natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πράγματι, το ποσό που καταβλήθηκε από την FT στο κράτος δυνάμει της εν λόγω εισφοράς για τα έτη 1991-1992 και 1993 θα ήταν τόσο υψηλότερο από ό,τι στο πλαίσιο μιας φορολόγησης με βάση τους κανόνες του κοινού δικαίου, που θα υπερέβαινε το πλεονέκτημα το οποίο θα είχε προσκομίσει η FT από τις ειδικές ρυθμίσεις καθορισμού του επαγγελματικού φόρου κατά τη διάρκεια της «οριστικής» περιόδου.
This is claimed to be because the amount paid by FT to the State by way of the levy for the years 1991, 1992 and 1993 was so much higher than under the ordinary rules of taxation that it exceeded any advantage derived by FT from the specific arrangements for fixing the business tax during the ‘definitive’ period.
Ο ισχυρισμός αυτός δεν έγινε δεκτός.
This argument cannot be accepted.
Ο νόμος αριθ. 90-568 θέσπισε δύο σαφώς διαχωρισμένα καθεστώτα φορολόγησης:
Law No 90-568 established two clearly distinct taxation schemes:
ένα «μεταβατικό» καθεστώς από το 1991 έως το 1994, κατά τη διάρκεια του οποίου η FT απαλλάχθηκε από όλους τους φόρους πλην εκείνων που καταβλήθηκαν από το κράτος και θα έπρεπε να καταβάλει στο κράτος ένα κατ’ αποκοπή ποσό βάσει της «εισφοράς υπέρ του γενικού προϋπολογισμού»,
a ‘transitional’ scheme lasting from 1991 to 1994, during which time FT was exempted from all taxes other than those paid by the State and had to pay to the State a lump sum by way of a ‘levy for the benefit of the general budget’;
μετά το 1994, ένα υποτιθέμενο οριστικό καθεστώς (ο νόμος δεν προέβλεψε την ημερομηνία λήξης της ισχύος τού εν λόγω καθεστώτος και χρειάστηκε ένας νέος νόμος, το 2003, για την κατάργηση του εν λόγω καθεστώτος)· στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος η FT υπόκειτο σε όρους κοινού δικαίου για όλους τους φόρους, πλην των φόρων ακίνητης περιουσίας και του επαγγελματικού φόρου για τους οποίους είχαν προβλεφθεί ειδικές ρυθμίσεις.
as from 1994, a scheme intended to be definitive (the Law did not lay down any end date for this scheme and in 2003 a new law was needed to abolish it); under this scheme, FT was subject under ordinary-law conditions to all taxes except property taxes and business tax, for which special conditions were laid down.
Σύμφωνα με τη νομολογία, μια ενίσχυση που χορηγείται σε μία επιχείρηση δεν μπορεί να «αντισταθμιστεί» από μια ειδική επιβάρυνση που θα βαρύνει την ίδια επιχείρηση με άλλη ρύθμιση.
According to case law, aid given to a company cannot be offset by a specific charge imposed on the same company on another score.
Κατά τον τρόπο αυτό, το Δικαστήριο απέκλεισε το ενδεχόμενο μια απαλλαγή από κοινωνικές επιβαρύνσεις που συνδέονται με οικογενειακά επιδόματα της οποίας επωφελούνται ορισμένες επιχειρήσεις να «αντισταθμίζει» μια συμπληρωματική επιβάρυνση που βαρύνει τις ίδιες αυτές επιχειρήσεις και συνδέεται με την ασφάλιση ανεργίας [17].
The Court of Justice has thus held that a reduction in social security contributions pertaining to family allowances which benefits certain companies cannot be ‘made good’ through an additional charge imposed on those same companies under the heading of unemployment insurance [17].
Κατ’ εφαρμογή της νομολογίας αυτής, η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί ότι η «μειωμένη φορολόγηση» της FT με βάση τον επαγγελματικό φόρο από το 1994 μπορεί να αντισταθμιστεί από την ειδική εισφορά που καταβλήθηκε από την FT κατά την περίοδο 1991-1994, η οποία δεν συνδέθηκε ειδικά με τον επαγγελματικό φόρο.
In the light of this case law, the Commission cannot agree that the ‘undertaxation’ of FT under the heading of business tax from 1994 onwards could be offset by the special levy paid by the company between 1991 and 1994, a levy which was not specifically connected with business tax.
Πράγματι, όπως ήδη διαπίστωσε η Επιτροπή, ο νόμος αριθ. 90-568 δεν προβλέπει σε καμία περίπτωση ότι η ειδική εισφορά οφειλόταν αντί του επαγγελματικού φόρου.
As the Commission has already observed, Law No 90-568 does not provide that the special levy was due instead of business tax.
Επίσης, το ποσό της εν λόγω εισφοράς δεν είχε καθοριστεί σύμφωνα με τις παραμέτρους που καθορίζουν το ποσό του επαγγελματικού φόρου αλλά σε συνάρτηση με το πλεονέκτημα που θα παρείχαν οι PTT στο κράτος το 1989 και το 1990.
Moreover, the amount of this levy was defined, not according to the parameters which determine the amount of business tax, but by reference to the profit which the PTT paid to the State in 1989 and 1990.
Λόγω του περιεχομένου της και των τρόπων καθορισμού της, η εν λόγω εισφορά προσεγγίζει περισσότερο μία εισφορά επί των αποτελεσμάτων διαχείρισης παρά μια ειδική φορολόγηση σε σχέση με τον επαγγελματικό φόρο.
In view of its origins and the way it is defined, the levy is akin more to a levy on operating results than to individual taxation under the heading of business tax.
Αυτό, υπό ομαλές συνθήκες, έπρεπε να οδηγήσει την Επιτροπή στο να αποκλείσει οποιαδήποτε αντιστάθμιση και να θεωρήσει ότι η μη καταβολή του επαγγελματικού φόρου κατά τη διάρκεια της «μεταβατικής» περιόδου αποτελεί επίσης ειδικό πλεονέκτημα υπέρ της επιχείρησης.
This ought normally to have led the Commission to rule out any set-off and to consider that the non-payment of business tax during the ‘transitional’ period also constituted a specific advantage conferred on the company.
Η Επιτροπή δέχθηκε κατ’ εξαίρεση ότι η εισφορά που καταβλήθηκε από την επιχείρηση κατά την περίοδο 1991-1993 ίσχυε επίσης ως καταβολή του επαγγελματικού φόρου.
It is by way of exception that the Commission has accepted that the levy paid by the company between 1991 and 1993 inclusive was also tantamount to payment of business tax.
Πράγματι, δεδομένης της αμφισημίας της εν λόγω εισφοράς που φαίνεται να συνδέεται με το ειδικό φορολογικό καθεστώς υπέρ της FT [18], λόγω του γεγονότος ότι η εν λόγω εισφορά υπερέβαινε το ποσό που θα είχε απορρεύσει από την εφαρμογή των φορολογικών καθεστώτων με βάση τους κανόνες του κοινού δικαίου και λόγω του μεταβατικού χαρακτήρα του εν λόγω καθεστώτος, η Επιτροπή αποφάσισε να χορηγήσει το πλεονέκτημα της αμφιβολίας στην επιχείρηση και δέχθηκε να αναγνωρίσει την εν μέρει φορολογική φύση της εισφοράς και το γεγονός ότι ίσχυε επίσης ως καταβολή φόρων.
In view of the ambiguous nature of the levy, which seems to be connected with the specific tax scheme applicable to FT [18], the fact that the levy exceeded the amount which would have resulted from the application of the ordinary-law tax system and the transitional character of the scheme in question, the Commission has decided to give the company the benefit of the doubt and has agreed to recognise the partly tax-like nature of the levy and the fact that it was tantamount also to payment of taxes.
Πάντως, οποιοδήποτε τμήμα της εισφοράς υπερέβαινε το σύνηθες φορολογικό βάρος δυνάμει των κανόνων του κοινού δικαίου, δεν θα μπορούσε να νοηθεί παρά ως εισφορά κεφαλαίου, πράγμα που αποκλείει οποιαδήποτε νομική βάση για να θεωρηθεί ως αντιστάθμιση.
Nevertheless, any part of the levy which exceeded the normally applicable tax burden under the ordinary law could be understood only as a remuneration on capital, which rules out any legal basis for an offsetting mechanism.
Πράγματι, μία αντιστάθμιση μεταξύ των ποσών που καταβλήθηκαν από την FT ως εισφορές για τα πλεονάσματα διαχείρισης και τη μειωμένη φορολόγηση της FT με βάση τον επαγγελματικό φόρο θα συνεπαγόταν μια σύγχυση εισφορών διαφορετικής φύσης (φορολογικές ενισχύσεις με κέρδη από περιουσιακά στοιχεία), πράγμα που δεν μπορεί να γίνει δεκτό.
Any offsetting between the amounts paid by FT by way of levies on operating surpluses and the undertaxation of FT under the heading of business tax would involve a confusing of levies of different types (tax credits with pecuniary gains), which is not admissible.
Τέλος, η Επιτροπή σημειώνει ότι ο νόμος αριθ. 90-568 δεν είχε προβλέψει καθόλου μια αντιστάθμιση της μειωμένης φορολόγησης της FT από το 1994 με μια υπερφορολόγηση για τα έτη 1991 έως 1994.
Lastly, the Commission notes that Law No 90-568 did not provide for any offsetting of the undertaxation of FT from 1994 onwards by an overtaxation for the years 1991 to 1994.
Κατά συνέπεια, ένας σφαιρικός υπολογισμός, όπως εκείνος που προτάθηκε από τις γαλλικές αρχές, θα συνεπαγόταν την εκ των υστέρων μετατροπή της υποτιθέμενης υπερφορολόγησης της FT κατά τη διάρκεια της «μεταβατικής» περιόδου σε προκαταβολή φόρου (πίστωση φόρου) προς μείωση κατά τα προσεχή έτη, πράγμα που δεν αποτελούσε καθόλου το αντικείμενο του νόμου αριθ. 90-568, όταν θέσπισε τα δύο αυτά καθεστώτα.
An overall calculation, such as that proposed by the French authorities, would involve, however, reclassifying ex post the surplus tax allegedly paid by FT during the ‘transitional’ period as a tax advance payment (tax credit) to be deducted from future years, which was not at all the aim of Law No 90-568 when it established the two schemes.
Εάν οι γαλλικές αρχές αυτή τη στιγμή προτείνουν να γίνει αντιστάθμιση μεταξύ εισφορών διαφορετικής φύσης (η ειδική μεικτή εισφορά –συγχρόνως φορολογική και μερίσματος– και η μειωμένη φορολόγηση της FT σε συνάρτηση με τον επαγγελματικό φόρο) που εφαρμόστηκαν σε δύο διαφορετικές περιόδους, αυτό δεν οφείλεται καθόλου στην εφαρμογή των συνήθων φορολογικών κανόνων του γαλλικού δικαίου, αλλά απορρέει από μία εκ των υστέρων ορθολογική ερμηνεία που στοχεύει να αποτρέψει την ανάκτηση της ενίσχυσης της οποίας επωφελήθηκε η FT.
If the French authorities now propose to offset different types of levy (the special levy of a mixed type – being in the nature both of a tax and of a dividend – and the undertaxation of FT on the score of business tax) applicable to two separate periods, this is not at all due to the application of the normal taxation rules of French law, but involves an a posteriori rationalisation aimed at avoiding the recovery of the aid from which FT benefited.
Συμπερασματικά, η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να δεχθεί τον δεύτερο ισχυρισμό των γαλλικών αρχών, σύμφωνα με τον οποίο θα έπρεπε να γίνει σφαιρικός υπολογισμός του πλεονεκτήματος που χορηγήθηκε με βάση το καθεστώς αυτό στην FT για το σύνολο της περιόδου 1991-2002.
In conclusion, the Commission cannot accept the French authorities' second argument according to which an overall calculation should be made of the advantage conferred by the scheme on FT throughout the period 1991 to 2002.
Αυτό συνεπάγεται ότι η διαφορά μεταξύ του επαγγελματικού φόρου που πράγματι καταβλήθηκε από την FT και εκείνου που θα έπρεπε να είχε καταβληθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του κοινού δικαίου από της 1ης Ιανουαρίου 1994 μέχρι της 1ης Ιανουαρίου 2003 αποτελεί κρατική ενίσχυση διότι αντιπροσωπεύει ένα πλεονέκτημα για την FT που χορηγήθηκε μέσω πόρων που αλλιώς θα είχαν ενσωματωθεί στον προϋπολογισμό του κράτους.
This means that the difference between the business tax actually paid by FT and that which should have been due under the ordinary law from 1 January 1994 to 1 January 2003 constitutes State aid inasmuch as it represents an advantage for FT granted through resources which would otherwise have been incorporated in the budget of the State.
Επίσης, η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί τον ισχυρισμό σύμφωνα με τον οποίο ο επαγγελματικός φόρος εντάσσεται στον υπολογισμό της φορολογητέας βάσης και ότι η διόρθωση μιας ενδεχόμενης μειωμένης φορολόγησης με βάση τον επαγγελματικό φόρο θα έπρεπε να συνοδεύεται από μια διόρθωση προς τα κάτω του ποσού του φόρου εταιρειών, δεδομένου ότι οι ρυθμίσεις φορολόγησης της επιχείρησης με βάση τον επαγγελματικό φόρο και τον φόρο εταιρειών θα ήταν αδιαχώριστες.
Nor can the Commission accept the argument according to which business tax enters into the calculation of the taxable result and that the correction of any undertaxation under the heading of business tax should be accompanied by a downward correction of the amount of corporation tax since the arrangements for taxing the company under the headings of business tax and corporation tax are inseparable.
Πράγματι, ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε από το Πρωτοδικείο που αποφάνθηκε σαφώς ότι «… η Επιτροπή δεν πρέπει, με τις αποφάσεις με τις οποίες διατάσσει την αναζήτηση κρατικών ενισχύσεων, να προβαίνει στον υπολογισμό των επιπτώσεων του φόρου επί του ποσού των ενισχύσεων που πρέπει να επιστραφούν, καθόσον ο υπολογισμός αυτός εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του εθνικού δικαίου, αλλά οφείλει να περιορίζεται στην υπόδειξη του ακαθάριστου αναζητητέου ποσού.
This argument has been rejected by the Court of First Instance, which has stated clearly that ‘… the Commission is not obliged, in its decisions ordering the recovery of State aid, to determine the incidence of tax on the amount of aid to be recovered, since that calculation falls within the scope of national law; it is merely required to indicate the gross sum to be recovered.
Αυτό δεν εμποδίζει τις εθνικές αρχές, κατά την αναζήτηση των ενισχύσεων, να αφαιρούν ενδεχομένως από το αναζητητέο ποσό ορισμένα ποσά κατ’ εφαρμογή μεν των εθνικών τους κανόνων αλλά τηρουμένων και των κανόνων του κοινοτικού δικαίου» [19].
That does not prevent the national authorities, when recovering the amount in question, from deducting certain sums, where appropriate, from the amount to be recovered pursuant to their internal rules, provided that the application of those rules does not make such recovery impossible in practice or discriminate in relation to comparable cases governed by national law’ [19].
ΝΕΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ
NEW AID
Ως προς τη φύση της ενίσχυσης, η Επιτροπή επιβεβαιώνει το προκαταρκτικό συμπέρασμα που περιλήφθηκε στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας σύμφωνα με το οποίο η εν λόγω ενίσχυση πρέπει να θεωρηθεί ως νέα.
Regarding the nature of the aid, the Commission confirms its preliminary conclusion set out in the opening decision that the aid in question has to be considered new.
Πράγματι, το καθεστώς παρέκκλισης του επαγγελματικού φόρου θεσπίστηκε από το νόμο του 1990 (ήτοι μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης) ακριβώς για να αποφευχθεί ότι η σύσταση της FT ως δημόσιου φορέα εκμετάλλευσης δεν συνεπάγεται την υπαγωγή της στη φορολογία που διέπεται από τους κανόνες του κοινού δικαίου.
The exceptional business tax scheme was introduced by a law of 1990 (i.e. after the entry into force of the Treaty) precisely to prevent the creation of FT as a public operator from implying its subjection to the ordinary rules of taxation.
Εξάλλου, από το 1988 ο τομέας των τηλεπικοινωνιών ελευθερώθηκε προοδευτικά.
Moreover, since 1988 the telecommunications sector has been gradually liberalised.
Δεδομένου ότι η FT επωφελήθηκε από το 1994 ενισχύσεων που συνδέονται με το ειδικό καθεστώς του επαγγελματικού φόρου και ότι κατά την ημερομηνία αυτή οι αγορές στις οποίες ασκούσε επιχειρηματική δραστηριότητα η FT ήταν, τουλάχιστον εν μέρει, ανταγωνιστικές [20], η Επιτροπή οφείλει να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω μέτρο αποτελεί νέα ενίσχυση.
Because FT benefited as from 1994 from aid connected with the specific business tax scheme and because at that time the markets in which FT operated were, at least partially, competitive [20], the Commission has to conclude that the measure in question is new aid.
ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ
PRESCRIPTION
Οι γαλλικές αρχές θεωρούν ότι σε κάθε περίπτωση το εικαζόμενο καθεστώς ενισχύσεων υπέρ της FT που θεσπίστηκε από το νόμο αριθ. 90-568, αποτελεί καθεστώς ισχυουσών ενισχύσεων που δεν μπορούν να ανακτηθούν.
The French authorities consider that in any event the alleged aid scheme for FT introduced by Law No 90-568 constitutes an existing scheme of aid which cannot be recovered.
Σημειώνουν ότι το εν λόγω καθεστώς θεσπίστηκε από το νόμο αριθ. 90-568 της 2ας Ιουλίου 1990 και θεωρούν ότι η ενίσχυση χορηγήθηκε στη δικαιούχο επιχείρηση στις 2 Ιουλίου 1990 (κατά συνέπεια την ημέρα της θέσπισης του νόμου).
They note that the scheme was introduced by Law No 90-568 of 2 July 1990 and consider that it was on 2 July 1990 (i.e. the day on which the law was adopted) that the aid was granted to the recipient.
Επειδή η κίνηση της διαδικασίας αποφασίστηκε στις 30 Ιανουαρίου 2003, συνεπώς μετά την προθεσμία των δέκα ετών από τη χορήγηση της ενίσχυσης, οι γαλλικές αρχές υποστηρίζουν ότι, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, η εικαζόμενη ενίσχυση υπέρ της FT θα «καλυπτόταν» από τους κοινοτικούς κανόνες για την παραγραφή των κρατικών ενισχύσεων.
The opening of the procedure having been decided on 30 January 2003, i.e. more than 10 years after the aid was granted, the French authorities maintain that, in accordance with Article 15 of Regulation (EC) No 659/1999, the alleged aid for FT was ‘covered’ by the Community rules on the time-barring of State aid.
Ως προς αυτό, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι το άρθρο 15 προβλέπει τα ακόλουθα:
It will be recalled in this connection that Article 15 provides as follows:
Οι εξουσίες της Επιτροπής για ανάκτηση της ενίσχυσης υπόκεινται σε δεκαετή προθεσμία παραγραφής.
The powers of the Commission to recover aid shall be subject to a limitation period of 10 years.
Η προθεσμία αυτή αρχίζει να προσμετράται από την ημέρα κατά την οποία η παράνομη ενίσχυση χορηγείται στον δικαιούχο είτε ως ατομική ενίσχυση είτε ως ενίσχυση βάσει ενός καθεστώτος ενισχύσεων.
The limitation period shall begin on the day on which the unlawful aid is awarded to the beneficiary either as individual aid or as aid under an aid scheme.
Κάθε ενέργεια της Επιτροπής ή κράτους μέλους που ενεργεί κατόπιν αίτησης της Επιτροπής, σε σχέση με την παράνομη ενίσχυση, διακόπτει την περίοδο παραγραφής.
Any action taken by the Commission or by a Member State, acting at the request of the Commission, with regard to the unlawful aid shall interrupt the limitation period.
Έπειτα από κάθε διακοπή, η προθεσμία αρχίζει να προσμετράται από την αρχή.
Each interruption shall start time running afresh.
Η προθεσμία παραγραφής αναστέλλεται για όσο διάστημα η απόφαση της Επιτροπής αποτελεί αντικείμενο διαδικασίας εκκρεμούσης ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
The limitation period shall be suspended for as long as the decision of the Commission is the subject of proceedings pending before the Court of Justice of the European Communities.
Κάθε ενίσχυση της οποίας η περίοδος παραγραφής έχει εκπνεύσει, θεωρείται ως υφιστάμενη ενίσχυση».
Any aid with regard to which the limitation period has expired, shall be deemed to be existing aid’.
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι η προθεσμία των δέκα ετών, που προβλέπεται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 «ουδόλως συνιστά την έκφραση μιας γενικής αρχής μετατρέπουσας μια νέα ενίσχυση σε υφιστάμενη ενίσχυση, αλλά αποκλείει απλώς την ανάκτηση των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν περισσότερο από μια δεκαετία πριν από την πρώτη παρέμβαση της Επιτροπής» [21].
It should be pointed out that the 10-year limitation period provided for in Article 15 of Regulation (EC) No 659/1999 ‘does not in any way express a general principle whereby new aid is transformed into existing aid but merely precludes recovery of aid established more then 10 years before the Commission first intervened’ [21].
Απορρέει ότι, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 15 του κανονισμού, η ενίσχυση της οποίας επωφελήθηκε η FT δυνάμει του ειδικού καθεστώτος του επαγγελματικού φόρου, δεν έχανε τον χαρακτήρα της νέας ενίσχυσης λόγω του γεγονότος ότι το καθεστώς αυτό θεσπίστηκε πριν από διάστημα άνω των δέκα ετών.
It follows from this that, pursuant to Article 15 of the Regulation, the aid which benefited FT under the specific business tax scheme would not lose its character as new aid by reason of the fact that the scheme was set up more than 10 years ago.
Απλώς, δυνάμει της εν λόγω διάταξης, η Επιτροπή δεν θα μπορούσε να διατάξει την ανάκτηση παρά μόνον για ενισχύσεις που χορηγήθηκαν υπέρ της επιχείρησης κατά τη διάρκεια των δέκα ετών που προηγούνται της δράσης της.
Quite simply, under the terms of the provision, the Commission would be able to order recovery only in respect of aid which had benefited the company during the 10 years preceding its action.
Όμως, στο μέτρο που η ενίσχυση χορηγήθηκε υπέρ της FT από το οικονομικό έτος 1994 και όπου η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας έχει ημερομηνία την 30ή Ιανουαρίου 2003, η Επιτροπή οφείλει να διατάξει την ανάκτηση της εν λόγω ενίσχυσης στο σύνολό της.
In so far as the aid benefited FT as from the 1994 financial year and the opening decision dates from 30 January 2003, the Commission must order the recovery of the aid in question in its entirety.
Πρέπει επίσης να αναφέρουμε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, «οι εξουσίες της Επιτροπής για ανάκτηση της ενίσχυσης υπόκεινται σε δεκαετή προθεσμία παραγραφής» και ότι η εν λόγω προθεσμία αρχίζει να προσμετράται «από την ημέρα κατά την οποία η παράνομη ενίσχυση χορηγείται στον δικαιούχο … βάσει ενός καθεστώτος ενισχύσεων».
It should also be pointed out that, according to Article 15 of Regulation (EC) No 659/1999, ‘The powers of the Commission to recover aid shall be subject to a limitation period of 10 years’ and that this period starts to run ‘on the day on which the unlawful aid is awarded to the beneficiary … under an aid scheme’.
Κατά συνέπεια, αυτό που έχει σημασία σύμφωνα με τον κανονισμό είναι η ημερομηνία κατά την οποία η ατομική ενίσχυση χορηγήθηκε στο δικαιούχο βάσει ενός καθεστώτος ενισχύσεων και όχι η ημερομηνία κατά την οποία θεσπίστηκε το καθεστώς.
What matters, therefore, under the terms of the Regulation, is the date on which the individual aid was granted to the recipient under an aid scheme and not the date on which the scheme itself was introduced.
Με άλλα λόγια, αυτό που προβλέπει το άρθρο 15 του κανονισμού είναι η δυνατότητα για την Επιτροπή να διατάξει την ανάκτηση των παρανόμως χορηγηθεισών ενισχύσεων στο δικαιούχο πριν από διάστημα άνω των δέκα ετών και σε καμία περίπτωση, αντίθετα από ό,τι ισχυρίζονται οι γαλλικές αρχές, δεν λαμβάνεται υπόψη η ημερομηνία θέσπισης των ίδιων των καθεστώτων ενισχύσεων.
In other words, what Article 15 of the Regulation time-bars is the possibility for the Commission to order the recovery of aid granted illegally to the recipient more than 10 years previously and in no way, contrary to what the French authorities claim, the aid schemes themselves.
Απορρέει ότι στην περίπτωση των καθεστώτων ενισχύσεων, η προθεσμία παραγραφής για την ανάκτηση αρχίζει να προσμετράται όχι την ημέρα της θέσπισης του καθεστώτος, αλλά την ημέρα κατά την οποία πράγματι η ενίσχυση χορηγήθηκε στον δικαιούχο.
It follows from this that, in the case of aid schemes, the limitation period for recovery starts to run, not on the day on which the scheme was introduced, but on the day on which the aid was actually granted to the recipient.
Ο νόμος αριθ. 90-568 θέσπισε ένα καθεστώς ενισχύσεων υπέρ της FT [22].
Law No 90-568 introduced an aid scheme for FT [22].
Κατά συνέπεια, η προθεσμία παραγραφής των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στην FT δυνάμει του εν λόγω ειδικού φορολογικού καθεστώτος δεν προσμετράται από την ημέρα θέσπισης του νόμου αριθ. 90-568, αλλά από την ημέρα που πράγματι χορηγήθηκε η ενίσχυση στην FT, ήτοι ετησίως κατά τη στιγμή που οφειλόταν ο επαγγελματικός φόρος.
Consequently, the limitation period in respect of the aid granted to FT under this specific tax scheme starts to run, not on the day on which Law No 90-568 was adopted, but on the day on which the aid was actually granted to FT, that is to say annually at the time when the business tax was due.
Ως προς τη διακοπή της προθεσμίας παραγραφής, δεν απαιτείται επίσημη απόφαση της Επιτροπής για τη διακοπή της εν λόγω προθεσμίας, αντίθετα από ό,τι υποστηρίζουν οι γαλλικές αρχές.
Regarding the interruption of the limitation period, contrary to what the French authorities maintain there does not have to be a formal Commission decision for the period to be interrupted.
Σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 «κάθε ενέργεια της Επιτροπής … σε σχέση με την παράνομη ενίσχυση, διακόπτει την περίοδο παραγραφής».
According to Article 15 of Regulation (EC) No 659/1999, ‘Any action taken by the Commission … with regard to the unlawful aid shall interrupt the limitation period’.
Το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ήδη ότι μία απλή αίτηση πληροφοριών μπορεί να διακόψει την προθεσμία παραγραφής που προβλέπεται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 [23].
The Court of First Instance has already held that a simple request for information can interrupt the limitation period provided for in Article 15 of Regulation (EC) No 659/1999 [23].