natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Το απαράδεκτο τέτοιων αιτήσεων βασίζεται στο γεγονός ότι μεταξύ των προγενέστερων δικαιωμάτων περιλαμβάνονται τόσο σήματα που ισχύουν στην ΕΕ και/ή σε κράτη μέλη της ΕΕ (ΣΕΕ, εθνικά σήματα, δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας) όσο και εθνικά σήματα εκτός ΣΕΕ, η δε κατάθεση αίτησης για απόδειξη της χρήσης των τελευταίων απορρίπτεται ως απαράδεκτη βάσει του ΚΣΕΕ.
The reason is that such earlier rights include both trade marks having effect in the EU/EU Member States (EUTMs, national trade marks, IRs) and national non-EUTMs, requests for proof of use of the latter not being possible under the EUTMR.
Η απαίτηση για απόδειξη της χρήσης σημάτων ορισμένων μόνο χωρών, όμως όχι κάποιων άλλων, θα συνιστούσε δυσμενή διάκριση.
It would be discriminatory to request proof of use for some countries' trade marks but not for others.
Κατά συνέπεια, υπό το πρίσμα της προβλεπόμενης στο άρθρο 8 παράγραφος 3 του ΚΣΕΕ προστασίας, ενώ η χρήση ή η μη χρήση προγενέστερων δικαιωμάτων ενδέχεται να επηρεάζει την αιτιολόγηση της αίτησης καταχώρισης ΣΕΕ, ο ανακόπτων δεν μπορεί να υποχρεωθεί να παράσχει αποδείξεις χρήσης βάσει του άρθρου 47 παράγραφος 3 του ΚΣΕΕ για οποιαδήποτε προγενέστερα δικαιώματα τα οποία στηρίζονται επί της αυτής βάσεως.
Accordingly, and in view of the specific subject matter for protection under Article 8(3) EUTMR, while the use or lack of use made of the earlier rights may have a bearing on arguments regarding the justification for applying for the EUTM, the opponent cannot be obliged to provide proof of use under Article 47(3) EUTMR for any earlier rights thereby relied upon.
Άρθρο 10 του ΚΕΚΣΕΕ - διαδικαστικοί κανόνες, αποδεικτικά στοιχεία και γλώσσα
1.2.1.3 Article 10 EUTMDR - procedural rules, evidence and language
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 του ΚΕΚΣΕΕ, όταν ο ανακόπτων υποχρεούται, σύμφωνα με το άρθρο 47 παράγραφος 2 ή 3 του ΚΣΕΕ, να αποδείξει ότι έγινε χρήση του σήματος ή ότι συντρέχουν βάσιμοι λόγοι για τη μη χρήση, το Γραφείο τον καλεί να προσκομίσει, εντός προθεσμίας που του τάσσει, τα απαιτούμενα αποδεικτικά στοιχεία.
In accordance with Article 10(2) EUTMDR, where, pursuant to Article 47(2) or (3) EUTMR, the opponent has to submit proof of use or show that there are proper reasons for non-use, the Office will invite the opponent to provide the proof required within a period specified by the Office.
Εάν ο ανακόπτων δεν προσκομίσει αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία εντός της ταχθείσας προθεσμίας, το Γραφείο απορρίπτει την ανακοπή.
If the opponent does not provide such proof before the time limit expires, the Office will reject the opposition.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του ΚΕΚΣΕΕ, οι μνείες και τα αποδεικτικά στοιχεία για την απόδειξη της χρήσης αφορούν τον τόπο, τον χρόνο, την έκταση και τη φύση της χρήσης του αντιτάξιμου σήματος των προϊόντων και υπηρεσιών για τα οποία καταχωρίστηκε και ως προς τα οποία ασκήθηκε η ανακοπή και σχετικά αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με την παράγραφο 4.
In accordance with Article 10(3) EUTMDR, the indications and evidence required to prove use must consist of indications concerning the place, time, extent and nature of use of the opposing trade mark for the goods and services in respect of which it is registered and on which the opposition is based, and evidence in support of these indications in accordance with paragraph 4.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4 του ΚΕΚΣΕΕ, τα αποδεικτικά στοιχεία πρέπει να είναι έγγραφα και πρέπει, καταρχήν, να περιορίζονται μόνο σε δικαιολογητικά και απτά πειστήρια, όπως π.χ. συσκευασίες, ετικέτες, τιμοκατάλογοι, κατάλογοι, τιμολόγια, φωτογραφίες, αγγελίες στις εφημερίδες, καθώς και στις γραπτές δηλώσεις για τις οποίες γίνεται λόγος στο άρθρο 97 παράγραφος 1 στοιχείο στ) του ΚΣΕΕ.
In accordance with Article 10(4) EUTMDR, the evidence must consist of written documents and in principle be confined to supporting documents and items such as packages, labels, price lists, catalogues, invoices, photographs, newspaper advertisements, and statements in writing as referred to in Article 97(1)(f) EUTMR.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 5 του ΚΕΚΣΕΕ, η αίτηση για απόδειξη της χρήσης μπορεί να κατατεθεί ταυτόχρονα με παρατηρήσεις σχετικά με τους λόγους στους οποίους βασίζεται η ανακοπή.
In accordance with Article 10(5) EUTMDR, a request for proof of use may be submitted at the same time as observations on the grounds on which the opposition is based.
Οι παρατηρήσεις αυτές είναι επίσης δυνατόν να υποβληθούν μαζί με τις παρατηρήσεις σε απάντηση της απόδειξης της χρήσης.
Such observations may also be filed together with the observations in reply to the proof of use.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 6 του ΚΕΚΣΕΕ, στις περιπτώσεις που τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζονται από τον ανακόπτοντα σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 δεν παρατίθενται στη γλώσσα της διαδικασίας ανακοπής, το Γραφείο μπορεί να ζητήσει από τον ανακόπτοντα να καταθέσει μετάφραση των στοιχείων στην εν λόγω γλώσσα εντός προθεσμίας που του τάσσει.
In accordance with Article 10(6) EUTMDR, where the evidence submitted pursuant to paragraphs 1, 2 and 3 is not in the language of the opposition proceedings, the Office may require the opponent to submit a translation of the evidence in that language, within a period specified by the Office.
Η οδηγία και η εθνική νομοθεσία εφαρμογής της
1.2.2 The Directive and national law implementing it
Το άρθρο 16 της οδηγίας περιέχει διατάξεις ταυτόσημες προς εκείνες του άρθρου 18 του ΚΣΕΕ, με εξαίρεση την αντικατάσταση της φράσης «χρήση του σήματος της ΕΕ μέσα στην Ένωση» με τη φράση «χρήση του σήματος στο κράτος μέλος».
Article 16 of the Directive contains provisions identical to Article 18 EUTMR, except with ‘use in the Union' being replaced by ‘use in the Member State'.
Ουσιαστικό δίκαιο
2 Substantive Law
Ουσιαστική χρήση: οι αρχές του Δικαστηρίου
2.1 Genuine use: the principles of the Court of Justice
Ο ΚΣΕΕ, ο ΚΕΚΣΕΕ και ο ΕΚΣΕΕ δεν ορίζουν την έννοια της «ουσιαστικής χρήσης».
The EUTMR, the EUTMDR and the EUTMIR do not define what is to be regarded as ‘genuine use'.
Ωστόσο, η νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής: «Δικαστήριο») έχει θέσει αρκετές σημαντικές αρχές όσον αφορά την ερμηνεία του συγκεκριμένου όρου.
However, the Court of Justice (the ‘Court') has laid down several important principles as regards the interpretation of this term.
Στην απόφαση Minimax (11/03/2003, C40/01, Minimax, EU:C:2003:145), το Δικαστήριο καθόρισε τις ακόλουθες αρχές:
In Minimax (11/03/2003, C40/01, Minimax, EU:C:2003:145), the Court established the following principles:
ουσιαστική χρήση είναι η πραγματική χρήση του σήματος (σκέψη 35)·
genuine use means actual use of the mark (paragraph 35);
ουσιαστική χρήση είναι, επομένως, η χρήση που δεν γίνεται συμβολικώς για τη διατήρηση μόνον των δικαιωμάτων που παρέχει το σήμα (σκέψη 36)·
genuine use must, therefore, be understood to denote use that is not merely token, serving solely to preserve the rights conferred by the mark (paragraph 36);
η ουσιαστική χρήση πρέπει να συνάδει με τη βασική λειτουργία του σήματος, που είναι η εγγύηση στον καταναλωτή ή στον τελικό χρήστη ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας της ταυτότητας προελεύσεως του προϊόντος ή υπηρεσίας, αφού του δίνει τη δυνατότητα να διακρίνει, χωρίς κίνδυνο συγχύσεως, το εν λόγω προϊόν ή την υπηρεσία από αυτά που έχουν άλλη προέλευση (παράγραφος 36).
genuine use must be consistent with the essential function of a trade mark, which is to guarantee the identity of the origin of goods or services to the consumer or end user by enabling the latter, without any possibility of confusion, to distinguish the product or service from others that have another origin (paragraph 36);
η ουσιαστική χρήση του σήματος προϋποθέτει τη χρήση του στην αγορά των προϊόντων ή των υπηρεσιών που προστατεύει το σήμα και όχι μόνον εντός της οικείας επιχειρήσεως (σκέψη 37)·
genuine use entails use of the mark on the market for the goods or services protected by that mark and not just internal use by the undertaking concerned (paragraph 37);
η χρήση του σήματος πρέπει να αφορά προϊόντα ή υπηρεσίες που ήδη διατίθενται στο εμπόριο ή των οποίων επίκειται η εμπορία, την οποία προετοίμασε η επιχείρηση με σκοπό την απόκτηση πελατείας, ιδίως στο πλαίσιο διαφημιστικών εκστρατειών (σκέψη 37)·
genuine use must relate to goods or services already marketed or about to be marketed and for which preparations by the undertaking to secure customers are under way, particularly in the form of advertising campaigns (paragraph 37);
κατά την εκτίμηση του ουσιαστικού χαρακτήρα της χρήσεως, πρέπει να ληφθεί υπόψη το σύνολο των γεγονότων και περιστάσεων που μπορούν να αποδείξουν το υπαρκτό της εμπορικής του εκμεταλλεύσεως, ιδίως η χρήση που θεωρείται δικαιολογημένη στον οικείο οικονομικό τομέα για τη διατήρηση ή δημιουργία μεριδίων αγοράς υπέρ των προϊόντων ή των υπηρεσιών που προστατεύει το σήμα (σκέψη 38)·
when assessing whether there has been genuine use, regard must be had to all the facts and circumstances relevant to establishing whether the commercial exploitation of the mark is real, in particular whether such use is viewed as warranted in the economic sector concerned to maintain or create a share in the market for the goods or services protected by the mark (paragraph 38);
επομένως, οι περιστάσεις της υπόθεσης μπορούν να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη φύση του εκάστοτε προϊόντος ή της εκάστοτε υπηρεσίας, τα χαρακτηριστικά της οικείας αγοράς, την έκταση και τη συχνότητα χρήσεως του σήματος (σκέψη 39)·
the circumstances of the case may, therefore, include giving consideration, inter alia, to the nature of the goods or services at issue, the characteristics of the market concerned and the scale and frequency of use of the mark (paragraph 39);
έτσι, δεν χρειάζεται η χρήση να είναι πάντοτε ποσοτικά σημαντική για να είναι ουσιαστική, διότι ο χαρακτηρισμός αυτός εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά του εν λόγω προϊόντος ή υπηρεσίας στην αντίστοιχη αγορά (σκέψη 39).
use need not, therefore, always be quantitatively significant for it to be deemed genuine, as that depends on the characteristics of the goods or services concerned on the corresponding market (paragraph 39).
Στη διάταξη της 27/01/2004, C259/02, Laboratoire de la mer, EU:C:2004:50, το Δικαστήριο ανέπτυξε περαιτέρω τα κριτήρια Minimax ως εξής:
In its order of 27/01/2004, C259/02, Laboratoire de la mer, EU:C:2004:50, the Court further elaborated the Minimax criteria as follows:
το ερώτημα αν μία χρήση είναι επαρκής ποσοτικώς προκειμένου να διατηρηθεί ή να δημιουργηθεί μερίδιο στην αγορά για τα εν λόγω προϊόντα ή υπηρεσίες εξαρτάται από διάφορους παράγοντες και από την κατά περίπτωση εκτίμηση.
the question whether use is sufficient to preserve or create market share for the goods or services concerned depends on several factors and on a case-by-case assessment.
Τα χαρακτηριστικά των προϊόντων ή των υπηρεσιών αυτών, η συχνότητα ή η κανονικότητα της χρήσεως του σήματος, το γεγονός ότι το σήμα χρησιμοποιείται για τη διάθεση στο εμπόριο του συνόλου πανομοιότυπων προϊόντων ή υπηρεσιών της δικαιούχου επιχειρήσεως ή απλώς μερικών από αυτά, ή ακόμη οι αποδείξεις που ο δικαιούχος μπορεί να προσκομίσει σχετικά με τη χρήση του σήματος, συγκαταλέγονται μεταξύ των παραγόντων που μπορούν να ληφθούν υπόψη (σκέψη 22)·
The characteristics of the goods and services, the frequency or regularity of the use of the mark, whether the mark is used for the purpose of marketing all the identical goods or services of the proprietor or merely some of them, or evidence that the proprietor is able to provide, are among the factors that may be taken into account (paragraph 22);
η χρήση του σήματος από έναν και μόνον πελάτη, εισαγωγέα των προϊόντων για τα οποία έχει καταχωριστεί το σήμα αυτό, μπορεί να αρκεί προς απόδειξη του ότι μια τέτοια χρήση είναι ουσιαστική, αν αυτή η δραστηριότητα της εισαγωγής μπορεί πραγματικά να δικαιολογηθεί εμπορικώς για τον δικαιούχο του σήματος (σκέψη 24)·
use of the mark by a single client that imports the goods for which the mark is registered can be sufficient to demonstrate that such use is genuine, if it appears that the import operation has a genuine commercial justification for the proprietor of the mark (paragraph 24);
δεν μπορεί να καθοριστεί ένας de minimis κανόνας (σκέψη 25).
a de minimis rule cannot be laid down (paragraph 25).
Ουσιαστική χρήση: οι απαιτήσεις που θέτει το Γραφείο ως προς την αποδεικτική ισχύ των προσκομιζόμενων στοιχείων
2.2 Genuine use: standard of proof applied by the Office
Το άρθρο 47 του ΚΣΕΕ απαιτεί απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης του προγενέστερου σήματος.
Article 47 EUTMR requires proof of genuine use of the earlier mark.
Η ουσιαστική χρήση ενός σήματος δεν αποδεικνύεται με πιθανολόγηση ή με εικασίες, αλλά πρέπει να στηρίζεται σε συγκεκριμένα και αντικειμενικά στοιχεία που να αποδεικνύουν την αποτελεσματική και επαρκή χρήση του σήματος στην οικεία αγορά (18/01/2011, T382/08, Vogue, EU:T:2011:9, § 22).
Genuine use of a trade mark cannot be proved by means of probabilities or suppositions, but must be demonstrated by solid and objective evidence of effective and sufficient use of the trade mark on the market concerned (18/01/2011, T382/08, Vogue, EU:T:2011:9, § 22).
Εξάλλου, το Γραφείο δεν μπορεί να διαπιστώνει αυτεπαγγέλτως την ουσιαστική χρήση των προγενέστερων σημάτων.
Moreover, the Office cannot determine ex officio the genuine use of earlier marks.
Ακόμη και οι κάτοχοι των φερόμενων ως ευρέως γνωστών σημάτων πρέπει να υποβάλλουν αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ουσιαστική χρήση του προγενέστερου σήματος ή των προγενέστερων σημάτων.
Even proprietors of purportedly well-known marks must submit evidence to prove genuine use of the earlier mark(s).
Το Γραφείο δεν απαιτεί κατ' ανάγκην την πέραν πάσης αμφιβολίας απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης.
The Office does not necessarily require a high threshold of proof of genuine use.
Επομένως, παρότι πρέπει να αποδειχθεί η απαιτούμενη ελάχιστη έκταση χρήσης του σήματος, ο καθορισμός της «ελάχιστης έκτασης» εξαρτάται από τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης.
So, whilst a minimum extent of use must be shown, what exactly constitutes this minimum extent depends on the circumstances of each case.
Ο γενικός κανόνας είναι ότι, όταν εξυπηρετεί πραγματικό εμπορικό σκοπό, έστω και ελάχιστη χρήση του σήματος πρέπει να επαρκεί για να αποδειχθεί ουσιαστική χρήση, ανάλογα με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες και τη σχετική αγορά (23/09/2009, T409/07, acopat, EU:T:2009:354, § 35 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία· 02/02/2012, T387/10, Arantax, EU:T:2012:51, § 42).
The general rule is that, when it serves a real commercial purpose, even minimal use of the trade mark could be sufficient to establish genuine use, depending on the goods and services, and the relevant market (23/09/2009, T409/07, acopat, EU:T:2009:354, § 35 and case-law cited therein; 02/02/2012, T387/10, Arantax, EU:T:2012:51, § 42).
Με άλλα λόγια, αρκεί τα αποδεικτικά στοιχεία της χρήσης να αποδεικνύουν ότι ο δικαιούχος του σήματος επιχείρησε πραγματικά να αποκτήσει ή να διατηρήσει εμπορική θέση στη σχετική αγορά και ότι δεν χρησιμοποίησε το σήμα μόνο με πρόθεση να διατηρήσει τα δικαιώματα που παρέχει το σήμα (συμβολική χρήση).
In other words, it is sufficient if the evidence of use proves that the trade mark owner has seriously tried to acquire or maintain a commercial position in the relevant market as opposed to having solely used the mark with the intention of preserving the rights conferred by the mark (token use).
Για παράδειγμα, σε ορισμένες περιπτώσεις ο σχετικά μικρός όγκος πωλήσεων ενδέχεται να είναι επαρκής για να θεωρηθεί ότι η χρήση δεν είναι απλώς συμβολική, ιδίως όταν πρόκειται για ακριβά προϊόντα (04/09/2007, R 35/20072, DINKY, § 22).
For instance, in some cases, relatively few sales might be sufficient to conclude that the use is not merely token, in particular with regard to expensive goods (04/09/2007, R 35/20072, DINKY, § 22).
Εξάλλου, παρότι σε ορισμένες περιπτώσεις η πολύ περιορισμένη χρήση αρκεί, οι δικαιούχοι θα πρέπει να προσκομίσουν πλήρη απόδειξη της χρήσης.
Nonetheless, even if inter alia a very modest amount of use can suffice in certain circumstances, proprietors should adduce comprehensive evidence of use.
Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του ΚΕΚΣΕΕ, οι μνείες και τα αποδεικτικά στοιχεία για την απόδειξη της χρήσης αφορούν τον τόπο, το χρόνο, την έκταση και τη φύση της χρήσης του αντιτάξιμου σήματος των οικείων προϊόντων και υπηρεσιών.
According to Article 10(3) EUTMDR, the indications and evidence required in order to provide proof of use must concern the place, time, extent and nature of use of the opponent's trade mark for the relevant goods and services.
Οι απαιτήσεις για την απόδειξη της χρήσης συντρέχουν σωρευτικώς (05/10/2010, T92/09, STRATEGI/Stratégies, EU:T:2010:424, § 43).
These requirements for proof of use are cumulative (05/10/2010, T92/09, STRATEGI / Stratégies, EU:T:2010:424, § 43).
Αυτό σημαίνει ότι ο ανακόπτων οφείλει όχι μόνο να παραθέσει το σύνολο των εν λόγω απαιτήσεων, αλλά και να αποδείξει καθέναν από τους σχετικούς ισχυρισμούς.
This means that the opponent is obliged not only to indicate but also to prove each of these requirements.
Ωστόσο, η επάρκεια αναφοράς, καθώς και της απόδειξής της, όσον αφορά τον τόπο, το χρόνο, την έκταση και τη φύση της χρήσης πρέπει να εξετάζεται λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων.
However, the sufficiency of the indication and proof as to the place, time, extent and nature of use has to be considered in view of the entirety of the evidence submitted.
Δεν ενδείκνυται χωριστή εκτίμηση των διαφόρων σχετικών παραγόντων, καθένας εκ των οποίων εξετάζεται μεμονωμένα (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 31).
A separate assessment of the various relevant factors, each considered in isolation, is not suitable (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 31).
Κατά συνέπεια, το Γραφείο αξιολογεί τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία στο πλαίσιο συνολικής εκτίμησης.
Thus, the Office evaluates the evidence submitted in an overall assessment.
Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης και όλα τα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα πρέπει να αξιολογούνται συνδυαστικά.
All the circumstances of the specific case have to be taken into account and all the materials submitted must be assessed in conjunction with each other.
Ως εκ τούτου, παρότι τα επιμέρους προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία ενδέχεται να μην αποδεικνύουν επαρκώς τη χρήση προγενέστερου σήματος, μπορούν να συμβάλουν στην απόδειξη της χρήσης σε συνδυασμό με άλλα έγγραφα και πληροφορίες.
Therefore, although pieces of evidence may be insufficient by themselves to prove the use of an earlier trade mark, they may contribute to proving use in combination with other documentation and information.
Η απόδειξη της χρήσης μπορεί να έχει έμμεση/συγκυριακή φύση, όπως συμβαίνει με την απόδειξη του μεριδίου στη σχετική αγορά, την εισαγωγή των οικείων προϊόντων, την προμήθεια των αναγκαίων πρώτων υλών ή υλικών συσκευασίας από τον δικαιούχο του σήματος ή την ημερομηνία λήξης των σχετικών προϊόντων.
Evidence of use may be of an indirect/circumstantial nature, such as evidence about the share in the relevant market, the importing of the relevant goods, the supply of the necessary raw materials or packaging to the owner of the mark, or the expiry date of the relevant goods.
Η έμμεση απόδειξη μπορεί να διαδραματίσει αποφασιστικής σημασίας ρόλο στη συνολική εκτίμηση των προσκομισθέντων αποδεικτικών στοιχείων.
Such indirect evidence can play a decisive role in the overall assessment of the evidence submitted.
Η αποδεικτική της αξία πρέπει να αξιολογείται ενδελεχώς.
Its probative value has to be carefully assessed.
Για παράδειγμα, στην απόφαση της 08/07/2010, T30/09, Peerstorm, EU:T:2010:298, § 42 et seq., κρίθηκε ότι οι ίδιοι οι κατάλογοι μπορούν -υπό συγκεκριμένες περιστάσεις- να γίνουν δεκτοί ως αποδεικτικά στοιχεία που τεκμηριώνουν επαρκή έκταση της χρήσης.
For instance, the judgment of 08/07/2010, T30/09, Peerstorm, EU:T:2010:298, § 42 et seq. found that catalogues in themselves could - under certain circumstances - be conclusive evidence of sufficient extent of use.
Κατά την αξιολόγηση της αποδεικτικής ισχύος των προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, είναι απαραίτητο να λαμβάνεται υπόψη το συγκεκριμένο είδος των οικείων προϊόντων και υπηρεσιών.
It is necessary to take into account the specific kind of the goods and services involved when assessing the probative value of the evidence submitted.
Για παράδειγμα, μπορεί να αποτελεί συνήθη πρακτική σε συγκεκριμένο κλάδο της αγοράς τα δείγματα των προϊόντων και των υπηρεσιών να μην φέρουν μνείες σχετικά με τον τόπο, το χρόνο, την έκταση και τη φύση της χρήσης.
For example, it may be common in a particular market sector for the samples of the goods and services themselves not to bear indications of the place, time, extent and nature of use.
Στις περιπτώσεις αυτές προφανώς πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αποδείξεις χρήσης που προκύπτουν από τα λοιπά προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία και αφορούν τις συγκεκριμένες μνείες.
In these cases it is obviously inappropriate to disregard such evidence of use if indications in this respect can be found in the other evidence submitted.
Κάθε έγγραφο που υποβάλλεται πρέπει να αξιολογείται ενδελεχώς ως προς το κατά πόσον αποδεικνύει τη χρήση του προγενέστερου σήματος κατά τη διάρκεια των 5 ετών που προηγήθηκαν της ημερομηνίας κατάθεσης ή της ημερομηνίας διεκδίκησης προτεραιότητας της αίτησης ΣΕΕ (βλ. σημείο 2.5 κατωτέρω) και χρήση στη σχετική εδαφική περιοχή (βλ. σημείο 2.4 κατωτέρω).
Each of the documents submitted has to be carefully evaluated as to whether it really reflects use in the 5 years preceding the date of filing or the date of priority of the EUTM application (see paragraph 2.5 below) and use in the relevant territory (see paragraph 2.4 below).
Ειδικότερα, εξετάζονται ενδελεχώς οι ημερομηνίες και ο τόπος χρήσης που αναγράφονται σε δελτία παραγγελίας, τιμολόγια και καταλόγους.
In particular, the dates and place of use shown on orders, invoices and catalogues are carefully examined.
[4: Ημερομηνία δημοσίευσης της επίδικης αίτησης ΣΕΕ σε περίπτωση ανακοπής κατατεθείσας πριν από τις 23/3/2016, βλ. σημείο 2.5.2 κατωτέρω.]
[4: Publication date of the contested EUTM application in the event of oppositions filed before 23/03/2016, see paragraph 2.5.2 below.]
Τα αποδεικτικά στοιχεία που δεν φέρουν καμία ένδειξη σχετικά με την ημερομηνία χρήσης μπορούν, στο πλαίσιο της συνολικής εκτίμησης, να παραμένουν λυσιτελή και να λαμβάνονται υπόψη από κοινού με άλλα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία φέρουν χρονολογία (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 33).
Material submitted without any indication of date of use may, in the context of an overall assessment, still be relevant and taken into consideration in conjunction with other pieces of evidence that are dated (17/02/2011, T324/09, Friboi, EU:T:2011:47, § 33).
Αυτό συμβαίνει ιδίως σε περιπτώσεις κλάδων της αγοράς όπου η συνήθης πρακτική επιτάσσει τα δείγματα των προϊόντων και των υπηρεσιών να μην φέρουν χρονικές επισημάνσεις (05/09/2001, R 608/20004, PALAZZO/HELADERIA PALAZZO, § 16, στην οποία επισημαίνεται ότι οι κατάλογοι παγωτών σπάνια φέρουν χρονολογία έκδοσης).
This is the case in particular if it is common in a particular market sector for the samples of the goods and services themselves not to bear indications of time (05/09/2001, R 608/20004, PALAZZO / HELADERIA PALAZZO, § 16, noting that ice-cream menus are rarely dated).
Παραδείγματα εφαρμογής των ανωτέρω γενικών αρχών στην πράξη παρατίθενται κατωτέρω, στο σημείο 3.7.5.
For implementation of the abovementioned general principles in practice, see the examples in paragraph 3.7.5 below.
Φύση της χρήσης
2.3 Nature of use
Ο όρος «φύση της χρήσης» αφορά:
The term ‘nature of use' refers to:
τη χρήση σήματος σύμφωνα με τη βασική λειτουργία του (σημείο 2.3.1 κατωτέρω)·
use of a mark in accordance with its essential function (paragraph 2.3.1 below);
τη χρήση του σήματος στην καταχωρισμένη μορφή του ή σε παραλλαγή της, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ΚΣΕΕ (σημείο 2.7 κατωτέρω)· και
use of the mark as registered or of a variation thereof in accordance with Article 18(1)(a) EUTMR (paragraph 2.7 below); and