natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τα είδη Streptococcus παρουσιάζουν μέτρια ευαισθησία στην πεφλοξασίνη, οι δε τιμές MIC90 κυμαίνονται μεταξύ 3,1 και 32 mg/L (Gonzalez JP, Henwood JM.
Streptococcus species have only moderate sensitivity to pefloxacin, with MIC90 values ranging from 3.1 to 32 mg/L (Gonzalez JP, Henwood JM.
Η περιορισμένη αντιμικροβιακή δράση της πεφλοξασίνης κατά του ειδικού παθογόνου της ένδειξης αποκλείει τη χρήση της στη συγκεκριμένη ένδειξη διότι υπάρχει υψηλός κίνδυνος ανεπαρκούς κάλυψης και ανάπτυξης αντοχής.
The poor pefloxacin antimicrobial activity against indication specific pathogen precludes its use in this indication as there is a high risk of inadequate coverage and resistance development.
Τα συναφή ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της ακαδημαϊκής κοινότητας και των ΚΑΚ, καλούνται να διενεργήσουν περαιτέρω έρευνα για τον ακριβέστερο χαρακτηρισμό των εν λόγω συνδεόμενων με αναπηρία ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμακευτικού προϊόντος.
Relevant stakeholders, including academia and MAHs, are encouraged to perform further research that would further characterise these disabling adverse drug reactions.
Η αντιμικροβιακή δράση της πεφλοξασίνης έναντι στελεχών βακτηρίων συναφών για τη συγκεκριμένη ένδειξη είναι περιορισμένη (Hoogkamp-Korstanje 1997).
Pefloxacin antimicrobial activity against bacterial strains relevant for this indication is low (Hoogkamp-Korstanje 1997).
Ως εκ τούτου, η σηψαιμία δεν είναι αποδεκτή ως αυτόνομη ένδειξη σύμφωνα με το επεξηγηματικό σημείωμα (CPMP/EWP/558/95 αναθ.
Therefore, septicaemia is not acceptable as a stand-alone indication as per the Note for Guidance (CPMP/EWP/558/95 rev 2).
Η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα είναι μια σοβαρή και απειλητική για τη ζωή ασθένεια που συνδέεται με υψηλή θνησιμότητα.
Infective endocarditis is a severe and life-threatening disease associated with high mortality.
Συνολικά, η σηψαιμία είναι μη ειδική και γενικότερα δευτεροπαθής πάθηση (συνέπεια) μιας πρωτοπαθούς λοίμωξης.
Overall, septicaemia is non-specific and is generally a secondary condition (a consequence) to a primary infection.
Τα καταλληλότερα τοπικής χρήσης αντιβιοτικά είναι κατά προτίμηση τα μη απορροφούμενα και ευρέος φάσματος αντιβιοτικά, ιδίως εκείνα που καλύπτουν εντερικά θετικά και αρνητικά κατά Gram αερόβια βακτήρια, όπως η καναμυκίνη.
Local antibiotics most suitable are preferably non-absorbed and broad spectrum, especially covering enteric gram-positive and gram-negative aerobes, like kanamycin.
Η οξεία μέση ωτίτιδα θεωρείται πολυπαραγοντική και πολυμικροβιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται συνήθως ως επιπλοκή ιογενούς λοίμωξης της ανώτερης αναπνευστικής οδού (Marom et al 2012).
AOM is regarded as a multifactorial and polymicrobial disease, which usually occurs as a complication of viral upper respiratory tract infection (Marom et al 2012).
Οι ομάδας B στρεπτόκοκκοι (GBS), Escherichia coli, Staphylococcus aureus και Enterococcus faecalis είναι οι οργανισμοί που συνδέονται συχνότερα με την αερόβια κολπίτιδα (Rampersaud et al 2012).
Group B streptococci (GBS), Escherichia coli, Staphylococcus aureus and Enterococcus faecalis are the organisms most frequently associated with Aerobic Vagnitis (Rampersaud et al 2012).
Αναπνευστικές λοιμώξεις
Respiratory infections
Τα παθογόνα Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae και Moraxella catharralis απομονώθηκαν από δείγματα πτυέλων σε ποσοστό έως και 45% των ασθενών με οξεία βρογχίτιδα (Macfarlane et al. 1993) όμως ο ρόλος τους είναι δύσκολο να διαπιστωθεί λόγω του δυνητικού στοματοφαρυγγικού αποικισμού σε υγιή άτομα (Laurenzi et al. 1961;
Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae and Moraxella catharralis were isolated from sputum samples in up to 45% of patients with acute bronchitis (Macfarlane et al. 1993) but their role is difficult to distinguish because of potential oropharyngeal colonization in healthy individuals (Laurenzi et al. 1961; Smith and Lockwood 1986).
Οι υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις είναι συχνές σε νεαρές υγιείς γυναίκες, ακόμη και αν έχουν εν γένει φυσιολογικό από άποψη ανατομίας και φυσιολογίας ουροποιητικό σύστημα (Hooton 2001).
Recurrent UTIs are common among young, healthy women, even though they generally have anatomically and physiologically normal urinary tracts (Hooton 2001).
Οι φθοριοκινολόνες και οι κινολόνες (στο εξής «(φθοριο)κινολόνες») είναι μια κατηγορία συνθετικών αντιβακτηριακών παραγόντων που χρησιμοποιούνται στην κλινική πράξη από το 1961.
Fluoroquinolones and quinolones (hereinafter ‘(fluoro)quinolones') are a class of synthetic antibacterial agents that have been used in clinical practice since 1961.
Η σηψαιμία είναι μια σοβαρή και απειλητική για τη ζωή ασθένεια που συνδέεται με υψηλή θνησιμότητα.
Septicaemia is a severe and life-threatening disease associated with high mortality.
Οι παλαιότερες ουσίες αυτής της κατηγορίας (ξεκινώντας από το ναλιδιξικό οξύ) είναι μη φθοριούχες, διαθέτουν στενό φάσμα δράσης έναντι των αρνητικών κατά Gram βακτηρίων και έχουν γενικά αντικατασταθεί στην κλινική πράξη από νεότερης γενιάς αντιβιοτικά.
The earliest substances of this class (starting with nalidixic acid) are non-fluorinated, possess only a narrow spectrum of activity against Gram-negative bacteria and have generally been replaced in clinical practices by more recent antibiotics.
Η θεραπεία πρέπει να στοχεύει την πρωτοπαθή λοίμωξη λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά φαρμακοκινητικής/φαρμακοδυναμικής της θεραπείας και το σημείο της λοίμωξης.
The therapy should be targeted to the primary infection taking into account PK/PD characteristics of the treatment and site of the infection.
Επιπροσθέτως, για την πεφλοξασίνη η PRAC έκρινε ότι ορισμένες από τις ενδείξεις που αναφέρονται στον πίνακα 1 ανωτέρω πρέπει να διαγραφούν ως εξής:
Furthermore, for pefloxacin PRAC considered that some of the indications mentioned above in Table 1 should be removed as below:
Οι συγκεκριμένες ουσίες αναστέλλουν τη σύνθεση του βακτηριακού DNA μέσω της πρόσδεσής τους στα ενδοκυττάρια ένζυμα τοποϊσομεράσης, σχηματίζοντας σύμπλοκα φαρμάκου-ενζύμου-DNA.
These substances inhibit synthesis of bacterial DNA via binding to intracellular topoisomerase enzymes and forming drug-enzyme-DNA complexes.
Ως εκ τούτου, οι κίνδυνοι υπερτερούν του οφέλους στη συγκεκριμένη ένδειξη και η ένδειξη πρέπει να διαγραφεί.
Therefore, the risks outweigh the benefits in this indication and the indication should be deleted.
Ωστόσο, για την πεφλοξασίνη η PRAC έκρινε ότι ορισμένες από τις ενδείξεις που αναφέρονται στον πίνακα 1 ανωτέρω πρέπει να περιοριστούν ως εξής:
However, for pefloxacin PRAC considered that some of the indications mentioned above in Table 1 should be restricted as below:
• Απλή μη επιπλεγμένη οξεία κυστίτιδα σε προεμμηνοπαυσιακές ενήλικες γυναίκες
• Simple uncomplicated acute cystitis in the premenopausal adult women
Όσον αφορά την ένδειξη «Επιλεκτική απολύμανση του γαστρεντερικού σωλήνα σε ασθενείς με επιβαρυμένο ανοσοποιητικό σύστημα» το όφελος της χρήσης (φθοριο)κινολονών είναι εξαιρετικά περιορισμένο.
Regarding the indication “Selective decontamination of gastrointestinal tract in patients with compromised immune system” the benefit of using (fluoro)quinolones is extremely limited.
Στην ΕΕ, για την ένδειξη της μηνιγγίτιδας έχει λάβει άδεια κυκλοφορίας μόνο η πεφλοξασίνη.
In EU, the indication of meningitis is only authorised for pefloxacin.
Η λοιμώδης λαρυγγίτιδα είναι ως επί το πλείστον αυτοπεριοριζόμενη ιογενής νόσος (οφειλόμενη στον ιό της παραϊνφλουένζας, στον ρινοϊό, στον ιό της γρίπης και στον αδενοϊό), η οποία δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία με αντιβιοτικά (Higgins, 1974).
Infectious laryngitis is mostly a self-limiting viral disease (caused by parainfluenza, rhinovirus, influenza and adenovirus) that does not respond to antibiotic therapy (Higgins, 1974).
Ωστόσο, η ανεπαρκής ανακούφιση των συμπτωμάτων και ο κίνδυνος επιπλοκών (ιδίως της πυελονεφρίτιδας) παρουσιάστηκαν σε μεγαλύτερο ποσοστό στην ομάδα που δεν έλαβε αντιβιοτικά.
However, lack of symptoms relief and risk of complications (specifically pyelonephritis) have been found to be higher in non-antibiotic group.
Ο ΚΑΚ πρέπει να αιτιολογήσει τη συνιστώμενη δοσολογία και να υποβάλει κατάλληλα δεδομένα φαρμακοκινητικής/φαρμακοδυναμικής προς στήριξη της ένδειξης.
The MAHs should justify the dosage recommendation and consider appropriate PK/PD data in support of the indication.
Προστατίδα, επιδιδυμοορχίτιδα
Prostatitis, epididymo-orchitis
Ως μία από τις συχνότερες παιδιατρικές νόσους, η οξεία μέση ωτίτιδα, λόγω του υψηλού ποσοστού αυτόματης ίασης που υπερβαίνει το 80%, μπορεί να θεωρηθεί ως μη σοβαρή και, στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτοπεριοριζόμενη νόσος.
Being one of the most common paediatric diseases, AOM with its spontaneous cure rate above 80% might be considered as a non-serious and inmost cases self-limited infection.
Οι (φθοριο)κινολόνες συνιστώνται ενίοτε για την αρχική θεραπεία σοβαρών ή/και επιπλεγμένων περιστατικών αερόβιας κολπίτιδας (ήτοι για τον έλεγχο οξέων συμπτωμάτων σε σοβαρά περιστατικά όπως σταφυλοκοκκική ή κηλιδώδη στρεπτοκοκκική κολπίτιδα).
(Fluoro)quinolones are sometimes recommended in the initial treatment of serious and/or complicated cases of aerobic vaginitis (i.e. to control acute symptoms in severe cases such as staphylococcal or macular streptococcal vaginitis).
Πίνακας 1 - Ενδείξεις της κατηγορίας 1: καμία τροποποίηση των ενδείξεων
Table 1 - Category 1 indications: no modification of the indications
Οι (φθοριο)κινολόνες δεν καλύπτουν επαρκώς το φάσμα των παθογόνων που ανιχνεύονται συνήθως στους ασθενείς με φαρυγγίτιδα ή/και αμυγδαλίτιδα.
(Fluoro)quinolones do not sufficiently cover the spectrum of pathogens which are commonly identified in patients with pharyngitis and/or tonsillitis.
Γενικότερα, οι περισσότερες βρογχικές λοιμώξεις είναι ιογενούς αιτιολογίας.
Generally, the most bronchial infections are of viral origin.
Σχεδόν το 95% των περιστατικών κακοήθους εξωτερικής ωτίτιδας που αναφέρονται στη βιβλιογραφία οφείλονται στο Pseudomonas aeruginosa (Bovo et al. 2012).
Almost 95% of MOE cases reported in the literature are attributed to Pseudomonas aeruginosa (Bovo et al. 2012).
Το όφελος της συστημικής προφύλαξης με αντιβιοτικά σε ελεύθερες επιμόλυνσης επεμβάσεις ωτοχειρουργικής εν γένει δεν είναι επί του παρόντος επαρκώς τεκμηριωμένο, το δε όφελος έναντι της τοπικής χρήσης αντιβιοτικών δεν έχει αποδειχθεί.
The benefit of systemic antibiotic prophylaxis in general in the clean-contaminated ear surgery is currently not sufficiently substantiated and the benefit over topical antibiotics is not proven.
• Κατηγορία 1: Η πρόσφατα προσδιορισθείσα φύση των ανησυχιών σχετικά με την ασφάλεια δεν μεταβάλλει ουσιαστικά την υφιστάμενη σχέση οφέλους-κινδύνου και δεν επιβάλλεται τροποποίηση της ένδειξης.
• Category 1: The newly identified nature of the safety concerns does not substantially modify the existing benefit/risk balance and no change to the indication is warranted.
• Κατηγορία 2: Η πρόσφατα προσδιορισθείσα ανησυχία σχετικά με την ασφάλεια επιβάλλει περιορισμό της χρήσης των (φθοριο)κινολονών στις συγκεκριμένες ενδείξεις.
• Category 2: The newly identified safety concern necessitates a restriction of (fluoro)quinolone use in these indications.
Στις αναθεωρημένες ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές, η μη αντιβακτηριακή αντιμετώπιση των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος δεν αναφέρεται ως θεραπευτική επιλογή.
Reviewed European guidelines do not discuss an option of non-antibacterial therapy of urinary tract infections.
• Συν τοις άλλοις, καθορίστηκαν τα βασικά στοιχεία για την αποστολή άμεσης κοινοποίησης προς τους επαγγελματίες του τομέα της υγείας, καθώς και το χρονοδιάγραμμα για τη διανομή της.
• Core elements of a direct healthcare professional communication were agreed, together with the timelines for its distribution.
Κρίνεται ότι η μη επιπλεγμένη κυστίτιδα συνιστά μη σοβαρή, μη απειλητική για τη ζωή ένδειξη για την οποία ο δυνητικός κίνδυνος της χρήσης (φθοριο)κινολονών ως θεραπείας πρώτης γραμμής υπερτερεί του οφέλους.
It is considered that uncomplicated cystitis constitutes a non-severe, non-life-threatening indication for which the potential risk outweighs the benefit when using (fluoro)quinolones as first line treatment.
Πέραν τούτου, τα διαθέσιμα στοιχεία καταδεικνύουν περιορισμένη αντιμικροβιακή δράση της πεφλοξασίνης κατά του βακτηρίου Pseudomonas (King and Phillips, 1986), ενώ δεν υπάρχουν για την πεφλοξασίνη διαθέσιμα επικαιροποιημένα στοιχεία σχετικά με την ευαισθησία, διότι η ευρωπαϊκή επιτροπή δοκιμής της ευαισθησίας σε αντιμικροβιακούς παράγοντες (EUCAST) δεν έχει ορίσει κλινικά όρια ευαισθησίας για την πεφλοξασίνη
Apart from that, the available data shows a poor antimicrobial activity of pefloxacin against Pseudomonas (King and Phillips 1986) and no updated susceptibility data on pefloxacin are available as the European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST) has not defined clinical breakpoints for pefloxacin (http://www.eucast.org/fileadmin/src/media/PDFs/EUCAST_files/Rationale_documents/Ciproflo xacin_rationale_1.9.pdf).
Κατηγορία 1: καμία τροποποίηση των ενδείξεων
Category 1: no modification of the indications
Η έρευνα θα πρέπει να εστιάζει στα κενά γνώσης και τις αβεβαιότητες, συμπεριλαμβάνοντας, μεταξύ άλλων, τους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τις ειδικές αυτές ανεπιθύμητες ενέργειες, τις θεραπείες των ανεπιθύμητων ενεργειών, τον προσδιορισμό πιθανών βιοδεικτών για την πρόβλεψη των εν λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών και τους υποκείμενους μηχανισμούς δράσης που θα μπορούσαν να προκαλέσουν τις αντίστοιχες αντιδράσεις.
The research should focus on current gaps and uncertainties in knowledge, including but not exclusive to, risk factors associated with these specific ADRs, treatments for the ADRs, identification of possible biomarkers to predict these ADRs and underlying mechanisms of action that could lead to the respective reactions.
(1) πολύ ευρείες και περιλαμβάνουν υπερβολικά πολλές ιατρικές οντότητες όσον αφορά τόσο τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία για την αξιολόγηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου των (φθοριο)κινολονών, σύμφωνα με την Κατευθυντήρια γραμμή σχετικά με την αξιολόγηση των φαρμακευτικών προϊόντων που ενδείκνυνται για τη θεραπεία των βακτηριακών λοιμώξεων (CPMP/EWP/558/95 αναθ.
(1) too broad and encompass too many medical entities in terms of the scientific evidence available for (fluoro)quinolone benefit/risk assessment, in view of the Guideline on the evaluation of medicinal products indicated for treatment of bacterial infections (CPMP/EWP/558/95 rev 2) and in relation to the (sub) indications mentioned in categories 1, 2 or 3 above.
Ως εκ τούτου, ο ρόλος της πεφλοξασίνης στη διαχείριση της βακτηριακής προστατίτιδας και το όφελος της χρήσης της πεφλοξασίνης στη θεραπεία των εν λόγω λοιμώξεων δεν είναι επί του παρόντος γνωστά.
Thus, the current role of pefloxacin for the management of bacterial prostatitis and the benefit of using pefloxacin to treat these infections is unknown.
Η σχέση οφέλους-κινδύνου των τεσσάρων ουσιών (πιπεμιδικό οξύ, ναλιδιξικό οξύ, φλουμεκίνη και κινοξακίνη) κρίνεται αρνητική.
The benefit risk balance of four substances (pipemidic acid, nalidixic acid, flumequine and cinoxacin) is considered negative.
Ο ρόλος της πεφλοξασίνης στη θεραπεία της βακτηριακής προστατίτιδας κρίνεται ότι δεν έχει αποδειχθεί.
The role of pefloxacin in the treatment of bacterial prostatitis is considered as not being demonstrated.
Στους συνήθεις μικροοργανισμούς που μπορούν να προκαλέσουν λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα συγκαταλέγονται τα Viridans streptococci, Streptococcus bovis, η οικογένεια HACEK, τα Staphylococcus aureus ή enterococci.
Typical microorganisms that can cause infective endocarditis include Viridans streptococci, Streptococcus bovis, HACEK group, Staphylococcus aureus or enterococci.
Πνευμονία οφειλόμενη σε αρνητικά κατά Gram βακτήρια Φυματίωση
Pneumonia due to Gram-negative bacteria
Για τους σκοπούς της παρούσας επανεξέτασης, οι ενδείξεις κατηγοριοποιούνται ανά περιγραφή/καλυπτόμενη ένδειξη, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα διαθέσιμα δεδομένα, ιδίως την επίδραση των μακροχρόνιων, συνδεόμενων με αναπηρία και δυνητικά μη αναστρέψιμων ανεπιθύμητων ενεργειών στη σχέση οφέλους-κινδύνου για τις εν λόγω ενδείξεις:
For the purpose of this review, the indications are grouped under heading/cover terms, taking into account all available data, in particular the impact of the long-lasting, disabling and potentially irreversible adverse drug reactions on the benefit-risk balance of these indications:
Για τις ενδείξεις που εμπίπτουν στην κατηγορία 2, η σχέση οφέλους-κινδύνου κρίνεται ότι επηρεάζεται από την ως άνω αναφερόμενη ανησυχία για την ασφάλεια, λαμβάνοντας υπόψη τα οφέλη των (φθοριο)κινολονών στις σχετικές νόσους και την περιορισμένη σοβαρότητα ορισμένων από τις εν λόγω παθήσεις και, ως εκ τούτου, η χρήση των (φθοριο)κινολονών στις συγκεκριμένες ενδείξεις πρέπει να περιοριστεί.
For the indications falling under category 2, the risk benefit balance is considered impacted by the abovementioned safety concern in view of the benefits of (fluoro)quinolones in the concerned diseases, as well as the limited severity of some of these conditions and thus the use in these indications needs to be restricted.
Στις ενδείξεις της κατηγορίας 1 κρίνεται ότι η πρόσφατα προσδιορισθείσα ανησυχία σχετικά με την ασφάλεια (μακροχρόνιες, συνδεόμενες με αναπηρία και δυνητικά μη αναστρέψιμες ανεπιθύμητες αντιδράσεις του φαρμάκου) παρουσιάζει περιορισμένη επίπτωση στη σχέση οφέλους-κινδύνου για όλα τα προϊόντα που περιέχουν κινολόνες/ φθοριοκινολόνες.
In category 1 indications, it is considered that the newly identified safety concern (long-lasting, disabling and potentially irreversible adverse drug reactions) has a limited impact on the benefit-risk balance of all quinolones/ fluoroquinolones containing products.
Η ακατάλληλη χρήση των (φθοριο)κινολονών σχετίζεται με ταχέως αυξανόμενη βακτηριακή αντοχή στους εν λόγω παράγοντες (Committee on Infectious Diseases 2006;
Inappropriate use of (fluoro)quinolones is associated with rapidly increasing bacterial resistance to these agents (Committee on Infectious Diseases 2006; Murray and Baltimore 2007).
Λαμβάνοντας υπόψη το περιορισμένο όφελος και δεδομένου του συνολικού κινδύνου που συνδέεται με τη χρήση των εν λόγω φαρμακευτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου εμφάνισης μακροχρόνιων, συνδεόμενων με αναπηρία και δυνητικά μη αναστρέψιμων ανεπιθύμητων ενεργειών, η σχέση οφέλους-κινδύνου των εν λόγω φαρμακευτικών προϊόντων είναι αρνητική.
Considering the limited benefit and in view of the overall risk related to the use of these medicinal products including the risk of long-lasting, disabling and potentially irreversible reactions, the benefit-risk balance of these medicinal products is negative.
Η περιορισμένη αντιμικροβιακή δράση της πεφλοξασίνης κατά του Pseudomonas aeruginosa αποκλείει τη χρήση της για τη θεραπεία της νοσοκομειακής πνευμονίας, όπου το P. aeruginosa είναι ένα σύνηθες παθογόνο.
The poor antimicrobial activity of pefloxacin to Pseudomonas aeruginosa precludes from its use in nosocomial pneumonia where P. aeruginosa is a frequent pathogen.
Για την αερόβια κολπίτιδα απαιτείται θεραπεία ανάλογη των ευρημάτων της μικροσκοπικής εξέτασης, η δε συνδυασμένη τοπική θεραπεία με οποιοδήποτε από τα παρακάτω μπορεί να επιφέρει τα βέλτιστα αποτελέσματα: αντιβιοτικά (λοιμώδες συστατικό), στεροειδή (φλεγμονώδες συστατικό) ή/και οιστρογόνο (συστατικό ατροφίας).
AV requires a treatment based on microscopy findings and a combined local treatment with any of the following may yield the best results: antibiotic (infectious component), steroids (inflammatory component) and/or oestrogen (atrophy component).
Πέραν τούτου, τα πρότυπα αντοχής στην πεφλοξασίνη είναι όμοια με εκείνα άλλων κινολονών, καθιστώντας την πεφλοξασίνη ακατάλληλη για χρήση στην περιεγχειρητική προφύλαξη.
Apart from that, same resistance patterns to pefloxacin are shared with other quinolones making pefloxacin not suitable for the use in peri-procedural prophylaxis.
Στην περίπτωση των άτυπων σεξουαλικώς μεταδιδόμενων παθογόνων, όπως των Mycoplasma hominis και Chlamydia trachomatis ή του Ureaplasma urealyticum, η αντιμικροβιακή δράση της πεφλοξασίνης είναι περιορισμένη (Gonzales and Henwood, 1989).
In case of atypical sexually transmitted pathogens, such as Mycoplasma hominis and Chlamydia trachomatis or Ureaplasma urealyticum, pefloxacin antimicrobial activity is low (Gonzales and Henwood 1989).
Δεν υπάρχουν επικαιροποιημένα δεδομένα (π.χ. σε σχέση με τον επί του παρόντος επιπολασμό της αντοχής στα εντεροβακτήρια και σε άλλα αρνητικά κατά Gram βακτήρια) αναφορικά με την αντιμικροβιακή δράση της πεφλοξασίνης, διότι δεν έχουν προσδιοριστεί κλινικά όρια από την EUCAST.
No updated data (e.g. in relation to the current prevalence of resistance in Enterobacterales and other Gram-negative bacteria) are available regarding the antimicrobial activity of pefloxacin, as no clinical breakpoints were defined by EUCAST.
Η θεραπεία με (φθοριο)κινολόνες μπορεί να αποδειχθεί ωφέλιμη σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα ή/και μη ανταποκρινόμενη οξεία μέση ωτίτιδα οφειλόμενη στους πολυανθεκτικούς αιτιολογικούς παράγοντες, όταν τα υπόλοιπα συμβατικά αντιβιοτικά είναι πιθανόν μη αποτελεσματικά.
(Fluoro)quionolones therapy might be beneficial in patients with recurrent and/or non-responsive cases of AOM caused by the multidrug-resistant etiological agents where other conventional antibiotics are likely to be ineffective.
Όσον αφορά τα περιστατικά φαρυγγίτιδας βακτηριακής αιτιολογίας, το συχνότερο παθογόνο που προκαλεί οξεία φαρυγγίτιδα είναι το Streptococcus pyogenes.
As for the cases of pharyngitis of bacterial aetiology, the most common pathogen causing bacterial acute pharyngitis is Streptococcus pyogenes.
Προφύλαξη διηθητικών λοιμώξεων οφειλόμενων στο βακτήριο Neisseria meningitidis Πνευμονικός άνθρακας (προφύλαξη μετά την έκθεση και θεραπευτική αντιμετώπιση) Λοίμωξη σε ανοσοανεπαρκείς ασθενείς
Prophylaxis of invasive infections due to Neisseria meningitidis Inhalation anthrax (post-exposure prophylaxis and curative treatment) Infection in immunocompromised patients
Για τις ενδείξεις που εμπίπτουν στην κατηγορία 1, η PRAC έκρινε ότι τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων, ιδίως όσον αφορά τον προσδιορισθέντα κίνδυνο εμφάνισης μακροχρόνιων, συνδεόμενων με αναπηρία και δυνητικά μη αναστρέψιμων ανεπιθύμητων ενεργειών του φαρμάκου.
For the indications falling within this category 1, the PRAC considered that their benefit overweighs the risks, in particular the identified risk of occurrence of long-lasting, disabling and potentially irreversible adverse drug reactions.
Η χρόνια παραρρινοκολπίτιδα οφείλεται κυρίως στα ακόλουθα παθογόνα: Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenza, Staphylococcus spp., Streptococcus pyogenes, Moraxella catarrhalis, Klebsiella pneumoniae, αναερόβια βακτήρια, και Chlamydia spp.
Mainly CRS is caused by the following pathogens: Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenza, Staphylococcus spp., Streptococcus pyogenes, Moraxella catarrhalis, Klebsiella pneumoniae, anaerobes, and Chlamydia spp.
Οι (φθοριο)κινολόνες δεν έχουν μελετηθεί διεξοδικά για τη θεραπεία της οξείας βακτηριακής μηνιγγίτιδας και, ως εκ τούτου, τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της πεφλοξασίνης σε ασθενείς με μηνιγγίτιδα είναι πολύ περιορισμένα και δεν επιτρέπουν την τεκμηρίωση της αποτελεσματικότητας του φαρμάκου.
(Fluoro)quinolones have not been extensively studied for the treatment of acute bacterial meningitis and therefore there is only sparse data available regarding the use of pefloxacin in patients with meningitis that do not allow establishing efficacy.
• Η PRAC έκρινε επίσης ότι σε περίπτωση ήπιων ή/και αυτοπεριοριζόμενων λοιμώξεων, το όφελος της θεραπείας με κινολόνες και φθοριοκινολόνες δεν υπερτερεί του συνολικού κινδύνου που συνδέεται με τη χρήση των εν λόγω φαρμακευτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου εμφάνισης μακροχρόνιων, συνδεόμενων με αναπηρία και δυνητικά μη αναστρέψιμων ανεπιθύμητων ενεργειών.
• The PRAC also concluded that in case of mild and/or self-limiting infections, the benefit of quinolones and fluoroquinolones treatment does not outweigh the overall risk related to the use of these medicinal products including serious risk of long-lasting, disabling and potentially irreversible adverse drug reactions.