natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Αυτού του είδους η κοινή χρήση σημείου μπορεί να αλλοιώσει τη μοναδικότητα του σημείου και, επομένως, την ικανότητά του να δηλώνει την προέλευση των προϊόντων και των υπηρεσιών.
This common use of a sign can erode the uniqueness of a sign and, consequently, its ability to indicate the origin of the goods and services.
Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να εξετάζεται προσεκτικά αν η περιγραφόμενη κατάσταση υφίσταται σε όλες τις σχετικές γεωγραφικές περιοχές και ως προς το σύνολο των σχετικών προϊόντων και υπηρεσιών.
In this context, it is important to assess carefully whether the situation described exists in all the relevant geographical areas and with regard to all the relevant goods and services.
Για παράδειγμα, λόγω των τεχνολογικών αλλαγών στον τομέα της πληροφορικής, υπάρχει μια αυξανόμενη τάση χρήσης συστατικών στοιχείων όπως τα «I» (internet), «E» (electronic) και «M» (mobile) σε συνδυασμό με μια συνήθη λέξη.
As an example, due to technological changes in the field of IT, there has been an increased number of instances where components such as ‘I' (internet), ‘E' (electronic) and ‘M' (mobile) are used adjoined to a meaningful word.
Στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τα συγκεκριμένα στοιχεία θεωρούνται επί του παρόντος περιγραφικά (19/04/2004, R 758/20022, ITUNES, § 11), ενώ σε προγενέστερες περιόδους θεωρούνταν διακριτικού χαρακτήρα.
In the context of electronic communications, they are currently found to be descriptive (19/04/2004, R 758/20022, ITUNES, § 11), whereas previously they were considered distinctive.
Σχετικά προϊόντα και υπηρεσίες
3.2.2.3 Relevant goods and services
Η εκτίμηση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα των συστατικών στοιχείων διενεργείται μόνο για όσα προϊόντα ή υπηρεσίες έχει διαπιστωθεί ότι είναι ταυτόσημα ή παρόμοια, ήτοι:
The assessment of the inherent distinctiveness of the components is carried out only for the goods or services that are identical or similar, that is:
το προγενέστερο σήμα υποβάλλεται σε εκτίμηση σε σχέση με τα καταχωρισμένα προϊόντα και υπηρεσίες που έχει διαπιστωθεί ότι είναι ταυτόσημα ή παρόμοια με τα προσβαλλόμενα προϊόντα και υπηρεσίες·
the earlier mark is assessed with respect to the registered goods and services that are identical or similar to the contested goods and services;
το προσβαλλόμενο σήμα υποβάλλεται σε εκτίμηση σε σχέση με τα προσβαλλόμενα προϊόντα και υπηρεσίες που είναι ταυτόσημα ή παρόμοια με τα αντίστοιχα του προγενέστερου σήματος.
the contested trade mark is assessed with respect to the contested goods or services that are identical or similar to those of the earlier mark.
Γενικές αρχές της εξέτασης του διακριτικού χαρακτήρα
3.2.2.4 General principles of examination of distinctiveness
Η εξέταση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα πραγματοποιείται σε δύο στάδια: πρώτον, πρέπει να προσδιοριστεί αν το ενδιαφερόμενο κοινό αναγνωρίζει σημασιολογικό περιεχόμενο στο υπό εξέταση στοιχείο και, δεύτερον, αν το σημασιολογικό περιεχόμενο που αντιλαμβάνεται το κοινό σχετίζεται με και/ή χρησιμοποιείται ευρέως στις συναλλαγές ως προς τα ταυτόσημα ή παρόμοια προϊόντα και υπηρεσίες.
The examination of inherent distinctiveness is carried out in two phases: first, it should be determined whether the relevant public recognises semantic content of the element at issue and, second, whether or not the semantic content perceived is related to and/or commonly used in trade for the identical or similar goods and services.
Όσον αφορά το πρώτο στάδιο, δηλαδή αν το ενδιαφερόμενο κοινό αναγνωρίζει σημασιολογικό περιεχόμενο, κατά την εκτίμηση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα των συστατικών στοιχείων των σημάτων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η (κάθε) οικεία γεωγραφική περιοχή, καθώς και το διαφορετικό γλωσσικό και πολιτισμικό της πλαίσιο.
As regards the first phase, that is to say, whether the relevant public recognises a semantic content, the inherent distinctiveness of the components of the marks has to be evaluated by taking into account (each of) the relevant geographical area(s) and their different linguistic and cultural backgrounds.
Υπό την έννοια αυτή, σε ορισμένα τμήματα της σχετικής γεωγραφικής περιοχής, το κοινό ενδέχεται να μην κατανοεί το περιγραφικό περιεχόμενο που μπορεί να έχει το σήμα σε άλλα τμήματα της ίδιας περιοχής.
As such, the public in some parts of the relevant territory might not understand the descriptive content that a mark may have in other parts.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο διακριτικός χαρακτήρας του σήματος σε μια περιοχή δεν επηρεάζεται από το γεγονός ότι μπορεί να γίνεται αντιληπτός με διαφορετικό τρόπο σε άλλες περιοχές.
In these cases, the distinctiveness of the mark in one area is not affected by the fact that it may be perceived differently in other areas.
Στη συνέχεια παρατίθεται παράδειγμα περίπτωσης όπου η γλωσσική πτυχή ήταν κρίσιμης σημασίας στο θέμα του διακριτικού χαρακτήρα.
Below is an example of a case where linguistic considerations were vital to the issue of distinctiveness.
Το δεύτερο στάδιο συνίσταται στη συσχέτιση της τυχόν σημασίας την οποία αντιλαμβάνεται το κοινό στα συστατικά στοιχεία με τα επίμαχα ταυτόσημα ή παρόμοια προϊόντα και υπηρεσίες.
The second phase consists of correlating any meaning that the public perceives in the components with the identical or similar goods and services in dispute.
Εάν το ενδιαφερόμενο κοινό αντιλαμβάνεται την εν λόγω σημασία ως περιγραφική, εγκωμιαστική ή υπαινικτική (κατά τρόπο που επηρεάζει ουσιωδώς το διακριτικό χαρακτήρα) κ.λπ. σε σχέση με τα συγκεκριμένα προϊόντα και τις συγκεκριμένες υπηρεσίες, τότε ο διακριτικός χαρακτήρας της θα εξασθενίσει αναλόγως.
If the relevant public perceives this meaning as descriptive, laudatory or allusive (in a manner that materially affects distinctiveness), etc. for these goods and services, then its distinctiveness will be diminished accordingly.
Ίσως είναι απαραίτητο να γίνει διάκριση μεταξύ των διαφόρων οικείων προϊόντων και υπηρεσιών, διότι η δυνατότητα διαπίστωσης μη διακριτικού χαρακτήρα ή περιορισμένου διακριτικού χαρακτήρα ενδέχεται να αφορά μέρος μόνο των εν λόγω προϊόντων και υπηρεσιών.
It may be necessary to distinguish between the various goods and services involved because the finding of no or limited distinctiveness might relate to only part of those goods and services.
Σε περίπτωση που δεν μπορεί να αποδοθεί καμία σημασία σε λεκτικό στοιχείο, το στοιχείο αυτό δεν μπορεί κατ' ουδένα τρόπο να είναι περιγραφικό, εγκωμιαστικό ή υπαινικτικό και, ως εκ τούτου, θεωρείται ότι έχει διακριτικό χαρακτήρα.
In the event that no meaning can be attributed to a verbal element, it cannot be descriptive, laudatory or allusive in any way and as such is considered distinctive.
Ωστόσο, στην περίπτωση διαφορών βάσει σχετικών λόγων, το ζήτημα δεν είναι απλώς αν ένα συστατικό στοιχείο σημείου έχει ή δεν έχει διακριτικό χαρακτήρα (ήτοι, αν ανταποκρίνεται στο ελάχιστο όριο διακριτικού χαρακτήρα για καταχώριση), αλλά και ο βαθμός του διακριτικού χαρακτήρα στην κλίμακα διαβάθμισης που αναφέρθηκε προηγουμένως.
However, in relative grounds disputes, the question is not merely whether a component is distinctive or not (i.e. whether it reaches the minimum distinctiveness threshold for registration), but also to what degree it is distinctive within the sliding scale previously mentioned.
Συνεπώς, για παράδειγμα, ο διακριτικός χαρακτήρας ενός μη περιγραφικού αλλά απλώς υπαινικτικού για τα υπό εξέταση προϊόντα ή τις υπηρεσίες όρου ενδέχεται να είναι επαρκώς έντονος ώστε να ικανοποιεί τους απόλυτους λόγους, ωστόσο, για τους σκοπούς των σχετικών λόγων, μπορεί να είναι ασθενέστερος του συνήθους βαθμού.
Therefore, for instance, a term that is not descriptive but merely allusive for the goods or services in question might be distinctive enough to pass the absolute grounds test, but still have less than normal distinctiveness for the purposes of relative grounds.
[2: Βλ. επίσης στόχο 2 της κοινής πρακτικής σχετικά με τον αντίκτυπο των μη διακριτικών/αδύναμων συστατικών στοιχείων στον κίνδυνο σύγχυσης που συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικτύου σημάτων, σχεδίων και υποδειγμάτων.]
[2: See also Objective 2 of the Common Practice on the Impact of Non-Distinctive/Weak Components on Likelihood of Confusion agreed in the framework of the European Trade Mark and Design Network.]
Η εξέταση του εγγενούς διακριτικού χαρακτήρα μπορεί να οδηγήσει σε ένα από τα ακόλουθα συμπεράσματα.
The outcome of the examination of inherent distinctiveness will be one of the following.
Το συστατικό στοιχείο στερείται διακριτικού χαρακτήρα ή έχει ασθενέστερο του συνήθους βαθμού διακριτικό χαρακτήρα.
The component has no distinctiveness or has less than normal distinctiveness.
Βλ. τα παραδείγματα κατωτέρω.
See the examples below.
Το συστατικό στοιχείο έχει το συνήθη βαθμό διακριτικού χαρακτήρα διότι ούτε στερείται διακριτικού χαρακτήρα ούτε έχει ασθενέστερο του συνήθους βαθμού διακριτικό χαρακτήρα για ταυτόσημα ή παρόμοια προϊόντα ή υπηρεσίες.
The component has normal distinctiveness because it is neither non-distinctive nor weak for identical or similar goods or services.
Παραδείγματα περιγραφικών συστατικών στοιχείων
3.2.2.6 Examples of laudatory components
Παραδείγματα εγκωμιαστικών συστατικών στοιχείων
3.2.2.7 Examples of allusive components
Παραδείγματα υπαινικτικών συστατικών στοιχείων
3.2.3 Specific cases
Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα σημεία αποτελούνται από ένα ή περισσότερα λεκτικά στοιχεία διακριτικού χαρακτήρα και ένα ή περισσότερα εικονιστικά στοιχεία τα οποία το ενδιαφερόμενο κοινό αντιλαμβάνεται ως συνηθισμένα ή κοινότοπα.
There are instances where signs are composed of one (or various) distinctive verbal element(s) and one (or various) figurative element(s) that are perceived by the relevant public as being commonplace or banal.
Τα εν λόγω εικονιστικά στοιχεία αποτελούνται συχνά από ένα απλό γεωμετρικό σχήμα (π.χ. πλαίσια, ετικέτες) ή από χρώματα που χρησιμοποιούνται συχνά στον οικείο τομέα της αγοράς (π.χ. κόκκινο για πυροσβεστήρες, κίτρινο ή κόκκινο ή πορτοκαλί για τον ταχυδρομικό τομέα, ανάλογα με το οικείο κράτος μέλος).
These figurative elements frequently consist of a simple geometrical shape (e.g. frames, labels) or of colours frequently used in the market sector (e.g. red for fire extinguishers, yellow or red or orange for the postal sector depending on the Member State concerned).
Για το λόγο αυτό, τα εν λόγω συνηθισμένα και κοινότοπα στοιχεία θεωρούνται μη διακριτικού χαρακτήρα.
For this reason, these commonplace and banal elements are considered non-distinctive.
Αμελητέες διαφορές (σχεδόν ταυτόσημο)
3.2.3.2 Insignificant differences (quasi-identity)
Κατά τη σύγκριση ενός λεκτικού σήματος με εικονιστικό σήμα που συνίσταται σε ταυτόσημο λεκτικό στοιχείο, δεν κρίνεται αναγκαία η εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα του λεκτικού στοιχείου εάν τα εικονιστικά στοιχεία στερούνται διακριτικού χαρακτήρα (χρώμα, φόντο, κοινοί τυπογραφικοί χαρακτήρες), κυρίαρχου χαρακτήρα και νοήματος.
In a comparison of a word mark with a figurative mark consisting of an identical word element, it is not necessary to assess the distinctiveness of that word element if the figurative elements are not distinctive (colour, background, common typeface), not dominant and do not have any meaning.
Στις περιπτώσεις αυτές, το γεγονός ότι το συμπίπτον λεκτικό στοιχείο ενδέχεται να στερείται διακριτικού χαρακτήρα ή να έχει περιορισμένο διακριτικό χαρακτήρα σε σχέση με ορισμένα προϊόντα και ορισμένες υπηρεσίες σε κάποιες γλώσσες δεν ασκεί επιρροή, δεδομένου ότι δεν μπορεί να εξαλειφθεί ο πιθανός κίνδυνος σύγχυσης, ακόμη και αν το εν λόγω συμπίπτον στοιχείο έχει το χαμηλότερο βαθμό διακριτικού χαρακτήρα.
In such cases, the fact that the coinciding word element might be non-distinctive or lowly-distinctive in relation to some goods and services in some languages is irrelevant since a likelihood of confusion cannot be dispelled even by the lowest degree of distinctiveness of that coinciding element.
Αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και αν το λεκτικό στοιχείο έχει περιορισμένο ή καθόλου διακριτικό χαρακτήρα, αυτό ισχύει εξίσου για αμφότερα τα σήματα, ενώ τα εικονιστικά στοιχεία είναι σαφώς ανεπαρκή για τη διάκριση μεταξύ των δύο σημάτων.
This means, that even if the word element has limited or no distinctiveness, this applies equally to both marks, whereas the figurative elements are clearly not sufficient to distinguish the marks.
Συστατικά στοιχεία που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα, αριθμοί και βραχέα συστατικά στοιχεία
3.2.3.3 One-letter components, numerals and short components
Στην απόφασή του της 09/09/2010, C265/09 P, α, EU:C:2010:508, το Δικαστήριο έκρινε ότι η εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα σημάτων που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα πρέπει να πραγματοποιείται στο πλαίσιο συγκεκριμένης εξέτασης που αφορά ακριβώς τα εν λόγω προϊόντα ή υπηρεσίες, και σύμφωνα με τα ίδια κριτήρια που ισχύουν για τα άλλα λεκτικά σήματα (σκέψεις 33-39).
In its judgment of 09/09/2010, C265/09 P, α, EU:C:2010:508, the Court held that the distinctiveness of single-letter trade marks must be assessed according to an examination based on the facts, focusing on the goods or services concerned and the same criteria that apply to other word marks (paras 33-39).
Παρότι η απόφαση αυτή αφορά τους απόλυτους λόγους απαραδέκτου, το Γραφείο θεωρεί ότι η αρχή την οποία έχει καθιερώσει το Δικαστήριο (δηλαδή ότι η εφαρμογή του κριτηρίου του διακριτικού χαρακτήρα πρέπει να είναι η ίδια για όλα τα σήματα) ισχύει και στις περιπτώσεις κατ' αντιμωλία (inter partes) διαδικασιών, όταν πρόκειται για τον προσδιορισμό του διακριτικού χαρακτήρα των συστατικών στοιχείων που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα.
Although that judgment deals with absolute grounds, the Office considers that the principle established by the Court (i.e. that the application of the criterion of distinctiveness must be the same for all marks) also applies in inter partes cases when it comes to determining the distinctiveness of single-letter components in trade marks.
Παρότι αναγνώρισε το γεγονός ότι η απόδειξη του διακριτικού χαρακτήρα μπορεί να καταστεί πολύ δυσχερέστερη για ένα σήμα που αποτελείται από ένα μόνο γράμμα σε σχέση με άλλα λεκτικά σήματα, το Δικαστήριο έκρινε ότι αυτό δεν δικαιολογεί τον καθορισμό ειδικών κριτηρίων τα οποία θα υποκαθιστούν το κριτήριο του διακριτικού χαρακτήρα όπως έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία ή θα παρεκκλίνουν από την εφαρμογή του.
The Court, although acknowledging that it may prove more difficult to establish distinctiveness for marks consisting of a single letter than for other word marks, held that these circumstances do not justify laying down specific criteria supplementing or derogating from application of the criterion of distinctiveness as interpreted in the case-law.
Στο πλαίσιο της ανάλυσης του διακριτικού χαρακτήρα των συστατικών στοιχείων των σημείων, το Γραφείο θεωρεί ότι η απόφαση αυτή σημαίνει ότι κατά τη διαπίστωση του διακριτικού χαρακτήρα ενός μεμονωμένου γράμματος, το οποίο αποτελεί συστατικό στοιχείο ενός σημείου και δεδομένου του περιορισμένου αριθμού των γραμμάτων, η εκτίμηση δεν πρέπει να βασίζεται σε εικασίες, όπως οι εκ των προτέρων δηλώσεις ότι οι καταναλωτές δεν έχουν συνηθίσει να αντιλαμβάνονται τα μεμονωμένα γράμματα ως σήματα, ή σε γενικά επιχειρήματα, όπως εκείνα που αφορούν τη διαθεσιμότητα των σημείων.
In the context of analysis of distinctiveness of components of signs, the Office considers the ruling to mean that, when establishing the distinctiveness of a single letter, being a component of a sign, it is not correct to rely on assumptions such as a priori statements that consumers are not in the habit of perceiving single letters as trade marks or on generic arguments such as that relating to the availability of signs, given the limited number of letters.
Το Γενικό Δικαστήριο έχει αποφανθεί έκτοτε σε διάφορες υποθέσεις ότι ένα σήμα που περιέχει ένα μόνο γράμμα ή έναν μόνο αριθμό μπορεί πράγματι να έχει εγγενώς διακριτικό χαρακτήρα (08/05/2012, T101/11, G, EU:T:2012:223, § 50· 06/10/2011, T176/10, Seven for all mankind, EU:T:2011:577, § 36· 05/11/2013, T378/12, X, EU:T:2013:574, § 37-51).
The General Court has since stated in a number of cases that a trade mark containing a single letter or a single numeral may indeed be inherently distinctive (08/05/2012, T101/11, G, EU:T:2012:223, § 50; 06/10/2011, T176/10, Seven for all mankind, EU:T:2011:577, § 36; 05/11/2013, T378/12, X, EU:T:2013:574, § 37-51).
Στην απόφασή του της 10/05/2011, T187/10, G, EU:T:2011:202, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα του καταθέτη ότι τα μεμονωμένα γράμματα στερούνται κατά κανόνα από τη φύση τους διακριτικού χαρακτήρα και ότι, συνεπώς, θα προστατευόταν μόνον η γραφική αναπαράστασή τους (σκέψεις 38-49).
In its judgment of 10/05/2011, T187/10, G, EU:T:2011:202, the General Court dismissed the applicant's argument that single letters are generally per se devoid of distinctive character and that, therefore, only their graphic representation would be protected (paras 38-49).
Οι ανωτέρω παράμετροι αφορούν τόσο τα σήματα που αποτελούνται από ένα μόνο γράμμα/αριθμό και απεικονίζονται με κανονικούς χαρακτήρες (ήτοι λεκτικά σήματα) όσο και τα αντίστοιχα σήματα που απεικονίζονται με στιλιστικούς χαρακτήρες.
The above considerations apply both to single-letter/numeral trade marks depicted in standard characters (i.e. word marks) and to stylised single-letter/numeral trade marks.
Επιπλέον, σύμφωνα με την απόφαση στην υπόθεση «α», όσον αφορά τα εν λόγω συστατικά στοιχεία, αυτά δεν έχουν απαραιτήτως μόνο περιορισμένο διακριτικό χαρακτήρα, εκτός εάν ο συνδυασμός γραμμάτων είναι, από τη φύση του, περιγραφικός ή άλλως σχετιζόμενος με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες (π.χ. «S», «M», «XL» για προϊόντα της κλάσης 25).
Furthermore, in accordance with the α judgment, as regards these components, unless the letter combination itself is descriptive or otherwise related to the goods and services (e.g. ‘S', ‘M', ‘XL' for goods in Class 25), these components are not necessarily limited in their distinctiveness.
Οι ίδιοι κανόνες ισχύουν και για τους αριθμούς.
The same rules apply to numerals.
Δηλώσεις μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος
3.2.3.4 Disclaimers
Δυνάμει του άρθρου 37 παράγραφος 2 του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα [ο οποίος καταργήθηκε με τον τροποποιητικό κανονισμό (ΕΕ) 2015/2424], το Γραφείο είχε τη δυνατότητα να επιβάλλει την κατάθεση δήλωσης μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος, εάν το σήμα περιείχε στοιχείο μη διακριτικού χαρακτήρα και εάν η συμπερίληψη του εν λόγω στοιχείου θα μπορούσε να δημιουργήσει αμφιβολίες ως προς την έκταση της προστασίας.
Pursuant to former Article 37(2) CTMR (deleted by Amending Regulation (EU) 2015/2424), the Office could impose a disclaimer if the mark contained an element that was not distinctive and if inclusion of that element would have led to doubts as to the scope of protection.
Το Γραφείο δέχεται επίσης εκούσιες δηλώσεις μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος.
The Office also accepted disclaimers entered voluntarily.
Ορισμένα εθνικά συστήματα εμπορικών σημάτων προβλέπουν επίσης την κατάθεση δηλώσεων μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος.
Some national trade mark systems also provide for disclaimers.
Μετά την έναρξη ισχύος του τροποποιητικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2424, το Γραφείο δεν δύναται πλέον να ζητεί δηλώσεις μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος· ομοίως, δεν γίνονται δεκτές αιτήσεις δηλώσεων μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος που υποβάλλονται από τον καταθέτη ΣΕΕ.
Following the entry into force of Amending Regulation (EU) 2015/2424, the Office is no longer able to request disclaimers; similarly, no requests for disclaimers entered by the EUTM applicant will be accepted.
Ωστόσο, δηλώσεις μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος για σήματα που καταχωρίστηκαν από το Γραφείο πριν από την έναρξη ισχύος του τροποποιητικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2424, καθώς και για προγενέστερα εθνικά σήματα, εξακολουθούν να είναι δεσμευτικού χαρακτήρα για το Γραφείο και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, ακόμη και αν από τη χωριστή ανάλυση που διενεργείται μπορεί να φαίνεται ότι το στοιχείο έχει διακριτικό χαρακτήρα.
However, disclaimers in marks registered by the Office before the entry into force of Amending Regulation (EU) 2015/2424 and in earlier national marks will still be binding on the Office and must be taken into account even if the element might appear distinctive when analysed independently.
Οι επιπτώσεις της δήλωσης μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος είναι οι εξής:
The effect of a disclaimer is:
εάν το προγενέστερο σήμα περιλαμβάνει δήλωση μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος, ο δικαιούχος δεν δύναται να επικαλεστεί δικαιώματα επί του οικείου στοιχείου.
if the earlier mark contains a disclaimer, that the proprietor is prevented from successfully invoking rights in the disclaimed element.
Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να διαπιστωθεί επαγόμενη ή ενισχυμένη ομοιότητα μεταξύ δύο σημείων λόγω σύμπτωσης ή ομοιότητας ως προς το στοιχείο που αποτελεί αντικείμενο δήλωσης μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος [06/10/2008, R 21/20084, AUTENTICO JABUGO/FLOR SIERRA DE JABUGO JABUGO (fig.) et al., § 17, όπου το στοιχείο «JABUGO» αποτελούσε αντικείμενο δήλωσης μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος]·
Therefore, similarity between two signs cannot be induced or increased because of coincidence or similarity in the disclaimed element (06/10/2008, R 21/20084, AUTENTICO JABUGO / FLOR SIERRA DE JABUGO JABUGO (fig.) et al., § 17, where JABUGO was disclaimed).
εάν το προγενέστερο εικονιστικό σήμα περιέχει δύο λέξεις για τις οποίες ισχύει δήλωση μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος, η έκταση της προστασίας περιορίζεται στον ακριβή τρόπο και στη διαδοχή μέσω των οποίων συνδυάζονται οι δύο λέξεις.
that if the earlier figurative mark contains two words and both are disclaimed, the scope of protection is reduced to the precise manner and sequence in which the two words are combined.
Δηλώσεις μη επίκλησης αποκλειστικού δικαιώματος που περιλαμβάνονται στην επίδικη αίτηση ΣΕΕ [ανεξάρτητα από το αν είχαν ζητηθεί από το Γραφείο ή αν είχαν υποβληθεί εκούσια από τον καταθέτη πριν από την έναρξη ισχύος του τροποποιητικού κανονισμού (ΕΕ) 2015/2424] δεν μπορούν να είναι δεσμευτικές για το δικαιούχο του προγενέστερου σήματος, δηλαδή ο αιτών δεν μπορεί να περιορίσει μονομερώς την έκταση της προστασίας του προγενέστερου σήματος [11/02/2010, R 229/20092, DOUGHNUT THEATER/DONUT et al., § 58· 29/03/2012, R 2499/20101, ACETAT Silicon 101E (fig.)/101 et al., § 18-19).
Disclaimers in the contested EUTM application (irrespective of whether they were requested by the Office or entered voluntarily by the applicant before the entry into force of Amending Regulation (EU) 2015/2424)) cannot bind the owner of the earlier mark, that is to say, the applicant cannot unilaterally reduce the scope of protection of the earlier mark (11/02/2010, R 229/20092, DOUGHNUT THEATER / DONUT et al., § 58; 29/03/2012, R 2499/20101, ACETAT Silicon 101E (fig.) / 101 et al., § 18-19).
Προγενέστερα σήματα, των οποίων ο διακριτικός χαρακτήρας τίθεται υπό αμφισβήτηση
3.2.3.5 Earlier marks, the distinctiveness of which is called into question
Σε περίπτωση αμφισβήτησης του διακριτικού χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος, το Γραφείο εφαρμόζει την πρακτική που διευκρινίζεται στην απόφαση στην υπόθεση F1-Live (24/05/2012, C196/11 P, F1-Live, EU:C:2012:314), και συγκεκριμένα ότι το κύρος των προγενέστερων σημάτων δεν μπορεί να αμφισβητηθεί κατά τη διαδικασία ανακοπής κατά αίτησης καταχώρισης ΣΕΕ.
If the distinctiveness of the earlier mark is questioned, the Office applies the practice clarified in the F1-Live judgment (24/05/2012, C196/11 P, F1-Live, EU:C:2012:314), namely that in proceedings opposing the registration of an EUTM, the validity of earlier trade marks may not be called into question.
Επομένως, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι τα στοιχεία που αντιστοιχούν στο προγενέστερο σήμα στερούνται διακριτικού χαρακτήρα κατά τη σύγκριση των σημάτων, αλλά πρέπει να θεωρηθεί ότι διαθέτουν ορισμένο (χαμηλό/ελάχιστο) βαθμό διακριτικού χαρακτήρα.
Consequently, the elements corresponding to the earlier mark cannot be considered as devoid of distinctive character in the trade mark comparison, but must be deemed to be endowed with some (low/minimal) degree of distinctiveness.
Κυρίαρχα στοιχεία των σημάτων
3.3 Dominant elements of the marks