mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Tarnawa (herb szlachecki)

Profesor Alfred Krupa, powołując się na występowanie nazwiska Krupa na liście herbownych używających Tarnawy, przypisał sobie herb Tarnawa i zarejestrował go w kilku stowarzyszeniach heraldycznych – amerykańskim, etiopskim, bułgarskim, i ukraińskim. Profesor przypisuje sobie pochodzenie od polskich Tarnawitów (jego przodkowie mieli mieszkać w Galicji), bułgarskich Asenowiczów, aszkenazyjczyków i Chazarów. Ułożył też własną legendę herbową, która ma nawiązywać do jego licznych powiązań dynastycznych. Wedle niej, krzyż i półksiężyc symbolizują powiązania z polsko-litewsko-ruską szlachtą. Jednocześnie, symbol półksiężyca z krzyżem ma oznaczać porzucenie pogaństwa przez tureckich przodków profesora i przyjęcie przez nich chrześcijaństwa. W niektórych rejestrach (np. wydawnictwie angielskim), przy rejestracji herbu, wymuszono na profesorze jego lekką modyfikację. Krzyż zamieniono na kawalerski, zaś półksiężyc umieszczono pod nim, z lewej. Z kolei w stowarzyszeniach: ukraińskim i bułgarskim, herb zarejestrowany jest w jednej z form, w której znany był w Polsce, z dołączeniem trzymaczy i postumentu.

Pytanie: Jakim stowarzyszeniom heraldycznym zgłosił herb Tarnawa Alfred Krupa?
Odpowiedź: amerykańskim, etiopskim, bułgarskim, i ukraińskim

Pytanie: Jakie ludy są przodkami Alfreda Krupy, według samego zainteresowanego?
Odpowiedź: polscy Tarnawici (jego przodkowie mieli mieszkać w Galicji), bułgarscy Asenowici, aszkenazyjczycy i Chazarowie

Pytanie: Czego symbol stanowią krzyż i półksiężyc, według legendy wymyślonej przez Alfreda Krupę?
Odpowiedź: krzyż i półksiężyc symbolizują powiązania z polsko-litewsko-ruską szlachtą. Jednocześnie, symbol półksiężyca z krzyżem ma oznaczać porzucenie pogaństwa przez tureckich przodków profesora i przyjęcie przez nich chrześcijaństwa

Pytanie: W jaki sposób zgłoszony przez Krupę herb został zmodyfikowany przez wydawnictwo angielskie?
Odpowiedź: Krzyż zamieniono na kawalerski, zaś półksiężyc umieszczono pod nim, z lewej
Rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908

Oryginalny, ilustrowany program zawodów przewidywał pojedynek Brytyjczyków z Francuzami w poniedziałek 26 października, którego zwycięzca dzień później zmierzyłby się z Australijczykami. Wycofanie się francuskiego zespołu na tydzień przed zawodami spowodowało zmianę terminarza i jedyny mecz odbyć się miał 26 października. Francuzi przeprosili następnie za swoją nieobecność, tłumacząc ją niemożliwością skompletowania składu z powodu niechęci klubów do zwolnienia zawodników podczas odbywających się meczów ligowych. The Times ubolewał, że nie został przygotowany uaktualniony program zawodów ani też lista uczestniczących zawodników. Do rywalizacji przystąpiły ostatecznie dwie drużyny – reprezentacja Australii występująca pod flagą Australazji i zespół reprezentujący Kornwalię występujący dla Wielkiej Brytanii.

Pytanie: Z kim mieli zmierzyć się Francuzi 26 października podczas Rugby union?
Odpowiedź: Brytyjczykami

Pytanie: Z kim grałby zwycięzca spotkania Wielka Brytania - Francja dzień po ich spotkaniu?
Odpowiedź: Australijczykami

Pytanie: W jakim czasie przed zawodami z rozgrywek wycofała się Francja?
Odpowiedź: tydzień przed

Pytanie: Jaki oficjalny powód rezygnacji z rozgrywek podała Francja?
Odpowiedź: niemożliwość skompletowania składu
Pałac Herrenchiemsee

Bawarski król był wielbicielem znanego jako Król Słońce Ludwika XIV, inicjatora budowy pałacu w Wersalu. Podobnie jak „rycerski zamek” Neuschwanstein miał oddawać nastrój średniowiecza i nawiązywać do dzieł Richarda Wagnera, tak pałac Herrenchiemsee miał być hołdem dla francuskich królów z dynastii Burbonów. Oba zamki w rozumieniu króla symbolicznie odwoływały się do boskiego prawa królów, nieograniczonej i danej przez Boga władzy, z której Ludwik II, jako głowa monarchii konstytucyjnej nie mógł swobodnie korzystać. Podobnie jak kilka lat wcześniej Neuschwanstein, także Herrenchiemsee nie miał stanowić siedziby rządu ani dworu i mimo swoich rozmiarów miał być jedynie prywatną rezydencją stroniącego od towarzystwa króla, który miał stosunkowo nieliczną służbę. Obowiązki władcy w dużej mierze zostały przekazane dworskim sekretarzom. Nowy pałac na Herreninsel odróżniał się tym samym znacząco od Wersalu, w którym nie istniało pojęcie prywatności i który przez ponad 100 lat stanowił centrum życia towarzyskiego, kulturalnego i politycznego Francji.

Pytanie: Kto zlecił konstrukcję pałacu w Wersalu?
Odpowiedź: Ludwik XIV

Pytanie: Jakich władców miał upamiętniać pałac Herrenchiemsee?
Odpowiedź: francuskich królów z dynastii Burbonów

Pytanie: Czy po wybudowaniu Herrenchiemsee, miała się tam znaleźć siedziba rządu?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki przydomek nadano Ludwikowi XIV?
Odpowiedź: Król Słońce
Akka

Akka jest stolicą administracyjną Poddystryktu Akka. Urząd miejski mieści się przy ulicy Hertsel. Obecnym burmistrzem miasta jest Szymon Lankri. Tuż obok urzędu miejskiego mieszczą się budynki sądu i urzędy ochrony zdrowia. Jest tutaj sąd miejski, muzułmański sąd szariatu oraz sąd druzyjski. Dla rozwoju współpracy między wszystkimi społecznościami Akki, utworzono w 1988 roku Stowarzyszenie Rozwoju Społeczności Akki (ang. The Association for Community Development Acre, ACDA). Organizacja zatrudnia szereg specjalistów i aktywistów działających na rzecz zmniejszania napięć społecznych i urzeczywistnianiu wizji miasta Akka, które będzie wspólnym miejscem zamieszkania Żydów, Arabów i Druzów.

Pytanie: Jaki rodzaj działalności prowadzi Stowarzyszenie Rozwoju Społeczności Akki?
Odpowiedź: zatrudnia szereg specjalistów i aktywistów działających na rzecz zmniejszania napięć społecznych i urzeczywistnianiu wizji miasta Akka, które będzie wspólnym miejscem zamieszkania Żydów, Arabów i Druzów

Pytanie: Jaką funkcję pełni tam Szymon Lankri?
Odpowiedź: jest burmistrzem miasta

Pytanie: Jakie typy sądów zlokalizowane są w tym mieście?
Odpowiedź: miejski, muzułmański sąd szariatu oraz druzyjski

Pytanie: W jakim celu powstało ACDA?
Odpowiedź: Dla rozwoju współpracy między wszystkimi społecznościami Akki
Andrzej Strejlau

W połowie 1981 PZPN otrzymał z Islandii propozycję pracy dla jednego z polskich trenerów. Przyjął ją Strejlau i kilka miesięcy później podpisał umowę z wicemistrzem i finalistą krajowego pucharu Knattspyrnufélagið Fram. Obowiązki trenera podjął w lutym 1982. Sezon ligowy 1982 Fram ukończył na dziewiątym, przedostatnim miejscu (z trzema punktami straty do czwartej lokaty) i spadł do drugiej ligi. Udział w Pucharze UEFA Islandczycy zakończyli na pierwszej rundzie (0:3 i 0:4 z Shamrock Rovers). W sezonie 1983 Fram zwyciężył w rozgrywkach zaplecza i z pierwszej pozycji w tabeli wrócił do ekstraklasy. Polak szkolił jednocześnie drużynę seniorską (która wygrała dodatkowo turniej o mistrzostwo Reykjavíku) oraz zespół juniorów, z którym zdobył puchar i mistrzostwo kraju. Strejlau całkowicie zmienił organizację i system treningów w klubie na dotychczas nieznany na Islandii. Zmiany te mocno przyczyniły się do sukcesów klubu w okresie lat 1985–1990, gdy Fram zdobył trzy tytuły mistrza i trzy puchary kraju. Strejlau okazjonalnie pomagał też Bogdanowi Kowalczykowi podczas treningów prowadzonej przez niego drużyny szczypiornistów mistrza Islandii, Knattspyrnufélagið Víkingur. Przed powrotem do Polski był namawiany do przenosin i pracy trenerskiej w Niemczech Zachodnich.

Pytanie: W którym roku Andrzej Strejlau rozpoczął karierę trenerską na Islandii?
Odpowiedź: 1982

Pytanie: Na jakim miejscu zakończył Fram sezon w 1983 roku?
Odpowiedź: Pierwszym

Pytanie: Jaki zespół w 1983 roku zdobył mistrzostwo Islandii juniorów w piłce nożnej?
Odpowiedź: Fram

Pytanie: Czy Strejlau wprowadził na Islandii nowe metody trenerskie?
Odpowiedź: tak
Tadeusz Kościuszko

Kościuszko odznaczył się w bitwach pod Zieleńcami (18 czerwca), Włodzimierzem (7 lipca) i pod Dubienką (18 lipca 1792). Po walkach na linii Bugu, w których odparto około trzykrotnie silniejsze wojska rosyjskie, ukształtowała się opinia o wysokich umiejętnościach dowódczych Kościuszki, czego wyrazem była nominacja na generała lejtnanta, podpisana 1 sierpnia 1792. Zanim nominacja ta dotarła do obozu pod Sieciechowem, gdzie rozlokowała się armia koronna, doszłą wiadomość o przystąpieniu króla do konfederacji targowickiej i polecenie wstrzymania wszelkich działań przeciwko wojskom rosyjskim. Kościuszko w odpowiedzi na nią dnia 30 lipca podał się do dymisji. Uzasadnił to tym, że „zmiana okoliczności krajowych byłaby przeciwną pierwiastkowej mojej przysiędze i wewnętrznemu przekonaniu”. Kościuszko rezygnował w ten sposób z 40 tysięcy złotych rocznej pensji plus dodatków. Dla porównania, jednego roku po zmniejszeniu pańszczyzny swoim chłopom uzyskał dochód z majątku Siechnowicze wynoszący 992 złote. Do dymisji na razie nie doszło, ponieważ Kościuszko chciał wyjednać swoim zasłużonym oficerom awanse i nagrody, za następny kwartał służby jednak pensji nie pobrał.

Pytanie: Na jaki stopień miał awansować?
Odpowiedź: generała lejtnanta

Pytanie: Jakie wynagrodzenie otrzymywał Kościuszko jako dowódca?
Odpowiedź: 40 tysięcy złotych rocznej pensji plus dodatki

Pytanie: Co wpłynęło na jego decyzję o rezygnacji z funkcji dowódcy?
Odpowiedź: wiadomość o przystąpieniu króla do konfederacji targowickiej i polecenie wstrzymania wszelkich działań przeciwko wojskom rosyjskim
Prezydenci Stanów Zjednoczonych

W 1994 roku Kongres zdecydował, że każdemu prezydentowi, który obejmie urząd po 1 stycznia 1997 roku, ochrona będzie przysługiwała przez okres 10 lat po odejściu z urzędu, nie zaś dożywotnio. Ostatnim prezydentem, który miał być chroniony do końca życia, był wedle tych przepisów Bill Clinton. Po zamachach terrorystycznych z 11 września 2001 roku w Kongresie toczyła się debata nad przywróceniem byłym prezydentom tego przywileju. Ostatecznie w 2012 roku uchwalono nową ustawę regulującą tę kwestię, która weszła w życie w styczniu 2013 po złożeniu pod nią podpisu przez prezydenta Obamę. Ustawa przywróciła dożywotnią ochronę dla wszystkich byłych prezydentów, działając retroaktywnie również wobec prezydenta George’a W. Busha. Wprowadziła ona również zasady dotyczące ochrony członków najbliższej rodziny byłych prezydentów. I tak dzieci byłych prezydentów mają być chronione do ukończenia 16. roku życia, zaś małżonkowie byłych prezydentów dożywotnio. Jedynym wyjątkiem ma być sytuacja, w której po śmierci byłego prezydenta albo rozwodzie jego były współmałżonek wejdzie w nowy związek małżeński. Gdyby tak się stało, ochrona wygasa z chwilą ponownego ślubu.

Pytanie: Zebranie Kongresu z którego roku wprowadziło zmiany w kwestii ochrony byłych prezydentów?
Odpowiedź: 1994

Pytanie: Na jaki okres po zakończeniu prezydentury zyskiwali ochronę osoby, obejmujące urząd po 1 stycznia 1997 roku?
Odpowiedź: 10 lat

Pytanie: Któremu prezydentowi, jako ostatniemu przysługiwało prawo do dożywotniej ochrony?
Odpowiedź: Billowi Clintonowi

Pytanie: Jakie wydarzenia sprawiły, że Kongres rozważał przywrócenie prezydentom dożywotniej ochrony?
Odpowiedź: zamachy terrorystyczne z 11 września 2001 roku
Sandra Bullock

Choć komedia Wszystko o Stevenie (All About Steve, 2009) została świetnie przyjęta przez publiczność uzyskując w sumie 33,8 mln dol., Bullock otrzymała dwie Złote Maliny: dla najgorszej aktorki i dla najgorszej ekranowej pary (wraz z Bradleyem Cooperem). Za rolę Margaret Tate w komedii romantycznej Narzeczony mimo woli (The Proposal, 2009) u boku Ryana Reynoldsa zdobyła nominację do nagrody Satelity dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu. Z kolei za kreację Leigh Anne Touhy w dramacie sportowym Wielki Mike (The Blind Side, 2009) odebrała statuetkę Oscara, zostając pierwszą aktorką w historii, która w jednym roku została jednocześnie nagrodzona za najlepszą i najgorszą rolę sezonu. Osobiście odbierając Złotą Malinę, zapisała się do historii jako druga aktorka (pierwszą była Halle Berry), która pojawiła się na gali rozdania antynagród. Za rolę w Wielkim Mike’u otrzymała także Złoty Glob w kategorii najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu i Gildia Aktorów Filmowych.

Pytanie: Do jakiego gatunku filmowego można zaliczyć film "Wszystko o Stevenie"?
Odpowiedź: komedii

Pytanie: Czy za swoją kreację w Wielkim Mike'u otrzymała tylko Oscara?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z kim wystąpiła w "Narzeczonym mimo woli"?
Odpowiedź: Ryanem Reynoldsem
Charlize Theron

Theron adoptowała dwójkę dzieci: Jackson w marcu 2012 oraz August w lipcu 2015. Od dzieciństwa była zainteresowana adopcją ze względu na przepełnione sierocińce. W kwietniu 2019 roku Theron ujawniła, że siedmioletnia córka Jackson jest transseksualna. Powiedziała, że decyzja o tym, kim chcą być jej dzieci, nie należy w żaden sposób do niej. Theron przez trzy lata była w związku z muzykiem Stephenem Jenkinsem. Zerwali oni w październiku 2001 roku. Niektóre z piosenek na trzecim albumie Third Eye Blind, Out of the Vein, dotyczą związku Jenkinsa i Theron oraz emocji artysty po rozstaniu. Następnie Theron związała się z irlandzkim aktorem Stuartem Townsendem, po tym jak para spotkała się na planie filmu 24 godziny w 2002 roku. Mieszkali oni razem w Los Angeles i Irlandii. Rozstali się w styczniu 2010 roku. W grudniu 2013 roku Theron rozpoczęła swój związek z amerykańskim aktorem Seanem Pennem. W grudniu 2014 roku ogłosili oni zaręczyny. Theron zakończyła jednak związek pół roku później, w czerwcu 2015.

Pytanie: Dlaczego od najmłodszych lat rozważała adopcję?
Odpowiedź: ze względu na przepełnione sierocińce

Pytanie: Gdzie poznała Stuarta Townsenda?
Odpowiedź: na planie filmu 24 godziny

Pytanie: Co wiadomo o tożsamości płciowej jednej z jej córek?
Odpowiedź: jest transseksualna

Pytanie: Jak długo trwała jej relacja z Jenkinsem?
Odpowiedź: trzy lata
Flaga Białorusi

15 marca 1994 roku została przyjęta Konstytucja niepodległej Republiki Białorusi, 10 lipca tego samego roku na prezydenta został wybrany Alaksandr Łukaszenka, który przystąpił do realizacji swoich zamiarów odnośnie do zmiany symboli państwowych. 21 marca 1995 roku prezydent zaproponował wariant flagi składającej się z trzech pasów – zielonego, czerwonego i zielonego. 23 marca 1995 roku pojawiły się nowe propozycje państwowych symboli Republiki Białorusi, spośród których wybrano projekt, najbardziej zbliżony do ostatniej flagi Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Projekt flagi został zaprezentowany obywatelom, a pytanie o jego przyjęcie włączono do referendum w 1995 roku.

Pytanie: Kto został ogłoszony prezydentem Białorusi 10 lipca 1994 roku?
Odpowiedź: Alaksandr Łukaszenka

Pytanie: Jakie kolory miały pojawić się na białoruskiej fladze zgodnie z propozycją Łukaszenki?
Odpowiedź: czerwony i zielony

Pytanie: Jaką flagę przypominał projekt, który został wyróżniony spośród reszty propozycji nadesłanych 23 marca 1995 roku?
Odpowiedź: Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej

Pytanie: Kiedy ustanowiono konstytucję tego kraju?
Odpowiedź: 15 marca 1994 roku
Legion ulicy

W pierwszych słowach recenzji krytycy podkreślali znaczenie Legionu ulicy na tle ówczesnej produkcji krajowej. Stefania Heymanowa napisała w „Kinie”, że po pierwsze produkcja ta stała się filmem z prawdziwego zdarzenia, łącząc w sobie elementy „ruchu, wzrokowego ujmowania zjawiska, ciekawych zdjęć fotograficznych, montażu (…)” i odchodząc w ten sposób od zjawiska przenoszenia literatury na ekran i fotografowania teatru. Po drugie Ford porzucił popularne tematy, jak romans i patriotyzm, na rzecz przedstawienia prostej opowieści o życiu w sposób emocjonalny i artystyczny. Inni sprawozdawcy zauważyli, że Legion ulicy unika szablonu, ponadto twórcy podjęli ważny krok w zastosowaniu techniki reportażowej i zerwaniu z tzw. systemem gwiazd. Film polecono dzieciom i młodzieży.

Pytanie: Czy Legion ulicy uznano za produkcję odpowiednią dla małoletnich?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy według Heymanowej film ten skupia się na wątkach romantycznych i patriotycznych?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy film ten oceniono jako wpisujący się w znane schematy?
Odpowiedź: nie
Sobór Przemienienia Pańskiego w Lublinie

W 1633 nowo wybrany na władcę Rzeczypospolitej Władysław IV Waza uznał funkcjonowanie Kościoła prawosławnego w kraju za legalne, potwierdził przywilejami szereg praw jego wyznawców oraz zgodził się na odtworzenie hierarchii. Wśród wydanych dokumentów znalazły się dwa dotyczące cerkwi w Lublinie. Król zobowiązał się do sprawowania osobistej opieki na prawosławną świątynią w mieście i zgodził się na jej wyłączenie spod jurysdykcji unickich biskupów chełmskich. W tym samym roku metropolita kijowski Piotr Mohyła, podróżując do Kijowa z Krakowa, zatrzymał się w Lublinie, by 15 marca 1633 wyświęcić budynek cerkwi. Mimo deklaracji Władysława IV, już w 1635 unici siłą przejęli świątynię razem z działającym przy niej monasterem, co w 1638 zostało zalegalizowane nowym dokumentem królewskim. Protesty szlachty prawosławnej przedstawiane na sejmikach, dotyczące podobnych przypadków utraty budynków sakralnych, skłoniły władcę do wydania rok później uniwersału nakazującego staroście lubelskiemu zwrot cerkwi Przemienienia Pańskiego w ręce prawosławnego bractwa. Decyzja ta weszła w życie w roku następnym, jednak w 1645 obiekt znów znalazł się w rękach unitów. Cztery lata później lubelska świątynia została uwzględniona w wykazie cerkwi, jakie miały wrócić do prawosławnych na mocy postanowień ugody zborowskiej. Unici ponownie przejęli obiekt w 1658. Cerkiew w Lublinie wróciła do prawosławnych po zawarciu ugody hadziackiej. Pozycja wyznania prawosławnego w mieście znacznie jednak malała w miarę polonizacji szlachty ruskiej w regionie. Zmniejszała się liczba członków bractwa i jego znaczenie; ostatecznie parafia i monaster w Lublinie w 1695 ogłosiły przyjęcie unii. Nieliczni wierni, którzy po tej dacie pozostali przy prawosławiu, od 1785 uczęszczali do cerkwi Narodzenia Matki Bożej wzniesionej na potrzeby społeczności kupców greckich.

Pytanie: W którym roku Władysław IV Waza odniósł się od kwestii funkcjonowania Kościoła prawosławnego w kraju?
Odpowiedź: 1633

Pytanie: Jakie trzy gesty uczynił Władysław IV Waza wobec Kościoła prawosławnego w 1633 roku?
Odpowiedź: uznał funkcjonowanie Kościoła prawosławnego w kraju za legalne, potwierdził przywilejami szereg praw jego wyznawców oraz zgodził się na odtworzenie hierarchii

Pytanie: Wyłączenia jakiej cerkwi spod władzy unickich biskupów chełmskich chciał Waza?
Odpowiedź: w Lublinie

Pytanie: Kto miał opiekować się cerkwią w Lublinie od 1633 roku?
Odpowiedź: Władysław IV Waza
Walki o Wilno (1918–1919)

29 grudnia 1918 roku władze polskie w Warszawie w ramach reorganizacji rozwiązały Samoobronę Krajową Litwy i Białorusi, a jej członków zaprosiły do wstępowania w szeregi Wojska Polskiego. Gen. Wejtko został mianowany dowódcą Okręgu Wojskowego Litwy i Białorusi, gen. Adam Mokrzecki – komendantem wojskowym Wilna, mjr. Stanisław Bobiatyński – jego zastępcą, a kpt. Zygmunt Klinger – szefem sztabu. Samoobrona Ziemi Wileńskiej przekształciła się w I Brygadę, a jej dowódcą został gen. Bolesław Krejczmer. Formacje te jednak zachowały charakter bardziej zbliżony do ochotniczej samoobrony, niż do regularnego wojska. Oddziały polskie w Wilnie otrzymały polecenie samodzielnego wystąpienia zbrojnego w przypadku próby wkroczenia do miasta Armii Czerwonej.

Pytanie: Jaka organizacja przestała istnieć w ostatnich dniach 1918 roku?
Odpowiedź: Samoobrona Krajowa Litwy i Białorusi

Pytanie: Jaką funkcję objął Adam Mokrzecki?
Odpowiedź: komendanta wojskowego Wilna

Pytanie: Kto został zastępcą Mokrzeckiego?
Odpowiedź: mjr. Stanisław Bobiatyński

Pytanie: Jak, zgodnie z rozkazami, miały postąpić oddziały polskie w Wilnie w razie ataku Armii Czerwonej?
Odpowiedź: samodzielnie wystąpić zbrojnie
Święta Lipka

Dzięki staraniom Stefana Sadorskiego można było przystąpić do odbudowy kaplicy. Jesienią 1618 odsłonięto fundamenty pierwszej kaplicy o wymiarach 40 x 26 stóp. Budowę kaplicy zrealizowano na starych fundamentach w 1619, a uroczystej jej konsekracji dokonał biskup warmiński Szymon Rudnicki w dniu 19 listopada 1619. Na fasadzie kaplicy znalazły się trzy herby: Zygmunta III Wazy, księcia pruskiego Jana Zygmunta i biskupa Szymona Rudnickiego. Odbudowaną kaplicę dzięki Sadorskiemu przekazano pod opiekę jezuitów. Zaginioną cudowną figurkę zastąpił obraz M.B. Świętolipskiej.

Pytanie: Co umożliwiło rozpoczęcie prac nad odbudową kaplicy?
Odpowiedź: starania Stefana Sadorskiego

Pytanie: Kto poświęcił wybudowaną kaplicę?
Odpowiedź: biskup warmiński Szymon Rudnicki

Pytanie: Jakie herby umieszczono na froncie kaplicy?
Odpowiedź: Zygmunta III Wazy, księcia pruskiego Jana Zygmunta i biskupa Szymona Rudnickiego

Pytanie: Jaki zakon objął pieczę nad kaplicą?
Odpowiedź: jezuici
ORP Orzeł (1985)

Podobnie jak w przypadku wcześniejszych typów radzieckich okrętów podwodnych, „Orzeł” został zbudowany w układzie dwukadłubowym, w którym stery głębokości zostały zainstalowane w dziobowej części kadłuba. Jak wiele radzieckich okrętów, jednostka ta otrzymała dużą rezerwę wyporu hydrostatycznego wynoszącą aż 32%, co zwiększa zdolność do utrzymania się okrętu na powierzchni, nawet przy zalaniu jednego z sześciu przedziałów okrętu oraz przylegającego zbiornika balastowego. Był okrętem zaprojektowanym przede wszystkim jako platforma zwalczania okrętów podwodnych z wysokimi zdolnościami do przeprowadzania patroli bojowych oraz rozpoznania (w latach 70. i 80.). Jako przedstawiciel Projektu 877E, należy do rodziny pierwszych radzieckich okrętów podwodnych z napędem konwencjonalnym, w których zastosowano kroplowy kształt kadłuba typu „albacore” na wzór USS Albacore (AGSS-569). W konstrukcji zwrócono też szczególną uwagę na jego wyciszenie poprzez umieszczenie maszynowni okrętu na specjalnej „tratwie” w celu redukcji hałasu wywoływanego jej drganiami, eliminację otworów zalewowych na kadłubie, umieszczenie sterów głębokości dalej w kierunku rufy oraz obłożenie kadłuba powłoką anechoiczną. Projekt tego okrętu oraz wybór użytych do jego budowy materiałów, wpłynął także na obniżenie jego sygnatury magnetycznej, co utrudniało, w tym okresie wykrycie tego okrętu za pomocą detektorów anomalii magnetycznych (sensorów MAD) oraz zmniejszał ryzyko zniszczenia za pomocą min magnetycznych. Istotną cechą niektórych wersji tego projektu, był stosunkowo wysoki poziom automatyzacji zarówno samego okrętu, jak i układu kontroli ognia w celu redukcji liczby członków załogi, jak i zwiększenia poziomu bezpieczeństwa.

Pytanie: W której części okrętu umieszczone były stery głębokości ORP Orzeł?
Odpowiedź: dziobowej

Pytanie: Jakie było główne przeznaczenie ORP Orzeł?
Odpowiedź: platforma zwalczania okrętów podwodnych

Pytanie: Z jakiego innego okrętu zapożyczono w ORP Orzeł pomysł na kształt kadłuba?
Odpowiedź: USS Albacore

Pytanie: Gdzie znajdowała się maszynownia okrętu?
Odpowiedź: na specjalnej „tratwie”
Wczesne przekłady Nowego Testamentu

Początkowo Kościół w Egipcie posługiwał się językiem greckim. Przejście na język koptyjski – ostatnia forma języka egipskiego – dokonało się w latach 180-200. Język koptyjski funkcjonował jednak aż w siedmiu dialektach. Nowy Testament przełożono na pięć z nich. Przekłady koptyjskie reprezentują tekst aleksandryjski, przekład saidzki (copsa) i bohairski (copbo) mają naleciałości tekstu zachodniego. Przekład saidzki był dość swobodny, bohairski natomiast bardzo niewolniczy, miał tendencję do przekładania każdego słowa, stosował nawet zapożyczenia gramatyczne. 52 rękopisów jest bilingwicznych, zawierają – obok tekstu koptyjskiego – tekst grecki, 2 rękopisy są trilingwiczne, zawierają tekst: grecki, koptyjski, arabski.

Pytanie: Jakim językiem porozumiewał się egipski Kościół na początku jego istnienia?
Odpowiedź: greckim

Pytanie: Kiedy Kościół w Egipcie zaczął posługiwać się językiem koptyjskim?
Odpowiedź: w latach 180-200

Pytanie: Czy istniały różne odmiany języka koptyjskiego?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie religijne dzieło zostało przetłumaczone na pięć różnych dialektów języka koptyjskiego?
Odpowiedź: Nowy Testament

Pytanie: Jakie języki pojawiają się w trilingwicznych rękopisach Nowego Testamentu?
Odpowiedź: grecki, koptyjski, arabski