natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα ποσοστά αυξάνονται, όταν επιπλέον πρόκειται για νέους γεωργούς (43,75 % σε πεδινή περιοχή και 56,25 % σε μειονεκτική περιοχή).
The rates were increased in the case of young farmers (43,75 % in lowland areas and 56,25 % in less-favoured areas).
Στον τομέα της πτηνοτροφίας, για τους νέους γεωργούς, προβλέπεται προσαύξηση κατά 5 % μέσω δανείου με επιδοτούμενο επιτόκιο.
For young farmers in the poultry sector an increase of 5 % via a soft loan was provided for.
Η εγκύκλιος DEPSE/SDEEA αριθ. 7001 της 15ης Ιανουαρίου 1996 τροποποίησε τα ποσοστά ενίσχυσης για τους νέους γεωργούς που εγκαθίστανται από την 1η Ιανουαρίου 1996.
DEPSE/SDEEA circular No 7001 of 15 January 1996 amended the aid rates in favour of young farmers setting up from 1 January 1996.
Το ποσοστό της επιχορήγησης κεφαλαίου αυξάνεται από 30 % σε 35 % στις μειονεκτικές περιοχές και τις αγροτικές αναπτυξιακές περιοχές προτεραιότητας.
The capital subsidy rate was increased from 30 % to 35 % in less-favoured areas and priority rural development areas.
Δεν προβλέπεται δάνειο με επιδοτούμενο επιτόκιο.
No soft loan was provided for.
Στις άλλες περιοχές, το ποσοστό της κεφαλαιακής ενίσχυσης αυξάνεται από 30 % σε 32,5 %.
In other areas the capital subsidy rate was increased from 30 % to 32,5 %.
Επιτρέπεται η χορήγηση συμπληρωματικού δανείου το οποίο έχει ισοδύναμο επιχορήγησης 2,5 %.
A supplementary loan having a subsidy-equivalent effect of 2,5 % was permitted.
Για να έχουν πρόσβαση στις ενισχύσεις, οι παραγωγοί έπρεπε να υποβάλουν προκαταρκτική μελέτη, η οποία εκπονείτο για λογαριασμό τους από εγκεκριμένους τεχνικούς, μετά την οποία εκπονείτο το σχέδιο επένδυσης του παραγωγού.
To qualify for the aid, farmers had to submit a preliminary study performed on their behalf by approved experts and resulting in the drawing up of the farmer’s investment project.
Η διάγνωση χρησίμευε ως βάση για τη σύμβαση ελέγχου της ρύπανσης (βλ. αιτιολογική σκέψη 21) και επομένως για τον ορισμό της βάσης που ήταν επιλέξιμη από καθένα από τα συμμετέχοντα μέρη για τη δημόσια χρηματοδότηση των έργων.
Analyses were used as the basis for the pollution control contract (see recital 21) and, therefore, for the definition of the eligible amount for each of the parties participating in the public financing of the work.
Οι εν λόγω μελέτες αντιπροσώπευαν το 2 % του κόστους των επενδύσεων και ενισχύονταν σε ποσοστό 50 % από το κράτος και σε ποσοστό 50 % από τους οργανισμούς υδάτινων πόρων, με όριο τα 6000 γαλλικά φράγκα (FRF) εκτός φόρων (ήτοι 914 ευρώ).
The studies amounted to 2 % of the cost of the investments and were subsidised at the rate of 50 % by the State and 50 % by the water supply agencies up to a ceiling of FRF 6000 before taxes (equivalent to EUR 914).
Η σύμβαση ελέγχου της ρύπανσης ήταν το στοιχείο που εξασφάλιζε στον κτηνοτρόφο την εφαρμογή του μηχανισμού ενίσχυσης που προβλέπεται στο PMPOA, καθώς και τον συμψηφισμό του ενδεχόμενου τέλους προς τον οργανισμό υδάτινων πόρων.
The pollution control contract was the factor which guaranteed the farmer that the aid provided for in the PMPOA would be applied and that any charge by the water supply agencies would dbe offset.
Πρόκειται για μια σύμβαση εμπιστοσύνης, η οποία φέρει κατ’ ανάγκη στο φως την ύπαρξη περιβαλλοντικών προβλημάτων σε μια κτηνοτροφική εκμετάλλευση, αλλά σκοπός της οποίας είναι να βοηθήσει στην επίλυσή τους.
It was a contract of confidence which of necessity highlighted the existence of environmental problems on a farm but the purpose of which was to help resolve them.
Υπογράφεται από το σύνολο των εταίρων της χρηματοδότησης, μεταξύ των οποίων και ο κτηνοτρόφος.
It was signed by all the financial partners, including the farmer.
Τα επιχειρήματα που πρόβαλε η Επιτροπή στο πλαίσιο της κίνησης της διαδικασίας έρευνας
The reasons given by the Commission for initiating the examination procedure
Η Επιτροπή θεώρησε, εν πρώτοις, ότι η συμμετοχή των οργανισμών υδάτινων πόρων στο PMPOA αποτελούσε κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
Firstly, the Commission felt that the involvement of the water supply agencies in the PMPOA was a State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.
Πράγματι, οι οργανισμοί υδάτινων πόρων συμμετείχαν στην χρηματοδότηση των επενδυτικών δαπανών του PMPOA μέχρις ύψους 1/3 αυτών.
The water supply agencies were responsible for one-third of the funding of the PMPOA’s investment costs.
Η συμμετοχή τους έγινε γνωστή στις υπηρεσίες της Επιτροπής μετά τη δημοσίευση μιας έκθεσης αξιολόγησης σχετικά με τη διαχείριση και τον απολογισμό του PMPOA, η οποία είχε εκπονηθεί από τη γενική επιθεώρηση οικονομικών, τη μόνιμη επιτροπή συντονισμού των επιθεωρήσεων του Υπουργείου Γεωργίας και Αλιείας και το γενικό Συμβούλιο αγρονομίας, υδάτων και δασών.
The Commission only became aware of their involvement after dissemination of a report evaluating the management and progress of the PMPOA drawn up by the Inspectorate-General of Finances, the standing committee for the coordination of inspections of the Ministry of Agriculture and Fisheries and the Conseil Général for agricultural engineering, water resources and forests.
Η Επιτροπή έλαβε υπόψη το γεγονός ότι το άρθρο 2 του γαλλικού διατάγματος αριθ. 66—700 της 14ης Σεπτεμβρίου 1966 σχετικά με τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς υδρολογικής λεκάνης προβλέπει ότι οι οργανισμοί υδάτινων πόρων είναι δημόσια ιδρύματα του κράτους, τα οποία διαθέτουν νομική προσωπικότητα και οικονομική αυτονομία και επομένως ότι η γαλλική νομοθεσία δεν αφήνει καμία αμφιβολία ως προς το δημόσιο χαρακτήρα των οργανισμών.
The Commission noted the fact that Article 2 of French decree No 66-700 of 14 September 1966 on water supply agencies stipulated that the agencies were public State bodies enjoying legal personality and financial independence and that French legislation made it clear that the agencies were public in nature.
Η Επιτροπή συμπέρανε, στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας, ότι, ενόψει των νομοθετικών διατάξεων που έχουν θεσπιστεί στη Γαλλία σχετικά με τους οργανισμούς υδατίνων πόρων και τις μεθόδους λειτουργίας τους, καθώς και ενόψει της νομολογίας του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οργανισμοί υδατίνων πόρων πρέπει να θεωρηθούν προέκταση του κράτους και ότι η χρηματοδότηση, εκ μέρους των οργανισμών αυτών, επενδύσεων σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις συνιστά επομένως κρατική ενίσχυση.
In its decision to initiate the procedure the Commission concluded that, in the light of the legalislation adopted in France on the water supply agencies and their operating methods, and the decisions of the Court of Justice of the European Communities and the Court of First Instance, the water supply agencies were to be regarded as extensions of the State and that their funding of investments on agricultural holdings therefore constituted State aid.
Η Επιτροπή θεώρησε ότι τα ποσά που χορηγούνται στους βοοτρόφους, χοιροτρόφους και πτηνοτρόφους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προέρχονται από τους οργανισμούς υδατίνων πόρων, παρέχουν στους εν λόγω παραγωγούς ένα πλεονέκτημα από το οποίο άλλοι κλάδοι παραγωγής δεν μπορούσαν να επωφεληθούν.
The Commission considered that the amounts allocated to cattle, pig and poultry farmers, including those provided by the water supply agencies, conferred on those farmers an advantage from which other forms of production could not benefit.
Επρόκειτο επομένως για ενίσχυση χορηγούμενη από τη Γαλλία, η οποία, νοθεύοντας ή απειλώντας να νοθεύσει τον ανταγωνισμό δια της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων και ορισμένων κλάδων παραγωγής, ήταν ικανή να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών.
This was therefore State aid granted by France which, by distorting or being likely to distort competition by favouring certain undertakings or production sectors, was likely to affect trade between the Member States.
Κατά συνέπεια, το μέτρο εμπίπτει στο άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
Consequently the measure fell under Article 87(1) of the Treaty.
Η Επιτροπή συμπέρανε επίσης ότι οι κρατικές ενισχύσεις που τέθηκαν σε εφαρμογή από τη Γαλλία αποτελούσαν νέες ενισχύσεις μη κοινοποιηθείσες στην Επιτροπή, οι οποίες, ως εκ τούτου, συνιστούσαν ενδεχομένως παράνομες ενισχύσεις κατά την έννοια της συνθήκης.
The Commission also concluded that the State aid put into effect by France constituted new aid not notified to the Commission which could by dint of that be considered unlawful aid within the meaning of the Treaty.
Η Επιτροπή βασιζόταν ιδίως στο άρθρο 1, στοιχείο στ), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ, το οποίο ορίζει την παράνομη ενίσχυση ως νέα ενίσχυση η οποία εφαρμόζεται κατά παράβαση του παλαιού άρθρου 93 (νυν άρθρου 88) παράγραφος 3 της συνθήκης.
The Commission based its arguments on Article 1(f) of Council Regulation (EC) No 659/1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty, which defines unlawful aid as new aid put into effect in contravention of the former Article 93(3) (now Article 88(3)) of the Treaty.
Η έννοια της νέας ενίσχυσης καλύπτει, από την πλευρά της, κάθε ενίσχυση, δηλαδή κάθε καθεστώς ενισχύσεων ή κάθε μεμονωμένη ενίσχυση, η οποία δεν αποτελεί υφιστάμενη ενίσχυση, συμπεριλαμβανομένης οποιασδήποτε τροποποίησης υφισταμένων ενισχύσεων.
The term new aid covers all aid, that is to say, aid schemes and individual aid, which is not existing aid, including alterations to existing aid.
Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι κάθε καθεστώς ενισχύσεων εγκεκριμένο από την Επιτροπή, στο οποίο επιφέρονται στη συνέχεια σημαντικές μεταβολές — στη συγκεκριμένη περίπτωση σχετικές με τη συμμετοχή ενός δημόσιου οργανισμού στη χρηματοδότηση της ενίσχυσης που έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή, τροποποιώντας σημαντικά την κλείδα χρηματοδότησης και, ως εκ τούτου, την ένταση της ενίσχυσης — αποτελεί νέα ενίσχυση η οποία πρέπει να κοινοποιηθεί στην Επιτροπή, κατά την έννοια του άρθρου 88 της συνθήκης και να εγκριθεί από αυτή.
The Commission noted that any aid scheme authorised by the Commission into which major changes were later introduced — in this case, relating to the participation of a public body in the financing of an aid notified to the Commission, thus significantly altering the financing key and, consequently, the aid rate — constituted a new aid which had to be notified to the Commission within the meaning of Article 88 of the Treaty and authorised by it.
Η εν λόγω υποχρέωση κοινοποίησης καθιερώνεται με το άρθρο 1, στοιχείο γ), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999.
The notification obligation was established by Article 1(c) of Regulation (EC) No 659/1999.
Κατά τη γνώμη της Επιτροπής, η μεταβολή της έντασης της ενίσχυσης φαινόταν να αποτελεί καθαυτή στοιχείο τροποποιητικό της ουσίας της ενίσχυσης, το οποίο καθιστά υποχρεωτική την κοινοποίηση κατά την έννοια του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης.
The Commission stated that varying the aid rate appeared per se to constitute an element modifying the substance of the aid which made notification within the meaning of Article 88(2) of the Treaty obligatory.
Η Επιτροπή στη συνέχεια προχώρησε στην αξιολόγηση των επίμαχων ενισχύσεων, λαμβάνοντας υπόψη το σημείο 23.3 των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας (στο εξής καλούμενων «οι γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές»), σύμφωνα με το οποίο οι παράνομες ενισχύσεις κατά την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο στ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 θα κρίνονται σύμφωνα με τους κανόνες και τις κατευθυντήριες γραμμές που ισχύουν τη στιγμή κατά την οποία χορηγείται η ενίσχυση.
The Commission then carried out an assessment of the aids in question in the light of paragraph 23.3 of the Community guidelines on State aid in the agriculture sector (hereafter ‘the agriculture guidelines’), which states that any unlawful aid within the meaning of Article 1(f) of Regulation (EC) No 659/1999 is to be assessed in accordance with the rules and guidelines in force at the time the aid is granted.
Όσον αφορά τις επιχορηγούμενες επενδύσεις και τη μορφή των ενισχύσεων, η Επιτροπή θεώρησε ότι, ως προς τον τομέα της χοιροτροφίας, η φύση των επενδύσεων είχε πράγματι παραμείνει αναλλοίωτη κατά την ενσωμάτωσή τους στο PMPOA και ότι οι επενδύσεις αντιστοιχούσαν κατ’ ουσία προς εκείνες που είχαν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή και είχαν εγκριθεί από αυτή.
With regard to the subsidised investments and the form of aid, the Commission considered that, where the pigmeat sector was concerned, the type of investment had actually been continued in the PMPOA and that the investments corresponded in the main to those notified to and authorised by the Commission.
Όσον αφορά τον τομέα της βοοτροφίας, η Επιτροπή, αν και δεν είχε την εποχή εκείνη εξετάσει την ενίσχυση υπό το πρίσμα των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού, διαπίστωσε, όταν κίνησε τη διαδικασία, ότι ήταν συμβατή με τους κανόνες αυτούς.
With regard to the beef and veal sector, the Commission, even though it had not examined the aid from the point of view of the Community’s competition rules at the time, noted its compatibility with those rules when it initiated the procedure.
Σε ό,τι αφορά τον τομέα της πτηνοτροφίας, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι στο PMPOA είχαν επαναληφθεί επακριβώς οι διατάξεις που είχε εγκρίνει προηγουμένως.
With regard to the poultry sector the Commission noted that the PMPOA included exactly what it had previously authorised.
Τέλος, σε ό,τι αφορά το καθεστώς υπέρ των νέων γεωργών που εγκαθίστανται από την 1η Ιανουαρίου 1996, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι το καθεστώς δεν επέφερε μεταβολές του καθεστώτος στο μέρος του που αφορούσε τις επιλέξιμες επενδύσεις, αλλά περιοριζόταν σε τροποποίηση της μορφής της ενίσχυσης κατά το τμήμα της που χρηματοδοτείτο από το κράτος.
Lastly, with regard to the scheme in favour of young farmers setting up from 1 January 1996, the Commission concluded that the scheme did not engender any changes in the scheme as regards the section on eligible investments, but was restricted to a change in the form of that part of the aid financed by the State.
Έτσι, η Επιτροπή συμπέρανε ότι, όσον αφορά τη φύση των επενδύσεων και τις μορφές ενίσχυσης που προέβλεπαν οι γαλλικές αρχές, οι ενισχύσεις αν και είχαν παράνομο χαρακτήρα, τέθηκαν σε εφαρμογή σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού που εφαρμόζονταν την εποχή εκείνη.
The Commission was therefore able to conclude on the nature of the investments and the forms of aid provided for by the French authorities that the aids, while tainted with illegality, had been put into effect in compliance with the Community competition rules applicable at the time.
Η Επιτροπή επομένως δεν αμφισβήτησε αυτή την πλευρά της εφαρμογής της ενίσχυσης.
The Commission did not therefore object to that aspect of the aid as applied.
Όσον αφορά την κλείδα χρηματοδότησης των ενισχύσεων, η Επιτροπή υπενθύμισε ότι, σύμφωνα με το κανονιστικό πλαίσιο που εφαρμοζόταν τη στιγμή της έναρξης ισχύος του προγράμματος, το ανώτατο όριο για τις επενδυτικές ενισχύσεις υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος ήταν 35 % των δαπανών (45 % στις μειονεκτικές περιοχές).
Where the financing key for the aid was concerned, the Commission noted that, according to the rules applicable at the time the programme was launched, the ceiling for investment aid to protect the environment was 35 % of the eligible costs (45 % in less-favoured areas).
Πράγματι, το άρθρο 12 παράγραφος 5, πέμπτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2328/91, το οποίο προέβλεπε εξέταση των εθνικών ενισχύσεων με βάση τα παλαιά άρθρα 92 και 93 (νυν 87 και 88) της συνθήκης και το άρθρο 6 του εν λόγω κανονισμού, επέτρεπε τις ενισχύσεις για επενδύσεις που απέβλεπαν στην προστασία του περιβάλλοντος, εφόσον αυτές δεν επέφεραν αύξηση της παραγωγής.
The fifth indent of Article 12(5) of Regulation (EEC) No 2328/91, which provides for scrutiny of national aids in the light of former Articles 92 and 93 (now Articles 87 and 88) of the Treaty and Article 6 of that Regulation, authorised investment aid to protect the environment provided it did not give rise to an increase in production.
Στην απόφασή της σχετικά με την κρατική ενίσχυση αριθ. Ν 136/91, η Επιτροπή έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η πρακτική της ήταν να θεωρεί ότι συμβιβάζεται με την κοινή αγορά γι’ αυτό το είδος ενισχύσεων ποσοστό 35 % των επιλέξιμων δαπανών (45 % στις μειονεκτικές περιοχές κατά την έννοια της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Απριλίου 1975 περί της ορεινής γεωργίας και της γεωργίας σε ορισμένες μειονεκτικές περιοχές.
In its decision on State aid N 136/91, the Commission took account of the fact that it normally considered as compatible with the common market an aid rate of 35 % of eligible costs for that type of aid (45 % in less-favoured areas within the meaning of Council Directive 75/268/EEC of 28 April 1975 on mountain and hill farming and farming in certain less-favoured areas.
Αυτά τα ποσοστά ενίσχυσης επιβεβαιώθηκαν στο σημείο 3.2.3 του κοινοτικού πλαισίου κρατικών ενισχύσεων για την προστασία του περιβάλλοντος, λίγο μετά την έναρξη ισχύος του προγράμματος.
Those aid rates were confirmed in paragraph 3.2.3 of the Community guidelines on State aid for environmental protection shortly after entry into force of the programme.
Η ύπαρξη και η φύση αυτών των ανωτάτων ορίων είχαν εξάλλου αποσαφηνιστεί από τις γαλλικές αρχές στις τομεακές εγκυκλίους εφαρμογής του PMPOA που αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 15.
In addition, the French authorities explained the existence and nature of those ceilings in the sectoral circulars applying the PMPOA as referred to in recital 15.
Πράγματι, αναγράφεται σε αυτές ότι «η Ευρωπαϊκή Ένωση επέτρεψε οι δημόσιες ενισχύσεις γι’ αυτό τον τύπο επενδύσεων που συνδέονται με τη βελτίωση του περιβάλλοντος να φθάσουν κατά παρέκκλιση το ποσοστό 35 %».
They wrote that the European Union had authorised a derogating rate of 35 % for public aid to this type of investment linked to improvement of the environment.
Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η κλείδα χρηματοδότησης του προγράμματος προβλέπει συμμετοχή στις δαπάνες των επενδύσεων κατά 1/3 για το κράτος και τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (σε ίσα μερίδια, δηλαδή 1/6 για κάθε μέρος), 1/3 για τους οργανισμούς υδάτινων πόρων και 1/3 για τους κατόχους των εκμεταλλεύσεων και αν ληφθεί υπόψη, ειδικότερα, το γεγονός ότι η συνεισφορά των οργανισμών υδάτινων πόρων συνιστά κρατική ενίσχυση, η Επιτροπή συμπέρανε στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας ότι τα ανώτατα όρια ενίσχυσης που επιτρέπονται γι’ αυτό το είδος επενδύσεων δεν φαινόταν να έχουν τηρηθεί. Πράγματι, η συνεισφορά των οργανισμών υδάτινων πόρων στη χρηματοδότηση του PMPOA έχει ως αποτέλεσμα να ανέλθει το ποσοστό της δημόσιας χρηματοδότησης στα 2/3 του κόστους των επενδύσεων, δηλαδή σε περίπου 66,6 % των δαπανών.
Given that the programme’s financing key provided for a contribution to investment costs of one-third by the State and local authorities (equal shares, i.e. one-sixth each), one-third by the water supply agencies and one-third by the farmers, and that the contribution by the water supply agencies constituted a State aid, the Commission concluded in its decision to initiate the procedure that the aid ceilings authorised for that type of investment appeared not to have been respected, for the result of the funding of the PMPOA by the water supply agencies would have been to increase the rate of public financing to two-thirds of the investment costs, i.e. some 66,6 % of the costs incurred.
Αυτό αντιπροσωπεύει, κατά την Επιτροπή, υπέρβαση του επιτρεπόμενου ποσοστού κατά περίπου 31,6 % (21,6 % στις μειονεκτικές περιοχές) των δαπανών.
According to the Commission that was some 31,6 % (21,6 % in less-favoured areas) more than the permitted rate.
Η ίδια υπέρβαση υπάρχει όσον αφορά το καθεστώς υπέρ των νέων γεωργών που εγκαθίστανται από την 1η Ιανουαρίου 1996, δεδομένου ότι οι τροποποιήσεις που επήλθαν στο καθεστώς αφορούν απλώς τη μορφή της ενίσχυσης κατά το μέρος που χρηματοδοτείται από το κράτος και δεν οδηγούν επομένως σε συνολική αύξηση του ποσοστού παρέμβασης υπέρ αυτών.
A similarly excessive rate applied to the scheme in favour of young farmers setting up on or after 1 January 1996 since the amendments to the scheme related only to the form of the aid in the part financed by the State and therefore did not result in an overall increase in the assistance rate in favour of them.
Η Επιτροπή θεώρησε επίσης ότι, από την 1η Ιανουαρίου 2000, ημερομηνία εφαρμογής των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών, η Επιτροπή επιτρέπει πάντως, βάσει του σημείου 4.1.1.2 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών, ποσοστά ενίσχυσης γι’ αυτό το είδος επενδύσεων 40 % των δαπανών (50 % για τις μειονεκτικές περιοχές).
However, the Commission also considered the fact since 1 January 2000, the date of application of the agriculture guidelines, it had been authorising, on the basis of paragraph 4.1.1.2 of those guidelines, aid rates for that type of investment of 40 % of costs incurred (50 % in less-favoured areas).
Για τους νέους γεωργούς, το ποσοστό που γίνεται δεκτό είναι 45 % (55 % σε μειονεκτική περιοχή).
For young farmers the accepted rate was 45 % (55 % in less-favoured areas).
Αυτό σημαίνει ότι, κατ’ εφαρμογή αυτών των ευνοϊκότερων όρων, για τις ενισχύσεις που χορηγήθηκαν το 2000, η υπέρβαση των ποσοστών ενίσχυσης είναι μόνο 26,6 % (16,6 % στις μειονεκτικές περιοχές) και, για τους νέους γεωργούς 21,6 % (11,6 % στις μειονεκτικές περιοχές), ως προς τις επενδύσεις που υλοποιούνται από την 1η Ιανουαρίου 2000 και πληρούν όλες τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις γεωργικές κατευθυντήριες γραμμές.
That meant that, applying these favourable conditions, the excess aid rates granted in 2000 would have been only 26,6 % (16,6 % in less-favoured areas) and, for young farmers, 21,6 % (11,6 % in less-favoured areas), for investments implemented from 1 January 2000 and meeting the conditions set out in the agriculture guidelines.
Επειδή οι ενισχύσεις που επέτρεπε η Επιτροπή για επενδύσεις βασίζονταν σε επιτρεπόμενο ποσοστό δημόσιας χρηματοδότησης κατ’ ανώτατο όριο 35 % των δαπανών των εν λόγω επενδύσεων (45 % στις μειονεκτικές περιοχές), ή και 40 % έως 55 %, ανάλογα με την περίπτωση, από 1ης Ιανουαρίου 2000, η Επιτροπή υποχρεώθηκε να διαπιστώσει, στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας έρευνας, ότι το ύψος των ενισχύσεων που χορηγούνται κατ’ εφαρμογή του PMPOA ενδεχομένως δεν αντιστοιχούσε στο ποσοστό ενίσχυσης που επέτρεπε η Επιτροπή και ότι, ως εκ τούτου, κάθε δημόσια χρηματοδότηση χορηγούμενη πέραν των επιτρεπόμενων ανωτάτων ορίων συνιστούσε κρατική ενίσχυση που δεν συμβιβάζεται με τη συνθήκη.
Since the aid authorised by the Commission for investments was based on a permitted maximum rate of public financing of 35 % of their costs (45 % in less-favoured areas), or 40 % to 55 %, depending on circumstances, from 1 January 2000, the Commission had to conclude in its decision to initiate the examination procedure that the level of aids granted under the PMPOA did not appear to tally with the aid rate it authorised and so all public funding granted above the authorised ceilings constituted a State aid incompatible with the Treaty.
Η Επιτροπή, αφού εξέτασε τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν από τις γαλλικές αρχές, είχε αμφιβολίες ως προς το εάν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά η ενίσχυση για τις επενδύσεις που χρηματοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του PMPOA κατά την περίοδο 1994-2000, ιδίως όσον αφορά τα ποσά ενίσχυσης που ενδεχομένως χορηγούνταν καθ’ υπέρβαση των επιτρεπόμενων ποσοστών 35 % ή και 45 %.
Having examined the information provided by the French authorities, the Commission had doubts as to the compatibility with the common market of the aid for investments financed under the PMPOA during the period 1994-2000, in particular in respect of the aid amounts which had been granted in excess of the authorised aid rates of 35 % or 45 %.
Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης.
For that reason the Commission initiated the procedure provided for in Article 88(2) of the Treaty.