natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το συντομότερο δυνατό μετά τη γονιμοποίηση (αρχικό στάδιο γαστριδίου) έως 5 ημέρες μετά την εκκόλαψη (8-10 ημέρες)
As soon as possible after fertilisation (early gastrula stage) to 5 days post-hatch (8-10 days)
Το συντομότερο δυνατό μετά τη γονιμοποίηση (αρχικό στάδιο γαστριδίου) έως 20 ημέρες μετά την εκκόλαψη (50-5 5 ημέρες)
As soon as possible after fertilisation (early gastrula stage) to 20 days post-hatch (50-55 days)
πέστροφα
Common carp
Το συντομότερο δυνατό μετά τη γονιμοποίηση (αρχικό στάδιο γαστριδίου) έως 4 ημέρες μετά την εκκόλαψη (8-9 ημέρες)
As soon as possible after fertilisation (early gastrula stage) to 4 days post-hatch (8-9 days)
Κυπρίνος (σαξάνι)
Japanese ricefish/Medaka
Το συντομότερο δυνατό μετά τη γονιμοποίηση (αρχικό στάδιο γαστριδίου) έως 5 ημέρες μετά την εκκόλαψη (13-16 ημέρες)
As soon as possible after fertilisation (early gastrula stage) to 5 days post-hatch (13-16 days)
Pimephales promelas Χοντροκεφαλη τσίμα
Fathead minnow
Για έμβρυα.
For embryos.
Για προνύμφες.
For larvae.
Σκοτάδι για τα έμβρυα και τις προνύμφες έως μία εβδομάδα μειά την εκκόλαψη εκτός εάν επιθεωρούνται.
Darkness for embryo and larvae until one week after hatching except when they are being inspected.
Κατόπιν χαμηλό φως καθ όλη τη δοκιμασία.
Then subdued lighting throughout the test.
Συνθήκες Δοκιμής, Διάρκεια Και Κριτήρια Επιβιώσης Για Τα Είδη Για Τα Οποία Υπάρχει Επαρκής Βιβλιογραφία
Test conditions, duration and survival criteria for other well documented species
Θερμοκρασια (Τ)
Temp ( oC)
Αλατότητα (0/00)
Salinity (0/00)
Φωτοπερίοδος (ώρες)
Photo-period (hrs)
Διάρκεια των σταδίων (ημέρες)
Duration of stages (days)
Τυπική διάρκεια δοκιμασίας στα έμβρυα και τα λεκιθοφόρα ιχθύδια (sac-fry)
Typical duration of embryo and sac-fry test
Επιβίωση των μαρτύρων (ελάχιστη %)
Survival of control (minimum %)
Δοκιμασία σε λεκιθοφόρα ιχθύδια (sac-fry)
Sac-fry test
Χρυσόψαρο
Goldfish
Το συντομότερο δυνατό μετά τη γονιμοποίηση (αρχικό στάδιο γαστριδίου) έως 4 ημέρες μετά την εκκόλαψη (7 ημέρες)
As soon as possible after fertilisation (early gastrula stage) to 4 days post-hatch (7 days)
Tidewater silveiside
Tidewater silverside
Το συντομότερο δυνατό μετά τη γονιμοποίηση (αρχικό στάδιο γαστριδίου) έως 5 ημέρες μετά την εκκόλαψη (6-7 ημέρες)
As soon as possible after fertilisation (early gastrula stage) to 5 days post-hatch (6-7 days)
Το συντομότερο δυνατό μετά τη γονιμοποίηση (αρχικό στάδιο γαστριδίου) έως 3 ημέρες μετά την εκκόλαψη (23-27 ημέρες)
As soon as possible after fertilisation (early gastrula stage) to 3 days post-hatch (23-27 days)
Βακαλάος
Cod
Το συντομότερο δυνατό μετά τη γονιμοποίηση (αρχικό στάδιο γαστριδίου) έως 3 ημέρες μετά την εκκόλαψη (18 ημέρες)
As soon as possible after fertilisation (early gastrula stage) to 3 days post-hatch (18 days)
Το συντομότερο δυνατό μετά τη γονιμοποίηση (αρχικό στάδιο γασιμιδίου) έως 4/7 ημέρες μετά την εκκόλαψη (28 ημέρες)
As soon as possible after fertilisation (early gastrula stage) to 4/7 days post-hatch (28 days)
Η εν λόγω μέθοδος μελέτης οξείας τοξικότητας αποτελεί επανάληψη της μεθόδου TG 213 (1998) του ΟΟΣΑ.
This acute toxicity test method is a replicate of the OECD TG 213 (1998).
Πρόκειται για μια εργαστηριακή μέθοδο προβλεπόμενη για τη μελέτη της οξείας τοξικότητας που παρατηρείται σε ενήλικα άτομα εργατριών μελισσών ως αποτέλεσμα της λήψεως φυτοπροστατευτικών προϊόντων και άλλων χημικών ουσιών από το στόμα.
This toxicity test is a laboratory method, designed to assess the oral acute toxicity of plant protection products and other chemicals, to adult worker honeybees.
Κατά την αξιολόγηση των τοξικών χαρακτηριστικών μιας ουσίας, ενδέχεται να χρειαστεί να προσδιοριστεί η οξεία τοξικότητα ως αποτέλεσμα της λήψεως από το στόμα σε περιπτώσεις π.χ. κατά τις οποίες θεωρείται πιθανή η έκθεση μελισσών σε συγκεκριμένη χημική ουσία.
In the assessment and evaluation of toxic characteristics of substances, determination of acute oral toxicity in honeybees may be required, e.g. when exposure of bees to a given chemical is likely.
Η υπόψη μελέτη πραγματοποιείται για να προσδιοριστεί η εγγενής τοξικότητα φυτοφαρμάκων και άλλων χημικών ουσιών στις μέλισσες.
The acute oral toxicity test is carried out to determine the inherent toxicity of pesticides and other chemicals to bees.
Πιο συγκεκριμένα, η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κλιμακωτά προγράμματα αξιολόγησης των κινδύνων που διατρέχουν οι μέλισσες από τα φυτοφάρμακα, με βάση τη συνεχή εξέλιξη των εργαστηριακών δοκιμών τοξικότητας σε πειράματα ημιπεδίου και πεδίου (1).
In particular, this method can be used in step-wise programmes for evaluating the hazards of pesticides to bees, based on sequential progression from laboratory toxicity tests to semi-field and field experiments (1).
Τα φυτοφάρμακα μπορούν να δοκιμάζονται ως δραστικές ουσίες ή ως παρασκευάσματα.
Pesticides can be tested as active substances (a.s.) or as formulated products.
Για τη διαπίστωση της ευαισθησίας των μελισσών και της ακρίβειας της διαδικασίας χρησιμοποιείται πρότυπη τοξική ουσία.
A toxic standard should be used to verify the sensitivity of the bees and the precision of the test procedure.
Οξεία τοξικότητα ως αποτέλεσμα λήψεως από το στόμα: είναι οι βλαβερές συνέπειες που εμφανίζονται το αργότερο μέσα σε 96 ώρες αφότου χορηγηθεί από το στόμα μία δόση της δοκιμαζόμενης ουσίας.
Acute oral toxicity: is the adverse effects occurring within a maximum period of 96h of an oral administration of a single dose of test substance.
Δόση: είναι η αναλισκόμενη ποσότητα της δοκιμαζόμενης ουσίας.
Dose: is the amount of test substance consumed.
Εκφράζεται σε μάζα (μg) δοκιμαζόμενης ουσίας ανά πειραματόζωο (μg/μέλισσα)
Dose is expressed as mass (μg) of test substance per test animal (μg/bee).
Καθώς οι μέλισσες εκτρέφονται ομαδικά, δεν μπορεί να υπολογιστεί η πραγματική δόση ανά μέλισσα, αλλά υπολογίζεται κατ εκτίμηση μια μέση δόση (συνολική αναλωθείσα ποσότητα/αριθμός μελισσών ανά κλωβό).
The real dose for each bee can not be calculated as the bees are fed collectively, but an average dose can be estimated (totally consumed test substance/number of test bees in one cage).
LDS0(μέση θανατηφόρα δόση) από το στόμα: είναι η στατιστικώς προκύπτουσα δόση ουσίας, η οποία, χορηγούμενη από το στόμα, μπορεί να προκαλεσα το θάνατο σε ποσοστό 50 % των ζώων.
LD50(Median Lethal Dose) oral: is a statistically derived single dose of a substance that can cause death in 50 % of animals when administered by the oral route.
Η τιμή LD50 εκφράζεται σε μg δοκιμαζόμενης ουσίας ανά μέλισσα.
The LD50 value is expressed in μg of test substance per bee.
Προκειμένου για φυτοφάρμακα, η δοκιμαζόμενη ουσία μπορεί να είναι είτε δραστική ουσία είτε παρασκεύασμα περιέχον μία ή περισσότερες δραστικές ουσίες.
For pesticides, the test substance may be either an active substance (a.s.) or a formulated product containing one or more than one active substance.
Θνησιμότητα: ζώο καταγράφεται ως νεκρό όταν είναι εντελώς ακίνητο.
Mortality: an animal is recorded as dead when it is completely immobile.
Τα ενήλικα άτομα εργατριών μελισσών (Apis mellifera) εκτίθενται σε μια σειρά δόσεων της δοκιμαζόμενης ουσίας μέσα σε διάλυμα σακχαρόζης.
Adult worker honeybees (Apis mellifera) are exposed to a range of doses of the test substance dispersed in sucrose solution.
Στη συνέχεια, τους παρέχεται η ίδια τροφή, ελεύθερη όμως της δοκιμαζόμενης ουσίας.
The bees are then fed the same diet, free of the test substance.
Καταγράφεται η θνησιμότητα σε καθημερινή βάση επί 48 τουλάχιστον ώρες, και γίνεται σύγκριση με τις τιμές που καταγράφονται στους μάρτυρες.
Mortality is recorded daily during at least 48 h and compared with control values.
Εάν το ποσοστό θνησιμότητας αυξάνεται ανάμεσα στις 24 και τις 48 ώρες ενώ η θνησιμότητα των μαρτύρων παραμένει σε αποδεκτά επίπεδα, δηλαδή ≤ 10 %, ενδείκνυται παράταση της δοκιμασίας μέχρι το πολύ 96 ώρες. Τα αποτελέσματα αναλύονται για να υπολογιστεί η LD50 μετά παρέλευση 24 ωρών και 48 ωρών και, σε περίπτωση παράτασης της δοκιμασίας, μετά παρέλευση 72 ωρών και 96 ωρών.
If the mortality rate is increasing between 24 h and 48 h whilst control mortality remains at an accepted level, i.e. ≤ 10 %, it is appropriate to extend the duration of the test to a maximum of 96 h. The results are analysed in order to calculate the LD50 at 24 h and 48 h and, in case the study is prolonged, at 72 h and 96 h.
ο μέσος όρος θνησιμότητας επί του συνολικού αριθμού των μαρτύρων να μην υπερβαίνει ποσοστό 10 % στο τέλος της δοκιμασίας,
the average mortality for the total number of controls must not exceed 10 % at the end of the test,
η LD50 της πρότυπης τοξικής ουσίας να βρίσκεται μέσα στην καθορισμένη περιοχή τιμών.
the LD50 of the toxic standard meets the specified range.
Πώς επιλέγονται οι μέλισσες
Collection of bees
Χρησιμοποιούντα; νεαρά ενήλικα άτομα ερνατριών μελισσών, δηλαδή μέλισσες της ίδιας ηλικίας διαιτητικής αγωγής, φυλής κ.λπ., προερχόμενες απο υνιείς αποικίες με βασίλισσα, επαρκώς τρεφόμενες, κατά το δυνατόν χωρίς ασθένειες, τέλος δε με φυσιολογία και ιστορικό γνωστά.
Young adult worker bees of the same race should be used, i.e. bees of the same age, feeding status, etc. Bees should be obtained from adequately fed, healthy, as far as possible disease-free and queen-right colonies with known history and physiological status.
Οι μέλισσες επιλενονται το πρωί της ίδιας ημέρας κατά την οποία θα γίνει η δοκιμασία ή το βράδυ της προηγούμενης και φυλάσσονται στις συνθήκες της δοκιμασίας μέχρι την επομένη.
They could be collected in the morning of use or in the evening before test and kept under test conditions to the next day.
Μέλισσες συλλεγόμενες από πλαίσια χωρίς μελισσόπουλα είναι κατάλληλες.
Bees collected from frames without brood are suitable.
Η συλλογή μελισσών νωρίς την άνοιξη ή αργά το φθινόπωρο πρέπει να αποφεύγεται γιατί, τότε η φυσιολογία τους παρουσιάζει μεταβολές.
Collection in early spring or late autumn should be avoided as the bees have a changed physiology during this time.
Εάν πρέπει να γίνουν δοκιμασίες νωρίς την άνοιξη ή αργά το φθινόπωρο, οι μέλισσες τοποθετούνται σε εκκολαπτήριο και ως τροφή τούς παρέχεται επί μία εβδομάδα «bee bread» (γύρη από την κηρήθρα) και διάλυμα σακχαρόζης.
If tests must be conduced in early spring or late autumn, bees can be emerged in an incubator and reared for one week with ‘bee bread’ (pollen collected from the comb) and sucrose solution.
Μέλισσες που έχουν υποβληθεί σε αγωγή με χημικές ουσίες, όπως π.χ. αντιβιοτικά, προϊόντα anti-varroa κ.λπ., δεν χρησιμοποιούνται σε δοκιμασίες μελέτης τοξικότητας επί τέσσερεις εβδομάδες μετά τη λήξη της τελευταίας αγωγής.
Bees treated with chemical substances, such as antibiotics, anti-varroa products, etc., should not be used for toxicity test for four weeks from the time of the end of the last treatment.
Οι χρησιμοποιούμενοι κλωβοί 9α πρέπει να είναι ευάεροι και να καθαρίζονται εύκολα.
Easy to clean and well-ventilated cages are used.
Οι κλωβοί μπορεί να είναι π.χ. από ανοξείδωτο χάλυβα, συρματόπλεγμα ή πλαστικό ή ακόμη να είναι ξύλινοι κλωβοί μιας χρήσεως κ.λπ. Προτιμώνται ομάδες δέκα μελισσών ανά κλωβό.
Any appropriate material can be used, e.g. stainless steel, wire mesh, plastic or disposable wooden cages, etc. Groups of 10 bees per cage are preferred.
Το μέγεθος των κλωβών για τις δοκιμασίες θα πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να υπάρχει αρκετός χώρος για όλες τις μέλισσες.
The size of test cages should be appropriate to the number of bees, i.e. providing adequate space.
Καθ όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας καταγράφεται η σχετική υγρασία, που κανονικά πρέπει να κυμαίνεται από 50 έως 70 %.
The relative humidity, normally around 50-70 %, should be recorded throughout the test.
Οι διάφοροι χειρισμοί (συμπεριλαμβάνονται παροχή τροφής και παρατηρήσεις) μπορούν να γίνονται στο φως της ημέρας.
Handling procedures, including treatment and observations may be conducted under (day) light.
Ως τροφή χρησιμοποιείται υδατικό διάλυμα σακχαρόζης με τελική συγκέντρωση 500 g/l (50 % κ.ό.).
Sucrose solution in water with a final concentration of 500 g/l (50 % w/v) is used as food.
Μετά τη χορήγηση των δόσεων δοκιμασίας, παρέχεται τροφή κατά βούληση (ad libitum).
After given test doses, food should be provided ad libitum.
Η ταΐστρα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να είναι δυνατή η καταγραφή της προσλαμβανόμενης τροφής για κάθε κλωβό (βλέπε 1.6.3.1).
The feeding system should allow recording food intake for each cage (see Section 1.6.3.1).
Ως τέτοια μπορεί να χρησιμοποιηθεί γυάλινος σωλήνας μήκους 50 mm και πλάτους 10 mm, που θα στενεύει στο ανοιχτό άκρο και θα έχει διάμετρο 2 mm.
A glass tube (approximately 50 mm long and 10 mm wide with the open end narrowed to about 2 mm diameter) can be used.
Προετοιμασία των μελισσών
Preparation of bees
Οι μέλισσες τοποθετούνται τυχαίως στους κλωβούς, οι οποίοι με τη σειρά τους τοποθετούνται επίσης τυχαίως στο δωμάτιο του πειράματος.
The collected bees are randomly allocated to test cages, which are randomly placed in the experimental room.
Δύο ώρες προτού αρχίσει η δοκιμασία, οι μέλισσες μπορούν να μείνουν χωρίς τροφή.
The bees may be starved for up to 2 h before the initiation of the test.
Συνιστάται η μη χορήγηση τροφής πριν τη δοκιμασία, ώστε κατά την έναρξη όλες οι μέλισσες να βρίσκονται στην ίδια κατάσταση ως προς το περιεχόμενο του πεπτικού σωλήνα.
It is recommended that the bees are deprived of food prior to treatment so that all bees are equal in terms of their gut contents at the start of the test.
Προτού άρχισα η δοκιμασία, εκβάλλονται οι ετοιμοθάνατες μέλισσες και αντικαθίστανται από υγιείς.
Moribund bees should be rejected and replaced by healthy bees before starting the test.
Όταν η δοκιμαζόμενη ουσία είναι υδατοδιαλυτή, προστίθεται απευθείας σε διάλυμα σακχαρόζης 50 %.
Where the test substance is a water miscible compound this may be dispersed directly in 50 % sucrose solution.
Για προϊόντα χαμηλής υδατοδιαλυτότητας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν έκδοχα (π.χ. οργανικοί διαλύτες, γαλακτωματοποιητές ή πρόσθετα διασποράς) χαμηλής τοξικότητας για τις μέλισσες (π.χ. ακετόνη, διμεθυλοφορμαμίδιο, διμεθυλοσουλφοξεί-διο).
For technical products and substances of low water solubility, vehicles such as organic solvent, emulsifiers or dispersants of low toxicity to bees may be used (e.g. acetone, dimethylformamide, dimethylsulfoxide).
Η συγκέντρωση του εκδόχου εξαρτάται από τη διαλυτότητα της δοκιμαζόμενης ουσίας και πρέπει να είναι η ίδια για κάθε συγκέντρωση της δοκιμαζόμενης ουσίας.
The concentration of the vehicle depends on the solubility of the test substance and it should be the same for all concentrations tested.
Εντούτοις, συγκέντρωση του εκδόχου ίση με 1 % είναι κατά κανόνα κατάλληλη και δεν χρειάζεται μεγαλύτερη.
However, a concentration of the vehicle of 1 % is generally appropriate and should not be exceeded.
Απαιτούνται κατάλληλα διαλύματα για τους μάρτυρες όταν δηλαδή χρησιμοποιείται διαλύτης ή πρόσθετο διασποράς για τη διαλυτοποίηση της δοκιμαζόμενης ουσίας, πρέπει να χρησιμοποιηθούν δύο χωριστές ομάδες μαρτύρων: η μία θα εκτεθεί σε υδατικό διάλυμα και η άλλη σε διάλυμα σακχαρόζης με το διαλύτη στη συγκέντρωση που χρησιμοποιείται στα διαλύματα με την εκάστοτε δόση της δοκιμαζόμενης ουσίας (δοκιμαστικά διαλύματα).
Appropriate control solutions should be prepared, i.e. where a solvent or a dispersant is used to solubilise the test substance, two separate control groups should be used: a solution in water, and a sucrose solution with the solvent/carrier at the concentration used in dosing solutions.
Ομάδες υπό δοκιμασία και ομάδες μάρτυρες
Test and control groups
Ο αριθμός των δόσεων και των επαναλήψεων της δοκιμασίας για κάθε δόση θα πρέπει να ανταποκρίνονται στις στατιστικές απαιτήσεις για προσδιορισμό της τιμής LD50 με όριο εμπιστοσύνης 95 56.
The number of doses and replicates tested should meet the statistical requirements for determination of LD50 with 95 % confidence limits.
Απαιτούνται κανονικά για τη δοκιμασία πέντε συγκεντρώσεις που θα διαφέρουν η μία από την άλλη κατά συντελεστή όχι μεγαλύτερο από 2,2 και που θα καλύπτουν την περιοχή τιμών LD50.
Normally, five doses in a geometric series, with a factor not exceeding 2,2, and covering the range for LD50, are required for the test.
Εντούτοις, ο συντελεστής αραίωσης και ο αριθμός δόσεων πρέπει να προσδιορίζονται σε σχέση με την κλίση της καμπύλης τοξικότητας (δόση/θνησιμότητα) και με συνεκτίμηση της στατιστικής μεθόδου βάσει της οποίας θα γίνει ανάλυση των αποτελεσμάτων.
However, the dilution factor and the number of concentrations for dosage have to be determined in relation to the slope of the toxicity curve (dose versus mortality) and with consideration taken to the statistical method which is chosen for analysis of the results.
Μια δοκιμασία εντοπισυού εύρους τιμών εξυπηρετεί την επιλογή των κατάλληλων δόσεων.
A range-finding test enables the choice of the appropriate concentrations for dosage.
Η δοκιμασία γίνεται με τρεις τουλάχιστον όμοιες ομάδες, δέκα μελισσών η καθεμιά, για την κάθε συγκέντρωση (δόση).
A minimum of three replicate test groups, each of 10 bees, should be dosed with each test concentration.
Επιπλέον δοκιμάζοται τρεις τουλάχιστον ομάδες μαρτύρων, δέκα μελισσών η καθεμιά.
A minimum of three control batches, each of 10 bees, should be run in addition to the test series.
Ομάδες μαρτύρων πρέπει επίσης να προβλεφθούν για τους χρησιμοποιούμενους διαλύτες/φορείς (βλέπε 1.5.4).
Control batches should also be included for the solvents/carriers used (see Section 1.5.4).
Πρότυπη τοξική ουσία
Toxic standard
Για κάθε δόση χρησιμοποιούνται τρεις τουλάχιστον κλωβοί με δέκα μέλισσες ο καθένας.
A minimum of three replicate cages, each containing 10 bees, should be used with each test dose.
Ως πρότυπη τοξική ουσία προτιμάται ο διμεθοϊκός εστέρας, για τον οποίο καταγράφονται τιμές LD50-24 h στην περιοχή τιμών 0,10-0,35 μg δραστικής ουσίας ανά μέλισσα (2).
The preferred toxic standard is dimethoate, for which the reported oral LD50-24 h is in the range 0,10-0,35 μg a.s./bee (2).
Μπορούν ωστόσο να χρησιμοποιηθούν κι άλλες πρότυπες τοξικές ουσίες (π.χ. παραθείο) όταν υπάρχουν επαρκή δεδομένα προς επαλήθευση της αναμενόμενης απόκρισης στην εκάστοτε δόση.
However, other toxic standards would be acceptable where sufficient data can be provided to verify the expected dose response (e.g. parathion).
Κάθε δοκιμαζόμενη ομάδα μελισσών εκτίθεται σε 100-200 μl υδατικού διαλύματος σακχαρόζης 50 %, το οποίο περιέχει τη δοκιμαζόμενη ουσία στην κατάλληλη συγκέντρωση.
Each test group of bees must be provided with 100-200 μl of 50 % sucrose solution in water, containing the test substance at the appropriate concentration.
Για προϊόντα χαμηλής διαλυτότητας, χαμηλής τοξικότητας ή χαμηλής συγκέντρωσης μέσα στο παρασκεύασμα απαιτείται μεγαλύτερος όγκος, αφού θα χρησιμοποιηθούν μεγαλύτερες αναλογίες στο διάλυμα σακχαρόζης.
A larger volume is required for products of low solubility, low toxicity or low concentration in the formulation, as higher proportions in the sucrose solution have to be used.
Παρακολουθείται η ποσότητα τροφής (διαλύματος με τη δοκιμαζόμενη ουσία) που καταναλώνει η κάθε ομάδα.
The amount of treated diet consumed per group should be monitored.
Η απόρριψη της τροφής σε περιπτώσεις μεγαλύτερων συγκεντρώσεων ορισμένων ουσιών ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα μηδενική ή ελάχιστη απορρόφηση τροφής.
For some compounds, at higher concentrations rejection of test dose may result in little or no food being consumed.
Μετά παρέλευση 6 το πολύ ωρών, η μη καταναλωθείσα τροφή πρέπει να ατικατασταθεί με σκέτο διάλυμα σακχαρόζης.
After a maximum of 6 h, unconsumed treated diet should be replaced with the sucrose solution alone.
Υπολογίζεται η καταναλωθείσα ποσότητα τροφής (π.χ. μετρείται ο όγκος ή το βάρος του εναπομένοντος διαλύματος με τη δοκιμαζόμενη ουσία).
The amount of treated diet consumed should be assessed (e.g. measurement of volume/weight of treated diet remaining).
Η δοκιμασία διαρκεί κατά προτίμηση 48 ώρες.
The duration of the test is preferably 48 h after the test solution has been replaced with sucrose solution alone.
Εάν μετά τις πρώτες 24 ώρες η θνησιμότητα εξακολουθεί να αυξάνει κατά περισσότερο από 10 %, η διάρκεια της δοκιμασίας παρατείνεται μέχρι το πολύ 96 ώρες υπό τον όρο ότι η θνησιμότητα των μαρτύρων δεν υπερβαίνει ποσοστό 10 %.
If mortality continues to rise by more than 10 % after the first 24 h, the test duration should be extended to a maximum of 96 h provided that control mortality does not exceed 10 %.
Η θνησιμότητα καταγράφεται αφού περάσουν 4 ώρες μετά την έναρξη της δοκιμασίας και στη συνέχεια μετά παρέλευση 24 ώρες και 48 ώρες (εννοείται μετά τη χορήγηση της εκάστοτε δόσης).
Mortality is recorded at 4 h after starting the test and thereafter at 24 h and 48 h (i.e. after giving dose).
Εάν χρειαστεί να παραταθεί η διάρκεια των παρατηρήσεων, πρέπει να συνεχιστούν οι αξιολόγησης ανά 24 ώρες, μέχρι το πολύ 96 ώρες υπό τον όρο ότι η θνησιμότητα των μαρτύρων δεν υπερβαίνει ποσοστό 10 %.
If a prolonged observation period is required, further assessments should be made at 24 h intervals, up to a maximum of 96 h, provided that the control mortality does not exceed 10 %.
Υπολογίζεται η ποσότητα τροφής που κατανάλωσε κάθε ομάδα.
The amount of diet consumed per group should be estimated.
Από τη σύγκριση των ρυθμών πρόσληψης τροφής με ή χωρίς τη δοκιμαζόμενη ουσία μέσα σε χρόνο 6 ώρες, μπορούν να προκύψουν συμπεράσματα για το κατά πόσον προσλαμβάνεται ευχάριστα η τροφή που περιέχει τη δοκιμαζόμενη ουσία.
Comparison of the rates of consumption of treated and untreated diet within the given 6 h can provide information about palatability of the treated diet.
Καταγράφεται κάθε είδους αφύσικη συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας.
All abnormal behavioural effects observed during the testing period should be recorded.
Σε ορισμένες περιπτώσεις (όταν για παράδειγμα μια δοκιμαζόμενη ουσία αναμένεται να είναι χαμηλής τοξικότητας), ενδέχεται να πραγματοποιηθεί μια οριακή δοκιμασία, με τη χρησιμοποίηση 100 μg δραστικής ουσίας ανά μέλισσα για να αποδειχτεί ότι η τιμή της LD50 είναι μεγαλύτερη από την τιμή αυτή.
In some cases (e.g. when a test substance is expected to be of low toxicity) a limit test may be performed, using 100 μg a.s./bee in order to demonstrate that the LD50 is greater than this value.
Η ίδια διαδικασία ακολουθείται σε τρεις όμοιες ομάδες για την εκάστοτε δόση, τους αντίστοιχους μάρτυρες, τον υπολογισμό της καταναλωθείσας ποσότητας διαλύματος με τη δοκιμαζόμενη ουσία, τέλος δε για την πρότυπη τοξική ουσία.
The same procedure should be used, including three replicate test groups for the test dose, the relevant controls, the assessment of the amount of treated diet consumed, and the use of the toxic standard.
Εάν σημειωθούν θάνατοι, θα πρέπει να γίνει πλήρης μελέτη.
If mortalities occur, a full study should be conducted.
Εάν παρατηρηθούν επιπτώσεις σχεδόν θανατηφόρες (βλέπε 1.6.4), πρέπει να καταγραφούν.
If sublethal effects are observed (see Section 1.6.4), these should be recorded.
Τα δεδομένα καταγράφονται συνοπτικά σε πίνακες, όπου εμφαίνονται, για κάθε ομάδα που εκτίθεται στη δοκιμαζόμενη ουσία, καθώς και για τις ομάδες των μαρτύρων και τις ομάδες που εκτίθενται στην πρότυπη τοξική ουσία, ο αριθμός των χρησιμοποιηθεισών μελισσών, η θνησιμότητα ανά χρονικό διάστημα παρατήρησης και ο αριθμός μελισσών με αφύσικη συμπεριφορά.
Data should be summarised in tabular form, showing for each treatment group, as well as control and toxic standard groups, the number of bees used, mortality at each observation time and number of bees with adverse behaviour.
Τα δεδομένα τα σχετικά με τη θνησιμότητα αναλύονται με κατάλληλες στατιστικές μεθόδους (π.χ. ανάλυση probit, κινητός μέσος, διωνυμική πιθανότητα) (3) (4).
Analyse the mortality data by appropriate statistical methods (e.g. probit analysis, moving-average, binomial probability) (3)(4).
Χαράσσονται καμπύλες δόοης-απόκριοης για κάθε συνιστώμενη χρονική διάρκεια παρατήρησης και υπολογίζονται οι κλίσης των καμπυλών και οι μέσες θανατηφόρες δόσεις (LD50) με όριο εμπιστοσύνης 95 %.
Plot dose-response curves at each recommended observation time and calculate the slopes of the curves and the median lethal doses (LD50) with 95 % confidence limits.
Με τη βοήθεια της διόρθωσης Abbott (4) (5), μπορούν να γίνουν διορθώσεις της θνησιμότητας των μαρτύρων.
Corrections for control mortality could be made using Abbott's correction (4)(5).