natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Εντούτοις, στην περίπτωση επενδύσεων που πραγματοποιούνται από νέους γεωργούς εντός πενταετίας από την εγκατάστασή τους, το μέγιστο ποσοστό ενίσχυσης αυξάνεται σε 45 % ή 55 % στις μειονεκτικές περιοχές.
However, in the case of investments made by young farmers within five years after setting-up, the maximum rate of aid was increased to 45 %, or 55 % in less-favoured areas.
Το σημείο 4.1.2.4 των γεωργικών κατευθυντήριων γραμμών προβλέπει, κατ’ εξαίρεση, ότι, όταν από τις επενδύσεις προκύπτει αυξημένο κόστος σχετικά με την προστασία και τη βελτίωση του περιβάλλοντος, τα ανώτατα ποσοστά ενίσχυσης που αναφέρονται στο σημείο 4.1.1.2 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών, ήτοι 40 % και 50 %, μπορούν να αυξάνονται κατά 20 ή 25 ποσοστιαίες μονάδες αντιστοίχως.
Paragraph 4.1.2.4 of the agriculture Guidelines stipulated, as an exception, that where investments resulted in extra costs relating to the protection and improvement of the environment, the improvement of hygiene conditions of livestock enterprises or the welfare of farm animals, the maximum aid rates of 40 % and 50 % referred to in point 4.1.1.2 could be increased by 20 or 25 percentage points respectively.
Η αύξηση αυτή μπορεί έτσι να χορηγηθεί για επενδύσεις που αποβλέπουν στη συμμόρφωση προς νέα θεσπιζόμενα ελάχιστα πρότυπα, με την επιφύλαξη των προϋποθέσεων του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1750/1999 της Επιτροπής, της 23ης Ιουλίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ).
Thus, the increase could be granted for investments aimed at ensuring compliance with the recently introduced minimum standards, subject to the conditions in Article 2 of Commission Regulation (EC) No 1750/1999 of 23 July 1999 laying down detailed rules for the application of Council Regulation (EC) No 1257/1999 on support for rural development from the European Agricultural Guidance and Guarantee Fund (EAGGF).
Η αύξηση πρέπει να περιορίζεται αυστηρά στις πρόσθετες επιλέξιμες δαπάνες που είναι αναγκαίες για την επίτευξη του ως άνω στόχου και δεν ισχύει στην περίπτωση επενδύσεων οι οποίες οδηγούν σε αύξηση της παραγωγικής ικανότητας.
It had to be strictly contained within the limits of the additional eligible expenditure needed to realise the aim in question and must not concern investments having the effect of increasing production capacity.
Η έναρξη ισχύος, στις 23 Ιανουαρίου 2004, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2004 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους τομείς της παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων μετέβαλε τη νομική κατάσταση σε σχέση με την εξεταζόμενη περίπτωση.
The entry into force on 23 January 2004 of Commission Regulation (EC) No 1/2004 on the application of Articles 87 and 88 of the EC Treaty to State aid to small and medium-sized enterprises active in the production, processing and marketing of agricultural products changed the legal situation on the case in question.
Ο κανονισμός αυτός επιτρέπει, υπό ορισμένους όρους, τις ενισχύσεις προς τις μικρομεσαίες γεωργικές επιχειρήσεις, απαλλάσσοντάς τις από την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης.
The Regulation authorises, under certain conditions, aid to small and medium-sized agricultural holdings while exempting them from the notification obligation under Article 88(3) of the Treaty.
Οι γαλλικές αρχές διευκρίνισαν ότι οι δικαιούχοι των ενισχύσεων για τις επενδύσεις που χρηματοδοτούνταν στο πλαίσιο του PMPOA στη διάρκεια της περιόδου 1994-2000 ήσαν μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2004.
The French authorities explained that the beneficiaries of the investment aid under the PMPOA during the period 1994-2000 were small and medium-sized enterprises within the meaning of Article 2(4) of Regulation (EC) No 1/2004.
Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1/2004 προβλέπει, στο άρθρο 20 παράγραφος 2, ότι οι μεμονωμένες ενισχύσεις και τα καθεστώτα ενισχύσεων που εφαρμόζονται πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του εν λόγω κανονισμού, καθώς και οι ενισχύσεις που χορηγούνται βάσει αυτών των καθεστώτων χωρίς έγκριση της Επιτροπής και κατά παράβαση της προβλεπόμενης στο άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης υποχρεωτικής κοινοποίησης, συμβιβάζονται με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης και απαλλάσσονται, εφόσον πληρούν τους όρους του άρθρου 3 του εν λόγω κανονισμού, εκτός από τις απαιτήσεις της παραγράφου 1 και της παραγράφου 2, στοιχεία β) και γ) του εν λόγω άρθρου.
Article 20(2) of Regulation (EC) No 1/2004 stipulates that individual aid and aid schemes implemented before the date of entry into force of this Regulation and aid granted under those schemes in the absence of a Commission authorisation and in breach of the notification requirement of Article 88(3) of the Treaty are to be compatible with the common market within the meaning of Article 87(3)(c) of the Treaty and be exempt if they fulfil the conditions laid down in Article 3 of that Regulation, except the requirements in paragraph 1 and paragraph 2(b) and (c) of that Article.
Το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2004 προβλέπει ότι οι ενισχύσεις που χορηγούνται βάσει του καθεστώτος που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου συμβιβάζονται με την κοινή αγορά κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 3, στοιχείο γ) της συνθήκης και απαλλάσσονται από την προβλεπόμενη στο άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης υποχρέωση κοινοποίησης, υπό τον όρο ότι πληρούν όλες τις προϋποθέσεις του εν λόγω κανονισμού.
Article 3(3) of Regulation (EC) No 1/2004 stipulates that aid granted under the schemes referred to in paragraph 2 of that Article is to be compatible with the common market within the meaning of Article 87(3)(c) of the Treaty and exempt from the notification requirement of Article 88(3) of the Treaty provided that the aid fulfils all the conditions of the Regulation.
Το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2004 περιέχει τις προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται στη συγκεκριμένη περίπτωση, δηλαδή στην περίπτωση ενός καθεστώτος ενισχύσεων για επενδύσεις υπέρ των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων το οποίο δεν έχει κοινοποιηθεί.
Article 4 of Regulation (EC) No 1/2004 contains the conditions which have to be respected in the case in question, i.e. in the case of an unnotified investment aid scheme in favour of small and medium-sized enterprises.
Έτσι, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2004, μια ενίσχυση για επενδύσεις σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις με σκοπό την παραγωγή γεωργικών προϊόντων συμβιβάζεται με την κοινή αγορά και απαλλάσσεται από την υποχρέωση κοινοποίησης, εφόσον ειδικότερα η ακαθάριστη ένταση της ενίσχυσης δεν υπερβαίνει το 50 % των επιλέξιμων επενδύσεων στις μειονεκτικές περιοχές και το 40 % στις άλλες περιοχές.
Thus, under Article 4(1) of Regulation (EC) No 1/2004, aid for investments in agricultural holdings in favour of the production of agricultural products is compatible with the common market and exempt from the notification obligation if the gross aid intensity does not exceed 50 % of eligible investments in less-favoured areas and 40 % in other areas.
Εντούτοις, εάν οι επενδύσεις συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες για την προστασία και τη βελτίωση του περιβάλλοντος, τα ανώτατα ποσοστά ενίσχυσης 50 % και 40 %, είναι δυνατόν να αυξηθούν κατά 25 και 20 ποσοστιαίες μονάδες αντίστοιχα.
However, if the investments result in extra costs linked to the protection and improvement of the environment the maximum aid intensities of 50 % and 40 % may be increased by 25 and 20 percentage points respectively.
Στην προκείμενη περίπτωση, είναι προφανές ότι πρόκειται για επενδύσεις που αποσκοπούν στην προστασία και τη βελτίωση του περιβάλλοντος, ως προς τις οποίες το εφαρμοστέο περιβαλλοντικό πρότυπο ήταν, ειδικότερα, η οδηγία για τη νιτρορρύπανση.
In the case in question it is clear that the investments are aimed at protecting and improving the environment and the applicable environmental legislation is the nitrates Directive.
Το πρότυπο αυτό εκδόθηκε το 1991 και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσε πλέον να χαρακτηρισθεί ως νέο πρότυπο το 2000.
This was adopted in 1991 and could not therefore be described as new legislation in 2000.
Αλλ’ όμως, η Επιτροπή έχει ήδη αποφανθεί σε σχέση με το πρόβλημα αυτό στο πλαίσιο της κρατικής ενίσχυσης αριθ. Ν 355/2000, επιτρέποντας τη συνέχιση του PMPOA από το 2001 έως και το 2006.
The Commission has already expressed its opinion on that problem as part of State aid N 355/2000, in authorising the continuation of the PMPOA from 2001 to 2006.
Επαναλαμβάνοντας το σκεπτικό που ακολουθήθηκε την εποχή εκείνη, η Επιτροπή επιμένει σήμερα στο γεγονός ότι δεν μπορεί να αγνοήσει ότι το πρώτο γαλλικό πρόγραμμα δράσης για την εφαρμογή της οδηγίας για τη νιτρορρύπανση εγκρίθηκε μόλις το 1997 και ότι οι πρώτες ουσιαστικές υποχρεώσεις για αποτελέσματα, οι οποίες επιβλήθηκαν στους κτηνοτρόφους επί του πεδίου με βάση το εν λόγω πρόγραμμα, είναι μεταγενέστερες από την ημερομηνία αυτή.
In line with the arguments invoked at the time, the Commission today insists that it cannot ignore the fact that the initial French action programme implementing the nitrates Directive was only adopted in 1997 and that the actual initial obligations imposed on livestock rearers on the spot, transposing that programme, are subsequent to that date.
Έστω και αν φαίνεται σαφές ότι η Γαλλία δεν επέδειξε επιμέλεια στη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο και ότι θα έπρεπε να είχε εκδώσει τις αναγκαίες διατάξεις εντός προθεσμιών που έχουν λήξει από μακρού, παραμένει αναντίρρητο ότι οι πρώτες υποχρεώσεις που βάρυναν τους κτηνοτρόφους είναι πολύ πιο πρόσφατες.
Even if it seems clear that France did not exercise due diligence in transposing the Directive and that it should have adopted the necessary provisions within time limits long since passed, it cannot be denied that the initial obligations of which the livestock rearers were aware were much more recent.
Επιπλέον, αντίθετα από ορισμένα άλλα κοινοτικά πρότυπα, η οδηγία για τη νιτρορρύπανση δεν περιέχει επακριβείς υποχρεώσεις, με τις οποίες οι οικονομικοί παράγοντες θα έπρεπε να ευθυγραμμιστούν χωρίς προηγούμενη παρέμβαση του κράτους μέλους.
Moreover, unlike some other Community rules, the Nitrates Directive contains no precise obligations to which economic operators had to agree without the prior intervention of the Member State.
Η οδηγία αυτή δεν περιέχει επίσης καταληκτική ημερομηνία για την προσαρμογή των εγκαταστάσεων.
Neither does the Directive contain time limits within which installations have to be adapted.
Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή είναι πάντοτε της γνώμης ότι, ενόψει των ιδιαίτερων περιστάσεων που σχετίζονται με την οδηγία για τη νιτρορρύπανση, οι υποχρεώσεις που βάρυναν τους κτηνοτρόφους μπορούσαν να θεωρηθούν νέα πρότυπα κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1/2004.
For that reason, the Commission maintains its opinion that, in the light of the particular circumstances surrounding the nitrates Directive, the obligations on the rearers could be deemed to be new rules within the meaning of Regulation (EC) No 1/2004.
Πράγματι, οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία θα οδηγούσε σε τιμωρία των κτηνοτρόφων λόγω αδράνειας της Γαλλίας σε νομικό επίπεδο.
Any other interpretation would have the effect of penalising rearers because of France’s omission to take legal action.
Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι οι επενδύσεις που υλοποιήθηκαν σε περιοχές μη ευπρόσβλητες κατά την έννοια της οδηγίας για τη νιτρορρύπανση, όπου οι όροι που απαιτεί η οδηγία δεν έχουν εφαρμογή, μπορούσαν εν πάση περιπτώσει να επωφεληθούν από τα υψηλά ποσοστά, λόγω του ότι είχαν εφαρμογή πρότυπα λιγότερο απαιτητικά από τα προβλεπόμενα στην εν λόγω οδηγία και οι προβλεπόμενες εργασίες υπερέβαιναν τις υφιστάμενες ελάχιστες απαιτήσεις στις περιφέρειες αυτές.
It is the Commission’s opinion that investments in non-vulnerable areas within the meaning of the nitrates Directive, where the conditions required by the Directive do not apply, could in any case benefit from the higher rates because less exacting rules than those envisaged in that Directive apply and the planned work goes beyond the minimum requirements existing in those regions.
Όσον αφορά τις επενδύσεις που πρέπει να υλοποιηθούν στις ευπρόσβλητες περιοχές, η Επιτροπή, παραμένοντας συνεπής με τον συλλογισμό της που έχει ήδη αναπτυχθεί σε σχέση με τη φύση των προτύπων που βάρυναν τους κτηνοτρόφους ως νέων, οδηγείται στο συμπέρασμα ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορούσε να εφαρμοστεί προσαύξηση των ποσοστών ενίσχυσης.
Turning to investments to be realised in vulnerable areas, the Commission, while remaining consistent to its reasoning already expressed on the new nature of the rules imposed on the rearers, must conclude that an increase in the aid rates could be applied in the case in question.
Έτσι, τα ποσοστά αυτά μπορούσαν να καθοριστούν σε 60 % του κόστους των επενδύσεων ή και σε 75 % στις μειονεκτικές περιοχές.
The rates could therefore be set at 60 % of investment costs, or 75 % in less-favoured areas.
Επειδή τα αριθμητικά στοιχεία που παρασχέθηκαν από τις γαλλικές αρχές αποδεικνύουν ότι το επίπεδο των ενισχύσεων ποτέ δεν υπερέβη στην πράξη το 60 % των δαπανών, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι ενισχύσεις που χορηγήθηκαν κατά την περίοδο 1994-1999 στο πλαίσιο του PMPOA μπορούν να εγκριθούν.
Given that the figures provided by the French authorities show that the level of the aid never in practice exceeded 60 % of incurred costs the Commission believes that the aid granted during the period 1994-1999 under the PMPOA can be authorised.
Η Επιτροπή θεωρεί, με βάση το ανωτέρω σκεπτικό, ότι το κοινοποιηθέν μέτρο συμβιβάζεται με τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού και, ειδικότερα, με το άρθρο 87 παράγραφος 3, στοιχείο γ) της συνθήκης.
In the light of the reasons given, the Commission considers the notified measure to be compatible with Community rules, in particular with Article 87(3)(c) of the Treaty.
Το μέτρο που συνίσταται στη χορήγηση ενίσχυσης για επενδύσεις υπέρ των κατόχων γεωργικών εκμεταλλεύσεων στο πλαίσιο του προγράμματος ελέγχου της ρύπανσης γεωργικής προέλευσης (PMPOA) κατά την περίοδο 1994-2000 μπορεί να υπαχθεί στην παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 87 παράγραφος 3, στοιχείο γ) της συνθήκης,
The measure consisting in the grant of aid to investments in favour of farmers under the programme to control pollution of agricultural origin (PMPOA) during the period 1994-2000 may benefit from the derogation provided for in Article 87(3)(c) of the Treaty,
Το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων που υλοποιούσαν οι κάτοχοι γεωργικών εκμεταλλεύσεων στο πλαίσιο του προγράμματος ελέγχου της ρύπανσης γεωργικής προέλευσης (PMPOA) από το 1994 έως το 2000 συμβιβάζεται με την κοινή αγορά δυνάμει του άρθρου 87 παράγραφος 3, στοιχείο γ) της συνθήκης.
The State aid scheme put into effect by France to finance investments by farmers under the programme to control pollution of agricultural origin (PMPOA) from 1994 to 2000 is compatible with the common market under Article 87(3)(c) of the Treaty.
Βρυξέλλες, 18 Φεβρουαρίου 2004.
Done at Brussels, 18 February 2004
ΕΕ C 179 της 23.6.2001, σ. 18.
OJ C 179, 23.6.2001, p. 18.
Κρατική ενίσχυση αριθ. N 136/91.
State aid N 136/91.
ΕΕ L 218 της 6.8.1991, σ. 1.
OJ L 218, 6.8.1991, p. 1.
Βλ. την απόφαση του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 15ης Σεπτεμβρίου 1998, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-126/96 και C-127/96, Breda Fucine Meridionali SpA και λοιποί κατά Επιτροπής, Συλλογή, σ. II-3437.
Cf. ruling of the Court of First Instance of the European Communities of 15 September 1998 in Joined Cases T-126/96 and T-127/96, Breda Fucine Meridionali SpA and others v the Commission, ECR [1998] II-3437.
Το Πρωτοδικείο δέχθηκε το επιχείρημα της Επιτροπής, σύμφωνα με το οποίο μια ανακοίνωση κράτους μέλους δεν μπορεί να γίνει δεκτή ως έγκυρη κοινοποίηση στο βαθμό που δεν αναφέρεται ρητώς στο άρθρο 88 παράγραφος 3 της Συνθήκης και δεν υποβλήθηκε στη Γενική Γραμματεία.
The Court accepted the Commission's argument that a communication from a Member State could not be accepted as a valid notification if it did not explicitly mention Article 93(3) of the Treaty and was not presented to the Secretariat-General.
Ως εκ τούτου, η ενίσχυση πρέπει να θεωρηθεί μη κοινοποιηθείσα.
The measures in question had therefore to be considered as non-notified.
Κρατική ενίσχυση αριθ. N 342/94.
State aid N 342/94.
Βλ. υποσημείωση αριθ. 5.
Cf. footnote 5.
Βλ. υποσημείωση αριθ. 1.
Cf. footnote 1.
Κρατική ενίσχυση αριθ. N 355/2000.
State aid N 355/2000.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή — οι οποίες έχουν εν μέρει αντληθεί από την ιστοσελίδα των οργανισμών υδάτινων πόρων (http://www.eaufrance.tm) — οι οργανισμοί υδάτινων πόρων είναι δημόσια ιδρύματα του κράτους που δημιουργήθηκαν το 1964, τα οποία διαθέτουν νομική προσωπικότητα και οικονομική αυτονομία.
According to information available to the Commission — part of it taken from the water supply agencies’ website (http://www.eaufrance.tm) — the agencies are public bodies created in 1964 enjoying legal personality and financial independence.
Έχουν τεθεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών και διευθύνονται από διοικητικό συμβούλιο, του οποίου η σύνθεση είναι αντιπροσωπευτική των διαφόρων χρηστών υδάτινων πόρων.
They operate under the supervision of the Ministers of the Environment and of the Economy and Finance and are managed by an administrative council representing the various water users.
Οι οργανισμοί κατανέμονται σε έξι μεγάλες υδρολογικές λεκάνες, οι οποίες καλύπτουν το σύνολο του μητροπολιτικού εθνικού εδάφους: Adour—Garonne, Artois—Picardie, Loire—Bretagne, Rhin—Meuse, Rhône—Méditerrannée—Corse και Seine—Normandie.
The agencies are split up over six major water regions covering the entire territory of mainland France: Adour-Garonne, Artois-Picardie, Loire-Bretagne, Rhin-Meuse, Rhône-Méditerrannée-Corse and Seine-Normandie.
Διαθέτουν όλοι ταυτόσημη οργάνωση, αποτελούμενη από μια επιτροπή υδρολογικής λεκάνης, ένα οργανισμό υδάτινων πόρων και το διοικητικό συμβούλιο αυτού.
These have identical structures: a regional committee, a water supply agency and its administrative council.
Η πολιτική τους ορίζεται από την επιτροπή υδρολογικής λεκάνης και διαρθρώνεται γύρω από τέσσερις μεγάλους άξονες: τη διαχείριση και την εξασφάλιση υδάτινων πόρων· την καταπολέμηση της ρύπανσης· τη διαφύλαξη του υδατικού περιβάλλοντος και την παρακολούθηση της ποιότητας των εσωτερικών και παράκτιων υδάτων.Μεταξύ 1997 και 2001, οι οργανισμοί υδάτινων πόρων προέβλεψαν παροχή ενισχύσεων για τη χρηματοδότηση εργασιών που αποτιμήθηκαν σε περίπου 16 δισεκατ. ευρώ για τη διαφύλαξη των υδάτινων πόρων και για την καταπολέμηση της ρύπανσης.
Their policies are defined by the regional committee and are based on four major components: management of water resources, pollution control, conservation of aquatic environments and monitoring the quality of inland and coastal waters.Between 1997 and 2001 the agencies planned aid to finance works estimated at some €16 billion to conserve water resources and control pollution.
Προσφέρουν τεχνικές συμβουλές στους αιρετούς άρχοντες, στους βιομηχάνους και στους γεωργούς και τους παρέχουν οικονομική βοήθεια, για να πραγματοποιήσουν τις αναγκαίες εργασίες για την καταπολέμηση της ρύπανσης των υδάτων και για την προστασία των υδάτινων πόρων.
They provide technical advice to local government, economic operators and farmers and provide them with funding so that they can undertake the works needed to prevent water pollution and protect water resources.
Οι χρηματοδοτήσεις των οργανισμών προέρχονται από αναλογικά τέλη εισπραττόμενα από τους ρυπαίνοντες, από τους υδρολήπτες και από τους καταναλωτές ύδατος.
The agencies are financed by means of proportional charges imposed on water polluters, users and consumers.
Τα τέλη αυτά στη συνέχεια αναδιανέμονται υπό μορφή ενισχύσεων (επιχορηγήσεων και δανείων) στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, στις βιομηχανίες και στη γεωργία (και γενικότερα στους κυρίους των έργων) για την εκτέλεση έργων όπως σταθμοί καθαρισμού, δίκτυα αποχέτευσης, έργα παραγωγής πόσιμου ύδατος, διευθετήσεις κοίτης ποταμών, μελέτες, δίκτυα μέτρησης.
Those charges are then redistributed in the form of aid (subsidies and loans) to local authorities, industry and agriculture (and, more generally, to works contractors) to carry out works such as water treatment plants, sanitation networks, drinking water plants, river facilities, studies and measuring networks.
Οι λεπτομέρειες σχετικά με τις επιχορηγούμενες επενδύσεις υπάρχουν στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας.
Details on the subsidised investments can be consulted in the decision to initiate the procedure.
Έκθεση που συντάχθηκε στις 26 Ιουλίου 1999 και δημοσιεύθηκε το 2000 στον κόμβο του γαλλικού Υπουργείου Γεωργίας: http://www.agriculture.gouv.fr.
Report dated 26 July 1999 published in 2000 on the website of the French Ministry of Agriculture: http://www.agriculture.gouv.fr.
Βλ. ιδίως: απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης Δεκεμβρίου 1996, Compagnie nationale Air France κατά Επιτροπής, υπόθεση T-358/94, Συλλογή, σ. II-2109· απόφαση του Δικαστηρίου της 22ας Μαρτίου 1977, υπόθεση 78/76, Steinike & Weinlig κατά ΟΔΓ, Συλλογή, σ. 595· απόφαση του Δικαστηρίου της 31ης Ιανουαρίου 2001, συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-197/97 και T-198/97, Weyl Beef Products BV και λοιποί κατά Επιτροπής, Συλλογή, σ. II-303· απόφαση του Δικαστηρίου της 30ής Ιανουαρίου 1985, υπόθεση 290/83, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή, σ. 439· ανακοίνωση της Επιτροπής, της 26ης Μαρτίου 1997 σχετικά με τους περιβαλλοντικούς φόρους και επιβαρύνσεις στην ενιαία αγορά [COM (97) 9 τελικό].
Cf. in particular: Court of First Instance judgment of 12 December 1996 in Case T-358/94, Compagnie nationale Air France v the Commission, ECR [1996] II-2109; Court of Justice judgment of 22 March 1977 in Case 78/76, Steinike & Weinlig v FRG, ECR [1977] 595; Court of First Instance judgment of 31 January 2001 in Joined Cases T-197/97 and T-198/97, Weyl Beef Products BV and others v the Commission, ECR [2001] II-303; Court of Justice judgment of 30 January 1985 in Case 290/83, Commission v France, ECR [1985] 439; Commission communication of 26 March 1997 on environmental duties, taxes and charges in the single market (COM (97) 9 final).
Βλ. εξαντλητική επιχειρηματολογία της Επιτροπής σχετικά με το δημόσιο χαρακτήρα των οργανισμών υδατίνων πόρων στην απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας.
Cf. detailed reasoning by the Commission on the public nature of the water supply agencies in the decision to initiate the procedure.
ΕΕ C 28 της 1.2.2000, σ. 2 και διορθωτικό, ΕΕ C 232 της 12.8.2000, σ. 17.
OJ C 28, 1.2.2000, p. 2 and corrigendum, OJ C 232, 12.8.2000, p. 17.
ΕΕ L 128 της 19.5.1975, σ. 1.
OJ L 128, 19.5.1975, p. 1.
ΕΕ L 142 της 2.6.1997, σ. 1.
OJ L 142, 2.6.1997, p. 1.
1 FRF = 0,15 ευρώ
1 FRF = EUR 0,15
ΕΕ L 148 της 28.6.1968, σ. 24.
OJ L 148, 28.6.1968, p. 24.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Σεπτεμβρίου 1980, υπόθεση 730/79, Philip Morris Holland BV κατά Επιτροπής, Συλλογή, σ. 2671, σημείο 11.
Court of Justice judgment of 17 September 1980 in Case 730/79, Philip Morris Holland BV v Commission, ECR [1980] 2671, paragraph 11.
Απόφαση του Δικαστηρίου της 9ης Οκτωβρίου 1984, συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 91 και 127/83, Heineken Brouwerijen BV κατά Inspecteur der Vennootschapsbelasting του Άμστερνταμ και της Ουτρέχτης, Συλλογή, σ. 3435.
Court of Justice judgment of 9 October 1984 in joined cases 91 and 127/83, Heineken Brouwerijen BV v Inspecteur der Vennootschapsbelasting, Amsterdam and Utrecht, ECR [1984] 3435.
ΕΕ L 214 της 13.8.1999, σ. 31.
OJ L 214, 13.8.1999, p. 31.