natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με επιστολή της 6ης Οκτωβρίου 2004 η Γερμανία διαβίβασε περαιτέρω στοιχεία που της είχαν ζητηθεί.
A further letter from the Land of North Rhine-Westphalia was received on 26 August 2004.
Η οριστική μορφή της συμφωνίας αυτής διαβιβάστηκε στην Επιτροπή στις 13 Οκτωβρίου 2004.
The definitive version of this understanding was submitted to the Commission on 13 October 2004.
Στην παρούσα νέα απόφασή της η Επιτροπή, βάσει των υποδείξεων του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων βελτίωσε την αιτιολόγηση των σημείων που είχε κρίνει ανεπαρκή το Δικαστήριο (αιτιολόγηση της βασικής αποζημίωσης και μιας ενδεχόμενης προσαύξησης).
In the present new decision, the Commission has rectified in line with the Court's indications the two points criticised by it (justification for the basic remuneration and a possible top-up).
Κατά τα λοιπά η Επιτροπή εξακολουθεί να υποστηρίζει τη θέση την οποία είχε λάβει στην αρχική της απόφαση.
These two points apart, it maintains in principle the basic assessment given by it in the original decision.
Σε εκείνη την απόφαση είχαν, εξάλλου, ληφθεί υπόψη τα αποτελέσματα των συνομιλιών με την BdB, το ομόσπονδο κράτος της Βόρειας Ρηνανίας — Βεστφαλίας και την WestLB όσον αφορά το ύψος της κατάλληλης αποζημίωσης.
However, the Commission has taken into account the results of the talks between the complainant BdB, the Land of North Rhine-Westphalia and WestLB AG regarding the appropriate remuneration.
Κατά την περίοδο την οποία καλύπτει η παρούσα απόφαση από την ενσωμάτωση της Wfa στις 31 Δεκεμβρίου 1991 έως την απόσπαση της WestLB την 1η Αυγούστου 2002 με την οποία τερματίστηκε η ενίσχυση, η WestLB αποτελούσε πιστωτικό οργανισμό δημοσίου δικαίου βάσει της νομοθεσίας του ομόσπονδου κράτους της Βόρειας Ρηνανίας –Βεστφαλίας.
During the relevant period for this decision, i.e. from the injection of Wfa on 31 December 1991 to the splitting up of WestLB on 1 August 2002, which ended the state aid situation, WestLB was a public-law institution (Anstalt des öffentlichen Rechts) under the law of the Land of North Rhine-Westphalia.
Στις 31 Δεκεμβρίου 1991 τα επίσημα ίδια κεφάλαια της επιχείρησης ανέρχονταν σε 5,1 εκατ. DEM.
On 31 December 1991 its recognised own capital amounted to DEM 5,1 billion.
Δια νόμου της ανατέθηκαν τρία καθήκοντα: Αποτελούσε την κεντρική τράπεζα για τα κατά τόπους ταμιευτήρια του ομόσπονδου αυτού κράτους και από τις 17 Ιουλίου 1992 και για τα ταμιευτήρια του ομόσπονδου κράτους του Βρανδεμβούργου. Eκπληρούσε καθήκοντα κρατικής και κοινοτικής τράπεζας στο μέτρο που ανέπτυσσε χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες κατ’ εντολή των μετόχων της.
By law, three functions had been assigned to WestLB: it acted as central bank for the local savings banks in North Rhine-Westphalia and, since 17 July 1992, also as the central institution for savings banks in the Land of Brandenburg; it was engaged in the issuing of debt instruments and the handling of financial transactions for its public shareholders (state-bank function); it operated as a normal commercial bank in its own right.
Τέλος ανέπτυσσε γενικές τραπεζικές δραστηριότητες. Πέραν των ειδικών διατάξεων που ισχύουν στο ομόσπονδο κράτος, η WestLB υπάγεται σε τραπεζικό έλεγχο βάσει της νομοθεσίας που διέπει τα γερμανικά πιστωτικά ιδρύματα («Kreditwesengesetz»).
Irrespective of special provisions of the Land, WestLB was subject to banking supervision under the German Banking Law (Kreditwesengesetz).
Η WestLB ανήκε εξολοκλήρου στο δημόσιο.
WestLB was 100 % publicly owned.
Το μεγαλύτερο μερίδιο στο ονομαστικό της κεφάλαιο κατείχε το ομόσπονδο κράτος (43,2 %).
The largest single stake in the nominal capital was held by the Land (43,2 %).
Οι υπόλοιποι μέτοχοι είναι οι τοπικές ενώσεις («Landschaftsverbände») των ομόσπονδων κρατών της Ρηνανίας και της Βεστφαλίας-Lippe (11,7 % έκαστο), καθώς και ενώσεις τοπικών ταμιευτηρίων («Sparkassen- und Giroverbände») της Ρηνανίας και της Βεστφαλίας-Lippe (16,7 % έκαστη).
Other shareholders were the municipal associations (Landschaftsverbände) of Rheinland and Westfalen-Lippe (11,7 % each) as well as the associations of local public savings banks (Sparkassen- und Giroverbände) of Rheinland and Westfalen-Lippe (16,7 % each).
Τα μερίδια αυτά παρέμειναν αμετάβλητα καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς, δηλαδή από τις 31 Δεκεμβρίου 1991 έως την 1η Αυγούστου 2002.
This ownership structure remained unchanged through the relevant period from 31 December 1991 to 1 August 2002.
Η WestLB, ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, επωφελείται από δύο ειδών εγγυήσεις που παρέχουν οι δημόσιοι ιδιοκτήτες της: «θεσμική ευθύνη» («Anstaltslast») και «υποχρέωση του εγγυητή» («Gewährträgerhaftung»).
As a public-law institution, WestLB benefited from two forms of guarantees from its public owners: ‘institutional liability’ (Anstaltslast) and ‘guarantor liability’ (Gewährträgerhaftung).
Anstaltslast σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες της WestLB είναι υπεύθυνοι για την ασφάλεια της οικονομικής βάσης του ιδρύματος και τη λειτουργία του καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής του.
Anstaltslast means that the owners of WestLB are responsible for securing the economic basis of the institution and its function for the entire duration of its existence.
Η εγγύηση αυτή δεν δημιουργεί υποχρέωση για τους ιδιοκτήτες έναντι των πιστωτών της τράπεζας αλλά απλώς διέπει τη σχέση μεταξύ των δημοσίων αρχών και της τράπεζας.
This guarantee does not create a liability on the part of the owners vis-à-vis the creditors of the bank but only governs the relationship between the public authorities and the bank.
Gewährträgerhaftung σημαίνει ότι οι ιδιοκτήτες αναλαμβάνουν να καλύψουν όλες τις υποχρεώσεις της τράπεζας που δεν μπορούν να καλυφθούν από το ενεργητικό της.
Under the terms of the Gewährträgerhaftung, the owners meet all the liabilities of the bank which cannot be satisfied from its assets.
Στο πλαίσιο αυτό ο εγγυητής αναλαμβάνει ευθύνη έναντι των πιστωτών της τράπεζας.
It establishes a liability on the part of the guarantor vis-à-vis the creditors of the bank.
Οι δύο εγγυήσεις δεν υπόκεινται σε κανένα χρονικό ή ποσοτικό περιορισμό.
Both guarantees were limited neither in time nor in value.
Αρχικά, η WestLB ήταν περιφερειακός φορέας που ασχολείτο κυρίως με τη συμπλήρωση των δραστηριοτήτων των τοπικών ταμιευτηρίων, τα οποία αρχικά διαδραμάτιζαν κυρίως κοινωνικό ρόλο, καθώς προσέφεραν χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες σε τομείς στους οποίους η αγορά δεν λειτουργούσε επαρκώς.
Originally, WestLB was a regional institution that concentrated on supplementing the activities of local savings banks, which in turn focused initially on a primarily social function, providing financial services in sectors characterised by market failure.
Όμως, τα ταμιευτήρια είχαν από καιρό εξελιχθεί σε κανονικά πιστωτικά ιδρύματα με κάθε είδους τραπεζικές δραστηριότητες.
However, savings banks had long since developed into all-purpose credit institutions.
Κατά τον ίδιο τρόπο, κατά τις τελευταίες δεκαετίες η WestLB είχε δραστηριοποιηθεί ολοένα και περισσότερο ως ανεξάρτητη τράπεζα και αποτελούσε πλέον ισχυρό ανταγωνιστή στις τραπεζικές αγορές της Γερμανίας και της Ευρώπης κατά την περίοδο αναφοράς.
Likewise, over the last few decades WestLB developed increasingly into an independent commercial bank and was a strong competitor on the German and European banking markets.
Βάσει του ισολογισμού του ο όμιλος WestLB ανήκε, κατά την περίοδο αναφοράς, στα πέντε μεγαλύτερα γερμανικά πιστωτικά ιδρύματα.
When measured by balance-sheet total, the WestLB group ranked among the five largest German credit institutions during the relevant period.
Ο όμιλος WestLB παρείχε χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες σε επιχειρήσεις και δημόσιους οργανισμούς και αποτελούσε σημαντικό παράγοντα στις διεθνείς κεφαλαιαγορές, τόσο για δικό του λογαριασμό όσο και για λογαριασμό άλλων εκδοτών χρεογράφων.
It offered financial services to enterprises and public institutions and was an important player on international capital markets, both for its own account and as manager of other issuers' debt instruments.
Όπως πολλές άλλες γενικές γερμανικές τράπεζες, η WestLB συμμετείχε σε πιστωτικά ιδρύματα και σε άλλες επιχειρήσεις.
Like many German all-purpose banks, WestLB held stakes in financial and non-financial enterprises.
Επίσης ανέπτυσσε σημαντικό τμήμα των δραστηριοτήτων της στο εξωτερικό.
It also transacted a substantial part of its business activities outside Germany.
Εκτός αυτού, εξαιτίας του ιδιαίτερου νομικού της καθεστώτος, η WestLB, αντίθετα από τις ιδιωτικές τράπεζες, αλλά όπως και τα άλλα δημόσια πιστωτικά ιδρύματα, ήταν σε θέση να χορηγεί ενυπόθηκα δάνεια και να αναλαμβάνει δραστηριότητες ταμιευτηρίου μέσα στο ίδιο οργανωτικό πλαίσιο με τις άλλες δραστηριότητές της.
Furthermore, under special legal provisions, WestLB, unlike private banks but in the same way as other public credit institutions, was able, until it was split up in August 2002, to conduct mortgage banking and building and loan association business under one organisational roof along with its other operations.
Για το λόγο αυτό, η WestLB, για την περίοδο αναφοράς μέχρι τη διάσπαση, μπορεί να συγκαταλέγεται μεταξύ των τραπεζών με το ευρύτερο πεδίο συναλλαγών στη Γερμανία.
It ranked therefore, during the relevant period until it was split up, as one of Germany's most comprehensive all-purpose banks.
Από την άλλη πλευρά, η WestLB δεν διαθέτει πυκνό δίκτυο υποκαταστημάτων για την εξυπηρέτηση ιδιωτών πελατών της.
On the other hand, WestLB did not operate a dense network of retail branches.
Στην αγορά αυτήν κινούνται τα τοπικά ταμιευτήρια, για τα οποία η WestLB αποτελεί το κεντρικό πιστωτικό ίδρυμα.
This market segment was covered by the local savings banks, for which WestLB acted as the central institution.
Η αποδοτικότητα της WestLB μετρούμενη ως ο λόγος του αποτελέσματος εκμετάλλευσης προς το κεφάλαιο και τα αποθεματικά του ομίλου — δεν υπερέβη κατά μέσο όρο το 6,6 % για τα οκτώ έτη προ της ενσωμάτωσης της Wfa (1984-1991) χωρίς σαφή τάση προς βελτίωση.
WestLB's profitability, measured by pre-tax profits as a percentage of capital and reserves at group level, did not exceed 6,6 % on average over the eight years preceding the transfer of Wfa (1984-91) and showed no clear upward tendency.
Σε γερμανικό και ευρωπαϊκό επίπεδο ο μέσος αυτός όρος μπορεί να θεωρηθεί εξαιρετικά χαμηλός.
This performance was substantially below the German as well as the European average.
Ο όμιλος WestLB είχε αυξήσει το σύνολο του ισολογισμού του από το 1991, δηλαδή πριν την μεταβίβαση, έως τα τέλη του 2001, την τελευταία δηλαδή χρήση πριν τη διάσπασή του, από 270 εκατ. DEM σε 840 εκατ. ευρώ, πράγμα που σημαίνει ότι το σχετικό ποσό υπερτριπλασιάστηκε.
The WestLB group increased its balance-sheet total between 1991, i.e. before the transfer, and the end of 2001, when its last annual accounts before it was split up were prepared, from over DEM 270 million to over DEM 840 million, i.e. by more than 300 %.
Με νόμο της 2ας Ιουλίου 2002, το ομόσπονδο κράτος της Βόρειας Ρηνανίας -Βεστφαλίας διέσπασε την WestLB, την 1η Αυγούστου 2002 (με αναδρομική ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2002) σε μια μητρική επιχείρηση δημοσίου δικαίου, την Landesbank Nordrhein-Westfalen, και μια θυγατρική επιχείρηση ιδιωτικού δικαίου, την WestLB AG.
By the law of 2 July 2002, the Land of North Rhine-Westphalia split up WestLB as of 1 August 2002 (with retroactive effect under the accounting rules to 1 January 2002) into a public-law parent company, Landesbank Northrhein-Westfalen, and a private-law subsidiary, WestLB AG.
Στην WestLB AG ανατέθηκαν οι εμπορικές δραστηριότητες της πρώην WestLB ενώ στην Landesbank Nordrhein-Westfalen οι δημόσιες δραστηριότητες της πρώην WestLB.
WestLB AG took over the commercial activities of the former WestLB, while Landesbank Northrhein-Westfalen took over its public activities.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες της Γερμανίας, η WestLB AG είναι από νομική άποψη ταυτόσημη με την WestLB όσον αφορά την ανάκτηση της ενίσχυσης.
According to Germany, WestLB AG is legally identical to WestLB and is to be considered the debtor for the entire recovery claim.
Στο πλαίσιο της διάσπασης της WestLB η Wfa ενσωματώθηκε στην Landesbank Nordrhein-Westfalen με αποτέλεσμα να μην υπάγεται στις ανταγωνιστικές δραστηριότητες της WestLB AG.
Wfa was incorporated into Landesbank Northrhein-Westfalen at the time of the split-up and therefore withdrawn from the commercial activities taken over by WestLB AG.
Το καταστατικό της Landesbank Nordrhein-Westfalen, πάντως, ορίζει ότι το κεφάλαιο της Wfa δεν μπορεί να χρησιμεύσει για την κάλυψη των δραστηριοτήτων της στον τομέα των υποθηκικών ομολόγων και ότι στο μέλλον θα καταβάλλεται στο ομόσπονδο κράτος 0,6 % ετησίως ως αποζημίωση για εγγυητικές παροχές.
The rules of Landesbank Northrhein-Westfalen also stipulated that Wfa's capital cannot be used to underpin the mortgage bonds business remaining within the Landesbank and that, in future, a remuneration of 0,6 % per annum was to be paid to the Land in respect of a possible liability function.
ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ -WFA (WOHNUNGSBAUFÖRDERUNGSANSTALT)
WOHNUNGSBAUFÖRDERUNGSANSTALT (WFA)
Η Wfa ιδρύθηκε το 1957 και μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991 λειτουργούσε ως οργανισμός δημοσίου δικαίου («Anstalt des öffentlichen Rechts»).
Wfa was founded in 1957 and operated until 31 December 1991 as a public-law institution (Anstalt des öffentlichen Rechts).
Κατ' αυτόν τον τρόπο, η Wfa αποτελούσε ανεξάρτητο νομικό πρόσωπο με ιδρυτικό κεφάλαιο 100 εκατ. DEM (50 εκατ. ευρώ) και ανήκε εξολοκλήρου στο ομόσπονδο κράτος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
As such, it was an independent entity with a nominal capital of DEM 100 million (EUR 50 million) and the Land of North Rhine-Westphalia as the sole shareholder.
Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 του παλαιότερου νόμου για την προώθηση της στεγαστικής ανάπτυξης («Wohnungsbauförderungsgesetz») του ομόσπονδου κράτους, η Wfa ασχολείτο αποκλειστικά με την προώθηση της στεγαστικής ανάπτυξης μέσω της χορήγησης χαμηλότοκων ή άτοκων δανείων.
Under Section 6(1) of the former North Rhine-Westphalia Law on the promotion of housing (Wohnungsbauförderungsgesetz), Wfa devoted itself exclusively to the promotion of housing by granting low-interest or non-interest-bearing loans.
Χάρη στον κοινωφελή της χαρακτήρα απαλλασσόταν από τον φόρο επί των καθαρών κερδών νομικών προσώπων («Körperschaftssteuer»), τον φόρο περιουσίας («Vermögenssteuer») και τον φόρο επιχειρηματικού κεφαλαίου («Gewerbekapitalsteuer»).
On account of its non-profit character, it was exempt from corporation tax (Körperschaftssteuer), property tax (Vermögenssteuer) and tax on business capital (Gewerbekapitalsteuer).
Ως οργανισμός δημοσίου δικαίου, η Wfa καλυπτόταν από τη «θεσμική ευθύνη» («Anstaltslast») και την «υποχρέωση του εγγυητή» («Gewährträgerhaftung») από ομόσπονδο κράτος της Βόρειας Ρηνανίας -Βεστφαλίας για το σύνολο των υποχρεώσεών της.
As a public-law institution, Wfa was covered by the Land's ‘institutional liability’ (Anstaltslast) and ‘guarantor liability’ (Gewährträgerhaftung) for all its liabilities.
Οι εγγυήσεις αυτές δεν μετεβλήθησαν μετά τη μεταβίβαση.
These guarantees remained in place as a result of the transfer.
Η κύρια πηγή χρηματοδότησης των δραστηριοτήτων προώθησης της στεγαστικής ανάπτυξης ήταν -και εξακολουθεί να είναι- το ταμείο στεγαστικής ανάπτυξης του ομόσπονδου κράτους («Landeswohnungsbauvermögen»), το οποίο τροφοδοτείται από τους τόκους των στεγαστικών δανείων που χορηγεί η Wfa και ετήσιες εισφορές κεφαλαίων από τον προϋπολογισμό του ομόσπονδου κράτους.
The largest single source of financing for the housing-promotion activities was — and still is — the Land Housing Promotion Fund (Landeswohnungsbauvermögen), which has been built up from interest income from housing loans granted by Wfa and annual cash injections from the Land budget.
Οι εν λόγω πόροι, που προορίζονταν αποκλειστικά για τη χρηματοδότηση στεγαστικών δανείων σύμφωνα με το άρθρο 16 του νόμου για την προώθηση της στεγαστικής ανάπτυξης, συνέβαλαν κατά περίπου 75 % στην αναχρηματοδότηση της Wfa, δηλαδή κατά 24,7 δισ. DEM (12,6 δισ. ευρώ) (κατάσταση στις 31 Δεκεμβρίου 1991).
These resources, earmarked to serve exclusively as the funding base for housing loans by virtue of Section 16 of the Law on the promotion of housing, accounted for some 75 % of Wfa's refinancing, i.e. DEM 24700 million (EUR 12600 million) as at 31 December 1991.
Πριν τη μεταβίβαση, η Wfa κάλυπτε με την εγγύησή της τις υποχρεώσεις του ομόσπονδου κράτους της Βόρειας Ρηνανίας -Βεστφαλίας που συνδέονταν με την προώθηση της στεγαστικής ανάπτυξης.
Prior to the transfer, Wfa guaranteed Land liabilities incurred for housing promotion purposes.
Κάθε χρόνο, η εγγύηση της Wfa μετατρεπόταν, σε αναλογία με το αντίστοιχο των υποχρεώσεων ποσό που έπρεπε να επιστρέψει το ομόσπονδο κράτος, σε απαιτήσεις επιστροφής του ομόσπονδου κράτους κατά της Wfa, γεγονός που μείωνε αντίστοιχα την αξία του ταμείου στεγαστικής ανάπτυξης («Landeswohnungsbauvermögen»).
Each year, in line with the Land's repayments of its liabilities, Wfa's guarantee was transformed into reimbursement claims of the Land against Wfa which reduced the value of the Land Housing Promotion Fund accordingly.
Οι εν λόγω υποχρεώσεις της Wfa θα κατέπιπταν μόνον όταν δεν θα είχε πλέον ανάγκη τα έσοδα από τόκους και την εξόφληση των δανείων για την εκτέλεση των δημόσιων καθηκόντων της.
These liabilities of Wfa would have fallen due only when it no longer needed its revenues from interest and loan recovery in order to perform its public tasks.
Οι υποχρεώσεις της Wfa ανέρχονταν περίπου σε 7,4 δισ. DEM (3,78 δισ. ευρώ) στο τέλος του 1991 και δεν περιλαμβάνονταν άμεσα στον ισολογισμό, αλλά στις πράξεις «κάτω από τη γραμμή».
They amounted to about DEM 7400 million (EUR 3780 million) by the end of 1991 and were not shown directly in the balance sheet but only ‘below the line’.
ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ ΠΕΡΙ ΙΔΙΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ ΠΕΡΙ ΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ
CAPITAL REQUIREMENTS UNDER THE OWN FUNDS DIRECTIVE AND THE SOLVENCY RATIO DIRECTIVE
Σύμφωνα με την οδηγία 89/647/ΕΟΚ του Συμβουλίου και την οδηγία περί ιδίων κεφαλαίων, οι τράπεζες είναι υποχρεωμένες να διατηρούν ίδιο κεφάλαιο ίσο με τουλάχιστον 8 % των σταθμισμένων στοιχείων του ενεργητικού τους και των εκτός ισολογισμού στοιχείων που ενέχουν κίνδυνο.
Under Council Directive 89/647/EEC on a solvency ratio for credit institutions (‘Solvency Ratio Directive’) and under the Own Funds Directive, banks must have own funds equivalent to at least 8 % of their risk-adjusted assets and risk-bearing off-balance-sheet transactions.
Οι οδηγίες αυτές κατέστησαν αναγκαία την τροποποίηση του γερμανικού νόμου για τα πιστωτικά ιδρύματα πριν από την 1η Ιανουαρίου 1992.
These Directives necessitated amendments to the German Banking Law which took effect on 1 January 1992.
Οι νέες απαιτήσεις τέθηκαν σε ισχύ στις 30 Ιουνίου 1993.
The new requirements entered into force on 30 June 1993.
Μέχρι την ημερομηνία εκείνη, τα γερμανικά πιστωτικά ιδρύματα ήταν υποχρεωμένα να διαθέτουν ίδια κεφάλαια ίσα προς το 5,6 % των σταθμισμένων στοιχείων του ενεργητικού τους.
Until that date German credit institutions were obliged to have own funds equivalent to 5,6 % of their risk-adjusted assets.
Εξάλλου, το ύψος των ιδίων κεφαλαίων περιορίζει την ικανότητα μιας τράπεζας να αναλαμβάνει μεγάλους κινδύνους.
Furthermore, the amount of own funds limits a bank's exposure to large risks.
Κατά τη μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της Wfa, ο γερμανικός νόμος για τα πιστωτικά ιδρύματα (άρθρο 13) όριζε ότι κανένα μεμονωμένο μεγάλο δάνειο δεν μπορεί να υπερβαίνει το 50 % του βασικού ίδιου κεφαλαίου του πιστωτικού ιδρύματος και ότι το σύνολο των μεγάλων δανείων που υπερβαίνουν το 15 % των ιδίων κεφαλαίων, δεν μπορεί να υπερβαίνει το οκταπλάσιο του συνόλου των ιδίων κεφαλαίων.
At the time of Wfa's transfer, the German Banking Law (Section 13) stipulated that no single loan granted may exceed 50 % of a bank's own funds and that the total of such loans exceeding 15 % of own funds may not be higher than eight times the bank's own funds.
Μια τροποποίηση του γερμανικού νόμου για τα πιστωτικά ιδρύματα το 1994 με σκοπό την ευθυγράμμισή του με την οδηγία 92/121/ΕΟΚ του Συμβουλίου, μείωσε το μέγιστο ύψος των δανείων στο 25 % των ιδίων κεφαλαίων μιας τράπεζας και όρισε ότι το σύνολο των μεμονωμένων δανείων που υπερβαίνουν το 10 % των ιδίων κεφαλαίων μιας τράπεζας δεν μπορεί να υπερβαίνει το οκταπλάσιο του συνόλου των ιδίων κεφαλαίων.
An amendment of the German Banking Law in 1994 to bring it into line with Council Directive 92/121/EEC reduced the maximum loan to 25 % of a bank's own funds and stipulated that the sum of single loans exceeding 10 % of a bank's own funds may not be higher than eight times the total of own funds.
Επίσης, το άρθρο 12 της δεύτερης οδηγίας 89/646/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1989, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος και για την τροποποίηση της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, περιορίζει το μέγεθος των συμμετοχών σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις.
Moreover, Article 12 of the Second Council Directive 89/646/EEC of 15 December 1989 on the coordination of laws, regulations and administrative provisions relating to the taking up and pursuit of the business of credit institutions limits the size of qualifying holdings in other credit and financial institutions.
Εξάλλου, μια διάταξη του γερμανικού νόμου για τα πιστωτικά ιδρύματα (άρθρο 12) η οποία δεν βασίζεται στην κοινοτική νομοθεσία αλλά υπάρχει και σε άλλα κράτη μέλη, περιορίζει επιπλέον το σύνολο των μακροπρόθεσμων επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένων των συμμετοχών σε άλλου είδους επιχειρήσεις, στο σύνολο των ιδίων κεφαλαίων της τράπεζας.
Furthermore, a special provision in the German Banking Law (Section 12), not based on Community legislation but found in other Member States, limits the total amount of long-term investments, including holdings in non-financial enterprises, to the total amount of the bank's own funds.
Οι γερμανικές τράπεζες έπρεπε να προσαρμοστούν στις νέες απαιτήσεις περί ιδίων κεφαλαίων μέχρι τις 30 Ιουνίου 1993.
German banks had to adapt to the new capital requirements by 30 June 1993.
Πολλές περιφερειακές τράπεζες (Landesbanken) συμπεριλαμβανομένης της WestLB δεν διέθεταν επαρκή ίδια κεφάλαια πριν από την μεταφορά της οδηγίας περί φερεγγυότητας στο γερμανικό δίκαιο.
The own funds cushion of many Landesbanks, including WestLB, was already comparatively weak before transposal of the Solvency Ratio Directive into German law.
Σύμφωνα με υπολογισμούς της Deutsche Bundesbank τον Δεκέμβριο του 1991 βάσει των διατάξεων της οδηγίας, οι τράπεζες αυτές εμφάνιζαν κατά μέσο όρο συντελεστή φερεγγυότητας 6,3 % που έπρεπε από τις 30 Ιουνίου 1993 να ανέλθει στο 8 %.
According to test calculations made by Deutsche Bundesbank in December 1991 on the basis of the provisions of the Directives, the Landesbanks had an average solvency ratio of 6,3 %, compared with the 8 % required from 30 June 1993.
Κατά συνέπεια, τα πιστωτικά ιδρύματα έπρεπε απαραιτήτως να ενισχύσουν τη βάση των ιδίων κεφαλαίων έτσι ώστε να μην περιοριστεί η ανάπτυξη των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων και να διατηρήσουν γενικότερα τον κύκλο εργασιών τους στο ύψος του.
Therefore, there was an absolute need for these institutions to raise new capital in order to avoid restrictions on their business expansion and indeed to maintain their current level of activities.
Όταν μια τράπεζα δεν είναι σε θέση να παρουσιάσει το απαιτούμενο επίπεδο ιδίων κεφαλαίων καλείται από τις εποπτικές αρχές να συμμορφωθεί με τους κανόνες περί φερεγγυότητας είτε με εισφορά συμπληρωματικού κεφαλαίου, είτε με μείωση των σταθμισμένων στοιχείων ενεργητικού.
If a bank cannot demonstrate the necessary level of own funds, it will be ordered by the supervisory authorities to take immediate action to comply with the solvency rules either by raising additional capital or by reducing risk-adjusted assets.
Ωστόσο, λόγω της γενικά δυσχερούς κατάστασης του προϋπολογισμού, οι δημόσιοι μέτοχοι δεν ήταν σε θέση να προμηθεύσουν νέα κεφάλαια.
Yet, the generally tight budgetary situation meant that the public shareholders could not undertake cash injections of capital.
Αντίθετα βρέθηκαν διάφορες άλλες λύσεις για τη συγκέντρωση συμπληρωματικών ιδίων κεφαλαίων.
Instead, other solutions were found to provide additional capital.