natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι ο κανονισμός 90/684/ΕΟΚ εγκρίνει ενισχύσεις σε ελληνικά ναυπηγεία εφόσον «χορηγούνται με σκοπό την οικονομική αναδιάρθρωση των ναυπηγείων στα πλαίσια συστηματικού και συγκεκριμένου προγράμματος αναδιάρθρωσης που συνδέεται με την εκποίηση των ναυπηγείων».
The Commission recalls that the Directive 90/684/EEC authorises aid to Greek yards if ‘granted for the financial restructuring of yards in connection with a systematic and specific restructuring programme linked to the disposal by sale of the yards.’
Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να χορηγηθεί στο μέλλον τέτοια ενίσχυση αναδιάρθρωσης στο ναυπηγείο αυτό».
Accordingly, no such restructuring aid can be granted to this yard in the future.’
Τα μέρη της παρούσας διαδικασίας διαφωνούν ως προς την ερμηνεία του συγκεκριμένου όρου.
The parties to this procedure disagree on the interpretation of this condition.
Παρά την προβλεπομένη στην παράγραφο 2 υποχρέωση εκποίησης των ναυπηγείων, η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να διατηρήσει την πλειοψηφία του 51 % σε κάποιο από τα ναυπηγεία αν η απόφαση αυτή δικαιολογείται για λόγους εθνικής άμυνας».
Notwithstanding the obligation to dispose of the yards by sale referred to in paragraph 2, the Greek Government shall be allowed to maintain a 51 % majority holding in one of the yards if justified by defence interests’.
Η Επιτροπή παρατηρεί ότι η οδηγία χρησιμοποιεί την έκφραση «παραχωρώντας τα σε νέους ιδιοκτήτες» και όχι «δίνοντάς τα» σε νέους ιδιοκτήτες.
The Commission observes that the Directive uses the words ‘selling […] to new owners’ and not ‘giving’ to new owners.
Όλες οι υπόλοιπες διατάξεις της οδηγίας 90/684/ΕΟΚ τυγχάνουν εφαρμογής επί του εν λόγω ναυπηγείου».
All other provisions of Directive 90/684/EEC shall apply to this yard’.
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1013/97 εκδόθηκε, επομένως, διότι, για να καταστεί βιώσιμη, η ΕΝΑΕ χρειαζόταν περισσότερη ενίσχυση από αυτή που είχε εγκριθεί δυνάμει του άρθρου 10 της οδηγίας 90/684/ΕΟΚ.
Regulation (EC) No 1013/97 was therefore adopted because, in order to become viable, HSY needed more aid than what was authorised under Article 10 of the Directive 90/684/EEC.
Το Συμβούλιο ενέκρινε την ενίσχυση διότι θεώρησε ότι τον Σεπτέμβριο του 1995 είχε συναφθεί έγκυρη σύμβαση πώλησης, σύμφωνα με τον όρο που έθεσε η οδηγία 90/684/ΕΟΚ Με άλλα λόγια, η εκποίηση των ναυπηγείων δεν χρειαζόταν να τεθεί ως όρος, δεδομένου ότι υπήρχε ήδη έγκυρη σύμβαση πώλησης.
The Council authorised the aid because it considered that a valid sale contract had been concluded in September 1995, in compliance with the condition laid down in the Directive 90/684/EEC. In other word, it was not necessary to put the sale of the yard as a condition since a valid sale contract already existed.
Το 1999, η ΕΝΑΕ έκανε χρήση δύο εγγυήσεων της ΕΤΒΑ οι οποίες είχαν παρασχεθεί προς εξασφάλιση προκαταβολών της Στρίντζης, ύψους 6,6 εκατ. ευρώ.
In 1999, HSY used two guarantees from ETVA to secure Strintzis’s advance payments amounting to EUR 6,6 million.
Οι εν λόγω εγγυήσεις αποσβέσθηκαν τον Ιούλιο του 2002 κατά τη λύση της σύμβασης ναυπήγησης που είχε συναφθεί με τη Στρίντζης.
The guarantees have been cancelled in July 2002 when the shipbuilding contract with Strintzis was cancelled.
Σύμφωνα με την πρώτη έκθεση της Deloitte την οποία υπέβαλε η ΕΝΑΕ, το ποσό των εν λόγω εγγυήσεων ήταν 3,26 εκατ. ευρώ και 3,38 εκατ. ευρώ, αντιστοίχως.
According to the first Deloitte report submitted by HSY, they respectively amounted to EUR 3,26 million and EUR 3,38 million.
Η Ελλάδα υπενθυμίζει ότι η ΕΤΒΑ δεν κατέβαλε κανένα ποσό στο πλαίσιο των συγκεκριμένων εγγυήσεων μετά την ακύρωση της σύμβασης με τη Στρίντζης το 2002.
Greece recalls that ETVA did not pay out any amounts under the guarantees after the cancellation of the Strintzis contract in 2002.
Την ίδια ημερομηνία, το άθροισμα των αποθεμάτων, των τρεχουσών εργασιών, των προκαταβολών για αγορά αποθεμάτων και των εμπορικών οφειλετών (στη λογιστική, τα προαναφερθέντα στοιχεία καλούνται «κυκλοφορούν ενεργητικό») σε σχέση με τις συμβάσεις που είχαν συναφθεί με το Πολεμικό Ναυτικό ανερχόταν σε 14,8 εκατ. ευρώ.
At the same date, the sum of the inventories, work in progress, advances for inventories and trade debtors (in accounting terms, these items are referred to as current assets) related to the contracts for the Navy amounted to EUR 14,8 million.
Αυτό σημαίνει ότι οι προκαταβολές υπερέβαιναν κατά 67,4 εκατ. ευρώ το κυκλοφορούν ενεργητικό που έπρεπε να χρηματοδοτηθεί.
In other words, the advance payments exceeded by an amount of EUR 67,4 millions the current assets which had to be financed.
Η εν λόγω επιστολή έχει 65 σελίδες, συν 290 σελίδες παραρτήματα.
This letter has 65 pages, plus 290 pages of annexes.
Η επιστολή της 24ης Απριλίου έχει 35 σελίδες, συν 900 σελίδες παραρτήματα και η επιστολή της 2ας Ιουνίου έχει 63 σελίδες, συν 1750 σελίδες παραρτήματα.
The letter dated 24 April 2008 has 35 pages, plus 900 pages of annexes and the letter dated 2 June 2008 has 63 pages, plus 1750 pages of annexes.
Paraskevas») του Μαρτίου 2001, το οποίο τέθηκε στη διάθεση των ενδιαφερομένων υποψηφίων αγοραστών (αντίγραφο του εγγράφου διαβιβάσθηκε από την TKMS/ΕΝΑΕΧ στην επιστολή της με ημερομηνία 21 Ιουνίου 2007), εμφανίζεται η ακόλουθη περιγραφή: «Ωστόσο, το 1999 τα οικονομικά αποτελέσματα της επιχείρησης έγιναν και πάλι αρνητικά.
Paraskevas’ dated March 2001 and which was provided to interested bidders (a copy of this document was provided by TKMS/GNSH in its letter of 21 June 2007), the following description appears: ‘In 1999 though, the financial results of the Company became negative again.
Η Brown & Root επέμεινε να προβεί στις διαρθρωτικές αλλαγές στο προσωπικό.
Brown & Root insisted to proceed with structural personnel changes.
Τέταρτον, όσον αφορά «τον δείκτη συνολικών τραπεζικών δανείων προς το μετοχικό κεφάλαιο και τις εκκρεμούσες οφειλές», «τις υπογεγραμμένες παραγγελίες πελατών (το βιβλίο παραγγελιών της ΕΝΑΕ)», την «εξέλιξη των εσόδων» και την «εξέλιξη της κερδοφορίας («Total bank loans to shareholder’s Equity ratio & debt obligations outstanding at the time», «Signed Client Contracts (HS’s orderbook)», «Evolution of revenue generation» and «Evolution of profitability») », η Επιτροπή παραπέμπει στις παρατηρήσεις που αναπτύσσονται προηγουμένως στην παρούσα απόφαση.
Consequently, a potential lender would not have considered this element as positively as Deloitte indicates in the first Deloitte report. Fourthly, as regards ‘Total bank loans to shareholder’s Equity ratio & debt obligations outstanding at the time’, ‘Signed Client Contracts (HS’s orderbook)’, ‘Evolution of revenue generation’ and ‘Evolution of profitability’, the Commission refers to its comments developed earlier in the present decision.
Επιπλέον, στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται: «Οι απαιτήσεις αυτές θα συμψηφισθούν με τις αντίστοιχες εισπραχθείσες προκαταβολές».
In addition, the document indicates that ‘These receivables will be set off against the respective advances received’.
Για παράδειγμα, σε επιστολή της 6ης Δεκεμβρίου 2001 που απηύθυνε στην HDW με αντίγραφο στην Ferrostaal, η Alpha Finance, η οποία ήταν σύμβουλος του κράτους και της ΕΤΒΑ, αναφέρει: «Λάβαμε οδηγίες από το Υπουργείο Ανάπτυξης και την ΕΤΒΑ να σας υποβάλουμε συνημμένα τη διατύπωση που προτείνει η ΕΤΒΑ για την […]εγγυητική επιστολή που θα παράσχει η ΕΤΒΑ στην HDW/Ferrostaal σε περίπτωση μη εκπλήρωσης της ρήτρας 1.2.3 της συμφωνίας».
For instance, in a letter dated 6 December 2001 and addressed to HDW and copied to Ferrostaal, Alpha Finance, which was the adviser of the State and of ETVA, indicates: ‘we have been instructed by the Ministry of Development and ETVAbank to provide you with the attached language, proposed by ETVAbank, for […] the letter of guarantee to be provided by ETVAbank to HDW-Ferrostaal in the case that Clause 1.2.3 of the Agreement is not fulfilled’.
Σε μηνύματα που έστειλε η HDW με φαξ στην Alpha Finance στις 23 Ιανουαρίου 2002, στις 31 Ιανουαρίου 2002 και στις 8 Μαρτίου 2002, διατυπώνει παρατηρήσεις σχετικά με την ακριβή διατύπωση της εγγύησης.
In fax messages dated 23 January 2002, 31 January 2002 and 8 March 2002, HDW sent to Alpha Finance comments regarding the exact wording of the guarantee.
σχετικά με τα μέτρα C 58/02 (πρώην N 118/02) που προτίθεται να εφαρμόσει η Γαλλία προς όφελος της Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM)
concerning the measures C 58/02 (ex N 118/02) which France has implemented in favour of the Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM)
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 3182]
(notified under document C(2008) 3182)
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 88 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο,
Having regard to the Treaty establishing the European Community, in particular the first paragraph of Article 88(2) thereof,
τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α)
Having regard to the Agreement on the European Economic Area, in particular Article 62(1)(a) thereof,
Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τις διατάξεις των προαναφερθέντων άρθρων και έλαβε υπόψη αυτές τις παρατηρήσεις,
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to those articles, and having regard to their comments,
Με επιστολή της 19ης Αυγούστου 2002, η Επιτροπή κοινοποίησε στις γαλλικές αρχές την απόφασή της να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας κατ’ εφαρμογή του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η οποία προβλέπεται από το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ.
By letter of 19 August 2002, the Commission notified the French authorities of the decision to initiate the formal investigation procedure pursuant to Article 88(2) EC laid down in Article 6 of Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty.
Στις 8 Οκτωβρίου 2002, οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις τους επί της απόφασης της 19ης Αυγούστου 2002.
On 8 October 2002, the French authorities communicated to the Commission their comments on the decision of 19 August 2002.
Με αίτηση των γαλλικών αρχών, διοργανώθηκαν συνεδριάσεις εργασίας με τις υπηρεσίες της Επιτροπής στις 24 Οκτωβρίου 2002, στις 3 Δεκεμβρίου 2002 και στις 25 Φεβρουαρίου 2003.
At the request of the French authorities, meetings were organised with the Commission on 24 October 2002, 3 December 2002 and 25 February 2003.
Οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή τα σχόλιά τους επί των παρατηρήσεων της CFF και του Stef-TFE στις 13 Φεβρουαρίου 2003 και στις 27 Μαΐου 2003.
The French authorities submitted their comments on the observations of CFF and Stef-TFE on 13 February 2003 and 27 May 2003.
Στις 16 Ιανουαρίου 2003, οι υπηρεσίες της Επιτροπής απέστειλαν αίτηση συμπληρωματικών πληροφοριών στην οποία οι γαλλικές αρχές απάντησαν στις 21 Φεβρουαρίου 2003.
On 16 January 2003, the Commission sent a request for additional information to which the French authorities replied on 21 February 2003.
Με επιστολή της 10ης Φεβρουαρίου 2003, οι γαλλικές αρχές ανέπτυξαν επιχειρήματα για να αποδείξουν ότι το σχέδιο ενίσχυσης ήταν σε όλα απολύτως σύμφωνο με τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις διάσωσης και αναδιάρθρωσης των επιχειρήσεων (στη συνέχεια «οι κατευθυντήριες γραμμές του 1999»).
By letter of 10 February 2003, the French authorities expanded their arguments seeking to demonstrate that the planned aid complied in every respect with the Community Guidelines on State aid for rescuing and restructuring firms in difficulty (the 1999 Guidelines).
Στις 25 Φεβρουαρίου 2003, οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν, μετά από αίτημα της Επιτροπής. αντίγραφο του συμφώνου συμμετοχής που συνδέει την SNCM με τον όμιλο Stef-TFE.
At the Commission’s request, on 25 February 2003, the French authorities forwarded a copy of the shareholders agreement binding SNCM and the Stef-TFE group.
Με την απόφαση 2004/166/ΕΚ, της 9ης Ιουλίου 2003 (στη συνέχεια «η απόφαση του 2003»), η Επιτροπή ενέκρινε, με ορισμένους όρους, τη χορήγηση ενίσχυσης αναδιάρθρωσης υπέρ της SNCM καταβλητέας σε δύο δόσεις, η μία ύψους 66 εκατ. EUR και η άλλη ανώτατου ποσού 10 εκατ. EUR που θα καθοριζόταν σε συνάρτηση με το καθαρό προϊόν εκποίησης στοιχείων ενεργητικού η οποία θα πραγματοποιούνταν μετά την έκδοση της απόφασης του 2003.
By decision 2004/166/EC of 9 July 2003 (the 2003 decision), the Commission approved, under certain conditions, the grant of restructuring aid to SNCM payable in two parts, one of EUR 66 million and the other of a maximum amount of EUR 10 million to be determined on the basis of net products arising from disposals of assets made after the adoption of the 2003 decision.
Στις 13 Οκτωβρίου του 2003, η CFF υπέβαλε προσφυγή ακυρώσεως της απόφασης του 2003 στο Πρωτοδικείο των ΕΚ (στη συνέχεια «το Πρωτοδικείο») (υπόθεση T-349/03).
On 13 October 2003, CFF brought an action for annulment of the 2003 decision before the Court of First Instance of the European Communities (the CFI) (Case T-349/03).
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2004, η Επιτροπή αποφάσισε ότι οι τροποποιήσεις που ζήτησε η Γαλλία στις 23 Ιουνίου 2004, συγκεκριμένα η αντικατάσταση του πλοίου Aliso με το πλοίο Asco στο στόλο των πλοίων που επιτρεπόταν να χρησιμοποιήσει η SNCM μετά την απόφαση του 2003 και η πώληση του πλοίου Aliso αντί του πλοίου Asco, δεν έθεταν υπό αμφισβήτηση το συμβατό με την κοινή αγορά και την επιτραπείσα με την απόφαση του 2003 ενίσχυση αναδιάρθρωσης.
On 8 September 2004, the Commission decided to regard the amendments requested by France on 23 June 2004, namely the swap of the vessel Aliso with the vessel Asco in the list of vessels which SNCM was authorised to use following the 2003 decision and the sale of the Aliso instead of the Asco, were not such as to call into question the compatibility with the common market of the restructuring aid authorised by the 2003 decision.
Με απόφαση της 16ης Μαρτίου 2005 (στη συνέχεια «απόφαση του 2005»), η Επιτροπή ενέκρινε την καταβολή δεύτερης δόσης της ενίσχυσης αναδιάρθρωσης, ποσού 3,3 εκατ. EUR και έτσι το συνολικό ποσό της επιτρεπόμενης ενίσχυσης αναδιάρθρωσης ανήλθε σε 69292400 EUR.
By decision of 16 March 2005 (the 2005 decision), the Commission approved the payment of the second part of the restructuring aid, for EUR 3,3 million, which brought the total amount of restructuring aid to EUR 69292400.
Στις 15 Ιουνίου 2005, στην υπόθεση Τ-349/03, το Πρωτοδικείο ακύρωσε την απόφαση του 2003 λόγω εσφαλμένης εκτίμησης του ελάχιστου χαρακτήρα της ενίσχυσης.
On 15 June 2005, in Case T-349/03, the CFI annulled the 2003 decision on account of an incorrect assessment of the minimal nature of the aid.
Η απόφαση αυτή ανάγκασε την Επιτροπή να επανέλθει στο στάδιο της επίσης διαδικασίας έρευνας που κινήθηκε με την απόφαση της 19ης Αυγούστου 2002 και να ακυρώσει τις αποφάσεις της 8ης Σεπτεμβρίου 2004 και 16ης Μαρτίου 2005, οι οποίες είχαν βασιστεί στην ακυρωθείσα απόφαση του 2003.
That judgment resulted in returning the Commission back to the formal investigation procedure initiated by decision of 19 August 2002 and rendering inoperative the decisions of 8 September 2004 and 16 March 2005, which were based on the annulled 2003 decision.
Στις 25 Οκτωβρίου 2005, οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τη δημοσιονομική κατάσταση της εταιρείας μετά την κοινοποίηση του σχεδίου ενίσχυσης αναδιάρθρωσης της 18ης Φεβρουαρίου 2002.
On 25 October 2005, the French authorities sent the Commission information relating to the financial situation of the company since the notification of the planned restructuring aid of 18 February 2002.
Στις 17 Νοεμβρίου 2005, οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν στοιχεία σχετικά με την επικαιροποίηση του σχεδίου αναδιάρθρωσης του 2002 και την ανασύσταση των ιδίων κεφαλαίων της SNCM.
On 17 November 2005, the French authorities provided information relating to the updating of the 2002 restructuring plan and the rebuilding of SNCM’s capital.
Στις 15 Μαρτίου 2006, οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή συνοπτική περίληψη σχετικά με την αγορά, το επιχειρηματικό σχέδιο (μέρος που αφορά τα έσοδα) και τα προβλεπόμενα αποτελέσματα χρήσης.
On 15 March 2006, a briefing note on the market, the business plan (revenue part) and the account of the provisional results were delivered to the Commission by the French authorities.
Στις 21 Απριλίου 2006, σχέδιο συγκέντρωσης, με το οποίο οι επιχειρήσεις Veolia Transport (στη συνέχεια «VT») και Butler Capital Partners (στη συνέχεια «BCP») απέκτησαν από κοινού τον έλεγχο της SNCM, κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή βάσει του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 139/2004 του Συμβουλίου.
On 21 April 2006, a planned merger under which the undertakings Veolia Transport (VT) and Butler Capital Partners (BCP) acquired joint control of SNCM, was notified to the Commission pursuant to Article 4 of Council Regulation (EC) No 139/2004.
Η Επιτροπή έλαβε απόφαση με την οποία ενέκρινε αυτήν την πράξη συγκέντρωσης στις 29 Μαΐου 2006.
A decision approving the merger process was adopted by the Commission on 29 May 2006.
Στις 21 Ιουνίου 2006, οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν στην Επιτροπή την απόφαση της 26ης Μαΐου 2006 του Υπουργείου Οικονομίας, Οικονομικών και Βιομηχανίας για την έγκριση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών που πραγματοποίησε η εταιρεία CGMF, το διάταγμα αριθ. 2006-606 της 26ης Μαΐου 2006 για την ιδιωτικοποίηση της SNCM καθώς και το διάταγμα της 26ης Μαΐου 2006 για την έγκριση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών που πραγματοποίησε η SNCF.
On 21 June 2006, the French authorities sent the Commission the order of 26 May 2006 of the Ministry of Economics, Finance and Industry approving financial transactions carried out by CGMF, Decree No 2006-606 of 26 May 2006 transferring SNCM to the private sector and the order of 26 May 2006 approving financial transactions carried out by SNCF.
Στοιχεία σχετικά με τη σύμβαση ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας και τις ενισχύσεις κοινωνικού χαρακτήρα όσον αφορά τη συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση της Κορσικής διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή στις 7 Ιουνίου 2006.
Information concerning the public service delegation and the aid of a social nature relating to the operation of services to Corsica was sent to the Commission on 7 June 2006.
Στις 13 Σεπτεμβρίου 2006, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει την προβλεπόμενη στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ διαδικασία όσον αφορά τα νέα μέτρα που τέθηκαν σε εφαρμογή υπέρ της SNCM, συμπεριλαμβάνοντας στην έρευνα το σχέδιο αναδιάρθρωσης που κοινοποιήθηκε το 2002 (στη συνέχεια απόφαση του 2006).
On 13 September 2006, the Commission decided to initiate the procedure laid down in Article 88(2) EC concerning the new measures implemented in favour of SNCM while integrating the restructuring plan notified in 2002 (the 2006 decision).
Στις 16 Νοεμβρίου 2006, η Γαλλία κοινοποίησε στην Επιτροπή τις παρατηρήσεις της στο πλαίσιο της απόφασης του 2006.
On 16 November 2006, France sent the Commission its comments on the 2006 decision.
Κατόπιν αιτήματος ορισμένων ενδιαφερομένων μερών να παραταθεί κατά ένα μήνα η προθεσμία υποβολής των παρατηρήσεών τους, η Επιτροπή αποφάσισε να χορηγήσει αυτή την πρόσθετη προθεσμία σε όλους τους ενδιαφερόμενους.
On application by a number of interested parties to extend the time-limit for submitting comments by one month, the Commission decided to grant that additional period to all interested parties.
Οι γαλλικές αρχές κοινοποίησαν τις παρατηρήσεις τους για τα σχόλια των ενδιαφερομένων τρίτων μερών στις 30 Απριλίου 2007.
The French authorities sent their observations on the comments of the interested third parties on 30 April 2007.
Ορισμένες πληροφορίες που διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή μετά τη λήξη της προθεσμίας η οποία είχε αρχικά οριστεί στις 13 Φεβρουαρίου 2007, η Επιτροπή ενημέρωσε τα ενδιαφερόμενα μέρη για την απόφασή της να παρατείνει την προθεσμία υποβολής των παρατηρήσεων των τρίτων μερών στις 14 Μαρτίου 2008.
Since a certain amount of information was sent to the Commission after expiry of the time-limit initially set for 13 February 2007, the Commission informed the interested parties of its decision to extend the period for submitting comments of third parties to 14 March 2008.
Η Επιτροπή διαβίβασε στις 26 Μαρτίου 2008 τις παρατηρήσεις των ενδιαφερομένων τρίτων στη Γαλλία, η οποία κοινοποίησε τα σχόλιά της στις 28 Μαρτίου 2008, στις 10 Απριλίου 2008 και τις 28 Απριλίου 2008.
On 26 March 2008, the Commission forwarded the comments of the interested third parties to France, which communicated its comments on 28 March 2008, 10 April 2008 and 28 April 2008.
ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ
IDENTIFICATION OF THE RECIPIENT OF THE MEASURES COVERED BY THIS DECISION
Ο δικαιούχος των καλυπτόμενων από την παρούσα απόφαση μέτρων είναι η Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM) η οποία έχει διάφορες θυγατρικές στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών και η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της θαλάσσιας μεταφοράς επιβατών, αυτοκινήτων και βαρέων οχημάτων στις θαλάσσιες συνδέσεις μεταξύ της ηπειρωτικής Γαλλίας και της Κορσικής, της Ιταλίας (Σαρδηνία) και των χωρών του Μαγκρέμπ (Αλγερία και Τυνησία).
The recipient of the measures covered by this decision is the Société Nationale Maritime Corse-Méditerranée (SNCM), which groups together several subsidiaries in the maritime sector and operates sea transport of passengers, cars and heavy goods vehicles on the routes between mainland France and Corsica, Italy (Sardinia) and the Maghreb (Algeria and Tunisia).
Πράγματι, η εταιρεία είχε επιλεγεί από τη γαλλική κυβέρνηση να υλοποιήσει στην πράξη την αρχή της εδαφικής συνοχής με την Κορσική, δηλαδή την ευθυγράμμιση των ναύλων των θαλάσσιων μεταφορών με τις τιμές των σιδηροδρομικών μεταφορών της SNCF, με σύμβαση που υπεγράφη στις 3 Μαρτίου 1976 για διάρκεια 25 ετών.
The company was chosen by the French Government to implement the principle of territorial continuity with Corsica, bringing maritime transport fares into line with SNCF rail transport fares on the basis of an agreement concluded on 31 March 1976 for a term of 25 years.
Η γαλλική κυβέρνηση είχε ήδη αναθέσει στην Compagnie générale transatlantique τη συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση της Κορσικής με προγενέστερη σύμβαση της 23ης Δεκεμβρίου 1948.
The French Government had already entrusted the Compagnie Générale Transatlantique with the operation of services to Corsica through an earlier agreement of 23 December 1948.
Όταν κοινοποιήθηκε η νέα κεφαλαιοποίηση το 2002, η SNCM είχε το 20 % και η CGMF το 80 % του μετοχικού κεφαλαίου της SNCM.
At the time of the notification of the recapitalisation in 2002, 20 % of SNCM was held by SNCF and 80 % by CGMF.
Μετά την προσφορά μετοχών της SNCM στους υπαλλήλους της, στις 30 Μαΐου 2006 (βλέπε σημείο 18 της παρούσας απόφασης), η BCP και η VT κατέχουν αντίστοιχα το 38 % και το 28 % του κεφαλαίου της SNCM, ενώ η CGMF συμμετέχει στο μετοχικό κεφάλαιο με 25 % (9 % του κεφαλαίου κατέχεται από τους μισθωτούς).
As a result of the flotation of the capital of SNCM on 30 May 2006 (see paragraph 18 of this decision), BCP and VT hold 38 % and 28 % respectively of SNCM’s capital, while CGMF retains capital in the amount of 25 % (9 % of the capital is reserved to employees).
Οι βασικές θυγατρικές της SNCM είναι η Compagnie Méridionale de Navigation (στη συνέχεια «CMN»), η Compagnie Générale de Tourisme et d’Hôtellerie (CGTH), Aliso Voyage, Sud-Cargos, η Société Aubagnaise de Restauration et d’Approvisionnement (SARA), Ferrytour και Les Comptoirs du Sud.
The main subsidiaries of SNCM are Compagnie Méridionale de Navigation (CMN), the Compagnie Générale de Tourisme et d’Hôtellerie (CGTH), Aliso Voyage, Sud-Cargos, the Société Aubagnaise de Restauration et d’Approvisionnement (SARA), Ferrytour and Les Comptoirs du Sud.