natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Είναι αυτονόητο ότι η χρήση της ίδιας λέξης δεν επαρκεί για τη διαπίστωση ταυτοσήμου όταν το εικονιστικό στοιχείο δεν είναι το ίδιο.
It goes without saying that use of the same word will not suffice for a finding of identity when the figurative element is not the same.
Τα ακόλουθα σήματα δεν είναι ταυτόσημα.
The following marks are not identical.
Ωστόσο, στην περίπτωση που παρατίθεται κατωτέρω, η διαφορά στην εμφάνιση των γραμμάτων «TEP» με πλάγιους χαρακτήρες θα περνούσε απαρατήρητη από το κοινό και, ως εκ τούτου, τα σήματα θεωρήθηκαν ταυτόσημα.
However, since in the following case the difference in the presentation of the letters ‘TEP' in italics would go unnoticed by the public, the marks were considered identical.
Ταυτόσημο μεταξύ προγενέστερου σήματος ασπρόμαυρου χρώματος ή χρωματικής κλίμακας του γκρίζου και αίτησης χρωματικού σήματος
2.6 Identity of an earlier black and white (B&W) or greyscale mark with a colour mark application
Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικτύου σημάτων, σχεδίων και υποδειγμάτων, το Γραφείο και διάφορα γραφεία σημάτων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφώνησαν να υιοθετήσουν μια κοινή πρακτική όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής του ταυτοσήμου μεταξύ προγενέστερων σημάτων ασπρόμαυρου χρώματος ή χρωματικής κλίμακας του γκρίζου και έγχρωμων εκδοχών του ίδιου σημείου.
In the framework of the European Trade Mark and Design Network, the Office and a number of trade mark offices in the European Union have agreed on a Common Practice with regard to the scope of identity of earlier B&W or greyscale marks with coloured versions of the same sign.
Σύμφωνα με την εν λόγω κοινή πρακτική, οι διαφορές μεταξύ ενός προγενέστερου σήματος ασπρόμαυρου χρώματος ή χρωματικής κλίμακας του γκρίζου και μιας έγχρωμης εκδοχής του ίδιου σημείου δεν περνούν συνήθως απαρατήρητες από το μέσο καταναλωτή, με συνέπεια τα σήματα να μη θεωρούνται ταυτόσημα.
According to this Common Practice, the differences between an earlier B&W or greyscale mark and a coloured version of the same sign will normally be noticed by the average consumer, with the consequence that the marks are not considered identical.
Τα σήματα θεωρούνται ταυτόσημα μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις, δηλαδή όταν οι διαφορές ως προς τα χρώματα ή ως προς την αντίθεση των αποχρώσεων είναι τόσο αμελητέες ώστε ένας εύλογα παρατηρητικός καταναλωτής να μπορεί να τις αντιληφθεί μόνον αφού εξετάσει τα σήματα αντιπαραβάλλοντάς τα.
It is only under exceptional circumstances that the signs will be considered identical, namely where the differences in the colours or in the contrast of shades are so insignificant that a reasonably observant consumer will perceive them only upon examining the marks side by side.
Με άλλα λόγια, για να διαπιστωθεί η ύπαρξη ταυτοσήμου, οι διαφορές ως προς το χρώμα των εξεταζόμενων σημείων πρέπει να ελκύουν δύσκολα την προσοχή του μέσου καταναλωτή.
In other words, for the finding of identity the differences in the colour of the signs in question must be hardly noticeable by the average consumer.
Επινοημένα παραδείγματα σημαντικών διαφορών με συνέπεια την απουσία ταυτοσήμου.
Invented examples of significant differences with the consequence of no identity.
Επινοημένα παραδείγματα αμελητέων διαφορών με συνέπεια την ύπαρξη ταυτοσήμου.
Invented examples of insignificant differences with the consequence of identity.
Όσον αφορά τις ανωτέρω διαπιστώσεις, το ζήτημα σχετικά με το αν ένα σήμα που έχει καταχωριστεί ως σήμα ασπρόμαυρου χρώματος ή χρωματικής κλίμακας του γκρίζου θα πρέπει να θεωρείται ότι καλύπτει όλα τα χρώματα αποτέλεσε επίσης αντικείμενο εξέτασης από το Δικαστήριο, στο πλαίσιο μεταγενέστερης απόφασης που εξέδωσε (09/04/2014, T623/11, Milanówek cream fudge, EU:T:2014:199).
In relation to the findings above, the issue as to whether a trade mark registered in B&W or greyscale should be considered to cover all colours has also been addressed by the Court in a subsequent judgment (09/04/2014, T623/11, Milanówek cream fudge, EU:T:2014:199).
Ομοιότητα σημείων
3 Similarity of Signs
Η ομοιότητα των σημείων εξαρτάται τόσο από το διακριτικό χαρακτήρα (βλ. σημείο 3.2 κατωτέρω) όσο και από τον κυρίαρχο χαρακτήρα (βλ. σημείο 3.3 κατωτέρω) των συστατικών στοιχείων τους, καθώς και από άλλους πιθανούς συναφείς παράγοντες που ορίζονται στην απόφαση ανακοπής.
The similarity of signs depends on the distinctiveness (see paragraph 3.2 below) and dominant character (see paragraph 3.3 below) of their components, and on other possible relevant factors defined in the opposition decision.
Κατά τη σύγκριση των σημάτων, η οπτική, φωνητική και εννοιολογική ομοιότητα πρέπει να εκτιμάται με βάση τη στάθμιση των συμπιπτόντων και των αποκλινόντων στοιχείων, ενώ πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη ο διακριτικός και ο κυρίαρχος χαρακτήρας τους (βλ. σημείο 3.4 κατωτέρω), καθώς και το αν και σε ποιο βαθμό τα εν λόγω στοιχεία ενισχύουν τη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα σήματα.
In the comparison of marks, the visual, phonetic and conceptual similarity must be assessed by weighing up the coinciding and the differing elements, and by taking into consideration their distinctiveness and dominance (see paragraph 3.4 below) and whether and to what degree these elements coin the overall impression produced by the marks.
Όλα αυτά τα στοιχεία οδηγούν στην εξαγωγή συμπεράσματος σχετικά με το βαθμό ομοιότητας ως προς κάθε πτυχή (οπτική, φωνητική και εννοιολογική) (βλ. σημείο 3.5 κατωτέρω).
All these considerations will lead to a conclusion on the degree of similarity in each (visual, phonetic and conceptual) aspect (see paragraph 3.5 below).
Διακριτικά στοιχεία των σημάτων
3.2 Distinctive elements of the marks
Στην απόφαση Sabèl (11/11/1997, C251/95, Sabèl, EU:C:1997:528, § 23), το Δικαστήριο έκρινε ότι «[…] η συνολική εκτίμηση πρέπει, όσον αφορά την οπτική, ακουστική ή εννοιολογική ομοιότητα των εξεταζομένων σημάτων, να στηρίζεται στη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα σήματα, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, των διακριτικών και κυρίαρχων στοιχείων τους».
In the Sabèl judgment (11/11/1997, C251/95, Sabèl, EU:C:1997:528, § 23), the Court held that ‘… (the) global appreciation of the visual, aural or conceptual similarity of the marks in question, must be based on the overall impression given by the marks, bearing in mind, in particular, their distinctive and dominant components'.
Επομένως, ο βαθμός διακριτικού χαρακτήρα των διαφόρων συστατικών στοιχείων των σύνθετων σημάτων αποτελεί σημαντικό κριτήριο, το οποίο πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της σύγκρισης σημάτων.
Therefore, the degree of distinctiveness of the various components of composite marks is an important criterion that must be considered within the trade mark comparison.
Κατά την εκτίμηση της ομοιότητας σημείων πρέπει να διαπιστώνεται ο βαθμός διακριτικού χαρακτήρα των συμπιπτόντων και των αποκλινόντων συστατικών στοιχείων, διότι συνιστά έναν από τους παράγοντες που καθορίζουν τη σημασία των εν λόγω στοιχείων σε κάθε σημείο και, κατά συνέπεια, τον αντίκτυπο των κοινών χαρακτηριστικών/διαφορών στη συνολική εντύπωση που προκαλούν τα σημεία.
When assessing the similarity of signs, the degree of distinctiveness of their coinciding and differing components should be established because distinctiveness is one of the factors that determine the importance of those elements in each sign and, accordingly, the impact of the commonalities/differences in the overall impression of the signs.
Η σύμπτωση ως προς ένα διακριτικό στοιχείο και/ή η διαφορά ως προς ένα στοιχείο με καθόλου ή περιορισμένο διακριτικό χαρακτήρα τείνει να αυξάνει το βαθμό ομοιότητας.
A coincidence in a distinctive element and/or a difference in an element with no or little distinctiveness tend to increase the degree of similarity.
Η διαφορά ως προς ένα διακριτικό στοιχείο τείνει να μειώνει το βαθμό ομοιότητας.
A difference in a distinctive element tends to decrease the degree of similarity.
Το ίδιο ισχύει και σε περίπτωση που η διαπιστωθείσα σύμπτωση αφορά ένα στοιχείο με καθόλου ή μειωμένο διακριτικό χαρακτήρα.
The same applies where the coincidence found concerns an element with no or reduced distinctiveness.
Συνεπώς, παρότι αποτελεί συνήθη τακτική των δικαιούχων εμπορικών σημάτων να χρησιμοποιούν στοιχεία μη διακριτικού ή ασθενούς διακριτικού χαρακτήρα ως μέρος ενός σήματος με σκοπό να πληροφορούν τους καταναλωτές για ορισμένα χαρακτηριστικά των οικείων προϊόντων ή υπηρεσιών, ενδέχεται να είναι δυσκολότερο να προσδιοριστεί η ύπαρξη κινδύνου σύγχυσης του κοινού ως προς την προέλευση λόγω ομοιοτήτων που αφορούν αποκλειστικά στοιχεία μη διακριτικού ή ασθενούς διακριτικού χαρακτήρα.
Consequently, although trade mark proprietors commonly use non-distinctive or weak elements as part of a trade mark to inform consumers about certain characteristics of the relevant goods or services, it may be more difficult to establish that the public may be confused as to origin due to similarities that solely pertain to non-distinctive or weak elements.
Ως εκ τούτου, πρέπει, καταρχήν, να εξετάζεται ο διακριτικός χαρακτήρας όλων των συστατικών στοιχείων τόσο του προγενέστερου όσο και του προσβαλλόμενου σήματος.
Therefore, in principle, the distinctiveness of all components of both the earlier and of the contested mark should be examined.
Είναι σημαντικό να γίνεται διάκριση μεταξύ της ανάλυσης του διακριτικού χαρακτήρα i) του συστατικού στοιχείου ενός σήματος και ii) του προγενέστερου σήματος συνολικά.
It is important to distinguish between the analysis of the distinctive character of (i) the component of a mark and (ii) the earlier mark as a whole.
Με την ανάλυση των συστατικών στοιχείων προσδιορίζεται αν τα συγκρουόμενα σημεία συμπίπτουν ως προς ένα συστατικό στοιχείο το οποίο είναι διακριτικού χαρακτήρα (και, επομένως, είναι σημαντικό), ή μη διακριτικού χαρακτήρα ή ασθενούς διακριτικού χαρακτήρα (το οποίο είναι, συνεπώς, μικρότερης σημασίας στο πλαίσιο της σύγκρισης των σημάτων).
Analysing the components determines whether the signs in conflict coincide in a component that is distinctive (and therefore important), non-distinctive or weak (therefore being of less importance in the trade mark comparison).
Ωστόσο, εάν οποιοδήποτε εκ των δύο σημάτων αποτελείται μόνον από ένα στοιχείο, η απόφαση στο τμήμα το οποίο άπτεται της σύγκρισης των σημείων προσδιορίζει αν ο βαθμός διακριτικού χαρακτήρα του εν λόγω στοιχείου είναι συνήθης ή χαμηλότερος του συνήθους.
However, if either mark consists of one element only, the decision in the part dealing with the comparison of signs will establish whether the distinctiveness of that element is normal or lower than normal.
Σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορεί να διαπιστωθεί ότι το στοιχείο στερείται διακριτικού χαρακτήρα.
In this case, it cannot be found that the element lacks distinctiveness.
Όσον αφορά το προγενέστερο σήμα, η εν λόγω διαπίστωση ισοδυναμεί με αναγνώριση της έλλειψης διακριτικού χαρακτήρα (για λεπτομέρειες, βλ. σημείο 3.2.3.4 κατωτέρω).
Regarding the earlier mark, this would amount to denying its distinctive character (for details, see paragraph 3.2.3.4 below).
Όσον αφορά το προσβαλλόμενο σημείο, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να πραγματοποιηθεί νέα εξέταση των απόλυτων λόγων απαραδέκτου.
As regards the contested sign, this would mean that a new examination of absolute grounds would have to be carried out.
Τι συνιστά συστατικό στοιχείο ενός σημείου;
3.2.1 What is a component of a sign?
Το Δικαστήριο δεν έχει ορίσει το τι πρέπει να θεωρείται «συστατικό στοιχείο» ή «στοιχείο» ενός σημείου.
The Court has not defined what is to be regarded as a ‘component' or ‘element' of a sign.
Η αναγνώριση των συστατικών στοιχείων είναι εύκολη όταν το σημείο διαιρείται οπτικά σε διαφορετικά μέρη (π.χ. χωριστά εικονιστικά και λεκτικά στοιχεία).
It is easy to identify components when a sign is visually divided into different parts (e.g. separate figurative and verbal components).
Ωστόσο, ο όρος «συστατικό στοιχείο» δεν περιλαμβάνει μόνο τις εν λόγω οπτικές διακρίσεις.
However, the term ‘component' encompasses more than these visual distinctions.
Σε τελική ανάλυση, η αντίληψη που σχηματίζει το ενδιαφερόμενο κοινό για ένα σημείο είναι αποφασιστικής σημασίας και η ύπαρξη ενός συστατικού στοιχείου εξαρτάται από το αν το ενδιαφερόμενο κοινό το αντιλαμβάνεται.
Ultimately, the perception of the sign by the relevant public is decisive and a component exists wherever the relevant public perceives one.
Για παράδειγμα, το ενδιαφερόμενο κοινό εκλαμβάνει συχνά τα μονολεκτικά σημεία ως αποτελούμενα από διαφορετικά συστατικά στοιχεία, ιδίως όταν ένα τμήμα του σημείου έχει σαφή και προφανή σημασία, ενώ το υπόλοιπο είναι άνευ νοήματος ή έχει διαφορετική σημασία (π.χ. στο σήμα EUROFIRT, το «Euro» θα εκληφθεί ευρέως ότι παραπέμπει στην Ευρώπη, ενώ το «Firt» είναι άνευ νοήματος, με αποτέλεσμα το συγκεκριμένο λεκτικό σήμα να αποτελείται από δύο συστατικά στοιχεία: «Euro» και «Firt»).
For example, the relevant public will often regard one-word signs as being composed of different components, in particular, where one part has a clear and evident meaning while the rest is meaningless or has a different meaning (e.g. in the mark EUROFIRT, ‘Euro' will be widely understood as referring to Europe whereas ‘Firt' is meaningless, giving this word mark two components: ‘Euro' and ‘Firt').
Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα στοιχεία μονολεκτικών σημείων μπορούν να θεωρούνται στην ορολογία του Δικαστηρίου ως «συστατικά στοιχεία».
In such cases, the elements of one-word signs could be regarded as ‘components' in the terminology of the Court.
Ωστόσο, οι λέξεις δεν πρέπει να κατατέμνονται τεχνητά.
However, words should not be artificially dissected.
Ο διαχωρισμός δεν ενδείκνυται, εκτός εάν τα εν λόγω συστατικά στοιχεία αναγνωρίζονται σαφώς από το ενδιαφερόμενο κοινό ως χωριστά στοιχεία.
Dissection is not appropriate unless the relevant public will clearly perceive the components in question as separate elements.
Το αν ο διαχωρισμός ενός σημείου σε συστατικά στοιχεία είναι τεχνητός ή όχι πρέπει να εκτιμάται κατά περίπτωση (π.χ. το αν είναι τεχνητός ο διαχωρισμός της λέξης «LIMEON» που αφορά φρούτα στα στοιχεία «LIME» και «ON») (βλ. επίσης σημεία 3.4.3.2 και 3.4.5.1 κατωτέρω).
A case-by-case assessment is required as to whether the division of a sign into components is artificial (e.g. whether splitting the word ‘LIMEON' for fruit into the components ‘LIME' and ‘ON' would be artificial or not) (see also paragraphs 3.4.3.2 and 3.4.5.1 below).
Εξέταση του διακριτικού χαρακτήρα
3.2.2 Examination of distinctiveness
Τι είναι ο διακριτικός χαρακτήρας;
3.2.2.1 What is distinctiveness?
Το Δικαστήριο έχει ορίσει το διακριτικό χαρακτήρα ως εξής:
The Court has defined distinctiveness in the following manner:
Προκειμένου να διαπιστωθεί ο διακριτικός χαρακτήρας ενός σήματος και, κατά συνέπεια, να εκτιμηθεί αν αυτό έχει αυξημένο διακριτικό χαρακτήρα, το εθνικό δικαστήριο πρέπει να εκτιμήσει σφαιρικά την ικανότητα, κατά το μάλλον ή ήττον μεγάλη, του σήματος να εξατομικεύει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες για τα οποία καταχωρίστηκε ως προερχόμενα από συγκεκριμένη επιχείρηση και, επομένως, να διακρίνει τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες από τα αντίστοιχα άλλων επιχειρήσεων (η έμφαση δική μας).
In determining the distinctive character of a mark and, accordingly, in assessing whether it is highly distinctive, the national court must make an overall assessment of the greater or lesser capacity of the mark to identify the goods or services for which it has been registered as coming from a particular undertaking, and thus to distinguish those goods or services from those of other undertakings (emphasis added).
Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι ο διακριτικός χαρακτήρας αποτελεί ζήτημα βαθμού και, κατά την ανάλυση αυτού, γίνεται χρήση κλίμακας διαβάθμισης βάσει της οποίας ένα συστατικό στοιχείο ενός σημείου μπορεί να μη διαθέτει καθόλου διακριτικό χαρακτήρα, να έχει έντονα διακριτικό χαρακτήρα (σε συνήθη, ωστόσο, βαθμό) ή να εμπίπτει σε οποιαδήποτε ενδιάμεση κατηγορία.
Importantly, distinctive character is a matter of degree and, when analysing distinctiveness, a sliding scale applies whereby a component of a sign can lack distinctiveness entirely, be fully distinctive (to a normal degree) or be at any point in-between.
Στο σημείο αυτό, πρέπει να επισημανθεί ότι δεν συνιστά, καταρχήν, συνήθη πρακτική του Γραφείου να αναγνωρίζει υψηλότερο από το μεσαίο βαθμό εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα για επιμέρους συστατικά στοιχεία των σημάτων.
At this point, it must be noted that it is not, in principle, the Office's practice to recognise a higher than average degree of inherent distinctiveness for individual components of signs.
Ένα σήμα ή, κατ' αναλογία, τα συστατικά στοιχεία του δεν έχουν εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα απλώς και μόνον επειδή δεν υπάρχει εννοιολογική σύνδεση με τα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες (16/05/2013, C379/12 P, H/Eich, EU:C:2013:317, § 71).
A mark or, by analogy, its components will not have a higher degree of distinctive character just because there is no conceptual link to the relevant goods and services (16/05/2013, C379/12 P, H / Eich, EU:C:2013:317, § 71).
Ένα στοιχείο σημείου δεν έχει διακριτικό χαρακτήρα εάν είναι αποκλειστικά περιγραφικό των ίδιων των προϊόντων και υπηρεσιών ή των χαρακτηριστικών των εν λόγω προϊόντων και υπηρεσιών (όπως η ποιότητα, η αξία, ο σκοπός, η προέλευσή τους κ.λπ.) και/ή η χρησιμοποίησή του στις συναλλαγές είναι κοινή για τα εν λόγω προϊόντα και υπηρεσίες.
An element of a sign is not distinctive if it is exclusively descriptive of the goods and services themselves or of the characteristics of those goods and services (such as their quality, value, purpose, provenance, etc.) and/or if its use in trade is common for those goods and services.
Ομοίως, το γενικό στοιχείο ενός σημείου (όπως το κοινό σχήμα ενός εμπορευματοκιβωτίου ή το κοινό χρώμα) στερείται επίσης διακριτικού χαρακτήρα.
Similarly, an element of a sign that is generic (such as a common shape of a container or a common colour) will also lack distinctiveness.
Ένα στοιχείο σημείου ενδέχεται να έχει περιορισμένο (ασθενή) διακριτικό χαρακτήρα εάν παραπέμπει στα χαρακτηριστικά των προϊόντων και των υπηρεσιών (χωρίς να τα περιγράφει κατ' αποκλειστικότητα).
An element of a sign may be distinctive to a low degree (weak) if it refers to (but it is not exclusively descriptive of) characteristics of the goods and services.
Εάν ο υπαινιγμός για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες είναι επαρκώς ευφάνταστος ή έξυπνος, το γεγονός και μόνον ότι υπάρχει υπαινιγμός για τα χαρακτηριστικά των προϊόντων μπορεί να μην επηρεάζει ουσιωδώς το διακριτικό χαρακτήρα, όπως στα ακόλουθα παραδείγματα.
If the allusion to the goods and services is sufficiently imaginative or clever, the mere fact that there is an allusion to characteristics of the goods might not materially affect distinctiveness, as in the following examples.
Η λέξη «billionaire» (δισεκατομμυριούχος) για υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών είναι υπαινικτική κατά τρόπο που επηρεάζει το διακριτικό χαρακτήρα, επειδή υπονοεί, για παράδειγμα, ότι μπορεί κάποιος να γίνει δισεκατομμυριούχος.
‘Billionaire' for gaming services is allusive in a manner that would affect distinctiveness, because it implies, for instance, that you may become a billionaire.
Το όνομα «Billy O'Naire», που είναι ηχητικά πανομοιότυπο με τη λέξη «billionaire» (δισεκατομμυριούχος) στα αγγλικά, είναι υπαινικτικό για τις υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών ως ένα έξυπνο λογοπαίγνιο με τα ιρλανδικά ονόματα, κατά τρόπο που δεν επηρεάζει ουσιωδώς το διακριτικό χαρακτήρα· θεωρείται ότι έχει «συνήθη» διακριτικό χαρακτήρα.
‘Billy O'Naire', which sounds identical to ‘billionaire' in English, would be allusive for gaming services as a clever word-play on Irish names, in a manner that would not affect distinctiveness in a material way; it would be considered to have a ‘normal' degree of distinctiveness.
Ένα στοιχείο σημείου το οποίο δεν είναι ούτε μη διακριτικού ούτε ασθενούς διακριτικού χαρακτήρα θεωρείται ότι έχει «συνήθη» εγγενή διακριτικό χαρακτήρα.
An element of a sign that is neither non-distinctive nor weakly distinctive possesses a ‘normal' degree of inherent distinctiveness.
Αυτό σημαίνει ότι το υπό εξέταση στοιχείο σημείου έχει πλήρη διακριτικό χαρακτήρα, υπό την έννοια ότι η ικανότητά του να εξατομικεύει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που καλύπτονται από το σήμα ως προερχόμενα από συγκεκριμένη επιχείρηση δεν έχει μειωθεί ή εξασθενίσει καθ' οιονδήποτε τρόπο.
This means that the element of a sign in question is fully distinctive, in the sense that its capacity to identify the goods and services covered by the mark as coming from a particular undertaking is not in any way diminished or impaired.
Ένα από τα συνηθέστερα επιχειρήματα που προβάλλουν οι καταθέτες είναι ότι το προγενέστερο σήμα ή συστατικό στοιχείο αυτού έχει περιορισμένο διακριτικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι υπάρχουν πολλά σήματα τα οποία αποτελούνται από ή περιλαμβάνουν το εν λόγω στοιχείο.
One of the most frequent arguments brought by applicants is that the earlier trade mark or one of its components has a low distinctive character given that there are many trade marks that consist of, or include, the element in question.
Σε περίπτωση που αυτό το επιχείρημα υποστηρίζεται μόνο από τον καταθέτη ο οποίος επικαλείται τις καταχωρίσεις των σημάτων, το Γραφείο υιοθετεί τη θέση ότι η ύπαρξη πολλών καταχωρίσεων σημάτων δεν συνιστά από μόνη της ιδιαίτερα πειστικό κριτήριο, καθώς δεν αντανακλά απαραιτήτως την κατάσταση στην αγορά.
Where this argument is supported only by the applicant referring to trade mark registrations, the Office takes the view that the existence of several trade mark registrations is not per se particularly conclusive, as it does not necessarily reflect the situation in the market.
Με άλλα λόγια, με βάση τα στοιχεία καταχωρίσεων και μόνο δεν μπορεί να συναχθεί ότι το σύνολο των σημάτων έχει χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά.
In other words, on the basis of registered data only, it cannot be assumed that all the trade marks have been effectively used.
Συνεπώς, για να αποδειχθεί ότι το εν λόγω στοιχείο έχει περιορισμένο διακριτικό χαρακτήρα, πρέπει να καταδεικνύεται, βάσει των κατατεθέντων αποδεικτικών στοιχείων, ότι οι καταναλωτές έχουν εκτεθεί σε ευρέως διαδεδομένη χρήση σημάτων που περιλαμβάνουν το υπό εξέταση στοιχείο και έχουν εξοικειωθεί με αυτά (13/04/2011, T358/09, Toro de Piedra, EU:T:2011:174, § 35· 08/03/2013, T498/10, David Mayer, EU:T:2013:117, § 77-79).
It follows that the evidence submitted must demonstrate that consumers have been exposed to widespread use of, and become accustomed to, trade marks that include the element in question in order to prove that the element in question has a low degree of distinctive character (13/04/2011, T358/09, Toro de Piedra, EU:T:2011:174, § 35; 08/03/2013, T498/10, David Mayer, EU:T:2013:117, § 77-79).
Κρίσιμο χρονικό σημείο
3.2.2.2 Relevant point in time
Ο εγγενής διακριτικός χαρακτήρας των συστατικών στοιχείων πρέπει να εκτιμάται κατά το χρόνο της απόφασης.
The inherent distinctiveness of the components should be assessed at the time of the decision.
Ο προσδιορισμός του ακριβούς χρονικού σημείου για την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα είναι σημαντικός, διότι ο βαθμός διακριτικού χαρακτήρα των σημάτων δεν είναι σταθερός, αλλά ποικίλλει ανάλογα με την αντίληψη του κοινού.
Establishing the precise point in time for evaluating distinctiveness is important because the degree of distinctiveness of the marks is not constant, but varies depending on the perception of the public.
Η εν λόγω αντίληψη μπορεί να μεταβάλλεται όχι μόνο λόγω της φύσης της χρήσης του συγκεκριμένου σήματος, αλλά και λόγω άλλων παραγόντων (όλα αυτά τα στοιχεία μπορούν να εξετάζονται μόνον εάν περιλαμβάνονται στα αποδεικτικά στοιχεία που υποβάλλουν οι διάδικοι).
This perception may change not only due to the nature of the use of the specific mark, but also due to other factors (all these elements can only be considered from the evidence submitted by the parties).
Για παράδειγμα, η αντίληψη που σχηματίζει το κοινό μπορεί να μεταβληθεί όταν ένα σήμα ή κάποιο συστατικό στοιχείο αυτού έχει εν τω μεταξύ χρησιμοποιηθεί κατά παρόμοιο τρόπο από διάφορες επιχειρήσεις/εμπόρους στο σχετικό τομέα της αγοράς.
For instance, the public's perception may change where a mark or some component thereof has been used in the meantime in a similar way by various businesses/traders in the relevant market sector.