο ΚΜΔ του 1994 καθορίζει επίσης τις τιμές της ηλεκτρικής αυτής ενέργειας ΗΕ-ΑΠΕ σε επίπεδο ανώτερο εκείνου της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται με συμβατικό τρόπο.
The 1994 GDR also set the prices of such green electricity at a higher level than that of conventionally produced electricity.
Το Λουξεμβούργο έκρινε ότι το 2000, η υποχρέωση αγοράς που προέκυπτε από τον ΚΜΔ το 1994 αφορούσε την παραγωγή 112 GWh [6], και ότι οι ποσότητες αυτές αγοράζονταν σε μέση τιμή περίπου τρεις φορές ανώτερη από την τιμή που προέκυπτε από τις μακροπρόθεσμες συμβάσεις προμηθειών που είχε συνάψει η Cegedel.
Luxembourg has estimated that, in 2000, the purchasing obligation stemming from the 1994 GDR related to a production of 112 GWh [6], and that these volumes were purchased at a price on average some three times higher than the price resulting from the long-term supply contracts concluded by Cegedel.
Σύμφωνα με τις αρχές του Λουξεμβούργου, το αποτέλεσμα ήταν επιπλέον κόστος 275 εκατ. φράγκων Λουξεμβούργου, ήτοι 6,8 εκατ. ευρώ.
According to the Luxembourg authorities, this resulted in an additional cost of LUF 275 million or EUR 6,8 million.
Μετά το άνοιγμα του τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας στον ανταγωνισμό με τον νόμο της 24ης Ιουλίου 2000 [7], η υποχρέωση αγοράς επεκτάθηκε σε όλους τους διανομείς που λειτουργούσαν στο Λουξεμβούργο.
After the electricity sector was opened up to competition by the Law of 24 July 2000 [7], the purchasing obligation was extended to include all distributors operating in Luxembourg.
Το 2001, οι διανομείς αυτοί ήταν δεκατρείς στον αριθμό, εκ των οποίων ο κυριότερος, η Cegedel και ο δεύτερος η Sotel προμήθευαν τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις σιδήρου και χάλυβα στα νότια της χώρας, και τους τοπικούς διανομείς.
In 2001 these were 13 in number, including the largest, Cegedel, and the second largest, Sotel, both of which supplied the steel plants in the south of the country, and local distributors.
Ωστόσο, στην πράξη, μόνο η Cegedel αγόραζε το ουσιαστικό τμήμα της ΗΕ-ΑΠΕ που παραγόταν στο Λουξεμβούργο.
In actual fact, however, Cegedel alone purchased the lion’s share of the green electricity produced in Luxembourg.
Ο ΚΜΔ της 22ας Μαΐου 2001
The GDR of 22 May 2001
Για την ισότιμη κατανομή επιβαρύνσεων που συνδέονταν με την υποχρέωση ανάληψης ΗΕ-ΑΠΕ μεταξύ διανομέων των, το Λουξεμβούργο αποφάσισε να θεσπίσει έναν αντισταθμιστικό μηχανισμό μέσω του ΚΜΔ της 22ας Μαΐου 2001 [8], σχετικά με την ίδρυση ενός ταμείου αντιστάθμισης στο πλαίσιο της οργάνωσης της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας.
In order to spread equitably among distributors the burden of the costs resulting from the obligation to acquire green electricity, Luxembourg decided to set up, through the GDR of 22 May 2001 [8] concerning the introduction of a compensation fund for the organisation of the electricity market, a compensation mechanism.
Ουσιαστικά, το ταμείο αντιστάθμισης άρχισε να λειτουργεί την 1η Ιανουαρίου 2001.
The compensation fund became de facto operational on 1 January 2001.
Σύμφωνα με το άρθρο 21 του ΚΜΔ της 22ας Μαΐου 2001, κάθε διανομέας ηλεκτρικής ενέργειας του Λουξεμβούργου δικαιούται να λαμβάνει συνεισφορά από το ταμείο αντιστάθμισης από τους τελικούς του καταναλωτές.
Under Article 21 of the GDR of 22 May 2001, each electricity distributor in Luxembourg was authorised to collect a contribution to the compensation fund from its final customers.
Η συνεισφορά είναι ανάλογη με την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας ανά τελικό καταναλωτή.
The contribution was proportional to a final customer’s electricity consumption.
Εξάλλου, ο μηχανισμός του ταμείου αντιστάθμισης παρέχει τη δυνατότητα κατανομής των δαπανών που συνδέονται με την υποχρέωση αγοράς ΗΕ-ΑΠΕ επί του συνόλου των πελατών του διανομέα.
The compensation fund mechanism made it possible to divide the costs stemming from the green electricity purchasing obligation among all the distributor’s customers.
Το ποσό των συνεισφορών καθορίζεται κατ’ έτος από το κράτος κατά τρόπον ώστε τα έσοδα του ταμείου να μην υπερβαίνουν το επιπλέον κόστος που συνδέεται με την αγορά ΗΕ-ΑΠΕ.
The level of contributions was set each year by the State so that the fund’s income did not exceed the additional cost of purchasing green electricity.
Έτσι, σύμφωνα με το άρθρο 23 του ΚΜΔ της 22ας Μαΐου 2001, η συνεισφορά είχε καθοριστεί για όλους τους μη απαλλασσόμενους πελάτες σε 2,73 ευρώ/MWh για το 2001.
Under Article 23 of the GDR of 22 May 2001, the contribution for 2001 was set for all non-exempted customers at EUR 2,73/MWh.
Ο ΚΜΔ της 9ης Δεκεμβρίου 2005
The GDR of 9 December 2005
την κατηγορία Α που περιλαμβάνει τους πελάτες των οποίων οι μονάδες υπολογισμού εμφανίζουν ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας κατώτερη ή ίση με 25 MWh.
category A comprised customers at whose metering points annual electricity consumption was less than or equal to 25 MWh.
Για το 2007, οι συνεισφορές που έπρεπε να καταβάλουν οι καταναλωτές της κατηγορίας Α είχαν καθοριστεί σε 7,00 ευρώ/MWh,
For 2007, the contribution payable by category A consumers was set at EUR 7,00/MWh,
την κατηγορία B που περιλαμβάνει τους πελάτες των οποίων οι μονάδες υπολογισμού εμφανίζουν ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας άνω των 25 MWh, με εξαίρεση τις μονάδες υπολογισμού που καταχωρίζονται στην κατηγορία Γ. Για το 2007, οι συνεισφορές που έπρεπε να καταβάλουν οι καταναλωτές της κατηγορίας Β είχαν οριστεί σε 2,70 ευρώ/MWh,
category B comprised customers at whose metering points annual electricity consumption was greater than 25 MWh, with the exception of metering points classified in category C. For 2007, the contribution payable by category B consumers was set at EUR 2,70/MWh,
την κατηγορία Γ που αφορά τους πελάτες που υπάγονται στην κατηγορία Β και οι οποίοι επιπλέον «πρέπει να αναλάβουν δέσμευση για την πραγματοποίηση ουσιαστικής βελτίωσης της συνολικής ενεργειακής τους αποτελεσματικότητας μέσω συμφωνίας που πρέπει να συναφθεί μεταξύ της κυβέρνησης και της σχετικής επιχείρησης […].
category C concerned customers in category B who, in addition, had to ‘commit themselves to achieving a substantial improvement in their overall energy efficiency by agreement to be concluded between the Government and the enterprise concerned […].
Η προς σύναψη συμφωνία θα περιλαμβάνει ρήτρα κυρώσεων σε περίπτωση μη τήρησης των δεσμεύσεων» [13].
The agreement to be concluded will include a penalty clause in case of failure to meet commitments’ [13].
Διατάξεις που εφαρμόζονταν την 1η Ιανουαρίου 2009
Provisions applicable as of 1 January 2009
Έτσι το επίπεδο της συνεισφοράς αυτής δεν καθορίζεται πλέον από τη δημόσια αρχή, αλλά επαφίεται στην αξιολόγηση των διανομέων.
The level of the contribution is thus no longer set by the public authorities but is left to distributors’ discretion.
Λειτουργία του αντισταθμιστικού μηχανισμού
Operation of the compensation mechanism
Από πρακτική άποψη, οι ΚΜΔ της 22ας Μαΐου 2001 και της 9ης Δεκεμβρίου 2005 προβλέπουν ότι ο κύριος διανομέας στο Λουξεμβούργο, η Cegedel, τα κεφάλαια της οποίας είναι κατά κύριο λόγο ιδιωτικά, θα πρέπει να αγοράζει το σύνολο της ΗΕ-ΑΠΕ που παράγεται στο Λουξεμβούργο σε τιμή που καθορίζει το κράτος.
From a practical standpoint, the GDRs of 22 May 2001 and 9 December 2005 provided that the principal distributor in Luxembourg, Cegedel, the shares in which were majority privately owned, had to purchase all the green electricity produced in Luxembourg at the price set by the State.
Πραγματοποιεί τις αγορές αυτές εξ ονόματός της ή εξ ονόματος των άλλων διανομέων που έχουν συνάψει συμβάσεις προμηθειών με τους παραγωγούς ΗΕ-ΑΠΕ.
Cegedel made such purchases either in its own name or on behalf of other distributors who had concluded supply contracts with green electricity producers.
Στη συνέχεια, ο κύριος διανομέας πωλεί ΗΕ-ΑΠΕ στους ανταγωνιστές του σε συνάρτηση με τα αντίστοιχα τμήματα της αγοράς που κατέχουν στην αγορά του Λουξεμβούργου, και σε τιμή πώλησης που καθορίζει το κράτος βάσει των τιμών αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας που είχαν διαπιστωθεί κατά το προηγούμενο έτος.
It then sold the green electricity to its competitors according to their respective market shares in the Luxembourg market and at a selling price set by the State on the basis of the electricity market price established the previous year.
Οι επιπλέον δαπάνες που δημιουργούνται από την ΗΕ-ΑΠΕ αντιστοιχούν στη διαφορά μεταξύ της τιμής αγοράς στους παραγωγούς ΗΕ-ΑΠΕ (ειδικής τιμής εισαγωγής στην αγορά) και της τιμής πώλησης στους άλλους διανομείς, που καθορίζεται από το κράτος.
The additional costs associated with green electricity corresponded to the difference between the purchase price paid to producers of such electricity (feed-in tariff) and the selling price charged to other distributors, both of which were set by the State.
Όλοι οι διανομείς αποδίδουν κάθε μήνα λογαριασμό σχετικά με τις αγορές τους ΗΕ-ΑΠΕ στον ρυθμιστή ενέργειας του Λουξεμβούργου, το Ρυθμιστικό Ίδρυμα του Λουξεμβούργου (στο εξής: «ILR»).
All distributors reported on their green electricity purchases each month to the Luxembourg energy regulator, the Institut Luxembourgeois de Régulation (ILR).
Στο τέλος του έτους, ο ρυθμιστής πραγματοποιεί την αντιστάθμιση μεταξύ διανομέων: αν το τμήμα ΗΕ-ΑΠΕ που έχει παραχθεί στο Λουξεμβούργο και αγοραστεί από έναν διανομέα είναι ανώτερο από το τμήμα του στην αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας, αυτός λαμβάνει αντιστάθμιση από το ταμείο. Σε αντίθετη περίπτωση, εάν το τμήμα ΗΕ-ΑΠΕ που έχει αγοράσει είναι κατώτερο από το τμήμα του στην αγορά της χώρας, αυτός πρέπει να καταβάλει αντίστοιχη συνεισφορά στο ταμείο.
At the end of the year, the regulator performed a compensation operation between distributors: if the share of green electricity produced in Luxembourg and purchased by a distributor was greater than its share of the electricity market, then it received compensation from the fund; conversely, if its share of green electricity purchased was smaller than its share of the domestic market, then it had to pay a corresponding contribution to the fund.
Το ταμείο αντιστάθμισης έχει ως εκ τούτου στόχο να εξασφαλίσει ότι κάθε διανομέας που λειτουργεί στο Λουξεμβούργο αγοράζει τμήμα ΗΕ-ΑΠΕ που παράγεται στο Λουξεμβούργο ισότιμο με το τμήμα που κατέχει στην αγορά της χώρας.
The compensation fund was therefore designed to ensure that each distributor active in Luxembourg purchased a share of green electricity produced in Luxembourg that matched its share of the domestic market.
Στο ακόλουθο διάγραμμα εμφαίνεται η λειτουργία του ταμείου αντιστάθμισης όπως ίσχυε στις 31 Δεκεμβρίου 2008.
The diagram below describes the operation of the compensation fund as it was in force until 31 December 2008.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΞΕΤΑΣΗΣ
REASONS FOR OPENING THE FORMAL INVESTIGATION PROCEDURE