natgillin/translations-raw huggingface dataset:
“if the purpose of a settlement of the Cyprus question is to be the preservation rather than the destruction of the state and if it is to foster rather than to militate against the development of a peacefully united people, I cannot help wondering whether the physical division of the minority from the majority should not be considered a desperate step in the wrong direction”.
«εάν ο σκοπός μίας διευθέτησης του κυπριακού προβλήματος πρόκειται να είναι η διατήρηση και όχι η καταστροφή του κράτους και αν πρόκειται να ενισχύσουμε και όχι να αντιστρατευθούμε την ανάπτυξη ενός ειρηνικά ενωμένου λαού, δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ εάν ο φυσικός διαχωρισμός της μειοψηφίας από την πλειοψηφία δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί ως ένα απελπισμένο βήμα προς τη λάθος κατεύθυνση».
Turkey instantly rejected the report and its recommendations.
Η Τουρκία απέρριψε αμέσως την έκθεση και τις υποδείξεις της.
UN mediation came to an end, and thereafter the UN involvement in the Cyprus peace process has been conducted under the Secretary-General's good offices.
Η διαμεσολάβηση του ΟΗΕ έφτασε στο τέλος της, και έκτοτε η ανάμειξή του στην ειρηνευτική διαδικασία της Κύπρου έχει πάρει τη μορφή της αποστολής καλών υπηρεσιών του Γενικού Γραμματέα.
The government of Cyprus took various measures to restore normalcy on the island resulting in the elimination of intercommunal violence and dramatic reduction of tensions between the two communities.
Η κυβέρνηση της Κύπρου έλαβε διάφορα μέτρα για να αποκαταστήσει την ομαλότητα στο νησί, που είχαν ως αποτέλεσμα τον τερματισμό της διακοινοτικής βίας και την εντυπωσιακή μείωση των εντάσεων μεταξύ των δύο κοινοτήτων.
The Turkish side did not reciprocate, maintaining, instead, roadblocks in order to keep Greek Cypriots from Turkish enclaves.
Η τουρκική πλευρά όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκε, αλλά αντίθετα διατήρησε οδοφράγματα για να κρατήσει τους Ελληνοκυπρίους μακριά από τους τουρκικούς θύλακες.
In 1968, the government initiated talks with the Turkish Cypriot leadership under UN auspices for a negotiated agreement to resolve outstanding constitutional issues.
Το 1968, η κυβέρνηση ξεκίνησε συνομιλίες με τη τουρκοκυπριακή ηγεσία υπό την αιγίδα του ΟΗΕ με σκοπό την επίτευξη συμφωνίας, κατόπιν διαπραγματεύσεων, για την επίλυση εκκρεμών συνταγματικών θεμάτων.
These promising talks were interrupted by the tragic events of 1974.
Οι ελπιδοφόρες αυτές συνομιλίες διακόπηκαν από τα τραγικά γεγονότα του 1974.
Commencement of UN sponsored intercommunal talks between Greek Cypriot Glafkos Clerides and Turkish Cypriot Rauf Denktash interlocutors in Nicosia (24 June 1968).
Έναρξη των υπό την αιγίδα του ΟΗΕ διακοινοτικών συνομιλιών ανάμεσα στον Ελληνοκύπριο συνομιλητή Γλαύκο Κληρίδη και τον Τουρκοκύπριο ομόλογό του Ραούφ Ντενκτάς στη Λευκωσία (24 Ιουνίου 1968).
Former German Chancellor Willy Brandt (1969-1974) with President Spyros Kyprianou at the 1974 UN ceasefire line in Nicosia (4 January 1982).
Ο πρώην Γερμανός Καγκελάριος Βίλλυ Μπραντ (1969-1974) με τον Πρόεδρο Σπύρο Κυπριανού στην γραμμή κατάπαυσης του πυρός του ΟΗΕ του 1974 στη Λευκωσία (4 Ιανουαρίου 1982).
President Spyros Kyprianou with the Prime Minister of India Indira Gandhi in New Delhi (17 March 1983).
Ο Πρόεδρος Σπύρος Κυπριανού με την πρωθυπουργό της Ινδίας Ίντιρα Γκάντι στο Νέο Δελχί (17 Μαρτίου 1983).
Mrs Gandhi paid a visit to Cyprus in September 1983.
Η κυρία Γκάντι πραγματοποίησε επίσκεψη στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του 1983.
In 1967, a military junta seized power in Greece.
Το 1967, την εξουσία στην Ελλάδα κατέλαβε μία στρατιωτική δικτατορία.
The relationship between that regime and President Makarios of Cyprus became increasingly strained.
Οι σχέσεις μεταξύ αυτού του καθεστώτος και του Προέδρου Μακάριου της Κύπρου σταδιακά εντείνονταν όλο και περισσότερο.
Makarios was convinced that the junta was involved in efforts to undermine his authority and policies through extremist underground organizations in Cyprus.
Ο Μακάριος ήταν πεπεισμένος ότι η χούντα της Αθήνας είχε αναμειχθεί σε προσπάθειες υπονόμευσης της εξουσίας του και σε πολιτικές μέσω παράνομων εξτρεμιστικών οργανώσεων στην Κύπρο.
On 15 July 1974, the junta and its Greek Cypriot collaborators carried out a coup against the democratically elected president of Cyprus.
Στις 15 Ιουλίου 1974, η ελληνική χούντα και οι Ελληνοκύπριοι συνεργάτες της πραγματοποίησαν πραξικόπημα ενάντια στον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της Κύπρου.
Using this criminal act as a pretext, and with Britain refusing to honour its obligations under the Treaty of Guarantee, Turkey invaded Cyprus five days later.
Χρησιμοποιώντας την εγκληματική αυτή πράξη ως πρόσχημα, και με τη Βρετανία να αρνείται να τηρήσει τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με τη Συνθήκη Εγγύησης, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο πέντε ημέρες αργότερα.
In a two-phase invasion in July and August, and despite calls by the UN Security Council and the quick restoration of constitutional order on the island, Turkey occupied 36,2 percent of the sovereign territory of the Republic and forcibly expelled about 200.000 Greek Cypriots from their homes.
Σε μια εισβολή δύο φάσεων τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, και παρά τις εκκλήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και τη γρήγορη αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στο νησί, η Τουρκία κατέλαβε το 36,2 τοις εκατό της εδαφικής επικράτειας της Δημοκρατίας και εκτόπισε βίαια περίπου 200.000 Ελληνοκυπρίους από τις οικίες τους.
Turkey still deprives the displaced Greek Cypriots of their right to return.
Η Τουρκία ακόμη στερεί από τους εκτοπισμένους Ελληνοκύπριους το δικαίωμά τους να επιστρέψουν.
In addition to the economic devastation caused by the invasion and the forcible population movement, over 3.000 persons were killed, while some 1.400 Greek Cypriots remain missing.
Πέραν της οικονομικής καταστροφής που προξενήθηκε από την εισβολή και τη βίαιη μετακίνηση πληθυσμού, περισσότερα από 3.000 άτομα σκοτώθηκαν, ενώ περίπου 1.400 Ελληνοκύπριοι παραμένουν αγνοούμενοι.
Turkey's occupation brought economic ruin to the part of the island which prior to 1974 was the richest and most developed.
Η τουρκική κατοχή επέφερε οικονομική κατάρρευση στο τμήμα εκείνο του νησιού το οποίο πριν το 1974 ήταν το πλουσιότερο και το πιο αναπτυγμένο.
Poor economic conditions and Turkey's systematic colonization of the occupied areas with illegal settlers forced Turkish Cypriots to emigrate to Europe and elsewhere.
Οι άσχημες οικονομικές συνθήκες και ο συστηματικός εποικισμός από την πλευρά της Τουρκίας των κατεχόμενων περιοχών με παράνομους εποίκους υποχρέωσαν πολλούς Τουρκοκυπρίους να μεταναστεύσουν στην Ευρώπη και αλλού.
The settlers currently outnumber the indigenous Turkish Cypriots by about two to one.
Οι έποικοι τώρα υπερτερούν αριθμητικά των γηγενών Τουρκοκυπρίων σε αναλογία περίπου δύο προς ένα.
President Makarios reviews the damage to the Presidential Palace as a result of the 1974 military coup by the junta of Greece.
Ο Πρόεδρος Μακάριος επιθεωρεί τις ζημιές στο Προεδρικό Μέγαρο εξαιτίας του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1974 από την ελληνική χούντα.
Turkey's invading forces on the shores of Kyrenia (20 July 1974).
ΟΙ τουρκικές δυνάμεις εισβολής στις ακτές της Κερύνειας (20 Ιουλίου 1974).
Greek Cypriot soldiers captured by Turkey's invading troops.
Ελληνοκύπριοι στρατιώτες αιχμάλωτοι των τουρκικών στρατευμάτων εισβολής.
They were subsequently executed.
Στη συνέχεια εκτελέστηκαν.
Family members demand ascertainment of the fate of Cypriot missing persons as a result of Turkey's 1974 invasion.
Συγγενείς των Κυπρίων αγνοουμένων από την τουρκική εισβολή του 1974 απαιτούν να πληροφορηθούν την τύχη των οικείων τους.
In addition, and in violation of international law, Turkey has systematically attempted to eradicate the Greek cultural heritage in the occupied areas.
Επιπλέον, και κατά παραβίαση του διεθνούς δικαίου, η Τουρκία έχει με συστηματικό τρόπο επιχειρήσει να εξαλείψει την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά στις κατεχόμενες περιοχές.
Towns and villages have been given Turkish names, while archaeological sites, churches and cemeteries have been plundered, damaged or converted to other uses.
Σε πόλεις και χωριά έχουν δοθεί τουρκικά ονόματα, ενώ αρχαιολογικοί χώροι, εκκλησίες και κοιμητήρια έχουν βεβηλωθεί, καταστραφεί ή μετατραπεί για άλλες χρήσεις.
In November 1983, Turkey instigated and endorsed a “unilateral declaration of independence” in the occupied area by the Turkish Cypriot leadership.
Τον Νοέμβριο του 1983, η Τουρκία υποκίνησε και επιδοκίμασε τη «μονομερή ανακήρυξη ανεξαρτησίας» στην κατεχόμενη περιοχή από την τουρκοκυπριακή ηγεσία.
The so-called “Turkish Republic of Northern Cyprus” (“TRNC”) has not been recognized by anyone other than Turkey, which exercises virtual control over it.
Η ούτω καλούμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου» («ΤΔΒΚ») δεν έχει αναγνωριστεί από κανένα άλλο κράτος πλην της Τουρκίας, η οποία ασκεί τον ουσιαστικό έλεγχό της.
The UN Security Council categorically condemned this unilateral action, declared it invalid, called for its withdrawal, and called on all UN member-states not to recognise this illegal entity.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασε με κατηγορηματικό τόπο τη μονομερή αυτή ενέργεια, την κήρυξε άκυρη, ζήτησε την απόσυρσή της και κάλεσε όλα τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ να μην αναγνωρίσουν την παράνομη αυτή οντότητα.
The EU and other international and regional organizations have adopted similar positions.
Η ΕΕ και άλλοι διεθνείς και περιφερειακοί οργανισμοί έχουν υιοθετήσει παρόμοιες θέσεις.
For all legal and political purposes, the international community recognises only the Republic of Cyprus created in 1960 and its government, even though the government cannot currently exercise its authority in areas under military occupation by Turkey.
Για όλους τους νομικούς και πολιτικούς λόγους, η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει μόνον την Κυπριακή δημοκρατία που δημιουργήθηκε το 1960 και την κυβέρνησή της, ακόμη κι αν η κυβέρνηση δεν μπορεί προς το παρόν να ασκήσει εξουσία σε περιοχές που βρίσκονται υπό την στρατιωτική κατοχή της Τουρκίας.
Legal decisions by regional and national courts in Western Europe, in the United States, and in the United Kingdom provide an important independent record of the consequences of Turkey's 1974 invasion and its continuing occupation of Cyprus.
Δικαστικές αποφάσεις από περιφερειακά και εθνικά δικαστήρια στη Δυτική Ευρώπη, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο προσφέρουν μία σημαντική ανεξάρτητη καταγραφή των συνεπειών της τουρκικής εισβολής του 1974 και της συνεχιζόμενης κατοχής τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία.
They also affirm the legitimacy of the Republic of Cyprus and of its government.
Επιβεβαιώνουν επίσης τη νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και της κυβέρνησής της.
For all legal and political purposes, the international community recognizes only the Republic of Cyprus created in 1960 and its government, even though the government cannot currently exercise its authority in areas under military occupation by Turkey.
Για όλους τους νομικούς και πολιτικούς λόγους, η διεθνής κοινότητα αναγνωρίζει μόνον την Κυπριακή δημοκρατία που δημιουργήθηκε το 1960 και την κυβέρνησή της, ακόμη κι αν η κυβέρνηση δεν μπορεί προς το παρόν να ασκήσει εξουσία σε περιοχές που βρίσκονται υπό την στρατιωτική κατοχή της Τουρκίας.
child at a Greek Cypriot refugee camp following Turkey's 1974 invasion of Cyprus.
Παιδί σε ελληνοκυπριακό στρατόπεδο προσφύγων μετά την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο.
Illegal settlers from Turkey arriving in Kyrenia after the 1974 invasion of Cyprus by Turkey.
Παράνομοι έποικοι από την Τουρκία φτάνουν στην Κυρήνεια μετά την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο.
of Greek Cypriot prisoners of war captured by Turkey's invading troops (September 1974).
Επιστροφή Ελληνοκυπρίων αιχμαλώτων πολέμου που συνελήφθησαν από τουρκικά στρατεύματα εισβολής (Σεπτέμβριος 1974).
Greek Cypriot children receive food rations at a refugee camp following Turkey's 1974 invasion of Cyprus.
Μικροί Ελληνοκύπριοι λαμβάνουν μερίδες τροφίμων σε στρατόπεδο προσφύγων μετά την τουρκική εισβολή του 1974 στην Κύπρο.
SEEKING A NEGOTIATED SOLUTION
ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΛΥΣΗ ΜΕΣΩ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ
The Cyprus problem has since 1974 been one of military invasion and continuing occupation in violation of relevant unanimous UN Security Council resolutions.
Το κυπριακό πρόβλημα είναι από το 1974 πρόβλημα στρατιωτικής εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής, κατά παραβίαση σχετικών ομόφωνων ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Negotiations, especially after 2002, aimed at a comprehensive solution for the reunification of Cyprus.
Οι διαπραγματεύσεις, ιδιαίτερα μετά το 2002, στόχευαν σε μία συνολική λύση για την επανένωση της Κύπρου.
Throughout this process, the government of Cyprus sought a solution reflecting democratic norms, the UN Security Council resolutions, international law, European Union law, and relevant court decisions.
Καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, η κυβέρνηση της Κύπρου επιζητούσε μία λύση που να αντανακλούσε τα δημοκρατικά πρότυπα, τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το διεθνές δίκαιο, την νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σχετικές δικαστικές αποφάσεις.
The Turkish side, on the other hand, demanded a solution that would keep the two communities apart, either as two separate sovereign states or two separate states under a loose confederation.
Η τουρκική πλευρά, από την άλλη, απαίτησε μία λύση που θα διατηρούσε διαχωρισμένες τις δύο κοινότητες, είτε ως δύο χωριστά κυρίαρχα κράτη, είτε ως δύο χωριστά κράτη συνδεδεμένα σε μία χαλαρή συνομοσπονδία.
The two communities agreed in 1977 and 1979 to reunite Cyprus under a federal republic.
Οι δύο κοινότητες συμφώνησαν το 1977 και το 1979 στην επανένωση της Κύπρου σε μία ομοσπονδιακή δημοκρατία.
For the Greek Cypriots, who had strongly advocated the concept of a unitary state, the acceptance of a federation was the ultimate concession and historic compromise in their effort to terminate Turkey's occupation and achieve the reunification of Cyprus.
Για τους Ελληνοκυπρίους, οι οποίοι είχαν σταθερά υποστηρίξει την ιδέα ενός ενιαίου κράτους, η αποδοχή μιας ομοσπονδίας αποτελούσε την έσχατη παραχώρηση και ιστορικό συμβιβασμό στην προσπάθειά τους να τερματιστεί η τουρκική στρατιωτική κατοχή και να επιτευχθεί η επανένωση της Κύπρου.
The UN-led peace process has since 1977 sought to define the framework of such a federal solution.
Στην ειρηνευτική διαδικασία που ετέθη υπό την αιγίδα του ΟΗΕ έχουν γίνει από το 1977 προσπάθειες να προσδιοριστεί το πλαίσιο μιας τέτοιας ομοσπονδιακής λύσης.
Negotiations have sought to reconcile the interests and concerns of the two sides under a common central government.
Οι διαπραγματεύσεις έχουν επιδιώξει να συμβιβάσουν τα συμφέροντα και τις ανησυχίες των δύο πλευρών υπό μία κοινή κεντρική κυβέρνηση.
Issues of definitions of objectives and ways to implement a comprehensive federal settlement became serious problems mainly because of the intransigence of Turkey.
Θέματα προσδιορισμού σκοπών και μέσων για την επίτευξη μιας συνολικής ομοσπονδιακής διευθέτησης εξελίχθηκαν σε σοβαρά προβλήματα κυρίως εξαιτίας της αδιαλλαξίας της Τουρκίας.
In 1975, the UN Security Council reactivated the Secretary-General's mission of good offices, which had been interrupted in 1974.
Το 1975, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επανενεργοποίησε την αποστολή καλών υπηρεσιών του Γενικού Γραμματέα, η οποία είχε διακοπεί το 1974.
Since then, intermittent negotiations under UN auspices have taken place, but failed for a number of reasons, including:
Από τότε, έχουν πραγματοποιηθεί περιοδικές διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, αλλά έχουν αποτύχει για μία σειρά από λόγους, μεταξύ των οποίων:
• Failure to implement UN Security Council resolutions
• Η αποτυχία να τεθούν σε εφαρμογή τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ
• Prevalence of third-party strategic considerations over a viable and functional solution that satisfies the concerns of the state of Cyprus and of all Cypriots
• Η πρόταξη στρατηγικών, οικονομικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων τρίτων πλευρών σε βάρος μίας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης που να ικανοποιεί τις ανησυχίες του κράτους της Κύπρου και όλων των Κυπρίων
• Intransigent policies of successive governments in Turkey
• Η αδιάλλακτη πολιτική διαδοχικών τουρκικών κυβερνήσεων
• Disregard of international law and European law.
• Η παραγνώριση του διεθνούς δικαίου και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας
The UN process, having gone through various stages, culminated in the UN proposal known as the “Annan Plan,” which was submitted to the parties first in November 2002 and subsequently, in its final form (“Annan V”), in March 2004.
Η διαδικασία αυτή, αφού πέρασε από ποικίλα στάδια, κορυφώθηκε στην πρόταση του ΟΗΕ γνωστή ως το «Σχέδιο Ανάν», η οποία υποβλήθηκε στις πλευρές για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2002 και στη συνέχεια, στην τελική του μορφή («Σχέδιο Ανάν 5»), τον Μάρτιο του 2004.
Meeting of President Makarios with Turkish Cypriot leader Rauf Denktash under the auspices of UN Secretary-General Kurt Waldheim (12 February 1977).
Συνάντηση του Προέδρου Μακάριου με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς υπό την αιγίδα του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Κουρτ Βαλντχάιμ (12 Φεβρουαρίου 1977).
Meeting of President Spyros Kyprianou with Turkish Cypriot leader Rauf Denktash in the presence of UN Secretary-General Perez de Cuellar
Συνάντηση του Προέδρου Σπύρου Κυπριανού με του Τουρκοκύπριο ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς υπό την παρουσία του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ Πέρεζ ντε Κουεγιάρ (19 Μαΐου 1979).
Ο Πρόεδρος Γλαύκος Κληρίδης συναντά τον Φενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Ανάν στην έδρα του ΟΗΕ (21 Δεκεμβρίου 1999).
President Glafkos Clerides meets with UN Secretary-General Kofi Annan at UN headquarters (21 December 1999).
Ο Έλληνας πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου με τον Πρόεδρο Σπύρο Κυπριανού κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψής του στην Κύπρο (27 Φρουαρίου 1982).
Greek Prime Minister Andreas Papandreou with President Spyros Kyprianou during his official visit to Cyprus (27 February 1982).
Αναζητώντας λύση μέσω διαπραγματεύσεων
seeking a negotiated solution
ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΗΕ, 2002-2004
UN NEGOTIATIONS, 2002-2004
Η περίοδος αυτή σηματοδοτεί την πιο ουσιαστική προσπάθεια του ΟΗΕ για μια συνολική διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος.
This period marks the more sustained effort of the UN for a comprehensive settlement of the Cyprus problem.
Οι προγενέστερες προσπάθειες ναυάγησαν εξαιτίας της τουρκικής απαίτησης για αναγνώριση του παράνομου «κράτους» στις κατεχόμενες από την Τουρκία περιοχές της Δημοκρατίας.
Earlier efforts foundered over the Turkish demand for recognition of the illegal “state” in the areas of the Republic occupied by Turkey.
Σε μία απόπειρα να εξασφαλιστεί κάποια συμφωνία μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ του Δεκεμβρίου 2002 στην Κοπεγχάγη, η οποία θα αποφάσιζε για την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ το 2004, ο Γενικός Γραμματέας Κόφι Ανάν παρουσίασε στις 11 Νοεμβρίου 2002 ένα λεπτομερές σχέδιο για μία συνολική διευθέτηση (Ανάν 1).
In an attempt to secure an agreement by the December 2002 Copenhagen EU summit, which would decide on the accession of Cyprus to the EU in 2004, Secretary-General Kofi Annan presented on 11 November 2002 a detailed plan for a comprehensive settlement (Annan I).
Το σχέδιο αναθεωρήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2002 (Ανάν 2) και ξανά στις 26 Φεβρουαρίου 2003 (Ανάν 3).
The plan was revised on 10 December 2002 (Annan II) and again on 26 February 2003 (Annan III).
Ο Γενικός Γραμματέας συναντήθηκε με τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων στη Χάγη τον Μάρτιο του 2003 για να διακριβώσει εάν ήταν διατεθειμένοι να υποβάλουν την τελευταία πρότασή του (Ανάν 3) σε δημοψηφίσματα.
The Secretary-General met with the leaders of the two communities at the Hague in March 2003 to ascertain whether they were prepared to submit Annan III to referenda.
Η τουρκική πλευρά απέρριψε την πρόταση.
The Turkish side rejected the UN proposal.
Στις αρχές του 2003, πραγματοποιήθηκαν μαζικές διαδηλώσεις Τουρκοκυπρίων στα κατεχόμενα ενάντια στον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ραούφ Ντενκτάς και στις υποστηριζόμενες από την Άγκυρα πολιτικές του.
In early 2003, massive Turkish Cypriot demonstrations took place in the occupied areas against the Turkish Cypriot leader and his Ankara supported policies.
Η Κυπριακή Δημοκρατία, όπως αναμενόταν, υπέγραψε τη Συνθήκη Προσχώρησης στην ΕΕ στις 16 Απριλίου 2003.
Cyprus, as expected, signed the EU Treaty of Accession on 16 April 2003.
Στις 23 Απριλίου 2003, κάτω από τη διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια των Τουρκοκυπρίων για την κατάσταση στην κατεχόμενη Κύπρο, η Τουρκία και η τουρκοκυπριακή ηγεσία υποχρεώθηκαν σε μερική άρση των περιορισμών, που είχαν επιβάλει από το 1974 κατά μήκος της γραμμής κατάπαυσης του πυρός του ΟΗΕ, στη μετακίνηση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.
On 23 April 2003, under growing public Turkish Cypriot discontent with the situation in occupied Cyprus, Turkey and the Turkish Cypriot leadership were compelled to partially lift restrictions, which they had imposed since 1974 along the UN ceasefire line, on the movement of Greek and Turkish Cypriots.
Από τότε, χιλιάδες Κύπριοι μεταβαίνουν τακτικά από και προς τις κατεχόμενες περιοχές μέσω της γραμμής κατάπαυσης του πυρός.
Since then, thousands of Cypriots have been crossing regularly the ceasefire line.
Οι ειρηνικές αυτές διελεύσεις έχουν καταρρίψει τον μύθο που καλλιεργούσε για χρόνια η τουρκική προπαγάνδα ότι οι δύο κοινότητες δεν μπορούν να συμβιώσουν.
These peaceful crossings have destroyed the myth cultivated for years by Turkish propaganda that the two communities cannot live together.
Με βάση την κοινή συναίνεση που προέκυψε στις συναντήσεις με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ουάσινγκτον τον Ιανουάριο του 2004, η κυβέρνηση των ΗΠΑ έπεισε τον Γενικό Γραμματέα Κόφι Ανάν να ζητήσει επανάληψη των διαπραγματεύσεων στη Νέα Υόρκη.
On the consensus that emerged in meetings with Turkey's prime minister in Washington, in January 2004, the U.S. administration persuaded the UN Secretary-General to call for a resumption of negotiations in New York.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2004, οι πλευρές συμφώνησαν να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις για μεταβολές που θα εντάσσονταν στο πλαίσιο του Σχεδίου Ανάν 3.
On 13 February 2004, it was agreed by the parties that negotiations would commence for changes that fell within the parameters of Annan III.
Σε περίπτωση συνεχιζόμενου αδιεξόδου, ο Γενικός Γραμματέας θα οριστικοποιούσε ένα κείμενο το οποίο στη συνέχεια θα υποβαλλόταν στις δύο κοινότητες στην Κύπρο για ψήφιση σε ξεχωριστά και ταυτόχρονα δημοψηφίσματα.
In case of continuing deadlock, the Secretary-General would finalize a text which would then be submitted to the two communities on Cyprus for a vote.
Κάτι τέτοιο αποτελούσε μία σημαντική αλλαγή στην αποστολή καλών υπηρεσιών του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ όπως αυτή είχε καθοριστεί από το 1964.
This was a significant change in the UN Secretary-General's mission of good offices as had been conceived since 1964.
Χωρίς εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας, ο Γενικός Γραμματέας ανέλαβε την αρμοδιότητα του επιδιαιτητή ως προϋπόθεση για την επανάληψη των συνομιλιών.
Without Security Council authorisation, the Secretary-General assumed the power of arbitrator as a precondition for the new round of talks.
Μέχρι να αρχίσουν οι συνομιλίες στην Ελβετία στα τέλη Μαρτίου 2004, η Γενική Γραμματεία εξελίχθηκε σε μεροληπτική πλευρά στη διένεξη, προωθώντας τις περισσότερες από τις τουρκικές θέσεις για το κυπριακό πρόβλημα.
By the time of the talks in Switzerland late in March 2004, the Secretariat became a partial party to the dispute by promoting most of Turkey's positions on the Cyprus problem.
Η αλλαγή του ρόλου του Γενικού Γραμματέα, συνοδευόμενη από εξαιρετικά στενά διαπραγματευτικά χρονοδιαγράμματα και την αδιαλλαξία της Τουρκίας, συνέτειναν στην απουσία σοβαρών διαπραγματεύσεων τόσο στη Λευκωσία όσο και κατόπιν στο Μπούργκενστοκ της Ελβετίας.
The change in the Secretary-General's role, coupled with extremely tight negotiating deadlines and Turkey's intransigence, contributed to the absence of serious negotiations.
Για να εξασφαλιστεί η συναίνεση της Τουρκίας, σχεδόν όλες της οι απαιτήσεις ενσωματώθηκαν αυθαίρετα στα δύο σχέδια (Ανάν 4 και 5) τα οποία παρουσίασε ο Γενικός Γραμματέας.
In order to gain Turkey's consent, nearly all of its demands were incorporated arbitrarily in the two plans (Annan IV and V), presented by the Secretary-General.