natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα δρομολόγια Cagliari–Ρώμη και Cagliari–Μιλάνο, από την άλλη πλευρά, πρέπει να γίνουν δεκτά ως ανεξάρτητα, αυτούσια και αναπόσπαστα από τους ενδιαφερόμενους αερομεταφορείς χωρίς καμιά αποζημίωση οποιασδήποτε μορφής ή προέλευσης.
The routes Cagliari–Rome and Cagliari–Milan, on the other hand, must be accepted individually, in their entirety and as a whole by the carriers concerned without any compensation of any kind or origin.
Η εγγύηση κατατίθεται στο όνομα της ENAC, η οποία θα την χρησιμοποιήσει για να εξασφαλίσει τη συνεχή εκτέλεση του δρομολογίου σε περίπτωση αδικαιολόγητης εγκατάλειψης, και συνίσταται από τραπεζική ασφάλεια προς ενεργοποίηση μετά την πρώτη αίτηση (50 %) και από ασφαλιστική εγγύηση (υπόλοιπο 50 %).
The security shall be payable to ENAC, which will use it to ensure the continuation of the services concerned in the event of unjustified abandonment, and shall consist of a first request bank surety (50 %) and an insurance surety (for the remaining 50 %).
Για να αποφευχθεί η πλεονασματική χωρητικότητα που θα μπορούσε να προκύψει σε περίπτωση που πολλοί αερομεταφορείς αποδεχθούν μια γραμμή υποκείμενη στις εν λόγω ΥΔΥ, δεδομένων των περιορισμένων υποδομών και συνθηκών στους αντίστοιχους αερολιμένες, η ENAC, κατ’εντολήν της Αυτόνομης Περιφέρειας της Σαρδηνίας, αναλαμβάνει να ελέγχει προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος τα προγράμματα εκμετάλλευσης των αερομεταφορέων που θα δεχθούν να εκτελούν τις εν λόγω γραμμές, έτσι ώστε να εξασφαλισθεί ότι αυτά συμβαδίζουν πλήρως με τις απαιτήσεις μετακίνησης που θέτουν οι υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας.
To avoid the overcapacity which would result if several carriers were to accept a route subject to the obligations, considering the infrastructure limitations and conditions of the airports involved, ENAC, at the behest of the Autonomous Region of Sardinia, has the task of intervening in the public interest to control the accepting carriers' operating programmes so as to ensure that they are completely in line with the travel requirements underlying the obligations imposed.
Η παρέμβαση αυτή πρέπει να διαπνέεται από την αρχή ορθού καταμερισμού των δρομολογίων και των συχνοτήτων τους μεταξύ των σύμφωνων αερομεταφορέων με βάση τον όγκο της κίνησης στα συγκεκριμένα δρομολόγια (ή τα σύνολα δρομολογίων) που σημειώθηκε σε καθένα από αυτά κατά την προηγούμενη διετία.
Such intervention should be aimed at a fair redistribution of routes and frequencies between the accepting carriers on the basis of the volumes of traffic on the routes (and packages of routes) in question, ascertained for each of them over the previous two years.
Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση αριθ. 35, η οποία εστάλη στην Επιτροπή στις 29 Δεκεμβρίου 2005, δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ιταλικής Δημοκρατίας στις 11 Ιανουαρίου 2006 και στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 24 Μαρτίου 2006, η επιβολή υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας στις συγκεκριμένες γραμμές άρχισε στις 31 Μαρτίου 2006 και λήγει στις 30 Μαρτίου 2009.
According to Decree No 35, sent to the Commission on 29 December 2005, published in the Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana on 11 January 2006 and published in the Official Journal of the European Union on 24 March 2006, the start and end of the imposition for the routes concerned was 31 March 2006 and 30 March 2009.
Ωστόσο, στις 28 Φεβρουαρίου 2006 οι ιταλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι εκδόθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2006 απόφαση που τροποποιεί (Επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας με αριθμό πρωτοκόλλου 2321) τις ημερομηνίες αυτές σε 2 Μαΐου 2006 και 1 Μαΐου 2009.
However, on 28 February 2006 the Italian authorities informed the Commission of the adoption on 23 February 2006 of a decree amending (Permanent Representation Letter with Protocol No 2321) these dates to 2 May 2006 and 1 May 2009.
Επρόκειτο για τις ημερομηνίες που δημοσιεύθηκαν στη συνέχεια στην Επίσημη Εφημερίδα.
These were the dates subsequently published in the Official Journal.
Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση αριθ. 36, η οποία εστάλη στην Επιτροπή στις 29 Δεκεμβρίου 2005, δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ιταλικής Δημοκρατίας στις 11 Ιανουαρίου 2006 και στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 21 Απριλίου 2006, η έναρξη και η λήξη της επιβολής υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας στις συγκεκριμένες γραμμές θα καθοριζόταν στο μέλλον.
According to Decree No 36, sent to the Commission on 29 December 2005, published in the Gazzetta Ufficiale della Repubblica Italiana on 11 January 2006 and published in the Official Journal of the European Union on 21 April 2006, the start and end of the imposition for the routes concerned were foreseen to be determined in the future.
Για το λόγο αυτό, η δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα δεν περιείχε τις οριστικές ημερομηνίες έναρξης και λήξης της επιβολής των υποχρεώσεων.
Therefore the publication in the Official Journal did not contain any definitive start and end dates for the imposition.
Οι αερομεταφορείς που προτίθενται να αποδεχθούν τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας πρέπει να υποβάλουν στην αρμόδια ιταλική αρχή επίσημη αποδοχή τους εντός 30 ημερών από τη δημοσίευση της ανακοίνωσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Carriers intending to accept the public service obligations must present a formal acceptance to the competent Italian authority within 30 days of publication of the notice in the Official Journal of the European Union.
Σημειώνεται ότι πριν την επιβολή των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης, η Ιταλική Δημοκρατία είχε επιβάλει υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας με τις υπουργικές αποφάσεις της 1ης Αυγούστου 2000 και της 21ης Δεκεμβρίου 2000 σε έξι γραμμές μεταξύ των αερολιμένων της Σαρδηνίας και των αερολιμένων της Ρώμης και του Μιλάνου.
It should be noted that prior to imposing the public service obligations referred to in this Decision, the Italian Republic had imposed public service obligations by the Decrees of 1 August 2000 and of 21 December 2000 on six routes between the Sardinian airports and Rome and Milan.
Οι υποχρεώσεις αυτές είχαν δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 7ης Οκτωβρίου 2000 [4] («ανακοίνωση της 7ης Οκτωβρίου 2000»).
Those obligations were published in the Official Journal of the European Communities on 7 October 2000 [4] (the ‘Notice of 7 October 2000’).
Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92, οι εν λόγω γραμμές αποτέλεσαν αντικείμενο πρόσκλησης υποβολής προσφορών με σκοπό την επιλογή αδειοδοτημένων μεταφορέων για την αποκλειστική εκμετάλλευση των γραμμών έναντι οικονομικής αντιστάθμισης [5].
In accordance with Article 4(1)(d) of Regulation (EEC) No 2408/92, the routes concerned were put to tender to select the carriers authorised to operate them on an exclusive basis with financial compensation [5].
Οι αερομεταφορείς που έλαβαν άδεια να εκτελούν τις συγκεκριμένες γραμμές σύμφωνα με τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας ήταν οι εξής:
The carriers authorised to operate the routes in accordance with the public service obligations imposed were:
Alitalia στη γραμμή: Cagliari–Ρώμη,
Alitalia: Cagliari–Rome.
Air One στις γραμμές: Cagliari–Μιλάνο, Alghero–Μιλάνο και Alghero–Ρώμη,
Air One: Cagliari–Milan, Alghero–Milan and Alghero–Rome.
Meridiana στη γραμμή: Olbia–Ρώμη και Olbia–Μιλάνο.
Meridiana: Olbia–Rome and Olbia–Milan.
Οι ρυθμίσεις αυτές αντικαταστάθηκαν από τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας που επέβαλε η ιταλική υπουργική απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2004 και δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 10 Δεκεμβρίου 2004 («ανακοίνωση της 10ης Δεκεμβρίου 2004») [6].
These arrangements were replaced by the public service obligations imposed by the Italian Decree of 8 November 2004 and published in the Official Journal of the European Union of 10 December 2004 (the ‘Notice of 10 December 2004’) [6].
Μετά την απόφαση που έλαβε το Περιφερειακό Διοικητικό Δικαστήριο του Lazio στις 17 Μαρτίου 2005, η οποία ακύρωνε εν μέρει την υπουργική απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2004, οι ιταλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι «ανέστειλαν» τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις.
Following a decision of the Regional Administrative Tribunal of Lazio of 17 March 2005 which annulled partially the Decree of 8 November 2004, the Italian authorities informed the Commission that they had ‘suspended’ those obligations.
Σχετική ανακοίνωση δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1η Ιουλίου 2005 [7].
A notice to this effect was published in the Official Journal of the European Union on 1 July 2005 [7].
Στις 6 Δεκεμβρίου 2005 οι ιταλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι η υπουργική απόφαση της 8ης Νοεμβρίου 2004 είχε καταργηθεί από τις 15 Νοεμβρίου 2004.
On 6 December 2005 the Italian authorities informed the Commission that the Decree of 8 November 2004 had been repealed with effect from 15 November 2004.
Στις 28 Φεβρουαρίου 2006 οι ιταλικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι στις 23 Φεβρουαρίου 2006 εκδόθηκε απόφαση που τροποποιεί την υπουργική απόφαση αριθ. 35, της 29ης Δεκεμβρίου 2005, με την οποία καταργούνταν οι υπουργικές αποφάσεις της 1ης Αυγούστου 2000 και της 21ης Δεκεμβρίου 2000 από τη 2α Μαΐου 2006.
On 28 February 2006 the Italian authorities informed the Commission of the adoption on 23 February 2006 of a decree amending Decree No 35, of 29 December 2005, whereby the Decrees of 1 August 2000 and 21 December 2000 were repealed as from 2 May 2006.
Σε κοινοποίησή τους προς την Επιτροπή που φέρει ημερομηνία 22 Μαρτίου 2005, οι ιταλικές αρχές ανέφεραν ότι οι ΥΔΥ που είχαν δημοσιευθεί στην ανακοίνωση της 7ης Οκτωβρίου 2000 εφαρμόζονταν «σε εθελοντική βάση».
In a communication to the Commission dated 22 March 2005, the Italian authorities stated that the PSOs published in the Notice of 7 October 2000 were being applied ‘on a voluntary basis’.
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που οι ιταλικές αρχές πληροφορούσαν την Επιτροπή ότι εξακολουθούσαν να εφαρμόζονται αυτές οι ΥΔΥ.
This was the first time that the Italian authorities informed the Commission that those PSOs were still being applied.
Βασικά στοιχεία των κανόνων περί υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας
Essential elements of the rules on public service obligations
Οι κανόνες περί υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 («ο κανονισμός»), ο οποίος προσδιορίζει τους όρους εφαρμογής της αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον τομέα των αερομεταφορών.
The rules on public service obligations are laid down in Regulation (EEC) No 2408/92 (the ‘Regulation’), which defines the conditions for applying the principle of freedom to provide services in the air transport sector.
Οι υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας ορίζονται ως εξαίρεση της αρχής του κανονισμού ότι «με την επιφύλαξη του παρόντος κανονισμού, το (τα) ενδιαφερόμενο(-α) κράτος(-η) μέλος(-η) επιτρέπει(-ουν) στους κοινοτικούς αερομεταφορείς να ασκούν δικαιώματα μεταφορών σε ενδοκοινοτικά δρομολόγια» [8].
Public service obligations are defined as an exception to the principle of the Regulation that ‘subject to this Regulation, Community air carriers shall be permitted by the Member State(s) concerned to exercise traffic rights on routes within the Community’ [8].
Οι όροι επιβολής τους καθορίζονται στο άρθρο 4.
The conditions for imposing them are defined in Article 4.
Η ερμηνεία τους είναι αυστηρή και σύμφωνη με τις αρχές της αμεροληψίας και της αναλογικότητας.
They are interpreted strictly and in accordance with the principles of non-discrimination and proportionality.
Πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένοι βάσει των κριτηρίων που καθορίζονται στο ίδιο άρθρο.
They must be adequately justified on the basis of the criteria laid down in the same Article.
Πιο συγκεκριμένα, οι κανόνες που διέπουν τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας προβλέπουν ότι οι υποχρεώσεις αυτές είναι δυνατόν να επιβληθούν από κράτος μέλος σε τακτικές αεροπορικές γραμμές σε αερολιμένα που εξυπηρετεί περιφερειακές ή αναπτυσσόμενες περιοχές της επικράτειάς του ή σε διαδρομή με μικρή κίνηση, προς οιοδήποτε περιφερειακό αερολιμένα, με την προϋπόθεση ότι η γραμμή θεωρείται ζωτικής σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής όπου βρίσκεται ο αερολιμένας και στον απαιτούμενο βαθμό για την εξασφάλιση, στη γραμμή αυτή, κατάλληλων δρομολογίων που ανταποκρίνονται σε σταθερές προδιαγραφές ως προς τη συνέχειά τους, την τακτικότητα, τη χωρητικότητα και τις τιμές, προδιαγραφές τις οποίες οι αερομεταφορείς δεν θα τηρούσαν βασιζόμενοι αποκλειστικά στο εμπορικό τους συμφέρον.
More precisely, the rules governing public service obligations provide that these may be imposed by a Member State in respect of scheduled air services to an airport serving a peripheral or development region in its territory or on a thin route to any regional airport, provided the route is considered vital for the economic development of the region in which the airport is located and to the extent necessary to ensure on that route the adequate provision of scheduled air services satisfying fixed standards of continuity, regularity, capacity and pricing, standards which air carriers would not meet if they were solely considering their commercial interest.
Η καταλληλότητα των τακτικών αεροπορικών γραμμών αξιολογείται από τα κράτη μέλη με βάση το δημόσιο συμφέρον, τη δυνατότητα χρήσης άλλων μεταφορικών μέσων, την ικανότητα των εν λόγω μεταφορικών μέσων να ανταποκριθούν στις συγκεκριμένες ανάγκες και το συνδυασμένο αποτέλεσμα της εκμετάλλευσης της γραμμής από όλους τους αερομεταφορείς που εκμεταλλεύονται ή προτίθενται να εκμεταλλευτούν την εν λόγω γραμμή.
The adequacy of scheduled air services is assessed by the Member States having regard to the public interest, the possibility of having recourse to other forms of transport, the ability of such forms to meet the transport needs under consideration and the combined effect of all air carriers operating or intending to operate on the route.
Στο άρθρο 4 προβλέπεται μηχανισμός δύο φάσεων: σε πρώτη φάση (άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α)), το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος επιβάλλει υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας σε μια ή περισσότερες γραμμές, οι οποίες παραμένουν ανοικτές σε όλους τους κοινοτικούς αερομεταφορείς, με μόνη προϋπόθεση την τήρηση των εν λόγω υποχρεώσεων από πλευράς τους.
Article 4 provides for a two-phase mechanism: in the first phase (Article 4(1)(a)) the Member State concerned imposes a public service obligation on one or more routes, which is open to all Community carriers, provided they meet the obligations.
Σε περίπτωση που δεν παρουσιασθεί κανένας μεταφορέας για την εκμετάλλευση της γραμμής που υπόκειται στις εν λόγω υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας, το κράτος μέλος μπορεί να περάσει στη δεύτερη φάση (άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο δ)), η οποία συνίσταται στον περιορισμό της πρόσβασης στη γραμμή σε έναν μόνο αερομεταφορέα για μέγιστη χρονική περίοδο τριών ετών, ανανεώσιμη.
Where no carrier applies to operate the route on which the public service obligation has been imposed, the Member State can move on to a second phase (Article 4(1)(d)) which limits access to that route to only one carrier for a renewable period of up to three years.
Ο αερομεταφορέας αυτός επιλέγεται έπειτα από κοινοτικό διαγωνισμό.
The carrier is selected by a Community tender procedure.
Ο αερομεταφορέας που θα επιλεγεί μπορεί πλέον να λάβει οικονομική αντιστάθμιση για την εκμετάλλευση της γραμμής σύμφωνα με τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας.
The selected carrier can then receive financial compensation for operating the route in accordance with the public service obligation.
Δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 3, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει, έπειτα από έρευνα την οποία πραγματοποιεί είτε κατ’αίτησιν κράτους μέλους είτε με δική της πρωτοβουλία, εάν πρέπει να συνεχιστεί να ισχύει η επιβολή υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας που έχει δημοσιευθεί.
By virtue of Article 4(3) the Commission may decide, following an investigation, carried out either at the request of a Member State or on its own initiative, whether the public service obligation published should continue to apply.
Η Επιτροπή κοινοποιεί την απόφασή της στο Συμβούλιο και τα κράτη μέλη.
The Commission must communicate its decision to the Council and to the Member States.
Κάθε κράτος μέλος μπορεί να προσφύγει στο Συμβούλιο, το οποίο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση.
Any Member State may refer the matter to the Council which, acting by a qualified majority, may take a different decision.
Στοιχεία που εγείρουν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη συμμόρφωση των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας που έχουν επιβληθεί σε γραμμές μεταξύ των αερολιμένων της Σαρδηνίας και των κύριων ιταλικών αερολιμένων προς το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92
Elements raising serious doubts as to the conformity of the public service obligations imposed on routes between the Sardinian airports and the main national airports with Article 4 of Regulation (EEC) No 2408/92
Το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού περιέχει ορισμένα σωρευτικά κριτήρια για την επιβολή υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας:
Article 4(1)(a) of the Regulation lists a certain number of cumulative criteria for imposing public service obligations:
Ο τύπος των επιλέξιμων γραμμών: γραμμές προς αερολιμένα που εξυπηρετεί περιφερειακή ή αναπτυσσόμενη περιοχή ευρισκόμενη στο έδαφος του αντίστοιχου κράτους μέλους ή σε διαδρομή με μικρή κίνηση προς περιφερειακό αεροδρόμιο που βρίσκεται στο έδαφός του.
Type of route eligible: routes to an airport serving a peripheral or development region in the territory of the Member State concerned or on a thin route to any regional airport in that territory.
Η γραμμή πρέπει να αναγνωρίζεται ως ζωτικής σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής όπου βρίσκεται ο αερολιμένας εξυπηρέτησης.
It must be recognised that the route is vital for the economic development of the region in which the airport served is located.
Πρέπει να τηρείται η αρχή της καταλληλότητας, η οποία αξιολογείται ως προς την ύπαρξη άλλων μέσων μεταφοράς ή εναλλακτικών διαδρομών.
The principle of adequacy, assessed having regard to the existence of other means of transport or alternative routes, must be observed.
Επιπλέον, στις υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας πρέπει να τηρούνται οι βασικές αρχές της αναλογικότητας και της αμεροληψίας (βλ. π.χ. απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 20ής Φεβρουαρίου 2001, στην υπόθεση C-205/99, Asociación Profesional de Empresas Navieras de Líneas Regulares (Analir) και λοιποί κατά της Administración General del Estado, [2001] Συλλογή, σ. Ι-01271).
In addition, the public service obligations must comply with the basic principles of proportionality and non-discrimination (see, for example, Court of Justice decision of 20 February 2001, in case C-205/99, Asociación Profesional de Empresas Navieras de Líneas Regulares (Analir) and others v Administración General del Estado, [2001] ECR p. I-01271).
Στην προκειμένη περίπτωση, οι ανακοινώσεις για την επιβολή υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας που δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα κατ’αίτησιν της Ιταλικής Δημοκρατίας περιέχουν διάφορες διατάξεις, οι οποίες εγείρουν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη συμμόρφωσή τους προς το άρθρο 4 του κανονισμού.
In the case in point, the notices imposing public service obligations published in the Official Journal at the request of the Italian Republic contains several provisions which raise serious doubts as to their conformity with Article 4 of the Regulation.
Δεν εξηγείται επαρκώς η καταλληλότητα και η αναλογικότητα των υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας ως προς τον επιδιωκόμενο στόχο.
No adequate explanation has been provided in order to justify the appropriateness and the proportionality of the public service obligations in relation to the objective pursued.
Δεν είναι προφανές ότι οι γραμμές, στις οποίες επιβλήθηκαν οι υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας, είναι ζωτικής σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη των περιοχών της Σαρδηνίας όπου βρίσκονται οι συγκεκριμένοι αερολιμένες, ιδίως με βάση τα εξής:
It is not evident that the routes on which public service obligations have been imposed are vital for the economic development of the regions of Sardinia where the airports concerned are located; considering in particular:
τη φύση και των αριθμό των αντίστοιχων γραμμών,
The nature and the number of routes concerned.
την ύπαρξη εναλλακτικών διαδρομών, οι οποίες επιτρέπουν κατάλληλη και συνεχή εξυπηρέτηση προς τους σχετικούς αερολιμένες, μέσω των κύριων ιταλικών αερολιμένων, που προσφέρουν ικανοποιητική σύνδεση με τη Σαρδηνία.
The existence of alternative air routes which allow an adequate and continuous service to be provided to the airports concerned, via the main Italian hubs, linked in a satisfactory manner with Sardinia.
τη σχέση μεταξύ των ΥΔΥ και της κίνησης μεταξύ των διαφόρων αερολιμένων που εξυπηρετούνται από τις νέες γραμμές.
The relationship between the PSOs and the traffic between the different airports affected by the new routes.
Η απαίτηση να εκμεταλλεύονται οι ενδιαφερόμενοι αερομεταφορείς 6 από τις γραμμές στις οποίες εφαρμόζονται οι υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας ως σύνολα, ενδέχεται να περιορίσει πολύ την ελευθερία παροχής υπηρεσιών.
The requirement that interested carriers operate six of the routes to which the public service obligations apply as packages may be particularly restrictive of the freedom to provide services.
Όπως φαίνεται, η εν λόγω απαίτηση δεν βασίζεται κατά κανένα τρόπο στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού και ενδέχεται να παραβιάζει τις αρχές της αναλογικότητας και της αμεροληψίας, ιδίως με βάση τα εξής:
It seems to have no basis in Article 4(1) of the Regulation and could be in breach of the principles of proportionality and non-discrimination; considering in particular that:
Δεν αποδεικνύεται ότι η ομαδοποίηση αυτών των γραμμών είναι ζωτική για την οικονομική ανάπτυξη των περιοχών της Σαρδηνίας, όπου βρίσκονται οι συγκεκριμένοι αερολιμένες.
It is not established that bundling those routes together is vital for the economic development of the regions of Sardinia in which the airports concerned are located.
Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια έκδηλη νομική βάση ή επιχειρησιακή αιτιολόγηση για την εν λόγω ομαδοποίηση των γραμμών (π.χ. από άποψη γεωγραφικής θέσης των αντίστοιχων αερολιμένων), δεδομένου ότι η επιβολή κάνει αναφορά σε ΥΔΥ χωρίς οικονομική αντιστάθμιση.
There does not seem to be any obvious legal basis or operational justification for these bundlings (e.g. in terms of the geographical location of the airports concerned), given that the imposition refers to non-compensated PSOs.
Υπάρχει κίνδυνος αδικαιολόγητης διάκρισης μεταξύ αερομεταφορέων, διότι μόνον οι μεγάλοι αερομεταφορείς έχουν τα μέσα να εκμεταλλεύονται γραμμές υπό αυτές τις συνθήκες.
The risk of unjustified discrimination between carriers, where only the largest ones have the means to operate in such conditions.
Η δυνατότητα που αναφέρεται στο σημείο 1.6 και των δύο ανακοινώσεων ότι, εάν αποδεχθούν πολλοί αερομεταφορείς την εκμετάλλευση γραμμής υποκείμενης σε ΥΔΥ, θα «παρέμβει» η ENAC για να αποφευχθεί η «πλεονασματική χωρητικότητα» με «ανακατανομή των γραμμών και των συχνοτήτων» μεταξύ των ενδιαφερόμενων αερομεταφορέων δεν φαίνεται να έχει καμία βάση στο άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού και θα μπορούσε να είναι αντίθετη προς το άρθρο 3 παράγραφος 1, εφόσον τα μέτρα αυτά περιορίζουν την ελευθερία κάθε αερομεταφορέα να επιλέξει ποιές γραμμές και συχνότητες επιθυμεί να εξυπηρετεί.
The possibility mentioned in point 1.6 of both Notices that, if several carriers accept the operation of a route subject to PSOs, ENAC shall ‘intervene’ in order to avoid ‘overcapacity’ by ‘redistributing routes and frequencies’ among the carriers concerned appears to have no basis on Article 4(1) of the Regulation and could be contrary to Article 3(1) insofar as these measures restrict the freedom of each carrier to choose which routes and frequencies it wishes to serve.
Επίσης, η ύπαρξη «πλεονασματικής χωρητικότητας» δείχνει μάλλον ότι δεν χρειάζεται ρυθμιστική παρέμβαση για να ικανοποιήσουν οι αερομεταφορείς τη βασική ζήτηση.
Furthermore, the existence of ‘overcapacity’ seems to indicate that there is no need of regulatory intervention to ensure that transport operators meet basic demand.