natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην απόφασή της, που εξέδωσε στις 14 Νοεμβρίου 1997, η Επιτροπή, παρά το ότι έλαβε υπόψη της ότι το κοινοποιηθέν καθεστώς ενισχύσεων δεν περιείχε πλέον διατάξεις με τις οποίες θεσπίζονται διακρίσεις λόγω παράβασης του δικαιώματος εγκατάστασης, εξέφρασε σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο οι τροποποιήσεις συμβιβάζονται με την κοινή αγορά για τους ακόλουθους λόγους:
In its Decision of 14 November 1997 the Commission, while noting that the notified aid scheme no longer contained discriminatory provisions based on breach of the right to establishment, expressed serious doubts over the compatibility of the amendments with the common market for the following reasons:
υπήρχε ο κίνδυνος διαμάχης με τις διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας για τις ναυπηγικές εργασίες που ίσχυαν τότε [5],το καθεστώς ενισχύσεων ήταν ασυμβίβαστο με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών που ίσχυαν τότε [6],συνέτρεχε η περίπτωση της χορήγησης παράνομων λειτουργικών ενισχύσεων υπό τη μορφή των ευνοϊκών όρων χρηματοδοτικής μίσθωσης για την αγορά των πλοίων.
risk of conflict with Community legislation on shipbuilding in force at that time [5],conflict between the aid scheme and the guidelines on State aid to maritime transport current at that time [6],existence of unlawful operating aid, granted in the form of leases on favourable terms for the acquisition of ships.
Η απόφαση 98/95/ΕΚ της Επιτροπής
Commission Decision of 98/95/EC
Στην απόφασή της 98/95/ΕΚ, η Επιτροπή, χωρίς να υπεισέλθει στις τροποποιήσεις που είχαν επέλθει μεταγενέστερα, χαρακτήρισε ως κρατικές ενισχύσεις τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν δυνάμει του αρχικού καθεστώτος εφόσον: α) «οι δικαιούχοι εταιρείες ανακουφίζονται από ένα χρηματοδοτικό βάρος που κανονικά επωμίζονται οι ίδιες (συνήθη επιτόκια εμπορικών χρεών και άλλες επιβαρύνσεις δανείων/εκμισθώσεων)», β) «η επιβάρυνση αυτή μεταφέρεται σε κρατικούς πόρους (ειδικότερα στις αρχές της Σαρδηνίας)», γ) «η ενίσχυση έχει επιλεκτικό χαρακτήρα (προβλέπεται για τον ναυτιλιακό κλάδο)» και δ) «η ενίσχυση θίγει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών».
In Decision 98/95/EC, the Commission, without reference to the amendments added subsequently, found the original aid scheme constituted State aid for the purposes of Article 92(1) of the EC Treaty, inasmuch as: ‘(a) the beneficiary companies are relieved of a financial burden which they would normally bear (normal commercial interest rates and other charges on loans/leases); (b) the burden is borne by State resources (the Sardinian authorities); (c) the aid is selective (being reserved to the shipping sector); and (d) the aid affects trade between Member States.’
Αναφορικά με το στοιχείο δ), στην απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας σημειώνεται ότι «πλέον του 90 % του εμπορίου από τα κράτη μέλη προς τη Σαρδηνία διεξάγεται διά θαλάσσης και ότι πλέον του 90 % του εμπορίου από τη Σαρδηνία προς τα κράτη μέλη διεξάγεται επίσης διά θαλάσσης.
With regard to letter (d), the Decision initiating the proceedings states that ‘more than 90 % of the goods from Member States are transported towards Sardinia by sea and more than 90 % of goods from Sardinia are transported towards Member States by the same route.
Υπό το φως του σκεπτικού που αναπτύχθηκε προηγουμένως, η Επιτροπή κατέληγε στο συμπέρασμα ότι:
In light of the above, the Commission concluded that:
οι χρηματοδοτικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν βάσει του νόμου αριθ. 11/1988 αποτελούν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης (νυν άρθρο 87 παράγραφος 1)·
the financial aid granted under Law No 11/1988 constituted State aid under Article 92(1) of the Treaty (now Article 87(1)),
η ενίσχυση χορηγήθηκε κατά παράβαση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 88 παράγραφος 3) και
the aid was granted in breach of Article 93(3) of the EC Treaty (Article 88(3)), and
εν προκειμένω δεν εφαρμόζεται καμία από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 92.
in the case in point, none of the derogations provided for in Article 92 could be applied.
Η Επιτροπή διέταξε ως εκ τούτου η Ιταλία να ανακτήσει τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν παράνομα βάσει του καθεστώτος ενισχύσεων του 1988 (άρθρο 2).
The Commission therefore ordered that Italy should recover the unlawful aid granted on the basis of the 1988 aid scheme (Article 2).
Η απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 2000 και οι νομικές συνέπειές της
The judgment of 19 October 2000 and its legal consequences
Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (απόφαση του Δικαστηρίου Ιταλική Δημοκρατία και Sardegna Lines – Servizi Marittimi della Sardegna SpA κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-15/98 και C-105/99) [7] ακύρωσε με την απόφασή του της 19ης Οκτωβρίου 2000 την απόφαση 98/95/ΕΚ λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας όσον αφορά τη νόθευση των κοινοτικών συναλλαγών.
In its judgment of 19 October 2000 (Joined Cases C-15/98 and C-105/99 Italy and Sardegna Lines v Commission) [7] the Court of Justice of the European Communities annulled Decision 98/95/EC on the ground that it lacked an adequate statement of reasons with regard to the effect on Community trade.
Όπως διέγνωσε το Δικαστήριο, η Επιτροπή, περιοριζόμενη στο να επιβεβαιώσει ότι η ενίσχυση είναι επιλεκτική και ότι επιφυλάσσεται στον ναυτιλιακό κλάδο στη Σαρδηνία, ότι η μεταφορά εμπορευμάτων μεταξύ αυτών των τελευταίων και της Σαρδηνίας διεξάγεται σε ποσοστό πλέον του 90 % διά θαλάσσης και ότι το 65 % της τουριστικής κινήσεως (επιβάτες με οχήματα) μεταξύ της Κοινότητας και της Σαρδηνίας ελέγχεται από ναυτιλιακές εταιρείες, παρέλειψε να χορηγήσει οποιαδήποτε στοιχεία σχετικά με τον ανταγωνισμό μεταξύ των ναυτιλιακών εταιρειών της Σαρδηνίας και των ομολόγων τους που έχουν την έδρα τους σε άλλα κράτη μέλη.
The Court found that the Commission, in limiting itself to stating that the aid was selective and reserved to the shipping sector in Sardinia, that more than 90 % of goods transport between the mainland and Sardinia took place by sea and that 65 % of tourist transport (passengers with cars) was carried out by shipping companies, failed to provide any information on the competition between the Sardinian shipping companies and companies established in other Member States.
Κατά την άποψη του Δικαστηρίου, η Επιτροπή δεν είχε λάβει υπόψη της αναφορικά με το σημείο αυτό ότι οι θαλάσσιες ενδομεταφορές με τις νήσους της Μεσογείου είχαν εξαιρεθεί από την ελευθέρωση των υπηρεσιών θαλάσσιων μεταφορών στο εσωτερικό των κρατών μελών.
According to the Court, the Commission failed to take into account, in that respect, the fact that, until 1 January 1999, island cabotage in the Mediterranean was excluded from the liberalisation of maritime transport service within Member States.
Το Δικαστήριο κατέληξε, τέλος, στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή, παρά το ότι υπέδειξε ότι το καθεστώς των ενισχύσεων προς τις ναυτιλιακές εταιρείες της Σαρδηνίας παραβιάζει τις θεμελιώδεις αρχές της ελευθερίας εγκαταστάσεως και της απαγορεύσεως οποιασδήποτε διακρίσεως λόγω ιθαγενείας, δεν στηρίχθηκε στις παραβάσεις αυτές για να στοιχειοθετήσει τη νόθευση των συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών.
The Court also noted that the Commission, despite pointing out that the aid scheme to the Sardinian shipping companies was in breach of the fundamental principles of freedom of establishment and the prohibition of discrimination on grounds of nationality, failed to use this breach as grounds for demonstrating the distortion of trade between Member States.
Η απόφαση της 19ης Οκτωβρίου 2000 οδήγησε στην εκ νέου κίνηση της επίσημης διαδικασία έρευνας που είχε κινηθεί με την απόφαση της 24ης Ιουνίου 1996.
In consequence of the judgment of 19 October 2000 the formal investigation procedure initiated by the decision of 24 June 1996 has been reopened.
Στην Επιτροπή εναπόκειται επομένως να εκδώσει νέα τελική απόφαση.
The Commission must therefore adopt a new final decision.
Εκτός από την έκδοση μιας νέας απόφασης συνεπεία της ακύρωσης ενός μέρους της απόφασης 98/95/ΕΚ από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Επιτροπή θα πρέπει να αποφανθεί σχετικά με την τροποποίηση του καθεστώτος που έχει θεσπισθεί με το νόμο αριθ. 9/1996, το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο της διαδικασίας έρευνας που κινήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1997.
In addition to adopting a new Decision following the Court’s annulment of Decision 98/95/EC, the Commission must also decide as to the amendment to be made to the scheme introduced by Law No 9/1996, in respect of which the investigation procedure of 14 November 1997 was initiated.
Μολονότι η Επιτροπή είχε αποφασίσει την εποχή εκείνη να προχωρήσει σε χωριστή εξέταση των δύο καθεστώτων, στην παρούσα απόφαση θα πρέπει να προβεί σε ενιαία εξέτασή τους, προκειμένου να προσδιορίσει τη συνολική τους εμβέλεια.
Although at the time it had decided to examine both schemes separately, the Commission must now examine these schemes jointly in the present Decision in order to determine their overall implications.
Παρατηρήσεις σχετικά με το αρχικό καθεστώς ενισχύσεων που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας C 23/96
Observations on the original aid scheme submitted in the context of procedure C 23/96
Οι ιταλικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας C 23/96 με την επιστολή τους της 31ης Οκτωβρίου 1996 αναφορικά με τις τροποποιήσεις που είχαν επιφέρει στον περιφερειακό νόμο αριθ. 9/1996, προκειμένου αυτός να καταστεί, κατά την άποψή τους, συμβιβάσιμος με το κοινοτικό δίκαιο.
In procedure C 23/96, the Italian authorities informed the Commission in a letter of 31 October 1996 of changes that they had made to the original aid scheme to make it, in their opinion, compatible with Community law.
Με τις επιστολές τους που κοινοποίησαν στις 11 Οκτωβρίου 1996 και στις 22 Ιανουαρίου 1997 οι περιφερειακές αρχές δικαιολόγησαν την ανάγκη λήψης μέτρων λόγω των τροποποιήσεων που είχαν επέλθει με τον περιφερειακό νόμο αριθ. 9/1996, επικαλούμενες, μεταξύ άλλων, το επιχείρημα των δυσχερών οικονομικών συνθηκών που επικρατούν στην Σαρδηνία, η οποία συγκαταλέγεται στις περιοχές του «στόχου I».
In its letters of 11 October 1996 and 22 January 1997, the regional authorities justified the need for measures arising out of amendments to Law No 9/1996, inter alia, by the difficult economic conditions in Sardinia, which is an ‘Objective I’ region.
Παρατηρήσεις σχετικά με το τροποποιημένο καθεστώς ενισχύσεων που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας C 71/97
Observations on the modified aid scheme submitted in the context of procedure C 71/97
Σε ό,τι αφορά τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο της διαδικασίας C 71/97, οι ιταλικές αρχές επισήμαναν πρώτα από όλα ότι δεν τους ήταν δυνατόν να γνωρίζουν τις κοινοτικές νομοθετικές ρυθμίσεις στις οποίες παρέπεμψε η Επιτροπή στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας έρευνας, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι τόσο ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3094/95 του Συμβουλίου [8], όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό αριθ. 1904/96, όσο και οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών του 1997 δημοσιεύθηκαν μετά την έγκριση του νόμου αριθ. 9/1996.
As to the observations submitted in the context of procedure C 71/97, the Italian authorities pointed out, first, that they had no way of knowing the Community law referred to by the Commission in its decision to initiate the investigation procedure, arguing that Council Regulation (EC) No 3094/95 [8], amended by Council Regulation No 1904/96, and the Community Guidelines on State aid to Maritime Transport of 1997 had been published after the adoption of Law No 9/1996.
Η Ιταλία τόνισε, κατά δεύτερο λόγο, ότι τα μέτρα που προβλέπονταν από τον νόμο αριθ. 9/1996 δεν είχαν τεθεί σε εφαρμογή και ότι δεν είχαν αναληφθεί οποιεσδήποτε χρηματοδοτικές δεσμεύσεις έναντι τρίτων.
Secondly, Italy emphasised that the measures envisaged by Law No 9/1996 had not been implemented and that no financial commitments had been assumed with third parties.
Η Ιταλία υποστήριξε περαιτέρω την άποψη ότι τα προβλεπόμενα μέτρα ήταν αναγκαία για να αντιμετωπισθεί η έλλειψη οικονομιών κλίμακας στον κλάδο των θαλάσσιων μεταφορών εμπορευμάτων και επιβατών σε μια νησιωτική περιοχή όπως η Σαρδηνία.
Italy also claimed that the specified measures were necessary to allow for the absence of economies of scale in the goods and passenger maritime transport sector in an island region such as Sardinia.
Στα συμπεράσματά τους, οι ιταλικές αρχές διακήρυσσαν ότι είναι πρόθυμες να τροποποιήσουν το νομοθέτημα και να σεβαστούν τις διατάξεις της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας.
In their conclusion, the Italian authorities declared themselves willing to amend the legislation and to respect all Community laws in force.
Εκτίμηση του αρχικού καθεστώτος που ίσχυσε κατά το χρονικό διάστημα 1988-1996
Assessment of the original scheme applicable during the period 1988-96
Ύπαρξη νέας παράνομης κρατικής ενίσχυσης
Existence of an unlawful new State aid
Όπως εκτιμά η Επιτροπή, οι ιταλικές αρχές, μη προβαίνοντας σε κοινοποίηση του επίμαχου καθεστώτος ενισχύσεων υπέρ των εταιρειών που έχουν την έδρα τους στη Σαρδηνία για τη ναυπήγηση, αγορά, μετασκευή, μετατροπή και επισκευή πλοίων παρέβησαν τις υποχρεώσεις που υπέχουν βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης (πρώην άρθρο 93 παράγραφος 3).
The Commission considers that, by failing to notify the aid scheme in question in favour of companies registered in Sardinia intending to build, acquire, convert, modify or repair ships, the Italian authorities failed to fulfil their obligations under Article 88(3) of the Treaty (formerly Article 93(3)).
Πράγματι, έστω και εάν το καθεστώς τέθηκε σε εφαρμογή πριν αρχίσει να ισχύει η συνθήκη, ο νόμος αριθ. 11/1988 τροποποίησε ουσιαστικά το καθεστώς ενισχύσεων που είχε θεσμοθετηθεί με τους νόμους αριθ. 20/1951 και αριθ. 15/1954.
Even though the scheme had been set up before the entry into force of the Treaty, Law No 11/1988 substantially amended the aid scheme introduced by Laws No 20/1951 and No 15/1954.
Οι τροποποιήσεις που έγιναν το 1988 θα έπρεπε συνεπώς να έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή, με αποτέλεσμα να συνιστούν νέες, μη κοινοποιηθείσες ενισχύσεις.
The amendments introduced in 1988 should have therefore been notified to the Commission and therefore constitute new non-notified aids.
Εφόσον οι εκτιμήσεις αυτές δεν αμφισβητήθηκαν από τις ιταλικές αρχές στις παρατηρήσεις που υπέβαλαν μετά την κίνηση της σχετικής διαδικασίας στις 24 Ιουνίου 1996, επιβεβαιώνονται στην παρούσα απόφαση.
Since this characterisation was not contested by the Italian authorities in their comments following the initiation of the procedure on 24 June 1996 it is therefore confirmed in this Decision.
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το εν λόγω μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
The Commission finds that the measure in question constitutes State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.
Οι εταιρείες της Σαρδηνίας όντως επωφελήθηκαν από τα ευνοϊκότερα επιτόκια σε σύγκριση με τα επιτόκια της αγοράς και από το μειωμένο ύψος των παρεπόμενων εξόδων για τα δάνεια και τις χρηματοδοτικές μισθώσεις. Είχαν συνεπώς απαλλαγεί από οικονομικά βάρη που θα έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες να επωμισθούν οι ίδιες.
The Sardinian companies effectively benefited from interest rates more favourable than market rates and a reduction in costs relating to the loans and leases; they were therefore relieved of a financial burden that they would normally have had to bear.
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι τα βάρη αυτά χρηματοδοτήθηκαν από κρατικούς πόρους και ότι η ενίσχυση είχε επιλεκτικό χαρακτήρα, εφόσον επιφυλασσόταν για τις εταιρείες που ασκούσαν δραστηριότητες στον ναυτιλιακό κλάδο και είχαν την έδρα τους στην Σαρδηνία.
The financial burden was borne by public resources and the aid was selective because it was reserved to companies operating within the shipping sector and established in Sardinia.
Η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι το μέτρο έθιξε τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.
The Commission also observes that the measure affected trade between the Member States.
Το καθεστώς που τέθηκε σε εφαρμογή από τις ιταλικές αρχές αφορούσε τις ναυτιλιακές εταιρείες της Σαρδηνίας, εν γένει, είτε αυτές ασκούσαν τις δραστηριότητές τους στο χώρο των θαλάσσιων ενδομεταφορών, είτε στις διεθνείς μεταφορές.
The scheme implemented by the Italian authorities concerns Sardinian shipping companies in general, whether involved in cabotage activities or international transport.
Έστω και εάν αληθεύει ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 [9] με τον οποίο ελευθερώθηκε η αγορά των υπηρεσιών θαλάσσιων ενδομεταφορών στο εσωτερικό των κρατών μελών απέκλεισε την ελευθέρωση των θαλάσσιων μεταφορών με τα νησιά της Μεσογείου έως την 1η Ιανουαρίου 1999, αληθεύει επίσης ότι ο κανονισμός αυτός δεν απέκλεισε από το πεδίο εφαρμογής του το ενδεχόμενο να επηρεαστούν οι εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών και ιδίως μεταξύ της Γαλλίας, της Ισπανίας και της ηπειρωτικής Ιταλίας.
While it is true that regulation No 3577/92 [9], which liberalised the maritime cabotage service market within the Community, excluded the liberalisation of cabotage with Mediterranean islands until 1 January 1999, it is also true that this Regulation did not exclude from its scope changes in trade in the maritime service market between different Member States, in particular between France, Spain and mainland Italy.
Σε συνδυασμό με το σημείο αυτό θα πρέπει επίσης να διαπιστωθεί ότι η εν λόγω ενίσχυση δεν περιοριζόταν στις θαλάσσιες ενδομεταφορές, δηλαδή στις θαλάσσιες υπηρεσίες που προσφέρονταν στα ιταλικά χωρικά ύδατα, η παροχή των οποίων είχε ελευθερωθεί από την 1η Ιανουαρίου του 1999, αλλά αφορούσε επίσης και τις ναυτιλιακές εταιρείες της Σαρδηνίας οι οποίες εκτελούσαν διεθνή δρομολόγια θαλάσσιων μεταφορών τα οποία είχαν ελευθερωθεί από το 1986 [10] με αποτέλεσμα οι εταιρείες αυτές να μπορούν συνεπώς να δρουν σε ανταγωνισμό με τις άλλους κοινοτικούς φορείς εκμετάλλευσης.
It should be noted in this regard that the aid in question was not limited to cabotage, i.e. to maritime services carried out within Italian territorial waters, liberalised from 1.1.1999, but also concerned Sardinian shipping companies that carried out international maritime transport services, which had already been liberalised in 1986 [10], so that such companies could therefore operate in competition with other Community operators.
Όπως πράγματι προκύπτει από τα στοιχεία που είναι στη διάθεση της Επιτροπής [11], κατά το χρονικό διάστημα από το 1992 έως και το 1997 οι θαλάσσιες μεταφορές προσελάμβαναν τη μορφή των μεταφορών με εμπορικά πλοία (και με κρουαζιερόπλοια), από και προς τα λιμάνια της Σαρδηνίας από κοινοτικούς και εξωκοινοτικούς προορισμούς.
Information in the possession of the Commission [11] shows that between 1992 and 1997, maritime traffic existed in the form of merchant shipping (and cruise shipping) leaving and entering Sardinian ports, to and from other EU and non-EU destinations.
Σημειώνεται ιδίως η ύπαρξη μιας γαλλικής εταιρείας η οποία ασκούσε τις δραστηριότητές της από την Τουλόν με προορισμό την Σαρδηνία και δύο ιταλικών εταιρειών που εκτελούσαν δρομολόγια από την Κορσική προς την Σαρδηνία.
In particular, a French company operated out of Toulon bound for Sardinia and two Italian companies operated from Corsica to Sardinia.
Από τα στοιχεία αυτά αποδεικνύεται ότι κατά τη διάρκεια εκείνης της χρονικής περιόδου (από το 1988 έως και το 1996) οι εμπορικές συναλλαγές στο χώρο των υπηρεσιών διεθνών θαλάσσιων μεταφορών μεταξύ της Ιταλίας και ορισμένων κρατών μελών επηρεάζονταν.
These circumstances show that during that period (between 1988 and 1996) there was an effect on international maritime transport services trade between Italy and certain Member States.
Στην τελευταία τους επιστολή που διαβίβασαν στις 8 Μαρτίου 2007, οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι χρηματοδοτήσεις που δόθηκαν βάσει του νόμου αριθ. 11/1988 είχαν ως αντικείμενο «την αγορά πλοίων ολικής χωρητικότητας από 24 έως και 138 τόνων». Τα πλοία αυτά υποτίθεται ότι προορίζονταν κυρίως να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των παράκτιων θαλάσσιων μεταφορών σε μια αγορά που δεν ήταν ακόμα ανοικτή στον ανταγωνισμό την εποχή εκείνη.
In their final letter of 8.3.2007, the Italian authorities claimed that the finance granted under Law No 11/1988 concerned ‘the purchase of vessels with gross tonnage between 24 and 138 tonnes’; these ships were reportedly mainly used for the purpose of coastal maritime transport activities within a market that was not at the time open to competition.
Όπως αποδείχθηκε, πάντως, η διαδικασία χρησιμοποιήθηκε σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις για την αγορά οχηματαγωγών που χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά επιβατών και οχημάτων μεταξύ της Σαρδηνίας και της ηπειρωτικής χώρας, που μπορούσαν να ανταγωνισθούν τους άλλους εθνικούς και κοινοτικούς φορείς εκμετάλλευσης.
However, in at least two cases the scheme was applied for the purposes of acquiring ferries used for transporting passengers and vehicles between Sardinia and the mainland, which were able to compete with other national and Community operators.
Όπως δήλωσαν οι ιταλικές αρχές, δεν διέθεταν οποιαδήποτε στοιχεία για τις μεταφορές εμπορευμάτων και επιβατών μεταξύ της Σαρδηνίας, αφενός, και της υπόλοιπης Ιταλίας και των άλλων χωρών της Κοινότητας, αφετέρου, για το εν λόγω χρονικό διάστημα.
The Italian authorities stated that they were not in possession of any information on goods and passenger traffic between Sardinia and the rest of Italy and between Sardinia and other Community countries for the period in question.
Πρέπει εξάλλου να σημειωθεί ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3577/92 δεν απέκλειε καν την ύπαρξη του ανταγωνισμού μεταξύ των εταιρειών στην αγορά των θαλάσσιων μεταφορών, οι οποίες ασκούσαν τις δραστηριότητές τους στο χώρο ανάμεσα στη Σαρδηνία και την ηπειρωτική Ιταλία κατά το χρονικό διάστημα πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999, εφόσον οι αλλοδαπές εταιρείες ήταν μεν σε θέση να εκτελέσουν τα δρομολόγια των θαλάσσιων ενδομεταφορών στην Ιταλία, υπό τον όρο της νηολόγησης του πλοίου τους εκεί, χωρίς ωστόσο να έχουν τη δυνατότητα να επωφεληθούν από τα καθεστώτα ενισχύσεων που προορίζονταν αποκλειστικά για τις ναυτιλιακές εταιρείες της Σαρδηνίας.
It should also be noted that Regulation No 3577/92 on cabotage did not rule out the existence of competition between companies in the maritime transport market operating between Sardinia and the Italian mainland during the period prior to 1 January 1999 because foreign companies were entitled to carry out maritime cabotage services in Italy, subject to registering their ship there, but were not able to benefit from the aid schemes reserved for Sardinian shipping companies.
Το καθεστώς αυτό είχε σε τελική ανάλυση ως αποτέλεσμα να αποθαρρύνονται οι ναυτιλιακές εταιρείες από τα άλλα κράτη μέλη από το να ανοίγουν θυγατρικές επιχειρήσεις στην Ιταλία με σκοπό την εκτέλεση δρομολογίων θαλάσσιων μεταφορών προς τη Σαρδηνία, εφόσον δεν θα ήταν σε θέση να επωφεληθούν από τις υφιστάμενες ενισχύσεις, έχοντας παράλληλα να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό άλλων φορέων, οι οποίοι μπορούσαν να λάβουν τις ενισχύσεις αυτές.
This scheme therefore had the effect of discouraging shipping companies from other Member States from opening branches in Italy to carry out maritime cabotage services with Sardinia, in view of the fact that they would have been unable to benefit from the aid while having to compete with other operators who were able to obtain this aid.
Μη εφαρμογή των εξαιρέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 87, παράγραφοι 2 και 3
Non-applicability of the derogations provided for in Article 87(2) and (3)
Καμία από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 87 παράγραφοι 2 και 3 (πρώην άρθρο 92 παράγραφοι 2 και 3) δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί, για τους λόγους που αναπτύσσονται στη συνέχεια.
For the following reasons, none of the derogations provided for in Article 87(2) and (3) (formerly Article 92(2) and (3)) may be applied.
Οι ιταλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι οι ενισχύσεις προορίζονται για την ανάπτυξη μιας περιοχής η οποία αντιμετωπίζει οικονομικές δυσχέρειες.
The Italian authorities stated that the aid was required to allow the development of a region beset by difficult economic circumstances.