natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επίσης «η λύση που δόθηκε στην υπόθεση του Crédit foncier de France — ακόμη και αν υποτεθεί ότι αυτή είναι σύμφωνη με την κοινοτική νομολογία, πράγμα το οποίο δεν είναι βέβαιο καθόσον η απόφαση δεν αποτελεί αντικείμενο καμιάς προσφυγής — έχει σχέση με ριζικά διαφορετικές περιστάσεις».
Similarly, ‘the solution adopted in the Crédit foncier de France case — assuming it is in keeping with Community law, which is not certain as the decision has not been the subject of an appeal — relates to radically different circumstances’.
«Δεν πρόκειται άλλωστε για επίσημο ανακοινωθέν προερχόμενο από την κυβέρνηση ούτε από την France Télécom, αλλά για απλό άρθρο του τύπου που αναπαράγει το κείμενο μιας συνέντευξης του Υπουργού Οικονομικών σε ένα πολύ πιο γενικό πλαίσιο σχετικό με τις προτεραιότητες της κυβέρνησης, και κατά συνέπεια χωρίς καμία αποδεικτική ισχύ».
‘What is involved here is not even an official communiqué from the Government or from France Télécom, but merely a press article reproducing the text of an interview with the Minister for Economic Affairs in the wider context of the Government's priorities and therefore lacking any probative force’.
«Οι απόπειρες χαρακτηρισμού των υπουργικών λεχθέντων της 12ης Ιουλίου 2002 στα πλαίσια των νομικών κατηγοριών εσωτερικού δικαίου (ιδιαίτερα του δικαίου των εταιρειών και του διοικητικού δικαίου) δεν επιτρέπουν επιπλέον την απόδειξη της ύπαρξης οιασδήποτε εγγύησης υπέρ της France Télécom».
‘Attempts to place the Minister's remarks of 12 July 2002 in some domestic-law legal categories (especially company law and administrative law) likewise do not succeed in proving the existence of any guarantee in favour of France Télécom’.
Όσον αφορά την προσέγγιση μεταξύ των δηλώσεων του υπουργού τον Ιούλιο και της επιστολής πρόθεσης, οι γαλλικές αρχές υπογραμμίζουν ότι «(i) πρώτον, είναι εύλογο η επιστολή πρόθεσης να απευθύνεται σ'ένα δικαιούχο, (ii) δεύτερον, σε συνέχεια της παρατήρησης που αναφέρεται παραπάνω, η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας εξαρτάται από την αποδοχή του εν λόγω δικαιούχου, (iii) τέλος, η εμβέλεια της δέσμευσης που έχει αναληφθεί (είτε πρόκειται για το αντικείμενό της είτε για την ισχύ την οποία ο αναλαμβάνων τη δέσμευση επιθυμεί να της προσδώσει) εξαρτάται αποκλειστικά από τη χρησιμοποιούμενη φρασεολογία».
With regard to the comparison between the Minister's July declarations and a letter of intent, the French authorities stress that ‘(i) firstly, it is of the essence of the letter of intent that it is addressed to a beneficiary; (ii) secondly, and as an extension of the preceding observation, the effectiveness of the method is dependent on acceptance by the said beneficiary; and (iii), lastly, the scope of the commitment given (both as regards its object and as regards the force which its author wishes to give to it) depends exclusively on the terms employed’.
«Όσον αφορά το άρθρο L.465-1 του νομισματικού και οικονομικού κώδικα, οι γαλλικές αρχές υπογράμμισαν ότι “ακόμη και εάν υποτεθεί ότι η έννοια αυτή μπορεί να εφαρμοστεί έναντι του κράτους, αυτό δεν θα καταδίκαζε το απλό γεγονός ότι το κράτος αλλάζει προθέσεις αλλά απλώς το γεγονός ότι δηλώνει μια πρόθεση η οποία είναι ψευδής ή απατηλή εξ αρχής, πράγμα το οποίο έκδηλα δεν συμβαίνει, καθόσον εμπιστοσύνη στη λειτουργική ποιότητα της επιχείρησης, δεν ήταν εκείνη την ημερομηνία σε θέση να προβεί σε επαρκώς ακριβή διάγνωση ούτε να λάβει οιαδήποτε απόφαση”. “Η νομολογία ... δεν θέσπισε ποτέ ότι μια δέσμευση εγγύησης χωρίς καθορισμένο δικαιούχο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο επίκλησης από κάθε πρόσωπο το οποίο κρίνει ότι έχει συμφέρον να την επικαλεσθεί.
‘Regarding Article L.465-1 of the Monetary and Financial Code, the French authorities have stressed that supposing it to be transposable to the State, it would condemn, not the mere changing by the State of its intentions, but only the declaring of an intention that was false or misleading from the outset, which was manifestly not the case here inasmuch as the remarks only reflected the lack of any decision whatsoever in the then state of the shareholder's knowledge’.
Αυτό άλλωστε δεν είναι καθόλου εκπληκτικό, καθόσον η εγγύηση ή η επιστολή πρόθεσης από τη φύση τους απευθύνονται σε έναν ή περισσότερους δικαιούχους. Εφόσον δεν προορίζεται για έναν οιοδήποτε καθορισμένο δικαιούχο, είναι ακόμη λιγότερο εκπληκτικό, κατά δεύτερο λόγο, ότι η δήθεν δέσμευση δεν είχε γίνει δεκτή”.
As far as administrative law is concerned, the French authorities maintain that ‘[f]irst of all, mere remarks made to a journalist — such as those made by the Minister for Economic Affairs on 12 July 2002 — do not constitute a “tortious act” capable of giving rise to rights and obligations, and even less a guarantee granted to France Télécom by the State.
Όσον αφορά την εικασία της τα λεχθέντα αντικατοπτρίζουν μόνο την απουσία απόφασης οιασδήποτε φύσης, σύμφωνα με τις πληροφορίες τις οποίες διέθετε τότε ο μέτοχος». Όσον αφορά το διοικητικό δίκαιο, οι γαλλικές αρχές υποστηρίζουν ότι «αφενός, η απλή συζήτηση με ένα δημοσιογράφο — όπως εκείνη που διεξήχθη από τον Υπουργό Οικονομικών στις 12 Ιουλίου 2002 — δεν αποτελεί “βλαπτική πράξη” ικανή να δημιουργήσει δικαιώματα και υποχρεώσεις και ακόμη λιγότερο δεν αποτελεί εγγύηση χορηγούμενη στην France Télécom από το κράτος.
Secondly, the liability of the State can in no way be incurred by reason of the highly general remarks made by the Minister, whether because of their alleged lack of implementation — the broken promise hypothesis — or, conversely, because of their implementation — the unlawful promise hypothesis’.
Αφετέρου, η ευθύνη του κράτους δεν θα δεσμευόταν σε καμιά περίπτωση βάσει των πολύ γενικών λόγων που διατύπωσε ο Υπουργός, είτε λόγω της κατ'ισχυρισμόν απουσίας εφαρμογής — υπόθεση της μη τηρηθείσας υπόσχεσης — ή, αντίθετα, λόγω της εφαρμογής τους — υπόθεση της παράνομης υπόσχεσης». «Τα συμπεράσματα του νομικού συμβούλου αντιβαίνουν έκδηλα στην πρακτική λήψης αποφάσεων της Επιτροπής και στην κοινοτική νομολογία που εφαρμόζονται σε περιπτώσεις κρατικής ενίσχυσης, οι οποίες υπάγουν την ύπαρξη ενίσχυσης στην απόδειξη μιας οριστικής, ακριβούς και άνευ όρων δέσμευσης του συγκεκριμένου κράτους, πράγμα το οποίο σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να σημαίνουν τα υπουργικά λεχθέντα της 12ης Ιουλίου 2002».
‘The legal consultant's conclusions clearly fly in the face of the Commission's decision-making practice and of Community case law in the field of state aid, which make the existence of aid conditional on proof of a firm, precise and unconditional commitment on the part of the State concerned — something which the Minister's remarks of 12 July 2002 could in no way be construed as being.’‘A state measure, in whatever form, must be sufficiently precise and concrete for the Commission to be able to determine the very existence of an advantage’.
«Ένα κρατικό μέτρο, οιασδήποτε μορφής, πρέπει πράγματι να είναι επαρκώς ακριβές και συγκεκριμένο έτσι ώστε να μπορεί η Επιτροπή να καθορίζει κυρίως την ύπαρξη ενός πλεονεκτήματος».
‘To be able to apply the prudent investor test, the Commission must have at its disposal all the necessary information concerning the specific modalities of the measure that is being scrutinised’.
«Επομένως, για να μπορεί να εφαρμοστεί το κριτήριο του συνετού επενδυτή, η Επιτροπή πρέπει να διαθέτει όλα τα απαραίτητα στοιχεία πληροφόρησης σχετικά με τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες του εξεταζόμενου μέτρου».
‘The adoption by the Commission of the legal consultant's arguments would have discriminatory effects which would run counter to the principle of legal certainty.
«Η έγκριση από την Επιτροπή των θέσεων του νομικού συμβούλου θα είχε άλλωστε αποτελέσματα δυσμενούς διάκρισης και αντίθετα προς την αρχή της ασφάλειας δικαίου. Ιδιαίτερα, ο συλλογισμός του συμβούλου θα είχε παράλογες διαδικαστικές συνέπειες, που θα συνεπάγοντο την υποχρέωση κάθε κράτους μέλους να κοινοποιεί στην Επιτροπή το παραμικρό σχέδιο συνέντευξης ή την παραμικρή δημόσια δήλωση έναντι μιας επιχείρησης της οποίας είναι βασικός μέτοχος».
In particular, the reasoning followed by the consultant would have absurd procedural consequences in that each Member State would be obliged to notify to the Commission the slightest plan to give an interview or make a public declaration about a company of which it was the reference shareholder’.
Εξάλλου, αυτή η θέση θα καθιέρωνε μια αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση μεταξύ των κοινοτικών θεσμικών οργάνων και των κρατών μελών.
Moreover, this argument would result in unjustified discrimination between the Community institutions and the Member States.
«Όμως είναι θέμα αρχής, κατά το κοινοτικό δίκαιο, να μην μπορεί κανείς να επικαλείται τις υποσχέσεις στις οποίες προέβη ένα κοινοτικό θεσμικό όργανο απουσία “ακριβών, άνευ όρων και συγκλινουσών διαβεβαιώσεων εκ μέρους εξουσιοδοτημένων και αξιόπιστων πηγών, τις οποίες θα είχαν παράσχει οι αρμόδιες αρχές”».«Βασικά, η προσέγγιση του νομικού συμβούλου μπορεί να πλήξει την αρχή της ουδετερότητας που καθιερώνεται με το άρθρο 295 της συνθήκης ΕΚ και θα καθιστούσε αδύνατη την εφαρμογή του κριτηρίου του συνετού επενδυτή.
‘It is a principle of Community law that no person may rely even on promises made by a Community institution in the absence of “specific, unconditional and concordant assurances, emanating from authorised, reliable sources, given to him by the administration”’.‘More fundamentally, the approach adopted by the legal consultant is likely to undermine the principle of neutrality enshrined in Article 295 of the EC Treaty and would make it impossible to apply the prudent investor test.
Εάν ο συλλογισμός του συμβούλου ακολουθείτο εξ ολοκλήρου, κάθε δημόσια παρέμβαση ενός κράτους για μια δημόσια επιχείρηση θα αποτελούσε επομένως ενίσχυση και το κράτος αυτό θα εθεωρείτο ότι ενεργεί πάντοτε ως δημόσια εξουσία και όχι ως μέτοχος της επιχείρησης».
If the consultant's reasoning were taken to its logical conclusion, any public intervention by a State in relation to a public undertaking would thus constitute aid and a State would therefore always be presumed to act as a public authority and not in the capacity of a shareholder in the undertaking’.
Όσον αφορά την οικονομική έκθεση, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
The French authorities have presented the following comments on the economic report:
«Τα συμπεράσματα του οικονομικού συμβούλου δεν έχουν καμία ισχύ καθόσον, καθ'εαυτά, βασίζονται αποκλειστικά στα εσφαλμένο συμπέρασμα (στο οποίο καταλήγει η νομική έκθεση) σύμφωνα με το οποίο η France Télécom είχε λάβει “απεριόριστη εγγύηση” από το κράτος».
‘The economic consultant's conclusions have no intrinsic validity inasmuch as they are based exclusively on the mistaken premiss (contained in the legal report) that France Télécom received an “unlimited guarantee” from the State’.
«Εξάλλου ... η οικονομική έκθεση δεν αποδεικνύει κατά κανένα τρόπο ότι η επιχείρηση είχε επωφεληθεί από οιοδήποτε πλεονέκτημα σε σχέση με τους ανταγωνιστές της».
‘Moreover … the economic report in no way shows that the company enjoyed any advantage over its competitors’.
«Η μικροοικονομική μεθοδολογία της event study (μελέτης περιστατικών) που χρησιμοποιήθηκε από τον οικονομικό σύμβουλο εγείρει ορισμένες ουσιώδεις δυσκολίες, οι οποίες αφορούν κυρίως στη χρήση της πολύ βραχυπρόθεσμης εξέλιξης της τιμής χρηματιστηρίου ως μόνο μέτρο εξέλιξης της αξίας μιας επιχείρησης, σε αντίθεση με τις αναγνωρισμένες πρακτικές (ακόμη και του κοινοτικού δικαστή στον τομέα της αποτίμησης και ενώ τα έκδηλα σφάλματα που διαπράχθηκαν πρόσφατα από τις αγορές κατά την αποτίμηση της αξίας των επιχειρήσεων τηλεπικοινωνιών απαιτούσαν τουλάχιστον σοβαρές επιφυλάξεις.
‘The microeconomic method of the event study used by the economic consultant raises a number of fundamental issues, including the use of the very short-term trend in the share price as the sole measure of changes in the value of the company contrary to recognised usage (including by the Community courts regarding valuation, and this despite the fact that the manifest errors committed recently by the markets in assessing the value of telecommunications operators call for, to say the least, serious caution.
Εξάλλου, ο οικονομικός σύμβουλος αγνοεί εντελώς τις ιδιαιτερότητες της κατάστασης του τίτλου France Télécom κατά την υπόψη περίοδο, καθώς και το ιστορικά υψηλό επίπεδο μεταβλητότητάς του που αποτρέπουν σαφώς τη χρήση αυτής της μεθοδολογίας στη συγκεκριμένη περίπτωση».
What is more, the economic consultant is completely ignorant of the specificities of the situation with regard to the France Télécom share at the material time, such as its historically high level of volatility, which clearly rule out the use of this method in the present case’.
«Η μέθοδος της event study αποδεικνύεται στη συγκεκριμένη περίπτωση ακόμη πλέον ακατάλληλη καθόσον η τιμή χρηματιστηρίου δεν γνώρισε ομαλή εξέλιξη στη διάρκεια της υπόψη περιόδου, αλλά μια ταχεία διαδοχή έντονων αυξήσεων και μειώσεων, που μαρτυρούν την πλειονότητα των αντιφατικών παραγόντων που μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη της τιμής στη διάρκεια της παρατηρούμενης περιόδου, έτσι ώστε ο σύμβουλος δεν διαθέτει βάση για να διεξαγάγει τις αναλύσεις του υπό το φως ενός μόνου παράγοντα (υπουργική συνέντευξη της 12ης Ιουλίου 2002), αγνοώντας το σύνολο των άλλων παραγόντων (ενώ τίποτε δεν επιτρέπει την επιβεβαίωση ότι οι επιχειρήσεις της αγοράς θεώρησαν ότι η υπουργική συνέντευξη ήταν σημαντικό στοιχείο για τους επενδυτές τον Ιούλιο του 2002)».
‘The event study method is all the more inappropriate in the present case as the share price did not move in only one direction during the relevant period, but underwent a rapid succession of strong rises and falls in response to the multitude of contradictory factors influencing the share price at that time, with the result that the consultant is wrong to carry out his analyses in the light of a single factor (the ministerial interview on 12 July 2002) to the exclusion of all others (despite the fact that there are no grounds for asserting that market operators considered the ministerial interview to be an important factor for investors in July 2002)’.
«Έτσι, οι αγορές έλαβαν εκείνη την περίοδο πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση της ίδιας της επιχείρησης (για παράδειγμα σχετικά με τον κίνδυνο που συνδέεται με την MobilCom)».
‘The markets thus received at that time information about the situation of the company itself (for example, on the risk associated with MobilCom)’.
«Επιπλέον, οι υπολογισμοί του συμβούλου καθορίζονται στην πραγματικότητα ουσιωδώς από την επιλογή μεθοδολογικών υποθέσεων (κυρίως παράθυρο παρατήρησης και περίοδος εκτίμησης) που έχουν διατυπωθεί χωρίς ισχυρή αιτιολογία και κατά τρόπο σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετο, πράγμα το οποίο στερεί κάθε αποδεικτικής αξίας τα αποτελέσματα που παρουσιάζει ο σύμβουλος».
‘Moreover, the consultant's calculations are in reality essentially determined by the choice of methodological hypotheses (such as the observation window and assessment period), established as they are without any solid justification and in a largely arbitrary manner, which deprives his findings of any probative value’.
«Το ποσό που υπολογίστηκε από τον οικονομικό σύμβουλο συνδέεται ουσιαστικά με τη χρήση μιας τάσης αναφοράς της τιμής χρηματιστηρίου της France Télécom η οποία δεν είχε καμία σχέση με το περιστατικό που εξετάζεται στη μελέτη (υπουργικά λεχθέντα της 12ης Ιουλίου 2002)».
‘The amount calculated by the economic consultant is essentially linked to the utilisation of a reference trend in France Télécom's share price which bears no relationship to the event examined in the study (the Minister's comments of 12 July 2002)’.
«Εξάλλου, τα πορίσματα του συμβούλου ανασκευάζονται με απλές και αναμφισβήτητες δοκιμασίες όπως η παρατήρηση ότι, κατά την υπόψη περίοδο, οι μετοχές και οι ομολογίες της France Télécom εξελίχθηκαν εντελώς όμοια προς τους αντίστοιχους τίτλους της πλησιέστερης συγκρίσιμης επιχείρησης Deutsche Telekom».
‘Furthermore, the consultant's deductions are contradicted by simple, unavoidable tests such as the observation that, over the relevant period, France Télécom's shares and bonds moved in quite a similar way to the securities of its closest comparable competitor, Deutsche Telekom’.
Η έκθεση του συμβούλου άλλωστε θα μπορούσε να επικριθεί λόγω της «αδικαιολόγητης ετερογένειας της μεθόδου ανασύστασης της «κανονικής» εξέλιξης των μετοχών και των ομολογιών, ή ακόμη λόγω της απουσίας πρόβλεψης εκ μέρους του συμβούλου να προβάλει μια «κανονική» τάση εξέλιξης του χρέους αγοράς από ορισμένα κονδύλια ομολογιών με ελάχιστη ρευστότητα ή για την παρεκβολή της αξίας αγοράς ορισμένων ομολογιών στο σύνολο του χρέους.
The consultant's report can also be criticised for ‘the unjustified heterogeneousness of the method of reconstituting the “normal” movement’ in shares and bonds, or the lack of care taken by the consultant in giving prominence to a ‘normal’ trend in market indebtedness on the basis of certain highly illiquid bond lines or in extrapolating the market value of a few bonds from the totality of the debt.
Επίσης αρμόζει να υπογραμμιστεί ο άκρως εύθραυστος χαρακτήρας του θεωρητικού υπολογισμού εκ μέρους του συμβούλου για να εκτιμηθεί, βάσει των Credit Default Swaps («CDS»), το κόστος της δήθεν εγγύησης που χορήγησε το κράτος στη France Télécom.
Likewise, the extremely fragile basis of the theoretical calculation carried out by the consultant to estimate, on the basis of credit default swaps (‘CDSs’), the cost of the alleged guarantee granted by the State to France Télécom should be emphasised.
Ο σύμβουλος κατά τον υπολογισμό αυτό δεν λαμβάνει πράγματι καθόλου υπόψη την ιδιαίτερη σπανιότητα των CDS στη διάρκεια της μελετώμενης περιόδου, που εξηγεί την υπερβολική αντιδραστικότητα αυτού του μέσου [κυρίως σε σχέση με τα περιθώρια (spreads) των ομολογιών] και το αποκλείει ως κατάλληλο εργαλείο μέτρησης στη διάρκεια της περιόδου.
The calculation takes no account of the specific rarity of CDSs during the period studied, which explains the excessive reactivity of that instrument (compared, for instance, with bond spreads) and rules it out as a suitable measuring stick over that period.
«Τα συμπεράσματα του οικονομικού συμβούλου όσον αφορά την ύπαρξη μιας υποτιθέμενης ενίσχυσης υπέρ της France Télécom βασίζονται άλλωστε σε σφάλματα συλλογισμού και δημιουργούν σύγχυση μεταξύ της δήθεν αύξησης της θεωρητικής αξίας της επιχείρησης στην αγορά, του οφέλους που αποκόμισαν από αυτή την αύξηση οι μέτοχοι και οι πιστωτές και της χορήγησης ενός υποθετικού πλεονεκτήματος για την επιχείρηση».
‘The economic consultant's conclusions as to the existence of supposed aid granted to France Télécom are based, moreover, on errors of reasoning and stem from a confusion between the alleged increase in the theoretical market value of the company, the profit derived from that increase by shareholders and debtors, and the conferment of a supposed advantage on the company’.
«0 σύμβουλος ξεκινά από το συμπέρασμα ότι μια κρατική ενίσχυση θα αύξανε την αξία της επιχείρησης η οποία θα επωφελείτο ... [ενώ] δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί ότι οι παράγοντες της αγοράς σήμερα έχουν πλήρη επίγνωση των κινδύνων τους οποίους θα μπορούσε να διατρέξει μια επιχείρηση λόγω της χορήγησης μιας ασυμβίβαστης ενίσχυσης ... Κατά συνέπεια ... η χορήγηση μιας ενίσχυσης, εάν θεωρείτο παράνομη από τις αγορές, θα μπορούσε να συνεπάγεται ... μείωση της τιμής των τίτλων της επιχείρησης και επομένως της αξίας της επιχείρησης στην αγορά».
‘The consultant proceeds on the assumption that state aid increases the value of the company receiving it … [whereas] it should not be overlooked that market operators are nowadays fully aware of the risks which the grant of incompatible aid poses for a company … Consequently, … if it were to be perceived by the markets as unlawful, the grant of aid might lead to … a fall in the company's share price and hence in its market value’.
«Τέτοια συμπεράσματα τα οποία βασίζονται αποκλειστικά σε μια εκ των υστέρων ανάλυση της δήθεν “εγγύησης” που χορήγησε το κράτος στην France Télécom, είναι άλλωστε ασυμβίβαστα με την εκτίμηση του κριτηρίου του επενδυτή το οποίο επιβάλλει μια εκ των προτέρων αξιολόγηση».
‘Such conclusions, which are based exclusively on an ex post analysis of the alleged “guarantee” granted by the State to France Télécom, are, moreover, incompatible with the assessment of the investor criterion, which calls for an ex ante evaluation’.
«Τέλος, επιπλέον, η οικονομική έκθεση διαπιστώνει, σε περίπτωση που θα υπήρχε ακόμη ανάγκη, ότι η France Télécom δεν ήταν επιχείρηση αντιμετωπίζουσα δυσχέρειες κατά την εποχή των υπόψη περιστατικών (καθόσον είχε πρόσβαση στην αγορά κεφαλαίων και δεν είχε πρόβλημα βιωσιμότητας βραχυπρόθεσμα) και ότι η συμμετοχή του κράτους μετόχου στο σχέδιο της επανεξισορρόπησης του ισολογισμού της επιχείρησης ήταν σύμφωνη προς το κριτήριο του ιδιωτικού επενδυτή, επιβεβαιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την απουσία κάθε στοιχείου ενίσχυσης στα οικονομικά μέτρα που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας της Επιτροπής».
‘Last but not least, the economic report observes, as if there was any need to, that France Télécom was not a firm in difficulty at the time of the events in question (as it had access to the capital markets and no long-term viability problem) and that the participation by the State shareholder in the plan to rebalance the company's balance sheet was in keeping with the private investor criterion, thereby confirming the absence of any aid element in the financial measures forming the subject-matter of the Commission's investigation’.
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
OBJECT OF THE PRESENT DECISION
Στις 4 Δεκεμβρίου 2002, η Επιτροπή έλαβε κοινοποίηση ενός σχεδίου εισφοράς κεφαλαίου το οποίο η Γαλλία προτίθετο να εφαρμόσει υπέρ της FT ως προκαταβολή της συμμετοχής της σε μια μελλοντική αύξηση του κεφαλαίου της επιχείρησης στο πλαίσιο ενός προγράμματος ανάκαμψης ονομαζόμενου «Ambition 2005».
On 4 December 2002, the Commission received notification of a shareholder loan proposal which France was considering implementing in favour of France Télécom by way of an upfront prepayment towards its participation in a forthcoming operation to increase the Company's capital as part of a recovery plan entitled ‘Ambition 2005’.
Το περιεχόμενο της κοινοποίησης αυτής περιγράφεται στην απόφαση για κίνηση της διαδικασίας.
The notification's content is described in the opening decision.
Για να αποφασιστεί εάν τα εν λόγω μέτρα είναι σύμφωνα προς τη συνθήκη, η Επιτροπή εξέτασε τα περιστατικά που έχουν σχέση με την κοινοποίηση αυτού του σχεδίου, μεταξύ των οποίων οι κυβερνητικές δηλώσεις από τον Ιούλιο έως το Δεκέμβριο του 2002 (βλέπε τμήμα 5).
In order to decide whether the measures at issue are compatible with the Treaty, the Commission has examined the events connected with the proposal's notification, including the Government's declarations of July to September 2002(see Section 5).
Πραγματοποιώντας αυτή την εξέταση, η Επιτροπή κατέληξε ότι τα μέτρα που κοινοποιήθηκαν δεν μπορούν να αναλυθούν χωρίς να ληφθούν υπόψη οι δηλώσεις της κυβέρνησης από τον Ιούλιο έως το Δεκέμβριο του 2002.
In carrying out this examination, the Commission has taken the view that the notified measures cannot be analysed without having regard to the Government's declarations of July to September 2002.
Πράγματι, με τις δηλώσεις αυτές, το κράτος εξεδήλωσε τη βούλησή του να λάβει κατάλληλα μέτρα για την επίλυση των οικονομικών δυσκολιών της FT.
By these declarations, the State manifested its will to take appropriate steps to resolve France Télécom's financial difficulties.
Επομένως, το σχέδιο προκαταβολής αποτελεί την υλοποίηση των προθέσεων που εξέφρασε το κράτος κατά το παρελθόν.
Thus, the shareholder loan proposal is the concretisation of intentions previously expressed by the State.
Πράγματι, από υλική άποψη, δεν υπάρχει κανένας νομικός λόγος να περιοριστεί η εξέταση των κατάλληλων περιστατικών μόνο στα περιστατικά που το κράτος μέλος αποφάσισε να αναφέρει στην κοινοποίησή του.
From a material point of view, there is no legal reason to limit the examination of the relevant facts to the facts which the Member State has decided to mention in the notification.
Η έννοια της ενίσχυσης είναι αντικειμενική έννοια που βασίζεται στην οικονομική πραγματικότητα.
The concept of aid is an objective concept based on economic reality.