natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι το εργασιακό καθεστώς των εργαζομένων του ΟΤΕ δεν μπορεί να τροποποιηθεί χωρίς τη συναίνεση των τελευταίων και την ψήφιση σχετικής νομοθεσίας.
As a result, the labour status of OTE employees cannot be modified without the latter’s consent and the passing of legislation giving effect thereto.
Δεύτερον, ο OTE οφείλει να καταβάλλει εισφορές κοινωνικής ασφάλισης για εργαζόμενους που προσλήφθηκαν πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1992 [6], τα ποσοστά των οποίων υπερβαίνουν τα ποσοστά που καθορίζονται από τους εν γένει ισχύοντες εργατικούς νόμους και νόμους για την κοινωνική ασφάλιση.
Second, OTE has to pay social security contributions for employees hired before 31 December 1992 [6] at rates which exceed the rates fixed under the generally applicable social and labour laws.
Στον OTE, οι εισφορές εργοδότη και εργαζομένου ανέρχονται στο 25 % και 11 % αντίστοιχα, ενώ οι εισφορές στον ιδιωτικό τομέα αντιστοιχούν στο 13,33 % και 6,67 % μόνο, αντίστοιχα.
For OTE, employer and employee contributions amount to 25 % and 11 % respectively, whereas contributions in the private sector amount only to 13,33 % and 6,67 % respectively.
Για τους εργαζόμενους που προσλήφθηκαν μετά την 1η Ιανουαρίου 1993, οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης είναι παρόμοιες με εκείνες του ιδιωτικού τομέα.
For employees taken on after 1 January 1993, social security contributions are similar to those in the private sector.
Τρίτον, ο ισχύων ΓΚΠ απαγορεύει μισθολογικές αυξήσεις για λόγους άλλους εκτός των τυπικών προσόντων του εργαζόμενου και της αρχαιότητάς του στην εταιρεία.
Third, the current GES prohibits salary increases based on considerations other than an employee’s formal qualifications and seniority in the company.
Συνεπώς, ο ΟΤΕ δεν μπορεί να προβεί σε μισθολογικές αυξήσεις βάσει της παραγωγικότητας ή/και της απόδοσης των εργαζομένων του.
OTE cannot therefore increase salaries based on employee productivity and/or achievements.
Βάσει συμφωνιών που έχουν υπογραφεί στο παρελθόν με τα συνδικάτα, οι νεοδιοριζόμενοι προσλαμβάνονται με υψηλότερους αρχικούς μισθούς σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα, ενώ έμπειροι υπάλληλοι που κατέχουν διευθυντικές θέσεις αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς.
On the basis of past agreements with the trade unions, new recruits enjoy higher entry-level salaries compared to the private sector, while experienced employees in management posts receive lower salaries.
Τέλος, σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο, ο ΟΤΕ πρέπει να καταβάλλει υψηλότερα εφάπαξ στους συνταξιοδοτούμενους.
Finally, according to the applicable legal framework, OTE has to make higher lump-sum payments for retirees.
Κατά τη συνταξιοδότηση, οι εργαζόμενοι του ΟΤΕ λαμβάνουν δύο εφάπαξ ποσά: α) ένα εφάπαξ ποσό που καθορίζεται από το νόμο και είναι ίσο με 11,6 φορές του τελευταίου μηνιαίου ακαθάριστου μισθού· και β) ένα θεσμικό εφάπαξ ποσό που έχει συμφωνηθεί μεταξύ του ΟΤΕ και των συνδικάτων, ανερχόμενο κατ’ ανώτατο όριο σε 20100 ευρώ, συν 9 ακαθάριστους μηνιαίους μισθούς (σε σύγκριση με 9,6 μισθούς στην περίπτωση των ιδιωτικών επιχειρήσεων).
Upon retirement, OTE employees receive two lump sums: (a) a lump sum imposed by the law, equivalent to 11,6 times the last gross monthly salary, and (b) a lump sum negotiated by OTE and the unions not exceeding EUR 20100, plus 9 gross monthly salary payments (compared to 9,6 salary payments in the case of private firms).
Συνταξιοδοτικό καθεστώς
Retirement scheme
Οι εργαζόμενοι του OTE είναι υποχρεωμένοι να αποχωρήσουν (υποχρεωτική συνταξιοδότηση) α) όταν συμπληρώσουν 35 έτη πλήρους απασχόλησης ή β) όταν συμπληρώσουν 30 έτη πλήρους απασχόλησης και έχουν φθάσει σε ηλικία 58 ετών ή γ) όταν φθάσουν σε ηλικία 62 ετών και έχουν συμπληρώσει τα ελάχιστα χρόνια υπηρεσίας που απαιτούνται σύμφωνα με τον νόμο, δηλαδή 15 έτη ή 4500 ημέρες εργασίας.
OTE employees are obliged to retire when (a) they complete 35 years of full service or (b) when they complete 30 years of full service, and reach the age of 58 years, or (c) when they reach the age of 62 years and fulfil the minimum years of service under the law, namely 15 years or 4500 days of work.
Όσοι δικαιούνται συντάξεως αλλά δεν έχουν φθάσει στην ηλικία υποχρεωτικής συνταξιοδότησης μπορούν να συνεχίσουν να εργάζονται μέχρι τότε.
Those who are entitled to a pension but have not reached the age for mandatory retirement can continue to work until they do so.
Κατά τη συνταξιοδότηση, οι εργαζόμενοι του OTE δικαιούνται σύνταξη σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται από την ελληνική νομοθεσία κοινωνικής ασφάλισης που εφαρμόζεται σε μία σειρά ειδικών συνταξιοδοτικών ταμείων, συμπεριλαμβανομένου και του συνταξιοδοτικού ταμείου του ΟΤΕ.
Upon retirement, OTE employees are entitled to a pension in accordance with the conditions set out in the Greek social security legislation that applies to a series of special pension funds, including OTE’s pension fund.
Αυτό σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι του OTE δικαιούνται να λάβουν «πλήρη σύνταξη», δηλαδή το 80 % του τελευταίου μισθού τους.
This means that OTE employees are entitled to a full pension, that is to say 80 % of their final salary.
Η κύρια σύνταξη των εργαζομένων του ΟΤΕ καταβάλλεται από το Ταμείο Ασφάλισης Προσωπικού του ΟΤΕ («ΤΑΠ-OTE») [7], που είναι ΝΠΔΔ.
Their main pension is paid by the public-law Insurance Fund for OTE Employees (TAP-OTE) [7].
Μέσω ενός προγράμματος επικουρικής ασφάλισης, το οποίο διαχειρίζεται το «Ταμείο Αρωγής Προσωπικού ΟΤΕ», επίσης ΝΠΔΔ, παρέχεται μία πρόσθετη μέγιστη επικουρική σύνταξη ίση με το 20 % του τελευταίου μισθού.
An auxiliary public law insurance scheme which manages the ‘OTE Assistance Fund’ further provides a maximum auxiliary pension of 20 % of the final salary.
Τόσο η κύρια (80 %) όσο και η επικουρική σύνταξη (20 %) είναι κατοχυρωμένες νομοθετικά και κατά συνέπεια υποχρεωτικές για τον OTE.
Both the general pension (80 %) and the auxiliary pension (20 %) are incorporated into law and thus mandatory for OTE.
Η αναδιάρθρωση του OTE και το ΠΕΣ
The restructuring of OTE and the VRS
Προκειμένου να διασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της εταιρείας, ο ΟΤΕ υιοθέτησε τον Μάιο του 2004, μετά από μελέτη που εκπονήθηκε από εταιρεία συμβούλων, την McKinsey, μια δέσμη μέτρων αναδιάρθρωσης, βασικό στοιχείο της οποίας είναι το ΠΕΣ.
Based on a study carried out by the McKinsey consulting firm and in order to ensure the long-term viability of the company, OTE adopted a package of restructuring measures in May 2004, the key element of which is the voluntary retirement scheme (VRS).
Με το ΠΕΣ, ο OTE αποσκοπεί να μειώσει το «μόνιμο» προσωπικό του και να μπορέσει να προσλάβει νέο με τα επιθυμητά προσόντα που δεν θα υπάγεται πλέον στο καθεστώς μονιμότητας.
With the VRS, OTE aims to reduce its permanent staff and be in a position to recruit new qualified staff that will no longer enjoy permanent status.
Ο OTE απασχολεί σήμερα περίπου 16000 εργαζομένους υπό καθεστώς εγγυημένης απασχόλησης.
OTE currently employs around 16000 people enjoying guaranteed employment.
Η μελέτη της McKinsey ανέφερε ότι ο OTE θα μπορούσε να λειτουργεί και να προσφέρει το αυτό επίπεδο υπηρεσιών με 30 % περίπου λιγότερους εργαζόμενους.
The McKinsey study indicated that OTE could operate and offer the same kind of services with approximately 30 % fewer employees.
Επιπλέον, η μελέτη υπογράμμιζε την ανάγκη πρόσληψης εξειδικευμένου προσωπικού με γνώσεις σχετικές με τις τεχνολογίες πληροφορικής, τις νέες τεχνολογίες, το μάρκετινγκ, τα χρηματοοικονομικά και τα ρυθμιστικά θέματα.
In addition, the study highlighted the need to recruit qualified staff capable of dealing with IT, new technologies, marketing sales, finance and regulatory issues.
Ο μέσος όρος ηλικίας του προσωπικού του ΟΤΕ (47 έτη) και το γεγονός ότι ένα μικρό μόνο ποσοστό του σημερινού εργατικού δυναμικού (19 %) κατέχει πανεπιστημιακό δίπλωμα ή δίπλωμα ανώτερης σχολής επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την εργασιακή ακαμψία του ΟΤΕ.
The average age of OTE’s staff (47 years) and the fact that only a small percentage of the current workforce (19 %) holds a university or college diploma further compound OTE’s labour inflexibility.
Η κατάργηση του «καθεστώτος μονιμότητας» του σημερινού προσωπικού του ΟΤΕ –που θα μπορούσε να επιτρέψει στον OTE να μειώσει το εργατικό δυναμικό του όπως μια οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση– θα δημιουργούσε, σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, σοβαρά νομικά συνταγματικής φύσεως προβλήματα και για το λόγο αυτό απορρίφθηκε ως μη ρεαλιστική επιλογή.
An abolition of the permanent status of existing OTE staff — which could have enabled OTE to reduce its workforce like any other company — would have given rise, according to the Greek authorities, to serious legal constitutional concerns and was therefore discarded as an unrealistic option.
Με δεδομένο το καθεστώς μονιμότητας των εργαζομένων του OTE, όπως αυτό είναι σήμερα νομικά κατοχυρωμένο, οποιαδήποτε μείωση του προσωπικού ήταν δυνατή μόνο με τη συναίνεση του συνδικαλιστικού οργάνου των εργαζομένων («OME-OTE»).
Given the permanent status of OTE’s employees as currently enshrined in legislation, a reduction in the workforce was possible only with the consent of the employees’ trade union (OME-OTE).
Έτσι, τον Φεβρουάριο του 2005, μεταξύ του ΟΤΕ και του συνδικάτου της εταιρείας συμφωνήθηκε πρώτα ένα ΠΕΣ, το οποίο τελούσε υπό την αίρεση της ψήφισης από την κυβέρνηση σχετικής νομοθεσίας με την οποία θα αποκτούσε υποχρεωτική ισχύ.
In this respect, a VRS was first agreed between OTE and the company’s trade union in February 2005, conditional upon the Government passing legislation giving it binding effect.
Τον Μάιο του 2005, ο OTE συνήψε επίσης μια παράλληλη «συλλογική σύμβαση απασχόλησης» με το συνδικάτο, βάσει της οποίας οι όποιες νέες προσλήψεις δεν θα καλύπτονταν πλέον από το καθεστώς μονιμότητας.
In May 2005, OTE also concluded a collateral collective employment agreement with the trade union whereby any new recruits would no longer benefit from the permanent status.
Η σχετική νομοθεσία ψηφίστηκε στις 14 Ιουλίου 2005 με το νόμο 3371/2005, ενώ η συμφωνία για το ΠΕΣ μεταξύ του ΟΤΕ και του συνδικαλιστικού οργάνου των εργαζομένων οριστικοποιήθηκε στις 20 Ιουλίου 2005.
The relevant legislation was passed on 14 July 2005 (Law No 3371/2005) and the VRS agreement between OTE and the trade union was finalized on 20 July 2005.
Η συμφωνία αυτή παρείχε το αναγκαίο νομικό πλαίσιο στον ΟΤΕ ώστε να προσφέρει πρόωρη συνταξιοδότηση σε περίπου 6000 εργαζομένους, επιτρέποντας ταυτόχρονα την πρόσληψη νέου προσωπικού, 1200 ατόμων περίπου, υπαγόμενου στην κοινή εργατική νομοθεσία ιδίως χωρίς το καθεστώς μονιμότητας.
This provided the legal framework which OTE needed in order to offer early retirement to around 6000 people while at the same time being able to take on new staff (around 1200 people) subject to the ordinary labour laws (i.e. with no permanent status).
Το δικαίωμα πρόωρης συνταξιοδότησης δόθηκε σε εργαζόμενους οι οποίοι έως το 2012 θα έχουν φθάσει σε ηλικία υποχρεωτικής συνταξιοδότησης, δηλαδή στην ηλικία των 58 ετών με 30 έτη υπηρεσίας ή 35 πλήρη έτη υπηρεσίας ή ηλικία 62 ετών και 15 έτη υπηρεσίας.
The right to early retirement was given to employees who by 2012 will have reached the mandatory retirement age, namely the age of 58 and 30 years of service, or 35 full years of service, or the age of 62 years and 15 years of service.
Στους εργαζόμενους που θα επέλεγαν την πρόωρη συνταξιοδότηση θα αναγνωρίζονταν τα εναπομένοντα έτη υπηρεσίας («πλασματικά έτη») και οι εν λόγω εργαζόμενοι θα δικαιούνταν την άμεση καταβολή συντάξεως.
The remaining years of service (‘notional years’) of employees opting for early retirement would be recognised and these employees would be entitled to immediate pension payments.
Η αναγνώριση έως 8 πλασματικών ετών απασχόλησης είναι η βάση για τον υπολογισμό των κύριων και επικουρικών συντάξεων καθώς και των δύο εφάπαξ καταβαλλόμενων συνταξιοδοτικών ποσών, ένα από τον ΟΤΕ και ένα από το επικουρικό ταμείο.
The recognition of a maximum of eight notional years of employment is the basis for the calculation of the main and auxiliary pensions as well as the two lump-sum retirement payments, one from OTE and one from the auxiliary fund.
Άλλοι εργαζόμενοι, που βρίσκονται κοντά στο χρόνο συνταξιοδότησης και πληρούν ήδη τους γενικούς όρους για πλήρη συνταξιοδοτικά δικαιώματα, θα δικαιούνταν μόνο ένα εφάπαξ ποσό μεταξύ 5000 ευρώ και 30000 ευρώ [8].
Other employees who are close to retirement and already fulfil the general requirements for full pension rights would be entitled to only one lump-sum payment of between EUR 5000 and EUR 30000 [8].
Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, οι όροι του τρέχοντος ΠΕΣ έπρεπε να είναι πιο γενναιόδωροι από εκείνους παρόμοιων προγραμμάτων πρόωρης συνταξιοδότησης του παρελθόντος, ώστε να διασφαλιστεί η μεγαλύτερη δυνατή ανταπόκριση των εργαζομένων [9].
According to the Greek authorities, the conditions of the current VRS had to be more generous than similar early retirement measures in the past in order to ensure maximum take-up by employees [9].
Νομικό πλαίσιο για το ΠΕΣ και τη χρηματοδότησή του
Legal framework for the VRS and its financing
Μετά τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ OTE και συνδικάτου για την εφαρμογή του ΠΕΣ, στις 14 Ιουλίου 2005 η Βουλή ψήφισε τον νόμο 3371/2005.
On 14 July 2005, following the conclusion of the agreement between OTE and the trade unions on the implementation of the VRS, the Greek Parliament adopted Law No 3371/2005.
Το άρθρο 74 του νόμου αυτού προσδίδει την αναγκαία νομική ισχύ στο ΠΕΣ και καθορίζει τη χρηματοδοτική συνεισφορά του Δημοσίου στο εν λόγω πρόγραμμα.
Article 74 of that Law gives the necessary legal effect to the VRS and lays down the State’s financial contribution to the scheme.
Ειδικότερα, το άρθρο 74 του νόμου παρέχει τη δυνατότητα στους μόνιμους εργαζόμενους του OTE, οι οποίοι φθάνουν στην καταστατική ηλικία συνταξιοδότησης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012, να ζητήσουν την άμεση αποχώρησή τους με τη σύνταξη που θα ελάμβαναν αν παρέμεναν εργαζόμενοι στον ΟΤΕ έως την ανωτέρω ημερομηνία.
In particular, Article 74 of the Law gives permanent OTE employees reaching the statutory retirement age by 31 December 2012 the possibility of requesting immediate discharge while receiving the pension they would have received if they remained with OTE until that date.
Για το σκοπό αυτό, αναγνωρίζεται στους εργαζόμενους ο πλασματικός χρόνος απασχόλησης που είναι αναγκαίος, τόσο για την κύρια όσο και για την επικουρική σύνταξη.
For that purpose, the employees are granted recognition of as much notional employment time as necessary, with regards to both the main and the auxiliary pension.
Με την αποχώρηση, ο εργαζόμενος δικαιούται την άμεση καταβολή της σύνταξης που υπολογίζεται με τον τρόπο αυτό.
Following discharge, the employees are entitled to immediate payment of the pension calculated in this way.
Οι δαπάνες που προκύπτουν από την αναγνώριση του πλασματικού χρόνου απασχόλησης όσον αφορά τις συνολικές συνταξιοδοτικές εισφορές των εργαζομένων και του εργοδότη, καθώς και οι δαπάνες που προκύπτουν από τις συντάξεις που θα δοθούν από το ΤΑΠ–OTE, αναλαμβάνονται από τον OTE και τις ελληνικές αρχές.
The expenditure arising from the recognition of notional employment time in respect of the total pension contributions of the employees and of the employer, as well as the expenditure arising from the pensions which are awarded by TAP-OTE, will be borne by OTE and the Greek authorities.
Το κόστος για τις επικουρικές συντάξεις και τα εφάπαξ αναλαμβάνεται εξ ολοκλήρου από τον ΟΤΕ.
On the other hand, the costs relating to the auxiliary pensions and the lump-sum payment is to be borne entirely by OTE.
Σύμφωνα με το άρθρο 74 παράγραφος 4 εδάφιο α) του νόμου 3371/2005, οι ελληνικές αρχές μεταβιβάζουν το 4 % του μετοχικού κεφαλαίου του OTE στο ΤΑΠ-OTE.
Pursuant to Article 74(4)(a) of Law No 3371/2005, the Greek authorities are to transfer 4 % of the share capital of OTE to TAP-OTE.
Η αξία της συνεισφοράς του ελληνικού Δημοσίου στο ΠΕΣ υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας τον συνολικό αριθμό των μετοχών (490582879) του OTE επί το 4 % και επί την τρέχουσα χρηματιστηριακή τιμή της μετοχής του OTE στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.
The value of the Greek State’s contribution to the VRS is calculated by multiplying the total number of shares (490582879) in OTE by 4 % and by the current OTE stock value as quoted on the Athens Stock Exchange.
Βάσει του νόμου, ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών εξουσιοδοτείται να υπογράψει τις συμβάσεις για την πραγματοποίηση της εν λόγω μεταβίβασης και τον καθορισμό των δικαιωμάτων του Δημοσίου σε σχέση με τις εν λόγω μετοχές, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος του ελληνικού Δημοσίου να επανεξαγοράσει τις μετοχές εφόσον το επιθυμεί («call option») αλλά και της υποχρεώσεως να τις επανεξαγοράσει αν το συνταξιοδοτικό ταμείο χρειαστεί μετρητά για τη χρηματοδότηση συντάξεων στο πλαίσιο του ΠΕΣ («put option») στην τιμή κλεισίματός τους κατά την ημερομηνία της εξωχρηματιστηριακής τους μεταβίβασης.
Under to the Law, the Minister for Economic Affairs and Finance is authorised to sign contracts effecting the aforesaid transfer and setting out the rights of the Greek State in relation to those shares, including the Greek State’s right to buy back the shares if it so wishes (call option), but also the obligation to do so should the pension fund need cash to fund the pension benefits under the VRS (put option) at their closing price on the day of the non-stock-market transfer.
Τα μέτρα εφαρμογής και οι λοιπές λεπτομέρειες για την άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων δεν έχουν ακόμη διευκρινιστεί εν αναμονή της αξιολόγησης της Επιτροπής.
Implementing measures and other details concerning the execution of these options have not yet been specified, pending the Commission’s assessment.
Κόστος του ΠΕΣ και αξία της χρηματοδοτικής συνεισφοράς του ελληνικού Δημοσίου
Costs of the VRS and value of the Greek State’s financial contribution
Στην κοινοποίηση, οι ελληνικές αρχές διευκρίνιζαν ότι το κόστος του ΠΕΣ με βάση την αναμενόμενη αποχώρηση 6000 εργαζομένων θα ανερχόταν σε περίπου 1,5 δισεκατ. ευρώ, κατανεμόμενο σε περίοδο επτά ετών (δηλαδή από το 2005 έως το 2012) με το σημαντικότερο μέρος του κόστους να ανακύπτει την περίοδο από το 2005 έως το 2007.
In the notification, the Greek authorities explained that the costs of the VRS based on the expected departure of 6000 employees would amount to approximately EUR 1,5 billion spread over a period of seven years (i.e. from 2005 to 2012), with the main costs accruing from 2005 to 2007.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2005, οι ελληνικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι 5525 συνολικά εργαζόμενοι είχαν υποβάλει έγκυρη αίτηση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας για ένταξή τους στο ΠΕΣ, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 90 % της σχεδιαζόμενης αρχικά μείωσης προσωπικού.
On 20 December 2005 the Greek authorities informed the Commission that a total number of 5525 employees had submitted a valid application within the required timeframe for taking part in the VRS, approximately 90 % of the initially envisaged workforce reduction.
Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο ακριβής αριθμός δεν μπορεί να γίνει γνωστός μέχρις ότου ολοκληρωθεί η πλήρης επεξεργασία και λεπτομερής αξιολόγηση των αιτήσεων, οι ελληνικές αρχές εκτιμούν ότι το συνολικό κόστος του ΠΕΣ θα ανέλθει περίπου σε 1,1 δισεκατ. ευρώ (ή περίπου σε 863 εκατ. ευρώ σε όρους καθαρής παρούσας αξίας).
Notwithstanding the fact that the exact figure would not be known until all applications had been fully processed and assessed in detail, the Greek authorities estimate that the overall cost of the VRS will be around EUR 1,1 billion (or around EUR 863 million in net present value terms).
Όπως αναφέρεται παραπάνω, η συμμετοχή του ελληνικού Δημοσίου έχει τη μορφή μεταβίβασης του 4 % των μετοχών της εταιρείας που κατέχει στο ταμείο συνταξιοδότησης ΤΑΠ-OTE.
As indicated above, the Greek State’s participation takes the form of a transfer of 4 % of its shares in the company to the TAP-OTE pension fund.
Πράγματι, από τον Ιούλιο του 2005, η τιμή της μετοχής του ΟΤΕ αυξήθηκε από περίπου 16 ευρώ τον Ιούλιο του 2005 σε περίπου 23 ευρώ στα μέσα Ιανουαρίου του 2006 και γύρω στα 22 ευρώ στις αρχές Φεβρουαρίου του 2007.
Since July 2005, the share price of OTE has increased from around EUR 16 in July 2005 to around EUR 23 by mid-January 2006, and around EUR 22 in early February 2007.
Τα επιχειρήματα των ελληνικών αρχών
The arguments of the Greek authorities
Οι ελληνικές αρχές θεωρούν ότι η συνεισφορά του Δημοσίου στο ΠΕΣ δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
The Greek authorities consider that the State’s contribution to the VRS does not constitute State aid.
Χρηματοδοτώντας το ΠΕΣ, το ελληνικό Δημόσιο ενήργησε ως ιδιώτης επενδυτής.
In providing finance for the VRS, the Greek State has acted like a private investor.
Περαιτέρω, η κρατική συνεισφορά απήλλαξε εν μέρει μόνο τον ΟΤΕ από το επιπλέον κόστος του ΠΕΣ σε σύγκριση με λιγότερο δαπανηρά παρόμοια προγράμματα που έχουν προσφερθεί βάσει των γενικώς ισχυόντων νόμων και κανονισμών.
Furthermore, the State’s contribution only partially relieved OTE from the extra costs resulting from the VRS as compared to less costly similar schemes offered under the generally applicable labour laws and regulations.
Κατά συνέπεια, η κρατική συνεισφορά απέβλεπε απλώς στην αποκατάσταση ισότιμων όρων ανταγωνισμού και δεν αποσκοπούσε στη νόθευση του ανταγωνισμού.
Consequently, the aim of the State’s contribution was merely to restore a level playing field and therefore not to distort competition.
Ειδικότερα, οι ελληνικές αρχές έχουν την άποψη ότι ο ΟΤΕ μειονεκτεί έναντι των ανταγωνιστών του στην προσφάτως απελευθερωθείσα αγορά της σταθερής τηλεφωνίας.
The Greek authorities take the view that OTE is at a disadvantage vis-à-vis its competitors in the recently liberalised market for fixed telephony.
Λόγω του καθεστώτος της διά βίου μονιμότητας που έχαιραν οι εργαζόμενοι του ΟΤΕ, ο ΟΤΕ δεν μπορούσε να απολύσει μονομερώς προσωπικό αλλά έπρεπε να προσφύγει σε προσφορές εθελούσιας αποχώρησης.
Due to the life tenure status of OTE employees, OTE could not unilaterally dismiss staff but had to have recourse to voluntary redundancy offers.
Για να καταστεί ελκυστική μία τέτοια προσφορά, ο ΟΤΕ έπρεπε να προσφέρει στους εργαζομένους του όρους και προϋποθέσεις εθελούσιας αποχώρησης που να αντικατοπτρίζουν το μόνιμο καθεστώς τους.
In order for such an offer to be attractive, OTE had to offer its employees voluntary redundancy terms and conditions that reflected the latter’s permanent status.
Ειδικότερα, η συνεισφορά του Δημοσίου στο ΠΕΣ αναμένεται να αντισταθμίσει μερικώς μόνο το επιπλέον κόστος που προκύπτει από δύο βασικούς τύπους διαρθρωτικών μειονεκτημάτων που οφείλονται στην κληρονομιά του ΟΤΕ ως κρατικού μονοπωλίου: α) το νομικά κατοχυρωμένο καθεστώς μονιμότητας «οιονεί δημοσίου υπαλλήλου» που ισχύει για τους εργαζόμενους του ΟΤΕ· και β) τους υψηλότερους μισθούς (επίσης κατοχυρωμένους από το νόμο), οι οποίοι επαυξάνουν σημαντικά το συνολικό κόστος του προγράμματος.
More particularly, the State’s contribution to the VRS would compensate only partially for the additional costs caused by two main types of structural disadvantages which are due to the legacy of OTE as a state-owned monopoly: (a) the permanent quasi-civil-servant status of OTE employees, guaranteed by law, and (b) the higher salaries (also imposed by law) which significantly increase the overall costs of the scheme.
Έτσι, ο OTE μειονεκτεί έναντι των ανταγωνιστών του στην προσφάτως απελευθερωθείσα αγορά σταθερής τηλεφωνίας.
As a result, OTE is put at a disadvantage vis-à-vis its competitors in the recently liberalised market for fixed telephony.
Συνεπώς, η κρατική συνεισφορά μπορεί να θεωρηθεί ως ευθυγραμμισμένη με την πρόσφατη νομολογία στον τομέα αυτό, και ιδιαίτερα με την απόφαση του Πρωτοδικείου στην υπόθεση Combus [11] σύμφωνα με την οποία η απαλλαγή μιας εταιρείας του δημόσιου τομέα από διαρθρωτικά μειονεκτήματα σε σχέση με τους ανταγωνιστές της του ιδιωτικού τομέα, όπως αυτά που οφείλονται στο «προνομιακό και δαπανηρό καθεστώς εργαζομένων», δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.
Thus, the State’s contribution can be deemed to be in line with recent case-law in this area, and in particular with the judgment of the Court of First Instance in Combus [11] according to which freeing a public-sector company from structural disadvantages as compared to its private-sector competitors, such as those due to the ‘privileged and costly status of officials’, does not constitute State aid.