natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Η Πύλη της Αμμοχώστου με τη βαριά, προεξέχουσα αδρή λιθοδομή της, μεταφέρει τον θεατή σε ένα φανταστικό ταξίδι στην Ιταλία.
The Famagusta Gate, with its heavy rustication, takes the viewer on an imaginary journey to Italy.
Όσον αφορά τη λογοτεχνία, η ποίηση του Πετράρχη επηρέασε τα ελληνικά κυπριακά έργα του 16ου αιώνα, αλλά τα περισσότερα σωζόμενα έργα δείχνουν ότι η Ιταλική ήταν η κυρίαρχη γλώσσα της γνώσης και της λογοτεχνίας.
In literature the poetry of Petrarch influenced 16th century Greek Cypriot works, but for most surviving works Italian was now the dominant language of learning and literature.
Οι κυπριακές σχολές ήταν συνδεδεμένες με το ενετικό δίκτυο.
Cypriot schools were linked to the Venetian network.
Μετά τη συμπλήρωση των ανωτέρων σπουδών τους στην Ιταλία, ιδιαίτερα στην Πάδουα, πολλοί Κύπριοι διαφόρων προελεύσεων επέλεγαν να παραμείνουν ως καθηγητές, συγγραφείς ή συντάκτες μεσαιωνικών έργων που προορίζονταν για εκτύπωση, ενώ άλλοι επέστρεφαν για να διαδραματίσουν ρόλο στην κυβερνητική γραφειοκρατία.
Upon completion of their higher studies in Italy, especially Padua, several Cypriots of varying backgrounds chose to stay as professors, authors, and editors of medieval works for printing, whereas others returned to play a role in the government bureaucracy.
Το 1531 συστάθηκε επιτροπή για την ιταλική μετάφραση του σημαντικού κυπριακού νομικού κώδικα «Ασσίζες της Αυλής της Βουργησίας» (Assizes des bourgeois), την οποία έφερε σε πέρας ο Φλώριος Βουστρώνιος το 1534.
In 1531 a commission was set up for the Italian translation of the important Cypriot legal code the Assizes des bourgeois, accomplished by Florio Bustron in 1534.
Ακόμα πιο σημαντικό, ο 16ος αιώνας ήταν ο ιταλικός αιώνας για την κυπριακή ιστοριογραφία.
More importantly, the 16th century was the Italian century in Cypriot historiography.
Ο ίδιος ο Φλώριος Βουστρώνιος συνέταξε ένα σημαντικό χρονικό στα Ιταλικά.
Florio Bustron himself composed an important chronicle in Italian.
Ένα παρόμοιο χρονικό, γνωστό ως «Amadi», γράφτηκε επίσης στα Ιταλικά, ίσως μεταφρασμένο κατά μεγάλο μέρος από παλαιότερες γαλλικές πηγές, που τώρα έχουν χαθεί.
The similar chronicle known as Amadi was also written in Italian, perhaps largely translated from earlier French sources now lost.
Μια εκδοχή του ελληνικού κυπριακού χρονικού που έγραψε τον 15ο αιώνα ο Λεόντιος Μαχαιράς μεταφράστηκε στα Ιταλικά ως το «Χρονικό του Στραμπάλντι».
One version of the 15th century Greek Cypriot chronicle of Leontios Machairas was translated into Italian as the Chronicle of Strambali.
Ένας Δομινικανός μοναχός γόνος ενός κλάδου της βασιλικής οικογένειας, ο Στέφανος Λουζινιανός, άρχισε να συντάσσει το σημαντικό έργο του Chorograffia et breve historia dell' isola de Cipro (Χωρογραφία και σύντομη ιστορία της νήσου Κύπρου) το 1570 στη Νεάπολη, έχοντας φύγει για ταξίδι από την Κύπρο πριν από την οθωμανική κατάκτηση του νησιού.
A Dominican friar from a cadet line of the royal family, Etienne de Lusignan, began to compose his important Chorograffia et breve historia dell' isola de Cipro in 1570 in Naples, having left Cyprus before the Ottoman conquest on a voyage.
Υπάρχουν και άλλα, λιγότερο σημαντικά χρονικά για την Κύπρο καθώς και πολλές περιγραφές της ίδιας της κατάκτησης στα Ιταλικά.
There are other, less significant Cypriot chronicles in Italian, as well as numerous Italian-language accounts of the conquest itself.
Ειρηνική διοίκηση σήμαινε διοίκηση χωρίς επεισόδια.
Peaceful rule meant uneventful rule.
Οι Τούρκοι επέδραμαν στη Λεμεσό το 1539, αλλά η πόλη ήταν ήδη ερειπωμένη και σχεδόν εγκαταλελειμμένη.
The Turks raided Limassol in 1539, but the city was by then ruined and mostly deserted.
Η μόνη πραγματική καταστροφή ήρθε αργότερα με την τουρκική κατάκτηση.
The only real disaster came at the end, with the Turkish Conquest.
Πριν απ' αυτή όμως, υπήρξαν μερικά χρόνια εσωτερικής αναταραχής, που επιδεινώθηκαν ίσως λόγω της αυξημένης διεθνούς έντασης.
Before that, however, there were a few years of internal unrest, perhaps exacerbated by the increased international tension.
Ο Ιάκωβος Διασωρίνος ηγήθηκε μιας ελληνικής εξέγερσης το 1563, αλλά δεν άργησαν να τον εκτελέσουν.
Jacob Diassorinos led a Greek rebellion in 1563, but he was quickly executed.
Η Αντιμεταρρύθμιση ήρθε στην Κύπρο όταν ο τελευταίος αρχιεπίσκοπος της Λευκωσίας Φιλίππος Μοτσενίγκο, ενόχλησε τους Έλληνες προσπαθώντας να εφαρμόσει τις πιο σκληρές αποφάσεις της Συνόδου του Τριδέντου.
The Counter Reformation came to Cyprus when the last archbishop of Nicosia, Filippo Mocenigo, annoyed the Greeks by attempting to implement the harsher decisions of the Council of Trent.
Οι αρχές εκτέλεσαν τους αρχηγούς των ταραχών που ξέσπασαν το 1566, σε μια περίοδο έλλειψης τροφίμων, όταν υπήρξε υποψία ότι η Βενετία έκανε εξαγωγή σιταριού.
The authorities executed the ringleaders of riots that occurred in 1566 during a food shortage, when it was thought that Venice was exporting grain.
Οι Οθωμανοί ενεθάρρυναν συνωμοσίες και εξεγέρσεις, δίνοντας υποσχέσεις για καλύτερα χρόνια κάτω από τουρκική διοίκηση.
The Ottomans encouraged conspiracies and rebellions, holding out promises of better years to come under Turkish rule.
Στο μεταξύ, η πλήρης ανακατασκευή της Λευκωσίας και των τειχών της τα τρία τελευταία χρόνια της ενετικής περιόδου επέφερε περαιτέρω στερήσεις στις χαμηλότερες τάξεις.
Meanwhile, the complete restructuring of Nicosia and its defences in the last three years of the Venetian period caused further hardships for the lower classes.
Τελικά, τα νέα τείχη της Λευκωσίας δεν απέδωσαν.
Moreover, the new walls of Nicosia did not work.
Ο τοποτηρητής Νικολό Ντάντολο ηγήθηκε Ενετών και Κυπρίων όλων των κατηγοριών στην υπεράσπιση της πόλης για έξι εβδομάδες το καλοκαίρι του 1570, αλλά η πρωτεύουσα έπεσε και οι υπερασπιστές της σφαγιάστηκαν.
The Lieutenant Niccolo Dandolo led Venetians and Cypriots of all types in defending the city for six weeks in the summer of 1570, but the capital fell and the defenders were slaughtered.
Μετά ήρθε η σειρά της Αμμοχώστου.
Then it was Famagusta's turn.
Εκεί ήταν επικεφαλής ο Καπιτάνος Μαρκαντόνιος Βραγαδίνος και η πόλη άντεξε σχεδόν για ένα χρόνο, μέχρι που τα εναπομείναντα μέλη της φρουράς, Ενετοί και Κύπριοι, παραδόθηκαν με τον όρο ότι θα τους χάριζαν τις ζωές τους.
There the Captain, Marcantonio Bragadino, was in charge, and for almost a year the city held out, until the remaining members of the Venetian and Cypriot garrison surrendered on the condition that their lives be spared.
Αντ' αυτού σφαγιάστηκαν, εκτός από τον Βραγαδίνο του οποίου απλά έκοψαν τη μύτη και τα αυτιά.
Instead they too were slaughtered, except that Bragadino merely lost his nose and ears.
Ωστόσο, δύο εβδομάδες αργότερα τον έγδαραν ζωντανό.
Two weeks later, however, he was flayed alive.
Γέμισαν το δέρμα του με άχυρο και το έστειλαν στην Κωνσταντινούπολη ως τρόπαιο, αλλά οι Ενετοί κατάφεραν να το πάρουν το 1580 και να το φέρουν πίσω στη Βενετία.
His skin was stuffed with straw and sent to Constantinople as a trophy, but the Venetians managed to retrieve it in 1580 and bring it back to Venice.
Έτσι τέλειωσαν δύο σχεδόν αιώνες συνεχούς ιταλικής κυριαρχίας ολόκληρης ή μέρους της Κύπρου.
Thus ended almost two centuries of practically continuous Italian rule in all or parts of Cyprus.
Για δεύτερη φορά στην ιστορία της, η Κύπρος έγινε πολύτιμη κτήση της Αγγλίας.
For the second time in its history, Cyprus became a valuable possession of England.
Είναι ένα σημαντικό γεγονός, διότι οι Άγγλοι κατέχουν μέχρι σήμερα το μοναδικό προνόμιο να είναι η μόνη ξένη δύναμη που είχε υπό τον έλεγχό της την Κύπρο δύο φορές.
It is a significant fact because, to date, the English hold the unique distinction of being the only foreign power to control the Island twice.
Το 1191, αποκτήθηκε τυχαία και με πόλεμο κι έπειτα πωλήθηκε για ένα σεβαστό ποσό σε διάστημα λίγων μηνών.
In 1191, it was acquired by chance and recourse to war and then sold within a few months for a handsome fee.
Το 1878 (687 χρόνια αργότερα), καταλήφθηκε με διπλωματικά μέσα και παρέμεινε υπό το Αγγλικό Στέμμα για 82 χρόνια.
In 1878 (687 years later), it was taken over by diplomatic agency and it remained under the English Crown for 82 years.
Σύμφωνα με τον Λόρδο Σόλσμπερι (τότε Υπουργό Εξωτερικών), για να προστατεύσουν τα εμπορικά και στρατηγικά τους συμφέροντα, οι Βρετανοί θεώρησαν σωστό να «ανεγείρουν ακόμα ένα προστατευτικό φράγμα πίσω από τον θρυμματισμένο τουρκικό κυματοθραύστη».
To protect their commercial and strategic interests, the British, according to Lord Salisbury (then Foreign Secretary), saw fit to erect another dyke behind the shattered Turkish breakwater.
Ένας συνδυασμός παραγόντων, περιλαμβανομένων της γενικής ευρωπαϊκής ανησυχίας για την επιδεινούμενη κατάσταση του «ασθενούς της Ευρώπης» (Οθωμανική Αυτοκρατορία), του Ρωσσοτουρκικού Πολέμου του 1877 (που οδήγησε στη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου στις 3 Μαρτίου 1878) και ίσως πάνω απ' όλα στην ‘προωθητική' πολιτική του Ντισραέλι (ο πρώτος Εβραίος Πρωθυπουργός της Αγγλίας) οδήγησε στη παραχώρηση του νησιού.
A combination of factors, including the general European concern over the worsening state of the sick man of Europe (Ottoman Empire), the Russo-Turkish War of 1877 (leading to the Treaty of San Stefano on 3 March 1878) and above all, perhaps, Disraeli's (Britain's first Jewish Prime Minister) forward policy, led to possession of the island.
Έτσι, ο μύθος της κατάληψης της Κύπρου έγινε πραγματικότητα και αναγκαιότητα.
Hence, the myth of the takeover of Cyprus became a reality and a necessity.
Στις 10 Μαΐου, το περίγραμμα μιας συμφωνίας είχε σταλεί στον Σερ Ώστεν Χένρι Λέιαρντ, τον Βρετανό Πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη, με οδηγίες να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις μόλις θα λαμβανόταν μήνυμα από το Λονδίνο.
On 10 May, the outlines of an agreement had been sent to Sir Austen Henry Layard, the British Ambassador in Constantinople, with instructions to proceed with the negotiations as soon as word arrived from London.
Έξι μέρες αργότερα το βρετανικό κυβερνητικό συμβούλιο ενέκρινε την προβλεπόμενη σύμβαση και, μόλις έγινε σαφές ότι η Ρωσία θα επέμενε να κρατήσει το Καρς και το Μπατούμ, ο Λέιαρντ έλαβε οδηγίες στις 23 Μαΐου, να υποβάλει το προσχέδιο συμφωνίας στο Σουλτάνο.
Six days later the British cabinet approved the projected convention and, as soon as it became clear that Russia would insist on the retention of Kars and Batum, Layard was instructed on 23 May, to submit the draft agreement to the Sultan.
Πώς μπορούσε να αρνηθεί; Τέσσερις μέρες πριν είχε, ως γεγονός, στείλει τηλεγράφημα στο Λονδίνο, ζητώντας βοήθεια, χρήματα και συμμαχία.
Four days earlier, in fact, he had sent a telegram to London asking for help, money and an alliance.
Στις 25 Μαΐου, στη διάρκεια μιας συνεντεύξεις με τον Λέιαρντ, ο Σουλτάνος, ο οποίος υπέφερε από βαθιά κατάθλιψη κι ανακουφισμένος όταν πληροφορήθηκε ότι του ζητούσαν μόνο την Κύπρο, συγκατατέθηκε ευχαρίστως.
On 25 May, during an interview with Layard, the Sultan, who was suffering from great depression, relieved to hear that only Cyprus was demanded, gladly conceded it.
Σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα του Λέιαρντ, σ' εκείνη την περίπτωση και αντίθετα με προηγούμενες ακροάσεις που είχε μαζί του, ο Αμπντούλ Χαμίντ περιστοιχιζόταν από πολυάριθμη φρουρά, γιατί είχε ακούσει ότι ο Λέιαρντ θα τον δολοφονούσε.
According to the Layard Papers, Abdul Hamid II on that occasion, and unlike all previous audiences with him, had a host of guards around him because he had heard that Layard was about to assassinate him.
Εν πάση περιπτώσει, εν όψει της αγγλικής απειλής να απέσχει από περαιτέρω εναντίωση στη ρωσική προέλαση, καθώς κι από περαιτέρω προσπάθειες να αναβάλει τη διχοτόμηση της Αυτοκρατορίας του - σε κάποια φάση τον Ιούνιο του 1878 οι Τούρκοι υποψιάζονταν ότι υπήρχε μυστική συνεννόηση μεταξύ της Αγγλίας, της Αυστρίας και της Ρωσίας για τον διαμελισμό της χώρας τους - ο Σουλτάνος δεν έφερε ένσταση και η Συνθήκη υπογράφηκε κρυφά στις 4 Ιουνίου.
At all events, in view of the English threat to desist from further opposition to the Russian advance and from further efforts to postpone the partition of his Empire - at one stage in June 1878 the Turks suspected that there was a secret understanding between England, Austria and Russia for the dissection of their country - the Sultan made no objection and the Convention was signed in secret on 4 June.
Η δημοσιοποίησή της στη διάρκεια του Συνεδρίου του Βερολίνου το 1878 αντήχησε σαν ‘βροντή' ανάμεσα στον διπλωματικό κόσμο.
Its publication during the 1878 Berlin Congress came as a thunder-clap upon the diplomatic world.
Το πρώτο βήμα στη μεταβίβαση της Κύπρου από την τουρκική στη βρετανική κυριαρχία ήταν η υπογραφή της Συμφωνίας Αμυντικής Συμμαχίας μεταξύ των δύο χωρών, σε σχέση με τις Ασιατικές Επαρχίες της Τουρκίας (γνωστής ως η ‘Συμφωνία της Κύπρου') με τους ακόλουθους όρους:
The first step in the transfer of Cyprus from Turkish to British rule was the signature of the Convention of Defensive Alliance between the two countries with respect to the Asiatic Provinces of Turkey (known as the Cyprus Convention) in the following terms:
«Αν το Μπατούμ, το Αρδαχάν, η Καρς, ή οποιοδήποτε από αυτά κατακρατηθεί από τη Ρωσία, και αν γίνει οποιαδήποτε προσπάθεια οποτεδήποτε στο μέλλον από τη Ρωσία να φέρει υπό την κατοχή της οποιαδήποτε άλλα εδάφη της Αυτού Αυτοκρατορικής Μεγαλειότητας του Σουλτάνου στην Ασία, όπως καθορίζονται από την Οριστική Συνθήκη Ειρήνης, η Αγγλία αναλαμβάνει να ενωθεί με την Αυτού Αυτοκρατορική Μεγαλειότητα τον Σουλτάνο στην υπεράσπισή τους με τη βία των όπλων.
If Batum, Ardahan, Kars, or any of them shall be retained by Russia, and if any attempt shall be made at any future time by Russia to take possession of any further territories of His Imperial Majesty the Sultan in Asia, as fixed by the Definitive Treaty of Peace, England engages to join His Imperial Majesty the Sultan in defending them by force of arms.
Αυτό ήταν το 1ο Άρθρο της Συνθήκης, που υπογράφτηκε στο Αυτοκρατορικό Ανάκτορο του Γιελντίζ στις 4 Ιουνίου.
That was Article 1 of the Convention, signed on 4 June at the Imperial Palace of Yeldiz.
Επιπρόσθετα, ένα Παράρτημα που περιλάμβανε έξι όρους υπογράφτηκε την 1η Ιουλίου.
Furthermore, an Annex containing six conditions was signed on 1 July.
Οι πιο σημαντικοί από αυτούς (ο τρίτος και ο έκτος) έχουν ως εξής:
The two most important (the third and sixth) read as follows:
«Αν η Ρωσία αποδόσει στην Τουρκία το Καρς και τις άλλες κατακτήσεις που έγιναν από αυτή στην Αρμενία κατά τον τελευταίο πόλεμο, τότε η Νήσος Κύπρος θα εκκενωθεί από την Αγγλία και η Συνθήκη της 4ης Ιουνίου 1878 θα τερματισθεί».
That if Russia restores to Turkey, Kars and the other conquests made by her in Armenia during the last war, the Island of Cyprus will be evacuated by England, and the Convention of 4 June 1878, will be at an end.
Έτσι, με αντάλλαγμα για την προστασία της χρεωκοπημένης Αυτοκρατορίας, ένα φόρο υποτελείας γύρω στις 92,800 στερλίνες και, όπως προέκυψε (άνκαι αβέβαιο) 4,166,220 οκάδες (ή 10,865,416 λίβρες) αλάτι ετησίως, ο Σουλτάνος δέχτηκε όπως η Βρετανία κατέχει και διοικεί την Κύπρο.
Thus, in return for the protection of his bankrupt Empire, a tribute of around Â£92.800 and, as it turned out (though uncertain) 4.166.220 okes (or 10.865.416 lbs) of salt per annum, the Sultan agreed that Great Britain could occupy and administer Cyprus.
Επιπλέον, σύμφωνα με τον έκτο όρο, το νησί θα επιστρεφόταν σ' αυτόν.
Moreover, according to the sixth condition, the Island was to return to him.
Επρόκειτο για ένα ‘κούφιο' όρο τον οποίον λίγοι πήραν στα σοβαρά.
This was a hollow condition which few took seriously.
Ακόμα κι εκείνοι, και υπήρξαν πολλοί, που αμφέβαλλαν για τη στρατηγική της σημασία, την περιέγραφαν ως «μια συμφωνία τελείως απατηλού χαρακτήρα».
Even those, and there were many, who were sceptical of its strategic value described it as a promise of a perfectly illusory character.
Αναμφίβολα, η Κύπρος δέσποζε άμεσα της εισόδου στη Διώρυγα του Σουέζ (Η Κυβέρνηση της Αυτής Μεγαλειότητας έγινε το 1875 κάτοχος των μισών περίπου μετοχών της Εταιρίας της Διώρυγας του Σουέζ), των ακτών της Παλαιστίνης και Συρίας και των νοτίων επαρχιών της Μικράς Ασίας.
È Undoubtedly, Cyprus directly commanded the entrance to the Suez Canal (HMG in 1875 became the owner of around one half of the Suez Canal Company shares) the coasts of Palestine and Syria and the southern provinces of Asia Minor.
Με το Γιβραλτάρ (1713) στα δυτικά της Μεσογείου, τη Μάλτα (1814) στο μέσο και τώρα την Κύπρο (το «κλειδί στη Δυτική Ασία»), η διαδικασία μετατροπής της σε μια μακρινή βρετανική λίμνη είχε ολοκληρωθεί.
With Gibraltar (1713) in the west of the Mediterranean, Malta (1814) in the centre and now Cyprus (the key to Western Asia) the process of converting it into a distant British lake was complete.
Ωστόσο, με την κατοχή της Αιγύπτου το 1882, η Κύπρος επανήλθε, τουλάχιστον προσωρινά, στο ρόλο ενός ‘υπναλέου θερέτρου'.
However, with the occupation of Egypt in 1882, Cyprus reverted, temporarily at least, to the role of a somnolent resort.
Μια συμπληρωματική Συμφωνία στη Συνθήκη, που υπογράφτηκε στις 14 Αυγούστου 1878, σταθεροποίησε ακόμα περισσότερο τη βρετανική κτήση του νησιού.
A supplementary Agreement to the Convention signed on 14 August 1878 solidified further the British hold on the island.
Μάλιστα, στις 16 Μαρτίου 1921, όταν η Ρωσία μεταβίβασε στην Τουρκία δύο από τις τρεις αρμενικές επαρχίες (το Αρδαχάν και το Καρς αλλά όχι το Μπατούμ) που αναφέρονταν στη Συνθήκη, η Βρετανία συνέχισε να ελέγχει την Κύπρο.
In fact, on 16 March 1921, when Russia transferred to Turkey two of the three Armenian territories (Ardahan and Kars but not Batum) referred to in the Convention, Britain still retained control over Cyprus.
Επιπλέον, το 1923 τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία αναγνώρισαν τη βρετανική κυριαρχία στο νησί και δυο χρόνια αργότερα ανακηρύχθηκε Αποικία του Στέμματος.
Moreover, in 1923 both Greece and Turkey acknowledged British sovereignty over the Island, and two years later it was declared a Crown Colony.
Η Κύπρος, λοιπόν, περιήλθε υπό την ευθύνη της Βρετανίας το 1878.
Cyprus, then, became a British responsibility in 1878.
Εκείνο που έμενε να γίνει ήταν να αποβιβασθεί ένα Βρετανικό απόσπασμα στο νησί.
What was needed next was for a British contingent to land on the island.
Το έργο αυτό επιτελέστηκε από τον Αντιναύαρχο Λόρδο Τζον Χέι, ο οποίος την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου αντίκρυσε τον κόλπο της Λάρνακας.
That task was performed by Vice-Admiral Lord John Hay who, during the first week of July, sighted the bay of Larnaca.
Η παραμονή του ήταν ωστόσο προσωρινή.
His stay however, was only temporary.
Στις 7.30 π.μ. της 22ας Ιουλίου 1878, ο Σερ Γκάρνετ Γούλσλυ έφθασε με το πολεμικό σκάφος Ιμαλάια, και αποβιβάστηκε στη Λάρνακα γύρω στις 5.35 μ.μ. συνοδευόμενος από περίπου 1,500 στρατιώτες.
At 7:30 a.m. on 22 July 1878, Sir Garnet Wolseley arrived in HMS Himalaya, landing at Larnaca at around 5:35 p.m. accompanied by some 1.500 troops.
Στις 6 μ.μ. προχώρησε στο Κανιά Χανάτε της Λάρνακας κι εκεί έδωσε οδηγίες να εκδοθεί προκήρυξη, με την οποία παρείχε διαβεβαιώσεις ότι η Βασίλισσα ευχόταν την ευημερία του νησιού και η επιθυμία της ήταν όπως ληφθούν μέτρα για την προαγωγή και ανάπτυξη του εμπορίου και της γεωργίας, και δοθούν στο λαό τα οφέλη της ελευθερίας, δικαιοσύνης και ασφάλειας.
At 6:00 p.m. he proceeded to the Kania Khanate of Larnaca and there directed that a proclamation be issued in which he gave assurances of the Queen's wishes for the prosperity of the island and her desire to take measures for the promotion and development of commerce and agriculture, and to endow the people with the benefits of liberty, justice and security.
Το διάταγμα, το οποίο διαβάστηκε στα Αγγλικά, Ελληνικά και Τούρκικα έγινε δεκτό με επευφημίες.
The edict, read in English, Greek and Turkish was greeted with cheers.
Ως γεγονός, οι Έλληνες του νησιού είδαν την αντικατάσταση μιας μουσουλμανικής αυτοκρατορίας από μια Χριστιανική, ως τη χρυσή γέφυρα που θα οδηγούσε τελικά στην ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
In fact, the substitution of a Moslem Empire for a Christian one was seen by the island's Greeks as the golden bridge which would ultimately unite Cyprus with Greece.
Η ηγετική μερίδα των Ελλήνων του νησιού (κυρίως ελεύθεροι επαγγελματίες και εκκλησιαστικοί) καλωσόρισαν τη νέα διοίκηση ως καμπή για τις κυπριακές υποθέσεις και άρχισαν να θέτουν ψηλότερους στόχους: αυτοκυβέρνηση, αυτονομία, αυτοδιάθεση και τέλος ένωση με την Ελλάδα.
The leading Greeks of the island (mainly professional and ecclesiastic) welcomed the new administration as a break in Cypriot affairs and proceeded to set their sights on even higher achievements: self-government, autonomy, self-determination and finally union with Greece.
Η δεκαετία του 1950 και μετέπειτα θα αντανακλούσε τα οράματα των λιγοστών διαφωτισμένων του 19ου αιώνα.
The 1950s especially, and beyond, reflected the visions of the 19th century enlightened few.
Με την ούτω καλούμενη «συμφωνία κλεπτών» η Βρετανία απέκτησε ντε φάκτο, αν όχι ντε γιούρε, την κυριαρχία της Κύπρου.
By the so-called thieves' deal, Britain acquired de facto, if not de jure, sovereignty of Cyprus.
Οι Κύπριοι δεν απέκτησαν τη βρετανική υπηκοότητα παρά μόνο μετά το 1914, όταν το νησί προσαρτήθηκε.
British citizenship was not acquired by the Cypriots until after 1914, when the island was annexed.
Ωστόσο η Κύπρος, όπως ο Ουίνστον Τσέρτσιλ τόνισε στις 19 Οκτωβρίου 1907, βρέθηκε κάτω από βρετανική διοίκηση «ερειπωμένη και ταπεινωμένη από την κακομεταχείριση αιώνων».
Cyprus however, as Sir Winston Churchill emphasised on 19 October 1907, came under British rule ruined and prostrate from centuries of ill-usage.
Συνεπώς, βελτιώσεις ήταν αναγκαίες παντού.
Consequently, improvements all round were necessary.
Τα προβλήματα που έπρεπε να διευθετηθούν ήταν πολλά:
The problems for settlement were numerous:
1. Οι γαίες του Σουλτάνου και άλλα κτηματικά ζητήματα προκάλεσαν μαζικές διαφωνίες και χρειάστηκε πολύς καιρός και σπαταλήθηκε πολλή ενέργεια πριν τελικά διευθετηθούν.
1. The Sultan's lands and other land issues provoked massive disagreements and took much time and energy before they were eventually resolved.
2. Τα φορολογικά προβλήματα ήταν πέραν κατανόησης.
2. Tax problems were beyond comprehension.
Η διαδικασία εκκαθάρισης των λογαριασμών της αποχωρούσης διοίκησης περιπλεκόταν από τις προσπάθειες των Τούρκων να παρουσιάσουν όσο το δυνατό μεγαλύτερο ισολογισμό στα θησαυροφυλάκια του κράτους.
The process of clearing up the accounts of the outgoing administration was complicated by the endeavours of the Turks to present as large a balance as possible in the Treasury.
Ήταν προς το συμφέρον τους να το κάνουν αυτό, αφού ο ετήσιος φόρος υποτελείας θα ήταν βασισμένος στο μέσο πλεόνασμα των τελευταίων πέντε χρόνων.
It was in their interests to do this, since the annual tribute was to be based on the average surplus of the last five years.
Επιπρόσθετα, οι φόροι έπρεπε να διαπλασιαστούν για την αντιμετώπιση των δαπανών του ρωσικού πολέμου.
Moreover, to meet the expenses of the Russian war taxes had to be doubled.
Αυτό δημιουργούσε περαιτέρω προβλήματα για τους αξιωματούχους, οι οποίοι είχαν το δύσκολο έργο να αποσπάσουν όλο και περισσότερα από τους Κύπριους χωρικούς που μόλις και μετά βίας κατάφερναν να τα βγάλουν πέρα.
This created further problems for the officials who had the difficult task of extracting more and more from Cypriot peasants who could hardly make ends meet.
Αναλογιζόμενος την ουσιαστική κατάρρευση της τουρκικής διοικητικής μηχανής, ο Γούλσλυ έγραψε στον Λέιαρντ στις 10 Φεβρουαρίου 1879, εξηγώντας ότι ο Σουλτάνος θα έπρεπε να εμπιστευθεί τα οικονομικά του στα χέρια κάποιων ικανών Άγγλων, που σύντομα θα επανέφεραν την Αυτοκρατορία του σε συνθήκες ευημερίας.
Reflecting on the virtual collapse of the Turkish administrative machinery, Wolseley wrote to Layard on 10 February 1879 explaining that the Sultan should place his finances in the hands of some able Englishmen who should soon restore the prosperity of his Empire.
3. Το πρόβλημα με τα προνόμια ήταν επίσης ένα προέχον θέμα.
3. The question of privilege was also a prominent issue.