natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ως πλήρες μέλος της ΕΕ, η Κύπρος εργάζεται εποικοδομητικά με τους εταίρους της για την ολοκλήρωση του ευγενούς και φιλόδοξου εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ενοποίησης και ολοκλήρωσης.
As a full member of the EU, Cyprus has been working constructively with its partners to complete the noble and ambitious project of European unification and integration.
Μια σημαντική εξέλιξη προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωζώνη και η υιοθέτηση του ευρώ ως του επίσημου νομίσματος της χώρας από την 1η Ιανουαρίου 2008.
A significant development in that direction was the entry of Cyprus into the Eurozone and the adoption of the euro as its official currency as of 1st January 2008.
Μια άλλη σημαντική εξέλιξη είναι, επίσης, η ανακήρυξη της Πάφου σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2017, μαζί με την πόλη Ώρχους της Δανίας.
Another important development is also the proclamation of Pafos as the European Capital of Culture for 2017, along with the city of Aarhus in Denmark.
Ο θεσμός αυτός αποσκοπεί στο να αναδείξει τον πλούτο και την ποικιλομορφία των πολιτισμών στην Ευρώπη, να προβάλει τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά που μοιράζονται οι Ευρωπαίοι, να ενισχύσει το αίσθημα των ευρωπαίων πολιτών ότι ανήκουν σε έναν κοινό πολιτιστικό χώρο και να αναδείξει τη συμβολή του πολιτισμού στην ανάπτυξη των πόλεων.
This institution aims at highlighting the richness and diversity of cultures in Europe, showcasing the cultural characteristics shared by Europeans, strengthening the sense of European citizenship as belonging to a common cultural space and highlighting the contribution of culture to the development of cities.
Η ανάληψη και διοργάνωση του σημαντικότερου πολιτιστικού θεσμού στην ιστορία της Ευρώπης, είναι για την Πάφο και την Κύπρο μια εξαιρετική ευκαιρία για προβολή του κυπριακού πολιτισμού, ως αναπόσπαστου τμήματος της ευρωπαϊκής πολυπολιτισμικής ταυτότητας.
Undertaking and organising the most important cultural institution in the history of Europe is a great opportunity for Pafos and Cyprus to promote Cypriot culture as an integral part of the European multicultural identity.
Ταυτόχρονα, η Κύπρος εξακολουθεί να επιδιώκει, με μεγάλη αποφασιστικότητα, μια συνολική διευθέτηση για την τεχνητή διαίρεση που επιβλήθηκε στο νησί και στον λαό του από την Τουρκία με τη βία των όπλων από το 1974.
At the same time, Cyprus continues to seek, with great determination, a comprehensive settlement to the artificial division imposed by force of arms on the island and its people by Turkey since 1974.
Μια βιώσιμη και διαρκή λύση που θα επανενώσει την Κύπρο και τον λαό της, την οικονομία και τους θεσμούς της, έτσι ώστε όλοι οι Κύπριοι να απολαμβάνουν μαζί τα οφέλη και να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις που προκύπτουν από την ένταξη στην ΕE.
A viable and lasting settlement that will reunite Cyprus and reintegrate its people, its economy and institutions, so that all Cypriots can enjoy together the benefits and meet the challenges of EU membership.
Ως πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 2004, είναι φυσικό η Κύπρος να επιζητεί και να αναμένει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη για μια ορθή και δίκαιη επίλυση του Κυπριακού, η οποία θα φέρει σταθερότητα και ευημερία σε μια επανενωμένη Κύπρο, θα εξυπηρετεί τα νόμιμα συμφέροντα του κυπριακού λαού και τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών όλων των πολιτών της.
As a full member of the European Union since 2004, Cyprus naturally seeks and expects European solidarity for a just and fair solution to the Cyprus problem, which will bring stability and prosperity to a reunited Cyprus, serve the legitimate interests of its people and respect the human rights and fundamental freedoms of all Cypriots.
Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης έχει επανειλημμένα διακηρύξει την ειλικρινή του δέσμευση να εργαστεί με θάρρος και αποφασιστικότητα «για μια λύση που θα διασφαλίζει τις αξίες και αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ολόκληρη τη νήσο, με την ενωμένη Κύπρο να είναι ένα αποτελεσματικό κράτος μέλος της ΕΕ και ένας σημαντικός σταθεροποιητικός περιφερειακός παράγοντας στην Ανατολική Μεσόγειο, ικανή να πραγματώσει στο έπακρο τη μοναδική προνομιακή γεωγραφική της θέση - ως γέφυρα μεταξύ της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και της Ασίας - ιδιαίτερα υπό το φως των ενεργειακών μεταβολών που λαμβάνουν χώρα στην Ανατολική Μεσόγειο».
The President of the Republic of Cyprus, Mr Nicos Anastasiades, has repeatedly declared his sincere commitment to work with courage and determination for a solution which will safeguard the EU values and principles throughout the island, with united Cyprus being an effective EU member state and an important and stabilizing regional actor in the Eastern Mediterranean that can utilize to the utmost its unique and privileged geographical position - a bridge between Europe, the Middle East, Africa and Asia - particularly in light of the developments in the area of energy taking place in the Eastern Mediterranean.
Κατά τη διάρκεια της Ελληνιστικής περιόδου, η Κύπρος αποτελούσε μέρος του πτολεμαϊκού βασιλείου της Αιγύπτου.
During the Hellenistic period, Cyprus formed part of the Ptolemaic kingdom of Egypt.
Μετά από μια περίοδο ανυπέρβλητης δόξας, όταν η Αλεξάνδρεια ήταν ουσιαστικά η πρωτεύουσα του Ελληνιστικού κόσμου, το πτολεμαϊκό βασίλειο άρχισε να παρακμάζει.
After a period of unsurpassed glory, when Alexandria was effectively the capital of the Hellenistic world, the Ptolemaic kingdom began to decline.
Στο μεταξύ, η νέα μεσογειακή δύναμη, η Ρώμη, άρχισε να επεκτείνεται προς όλες τις κατευθύνσεις.
Meanwhile, the new Mediterranean power, Rome, had begun to expand in all directions.
Η Ρώμη γνώριζε ότι, για να εξασφαλίσει τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου, έπρεπε να νικήσει την Αίγυπτο.
Rome was aware that in order to gain control of the Eastern Mediterranean, Egypt had to be defeated.
Και για να το πετύχει αυτό, η Κύπρος ήταν ένα απαραίτητο εφαλτήριο.
To do this, Cyprus was a necessary stepping-stone.
Ήδη, στη διάρκεια του 2ου αιώνα πΧ, ενθαρρυμένοι από τη γενική παρακμή, οι Ρωμαίοι άρχισαν να επεμβαίνουν στις υποθέσεις των Πτολεμαίων, ιδιαίτερα στην Κύπρο.
Already in the course of the 2nd century BC, encouraged by the general decline, the Romans started interfering in the affairs of the Ptolemies, and Cyprus in particular.
Ήταν, όμως, οι διαμάχες ανάμεσα στους ίδιους τους Πτολεμαίους που άνοιξαν τις πύλες στους Ρωμαίους, κι έτσι το 58 πΧ η Κύπρος προσαρτίστηκε εύκολα από τη Ρώμη.
It was, however, the quarrels amongst the Ptolemies themselves that opened the door to the Romans, and in 58 BC Cyprus was simply annexed by Rome.
Το 48-47 πΧ, κατά τη διάρκεια της αλεξανδρινής εκστρατείας του Καίσαρα, το νησί δόθηκε πίσω στην Αίγυπτο, στην ουσία προς όφελος της Κλεοπάτρας Ζ', κάτι που επιβεβαιώθηκε αργότερα από τον Μάρκο Αντώνιο.
In 48/47 BC, during Caesar's Alexandrine Wars, the island was restored to Egypt, effectively for the benefit of Cleopatra VII, a possession that was later confirmed by Mark Anthony.
Η αναμφισβήτητη ρωμαϊκή κυριαρχία στην Κύπρο άρχισε μετά τη ναυμαχία του Ακτίου.
In fact, true Roman rule in Cyprus began after the battle of Actium.
Τα γνωστά γεγονότα τα οποία ακολούθησαν τη νίκη του Οκταβιανού και του Αγρίππα, δηλαδή ο θάνατος του Μάρκου Αντώνιου, η αυτοκτονία της Κλεοπάτρας το 30 πΧ και η δολοφονία του Καισαρίωνα τον επόμενο χρόνο, υπέταξαν την Αίγυπτο, και μαζί της την Κύπρο, μια για πάντα στη Ρώμη.
The well-known events that followed the victory of Octavian and Agrippa: the death of Mark Anthony, the suicide of Cleopatra in 30 BC, and the murder of Caesarion the following year, brought Egypt and with it Cyprus once and for all under Rome.
Δυστυχώς, η λογοτεχνική μαρτυρία αναφορικά με τη ρωμαϊκή Κύπρο είναι μάλλον περιορισμένη.
Unfortunately, the literary evidence regarding Roman Cyprus is rather limited.
Σε μεγάλο βαθμό, η απουσία ενδιαφέροντος για την Κύπρο από πλευράς των συγγραφέων μπορεί να αποδοθεί στο γεγονός ότι το νησί απολάμβανε αρκετής ευημερίας κάτω από τους Ρωμαίους κι έτσι δεν δημιουργούσε προβλήματα για την κεντρική εξουσία, ώστε να γίνεται λόγος γι' αυτό.
To a large extent, the lack of interest in Cyprus on the part of writers can be attributed to the fact that the island, enjoying considerable prosperity under Roman rule, created no problems to the central government, and there was thus no need to talk about it.
Επιπρόσθετα, με την «ενοποίηση» τώρα της Ανατολικής Μεσογείου κάτω από την Pax Romana (Ρωμαϊκή Ειρήνη), η Κύπρος είχε χάσει τη στρατηγική της σημασία.
Moreover, with the Eastern Mediterranean now united under the Pax Romana, Cyprus lost its strategic importance.
Φαίνεται, πράγματι, ότι με την καθιέρωση του ρωμαϊκού διοικητικού συστήματος, λίγα γεγονότα διεθνούς σημασίας ήρθαν να διαταράξουν την ηρεμία που επικρατούσε στην Κύπρο.
It does, in fact, appear that, once the Roman administrative system was established, few events of international importance disturbed the tranquillity reigning over Cyprus.
Αν και υποβαθμισμένο πολιτικά και στρατιωτικά, επιγραφές και αρχαιολογικά κατάλοιπα δείχνουν ότι το νησί ευημερούσε και τύγχανε καλής διακυβέρνησης.
Even though politically and militarily demoted, inscriptions and archaeological remains testify to a prosperous and well-governed island.
Αρχικά οι Κύπριοι εθεωρούντο dediticii, δηλαδή δεν τους δόθηκαν οποιαδήποτε δικαιώματα εφόσον είχαν παραδοθεί στη Ρώμη άνευ όρων.
At first the Cypriots were considered dediticii - that is to say, they were given no rights since they surrendered unconditionally.
Ευρίσκονταν κάτω από την άμεση ευθύνη του Οκταβιανού, αργότερα όμως, το 22 πΧ μετά το τέλος των εμφυλίων πολέμων και την εδραίωση της ρωμαϊκής κυριαρχίας στην Ανατολή, ο Οκταβιανός, ως αυτοκράτορας Αύγουστος πλέον, έκανε την Κύπρο συγκλητική επαρχία.
They were under the direct responsibility of Octavian but later, in 22 BC, after the end of the Civil Wars and the establishment of Roman rule in the East, Octavian, now the Emperor Augustus, made Cyprus a senatorial province.
Έτσι το νησί εισήλθε σε μια περίοδο αδιατάρακτης ειρήνης.
Thus the island entered a period of almost uninterrupted peace.
Κάτω από τη Ρωμαϊκή Ειρήνη, αφήνοντας κατά μέρος φυσικές καταστροφές όπως σεισμούς, τους κατά καιρούς λοιμούς, επιδρομές ακρίδων και λιμούς, λίγα γεγονότα διεθνούς σημασίας φαίνεται να επηρέασαν το νησί τα επόμενα 300 χρόνια.
Under the Pax Romana, natural disasters, earthquakes, and the occasional plague, locust attack and famine aside, few events of international importance seem to have disturbed the island for the next 300 years.
Με εξαίρεση τον κίνδυνο από την αποτυχημένη επιδρομή του γοτθικού στόλου το 269 μΧ, μόνο ένα γεγονός φαίνεται να απείλησε σοβαρά την ειρήνη και την πολιτική σταθερότητα της Κύπρου.
With the exception of the threat of the abortive raid of the Gothic fleet in AD 269, only one event seems to have seriously threatened the peace and political stability of Cyprus.
Πρόκειται για την Εβραϊκή Εξέγερση του 116 μΧ, η οποία, όπως είναι γνωστό, ξεκίνησε από την Κυρηναϊκή (στη σημερινή Λιβύη) και ξαπλώθηκε μέχρι την Κύπρο, την Αίγυπτο και την Παλαιστίνη.
This was the Jewish Insurrection of AD 116, which, as is well known, started in Cyrenaica (in modern Libya) and spread to Cyprus, Egypt and Palestine.
Η Κύπρος και ιδιαίτερα η πόλη της Σαλαμίνας, φαίνεται να δοκιμάστηκαν περισσότερο.
Cyprus and in particular the city of Salamis seem to have suffered most.
Η εκδοχή του Δίωνος Κάσσιου (2ος-3ος αιώνας) σύμφωνα με την οποία όλος ο μη εβραϊκός πληθυσμός της Σαλαμίνας είχε εξοντωθεί, ενώ ο συνολικός αριθμός των θυμάτων σε ολόκληρο το νησί έφθασε τις 250.000, είναι οπωσδήποτε διογκωμένη αλλά καθρεφτίζει το μέγεθος της καταστροφής.
Cassius Dio's (2nd/3rd century) account, according to which all the non-Jewish population of Salamis was killed, while the number of victims from the whole island reached 250.000, is certainly exaggerated but it does reflect the magnitude of the disaster.
Τελικά, η εξέγερση κατεστάλη από στρατιωτικές δυνάμεις που στάληκαν στο νησί από τη Ρώμη υπό τον αρχηγό του ιππικού Lusius Quietus, ο οποίος είχε ήδη διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στους Παρθικούς Πολέμους του Τραϊανού.
The insurrection was finally put down by forces sent to the island from Rome under the cavalry leader Lusius Quietus, who had already played an important role in Trajan's Parthian Wars.
Γενικά, όμως, η ρωμαϊκή διακυβέρνηση, άν και σχεδιασμένη ώστε να εκμεταλλεύεται πλήρως τους φυσικούς πόρους του νησιού, ήταν συνετή και ούτε σκληρή ούτε δυσβάστακτη.
On the whole, however, Roman rule, although designed to exploit fully the natural resources of the island, was wise and neither harsh nor hard to bear.
Επικεφαλής της τοπικής διοίκησης ήταν ο ανθύπατος, ρωμαίος συγκλητικός με το αξίωμα του πραίτωρα, του οποίου η θητεία διαρκούσε για ένα μόνο χρόνο.
The local government was headed by the proconsul, a Roman senator of praetorian status, who held office for one year only.
Ανάμεσα σε πολλά άλλα, ήταν υπεύθυνος για την εσωτερική ασφάλεια του νησιού, η οποία, όπως αναφέρθηκε ήδη, δεν παρουσίαζε μεγάλες δυσκολίες.
Amongst many other things, he was responsible for the internal security of the island, which, as has already been said, did not present any great difficulty.
Στο έργο του τον βοηθούσαν ο legatus pro praetore (ληγάτος, βοηθός διοικητής), και ο questor provinciae (κβαίστωρ, οικονομικός λειτουργός), που και οι δύο υπηρετούσαν επίσης μόνο για ένα χρόνο.
He was assisted by the legatus pro praetore, the deputy commander, and the quaestor provinciae, the financial officer, both of whom also served for one year only.
Η διοίκηση του νησιού βρισκόταν βασικά στα χέρια αυτών των τριών ανθρώπων, οι οποίοι ήταν όλοι ξένοι και βοηθούνταν από μια πλειάδα κατώτερων αξιωματούχων.
The governing of the island was fundamentally in the hands of these three men who were all foreigners, and who were aided by a large number of lower officials.
Το αξίωμα του ανθύπατου δεν ήταν και τόσο περιζήτητο, καθώς η Κύπρος, μια ελάσσονος σημασίας συγκλητική επαρχία, χωρίς στρατό εκτός από την προσωπική φρουρά του κυβερνήτη, δεν είχε να προσφέρει πολλές προοπτικές ανέλιξης για ανθρώπους με πολιτικές ή στρατιωτικές φιλοδοξίες.
The position of proconsul was not much sought after since Cyprus, a minor senatorial province with no army apart from the governor's personal guard, offered little scope to men of political or military ambition.
Μετά τον 1ο αι. μΧ ο αυτοκράτορας διόριζε έναν άλλο αξιωματούχο, έναν εκπρόσωπο (procurator), ώστε ο ίδιος ο αυτοκράτορας να μπορεί να ελέγχει τα οικονομικά και να φροντίζει τα δικά του συμφέροντα σε μια επαρχία που ήταν κάτω από τον έλεγχο της Συγκλήτου.
After the 1st century AD, the Emperor appointed a procurator so that he, the Emperor, could supervise finances and look after his own interests in a senatorially controlled province.
Αργότερα διορίστηκαν και άλλοι αξιωματούχοι, περιλαμβανομένων ενός επιμελητή πόλεων (curator civitatis), τον οποίο ο αυτοκράτορας επέβαλε στις πόλεις για να ελέγχει τα αλόγιστά τους έξοδα και ενός αυτοκρατορικού αντιπροσώπου υπεύθυνου για τα μεταλλεία.
Other officials were appointed in later times, including a curator civitatis, who was imposed on the cities by the Emperor as a means of keeping in check their extravagant spending, and an imperial procurator responsible for the mines.
Οι Ρωμαίοι δεν κατέβαλαν συντονισμένη προσπάθεια για να εκρωμαΐσουν το νησί, άν και, όπως ήταν φυσικό, πολλές πτυχές του ρωμαϊκού τρόπου ζωής, πολιτισμού και παράδοσης σταδιακά διείσδυσαν στον κόσμο της Κύπρου.
The Romans did not make a concerted effort to Romanize the island although, as is natural, many aspects of the Roman way of life, culture and traditions gradually infiltrated into the culture of Cyprus.
Για τη διακυβέρνηση και τις καθημερινές υποθέσεις οι Ρωμαίοι βασίζονταν σε μεγάλο βαθμό στην καλή θέληση και τη συνεργασία των παλαιών πόλεων και στη βοήθεια αριθμού τοπικών αξιωματούχων.
For governing and daily affairs the Romans relied heavily on the good will and co-operation of the old-established cities, and the assistance of a number of local officials.
Όπως και πριν, οι πόλεις διέθεταν Βουλή, αλλά την πραγματική εξουσία είχαν οι Άρχοντες που προέδρευαν του Δήμου.
As before, the cities had a boule (council), but it was the archons (magistrates), presiding over the demos (popular assembly), that did most of the governing.
Για διοικητικούς σκοπούς, το νησί ήταν διαιρεμένο σε τέσσερις επαρχίες: τη Λαπηθία στο βορρά, την Αμαθουσία στο νότο, που περιλάμβανε και τον κεντρικό ορεινό όγκο του Τροόδους, τη Σαλαμινία στα ανατολικά και την Παφία στα δυτικά.
For administrative purposes, the island was divided into four districts: Lapethia in the north, Amathousia (with the central Troodos massive) in the south, Salaminia in the east, and Paphia in the west.
Η επικράτεια αυτή καθεαυτή ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στις 12 (ή 13) πιο σημαντικές πόλεις, με πρωτεύουσα, όπως και στους ελληνιστικούς χρόνους, τη Νέα Πάφο στα δυτικά παράλια.
The territory itself was divided between the 12 (or 13) most important cities, with Nea Paphos on the west coast as the capital, as in the Hellenistic period.
Το γεγονός ότι όλες σχεδόν αυτές οι πόλεις είναι παραθαλάσσιες δείχνει τις ειρηνικές συνθήκες που επικρατούσαν τότε στην Ανατολική Μεσόγειο.
The fact that practically all these cities were situated along the coast reflects the peaceful conditions reigning in the Eastern Mediterranean at the time.
Ολόκληρο το νησί ήταν χωρισμένο κατ' αυτόν τον τρόπο, ενώ άλλες περιουσίες είτε ήταν ελάχιστες είτε εξαφανίστηκαν κατά τους πρώτους αυτοκρατορικούς χρόνους.
The whole island was divided in this way, and other holdings were either minimal or died after the early years of the Empire.
Υπάρχουν, για παράδειγμα, πληροφορίες ότι στις αρχές της αυτοκρατορικής περιόδου το ιερό του Ασκληπιού της Κω διέθετε περιουσία στην Κύπρο.
There is, for example, information that the temple of Askelpios on the island of Kos held property in Cyprus in the early Empire.
Επίσης, σημαντικά κατάλοιπα ομοιόμορφα διαχωρισμένης αγροτικής γης κοντά στη Σαλαμίνα πρέπει να είναι ενδεικτικά κάποιας αγρονομικής χωροθέτησης από το ρωμαϊκό κράτος.
Also, considerable remnants of centuriation (land partitioning) near Salamis must be indicative of some land owned by the Roman state.
Φαίνεται, πάντως, να μην υπήρχαν latifundia (μεγάλα αγροκτήματα), ούτε αυτοκρατορικά κτήματα.
However, there seem to have been no latifundia (large landed estates) nor imperial estates.
Οι ρωμαίοι αυτοκράτορες φρόντισαν ώστε οι πόλεις να διαθέτουν καλή υδατοπρομήθεια και να συνδέονται μεταξύ τους με ένα επαρκές οδικό σύστημα.
The Roman emperors made sure that the cities had a good water supply, and that they were linked with an efficient road system.
Μαρτυρία γι αυτό το τελευταίο αποτελούν ένας μεγάλος αριθμός μιλιαρίων και ο χάρτης του Peutinger (αντίγραφο του 13ου αιώνα ενός ρωμαϊκού στρατιωτικού χάρτη).
Evidence for the latter is provided by a large number of milestones and the Peutinger Table (a 13th century copy of a Roman military map).
Οι συνδυασμένες πληροφορίες δείχνουν ότι υπήρχε ένας περιμετρικός δρόμος που συνέδεε τις παραλιακές πόλεις, ενώ άλλος δρόμος, στην ενδοχώρα, ένωνε του Σόλους με την Ταμασσό, προχωρούσε στην Τρεμιθούσα και πιθανότατα έφθανε μέχρι τη Σαλαμίνα.
The combined information shows that there was a ring road joining the coastal cities, while an inland road connected Soloi to Tamassos, then proceeded to Tremithous and possibly extended as far as Salamis.
Άλλοι δρόμοι φαίνεται να εξυπηρετούσαν τη χερσόνησο της Καρπασίας καθώς και άλλες, μικρότερες πόλεις.
Other roads seem to have serviced the Karpas peninsula and other, smaller towns.
Το κύριο μέρος αυτού του δικτύου μπορεί να αποδοθεί στους αυτοκράτορες Αύγουστο και Τίτο, αλλά σημαντικές επισκευές και μετατροπές έγιναν κατά τη διάρκεια των Σεβήρων στις αρχές του 3ου αιώνα.
The main part of this network can be attributed to the Emperors Augustus and Titus, but major repairs and modifications were carried out under the Severan Emperors, in the early 3rd century.
Φαίνεται πως τα έξοδα τότε καλύφθηκαν από τις ίδιες τις πόλεις, πράγμα που καθρεφτίζει τη μεγάλη ευημερία την οποία απολάμβανε το νησί κάτω από αυτούς τους αυτοκράτορες.
At that time, it would seem, the expenses were paid for by the cities themselves, a fact that reflects the great prosperity that the island enjoyed under these emperors.
Όπως και στην υπόλοιπη Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η Ελληνική παρέμεινε η επίσημη γλώσσα, κι αυτό ίσχυε επίσης για τις προκηρύξεις και τα διατάγματα, ενώ η Λατινική χρησιμοποιείτο μόνο για τα πρώιμα μιλιάρια και τις επίσημες αφιερώσεις κτιρίων.
As in the rest of the Eastern Empire, Greek remained the official language, and this was also the language of decrees and edicts, while Latin was only used in the early milestones and official dedications of buildings.
Από τη δική τους πλευρά, οι Κύπριοι, ίσως επειδή πέρασαν κάτω από τη ρωμαϊκή κυριαρχία ως dediticii, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να ευχαριστήσουν και κολακεύσουν τους αυτοκράτορες με σκοπό, όπως φαίνεται, να εξασφαλίσουν χάρες και προνόμια.
For their part, the Cypriots, perhaps because they entered Roman rule as dediticii, did their best to please and flatter the emperors in order, presumably, to gain favours and privileges.
Αυτό μαρτυρείται, για παράδειγμα, από τον Όρκο Πίστης στον Τιβέριο κατά την άνοδό του στο θρόνο, αντίγραφο του οποίου βρέθηκε στο χωριό Νικόκλεια κοντά στην Παλαίπαφο.
This is witnessed, for example, by the Oath of Allegiance to Tiberius on his accession to the throne, a copy of which was found at the village of Nikokleia near Palaepaphos.
Σ' αυτόν οι Κύπριοι ορκίζονται μεταξύ άλλων «να υπακούουν τόσο δια ξηράς όσο και δια θαλάσσης, να είναι πιστοί και να λατρεύουν» τον νέο αυτοκράτορα.
In this, the Cypriots swear, amongst other things, to obey alike by land and sea, to regard with loyalty and to worship the new emperor.
Αυτός ήταν επίσης και ο λόγος για τον οποίο αναβίωσε το Κοινόν Κυπρίων, η ομοσπονδία των Κυπρίων, οργάνωση που κατά την Ελληνιστική περίοδο ήταν υπεύθυνη για τη λατρεία των θεοποιημένων Πτολεμαίων.
This, too, is the reason why the Koinon Kyprion, the Confederacy of Cypriots, the institution that during the Hellenistic period was responsible for the worship of the deified Ptolemies, became active again.
Αυτή είχε επίσης τη φροντίδα της λατρείας της Αφροδίτης σε ολόκληρη την Κύπρο, πράγμα που σήμαινε ότι είχε θρησκευτική ισχύ και, επομένως, οικονομική και πολιτική.
This Confederacy was also responsible for the worship of Aphrodite throughout Cyprus, which meant that it had a religious power and, by consequence, an economic and a political one too.
Μέσω αυτού του Κοινού, η επαρχία της Κύπρου μπορούσε να εκφράζει την πίστη της στον αυτοκράτορα, να οργανώνει θρησκευτικές γιορτές και να τιμά τους ευεργέτες με ψηφίσματα.
Through this, the province could express its loyalty to the emperor, organise religious festivities and honour its benefactors with decrees.
Μπορούσε επίσης να κόβει τα δικά της χάλκινα νομίσματα, τα οποία χρησιμοποιούνταν ως «ψιλά» για τα μεγαλύτερης αξίας αυτοκρατορικά νομίσματα που ήταν φτιαγμένα από πιο ευγενή μέταλλα.
It could also strike its own bronze coins, which served as small change to the imperial coins made of more noble metals.
Οι Κύπριοι, στην προσπάθειά τους να κερδίσουν την εύνοια των Ρωμαίων, επινόησαν ένα μοναδικό, άνκαι πρόσκαιρο, Αυτοκρατορικό Ημερολόγιο, το οποίο δόξαζε τον Αύγουστο και τον οίκο του, τους Ιούλιους (Julii), μυθικούς απογόνους της Αφροδίτης.
The Cypriots, in their attempts to gain the favours of Rome, devised a unique although, admittedly, short-lived Imperial Calendar, which glorified Augustus and his house, the Julii, the legendary descendants of Aphrodite.
Οι ρωμαίοι αυτοκράτορες, από δικής τους πλευράς, δεν φαίνεται να ανταποκρίνονταν σ' αυτές τις κολακευτικές χειρονομίες των Κυπρίων.
The Roman emperors, on their part, do not seem to have responded to these flattering gestures of the Cypriots.
Οι απελεύθεροι (liberti) ήταν εμφανώς λιγοστοί, ενώ οι πληροφορίες για ρωμαίους πολίτες στο νησί κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων αιώνων μΧ είναι σπάνιες.
The liberti (freedmen) are noticeably few, while Roman citizens are rarely encountered on the island during the first two centuries AD.