natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για να χρησιμοποιηθεί η μέθοδος αυτή απαιτείται να είναι γνωστή τόσο η όλη δομή του πολυμερούς όσο και η φύση των τερματικών ομάδων της αλυσίδας (πράγμα που πρέπει να διακρίνεται από τον βασικό σκελετό με τη βοήθεια π.χ. NMR ή τιτλοδότησης/παραγωγοποίησης).
To use this method, knowledge of both the overall structure of the polymer and the nature of the chain terminating end groups is needed (which must be distinguishable from the main skeleton by, e.g. NMR or titration/derivatisation).
Ο προσδιορισμός της μοριακής συγκεντρώσεως των τερματικών ομάδων που υπάρχουν στο πολυμερές μπορεί να οδηγήσει στην ανεύρεση μιας τιμής για το μοριακό βάρος (7)(8)(9).
The determination of the molecular concentration of the end groups present on the polymer can lead to a value for the molecular weight (7) (8) (9).
Δυνατότητα εφαρμογής: Μn μέχρι 50000 (με φθίνουσα αξιοπιστία).
Applicability, Mn up to 50000 (with decreasing reliability).
Παραπομπες
References
Billmeyer. F.W.
Billmeyer, F.W.
Jr.. (1984) Textbook of Polymeer Science. 3rd Edn., John Wiley, New York
Jr., (1984) Textbook of Polymer Science, 3rd Edn., John Wiley, New York.
Glover. C.A., (1975). Absolute Colligative Property Methods.
Glover, C.A., (1975) Absolute Colligative Property Methods.
In: Polymer Molecular Weights.
Polymer Molecular Weights, Part I P.E.
Coll. H. (1989).
Coll, H. (1989) Membrane Osmometry.
Cooper ed.. J. Wiley and Sons. pp. 25o2.
Cooper ed., J. Wiley and Sons, pp. 25-52.
ASTMD 3592-77. (1977). Standard Recommended Practice for Determination of Molecular Weight by Vapour Pressure. American Society for Testing and Materials, Philadelphia. Pennsylvania.
ASTM 3592-77, (1977) Standard Recommended Practice for Determination of Molecular Weight by Vapour Pressure, American Society for Testing and Materials, Philadelphia, Pennsylvania.
Morris, C.E.M., (1989). Vapour Pressure Osmometry'.
Morris, C.E.M., (1989) Vapour Pressure Osmometry.
Schroder, E. Muller. G., and Arndt, K-F., (1989). Polymer Characterisation, Carl Hanser Verlag. Munich.
Schröder, E., Müller, G., and Arndt, K-F., (1989) Polymer Characterisation, Carl Hanser Verlag, Munich.
Amiya, S, et al. (1990).
Amiya, S., et al.
Η χρωμοτογραφική αυτή μέθοδος διείσδυσης πηκτής αποτελεί αντιγραφή της OECD TG 119 (1996).
This Gel Permeation Chromatographic method is a replicate of the OECD TG 119 (1996).
Οι βασικές αρχές και άλλες τεχνικές πληροφορίες παρέχονται στην παραπομπή 1.
The fundamental principles and further technical information are given in the references.
Χαμηλό μοριακό βάρος ορίζεται αυθαίρετα ως το μοριακό βάρος το μικρότερο των 1000 dalton.
Low molecular weight is arbitrarily defined as a molecular weight below 1000 dalton.
είναι το επίπεδο του σήματος του ανιχνευτή από τη βασική γραμμή για τον όγκο κατακράτησης Vi,
the level of the detector signal from the baseline for the retention volume Vi,
είναι το μοριακό βάρος του κλάσματος του πολυμερούς στον όγκο κατακράτησης Vi και n είναι ο αριθμός των σημείων δεδομένων.
the molecular weight of the polymer fraction at the retention volume Vi, and n is the number of data points
Επειδή η GPC είναι μία σχετική μέθοδος, πρέπει να γίνεται διακρίβωση.
Since GPC is a relative method, calibration must be undertaken.
Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται συνήθως πρότυπα πολυστυρολίου. κατανεμημένα σε μία στενή περιοχή με γραμμική διαμόρφωση. με γνωστά μέσα μοριακά βάρη Μn και Mw και γνωστή κατανομή μοριακών βαρών.
Narrowly distributed, linearly constructed polystyrene standards with known average molecular weights Mn and Mw and a known molecular weight distribution are normally used for this.
Η ανίχνευση πραγματοποιείται με τη βοήθεια π.χ. του δείκτη διάθλασης η της απορρόφησης στο UV, λαμβάνεται δε μία καμπύλη απλής κατανομής.
Detection is effected by e.g. refractive index or UV-absorption and yields a simple distribution curve.
Εντούτοις, για να παρέχει η καμπύλη πραγματικές τιμές μοριακών βαρών, είναι αναγκαίο η στήλη να διακριβώνεται διοχετεύοντας μέσα από αυτή πολυμερή γνωστού μοριακού βάρους και, στην ιδανική περίπτωση, παρόμοιας όσο το δυνατόν δομής π.χ. διάφορα πρότυπα πολυστυρολίου.
However, to attribute actual molecular weight values to the curve, it is necessary to calibrate the column by passing down polymers of known molecular weight and, ideally, of broadly similar structure, e.g. various polystyrene standards.
Η περιεκτικότητα σε χαμηλού μοριακού βάρους κλάσματα λαμβάνεται από αυτή την καμπύλη.
The low molecular weight content is derived from this curve.
Ο υπολογισμός μπορεί να είναι ορθός μόνον εφόσον τα χαμηλού μοριακού βάρους κλάσματα έχουν ισοδύναμη κατά μάζα αντιστοιχία με το πολυμερές ως σύνολο.
The calculation can only be accurate if the low molecular weight species respond equivalently on a per mass basis to the polymer as a whole.
2000 < Μ p < 10
2000< Mp< 106
Διόρθωση για να ληφθεί υπόψη η ύπαρξη προσθέτων και προσμείξεων
Correction for content of impurities and additives
Συνήθως είναι αναγκαίο να γίνεται διόρθωση της περιεκτικότητας σε κλάσματα με Μ < 1000 προκειμένου να ληφθεί υπόψη η παρουσία μη πολυμερών ειδικών συστατικών (π.χ. προσμείξεις ή/και πρόσθετα), εκτός κι αν η μετρούμενη περιεκτικότητα είναι ήδη < 1 %.
Correction of the content of species of M < 1000 for the contribution from non-polymer specific components present (e.g. impurities and/or additives) is usually necessary, unless the measured content is already < 1 %.
Αυτό γίνεται με άμεση ανάλυση του διαλύματος του πολυμερούς ή του εκλούσματος GPC.
This is achieved by direct analysis of the polymer solution or the GPC eluate.
Στις περιπτώσεις όπου το έκλουσμα, μετά τη διέλευση από τη στήλη, είναι πολύ αραιό για να μπορέσει να γίνει περαιτέρω προσδιορισμός, τότε αυτό πρέπει να συμπυκνώνεται.
In cases where the eluate, after passage through the column, is too dilute for a further analysis it must be concentrated.
Μπορεί επίσης να χρειάζεται το έκλουσμα να εξατμιστεί μέχρι ξηρού και να επαναδιαλυθεί.
It may be necessary to evaporate the eluate to dryness and dissolve it again.
Η συμπύκνωση του εκλούσματος πρέπει να γίνεται υπό συνθήκες που να διασφαλίζουν ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμία αλλαγή στο έκλουσμα.
Concentration of the eluate must be effected under conditions which ensure that no changes occur in the eluate.
Η κατεργασία του εκλούσματος μετά το στάδιο της GPC εξαρτάται από τη μέθοδο που χρησιμοποιείται για τον ποσοτικό προσδιορισμό.
The treatment of the eluate after the GPC step is dependent on the analytical method used for the quantitative determination.
Η συσκευή GPC συμπεριλαμβάνει τα ακόλουθα:
GPC apparatus comprises the following components:
Η επιλογή της πηκτής διαχωρισμού ή του μήκους της στήλης εξαρτάται τόσον από τις ιδιότητες του δείγματος (υδροδυναμικός όγκος, κατανομή μοριακών βαρών) όσο και από τις ειδικές συνθήκες για το διαχωρισμό όπως ο διαλύτης, η θερμοκρασία και η ταχύτητα ροής (Ι) (2) (3).
Selection of the separation gel or the length of the column is dependent on both the properties of the sample (hydrodynamic volumes, molecular weight distribution) and the specific conditions for separation such as solvent, temperature and flow rate (1) (2) (3).
V e(10Mx)
V e,(10.Mx)
είναι τα πλάτη της κορυφής στη γραμμή βάσεως
the peak widths at the base-1ine
είναι τα μοριακά βάρη στο μέγιστο της κορυφής (που πρέπει να διαφέρουν κατά ένα συντελεστή 10)
the molecular weights at the peak maximum (should differ by a factor of 10).
Η τιμή R για το σύστημα στηλών θα πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 1,7 (4).
The R-value for the column system should be greater than 1,7 (4).
Η τιμή του όγκου δεν θα πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 10 ml εκτός από την περίπτωση ανιχνευτών διάχυσης του φωτός και ιξώδους.
It should not be larger than 10 μl except for light scattering and viscosity detectors.
Για την ανίχνευση χρησιμοποιείται συνήθως διαφορική διαθλασιμετρία.
Differential refractometry is usually used for detection.
Προσδιορίζεται το τμήμα της καμπύλης που αντιστοιχεί σε μοριακά βάρη κάτω του 1000 και διορθώνεται κατάλληλα ώστε να ληφθούν υπόψη τα πρόσθετα και οι προσμείξεις.
The portion of the curve corresponding to molecular weights below 1000 is determined and corrected as necessary for impurities and additives.
Οι καμπύλες εκλούσεως αξιολογούνται εν γένει με επεξεργασία ηλεκτρονικών δεδομένων.
The elution curves are generally evaluated by means of electronic data processing.
Αν στη στήλη κατακρατηοεί τυχόν αδιάλυτο πολυμερές, το μοριακό του βάρος είναι πιθανό να είναι υψηλότερο από εκείνο του διαλυτού κλάσματος και εάν δεν ληφθεί υπόψη αυτό μπορεί να οδηγήσει σε υπερεκτίμηση της περιεκτικότητας σε κλάσματα χαμηλού μοριακού βάρους.
If any insoluble polymer is retained on the column, its molecular weight is likely to be higher than that of the soluble fraction, and if not considered would result in an overestimation of the low molecular weight content.
Οδηγίες για τη διόρθωση της περιεκτικότητας σε κλάσματα χαμηλού μοριακού βάρους προκειμένου να ληφθεί υπόψη τυχόν αδιάλυτο πολυμερές δίδονται στο παράρτημα.
Guidance for correcting the low molecular weight content for insoluble polymer is provided in the Appendix.
Πληροφορίες για την περιεκτικότητα σε χαμηλού μοριακού βάρους πολυμερές
Information on the low molecular weight polymer content:
περιγραφή των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν στην ανάλυση και του τρόπου με τον οποίο διεξήχθησαν τα πειράματα,
description of the methods used in the analysis and the way in which the experiments were conducted,
πληροφορίες σχετικά με το ποσοστό των χαμηλού βάρους κλασμάτων (w/w) σε σχέση με το συνολικό δείγμα,
information about the percentage of the low molecular weight species content (w/w) related to the total sample,
πληροφορίες για τυχόν προσμείξεις, πρόσθετα και άλλες μη πολυμερείς ουσίες ως ποσοστό κατά βάρος του συνολικού δείγματος.
information about impurities, additives and other non-polymer species in percentage by weight related to the total sample.
αξιολόγηση με βάση το χρόνο: μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν για να διασφαλιστεί η απαιτούμενη αναπαραγωγιμότητα (μέθοδος διόρθωσης, εσωτερικό πρότυπο κ.λπ.),
evaluation on a time basis: all methods to ensure the required reproducibility (method of correction, internal standard etc.),
DIN 55672 (1995). Geidpermeationschromaiographie (GPC) luit Tetfahydrofuran (THF) als Elu-tionsmittel, Teil 1
DIN 55672 (1995) Gelpermeationschromatographie (GPC) mit Tetrahydrofuran (THF) als Elutionsmittel, Teil 1.
Yau. W.W, Kirkland, J.J., and Bly, D.D. eds, (1979).
Yau, W.W., Kirkland, J.J., and Bly, D.D. eds.
Modern Size Exclusion Liquid Chromatography. J.Wiley and Sons.
Modern Size Exclusion Liquid Chromatography, J. Wiley and Sons.
ASTM D 3536-91, (1991). Standard Test Method for Molecular Weight Averages and Molecular Weight Distribution by Liquid Exclusion Chromatography (Gel Permeation Chromatography-GPC).
ASTM D 3536-91, (1991) Standard Test method for Molecular Weight Averages and Molecular Weight Distribution by Liquid Exclusion Chromatography (Gel Permeation Chromatography-GPC).
ASTM D 5296-92, (1992). Standard Test Method for Molecular Weight Averages and Molecular Weight Distribution of Polystvrene by High Performance Size-Exclusion Chromatography.
ASTM D 5296-92, (1992) Standard Test method for Molecular Weight Averages and Molecular Weight Distribution of Polystyrene by High Performance Size-Exclusion Chromatography.
Οδηγίες για τη διόρθωση της περιεκτικότητας σε κλάσματα χαμηλού μοριακού βάρους λόγω της παρουσίας αδιάλυτου πολυμερούς
Guidance for correcting low molecular content for the presence of insoluble polymer
Όταν σε ένα δείγμα υπάρχει αδιάλυτο πολυμερές, το γεγονός αυτό απολήγει σε απώλεια μάζας κατά τη διάρκεια της ανάλυσης GPC.
When insoluble polymer is present in a sample, it results in mass loss during the GPC analysis.
Το αδιάλυτο πολυμερές κατακρατείται ανεπίστρεπτα στη στήλη ή στο φίλτρο του δείγματος ενώ το διαλυτό τμήμα του δείγματος διέρχεται διαμέσου της στήλης.
The insoluble polymer is irreversibly retained on the column or sample filter while the soluble portion of the sample passes through the column.
Στην περίπτωση όπου μπορεί να εκτιμηθεί ή να μετρηθεί η διαφορική αύξηση (dn/dc) του δείκτη διαθλάσεως του πολυμερούς, μπορούμε να εκτιμήσουμε την απωλεσθείσα μάζα μείγματος τη στήλη.
In the case where the refractive index increment (dn/dc) of the polymer can be estimated or measured, one can estimate the sample mass lost on the column.
Στην περίπτωση αυτή, προβαίνουμε σε διόρθωση χρησιμοποιώντας μία εξωτερική διακρίβωση με πρότυπα υλικά γνωστής συγκεντρώσεως και dn/dc για τη διακρίβωση της απόκρισης του διαθλασιμέτρου.
In that case, one makes a correction using an external calibration with standard materials of known concentration and dn/dc to calibrate the response of the refractometer.
Στο παράδειγμα που ακολουθεί, χρησιμοποιείται πρότυπο πολύ (μεθακρυλικού μεθυλεστέρα) (ρΜΜΑ).
In the example hereafter a poly(methyl methacrylate) (pMMA) standard is used.
Στην εξωτερική διακρίβωση για την ανάλυση ακρυλικών πολυμερών, αναλύεται με GPC ένα πρότυπο ρΡΜΜΑ γνωστής συγκεντρώσεως σε τετραϋδραφουράνιο και τα προκύπτοντα δεδομένα χρησιμοποιούνται για την εύρεση της σταθεράς του διαθλασιμέτρου σύμφωνα με την εξίσωση:
In the external calibration for analysis of acrylic polymers, a pMMA standard of known concentration in tetrahydrofuran, is analysed by GPC and the resulting data are used to find the refractometer constant according to the equation:
Κ = R/(C × V × dn/dc)
K = R/(C × V × dn/dc)
Κ είναι η σταθερά διαθλασιμέτρου (σε microvolt.seconde/ml)
K the refractometer constant (in microvolt second/ml),
R είναι η απόκριση του προτύπου pΜΜΑ (σε microvolt.second)
R the response of the pMMA standard (in microvolt/second),
C είναι η συγκέντρωση του προτύπου pΜΜΑ (σε mg/ml)
C the concentration of the pMMA standard (in mg/ml),
V είναι ο όγκος εγχύσεως (σε ml)
V the injection volume (in ml), and
dn/dc είναι η διαφορική αύξηση του δείκτη διαθλάσεως για το pΜΜΑ σε τετραϋδροφουράνιο (σε ml/mg).
dn/dc the refractive index increment for pMMA in tetrahydrofuran (in ml/mg).
Τα δεδομένα που ακολουθούν αποτελούν συνήθη δεδομένα για ένα πρότυπο pΜΜΑ
The following data are typical for a pMMA standard:
dn/dc 9 × 10-5 ml/mg.
dn/dc 9 × 10-5 ml/mg
Η προκύπτουσα για το Κ τιμή (3,05 × 1011) χρησιμοποιείται κατόπιν για τον υπολογισμό της θεωρητικής απόκρισης του ανιχνευτή εφόσον μέσω του ανιχνευτή έχουν εκλουστεί το 100 % του εγχυθέντος πολυμερούς.
The resulting K value, 3,05 × 1011 is then used to calculate the theoretical detector response if 100 % of the polymer injected had eluted through the detector.
Η περιγραφόμενη μέθοδος αποτελεί αντιγραφή της αναθεωρημένης έκδοσης του OECD TG 120 (1997).
The method described is a replicate of the revised version of OECD TG 120 (1997).
Περισσότερες τεχνικές πληροφορίες δίδονται στην παραπομπή (1).
Further technical information is given in reference (1).
Για ορισμένα πολυμερή, όπως τα πολυμερή γαλακτώματος, πριν να χρησιμοποιηθεί η παρακάτω περιγραφόμενη μέθοδος μπορεί να χρειάζεται κάποια αρχική προκαταρκτική εργασία.
For certain polymers, such as emulsion polymers, initial preparatory work may be necessary before the method set out hereafter can be used.
Η μέθοδος δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε υγρά πολυμερή και σε πολυμερή που αντιδρούν με το νερό υπό τις συνθήκες της δοκιμής.
The method is not applicable to liquid polymers and to polymers that react with water under the test conditions.
Όταν η μέθοδος δεν είναι δυνατή ή πρακτικά εφαρμόσιμη, η συμπεριφορά διαλύσεως/εκχύλισης μπορεί να μελετηθεί με άλλες μεθόδους.
When the method is not practical or not possible, the solution/extraction behaviour may be investigated by means of other methods.
Η συμπεριφορά διαλύσεως/εκχύλισης των πολυμερών σε υδατικό μέσον προσδιορίζεται χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της σφαιρικής φιάλης (βλέπε Α.6. Υδατοδιαλυτότητα — μέθοδος σφαιρικής φιάλης) με τις τροποποιήσεις που περιγράφονται παρακάτω.
The solution/extraction behaviour of polymers in an aqueous medium is determined using the flask method (see A.6 Water Solubility, Flask method) with the modifications described below.
Για τη μέθοδο απαιτείται ο ακόλουθος εξοπλισμός:
The following equipment is required for the method:
συσκευή κονιορτοποίησης π.χ. αλεστικό μηχάνημα για την παραγωγή σωματιδίων γνωστού μεγέθους,
crushing device, e.g. grinder for the production of particles of known size,
συσκευή ανακίνησης με δυνατότητα ελέγχου της θερμοκρασίας,
apparatus for shaking with possibility of temperature control,
σύστημα με φίλτρο μεμβράνης,
membrane filter system,
κατάλληλος αναλυτικός εξοπλισμός,
appropriate analytical equipment,
τυποποιημένα κόσκινα.
standardised sieves.
Παρασκευή δείγματος
Sample preparation
Κατ' αρχήν πρέπει να λαμβάνεται ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα με μέγεθος σωματιδίων μεταξύ 0,125 και 0,25 mm χρησιμοποιώντας κατάλληλα κόσκινα.
A representative sample has first to be reduced to a particle size between 0,125 and 0,25 mm using appropriate sieves.
Για τη σταθερότητα του δείγματος ή για τη διαδικασία αλέσεως μπορεί να απαιτείται ψύξη.
Cooling may be required for the stability of the sample or for the grinding process.
Υλικά ελαστικής φύσεως μπορούν να αλέθονται σε θερμοκρασία υγρού αζώτου (Γ).
Materials of a rubbery nature can be crushed at liquid nitrogen temperature (1).
Εάν δεν μπορεί να ληφθεί το απαιτούμενο σε μέγεθος σωματιδίων κλάσμα, θα πρέπει να γίνεται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση του μεγέθους των σωματιδίων και να αναφέρεται στην έκθεση το αποτέλεσμα.
If the required particle size fraction is not attainable, action should be taken to reduce the particle size as much as possible, and the result reported.
Στην έκθεση πρέπει να αναφέρεται και ο τρόπος με τον οποίο το αλεσθέν δείγμα αποθηκεύτηκε πριν από τη δοκιμή.
In the report, it is necessary to indicate the way in which the crushed sample was stored prior to the test
Σε τρεις φιάλες με γυάλινα πώματα ζυγίζεται σε κάθε μία από ένα δείγμα των 10 g της υπό δοκιμή ουσίας και σε κάθε φιάλη προστίθενται 1000 ml νερό.
Three samples of 10 g of the test substance are weighed into each of three vessels fitted with glass stoppers and 1000 ml of water is added to each vessel.
Εάν ο χειρισμός μίας τέτοιας ποσότητας 10 g πολυμερούς είναι πρακτικώς αδύνατος, θα πρέπει να χρησιμοποιείται η αμέσως επόμενη δυνατή μεγαλύτερη ποσότητα και να προσαρμόζεται ανάλογα ο όγκος του νερού.
If handling an amount of 10 g polymer proves impracticable, the next highest amount which can be handled should be used and the volume of water adjusted accordingly.
Οι Φιάλες πωματίζονται ερμητικά και στη συνέχεια ανακινούνται στους 20 oC.
The vessels are tightly stoppered and then agitated at 20 oC.
Θα πρέπει να χρησιμοποιείται συσκευή ανακίνησης ή ανάδευσης που να μπορεί να λειτουργεί σε σταθερή θερμοκρασία.
A shaking or stirring device capable of operating at constant temperature should be used.
Μετά από 24 ώρες, το περιεχόμενο κάθε φιάλης φυγοκεντρείται ή διηθείται και προσδιορίζεται η συγκέντρωση του πολυμερούς στη διαυγή υδατική Φάση με μία κατάλληλη αναλυτική μέθοδο.
After a period of 24 hours, the content of each vessel is centrifuged or filtered and the concentration of polymer in the clear aqueous phase is determined by a suitable analytical method.
Εάν δεν υπάρχουν κατάλληλες αναλυτικές μέθοδοι για την υδατική φάση, η συνολική διαλυτότητα/εκχυλισιμότητα μπορεί να εκτιμηθεί από το ξηρό βάρος του υπολείμματος του φίλτρου ή του φυγοκεντρημένου ιζήματος.
If suitable analytical methods for the aqueous phase are not available, the total solubility/extractivity can be estimated from the dry weight of the filter residue or centrifuged precipitate.
Συνήθως, είναι αναγκαίο να γίνεται ξεχωριστός ποσοτικός προσδιορισμός των προσμείξεων και προσθέτων αφενός και του χαμηλού μοριακού βάρους πολυμερούς αφετέρου.
It is usually necessary to differentiate quantitatively between the impurities and additives on the one hand and the low molecular weight species on the other hand.
Στην περίπτωση σταθμικού προσδιορισμού, σημαντικό ρόλο παίζει επίσης να εκτελείται και ένα λευκό πείραμα χωρίς υπό δοκιμή ουσία για να υπολογίζονται τα υπολείμματα που προέρχονται από την πειραματική διαδικασία.
In the case of gravimetric determination, it is also important to perform a blank run using no test substance in order to account for residues arising from the experimental procedure.
Η συμπεριφορά διαλύσεως/εκχύλισης των πολυμερών στο νερό στους 37 oC σε pΗ2 και pΗ9 μπορεί να προσδιοριστεί όπως περιγράφτηκε για την διεξαγωγή του πειράματος στους 20 oC.
The solution/extraction behaviour of polymers in water at 37 oC at pH 2 and pH 9 may be determined in the same way as described for the conduct of the experiment at 20 oC.
Οι τιμές του pH μπορούν να επιτευχθούν με την προσθήκη είτε κατάλληλων ρυθμιστικών διαλυμάτων είτε με κατάλληλα οξέα ή βάσεις όπως το υδροχλωρικό οξύ, το οξικό οξύ, υδροξείδιο του νατρίου ή καλίου αναλυτικής καθαρότητας ή με ΝΗ3.
The pH values can be achieved by the addition of either suitable buffers or appropriate acids or bases such as hydrochloric acid, acetic acid, analytical grade sodium or potassium hydroxide or NH3.
Ανάλογα με τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο αναλύσεως, θα πρέπει να εκτελούνται μία ή δυο δοκιμές.
Depending on the method of analysis used, one or two tests should be performed.
Όταν για το πολυμερές υπάρχουν διαθέσιμες επαρκώς εξειδικευμένες μέθοδοι για την άμεση ανάλυση της υδατικής φάσης, αρκεί συνήθως μία δοκιμή όπως περιγράφεται παραπάνω.
When sufficiently specific methods are available for direct analysis of the aqueous phase for the polymer component, one test as described above should suffice.
Εντούτοις, όταν δεν υπάρχουν διαθέσιμες τέτοιες μέθοδοι και ο προσδιορισμός της συμπεριφοράς διαλύσεως/'εκχυλίσεως του πολυμερούς περιορίζεται σε έμμεση ανάλυση με προσδιορισμό μόνον της συνολικής περιεκτικότητας του υδατικού εκχυλίσματος σε οργανικό άνθρακα (TOC), θα πρέπει να διεξάγεται και μία πρόσθετη δοκιμή.
However, when such methods are not available and determination of the solution/extraction behaviour of the polymer is limited to indirect analysis by determining only the total organic carbon content (TOC) of the aqueous extract, an additional test should be conducted.
Η πρόσθετη αυτή δοκιμή θα πρέπει επίσης να γίνεται εις τριπλούν, χρησιμοποιώντας υποδεκαπλάσιου μεγέθους δείγμα πολυμερούς και τις ίδιες ποσότητες νερού με εκείνες που χρησιμοποιούνται στην πρώτη δοκιμή.
This additional test should also be done in triplicate, using ten times smaller polymer samples and the same amounts of water as those used in the first test.
Δοκιμή εκτελούμενη με δείγμα ενός μεγέθους
Test conducted with one sample size
Για την άμεση ανάλυση του πολυμερούς στην υδατική φάση ενδέχεται να υπάρχουν κάποιες διαθέσιμοι μέθοδοι.
Methods may be available for direct analysis of polymer components in the aqueous phase.
Εναλλακτικά, μπορεί να εξεταστεί επίσης και η εφαρμογή έμμεσης ανάλυσης του διαλελυμένου/εκχυλισμένου πολυμερούς, με τον προσδιορισμό της συνολικής περιεκτικότητας σε διαλυτά μέρη και διόρθωση της τιμής ώστε να ληφθούν υπόψη τα μη πολυμερή συστατικά.
Alternatively, indirect analysis of dissolved/extracted polymer components, by determining the total content of soluble parts and correcting for non polymer-specific components, could also be considered.
Ανάλυση της υδατικής φάσης για την ανεύρεση της συνολικής περιεκτικότητας σε πολυμερή μπορεί να γίνει:
Analysis of the aqueous phase for the total polymeric species is possible:
είτε με μία επαρκώς ευαίσθητη μέθοδο, π.χ.:
either by a sufficiently sensitive method, e.g.:
προσδιορισμό του TOC με διάσπαση με υπερθειικά ή διχρωμικά για τη λήψη CO, και εύρεση στη συνέχεια της περιεκτικότητας με IR ή με χημική ανάλυση,
TOC using persulphate or dichromate digestion to yield CO2 followed by estimation by IR or chemical analysis,
φασματοφωτομετρία ατομικής απορρόφησης (AAS) ή την ισοδύναμη της ICP (Inductively Coupled Piasma) για πολυμερή που περιέχουν πυρίτιο ή μέταλλα,
Atomic Absorption Spectrometry (AAS) or its Inductively Coupled Plasma (ICP) emission equivalent for silicon or metal containing polymers,
απορρόφηση στο υπεριώδες ή φασματοφθορισμομετρία για ακρυλικά πολυμερή,
UV absorption or spectrofluorimetry for aryl polymers,
LC-MS για δείγματα χαμηλού μοριακού βάρους,
LC-MS for low molecular weight samples,