mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Abchazja

Tuż po jednostronnym proklamowaniu niepodległego państwa przez Kosowo w lutym 2008 roku, prezydent Abchazji zapowiedział, że skieruje wniosek do Rosji i innych państw Wspólnoty Niepodległych Państw o uznanie państwowości republiki. Władze republiki zainteresowane są wejściem Abchazji do Związku Białorusi i Rosji jako trzeciego członu państwowego, a jako minimum – uzyskaniem statusu niepodległego państwa, luźno stowarzyszonego z Rosją. W sierpniu 2008, po wygranej wojnie, w Abchazji odbyły się masowe demonstracje z żądaniem uznania niepodległości Abchazji.

Pytanie: Czy Kosowo odmówiło uznania Abchazji za niepodległą?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy Kosowo uznało niepodległość Abchazji?
Odpowiedź: lutym 2008

Pytanie: U kogo prezydent Abchazji chciał starać się o uznanie niepodległości, po deklaracji Kosowa?
Odpowiedź: Rosji i innych państw Wspólnoty Niepodległych Państw

Pytanie: Jakie są minimalne ambicje Abchazji względem Rosji?
Odpowiedź: uzyskaniem statusu niepodległego państwa, luźno stowarzyszonego z Rosją
Jemiołusznik

Środowiskiem życia osobników tego gatunku są lasy mieszane złożone z Polylepis (różowate), Gynoxis, Baccharis (astrowate), Symplocos (Symplocaceae) oraz Mauria (nanerczowate). W momencie odkrycia gatunku obserwowane ptaki przebywały w zaroślach Oreopanax. Do tego w preferowanym środowisku często występuje Vernonia, Chuquiraga, starzec (Senecio; astrowate), łubin (Lupinus); w dwóch miejscach stwierdzono berberys (Berberis). Lasy z przewagą Polylepis zaliczane są do ekoregionu Puna. Są rozmieszczone nieregularnie, rozproszone. W trzech miejscach, które badał Theodore A. Parker III, a zasiedlanych przez jemiołuszniki, średnia wysokość drzew wyniosła 5,5 i 3,5 m. Obszary występowania jemiołusznika charakteryzowały się tym, że w ich skład wchodziły płaty lasu o powierzchni mniejszej niż 1 ha, i oddzielone od siebie trawiastymi połaciami terenu z rozproszonymi krzewami lub osuwiskami skalnymi. W środowisku zamieszkiwanym przez jemiołusznika opady występują głównie od stycznia do marca, często w formie śniegu. Na obszarze Pampa Galeras średnie roczne opady w latach 1966–1969 wyniosły 822 mm, w tym 663 podczas wspomnianego 3-miesięcznego okresu. Najwyższe temperatury w ciągu dnia odnotowano od stycznia do marca, wyniosły średnio 6,3 °C, najniższe od czerwca do sierpnia (3 °C). Najwyższa temperatura wyniosła 13,6 °C (sierpień-listopad). Od sierpnia do listopada, poza sezonem lęgowym, osobniki Z. stresemanni przenosiły się do niżej położonych lasów mieszanych strefy umiarkowanej.

Pytanie: W jakim środowisku występują jemiołuszniki?
Odpowiedź: lasach mieszanych złożonych z Polylepis (różowate), Gynoxis, Baccharis (astrowate), Symplocos (Symplocaceae) oraz Mauria (nanerczowate)

Pytanie: Jakie specyficzne elementy krajobrazu występowały na terenach zasiedlonych przez te ptaki?
Odpowiedź: płaty lasu o powierzchni mniejszej niż 1 ha, i oddzielone od siebie trawiastymi połaciami terenu z rozproszonymi krzewami lub osuwiskami skalnymi

Pytanie: Czym charakteryzują się opady spotykane na obszarach występowania osobników tego gatunku?
Odpowiedź: występują głównie od stycznia do marca, często w formie śniegu

Pytanie: W jakim okresie roku zarejestrowano najwyższe dzienne temperatury na terenie Pampa Galeras?
Odpowiedź: od stycznia do marca
Newag Gliwice

W 1891 roku w dyrekcji kolei we Wrocławiu powstał plan budowy warsztatów naprawczych wagonów i lokomotyw w Gliwicach. Realizację projektu rozpoczęto w latach 1894-1895, kiedy powstały warsztaty naprawcze wagonów. W 1899 roku zaplanowano kolejną przebudowę gliwickiej stacji, zakładając budowę nowej stacji rozrządowej na północny wschód od obecnej. W projekcie tym uwzględniono budowę warsztatów specjalizujących się w naprawach lokomotyw. W tym samym roku kolej podpisała umowę z magistratem Gliwic odnośnie do zakupu ziemi, a miasto dodatkowo zobowiązało się do budowy 80-100 mieszkań pracowniczych, szkoły powszechnej, wodociągów i oświetlenia ulic.

Pytanie: Czy plan z 1891 roku zakładał powstanie jedynie warsztatów naprawczych wagonów?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie, zgodnie z planem z 1891 r., miały powstać warsztaty naprawcze?
Odpowiedź: w Gliwicach

Pytanie: Warsztaty naprawcze jakich elementów taboru kolejowego - wagonów czy lokomotyw - powstały w Gliwicach jako pierwsze?
Odpowiedź: wagonów

Pytanie: Do czego zobowiązało się miasto Gliwice w związku z przebudową stacji i budową warsztatów?
Odpowiedź: budowy 80-100 mieszkań pracowniczych, szkoły powszechnej, wodociągów i oświetlenia ulic

Pytanie: W ramach jakiego przedsięwzięcia miały powstać w Gliwicach warsztaty naprawcze lokomotyw?
Odpowiedź: przebudowy gliwickiej stacji
Axel Springer SE

Po zjednoczeniu Niemiec wydawnictwo rozszerzyło swoją działalność na inne kraje europejskie. Powstało wiele spółek zależnych w Europie Wschodniej, Hiszpanii, Francji i Szwajcarii. W 1999 roku spółka kupiła udziały w niemieckim przedsiębiorstwie produkującym programy telewizyjne, Schwartzkopff TV Productions oraz w Studio Hamburg. Po fuzji stacji telewizyjnych Pro7 i Sat.1 pozyskała ona udziały w ProSiebenSat.1 Media AG.
Po zarejestrowanej niewypłacalności Grupy Kirch, Leo Kirch zrezygnował w październiku 2002 roku z rady nadzorczej Springer-Verlag. Pakiet akcji Kirch w październiku nabyły w 40% Deutsche Bank i Friede Springer. Udziały posiadane przez Deutsche Bank w 2003 roku przejęło prywatne amerykańskie przedsiębiorstwo Hellman & Friedman (19,4%).
Na walnym zgromadzeniu w kwietniu 2003 roku akcjonariusze zatwierdzili między innymi zmianę nazwy spółki na Axel Springer AG i nową identyfikację wizualną.
W maju 2007 roku Grupa wraz z PubliGroupe AG nabyła Zanox.de AG, za którą zapłacono około 214,9 miliona euro. W czerwcu 2007 roku należące do Springera program telewizyjny Tele i programy TV2 i TV4 przejął szwajcarski Ringier Publishing House. Również w czerwcu 2007 roku Grupa nabyła 41,4% udziałów we francuskim portalu internetowym dla kobiet auFeminin.com, co kosztowało Springera 284 mln euro.
W grudniu 2008 roku wydawca ogłosił, że wszystkie wydarzenia w roku 2009, w tym przyznanie Złotych Kamer, nagrody Osgar i niemieckiej nagrody Das Goldene Lenkrad, jak również letni festiwal, zostają odwołane. Uzasadnieniem był międzynarodowy kryzys finansowy. Wydawca chciał w ten sposób zapobiec licznym zwolnieniom.

Pytanie: Na jakich terenach zaczęło działać wydawnictwo Axel Springer SE, kiedy doszło do zjednoczenia Niemiec?
Odpowiedź: w Europie Wschodniej, Hiszpanii, Francji i Szwajcarii

Pytanie: Udziały w jakim przedsiębiorstwie zdobyło Axel Springer SE po połączeniu się ze sobą stacji telewizyjnych Pro7 i Sat.1?
Odpowiedź: ProSiebenSat.1 Media AG

Pytanie: Po jakim wydarzeniu Kirch przestał być członkiem rady nadzorczej Springer-Verlag?
Odpowiedź: zarejestrowanej niewypłacalności Grupy Kirch

Pytanie: Jakie przedsiębiorstwa zyskały w październiku 2002 roku udziały w Kirch?
Odpowiedź: Deutsche Bank i Friede Springer
Demi Moore

W komediodramacie kryminalnym Andrew Bergmana Striptiz (Striptease, 1996) zagrała byłą pracowniczkę FBI, zatrudnioną w nocnym klubie i ustanowiła rekord gaży aktorskiej 12,5 mln dolarów. Jednak tej roli także przyznano Złotą Malinę w kategoriach: „Najgorsza aktorka” (wraz z rolą Annie Laird w dreszczowcu Briana Gibsona Pod presją (The Juror, 1996) u boku Aleca Baldwina) i „Najgorsza ekranowa para” z Burtem Reynoldsem. Użyczyła głosu Esmeraldzie w animowanej wersji powieści Wiktora Hugo Dzwonnik z Notre Dame (The Hunchback of Notre Dame, 1996) i sequelu Dzwonnik z Notre Dame II (The Hunchback of Notre Dame II, 2002). W 1997 zebrała dobre recenzje i nominację do Emmy i Złotego Globu w kategorii „Najlepsza aktorka w miniserialu lub filmie telewizyjnym” za rolę Claire Donnelly w dramacie telewizyjnym HBO Gdyby ściany mogły mówić (If These Walls Could Talk, 1996) we współreżyserii Cher. Z kolei za rolę porucznik Jordan O’Neil w centrali wywiadowczej marynarki amerykańskiej (kreacja ta wymusiła na Moore ścięcie włosów) w dramacie sensacyjnym Ridleya Scotta G.I. Jane (1997) zdobyła Złotą Malinę w kategorii „Najgorsza aktorka” i nominację do MTV Movie Award w kategorii „Najlepsza walka” z Viggo Mortensenem.

Pytanie: Czy pracowała również jako aktorka dubbingowa?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaka postać "mówi" jej głosem w animowanym Dzwonniku z Notre Dame?
Odpowiedź: Esmeraldzie

Pytanie: Na jakie poświęcenie zdobyła się, by zagrać w G.I. Jane?
Odpowiedź: ścięcie włosów

Pytanie: Kim jest jej postać w Striptizie?
Odpowiedź: byłą pracowniczkę FBI, zatrudnioną w nocnym klubie
Aborygeni australijscy

Przez około 50 tysięcy lat Aborygeni mieli niewielki kontakt z innymi ludami, np. Papuasami. Po raz pierwszy biali ludzie spotkali się z Aborygenami 29 kwietnia 1770 r. Miało to miejsce, gdy statek pod dowództwem Jamesa Cooka dotarł do Zatoki Botanicznej. U progu kolonizacji europejskiej populacja Aborygenów liczyła prawdopodobnie 750–780 tysięcy osób (inne źródła szacują tę liczbę na 300–400 tysięcy). Na początku XIX wieku istniało około 600 plemion. Każde z nich miało własną nazwę, język lub dialekt, zwyczaje i władało oddzielnym terytorium. Osadnicy z Europy zaczęli ich jednak wypierać z żyznych terenów w głąb kontynentu. W latach 1894–1897 miał miejsce zbrojny bunt Aborygenów, któremu przewodził Jandamarra.

Pytanie: Kiedy doszło do debiutanckiego kontaktu Aborygenów z białymi?
Odpowiedź: 29 kwietnia 1770

Pytanie: Początek jakiego procesu wyznaczało zakończenie izolacji Aborygenów?
Odpowiedź: kolonizacji

Pytanie: Jakie odrębne aspekty funkcjonowania posiadało każde z plemion Aborygenów?
Odpowiedź: nazwę, język lub dialekt, zwyczaje i władało oddzielnym terytorium
SM UC-22

14 lipca 1917 roku nowym dowódcą UC-22 został por. mar. Erich Wiesenbach. W środkowej części Morza Śródziemnego 31 lipca okręt zatopił grecki żaglowiec „Regina” (70 BRT), a 3 sierpnia jego los podzielił włoski żaglowiec „San Nicola” (30 BRT). 14 sierpnia w odległości 35 Mm od Aleksandrii U-Boot zatrzymał i zatopił ogniem artyleryjskim zbudowany w 1877 roku hiszpański drewniany bark „Julita” o pojemności 641 BRT, przewożący ładunek bawełny i fosforanów z Aleksandrii do Barcelony. 22 sierpnia nieopodal Korfu UC-22 zatopił zbudowany w 1905 roku francuski krążownik pomocniczy „Golo II” (1380 BRT), płynący z Malty na Korfu. Jednostka zatonęła na pozycji 38°53′N 19°20′E/38,883333 19,333333, a na jej pokładzie zginęły 42 osoby.

Pytanie: Jaki okręt został zatopiony przez UC-22 niedługo po przejęciu dowództwa przez Wiesenbacha?
Odpowiedź: Regina

Pytanie: Jaki ładunek zawierał Julita w momencie zatonięcia?
Odpowiedź: bawełny i fosforanów
Harry Potter (seria powieści)

Harry Potter czerpie także z obrazowości średniowiecznej i legend o Królu Arturze. Bohaterowie piszą na pergaminach, zaklęcia wywodzą się z łaciny, sowy pełnią funkcję posłańców listów, a w Świecie Magii żyją smoki. Umiejscowienie Hogwartu w starym zamku, w którym na ścianach wiszą herby i zbroje, nawiązuje do Camelotu. Z kolei postać Albusa Dumbledore’a, wielkiego czarodzieja i mentora Harry’ego, przypomina Merlina. Heather Arden i Kathryn Lorenz, profesorowie Uniwersytetu w Cincinnati, w artykule The Harry Potter Stories and French Arthurian Romance zwrócili uwagę na podobieństwa Harry’ego Pottera do francuskojęzycznych legend arturiańskich, podkreślając, że Rowling ukończyła literaturę francuską na University of Exeter i przez rok mieszkała we Francji. Według Arden i Lorenz postać Harry’ego została wykreowana na wzór Parsifala.

Pytanie: Do jakiego innego zamku nawiązuje wystrój szkoły dla czarodziejów?
Odpowiedź: Camelotu

Pytanie: Jaki bohater tej serii może być inspirowany Merlinem?
Odpowiedź: postać Albusa Dumbledore’a, wielkiego czarodzieja i mentora Harry’ego

Pytanie: Jakie średniowieczne historie były jedną z inspiracji dla tej serii?
Odpowiedź: legendy o Królu Arturze

Pytanie: Jakie elementy świata przedstawionego tej serii zawiązują do średniowiecznej obrazowości?
Odpowiedź: Bohaterowie piszą na pergaminach, zaklęcia wywodzą się z łaciny, sowy pełnią funkcję posłańców listów, a w Świecie Magii żyją smoki
Monika Taubitz

Rodzinnie mocno związana z ziemią kłodzką i Śląskiem. Braćmi jej dziadka byli długoletni kapłan i pierwszy proboszcz parafii polanickiej (1913–1940), Benno Taubitz oraz Joseph Taubitz, proboszcz parafii w Szczytnej. Ojciec pisarki Josef Taubitz (1882–1941) urodził się w Polanicy-Zdroju i przez 32 lata był nauczycielem w Borowie. Był także kompozytorem, obok pieśni na chór mieszany i męski, m.in. Piękna Rybaczko (z tekstem Heinego), stworzył szereg pieśni liturgicznych oraz wielką mszę z akompaniamentem orkiestry. Ojcem chrzestnym dziadka pisarki Alfonsa Tobiasa Taubitza (1859–1939) i jego nauczycielem muzyki był kompozytor Ignaz Reimann. Dziadek ten w latach 1875–1882 pracował jako nauczyciel w Polanicy, następnie przez 42 lata jako kierownik szkoły podstawowej i dyrygent chóru w Żelaźnie. Właśnie w jego domu pisarka jako dziecko, opuszczając w 1944 bombardowany Wrocław, spędziła ostatni okres II wojny światowej, a 30 lat później wspomnienia zaowocowały książką Durch Lücken im Zaun (Przez dziurę w płocie), napisaną z perspektywy Dziecka – ośmiolatki, którą wówczas była autorka.
Z dawną ojczyzną i jej mieszkańcami od wielu lat pisarka utrzymuje bliski kontakt, biorąc udział w wielu spotkaniach autorskich, naukowych i regionalnych. Z przewodnikiem sudeckim Stanisławem Frausem pisarka w towarzystwie swej przyjaciółki Anne Wachter przewędrowała ziemię kłodzką, co znalazło odzwierciedlenie w jej twórczości, m.in. wierszach opublikowanych w zbiorze Ten kraj dał mi słowo swoje. Wiersze o Śląsku z 2006.

Pytanie: Czy miała w rodzinie duchownych?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z jakimi regionami jest związana poprzez swoją rodzinę?
Odpowiedź: ziemią kłodzką i Śląskiem

Pytanie: Czy jej książka o polskim tytule "Przez dziurę w płocie" jest oparta na faktach autobiograficznych?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy odwiedza rodzinne strony?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak nazywał się jej ojciec?
Odpowiedź: Josef Taubitz
Efekt potwierdzenia

Gdy zwolennicy dwóch przeciwstawnych opinii interpretują te same fakty w nieprawidłowy sposób, ich opinie mogą stać się jeszcze bardziej radykalne. Efekt ten nazywany jest „polaryzacją poglądów”. Został on pokazany w eksperymencie, w którym badani mieli odgadnąć, z którego worka pochodzi losowa sekwencja czarnych i czerwonych kul. Badani wiedzieli, że w pierwszym worku jest 60% kul czarnych i 40% czerwonych, a w drugim 40% czarnych i 60% czerwonych. Naukowcy badali, co się dzieje, gdy badanym prezentowano na zmianę czerwone i czarne kule – sekwencję, która z równym prawdopodobieństwem mogła pochodzić z każdego z worków. Po każdej zaprezentowanej kuli badani mieli głośno powiedzieć, jakie jest według nich prawdopodobieństwo, że kule pochodzą z worka pierwszego, a jakie, że z drugiego. Pokazano, że zarówno ci, którzy początkowo sądzili, że kule pochodzą z pierwszego worka, jak i ci, którzy sądzili, że z drugiego, w miarę prezentowania kolejnych kul coraz bardziej upewniali się w swojej opinii. Inną grupę badanych poproszono o określenie prawdopodobieństwa dopiero po obejrzeniu całej sekwencji zamiast po każdej kolejnej kuli. U tych badanych efekt polaryzacji nie wystąpił, co mogło sugerować, że efekt ten nie musi wynikać z samego posiadania jakiejś opinii, ale raczej z otwartego przyznawania się do niej.

Pytanie: Na czym polega efekt polaryzacji poglądów?
Odpowiedź: Gdy zwolennicy dwóch przeciwstawnych opinii interpretują te same fakty w nieprawidłowy sposób, ich opinie mogą stać się jeszcze bardziej radykalne

Pytanie: Jak przebiegał eksperyment, który wykazał występowanie efektu polaryzacji poglądów?
Odpowiedź: badani mieli odgadnąć, z którego worka pochodzi losowa sekwencja czarnych i czerwonych kul. Badani wiedzieli, że w pierwszym worku jest 60% kul czarnych i 40% czerwonych, a w drugim 40% czarnych i 60% czerwonych. Naukowcy badali, co się dzieje, gdy badanym prezentowano na zmianę czerwone i czarne kule – sekwencję, która z równym prawdopodobieństwem mogła pochodzić z każdego z worków. Po każdej zaprezentowanej kuli badani mieli głośno powiedzieć, jakie jest według nich prawdopodobieństwo, że kule pochodzą z worka pierwszego, a jakie, że z drugiego. Pokazano, że zarówno ci, którzy początkowo sądzili, że kule pochodzą z pierwszego worka, jak i ci, którzy sądzili, że z drugiego, w miarę prezentowania kolejnych kul coraz bardziej upewniali się w swojej opinii. Inną grupę badanych poproszono o określenie prawdopodobieństwa dopiero po obejrzeniu całej sekwencji zamiast po każdej kolejnej kuli. U tych badanych efekt polaryzacji nie wystąpił, co mogło sugerować, że efekt ten nie musi wynikać z samego posiadania jakiejś opinii, ale raczej z otwartego przyznawania się do niej

Pytanie: Jaką wiedzę posiadały w obrębie tego eksperymentu osoby badane?
Odpowiedź: wiedzieli, że w pierwszym worku jest 60% kul czarnych i 40% czerwonych, a w drugim 40% czarnych i 60% czerwonych

Pytanie: Co mieli zrobić badani po tym, jak prezentowano im poszczególne kule?
Odpowiedź: głośno powiedzieć, jakie jest według nich prawdopodobieństwo, że kule pochodzą z worka pierwszego, a jakie, że z drugiego
Mark Brzezinski

Zbigniew Brzeziński, ojciec Marka, był w chwili jego urodzin Amerykaninem, ale też formalnie obywatelem polskim, a jego żona – jak podnoszono - obywatelką Czechosłowacji. Ponieważ do osiągnięcia pełnoletności przez Marka jego rodzice nie wskazali, czyje ma on mieć obywatelstwo (ojca czy matki), to zgodnie z brzmieniem tamtych przepisów automatycznie miał on otrzymać obywatelstwo matki. W ten sposób starano się ominąć formalną przeszkodę w objęciu przez Marka Brzezinskiego funkcji ambasadora USA w Polsce. 1 grudnia 2021 podczas wysłuchania przed Senatem powiedział, że w kontaktach z władzami Polski będzie podkreślał wagę bezstronnego sądownictwa, niezależnych mediów i poszanowania praw człowieka dla wszystkich, w tym osób LGBTQI+ i członków innych mniejszości.

Pytanie: Dlaczego Brzezińskiemu miało zostać automatycznie przyznane obywatelstwo zgodne z tym, posiadanym przez jego matkę?
Odpowiedź: Ponieważ do osiągnięcia pełnoletności przez Marka jego rodzice nie wskazali, czyje ma on mieć obywatelstwo (ojca czy matki)

Pytanie: W jakim celu obywatelstwo Brzezińskiego nie zostało ustalone przez jego rodziców do momentu osiągnięcia przez niego pełnoletności?
Odpowiedź: W ten sposób starano się ominąć formalną przeszkodę w objęciu przez Marka Brzezinskiego funkcji ambasadora USA w Polsce

Pytanie: Na jakich aspektach miał skupić się, jako ambasador USA w Polsce, zgodnie z jego przemówieniem z końca 2021 roku?
Odpowiedź: bezstronnym sądownictwie, niezależnych mediach i poszanowaniu praw człowieka dla wszystkich, w tym osób LGBTQI+ i członków innych mniejszości

Pytanie: Jakie obywatelstwo posiadał ojciec Brzezińskiego w momencie jego narodzin?
Odpowiedź: był w chwili jego urodzin Amerykaninem, ale też formalnie obywatelem polskim
Henryk Sienkiewicz

Od 1896 pisarz rozpoczął prace nad nową powieścią Krzyżacy, którą ukończył po czterech latach w roku 1900. W tym też roku (1900) pisarz przy zaangażowaniu całego społeczeństwa obchodził jubileusz 25-lecia pracy twórczej i otrzymał od narodu majątek ziemski w Oblęgorku, gdzie utworzył ochronkę (dom dziecka) dla dzieci. Sienkiewicz angażował się w sprawy społeczne. 30 czerwca 1900 został wybrany zagranicznym członkiem Czeskiej Akademii Umiejętności. W 1901 roku napisał odezwę w sprawie dzieci we Wrześni. W 1906 wzywał rodaków z USA do pomocy głodującym w Królestwie Polskim.
W 1905 roku otrzymał nagrodę Nobla za całokształt twórczości. W przemówieniu wygłaszanym z tej okazji Sienkiewicz mówił, że zaszczyt ten jest szczególnie cenny dla syna Polski. Głoszono ją umarłą, a oto jeden z tysięcznych dowodów, że żyje. Dodał też Głoszono ją podbitą, a oto nowy dowód, że umie zwyciężać. Napisał powieść Na polu chwały (1903–1909), która miała być początkiem nowej trylogii.
W „Kurierze Warszawskim” ukazała się w 1910 w odcinkach jego powieść dla młodzieży W pustyni i w puszczy.

Pytanie: Jaką rocznicę celebrował w 1900 roku?
Odpowiedź: jubileusz 25-lecia pracy twórczej

Pytanie: W posiadanie jakiej nieruchomości wszedł w 1900 roku?
Odpowiedź: majątku ziemskiego w Oblęgorku

Pytanie: Jaką placówkę założył w Oblęgorku?
Odpowiedź: ochronkę (dom dziecka) dla dzieci

Pytanie: Jaki apel, wynikający z jego zaangażowania w sprawy społeczne, złożył w 1906 roku?
Odpowiedź: wzywał rodaków z USA do pomocy głodującym w Królestwie Polskim
Jeorjos Awerof (1910)

Po podniesieniu greckiej bandery „Jeorjos Awerof” został wysłany z Włoch do Wielkiej Brytanii, gdzie wziął udział w rewii morskiej z okazji koronacji króla Jerzego V. Rewia odbyła się 24 czerwca 1911 roku na redzie Spithead, a grecki krążownik zamykał szereg uczestniczących w niej zagranicznych okrętów. W trakcie pobytu na wodach brytyjskich okręt wszedł na mieliznę w pobliżu Portsmouth, co poskutkowało zmianą dowódcy krążownika. Dotychczasowego dowódcę, komandora Damiano, zastąpił przysłany w tym celu w Grecji komandor Pawlos Kunduriotis. Przyprowadził on okręt do portu wojennego w Pireusie. Napięte stosunki międzynarodowe z Turcją spowodowały w drugiej połowie 1912 roku postawienie floty w stan gotowości bojowej, a Kunduriotis został mianowany jej Głównodowodzącym.

Pytanie: W jakich wydarzeniach uczestniczył ten krążownik 24 czerwca 1911 roku?
Odpowiedź: rewii morskiej z okazji koronacji króla Jerzego V

Pytanie: Gdzie przeprowadzono rewię morską z okazji koronacji króla Jerzego V?
Odpowiedź: na redzie Spithead

Pytanie: Na jakiej pozycji znajdował się „Jeorjos Awerof” w ramach rewii morskiej zorganizowanej w czerwcu 1911 roku?
Odpowiedź: zamykał szereg uczestniczących w niej zagranicznych okrętów

Pytanie: Co sprawiło, że flota, do której należał „Jeorjos Awerof”, została postawiona w stan gotowości bojowej w 1912 roku?
Odpowiedź: Napięte stosunki międzynarodowe z Turcją
Bułgaria

Pierwszym władcą niepodległej Bułgarii został wybrany przez zgromadzenie narodowe Aleksander I Battenberg, posługujący się tytułem księcia. Niepodległość uzyskana w 1878 (w pełni w 1908 po oficjalnym przyłączeniu Rumelii Wschodniej) zapoczątkowała ścieranie się wpływów niemieckich i rosyjskich. W 1886 roku rosyjscy oficerowie wymusili abdykację księcia Aleksandra I. W 1879 roku księciem został Ferdynand I Koburg – bratanek króla Portugalii Ferdynanda II. W 1908 roku został on królem niezawisłego królestwa Bułgarii, a następnie ogłosił się carem. Na skutek wojen bałkańskich (1912–1913) Bułgaria utraciła znaczną część terytorium, dlatego też przystąpiła do I wojny światowej po stronie państw centralnych. Wojna zakończyła się jednak klęską, a Bułgaria straciła swoje krótkotrwałe zdobycze terytorialne (najboleśniej odczuła brak dostępu do Morza Egejskiego). W 1918 roku car został zmuszony do abdykacji na rzecz swojego syna Borysa i opuszczenia kraju.

Pytanie: Jak pierwszy władca niepodległej Bułgarii stracił swoją pozycję?
Odpowiedź: rosyjscy oficerowie wymusili jego abdykację

Pytanie: Z jakiego powodu państwo to w trakcie I wojny światowej nawiązało sojusz z państwami środka?
Odpowiedź: Na skutek wojen bałkańskich (1912–1913) Bułgaria utraciła znaczną część terytorium

Pytanie: Jakich sprzymierzeńców posiadała Bułgaria w trakcie I wojny światowej?
Odpowiedź: państwa centralne