natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην υπόθεση EDF, η Επιτροπή χαρακτήρισε ως συμβατό ένα μέτρο με το οποίο η Γαλλία απάλλαξε επιχειρήσεις του τομέα ηλεκτρισμού και αερίου της χώρας από την υποχρέωση καταβολής ορισμένων από τα ειδικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα που είχαν αποκτήσει οι εργαζόμενοι κατά το παρελθόν, σε μια εποχή όπου οι εταιρείες λειτουργούσαν ως νόμιμο μονοπώλιο.
In EDF, the Commission declared compatible a measure whereby the French State relieved enterprises in the French electricity and gas sectors of the payment of some of the specific pension rights the employees had acquired in the past, at a time when companies were operating under a legal monopoly.
Η Επιτροπή θεώρησε ότι την εποχή εκείνη οι εταιρείες ήταν προστατευμένες από οποιονδήποτε ενδοκλαδικό ανταγωνισμό και μπορούσαν έτσι να καλύψουν τα υψηλότερα συνταξιοδοτικά δικαιώματα χωρίς να υφίστανται κάποιο σημαντικό οικονομικό μειονέκτημα.
The Commission considered that at that time the companies were shielded from any intra-industry competition and could thus bear the higher pension rights without suffering any significant economic disadvantage.
Η Επιτροπή αναγνώρισε ότι αυτές οι «υποχρεώσεις του παρελθόντος» αποτελούσαν μια σημαντική δυσκολία για τις επιχειρήσεις αυτές, από τη στιγμή που δραστηριοποιούνταν ανταγωνιστικά με άλλες επιχειρήσεις ηλεκτρισμού ή αερίου, οι οποίες δεν είχαν να αντιμετωπίσουν παρόμοια προβλήματα κόστους από το παρελθόν (αιτιολογική σκέψη 143 της απόφασης).
The Commission acknowledged that these ‘past liabilities’ represented a significant difficulty for these enterprises, once they were operating in competition with other electricity or gas enterprises that did not have to bear similar costs from the past (recital 143 of the Decision).
Η Επιτροπή θεώρησε τη χορηγηθείσα ενίσχυση «με σκοπό αυτή την τομεακή αναδιοργάνωση» ως αναγκαία και αναλογική για το λόγο ότι οι υπόλοιπες πτυχές της τομεακής μεταρρύθμισης δεν περιελάμβαναν κάποια κρατική ενίσχυση (αιτιολογική σκέψη 146 της απόφασης).
The Commission regarded the aid granted ‘with the view to such sectoral reorganization’ as necessary and proportionate on the grounds that the other aspects of the sectoral reform did not involve any State aid (recital 146 of the Decision).
Αν και στην παρούσα υπόθεση, το ελληνικό Δημόσιο δεν αποζημιώνει τον ΟΤΕ για συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις του παρελθόντος, ούτε το μέτρο αποσκοπεί σε κάποια ευρύτερη τομεακή αναδιοργάνωση, ωστόσο οι αρχές που θεσπίζονται στην υπόθεση EDF έχουν εφαρμογή, κατ’ αναλογία, και στην περίπτωση του OTE.
Although in the present case the Greek State does not compensate OTE for past pension liabilities, nor is the measure aimed at a wider sectoral reorganisation, the principles laid down in EDF are applicable by analogy.
Δηλαδή 19623315,16 × τιμή μετοχής OTE.
Namely, 19623315,16 × OTE share price.
Αντιθέτως, με μια σειρά νομοθετικών πράξεων από το 1994 έως το 2001(νόμος 2257/1994, 2768/1999, 2843/2000, 2873/2000 και 2937/2001 το ελληνικό Δημόσιο απαίτησε από τον OTE να προβεί σε ορισμένες ad hoc (με ανώτατο όριο) καταβολές στο ΤΑΠ-OTE για να καλύψει τα λειτουργικά ελλείμματα του συνταξιοδοτικού ταμείου.
Quite the reverse, by a series of legislative acts from 1994 to 2001 (Laws No 2257/1994, 2768/1999, 2843/2000 and 2937/2001), the Greek State required OTE to make certain ad hoc (capped) payments to TAP-OTE in order to cover the pension fund’s operating deficits.
Ειδικότερα, το 2001 ο OTE υποχρεώθηκε διά νόμου να καταβάλει ένα εφάπαξ ποσό 120 δισεκατ. δρχ (περίπου 4 δισεκατ. ευρώ) για την κάλυψη των υπολογιζόμενων ελλειμμάτων του ΤΑΠ-OTE για τα έτη 2002-2011.
More particularly, in 2001 OTE was obliged by law to pay a lump sum of GDR 120 billion (around EUR 4 billion) to cover TAP-OTE’s deficits calculated for the years 2002-2011.
Δεδομένου ότι ο OTE δεν είχε καμιά υποχρέωση να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα του ΤΑΠ-OTE, οι πληρωμές αυτές έγιναν επιπροσθέτως και πέραν των προβλεπόμενων συνταξιοδοτικών εισφορών του ΟΤΕ ως εργοδότη.
Since OTE had no obligation whatsoever to guarantee the viability of TAP-OTE, these were payments made over and above OTE’s own pension contributions as an employer.
Βλέπε αποφάσεις της Επιτροπής (Χωρίς σχόλια), υπόθεση EL/2006/0493 εκκίνηση κλήσεων στο δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο που παρέχεται σε σταθερή θέση, υπόθεση EL/2006/0494: εκκίνηση κλήσεων σε μεμονωμένα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα που παρέχονται σε σταθερή θέση, και υπόθεση EL/2006/0495: Διαβιβαστικές υπηρεσίες στο δημόσιο σταθερό τηλεφωνικό δίκτυο. http://circa.europa.eu/Public/irc/infso/ecctf/library?l=/ellda/adopted_measures&vm=detailed&sb=Title
See Commission Decisions (no comments), Case EL/2006/0493: call origination on the public telephone network provided at fixed location, Case EL/2006/0494: call origination on individual public telephone networks provided at fixed location, and Case EL/2006/0495: transit services in the fixed public telephone network. http://circa.europa.eu/Public/irc/infso/ecctf/library?l=/ellda/adopted_measures&vm = detailed&sb = Title
Απόφαση της Επιτροπής (Χωρίς σχόλια) υπόθεση EL/2006/0372: χονδρική ευρυζωνική πρόσβαση στην Ελλάδα.
Commission Decision (no comments) Case EL/2006/0372: wholesale broadband access in Greece.
Απόφαση της Επιτροπής (Χωρίς σχόλια) υπόθεση EL/2006/0491: η ελάχιστη δέσμη μισθωμένων γραμμών στην Ελλάδα.
Commission Decision (no comments) Case EL/2006/0491: the minimum set of leased lines in Greece.
Δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2002/21/ΕΚ, η Επιτροπή εξέτασε επίσης τις ανωτέρω αναφερόμενες αποφάσεις και διορθωτικά μέτρα που επιβλήθηκαν από την ΕΡΑ στον ΟΤΕ χωρίς να εκφράσει κάποιες σοβαρές αμφιβολίες ως προς το συμβιβάσιμό τους με το κοινοτικό δίκαιο και, ιδιαίτερα, με τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο β) της οδηγίας-πλαίσιο, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η υποχρέωση της ΕΡΑ να διασφαλίζει μέσω των αποφασιστικών της εξουσιών «ότι δεν υφίσταται στρέβλωση ούτε περιορισμός του ανταγωνισμού στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών».
Pursuant to Article 7(3) of Directive 2002/21/EC, the Commission has also examined the above mentioned decisions and remedies imposed by the regulatory authority on OTE and has not expressed any serious doubts as to their compatibility with Community law and in particular with the objectives referred to in Article 8(2)(b) of the Framework Directive, including the obligation on national regulatory authorities to ensure, through their decision-making powers ‘that there is no distortion or restriction of competition in the electronic communications market’.
Έτσι, στις 29 Νοεμβρίου 2006, η ΕΡΑ επέβαλε στον OTE συνολικό πρόστιμο ύψους 3 εκατ. ευρώ, δηλαδή 1000000 ευρώ για παραβίαση του υφιστάμενου κανονιστικού πλαισίου (προεπιλογή φορέων) και 2000000 ευρώ για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως λόγω άρνησης παροχής πρόσβασης σε δίκτυο, μόχλευση ισχύος αγοράς και κατάχρηση σχέσης οικονομικής εξάρτησης).
Thus, on 29 November 2006, the regulatory authority fined OTE a total of EUR 3 million, that is EUR 1000000 for breach of the existing regulatory framework (carrier pre-selection) and EUR 2000000 for an abuse of a dominant position (refusal to provide network access, leverage of market power, and abuse of a relation of economic dependency).
Τέλος, στις 2 Μαρτίου 2007, στο πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων, η ΕΡΑ εξέδωσε δύο «προσωρινές διαταγές», κατόπιν αιτήσεως που υποβλήθηκε από ορισμένους εναλλακτικούς παρόχους, τους οποίους ο ΟΤΕ απειλούσε με διακοπή διασύνδεσης επικαλούμενος την ύπαρξη εικαζόμενων υψηλών εκκρεμούντων χρεών των εν λόγω παρόχων προς αυτόν.
Finally, on 2 March 2007, in the context of an injunction relief procedure, the authority issued two temporary orders, following a request filed by a number of alternative providers which OTE threatened with interconnection interruption, invoking the fact that these providers allegedly owed OTE significant debts.
Η εν λόγω εντολή απαγορεύει προσωρινά στον ΟΤΕ να προβεί σε διακοπή της διασύνδεσης μέχρις ότου η ΕΡΑ αποφασίσει αν οι αξιώσεις του OTE εντάσσονται στο πλαίσιο μιας διαδικασίας ρύθμισης διαφορών σύμφωνα με το υφιστάμενο κανονιστικό πλαίσιο.
The measure temporarily prohibits OTE from interrupting the interconnection until the authority has decided on whether OTE’s claims are founded in the context of a dispute settlement procedure in accordance with the current regulatory framework.
Βλέπε δελτίο τύπου που εκδόθηκε από την EETT στις 2 Μαρτίου 2007.
See press release issued by EETT on 2 March 2007.
Όπως βεβαίωσαν οι ελληνικές αρχές, έστω και αν πράγματι ο ΟΤΕ δεν κατέβαλλε στο παρελθόν τον εν λόγω φόρο, ήταν πάντοτε στην ίδια θέση με τους ανταγωνιστές του αφού κανένας άλλος πάροχος τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών δεν υποχρεούτο στην καταβολή του εν λόγω φόρου βάσει της ελληνικής νομοθεσίας.
As the Greek authorities have confirmed, even if it is true that OTE did not pay the tax in the past, it has always been in the same position as its competitors since no other telecommunication service provider was liable to pay the tax under Greek law.
Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2 του νόμου 1264/1982, οι δημόσιες επιχειρήσεις ή οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας απαλλάσσονταν από την καταβολή του φόρου διαφημίσεως.
In accordance with Article 19(2) of Law No 1264/1982, public undertakings or utilities were exempted from the payment of the advertisement tax.
Το 2005, το Διοικητικό Πρωτοδικείο (απόφαση αριθ. 9564/2005), αποφάνθηκε ότι οι έννοιες «δημόσια υπηρεσία» και «κοινής ωφέλειας» όπως περιγράφονται στο νόμο 1264/1982 θα πρέπει να ερμηνεύονται υπό την έννοια ότι κάθε αδειοδοτημένος τηλεπικοινωνιακός φορέας που παρέχει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες είναι επιλέξιμος για εξαίρεση από τον εν λόγω φόρο διαφημίσεων ανεξάρτητα από το καθεστώς του ως δημόσιας ή ιδιωτικής εταιρείας.
In 2005, the Administrative Court of First Instance (Decision No 9564/2005), ruled that the notions of ‘public service’ and ‘utilities’ in Law No 1264/1982 should be interpreted as meaning that any licensed telecoms operator providing telecommunications services is eligible for exemption from the advertising tax irrespective of its status as a public or private company.
Συνεπώς, η εξαίρεση αυτή δεν περιήγαγε τον OTE σε οποιαδήποτε πλεονεκτική θέση έναντι των ανταγωνιστών του.
As a result, the exemption did not put OTE in any advantageous position vis-à-vis its competitors.
Με το σενάριο αυτό, η πρόσθετη επιβάρυνση αυξάνεται στα 540,2 εκατ. ευρώ στην περίπτωση χρήσης του WACC του OTE και στα 643,4 εκατ. ευρώ στην περίπτωση χρήσης του χωρίς κινδύνους προεξοφλητικού επιτοκίου του 3 %.
Under this scenario, the extra burden increases to EUR 540,2 million when using the OTE’s WACC, and to EUR 643,4 million when using the risk-free discount rate of 3 %.
Σε τρέχουσες τιμές, το κόστος ανερχόταν περίπου στα 1,2 δισεκατ. ευρώ [10].
At current prices, the costs would amount to approximately EUR 1,2 billion [10].
Με βάση την παραδοχή ότι ο ΟΤΕ θα μπορούσε να προσφέρει ένα πακέτο πρόωρης αποχώρησης ίσο με το 150 % του κατά νόμο απαιτούμενου για απολύσεις, αλλά με μισθούς του ιδιωτικού τομέα (δηλαδή μισθούς κατά 33 % μικρότερους από εκείνους του ΟΤΕ), η CRA συμπεραίνει ότι η ΚΠΑ ενός τέτοιου προγράμματος θα ήταν 314,4 εκατ. ευρώ.
Based on the assumption that OTE could provide an early retirement package equal to 150 % of the legal requirement for a redundancy, but with private salaries (in other words 33 % lower than those of OTE), CRA International concludes that the NPV of such a scheme would be EUR 314,4 million.
Με βάση τα ανωτέρω, η πρόσθετη επιβάρυνση για τον OTE είναι 390,4 εκατ. ευρώ (704,8 – 314,4 = 390,4).
It follows that the extra burden on OTE is EUR 390,4 million (EUR 704,8 – EUR 314,4 = EUR 390,4).
Το 2005 το αναμενόμενο κόστος του προγράμματος υπολογιζόταν περίπου στα 500 εκατ. ευρώ.
In 2005 the expected costs of the scheme were estimated at around EUR 500 million.
Με βάση την τιμή της μετοχής του OTE κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου (14 Ιουλίου 2005), η αξία του 4 % των μετοχών που θα μεταβιβαστούν από το Δημόσιο στο συνταξιοδοτικό ταμείο ήταν περίπου 315 εκατ. ευρώ.
Based on the share price of OTE on the date of the publication of the Law (14 July 2005), the value of the 4 % of the shares to be transferred from the State to the pension fund was around EUR 315 million.
Ωστόσο, δεδομένου ότι η αξία των μετοχών θα προσδιοριστεί κατά την ημερομηνία μεταβίβασης, η συνεισφορά του ελληνικού Δημοσίου μπορεί να είναι μεγαλύτερη.
However, given that the value of the shares will be determined on the day of the transfer, the State’s contribution may well be higher.
Σύμφωνα με τους πιστοποιημένους λογαριασμούς του OTE για το 2005, το εκτιμώμενο συνολικό κόστος του ΠΕΣ όσον αφορά τις πληρωμές ανέρχεται σε 1161827920 ευρώ.
According to OTE’s certified accounts for 2005, the estimated total cost of the VRS in terms of payments amounts to EUR 1161827920.
Η καθαρή παρούσα αξία («ΚΠΑ») του ΠΕΣ εκτιμάται σε 939607196 ευρώ [21].
The net present value (NPV) of the VRS is estimated at EUR 939607196 [21].
Με βάση αυτές τις παραδοχές, η CRA εκτίμησε την ΚΠΑ του ΠΕΣ στα 1086,2 εκατ. ευρώ.
Based on these assumptions, CRA International has estimated the NPV of the VRS at EUR 1086,2 million.
Αντίθετα με τους υπολογισμούς της KPMG (βλέπε αιτιολογική σκέψη 60), στους υπολογισμούς της η CRA δεν λαμβάνει υπόψη το ποσό των 154,4 εκατ. ευρώ για το οποίο υπάρχει ήδη πρόβλεψη από τον ΟΤΕ στους λογαριασμούς του 2004, δεδομένου ότι δεν εξαρτώνται από τους λογιστικούς περιορισμούς ενός ελεγκτή.
Contrary to KPMG calculations (see recital 60 above), CRA International calculations do not take into consideration the EUR 154,4 million already provisioned by OTE in its 2004 accounts, since they are not bound by the accounting constraints of an auditor.
Με βάση αυτό το σενάριο, η πρόσθετη επιβάρυνση μειώνεται στα 390,4 εκατ. ευρώ.
Under this scenario, the extra burden is reduced to EUR 390,4 million.
Το δεύτερο σενάριο υποθέτει τη μη ύπαρξη φορολογικής εκπτώσεως.
The second scenario assumes that there is no tax deductibility.
Στην απάντησή τους, οι ελληνικές αρχές βάσισαν τους υπολογισμούς τους στην τιμή της μετοχής του ΟΤΕ κατά το κλείσιμο της 25ης Απριλίου 2006, δηλαδή 17,98 ευρώ.
In their reply, the Greek authorities based their calculations on OTE’s share price at close of trading on 25 April 2006, namely EUR 17,98.
Έτσι, στις 25 Απριλίου 2006, η αξία του 4 % των μετοχών του OTE ανερχόταν στα 353 εκατ. ευρώ.
Thus, on 25 April 2006, 4 % of the stock of OTE corresponded to a stock value of EUR 353 million.
Η αξία της συνεισφοράς του ελληνικού Δημοσίου στο ΠΕΣ, στις 25 Απριλίου 2006, ήταν συνεπώς 25 % χαμηλότερη από το ποσό των 469,9 εκατ. ευρώ που αντιστοιχεί στο πρόσθετο κόστος του ΠΕΣ.
The value of the Greek State’s contribution to the VRS, as of 25 April 2006, was therefore 25 % lower than the amount of EUR 469,9 million that corresponds to the extra cost of the VRS.
Σύμφωνα με τη μελέτη που εκπόνησε η CRA (βλέπε ανωτέρω, αιτιολογική σκέψη 65), η ΚΠΑ του ΠΕΣ είναι 1086,2 εκατ. ευρώ.
According to the study carried out by CRA International (see recital 65), the NPV of the VRS is EUR 1086,2 million.
Λαμβάνοντας υπόψη τα φορολογικά οφέλη για τον ΟΤΕ που προκύπτουν από τις εκπτώσεις που θα υπάρξουν από τη φορολογία της εταιρείας, η CRA εκτίμησε τη μετά φόρους ΚΠΑ του ΠΕΣ σε 784,3 εκατ. ευρώ.
Taking into account the tax benefits to OTE arising from the deductions to be made for corporate tax purposes, CRA International has estimated the post-tax NPV of the VRS at EUR 784,3 million.
Κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου 3371/2005 (14 Ιουλίου 2005), η τιμή κλεισίματος της μετοχής του ΟΤΕ ήταν 16,35 ευρώ.
On the date of the publication of Law No 3371/2005 (14 July 2005), the closing price of the OTE share was EUR 16,35.
Κατά την ημερομηνία αυτή, η κρατική συνεισφορά αντιστοιχούσε σε ένα ποσό ίσο περίπου με 315 εκατ. ευρώ.
At that date, the State’s contribution corresponded to around EUR 315 million.
Έκτοτε, η τιμή μετοχής του OTE αυξανόταν βαθμιαία, κυμαινόμενη από 23 ευρώ στα μέσα Ιανουαρίου 2007 έως 21 ευρώ στις 27 Φεβρουαρίου 2007.
Since then, the share price of OTE has gradually increased, fluctuating from EUR 23 in mid-January 2007 to EUR 21 on 27 February 2007.
για την κρατική ενίσχυση C 37/05 (πρώην ΝΝ 11/04) της Ελλάδας — Αφορολόγητο αποθεματικό
on State aid C 37/05 (ex NN 11/04) implemented by Greece — tax-exempt reserve fund
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 3251]
(notified under document number C(2008) 3251)
Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις [1],
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to the provision cited above [1],
Με βάση τις πληροφορίες που συγκέντρωσε, η Επιτροπή ζήτησε από την Ελλάδα, με επιστολή της 22ας Οκτωβρίου 2003 (D/56772), να παράσχει πληροφορίες σχετικά με διάφορα μέτρα περιλαμβανόμενα σε νομοσχέδιο με τίτλο «Μέτρα αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής — αντικειμενικοποίηση του φορολογικού ελέγχου και άλλες διατάξεις», με σκοπό να διαπιστωθεί κατά πόσον συνιστούν ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87 της συνθήκης ΕΚ.
Based on information collected by the Commission, Greece was requested by letter dated 22 October 2003 (D/56772), to provide information about several measures included in a draft law on ‘Development and social policy measures — Objectivity of tax controls and other provisions’, with a view to establish the extent to which they constitute aid within the meaning of Article 87 of the EC Treaty.
Βάσει των διατάξεων ενός από τα μέτρα αυτά, ορισμένες επιχειρήσεις δύνανται να συστήσουν ειδικό αφορολόγητο αποθεματικό σε ποσοστό μέχρι 35 % των κερδών τους με σκοπό την πραγματοποίηση επενδύσεων ίσου ύψους.
Under the provisions of one of these draft measures, certain companies are allowed to set up a special tax-free reserve fund of up to 35 % of their profits in order to carry out investments of an equal amount.
Η Επιτροπή υπενθύμισε επίσης στην Ελλάδα ότι υποχρεούται να κοινοποιεί στην Επιτροπή όλα τα μέτρα που συνιστούν ενισχύσεις προτού τεθούν σε εφαρμογή δυνάμει του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ.
The Commission also reminded Greece of its obligation to notify the Commission of any measures constituting aid before their implementation, pursuant to Article 88(3) of the EC Treaty.
Με επιστολή της 27ης Νοεμβρίου 2003 (A/38170) οι ελληνικές αρχές διαβίβασαν ορισμένες από τις ζητούμενες πληροφορίες.
By letter dated 27 November 2003 (A/38170) the Greek authorities provided some of the information requested.
Λόγω του ότι οι απαντήσεις δεν ήταν πλήρεις, η Επιτροπή υπενθύμισε στις ελληνικές αρχές με επιστολή της 3ης Δεκεμβρίου 2003 (D/57817) το αίτημά της, καθώς και τη δυνατότητα την οποία έχει να διατάξει την Ελλάδα να διαβιβάσει τις ζητούμενες πληροφορίες δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης [2].
As the answers were not complete, the Commission reminded the Greek authorities by the letter of 3 December 2003 (D/57817) of its request and of its power to instruct Greece to provide the requested information under Article 10(3) of Council Regulation Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty [2].
Κατόπιν αυτού, η Επιτροπή έλαβε δύο επιστολές με ημερομηνία 8 Δεκεμβρίου 2003 (A/38600) και 21 Ιανουαρίου 2004 (A/30440) με τις οποίες οι ελληνικές αρχές διαβίβασαν περαιτέρω πληροφορίες.
Subsequently, the Commission received two letters dated 8 December 2003 (A/38600) and 21 January 2004 (A/30440) in which the Greek authorities provided further information.
Ωστόσο, οι απαντήσεις ήταν πολύ γενικές και όχι επαρκώς αναλυτικές ώστε να επιτρέπουν στην Επιτροπή να αξιολογήσει τα μέτρα υπό το πρίσμα των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ.
However, the replies were very general and not sufficiently detailed to allow the Commission to assess the measures in the light of Articles 87 and 88 of the EC Treaty.
Στις 15 Ιανουαρίου 2004, η Ελλάδα ψήφισε τον νόμο 3220/2004 «Μέτρα αναπτυξιακής και κοινωνικής πολιτικής — αντικειμενικοποίηση του φορολογικού ελέγχου και άλλες διατάξεις», ο οποίος τέθηκε σε ισχύ στις 30 Ιανουαρίου 2004, ημέρα δημοσίευσής του στην Εφημερίδα της κυβερνήσεως (ΦΕΚ A 15).
On 15 January 2004, Greece enacted Law 3220/2004 on ‘Development and social policy measures — Objectivity of tax controls and other provisions’, which entered into force on 30 January 2004, on its publication in the Official Journal of Greece No 3220/2004 (FEK A 15).
Με επιστολή της 13ης Μαΐου 2004 [COM(2004) 1894], η Επιτροπή εξέδωσε διαταγή παροχής πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
The Commission, by letter dated 13 May 2004 (COM(2004) 1894), adopted an information injunction pursuant to Article 10(3) of Council Regulation (EC) No 659/1999.
Η Επιτροπή κοινοποίησε την απόφαση αυτή στις ελληνικές αρχές με επιστολή της 14ης Μαΐου 2004.
The Commission notified the Greek authorities of this decision by letter dated 14 May 2004.
Με επιστολή της 17ης Ιουνίου 2004, που καταχωρήθηκε από την Επιτροπή στις 23 Ιουνίου 2004 [CAB(2004) 1647], οι ελληνικές αρχές υπέβαλαν μέρος των πληροφοριών που απαιτούνται για να διαπιστωθεί αν το εν λόγω μέτρο είναι σύμφωνο με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ.
By letter dated 17 June 2004, registered at the Commission on 23 June 2004 (CAB(2004)1647), the Greek authorities provided a part of the information necessary to assess whether the measure in question is in compliance with Article 88(3) of the EC Treaty.
Η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες με επιστολές της 7ης Σεπτεμβρίου 2004 (D/56332), της 21ης Σεπτεμβρίου 2004 (D/56733) και της 27ης Ιανουαρίου 2005 (D/50744).
By letters dated 7 September 2004 (D/56332), 21 September 2004 (D/56733) and 27 January 2005 (D/50744), the Commission asked for additional information.
Η Ελλάδα διαβίβασε στην Επιτροπή περαιτέρω πληροφορίες με επιστολές της 6ης Δεκεμβρίου 2004, που καταχωρήθηκε από την Επιτροπή στις 13 Δεκεμβρίου 2004 (A/39659), της 11ης Ιανουαρίου 2005, που καταχωρήθηκε από την Επιτροπή στις 17 Ιανουαρίου 2005 (A/30523), και της 25ης Απριλίου 2005, που καταχωρήθηκε από την Επιτροπή στις 29 Απριλίου 2005 (A/33595).
Greece provided the Commission with further information by letters dated 6 December 2004, registered at the Commission on 13 December 2004 (A/39659), 11 January 2005, registered at the Commission on 17 January 2005 (A/30523), and 25 April 2005, registered at the Commission on 29 April 2005 (A/33595).
Με επιστολή της 13ης Ιουλίου 2005, η Επιτροπή ενημέρωσε τις ελληνικές αρχές για την πρόθεσή της να εκδώσει διαταγή αναστολής σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
By letter dated 13 July 2005 the Commission informed the Greek authorities of its intention to issue a suspension injunction pursuant Article 11(1) of the Regulation (EC) No 659/1999.
Με επιστολή της 25ης Ιουλίου 2005, που καταχωρήθηκε στην Επιτροπή στις 29 Ιουλίου 2005 (A36189), οι ελληνικές αρχές πρότειναν κατάργηση του μέτρου, μόνο όμως όσον αφορά τα εισοδήματα και τα κέρδη που προέκυψαν μετά την 1η Ιανουαρίου 2005, ενώ θα παρέμενε σε ισχύ για τα εισοδήματα και τα κέρδη που πραγματοποιήθηκαν πριν από την ημερομηνία αυτή.
By letter dated 25 July 2005, registered at the Commission on 29 July 2005 (A36189) the Greek authorities proposed repealing the measure, however only with effect to revenues and profits accrued after 1 January 2005, while it would stay in force for revenues and profits made before that date.
Με επιστολή της 20ής Οκτωβρίου 2005 [3], η Επιτροπή πληροφόρησε την Ελλάδα ότι είχε αποφασίσει να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με το μέτρο ενίσχυσης.
By letter dated 20 October 2005 [3], the Commission informed Greece that it had decided to initiate the procedure laid down in Article 88(2) of the EC Treaty on the aid measure.
Στην απόφαση αυτή, που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [4], η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το μέτρο.
In this decision, published in the Official Journal of the European Union [4], the Commission invited interested parties to submit their comments on the measure.