natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με την επιχειρηματολογία που επισυνάφθηκε στην απάντηση της 21ης Απριλίου 2006, οι γαλλικές αρχές εκτιμούν άλλωστε, αφού έχουν αναφέρει ότι «μετά την εκπόνηση της απάντησης της 6ης Δεκεμβρίου 2005, αυτές οι πληροφορίες είχαν προταθεί στο σχέδιο αλλά τελικά διαγράφηκαν κατά τη διυπουργική επικύρωση», ότι «δεν φαίνεται αναγκαίο να δοθεί απάντηση τη δεδομένη στιγμή».
Also, according to the list of defensive points enclosed with the reply of 21 April 2006, after stating that ‘when the reply of 6 December 2005 was being drafted, this information was proposed in the draft but was deleted during the interministerial check’, the French authorities take the view that ‘it is not necessary to give a reply now’.
Η Επιτροπή, ωστόσο, υποθέτει ότι πρόκειται για σχετικά μικρά ποσά σε σύγκριση με το πιθανό μέγεθος των εξόδων. Στην πραγματικότητα, βάσει των στοιχείων που αναφέρονται στο υπόμνημα που φέρει την υπογραφή του Γενικού Γραμματέα του ταμείου FPAP, στα πλαίσια του «λεπτομερούς τρόπου λειτουργίας του ταμείου FPAP» του Νοεμβρίου 2004, και στα πλαίσια των «ενημερωτικών σημειωμάτων του ταμείου FPAP» του Ιανουαρίου του 2006, μπορεί να γίνει μια κατά προσέγγιση εκτίμηση: περίπου 2500 μέλη (αριθμός μελών του ταμείου FPAP σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές) καταβάλλουν δικαίωμα προσχώρησης 150 EUR έκαστος, δηλαδή συνολικά 375000 EUR, στα οποία προστίθενται και οι εισφορές που καλύπτουν κυρίως την εγγύηση κατά του κινδύνου (βλ. αιτιολογική σκέψη 25).
Nevertheless the Commission supposes that these are relatively modest amounts compared to the probable extent of the expenditure, since, on the basis of the information given in the statement signed by the Secretary-General of the FPAP, the ‘Detailed Rules of Procedure of the FPAP’ of November 2004 and the ‘information note from the FPAP’ of January 2006, a rough estimate can be made: approximately 2500 members (the number of members of the FPAP according to the French authorities) pay a membership fee of EUR 150 each, i.e. EUR 375000, to which the contributions covering the guarantee risk proper (see recital 25) must be added.
Εάν θεωρηθεί ότι το σύνολο του καταναλωθέντος πετρελαίου είναι εξασφαλισμένο, και με βάση την ενδεικτική κατανάλωση μιας μηχανότρατας 24 μέτρων σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρει το ταμείο FPAP (περίπου 10 τόνοι καυσίμου εβδομαδιαίως), τη μέγιστη υπόθεση για μία αλιευτική δραστηριότητα 48 εβδομάδων ετησίως, δηλαδή μία κατανάλωση 480 τόνων (αν και ο αριθμός των εβδομάδων αλιευτικής δραστηριότητας είναι πιθανότατα πιο κοντά στις 38 με 40 και όχι στις 48), και τη μοναδιαία αξία της εισφοράς στο ταμείο FPAP, δηλαδή 0,0035 EUR ανά λίτρο, τότε καταλήγουμε σε ένα συνολικό ποσό ύψους 4200000 EUR ετησίως για 2500 πλοία.
Assuming that the entire volume of diesel consumed is covered, and based on the indicative consumption of a 24-metre trawler as reported by the FPAP (approximately 10 tonnes of fuel per week), and assuming activity for a maximum of 48 weeks a year, i.e. a consumption of 480 tonnes (although the number of weeks of activity is probably closer to 38 to 40 than 48), and the unit value of the contribution to the FPAP, i.e. EUR 0,0035 per litre, the figure arrived at for 2500 vessels is a total of EUR 4200000 per year.
Η τρίτη πηγή εισφορών προέρχεται από το ενδεχόμενο, που προβλέπεται από το καταστατικό, το συνδικάτο να αποδεχτεί στους κόλπους του, με όριο το 5 % των μελών, «κάθε άτομο που είναι διατεθειμένο να υποστηρίξει ηθικά το συνδικάτο».
The third source of contributions comes from the possibility, as provided for in the articles of association, for the association to take in ‘any person willing to provide moral support for the trade association’, up to a maximum of 5 % of the number of members.
Πρόκειται πιθανότατα για ένα οριακό ποσό.
This is probably a marginal amount.
Ελλείψει ενδείξεων σε σχέση με τον αριθμό των μελών που είναι διατεθειμένα να υποστηρίξουν ηθικά το ταμείο καθώς και σε σχέση με το ποσό των εισφορών τους, αποδεχόμαστε την πολύ ακραία υπόθεση ύπαρξης συμπληρωματικών εισπράξεων της τάξεως των 125000 EUR (125 μέλη που δεν δραστηριοποιούνται στον τομέα της αλιείας, δηλαδή το ανώτατο όριο που επιτρέπεται από το καταστατικό του ταμείου FPAP [5 % των 2500 μελών] × 1000 EUR).
In the absence of any indication of the number of such members willing to provide moral support and the amount that they contribute, we will assume, as a very generous estimate, additional revenue of about EUR 125000 (125 members whose activities do not relate to fishing, i.e. the maximum permitted by the FPAP’s articles of association (5 % of 2500 members) × EUR 1000).
Το σύνολο των εισπράξεων που προέρχονται από διάφορες εισφορές ανέρχεται συνεπώς σε 4200000 + 375000 + 125000, δηλαδή σε 4700000 EUR ετησίως.
Thus the total revenue from the various contributions would amount to EUR 4200000 + EUR 375000 + EUR 125000, i.e. EUR 4700000 per year.
Η παραπάνω είναι μια εξαιρετικά αισιόδοξη υπόθεση που υπολογίζεται βάσει της ενδεικτικής κατανάλωσης μιας μηχανότρατας 24 μέτρων με διάρκεια αλιευτικής δραστηριότητας 48 εβδομάδες ετησίως, και βάσει της υπόθεσης ότι το σύνολο της κατανάλωσης είναι εξασφαλισμένο.
This is an extremely optimistic assumption, calculated on the basis of an indicative consumption of a 24-metre trawler operating for 48 weeks a year, and on the assumption that all the fuel consumed is covered.
Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη την παραπάνω υπόθεση μόνο για να ερευνήσει πόσο θα μπορούσε να είναι το μέγιστο θεωρητικό ποσό των εισπράξεων του ταμείου FPAP.
The Commission is only taking it to find out what the theoretical maximum amount of revenue for the FPAP could be.
Συνεπώς, αν υποθέσουμε ότι η Γαλλία αναφέρει έναν αριθμό 2385 ασφαλισμένων πλοίων, εκ των οποίων ένα διόλου αμελητέο ποσοστό είναι πλοία παράκτιας αλιείας κάτω από 12 μέτρα, για τα οποία η ετήσια κατανάλωση καυσίμων ανέρχεται περίπου στους 200 τόνους σε σχέση με τους 480 που χρησιμοποιήθηκαν για τον ανωτέρω υπολογισμό, τότε είναι πιθανόν ότι το πραγματικό ποσό είναι σημαντικά μικρότερο.
However, if we consider that France indicates that the number of member vessels is 2385, including a considerable proportion of coastal vessels of less than 12 metres, whose annual fuel consumption is closer to 200 tonnes that the 480 tonnes used in the above calculation, it is probable that the actual amount is significantly less.
Στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι ο γαλλικός στόλος διαθέτει περίπου 1500 πλοία άνω των 12 μέτρων και ότι το 95,3 % των πλοίων αυτού του μεγέθους καλύπτονται από το ταμείο FPAP [9], δηλαδή περίπου 1400 πλοία, τότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι περίπου 1000 πλοία με μήκος τουλάχιστον 12 μέτρα επίσης καλύπτονται ασφαλιστικά από το ταμείο FPAP.
This is because, since the French fleet comprises approximately 1500 vessels of more than 12 metres and 95,3 % of the vessels of that size are covered by the FPAP [9], i.e. approximately 1400 vessels, it can be deduced that approximately 1000 vessels of less than 12 metres are also covered by the FPAP.
Συνεπώς το σύνολο των ετήσιων εισπράξεων είναι πολύ κατώτερο από αυτό το ποσό των 4,7 εκατομμυρίων EUR.
It is therefore highly certain that the total annual revenue is below this amount of EUR 4,7 million.
Με γνώμονα τους εν λόγω υποθετικούς υπολογισμούς, η Επιτροπή παρατηρεί ότι το ταμείο FPAP, αφενός δεν έχει στην κατοχή του προφανώς κανένα ακίνητο αγαθό, και αφετέρου, ότι τα κινητά αγαθά, τα οποία προέρχονται αποκλειστικά από τις εισφορές των μελών, είναι πολύ περιορισμένα.
Following calculation of this hypothetical revenue, the Commission observes that the FPAP, on the one hand, apparently has no real estate and that, in addition, its current assets, made up only of its members’ contributions, are very small.
Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή εκτιμά ότι υπό κανονικές συνθήκες μιας οικονομίας της αγοράς, μια τράπεζα, όπως για παράδειγμα η Crédit Maritime, η οποία παρουσιάζεται, σύμφωνα και με την ίδια, ως «ο φυσικός εταίρος του τοπικού κλάδου της αλιείας», δεν θα ενέκρινε ουδέποτε τον δανεισμό (ή τη «χορήγηση» για να επαναλάβουμε τους όρους των συμβάσεων που συνάφθηκαν μεταξύ του κράτους και του ταμείου FPAP) των εν λόγω ποσών (μόνο μέρος αυτών των ποσών) στο ταμείο FPAP για να δραστηριοποιηθεί σε μια προθεσμιακή αγορά, χωρίς να έχει λάβει εκ των προτέρων την ικανοποιητική εγγύηση σε σχέση με την ενδεχόμενη φερεγγυότητα του κατά τη χρονική στιγμή λήξης του δανείου.
For this reason, the Commission takes the view that, under normal market-economy conditions, a bank, such as Crédit Maritime, for example, which describes itself in its own terms as ‘the natural partner of the fishing industry’, would never have lent (or ‘advanced’ to use the terms of the agreements concluded between the State and the FPAP) the amounts in question (or even only part of the amounts) to the FPAP to operate on a futures market, without having obtained reasonable assurance beforehand of its probable solvency on expiry of the loan.
Η μέριμνα που επιδεικνύουν οι διαχειριστές των τραπεζικών οργανισμών για να περιορίσουν τον πιστωτικό τους κίνδυνο έναντι των πελατών τους, τους οδηγεί στην πιστή εφαρμογή συγκεκριμένων προτύπων τα οποία βασίζονται σε μια σειρά αναλογιών που επιτρέπουν την ανάλυση της χρηματοπιστωτικής υγείας και της ικανότητας της επιχείρησης να για αποπληρωμή του χρέους, εφαρμόζοντας διάφορα κριτήρια όπως ίδια κεφάλαια, ισολογισμός, επίπεδο προθεσμιακού χρέους, κύκλος εργασιών και χρηματοοικονομικά έ ξοδα.
To limit their credit risk vis-à-vis their customers, the management of financial institutions requires compliance with standard ceilings based on a number of ratios allowing the financial health of the undertaking and its ability to serve its debt to be assessed, according to various criteria such as its own funds, balance sheet, the level of long-term indebtedness, turnover and financial costs.
Από αυτήν την ανάλυση προκύπτει κυρίως ότι μια αναλογία «συνολικού τραπεζικού χρέους επί ιδίων κεφαλαίων» η οποία υπερβαίνει το 2,50 ενεργοποιεί την εμφάνιση μιας ένδειξης κινδύνου η οποία, βεβαίως, δεν θέτει σε κίνδυνο οριστικώς τη χορήγηση ενός δανείου αλλά οδηγεί τον τραπεζικό οργανισμό στη λήψη επιπλέον εγγυήσεων.
It follows from this analysis in particular that a ratio of ‘total banking debt to own funds’ higher than 2,50 triggers a risk indicator which, although it does not totally compromise the granting of a loan leads the establishment to take increased securities.
Στην περίπτωση του ταμείου FPAP, εάν συνυπολογίσουμε την προκαταβολή των 65 εκατομμυρίων στην αισιόδοξη εκτίμηση των ιδίων κεφαλαίων που παρουσιάζεται ανωτέρω (4,7 εκατομμύρια EUR, βλ. αιτιολογική σκέψη 56), τότε η αναλογία αυτή ορίζεται σε 13,82, δηλαδή σχεδόν έξι φορές το ανώτερο όριο κινδύνου.
In the case of the FPAP, if the EUR 65 million in advances are set against the optimistic estimate of its own funds set out above (EUR 4,7 million, see recital 56), the ratio is 13,82, i.e. almost six times the maximum risk.
Όπως είναι φυσικό, αν το πραγματικό ποσό των προκαταβολών ήταν υψηλότερο (77 εκατομμύρια, υπολογίζοντας και μια πιθανή συμπληρωματική προκαταβολή ύψους 12 εκατομμυρίων που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 22, ή εάν το πραγματικό ποσό των ιδίων κεφαλαίων ήταν σημαντικά πιο μικρό, τότε αυτή η υποθετική αναλογία θα αυξανόταν ακόμα παραπάνω.
Of course, if the actual amount of the advances were higher (EUR 77 million, taking into account the possible additional advance of EUR 12 million referred to in recital 22), or if the actual amount of own funds were appreciably smaller, this hypothetical ratio would increase further.
Με ένα τέτοιο επίπεδο κινδύνου, ένας τραπεζικός οργανισμός δεν θα μπορούσε ποτέ να εξετάσει το ενδεχόμενο χορήγησης ενός δανείου, ακόμα και αν η προσφυγή στις εμπράγματες ασφάλειες (όπως ενεχυρίαση δικαιωμάτων αγοράς ή ενεχυρίαση των αποθεμάτων καυσίμου που απέκτησε το ταμείο FPAP) ή και προσωπικών (υποθήκευση των προσωπικών αγαθών των μελών και ενεχυρίαση των πλοίων τους) αποτελεί στην πραγματικότητα μέρος των τραπεζικών τεχνικών που επιτρέπουν την εξάλειψη του κινδύνου αφερεγγυότητας.
With such a risk level, a bank would never have considered granting a loan, even though the use of real securities (such as pledging the purchase options or the fuel stocks acquired by the FPAP as collateral) or personal securities (taking out a mortgage on the members’ personal assets and pledging their vessels as collateral) is in fact one of the methods used by banks to minimise the risk of insolvency.
Παρόλ' αυτά, παρατηρείται ότι, στην περίπτωση μίας προσφυγής σε προσωπικές ασφαλίσεις επί των μελών, οι αλιευτικές επιχειρήσεις εμφανίζονται πιθανότατα πιο επιφυλακτικές ως προς την ασφάλισή τους στο ταμείο FPAP.
However, it will be observed that, if the personal securities of the members were liable to be claimed, the fisheries undertakings would probably have been more reluctant to become members of the FPAP.
Υπάρχουν επίσης και άλλες τεχνικές μεταφοράς ή επιμερισμού του κινδύνου-πελάτη, όπως η συγχρηματοδότηση του δανείου από πολλούς τραπεζικούς οργανισμούς, η προσφυγή σε εταιρειών εγγυοδοσίας ή συνεργασία με τοπικά ή περιφερειακά ταμεία εγγύησης (γενικά αυτά υπόκεινται σε αντεγγύηση από τις εταιρείες εγγυοδοσίας) αλλά, σε κάθε περίπτωση, η εγγύηση γενικά χορηγείται μόνο προς όφελος των επιχειρήσεων με ουσιαστικά υγιή οικονομικά θεμέλια και οι οποίες είναι δυνητικά επικερδείς, και για ένα ποσό το οποίο σε καμία περίπτωση δεν υπερβαίνει το 50 % του χρέους (δηλαδή στην περίπτωση του ταμείου FPAP, για ένα ποσό λίγο μεγαλύτερο από αυτό των 30 εκατομμυρίων EUR, γεγονός που επιτρέπει να εξακολουθεί να υφίσταται ένας υπολειπόμενος κίνδυνος ο οποίος είναι σχεδόν τρεις φορές το ανώτερο όριο κινδύνου).
There are also other client risk transfer or sharing methods, such as part-financing the loan by several banks, the use of guarantee companies or subscribing to regional or departmental guarantee funds (as a rule themselves counter-guaranteed by guarantee companies) but, in all cases, a guarantee is generally extended only to basically healthy and potentially profitable undertakings, and only ever up to an amount not exceeding 50 % of the debt (i.e. in the case of the FPAP, an amount of slightly more than EUR 30 million, leaving a residual risk of almost three times the maximum risk).
Από τη στιγμή που η Γαλλία υποστηρίζει, σε σχέση με τις προαναφερθείσες τεχνικές, ότι «θα μπορούσαν να είχαν» εφαρμοστεί εγγυοδοτικά συστήματα, εμμέσως παραδέχεται ότι δεν εφαρμόστηκαν στη συγκεκριμένη περίπτωση και ότι η κρατική προκαταβολή χορηγήθηκε χωρίς να είχε διερευνηθεί η πιθανότητα εφαρμογής εγγυήσεων όπως αυτές που χρησιμοποιούνται στους τραπεζικούς οργανισμούς.
When France comments on these methods, saying that security systems ‘could have been’ set up, it implicitly admits that they were not set up in this case and that the State advance was granted without securities comparable to those in use by banks being sought.
Υπό τις συνθήκες αυτές η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Γαλλία δεν συμπεριφέρθηκε ως ιδιώτης πιστωτής και ότι δεν διέθετε κάποια εγγύηση ότι το ταμείο FPAP θα ήταν σε θέση να αποπληρώσει τα κονδύλια που περιήλθαν στη διάθεσή του.
Under these circumstances, the Commission concludes that France did not behave like a private creditor and that it did not have any security that the FPAP was in a position to repay the funds placed at its disposal.
Εξάλλου, το ταμείο FPAP, μέσω του Συμβουλίου του, παρατηρεί ότι φέρει την αστική ευθύνη σύμφωνα με το γαλλικό δίκαιο και ότι αυτή η ευθύνη είναι απεριόριστη, τονίζοντας παράλληλα ότι η συνδικαλιστική δράση δύναται να εγείρει μία ευθύνη για σημαντικά ποσά.
In addition, the FPAP, through its Board, points out that it bears civil liability under French law and that this liability is unlimited, noting that trade association action may entail responsibility for large amounts.
Βέβαια, η Επιτροπή παρατηρεί ότι πολύ μεγάλα ποσά μπορεί να διακυβευτούν με έναν οργανισμό όπως το ταμείο FPAP όπου οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στις προθεσμιακές αγορές είναι δραστηριότητες οι οποίες συνοδεύονται από συγκεκριμένους κινδύνους και δύνανται να προσπορίσουν σημαντικές ζημιές.
The Commission admits that very large amounts may be at stake, with an organisation like the FPAP where the operations undertaken on the futures markets present undeniable risks and may involve significant losses.
Παρά τα όσα αναφέρονται ανωτέρω, τίποτα δεν σημαίνει ότι η ευθύνη του ταμείου FPAP, σε περίπτωση σημαντικών ζημιών, θα καλυφθεί από τα μέλη.
That being so, there is nothing to say that the FPAP’s liability in the event of significant losses will be covered by its members.
Σε κανένα από τα έγγραφα που υπεβλήθησαν (καταστατικό, τρόπος λειτουργίας, ενημερωτικά σημειώματα) δεν γίνεται αναφορά σε έναν τέτοιο μηχανισμό.
None of the documents provided (articles of association, rules of procedure or information note) refers to such a mechanism.
Η μόνη οικονομικής φύσεως εκτίμηση που συγκαταλέγεται στα εν λόγω έγγραφα αφορά την εισφορά για την οποία αναφέρεται ότι καταπίπτει προς όφελος του συνδικάτου όταν ένα μέλος αποσυρθεί (άρθρο 10).
The only financial consideration appearing in these documents relates to the contribution, for which it is indicated that it is forfeited to the trade association when a member steps down (Article 10).
Από την άλλη μεριά, η Επιτροπή παρατηρεί ότι ο νόμος της 21ης Μαρτίου 1884, νόμος δυνάμει του οποίου συστάθηκε το ταμείο FPAP, επιτρέπει στη Γαλλία τη σύσταση επαγγελματικών συνδικάτων.
The Commission also observes that the act of 21 March 1884, under which the FPAP was set up, is the act which has allowed the creation of trade associations in France.
Αναμφίβολα δεν είναι στο πνεύμα ενός τέτοιου νόμου να εγείρει ευθύνη οικονομικής, και συνεπώς χρηματοοικονομικής, φύσεως στα μέλη του εν λόγω συνδικάτου.
It is certainly not in the spirit of such an act to entail the commercial, and therefore financial, liability of the members of the trade association concerned.
Κατά συνέπεια, σε περίπτωση σημαντικών χρηματοοικονομικών ζημιών, η Επιτροπή δεν μπορεί να καταλάβει πώς οι εν λόγω ζημιές μπορούν να αποκατασταθούν από τα μέλη του.
As a result, in the event of major financial losses, the Commission does not see how the losses can be compensated by its members.
Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των εν λόγω στοιχείων, η Επιτροπή φρονεί ότι η αρχή του ιδιώτη πιστωτή δεν έγινε σεβαστή.
Taking all of the above factors into account, the Commission takes the view that the private creditor principle has not been complied with.
Ύπαρξη χρηματοοικονομικού πλεονεκτήματος που χορηγείται μέσω κρατικών πόρων
Existence of a financial advantage granted by means of State resources
Η Επιτροπή φρονεί ότι τα κατ’εκτίμηση έσοδα που προκύπτουν από τις διάφορες εισφορές των μελών, ακόμα και στην πιο ακραία υπόθεση, δεν θα επέτρεπαν ουδέποτε στο ταμείο FPAP να δραστηριοποιηθεί σε μία προθεσμιακή αγορά χωρίς την εισφορά εξωτερικών κεφαλαίων.
The Commission takes the view that, even in the case of the higher assumption, the estimated amount of revenue from the various member contributions would never have enabled the FPAP to operate on a futures market without the assistance of external funding.
Αυτά τα εξωτερικά κεφάλαια χορηγήθηκαν από το Κράτος, διαμέσου του OFIMER, υπό τη μορφή τουλάχιστον τριών ταμειακών προκαταβολών που καταβλήθηκαν μεταξύ Νοεμβρίου του 2004 και Οκτωβρίου του 2005, και αφορούσαν ένα συνολικό ποσό που ανερχόταν, σύμφωνα με τις πληροφορίες που ανακοίνωσε η Γαλλία, στα 65 εκατομμύρια EUR. Επίσης πιθανότατα καταβλήθηκε και μια τέταρτη προκαταβολή ύψους 12 εκατομμυρίων EUR· στην πραγματικότητα, οι όροι της επιχειρηματολογίας που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 22 αφήνουν να εννοηθεί ότι η υπογραφή της σύμβασης βρισκόταν σε εξέλιξη κατά την ημερομηνία αυτή.
This external funding was provided by the State, via Ofimer, in the form of at least three advances spread out between November 2004 and October 2005, covering a total amount, according to the information forwarded by France, of EUR 65 million. A fourth advance of EUR 12 million was probably also paid, since the list of defensive points quoted in recital 22 implies that the agreement was in the course of being signed at that date.
Η Γαλλία δεν υπέβαλε κανένα στοιχείο για να αντικρούσει αυτήν την ανάλυση.
France has not submitted any evidence contradicting this assessment.
Επίσης, για την Επιτροπή, αυτές οι προκαταβολές ορθώς χορηγήθηκαν κάτω από συνθήκες οι οποίες δεν είναι οι κανονικές συνθήκες της αγοράς (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 51 με 61 της παρούσας απόφασης).
In addition, for the Commission, the advances were granted under conditions which are not normal market conditions (see recitals 51 to 61 of this Decision).
Εξάλλου, η Επιτροπή παρατηρεί ότι ούτε η Γαλλία αλλά ούτε και το ταμείο FPAP δεν υπέβαλαν στην Επιτροπή καμία ένδειξη σε σχέση με το ποσό των κονδυλίων που δέσμευσε το ταμείο FPAP στις εν λόγω προθεσμιακές αγορές, αλλά ούτε και σε σχέση με το αποτέλεσμα των συναλλαγών που διεξήχθησαν στις αγορές αυτές.
Also, the Commission observes that neither France nor the FPAP have given it any indication of the amount of funds invested by the FPAP on the futures markets, or of the result of the transactions carried out on them.
Εντέλει η Γαλλία, όπως εξάλλου και το ταμείο FPAP και το Συμβούλιό του, εκτιμούν ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να προδικάζει την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης καθώς δεν έχει παρατηρηθεί καμία αδυναμία αποπληρωμής (Γαλλία: «η εξοφλητέα προκαταβολή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί κρατική ενίσχυση προτού το πέρας της περιόδου αποπληρωμής».
Lastly, France and the FPAP and its Board take the view that the Commission cannot prejudge the existence of State aid as long as no repayment default has been established (France: ‘the repayable advance cannot be regarded as State aid as long as the repayment deadline has not fallen’; FPAP: ‘Can this amount be repaid or not?
Ταμείο FPAP: «Το εν λόγω ποσό είναι δυνατόν να αποπληρωθεί ή όχι; Αυτό είναι το βασικό ερώτημα που θέτει η Επιτροπή»· Γραφείο MQA: «Κανένα από τα δάνεια που χορηγήθηκαν από τη Γαλλία στο ταμείου FPAP δεν έχει λήξει.
That is the main question being asked by the Commission’; MQA: ‘None of the loans to the FPAP granted by France has expired.
Στο παρόν στάδιο δεν υφίσταται ακόμα καμία αδυναμία εξόφλησης ούτε και καμία εκδήλωση από το γαλλικό Κράτος που να αφήνει να εννοηθεί την πλήρη και ανεπιφύλακτη ακύρωση του χρέους εντός της προβλεπόμενης χρονικής περιόδου»).
At this stage there is no repayment default nor any indication by the French government suggesting that the debt will be purely and simply cancelled on expiry’).
Η Επιτροπή υπενθυμίζει επ’αυτού ότι ο χαρακτηρισμός κρατικής ενίσχυσης προς όφελος του ταμείου FPAP αρχικά συνδέεται με την απόφαση της Γαλλίας να χορηγήσει στο ταμείο FPAP ένα δάνειο το οποίο δεν θα μπορούσε να αποκτήσει με άλλο τρόπο έστω και αν οι ημερομηνίες αποπληρωμής είχαν γίνει σεβαστές.
The Commission would point out in this respect that regarding the aid to the FPAP as State aid is first and foremost the result of the French Decision to grant a loan to the FPAP that it would not otherwise have obtained, even if the repayment deadlines had been met.
Το γεγονός ότι η Επιτροπή διερωτάται επί της φερεγγυότητας του ταμείου FPAP σε σχέση με τη λήξη προθεσμίας του δανείου συμβαίνει γιατί το ερώτημα αυτό σε σχέση με τη φερεγγυότητα του ταμείου FPAP βρίσκεται στην καρδιά της αξιολόγησης της κατάστασης του σε σχέση με τις κανονικές συνθήκες χορήγησης ενός δανείου από έναν ιδιωτικό τραπεζικό οργανισμό και όχι επειδή υποψιάζεται τη μετατροπή ενός δανείου σε απλή χρηματοδοτική συνδρομή.
The Commission questions the solvency of the FPAP on expiry of the loan because this question is at the core of the assessment of its situation in relation to the normal conditions for granting a loan by a private bank and not because it suspects that a loan has been transferred into straightforward financial assistance.