natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιπλέον, τα ειδικά περιουσιακά στοιχεία της IBB εξακολουθούν να ανήκουν αποκλειστικά στο ομόσπονδο κρατίδιο, ακόμη και μετά τη μεταβίβαση της LBB στην BGB.
Moreover, only the Land continued to have a claim on IBB's special assets, even after LBB's transfer to BGB.
Επομένως, ήταν επίσης εσφαλμένος ο ισχυρισμός ότι η αποζημίωση που κατέβαλε η LBB στην IBB πληρώθηκε στην ίδια.
It was therefore also wrong to claim that the remuneration which LBB paid to IBB was paid to itself.
Περαιτέρω, είναι σύνηθες για έναν επενδυτή που λειτουργεί σε συνθήκες αγοράς να εκχωρεί απαιτήσεις αποζημίωσης σε τρίτους, ιδίως όταν ο τρίτος είναι επιχείρηση ή ομάδα περιουσίας, που είναι ιδιοκτησία του επενδυτή.
Moreover, it was usual for a market-economy investor to assign remuneration claims to third parties, especially when the third party was a company or an asset wholly owned by that investor.
Τέλος, όσον αφορά τις παρατηρήσεις της BV για τη σύγκριση του μεριδίου της αγοράς μεταξύ της BV και της BGB, η Γερμανία δήλωσε ότι η BV είχε μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς στο Βερολίνο από ό, τι ανέφερε.
Lastly, with respect to the BV's comments on its market share relative to that of BGB, Germany stated that BV had a larger market share in Berlin than it had indicated.
Ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο πιστωτικό ίδρυμα και είχε μερίδιο αγοράς το οποίο έπρεπε να είναι 60-70 % εκείνου της BGB· μόνο οι καταθέσεις ιδιωτικών πελατών είναι το 1/3 της αγοράς της BGB.
It was the second-largest credit institution and its market shares had to be 60-70 % of those of BGB; as regards deposits by private customers alone, it had some 1/3 of BGB's market share.
ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ BDB, ΤΟΥ ΟΜΟΣΠΟΝΔΟΥ ΚΡΑΤΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ LBB
UNDERSTANDING BETWEEN THE BDB, THE LAND OF BERLIN AND LBB
Στις 7 Οκτωβρίου 2004 η Γερμανία ενημέρωσε την Επιτροπή σχετικά με τα αποτελέσματα μιας συμφωνίας μεταξύ της καταγγέλλουσας BdB, του ομόσπονδου κρατιδίου του Βερολίνου και της LBB.
On 7 October 2004, Germany informed the Commission of the outcome of an understanding between the complainant (the BdB), the Land of Berlin and LBB.
Μολονότι οι βασικές νομικές θέσεις τους παραμένουν αμετάβλητες, τα μέρη συμφώνησαν όσον αφορά τις παραμέτρους που θεωρούν ενδεδειγμένες για τον καθορισμό κατάλληλης αποζημίωσης για τα περιουσιακά στοιχεία της WBK.
Notwithstanding their remaining fundamental legal positions, the parties had agreed on what they themselves regarded as suitable parameters for determining an appropriate remuneration for WBK's assets.
Τα μέρη ζητούν από την Επιτροπή να λάβει υπόψη στην απόφασή της τα αποτελέσματα της συμφωνίας.
The parties asked the Commission to take account of this understanding in its decision.
Κατ’ αρχάς, τα μέρη καθόρισαν, βάσει της προσέγγισης που περιγράφεται λεπτομερώς στην απόφαση 2000/392/ΕΚ, ως ελάχιστη αποζημίωση για το αποθεματικό ειδικού σκοπού της WBK ένα ποσοστό 10,19 %.
First, the parties determined, on the basis of the approach detailed in Decision 2000/392/EC, a minimum remuneration for WBK's special-purpose reserve of 10,19 %.
Επειδή το ομόσπονδο κρατίδιο του Βερολίνου ήταν ο μοναδικός ιδιοκτήτης, δεν συμφωνήθηκε καμία περαιτέρω προσαύξηση, όπως για παράδειγμα για την έλλειψη δικαιωμάτων ψήφου.
As the Land of Berlin was the sole owner, no further premium, such as to allow for the lack of voting rights, was agreed.
Τέλος, εφαρμόστηκε μείωση 3,62 % λόγω της έλλειψης ρευστότητας του κεφαλαίου (βάσει του επιτοκίου μηδενικού κινδύνου ως μεικτό κόστος αναχρηματοδότησης, από το οποίο αφαιρείται το 50 % περίπου για φόρο νομικών προσώπων + επιβάρυνση αλληλεγγύης για τον καθορισμό του καθαρού κόστους αναχρηματοδότησης).
A discount of 3,62 % was then applied on account of the capital's lack of liquidity (on the basis of the risk-free interest rate taken as gross refinancing costs, with some 50 % in corporation tax plus a solidarity surcharge deducted to determine net refinancing costs).
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κατάλληλη αποζημίωση ύψους 6,75 %.
This produced an appropriate remuneration of 6,57 %.
Η συμφωνία δεν αναφέρει καμία αποζημίωση για το μέρος των περιουσιακών στοιχείων της WBK που δεν διατίθενται για ανταγωνιστικές δραστηριότητες της LBB.
The understanding makes no mention of any remuneration for the part of WBK's assets not available for LBB's competitive business.
Για το ονομαστικό κεφάλαιο της IBB ύψους 187,5 εκατ. DEM το οποίο μεταβιβάστηκε στο ονομαστικό κεφάλαιο της LBB δεν πραγματοποιήθηκε καμία μείωση βάσει κόστους αναχρηματοδότησης, επειδή το κεφάλαιο αυτό ήταν ρευστοποιήσιμα στοιχεία.
For IBB's nominal capital of DEM 187,5 million transferred to LBB's nominal capital no discount on the basis of refinancing costs was calculated as this capital constituted liquid funds.
Επειδή το ονομαστικό κεφάλαιο μεταβιβάστηκε στην BGB σε δύο στάδια, το 1994 και το 1998, τα μέρη συμφώνησαν ότι η αποζημίωση πρέπει να καταβληθεί μόνο έως αυτές τις δύο χρονικές στιγμές (αναλογικά σε κάθε περίπτωση).
As the nominal capital had been transferred to BGB in two stages in 1994 and 1998, the parties agreed that remuneration should be paid for it only up to these two points in time (proportionally in each case).
Τα μέρη δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σχετικά με το εάν θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη τυχόν αύξηση της αξίας της LBB λόγω της μεταβίβασης.
The parties were unable to agree on whether any increase in LBB's value as a result of the transfer should be taken into account.
Κατά την άποψη της Landesbank, μια αύξηση της αξίας επιτεύχθηκε μέσω της μεταβίβασης της LBB το 1994 και το 1998.
In the Landesbank's view, an increase in value had been achieved by the transfer of LBB in 1994 and 1998.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ
ASSESSMENT OF THE MEASURES
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ
ON THE GENERAL QUESTION OF THE LIMITATION PERIOD
Η Γερμανία δήλωσε ότι η σχετική ημερομηνία όσον αφορά πιθανή παραγραφή μιας αξίωσης επιστροφής ήταν η 16η Ιουνίου 1992, όταν η γερουσία του ομόσπονδου κρατιδίου του Βερολίνου εξέδωσε απόφαση για την ίδρυση του ομίλου τραπεζών του Βερολίνου.
Germany stated that the relevant date with respect to any limitation period applicable to recovery was 16 June 1992 when the Berlin Land Government adopted a resolution establishing a Berlin bank holding company.
Στην απόφαση αυτή, η οποία υποβλήθηκε στην Επιτροπή, ορίζεται μόνο ότι «οι όμιλοι τραπεζών του Βερολίνου θα αναδιαρθρωθούν».
However, this resolution, which is in the Commission's possession, laid down only that ‘Berlin's bank holdings will be restructured’.
Στην απόφαση αυτή «προβλέπεται η ίδρυση του Berliner Banken-Holding AG, ο οποίος περιλαμβάνει την Landesbank Berlin — Girozentrale -, την Berliner Bank AG και την ... Berliner Pfandbrief-Bank».
It provided for the ‘establishment of the Berliner Banken-Holding AG, which would bring together under its roof the Landesbank Berlin-Girozentrale, Berliner Bank AG and the … Berliner Pfandbrief-Bank’.
Με την απόφαση αυτή δεν πραγματοποιείται μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων.
It did not bring about a transfer of assets.
Το υπό εξέταση μέτρο, δηλαδή η μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της WBK στην LBB, ολοκληρώθηκε μετά την παρέλευση της 31ης Δεκεμβρίου 1992.
The measure at issue, namely the transfer of WBK's assets to LBB, was completed only at the close of 31 December 1992.
Η οικονομική συνέπεια του μέτρου αυτού, δηλαδή η αύξηση του ίδιου κεφαλαίου της LBB και λόγω αυτής η αύξηση της δυνατότητάς της να χορηγεί δάνεια, εμφανίστηκε συνεπώς από την 1η Ιανουαρίου 1993.
The economic effect of the measure, i.e. the increase in LBB's equity capital and the resulting increase in its lending capacity, therefore kicked in only on 1 January 1993.
Στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να έχει χορηγηθεί κρατική ενίσχυση πριν από την ημερομηνία αυτή.
In the present case, no state aid can have been granted before that date.
Ακόμη και εάν η ημερομηνία κατά την οποία χορηγήθηκε η ενίσχυση οριστεί ότι ήταν μήνες πριν από την ημερομηνία μεταβίβασης, δηλαδή στις 16 Ιουνίου 1992, δεν πρέπει να θεωρηθεί ως δεδομένο, όπως ισχυρίζεται η Γερμανία, ότι οι αρμοδιότητες της Επιτροπής να ζητήσουν την επιστροφή της ενίσχυσης υπόκεινται στην περίοδο παραγραφής που ορίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
Even if the date on which the measure was awarded were none the less fixed as 16 June 1992, several months before the date of the transfer, it cannot be assumed, as argued by Germany, that the Commission's powers to recover the aid are subject to the limitation period laid down in Article 15(1) of Regulation (EC) No 659/1999.
Η Γερμανία εκτιμά ότι η απόφαση της 4ης Ιουλίου 2002 για την έναρξη της διαδικασίας ήταν η πρώτη ενέργεια της Επιτροπής για τη διακοπή της περιόδου παραγραφής, μεταξύ άλλων, επειδή στην απόφαση αυτή ζητήθηκε από τη Γερμανία για πρώτη φορά να διαβιβάσει αντίγραφο της επιστολής στο δικαιούχο της ενίσχυσης.
Germany takes the view that the decision of 4 July 2002 initiating the procedure was the first Commission action to interrupt the limitation period, among other reasons because in that decision Germany was asked for the first time to forward a copy of the letter to the aid recipient.
Η Επιτροπή απορρίπτει την άποψη αυτή.
The Commission rejects this view.
Το άρθρο 15 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 αναφέρεται σε «κάθε ενέργεια» της Επιτροπής, όχι σε επίσημη κίνηση διαδικασίας.
Article 15(2) of Regulation (EC) No 659/1999 refers to ‘any action’ taken by the Commission and not merely to a formal decision initiating the procedure.
Στην παρούσα περίπτωση, οι διάφορες ενέργειες της Επιτροπής, ιδίως οι διάφορες αιτήσεις της για την παροχή πληροφοριών όσον αφορά την LBB, και, σε κάθε περίπτωση, η αίτησή της του Σεπτεμβρίου 1999, επαρκεί για τη διακοπή της προθεσμίας.
In the present case, the various steps taken by the Commission, in particular its various requests for information referring to LBB, and at any rate its request of September 1999, suffice to interrupt the limitation period.
Δεν είναι αναγκαίο για την LBB να γνωρίζει τις ενέργειες της Επιτροπής.
It is not necessary for LBB to have been aware of the steps taken by the Commission.
Στην απόφασή του της 10ης Απριλίου 2003 στην υπόθεση T-366/00 (Scott SA κατά Επιτροπής) το Πρωτοδικείο όρισε ότι το γεγονός ότι ο αποδέκτης αγνοούσε την ύπαρξη αιτήσεων παροχής πληροφοριών που είχε υποβάλει η Επιτροπή δεν έχει ως αποτέλεσμα να μην παράγουν οι αιτήσεις αυτές κανένα έννομο αποτέλεσμα έναντί του.
In its judgment of 10 April 2003 in Case T-366/00 Scott SA v Commission, the Court of First Instance ruled that the mere fact that the aid recipient was not aware of the existence of the Commission's requests for information does not have the effect of depriving them of legal effect vis-à-vis the aid recipient.
Η Επιτροπή δεν είναι υποχρεωμένη να ενημερώνει τους πιθανούς ενδιαφερομένους, συμπεριλαμβανομένου του δικαιούχου της ενίσχυσης, σχετικά με τις ενέργειες που αναλαμβάνει όσον αφορά παράνομες ενισχύσεις πριν από την κίνηση της διοικητικής διαδικασίας.
The Commission is not obliged to warn potentially interested persons, including the beneficiary of the aid, of the measures which it is taking in respect of unlawful aid before it initiates the administrative procedure.
Το Πρωτοδικείο κατέληξε συνεπώς στο συμπέρασμα ότι οι σχετικές αιτήσεις για την παροχή πληροφοριών αποτελούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, μια ενέργεια για τη διακοπή της προθεσμίας παραγραφής πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, ακόμη και εάν ο αποδέκτης της ενίσχυσης δεν ενημερώθηκε εγκαίρως για την ύπαρξη της αλληλογραφίας αυτής.
The Court accordingly found that the relevant requests for information constituted, under Article 15 of Regulation (EC) No 659/1999, a measure interrupting the limitation period before that period expired, even though the aid recipient was not at the time aware of the existence of such correspondence.
Επιπλέον, θεωρείται απίθανο να μη γνώριζε η LBB για την αίτηση της Επιτροπής για την παροχή πληροφοριών όταν η Γερμανία απάντησε στην αίτηση αυτή το Δεκέμβριο του 1999.
Moreover, it seems unlikely that LBB was unaware of the Commission's request for information when Germany replied to it in December 1999.
Τέλος, απομένει να καθοριστεί ότι η Επιτροπή έχει την αρμοδιότητα στην παρούσα περίπτωση να ζητήσει την επιστροφή της ενίσχυσης.
In conclusion, the Commission has the power in this case to order recovery of any aid.
ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 87 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΚ
STATE AID WITHIN THE MEANING OF ARTICLE 87(1) OF THE EC TREATY
Σύμφωνα με το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, κρατικές ενισχύσεις ή ενισχύσεις που χορηγούνται με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός αν η συνθήκη ΕΚ ορίζει άλλως.
Article 87(1) of the EC Treaty states that, save as otherwise provided in that Treaty, any aid granted by a Member State or through state resources which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings or the production of certain goods is incompatible with the common market, insofar as it affects trade between Member States.
ΚΡΑΤΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ
STATE RESOURCES
Η μεταβίβαση αποφασίστηκε από το ομόσπονδο κρατίδιο του Βερολίνου για την αύξηση του κεφαλαίου της LBB μέσω της μεταβίβασης σε αυτήν των επιφορτισμένων με καθήκοντα κοινής ωφελείας WBK/IBB, των οποίων ο φορέας και ιδιοκτήτης ήταν το ομόσπονδο κρατίδιο του Βερολίνου.
The transfer was decided on by the Land of Berlin in order to increase LBB's capital by transferring to it the public-service institutions WBK/IBB, whose guarantor and owner the Land was.
Μέσω της μεταβίβασης αυτής αυξήθηκε κατά 1,9 δισ. DEM περίπου το υπέγγυο ίδιο κεφάλαιο της LBB που αναγνωρίστηκε για εποπτικούς λόγους με επιστολή της 24ης Φεβρουαρίου.
The transfer increased LBB's liable equity capital recognised for supervisory purposes by letter of 24 February 1993 by some DEM 1,9 billion.
Από το ποσό αυτό, τα 187,5 εκατ. DEM αντιστοιχούσαν στην αύξηση του ονομαστικού κεφαλαίου της LBB μέσω του ονομαστικού κεφαλαίου της WBK και περίπου 1,715 δισ. DEM στο αποθεματικό κερδών της WBK (χωρίς το ετήσιο πλεόνασμα του 1992 ύψους σχεδόν 200 εκατ. DEM), το οποίο από τότε εμφανιζόταν ως αποθεματικό ειδικού σκοπού της IBB και αυξανόταν συνεχώς κάθε χρόνο.
DEM 187,5 million of that amount corresponded to an increase in LBB's nominal capital by the nominal capital of the former WBK and some DEM 1,715 billion to WBK's revenue reserves (without the net profit for 1992 of just under DEM 200 million), which from that point on were shown as a special-purpose reserve belonging to IBB and continued to grow each year.
H μεταφορά 1,9 δισ. DEM περίπου και η αναγνώρισή τους ως βασικού κεφαλαίου για εποπτικούς λόγους αύξησε σημαντικά τη δανειοδοτική ικανότητα της LBB και κατά τον τρόπο αυτό τη δυνατότητά της για επέκταση της ανταγωνιστικής δραστηριότητάς της.
The transfer of some DEM 1,9 billion and its recognition as core capital for supervisory purposes significantly increased LBB's lending capacity and thus its scope for expanding its competitive business.
Με συντελεστή στάθμισης κινδύνου 100 % για όλες τις αξιώσεις (π.χ. από τα δάνεια σε εξωτραπεζικά ιδρύματα) και χωρίς περαιτέρω αύξηση του πρόσθετου κεφαλαίου, η δυνατότητα επιχειρηματικής επέκτασης είναι θεωρητικά 12,5 φορές το πρόσθετο ίδιο κεφάλαιο επιχειρηματικού κινδύνου (σε αυτή την περίπτωση λίγο λιγότερα από 24 δισ. DEM).
With a risk weighting of 100 % for all claims (e.g. from loans to non-banks) and without any further raising of additional capital, the business expansion potential theoretically lies at 12,5 times the additional liable equity capital (in this case just under DEM 24 billion).
Δεν είναι δυνατός ο ακριβής καθορισμός της δυνατότητας αυτής σε μεμονωμένες περιπτώσεις, επειδή εξαρτάται από τη δομή του πελατολογίου, το στρατηγικό σχεδιασμό και τις απρόβλεπτες εξωτερικές επιδράσεις.
It is not possible to give a precise figure for this potential in individual cases, as it depends on customer structure, strategic planning and unforeseeable external influences.
Εντούτοις, δεν εξετάζεται στην έρευνα αυτή το θέμα του εάν και πώς ακριβώς ένα πιστωτικό ίδρυμα χρησιμοποιεί νέα κεφάλαια.
However, the question of whether and how a credit institution employs new own funds is not a matter for this investigation.
Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η IBB χρειάστηκε ακόμη ένα μέρος των κεφαλαίων για να υποστηρίξει τις αναπτυξιακές δραστηριότητες, τα μεταφερθέντα περιουσιακά στοιχεία αναγνωρίστηκαν για εποπτικούς λόγους και θα μπορούσαν επομένως να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη της ευθύνης της LBB, η οποία ανταγωνιζόταν άλλα πιστωτικά ιδρύματα.
Irrespective of the fact that IBB still needed part of the funds to underpin its promotion activities, the transferred assets were recognised by the supervisory authority and could thus be used by LBB, which was competing with other credit institutions, to cover its liabilities.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι στην περίπτωση αυτή μεταφέρθηκαν στη LBB κρατικοί πόροι, οι οποίοι της έδωσαν οικονομικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της, εφόσον δεν έλαβε τους πόρους αυτούς υπό τις κανονικές συνθήκες οικονομίας της αγοράς.
There is therefore no doubt that this case involves the transfer to LBB of state resources which were such as to give it an economic advantage over its competitors to the extent that the resources concerned were not obtained on market terms.
ΕΥΝΟΪΚΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΜΙΑΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ
FAVOURING OF A PARTICULAR UNDERTAKING
Για να διαπιστωθεί αν η μεταβίβαση κρατικών πόρων σε επιχείρηση του δημόσιου τομέα ευνοεί την επιχείρηση αυτή, οπότε αποτελεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή εφαρμόζει την αρχή του «επενδυτή που ενεργεί σύμφωνα με τους όρους της οικονομίας της αγοράς».
In order to verify whether the transfer of state resources to a publicly-owned undertaking favours the latter and is therefore liable to constitute state aid within the meaning of Article 87(1) of the EC Treaty, the Commission applies the ‘market-economy investor principle’.
Η αρχή αυτή έχει γίνει αποδεκτή και αναπτυχθεί περαιτέρω από το Πρωτοδικείο σε πολλές υποθέσεις, και πρόσφατα στην απόφασή του της 6ης Μαρτίου 2003 σχετικά με μια παρόμοια μεταφορά στην WestLB.
The Court of First Instance has accepted and developed this principle in a number of cases, most recently in its judgment of 6 March 2003 regarding a similar transfer to WestLB.
Η αρχή του ιδιώτη επενδυτή στην οικονομία της αγοράς
Market-economy investor principle
Σύμφωνα με την αρχή αυτή, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ευνοείται συγκεκριμένη επιχείρηση όταν διατίθενται κεφάλαια υπό όρους «υπό τους οποίους ένας ιδιώτης επενδυτής ο οποίος ενεργεί υπό τους συνήθεις όρους της αγοράς θα δεχόταν να χρηματοδοτήσει μια ιδιωτική επιχείρηση».
According to the market-economy investor principle, no state aid is involved where funds are made available on ‘terms which a private investor would find acceptable in providing funds to a comparable private undertaking when the private investor is operating under normal market-economy conditions’.
Αντίθετα, ευνοϊκή μεταχείριση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ στοιχειοθετείται όταν η προβλεπόμενη ρύθμιση για την αποζημίωση και/ή η χρηματοοικονομική κατάσταση της επιχείρησης είναι τέτοια που δεν είναι δυνατόν να αναμένεται μια φυσιολογική απόδοση για μια εύλογη χρονική περίοδο.
In contrast, the undertaking is being favoured within the meaning of Article 87(1) of the EC Treaty if the proposed remuneration arrangement and/or the financial position of the undertaking is such that a normal return on investment cannot be expected within a reasonable period of time.
Άρθρο 295 της συνθήκης EΚ
Article 295 of the EC Treaty
Το άρθρο 295 της συνθήκης ΕΚ προβλέπει ότι η συνθήκη δεν προδικάζει με κανένα τρόπο το καθεστώς της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη.
Article 295 of the EC Treaty lays down that the system of property ownership in the various Member States must not be affected.
Ωστόσο, αυτό δεν δικαιολογεί παράβαση των κανόνων του ανταγωνισμού της συνθήκης.
However, this cannot justify any infringement of the Treaty's competition rules.
Η Γερμανία ισχυρίζεται ότι δεδομένης της δέσμευσης των περιουσιακών στοιχείων της WBK για συγκεκριμένο σκοπό, οι εν λόγω πόροι δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν αποδοτικά με άλλο τρόπο παρά με τη μεταβίβασή τους σε παρόμοιο δημόσιο οργανισμό.
Germany claims that, because of the constraints imposed by the special purpose assigned to the WBK assets, the only possible profitable use of these resources was to transfer them to a similar public-law institution.
Κατά συνέπεια, η πραγματοποιηθείσα μεταβίβαση αποτελούσε τον πιο συνετό από εμπορική άποψη τρόπο χρησιμοποίησης των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων.
Consequently, the transfer represented the commercially most sensible use of those assets.
Ως εκ τούτου, υποστηρίζεται ότι οποιαδήποτε αποζημίωση για τη μεταβίβαση, δηλαδή οποιαδήποτε επιπλέον απόδοση του κεφαλαίου της WBK, αρκεί για να δικαιολογήσει τη μεταβίβαση με βάση την «αρχή του ιδιώτη επενδυτή στην οικονομία της αγοράς».
Germany therefore argues that any remuneration for the transfer, i.e. any additional return on WBK's capital, is sufficient to justify the transfer in the light of the market-economy investor principle.
Η επιχειρηματολογία αυτή δεν ευσταθεί.
This line of argument cannot be accepted.
Είναι πιθανόν ότι η μεταβίβαση της WBK στην LBB και η δυνατότητα που απέκτησε ως εκ τούτου η LBB να χρησιμοποιήσει μέρος του κεφαλαίου WBK για την υποστήριξη των ανταγωνιστικών δραστηριοτήτων της, αποτελούσε τον πιο συνετό από εμπορική άποψη τρόπο χρησιμοποίησης.
It may be true that WBK's transfer to LBB, which subsequently allowed LBB to use part of WBK's capital for underpinning its competitive business, was the commercially most sensible use.
Από τη στιγμή που διατίθενται δημόσια χρήματα και άλλα στοιχεία του ενεργητικού για εμπορικές δραστηριότητες στον τομέα του ανταγωνισμού, πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες που ισχύουν συνήθως στην αγορά.
However, as soon as public funds and other assets are used for commercial, competitive activities, the normal market rules must be applied.
Αυτό σημαίνει ότι εφόσον το κράτος αποφασίσει να χρησιμοποιήσει ορισμένα περιουσιακά στοιχεία για δημόσιους σκοπούς (και) από εμπορική άποψη, πρέπει να απαιτήσει αποζημίωση που αντιστοιχεί στην αποζημίωση που λαμβάνεται υπό τους συνήθεις όρους της αγοράς.
This means that the State, once it decides to assign public-purpose assets to a commercial use, must demand a remuneration in line with normal market conditions.
Δομή της ιδιοκτησίας
Ownership structure
Κεντρικό ερώτημα της εξέτασης αυτής, όπως διατυπώνεται από το Πρωτοδικείο στην απόφασή του στην υπόθεση WestLB με αναφορά στην προηγούμενη νομολογία, είναι αν, υπό παρεμφερείς συνθήκες, ένας ιδιώτης επενδυτής υπό τις συνήθεις συνθήκες της οικονομίας αγοράς, μεγέθους συγκρίσιμου με το μέγεθος των οργανισμών που διαχειρίζονται τον δημόσιο τομέα, θα είχε προβεί στην εν λόγω εισφορά κεφαλαίων.
The key question, as formulated by the Court of First Instance in its judgment in WestLB with reference to the previous case law, is whether, in similar circumstances, a private investor operating in normal conditions of a market economy and of a comparable size to that of the bodies operating in the public sector could have been prompted to make the capital contribution in question.
Τελικά, όπως επισήμανε επίσης το δικαστήριο αναφερόμενο σε άλλες αποφάσεις, «η σύγκριση μεταξύ της συμπεριφοράς δημόσιου και ιδιώτη επενδυτή πρέπει να στοιχειοθετηθεί ενόψει της συμπεριφοράς που θα επιδείκνυε, κατά την επίδικη πράξη, ιδιώτης επενδυτής, βάσει των διαθεσίμων τότε στοιχείων και των προβλέψιμων τότε εξελίξεων».
Lastly, as the Court also points out with reference to other case law, ‘the comparison between the conduct of public and private investors must be made by reference to the attitude which a private investor would have had at the time of the transaction in question, having regard to the available information and foreseeable developments at that time’.