natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Έστω και αν η γεωγραφική προέλευση των οίνων είναι σημαντικός παράγοντας κατά την επιλογή τους, ο παράγοντας αυτός δεν είναι τόσο σημαντικός ώστε οίνοι με διαφορετικές ονομασίες προέλευσης να μπορούν να συνιστούν υποκατηγορίες προϊόντων που θα μπορούσαν να θεωρηθούν αυτόνομες (30/06/2015, T489/13, VIÑA ALBERDI/VILLA ALBERTI, EU:T:2015:446, § 37).
Even if the geographical origin of wines is an important factor when they are being chosen, such a factor is not so important that wines with different appellations of origin could constitute subcategories of goods that could be viewed autonomously (30/06/2015, T489/13, VIÑA ALBERDI / VILLA ALBERTI, EU:T:2015:446, § 37).
Φαρμακευτικά παρασκευάσματα
Pharmaceutical preparations
Σε διάφορες υποθέσεις, το Γενικό Δικαστήριο κλήθηκε να καθορίσει κατάλληλες υποκατηγορίες για φαρμακευτικά παρασκευάσματα που εμπίπτουν στην κλάση 5.
In a number of cases, the Court had to define adequate subcategories for pharmaceutical preparations in Class 5.
Αποφάνθηκε ότι ο σκοπός και ο προορισμός θεραπευτικού παρασκευάσματος δηλώνονται στις θεραπευτικές ενδείξεις.
It held that the purpose and intended use of a therapeutic preparation are expressed in its therapeutic indication.
Ως εκ τούτου, οι θεραπευτικές ενδείξεις αποτελεί το καθοριστικό στοιχείο για τον καθορισμό συναφών υποκατηγοριών των φαρμακευτικών προϊόντων.
Thus, the therapeutic indication is the key for defining the relevant subcategory of pharmaceutical products.
Άλλα κριτήρια (όπως η δοσολογία, τα ενεργά συστατικά, το κατά πόσον το προϊόν είναι συνταγογραφούμενο ή μη) είναι αλυσιτελή εν προκειμένω.
Other criteria (such as dosage form, active ingredients, whether it is sold on prescription or over the counter) are irrelevant in this regard.
Όσον αφορά τα φαρμακευτικά παρασκευάσματα, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε λυσιτελείς τις ακόλουθες υποκατηγορίες:
The following subcategories for pharmaceutical preparations were assumed to be adequate by the Court:
Χρήση του σήματος για αναπόσπαστα τμήματα των προϊόντων για τα οποία καταχωρίστηκε το σήμα και για υπηρεσίες εξυπηρέτησης μετά την πώληση
2.8.5 Use of the mark as regards integral parts and after-sales services of the registered goods
Στην απόφαση Minimax, το Δικαστήριο έκρινε ότι η χρήση του σήματος μπορεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να είναι ουσιαστική για προϊόντα που έχουν ήδη διατεθεί στο εμπόριο, για τα οποία το σήμα καταχωρίστηκε και τα οποία δεν πωλούνται πλέον (11/03/2003, C-40/01, C40/01, Minimax, EU:C:2003:145, § 40 et seq.).
In the Minimax judgment, the Court held that, in certain circumstances, use of the mark may be considered genuine also for ‘registered' goods that had been sold at one time and were no longer available (11/03/2003, C40/01, Minimax, EU:C:2003:145, § 40 et seq.).
Αυτό ισχύει όταν ο δικαιούχος του σήματος, με το οποίο τα εν λόγω προϊόντα διατέθηκαν στην αγορά, πωλεί εξαρτήματα που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της σύνθεσης ή της δομής αυτών των προϊόντων που ήδη διατίθενται στο εμπόριο.
This may apply where the proprietor of the trade mark under which such goods had been put on the market sells parts that are integral to the make-up or structure of the goods previously sold.
Ο ίδιος κανόνας ενδέχεται να ισχύει για τις υπηρεσίες εξυπηρέτησης μετά την πώληση που παρέχει ο δικαιούχος του σήματος, όπως είναι η πώληση εξαρτημάτων ή συναφών προϊόντων ή η παροχή υπηρεσιών συντηρήσεως και επισκευής.
The same may apply where the trade mark proprietor makes actual use of the mark for after-sales services, such as the sale of accessories or related parts, or the supply of maintenance and repair services.
Ωστόσο, η εν λόγω εκτίμηση του Δικαστηρίου πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά και να εφαρμόζεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.
However, this finding of the Court should be interpreted strictly and applied only in very exceptional cases.
Στην υπόθεση Minimax το Δικαστήριο αποδέχθηκε τη χρήση του σήματος για προϊόντα διαφορετικά από εκείνα για τα οποία καταχωρίστηκε, η εκτίμηση δε αυτή αντιβαίνει στον γενικό κανόνα που θέτει το άρθρο 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ.
In Minimax, the Court accepted use for goods other than those registered, which runs counter to the general rule laid down in Article 47(2) EUTMR.
Χρήση από το δικαιούχο ή για λογαριασμό του
2.9 Use by the proprietor or on its behalf
Χρήση από το δικαιούχο
2.9.1 Use by the proprietor
Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 και το άρθρο 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, η υποχρέωση ουσιαστικής χρήσης του καταχωρισμένου σήματος βαρύνει καταρχήν τον δικαιούχο.
According to Articles 18(1) and 47(2) EUTMR, it is in general the owner who has to put the earlier registered mark to genuine use.
Οι εν λόγω διατάξεις καλύπτουν επίσης τη χρήση του σήματος από τον προηγούμενο δικαιούχο του κατά την αντίστοιχη περίοδο (10/12/1999, B 74 494).
These provisions also cover use of the mark by the previous owner during its ownership (10/12/1999, B 74 494).
Χρήση του σήματος από εξουσιοδοτημένους τρίτους
2.9.2 Use by authorised third parties
Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, η χρήση του σήματος με τη συγκατάθεση του δικαιούχου θεωρείται ότι γίνεται από τον δικαιούχο.
According to Article 18(2) EUTMR, use of the mark with the consent of the proprietor is deemed to constitute use by the proprietor.
Αυτό σημαίνει ότι ο δικαιούχος πρέπει να έχει δώσει τη συγκατάθεσή του πριν από τη χρήση του σήματος από τρίτους.
This means that the owner must have given its consent prior to the use of the mark by the third party.
Η εκ των υστέρων αποδοχή της χρήσης δεν αρκεί.
Acceptance later is insufficient.
Τυπική περίπτωση χρήσης από τρίτους συνιστά η χρήση από κάτοχο άδειας.
A typical case of use by third parties is use made by licensees.
Η χρήση από επιχειρήσεις συνδεόμενες οικονομικά με τον δικαιούχο του σήματος, όπως είναι τα μέλη ενός ομίλου επιχειρήσεων (συνδεδεμένες επιχειρήσεις, θυγατρικές κ.λπ.) εξομοιώνεται με χρήση από εξουσιοδοτημένο τρίτο (30/01/2015, T278/13, now, EU:T:2015:57, § 38).
Use by companies economically related to the trade mark proprietor, such as members of the same group of companies (affiliates, subsidiaries, etc.) is similarly to be considered as authorised use (30/01/2015, T278/13, now, EU:T:2015:57, § 38).
Οσάκις τα προϊόντα παράγονται από το δικαιούχο του σήματος (ή με τη συγκατάθεσή του), όμως εν συνεχεία διατίθενται στη χονδρική ή τη λιανική αγορά από διανομείς, οι δραστηριότητες διανομής λογίζονται ως χρήση του σήματος (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 32· 16/11/2011, T308/06, Buffalo Milke, EU:T:2011:675, § 73).
Where goods are produced by the trade mark proprietor (or with its consent), but subsequently placed on the market by distributors at wholesale or retail level, this is to be considered as use of the mark (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 32; 16/11/2011, T308/06, Buffalo Milke, EU:T:2011:675, § 73).
Κατά τη διεξαγωγή των αποδείξεων ο ανακόπτων αρκεί καταρχήν να προσκομίσει μόνον αποδεικτικά στοιχεία για τη χρήση του σήματος από τρίτο.
At the evidence stage it is prima facie sufficient that the opponent only submits evidence that a third party has used the mark.
Το Γραφείο συνάγει από την εν λόγω χρήση, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα του ανακόπτοντος να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία συναφώς, ότι ο ανακόπτων έχει δώσει την προηγούμενη συγκατάθεσή του.
The Office infers from such use, combined with the opponent's ability to present evidence of it, that the opponent has given prior consent.
Αυτή η άποψη του Γραφείου επιβεβαιώθηκε με την απόφαση της 08/07/2004, T203/02, Vitafruit, EU:T:2004:225, § 25 (επικυρώθηκε περαιτέρω με την απόφαση της 11/05/2006, C416/04 P, Vitafruit, EU:C:2006:310).
This position of the Office was confirmed by judgment of 08/07/2004, T203/02, Vitafruit, EU:T:2004:225, § 25 (further confirmed 11/05/2006, C416/04 P, Vitafruit, EU:C:2006:310).
Το Δικαστήριο έκρινε ότι είναι μάλλον απίθανο ο δικαιούχος του σήματος να είναι σε θέση να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία εάν η χρήση του σήματος είχε γίνει παρά τη βούλησή του.
The Court pointed out that it was unlikely that the proprietor of a trade mark would be in a position to submit evidence if the mark had been used against its wishes.
Άλλωστε είχε κάθε λόγο να στηριχθεί στο εν λόγω τεκμήριο, δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε τη συγκατάθεση της ανακόπτουσας.
There was all the more reason to rely on that presumption, given that the applicant did not dispute the opponent's consent.
Ωστόσο, εάν το Γραφείο τρέφει αμφιβολίες ή, εν γένει, σε περιπτώσεις στις οποίες ο προσφεύγων αμφισβητεί ρητώς τη συγκατάθεση του ανακόπτοντος, ο ανακόπτων φέρει το βάρος της προσκόμισης πρόσθετων στοιχείων που να αποδεικνύουν ότι έδωσε την προηγούμενη συγκατάθεσή του για τη χρήση του σήματος.
However, if the Office has doubts or, in general, in cases where the applicant explicitly contests the opponent's consent, the burden is on the opponent to submit further evidence that it gave its consent prior to use of the mark.
Στις περιπτώσεις αυτές το Γραφείο χορηγεί στον ανακόπτοντα πρόσθετη προθεσμία 2 μηνών για την προσκόμιση των σχετικών αποδεικτικών στοιχείων.
In such cases, the Office gives the opponent a further period of 2 months for the submission of such evidence.
Χρήση συλλογικών σημάτων και σημάτων πιστοποίησης από δικαιούχους χρήσης
2.9.3 Use of collective and certification marks by authorised users
Τα συλλογικά σήματα δεν χρησιμοποιούνται κατά κανόνα από το δικαιούχο αλλά από τα μέλη ένωσης προσώπων.
Collective marks are generally used not by the proprietor but by members of an association.
Όσον αφορά τα συλλογικά σήματα της ΕΕ, αυτό αντικατοπτρίζεται στο άρθρο 78 του ΚΣΕΕ, το οποίο προβλέπει ότι η χρήση από πρόσωπο που δικαιούται να χρησιμοποιεί το σήμα πληροί την απαίτηση που αφορά τον χρήστη.
As far as EU collective marks are concerned, this is reflected in Article 78 EUTMR, which provides that use by any authorised person satisfies the user requirement.
Τα σήματα πιστοποίησης δεν χρησιμοποιούνται από τους δικαιούχους τους αλλά από δικαιούχους χρήσης, προκειμένου να παρέχεται εγγύηση στους καταναλωτές ότι τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες διαθέτουν συγκεκριμένο χαρακτηριστικό.
Certification marks are not used by their proprietors but by authorised users, for the purpose of guaranteeing to consumers that the goods or services possess a particular characteristic.
Όσον αφορά τα σήματα πιστοποίησης της ΕΕ, αυτό αντικατοπτρίζεται στο άρθρο 87 του ΚΣΕΕ, το οποίο προβλέπει ότι η χρήση από πρόσωπο που δικαιούται να χρησιμοποιεί το σήμα σύμφωνα με τους κανονισμούς που διέπουν τη χρήση του σήματος πιστοποίησης πληροί την απαίτηση που αφορά το χρήστη.
As far as EU certification marks are concerned, this is reflected in Article 87 EUTMR, which provides that use by the authorised person in accordance with the regulations governing the use of the certification mark satisfies the user requirement.
Νόμιμη χρήση
2.10 Legal use
Το κατά πόσον η χρήση του σήματος συμμορφώνεται προς τις απαιτήσεις των άρθρων 18 και 47 του ΚΣΕΕ είναι ζήτημα πραγματικής εκτίμησης του ουσιαστικού χαρακτήρα της χρήσης.
Whether a mark has been used in a way that satisfies the use requirements of Articles 18 and 47 EUTMR requires a factual finding of genuine use.
Στο πλαίσιο αυτό η χρήση είναι «ουσιαστική» ακόμη και όταν γίνεται κατά παράβαση νομικών διατάξεων.
Use will be ‘genuine' in this context even if the user violates legal provisions.
Η παραπλανητική χρήση κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) ή του άρθρου 58 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του ΚΣΕΕ ή των οικείων εθνικών διατάξεων παραμένει «ουσιαστική» κατά την εξέταση προγενέστερων σημάτων στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής.
Use that is deceptive within the meaning of Article 7(1)(g) or Article 58(1)(c) EUTMR or under provisions of national law remains ‘genuine' for the purpose of asserting earlier marks in opposition proceedings.
Οι κυρώσεις για την παραπλανητική χρήση του σήματος είναι η ακύρωση ή η έκπτωση κατά περίπτωση, ή η απαγόρευση χρήσης του σήματος (σύμφωνα με το άρθρο 137 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ).
The sanctions for deceptive use are invalidation or revocation, as the case may be, or a prohibition of use (provided for pursuant to Article 137(2) EUTMR).
Η ίδια αρχή εφαρμόζεται οσάκις η χρήση γίνεται βάσει παράνομης σύμβασης παραχώρησης άδειας (για παράδειγμα, στο πλαίσιο συμβάσεων κατά παράβαση των κανόνων ανταγωνισμού της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των οικείων εθνικών κανόνων).
The same principle applies where use is made under an illegal licensing arrangement (for example arrangements violating the competition rules of the Treaty on the Functioning of the European Union or national rules).
Ομοίως, το ζήτημα αν η χρήση ενδέχεται να θίγει δικαιώματα τρίτων είναι επίσης αλυσιτελές.
Similarly, the fact that use may infringe third-party rights is also irrelevant.
Εύλογες αιτίες μη χρήσης του σήματος
2.11 Justification of non-use
Σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, ο ανακόπτων μπορεί εναλλακτικά να αποδείξει ότι υπήρχε εύλογη αιτία για τη μη χρήση του προγενέστερου καταχωρισμένου σήματος.
According to Article 47(2) EUTMR, the opponent may alternatively prove that there are justifiable reasons for non-use of its earlier registered mark.
Ως εύλογες αιτίες νοούνται, όπως ορίζει η δεύτερη περίοδος του άρθρου 19 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (συμφωνία TRIPS), περιστάσεις οι οποίες προκύπτουν ανεξάρτητα από τη βούληση του δικαιούχου του σήματος και εμποδίζουν τη χρήση του.
These reasons cover, as mentioned in the second sentence of Article 19(1) of the TRIPS agreement, circumstances arising independently of the will of the owner of the trade mark that constitute an obstacle to the use of the trade mark.
Ως εξαίρεση στην υποχρέωση χρήσης, η έννοια της εύλογης αιτίας για τη μη χρήση του σήματος πρέπει να ερμηνεύεται μάλλον συσταλτικά.
As an exception to the obligation of use, the concept of proper reasons for non-use is to be interpreted rather narrowly.
Η απλή επίκληση «γραφειοκρατικών εμποδίων», τα οποία προκύπτουν ανεξάρτητα από την ελεύθερη βούληση του δικαιούχου του σήματος, δεν αρκεί, αλλά πρέπει, επιπλέον, να συνδέονται άμεσα με το σήμα, μέχρι του σημείου η χρήση του να εξαρτάται από την ευδοκίμηση των σχετικών διοικητικών διαδικασιών.
‘Bureaucratic obstacles' as such, that arise independently of the will of the trade mark proprietor, are not sufficient, unless they have a direct relationship with the mark, so much so that use of the trade mark depends on successful completion of the administrative action concerned.
Ωστόσο, το κριτήριο της άμεσης σύνδεσης δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ότι η χρήση του σήματος είναι αδύνατη, καθώς ενδέχεται να αρκεί το γεγονός ότι η χρήση είναι παράλογη.
However, the criterion of a direct relationship does not necessarily imply that use of the trade mark is impossible; it might suffice that use is unreasonable.
Το κατά πόσον μεταβολή στη στρατηγική της επιχείρησης για την παράκαμψη του εκάστοτε εμποδίου ενδέχεται να έχει καταστήσει τη χρήση του σήματος παράλογη πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση.
It must be assessed on a case-by-case basis whether a change in the undertaking's strategy to circumvent the obstacle under consideration would make use of the mark unreasonable.
Έτσι, για παράδειγμα, δεν μπορεί να ζητηθεί ευλόγως από τον δικαιούχο σήματος να μεταβάλει την επιχειρηματική του στρατηγική και να διαθέτει τα προϊόντα του στην αγορά από τα σημεία πωλήσεως των ανταγωνιστών του (14/06/2007, C246/05, Le Chef de Cuisine, EU:C:2007:340, § 52).
Thus, for example, the proprietor of a mark cannot reasonably be required to change its corporate strategy and sell its goods in its competitors' sales outlets (14/06/2007, C246/05, Le Chef de Cuisine, EU:C:2007:340, § 52).
Επιχειρηματικοί κίνδυνοι
2.11.1 Business risks
Η έννοια της εύλογης αιτίας πρέπει να θεωρείται ότι παραπέμπει σε περιστάσεις που ανακύπτουν ανεξάρτητα από την ελεύθερη βούληση του δικαιούχου οι οποίες καθιστούν τη χρήση του σήματος αδύνατη ή μη εύλογη και όχι σε περιστάσεις που συνδέονται με εμπορικές δυσκολίες τις οποίες αυτός αντιμετωπίζει (14/05/0008, R 855/20074, PAN AM, § 27· 09/07/2003, T162/01, Giorgio Beverly Hills, EU:T:2003:199, § 41, (18/03/2015, T250/13, SMART WATER, EU:T:2015:160, § 67-69).
The concept of proper reasons must be considered to refer to circumstances arising independently of the will of the owner that make use of the mark impossible or unreasonable, rather than to circumstances associated with commercial difficulties it is experiencing (14/05/0008, R 855/20074, PAN AM, § 27; 09/07/2003, T162/01, Giorgio Beverly Hills, EU:T:2003:199, § 41, (18/03/2015, T250/13, SMART WATER, EU:T:2015:160, § 67-69).
Κατά συνέπεια, οι οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει μια επιχείρηση λόγω της οικονομικής ύφεσης ή λόγω δικών της οικονομικών προβλημάτων δεν θεωρούνται εύλογες αιτίες για τη μη χρήση κατά την έννοια του άρθρου 47 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, καθόσον αυτού του είδους οι δυσκολίες αποτελούν φυσικό επακόλουθο της άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Thus, financial difficulties encountered by a company as a result of an economic recession or due to its own financial problems are not considered to constitute proper reasons for non-use within the meaning of Article 47(2) EUTMR, as these kinds of difficulties constitute a natural part of running a business.
Παρέμβαση δημόσιας ή δικαστικής αρχής
2.11.2 Government or court intervention
Οι περιορισμοί στις εισαγωγές καθώς και άλλες κρατικές απαιτήσεις αποτελούν δύο παραδείγματα εύλογων αιτιών για τη μη χρήση του σήματος στα οποία παραπέμπει ρητά η δεύτερη περίοδος του άρθρου 19 παράγραφος 1 της συμφωνίας TRIPS.
Import restrictions or other government requirements are two examples of proper reasons for non-use that are explicitly mentioned in the second sentence of Article 19(1) of the TRIPS agreement.
Η έννοια των περιορισμών στις εισαγωγές καλύπτει και το τυχόν εμπορικό εμπάργκο που θίγει τα προστατευόμενα από το σήμα προϊόντα.
Import restrictions include a trade embargo affecting the goods protected by the mark.
Ως άλλες υποχρεωτικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται από το κράτος νοούνται, μεταξύ άλλων, τα κρατικά μονοπώλια που εμποδίζουν κάθε είδους χρήση του σήματος ή η κρατική απαγόρευση της πώλησης των προϊόντων για λόγους προστασίας της υγείας ή της εθνικής άμυνας.
Other government requirements can be a state monopoly, which impedes any kind of use, or a state prohibition of the sale of goods for reasons of health or national defence.
Τυπικές περιπτώσεις εν προκειμένω αποτελούν ρυθμιστικές διαδικασίες όπως:
Typical cases in this respect are regulatory procedures such as:
η διεξαγωγή κλινικών δοκιμών και η χορήγηση άδειας κυκλοφορίας νέων φαρμάκων (18/04/2007, R 155/20061, LEVENIA/LEVELINA), ή
clinical trials and authorisation for new medicines (18/04/2007, R 155/20061, LEVENIA / LEVELINA); or
η χορήγηση άδειας αρχής για την ασφάλεια των τροφίμων, την οποία ο δικαιούχος του σήματος πρέπει να αποκτήσει πριν αρχίσει να διαθέτει τα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες στην αγορά.
the authorisation of a food safety authority, which the owner has to obtain before offering the relevant goods and services on the market.
Όσον αφορά τις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου ή τις διαδικασίες λήψης ασφαλιστικών μέτρων, πρέπει να γίνεται η ακόλουθη διάκριση:
With regard to Court proceedings or interim injunctions the following must be differentiated:
Αφενός, η απλή απειλή εκκίνησης ένδικης διαδικασίας ή η εκκρεμής αίτηση για τη διαγραφή του προγενέστερου σήματος δεν πρέπει, καταρχήν, να απαλλάσσουν τον ανακόπτοντα από την υποχρέωση χρήσης του σήματος στο πλαίσιο της εμπορικής του δραστηριότητας.
On the one hand, the mere threat of litigation or a pending cancellation action against the earlier mark should, in general, not exempt the opponent from the obligation to use its trade mark in the course of trade.
Ο ανακόπτων, ως επισπεύδων στη διαδικασία ανακοπής, μπορεί να διεξαγάγει την ενδεδειγμένη εκτίμηση κινδύνου όσον αφορά τις πιθανότητες ευδοκίμησης της ανακοπής του και να συναγάγει εύλογα συμπεράσματα σχετικά με τη συνέχιση ή τη διακοπή της χρήσης του σήματός του (18/02/2013, R 1101/20112, SMART WATER, § 40 (18/03/2015, T250/13, SMART WATER, EU:T:2015:160).
It is up to the opponent, being the attacking party in opposition proceedings, to conduct an adequate risk assessment of its chances to prevail in the litigation proceedings and to draw the appropriate conclusions from this evaluation as to whether or not to continue with use of its mark (18/02/2013, R 1101/20112, SMART WATER, § 40 (18/03/2015, T250/13, SMART WATER, EU:T:2015:160).
Από την άλλη πλευρά, για παράδειγμα, η απόφαση για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων ή για την επιβολή υποχρέωσης παράλειψης στο πλαίσιο της διαδικασίας αφερεγγυότητας, η οποία επιβάλλει στον δικαιούχο του σήματος μια γενική απαγόρευση πράξεων μεταβίβασης ή διάθεσης, ενδέχεται να αποτελέσει εύλογη αιτία για τη μη χρήση του σήματος, καθόσον υποχρεώνει τον ανακόπτοντα να απέχει από τη χρήση του σήματος στο πλαίσιο της εμπορικής του δραστηριότητας.
On the other hand, for example, an interim injunction or a restraining court order in insolvency proceedings, imposing a general prohibition of transfers or disposals on the trade mark owner, can be a proper reason for non-use because it obliges the opponent to refrain from using its mark in the course of trade.
Η χρήση του σήματος με τρόπο που αντιβαίνει σε μια τέτοια δικαστική απόφαση θα ήγειρε ζήτημα αστικής ευθύνης του δικαιούχου του σήματος (11/12/2007, R 77/20061, MISS INTERCONTINENTAL (fig.), § 51).
Use of the mark contrary to such a court order would make the trade mark owner liable to damage claims (11/12/2007, R 77/20061, MISS INTERCONTINENTAL (fig.), § 51).
Καταχωρίσεις σημάτων με αμυντική λειτουργία
2.11.3 Defensive registrations
Το Γενικό Δικαστήριο διευκρίνισε ότι η ύπαρξη εθνικών διατάξεων οι οποίες αναγνωρίζουν τη δυνατότητα καταχωρίσεων που είναι γνωστές ως «αμυντικές καταχωρίσεις» (ήτοι σημείων σημάτων που δεν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στο εμπόριο λόγω της αμιγώς αμυντικής λειτουργίας τους έναντι άλλου σημείου το οποίο αποτελεί αντικείμενο εμπορικής εκμεταλλεύσεως) δεν συνιστά εύλογη αιτία για τη μη χρήση προγενέστερου σήματος επί του οποίου στηρίζεται η ανακοπή κατά αιτήσεως κοινοτικού σήματος (23/02/2006, T194/03, Bainbridge, EU:T:2006:65, § 46).
The General Court has clarified that the existence of a national provision recognising what are known as ‘defensive' registrations (i.e. of signs not intended to be used in trade on account of their purely defensive function in relation to another sign that is being commercially exploited) cannot constitute a proper reason for non-use of an earlier trade mark invoked as a basis of an opposition (23/02/2006, T194/03, Bainbridge, EU:T:2006:65, § 46).
Ανωτέρα βία
2.11.4 Force majeure
Πρόσθετες εύλογες αιτίες για τη μη χρήση του σήματος αποτελούν οι περιπτώσεις ανωτέρας βίας που εμποδίζουν την κανονική λειτουργία της επιχείρησης του δικαιούχου του σήματος.
Further justifiable reasons for non-use are cases of force majeure that hinder the normal functioning of the owner's enterprise.
Συνέπειες της μη χρήσης του σήματος με επίκληση εύλογης αιτίας
2.11.5 Consequences of justification of non-use
Η ύπαρξη εύλογης αιτίας δεν σημαίνει ότι η μη χρήση του σήματος κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα ισοδυναμεί με πραγματική χρήση, η οποία θα συνεπαγόταν την αναγνώριση νέας περιόδου χάριτος που η έναρξή της θα συνέπιπτε με τη λήξη της περιόδου μη χρήσης του σήματος λόγω εύλογης αιτίας.
The existence of justified reasons does not mean that non-use during the period concerned is treated as equivalent to actual use, which would result in a new grace period beginning after the end of the period of justified non-use.
Τουναντίον, η μη χρήση κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου συνεπάγεται απλώς τη διακοπή της πενταετούς περιόδου.
Rather, non-use during such period merely stops the 5-year period from running.
Αυτό σημαίνει ότι η περίοδος της μη χρήσης του σήματος λόγω εύλογης αιτίας δεν λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της πενταετούς περιόδου χάριτος.
This means that the period of justified non-use is not taken into account in calculating the grace period of 5 years.
Εξάλλου, το χρονικό διάστημα κατά το οποίο συντρέχει η εύλογη αιτία μπορεί να είναι σημαντικό.
In addition, the length of time during which justified reasons existed may be significant.