nassimjp/pashto-wikipedia-sft huggingface dataset:
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: دودونه- رواجونه
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%88%D8%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%20%D8%B1%D9%88%D8%A7%D8%AC%D9%88%D9%86%D9%87
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: لیکوال: شهید علامه مرتضی مطهری ژباړه: استاد اجرالدین اقبال دودونه په بېلا بېلو ملتونو کې ډېر ګډ ملي دودونه لیدل کېږي. دا هغه دودنه دي،چې کله نا کله د ژبې او نژاد په څېر یو له بل څخه د ملتونو د پېژندنې وسیله ګرځي؛ خو دې دودونو تر کوم حده د ملتونو په تکوین کې ونډه او اغېز درلوده؟ دودونه او حتی فرهنګونه د تېرو انسانانو د ارادي او اګاهانه فعالیت محصول دی او که له ګذشتې څخه تر اوسه د افرادو او د ټولني د واحدونو ترمنځ اړیکه او تړنه نه وه؛نو دا دودونه به کله هم له یو نسل څخه بل ته نه و رارسېدلي. ترڅو،چې ملیت او جمعي وجدان نه وي؛نو دود او فرهنګ نه منتقلېږي؛نو موجوده ملي دودونه هم خپله د ملیت محصول دی او د انسانانو فعالیت او ژوند دی، نه دا چې د هغوی سټه او پانګه وي. په یو ملت کې اوسني اجتماعي دودونه په دوه ډوله دي : یو هغه دي،چې له اخلاقو، مجاهدت او مبارزو څخه راټوکېدلي وي،چې دا له مقدسو انساني ځانګړنو ځنې دي او د دودنو دا ډول په دې هڅه کې وي،چې نېکي او عدل واکمن کړي. بل ډول یې له ناپوهۍ، دنیاپرستۍ او اجتماعي ظالمانه اړیکو څخه سرچینه اخلي. د لومړي ډول دودونو محصول د ملتونو ژوندي پاتې کېدنه،خرکت او راغوړېدنه ده او د دویم ډول محصول ، وروسته پاتې کېدنه، انحطاط او د ارباب، شتمنۍ او حکومت په لاس د خلکو بندیتوب دی. دا چې د هستې بنسټ په عدالت، تقوی، ودې او تکامل دی؛نو غوره انساني دودونه د ملتونو د ژوند او دوام لامل کېږي او ناوړه دودونه د ملتونو د ځوړتیا،مرګ او نیستۍ لاملېږي. نمونې ته یې کافي ده،چې د تېرو امتونو برخلیک تر ننني امت پورې وګورو، لکه د لوط، عاد او ثمود او د مصر،یونان روم قومونه.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: ګډ درد
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%DA%AB%DA%89%20%D8%AF%D8%B1%D8%AF
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: لیکوال: شهید علامه مرتضی مطهری ژباړه: استاد اجرالدین اقبال مشترک درد د نړۍ په ګوډ ګوډ کې چې دا خلک یو له بل سره د زړه و ارماني اړیکې پیدا کوي؛نو دوې داسې څه مشترک لري،چې په مقابل کې یې له خپلو وطنوالو او ګاونډیانو بېلوي؟ دا مشترک درد دی،چې دوی یې لري. له ظلم، تیري او استعمار څخه درد. اتفاقا د ملتونو د نشنلیزم زېږېدنه یا راپېدا کېدل له هغه وخت سره یو ځای و،چې عامو خلکو مشترکه عمومي تشه او درد احساسوه. المانی نشنلیزم په هماغه وخت کې وزېږېد،چې د فرانسویانو له دخالت او تبعیض څخه یې د درد احساس وکړ. د ایټالیا، هند یا هندو چین او الجزایز نشنلیزم هم هغه وخت رامنځ ته شو،چې خلکو درد او تشه احساسوله . د ایران غربي محققان وايي په ایران کې نشنلیزم یا جمعي احساس هغه وخت وزېږېد،چې د تنباکو د تحریم نهضت پیل شو؛یعنې هغه وخت،چې د ایران ځینو خلکو د استعمار درد احساس کړ.نو جمعي وجدان او د ملیت احساس یا نشنلیزم هغه وخت په یوه ډله خلکو کې زېږېږي،چې مشترک درد او غوښتنه پکې رامنځ ته شي. دا دهغوی ګډه غوښتنه ده،چې ارمان یې ترې مشترک ټولی جوړوي او ورپسې حرکت رامنځ ته کېږي او په جهاد او مبارزه لاس پورې کوي او په دې لار کې ډېر کړاوونه زغمي او دهغوی جمعي وجدان ته لاپسې دوام او ټینګوالی وربښي او په هغوی کې د زړه تړاو او ملي یووالی رامنځ ته کوي.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: له نعمتونو یې پنځګر پېژندل
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D9%84%D9%87%20%D9%86%D8%B9%D9%85%D8%AA%D9%88%D9%86%D9%88%20%DB%8C%DB%90%20%D9%BE%D9%86%DA%81%DA%AB%D8%B1%20%D9%BE%DB%90%DA%98%D9%86%D8%AF%D9%84
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: ځان ته ګورم، وینم، چې پخپله مې ځان نه دی جوړ کړی؛ نو یو پنځګر لرم. زما پنځګر باید یو پوه وسمن وي، له ما سره مینه ولري، زما له ټولو اړتیاوو خبر وي او په پوره کولو یې وسمن وي. هغه زما لوراند پنځګر څښتن دی. هر نوزېږی، چې دې نړۍ ته راځي، لومړی څیز، چې اړتیا ورته لري، خواړه دي؛ خو هېڅوک هم نه پېژني او د یوه کار د کولو وس هم نه لري! که ټول متخصصان سره راټول شي او وغواړي د دې نوزېږي د خوړو لپاره یوه لار وټاکي؛ نو څه به کوي؟ خواړه به یې څه وي؟ کوم توکي باید ولري او د تودوخې په کومه درجه کې دې وساتل شي؟ څوک یې چمتو کړي او څنګه دې نوزېږي ته ورکړل شي؟ د نوزېږي یوازې یو کار زده او هغه هم تی رول، نه څه ژوولی شي او نه پوکی ورکولای شي. تر موره به څوک مهربانه او د مور تر شیدو به کوم خواړه غوره وي؟ نوځکه د نوزېږي خواړه د مور تر سترګو او څارنې لاندې دي، چې مور وکولای شي د خپل نوزېږي ساتنه وکړي او خواړه یې له مینې او محبت سره مل وي. خواړه هم تل چمتو وي او سړولو او ګرمولو ته اړتیا هم نه لري. که دا دومره نعمتونه نه ول؛ نو څه به کېدل؟ که مور شیدې نه درلودای؛ که ماشوم د روولو پر ځای پوکی ورکول؛ که یې نشول کولای، چې په ژړا خپله لوږه څرګنده کړي؟ که د نوزېږي ټولې اړتیاوې د مور په شیدو کې نه وې او که د مور مینه لږه وای او د یوه داسې دروند مسوولیت منلو ته چمتو نه وه؛ نو بیا؟ کومه پوهه او ځواک دی، چې وکولای شي، په دې اړتیاوو یې سر خلاص شي او په دقیقه توګه ټولې پوره کړي؟ څښتنه! زه خو په خپلو اړتیاوو نه پوهېدم او نه مې موروپلار خبر ول، چې کوم خواړه راته په کار او ګټور دي. تر زېږېدو د مخه دې د مور تی راته له شیدو او د مور زړه راته له مینې او د مور ژوند دې زما په پلار تامین کړ. غوره خواړه دې راکړل، چې په خورا ساده لار خپلې اړتیاوې پوره کړم. څښتنه! ددې پېرزوینو دې منندوی یم. مل مې شه، چې له دې ټولو نعمتونو دې په ښه توګه ګټنه وکړم، هېر دې نه کړم، له موروپلار سره مې نېکي وکړم او لکه څنګه چې ته راته ښه څښتن یې، زه دې هم ښه بنده ووسم. نوزېږي ته د مور د شیدو د ارزښت په باب قرآن کریم وايي : وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلاَدَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ وَعلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ او ميندې خپلو اولادونو ته پوره دوه كاله تى وركوي . دا حكم هغه چا ته دى، چې غواړي د تي رودنې موده پوره كړي . پېغمبراکرم ص وايي: کوشني ته غوره خواړه د مور شیدې دي. دیني عالمان هم وايي: که د مور روژه کېدل، ماشوم ته یې شیدو ورکولو ته تاوان رسوي؛ نو روژه پر مور فرض نه ده؛ ځکه د کوشني تغذیه کول د رمضان میاشت تر فرض روژې مهمه ده. . بقره ۲۳۳ . عیون اخبار الرضا، دویم ټوک، ۳۴ مخ.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: د رسول الله (ص) اخلاق
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%20%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84%20%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87%20%28%D8%B5%29%20%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: د رسول الله ص اخلاق الله په قرآن کریم کې وايي : وَإِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ او په رښتيا ته ستر خويونه لرې. مولا علي کرم الله وجهه وايي: ښه خوی هغه دی، چې که خپلو غوښتنو ته ورسېدې، راضي ووسې او که ور و نه رسېدې، غوسه نشې. ښه خوی هغه دی، چې له خلکو سره په چلن کې کینه و نه لرې او د هغوی په تریو تندي، ته هم خپل تندی تریو نه کړې او له همده سره بیا مړی ژوندی او تګ راتګ هم ولرې، که څه هغه ستا په څېر نه وي او هغه وبښې، چې تېری یې درباندې کړی وي. امام حسن وايي: ښه خوی د هر ښه کار پیلامه ده. امام صادق وايي: لکه څنګه چې د لمر تودوخه چټلۍ میکروبونه له منځه وړي، ښه خوی د انسان تېروتنې له منځه وړي. ښه خوی هغه دی، چې انسان یې تل او ټولو ته وکاروي. د بېلګې په توګه: ټولو ته سلام او درناوی وکړي. نو هغه چې یوازې خپل ښووند ته سلام کوي او درناوی یې کوي؛ نو دې کار ته یې ښه خوی نه ویل کېږي. رسول الله ص ان پر ماشومانو هم سلام کاوه. ماشومانو ته به یې خپله نامه اخسته. له عادي وګړیو سره به یې مشوره کوله، دعا به یې ورته کوله او د هغوی لاسنیوی به یې کاوه. په یوه سفر کې د سفر ملګرو غوښتل، خواړه چمتو کړي او هر یوه یې یوه دنده پر غاړه واخسته. رسول الله ص وویل: نو زه به خوړو چمتو کولو ته د اور بلولو خس راوړم. ملګرو یې وویل: موږ به دې پر ځای کار وکړو. آنحضرت ص و نه منله او و یې ویل: که غواړئ، چې خواړه درسره وخورم؛ نو زه هم باید په دې چار کې ونډه ولرم. زموږ ګران پېغمبر به له بېوزلیو سره یوه دسترخوان ته کېناسته، روغبړ به یې ورسره کاوه، ان که چا به یوه کجوره هم ورکوله، منله به یې او تل به موسکی و. . قلم۴
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: له رسول الله او کورنۍ سره یې مینه
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D9%84%D9%87%20%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%84%20%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87%20%D8%A7%D9%88%20%DA%A9%D9%88%D8%B1%D9%86%DB%8D%20%D8%B3%D8%B1%D9%87%20%DB%8C%DB%90%20%D9%85%DB%8C%D9%86%D9%87
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: له رسول الله ص او کورنۍ یې سره مینه انسان هغه ته ورلېوالېږي، چې مینه یې ترې لیدلې وي او څومره چې نېکۍ ډېرې او غوره وي، هومره مینه هم ورسره ډېرېږي. اوس ګورو، چې چا راسره ډېره مینه او پېرزو کړې ده، چې سم یې وپېژنو او مینه ورسره وکړو او په لاروۍ یې ملاتړ شو. تر الله روسته، چې پنځولي یې یو او د روغتیا، پوهې، اند، عقل او هوښیارۍ نعمتونه یې راکړي، له ځمکې، هوا، بوټیو او څارویو د ګټنې اجازه یې راکړې، هېچا هم د رسول الله او د هغه د ځایناستیو هومره موږ ته چوپړ نه دی کړی. د هغو پوهو او علومو په پار، چې د الله له لوري یې رازده کړي دي، پر موږ هم د ښوونې او هم د روزنې حق لري؛ ځکه په خویونو، صبر، مړانه او تقوا کې راته بېلګه دي او هم یې له راتلونکي خبر کړي يو. که موروپلار راباندې د کور، کالي او ډوډۍ په پار حق لري؛ نو رسول الله ص او اهلبیت یې راباندې د ښیون، تقوا او اخلاقو په پار ډېر حق لري؛ ځکه د هستوګنی په ځای، اغوستن او خوړو کې انسان له حیواناتو سره یو شان دی؛ هغوی هم یو ډول د هستوګنځی، اغوستن او خواړه لري؛ خو انسان د ښیون، ودې او تقوا درلودو په پار پر حیواناتو غوراوی لري او دا غوراوی مو د اسماني مشرانو د لارښوونې له لامله دی. هغوی چې له الهي مشرانو خپله لار بېله کړې، که څه په علم او صنعت کې پرمختللي وي؛ خو علم او صنعت یې د بشر د ژغورنې لامل شوی نه دی. نن لودیزه نړۍ په صنعت کې پرمختللې؛ خو په دې صنعت پر نوره نړۍ بدمعاشي کوي؛ ځکه له تقوا او اخلاقو لرې شوي دي. ټول امامان مو شهیدان شوي دي، چې رازده کړي: تر روستۍ سلګۍ به ظلم او تېري ته غاړه کېنږدو ساده ژوند یې درلود، چې رازده کړي: له اسراف او تجملاتو ځان لرې وساتو د الله عبادت یې کاوه، چې د بندګۍ دود او لار رازده کړي. هغوی په خپل عمل، عدالت- نیاو او تقوا رازده کړه، تر څو انسان د نااهلو له بېلګه کولو وژغوري. رسول الله ص وویل : زه او علي د ددې امت پلرونه یو. که پلار مو د جسم په فکر کې دی، الهي مشران مو د جسم او روح په فکر کې دي. په یوه حدیث کې راغلي دي : ښوونکی هم د انسان پلار دی. په قرآن کریم کې لولو: حضرت ابراهیم د خلکو پلار دی. الله په الهي مشرانو، خلکو ته خپل نعمتونه رااستوي، موږ هم باید د هغوی له زحمتونو خبر ووسو، ورسره مینه وکړو، زیارت ته یې ورشو او د احکامو لاروي یې وکړو؛ ځکه د هغوی احکام د الله احکام دي او له هغوی لاروي له الله لاروي ده او له هغوی سرغړونه له الله سرغړونه ده. . بحارالانوار، ۱۶ ټوک، ۳۶۴ مخ. .حج۷۸
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: نبوي کورنۍ (اهلبیت)
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D8%A8%D9%88%D9%8A%20%DA%A9%D9%88%D8%B1%D9%86%DB%8D%20%28%D8%A7%D9%87%D9%84%D8%A8%DB%8C%D8%AA%29
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: نبوي کورنۍ اهلبیت لکه څنګه چې کتاب او ښوونکي دواړو ته اړتیا ده؛ قرآن او امام دواړو ته اړتیا ده. رسول الله ص څو څو ځل ويلي دي : زه په تاسې کې دوه ګرانبیه څیزونه پرېږدم او ځم؛ یو یې قرآن چې د ژوند قانون دی او بل یې اهلبیت چې ددې کتاب ښوونکي دي. بیا یې وویل: قرآن او اهلبیت مې له یو له بله بېل نه دي، دا دواړه یو د بل ترڅنګ د تل لپاره ښیونوزلې دي. په دې زده کړه کې له نبوي کورنۍ سره، چې هماغه الهي مشران دي، پېژندګلوی پیدا کوو. لکه څنګه چې رسول الله ص او قرآن د خدای له لوري دی؛ نو د قرآن ښوونکي هم باید د خدای له لوري وټاکل شي، چې ددوی ترمنځ بېلتون رانشي. الهي مشر امام باید د قرآن بېلګه وي. امام رضا وايي: زموږ د ټولو خبرو سرچینه قرآن دی. علي ک د نبوي کورنۍ د امامانو لومړی یې حضرت علي کرم الله وجهه دی، چې څو څو ځل د رسول الله له لوري خلکو ته ورپېژندل شوی دی او د ژوند په پای کې چې کله له حج څخه راستنېده؛ نو د الله په حکم یې په یوه پرتمینه غونډه کې، د ماسپښین تر لمانځه روسته، په خم غدیر کې په یوه وینا کې ټولو ته وروپېژنده. علي کرم الله وجهه د قرآن هینداره ده؛ که په قرآن کې د لمانځه او عبادت حکم شوی دی؛ نو خورا غوره لمونځ او عبادت به هغه کوه، هغه په لمانځه نه ستړی کېده؛ لکه څنګه چې کب په لامبو نه ستړی کېږي. که قرآن پلارمړیو ته د درناوي حکم کوي، آنحضرت د پلارمړیوپلار و او هغوی ته به یې پخپله خواړه وړل. که قرآن د علم سپارښتنه کوي؛ نو د آنحضرت پوهه دومره وه، چې پخپله یې ويل: څه چې پوښتئ، ځواب یې لرم. که قرآن د کار و کوښښ سپارښتنه کوي، هغه د کجورو بڼونه جوړ کړل. که قرآن د مړانې سپارښتنه کوي؛ نو حضرت علي له ستروکفارو سره په جګړه کې داسې توره وهلې، چې توره وهل یې د ټولو عبادت کوونکیو تر عبادته غوره ګڼل شوې ده. حضرت علي په کورني ژوند، اولاد روزنه او د مظلومانو په لاسنیوي کې تر رسول الله ص روسته ساری نه درلود. همداچې رسول الله ص امامت ته وټاکه، خلکو مبارکي ورکړه او په ځانګړیو مراسمو کې یې ورسره د وفادارۍ ژمنه وکړه. نه یوازې په ژوند کې؛ بلکې ان په شهادت يې ټولې ښېګڼې ځان ته ځانګړې کړې وې؛ د بېلګې په توګه: په خورا غوره ورځو رمضان میاشت، په خورا غوره شپو د قدر شپې، په خورا غوره ځای د جومات محراب په خورا غوره عبادت لمونځ، په خورا غوره حالت سجده کې یې په شهادت ځان الله ته وروسپاره. . وسایل،۲۷ ټوک، ۳۳ مخ. . ژباړن: د پښتو غزل بابا؛ امیرحمزه خان شینواری وايي: ښار یې دی احمد علي دی باب د علم لمر محمد دی، علي مهتاب د علم . بحارالانوار،۳۹ ټوک، ۲ مخ.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: بي بي فاطمة زهرا
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%A8%D9%8A%20%D8%A8%D9%8A%20%D9%81%D8%A7%D8%B7%D9%85%D8%A9%20%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: بي بي فاطمة زهرا حضرت علي کرم الله وجهه داسې ځانګړنې لري، چې بل یو څوک یې هم نه لري؛ لکه: د فاطمه الزهرا په څېر کورودانې لري، چې د فاطمه الزهرا مقام ته یوه ښځه هم نه ور رسي؛ نو مناسبه به وي، چې د حضرت فاطمه د مقام په باب یو څه ووايو: کومه ناوې په خپله ورا کې د خپل واده جامې بېوزلې ته ورډالۍ کوي او وايي : لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ له سره به د نېكۍ حقيقت ته و نه رسئ؛ چې درته ګران څيزونه مو د خداى په لار كې لګولي نه وي . حضرت فاطمې داسې د خپل پلار پالنه کوله، ته وا مور یې ده، نه لور یې. کفارو به یې چې د پلار سپکاوی وکړ او خپه به یې کړ؛ نو د یوې مهربانې مور په څېر به یې خپل پلار دلاسه کاوه، چې رسول اللهص به ورته ویل فداها ابوها یعنې پلار دې له دې اولاده ځار شي. حضرت فاطمه دومره زړه سواندې وه، چې زوی یې امام حسن وايي: مور به مې ټوله شپه نورو ته دعاوې کولې. ورته مې وویل: مورې! ولې ځان ته دعا نه کوې؟ و یې ویل: الجار ثم لدار لومړی ګاونډی بیا د کور خلک؛ یعنې لومړی نور او بیا ځان. حضرت فاطمه هغه څوک ده، چې زوی یې امام حسین په کربلا کې وویل : زه زور ته غاړه نه ږدم؛ ځکه د فاطمه الزهرا زوی یم. داسې لور یې روزلې وه، چې په ویناوو یې د امویانو د پاچاهۍ سټې یې ولړزولې. حضرت فاطمه مېرمنو ته د زده کړې ځانګړی ټولګی درلود. له خپلې چوپړیالې فضه سره به یې په ګډه کارونه کول. له مېړه یې هېڅکله بې ځایه غوښتنه و نه کړه. د اسلام لپاره مدینې ته مهاجره شوه. په خندق او احد غزاګانو کې د مسلمانانو او خپل پلار ملاتړې وه. د خپل روژه ماتي خواړه یې پلارمړي، مسکین او بندیوان ته ورکړل. په نبوي جومات کې په وینا یې له خپل امام نه دفاع وکړه. نه د فاطمې له علي پرته بل څوک مېړه کېدای شو او نه علي ته له فاطمې پرته بل څوک کورودانېدای شوه. که حضرت مریم د یوه عیسی مور وه؛ خو حضرت فاطمه د ۱۱ عیسی وو مور وه. حضرت فاطمه حجاب ته خورا ارزښت ورکاوه. . آل عمران ۹۲ آیت. . بحارالانوار، ۴۳ ټوک، ۸۶ مخ. .وسایل اووم ټوک، ۱۱۲ مخ. . ژباړن: دا خبره زموږ د خلکو د هغه ناسمې خبرې اپوټه ده، چې وايي: اول ځان دې بیا جهان دی.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: خپره شوې لورنه (امام مهدي)
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D9%BE%D8%B1%D9%87%20%D8%B4%D9%88%DB%90%20%D9%84%D9%88%D8%B1%D9%86%D9%87%20%28%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%20%D9%85%D9%87%D8%AF%D9%8A%29
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: خپره شوې لورنه امام مهدي بسم الله الرحمن الرحیم آیت یوسل و څورالس ځل په قرآن کې بیاځلي شوی دی- یوسل و دریالس ځل د سورتونو په پیل کې او یو ځل د نمل سورت په آیتونو کې- یوازې په دې آیتونو کې ۲۲۸ ځل د لورنې په ځانګړنې ستایل شوی دی. پردې سربېره، په نورو آیتونو کې الله ډېری ځل په دې ځانګړنه ستایل شوی دی. ددې آیتونو له ټولګې، دا مهم او ټولیز آر راڅرګندېږي: د انسان او نړۍ د پنځون بنسټ لورنه ده؛ نو په هر ځای کې باید ددې آر په لټه کې ووسو. د رسول الله په بعثت کې د الله لورنه الله په قرآن کې رسول الله ته وايي : وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ او ته مو نړيوالو ته يوازې رحمت لېږلى يې. خدای د اسلام پېغمبر او نور پېغمبران ځکه مبعوث کړي دي، چې انسانان له خپلې لورنې برخمن کړي. د آنحضرت ص اوصیاء او ځایناستي هم د رسول الله لارې ته دوام ورکوونکي دي. د نبوي کورنۍ د امامانو د لړۍ دولسم امام؛ حضرت مهدي هم ټولو انسانانو ته د پالونکي د پراخه لورنې یوه وړانګه ده. په آل یاسین زیارت کې چې د امام مهدی پهه باب دی، لولو: والرحمه الواسعه، سلام دې پر تا وي .... ای د پالونکي پراخه لورنې. حضرت جابر رض له رسول الله ص نه روایت رانقل کړی، چې امام مهدي پکې په رحمة للعالمین یاد شوی دی. هو! هغه امام دی او پر ځمکه د الهي لورنې او پېرزو پلي کولو ته د الله زېرمه ده. رسول الله ص د امام مهدي په باب وايي : تاسې ته د مهدي زېری درکوم، هغه به زما په امت کې مبعوث شي، هغه مهال چې خلک یو له بل سره ډېر اړپېچ لري او هېڅه به کوټلي نه وي او ټیکاو به نه لري، هغه به ځمکه له عدل او نیاو ډکه کړي؛ لکه څنګه چې له ظلم او تېري ډکه شوې ده. اسمان مېشتي او ځمکمېشتي به ترې خوښ شي، شتمني به په سمه توګه پر خلکو وویشي. یو سړي وپوښتل: رسول الله! د شتمنۍ د سمې ویشلو څه مانا ده؟ آنحضرت ص وویل: یعنې په عدالت به شتمني پر خلکو ویشي. همداراز امام مهدي په غیبت صغری کې په یوه لیک کې خپل یوه ځانګړي ملګري ته لیکلي دي: زه د ځمکمېشتو د هوساینې لامل یم. هو! امام مهدي ځمکمېشتو ته د الهي لورنې او پېرزو یوه وړانګه ده او که د جګړې او تورې خبره یې هم کېږي؛ نو دا چار یې هغه ظالمانو او سرغړاندو ته دی، چې د الهي لورنې د پلي کېدو پر لار خنډ دي. . انبیاء ۱۰۷ آیت. . بحارالانوار، ۵۲ ټوک، ۱۷۱ مخ. ، کلینی، محمد بن یعقوب، الکافي، لومړی ټوک، ۵۲۷ مخ. . کشف الغمه دویم ټوک، ۵۷۱ مخ. . کتاب الغیبه، شیخ طوسي، ۲۹۲.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: ثواب او عذاب
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AB%D9%88%D8%A7%D8%A8%20%D8%A7%D9%88%20%D8%B9%D8%B0%D8%A7%D8%A8
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: ثواب او عذاب الله د خپلو پېغمبرانو له لارې، له هغو کسانو سره یو لړ ژمنې کړې دي، چې پر الله، قیامت او پېغمبرانو ایمان لري. ژمنه یې کړې، چې په جنت کې به د تل لپار ژوند ولري او له ډول ډول مېوو، خوړو، خوښیو او خوندونو چې څه غواړي، ګټنه ترې کولای شي. په جنت کې درد، غم، کړاو او خپګان نشته. هلته ناروا خبره نه کېږي. هغوی چې په دې دنیا کې د الله احکام منلي، په خورا غوره ډول مېلسمتیا ورکول کېږي. مېلمه پالان یې هم خورا ښکلي او ښایسته دي.پر جنتي اوبو، نېرونو او جنتي مېوو موږ نه پوهېږو؛ ځکه موږ چې په دنیا کې له هر ښه څيزه څو ځل ګټنه وکړو؛ نو زړه مو وهي. د بېلګې په ټوګه، سېلانیانو ته هغه ښارونه او ځایونه په زړه پورې دي، چې تر اوسه نه وي ورغلي؛ خو په خپله د هغه ځای، ځایي خلکو ته کوم په زړه پورې توب نه لري؛ خو په جنت کې، سره له دې چې جنتیان د تل لپاره دي؛ خو هره کتنه چې کوي، خوند ترې اخلي. خو هغو کسانو چې په دې دنیا کې ناوړه چارې کړې وي؛ په خبره او یا په زور یې خلک کړولي وي او د الله له نعمتونو یې ګټنه کړې وي؛ خو د الله مننه یې نه وي کړې، د الله د احکامو د پلي کولو پر ځای یې له غیرالله لاروي کړې وي، نه یې لمونځ کړی وي او نه یې د پېغمبرانو خبره منلې وي، له خپل موروپلار سره یې ناوړه چلن کړی وي، د نورو حق یې لتاړلی وي، پر خپلو ناوړه کړنو پښېمانه شوي نه وي او بښنه یې نه وي غوښتي؛ نو دې ډول خلکو ته دوزخ چمتو شوی دی. د دوزخ اور هېڅکله نه سړېږي. په قرآن کې لولو: جنتیان، دوزخیان پوښتي: څه دوزخیان کړئ؟ هغوی ځواب ورکوي: لومړی وايي: قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ موږ له لمونځ کوونکيو ځنې نه وو، دویم وايي: وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ او بېوزليو ته مو خواړه نه وركول، درېیم وايي: وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ او تل له باطل پالو سره ملګري او يوه خوله وو، څلورم وايي: وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ او تل مو د جزا ورځ دروغ ګڼله،کله انسان په یوه شېبه کې چاقو په خپله سترګه ورټومبي؛ خو د تل لپاره ځان ړندوي، د برښنا په لوڅو مزو کې ګوتې وهي او مري؛ نو ګناه او په سترګه کې چاقو ورټومبل یوه شېبه وي؛ خو اغېز یې تر تله پاتېږي. په دنیا کې هم شونې ده، چې انسان په یوه شېبه کې سرغړونه او ګناه وکړي؛ خو د تل لپاره ځان د الله په قهر و عذاب اخته کړي. . مدثر ۴۳ آیت. . مدثر۴۴ . مدثر۴۵ . مدثر۴۶
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: سترګې- ژبه- شونډې
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%B3%D8%AA%D8%B1%DA%AB%DB%90-%20%DA%98%D8%A8%D9%87-%20%D8%B4%D9%88%D9%86%DA%89%DB%90
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: نولسمه زده کړه: د پنځګر وینا درې نعمتونه الله په قرآن کې وايي: أَیَحْسَبُ أَنْ لَمْ یَرَهُ أَحَدٌ. أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَیْنَیْنِ. وَلِسَانًا وَشَفَتَیْنِ آيا انسان انګېري، چې هېچا ليدلى نه دى چې ښېګڼه يې نه ده كړې ؟! آيا دوه سترګې مو وركړې نه دي؟! او يوه ژبه او دوې شونډې؟! انسان ويني؛ خو داسې خیال کوي، چې خدای به یې نه ویني؟! آیا هېر کړي مو دي، چې خدای سترګې ته څو ساتندویان ګومارلي دي؟ اوښکې تروې دي، چې دننه سترګه وساتي او وریځي، باڼه او سترغلي چې د سترګې سپرګي دي. د سترګې انځور اخستنه، اوډونولو ته اړتیا نه لري، ستړیا نه لري، هم ساده انځور اخلي، هم رنګي. آیا د انځور اخستو دستګاه چې له څلېښینو اوبو جوړه شوې او په میلیونو انځورونه اخلي، پنځګر نه لري؟ پر انځور اخستنې سربېره،په سترګو د غوسې او مینې څرګندونه کېږي. سترګه د انسان د ښکلا وزله ده. انسان په یوه سترګه نشي کولای، چې واټن، ژوروالی او مسافت په ښه توګه درک کړي. سترګه د وګړیو د پېژندو وزله ده. که د انسان غوږونه، شونډې او خوله تړل شوې وي، پېژندل کېږي؛ خو که پر سترګو یې پټۍ وي او وتړل شي؛ نو نه پېژندل کېږي. سترګې نور خلک اغېزمنوي، د استاد له سترګو د زده کړیال د سترګو حیا. وَلِسَانًا وَشَفَتَیْنِ او يوه ژبه او دوې شونډې؟! ژپه په دوو شونډو کلیمې جوړوي او بې شونډوو ډېری کلمات او غږونه نشي جوړولی. بېلابېلې لهجې او ژبې د الله د ځواک له نښو ځنې دي. انسان د جملاتو او کلیماتو په جوړولو کې محدودیت نه لري. په ژبه خوند څکل کېږي. د خدای په ځواک، هومره اوبه، چې د حرکت، خبرو او ژوولو لپاره په کار دي، په خوله کې په اتومات بڼه جوړېږي، چې ژبه په ويښه او خوب کې لمده وي. د خولې د اوبو تولید نه لږ دی نه ډېر، چې له خولې راتویې شي او نه دومره لږ دی،چې انسان دې اړ کړي، چې تل د اوبو ترڅنګ ووسي. د خولې د اوبو خوند خوږ دی او بڼه یې داسې ده، چې د خوړو په هضم کې مرسته کوي. ژبه خواړه د ژوولو لپاره غاښونو ته ورکوي؛ خو پخپله تر غاښونو لاندې نه راځي. ژبه خواړه څاري او تر خوړو روسته، خوله جارو کوي. شونډې هم الهي نعمت دی. په ښکلې او منحني بڼه دي، په همدې شونډو ماشوم د مور تی روي، انسان پرې خبرې کوي، پوکی ورکوي، هوا پرې په آسانۍ او وړیا توګه ننباسي او وباسي. رښتیا که شونډې یو د بل د پاسه نه وای او پرانستې وای؛ نو انسان څومره بدرنګېده، د خوړو او څښلو پر مهال به یې خواړه او اوبه له خولې راتویېدې او له خورا ستونزو سره به مخ و. الله په قرآن کې څو څو ځل ويلي دي: که نعمتونه مو اپوټه کړي وای، تاسې به څه کول او چا ته به مو پناه وروړه او چا به مو ستونزه هواروله؟ د بېلګې په توګه: په ملک سورت کې لولو: قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينووايه : ما خبر كړئ، كه د سيمې اوبه مو په ځمكه كې ښكته ولاړې شي؛نو څوك درته روانې او خوندورې اوبه راولي؟! ، بلد۷-۹ آیتونه.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: له سختیو به نه ډارېږو
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D9%84%D9%87%20%D8%B3%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D9%88%20%D8%A8%D9%87%20%D9%86%D9%87%20%DA%89%D8%A7%D8%B1%DB%90%DA%96%D9%88
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: یوویشتمه زده کړه: د پنځګر وینا له سختیو به نه ډارېږو الله په قرآن کې وايي: فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا .إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا نو په حقيقت كې له هرې سختۍ سره یوه اساني شته،په رښتینه كې له هرې سختۍ سره یوه اساني شته، انسان دې داسې نه کوي، چې له ستونزو، سختیو او کړاوونو سره د مخېدو پر مهال یې یوازې ظاهر وویني؛ بلکې باید ومنو، چې له سختیو سره آسانۍ هم شته دی. بزګري سختونزمن چار دی؛ خو که انسان ومني، چې محصولات او مېوې یې د کار په پای کې وي؛ نو دې ستونزو ته غاړه ږدي. زده کړه، کار کول، د نورو چوپړ او دې ته ورته چارې ستونزمنې دي؛ خو عالمېدل، پر خپلو پښو درېدل او محبوبېدل ورسره دي. لمونځ کول او په تېره د سهار لمانځه ته جومات ته تګ خورا ستونزمن چار دی؛ خو د الله د رضا او خورا ډېرو ثوابونو را یادول یې د ستونزو ګالل اسانوي. نابرده رنج گنج میسر نمی شود مزد آن گرفت که جان برادر کار کرد که پوه شو، چې د سختیو او ستونزو ګالل، د الله د خوښۍ لامل دی، موږ به یې وزغمو؛ لکه که پوه شو چې د رنځ درملنه مو په پلانیو ترخو درملو کې ده؛ نو هرومره یې خورو. که پوه شو، چې ټولو بریالیو وګړیو، د ژوند تراخه څکلي دي؛ نو موږ به یې هم وڅکو. که پوه شو، چې سختۍ او کړاوونه مو هوښیاروي او له بې توپیرۍ او بې خیالۍ مو ژغوري او که پوه شو، چې صبر او مقاومت د الله د خوښۍ لامل ګرځي؛ نو په خورا خوشحالۍ سره، سختیو او ستونزو ته ورغاړې وځو. . انشراح ۵-۶ آیتونه.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: اسلامي اخلاق (دروغ)
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%8A%20%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%20%28%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%BA%29
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: یوویشتمه زده: اسلامي اخلاق دروغ داچې دورغ داسې یوه ګناه ده، چې ویلو ته یې وخت، ځای، ځواک، پیسو او وزلې ته اړتیا نشته؛ نو انسان پرې ژر اخته کېږي. شته داسې نا اهله وګړي، چې خلکو ته د دروغو ژمنې ورکوي، خلک له ځان سره کوي او حکومت پرې کوي. په دورغو ویلو انسان خورا خطرناکې کړنې کوي. د یوسف علیه السلام وروڼو په دورغو خپل پلار ته وویل: که یوسف د سیل لپاره راسره ولېږې؛ نو موږ به یې خیرغواړي او ساتونکي یو. تر هغه روسته یې په دورغو وویل: هغه لېوه خوړلی دی، ان د شپې شپې خپل پلار ته ورغلل او و یې ژړل. په زرونو ښه انسانان، د نااهلو د دروغ ویلو له لامله ښکېل او ان وژل شوي دي او یا په بند کې بندیوان شوي دي. ټول پېغمبران، دورغ ویل ګناه ګڼي. امام حسن عسکري وايي: دروغ د نورو ګناهونو کونجي ده. لکه څنګه چې د یوسف علیه السلام وروڼو په خپلو دروغو خپل یو رور وتښتاوه او په څاه کې یې ورواچاوه او پلار یې چې پېغمبر و، په لسونو کلونو یې ویرجن او غمجن کړ. امام صادق وايي: ملګري مو د رښتیا ویلو له لارې وپېژنئ، نه د هغوی د عبادت له لارې؛ ځکه کله ځینې وګړي عبادت کوي، لمونځونه کوي، روژې نیسي؛ خو خبره یې دروغ وي. که انسان دروغ ووايي او خبره اپوټه کړي؛ نو د نورو خلکو فکر او عمل هم اپوټه کوي. دروغجن بېوزلېږي؛ ځکه د بېلګې په توګه، که یوه هټیوال یو څه وپلورل او په دورغو یې وویل، چې دا توکی روغ دی؛ خو که هغه توکی نیمګړی یا روغ نه و؛ نو بل ځل ترې څوک سودا نه اخلي او په خپلو همدې دروغو خپل ګهاک له ځانه توري کوي او بېوزلېږي. دورغجن بې حیا کېږي؛ ځکه نورو ته چې یې دروغ ورڅرګند شول؛ نو آبرو یې ځي او بې آبرو او بې پته انسانان پر بې حیا چارو لاس پورې کوي. دورغ لیکل، د دورغ ویلو په څېر دي او ګناه ده. که یو ډاکټر رنځ تشخیص نه کړي او رنځور ته نسخه ولیکي؛ نو دروغ یې لیکلي دي. کله موږ د تفریح او سات تېرۍ لپاره نورو ته دروغ وایو، نورو ته دروغ رانقلوو او کله په دروغو یو ناروا چار د یوه ولایت خلکو ته نسبت ورکوو. دروغجن تل په تشویش کې وي، چې هسې نه دروغ یې نورو ته معلوم شي او بې پته شي. په روایاتو کې راغلي دي: له دورغجن سره ملګرتیا مه کوئ خلک چې د دورغجن له دروغو خبر شي، له هغه لرې کېږي او ژوند پرې ورتریخېږي. داسې باید و نه کړو، چې څه مو واورېدل، نورو ته یې ووایو؛ ځکه ډېری اورېدل شوي، دروغ وي. ماشوم او کوچني ته هم دروغ ویل حرام دي. اسلام سپارښتنه کوي، چې ان په ټوکو کې هم دروغ مه ویاست. د دروغو ډولونه: کله یو موټر چلوونکی په ځانګړیو څراغونو او په پرله پسې هارنډونو خلکو ته داسې څرګندوي، چې په موټر کې مې رنځور دی، حال داچې داسې نه ده، چې دا کار یې یو ډول دروغ دي. کله انسان په خپلو کړنو دروغ وايي، د بېلګې په توګه په خپله ژمنه عمل نه کوي، یا خپل سر د ښه والي یا بد والي په نښه خوځوي، حال داچې هغسې نه دی، چې څنګه څرګندونه کوي. البته په هر ځای کې رښتیا ویل هم جایز نه دي، د بېلګې په توګه: که څوک مو وپوښتي: پلاني په ما پسې بد ویلي که نه؟ که موږ دلته رښتیا ورته ووایو، چې هو بدې ردې یې درپسې ویلي؛ نو د دوو کسانو ترمنځ فتنه رامنځ ته کېږي؛ نو دلته به رښتیا نه وايو. په یوه حدیث کې راغلي دي: که له کوچني سره مو کومه ژمنه کړې وي؛ نو پوره یې کړئ، چې دروغجن نشئ. دروغ اورېدل هم ګناه ده، قرآن کریم وايي: مؤمنانو! كه كوم فاسق سړي يو ستر خبر دروړ؛ نو په اړه يې څېړنه وكړئ، هسې نه په ناپوهۍ كې كومې ډلې ته زيان ورورسوئ او بيا پر خپلو كړنو پښېمانه شئ. . حجرات ۶ آیت.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: اسلامي اخلاق (ژبه)
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%D9%8A%20%D8%A7%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82%20%28%DA%98%D8%A8%D9%87%29
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: دوه ویشتمه زده کړه: اسلامي اخلاق ژبه ژبه کوچنۍ؛ خو کارونه ستر کوي. ترڅو چې چا خبرې نه وي کړې؛ نو نیمګړتیا او هنر یې پټ وي. مولا علي کرم الله وجهه وايي: د انسان مقام یې تر ژبې لاندې پټ دی. الله په قرآن کې وايي : وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِاو يوه ژبه او دوې شونډې؟! د نېکیو سرچینې دلته د ژبې په باب د الله ځینو احکامو ته اشاره کوو: - په ژبه د خدای عبادت وکړئ، یاد یې کړئ او مننه یې وکړئ - په ژبه کتاب الله ولولئ. - په ژبه خلک نېکیو ته راوبلئ. - په ژبه خلک له بدیو منع کړئ. - په ژبه د ظالم خلاف غږ پورته کړئ او له مظلومه ملاتړ وکړئ. - په ژبه پر خلکو سلام ویاست او زړونه نږدې کړئ. - په ژبه خلک ښاد کړئ. - په ژبه ورزدکړه وکړئ. - په ژبه اذان وایو. - باید له خلکو سره ښې خبرې وکړو. - موروپلار ته ترخه خبره و نه کړو. - د خلکو خوالې بربنډې نه کړو. - تر شوني بریده قسم و نه خورو. - داسې څه و نه وايو، چې نور پرې خپه کړو. - په خبرو کې انصاف ولرو. - د هغه کار ژمنه له چا سره ونکړو، چې له وسې مو پوره نه وي. د ژبې ځنې ښه آثار: د ګناهونو سرچینه: دلته د ژبې ځینو ګناهونو ته اشاره کوو: - په ژبه بل ته پېغور ورکولای شو او له ځانه یې خپه کولای شو. وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ افسوس دې وې پر هر بدژبي عيب لټوونكي پېغور ورکوونکي! - په ژبه په بل پسې خبرې او سپکې سپورې ویلای شو. - په ژبه ظالم هڅولای شو. - په ژبه یو کس کږلارولای شو. - په ژبه بل سپکولای شو. - په ژبه د دښمن په ګټه ګړېدای شو. - په ژبه چټیات ویلای شو او د نااهلو ستاینه کولای شو. - په ژبه د بل خواله بربنډولای شو. هو! ژبه د کونجي په څېر ده، یو لوري ته په حرکت ورکولو، ور پرانځي او بل لوري ته په چورلولو، ور تړلی شي. هغه ژبه، چې هومره عبادتونه پرې کولای شو، ډېری ګناهان هم پرې کېږي. . نهج البلاغه۳۹۲ حکمت. . بلد۹ آیت. . همزه لومړی آیت.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: د پښتو لېونی فلسفي شاعر؛ خان عبدالغنی خان د امام حسین مرثیه
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%20%D9%BE%DA%9A%D8%AA%D9%88%20%D9%84%DB%90%D9%88%D9%86%DB%8C%20%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%8A%20%D8%B4%D8%A7%D8%B9%D8%B1%D8%9B%20%D8%AE%D8%A7%D9%86%20%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%BA%D9%86%DB%8C%20%D8%AE%D8%A7%D9%86%20%D8%AF%20%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85%20%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%20%D9%85%D8%B1%D8%AB%DB%8C%D9%87
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: ولې کوم خوا ته روان یی ای حُسينه ولې ولې؟ کربلا نه ده بلا ده. په دی شګو کی څه ګوری ولې غم دي لا خېشته کړی پستې ښکلې سترګې تورې زور او زر ، اقبال او بخت دی هم هما ده هم یې سوری یزید خان دی د جهان نن، انسان وږی او کمزوری د انسان د شان مثال ښی دی خرڅ شوي روک غلام ته یو یو ګل له تندې ریژي د رسول ګلستان او یزید ولاړ دی دا سلګی ، های او سوران دا بلا د کربلا و ، نیم لیوه او نیم شیطان په دنیا کی دی تیر شوي ډیر بی رحمه ،بلاګان داسی ظلم نه دی شوی ،نه به وشی په جهان د چینی په غاړه مړه شو تول له تندې ماشومان اخیر حسین چیغه کړه ،نر بچی زه د حیدر یم زه که نن وږی تږی زه په اصل کی شیر ببر یم راشه وګوه فرعونه د حیدر د وینی اور لږ را ودانګه میدان ته چی ښکاره کړو سره زور خو یزید ترې شاته پټ شو، چارچاپيره جنګ شروع شو
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: دین او روغتیا
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%DB%8C%D9%86%20%D8%A7%D9%88%20%D8%B1%D9%88%D8%BA%D8%AA%DB%8C%D8%A7
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: پینځه ویشتمه زده کړه: اسلامي اخلاق څو روغتیايي سپارښتنې وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ. وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ او پالونكى دی ستر ګڼه، او جامې دې پاكې کړه، مهمه خو داده، چې الله د تکبیر د حکم ترڅنګ وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ او پالونكى دی ستر ګڼه وایي: وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ او جامې دې پاكې کړه؛ یعنې پاکوالی یې د تکبیر او عبادت ترڅنګ راوړی دی. اسلام هم د بدن د پاکوالي او هم د جامو د پاکوالي سپارښتنه کړې ده. په اوداسه کې مخ و لاسونو وینځل او په غسل کې د ټول بدن وینځل ځکه دي چې خلک تل پاک و سوتره وي. که یو څوک په سړو اوبو اودس وکړي او بیا مخ وچ نه کړي؛ نو ثواب یې ډېر دی، ځکه کېدای شي څومره چې څوک په یخو اوبو اودس کوي، هومره یې تازه والی ډېر وي. د نوکانو پر پرې کولو او مسواک وهلو خورا سپارښتنه شوې ده، رسول الله ص وايي: که پر خلکو سخته نه وه؛ نو مسواک وهل به مې واجب کړي ول. له آنحضرت ص سره به تل مسواک و. په یوه حدیث کې راغلي دي: الله چټلیو خلکو ته غوسه کېږي. الله پاکوالی او ښکلا خوښوي او سپارښتنه یې کړې، چې تر وسې باید پاک ووسئ. پاکوالی له رنځونو مخنیوی هم دی. پاکوالی او له رنځونو مخنیوی د ټولو دنده ده. پاکوالی او له رنځونو مخنیوی یې تر درملنې اسان او کم بیه دی. پاکې جامې د انسان پر اروا او زړه اغېز کوي او غم او خپګان له منځه وړي. سپارښتنه شوې چې هغه مهال حمام ته ولاړ شئ، چې نه وږي وسئ او نه مو نس ډک وي او له حمامه چې راوځئ؛ نو سر مو وپوښئ، ان که دوبی هم وي. په هره اونۍ کې د جمعې د ورځې غسل کوئ؛ یعنې لومړی سر او ورمېږ او د بدن ښی اړخ او ورپسې یې کیڼ اړخ ووینځئ. هر څوک باید د ځان لپاره ځانګړی مسواک، ځانپاک او ږومنځه ولري او نور دې ترې ګټنه نه کوي. اسلام په سخته منع کړي یو، چې متیازې به په ځان کې نه ساتئ او خورا سپارښتنه یې کړې چې ډېر روانو اوبوو او شنو بوټو ته ګورئ. تر هغه خواړه مه خورئ، څو سم وږي شوي نه یاست او مخکې تر هغه چې بشپړ ماړه شئ، له خوړه لاس پر سر شئ. مېوې تر خوړو مخکې ووینځئ. اسلام وايي: وړه مړۍ اخلئ او ډېره یې جوئ او هغه مهال مو په عمر کې نه شمېرلېږي، چې پر خوړو بوخت یاست؛ یعنې په خوړو کې بیړه مه کوئ. معده د ډېری رنځونو کور دی. له ډېرخورۍ ځان وساتئ؛ ځکه د انسان نس یې دښمن دی، د کمخوره انسان بدن روغ وي. . مدثر۳-۴ آیتونه. ژباړن: هغه چې بسیارخور شي، بسیارخوار شي.عبدالرحمان بابا
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: د فراغت وختونه خوشې مه تېروه
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%20%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%BA%D8%AA%20%D9%88%D8%AE%D8%AA%D9%88%D9%86%D9%87%20%D8%AE%D9%88%D8%B4%DB%90%20%D9%85%D9%87%20%D8%AA%DB%90%D8%B1%D9%88%D9%87
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د کتاب ځانګړنې: د کتاب نامه: اسانه اسلامپوهنه د ژڼیو لپاره لیکوال: شیخ محسن قرآیتي د تفسیر نور مفسر ژباړن: ډاکټر ذبیح الله اقبال وېبپاڼه: د فراغت وختونه انسان دې خپل شواروز د څو څیزونو لپاره وویشي: ۱-د کار او زده کړې لپاره. ۲-د عبادت او خدمت لپاره. ۳-د خوب ا و دمې لپاره. ۴-د تفریح لپاره. ځکه که تفریح نه وي؛ کار، زده کړې، چوپړ او عبادت ته به مو سمه ډډه نه لګي. په اسلام کې د ګټورو ورزشونو- ادمان؛ لکه د اس سپرلي، غشی ویشتنه او لامبو سپارښتنه شوې او دې ډول چارو ته یې سیالۍ هم ایښې وې او پخپله رسول الله ص به هم پکې ګډون کاوه او ګټونکيو ته به یې ډالۍ او انعامونه هم ورکول. هغه مهال یې ګټونکیو ته د کجورې ونه او بلاربه اوښه ورکوله او تاسې ښه خبر یاست چې کجوره هغه مېوه ده، چې تر ډېرې مودې یې ساتلی شې، بې له دې چې ورسته شي او له پاڼو او لرګیو یې هم خورا ډېرې ګټې کېدای شي. اوښه چې لنګه شي؛ نو له بچي، ورګو، شیدو او همداراز روسته یې له پشم هم ګټنه کېږي او بار هم وړی شي. په اسلامي ورزشونو کې کنځل او کینه نه وي. اسلام د ښځې او سړي دواړو لپاره ورزش اړین ګڼي او موروپلار ته سپارښتنه کوي، چې اولادنو ته مو غشی ویشتل دفاع ته او لامبو ځان ژغورلو ته ورزده کړئ. اسلام د ډېری چارو ثواب د تګ، حرکت او کوښښ پر بنسټ، چې یو ډول ورزش دی، ایښی دی. د بېلګې په توګه وايي: هر ګام چې د خپلوانو لیدو یا د علم زده کړې یا په جومات کې د لمانځه لپاره اخلئ، ثواب لري؛ یعنې ثواب او انعام یې د ورزش پر بنسټ، چې ګام اخستل دي،ایښی دی او نه دي یې ویلي، چې هر ټکی چې زده کوئ او د خپلوانو هره لیدنه چې کوئ، ثواب لري؛ بلکې ویلي یې دي: هر ګام چې ددې چارو لپاره پورته کوئ؛ نو څرګنده ده، چې پلی ګرځېدل ګام پورته کول خورا ساده، عمومي،ارزانه او د ټولو په لاسرس کې ورزش دی او د ځینو ثوابونو بنسټ هم پرې ایښوول شوی دی. نوکان اخستل، د جمعې پر ورځ غسل او پاکوالی، دیني غونډو ته تلل، د دوستانو او خپلوانو لیدو ته تلل، مړی ژوندی کول او د جمعې په لمانځه کې برخه اخستل، د رخصتۍ د ورځې احکام دي. د جمعې ورځ د مسلمانانو یو اختر ګڼل کېږي. د جمعې د ورځې لمونځ یو عبادت دی؛ خو نورې ځانګړنې هم لري: ۱-د ماسپښین د لمانځه پر ځای کېږي. ۲-د ماسپښین فرض لمونځ څلور رکعته؛ خو د جمعې دوه رکعته دی. ۳-د جمعې د لمانځه امام دوه خطبې او ویناوې لري، چې د دواړو ترمنځ یوه شېبه کېني. دا دوه خطبې د دوو فرض رکعتونو پر ځای حسابېږي او امام جمعه باید خلک تقوا او له ګناه لرې کېدو ته راوبلي او په خپلو ویناوو کې هغه څه خلکو ته ووايي، چې د وخت اړتیا وي. ۴-د خطبو اورېدل لازم دي. ۵-امام جمعه باید خپلې خطبې په ولاړه ووايي او وسله او یا یې ورته څيز په لاس کې وي. موږ باید په خپلو رخصت ورځو کې خپلې ټولې وګړیزې او ټولنیزې نیمګړتیاوې جبیره کړو، هم خپل جسم ته رسېدګي وکړو او هم روح ته. هغې اړینې زده کړې، چې د کار او زده کړې پر مهال مو وخت ورته نه و کړی، په رخصتیو کې یې جبران کړو. له هغو هنرونو او کسبونو مه غافلېږئ، چې سبا ورځ مو له بېوزلۍ ژغوري، په تېره هغه هنرونه او کسبونه، چې پر هنر او کسب سربېره، وټيزه ګټه هم ولري. د بېلګې په توګه: ګنډل، اوبدل، لاسي صنایع او داسې نور چې تاسې،کورنۍ او هېواد ته وټیزه ګټه ولري. په رخصتیو کې هرومرو یوه فن او هنر زده کړئ. ورزش هم باید له اخلاقو، مینې او چوپړ سره مل وي، نه پر نورو ویاړنې او کړولو سره.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: د اسمان او ځمكې د پنځون پېرونه
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%20%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D9%86%20%D8%A7%D9%88%20%DA%81%D9%85%D9%83%DB%90%20%D8%AF%20%D9%BE%D9%86%DA%81%D9%88%D9%86%20%D9%BE%DB%90%D8%B1%D9%88%D9%86%D9%87
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ د اسمان او ځمكې د پنځون پېرونه قُلْ أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَنْدَادًا ذَلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ فصلت۹ ايا له هغه ذاته نټه کوئ، چې ځمکه يې په دوو ورځو او پړاوونو کې شته کړه او له ځانه په معبود ګوټیو سيالانو ورته قايلېږئ؟ چې همدا نړۍ پال دى . وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاءً لِلسَّائِلِينَ فصلت۱۰ او په هغې ځمكه كې يې له پاسه درانه ټينګ غرونه مېخ كړل او په هغې كې يې بركت او د غوښتونكيو د اړتيا هومره خوراك توكي برابر كړل او دا چارې په څلورو ورځو او پړاوونو كې ترسره شوې. ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ فصلت۱۱ بيا د اسمان پر پنځونه لګيا شو، چې د لوګي په بڼه و، بيا يې هغه اسمان او ځمكې ته وويل: كه غواړئ كه نه غواړئ؛ اېل شئ دواړو د حال په ژبه وويل: البته خپل پنځګر ته اېل او تسليم يو. په دې آيتونو كې مهم ټكي شته چې بايد پاملرنه ورته وشي: په دې آيتونو كې ورځ يوم د عادي ورځو پر مانا نه ده؛ ځكه له آره د ځمكې او اسمان تر پيدايښت مخكې ورځ پر دې مانا شتون نه درلود؛ بلكې منظور ترې د پنځون پېرونه دي، چې ميليونه يا ميلياردونه كلونه یې نيولي دي نمونه تفسیر، : مخ. د قرآن په ځینو آيتونو كې د اسمانونو او ځمكې پنځون شپږ ورځې يا په سم تعبير شپږ پېره ښوول شوی؛ خو دې آيتونو، په دوو ورځو كې د ځمكې پنځون ، په څلورو ورځو كې د غرونو، بركاتو او خوړو پنځون او په دې آيتونو پسې په دوو ورځو كې يې د اسمانونو پنځون هم ياد كړى، چې ټولې اته ورځې كېږي. ايا دلته څه ټكر نشته؟! ځينو سترو مفسرانو ددې پوښتنې په ځواب كې ويلي: هغه آيتونه، چې شپږو ورځو پېرونو ته اشاره لري، يوازې د اسمانونو او ځمكې ټوليز پنځون يادوي؛ نه لكه پر ځمكه د غرونو ميخول، پكې د بركاتو رادبره كول، ځمكني ژویو ته د خوړو اندازه كول او راپنځول، چې دا چارې تر ټوليز پنځون روسته دي او په لسم آيت كې اشاره ورته شوې ده. اصلاً لسم آيت ټوليز پنځون ته څه اشاره نلري؛ بلكې په دې آيت كې له څلورو ورځو مراد، څلور څپركي دي، چې د ځمكې د اوسني غونډال يوه ستره برخه يې له مخې جوړه شوې او دوام مومي؛ نو ځكه ددې آيتونو مانا داده، چې خداى په دوو ورځو كې، ځمكه پيدا كړه او په ځمكې پورې اړوند چارې يې په څلورو څپركو كې مقدر كړې او په دوو ورځو كې يې اسمان چې د دود په بڼه و ته د اوو اسمانونو بڼه وركړه؛ نو ځكه تر ويينې لاندې آيتونه، له هغو آيتونو سره هېڅ ټكر نلري، چې وايي اسمانونه او ځمكه په شپږو ورځو كې پيدا شوي دي الميزان تفسیر، : مخ. معمولاً د ثم تعبير ؛لكه په آيت كې په وخت كې ځنډ ته راځي؛ خو كله په ويلو او بيان كې د ځنډ پر مانا ده. كه په لومړۍ مانا وي، مفهوم يې دادى، چې د ځمكې تر پنځون روسته اسمانونه پيدا شوي؛ خو كه په دويمه مانا وي، هېڅ توپير نلري، چې اسمانونه مخكې پيدا شوې وي او ځمكه ورپسې پنځول شوې وي؛ خو د بيان او ويلو پر مهال، لومړى له ځمكې ارزاق او
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: پېری- جن
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%DB%90%D8%B1%DB%8C-%20%D8%AC%D9%86
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: ژباړه: استاد اجرالدین اقبال پته: سْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ د لوراند او لورین الله په نامه د پېري پنځون خلقت قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا جن۱ ووايه : وحې راته شوې ده، چې څو تنه پېريان ورته غوږ شول؛ نو خپل قوم ته يې ويل : په رښتيا موږ هېښنده لوستونى قرآن واورېد. جن پېرى لكه چې له لغوي مفهومه يې معلومېږي، يو موجود دى، چې نه ښكاري او په قرآن كې ډېرې ځانګړنې ورته يادې شوې دي: د اور له لمبې پيدا شوى دىرحمن. پوهه او ادراك لري، حق له باطلو بېلولاى شي او د منطق او استدلال قدرت لريد جن سورت آيتونه مكلفيت او مسووليت لريد جن او رحمن سورتونو آيتونه. يو شمېر يې صالح مؤمنان او يو شمېر يې كافران ديجن. حشر، نشر او معاد لريجن اسمانونو ته يې د ورننووتو غوږ ايښوولو او خبر اخستو وس درلود او د حضرت محمد ص تر بعثت روسته له دې چاره منع شولجن له ځينو انسانانو سره يې اړيكه نيوه او له ځينو پټو خوالو، چې خبر ول، انسانان يې پرې بېلارولجن ځينې يې له سرباندي ځواكه برخمن دي؛ لكه چې په انسانانو كې هم دغسې وګړي شتهنحل د انسانانو د ځينو اړتياوو د پوره كولو وس لري سبا او پر ځمكه د انسانانو تر پنځون وړاندې پيدا شويحجر او نورې ځانګړنې. پردې سربېره د قرآن له آيتونو ګټنه كېږي د خلكو د انګېرنو پر خلاف، چې تر انسانانو يې غوره بولي، چې انسان تر پېري غوره دى؛ په دې دليل، چې مسلمانو پېريانو پر بشري پېغمبرص ايمان راووړ او ورپسې ولاړل. له آره آدم ته پر شيطان د سجدې واجبېدل پر پېري د انسان د غوراوي دليل دى؛ ځكه شيطان په هغه پېر كې د پېريانو له مشرانو وكهف. عوامو او ناپوهو وګړيو يې په اړه ډېری ګږنې او انګېرنې خرافات جوړې كړي، چې له عقل او منطق سره اړخ نه لګوي؛ نو ځكه يې يوه خرافي او نامنطقي څېره پيدا كړې، چې نامه یې اخستل كېږي؛ نو د انسان ذهن ته يو شمېر کږنې او انګېرنې ورځي؛ لكه هېښنده او وحشتناكې څېرې لري، لكۍ او سومان لري، موذي، كينه كښ او بدچلنه دي او په څېر يې نور موهومات. په هر حال قرآن په تېرو ځانګړنو سره د پېري له شتونه خبر كړي يو او هم يې نشتون ته كوم عقلي دليل نلرو؛ نو ځكه يې بايد ومنو او له ناوړو او ناروا مخونو ډډه وكړو او د عوامو له کږنو او انګېرنو لاس پرېمينځوو. نمونه، : مخ.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: حضرت علي (ك) په قرآن مجيدكې ستايل شوى
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA%20%D8%B9%D9%84%D9%8A%20%28%D9%83%29%20%D9%BE%D9%87%20%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86%20%D9%85%D8%AC%D9%8A%D8%AF%D9%83%DB%90%20%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%8A%D9%84%20%D8%B4%D9%88%D9%89
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: حضرت علي ك په قرآن مجيدكې ستايل شوى د حضرت علي ك په هکله د نازل شويو آيتونو په شمېر کې سني او شيعه عالمان يو خوله دي،چې حضرت علي ك د پېغمبر اکرم په اصحابو كې يواځينى شخصيت دى،چې څښتن تعالى په قرآن شريف كې ستايلى دى. پدې باب ګڼ شمېر معتبر حديثونه شته، چې بېلګې يې دادي: الف:حافظ بن عسكري، ګنجي شافعي ، سيوطي ، ابن حجر او خطيب بغدادي د اهلسنتو له هغو عالمانو دي، چې پخپلو كتابونو كې يې د حضرت علي ك په هکله د نازل شويو آيتونو شمېر راښوولى دى : ٭ له حضرت ابن عباس څخه روايت دى، چې د حضرت علي ك په هکله آيتونه نازل شوي دي. وګورئ : خطيب بغدادي، د بغداد تاريخ ؛ ټوك، مخ، ګڼه. شيخ سليمان قندوزي حنفي؛ ينابيع المودة؛ باب ، مخ . حافظ بن عساكر، ترجمه اميرالمومنين تاريخ دمشق؛ ټوك، مخ، حديث ، چاپ. ګنجي شافعي ، كفاية الطالب؛ باب، مخ . سيوطي، تاريخ الخلفاء؛ مخ او همداسې؛ اللئالي المصنوعه؛ لومړى ټوك، مخ، لومړى چاپ . ابن حجر ، صواعق؛ مخ . ٭ له يزيد بن رومان څخه روايت دى: كوم شمېر آيتونه،چې د حضرت علي په هکله نازل شوي،د بل هيڅ چا په هکله ندي نازل شوي؛البته پورتنې حديث له حضرت ابن عباس څخه هم روايت شوى دى . وګورئ : ابن عساكر ، ترجمه امير المومنين من تاريخ دمشق؛ ټوك،مخ ، حديث، چاپ. ابن حجر ، صواعق؛ مخ . سيوطي ، تاريخ الخلفاء؛ مخ . حافظ الحسكاني؛ شواهد التنزيل : لومړى ټوك، مخ، حديث د پينځم فصل سريزه ،لومړى چاپ او همداسې د همغه كتاب؛ مخ حديث . ګنجي شافعي ، کفاية الطالب؛ باب ، مخ . شبلنجي، نورالابصار؛ مخ . اصبغ بن نباته روايت کوي چې حضرت علي ك وويل: قرآن په څلورو برخو كې نازل شو؛يو پر څلورمه يې زموږ په هکله اهلبيت ده، يوه څلورمه يې زموږ د دښمنانو په هکله،درېمه يې د سنتونو او مثالونو په هکله او پاتې څلورمه يې واجبات او احكام دي؛نو د قرآن كريم،كرائم زموږ لپاره دي. وګورئ : حافظ الحسكاني، شواهد التنزيل ؛ لومړى ټوك ، مخ، حديث، لومړى چاپ. شيخ سليمان قندوزي حنفي؛ ينابيع المودة : باب، مخ .
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: د توبې،ايمان،نيك عمل او لارښوونې پايله
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%20%D8%AA%D9%88%D8%A8%DB%90%D8%8C%D8%A7%D9%8A%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%8C%D9%86%D9%8A%D9%83%20%D8%B9%D9%85%D9%84%20%D8%A7%D9%88%20%D9%84%D8%A7%D8%B1%DA%9A%D9%88%D9%88%D9%86%DB%90%20%D9%BE%D8%A7%D9%8A%D9%84%D9%87
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: د توبې،ايمان،نيك عمل او لارښوونې پايله وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِّمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى طه : آيت له حضرت علي دوَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِّمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى په هکله روايت دى:يعنې هر څوك، چې زموږ ولايت ته مخه كړي. وګورئ : ابونعيم اصبهاني، ما نزل من القران فى علي كې تر پورتنې آيت لاندې . حافظ الحسكاني؛ شواهد التنزيل : لومړى ټوك، مخ، لومړى چاپ.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: پر قيامت ايمان د علي او اهل بيتو له ولايت منلو سره تړاو لري
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%20%D9%82%D9%8A%D8%A7%D9%85%D8%AA%20%D8%A7%D9%8A%D9%85%D8%A7%D9%86%20%D8%AF%20%D8%B9%D9%84%D9%8A%20%D8%A7%D9%88%20%D8%A7%D9%87%D9%84%20%D8%A8%D9%8A%D8%AA%D9%88%20%D9%84%D9%87%20%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%AA%20%D9%85%D9%86%D9%84%D9%88%20%D8%B3%D8%B1%D9%87%20%D8%AA%DA%93%D8%A7%D9%88%20%D9%84%D8%B1%D9%8A
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: پر قيامت ايمان د علي او اهل بيتو له ولايت منلو سره تړاو لري وَإِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ عَنِ الصِّرَاطِ لَنَاكِبُونَ مومنون : آيت له حضرت علي بن ابيطالب څخه د پورتني آيت په هکله روايت دى: يعنې زموږ ولايت په پورتني آيت كې له صراطه مطلب د اهلبيتو ولايت دى . وګورئ : حافظ ابونعيم اصبهاني، ما نزل من القران فى علي كې تر پورتني آيت لاندې . حمويي، فرائد السمطين؛ سمط ثانى؛ باب، ټوك، مخ. حافظ حسكاني، شواهد التنزيل؛ لومړى ټوك، مخ، حديث تر پورتني آيت لاندې . ستره ګناه : وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا احزاب : آيت له مقاتل بن سليمان څڅه د پورتني آيت په هکله روايت دى:دا آيت د حضرت علي بن ابيطالب په هکله نازل شوى او د نزول علت يې دا و، چې ځينو منافقينو به حضرت علي ځوراوه او دروغجن به يې ګاڼه. وګورئ : حافظ ابي نعيم اصبهاني، مانزل من القران فى علي كې تر پورتنې آيت لاندې . واحدي ، اسباب النزول؛ مخ. حافظ الحسكاني؛ شواهد التنزيل : حديث، ټوك، مخ، لومړى چاپ.
user: ماخذ او سرچینه:
عنوان: آل یاسین
پته: https://ps.wikipedia.org/wiki/%D8%A2%D9%84%20%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%86
لاندې متن په غور سره ولولئ او په خپلو هغو کې خوندي کړئ:

assistant: څښتن د پېغمبر اکرم پر آل سلام وايي سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِينَ صافات : له حضرت ابن عباس څخه د پورتني آيت په هکله روايت دى :له آل ياسين نه مطلب آل محمد دي. وګورئ : حافظ ابي نعيم اصبهاني، ما نزل من القران فى علي كې تر پورتني آيت لاندې . ابن حجر هيثمي، صواعق المحرقه؛ مخ . حافظ الحسكاني؛ شواهد التنزيل : ګڼه، ټوك . د نبوت تصديقونكى: وَالَّذِي جَاء بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ زمر : آيت له مجاهد څخه روايت دى، چې د پورتني آيت په هکله يې وويل : له جاء بالصدق نه مطلب پېغمبر دى او له صدق به نه مطلب حضرت علي دى.؛يعنې هغه چې په رښتيا راغى؛ پېغمبر اکرم دى او چا، چې تصديق كړ حضرت علي دى وګورئ : ابن مغازلي شافعي، مناقب؛حديث،مخ،لومړى چاپ . حافظ الحسكاني؛ شواهد التنزيل : حديث، ټوك، مخ بيروت چاپ . حافظ ابي نعيم اصبهاني، ما نزل من القران فى علي ، كې تر پورتني آيت لاندې . د څښتن د ګوند غړي: لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُوْلَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُوْلَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ مجادله : آيت له حضرت علي ک روايت دى:سلمان راته وويل:ابالحسنه ! پېغمبر اکرم ته به چې ورغلم؛لاس به يې راته پر اوږه كېښود او تا ته به يې اشاره وكړه او ويل به يې : سلمانه ! هغه سړى او ګوند يې رستګاران دي. وګورئ : ګنجي شافعي، كفاية الطالب؛ باب، مخ. حافظ ابن عساكر؛ شرح حال امير المومنين من تاريخ دمشق؛ ټوك، مخ، چاپ. ابونعيم اصبهاني، ما نزل من القران فى علي كې تر پورتنې آيت لاندې . حافظ الحسكاني؛ شواهد التنزيل : لومړى ټوك، مخ، لومړى چاپ. په قيامت کې به خوار نشي يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا عَسَى رَبُّكُمْ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ تحريم : په روايت كې راغلي دي، چې حضرت ابن عباس د يوم لايخزى الله النبى والذين آمنوا معه آيت ولوست او يې وويل: مطلب يې هغوى دي، چې پر پېغمبر اکرم يې ايمان راوړ، چې هغوى علي او لارويان يې دي. وګورئ : حافظ ابي نعيم اصبهاني، ما نزل من القران فى علي كې تر پورتني آيت لاندې . سيوطي ، جمع الجوامع ؛ مسند علي ؛ ټوك، مخ. د قيامت پر ورځ د حضرت علي د ولايت پوښتنه كېږي ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ تكاثر : له امام جعفر بن محمد نه د پورتني آيت په هکله روايت شوى:د هغه نعمت په هکله چې د قيامت پر ورځ به يي پوښتنه كېږي،د حضرت علي ولايت دى. وګورئ : حافظ ابي نعيم اصبهاني، ما نزل من القران فى علي كې تر پورتنې آيت لاندې . ٢ حافظ الحسكاني، شواهدالتنزيل؛ ټوك، مخ، لومړى چاپ.