natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Προτού προχωρήσουμε στην ανάλυση των ενισχύσεων που έδωσαν αφορμή για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή πρέπει να λάβει θέση επί του επιχειρήματος του ταμείου FPAP το οποίο εκτιμά ότι οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν σε αυτό αλλά και στις αλιευτικές επιχειρήσεις θα πρέπει να εξεταστούν υπό το πρίσμα μιας αύξησης του ορίου de minimis στον τομέα της αλιείας.
Before analysing the aid which led to the formal initiation of the investigation procedure, the Commission must give an opinion on the FPAP’s argument that the aid granted to itself and fisheries undertakings should be considered in the light of a raising of the de minimis threshold in the fisheries sector.
Σύμφωνα με το ταμείο FPAP, τα επίμαχα ποσά (κατά μέσο όρο περίπου 16000 EUR ανά επιχείρηση, εξαιρώντας την ενίσχυση που θεωρείται ως άμεση κοινωνική ενίσχυση προς τους αλιείς) ήταν σαφώς κατώτερα από τα ποσά που επρόκειτο να υιοθετηθούν κατά τη στιγμή της καταβολής των αποζημιώσεων από το ταμείο FPAP (30000 EUR ανά επιχείρηση) [13].
According to the FPAP, the amounts in question (approximately EUR 16000 per undertaking on average, excluding the aid which it regards as being direct social assistance for fishermen) is considerably lower than those which were in the process of being adopted at the time of payment of the compensation by the FPAP (EUR 30000 per undertaking) [13].
Οι γαλλικές αρχές, στην απάντησή τους, αναφέρονται και αυτές στην αύξηση του ορίου de minimis χωρίς όμως να αξιώνεται την εφαρμογή του για την παρούσα ενίσχυση.
In their reply the French authorities also refer to the raising of the de minimis threshold but do not seek to apply it to this aid scheme.
Καταρχάς, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανoνισμού (ΕΚ) αριθ. 1860/2004 της Επιτροπής της 6ης Οκτωβρίου 2004 που αφορά την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ για τις ενισχύσεις de minimis στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας [14], διάταξη που ήταν σε ισχύ την εποχή κατά την οποία χορηγήθηκαν οι ενισχύσεις στις αλιευτικές επιχειρήσεις, το μέγιστο ποσό ενίσχυσης de minimis ήταν 3000 EUR ανά επιχείρηση για τρία έτη· οι ενισχύσεις που εξετάστηκαν στην παρούσα απόφαση υπερβαίνουν κατά πολύ τα εν λόγω ποσά και εξάλλου η Γαλλία δεν αναφέρει στις παρατηρήσεις της κάποια ενδεχόμενη εφαρμογή αυτού του ορίου για τις επιχειρήσεις οι οποίες θα μπορούσαν να επωφεληθούν από αυτό.
First of all, the Commission points out that, under Article 3 of Commission Regulation (EC) No 1860/2004 of 6 October 2004 on the application of Articles 87 and 88 of the EC Treaty to de minimis aid in the agriculture and fisheries sectors [14], i.e. the provision in force at the time the aid was granted to fisheries undertakings, the maximum amount of de minimis aid was EUR 3000 per undertaking over three years. The aid under consideration in this Decision considerably exceeds that amount and in its comments France did not mention any application of this ceiling to the undertakings which could have benefited from it.
Από την άλλη μεριά, ακόμα και αν το ποσό των 30000 EUR, που συγκαταλέγεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 875/2007 που υιοθετήθηκε πρόσφατα από την Επιτροπή [15], είναι ανώτερο των 16000 EUR που αναφέρει ανωτέρω το ταμείο FPAP, δεν είναι ωστόσο παρά ένα μέσο ποσό.
Moreover, even if the amount of EUR 30000, which appears in Regulation (EC) No 875/2007 recently adopted by the Commission [15], is higher than the EUR 16000 referred to above by the FPAP, that amount is only an average.
Εξάλλου, αδίκως η Γαλλία καταλήγει στην ύπαρξη του εν λόγω ποσού των 16000 EUR εξαιρώντας το μέρος της ενίσχυσης που μπορεί να χαρακτηριστεί ως κοινωνική ενίσχυση και η οποία θα πρέπει να συνυπολογιστεί στην ανάλυση (βλ. αιτιολογικές σκέψεις 122 και 123).
In addition, France is wrong to arrive at this amount of EUR 16000, since it excludes the part of the aid which it regards as social assistance and which has to be taken into account in the assessment (see recitals 122 and 123).
Άλλωστε, λαμβανομένου υπόψη της ποικιλομορφίας του μεγέθους των αλιευτικών επιχειρήσεων που είναι μέλη του ταμείου FPAP, μπορούμε να πούμε μετά βεβαιότητας ότι το ποσό της ενίσχυσης που καταβλήθηκε σε ορισμένες επιχειρήσεις υπερβαίνει τις 30000 EUR. Για παράδειγμα, για τις μηχανότρατες 20 έως 25 μέτρων, το ετήσιο ποσό αποζημίωσης ανέρχεται περίπου στα 35000 EUR, δηλαδή στις 70000 EUR για τη διετία 2005 και 2006 [16].
Thus, given the differences in size of the FPAP’s member fisheries undertakings, it is certain that the amount of the aid granted to some undertakings is greater than EUR 30000. For example, for trawlers from 20 to 25 metres, the annual amount of the allowance is around EUR 35000, i.e. EUR 70000 for the two years 2005 and 2006 [16].
Σε κάθε περίπτωση, όπως αναφέρεται και ανωτέρω, η Γαλλία δεν απαίτησε την εφαρμογή του νέου ορίου de minimis και δεν υπέβαλε κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να υποδηλώνει την πρόθεσή της να το πράξει στο μέλλον.
In any event, as indicated above, France did not seek application of the new de minimis ceiling and did not provide any evidence that it did so.
Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των εν λόγω στοιχείων, στο πλαίσιο της διαρκούς εξέτασης των καθεστώτων κρατικών ενισχύσεων, η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να επαληθεύσει τη συμβατότητα των εν λόγω ενισχύσεων με τις διατάξεις του άρθρου 87 της συνθήκης.
Consequently, taking all of the above factors into account, in the context of the constant review of State aid schemes the Commission is obliged to verify compliance of this aid with the provisions of Article 87 of the Treaty.
Η Γαλλία εκτιμά ότι η Επιτροπή αβάσιμα κάνει λόγο στην ανάλυσή της για την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης αναφορικά με τις δραστηριότητες του ταμείου.
France takes the view that the Commission has no valid reason to extend its assessment of the existence of State aid to this aspect of the Fund’s activities.
Σύμφωνα με τη Γαλλία, «ο χαρακτηρισμός κρατικής ενίσχυσης θα πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά και μόνο σε μια ad hoc ανάλυση της εξοφλητέας κρατικής προκαταβολής, και όχι στην ανάλυση των δραστηριοτήτων του ταμείου FPAP.
According to France, ‘recognition of aid as State aid must be based solely on an ad hoc assessment of the repayable State advance and not on an assessment of the FPAP’s activities.
Συνεπώς, οι γαλλικές αρχές εύχονται να αναπτυχθεί μόνο το πρώτο μέρος 3.1. της εκτίμησης.
Thus the French authorities request that only the first part (Part 3.1) of the assessment be developed.
Το μέρος 3.2. καταδικάζει εκ νέου τις δραστηριότητες του ταμείου FPAP το οποίο είναι ένα επαγγελματικό συνδικάτο που εξασκεί τη δραστηριότητα του στην αγορά δικαιωμάτων προαίρεσης για να προσφέρει κάλυψη στα μέλη του έναντι των διακυμάνσεων της τιμής του πετρελαίου» [17].
Part 3.2 amounts to a condemnation of the activities of the FPAP, which is a trade association purchasing options to cover its members against fluctuations in the price of diesel’ [17].
Σε απάντησή της η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με μια πάγια νομολογία, οι ενισχύσεις δεν χαρακτηρίζονται από τις αιτίες ή τους στόχους τους, αλλά ορίζονται σε σχέση με τα αποτελέσματά τους [18].
In reply, the Commission points out that, as has been consistently held in case law, aid is not characterised by its causes or objectives, but is defined according to its effects [18].
Εκτός από την απόκτηση δικαιωμάτων προαίρεσης στις προθεσμιακές αγορές, το ταμείο FPAP έχει ως στόχο, σύμφωνα με τις συμβάσεις που έχουν υπογραφεί με το Κράτος, να καταβάλει στις αλιευτικές επιχειρήσεις μια αποζημίωση η οποία αντιστοιχεί στη διαφορά της τιμής μεταξύ της μέγιστης καλυπτόμενης τιμής και της μέσης μηνιαίας τιμής του δείκτη αναφοράς για τον υπό εξέταση μήνα.
In addition to acquiring financial options on the futures markets, the aim of the FPAP, according to the agreements concluded with the State, is to pay compensation to fisheries undertakings corresponding to the difference in price between the maximum price covered and the average monthly price in the reference index for the month under consideration.
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εκτιμά ότι οι αλιευτικές επιχειρήσεις ευνοήθηκαν από συγκεκριμένα πλεονεκτήματα μέσω του συστήματος που έθεσε σε εφαρμογή το ταμείο FPAP και ότι είναι βάσιμη η ανάλυση των αποτελεσμάτων από τις χορηγούμενες κρατικές προκαταβολές όχι μόνο υπό το πρίσμα του πλεονεκτήματος που παρασχέθηκε στο ταμείο FPAP, αλλά επίσης και για τα πλεονεκτήματα που παρασχέθηκαν στις αλιευτικές επιχειρήσεις.
Consequently, the Commission takes the view that the fisheries undertakings enjoyed specific advantages as a result of the system set up by the FPAP and that it is necessary to analyse the effects of the advances granted by the State not only from the point of view of the advantage granted to the FPAP, but also from the point of view of the advantages granted to the fisheries undertakings.
Ύπαρξη χρηματοοικονομικού πλεονεκτήματος που χορηγείται μέσω κρατικών πόρων
Existence of a financial advantage granted through State resources
Το πλεονέκτημα που άντλησαν οι αλιευτικές επιχειρήσεις από τις δραστηριότητες του ταμείου FPAP είναι διττής φύσης: αφενός, συνίσταται στην πιθανότητα προμήθειας καυσίμων σε χαμηλότερη τιμή, και αφετέρου, στην καταβολή αποζημίωσης για την μερική αντιστάθμιση των δαπανών τους όσον αφορά τα καύσιμα.
The advantage drawn by fisheries undertakings from the FPAP’s activities is two-fold: on the one hand it consists of the possibility of obtaining fuel at an advantageous price, and on the other of receipt of an allowance partially compensating for their expenditure on fuel.
Όσον αφορά την πρώτη πτυχή, η απόκτηση δικαιωμάτων προαίρεσης στις προθεσμιακές αγορές από το ταμείο FPAP, που στη συνέχεια επανεκχωρούσε το καύσιμο που είχε αγοράσει επί προθεσμία στην εταιρεία CECOMER, κεντρική αρχή προμηθειών των ναυτιλιακών συνεταιρισμών, επέτρεψε στις επιχειρήσεις που είναι μέλη του ταμείου FPAP να αγοράσουν καύσιμα από τους συνεταιρισμούς σε τιμή χαμηλότερη από αυτή της κανονικής αγοράς.
As regards the first aspect, the acquisition of options on the futures markets by the FPAP, which then passed on the forward-bought fuel to the Cecomer company, the maritime cooperatives’ central contracting agency, enabled the FPAP’s member undertakings to buy fuel acquired by those cooperatives at a price lower than that on the ordinary market.
Συναντάμε εκ νέου αυτή τη διπλή προέλευση και στην περίπτωση των κεφαλαίων (κρατικοί πόροι και πόροι που αντλήθηκαν από την ιδιωτική δραστηριότητα του ταμείου FPAP) τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη χρηματοδότηση της αποζημίωσης που καταβλήθηκε στις αλιευτικές επιχειρήσεις.
The funds used to finance the compensation paid to fisheries undertakings also came from two sources (State resources and resources from the FPAP’s private activity).
Σύμφωνα με την περιγραφή στην αιτιολογική σκέψη 24 της παρούσας απόφασης, το ταμείο FPAP αναλαμβάνει την κάλυψη της διαφοράς της τιμής που υπάρχει, σύμφωνα με τις συμβάσεις της 12ης Νοεμβρίου 2004 και 27ης Μαΐου 2005, μεταξύ της «μέγιστης καλυπτόμενης τιμής» και της μέσης μηνιαίας τιμής του δείκτη αναφοράς και, σύμφωνα με τη σύμβαση της 11ης Οκτωβρίου 2005, μεταξύ των 30 λεπτών του EUR ανά λίτρο και της μέσης μηνιαίας τιμής αναφοράς σε περίπτωση που η τελευταία υπερβαίνει τα 30 λεπτά του EUR.
As described in recital 24 of this Decision, the FPAP bears the difference in price that exists, under the agreements of 12 November 2004 and 27 May 2005, between the ‘maximum price covered’ and the average monthly price in the reference index and, under the agreement of 11 October 2005, between 30 euro cent per litre and the average monthly reference price if the latter is higher than 30 euro cent.
Η αρχική σκέψη για έναν μηχανισμό «εξομάλυνσης» βασιζόταν στην υπόθεση ότι τα αυξημένα κόστη σε σχέση με μια τιμή αναφοράς κατά τη διάρκεια περιόδου αυξημένων τιμών μπορούσαν να αντισταθμιστούν χάρη στις εισφορές που κατέβαλαν τα μέλη κατά τη διάρκεια περιόδου με πιο χαμηλές τιμές.
The ‘evening-out’ mechanism provided for was originally based on the assumption that the additional costs exceeding a reference price in times of high prices could be compensated by means of the contributions paid by the members in times of lower prices.
Το σύστημα θα ήταν αυτοχρηματοδοτούμενο.
Thus the system would be self-financing.
Εάν αναφερθούμε στο έγγραφο του κ. de Feuardent στο οποίο έχει ήδη γίνει μνεία στην αιτιολογική σκέψη 75 της παρούσας απόφασης, «Το ταμείο FPAP βρισκόταν τεχνικά σε θέση να λάβει τα πρώτα δικαιώματα προαίρεσης από τον Απρίλιο του 2004· την εποχή εκείνη, οι ανάγκες της CECOMER (περίπου 200 εκατομμύρια λίτρα) για το 2005 μπορούσαν να καλυφθούν στην τιμή των 0,28 λεπτών/λίτρο για περίπου 4 εκατομμύρια EUR».
Referring to Mr de Feuardent’s document already mentioned in recital 75 of this Decision, ‘technically the FPAP was able to take the first options from April 2004 onwards; at that time, Cecomer’s requirements (approximately 200 million litres) for 2005 could be met at 0,28 cent/litre, i.e. approximately EUR 4 million’.
Συνεπώς, το ταμείο FPAP θα μπορούσε ίσως να αντιμετωπίζει, από τις αρχές του 2004, τις σχετικά χαμηλές ανάγκες της «ασφάλισης για το πετρέλαιο» χάρη σε ιδίους πόρους.
Thus, at the beginning of 2004 the FPAP could perhaps have covered the relatively modest needs of the ‘diesel insurance’ out of its own resources.
Συνεπώς, αποδεικνύεται σαφώς ότι, στο πλαίσιο του αρχικού του σχεδιασμού, το ταμείο θα μπορούσε να είναι αυτάρκες.
It therefore appears that, as it was originally designed, the Fund could have been self-sufficient.
Ωστόσο, καθώς οι τιμές του πετρελαίου διατηρήθηκαν σε πολύ υψηλά επίπεδα και καθώς η προσχώρηση στο ταμείο FPAP γενικεύθηκε πολύ, ο αριθμός των μελών του ταμείου FPAP αυξήθηκε γρήγορα και σημαντικά.
However, since oil prices stayed at a very high level and the FPAP’s membership expanded, it rapidly acquired a large number of members.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι το κόστος αυτής της «ασφάλισης για το πετρέλαιο» αυξήθηκε δραματικά και μπορούσε να καλυφθεί μόνο χάρη στη χρησιμοποίηση των προκαταβολών που χορηγήθηκαν από το Κράτος στο ταμείο FPAP.
The result was that the cost of this ‘diesel insurance’ exploded and could only be supported by using the advances granted to the FPAP by the State.
Εάν επιχειρήσουμε μια εκτίμηση επί των πιστώσεων που είχε ανάγκη το ταμείο FPAP για να αντιμετωπίσει τα έξοδα της «ασφάλισης για το πετρέλαιο» για το 2005, μπορούμε να υποθέσουμε ότι το επίπεδο της κατανάλωσης καυσίμων, για την οποία οι αλιευτικές επιχειρήσεις απαίτησαν αποζημίωση, έχει πιθανότατα περάσει από τα 200 εκατομμύρια λίτρα (βλ. αιτιολογική σκέψη 94) σε ένα συνολικό όγκο ο οποίος εκτιμάται περίπου στα 900 εκατομμύρια λίτρα.
If we attempt to estimate the appropriations necessary for the FPAP to cover the expenditure on ‘diesel insurance’ for 2005, we can start from the assumption that the level of fuel consumption for which compensation was claimed by the fisheries undertakings probably increased from 200 million litres (see recital 94) to a volume that can be estimated at almost 900 million litres.
Πράγματι, αν λάβουμε υπόψη τους μέσους όρους ετήσιας κατανάλωσης που χρησιμοποιήθηκαν ως βάση για τους υπολογισμούς που συγκαταλέγονται στις αιτιολογικές σκέψεις 55 και 56, η κατανάλωση για 1000 πλοία κάτω των 12 μέτρων ήταν 1000 πλοία × 200 τόνοι/πλοίο, δηλαδή 200000 τόνοι και η αντίστοιχη για τα πλοία άνω των 12 μέτρων ήταν 1400 πλοία × 480 τόνοι/πλοίο, δηλαδή 672000 τόνοι, δηλαδή συνολικά 872000 τόνοι (ή 872 εκατομμύρια λίτρα).
This is because, if we take the averages for annual consumption which served as the basis for the calculations in recitals 55 and 56, the consumption of 1000 vessels of less than 12 metres would be 1000 vessels × 200 tonnes/vessel, i.e. 200000 tonnes, and the consumption of vessels of more than 12 metres would be 1400 vessels × 480 tonnes/vessel, i.e. 672000 tonnes, which is in total 872000 tonnes (or 872 million litres).
Στην πραγματικότητα, όπως αναφέρεται και στην αιτιολογική σκέψη 55, αν υποθέσουμε ότι τα πλοία έχουν αλιευτική δραστηριότητα μάλλον 38 εβδομάδες ετησίως και όχι 48, τότε η κατανάλωση ανέρχεται πιθανότατα περίπου στους 700000 τόνους (1000 πλοία κάτω των 12 μέτρων × 158 τόνοι, δηλαδή 158000 τόνοι, και 1400 πλοία άνω των 12 μέτρων × 380 τόνους, δηλαδή 532000 τόνοι).
In reality, as indicated in recital 55, if we consider that vessels fish for 38 weeks a year rather than 48, consumption is probably closer to 700000 tonnes (1000 vessels of less than 12 m × 158 tonnes, i.e. 158000 tonnes and 1400 vessels of more than 12 m × 380 tonnes, i.e. 532000 tonnes).
Στην περίπτωση εφαρμογής ενός ανώτατου ορίου αποζημίωσης στα 12 λεπτά ανά λίτρο, όριο το οποίο έχει εφαρμογή για την τρίτη προκαταβολή [19], οι χρηματοοικονομικές ανάγκες του ταμείο FPAP αγγίζουν ένα ετήσιο ποσό της τάξεως των 85 εκατομμυρίων EUR. Συνεκτιμώντας το γεγονός ότι οι αλιευτικές επιχειρήσεις εξασφάλισαν ίσως μόνο ένα μέρος της κατανάλωσης καυσίμων τους, πιθανότατα η πιστωτική ανάγκη ήταν λιγότερο σημαντική, αλλά η τάξη του μεγέθους παραμένει πολλές δεκάδες εκατομμύρια EUR ετησίως σε σύγκριση με την αρχική εκτίμηση της τάξεως των 4 εκατομμυρίων EUR για το έτος 2005.
Assuming a ceiling on compensation of 12 cent per litre, which was applied to the third advance [19], the annual financial requirements of the FPAP were thus about EUR 85 million. Considering the fact that the fisheries undertakings perhaps only insured part of their fuel consumption, the appropriations required were probably less, but the order of magnitude remains at several tens of millions of euro a year, as compared to the initial estimate of EUR 4 million for 2005.
Συνεπώς καθίσταται προφανές ότι το ταμείο FPAP δεν θα ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει την κάλυψη που είχε εγγυηθεί στα μέλη του, ως αντάλλαγμα για τις εισφορές τους, χωρίς να ευνοηθεί από την εισφορά εξωτερικών κονδυλίων, εν προκειμένω από τις καταβληθείσες κρατικές προκαταβολές.
It is therefore obvious that the FPAP could not have coped with the cover guaranteed to its members, in exchange for their contributions, without receiving external funding, in this case the advances granted by the State.
Στο πλαίσιο αυτό, το ταμείο FPAP ευνοήθηκε από δημόσιους πόρους για να ανταποκριθεί στις ανάγκες της εν λόγω «ασφάλισης για το πετρέλαιο», με τον όρο να κάνει την καλύτερη δυνατή διαχείριση των εν λόγω κονδυλίων.
In this context, the FPAP received public funding to meet the needs of this ‘diesel insurance’, with the proviso that it managed the funds as efficiently as possible.
Συνεπώς τα διαθέσιμα του ταμείο FPAP αποτελούνται από κονδύλια που προέρχονται από τις εισφορές των μελών, από τις κρατικές προκαταβολές και από τα ενδεχόμενα οφέλη από τις δραστηριότητές του στις προθεσμιακές αγορές πετρελαίου.
The FPAP’s liquid assets are thus composed of funds coming from the members’ contributions, the State advances, and the potential profits of its activities on the oil futures markets.
Το μέρος των εν λόγω κονδυλίων που προέρχεται από τις κρατικές προκαταβολές αντιστοιχεί αναμφισβήτητα σε κρατικούς πόρους.
The part of the funding coming from the State advances is undeniably State resources.
Όσον αφορά τα κέρδη από τις προθεσμιακές αγορές τα οποία επέτρεψαν στις αλιευτικές επιχειρήσεις να προμηθευτούν καύσιμα σε χαμηλότερη τιμή, δεν θα μπορούσαν να έχουν επιτευχθεί αν δεν υπήρχαν οι κρατικοί πόροι, οι οποίοι έδωσαν στο ταμείο FPAP τα μέσα να δραστηριοποιηθεί χρηματοοικονομικά στις προθεσμιακές αγορές.
As regards the profits made on the futures markets which enabled the fisheries undertakings to be supplied with less expensive fuel, it was only possible for them to be made thanks to the existence of the State resources, which gave the FPAP the means to undertake financial transactions on the futures markets.
Εξάλλου, αν και τα ακριβή χαρακτηριστικά των συμβάσεων που υπεγράφησαν μεταξύ του ταμείου FPAP και της CECOMER δεν είναι γνωστά και δεν μπορούν να εξαχθούν από κανένα από τα έγγραφα που κοινοποίησε η Γαλλία, η Επιτροπή υποθέτει ότι η αποζημίωση που καταβλήθηκε στις επιχειρήσεις που είναι μέλη του ταμείου, η οποία αντιστοιχεί στη διαφορά τιμής, ήταν χαμηλότερη από ότι αν η CECOMER και οι ναυτιλιακοί συνεταιρισμοί είχαν χορηγήσει στους αλιείς καύσιμα τα οποία θα είχαν αγοράσει στην κανονική αγορά, δηλαδή χωρίς την παρέμβαση του ταμείου FPAP στις προθεσμιακές αγορές.
In addition, although the exact characteristics of the agreements concluded between the FPAP and Cecomer are not known and cannot be deduced from any of the documents forwarded by France, the Commission supposes that the compensation paid to the member undertakings, consisting of the difference in price, was lower than if Cecomer and the maritime cooperatives had supplied fuel to the fishermen which had been bought on the ordinary market, i.e. without the FPAP’s operations on the futures markets.
Συνεπώς, το όφελος των δραστηριοτήτων του ταμείου FPAP στις προθεσμιακές αγορές μεταβιβάστηκε στη CECOMER, συνεταιρισμός εφοδιασμού των ναυτιλιακών συνεταιρισμών, και εν τέλει στις αλιευτικές επιχειρήσεις που προμηθεύονται καύσιμα από αυτούς.
Thus, the profit from the FPAP’s operations on the futures markets was transferred to Cecomer, the supply cooperative of the maritime cooperatives, and ultimately to the fisheries undertakings which obtain their fuel from them.
Το πρακτικό αποτέλεσμα ήταν βεβαίως ότι το ταμείο FPAP κατάφερε να συνεχίσει να καταβάλλει αποζημιώσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ότι θα ήταν σε θέση να κάνει αν δεν αποτελούσε ενδιάμεσο οργανισμό με μοναδική ευθύνη την κατανομή των 65 (ή 77) εκατομμυρίων EUR που κατέβαλε το κράτος υπό την κάλυψη του μηχανισμού της «ασφάλισης για το πετρέλαιο».
The practical effect was certainly that the FPAP could continue paying compensation for a longer period than if the FPAP had only been an intermediate body solely responsible for distributing the EUR 65 (or 77) million provided by the State under cover of the ‘diesel insurance’ mechanism.
Συνεπώς, η Επιτροπή εκτιμά ότι είναι μέσω των κρατικών πόρων, οι οποίοι τροφοδότησαν άμεσα τα ταμειακά διαθέσιμα του ταμείου FPAP, ή οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν για την αποκόμιση οφελών τα οποία θα αύξαναν την ταμειακή ροή, που οι αλιευτικές επιχειρήσεις μπόρεσαν να επωφεληθούν από ένα χρηματοοικονομικό πλεονέκτημα, αφενός έχοντας τη δυνατότητα να προμηθευτούν καύσιμα σε μειωμένη τιμή, και αφετέρου, λαμβάνοντας αντισταθμιστική αποζημίωση η οποία υπολογίστηκε βάσει μιας τιμής αναφοράς.
The Commission therefore takes the view that it was indeed by means of State resources, irrespective of whether they were fed directly into the FPAP’s liquid assets or they were used to make profits further increasing those assets, that the fisheries undertakings were able to enjoy a financial advantage, on the one hand by having the possibility of obtaining supplies of fuel at an advantageous price, and on the other by receiving a compensatory allowance calculated on the basis of a reference price.
Οι τρεις, ενδεχομένως τέσσερις, συμβάσεις που συνάφθηκαν μεταξύ του Κράτους και του ταμείου FPAP προβλέπουν ότι οι δημόσιοι πόροι που καταβάλλονται υπό τη μορφή προκαταβολών έχουν ως απώτερο στόχο την μερική αποζημίωση των δαπανών των καυσίμων που βαρύνουν τις αλιευτικές επιχειρήσεις.
The three, or possibly four, agreements concluded between the State and the FPAP provide that the ultimate purpose of the public funds paid in the form of advances is to partially compensate fisheries undertakings for the cost of fuel.
Η αντιστάθμιση που καταβλήθηκε στους αλιείς υπό τη μορφή αποζημίωσης που αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ της τιμής αναφοράς και της τιμής πρατηρίου συνδυάζεται με μία μείωση της τιμής πρατηρίου του πετρελαίου του παρόχου ο οποίος συνήθως είναι ο ναυτιλιακός συνεταιρισμός.
The compensation paid to the fishermen in the form of an allowance equivalent to the difference between a reference price and a price at the pump comes in addition to a reduction in the price of diesel at the pump of the supplier, who is, as a rule, the maritime cooperative.