natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Πρόκειται για νομικό ζήτημα το οποίο πρέπει να εξετάζει το Γραφείο, ακόμη και αν οι διάδικοι δεν υποβάλλουν παρατηρήσεις επ' αυτού.
It is a matter of law, which must be examined by the Office even if the parties do not comment on it.
Ο εγγενής διακριτικός χαρακτήρας του προσβαλλόμενου σήματος θεωρούμενου ως συνόλου δεν εξετάζεται στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής, καθώς η παράμετρος που είναι λυσιτελής για τους σκοπούς της εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης είναι η έκταση της προστασίας του προγενέστερου σήματος.
The inherent distinctiveness of the contested trade mark as a whole is not examined within the framework of the opposition proceedings, as it is the scope of protection of the earlier mark that is relevant for the purposes of likelihood of confusion.
Παρομοίως, ο ενισχυμένος διακριτικός χαρακτήρας του προσβαλλόμενου σημείου είναι επίσης αλυσιτελής, διότι για τον κίνδυνο σύγχυσης απαιτείται μάλλον εξέταση της έκτασης της προστασίας του προγενέστερου σήματος παρά της έκτασης της προστασίας του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση.
Likewise, the enhanced distinctiveness of the contested sign is also irrelevant because likelihood of confusion requires a consideration of the scope of protection of the earlier mark rather than that of the mark applied for.
Σε περίπτωση που ένα προγενέστερο σήμα αναγνωριστεί ότι έχει ευρύτερη έκταση προστασίας λόγω του ενισχυμένου διακριτικού χαρακτήρα του, η φήμη την οποία έχει αποκτήσει το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση δεν είναι, καταρχήν, λυσιτελής για τους σκοπούς της εκτίμησης του κινδύνου σύγχυσης (03/09/2009, C498/07 P, La Española, EU:C:2013:302, § 84).
If an earlier mark is recognised as having a broader scope of protection by reason of its enhanced distinctiveness, the reputation acquired by the mark applied for is, as a matter of principle, irrelevant for the purpose of assessing likelihood of confusion (03/09/2009, C498/07 P, La Española, EU:C:2013:302, § 84).
Κρίσιμο χρονικό σημείο
2.1.3 Relevant point in time
Ο εγγενής διακριτικός χαρακτήρας των προγενέστερων σημάτων θα πρέπει να εκτιμάται κατά το χρόνο της απόφασης.
The inherent distinctiveness of the earlier mark(s) should be assessed at the time of the decision.
Ο ενισχυμένος διακριτικός χαρακτήρας των προγενέστερων σημάτων (εφόσον διεκδικείται) θα πρέπει να υφίσταται i) κατά το χρόνο της κατάθεσης της επίδικης αίτησης ΣΕΕ (ή οποιαδήποτε ημερομηνία διεκδίκησης προτεραιότητας) και ii) κατά το χρόνο της απόφασης.
The enhanced distinctiveness of the earlier trade mark(s) (if claimed) should exist (i) at the time of filing of the contested EUTM application (or any priority date) and (ii) at the time of the decision.
Σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες
2.1.4 Relevant goods and services
Η εκτίμηση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος πραγματοποιείται μόνο για όσα προϊόντα ή υπηρεσίες έχει διαπιστωθεί ότι είναι ταυτόσημα ή παρόμοια με τα προσβαλλόμενα προϊόντα και υπηρεσίες.
The assessment of the inherent distinctiveness of the earlier mark is carried out only for the goods or services that have been found to be identical or similar to the contested goods and services.
Εκτίμηση του ενισχυμένου διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος πραγματοποιείται μόνο σε ό,τι αφορά τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που προστατεύονται από το σημείο για το οποίο διεκδικείται ενισχυμένος διακριτικός χαρακτήρας.
Assessment of the enhanced distinctiveness of the earlier mark is carried out only in respect of the goods or services protected by the sign for which enhanced distinctiveness is claimed.
Επιπλέον, αυτό που ενδιαφέρει είναι η αντίληψη που σχηματίζει το ενδιαφερόμενο κοινό για τα εν λόγω προϊόντα και υπηρεσίες (π.χ. αν απευθύνονται σε εξειδικευμένο κοινό ή όχι).
Furthermore, it is the perception of the relevant public for these goods and services that is of relevance (e.g. whether a specialist public is involved or not).
Εξέταση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος
2.2 Examination of inherent distinctiveness of the earlier mark
Γενικές αρχές
2.2.1 General principles
Το πρώτο στάδιο της εξέτασης του διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος είναι η εξέταση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα του.
The first step in examining the distinctiveness of the earlier mark is to examine its inherent distinctiveness.
Κατά το στάδιο του προσδιορισμού του διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος θεωρούμενου ως συνόλου, ο διακριτικός χαρακτήρας των διαφόρων συστατικών στοιχείων του (ή του μοναδικού συστατικού στοιχείου του) έχει ήδη διαπιστωθεί στην ενότητα σχετικά με τη σύγκριση των σημείων.
At the stage of determining the distinctiveness of the earlier mark as a whole, distinctiveness of its various components (or its only component) has already been established in the section on comparison of signs.
Καταρχήν, εάν ένα προγενέστερο σήμα περιλαμβάνει συστατικό στοιχείο το οποίο έχει συνήθη διακριτικό χαρακτήρα, τότε και ο εγγενής διακριτικός χαρακτήρας του εν λόγω προγενέστερου σήματος θεωρούμενου ως συνόλου είναι επίσης συνήθης, ανεξαρτήτως της πιθανής παρουσίας άλλων μη διακριτικών ή αδύναμων συστατικών στοιχείων.
In principle, if an earlier mark contains a normally distinctive component, then the inherent distinctiveness of such an earlier mark as a whole is also normal, regardless of the possible presence of other non-distinctive or weak components.
Εάν το πλέον διακριτικό συστατικό στοιχείο του προγενέστερου σήματος έχει μόνον ασθενή διακριτικό χαρακτήρα, τότε κατά κανόνα ο μέγιστος βαθμός του συνολικού εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα του εν λόγω σήματος θα είναι ασθενής.
If the most distinctive component of the earlier mark is distinctive only to a low degree, then in principle the overall inherent distinctiveness of that mark will be no more than low.
Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, τεκμαίρεται ότι τα προγενέστερα καταχωρισμένα σήματα διαθέτουν τουλάχιστον έναν ελάχιστο βαθμό εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα (24/05/2012, C196/11, F1-Live, EU:C:2012:314), ακόμη και αν υποβληθούν πειστικά αποδεικτικά στοιχεία που αμφισβητούν αυτό το τεκμήριο.
As mentioned above, earlier registered trade marks are presumed to have at least a minimum degree of inherent distinctiveness (24/05/2012, C196/11, F1-Live, EU:C:2012:314), even where persuasive evidence is submitted to challenge this presumption.
Εάν ο καταθέτης ΣΕΕ αποδείξει ότι έχει καταθέσει αίτηση για την ακύρωση του προγενέστερου καταχωρισμένου σήματος, τότε ενδεχομένως κρίνεται αναγκαία η αναστολή της διαδικασίας ανακοπής έως ότου εκδοθεί απόφαση σχετικά με την προαναφερθείσα αίτηση.
If the EUTM applicant proves that it has started a cancellation action against the earlier registered mark, then it might be necessary to suspend the opposition proceedings pending the outcome of the said action.
Η εξέταση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος θεωρούμενου ως συνόλου μπορεί να οδηγήσει σε ένα από τα ακόλουθα συμπεράσματα.
The outcome of the examination of inherent distinctiveness of the earlier mark as a whole will be one of the following.
Το προγενέστερο σήμα, θεωρούμενο ως σύνολο, έχει ασθενέστερο του συνήθους διακριτικό χαρακτήρα διότι είναι υπαινικτικό (κατά τρόπο που επηρεάζει ουσιωδώς τον διακριτικό χαρακτήρα) ή εγκωμιαστικό των χαρακτηριστικών των ταυτόσημων ή παρόμοιων προϊόντων ή υπηρεσιών (ή διότι είναι άλλως ασθενούς διακριτικού χαρακτήρα).
The earlier mark has less than normal distinctiveness because, as a whole, it is allusive (in a way that materially affects distinctiveness) or laudatory of the characteristics of identical or similar goods or services (or because it is otherwise weak).
Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, το Γραφείο δεν αποφαίνεται περί του αν ένα προγενέστερο σήμα, θεωρούμενο ως σύνολο, είναι περιγραφικό και/ή μη διακριτικού χαρακτήρα.
As set out above, the Office will not conclude that an earlier mark as a whole is descriptive and/or non-distinctive.
Το προγενέστερο σήμα έχει συνήθη διακριτικό χαρακτήρα διότι, θεωρούμενο ως σύνολο, δεν είναι περιγραφικό, υπαινικτικό (κατά τρόπο που επηρεάζει ουσιωδώς τον διακριτικό χαρακτήρα) ή εγκωμιαστικό (ή δεν είναι άλλως ασθενούς διακριτικού χαρακτήρα) σε σχέση με τα ταυτόσημα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες.
The earlier mark has normal distinctiveness because, as a whole, it is not descriptive, allusive (in a way that materially affects distinctiveness) or laudatory (or is not otherwise weak) in relation to identical or similar goods or services.
Αποτελεί πρακτική του Γραφείου, όταν ένα προγενέστερο σήμα δεν είναι περιγραφικό (ή δεν στερείται για άλλον λόγο διακριτικού χαρακτήρα), να θεωρεί ότι δεν διαθέτει μεγαλύτερο από το συνήθη βαθμό εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα.
It is Office practice, when an earlier mark is not descriptive (or is not otherwise non-distinctive), to consider it as having no more than a normal degree of inherent distinctiveness.
Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, αυτός ο βαθμός διακριτικού χαρακτήρα μπορεί να ενισχυθεί περαιτέρω εάν υποβληθούν κατάλληλα αποδεικτικά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι το προγενέστερο σήμα έχει αποκτήσει εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα μέσω της χρήσης του ή λόγω του ότι είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο, ασυνήθιστο ή μοναδικό (26/03/2015, T581/13, Royal County of Berkshire POLO CLUB (fig.)/BEVERLEY HILLS POLO CLUB et al., EU:T:2015:192, § 49, τελευταία περίπτωση).
As indicated above, this degree of distinctiveness can be further enhanced if appropriate evidence is submitted showing that a higher degree of distinctiveness of the earlier mark has been acquired through use or because it is highly original, unusual or unique (26/03/2015, T581/13, Royal County of Berkshire POLO CLUB (fig.) / BEVERLEY HILLS POLO CLUB et al., EU:T:2015:192, § 49, last alternative).
Θα πρέπει, ωστόσο, να υπενθυμιστεί ότι ένα σήμα δεν έχει κατ' ανάγκη εντονότερο διακριτικό χαρακτήρα απλώς και μόνον επειδή δεν υπάρχει εννοιολογική σύνδεση με τα σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες (16/05/2013, C379/12 P, H/Eich, EU:C:2013:317, § 71).
It should, however, be recalled that a mark will not necessarily have a higher degree of distinctive character just because there is no conceptual link to the relevant goods and services (16/05/2013, C379/12 P, H/Eich, EU:C:2013:317, § 71).
Αντίκτυπος του ασθενούς διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος
2.2.2 Impact of the low distinctiveness of the earlier mark
Όπως επεξηγήθηκε στο σημείο 2.1.1 ανωτέρω, το Γραφείο, ακολουθώντας τη νομολογία του Δικαστηρίου, αποδίδει τουλάχιστον έναν ελάχιστο βαθμό διακριτικού χαρακτήρα στο προγενέστερο σήμα.
As explained in paragraph 2.1.1 above, the Office, following the case-law of the Court of Justice, attributes at least a minimum degree of distinctiveness to the earlier mark.
Η διαπίστωση ότι ένα σήμα έχει περιορισμένο ή ακόμη και πολύ περιορισμένο (ελάχιστο) διακριτικό χαρακτήρα μπορεί να έχει διαφορετικό αντίκτυπο στον κίνδυνο σύγχυσης.
A finding that a trade mark has a low or even very low (minimal) degree of distinctiveness may have a different impact on the likelihood of confusion.
Γενικά, αυτή η διαπίστωση αποτελεί επιχείρημα κατά της ύπαρξης κινδύνου σύγχυσης.
In general, this finding is an argument against likelihood of confusion.
Πρέπει, ωστόσο, να σταθμίζεται με τους άλλους παράγοντες, όπως ο βαθμός ομοιότητας των σημείων και των προϊόντων ή υπηρεσιών, καθώς και το επίπεδο προσοχής και εξειδίκευσης του ενδιαφερόμενου κοινού.
It must however be balanced with the other factors, like the degree of similarity of the signs and the goods or services, as well as the level of attention and sophistication of the relevant public.
Το Δικαστήριο έχει τονίσει σε πολλές περιπτώσεις ότι η αναγνώριση μικρού διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος δεν εμποδίζει τη διαπίστωση της ύπαρξης κινδύνου σύγχυσης.
The Court has emphasised on several occasions that a finding of a low distinctive character for the earlier trade mark does not prevent a finding of a likelihood of confusion.
Ναι μεν ο διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος πρέπει να ληφθεί υπόψη για να αξιολογηθεί ο κίνδυνος συγχύσεως, πλην όμως είναι ένα μόνον από τα στοιχεία που υπεισέρχονται κατά την αξιολόγηση αυτή.
Although the distinctive character of the earlier mark must be taken into account when assessing the likelihood of confusion, it is only one factor among others involved in that assessment.
Έτσι, ακόμη και αν ένα προγενέστερο σήμα έχει μικρό διακριτικό χαρακτήρα, μπορεί να υπάρξει κίνδυνος συγχύσεως, ιδίως λόγω υψηλού βαθμού ομοιότητας των σχετικών σημείων και προϊόντων ή υπηρεσιών (13/12/2007, T134/06, Pagesjaunes.com, EU:T:2007:387, § 70).
Thus, even in a case involving an earlier mark of weak distinctive character, there may be a likelihood of confusion on account, in particular, of a high degree of similarity between the signs and between the goods or services covered (13/12/2007, T134/06, Pagesjaunes.com, EU:T:2007:387, § 70).
Ο κίνδυνος σύγχυσης διαπιστώθηκε για παρόμοια και ταυτόσημα προϊόντα, σε περιπτώσεις στις οποίες τα σήματα διέφεραν μόνον ως προς τη στιλιστική εμφάνιση ή τα μη διακριτικά εικονιστικά στοιχεία και, συνεπώς, παρουσίαζαν υψηλό βαθμό ομοιότητας.
The likelihood of confusion was affirmed for similar and identical goods, when the trade marks differed only in stylisation or non-distinctive figurative elements and showed therefore a high degree of similarity.
Ωστόσο, ο κίνδυνος σύγχυσης αποκλείστηκε ακόμη και για ταυτόσημα προϊόντα σε περιπτώσεις στις οποίες ο βαθμός ομοιότητας μεταξύ των σημάτων ήταν χαμηλός λόγω διαφορών που προκύπτουν από ένα πρόσθετο στοιχείο με πλήρη διακριτικό χαρακτήρα:
However, the likelihood of confusion was excluded even for identical goods in cases where the degree of similarity between the marks was low due to differences resulting from an additional fully distinctive element:
Ειδικά θέματα
2.2.3 Specific themes
Σημεία που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα, αριθμοί και βραχέα σημεία
2.2.3.1 One-letter signs, numerals and short signs
Στην απόφασή του της 09/09/2010, C265/09 P, α, EU:C:2010:508, το Δικαστήριο έκρινε ότι η εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα σημάτων που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα πρέπει να πραγματοποιείται στο πλαίσιο συγκεκριμένης εξετάσεως που αφορά ακριβώς τα εν λόγω προϊόντα ή υπηρεσίες, και σύμφωνα με τα ίδια κριτήρια που ισχύουν για τα άλλα λεκτικά σήματα (σκέψεις 33-39).
The Court, in its judgment of 09/09/2010, C265/09 P, α, EU:C:2010:508, held that the distinctiveness of single-letter trade marks must be assessed according to an examination based on the facts, focusing on the goods or services concerned and the same criteria that apply to other word marks (paras 33-39).
Παρότι η απόφαση αυτή αφορά τους απόλυτους λόγους απαραδέκτου, το Γραφείο θεωρεί ότι η αρχή την οποία έχει καθιερώσει το Δικαστήριο (δηλαδή ότι η εφαρμογή του κριτηρίου του διακριτικού χαρακτήρα πρέπει να είναι η ίδια για όλα τα σήματα) ισχύει και στις περιπτώσεις κατ' αντιμωλία (inter partes) διαδικασιών, όταν πρόκειται για τον προσδιορισμό του διακριτικού χαρακτήρα των σημάτων που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα.
Although that judgment deals with absolute grounds, the Office considers that the principle established by the Court (i.e. that the application of the criterion of distinctiveness must be the same for all marks) also applies in inter partes cases when it comes to determining the distinctiveness of single-letter trade marks.
Παρότι αναγνώρισε το γεγονός ότι η κατάδειξη του διακριτικού χαρακτήρα σημάτων που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα ενδέχεται να αποδειχτεί δυσκολότερη σε σχέση με άλλα λεκτικά σήματα, το Δικαστήριο έκρινε ότι αυτό δεν αποτελεί λόγο θέσπισης ειδικών κριτηρίων για τη συμπλήρωση ή παρέκκλιση της εφαρμογής του κριτηρίου του διακριτικού χαρακτήρα όπως ερμηνεύεται στη νομολογία.
The Court, while acknowledging that it may prove more difficult to establish distinctiveness for marks consisting of a single letter than for other word marks, held that these circumstances do not justify laying down specific criteria supplementing or derogating from application of the criterion of distinctiveness as interpreted in the case-law.
Το Γραφείο θεωρεί ότι η απόφαση αυτή σημαίνει ότι, κατά τη διαπίστωση του διακριτικού χαρακτήρα ενός προγενέστερου σήματος, δεδομένου του περιορισμένου αριθμού των γραμμάτων, η εκτίμηση δεν πρέπει να βασίζεται σε εικασίες όπως οι εκ των προτέρων δηλώσεις ότι οι καταναλωτές δεν έχουν συνηθίσει να αντιλαμβάνονται τα μεμονωμένα γράμματα ως σήματα, ή σε γενικά επιχειρήματα όπως εκείνα που αφορούν τη διαθεσιμότητα των σημείων.
The Office considers the ruling to mean that, when establishing the distinctiveness of an earlier mark, it is not correct to rely on assumptions such as a priori statements that consumers are not in the habit of perceiving single letters as trade marks or on generic arguments such as that relating to the availability of signs, given the limited number of letters.
Στην απόφασή του της 10/05/2011, T187/10, G, EU:T:2011:202, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα του καταθέτη ότι τα μεμονωμένα γράμματα στερούνται κατά κανόνα από τη φύση τους διακριτικού χαρακτήρα και ότι, συνεπώς, θα προστατευόταν μόνον η γραφική αναπαράστασή τους (σκέψεις 38, 49).
In its judgment of 10/05/2011, T187/10, G, EU:T:2011:202, the General Court dismissed the applicant's argument that single letters are generally per se devoid of distinctive character and that therefore only their graphic representation would be protected (paras 38, 49).
Κατά συνέπεια, ενώ τα καταχωρισμένα προγενέστερα σήματα που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα (ή αριθμό) τα οποία απεικονίζονται με κανονικούς χαρακτήρες απολαύουν του τεκμηρίου εγκυρότητας, ο βαθμός του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα τους θα πρέπει εντέλει να εκτιμάται σε σχέση με τα οικεία προϊόντα και/ή τις υπηρεσίες.
Consequently, whilst registered earlier trade marks consisting of a single letter (or numeral) represented in standard characters enjoy a presumption of validity, ultimately their degree of inherent distinctiveness will have to be assessed with reference to the goods and/or services concerned.
Σε περίπτωση αντίστοιχης διεκδίκησης, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τυχόν αποδεικτικά στοιχεία που έχει υποβάλει ο ανακόπτων, τα οποία καταδεικνύουν ότι το καταχωρισμένο σήμα του που αποτελείται από ένα μόνο γράμμα έχει αποκτήσει ενισχυμένο διακριτικό χαρακτήρα.
If the corresponding claim is made, account should be taken of evidence submitted by the opponent that demonstrates that its registered trade mark consisting of a single letter has acquired enhanced distinctiveness.
Σε αυτή την περίπτωση, το προγενέστερο σήμα θα μπορούσε να αποκτήσει ευρύτερη έκταση προστασίας.
This circumstance could lend the earlier trade mark a broader scope of protection.
Οι ανωτέρω παράμετροι αφορούν τόσο τα σήματα που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα/αριθμό και απεικονίζονται με κανονικούς χαρακτήρες (ήτοι λεκτικά σήματα) όσο και τα αντίστοιχα σήματα που απεικονίζονται με στιλιστικούς χαρακτήρες.
The above considerations apply both to single-letter/numeral trade marks represented in standard characters (i.e. word marks) and to stylised single-letter/numeral trade marks.
Εάν ο ανακόπτων έχει αποδείξει επιτυχώς ότι το αποτελούμενο από ένα μόνο γράμμα σήμα του έχει αποκτήσει ενισχυμένο διακριτικό χαρακτήρα λόγω εντατικής χρήσης, ο αντίκτυπός του στην τελική απόφαση πρέπει να αξιολογείται με προσοχή.
Where the opponent has successfully proven that its single-letter trade mark has acquired enhanced distinctiveness through intensive use, the impact thereof on the final outcome has to be carefully assessed.
Πρώτον, ο ενισχυμένος διακριτικός χαρακτήρας από την πλευρά του προγενέστερου σήματος που αποτελείται από ένα μόνο γράμμα δεν μπορεί να αιτιολογεί τη διαπίστωση ύπαρξης κινδύνου σύγχυσης εάν η συνολική οπτική εντύπωση που προκαλούν τα σημεία είναι τόσο διαφορετική ώστε να διαχωρίζονται σαφώς.
Firstly, enhanced distinctiveness on the part of the earlier single-letter trade mark cannot justify a finding of likelihood of confusion if the overall visual impression conveyed by the signs is so different as to safely set them apart.
Δεύτερον, εάν τα αποδεικτικά στοιχεία καταδεικνύουν χρήση σήματος αποτελούμενου από ένα μόνο γράμμα, το οποίο απεικονίζεται με στιλιστικούς χαρακτήρες ή συνοδεύεται από πρόσθετα εικονιστικά στοιχεία, η ευρύτερη έκταση προστασίας η οποία προκύπτει θα καλύπτει τη μορφή με την οποία χρησιμοποιήθηκε το γράμμα, και όχι το μεμονωμένο γράμμα αυτό καθαυτό, ούτε οποιαδήποτε άλλη στιλιστική παραλλαγή.
Secondly, if the evidence shows use of a single-letter trade mark that is stylised or accompanied by additional figurative elements, the benefit of the resulting broader scope of protection accrues to the form in which it was used and not to the single letter as such or any other stylised variation.
Επιπλέον, σύμφωνα με την απόφαση α, σε ό,τι αφορά τα βραχέα σημεία, τα εν λόγω σημεία δεν έχουν απαραιτήτως μόνο περιορισμένο διακριτικό χαρακτήρα, εκτός εάν ο συνδυασμός γραμμάτων έχει, από τη φύση του, εγγενώς μη διακριτικό χαρακτήρα ως προς τα προϊόντα και τις υπηρεσίες (π.χ. «S» ή «XL» για προϊόντα της κλάσης 25).
Furthermore, in accordance with the α judgment, as regards short signs, unless a letter combination, as such, is intrinsically non-distinctive for the goods and services (e.g. ‘S' or ‘XL' for goods in Class 25), these signs are not necessarily distinctive only to a low degree.
Συλλογικά σήματα
2.2.3.2 Collective marks
Σε περίπτωση που το σήμα επί του οποίου βασίζεται η ανακοπή είναι συλλογικό, ο εγγενής διακριτικός χαρακτήρας του πρέπει να εκτιμάται κατά το συνήθη τρόπο.
Where the mark on which the opposition is based is a collective mark, its inherent distinctiveness is to be assessed in the usual way.
Το σήμα ενδέχεται να έχει περιορισμένο ή ακόμη και ιδιαίτερα περιορισμένο εγγενή διακριτικό χαρακτήρα όταν παραπέμπει στη φύση ή σε άλλα χαρακτηριστικά των οικείων προϊόντων.
The mark may have a low or even very low degree of inherent distinctiveness when it refers to the nature or other characteristics of the goods concerned.
Το γεγονός ότι το σήμα είναι συλλογικό σήμα δεν συνεπάγεται ότι η έκταση της προστασίας του είναι ευρύτερη (13/06/2012, T534/10, Hellim, EU:T:2012:292, § 49-52· 05/12/2012, T143/11, F.F.R., EU:T:2012:645, § 61).
The fact that the mark is a collective mark does not imply that its scope of protection is broader (13/06/2012, T534/10, Hellim, EU:T:2012:292, § 49-52; 05/12/2012, T143/11, F.F.R., EU:T:2012:645, § 61).
Εξέταση του ενισχυμένου διακριτικού χαρακτήρα
2.3 Examination of enhanced distinctiveness
Μετά την υποχρεωτική εξέταση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα, το δεύτερο βήμα είναι να ελέγχεται -εφόσον ο ανακόπτων έχει προβάλει τη σχετική διεκδίκηση- το κατά πόσον το προγενέστερο σήμα έχει αποκτήσει ενισχυμένο διακριτικό χαρακτήρα κατά το χρόνο κατάθεσης (ή κατά την ημερομηνία της διεκδίκησης προτεραιότητας) της επίδικης αίτησης ΣΕΕ ως συνέπεια της χρήσης του από τον ανακόπτοντα.
After the obligatory examination of inherent distinctiveness, the second step is to check - provided the opponent has made the corresponding claim - whether the earlier mark has acquired enhanced distinctiveness at the time of filing (or priority date) of the contested EUTM application as a consequence of the use that the opponent has made of it.
[5: Βλ. Κατευθυντήριες γραμμές, Μέρος Γ, Ανακοπή, Τμήμα 1, Διαδικαστικά θέματα.]
[5: See the Guidelines, Part C, Opposition, Section 1, Procedural Matters.]
Στο πλαίσιο της λήψης απόφασης σχετικά με τον κίνδυνο σύγχυσης, πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη ο διακριτικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος.
The distinctiveness of the earlier mark always has to be taken into account when deciding on likelihood of confusion.
Ο κίνδυνος συγχύσεως είναι τόσο μεγαλύτερος όσο σημαντικότερη είναι η διακριτική δύναμη του προγενέστερου σήματος (11/11/1997, C251/95, Sabèl, EU:C:1997:528, § 24).
The more distinctive the earlier trade mark, the greater will be the likelihood of confusion (11/11/1997, C251/95, Sabèl, EU:C:1997:528, § 24).
Ως εκ τούτου, τα σήματα με ισχυρό διακριτικό χαρακτήρα απολαύουν προστασίας μεγαλύτερης απ' ό,τι εκείνα των οποίων ο διακριτικός χαρακτήρας είναι ασθενέστερος (29/09/1998, C39/97, Canon, EU:C:1998:442, § 18).
Therefore, marks with a highly distinctive character, enjoy broader protection than marks with a less distinctive character (29/09/1998, C39/97, Canon, EU:C:1998:442, § 18).