natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Επιτροπή θα εξετάσει κατ’ αρχήν αν οι δημόσιοι οργανισμοί που προσέφεραν οικονομική ενίσχυση στην Kahla II ενήργησαν όπως ένας επενδυτής της ελεύθερης αγοράς και στη συνέχεια το θέμα των δυσχερειών της επιχείρησης.
The Commission will analyse first of all whether the public entities which provided financial support to Kahla II acted like market economy investors. It will then examine the issue of the company’s difficulties.
Στην περίπτωση της Kahla II πληρούται το γενικό κριτήριο που αναφέρεται στο κεφάλαιο 2.1 των κατευθυντήριων γραμμών για την αναδιάρθρωση (1994) σύμφωνα με το οποίο μια προβληματική επιχείρηση ορίζεται ως εξής: Προβληματική είναι μια επιχείρηση «η οποία δεν είναι σε θέση να εξυγιανθεί με ίδιους πόρους ή συγκεντρώνοντας τα κεφάλαια που χρειάζεται από μετόχους ή μέσω δανεισμού.»
In the case of Kahla II, the general criterion set out in point 2.1 of the (1994) restructuring aid guidelines, by which it is determined whether a firm is in difficulty, is fulfilled: it is a firm “unable to recover through its own resources or by raising the funds it needs from shareholders or borrowing”.
Αυτό διαπιστώνεται στις διαθέσιμες κατά το χρόνο σύστασης της Kahla II και χορήγησης της ενίσχυσης (τον καθοριστικό για την αξιολόγηση χρόνο) εκθέσεις [31]. Σ’ αυτές η Kahla II θεωρείται προβληματική και περιγράφεται μια αναδιάρθρωση για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας [32].
This is stated in the reports available at the time Kahla II was created [31] and when the aid was awarded (relevant moment for the assessment), which consider Kahla II to be a company in difficulty and describe a restructuring intended to restore its viability [32].
Το επιτόκιο του δανείου της αγοράς ανερχόταν σε 5,90 %, ενώ το επιτόκιο των δανείων των μέτρων 18 έως 21 κυμαινόταν μεταξύ 6,5 % και 6,75 %.
The interest rate of the market loan came to 5,90 %. Before the loans under measures 18-21 were converted, their interest rate came to between 6,5 % and 6,75 %.
Στην υποσημείωση 10 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών καθορίζεται το εξής: «Όσον αφορά τις ενισχύσεις ad-hoc υπέρ προβληματικών επιχειρήσεων, αυτές διέπονται από ειδικούς κανόνες και δεν λαμβάνονται ως περιφερειακές ενισχύσεις καθαυτές.»
According to footnote 10 of the guidelines, “ad hoc aid for firms in difficulty is governed by specific rules and is not conceived as regional aid as such”.
Οι ειδικοί αυτοί κανόνες είναι οι κατευθυντήριες γραμμές για την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων.
These specific rules are the restructuring aid guidelines.
Το δάνειο του μέτρου 16, ύψους 0,2 εκατ. DEM, ήταν εξασφαλισμένο με ομοσπονδιακή εγγύηση, ενώ το δάνειο του μέτρου 17, ύψους 1,8 εκατ. DEM, ήταν ασφαλισμένο με εγγραφή υποθήκης στο οικόπεδο της Kahla II.
The DEM 0,2 million loan under measure 16 was secured by a Federal Government guarantee. The DEM 1,8 million loan under measure 17 was secured by a mortgage on Kahla II’s land.
όσον αφορά γερμανικό καθεστώς ενισχύσεων υπέρ των παραγωγών αποστάγματος σιτηρών «Kornbranntwein»
on aid granted by Germany to grain brandy distilleries
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό E(2004) 3953]
(notified under document number C(2004) 3953)
Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις απόψεις τους βάσει των προαναφερθεισών διατάξεων [1] και έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις τους.
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to the provisions cited above and having regard to their comments [1],
Με επιστολή της 22ας Νοεμβρίου 2000 έξι γερμανοί βιομηχανικοί παραγωγοί, που ανήκουν στην κοινοπραξία βιομηχανικών παραγωγών Kornbranntwein, υπέβαλαν καταγγελία στην Επιτροπή σε σχέση με την τροποποίηση του γερμανικού νόμου για το μονοπώλιο οινοπνεύματος της 2ας Μαΐου 1976 από το νόμο Haushaltssanierungsgesetz - («HsanG») της 22ας Δεκεμβρίου 1999 [2].
By letter dated 22 November 2000, six German industrial producers which are members of the Federation of Industrial Grain Distilleries submitted a complaint to the Commission about the amendment of Germany's Spirits Monopoly Law of 2 May 1976 by the Budget Consolidation Law (‘HsanG’) of 22 December 1999 [2].
Στόχος των καταγγελλόντων ήταν να διαπιστωθεί ότι ο γερμανός νομοθέτης τροποποιώντας το νόμο για το μονοπώλιο οινοπνεύματος [3] εισήγαγε καθεστώς το οποίο αποτελεί παράβαση του άρθρου 87 της συνθήκης ΕΚ, διότι συνιστά διάκριση μεταξύ των βιομηχανικών και γεωργικών παραγωγών Kornbranntwein, στο βαθμό που μόνον οι γεωργικοί παραγωγοί θεωρούνται πλέον επιλέξιμοι για τη χορήγηση ενισχύσεων που μέχρι τότε εδικαιούντο όλοι οι παραγωγοί αδιακρίτως.
The complainants wanted it to be established that by amending the Spirits Monopoly Law [3] the German legislator had introduced a scheme which infringes Article 87 of the EC Treaty: it treats industrial and agricultural grain distilleries - which up to then had been equally entitled to aid - unfairly, since only the agricultural producers would still be eligible for aid.
Οι καταγγέλλοντες ισχυρίζονται ότι το νέο καθεστώς παρέχει στους γεωργικούς παραγωγούς Kornbranntwein αδικαιολόγητο πλεονέκτημα, το οποίο αξιολογούν ως ενίσχυση ασυμβίβαστη με τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού.
They claim that the new scheme gives the agricultural grain brandy distilleries an indisputable advantage in the form of aid that is incompatible with the Community competition rules.
Στις 3 Ιανουαρίου 2001 η Επιτροπή ζήτησε για πρώτη φορά περισσότερες πληροφορίες από τη Γερμανία όσον αφορά τις επίμαχες τροποποιήσεις.
The Commission first asked Germany for further information about the criticised amendments on 3 January 2001.
Η Γερμανία απάντησε σχετικά με επιστολή της 14ης Φεβρουαρίου, στην οποία επισημαίνει ότι τα εξεταζόμενα μέτρα ενίσχυσης είχαν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή ήδη το 1976 και ότι ο νέος νόμος εξυπηρετεί μόνο τη βελτίωση του υπάρχοντος μηχανισμού.
Germany replied by letter dated 14 February to the effect that the aid measures in question had already been notified to the Commission in 1976 and that the new Law merely served to improve the existing mechanism.
Στις 16 Μαρτίου 2001 η Επιτροπή υπέβαλε νέα σειρά ερωτήσεων στη Γερμανία, που για να απαντήσει σχετικά ζήτησε παράταση της προθεσμίας, την οποία η Επιτροπή χορήγησε με επιστολή της 9ης Απριλίου 2001.
On 16 March the Commission addressed a further set of questions to Germany, which then asked for an extension of the time limit; this was granted by the Commission by letter dated 9 April.
Στις 24 Απριλίου 2001 η Γερμανία απέστειλε απάντηση στην Επιτροπή, η οποία στις 19 Νοεμβρίου διαβίβασε τα πρώτα συμπεράσματα και τις παρατηρήσεις της.
On 24 April Germany's reply reached the Commission, which on 19 November again communicated its initial conclusions and comments.
Με επιστολή της 19ης Δεκεμβρίου 2001 η Γερμανία επέμεινε στις απόψεις που διατύπωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2001 και διαβεβαίωσε εκ νέου την Επιτροπή ότι οι εξεταζόμενες ενισχύσεις συμβιβάζονται με τις κοινοτικές διατάξεις.
By letter dated 19 December Germany confirmed its explanations of 14 February and gave a renewed assurance that the aid in question complied with Community law.
Με επιστολή της 22ας Φεβρουαρίου 2002 η Επιτροπή κάλεσε τη Γερμανία, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ [4], να υποβάλει τις παρατηρήσεις της και προτάσεις κατάλληλων μέτρων προκειμένου η νομοθεσία όσον αφορά τις ενισχύσεις για τους παραγωγούς Kornbranntwein να εναρμονιστεί με το άρθρο 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.
By letter dated 22 February 2002 the Commission requested Germany, under Article 17(2) of Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty [4], to comment and submit appropriate proposals on how the legislation on aid for grain distilleries could be made consistent with Article 87(1) of the EC Treaty.
Με απόφαση της 19ης Ιουνίου 2002 η Επιτροπή πρότεινε στη Γερμανία σειρά κατάλληλων μέτρων για την αναδιατύπωση του γερμανικού νόμου όσον αφορά τις ενισχύσεις υπέρ των παραγωγών Kornbranntwein.
By decision of 19 June 2002 the Commission proposed a number of appropriate measures to Germany for revising the German Law on Aid to Grain Distilleries.
Με επιστολές της 19ης και 23ης Ιουλίου 2002 η Γερμανία πληροφόρησε την Επιτροπή ότι απορρίπτει την πρότασή της και ότι, ως εκ τούτου, δεν προτίθεται να εφαρμόσει τα κατάλληλα μέτρα εντός της τεθείσας προθεσμίας.
By letters dated 19 and 23 July Germany informed the Commission that it was rejecting the proposal and was therefore not prepared to carry out the appropriate measures within the time limits set.
Ως αποτέλεσμα, στις 16 Οκτωβρίου 2002 η Επιτροπή αποφάσισε σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 να κινήσει επίσημη διαδικασία έρευνας όσον αφορά τα επίμαχα μέτρα ενίσχυσης.
Under Article 19 of Regulation (EC) No 659/1999 the Commission therefore decided on 16 October 2002 to initiate a formal investigation procedure in respect of the aid measures concerned.
Η απόφαση δημοσιεύτηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2002 στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [5], στην οποία όλοι οι ενδιαφερόμενοι κλήθηκαν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους όσον αφορά τα εν λόγω μέτρα.
The decision was published on 11 September in the Official Journal of the European Union [5], all interested parties being invited to submit comments on the measures in question.
Στις 12 Νοεμβρίου 2002 η Γερμανία υπέβαλε τις παρατηρήσεις της όσον αφορά την κίνηση της διαδικασίας.
Germany commented on the initiation of the procedure on 12 November.
Η Επιτροπή έλαβε σχόλια συνολικά από 54 τρίτους ενδιαφερόμενους, μεταξύ των οποίων ένα κείμενο παρατηρήσεων με 2000 περίπου υπογραφές.
The Commission received a total of 54 submissions from third parties, including a petition with some 2000 signatures.
Στις 7 Φεβρουαρίου 2003 η Επιτροπή διαβίβασε τα εν λόγω σχόλια στη Γερμανία προκειμένου αυτή να υποβάλει τις παρατηρήσεις της.
These were forwarded to Germany on 7 February 2003, with a request for comments.
Στις 26 Φεβρουαρίου 2003 η Γερμανία ζήτησε από την Επιτροπή παράταση της προθεσμίας απάντησης, που χορηγήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου.
On 26 February Germany asked the Commission to extend the time limit for its reply, which was granted on 27 February.
Η απάντηση της Γερμανίας παρελήφθη τελικά από την Επιτροπή με επιστολή της 19ης Μαρτίου 2003.
Germany's reply was finally received in the Commission on 19 March.
Στις 5 Ιουνίου 2003 πραγματοποιήθηκε συνάντηση μετά από αίτηση της Γερμανίας· για το σκοπό αυτό η Γερμανία απέστειλε στην Επιτροπή στις 4 Ιουνίου 2003 μία προπαρασκευαστική επιστολή και στις 2 Ιουλίου 2003 μια δεύτερη επιστολή.
On 5 June a meeting took place at Germany's request; Germany submitted a preparatory letter to the Commission on 4 June; this was followed by a further letter on 2 July.
Στις 13 Αυγούστου 2003 οι καταγγέλλοντες υπέβαλαν εγγράφως τις απόψεις τους στην Επιτροπή στο πλαίσιο των προκαταρκτικών διαδικασιών συνεδρίασης, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 29 Αυγούστου 2003 μετά από αίτηση των καταγγελλόντων.
The complainants commented in writing to the Commission on 13 August prior to a meeting which took place at their request on 29 August.
Στις 5 Μαρτίου 2003 η Επιτροπή διαβίβασε στη Γερμανία την επιστολή των καταγγελλόντων της 13ης Αυγούστου 2003.
On 5 March 2004 the Commission forwarded the complainants' letter of 13 August 2003 to Germany.
Η Γερμανία απάντησε σχετικά με επιστολή της 5ης Απριλίου 2004.
Germany replied to this by letter dated 5 April.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ
DESCRIPTION OF THE SCHEME
Το γερμανικό μονοπώλιο οινοπνεύματος και η εξέλιξή του
The German spirits monopoly and its development
Το γερμανικό μονοπώλιο οινοπνεύματος καθιερώθηκε με το νόμο της 8ης Απριλίου 1922 [6] και τροποποιήθηκε με το νόμο της 2ας Μαΐου 1976 [7] ως αποτέλεσμα της νομολογίας του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, μεταξύ άλλων της απόφασης της 17ης Φεβρουαρίου 1976 στην υπόθεση 45/75 (Rewe-Zentrale) [8].
The German spirits monopoly was introduced by the Law of 8 April 1922 [6] and amended as a consequence of decisions of the Court of Justice of the European Communities (inter alia Case 45/75 Rewe-Zentrale [7] by the Law of 2 May 1976 [8].
Ο νέος νόμος της 2ας Μαΐου 1976 σχετικά με το μονοπώλιο οινοπνεύματος καταργεί την πολιτική στήριξης των τιμών, που απέρρεε από τα μέτρα εδαφικής προστασίας και συνιστούσε παράβαση του άρθρου 31 της συνθήκης ΕΚ (πρώην άρθρο 37), και την αντικαθιστά με έναν μηχανισμό αντιστάθμισης των τιμών.
The new Law of 2 May 1976 on the Spirits Monopoly abolished the price support policy resulting from the territorial protective measures, which infringed Article 31 EC (ex Article 37), and replaced them with a price compensation mechanism.
Στις 9 Απριλίου 1976 η Γερμανία κοινοποίησε τον τροποποιημένο νόμο όσον αφορά το μονοπώλιο οινοπνεύματος [9] σύμφωνα με το άρθρο 93 παράγραφος 3 (νυν άρθρο 88 παράγραφος 3) της συνθήκης ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 4 του κανονισμού αριθ. 26 του Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 1962 περί εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγωνισμού στην παραγωγή και την εμπορία γεωργικών προϊόντων [10].
On 9 April 1976 Germany notified to the Commission the reformed Spirits Monopoly Law [9] under Article 93(3) (now Article 88(3)) of the EC Treaty read in conjunction with Article 4 of Council Regulation No 26 of 4 April 1962 applying certain rules of competition to production of and trade in agricultural products [10].
Το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού ορίζει ότι: «Οι διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 1 και παράγραφος 3 πρώτη πρόταση της συνθήκης εφαρμόζονται στις ενισχύσεις τις χορηγούμενες για την παραγωγή ή την εμπορία των προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της συνθήκης [νυν και στο εξής παράρτημα I της συνθήκης ΕΚ· η υπογράμμιση της Επιτροπής]».
Article 4 of the said Regulation states: ‘The provisions of Article 93(1) and of the first sentence of Article 93(3) of the Treaty shall apply to aids granted for production of or trade in the products listed in Annex II to the Treaty’ [now and in what follows Annex I of the EC Treaty, Commission italics] [11].
Ως εκ τούτου τα κράτη μέλη έχουν απλώς υποχρέωση ανακοίνωσης, χωρίς να απαιτείται έγκριση της Επιτροπής.
Consequently, the Member States have a simple duty to inform, without an authorisation by the Commission being necessary.
Στην επιστολή κοινοποίησής της η Γερμανία επισήμανε στην Επιτροπή ότι θα συνεχίσει να τηρεί τη νομική υποχρέωσή της να αγοράζει την παραγωγή των εγχώριων παραγωγών αποστάγματος σε τιμή κάλυψης της κόστους.
In its letter of notification, Germany pointed out to the Commission that it would continue to meet its legal obligation to buy up the production of domestic spirits manufacturers at a cost covering price.
Στην κοινοποίηση του 1976 δεν γίνεται καμία διάκριση μεταξύ προϊόντων διαφορετικού είδους, ήτοι μεταξύ ουδέτερης και αρωματικής αλκοόλης, όπως για παράδειγμα το Kornbranntwein.
In the 1976 notification, no distinction was made by type of product, i.e. between neutral alcohol and aromatic alcohol such as grain brandy.
Η Επιτροπή δεν έχει λάβει θέση όσον αφορά το περιεχόμενο της κοινοποίησης.
The Commission did not comment at that time on the wording of the notification.
Σύμφωνα με την τροποποίηση του νόμου του 1976 το μονοπώλιο συνίσταται στην αγορά και στην εμπορία αλκοόλης από την Bundesmonopolverwaltung für Branntwein («BfB»), διοικητική αρχή που υπάγεται στο υπουργείο οικονομικών.
Following the amendment of the statute in 1976, the monopoly consisted in the buying-up and marketing of alcohol by the Federal Spirits Board (‘BfB’, Bundesmonopolverwaltung für Branntwein).
Η BfB αγοράζει την αλκοόλη σε νομοθετικά εγγυημένες τιμές, την υποβάλλει σε ανόρθωση [12] και την διαθέτει σε τιμές αγοράς.
The BfB buys the alcohol at statutorily guaranteed prices, rectifies it [12] and sells it at market prices.
Από το εν λόγω μονοπώλιο εξαιρείται το Kornbranntwein.
This does not include grain brandy.
Ο νόμος της 2ας Μαΐου 1976 αναθέτει στην Deutsche Kornbranntwein-Vermarktung GmbH (DKV) [13] ανάλογη αποστολή με αυτήν της BfB, ωστόσο αποκλειστικά για την αγορά και την εμπορία του Kornbranntwein.
In the case of grain brandy, Deutsche Kornbranntwein-Vermarktung GmbH (‘DKV’, German Grain Brandy Marketing) [13], founded on 14 June 1930, was given a similar task to the BfB by the Law of 2 May 1976, but only for the buying-up and marketing of grain brandy.
Με το νόμο του 1976 η DKV απέκτησε το αποκλειστικό δικαίωμα αφενός να αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της εγχώριας παραγωγής Kornbranntwein σε νομοθετικά εγγυημένες τιμές, που καλύπτουν τα έξοδα των παραγωγών, βιομηχανικών ή γεωργικών [14], και αφετέρου να διαθέτει το Kornbrenntwein σε τιμές αγοράς, ενδεχομένως μετά το μετασχηματισμό και/ή την ανόρθωσή του.
The 1976 Law granted DKV the exclusive right to purchase the bulk of domestic grain brandy production at statutorily guaranteed prices which cover the costs [14] of the producers, whether industrial or agricultural, and to market the grain brandy at market prices, if necessary after conversion and/or rectification.
Μέχρι το 2000 άνω του 80 % του παραγόμενου στη Γερμανία Kornbranntwein διατίθετο στην αγορά από την DKV και το υπόλοιπο 20 % από τους ίδιους τους παραγωγούς [15].
Up to the year 2000, over 80 % of the grain brandy produced in Germany was marketed by DKV, and the other 20 % by the distilleries themselves [15].
Η DKV ως αντιπαροχή για την εκπλήρωση της αποστολής που της ανατίθεται βάσει του άρθρου 82 του νόμου για το μονοπώλιο οινοπνεύματος λαμβάνει αποζημίωση, η οποία, ελλείψει αγοραίας τιμής, καθορίζεται με βάση τις κατευθυντήριες αρχές για τον καθορισμό τιμών κατά την ανάθεση δημόσιων συμβάσεων βάσει του κόστους (Leitsätzen für die Preisermittlung bei öffentlichen Aufträgen aufgrund von Selbstkosten (LSP).
In return for performing the statutory duty transferred to it in Article 82 of the Spirits Monopoly Law, DKV receives a consideration, which in the absence of a market price is determined in accordance with the Basic principles of pricing public contracts on a total production cost basis (LSP).
Οι γερμανοί παραγωγοί Kornbranntwein, που θεωρούνται επιλέξιμοι ενίσχυσης, έχουν την υποχρέωση να παραδίδουν στην DKV συγκεκριμένες ποσότητες στο ύψος των δικαιωμάτων τους απόσταξης (Brennrechte), που καθορίζονται από τις κρατικές υπηρεσίες σε ετήσια βάση.
The German grain brandy producers entitled to aid are obliged to deliver to DKV quantities corresponding to their distillation rights, which are determined annually by the government agencies.
Οι εν λόγω παραγωγοί μπορούν να παράγουν μεγαλύτερη ποσότητα αλκοόλης, για την οποία ωστόσο δεν ισχύει πλέον καμία εγγύηση τιμής.
They may also produce a larger quantity of alcohol, but without a price guarantee.
Οι γεωργικοί παραγωγοί (σε αντίθεση με τους βιομηχανικούς για προφανείς λόγους) υποχρεούνται από το νόμο να επεξεργάζονται τις πρώτες ύλες που οι ίδιοι παράγουν (σιτηρά) και να εκμεταλλεύονται στη γεωργική τους επιχείρηση τα υποπροϊόντα της απόσταξης, για παράδειγμα, να χρησιμοποιούν ως ζωοτροφή τα κατάλοιπα της διύλισης και την κοπριά ως λίπασμα.
The agricultural distilleries (in contrast to the commercial ones, for obvious reasons) have a statutory duty to process the materials (grain) which they produce themselves and to use the by-products of distillation in their farming operations, e.g. feeding the stillage to cattle and using the slurry as fertiliser.
Ορισμένοι παραγωγοί εκμεταλλεύονται και εμπορεύονται οι ίδιοι το σύνολο ή μέρος της παραγωγής τους χωρίς τη βοήθεια της DKV.
Some distilleries/producers, however, also exploit and market all or part of their production themselves, without making use of DKV.
Στην περίπτωση αυτή λαμβάνουν από την DKV, στο πλαίσιο των δικαιωμάτων τους απόσταξης το ισόποσο των εξόδων τους για την ανόρθωση, αποθήκευση και εμπορία, με τα οποία δεν επιβαρύνθηκε η DKV.
Where this is the case, they receive from DKV, as part of the distillation rights granted to them, the equivalent of the rectification, storage and marketing costs which DKV has saved.
Οι εν λόγω παραγωγοί εξομοιώνονται χρηματοοικονομικά κατ’ αυτόν τον τρόπο με τους παραγωγούς που παραδίδουν την παραγωγή τους στην DKV.
These producers, therefore, are placed on an equal financial footing with those who deliver their production to DKV.
Με το νόμο HSanG επήλθαν αλλαγές στο μονοπώλιο με στόχο την περικοπή των ενισχύσεων.
In the HsanG, amendments were made to the monopoly in order to reduce the aid.
Πρωταρχικά, περιορίστηκε ο κύκλος των δικαιούχων ενίσχυσης και αναδιοργανώθηκε εν μέρει ο μηχανισμός διανομής των ενισχύσεων.
First of all, the group of recipients was restricted and the mechanism for allocating the aid partly revised.
Αφότου τέθηκε σε ισχύ ο HSanG οι γεωργικοί παραγωγοί είναι οι μόνοι που συνεχίζουν να επωφελούνται πλήρως του παλαιού καθεστώτος, δεδομένου ότι σύμφωνα με το άρθρο 40 παράγραφος 5 του τροποποιημένου μονοπωλίου οινοπνεύματος τα δικαιώματα απόσταξης για τους βιομηχανικούς παραγωγούς για τα έτη χρήσης 2000/2001 μέχρι 2005/2006 μειώνονται στο 50 % των κανονικών δικαιωμάτων τους [16].
Following the entry into force of the HsanG, only the agricultural distilleries qualify fully for the old scheme, since under Article 40(5) of the amended Spirits Monopoly Law the distillation rights of the commercial distilleries for the operating years 2000/2001 to 2005/2006 were fixed at 50 % of the regular distillation rights [16].
Σύμφωνα με τη μεταβατική περίοδο, που από το νόμο προβλέπεται να λήξει το 2005/2006, επιλέξιμοι για ενίσχυση θεωρούνται μόνο οι γεωργικοί παραγωγοί.
After the transitional period up to 2005/2006 provided for in the statute, only the agricultural distilleries are eligible for aid.
Σύμφωνα με το άρθρο 58α του νόμου περί μονοπωλίου οινοπνεύματος που τροποποιήθηκε από τον HsanG, οι βιομηχανικοί παραγωγοί μετά το έτος χρήσης 2006/2007, ήτοι από την 30ή Σεπτεμβρίου 2006, δεν επιτρέπεται πλέον να συμμετέχουν στο μονοπώλιο, μπορούν ωστόσο ήδη από το 2001 να αποχωρήσουν οικειοθελώς από το μονοπώλιο.
The industrial distilleries, which under Article 58a of the Spirits Monopoly Law as amended by the HSanG may no longer be part of the monopoly at all after the 2006/2007 operating year, i.e. after 30 September 2006, may, however, already leave the monopoly voluntarily as from 2001.
Προκειμένου να αποζημιωθούν οι βιομηχανικοί παραγωγοί για τις αναπόφευκτες απώλειες, ο νομοθέτης προέβλεψε ότι οι παραγωγοί που αποχωρούν πρόωρα από το μονοπώλιο πρέπει να λάβουν αντιστάθμιση.
To offset the inevitable losses of the industrial distilleries, the legislator has provided that those who leave the monopoly early will receive compensatory payments.
Για το λόγο αυτό μεγάλο μέρος των βιομηχανικών παραγωγών επέλεξε να αποχωρήσει πρόωρα από το μονοπώλιο.
For this reason, many of the industrial distilleries have opted to leave the monopoly early.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης, σύμφωνα με το νόμο μπορούν και οι γεωργικοί παραγωγοί να εγκαταλείψουν το μονοπώλιο· στην περίπτωση αυτή λαμβάνουν τα ίδια ποσά αντιστάθμισης με τους βιομηχανικούς παραγωγούς.
On grounds of equal treatment, agricultural distilleries too may apply under the Law to leave the monopoly, in which case they receive the same compensatory payments as the industrial distilleries.
Η DKV θα πρέπει να εκπληρώνει μέχρι την 30ή Σεπτεμβρίου 2006 την αποστολή που της ανατέθηκε με το νόμο της 2ας Μαΐου 1976· στη συνέχεια η BfB θα μπορεί να αναλάβει τα καθήκοντά της.
DKV will carry out the task transferred to it by the Law of 2 May 1976 up to 30 September 2006; thereafter the BfB could take over its role.
Περιγραφή των εξεταζόμενων ενισχύσεων
Description of the aid
Αποζημίωση για τα έξοδα παραγωγής
Offsetting production costs
Η κατάργηση του μονοπωλίου εισαγωγής οινοπνεύματος στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 70 και το άνοιγμα της αγοράς προκάλεσαν αυτόματα σαφή αύξηση των γερμανικών εισαγωγών οινοπνεύματος και ταυτόχρονα σαφή μείωση της τιμής πώλησης, χωρίς ωστόσο η εν λόγω μείωση της τιμής να γίνει αισθητή και από τον παραγωγό.
The dismantling of the spirits import monopoly in the second half of the 1970s and the opening-up of the market led immediately to a significant increase in German imports of spirits and at the same time to a significant decline in the selling price of spirits, without a noticeable fall in the manufacturers' prices.