natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Απόφαση της Επιτροπής της 13 Φεβρουαρίου 2001, 147 A/2000 Γαλλία (Νόμος περί υπερπόντιων διαμερισμάτων) και υπόθεση 248/84, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1987, σ. 4013.
Commission Decision of February 13, 2001, N 147 A/2000 France (Loi d'orientation pour l'Outre-mer) and case 248/84 Germany v Commission [1987] ECR 4013.
Συνεκδικασθείσες αποφάσεις T-127/99, T-129/99 και T-148/99, Diputación Foral de Álava & άλλοι κατά Επιτροπής, σ. 142.
Joined cases T-127/99, T-129/99 and T-148/99 Diputación Foral de Álava and others v Commission, p. 142.
Εξωχώρια ομάδα ευρωπαϊκών αρχών τραπεζικής εποπτείας της FATF, κοινή έκθεση αξιολόγησης (Νοέμβριος 2002), σ. 29.
FATF Offshore Group of Banking Supervisors, Mutual Evaluation Report (November 2002), p. 29.
Έκθεση του ΔΝΤ (Οκτώβριος 2001) «Γιβραλτάρ: αξιολόγηση της ρύθμισης και της εποπτείας χρηματοοικονομικών υπηρεσιών», παράγραφος 9.
IMF Report (October 2001) ‘Gibraltar: Assessment of the Regulation and Supervision of Financial Services’, paragraph 9.
Βλέπε ειδικότερα την απόφαση 93/337/ΕΟΚ της Επιτροπής της 10 Μαΐου 1993 σχετικά με το σύστημα φορολογικών ενισχύσεων για επενδύσεις στη Χώρα των Βάσκων (ΕΕ L 134 της 3.6.1993, σ. 25).
See in particular Commission Decision 93/337/EEC of 10 May 1993 concerning a scheme of tax concessions for investment in the Basque country (OJ L 134, 3.6.1993, p. 25).
Γνώμη του Γενικού Εισαγγελέα Saggio στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-400/97, C-401/97 και C-402/97, Συλλογή 2000, σ. I-1073.
Opinion of Mr Advocate General Saggio in Joined Cases C-400/97, C-401/97 and C-402/97 [2000] ECR I-1073.
Βλέπε ειδικότερα, όσον αφορά μέτρα που θεσπίστηκαν από κεντρικές αρχές, την απόφαση της Επιτροπής της 21ης Μαΐου1997, ενίσχυση Ν 847/96, σχετικά με τη σύσταση ιδιαίτερα απομακρυσμένων περιφερειών με προτεραιότητα και με μέτρα μείωσης της οικονομικής απομόνωσης στα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα (ΕΕ C 245 της 12.8.1997), την απόφαση της Επιτροπής της 16 Δεκεμβρίου 1997, ενίσχυση Ν 144/A/96, σχετικά με το καθεστώς επενδυτικών και λειτουργικών ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα, που τροποποιεί το οικονομικό και φορολογικό καθεστώς των Καναρίων Νήσων (ΕΕ C 65 της 28.2.1998) και την απόφαση 2002/780/ΕΚ της Επιτροπής, της 28 Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων «Φορολογικές Επιδοτήσεις 1999» που προτίθεται να εφαρμόσει η Γερμανία υπέρ ορισμένων επιχειρήσεων που ασκούν δραστηριότητες στα νέα ομόσπονδα κρατίδια, περιλαμβανομένου του Βερολίνου ( ΕΕ L 282 της 19.10.2002, σ. 15).
See in particular, in the case of measures adopted by central authorities, the Commission Decision of 21 May 1997, aid N 847/96, on the creation of priority outermost regions and measures on improved economic access in the French Overseas Territories (OJ C 245, 12.8.1997), the Commission Decision of 16 December 1997, aid N 144/A/96, on the scheme of regional aid to investment and operating aid which amends the economic and tax system of the Canary Islands (OJ C 65, 28.2.1998) and Commission Decision 2002/780/EC of 28 February 2001 on the aid scheme ‘Investment allowance 1999’, which Germany is planning to implement for certain undertakings in the new Länder, including Berlin (OJ L 282, 19.10.2002, p. 15).
Βλέπε επίσης την απόφαση 98/476/ΕΚ της Επιτροπής, της 21 Ιανουαρίου 1998, σχετικά με φορολογικές ελαφρύνσεις που χορηγήθηκαν δυνάμει του άρθρου 52 παράγραφος 8 του γερμανικού νόμου σχετικά με το φόρο εισοδήματος (Einkommensteuergesetz) (ΕΕ L 212 της 30.7.1998, σ. 50), που απετέλεσε αντικείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου, της 19 Σεπτεμβρίου 2000, στην υπόθεση C-156/98, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. I-6857.
See also Commission Decision 98/476/EC of 21 January 1998 on tax concessions under Article 52(8) of the German Income Tax Act (Einkommensteuergesetz) (OJ L 212, 30.7.1998, p. 50), on which the Court of Justice delivered judgment on 19 September 2000 in Case C-156/98 Germany v Commission [2000] ECR I-6857.
Όσον αφορά μέτρα που θεσπίστηκαν από περιφερειακές αρχές, βλέπε την απόφαση 93/337/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 10 Μαΐου 1993, σχετικά με το σύστημα φορολογικών ενισχύσεων για επενδύσεις στη Χώρα των Βάσκων και την απόφαση 2003/442/ΕΚ της Επιτροπής, της 11 Δεκεμβρίου 2002, για το τμήμα καθεστώτος σχετικά με την προσαρμογή του εθνικού φορολογικού συστήματος στις ιδιαιτερότητες της αυτόνομης περιφέρειας των Αζορών όσον αφορά την πτυχή που άπτεται της μείωσης του φόρου εισοδήματος (ΕΕ L 150 της 18.6.2003, σ. 52).
In the case of measures granted by regional authorities, see Commission Decision 93/337/EEC of 10 May 1993 concerning a scheme of tax concessions for investment in the Basque country and Commission Decision 2003/442/EC of 11 December 2002 on the part of the scheme adapting the national tax system to the specific characteristics of the Autonomous Region of the Azores which concerns reductions in the rates of income and corporation tax (OJ L 150, 18.6.2003, p. 52).
Υπόθεση 173/73, Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1974, σ. 713, υπόθεση 323/82, Intermills κατά Επιτροπής, Συλλογή 1984, σ. 3809 και υπόθεση C-248/84, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1987, σ. 4013.
Case 173/73 Italy v Commission [1974] ECR 713, Case 323/82 Intermills v Commission [1984] ECR 3809 and Case C-248/84 Germany v Commission [1987] ECR 4013.
Παρατίθεται ανωτέρω.
Cited above.
Βλέπε απόφαση του Δικαστηρίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-127/99, T-129/99 και T-148/99, Territorio Histórico de Álava και άλλοι κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. II-1275, σημείο 237.
See in this respect the judgment of the Court in Joined Cases T-127/99, T-129/99 and T-148/99 Territorio Histórico de Álava and Others v Commission [2002] ECR II-1275, paragraph 237.
Βλέπε ενδεικτικά απόφαση 2000/795/ΕΚ της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με την κρατική ενίσχυση την οποία προτίθεται να εφαρμόσει η Ισπανία υπέρ της Ramondín SA και της Ramondín Cápsulas SA (ΕΕ L 318 της 16.12.2000, σ. 36).
See, for instance, Commission Decision 2000/795/EC of 22 December 1999 on the State aid implemented by Spain for Ramondín SA and Ramondín Cápsulas SA (OJ L 318, 16.12.2000, p. 36).
Βλέπε συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-92/00 και T-103/00, που παρατίθενται ανωτέρω και σχετίζονται με την απόφαση 2000/795/ΕΚ.
See Joined Cases T-92/00 and T-103/00, cited above, concerning Decision 2000/795/EC.
Βλέπε ειδικότερα απόφαση 2003/28/ΕΚ της Επιτροπής, της 20 Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που έθεσε το 1993 σε εφαρμογή η Ισπανία υπέρ ορισμένων νεοσύστατων επιχειρήσεων στην Άλαβα (Ισπανία) (ΕΕ L 17 της 22.1.2003, σ. 20), Απόφαση 2003/86/ΕΚ της Επιτροπής, της 20 Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που έθεσε το 1993 σε εφαρμογή η Ισπανία υπέρ ορισμένων νεοσύστατων επιχειρήσεων στη Βισκάγια (Ισπανία) (ΕΕ L 40 της 14.2.2003, σ. 11) και απόφαση 2003/192/ΕΚ της Επιτροπής, της 20 Δεκεμβρίου 2001, σχετικά με το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων που έθεσε το 1993 σε εφαρμογή η Ισπανία υπέρ ορισμένων νεοσύστατων επιχειρήσεων στην Γκιπούθκοα (Ισπανία) (ΕΕ L 77 της 24.3.2003, σ. 1).
See in particular Commission Decision 2003/28/EC of 20 December 2001 on a State aid scheme implemented by Spain in 1993 for certain newly established firms in Álava (Spain) (OJ L 17, 22.1.2003, p. 20), Commission Decision 2003/86/EC of 20 December 2001 on a State aid scheme implemented by Spain in 1993 for certain newly established firms in Vizcaya (Spain) (OJ L 40, 14.2.2003, p. 11) and Commission Decision 2003/192/EC of 20 December 2001 on a State aid scheme implemented by Spain in 1993 for certain newly established firms in Guipúzcoa (Spain) (OJ L 77, 24.3.2003, p. 1).
Βλέπε απόφαση 2003/442/ΕΚ που παρατίθεται ανωτέρω.
See Decision 2003/442/EC, cited above.
Υποθέσεις C-351/98, Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. I-8031, σημείο 44 και υπόθεση C-409/00, Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2003, σ. I-1487, σημείο 56.
Cases C-351/98 Spain v Commission [2002] ECR I-8031, point 44, and C-409/00 Spain v Commission [2003] ECR I-1487, point 56.
Υπόθεση C-218/02, Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου, αδημοσίευτη απόφαση της 29 Ιανουαρίου 2004, σημείο 15 των αιτιολογικών σκέψεων και σημείο 1 του διατακτικού.
Case C-218/02 Commission v United Kingdom, judgment of 29 January 2004 not yet reported, point 15 of the grounds and point 1 of the operative part.
Υπόθεση 248/84, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1987, σ. 4013, σημείο 17.
Case 248/84 Germany v Commission ECR [1987] 4013, p. 17.
Η ιστοσελίδα της κυβέρνησης του Γιβραλτάρ (www.gibraltar.gov.gi) αναφέρει ότι «οι μισθοί [στο Γιβραλτάρ] είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένοι με αυτούς του Ηνωμένου Βασιλείου».
The Gibraltar Government website (www.gibraltar.gov.gi) states that ‘wages [in Gibraltar] are broadly in line with the United Kingdom’.
Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι περίπου 24000 λίρες στερλίνες (πηγή: έρευνα αποδοχών 2002, http://www.statistics.gov.uk/pdfdir/nes1002.pdf).
Average full-time wages in the United Kingdom are around GBP 24000 (source: New Earnings Survey 2002, http://www.statistics.gov.uk/pdfdir/nes1002.pdf).
Οι εργοδότες βαρύνονται και με άλλες εισφορές (π.χ. ασφαλιστικές).
Labour costs to employers include other costs (e.g. social security contributions).
Δελτίο τύπου της κυβέρνησης του Γιβραλτάρ 008/2003, 14 Ιανουαρίου 2003.
Government of Gibraltar Press Release 008/2003, 14 January 2003.
Βλέπε κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 69/2001 σχετικά με τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 30).
See Commission Regulation (EC) No 69/2001 on de minimis aid (OJ L 10, 13.1.2001, p. 30).
Τα στοιχεία για τον αριθμό των εταιρειών δίνονται κατά προσέγγιση.
Figures for the number of companies are approximate.
Τα στοιχεία παρασχέθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο ή/και το Γιβραλτάρ στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας και της έρευνας για τις απαλλασσόμενες εταιρείες και τις εταιρείες ειδικού φορολογικού καθεστώτος.
Source: information supplied by the United Kingdom and/or Gibraltar in the course of this investigation and the investigations into exempt and qualifying companies.
Χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, που θα φορολογούνται με 35 %.
Assuming that the financial services top-up tax would be set at 5 %.
Υποθέτοντας ότι οι απαλλασσόμενες εταιρείες δεν έχουν φυσική παρουσία στο Γιβραλτάρ και συνεπώς δεν υπόκεινται σε φόρο μισθωτών υπηρεσιών και φόρο κτιριακών εγκαταστάσεων.
Ignoring utilities, which would be taxed at 35 %.
Υποθέτοντας ότι ο συμπληρωματικός φόρος των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών ορίζεται σε 5 %.
Assuming that exempt companies have no physical presence in Gibraltar and would therefore have no liability for payroll or business property occupation tax.
Η πλειονότητα των εταιρειών ειδικού φορολογικού καθεστώτος.
The majority of qualifying companies.
Ορισμένες έχουν φορολογικούς συντελεστές εκτός αυτών των ορίων.
A few have tax rates outside this range.
Υποθέτοντας ότι φορολογούνται με τον κανονικό συντελεστή φορολογίας εταιρειών.
Assuming they are taxed at the full, standard corporation tax rate.
Υπόθεση E7/2002, κατάλληλα μέτρα προτεινόμενα με την επιστολή C(2002) 4481 τελικό της 27 Νοεμβρίου 2002.
Case E7/2002, appropriate measures proposed by letter C(2002) 4481 final of 27 November 2002.
Υπόθεση C 52/2001.
Case C-52/2001.
Βλέπε υπόθεση 284/84, Γερμανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1987, σ. 4013, σημείο 17.
See Case 284/84 Germany v Commission [1987] ECR 4013, point 17.
Βλέπε υποθέσεις 730/79 Philip Morris κατά Επιτροπής, Συλλογή 1980, σ. 2671, υπόθεση 142/87, Βέλγιο κατά Επιτροπής, Συλλογή 1990, σ. I-959, συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-278/92, C-279/92 και C-280/92, Ισπανία κατά Επιτροπής, Συλλογή 1994, σ. I-4103, σημεία 40-42, και υπόθεση C-310/99, Ιταλία κατά Επιτροπής, Συλλογή 2002, σ. I-2289, σημεία 84-86.
See Cases 730/79 Philip Morris v Commission [1980] ECR 2671, 142/87 Belgium v Commission [1990] ECR I-959, Joined Cases C-278/92, C-279/92 and C-280/92 Spain v Commission [1994] ECR I-4103, paragraphs 40 to 42, and Case C-310/99 Italy v Commission [2002] ECR I-2289, paragraphs 84 to 86.
Βλέπε συμπεράσματα του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών της 3.6.2003.
See conclusions of the meeting of the Council of Economic and Finance Ministers, 3.6.2003.
ΕΕ C 272 της 23.9.2000, σ. 43.
OJ C 272, 23.9.2000, p. 43.
Βλέπε προηγούμενη υποσημείωση.
See previous footnote.
ορκωτοί λογιστές.
auditor.
Οι εν λόγω τροποποιήσεις εκτίθενται στην επιστολή του Ηνωμένου Βασιλείου, στις 16 Δεκεμβρίου 2002, και συνοψίζονται στη συνέχεια στις παραγράφους 27 έως 30.
These modifications were set out in the United Kingdom's letter of 16 December 2002. They are summarised in paragraphs 27 to 30 below.
του Companies (Annual Registration Fee) Ordinance [διάταγμα περί εταιρειών (ετήσιο τέλος εγγραφής στο μητρώο εταιρειών)]·
the Companies (Payroll Tax) Ordinance, the Companies (Annual Registration Fee) Ordinance,
Το κέρδος συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την υπαγωγή στη φορολογία, δεν συνιστά όμως φορολογική βάση.
Profit is a sine qua non of liability. But it is not the tax base.
Το γενικό φορολογικό καθεστώς του Ηνωμένου Βασιλείου εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, δεν εφαρμόζεται σε άλλες φορολογικές δικαιοδοσίες.
The standard United Kingdom tax regime applies in the United Kingdom. It does not apply in other tax jurisdictions.
Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, σύμφωνα με τη μεταρρύθμιση, τα κεφαλαιουχικά κέρδη εξαιρούνται από τον υπολογισμό των κερδών, εν αντιθέσει με το καθεστώς του Ηνωμένου Βασιλείου όπου τα κεφαλαιουχικά κέρδη υπόκεινται γενικά σε φόρο εταιρειών.
The Commission notes that under the reform, capital gains are excluded from any calculation of profit. In contrast, capital gains are generally chargeable to corporation tax in the United Kingdom.
Η συλλογιστική αυτή συνάδει με το σημείο 16 της ανακοίνωσης, σύμφωνα με το οποίο «το βασικό κριτήριο για την εφαρμογή του άρθρου 87 παράγραφος 1 σε ένα φορολογικό μέτρο» είναι «εάν το μέτρο εισάγει υπέρ ορισμένων επιχειρήσεων του κράτους μέλους μια εξαίρεση από την εφαρμογή του φορολογικού συστήματος».
This premise is consistent with point 16 of the Notice. This states ‘[t]hat the main criterion in applying Article 87(1) to a tax measure’ is that it ‘provides in favour of certain undertakings in the Member State an exception to the application of the tax system’.
Απλώς επιδιώκει να διασφαλίσει ότι, σε περιπτώσεις στις οποίες το Γιβραλτάρ ασκεί την αυτονομία του μειώνοντας το ποσό του φόρου που επιβάλλεται σε εθνικό επίπεδο, τα φορολογικά πλεονεκτήματα που παρέχονται με τον τρόπο αυτό θα συμμορφώνονται με τους κοινοτικούς κανόνες για τις ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα και τα λοιπά ισχύοντα πλαίσια επί τη βάσει της ισοτιμίας σε ολόκληρη την κοινοτική επικράτεια, με την επιφύλαξη ότι τα πλεονεκτήματα αυτά είναι συμβατά με την κοινή αγορά.
It seeks merely to ensure that, in cases where Gibraltar exercises its autonomy by reducing the amount of tax levied at national level, the tax benefits granted thereby comply with the Community rules on regional aid and the other applicable frameworks on the basis of equality throughout Community territory. It is without prejudice to the possibility that such benefits are compatible with the common market.
Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με τον ισχυρισμό της Ισπανίας ότι η απουσία συμπληρωματικού φόρου σε άλλους τομείς εκτός του τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και των εταιρειών παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας παρέχει πλεονέκτημα στις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στους λοιπούς τομείς.
Spain suggests that the absence of top-up taxation on sectors other than financial services and utilities confers an advantage on companies in such sectors. The Commission does not share this view.
Η Επιτροπή απορρίπτει την παρατήρηση της κυβέρνησης του Γιβραλτάρ ότι η αρχή της ίσης μεταχείρισης δεν έγινε σεβαστή κατά τις ενέργειες της Επιτροπής βάσει των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, διότι δεν προβάλλεται κανένα συγκεκριμένο στοιχείο για να στηρίξει τον εν λόγω ισχυρισμό.
The Commission rejects the comment from the Government of Gibraltar that in its State aid actions, the Commission has not respected equality of treatment. No specific evidence has been adduced in support of this suggestion.
Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι η μεταρρύθμιση συνιστά καθεστώς κρατικής ενίσχυσης με την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και ότι δεν έχει εφαρμογή καμία παρέκκλιση από τις προβλεπόμενες στο άρθρο 87 παράγραφοι 2 και 3.
The Commission concludes that the reform constitutes a scheme of State aid within the meaning of Article 87(1) of the EC Treaty. None of the derogations provided for in Article 87(2) or Article 87(3) apply.
της 20 Απριλίου 2004
of 20 April 2004
σχετικά με την ενίσχυση που έθεσε σε εφαρμογή η Γαλλία υπέρ της Coopérative d'exportation du livre français (CELF)
on the aid implemented by France in favour of the Coopérative d'exportation du livre français (CELF)
[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2004) 1361]
(notified under document number C(2004) 1361)
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη:
THE COMMISSION OF THE EUROPEAN COMMUNTIES,
Αφού κάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα [1] και έλαβε υπόψη αυτές τις παρατηρήσεις,
Having called on interested parties to submit their comments in accordance with the above Articles [1], and having regard to those comments,
Με απόφαση της 28 Φεβρουαρίου 2002 [2], το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ακύρωσε την τελευταία φράση του άρθρου 2 της απόφασης 1999/133/ΕΚ της Επιτροπής, της 10 Ιουνίου 1998, σχετικά με την κρατική ενίσχυση υπέρ της Coopérative d'Exportation du Livre Français (CELF) [3] η οποία όριζε ότι:
By judgment of 28 February 2002 [2], the Court of First Instance of the European Communities annulled the last sentence of the Article 1 of Commission Decision 1999/133/EC of 10 June 1998 concerning State aid in favour of the Coopérative d'exportation du livre français (CELF) [3], which stated that:
«Η ενίσχυση που χορηγήθηκε στην CELF για τη διαχείριση μικρών παραγγελιών βιβλίων στη γαλλική γλώσσα συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ.
‘The aid granted to CELF for the handling of small orders of books in the French language constitutes aid within the meaning of Article 92(1) of the EC Treaty.
Δεδομένου ότι η γαλλική κυβέρνηση παρέλειψε να κοινοποιήσει την ενίσχυση αυτή στην Επιτροπή πριν τεθεί σε εφαρμογή, η εν λόγω ενίσχυση χορηγήθηκε παρανόμως.
As the French Government failed to notify the aid to the Commission prior to its implementation, the aid has been granted unlawfully.
Ωστόσο, η ενίσχυση είναι συμβιβάσιμη δεδομένου ότι πληροί τους όρους για την εφαρμογή της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3, στοιχείο δ) της συνθήκης.» [4]
It is, however, compatible aid as it satisfies the conditions for derogation under Article 92(3)(d) of the Treaty’ [4].
Η απόφαση αυτή εντάσσεται σε μια μακρά διαδικασία τα σημαντικότερα στάδια της οποίας ήταν τα ακόλουθα:
The judgment followed a long procedure, the principle stages of which are set out below.
Πρώτο στάδιο της διαδικασίας
FIRST STAGE OF THE PROCEDURE
Με επιστολή της 20 Μαρτίου 1992, η Société Internationale de diffusion et d'Edition (SIDE) που παρουσιάζεται ως «γαλλική επιχείρηση η οποία δραστηριοποιείται στην αγορά της εξαγωγής βιβλίου και είναι αναγκασμένη να υφίσταται τον ανταγωνισμό ενός συνεταιρισμού εκδοτών που λαμβάνουν κρατική ενίσχυση» [5] επέστησε την προσοχή των υπηρεσιών της Επιτροπής στις ενισχύσεις για την προώθηση, τη μεταφορά και την εμπορία γαλλικών βιβλίων τις οποίες χορηγούν οι γαλλικές αρχές στην CELF, ενισχύσεις οι οποίες δεν είχαν κοινοποιηθεί εκ των προτέρων στις υπηρεσίες της Επιτροπής, κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 93 παράγραφος 3 (σημερινό άρθρο 88 παράγραφος 3) της συνθήκης.
By letter dated 20 March 1992, the Société internationale de diffusion et d'édition (SIDE), which presented itself as ‘a French firm that exports books and has to compete with a publishers' cooperative receiving State aid’ [5], drew the Commission's attention to aid measures for promotion, transport and marketing granted by the French authorities to CELF, which aid had not been notified to the Commission's services in advance in breach of Article 93(3) (now Article 88(3)) of the Treaty.
Με επιστολή της 2ας Απριλίου 1992, η Επιτροπή υπενθύμισε στις γαλλικές αρχές ότι όφειλαν να κοινοποιήσουν εκ των προτέρων στις υπηρεσίες της κάθε σχέδιο που θα αποσκοπούσε στη θέσπιση ή τροποποίηση ενισχύσεων και ζήτησε από τις γαλλικές αρχές να την ενημερώσουν σχετικά με τον χαρακτήρα και το σκοπό των μέτρων τα οποία επικαλείται η SIDE.
By letter dated 2 April 1992, the Commission pointed out to the French authorities that any plans to grant or alter aid must be notified in advance to its services and asked the said authorities to inform it about the nature and purpose of the aid measures referred to by SIDE.
Με επιστολή της 29 Ιουνίου 1992, οι γαλλικές αρχές επιβεβαίωσαν στην Επιτροπή την ύπαρξη επιδοτήσεων υπέρ της CELF.
By letter dated 29 June 1992, the French authorities confirmed to the Commission the existence of grants to CELF.
Διευκρίνισαν ότι τα μέτρα είχαν στόχο τη διάδοση της γαλλικής γραμματείας και γλώσσας στις μη γαλλόφωνες χώρες και ότι είχε ανατεθεί στην CELF η διαχείριση τριών συστημάτων ειδικών ενισχύσεων τα οποία είχαν επίσης στόχο να διευκολύνουν την πρόσβαση στα γαλλικά βιβλία των αναγνωστών σε απομακρυσμένες περιοχές.
They explained that the measures were designed to make French literature and language known in non-French-speaking countries and that Celf had been asked to manage three schemes of ad hoc aid designed to facilitate access by readers in far-off places to French books.
Με επιστολή της 7 Αυγούστου 1992, η Επιτροπή επιβεβαίωσε στην SIDE την ύπαρξη ενισχύσεων υπέρ της CELF, διευκρινίζοντας το στόχο τους και ενημερώνοντάς την ότι οι εν λόγω ενισχύσεις δεν είχαν κοινοποιηθεί.
By letter dated 7 August 1992, the Commission confirmed to SIDE the existence of aid to CELF, explained its purpose and informed the company that the measures in question had not been notified.
Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι οι επίμαχες ενισχύσεις δεν ήταν ικανές, κατά την άποψή της, να αλλοιώσουν τους όρους των συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών.
It stated, however, that the disputed aid did not seem likely to adversely affect trade between Member States.
Υπό αυτούς τους όρους, κλήθηκε η SIDE να υποβάλει τις παρατηρήσεις της.
SIDE was accordingly asked to submit its comments.
Με επιστολή της 7 Σεπτεμβρίου 1992, η SIDE γνωστοποιούσε στην Επιτροπή ότι είχε την πρόθεση να καταγγείλει ότι τα μέτρα συνιστούν διακριτική μεταχείριση [6] και ότι είχαν συνέπειες στο ενδοκοινοτικό εμπόριο, χωρίς να αμφισβητεί, ωστόσο, τον πολιτιστικό στόχο τον οποίο προωθούσε το Υπουργείο Πολιτισμού, ο οποίος ήταν η διάδοση της γαλλικής γλώσσας και γραμματείας.
By letter dated 7 September 1992, SIDE informed the Commission that it intended to object to the discriminatory nature [6] of the measures and the consequences for intra-Community trade, without however disputing the cultural objective of the Ministry of Culture, which was to see the spread of the French language and French literature.
Η Επιτροπή, αφού εκτίμησε τα επίμαχα μέτρα, δεν αποδέχθηκε τις αιτιάσεις της SIDE και έκρινε, με απόφαση της 18 Μαΐου 1993 [7], ότι, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης καταστάσεως από πλευράς ανταγωνισμού η οποία επικρατεί στον τομέα του βιβλίου και του πολιτιστικού σκοπού των επίμαχων καθεστώτων ενισχύσεων, αποφάσισε να εφαρμόσει στα καθεστώτα αυτά την παρέκκλιση που προβλέπεται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 στοιχείο γ) (σημερινό άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της συνθήκης ΕΚ.
Having assessed the disputed measures, the Commission did not endorse SIDE's objections and considered, by Decision dated 18 May 1993 [7], that, given the special nature of competition in the book trade and the cultural purpose of the aid schemes in question, the derogation provided for in Article 92(3)(c) (now Article 87(3)(d)) of the Treaty applied to them.
Η SIDE, με δικόγραφο της 2ας Αυγούστου 1993, υπέβαλε προσφυγή ακυρώσεως αυτής της απόφασης ενώπιον του Πρωτοδικείου.
SIDE, by application dated 2 August 1993, filed an action for annulment of the Decision with the Court.