natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Κατά την εξέταση της εν λόγω δραστικής ουσίας από την επιτροπή, αφού ελήφθησαν υπόψη τα σχόλια που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη, εξήχθη το συμπέρασμα ότι υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι ενδέχεται η ουσία αυτή να έχει επιβλαβείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, και ιδίως στους χειριστές, επειδή η έκθεση είναι μεγαλύτερη από το 100 % του αποδεκτού επιπέδου έκθεσης των χειριστών (ΑΕΕΧ).
During the examination of this active substance by the Committee, it was concluded, taking into account comments received from Member States, that there are clear indications that it may be expected that it has harmful effects on human health and in particular on operators, because the exposure is greater than 100 % of the AOEL.
Επιπλέον, άλλες αιτίες ανησυχίας, που εντοπίστηκαν από το κράτος μέλος εισηγητή στην έκθεση αξιολόγησής του, περιλαμβάνονται στην έκθεση ανασκόπησης για την ουσία.
Moreover, other concerns which were identified by the rapporteur Member States in its assessment report are included in the review report for the substance.
Η Επιτροπή κάλεσε τον κοινοποιούντα να υποβάλει τα σχόλιά του σχετικά με τα αποτελέσματα της εξέτασης της ουσίας cyanamide και σχετικά με την πρόθεσή του ή μη να στηρίξει περαιτέρω την ουσία.
The Commission invited the notifier to submit its comments on the results of the examination of cyanamide and on its intention or not to further support the substance.
Ωστόσο, παρά τα επιχειρήματα που προέβαλε ο κοινοποιών, οι εντοπισθείσες αιτίες ανησυχίας δεν μπόρεσαν να απαλειφθούν και οι αξιολογήσεις που διενεργήθηκαν με βάση τις υποβληθείσες πληροφορίες δεν απέδειξαν ότι είναι δυνατόν, υπό τις προτεινόμενες συνθήκες χρήσης, τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν την ουσία cyanamide να πληρούν γενικά τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.
However, despite the arguments put forwards by the notifier, the concerns identified could not be eliminated, and assessments made on the basis of the information submitted have not demonstrated that it may be expected that, under the proposed conditions of use, plant protection products containing cyanamide satisfy in general the requirements laid down in Article 5(1)(a) and (b) of Directive 91/414/EEC.
Επομένως, η ουσία cyanamide δεν πρέπει να καταχωριστεί στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.
Cyanamide should therefore not be included in Annex I to Directive 91/414/EEC.
Πρέπει να ληφθούν μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι οι υπάρχουσες εγκρίσεις για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν cyanamide θα ανακληθούν εντός καθορισμένης προθεσμίας και δεν θα ανανεωθούν, ούτε θα χορηγηθούν νέες εγκρίσεις για τέτοιου είδους προϊόντα.
Measures should be taken to ensure that authorisations granted for plant protection products containing cyanamide are withdrawn within a fixed period of time and are not renewed and that no new authorisations for such products are granted.
Τυχόν περίοδος χάριτος που χορηγείται από κράτος μέλος για απόσυρση προς καταστροφή, αποθήκευση, διάθεση στην αγορά και χρησιμοποίηση των υφιστάμενων αποθεμάτων φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν cyanamide θα πρέπει να περιορίζεται σε δώδεκα μήνες, ώστε να επιτραπεί η χρησιμοποίηση των υφιστάμενων αποθεμάτων για μία ακόμη καλλιεργητική περίοδο και να εξασφαλιστεί έτσι ότι τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν cyanamide θα παραμείνουν διαθέσιμα για 18 μήνες από την έκδοση της παρούσας απόφασης.
Any period of grace granted by a Member State for the disposal, storage, placing on the market and use of existing stocks of plant protection products containing cyanamide should be limited to 12 months in order to allow existing stocks to be used in one further growing season, which ensures that plant protection products containing cyanamide remain available for 18 months from the adoption of this Decision.
Η παρούσα απόφαση δεν προδικάζει την υποβολή αίτησης για την ουσία cyanamide σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ και με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 33/2008 της Επιτροπής, της 17ης Ιανουαρίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου όσον αφορά την καθιέρωση συνήθους και ταχείας διαδικασίας εκτίμησης των δραστικών ουσιών που συμπεριλαμβάνονταν στο πρόγραμμα εργασίας το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, αλλά δεν έχουν περιληφθεί στο παράρτημα I [4], με σκοπό την πιθανή καταχώρισή της στο παράρτημα Ι.
This Decision does not prejudice the submission of an application for cyanamide in accordance with Article 6(2) of Directive 91/414/EEC and Commission Regulation (EC) No 33/2008 of 17 January 2008 laying down detailed rules for the application of Council Directive 91/414/EEC as regards a regular and an accelerated procedure for the assessment of active substances which were part of the programme of work referred to in Article 8(2) of that Directive but have not been included into its Annex I [4], in view of a possible inclusion in its Annex I.
Η ουσία cyanamide δεν καταχωρίζεται ως δραστική ουσία στο παράρτημα I της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.
Cyanamide shall not be included as an active substance in Annex I to Directive 91/414/EEC.
οι εγκρίσεις φυτοπροστατευτικών προϊόντων που περιέχουν την ουσία cyanamide ανακαλούνται έως τις 18 Μαρτίου 2009·
authorisations for plant protection products containing cyanamide are withdrawn by 18 March 2009;
από την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας απόφασης δεν χορηγούνται ούτε ανανεώνονται εγκρίσεις για φυτοπροστατευτικά προϊόντα που περιέχουν την ουσία cyanamide.
no authorisations for plant protection products containing cyanamide are granted or renewed from the date of publication of this Decision.
της 20ής Μαΐου 2008
of 20 May 2008
σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γαλλία για τη ναυπήγηση του κρουαζιερόπλοιου Le Levant [C 74/99 (πρώην NN 65/99)]
on State aid implemented by France for building the cruise vessel Le Levant (C 74/99 (ex-NN 65/99))
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2007) 5419]
(notified under document number C(2007) 5419)
την οδηγία 90/684/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1990, σχετικά με τις ενισχύσεις στις ναυπηγικές εργασίες [1], και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 7,
Having regard to Council Directive 90/684/EEC of 21 December 1990 on aid to shipbuilding [1] and in particular Article 4(7) thereof,
Αφού κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα [2] και αφού έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to the provisions cited above [2] and having regard to their comments,
Η Επιτροπή, μόλις ενημερώθηκε για την ενίσχυση που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας απόφασης, αρχικά ζήτησε σχετικά πληροφοριακά στοιχεία από τις γαλλικές αρχές με επιστολές της 2ας Δεκεμβρίου 1998 και της 4ης Ιουνίου 1999.
On learning of the aid which is the subject of this decision, the Commission initially asked the French authorities for information by letters dated 2 December 1998 and 4 June 1999.
Οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους με επιστολές της 12ης Μαΐου 1999 (A/33645) και της 19ης Αυγούστου 1999 (A/36449).
The French authorities submitted comments by letters dated 12 May 1999 (A/33645) and 19 August 1999 (A/36449).
Βάσει των εν λόγω στοιχείων, η Επιτροπή, με απόφαση της 2ας Δεκεμβρίου 1999 [3], κίνησε την επίσημη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης όσον αφορά ορισμένες ενισχύσεις που χορηγήθηκαν για τη ναυπήγηση του κρουαζιερόπλοιου Le Levant.
In the light of this information, by decision of 2 December 1999 [3], the Commission initiated the formal investigation procedure provided for in Article 88(2) of the Treaty in respect of certain aid granted for building the cruise vessel Le Levant.
Ως συνέπεια της εν λόγω απόφασης, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους με επιστολές της 12ης Ιανουαρίου 2000 (A/30357), της 14ης Ιουνίου 2000 (A/34964), της 30ής Απριλίου 2001 (A/33440) και της 11ης Ιουνίου 2001 (A/34609).
Following this decision, the French authorities submitted observations by letters dated 12 January 2000 (A/30357), 14 June 2000 (A/34964), 30 April 2001 (A/33440) and 11 June 2001 (A/34609).
Η Επιτροπή έλαβε επίσης παρατηρήσεις από μέρους ενός ενδιαφερόμενου μέρους, της Compagnie des Iles du Levant (στο εξής «CIL»), οι οποίες κοινοποιήθηκαν στις γαλλικές αρχές, που απάντησαν σχετικά.
The Commission also received comments from an interested party, Compagnie des Îles du Levant (hereinafter referred to as CIL), which were forwarded to the French authorities and to which they replied.
Με την απόφαση 2001/882/ΕΚ της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2001, σχετικά με την κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γαλλία με τη μορφή αναπτυξιακής ενίσχυσης στο επιβατηγό «Le Levant» που ναυπηγήθηκε στο Alstom Leroux Naval και προοριζόταν να χρησιμοποιηθεί στο Saint-Pierre-et-Miquelon [4], η Επιτροπή κηρύσσει την ολοκλήρωση της εξεταστικής διαδικασίας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η κρατική ενίσχυση είναι ασύμβατη με τους κανόνες της κοινής αγοράς και καλώντας τη Γαλλία να λάβει «όλα τα απαραίτητα μέτρα για τη διακοπή και την ανάκτηση [της ενίσχυσης] από τους επενδυτές, οι οποίοι αποτελούν τους άμεσους αποδέκτες της ενίσχυσης και τους τωρινούς ιδιοκτήτες του επιβατηγού».
The proceedings culminated in Commission Decision 2001/882/EC of 25 July 2001 on the State aid implemented by France in the form of development assistance for the cruise vessel ‘Le Levant’, built by Alstom Leroux Naval for operation in Saint-Pierre-et-Miquelon [4], by which the Commission found the aid incompatible with the common market and called on France to ‘take all necessary measures to discontinue and recover [the aid] from the investors, as the direct beneficiaries and current owners of the cruise vessel’.
Η απόφαση 2001/882/ΕΚ ακυρώθηκε με απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 22ας Φεβρουαρίου 2006 [5].
Decision 2001/882/EC was annulled by judgment of the Court of First Instance of the European Communities of 22 February 2006 [5].
Το Πρωτοδικείο θεώρησε ότι η απόφαση της Επιτροπής είχε ελλείψεις στο σκεπτικό της, έτσι ώστε δεν ήταν δυνατό να επιβεβαιωθεί ότι υπάρχουν τα στοιχεία εκείνα που συνιστούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
The Court found in particular that the statement of reasons in the Commission’s Decision was incomplete and that it was not therefore able to confirm that elements constituting State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty were present.
Ως συνέπεια της απόφασης του Πρωτοδικείου, η διαδικασία εξέτασης που κινήθηκε με την απόφαση της 2ας Δεκεμβρίου 1999 παραμένει ανοιχτή.
As a result of the Court’s judgment, the investigation procedure initiated by the decision of 2 December 1999 is still open.
Λαμβάνοντας υπόψη το σκεπτικό της απόφασης του Πρωτοδικείου και τα νέα στοιχεία που συγκέντρωσε, η Επιτροπή θεώρησε σκόπιμο να καλέσει εκ νέου τις γαλλικές αρχές και τα ενδιαφερόμενα μέρη, βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης, να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.
In the light of the grounds of the Court’s judgment and of new information brought to its attention, the Commission deemed it appropriate to ask the French authorities and interested parties to submit their comments again on the basis of Article 88(2) of the Treaty.
Με αυτό τον τρόπο, η απόφαση κίνησης της επίσημης διαδικασίας εξέτασης της 2ας Δεκεμβρίου 1999 συμπληρώθηκε με απόφαση της 6ης Δεκεμβρίου 2006 [6].
The decision of 2 December 1999 to initiate the formal investigation procedure was therefore supplemented by a decision of 6 December 2006 [6].
Κατόπιν αυτής της απόφασης, οι γαλλικές αρχές, αφού πρώτα υπέβαλαν αίτημα και πήραν παράταση της προθεσμίας απάντησης, υπέβαλαν τα σχόλιά τους με επιστολές της 16ης Μαρτίου 2007 (A/32335) και της 12ης Δεκεμβρίου 2007 (A/40301).
Following that decision, the French authorities initially requested and were granted an extension of the deadline for a reply, before submitting their comments by letters dated 16 March 2007 (A/32335) and 12 December 2007 (A/40301).
Τα ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν επίσης παρατηρήσεις, η δε CIL με επιστολή που καταχωρήθηκε στις 21 Μαρτίου 2007 (A/32446), οι μεν επενδυτές, πρώην εταίροι των συνιδιοκτητριών εταιρειών με την υποστήριξη της Τράπεζας [7], με επιστολές που καταχωρήθηκαν την 1η Μαρτίου 2007 (A/31951) και στις 7 Μαρτίου 2007 (A/32026).
Observations were also submitted by interested parties, namely CIL, by letter registered on 21 March 2007 (A/32446), and the investors who were former shareholders in the joint-ownership companies, backed by the Bank [7], by letters registered on 1 March 2007 (A/31951) and 7 March 2007 (A/32026).
Ο νόμος Pons
The ‘Loi Pons’
Ο νόμος της 11ης Ιουλίου 1986 σχετικά με το διορθωτικό νόμο περί οικονομικών για το 1986, όπως τροποποιήθηκε, προέβλεπε φορολογικές ελαφρύνσεις για ορισμένες επενδύσεις στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα και εδάφη («νόμος Pons»).
The amended Finance (Amendment) Act for 1986 of 11 July 1986 allowed tax concessions in relation to certain investments in the French overseas departments and territories (‘Loi Pons’).
Η Γαλλία κοινοποίησε τα εν λόγω μέτρα στην Επιτροπή προκειμένου να εξετάσει τη συμβατότητά τους με τις κοινοτικές διατάξεις σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις.
France notified the Commission of these measures so that their compatibility with the Community State aid legislation could be assessed.
Με επιστολή της 27ης Ιανουαρίου 1993, η Επιτροπή ενημέρωσε τη Γαλλία ότι, ύστερα από εξέταση των μέτρων, αποφάσισε να μην εγείρει αντιρρήσεις δυνάμει των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης (νυν άρθρα 87 και 88).
By letter of 27 January 1993, the Commission informed France that, having examined the measures, it had decided not to raise objections under Articles 92 and Article 93 of the Treaty (now Articles 87 and 88).
Εντούτοις, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι η εφαρμογή των εν λόγω ενισχύσεων υπόκειται στη συμμόρφωση με τις διατάξεις και τα πλαίσια κανόνων του κοινοτικού δικαίου σχετικά με ορισμένους τομείς δραστηριότητας.
The Commission nevertheless pointed out that the application of the aid was subject to the Community rules and frameworks on aid for various sectors of industry.
Στην παρούσα απόφαση, οι αναφορές στο νόμο Pons αφορούν τις διατάξεις του άρθρου 238 bis HA I και III quater του γενικού φορολογικού κώδικα (στο εξής «ΓΦΚ»), όπως ίσχυαν στις 23 Νοεμβρίου 1996 και οι οποίες συνοψίζονται ως εξής:
In this decision, references to the Loi Pons should be taken as referring to Article 238a HA I and IIIc of the General Tax Code (CGI) as applicable on 23 November 1996, which can be summarised as follows.
Άρθρο 238 bis HA I του ΓΦΚ
Article 238a HA I CGI
Δυνάμει του άρθρου 238 bis HA I του ΓΦΚ, οι επιχειρήσεις μπορούν να αφαιρέσουν από τα φορολογητέα αποτελέσματά τους ένα ποσό ίσο με το σύνολο των παραγωγικών επενδύσεων που πραγματοποιούν σε ορισμένα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα και εδάφη, μεταξύ των οποίων είναι το Saint-Pierre-et-Miquelon [8].
Under Article 238a HA I CGI, undertakings are authorised to deduct from their taxable profits a sum equivalent to the total amount of productive investments made in some of the French overseas departments and territories, including Saint-Pierre-et-Miquelon [8].
Το εν λόγω άρθρο αποτελεί παρέκκλιση από το γενικό καθεστώς του ΓΦΚ, ο οποίος δεν δέχεται την αφαίρεση τέτοιου είδους ποσών προκειμένου για την κατάρτιση των φορολογητέων αποτελεσμάτων της επιχείρησης.
This article offers a derogation from the general CGI scheme which does not allow these amounts to be deducted for purposes of determining an undertaking’s taxable income.
Το άρθρο 238 bis HA III ter του ΓΦΚ διευκρινίζει ότι οι επενδύσεις σε ορισμένους τομείς, όπως είναι η ναυσιπλοΐα αναψυχής, δεν παρέχουν το δικαίωμα απαλλαγής που προβλέπεται από την παράγραφο Ι του εν λόγω άρθρου, παρά μόνο εάν έχουν λάβει προηγούμενη έγκριση από τον υπουργό Οικονομικών.
Article 238a HA IIIb CGI states that investments in certain sectors, including the pleasure boat sector, are eligible for the deduction provided for in paragraph I of the Article only subject to the prior approval of the budget minister.
Η εν λόγω έγκριση «μπορεί να χορηγηθεί αφού ζητηθεί η γνώμη του Υπουργού των Υπερπόντιων Διαμερισμάτων και Εδαφών, εάν η επένδυση παρουσιάζει οικονομικό ενδιαφέρον για το διαμέρισμα στο οποίο πραγματοποιείται, εάν ενσωματώνεται στην πολιτική χωροταξίας και περιβάλλοντος και εάν εγγυάται την ασφάλεια των επενδυτών και των τρίτων μερών».
Such approval ‘may be granted after seeking the opinion of the minister for the overseas departments and territories provided that the investment is of economic interest for the department in which it is made, that it is in keeping with regional planning and environmental policy and that it guarantees protection for investors and third parties.’
Άρθρο 238 bis HA III quater του ΓΦΚ
Article 238a HA IIIc CGI
Ο ΓΦΚ προβλέπει ότι τα φυσικά πρόσωπα φορολογούνται για το εισόδημά τους.
The CGI states that natural persons are taxed on their income.
Ο φόρος αφορά το συνολικό καθαρό εισόδημα του φορολογούμενου, το οποίο αποτελείται από το άθροισμα των καθαρών εσόδων ορισμένων κατηγοριών εισοδημάτων.
The tax is charged on the taxpayer’s net income, i.e. the total net income from various categories of income.
Ως γενικός κανόνας, τα καθαρά έσοδα των διαφόρων κατηγοριών προέρχονται από τα περιουσιακά στοιχεία, τα κεφάλαια, τους μισθούς κ.λπ. που απολαμβάνουν οι φορολογούμενοι, καθώς και από τα κέρδη από κερδοσκοπικές δραστηριότητες στις οποίες επιδίδονται, μετά την αφαίρεση, ιδίως, του τυχόν ετήσιου ελλείμματος που εμφανίζεται σε μια κατηγορία εισοδήματος.
Net income in the various categories generally consists of property, capital assets, salaries, etc. owned or received by taxpayers, and profits from the lucrative activities in which they engage, minus the losses recorded in a year in an income category.
Εντούτοις, όσον αφορά την κατηγορία «βιομηχανικών και εμπορικών κερδών», το άρθρο 156 1obis του ΓΦΚ προβλέπει ότι δεν γίνεται δεκτή η απαλλαγή για «ελλείμματα που προέρχονται, άμεσα ή έμμεσα, από δραστηριότητες που σχετίζονται με βιομηχανικά ή εμπορικά κέρδη και οι οποίες δεν περιλαμβάνουν την προσωπική, συνεχή και άμεση συμμετοχή ενός εκ των μελών της φορολογικής εστίας για τη διενέργεια που πράξεων που απαιτούνται για την εκάστοτε δραστηριότητα.
However, in relation to the category of ‘industrial and commercial profits’, Article 156(1a) CGI states that the deduction is not allowed for ‘losses attributable, directly or indirectly, to activities for industrial and commercial profit where such activities do not involve the continuous, direct and personal participation of one of the members of the tax unit in the performance of the acts entailed in the activity.
Αυτό ισχύει κυρίως όταν η διαχείριση της δραστηριότητας έχει παραχωρηθεί νομικά ή πραγματικά σε πρόσωπο που δεν είναι μέλος της φορολογικής εστίας μέσω εντολής, σύμβασης εργασίας ή άλλης σύμβασης».
Such is the case, for example, where management of the activity is entrusted in law or in fact to a person who does not belong to the tax unit by virtue of a mandate, a contract of employment or other such agreement.’
Κατά παρέκκλιση από αυτή την αρχή, το άρθρο 238 bis HA III quater του ΓΦΚ προβλέπει ότι οι διατάξεις του άρθρου 156 1obis δεν ισχύουν για ελλείμματα που προέρχονται από την αφαίρεση επενδύσεων σύμφωνα με την παράγραφο Ι του εν λόγω άρθρου 238 bis HA και από την εκμετάλλευσή τους εφόσον οι επενδύσεις αυτές πραγματοποιούνται μετά την 1η Ιανουαρίου 1996 και έχουν λάβει προηγούμενη έγκριση από τον υπουργό που είναι αρμόδιος για τον προϋπολογισμό, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 238 bis HA III ter.
Nevertheless, Article 238a HA IIIc CGI states that Article 156(1a) does not apply to losses resulting from the deduction of the investments referred to in paragraph I of the said Article 238a HA and from their operation where such investments are made after 1 January 1996 and have the prior approval of the minister responsible for the budget in accordance with Article 238a HA IIIb.
Η πράξη χρηματοδότησης του πλοίου Le Levant
The Levant financing operation
Το 1996, η Τράπεζα και η Compagnie des Iles du Ponant (στο εξής «CIP») ξεκίνησαν μια συνεργασία με σκοπό τη χρηματοδότηση της ναυπήγησης και της εκμετάλλευσης ενός πολυτελούς κρουαζιερόπλοιου μικρής χωρητικότητας (περίπου 95 επιβάτες και 55 μέλη πληρώματος), το οποίο ονομάζεται «Le Levant».
In 1996 the Bank and the Compagnie des Iles du Ponant (CIP) put together a package to finance the building and operation of a small (capacity of approximately 95 passengers and 55 crew) luxury cruise vessel called Le Levant.
Η εν λόγω συμφωνία επισημοποιήθηκε με πρωτόκολλο της 9ης Δεκεμβρίου 1996 μεταξύ της Τράπεζας, της CIP και της CIL, θυγατρικής της CIP, η οποία ιδρύθηκε ειδικά για τις ανάγκες του συγκεκριμένου έργου [9].
This was formalised by an agreement of 9 December 1996 between the Bank, the CIP and CIL, a subsidiary of the CIP specially formed for the purposes of the project [9].
Τα διάφορα στοιχεία της συνεργασίας συνοψίζονται ως κατωτέρω.
The various components of the package may be summarised as follows:
Η ναυτιλιακή συνιδιοκτησία (συμπλοιοκτησία)
The joint-ownership vehicle
Η Τράπεζα και η CIL ίδρυσαν ναυτιλιακή συνιδιοκτησία (με την έννοια του νόμου αριθ. 67-5 της 3ης Ιανουαρίου 1967 σχετικά με το καθεστώς των πλοίων και λοιπών ποντοπόρων μέσων, όπως έχει τροποποιηθεί), την οποία ονόμασαν «συνιδιοκτησία του πλοίου Le Levant», με έδρα διοίκησης τη Nantes.
The Bank and CIL set up a joint-ownership vehicle (within the meaning of Law 67-5 of 3 January 1967 on the status of ships and other seagoing vessels, as amended), the ‘copropriétée du navire Le Levant’, with its head office in Nantes.
Σύμφωνα με το καταστατικό της, η συνιδιοκτησία είχε ως αντικείμενο «τη χρηματοδότηση, την απόκτηση, τον εξοπλισμό και την εκμετάλλευση του πολυτελούς κρουαζιερόπλοιου με την ονομασία “Le Levant”».
According to its articles of association, the joint-ownership vehicle was set up for the purposes of ‘financing, purchasing, fitting out and operating the luxury cruise vessel Le Levant’.
Η συνιδιοκτησία χωρίστηκε σε 740 μέρη, ή «μερίδια», για δύο από τα οποία εγγράφηκε η CIL, ενώ η Τράπεζα απέκτησε τα υπόλοιπα 738.
The joint-ownership was divided into 740 co-ownership shares, or ‘quirats’, of which CIL acquired two and the Bank the remaining 738.
Προβλεπόταν ότι η συνιδιοκτησία θα ανέθετε τη ναυπήγηση του πλοίου στα ναυπηγεία Leroux & Lotz Naval στη Γαλλία, έναντι τιμήματος 228550000 γαλλικών φράγκων (FRF) [δηλαδή περίπου 35 εκατ. ευρώ [10]].
The joint-ownership vehicle would order the vessel from the Leroux & Lotz Naval shipyards in France for a price of 228550000 French francs (FRF) (approx. EUR 35 million) [10].
Η παράδοση του πλοίου έπρεπε να γίνει το 1998.
The vessel was to be delivered in 1998.
Η CIL διορίστηκε διαχειρίστρια της συνιδιοκτησίας και ως εκ τούτου επιφορτιζόταν, έναντι αμοιβής, να εξασφαλίσει την εποπτεία της κατασκευής του πλοίου και την εκμετάλλευσή του μετά την παράδοση.
CIL was appointed manager of the joint-ownership vehicle and, in return for payment, would oversee the construction of the vessel and its operation after delivery.
Διάθεση των μεριδίων
Sale of the co-ownership shares
Η Τράπεζα διέθεσε τα 738 μερίδια που της ανήκαν σε επενδυτές, οι οποίοι υπόκεινταν στο φόρο εισοδήματος και επιθυμούσαν να επωφεληθούν από τα φορολογικά οφέλη του νόμου Pons.
The Bank sold its 738 shares to investors subject to income tax who wished to benefit from tax advantages under the Loi Pons.
Στο πλαίσιο αυτό, κάθε επενδυτής ίδρυσε μία εταιρεία της οποίας ήταν ο μόνος εταίρος και η οποία είχε ως εταιρικό στόχο την απόκτηση των μεριδίων και την εκμετάλλευση του πλοίου υπό καθεστώς συνιδιοκτησίας («οι συνιδιοκτήτριες εταιρείες»).
For this purpose, each investor set up an undertaking of which they were the sole shareholder whose corporate purpose was to acquire the shares and operate the vessel as joint owners (‘joint-ownership companies’).
Οι εν λόγω εταιρείες ήταν μονοπρόσωπες εταιρείες περιορισμένης ευθύνης (ή «Μονοπρόσωπες ΕΠΕ» — γαλλιστί «EURL»).
These companies had the status of one-person limited liability undertakings (EURLs).