natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Σύμφωνα με το άρθρο 61 του ΚΣΕΕ, εάν ο δικαιούχος προγενέστερου ΣΕΕ ή εθνικού σήματος γνώριζε αλλά ανέχθηκε για διάστημα πέντε συνεχών ετών τη χρήση του προσβαλλόμενου ΣΕΕ, το προσβαλλόμενο ΣΕΕ δεν μπορεί να κηρυχθεί άκυρο, εκτός εάν η αίτηση καταχώρισης του μεταγενέστερου ΣΕΕ έγινε κακόπιστα.
According to Article 61 EUTMR, where the proprietor of an earlier EUTM or national trade mark has acquiesced in the use of the contested EUTM for a period of five successive years, while being aware of the use, the contested EUTM is not liable to be declared invalid, unless registration of the later EUTM was applied for in bad faith.
Σκοπός του άρθρου 61 του ΚΣΕΕ είναι η επιβολή κυρώσεως στους δικαιούχους των προγενέστερων σημάτων, οι οποίοι γνώριζαν αλλά ανέχθηκαν τη χρήση μεταγενέστερου σήματος επί πέντε συνεχή έτη, με την απώλεια της δυνατότητάς τους να ζητήσουν την κήρυξη της ακυρότητας ή να αντιταχθούν στη χρήση του μεταγενέστερου ΣΕΕ, το οποίο, επομένως, μπορεί να συνυπάρχει με το προγενέστερο σήμα (28/06/2012, T133/09, B. Antonio Basile 1952, EU:T:2012:327, § 32).
The aim of Article 61 EUTMR is to penalise the proprietors of earlier trade marks that have acquiesced, for a period of five successive years, in the use of a later EUTM while being aware of such use, by excluding them from seeking a declaration of invalidity of that trade mark, which will then therefore be able to coexist with the earlier trade mark (28/06/2012, T133/09, B. Antonio Basile 1952, EU:T:2012:327, § 32).
Ο δικαιούχος του προσβαλλόμενου ΣΕΕ φέρει το βάρος να αποδείξει ότι:
The burden of proof is on the proprietor of the contested EUTM to show that:
το προσβαλλόμενο ΣΕΕ χρησιμοποιήθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ή στο κράτος μέλος στο οποίο προστατεύεται το προγενέστερο σήμα) τουλάχιστον επί πέντε συνεχή έτη·
the contested EUTM was used in the European Union (or in the Member State where the earlier trade mark is protected) during a period of at least five successive years;
ο αιτών την κήρυξη ακυρότητας γνώριζε το γεγονός αυτό ή μπορεί εύλογα να θεωρηθεί ότι το γνώριζε·
the invalidity applicant was aware of this or could reasonably be presumed to be aware of it;
αν και ο αιτών την κήρυξη ακυρότητας ήταν σε θέση να τερματίσει τη χρήση, παρέμεινε, μολαταύτα, αδρανής (22/09/2011, C482/09, Budweiser, EU:C:2011:605, § 44).
although the invalidity applicant could have stopped the use, it nevertheless remained inactive (22/09/2011, C482/09, Budweiser, EU:C:2011:605, § 44).
Αυτό δεν ισχύει σε περίπτωση που υφίστατο σχέση άδειας χρήσης ή διανομής μεταξύ των διαδίκων, με συνέπεια ο αιτών την κήρυξη ακυρότητας να μην είναι σε θέση να αντιταχθεί νομίμως στη χρήση του σημείου.
This is not the case where there was a licence or distribution relationship between the parties, so that the invalidity applicant could not lawfully oppose use of the sign.
Οι τρεις προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται σωρευτικά.
All three conditions must be fulfilled.
Εάν πληρούνται, ο υπολογισμός της προθεσμίας ανοχής αφορά μόνο τα προσβαλλόμενα προϊόντα ή υπηρεσίες για τα οποία χρησιμοποιήθηκε το μεταγενέστερο ΣΕΕ.
If they are, the limitation on acquiescence will apply only to the contested goods or services for which the later EUTM has been used.
Η κρίσιμη ημερομηνία για τον υπολογισμό της έναρξης της αποκλειστικής προθεσμίας απώλειας δικαιώματος λόγω ανοχής είναι η ημερομηνία κατά την οποία ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος λαμβάνει γνώση της χρήσης του μεταγενέστερου ΣΕΕ.
The period of limitation as a consequence of acquiescence starts running from the time when the proprietor of the earlier trade mark becomes aware of the use of the later EUTM.
Η ημερομηνία πρέπει απαραιτήτως να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας καταχώρισης του προσβαλλόμενου ΣΕΕ, δηλαδή η χρονική στιγμή από την οποία αποκτάται το δικαίωμα επί του ΣΕΕ και το ΣΕΕ χρησιμοποιείται ως καταχωρισμένο σήμα στην αγορά, οπότε και οι τρίτοι μπρούν να λάβουν γνώση της χρήσης του.
That date must necessarily be later than that of registration of the contested EUTM, that is, when the rights in an EUTM are obtained and it is used as a registered trade mark on the market with third parties therefore being aware of its use.
Από αυτή τη χρονική στιγμή έχει τη δυνατότητα να μην ανεχθεί τη χρήση του και, επομένως, να αντιταχθεί σε αυτή ή να ζητήσει την κήρυξη της ακυρότητας του μεταγενέστερου σήματος (28/06/2012, T133/09, B. Antonio Basile 1952, EU:T:2012:327, § 33· 06/06/2013, C381/12 P, B. Antonio Basile 1952, EU:C:2013:371, § 56).
It is at this point that it has the option of not acquiescing in its use and, therefore, opposing it or seeking a declaration of invalidity of the later trade mark (28/06/2012, T133/09, B. Antonio Basile 1952, EU:T:2012:327, § 33; 06/06/2013, C381/12 P, B. Antonio Basile 1952, EU:C:2013:371, § 56).
Παράδειγμα περίπτωσης στην οποία ο δικαιούχος μπορεί εύλογα να θεωρηθεί ότι γνωρίζει τη χρήση του προσβαλλόμενου ΣΕΕ είναι όταν αμφότεροι οι δικαιούχοι εξέθεσαν προϊόντα ή υπηρεσίες με τα αντίστοιχα σήματα στην ίδια εκδήλωση.
An example of where the proprietor could reasonably be presumed to be aware of the use of the contested EUTM is where both proprietors have exhibited goods or services under the respective marks at the same event.
Το άρθρο 61 του ΚΣΕΕ δεν εφαρμόζεται όταν το προσβαλλόμενο ΣΕΕ έχει κατατεθεί κακόπιστα.
Article 61 EUTMR is not applicable when the contested EUTM was filed in bad faith.
Η εξαίρεση αυτή εξετάζεται μόνον εάν προβληθεί και αποδειχθεί από τον αιτούντα την κήρυξη ακυρότητας.
This exception will only be considered if it is argued and proven by the applicant.
Το άρθρο 61 του ΚΣΕΕ δεν αναφέρεται στις πιθανές συνέπειες της ανοχής εκ μέρους προσώπου το οποίο νομιμοποιείται να ασκεί τα δικαιώματα που απορρέουν από ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη.
Article 61 EUTMR does not refer to the possible consequences of acquiescence by a person authorised to exercise the rights arising from a designation of origin or a geographic indication.
Επομένως, ο δικαιούχος ΣΕΕ δεν μπορεί να επικαλεστεί την ανοχή σε περίπτωση που μια αίτηση κήρυξης ακυρότητας βασίζεται σε προγενέστερη ονομασία προέλευσης ή σε γεωγραφική ένδειξη σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 6 του ΚΣΕΕ.
Therefore, the proprietor of an EUTM cannot rely on acquiescence where an invalidity application is based on an earlier designation of origin or a geographical indication pursuant to Article 8(6) EUTMR.
Παραδείγματα απόρριψης του ισχυρισμού περί ανοχής
4.5.3.1 Examples rejecting the acquiescence claim
Παραδείγματα (μερικής) αποδοχής του ισχυρισμού περί ανοχής
4.5.3.2 Examples (partially) accepting the acquiescence claim
Δεδικασμένο
5 Res Judicata
Σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 3 του ΚΣΕΕ, πέραν των συγκεκριμένων μέσων άμυνας που μπορεί να προβάλει ο δικαιούχος του ΣΕΕ κατά αίτησης κήρυξης ακυρότητας ή κατά αίτησης έκπτωσης (βλ. σημεία ανωτέρω), η αίτηση έκπτωσης ή ακυρότητας είναι απαράδεκτη εάν μια αίτηση μεταξύ των αυτών διαδίκων, με το αυτό αντικείμενο και την αυτή αιτία, έχει κριθεί επί της ουσίας από δικαστήριο σημάτων της ΕΕ ή από το Γραφείο και η σχετική απόφαση έχει αποκτήσει ισχύ δεδικασμένου.
Pursuant to Article 63(3) EUTMR, in addition to any particular defence that an EUTM proprietor may raise against an application for a declaration of invalidity or against a revocation application (see paragraphs above), an invalidity or revocation application is inadmissible where an application relating to the same subject matter and cause of action, and involving the same parties, has been adjudicated on its own merits by an EUTM court or by the Office and a final decision has been taken.
Πρόκειται για τη γνωστή και ως απαίτηση «τριπλής ταυτότητας».
This is what is known as the ‘triple-identity' requirement.
Τα μέσα άμυνας του δεδικασμένου εφαρμόζονται μόνο σε περίπτωση που έχει εκδοθεί προγενεστέρως τελεσίδικη απόφαση επί της ουσίας στο πλαίσιο ανταγωγής ή αίτησης ακύρωσης.
The defence of res judicata only applies where there is a previous final decision on the substance in a counterclaim or cancellation application.
Ο περιορισμός επί του παραδεκτού δεν εφαρμόζεται, για παράδειγμα, όταν η αίτηση ακύρωσης έχει ανακληθεί πριν η αντίστοιχη απόφαση καταστεί τελεσίδικη (12/05/2014, R 1616/20134, PLAYSEAT, § 13) ή όταν η προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση κήρυξε απαράδεκτη την αίτηση (π.χ. επειδή του προσβαλλόμενο ΣΕΕ δεν είχε ακόμη καταχωριστεί) και δεν έκρινε την υπόθεση επί της ουσίας.
The bar to admissibility does not apply, for instance, when a cancellation application was withdrawn before the corresponding decision became final (12/05/2014, R 1616/20134, PLAYSEAT, § 13) or when the previous final decision declared the application inadmissible (e.g. because the contested EUTM was not yet registered) and did not adjudicate on the substance.
Το αυτό αντικείμενο
Same subject matter
Το δεδικασμένο δεν εφαρμόζεται σε αίτηση έκπτωσης όταν η προηγούμενη τελεσίδικη απόφαση παραπέμπει σε άλλη αίτηση έκπτωσης με διαφορετική ημερομηνία κατάθεσης.
Res judicata does not apply to a request for revocation where the previous final decision refers to another request for revocation submitted on a different date.
Αυτό συμβαίνει επειδή τα χρονικά σημεία στα οποία πρέπει να προσδιορίζονται οι περιστάσεις που οδηγούν στην έκπτωση (απουσία χρήσης, ΣΕΕ που καθίσταται συνήθης εμπορική ονομασία ή υπόκειται σε παραπλανητική χρήση) είναι διαφορετικά και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι πρόκειται για το αυτό αντικείμενο [31/01/2014, 7 333 C, 15/07/2015, T398/13, TVR ITALIA (fig.)/TVR et al., EU:T:2015:503, § 39).
This is because the points in time at which the circumstances leading to the revocation have to be established (lack of use, EUTM becoming generic or subject to misleading use) are different and the subject matter cannot therefore be deemed to be the same (31/01/2014, 7 333 C, 15/07/2015, T398/13, TVR ITALIA (fig.) / TVR et al., EU:T:2015:503, § 39).
Η αυτή αιτία
Same cause of action
Προγενέστερη απόφαση του Γραφείου στο πλαίσιο διαδικασίας ανακοπής μεταξύ των αυτών διαδίκων και σχετικά με το ίδιο σήμα δεν αποκλείει την υποβολή μεταγενέστερης αίτησης ακύρωσης βάσει των ίδιων προγενέστερων δικαιωμάτων (14/10/2009, T140/08, TiMiKinderjoghurt, EU:T:2009:400, § 36, απορριφθείσα αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Δικαστηρίου· 22/11/2011, T275/10, Mpay24, EU:T:2011:683, § 15· 23/09/2014, T11/13, Mego, EU:T:2014:803, § 12), δεδομένου ότι η αιτία είναι διαφορετική.
A prior decision by the Office in opposition proceedings between the same parties and relating to the same mark does not preclude a later cancellation request based on the same earlier rights (14/10/2009, T140/08, TiMiKinderjoghurt, EU:T:2009:400, § 36, appeal to the Court dismissed; 22/11/2011, T275/10, Mpay24, EU:T:2011:683, § 15; 23/09/2014, T11/13, Mego, EU:T:2014:803, § 12), since the cause of action is different.
Ωστόσο, είναι απίθανο να υπάρξει διαφορετική έκβαση σε διαδικασία κήρυξης ακυρότητας ή έκπτωσης, εκτός εάν πληρούνται μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες προϋποθέσεις.
However, a different outcome in invalidity or revocation proceedings is unlikely to arise except where one or more of the following conditions is fulfilled.
Αποδείχθηκαν νέα πραγματικά περιστατικά (π.χ. απόδειξη της χρήσης ή της φήμης του προγενέστερου σήματος, η οποία δεν προσκομίστηκε κατά τη διαδικασία ανακοπής).
New facts are proven (e.g. proof of use or reputation of the earlier mark, not made available during opposition proceedings).
Άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο διενεργούνται βασικές νομικές εκτιμήσεις (π.χ. όσον αφορά τους κανόνες εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης), για παράδειγμα, συνεπεία μεταγενέστερων αποφάσεων του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
The manner in which key legal assessments are made has changed (e.g. with regard to the standards for assessing likelihood of confusion), for example as a result of intervening judgments of the Court of Justice of the European Union.
Οι αυτοί διάδικοι
Same parties
Η τριπλή ταυτότητα, η οποία συνιστά προϋπόθεση για την εφαρμογή του δεδικασμένου, σημαίνει επίσης ότι οι διάδικοι σε αμφότερες τις διαδικασίες (στην υπό κρίση διαδικασία και στη διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της προηγούμενης τελεσίδικης απόφασης) πρέπει να είναι οι ίδιοι.
The triple identity required by res judicata also means that the parties to both proceedings (the one in question and the one that led to the previous final decision) have to be the same.
Η έννοια «των αυτών διαδίκων» καλύπτει επίσης τους διαδόχους και τους εξουσιοδοτημένους κατόχους αδειών χρήσης.
The notion of ‘the same parties' also covers successors in title and authorised licensees.
Με άλλα λόγια, το δεδικασμένο εφαρμόζεται εάν ο διάδικος στη δεύτερη διαδικασία είναι ο διάδοχος ή εξουσιοδοτημένος κάτοχος άδειας χρήσης του διαδίκου στην πρώτη διαδικασία.
In other words, res judicata applies if the party in the second action is the successor in title or an authorised licensee of the party in the first case.
Παράρτημα 1 Λόγοι ακυρότητας: Χρονικό πεδίο εφαρμογής έπειτα από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) 2015/2424 στις 23 Μαρτίου 2016
Annex 1 Grounds for Invalidity: Temporal Scope of Application Following the Entry into Force of Regulation (EU) 2015/2424 on 23 March 2016
Απόλυτοι λόγοι ακυρότητας
1 Absolute Grounds for Invalidity
Σύμφωνα με τη γενική αρχή, το Γραφείο εφαρμόζει σε σήμα (ή αίτηση σήματος) της Ευρωπαϊκής Ένωσης τους απόλυτους λόγους ακυρότητας που προβλέπονταν στο δίκαιο -δηλαδή είτε στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 207/2009 είτε σε οποιοδήποτε άλλο άμεσα εφαρμοστέο νομοθετικό κείμενο που ήταν δεσμευτικό για την ΕΕ και, επομένως, για το EUIPO- κατά την αντίστοιχη ημερομηνία κατάθεσης.
The general principle is that the Office applies those absolute grounds for invalidity that were laid down in the law to a European Union trade mark (application) - that is, either in Regulation (EC) No 207/2009 or in any other directly applicable legislative text binding the EU and thus the EUIPO - at the date of their filing.
Ως εκ τούτου, οι νέοι λόγοι ακυρότητας, δηλαδή εκείνοι που προστέθηκαν στον ΚΣΕΕ με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/2424, εφαρμόζονται μόνο σε σήματα (ή αιτήσεις σημάτων) της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ημερομηνία κατάθεσης από τις 23 Μαρτίου 2016 και μετά.
Therefore, the new grounds for invalidity, that is, those that have been introduced to the EUTMR by Regulation (EU) 2015/2424, apply only to a European Union trade mark (application) filed on and after 23 March 2016.
Ωστόσο, ορισμένοι λόγοι απαραδέκτου και ακυρότητας που προστέθηκαν για πρώτη φορά στον ΚΣΕΕ με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/2424 δεν θεωρούνται, από νομική άποψη, νέοι διότι είχαν τεθεί ήδη σε εφαρμογή πριν από τις 23 Μαρτίου 2016, δυνάμει άλλων δεσμευτικών νομοθετικών κειμένων της ΕΕ.
However, some grounds for refusal and invalidity introduced for the first time by Regulation (EU) 2015/2424 into the EUTMR are, as a matter of law, not new as they had already been applied before 23 March 2016, by virtue of other binding legislative texts of the EU.
Βάσει των προαναφερομένων, ισχύει η ακόλουθη διάκριση:
On this basis, the following distinction applies:
Λόγοι ακυρότητας που εφαρμόζονταν πριν από τις 23 Μαρτίου 2016, δυνάμει άλλων κανονισμών της ΕΕ εκτός του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα
1.1 Grounds for invalidity that applied before 23 March 2016 by virtue of EU regulations other than the CTMR
Οι λόγοι ακυρότητας που παρατίθενται κατωτέρω και προστέθηκαν για πρώτη φορά στον ΚΣΕΕ με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/2424 εφαρμόζονται σε σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ημερομηνία κατάθεσης πριν από τις 23 Μαρτίου 2016.
The following grounds for invalidity introduced for the first time into the EUTMR by Regulation (EU) 2015/2424 apply to European Union trade marks filed before 23 March 2016.
Άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ια) ΚΣΕΕ: σύγκρουση με προγενέστερες παραδοσιακές ενδείξεις οίνων της ΕΕ
Article 7(1)(k) EUTMR: conflict with earlier EU traditional terms for wines
Αυτός ο λόγος ακυρότητας έχει ήδη προβλεφθεί στο άρθρο 113 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1308/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 2013, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των αγορών γεωργικών προϊόντων και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 922/72, (ΕΟΚ) αριθ. 234/79, (ΕΚ) αριθ. 1037/2001 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με τα άρθρα 40 και 41 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 της Επιτροπής, της 14ης Ιουλίου 2009, για τον καθορισμό ορισμένων λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2008 του Συμβουλίου όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις, τις παραδοσιακές ενδείξεις, την επισήμανση και την παρουσίαση ορισμένων προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα.
This ground for invalidity was already envisaged in Article 113(2) of Regulation (EU) No 1308/2013 of the European Parliament and of the Council of 17 December 2013 establishing a common organisation of the markets in agricultural products and repealing Council Regulations (EEC) No 922/72, (EEC) No 234/79, (EC) No 1037/2001 and (EC) No 1234/2007 in conjunction with Articles 40 and 41 of Commission Regulation (EC) No 607/2009 of 14 July 2009 laying down certain detailed rules for the implementation of Council Regulation (EC) No 479/2008 as regards protected designations of origin and geographical indications, traditional terms, labelling and presentation of certain wine sector products.
Άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ιβ) ΚΣΕΕ: σύγκρουση με προγενέστερα εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα της ΕΕ
Article 7(1)(l) EUTMR: conflict with earlier EU traditional specialties guaranteed
Αυτός ο λόγος ακυρότητας έχει ήδη προβλεφθεί στο άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 2012, για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων.
This ground for invalidity was already envisaged in Article 24 of Regulation (EU) No 1151/2012 of the European Parliament and of the Council of 21 November 2012 on quality schemes for agricultural products and foodstuffs.
Άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ιγ) ΚΣΕΕ: σύγκρουση με προγενέστερες ονομασίες φυτικών ποικιλιών της ΕΕ
Article 7(1)(m) EUTMR: conflict with earlier EU plant variety denominations
Αυτός ο λόγος ακυρότητας έχει ήδη προβλεφθεί στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών.
This ground for invalidity was already envisaged in Council Regulation (EC) No 2100/94 of 27/07/1994 on Community plant variety rights.
Το Γραφείο έθεσε σε εφαρμογή τον συγκεκριμένο κανονισμό σε συνδυασμό με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο στ) του ΚΣΕΕ.
The Office applied this Regulation in conjunction with Article 7(1)(f) EUTMR.
Λόγοι ακυρότητας που δεν προβλέπονταν από το δίκαιο της ΕΕ πριν από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) 2015/2424 στις 23 Μαρτίου 2016
Grounds for invalidity that were not envisaged by EU law before the entry into force of Regulation (EU) 2015/2424 on 23 March 2016
Οι λόγοι ακυρότητας που παρατίθενται κατωτέρω δεν υπήρχαν στο δίκαιο της ΕΕ πριν από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) 2015/2424 και, ως εκ τούτου, εφαρμόζονται μόνο σε σήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ημερομηνία κατάθεσης από τις 23 Μαρτίου 2016 και μετά.
The following grounds for invalidity did not exist in EU law before the entry into force of Regulation (EU) 2015/2424 and apply therefore only to European Union trade marks filed on and after 23 March 2016.
«Άλλα χαρακτηριστικά» (εκτός του σχήματος), σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του ΚΣΕΕ.
‘Other characteristics' (than the shape), under Article 7(1)(e) EUTMR.
Συγκρούσεις με προγενέστερη ΠΓΕ/ΠΟΠ προστατευόμενη σε εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ι) του ΚΣΕΕ.
Conflicts with an earlier PGI/PDO protected at national level, under Article 7(1)(j) EUTMR.
Συγκρούσεις με προγενέστερη ονομασία φυτικής ποικιλίας προστατευόμενης σε εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο ιγ) του ΚΣΕΕ.
Conflicts with an earlier plant variety denomination protected at national level, under Article 7(1)(m) EUTMR.
Σχετικοί λόγοι ακυρότητας, ήτοι άρθρο 60 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ΚΣΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παράγραφος 6 ΚΣΕΕ, και η σχέση με το άρθρο 60 παράγραφος 1 στοιχείο γ) ΚΣΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παράγραφος 4 ΚΣΕΕ
Relative Grounds for Invalidity, Namely Article 60(1)(d) EUTMR in Conjunction with Article 8(6) EUTMR and the Relationship with Article 60(1)(c) EUTMR in Conjunction with Article 8(4) EUTMR
Με τον κανονισμό (ΕΕ) 2015/2424 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 207/2009 για το κοινοτικό σήμα (τροποποιητικός κανονισμός) θεσπίστηκε το άρθρο 53 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παράγραφος 4α του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009 [νυν άρθρο 60 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ΚΣΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παράγραφος 6 ΚΣΕΕ], ως ειδικός λόγος ακυρότητας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις (ΓΕ) που προστατεύονται δυνάμει του δικαίου της ΕΕ ή του εθνικού δικαίου.
Regulation (EU) 2015/2424 amending Regulation (EC) No 207/2009 on the Community trade mark (Amending Regulation) introduced Article 53(1)(d) of Regulation No 207/2009 in conjunction with Article 8(4a) of Regulation No 207/2009 [now Article 60(1)(d) EUTMR in conjunction with Article 8(6) EUTMR] as a specific ground for invalidity for designations of origin and geographical indications (GIs) protected under EU or national law.
Πριν από την εν λόγω τροποποίηση, οι ΓΕ μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση αίτησης για την κήρυξη ακυρότητας σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παράγραφος 4 του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009.
Prior to that, GIs could form the basis of an application for invalidity pursuant to Article 53(1)(c) of Regulation No 207/2009 in conjunction with Article 8(4) of Regulation No 207/2009.
Ωστόσο, η εισαγωγή αυτού του ειδικού λόγου σημαίνει ότι, από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του άρθρου 53 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009, η επίκληση των ΓΕ είναι δυνατή μόνο βάσει του νέου λόγου.
However, the introduction of this specific ground means that as of the entry into force of Article 53(1)(d) of Regulation No 207/2009, GIs can only be invoked under the new ground.
Οι ΓΕ δεν μπορούν πλέον να αποτελέσουν τη βάση αίτησης κήρυξης ακυρότητας σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009, παρότι η διατύπωση της συγκεκριμένης διάταξης διατηρήθηκε αμετάβλητη.
GIs can no longer form the basis of an application for invalidity under Article 53(1)(c) of Regulation No 207/2009, even though the wording of that provision has not changed.
Ωστόσο, σε περίπτωση αίτησης κήρυξης ακυρότητας βάσει ΓΕ με ημερομηνία κατάθεσης μεταγενέστερη της έναρξης ισχύος του τροποποιητικού κανονισμού, που περιλαμβάνει εσφαλμένη μνεία του άρθρου 53 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009 ως λόγου ακυρότητας, το Γραφείο εξετάζει την αίτηση στον βαθμό που είναι σαφές ότι βασίζεται σε ΓΕ, ωσάν ο προβαλλόμενος λόγος να ήταν το άρθρο 53 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009.
Nevertheless, if an invalidity request based on a GI is filed after entry into force of the Amending Regulation, incorrectly indicating Article 53(1)(c) of Regulation No 207/2009 as a ground for invalidity, the Office will examine the request to the extent that it is clearly based on a GI, as if the ground invoked were Article 53(1)(d) of Regulation No 207/2009.
Στην περίπτωση αυτή, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ως προς την πρόθεση του αιτούντος την κήρυξη ακυρότητας να επικαλεστεί τη διάταξη περί προστασίας προγενέστερων ΓΕ.
In such a case, there is no doubt as to the intention of the invalidity applicant to invoke the provision protecting earlier GIs.
Το άρθρο 53 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 παράγραφος 4 του κανονισμού (EK) αριθ. 207/2009, εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε διαδικασίες κήρυξης ακυρότητας οι οποίες βασίζονται σε ΓΕ και εκκρεμούσαν κατά τον χρόνο έναρξης ισχύος του τροποποιητικού κανονισμού.
Article 53(1)(c) of Regulation No 207/2009, in conjunction with Article 8(4) of Regulation No 207/2009, continues to apply in invalidity proceedings based on GIs pending at the time of entry into force of the Amending Regulation.