natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σχετικά με τις συνθήκες χορήγησης του εν λόγω μέτρου, η Επιτροπή διαπιστώνει, αρχικά, ότι, κατά το ν. δ. αριθ. 80, το εφαρμοστέο επιτόκιο είναι εκείνο που υποδεικνύεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τα τρέχοντα επιτόκια αναφοράς, προεξόφλησης και ανάκτησης των παράνομων κρατικών ενισχύσεων για τα 25 κράτη μέλη που ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 2008, το επιτόκιο που υποδεικνύεται στην ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφορικά με την αναθεώρηση της μεθόδου καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και των προεξοφλητικών επιτοκίων [28].
With regard to the conditions for granting of the measure in question, the Commission notes, firstly, that, according to Decree-Law No 80, the interest rate applicable is that indicated in the Commission notice on current State aid recovery interest rates and reference/discount rates for 25 Member States applicable as from 1 January 2008 and, with effect from 1 July 2008, the rate indicated in the Communication from the Commission on the revision of the method for setting the reference and discount rates [28].
Το επιτόκιο αυτό προσαυξήθηκε κατά 1 % με το ν. δ. αριθ. 93 [29].
This rate was increased by 1 % by Decree-Law No 93 [29].
Ωστόσο, έχει σημασία να επισημανθεί ότι, όσον αφορά την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τα τρέχοντα επιτόκια αναφοράς, προεξόφλησης και ανάκτησης των παράνομων κρατικών ενισχύσεων για τα 25 κράτη μέλη που ισχύουν από την 1η Ιουλίου 2008 [30], τα εκεί αναφερόμενα επιτόκια αντιπροσωπεύουν το μέσο επίπεδο των επιτοκίων σε ισχύ στα διαφορετικά κράτη μέλη, για μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα δάνεια (πέντε έως δέκα έτη) που συνοδεύονται από συνήθεις εγγυήσεις.
With regard to the Commission notice on current State aid recovery interest rates and reference/discount rates for 25 Member States applicable as from 1 July 2008 [30], it is important to note that the rates therein are supposed to reflect the average level of the interest rates in force in the various Member States for medium- and long-term loans (five to ten years) where normal security is provided.
Εντούτοις, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα εν λόγω επιτόκια, ακόμα και με την προσαύξηση του 1 %, δεν μπορούν να θεωρηθούν κατάλληλα όταν πρόκειται για μια επιχείρηση της οποίας η οικονομική κατάσταση είναι ιδιαιτέρως επισφαλής.
The Commission considers that, even increased by 1 %, these rates cannot be considered appropriate, since the financial situation of the company in question is very precarious.
Εξάλλου, η εν λόγω ανακοίνωση βασίζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής, του 1997, σχετικά με τη μέθοδο καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης [31], στα πλαίσια της οποίας αναφέρεται ότι «το επιτόκιο αναφοράς που καθορίζεται με τον τρόπο αυτό είναι ένα κατώτατο επιτόκιο το οποίο μπορεί να αυξηθεί σε περιπτώσεις ιδιαίτερου κινδύνου (παραδείγματος χάρη, επιχείρηση που αντιμετωπίζει δυσχέρειες, απουσία εγγυήσεων τις οποίες συνήθως απαιτούν οι τράπεζες κ.λπ.).
Furthermore, this notice is based on the 1997 Commission notice on the method for setting the reference and discount rates [31], which states that ‘the reference rate thus determined is a floor rate which may be increased in situations involving a particular risk (for example, an undertaking in difficulty, or where the security normally required by banks is not provided).
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η προσαύξηση μπορεί να ανέλθει σε 400 μονάδες βάσης και σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο, εφόσον καμία ιδιωτική τράπεζα δεν θα δέχονταν να χορηγήσει το υπό εξέταση δάνειο».
In such cases, the premium may amount to 400 basis points or more if no private bank would have agreed to grant the relevant loan’.
Ωστόσο, η Επιτροπή εκτιμά ότι η προσαύξηση ακόμα και 100 μονάδων βάσης του επιτοκίου αναφοράς, όπως προβλέπεται από το ν. δ. αριθ. 93, δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη την ιδιαιτέρως επισφαλή κατάσταση της Alitalia τη στιγμή χορήγησης του μέτρου.
The Commission believes that even a premium on the reference rate of 100 basis points, as provided for by Decree-Law No 93, does not take sufficient account of the particularly precarious situation of Alitalia at the time of granting of the measure.
Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θεωρεί, βάσει των ανωτέρω στοιχείων, ότι ένας ιδιώτης επενδυτής που θα βρισκόταν σε αντίστοιχη κατάσταση με εκείνη του ιταλικού κράτους στην προκειμένη περίπτωση, ακόμα και εάν είχε συναινέσει στη χορήγηση του εν λόγω μέτρου στην Alitalia, δεν θα είχε δεχτεί τον καθορισμό του επιτοκίου, ακόμα και με την προσαύξηση των 100 μονάδων βάσης, σύμφωνα με το εφαρμοστέο επιτόκιο για επιχειρήσεις που παρουσιάζουν ομαλή οικονομική κατάσταση.
Accordingly, on the basis of the foregoing, the Commission believes that, even if a private investor in a similar situation to that of the Italian State in the case in point had agreed to granting the measure in question to Alitalia, it would not have accepted the interest rate being that applicable to a company in a normal financial situation, even with a premium of 100 basis points.
Η Επιτροπή επισημαίνει στη συνέχεια ότι η απόφαση της ιταλικής κυβέρνησης να χορηγήσει το εν λόγω δάνειο ανέκυψε στις 22 Απριλίου 2008, σε συνέχεια της απόσυρσης την ημέρα εκείνη της προσφοράς εξαγοράς της Alitalia από τον όμιλο Air France-KLM [33], και ότι η έκδοση του ν. δ. αριθ. 93 αιτιολογείται από την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της εταιρείας.
The Commission notes that the decision of the Italian Government to grant the loan in question was taken on 22 April 2008, following the withdrawal, on the same day, of the bid by the Air France-KLM group to purchase Alitalia [33], and that the adoption of Decree-Law No 93 was motivated by the company’s worsening financial situation.
Ανεξάρτητα από τους λόγους απόσυρσης της προσφοράς των Air France-KLM, οι οποίοι συνδέονται κυρίως με την οικονομική κατάσταση της Alitalia [34], παραμένει το γεγονός ότι η απόφαση χορήγησης του εν λόγω δανείου είναι απευθείας συνεπακόλουθη της απόφασης απόσυρσης.
Whatever the reasons for withdrawal of the Air France-KLM bid, which were linked, inter alia, to Alitalia’s financial situation [34], the fact remains that the decision to grant the loan in question immediately followed this decision to withdraw the bid.
Επί του συγκεκριμένου, ο αστήρικτος ισχυρισμός των ιταλικών αρχών, κατά τον οποίο η μη πραγματοποίηση της πράξεως αυτής δεν αντιτίθετο με ένα σχέδιο ιδιωτικοποίησης, δεν ευσταθεί ελλείψει πειστικών στοιχείων που θα μπορούσαν να αποδείξουν την πραγματική ύπαρξη ενός τέτοιου σχεδίου τη στιγμή χορήγησης του εν λόγω δανείου.
In this connection, credence cannot be given to the Italian authorities’ unsubstantiated claim that the non-completion of this deal did not undermine the prospect of privatisation in the absence of evidence demonstrating the reality of such a plan as at the time of granting the measure in question.
Οι απόπειρες ιδιωτικοποίησης της εταιρείας, στις οποίες αναφέρονται οι ιταλικές αρχές στην επιστολή τους της 30ής Μαΐου 2008 και αφορούν την περίοδο από το τέλος του 2006 έως το τέλος του 2007, δεν μπορούν να καταδείξουν την ύπαρξη μιας πραγματικής, εναλλακτικής προοπτικής εξαγοράς τη στιγμή της χορήγησης του εν λόγω μέτρου.
The attempts to privatise the company to which the Italian authorities refer in their letter of 30 May 2008 and which concern the period between the end of 2006 and the end of 2007 are not enough to demonstrate that a real alternative takeover possibility existed when the measure in question was granted.
Όσον αφορά την επιστολή του κ. B. Ermolli προς την Alitalia, την οποία γνωστοποίησαν οι ιταλικές αρχές στην επιστολή τους της 30ής Μαΐου 2008 και δείχνει, κατά τη γνώμη τους, το ενδιαφέρον Ιταλών επιχειρηματιών και επενδυτών για την προετοιμασία ενός σχεδίου ανάκαμψης της εταιρείας, δεν μπορεί να θεωρηθεί προοπτική παρόμοιας φύσης [35].
With regard to the letter from Mr B. Ermolli to Alitalia, to which the Italian authorities referred in their letter of 30 May 2008 and which, in their view, demonstrated the interest of some Italian entrepreneurs and investors in drawing up a plan to relaunch the company, this can no longer be considered to be a prospect of privatisation [35].
Αναφορικά με τις εξελίξεις μετά την 30ή Μαΐου 2008, τις οποίες αναφέρουν οι ιταλικές αρχές στα γραφόμενά τους και, ειδικότερα, το συμβόλαιο που συνήφθη στις 9 και 10 Ιουνίου 2008 μεταξύ Alitalia και Intesa Sanpaolo, αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι, για την εκτίμηση του εν λόγω μέτρου, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι συνθήκες που επικρατούσαν τη στιγμή της χορήγησής του.
As for the developments after 30 May 2008 to which the Italian authorities refer in their letters and, more precisely, the contract concluded on 9 and 10 June 2008 between Alitalia and Intesa Sanpaolo, it is sufficient to point out that, for the purposes of assessing the measure in question, account must be taken of the circumstances prevailing as at the time when it was granted.
Σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή επισημαίνει ότι το γεγονός ότι η Alitalia εμπιστεύτηκε, τον Ιούνιο του 2008, στην Intesa Sanpaolo το καθήκον να προωθήσει και να ερευνήσει μια λύση ιδιωτικοποίησης της εταιρείας, δεν μπορεί να θεωρηθεί σίγουρη και άμεση προοπτική εξαγοράς της εταιρείας, δεδομένου εξάλλου ότι δεν υπάρχει καμία βεβαιότητα μέχρι σήμερα σχετικά με τις πιθανότητες επιτυχίας της αποστολής που ανέλαβε η Intesa Sanpaolo.
In any case, the Commission would point out that the fact that Alitalia charged Intesa Sanpaolo in June 2008 with seeking a solution for privatisation of the company cannot be considered as a sure and immediate prospect of takeover of the company, as there was no certainty as at that date as to the success of the task assigned to Intesa Sanpaolo.
Στο πλαίσιο αυτό εξάλλου, θα πρέπει να επισημανθεί ότι, την εποχή χορήγησης του εν λόγω μέτρου από το ιταλικό κράτος, κανένας ιδιώτης μέτοχος της Alitalia δεν παρενέβη προς υποστήριξή της, ταυτόχρονα με το κράτος, προκειμένου να της δώσει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει την άμεση ανάγκη της για ρευστό.
It should also be pointed out here that, when the measure in question was granted by the Italian State, none of Alitalia’s private shareholders took action to support it alongside the State, in order to enable it to handle its immediate liquidity need.
Η σχεδόν ταυτόχρονη χορήγηση του εν λόγω δανείου από την ιταλική κυβέρνηση με την απόσυρση της προαναφερθείσας προσφοράς εξαγοράς, η απουσία άλλης προοπτικής ανάκαμψης τη στιγμή της χορήγησής του και η απουσία οικονομικής παρέμβασης των ιδιωτών μετόχων της Alitalia συγχρόνως με εκείνη του ιταλικού κράτους, ενισχύουν το συμπέρασμα κατά το οποίο ένας μέτοχος ανάλογου μεγέθους δεν θα είχε συναινέσει στη χορήγηση του δανείου αυτού, λαμβανομένης υπόψη της σοβαρότητας της κατάστασης.
The almost simultaneous occurrence of withdrawal of the aforementioned takeover bid and granting of the loan by the Italian Government, the absence of other recovery prospects at the time of granting and the absence of financial intervention from Alitalia’s private shareholders alongside that of the Italian State reinforce the conclusion that a shareholder of comparable size would not have agreed to grant this loan, given the seriousness of the situation.
Η Επιτροπή εκτιμά εξάλλου ότι, δεδομένης της ιδιαιτέρως επισφαλούς οικονομικής κατάστασης της Alitalia, ένας ιδιώτης επενδυτής δεν θα είχε συναινέσει στη χορήγηση τέτοιου δανείου και, πολλώ μάλλον, ενός δανείου του οποίου το ποσό πρόκειται να καταλογισθεί στα ίδια κεφάλαια της εταιρείας και ο οποίος, ως εκ τούτου, στην υποθετική περίπτωση εκκαθάρισης της εταιρείας, δεν θα αποζημιωνόταν παρά έπειτα από την ικανοποίηση όλων των υπόλοιπων πιστωτών, αλληλεγγύως και κατ’ αναλογία του εταιρικού κεφαλαίου (βλέπε άρθρο 4, παράγραφος 4, του ν. δ. αριθ. 93).
The Commission also believes that, given Alitalia’s very precarious financial situation, such a private investor would not have agreed to grant it any loan, much less a loan the value of which could be counted as part of its capital, which, in the event of liquidation of the company, would not be reimbursed until after all the other creditors had been paid off, jointly and in proportion to the share capital (see Article 4(4) of Decree-Law No 93).
Η αξιοποίηση του αρχικά χορηγηθέντος δανείου για τη συμπλήρωση του κεφαλαίου της Alitalia, ενισχύει επιπλέον την ανάλυση της Επιτροπής σχετικά με το χαρακτήρα κρατικής ενίσχυσης του εν λόγω μέτρου.
Use of the loan initially granted to fill the gap in Alitalia’s capital further strengthens the Commission’s analysis that the measure in question constitutes State aid.
Υπό το φως του συνόλου των προαναφερομένων στοιχείων, η Επιτροπή συνεπώς εκτιμά ότι το ιταλικό κράτος, χορηγώντας στην Alitalia το εν λόγω μέτρο του ποσού των 300 εκατ. ευρώ, δεν συμπεριφέρθηκε ως ενήμερος μέτοχος ακολουθώντας μια πολιτική διαρθρωτική, συνολική ή τομεακή, με γνώμονα τις προοπτικές ακόμα πιο μακροπρόθεσμης απόδοσης των επενδύσεων από εκείνες ενός συνήθους επενδυτή [36].
In the light of all the foregoing, the Commission believes that, by granting Alitalia the measure in question worth EUR 300 million, the Italian State has not acted as a prudent shareholder pursuing a structural policy — whether general or sectoral — guided by longer term prospects of profitability on the capital invested than those of an ordinary investor [36].
Η Επιτροπή συμπεραίνει ότι το εν λόγω μέτρο, ανεξάρτητα από τη χρήση των σχετικών κεφαλαίων, παρέχει στην Alitalia ένα οικονομικό πλεονέκτημα μέσω κρατικών πόρων, το οποίο δεν θα λάμβανε υπό κανονικές συνθήκες της αγοράς [37].
The Commission concludes from this that, regardless of the use of the relevant funds, the measure in question confers an economic advantage to Alitalia through State resources which it would not have received in normal market conditions [37].
Σχετικά με τον επιλεκτικό χαρακτήρα του μέτρου
Selective nature of the measure
Η χορήγηση του εν λόγω δανείου παρέχει στην εταιρεία Alitalia ένα οικονομικό πλεονέκτημα, του οποίου είναι αποκλειστικός δικαιούχος.
The granting of this loan gives Alitalia an economic advantage of which it is the sole beneficiary.
Το εν λόγω μέτρο παρουσιάζει επομένως επιλεκτικό χαρακτήρα.
Accordingly, the measure in question is selective.
Σχετικά με τις συνθήκες επίδρασης στις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές και με τη στρέβλωση του ανταγωνισμού
Effect on trade between Member States and distortion of competition
Η Επιτροπή θεωρεί ότι το εν λόγω μέτρο επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών εφόσον αφορά μια επιχείρηση της οποίας η δραστηριότητα στις μεταφορές επιδρά από τη φύση της κατευθείαν στις συναλλαγές και καλύπτει πολυάριθμα κράτη μέλη.
The Commission considers that the measure in question affects trade between Member States, as it concerns a company whose transport activity, by its very nature, directly concerns trade and covers several Member States.
Επιπλέον, νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό εντός της κοινής αγοράς, αφού αφορά μόνο μία επιχείρηση που βρίσκεται σε ανταγωνιστική θέση σε σχέση με τις άλλες κοινοτικές εταιρείες αερομεταφοράς, όσον αφορά το ευρωπαϊκό της δίκτυο, ιδίως από την έναρξη ισχύος της τρίτης δέσμης απελευθέρωσης των αερομεταφορών, την 1η Ιανουαρίου 1993 [38].
It also distorts or threatens to distort competition within the common market, as it is granted to only one company which is in competition with other Community airlines on its European network, particularly since the entry into force of the third air transport liberalisation package on 1 January 1993 [38].
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα προαναφερθέντα, η Επιτροπή θεωρεί, βάσει των πληροφοριών που διαθέτει στο παρόν στάδιο, ότι το μέτρο των 300 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκε από το ιταλικό κράτος στην Alitalia, συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
Having regard to all of the foregoing, the Commission believes, on the basis of the information it has at this stage, that the measure worth EUR 300 million granted to Alitalia by the Italian State constitutes State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.
Χαρακτηρισμός του μέτρου ενίσχυσης ως παράνομου μέτρου
Classification of the aid measure as unlawful aid
Σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης, τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να κοινοποιούν κάθε σχέδιο που αποβλέπει να θεσπίσει ή να τροποποιήσει ενισχύσεις.
Under Article 88(3) of the Treaty, Member States must notify any plans to grant or alter aid.
Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν δύναται να εφαρμόσει τα σχεδιαζόμενα μέτρο πριν η διαδικασία αυτή καταλήξει σε τελική απόφαση.
The Member State concerned may not put its proposed measures into effect until this procedure has resulted in a final decision.
Η απόφαση της ιταλικής κυβέρνησης να χορηγήσει το δάνειο των 300 εκατ. ευρώ σημειώθηκε στις 22 Απριλίου 2008 με το ν. δ. αριθ. 80.
The Italian Government decided to grant the EUR 300 million loan on 22 April 2008 by means of Decree-Law No 80.
Εντούτοις, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι, ούτε την ημέρα έκδοσης του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 80, ούτε την ημέρα έκδοσης του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 93, το εν λόγω μέτρο δεν της είχε κοινοποιηθεί από την Ιταλία.
However, the Commission notes that this measure was not notified to it by Italy either on the date of adoption of Decree-Law No 80 or on that of adoption of Decree-Law No 93.
Η Επιτροπή εκτιμά, επομένως, ότι η Ιταλία ενήργησε παράνομα με τη χορήγηση της εν λόγω ενίσχυσης, κατά παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 3, της συνθήκης.
Accordingly, the Commission believes that Italy has acted unlawfully in granting the aid in question contrary to Article 88(3) of the Treaty.
Το συμβιβάσιμο του μέτρου ενίσχυσης με την ενιαία αγορά
Compatibility of the aid measure with the common market
Η Επιτροπή, θεωρώντας ότι το εν λόγω μέτρο αποτελεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, πρέπει να εξετασθεί η ενδεχόμενη συμβατότητά του υπό το φως των εξαιρέσεων που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 του εν λόγω άρθρου.
Since the Commission considers that the measure in question constitutes State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty, it is necessary to assess whether it is compatible with the common market in the light of the exceptions provided for in paragraphs 2 and 3 of that Article.
Ως προς τούτο, είναι σκόπιμο να υπενθυμίσουμε, ότι ο δικαιούχος του εν λόγω μέτρου ενίσχυσης ανήκει τον τομέα των αερομεταφορών.
In this connection, it is necessary to bear in mind that the beneficiary of the aid measure is in the air transport sector.
Αναφορικά με τις εξαιρέσεις του άρθρου 87, παράγραφος 2, της συνθήκης, σχετικά με τις ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα προς μεμονωμένους καταναλωτές, τις ενισχύσεις για την επανόρθωση ζημιών από θεομηνίες ή άλλα έκτακτα γεγονότα, καθώς και τις ενισχύσεις προς την οικονομία ορισμένων περιοχών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι στερούνται οποιασδήποτε συνάφειας με το παρόν πλαίσιο.
The Commission notes that the exceptions provided for in Article 87(2) of the Treaty, which concern aid of a social character granted to individual consumers, aid to make good the damage caused by natural disasters or exceptional occurrences and aid granted to the economy of certain areas of the Federal Republic of Germany, are irrelevant in the current context.
Σχετικά με την εξαίρεση του άρθρου 87 παράγραφος 3, στοιχείο β), της συνθήκης, αρκεί η διαπίστωση ότι το εν λόγω μέτρο ενίσχυσης δεν αποτελεί σημαντικό σχέδιο κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και δεν αποσκοπεί στην άρση σοβαρής διαταραχής της ιταλικής οικονομίας.
As for the exception in Article 87(3)(b) of the Treaty, it is sufficient to note that the aid measure in question is not an important project of common European interest and does not seek to remedy a serious disturbance in the Italian economy.
Δεν αποσκοπεί επιπλέον στην προώθηση του πολιτισμού και τη διατήρηση της κληρονομιάς κατά την έννοια της εξαίρεσης του άρθρου 87 παράγραφος 3, στοιχείο δ), της συνθήκης.
Nor does it seek to promote culture and heritage conservation within the meaning of the exception in Article 87(3)(d) of the Treaty.
Η Επιτροπή θεωρεί, αναφορικά με την εξαίρεση του άρθρου 87 παράγραφος 3, στοιχείο γ), της συνθήκης, που επιτρέπει τις ενισχύσεις για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων δραστηριοτήτων εφόσον δεν αλλοιώνουν τις συναλλαγές κατά τρόπο που θα αντέκειτο προς το κοινό συμφέρον, ότι τίποτα δεν επιτρέπει να θεωρηθεί ότι η εν λόγω ενίσχυση είναι συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά.
The Commission takes the view, in relation to the exception provided for in Article 87(3)(c) of the Treaty, which authorises aid to facilitate the development of certain economic activities where such aid does not affect trading conditions to an extent contrary to the common interest, that there is no basis for considering that the aid in question is compatible with the common market.
Πράγματι, καμία από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται σχετικά από τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής αναφορικά με την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 61 της συμφωνίας του ΕΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των αερομεταφορών [39], όπως αυτές συμπληρώνονται από την ανακοίνωση της Επιτροπής [σχετικά με] τις κοινοτικές κατευθύνσεις για τη χρηματοδότηση των αερολιμένων και τις κρατικές ενισχύσεις σε αεροπορικές εταιρείες για την έναρξη νέων γραμμών με αναχώρηση από περιφερειακούς αερολιμένες [40], δεν φαίνεται να μπορεί να εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση.
Indeed, none of the exceptions provided for in this connection by the Commission’s guidelines on the application of Articles 92 and 93 of the EC Treaty and Article 61 of the EEA Agreement to State aids in the aviation sector [39], as supplemented by the Commission Communication (concerning) Community guidelines on financing of airports and start-up aid to airlines departing from regional airports [40], appear to apply in the case in point.
Εξάλλου, παρόλο που η Επιτροπή επέτρεψε, σε έκτακτες περιπτώσεις, ορισμένες λειτουργικές ενισχύσεις στον τομέα των αερομεταφορών βάσει των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα του 1998, όπως αυτές τροποποιήθηκαν το 2000 [41], για αεροπορικές γραμμές που λειτουργούν σε εξόχως απόκεντρες περιοχές, και προκειμένου να αντισταθμιστούν οι πρόσθετες δαπάνες που απορρέουν από τα μόνιμα προβλήματα των εν λόγω περιοχών, τα οποία αναγνωρίζονται στο άρθρο 299, παράγραφος 2, της συνθήκης, η εν λόγω εξαίρεση στερείται συνάφειας με το παρόν πλαίσιο.
Moreover, although, as an exceptional measure, the Commission has authorised some operating aid schemes in the air transport sector on the basis of the 1998 guidelines on national regional aid, as amended in 2000 [41], to airlines operating from the outermost regions, with a view to offsetting the additional costs arising from the permanent disadvantages facing those regions, as identified in Article 299(2) of the Treaty, this exception is not relevant in the current context.
Αναφορικά με τις προαναφερθείσες εξαιρέσεις, η Επιτροπή οφείλει να διαπιστώσει ότι οι ιταλικές αρχές δεν προέβαλαν, στο πλαίσιο των κειμένων τους, ότι θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην προκείμενη περίπτωση.
The Commission would point out that, in their letters, the Italian authorities did not assert that the aforementioned exemptions were applicable in the case in point.
Όσον αφορά το επιχείρημα των ιταλικών αρχών σχετικά με την ανάγκη διασφάλισης, για λόγους δημόσιας τάξης και εδαφικής συνέχειας, της δημόσιας υπηρεσίας που προσφέρει η Alitalia, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μόνη αυτή η αστήρικτη θέση, δεν επαρκεί ώστε να θεωρηθεί ότι το εν λόγω μέτρο ενίσχυσης είναι συμβατό με την κοινή αγορά.
As for the Italian authorities’ argument concerning the need to guarantee the public service provided by Alitalia for reasons of public order and territorial continuity, the Commission notes that this unsubstantiated assertion alone is not sufficient to enable it to consider that the aid measure in question is compatible with the common market.
Πράγματι, η Επιτροπή διαπιστώνει, πρώτον, ότι οι ιταλικές αρχές δεν απέδειξαν ότι το εν λόγω μέτρο δεν θα επιφέρει απαράδεκτες συνέπειες σε άλλα κράτη μέλη [42].
Firstly, the Commission notes that the Italian authorities have not demonstrated that the measure in question would not have adverse spillover effects in other Member States [42].