user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: اوېرویزم
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%88%DB%90%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B2%D9%85
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: ایورویزم د منځنیو پیړیو د فلسفې مکتب ته اشاره کوي چې د پیړۍ د اندلس فیلسوف ایورروس د کارونو د پلي کولو پر بنسټ والړ دی، د هغه وخت په عربي کې د ابن رشد، ابن رشد، - په پیړۍ کې د ارسطو مفسر وو. لاتیني عیسوي سکالستیزم د ابن رشد د کار لاتیني ژباړې په پیړۍ کې په لوېدځه اروپا کې په پوهنتونونو کې په پراخه کچه شتون درلود، او د سایګر آف برابانټ او د ډیسیا بویټیس په څیر پوهانو لخوا ترلاسه شوي، چې د استدلال او فکري تحلیل له لارې د عیسوي عقیدې معاینه کوي. د اصطلاح د توماس اکیناس لخوا د د عقل د یووالي عقیدې په محدود مانا کې په خپل کتاب کې رامینځته شوې. د دې پر بنسټ، ایورویزم د منځنیو پیړیو په وروستیو کې کارولو کې د الحاد سره نږدې مترادف و. د تاریخي کټګورۍ په توګه، ایورویزم لومړی ځل د ارنسټ رینان لخوا په کې د افراطي یا ارستو فلسفې په مانا تعریف شوی و. په یهودي افکارو کې د ایورروس استقبال ته د یهودي ایوریزم نوم ورکړل شوی. د یهودي ایوررویسټ فکر د پیړۍ په وروستیو کې وده وکړه، او د پیړۍ په جریان کې په تدریجي توګه کم شو. د یهودي ایورویزم وروستی استازی ایلیا ډیل میډیګو و، چې په کې یې لیکلی و. ایوررویزم او سکالستیزم پورته لست شوي موقفونه په او کې د رومن کاتولیک کلیسا د بشپ ایټین ټیمپیر لخوا د دوه غندنې لامل شوي. ټیمپیر نه منلو وړ مقالې مشخصې کړې چې ځینې یې په واضح ډول د پاریس په پوهنتون کې د ایوررویسټس په وړاندې لارښود شوي. دا په ګوته شوي چې د ټیمپییر اصلي تورونه تقریبا د هغه څه سره ورته دي چې د الغزالي لخوا په عمومي ډول د فیلسوفانو په خلاف د فیلسوفانو په وړاندې راوړل شوي، کوم چې ایورروس هڅه کړې وه چې د بې عدالتۍ په انډول کې بې انصافي وښيي. د غندنې ته په خپل وړاندیز کې، ټیمپیر فیلسوفان تورنوي چې د کاتولیک عقیدې سره د نه موافقت وړ فلسفي دریځونه ساتي پداسې حال کې چې په ورته وخت کې د دوی کاتولیک عقیده ساتي. عصري تاریخ پوهانو دې ته د دوه اړخیز حقیقت نظریه بللې، د دوه یو ځای خو متضاد حقیقتونو د شتون نظریه: یو حقیقت یا سخت حقیقت چې د ساینس او فلسفې له لارې رسیږي، او یو دیني حقیقت چې د دین له لارې رسیږي. دا مفکوره د سره توپیر لري: هغه ښوونه وکړه چې یوازې یو حقیقت دی، مګر په دوو مختلفو لارو رسیدلی، نه دوه حقیقتونه. که څه هم هغه په دې باور و چې انجیل ځینې وختونه استعاره ژبه کاروي، مګر دا چې هغه څوک چې د فلسفې روزنې پرته د پوښتنې په جریان کې د ریښتینې معنی تعریف کولو لپاره مکلف و چې په لغوي معنی باور وکړي. په هرصورت، عصري پوهه وښودله چې هیڅ لاتیني عیسوي منځني پیړۍ مفکر هیڅکله د دوه اړخیز حقیقت نظریه نه ده تایید کړې. ایا بشپ ایتین ټیمپییر دوی د بدمرغۍ یا ناپوهۍ له امله دا کار کولو تورن کړی دی روښانه نده. د ایورویزم وروستنۍ فلسفي مفکوره دا نظریه وه چې فلسفه او مذهبي نړۍ جلا جلا وجودونه دي. په هرصورت، د مقالو په څیړلو سره چې د ټیمپییر لخوا غندل شوي، دا څرګنده وه چې ډیری یې په ایوروروس کې ندي رامینځته شوي. راډیکل ارسطوالیزم او هیټروډوکس ارسطوالیزم هغه اصطلاحات دي چې په عام ډول د یو څه مودې لپاره کارول کیږي چې د سیګر او بوتیوس لخوا پیل شوي اصلي فلسفي خوځښت ته اشاره وکړي او د ایورویزم څخه توپیر وکړي. نن ورځ ډیری پوهان ورته ایوررویزم هم وايي. توماس اکیناس په ځانګړي ډول د عقل د یووالي نظریه باندې برید وکړ چې د ایوررویسټانو لخوا په خپل کتاب کې ترسره شوی. که څه هم په کې وغندل شو، ډیری مقالې تر شپاړسمې پیړۍ پورې ژوندي پاتې شوي، په ځانګړې توګه د پادوا په پوهنتون کې، او د جیورډانو برونو ، پیکو ډیلا میرانډولا ، او سیزیر کریمونیني په فلسفه کې موندل کیدی شي. دا مقالې د عامو خلکو لپاره د فیلسوفانو د لوړتیا او د عقل او انساني کرامت ترمنځ د اړیکو په اړه خبرې کوي. یهودي ایورویزم د ایورروس له مړینې وروسته په پیړیو کې ډیری یهودي ایوررویسټ فیلسوفان شتون درلود، په ځانګړې توګه ایلیا ډیلمډیګو ؛ ګیرسونایډس د ابن رشد د ارسطو تبصرو په اړه یو عالي تبصره لیکلې. د لیون ایبریو ډیالوګي ډیامور کې ځینې ایورویسټ نفوذ موندل شوی ، او باروچ اسپینوزا احتمالا د ارسطو په اړه د ایورروس د نظرونو لخوا اغیزمن شوی و. په اسلام کې د ايوريزم استقبال په اسلامي دود کې د رشدیه ایرویزم کوم رسمي مکتب یا حرکت شتون نه درلود. د کلام یا اسلامي علمي الهیات او معتزله یا اسلامي عقلیت زوال په اسلامي فکر کې د ایورویس د استقبال مخه نیولې چې دا به په عیسوي یا یهودي فلسفه کې ورته والی ولري. سره له دې، د منځنیو پیړیو په اسلامي فلسفه کې د منطقي دودونو بیا ژوندي کول په عصري عربي نشنلیزم کې غوښتل شوي. ایوروز د زوال په بحث کې یو سمبولیک شخصیت شو او د شلمې پیړۍ په وروستیو کې یې د اسلامي فکر او اسلامي ټولنې د بیا احیا کولو وړاندیز وکړ. په اسلامي ټولنه کې د فکر د داسې بیا راژوندي کولو یو د پام وړ پلوی محمد عبد الجبري د عرب استدلال سره د هغه د انتقاد سره و.