natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Έως ότου δεν αναγνωρισθεί για φορολογικούς σκοπούς το πραγματοποιηθέν κέρδος, η λογιστική αξία δεν αναπροσαρμόζεται με τη φορολογική αξία των στοιχείων ενεργητικού.
Until the moment the realised gain is fiscally recognised, there is a misalignment between the book value and the tax value of the assets.
Η αναπροσαρμογή συνιστά συνεπώς μια φορολογική πράξη με την οποία η φορολογική αξία προσαρμόζεται στη λογιστική αξία των εν λόγω στοιχείων ενεργητικού και, κατά συνέπεια, μια υπεραξία αναγνωρίζεται φορολογικώς και υπόκειται σε φορολόγηση.
A realignment is therefore a tax operation by which the tax value is adjusted to the book value of the assets concerned and as a result a capital gain is fiscally recognised and subject to tax.
Το λογιστικό κέρδος ακολούθως αποδεσμεύεται από το ειδικό αποθεματικό και εγγράφεται μεταξύ των τακτικών κερδών της χρήσης, ενώ οι νέες επανεκτιμηθείσες αξίες καθίστανται, κατά συνέπεια, αποσβεστέες από φορολογικής άποψης.
The accounting gain is now released from the reserve and included in the ordinary earnings of the year, while the stepped-up value of assets accordingly becomes fiscally depreciable.
Ωστόσο, πρέπει να παρατηρηθεί ότι οι υπεραξίες συνιστούν ιδιαίτερες μορφές εισοδήματος οι οποίες, αντιθέτως με τα άλλα έσοδα χρήσης, αντικατοπτρίζουν μια αύξηση των οικονομικών αξιών των ακινητοποιήσεων η οποία ωριμάζει με την πάροδο του χρόνου, ενώ η φορολογική της αναγνώριση είναι απαραιτήτως μια στιγμιαία πράξη.
It should be noted that capital gains are particular items of income, which, unlike ordinary income, reflect an economic surplus matured over time, while its tax recognition is necessarily a one-time operation.
Γι’ αυτό, πέραν του ετεροχρονισμού της μέχρι τη στιγμή της φορολογικής αναπροσαρμογής της αξίας των αντιστοίχων στοιχείων ενεργητικού, οι πραγματοποιηθείσες από τις εταιρείες υπεραξίες υπόκεινται γενικώς σε μειωμένο φόρο αντικατάστασης αντί του τακτικού φόρου επιχειρήσεων.
For this reason, capital gains realised by companies are not only deferred until the time of the tax realignment of the value of the relative assets, but are also subject to a preferential tax in lieu of the ordinary company tax.
Ο μειωμένος φόρος συνιστά πλεονέκτημα, αφού η ενδιαφερόμενη εταιρεία καταβάλλει φόρο επί των κερδών κατώτερο από τον τακτικό και εν πάση περιπτώσει δύναται να κατανείμει αυτά τα κέρδη στους μετόχους υπό μορφή μερισμάτων, δημιουργώντας ένα ενδεχόμενο δικαίωμα για πιστώσεις φόρου ή για φορολογικές απαλλαγές για τους ήδη καταβληθέντες φόρους επιχειρήσεων.
The preferential tax is an advantage as the company concerned not only pays a lower tax on the gains but can distribute such gains as dividends to its shareholders, which give right to a tax credit or exemption for the corporate taxes paid.
Από την άποψη της εφαρμογής των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων, το φορολογικό πλεονέκτημα που προκύπτει από τον φόρο αντικατάστασης μπορεί να δικαιολογηθεί από τη φορολογική τεχνική [4] λόγω της ιδιοτυπίας των υπεραξιών σε σχέση με τα τακτικά κέρδη της χρήσης.
The tax advantage deriving from the substitute tax is however justified by the fiscal technique [4] in view of the specificity of capital gains as income vis-à-vis ordinary earnings.
Ισχύουσα φορολογία των υπεραξιών στην Ιταλία
Taxation of capital gains in Italy
Για να περιγραφούν τα χαρακτηριστικά του υπό εξέταση καθεστώτος είναι αναγκαίο να περιγραφεί συνοπτικά η ιταλική νομοθεσία που διέπει την επιβολή φόρου επί των υπεραξιών που προκύπτουν από τις εισφορές στοιχείων ενεργητικού κατόπιν ορισμένων εταιρικών αναδιαρθρώσεων υπό τη μορφή που προβλέπεται από τον νόμο 218/1990 για το ιταλικό τραπεζικό σύστημα.
In order to describe the nature of the scheme in review, it is necessary to summarise the Italian rules governing the taxation of capital gains resulting from the contributions of assets following certain company restructurings of the type foreseen by Law 218/1990 for the Italian banking system.
Εισφορές εταιρικών στοιχείων ενεργητικού σχετικά με αναδιοργανώσεις πιστωτικών ομίλων σύμφωνα με τον νόμο 218/1990
Asset contributions relative to banking reorganisations pursuant to Law 218/1990
Ο νόμος 218/1990 θέσπισε —με σκοπό τον εξορθολογισμό της άσκησης της τραπεζικής δραστηριότητας στην Ιταλία— ένα ειδικό καθεστώς με στόχο να διευκολύνει την εισφορά ακινητοποιήσεων και άλλων τραπεζικών στοιχείων ενεργητικού ή κλάδων δραστηριοτήτων στον τραπεζικό τομέα, τα οποία κατέχουν τοπικοί δημόσιοι πιστωτικοί οργανισμοί, σε νεοσυσταθέντα ή ήδη υφιστάμενα ιδιωτικά πιστωτικά ιδρύματα (άρθρο 1 του νόμου 218/1990).
Law 218/1990 had enacted a special scheme to facilitate the transfer of banking assets or branches of banking businesses held by the local public entities to newly created or existing private banks, with a view to rationalize the exercise of the banking activity in Italy (Article 1 of Law 218/1990).
Το 1990 η εισφορά ενός κλάδου δραστηριοτήτων ήταν φορολογικώς συγκρίσιμη με την πώληση στοιχείων ενεργητικού και, ως τέτοια, θα συνεπαγόταν την πληρωμή του φόρου επιχειρήσεων επί της διαφοράς μεταξύ της τρέχουσας αξίας των χορηγηθέντων στοιχείων ενεργητικού και της φορολογητέας αξίας αυτών των στοιχείων ενεργητικού, σύμφωνα με το άρθρο 54 παράγραφος 5 και το άρθρο 9 του προεδρικού διατάγματος αριθ. 917 (DPR 917/1986), της 22ας Δεκεμβρίου 1986, που ίσχυε τότε.
In 1990, the transfer of a branch of business was a sale of assets which would have triggered company tax at the ordinary rate on the difference between the current value of the assets transferred and the cost of such assets pursuant to Articles 54(5) and 9 of DPR No 917 of 22 December 1986 (DPR 917/1986) in force at that time.
Για να διευκολύνει την εισφορά των τραπεζικών στοιχείων ενεργητικού το άρθρο 7 εδάφιο 2 του νόμου 218/1990 προβλέπει, μεταξύ άλλων, ένα φορολογικό καθεστώς παρέκκλισης δυνάμει του οποίου η υπεραξία που πραγματοποιήθηκε από την εισφορά στοιχείων ενεργητικού σε ιδιωτικά πιστωτικά ιδρύματα — στο πλαίσιο της αναδιοργάνωσης που προβλέπεται από το άρθρο 1 του ιδίου νόμου — σε αντάλλαγμα των μετοχών των προαναφερθέντων ιδρυμάτων, δεν αναγνωρίζεται φορολογικώς έως ότου πραγματοποιηθεί ουσιαστικά με την εκχώρηση των στοιχείων ενεργητικού ή με τη διανομή της υπό μορφή μερίσματος στους μετόχους (αναβολή της φορολογικής αναγνώρισης της υπεραξίας).
To facilitate the transfer of the banking assets, Article 7(2) of Law 218/1990 provided, among other tax facilities, a derogatory tax scheme by which the gain realised from the transfer of assets contributed to private banks in the framework of a reorganisation foreseen by the said Article 1 in exchange for the stock of such banks is not recognised for taxation until such time when the gain is further realised either from the sale of the assets or is distributed to the shareholders (suspended recognition of gains).
Οι στόχοι του νόμου 218/1990 δύνανται να συνοψισθούν ως εξής:
The objectives of Law 218/1990 can be summarised as follows:
να επιτραπεί στους δημόσιους οργανισμούς που ασκούν δραστηριότητες στον τραπεζικό τομέα (κυρίως για την παροχή χρηματοδοτήσεων στην πελατεία τους) να λάβουν τη νομική μορφή ανώνυμης εταιρείας, η οποία θεωρείται περισσότερο προσήκουσα για την άσκηση εμπορικής δραστηριότητας,
permit the public entities exercising a banking activity (essentially retail banking) to transform their legal form into that of a joint-stock company, considered a more appropriate form for a commercial activity;
να επιτραπεί σ’ αυτούς τους δημόσιους πιστωτικούς οργανισμούς η αναδιάρθρωση των κεφαλαίων τους μέσω της άντλησης νέων κεφαλαίων από τους μετόχους και η σταθεροποίησή τους,
permit such public banking entities to recapitalise by raising new capital, attract investors and consolidate;
να εξασφαλισθούν ίσοι όροι μεταξύ δημοσίων και ιδιωτικών πιστωτικών οργανισμών, με αναγνώριση στους ιδιωτικούς οργανισμούς του αυτού προνομίου φορολογικής ουδετερότητας των υπεραξιών που πραγματοποιήθηκαν κατόπιν εταιρικών αναδιοργανώσεων, που χορηγείτο προηγουμένως μόνο στους δημόσιους πιστωτικούς οργανισμούς.
establish a level playing field between public and private banks by recognising to the latter companies the same tax neutrality privilege previously granted to the sole public banks.
Το άρθρο 7 εδάφιο 2 του νόμου 218/1990 προέβλεπε ότι το 15 % των πραγματοποιηθεισών υπεραξιών κατά την πράξη των συνεισφορών συνέβαλε στη σύσταση του φορολογητέου εισοδήματος του εισφέροντος οργανισμού (του δημόσιου πιστωτικού οργανισμού) και υπέκειτο στον τακτικό φορολογικό συντελεστή επιχειρήσεων (εκείνη την περίοδο 52,2 %, που περιελάμβανε 36 % για φόρο επί των εισοδημάτων των νομικών προσώπων IRPEG και 16,2 % για τοπικό φόρο επί των εισοδημάτων ILOR).
Article 7(2) of Law 218/1990 provided that 15 % of the gain realised at the time of the transfers was taxed upon the contributing entity (the local public entity) at the ordinary company tax rate (at the time 52,2 %, including 36 % of company tax IRPEG and 16,2 % of local tax ILOR).
Ο νόμος όριζε ότι το ποσοστό του 15 % της φορολογηθείσας υπεραξίας μπορούσε να καταλογισθεί στα ατομικά στοιχεία ενεργητικού —ως νέας φορολογητέας βάσης αναγνωρισμένης από την εισφέρουσα τράπεζα— ή στα άυλα στοιχεία της επιχείρησης.
The statute provided that the 15 % amount of the gain being taxed could be imputed to either the single assets as new tax basis recognised by the transferee bank or goodwill.
Επιπλέον, ο νόμος προέβλεπε ότι η φορολογική αξία των στοιχείων ενεργητικού που εισέφερε η δικαιούχος τράπεζα εγγραφόταν στη λογιστική της τελευταίας (μεταφερθείσα φορολογική αξία) και επίσης καταλογιζόταν ως αξία των μετοχών της τράπεζας που ελήφθησαν από τον εισφέροντα οργανισμό (φορολογική αξία αντικατάστασης), με εξαίρεση για το ποσοστό του 15 % της φορολογηθείσας υπεραξίας που αναγνωριζόταν ως αύξηση των φορολογικών αξιών (μεταφερθεισών και αντικατάστασης).
The statute also provided that the cost basis of the assets contributed to the beneficiary bank was carried over to the recipient bank (carried-over assets basis) and substituted to the shares of the bank received by the contributing entity (substituted shares basis), except for the taxed 15 % gain which was recognised (basis step-up).
Συνεπώς, το καθεστώς προέβλεπε στην ουσία μια μερική φορολογική ουδετερότητα, δυνάμει της οποίας η εισφορά ενός κλάδου δραστηριοτήτων ετύγχανε αναβολής της πληρωμής του φόρου επιχειρήσεων, υπό τον όρο ότι οι φορολογικές αξίες των δραστηριοτήτων που εισεφέρθησαν εδίδοντο στις μετοχές που ελήφθησαν από τον εισφέροντα οργανισμό και ότι η λαμβάνουσα την εισφορά απέδιδε στα ληφθέντα στοιχεία ενεργητικού τη φορολογική αξία που αυτά είχαν όταν ευρίσκοντο στην ιδιοκτησία του εισφέροντος.
The scheme in essence provided for a regime of partial tax neutrality by which the contribution of a branch of business benefited from a roll-over relief provided that the tax basis of the business contributed was substituted to the shares received by the transferor and the business acquired is attributed by the transferee a tax basis equal to that which the assets had in the hands of the transferor prior to the contribution.
Ένα τέτοιο καθεστώς προέβλεπε τη μη αναπροσαρμογή μεταξύ των τρεχουσών αξιών των στοιχείων ενεργητικού τη στιγμή της χορήγησής τους και των φορολογικών αξιών.
Such a regime provided for a misalignment between the current values of the assets at the moment of the contribution and their tax basis.
Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του νόμου 218/1990, τόσο ο λαμβάνων οργανισμός όσο και ο εισφέρων οργανισμός υποχρεούντο να επισυνάψουν στη δήλωση εισοδήματος ένα «έντυπο συμφωνίας» στο οποίο έπρεπε να δώσουν λογαριασμό για τη μη προσαρμογή των αντιστοίχων φορολογικών αξιών με τις λογιστικές αξίες.
Pursuant to Article 7(2) of Law 218/1990 both the transferee and the transferor had to annex to their tax returns a prospectus to record the misalignment of values.
Εισφορές στοιχείων ενεργητικού σχετικά με εταιρικές αναδιοργανώσεις βάσει της οδηγίας περί συγχωνεύσεων
Asset contributions relative to company reorganisations pursuant to the Merger Directive
Η οδηγία περί συγχωνεύσεων στο πρωτότυπό της προβλέπει τις συγχωνεύσεις, τις διασπάσεις, τις εισφορές ενεργητικού και τις ανταλλαγές μετοχών που αφορούν εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών που πληρούν τα τρία ακόλουθα κριτήρια: i) η ενδιαφερόμενη εταιρεία πρέπει να λάβει μία από τις μορφές που απαριθμούνται στο παράρτημα στην οδηγία, ii) πρέπει να έχει τη φορολογική της κατοικία σε ένα κράτος μέλος και iii) πρέπει να υπόκειται σε ένα από τους φόρους επιχειρήσεων που ισχύουν στα κράτη μέλη οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 3 στοιχείο γ), της οδηγίας.
The Merger Directive since its original version covers mergers, divisions, transfers of assets and exchanges of shares concerning companies of different Member States when the following three requirements are met: (1) the companies must be listed in the Annex to the Directive; (2) the companies must be fiscally resident in a Member State and (3) the company must be subject to one of the national company taxes listed in Article 3(c) of the Directive.
Ο ορισμός της εισφοράς ενεργητικού που περιέχεται στην οδηγία περί συγχωνεύσεων είναι ο ακόλουθος: Η πράξη με την οποία μια εταιρεία, χωρίς να λυθεί, εισφέρει το σύνολο ή έναν ή περισσότερους κλάδους της δραστηριότητάς της σε άλλη εταιρεία έναντι παραδόσεως τίτλων παραστατικών του εταιρικού κεφαλαίου της λαμβάνουσας εταιρείας (μπορεί να πρόκειται για νεοσυσταθείσα θυγατρική, της οποίας η αρχική κεφαλαιοποίηση συνίσταται στις χορηγηθείσες μετοχές, ή για προϋπάρχουσα εταιρεία).
Under the Merger Directive, a transfer of assets is defined as a transaction whereby a company transfers without being dissolved all or one or more branches of its activity to another company in exchange for the transfer of securities representing the capital of the company receiving the transfer (either a newly established subsidiary whose initial capitalisation consists of the transferred shares or an existing company).
Το άρθρο 2 στοιχείο θ) της οδηγίας ορίζει ότι τα χορηγηθέντα στοιχεία ενεργητικού αντιπροσωπεύουν ένα κλάδο δραστηριότητας, δηλαδή το σύνολο των στοιχείων τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού ενός τμήματος μιας εταιρείας και τα οποία συνιστούν, από οργανωτική άποψη, αυτόνομη εκμετάλλευση, ένα σύνολο δηλαδή ικανό να λειτουργήσει αυτόνομα.
The Merger Directive requires the assets transferred to represent a branch of activity, which means all the assets and liabilities of a division of a company that from an organisational point of view constitute an independent business or entity capable of functioning by its own means (Article 2(i) of the Directive).
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διευκρίνισε σε πρόσφατη απόφασή του [6] ότι, για να εμπέσει στις διατάξεις της οδηγίας περί συγχωνεύσεων, η εισφορά στοιχείων ενεργητικού πρέπει να περιλαμβάνει το σύνολο των στοιχείων τόσο του ενεργητικού όσο και του παθητικού σχετικά με έναν κλάδο δραστηριότητας.
In a recent judgement [6], the Court of Justice has clarified that in order to be covered by the Merger Directive a transfer of assets must encompass all the assets and liabilities relating to a branch of activity in their entirety.
Σύμφωνα με την οδηγία περί συγχωνεύσεων, η αμοιβή της εισφοράς στοιχείων ενεργητικού πρέπει να συνίσταται αποκλειστικά σε μετοχές, εφόσον —αντίθετα με άλλες πράξεις που προβλέπονται στην ίδια οδηγία, όπως οι συγχωνεύσεις, οι διασπάσεις και οι ανταλλαγές μετοχών— σ’ αυτή την περίπτωση, δεν επιτρέπεται να καταβληθεί κανένα συμψηφιστικό ποσό σε μετρητά έναντι της εισφοράς.
The Merger Directive requires the consideration for the transfer of assets to consist exclusively of shares, since in contrast to the other transactions such as the mergers, divisions and exchanges of shares covered by the Merger Directive, no cash payment is permitted in the case of the transfer of assets.
Το άρθρο 9 της οδηγίας περί συγχωνεύσεων, με παραπομπή στο άρθρο 4 της ίδιας οδηγίας, ορίζει ότι δεν μπορούν να επιβληθούν φόροι επί των υπεραξιών στο επίπεδο της λαμβάνουσας εταιρείας μετά από εισφορά στοιχείων ενεργητικού.
Article 4 of the Merger Directive as cross-referenced by Article 9 provides that no taxes on capital gains may be levied at the transferee company level as a result of a transfer of assets.
Η οδηγία ορίζει τις υπεραξίες ως τη συνολική διαφορά μεταξύ της πραγματικής αξίας (αγοραία αξία) των εισφερομένων στοιχείων ενεργητικού και παθητικού και της φορολογητέας αξίας τους, ανεξάρτητα από τους ειδικούς κανόνες για τον ορισμό των αξιών που προβλέπονται από τις εθνικές νομοθεσίες.
Capital gains are defined as the full difference between the real values (the fair market value) of the assets and liabilities transferred and their values for tax purposes (tax basis), irrespective of any specific definition of values under domestic laws.
Αυτή η προτιμησιακή μεταχείριση των πραγματοποιηθεισών υπεραξιών που προβλέπεται από την οδηγία περί συγχωνεύσεων —εκεί όπου αυτή αναφέρεται στις εισφορές μεταξύ εταιρειών διαφορετικών κρατών μελών— βασίζεται στο κριτήριο της «μόνιμης εγκατάστασης»: με άλλα λόγια, μόνο τα στοιχεία ενεργητικού που παραμένουν σε μια εταιρεία που έχει τη φορολογική κατοικία της στο κράτος μέλος της εισφέρουσας εταιρείας ή που σχετίζονται πραγματικά με τη μόνιμη εγκατάσταση της λαμβάνουσας εταιρείας, η οποία ευρίσκεται στο κράτος μέλος της εισφέρουσας εταιρείας, δύνανται να τύχουν αναβολής πληρωμής του φόρου που προβλέπεται στο άρθρο 4 της οδηγίας.
The favourable treatment of realised gains pursuant to the Merger Directive dealing with transfers between companies of different Member States is based on a permanent establishment condition, meaning that only the assets that remain in a resident company or are effectively connected with a permanent establishment of the receiving company in the Member State of the transferring company may benefit from the tax deferral provided in Article 4 of the Directive.
Συνεπώς, η οδηγία προβλέπει ένα καθεστώς φορολογικής ουδετερότητας ή αναβολής της καταβολής του φόρου αντί για φορολογική απαλλαγή, δεδομένου ότι το κράτος μέλος της λαμβάνουσας εταιρείας διατηρεί το δικαίωμα να φορολογήσει τις πραγματοποιηθείσες υπεραξίες κατά την πράξη της εισφοράς των στοιχείων ενεργητικού τη στιγμή της μελλοντικής εκχώρησης των τελευταίων.
The Merger Directive thus provides a system of tax neutrality or deferral, rather than an exemption, because the Member State of the transferee company retains the right to tax the capital gains realised upon transfer of the assets at the time of their future disposal.
Συνεπώς, η λαμβάνουσα εταιρεία πρέπει να καθορίσει τη φορολογητέα βάση της εισφέρουσας εταιρείας χωρίς να έχει την επιλογή να αναπροσαρμόσει αυτή τη φορολογητέα βάση στην πραγματική αγοραία αξία.
Therefore the receiving company has to take over the tax basis of the transferring company without benefiting from an option to step up the tax basis to fair market value.
Το άρθρο 3 ορίζει, καταρχάς, ότι για τον καθορισμό των σχετικών υπεραξιών πρέπει να υπολογισθεί η διαφορά μεταξύ της φορολογητέας αξίας των εισφερομένων στοιχείων ενεργητικού —όταν ανήκαν στην ιδιοκτησία της εισφέρουσας εταιρείας— και της αξίας που καταλογίζεται στις λογιστικές εγγραφές της εισφέρουσας εταιρείας στις μετοχές που ελήφθησαν έναντι της εισφοράς ή, εάν είναι ανώτερη, της αξίας που καταλογίζεται στις λογιστικές εγγραφές της λαμβάνουσας εταιρείας στον εισφερόμενο σ’ αυτήν κλάδο δραστηριοτήτων.
Article 3 first set a discipline to determine the relative gains as the difference between the tax basis of the assets transferred in the hands of the transferor prior to the transfer and either the accounting value attributed by the transferor to the shares received as a result of the contribution or if higher the accounting value attributed by the transferee to the branch of business transferred.
Επιπλέον, το άρθρο 3 προβλέπει τη δυνατότητα να αναγνωρισθούν φορολογικά οι υπεραξίες μέσω της πληρωμής ενός φόρου αντικατάστασης 19 %.
Article 3 further provided that the gains could be recognised if a substitute tax of 19 % was paid.
Βάσει του νέου καθεστώτος, οι λογιστικές και φορολογικές αξίες, που περιλαμβάνουν τις πραγματοποιηθείσες υπεραξίες, αναγνωρίζονται ως νέες αξίες που καταλογίζονται στα στοιχεία ενεργητικού είτε για την εισφέρουσα εταιρεία είτε για τη λαμβάνουσα, κατά τρόπον ώστε να αποφευχθεί η μη αναπροσαρμογή μεταξύ της φορολογητέας αξίας και της λογιστικής (εισφορά σε καθεστώς λογιστικής ουδετερότητας).
Under the new system, the tax bases inclusive of the realised gains were recognised as the new values of the assets both for the transferor and the transferee so that no misalignment between tax and accounting values was produced (contributions in accounting neutrality).
Βάσει ενός τέτοιου καθεστώτος, η εισφορά των στοιχείων ενεργητικού ενός κλάδου δραστηριοτήτων μεταξύ εταιρειών που εδρεύουν στην ιταλική επικράτεια είναι ουδέτερη από φορολογικής πλευράς, δηλαδή οι πραγματοποιηθείσες υπεραξίες κατόπιν εισφοράς στοιχείων ενεργητικού έναντι μετοχών δεν αναγνωρίζονται φορολογικώς, υπό τον όρο ότι η φορολογητέα αξία των εισφερόμενων στοιχείων ενεργητικού θα καταλογιστεί στις μετοχές που έλαβε η εισφέρουσα εταιρεία και ότι στα ληφθέντα στοιχεία ενεργητικού θα μεταφερθεί η φορολογητέα αξία που αυτά είχαν όταν ήταν της ιδιοκτησίας του εισφέροντος (εισφορά σε καθεστώς φορολογικής ουδετερότητας).
Under this system the contribution of the assets of a branch of business between companies in Italy was fiscally neutral, meaning that the gains realised from the transfer of assets in exchange of shares were not fiscally recognised provided that the tax basis of the business contributed was substituted over to the shares received by the transferor and the assets acquired received the carried-over basis that the assets had in the hands of the transferor (contribution in tax neutrality).
344/2003), της 12ης Δεκεμβρίου 2003, το οποίο, σε ό,τι αφορά την παρούσα διαδικασία, ορίζει τα εξής:
No 344 of 12 December 2003, which for what is of interest of this review provided for:
κατάργηση του IRPEG (του προηγούμενου φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων) και εισαγωγή ενός νέου φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων, του IRES, με συντελεστή 33 %, με παράλληλη κατάργηση του Dual Income Tax (DIT), ο οποίος συνίστατο στην εφαρμογή μειωμένου συντελεστή του IRPEG (19 %) στο μέρος του φορολογητέου εισοδήματος που επανεπενδύετο στην εταιρεία·
the abolition of IRPEG (the old company tax) and the introduction of a new company tax (IRES) at the rate of 33 %, with the abolition of the Dual Income Tax consisting of the application of a reduced IRPEG rate of 19 % to the amount of the taxable income reinvested in the company;
κατάργηση του συστήματος καταλογισμού της φορολογικής πίστωσης, βάσει του οποίου τη στιγμή κατά την οποία διανέμονταν στους μετόχους τα μερίσματα φορολογούνταν εκ νέου, αλλά ο φόρος επιχειρήσεων που είχε πληρωθεί στην Ιταλία αφαιρείτο μέσω καταλογισμού μιας φορολογικής πίστωσης: αυτό το σύστημα αντικαταστάθηκε από ένα καθεστώς μερικής απαλλαγής από τον φόρο που εφαρμόζεται τόσο στα εθνικά μερίσματα όσο και σε εκείνα του εξωτερικού·
the repeal of the credit imputation system, by which dividends were taxed again when received by the shareholders, but the company tax paid was deducted by imputation of a tax credit, and its replacement with an exemption system applicable to both domestic and foreign dividends;
εισαγωγή ενός καθεστώτος απαλλαγής των συμμετοχών σε ό,τι αφορά τις υπεραξίες που προκύπτουν από την πώληση ειδικών συμμετοχών και, παράλληλα, κατάργηση της δυνατότητας αφαίρεσης των λογιστικών απομειώσεων των κατεχομένων συμμετοχών·
the introduction of a participation exemption regime for capital gains deriving from the sale of qualified shareholdings along with the repeal of the possibility to deduct the write-downs of participations held;