natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Με απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1995 [8], το Πρωτοδικείο έκανε εν μέρει αποδεκτή την αίτηση της SIDE ακυρώνοντας την απόφαση της Επιτροπής της 18 Μαΐου 1993 αποκλειστικά όμως σε ό, τι αφορά ορισμένα μέτρα υπέρ των μικρών παραγγελιών.
By judgment of 18 September 1995 [8], the Court partially granted SIDE's request, annulling the Commission Decision of 18 May 1993 but only as regards certain measures in favour of small orders.
Εξάλλου, το Πρωτοδικείο επικύρωσε τα εξής τρία καθεστώτα ενισχύσεων τα οποία διαχειρίζεται η CELF για λογαριασμό του κράτους:
The Court also upheld the following three aid schemes administered by CELF on behalf of the State:
τις ενισχύσεις για την αεροπορική μεταφορά ή την αεροπορική ταχυδρομική αποστολή βιβλίων·
subsidies for air freight or airmail;
το πρόγραμμα «Page à Page» (με τη σελίδα) [9] (ενίσχυση που αποσκοπεί στη διάδοση βιβλίων στη γαλλική γλώσσα στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης)·
the Page à page programme [9] (aid for the dissemination of French-language books in the countries of central and eastern Europe);
το «Πρόγραμμα Plus» (διάθεση πανεπιστημιακών συγγραμμάτων στη γαλλική γλώσσα στους φοιτητές των πανεπιστημίων της Αφρικής νοτίως της Σαχάρας).
Programme Plus (university textbooks in French for students in sub-Saharan Africa).
Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή είχε λάβει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τα ανωτέρω τρία καθεστώτα που δικαιολογούσαν τη διαπίστωση ότι η επίπτωσή τους στη λειτουργία των κανόνων ανταγωνισμού ήταν αμελητέα.
The Court held that the Commission had obtained sufficient information on the three schemes to justify the finding that the impact of their operation on the rules of competition was negligible.
Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει κυρίως ότι κάθε επιχειρηματίας που πληρούσε τους ειδικούς όρους οι οποίοι καθορίστηκαν από αυτά τα καθεστώτα είχε τη δυνατότητα να υποβάλει αιτήσεις επιδότησης στην CELF.
The Court pointed out in particular that it was possible for any operator meeting the specific conditions of the schemes to apply to CELF for a grant.
Διευκρινίζει ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα στοιχείο που θα μπορούσε να αποδείξει ότι η εφαρμογή αυτών των τριών καθεστώτων ενισχύσεων μπορούσε να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών.
It stated that SIDE had not provided any evidence to show that the granting of aid under the three schemes was likely to affect trade between Member States.
Το Πρωτοδικείο συμπέρανε ότι η Επιτροπή ήταν σε θέση να εκδώσει ευνοϊκή απόφαση γι' αυτά τα τρία καθεστώτα ενισχύσεων που διαχειρίζεται η CELF και ότι μπορούσε, συνεπώς, να απορρίψει ως αβάσιμα τα επιχειρήματα της SIDE.
The Court concluded that the Commission was able to adopt a favourable decision concerning the three aid schemes administered by CELF and that it could therefore reject SIDE's arguments as unfounded.
Εξάλλου, το Πρωτοδικείο αναφέρει ότι «Όσον αφορά τον πολιτιστικό σκοπό των επιδίκων ενισχύσεων, οι διάδικοι δεν αμφισβητούν ότι ο επιδιωκόμενος από τη γαλλική κυβέρνηση σκοπός συνίσταται στη διάδοση της γαλλικής γλώσσας και γραμματείας».
The Court stated that ‘as regards the cultural purpose of the aids at issue, it is common ground that the aim of the French Government is the spread of the French language and French literature’.
Επιπλέον, το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι τα στοιχεία τα οποία διέθετε η Επιτροπή όταν έλαβε την απόφαση της 18ης Μαΐου 1993, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που περιέχονται στην από 7ης Σεπτεμβρίου 1992 επιστολή του Συμβούλου της SIDE, μπορούσαν να θεμελιώσουν την κρίση στην οποία κατέληξε η Επιτροπή ως προς το υποστατό και το θεμιτό αυτού του σκοπού.
The Court also found that the information available to the Commission when it adopted its Decision of 18 May 1993, including the facts contained in the letter from SIDE's board, dated 7 September 1992, was capable of supporting its assessment that that aim was a real and proper one.
Υπό τις συνθήκες αυτές, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι έπρεπε να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η εκτίμηση του σκοπού των επιδίκων ενισχύσεων δεν δημιουργούσε στην Επιτροπή ιδιαίτερες δυσκολίες και ότι δεν ήταν απαραίτητο να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες προκειμένου να αναγνωρίσει τον πολιτιστικό χαρακτήρα του εν λόγω σκοπού.
Accordingly, it felt bound to conclude that determining the cultural aim of the aid at issue did not pose any particular difficulties for the Commission and that it was not necessary for it to obtain further information in order to accept that their purpose was cultural.
Αντιθέτως, όσον αφορά τα μέτρα αντισταθμίσεως που παραχωρήθηκαν αποκλειστικά στην CELF για τις μικρές παραγγελίες, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή, πριν να λάβει απόφαση σχετικά με το συμβιβάσιμο των μέτρων με την κοινή αγορά, έπρεπε να εξετάσει διεξοδικά τους όρους ανταγωνισμού στον εξεταζόμενο τομέα.
As regards the compensation granted exclusively to CELF for small orders, the Court found, however, that the Commission should have thoroughly examined the conditions of competition in the sector concerned before expressing an opinion on the compatibility of the measures with the common market.
Το Πρωτοδικείο συμπεραίνει, στη σκέψη αριθ. 76 της απόφασης, ότι η Επιτροπή έπρεπε να είχε κινήσει την κατ' αντιμωλία διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 3 (σημερινό άρθρο 87 παράγραφος 2) της συνθήκης, και ότι έπρεπε συνεπώς να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 18 Μαΐου 1993, «όσον αφορά την ενίσχυση που χορηγείται αποκλειστικά στη CELF για την αντιστάθμιση του επιπλέον κόστους της εκτελέσεως των μικρών παραγγελιών γαλλικών βιβλίων οι οποίες προέρχονται από βιβλιοπωλεία εγκατεστημένα στο εξωτερικό».
It concluded (paragraph 76 of the judgment) that the Commission should have initiated the inter partes procedure provided for by Article 93(2) (now Article 87(2)) of the Treaty and that the Commission Decision of 18 May 1993 should be dissolved, ‘in so far as it concerns the aid granted exclusively to CELF for the purpose of offsetting the extra cost involved in handling small orders of French-language books placed by booksellers established abroad’.
Δεύτερο στάδιο της διαδικασίας
SECOND STAGE OF THE PROCEDURE
Με απόφαση της 30 Ιουλίου 1996, η Επιτροπή αποφάσισε, σύμφωνα με την απόφαση του Πρωτοδικείου της 18 Σεπτεμβρίου 1995, να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας έναντι των επίμαχων ενισχύσεων.
By Decision dated 30 July 1996, the Commission decided, in accordance with the Court's judgment of 18 September 1995, to initiate a formal investigation into the aid in question.
Η απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [10].
The decision to initiate was published in the Official Journal of the European Communities [10].
Τα ενδιαφερόμενα τρίτα μέρη, που εκλήθησαν από την Επιτροπή να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, τις υπέβαλαν το Δεκέμβριο του 1996 και τον Ιανουάριο του 1997.
Interested third parties were invited to submit their comments, and these were received in December 1996 and January 1997.
Περατώνοντας αυτή την αποδεικτική διαδικασία, η Επιτροπή εξέδωσε μια νέα θετική απόφαση, την απόφαση 1999/133/ΕΚ.
Following this examination, the Commission adopted a new, positive Decision: Decision 1999/133/EC.
Με δικόγραφο της 28 Σεπτεμβρίου 1998, η SIDE προσέφυγε στο Πρωτοδικείο με στόχο την ακύρωση της τελευταίας φράσης του άρθρου 1 της απόφασης 1999/33/ΕΚ.
On 28 September 1998, SIDE applied to the Court to annul the last sentence of Article 1 of the Decision 1999/133/EC.
Η SIDE επικαλέστηκε τα ακόλουθα επτά μέσα ακύρωσης:
The seven grounds of annulment cited by SIDE were as follows:
διαδικαστική πλημμέλεια·
procedural defect;
ανεπαρκής αιτιολογία·
inadequate reasoning;
πλάνη περί τα πράγματα·
factual error;
προφανές σφάλμα εκτιμήσεως·
manifest error of assessment;
παραβίαση της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων·
breach of the principle of non-discrimination;
στ) παραβίαση του άρθρου πρώην 92 παράγραφος 3 στοιχείο δ) (νυν άρθρο 87 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της συνθήκης·
breach of former Article 92(3)(d) (now Article 87(3)(d)) of the Treaty;
έλλειψη λογικής συνοχής της προσβαλλόμενης αποφάσεως προς τα άρθρα 85 και 86 (νυν άρθρα 82 και 83) της συνθήκης.
the disputed Decision is inconsistent with former Articles 85 and 86 (now Articles 81 and 82) of the Treaty.
Με απόφαση της 28 Φεβρουαρίου 2002, το Πρωτοδικείο αποφάσισε την ακύρωση της τελευταίας φράσης του άρθρου 1 της εν λόγω απόφασης λόγω «προφανούς σφάλματος εκτιμήσεως», χωρίς να κρίνει απαραίτητο να αναλύσει τους άλλους λόγους που επικαλείται η προσφυγή.
By judgment dated 28 February 2002, the Court annulled the last sentence of Article 1 of the said Decision on the basis of the ‘manifest error of assessment’, without considering it necessary to examine the other grounds cited in the action.
Το Πρωτοδικείο, αφού υπενθύμισε τις αρχές που απορρέουν από την κοινοτική νομολογία όσον αφορά την αμοιβαία υποκατάσταση των προϊόντων, έκρινε ότι η Επιτροπή όφειλε να είχε πραγματοποιήσει τους απαραίτητους ελέγχους για να αποκτήσει τα απαραίτητα στοιχεία προκειμένου να κάνει διάκριση μεταξύ της αγοράς των παραγγελιών και της αγοράς εξαγωγής βιβλίων στη γαλλική γλώσσα γενικά.
Having stressed the principles stemming from Community case-law on the degree of product interchangeability, the Court considered that the Commission should have carried out the necessary checks to obtain the relevant data to enable it to distinguish the export agency market from that for the export of French-language books in general.
Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι, επειδή η Επιτροπή δεν πραγματοποίησε αυτό τον έλεγχο, διέπραξε προφανές σφάλμα εκτιμήσεως επιλέγοντας την αγορά εξαγωγής βιβλίων στη γαλλική γλώσσα γενικά ως την αγορά αναφοράς, ενώ είχε διαπιστωθεί ότι η επίμαχη ενίσχυση είχε ως αποκλειστικούς αποδέκτες τους παραγγελιοδόχους της εξαγωγής.
The Court found that by failing to carry out such a check the Commission committed a manifest error of assessment in selecting the export market for French-language books in general as the reference market, when it was established that the contested aid was intended only for export agencies.
Υπό αυτούς τους όρους, το Πρωτοδικείο συμπεραίνει ότι η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσει δεόντως τις πραγματικές επιπτώσεις των επίμαχων ενισχύσεων στη σχετική αγορά και αποφάσισε, κατά συνέπεια, την ακύρωση της τελευταίας φράσης του άρθρου 1 της απόφασης 1999/133/ΕΚ σε αυτή τη βάση.
The Court concluded that under these conditions the Commission was not able to assess appropriately the effects of the contested aid on the relevant market and therefore annuls the last sentence of Article 1 of Decision 1999/133/EC on this basis.
Επιπλέον, οι γαλλικές αρχές προσέφυγαν στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 8 Σεπτεμβρίου 1998 για να ακυρώσει την απόφαση στο βαθμό που αποκλείσθηκε η εφαρμογή του άρθρου 90 παράγραφος 2 (σημερινό άρθρο 86 παράγραφος 2) της συνθήκης.
The French authorities applied to the Court of Justice of the European Communities on 8 September 1998 for Decision 1999/133/EC to be annulled, since it had set aside the application in the case in point of Article 90(2) (now Article 86(2)) of the Treaty.
Συγκεκριμένα, κατά την άποψη της γαλλικής κυβέρνησης, οι επίμαχες ενισχύσεις είχαν στόχο να αντισταθμίσουν τα έξοδα μιας υπηρεσίας γενικού οικονομικού συμφέροντος την οποία το Υπουργείο Πολιτισμού είχε αναθέσει στην CELF.
According to France, the disputed aid was intended to offset the costs of a service of general economic interest which had been assigned to CELF by the Ministry of Culture.
Η γαλλική κυβέρνηση υποστήριζε ότι από το άρθρο 92 και το άρθρο 93 παράγραφοι 2 και 3 (νυν άρθρο 87 και άρθρο 88) της συνθήκης προκύπτει ότι, αντίθετα προς μια υφιστάμενη ενίσχυση, μια νέα ενίσχυση δεν μπορεί να εκτελεσθεί πριν να κηρυχθεί συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά, εκτός αν η δικαιούχος επιχείρηση μπορεί να τύχει της παρεκκλίσεως από τους κανόνες ανταγωνισμού η οποία προβλέπεται στο άρθρο 90 παράγραφος 2 της συνθήκης.
The French Government argued that under Article 92 and Article 93(2) and (3) (now Article 87 and Article 88(2) and (3)) of the Treaty, contrary to an existing aid, a new aid cannot be implemented before it has been declared compatible with the common market, except where the eligible undertaking qualifies for the derogations provided for in Article 90(2).
Η Γαλλία υποστήριζε τη θέση της «αναγκαίας» έλλειψης δυνατότητας εφαρμογής της υποχρεώσεως αναστολής στην περίπτωση ενισχύσεων προς επιχειρήσεις επιφορτισμένες με τη διαχείριση υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος.
France defended the view that the obligation of suspension was ‘necessarily’ inapplicable in the case of aid allocated to an undertaking responsible for administering a service of general economic interest.
Στην απόφασή του της 22ας Ιουνίου 2000 [11], το Δικαστήριο απορρίπτει την επιχειρηματολογία της γαλλικής κυβέρνησης, χωρίς να εξετάζει την ουσία της υπόθεσης, αφού προηγουμένως υπενθύμισε τη σημασία του μηχανισμού ελέγχου ο οποίος θεσπίστηκε με την τελευταία φράση του άρθρου 93 παράγραφος 3 (νυν άρθρο 88 παράγραφος 3) της συνθήκης.
The Court, in its judgment of 22 June 2000 [11], rejected the French claim without going into the substance of the case, having stressed the importance of the safeguard mechanism introduced by the last sentence of Article 93(3) (now Article 88(3)) of the Treaty.
Το Δικαστήριο αναφέρει ότι, ακόμη και αν ένα κράτος μέλος θεωρεί ότι ένα μέτρο ενισχύσεως είναι συμβατό προς την κοινή αγορά, το γεγονός αυτό δεν του επιτρέπει «να αγνοεί τις σαφείς διατάξεις του άρθρου 93».
It stated that the fact that a Member State considers an aid to be compatible with the common market does not entitle it ‘to defy the clear provisions of Article 93 of the Treaty’.
Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της Γαλλίας και επιβεβαίωσε ότι η υποχρέωση της προηγούμενης κοινοποίησης και το συνακόλουθο ανασταλτικό αποτέλεσμα εφαρμόζονται χωρίς να είναι δυνατό να αποσυνδέονται μεταξύ τους, ενώ το γεγονός ότι πρόκειται για ενίσχυση που μπορεί να εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 86 της συνθήκης δεν επηρεάζει την υποχρέωση κοινοποίησης.
Consequently, the Court rejected the French action and confirmed that the obligation of prior notification and the suspensive effect attaching to it are applied in an inseparable manner, since the fact that an aid may be covered by Article 86 of the EC Treaty has no bearing on the obligation to notify.
Τέλος, η SIDE, υπέβαλε στην Επιτροπή καταγγελία, στις 5 Οκτωβρίου 1999, κατά της CELF για σύμπραξη και κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, βάσει των διατάξεων των άρθρων 81 και 82 της συνθήκης.
Lastly, SIDE lodged a complaint on 5 October 1999 with the Commission against CELF for restrictive practice and abuse of a dominant position under Articles 81 and 82 of the Treaty.
Η SIDE επικαλείται επίσης την ευθύνη της Γαλλίας βάσει του άρθρου 10 της συνθήκης για το λόγο ότι ευνόησε τις εν λόγω αντίθετες προς τον ανταγωνισμό πρακτικές.
SIDE also mentioned France as responsible under Article 10 of the Treaty, since it had encouraged the said anti-competitive practices.
Αυτός ο φάκελος εξετάζεται χωριστά από τις αρμόδιες γι' αυτά τα θέματα υπηρεσίες της Επιτροπής.
This matter is being treated separately by the competent services of the Commission.
Τρίτο στάδιο της διαδικασίας
THIRD STAGE OF THE PROCEDURE
Μετά την μερική ακύρωση της απόφασης 1999/133/ΕΚ, η Επιτροπή ζήτησε από τις γαλλικές αρχές και από την SIDE, με επιστολές της 14 Ιουνίου 2002, να εκφράσουν τις απόψεις τους για τους λόγους της ακύρωσης της απόφασης και ιδίως για τα στοιχεία της που αφορούν την εξεταζόμενη αγορά.
Following the partial annulment of Decision 1999/133/EC, the Commission asked the French authorities and SIDE by letters dated 14 June 2002 to give their views on the reasons for the annulment of the decision and, in particular, on the aspects relating to the relevant market.
Ειδικότερα, οι γαλλικές αρχές εκλήθησαν να διατυπώσουν παρατηρήσεις σχετικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσφοράς της CELF σε σχέση με τα χαρακτηριστικά των άλλων εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην εξεταζόμενη αγορά, μεταξύ των οποίων η SIDE.
The French authorities were asked to comment in particular on the special features of the CELF offer compared with those of other market operators, including SIDE.
Η SIDE εκλήθη να σχολιάσει ειδικότερα την έννοια των μικρών παραγγελιών και να αναφέρει ποια ήταν ενδεχομένως η ιδιαιτερότητα της προσφοράς της σε σχέση με την προσφορά της CELF και των άλλων εταιρειών σε αυτή την αγορά.
SIDE was asked to comment in particular on the notion of small orders and to indicate any special feature its offer might have compared with CELF's and those of the other market operators.
Με επιστολή της 8 Ιουλίου 2002, η SIDE ζήτησε προθεσμία να απαντήσει, η οποία της παραχωρήθηκε με επιστολή της 25 Ιουλίου 2002.
By letter dated 8 July 2002, SIDE asked for an extension in which to reply, which it was granted by letter dated 25 July 2002.
Οι γαλλικές αρχές, από τις οποίες οι υπηρεσίες της Επιτροπής ζήτησαν ακρόαση για τις 17 Ιουλίου 2002, ζήτησαν επίσης προθεσμία να απαντήσουν, με επιστολή της 10 Ιουλίου 2002.
The French authorities, which were to meet the Commission's services on 17 July 2002, also asked for an extension for their reply by letter dated 10 July 2002.
Τους παραχωρήθηκε πρόσθετη προθεσμία, με επιστολή της 1η Αυγούστου 2002.
This was granted by letter dated 1 August 2002.
Η SIDE έστειλε την απάντησή της στην Επιτροπή με επιστολή της 12 Αυγούστου 2002.
SIDE sent its reply to the Commission by letter dated 12 August 2002.
Οι γαλλικές αρχές έστειλαν την απάντησή τους με επιστολή της 17 Σεπτεμβρίου 2002.
The French authorities sent their reply by letter dated 17 September 2002.
Αφού ζήτησε από τη SIDE, με επιστολή της 19 Σεπτεμβρίου 2002, να της αναφέρει εάν η απάντησή της περιείχε εμπιστευτικά στοιχεία και αφού έλαβε αρνητική απάντηση στις 30 Σεπτεμβρίου 2002, η Επιτροπή, με επιστολή της 17 Οκτωβρίου 2002, διαβίβασε στις γαλλικές αρχές την απάντηση της SIDE με τα παραρτήματά της.
Having asked SIDE, by letter dated 19 September 2002, to say whether its reply contained confidential information, and having obtained a negative reply on 30 September 2002, the Commission, by letter dated 17 October 2002, sent SIDE's reply together with its annexes to the French authorities for comment.
Με αυτήν την ευκαιρία, υπέβαλε στις γαλλικές αρχές και ένα νέο σύνολο πρόσθετων ερωτήσεων.
It also asked them some further questions on this occasion.
Με επιστολή της 30 Οκτωβρίου 2002, η Επιτροπή έθεσε επίσης στην SIDE μια σειρά πρόσθετων ερωτήσεων, στην οποία απάντησε με επιστολές της 31 Οκτωβρίου 2002 και της 9 Δεκεμβρίου 2002.
By letter dated 30 October 2002, the Commission also asked SIDE some further questions, to which the company replied by letters dated 31 October 2002 and 9 December 2002.
Η SIDE ενημέρωσε την Επιτροπή με επιστολή της 23 Δεκεμβρίου 2002, μετά από αίτηση της Επιτροπής της 16 Δεκεμβρίου 2002, ότι οι απαντήσεις της δεν περιείχαν κανένα εμπιστευτικό στοιχείο και ότι θα μπορούσαν να διαβιβαστούν στις γαλλικές αρχές για να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους.
SIDE informed the Commission, by letter dated 23 December 2002, following the Commission's request of 16 December 2002, that its replies contained no confidential information and could be sent to the French authorities for comment.
Στο μεταξύ, επειδή οι γαλλικές αρχές δεν είχαν απαντήσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η Επιτροπή αναγκάστηκε να αποστείλει υπενθύμιση με επιστολή της 27 Νοεμβρίου 2002.
In the meantime, since the French authorities had not replied within the time limit, the Commission was obliged to send them a reminder by letter dated 27 November 2002.
Με επιστολή της 19 Δεκεμβρίου 2002, οι γαλλικές αρχές ζήτησαν νέα παράταση της προθεσμίας από την Επιτροπή.
By letter dated 19 December 2002, the French authorities again requested the Commission for an extension.
Στις 9 Ιανουαρίου 2003, η Επιτροπή απέστειλε στις γαλλικές αρχές την απάντηση της SIDE της 23 Δεκεμβρίου 2002, για να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους.
On 9 January 2003, the Commission sent SIDE's reply of 23 December 2002 to the French authorities for comment.
Με επιστολή της 17 Ιανουαρίου 2003, οι γαλλικές αρχές απάντησαν στα ερωτήματα της Επιτροπής της 17 Οκτωβρίου 2002.
By letter dated 17 January 2003, the French authorities replied to the Commission's questions of 17 October 2002.
Με επιστολή της 4 Φεβρουαρίου 2003, οι γαλλικές αρχές ζήτησαν και νέα παράταση της προθεσμίας από την Επιτροπή που αφορούσε την αίτηση της Επιτροπής να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους στη δεύτερη απάντηση της SIDE της 23 Δεκεμβρίου 2002.
By letter dated 4 February 2003, the French authorities asked the Commission for a further extension (concerning the request for comments on SIDE's second reply, dated 23 December 2002).
Η Επιτροπή παραχώρησε εν μέρει τις αιτηθείσες παρατάσεις, με επιστολή της 11 Φεβρουαρίου 2002.
By letter dated 11 February 2003, the Commission granted the requested extension in part.
Με επιστολή της 11 Μαρτίου 2003, οι γαλλικές αρχές έστειλαν την απάντησή τους στην Επιτροπή.
By letter dated 11 March 2003, the French authorities sent their reply to the Commission.
Στο μεταξύ, μετά από αίτηση της SIDE, οι υπηρεσίες της Επιτροπής την υποδέχθηκαν για να αναπτύξει την άποψή της για την υπόθεση εξ αρχής, σε συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου 2003.
In the meantime, SIDE was received by the Commission's services at its request and was able to explain its view of the case from the beginning at a meeting held on 4 March 2003.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΕΠΙΜΑΧΩΝ ΜΕΤΡΩΝ: ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΠΟΥ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ ΣΤΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΜΙΑΣ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΜΗ ΑΠΟΔΟΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
DESCRIPTION OF THE MEASURES IN QUESTION: AID AIMED AT MAINTAINING A PARTLY NON-PROFITABLE ACTIVITY
Το Υπουργείο Πολιτισμού αποφάσισε το 1980, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις γενικής πολιτικής της γαλλικής κυβέρνησης αναφορικά με την προώθηση του βιβλίου και της γραμματείας στη γαλλική γλώσσα, να χορηγήσει ενισχύσεις στους παραγγελιοδόχους εξαγωγών που θα αποδέχονταν παραγγελίες παντός τύπου, ανεξάρτητα από την αξία και την αποδοτικότητά τους.
The Ministry of Culture decided in 1980, in accordance with the general policy guidelines of the French Government on promoting books and literature in French, to grant aid to export agencies accepting any type of order, irrespective of the amount and whether it was profitable.
Τα μέτρα αυτά είχαν τεθεί σε εφαρμογή για να καλυφθούν οι ελλείψεις της αγοράς και για να διατηρηθεί μια δραστηριότητα «μη αποδοτικών μικρών παραγγελιών» στο εσωτερικό της αγοράς παραγγελιών εξαγωγών.
The measures were introduced to alleviate the effects of market failure and to foster the ‘small non-profitable orders’ activity in the export agency market.
Οι γαλλικές αρχές εξηγούν ότι διάφορα μικρά βιβλιοπωλεία, που είναι εγκατεστημένα κυρίως σε μη γαλλόφωνες περιοχές οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απομακρυσμένες ή/και με δύσκολη πρόσβαση, αντιμετώπιζαν σοβαρές δυσκολίες εφοδιασμού, εφόσον οι παραγγελίες τους δεν ήταν δυνατό να ικανοποιηθούν από τα παραδοσιακά δίκτυα διανομής, όταν οι παραγγελθείσες ποσότητες βιβλίων ήταν ανεπαρκείς ή ακόμη και όταν η κατά μονάδα τιμή των παραγγελόμενων βιβλίων δεν ήταν αρκετά υψηλή έτσι ώστε να είναι αποδοτική η ικανοποίησή της.
The French authorities explain that small bookshops, established in basically non-French-speaking areas, and sometimes difficult of access and/or remote, were experiencing serious supply difficulties, since their orders could not be met by the traditional distribution channels when the quantities of books ordered were insufficient or when the unit price of the books ordered was not high enough to make the service profitable.
Οι επίμαχες επιχορηγήσεις για δαπάνες εκμετάλλευσης είχαν στόχο να ενθαρρύνουν τις επιχειρήσεις να συνδιαλέγονται με τέτοιους πελάτες (με βιβλιοπωλεία και όχι με τον τελικό καταναλωτή), οι οποίοι δεν θα ήταν δυνατό να εξυπηρετηθούν στο πλαίσιο μιας «συνήθους» εμπορικής σχέσης που βασίζεται αποκλειστικά στο κέρδος.
The operating grants in question were intended to encourage firms to approach such customers (bookshops, not final consumers), whom it had not been possible to serve under a ‘normal’ commercial relationship based solely on profit.