natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Είναι δυνατό ωστόσο να παρασχεθεί πρόσθετη υποστήριξη σε δραστηριότητες που ανταποκρίνονται σε αναδυόμενες πολιτικές ανάγκες και αφορούν, για παράδειγμα, τα εξής: εκτίμηση του αντικτύπου των πολιτικών της ΕΕ στην αειφόρο ανάπτυξη· παρακολούθηση των μέτρων αντιμετώπισης της αλλαγής του κλίματος στη μετά-Κιότο εποχή· νέες περιβαλλοντικές πολιτικές, όπως στην Ευρωπαϊκή Στρατηγική για το Έδαφος και στους τομείς της ναυτιλιακής πολιτικής, των προτύπων και των κανονιστικών ρυθμίσεων.Δραστηριότητες
However, additional support may be provided to new policy needs that emerge, for example, in relation to sustainability impact assessments of EU policies; the follow up to the post-Kyoto action on climate change; and new environmental policies such as those in the European Soil Strategy and relating to maritime policy, standards and regulations.Activities
Αλλαγή του κλίματος, ρύπανση και κίνδυνοι
Climate change, pollution and risks
Πιέσεις στο περιβάλλον και στο κλίμα: Λειτουργία του κλίματος και του χερσαίου και θαλάσσιου συστήματος της γης, συμπεριλαμβανομένων των πολικών περιοχών, μέτρα προσαρμογής και μετριασμού· ρύπανση ατμόσφαιρας, εδάφους και υδάτων· αλλαγές στη σύνθεση της ατμόσφαιρας και στον κύκλο του νερού· παγκόσμιες και περιφερειακές αλληλεπιδράσεις μεταξύ κλίματος και ατμόσφαιρας, χερσαίας επιφάνειας, πάγων και ωκεανών· επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων που έχει η άνοδος της στάθμης της θάλασσας για τις παράκτιες ζώνες και των επιπτώσεων για τις ιδιαίτερα ευαίσθητες περιοχές.
Pressures on the environment and climate: functioning of climate and the earth and marine system including the polar regions; adaptation and mitigation measures; pollution in air, soil and water; changes in atmospheric composition and water cycle; global and regional interactions between climate and atmosphere, land surface, ice and the ocean; and impacts on biodiversity and ecosystems, including the effects of the sea level rise on coastal zones and impacts on particularly sensitive areas.
Περιβάλλον και υγεία: Αλληλεπίδραση μεταξύ των παραγόντων που ασκούν πιέσεις στο περιβάλλον και της ανθρώπινης υγείας (συμπεριλαμβάνεται ο προσδιορισμός των πηγών πίεσης, η βιοπαρακολουθητική έρευνα για τη σχετική με το περιβάλλον μέριμνα για την υγεία, η ποιότητα του αέρα εσωτερικών χώρων και οι σχέσεις με το περιβάλλον των εσωτερικών χώρων, το αστικό περιβάλλον, οι εκπομπές των αυτοκινήτων και οι επιπτώσεις και οι αναδυόμενοι παράγοντες κινδύνου)· μέθοδοι ολοκληρωμένης εκτίμησης των κινδύνων που ενέχουν οι επικίνδυνες ουσίες, συμπεριλαμβανομένων εναλλακτικών μεθόδων δοκιμών προς υποκατάσταση των δοκιμών σε ζώα· ποσοτικός προσδιορισμός των περιβαλλοντικών κινδύνων για την υγεία, ανάλυση κόστους-οφέλους πολιτικών μέτρων αντιμετώπισης αυτών των κινδύνων, και προσδιορισμός δεικτών για την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης.
Environment and health: interaction of environmental stressors with human health including identification of sources, biomonitoring research for environment related health, indoor air quality and links to indoor environment, urban environment, car emissions and impact and emerging risk factors; integrated risk assessment methods for hazardous substances including alternatives to animal testing; quantification and cost-benefit analysis of environmental health risks and indicators for prevention strategies.
Φυσικοί κίνδυνοι: Βελτίωση της πρόβλεψης και της ολοκληρωμένης εκτίμησης της επικινδυνότητας, της τρωτότητας και των κινδύνων καταστροφών συνδεόμενων με ακραία γεωλογικά φαινόμενα (σεισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις, παλιρροϊκά κύματα) και ακραία καιρικά φαινόμενα (καταιγίδες, ξηρασίες, δασοπυρκαϊές, κατολισθήσεις, χιονοστιβάδες και άλλα ακραία φαινόμενα) και με τις επιπτώσεις τους· ανάπτυξη συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης και βελτίωση των στρατηγικών πρόληψης, μετριασμού και διαχείρισης, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο προσέγγισης που συνυπολογίζει πολλούς κινδύνους.
Natural hazards: improvement of forecasting and integrated hazards — vulnerability — and risk assessments for disasters related to geological hazards (such as earthquakes, volcanoes, tsunamis) and climate (such as storms, droughts, floods, forest fires, landslides, avalanches and other extreme events) and their impact; development of early warning systems and improve prevention, mitigation and management strategies, also within a multi-risk approach.
Αειφόρος διαχείριση των πόρων
Sustainable Management of Resources
Διατήρηση και αειφόρος διαχείριση των φυσικών και ανθρωπογενών πόρων και της βιοποικιλότητας: οικοσυστήματα· διαχείριση υδάτινων πόρων· διαχείριση και πρόληψη αποβλήτων· προστασία και διαχείριση της βιοποικιλότητας, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου των χωροκατακτητικών ξένων ειδών, προστασία των εδαφών, των θαλάσσιων πυθμένων, των λιμνοθαλασσών και των παράκτιων περιοχών, καταπολέμηση της απερήμωσης και της υποβάθμισης των γαιών, διατήρηση του τοπίου· αειφόρος χρήση και διαχείριση δασών· αειφόρος διαχείριση και σχεδιασμός του αστικού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων των μεταβιομηχανικών περιοχών, διαχείριση δεδομένων και υπηρεσίες πληροφόρησης· εκτίμηση και προοπτική ανάλυση φυσικών διεργασιών.
Conservation and sustainable management of natural and man-made resources and biodiversity: ecosystems; water resources management; waste management and prevention; protection and management of biodiversity, including control of invasive alien species, soil, seabed, lagoons and coastal areas protection, approaches against desertification and land degradation, preservation of landscape; sustainable use and management of forests; sustainable management and planning of urban environment, including post-industrialized zones; data management and information services; assessment and foresight relating to natural processes.
Διαχείριση θαλάσσιων περιβαλλόντων: Επιπτώσεις των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στο θαλάσσιο περιβάλλον και στους πόρους του· ρύπανση και ευτροφισμός περιφερειακών θαλασσών και παράκτιων υδάτων· θαλάσσια οικοσυστήματα μεγάλων βαθών· εκτίμηση των τάσεων της θαλάσσιας βιοποικιλότητας, των διεργασιών των οικοσυστημάτων και της ωκεάνιας κυκλοφορίας· γεωλογία θαλάσσιων πυθμένων. Ανάπτυξη στρατηγικών, εννοιών και εργαλείων για την αειφόρο χρήση του ωκεανού και των πόρων του.
Management of marine environments: impact of human activities on the marine environment and its resources; pollution and eutrophication in regional seas and coastal areas; deep sea ecosystems; assessment of marine biodiversity trends, of ecosystem processes and of ocean circulation; seabed geology; development of strategies, concepts and tools for a sustainable use of the ocean and its resources.
Περιβαλλοντικές τεχνολογίες
Environmental Technologies
Περιβαλλοντικές τεχνολογίες παρατήρησης, προσομοίωσης, πρόληψης, μετριασμού, προσαρμογής, οικολογικής επανόρθωσης και αποκατάστασης του φυσικού και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος: περιβαλλοντικές τεχνολογίες που αφορούν τα ύδατα, το κλίμα, το ατμοσφαιρικό, το θαλάσσιο, το αστικό και το αγροτικό περιβάλλον, τα εδάφη, την επεξεργασία αποβλήτων, την ανακύκλωση, την καθαρή παραγωγή και τα βιώσιμα προϊόντα, την ασφάλεια των χημικών προϊόντων.
Environmental technologies for observation, simulation, prevention, mitigation, adaptation, remediation and restoration of the natural and man-made environment: related to water, climate, air, marine, urban and rural environment, soil, waste treatment, recycling, clean production processes and sustainable products, chemicals safety.
Προστασία, διατήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπινων βιοτόπων: βελτιωμένη εκτίμηση των βλαβών της πολιτιστικής κληρονομιάς, ανάπτυξη καινοτόμων στρατηγικών διατήρησης, προαγωγή της ένταξης της πολιτιστικής κληρονομιάς στο αστικό περιβάλλον.
Protection, conservation and enhancement of cultural heritage, including human habitat: improved damage assessment on cultural heritage; development of innovative conservation strategies; fostering of the integration of cultural heritage in the urban setting.
Εκτίμηση, επαλήθευση και δοκιμή τεχνολογιών: μέθοδοι και εργαλεία εκτίμησης των κινδύνων για το περιβάλλον και του κύκλου ζωής διεργασιών, τεχνολογιών και προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων των εναλλακτικών στρατηγικών δοκιμής και συγκεκριμένα μεθόδων δοκιμής βιομηχανικών χημικών προϊόντων χωρίς χρήση ζώων· υποστήριξη των ευρωπαϊκών τεχνολογικών πλατφορμών για την αειφόρο χημική τεχνολογία, την τεχνολογία αξιοποίησης των δασικών πόρων, και για την ύδρευση και αποχέτευση [11]· επιστημονικές και τεχνολογικές πτυχές ενός μελλοντικού ευρωπαϊκού προγράμματος επαλήθευσης και δοκιμής περιβαλλοντικών τεχνολογιών, προς συμπλήρωση επαληθευτικών μέσων τρίτων.
Technology assessment, verification and testing: methods and tools for environmental risk and lifecycle assessment of processes, technologies and products, including alternative testing strategies and in particular non-animal methods for industrial chemicals; support for sustainable chemistry, forest-based sector technology, water supply and sanitation platforms [11]; scientific and technological aspects of a future European environmental technologies verification and testing programme, complementing third party assessment instruments.
Εργαλεία γεωσκόπησης και εργαλεία εκτίμησης
Earth observation and assessment tools
Συστήματα παρατήρησης της γης και των ωκεανών και μέθοδοι παρακολούθησης για το περιβάλλον και την αειφορία: Υποστήριξη της ανάπτυξης και της ολοκλήρωσης συστημάτων γεωσκόπησης για περιβαλλοντικούς και αειφορικούς σκοπούς στο πλαίσιο του GEOSS (το οποίο συμπληρώνει η GMES)· διαλειτουργικότητα συστημάτων και βελτιστοποίηση πληροφοριών με σκοπό την κατανόηση, τη μοντελοποίηση και την πρόγνωση περιβαλλοντικών φαινομένων, για την εκτίμηση, τη διερεύνηση και τη διαχείριση των φυσικών πόρων.
Earth and ocean observation systems and monitoring methods for the environment and sustainable development: contribute to the development and integration of observation systems for environmental and sustainability issues in the framework of GEOSS (to which GMES is complementary); interoperability between systems and optimisation of information for understanding, modelling and predicating environmental phenomena, for assessing, exploring and managing natural resources.
Μέθοδοι πρόβλεψης και εργαλεία εκτίμησης για την αειφορία που λαμβάνουν υπόψη διάφορες κλίμακες παρατήρησης: μοντελοποίηση των σχέσεων οικονομίας/περιβάλλοντος/κοινωνίας (μεταξύ άλλων, μηχανισμοί βασιζόμενοι στην αγορά, εξωτερικότητες, κατώφλια)· διεύρυνση της βάσης γνώσεων και ανάπτυξη μεθοδολογιών για την εκτίμηση του αντικτύπου σημαντικών ζητημάτων, συνδεόμενων π.χ. με τη διαχείριση της χρήσης των γαιών ή των θαλασσών, στην αειφόρο ανάπτυξη· αστική ανάπτυξη, κοινωνικές και οικονομικές εντάσεις που συνδέονται με την αλλαγή του κλίματος.
Forecasting methods and assessment tools for sustainable development taking into account differing scales of observation: modelling links between economy/environment/society including market based instruments, externalities, thresholds and developing the knowledge base and methodologies for sustainability impact assessment on key issues such as land use and marine issues; urban development, social and economic tensions related to climate change.
Ανάπτυξη, με βάση τις τελευταίες τεχνολογικές και επιχειρησιακές εξελίξεις και την ευρωπαϊκή πολιτική των μεταφορών, ολοκληρωμένων, ασφαλέστερων, οικολογικότερων και ευφυέστερων πανευρωπαϊκών συστημάτων μεταφορών τα οποία δεν βλάπτουν το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους, προς όφελος όλων των πολιτών, του κοινωνικού συνόλου και της κλιματικής πολιτικής. Κατοχύρωση και περαιτέρω ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών βιομηχανιών στην παγκόσμια αγορά.
Based on technological and operational advances and on the European transport policy, developing integrated, safer, ‘greener’ and ‘smarter’ pan-European transport systems for the benefit of all citizens, society and climate policy, respecting the environment and natural resources; and securing and further developing the competitiveness attained by the European industries in the global market.
Ο τομέας των μεταφορών αποτελεί έναν από τους δυναμικότερους τομείς της ευρωπαϊκής οικονομίας — ο κλάδος των αεροπορικών μεταφορών αντιπροσωπεύει το 2,6 % του ΑΕΠ της ΕΕ (και 3,1 εκατομμύρια θέσεις εργασίας) ενώ ο κλάδος των επίγειων μεταφορών παράγει το 11 % του ΑΕΠ της ΕΕ (και περίπου 16 εκατομμύρια θέσεις εργασίας).
Transport is one of Europe's strengths — the air transport sector contributes to 2,6 % of the EU GDP (with 3,1 million jobs) and the surface transport field generates 11 % of the EU GDP (employing some 16 million persons).
Εντούτοις, ο συγκεκριμένος τομέας ευθύνεται για το 25 % των συνολικών εκπομπών CO2 της ΕΕ. Για τον λόγο αυτό, είναι επιτακτική ανάγκη να βελτιωθεί η «περιβαλλοντική συμπεριφορά» του συστήματος μεταφορών και να διασφαλισθούν περισσότερο αειφόρες μορφές και λύσεις μεταφοράς καθώς και η σύγκλιση με τους ρυθμούς ανάπτυξης, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις που παρέχονται στη Λευκή Βίβλο με τίτλο «Η ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών με ορίζοντα το έτος 2010: η ώρα των επιλογών» [12].
However, transport is responsible for 25 % of all the EU emissions of CO2, hence the absolute need for a ‘greening’ of the system to ensure more sustainable transport patterns and compatibility with growth rates, as developed in the White Paper on ‘European Transport Policy for 2010: time to decide’ [12].
Η διεύρυνση (αύξηση της έκτασης κατά 25 % και του πληθυσμού κατά 20 %) και η οικονομική ανάπτυξη της ΕΕ θέτουν νέες προκλήσεις ασφάλειας, οικονομικής απόδοσης και αειφορίας για τη μεταφορά ανθρώπων και αγαθών.
The enlargement (increasing land surface by 25 % and population by 20 %) and economic development of the EU present new challenges for transporting people and goods efficiently, cost-effectively and in a sustainable manner.
Οι μεταφορές επίσης συνδέονται άμεσα με άλλους σημαντικούς τομείς άσκησης πολιτικής όπως το εμπόριο, ο ανταγωνισμός, η απασχόληση, το περιβάλλον, η συνοχή, η ενέργεια, η ασφάλεια και η εσωτερική αγορά.
Transport also has direct relevance for other major policies such as trade, competition, employment, environment, cohesion, energy, security and the internal market.
Οι επενδύσεις της βιομηχανίας μεταφορών της ΕΕ στην Ε&ΤΑ αποτελούν βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση του τεχνολογικού ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος στις παγκόσμιες αγορές [13].
Investment in RTD in EU transport industries is a prerequisite for ensuring a technological competitive advantage in global markets [13].
Η ανάληψη δράσης σε ευρωπαϊκή κλίμακα θα προωθήσει επίσης την αναδιάρθρωση της βιομηχανίας, καθώς και την ολοκλήρωση της αλυσίδας εφοδιασμού, ιδίως στο επίπεδο των ΜΜΕ.
Activities at European level will also stimulate the restructuring of the industry, including the integration of the supply chain and, in particular, SMEs.
Οι στρατηγικές ερευνητικές κατευθύνσεις που αναδεικνύουν οι ευρωπαϊκές τεχνολογικές πλατφόρμες [14] επιβεβαιώνουν την αναγκαιότητα διαμόρφωσης μιας νέας οπτικής των «συστημάτων μεταφορών» στην οποία θα λαμβάνεται υπόψη η διάδραση μεταξύ των οχημάτων ή σκαφών, των δικτύων μεταφορών ή υποδομών και της χρήσης των υπηρεσιών μεταφορών, και η οποία μπορεί να αναπτυχθεί μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
The research agendas developed by European Technology Platforms [14] support the need to take a new ‘transport systems’ perspective that considers the interactions of vehicles or vessels, transport networks or infrastructures and the use of transport services, which can only be developed at European level.
Οι δαπάνες Ε&ΤΑ σε όλους αυτούς τους τομείς σημειώνουν σήμερα ουσιαστική άνοδο, ενώ επιβάλλεται η ανάληψη συνεργατικής δράσης σε επίπεδο ΕΕ ώστε να επιτραπεί σε μια «κρίσιμη μάζα» παρόχων διαφόρων υπηρεσιών Ε&ΤΑ να αντεπεξέλθουν με οικονομικά αποδοτικό τρόπο στις προκλήσεις κλίμακας και πολυεπιστημονικότητας, αλλά και στις πολιτικές, τεχνολογικές και κοινωνικοοικονομικές προκλήσεις που θέτουν, σε μια διευρυμένη Ένωση, το «καθαρό και ασφαλές όχημα» του μέλλοντος, η διαλειτουργικότητα και η διατροπικότητα ιδίως σε σχέση με τις πλωτές και τις σιδηροδρομικές μεταφορές, η παροχή υπηρεσιών μεταφορών σε προσιτές τιμές, η ασφάλεια ανθρώπων, η μεταφορική ικανότητα, η ασφάλεια μέσων και υποδομών, και οι επιπτώσεις στο περιβάλλον.
RTD costs in all these fields are rising substantially, and collaborative activity at EU-level is essential to enable a ‘critical mass’ of diverse RTD providers to address the scale and multi-disciplinary challenges in a cost-effective way, as well as meeting the political, technological and socio-economic challenges of issues such as the ‘clean and safe vehicle’ of the future, interoperability and intermodality with particular reference to waterborne and rail transport, affordability, safety, capacity, security and environmental impacts in an enlarged Union.
Επιπλέον, η ανάπτυξη τεχνολογιών υποστήριξης του συστήματος Galileo και των εφαρμογών του είναι απαραίτητη για την υλοποίηση των ευρωπαϊκών πολιτικών.
Also, developing technologies in support of the Galileo system and its applications will be essential in implementing European policies.
Τα θεματικά αντικείμενα και οι δραστηριότητες που παρατίθενται κατωτέρω έχουν ουσιαστική σημασία για τη βιομηχανία, και παράλληλα ανταποκρίνονται στις ανάγκες των υπευθύνων χάραξης πολιτικής με ολοκληρωμένο τρόπο, καλύπτοντας οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές πτυχές της πολιτικής μεταφορών.
As well as the strong industry relevance of the themes and activities set out below, the needs of policy makers will be addressed in an integrated way covering economic, social and environmental aspects of transport policy.
Επιπλέον, θα υποστηριχθούν δραστηριότητες που ανταποκρίνονται σε υφιστάμενες και νέες πολιτικές ανάγκες, παραδείγματος χάριν στις ανάγκες που δημιουργούν οι εξελίξεις της ναυτιλιακής πολιτικής ή η υλοποίηση του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού.
In addition, support will be provided to respond to existing as well as new policy needs, for example relating to developments in maritime policy or implementation of the European Single Sky.
Αεροναυτική και εναέριες μεταφορές
Aeronautics and air transport
Οικολογικές αερομεταφορές: μείωση των εκπομπών, και δη των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και των ηχητικών οχλήσεων· συμπεριλαμβάνονται εργασίες σχετικές με τους κινητήρες και τα εναλλακτικά καύσιμα, τις δομές και τις νέες αρχές σχεδίασης αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων των στροφειοπτέρων (συμπεριλαμβανομένων των ελικοπτέρων και των στροφείων μεταβλητής γωνίας), τις διαδικασίες λειτουργίας των αερολιμένων και τη διαχείριση της κυκλοφορίας.
The greening of air transport: reduction of emissions, including green house gases and noise disturbance, incorporating work on engines and alternative fuels, structures and new aircraft designs including rotorcraft (including helicopters and tiltrotors), airport operations and traffic management.
Βελτίωση των χρονικών επιδόσεων: βελτίωση της χρονικής οργάνωσης των εναέριων μεταφορών, με έμφαση σε καινοτόμα συστήματα διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας που ευθυγραμμίζονται με την πολιτική για τον ενιαίο ευρωπαϊκό ουρανό και επιτυγχάνουν ολοκλήρωση των εναέριων, των επίγειων και των διαστημικών στοιχείων (συμπεριλαμβάνονται η βελτίωση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας και η ενίσχυση της αυτονομίας των αεροσκαφών).
Increasing time efficiency: improvement of the efficiency of operating schedules focusing on innovative air traffic management systems in line with the effective implementation of Single Sky policy which integrate air, ground and space components, including traffic flow and more aircraft autonomy.
Διασφάλιση της ικανοποίησης και της ασφάλειας των πελατών: βελτίωση της άνεσης των επιβατών, καινοτόμες υπηρεσίες κατά τις πτήσεις και αποτελεσματικότερη μεταχείριση επιβατών· βελτίωση όλων των πτυχών και παραμέτρων ασφάλειας των εναέριων μεταφορών· αύξηση των επιλογών κατηγορίας αεροσκάφους, από αεροσκάφη ευρείας ατράκτου έως αεροσκάφη μικρότερου μεγέθους, κατάλληλα για διαφορετικές εφαρμογές, (συμπεριλαμβανομένων των περιφερειακών εφαρμογών).
Ensuring customer satisfaction and safety: improvement of passenger comfort, innovative in-flight services and more efficient passenger handling; improvement of all safety aspects of air transport; wider choice of aircraft ranging from wide body to smaller size vehicles suitable for different applications (including regional applications).
Βελτίωση της αποδοτικότητας ως προς το κόστος: μείωση του κόστους ανάπτυξης, κατασκευής και λειτουργίας αεροσκαφών, δίνοντας έμφαση στη δημιουργία αεροσκαφών καινοτόμου και μηδενικής συντήρησης, επισκευής και επιθεώρησης και στην αυξημένη χρήση μεθόδων αυτοματισμού και προσομοίωσης.
Improving cost efficiency: reduction of costs associated with product development, manufacturing and operating costs focusing on innovative and zero maintenance, repair and overhaul, aircraft, increased use of automation and simulation.
Προστασία αεροσκαφών και επιβατών: ενίσχυση των μέτρων προστασίας των ταξιδιωτών, των πληρωμάτων, των αεροσκαφών και των συστημάτων αερομεταφορών, και ιδίως βελτίωση των μεθόδων και συστημάτων δεδομένων και αναγνώρισης ταυτότητας, αύξηση της προστασίας των αεροσκαφών από επιθέσεις και βελτιωμένος σχεδιασμός των συστημάτων ασφάλειάς τους.
Protection of aircraft and passengers: enhancement of protection measures for the traveller, crew, aircraft and air transport system, such as improved data and identification methods, protecting the aircraft against attack, improved security design of aircraft.
Πρωτοποριακή έρευνα για τις αερομεταφορές του μέλλοντος: ανταπόκριση στις μακροπρόθεσμες προκλήσεις των αερομεταφορών, με την ανάπτυξη πιο ριζοσπαστικών, περιβαλλοντικά αποδοτικών, προσιτών και καινοτόμων τεχνολογικών συνδυασμών, ικανών να επηρεάσουν ουσιαστικά τη μελλοντική εξέλιξη του τομέα των εναέριων μεταφορών.
Pioneering the air transport of the future: addressing the longer term challenges of aviation with more radical, environmentally efficient, accessible and innovative combinations of technologies which would lead to significant steps forward in air transport.
Βιώσιμες επίγειες μεταφορές (σιδηροδρομικές, οδικές και πλωτές)
Sustainable surface transport (rail, road and waterborne)
Οικολογικές χερσαίες μεταφορές: μείωση της ηχορύπανσης και της ρύπανσης του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου· περιορισμός του αντίκτυπου των μεταφορών στην αλλαγή του κλίματος με τη μείωση των εκπομπών με τεχνολογικά και κοινωνικοοικονομικά μέσα καθώς και εκπαίδευση των χρηστών· ανάπτυξη καθαρών και αποδοτικών κινητήρων και συστημάτων ισχύος, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης υβριδικών τεχνολογιών και τεχνολογιών εναλλακτικών καυσίμων για εφαρμογές στον τομέα των μεταφορών, όπως το υδρογόνο και οι κυψέλες καυσίμου, λαμβανομένων υπόψη της αποδοτικότητας από πλευράς κόστους και της ενεργειακής απόδοσης στρατηγικές διαχείρισης οχημάτων και σκαφών στο τέλος του κύκλου ζωής τους.
The greening of surface transport: reduction of environmental and noise pollution, including green house gases; reducing the impact of transport on climate change by reducing emissions through technological and socio-economic means as well as user training; development of clean and efficient engines and power-trains, including hybrid technology and the use of alternative fuels for transport applications such as hydrogen and fuel cells, taking account of cost-efficiency and energy-efficiency considerations; end of life strategies for vehicles and vessels.