user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: د حضرت علي په هکله نازل شوي آيتونه
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%20%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA%20%D8%B9%D9%84%D9%8A%20%D9%BE%D9%87%20%D9%87%DA%A9%D9%84%D9%87%20%D9%86%D8%A7%D8%B2%D9%84%20%D8%B4%D9%88%D9%8A%20%D8%A2%D9%8A%D8%AA%D9%88%D9%86%D9%87
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د حضرت علي په هکله نازل شوي آيتونه لومړى آيت: د ولايت حق يواځې د څښتن او د هغه رسول او له حضرت علي بن ابيطالب سره و: ِانَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ ستاسې ولي او پالندوى خو يواځې خداى،د هغه پېغمبراو هغه مؤمنان دي چې لمونځونه كوي او د ركوع په حال كې زكات وركوي. مايده آيت د پورتني ايت تفسير: مفسرين په يوه خوله ددې آيت په هکله وايي،چې: دا آيت د حضرت علي د ولايت په هکله نازل شوى دى او د نازلېدو کيسه يې داسې ده،چې حضرت علي په جومات كې نمونځ كاوه؛نو ركوع ته چې ولاړ؛يو سوالګر راغى او مرسته يې وغوښته چې حضرت علي همغسې د ركوع په حال كې خپله ګوته ورته وښووه چې راشه او واخله يې ، چې سوالګر هم ګوته د حضرت علي له ګوتې راوويسته او له جوماته خوشحاله ووت.څښتن تعالى د حضرت علي ددې عمل د ارزښت ښوولو لپاره پورتنې آيت نازل كړ. حضرت ابوذر غفاري رض ددې آيت د نزول کيسه داسې روايت كړې ده: يوه ورځ مې د رسول الله ص په جومات كې نمونځ كاوه،چې يو سوالګر راننوت او مرسته يې وغوښنه؛خو چا پرې چرت خراب نكړ.سوالګر خپل لاسونه اسمان ته پورته كړل او ويې ويل:خدايه! شاهد اوسه،چې ستا د رسول په جومات كې مې مرسته وغوښته؛خو چا راباندې چرت خراب نكړ.پدې وخت كې حضرت علي ك په ركوع كې و،چې د ښي لاس په وړه ګوته يې سوالګر ته اشاره وكړه،چې زما ګوته واخله. سوالګر هم رانږدې شو او هغه ګوته يې د حضرت علي له لاسه راوويسته او په خوشحالۍ له جوماته ووت . رسول الله چې دا پېښه كتله؛نو له نمونځ وروسته يې اسمان ته وكتل او دعا يې وكړه:خدايه! زه محمد ستا رسول يم،سينه مې پراخه او كارونه مې اسان كړې او له كورنۍ مې علي زما وزير وټاكې،چې ملا تړې مې شي. حضرت ابوذر غفاريرض وايي: لا د پېغمبر اکرم دعا خلاصه شوې نۀ وه، چې حضرت جبرائيل راغى او پېغمبر اکرم ته يې وويل: ووايه ! پېغمبر اکرم ورته وويل: څه ووايم؟! حضرت جبرائيل ورته وويل: ووايه:انَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ. وګورئ : مجمع البيان ؛ او ټوكونه، مخ . تفسير الميزان ؛ ټوك، مخونه. تفسير نمونه؛ ټوك، مخ. فخر رازي پخپل تفسير كې تر پورتني آيت لاندې ؛ټوك مخ. بلاذري، انساب الاشراف؛ ټوك، مخ، حديث د بيروت لومړى چاپ ګنجي شافعي، كفاية الطالب ؛ باب، مخ. هيثمي ، مجمع الزوايد؛ټوك، مخ. شيخ سليمان قندوزي حنفي؛ ينابيع المودة : مخ. الحمويني، فرائد السمطين؛ لومړى ټوك او مخونه، د بيروت لومړى چاپ. حافظ الحسكاني؛ شواهد التنزيل : لومړى ټوك، مخ، حديث، لومړى چاپ. ابن كثير پخپل تفسير كې تر پورتني آيت لاندې :ټوك، او مخونه، د بيروت چاپ او همداسې وګورئ؛ البدايه والنهايه ؛ ټوك، مخ، باب فضايل علي . ابن مغازلي؛ مناقب ؛ او مخونه، حديث. سيوطي ، الدرالمنثور ؛ ټوك ، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . بيضاوي ، تفسير بيضاوي ؛ لومړى ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . زمخشري، كشاف؛ لومړى ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . طبري، د طبري تفسير؛ ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . متقي هندي ، كنز العمال ؛ ټوك، مخ، لومړى چاپ او بل چاپ؛ ټوك، مخ . خوارزمي، مناقب امير المومنين؛ . دويم آيت: څښتن تعالى د حضرت علي كړنې خلكو ته د بېلګې په توګه وړاندې كوي:الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ څوك چې خپل مالونه شپه و ورځ، په پټه او ښكاره نفقه كوي؛نو ثواب يې له خپل پالونكي سره دى،چې وېره او خپګان پرې نشته. بقره آيت د آيت توضيح:عالمان له رواياتو په ګټنې سره وايي: دا آيت د حضرت علي په هکله نازل شوى دى.پدې باب له حضرت ابن عباس څخه ګڼ شمېر روايتونه رانقل شوي دي: له علي ابن ابيطالب سره څلور درهمه وو، چې يو يې د شپې،بل يې د ورځې،درېم يې په پټه او څلورم يې ښكاره نفقه كړ. څښتن هم ددې عمل د ارزښت ښوولو لپاره آيت نازل كړ. وګورئ : ابن اثير، اسدالغابه؛ د امير المومنين د حالاتو شرح، ټوك، مخ . بيضاوي،تفسير بيضاوي؛ ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . الحموئي حمويني ،فرائد السمطين؛ لومړى ټوك، مخ، باب، حديث. فخر رازي؛ كبيرتفسير ؛ ټوك، مخ او په بل چاپ كې په ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . حافظ الحسكاني ، شواهد التنزيل؛ لومړى ټوك، مخ، حديث. ابن مغازلي؛ مناقب امير المومنين؛ حديث، مخ . سيوطي، تفسير الدارالمنثور؛ لومړى ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . ګنجي شافعي، كفاية الطالب؛ باب ، مخ. شيخ سليمان قندوزي حنفي؛ ينابيع المودة : مخ. ابن كثير پخپل تفسير كې ؛ لومړى ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . زمخشري، د كشاف تفسير؛ لومړى ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . خوارزمي، مناقب ؛ فصل، مخ . درېیم آيت : يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ پېغمبره! څه چې ستا د پالونكي له لوري پرتا نازل شوي،بشپړخلكو تهورسوه او كه داسې دې ونكړل؛نو د هغه پېغام دې ندى رسولاى،خداى تا د خلكو له احتمالي زيانونو ژغوري. هو!خداى ځېلي كافرانوته سمه لار نۀ ښيي. مائده: آيت الف :له حضرت ابي سعيد خدري روايت دى،چې وايي: د يا ايها الرسول بلغ آيت د خم غدير پر ورځ د حضرت علي ك په هکله پر پېغمبر اکرم نازل شوى دى. ب : حضرت ابن عباس د يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك آيت په هکله وايي: دحضرت علي په هکله نازل شو؛څښتن پر خپل رسول امر كړى دى چې د حضرت علي په هکله تبليغ وكړه. بيا پېغمبر اکرم د حضرت علي لاس ونيو او ويې ويل: د چا چې زه مولى يم؛نو علي يې هم مولى او ولي دى؛خدايه! ددښمنانو يې دښمن او د دوستانو يې دوست اوسه. وګورئ : سيوطي؛ الدرالمنثور تفسير : ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . فخر رازي؛ كبير تفسير :ټوك، مخ او په بل چاپ كې؛ ټوك ، مخ كې تر پورتنې آيت لاندې . حافظ ابن عساكر؛ امير المومنين من تاريخ دمشق : ټوك، مخ، حديث . شيخ سليمان قندوزي حنفي؛ ينابيع المودة : مخ، باب او همداسې د همدى كتاب د المناقب السبعون باب ؛ مخ، حديث . حافظ الحسكاني؛ شواهد التنزيل : لومړى ټوك، او مخونه. ابوالحسن واحدي نيشابوري؛ اسباب النزول : مخ. حافظ ابونعيم اصفهاني، ما نزل من القران فى علي ؛ تر پورتني آيت لاندې . شهاب الدين الوسي شافعي، روح المعاني؛ ټوك، مخ او بل چاپ؛ ټوك، مخ. ابن صباع مالکي ، فصول المهمه؛ مخ. قاضي شوكاني، فتح القدير؛ ټوك، مخ . او نورو عالمانو؛لكه حافظ ابوسعيد سجستاني د الولاية په كتاب كې او بدرالدين حنفي د عمدةالقادري په كتاب كې او حمويني د فرائد السمطين په كتاب كې. څلورم آيت: حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلآ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ پرتاسې خوړل يې حرام شوي دي:مرداره غوښه،وينه او د خوګ غوښه او هغه څاروي،چې د غېرالله په نامه ذبح شي او هغه چې په زندۍ كېدو او په ځورېدو يا له لوړې په راغورځېدو مړه شوي وي او يا هغه چې دكوم ځناور په ښكر څيرې شوى وي او د څيروونكي ښكاري څاروي پاتې شونې وي؛خو دا چې په موقع كې ښكار شوي څاروي ته ورسېږئ،حلال او سر يې غوڅ كړئ او هغه څاروي،چې بوتانو تهيا د هغوى په مخكې ذبح شوي وي او همداراز دا هم تاسې ته ناروا ده،چې د پال اوجوارۍ پر ځانګړيو غشيو د څاروي غوښه ټوټه ټوټه كړئ.دا ټولې چارې ګناه او فسق دى. نن كافران ستاسې د دين له زواله ناهيلې شوې دي؛نو ځكه ترې مۀ وېرېږئ؛بلكې زما له مخالفته ووېرېږئ. نن مې ستاسې دين تاسې ته بشپړ كړ او خپل لورېنه مې درته پوره كړه او اسلام مې درته ستاسې تلپاتې دين غوره کړ ؛نوځكه د حلالو او حرامو كوم بنديزونه،چې درباندې لګول شوي،عملي يې كړئ؛خو هغوى چې وږي وي او نورخواړه ور و نۀ رسېږي او د ګناه په نيت دا منع شوي څېزونه و نۀ خوري ؛نو باك نشته چې له منع شويو غوښو وخوري ؛نو بېشكه چې خداى ډېر بښونكى او لورين دى. مايده:٣ ددې آيت د نزول په هکله راغلي دي، چې پېغمبر اکرم د وروستي حج تر ادا كولو وروسته په راستنېدو كې خلك د الهي حكم له مخې په خم غدير نومې ځاى كې راټول كړل او ورته يې خطبه وويله. بيا يې د حضرت علي لاس پخپل لاس كې ونيو او د علي ولايت او ځايناستي يې ټولو ته اعلان كړه. پېغمبر اکرم چې خپله خبره پاى ته ورسوله؛نو دا آيت رانازل شو. حافظ الحسكاني په شواهد التنزيل كې د غدير تر روايت لاندې پخپل سند له حضرت ابي سعيد خدري داسې رانقلوي او ليكي: دا آيت چې پر پېغمبر نازل شو؛نو رسول الله مبارک وويل : الله اكبر دې وي د دين په پوره كېدو، د نعمت په تمامېدو، زما له رسالته د څښتن پر خوشحالېدو او تر ما وروسته د علي پر ولايت باندې . نورو عالمانو هم د پېغمبر اکرم دا وينا پخپلو كتابونو كې روايت کړى ده : د چا چې زه مولى يم؛نو علي يې هم مولى دى.خدايه څوك يې، چې دوست وي؛دوست يې اوسه او څوك يې،چې دښمن وي؛نو دښمن يې خوار كړې او د هغه چا مرسته وكړې،چې مرسته يې كوي او هغه خوار کړې،چې علي خواروي. وګورئ : حافظ حسكاني، شواهد التنزيل ؛ ټوك، مخ، حديث . حمويى حمويني ، فرائد المسطين؛ لومړى ټوك، مخ، باب . ابن كثير پخپل تفسير كې تر پورتني آيت لاندېټوك، مخ او بل چاپ ؛ ټوك، مخ او همداسې؛ البدايه والنهايه ؛ ټوك، مخ . ګنجي شافعي؛ كفاية الطالب؛ باب،او مخونه . ابن مغازلي شافعي، مناقب امير المومنين؛ مخ ، حديث . شيخ سليمان قندوزي حنفي؛ ينابيع المودة : باب، مخ . سيوطي ، تفسير الدرالمنثور؛ ټوك، مخ كې تر پورتني آيت لاندې . حافظ ابي نعيم اصبهاني د ما نزل فى القرآن فى علي په كتاب كې تر پورتني آيت لاندې . خوارزمي ، مقتل؛ لومړى ټوك، فصل، مخ او مناقب امير المومنين؛ فصل، مخ. پينځم آيت : وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْلآ أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ رسوله! ستا دنده يواځې نصيحت او وېرول دي او هر قوم ته لارښود شته. رعد: د آيت توضيح : مخكې تردې چې د روايتونو