natgillin/translations-raw huggingface dataset:
την πράξη προσχώρησης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Λεττονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Μάλτας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας, και ιδίως το άρθρο 42,
Having regard to the Act of Accession of the Czech Republic, the Republic of Estonia, the Republic of Cyprus, the Republic of Latvia, the Republic of Lithuania, the Republic of Hungary, the Republic of Malta, the Republic of Poland, the Republic of Slovenia and the Slovak Republic, and in particular Article 42 thereof,
Σύμφωνα με το άρθρο 42 της πράξης προσχώρησης, η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει μεταβατικά μέτρα, εφόσον αυτά τα μεταβατικά μέτρα είναι αναγκαία για τη διευκόλυνση της μετάβασης από το ισχύον καθεστώς στα νέα κράτη μέλη στο καθεστώς που προκύπτει από την εφαρμογή των κοινοτικών κτηνιατρικών και φυτοϋγειονομικών κανόνων.
Pursuant to Article 42 of the Act of Accession, the Commission may adopt transitional measures if these transitional measures are necessary to facilitate the transition from the existing regime in the new Member States to that resulting from the application of the Community veterinary and phytosanitary rules.
Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι κανόνες για την εμπορία δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού.
Those rules include the rules in respect of marketing of forest reproductive material.
Η οδηγία 1999/105/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με την εμπορία του δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού [1], προβλέπει ότι εμπορία δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού μπορεί να γίνεται μόνο εάν ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 6 παράγραφοι 1 και 3.
Council Directive 1999/105/EC of 22 December 1999 on the marketing of forest reproductive material [1] provides that forest reproductive material may be marketed only if the requirements of Article 6(1) and 6(3) have been met.
Η οδηγία 1999/105/ΕΚ προβλέπει την εμπορία δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού έως την εξάντληση των αποθεμάτων που έχουν συσσωρευτεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 2003.
Directive 1999/105/EC provides for the marketing until exhaustion of stocks of forest reproductive material accumulated before 1 January 2003.
Η Τσεχική Δημοκρατία, η Εσθονία, η Κύπρος και η Λιθουανία ενημέρωσαν την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για την ύπαρξη αποθεμάτων δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού που παράχθηκε στην επικράτειά τους από την 1η Ιανουαρίου 2003 έως και την 1η Μαΐου 2004.
The Czech Republic, Estonia, Cyprus and Lithuania have informed the Commission and the other Member States of the existence of stocks of forest reproductive material produced in their territories between 1 January 2003 and 1 May 2004.
Η εμπορία αυτού του υλικού δεν επιτρέπεται, εκτός εάν εγκριθεί παρέκκλιση από τις διατάξεις της προαναφερθείσας οδηγίας.
Marketing of such material would not be permitted unless derogation from the provisions of the above Directive is granted.
Για να μπορέσουν οι χώρες αυτές να εμπορευτούν αποθέματα δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού που παράχθηκε από την 1η Ιανουαρίου 2003 έως και την 1η Μαΐου 2004, πρέπει να τους επιτραπεί η εμπορία στην επικράτειά τους, έως τις 30 Απριλίου 2007, δασικού πολλαπλασιαστικού υλικού που παράχθηκε κατά την προαναφερθείσα περίοδο σύμφωνα με διατάξεις άλλες από εκείνες που ορίζονται στην προαναφερθείσα οδηγία.
In order to enable those countries to market stocks of reproductive material produced between 1 January 2003 and 1 May 2004, they should be allowed to market in their territories until 30 April 2007, reproductive material which has been produced during the above period in accordance with provisions other than those laid down in the above-mentioned Directive.
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 6 παράγραφοι 1 και 3 της οδηγίας 1999/105/ΕΚ, επιτρέπεται στην Τσεχική Δημοκρατία, στην Εσθονία, στην Κύπρο και στη Λιθουανία να εμπορεύονται στην επικράτειά τους, έως τις 30 Απριλίου 2007, δασικό πολλαπλασιαστικό υλικό που έχει παραχθεί από την 1η Ιανουαρίου 2003 έως και την ημερομηνία προσχώρησης, το οποίο δεν έχει παραχθεί επίσημα σύμφωνα με τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας.
By derogation from Article 6(1) and 6(3) of Directive 1999/105/EC, the Czech Republic, Estonia, Cyprus and Lithuania are authorised to market in their territories until 30 April 2007, reproductive material produced between 1 January 2003 and the date of accession which has not been officially produced in accordance with the provisions of that Directive.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η εμπορία παρόμοιου πολλαπλασιαστικού υλικού μπορεί να γίνεται μόνο στην επικράτεια των εν λόγω κρατών μελών.
During that period, such reproductive material shall only be marketed in the territory of the respective Member States concerned.
Κάθε σήμα ή έγγραφο, επίσημο ή άλλο, το οποίο επικολλάται ή συνοδεύει το πολλαπλασιαστικό υλικό στο πλαίσιο των διατάξεων της παρούσας απόφασης, πρέπει να αναγράφει σαφώς ότι το πολλαπλασιαστικό υλικό προορίζεται για εμπορία αποκλειστικά στην επικράτεια της εν λόγω χώρας.
Any label or document, official or otherwise, which is affixed to or accompanies the reproductive material under the provisions of this Decision, shall clearly indicate that the reproductive material is intended to be marketed exclusively in the territory of the country concerned.
Βρυξέλλες, 16 Δεκεμβρίου 2005.
Done at Brussels, 16 December 2005.
Άμεσα φορολογικά κίνητρα σε επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε εμπορικές εκθέσεις στο εξωτερικό
Direct tax incentives in favour of companies taking part in trade fairs abroad
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2004) 4746]
(notified under document number C(2004) 4746)
Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα [1],
Having called on interested parties to submit their comments pursuant to the provisions cited above [1],
Η Ιταλία θέσπισε το νομοθετικό διάταγμα αριθ. 269, της 30ής Σεπτεμβρίου 2003 με τίτλο «Disposizioni urgenti per favorire lo sviluppo e la correzione dell’andamento dei conti pubblic» (Επείγουσες διατάξεις για την ανάπτυξη και τη διόρθωση της εξέλιξης των δημοσίων οικονομικών) («DL 269/2003»), που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ιταλικής Δημοκρατίας αριθ. 229 της 2ας Οκτωβρίου 2003.
Italy enacted Decree-Law No 269 of 30 September 2003 laying down urgent measures to promote development and correct the trend in public finances (DL 269/2003), published in Official Gazette of the Italian Republic No 229 of 2 October 2003.
Το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) του DL 269/2003 προβλέπει ειδικά φορολογικά κίνητρα για προϊόντα που εκτίθενται σε εκθέσεις στο εξωτερικό, νομοθετικό διάταγμα που στη συνέχεια μετατράπηκε, χωρίς τροποποιήσεις, στον νόμο αριθ. 326 της 24ης Νοεμβρίου 2003 («L 326/2003»), που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερία της Ιταλικής Δημοκρατίας αριθ. 274 της 25ης Νοεμβρίου 2003.
Article 1(1)(b) of DL 269/2003 provides for specific tax incentives for participation in trade fairs abroad and was subsequently converted, without amendments, into Law No 326 of 24 November 2003 (L 326/2003), published in Official Gazette of the Italian Republic No 274 of 25 November 2003.
Με επιστολή της 22ας Οκτωβρίου 2003 (D/56756) η Επιτροπή κάλεσε τις ιταλικές αρχές να χορηγήσουν πληροφορίες σχετικά με τα εν λόγω κίνητρα και με την θέση τους σε ισχύ, για να εξετάσει τον ενδεχόμενο χαρακτήρα ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 87 της συνθήκης.
By letter dated 22 October 2003 (D/56756), the Commission invited the Italian authorities to provide information about the incentives in question and their entry into force, with a view to establishing whether they constituted aid within the meaning of Article 87 of the EC Treaty.
Στην ίδια επιστολή η Επιτροπή υπενθύμισε στην Ιταλία την υποχρέωση γνωστοποίησης στην Επιτροπή, πριν από την υλοποίηση, οποιουδήποτε μέτρου που συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 88 παράγραφος 3 της Συνθήκης.
By the same letter, the Commission reminded Italy of its obligation under Article 88(3) of the EC Treaty to notify the Commission of any measures constituting aid before their implementation.
Με επιστολές της 11ης Νοεμβρίου 2003 (A/37737) και της 26ης Νοεμβρίου 2003 (A/38138) οι ιταλικές αρχές παρέσχον τις ζητηθείσες πληροφορίες.
By letters of 11 November 2003 (A/37737) and 26 November 2003 (A/38138), the Italian authorities provided the information requested.
Στις 19 Δεκεμβρίου 2003 (D/58192) η Επιτροπή υπενθύμισε εκ νέου στην Ιταλία τις υποχρεώσεις που της επιβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και κάλεσε τις ιταλικές αρχές να ενημερώσουν τους ενδεχόμενους δικαιούχους των εν λόγω φορολογικών κινήτρων σχετικά με τις συνέπειες που προβλέπονται από τη Συνθήκη και από το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ [2], σε περίπτωση που αυτά τα κίνητρα συνιστούν ενίσχυση στην οποία δόθηκε εφαρμογή χωρίς προηγούμενη εξουσιοδότηση εκ μέρους της Επιτροπής.
By letter dated 19 December 2003 (D/58192), the Commission again reminded Italy of its obligations under Article 88(3) of the EC Treaty and invited the Italian authorities to inform the possible beneficiaries of the tax incentives in question of the consequences envisaged by the Treaty and by Article 14 of Council Regulation (EC) No 659/1999 of 22 March 1999 laying down detailed rules for the application of Article 93 of the EC Treaty [2] in the event that the incentives in question were found to constitute aid implemented without prior authorisation by the Commission.
Με επιστολή της 18ης Μαρτίου 2004 (SG 2004 D/201066), η Επιτροπή ενημέρωσε την Ιταλία για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με τα φορολογικά κίνητρα που χορήγησε η Ιταλία σε επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε εμπορικές εκθέσεις στο εξωτερικό.
By letter of 18 March 2004 (SG 2004 D/201066), the Commission informed Italy that it had decided to initiate the procedure laid down in Article 88(2) of the EC Treaty in respect of Italy’s tax incentives in favour of undertakings taking part in trade fairs abroad.
Με επιστολή της 1ης Ιουνίου 2004 (A/35042) οι ιταλικές αρχές υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους.
By letter of 1 June 2004 (A/35042), the Italian authorities submitted their observations.
Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, καλώντας τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους [3].
The Commission decision to initiate the formal investigation procedure was published in the Official Journal of the European Communities, with an invitation to interested parties to submit their observations [3].
Η Επιτροπή δεν έλαβε καμία παρατήρηση.
No comments were received.
Το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) του DL 269/2003 προβλέπει ότι για τις επιχειρήσεις που υπόκεινται σε φόρο εισοδήματος επιχειρήσεων στην Ιταλία, εν ενεργεία κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του διατάγματος, εξαιρείται της φορολογίας το ποσό των εξόδων που έχουν καταβληθεί άμεσα για τη συμμετοχή των προϊόντων στις εκθέσεις στο εξωτερικό.
Article 1(1)(b) of DL 269/2003 provides that any undertakings liable to corporate income tax in Italy and in business on the date the scheme entered into force may reduce their taxable income by the amount of the expenses directly incurred with respect to their participation in trade fairs abroad.
Η διάταξη εφαρμόζεται αποκλειστικά στα έξοδα που καταβλήθηκαν από τους δικαιούχους κατά τη φορολογική περίοδο που ακολουθεί τη φορολογική περίοδο της ημερομηνίας έναρξης ισχύος του DL 269/2003 (2 Οκτωβρίου 2003) και κατά συνέπεια, για τις επιχειρήσεις των οποίων ο κύκλος δραστηριοτήτων συμπίπτει με το ημερολογιακό έτος, το μέτρο επηρεάζει τον καθορισμό του φορολογήσιμου εισοδήματός τους για το 2004.
The provision applies exclusively to the expenses incurred by beneficiaries during the first tax year following the one when DL 269/2003 entered into force (2 October 2003); thus, for undertakings whose business cycle follows the calendar year, the measure affects the determination of their 2004 taxable income.
Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) του DL 269/2003, η απαλλαγή από τη φορολογία εισοδήματος των επιχειρήσεων προστίθεται στην τακτική έκπτωση των εξόδων για τη συμμετοχή σε εκθέσεις στο εξωτερικό, στη φορολογική δήλωση των δικαιούχων.
Article 1(1)(b) of DL 269/2003 provides that the reduction in taxable income is in addition to the ordinary deduction from the beneficiary’s declared income of the costs associated with participation in trade fairs abroad.
Όσον αφορά τους γενικούς κανόνες σχετικά με την έκπτωση των επιχειρηματικών εξόδων σχετικών με τη συμμετοχή στις εκθέσεις στο εξωτερικό, με βάση τις αρχές που διατυπώνονται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 του ενιαίου κειμένου για τη φορολογία των εισοδημάτων (TUIR), μπορεί να γίνει διάκριση, μεταξύ εξόδων διαφήμισης, εξόδων προβολής (συμπεριλαμβανομένων των εξόδων για εκθέσεις) αφενός και των εξόδων εκπροσώπησης αφετέρου.
As regards the general rules for deducting business costs associated with participation in trade fairs abroad, Article 108(2) of the Italian Income Tax Code (TUIR) makes a distinction between advertising and promotion costs, including trade fair costs, on the one hand, and agency costs, on the other.
Ενώ τα πρώτα έξοδα εκπίπτουν από το οικονομικό έτος στο οποίο πραγματοποιήθηκαν ή, σε σταθερές δόσεις, από το ίδιο οικονομικό έτος και στα επόμενα τέσσερα, τα έξοδα εκπροσώπησης είναι αποδεκτά για απαλλαγή μόνο κατά ένα τρίτο του συνολικού ύψους τους και εκπίπτουν και αυτά σε σταθερές δόσεις για μία περίοδο πέντε ετών.
While advertising and promotion costs are deductible in full in the tax year in which they are incurred or in equal instalments in that and the following four years, agency costs may only be deducted up to one third of their amount, in equal instalments over a period of five years.
Όσον αφορά τις πιθανές διάφορες κατηγορίες εξόδων σχετικά με τη συμμετοχή σε εκθέσεις, η διάταξη του άρθρου 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) του DL 269/2003 προβλέπει ότι τα κίνητρα που προβλέπονται από το καθεστώς είναι περιορισμένα στη συμμετοχή των προϊόντων σε εκθέσεις και ότι στο επιλέξιμο ποσό ενισχύσεων, σύμφωνα με το καθεστώς, δεν συμπεριλαμβάνονται άλλα έξοδα που ενδεχομένως πραγματοποιήθηκαν για τη συμμετοχή σε εκθέσεις.
With respect to the possible different categories of expenses associated with participation in trade fairs, the wording of Article 1(1)(b) of DL 269/2003 indicates that the incentives provided under the scheme are limited to the costs of exhibiting products and that no other costs incurred in connection with participation in trade fairs are included in the amount eligible for aid under the scheme.
Οι ιταλικές αρχές διευκρίνισαν ότι το εν λόγω όφελος εφαρμόζεται ανεξαρτήτως της μορφής των εξόδων, που κατά κανόνα υπόκεινται σε διαφοροποιημένη φορολογική αντιμετώπιση όπως εξετάσθηκε ανωτέρω.
The Italian authorities have indicated that the benefit applies irrespective of the classification of the expenses, which are usually subject to differentiated tax treatment, as seen above.
Πράγματι, η Ιταλία διευκρίνισε ότι όλα τα έξοδα σχετικά με τη συμμετοχή σε εκθέσεις αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο ώστε να αποφευχθούν οι δυσκολίες κατάταξης στις διάφορες κατηγορίες εξόδων.
Italy explained that all the expenses associated with participation in trade fairs are treated alike in order to overcome the difficulty in classifying expenditure items in the various categories.
Το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) του DL 269/2003, ωστόσο, αποκλείει ρητώς από το επιλέξιμο ποσό τα έξοδα χορηγίας, που αποτελούν ένα μέρος των εξόδων διαφημίσεων, και που συνήθως εκπίπτουν εξ ολοκλήρου βάσει του προαναφερθέντος άρθρου 108 παράγραφος 2 του TUIR.
However, Article 1(1)(b) of DL 269/2003 expressly excludes from the eligible amount sponsoring costs, which form part of advertising costs and are ordinarily deductible in full under Article 108(2) TUIR.
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
GROUNDS FOR INITIATING THE PROCEDURE
Στην επιστολή της 18ης Μαρτίου 2004 με την οποία κίνησε την επίσημη διαδικασία, η Επιτροπή θεώρησε ότι το μέτρο ανταποκρινόταν στα κριτήρια που προβλέπονται για να θεωρηθεί ότι συνιστά κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.
In its letter of 18 March 2004 initiating the formal investigation procedure, the Commission considered that the measure fulfilled the criteria for being classed as state aid under Article 87(1) of the EC Treaty.
Με την ευκαιρία αυτή, ιδίως, η Επιτροπή θεώρησε ότι το καθεστώς χορηγούσε ένα επιλεκτικό πλεονέκτημα στους δικαιούχους, αφού φαινόταν να παρέχει αποκλειστικό πλεονέκτημα στις επιχειρήσεις που ασκούν δραστηριότητες εκθέσεων προϊόντων προς εξαγωγή, αποκλείοντας τις άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες.
In particular, the Commission took the view that the scheme conferred a selective advantage on the beneficiaries because it appeared to benefit only companies engaged in exhibiting products for export, while excluding other business activities.
Για παράδειγμα, αποκλείονται από τα ενδεχόμενα οφέλη του καθεστώτος οι ιταλικές επιχειρήσεις που εμπορεύονται τα δικά τους προϊόντα αποκλειστικά στην ιταλική αγορά, οι επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες, οι επιχειρήσεις που εμπορεύονται αγαθά που δεν προσφέρονται για συμμετοχή στις εκθέσεις και οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε εκθέσεις στην Ιταλία.
For example, Italian companies trading their goods exclusively on the Italian market, those providing services, companies trading in goods that are not suitable for being exhibited at trade fairs, and those taking part in trade fairs in Italy are excluded from the scheme.
Επιπλέον, η Επιτροπή θεώρησε ότι το καθεστώς ευνοούσε τις ιταλικές επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε αυτές τις εκθέσεις στο εξωτερικό ενισχύοντας τη θέση τους έναντι των ξένων ανταγωνιστριών τους επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων τόσο των ξένων εμπόρων σε ανταγωνισμό με τις εν λόγω επιχειρήσεις στην ιταλική αγορά και τις ξένες αγορές όσο και τους ξένους ανταγωνιστές που εδρεύουν στην Ιταλία σε ανταγωνισμό με τους δικαιούχους στην ιταλική αγορά.
The Commission was also of the opinion that the scheme favoured Italian undertakings participating in trade fairs abroad, thereby strengthening their position with respect to their foreign competitors, including both foreign traders competing with the undertakings in question in the Italian and foreign markets and foreign competitors established in Italy competing with the beneficiaries on the Italian market.
Τέλος, η Επιτροπή θεώρησε ότι ο επιλεκτικός χαρακτήρας των εν λόγω φορολογικών ελαφρύνσεων δεν ήταν δικαιολογημένος από τη φύση ή από τη δομή του ιταλικού φορολογικού συστήματος, ούτε φαινόταν να παρέχει αντιστάθμισμα των ενδεχομένων πραγματοποιηθεισών δαπανών στο εξωτερικό εξαιτίας της συμμετοχής σ’ αυτές τις εκθέσεις, αφού η ενίσχυση δεν υπόκειται στην επιβολή καμίας ειδικής φορολογικής ή χρηματοοικονομικής επιβάρυνσης στο εξωτερικό.
The Commission finally considered that the selective character of the tax advantages at issue could not be justified by the nature or general scheme of the Italian tax system, nor did it appear to compensate for possible expenses incurred abroad on account of participation in such trade fairs, as the aid is not contingent upon any specific foreign tax or financial burden being imposed.
Επιπλέον, δεν φαινόταν ότι μπορούσε να εφαρμοστεί καμία από τις εξαιρέσεις του άρθρου 87 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης ΕΚ.
Neither did any of the exceptions provided for in Article 87(2) and (3) of the EC Treaty seem to apply.
Τα πλεονεκτήματα συνδέονταν με δαπάνες μη επιλέξιμες για ενίσχυση σύμφωνα με τον κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία ή με τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές· σε ό,τι αφορά ιδίως τον κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία σχετικά με τις ενισχύσεις στις ΜΜΕ, οι ενισχύσεις για τη συμμετοχή σε εκθέσεις είναι επιλέξιμες μόνο εάν υπερβαίνουν το 50 % των επιλέξιμων δαπανών και για την πρώτη συμμετοχή μιας ΜΜΕ σε μια συγκεκριμένη έκθεση, ενώ το εν λόγω φορολογικό κίνητρο αφορά όλες τις επιχειρήσεις και όλες τις δαπάνες σχετικά με συμμετοχή σε οποιαδήποτε έκθεση στο εξωτερικό.
The advantages were linked to expenses not eligible for aid under any of the block exemption regulations or Community guidelines; under the Block Exemption Regulation for SMEs in particular, aid for participation in trade fairs is admissible only if it does not exceed 50 % of the eligible costs and for the first participation by an SME in a particular fair or exhibition, while the tax incentive in question concerns all companies and all costs associated with taking part in any trade fairs abroad.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
COMMENTS FROM ITALY
Σε απάντηση της αξιολόγησης που πραγματοποίησε η Επιτροπή στην επιστολή της τής 18ης Μαρτίου 2004 για την κίνηση της διαδικασίας, οι ιταλικές αρχές αντέταξαν τρεις κύριες παρατηρήσεις ως απόδειξη του γεγονότος ότι το εν λόγω καθεστώς δεν διακρίνει μεταξύ των εν δυνάμει δικαιούχων των διαφόρων τομέων του εμπορίου, αλλά συνιστά ένα γενικό μέτρο στο οποίο έχουν πρόσβαση όλες οι επιχειρήσεις που ασκούν εμπορικές δραστηριότητες.
In response to the appraisal made by the Commission in its letter of 18 March 2004 initiating the formal investigation, the Italian authorities raised three main observations aimed at demonstrating that the scheme at issue does not discriminate between potential beneficiaries in the different branches of the distributive trades, but constitutes a general measure open to all undertakings engaged in trading activities.
Πρώτον, σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές το μέτρο δεν εφαρμόζεται αδιακρίτως σε όλους τους τομείς της οικονομίας και έχουν πρόσβαση σ’ αυτό όλες οι επιχειρήσεις που υπόκεινται στην ιταλική φορολογία των επιχειρήσεων, υπό τον όρο ότι πραγματοποιούν έξοδα για συμμετοχή σε εκθέσεις στο εξωτερικό.
First, according to the Italian authorities, the measure is applicable without distinction to all sectors of the economy and is open to all undertakings liable to Italian business taxation, provided they incur costs with respect to participation in trade fairs abroad.
Επιπλέον, οι ιταλικές αρχές υπογραμμίζουν ότι η εν λόγω φορολογική απαλλαγή εφαρμόζεται και στις επιχειρήσεις με σταθερή οργανωτική δομή στο εξωτερικό.
The Italian authorities also point out that the tax incentive in question also applies to undertakings having a permanent establishment abroad.
Οι ιταλικές αρχές επισημαίνουν επίσης ότι η εν λόγω φορολογική απαλλαγή συνδέεται στενά με τις δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν για τη συμμετοχή σε εκθέσεις στο εξωτερικό και δεν παρέχει δυσανάλογα φορολογικά κίνητρα.
They add that the tax incentive is strictly linked to the costs incurred in taking part in trade fairs abroad, and does not provide any disproportionate tax benefits.
Οι ιταλικές αρχές θεωρούν ότι το καθεστώς δεν προάγει τη συμμετοχή στις εκθέσεις στο εξωτερικό ως ξεχωριστή εμπορική δραστηριότητα, αλλά ως επένδυση στην οποία έχουν πρόσβαση όλες οι επιχειρήσεις τις οποίες η ιταλική κυβέρνηση προτίθεται να ενθαρρύνει στα πλαίσια της γενικής οικονομικής πολιτικής.
The Italian authorities consider that the scheme does not promote participation in trade fairs abroad as a separate business activity, but as an investment open to all undertakings, which the Italian Government intends to encourage as a general economic policy objective.
Τέλος, οι ιταλικές αρχές διευκρινίζουν ότι το πλεονέκτημα εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις με σταθερή οργανωτική δομή στο εξωτερικό στο μέτρο που οι δαπάνες για τη συμμετοχή σε εκθέσεις πραγματοποιούνται από την κεντρική έδρα στην Ιταλία.
The Italian authorities finally clarify that the advantage applies to undertakings having a permanent establishment abroad insofar as the expenditure incurred in taking part in trade fairs is charged to the head office in Italy.
Δεύτερον, οι ιταλικές αρχές θεωρούν ότι το μέτρο δεν αδικεί τις μη εξαγωγικές επιχειρήσεις αλλά ότι, απεναντίας, αποτελεί ένα κίνητρο ώστε αυτές να θεωρήσουν ότι είναι προς το συμφέρον τους να συμμετάσχουν σ’ αυτόν τον τύπο εκθέσεων.
Second, the Italian authorities argue that the measure does not put non-exporting undertakings at a disadvantage, but that, on the contrary, it offers an incentive for them to find it worthwhile to participate in fairs of this kind.