natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Συνεπώς, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι το άρθρο 2 της σύμβασης προβλέπει την έγκριση των μέτρων από τις βελγικές αρχές και συνιστά ένδειξη υπέρ του καταλογισμού των υπό εξέταση μέτρων στο βελγικό κράτος.
Consequently, the Commission concludes that Article 2 of the agreement implies the approval of measures by the Belgian authorities and constitutes an indication of imputability of the measures in question to the Belgian State.
Άρθρα του τύπου
Press articles
Πρόσθετες ενδείξεις για παρέμβαση της βελγικής κυβέρνησης στην παρούσα υπόθεση ανευρίσκονται και σε άρθρα του τύπου [40].
The additional evidence of intervention by the Belgian Government in this case is also to be found in press articles [40].
Έτσι, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα La libre Belgique της 19ης Μαΐου 2003 [41]. Έτσι, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα La libre Belgique της 19ης Μαΐου 2003 γίνεται μνεία στο γραφείο τύπου της SNCB, που εξηγεί ότι στις 19 Μαΐου 2003 το Βέλγιο δεν είχε ακόμη κοινοποιήσει τα μέτρα διάσωσης στην Επιτροπή, ενώ η σύμβαση πλαίσιο είχε υπογραφεί στις 7 Απριλίου 2003, επειδή «οι ομοσπονδιακές αρχές έχουν (είχαν) και αυτές να πουν ένα λόγο».
Thus, an article which appeared in La Libre Belgique of 19 May 2003 [41] quotes SNCB’s press department, which explains that Belgium had still not notified the Commission of the rescue measures on 19 May 2003, whereas the framework agreement had been signed on 7 April 2003, by the fact that ‘the federal authority is [was] to have its say’.
Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε το Μάρτιο του 2003 στον ιστοτόπο www.cheminots.be, ο Karel Vinck, τότε διευθύνων σύμβουλος της SNCB, αναφέρεται στις υποθέσεις ABX και IFB ως εξής: «Ζητά ικανή ευχέρεια κινήσεων για τη διαχείριση της εταιρίας».
In an article which appeared in March 2003 on the website www.cheminots.be, Karel Vinck, at the time the Chief Executive of SNCB, was quoted on the subject of the ABX and IFB cases as follows: ‘He demands sufficient financial headroom for the management of the company.’
Η φράση αυτή αφήνει να εννοηθεί ότι η εκτελεστική διοίκηση της SNCB θεωρούσε ότι το κράτος παρενέβαινε υπέρ το δέον στις υποθέσεις της.
That allows the interpretation that SNCB’s management considered that the State was intervening too much in these cases.
Το Βέλγιο δεν αποδέχεται αυτή την ένδειξη.
Belgium refutes this implication.
Όσον αφορά το άρθρο της La libre Belgique, ισχυρίζεται, όπως και για το άρθρο 2 της σύμβασης πλαισίου, ότι οι ομοσπονδιακές αρχές δεν είχαν κανένα λόγο επί του θέματος εκτός από την ανακοίνωση της βελγικής κυβέρνησης προς την Επιτροπή για την κοινοποίηση της σύμβασης πλαισίου.
As regards the article in La Libre Belgique, it emphasises, as in Article 2 of the framework agreement, that the federal authority only had something to say about the Belgian Government’s communication to the Commission, by means of which the framework agreement was notified.
Το κείμενο όμως του άρθρου της εφημερίδας και εκείνο της ανακοίνωσης τύπου της SNCB είναι σαφή.
The text of the press article and SNCB’s press release is clear.
Εάν το γραφείο τύπου της SNCB ήθελε να πει ότι η βελγική κυβέρνηση επρόκειτο απλώς να εγκρίνει το κείμενο που θα αποστελλόταν στην Επιτροπή, θα ανέφερε ότι το πρόβλημα ήταν καθαρά πρόβλημα τύπου και όχι ουσίας.
If SNCB’s press department had wanted to say that the Belgian Government only had to approve a text for communication to the Commission, it would have indicated that the problem to be resolved was purely a problem of form, and not one of substance.
Όσον αφορά τη φράση του Karel Vinck, οι βελγικές αρχές θεωρούν ότι αναφέρεται στη διαχείριση του έργου της παροχής δημόσιων υπηρεσιών.
As regards the points made by Karel Vinck, the Belgian authorities consider that these were limited to the management of the public service assignments.
Η θεώρηση αυτή δεν φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αξιόπιστη, αφού η συνέντευξη αφορούσε κυρίως τις υποθέσεις ABX και IFB, οι οποίες, όπως αναγνωρίζει και η ίδια η βελγική κυβέρνηση, αφορούν τις εμπορικές δραστηριότητες της SNCB και όχι τις δραστηριότητες παροχής δημόσιων υπηρεσιών.
This does not appear very credible, as he was interviewed on the subject of the ABX and IFB files, which, as the Belgian Government itself recognised, concern SNCB’s commercial activities, and not the public service assignments.
Έκταση, περιεχόμενο και όροι της σύμβασης πλαισίου
Scope, contents, conditions of the framework agreement
Η Επιτροπή υπενθυμίζει γενικά ότι η προαναφερθείσα σκέψη 56 της απόφασης Stardust Marine, σύμφωνα με την οποία πρέπει να λαμβάνεται υπόψη «οποιαδήποτε άλλη ένδειξη από την οποία να συνάγεται στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι έχουν εμπλακεί ή ότι είναι απίθανο να μην έχουν εμπλακεί οι δημόσιες αρχές στη λήψη ορισμένου μέτρου, αν ληφθούν υπόψη η έκταση του μέτρου, το περιεχόμενό του ή οι συνθήκες που δημιουργεί» για να δικαιολογείται ο καταλογισμός ενός μέτρου στο κράτος μέλος, έχει ως αποτέλεσμα η έκταση, το περιεχόμενο και οι όροι της σύμβασης πλαισίου να συνιστούν και αυτά πρόσθετες ενδείξεις για τον καταλογισμό.
In a more general manner, the Commission recalls the aforementioned point 56 of the Stardust Marine ruling which states that ‘any other indicator showing, in the particular case, an involvement by the public authorities in the adoption of a measure or the unlikelihood of their not being involved, having regard also to the compass of the measure, its content or the conditions which it contains’ must be taken into account to establish the imputability of a measure to the Member State, with the result that the scope, the content, and the conditions of the framework agreement constitute additional indications of imputability.
Το Βέλγιο απορρίπτει την τρίτη αυτή ένδειξη, επαναλαμβάνοντας ότι η SNCB είναι απολύτως ανεξάρτητη στη λήψη των αποφάσεών της, με εξαίρεση τη διαχείριση της παροχής δημόσιων υπηρεσιών.
Belgium refutes this third suggestion, repeating that SNCB would be completely autonomous in taking all these decisions, with the exception of the management of the public services.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο νόμος του 1993 με τον οποίο ρυθμίζεται το καθεστώς της SNCB ως ανώνυμης εταιρίας δημοσίου δικαίου παρέχει ασφαλώς μια αυτονομία στην SNCB όσον αφορά τις εμπορικές της δραστηριότητες.
The Commission considers that the 1993 Act which regulates SNCB’s status as a joint stock company under public law certainly gives SNCB independence for its commercial activities.
Ωστόσο, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι ο κυβερνητικός επίτροπος είναι παρών σε όλες τις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου, και μπορεί να προσφύγει στις βελγικές αρχές προκειμένου να ακυρωθεί απόφαση του διοικητικού συμβουλίου που αναφέρεται σε θέμα ξένο προς την εκπλήρωση του έργου της παροχής δημόσιων υπηρεσιών εφόσον η εν λόγω απόφαση «δρα […] επιζήμια στο έργο της παροχής δημόσιων υπηρεσιών».
However, the Commission recalls that the Government Commissioner is present at every meeting of the Executive Committee, and can refer a matter to the Belgian authorities in order to revoke a decision made by the Management Board relating to a matter which is not concerned with the fulfilment of public service assignments if that decision is prejudicial to […] the implementation of public service duties.
Όπως αναφέρθηκε ήδη, η Επιτροπή θεωρεί ότι η απόφαση χορήγησης ταμειακής προκαταβολής ύψους 2,5 εκατ. EUR δεν μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο προσφυγής του κυβερνητικού επιτρόπου επειδή, λόγω του ύψους και της μορφής της, δεν μπορούσε να έχει επιβλαβείς συνέπειες στο έργο της παροχής δημόσιων υπηρεσιών.
As already explained, the Commission considers that the decision to grant a cash advance of EUR 2,5 million could not be subject to appeal by the Government Commissioner as, due to its amount and its nature, it could not be prejudicial to the implementation of public service duties.
Δεν μπορεί ωστόσο να υπάρξει η ίδια εκτίμηση και για μια απόφαση που αφορά επένδυση περίπου 100 εκατ. EUR σε μια εταιρία που ήταν στο χείλος της χρεοκοπίας.
The assessment must be different for the decision to invest nearly EUR 100 million in a company on the verge of bankruptcy.
Η απόφαση αυτή έπρεπε να προκαλέσει την παρέμβαση του κυβερνητικού επιτρόπου ή, τουλάχιστον, την από μέρους του ενημέρωση των βελγικών αρχών, προκειμένου αυτές να παρέμβουν επίσημα ή ανεπίσημα, όπως συνέβη π.χ. το 2000 για τις επενδύσεις στον ιταλικό κλάδο της ABX.
That decision should lead the Government Commissioner to intervene, or at least to inform the Belgian authorities so that they could intervene formally or informally, as he did for example in 2000 for the investments in the Italian branch of ABX.
Συνεπώς, η Επιτροπή θεωρεί ότι η έκταση, το περιεχόμενο και οι όροι της σύμβασης πλαισίου, σε συνδυασμό με την παρουσία και τις εξουσίες του κυβερνητικού επιτρόπου, συνιστούν επίσης ένδειξη υπέρ του καταλογισμού.
Consequently, the Commission considers that, taken together with the presence and the powers of the Government Commissioner, the scope, the contents and the conditions of the framework agreement also constitute evidence of imputability.
Συνεπώς, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα υπό εξέταση μέτρα πρέπει να καταλογιστούν στο βελγικό κράτος όσον αφορά την περίοδο μετά την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της SNCB της 20ής Δεκεμβρίου 2002.
Consequently, the Commission concludes that the measures in question are imputable to the Belgian State as regards the period subsequent to the decision by SNCB’s Management Board of 20 December 2002.
Πρέπει λοιπόν να αναλυθεί κατά πόσον τα μέτρα που έλαβε η SNCB σχετικά με την IFB από τις 20 Δεκεμβρίου 2002 προσέφεραν πλεονέκτημα στον αποδέκτη ή, αντιθέτως, κατά πόσον η SNCB ενήργησε όπως θα ενεργούσε ένας συνετός επενδυτής υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς.
It is therefore necessary to analyse whether the measures taken by SNCB concerning IFB from 20 December onwards conferred an advantage upon the beneficiary, or if, on the contrary, SNCB behaved like an informed investor in a market economy.
Πλεονέκτημα υπέρ του αποδέκτη της ενίσχυσης βάσει της αρχής του συνετού επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς
Advantage to the aid recipient applying the principle of an informed investor in a market economy
Πρέπει να αναλυθεί κατά πόσον η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της SNCB της 20ής Δεκεμβρίου 2002 για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της IFB με μετατροπή των χρεών σε κεφάλαιο και την εφαρμογή μέτρων διάσωσης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την υπογραφή, στις 7 Απριλίου 2003, της σύμβασης πλαισίου με την IFB, πρόσφερε οικονομικό πλεονέκτημα στην IFB, ή κατά πόσον η απόφαση αυτή συνάδει με τη συμπεριφορά ενός ιδιώτη επενδυτή υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς.
It is necessary to analyse whether the decision by SNCB’s Management Board of 20 December 2002 to increase IFB’s capital by the conversion of credits due, and to award the rescue measures, which led to SNCB’s signature, on 7 April 2003, of the framework agreement with IFB, created an economic advantage for IFB, or if this decision was the result of an assessment by a private investor in a market economy.
Δεδομένου ότι η απόφαση της SNCB να μην απαιτεί πλέον την πληρωμή των τιμολογίων της από την IFB από το τέλος του 2000 μέχρι το Δεκέμβριο του 2002, καθώς και η απόφαση της SNCB να χορηγήσει προκαταβολή ύψους 2,5 εκατ. EUR δεν καταλογίζονται στο Βέλγιο, δεν χρειάζεται οι αποφάσεις αυτές να αναλυθούν λεπτομερώς.
Since SNCB’s decision not to request any further payment of its invoices to IFB from the end of 2000 until December 2002 and SNCB’s decision to award an advance of EUR 2,5 million are not imputable to Belgium, there is no longer any need to analyse these decisions in detail.
Υπενθυμίζουμε ότι τα μέτρα διάσωσης συνίσταντο στα εξής:
For information, the rescue measures consist of:
χορήγηση προθεσμίας πληρωμής για χρέη ύψους 63 εκατ. EUR,
The granting of a payment extension for debts of EUR 63 million,
χορήγηση πιστωτικής διευκόλυνσης ύψους 15 εκατ. EUR,
The granting of a credit facility of EUR 15 million,
χορήγηση επιστρεπτέας προκαταβολής ύψους 5 εκατ. EUR.
The granting of a recoverable advance of EUR 5 million.
Τα μέτρα αναδιάρθρωσης περιελάμβαναν την αποεπένδυση στις γαλλικές θυγατρικές και την αναδιάρθρωση και συνέχιση των δραστηριοτήτων στο Βέλγιο.
The restructuring measures consisted of the divestiture of the subsidiaries in France and the restructuring and continuation of activities in Belgium.
Η χρηματοδότηση των μέτρων αυτών εξασφαλίστηκε κατ' αρχήν με τα μέτρα διάσωσης, ενώ το σχέδιο αναδιάρθρωσης προέβλεπε ότι η εν λόγω χρηματοδότηση θα παγιωνόταν με την μετατροπή σε εταιρικό κεφάλαιο των ακόλουθων απαιτήσεων:
The financing of these measures was initially ensured by the rescue measures, the restructuring plan providing that this finance would be secured by the conversion of the subsequent debts into capital stock:
του χρέους των 63 εκατ. EUR για το οποίο είχε χορηγηθεί προθεσμία πληρωμής,
The conversion of debts of EUR 63 million for which a payment extension had been granted into capital stock,
της πιστωτικής διευκόλυνσης των 15 εκατ. EUR,
The conversion of the credit facility of EUR 15 million into capital stock,
των τόκων για την προθεσμία πληρωμής και την πιστωτική διευκόλυνση.
The conversion of the capitalised interest on the payment extension and on the credit facility into capital stock.
Για να διαπιστωθεί αν η SNCB ενήργησε όπως θα είχε ενεργήσει ένας ιδιώτης επενδυτής υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, πρέπει να εκτιμηθεί κατά πόσο, σε παρόμοια περίσταση, ιδιώτης επενδυτής με μέγεθος που μπορεί να συγκριθεί με το μέγεθος της SNCB και σε κατάσταση παρόμοια με εκείνη της SNCB θα είχε ενεργήσει με τον ίδιο τρόπο [42].
In order to establish whether SNCB behaved as a private investor in a market economy would have done, it is necessary to assess whether, in similar circumstances, a private investor of a size comparable to SNCB, finding itself in a situation comparable to that of SNCB, would have acted in the same way [42].
Το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι έστω κι αν η συμπεριφορά του ιδιώτη επενδυτή δεν είναι κατ’ ανάγκη εκείνη ενός συνήθους επενδυτή που τοποθετεί κεφάλαια με απώτερο σκοπό τον προσπορισμό κέρδους σε, περισσότερο ή λιγότερο, βραχυπρόθεσμη βάση, πρέπει τουλάχιστον να συνάδει με τη συμπεριφορά μιας ιδιωτικής εταιρίας συμμετοχών ή ενός ιδιωτικού ομίλου επιχειρήσεων που ακολουθεί μια διαρθρωτική πολιτική, γενική ή τομεακή, η οποία αποβλέπει στον προσπορισμό κέρδους σε πλέον μακροπρόθεσμη βάση [43].
The Court of Justice stated that, while the conduct of a private investor is not necessarily that of an ordinary investor placing capital funds with a view to their profitability in the shorter or longer term, it must, at least, be that of a private holding, or a group of private businesses pursuing a structural, global or sector policy, and guided by the prospects of profitability in the longer term [43].
Το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη «να προβεί σε πλήρη ανάλυση όλων των λυσιτελών στοιχείων της επίμαχης πράξεως και του πλαισίου της» για να διαπιστώσει αν το κράτος ενήργησε όπως θα είχε ενεργήσει ένας συνετός επενδυτής υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς [44].
The Court stated that the Commission is obliged to ‘conduct a complete analysis of all the factors pertinent to the contested action and in its context’ in order to know whether the State acted as an informed investor in a market economy would have done [44].
Το Βέλγιο, στην απάντησή του στην επιστολή κίνησης διαδικασίας, θεωρεί ότι η απόφαση της SNCB να ζητήσει από την IFB να προβεί σε αποεπένδυση στις γαλλικές θυγατρικές του ομίλου, καθώς και η απόφαση της SNCB να ζητήσει από την IFB να αναδιαρθρώσει και να συνεχίσει τις δραστηριότητές της στο Βέλγιο, συνάδουν με αποφάσεις που θα είχε λάβει ένας ιδιώτης επενδυτής υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς.
In its reply to the letter initiating the procedure, Belgium considers that SNCB’s decision to request IFB to divest the group’s French subsidiaries, and also SNCB’s decision to request IFB to restructure and continue with its activities in Belgium correspond to decisions which a private investor in a market economy would have taken.
Η Επιτροπή όμως θεωρεί ότι εκείνο που έχει σημασία δεν είναι να διαπιστωθεί αν η IFB, με την αποεπένδυση στις θυγατρικές της στη Γαλλία και την αναδιάρθρωση και συνέχιση των δραστηριοτήτων της στο Βέλγιο, συμπεριφέρθηκε όπως θα συμπεριφερόταν ένας επενδυτής υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, αλλά να διαπιστωθεί κατά πόσον η απόφαση της SNCB να χρηματοδοτήσει τα δύο αυτά μέτρα είναι μια απόφαση που θα είχε λάβει ένας ιδιώτης επενδυτής.
The Commission however considers that the pertinent question is not to know whether IFB, in divesting its subsidiaries in France and restructuring and continuing its activities in Belgium, acted in the same way as an investor in a market economy, but to know whether SNCB’s decision to finance these two measures is a decision that a private investor would have taken.
Το 2002/2003, η SNCB έπρεπε λοιπόν να αποφασίσει κατά πόσο τη συνέφερε γενικά να χρηματοδοτήσει την αναδιάρθρωση της IFB (πράγμα που επέβαλλε την αποεπένδυση στις θυγατρικές της στη Γαλλία και τη συνέχιση των δραστηριοτήτων της στο Βέλγιο) ή αν ήταν προτιμότερο να θέσει την IFB υπό πτώχευση.
In 2002/2003, SNCB therefore had to decide whether it was cheaper overall to finance the restructuring of IFB (which involved the divestiture of the subsidiaries in France and the continuation of activities in Belgium) or to file for IFB’s bankruptcy.
Πρέπει λοιπόν κατ’ αρχήν να διαπιστωθεί ποιο θα ήταν για την SNCB το κόστος καθενός από τα δύο σενάρια, της αναδιάρθρωσης και της εκκαθάρισης της IFB.
It is appropriate to establish first of all the cost to SNCB of each one of these two scenarios, i.e. the restructuring and the liquidation of IFB.
Κόστος αναδιάρθρωσης της IFB
Cost of restructuring IFB
Στο πρώτο σενάριο, η SNCB διαθέτει 95,3 εκατ. EUR για τη χρηματοδότηση της αναδιάρθρωσης της IFB, με τη μορφή παραίτησής της από απαιτήσεις οι οποίες κεφαλαιοποιούνται.
In the first scenario, SNCB commits EUR 95,3 million to the financing of the restructuring of IFB by waiving the recovery of receivables which are converted into capital.
Η Επιτροπή διαπιστώνει συνεπώς ότι, εφόσον η SNCB αποφάσιζε να πωλήσει την IFB, η τιμή πώλησης που θα επιτύγχανε θα ήταν αρνητική.
The Commission notes therefore that, if IFB had been sold, SNCB would only have been able to obtain a negative sale price.
Υποθετικό κόστος εκκαθάρισης της IFB
Hypothetical cost of the liquidation of IFB
Στο δεύτερο σενάριο, η SNCB παραιτείται επίσης από την ανάκτηση των απαιτήσεών της ύψους 95 εκατ. EUR. Το Βέλγιο εκτιμά ότι, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης πλαισίου της 7ης Απριλίου 2003, η εκκαθάριση των βελγικών δραστηριοτήτων της IFB θα υποχρέωνε την SNCB να αναλάβει ένα πρόσθετο κόστος μεταξύ 70,6 και 161,8 εκατ. EUR. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί στα ποσά που θα εισέπραττε κανονικά με τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων (37,5 εκατ. EUR), μείον το κόστος από την εκκαθάριση του παθητικού της IFB (67 έως 76,9 εκατ. EUR) και το κόστος του πλεονάζοντος προσωπικού της SNCB (41,1 έως 122,4 εκατ. EUR) μετά την παύση των δραστηριοτήτων της IFB.
In the second scenario, SNCB also waives the recovery of its EUR 95 million of receivables. Belgium estimates furthermore that, based on information available at the time of the finalisation the framework agreement of 7 April 2003, the liquidation of IFB’s Belgian activities would have obliged SNCB to bear an additional cost of between EUR 70,6 and EUR 161,8 million. This amount would correspond to the sums which could normally have been recovered by the liquidation of assets (EUR 37,5 million), from which the costs brought about by the liquidation of IFB’s liabilities (EUR 67 to EUR 76,9 million) and the cost of SNCB personnel made redundant (EUR 41,1 to EUR 122,4 million) following the cessation of IFB’s activities are deducted.
Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται αυτή την ανάλυση.
The Commission does not agree with this analysis.
Κατά πρώτον, αμφισβητεί το ότι η SNCB θα έπρεπε να καλύψει το σύνολο του παθητικού της IFB.
First of all, it contests that SNCB would have had to meet the total cost of IFB’s liabilities.
Κατά δεύτερο λόγο, αμφισβητεί το ύψος του πρόσθετου κοινωνικού κόστους που υπολογίζεται από το Βέλγιο.
Furthermore, it contests the amount of the additional cost calculated by Belgium.
Η ευθύνη της SNCB για το παθητικό της IFB
SNCB’s responsibility for IFB’s liabilities
Αντίθετα με τους ισχυρισμούς του Βελγίου, το γεγονός ότι η IFB είχε αρνητικό καθαρό ενεργητικό (αξία του ενεργητικού μετά από αφαίρεση των υποχρεώσεων του παθητικού) δεν σημαίνει ότι σε περίπτωση πτώχευσης, η SNCB θα έπρεπε να αναλάβει το αντίστοιχο εναπομένον παθητικό.
Contrary to what Belgium claims, the fact that IFB has negative net assets (value of the recovery of assets, minus the value of the current liabilities) does not mean that, in the event of bankruptcy, SNCB would have had to bear the corresponding excess liabilities.
Πράγματι, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, κατ' αρχήν, μια εταιρία όπως η IFB ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της με τα δικά της εταιρικά περιουσιακά στοιχεία.
The Commission points out that, in principle, a company like IFB responds to its obligations with its own capital assets.
Η ευθύνη των μετόχων για τις υποχρεώσεις της εταιρίας δεν εκτείνεται πέραν του εταιρικού της κεφαλαίου και επομένως δεν επηρεάζει τα ίδια περιουσιακά στοιχεία των διαφόρων μετόχων.
The shareholders’ responsibility for the company’s obligations does not normally go beyond the latter’s capital stock and therefore does not affect the individual capital of the various shareholders.
Σε περίπτωση λοιπόν πτώχευσης της IFB, η SNCB θα έχανε το εταιρικό της κεφάλαιο χωρίς όμως να οφείλει να αναλάβει τις υπόλοιπες υποχρεώσεις της IFB.
In the hypothetical case of IFB’s bankruptcy, SNCB would therefore have lost its capital stock, but it would not have had to repay the other IFB creditors.
Εκ των προτέρων λοιπόν, το κόστος πτώχευσης της IFB για την SNCB με την ιδιότητα του μετόχου θα ήταν μηδενικό, και όχι 29,5 έως 39,4 εκατ. EUR που υποστηρίζουν οι βελγικές αρχές.
A priori, the cost of IFB’s bankruptcy to SNCB, acting as a shareholder, would therefore have been zero, and not the EUR 29,5 to EUR 39,4 million as maintained by the Belgian authorities.
Ωστόσο, στη συνήθη πρακτική που ακολουθεί κατά την λήψη των αποφάσεών της, η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι μια επιχείρηση στην κατάσταση της SNCB θα μπορούσε να υποχρεωθεί να αναλάβει ορισμένα βάρη με άλλη ιδιότητα εκτός εκείνη του μετόχου [47]. Στην προκειμένη περίπτωση, τα βάρη αυτά είναι κυρίως τα εξής:
In its decision-making process, the Commission recognises, however, that a business placed in SNCB’s situation would have been obliged to support some costs in capacities other than that of shareholder [47].
ως πιστωτής, η SNCB θα απωλέσει τις απαιτήσεις της έναντι της IFB, τουλάχιστον κατά την αναλογία του μεριδίου της στο παθητικό της IFB που δεν καλύπτεται από το ενεργητικό.
In this case, costs are notably as follows:
Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί ότι, λαμβανομένου υπόψη του ρόλου της SNCB στην εκκαθάριση της IFB, ο κίνδυνος αυτός μπορεί να επεκταθεί μέχρι το συνολικό ύψος των απαιτήσεων που έχει η SCNB έναντι της IFB, ήτοι 95 εκατ. EUR,
As a creditor, SNCB will lose its receivables from IFB, at least in proportion to its share in IFB’s liabilities not covered by the assets; the Commission can accept that, taking SNCB’s role in IFB’s liquidation into account, this risk could be assessed as being up to the total amount of receivables held by SCNB in IFB, i.e. EUR 95 million,
ως μητρική εταιρία, η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί ότι η SNCB, για να διασώσει τη φήμη της, θα ήταν σκόπιμο να αναλάβει ένα μέρος των χρεών της IFB προς τους προμηθευτές της που είναι και προμηθευτές της SNCB.
The Commission would be able to accept that, in order to save its reputation, it would have been advisable for SNCB, as the parent company, to take back some of the unpaid debts to IFB’s suppliers who are also suppliers to SNCB.
Πρέπει λοιπόν να εκτιμηθεί το μέγιστο ποσό που θα μπορούσε να αναγκαστεί να επωμιστεί η SNCB με την ιδιότητα αυτή.
It is necessary therefore to estimate the maximum amount which SNCB would have been led to bear in this capacity.