natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η BA εκτιμά, σχετικά, ότι το παρόν μέτρο δεν θα μπορούσε να χορηγηθεί χωρίς να παραβιαστεί η αρχή των κατευθυντήριων γραμμών περί μη επανάληψης (εφάπαξ ενίσχυση)[παράγραφος 25, στοιχείο ε), των κατευθυντήριων γραμμών του 2004], καθώς η Alitalia έχει ήδη λάβει ενίσχυση αναδιάρθρωση η οποία έχει εγκριθεί από την Επιτροπή.
In this connection, BA pointed out that this measure could not be granted without infringing the ‘one time, last time’ principle in the guidelines (paragraph 25(e) of the 2004 guidelines), since Alitalia had already received restructuring aid approved by the Commission.
Η BA προσθέτει ότι η εξαίρεση από την αρχή της εφάπαξ ενίσχυσης της παραγράφου 73 των κατευθυντήριων γραμμών δεν εφαρμόζεται εν προκειμένω, καθώς η Alitalia δεν χρειάστηκε να αντιμετωπίσει απρόβλεπτες περιστάσεις που δεν μπορούν να της καταλογισθούν.
BA added that the exemption from the ‘one time, last time’ principle under paragraph 73 of the guidelines was not applicable in the case in point, since Alitalia had not had to deal with unforeseen circumstances for which it was not responsible.
Στο πλαίσιο αυτό, η ΒΑ και η Sterling Airlines διευκρινίζουν ότι η πολύ δύσκολη τρέχουσα συγκυρία για τον τομέα των αερομεταφορών, που συνδέεται κυρίως με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου, επηρεάζει το σύνολο των φορέων του τομέα.
In this context, BA and Sterling Airlines made clear that the very difficult situation facing the air sector and linked, in particular, to the increased oil price, affected all the participants in the sector.
Επιπλέον, κατά την BA, το εν λόγω μέτρο δεν αποτελεί ενίσχυση ρευστότητας υπό τη μορφή εγγυήσεων δανείου ή χορήγησης δανείων, αλλά παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά εισφοράς σε κεφάλαιο που εγγυάται στην ιταλική κυβέρνηση τον πραγματικό έλεγχο της εταιρείας [παράγραφος 25, στοιχείο α), των κατευθυντήριων γραμμών του 2004].
Moreover, according to BA, the measure in question was not liquidity support in the form of loan guarantees or loans, but had the characteristics of an injection of capital guaranteeing the Italian Government effective control of the company (paragraph 25(a) of the 2004 guidelines).
Αναφορικά με την προϋπόθεση των κατευθυντήριων γραμμών του 2004 που αφορά στην ύπαρξη σοβαρών κοινωνικών λόγων, η BA υπογραμμίζει ότι η αφερεγγυότητα της Alitalia δεν είναι φύσεως ικανής να επιφέρει σοβαρές διαταραχές εις βάρος των επιβατών, δεδομένης της παρουσίας ανταγωνιστών τόσο στις εθνικές γραμμές όσο και στις διεθνείς πτήσεις.
With regard to the condition in the 2004 guidelines linked to the existence of serious social difficulties, BA stressed that the insolvency of Alitalia would not cause serious disruption to passengers, owing to the existence of competitors on both national and international routes.
Όσον αφορά τα αρνητικά επακόλουθα για τους ανταγωνιστές της, αυτά ήταν απόρροια της διατήρησης της Alitalia στην αγορά παρά τις οικονομικές της δυσχέρειες, της αύξησης του αριθμού των γραμμών της, ιδίως από τη Ρώμη και το Μιλάνο προς το Λος Άντζελες, καθώς και της μείωσης των ναύλων της.
As for adverse spillover effects on its competitors, these resulted from the preservation of Alitalia on the market despite its financial difficulties, the increase in its number of routes, particularly from Rome and Milan to Los Angeles, and the reduction in its fares.
Οι εν λόγω εμπορικές επιλογές δεν είναι εύλογες δεδομένης της οικονομικής της κατάστασης και καταδεικνύουν τη θέλησή της να αυξήσει το μερίδιό της στην αγορά απέναντι σε ανταγωνιστές στους οποίους δεν χορηγούνται κρατικές ενισχύσεις [παράγραφος 25, στοιχείο β), των κατευθυντήριων γραμμών του 2004].
These commercial decisions were not rational given the company’s financial situation and demonstrated its wish to increase its market share as compared to those of its competitors not in receipt of State aid (paragraph 25(b) of the 2004 guidelines).
Εξάλλου, το εν λόγω μέτρο δεν χορηγήθηκε στην Alitalia για περιορισμένη περίοδο έξι μηνών, όπως ορίζουν οι κατευθυντήριες γραμμές του 2004 [παράγραφος 25, στοιχείο γ].
Moreover, the measure in question was not granted to Alitalia for a period limited to six months, as required by the 2004 guidelines (paragraph 25(c)).
Τέλος, η BA υποστηρίζει ότι με την εμπορική αυτή πολιτική που χαρακτηρίζεται από την ανάληψη μη ουσιωδών δαπανών, δεν μπορεί να διασφαλισθεί το ότι η εν λόγω ενίσχυση θα περιορισθεί στο απαραίτητο για τη διατήρηση της επιχείρησης ποσό για την περίοδο κατά την οποία η ενίσχυση επιτρέπεται, ποσό που πρέπει ούτως ή άλλως να διαμορφωθεί βάσει των αναγκών της επιχείρησης σε ρευστό λόγω ζημιών [παράγραφος 25, στοιχείο δ), των κατευθυντήριων γραμμών του 2004].
Lastly, BA pointed out that, as this commercial strategy was characterised by non-essential expenses being incurred, it could not be guaranteed that the aid in question was limited to the amount needed to keep the company in business for the period for which it was authorised, as this amount had to be based on the liquidity needs of the company stemming from losses (paragraph 25(d) of the 2004 guidelines).
Η Ryanair προσάπτει στην Επιτροπή το ότι δεν έχει ήδη ζητήσει την άμεση αναστολή του εν λόγω μέτρου και ζητά να απαιτηθεί από την Alitalia η άμεση ανάκτηση των 300 εκατ. ευρώ που της χορηγήθηκαν από την Ιταλία.
Ryanair criticised the Commission for not having already demanded the immediate suspension of the measure and asked that Alitalia be required to immediately repay the EUR 300 million that had already been granted to it by Italy.
Η Ryanair υπογραμμίζει επίσης ότι, αντίθετα με τους ισχυρισμούς των ιταλικών αρχών, κανένας λόγος δημόσιας τάξης και εδαφικής συνέχειας δεν θα μπορούσε να προβληθεί προκειμένου να δικαιολογηθεί η χορήγηση του εν λόγω μέτρου στην Alitalia.
Ryanair also stressed that, contrary to the claims of the Italian authorities, no motive of public order and territorial continuity could be invoked to justify the granting of the measure in question to Alitalia.
Η Ryanair παραπέμπει σχετικά στη μείωση των μεριδίων αγοράς της Alitalia σε ορισμένες γραμμές.
In this context, Ryanair referred to the reduction in Alitalia’s market share on certain routes.
Οι European Travel Agents’ and tour Operators’ Associations (ECTAA) και οι Guild European Business Travel Agents (GEBTA) θεωρούν, αντίθετα, ότι αφού το εν λόγω μέτρο αποσκοπεί στην αποφυγή της πτώχευσης της Alitalia, η χορήγησή του έχει το χαρακτήρα προστασίας των καταναλωτών, ελλείψει νομοθεσίας για την προστασία των επιβατών, στην υποθετική περίπτωση πτώχευσης της εταιρείας.
By contrast, the European Travel Agents’ and Tour Operators’ Associations (ECTAA) and the Guild of European Business Travel Agents (GEBTA) considered that granting the measure in question aimed at preventing Alitalia’s bankruptcy was likely to protect consumers in the absence of legislation protecting passengers in the event of the company going bankrupt.
Οι ECTAA και GEBTA προσθέτουν ότι η χορήγηση του εν λόγω δανείου αποτελούσε τη μόνη λογική λύση προκειμένου να αποφευχθεί η πτώχευση της Alitalia και να διευκολυνθεί η διαδικασία ιδιωτικοποίησής της.
ECTAA and GEBTA added that granting the loan in question was the only reasonable solution to avoid Alitalia going bankrupt and to help it in its privatisation process.
Λαμβάνοντας υπόψη τις προοπτικές ανάκαμψης της εταιρείας που δημοσιεύονται στον Τύπο, η χορήγηση του εν λόγω δανείου δικαιολογείται από οικονομική άποψη, με σκοπό την έναρξη μιας ολοκληρωμένης αναδιάρθρωσης της Alitalia με την προοπτική μελλοντικών κερδών.
Given the prospects for relaunching the company reported in the press, granting this loan was economically justified in order to lead to a complete restructuring of Alitalia with a view to future profits.
ΥΠΌΜΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ALITALIA
SUMMARY OF PAST COMMISSION DECISIONS CONCERNING ALITALIA
Στο παρόν πλαίσιο και με σκοπό την ανάλυση του εν λόγω μέτρου, αρμόζει να υπενθυμίσουμε ότι η Επιτροπή έχει στο παρελθόν εκδώσει, σχετικά με την Alitalia, τις ακόλουθες αποφάσεις:
For the purposes of analysing the measure in question, it is worth recalling here that the Commission has previously taken the following Decisions in relation to Alitalia:
Απόφαση της Επιτροπής της 15ης Ιουλίου 1997 σχετικά με την αύξηση του κεφαλαίου της Alitalia [11]: Στα πλαίσια της απόφασης αυτής, η Επιτροπή θεώρησε ότι η αύξηση του κεφαλαίου της Alitalia υπό μορφή εισφοράς κεφαλαίου ύψους 2750 δισεκατ. ιταλικών λιρών αποτελεί, υπό τον όρο τήρησης ορισμένων δεσμεύσεων, κρατική ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά κατ’ εφαρμογή του άρθρου 87, παράγραφος 3, στοιχείο γ), της συνθήκης.
Commission Decision of 15 July 1997 concerning the recapitalisation of Alitalia [11]: in this Decision, the Commission considered that, subject to certain undertakings being met, the recapitalisation of Alitalia in the form of a capital injection of 2750 billion Italian lire was State aid compatible with the common market under Article 87(3)(c) of the EC Treaty.
Απόφαση της Επιτροπής της 18ης Ιουλίου 2001 σχετικά με την αύξηση του κεφαλαίου της Alitalia [12]: Καθώς η απόφαση της 15ης Ιουλίου 1997 ακυρώθηκε από το Πρωτοδικείο [13], η Επιτροπή εξέδωσε νέα απόφαση σχετικά με την ίδια αύξηση κεφαλαίου.
Commission Decision of 18 July 2001 concerning the recapitalisation of Alitalia [12]: since its Decision of 15 July 1997 had been annulled by the Court of First Instance [13], the Commission adopted a new Decision concerning the same recapitalisation.
Στα πλαίσια της απόφασης αυτής, η Επιτροπή κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα με εκείνο της απόφασης της 15ης Ιουλίου 1997, ότι δηλαδή η αύξηση κεφαλαίου της Alitalia συνιστούσε κρατική ενίσχυση συμβατή με την κοινή αγορά [14].Απόφαση της Επιτροπής της 19ης Ιουνίου 2002, C 54/96 και N 318/02 – Τρίτη δόση της ενίσχυσης αναδιάρθρωσης προς όφελος της εταιρείας Alitalia, εγκριθείσα από την Επιτροπή στις 18 Ιουλίου 2001 και νέα αύξηση κεφαλαίου ύψους 1,4 δισεκατ. ευρώ [15]: με την απόφαση αυτή, η Επιτροπή ενέκρινε την προαναφερθείσα τρίτη δόση (129 εκατ. ευρώ) και θεώρησε ότι η νέα αύξηση κεφαλαίου δεν αποτελεί ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης.Απόφαση της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 2004, N 279/04 – Επείγοντα μέτρα για την αναδιάρθρωση και την ανάκαμψη της Alitalia (ενίσχυση διάσωσης) [16]: Η Επιτροπή επέτρεψε με την απόφαση αυτή μια ενίσχυση διάσωσης υπό τη μορφή εγγύησης από το δημόσιο ενός ενδιάμεσου δανείου 400 εκατ. ευρώ [17].
In this Decision, the Commission reached the same conclusion as in its Decision of 15 July 1997, namely that the recapitalisation of Alitalia was State aid compatible with the common market [14].Commission Decision of 19 June 2002, C 54/96 and N 318/02 — Third instalment of aid for the restructuring of Alitalia approved by the Commission on 18 July 2001 and new recapitalisation of EUR 1,4 billion [15]: with this Decision, the Commission approved the abovementioned third instalment (EUR 129 million) and considered that the new recapitalisation was not State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.Commission Decision of 20 July 2004, N 279/04 — Urgent measures in support of the restructuring and relaunch of Alitalia (rescue aid) [16]: with this Decision, the Commission authorised rescue aid in the form of a State guarantee for a bridging loan of EUR 400 million [17].
Απόφαση 2006/176/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2005, σχετικά με το επιχειρηματικό σχέδιο αναδιάρθρωσης της Alitalia [18]: Στα πλαίσια της απόφασης αυτής, η Επιτροπή θεώρησε ότι τα εν λόγω μέτρα δεν αποτελούσαν κρατικές ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης.7.
Commission Decision 2006/176/EC of 7 June 2005 on Alitalia’s industrial restructuring plan [18]: in this Decision, the Commission considered that the measures in question did not constitute State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.7.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 87, ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1, ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ
ASSESSMENT OF THE MEASURE IN THE LIGHT OF ARTICLE 87(1) OF THE TREATY
Σε συνέχεια της επίσημης διαδικασίας εξέτασης που κινήθηκε βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης και λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα που παρουσιάστηκαν εν προκειμένω από τις ιταλικές αρχές και τα ενδιαφερόμενα μέρη, η Επιτροπή εκτιμά ότι το εν λόγω μέτρο, δηλαδή το δάνειο που χορηγήθηκε στην Alitalia του οποίου το ποσό των 300 εκατ. ευρώ μπορεί να καταλογισθεί στα ίδια κεφάλαια της εταιρείας, αποτελεί κρατική ενίσχυση μη συμβατή με την ενιαία αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87, παράγραφος 1, της συνθήκης και παράνομη κατά την έννοια του άρθρου 88, παράγραφος 3, της συνθήκης.
Following the formal investigation procedure initiated on the basis of Article 88(2) of the Treaty, and taking account of the arguments submitted in this connection by the Italian authorities and the interested parties, the Commission believes that the measure in question, namely the EUR 300 million loan granted to Alitalia, the value of which can be counted as part of the company’s capital, constitutes State aid which is incompatible with the common market within the meaning of Article 87(1) of the Treaty and unlawful within the meaning of Article 88(3) of the Treaty.
Βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, «ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές».
According to Article 87(1) of the Treaty, ‘any aid granted by a Member State or through State resources in any form whatsoever which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods shall, in so far as it affects trade between Member States, be incompatible with the common market’.
Ο χαρακτηρισμός ενός εθνικού μέτρου ως κρατικής ενίσχυσης προϋποθέτει να πληρούνται οι ακόλουθοι σωρευτικοί όροι: 1) με το σχετικό μέτρο παρέχεται ένα πλεονέκτημα μέσω κρατικών πόρων, 2) το εν λόγω πλεονέκτημα είναι επιλεκτικό, και 3) το εν λόγω μέτρο νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και δύναται να επηρεάσει τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές [19].
Classifying a national measure as State aid presupposes that the following cumulative conditions are met: 1. the measure in question confers an advantage through State resources; 2. the advantage is selective; and 3. the measure distorts or threatens to distort competition and is capable of affecting trade between Member States [19].
Επαρκεί να παρατεθούν οι αιτίες που επιτρέπουν στην Επιτροπή να θεωρεί, στο παρόν στάδιο, ότι το εν λόγω μέτρο ικανοποιεί τους αθροιστικούς αυτούς όρους.
It is appropriate to set out the factors which allow the Commission to consider, at this stage, that the measure in question satisfies these cumulative conditions.
Σχετικά με την ύπαρξη πλεονεκτήματος που παρασχέθηκε μέσω κρατικών πόρων
The existence of an advantage conferred through State resources
Αρμόζει, αφενός, να επισημανθεί ότι το εν λόγω μέτρο αποτελεί δάνειο, του οποίου το ποσό μπορεί να καταλογισθεί στα ίδια κεφάλαια της Alitalia [20], το οποίο χορηγήθηκε κατευθείαν στην τελευταία από το ιταλικό κράτος και συνεπώς περιλαμβάνει τη μεταφορά κρατικών πόρων.
It should first be pointed out that the measure in question is a loan, the value of which can be counted as part of Alitalia’s capital [20], directly granted to the company by the Italian State, and thus involving the transfer of State resources.
Επιπλέον, το εν λόγω μέτρο αποδίδεται στο ιταλικό κράτος, εφόσον η απόφαση χορήγησης του εν λόγω δανείου υιοθετήθηκε από το ιταλικό υπουργικό συμβούλιο στις 22 Απριλίου 2008, όπως συμπληρώθηκε από το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 93 της 27ης Μαΐου 2008.
Moreover, this measure is the responsibility of the Italian State, since the decision to grant the loan was adopted by the Italian Council of Ministers on 22 April 2008 and supplemented by Decree-Law No 93 of 27 May 2008.
Αναφορικά, αφετέρου, με την ύπαρξη οικονομικού πλεονεκτήματος, πρέπει να εκτιμηθεί κατά πόσον, υπό παρόμοιες συνθήκες, ένας ιδιώτης επενδυτής θα υποχρεούτο ενδεχομένως να προβεί σε εισφορά κεφαλαίου, παρόμοια με αυτήν της προκειμένης περίπτωσης.
As for whether there is an economic advantage, it should be assessed whether, in similar circumstances, a private investor could have been led to provide a capital injection such as that in the case in point.
Το Δικαστήριο διευκρίνισε, σχετικά, ότι εάν η συμπεριφορά του ιδιώτη επενδυτή, με την οποία πρέπει να συγκριθεί η παρέμβαση του δημόσιου επενδυτή που επιδιώκει στόχους οικονομικής πολιτικής, δεν είναι απαραιτήτως εκείνη του απλού επενδυτή, ο οποίος τοποθετεί κεφάλαια, περισσότερο ή λιγότερο βραχυπρόθεσμα, με στόχο την αξιοποίησή τους, και πρέπει, τουλάχιστον, να είναι εκείνη μιας ιδιωτικής εταιρείας συμμετοχής ή μιας ιδιωτικής ομάδας επιχειρήσεων που ακολουθεί μια πολιτική διαρθρωτική, συνολική ή τομεακή, με γνώμονα τις προοπτικές πιο μακροπρόθεσμης απόδοσης [21].
Here, the Court has stated that, although the conduct of a private investor with which the intervention of the public investor pursuing economic policy aims must be compared need not be the conduct of an ordinary investor laying out capital with a view to realising a profit in the relatively short term, it must at least be the conduct of a private holding company or a private group of undertakings pursuing a structural policy — whether general or sectoral — and guided by prospects of profitability in the longer term [21].
Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι ένας ιδιώτης εταίρος μπορεί κάλλιστα να συνεισφέρει το απαραίτητο κεφάλαιο για τη διασφάλιση της επιβίωσης μιας επιχείρησης που αντιμετωπίζει παροδικές δυσχέρειες, που όμως θα πρέπει να είναι σε θέση, κατά περίπτωση, έπειτα από αναδιάρθρωση, να ξαναγίνει προσοδοφόρα.
The Court has also ruled that a private shareholder may reasonably provide the capital necessary to secure the survival of an undertaking which is experiencing temporary difficulties but is capable of becoming profitable again, possibly after restructuring.
Εντούτοις, όταν οι εισφορές σε κεφάλαιο δημόσιου επενδυτή στερούνται κάθε προοπτικής κερδοφορίας, ακόμα και μακροπρόθεσμα, αυτές οι εισφορές πρέπει να θεωρούνται ως ενισχύσεις, κατά την έννοια του άρθρου 87 της συνθήκης [22].
However, when injections of capital by a public investor disregard any prospect of profitability, even in the long term, such provision of capital must be regarded as aid within the meaning of Article 87 of the Treaty [22].
Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, πρέπει να αξιολογηθούν τόσο η ύπαρξη όσο και η σημασία μιας ενίσχυσης, λαμβάνοντας υπόψη την επικρατούσα κατάσταση τη στιγμή της χορήγησής της [23].
It should also be pointed out that, according to settled case-law, both the existence and the amount of aid must be assessed in the light of the situation prevailing at the time it was granted [23].
Στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να ληφθούν υπόψη, με σκοπό την εφαρμογή του κριτηρίου του ιδιώτη επενδυτή και των προαναφερθέντων αρχών, η οικονομική κατάσταση της Alitalia και τα χαρακτηριστικά της εν λόγω κρατικής παρέμβασης.
In the case in point, for the purposes of applying the private investor criterion and the abovementioned principles, it is necessary to take account of Alitalia’s financial situation and the characteristics of the State intervention in question.
Οικονομική κατάσταση της Alitalia
Alitalia’s financial situation
Σχετικά με την οικονομική κατάσταση της Alitalia, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι ήταν ιδιαιτέρως επισφαλής κατά το χρόνο χορήγησης του επίμαχου δανείου και έκδοσης του νομοθετικού διατάγματος (ν. δ.) αριθ. 93.
With regard to the financial situation of Alitalia, the Commission notes that it was very precarious at the time of granting of the loan in question and adoption of Decree-Law No 93.
Πράγματι, η Alitalia κατέγραψε συνολικές ζημίες 626 εκατ. ευρώ για το οικονομικό έτος 2006 και 495 εκατ. ευρώ για το οικονομικό έτος 2007 [24].
Indeed, Alitalia recorded consolidated losses of EUR 626 million for the 2006 financial year and EUR 495 million for the 2007 financial year [24].
Η κατάσταση αυτή συνάγεται εξίσου με σαφήνεια από το ν. δ. αριθ. 80, στα πλαίσια του οποίου αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι η χορήγηση του εν λόγω δανείου πρέπει να καταστήσει δυνατή την ανόρθωση της εταιρείας και πρέπει να της επιτρέψει να αντιμετωπίσει τις άμεσες ανάγκες της για ρευστό (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 57 και 58 ανωτέρω).
This situation is shown equally clearly by Decree-Law No 80, which states, inter alia, that granting the loan in question should make possible the recovery of the company and allow it to meet its immediate liquidity needs (see recitals 57 and 58 above).
Οι ιταλικές αρχές επεσήμαναν επίσης, στην απάντησή τους προς την Επιτροπή, της 30ής Μαΐου 2008, ότι η έκδοση του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 93 αιτιολογείτο από την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της εταιρείας και έχει σκοπό να της επιτρέψει να διατηρήσει την αξία της και συνεπώς να διασφαλίσει τη συνέχιση της δραστηριότητάς της.
In their reply of 30 May 2008 to the Commission, the Italian authorities also stated that Decree-Law No 93 was adopted as a result of the worsening financial situation of the company and was intended to enable it to safeguard its value and ensure that it remained in business.
Ανέφεραν, στο πλαίσιο αυτό, ότι τα ληφθέντα μέτρα αποσκοπούν στο να αποφευχθεί, λόγω των ζημιών, μείωση του μετοχικού κεφαλαίου και των αποθεματικών κάτω από το νόμιμο όριο και, ως εκ τούτου, να μην κινηθεί διαδικασία αφερεγγυότητας («procedura concorsuale») και τεθεί η εταιρεία υπό καθεστώς εκκαθάρισης.
In this context, they indicated that the measures taken were aimed at ensuring that its losses did not make share capital and reserves fall below the legal limit, thereby preventing insolvency proceedings (procedura concorsuale) and the placing of the company in liquidation.
Στις 3 Ιουνίου 2008, οι ιταλικές αρχές εξέδωσαν το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 97 [26], το οποίο αναφέρεται επίσης στην οικονομική κατάσταση της Alitalia που περιγράφηκε ανωτέρω και ενισχύει την παρούσα ανάλυση.
On 3 June 2008, the Italian authorities adopted Decree-Law No 97 [26], which also referred to the financial situation of Alitalia described above and substantiated this analysis.
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή κρίνει επίσης σκόπιμο να υπενθυμίσει ότι η οικονομική κατάσταση της Alitalia έχει επιδεινωθεί από το 1997 και έχει γίνει ιδιαίτερα επισφαλής από το 2001, όπως καταδεικνύεται από την περιγραφή της οικονομικής κατάστασης της εταιρείας στις αποφάσεις της Επιτροπής της 18ης Ιουλίου 2001, της 20ής Ιουλίου 2004 και της 7ης Ιουνίου 2005 (προαναφερθείσες, βλέπε ανωτέρω αιτιολογική σκέψη 47).
In this context, the Commission also considers it appropriate to point out that Alitalia’s financial situation has worsened since 1997 and been very precarious since 2001, as demonstrated by the description of the company’s financial situation in the Commission Decisions of 18 July 2001, 20 July 2004 and 7 June 2005 (previously cited, see recital 47 above).
Τα κρατικής προέλευσης μέτρα στήριξης, από τα οποία ωφελήθηκε η εταιρεία από το 1997, αποδεικνύουν επαρκώς ότι οι δυσκολίες που συνάντησε η εταιρεία τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου, αντιμετωπίστηκαν επανειλημμένα με την παρέμβαση του δημόσιου ως μετόχου.
The State support measures which the company has benefited from since 1997 provide ample proof that the difficulties encountered by the company for almost ten years have been overcome repeatedly through the intervention of the State as shareholder.
Χαρακτηριστικά της κρατικής παρέμβασης
Characteristics of the State intervention