natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Επιστρέφοντας στην Κύπρο από τις σπουδές τους, οι καλλιτέχνες αυτοί θα κοιτάξουν προς το μέλλον με σχεδόν μοναδική προσπάθεια να συγχρονίσουν τα εικαστικά τους λεξιλόγια με αυτά που επικρατούν στη διεθνή εικαστική σκηνή.
On their return to Cyprus after completing their studies, these artists looked to the future with the almost sole intent of harmonising their artistic vocabularies with those prevailing on the international art scene.
Αμφισβητούν το συμβατικό, εισάγουν νέους τρόπους έκφρασης, νέες τεχνοτροπίες, καινούρια υλικά.
They questioned the conventional, introduced new modes of expression, new techniques and new materials.
Οι νέες αντιλήψεις που επικρατούν δίνουν καινούριες κατευθύνσεις στην τέχνη.
The new concepts which prevailed gave a new direction in the development of the arts.
Σημαντική προσωπικότητα της περιόδου αυτής είναι ο Χριστόφορος Σάββα (1924-1968), ο οποίος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο της τέχνης που αναπτύχθηκε στην Κύπρο πριν και μετά την Ανεξαρτησία.
An important personality of this period was Christophoros Savva (1924 - 1968) who was the connecting link between the art which developed in Cyprus before and after independence.
Ο Σάββα σπούδασε πρώτα στο Λονδίνο και στη συνέχεια στο Παρίσι.
Savva studied first in London and then in Paris.
Είχε μια έντονη εικαστική παρουσία και οι συχνές εκθέσεις του έργου του λειτούργησαν ως καταλύτης για τη δημιουργία καλλιτεχνικής κίνησης στην Κύπρο.
He had a powerful artistic presence and the frequent exhibitions of his work functioned as a catalyst for the creation of artistic movement in Cyprus.
Στην αρχή της καλλιτεχνικής του πορείας δημιούργησε έργα παραστατικά με βάση τα διδάγματα των φωβιστών, των κυβιστών και των εξπρεσιονιστών.
At the start of his career he created representational works based on the teachings of the fauvists, cubists and expressionists.
Είτε, όμως, χρησιμοποιεί παραστατική γλώσσα είτε εντελώς αφηρημένη, πηγή έμπνευσης του Σάββα παραμένει πάντα το εντόπιο υλικό, οι φόρμες, το χρώμα και το φως της πατρίδας του.
But whether he was using representational or a completely abstract language, a source of Savva's inspiration always remained the local material, the shapes, the colours and the light of his country.
Εκτός από το σημαντικό εικαστικό του έργο, ο Σάββα λειτούργησε και ως πολιτιστικός καταλύτης, συσπειρώνοντας γύρω του νέους ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων, πρώτα με την ίδρυση το 1955 της Παγκύπριας 'Ενωσης Φιλοτέχνων και ύστερα, το 1960, της γκαλερί «Απόφαση», η οποία λειτούργησε ως επαγγελματική γκαλερί τέχνης και παράλληλα ως πολιτιστικό κέντρο, οργανώνοντας πλήθος καλλιτεχνικών εκδηλώσεων.
In addition to his important work in art, Savva was also a cultural catalyst, gathering round him young people of the arts and letters, first by establishing in 1955 the Pancyprian Union of Art Lovers and later, in 1960, the “Apophasis” gallery, which operated as a professional gallery and also as a cultural centre, organising a large number of cultural events.
Στην «Απόφαση» θα οργανωθεί και η πρώτη κοινή έκθεση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων ζωγράφων, μετά τη δημιουργία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
It was at “Apophasis” that the first joint exhibition by Greek Cypriot and Turkish Cypriot artists was organised after the creation of the Republic of Cyprus.
Στην έκθεση πήραν μέρος οι Τουρκοκύπριοι ζωγράφοι Τσιακτάτ Τζεφτέτ, Φικρί Τιρέκογλου, Ισμέτ Γκουνάι και Σοφέρογλου.
The Turkish Cypriot artists Djevded Chagdash, Fikri Tirekoglou, Ismet Guney and Soferoglou took part in the exhibition.
Η έκθεση αυτή έτυχε πολύ ευνοϊκών σχολίων.
This exhibition received very favourable comments.
Το περιοδικό Νέα Εποχή γράφει: «Είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται μια συνάντηση σε κοινή εκδήλωση έξω από τη συμβατική συνεργασία που απορρέει από το πολιτειακό καθεστώς στους άλλους τομείς.
The magazine “Nea Epochi” had this to say: “It is the first time that a meeting takes place at a joint event outside the conventional cooperation which flows from the state regime into other fields.
Οι καλλιτέχνες μονάχοι τους, ελεύθερα, βρήκαν τα κοινά σημεία επαφής, κι η τέχνη είναι το καλύτερο μέσο επαφής όλων των ανθρώπων οποιασδήποτε φυλής, ιδεολογίας ή θρησκεύματος.
The artists by themselves, freely, found the common points of contact, and art is the best means of contact, of all people of any race, ideology or religion.
Αυτό το καινούριο που παρουσιάστηκε με την πρωτοβουλία της γκαλερί είναι σημαντικό».
This new event which was presented at the initiative of the gallery is important.”
Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι οι εικαστικές τέχνες στην τουρκοκυπριακή κοινότητα είχαν ακολουθήσει μια εντελώς διαφορετική πορεία.
It should be noted here that the visual arts in the Turkish Cypriot community had followed a completely different course than in the Greek Cypriot community.
Η ισλαμική παράδοση, η οποία απαγόρευε την απεικόνιση μορφών, και η στενή σχέση της τουρκοκυπριακής κοινότητας με την Τουρκία, η οποία συνδέθηκε με την ευρωπαϊκή τέχνη μετά το 1923, ουσιαστικά επιβράδυνε την ανάπτυξη των σύγχρονων εικαστικών τεχνών στην τουρκοκυπριακή κοινότητα.
The Islamic tradition, which forbade the depiction of figures, and the close relationship of the Turkish Cypriot community with Turkey, which was linked to European art after 1923, essentially slowed the development of contemporary visual arts in the Turkish Cypriot community.
Ως εκ τούτου, η τουρκοκυπριακή κοινότητα ελάχιστους καλλιτέχνες έχει να επιδείξει τη δεκαετία του '60.
As a result, the Turkish Cypriot community produced very few artists in the 1960s.
Εκτός από τους τέσσερις προαναφερθέντες, θα πρέπει να αναφερθεί και ο Αϊχάν Μεντές, ο οποίος μάλιστα το 1962 εξέθεσε στο Commonwealth Institute στο Λονδίνο μαζί με τους Αδαμάντιο Διαμαντή, Γεώργιο Πολ. Γεωργίου και Χριστόφορο Σάββα.
Apart from the four referred to previously, mention must be made of Ayhan Mentesh, who in 1962 exhibited at the Commonwealth Institute in London together with Adamantios Diamantis, George Pol. Georghiou and Christophoros Savva.
Επίσης, στην Κρατική Συλλογή Έργων Σύγχρονης Κυπριακής Τέχνης συγκαταλέγονται έργα των Γιλμάζ Χακερί και Χασάν Αμίρ, τα οποία αγοράσθηκαν πριν το 1974.
Also, in the State Collection of works of contemporary Cypriot art there are works by Yilmaz Hakeri and Hasan Amir which were purchased before 1974.
Χριστόφορος Σάββα, «Ο Τάφος του Ποιητή», λάδι και άμμος σε λινάτσα, 60x79 εκ. (1962).
Christoforos Savva, “The Poet's Tomb”, oil and sand on sack, 60x79cm, (1962).
Συλλογή Ρένου Σίμαν.
Collection of Renos Siman.
Όσο προχωρούμε προς το τέλος της δεκαετίας του '60, η επικράτηση του νέου πνεύματος στην τέχνη ενισχύεται συνεχώς.
As we proceed to the end of the 1960s, the dominance of the new spirit in art is continuously strengthened.
Από τους πρώτους που ασπάζονται τα αφαιρετικά ρεύματα είναι ο Ανδρέας Χρυσοχός (1929) και ο Στέλιος Βότσης (1929), οι οποίοι ενδιαφέρονται για μια τέχνη, φορέα πνευματικών αναζητήσεων και αξιών, απαλλάσσοντας τη ζωγραφική τους από κάθε είδος «ατμόσφαιρας» και υποκειμενικών αναφορών.
Among the first to embrace the abstract currents were Andreas Chrysochos (1929), and Stelios Votsis (1929), who were interested in a new art, a vehicle of intellectual quests and values, ridding their painting of every kind of “atmosphere” and subjective references.
Ο Μίκης Μιχαηλίδης (1923) προσχωρεί από πολύ νωρίς στην αφαίρεση και από τις αρχές της δεκαετίας του '60 επικεντρώνεται στη δημιουργία ανάγλυφων γλυπτών και τρισδιάστατων έργων σε τεντωμένο καμβά.
Mikis Michaelides (1923) moved over to abstraction very early on and from the beginning of the 1960s concentrated on the creation of relief sculptures and three dimensional works on stretched canvas.
Το 1972 τοποθετεί τη ζωγραφική του στο χώρο, δημιουργώντας ένα από τα πρώτα περιβαλλοντικά έργα.
In 1972 he placed his painting in space, creating one of the first environmental works.
Στην επιβολή του αφηρημένου εικαστικού λόγου σημαντικό ρόλο θα παίξουν και δύο Βρετανοί καλλιτέχνες που εγκαταστάθηκαν στην Κύπρο, ο Glynn Hughes (1931) και ο John Cordidge (1935-2003).
An important role in the dominance of abstract discourse was played by two British artists who settled in Cyprus: Glyn Hughes (1931) and John Corbidge (1935-2003).
Εκτός από τους καλλιτέχνες οι οποίοι σπούδασαν στη Βρετανία, προς τα αφηρημένα ρεύματα στράφηκαν και άλλοι καλλιτέχνες που σπούδασαν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Άννα Κωνσταντίνου (1947) που σπούδασε στη Ρώμη, η Στέλλα Μιχαηλίδου (1941) που σπούδασε στην Αθήνα και στο Παρίσι, ο Μίκης Φοινικαρίδης (1940- 2005) που σπούδασε στην Αθήνα και ο Κωνσταντίνος Γιαννικούρης (1939) που σπούδασε στο Παρίσι.
Apart from the artists who studied in Britain, other artists who had studied in other European countries also turned to the abstract currents, for example Anna Constantinou (1947) who studied in Rome, Stella Michaelidou (1941) who studied in Athens and Paris, Mikis Phinikarides (1940-2005) who studied in Athens and Constantinos Yannikouris (1939) who studied in Paris.
Όσο προχωρούμε προς το τέλος της δεκαετίας του '60 βλέπουμε τον αφηρημένο εικαστικό λόγο να επικρατεί.
As we approach the close of the 1960s, we see abstract visual discourse dominating.
Οι καλλιτέχνες υιοθετούν τα γεωμετρικά λεξιλόγια, τη μινιμαλιστική τέχνη, τη μεταζωγραφική αφαίρεση, την οπτική τέχνη, τους κονστρουκτιβιστικούς τύπους, την άμορφη τέχνη, το hard edge και γενικά δίνουν περισσότερη σημασία στο εικαστικό τους λεξιλόγιο και λιγότερη στο θέμα.
The artists adopted the geometrical vocabularies, minimal art, post-painterly abstraction, op art, constructivism, art informel, the hard edge and generally attached more importance to their artistic vocabulary and less to the subject.
Επίσης, τα εκφραστικά τους λεξιλόγια εμπλουτίζονται με καινούριες αναζητήσεις.
Also, their language of expression was enriched with new quests.
Ο Ανδρέας Λαδόμματος (1940) δίνει στο τέλος της δεκαετίας του '60 μια σειρά κονστρουκτιβιστικά ανάγλυφα και κατασκευές στα οποία θα εισάξει στη συνέχεια την κίνηση, δίνοντας μερικά από τα πρώτα κινητικά (με ηλεκτρικό μοτέρ) και φωτοκινητικά έργα της κυπριακής τέχνης.
Andreas Ladommatos (1940) produced at the end of the 1960s a series of constructivist reliefs and constructions to which he would later introduce movement, producing some of the first kinetic works (with an electric motor) and works with moving lights in Cypriot art.
Το 1970 παρουσιάζει το έργο «Δράση», το οποίο ολοκληρώνεται με περφόρμανς με τη συμμετοχή του κοινού.
In 1970 he presented his work “Action”, which was completed by a performance in which the public participated.
Στις αρχές της δεκαετίας του '70 έχουμε και τα πρώτα happenings από του Αντώνη Αντώνιο και του Glynn Hughes.
At the beginning of the decade of the 1970s there were also the first happenings from Antonis Antonios and Glyn Hughes.
Πέρα από τα αφαιρετικά, γεωμετρικά και μινιμαλιστικά λεξιλόγια, οι Κύπριοι καλλιτέχνες εξερευνούν και άλλες μορφές έκφρασης, όπως τον σουρεαλισμό.
Beyond the abstract, geometrical and minimalist vocabularies, Cypriot artists also explored other forms of expression such as surrealism.
Ο Γιώργος Σκοτεινός (1937) ανασυνθέτει εικαστικά με σουρεαλιστικό ύφος, εικόνες του υποσυνείδητου που αναμοχλεύονται μαζί με αρχέγονα πολιτιστικά σύμβολα και πρωτόγονους μύθους της πατρώας γης.
Yiorgos Skotinos (1937) recast in a surrealist style images of the subconscious which are raked up together with primitive cultural symbols and primeval myths of the ancestral land.
Με σουρεαλιστικούς τύπους εκφράζονται επίσης η Ρέα Μπέιλυ (1946) και η Μαρία Τούρου (1943).
Rhea Bailey (1946) and Maria Tourou (1943) also expressed themselves with surrealistic vocabulary.
Ο Στας Παράσκος (1933) υιοθετεί ενσυνείδητα, για να επικεντρωθεί στο ουσιαστικό και αρχετυπικό, μια απλοϊκή και αφελή εικαστική γλώσσα με εξπρεσιονιστικούς και φωβιστικούς τύπους και δίνει με παραστατικό λεξιλόγιο θέματα από την ιστορία και τη ζωή της πατρίδας του.
In order to concentrate on the essential and archetypal, Stass Paraschos (1933) consciously adopted an unsophisticated and naive artistic vocabulary with expressionist and fauvist forms and depicted in representational language subjects from history and the life of his country.
Παράλληλα, μια μερίδα καλλιτεχνών συνεχίζουν τους εικαστικούς δρόμους που άνοιξαν οι πατέρες της κυπριακής τέχνης και με ανανεωμένους παραστατικούς τύπους ζωγραφίζουν τον άνθρωπο και το τοπίο της Κύπρου.
At the same time, a group of artists continued along the paths which the fathers of Cypriot art had forged and with renewed representational forms painted the people and the landscape of Cyprus.
Στους καλλιτέχνες αυτούς συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, οι Λευτέρης Οικονόμου (1930-2007), Κώστας Οικονόμου (1925), Ελένη Χαρικλείδου (1926-1978) και Δώρα Φαρμακά (1937).
Among these artists are Lefteris Economou (1930-2007), Costas Economou (1925), Eleni Harikleidou (1926-1978) and Dora Farmaka (1937).
Στέλιος Βότσης, «Γεωμετρικό», μεταξοτυπία, 129x69 εκ., (1969).
Stelios Votsis, “Geometric”, silkscreen print, 129x69cm, (1969).
Συλλογή Γιώργου και Τόνιας Λοΐζου.
Collection of Yiorgos and Tonia Loizou.
Εμίν Κιζενέλ, «Άνοιξη», ανάμεικτα υλικά σε καμβά, (2003).
Emin Cizenel, “Spring”, mixed media on canvas, (2003).
Ασίκ Μενέ, «Σημείο Ελέγχου», λάδι σε καμβά, 150x200 εκ., (2004).
Asik Mene, “Checkpoint”, oil on canvas, 150x200cm, (2004).
Νίκος Κουρούσης, Παράσταση, συμμετοχή του κοινού.
Nikos Kouroushis, Performance, audience participation.
Στας Παράσκος, «Η Ελευθερία Εγκαταλείπει την Κύπρο», λάδι σε καμβά, 140x153 εκ., (1972).
Stass Paraschos, "Liberty Abandons Cyprus", oil on canvas,140x153cm, (1972).
Συλλογή Πεύκου και Μαργαρίτας Γεωργιάδη.
Collection of Pefkios and Margarita Georgiades.
Την ίδια πορεία προς την αφαίρεση ακολούθησε και η κυπριακή γλυπτική, η οποία επηρεάστηκε ως επί το πλείστον από τάσεις και ρεύματα που επικρατούσαν στη Βρετανία, χώρα σπουδών των περισσότερων γλυτπών.
The same course to abstraction was followed by Cypriot sculpture which was influenced for the most part by the trends and currents prevailing in Britain, the country where most of the sculptors studied.
Ιδιαίτερα επηρεάστηκαν από τη γλυπτική της ζωτικής, οργανικής, βιόμορφης φόρμας, που είχε ως κύριο εκφραστή της τον Henry Moore, από τη γλυπτική του κονστρουκτιβισμού και από τις απλοποιημένες γεωμετρικές φόρμες με τις έγχρωμες επιφάνειες των καλλιτεχνών της Νέας Γενιάς (New Generation).
They were influenced in particular by the sculpture of the vital, organic, biomorphic form whose main exponent was Henry Moore, by the sculpture of constructivism and by the simplified geometric shapes with coloured surfaces of the artists of the “New Generation”.
Ο Ανδρέας Σαββίδης (1930), ο πρώτος γλύπτης που παίρνει την καλλιτεχνική του παιδεία στο Λονδίνο, θα επηρεαστεί πρώτα από τον Henry Moore και την Barbara Hepworth και, στη συνέχεια, από το 1969, θα δώσει μια σειρά κονστρουκτιβιστικά, μινιμαλιστικά έργα, βασισμένα στις σχέσεις γεωμετρικών σχημάτων.
Andreas Savvides (1930), the first sculptor to study in London, would be influenced first by Henry Moore and Barbara Hepworth and, later, from 1969, would produce a series of constructivist, minimalist works, based on the relationships of geometric shapes.
Με τα έντονα χρωματισμένα αυτά γλυπτά, έρχεται πολύ κοντά στους καλλιτέχνες της ομάδας «Νέα Γενιά».
With these brightly coloured sculptures he comes very close to the artists of the “New Generation” group.
Το ίδιο συμβαίνει και με τον Γιώργο Σφήκα (1943), ο οποίος διερευνά τη σχέση του χώρου με τα απόλυτα γεωμετρικά σχήματα και το χρώμα.
It is the same with George Sfikas (1943) who explores the relations of the space with absolute geometric shapes and colour.
Στους γλύπτες θα πρέπει να αναφερθεί και ο κεραμίστας Βαλεντίνος Χαραλάμπους (1929), ο οποίος ασχολήθηκε ιδιαίτερα με μια μνημειακή κεραμική, η οποία χαρακτηρίζεται από τις αξίες της αφαίρεσης και από άψογη τεχνική.
Among the sculptors mention should also be made of Valentinos Charalambous (1929), who engaged particularly in monumental ceramics, characterised by the values of abstraction and by high technique.
Οι νέες τάσεις που αρχίζουν σταδιακά να διαφαίνονται από τις αρχές της δεκαετίας του '60, αποκρυσταλλώνονται εντελώς στις αρχές της δεκαετίας του '70.
The new trends which gradually began to appear at the beginning of the decade of the 1960s crystallised completely at the start of the 70s.
Οι νέοι καλλιτέχνες δραστηριοποιούνται όλο και περισσότερο και η καλλιτεχνική κίνηση πυκνώνει.
The new artists were increasingly active and artistic movement intensified.
Δεκαετία του '70: Ανατροπή της πορείας
The 1970s: the course is overturned
Η πορεία αυτή ανακόπηκε βίαια τον Ιούλιο του 1974 από το πραξικόπημα και την τούρκικη εισβολή στο νησί.
This course was violently halted in July 1974 by the coup d'état against the elected president of Cyprus and by Turkey's military invasion of the island that followed.
Οι νέες πραγματικότητες αλλάζουν συθέμελα τις προτεραιότητες κυβέρνησης και λαού.
The new reality fundamentally changed the priorities of the government and the people.
Η καλλιτεχνική και γενικότερα η πολιτιστική ζωή παγώνει.
Artistic and cultural life in general came to a standstill.
Οι καλλιτέχνες και γενικά οι δημιουργοί στέκονται αμήχανοι απέναντι στα ιστορικά γεγονότα.
Artists and creators in general were at a loss in the face of these events.
Η εμμονή στη φόρμα στα σχήματα και στο χρώμα που χαρακτήριζε τις νέες τάσεις θα παραμεριστεί, επαναφέροντας το ενδιαφέρον στο θέμα και στο μήνυμα.
The insistence on form in the shapes and on colour which characterised the new trends would be set aside, with interest returning to the subject and the message.
Ο καλλιτέχνης επιθυμεί να επικοινωνήσει μέσα από πιο εύληπτα μηνύματα, να διηγηθεί, να καταγράψει, να καταγγείλει.
The artist desired to communicate through the most easily comprehensible messages, to narrate, record, accuse.
Πολλοί καταφεύγουν σε ρεαλιστικές μορφές έκφρασης και άλλοι παρεμβάλλουν στους αφηρημένους τύπους παραστατικά θέματα, συχνά με συμβολικές προεκτάσεις.
Many resorted to realistic forms of expression and others inserted representational themes among abstract motifs, often with symbolic connotations.
Τη δεκαετία του '70 αποκρυσταλλώνεται και μια άλλη αλλαγή, η οποία αφορά τους προορισμούς σπουδών των καλλιτεχνών.
In the decade of the 1970s another change crystallised which concerned the country of study of artists.
Η Βρετανία δεν μονοπωλεί πια τους σπουδαστές τέχνης, οι οποίοι στρέφονται και σε χώρες με τις οποίες η Κυπριακή Δημοκρατία αναπτύσσει φιλικές σχέσεις, όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η τότε Σοβιετική Ένωση και οι χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης.
Britain no longer monopolised the student of art, who turned to countries with which the Republic of Cyprus had developed friendly relations such as France, Italy, the Soviet Union and the communist countries of Eastern Europe.
Η τάση αυτή θα ενισχυθεί μετά το 1974, ως αποτέλεσμα υποτροφιών και διευκολύνσεων που έδωσαν οι χώρες αυτές στον δοκιμαζόμενο μετά την τούρκικη εισβολή και κατοχή, κυπριακό λαό.
This trend would be strengthened after 1974, as a result of the scholarships and facilities which these countries gave to the Cypriot people who were suffering in the aftermath of the Turkish invasion and occupation.
Η Ελλάδα, βέβαια, παραμένει πάντοτε ένας πολύ προσφιλής προορισμός σπουδών.
Greece, of course, continued to remain a very popular destination for study.
Αυτό υπήρξε καθοριστικό στη διαμόρφωση της αισθητικής ταυτότητας της σύγχρονης κυπριακής τέχνης, γιατί εμπόδισε τη δημιουργία μιας εθνικής σχολής τέχνης.
The decade of the 1980s: plurality of stylistic and morphoplastic directions
Αν κοιτάξουμε τα έργα που μας έδωσε η γενιά που περάτωσε τις σπουδές της στο τέλος της δεκαετίας του '60 και στις δεκαετίες '70 και '80, δεν είναι δύσκολο να διαπιστώσουμε τη μεγάλη διεύρυνση των μορφοπλαστικών αναπτύξεων, των θεωρητικών και αισθητικών αναφορών και των θεματολογικών ερεθισμάτων που εμπλουτίζουν ουσιαστικά την κυπριακή τέχνη.
In the history of contemporary Cypriot art, the decade of the 1980s must also be recorded as the one during which a real renewal of the artistic vocabulary is observed, as well as of the thematic and semantic content of the work of art. The artistic scene was enriched with new blood and a new dynamism in art was created.
Κάποιοι από αυτούς τους καλλιτέχνες δίνουν σημασία στους συμβολισμούς, στη διαχρονική ενέργεια και στην εκφραστικότητα των υλικών, στη διερεύνηση πολιτισμικών αξιών, στη φιλοσοφική σκέψη και στους αρχέγονους μύθους.
Some of these artists gave importance to symbolism, to the inner energy and the expressiveness of materials, to the exploration of cultural values, philosophical thought and to the primitive myths.
Αξιοποιούν σύγχρονες τεχνολογίες, εκφράζονται ως επί το πλείστον με κατασκευές και εγκαταστάσεις στον χώρο και δημιουργούν έργα που μεταπλάθουν τη σύγχρονη πραγματικότητα και εμπλέκουν τον θεατή σ΄ ένα διαλογισμό, προκαλώντας την κριτική του σκέψη.
They exploited modern technologies, expressed themselves for the most part with constructions and installations in space and created works which re-shape contemporary reality and involve the viewer in a dialogue, provoking his critical thought.
Από τα μέσα της δεκαετίας του '80, η Κύπρος επανακτά τους δεσμούς της με σημαντικά διεθνή καλλιτεχνικά δρώμενα και συμμετέχει σε νέα, γεγονός που σηματοδοτεί την αρχή της παρουσίας Κυπρίων καλλιτεχνών στη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή, παρουσία που θα γινόταν εντονότερη.
From the middle of the 1980s Cyprus resumed its links with important international art events and participated in new ones, a fact which signalled the start of the presence of Cypriot artists on the international art scene, a presence which would go on to become more marked.
Επαναπροσδιορισμός των αξιών της τέχνης
Redefinition of the values of art
Η συνέχιση της κυπριακής πολιτικής κρίσης που ενδυναμώνει τις ανάγκες συντήρησης των εθνικών χαρακτηριστικών, η κρίση αξιών που περνά διεθνώς η τέχνη με την επανατοποθέτηση πολλών αρχών και η επανεκτίμηση των εθνικών ιδιαιτεροτήτων που γίνεται μέσα σ' ένα καινούριο πνεύμα χωρίς εθνοκεντρισμό και ξενηλασία έστρεψαν αρκετούς Κύπριους καλλιτέχνες να αναδιπλωθούν στις πηγές του δικού τους χώρου, ενεργοποιώντας δημιουργικά το εντόπιο υλικό.
The continuation of the Cyprus political crisis, which intensified the need for preserving national characteristics, the crisis of values which art internationally was going through with the re-instatement of many principles and the reassessment of national particularities which took place in a new spirit without ethnocentricity and rejection of the foreign, forced a number of Cypriot artists to fall back on the sources of their own space, creatively activating local material.
΄Ετσι, ταυτόχρονα με τη θεματογραφία, αρχίζει να διαμορφώνεται και μια αισθητική, που, παράλληλα με τις κατακτήσεις της δυτικής τέχνης, γονιμοποιεί μορφοπλαστικά και ιδιαίτερα εννοιολογικά και συμβολικά στοιχεία της εντόπιας εικαστικής μνήμης.
Thus, simultaneously with the subject matter, an aesthetic began to take shape which, in parallel with the acquisitions of western art, fertilised morphoplastically, and in particular, conceptually and symbolically, elements of the indigenous artistic memory.
Στις καλύτερές της πραγματώσεις η τάση αυτή κατορθώνει να δώσει έργα τα οποία, ενώ χαρακτηρίζει ένα πνεύμα τόπου, έχουν πανανθρώπινες διαστάσεις.
In its best realisations, this trend succeeded in producing works which, although characterised by a spirit of the place, have universal dimensions.
Κάποιοι καλλιτέχνες δίνουν σημασία στους συμβολισμούς, στη διαχρονική ενέργεια και στην εκφραστικότητα των υλικών, στη διερεύνηση πολιτισμικών αξιών, στη φιλοσοφική σκέψη και στους αρχέγονους μύθους.
Some artists gave importance to symbolism, to the inner energy and the expressiveness of materials, to the exploration of cultural values, philosophical thought and to the primitive myths.
Γλαύκος Κουμίδης, «Μπαγκατέλα», ξύλο, μέταλλο, χρώμα νάφθας, 130x90x21 εκ.
Glafkos Koumides, "Bagatelle", wood, metal, naphtha-stain, 130x90x21cm.
Η στροφή, όμως, προς το εντόπιο υλικό γίνεται τώρα σ' ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο.
The turn, however, towards local material, now happened at a completely different level.