natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όσον αφορά την περιγραφή των ετησίων δαπανών συγκέντρωσης και κατάθεσης των ποσών που προκύπτουν από τρεχούμενους λογαριασμούς των πελατών των PI σύμφωνα με την αναλυτική λογιστική των PI, η Ιταλία παρατηρεί ότι η τελευταία επιτρέπει τον εντοπισμό των συνολικών δαπανών της χρηματοοικονομικής δραστηριότητας των PI και όχι τις δαπάνες ανά ατομικό προϊόν. Σ’ αυτό το πλαίσιο, σύμφωνα με την Ιταλία τα περιθώρια της PI/Bancoposta είναι σε εκατοστιαία βάση χαμηλότερα από τα περιθώρια που επιτυγχάνονται από τον τραπεζικό τομέα.
Regarding the description of the annual costs of collecting and depositing funds stemming from the current accounts of PI customers, as determined by PI’s analytical accounting system, Italy states that the accounting system makes it possible to determine the total cost of PI’s financial business, but not the costs for each single product; Italy observes that the percentage margins earned by PI/Bancoposta are smaller than those earned in the banking sector.
Η συμφωνία με τα κριτήρια της αγοράς της αμοιβής των PI από μέρους του δημοσίου ταμείου
The conformity with market criteria of the remuneration given to PI by the Treasury
Το χρεωστικό επιτόκιο, που ουσιαστικά είναι ένα μακροπρόθεσμο επιτόκιο, είναι προσήκον προς την αγορά λόγω της μακροπρόθεσμης φύσης της ίδιας της συγκέντρωσης. Όντως:
The loan rate, which is essentially a long-term rate, is in line with the market, because the funds collected are by their nature long term.
Η υποχρέωση χορήγησης έχει απεριόριστη διάρκεια.
This is for the following reasons:
Η Ιταλία υπενθυμίζει επ’ αυτού ότι τα PI δεν έχουν άλλες δυνατότητες (πιθανώς πιο αποδοτικές) από τον λογαριασμό στο Δημόσιο για να χρησιμοποιήσουν τη ρευστότητα που προέρχεται από τους ταχυδρομικούς τρεχούμενους λογαριασμούς,
the Obligation is unlimited in time; Italy points out that PI has no (possibly more rewarding) outlet for the use of the money collected from its customers’ current accounts other than the account with the Treasury,
Η Ιταλία φρονεί ότι η διαχρονική αύξηση της συγκέντρωσης στους τρεχούμενους λογαριασμούς δείχνει τη σταθερότητα των πόρων για το δημόσιο ταμείο [39] (το μέσο απόθεμα της συγκέντρωσης παρουσίασε μια ανοδική τάση του 40 % περίπου από το 2002 έως το 2005· το ποσοστό αυτής της αξίας που έχει εποχιακό χαρακτήρα ισούται με περίπου το 10 %), Η Ιταλία φρονεί ότι τα PI θίγονται –στην asset allocation τους– από την υποχρέωση χορήγησης που τους αποκλείει από τη δυνατότητα μιας ενεργητικής και κατ’ ουσίαν περισσότερο πλεονεκτικής διαχείρισης των ποσών.
Italy considers that the increase over time of the funds collected in postal current accounts confirms the stability of the resources for the Treasury [39] (the average of the funds deposited with the Treasury increased by 40 % over the period 2002-2005; the part of these funds having a seasonal nature is about 10 %),Italy considers that the Obligation penalises PI in its asset allocation, because it prevents PI from managing the funds in an active and potentially more advantageous fashion.
Ελλείψει αυτής της υποχρέωσης τα PI θα μπορούσαν να τοποθετήσουν τα asset σύμφωνα με τον ρόλο και τα χαρακτηριστικά της επιχείρησης, χρησιμοποιώντας το 10 % της ρευστότητας σε βραχυπρόθεσμα χρεόγραφα και το 90 % σε μακροπρόθεσμα.
In the absence of the Obligation, PI could have allocated its assets in line with the prudential characteristics and role of the company, by investing 10 % of its liquidity in short-term bonds and 90 % in long-term bonds.
Η υποχρέωση διασφαλίζει στο Δημόσιο μία γραμμή χρηματοδότησης με χαρακτηριστικά ανάλογα με εκείνα μιας μακροπρόθεσμης επένδυσης,
The Obligation gives the Treasury a source of financing with characteristics similar to those of a long-term investment,
Εκτός από τις επιστολές της […] και της […] που έλαβε η Επιτροπή τον Απρίλιο 2006, πριν από την κίνηση της διαδικασίας, τρεις ιδιωτικές τράπεζες επιβεβαίωσαν ότι ο μηχανισμός απόδοσης δεν συνεπάγεται κανένα πλεονέκτημα για τα PI (βλέπε αιτιολογική σκέψη 73).
in addition to the letters from […] and […], which reached the Commission in April 2006, before the initiating decision, three private banks have written to confirm that the remuneration mechanism does not confer any advantage on PI (see recital 73).
Όσον δε αφορά τη συμφωνία με τα κριτήρια της αγοράς της αμοιβής των PI η Ιταλία τόνισε τις ακόλουθες τέσσερις πλευρές: το προσήκον του χρεωστικού επιτοκίου στα κριτήρια της αγοράς (βλέπε ανωτέρω), τη σύγκριση με τη γαλλική Banque Postale, την αξιολόγηση των ορκωτών λογιστών των PI και την αναφορά στα επιτόκια της αγοράς.
On the question whether PI’s remuneration is in line with market criteria, Italy highlights four main issues: the conformity of the loan rate with market rates (see above); a comparison with the situation of La Banque Postale in France; the opinion of the PI’s auditors; and the reference to market rates.
Σύγκριση με τη Banque Postale
Comparison with La Banque Postale
Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, από τη σύγκριση με την κατάσταση της γαλλικής La Banque Postale προκύπτει ότι η στρατηγική της ALM (Asset Liability Management) βασίστηκε στο ίδιο στατιστικό μοντέλο των PI.
According to Italy, a comparison with the situation of La Banque Postale in France shows that La Banque Postale follows an asset-liability management or ALM strategy that uses a statistical model of a kind similar to that used by PI.
Βάσει της στρατηγικής ALM, η La Banque Postale σημείωσε το 2005 μία απόδοση ίση με 4,4 % έναντι μιας απόδοσης της παραμέτρου της συμφωνίας 3,9 %.
On the basis of this ALM strategy, La Banque Postale achieved a yield of 4,4 % in 2005, as compared with a return under the Agreement of 3,9 %.
Η Ιταλία δηλώνει ότι η La Banque Postale αποτελεί ένα συγκεκριμένο παράδειγμα της δυνατότητας επίτευξης υψηλότερων αποδόσεων από εκείνες της παραμέτρου των PI, προσφεύγοντας σε μια συνετή διαχείριση και με μια 5ετή μέση διάρκεια.
In Italy’s view La Banque Postale provides a practical example that shows that returns higher than those of the PI mechanism can be achieved by prudential management and by applying an average life of five years.
Σε μία μελέτη που διεξήχθη από την […] με τίτλο «[…]» (εφεξής: «ανάλυση» ή «ανάλυση […]») αναπτύσσεται ανάλογη επιχειρηματολογία προς επιβεβαίωση της συγκρισιμότητας μεταξύ των δύο επιχειρήσεων.
A study conducted by […], entitled […] (hereinafter ‘the […] study’ or ‘the study’), puts forward similar arguments for the comparability of the two enterprises.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η Banque Postale, η οποία άρχισε από το 2001 να εφαρμόζει μία στρατηγική ενεργής διαχείρισης των ποσών ανάλογη με εκείνη των PI, επενδύοντας το 90 % της συγκέντρωσης που προσδιορίζεται ως σταθερά σε κρατικούς τίτλους ΟΟΣΑ με 10ετή χρονική προοπτική, κατέγραψε μία απόδοση μεγαλύτερη από εκείνη της παραμέτρου.
It says that in 2001 La Banque Postale launched an active fund management strategy similar to PI’s, investing the 90 % stable component of its deposits in OECD government bonds spread over a 10-year period, and produced yields exceeding those of the Treasury mechanism.
Πάντως, χρησιμοποιώντας την ίδια λογική της συνετής επένδυσης των PI, η Banque Postale επέτυχε μια μέση απόδοση 4,45 % περίπου κατά τα έτη 2004-2005.
Using the same prudential investment constraints as PI, La Banque Postale achieved an average yield of about 4,45 % in the period 2004-2005.
Γνώμη των ελεγκτών
Auditors’ opinion
Οι ελεγκτές των PI συμφωνούν στον ορισμό, βάσει των χαρακτηριστικών της μεταβλητότητας και των δεικτών αύξησης, τη συγκέντρωση σε τρεχούμενους λογαριασμούς ως μια σταθερή συγκέντρωση.
PI’s auditors agree that on the basis of their volatility and growth rates, the funds collected in postal current accounts are of a stable nature.
Επιστολές ιδιωτικών τραπεζών και συμβούλων
Letters from private banks and consultants
Η Ιταλία διαβίβασε στην Επιτροπή τις επιστολές ιδιωτικών τραπεζών και συμβούλων, στις οποίες υποστηρίζεται ότι η αμοιβή που έλαβαν τα PI για τη ρευστότητα που προκύπτει από ταχυδρομικούς τρεχούμενους λογαριασμούς και είναι κατατεθειμένοι στο Δημόσιο είναι ανάλογη με την απόδοση της αγοράς που τα PI θα είχαν επιτύχει με μια κατάλληλη επενδυτική στρατηγική και διαχείριση των κινδύνων.
Italy has provided the Commission with letters sent by private banks and consultants stating that the returns achieved by PI on the funds collected in current postal accounts and deposited with the Treasury are similar to market returns that PI could have achieved by implementing an appropriate investment and risk management strategy.
Στην επιστολή της […] της 4ης Οκτωβρίου 2006: […] επισημαίνεται ότι ελλείψει υποχρέωσης προορισμού τα PI θα μπορούσαν να εφαρμόσουν μια κατάλληλη στρατηγική ALM, με στόχο την ελαχιστοποίηση του κινδύνου αγοράς και του κινδύνου ρευστότητας.
Letter from […], 4 October 2006: […] states that in the absence of the constraint on use, PI could implement an appropriate ALM strategy aimed at minimising market and liquidity risk.
Στη στρατηγική διάρθρωσης των asset των PI θα έπρεπε να λαμβάνονται υπόψη τα προφίλ διάρκειας που προβλέπονται σε σχέση με τις καταθέσεις, τα οποία βασίζονται σε ιστορικές σειρές και λογικές υποθέσεις, κατά τρόπον ώστε να προσδιορίζεται την πιο κατάλληλη επενδυτική στρατηγική όσον αφορά τη διάρκεια και τη μορφή της πίστης.
PI’s asset allocation strategy should take into account the projected duration profiles of the deposits on the basis of historical series and reasonable assumptions in order to establish the most appropriate investment strategy in terms of maturities and credit profile.
Ως παράδειγμα, […] συγκρίνει τις αποδόσεις που προέκυψαν από την εφαρμογή των παραμέτρων του καλαθιού με τις αποδόσεις των αποθεμάτων του Ramo I των Poste Vita SpA (ελεγχόμενων από τα PI) τις οποίες διαχειρίζεται η […].
As an example, […] compares the outcome achieved according to the methodology of the Agreement with the yield returned by the class I portfolio of Poste Vita SpA (which is controlled by PI), managed by […].
Επιστολή της […], της 2ας Οκτωβρίου 2006: με βάση από τα στοιχεία που χορήγησαν τα PI [40], […] θεωρείται άκρως συνεπές από μέρους των PI το γεγονός ότι τιμαριθμοποίησαν το 10 % της συγκέντρωσης με μία βραχυπρόθεσμη παράμετρο και το 90 % με μία μακροπρόθεσμη παράμετρο.
Letter from […], 2 October 2006: on the basis of the data provided by PI [40], […] takes the view that it is perfectly reasonable for PI to link 10 % of the funds to short-term parameters and 90 % to long-term parameters.
Εάν τα PI δεν ήταν δεσμευμένα δια νόμου να επανακαταθέσουν τα έσοδα από την ταχυδρομική συγκέντρωση στο δημόσιο ταμείο, το βραχυπρόθεσμο επιτόκιο που θα έπρεπε να καταβάλουν στην αγορά αντί για την αμοιβή του Δημοσίου (constant maturity swap) θα ήταν ίσον με ένα εξαμηνιαίο Euribor συν ένα spread 0,43 % [41], γεγονός που συνιστά – σύμφωνα με […] – μία απόδοση συγκρίσιμη πλήρως με εκείνη που επιτυγχάνεται από μία διαχείριση κρατικών χρεογράφων ή corporate υψηλού rating σταθερού επιτοκίου.
If PI was not required by law to deposit the funds with the Treasury, the short-term interest rate it would have to pay on the market in order to receive the remuneration provided by the Treasury (in a constant maturity swap) would be the six-month Euribor rate plus a spread of 0,43 % [41]; […] is of the view that this is a yield perfectly consistent with what can be achieved by the management of government or high-grade corporate fixed-rate securities.
Το συμπέρασμα της […] είναι, λοιπόν, ότι η αμοιβή που επέτυχαν τα PI δυνάμει του νόμου για τον προϋπολογισμό και της συμφωνίας είναι εκείνη που θα επετύγχαναν στις χρηματαγορές με ένα παρόμοιο προφίλ κινδύνου.
[…] concludes, therefore, that the yield obtained by PI under the Finance Act and the Agreement would be achievable in financial markets with a comparable risk profile.
Στην επιστολή της […], της 4ης Οκτωβρίου 2006: […] υποστηρίζεται ότι, με μία διαφοροποίηση των επενδύσεων, που θα εξακολουθούσαν οπωσδήποτε να βασίζονται σε ένα χαρτοφυλάκιο χρεογράφων sovreign και πιθανώς corporate με rating AA – ή υψηλότερο (όχι άνω του 20 τοις εκατό), τα PI θα κατέγραφαν ετήσιες αποδόσεις ίσες ή ανώτερες της αμοιβής που επέτυχαν το 2005 και το 2006, βάσει της εφαρμογής των επιτοκίων του καλαθιού.
Letter from […], 4 October 2006: […] believes that by diversifying its investments, though preserving a portfolio of sovereign securities and possibly corporate securities with a rating of AA- or higher (no more than 20 %), PI could achieve annualised returns in line with the remuneration obtained in 2005 and 2006 on the basis of the rates in the basket.
Στην επιστολή της […], της 20ής Ιανουαρίου 2006: η τράπεζα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα PI θα μπορούσαν να είχαν επιτύχει το 2005, για τη ρευστότητα των ταχυδρομικών τρεχούμενων λογαριασμών, μία απόδοση 4 % ίση με εκείνη που επιτυγχάνεται από το Ramo I (κλάδου Ι), που ελέγχεται από την Poste Vita, για τη διαχείριση ποσών ίσων με 6 δισεκατ. ευρώ.
Letter from […], 20 January 2006: The bank takes the view that in 2005, on the funds from postal current accounts, PI could have obtained a return of 4 %, which is in line with the result achieved on Poste Vita class I funds of EUR 6 billion.
Αυτό το αποτέλεσμα είναι συγκρίσιμο με την αμοιβή του 3,9 % που εφαρμόζεται στα PI από τη συμφωνία.
This 4 % result is comparable to the 3,9 % paid to PI under the Agreement.
Στην επιστολή της […], της 13ης Ιανουαρίου 2006: […] υποστηρίζεται ότι η ρευστότητα που παράγεται από τους τρεχούμενους λογαριασμούς μπορεί να θεωρηθεί μόνιμη εξαιτίας της αόριστης διάρκειας της υποχρέωσης χορήγησης, αφενός, και της ανοδικής τάσης του μέσου αποθέματος εις επίρρωση της σταθερότητας των πόρων για το δημόσιο ταμείο, αφετέρου. Επίσης υποστηρίζεται ότι το Δημόσιο οφείλοντας να αντικαταστήσει αυτή την τεχνική μορφή συγκέντρωσης, θα προσέφευγε στην έκδοση μακροπρόθεσμων χρεωστικών τίτλων. Επίσης υποστηρίζεται ότι, λαμβανομένου υπόψη του κόστους αντικατάστασης, φαίνεται λογικό και συνεπές ότι το επιτόκιο αμοιβής της συγκέντρωσης σε τρεχούμενους λογαριασμούς των PI θα έπρεπε να υπολογιστεί βάσει της απόδοσης των δημοσίων χρεωστικών τίτλων μακράς διάρκειας.
Letter from […], 13 January 2006: […] is of the opinion that the funds collected in postal current accounts can be considered permanent, because the Obligation is unlimited in time and because the upward trend in average deposits confirms the stability of these resources for the Treasury; if the Treasury were to replace this particular technical form of collection, it would issue long-term debt securities; given the cost of replacement, it seems reasonable that the rate of remuneration of the funds collected in PI’s current accounts should be calculated on the basis of the return on long-term government bonds.
[…] διεξάγει κατόπιν μία ανάλυση της σύγκρισης μεταξύ της απόδοσης που προκύπτει από τη χρηματοοικονομική διαχείριση των Poste Vita SpA και της απόδοσης βάσει της εφαρμογής της συμφωνίας.
[…] compares the returns under the Agreement with the returns from the financial business of Poste Vita SpA.
Για τα έτη 2002-2005 η απόδοση της διαχείρισης των χρηματοοικονομικών δραστηριοτήτων της Posta Vita φαίνεται να μην αποκλίνει σημαντικά από την απόδοση που ορίζεται από το μηχανισμό της συμφωνίας.
Over the period 2002-2005, the return on the activities of Poste Vita is not significantly different from the return determined by the Agreement mechanism.
Σύγκριση μεταξύ των αποδόσεων που επιτυγχάνονται επί των προϊόντων Poste Vita
Comparison with the returns achieved on Poste Vita products
Οι ιταλικές αρχές είναι της άποψης ότι η απόδοση που επιτυγχάνουν τα PI για τα ποσά που είναι κατατεθειμένα στο Δημόσιο είναι σύμφωνη με την αμοιβή που επιτυγχάνεται από τα επενδυμένα από την Poste Vita ποσά.
The Italian authorities consider that the remuneration obtained by PI on the funds deposited with the Treasury is in line with the remuneration obtained on the funds invested by Poste Vita.
Ιδίως, τα PI υποστηρίζουν ότι οι ασφάλειες ζωής του Ramo I είναι προϊόντα συγκρίσιμα με τους ταχυδρομικούς τρεχούμενους λογαριασμούς και ότι η μέση απόδοση της διαχείρισης αυτών των προϊόντων (π.χ. Posta Più) ανήλθε σε 4,68 % την περίοδο 2002-2006, έναντι ενός μέσου συντελεστή στα πλαίσια της συμφωνίας 4,55 %.
In particular, they contend that class I life assurance policies are products that can be considered comparable to postal current accounts, and that the average return from the management of these products (e.g. Posta Più) was 4,68 % over the period 2002-2006, which is in line with the average rate under the agreement of 4,55 %.
Οι ιταλικές αρχές υποστηρίζουν ότι οι ταχυδρομικοί τρεχούμενοι λογαριασμοί και οι ασφάλειες ζωής είναι προϊόντα συγκρίσιμα από την πλευρά της χρηματοοικονομικής διαχείρισης αφού ο τρεχούμενος λογαριασμός αποτελεί ένα μέσο μόνο τυπικώς βραχυπρόθεσμο, αλλά που εκ των πραγμάτων είναι όμοιο με ένα χρηματοοικονομικό προϊόν μέσης διάρκειας, με εγγυημένο κεφάλαιο και ελάχιστο επιτόκιο.
The Italian authorities argue that postal current accounts and life assurance policies are comparable products from the point of view of financial management because postal accounts, though formally they are short-term products, are in reality similar to medium-term financial instruments with guaranteed capital and minimum rate of interest.
Οι ασφάλειες ζωής είναι στην ουσία προϊόντα κεφαλαιοποίησης, έχουν και αυτές ένα κεφάλαιο και ένα ελάχιστο εγγυημένο επιτόκιο, μία διάρκεια μεσοπρόθεσμη (συνήθως δεκαετή) με δυνατότητα εξαγοράς καθοιανδήποτε στιγμή, χωρίς ρήτρα προστίμου.
Life assurance policies are in substance capitalisation products, which also have a guaranteed capital and minimum interest rate, a medium- to long-term maturity (usually 10 years), and the possibility of redemption at any time without penalty.
Η σύγκριση μεταξύ της αμοιβής που χορηγήθηκε στα PI την περίοδο 2002-2006 και της αμοιβής που επετεύχθη από την Posta Più κατά την ίδια περίοδο εμφαίνεται στον πίνακα 2.
The comparison between the remuneration paid to PI over the period 2002-2006 and the remuneration obtained by Posta Più over the same period is shown in Table 2.
Ακαθάριστη απόδοση Posta Più
Posta Più portfolio return (gross)
Συμφωνία
Agreement rate
Delta
Difference
Μέση χρηματοοικονομική διάρκεια
Average financial life
Σύγκριση με το κόστος του χρέους του δημοσίου ταμείου
Comparison with the Treasury’s cost of funding
Οι ιταλικές αρχές παρατηρούν ότι η τιμαριθμοποίηση της επένδυσης στο Δημόσιο με παραμέτρους που συνδέονται με το ιταλικό δημόσιο χρέος είναι ο μόνος μηχανισμός χωρίς ποινική ρήτρα για το Δημόσιο και συνεπής με τη φύση του ως εκδότη, λαμβανομένης υπόψη της υποχρέωσης κατάθεσης της ταχυδρομικής συγκέντρωσης στο δημόσιο ταμείο.
The Italian authorities argue that indexing the return on the deposit with the Treasury to parameters linked to the Italian public debt is the only mechanism which would not penalise the Treasury and which is consistent with Treasury’s character as an issuer, taking account of the Obligation to deposit the funds with the Treasury.
Επιπλέον, η συμφωνία χορηγεί στα PI μία αμοιβή που είναι δεσμευμένη με επιτόκια μακροπρόθεσμα, σε συμφωνία με τη φύση της ίδιας της συγκέντρωσης.
Moreover, the Agreement gives PI a remuneration linked to long-term rates, which is in line with the nature of the funds collected.
Η συμφωνία προστατεύει κατόπιν το Δημόσιο από αντίξοες συνθήκες της αγοράς που θα μπορούσαν να καταστήσουν το κόστος αυτής της μορφής χρέωσης μη σύμφωνο με το δικό του κόστος παραδοσιακής συγκέντρωσης.
The Agreement also protects the Treasury against adverse market conditions, which could make the cost of this form of debt diverge from its own traditional cost of funding.
Οι ιταλικές αρχές συγκρίνουν το επιτόκιο που προβλέπεται από τη συμφωνία με το κόστος χρηματοδότησης, υπολογισμένο σ’αυτή τη βάση:
The Italian authorities compare the rate provided for in the Agreement with the cost of funding calculated on the following basis:
τα κεφάλαια συγκεντρώνονται με εκδόσεις BTP (έντοκα γραμμάτια του δημοσίου) 5, 10, 15 και 30 ετών,
the funds are raised through the issue of multiannual Treasury bonds at 5, 10, 15 and 30 years,
η υπό εξέταση περίοδος είναι η περίοδος 2001-2006,
the period under consideration is 2001-2006,
υπολογίστηκε η μέση σταθμισμένη τιμή των προαναφερθεισών εκδόσεων, λαμβανομένου υπόψη επίσης του βάρους και του κόστους όλων των εκδόσεων σε εκκρεμότητα, κατά την περίοδο υπό εξέταση.
the weighted average of the issues referred to is calculated taking into account the weight and the cost of all the outstanding issues in the period.
BTP 5 ετών
5 years
BTP 10 ετών
10 years
BTP 15 ετών
15 years
BTP 30 ετών
30 years
Βάσει των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων, η Ιταλία αναφέρει ότι, κατά τα 5 υπό εξέταση έτη, το κόστος του μεσοπρόθεσμου χρέους του Δημοσίου είναι σύμφωνο με την απόδοση που επιτεύχθηκε μέσω της εφαρμογής της παραμέτρου.
On the basis of the results Italy concludes that in the five years under consideration the cost of the Treasury’s medium- and long-term debt was in line with the return obtained under the Agreement.
Επιπλέον, i) το επιτόκιο αμοιβής είναι τιμαριθμοποιημένο προς παραμέτρους που συνδέονται με το ιταλικό δημόσιο χρέος (κρατικά χρεόγραφα), που αποτελούν την περισσότερο ενδεδειγμένη αναφορά για τη χρέωση του δημοσίου ταμείου, ii) η σταθερότητα της συγκέντρωσης, που επαληθεύεται μέσω στατιστικών μοντέλων, και η υποχρέωση κατάθεσης που βαρύνει τα PI καθιστούν τη διάρκεια της επένδυσης σε μεγάλο μέρος μόνιμη (χωρίς να ληφθούν υπόψη οι ειδικές προφυλάξεις –όπως η δυνατότητα πρόωρης απόσυρσης, η τριετής διάρκεια της σχέσης– που διασφαλίζουν το Δημόσιο από απρόβλεπτες αλλαγές της αγοράς), iii) ο κίνδυνος ρευστότητας που ανέλαβε το Δημόσιο είναι περιορισμένος δεδομένης της αποδεδειγμένης σταθερότητας των ταχυδρομικών ποσών και αντικατοπτρίζεται στην τιμαριθμοποίηση του 10 % αυτών των πόρων με μία βραχυπρόθεσμη παράμετρο.
Moreover, (i) the rate of the remuneration is indexed to parameters linked to Italy’s public debt (government securities), which are the most appropriate reference for the Treasury’s debts; (ii) the stability of the funding, verified by statistical models, and the Obligation imposed on PI make the duration of the investment for the most part permanent (without considering the specific precautions, such as the possibility of early withdrawal or the three-year term of the relationship, that protect the Treasury from unforeseen changes in the market); and (iii) the liquidity risk assumed by the Treasury is limited, given the proven stability of the postal funds, and is reflected in the linking of 10 % of such funding to a short-term parameter.
Όσον αφορά το μακροπρόθεσμο στοιχείο του χρεωστικού επιτοκίου (90 % του οποίου: i) το 10 % συνδέεται με την απόδοση των δεκαετών BTP και ii) το 80 % συνδέεται με την απόδοση των τριακονταετών BTP), η Ιταλία θεωρεί ότι η υποχρέωση κατάθεσης που βαρύνει τα PI (investimento di tipo parametrico - επένδυση παραμετρικής μορφής), που αποζημιώνεται βάσει ενός χρεωστικού επιτοκίου υπολογισμένου ως σταθμισμένος μέσος όρος των ετήσιων μέσων αποδόσεων των κρατικών χρεογράφων, διαφέρει από την υποχρέωση που εισήχθη με το νόμο για τον προϋπολογισμό του 2007 της απευθείας επένδυσης σε κρατικά χρεόγραφα (άμεσες επενδύσεις) που έχουν επιλεγεί αυτόνομα και η διαχείρισή τους είναι ελεύθερη.
Regarding the long-term element of the loan rate (90 %, comprising 10 % linked to the yield on 10-year government securities and 80 % linked to the yield on 30-year government securities), Italy considers that the Obligation on PI, which is a ‘parametric investment’ (investimento di tipo parametrico) remunerated at a loan rate defined by reference to a weighted average of the yield on government securities, is different from the obligation introduced in the 2007 Finance Act to invest directly in government securities freely selected and freely managed, which are ‘direct investments’ (investimenti diretti).
Ιδίως, η «παραμετρική επένδυση» που προβλέπεται από τη συμφωνία συνεπάγεται μία μεταβλητή απόδοση, μη διαχειρίσιμη και συνεπώς παθητικά εκτεθειμένη στις διακυμάνσεις της αγοράς.
In particular, the ‘parametric investment’ provided for in the Agreement earns a return that is variable and not manageable, and thus passively exposed to the fluctuation of the market.