natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα κράτη μέλη καλούνται να εξετάσουν αν απαιτούνται πρόσθετα μέτρα προστασίας στο πλαίσιο της προσέγγισης βάσει των υποχρεώσεων όπως ο καθορισμός ενός κατάλληλου ανώτατου ορίου για τον συνολικό κίνδυνο από χρηματοπιστωτικά παράγωγα κάτω από το 100 % της καθαρής αξίας ενεργητικού για τους απλούς ΟΣΕΚΑ.
Member States are required to consider whether additional safeguards are requested in the context of the use of the commitment approach, such as an appropriate cap to the global exposure relating to financial derivative instruments below 100 % of NAV for non-sophisticated UCITS.
Εξελιγμένοι ΟΣΕΚΑ
Sophisticated UCITS
Συστηματική χρήση της προσέγγισης βάσει της δυνητικής ζημίας (Value-at-Risk — VaR) σε συνδυασμό με ελέγχους κόπωσης
Standard use of value-at-risk (VaR) approach with stress tests
Στην περίπτωση «εξελιγμένων ΟΣΕΚΑ», στα κράτη μέλη συνιστάται να απαιτήσουν από τις εταιρείες διαχείρισης ή επενδύσεων να εφαρμόζουν συστηματικά την προσέγγιση VaR.
In the case of ‘sophisticated UCITS’, Member States are recommended to require management or investment companies to apply regularly VaR approaches.
Στο πλαίσιο της προσέγγισης αυτής υπολογίζεται η μέγιστη δυνητική ζημία που μπορεί να υποστεί το χαρτοφυλάκιο ενός ΟΣΕΚΑ σε συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα και δεδομένο διάστημα εμπιστοσύνης.
In the VaR-approaches, the maximum potential loss that a UCITS portfolio could suffer within a certain time horizon and a certain degree of confidence is estimated.
Στα κράτη μέλη συνιστάται να απαιτήσουν από τις εταιρείες διαχείρισης ή επενδύσεων να εφαρμόζουν επίσης ελέγχους κόπωσης που θα τις βοηθούν στη διαχείριση ενδεχόμενων κινδύνων από ασυνήθιστες εξελίξεις της αγοράς.
Member States are recommended to require management or investment companies also to apply stress tests in order to help manage risks related to possible abnormal market movements.
Οι έλεγχοι κόπωσης μετρούν τον τρόπο με τον οποίο ακραίες οικονομικές εξελίξεις επηρεάζουν την αξία ενός χαρτοφυλακίου σε δεδομένο χρονικό σημείο.
Stress tests measure how extreme financial or economic events affect the value of the portfolio at a specific point of time.
Πρόσκληση για την ανάπτυξη κοινών προτύπων αναφοράς σε μεταγενέστερη φάση
Invitation to develop common reference standards as a further step
Για την εφαρμογή της προσέγγισης VaR, συνιστάται στα κράτη μέλη να απαιτούν τη χρησιμοποίηση κατάλληλων προτύπων σύμφωνα με το σημείο 3.1.
For the application of VaR-approaches, Member States are recommended to require the use of appropriate standards in conformity with point 3.1.
Προς τούτο, τα κράτη μέλη πρέπει να βασιστούν στις εξής παραμέτρους: διάστημα εμπιστοσύνης 99 %, κατοχή επί έναν μήνα και «πρόσφατες» διακυμάνσεις, δηλαδή το πολύ ενός έτους από την ημερομηνία υπολογισμού με την επιφύλαξη πρόσθετων ελέγχων από τις αρμόδιες αρχές.
For this purpose, Member States should consider, as a possible reference the following parameters: a 99 % confidence interval, a holding period of one month and 'recent' volatilities, i.e. no more than one year from the calculation date without prejudice to further testing by the competent authorities.
Εφόσον αναπτυχθούν κοινά πρότυπα σε μεταγενέστερη φάση σύμφωνα με το σημείο 3.4, τα κράτη μέλη πρέπει να επιτρέπουν στις εταιρείες διαχείρισης ή επενδύσεων να αποκλίνουν από τα πρότυπα αυτά μόνον κατά περίπτωση και ύστερα από κατάλληλο έλεγχο από μέρους των αρμόδιων αρχών σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στο σημείο 3.3.3.
Once common standards have been developed by further work undertaken by Member States in accordance with point 3.4, Member States should allow management or investment companies to deviate from these standards only on a case-by-case basis, subject to the appropriate examination of the competent authorities in accordance with what is provided for in point 3.3.3.
Εσωτερικά μοντέλα μέτρησης των κινδύνων
Internal risk-measurement models
Στα κράτη μέλη συνιστάται να δέχονται τα εσωτερικά μοντέλα μέτρησης των κινδύνων που προτείνουν οι εταιρείες διαχείρισης ή επενδύσεων μόνον εφόσον προβλέπουν κατάλληλα μέτρα προστασίας, περιλαμβανομένων εκείνων που αναφέρονται στην παρούσα σύσταση.
Member States are recommended to accept only those internal risk-measurement models proposed by a management or investment company which are subject to appropriate safeguards, including those set out in this recommendation.
Τα μοντέλα αυτά πρέπει να ελέγχονται καταλλήλως από τις αρμόδιες εθνικές αρχές.
The models concerned should be subject to appropriate examination by the competent national authorities.
Συνιστάται, επίσης, στα κράτη μέλη να κοινοποιήσουν κατάλογο μοντέλων αναγνωρισμένων από τις αρμόδιες εθνικές αρχές και να τα διαθέσουν στο κοινό με τα κατάλληλα μέσα.
Member States are also recommended to disclose a list of models recognised by the competent national authorities, and make them publicly available by appropriate means.
Σύσταση για τη διεξαγωγή περαιτέρω εργασιών
Recommendation to carry out further work
Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι μεθοδολογίες μέτρησης των κινδύνων απαιτούν περαιτέρω επεξεργασία, συνιστάται στα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν τις αρμόδιες αρχές τους να διεξάγουν περαιτέρω εργασίες με σκοπό να εκπονηθούν πιο προηγμένες και σύνθετες μέθοδοι μέτρησης κινδύνου και με τον τρόπο αυτόν να αναπτυχθεί μια συγκλίνουσα προσέγγιση για ολόκληρη την Κοινότητα.
Considering that these risk-measurement methodologies need further refinement, Member States are recommended to encourage their competent authorities to undertake further work with a view to elaborating more advanced and elaborated methods of risk-measurement and thus develop a convergent Community-wide approach.
Συγκεκριμένα, οι εργασίες πρέπει να αφορούν τα ακόλουθα:
This concerns in particular:
κριτήρια χαρακτηρισμού ΟΣΕΚΑ ως απλών ή εξελιγμένων·
the criteria to identify sophisticated and non-sophisticated UCITS;
μετατροπή παράγωγων χρηματοπιστωτικών μέσων σε ισοδύναμα υποκείμενα περιουσιακά στοιχεία, και συμψηφισμός των θέσεων στις οποίες βασίζονται τα χρηματοπιστωτικά παράγωγα σε περίπτωση εφαρμογής της προσέγγισης βάσει των υποχρεώσεων·
the conversion of financial derivative instruments into equivalent underlying assetsand the netting of positions underlying the financial derivative instruments in case ofthe application of the commitment approach;
βέλτιστες πρακτικές στον τομέα VaR και έλεγχων κόπωσης·
best practices in the area of VaR and stress tests;
πρότυπα στα οποία πρέπει να ανταποκρίνονται τα εσωτερικά μοντέλα προκειμένου να χρησιμοποιηθούν από ΟΣΕΚΑ.
the standards which internal models must meet in order to be used by UCITS.
Κατάλληλα διαμορφωμένα πρότυπα εκτίμησης της μόχλευσης
Appropriately calibrated standards to assess leverage
Ελλείψει των προηγμένων μεθοδολογιών που αναφέρονται στο σημείο 4.2, συνιστάται στα κράτη μέλη να απαιτήσουν τη χρήση της προσέγγισης βάσει των υποχρεώσεων για την εκτίμηση της μόχλευσης ενός ΟΣΕΚΑ, σε συνδυασμό με τις προσεγγίσεις VaR και τους έλεγχους κόπωσης που απαιτούνται για τον υπολογισμό του βαθμού έκθεσης εξελιγμένων ΟΣΕΚΑ σε κινδύνους της αγοράς, σύμφωνα με το σημείο 3.3.
In the absence of the advanced methodologies mentioned under point 4.2, Member States are recommended to request the use of the commitment approach to assess a UCITS' leverage, in combination with the VaR-approaches and the stress-tests required for the purpose of measuring market risk exposure of sophisticated UCITS under point 3.3.
Συνιστάται, επίσης, στα κράτη μέλη να επιτρέψουν στις εταιρείες διαχείρισης ή επενδύσεων που εφαρμόζουν την προσέγγιση βάσει των υποχρεώσεων σύμφωνα με το σημείο 3.2 να εφαρμόζουν την ίδια προσέγγιση για την εκτίμηση της μόχλευσης.
Member States are also recommended to allow management or investment companies which use the commitment approach according to point 3.2 to also employ the commitment approach for the assessment of leverage.
Πρόσκληση να επιτραπεί η χρήση πιο προηγμένων μεθόδων
Invitation to allow the use of further advanced methodologies
Στην περίπτωση εξελιγμένων ΟΣΕΚΑ του σημείου 3.3, υπό τον όρο ότι οι εποπτικές αρχές είναι απολύτως πεπεισμένες ότι μια συγκεκριμένη εταιρεία διαχείρισης ή επενδύσεων έχει ήδη αναπτύξει και ελέγξει μια κατάλληλη μέθοδο εκτίμησης της μόχλευσης μέσω προσεγγίσεων VaR και ελέγχων κόπωσης και υπό την προϋπόθεση ότι η εταιρεία διαχείρισης ή επενδύσεων τεκμηριώνει δεόντως τη μέθοδο αυτή, τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάσουν τη δυνατότητα αναγνώρισής της για σκοπούς εκτίμησης της μόχλευσης.
In the case of sophisticated UCITS under point 3.3, provided that the supervisory authorities are fully convinced that a given management or investment company has already developed and tested an appropriate method of assessing leverage by the means of VaR-approaches and stress tests and provided that this method is duly documented by the management or investment company, Member States should consider recognising it for the assessment of leverage.
Προς τούτο, συνιστάται συγκεκριμένα στα κράτη μέλη να λάβουν υπόψη τους προσεγγίσεις βασιζόμενες σε ένα πρότυπο σύγκρισης όπως η τιμή VaR/ελέγχου κόπωσης ενός κατάλληλου χαρτοφυλακίου αναφοράς που ανταποκρίνεται στην επενδυτική πολιτική ενός ΟΣΕΚΑ ή την τιμή VaR/ελέγχου κόπωσης ενός άλλου κατάλληλου σημείου αναφοράς.
For this purpose, Member States are specifically recommended to consider approaches relying on a standard of comparison such as the VaR/stress test value of an appropriate reference portfolio which complies with the investment policy of a UCITS or the VaR/stress test value of an adequate benchmark.
Συνιστάται στα κράτη μέλη να λάβουν υπόψη ότι οι μέθοδοι εκτίμησης της μόχλευσης ενός ΟΣΕΚΑ απαιτούν περαιτέρω επεξεργασία, ιδίως όταν η μέγιστη τιμή VaR/ελέγχου κόπωσης αντιστοιχεί σε συνολικό κίνδυνο 200 % της καθαρής αξίας του ενεργητικού ενός ΟΣΕΚΑ.
Member States are recommended to take into account that the methods for assessing the leverage of a UCITS need further refinement, in particular with respect to the maximum VaR/stress-test value corresponding to a total exposure of 200 % of a UCITS' NAV.
Επομένως, πρέπει να ενθαρρύνουν τις αρμόδιες εθνικές αρχές να διεξάγουν περαιτέρω εργασίες για την ανάπτυξη πιο προηγμένων και σύνθετων μεθόδων εκτίμησης της μόχλευσης με σκοπό την ανάπτυξη μιας συγκλίνουσας προσέγγισης για ολόκληρη την Κοινότητα.
Therefore they should encourage their competent national authorities to undertake further work to develop more advanced and sophisticated methods of assessing leverage aiming at the development of a convergent Community-wide approach.
Εφαρμογή κατάλληλων προτύπων και αναγνωρισμένων τεχνικών άμβλυνσης των κινδύνων για τον περιορισμό του κινδύνου αντισυμβαλλομένου
Applying appropriate standards and recognised risk-mitigation techniques to limit counterparty risk
Κριτήρια για τον περιορισμό του κινδύνου αντισυμβαλλομένου για εξωχρηματιστηριακά παράγωγα.
Criteria for the limitation of counterparty risk exposure to OTC derivatives
Στα κράτη μέλη συνιστάται να εξασφαλίσουν ότι όλες οι πράξεις σε παράγωγα που θεωρούνται ότι δεν φέρουν κίνδυνο αντισυμβαλλομένου εκτελούνται στο πλαίσιο ρυθμιζόμενης αγοράς της οποίας το γραφείο συμψηφισμού πληροί τις εξής προϋποθέσεις: καλύπτεται από κατάλληλη εγγύηση εκτέλεσης, αποτιμά σε ημερήσια βάση την αγοραία αξία των θέσεων σε παράγωγα και προβαίνει τουλάχιστον σε ημερήσιο καθορισμό περιθωρίων.
Member States are recommended to ensure that all the derivatives transactions which are deemed to be free of counterparty risk are performed on an exchange where the clearinghouse meets the following conditions: it is backed by an appropriate performance guarantee, and is characterised by a daily mark-to-market valuation of the derivative positions and an at least daily margining.
Σύσταση όσον αφορά την εφαρμογή της μεθόδου της μέγιστης δυνητικής ζημίας
Recommendation to use maximum potential loss
Στα κράτη μέλη συνιστάται να απαιτήσουν να μετράται ο κίνδυνος ανά αντισυμβαλλόμενο σε μια πράξη σε εξωχρηματιστηριακά παράγωγα με βάση τη μέγιστη δυνητική ζημία του ΟΣΕΚΑ σε περίπτωση που ο αντισυμβαλλόμενος δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του και όχι με βάση την ονομαστική αξία της εξωχρηματιστηριακής σύμβασης.
Member States are recommended to require the exposure per counterparty on an OTC-derivative transaction to be measured on the maximum potential loss incurred by the UCITS if the counterparty defaults and not on the basis of the notional value of the OTC contract.
Πρόσκληση για τη χρήση των προτύπων που θεσπίζει η οδηγία 2000/12/EΚ ως μια πρώτη βάση αναφοράς
Invitation to use the standards laid down in Directive 2000/12/EC as a first reference
Σύμφωνα με τα ποσοτικά εποπτικά όρια που τέθηκαν με την οδηγία 2001/108/EΚ, στα κράτη μέλη συνιστάται να απαιτούν την εκτίμηση του κινδύνου αντισυμβαλλομένου για εξωχρηματιστηριακά παράγωγα βάσει της μεθόδου της αγοραίας αξίας που θεσπίζεται με την οδηγία 2000/12/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [7], με την επιφύλαξη της αναγκαιότητας κατάλληλων μοντέλων καθορισμού των τιμών όταν η αγοραία τιμή δεν είναι διαθέσιμη.
In compliance with the fixed quantitative prudential limits already imposed by Directive 2001/108/EC, Member States are recommended to require the assessment of counterparty risk with regard to OTC-derivatives in accordance with the marking-to-market method laid down in Directive 2000/12/EC of the European Parliament and of the Council [7], notwithstanding the need of appropriate pricing models when the market price is not available.
Τα κράτη μέλη πρέπει, επίσης, να απαιτούν την πλήρη εφαρμογή της προσέγγισης της ισοδυναμίας που προβλέπει η οδηγία 2000/12/EΚ, σε συνδυασμό με ένα σύστημα πρόσθετων επιβαρύνσεων ώστε να αντικατοπτρίζεται ο δυνητικός μελλοντικός κίνδυνος.5.4.
Member States should also require the use of the full credit equivalent approach laid down in Directive 2000/12/EC, including an add-on methodology to reflect the potential future exposure.5.4.
Αναγνώριση εγγυήσεων για τον σκοπό της εκτίμησης του κινδύνου αντισυμβαλλομένου στον οποίο εκτίθεται ένας ΟΣΕΚΑ
Recognition of collateral for the purpose of assessing a UCITS' counterparty risk exposure
Γενικά κριτήρια
General criteria
Στα κράτη μέλη συνιστάται να επιτρέψουν την αναγνώριση των εγγυήσεων που παρέχονται προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος αντισυμβαλλομένου ενός ΟΣΕΚΑ υπό τον όρο ότι, σύμφωνα με τους εποπτικούς κανόνες της οδηγίας 2000/12/EΚ και λαμβάνοντας υπόψη μεταγενέστερες εξελίξεις:
Member States are recommended to allow for the recognition of collateral in order to reduce a UCITS' counterparty risk provided that, in accordance with the prudential rules laid down in Directive 2000/12/EC and taking into account further developments, the collateral:
η αγοραία αξία των εγγυήσεων εκτιμάται σε ημερήσια βάση και υπερβαίνει το ποσό που εκτίθεται σε κίνδυνο·
is marked-to-market on a daily basis and exceeds the value of the amount at risk;
οι εγγυήσεις φέρουν αμελητέους μόνον κινδύνους (π.χ. κρατικά ομόλογα πρώτης πιστοληπτικής διαβάθμισης ή μετρητά) και είναι ρευστοποιήσιμες·
is exposed only to negligible risks (e.g. government bonds of first credit rating or cash) and is liquid;
οι εγγυήσεις βρίσκονται υπό την επιτροπεία τρίτου μη σχετιζόμενου με τον φορέα ή προστατεύονται νομικά από τις επιπτώσεις της χρεοκοπίας συνδεδεμένου μέρους·
is held by a third part custodian not related to the provider or is legally secured from the consequences of a failure of a related party;
ο ΟΣΕΚΑ δύναται, ανά πάσα στιγμή, να κάνει χρήση των εγγυήσεων.
can be fully enforced by the UCITS at any time.
Όρια συγκέντρωσης κινδύνου
Risk concentration limits
Σύμφωνα με τη γενική αρχή της διασποράς του κινδύνου, στα κράτη μέλη συνιστάται να εξασφαλίσουν ότι η έκθεση μιας οντότητας ή ομίλου σε κίνδυνο αντισυμβαλλομένου, λαμβάνοντας υπόψη τις εγγυήσεις που χορήγησε η εν λόγω οντότητα ή όμιλος, δεν μπορεί να υπερβαίνει το όριο του 20 % που προβλέπει η οδηγία 85/611/EΟΚ, τόσο σε επίπεδο μεμονωμένης οντότητας, βάσει του άρθρου 22 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο, όσο και σε επίπεδο ομίλου, βάσει του άρθρου 22 παράγραφος 5 της ίδιας οδηγίας.
In accordance with the general principle of risk-spreading, Member States are recommended to ensure that the exposure to counterparty risk on a given entity, respectively group, after taking into account any collateral received from that entity, or group, may not be higher than the 20 % limit laid down in Directive 85/611/EEC, both at individual level, under the second sub-paragraph of Article 22(2) and at group level, under Article 22(5) of that Directive.
Αναγνώριση συμψηφισμού
Recognition of netting
Στα κράτη μέλη συνιστάται να επιτρέψουν στους ΟΣΕΚΑ να συμψηφίζουν τις θέσεις τους σε εξωχρηματιστηριακά παράγωγα έναντι του ιδίου αντισυμβαλλομένου, υπό τον όρο ότι οι διαδικασίες συμψηφισμού πληρούν τους όρους της οδηγίας 2000/12/EΚ και ότι βασίζονται σε συμφωνίες δεσμευτικές από νομική άποψη.
Member States are recommended to allow UCITS to net their OTC-derivative positions vis-à-vis the same counterparty, provided that the netting procedures comply with the conditions laid down in Directive 2000/12/EC and that they are based on legally binding agreements.
Χρησιμοποίηση κατάλληλων μεθόδων κατά την εφαρμογή ορίων ως προς τον κίνδυνο εκδότη
Using adequate methodologies when applying limitations to issuer risk
Προσαρμογή των μεθόδων μέτρησης των κινδύνων στην τυπολογία των παραγώγων
Adaptation of the risk-measurement methodologies to the derivatives typology
Δεδομένου ότι το άρθρο 21 παράγραφος 3 τέταρτο εδάφιο της οδηγίας 85/611/EΟΚ ορίζει ότι προκειμένου να συμπεριληφθούν χρηματοπιστωτικά παράγωγα μέσα στα όρια συγκέντρωσης ανά εκδότη που προβλέπονται στο άρθρο 22, τα παράγωγα αυτά πρέπει να μετατρέπονται σε ισοδύναμες θέσεις σε υποκείμενα στοιχεία του ενεργητικού, συνιστάται στα κράτη μέλη να απαιτήσουν τη χρησιμοποίηση μεθόδων κατάλληλων για τον εκάστοτε τύπο παραγώγου.
Considering that the fourth subparagraph of Article 21(3) of Directive 85/611/EEC provides that, in order to include financial derivative instruments into the issuer concentration limits foreseen by Article 22, they should be converted into equivalent underlying positions, Member States are recommended to require the use of methodologies adequate to the type of instrument considered.
Για παράδειγμα, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν τη χρησιμοποίηση της προσέγγισης «δέλτα» για τα δικαιώματα προαίρεσης.
For example, Member States may allow the use of the delta approach for options.
Στις περιπτώσεις στις οποίες δεν ενδείκνυται η προσέγγιση αυτή ή είναι τεχνικά αδύνατη η εφαρμογή της εξαιτίας της πολυπλοκότητας του υπόψη χρηματοπιστωτικού παράγωγου μέσου, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν τη χρησιμοποίηση μιας προσέγγισης βασιζόμενης στη μέγιστη δυνητική ζημία για το υπόψη παράγωγο ως μέγιστο όριο εκτίμησης του κινδύνου αφερεγγυότητας.
In cases where this approach is not relevant or technically impossible, due to the complexity of the concerned financial derivative instrument, Member States may then allow the use of an approach based on the maximum potential loss linked to that derivative as a maximum threshold assessment of the solvency risk.
Η περίπτωση των παραγώγων που βασίζονται σε δείκτη
Case of index-based derivatives
Στα κράτη μέλη συνιστάται, όταν κάνουν χρήση της διακριτικής τους ευχέρειας κατά την εφαρμογή του δικαιώματος που προβλέπει το άρθρο 21 παράγραφος 3 τρίτο εδάφιο της οδηγίας 85/611/EΟΚ, να λαμβάνουν υπόψη αν ο υποκείμενος δείκτης ενός παράγωγου χρηματοπιστωτικού μέσου ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του άρθρου 22α της ίδιας οδηγίας.
Member States are advised, in the use of their discretionary powers for the application of the option foreseen by the third subparagraph of Article 21(3) of Directive 85/611/EEC, to take into account whether the underlying index of a financial derivative instrument meets the requirements of Article 22a of that Directive.
Όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 21 παράγραφος 2 και του άρθρου 21 παράγραφος 3 τρίτο εδάφιο της οδηγίας, στα κράτη μέλη συνιστάται να λαμβάνουν υπόψη ότι μια εταιρεία διαχείρισης ή επενδύσεων δεν πρέπει να έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί χρηματοπιστωτικά παράγωγα μέσα βασιζόμενα σε δείκτη δικής της σύνθεσης προκειμένου να παρακάμψει τα όρια συγκέντρωσης ανά εκδότη που καθορίζει το άρθρο 22.
For the application of Article 21(2) and the third subparagraph of Article 21(3) of that Directive, Member States are recommended to consider that, a management or investment company should generally be prevented from using financial derivative instruments based on a self-composed index with the intent to circumvent the issuer concentration limits of Article 22.
Συνιστάται, επίσης, στα κράτη μέλη να λάβουν υπόψη ότι μια εταιρεία διαχείρισης ή επενδύσεων δεν πρέπει να έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί χρηματοπιστωτικά παράγωγα μέσα βασιζόμενα σε δείκτες που δεν συμμορφώνονται με τα όρια συγκέντρωσης του άρθρου 22α της οδηγίας 85/611/EΟΚ.
Member States are also recommended to consider that a management or investment company should be prevented from using financial derivative instruments based on indices which do not comply with the concentration limits set by Article 22a of Directive 85/611/EEC.
Όρια συγκέντρωσης κινδύνων
Risk-concentration limits
Στα κράτη μέλη συνιστάται να απαιτούν από τις εταιρείες διαχείρισης ή επενδύσεων να λαμβάνουν σωρευτικά υπόψη τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου και τον κίνδυνο εκδότη έναντι της ίδιας οντότητας ή του ίδιου ομίλου επιχειρήσεων κατά την εφαρμογή του ορίου του 20 % της καθαρής αξίας του ενεργητικού βάσει του άρθρου 22 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο και του άρθρου 22 παράγραφος 5 της οδηγίας 85/611/EΟΚ.
Member States are recommended to require management companies or investment companies to cumulate counterparty risk with issuer risk versus the same entity or group for the application of the 20 % NAV-limit pursuant to the second subparagraph of Article 22(2)and Article 22(5) of Directive 85/611/EEC.
Εφαρμογή κατάλληλων κανόνων κάλυψης σε πράξεις τόσο με εισηγμένα όσο και με εξωχρηματιστηριακά παράγωγα χρηματοπιστωτικά μέσα
Applying relevant cover rules to transactions with both listed, and OTC, financial derivative instruments
Κατάλληλη κάλυψη ελλείψει διακανονισμού σε μετρητά
Appropriate cover in the absence of cash-settlement
Όταν το χρηματοπιστωτικό παράγωγο μέσο προβλέπει αυτόματα ή κατ' επιλογήν του αντισυμβαλλομένου, τη φυσική παράδοση του υποκείμενου χρηματοπιστωτικού μέσου κατά τη λήξη ή κατά την άσκηση, και υπό την προϋπόθεση ότι η φυσική παράδοση αποτελεί τρέχουσα πρακτική για το υπόψη μέσο, στα κράτη μέλη συνιστάται να απαιτούν από τους ΟΣΕΚΑ να διατηρούν το εν λόγω υποκείμενο χρηματοπιστωτικό μέσο στο χαρτοφυλάκιό τους για λόγους κάλυψης.
When the financial derivative instrument provides for, either automatically or at the counterpart's choice, physical delivery of the underlying financial instrument on maturity or exercise, and provided that physical delivery is common practice on the considered instrument, Member States are recommended to require UCITS to hold this underlying financial instrument as cover in their investment portfolios.
Κατ' εξαίρεση υποκατάσταση με εναλλακτική υποκείμενη κάλυψη ελλείψει διακανονισμού σε μετρητά
Exceptional substitution with an alternative underlying cover in the absence of cash settlement
Στις περιπτώσεις που οι κίνδυνοι του υποκείμενου χρηματοπιστωτικού μέσου ενός παραγώγου μπορούν να εκπροσωπηθούν επαρκώς από άλλο υποκείμενο χρηματοπιστωτικό μέσο και το υποκείμενο χρηματοπιστωτικό μέσο είναι ρευστοποιήσιμο σε πολύ μεγάλο βαθμό, τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάσουν τη δυνατότητα να επιτρέψουν στους ΟΣΕΚΑ να διατηρούν, κατ' εξαίρεση, άλλα ρευστοποιήσιμα περιουσιακά στοιχεία ως κάλυψη, υπό τον όρο ότι αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανά πάσα στιγμή για την αγορά του προς παράδοση υποκείμενου χρηματοπιστωτικού μέσου και ότι ο πρόσθετος κίνδυνος αγοράς που συνδέεται με αυτό το είδος πράξης μετράται καταλλήλως.
In cases where the risks of the underlying financial instrument of a derivative can be appropriately represented by another underlying financial instrument and the underlying financial instrument is highly liquid, Member States should consider allowing UCITS to hold exceptionally other liquid assets as cover provided that they can be used at any time to purchase the underlying financial instrument to be delivered and that the additional market risk which is associated with that type of transaction is adequately measured.