natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Παράδειγμα: 17/03/2011, R 1529/20101, GLADIATOR/GLADIATOR, σχετικά με επίκληση μη καταχωρισμένου σήματος στην Τσεχική Δημοκρατία και 05/11/2007, R 1446/20064, RM2000T/RM2000T, σχετικά με επίκληση μη καταχωρισμένου σήματος στο Βέλγιο και απόρριψη της ανακοπής ως αβάσιμης διότι τα μη καταχωρισμένα σήματα δεν προστατεύονται στο Βέλγιο.
Example: 17/03/2011, R 1529/20101, GLADIATOR / GLADIATOR, where a non-registered trade mark in the Czech Republic was invoked and 05/11/2007, R 1446/20064, RM2000T / RM2000T, where a non-registered trade mark in Belgium was invoked and the opposition rejected as unfounded because non-registered trade marks are not protected in Belgium.
Άλλα χρησιμοποιούμενα στις συναλλαγές σημεία
3.2.3 Other signs used in the course of trade
Τα «άλλα χρησιμοποιούμενα στις συναλλαγές σημεία» είναι μια ευρεία κατηγορία σημείων που δεν προσδιορίζονται αναλυτικά στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ.
‘Other signs used in the course of trade' is a broad category that is not enumerated in Article 8(4) EUTMR.
Για να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, τα σημεία αυτά πρέπει να επιτελούν διακριτική λειτουργία ως προς την εμπορική προέλευση, δηλαδή πρέπει να χρησιμεύουν για να προσδιορίζουν μια οικονομική δραστηριότητα ασκούμενη από το δικαιούχο τους (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 149).
In order for such signs to come within the ambit of Article 8(4) EUTMR, they must have an identifying function as to commercial origin, that is to say, they must serve to identify an economic activity engaged in by their proprietor (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 149).
Το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ δεν καλύπτει άλλες κατηγορίες δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας που δεν συνιστούν «εμπορικά σημεία», όπως διπλώματα ευρεσιτεχνίας, δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ή δικαιώματα επί σχεδίων ή υποδειγμάτων τα οποία δεν επιτελούν πρωτίστως διακριτική λειτουργία αλλά προστατεύουν τεχνικά ή καλλιτεχνικά επιτεύγματα ή την «εμφάνιση» κάποιου πράγματος.
Article 8(4) EUTMR does not cover other types of intellectual property rights that are not ‘commercial signs' - such as patents, copyrights or design rights that do not have a primarily identifying function but protect technical or artistic achievements or the ‘appearance' of something.
Ακολουθούν ορισμένα παραδείγματα υποθέσεων στις οποίες εξετάστηκε αν ένα δικαίωμα ήταν «σημείο» για τους σκοπούς του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ.
Some examples of cases dealing with whether a right is a ‘sign' for the purposes of Article 8(4) EUTMR are set out below.
Εμπορικές επωνυμίες
3.2.3.1 Trade names
Οι εμπορικές επωνυμίες είναι ονομασίες που χρησιμοποιούνται για να προσδιορίζουν επιχειρήσεις, σε αντιδιαστολή με τα σήματα τα οποία προσδιορίζουν προϊόντα ή υπηρεσίες όπως παράγονται ή διατίθενται στην αγορά από συγκεκριμένη επιχείρηση.
Trade names are the names used to identify businesses, as distinguished from trade marks that identify goods or services as produced or marketed by a particular undertaking.
Η εμπορική επωνυμία δεν ταυτίζεται κατ' ανάγκη με την εταιρική επωνυμία ή την εμπορική ονομασία που καταχωρίζεται σε εμπορικό ή παρόμοιο μητρώο, καθώς οι εμπορικές επωνυμίες μπορεί να καλύπτουν άλλες μη καταχωρισμένες ονομασίες, όπως ένα σημείο που προσδιορίζει και διακρίνει συγκεκριμένη επιχείρηση.
A trade name is not necessarily identical with the corporate name or commercial name entered in a commercial or similar register as trade names can cover other non-registered names such as a sign that identifies and distinguishes a certain establishment.
Οι εμπορικές επωνυμίες απολαύουν προστασίας σε όλα τα κράτη μέλη ως αποκλειστικά δικαιώματα.
Trade names are protected as exclusive rights in all Member States.
Σύμφωνα με το άρθρο 8 της σύμβασης των Παρισίων, οι εμπορικές επωνυμίες απολαύουν προστασίας «άνευ υποχρέωσης κατάθεσης ή καταχώρισης».
Pursuant to Article 8 of the Paris Convention, trade names enjoy protection without any registration requirement.
Εάν η εθνική νομοθεσία προβλέπει ως προϋπόθεση την καταχώριση των εθνικών εμπορικών επωνυμιών, η σχετική διάταξη δεν ισχύει δυνάμει του άρθρου 8 της σύμβασης των Παρισίων για τις εμπορικές επωνυμίες που διαθέτουν υπήκοοι άλλων συμβαλλόμενων μερών της σύμβασης των Παρισίων.
If national legislation requires registration for national trade names, the respective provision is not applicable by virtue of Article 8 of the Paris Convention with respect to trade names held by a national of another contracting party to the Paris Convention.
Το ίδιο ισχύει και για τους υπηκόους των κρατών που είναι μέλη της συμφωνίας για την ίδρυση του ΠΟΕ.
This applies as well in respect of nationals of a member of the WTO Agreement.
Όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ επί των εμπορικών επωνυμιών, οσάκις γίνεται επίκληση εμπορικής επωνυμίας βάσει της νομοθεσίας ενός εκ των κρατών μελών στα οποία η καταχώριση συνιστά προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιωμάτων επί εμπορικής επωνυμίας, το Γραφείο εφαρμόζει το συγκεκριμένο όρο μόνον όταν το κράτος μέλος και η ιθαγένεια του ανακόπτοντος συμπίπτουν και σε καμία άλλη περίπτωση, καθώς κάτι τέτοιο θα συνιστούσε παράβαση των διατάξεων του άρθρου 8 της σύμβασης των Παρισίων.
As regards the application of Article 8(4) EUTMR to trade names, where the trade name is invoked on the basis of the law of one of the Member States where a registration is a condition for the enforcement of rights in a trade name, the Office will apply this requirement where the Member State and the nationality of the opponent are the same, but will not apply this requirement in all other cases, since this would violate the provisions of Article 8 of the Paris Convention.
Παραδείγματα: 16/08/2011, R 1714/20104, που αφορά επίκληση της ισπανικής εμπορικής επωνυμίας «JAMON DE HUELVA».
Examples: 16/08/2011, R 1714/20104, where the Spanish trade name ‘JAMON DE HUELVA' was invoked.
Εταιρικές επωνυμίες
3.2.3.2 Corporate names
Εταιρική επωνυμία είναι η επίσημη ονομασία μιας επιχείρησης, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις καταχωρίζεται στο αντίστοιχο εθνικό εμπορικό μητρώο.
A corporate name or company name is the official designation of an undertaking, in most cases registered in the respective national commercial register.
Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, απαιτείται απόδειξη της πραγματικής χρήσης της εταιρικής επωνυμίας, ακόμη και αν το εθνικό δίκαιο παρέχει στο δικαιούχο της το δικαίωμα να απαγορεύει τη χρήση μεταγενέστερου σήματος απλώς και μόνο λόγω της ύπαρξης του προγενέστερου καταχωρισμένου δικαιώματος.
Article 8(4) EUTMR requires that actual use be shown, even if national law vests in the holder of such a name the right to prohibit the use of a subsequent trade mark on the basis of registration alone.
Ωστόσο, ακόμη και αν αποτελεί προϋπόθεση για την παροχή προστασίας δυνάμει του εθνικού δικαίου, η καταχώριση πρέπει επίσης να αποδειχθεί.
However, if under national law registration is a prerequisite for protection, registration must be demonstrated as well.
Ειδάλλως, ο ανακόπτων δεν μπορεί να επικαλεστεί κανένα εθνικό δικαίωμα.
Otherwise, there would be no national right that the opponent could invoke.
Παραδείγματα: 14/09/2011, T485/07, O-live, EU:T:2011:467, που αφορά επίκληση της ισπανικής εμπορικής ονομασίας «OLIVE LINE», και 08/09/2011, R 21/20111, που αφορά επίκληση της γαλλικής εταιρικής επωνυμίας «MARIONNAUD PΑRFUMERIES».
Examples: 14/09/2011, T485/07, O-live, EU:T:2011:467, where the Spanish commercial name ‘OLIVE LINE' was invoked and 08/09/2011, R 21/20111, where the French company name ‘MARIONNAUD PARFUMERIES' was invoked.
Ονόματα τομέων
3.2.3.3 Domain names
Το όνομα τομέα είναι ένας συνδυασμός τυπογραφικών χαρακτήρων που αντιστοιχούν σε μία ή περισσότερες αριθμητικές διευθύνσεις IP οι οποίες χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό συγκεκριμένης ιστοσελίδας ή δέσμης ιστοσελίδων στο διαδίκτυο.
A domain name is a combination of typographical characters corresponding to one or several numeric IP addresses that are used to identify a particular web page or set of web pages on the internet.
Κατά συνέπεια, το όνομα τομέα λειτουργεί ως «διεύθυνση» που χρησιμοποιείται για την παραπομπή σε συγκεκριμένο τόπο στο διαδίκτυο (euipo.europa.eu) ή ως διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (@euipo.europa.eu).
As such, a domain name functions as an ‘address' used to refer to a specific location on the internet (euipo.europa.eu) or an email address (@euipo.europa.eu).
Τα ονόματα τομέων καταχωρίζονται σε φορείς ή εμπορικές οντότητες που αποκαλούνται «καταχωρητές ονομάτων τομέα».
Domain names are registered with organisations or commercial entities called ‘domain name registrars'.
Παρότι το όνομα τομέα είναι μοναδικό και μπορεί να αποτελεί πολύτιμο εμπορικό περιουσιακό στοιχείο, η καταχώριση ονόματος τομέα δεν συνιστά, αυτή καθαυτή, δικαίωμα διανοητικής ιδιοκτησίας.
Although a domain name is unique and may be a valuable commercial asset, a domain name registration per se is not an intellectual property right.
Με την καταχώριση ονόματος τομέα δεν στοιχειοθετείται κανενός είδους αποκλειστικό δικαίωμα.
Such registrations do not create any form of exclusive right.
Πρόκειται απλώς, εν προκειμένω, για συμβατική συμφωνία μεταξύ ενός καταχωρούντος όνομα τομέα και του καταχωρητή ονομάτων τομέα.
Instead, ‘registration' in this context refers to a contractual agreement between a domain name registrant and the domain name registrar.
Ωστόσο, η χρήση ονόματος τομέα δύναται να οδηγήσει στη στοιχειοθέτηση δικαιώματος το οποίο μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την άσκηση ανακοπής δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ.
However, the use of a domain name may give rise to rights that can be the basis for an opposition under Article 8(4) EUTMR.
Αυτό μπορεί να συμβεί όταν η χρήση του ονόματος τομέα συνεπάγεται ότι προστατεύεται ως μη καταχωρισμένο σήμα ή ως σημείο που προσδιορίζει την εμπορική προέλευση δυνάμει του εφαρμοστέου εθνικού δικαίου.
This can occur if through the use of the domain name it acquires protection as a non-registered trade mark or a trade sign identifying commercial origin under the applicable national law.
Η δυνατότητα επίκλησης, δυνάμει του αντίστοιχου εθνικού δικαίου, του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας επί τίτλου έργου έναντι πλέον πρόσφατου σήματος είναι επουσιώδης για τους σκοπούς του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ.
The fact that the copyright in a title of a work can be invoked under the respective national law against a subsequent trade mark is not material for the purposes of Article 8(4) EUTMR.
Όπως προαναφέρθηκε, παρότι είναι δυνατή η επίκληση δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας για την ακύρωση ΣΕΕ δυνάμει του άρθρου 60 παράγραφος 2 του ΚΣΕΕ, μόνον όταν ο τίτλος επιτελεί «διακριτικό» ρόλο και λειτουργεί ως σημείο προσδιορισμού εμπορικής προέλευσης εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ.
As set out above, whilst a right in copyright may be used to invalidate an EUTM under Article 60(2) EUTMR, it is only where a title has an ‘identifying' function and acts as a trade sign identifying commercial origin that it comes within the scope of Article 8(4) EUTMR.
Ως εκ τούτου, για να είναι δυνατή η επίκληση τέτοιων σημείων για την άσκηση ανακοπής δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, το εθνικό δίκαιο πρέπει να παρέχει προστασία ανεξάρτητη από αυτή που παρέχει στο δικαίωμα του δημιουργού (δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας) δυνάμει της συναφούς νομοθεσίας (30/06/2009, T435/05, Dr. No, EU:T:2009:226, § 41-43).
Therefore, for such signs to be relied on under Article 8(4) EUTMR in the context of opposition proceedings, the national law must envisage a protection that is independent from that recognised by copyright law (30/06/2009, T435/05, Dr. No, EU:T:2009:226, § 41-43.)
Όπως ισχύει για όλα τα δικαιώματα που εμπίπτουν στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, ο τίτλος πρέπει να έχει χρησιμοποιηθεί στις συναλλαγές.
As with all rights under Article 8(4) EUTMR, the title must have been used in the course of trade.
Αυτό προϋποθέτει κατά κανόνα ότι το έργο το οποίο αφορά ο τίτλος πρέπει να έχει διατεθεί στην αγορά.
This will normally require that the work to which the title relates must have been placed on the market.
Όταν ο τίτλος αφορά υπηρεσία (π.χ. τηλεοπτικό πρόγραμμα), η εν λόγω υπηρεσία πρέπει να έχει καταστεί διαθέσιμη.
Where the title relates to a service (such as a television programme), the service must have been made available.
Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η διαφήμιση πριν από τη χρήση μπορεί να επαρκεί για τη στοιχειοθέτηση δικαιώματος και στις οποίες η εν λόγω διαφήμιση συνιστά «χρήση» κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ.
However, there will be circumstances where pre-use advertising may be sufficient to create rights, and where such advertising will constitute ‘use' within the meaning of Article 8(4) EUTMR.
Σε κάθε περίπτωση, ο τίτλος πρέπει να έχει χρησιμοποιηθεί ως ένδειξη της εμπορικής προέλευσης των επίμαχων προϊόντων και υπηρεσιών.
In all cases, the title must have been used as an indicator of the commercial origin of the goods and services in question.
Όταν ο τίτλος χρησιμοποιείται μόνο για να δηλώσει την καλλιτεχνική προέλευση ενός έργου, η χρήση αυτή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ (30/06/2009, T435/05, Dr. No, EU:T:2009:226, § 25-31).
Where a title is used only to indicate the artistic origin of a work, such use falls outside the scope of Article 8(4) EUTMR (30/06/2009, T435/05, Dr. No, EU:T:2009:226, § 25-31).
Παράδειγμα: 12/01/2012, R 181/20111, που αφορά επίκληση του τίτλου του περιοδικού «ART».
Example: 12/01/2012, R 181/20111, where the magazine title ‘ART' was invoked.
Απαιτήσεις περί χρήσης
3.3 Use requirements
Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ σε διαδικασία ανακοπής είναι η χρήση των προγενέστερων δικαιωμάτων.
In order to successfully invoke Article 8(4) EUTMR in opposition proceedings, the earlier rights must be used.
Όσον αφορά την απαίτηση περί χρήσης, υπάρχουν δύο διαφορετικά πρότυπα τα οποία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη:
There are two different use requirement standards which must be taken into account:
εθνικό πρότυπο
national standard
ευρωπαϊκό πρότυπο.
European standard.
Ωστόσο, τα δύο αυτά πρότυπα σαφώς αλληλεπικαλύπτονται.
The two use requirement standards, however, clearly overlap.
Πρέπει, επομένως, να αξιολογούνται από κοινού και όχι να λαμβάνονται υπόψη μεμονωμένα.
They must not be viewed in isolation but have to be assessed together.
Αυτό ισχύει, ιδίως, όσον αφορά την «ένταση χρήσης» δυνάμει του εθνικού προτύπου και τη «χρήση στις συναλλαγές σημείου το οποίο δεν έχει μόνον τοπική ισχύ» δυνάμει του ευρωπαϊκού προτύπου.
This applies, in particular, to the ‘intensity of use' under the national standard and ‘use in trade of more than mere local significance' under the European standard.
Εθνικό πρότυπο
3.3.1 National standard
Το εθνικό πρότυπο είναι λυσιτελές διότι καθορίζει την έκταση της προστασίας των προγενέστερων δικαιωμάτων τα οποία δεν είναι συνήθως ευκόλως προσδιορίσιμα, δεδομένου μάλιστα ότι η προστασία τους δεν είναι εναρμονισμένη σε επίπεδο ΕΕ (βλ. σημείο 3.4 κατωτέρω σχετικά με την έκταση της προστασίας).
The national standard is relevant as it defines the scope of protection of the earlier rights, which are often not easily identifiable, all the more so since their protection is not harmonised on an EU level (see paragraph 3.5.2 below on the scope of protection).
Το πρότυπο αυτό καθορίζει την ύπαρξη ή όχι εθνικού δικαιώματος και τις προϋποθέσεις παροχής προστασίας.
This standard determines the existence of the national right and the conditions of protection.
Για τα μη καταχωρισμένα σήματα και άλλα σημεία που προσδιορίζουν εμπορική προέλευση για τα οποία δεν απαιτείται καταχώριση, η χρήση συνιστά το μοναδικό πραγματικό περιστατικό που τεκμηριώνει την ύπαρξη του δικαιώματος και, επιπλέον, επιβεβαιώνει τη χρονική στιγμή κατά την οποία το δικαίωμα αυτό άρχισε να υφίσταται.
For non-registered trade marks and other trade signs identifying commercial origin that do not require registration, use constitutes the only factual premise justifying the existence of the right, including ascertainment of the beginning of its existence.
Το εθνικό πρότυπο ορίζει επίσης την ένταση της χρήσης δυνάμει του συναφούς εθνικού δικαίου, η οποία μπορεί να ποικίλλει από απλή πρώτη χρήση του σημείου στις συναλλαγές έως χρήση που πρέπει να έχει οδηγήσει σε αναγνώριση ή φήμη του σημείου.
The national standard also prescribes the intensity of use under the relevant national law, which may vary from mere first use in trade to use requiring recognition or reputation.
Για παράδειγμα, στη Δανία η απόκτηση δικαιώματος επί μη καταχωρισμένου σήματος είναι δυνατή απλώς με την έναρξη της χρήσης του στο έδαφος της χώρας.
For example, right to an unregistered trade mark in Denmark is acquired by mere commencement of use of the mark in Danish territory.
Στη Γερμανία, ωστόσο, η απόκτηση δικαιώματος επί μη καταχωρισμένου σήματος είναι δυνατή διά της χρήσης που έχει οδηγήσει στην αναγνώριση του σημείου ως σήματος από το ενδιαφερόμενο κοινό (Verkehrsgeltung).
In Germany, however, the right to an unregistered trade mark is acquired through use that has led to recognition by the relevant public of it as a trade mark (Verkehrsgeltung).
Σύμφωνα με τη νομολογία, τα σημεία με διακριτικό χαρακτήρα πρέπει να είναι αναγνωρίσιμα σε ποσοστό 20 έως 25 % του κοινού, ενώ τα σημεία που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα πρέπει να είναι αναγνωρίσιμα σε ποσοστό 50 % του ενδιαφερόμενου κοινού.
According to case-law, distinctive signs require 20 to 25 % recognition whereas non-distinctive signs must demonstrate recognition by 50 % of the relevant public.
Ευρωπαϊκό πρότυπο - χρήση στις συναλλαγές σημείου το οποίο δεν έχει μόνον τοπική ισχύ
3.3.2 European standard - use in the course of trade of more than mere local significance
Δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ, η ύπαρξη προγενέστερου μη καταχωρισμένου σήματος ή άλλου σημείου συνιστά πρόσφορη βάση για την άσκηση ανακοπής εφόσον το σημείο πληροί, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες προϋποθέσεις: χρησιμοποιείται στις συναλλαγές και η χρήση του δεν έχει μόνον τοπική ισχύ.
Under Article 8(4) EUTMR, the existence of an earlier non-registered trade mark or of another sign gives good grounds for opposition if the sign satisfies, inter alia, the following conditions: it must be used in the course of trade and the use must be of more than mere local significance.
Οι δύο αυτές προαναφερθείσες προϋποθέσεις προκύπτουν ξεκάθαρα από το γράμμα του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ [που επαναλαμβάνεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο δ) του KEKΣEE] και πρέπει, επομένως, να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα του δικαίου της ΕΕ.
The above two conditions are apparent from the very wording of Article 8(4) EUTMR (reiterated in Article 7(2)(d) EUTMDR), and must, therefore, be interpreted in the light of EU law.
Ο κοινός σκοπός των δύο προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ συνίσταται στον περιορισμό των συγκρούσεων μεταξύ των σημείων, εμποδίζοντας τη δυνατότητα ενός προγενέστερου δικαιώματος που δεν είναι επαρκώς χαρακτηριστικό, δηλαδή σπουδαίο και σημαντικό στις συναλλαγές, να κωλύει την καταχώριση ενός νέου σήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
The common purpose of the two conditions laid down in Article 8(4) EUTMR is to limit conflicts between signs by preventing an earlier right that is not sufficiently definite - that is to say, important and significant in the course of trade - from preventing registration of a new European Union trade mark.
Μια τέτοια δυνατότητα ανακοπής πρέπει να αναγνωρίζεται μόνο στα σημεία που έχουν αποτελεσματική και πραγματική παρουσία στην αντίστοιχη αγορά τους (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 157).
A right of opposition of that kind must be reserved to signs which actually have a real presence on their relevant market (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 157).
Χρήση στις συναλλαγές
3.3.2.1 Use in the course of trade
Η πρώτη απαίτηση που θέτει το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ είναι ότι το σημείο πρέπει να χρησιμοποιείται στις συναλλαγές.
The first requirement under Article 8(4) EUTMR is that the sign must be used in the course of trade.
Η έννοια της «χρήσης στις συναλλαγές» κατά το άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ δεν είναι ίδια με την έννοια της «ουσιαστικής χρήσης» κατά το άρθρο 47 παράγραφοι 2 και 3 του ΚΣΕΕ (30/09/2010, T534/08, Granuflex, EU:T:2010:417, § 24-27).
The notion of ‘use in the course of trade' in accordance with Article 8(4) EUTMR is not the same as ‘genuine use' in accordance with Article 47(2) and (3) EUTMR (30/09/2010, T534/08, Granuflex, EU:T:2010:417, § 24-27).
Οι σκοποί και οι προϋποθέσεις που συνδέονται με την απόδειξη της ουσιαστικής χρήσης καταχωρισμένων σημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή εθνικών σημάτων διαφέρουν από τους σκοπούς και τις προϋποθέσεις της απόδειξης της χρήσης των σημείων στις συναλλαγές που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ (09/07/2010, T430/08, Grain Millers, EU:T:2010:304, § 26· 29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 143).
The aims and conditions connected with proof of genuine use of registered European Union or national trade marks are different from those relating to proof of use in the course of trade of the signs referred to in Article 8(4) EUTMR (09/07/2010, T430/08, Grain Millers, EU:T:2010:304, § 26; 29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 143).
Η χρήση πρέπει να ερμηνεύεται, επομένως, σε συνάρτηση με την κατηγορία του εκάστοτε δικαιώματος.
Therefore, use must be interpreted according to the particular type of right at issue.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι «η χρήση του σημείου στις συναλλαγές» κατά την έννοια του άρθρου 8 παράγραφος 4 του ΚΣΕΕ αναφέρεται σε χρήση του σημείου η οποία γίνεται «στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας που επιδιώκει οικονομικά πλεονεκτήματα, και όχι στον ιδιωτικό τομέα» (12/11/2002, C206/01, Arsenal, EU:C:2002:651, § 40; 25/01/2007, C48/05, Opel, EU:C:2007:55, § 18· 11/09/2007, C17/06, Céline, EU:C:2007:497, § 17).
The Court of Justice ruled that the ‘use of the sign in the course of trade' within the meaning of Article 8(4) EUTMR refers to the use of the sign ‘in the course of a commercial activity with a view to economic advantage and not as a private matter' (12/11/2002, C206/01, Arsenal, EU:C:2002:651, § 40; 25/01/2007, C48/05, Opel, EU:C:2007:55, § 18; 11/09/2007, C17/06, Céline, EU:C:2007:497, § 17).
Ωστόσο, το Δικαστήριο αποφάνθηκε επίσης ότι θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη δωρεάν παραδόσεις προκειμένου να εξακριβωθεί αν πληρούται η προϋπόθεση της χρήσεως στις συναλλαγές του προβληθέντος προγενέστερου δικαιώματος, καθόσον οι παραδόσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας αποσκοπούσας σε οικονομικό όφελος, ήτοι στην κατάκτηση νέων εμπορικών διεξόδων (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 152).
However, the Court of Justice also ruled that deliveries made without charge may be taken into account in order to ascertain whether the requirement for use of the earlier right in the course of trade has been met, since those deliveries could have been made in the context of a commercial activity with a view to economic advantage, namely to acquire new outlets (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 152).
Όσον αφορά τον χρόνο χρήσης του σημείου, ο ανακόπτων οφείλει να αποδείξει ότι η χρήση πραγματοποιήθηκε πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της επίδικης αίτησης καταχώρισης ΣΕΕ ή την ημερομηνία προτεραιότητας, εφόσον υφίσταται (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 166-168).
As far as the time of use of the sign is concerned, an opponent must prove that use took place before the filing of the EUTM application or the priority date if relevant (29/03/2011, C96/09 P, Bud, EU:C:2011:189, § 166-168).
Επιπλέον, πρέπει να προκύπτει σαφώς από τις αποδείξεις ότι η χρήση συνεχίζεται κατά την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης ανακοπής.
Moreover, it must be clear from the evidence that the use continues on the date of the filing of the opposition.