natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι μία μονοπρόσωπη ΕΠΕ της οποίας ο μοναδικός εταίρος είναι φυσικό πρόσωπο είναι φορολογικά διαφανής.
An EURL in which the sole shareholder is a natural person is fiscally transparent.
Ο εταίρος, συνεπώς, συμπεριλαμβάνει στη φορολογία επί του εισοδήματός του (στην κατηγορία των βιομηχανικών και εμπορικών κερδών) τα εταιρικά κέρδη που του αποφέρει η μονοπρόσωπη ΕΠΕ.
The shareholder therefore includes the company profits of the EURL in his income tax return (under industrial and commercial profits).
Μπορεί, ενδεχομένως, να ισοσκελίσει το έλλειμμα της εταιρείας με τα υπόλοιπα εισοδήματά του, με την προϋπόθεση ότι τα εισοδήματα είναι της ιδίας φύσης.
He may also, if necessary, write off the company’s losses against his other income, provided it is the same type of income.
Εντούτοις, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 156 1obis του ΓΦΚ, δεν πρέπει κανονικά να καταλογίζονται ελλείμματα που προέρχονται από δραστηριότητες που αφορούν βιομηχανικά και εμπορικά κέρδη, παρά μόνο εάν οι εν λόγω δραστηριότητες περιλαμβάνουν την προσωπική συμμετοχή ενός εκ των μελών της φορολογικής εστίας στη διενέργεια που πράξεων που απαιτούνται για την εκάστοτε δραστηριότητα.
However, under Article 156(1a) CGI, he may not as a rule write off losses from activities for industrial and commercial profit unless such activities involve the personal participation of one of the members of the tax unit in the performance of the acts necessary to the activity.
Κάθε επενδυτής όφειλε να αποκτήσει το λιγότερο δύο μερίδια.
Each investor would acquire at least two co-ownership shares.
Η τιμή ανερχόταν στα 636216 FRF (περίπου 100000 ευρώ) για κάθε πακέτο των δύο μεριδίων.
The price was FRF 636216 (about EUR 100000) per set of two shares.
Οι συνιδιοκτήτριες εταιρείες χρηματοδοτούσαν την απόκτηση των μεριδίων με τον ακόλουθο τρόπο (για ένα πακέτο δύο μεριδίων):
The joint-ownership companies financed the acquisition of the shares as follows (per set of two shares):
Εισφορά κεφαλαίου 50000 FRF (περίπου 7700 ευρώ) από τον εταίρο.
a capital investment by the shareholder of FRF 50000 (about EUR 7700),
Δάνειο χορηγούμενο από την Τράπεζα με σταθερό επιτόκιο 8 % και διάρκεια επτά ετών, με ημερομηνία εκκίνησης την 31η Δεκεμβρίου 1996.
a loan from the Bank at a fixed rate of 8 % over a period of seven years from 31 December 1996.
Για ένα πακέτο δύο μεριδίων, το ποσό ανερχόταν στα 554683 FRF (περίπου 85300 ευρώ).
The amount was FRF 554683 (about EUR 85300) for a set of two shares,
Ένα ποσό που κατέβαλε η CIL σε κάθε συνιδιοκτήτρια εταιρεία ως εγγύηση για τη σωστή διαχείριση της συνιδιοκτησίας.
the share of CIL’s deposit of guarantee set up with each joint-ownership company as security for its sound management of the joint ownership.
Η εγγύηση ανερχόταν στο συνολικό ποσό των 40000000 FRF (περίπου 6150000 ευρώ), δηλαδή 108108 FRF (περίπου 16600 ευρώ) ανά πακέτο δύο μεριδίων και είχε ετήσιο επιτόκιο 8 %, ενώ οι τόκοι κεφαλαιοποιούνταν ετησίως από τις 31 Δεκεμβρίου 1996.
This guarantee was for a sum of FRF 40000000 (about EUR 6150000), or FRF 108108 (about EUR 16600) per set of two shares, at an interest rate of 8 % per annum, with the interest capitalised annually from 31 December 1996.
Η εγγύηση μπορούσε να επιστραφεί, τόσο το βασικό κεφάλαιο όσο και οι κεφαλαιοποιημένοι τόκοι, στις 31 Δεκεμβρίου 2003.
The principal and capitalised interest on the guarantee would be repayable as of 31 December 2003.
Μετά την εκχώρηση όλων των μεριδίων που είχε στην κατοχή της η Τράπεζα, η ναυτιλιακή συνιδιοκτησία αποτελείτο από τις συνιδιοκτήτριες εταιρείες και την CIL (υπό την ιδιότητα της κατόχου δύο μεριδίων).
After all the Bank’s shares had been transferred, the joint-ownership vehicle consisted of the joint-ownership companies and the CIL (as holder of two shares).
Η φάση εκμετάλλευσης του πλοίου
Operating phase of the vessel
Σύμφωνα με το μηχανισμό της συνεργασίας, το πλοίο Le Levant θα χρησιμοποιούνταν ως κρουαζιερόπλοιο από την ημέρα παράδοσής του ως το τέλος του 2003.
As part of the package, Le Levant was to be operated as a cruise vessel following its delivery until the end of 2003.
Σύμφωνα με τα καταστατικά της συνιδιοκτησίας, οι συνιδιοκτήτες μοιράζονταν τα κέρδη και τις ζημίες από την εκμετάλλευση ανάλογα με το μερίδιο που κατείχαν στο πλοίο.
In accordance with the joint-ownership vehicle’s articles of association, the investor-shareholders would share the operating profits and losses pro rata to their interest in the vessel.
Εντούτοις, πρέπει να επισημάνουμε ότι η συνεργασία δημιουργήθηκε με την πρόβλεψη ότι θα υπήρχαν σημαντικά ελλείμματα στη διάρκεια των πρώτων πέντε ετών της εκμετάλλευσης του Le Levant [11].
It should however be underlined that the package was based on the assumption of significant losses in the first five years of Le Levant’s operation [11].
Οι ταμειακές ανάγκες των συνιδιοκτητριών εταιρειών ήταν οι εξής:
The joint-ownership companies’ cash requirements would arise from:
ελλειμματικά, σύμφωνα με τις προβλέψεις, αποτελέσματα εκμετάλλευσης της συνιδιοκτησίας,
the operating results of the joint-ownership vehicle, forecast as a loss,
ετήσιες εξοφλητικές δόσεις και χρηματοοικονομικά έξοδα σχετικά με το τραπεζικό δάνειο που χορήγησε η Τράπεζα για την αγορά των μεριδίων, και
the annual repayments and financial costs of the bank loan granted by the Bank to acquire the shares, and
έξοδα διαχείρισης των εταιρειών.
the companies’ operating expenses.
Οι ταμειακές ανάγκες έπρεπε να καλύπτονται από τους επενδυτές, οι οποίοι δεσμεύονταν επίσημα να επανεπενδύουν κάθε χρόνο, υπό τη μορφή αύξησης κεφαλαίου της συνιδιοκτήτριας εταιρείας που ανήκε στον καθένα, τα ποσά που εξοικονομούσαν από τη φορολογία τους λόγω αφαίρεσης των ελλειμμάτων από τη λειτουργία του πλοίου στο πλαίσιο της συνιδιοκτησίας (με εξαίρεση το τελευταίο έτος της εκμετάλλευσης, κατά το οποίο τα ποσά από τη φορολογική εξοικονόμηση έπρεπε να παραμείνουν στην κατοχή των επενδυτών).
The cash requirements were to be covered by the investors who formally undertook to reinvest each year the tax savings made as a result of deducting the vessel’s operating losses in the joint ownership in the form of capital increases by the respective joint-ownership companies (other than in the last operating year, when the investors had the right to retain the tax savings).
Οι επανεπενδύσεις των ποσών που προέκυπταν από την εξοικονόμηση στη φορολογία αποτελούσαν τη μοναδική πηγή χρηματοδότησης των συνιδιοκτητριών εταιρειών κατά τη φάση της εκμετάλλευσης.
The reinvestment of the tax savings would be the sole source of financing for the joint-ownership companies during the operating phase.
Έξοδος από το πρόγραμμα
End of the operation
Με εκατέρωθεν προσύμφωνα, οι συνιδιοκτήτριες εταιρείες δεσμεύονταν να πουλήσουν στην Τράπεζα (και η Τράπεζα δεσμευόταν να αγοράσει) τα μερίδιά τους στη συνολική τιμή των 124861905 FRF (δηλαδή περίπου 19 εκατ. ευρώ) στο τέλος της περιόδου εκμετάλλευσης του πλοίου.
The joint-ownership companies promised to sell the shares to the Bank (and the Bank promised to buy them) for a total price of FRF 124861905 (about EUR 19 million) at the end of the vessel’s operating phase.
Εντούτοις, η τιμή αυτή, που ονομάζεται «τιμή βάσης», μπορούσε να διαφέρει, σύμφωνα με έναν προκαθορισμένο τύπο, ανάλογα με το φορολογικό συντελεστή που θα εφαρμοζόταν πράγματι στην ανώτερη μερίδα του φόρου εισοδήματος κατά την περίοδο 1997-2003.
This price (the ‘base price’) could however vary according to a predefined formula on the basis of the actual rates applied in the top income tax bracket for the years 1997-2003.
Από την τιμή βάσης αφαιρείτο το παθητικό των συνιδιοκτητριών εταιρειών κατά την ημερομηνία της εκχώρησης (το οποίο αναλογούσε, στο μεγαλύτερο μέρος του, στο ποσό της εγγύησης που κατέβαλε η CIL, συν τους κεφαλαιοποιημένους τόκους).
The base price would be reduced by the joint-ownership companies’ liabilities on the date of transfer (consisting essentially of the CIL’s deposit of guarantee plus capitalised interest).
Η καθαρή τιμή υπολογίστηκε στα 56494213 FRF (περίπου 8,7 εκατ. ευρώ), δηλαδή 153101 FRF (περίπου 23500 ευρώ) ανά πακέτο των δύο μεριδίων.
The net price was estimated at FRF 56494213 (about EUR 8,7 million), or FRF 153101 (about EUR 23500) per set of two shares.
Η εκχώρηση είχε προκαθοριστεί να πραγματοποιηθεί το αργότερο ως τις 29 Φεβρουαρίου 2004.
The transfer was expected to take place by 29 February 2004 at the latest.
Από την πλευρά τους, η Τράπεζα και η CIL δεσμεύονταν με εκατέρωθεν προσύμφωνα σύμφωνα με τα οποία η CIL όφειλε να αγοράσει όλα τα μερίδια που κατείχε η Τράπεζα σε τιμή που αντιστοιχούσε σε εκείνη που θα πλήρωνε η Τράπεζα.
For their part, the Bank and CIL made a mutually binding promise according to which CIL would acquire all the Bank’s shares at a price corresponding to the price paid by the Bank.
Η εν λόγω μεταβίβαση, η οποία θα καθιστούσε την CIL νόμιμο ιδιοκτήτη του Le Levant, έπρεπε να πραγματοποιηθεί το αργότερο έως τις 29 Φεβρουαρίου 2004.
This transfer, which would make the CIL the legal owner of Le Levant, would take place not later than 29 February 2004.
Η έγκριση των γαλλικών αρχών
The approval of the French authorities
Η Τράπεζα και η CIP υπέβαλαν στις γαλλικές αρχές τις ρυθμίσεις που παρουσιάζονται περιληπτικά στην ενότητα 2, προκειμένου να αποκτήσουν την απαραίτητη έγκριση για τη χορήγηση των φορολογικών πλεονεκτημάτων που προβλέπει ο νόμος Pons.
The Bank and CIP submitted the scheme summarised in section 2 to the French authorities in order to obtain the necessary approval to benefit from the tax advantages under the Loi Pons.
Με έγκριση της 26ης Νοεμβρίου 1996, η οποία χορηγήθηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 238 bis HA III ter και quater του ΓΦΚ, ο υπουργός Οικονομικών αποφάσισε ότι:
By approval dated 26 November 1996, granted pursuant to Article 238a HA IIIb and c CGI, the budget minister decided that:
οι συνιδιοκτήτριες εταιρείες μπορούσαν να αφαιρέσουν από τα φορολογητέα αποτελέσματά τους, τα οποία προέκυπταν από τη διαδικασία απόκτησης των μεριδίων τους, το ποσό της επένδυσής τους (η βάση της συνολικής απαλλαγής ορίστηκε στα 228,5 εκατ. FRF, προσαυξημένη κατά τα πιθανά έξοδα μεταφοράς) και ότι
the joint-ownership companies could deduct the amount of their investments from their tax results for the year of purchase of their shares (the total basis for deduction was set at FRF 228,5 million, plus any bridging costs), and that,
οι διατάξεις του άρθρου 156 1obis του ΓΦΚ δεν θα εφαρμόζονταν στα ελλείμματα που θα προέκυπταν από την απόκτηση του πλοίου και την εκμετάλλευσή του (γεγονός που, κατά συνέπεια, επέτρεπε στους εταίρους των συνιδιοκτητριών εταιρειών να αφαιρούν τα εν λόγω ελλείμματα από το εισόδημά τους).
Article 156(1a) CGI would not apply to losses arising from the acquisition and operation of the vessel (which would thus allow the shareholders of the joint-ownership companies to deduct these losses from their income).
Στο κείμενο της έγκρισης, οι γαλλικές αρχές επισήμαναν ρητώς ορισμένα στοιχεία της όλης πράξης και συγκεκριμένα ότι η CIP και η Τράπεζα «εγγυώνται […] στους κατόχους μεριδίων των εταιρειών που συστάθηκαν για την αγορά των μεριδίων, την επαναγορά των μεριδίων τους μετά τη λήξη του πέμπτου έτους εκμετάλλευσης έναντι τιμήματος 56,756 εκατομμύριων φράγκων».
In the text of the approval decision the French authorities expressly noted certain elements of the operation, in particular that CIP and the Bank would ‘guarantee … holders of shares in the companies set up to purchase the shares that they would buy back their shares at the end of the 5th year of operation at a value of FRF 56756 million’.
Η έγκριση συνοδευόταν από τον όρο ότι οι συνιδιοκτήτριες εταιρείες θα διατηρούσαν τα μερίδιά τους στη συνιδιοκτησία επί πέντε έτη από την ημέρα παράδοσης του πλοίου και ότι το πλοίο θα διατίθετο για πέντε χρόνια προς υπερπόντια εκμετάλλευση, και συγκεκριμένα με σημείο αναχώρησης το Saint-Pierre-et-Miquelon.
The approval was subject to the condition that the joint-ownership companies keep their joint-ownership shares for five years from the delivery of the vessel and that the vessel operate overseas, notably out of Saint-Pierre-et-Miquelon, for a period of five years.
Κατά την ίδια περίοδο, οι εταίροι έπρεπε να διατηρήσουν τα μερίδιά τους στις συνιδιοκτήτριες εταιρείες.
The shareholders should keep their shares in the joint-ownership companies for the same period.
Εξάλλου, από την αίτηση για τη χορήγηση έγκρισης προκύπτει ότι η Τράπεζα και η CIP γνώριζαν ότι το επιδιωκόμενο φορολογικό πλεονέκτημα αποτελούσε κρατική ενίσχυση με την έννοια του άρθρου 87 της συνθήκης [12].
The application for approval also reveals that the Bank and CIP were aware that the tax benefit claimed constituted State aid within the meaning of Article 87 of the Treaty [12].
Εντούτοις, η Τράπεζα και η CIP εφάρμοσαν τη διαδικασία χρηματοδότησης, παρόλο που η απόφαση για την έγκριση δεν έκανε πουθενά λόγο για την τυχόν κοινοποίηση της εν λόγω ενίσχυσης στην Επιτροπή, όπως προβλέπεται από το άρθρο 88 της συνθήκης, ούτε για τη συμβατότητά της με την κοινή αγορά.
The Bank and CIP implemented the financing scheme despite the fact that the approval decision made no mention of notifying the Commission of the aid in accordance with Article 88 of the Treaty or of its compatibility with the common market.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, η χρηματοδότηση του πλοίου Le Levant πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με όσα προέβλεπε ο μηχανισμός συνεργασίας που παρουσιάζεται συνοπτικά στην ενότητα 2.
According to information at the Commission’s disposal, the Le Levant financing operation was implemented in accordance with the package summarised in section 2.
Τα διάφορα προσύμφωνα πώλησης και αγοράς μεταξύ των μερών της συνεργασίας εφαρμόστηκαν, από ό,τι φαίνεται, κανονικά, με αποτέλεσμα η CIL να γίνει ο μοναδικός ιδιοκτήτης όλων των μεριδίων του Le Levant τον Ιανουάριο του 2004 στην τιμή των 17825989 ευρώ.
The various binding promises of sale and purchase between the parties in the package were applied as expected, as a result of which CIL took ownership of all the shares in Le Levant in January 2004 for a price of EUR 17825989.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σύμφωνα με το γαλλικό δίκαιο, η συγκέντρωση όλων των μεριδίων ενός πλοίου σε ένα και μοναδικό πρόσωπο επιφέρει τη λύση της ναυτιλιακής συνιδιοκτησίας.
The Commission notes that, under French law, the fact that all shares in a vessel have come to be held by a single shareholder requires the joint-ownership vehicle to be dissolved.
Οι συνιδιοκτήτριες εταιρείες φέρονται να λύθηκαν και να διαγράφηκαν από το εμπορικό μητρώο το Μάιο και τον Ιούλιο του 2004 [13].
The joint-ownership companies were dissolved and deleted from the company register in May and July 2004 [13].
Στις αποφάσεις της σχετικά με την κίνηση διαδικασίας της 2ας Δεκεμβρίου 1999 και της 6ης Δεκεμβρίου 2006, η Επιτροπή θεώρησε ότι η εφαρμογή του νόμου Pons στη συνεργασία για τη χρηματοδότηση του πλοίου Le Levant προσπόρισε πλεονέκτημα στους εταίρους των συνιδιοκτητριών εταιρειών (στο εξής «οι επενδυτές») και στην CIL και ότι το εν λόγω πλεονέκτημα, εφόσον επιφέρει μείωση των φορολογικών εσόδων, χρηματοδοτήθηκε με κρατικούς πόρους.
In its initiation decisions of 2 December 1999 and 6 December 2006, the Commission found that the application of the Loi Pons to the Le Levant financing package had provided an advantage to shareholders in the joint-ownership companies (‘the investors’) and to CIL and that that advantage, which led to a shortfall in tax revenue, had been granted through State resources.
Όσον αφορά την επιλεκτικότητα του εν λόγω πλεονεκτήματος, η Επιτροπή έκρινε ότι το πεδίο εφαρμογής του νόμου Pons ήταν επιλεκτικό, καθώς οι διατάξεις του εφαρμόζονται μόνο σε επενδύσεις σε συγκεκριμένες υπερπόντιες γαλλικές κοινότητες.
As regards the selectivity of the advantage, the Commission noted that the Loi Pons was selective in scope as the scheme applied only to investments in certain French overseas communities.
Τέλος, η Επιτροπή διατύπωσε την εκτίμηση ότι η ενίσχυση ήταν ικανή να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό στην αγορά των κρουαζιερών, αγορά στην οποία πραγματοποιούνται συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών.
Lastly, the Commission considered that the aid was likely to distort competition in the cruise market, a market which was characterised by trade between Member States.
Η Επιτροπή συνεπώς απεφάνθη ότι το εν λόγω μέτρο συνιστούσε κρατική ενίσχυση.
The Commission therefore found that the measure in question constituted State aid.
Σχετικά με τη συμβατότητα της εν λόγω ενίσχυσης με την κοινή αγορά, η Επιτροπή έκρινε ότι δεν προέκυπτε να εκπληρώνονται εν προκειμένω οι όροι που ισχύουν για τις αναπτυξιακές ενισχύσεις, οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 7 της οδηγίας 90/684/ΕΟΚ.
As regards the compatibility of the aid with the common market, the Commission felt that it did not appear to satisfy the conditions applicable to the development assistance referred to in Article 4(7) of Directive 90/684/EEC.
Συγκεκριμένα, η Επιτροπή διατύπωσε αμφιβολίες σχετικά με τον όρο σύμφωνα με τον οποίο ο πραγματικός ιδιοκτήτης του πλοίου πρέπει να διαμένει ή να εδρεύει στην περιοχή για την οποία προορίζεται η αναπτυξιακή ενίσχυση, καθώς και σχετικά με την ύπαρξη ουσιαστικού «αναπτυξιακού χαρακτήρα».
In particular, the Commission expressed doubts regarding the condition that the real owner of the vessel must reside in the territory eligible for development assistance and as to the existence of a real development component.
Η Επιτροπή, κατά συνέπεια, κίνησε την επίσημη διαδικασία εξέτασης.
The Commission therefore initiated a formal investigation procedure.
Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από την πλευρά της CIL καθώς και των εκπροσώπων των επενδυτών, με την υποστήριξη της Τράπεζας.
The Commission received comments from CIL and from the investors’ representatives, backed by the Bank.
Παρατηρήσεις της CIL
CIL comments
Καταρχάς, η CIL θέτει υπό αμφισβήτηση την εφαρμογή της οδηγίας 90/684/ΕΟΚ στην παρούσα υπόθεση.
CIL first questions the applicability of Directive 90/684/EEC.
Η CIL θεωρεί ότι στόχος της οδηγίας 90/684/ΕΟΚ είναι να ελέγξει τις ενισχύσεις από τις οποίες επωφελούνται, άμεσα ή έμμεσα, τα ναυπηγεία που βρίσκονται στην Κοινότητα. Ως εκ τούτου, η εν λόγω οδηγία δεν εφαρμόζεται παρά μόνο στις ενισχύσεις που ωφελούν ναυπηγεία.
CIL believes that the aim of that Directive is to manage the aid for which shipyards established in the Community may be directly or indirectly eligible and concludes that the Directive applies only to aid that benefits a shipyard.
Εφόσον η Επιτροπή δεν απέδειξε τέτοιο όφελος, δεν μπορεί να βασίσει την ανάλυση της σχετικά με την ενίσχυση στην οδηγία 90/684/ΕΟΚ.
As the Commission had not demonstrated such a benefit, the Commission could not base its assessment of the aid on Directive 90/684/EEC.
Ακολούθως, η CIL αμφισβητεί την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης με γνώμονα τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
Secondly, CIL disputes the existence of State aid with reference to the criteria of Article 87(1) of the Treaty.
Όσον αφορά το πλεονέκτημα που υποτίθεται ότι άντλησε η CIL από την εκμετάλλευση του πλοίου Le Levant, η CIL διατυπώνει τρεις παρατηρήσεις.
Regarding the advantage that CIL allegedly gained from operating Le Levant, CIL makes the following three observations.
Καταρχάς, θεωρεί ότι λανθασμένα θεωρείται ότι η CIL εκμεταλλεύτηκε το πλοίο, εφόσον ενήργησε απλώς υπό την ιδιότητα του διαχειριστή για λογαριασμό της συνιδιοκτησίας, η οποία ήταν ο πραγματικός φορέας εκμετάλλευσης του πλοίου.
Firstly, it is incorrect to regard CIL as operator of the vessel as, in fact, it had acted only in the capacity of manager on behalf of the joint-ownership which was the vessel’s real operator.
Επίσης, η CIL πιστεύει ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η ενίσχυση επέτρεψε την εκμετάλλευση του Le Levant υπό πιο ευνοϊκές συνθήκες από εκείνες στις οποίες είχαν πρόσβαση οι άλλες επιχειρήσεις, καθώς η Επιτροπή δεν έχει υπολογίσει το μέγεθος του υποτιθέμενου πλεονεκτήματος.
Secondly, CIL believes that the Commission has failed to prove that the aid helped to operate Le Levant under more favourable conditions than those available to other operators as the Commission had not quantified the size of the alleged advantage.
Τέλος, όσον αφορά το κριτήριο του επηρεασμού των συναλλαγών μεταξύ κρατών μελών, η CIL σημειώνει ότι το πλοίο Le Levant είναι ένα πλοίο με περιορισμένη χωρητικότητα, το οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε κοινοτικά ύδατα στη διάρκεια των πέντε πρώτων ετών εκμετάλλευσης, και ότι, στη διάρκεια αυτής της περιόδου, η πελατεία του προερχόταν κυρίως από τη Βόρεια Αμερική, δηλαδή εκτός Κοινότητας, ενώ, τέλος, δεν υπήρχε κανένας ευρωπαίος ανταγωνιστής στο συγκεκριμένο τομέα της αγοράς.
Lastly, as regards the effect on trade between Member States, CIL notes that Le Levant is a low-capacity vessel, that it did not once operate in Community waters in the first five years of operation, that its clientele in this period consisted mainly of North Americans, i.e. non-Community nationals, and finally that it had no European competitors in its market niche.
Η CIL αμφισβητεί ότι είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι η εκμετάλλευση του Le Levant ήταν ικανή να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.
CIL doubts whether the operation of Le Levant can be considered to have affected trade between Member States.
Η CIL, εξάλλου, δεν έλαβε την ενίσχυση με την ιδιότητά της του συνιδιοκτήτη, δεδομένου ότι, εφόσον συστάθηκε ως εταιρεία εκτός της μητροπολιτικής Γαλλίας, δεν κατέβαλλε φόρους στη Γαλλία και συνεπώς δεν μπορούσε να τύχει καμιάς φορολογικής απαλλαγής.
Nor did CIL benefit from aid in its capacity as investor-shareholder given that, as a company established outside mainland France, it did not pay tax in France and could not therefore make any tax deductions.
Παρατηρήσεις των επενδυτών
The investors’ comments
Οι επενδυτές καταρχάς θεωρούν ότι η διαδικασία που ακολούθησε η Επιτροπή έχει ορισμένες παρατυπίες.
The investors consider first that the procedure adopted by the Commission was flawed.
Ειδικότερα, η απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Φεβρουαρίου 2006 κατέστησε, κατά τη γνώμη τους, ανίσχυρη την απόφαση περί κίνησης διαδικασίας της 2ας Δεκεμβρίου 1999, καθώς αυτή συνδέεται άρρηκτα με την ακυρωμένη τελική απόφαση, και συνεπώς η Επιτροπή δεν μπορούσε εγκύρως να τη συμπληρώσει με την απόφαση που εξέδωσε στις 6 Δεκεμβρίου 2006.
The Court of First Instance judgment of 22 February 2006 had invalidated the initiation decision of 2 December 1999, as this was inextricably linked to the final decision annulled, so the Commission could not legitimately supplement it with its Decision of 6 December 2006.
Προκειμένου να σεβαστεί τη διαδικασία, η Επιτροπή όφειλε να εκδώσει νέα απόφαση κίνησης της διαδικασίας και η συμπληρωματική απόφαση της 2ας Δεκεμβρίου 2006 πρέπει να λογίζεται ως τέτοια εκ νέου κίνηση της διαδικασίας.
In accordance with the procedure, the Commission should have adopted a new initiation decision and its supplementary decision of 2 December 2006 must thus be regarded as initiating proceedings from scratch.
Επίσης, οι επενδυτές θεωρούν ότι η συμπληρωματική απόφαση της 6ης Δεκεμβρίου 2006 εμπεριέχει μια σειρά από λάθη και κενά, τα οποία αντιστοιχούν στις ελλείψεις που επισήμανε η απόφαση του Πρωτοδικείου της 22ας Φεβρουαρίου 2006 και αφορούν ιδίως το χαρακτήρα των οικονομικών σχέσεων ανάμεσα στους επενδυτές, την Τράπεζα και την CIL.
Secondly, the investors believe that the supplementary decision of 6 December 2006 contains a number of errors and shortcomings, in short the omissions identified by the Court of First Instance in its judgment of 22 February 2006 relating in particular to the nature of the business relationship between the investors, the Bank and CIL.
Οι επενδυτές τονίζουν ότι υπέγραψαν σύμβαση προσχώρησης που τους πρότεινε η Τράπεζα με σκοπό να επωφεληθούν από ένα καθεστώς φορολογικής βελτιστοποίησης.
The investors stress that they had signed a membership contract proposed by the Bank which was designed to bring them the benefits of a tax optimisation scheme.