natgillin/translations-raw huggingface dataset:
[…] όχι μόνον η ουσιώδης λειτουργία του σήματος, η οποία συνίσταται στο να εγγυάται στους καταναλωτές την προέλευση του προϊόντος ή της υπηρεσίας, αλλά και οι λοιπές λειτουργίες του, όπως, μεταξύ άλλων, η λειτουργία που συνίσταται στην εγγύηση της ποιότητας του προϊόντος ή της υπηρεσίας αυτής, ή οι λειτουργίες του σήματος ως διαύλου επικοινωνίας, ως επενδυτικού στοιχείου ή ως μέσου διαφημίσεως (η έμφαση δική μας).
… not only the essential function of the trade mark, which is to guarantee to consumers the origin of the goods or services, but also its other functions, in particular that of guaranteeing the quality of the goods or services in question and those of communication, investment or advertising (emphasis added).
Κατά την εξέταση των εννοιών της διπλής ταυτότητας και του κινδύνου σύγχυσης, στο παρόν κεφάλαιο θίγονται διάφορα ζητήματα τα οποία αναλύονται διεξοδικότερα στα επόμενα κεφάλαια των Κατευθυντήριων γραμμών.
In examining the concepts of double identity and likelihood of confusion, this chapter touches upon several themes that are explained comprehensively in the chapters of the Guidelines that follow.
Στο παράρτημα παρατίθεται σύνοψη των βασικών υποθέσεων του Δικαστηρίου που αφορούν τις θεμελιώδεις αρχές και έννοιες του κινδύνου σύγχυσης.
A summary of the key cases from the Court dealing with the core principles and concepts of likelihood of confusion is added in the Annex.
Άρθρο 8 παράγραφος 1 ΚΣΕΕ
2 Article 8(1) EUTMR
Το άρθρο 8 του ΚΣΕΕ επιτρέπει στον δικαιούχο προγενέστερου δικαιώματος να ασκήσει ανακοπή κατά της καταχώρισης μεταγενέστερων αιτήσεων ΣΕΕ σε διάφορες περιπτώσεις.
Article 8 EUTMR enables the proprietor of an earlier right to oppose the registration of later EUTM applications in a range of situations.
Το παρόν κεφάλαιο επικεντρώνεται στην ερμηνεία της διπλής ταυτότητας και του κινδύνου σύγχυσης κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ.
The present chapter will concentrate on the interpretation of double identity and likelihood of confusion within the meaning of Article 8(1) EUTMR.
Η ανακοπή βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ μπορεί να βασίζεται σε προγενέστερες καταχωρίσεις ή αιτήσεις σήματος (άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) ΚΣΕΕ) και σε προγενέστερα παγκοίνως γνωστά σήματα (άρθρο 8 παράγραφος 2 στοιχείο γ) ΚΣΕΕ) .
An opposition pursuant to Article 8(1) EUTMR can be based on earlier trade mark registrations or applications (Article 8(2)(a) and (b) EUTMR) and earlier well-known marks (Article 8(2)(c) EUTMR) .
[3: Περαιτέρω καθοδήγηση σχετικά με τα προγενέστερα παγκοίνως γνωστά σήματα παρέχεται στις Κατευθυντήριες γραμμές, Μέρος Γ, Ανακοπή, Τμήμα 5, Σήματα που χαίρουν φήμης (άρθρο 8 παράγραφος 5 ΚΣΕΕ).]
[3: Further guidance on earlier well-known trade marks is found in the Guidelines, Part C, Opposition, Section 5, Trade Marks with Reputation (Article 8(5) EUTMR).]
Άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο α) ΚΣΕΕ - Διπλή ταυτότητα
2.1 Article 8(1)(a) EUTMR - double identity
Το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ προβλέπει την άσκηση ανακοπής λόγω ταυτοσήμου.
Article 8(1)(a) EUTMR provides for oppositions based on identity.
Ορίζει ότι, κατόπιν άσκησης ανακοπής από το δικαιούχο προγενέστερου σήματος, κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, η αίτηση ΣΕΕ δεν γίνεται δεκτή για καταχώριση:
It provides that, upon opposition by the proprietor of an earlier trade mark within the meaning of Article 8(2) EUTMR, an EUTM application will not be registered:
εάν ταυτίζεται με το προγενέστερο σήμα και τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες, για τα οποία ζητείται το σήμα, ταυτίζονται με εκείνα για τα οποία προστατεύεται το προγενέστερο σήμα.
if it is identical with the earlier trade mark and the goods or services for which registration is applied for are identical with the goods or services for which the earlier trade mark is protected.
Η διατύπωση του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ απαιτεί σαφώς το ταυτόσημο τόσο των σχετικών σημείων όσο και των σχετικών προϊόντων/υπηρεσιών.
The wording of Article 8(1)(a) EUTMR clearly requires identity between both the signs concerned and the goods/services in question.
Η κατάσταση αυτή ονομάζεται «διπλή ταυτότητα».
This situation is referred to as ‘double identity'.
Η ύπαρξη διπλής ταυτότητας είναι μια νομική εκτίμηση η οποία προκύπτει από την άμεση σύγκριση των δύο συγκρουόμενων σημείων και των υπό εξέταση προϊόντων/υπηρεσιών .
Whether there is double identity is a legal finding to be established from a direct comparison of the two conflicting signs and the goods/services in question .
Ως εκ τούτου, εάν υπάρχει διπλή ταυτότητα, παρέλκει η εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης και η ανακοπή γίνεται αυτομάτως δεκτή.
Consequently, where there is double identity, there is no need to carry out an evaluation of likelihood of confusion, and the opposition will automatically be upheld.
[4: Λεπτομερείς οδηγίες σχετικά με τα κριτήρια για τη διαπίστωση του ταυτόσημου μεταξύ προϊόντων και υπηρεσιών και μεταξύ σημείων παρέχονται στα αντίστοιχα σημεία των Κατευθυντήριων γραμμών, Μέρος Γ, Ανακοπή, Τμήμα 2, Διπλή ταυτότητα και κίνδυνος σύγχυσης, Κεφάλαιο 2, Σύγκριση προϊόντων και υπηρεσιών, και Κεφάλαιο 4, Σύγκριση σημείων.]
[4: Comprehensive guidance on the criteria to find identity between goods and services and between signs can be found in the respective paragraphs of the Guidelines, Part C, Opposition, Section 2, Double Identity and Likelihood of Confusion, Chapter 2, Comparison of Goods and Services, and Chapter 4, Comparison of Signs.]
Άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) ΚΣΕΕ - Κίνδυνος σύγχυσης
2.2 Article 8(1)(b) EUTMR - likelihood of confusion
Το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) του ΚΣΕΕ ορίζει ότι, κατόπιν άσκησης ανακοπής, η αίτηση ΣΕΕ δεν γίνεται δεκτή για καταχώριση:
Article 8(1)(b) EUTMR states that, upon opposition, an EUTM application will not be registered:
[…] εάν, λόγω του ταυτοσήμου του ή της ομοιότητας με το προγενέστερο σήμα και του ταυτοσήμου ή της ομοιότητας των προϊόντων ή υπηρεσιών που προσδιορίζουν τα δύο σήματα, υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης του κοινού της εδαφικής περιοχής στην οποία απολαύει προστασίας το προγενέστερο σήμα· ο κίνδυνος σύγχυσης περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισης με το προγενέστερο σήμα (η έμφαση δική μας).
…if because of its identity with or similarity to the earlier trade mark and the identity or similarity of the goods or services covered by the trade marks there exists a likelihood of confusion on the part of the public in the territory in which the earlier trade mark is protected; the likelihood of confusion includes the likelihood of association with the earlier trade mark (emphasis added).
Επομένως, σε αντίθεση με τις περιπτώσεις διπλής ταυτότητας που προαναφέρθηκαν, σε περιπτώσεις απλής ομοιότητας μεταξύ των σημείων και των προϊόντων/υπηρεσιών ή ταυτόσημου ενός μόνον εκ των δύο αυτών παραγόντων, ο δικαιούχος προγενέστερου σήματος μπορεί να ασκήσει επιτυχώς ανακοπή κατά αίτησης ΣΕΕ, βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) του ΚΣΕΕ, μόνον εάν υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης.
Hence, in contrast to situations of double identity as seen above, in cases of mere similarity between the signs and the goods/services, or identity of only one of these two factors, an earlier trade mark may successfully oppose an EUTM application under Article 8(1)(b) EUTMR only if there is a likelihood of confusion.
Σύνδεση μεταξύ των στοιχείων α) και β) του άρθρου 8 παράγραφος 1 ΚΣΕΕ
2.3 Interrelation of Article 8(1)(a) and (b) EUTMR
Παρότι διαφέρουν, οι ειδικές προϋποθέσεις των στοιχείων α) και β) του άρθρου 8 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ συνδέονται μεταξύ τους.
Although the specific conditions under Article 8(1)(a) and (b) EUTMR differ, they are related.
Επομένως, σε ανακοπές που βασίζονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ, εάν το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ είναι ο μόνος προβαλλόμενος λόγος, αλλά το ταυτόσημο των σημείων και/ή των προϊόντων/υπηρεσιών δεν μπορεί να εξακριβωθεί, το Γραφείο εξετάζει την υπόθεση βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) του ΚΣΕΕ, το οποίο απαιτεί τουλάχιστον ομοιότητα μεταξύ σημείων και προϊόντων/υπηρεσιών και κίνδυνο σύγχυσης.
Consequently, in oppositions dealing with Article 8(1) EUTMR, if Article 8(1)(a) EUTMR is the only ground claimed but identity between the signs and/or the goods/services cannot be established, the Office will still examine the case under Article 8(1)(b) EUTMR, which requires at least similarity between signs and goods/services and likelihood of confusion.
Η ομοιότητα περιλαμβάνει περιπτώσεις στις οποίες τόσο τα σήματα όσο και τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες είναι παρόμοια, καθώς και περιπτώσεις στις οποίες τα σήματα είναι ταυτόσημα και τα προϊόντα/οι υπηρεσίες είναι ομοειδή ή το αντίστροφο.
Similarity covers situations where both marks and goods/services are similar and also situations where the marks are identical and the goods/services are similar or vice versa.
Ομοίως, ανακοπή βασισμένη μόνο στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) του ΚΣΕΕ, η οποία πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ, εξετάζεται στο πλαίσιο της τελευταίας αυτής διάταξης και όχι βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) του ΚΣΕΕ.
Likewise, an opposition based only on Article 8(1)(b) EUTMR that meets the requirements of Article 8(1)(a) EUTMR will be dealt with under the latter provision without any examination under Article 8(1)(b) EUTMR.
Η έννοια του κινδύνου σύγχυσης
3 The Notion of Likelihood of Confusion
Εισαγωγή
3.1 Introduction
Η εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης είναι ένας λογισμός ο οποίος εφαρμόζεται σε περιπτώσεις σύγκρουσης σημάτων σε διαδικασίες ενώπιον του Γραφείου, του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου της ΕΕ, καθώς και στο πλαίσιο διαδικασιών προσβολής ενώπιον των δικαστηρίων των κρατών μελών.
The assessment of likelihood of confusion is a calculus applied in situations of conflict between trade marks in proceedings before the Office, the General Court and the Court of Justice as well as in infringement proceedings before the courts of the Member States.
Ωστόσο, ούτε ο ΚΣΕΕ ούτε η οδηγία περιέχουν ορισμό του κινδύνου σύγχυσης ή κάποια δήλωση σχετικά με το τι ακριβώς αφορά η «σύγχυση».
However, neither the EUTMR nor the Directive contains a definition of likelihood of confusion or a statement as to precisely what ‘confusion' refers to.
Όπως αποδεικνύεται κατωτέρω, στην πάγια νομολογία έχει κριθεί εδώ και αρκετό καιρό ότι η έννοια του κινδύνου σύγχυσης αφορά κυρίως περιπτώσεις στις οποίες:
As shown below, it has been settled case-law for some time now that fundamentally the concept of likelihood of confusion refers to situations where:
το κοινό συγχέει άμεσα τα συγκρουόμενα σήματα, δηλαδή μπερδεύει το ένα με το άλλο·
(1) the public directly confuses the conflicting trade marks, that is to say, mistakes the one for the other;
το κοινό συνδέει τα συγκρουόμενα σήματα και υποθέτει ότι τα σχετικά προϊόντα/υπηρεσίες προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις (κίνδυνος συσχέτισης).
(2) the public makes a connection between the conflicting trade marks and assumes that the goods/services in question are from the same or economically linked undertakings (likelihood of association).
Οι δύο αυτές περιπτώσεις εξετάζονται περαιτέρω στη συνέχεια (βλ. σημείο 3.2 κατωτέρω).
These two situations are further discussed below (see paragraph 3.2 below).
Το γεγονός και μόνο ότι η αντίληψη ενός μεταγενέστερου σήματος παραπέμπει συνειρμικά σε προγενέστερο σήμα δεν στοιχειοθετεί κίνδυνο σύγχυσης.
The mere fact that the perception of a later trade mark brings to mind an earlier trade mark does not constitute likelihood of confusion.
Το Δικαστήριο θέσπισε επίσης την αρχή σύμφωνα με την οποία «τα σήματα με ισχυρό διακριτικό χαρακτήρα απολαύουν προστασίας μεγαλύτερης απ' ό,τι εκείνα των οποίων ο διακριτικός χαρακτήρας είναι ασθενέστερος» (βλ. σημείο 3.3 κατωτέρω).
The Court has also established the principle that ‘marks with a highly distinctive character enjoy broader protection than marks with a less distinctive character' (see paragraph 3.3 below).
Τέλος, η έννοια του κινδύνου σύγχυσης, όπως αναπτύχθηκε από το Δικαστήριο, πρέπει να θεωρείται μάλλον νομική έννοια παρά αμιγώς εμπειρική εκτίμηση ή εκτίμηση των πραγματικών περιστάσεων, παρά το γεγονός ότι η ανάλυσή της προϋποθέτει τη συνεκτίμηση ορισμένων πτυχών της γνωστικής συμπεριφοράς και των αγοραστικών συνηθειών του καταναλωτή (βλ. σημείο 3.4 κατωτέρω).
Finally, the concept of likelihood of confusion as developed by the Court must be regarded as a legal concept rather than purely an empirical or factual assessment despite the fact that its analysis requires taking into account certain aspects of consumer cognitive behaviour and purchasing habits (see paragraph 3.4 below).
Κίνδυνος σύγχυσης και κίνδυνος συσχέτισης
3.2 Likelihood of confusion and likelihood of association
Το Δικαστήριο εξέτασε διεξοδικά τον κίνδυνο σύγχυσης στην υπόθεση Sabèl (11/11/1997, C251/95, Sabèl, EU:C:1997:528).
The Court considered likelihood of confusion comprehensively in Sabèl (11/11/1997, C251/95, Sabèl, EU:C:1997:528).
Οι διατάξεις της οδηγίας οι οποίες αντιστοιχούν στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) του ΚΣΕΕ και οι αιτιολογικές σκέψεις του ΚΣΕΕ υποδείκνυαν σαφώς ότι ο κίνδυνος σύγχυσης αφορά τη σύγχυση σχετικά με την προέλευση των προϊόντων/υπηρεσιών, αλλά το Δικαστήριο κλήθηκε να εξετάσει τι ακριβώς σήμαινε αυτό, επειδή υπήρχαν αντικρουόμενες απόψεις σχετικά με την έννοια και τη σχέση μεταξύ «κινδύνου σύγχυσης» και «κινδύνου συσχέτισης», όροι οι οποίοι αναφέρονται αμφότεροι στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) του ΚΣΕΕ.
The Directive's equivalents of Article 8(1)(b) EUTMR and the recitals of the EUTMR clearly indicated that likelihood of confusion relates to confusion about the origin of goods/services, but the Court was required to consider what precisely this meant because there were opposing views on the meaning of, and the relationship between, ‘likelihood of confusion' and ‘likelihood of association', both of which are referred to in Article 8(1)(b) EUTMR.
Το ζήτημα αυτό έπρεπε να επιλυθεί, επειδή διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι ο κίνδυνος συσχέτισης είναι έννοια ευρύτερη από τον κίνδυνο σύγχυσης, καθώς θα μπορούσε να περιλαμβάνει περιπτώσεις στις οποίες μολονότι μεταγενέστερο σήμα παραπέμπει συνειρμικά σε προγενέστερο σήμα, εντούτοις, ο καταναλωτής δεν θεωρεί ότι τα προϊόντα/οι υπηρεσίες έχουν την ίδια εμπορική προέλευση .
This issue needed to be resolved because it was argued that likelihood of association was broader than likelihood of confusion as it could cover instances where a later trade mark brought an earlier trade mark to mind but the consumer did not consider that the goods/services had the same commercial origin .
Τελικώς, το ζήτημα στην υπόθεση Sabèl ήταν αν η διατύπωση «ο κίνδυνος σύγχυσης περιλαμβάνει και τον κίνδυνο συσχέτισης» σημαίνει ότι ο «κίνδυνος σύγχυσης» θα μπορούσε να περιλαμβάνει μια κατάσταση συσχέτισης σημάτων η οποία δεν συνεπάγεται σύγχυση όσον αφορά την προέλευση.
Ultimately, the issue in Sabèl was whether the wording ‘the likelihood of confusion includes the likelihood of association' meant that ‘likelihood of confusion' could cover a situation of association between trade marks that did not give rise to confusion as to origin.
[5: Η έννοια προήλθε από τη νομολογία της Μπενελούξ και εφαρμόστηκε, μεταξύ άλλων, σε σήματα τα οποία δεν χαίρουν φήμης.]
[5: The concept came from Benelux case-law and applied, inter alia, to non-reputed marks.]
Το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο κίνδυνος συσχέτισης δεν λειτουργεί εναλλακτικά προς την έννοια του κινδύνου σύγχυσης, αλλά χρησιμεύει απλώς για τη διευκρίνιση του εύρους της.
The Court found that likelihood of association is not an alternative to likelihood of confusion, but that it merely serves to define its scope.
Επομένως, η διαπίστωση κινδύνου σύγχυσης προϋποθέτει την ύπαρξη σύγχυσης ως προς την προέλευση.
Therefore, a finding of likelihood of confusion requires that there be confusion as to origin.
Στην απόφασή του στην υπόθεση Canon (σκέψεις 29 και 30), το Δικαστήριο αποσαφήνισε το εύρος της σύγχυσης ως προς την προέλευση όταν αποφάνθηκε ότι:
In Canon (paras 29-30), the Court clarified the scope of confusion as to origin when it held that:
[...] συνιστά κίνδυνο συγχύσεως […] το να είναι δυνατό το κοινό να πιστέψει ότι τα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις […] η ύπαρξη τέτοιου κινδύνου αποκλείεται αν δεν προκύπτει ότι είναι δυνατόν το κοινό να πιστέψει ότι τα σχετικά προϊόντα ή υπηρεσίες προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις (η έμφαση δική μας).
... the risk that the public might believe that the goods and services in question come from the same undertaking or, as the case may be, from economically linked undertakings, constitutes a likelihood of confusion … there can be no such likelihood where it does not appear that the public could believe that the goods or services come from the same undertaking or, as the case may be, from economically linked undertakings (emphasis added).
Όπως εκτίθεται ανωτέρω, ο κίνδυνος σύγχυσης αφορά τη σύγχυση ως προς την εμπορική προέλευση, μεταξύ άλλων από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις.
As seen above, likelihood of confusion relates to confusion as to commercial origin including economically linked undertakings.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι το κοινό πιστεύει ότι ο έλεγχος των σχετικών προϊόντων ή υπηρεσιών ανήκει σε μία και μοναδική επιχείρηση.
What matters is that the public believes that the control of the goods or services in question is in the hands of a single undertaking.
Το Δικαστήριο δεν ερμήνευσε τον όρο συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις στο πλαίσιο του κινδύνου σύγχυσης, αλλά το έπραξε σε σχέση με την ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων/υπηρεσιών.
The Court has not interpreted economically linked undertakings in the context of likelihood of confusion, but it has done so with respect to the free movement of goods/services.
Στην απόφασή του στην υπόθεση Ideal Standard, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι:
In Ideal Standard the Court held:
[…] Η αρχή αυτή καλύπτει διάφορες καταστάσεις: προϊόντα που έχουν τεθεί σε κυκλοφορία από την ίδια την επιχείρηση ή από κάτοχο σχετικής αδείας ή από μητρική εταιρία ή από θυγατρική του ίδιου ομίλου ή ακόμα από αποκλειστικό διανομέα.
… A number of situations are covered: products put into circulation by the same undertaking, by a licensee, by a parent company, by a subsidiary of the same group, or by an exclusive distributor.
[…] Σε όλες τις περιπτώσεις όπου ανέκυψε τέτοιο ζήτημα, [υπάρχει] έλεγχος από μία και την αυτή οντότητα: τον σχετικό όμιλο εταιριών, στην περίπτωση προϊόντων που είχαν τεθεί σε κυκλοφορία από θυγατρική εταιρία ο κατασκευαστής, στην περίπτωση προϊόντων που διετίθεντο στο εμπόριο από τον διανομέα ο παρασχών άδεια, αν επρόκειτο για προϊόντα διατιθέμενα από κάτοχο σχετικής αδείας.
… In all the cases mentioned, control [is] in the hands of a single body: the group of companies in the case of products put into circulation by a subsidiary; the manufacturer in the case of products marketed by the distributor; the licensor in the case of products marketed by a licensee.
Στην περίπτωση της αδείας, ο παρασχών αυτήν έχει τη δυνατότητα να ελέγχει την ποιότητα των προϊόντων του κατόχου της αδείας προσθέτοντας στη σχετική σύμβαση ειδικές διατάξεις οι οποίες τον υποχρεώνουν να ακολουθεί τις οδηγίες ενώ δίδουν στον παρασχόντα την ευχέρεια να βεβαιώνεται για την τήρησή τους.
In the case of a licence, the licensor can control the quality of the licensee's products by including in the contract clauses requiring the licensee to comply with his instructions and giving him the possibility of verifying such compliance.
Η προέλευση που ένα σήμα προορίζεται να εγγυάται είναι η ίδια: η προέλευση αυτή δεν καθορίζεται από τον κατασκευαστή αλλά από το κέντρο διευθύνσεως της κατασκευής.
The origin that the trade mark is intended to guarantee is the same: it is not defined by reference to the manufacturer but by reference to the point of control of manufacture.
Επομένως, οι οικονομικοί δεσμοί τεκμαίρονται εάν ο καταναλωτής υποθέτει ότι τα αντίστοιχα προϊόντα ή οι αντίστοιχες υπηρεσίες διατίθενται στην αγορά υπό τον έλεγχο του δικαιούχου του σήματος.
Consequently, economic links will be presumed where the consumer assumes that the respective goods or services are marketed under the control of the trade mark proprietor.
Ο έλεγχος αυτός μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται στην περίπτωση επιχειρήσεων που ανήκουν στον ίδιο όμιλο εταιρειών και στην περίπτωση συμβάσεων παραχώρησης άδειας, εμπορευματοποίησης ή διανομής, καθώς και σε κάθε άλλη περίπτωση στην οποία ο καταναλωτής υποθέτει ότι η χρήση του σήματος επιτρέπεται κανονικά μόνο με τη συμφωνία του δικαιούχου του σήματος.
Such control can be assumed to exist in the case of enterprises belonging to the same group of companies and in the case of licensing, merchandising or distribution arrangements as well as in any other situation where the consumer assumes that the use of the trade mark is normally possible only with the agreement of the trade mark proprietor.
Επομένως, ο κίνδυνος σύγχυσης περιλαμβάνει περιπτώσεις στις οποίες:
Therefore, the likelihood of confusion covers situations where:
ο καταναλωτής συγχέει άμεσα τα ίδια τα σήματα ή στις οποίες
the consumer directly confuses the trade marks themselves, or where
ο καταναλωτής συνδέει τα συγκρουόμενα σημεία και υποθέτει ότι τα προϊόντα/υπηρεσίες στα οποία αναφέρονται προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις.
the consumer makes a connection between the conflicting signs and assumes that the goods/services covered are from the same or economically linked undertakings.
Ως εκ τούτου, εάν η αντίληψη μεταγενέστερου σήματος απλώς παραπέμπει συνειρμικά σε προγενέστερο σήμα, αλλά ο καταναλωτής δεν θεωρεί ότι η εμπορική προέλευση είναι ίδια, η σύνδεση αυτή δεν συνιστά κίνδυνο σύγχυσης παρά την ύπαρξη ομοιότητας μεταξύ των σημείων .
Hence, if the perception of a later trade mark merely brings to mind an earlier trade mark, but the consumer does not assume the same commercial origin, then this link does not constitute likelihood of confusion despite the existence of a similarity between the signs .
Κίνδυνος σύγχυσης και διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος
3.3 Likelihood of confusion and distinctiveness of the earlier mark
Ο διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος έχει θεωρηθεί από το Δικαστήριο σημαντικός παράγοντας ο οποίος πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης, εφόσον:
The distinctiveness of the earlier trade mark has been held by the Court to be an important consideration when assessing likelihood of confusion, since:
ο κίνδυνος σύγχυσης είναι τόσο μεγαλύτερος όσο σημαντικότερη είναι η διακριτική δύναμη του προγενέστερου σήματος (βλ. απόφαση Sabèl, σκέψη 24)·
the more distinctive the earlier trade mark, the greater will be the likelihood of confusion (see Sabèl, para. 24);
τα σήματα με ισχυρό διακριτικό χαρακτήρα απολαύουν προστασίας μεγαλύτερης απ' ό,τι εκείνα των οποίων ο διακριτικός χαρακτήρας είναι ασθενέστερος (βλ. εν προκειμένω Canon, σκέψη 18)
trade marks with a highly distinctive character enjoy broader protection than trade marks with a less distinctive character (see in this regard Canon, para. 18)
ωστόσο, η έκταση της προστασίας των σημάτων με περιορισμένο διακριτικό χαρακτήρα θα είναι μικρότερη.
however, the scope of protection of trade marks with low distinctive character will be narrower.
Μια συνέπεια των εκτιμήσεων αυτών είναι ότι ο ενισχυμένος διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος μπορεί να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα υπέρ της διαπίστωσης κινδύνου σύγχυσης όταν η ομοιότητα μεταξύ των σημείων και/ή των προϊόντων και υπηρεσιών είναι μικρή (11/11/1997, C251/95, Sabèl, EU:C:1997:528, § 22).
One consequence of these findings is that the enhanced distinctiveness of the earlier mark may be a decisive factor towards establishing a likelihood of confusion when the similarity between the signs and/or the goods and services is low (11/11/1997, C251/95, Sabèl, EU:C:1997:528, § 22).