mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Ennio Morricone

W 1964 roku Ennio Morricone został członkiem Gruppo di Improvvisazione di Nuova Consonanza (G.I.N.C.). Była to grupa kompozytorów, którzy wykonywali i nagrywali awangardowe utwory z dużym udziałem czynnika improwizacji. Grupa ta funkcjonowała jako swojego rodzaju laboratorium, zajmujące się odkrywaniem tzw. nowego brzmienia. Jako Il Grupo wydali, dla Deutsche Grammophon, RCA i Cramps labels, 7 albumów: Gruppo di Improvvisazione Nuova Consonanza (1966), The Private Sea of Dreams (1967), Improvisationen (1968), The Feed-back (1970), Improvvisazioni a Formazioni Variate (1973), Nuova Consonanza (1975) i Musica su Schemi (1976). Najbardziej znanym albumem jest The Feed-back, który łączy free jazz, awangardową muzykę klasyczną i funk. Utwory tej grupy uważane są za jedne z pierwszych eksperymentalnych kompozycji zbiorowych. Ich wpływ można usłyszeć w brzmieniu takich zespołów jak: Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble, Voice Crack czy w twórczości Johna Zorna. Zespół pracował również przy ścieżkach dźwiękowych Ennio Morricone z lat 60 i 70. – dodali oni szumy do muzyki z filmów: Quiet Place in the Country (pol. Spokojne miejsce na wsi, 1969) i Cold Eyes of Fear (1971).

Pytanie: Do jakiej grupy dołączył w 1964 r.?
Odpowiedź: Gruppo di Improvvisazione di Nuova Consonanza

Pytanie: Jaki tytuł nosi ich najbardziej znana płyta?
Odpowiedź: The Feed-back

Pytanie: Jakie zespoły inspirowały się ich twórczością?
Odpowiedź: Evan Parker Electro-Acoustic Ensemble, Voice Crack

Pytanie: Czy byli znani z wykonywania dokładnie zaplanowanych aranżacji?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Do jakich filmów muzykę stworzył Morricone?
Odpowiedź: Quiet Place in the Country i Cold Eyes of Fear
Jean-Paul Belmondo

Jednak dopiero rola Michela Poiccarda / Laszlo Kovacsa w Jeana-Luca Godarda Do utraty tchu (À bout de souffle, 1960) przyniosła mu sławę i stała się jedną z kluczowych postaci francuskiej Nowej Fali. Za tytułową rolę w dramacie wojennym Jean-Pierre’a Melville’a Ksiądz Leon Morin (Léon Morin, prêtre, 1961) był nominowany do Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej jako najlepszy aktor zagraniczny. W komedii Skórka z banana (Peau de banane, 1963) u boku Jeana-Pierre'a Marielle wystąpił jako Michel Pollard Thibault, były mąż Jeanne Moreau. Jako Ferdinand „Piotruś” Griffon w melodramacie Jean-Luca Godarda Szalony Piotruś (Pierrot le Fou, 1965) zdobył nominację do Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej jako najlepszy aktor zagraniczny. Za rolę ekscentrycznego policjanta Antoniego Ceruttiego (komisarza dywizji Stanislasa Borowitza), który zaczyna działać na granicy prawa, by dopaść przestępców odpowiedzialnych za zabójstwo w komedii kryminalnej Georges’a Lautnera Glina czy łajdak (Flic ou voyou, 1979) był nominowany do Nagrody Jupitera.

Pytanie: Jaka rola przyniosła Belmondowi sławę?
Odpowiedź: Michela Poiccarda / Laszlo Kovacsa

Pytanie: Do jakiego gatunku należy "Ksiądz Leon Morin"?
Odpowiedź: dramatu wojennego

Pytanie: W którym roku wyemitowano komedię "Skórka z banana"?
Odpowiedź: 1963

Pytanie: Do jakiego gatunku filmowego należy "Glina czy łajdak"?
Odpowiedź: komedii kryminalnej
Jean-Paul Belmondo

W wieku 17 lat zaczął grać na scenie. W 1954 roku studiował w szkole sztuk dramatycznych Conservatoire national supérieur d'art dramatique (CNSAD) w Paryżu. Od roku 1955 rozpoczął karierę filmową, grając drobne role, w tym w filmie krótkometrażowym Molière (1956) i komedii Pieszo, konno i wozem (À pied, à cheval et en voiture, 1957). Na planie komedii Bądź piękna i milcz (Sois belle et tais-toi, 1958) w roli Pierrota poznał Alaina Delona, z którym zagrał jeszcze w następnych czterech innych obrazach – Sławne miłości (Amours célèbres, 1961), Czy Paryż płonie? (Paris brûle-t-il?, 1966), Borsalino (1970) i Dziewczyna dla dwóch (Une chance sur deux, 1998).

Pytanie: W jakiej placówce uczył się w 1954 roku?
Odpowiedź: szkole sztuk dramatycznych Conservatoire national supérieur d'art dramatique (CNSAD) w Paryżu

Pytanie: W jakich okolicznościach rozpoczęła się jego znajomość z Alainem Delonem?
Odpowiedź: Na planie komedii Bądź piękna i milcz

Pytanie: W jakich filmach, poza Bądź piękna milcz, wystąpił u boku Alaina Delona?
Odpowiedź: Sławne miłości (Amours célèbres, 1961), Czy Paryż płonie? (Paris brûle-t-il?, 1966), Borsalino (1970) i Dziewczyna dla dwóch (Une chance sur deux, 1998)

Pytanie: W jakiej krótkometrażowej produkcji wystąpił w 1956 roku?
Odpowiedź: Molière
Erich von dem Bach-Zelewski

1 sierpnia 1944 von dem Bach przebywał w sopockim Grand Hotelu, po wybuchu powstania warszawskiego został mianowany przez Heinricha Himmlera na dowódcę oddziałów SS skierowanych (zgodnie z dyrektywą Hitlera) do jego stłumienia. Do Sochaczewa pod Warszawą przybył prawdopodobnie wieczorem 5 sierpnia, choć na procesie w Norymberdze utrzymywał, że stało się to dopiero w połowie sierpnia. Oddziały SS i tzw. Osttruppen pod komendą von dem Bacha dopuściły się zbrodni wojennych na ludności cywilnej Warszawy (głównie podczas masakry na Woli i Ochocie), za które jest odpowiedzialny von dem Bach jako dowódca Korpsgruppe von dem Bach. Wieczorem 5 sierpnia von dem Bach doprowadził do złagodzenia eksterminacyjnego rozkazu Hitlera, zakazując mordowania kobiet i dzieci, które miały być odtąd kierowane do obozu
przejściowego w podwarszawskim Pruszkowie. 12 sierpnia Bach jeszcze bardziej złagodził
rozkaz Hitlera poprzez wydanie zakazu mordowania polskich
mężczyzn – cywilów. Mimo to niektóre oddziały niemieckie nadal dopuszczały się zbrodni na ludności cywilnej i wziętych do niewoli powstańcach.
Oblicza się, że z 150–200 tysięcy cywilnych ofiar powstania, aż 65 tysięcy zginęło w masowych egzekucjach.Po 2 miesiącach ciężkich walk powstańcy skapitulowali. Von dem Bach osobiście potwierdził swoją odpowiedzialność za zbrodnicze działania wojsk niemieckich w trakcie pacyfikacji powstania warszawskiego, które podlegały mu w czasie gdy nimi dowodził – zeznania te złożył przed polskim prokuratorem przesłuchującym go na przełomie stycznia i lutego 1946 w Norymberdze.Von dem Bach przypisywał sobie zasługę przekonania Hitlera do uznania AK za stronę walczącą i przyznania powstańcom praw kombatanckich. W imieniu dowództwa niemieckiego podpisał 2 października 1944 w swojej kwaterze w Ożarowie akt zaprzestania działań wojennych w Warszawie (ze strony polskiej podpisali go Kazimierz Iranek-Osmecki i Zygmunt Dobrowolski).Von dem Bach otrzymał Krzyż Rycerski za przeprowadzenie tej operacji (Warszawa została zburzona w znacznej części), w szczególności Hitler docenił (nadane odznaczenie) bezwzględność wobec ludności cywilnej miasta. 11 października 1944 został przeniesiony do Budapesztu. Następnie awansował na dowódcę X Korpusu Armijnego SS, lecz stanowisko to piastował jedynie od 26 stycznia do 10 lutego 1945, gdyż jego oddziały zostały błyskawicznie rozbite przez aliantów.

Pytanie: Gdzie znajdował się dowódca na początku sierpnia 1944 roku?
Odpowiedź: w Grand Hotel

Pytanie: Na jakie stanowisko został wybrany von dem Bach po rozpoczęciu powstania?
Odpowiedź: dowódcy oddziałów SS

Pytanie: Kto ogłosił von dem Bacha dowódcą?
Odpowiedź: Heinrich Himmler
Pafawag 6WE

7 stycznia 1980 na spotkaniu przedstawicieli OBRPS-u, Pafawag, Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa oraz Północnej i Centralnej Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych za najkorzystniejszy ze względów trakcyjnych i zużycia energii uznano wariant 2WE-100. W marcu tego samego roku OBRPS przygotował założenia konstrukcyjne nowego pojazdu, który miał być wykonywany w dwóch wersjach: regionalnej z toaletami (typ 2WE, oznaczenie EN59) oraz aglomeracyjnej bez toalet (typ 6WE, oznaczenie EW60). Następnie ośrodek rozpoczął właściwe prace projektowe. W 1980 roku została ukończona i przekazana producentowi dokumentacja konstrukcyjna składu 2WE. Wówczas planowano, że ukończenie dokumentacji jednostki 6WE nastąpi rok później, ale ostatecznie konstrukcja ta została opracowana w 1982 roku. Projekt części mechanicznej wykonał mgr inż. Perek, a elektrycznej Eugeniusz Małecki.

Pytanie: Jaki wariant zespołów trakcyjnych został uznany za najlepszy?
Odpowiedź: 2WE-100

Pytanie: Kiedy miała miejsce konferencja w sprawie wyboru najlepszego wariantu zespołów trakcyjnych?
Odpowiedź: 7 stycznia 1980

Pytanie: W ilu wersjach chciano stworzyć nowe pojazdy?
Odpowiedź: dwóch

Pytanie: Kto przygotował projekt części mechanicznej pojazdów?
Odpowiedź: mgr inż. Perek
Gianni Infantino

Po rewolucji islamskiej w 1979 roku w Iranie, zabroniono kobietom wstępu na stadiony podczas meczów męskich drużyn. Infantino wielokrotnie ostrzegał Związek Piłki Nożnej Islamskiej Republiki Iranu oraz władze Iranu o prawach kobiet w tym kraju. 8 września 2019 roku Sahar Khodayari dokonała samopodpalenia po tym, jak została aresztowana za próbę wejścia na Stadion Azadi w Teheranie. Zmarła dzień później, 9 września 2019 roku w wyniku odniesionych poparzeń. Po tych wydarzeniach, 19 września 2019 roku Infantino oznajmił:

Pytanie: Kiedy zmarła Sahar Khodayari?
Odpowiedź: 9 września 2019 roku

Pytanie: W którym roku miała miejsce rewolucja islamska w Iranie? 
Odpowiedź: 1979

Pytanie: Kiedy kobiety nie mogły wchodzić na stadion? 
Odpowiedź: podczas meczów męskich drużyn

Pytanie: Na jaki stadion chciała wejść Sahar Khodayari?
Odpowiedź: Azadi w Teheranie
Krążowniki pancernopokładowe typu Chikuma

Krążowniki typu Chikuma weszły do służby w 1912 roku. Podczas I wojny światowej, w której Japonia wzięła ograniczony udział, głównie patrolowały w poszukiwaniu niemieckich okrętów. Między 26 września a grudniem 1914 roku „Hirato” i „Yahagi” wraz z „Satsuma”, w składzie 2. Wydzielonego Zespołu Południowego poszukiwały bezskutecznie krążowników Niemieckiej Eskadry Wschodnioazjatyckiej na Karolinach. Następnie do stycznia 1915 roku „Chikuma” i „Yahagi” patrolowały u wybrzeży Australii i Nowej Zelandii. Ponownie krążowniki te powróciły w rejon Australii i Nowej Zelandii w lutym 1917 roku. Między 13 kwietnia a 12 grudnia 1917 roku, w składzie 3. Eskadry Specjalnej, „Chikuma” i „Hirato” osłaniały szlaki żeglugowe w tym rejonie przed rajderem „Wolf”. W latach 1919–1922 „Hirato” i „Yahagi” wspierały japońską interwencję w Rosji radzieckiej.

Pytanie: W którym roku okręty Chikuma dołączyły do sił wojskowych?
Odpowiedź: w 1912

Pytanie: Do jakiej formacji należały jednostki "Chikuma" i "Hirato" w 1917 roku?
Odpowiedź: 3. Eskadry Specjalnej

Pytanie: Jakie było kluczowe zadanie okrętów typu "Chikuma" w trakcie I wojny światowej?
Odpowiedź: patrolowanie w poszukiwaniu niemieckich okrętów
Ani-Anti

Na kartach Księgi Mormona pojawia się wyłącznie w jedenastym wersecie dwudziestego pierwszego rozdziału Księgi Almy, w kontekście bezowocnej działalności misyjnej podejmowanej w niej przez Aarona, Ammaha, Mulokiego i kilku innych. Z zapisu zawartego we wspomnianym dwudziestym pierwszym rozdziale można wyłuskać pewne informacje dotyczące umiejscowienia tej osady w wewnętrznej geografii mormońskiej świętej księgi. Miała mianowicie leżeć nieopodal Jerozolimy, położonej z kolei nieopodal ziemi mormońskiej.

Pytanie: Czy informacje o Ani-Anti znajdują się w Księdze Mormona?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W którym miejscu Księgi Mormona znajduje się zapisek o Ani-Anti?
Odpowiedź: w jedenastym wersecie dwudziestego pierwszego rozdziału Księgi Almy

Pytanie: Gdzie miałaby znajdować się Ani-Anti?
Odpowiedź: nieopodal Jerozolimy

Pytanie: Kto w Ani-Anti prowadził działalność misyjną?
Odpowiedź: Aaron, Ammah, Muloki i kilku innych
Eligiusz Niewiadomski

30 grudnia 1922, w pierwszym dniu procesu, który odbył się w Sali Kolumnowej pałacu Paca (siedzibie stołecznego Sądu Okręgowego), Niewiadomski został skazany na karę śmierci, o którą sam poprosił. W czasie procesu przyznał się, że przed wyborem Narutowicza na prezydenta nosił się z zamiarem wykonania zamachu na Józefa Piłsudskiego, uznając go za głównego winnego demokratycznego i lewicowego rozkładu, który toczył jego zdaniem Polskę. Niewiadomski zrezygnował z tego celu po przeczytaniu w prasie deklaracji Piłsudskiego, iż nie zamierza się ubiegać o urząd Prezydenta RP. Do pomysłu dokonania zamachu powrócił po wyborze na to stanowisko Gabriela Narutowicza (9 grudnia 1922).

Pytanie: Gdzie miała miejsce rozprawa Niewiadomskiego?
Odpowiedź: w Sali Kolumnowej pałacu Paca

Pytanie: Jaki wyrok otrzymał przestępca?
Odpowiedź: skazanie na karę śmierci

Pytanie: Kiedy Niewiadomski chwilowo zaniechał dokonania zamachu?
Odpowiedź: po przeczytaniu w prasie deklaracji Piłsudskiego, iż nie zamierza się ubiegać o urząd Prezydenta RP

Pytanie: Kiedy rozpoczęła się rozprawa z udziałem Niewiadomskiego?
Odpowiedź: 30 grudnia 1922
Will Smith

W 2008 magazyn „Forbes” uznał Smitha za najlepiej zarabiającego aktora na świecie, z rocznym dochodem powyżej 80 milionów dolarów. W specjalnym programie Barbary Walters, który 4 grudnia 2008 wyemitowała telewizja ABC, Smith przedstawiony został jako jedna z dziesięciu najbardziej fascynujących postaci 2008. Prezydent Stanów Zjednoczonych Barack Obama przyznał, że jeśli kiedykolwiek powstanie film o jego życiu, chciałby, aby w jego rolę wcielił się Smith. Obama powiedział również, że rozmawiał ze Smithem o możliwości nakręcenia obrazu o wyborach z 2008, jednak nie może to nastąpić przed końcem jego prezydentury.

Pytanie: Ile zarabiał, gdy ogłoszono go najlepiej zarabiającym aktorem na świecie?
Odpowiedź: powyżej 80 milionów dolarów

Pytanie: Dlaczego film o kampanii prezydenckiej Obamy nie mógł powstać natychmiast?
Odpowiedź: nie mogło to nastąpić przed końcem jego prezydentury

Pytanie: Czy Obama sprzeciwił się temu, żeby w jego roli obsadzono Smitha?
Odpowiedź: nie
Dżochar Dudajew

25-26 listopada 1990 na I Powszechnym Kongresie Narodu Czeczeńskiego został wybrany jego przewodniczącym. 6 września 1991, korzystając z zamieszania wywołanego upadkiem puczu Janajewa w Moskwie, obalił dotychczasowe władze Czeczenii i przejął władzę w republice. 27 października 1991 został wybrany na prezydenta w wyborach ocenianych przez obserwatorów jako „nie całkiem wolne” – głosił, iż uczyni Czeczenię „drugim Kuwejtem”. 1 listopada 1991 ogłosił niepodległość republiki. Po nieudanej interwencji rosyjskich komandosów ogłosił dżihad przeciwko Rosji. Jedną z pierwszych decyzji Dudajewa było danie obywatelom prawa do noszenia broni i zwolnienie z więzień wszystkich więźniów. Doprowadził do uchwalenia przez czeczeński parlament 12 marca 1992 konstytucji niepodległej Czeczenii. Rządził twardą ręką, walcząc z opozycją parlamentarną (17 kwietnia 1993 rozwiązał parlament) i nie podporządkowującymi się mu lokalnymi przywódcami. Nie był jednak w stanie opanować ogarniającego Czeczenię chaosu i ustanowić efektywnej kontroli nad krajem.

Pytanie: Kiedy polityk objął przywództwo nad republiką?
Odpowiedź: 6 września 1991

Pytanie: Kiedy polityka wybrano na stanowisko prezydenta?
Odpowiedź: 27 października 1991

Pytanie: Kiedy polityk proklamował niepodległość obszaru przez niego zarządzanego?
Odpowiedź: 1 listopada 1991
Dżochar Dudajew

11 grudnia 1994 rozpoczęła się jawna rosyjska wojskowa interwencja – na teren republiki wkroczyły rosyjskie oddziały pancerne pod dowództwem gen. Pawła Graczowa, co paradoksalnie przysporzyło walczącemu przeciw inwazji Dudajewowi popularności i społecznego poparcia. 19 stycznia 1995 wojska rosyjskie zdobyły pałac prezydencki. Stolica upadła w końcu lutego 1995. Dudajew i jego wojsko zajęli pozycje na prowincji, gdzie generał dowodził walką partyzancką. Zginął 21 kwietnia 1996 trafiony pociskiem rakietowym podczas rozmowy przez telefon satelitarny, którą namierzył rosyjski samolot zwiadowczy.

Pytanie: Jaki budynek udało się przejąć rosyjskim wojskom w styczniu 1995 roku?
Odpowiedź: pałac prezydencki

Pytanie: Jakimi działaniami kierował Dżochar Musajewicz Dudajew, kiedy dotarł ze swoim wojskiem na prowincję?
Odpowiedź: walką partyzancką

Pytanie: W trakcie jakiej wykonywanej przez niego czynności zadano mu śmiertelny cios?
Odpowiedź: rozmowy przez telefon satelitarny

Pytanie: Jakiej maszynie udało się zlokalizować ostatnią rozmowę Dudajewa?
Odpowiedź: rosyjskiemu samolotowi zwiadowczemu
Chaldi

W 714 roku p.n.e. król asyryjski Sargon II po długotrwałej wojnie pokonał wojska króla urartyjskiego, Rusy II, i w rezultacie niespodziewanego dla Urartyjczyków manewru swojej armii zdobył i zburzył Musasir, główne miasto kultu Chaldiego. To wydarzenie zbiegło się z początkiem zmierzchu państwowości Urartu. Musasir nie został odbudowany i kult Chaldiego zaczął zanikać.
W ostatnich latach istnienia Urartu stolicę przeniesiono do Tejszebaini, ośrodka kultu Tejszeby. W dokumentach królewskich coraz częściej zwracano się do Tejszeby, a nawet asyryjskiego Aszura i babilońskiego Marduka. W pochodzącym z VIII wieku p.n.e. liście króla Asyrii, którego autorstwo przypisuje się Tiglat-Pileserowi III lub Sargonowi II wspomniany został zwiadowca Parni-aldi. Imię to przyczyniło się do powstania hipotezy, że oznacza ono „posiadający farn od boga Chaldiego”, gdzie farn to religijny irański termin; aldi w imieniu szpiega to regionalne zniekształcenie imienia Chaldi. Zdaniem I.M. Djakonowa Chaldi przetrwał jako Michrom w religii plemion ormiańskich. Został zapożyczony od ludów irańskich, które po upadku Urartu włączyli go do swojej mitologii.

Pytanie: Jakie miasto, kluczowe dla wierzących w Chaldiego, zdewastował Sargon II?
Odpowiedź: Musasir

Pytanie: Kto miał być twórcą listu władcy Asyrii?
Odpowiedź: Tiglat-Pileser III lub Sargon II

Pytanie: Jakie jest znaczenie imienia Parni-aldi?
Odpowiedź: posiadający farn od boga Chaldiego
Wielokulturowość

Kanada jest postrzegana jako wzorcowy kraj wielokulturowy. Wielokulturowość to oficjalna polityka rządu federalnego od 1988 roku (uchwalenie ustawy o wielokulturowości). W 2016 roku wg oficjalnych danych w kraju mieszkali przedstawiciele 250 grup etnicznych, którzy mówili ok. 200 różnymi językami. Kraj stał się wielokulturowy w XX wieku. W 1871 roku 84% imigrantów w Kanadzie pochodziło z Wysp Brytyjskich. Do 1967 roku Kanada zezwalała na przyjazd jedynie osobom z USA i Europy. Imigracja spoza Europy i USA pojawiła się w latach 70.

Pytanie: Czego dotyczyła ustawa uchwalona w 1988 roku?
Odpowiedź: wielokulturowości

Pytanie: Czy Kanada jest krajem multikulturowym?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Iloma różnymi językami posługiwała się ludność zamieszkująca terytorium Kanady?
Odpowiedź: ok. 200

Pytanie: Od którego wieku Kanada stała się multikulturowa?
Odpowiedź: XX

Pytanie: Czy obecnie na terytorium Kanady mogą przebywać osoby spoza Europy?
Odpowiedź: tak
Wróbel cytrynowy

Okres lęgowy zmienny, zależny od występowania deszczy. W Etiopii zniesienia stwierdzano w styczniu, lutym i wrześniu. W Erytrei gniazdowanie wróbli cytrynowych notowano od grudnia do stycznia, w Mali – w lipcu, sierpniu i październiku, w Sudanie – od maja do września, w Czadzie – od lutego do kwietnia, w Mauretanii – w marcu, drugiej połowie sierpnia i we wrześniu, w Senegalu – od lipca do października (obserwowano też lęgi poza tym typowym okresem). Wróble cytrynowe wyprowadzają jeden lub dwa lęgi w roku. Tworzą duże rozproszone kolonie liczące do 65 tys. gniazd. Na pojedynczym drzewie znajduje się do 15 gniazd, za to kolonia zajmuje rozległy obszar (do 1994 największy odnotowany w literaturze liczył 6,3 km²). U wróbli cytrynowych występuje monogamia, lecz nie wiadomo, czy pary utrzymują się ponad jeden sezon.

Pytanie: Od czego zależy okres gniazdowania u gatunku?
Odpowiedź: od występowania deszczy

Pytanie: W jakim okresie gatunek gniazduje w Erytrei?
Odpowiedź: od grudnia do stycznia

Pytanie: W jakich miesiącach trwa sezon lęgowy gatunku w Mali?
Odpowiedź: lipcu, sierpniu i październiku

Pytanie: Ile razy rocznie gniazduje gatunek?
Odpowiedź: jeden lub dwa
Solaris Tramino

Na 2 dni przed podpisaniem pierwszej umowy do Poznania dotarł prototypowy Tramino o zbliżonej charakterystyce do tramwajów zamówionych przez MPK, który w marcu 2010 roku rozpoczął testy na ulicach Poznania. W połowie maja prototyp otrzymał dopuszczenie do ruchu ulicznego, a pod koniec maja została zaprezentowany na zjeździe Komisji Tramwajowej Izby Gospodarczej Komunikacji Miejskiej. 26 listopada Tramino odbył swój pierwszy kurs z pasażerami, a 28 stycznia rozpoczął kursy liniowe na linii nr 14 Os. Sobieskiego – Górczyn. Ostatecznie MPK zdecydowało się na wydzierżawienie prototypowego Tramino od Solarisa. W 2015 prototypowy Tramino odbył w Krakowie kilkumiesięczne testy, po których powrócił do Poznania, gdzie był testowany do sierpnia 2018.

Pytanie: W jakim mieście przeprowadzono pierwsze testy otrzymanego prototypu?
Odpowiedź: Poznaniu

Pytanie: W jakim miesiącu tramwaj ten odbył swój pierwszy przejazd z pasażerami na pokładzie?
Odpowiedź: listopadzie

Pytanie: Od jakiej firmy postanowiono wydzierżawić ten model?
Odpowiedź: Solaris

Pytanie: Czy model ten testowany był tylko w Poznaniu?
Odpowiedź: nie
Jan Borysewicz

Borysewicz wielokrotnie występował na koncertach w stanie upojenia alkoholowego, a czasem z powodu nietrzeźwości nawet nie stawiał się na zapowiedzianych występach Lady Pank. Z tego względu często bywa określany „naczelnym skandalistą polskiego show-biznesu”. 1 czerwca 1986 podczas koncertu z okazji Dnia Dziecka na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu pijany Borysewicz obnażył się na scenie oraz zwyzywał zaczepiające go wulgarnie osoby z publiczności. W związku z incydentem zespół Lady Pank zmuszony był zawiesić działalność do końca roku, ponieważ Ministerstwo Kultury i Sztuki zabroniło im koncertowania oraz występowania w mediach. Borysewicz został skazany na trzy miesiące aresztu, który uchylono w wyniku amnestii. Skierowano go również na obserwację psychiatryczną. Z powodu tego wydarzenia współpracę z zespołem zakończył Andrzej Mogielnicki. Sam Borysewicz tłumaczył swoje naganne zachowanie tym, że został sprowokowany do niego przez grupkę agresywnych uczestników koncertu.

Pytanie: Czy zdarzało mu się wychodzić na scenę pod wpływem alkoholu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co było powodem jego nieobecności na niektórych występach zespołu?
Odpowiedź: nietrzeźwość

Pytanie: Co wydarzyło się podczas występu zespołu we Wrocławiu?
Odpowiedź: pijany Borysewicz obnażył się na scenie oraz zwyzywał zaczepiające go wulgarnie osoby z publiczności

Pytanie: Czym tłumaczył swoją reakcję na scenie we Wrocławiu?
Odpowiedź: tym, że został sprowokowany do niego przez grupkę agresywnych uczestników koncertu

Pytanie: Dlaczego Lady Pank nie dawali koncertów w drugiej połowie roku 1986?
Odpowiedź: ponieważ Ministerstwo Kultury i Sztuki zabroniło im koncertowania oraz występowania w mediach
Jazep Losik

13 grudnia 1919 roku wziął udział w posiedzeniu Rady BRL w Mińsku. Następnego dnia wobec panującego na sali bałaganu posiedzenie Rady BRL zostało zerwane, a jej członkowie opuścili budynek. Pozostało w nim ośmiu członków Białoruskiej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów, trzech członków Białoruskiej Partii Socjalistów-Federalistów i kilka osób roszczących sobie prawo do bycia delegatami Rady BRL. Grupa ta dokonała przewrotu przeciwko Radzie i premierowi Antonowi Łuckiewiczowi, powołując konkurencyjną wobec Rady BRL Ludową Radę BRL. Tymczasem pozostała część Rady spotkała się w prywatnym mieszkaniu Aleksandra Własowa, gdzie powołano pięcioosobową Radę Najwyższą BRL. Jazep Losik został jej członkiem (według innego źródła – przewodniczącym).

Pytanie: Jaka organizacja powstała w opozycji do Rady BRL?
Odpowiedź: Ludowa Rada BRL

Pytanie: Członkowie jakich partii byli w grupie, która dokonała przewrotu?
Odpowiedź: Białoruskiej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów, Białoruskiej Partii Socjalistów-Federalistów

Pytanie: Czy Losik został jednym z pierwszych członków Ludowej Rady BRL?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego posiedzenie Rady BRL zostało przerwane 14 grudnia?
Odpowiedź: wobec panującego na sali bałaganu