natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το τελικό σημείο της μη προγραμματισμένης σύνθεσης DNA (UDS) μετριέται προσδιορίζοντας την πρόσληψη επισημασμένων νουκλεοτιδίων σε κύτταρα που δεν υπόκεινται σε προγραμματισμένη (S-φάση) σύνθεση DNA.
The end-point of unscheduled DNA synthesis (UDS) is measured by determining the uptake of labelled nucleosides in cells that are not undergoing scheduled (S-phase) DNA synthesis.
Η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη τεχνική είναι ο προσδιορισμός της πρόσληψης επισημασμένης με τρίτιο θυμιδίνης (3Ή-TdR) με αυτοακτινογράφηση.
The most widely used technique is the determination of the uptake of tritium-labelled thymidine (3H-TdR) by autoradiography.
Για τις in vivo δοκιμές UDS χρησιμοποιείται κατά προτίμηση ήπαρ από επίμυες.
Rat livers are preferably used for in vivo UDS tests.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλοι ιστοί αντί για ήπαρ, αυτό όμως δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας μεθόδου.
Tissues other than the livers may be used, but are not the subject of this method.
Η ανίχνευση αποκρίσεως UDS εξαρτάται από τον αριθμό των βάσεων DNA που αποκόπηκαν και αντικαταστάθηκαν στο σημείο της βλάβης.
The detection of a UDS response is dependent on the number of DNA bases excised and replaced at the site of the damage.
Συνεπώς, η δοκιμή UDS έχει ιδιαίτερη αξία για την ανίχνευση εκτεταμένων επιδιορθώσεων (20-30 βάσεις) που προκαλούνται από ουσίες.
Therefore, the UDS test is particularly valuable to detect substance-induced ‘longpatch repair’ (20-30 bases).
Αντιθέτως, οι περιορισμένες επιδιορθώσεις (1-3 βάσεις) ανιχνεύονται με πολύ μικρότερη ευαισθησία.
In contrast, ‘shortpatch repair’ (1-3 bases) is detected with much lower sensitivity.
Περαιτέρω, μεταλλαξιγόνα συμβάντα μπορεί να προκύψουν λόγω μη επιδιόρθωσης, κακής επιδιόρθωσης ή κακής αντιγραφής αλλοιώσεων DNA.
Furthermore, mutagenic events may result because of non-repair, misrepair or misreplication of DNA lesions.
Η έκταση της απόκρισης UDS δεν αποτελεί ένδειξη για την πιστότητα της διεργασίας επιδιόρθωσης.
The extent of the UDS response gives no indication of the fidelity of the repair process.
Επιπλέον, μπορεί έvα μεταλλαξογόνο να αντιδρά με το DNA αλλά η βλάβη του DNA να μην επιδιορθώνεται με τη διεργασία της επιδιόρθωσης αποκοπής.
In addition, it is possible that a mutagen reacts with DNA but the DNA damage is not repaired via an excision repair process.
Η έλλειψη εξειδικευμένων πληροφοριών για τη μεταλλαξιγόνο δραστικότητα από τη δοκιμή UDS αντισταθμίζεται από την εν δυνάμει ευαισθησία αυτού του τελικού σημείου επειδή μετριέται σε ολόκληρο το γονιδίωμα.
The lack of specific information on mutagenic activity provided by the UDS test is compensated for by the potential sensitivity of this endpoint because it is measured in the whole genome.
Κύτταρα σε επιδιόρθωση: καθαρός πυρηνικός κόκκος (NNG) μεγαλύτερος από μία προκαθορισμένη τιμή που πρέπει να αιτιολογείται από το εργαστήριο που διεξάγει τη δοκιμή.
Cells in repair: a net nuclear grain (NNG) higher than a preset value, to be justified at the laboratory conducting the test.
Καθαροί πυρηνικοί κόκκοι (NNG): ποσοτικό μέτρο της UDS δραστικότητας κυττάρων σε αυτοακτινογραφικές δοκιμές UDS που υπολογίζεται αφαιρώντας το μέσο αριθμό κυτταροπλασματικών κόκκων σε πυρηνοϊσοδύναμες κυτταροπλασματικές περιοχές (CG) από τον αριθμό των πυρηνικών κόκκων (NG): NNG=NG-CG.
Net nuclear grains (NNG): quantitative measure for UDS activity of cells in autoradiographic UDS tests, calculated by subtracting the average number of cytoplasmic grains in nucleus-equivalent cytoplasmic areas (CG) from the number of nuclear grains (NG): NNG = NG - CG.
Ο αριθμός των NNG υπολογίζεται για τα μεμονωμένα κύτταρα και κατόπιν αθροίζονται για τα κύτταρα μιας καλλιέργειας, παράλληλων καλλιεργειών, κ.λπ.
NNG counts are calculated for individual cells and then pooled for cells in a culture, in parallel cultures, etc.
Μη προγραμματισμένη σύνθεση DNA (UDS): Επιδιορθωτική σύνθεση DNA μετά την αποκοπή και απομάκρυνση τμήματος DNA που περιλαμβάνει περιοχή που έχει υποστεί βλάβη προκληθείσα από χημικές ουσίες ή φυσικούς παράγοντες.
Unscheduled DNA Synthesis (UDS): DNA repair synthesis after excision and removal of a stretch of DNA containing a region of damage induced by chemical substances or physical agents.
Η δοκιμή UDS με ηπατικά κύτταρα θηλαστικών in vivo δείχνει επιδιορθωτική σύνθεση DNA μετά την αποκοπή και απομάκρυνση τμήματος DNA που περιλαμβάνει περιοχή που έχει υποστεί βλάβη από χημικές ουσίες ή φυσικούς παράγοντες.
The UDS test with mammalian liver cells in vivo indicates DNA repair synthesis after excision and removal of a stretch of DNA containing a region of damage induced by chemical substances or physical agents.
Η δοκιμή στηρίζεται συνήθως στην προσθήκη 3H-TdrR στο DNA ηπατικών κυττάρων που εμφανίζουν χαμηλή συχνότητα κυττάρων στην S -φάση του κυτταρικού κύκλου.
The test is usually based on the incorporation of 3H-TdR into the DNA of liver cells which have a low frequency of cells in the S-phase of the cell cycle.
Η πρόσληψη 3Ή-TdR προσδιορίζεται συνήθως με αυτοακτινογράφηση επειδή η τεχνική αυτή δεν είναι τόσο επιδεκτική σε παρεμβολές από κύτταρα S-φάσης όπως. π.χ., η υγρή σπινθηρογραφία.
The uptake of 3H-TdR is usually determined by autoradiography, since this technique is not as susceptible to interference from S-phrase cells as, for example, liquid scintillation counting.
Συνήθως χρησιμοποιούνται επίμυες, αν και μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλα κατάλληλα είδη θηλαστικών.
Rats are commonly used, although any appropriate mammalian species may be used.
Στην αρχή της δοκιμής, οι διαφορές στα βάρη των ζώων θα πρέπει να είναι ελάχιστες και να μην υπερβαίνουν το ± 20 % του μέσου βάρους για κάθε φύλο.
At the commencement of the study the weight variation of animals should be minimal and not exceed ± 20 % of the mean weight for each sex.
Οι θετικοί μάρτυρες θα πρέπει να είναι ουσίες που είναι γνωστό ότι εμφανίζουν το φαινόμενο της UDS όταν χορηγούνται σε δόσεις εκθέσεως που αναμένεται να δώσουν ανιχνεύσιμη αύξηση πάνω από το βασικό όριο.
Positive controls should be substances known to produce UDS when administered at exposure levels expected to give a detectable increase over background.
Θετικοί μάρτυρες που χρειάζονται μεταβολική ενεργοποίηση θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σε δόσεις που παρέχουν μέτρια απόκριση (4).
Positive controls needing metabolic activation should be used at doses eliciting a moderate response (4).
Οι δόσεις μπορούν να επιλέγονται έτσι ώστε τα αποτελέσματα να είναι σαφή αλλά να μην αποκαλύπτουν αμέσως την ταυτότητα των κωδικοποιημένων αντικειμενοφόρων στον παρατηρητή.
The doses may be chosen so that the effects are clear but do not immediately reveal the identity of the coded slides to the reader.
Χρόνος δειγματοληψίας
Sampling Times
Πρώτες δειγματοληψίες (2-4 ώρες)
Early sampling times (2-4 hours)
Δεύτερες δειγματοληψίες (12-16 ώρες)
Late sampling times (12-16 hours)
Ν-2-φλθορενυλοακεταμίδιο (2-ΑΑF)
N-2-Fluorenylacetamide (2-AAF)
Επίσης, οι θετικοί μάρτυρες μπορούν να χορηγούνται και από οδό διαφορετική από εκείνη της υπό δοκιμή ουσίας.
It is acceptable that the positive control should be administered by a route different from the test substance.
Θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατάλληλος αριθμός ζώων ώστε να λαμβάνεται υπόψη η φυσική βιολογική ποικιλία στην απόκριση.
An adequate number of animals should be used, to take account of natural biological variation in test response.
Κάθε ομάδα θα πρέπει να αποτελείται από τρία τουλάχιστον ζώα για εξέταση.
The number of animals should be at least three analysable animals per group.
Εφόσον υπάρχουν σημαντικά πρότερα στοιχεία, για τις ομάδες μάρτυρες, θετικούς και αρνητικούς, απαιτούνται μόνον ένα ή δύο ζώα.
Where a significant historical database has been accumulated, only one or two animals are required for the concurrent negative and positive control groups.
Εάν κατά το χρόνο της έρευνας υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία από μελέτες στο ίδιο είδος και με την ίδια οδό έκθεσης που αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές στην τοξικότητα μεταξύ των φύλων, τότε αρκεί η δοκιμή να γίνει σε ζώα ενός φύλου, κατά προτίμηση αρσενικά.
If at the time of the study there are data available from studies in the same species and using the same route of exposure that demonstrate that there are no substantial differences in toxicity between sexes, then testing in a single sex, preferably males, will be sufficient.
Οι εξεταζόμενες ουσίες χορηγούνται εν γένει με μία μόνη αγωγή.
Test substances are generally administered as a single treatment.
Κανονικά, χρησιμοποιούνται τουλάχιστον δύο επίπεδα δόσεων.
Normally, at least two dose levels are used.
Γενικά, η χαμηλότερη δόση αντιστοιχεί στο 50 % έως 25 % της υψηλής δόσης.
In general, the lower dose should be 50 % to 25 % of the high dose.
Εάν πραγματοποιηθεί μελέτη διαπίστωσης του εύρους επειδή δεν υπάρχουν κατάλληλα διαθέσιμα δεδομένα, η μελέτη αυτή θα πρέπει να πραγματοποιείται στο ίδιο εργαστήριο, με το ίδιο είδος, φυλή, φύλο και αγωγή που χρησιμοποιούνται και στην κύρια μελέτη.
If a range finding study is performed because there are no suitable data available, it should be performed in the same laboratory, using the same species, strain, sex, and treatment regimen to be used in the main study.
Η μέγιστη δόση μπορεί επίσης να οριστεί και ως η δόση που παρέχει ενδείξεις τοξικότητας στο ήπαρ (π.χ. πυκνωτικούς πυρήνες).
The highest dose may also be defined as a dose that produces some indication of toxicity in the liver (e.g. pyknotic nuclei).
Εάν μία δοκιμή με ένα επίπεδο δόσης τουλάχιστον 2000 mg/kg βάρους σώματος στην οποία χρησιμοποιείται μία μόνη αγωγή, ή δύο αγωγές την ιδια μέρα, δεν δώσει ορατά τοξικά αποτελέσματα, και εφόσον δεν αναμένεται η εμφάνιση γονοτοξικότητας με βάση στοιχεία από ουσίες σχετικής δομής, τότε μπορεί να μην είναι αναγκαία η πραγματοποίηση πλήρους μελέτης.
If a test at one dose level of at least 2000 mg/kg body weight, applied in a single treatment, or in two treatments on the same day, produces no observable toxic effects, and if genotoxicity would not be expected, based upon data from structurally related substances, then a full study may not be necessary.
Η υπό δοκιμή ουσία χορηγείται συνήθως με διασωλήνωση χρησιμοποιώντας στομαχικό σωλήνα ή κατάλληλο σωλήνα διασωλήνωσης.
The test substance is usually administered by gavage using a stomach tube or a suitable intubation cannula.
Δεν συνιστάται πάντως η ενδοπεριτοναϊκή οδός επειδή με τον τρόπο αυτό το ήπαρ μπορεί να εκτεθεί απευθείας στην υπό δοκιμή) ουσία αντί μέσω του κυκλοφοριακού συστήματος.
However, the intraperitoneal route is not recommended as it could expose the liver directly to the test substance rather than via the circulatory system.
Προετοιμασία των ηπατικών κυττάρων
Preparation of liver cells
Τα ηπατικά κύτταρα λαμβάνονται από υποβληθέντα σε αγωγή ζώα κανονικά 12-16 ώρες μετά τη χορήγηση.
Liver cell are prepared from treated animals normally 12-16 hours after dosing.
Χρειάζεται εν γένει μία πρόσθετη πρώιμη δειγματοληψία (κανονικά 2-4 ώρες μετά την αγωγή) εκτός κι αν υπάρχει σαφής θετική απόκριση στις 12-16 ώρες.
An additional earlier sampling time (normally two to four hours post-treatment) is generally necessary unless there is a clear positive response at 12-16 hours.
Εντούτοις, μπορούν να γίνουν δειγματοληψίες σε εναλλακτικά χρονικά διαστήματα εφόσον τούτο αιτιολογείται με βάση τοξικοκινητικά δεδομένα.
However, alternative sampling times may be used when justified on the basis of toxicokinetic data.
Βραχυπρόθεσμες καλλιέργειες ηπατικών κυττάρων θηλαστικών παρασκευάζονται συνήθως εγχύοντας επιτοπίως στο ήπαρ κολλαγενάση και αφήνοντας τα προσφάτως διασταθέντα ηπατικά κύτταρα να προσκολληθούν σε κατάλληλη επιφάνεια.
Short-term cultures of mammalian liver cells are usually established by perfusing the liver in situ with collagenase and allowing freshly dissociated liver cells to attach themselves to a suitable surface.
Τα ηπατικά κύτταρα από αρνητικούς μάρτυρες θα πρέπει να εμφανίζουν βιωσιμότητα (5) τουλάχιστον 50 %.
Liver cells from negative control animals should have a viability (5) of at least 50 %.
Προσδιορισμός της UDS
Determination of UDS
Προσφάτως απομονωθέντα ηπατικά κύτταρα θηλαστικών επωάζονται συνήθως σε μέσο που περιέχει 3Ή-TdR για κατάλληλο χρονικό διάστημα, π.χ. 3-8 ώρες.
Freshly isolated mammalian liver cells are incubated usually with medium containing 3H-TdR for an appropriate length of time, e.g. 3-8 hours.
Στο τέλος της περιόδου επωάσεως, το μέσο πρέπει να απομακρύνεται από τα κύτταρα τα οποία μπορούν κατόπιν να επωαστούν σε μέσο που περιέχει περίσσεια μη επισημασμένης θυμιδίνης για να μειωθεί η μη ενσωματωμένη ραδιένεργεια (cold chase).
At the end of the incubation period, medium should be removed from the cells, which may then be incubated with medium containing excess unlabelled thymidine to diminish unincorporated radioactivity (‘cold chase’).
Τα κύτταρα κατόπιν εκπλένονται, στερεώνονται και ξηραίνονται.
The cells are then rinsed, fixed and dried.
Για μεγαλύτερους χρόνους επωάσεως, μπορεί να μη χρειάζεται η φάση της «cold chase».
For more prolonged incubation times, cold chase may not be necessary.
Οι αντικει-μενοφόροι πλάκες βυθίζονται σε αυτοακτινογραφικό γαλάκτωμα, εκτίθενται στο σκότος (π.χ. ψύχονται για 7-14 ημέρες), αναπτύσσονται, χρωματίζονται και μετρούνται οι εκτεθειμένοι κόκκοι αργύρου.
Slides are dipped in autoradiographic emulsion, exposed in the dark (e.g. refrigerated for 7-14 days), developed, stained, and exposed silver grains are counted.
Για κάθε ζώο ετοιμάζονται δύο έως τρεις αντικειμενοφόροι πλάκες.
Two to three slides are prepared from each animal.
Τα αντικειμενοφόρα παρασκευάσματα θα πρέπει να περιέχουν ικανό αριθμό κυττάρων κανονικής μορφολογίας για να μπορεί να γίνει σημαντική εκτίμηση της UDS.
The slide preparations should contain sufficient cells of normal morphology to permit a meaningful assessment of UDS.
Τα παρασκευάσματα εξετάζονται με μικροσκόπιο για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν σημάδια έκδηλης κυτταροτοξικότητας (π.χ. πύκνωση, μειωμένα επίπεδα ραδιοεπισήμανσης).
Preparations are examined microscopically for signs of overt cytotoxicity (e.g. pyknosis, reduced levels of radiolabelling).
Οι αντικειμενοφόροι θα πρέπει να λαμβάνουν ένα κωδικό πριν από την καταμέτρηση των κόκκων.
Slides should be coded before grain counting.
Κανονικά μετρούνται 100 κύτταρα από κάθε ζώο από δύο τουλάχιστον αντικειμενοφόρους πλάκες. Τυχόν καταμέτρηση λιγότερων των 100 κυττάρων/ζώο θα πρέπει να αιτιολογείται.
Normally 100 cells are scored from each animal from at least two slides; the scoring of less than 100 cells/animal should be justified.
Για τους πυρήνες S-φάσεως δεν μετριέται ο αριθμός κόκκων, μπορεί όμως να καταγραφεί η αναλογία των κυττάρων S-φάσεως.
Grain counts are not scored for S-phase nuclei, but the proportion of S-phase cells may be recorded.
Η ποσότητα της ενσωματωμένης 3Ή-TdR στους πυρήνες και το κυτταρόπλασμα μορφολογικώς κανονικών κυττάρων, όπως δεικνύεται από την εναπόθεση κόκκων αργύρου, θα πρέπει να προσδιορίζεται με κατάλληλες μεθόδους.
The amount of 3H-TdR incorporation in the nuclei and the cytoplasm of morphologically normal cells, as evidenced by the deposition of silver grains, should be determined by suitable methods.
Προσδιορίζεται ο αριθμός κόκκων στους πυρήνες (πυρηνικοί κόκκοι, NG) και στις πυρηνοϊσοδύναμες περιοχές στο κυτταρόπλασμα (κυτταροπλασματικοί κόκκοι, CG).
Grain counts are determined over the nuclei (nuclear grains, NG) and nucleus equivalent areas over the cytoplasm (cytoplasmic grains, CG).
Οι CG μετρώνται είτε από την ισχυρότερα επισημασμένη περιοχή του κυτταροπλάσματος, είτε από το μέσο όρο δύο ή τριών τυχαίων αριθμών κυτταροπλασματικών κόκκων κοντά στον πυρήνα.
CG counts are measured by either taking the most heavily labelled area of cytoplasm, or by taking an average of two to three random cytoplasmic grain counts adjacent to the nucleus.
Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες μέθοδοι καταμέτρησης (π.χ. καταμέτρηση σε ολόκληρο το κύτταρο) εφόσον υπάρχει κατάλληλη αιτιολόγηση (6).
Other counting methods (e.g. whole cell counting) may be used if they can be justified (6).
Θα πρέπει να δίνονται επιμέρους αποτελέσματα για κάθε αντικειμενοφόρο και κάθε ζώο.
Individual slide and animal data should be provided.
Ο αριθμός των καθαρών πυρηνικών κόκκων (NNG) θα πρέπει να υπολογίζεται για κάθε κύτταρο, για κάθε ζώο και για κάθε δόση και χρονική στιγμή αφαιρώντας τον αριθμό των CG από τον αριθμό των NG.
Net nuclear grain (NNG) counts should be calculated for each cell, for each animal and for each dose and time by subtracting CG counts from NG counts.
Εφόσον μετρηθούν τα «κύτταρα σε επιδιόρθωση», θα πρέπει τα κριτήρια για τον ορισμό των «κυττάρων σε επιδιόρθωση» να αιτιολογούνται και να στηρίζονται σε προϋπάρχοντα ή παράλληλα στοιχεία αρνητικών μαρτύρων.
If ‘cells in repair’ are counted, the criteria for defining ‘cells in repair’ should be justified and based on historical or concurrent negative control data.
Αριθμητικά αποτελέσματα μπορούν να εξαχθούν με στατιστικές μεθόδους.
Numerical results may be evaluated by statistical methods.
Εφόσον χρησιμοποιούνται, οι στατιστικές δοκιμές θα πρέπει να επιλέγονται και να αιτιολογούνται πριν από τη διεξαγωγή της έρευνας.
If used, statistical tests should be selected and justified prior to conducting the study.
Παραδείγματα κριτηρίων για αποκρίσεις θετικές/αρνητικές είναι τα ακόλουθα:
Examples of criteria for positive/negative responses include:
θετικές
positive
τιμές NNG μεγαλύτερες ενός προκαθορισμένου κατώτερου ορίου που αιτιολογείται με βάση εργαστηριακά προϋπάρχοντα δεδομένα,
NNG values above a pre-set threshold which is justified on the basis of laboratory historical data; or
τιμές NNG σημαντικά μεγαλύτερες από του παράλληλου μάρτυρα,
NNG values significantly greater than concurrent control;
αρνητικές ή
negative
τιμές NNG μέσα ή κάτω από τα προϋπάρχοντα δεδομένα για το κατώτερο όριο μάρτυρα,
NNG values within/below historical control threshold; or
τιμές NNG μη σημαντικά μεγαλύτερες από τον παράλληλο μάρτυρα.
NNG values not significantly greater than concurrent control.
Θα πρέπει να εξετάζεται η βιολογική σχετικότητα των δεδομένων, δηλαδή θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη παράμετροι όπως η μεταξύ των ζώων διακύμανση, η σχέση δόσης-απόκρισης και η κυτταροτοξικότητα.
The biological relevance of data should be considered: i.e. parameters such as inter-animal variation, dose-response relationship and cytotoxicity should be taken into account.
Θετικά αποτελέσματα από τη δοκιμή USD με ηπατικά κύτταρα θηλαστικών in vivo δείχνουν ότι η υπό δοκιμή ουσία προκαλεί βλάβη στο DNA σε ηπατικά κύτταρα θηλαστικών in vivo που μπορεί να επιδιορθωθεί με μη προγραμματισμένη σύνθεση DNA in vitro.
A positive result from the UDS test with mammalian liver cells in vivo indicate that a test substance induces DNA damage in mammalian liver cells in vivo that can be repaired by unscheduled DNA synthesis in vitro.
Αρνητικά αποτελέσματα δείχνουν ότι, υπό τις συνθήκες της δοκιμής, η υπό δοκιμή ουσία δεν προκαλεί βλάβη στο DNA που να μπορεί να ανιχνευθεί με τη δοκιμή αυτή.
A negative result indicates that, under the test conditions, the test substance does not induce DNA damage that is detectable by this test.
Θα πρέπει να εξετάζεται η πιθανότητα της υπό δοκιμή ουσίας να φθάσει στη γενική κυκλοφορία ή ειδικά στον ιστό στόχο (π.χ. συστεμική τοξικότητα).
The likelihood that the test substance reaches the general circulation or specifically the target tissue (e.g. systemic toxicity) should be discussed.
θετικοί και αρνητικοί (φορέα/διαλύτη) μάρτυρες,
positive and negative vehicle/solvent controls,
μέθοδοι επαλήθευσης ότι η υπό δοκιμή ουσία έφθασε στη γενική κυκλοφορία ή στον ιστό στόχο, εφόσον συντρέχει περίπτωση,.
methods for verifying that test agent reached the general circulation or target tissue, if applicable,
μέθοδοι προετοιμασίας και καλλιέργειας των ηπατικών κυττάρων,
method of liver cell preparation and culture,
αριθμός ανικειμενοφόρων πλακών και αριθμοί καταμετρηθέντων κυττάρων,
number of slides prepared and numbers of cells scored,
κριτήρια αξιολόγησης,
evaluation criteria,
κριτήρια κατάταξης της δοκιμής ως θετικής, αρνητικής ή διφορούμενης.
criteria for considering studies as positive, negative or equivocal,
μέσες τιμές κατά αντικειμενοφόρο, ζώο και ομάδα για τους πυρηνικούς κόκκους, κυτταροπλασματικούς κόκκους και καθαρούς πυρηνικούς κόκκους,
individual slide, animal and group mean values for nuclear grains, cytoplasmic grains, and net nuclear grains,
σχέση δόσης-απόκρισης, όπου είναι δυνατό,
dose-response relationship, if available,
στατιστικές εκτιμήσεις, εφόσον υπάρχουν,
statistical evaluation if any,
προϋπάρχοντα στοιχεία για τους αρνητικούς (διαλύτης/φορέας) μάρτυρες, με εύρη, μέσες τιμές και τυπικές αποκλίσεις,
historical negative (solvent/vehicle) and positive control data with range, means and standard deviations,
αριθμό «κυττάρων σε επιδιόρθωση», εφόσον προσδιορίστηκε,
number of ‘cells in repair’ if determined,
αριθμό κυττάρων S-φάσεως, εφόσον προσδιορίστηκε,
number of S-phase cells if determined,
βιωσιμότητα των κυττάρων.
viability of the cells.
Ashby,]., Lefevre, P. Α., Burlinson, Β. and Penman, M. G. (1985), An Assessment of the In Vivo Rat Hepatocyte DNA Repair Assay, Mutalion Res., 156, pp.
Ashby, J., Lefevre, P.A., Burlinson, B. and Penman, M.G., (1985) An Assessment of the In Vivo Rat Hepatocyte DNA Repair Assay.
Butterworth, B. E., Ashby, J., Bermudez, E., Casciano, D., Mirsalis, J., Probst G. and Williams, G. (1987), A Protocol and Guide for the In Vivo Rat Hepatocyte DNA-Repair Assay, Mutalion Res., 189, pp.
Butterworth, B.E., Ashby, J., Bermudez, E., Casciano, D., Mirsalis, J., Probst, G. and Williams, G., (1987) A Protocol and Guide for the In Vivo Rat Hepatocyte DNA-Repair Assay.
Madle, S., Dean, S. W., Andrac, U., Brambilla, G., Burlinson, B., Doolittle, D.)., Furihata, C, Hertner, T., McQueen, C. A. and Mori, H. (1993), Recommendations for the Performance of UDS Tests In Vitro and In Vivo, Mutations Res., 312, pp.
Madle, S., Dean, S.W., Andrae, U., Brambilla, G., Burlinson, B., Doolittle, D.J., Furihata, C., Hertner, T., McQueen, C.A. and Mori, H., (1993) Recommendations for the Performance of UDS Tests In Vitro and In Vivo.
Fautz, R., Hussain, B., Efstathiou, E. and Hechenberger-Freudl, C. (1993), Assessment of the Relation Between the Initital Viability and the Attachment of Freshly Isolated Rat Hepatocytes Used for the In Vivo/In Vitro DNA Repair Assay (UDS), Mutation Res., 291, pp.
Fautz, R., Hussain, B., Efstathiou, E. and Hechenberger-Freudl, C., (1993) Assessment of the Relation Between the Initial Viability and the Attachment of Freshly Isolated Rat Hepatocytes Used for the In Vivo/In Vitro DNA Repair Assay (UDS).
Mirsalis, .
Mirsalis, J.C., Tyson, C.K. and Butterworth, B.E., (1982) Detection of Genotoxic Carcinogens in the In Vivo/In Vitro Hepatocyte DNA Repair Assay.
Η παρούσα μέθοδος δοκιμών είναι ισοδύναμη με την κατευθυντήρια γραμμή TG 430 (2004) του ΟΟΣΑ.
This testing method is equivalent to the OECD TG 430 (2004).
Η διάβρωση του δέρματος αναφέρεται στην πρόκληση μη αναστρέψιμων ιστικών βλαβών στο δέρμα μετά από εφαρμογή του ελεγχόμενου υλικού (όπως ορίζεται από το Παγκοσμίως Εναρμονισμένο Σύστημα για την Ταξινόμηση και Επισήμανση των Χημικών Ουσιών και Μειγμάτων/Globally Harmonised System for the Classification and Labelling of Chemical Substances and Mixtures/GHS) (1).
Skin corrosion refers to the production of irreversible tissue damage in the skin following the application of a test material (as defined by the Globally Harmonised System for the Classification and Labelling of Chemical Substances and Mixtures (GHS)) (1).
Η παρούσα μέθοδος συνίσταται σε διαδικασία όπου η εκτίμηση της διαβρωτικότητας δεν διενεργείται σε ζωντανά ζώα.
This method provides a procedure by which the assessment of corrosivity is not carried out in live animals.
Η εκτίμηση της διαβρωτικότητας στο δέρμα αποτελεί τυπική περίπτωση χρήσης πειραματόζωων (2).
The assessment of skin corrosivity has typically involved the use of laboratory animals (2).