natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η ADEPALE απορρίπτει το κατώφλι 10 % που επέλεξε τη γαλλική διοίκηση και κρίνει ότι ένα προϊόν με βάση το κρέας είναι ένα προϊόν στο οποίο το κρέας είναι το κύριο συστατικό από άποψη βάρους.
ADEPALE rejects the threshold of 10 % chosen by the French administration and takes the view that a meat product is a product in which meat accounts for most of the product weight.
Επίσης, η ADEPALE διαπιστώνει ότι, στην πράξη, πρόκειται για ένα καταναλωτικό φόρο με τον οποίο επιβαρύνονται κατά τρόπο που εισάγει διακρίσεις οι τιμές πώλησης ορισμένων προϊόντων στους καταναλωτές.
ADEPALE also points out that the levy is, in practice, a tax on consumption, imposed in a discriminatory manner on the retail price of certain products.
Απόρροια αυτού είναι μια σημαντική διαφορά ανταγωνιστικότητας μεταξύ των προϊόντων που περιέχουν κρέας σε ποσοστό άνω του 10 % και όλων των άλλων ειδών διατροφής, δηλαδή των γαλακτοκομικών προϊόντων και των ωοσκευασμάτων, των φυτικών προϊόντων, καθώς και όλων των μαγειρευμένων ειδών που περιέχουν κρέας σε ποσοστό κάτω του 10 %.
This results in a significant difference in the competitiveness of products containing more than 10 % meat and all other foodstuffs, i.e. milk products, egg products, plant products and all prepared products containing less than 10 % meat.
Τέλος, εάν η δικαιολογητική βάση του φόρου είναι να διασφαλιστεί η δημόσια υγεία, η χρηματοδότηση της υγειονομικής εποπτείας του εμπίπτει καταρχήν, σύμφωνα με την ADEPALE, στο πεδίο της οδηγίας 96/43/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1996, για την τροποποίηση και κωδικοποίηση της οδηγίας 85/73/ΕΟΚ για τη χρηματοδότηση των υγειονομικών επιθεωρήσεων και ελέγχων των ζώντων ζώων και ορισμένων ζωικών προϊόντων και για τροποποίηση των οδηγιών 90/675/ΕΟΚ και 91/496/ΕΟΚ [19], και της μεταφοράς της στο γαλλικό δίκαιο.
Finally, if the reason for the levy is to ensure public health, the financing of health monitoring is in theory, according ADEPALE, covered by Council Directive 96/43/EC amending and consolidating Directive 85/73/EEC in order to ensure financing of veterinary inspections and controls on live animals and certain animal products and amending Directives 90/675/EEC and 91/496/EEC [19] and its transposal into French law.
ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΠΟΥ ΥΠΈΒΑΛΕ Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΊΑ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΩΝ ΕΜΠΟΡΊΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΝΟΜΉΣ (FÉDÉRATION DES ENTREPRISES DU COMMERCE ET DE LA DISTRIBUTION - FCD)
COMMENTS SUBMITTED BY THE FÉDÉRATION DES ENTREPRISES DU COMMERCE ET DE LA DISTRIBUTION (FCD) (FEDERATION OF TRADERS AND DISTRIBUTORS)
Η FCD ήταν ήδη της γνώμης ότι με την ενίσχυση αυτή παρεχόταν ένα διπλό πλεονέκτημα: περιορίζονταν οι επιχειρηματικοί κίνδυνοι τους οποίους όφειλαν κανονικά να φέρουν οι επιχειρήσεις ΔΖΚ, και συνεπαγόταν εξάλειψη μιας δαπάνης που κανονικά επιβάρυνε τον προϋπολογισμό των κτηνοτρόφων και των σφαγείων, ως «παραγωγών» των πτωμάτων και των κατασχόμενων στα σφαγεία.
The FCD already took the view that the aid conferred two advantages, reducing the business risks that rendering undertakings normally had to face and eliminating a cost normally borne by livestock farmers and slaughterhouses, as producers of carcases and material seized at slaughterhouses.
Σήμερα, η FCD τονίζει ιδίως το ότι υφίσταται ασυμβίβαστο μεταξύ της γαλλικής ρύθμισης για τη χρηματοδότηση της ΔΥΔΖΚ και του άρθρου 86 παράγραφος 2 της συνθήκης λόγω της απουσίας επαρκών μέτρων με τα οποία να διασφαλίζονται συνθήκες πραγματικού ανταγωνισμού κατά την ανάθεση των δημοσίων συμβάσεων διάθεσης των ζωικών καταλοίπων και λόγω της υπάρξεως υπεραντιστάθμισης στα πλαίσια της χρηματοδότησης της υπηρεσίας αυτής.
The FCD stressed in particular that the French mechanism for financing the PRS was not compatible with Article 86(2) of the Treaty because no satisfactory measures had been introduced to ensure effective competition when public contracts were awarded for the rendering service and because the financing overcompensated for the cost of the service.
Η FCD επισημαίνει επίσης ότι τα δημόσια χρήματα που δόθηκαν στις γαλλικές επιχειρήσεις ΔΖΚ προορίζονταν όχι μόνο για τη χρηματοδότηση της ΔΥΔΖΚ όπως αυτή προσδιορίζεται νομοθετικά, αλλά επίσης για τη χρηματοδότηση άλλων δραστηριοτήτων οι οποίες δεν ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής του οικείου νόμου, όπως η διάθεση των παραχθέντων ζωικών αλεύρων τόσο μετά την κοινοτική απαγόρευση του Δεκεμβρίου 2000 όσο και αυτών που είχαν παραχθεί πριν την ημερομηνία αυτή, για την οποία διάθεση φέρεται ως καταβληθείσα επειγόντως και χωρίς δημοπρατήσεις, μια ενίσχυση 205 εκατομμυρίων ευρώ.
The FCD also pointed out that the public financing received by the French rendering undertakings was intended not only to finance the PRS as defined by the legislation, but also to finance other activities not falling within the scope of that legislation, such as the destruction of animal meal produced both before and after the Community ban of December 2000, for which aid of EUR 205 million was paid to rendering undertakings as an emergency measure and without an invitation to tender.
Η FCD καταγγέλλει την ύπαρξη, από το 2002, μιας νέας παράνομης κρατικής ενίσχυσης, χρηματοδοτούμενης βάσει του φόρου επί της αγοράς κρεάτων, προς όφελος των βιοτεχνών κρεοπωλών, οι οποίοι προβαίνουν οι ίδιοι στη διάθεση των οστών της σπονδυλικής στήλης που ευρίσκονται σε άμεση επαφή με τον νωτιαίο μυελό των βοοειδών ηλικίας άνω των δώδεκα μηνών.
The FCD complained about a new illegal State aid introduced in 2002 and financed by means of the levy on meat purchases, granted to small butchers who themselves destroy the bones of the spinal column in direct contact with the spinal cord of bovine animals of more than 12 months old.
Επίσης, ισχυρίζεται ότι το ποσό της ενίσχυσης αυτής ανέρχεται σε 20 εκατομμύρια ευρώ.
They alleged that the aid amounted to EUR 20 million.
ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΥΠΟΒΛΗΘΕΊΣΕΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΊΑ
COMMENTS SUBMITTED BY SPAIN
Η Ισπανία καταγγέλλει το γεγονός ότι οι εισαγωγές κρεάτων και προϊόντων κρέατος, προελεύσεως άλλων χωρών, υφίστανται εξαιτίας του συστήματος αυτού διακρίσεις, καθώς οφείλουν να καταβάλουν φόρο χωρίς να λαμβάνουν καμία αντιπαροχή, στο μέτρο που από το προϊόν του φόρου ωφελούνται αποκλειστικά οι γάλλοι κτηνοτρόφοι και τα γαλλικά σφαγεία.
Spain criticises the fact that the scheme discriminates against imports of meat and meat products from other countries, since a levy was imposed on them but nothing was given in return and that the product of the levy solely benefited French livestock farmers and slaughterhouses.
Το πρόβλημα αυτό φαίνεται ότι έχει επιδεινωθεί στην Ισπανία λόγω της κατάργησης στη χώρα αυτή, από 1ης Ιανουαρίου 2002, κάθε εθνικού καθεστώτος ενισχύσεων και λόγω του ότι όλα τα στοιχεία κόστους της διάθεσης των καταλοίπων κρέατος συμπεριλαμβάνονται ήδη στην τιμή των εξαγόμενων προϊόντων.
It argues that the situation was aggravated in Spain by the abolition of all national aid with effect from 1 January 2002 and claim that all the costs of destroying meat waste were already included in the price of exported products.
Όσον αφορά τα νεκρά στις εκμεταλλεύσεις ζώα, έχει καταργηθεί, από την ημερομηνία αυτή, κάθε σχετική ενίσχυση, ενώ τις ενδεχόμενες δαπάνες των εκτροφέων καλύπτει ένα σύστημα ασφαλίσεων.
With regard to fallen animals on holdings, they state that all aid was abolished from that same date and any expenditure incurred by farmers was covered by an insurance scheme.
ΠΑΡΑΤΗΡΉΣΕΙΣ ΥΠΟΒΛΗΘΕΊΣΕΣ ΑΠΌ ΤΗ ΓΑΛΛΊΑ
COMMENTS SUBMITTED BY FRANCE
Με επιστολή της 10ης Οκτωβρίου 2002, οι γαλλικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους επί της απόφασης της Επιτροπής να κινήσει την προβλεπόμενη από το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης διαδικασία εναντίον της εξεταζόμενης ενίσχυσης.
By letter dated 10 October 2002, the French authorities presented their comments on the Commission’s Decision to initiate the procedure provided for in Article 88(2) of the Treaty with regard to the aid in question.
Μετά από σχετικό αίτημα της Επιτροπής, εστάλησαν, με επιστολή τής 23ης Σεπτεμβρίου 2004, ορισμένες συμπληρωματικές πληροφορίες.
In response to a request from the Commission, additional information was sent by letter dated 23 September 2004.
Οι γαλλικές αρχές θεώρησαν αναγκαίο να υπενθυμίσουν συνοπτικά το γενικό πλαίσιο λειτουργίας της ΔΥΔΖΑ.
The French authorities deemed it necessary briefly to recall the general financing of the PRS.
Διευκρίνισαν έτσι ότι η ΔΥΔΖΑ θεσπίστηκε με το νόμο αριθ. 96-1139 της 26ης Δεκεμβρίου 1996 στο πλαίσιο της κρίσης της ΣΕΒ.
They explained that the PRS was established by Law No 96-1139 of 26 December 1996 against the background of the BSE crisis.
Ο νόμος αυτός εντάσσεται στο πλαίσιο μιας υγειονομικής ρύθμισης που περιλαμβάνει, ιδίως, δύο σημαντικές υπουργικές αποφάσεις:
This Law forms part of a health system comprising two basic Decrees:
την υπουργική απόφαση της 28ης Ιουνίου 1996, με την οποία τροποποιείται μια ΥΑ, της 30ής Δεκεμβρίου 1991, και προβλέπεται η καύση των τελικών προϊόντων των προερχομένων από ύλες υψηλού κινδύνου που είναι τα ζώα εκτροφής που έχουν θανατωθεί, αλλά όχι ενόψει κατανάλωσής τους από ανθρώπους, των λοιπών πτωμάτων ζώων, των ζώων που έχουν σφαγεί στο πλαίσιο καταπολέμησης ορισμένης ασθένειας, των ζωοαπορριμμάτων που παρουσιάζουν κλινικά σημεία ασθενειών μεταδοτικών στον άνθρωπο ή σε άλλα ζώα, των ζώων που απεβίωσαν κατά τη μεταφορά τους, των ζωοαπορριμμάτων που θέτουν σε κίνδυνο την υγεία προσώπων ή ζώων·
a Decree of 28 June 1996 amending a Decree of 30 December 1991 and providing for the incineration of finished products manufactured from high-risk material, defined as farm animals not slaughtered for human consumption, other animal carcases, animals slaughtered as a disease-control measure, animal waste presenting clinical signs of a disease communicable to man or other animals, animals dying during transport and animal waste presenting a risk to human or animal health,
την υπουργική απόφαση, της 10ης Σεπτεμβρίου 1996, με την οποία αναστέλλεται η διοχέτευση στην αγορά και η διάθεση προς κατανάλωση ορισμένων ιστών ζώων μηρυκαστικών και προϊόντων στα οποία αυτοί είναι ενσωματωμένοι, καλούμενοι ειδικά υλικά κινδύνου (ΥΕΚ).
a Decree of 10 September 1996 suspending the marketing and release for consumption of certain ruminant tissue and of products incorporating such tissue, known as specified risk material (SRM).
Με αυτήν την ΥΑ προβλεπόταν η αναστολή της διάθεσης στην αγορά του εγκεφάλου, του νωτιαίου μυελού και των οφθαλμών ορισμένων βοοειδών και αιγοπροβάτων καθώς και η συνεισφορά τους, υπό τους ίδιους όρους με αυτούς των προϊόντων υψηλού κινδύνου.
This Decree suspended the marketing and use of the brain, the spinal cord and the eyes of certain bovine, ovine and caprine animals on the same conditions as high-risk products.
Με τις αποφάσεις αυτές, που εκδόθηκαν με σκοπό να διασφαλιστεί η προστασία της υγείας των καταναλωτών, απαγορευόταν, ως προφύλαξη, η εισαγωγή των απαριθμούμενων εκεί προϊόντων στη διατροφική αλυσίδα και καθίστατο υποχρεωτική η καύση τους.
These Decrees, adopted to ensure consumer health, prohibited, as a precautionary measure, the introduction of the listed products into the food chain and made their incineration obligatory.
Σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές, οι διατάξεις αυτές αποκτούσαν νόημα μόνον εφόσον εντάσσονταν σε ένα σύστημα που εγγυάται την πλήρη αποτελεσματικότητα.
According to the French authorities, these provisions were pointless unless they formed part of a system that guaranteed total effectiveness.
Αυτό δεν ίσχυε στην περίπτωση του μηχανισμού για τη διάθεση των ζωικών καταλοίπων (ΔΖΚ) που δημιουργήθηκε με τον νόμο αριθ. 75-1336 της 31ης Δεκεμβρίου 1975 για τη συμπλήρωση και τροποποίηση του Αγροτικού Κώδικα, όσον αφορά τη βιομηχανία διαχείρισης των ζωικών καταλοίπων [20], ο οποίος μηχανισμός βασιζόταν στην αξιοποίηση των συλλεγόμενων από την επιχείρηση διαχείρισης ζωικών καταλοίπων με αντάλλαγμα το γεωγραφικό μονοπώλιο συλλογής σε ορισμένη περίμετρο.
This was not the case with the rendering scheme laid down by Law No 75-1336 of 31 December 1975 supplementing and amending the Code rural as regards the rendering industry [20], which was based on adding value to the products collected by the rendering undertaking in exchange for a monopoly on collection in a given area.
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι γαλλικές αρχές αποφάσισαν την ίδρυση μιας δημόσιας υπηρεσίας ΔΖΚ επιφορτισμένης με τη συλλογή και εξάλειψη όλων των υλών υψηλού ειδικού κινδύνου, των προοριζομένων προς καύση.
Under these conditions, the French authorities decided to establish a public rendering service responsible for collecting and destroying all specified high-risk material intended for incineration.
Το άρθρο 264 του Αγροτικού Κώδικα, όπως τροποποιήθηκε από το νόμο αριθ. 96-1139 της 26ης Δεκεμβρίου 1996 ορίζει ότι: «η συλλογή και εξάλειψη των πτωμάτων ζώων, καθώς και των κατασχομένων στα σφαγεία κρεάτων και εντοσθίων που χαρακτηρίζονται ακατάλληλα για κατανάλωση από ανθρώπους και ζώα, συνιστούν αποστολή δημόσιας υπηρεσίας υπαγόμενη στην αρμοδιότητα του κράτους».
Article 264 of the Code rural, as amended by Law No 96-1139 of 26 December 1996, lays down that ‘the collection and destruction of animal carcases and meat and offal seized at slaughterhouses recognised as being unfit for human or animal consumption are tasks that come within the remit of the State’.
Από την έκδοση του νόμου αριθ. 2001-1275 της 28ης Δεκεμβρίου 2001, η έννοια των υλικών ειδικού κινδύνου (ΥΕΚ), τα οποία ενέπιπταν στο πλαίσιο της ΔΥΔΖΚ ως υλικά κατασχόμενα σε σφαγεία, μνημονεύεται ρητά στις διατάξεις αυτές.
Since the adoption of Law No 2001-1275 of 28 December 2001, the previsions have explicitly mentioned SRM, which the PRS dealt with in the form of material seized at slaughterhouses.
Ως προς τούτο, οι γαλλικές αρχές διευκρίνισαν στην Επιτροπή ότι η ΔΥΔΖΚ εφαρμόζεται μόνον στα προϊόντα που παρουσιάζουν υγειονομικό κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων ή των ζώων, ήτοι ποσοστό 10 % περίπου των ζωικών αποβλήτων το 1996, ενώ τα άλλα υποπροϊόντα, τα προερχόμενα από τη ζωική παραγωγή, εξακολουθούν να συλλέγονται στο συμβατικό πλαίσιο του ιδιωτικού δικαίου.
The French authorities pointed out to the Commission that the PRS only covered products presenting a risk to human or animal health, i.e. approximately 10 % of animal waste in 1996, with other by-products of animal production continuing to be collected under contracts governed by private law.
Από το 2000, το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 30 % λόγω της επιμήκυνσης του καταλόγου των ΥΕΚ.
This increased to 30 % as from 2000, because the list of specified risk material was extended.
Η ρύθμιση αυτή διακρίνεται από αυτήν του διατάγματος αριθ. 2000-1166 της 1ης Δεκεμβρίου 2000 [21], με την οποία καθιερώνεται ένα μέτρο αποζημίωσης των επιχειρήσεων που παράγουν ορισμένα άλευρα και λίπη, η χρήση των οποίων απαγορεύεται στην παραγωγή ζωοτροφών, από την ΥΑ της 14ης Νοεμβρίου 2000.
This scheme differs from that established by Decree No 2000-1166 of 1 December 2000 [21] instituting a compensation scheme for manufacturers of certain meals and fats prohibited in the manufacture of animal feedingstuffs by the Decree of 14 November 2000.
Η τελευταία αυτή ρύθμιση κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή στις 18 Ιανουαρίου 2002.
This latter scheme was notified to the Commission on 18 January 2002.
Όσον αφορά στα άλευρα, οι γαλλικές αρχές διευκρινίζουν ότι η ΔΥΔΖΚ αναλαμβάνει το βάρος μόνον της καύσης των αλεύρων που προέρχονται από τη μεταποίηση των προϊόντων που έχουν συλλεχθεί στο πλαίσιο της παροχής της υπηρεσίας αυτής.
With regard to meal, the French authorities point out that the PRS is only responsible for the incineration of meal manufactured from the products collected by the PRS.
Χρηματοδοτεί μόνον την καύση των προϊόντων που προκύπτουν λόγω της απαγόρευσης για χρησιμοποίηση των αλεύρων στη διατροφή των ζώων.
It does not finance the incineration of products resulting from the ban on using meal in animal feedingstuffs.
Η χρηματοδότηση της ΔΥΔΖΚ εξασφαλίστηκε, από την 1η Ιανουαρίου 1997 μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2000, μέσω ενός φόρου, προβλεπόμενου στο άρθρο 1 του νόμου αριθ. 96-1139 της 26ης Δεκεμβρίου 1996, ο οποίος διατίθεται σε ένα ταμείο διαχειριζόμενο από το CNASEA.
The PRS was financed from 1 January 1997 to 31 December 2000 by a levy, provided for in Article 1 of Law No 96-1139 of 26 December 1996, the product of which was paid into a fund managed by the CNASEA.
Από την 1η Ιανουαρίου 2001, την εν λόγω χρηματοδότηση εξασφαλίζει ο κρατικός προϋπολογισμός.
From 1 January 2001, the service was financed from the national budget.
ΕΠΊ ΤΗΣ ΥΠΆΡΞΕΩΣ ΕΝΙΣΧΎΣΕΩΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ ΔΙΆΘΕΣΗΣ ΖΩΙΚΏΝ ΚΑΤΑΛΟΊΠΩΝ
REGARDING THE EXISTENCE OF AID TO RENDERING UNDERTAKINGS
Οι γαλλικές αρχές επισημαίνουν ότι, στα σημεία 27 έως 48 της αποφάσεως για την κίνηση της διαδικασίας, η Επιτροπή αποδέχεται ότι η ΔΥΔΖΚ, που δικαιολογείται για λόγους δημόσιας υγείας και προστασίας του περιβάλλοντος, μπορεί να υπάγεται στην έννοια του γενικού συμφέροντος όπως αυτή νοείται στο άρθρο 86 παράγραφος 2 της συνθήκης.
The French authorities point out that, under points 27 to 48 of the Decision to open the procedure, the Commission admits that the PRS, justified for reasons of public health and environmental protection, could be of general interest within the meaning of Article 86(2) of the Treaty.
Η Επιτροπή έθετε ιδίως το ερώτημα της αμοιβής με δημόσιο χρήμα των επιχειρήσεων που είναι επιφορτισμένες με την ΔΥΔΖΚ.
The Commission questioned, in particular, the remuneration from public funds of the undertakings responsible for the PRS.
Οι γαλλικές αρχές εξήγησαν ότι το συνολικό ποσό των πληρωμών στις επιχειρήσεις ΔΖΚ ανέρχεται σε 828552389 ευρώ για την περίοδο 1997-2002. Αντιστοιχεί στο συνολικό κόστος των δαπανών παροχής της δημόσιας υπηρεσίας διάθεσης ζωικών αποβλήτων.
The French authorities explained that the total amount paid to rendering undertakings for the period 1997-2002 was EUR 828552389 and corresponded to the total expenditure on the public rendering service (PRS).
Τα ποσά αυτά καταβλήθηκαν στις επιχειρήσεις είτε μετά από διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων, είτε μετά από αποφάσεις κατασχέσεως.
Amounts were paid to the undertakings either following the award of public contracts or following requisition orders.
Οι δημοπρατήσεις πραγματοποιούντο τις περισσότερες φορές στο επίπεδο νομού και περιφέρειας, όπως και οι κατασχέσεις, οι οποίες αποτελούσαν το αντικείμενο νομαρχιακών αποφάσεων.
Invitations to tender were usually issued at departmental or regional level, as were requisitions, for which prefectoral decrees were issued.
Λαμβανομένων υπόψη των όρων ανάθεσης των δημοσίων συμβάσεων και της εφαρμοστέας στις επιτάξεις νομοθετικής ρύθμισης, οι γαλλικές αρχές εκτιμούν ότι αποκλείεται οι πραγματοποιηθείσες καταβολές να είχαν κάποιον αντίκτυπο στις ενδεχόμενες ανταγωνιστικές δραστηριότητες των δικαιούχων επιχειρήσεων.
Given the rules for awarding public contracts and those governing requisitions, the French authorities take the view that the payments made could not have had an impact on any competitive activities of the beneficiary undertakings.
Οι γαλλικές αρχές αναφέρουν ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 264-2 του Αγροτικού Κώδικα, όπως προκύπτει από το Διάταγμα αριθ. 96-1229 της 27ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με τη δημόσια υπηρεσία ΔΖΚ και το οποίο τροποποιεί τον Αγροτικό Κώδικα [22], που τροποποιήθηκε από το Διάταγμα αριθ. 97-1005 της 30ής Οκτωβρίου 1997 [23], η ΔΖΚ υποβάλλεται στις διαδικασίες σύναψης των δημοσίων συμβάσεων.
The French authorities state that, under Article 264-2 of the Code rural, as amended by Decree No 96-1229 of 27 December 1996 on the public rendering service and amending the Code rural [22], as amended by Decree No 97-1005 of 30 October 1997 [23], the PRS is subject to the procedures for the award of public contracts.
Έτσι, το άρθρο 264-2 του Αγροτικού Κώδικα προβλέπει ιδίως ότι:
Thus, Article 264-2 of the Code rural lays down in particular:
«I —
‘I –
Ο νομάρχης επιφορτίζεται, σε κάθε διοικητικό διαμέρισμα, με την εκτέλεση της δημόσιας υπηρεσίας διάθεσης ζωικών καταλοίπων και, προς το σκοπό αυτό, συνάπτει, σύμφωνα με τις οριζόμενες στον κώδικα δημοσίων συμβάσεων διαδικασίες, τις αναγκαίες συμβάσεις για τις οποίες είναι το υπεύθυνο πρόσωπο κατά την έννοια του άρθρου 44 του κώδικα αυτού.
The prefect shall, in each department, be responsible for establishing a public rendering service and shall conclude, in accordance with the procedures laid down in the Code des Marches Publics, the necessary contracts, for which he shall be the responsible person within the meaning of Article 44 of that Code.
Εντούτοις, στις περιπτώσεις που αυτό δικαιολογείται από τη φύση των εκτελούμενων ενεργειών, μπορούν να συναφθούν περισσότερες συμβάσεις με την ίδια επιχείρηση, για το όλον ή μέρος της παροχής, όσον αφορά περισσότερα διοικητικά διαμερίσματα […].
However where the nature of the operations justifies, contracts may be concluded with the same undertaking, for all or part of the service, for several departments […].
Οι γαλλικές αρχές εξηγούν ότι, κατ' εφαρμογή του άρθρου 264-2 του Αγροτικού Κώδικα, οι συμβάσεις αυτές περιλαμβάνουν, ειδικότερα, ένα τεύχος διοικητικών ρητρών όπου προσδιορίζεται η φύση των προβλεπόμενων στη σύμβαση παροχών, τον τρόπο αμοιβής των ενεργειών με την εκτέλεση των οποίων επιφορτίζεται ο ανάδοχος, και η οποία αποκλείει την είσπραξη οποιασδήποτε άλλης αμοιβής από τους χρήστες της δημόσιας υπηρεσίας, τις πληροφορίες εκείνες βάσει των οποίων μπορεί να εκτιμηθεί η ποιότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας, καθώς και ένα τεύχος τεχνικών ρητρών στο οποίο προσδιορίζονται οι τεχνικές συνθήκες συλλογής, μεταφοράς, μεταποίησης και, κατά περίπτωση, καταστροφής των πτωμάτων ζώων και των αποβλήτων σφαγείων, τηρουμένων των απαιτούμενων υγειονομικών εγγυήσεων.
The French authorities explain that, under Article 264-2 of the Code rural, these contracts include a set of administrative clauses stipulating the nature of the services covered by the contract, the method of payment for the operations that the successful tender is to provide, that payment being exclusive of all payments received from users of the public service, and information concerning evaluation of the quality of the service, and a set of technical specifications setting out the technical conditions for the collection, transport, processing and, where necessary, destruction of animal carcases and slaughterhouse waste in accordance with health requirements.
Στη βάση αυτή, έχουν συναφθεί δημόσιες συμβάσεις υπό τις ακόλουθες συνθήκες:
On this basis, public contracts were awarded as follows:
το 1997, οι νομαρχιακές συμβάσεις περιελάμβαναν τρεις τεχνικές παρτίδες: τη συλλογή, τη μεταποίηση σε άλευρα και την καύση των αλεύρων.
in 1997, departmental tendering procedures included three lots: collection, processing into meal and incineration of the meal.
Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, ο διαγωνισμός που αφορούσε την παρτίδα «καύση» παρέμεινε άκαρπος, πράγμα που εξηγεί τη συσσώρευση σημαντικών αποθεμάτων αλεύρων προερχομένων από προϊόντα υπαγόμενα στη δημόσια υπηρεσία ΔΖΚ·
In almost all cases, no contracts were awarded for incineration, which explains why substantial stocks built up of meal from products collected by the public rendering service,
το 1998, οι συναφθείσες σε νομαρχιακό επίπεδο συμβάσεις αφορούσαν μόνο τη συλλογή και τη μεταποίηση των αλεύρων.
in 1998, contracts were awarded at departmental level only for collection and processing into meal.
Σχετικά με την καύση, έγινε διαδικασία δημοπρασίας, η οποία παρέμεινε άκαρπη, λόγω ελλείψεως επαρκών υποδομών.
A national invitation to tender was issued but was unsuccessful owing to a lack of suitable infrastructures.
Πράγματι, οι τσιμεντοβιομηχανίες, οι οποίες φαίνονταν ως οι πλέον ενδεδειγμένες, λόγω του κατεπείγοντος, για την καύση των αλεύρων ως υποκατάστατου καυσίμων, θα όφειλαν να προβούν σε τεχνική προσαρμογή και δεν ήταν υποχρεωτικά εγκατεστημένες στις περιφέρειες παραγωγής των σχετικών ζωοαπορριμμάτων·
Cement factories, which appeared to be the most suitable installations in the urgency situation prevailing in which to incinerate the meal as a substitute fuel, had to carry out technical adjustments and were not necessarily located in the regions producing the animal waste concerned,