natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Στην ενίσχυση N 707/2002 Ολλανδία — MEP — προώθηση της ανανεώσιμης ενέργειας, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή, στις 19 Μαρτίου 2003, δηλώνεται ότι το καθεστώς ενισχύσεων έχει σκοπό να ευνοήσει μόνο τους παραγωγούς ανανεώσιμης ηλεκτρικής ενέργειας και εκείνους ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται μέσω συνδυασμένης παραγωγής οι οποίοι εισάγουν αυτή την ηλεκτρική ενέργεια στο δίκτυο.
In the case N 707/02 — The Netherlands — MEP — Diffusion of renewable energy, approved by the Commission on 19.3.2003 it is written that the scheme will only favour the producers of renewable electricity and producers of CHP electricity who are feeding that electricity into the grid.
Η χρηματοοικονομική στήριξη που χορηγείται σ’ αυτούς τους ομίλους παραγωγών ηλεκτρικής ενέργειας θα ενίσχυε τη θέση του στη συνολική αγορά της ενέργειας, με πιθανές μεταβολές των συνθηκών της αγοράς.
The financial assistance provided to these selective groups of producers of electricity will strengthen their position on the global electricity market, which may possibly lead to a change in market conditions.
Αυτή η ενίσχυση της θέσης των ενδιαφερομένων επιχειρηματιών σε σύγκριση με άλλους επιχειρηματίες που είναι σε ανταγωνισμό με αυτούς στο εσωτερικό της Κοινότητας, πρέπει να θεωρηθεί ως πράξη που βλάπτει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών της Κοινότητας.
Such strengthening of the position of the relevant undertakings as compared with other undertakings competing with them within the Community must be regarded as affecting trade between Member States.
Βλέπε σημείο 16 και σημεία 25 έως 27.
See recitals 16 and 25 to 27.
Απόφαση του Πρωτοδικείου της 14ης Οκτωβρίου 2004 στην υπόθεση T-137/02 (Pollmeier Malchow GmbH &Co. κατά Επιτροπής).
Judgement of the Court of First Instance of 14 October 2004, in the case T-137/02 (Pollmeier Malchow GmbH & Co. KG v Commission of European Communities).
Ιταλικό μνημόνιο της 29.4.2004.
Letter from Italy of 29.4.2004.
Απόφαση E(2005) 41 της 20.1.2005 (προσφυγή που δεν έχει ακόμα υποβληθεί), βλέπε δελτίο τύπου IP/05/76 της 20.1.2005.
Decision notified under document number C(2005) 41 of 20.1.2005. See press release IP05/76 of 20.1.2005.
Βλέπε το σημείο 19.
See recital 19.
Βλέπε το σημείο 20.
See recital 20.
Σύμφωνα με το άρθρο 3 της απόφασης της Επιτροπής, η Ιταλία πρέπει να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να ανακτήσει τις παρανόμως χορηγηθείσες ενισχύσεις από τους δικαιούχους.
Article 3 of the Commission Decision stipulates that all necessary measure must be taken by Italy in order to recover from the beneficiaries the unlawful aid thus granted.
Πρβλ. υποσημείωση 6.
See footnote 6.
Βλέπε σημείο 21.
See recital 21.
Ιταλική επιστολή της 23.7.2003, σ. 6.
Letter from Italy, 23.7.2003, p. 6.
Βλέπε σημείο 22.
See recital 22.
Βλέπε σημείο 23.
See recital 23.
Βλέπε σημείο 27.
See recital 27.
Βλέπε σημείο 29.
See recital 29.
Βλέπε σημείο 30.
See recital 30.
Βλέπε σημείο 31.
See recital 31.
Βλέπε ιδίως την τρίτη παράγραφο της εισαγωγής.
See in particular the third paragraph in the introduction.
Η επένδυση αναφοράς είναι μηδενική δεδομένου ότι η εναλλακτική λύση συνίσταται στην ατομική θέρμανση των κατοικιών.
In view of the fact that the reference investment is nil as the alternative is individual heating of households, the Commission accepted that the full investment cost is eligible.
Επιπλέον, δεν υπάρχει εξοικονόμηση δαπανών που να προκύπτει από την επέκταση του δικτύου.
In addition, there is no cost saving accruing from the extension of the network.
Τέλος, σε ό,τι αφορά την αναφερθείσα ασυνέπεια της Επιτροπής στην εφαρμογή της νομολογίας Deggendorf, για την οποία θα αποτελούσε παράδειγμα η απόφαση 1998/466/ΕΚ [29], πρέπει να παρατηρηθεί ότι αυτή η απόφαση [30] βασιζόταν σε μια δέσμευση της Γαλλίας να επιστρέψει την προηγούμενη ενίσχυση, αντικείμενο αρνητικής απόφασης, γι’ αυτό και η νομολογία Deggendorf δεν εφαρμόστηκε.
Finally, concerning a pretended incoherence by the Commission in the application of the Deggendorf jurisprudence, of which the decision on SFP would be an example [29], it should be noted that the 1998 decision [30] was based on a commitment from France to reimburse the previous aid which had been the subject of a negative decision. So, Deggendorf was not applicable.
Οι δαπάνες αυτού του σχεδίου ανέρχονται σε 9500000 ευρώ.
Investment costs for this project amount to EUR 9500000.
Οι δαπάνες περιορίζονται στο ποσό της επένδυσης που αφορά το δίκτυο θέρμανσης, χωρίς να υπολογισθεί η επανενίσχυση του στροβιλοκινητήρα.
They are limited to the amount of the investment related to the heat distribution system, to the exclusion of the re-powered turbine.
Η ACEA παραδέχεται ότι έχει τον έλεγχο της AEP, από κοινού με την Electrabel και το επιβεβαιώνει ρητώς σε μια από τις απαντήσεις της [13].
ACEA recognises that it has joint control over AEP, together with Electrabel. It mentions it explicitly in one of the submissions [13].
σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που η Ιταλία προτίθεται να θέσει σε εφαρμογή υπέρ της χρηματοδότησης της ναυπηγικής βιομηχανίας
on the aid scheme which Italy is planning to implement for ship financing
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2005) 844]
(notified under document number C(2005) 844)
αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα,
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to the provisions cited above,
Στις 26 Νοεμβρίου 1998, η Επιτροπή ενέκρινε το Ειδικό Ταμείο Εγγυήσεων για τη χρηματοδότηση της ναυπηγικής βιομηχανίας το οποίο συστάθηκε σύμφωνα με το άρθρο 5 του νόμου αριθ. 261, της 31ης Ιουλίου 1997, και έλαβε υπόψη της ότι η προβλεπόμενη ένταση ενίσχυσης του καθεστώτος ανερχόταν σε 1 %.
On 26 November 1998 the Commission approved the Italian shipbuilding guarantee scheme provided for in Article 5 of Law No 261 of 31 July 1997, and considered that the aid intensity provided for by the scheme amounted to 1 %.
Το άρθρο 5 του νόμου αριθ. 261, της 31ης Ιουλίου 1997, τροποποιήθηκε από τον νόμο αριθ. 413, της 30ής Νοεμβρίου 1998.
That Article was amended by Law No 413 of 30 November 1998.
Στις 16 Μαΐου 2001, οι ιταλικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή την έκδοση του διατάγματος του Υπουργού Θησαυροφυλακίου, Προϋπολογισμού και Οικονομικού Προγραμματισμού της 14ης Δεκεμβρίου 2000, διάταγμα που συμπληρώνει το καθεστώς εγγυήσεων, υποστηρίζοντας ότι ως αποτέλεσμα αυτών των τροποποιήσεων και συμπληρώσεων το καθεστώς αυτό καθ’αυτό δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί ότι παρείχε ενισχύσεις.
On 16 May 2001 Italy notified the Commission of the adoption of a decree of the Minister for the Treasury, the Budget and Economic Planning, which supplemented the guarantee scheme, arguing that, with these modifications and additions, the scheme should be considered free of aid.
Η παρούσα απόφαση αφορά ακριβώς αυτή την κοινοποίηση.
It is this notification which is the subject of the present decision.
Την κοινοποίηση ακολούθησε μια ανταλλαγή αλληλογραφίας με τις ιταλικές αρχές για την υποβολή περαιτέρω πληροφοριών.
Following the notification there was some correspondence with Italy in order to obtain further information.
Επιπλέον, η Επιτροπή είχε πολλές ανεπίσημες επαφές με τις προαναφερθείσες αρχές και τον σχετικό εξωτερικό εμπειρογνώμονα, τους οποίους συνάντησε δύο φορές σε διαφορετικούς χρόνους.
In addition, the Commission had numerous informal contacts with the Italian authorities and with their consultant, and met them on two occasions.
Με επιστολή της 30ής Απριλίου 2003, η Επιτροπή ανακοίνωσε στις ιταλικές αρχές την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης όσον αφορά το κοινοποιηθέν καθεστώς.
By letter dated 30 April 2003, the Commission informed Italy that it had decided to initiate the procedure laid down in Article 88(2) of the EC Treaty in respect of the notified measure.
Η απόφαση κίνησης της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [1].
The Commission Decision to initiate the procedure was published in the Official Journal of the European Union [1].
Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.
The Commission invited interested parties to submit their comments on the aid.
Η Επιτροπή δεν έλαβε παρατηρήσεις από τρίτα ενδιαφερόμενα μέρη.
The Commission received no comments from interested parties.
Με επιστολές της 4ης Ιουνίου 2003, 22ας Ιουλίου 2003 και 3ης Ιουνίου 2004 οι ιταλικές αρχές υπέβαλαν παρατηρήσεις σε απάντηση της απόφασης της Επιτροπής της 30ής Απριλίου 2003.
By letters dated 4 June 2003, 22 July 2003 and 3 June 2004 the Italian authorities submitted their observations on the Commission’s Decision to initiate the procedure.
Στις 27 Ιανουαρίου 2004, έλαβε χώρα συνεδρίαση μεταξύ των ιταλικών αρχών και της Επιτροπής.
A meeting between the Italian authorities and the Commission took place on 27 January 2004.
Με επιστολή της 3ης Νοεμβρίου 2004 οι προαναφερθείσες αρχές ζήτησαν από την Επιτροπή να ορίσει τη θέση της όσον αφορά την παρούσα υπόθεση.
By letter dated 3 November 2004 the Italian authorities asked the Commission to define its position on the case.
Η Επιτροπή απάντησε με επιστολή της 22ας Δεκεμβρίου 2004 και έκτοτε δεν έλαβε απάντηση από τις ιταλικές αρχές.
The Commission replied to that letter on 22 December 2004; it did not receive any further correspondence from Italy.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ
DESCRIPTION OF THE SCHEME
Το «Ειδικό Ταμείο Εγγυήσεων για τη χρηματοδότηση της ναυπηγικής βιομηχανίας» (που καλείται στο εξής «το Ταμείο») συστάθηκε σύμφωνα με το άρθρο 5 του νόμου 261 της 31ης Ιουλίου 1997.
The Special Guarantee Fund for Ship Financing (Fondo speciale di garanzia per il credito navale — ‘the Fund’) was provided for in Article 5 of Law No 261 of 31 July 1997.
Η οικονομική, διοικητική και τεχνική διαχείριση του Ταμείου αυτού ανατέθηκε μέσω διαγωνισμού στο Mediocredito Centrale SpA (που καλείται στο εξής «Mediocredito»).
Following a tender procedure, the financial, administrative and technical management of the Fund was entrusted to Mediocredito Centrale SpA (‘Mediocredito’).
Το Ταμείο προορίζεται για την κάλυψη των κινδύνων που προκύπτουν από τη μη επιστροφή δανείων για τη ναυπήγηση και μετατροπή πλοίων, που χορηγήθηκαν από τράπεζες, σε Ιταλούς και αλλοδαπούς πλοιοκτήτες, για εργασίες που πραγματοποιήθηκαν σε ιταλικά ναυπηγεία.
The Fund is intended to cover the risk of failure to recover loans for the construction and conversion of ships granted by banks to Italian and foreign shipowners for work carried out in Italian shipyards.
Γι’ αυτόν τον σκοπό, το Ταμείο χορηγεί σ’ αυτούς τους πλοιοκτήτες εγγυήσεις end-financing δευτέρου βαθμού.
For this purpose the Fund is to provide second-priority end-financing guarantees to the shipowners.
Οι ιταλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι το Ταμείο δεν έχει αρχίσει ακόμη να λειτουργεί και γι’ αυτό δεν έχουν ακόμα χορηγηθεί εγγυήσεις.
The Italian authorities have confirmed that the Fund is not yet operative, so that no guarantees have yet been granted.
Η διάρκεια της χρηματοδότησης δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 12 μήνες, το ύψος του ποσού να μην υπερβαίνει το 80 % της συμβατικής τιμής του πλοίου, με επιτόκιο που να μην υπερβαίνει εκείνο του ψηφίσματος του Συμβουλίου του ΟΟΣΑ, της 3ης Αυγούστου 1981, καθώς και τις επακόλουθες τροποποιήσεις του, ή με επιτόκιο της αγοράς, για τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η χρηματοδότηση δεν στηρίζεται από άλλες δημόσιες διευκολύνσεις οι οποίες έχουν ως στόχο να μειώσουν τις επιβαρύνσεις των τόκων.
The financing loan must have a duration of no more than 12 years and amount to no more than 80 % of the contract price; the interest rate must be no lower than that referred to in the resolution of the OECD Council of 3 August 1981, as amended, or may be equal to the market rate in the event that the financing does not receive any other public assistance aimed at reducing the burden of interest.
Επιπλέον, η χρηματοδότηση είναι εγγυημένη από μια υποθήκη πρώτου βαθμού επί του αποτελούντος αντικείμενο της χρηματοδότησης πλοίου.
In addition, the financing is to be secured by a first mortgage on the vessel.
Το καθεστώς προβλέπει τη χορήγηση εγγυήσεων στους πλοιοκτήτες που έχουν κηρυχθεί οικονομικώς και χρηματοοικονομικώς υγιείς από το Mediocredito με βάση τα κριτήρια που καθορίζονται στο διάταγμα.
The scheme provides guarantees to shipowners assessed as being economically and financially sound by Mediocredito on the basis of the criteria specified in the decree.
Η εγγύηση μπορεί να χορηγηθεί μέχρι ορίου 40 % της συνολικής χρηματοδότησης και, εντός αυτού του ορίου, μπορεί να καλύψει μέχρι και το 90 % της οριστικής απώλειας που υφίστανται οι τράπεζες υπό μορφή κεφαλαίου, συμβατικών τόκων και τόκων υπερημερίας, με επιτόκιο που δεν θα υπερβαίνει το επιτόκιο αναφοράς που ισχύει κατά την ημερομηνία κίνησης της κατά τον νόμο διαδικασίας για την ανάκτηση της πίστωσης, και των εξόδων, συμπεριλαμβανομένων και των δικαστικών και εξωδικαστικών εξόδων που πραγματοποιήθηκαν.
A guarantee can be given on a sum no greater than 40 % of the loan and — within this limit — may cover up to 90 % of the final loss incurred by the banks for capital, contractual interest and interest on arrears, at a rate no higher than the reference rate in force on the date of legal proceedings for recovery of the debt, and costs, including court and out-of-court expenses incurred.
Το ενιαίο εφάπαξ ασφάλιστρο προς καταβολή από τους δικαιούχους του Ταμείου είναι σταθερό και είχε καθοριστεί αρχικά σε 1,6 % του εγγυημένου ποσού, ανεξάρτητα από τη διάρκεια του εγγυημένου δανείου.
The one-off premium to be paid by the beneficiaries of the Fund is fixed, and was originally set at 1,6 % of the guaranteed amount, independently of the duration of the guaranteed loan.
Ακολούθως, οι ιταλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή σχετικά με την πρόθεσή τους να επανακαθορίσουν αυτό το ενιαίο ασφάλιστρο αυξάνοντάς το κατ’ ανώτατο όριο σε 2,3 % του εγγυημένου ποσού για δωδεκαετή δάνεια (και μειώνοντάς το αναλογικά για τα δάνεια μικρότερης διάρκειας).
The Italian authorities subsequently informed the Commission that they intended to redefine the one-off premium, which would now be a maximum of 2,3 % of the guaranteed amount for a 12-year loan, and proportionally less for shorter loans.
Το ενιαίο ασφάλιστρο 2,3 % αντιστοιχεί σε ενιαίο ετήσιο ασφάλιστρο 0,5 % του μη επιστραφέντος εγγυημένου ποσού δωδεκαετούς δανείου.
This one-off 2,3 % premium is equivalent to a premium of 0,5 % per annum on the outstanding guaranteed amount of a 12-year loan.
Οι ιταλικές αρχές έκριναν σκόπιμη τη θέσπιση ενός μηχανισμού διαφοροποίησης του κινδύνου βάσει του οποίου σε διαφορετικά σχέδια εφαρμόζονται διαφορετικά ασφάλιστρα ανάλογα με τον σχετικό με αυτά κίνδυνο.
The Italian authorities considered introducing a mechanism of risk differentiation, whereby different projects would be charged different premiums according to the risk involved in financing the project.
Ωστόσο, το σύστημα περιγράφτηκε μόνο σε γενικές γραμμές και στην Επιτροπή δεν περιήλθε καμία άλλη λεπτομέρεια ή πληροφορία σχετικά με τη λειτουργία του.
However, this system was only briefly outlined, and no other detail or information on its operation has been provided to the Commission.
Στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας η Επιτροπή εξέφρασε επιφυλάξεις για το κατά πόσο το ιταλικό Ταμείο Εγγυήσεων για τη χρηματοδότηση της ναυπηγικής βιομηχανίας πληρούσε τους όρους του σημείου 4.3 της ανακοίνωσης της 11ης Μαρτίου 2000 για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις με τη μορφή εγγυήσεων (που καλείται στο εξής «ανακοίνωση για τις εγγυήσεις») [2], οι οποίοι όροι θα επέτρεπαν στην Επιτροπή να αποκλείσει την ύπαρξη ενισχύσεων.
In its decision to initiate proceedings, the Commission expressed doubts as to whether the scheme satisfied all the tests in point 4(3) of the notice of 11 March 2000 on the application of Articles 87 and 88 of the EC Treaty to State aid in the form of guarantees (the ‘Guarantees Notice’) [2], which would have allowed the Commission to conclude that there was no aid involved.
Μεταξύ άλλων, η Επιτροπή διερωτήθηκε κατά πόσον ένα κρατικό καθεστώς εγγυήσεων, που επιβαρύνει με το ίδιο ασφάλιστρο όλους τους δικαιούχους, ανεξάρτητα από τους ατομικούς κινδύνους του χρηματοδοτούμενου σχεδίου, σε έναν τομέα στον οποίο υπάρχει αγορά διαθέσιμη να προσφέρει αυτές τις εγγυήσεις, μπορεί να θεωρηθεί ότι πιθανώς να μην είναι σε θέση να αυτοχρηματοδοτηθεί.
Among other things, the Commission wondered whether a State-provided guarantee scheme which charged the same premium to all users independently of the individual risks of the financed project — in a sector where there was a market willing to offer such guarantees — could be considered likely to be self-financing.
Επιπλέον, η Επιτροπή εξέφρασε επιφυλάξεις σχετικά με το κατά πόσο τα ασφάλιστρα που κατέβαλαν οι δικαιούχοι ήταν σύμφωνα με την αγορά και επαρκή να καλύψουν όλες τις δαπάνες του καθεστώτος.
Also, the Commission had doubts that the premiums paid by the beneficiaries were in line with the market, or sufficient to cover all the costs of the scheme.
Τέλος, η Επιτροπή δεν μπορούσε να αποκλείσει ότι ένα ποσοστό μόλις 10 % του μη ενυπόθηκου μέρους του δανείου που παρουσιάζει τον μεγαλύτερο κίνδυνο μπορούσε να αποδειχθεί ανεπαρκές για να εγγυηθεί ότι ο δανειοδότης εκτιμά σωστά τη φερεγγυότητα πίστης του δανειολήπτη και ελαχιστοποιεί τους κινδύνους που συνδέονται με την πράξη.
Last, the Commission could not be certain that a percentage of only 10 % of the most risky part of the loan would be enough to ensure that the lender assessed the creditworthiness of the borrower properly and minimised the risks associated with the transaction.
Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, το Ταμείο δεν παρέχει κρατικές ενισχύσεις για τους ακόλουθους λόγους:
The Italian authorities submit that the Fund does not involve aid, for the following reasons:
Τα προβλεπόμενα από το Ταμείο κριτήρια για τη χορήγηση της εγγύησης επιτρέπουν την επιλογή εκείνων των πλοιοκτητών που ανταποκρίνονται σε υψηλά οικονομικά κριτήρια με επικινδυνότητα κάτω του μέσου όρου. Το να ανήκουν οι δικαιούχοι σε ανάλογες κατηγορίες κινδύνου καθιστά μη αναγκαία μια ουσιαστική διαφοροποίηση των ασφαλίστρων·
the rules of the Fund permit guarantees to be granted only to shipowners of meeting strict economic criteria, with a risk profile below the average; these beneficiaries have similar risk profiles, and thus no substantial differentiation of guarantee premiums appears necessary;
Η δειγματοληπτική έρευνα που διεξήχθη σε διάφορα πιστωτικά ιδρύματα στην Ιταλία οδήγησε στην εκτίμηση ενός μέσου κόστους αγοράς για ανάλογες εγγυήσεις, στην ουσία, ισοδύναμο με εκείνο που προβλέπουν οι ιταλικές αρχές.
a market survey conducted among several credit institutions operating in Italy has shown that the average market premium for similar guarantees is substantially equivalent to that proposed by the Italian authorities.
Ακολούθως, με επιστολή της 3ης Ιουνίου 2004, οι ιταλικές αρχές δήλωσαν ότι διετίθεντο να συστήσουν ένα διαφοροποιημένο σύστημα ασφαλίστρων με βάση την επικινδυνότητα των χρηματοδοτούμενων σχεδίων.
Thereafter, by letter of 3 June 2004, the Italian authorities indicated their readiness to adopt a system of risk differentiation whereby projects would be charged different premiums according to the financial risk involved.
Το σύστημα θα λάμβανε ως σημείο εκκίνησης αρχικό ασφάλιστρο 0,5 % ετησίως.
This system takes as its point of departure the original 0,5 % p.a. premium.
Ουσιαστικά, τα ασφάλιστρα ποίκιλαν με βάση τη διάρκεια της χρηματοδότησης και την επικινδυνότητα των σχεδίων.
Essentially, the premiums would vary according to the length of the loan and the risk of the project.
Θα προβλέπονταν τρία επίπεδα rating.
Three different risk profiles would be established.
Οι αρχές θα όριζαν διάφορες ομάδες αξιών με βάση έξι χρηματοοικονομικές παραμέτρους προς αξιολόγηση κάθε φορά που ένας εν δυνάμει δικαιούχος ζητά να γίνει δεκτός στο καθεστώς.
The authorities would establish different ranges of values according to six financial parameters which the authorities would have to assess when a potential beneficiary applied for the scheme.
Ανάλογα με τη συνολική αποτελεσματικότητά του σε ό,τι αφορά αυτές τις παραμέτρους, ο αιτών θα ενέπιπτε σε μια από τις τρεις κατηγορίες κινδύνων.
The applicant’s overall performance in these parameters would result in it being placed into one of the three different risk categories.
Βέβαια, το σύστημα δεν τελειοποιήθηκε ποτέ ούτε και οι ιταλικές αρχές φρόντισαν πλέον να παράσχουν νέες πρακτικές λεπτομέρειες σχετικά με την εφαρμογή του.
However, this system has never been further elaborated, and no other concrete details on its possible operation have been submitted by the Italian authorities.
V. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ
V. ASSESSMENT
Ύπαρξη ενίσχυσης βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης
Existence of State aid within a meaning of Article 87(1) of the Treaty
Σύμφωνα με το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης, ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό δια της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές.
Article 87(1) of the Treaty states that any aid granted by a Member State or through State resources which distorts or threatens to distort competition by favouring certain undertakings is incompatible with the common market in so far as it affects trade between Member States.
Το προς αξιολόγηση μέτρο συνίσταται σε ένα Ταμείο Εγγυήσεων που προορίζεται να καλύψει τη χρηματοδότηση των χορηγηθέντων δανείων από τις τράπεζες στους πλοιοκτήτες, για τη ναυπήγηση ή τη μετατροπή πλοίων σε ιταλικά ναυπηγεία.
The measure to be assessed here consists of a guarantee fund providing cover for the financing of loans granted by banks to shipowners for shipbuilding or conversion work carried out in Italian shipyards.
Η Επιτροπή περιέγραψε τον προσανατολισμό της όσον αφορά αυτά τα μέτρα στην ανακοίνωση για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις με τη μορφή εγγυήσεων (που καλείται στο εξής «ανακοίνωση για τις εγγυήσεις») [3].
The Commission outlined its approach to such securities in the Guarantees Notice [3].
Η ανακοίνωση για τις εγγυήσεις εξηγεί τους λόγους για τους οποίους μια κρατική εγγύηση μπορεί να συνιστά κρατική ενίσχυση: «Η κρατική εγγύηση παρέχει τη δυνατότητα στον δανειζόμενο να εξασφαλίσει ευνοϊκότερους όρους χρηματοδότησης για ένα δάνειο, από αυτούς που συνήθως ισχύουν στις κεφαλαιαγορές.
The Guarantees Notice explains why — under certain conditions — a State guarantee can constitute State aid: ‘The State guarantee enables the borrower to obtain better financial terms for a loan than those normally available on the financial markets.
Κατά κανόνα, χάρη στην κρατική εγγύηση, ο δανειζόμενος μπορεί να εξασφαλίσει χαμηλότερα επιτόκια ή να προσφέρει λιγότερες ασφάλειες.
Typically, with the benefit of the State guarantee, the borrower can obtain lower rates and/or offer less security.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο δανειζόμενος δεν θα μπορούσε, χωρίς την κρατική εγγύηση, να εξεύρει κάποιο χρηματοδοτικό οργανισμό διατεθειμένο να του χορηγήσει δάνειο με οποιουσδήποτε όρους.
In some cases, the borrower would not, without a State guarantee, find a financial institution prepared to lend on any terms (…).
Το πλεονέκτημα της κρατικής εγγύησης είναι ότι ο σχετικός κίνδυνος αναλαμβάνεται από το κράτος.
The benefit of a State guarantee is that the risk associated with the guarantee is carried by the State.
Έτσι, ακόμη και αν το κράτος δεν χρειαστεί ποτέ να προβεί σε πληρωμές στο πλαίσιο της εγγύησης, μπορεί εν τούτοις να υπάρχει κρατική ενίσχυση βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 1» [4].
Thus, even if no payments are ever made by the State under a guarantee, there may nevertheless be a State aid under Article 87(1)’ [4].
Στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται κυρίως να καθοριστεί κατά πόσον τα προτεινόμενα ασφάλιστρα για την εγγύηση αντιστοιχούν σε κατάλληλη τιμή της αγοράς.
The main question in the present case is whether the premiums charged for the guarantee reflect an adequate market price.