natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Δεύτερον, λαμβάνοντας υπόψη ότι όλοι οι μεταφορείς που συμμετείχαν στη διαδικασία έπρεπε να αποκτήσουν άδειες για την εκτέλεση της δραστηριότητάς τους και ότι έπρεπε να πληρούν ορισμένες απαιτήσεις που τους επιβάλλονταν με την πρόσκληση υποβολής προσφορών, έπρεπε να διαθέτουν επαρκή μέσα μεταφοράς ώστε να πληρούν τις απαραίτητες απαιτήσεις ποιότητας.
Secondly, taking into account that all the operators taking part in the procedure had to obtain licences to conduct their activity and that they must have fulfilled certain requirements imposed on them in the invitation to submit offers, they must have been adequately provided with means of transport to meet the necessary quality requirements.
Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας, η χρήση του στατιστικού κόστους μεταφοράς δεν μπορεί αυτή καθ’ αυτή να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι μεταφορείς που αποδέχθηκαν να παρέχουν τις υπηρεσίες έναντι 26 CZK ανά km θα πρέπει να θεωρούνται μεταφορείς υπό καλή διαχείριση.
However, as mentioned in the decision to initiate the procedure, the use of the statistical transport cost cannot per se lead to a conclusion that the operators who accepted to provide the services for CZK 26 per km should be considered well-managed carriers.
Οι τσεχικές αρχές δεν έχουν παράσχει επαρκείς πληροφορίες μέχρι στιγμής, ακόμη και μετά την απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας.
The Czech authorities have not provided sufficient information on this point, including after the decision to initiate the procedure.
Για το λόγο αυτό, καθώς δεν πληρούνται όλες οι απαιτήσεις της δεύτερης εναλλακτικής δυνατότητας του τέταρτου όρου της απόφασης Altmark, η Επιτροπή δεν μπορεί να συμπεράνει ότι η διαδικασία που εφαρμόστηκε από τις περιφερειακές αρχές μπορεί να θεωρηθεί διαδικασία που εξασφάλιζε ότι το επίπεδο αντιστάθμισης ήταν ίσο με το επίπεδο που θα προέκυπτε από τον ανοικτό δημόσιο διαγωνισμό.
Hence, as not all of the requirements from the second alternative of the fourth Altmark condition are fulfilled, the Commission cannot conclude that the procedure applied by the regional authorities can be considered a procedure ensuring that the level of compensation was equal to the level to be obtained in the open public tender.
Με άλλα λόγια, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποκλείσει ότι στον ανοικτό δημόσιο διαγωνισμό, οι περιφερειακές αρχές θα μπορούσαν να είχαν βρει μεταφορείς που θα αντιπροσώπευαν χαμηλότερες δαπάνες και κατά συνέπεια που θα παρείχαν τις υπηρεσίες ζητώντας χαμηλότερη αμοιβή.
In other words, the Commission cannot exclude that in the open public tender the regional authorities could have been able to find operators representing lower costs and consequently offering to provide the services demanding lower remuneration.
Επιπλέον, η Επιτροπή δεν μπορεί να συμπεράνει ότι το ποσό της αντιστάθμισης καθορίστηκε στο επίπεδο που εγγυάται ότι δεν χορηγήθηκε κανένα πλεονέκτημα σε ορισμένους μεταφορείς.
Further, the Commission cannot conclude that the amount of compensation was established at the level which guarantees that no advantage was conferred to certain operators.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι η αντιστάθμιση χορήγησε πλεονέκτημα σε ορισμένους μεταφορείς παροχής δημόσιας μεταφοράς.
Therefore, the Commission considers that the compensation has granted an advantage to certain operators of public transport.
Κατά συνέπεια, πληρούται ο δεύτερος όρος για την εφαρμογή του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ στην προκειμένη περίπτωση.
Consequently, the second condition for the application of Article 87(1) of the EC Treaty is fulfilled in the case.
Νόθευση του ανταγωνισμού και επίπτωση στις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών
Distortion of competition and effect on trade between Member States
Όσον αφορά αυτόν τον όρο, πρέπει να εξακριβωθεί κατά πόσο το πλεονέκτημα που χορηγήθηκε με κρατικούς πόρους μπορεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό στο βαθμό που να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών.
With regard to this condition, it needs to be verified whether the advantage granted from the State resources can distort competition to the extent that it affects trade between Member States.
Στην απόφασή της περί κινήσεως της διαδικασίας, η Επιτροπή σημείωσε ότι ως προς αυτό η απόφαση Altmark προβλέπει ότι: «Πράγματι, ουδόλως αποκλείεται μια δημόσια επιδότηση, η οποία χορηγείται σε επιχείρηση παρέχουσα απλώς τοπικές ή περιφερειακές μεταφορικές υπηρεσίες και η οποία δεν παρέχει τέτοιες υπηρεσίες εκτός του κράτους προελεύσεώς της, να μπορεί, παρά ταύτα, να έχει επιπτώσεις επί του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών.
In its decision to initiate the procedure, the Commission noted in this respect that the Altmark judgment provides that: ‘It is not impossible that a public subsidy granted to an undertaking which provides only local or regional transport services and does not provide any transport services outside its State of origin may none the less have an effect on trade between Member States.
Όταν κράτος μέλος χορηγεί δημόσια επιδότηση σε επιχείρηση, η εκ μέρους της επιχειρήσεως αυτής παροχή μεταφορικών υπηρεσιών μπορεί να διατηρείται στο ίδιο επίπεδο ή να αυξάνεται, με συνέπεια να μειώνονται οι δυνατότητες επιχειρήσεων εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη να παρέχουν τις μεταφορικές υπηρεσίες τους στην αγορά του κράτους μέλους αυτού (βλέπε επ’ αυτού, τις αποφάσεις της 13ης Ιουλίου 1988, 102/87, Γαλλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1988, σ. 4067, σκέψη 19· της 21ης Μαρτίου 1991, C-305/89, Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1991, σ. Ι-1603, σκέψη 26, και Ισπανία κατά Επιτροπής, προαναφερθείσα, σκέψη 40).
Where a Member State grants a public subsidy to an undertaking, the supply of transport services by that undertaking may for that reason be maintained or increased with the result that undertakings established in other Member States have less chance of providing their transport services in the market in that Member State (see, to that effect, Case 102/87 France v Commission [1988] ECR 4067, paragraph 19; Case C-305/89 Italy v Commission [1991] ECR I-1603, paragraph 26; and Spain v Commission, paragraph 40).
Εν προκειμένω, η διαπίστωση αυτή δεν είναι απλώς υποθετική, διότι, όπως προκύπτει ιδίως από τις παρατηρήσεις της Επιτροπής, πολλά κράτη μέλη άρχισαν ήδη από το 1995 να ανοίγουν ορισμένες αγορές μεταφορών στον ανταγωνισμό επιχειρήσεων εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη, οπότε πολλές επιχειρήσεις προσφέρουν ήδη υπηρεσίες αστικών, προαστιακών ή περιφερειακών μεταφορών εντός κρατών μελών διαφορετικών από το κράτος της προελεύσεώς τους.
In the present case, that finding is not merely hypothetical, since, as appears in particular from the observations of the Commission, several Member States have since 1995 started to open certain transport markets to competition from undertakings established in other Member States, so that a number of undertakings are already offering their urban, suburban or regional transport services in Member States other than their State of origin.
Τέλος, κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, δεν υφίσταται κάποιο όριο ή κάποιο ποσοστό κάτω από το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν επηρεάζεται το μεταξύ κρατών μελών εμπόριο.
Finally, according to the Court’s case-law, there is no threshold or percentage below which it may be considered that trade between Member States is not affected.
Πράγματι, το σχετικά χαμηλό ύψος μιας ενισχύσεως ή το σχετικά μέτριο μέγεθος της επιχειρήσεως που λαμβάνει την ενίσχυση δεν αποκλείουν a priori τη δυνατότητα επηρεασμού του μεταξύ των κρατών μελών εμπορίου (βλέπε τις προαναφερθείσες αποφάσεις Tubemeuse, σκέψη 43, και Ισπανία κατά Επιτροπής, σκέψη 42).
The relatively small amount of aid or the relatively small size of the undertaking which receives it does not as such exclude the possibility that trade between Member States might be affected (see Tubemeuse, paragraph 43, and Spain v Commission, paragraph 42).
Επομένως, η δεύτερη προϋπόθεση εφαρμογής του άρθρου 92, παράγραφος 1, της συνθήκης, κατά την οποία η ενίσχυση πρέπει να είναι ικανή να επηρεάσει το μεταξύ κρατών μελών εμπόριο, δεν εξαρτάται από τον τοπικό ή περιφερειακό χαρακτήρα των μεταφορικών υπηρεσιών που παρέχονται ή από τη σημασία του σχετικού τομέα δραστηριοτήτων» [12].
The second condition for the application of Article 92(1) of the Treaty, namely that the aid must be capable of affecting trade between Member States, does not therefore depend on the local or regional character of the transport services supplied or on the scale of the field of activity concerned’ [12].
Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι πληρούται ο όρος σύμφωνα με τον οποίο η ενίσχυση πρέπει να νοθεύει τον ανταγωνισμό και να επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών στην προκειμένη περίπτωση.
Thus, the Commission comes to the conclusion that the condition that the aid must distort competition and affect trade between Member States is fulfilled in the case at hand.
Λαμβάνοντας υπόψη τις προαναφερόμενες σκέψεις, η Επιτροπή συμπεραίνει επίσης ότι τα μέτρα που εφαρμόστηκαν αποτελούν κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.
Taking into account the abovementioned considerations, the Commission concludes also that the measures put into effect constitute State aid in the meaning of Article 87(1) of the EC Treaty.
Το άρθρο 73 της συνθήκης ΕΚ προβλέπει όρους συμβατότητας της ενίσχυσης που χορηγείται στο πεδίο συντονισμού των μεταφορών και της υποχρέωσης παροχής δημόσιας υπηρεσίας στις μεταφορές.
Article 73 of the EC Treaty envisages conditions of compatibility of aid granted in the field of coordination of transport and public service obligation in transport.
Το άρθρο αυτό αποτελεί ειδικό νόμο (lex specialis) σε σχέση με το άρθρο 86 παράγραφος 2 και το άρθρο 87 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης ΕΚ.
That Article constitutes a lex specialis with relation to Article 86(2), and Article 87(2) and (3) of the EC Treaty.
Σύμφωνα με την απόφαση Altmark [13], το άρθρο 73 της συνθήκης ΕΚ δεν μπορεί να εφαρμόζεται απευθείας και μόνο δυνάμει κανονισμών του Συμβουλίου, ιδίως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1969 περί των ενεργειών των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών [14].
According to the Altmark judgment [13], Article 73 of the EC Treaty cannot be applied directly but only by virtue of Council Regulations, in particular Council Regulation (EEC) No 1191/69 of 26 June 1969 on action by Member States concerning the obligation inherent in the concept of a public service in transport by rail, road and inland waterway [14].
Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 μπορεί να εφαρμόζεται μόνο σε σχέση με κρατική ενίσχυση που χορηγείται σε μεταφορείς στις σιδηροδρομικές, οδικές και εσωτερικές πλωτές μεταφορές.
Pursuant to Article 1(1) of Regulation (EEC) No 1191/69 it can only be applied with relation to State aid granted to transport operators in rail, road and inland waterways.
Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού οποιεσδήποτε επιχειρήσεις με δραστηριότητες που περιορίζονται αποκλειστικά στη λειτουργία αστικών, προαστιακών ή περιφερειακών υπηρεσιών.
However, the Member States may exclude from the scope of that Regulation any undertakings whose activities are confined exclusively to the operation of urban, suburban or regional services.
Κατά την απόφασή της περί κινήσεως της διαδικασίας, η Επιτροπή ήδη σημείωσε ότι οι τσεχικές αρχές δεν προέβησαν σε τέτοια εξαίρεση.
In its decision to initiate the procedure, the Commission already noted that the Czech authorities did not make such an exemption.
Επομένως, εφαρμόζονται οι σχετικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69.
Therefore, the relevant provisions of Regulation (EEC) No 1191/69 are applicable.
Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69, προκειμένου να εξασφαλίσουν επαρκείς υπηρεσίες μεταφοράς, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν να συνάψουν συμβάσεις δημόσιας υπηρεσίας με μια επιχείρηση μεταφορών.
Pursuant to Article 1(4) of Regulation (EEC) No 1191/69, in order to ensure adequate transport services the competent authorities of the Member States may conclude public service contracts with a transport undertaking.
Το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 ορίζει ότι ως «σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας» νοείται μια σύμβαση που συνάπτεται μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και μιας επιχείρησης μεταφορών με σκοπό να παρέχονται στο κοινό επαρκείς υπηρεσίες μεταφορών.
Article 14 of Regulation (EEC) No 1191/69 stipulates that a public service contract is a contract concluded between the competent authorities of a Member State and a transport undertaking in order to provide the public with adequate transport services.
Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69, η σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα σημεία:
According to Article 14(2) of Regulation (EEC) No 1191/69, a public service contract shall cover, inter alia, the following points:
τα χαρακτηριστικά των παρεχόμενων υπηρεσιών, ιδίως τα πρότυπα συνέχειας, τακτικής εξυπηρέτησης, μεταφορικής ικανότητας και ποιότητας·
the nature of the service to be provided, notably the standards of continuity, regularity, capacity and quality;
το τίμημα των παροχών που αποτελούν αντικείμενο της σύμβασης, το οποίο είτε προστίθεται στις εισπράξεις από κόμιστρα είτε περιλαμβάνει τις εισπράξεις, καθώς και τις λεπτομέρειες των χρηματοοικονομικών σχέσεων μεταξύ των δύο μερών·
the price of the services covered by the contract, which shall either be added to tariff revenue or shall include the revenue, and details of financial relations between the two parties;
τους κανόνες που αφορούν τις εν γένει τροποποιήσεις της σύμβασης, ιδίως προκειμένου να αντιμετωπιστούν απρόβλεπτες μεταβολές·
the rules concerning amendment and modification of the contract, in particular to take account of unforeseeable changes;
τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης·
the period of validity of the contract;
τις κυρώσεις σε περίπτωση μη τήρησης της σύμβασης.
the penalties in the event of failure to comply with the contract.
Πρώτα απ’ όλα, όπως ήδη αναφέρεται στην απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας, η Επιτροπή σημειώνει ότι σύμφωνα με την παράγραφο 19 του νόμου περί οδικών μεταφορών, «η υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας στη δημόσια γραμμή μεταφοράς προκύπτει βάσει της έγγραφης σύμβασης» μεταξύ των σχετικών αρχών και των μεταφορέων.
First of all, as already mentioned in the decision to initiate the procedure, the Commission notes that according to Paragraph 19 of the Road Transport Law, ‘the public service obligation in the public line transport arises on the basis of the written contract’ between the relevant authorities and operators.
Επιπλέον, η Επιτροπή σημειώνει ότι οι όροι παροχής υπηρεσιών μεταφοράς δεν επιβλήθηκαν από τις αρχές αλλά αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και συμφωνίας μεταξύ των μεταφορέων και των περιφερειακών αρχών.
Additionally, the Commission notes that the conditions of providing transport services were not imposed by the authorities but were negotiated and agreed upon between the operators and the regional authorities.
Επομένως, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι παρά τη διατύπωση του νόμου περί οδικών μεταφορών («υποχρέωση παροχής δημόσιας υπηρεσίας»), μπορούν να εφαρμοστούν οι διατάξεις του κεφαλαίου V – «συμβάσεις δημόσιας υπηρεσίας» του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69.
Therefore, the Commission comes to the conclusion that despite the wording of the Road Transport Law (public service obligation) the provisions of Section V — ‘Public service contracts’ of Regulation (EEC) No 1191/69 can be applied.
Δεύτερον, η Επιτροπή σημειώνει ότι τα χαρακτηριστικά των υπηρεσιών ορίστηκαν στις συμβάσεις τόσο ρητώς (expressis verbis) όσο και με αναφορά στο γεγονός ότι οι μεταφορείς κατέχουν άδειες για την παροχή υπηρεσιών δημόσιας μεταφοράς.
Secondly, the Commission notes that the nature of the service was defined in the contracts both expressis verbis and by reference to the fact that the operators held licences for providing public transport services.
Τρίτον, οι συμβάσεις συμπεριέλαβαν την τιμή ανά km και το συνολικό ποσό της αμοιβής που πρόκειται να καταβληθεί για την παροχή της υπηρεσίας.
Thirdly, contracts included price per km and the overall amount of remuneration to be paid for providing the service.
Τέταρτον, οι συμβάσεις προέβλεπαν τους όρους και τη διαδικασία για την τροποποίησή τους, την περίοδο ισχύος και τις κυρώσεις σε περίπτωση μη τήρησης της σύμβασης.
Fourthly, the contracts envisaged the conditions and the procedure for their amendment, period of validity and penalties in the case of failure to comply with the contract.
Επομένως, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα βασικά στοιχεία της σύμβασης που απαριθμούνται στη διάταξη του άρθρου 14 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 καλύπτονταν από τις συμβάσεις που συνάφθηκαν με τις εταιρείες Bítešská, BK Bus, Břežanská společnost, PSOTA, TREDOS.
Therefore, the Commission comes to the conclusion that the basic elements of contract enumerated in the provision of Article 14(2) of Regulation (EEC) No 1191/69 were covered by the contracts concluded with Bítešská, BK Bus, Břežanská společnost, PSOTA, Tredos.
Επιπλέον, η Επιτροπή πρώτα απ’ όλα σημειώνει ότι ο σκοπός του νομοθέτη, κατά την έγκριση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69, ήταν να καθοριστεί υπό ποιους όρους «η ενίσχυση […] που αντιστοιχεί στην καταβολή αποζημίωσης για ορισμένες υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια των δημόσιων υπηρεσιών» όπως αναγράφεται στο άρθρο 73 της συνθήκης, συμβιβάζεται με την κοινή αγορά.
Additionally, the Commission first of all notes that the goal of the legislator, when adopting Regulation (EEC) No 1191/69, was to define under which conditions ‘aid […] which corresponds to the reimbursement of certain obligations inherent in the notion of public services’ mentioned in Article 73 of the Treaty is compatible with the common market.
Τόσο η εφαρμογή του άρθρου 73 της συνθήκης όσο και η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 προϋποθέτει την ύπαρξη ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
Both the application of Article 73 of the Treaty and the application of Regulation (EEC) No 1191/69 presuppose the existence of an aid in the sense of Article 87(1) of the Treaty.
Αν το περιεχόμενο των συμβάσεων μπορεί να υπαχθεί στην έννοια του άρθρου 73 «υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια των δημόσιων υπηρεσιών», η ίδια η μορφή του μέσου, δηλαδή η σύμβαση ή μονομερώς επιβεβλημένη υποχρέωση, δεν πρέπει να εμποδίζει τον χαρακτηρισμό μιας πιθανής κρατικής ενίσχυσης που ενυπάρχει στην τιμή της σύμβασης ως συμβατής με την κοινή αγορά.
If the content of the contracts can be covered by the notion of Article 73 ‘obligations inherent in the notion of public services’, the form of the instrument, that is contract or unilaterally imposed obligation, should not be, in itself, an obstacle for declaring potential State aid inherent in the contract price compatible with the common market.
Πράγματι, το αποφασιστικό στοιχείο για τον χαρακτηρισμό μιας υπηρεσίας, είτε επιβάλλεται από κράτος μέλος είτε συμφωνείται με σύμβαση, ως υποχρέωσης παροχής δημόσιας υπηρεσίας κατά την έννοια του άρθρου 73 πρέπει να είναι η ουσία της υπηρεσίας, όχι η μορφή με την οποία είναι οργανωμένη [15].
Indeed, the decisive element for qualifying a service, be it imposed by a Member State or agreed in a contract, as a public service obligation within the meaning of Article 73 must be the substance of the service, not the form in which it is organised [15].
Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις σκέψεις, η Επιτροπή συμπέρανε ότι από νομικής απόψεως, δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο κρατική ενίσχυση που ενυπάρχει στην τιμή που καταβάλλεται για σύμβαση παροχής δημόσιας υπηρεσίας δεν θα μπορούσε να συμβιβάζεται με την κοινή αγορά σύμφωνα με το άρθρο 73.
In the light of these considerations, the Commission concludes that from a legal point of view, there is no reason why State aid inherent in the price paid for a public service contract could not be compatible with the common market in accordance with Article 73.
Η Επιτροπή σημειώνει ότι τη λύση αυτή επέλεξαν οι από κοινού νομοθέτες στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1370/2007.
The Commission notes that this solution was chosen by the co-legislators in Regulation (EC) No 1370/2007.
Καθώς το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 δεν περιέχει οποιουσδήποτε ακριβείς όρους για να χαρακτηριστούν οι κρατικές ενισχύσεις που ενυπάρχουνστην τιμή που καταβάλλεται για σύμβαση παροχής δημόσιας υπηρεσίας ως συμβατές με την κοινή αγορά, η Επιτροπή θεωρεί ότι ισχύουν οι γενικές αρχές που προκύπτουν από τη συνθήκη, τη νομολογία των δικαστηρίων της Κοινότητας και την πρακτική λήψης αποφάσεων της Επιτροπής σε άλλους τομείς εκτός των δημόσιων μεταφορών, προκειμένου να αποφασιστεί κατά πόσο αυτές οι κρατικές ενισχύσεις μπορούν χαρακτηριστούν συμβατές με την κοινή αγορά [16].
As Article 14 of Regulation (EEC) No 1191/69 does not contain any precise conditions for declaring State aid inherent in the price paid for a public service contract compatible with the common market, the Commission considers that the general principles derived from the Treaty, the jurisprudence of the Community courts and the Commission’s decision practice in other areas than public transport shall be applied for deciding whether such State aid can be declared compatible with the common market [16].
Αυτές τις αρχές υπενθύμισε η Επιτροπή κατά γενικό τρόπο στο κοινοτικό πλαίσιο για κρατικές ενισχύσεις υπό μορφή υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας [17].
These principles have been recalled by the Commission in a general manner in the Community framework for State aid in the form of public service obligations [17].
Αναφορικά με τη συμβατότητα των κρατικών ενισχύσεων που ενυπάρχουν στην τιμή που καταβάλλεται για σύμβαση παροχής δημόσιας υπηρεσίας, αυτό το κοινοτικό πλαίσιο προβλέπει τα παρακάτω στο σημείο 14: «Το ποσό της αντιστάθμισης μπορεί να μην υπερβαίνει το μέτρο του αναγκαίου για την κάλυψη των δαπανών που πραγματοποιούνται κατά την εκπλήρωση υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας, λαμβανομένων υπόψη των σχετικών εσόδων και ενός εύλογου κέρδους σε σχέση με την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών.
With respect to the compatibility of State aid inherent in the price paid for a public service contract, this Community framework foresees the following at point 14: ‘The amount of compensation may not exceed what is necessary to cover the costs incurred in discharging the public service obligations, taking into account the relevant receipts and reasonable profit for discharging those obligations.
Το ποσό της αντιστάθμισης περιλαμβάνει όλα τα πλεονεκτήματα που χορηγήθηκαν από το κράτος ή μέσω κρατικών πόρων υπό οποιαδήποτε μορφή».
The amount of compensation includes all the advantages granted by the State or through State resources in any form whatsoever’.
Η Επιτροπή σημειώνει ότι προκαθορίζοντας κατά τη διαδικασία επιλογής, όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 12 έως 20, ότι η τιμή που ήταν πρόθυμες να καταβάλλουν οι αρχές ήταν έως 26 CZK ανά km, και εν συνεχεία εφαρμόζοντας αυτή την παράμετρο και προσθέτοντας τις απρόβλεπτες δαπάνες για τον υπολογισμό των δαπανών των μεταφορέων, οι αρχές της Νότιας Μοραβίας εξασφάλισαν ότι η αντιστάθμιση δεν θα μπορούσε να υπερβεί τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από τους μεταφορείς.
The Commission notes that by pre-establishing in the selection procedure, as described in recitals 12 to 20, that the price the authorities were willing to pay was not more than CZK 26 per km, and subsequently by applying this parameter and adding the unforeseeable costs to calculate the revenues of the carriers, the Southern Moravia authorities ensured that the compensation could not exceed the costs incurred by the operators.
Η Επιτροπή σημειώνει ότι αν και ο καταγγέλλων αμφισβήτησε την παράμετρο υπολογισμού της αντιστάθμισης, δεν προσκόμισε οποιοδήποτε στοιχείο που αποδεικνύει ότι η αντιστάθμιση θα μπορούσε να υπερβεί τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από τους μεταφορείς.
The Commission notes that although the Complainant contested the parameter to calculate the compensation, it did not bring any element showing that the compensation could exceed the costs incurred by the operators.