mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Katowice

Początki komunikacji tramwajowej na terenie Katowic sięgają końca XIX w., kiedy to 30 grudnia 1896 oddano do użytku odcinek Katowice (na wysokości obecnego ronda gen. Ziętka) – Wełnowiec – Huta Laura, który po dwóch latach zelektryfikowano. W tym samym roku rozpoczęto budowę linii tramwajowej Katowice (Rynek) – Dąb – Królewska Huta, którą ukończono w sierpniu, a uruchomiono 25 listopada 1898. W 1899 spółka Oberschlesische Dampfstraßenbahn (ODS) uzyskała koncesję na linię Hajduki Górne – Katowice – Załęże – Zawodzie – Szopienice – Mysłowice, którą uruchomiła 31 października 1900. W 1912 w Katowicach uruchomiono normalnotorową linię, która łączyła Rynek w Katowicach z Parkiem Kościuszki. Na końcu tej linii powstała zajezdnia normalnotorowa. W latach międzywojennych wzmogły się procesy przekształcenia sieci na terenie Katowic w sieć normalnotorową, a także 14 lipca 1928 uruchomiono linię z Szopienic do Sosnowca. Po II wojnie światowej dokonano przedłużenia linii z Parku Kościuszki do Brynowa, oddaną do użytku 18 września 1947. Po 1989 mimo niedofinansowania, sieć tramwajową na terenie Katowic systematycznie modernizowano.

Pytanie: W którym wieku w Katowicach pojawiły się pierwsze tramwaje?
Odpowiedź: XIX

Pytanie: Dokąd z rynku można było dojechać linią normalnotorową w 1912 r.?
Odpowiedź: do Parku Kościuszki

Pytanie: Czy po 1989 r. linie tramwajowe w tym mieście popadły w ruinę?
Odpowiedź: nie
Europa Środkowa

Region objęty unijnym programem Europa Środkowa zajmuje powierzchnię ponad 1 mln km² z liczbą ludności wynoszącą około 148 mln. Jest to obszar wspólnej historii i kultury, które odróżniają go od sąsiednich regionów. Na wschód i południowy wschód od Europy Środkowej położone są terytoria opanowane przez długi okres przez imperium osmańskie lub rosyjskie, z silnym wpływem kultury helleńskiej (np. mająca swe źródła w alfabecie greckim cyrylica). Są to obszary, na których dominuje prawosławie, kościół unicki oraz islam, natomiast Europa Środkowa pozostaje regionem zdominowanym przez katolicyzm. Starożytne cesarstwo rzymskie nie sięgało do tej części kontynentu i dopiero od X wieku Europa Środkowa znalazła się w zasięgu cywilizacji zachodniej.

Pytanie: Jak duży jest region Europy Środkowej?
Odpowiedź: ponad 1 mln km²

Pytanie: Ile ludzi mieszka w Europie Środkowej? 
Odpowiedź: około 148 mln

Pytanie: Jaka religia dominuje w Europie Środkowej?
Odpowiedź: katolicyzm

Pytanie: Jaka religia dominuje na obszarach na wschód i południowy wschód od Europy Środkowej?
Odpowiedź: prawosławie
Szop pracz

Próby introdukowania szopów praczy na teren ZSRR rozpoczęto w roku 1936 i do roku 1962 powtarzano je 25 razy. W sumie wypuszczono 1222 osobniki, z których 64 pochodziły z ogrodów zoologicznych i ferm futerkowych. 38 pochodziło z Europy Zachodniej. Pozostałe zwierzęta przeniesiono z populacji stworzonej na Zakaukaziu. Zasięg występowania tego gatunku na terenie ZSRR zawsze był wyspowy, ponieważ szopy introdukowano w różnych, odległych od siebie miejscach. Żadna z prób wprowadzenia szopa na dalekim wschodzie Rosji się nie powiodła. Melanistyczne szopy wypuszczone na wyspie Petrov niedaleko Władywostoku i na niektórych terenach południowych Kraju Nadmorskiego, nie przetrwały tam. Na terenie Azji Środkowej szopy wypuszczono w Obwodzie dżalalabadzkim w Kirgistanie, ale w styczniu 1963 roku określono tamtejszą ich populację jako „praktycznie nieistniejącą”. Duża i stabilna populacja (pozwalająca na coroczny odstrzał 1000–1500 osobników) powstała w Azerbejdżanie w wyniku skutecznej introdukcji w roku 1937. Prawdopodobnie przetrwały introdukcję szopy wypuszczone na nizinnych terenach w okolicy rzek Tieriek i Sulak w Dagestanie. Nie udało się wprowadzić szopów w okolicach rzeki Kubań i w Kabardo-Bałkarii. Powiodło się na terenie Białorusi, gdzie w latach 1954 i 1958 przeprowadzono trzy próby introdukcji grup szopów składających się z 52, 37 i 38 osobników. Dane z 1 stycznia 1963 roku szacują rozmiar populacji szopów w tym kraju na 700 osobników.

Pytanie: Czy wszystkie osobniki, które chciano wykorzystać do introdukowania tego gatunku w Związku Radzieckim pochodziły z Europy?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego zasięg jego występowania w Związku Radzieckim jest nierównomierny?
Odpowiedź: ponieważ szopy introdukowano w różnych, odległych od siebie miejscach

Pytanie: Ile osobników tego gatunku można odstrzelić każdego roku na terenie Azerbejdżanu?
Odpowiedź: 1000–1500

Pytanie: Czy na Białorusi przeprowadzone próby introdukowania tego gatunku dały pozytywny rezultat?
Odpowiedź: tak
Świeradów Zdrój (stacja kolejowa)

W połowie lutego 2016 roku władze miasta złożyły wniosek o dofinansowanie ze środków unijnych na projekt rewitalizacji kompleksu dawnej stacji Świeradów Zdrój. W ramach zadania w budynku dworca planowane jest wprowadzenie funkcji muzealnej z makietą przestawiającą układ linii kolejowej w rejonie Gór Izerskich, a także funkcji kulturalnej, tj. m.in. pokoju na spotkania kulturalne, sali muzycznej, fotograficznej i dla organizacji pozarządowych oraz harcówki. W dawnym magazynie planowane jest umieszczenie makiety małej lokomotywy, a przy peronach wagonów kolei wąskotorowej oraz w rejonie stacji dwóch historycznych lokomotyw. Całość budynku dworca wraz z mostem drogowym na ul. Stawowej ma zyskać nową iluminację. W połowie marca 2017 roku miastu Świeradów-Zdrój przyznano dotację unijną w wysokości 2,9 mln złotych, a łączną wartość projektu oszacowano na 3,5 mln złotych.

Pytanie: Ile pieniędzy na ten projekt zapewniła Unia Europejska?
Odpowiedź: 2,9 mln złotych

Pytanie: Jakie pomieszczenia planuje się stworzyć do celów kulturalnych?
Odpowiedź: m.in. pokój na spotkania kulturalne, salę muzyczną, fotograficzną i dla organizacji pozarządowych oraz harcówkę

Pytanie: Co ma się znaleźć w dawnym magazynie?
Odpowiedź: makieta małej lokomotywy
Wężowidła

Na pierwszy rzut oka wężowidła przypominają rozgwiazdy. Ciało wężowideł jest spłaszczone w kierunku oralno-aboralnym. Najbardziej ogólnie wyróżnia się w nim tarczę centralną położoną w środku okrągłego, bądź pięciokątnego kształtu, oraz odchodzące od niej wydłużone ramiona, w przekroju cylindryczne. Odchodzą one od tarczy centralnej promieniście. Najważniejsze narządy znajdują się w tarczy centralnej. Osiąga ona od kilku, około 3 mm, do kilku, rzadziej kilkunastu cm średnicy. Wedle Stöhr i innych (2012) nie przekracza ona 15 cm. Wedle Preslera u Gorgonocephalidae może ona mieć nawet aż 70 cm. Na stronie brzusznej, oralnej, znajduje się otwór gębowy, stronę przeciwną zwie się aboralną.

Pytanie: Jakie inne zwierzę przypominają wężowidła?
Odpowiedź: rozgwiazdy

Pytanie: W jaki sposób jest spłaszczone ciało wężowideł?
Odpowiedź: w kierunku oralno-aboralnym

Pytanie: W jakiej części ciała u wężowideł znajdują się najważniejsze narządy wewnętrzne?
Odpowiedź: w tarczy centralnej

Pytanie: Jaki naukowiec twierdzi, że Wężowidła mogą osiągać nawet wielkość 70 cm?
Odpowiedź: Preslera u Gorgonocephalidae

Pytanie: Na jakiej stronie ciała wężowidła posiadają otwór gębowy?
Odpowiedź: brzusznej
Choroba popromienna

Opisany powyżej mechanizm uszkodzenia tkanek, polegający na rozrywaniu wiązań wodorowych kwasów nukleinowych, „naśladują” niektóre substancje chemiczne, nazywane środkami alkilującymi. Prototypem takiej substancji jest iperyt siarkowy. Pochodne iperytu (wykorzystywane jako leki) oraz inne substancje z grupy leków alkilujących są wykorzystywane w chemioterapii onkologicznej. Objawy uboczne ich stosowania (zwłaszcza przy wysokim dawkowaniu) do pewnego stopnia mogą przypominać objawy choroby popromiennej.

Pytanie: Leki z jakiej grupy są podawane pacjentom w chemioterapii onkologicznej? 
Odpowiedź: alkilujących

Pytanie: Objawy uboczne przyjmowania jakich środków przypominają chorobę popromienną? 
Odpowiedź: alkilujących
Choroba popromienna

Promieniowanie jonizujące wnikające do ustroju żywego powoduje radiolizę wody zawartej w tkankach. Uwolnione w jej wyniku rodniki tlenowe i wodorotlenowe utleniają pary zasad purynowych i pirymidynowych oraz rozrywają łańcuchy kwasów nukleinowych (DNA i RNA), powodując uszkodzenie cząsteczki. Skutkiem tego oddziaływania są mutacje genetyczne lub martwica komórek. Szczególnie wrażliwe na oddziaływanie rodników tlenowych i wodorotlenowych są te odcinki DNA, które ulegają procesowi replikacji, a zatem w komórkach które ulegają podziałowi mitotycznemu (znajdują się w fazie S, G2 lub M cyklu komórkowego). Fakt ten tłumaczy słuszność prawa Bergonie i Tribondeau, określającego wrażliwość tkanek na promieniowanie. Prawo to głosi, że promieniowrażliwość tkanek jest wprost proporcjonalna do aktywności proliferacyjnej danej tkanki i odwrotnie proporcjonalna do stopnia jej zróżnicowania (dojrzałości).

Pytanie: Co jest skutkiem wyeksponowania organizmów żywych na promieniowanie?
Odpowiedź: radioliza wody zawartej w tkankach

Pytanie: Dlaczego DNA i RNA nie są w stanie przetrwać ekspozycji na promieniowanie?
Odpowiedź: rodniki tlenowe i wodorotlenowe utleniają pary zasad purynowych i pirymidynowych oraz rozrywają łańcuchy kwasów nukleinowych

Pytanie: Czy promieniowanie może prowadzić do obumarcia komórek?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Które etapy replikacji czynią komórkę bardziej wrażliwą?
Odpowiedź: faza S, G2 lub M
Ninjago

W kwietniu 2011 roku na konsoli Nintendo DS ukazała się gra Lego Battles: Ninjago bazująca na pilotażowych odcinków serialu. W lipcu 2014 roku wydana została gra Lego Ninjago: Nindroids, zaś w marcu 2015 – Lego Ninjago: Shadow of Ronin. W czerwcu 2013 roku wytwórnia Warner Bros zamówiła film zrealizowany na podstawie serii zabawek Ninjago, którego premiera odbyła się 22 września 2017 roku. Scenariusz został napisany przez braci Hegemanów, scenarzystów Lego: Przygody oraz Lego Batman Film i znacząco różni się od serialu.

Pytanie: Kiedy wyprodukowano grę Lego Battles: Ninjago?
Odpowiedź: W kwietniu 2011 roku

Pytanie: Na jakiej konsoli działa gra Lego Battles: Ninjago?
Odpowiedź: Nintendo DS

Pytanie: Jaka wytwórnia zajęła się produkcją filmu na podstawie Ninjago?
Odpowiedź: Warner Bros

Pytanie: Kto napisał scenariusz do filmu na podstawie Ninjago? 
Odpowiedź: bracia Hegemanowie

Pytanie: W którym roku wydano Lego Ninjago: Shadow of Ronin? 
Odpowiedź: 2015
Kanał Panamski

O budowie kanału żeglownego poprzez Przesmyk Panamski dla skrócenia drogi z Peru do Hiszpanii marzył już w XVI wieku król Karol V Habsburg. Jednak budowę kanału zainicjował dopiero w 1879 roku Francuz Ferdinand Marie de Lesseps (budowniczy Kanału Sueskiego). Kierował on francuskim przedsiębiorstwem Compagnie Universelle du Canal Interocéanique, które w latach 1881–1889 prowadziło tu pracę, przerwaną bankructwem firmy (tzw. afera panamska). W roku 1903 teren pod kanał (późniejszą Strefę Kanałową) wydzierżawili od nowo powstałego państwa Panamy Amerykanie i w latach 1904–1914 – inspirowani przez prezydenta Theodore’a Roosevelta – ukończyli budowę kanału. Przez ponad 75 lat Strefa Kanału Panamskiego znajdowała się pod jurysdykcją amerykańską, dopiero traktat w sprawie trwałej neutralności i funkcjonowania kanału podpisany w Panamie 7 września 1977 roku zapewnił Panamie prawa do terenu, którego przekazanie odbyło się w 1999 roku.

Pytanie: Kto zapoczątkował konstrukcję Kanału Panamskiego?
Odpowiedź: Ferdinand Marie de Lesseps

Pytanie: Jakiej spółki właścicielem był de Lesseps?
Odpowiedź: Compagnie Universelle du Canal Interocéanique

Pytanie: W którym roku rozpoczęła się konstrukcja Kanału Panamskiego?
Odpowiedź: w 1879

Pytanie: W którym roku prawa do kanału zostały przekazane Panamie?
Odpowiedź: w 1999

Pytanie: Kiedy wydano trakt umożliwiający przekazanie praw do kanału Panamczykom?
Odpowiedź: 7 września 1977
Waszyngton

Burmistrz wraz z Radą przyjmują lokalny budżet, jego wejście w życie uwarunkowane jest jednak zatwierdzeniem przez Kongres. Przychody z lokalnych podatków dochodowych, obrotowych oraz od nieruchomości dają około 67% wpływów finansujących miejskie urzędy i agencje. Tak jak każdy ze stanów, Dystrykt otrzymuje dotacje federalne na programy pomocowe, między innymi Medicare, stanowiące około 26% dochodów Waszyngtonu. Kongres również asygnuje pewną kwotę na rzecz władz Dystryktu, przeznaczoną na kompensatę niektórych kosztów ochrony bezpieczeństwa miasta; środki te w 2007 wyniosły 38 milionów dolarów – w przybliżeniu 0,5% budżetu Dystryktu. Rząd federalny kieruje sądownictwem Dystryktu, wszystkimi działającymi w jego obrębie federalnymi służbami porządkowymi (najbardziej rzucają się w oczy funkcjonariusze USPP), ma swój udział w jurysdykcji nad miastem oraz pomaga utrzymać w nim bezpieczeństwo. Wszystkie popełnione na terenie Dystryktu zbrodnie podlegają ściganiu przez prokuratorów federalnych Dystryktu Kolumbii. Urzędników tych mianuje prezydent, finansuje zaś Departament Sprawiedliwości. W ogólnym rozrachunku rząd federalny zapewnia 33% przychodów budżetowych terytorium. Wpływy funduszy federalnych stanowiły w 2007 średnio około 30% środków finansowych do dyspozycji stanów.

Pytanie: Jaki organ musi zatwierdzić budżet ustalony przez Burmistrza i Radę?
Odpowiedź: Kongres

Pytanie: Ile procent dochodów Waszyngtonu wpływa z Medicare?
Odpowiedź: 26

Pytanie: Jakie służby ścigają przestępców, którzy dopuścili się zbrodni na terenie Dystryktu?
Odpowiedź: prokuratorzy federalni Dystryktu Kolumbii

Pytanie: Jaki organ daje pieniądze na działanie prokuratorów federalnych Dystryktu Kolumbii?
Odpowiedź: Departament Sprawiedliwości

Pytanie: Kto określa osoby pełniące funkcje prokuratorów federalnych Dystryktu Kolumbii?
Odpowiedź: prezydent
NHI NH90

13 września 2001 roku, Norwegia podpisała umowę na zakup czternastu śmigłowców NH90 NFH z opcją na kolejnych dziesięć egzemplarzy. Maszyny miały zastąpić śmigłowce Westalnd Lynx Mk 86., których ostatnie dwa egzemplarze zostały wycofane ze służby w grudniu 2014 roku. Nowe maszyny miały zostać dostarczone w latach 2005 - 2008. Niestety program zanotował duże opóźnienie, pierwszy z zamówionych NH90 został przekazany podczas specjalnej uroczystości w zakładach AgustaWestland w Vergiate we Włoszech 30 listopada 2011 roku. Jednym z efektów opóźnienie było wygaśnięcie opcji zakupowej na dodatkowe dziesięć śmigłowców. Miały one zastąpić śmigłowce Westland Sea King, wykorzystywane do realizacji zadań poszukiwawczo-ratowniczych. Najstarsze egzemplarze Sea King liczą niemal 50 lat. Wobec narastającego opóźnienia w realizacji dostaw NH90, w październiku 2011 roku uruchomiono program pozyskania następców Sea King określany jako NAWSARH (Norwegian All-Weather Search and Rescue Helicopter). W listopadzie 2013 roku wybrano AgustaWestland AW101, który w pokonanym polu pozostawił między innymi NH90, który również został zaoferowany Norwegom w ramach programu NAWSARH. Z czternastu zamówionych NH90, osiem ma pełnić zadania obserwacyjne, poszukiwawczo-ratownicze i ewakuacji medycznej na rzecz norweskiej straży wybrzeża. Pozostałych sześć ma realizować zadania rozpoznawcze, transportowe i zwalczać nieprzyjacielskie okręty podwodne (ZOP) w ramach Sjøforsvaret. Śmigłowce marynarki uzbrojone będą w brytyjskie torpedy Sting Ray. Do początku 2019 roku, wytwórni udało się dostarczyć 9 śmigłowców, sześć z nich nie zostało dostarczonych w ostatecznej konfiguracji wymaganej przez Norwegię, co zmusi je do powrotu do producenta w celu uzupełnienia braków. 30 września 2019 roku dostarczono ostatni z zamówionych śmigłowców. Maszyna o numerze burtowym 358 (fabrycznym numerze seryjnym c/n 1358), wyruszyła z fabryki we Włoszech 27 września, tego samego dnia dotarła do bazy lotniczej holenderskiej marynarki wojennej De Kooy. Po weekendowym postoju na terenie Holandii, w poniedziałek śmigłowiec dotarł do kraju przeznaczenia. Eksploatacja maszyn napotyka problemy z dostępem do części zamiennych. Z tego powodu łączny nalot wszystkich NH90 znajdujących się na stanie w 2018 roku, wyniósł jedynie 452 godziny a część z posiadanych maszyn przez długo pozostawała na ziemi. Skutkiem takiego stanu rzeczy jest uziemienie części z maszyn i wydłużenie procesu osiągnięcia pełnej gotowości operacyjnej, według planów mających zostać osiągniętej w 2022 roku.

Pytanie: Jakie śmigłowce miały zostać zastąpione NH90 NFH?
Odpowiedź: Westalnd Lynx Mk 86

Pytanie: Jakie zadania miały realizować śmigłowce Westland Sea King?
Odpowiedź: poszukiwawczo-ratowniczych

Pytanie: W jakim kraju produkowano śmigłowce dla Norwegii? 
Odpowiedź: we Włoszech

Pytanie: Na terenie jakiego kraju włoskie śmigłowce miały postój w czasie podróży do Norwegii? 
Odpowiedź: Holandii
Iran

W 1935 roku Pahlawi poprosił obcą dyplomację o stosowanie nazwy Iran. Po ataku Niemiec na ZSRR, Związek Radziecki od północnego zachodu, a od zachodu i południa wojska brytyjskie dokonały uderzenia na Iran. Skutkiem radziecko-brytyjskiej interwencji było osadzenie na tronie proalianckiego Mohammada Rezy Pahlawiego. ZSRR zabezpieczył sobie dostawy sprzętu i broni przez terytorium Iranu. W podpisanym w styczniu 1942 roku traktacie trójstronnym Iran otrzymał gwarancję suwerenności i integralności terytorialnej oraz zapewnienie wycofania wojsk sowieckich i brytyjskich w terminie 6 miesięcy od zakończenia wojny. We wrześniu 1943 Iran wypowiedział wojnę Rzeszy.

Pytanie: Co zapewniono państwu w porozumieniu z 1942 roku?
Odpowiedź: gwarancję suwerenności i integralności terytorialnej oraz zapewnienie wycofania wojsk sowieckich i brytyjskich w terminie 6 miesięcy od zakończenia wojny

Pytanie: Kiedy Iran rozpoczął konflikt zbrojny z Rzeszą?
Odpowiedź: We wrześniu 1943

Pytanie: W którym roku zawiązane porozumienie trójstronne?
Odpowiedź: w 1942
Plesiopharos

Puértolas-Pascual i inni (2021) zaliczyli do cech diagnostycznych: skierowany do tyłu i grzbietowo zaokrąglony na końcu wyrostek kolczysty pierwszego z kręgów piersiowych, poziomo ułożone wyrostki poprzeczne środkowych kręgów grzbietowych, prosty koniec proksymalny kości ramiennej, na brzusznej stronie której przebiega w kierunku przednio-tylnym między powierzchniami epipodialnymi płytkie, acz długie wyżłobienie, prosty brzeg preaksjalny kości promieniowej, kość biodrową prawie okrągłą w przekroju trzonu i prawie równym w wymiarze przednio-tylnym wyrostkiem na jej płytce grzbietowej, przedni brzeg jej talerza zaokrąglony, wypukły, niezbyt szeroki z dobrze rozwiniętą powierzchnią stawową kulszową tejże kości.

Pytanie: Jaki badacz zajął się określaniem cech diagnostycznych tego dinozaura?
Odpowiedź: Puértolas-Pascual

Pytanie: Jak wygląda wyrostek kolczysty pierwszego z kręgów piersiowych Plesiopharosa?
Odpowiedź: skierowany do tyłu i grzbietowo zaokrąglony na końcu
Ronnie O’Sullivan

W pierwszej rundzie turnieju UK Championship (rozgrywanym w grudniu 2007) „The Rocket” zmierzył się z Michaelem Holtem, po pierwszej sesji prowadził O’Sullivan 5:3, zaś cały mecz wygrał 9:6. W drugiej rundzie tegoż turnieju zmierzył się z Markiem Kingiem, po pierwszej sesji prowadził 7:1, zaś druga sesja trwała zaledwie dwa frame’y, który wygrał O’Sullivan (wynik ostateczny: 9:1). W ćwierćfinale O’Sullivan grał z Jamiem Cope’em – po pierwszej sesji prowadził 6:2, w drugiej sesji rozegrano tylko trzy frame’y – i mecz zakończył się wysokim zwycięstwem O’Sullivana 9:2. Wartym odnotowania jest fakt, iż w 10 partii tego spotkania The Rocket próbował osiągnąć maksymalnego breaka – pomylił się jednak nieznacznie przy dublu na ostatniej czerwonej bili. W meczu półfinałowym z Markiem Selby O’Sullivan przegrywał 3:5 (po pierwszej sesji). W drugiej sesji półfinału UK Championship Ronnie O’Sullivan doprowadził do stanu 8:7 (następną partię wygrał Selby i był remis 8:8). W decydującym 17. framie O’Sullivan wbił swojego ósmego breaka maksymalnego (147 punktów) i wygrał mecz 9:8. Po tym wyczynie O’Sullivan powiedział, iż to było przyjemne „dać tłumowi powód do radości” w końcówce. Zwrócił również uwagę, że czuł się jakby „oszukał” ponieważ zagrał 16 słabych frame’ów, o których nikt nie będzie mówił, ze względu na breaka maksymalnego – dodał, iż wolałby wygrać ten mecz stosunkiem 9:3 grając solidnie i nie popełniając niewymuszonych błędów. Odnosząc się do breaka maksymalnego, powiedział, że dopiero po 40 wbitych punktach postanowił go wbić. Zapowiedział również, iż chce wbić następne breaki maksymalne w turniejach Masters i w trakcie MŚ – po to by sezon zakończyć z czterema breakami maksymalnymi.

Pytanie: Z jakim zawodnikiem O’Sullivan grał w ćwierćfinale? 
Odpowiedź: Jamiem Cope’em

Pytanie: Jaki był wynik meczu O’Sullivana z Jamiem Cope'em?
Odpowiedź: 9:2

Pytanie: Z kim O’Sullivan grał mecz finałowy?
Odpowiedź: Markiem Selby

Pytanie: Czy O’Sullivan wygrał w finałowym framie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile breaków maksymalnych chciał zdobyć O’Sullivan w jednym sezonie?
Odpowiedź: cztery
Okręt podwodny

Z punktu widzenia dalszego, powojennego rozwoju technologii oraz koncepcji zastosowania okrętów podwodnych, na uwagę zasługują dwa zjawiska, które pojawiły się w trakcie drugiej wojny światowej. Pierwszym z nich jest pojawienie się na szerszą skalę zwalczania okrętów podwodnych za pomocą samych okrętów podwodnych. W trakcie tej wojny kilkadziesiąt okrętów podwodnych zostało zatopionych przez inne okręty podwodne (w tym 58 okrętów należących do „Osi”). Co prawda, niemal wszystkie zostały zatopione w chwili, gdy płynęły na powierzchni, a więc okręt podwodny przeciwnika, atakując je, działał w normalnej dla siebie roli przeciwokrętowej, jednakże sam fakt podjęcia działań z zakresu zwalczania okrętów podwodnych przez jednostki tej samej klasy, stanowił zwiastun przyszłej podstawowej roli tych okrętów, która na dobre wykształciła się w trakcie zimnej wojny. Na razie jednak, w trakcie drugiej wojny światowej zanotowano tylko jeden przypadek skutecznego ataku okrętu podwodnego na inny okręt podwodny płynący w zanurzeniu – 9 lutego 1945 roku, zanurzony brytyjski HMS „Venturer” zatopił płynący również w zanurzeniu niemiecki U-864. Amerykańskie okręty podwodne zatopiły 23 jednostki tej klasy należące do Japonii, jednostki brytyjskie natomiast zatopiły 15 niemieckich okrętów podwodnych, 18 włoskich oraz dwa japońskie.

Pytanie: Czy okręty podwodne były niszczone podczas II wojny światowej?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie jednostki zatapiały okręty podwodne?
Odpowiedź: inne okręty podwodne

Pytanie: Kiedy okręty podwodne były zwykle atakowane?
Odpowiedź: gdy płynęły na powierzchni

Pytanie: Kiedy doszło do zaatakowania okrętu podwodnego pod powierzchnią wody?
Odpowiedź: 9 lutego 1945 roku

Pytanie: Do jakiego kraju należał zatopiony pod powierzchnią wody okręt podwodny?
Odpowiedź: Niemiec