natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Για να αποδειχθεί η δυνητική πρόκληση βλάβης ή ο δυνητικός προσπορισμός αθέμιτου οφέλους δεν αρκεί, κατά κανόνα, η επίκληση γενικών ισχυρισμών (όπως η απλή κατά γράμμα παράθεση του ΚΣΕΕ) περί δυνητικής βλάβης ή αθέμιτου οφέλους: ο ανακόπτων πρέπει να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία και/ή να παραθέσει πειστική επιχειρηματολογία από την οποία να προκύπτει συγκεκριμένα ο τρόπος με τον οποίον ενδέχεται να προκύψει η εικαζόμενη προσβολή, λαμβανομένων υπόψη αμφότερων των σημάτων, των επίμαχων προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και όλων των συναφών περιστάσεων,.
As a rule, general allegations (such as merely citing the relevant EUTMR wording) of detriment or unfair advantage will not be sufficient in themselves for proving potential detriment or unfair advantage: the opponent must adduce evidence and/or develop a cogent line of argument to demonstrate specifically how the alleged injury might occur, taking into account both marks, the goods and services in question and all the relevant circumstances.
Δεν αρκεί να αποδειχθεί απλώς η φήμη και η καλή εικόνα των προγενέστερων σημάτων, αλλά απαιτείται πρόσθετη τεκμηρίωση μέσω της προσκόμισης αποδεικτικών στοιχείων και/ή της παράθεσης πειστικής αιτιολογίας (15/02/2012, R 2559/20101, GALLO/GALLO (fig.) et al., § 38-39 και εκεί παρατεθείσα νομολογία του Δικαστηρίου).
Merely showing the reputation and good image of the earlier marks, without further substantiation by way of evidence and/or reasoning is not sufficient (15/02/2012, R 2559/20101, GALLO / GALLO (fig.) et al., § 38-39, and the Court case-law cited therein).
Τα προαναφερθέντα εξετάζονται αναλυτικά στις παραγράφους που ακολουθούν.
This is shown in the following paragraphs.
Το ακριβές όριο το οποίο πρέπει να πληρούν τα αποδεικτικά στοιχεία προκειμένου να στοιχειοθετείται ότι ο κίνδυνος δυνητικής βλάβης ή δυνητικού αθέμιτου οφέλους είναι σοβαρός και όχι απλώς υποθετικός προσδιορίζεται κατά περίπτωση, με βάση τα κριτήρια που παρατίθενται κατωτέρω.
The precise threshold of proof that must be satisfied to show that the risk of potential detriment or unfair advantage is serious and not merely hypothetical will be determined case by case, following the criteria indicated below.
Όπως αναφέρεται στο σημείο 3.1.4.2 ανωτέρω σχετικά με το βάρος της απόδειξης, σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 1 του ΚΣΕΕ, ο ανακόπτων οφείλει να υποβάλει και να αποδείξει όλα τα πραγματικά περιστατικά στα οποία βασίζει την ανακοπή του.
As mentioned in paragraph 3.1.4.2 above when discussing the burden of proof for establishing reputation, Article 95(1) EUTMR requires the opponent to submit and prove all the facts on which its opposition is based.
Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο στ) του ΚΕΚΣΕΕ ο ανακόπτων οφείλει να προσκομίσει αποδείξεις ή επιχειρήματα που καταδεικνύουν ότι η χρήση, χωρίς εύλογη αιτία, του αιτούμενου σήματος, θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από το διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη του προγενέστερου σήματος, ή θα έβλαπτε τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή φήμη.
Moreover, Article 7(2)(f) EUTMDR requires the opponent to submit evidence or arguments showing that use without due cause of the trade mark applied for would take unfair advantage of, or be detrimental to, the distinctive character or the repute of the earlier trade mark.
Επομένως, εντός της προθεσμίας που προβλέπεται για την τεκμηρίωση της ανακοπής, ο ανακόπτων φέρει το βάρος να αποδείξει ότι η ενεστώσα ή μελλοντική χρησιμοποίηση του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση προκάλεσε, ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσει, βλάβη στον διακριτικό χαρακτήρα ή στη φήμη του προγενέστερου σήματος, ή ότι έχει προσπορίσει, ή ενδέχεται να προσπορίσει, αθέμιτο όφελος από τον εν λόγω διακριτικό χαρακτήρα ή τη φήμη.
Therefore, within the period for completing the substantiation of the opposition, the opponent bears the burden of showing that actual or future use of the mark applied for has caused, or is likely to cause, detriment to the distinctiveness or the repute of the earlier mark, or that themark applied for has taken, or is likely to take, unfair advantage of the earlier mark.
Στο πλαίσιο του βάρους της απόδειξης που φέρει, ο ανακόπτων δεν μπορεί να υποστηρίξει απλώς ότι η βλάβη ή το αθέμιτο όφελος απορρέουν εκ των πραγμάτων αυτομάτως από τη χρησιμοποίηση του σημείου του οποίου ζητείται η καταχώριση, λόγω της μεγάλης φήμης του προγενέστερου σήματος.
In discharging this burden of proof, the opponent cannot merely contend that detriment or unfair advantage would be a necessary consequence flowing automatically from use of the sign applied for, owing to the strong reputation of the earlier mark.
Ακόμη και αν το προγενέστερο σήμα χαίρει μεγάλης φήμης, ο προσπορισμός αθέμιτου οφέλους ή η πρόκληση βλάβης πρέπει να αποδειχθούν και/ή να υποστηριχθούν δεόντως με επιχειρήματα, λαμβανομένων υπόψη τόσο των σημάτων όσο και των σχετικών προϊόντων και υπηρεσιών, ειδάλλως τα σήματα που χαίρουν φήμης θα απόλαυαν προστασίας αδιακρίτως έναντι ταυτόσημων ή παρόμοιων σημείων ουσιαστικά για κάθε κατηγορία προϊόντων.
Even where the earlier mark is highly reputed, unfair advantage or detriment must be properly proved and/or argued, taking into account both marks and the relevant goods and services, since, otherwise, marks with reputation would enjoy blanket protection against identical or similar signs for virtually any kind of product.
Κάτι τέτοιο θα ήταν σαφώς ασύμβατο με το γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 8 παράγραφος 5 του ΚΣΕΕ, καθώς σε τέτοια περίπτωση η φήμη θα καθίστατο η μοναδική απαίτηση, αντί να είναι μία από τις διάφορες προϋποθέσεις που πρέπει να ισχύουν δυνάμει της συγκεκριμένης διάταξης.
This would be clearly inconsistent with the wording and spirit of Article 8(5) EUTMR, because in such a case reputation would become the sole requirement, rather than being only one of several conditions provided for therein.
Ως εκ τούτου, όταν ο ανακόπτων επικαλείται πραγματική και ενεστώσα βλάβη ή αθέμιτο όφελος, οφείλει να προσκομίσει ενδείξεις και αποδείξεις για το είδος της υφιστάμενης βλάβης ή για τη φύση του αθέμιτου οφέλους που προσπορίζεται ο καταθέτης.
Therefore, where the opponent claims actual detriment or unfair advantage, it must submit indications and evidence of the kind of detriment suffered, or of the nature of the unfair advantage taken by the applicant.
Ο ανακόπτων πρέπει να αποδείξει επιπλέον ότι τα ανωτέρω προέκυψαν από τη χρησιμοποίηση του σημείου του οποίου ζητείται η καταχώριση.
The opponent must also show that this resulted from use of the sign applied for.
Στο πλαίσιο αυτό, ο ανακόπτων μπορεί να χρησιμοποιήσει ποικίλες ενδείξεις, αναλόγως του είδους της βλάβης ή του αθέμιτου οφέλους που επικαλείται, όπως σημαντική μείωση των πωλήσεων των προϊόντων που φέρουν το προγενέστερο σήμα ή απώλεια της πελατείας ή μείωση του βαθμού αναγνώρισης του προγενέστερου σήματος από το κοινό.
In doing so, the opponent may rely on a variety of indications, depending on the kind of detriment or unfair advantage pleaded, such as a considerable decrease in sales of the goods bearing the mark, or a loss of clientele, or a decline of the degree of recognition of the earlier mark among the public.
Ωστόσο, στην περίπτωση δυνητικής βλάβης ή αθέμιτου οφέλους, η προσπάθεια του ανακόπτοντος να αποδείξει τον ισχυρισμό του είναι εκ των πραγμάτων πιο θεωρητική, καθώς πρόκειται για εκ των προτέρων εκτίμηση της βλάβης ή του αθέμιτου οφέλους.
However, in the case of potential detriment or unfair advantage, the exercise will necessarily be more abstract, as the detriment or unfair advantage in question has to be evaluated ex ante.
Ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος δεν οφείλει να αποδείξει στην προκειμένη περίπτωση πραγματική και ενεστώσα βλάβη του σήματός του.
To that end, the proprietor of the earlier mark is not required to demonstrate actual and present harm to its mark.
Όταν είναι δυνατό να προβλεφθεί η επέλευση της προσβολής μέσω της χρησιμοποίησης της οποίας ενδέχεται να τύχει το αιτούμενο ΣΕΕ, ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος δεν υποχρεούται να περιμένει να επέλθει η προσβολή στην πράξη για να μπορέσει να απαγορεύσει την καταχώριση της αίτησης ΣΕΕ.
When it is foreseeable that such injury would ensue from the use that might be made of the EUTM application, the proprietor of the earlier mark is not required to wait for it actually to occur in order to be able to prohibit registration of the EUTM application.
Ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος πρέπει, πάντως, να αποδείξει βάσει στοιχείων ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος επελεύσεως της προσβολής αυτής στο μέλλον (27/11/2008, C252/07, Intel, EU:C:2008:655, § 38· 07/12/2010, T59/08, Nimei La Perla Modern Classic, EU:T:2010:500, § 33· 29/03/2012, T369/10, Beatle, EU:T:2012:177, § 61 (αναίρεση απορριφθείσα με την απόφαση της 14/05/2013, C294/12 P, Beatle, EU:C:2013:300)· 06/07/2012, T60/10, Royal Shakespeare, EU:T:2012:348, § 53· 25/01/2012, T332/10, Viaguara, EU:T:2012:26, § 25).
The proprietor of the earlier mark must, however, prove that there is a serious risk that such an injury will occur in the future (27/11/2008, C252/07, Intel, EU:C:2008:655, § 38; 07/12/2010, T59/08, Nimei La Perla Modern Classic, EU:T:2010:500, § 33; 29/03/2012, T369/10, Beatle, EU:T:2012:177, § 61 (appeal dismissed 14/05/2013, C294/12 P, Beatle, EU:C:2013:300); 06/07/2012, T60/10, Royal Shakespeare, EU:T:2012:348, § 53; 25/01/2012, T332/10, Viaguara, EU:T:2012:26, § 25).
Το συμπέρασμα αυτό μπορεί να συναχθεί ιδίως βάσει επαγωγικών σκέψεων που προκύπτουν από ανάλυση των πιθανοτήτων και λαμβανομένων υπόψη των συνήθων πρακτικών στο συγκεκριμένο εμπορικό τομέα καθώς και κάθε άλλη περίσταση στη συγκεκριμένη περίπτωση (10/05/2007, T47/06, Nasdaq, EU:T:2007:131, § 54, επικυρωθείσα σε δεύτερο βαθμό 12/03/2009, C320/07 P, Nasdaq, EU:C:2009:146· 16/04/2008, T181/05, Citi, EU:T:2008:112, § 78· 14/11/2013, C383/12 P, Répresentation d'une tête de loup, EU:C:2013:741, § 42-43).
Such a finding may be established, in particular, on the basis of logical deductions made from an analysis of the probabilities and by taking account of normal practice in the relevant commercial sector as well as of all the other circumstances of the case (10/05/2007, T47/06, Nasdaq, EU:T:2007:131, § 54, upheld on appeal 12/03/2009, C320/07 P, Nasdaq, EU:C:2009:146; 16/04/2008, T181/05, Citi, EU:T:2008:112, § 78; 14/11/2013, C383/12 P, Répresentation d'une tête de loup, EU:C:2013:741, § 42-43).
Ωστόσο, δεδομένου ότι σε τέτοιες περιπτώσεις αυτό που πρέπει να αποδειχθεί είναι ο κίνδυνος μελλοντικής προσβολής και ότι, εξ ορισμού, τα επιχειρήματα του ανακόπτοντος δεν είναι δυνατό να ισοδυναμούν αφεαυτών με αποδεικτικά στοιχεία, κάποια συμπεράσματα βασίζονται κατ' ανάγκη σε νόμιμα τεκμήρια, δηλαδή σε λογικές υποθέσεις ή επαγωγικές σκέψεις που προκύπτουν από την εφαρμογή των κανόνων των πιθανοτήτων στα πραγματικά περιστατικά της εκάστοτε υπόθεσης.
However, considering that in such cases what has to be proved is the likelihood of a future event and that, by definition, the opponent's arguments cannot in themselves amount to evidence, it will often be necessary to base certain conclusions on legal presumptions, that is, on logical assumptions or deductions resulting from the application of the rules of probability to the facts of the specific case.
Ένα τέτοιο νόμιμο τεκμήριο έχει προσδιοριστεί από το Δικαστήριο το οποίο επισήμανε ότι «όσο περισσότερο έντονος είναι ο διακριτικός χαρακτήρας και η φήμη του σήματος τόσο ευκολότερα μπορεί να γίνει δεκτή η επέλευση τέτοιας βλάβης» (14/09/1999, C375/97, Chevy, EU:C:1999:408, § 30).
One such presumption was mentioned by the Court, when it stated that ‘the stronger the earlier mark's distinctive character and reputation the easier it will be to accept that detriment has been caused to it' (14/09/1999, C375/97, Chevy, EU:C:1999:408, § 30).
Επίσης, από τη νομολογία προκύπτει σαφώς ότι όσο αμεσότερα και εντονότερα παραπέμπει το σημείο στο σήμα, τόσο σοβαρότερος είναι ο κίνδυνος η ενεστώσα ή μελλοντική χρησιμοποίηση του μεταγενέστερου σήματος να προσπορίσει αθέμιτο όφελος είτε από το διακριτικό χαρακτήρα είτε από τη φήμη του προγενέστερου σήματος ή να προκαλέσει βλάβη είτε στο διακριτικό χαρακτήρα είτε στη φήμη του προγενέστερου σήματος (06/07/2012, T60/10, Royal Shakespeare, EU:T:2012:348, § 54· 18/06/2009, C487/07, L'Oréal, EU:C:2009:378, § 44· 27/11/2008, C252/07, Intel, EU:C:2008:655, § 67-69).
It is also clear from case-law that the more immediately and strongly the mark is brought to mind by the sign, the greater the likelihood that current or future use of the sign takes, or will take, unfair advantage of the distinctive character or the repute of the mark (06/07/2012, T60/10, Royal Shakespeare, EU:T:2012:348, § 54; 18/06/2009, C487/07, L'Oréal, EU:C:2009:378, § 44; 27/11/2008, C252/07, Intel, EU:C:2008:655, § 67-69).
Τα τεκμήρια αυτά είναι μαχητά, δηλαδή ο καταθέτης μπορεί να τα αμφισβητήσει και να τα ανατρέψει προσκομίζοντας πρόσφορα αποδεικτικά στοιχεία· δεν πρόκειται, δηλαδή, για αμάχητα τεκμήρια.
These are rebuttable presumptions, which the applicant may contest and disprove by submitting appropriate evidence; they are not conclusive.
Ακόμη, εάν το είδος της προβαλλόμενης βλάβης ή του αθέμιτου οφέλους είναι τέτοιας φύσης που προϋποθέτει ότι πρέπει να πληρούνται συγκεκριμένες πραγματικές προϋποθέσεις (π.χ. αποκλειστικός χαρακτήρας του προγενέστερου σήματος, ποιοτικές πτυχές της φήμης, δεδομένη εικόνα κ.λπ.), ο ανακόπτων οφείλει να αποδείξει και αυτά τα πραγματικά περιστατικά προσκομίζοντας πρόσφορα αποδεικτικά στοιχεία.
In addition, if the type of detriment or unfair advantage argued in the specific case is of such a nature to presuppose the fulfilment of certain particular conditions of fact (e.g. exclusive character of the earlier mark, qualitative aspects of reputation, a given image, etc.), these facts will also have to be proven by the opponent by submitting appropriate evidence.
Τέλος, όπως σημειώνει το Δικαστήριο στην απόφασή του της 07/12/2010, T59/08, Nimei La Perla Modern Classic, EU:T:2010:500, (§ 57, 58), καίτοι δεν απαιτείται η ύπαρξη κινδύνου σύγχυσης μεταξύ των δύο επίμαχων σημάτων προκειμένου να αποδειχθεί ότι το μεταγενέστερο σήμα θα προσπόριζε αθέμιτο όφελος από τη φήμη του προγενέστερου σήματος, όταν ο κίνδυνος αυτός αποδεικνύεται βάσει πραγματικών περιστατικών, θεωρείται ως απόδειξη ότι αντλήθηκε αθέμιτο όφελος ή ότι, τουλάχιστον, υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να ανακύψει τέτοιου είδους προσβολή στο μέλλον.
Finally, as noted by the Court in its judgment of 07/12/2010, T59/08, Nimei La Perla Modern Classic, EU:T:2010:500, § 57, 58, although likelihood of confusion between the two marks at issue is not required to demonstrate that the later mark takes unfair advantage of the earlier mark, where such likelihood is established on the basis of facts, this will be taken as proof that unfair advantage has been taken or that, at least, there is a serious risk of such injury in the future.
Αποδεικτικά μέσα
3.4.4.2 Means of evidence
Όταν ο ανακόπτων επικαλείται δυνητική βλάβη ή αθέμιτο όφελος, πρέπει να αποδείξει ότι πληρούνται συγκεκριμένες πραγματικές προϋποθέσεις οι οποίες ενδεχομένως απαιτούνται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί σοβαρός, μη υποθετικός κίνδυνος βλάβης ή αθέμιτου οφέλους, μέσω της υποβολής αποδεικτικών στοιχείων όπως αυτά που αναφέρονται στο επόμενο σημείο κατωτέρω.
Where the opponent claims potential detriment or unfair advantage, it must prove any conditions of fact that might be necessary in particular cases for giving rise to a serious, non-hypothetical risk of detriment or unfair advantage, by submitting evidence of the kind mentioned in the paragraph below on proving actual detriment or unfair advantage.
Συμπεράσματα ως προς τον κίνδυνο μελλοντικής προσβολής μπορούν επίσης να συναχθούν βάσει επαγωγικών σκέψεων που προκύπτουν από ανάλυση των πιθανοτήτων και λαμβάνουν υπόψη τις συνήθεις πρακτικές στο συγκεκριμένο εμπορικό τομέα καθώς και κάθε άλλη περίσταση στη συγκεκριμένη περίπτωση (16/12/2010, T345/08 & T357/08, Botolist/Botocyl, EU:T:2010:529, § 82· 06/07/2012, T60/10, Royal Shakespeare, EU:T:2012:348, § 53· 14/11/2013, C383/12 P, Répresentation d'une tête de loup, EU:C:2013:741, § 42-43).
Conclusions as to the risk of future injury may also be established on the basis of logical deductions made from an analysis of the probabilities and by taking account of normal practice in the relevant commercial sector as well as of all the other circumstances of the case (16/12/2010, T345/08 & T357/08, Botolist / Botocyl, EU:T:2010:529, § 82; 06/07/2012, T60/10, Royal Shakespeare, EU:T:2012:348, § 53; 14/11/2013, C383/12 P, Répresentation d'une tête de loup, EU:C:2013:741, § 42-43).
Όταν ο ανακόπτων επικαλείται πραγματική βλάβη ή αθέμιτο όφελος, μπορεί να χρησιμοποιήσει όλα τα αποδεικτικά μέσα που προβλέπονται στο άρθρο 97 του ΚΣΕΕ για να αποδείξει τον ισχυρισμό του.
Where the opponent claims actual detriment or unfair advantage, it can use all the means of evidence provided for in Article 97 EUTMR for proving this.
Μπορεί, για παράδειγμα, να αποδείξει πραγματική μείωση της αναγνωρισιμότητας του σήματος βασιζόμενος σε δημοσκοπήσεις και λοιπά αποδεικτικά έγγραφα.
For example, it may prove an actual decrease of trade mark awareness by reference to opinion polls and other documentary evidence.
Οι κανόνες που διέπουν την αξιολόγηση και την αποδεικτική αξία των εν λόγω αποδεικτικών στοιχείων είναι ίδιοι με αυτούς που παρατίθενται στα σημεία 3.1.4.3 και 3.1.4.4 ανωτέρω σχετικά με τα αποδεικτικά στοιχεία που απαιτούνται για την απόδειξη της φήμης.
The rules governing the evaluation and probative value of such evidence are the same as those mentioned in paragraph 3.1.4.3 and paragraph 3.1.4.4 above in relation to evidence required for proving reputation.
Χρησιμοποίηση χωρίς εύλογη αιτία
3.5 Use without due cause
Η τελευταία προϋπόθεση για την εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 5 του ΚΣΕΕ είναι ότι θα πρέπει να μην υφίσταται εύλογη αιτία για τη χρησιμοποίηση του αιτούμενου σημείου.
The last condition for the application of Article 8(5) EUTMR is that use of the sign applied for should be without due cause.
Ωστόσο, αν προκύψει ότι δεν υπάρχει κανένα από αυτά τα είδη κινδύνου προσβολής της φήμης, δεν μπορεί να εμποδιστεί η καταχώριση και η χρήση του αιτουμένου σήματος, διότι στην περίπτωση αυτή δεν ασκεί επιρροή η ύπαρξη ή η απουσία εύλογης αιτίας για τη χρήση του (22/03/2007, T215/03, Vips, EU:T:2007:93, § 60· 07/07/2010, T124/09, Carlo Roncato, EU:T:2010:290, § 51).
However, if it is established that none of the three types of injury exists, the registration and use of the mark applied for cannot be prevented, as the existence or absence of due cause for use of the mark applied for is, in those circumstances, irrelevant (22/03/2007, T215/03, Vips, EU:T:2007:93, § 60; 07/07/2010, T124/09, Carlo Roncato, EU:T:2010:290, § 51).
Ο καταθέτης δύναται να επικαλεστεί, προς υπεράσπισή του, την ύπαρξη λόγου που αιτιολογεί τη χρήση του αιτούμενου σήματος.
The existence of a cause justifying use of the trade mark applied for is a defence that the applicant may raise.
Ως εκ τούτου, εναπόκειται στον καταθέτη να αποδείξει ότι συντρέχει εύλογη αιτία για τη χρησιμοποίηση του αιτούμενου σήματος.
Therefore, it is up to the applicant to show that it has due cause to use the mark applied for.
Πρόκειται ουσιαστικά για εφαρμογή του γενικού κανόνα ei qui affirmat incumbit probatio («αυτός που προβάλλει έναν ισχυρισμό οφείλει να τον αποδείξει») (01/03/2004, R 145/20032, T CARD OLYMPICS (fig.)/OLYMPIC, § 23).
This is an application of the general rule according to which ‘he who asserts must prove', which is the expression of the ancient rule ei qui affirmat incumbit probatio (01/03/2004, R 145/20032, T CARD OLYMPICS (fig.) / OLYMPIC, § 23).
Η νομολογία καθιστά σαφές ότι εφόσον ο δικαιούχος του προγενέστερου σήματος μπορέσει να αποδείξει την ύπαρξη είτε πραγματικής και ενεστώσας προσβολής του σήματός του είτε σοβαρού κινδύνου επέλευσης τέτοιας προσβολής στο μέλλον, απόκειται στο δικαιούχο του μεταγενέστερου σήματος να αποδείξει ότι συντρέχει εύλογη αιτία για τη χρησιμοποίησή του (06/07/2012, T60/10, Royal Shakespeare, EU:T:2012:348, § 67· 27/11/2008, C252/07, Intel, EU:C:2008:655, § 39).
Case-law clearly establishes that when the proprietor of the earlier mark has shown that there is either actual and present injury to its mark or, failing that, a serious risk that such injury will occur in the future, it is for the proprietor of the later mark to establish that there is due cause for the use of that mark (06/07/2012, T60/10, Royal Shakespeare, EU:T:2012:348, § 67; 27/11/2008, C252/07, Intel, EU:C:2008:655, § 39).
Εάν στα αποδεικτικά στοιχεία δεν περιέχονται ενδείξεις από τις οποίες να προκύπτει προφανής αιτιολογία για τη χρησιμοποίηση του προσβαλλόμενου σήματος εκ μέρους του καταθέτη, η απουσία εύλογης αιτίας πρέπει κατά κανόνα να τεκμαίρεται (29/03/2012, T369/10, Beatle, EU:T:2012:177, § 76 και εκεί παρατεθείσα νομολογία· αναίρεση απορριφθείσα με την απόφαση της 14/05/2013, C294/12 P, Beatle, EU:C:2013:300).
In the absence of any indications in the evidence providing an apparent justification for the applicant's use of the contested mark, lack of due cause must be generally presumed (29/03/2012, T369/10, Beatle, EU:T:2012:177, § 76 and case-law cited therein; 14/05/2013, C294/12 P, Beatle, EU:C:2013:300, dismissing the appeal).
Ωστόσο, ο καταθέτης δύναται να επιχειρήσει να ανατρέψει το μαχητό αυτό τεκμήριο αποδεικνύοντας ότι διαθέτει θεμιτή δικαιολογία που του παρέχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το σήμα.
However, the applicant may avail itself of the possibility of rebutting such a presumption by showing that it has a legitimate justification that entitles it to use the mark.
Αυτό μπορεί να συμβεί, για παράδειγμα, εάν ο καταθέτης χρησιμοποιούσε ήδη το σημείο για ανόμοια προϊόντα στη σχετική εδαφική περιοχή προτού το σήμα του ανακόπτοντος αποτελέσει αντικείμενο αίτησης, ή αποκτήσει φήμη, ιδίως σε περίπτωση που η συνύπαρξη αυτή δεν έχει επηρεάσει καθ' οιονδήποτε τρόπο το διακριτικό χαρακτήρα και τη φήμη του προγενέστερου σήματος.
For example, such a situation could be envisaged if the applicant had been using the sign for dissimilar goods in the relevant territory before the opponent's mark was applied for, or acquired a reputation, especially where such coexistence has not in any way affected the distinctiveness and repute of the earlier mark.
Ερμηνεύοντας το άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου (του οποίου το νομοθετικό περιεχόμενο είναι ουσιαστικά ίδιο με αυτό του άρθρου 8 παράγραφος 5 ΚΣΕΕ), το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο δικαιούχος σήματος που χαίρει φήμης μπορεί να αναγκαστεί, λόγω της ύπαρξης «νόμιμης αιτίας» κατά τη διάταξη αυτή, να ανεχθεί τη χρήση σημείου παρόμοιου με το σήμα του από τρίτον και σε σχέση με προϊόν πανομοιότυπο με εκείνο για το οποίο έχει καταχωριστεί το εν λόγω σήμα, εφόσον αποδειχθεί ότι το σημείο χρησιμοποιήθηκε και πριν από την καταχώριση του σήματος και ότι η χρήση του ως προς το πανομοιότυπο προϊόν ήταν καλόπιστη (06/02/2014, C65/12, Leidseplein Beheer and de Vries, EU:C:2014:49, § 60).
Interpreting Article 5(2) of Council Directive 89/104/EEC (whose legislative content is essentially identical to that of Article 8(5) EUTMR), the Court ruled that the proprietor of a trade mark with a reputation might be obliged, pursuant to the concept of ‘due cause' within the meaning of that provision, to tolerate use by a third party of a sign similar to that mark in relation to a product that was identical to that for which that mark had been registered, if it was demonstrated that the sign was being used before the mark had been filed and that use of the sign in relation to the identical product was in good faith (06/02/2014, C65/12, Leidseplein Beheer and de Vries, EU:C:2014:49, § 60).
Το Δικαστήριο παρέθεσε περαιτέρω λεπτομερείς παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση της εύλογης αιτίας λόγω προηγούμενης χρήσης.
The Court gave further detailed factors to be considered when assessing due cause on account of prior use.