natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυτή η οικονομική ενίσχυση προοριζόταν να προετοιμάσει την Postabank για αναδιάρθρωση με σκοπό την ιδιωτικοποίησή της σε σύντομο χρονικό διάστημα.
This bailout of Postabank was intended to prepare it for restructuring with a view to its privatisation within a short time.
Το 2000, η πρώτη προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της Postabank απέτυχε.
In 2000 the first attempt to privatise Postabank failed.
Η ιδιωτικοποίηση πραγματοποιήθηκε τελικά έπειτα από διαδικασία ανοιχτού διαγωνισμού τον Οκτώβριο του 2003, όταν η πλειονότητα των μετοχών, η οποία ανήκε στο κράτος, πωλήθηκε στην Erste Bank der Österreichischen Sparkassen, η οποία υπέβαλε τη μεγαλύτερη προσφορά — ύψους 101,3 δισεκατ. HUF.
It was eventually privatised following an open tender procedure in October 2003, when the State-owned majority stake in it was sold to the Erste Bank der österreichischen Sparkassen, whose bid — at HUF 101,3 billion — was the highest submitted.
Με βάση την κοινοποίηση και τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν οι ουγγρικές αρχές, η Επιτροπή θεωρεί ότι η Postabank επωλήθη στον πλειοδότη έπειτα από διαδικασία ανοιχτού διαγωνισμού άνευ διακρίσεων και όρων σε δύο φάσεις.
On the basis of the notification and submissions by the Hungarian authorities, it is the Commission’s understanding that Postabank was sold to the highest bidder following an open, non-discriminatory and unconditional two-round tender procedure.
Την 1η Σεπτεμβρίου 2004, η Postabank συγχωνεύθηκε με την Erste Bank Hungary.
On 1 September 2004 Postabank was merged with Erste Bank Hungary.
ΤΟ ΜΕΤΡΟ (ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΠΑΡΟΧΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΑΞΙΩΣΕΙΣ)
THE MEASURE (THE INDEMNITY UNDERTAKING FOR UNKNOWN CLAIMS)
Κατά τη διαδικασία του διαγωνισμού, η ουγγρική κυβέρνηση προσέφερε σε όλους τους υποβάλλοντες προσφορά τους ίδιους συμβατικούς όρους, συμπεριλαμβανομένης της δέσμευσης να παρέχει αποζημιώσεις στην περίπτωση δικαστικής διαφοράς, οι οποίες θα καλύπτουν υποχρεώσεις πληρωμής που προκύπτουν από επαπειλούμενες και άγνωστες δικαστικές αξιώσεις σε σχέση με την Postabank και οι οποίες θα προκύψουν σε διάστημα έως και πέντε χρόνων από τη σύναψη της συμφωνίας πώλησης και αγοράς [3].
In the tender procedure the Hungarian Government offered all bidders the same contractual terms, including an undertaking to provide indemnity in the event of litigation that would cover payment liabilities arising from threatened and unknown litigation claims in respect of Postabank arising up to five years after the conclusion of the sale and purchase agreement [3].
Οι ουγγρικές αρχές εξήγησαν ότι κατέστη σαφές κατά τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης ότι έπρεπε να δοθεί στους υποβάλλοντες προσφορά μια δέσμευση όσον αφορά την παροχή αποζημιώσεων για άγνωστες αξιώσεις, διότι κανένας δεν ήταν διατεθειμένος να υποβάλλει προσφορά εάν δεν υπήρχε αυτή η δέσμευση. Ως εκ τούτου, η δέσμευση παροχής αποζημιώσεων ήταν αναγκαία για την πραγματοποίηση της ιδιωτικοποίησης.
The Hungarian authorities explained that it became clear during the privatisation process that bidders had to be given an undertaking providing for indemnities for unknown claims, since no bidder would submit a bid unless such an undertaking were given; the indemnity undertaking was therefore indispensable for the privatisation to take place.
Την 29η Απριλίου 2004, η Erste Bank πραγματοποίησε ανέκκλητη μονομερή δήλωση, στην οποία περιορίζεται το πεδίο εφαρμογής της δέσμευσης παροχής αποζημιώσεων για άγνωστες αξιώσεις μέσω του προσδιορισμού των κατηγοριών κινδύνου και της μείωσης του συνολικού ανώτατου ορίου από το απεριόριστο μέγεθος ποσού στα 200 δισεκατ. HUF.
On 29 April 2004, Erste Bank made a unilateral irrevocable declaration in which it narrowed the scope of the indemnity undertaking for unknown claims by defining the categories of risk, as well as reducing the overall cap from its previously unlimited size to HUF 200 billion.
Η μονομερής δήλωση της Erste Bank προβλέπει επίσης συνολικό ανώτατο όριο ύψους 350 δισεκατ. HUF όσον αφορά την αποζημίωση για επαπειλούμενες δικαστικές αξιώσεις, για το οποίο μέτρο η Επιτροπή δήλωσε ότι δεν είναι εφαρμοστέο μετά την προσχώρηση [4].
The unilateral declaration by Erste Bank also provides for an overall cap of HUF 350 billion in respect of the indemnity for threatened litigation claims, which the Commission declared to be a measure not applicable after accession [4].
Βάσει της συμφωνίας αγοράς μετοχών, όπως τροποποιήθηκε από τη μονομερή δήλωση της Erste Bank, οι όροι και οι προϋποθέσεις των αποζημιώσεων για άγνωστες δικαστικές αξιώσεις όσον αφορά την κατανομή κινδύνου μεταξύ του πωλητή και του αγοραστή είναι οι εξής: Ο πωλητής πραγματοποιεί πληρωμή για:
According to the share purchase agreement as modified by Erste Bank’s unilateral declaration, the terms and conditions of the indemnities for unknown litigation claims regarding risk allocation between the seller and the buyer are as follows: The seller would make payment in respect of:
90 % των πρώτων 10 δισεκατ. HUF του εν λόγω συνολικού παθητικού της τράπεζας,
90 % of the first HUF 10 billion of the total bank liabilities concerned,
100 % του ποσού άνω των 10 δισεκατ. HUF, το οποίο δεν υπερβαίνει συνολικά τα 200 δισεκατ. HUF.
100 % of the excess over HUF 10 billion, not exceeding a total amount of HUF 200 billion.
Οι υποχρεώσεις του πωλητή όσον αφορά τη δέσμευση παροχής αποζημιώσεων για άγνωστες αξιώσεις παραγράφονται πέντε χρόνια μετά τη σύναψη της συμφωνίας αγοράς μετοχών εφόσον αφορούν αξιώσεις τρίτων για τις οποίες: i) δεν έχει κινηθεί δικαστική διαδικασία ή διαδικασία διαιτησίας ή ii) δεν έχει προκύψει παθητικό της τράπεζας το οποίο δημιουργήθηκε με τη γραπτή έγκριση του πωλητή.
The obligations of the seller in respect of the indemnity undertaking for unknown claims lapse five years after the conclusion of the share purchase agreement in relation to third-party claims in respect of which: (i) no court or arbitration proceedings have been initiated; or (ii) no bank liability established with the seller’s written approval has arisen.
Στο παράρτημα IV.3. της πράξης προσχώρησης ορίζεται η λεγόμενη διαδικασία μεταβατικών μέτρων.
Annex IV.3 of the Act of Accession sets out what is known as the interim mechanism procedure.
Αυτό παρέχει ένα νομικό πλαίσιο για την αξιολόγηση των καθεστώτων ενισχύσεων και των μεμονωμένων μέτρων ενίσχυσης που τίθενται σε εφαρμογή σε ένα νέο κράτος μέλος πριν την ημερομηνία προσχώρησης και παραμένουν εφαρμοστέα μετά την προσχώρηση.
This provides a legal framework for the assessment of aid schemes and individual aid measures put into effect in a new Member State before the date of accession and still applicable after accession.
Στο παράρτημα IV.3 παράγραφος 1 ορίζεται ότι τα παρακάτω καθεστώτα ενισχύσεων και οι μεμονωμένες ενισχύσεις που τίθενται σε εφαρμογή σε ένα νέο κράτος μέλος πριν την ημερομηνία προσχώρησης και παραμένουν εφαρμοστέα μετά από την ημερομηνία αυτή, θεωρούνται υφιστάμενη ενίσχυση κατά την προσχώρηση: i) ενίσχυση που τέθηκε σε ισχύ πριν την 10η Δεκεμβρίου 1994, ii) ενίσχυση που εξετάστηκε από την Επιτροπή και συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο που επισυνάπτεται ως παράρτημα στη συνθήκη προσχώρησης και iii) ενίσχυση που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας μεταβατικών μέτρων.
Annex IV.3(1) states that the following aid schemes and individual aid put into effect in a new Member State before the date of accession and still applicable after that date are to be regarded on accession as existing aid: (a) aid put into effect before 10 December 1994; (ii) aid examined by the Commission and included in the list annexed to the Accession Treaty; and (iii) aid approved by the Commission under the interim mechanism procedure.
Τα μέτρα που παραμένουν εφαρμοστέα μετά την ημερομηνία προσχώρησης τα οποία συνιστούν κρατική ενίσχυση και δεν εμπίπτουν σε μία από τις παραπάνω κατηγορίες, θεωρούνται νέα ενίσχυση κατά την προσχώρηση. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή έχει πλήρη εξουσία να απαγορεύσει την εφαρμογή αυτών των μέτρων και να ζητήσει την επιστροφή ποσών που καταβλήθηκαν παράνομα μετά την προσχώρηση.
Any measures still applicable after the date of accession that constitute State aid and do not fall within one of these three categories are deemed to be new aid on accession; the Commission therefore has full powers to prohibit the application of these measures and to order recovery of any sums unlawfully paid after accession.
Η εν λόγω εφαρμογή των κανόνων κρατικών ενισχύσεων στα μελλοντικά αποτελέσματα των μέτρων που εξακολουθούν να εφαρμόζονται μετά την προσχώρηση δεν σημαίνει αναδρομική εφαρμογή των κανόνων ΕΚ για τις κρατικές ενισχύσεις και εν πάση περιπτώσει εξουσιοδοτείται από την πράξη προσχώρησης.
This application of State aid rules to the future effects of measures still applicable after accession does not entail any retroactive application of the EC State aid rules and is in any event mandated by the Act of Accession.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι προκειμένου ένα μέτρο να μπορεί να θεωρηθεί εφαρμοστέο μετά την προσχώρηση πρέπει να αποδειχθεί ότι είναι σε θέση να παράγει πρόσθετο όφελος που ήταν άγνωστο, ή δεν ήταν επακριβώς γνωστό, τη χρονική στιγμή χορήγησης της ενίσχυσης.
The Commission considers that for a measure to qualify as applicable after accession it must be shown that it is liable to produce an additional benefit that was not known or not precisely known at the time when the aid was granted.
Ωστόσο, η εξουσία της Επιτροπής για επανεξέταση δυνάμει της διαδικασίας μεταβατικών μέτρων δεν ισχύει στην περίπτωση μέτρων ενίσχυσης που συνίστανται στην τελική και άνευ όρων χορήγηση ενός δεδομένου ποσού πριν από την προσχώρηση.
However, the Commission’s power of review under the interim mechanism is inapplicable as regards aid measures definitively and unconditionally granted for a given amount before accession.
Από αυτήν την άποψη, ο σχετικός παράγοντας είναι η νομικά δεσμευτική πράξη μέσω της οποίας οι αρμόδιες εθνικές αρχές χορήγησαν την ενίσχυση.
In this respect, the relevant factor is the legally binding act by which the competent national authorities granted the aid.
Τα μεμονωμένα μέτρα θεωρούνται εφαρμοστέα μετά την προσχώρηση εφόσον η ακριβής οικονομική δέσμευση του κράτους δεν είναι γνωστή κατά την ημερομηνία χορήγησης της ενίσχυσης και παραμένει άγνωστη κατά την ημερομηνία προσχώρησης.
Individual measures are considered applicable after accession if the precise economic exposure of the State is not known on the date the aid is granted and still unknown on the date of accession.
Όπως δηλώνεται στην απόφαση που κινεί τη διαδικασία, όσον αφορά τις εγγυήσεις και τη δέσμευση παροχής αποζημιώσεων πρέπει να πληρούνται οι παρακάτω προϋποθέσεις προκειμένου ένα μέτρο να μην θεωρείται πλέον εφαρμοστέο μετά την προσχώρηση:
As stated in the decision initiating the procedure, with respect to guarantees and the indemnity undertaking the following conditions have to be met in order for a measure to be considered no longer applicable after accession:
οι κίνδυνοι ορίζονται με ακρίβεια και περιλαμβάνονται σε έναν εξαντλητικό κατάλογο που έχει ολοκληρωθεί μέχρι την ημερομηνία προσχώρησης·
the risks are precisely defined and included in an exhaustive list closed by the date of accession;
υπάρχει ένα συνολικό ανώτατο όριο όσον αφορά τα οφειλόμενα ποσά·
there is an overall cap on the amounts payable;
η δικαστική διαφορά σχετίζεται με συμβάντα τα οποία είχαν ήδη προκύψει μέχρι την ημερομηνία δέσμευσης παροχής αποζημιώσεων και όχι με μελλοντικά συμβάντα.
the litigation relates to events that had already occurred by the date of the indemnity undertaking and not to any future events.
V. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΝΑΡΞΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
V. DECISION TO INITIATE THE FORMAL INVESTIGATION PROCEDURE
Με βάση την κοινοποίηση από τις ουγγρικές αρχές, η Επιτροπή αξιολόγησε τα μέτρα στο πλαίσιο των κανόνων ΕΚ για τις κρατικές ενισχύσεις και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι στην πλειονότητά τους τα μέτρα δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της διαδικασίας μεταβατικών μέτρων.
On the basis of the notification by the Hungarian authorities, the Commission assessed the measures under the EC State aid rules and concluded that the majority of them fell outside the scope of the interim mechanism.
Αυτό συμβαίνει διότι τα εν λόγω μέτρα δεν περιλαμβάνουν περαιτέρω χρηματοοικονομική δέσμευση από την Ουγγαρία μετά την ημερομηνία προσχώρησης και, ως εκ τούτου, δεν θεωρούνται εφαρμοστέα μετά την προσχώρηση [5].
This was because these measures did not entail any further financial exposure of Hungary after the date of accession and did therefore not count as applicable after accession [5].
Ωστόσο, την 20ή Οκτωβρίου 2004, η Επιτροπή κίνησε επίσημη διαδικασία έρευνας για ένα από τα κοινοποιηθέντα μέτρα: τη δέσμευση παροχής αποζημιώσεων για άγνωστες αξιώσεις.
However, on 20 October 2004 the Commission initiated a formal investigation procedure in respect of one of the notified measures: the indemnity undertaking for unknown claims.
Στην εν λόγω απόφαση, η Επιτροπή δήλωσε ότι αυτή η δέσμευση παροχής αποζημιώσεων είναι εφαρμοστέα μετά την προσχώρηση.
In that decision, the Commission stated that this indemnity undertaking is applicable after accession.
Η Επιτροπή είναι της άποψης ότι το μέτρο δύναται να αποτελεί κρατική ενίσχυση και έχει σοβαρές αμφιβολίες για τη συμβατότητα του μέτρου με την κοινή αγορά.
The Commission took the view that the measure could constitute State aid and had serious doubts about its compatibility with the common market.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ
COMMENTS RECEIVED AFTER THE INITIATION OF THE FORMAL INVESTIGATION PROCEDURE
Παρατηρήσεις της Ουγγαρίας
Comments by Hungary
Οι ουγγρικές αρχές είναι της άποψης ότι η δέσμευση παροχής αποζημιώσεων για άγνωστες αξιώσεις συνιστά μέτρο (και όχι ενίσχυση) το οποίο δεν είναι εφαρμοστέο μετά την προσχώρηση.
The Hungarian authorities take the view that the indemnity undertaking for unknown claims constitutes a measure (rather than aid) that is not applicable after accession.
Ισχυρίζονται ότι το μέτρο πληροί τις τρεις προϋποθέσεις για να θεωρηθεί μη εφαρμοστέο μετά την προσχώρηση, σύμφωνα με την παράγραφο 52 της απόφασης της Επιτροπής που κινεί τη διαδικασία.
They claim that the measure meets the three conditions to be regarded as no longer applicable after accession within the meaning of paragraph 52 of the Commission decision initiating the procedure.
Οι ουγγρικές αρχές θεωρούν ότι το μέτρο δεν δύναται να αποτελεί κρατική ενίσχυση, διότι είναι αυτό που λέει η ονομασία του: μια δέσμευση παροχής αποζημιώσεων, δηλαδή ένας συμβατικός εμπορικός όρος σε μια συμφωνία πώλησης και αγοράς η οποία συνάπτεται στο πλαίσιο μιας ανοιχτής και ανταγωνιστικής διαδικασίας.
They consider that the measure cannot constitute State aid, since it is what its name says: an indemnity undertaking, i.e. a conventional commercial term in a sale and purchase agreement concluded under an open and competitive procedure.
Η τιμή αγοράς της Postabank αποκλείει την ενίσχυση.
The market price paid for Postabank precludes aid.
Ισχυρίζονται επίσης ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η Postabank επωλήθη έπειτα από διαδικασία ανοιχτού διαγωνισμού άνευ διακρίσεων και όρων.
They also argue that the Commission did not take into account the fact that Postabank was sold following an open, non-discriminatory and unconditional tender procedure.
Οι ουγγρικές αρχές δηλώνουν επιπλέον ότι η αναδιάρθρωση και η ιδιωτικοποίηση της Postabank είναι δύο εντελώς ξεχωριστά γεγονότα και όχι ένα αδιαίρετο «πακέτο» όπως δηλώνεται στην ανάλυση της Επιτροπής, η οποία αξιολογεί τα μέτρα προ της ιδιωτικοποίησης, μετά το γεγονός.
They further state that the restructuring of Postabank and its privatisation are two entirely separate events and not one indivisible ‘package’ as stated in the Commission’s analysis, which assesses the pre-privatisation measures after the event.
Η ιδιωτικοποίηση της Postabank δεν ήταν μέρος της διαδικασίας αναδιάρθρωσης, καθώς η τράπεζα είχε ήδη ξαναγίνει βιώσιμη.
The privatisation of Postabank was not part of the restructuring process, as the Bank had returned to viability by that time.
Ως εκ τούτου, το μέτρο δεν αποτελεί μέρος μιας αλυσίδας παρεμβάσεων και η ανάγκη λήψης του μέτρου προέκυψε μόνο στην πορεία της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης.
Therefore, the measure is not part of a chain of interventions and the need for it arose only in the course of the privatisation process.
Επίσης, η αξιολόγηση της αναδιάρθρωσης και της ιδιωτικοποίησης ως ένα ενιαίο πακέτο δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία της Επιτροπής, καθώς, όπως η ίδια η Επιτροπή αναγνωρίζει στην απόφαση που κινεί την επίσημη διαδικασία έρευνας, τα περισσότερα από τα στοιχεία αυτού του «πακέτου» δεν είναι εφαρμοστέα μετά την προσχώρηση, το οποίο σημαίνει ότι δεν είναι εξεταστέα από την Επιτροπή.
The assessment of the restructuring and the privatisation as a single package is also beyond the jurisdiction of the Commission, since, as the Commission itself acknowledges in the decision to initiate the formal investigation procedure, most of the elements of this ‘package’ are not applicable after accession, which means that they are not examinable by the Commission.
Οι ουγγρικές αρχές δηλώνουν, επίσης, ότι το μέτρο καθαυτό δεν νοθεύει τον ανταγωνισμό καθώς η αγοραία τιμή καταβλήθηκε στην πορεία της ιδιωτικοποίησης, στην οποία συμπεριλαμβάνεται η αξία της δέσμευσης παροχής αποζημιώσεων για την Erste Bank.
The Hungarian authorities further state that the measure does not in itself distort competition as the market price was paid in the course of the privatisation, which included the value to Erste Bank of the indemnity undertaking.
Χάρη σε αυτό το μέτρο μπόρεσε να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση της Postabank.
It was the measure that enabled the privatisation of Postabank to go ahead.
Οι ουγγρικές αρχές εξήγησαν ότι η ανάγκη για το μέτρο έγινε σαφής κατά τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης, διότι κανένας από τους υποβάλλοντες προσφορά δεν είχε την πρόθεση να αγοράσει την Postabank χωρίς την πιθανότητα αποζημίωσης.
The Hungarian authorities explained that the need for the measure became clear during the privatisation process, as no bidder was willing to buy Postabank without the possibility of indemnification.
Συνεπώς οι αποζημιώσεις έγιναν απαραίτητη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση της ιδιωτικοποίησης.
Therefore it became an indispensable condition for the privatisation to take place.
Οι ουγγρικές αρχές ισχυρίζονται ότι οι δυνητικοί αγοραστές, κατά την αποτίμηση της αξίας της τράπεζας, δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσουν πλήρως τον κίνδυνο δικαστικών διαφορών που προκύπτουν από το προβληματικό παρελθόν της Postabank, γεγονός που συνιστά τυπικό ζήτημα ασύμμετρης πληροφόρησης.
The Hungarian authorities argue that potential buyers, in valuing the business, were not in a position to fully assess the risk of litigation resulting from Postabank’s troubled past, this being a typical asymmetric information problem.
Το κράτος ως πωλητής διεξήγαγε εκτεταμένη αξιολόγηση κινδύνου δικαστικών διαφορών πριν την ιδιωτικοποίηση.
The State as seller conducted an extensive litigation risk assessment before the privatisation.
Δεν εντοπίστηκαν νέες αξιώσεις και υπήρχε ισχυρή αίσθηση ότι οποιαδήποτε τέτοια απαίτηση θα είχε εκδηλωθεί πριν από τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης, διότι η τράπεζα υποβλήθηκε σε αρκετούς ελέγχους και επιθεωρήσεις από το 1998 και έπειτα.
No new claims were identified and it was strongly felt that any such claim would have come to light prior to the privatisation process as the Bank had been subject to various audits and inspections since 1998.
Όσον αφορά όλες τις δικαστικές αξιώσεις, τη χρονική στιγμή σύναψης της συμφωνίας πώλησης-αγοράς υπήρχε συγκεκριμένος καταμερισμός κινδύνων μεταξύ του ουγγρικού κράτους ως πωλητή και της Erste Bank ως αγοραστή, διά του οποίου ο αγοραστής ανέλαβε όλες τις ενδεχόμενες υποχρεώσεις σε σχέση με εκκρεμείς δικαστικές διαφορές, ενώ ανέλαβε εν μέρει σε περιορισμένο βαθμό τις επαπειλούμενες και τις άγνωστες δικαστικές αξιώσεις (για τις άγνωστες αξιώσεις 10 % των πρώτων 10 δισεκατ. HUF και για τις επαπειλούμενες αξιώσεις 50 % των πρώτων 4 δισεκατ. HUF του συνολικού σχετικού παθητικού της τράπεζας).
With regard to all litigation claims, at the time of the sale purchase agreement there was a certain risk-sharing between the Hungarian State as seller and Erste Bank as buyer, whereby the buyer took over all potential liabilities in respect of pending litigation, while threatened and unknown litigation claims were partially undertaken to a limited extent (for unknown claims 10 % of the first HUF 10 billion and for threatened claims 50 % of the first HUF 4 billion of the relevant bank liabilities in total).
Προσφέροντας το μηχανισμό καταμερισμού κινδύνων, το κράτος αποσκοπούσε στην αποστολή ενός ενθαρρυντικού μηνύματος στους υποβάλλοντες προσφορά, ότι ο πωλητής ήταν πεπεισμένος πως το κράτος δεν θα υποστεί οικονομικές απώλειες ως αποτέλεσμα αυτής της ρύθμισης και, με τον τρόπο αυτό, να ενισχύσει την προθυμία των υποβαλλόντων προσφορά να αποδώσουν ανώτατη εμπορική αξία στην τράπεζα.
By offering the risk-sharing mechanism the State intended to send an encouraging signal to bidders that the seller was confident that the State would not suffer financial loss as a result of that arrangement and thereby to strengthen bidders’ willingness to attribute a premium value to the Bank.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του κρατικού συμβούλου ιδιωτικοποίησης, οι δυνητικές υποχρεώσεις που προκύπτουν από άγνωστες αξιώσεις είναι στην καλύτερη περίπτωση μηδενικές, ενώ στη χειρότερη ανέρχονται σε 5 δισεκατ. HUF.
The privatisation advisor of the State estimated the potential liability arising from the unknown claims to amount to zero in the best-case scenario and HUF 5 billion in the worst-case scenario.
Η συνολική εκτιμώμενη θεωρητική ανάληψη κινδύνου για όλες τις δικαστικές διαφορές (επαπειλούμενες και άγνωστες) είναι, στη χειρότερη περίπτωση, σημαντικά χαμηλότερη από τη διαφορά μεταξύ της τιμής πώλησης η οποία ανέρχεται στα 101 δισεκατ. HUF και της απόδοσης που προέβλεπε αρχικά το κράτος, πριν την ιδιωτικοποίηση.
The total estimated theoretical exposure to all litigation (threatened and unknown) in the worst-case scenario was significantly lower than the difference between the sales price of HUF 101 billion and the proceeds originally envisaged by the State before the privatisation.
Το εν λόγω ποσό είναι επίσης σημαντικά χαμηλότερο από τη διαφορά μεταξύ της τιμής πώλησης και της υψηλότερης ληφθείσας ενδεικτικής προσφοράς [6].
This amount was also significantly lower than the difference between the sales price and the highest indicative bid received [6].
Συνεπώς, οι ουγγρικές αρχές φρονούν ότι με τη δέσμευση παροχής αποζημιώσεων, το κράτος μπόρεσε να δημιουργήσει πρόσθετο πριμ κατά την πώληση και ότι ενήργησε εξ ολοκλήρου σύμφωνα με την αρχή του επενδυτή που δραστηριοποιείται σε οικονομία της αγοράς.
Therefore, the Hungarian authorities believe that by giving the indemnity undertaking the State was able to generate an additional premium on the sale and that the State acted wholly in line with the market economy investor principle.
Οι ουγγρικές αρχές δηλώνουν περαιτέρω ότι δεν είναι απαραίτητη η διεξαγωγή ανάλυσης διάσωσης και αναδιάρθρωσης διότι το μέτρο δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση.
The Hungarian authorities furthermore state that a rescue and restructuring analysis is unnecessary since the measure does not constitute State aid.
Στην απόφαση που κινεί τη διαδικασία, η Επιτροπή θεώρησε ότι η συμφωνία στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ της Postabank και της Magyar Posta (Ουγγρικά Ταχυδρομεία) η οποία υπογράφηκε τον Δεκέμβριο 2002 ενισχύει την ανταγωνιστική θέση της Postabank στην ουγγρική αγορά και της παρέχει ένα πλεονέκτημα μέσω της αποκλειστικότητας για την ταχυδρομική πώληση νέων προϊόντων που ανέπτυξαν από κοινού.
In the decision initiating the procedure the Commission considered that the Strategic Cooperation Agreement between Postabank and Magyar Posta (Hungarian Post) signed in December 2002 reinforces the competitive position of Postabank on the Hungarian market and confers an advantage on it by granting it exclusivity for the postal sale of jointly developed new products.
Οι ουγγρικές αρχές διατείνονται ότι η Επιτροπή παρερμηνεύει τη σχέση μεταξύ της Magyar Posta και της Postabank.
The Hungarian authorities claim that the Commission misinterprets the relationship between Magyar Posta and Postabank.