natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ο καταγγέλλων, που πληροφορήθηκε για τη συνέχεια που δόθηκε στην καταγγελία με την επιστολή της Επιτροπής D/55127 της 16ης Σεπτεμβρίου 2002, διαβίβασε συμπληρωματικές πληροφορίες με την επιστολή A/38090, της 5ης Νοεμβρίου 2002.
The complainant, who has been informed of the follow-up given to the complaint by letter of the Commission D/55127 of 16 September 2002, submitted additional information by letter A/38090 of 05.11.2002.
Οι ιταλικές αρχές απάντησαν με την επιστολή τους αριθ. 12998, της 24ης Οκτωβρίου 2002, που πρωτοκολλήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2002 (A/38204).
By letter No 12998 of 24 October 2002, registered on 8 November 2002 (A/38204), the Italian authorities replied.
Η Επιτροπή με επιστολή της της 21ης Μαρτίου 2003 (SG(2003)D/229057), ενημέρωσε την Ιταλία ότι είχε αποφασίσει να κινήσει, κατά του εν θέματι καθεστώτος ενισχύσεων, την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπει το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης που εφαρμόζεται όχι μόνο στην περιφέρεια Piemonte, αλλά σε ολόκληρη σχεδόν την επικράτεια του κράτους μέλους.
By letter dated 21.03.2003 (SG(2003)D/229057), the Commission informed Italy that it had decided to initiate the procedure laid down in Article 88(2) of the EC Treaty in respect of the aid scheme at hand, implemented not only by Piemonte Region but almost all over the Country.
Η Επιτροπή κάλεσε τους τρίτους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους.
The Commission called on interested parties to submit their comments.
Η Επιτροπή με επιστολή της της 6ης Ιουνίου 2003 (A/33954), έλαβε παρατηρήσεις από μέρους τρίτων ενδιαφερόμενων.
By letter of 06.06.2003 (A/33954), the Commission received comments from interested parties.
Οι παρατηρήσεις αυτές διαβιβάστηκαν στην Ιταλία με την επιστολή D/55630, της 4.9.2003.
They were transmitted to Italy by letter D/55630 of 04.09.2003.
Η Ιταλία υπέβαλε αίτηση παράτασης της προθεσμίας απάντησης με την επιστολή της A/37007, της 10ης Οκτωβρίου 2003.
A demand for prorogation of the delay for reply was sent by Italy by letter A/37007 of 10.10.2003.
Η Ιταλία με την επιστολή της A/37736 της 11ης Νοεμβρίου 2003, διαβίβασε τα σχόλιά της.
By letter A/37736 of 11.11.2003 Italy submitted its comments.
Μετά από συνάντηση των ιταλικών αρχών και των υπηρεσιών της Επιτροπής, που πραγματοποιήθηκε στις 16 Απριλίου 2003, διαβιβάστηκαν με την επιστολή A/34148, της 13ης Ιουνίου 2003, τα σχόλια της Ιταλίας για την κίνηση της διαδικασίας.
After a meeting between the Italian authorities and the Commission's Services, which took place on 16 April 2003, the comments of Italy to the opening of proceedings were submitted by letter of 13.06.2003 (A/34148).
Η Επιτροπή, με επιστολή της της 18ης Δεκεμβρίου 2003 (D/58151), ζήτησε από την Ιταλία να διαβιβάσει περαιτέρω πληροφορίες.
By letter of 18.12.2003 (D/58151) the Commission asked Italy for further information to be submitted.
Οι ιταλικές αρχές ζήτησαν, με την επιστολή τους A/31204, της 19ης Φεβρουαρίου 2004, παράταση της προθεσμίας, η οποία χορηγήθηκε από την Επιτροπή με την επιστολή της D/51435, της 26ης Φεβρουαρίου 2004, και παρέσχον τα αιτηθέντα στοιχεία με την επιστολή τους A/32487, της 7ης Απριλίου 2004 και A/32628, της 14ης Απριλίου 2004.
The Italian authorities asked, by letter A/31204 of 19.02.2004, for a prorogation of the deadline, which was accepted by the Commission (D/51435 of 26.02.2004), and supplied the requested elements by letters A/32487 of 07.04.2004 and A/32628 of 14.04.2004.
Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα είχαν χορηγηθεί παράνομες ενισχύσεις σε ορισμένους οργανισμούς επαγγελματικής κατάρτισης, που λειτουργούν στην Περιφέρεια Piemonte, βάσει της απόφασης αριθ. 57-5400 του Περιφερειακού Συμβουλίου του Piemonte, της 25ης Φεβρουαρίου 2002, η οποία είχε εκτελεσθεί κατά παράβαση του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης.
According to the complainant, illegal aid would have been awarded to certain training institutions, active on the territory of the Region Piemonte, pursuant to Decision No57-5400, of the Regional Executive of the Region Piemonte, of 25 February 2002, which would have been put into effect in contravention of Article 88(3) of the Treaty.
Ωστόσο προέκυψε αμέσως από τα συνημμένα έγγραφα στην απάντηση των ιταλικών αρχών στην αίτηση της Επιτροπής για περαιτέρω πληροφορίες (A/38204), ότι η απόφαση 57-5400/2002, που αποτελεί την απαρχή της καταγγελίας, αποτελούσε μόνο διάταξη εφαρμογής, όσον αφορά την περιφέρεια Piemonte, του υπουργικού διατάγματος 173/2001 (που καλείται στο εξής ΥΔ 173/2001), και ειδικότερα ενός των υποπρογραμμάτων του δηλαδή της «συνεισφοράς για την καταβολή προγενέστερων επιβαρύνσεων».
Nevertheless, it soon came out, from the documentation attached to the reply of the Italian authorities to the request for additional information of the Commission (A/38204), that the Decision 57-5400/2002, which resulted in the complaint, only constituted the implementing rule, as regards the Piemonte Region, of the national Ministerial Order(decreto ministeriale) 173/2001 (hereinafter referred to as MO 173/2001), and particularly of one of its sub-programmes, i.e. “grants for payment of past burdens”.
Η χορηγηθείσα ενίσχυση βάσει του προαναφερθέντος υποπρογράμματος προορίζεται κυρίως για την επιστροφή χρεών των οργανισμών κατάρτισης, σχετικά με ήδη πραγματοποιηθείσες χρηματοοικονομικές και μισθολογικές δαπάνες, και χορηγήθηκε υπό μορφή μη επιστρεπτέων επιχορηγήσεων.
Aid provided by the above mentioned sub-programme is mainly targeted to reimburse debts of the training institutions for financial burdens and bygone wage costs. It is provided in the form of non-repayable grants.
Μπορούν να τύχουν της ενίσχυσης αυτής οργανισμοί επαγγελματικής κατάρτισης συσταθέντες υπό διάφορες μορφές, κερδοσκοπικές ή μη κερδοσκοπικές, και δεν αποκλείονται οι μεγάλες επιχειρήσεις.
In receipt of aid are training institutions, constituted in different forms, both profit-making and no-profit; large enterprises are not excluded.
Το ΥΔ 173/2001 προβλέπει και άλλα υποπρογράμματα όπως αναφέρεται ακολούθως:
Further sub-programmes are also provided for by MO 173/2001 as follow:
«κίνητρα για εθελουσία έξοδο του προσωπικού»
“incentive to voluntary departure of personnel”
«εφαρμογή και συντήρηση των λειτουργικών δομών και του εξοπλισμού βάσει της υποχρεωτικής νομοθεσίας για την ασφάλεια και τη βελτίωση της πρόσβασης ατόμων με αναπηρία»
“adaptation of buildings and equipment to compulsory security standard and for improvement of access to disabled”
«αναπροσαρμογή των συστημάτων πληροφορικής»
“improvement of information equipment”
«κατάρτιση των εκπαιδευτών, με σκοπό να πληρούνται οι απαιτούμενοι όροι για την έγκριση».
“training of trainers, in order to comply with the accreditation requirements”
Οι ιταλικές αρχές επιβεβαίωσαν, με την επιστολή τους A/38204, της 8ης Νοεμβρίου 2002, ότι η ενίσχυση παρασχέθηκε μέσω του εθνικού αποθέματος και ανέρχεται συνολικά σε 180 δισεκατ. λίρες Ιταλίας (σχεδόν 93 εκατ. ευρώ) που διατέθηκε και κατανεμήθηκε μεταξύ των διαφόρων ιταλικών περιφερειών μέσω του ΥΔ 173/2001.
The Italian authorities confirmed, by letter A/38204 of 8 November 2002, that the aid at hand has been granted through a national fund, of the global amount of 180 billion ITL ( about EUR 93 million €), implemented and distributed among the Italian Regions by MO 173/2001.
Το υπουργικό αυτό διάταγμα αποτελεί τον κανόνα εφαρμογής του νόμου αριθ. 388, της 23ης Δεκεμβρίου 2000, περί των «διατάξεων για τη σύσταση του ετήσιου και πολυετούς προϋπολογισμού του κράτους (δημοσιονομικός νόμος 2001)» (που καλείται στο εξής «νόμος 388/2000»), του οποίου το άρθρο 118 εδάφιο 9 ορίζει την αναδιάρθρωση των φορέων επαγγελματικής κατάρτισης με σκοπό την έγκρισή τους.
The latter is the implementing rule of national law 388 of 23 December 2000, “Disposizioni per la formazione del bilancio annuale e pluriannaule dello Stato (legge finanziaria 2001)” (hereinafter refered to as law 388/2000), stipulating at Article 118(9), the reform of the Italian training institutions in view of their certification.
Με την ίδια επιστολή που αναφέρεται στο σημείο 14, οι ιταλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι δεν θεωρούν το μέτρο ως κρατική ενίσχυση δεδομένου ότι κατά την άποψή τους προορίζεται για να στηρίξει δραστηριότητες μη εμπορικές, γενικού συμφέροντος.
By the same letter, it has been confirmed that the aforementioned measure was not deemed, by the Italian authorities, to constitute State aid, as in their view it was intended to support non-market activities of general interest.
Η Ιταλία υποστήριξε, εξάλλου, ότι το προς έκδοση σύστημα έγκρισης συνδέεται, τουλάχιστον ουσιαστικά, με τη διάρθρωση των φορέων κατάρτισης, μέσω της συμφωνίας κράτους – περιφερειών, του Μαΐου 2000, βάσει των διατάξεων που προβλέπει το άρθρο 17 του νόμου αριθ. 196, της 24ης Ιουνίου 1997, περί «ρυθμίσεων για την προώθηση της απασχόλησης» (που καλείται στο εξής «νόμος 196/97»).
Italy also pointed out the certification system to be implemented was, at least de facto, tied to the reform of the training institutions, by means of the agreement of May 2000, between central Government and Italian regions, pursuant to the provision of Article 17 of the law of 24 Juin 1997, No 196 (hereinafter referred to as law 196/97).
Η ρύθμιση αυτή επιβεβαιώνεται από το άρθρο 118 εδάφιο 9 του νόμου 388/2000, ο οποίος εφαρμόζεται μέσω του ΥΔ 173/2001.
This formulation was confirmed by Article 118, par.9 of law 388/2000 and implemented by MO 173/2001.
Σύμφωνα με την Ιταλία, η επιχορήγηση στους οργανισμούς κατάρτισης είχε ως στόχο να καλύψει τις αντίστοιχες οργανωτικές ελλείψεις των δικαιούχων, οι οποίες μπορεί να εμπόδιζαν την έγκριση των οργανισμών αυτών.
According to Italy, training institutions funding was intended to remove the correspondent organisation shortcomings of the beneficiaries, possibly susceptible to undermine the success of the certification process.
Ουσιαστικά μόνο οι εγκεκριμένοι φορείς κατάρτισης ήταν καταρχήν εξουσιοδοτημένοι να πραγματοποιούν από τον Ιούλιο 2003 και μετά δραστηριότητες κατάρτισης χρηματοδοτούμενες με δημόσιους πόρους.
As a matter of fact, only the certificated training agencies have been, in principle, allowed to implement training activities financed by public resources from July 2003 onward.
Από την άλλη πλευρά, οι φορείς κατάρτισης μπορούσαν ήδη να παρέχουν ένα είδος «ιδιωτικής» κατάρτισης – δηλαδή υπηρεσίες κατάρτισης έπ’ αμοιβή και βάσει ανταγωνισμού – από το 1997 και μετά, μετά από τη διαμόρφωση του κατάλληλου εθνικού ρυθμιστικού πλαισίου (δηλαδή της καλούμενης «δέσμης Treu», ο νόμος αριθ. 144, της 17ης Μαΐου 1999, περί «μέτρων για επενδύσεις, ανάθεσης στην κυβέρνηση για την αναδιάρθρωση των κινήτρων για την απασχόληση και περί ρύθμισης του INAIL, καθώς και διατάξεων για την αναδιάρθρωση των φορέων κοινωνικής πρόνοιας», και τη συμφωνία κράτους – περιφερειών του Μαρτίου 2000) που σε πολλές περιπτώσεις την έχουν ουσιαστικά θέσει σε εφαρμογή.
On the other hand, the training institutions were already free to supply “private” training -which is to say market training services on a competitive basis- since 1997, further to the evolution of the relevant legal national framework (namely the “pacchetto Treu”; national law 144/99 and the State-Regions agreement of March 2000) and in several cases indeed implemented it.
Ωστόσο, σύμφωνα με την Ιταλία, το υπό εξέταση μέτρο δεν θα οδηγήσει σε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, δεδομένου ότι έχει ως στόχο τη διατήρηση της πείρας και της τεχνογνωσίας των «παραδοσιακών» φορέων (π.χ. ένας από τους όρους που απαιτούνται για τη χορήγηση ενισχύσεων είναι να υπάρχει σύμβαση, ελάχιστης περιόδου από 3 έως 5 έτη, με τις δημόσιες χρηματοδοτούσες αρχές). Τούτο ήταν αναγκαίο στο στάδιο αυτό για να επιτραπεί στις αρχές αυτές να πληρούν τους καθοριζόμενους για την έγκριση όρους, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν τη δραστηριότητα κατάρτισης σε μια απελευθερωμένη αγορά.
Nevertheless, according to Italy, the measure under scrutiny would not result in a competitive advantage, as it is intended to preserve the expertise and know-how of the “historical” agencies (for example, at least 3 to 5 years running covenant with the funding public body are asked to be eligible for aid) and was necessary at that stage to make them fulfil the conditions set down for certification in order to keep them carrying on training, on a liberalized market.
Επιπλέον, οι αρχές αυτές, που λειτουργούν στις περισσότερες περιπτώσεις σε τοπικό επίπεδο (υποπεριφέρειες), δεν θα ήταν δε θέση να επηρεάσουν τις συναλλαγές.
In addition, these agencies, operating mostly at local (sub regional) level, would be, in its opinion, incapable to affect trade.
Όσον αφορά την εφαρμογή του υπό εξέταση μέτρου σε εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαβίβασε η Ιταλία, οι περιφέρειες Friuli Venezia Giulia, Σικελία και Καμπανία δεν εφάρμοσαν το καθεστώς.
As it concerns the enforcement of the measure under assessment over the territory of the Country, according to the information supplied by Italy, the Regions Friuli Venezia Giulia, Sicily and Campania have not implemented at all the scheme at hand.
Η Σαρδηνία και η Αυτόνομη Επαρχία του Τρέντο εφάρμοσαν το μέτρο βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας («de minimis») [3], που καλείται στο εξής κανονισμός «περί ήσσονος σημασίας».
Sardinia and the Autonomous Province of Trento put the measure into effect pursuant to Commission Regulation (EC) No 69/2001 of 12 January 2001, on the application of Articles 87 and 88 of the EC Treaty to de minimis aid [3], while Toscana and Umbria did the same them after the opening of proceedings on the present case.
Οι περιφέρειες της Τοσκάνης και Ούμπριας υιοθέτησαν την ίδια λύση μετά την κίνηση της διαδικασίας για την παρούσα υπόθεση.
Only the Autonomous Province of Bolzano was not allowed any funding under M.O.
Η Επιτροπή παρατήρησε ότι μόνο οι φορείς κατάρτισης ήταν δικαιούχοι της ενίσχυσης, η οποία χορηγείται μέσω ενός αποθεματικού που έχει συσταθεί ειδικά βάσει εθνικού κανόνα.
First of all, the Commission observed that only training agencies were in receipt of the aid, granted from a fund expressly conceived by a national rule.
Επίσης, έχουν επιλεγεί βάσει ειδικών κριτηρίων, που έχουν καθοριστεί από τις περιφέρειες, και ως εκ τούτου θεωρήθηκε ότι το συγκεκριμένο μέτρο ήταν επιλεκτικό και συνεπάγετο τη χρησιμοποίηση δημοσίων πόρων.
In addition they were selected on the basis of specific criteria, stipulated by the Regions, thus the measure was to be considered selective and implying public expenditure.
Κατά δεύτερο λόγο, η Επιτροπή εξέφρασε σοβαρές αμφιβολίες ως προς το κατά πόσον η επαγγελματική κατάρτιση στο σύνολό της, μπορεί να θεωρηθεί ως μη εμπορική δραστηριότητα γενικού συμφέροντος, όπως υποστήριξαν αρχικά οι ιταλικές αρχές.
Secondly, the Commission expressed strong doubts as to whether vocational training in its whole, could be considered as a non-market activity of general interest, as pointed out in the beginning by the Italian authorities.
Σχετικά με το θέμα αυτό η Επιτροπή εξέφρασε τη θέση ότι οι συνεισφορές αυτές είναι ικανές να βελτιώσουν την οικονομική κατάσταση των δικαιούχων της ενίσχυσης, απ’ τη στιγμή που περιορίζουν το κόστος που οι δικαιούχοι θα επωμίζονταν κανονικά μόνοι τους.
In that respect, the Commission took the view that these contributions were able to improve the financial situation of the recipients of the aid, as they reduced the costs that the beneficiaries would have normally had to bear by themselves.
Τέλος, παρότι η κατάρτιση αποτελεί ενδεχομένως μόνο εν μέρει αντικείμενο διακοινοτικών συναλλαγών, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι ορισμένες επιχειρήσεις κατάρτισης λειτουργούσαν σε κοινοτικό επίπεδο.
Finally, although training is likely to constitute a limited object of intra-community exchanges, it could not be excluded that some training companies were active at the community level.
Οι επιχειρήσεις αυτές μπορεί να ενδιαφέρονται να εισέλθουν στην ιταλική αγορά.
These undertakings might be interested to enter the Italian training market.
Η Επιτροπή θεωρεί, ως εκ τούτου, ότι το συγκεκριμένο μέτρο μπορεί να αποτελέσει κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
The Commission therefore considered that the measure might constitute State aid within the meaning of Article 87(1) of the Treaty.
Εφόσον θεωρηθεί κρατική ενίσχυση, το υπό εξέταση μέτρο θα πρέπει να αξιολογηθεί βάσει των διατάξεων της συνθήκης και των άλλων σχετικών κοινοτικών κανόνων.
Provided it had to be qualified as State aid, the measure at hand should have been assessed on the basis of the provisions of the Treaty and of the other relevant Community rules.
Σχετικά με το θέμα αυτό, η Επιτροπή εξέφρασε τη γνώμη ότι μόνο τμήμα της ενίσχυσης για την «εφαρμογή και συντήρηση των λειτουργικών δομών και του εξοπλισμού» μπορεί να τύχει εξαίρεσης, στο μέτρο που αναφέρεται σε επιπλέον δαπάνες που συνδέονται με την απασχόληση εργαζομένων με αναπηρία.
In this respect, the Commission took the view that just part of the aid for the adaptation of premises and equipment, might benefit of an exemption, provided it referred to additional costs of employment of disabled workers.
Παρομοίως, η ενίσχυση για την «κατάρτιση των εκπαιδευτών» μπορεί να τύχει εξαίρεσης στο μέτρο που πληρούνται τα κριτήρια που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 68/2001 της Επιτροπής, της 12ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις κατάρτισης [4].
Likewise, aid under the sub-programme “training of trainers” might benefit of an exemption, as long as it met the criteria laid down in Commission Regulation (EC) No68/2001 of 12 January 2001 on the application of Articles 87 and 88 of the EC Treaty to training aid [4].
Αντίθετα, όπως έχει ο φάκελος, όλα τα άλλα υποπρογράμματα θα πρέπει να χαρακτηριστούν, σύμφωνα με την Επιτροπή, ως ενισχύσεις λειτουργίας και ως εκ τούτου δεν μπορούν να τύχουν εξαιρέσεων, σύμφωνα με καμία διάταξη της συνθήκης.
On the contrary, at that stage of the dossier, all the other measures had to be qualified, to the Commission’s mind, as operating aid, hence not susceptible to be granted any exemption, under any provisions of the Treaty.
Παρατηρήσεις από τρίτους ενδιαφερόμενους υποβλήθηκαν στην Επιτροπή μόνο από έναν ιταλικό φορέα κατάρτισης, ο οποίος σαφώς λειτουργεί σε εθνικό επίπεδο, και ο οποίος είναι δικαιούχος του συγκεκριμένου μέτρου.
Comments from interested parties has only been submitted to the Commission by an Italian training agency, allegedly active at least at national level, which is also a beneficiary of the measure taken into consideration.
Ενώ ο φορέας αυτός έχει τη γνώμη ότι οι ιταλικοί κανόνες για την πρόσβαση στην αγορά της κατάρτισης είναι οι ίδιοι είτε για τις εθνικές επιχειρήσεις είτε για τις άλλες κοινοτικές επιχειρήσεις, παρατηρεί επίσης ότι οι λειτουργικές μονάδες των φορέων κατάρτισης πρέπει, για να αναλάβουν να πραγματοποιήσουν κατάρτιση χρηματοδοτούμενοι από δημόσιους πόρους να έχουν φθάσει το όριο αποτελεσματικότητας κατά τη δραστηριότητα που είχαν προηγουμένως ασκήσει και να έχουν στενούς δεσμούς με το κοινωνικό και επιχειρησιακό περιβάλλον, σύμφωνα με κριτήρια που καθορίζουν οι περιφέρειες.
While it is of the opinion that the Italian rules for accession to the training market are the same for national and other Community undertakings, it also points out that the operational units of the training institutions are requested, in order to be charged with training supported by public funding, to have reached an efficiency threshold in the activity carried on in the past and to have a close link with the productive and social environment, according to criteria established by the Regions.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κανένας αλλοδαπός φορέας κατάρτισης δεν θα μπορούσε μέχρι στιγμής να πληροί τους καθορισθέντες όρους.
This is why no foreign training agency would have been able to fulfil the conditions set down.
V. ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
V. COMMENTS FROM ITALY
Σύμφωνα με την Ιταλία, το συγκεκριμένα μέτρο δεν επηρεάζει τις διακοινοτικές συναλλαγές από τη στιγμή που το σύστημα έγκρισης, το οποίο στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια που καθορίζουν περιφερειακοί κανόνες εφαρμογής, δεν θέτει κανένα εμπόδιο ή όριο στο δικαίωμα εγκατάστασης των φορέων κατάρτισης που προέρχονται από άλλες περιφέρειες ή κράτη μέλη.
According to Italy, the measure at hand does not affect trade between Member States, as the certification system (sistema di accreditamento), which is based on objective criteria laid down in regional implementing rules, does not establish any barrier or limit to the establishment right of agencies coming from other regions or MS.
Επιπλέον, όπως ανακοίνωσαν οι ιταλικές αρχές, οι νεοεισερχόμενοι δεν θα θιγούν από την ενίσχυση που χορηγείται στους ιταλικούς φορείς κατάρτισης που υποτίθεται ότι αντιμετωπίζουν δυσχέρειες για να εξυπηρετήσουν την περιφέρειά τους, όπως επιβεβαιώνεται από τις ζημίες, που υπέστησαν κατά το παρελθόν, και τις οποίες το υπό εξέταση μέτρο είχε στόχο να αντισταθμίσει.
Moreover, to the Italian authorities' mind, the newcomers would not be damaged by the aid allowed to the Italian agencies which are supposed to be already in trouble to serve their own area, as confirmed by the losses suffered in the past, the measure under examination was intended to compensate for.
Έτσι, ειδικότερα, κατά την Ιταλία, η ενίσχυση υπό μορφή αντιστάθμισης για προηγούμενες ζημίες, που είχαν προκληθεί από τη δραστηριότητα επαγγελματικής κατάρτισης, την οποία είχαν αναλάβει οι φορείς κατάρτισης, πραγματοποιείται στο πλαίσιο του δημοσίου συστήματος παιδείας, δεν συνιστούν ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης.
Thus, in particular, aid in the form of compensation for losses suffered in the past, engendered by the implementation of vocational training, the training institutions were entrusted with, given in the framework of the public educational system, would not constitute aid in the meaning of Art.87§1, according to Italy.
Εξάλλου, κατά τη γνώμη της Ιταλίας, οι αλλοδαπές επιχειρήσεις δεν έχουν κανένα συμφέρον να εισέλθουν στην ιταλική αγορά «δημόσιας» κατάρτισης, λόγω της απουσίας κέρδους, η οποία αποδεικνύεται, μεταξύ άλλων, από την ανάγκη χορήγησης των υπό εξέταση ενισχύσεων.
Furthermore, in Italy's view, there would be no interest for foreign undertakings to enter the Italian “public” training market, because of its lack of profitability. This would be proved inter alia by the need for the aid under examination.
Τέλος, η μη κερδοφόρος επαγγελματική κατάρτιση η οποία χρηματοδοτείται με δημόσιους πόρους, που δεν καταβάλλεται απευθείας στους δικαιούχους και η οποία παρέχεται στο πλαίσιο του συστήματος δημόσιας παιδείας, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί εμπορική δραστηριότητα κατά την άποψη των ιταλικών αρχών, και τούτου ιδιαίτερα βάσει της νομολογίας «Humbel» [5] και «Wirth» [6].
Finally, non-profitable vocational training, subsidised by public resources, not directly paid by the beneficiaries, given in the framework of the public educational system, should not be qualified as market activity, in Italian authorities' opinion, an this in particular in the light of the case law “Humbel” [5] and “Wirth” [6].
Η Περιφέρεια Piemonte, ενώ συμφωνεί ότι το μέτρο είναι επιλεκτικό και συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση δημοσίων πόρων, αρνείται το ότι παρέχει κάποιο πλεονέκτημα ή έχει επίδραση στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.
Piemonte region, while agreeing that the measure is selective and involves State resources, denied that advantage and effects on intra-community trade were involved.
Όσον αφορά την πρώτη πτυχή, είναι της άποψης ότι οι χορηγηθείσες ενισχύσεις αποτελούσαν μόνο αντιστάθμιση για υπηρεσίες παρεχόμενες από φορείς κατάρτισης δεδομένου ότι επρόκειτο για κατάρτιση παρεχόμενη στο πλαίσιο της δημόσιας παιδείας. Όσον αφορά τη δεύτερη πτυχή, κατά τη γνώμη της, δεν υπάρχουν εμπορικές συναλλαγές υπηρεσιών κατάρτισης μεταξύ των κρατών μελών, δεδομένου ότι τα σοβαρότερα εμπόδια είναι η γλώσσα και η έλλειψη σχέσης με την περιοχή.
With regard to the former, it took the view that the grants allowed only represented the compensation for services provided by the training agencies, as long as training supplied in the framework of public education is at stake; concerning the latter, in its opinion there is no training services trade among MS, the major obstacles being represented by language and lack of link to the territory.