natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Όταν ο διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος είναι περιορισμένος, το στοιχείο αυτό μπορεί να αποτελεί παράγοντα που επιδρά κατά της διαπίστωσης κινδύνου σύγχυσης.
When the distinctiveness of the earlier trade mark is low, this may be a factor weighing against likelihood of confusion.
Κίνδυνος σύγχυσης: πραγματικά και νομικά ζητήματα
3.4 Likelihood of confusion: questions of fact and questions of law
Η έννοια του κινδύνου σύγχυσης είναι νομική έννοια και όχι μια απλή πραγματική εκτίμηση των ορθολογικών κρίσεων και συναισθηματικών προτιμήσεων που καθορίζουν τη γνωστική συμπεριφορά και τις αγοραστικές συνήθειες του καταναλωτή.
The concept of likelihood of confusion is a legal concept rather than a mere factual evaluation of the rational judgments and emotional preferences that inform the consumer's cognitive behaviour and purchasing habits.
Επομένως, ο κίνδυνος σύγχυσης αξιολογείται επί τη βάσει τόσο των νομικών ζητημάτων όσο και των πραγματικών περιστατικών.
Therefore, assessment of likelihood of confusion depends on both legal questions and facts.
Πραγματικό ζήτημα και νομικό ζήτημα - ομοιότητα προϊόντων/υπηρεσιών και σημείων
3.4.1 Fact and law - similarity of goods/services and of signs
Ο καθορισμός των σχετικών παραγόντων για τη διαπίστωση κινδύνου σύγχυσης και του κατά πόσον υφίστανται είναι νομικό ζήτημα, δηλαδή οι συγκεκριμένοι παράγοντες θεσπίζονται από τη σχετική νομοθεσία και, ειδικότερα, τον ΚΣΕΕ και τη νομολογία.
Determining the relevant factors for establishing likelihood of confusion and whether they exist is a question of law, that is to say, these factors are established by the relevant legislation, namely, the EUTMR and case-law.
Για παράδειγμα, το άρθρο 8 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ ορίζει ότι το ταυτόσημο/η ομοιότητα προϊόντων/υπηρεσιών αποτελεί προϋπόθεση του κινδύνου σύγχυσης.
For instance, Article 8(1) EUTMR establishes that the identity/similarity of goods/services is a condition for likelihood of confusion.
Ο προσδιορισμός των σχετικών παραγόντων για την εκτίμηση του κατά πόσον πληρούται η συγκεκριμένη προϋπόθεση είναι επίσης νομικό ζήτημα.
The identification of the relevant factors for evaluating whether this condition is met is also a question of law.
Το Δικαστήριο προσδιόρισε τους παράγοντες για τον καθορισμό της ομοιότητας προϊόντων/υπηρεσιών, που είναι οι ακόλουθοι:
The Court has identified the following factors for determining whether goods/services are similar:
η φύση τους,
their nature
ο προορισμός τους [ο σκοπός τους],
their intended purpose
ο τρόπος χρήσης τους,
their method of use
ο τυχόν συμπληρωματικός χαρακτήρας τους,
whether they are complementary or not
ο τυχόν ανταγωνιστικός ή εναλλάξιμος χαρακτήρας τους,
whether they are in competition or interchangeable
οι δίαυλοι διανομής/τα σημεία πώλησής τους,
their distribution channels/points of sale
το ενδιαφερόμενο κοινό τους,
their relevant public
η συνήθης προέλευσή τους.
their usual origin.
Όλοι οι ως άνω παράγοντες είναι νομικές έννοιες και ο καθορισμός των κριτηρίων εκτίμησής τους είναι επίσης νομικό ζήτημα.
All these factors are legal concepts and determining the criteria to evaluate them is also a question of law.
Ωστόσο, το ερώτημα αν -και σε ποιο βαθμό- πληρούνται τα νομικά κριτήρια καθορισμού, για παράδειγμα, της «φύσης» σε μια συγκεκριμένη περίπτωση είναι πραγματικό ζήτημα.
However, it is a question of fact whether, and to what degree, the legal criteria for determining, for instance, ‘nature', are fulfilled in a particular case.
Για παράδειγμα, το μαγειρικό λίπος δεν έχει την ίδια φύση με τα λιπαντικά έλαια και γράσα πετρελαίου, μολονότι και τα δύο περιέχουν μια λιπαρή βάση.
By way of example, cooking fat does not have the same nature as petroleum lubricating oils and greases even though both contain a fat base.
Το μαγειρικό λίπος χρησιμοποιείται για την παρασκευή τροφίμων για ανθρώπινη κατανάλωση, ενώ τα έλαια και γράσα χρησιμοποιούνται για τη λίπανση μηχανημάτων.
Cooking fat is used in preparing food for human consumption, whereas oils and greases are used for lubricating machines.
Το να θεωρείται η «φύση» σχετικός παράγοντας για την ανάλυση της ομοιότητας προϊόντων/υπηρεσιών είναι νομικό ζήτημα.
Considering ‘nature' to be a relevant factor in the analysis of similarity of goods/services is a matter of law.
Από την άλλη πλευρά, η διαπίστωση ότι το μαγειρικό λίπος χρησιμοποιείται για την παρασκευή τροφίμων για ανθρώπινη κατανάλωση και ότι τα έλαια και γράσα χρησιμοποιούνται σε μηχανήματα είναι πραγματικό ζήτημα.
However, it is a matter of fact to state that cooking fat is used in preparing food for human consumption and that oils and greases are used for machines.
Ομοίως, όταν πρόκειται για σύγκριση σημείων, το άρθρο 8 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ ορίζει ότι το ταυτόσημο/η ομοιότητα σημείων αποτελεί προϋπόθεση του κινδύνου σύγχυσης.
Similarly, when it comes to the comparison of signs, Article 8(1) EUTMR establishes that the identity/similarity of signs is a condition for likelihood of confusion.
Το γεγονός ότι μια εννοιολογική σύμπτωση σημείων μπορεί να τα καθιστά παρόμοια για τους σκοπούς του ΚΣΕΕ είναι νομικό ζήτημα, αλλά το γεγονός, για παράδειγμα, ότι η λέξη «fghryz» δεν έχει κανένα νόημα για το κοινό στην Ισπανία είναι πραγματικό ζήτημα.
It is a question of law that a conceptual coincidence between signs may render them similar for the purposes of the EUTMR, but it is a question of fact, for instance, that the word ‘fghryz' does not have any meaning for the Spanish public.
Πραγματικό ζήτημα και νομικό ζήτημα - αποδεικτικά στοιχεία
3.4.2 Fact and law - evidence
Στη διαδικασία ανακοπής, οι διάδικοι πρέπει να επικαλεστούν και, όπου απαιτείται, να αποδείξουν τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προβάλλουν προς υποστήριξη των επιχειρημάτων τους.
In opposition proceedings, the parties must allege and, where necessary, prove the facts in support of their arguments.
Η υποχρέωση αυτή προκύπτει από το άρθρο 95 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ, σύμφωνα με το οποίο, στη διαδικασία ανακοπής, η εξέταση από το Γραφείο περιορίζεται στα πραγματικά περιστατικά, τα αποδεικτικά στοιχεία και τα επιχειρήματα που προβάλλουν οι διάδικοι καθώς και στα υποβληθέντα από αυτούς αιτήματα.
This follows from Article 95(1) EUTMR, according to which, in opposition proceedings, the Office is restricted in its examination to the facts, evidence and arguments provided by the parties and the relief sought.
Επομένως, εναπόκειται στον ανακόπτοντα να δηλώσει τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων βασίζεται ο ισχυρισμός του περί ομοιότητας και να υποβάλει αποδείξεις για την υποστήριξή τους.
Therefore, it is up to the opponent to state the facts on which the claim of similarity is based and to submit supporting evidence.
Για παράδειγμα, σε περίπτωση σύγκρισης ανθεκτικού στη φθορά χυτοσιδήρου με ιατρικά εμφυτεύματα, δεν εναπόκειται στο Γραφείο να απαντήσει στο ερώτημα του κατά πόσον ο ανθεκτικός στη φθορά χυτοσίδηρος χρησιμοποιείται πράγματι σε ιατρικά εμφυτεύματα.
For instance, where wear-resistant cast iron is to be compared with medical implants, it is not up to the Office to answer the question of whether wear-resistant cast iron is actually used for medical implants.
Αυτό πρέπει να αποδειχθεί από τον ανακόπτοντα, καθώς φαίνεται μη πιθανό (14/05/2002, R 684/20004, Tinox/TINOX).
This must be demonstrated by the opponent as it seems improbable (14/05/2002, R 684/20004, Tinox / TINOX).
Η αποδοχή νομικών εννοιών από τον καταθέτη δεν έχει σημασία.
An admission by the applicant of legal concepts is irrelevant.
Δεν απαλλάσσει το Γραφείο από την υποχρέωση ανάλυσης και λήψης απόφασης επί των εννοιών αυτών.
It does not discharge the Office from analysing and deciding on these concepts.
Αυτό δεν αντιβαίνει στο άρθρο 95 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ, το οποίο είναι δεσμευτικό για το Γραφείο μόνον όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά, τα αποδεικτικά στοιχεία και τα επιχειρήματα, χωρίς να επεκτείνεται στη νομική εκτίμηση αυτών.
This is not contrary to Article 95(1) EUTMR, which is binding on the Office only as regards the facts, evidence and arguments and does not extend to the legal evaluation of the same.
Επομένως, οι διάδικοι μπορούν να συμφωνήσουν ποια πραγματικά περιστατικά αποδείχθηκαν και ποια όχι, αλλά δεν μπορούν να καθορίσουν κατά πόσον τα εν λόγω πραγματικά περιστατικά επαρκούν για να στοιχειοθετηθούν οι αντίστοιχες νομικές έννοιες, όπως η ομοιότητα προϊόντων/υπηρεσιών, η ομοιότητα των σημείων και ο κίνδυνος σύγχυσης.
Therefore, the parties may agree as to which facts have been proven or not, but they may not determine whether or not these facts are sufficient to establish the respective legal concepts, such as similarity of goods/services, similarity of the signs, and likelihood of confusion.
Το άρθρο 95 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ δεν εμποδίζει το Γραφείο να λαμβάνει αυτεπαγγέλτως υπόψη πραγματικά περιστατικά τα οποία είναι ήδη παγκοίνως γνωστά ή τα οποία μπορούν να γίνουν γνωστά από γενικώς προσιτές πηγές, για παράδειγμα, το γεγονός ότι οι καταναλωτές στην ΕΕ θα συνδέσουν τη λέξη PICASSO με τον διάσημο Ισπανό ζωγράφο (22/06/2004, T185/02, Picaro, EU:T:2004:189· 12/01/2006, C361/04 P, Picaro, EU:C:2006:25).
Article 95(1) EUTMR does not prevent the Office from taking into consideration, on its own initiative, facts that are already notorious or well known or that may be learnt from generally accessible sources, for example, that PICASSO will be recognised by EU consumers as a famous Spanish painter (22/06/2004, T185/02, Picaro, EU:T:2004:189; 12/01/2006, C361/04 P, Picaro, EU:C:2006:25).
Ωστόσο, το Γραφείο δεν μπορεί να επικαλεστεί αυτεπαγγέλτως νέα πραγματικά περιστατικά ή επιχειρήματα (π.χ. φήμη ή βαθμός στον οποίο το προγενέστερο σήμα είναι γνωστό).
However, the Office cannot quote ex officio new facts or arguments (e.g. reputation or degree of knowledge of the earlier mark).
Επιπλέον, μολονότι ορισμένα σήματα χρησιμοποιούνται ενίοτε στην καθημερινή ζωή ως γενικοί όροι για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που αφορούν, το Γραφείο δεν θα πρέπει ποτέ να αξιολογεί το γεγονός αυτό ως πραγματικό περιστατικό.
Moreover, even though certain trade marks are sometimes used in daily life as generic terms for the goods and services that they cover, this should never be taken as fact by the Office.
Με άλλα λόγια, τα σήματα δεν θα πρέπει ποτέ να αναφέρονται (ή να ερμηνεύονται) σαν να επρόκειτο για γενικό όρο ή κατηγορία προϊόντων ή υπηρεσιών.
In other words, trade marks should never be referred to (or interpreted) as if they were a generic term or a category of goods or services.
Για παράδειγμα, το γεγονός ότι στην καθημερινή ζωή το κοινό αναφέρεται στο «X» όταν κάνει λόγο για γιαούρτια (όπου «X» είναι ένα σήμα γιαουρτιών) δεν θα πρέπει να οδηγεί στη χρήση του «X» ως γενικού όρου για τα γιαούρτια.
For instance, the fact that in daily life part of the public refers to ‘X' when talking about yoghurts (‘X' being a trade mark for yoghurts) should not lead to using ‘X' as a generic term for yoghurts.
Αξιολόγηση των σχετικών παραγόντων για τη διαπίστωση κινδύνου σύγχυσης
4 Evaluation of the Relevant Factors for Establishing a Likelihood of Confusion
Το κρίσιμο χρονικό σημείο
4.1 The relevant point in time
Το κρίσιμο χρονικό σημείο για την εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης είναι η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης επί της ανακοπής.
The relevant moment in time for assessing a likelihood of confusion is the date the opposition decision is taken.
Εάν ο ανακόπτων επικαλείται τον ενισχυμένο διακριτικό χαρακτήρα προγενέστερου σήματος, οι σχετικές προς τούτο προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται το αργότερο έως και την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης ΣΕΕ (ή την τυχόν ημερομηνία προτεραιότητας) και πρέπει να εξακολουθούν να πληρούνται κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης.
Where the opponent relies on enhanced distinctiveness of an earlier trade mark, the conditions for this must have been met on or before the filing date of the EUTM application (or any priority date) and must still be fulfilled at the point in time the decision is taken.
Πρακτική του Γραφείου είναι να θεωρεί ότι αυτό συμβαίνει, εκτός εάν υπάρχουν ενδείξεις περί του αντιθέτου.
Office practice is to assume that this is the case, unless there are indications to the contrary.
Εάν ο καταθέτης ΣΕΕ επικαλείται μειωμένο πεδίο προστασίας (ασθενή διακριτικό χαρακτήρα) του προγενέστερου σήματος, σημασία έχει μόνον η ημερομηνία έκδοσης της απόφασης.
Where the EUTM applicant relies on a reduced scope of protection (weakness) of the earlier trade mark, only the date of the decision is relevant.
Κατάλογος παραγόντων για την εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης
4.2 List of factors for assessing the likelihood of confusion
Η εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης πραγματοποιείται σύμφωνα με τα ακόλουθα βήματα, λαμβανομένων υπόψη πολλαπλών παραγόντων.
The likelihood of confusion is assessed in the following steps, taking into account multiple factors.
Σύγκριση προϊόντων και υπηρεσιών
Comparison of goods and services
Ενδιαφερόμενο κοινό και βαθμός προσοχής
Relevant public and degree of attention
Σύγκριση σημείων
Comparison of signs
Διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος
Distinctiveness of the earlier mark
Τυχόν άλλοι παράγοντες
Any other factors
Συνολική εκτίμηση του κινδύνου σύγχυσης.
Global assessment of likelihood of confusion.
Καθένας από τους ανωτέρω παράγοντες και τα ειδικά χαρακτηριστικά του εξετάζεται σε χωριστό κεφάλαιο των Κατευθυντήριων γραμμών.
A separate chapter of the Guidelines is dedicated to each of the above factors and its specifics.
Παράρτημα
Annex
Γενικές αρχές οι οποίες απορρέουν από τη νομολογία (δεν παρατίθενται αυτούσιες στις αποφάσεις).
General principles coming from case-law (these are not direct citations).
O κίνδυνος συγχύσεως πρέπει να εκτιμάται συνολικά, λαμβανομένων υπόψη όλων των παραγόντων που ασκούν επιρροή στην συγκεκριμένη περίπτωση (σκέψη 22).
The likelihood of confusion must be appreciated globally, taking into account all factors relevant to the circumstances of the case (para. 22).
Η εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως εξαρτάται από πολυάριθμους παράγοντες, ιδίως δε από το κατά πόσον είναι γνωστό το σήμα στην αγορά, από την ενδεχόμενη συσχέτιση των δύο σημάτων από το κοινό και από το βαθμό ομοιότητας μεταξύ των σημείων και των προϊόντων (σκέψη 22).
The appreciation of the likelihood of confusion depends on numerous elements and, in particular, on the recognition of the trade mark on the market, on the association that the public might make between the two marks and on the degree of similarity between the signs and the goods (para. 22).
Η συνολική εκτίμηση πρέπει, όσον αφορά την οπτική, ακουστική ή εννοιολογική ομοιότητα των εξεταζομένων σημάτων, να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα σήματα, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, των διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους (σκέψη 23).
The global appreciation of the visual, aural or conceptual similarity of the marks in question must be based on the overall impression given by the marks, bearing in mind their distinctive and dominant components (para. 23).
Ο μέσος καταναλωτής όμως προσλαμβάνει συνήθως ένα σήμα ως μια ολότητα και δεν επιδίδεται σε εξέταση των διαφόρων λεπτομερειών του (σκέψη 23).
The average consumer normally perceives a mark as a whole and does not proceed to analyse its various details (para. 23).
Πρέπει να τονιστεί ότι ο κίνδυνος συγχύσεως είναι τόσο μεγαλύτερος όσο σημαντικότερη είναι η διακριτική δύναμη του προγενέστερου σήματος (σκέψη 24).
The more distinctive the earlier mark, the greater will be the likelihood of confusion (para. 24).
Δεν μπορεί να αποκλείεται ότι η εννοιολογική ομοιότητα που απορρέει από το γεγονός ότι σε δύο σήματα χρησιμοποιούνται εικόνες συμπίπτουσες ως προς το εννοιολογικό περιεχόμενο τους μπορεί να δημιουργήσει κίνδυνο συγχύσεως, σε περίπτωση που το προγενέστερο σήμα έχει ιδιαίτερη διακριτική δύναμη (σκέψη 24).
It is not impossible that the conceptual similarity resulting from the fact that two marks use images with analogous semantic content may give rise to a likelihood of confusion where the earlier mark has a particularly distinctive character (para. 24).
Ωστόσο, όπου το προγενέστερο σήμα δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό και συνίσταται σε εικόνα με λίγα φανταστικά στοιχεία, η απλή εννοιολογική ομοιότητα μεταξύ των σημάτων δεν αρκεί προς δημιουργία κινδύνου συγχύσεως (σκέψη 25).
However, where the earlier mark is not especially well known to the public and consists of an image with little imaginative content, the mere fact that the two marks are conceptually similar is not sufficient to give rise to a likelihood of confusion (para. 25).
Η έννοια του κινδύνου συσχετίσεως δεν λειτουργεί εναλλακτικά προς την έννοια του κινδύνου συγχύσεως, αλλά χρησιμεύει για τη διευκρίνιση του εύρους της (σκέψη 18).
The concept of likelihood of association is not an alternative to likelihood of confusion, but serves to define its scope (para. 18).
Η απλή συσχέτιση μεταξύ δύο σημάτων στην οποία μπορεί να προβεί το κοινό μέσω της συμπτώσεως του εννοιολογικού περιεχομένου τους δεν αρκεί, αυτή και μόνον, για να συναχθεί η ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως (σκέψη 26).
The mere association that the public might make between two marks as a result of their analogous semantic content is not in itself a sufficient ground for concluding that there is a likelihood of confusion (para. 26).
Συνιστά κίνδυνο συγχύσεως το να είναι δυνατό το κοινό να πιστέψει ότι τα σχετικά προϊόντα ή υπηρεσίες προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή, ενδεχομένως, από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις (σκέψη 29).
The risk that the public might believe that the goods or services in question come from the same undertaking or, as the case may be, from economically linked undertakings, constitutes a likelihood of confusion (para. 29).
Αντιθέτως, η ύπαρξη τέτοιου κινδύνου αποκλείεται αν δεν προκύπτει ότι είναι δυνατόν το κοινό να πιστέψει ότι τα σχετικά προϊόντα προέρχονται από την ίδια επιχείρηση (ή από συνδεόμενες μεταξύ τους οικονομικώς επιχειρήσεις) (σκέψη 30).
By contrast, there can be no such likelihood where the public does not think that the goods come from the same undertaking (or from economically linked undertakings) (para. 30).
Για την εκτίμηση της ομοιότητας μεταξύ των σχετικών προϊόντων και υπηρεσιών, επιβάλλεται να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι ασκούντες επιρροή παράγοντες που χαρακτηρίζουν τη σχέση μεταξύ των προϊόντων ή υπηρεσιών (σκέψη 23).
In assessing the similarity of the goods and services, all the relevant factors relating to those goods or services themselves should be taken into account (para. 23).
Στους παράγοντες αυτούς περιλαμβάνονται, ειδικότερα, η φύση τους, ο προορισμός τους [η έκφραση «end users» (τελικοί χρήστες) στην επίσημη αγγλική έκδοση δεν είναι ορθή], η χρήση τους, καθώς και ο ανταγωνιστικός ή συμπληρωματικός χαρακτήρας τους (σκέψη 23).
Those factors include, inter alia, their nature, the purpose for which they are used (the translation ‘end users' in the official English language version is not correct) and their method of use, and whether they are in competition with each other or are complementary (para. 23).
Η συνολική εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως συνεπάγεται κάποια αλληλοεξάρτηση των λαμβανομένων υπόψη παραγόντων και, ιδίως, την ομοιότητα των σημάτων καθώς και την ομοιότητα των προσδιοριζομένων προϊόντων ή υπηρεσιών.
A global assessment of the likelihood of confusion implies some interdependence between the relevant factors and in particular a similarity between the marks and between these goods or services.
Μια ελαφρά ομοιότητα μεταξύ των προϊόντων μπορεί να αντισταθμίζεται από μια έντονη ομοιότητα μεταξύ των σημάτων και αντιστρόφως (σκέψη 17).
A lesser degree of similarity between the goods may be offset by a greater degree of similarities between the marks and vice versa (para. 17).
Τα σήματα με ισχυρό διακριτικό χαρακτήρα, είτε από την ίδια τους τη φύση είτε λόγω του ότι είναι γνωστά στην αγορά, απολαύουν προστασίας μεγαλύτερης απ' ό,τι εκείνα των οποίων ο διακριτικός χαρακτήρας είναι ασθενέστερος (σκέψη 18).
Marks with a highly distinctive character, either per se or because of the reputation they possess on the market, enjoy broader protection than marks with a less distinctive character (para. 18).
Είναι δυνατή η άρνηση καταχωρίσεως σήματος, παρά τη μικρή ομοιότητα μεταξύ των προσδιοριζομένων προϊόντων ή υπηρεσιών, όταν η ομοιότητα των σημάτων είναι μεγάλη, ο δε διακριτικός χαρακτήρας του προγενεστέρου σήματος, και ειδικότερα, η φήμη του είναι ισχυρός (σκέψη 19).
Registration of a trade mark may have to be refused, despite a lesser degree of similarity between the goods or services covered, where the marks are very similar and the earlier mark, in particular its reputation, is highly distinctive (para. 19).
Προκειμένου να εκτιμάται αν η ομοιότητα μεταξύ των προϊόντων ή υπηρεσιών είναι αρκετή για να δημιουργήσει κίνδυνο συγχύσεως, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο διακριτικός χαρακτήρας του προγενεστέρου σήματος και ειδικότερα η φήμη του (σκέψη 24).
The distinctive character of the earlier mark and in particular its reputation must be taken into account when determining whether the similarity between the goods and services is enough to give rise to the likelihood of confusion (para. 24).
Είναι δυνατό να υφίσταται κίνδυνος συγχύσεως, ακόμη και όταν τα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες έχουν, για το κοινό, διαφορετικούς τόπους προελεύσεως (σκέψη 30).
There may be a likelihood of confusion, even if the public thinks that these goods have different places of production (para. 30).
Το επίπεδο της προσοχής του μέσου καταναλωτή, ο οποίος θεωρείται ότι έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, μεταβάλλεται αναλόγως της κατηγορίας των αντίστοιχων προϊόντων ή υπηρεσιών (σκέψη 26).
The level of attention of the average consumer, who is deemed to be reasonably well informed and reasonably observant and circumspect, varies according to the category of the goods and services in question (para. 26).
Εντούτοις, πρέπει να ληφθεί υπόψη το στοιχείο ότι ο μέσος καταναλωτής σπανίως έχει τη δυνατότητα να προβαίνει σε άμεση σύγκριση των διαφόρων σημάτων, αλλά είναι αναγκασμένος να εμπιστεύεται την ατελή εικόνα που έχει συγκρατήσει στη μνήμη του (σκέψη 26).
However, account should be taken of the fact that average consumers rarely have the chance to make a direct comparison between different marks and must trust in their imperfect recollection of them (para. 26).
Κατά την εκτίμηση του βαθμού οπτικής, ακουστικής και ουσιαστικής ομοιότητας, πρέπει να εκτιμάται, ενδεχομένως, η σημασία που πρέπει να αποδοθεί στα διάφορα αυτά στοιχεία, λαμβάνοντας υπόψη την κατηγορία των οικείων προϊόντων και τις συνθήκες υπό τις οποίες διατέθηκαν στην αγορά (σκέψη 27).
When assessing the degree of visual, phonetic and conceptual similarity it can be appropriate to evaluate the importance attached to each by reference to the category of goods and the way they are marketed (para. 27).
Δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι η ακουστική και μόνον ομοιότητα σημάτων μπορεί να δημιουργήσει κίνδυνο συγχύσεως (σκέψη 28).
It is possible that mere aural similarity could lead to a likelihood of confusion (para. 28).
Προκειμένου να διαπιστωθεί ο διακριτικός χαρακτήρας ενός σήματος και, κατά συνέπεια, να εκτιμηθεί αν αυτό έχει αυξημένο διακριτικό χαρακτήρα, πρέπει να εκτιμηθεί σφαιρικά η ικανότητα, κατά το μάλλον ή ήττον μεγάλη, του σήματος να εξατομικεύει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία καταχωρίστηκε ως προερχόμενα από συγκεκριμένη επιχείρηση (σκέψη 22).
In determining the distinctive character of a mark and, accordingly, in assessing whether it is highly distinctive, an overall assessment needs to be made of the greater or lesser capacity of the mark to identify the goods and services for which it has been registered as coming from a particular undertaking (para. 22).