natgillin/translations-raw huggingface dataset:
Ξύλινο κρεβάτι από τον «Βασιλικό» Τάφο 79 της Σαλαμίνας με ένθετη διακόσμηση από ελεφαντόδοντο, χρονολογημένο στα τέλη του όγδοου αιώνα π.Χ.
Wooden bed from the “Royal” Tomb 79 at Salamis, inlaid with ivory and dated to the end of the eighth century BC.
Χάλκινο αγαλμάτιο αγελάδας από την αίθουσα θησαυρών του ναού της Αθηνάς στο Βουνί με ρεαλιστικές σωματικές λεπτομέρειες, που εμφανίζει ομοιότητες με το αντίστοιχο σύγχρονό του πρότυπο του περίφημου Έλληνα γλύπτη Μύρωνα, περ. 450 π.Χ.
Bronze statuette of a cow from the treasure room of Athena's temple at Vouni with realistic details of body, resembling the corresponding contemporary prototype by the famous Greek sculptor Myron, c. 450 BC.
Μετά τις συγκρούσεις για τη διαδοχή μεταξύ των στρατηγών του Αλέξανδρου, η Κύπρος τελικά περιήλθε στο ελληνιστικό κράτος των Πτολεμαίων της Αιγύπτου, και από τότε και μετά αποτέλεσε τμήμα του Αλεξανδρινού κόσμου.
After the rivalries for succession between Alexander's generals, Cyprus eventually came under the Hellenistic state of the Ptolemies of Egypt and from then on belonged to the Greek Alexandrine world.
Οι Πτολεμαίοι κατάργησαν τις πόλεις-βασίλεια και ενοποίησαν τη Κύπρο.
The Ptolemies abolished the city-kingdoms and unified Cyprus.
Η Πάφος έγινε πρωτεύουσα.
Pafos became the capital.
Ο πολιτισμός εξελίχθηκε περαιτέρω.
Cultural life developed further.
Χτίστηκαν θέατρα στις μεγάλες πόλεις του νησιού και γίνονταν παραστάσεις κωμωδιών και τραγωδιών.
Theatres were built in major cities of the island and performances of comedies and tragedies were staged.
Η κυπριακή τέχνη έχασε την πρωτοτυπία της και ακολούθησε πιστά την ελληνιστική τεχνοτροπία που βασιζόταν σε ελληνικά πρότυπα που είχαν αναπτυχθεί στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Cypriot arts and crafts lost their originality and depended entirely on the Hellenistic style based on Greek models that had developed in the wider region of the Eastern Mediterranean.
Ασημένιο νόμισμα από το Κίτιο, 180-145 π.Χ.
Silver coin minted at Kition, 180 - 145 BC.
Μαρμάρινο άγαλμα της Αφροδίτης από τους Σόλους, από το οποίο λείπουν τα άκρα.
Marble statue of Aphrodite from Soloi, whose arms and feet are missing.
Τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του προσώπου και οι λεπτομέρειες του σώματος εμφανίζουν ομοιότητες με παρόμοια αγάλματα από την Κυρήνη, περ. 100-50 π.Χ.
The rest facial characteristics and body details resemble similar statues from Cyrene, c.100 - 50 BC.
Κεφαλή από ασβεστόλιθο νεαρής γυναίκας από το Άρσος με συμμετρικά χαρακτηριστικά προσώπου, που θυμίζει τα αντίστοιχα έργα του μεγάλου Έλληνα γλύπτη Μύρωνα, περ. 300 π.Χ.
Limestone head of a young woman from Arsos with symmetrical facial characteristics, recalling the corresponding works of the great Greek sculptor Myron, c. 300 BC.
Ελληνιστική λάγηνος με δικωνικό συμπιεσμένο σώμα και ορθογώνιο σχοινοειδές χερούλι, διακοσμημένη με γεωμετρικά γραμμικά σχέδια και φυτικά μοτίβα, περ. 300-250 π.Χ.
Hellenistic lagynos with biconical depressed body, vertical rope-shaped handle and decoration of geometric linear designs and floral motifs, c.300 -250 BC.
Προτομή από ασβεστόλιθο του Μεγάλου Αλεξάνδρου που βρέθηκε στους Σόλους, 325-150 π.Χ.
Limestone portrait of Alexander the Great from Soloi, 325-150 BC.
Αρχαίο Ωδείο στην Πάφο: Το Θέατρο βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά της αρχαίας πόλης.
Ancient Odeon in Pafos: The Theatre is located in the northeastern part of the ancient city.
Η κατασκευή του θεάτρου χρονολογείται από την ίδρυση της πόλης (300 π.Χ.).
The construction of the theatre dates to the founding of the city (300 BC).
Η Κύπρος πέρασε υπό την κυριαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Cyprus came under the dominion of the Roman Empire.
Το πιο σημαντικό γεγονός στα πρώτα χρόνια της ρωμαϊκής διακυβέρνησης ήταν η εισαγωγή της χριστιανικής πίστης.
The most important event in the early years of Roman rule was the introduction of the Christian faith.
Κατά τη διάρκεια του ιεραποστολικού ταξιδιού των Αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα, ο Ρωμαίος διοικητής Σέργιος Παύλος προσηλυτίστηκε στον χριστιανισμό, και η Κύπρος έγινε η πρώτη χώρα που διοικούνταν από χριστιανό.
During the missionary journey of Apostles Paul and Barnabas, the Proconsul Sergius Paulus was converted to Christianity, and Cyprus became the first country to be governed by a Christian.
Τον πρώτο π.Χ. και τον πρώτο μ.Χ. αιώνα συνέβησαν καταστροφικοί σεισμοί και οι πόλεις χρειάστηκε να ανοικοδομηθούν.
Destructive earthquakes occurred during the first century BC and the first century AD and cities needed to be rebuilt.
Το 313 το Διάταγμα των Μεδιολάνων παραχώρησε ανεξιθρησκία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και Κύπριοι επίσκοποι συμμετείχαν στην Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 325.
In 313 the Edict of Milan granted religious freedom in the Roman Empire, and Cypriot bishops attended the Council of Nicaea in 325.
Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, η Κύπρος διαιρέθηκε σε τέσσερις περιφέρειες: της Πάφου, της Σαλαμίνας, της Άμαθου και της Λάπιθου.
During the Roman period, Cyprus was divided into four districts: Pafos, Salamis, Amathus and Lapithos.
Πραγματοποιήθηκαν πολλά σημαντικά δημόσια έργα.
Many important public works were carried out.
Σε διάφορα μέρη του νησιού οικοδομήθηκαν θέατρα, γυμναστήρια και στάδια.
Theatres, gymnasia, and stadia were built in various parts of the island.
Η Κύπρος ως τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας διατήρησε τον ελληνικό της χαρακτήρα.
Cyprus under the Roman Empire preserved its Greek character.
Τα περισσότερα από τα σημαντικά ψηφιδωτά που ανακαλύφθηκαν στο Κούριο και στην Πάφο, που ανήκουν στον δεύτερο μ.Χ. αιώνα, επιβεβαιώνουν τη συνέχεια των ελληνικών μορφών θρησκείας και τη λατρεία ελληνικών θεοτήτων στο νησί.
Most of the important mosaics discovered in Kourion and Pafos, belonging to the second century AD, confirm the continuation of Greek forms of religion and the worship of Greek deities on the island.
Ψηφιδωτό δάπεδο από την Οικία του Διονύσου, Πάφος, τρίτος αιώνας μ.Χ.
Floor mosaic from the House of Dionysos, Pafos, third century AD.
Ψηφιδωτό δάπεδο που αναπαριστά Κένταυρο και Μαινάδα, Πάφος, τέταρτος αιώνας μ.Χ.
Floor mosaic representing Centaur and Maenad, Pafos, fourth century AD.
Η Λήδα και ο Κύκνος, ψηφιδωτό δάπεδο από τη Ρωμαϊκή Οικία της Λήδας, Πάφος, τέλος δεύτερου ή αρχές τρίτου αιώνα μ.Χ.
Leda and the Swan, floor mosaic from the Roman House of Leda, Pafos, late second or early third century AD.
Η Προτομή της Κτίσεως, Λουτρά Κουρίου.
The Bust of Ktisis, Curium Baths.
Το αρχαίο θέατρο του Κουρίου, 50-175 μ.Χ.
The ancient theatre of Kourion, 50-175 AD.
Υπερφυσικών διαστάσεων χάλκινο άγαλμα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου, 193-211 μ.Χ., βρέθηκε στο χωριό Κυθρέα, τώρα στο Κυπριακό Μουσείο.
Over-lifesize bronze statue of the Roman Emperor Septimius Severus, 193-211 AD, found at the village of Kythrea, now in the Cyprus Museum.
Όταν η πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μεταφέρθηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο στη «Νέα Ρώμη» - Κωνσταντινούπολη - και τέθηκαν τα θεμέλια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας το 330, η Κύπρος έγινε τμήμα του Βυζαντίου.
When the capital of the Roman Empire was transferred by the Constantine the Great to “New Rome” - Constantinople - and the foundations of the Byzantine Empire were laid in 330, Cyprus became part of Byzantium.
Ο χριστιανισμός έγινε η επίσημη θρησκεία.
Christianity became the official religion.
Νέοι σεισμοί κατά τη διάρκεια του τέταρτου αιώνα μ.Χ. κατέστρεψαν εντελώς τις πόλεις Σαλαμίνα, Κίτιο και Πάφο.
New earthquakes during the fourth century AD completely destroyed the cities of Salamis, Kition and Pafos.
Για μια ακόμη φορά, αναγέρθηκαν καινούριες πόλεις.
Once again, new cities arose.
Η Κωνστάντια, χτισμένη κοντά στη θέση της αρχαίας Σαλαμίνας, έγινε η πρωτεύουσα, και οικοδομήθηκαν μεγάλες βασιλικές κατά τη διάρκεια του τέταρτου και του πέμπτου αιώνα.
Constantia, built near the site of ancient Salamis, became the capital, and large basilicas were built during the fourth and fifth centuries.
Ο έβδομος αιώνας μ.Χ. σημαδεύτηκε από την άνοδο και την εξάπλωση του Ισλάμ.
The seventh century AD saw the rise and spread of Islam.
Οι Άραβες ξεκίνησαν τις επιδρομές τους στην Κύπρο το 649.
The Arabs began their raids to Cyprus in 649.
Αν και για τρεις αιώνες η Κύπρος δεχόταν συνεχώς επιθέσεις από τους Άραβες, μέχρι το 965, η αραβική παρουσία και επίδραση παρέμεινε περιορισμένη και σποραδική.
Although for three centuries Cyprus had been constantly under attack by Arabs, until 965, Arab presence and influence remained incidental and sporadic.
Κατά τη Βυζαντινή περίοδο η Κύπρος μοιράστηκε μαζί με τον υπόλοιπο ελληνικό κόσμο τον ίδιο ελληνικό πολιτισμό και κληρονομιά.
During the Βyzantine period Cyprus shared with the rest of the Hellenic world the same Christian and Greek culture and heritage.
Καθ' όλη αυτή την περίοδο οικοδομήθηκε μεγάλος αριθμός μοναστηριών και ναών, πολλά από τα οποία σώζονται μέχρι και τις μέρες μας.
Throughout this period a great number of monasteries and churches were built, many of which survive to this day.
Κάποια είναι διακοσμημένα με μοναδικές νωπογραφίες και εικόνες που έχουν προσελκύσει παγκόσμιο ενδιαφέρον και μελετητές από όλο τον κόσμο.
Some are decorated with unique frescoes and icons that have attracted worldwide attention and study.
Το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη Λαμπαδιστή, Καλοπαναγιώτης, Τρόοδος.
The Monastery of Ayios Ioannis (St John) Lambadhistis, Kalopanayiotis, Troodos.
Οικοδομήθηκε τον 1 ο αιώνα και ολοκληρώθηκε τον 12ο-13ο αιώνα.
The Church of Ayios Nikolaos (St Nicholas) tis Steyis, Kakopetria, Troodos.
(The Virgin) Phorviotissa-Asinou, Nikitari, Troodos.
The church of Panayia
It was built and decorated in the 12th century.
Ο ναός της Παναγίας Ροδιθού, Γαλατά, Τρόοδος.
The church of Panayia (The Virgin) Podhithou, Galata, Troodos.
Οικοδομήθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα και διακοσμήθηκε το 1502.
It was built in the end of the 15th century and decorated in 1502.
Ο ναός της Παναγίας του Αρακά, Λαγουδέρα, Τρόοδος.
The church of Panayia (The Virgin) tou Araka, Lagoudhera, Troodos.
Οικοδομήθηκε και διακοσμήθηκε το 1192.
Ο Ισαάκ Κομνηνός, Βυζαντινός κυβερνήτης και αυτοανακηρυχθείς αυτοκράτορας της Κύπρου, συμπεριφέρθηκε με αγένεια στους ναυαγούς ενός πλοίου του στόλου του βασιλιά Ριχάρδου κατά το ταξίδι του προς τους Αγίους τόπους κατά την Τρίτη Σταυροφορία.
Isaac Comnenus, a Byzantine governor and self-proclaimed emperor of Cyprus, behaved discourteously toward survivors of a shipwreck involving ships of King Richard's fleet on their way to the Holy Land during the Third Crusade.
Ανάμεσα στους επιζώντες ήταν η αδελφή του Ριχάρδου Ιωάννα, βασίλισσα της Σικελίας, και η αρραβωνιαστικιά του Βερεγγάρια της Ναβάρρας.
Among the survivors were Richard's sister Joanna, Queen of Sicily, and his betrothed Berengaria of Navarre.
Ο Ριχάρδος για να εκδικηθεί πολέμησε τον Ισαάκ, τον νίκησε, κατέλαβε την Κύπρο και παντρεύτηκε τη Βερεγγάρια της Ναβάρρας στη Λεμεσό, όπου αυτή στέφθηκε βασίλισσα της Αγγλίας.
Richard in revenge fought Isaac, defeated him, took possession of Cyprus and married Berengaria of Navarre in Limassol, where she was crowned Queen of England.
Ένα χρόνο αργότερα, ο Ριχάρδος πούλησε το νησί για 100.000 δηνάρια στους Ναΐτες Ιππότες, ένα φράγκικο στρατιωτικό μοναστικό τάγμα, οι οποίοι το μεταπώλησαν στην ίδια τιμή στον Γκυ ντε Λουζινιάν, τον εκθρονισμένο βασιλιά της Ιερουσαλήμ.
A year later, Richard sold the island for 100.000 dinars to the Knights Templar, a Frankish military order, who resold it at the same price to Guy de Lusignan, deposed King of Jerusalem.
Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος αποβιβάζεται στη Λεμεσό.
Richard the Lionheart comes ashore at Limassol.
Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος φτάνει στην Κύπρο.
Richard the Lionheart lands in Cyprus.
Το κάστρο του Κολοσσιού, που οικοδομήθηκε από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών.
The Kolossi castle, built by the Knights of St John of Jerusalem during the Crusades.
Η Κύπρος διοικούνταν με το φεουδαρχικό σύστημα.
Cyprus was ruled on the feudal system.
Η Καθολική Εκκλησία επισήμως αντικατέστησε την Ελληνορθόδοξη, η οποία, αν και υπό σκληρή καταπίεση, κατόρθωσε να επιβιώσει.
The Catholic Church officially replaced the Greek Orthodox, which, though under severe suppression, managed to survive.
Η πόλη Αμμόχωστος (Φαμαγκούστα) ήταν τότε μία από τις πλουσιότερες στην Εγγύς Ανατολή.
The city of Famagusta (Ammochostos) was then one of the richest in the Near East.
Αυτήν ακριβώς την περίοδο τα ιστορικά ονόματα Λευκωσία, Αμμόχωστος και Λεμεσός μετατράπηκαν σε Nicosia, Famagusta και Limassol αντίστοιχα.
It was during this period that the historical names of Lefkosia, Ammochostos and Lemesos were changed to Nicosia, Famagusta and Limassol, respectively.
Η εποχή της δυναστείας των Λουζινιάν τερματίστηκε όταν η βασίλισσα Αικατερίνη Κορνάρο παραχώρησε την Κύπρο στη Βενετία το 1489.
The era of the Lusignan dynasty ended when Queen Catherine Cornaro ceded Cyprus to Venice in 1489.
Κατά τη διάρκεια της φραγκικής περιόδου οικοδομήθηκαν κάποιοι θαυμάσιοι λατινικοί καθεδρικοί ναοί και κάστρα.
During the Frankish period some magnificent Latin Cathedrals and castles were built.
Ο καθεδρικός της Αγίας Σοφίας στη Λευκωσία χτίστηκε με το ίδιο σχέδιο με εκείνον της Παναγίας των Παρισίων.
The Cathedral of St Sophia in Nicosia was built on the same design as that of Notre Dame of Paris.
Οι βασιλείς της δυναστείας των Λουζινιάν στέφονταν σε αυτόν τον καθεδρικό βασιλείς της Κύπρου.
The Lusignan kings were crowned in this cathedral as kings of Cyprus.
Ένας άλλος λατινικός καθεδρικός γοτθικού ρυθμού, ο Άγιος Νικόλαος, χτίστηκε στην Αμμόχωστο, σχεδόν πανομοιότυπος με τον καθεδρικό της Αγίας Σοφίας στη Λευκωσία.
Another Gothic style Latin Cathedral, St Nicholas, was built in Famagusta, almost identical to the St Sophia Cathedral in Nicosia.
Σε αυτόν τον καθεδρικό οι Λουζινιάν βασιλείς της Κύπρου στέφονταν βασιλείς της Ιερουσαλήμ.
At this Cathedral the Lusignan kings of Cyprus were crowned as kings of Jerusalem.
Και οι δύο αυτοί καθεδρικοί μετατράπηκαν αργότερα σε τζαμιά από τους Οθωμανούς.
Both Cathedrals were later converted into mosques by the Ottomans.
Το οικόσημο των Λουζινιάν.
Lusignan's Blazon.
Το γοτθικό αββαείο στο Πέλλαπαϊς, Κυρήνεια.
The Gothic abbey at Pellapais, Kyrenia.
Ο καθεδρικός της Αγίας Σοφίας που μετατράπηκε σε τζαμί, στην κατεχόμενη πλευρά της Λευκωσίας.
The Cathedral of Ayia Sophia turned into a mosque, in the occupied part of Nicosia.
Ο καθεδρικός του Αγίου Νικολάου, Αμμόχωστος, τώρα τζαμί.
The Cathedral of Ayios Nikolaos, Famagusta, now a mosque.
Το κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα στην οροσειρά του Πενταδάκτυλου.
The St Hilarion castle on Pentadaktylos Range.
Οι Βενετοί έβλεπαν την Κύπρο ως το τελευταίο προπύργιο ενάντια στους Οθωμανούς στην Ανατολική Μεσόγειο και οχύρωσαν το νησί, κατεδαφίζοντας ωραία κτίρια στη Λευκωσία για να μειώσουν τα όρια της πόλης εντός των τειχών.
The Venetians viewed Cyprus as the last bastion against the Ottomans in the Eastern Mediterranean and fortified the island, tearing down lovely buildings in Nicosia to reduce the boundaries of the city within fortified walls.
Οικοδόμησαν επίσης εντυπωσιακά τείχη γύρω από την Αμμόχωστο τα οποία εκείνη την εποχή θεωρούνταν η τελευταία λέξη της οχυρωματικής τέχνης.
They also built impressive walls around Famagusta which were considered at the time as state of the art military architecture.
Ο Πύργος του Οθέλλου και το Λιοντάρι της Βενετίας, τείχη της Αμμοχώστου.
The Othello Tower and the Lion of Venice, Famagusta Walls.
Η Πύλη Αμμοχώστου στα ενετικά τείχη της Λευκωσίας, με τις εσωτερικές αίθουσες και το πέρασμα να χρησιμοποιούνται σήμερα ως πολιτιστικό κέντρο.
The Famagusta Gate of the Nicosia Venetian Walls, with the interior rooms and the passage way used today as a cultural centre.
Ενετικά τείχη στη Λευκωσία.
Venetian Walls in Nicosia.
Ενετικά τείχη στην Αμμόχωστο.
Venetian Walls in Famagusta.
Το 1570 οθωμανικά στρατεύματα επιτέθηκαν στην Κύπρο, κατέλαβαν τη Λευκωσία, σφαγίασαν είκοσι χιλιάδες από τον πληθυσμό της και πολιόρκησαν την Αμμόχωστο για ένα χρόνο.
In 1570 Ottoman troops attacked Cyprus, captured Nicosia, slaughtered twenty thousand of the population and laid siege on Famagusta for a year.
Μετά από γενναία αντίσταση από τον Βενετό διοικητή Μαρκαντώνιο Βραγαδίνο, η Αμμόχωστος παραδόθηκε στον Λάλα Μουσταφά Πασά, ο οποίος αρχικά επέτρεψε στους πολιορκούμενους ειρηνική έξοδο, αλλά κατόπιν διέταξε να γδαρθεί ζωντανός ο Βραγαδίνος.
After a brave defence by Venetian commander Marc Antonio Bragadin, Famagusta fell to Lala Mustafa Pasha, who at first allowed the besieged a peaceful exodus, but later ordered the flaying of Bragadin.
Με την προσάρτηση του νησιού στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ο Λάλα Μουσταφά Πασάς έγινε ο πρώτος κυβερνήτης του.
On annexation to the Ottoman Empire, Lala Mustafa Pasha became the first governor.
Οι Οθωμανοί Τούρκοι επρόκειτο να κυβερνήσουν την Κύπρο μέχρι το 1878.
The Ottoman Turks were to rule Cyprus until 1878.
Κατά την Οθωμανική περίοδο, η μουσουλμανική μειονότητα σταδιακά απέκτησε μία κυπριακή ταυτότητα.
During the Ottoman period, the Muslim minority eventually acquired a Cypriot identity.
Αρχικά, παραχωρήθηκε στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησία κάποιος βαθμός αυτονομίας, καταργήθηκε το φεουδαρχικό σύστημα και επιτράπηκε στους απελευθερωμένους δουλοπάροικους να αποκτήσουν γη.
Initially, the Greek Orthodox Church was granted a certain amount of autonomy, the feudal system was abolished and the freed serfs were allowed to acquire land.
Ωστόσο υπόκειντο σε βαριά φορολογία.
They were, however, heavily taxed.
Καθώς η δύναμη των Οθωμανών Τούρκων εξασθενούσε, η διακυβέρνησή τους γινόταν όλο και πιο στυγνή και διεφθαρμένη.
As the power of the Ottoman Turks declined, their rule became increasingly brutal and corrupt.
Σε πολλές περιπτώσεις Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι αγωνίστηκαν μαζί ενάντια στην καταπίεση της οθωμανικής εξουσίας.
In many instances Greek and Turkish Cypriots struggled together against the oppression of Ottoman rule.
Με την ελπίδα που δυστυχώς αποδείχθηκε φρούδα ότι η Κύπρος θα ενωνόταν με την Ελλάδα, η βρετανική διακυβέρνηση έγινε θερμά δεκτή από τους Ελληνοκύπριους.
It was with a certain amount of optimism which proved to be sadly misplaced that Cyprus would be united with Greece that British rule was welcomed by the Greek Cypriots.
Ο Δραγομάνος Χατζηγεωργάκης Κορνέσιος, 1795.
Dragoman Hadjigeorgakis Kornesios, 1795.
Η Κρήνη του Μπεκίρ Πασά έξω από την πόλη της Λάρνακας, χτισμένη το 1746.
The Bekir Pasha Aqueduct outside the city of Larnaka, built in 1746.
Οθωμανικά λουτρά, Λευκωσία.
Ottoman baths, Nicosia.
Η πολιορκία της Λευκωσίας από τους Οθωμανούς, 1570.
The siege of Nicosia by the Ottomans, 1570.
Το Χάνι Μπουγιούκ, στη Λευκωσία, χτίστηκε το 1572 από τον πρώτο Οθωμανό διοικητή της Κύπρου, τον Μουτζαφέρ Πασά.
The Buyuk Han, Nicosia, was built in 1572 by the first Ottoman governor of Cyprus, Muzaffer Pasha.
Όπως τόσο συχνά στο παρελθόν, ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων και οι στρατηγικές φιλοδοξίες ήταν αυτά που οδήγησαν την Κύπρο στο να αλλάξει και πάλι χέρια.
As so often in the past, it was great power rivalry and strategic ambition that led to Cyprus changing hands yet again.
Το βασικό κίνητρο της Βρετανίας για να αποκτήσει το νησί το 1878 ήταν για να αντιμετωπίσει τη ρωσική επιρροή στη Μεσόγειο και για να προστατέψει την επικοινωνία της με την Ινδία.
Britain's main motive in acquiring the island in 1878 was to combat Russian influence in the Mediterranean and to protect its route to India.
Η Βρετανία ανησυχούσε για τη νίκη της Ρωσίας επί των Οθωμανών το 1877, νίκη που αύξησε τη ρωσική επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο.
Britain was concerned about the Russian victory over the Ottomans in 1877, which increased Russian influence in the Eastern Mediterranean.
Έτσι, στο Συνέδριο του Βερολίνου τον επόμενο χρόνο, όπου οι Βρετανοί επιχείρησαν να περιορίσουν τη ρωσική επιρροή, υπέγραψαν μυστική συμφωνία με την οποία ενοικίαζαν την Κύπρο από τους Οθωμανούς, ως αντάλλαγμα για την προστασία των τελευταίων έναντι της Ρωσίας.
Thus, at the Congress of Berlin the following year, where the British tried to weaken Russian influence, they signed a secret agreement with the Ottomans, whereby they would rent Cyprus from the Ottomans, in return for protecting the latter against Russia.
Η βρετανική διοίκηση παραχώρησε στον ντόπιο πληθυσμό μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας από εκείνον που απολάμβανε παλαιότερα, με τη μορφή ενός νομοθετικού συμβουλίου αποτελούμενου από Χριστιανούς Ορθόδοξους, Βρετανούς αξιωματούχους και Μουσουλμάνους.
The British administration granted the local population a greater degree of autonomy than previously enjoyed, in the form of a legislative council consisting of Christian Orthodox, British officials and Moslems.
Οι Μουσουλμάνοι και οι Βρετανοί αξιωματούχοι εξισορροπούσαν τους Χριστιανούς Ορθόδοξους, με τη βαρύνουσα ψήφο να ανήκει στον Βρετανό Ύπατο Αρμοστή.
The Moslems and British officials balanced the Christian Orthodox, with the casting vote going to the British High Commissioner.
Το 1914, μετά την είσοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο με την πλευρά της Γερμανίας, η Βρετανία προσάρτησε την Κύπρο, και κατόπιν την πρόσφερε στην Ελλάδα, υπό την προϋπόθεση ότι η τελευταία θα έμπαινε στον πόλεμο κατά της Γερμανίας.
In 1914, following the Ottoman Empire's entry into the First World War on the side of Germany, Britain annexed Cyprus, and then offered it to Greece, provided that the latter entered the war against Germany.
Μέχρι να μπει η Ελλάδα στον πόλεμο το 1917, η προσφορά είχε ανακληθεί.
By the time Greece joined in 1917, the offer had been withdrawn.
Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923, η νέα Τουρκική Δημοκρατία παραχώρησε την Κύπρο στη Βρετανία και παραιτήθηκε από κάθε απαίτηση επί περιοχών που υπάγονταν προηγουμένως στη δικαιοδοσία της.
Under the terms of the Treaty of Lausanne of 1923, the new Republic of Turkey ceded Cyprus to Britain and renounced all claims over territories under its former jurisdiction.
Το 1925, η Βρετανία ανακήρυξε την Κύπρο Αποικία του Στέμματος.
In 1925, Britain declared Cyprus a Crown Colony.
Η έπαρση της βρετανικής σημαίας στη Λευκωσία, την πρωτεύουσα της Κύπρου.
Hoisting the British flag at Nicosia, the capital of Cyprus.
(The illustrated London News, 10 Αυγούστου 1878).
(The illustrated London News, 10 August 1878).
Βρετανικά στρατεύματα αποβιβάζονται στη Λάρνακα το καλοκαίρι του 1878.
British troops land in Larnaka in the summer of 1878.
(Συλλογή Ανατολάκη Χατζηπαυλή).
(The Antonakis Hatzipanayis Collection).
Η πυρπόληση του Κυβερνείου κατά διάρκεια της αντιαποικιακής εξέγερσης των «Οκτωβριανών» του 1931.
The burning of the Government House during the “Octovriana” anticolonial uprising of 1931.
Από τις συνομιλίες στο Λονδίνο (Lancaster House) τον Φεβρουάριο του 1959, για να οριστικοποιηθούν οι Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου με τις οποίες ιδρύθηκε η Κυπριακή Δημοκρατία.
From the talks in London (Lancaster House) in February 1959 to finalise the Zurich-London Agreements that established the Republic of Cyprus.
Με δεδομένη τη συντριπτική πληθυσμιακή υπεροχή των Κυπρίων ελληνικής καταγωγής και πολιτισμού, σε συνδυασμό με την ισχύ και πίεση της Εκκλησίας της Κύπρου, ένα κίνημα για απελευθέρωση και ένωση με την Ελλάδα ήταν φυσικό αλλά και αναπόφευκτο να εμφανιστεί, αν και το βρετανικό Υπουργείο Αποικιών επιχείρησε να υποβαθμίσει το ζήτημα.
Given the overwhelming majority of those of Greek stock and culture, combined with the power and pressure of the Church of Cyprus, a movement for liberation and union with Greece was as natural as it was inevitable, although the British Colonial Office tried to play down υποβαθμίσει the question.
Ο αναβρασμός ήρθε στο προσκήνιο το 1931, όταν έγιναν ταραχές, πυρπολήθηκε το Κυβερνείο και ανεστάλη το σύνταγμα, το οποίο έκτοτε δεν επανήλθε σε ισχύ.
Αναβρασμός αναταραχή Agitation came to the fore in 1931, when there was rioting, Government House was burnt down and the constitution was revoked, never to return.
Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, άρχισαν και πάλι να ακούγονται αιτήματα για ένωση με την Ελλάδα.
During the Second World War, calls for union with Greece began again.