natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Τμήμα Αρχαιοτήτων, Μουσείου 1, Τ.Θ. 22024, 1516 Λευκωσία
Department of Antiquities, Mousiou 1, P.O.BOX 22024, 1516 Nicosia
Το Τμήμα Αρχαιοτήτων (Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων) ανακοινώνει ότι μέσα στα πλαίσια της έκθεσης «anThrOPOS: Πρόσωπα της Κύπρου ανά τους Αιώνες» (18/5/2012 - 3/3/2013) διοργανώνεται το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου, ώρα 11.00, στην Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων του Κυπριακού Μουσείου φωτογραφική παρέμβαση από μαθητές και φοιτητές.
The Department of Antiquities (Ministry of Communications and Works) announces that within the framework of the exhibition «anThrOPOS: Faces of Cyprus through the Ages» organised by the Department of Antiquities (18/5/2012 - 3/3/2013), a Photographic Intervention by students will be presented on Saturday 23rd February, 11:00am at the Special Exhibition Hall of the Cyprus Museum.
Βασισμένη στην πιο πάνω έκθεση του Τμήματος Αρχαιοτήτων, η παρέμβαση αυτή παρουσιάζει φωτογραφικές δημιουργίες νέων της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Inspired by the thematic exhibition, the project presents the photographic creations of secondary school and university students.
Μέσα από τις φωτογραφίες των νέων αναδεικνύονται οι αντιλήψεις τους γύρω από ένα θέμα που συνδέει την καθημερινή ανθρώπινη ύπαρξη με το πέρασμα του χρόνου και οι προβληματισμοί τους για τον τρόπο με τον οποίο οι σύγχρονες πολιτικές, πολιτιστικές και κοινωνικές μεταβολές επηρεάζουν την ανθρώπινη μορφή.
Through the students' work we see reflected their own unique interpretation of the ways in which contemporary political, cultural and social changes affect, shape and transform the human figure.
Οι φωτογραφικές δημιουργίες των νέων θα εκτεθούν μέσα στην Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων του Κυπριακού Μουσείου που φιλοξενεί την έκθεση «anThrOPOS: Πρόσωπα της Κύπρου ανά τους αιώνες».
The students' work will be shown in the Cyprus Museum's Special Exhibition Hall which also hosts the exhibition “anThrOPOS: Faces of Cyprus through the Ages”.
Το πρόγραμμα αυτό έχει αναπτυχθεί από το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου, τη Δέσπω Πασιά σε συνεργασία με τον Όμιλο Καθηγητών Φωτογραφίας και την Εύη Τσελίκα του Προγράμματος Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, που προσφέρεται σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Hertfordshire.
The programme was developed by the Department of Antiquities, Despo Pasia in collaboration with the Association of Photography Teachers and Evi Tselika of the Fine Arts Programme of the University of Nicosia, which is offered in collaboration with the University of Hertfordshire.
Εγκαίνια: Σάββατο, 23/2/2013, ώρα 11:00 πμ
Opening: Saturday, 23/2/2013, time 11:00 am
Χώρος: Αίθουσα Περιοδικών Εκθέσεων, Κυπριακό Μουσείο
Venue: Special Exhibition Hall, Cyprus Museum
Διεύθυνση: Μουσείου 1, Λευκωσία 1516
Address: 1 Museum Street, Lefkosia 1516
Ωράριο Επισκεπτών: Τρίτη - Παρασκευή: 8:00 - 16:00
Visiting Hours: Tuesday - Friday: 8:00 - 16:00
ΑΙΘΟΥΣΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ (ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, ΛΕΥΚΩΣΙΑ)
SPECIAL EXHIBITION HALL (CYPRUS MUSEUM)
Η έκθεση διοργανώνεται μέσα στα πλαίσια της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
An exhibition entitled: “anThrOPOS: Faces of Cyprus through the Ages” will be organised in the Cyprus Museum's Special Exhibition Hall.
Αρχαίες λίθινες και πήλινες κεφαλές αναδεικνύουν τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους αποδίδονταν χαρακτηριστικά του προσώπου, κομμώσεις, καλύμματα κεφαλής, και διάφοροι τρόποι κόσμησης του προσώπου (κοσμήματα, τατουάζ κ.ά.) ανά τους αιώνες.
Ancient stone and terracotta heads will be presented and emphasis will be placed on facial features, hairstyles, headdresses as well as various other mediums of body ornamentation (jewellery, tattoos etc) as depicted through the ages.
Μέσα από την πολυμορφία των απεικονίσεων ο επισκέπτης μπορεί να ανιχνεύσει στοιχεία της ατομικής και κοινωνικής ταυτότητας και των τάσεων απεικόνισης του προσώπου στην αρχαιότητα.
Through this variety of representations the visitor will be able to trace features which highlight the concept of personal and group identity as well as trends in face representation throughout antiquity.
Η αναδρομή αυτή συνεχίζεται με σπάνιες φωτογραφίες-πορτραίτα ανθρώπων της Κυπριακής υπαίθρου που έβγαλε τις δεκαετίες του 30', 40' και 50' ο Πορφύριος Δίκαιος κατά τη διάρκεια των αρχαιολογικών του αναζητήσεων στο νησί.
The visitor's journey will continue with an exhibition of unique photographic portraits of Cypriot villagers taken in the 30's, 40' and 50's by Porphyrios Dikaios during his archaeological explorations of the island.
Ο διάλογος αυτός του παρελθόντος με το παρόν ολοκληρώνεται με οπτικοακουστική εγκατάσταση εμπνευσμένη από πρόσωπα της αρχαιότητας.
This dialogue of past and present is completed with an audiovisual installation by Haris Epaminonda, inspired by faces of the past.
Η έκθεση συνοδεύεται από τη νέα έκδοση του Τμήματος Αρχαιοτήτων «Πρόσωπα και Τόποι της Κύπρου (1933-1956): Φωτογραφίες του Πορφύριου Δίκαιου στο Τμήμα Αρχαιοτήτων»
With the opening of the exhibition the Department of Antiquities' publication titled “Faces and Places of Cyprus (1933-1956): Porphyrios Dikaios' Photographs at the Department of Antiquities” will be launched.
Έκθεση: anThrOPOS: Πρόσωπα της Κύπρου ανά τους Αιώνες (Φωτο.
Exhibition: “anThrOPOS: Faces of Cyprus through the Ages”, Cyprus Museum.
Η Εγκλείστρα και το Μοναστήρι του Αγίου Νεοφύτου
The Engleistra (Place of Seclusion) and the Monastery of Agios Neophytos
Η Εγκλείστρα και το μοναστήρι του Αγίου Νεοφύτου βρίσκονται κοντά στο χωριό Τάλα, 10 περίπου χιλιόμετρα βóρεια της Νέα Πάφου.
The Engleistra and the Monastery of Agios Neophytos are situated near the village of Tala, about 10 kilometres north of Nea Paphos.
Η Εγκλείστρα αποτελούσε αρχικά μία μικρή φυσική σπηλιά στην ανατολική πλευρά ενός λόφου.
The Engleistra was initially a natural cave on the eastern side of a hill's slope.
Μπροστά στο λόφο υπάρχει μία βαθιά χαράδρα, στο βάθος της οποίας ρέει ένας χείμαρρος.
In front of the hill lies a deep gorge, at the end of which flows a torrent.
Η Εγκλείστρα και το Μοναστήρι του Αγίου Νεοφύτου
Inside the Engleistra, Saint Neophytos led a hermit's life.
Στην Εγκλείστρα έζησε και ασκήτεψε ο Άγιος Νεόφυτος, μία από τις σημαντικότερες μορφές της Εκκλησίας της Κύπρου.
He is considered to be one of the most significant figures of the Church of Cyprus.
Σύμφωνα με την «Τυπική Διαθήκη» που συνέταξε ο ίδιος το 1214, εγκαταστάθηκε στο μικρό λαξευτό εκκλησάκι το 1159.
According to the 'Τipiki Diathiki' ('Typical Testament' ), which he composed in 1214, he moved into the small carved chapel in 1159.
Κατά την τοπική παράδοση, ο Άγιος αρχικά είχε λαξεύσει άλλη εγκλείστρα ανατολικά της Πάφου, κοντά στο χωριό Σουσκιού.
Local tradition mentions that the Saint had initially carved another Engleistra, to the east of Pafos, near the village of Souskiou.
Το λαξευτό αυτό σπήλαιο είναι γνωστό ως «Παλαιά Εγκλείστρα» και οι τοιχογραφίες του χρονολογούνται στο 15ο ή στις αρχές του 16ου αιώνα.
This carved cave is known as the 'Palaia Engleistra' ( Old Engleistra) and its frescoes date to the 15th or the beginning of the 16th century.
Ο Άγιος Νεόφυτος μετέτρεψε τη φυσική σπηλιά σε ασκητήριο με δύο χώρους.
Saint Neophytos turned the natural cave into a place of seclusion which consisted of two areas.
Ο πρώτος χώρος περιελάμβανε μία μικρή εκκλησία αφιερωμένη στον Τίμιο Σταυρό και ο δεύτερος το κελλί του Αγίου, μέσα στο οποίο λάξευσε και τον τάφο του.
One area was a small chapel dedicated to Timios Stavros ( Holy Cross) and the other was the Saint's cell, in which he also carved his tomb.
Το κελλί του επικοινωνούσε με το ιερό βήμα της εκκλησίας.
His cell communicated with the church's bema.
Ο Άγιος απομονώθηκε στην Εγκλείστρα μέχρι το 1170, οπότε χειροτονήθηκε ιερέας από τον Επίσκοπο Πάφου Βασίλειο Κίνναμο και η φήμη του εξαπλώθηκε γρήγορα στο νησί.
He confined himself in the Engleistra until 1170, when he was ordained priest by the Bishop of Pafos, Vasilios Kinnamos, spreading his fame throughout the island.
Πολλοί μοναχοί συγκεντρώθηκαν γύρω του και σχημάτισαν μοναστική κοινότητα, για την οποία ο Άγιος Νεόφυτος συνέταξε την «Τυπική Διαθήκη», ένα είδος κανονισμών για την λειτουργία του μοναστηριού.
Many monks gathered around him, forming a monastic community, for which Saint Neophytos composed the aforementioned 'Τipiki Diathiki' which comprised a set of rules related to the administration of the monastery.
Η επιθυμία του Αγίου για ησυχία και απομόνωση, τον προέτρεψε να λαξεύσει άλλη Εγκλείστρα, πιο ψηλά στο βράχο, πάνω από το παλαιό παρεκκλήσι.
The Saint's need for serenity and seclusion led him to carve another Engleistra higher on the rock, above the old chapel.
Δίπλα στο νέο του κελλί λάξευσε μικρό παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο.
He carved another small chapel dedicated to Agios Ioannis Prodromos (Saint John the Baptist) next to his new cell.
Πιο ψηλά στον λόφο, σώζεται το νεότερο κελλί του Αγίου και το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου.
Higher on the hill, there exists the Saint's later cell and the chapel of Agios Ioannis Prodromos.
Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή στο κελλί του Αγίου, ο ζωγραφικός διάκοσμος της Παλαιάς Εγκλείστρας και του Ιερού Βήματος του ναού του Τιμίου Σταυρού, συμπληρώθηκε από τον ζωγράφο Θεόδωρο Αψευδή το 1183.
According to the inscription in the Saint's cell, the frescoes in the Palaia Engleistra and in the bema of the chapel of Timios Stavros, were completed by the painter Theodoros Apsevdis in 1183.
Ο Άγιος Νεόφυτος εμφανίζεται δύο φορές στις τοιχογραφίες.
The Saint is depicted twice in the frescoes.
Κάπου στις αρχές του 13ου αιώνα οι τοιχογραφίες του κυρίως ναού αντικαταστάθηκαν.
Sometime during the beginning of the 13th century the chapel's frescoes were replaced.
Από τις τοιχογραφίες του Θεόδωρου Αψευδή ελάχιστα δείγματα έχουν διασωθεί.
Only a few pieces have survived from the wall-paintings of the painter.
Η τεχνοτροπία του Αψευδή απαντάται την εποχή αυτή και σε άλλα μνημεία του Βαλκανικού χώρου και προέρχεται από την Κωνσταντινούπολη.
His style can be found in many monuments in the Balkan region and it originated in Constantinople.
Αντιθέτως, οι τοιχογραφίες του 13ου αιώνα, που αντικατέστησαν τις αρχικές του Θεόδωρου Αψευδή, παρουσιάζουν μία εντελώς διαφορετική τεχνοτροπία, που χαρακτηρίζεται από την σχεδόν υπερβολική σχηματική απόδοση των μορφών.
The 13th century frescoes, which replaced those of Apsevdis, reveal a very different style, characterised by the almost exaggerated schematic rendering of the forms.
Εξαπλώνοντας τη Νεολιθική Επανάσταση στο Μεσογειακό χώρο, οι κάτοικοι της θέσης Αγία Βάρβάρα-Ασπρόκρεμνος μετέφεραν στην Κύπρο πριν από 11,000 χρόνια πολιτιστικές παραδόσεις και μεθόδους εντατικής εκμετάλλευσης και επεξεργασίας πρώτων υλών.
Taking the Neolithic Revolution into the Mediterranean zone, the occupants of Ayia Varvara-Asprokremnos carried cultural traditions and intensive resource procurement and manufacturing activity to the island some 11,000 years before present.
Οι ανασκαφές του 2013 συνέχισαν την αποκάλυψη στοιχείων που δείχνουν ότι στη θέση διεξάγονταν εκτεταμένες βιοτεχνικές δραστηριότητες που σχετίζονται με την παραγωγή πελεκημένων λίθινων εργαλείων που, σε συνδυασμό με μια δεύτερη πρώτη ύλη, την ώχρα, δικαιολογούν την επιλογή της θέσης αυτής η οποία βρίσκεται πλησίον του Γεωλογικού Σχηματισμό των Λευκάρων και τις θειούχες αποθέσεις του Μαθιάτη.
Excavations during 2013 continued to unearth evidence of significant manufacturing activity associated with the production of chipped stone tools, which together with a second resource, namely ochre, combine to explain the choice of site location adjacent to the Lefkara chalk belt and the sulfide deposits of Mathiati.
Η επεξεργασία των πολύχρωμων χρωστικών ουσιών διευκολυνόταν από την παρουσία μεγάλου αριθμού λειασμένων λίθινων εργαλείων, κυρίως κρουστήρων και τριπτήρων, που διατηρούν ίχνη ώχρας στις επιφάνειες τους.
The processing of multi-coloured pigments was facilitated by a large array of ground stone tools dominated by pounding tools and grinders that facilitated the processing of pigments as evidenced by significant numbers of tools with ochre residues.
Τα εργαλεία αυτά βρέθηκαν σε λαξεύσεις στο δάπεδο των κατασκευών ή τοποθετημένα σε σωρούς μαζί με άλλα αντικείμενα όπως εργαλεία από πυριτόλιθο και ζωικά οστά.
Such tools were cached in features dug into structure floors or placed in heaps along with other evidence of occupation including discarded chert tools and animal bones.
Ένα νέο είδος αντικειμένου που φαίνεται να συνδέεται με την επεξεργασία της ώχρας είναι οι μεγάλου μεγέθους πλάκες από κιμωλία που διατηρούν ίχνη ώχρας μαζί με ξεκάθαρα ίχνη κοπής, φανερώνοντας τη λειτουργία τους ως επιφάνειες κοπής.
One new artifact type associated with the processing of ochre is marked by a number of large chalk slabs exhibiting ochre residues in conjunction with clear cut marks on working surfaces that appear to have functioned as cutting boards.
Το 2013 συνεχίστηκε η ανασκαφή του καμπυλόγραμμου ημί-υπόγειου κτίσματος που κυριαρχεί στο βόρειο άκρο της θέσης (Κατασκευή 300).
The 2013 season saw continued excavation of the curvilinear semi-subterranean structure that dominates the northern end of the site, Feature 300.
Στο κτίσμα βρέθηκε σύνολο λίθινων εργαλείων τοποθετημένων στο δάπεδο και μεγάλος αριθμός αποθετών (λάκκων) και πασσαλότρυπων, λαξευμένων στο δάπεδο.
A large array of stone tools deposited on the floor of this structure along with numerous pits and postholes cut into the floor were documented.
Μοναδικά στοιχεία είναι οι δύο μεγάλοι αποθέτες επιχρισμένοι με παχύ στρώμα πηλού, πιθανόν για την αποθήκευση νερού μέσα στην κατασκευή.
Unique among these finds were two large pits each with a thick clay lining that could have facilitated the storage of water within the structure.
Οι πασσαλότρυπες, σε συνδυασμό με τα κατάλοιπα καμένου επιχρίσματος από πηλό που περιβάλλουν την εσωτερική περίμετρο του σκάμματος του κτίσματος, αποτελούν ενδείξεις για την ύπαρξη μεγάλης ξύλινης οροφής.
Postholes and burnt mud plaster encircling the circumference of the interior pit wall of the structure provide evidence of a substantial timber super-structure used to roof the building.
Οι ανασκαφές του 2013 αποκάλυψαν επίσης δύο νέα κτίσματα που κατασκευάστηκαν αφού εγκαταλείφθηκε η Κατασκευή 300.
Excavations in 2013 unearthed two new structures constructed after Feature 300 was abandoned.
Παρόλο που μόνο η μισή έκταση της κατασκευής αυτής ανασκάφηκε το 2013, φάνηκε ότι η Κατασκευή 848 πρόκειται για πιο απλή σε σχέση με την Κατασκευή 300, φανερώνοντας μια ξεκάθαρη απλούστευση της αρχιτεκτονικής της θέσης.
Though only a quarter of the structure was excavated in 2013, Feature 848 shows a simplified method of construction in comparison to the earlier Feature 300, revealing a clear devolution of architectural form.
Η Κατασκευή 848 είναι επίσης ημι-υπόγεια, λαξευμένη στο έδαφος αλλά δεν διατηρεί ενδείξεις για την ύπαρξη περίπλοκης ξύλινης οροφής παρά μόνο μια πασσαλότρυπα λαξευμένη μέσα στο επίπεδο δάπεδο, μαζί με σειρά αποθετών, κάποιοι εκ των οποίων περιείχαν σύνολα λίθινων εργαλείων.
Feature 848 is similarly a semi-subterranean pit structure, but lacks evidence of the complex timbered super-structure shown in the earlier building, exhibiting instead a single post-hole dug into the flat floor of the building along with a number of pit features some of which contained caches of stone tools.
Μια από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις στο κτίσμα αυτό είναι ένα σύνολο από τέσσερα πυριγενή λίθινα αντικείμενα μεταξύ των οποίων και δύο επίπεδα βότσαλα (το ένα με έντονα ίχνη ώχρας), μια περίτεχνα πελεκημένη λίθινη σφαίρα και ένα ακέραιο λίθινο γυναικείο ειδώλιο, το αρχαιότερο ακέραιο ανθρώπινο ειδώλιο που έχει βρεθεί μέχρι στιγμής στην Κύπρο.
One of the most exciting discoveries associated with this building was a collection of four igneous stone objects including two flat cobbles, one with an extensive red ochre reside, a perfectly pecked stone sphere and a complete female statuette.
Τα αντικείμενα αυτά είχαν τοποθετηθεί στο χώρο για να σημαδέψουν την εγκατάλειψη του κτίσματος.
This cache of artifacts was used to mark the abandonment of the structure and provides the earliest complete human figurine currently known on Cyprus.
Στα νότια της Κατασκευής 848 ανασκάφηκε τρίτο ημι-υπόγειο κτίσμα, κάτω από ένα βαθύ σωρό απορριμμάτων.
To the south of Feature 848, a third large semi-subterranean building was unearthed beneath a thick midden deposit.
Η Κατασκευή 840 είχε λαξευτεί μέσα στην ίδια φυσική επιφάνεια όπως αυτήν της Κατασκευής 848 αλλά φαίνεται να είναι νεώτερη και να συνυπήρχε με την φάση χρήσης της περιοχής επεξεργασίας της ώχρας η οποία σφράγισε την Κατασκευή 848.
Feature 840 was cut into the same natural surface as Feature 848, but appears to post-date the former, being contemporary with the use of the ochre processing area that sealed Feature 848 beneath.
Η Κατασκευή 840 αντιπροσωπεύει δηλαδή την τρίτη αρχιτεκτονική φάση της θέσης και μια περαιτέρω παρακμή στην αρχιτεκτονική.
Feature 840 thus represents the third in a sequence of structures and shows a further devolution of the architectural style employed at the site.
©ΚυπριακήΔηµοκρατία,Λευκωσία,Μάϊος2004
©CyprusMinistryofCommerce,IndustryandTourism,Nicosia,May2004
(Yπεύθυνος ανασκαφής: Δρ. Bleda Düring.)
(Site Director: Dr. Bleda Düring)
Το Τμήμα Αρχαιοτήτων, Υπουργείο Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων ανακοινώνει τη λήξη της πρώτης ανασκαφικής περιόδου στη θέση Χλώρακας-Παλλούρες της Χαλκολιθικής περιόδου.
The Department of Antiquities, Ministry of Transport, Communications and Works, announces the completion of the first season of excavations at the Chalcolithic site of Chlorakas-Palloures.
Οι ανασκαφές διεξάγονται από το Πανεπιστήμιο του Leiden, υπό τη διεύθυνση του Δρος.
The excavations are executed by a Leiden University team directed by Dr. Bleda Düring.
Η θέση Χλώρακας-Παλλούρες ανήκει σε μια ομάδα Χαλκολιθικών οικισμών εντός της Επαρχίας Πάφου, οι οποίοι έγιναν ευρέως γνωστοί κυρίως με τις παλαιότερες ανασκαφές στη θέση Λέμπα-Λάκκοι και στην Κισσόνεργα-Μοσφίλια.
Chlorakas-Palloures is one of a series of Chalcolithic sites located in the Paphos region, which are best known from earlier excavations at Lemba-Lakous and Kissonerga-Mosphilia.
Τα πιο χαρακτηριστικά ευρήματα της Χαλκολιθικής περιόδου είναι αναμφίβολα τα σταυρόσχημα ειδώλια από πικρόλιθο.
The most famous Chalcolithic artefacts are undoubtedly the picrolite cruciform figurines.
Για τους αρχαιολόγους, η Χαλκολιθική περίοδος είναι ιδιαίτερα σημαντική στην εξέλιξη της κοινωνικής πολυπλοκότητας η οποία παρατηρείται πριν από την άνοδο του διεθνούς εμπορίου και της μεταλλουργίας κατά την Εποχή του Χαλκού.
For archaeologists, the period is especially significant for the rise of social complexity that occurred prior to the emergence of international trade and metallurgy in the Bronze Age.
Η θέση Χλώρακας-Παλλούρες έχει επισκοπηθεί αρκετές φορές από αρχαιολόγους κατά τις περασμένες δεκαετίες.
Chlorakas-Palloures has been surveyed many times by archaeologists over the past decades.
Εντοπίστηκαν τα κατάλοιπα τεσσάρων κυκλικών κτισμάτων της Χαλκολιθικής περιόδου διαστάσεων από 5 μέτρα μέχρι και μνημειακά κτίσματα διαμέτρου 20 μέτρων.
The remains of four Chalcolithic round houses were unearthed, ranging from ca. 5 meters to monumental structures measuring up to approximately 20 metres.
Αποκαλύφθηκαν επίσης αποθηκευτικά αγγεία, εστίες, εγκαταστάσεις αλέσματος όπως και μια ιδιαίτερα υπερυψωμένη εστία.
A large range of features, including storage jars, hearths, grinding installations were found, as well as a very large raised hearth feature.
Το σημαντικότερο κινητό εύρημα της φετινής ανασκαφικής περιόδου είναι ένα ειδώλιο τετράποδου ζώου από πικρόλιθο, το οποίο φέρει δύο οπές.
The most important object found during this excavation season is a unique picrolite figurine of a quadruped with two piercings.
Εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (Αγία Σωτήρα), Παλαιχώρι
The church of the Transfiguration of the Saviour, Palaichori
Πρόκειται για τοιχογραφημένες εκκλησίες που διασώζουν ως τις μέρες μας έξοχα δείγματα των διαφόρων ρευμάτων της βυζαντινής και μεταβυζαντινής μνημειακής ζωγραφικής, από τον 11ο μέχρι και το 19ο αιώνα.
They consist of painted churches which have preserved to this day brilliant examples of various trends of the Byzantine and post-Byzantine monumental art, from the 11th to the 19th century.
Από το 2000 περιλαμβάνεται, μαζί με εννέα άλλες τοιχογραφημένες βυζαντινές εκκλησίες του Τροόδους, στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
In 2000 it was inscribed on the UNESCO World Heritage List , which includes nine other painted Byzantine churches of the Troodos range.
Η εκκλησία κτίστηκε στις αρχές του 16ου αιώνα και ανήκει στον αρχιτεκτονικό τύπο του ξυλόστεγου μονόκλιτου ναού.
It was erected at the beginning of the 16th century and it belongs to the single-aisled, timber-roof typechurches of the Troodos region.
Ο νάρθηκας, που φαίνεται ότι υπήρχε τουλάχιστον από τις αρχές του 17ου αιώνα, εκτείνεται δυτικά και νότια του ναού υπό μορφή στοάς και καλύπτεται από την ίδια αμφικλινή στέγη.
The narthex, which was added by the beginning of the 17th century, extends to the west and south sides of the church and is covered by the same timber roof.
Εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Παλαιχώρι
The church of the Transfiguration of the Saviour, Palaichori
Πρόκειται για το σημαντικότερο δείγμα μιας ομάδας έργων της ενετοκρατίας που ακολουθούν την παραδοσιακή βυζαντινή τέχνη, ενώ τα δυτικά στοιχεία είναι πολύ περιορισμένα.
It is the most important example of the work of a group of painters of the Venetian occupation period, who remained attached to traditional Byzantine art, whilst having limited western influences.
Είναι μια τέχνη εναρμονισμένη με αυτήν που παρουσιάζεται στους τουρκοκρατούμενους ελληνικούς τόπους του 16ου αιώνα.
It is the same kind of art which we observe during the 16th century in various Greek lands under Ottoman occupation.
Στην εξωτερική πλευρά του δυτικού τοίχου σώζονται μεταγενέστερες τοιχογραφίες, που χρονολογούνται στα 1612.
On the external side of the west wall of the church there are some later wall-paintings, dated to 1612.
Το ξυλόγλυπτο γραπτό εικονοστάσιο του ναού χρονολογείται στις αρχές του 18ου αιώνα.
The wooden painted iconostasis dates to the beginning of the 18th century.
Πολλές από τις σύγχρονές του εικόνες είναι έργα του Αγιορείτη ζωγράφου Ματθαίου Κουτλουμουσίου.
Most of the portable icons are dated to the same period and are the work of painter Mathaios Koutloumousios, a monk from Mount Athos.
Εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, Παλαιχώρι
The church of the Transfiguration of the Saviour,
Ο Δρ. Davis διετέλεσε και Διευθυντής του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κυπριακών Αρχαιολογικών Ερευνών (CAARI) από το 2003 μέχρι το 2011.
Dr. Davis was formerly the Director of the Cyprus American Archaeological Research Institute in Nicosia from 2003-2011.
Η κοινοπραξία του KUSP αποτελείται επίσης από το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αυστραλίας και το Πανεπιστήμιο Κύπρου.
The KUSP consortium includes the Australian Institute of Archaeology and the University of Cyprus.
Το πρόγραμμα στοχεύει να αναπτύξει την έρευνα που πραγματοποιήθηκε τα προηγούμενα χρόνια στον ίδιο χώρο, όπως για παράδειγμα το Kourion Mapping Project (KMP), ούτως ώστε να εμπλουτιστούν οι γνώσεις μας σχετικά με το αστικό τοπίο του αρχαίου Κουρίου και, κατ'επέκταση της Ύστερο-Ρωμαϊκής Κύπρου.
KUSP will build on previous work at the site including the recent Kourion Mapping Project (KMP) in order to gain a better understanding of the urban space of Kourion and by extension of late Roman Cyprus.
Ο Δρ. Davis υπήρξε ο κύριος ερευνητής του KMP μετά τον πρόωρο θάνατο της Δρος Danielle Parks.
Dr. Davis served as the Principal Investigator of the KMP after the untimely death of Dr. Danielle Parks.
Μετά από παράκληση του Τμήματος Αρχαιοτήτων η ομάδα του KUSP, που περιλαμβάνει φοιτητές και καταξιωμένους επιστήμονες, άλλαξε τον προγραματισμένο χώρο έρευνας ούτως ώστε να διερευνηθεί μια περιοχή η οποία δεν είχε εξεταστεί ποτέ.
At the request of the Department of Antiquities of the Republic of Cyprus, the KUSP team of graduate students and established scholars changed the planned location of the initial excavation trenches in order to examine an area of the site that had never before sampled archaeologically.