mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Bieg na orientację

Drugą odmianą orientacji, która ma największe szanse trafić do programu zimowych igrzysk olimpijskich jest narciarski bieg na orientację. Pierwszym ważnym krokiem było włączenie tej dyscypliny do programu Międzynarodowego Festiwalu Kultury w Sugadaira w Japonii, który towarzyszył XVIII Zimowym Igrzyskom Olimpijskim w Nagano w 1998 roku. Kolejnym krokiem były w 2002 r. starania IOF-u o włączenie narciarskiej orientacji do programu XX Zimowych Igrzysk Olimpijskich, jednak decyzja nie została pozytywnie rozpatrzona m.in. z powodu małej popularności tego sportu poza krajami skandynawskimi. Także wniosek o włączenie do programu XXII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2014 r. został rozpatrzony negatywnie. Decyzja w tej sprawie miała zostać podjęta podczas kongresu Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Gwatemali w 2007 roku, jednak członkowie MKOl decyzję podjęli już 28 listopada 2006 na spotkaniu w Kuwejcie.
31 sierpnia 2010 International Orienteering Federation poinformowało o złożeniu wniosku o umieszczenie narciarskiego biegu na orientację w programie XXIII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2018 roku, jednak także ten wniosek został odrzucony. Obecnie trwają starania o umieszczenie narciarskiego biegu na orientację w programie XXIV Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2022 roku.

Pytanie: Jaki był pierwszy istotny ruch, przybliżający narciarski bieg na orientację do włączenia go w program igrzysk olimpijskich?
Odpowiedź: włączenie tej dyscypliny do programu Międzynarodowego Festiwalu Kultury w Sugadaira w Japonii

Pytanie: Jaka była jedna z przyczyn niewłączenia tej dyscypliny sportu w skład XX Zimowych Igrzysk Olimpijskich?
Odpowiedź: mała popularność tego sportu poza krajami skandynawskimi

Pytanie: W trakcie jakiego wydarzenia miała zapaść pierwotnie decyzja dotycząca umieszczenia narciarskiego biegu na orientację w programie XXII Zimowych Igrzysk Olimpijskich?
Odpowiedź: kongresu Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego w Gwatemali w 2007 roku

Pytanie: Jaka organizacja starała się o włączenie tej dyscypliny sportu w program dwudziestych trzecich zimowych igrzysk olimpijskich?
Odpowiedź: International Orienteering Federation
Zorza polarna

Słońce stale emituje strumień naładowanych cząstek, czyli wiatr słoneczny. Podczas rozbłysków Słońce wyrzuca większe ilości takich cząstek; należą do nich protony o energiach do 1 GeV oraz elektrony o kilka rzędów wielkości mniejszej energii (co wynika z mniejszej masy spoczynkowej tych cząstek). W pobliżu Ziemi tory lotu tych cząstek są odchylane przez ziemskie pole magnetyczne. Schwytane przez ziemską magnetosferę cząstki poruszają się po torze o kształcie helisy wzdłuż linii pola magnetycznego łączących obydwa ziemskie bieguny magnetyczne, powodując wzbudzenia atomów w obszarze polarnym, a skutkiem tego świecenie zorzowe. Atmosfera na dużych wysokościach jest zjonizowana i rozrzedzona, co jest przyczyną także emisji linii wzbronionych. Świecenie zorzowe tworzy ponad 270 linii emisyjnych, głównie tlenu i azotu.

Pytanie: Dlaczego emitowane elektrony niosą ze sobą mniej energii niż protony?
Odpowiedź: wynika to z mniejszej masy spoczynkowej tych cząstek

Pytanie: Co zmienia tor lotu emitowanych protonów i elektronów niedaleko Ziemi?
Odpowiedź: ziemskie pole magnetyczne

Pytanie: Co dzieje się z cząsteczkami, które przechwycone zostają przez ziemską magnetosferę?
Odpowiedź: poruszają się po torze o kształcie helisy wzdłuż linii pola magnetycznego łączących obydwa ziemskie bieguny magnetyczne, powodując wzbudzenia atomów w obszarze polarnym

Pytanie: Skutkiem jakich warunków jest emisja linii wzbronionych?
Odpowiedź: atmosfery zjonizowanej i rozrzedzonej na dużych wysokościach
Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca

Stowarzyszenia krajowe Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca stanowią łącznie światowy ruch humanitarny, którego posłannictwem jest zapobieganie ludzkim cierpieniom i łagodzenie ich wszędzie, gdzie one występują, ochrona życia i zdrowia oraz działanie na rzecz poszanowania istoty ludzkiej, zwłaszcza w czasie konfliktu zbrojnego i w innych sytuacjach zagrożenia, praca na rzecz zapobiegania chorobom oraz podnoszenia zdrowotności i opieki społecznej, popieranie dobrowolnego niesienia pomocy oraz stałej gotowości członków Ruchu do niesienia pomocy, jak również powszechnego poczucia solidarności z tymi, którzy potrzebują pomocy i ochrony ze strony Ruchu.

Pytanie: Jakie organizacje tworzą światowy ruch humanitarny?
Odpowiedź: Stowarzyszenia krajowe Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca

Pytanie: Jaka jest misja organizacji tworzących światowy ruch humanitarny?
Odpowiedź: zapobieganie ludzkim cierpieniom i łagodzenie ich wszędzie, gdzie one występują, ochrona życia i zdrowia oraz działanie na rzecz poszanowania istoty ludzkiej, zwłaszcza w czasie konfliktu zbrojnego i w innych sytuacjach zagrożenia, praca na rzecz zapobiegania chorobom oraz podnoszenia zdrowotności i opieki społecznej, popieranie dobrowolnego niesienia pomocy oraz stałej gotowości członków Ruchu do niesienia pomocy, jak również powszechnego poczucia solidarności z tymi, którzy potrzebują pomocy i ochrony ze strony Ruchu

Pytanie: Czy organizacje tworzące światowy ruch humanitarny mają nieść pomoc w czasie wojny?
Odpowiedź: tak
QAnon

Po 31 lipca 2018 roku, gdy odbył się wiec Donalda Trumpa w Tampa na Florydzie, na którym pojawiło się wielu przedstawicieli ruchu społecznego skupionego wokoł Q i jego przekazów, głównie media zarówno Stanów Zjednoczonych, jak i wielu państw świata pisały o Q i ruchu społecznym stosując określenia takie jak „najbardziej zwariowana teoria konspiracyjna” oraz „obłąkana sekta”. Sam dziennik Washington Post o zasięgu krajowym w ciągu tygodnia od wiecu opublikował około 15 artykułów. Następnego dnia, podczas spotkania z rzecznikiem prasowym Białego Domu padło pytanie o stosunek Donalda Trumpa do tego ruchu oraz ruchu „Czarni dla Trumpa”, na co rzecznik, Sarah Sanders, odpowiedziała wymijająco, że prezydent Trump nie popiera ugrupowań stosujących i promujących przemoc.

Pytanie: Jak media wyrażały się o ruchu Q w 2018 roku?
Odpowiedź: najbardziej zwariowana teoria konspiracyjna” oraz „obłąkana sekta

Pytanie: Podczas wiecu którego z prezydentów USA doszło do zgromadzenia zwolenników ruchu Q?
Odpowiedź: Donalda Trumpa

Pytanie: Kto w imieniu Trumpa wypowiedział się o ruchu Q?
Odpowiedź: Sarah Sanders

Pytanie: Czy Trump, w opinii swojego rzecznika, sprzyjał ruchowi Q?
Odpowiedź: nie
C7P

Ciągniki artyleryjskie C7P oficjalnie wprowadzono na wyposażenie Wojska Polskiego 12 czerwca 1934 roku. Podstawowym ich przeznaczeniem było holowanie dział ciężkich. Zgodnie z zapotrzebowaniem złożonym przez Dowództwo Artylerii w sierpniu 1937 roku, w latach 1937–1942 artyleria miała otrzymać łącznie 250 ciągników C7P. Pierwszym i głównym odbiorcą ciągników C7P był 1 Pułk Artylerii Najcięższej, gdzie wykorzystywano je do holowania elementów ciężkich moździerzy kal. 220 wz. 32 oraz przyczep z amunicją. Ogółem w latach 1934–1937 artyleria otrzymała 108 ciągników – niemal wszystkie znalazły się w 1 Pułku (99 ciągników) lub w składnicy jako zapas mobilizacyjny dla tej jednostki. Ostatecznie zgodnie z zapotrzebowaniem złożonym przez Dowództwo Artylerii w sierpniu 1937 roku, do roku 1942 artyleria miała otrzymać łącznie 250 ciągników C7P.

Pytanie: Od kiedy stanowiły część uzbrojenia Wojska Polskiego?
Odpowiedź: 12 czerwca 1934 roku

Pytanie: Do czego były przeznaczone?
Odpowiedź: holowania dział ciężkich

Pytanie: Do której jednostki dostarczano ich najwięcej?
Odpowiedź: 1 Pułku Artylerii Najcięższej

Pytanie: O ile jednostek tego typu miała się wzbogacić polska artyleria w latach 1937-1942?
Odpowiedź: 250
Zespół nocnego jedzenia

Ponadto w zespole nocnego jedzenia często obserwuje się nastrój depresyjny (odnotowany u 70% osób z NES), zwłaszcza wieczorem, odwrotnie, niż w przypadku zaburzenia depresyjnego nawracającego. U osób otyłych towarzyszy mu samoocena niższa, niż u osób bez NES, podobnie jak większy lęk. Pojawia się dysforia, poczucie utraty kontroli nad własnym jedzeniem i masą ciała. Nieraz odczuwają wstyd i ukrywają epizody nocnego jedzenia przed bliskimi sobie ludźmi. Zespół ten wiąże się z gorszą jakością życia.

Pytanie: Jaka część pacjentów cierpiących na zespół nocnego jedzenia posiada depresyjny nastrój?
Odpowiedź: 70%

Pytanie: Czy poziom lęku u otyłych osób z zespołem nocnego jedzenia jest wyższy niż ten u osób otyłych, które nie zmagają się z tym zaburzeniem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Pacjentom z NES wydaje się, że nie kontrolują jakich aspektów swojego życia?
Odpowiedź: własnego jedzenia i masy ciała

Pytanie: W jakiej porze dnia u osób cierpiących na NES można szczególnie zaobserwować depresyjny nastrój?
Odpowiedź: wieczorem

Pytanie: Czy NES poprawia często jakość życia?
Odpowiedź: nie
Wigilia Bożego Narodzenia

Zgodnie z tradycją w Polsce wieczerza wigilijna rozpoczyna się wraz z „pierwszą gwiazdką na niebie”. Jest to symboliczne nawiązanie do Gwiazdy Betlejemskiej zwiastującej narodziny Jezusa, którą według Biblii na wschodniej stronie nieba ujrzeli Trzej Królowie. Wieczerzę, jak każe obyczaj, postną, rozpoczyna się modlitwą i czytaniem fragmentu Ewangelii Mateusza, Łukasza lub Jana w części dotyczącej narodzin Jezusa. Potem uczestnicy wieczerzy wzajemnie przełamują się opłatkiem, jednocześnie składając sobie życzenia. Na stole przykrytym białym obrusem z wiązką sianka pod spodem ustawia się o jedno nakrycie więcej, niż wynosi liczba zgromadzonych osób. Dodatkowe miejsce przy stole wigilijnym przeznaczone jest dla niezapowiedzianego gościa, a zwyczaj ten upowszechnił się w XIX wieku. Ważnym zwyczajem towarzyszącym wigilii Bożego Narodzenia jest śpiewanie kolęd. Często też pod choinką umieszczane są prezenty, które wedle tradycji przynosić ma gwiazdor, św. Mikołaj, dzieciątko, aniołek lub gwiazdka.

Pytanie: Kiedy tradycyjnie powinno się zasiąść do kolacji wigilijnej?
Odpowiedź: wraz z „pierwszą gwiazdką na niebie”

Pytanie: Od czego powinna zacząć się wieczerza?
Odpowiedź: modlitwy i czytania fragmentu Ewangelii Mateusza, Łukasza lub Jana w części dotyczącej narodzin Jezusa

Pytanie: Jaka czynność powinna towarzyszyć łamaniu się opłatkiem?
Odpowiedź: składanie sobie życzeń

Pytanie: Co powinien przykrywać obrus rozłożony na wigilijnym stole?
Odpowiedź: wiązkę sianka
Srokosz

Srokosze wypatrują zdobyczy najczęściej siedząc na czatowni, od 1 do 15 m nad ziemią (najchętniej 2–5 m). Co kilka minut zmieniają miejsce czatowania. Ptaki badane w Szwecji w okresie zimowym dziennie przebywały średnio 11,8 km spędzając na jednej czatowni przeciętnie 8,6 minuty. Niekiedy patrolują otwarte tereny, takie jak kamieniste nieużytki czy zaorane pola. Srokosze są oportunistami. Ważnych informacji o diecie srokoszy dostarcza analiza wypluwek i zbiorów ze spiżarni tych ptaków. Żywią się różnorodnym pokarmem, od owadów, naziemnych kręgowców – takich jak żaby, traszki, jaszczurki i ssaki (np. norniki, ryjówki, myszy) po inne ptaki. W przeciwieństwie do gąsiorka (Lanius collurio) zazwyczaj nie zjadają piskląt. Podstawę diety srokosza stanowią jednak norniki – w środkowej Europie zwyczajne (Microtus arvalis), w północnej bure (M. eagrestis). Badania wypluwek ze środkowej i północnej Europy wykazały, że norniki stanowią w nich masowo 60 do 90%. Liczebnie w pokarmie srokosza dominują owady, zarówno te duże, jak i mniejsze, np. liczące 5–10 mm długości kusakowate. W razie niedoboru norników dzierzby te mogą zastępować je innymi ssakami. W sezonie zimowym może zwiększyć się udział ptaków w diecie, podobnie jak i w sezonie rozrodczym, kiedy dostępne są niedoświadczone młode ptaki. Wśród zjadanych ptaków dominują te niewielkie, jak mysikróliki, sikory, świergotki, trznadle, wróble, skowronki i zięby. Rzadziej są to ptaki dorównujące masą samemu srokoszowi, jak drozdy. Najczęściej zjadane są ptaki młode i niedoświadczone, chore albo wyczerpane wędrówką. Sporadycznie srokosze uzupełniają dietę owocami porzeczek, śliwy tarniny i dzikiej róży. Zimą obserwowano zjadanie i odnajdywano w wypluwkach pozostałości owoców głogu i śnieguliczki białej. Niewielkie stawonogi są połykane przez srokosze w całości lub dostarczane młodym. Większe zabiera do miejsca ich spożycia lub nakłuwa w spiżarniach. Mieszczą się one 0,5–1,5 m nad ziemią, wyjątkowo na ziemi lub w koronach drzew (gdy są nadmiernie niepokojone). Najczęściej zawieszają zdobycz na kikucie gałęzi, sęku, końcu gałązki, w miejscu złamania, na odstającej korze, kolcu, cierniu czy drucianym płocie. Bardzo rzadko zdobycz bywa nie nabijana, ale wciskana w jakieś zagłębienie. Dotyczy to pokarmu nienadającego się do nabicia, np. ślimaków z muszlami. Swoje zapasy srokosze zjadają zwykle w przeciągu 2–3 dni.

Pytanie: Z jakiej wysokości nad ziemią Srokosze oczekują na pojawienie się zdobyczy?
Odpowiedź: 1 do 15 m

Pytanie: Na jakiej podstawie można zbadać dietę Srokoszy?
Odpowiedź: analizy wypluwek i zbiorów ze spiżarni

Pytanie: Jakie zwierze jest podstawowym pokarmem Srokosza?
Odpowiedź: nornik

Pytanie: Na jakie ptaki najczęściej polują Srokosze?
Odpowiedź: mysikróliki, sikory, świergotki, trznadle, wróble, skowronki i zięby
Pożary lasów w Yellowstone (1988)

Wielkoskalowy pożar ćwierćtysiąclecia oprócz debaty dotyczącej filozofii ochrony przyrody sprowokował do licznych badań ekologicznych. Po nim zintensyfikowano badania dendrochronologiczne, które ujawniły, że cykle małych i dużych pożarów były typowe dla lasów tej strefy klimatycznej przez ostatnie tysiąclecia. Dało to argumenty na rzecz hipotez mówiących o wzroście różnorodności biologicznej na skutek zaburzeń takich jak pożary. Stało się jasne, że jedynym sposobem na wyeliminowanie naturalnych pożarów byłaby eliminacja naturalnych siedlisk. Ostatecznie, spektakularne wydarzenie w Yellowstone i innych lasach zachodniej Ameryki Północnej sprawiło, że sprawa naturalnych pożarów, które są nieodłącznym elementem kształtującym pirofityczne ekosystemy tego regionu, rozprzestrzeniła się poza środowisko naukowców i administracji leśnej, docierając do szerszej opinii publicznej. Zarówno kolejne badania ściśle naukowe (liczba projektów naukowych dotyczących pożaru w Yellowstone i okolicach w ciągu następnej dekady wyniosła ok. 250), jak i kwerenda archiwów oraz monitoring nowo powstających pożarów i ich skutków, dostarczają dużej ilości danych dla poznania ekologii pożarów. Z powstałej w ramach tego zestawienia mapy rejonów objętych pożarami od 1881 roku wyłania się obraz mozaiki obszarów, które od tego czasu dotknął istotny pożar raz, kilka razy lub też nie dotknął ani razu. Ciekawostką odkrytą dzięki programowi monitoringu jest fakt, że pożary przez służby parku są wykrywane najczęściej ok. godziny 15:03. Bierze się to stąd, że są to okolice najcieplejszego momentu dnia i ogień działa najintensywniej. Sam pożar natomiast dostarczył informacji dotyczących szczegółów pirofitycznych właściwości zarówno gatunków, jak i całych ekosystemów. Przekonano się, że wbrew obawom, nawet tak intensywny i rozległy pożar ma stosunkowo niewielki wpływ na duże ssaki i życie gleby.

Pytanie: Dlaczego służby tego parku najczęściej wykrywają pożary ok. godz. 15:03?
Odpowiedź: Bierze się to stąd, że są to okolice najcieplejszego momentu dnia i ogień działa najintensywniej

Pytanie: Czy tak ogromny pożar wywarł znaczący wpływ na duże ssaki zamieszkujące ten obszar?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co wykazano dzięki przeprowadzonym badaniom dendrochronologicznym?
Odpowiedź: że cykle małych i dużych pożarów były typowe dla lasów tej strefy klimatycznej przez ostatnie tysiąclecia

Pytanie: W jaki sposób można by wyeliminować naturalne pożary?
Odpowiedź: eliminując naturalne siedliska
Dunkierka (film 2017)

W ten sam weekend poza granicami Stanów Zjednoczonych film zarobił 46,8 mln dolarów amerykańskich (55,4 mln dolarów amerykańskich w okresie 13–23 lipca 2017). Lepszy wynik od Dunkierki osiągnął tylko film animowany Dru, Gru i Minionki, który zarobił w analogicznym okresie 48 mln dolarów amerykańskich. Dunkierka zarobiła w pierwszy weekend 12,4 mln dolarów amerykańskich w Wielkiej Brytanii, 10,3 mln dolarów amerykańskich w Korei Południowej oraz 4,7 mln dolarów amerykańskich w Austrii. Film zarobił także 4,9 mln dolarów amerykańskich we Francji w okresie 19–23 lipca 2017 roku (w tym 2,2 mln dolarów amerykańskich przed weekendem).

Pytanie: Który film wyprzedził Dunkierkę pod względem zarobionych pieniędzy?
Odpowiedź: Dru, Gru i Minionki

Pytanie: W którym kraju dochód w pierwszy weekend po premierze Dunkierki wyniósł 12,4 mln dolarów amerykańskich?
Odpowiedź: Wielkiej Brytanii

Pytanie: W jakim okresie Dunkierka spowodowała przychód w wysokości 4,9 mln dolarów amerykańskich we Francji ?
Odpowiedź: 19–23 lipca 2017

Pytanie: Ile wyniósł przychód z Dunkierki we Francji przed weekendem?
Odpowiedź: 2,2 mln dolarów amerykańskich
Jerzy Janowicz

Podczas kolejnego turnieju w Hamburgu Janowicz pokonał Robina Haase, kreczując w następnym meczu z Fernando Verdasco z powodu kontuzji bicepsa. Okres przygotowawczy do US Open rozpoczął turniejem w Montrealu, w którym, pokonawszy Juliena Benneteau i Franka Dancevica, w trzeciej rundzie przegrał z późniejszym triumfatorem turnieju Rafaelem Nadalem. Niepowodzeniem zakończył się start w turnieju w Cincinnati, gdzie już w pierwszej rundzie Polak został pokonany przez Jamesa Blake’a. W rozgrywkach singlowych na US Open Janowicz uległ w pierwszej rundzie kwalifikantowi Máximo Gonzálezowi 4:6, 4:6, 2:6.

Pytanie: Dlaczego poddał mecz przeciwko Verdascowi?
Odpowiedź: z powodu kontuzji bicepsa

Pytanie: Gdzie zagrał pierwszy mecz okresu przygotowawczego do US Open?
Odpowiedź: w Montrealu

Pytanie: Kto wygrał turniej w Montrealu?
Odpowiedź: Rafael Nadal

Pytanie: Na jakim etapie odpadł z rozgrywek w Cincinnati?
Odpowiedź: w pierwszej rundzie
Cradle of Filth

Tego samego roku ukazało się pierwsze wydawnictwo DVD – PanDaemonAeon. Wkrótce z zespołu odszedł perkusista Nicholas Barker – dołączył do norweskiej grupy blackmetalowej Dimmu Borgir. Zastąpił go Was Sarginson, nagrano z nim drugi mini-album zespołu – From the Cradle to Enslave. Tuż po nagraniach Sarginsona zastąpił szwedzki perkusista Adrian Erlandsson. Było to również pierwsze wydawnictwo, do którego w celach promocyjnych do tytułowego utworu został zrealizowany teledysk; reżyserem został Alex Chandon. Ponadto na albumie ukazały się interpretacje utworów „Death Comes Ripping” i „Sleepless” odpowiednio z repertuaru grup The Misfits i Anathema. Po nagraniach z zespołu odeszli klawiszowiec Les Smith oraz gitarzysta Stuart Antsis. Zastąpił ich Martin Powell, współpracujący wcześniej z grupą My Dying Bride oraz Paul Allender, który wystąpił na debiutanckim albumie Cradle of Filth.

Pytanie: Czy "Sleepless" był ich autorskim kawałkiem?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakim zespołem miał grać po odejściu od nich Barker?
Odpowiedź: Dimmu Borgir

Pytanie: Jak nazywa się ich pierwsze wydawnictwo DVD?
Odpowiedź: PanDaemonAeon

Pytanie: Z jakim zespołem grał wcześniej Powell?
Odpowiedź: My Dying Bride
Zygmunt Malanowicz

Często grywał w filmach Bohdana Poręby - Hubalu (1973), Gdzie woda czysta i trawa zielona (1977), Polonia Restituta (1981) i Penelopy (1989), a za rolę tytułową rewolucjonisty i jednego z wodzów Komuny Paryskiej Jarosława Dąbrowskiego w biograficznym filmie historycznym Jarosław Dąbrowski (1975) zdobył nagrodę za najlepszą rolę męską na Festiwalu w Karlowych Warach. W serialu Jana Łomnickiego Dom (1980, 1982) stworzył sugestywną postać Tomasza Ciećwierza, oficera ludowego WP zniszczonego przez system komunistyczny. Po transformacji ustrojowej w latach 90. nie otrzymywał ciekawych propozycji w kraju, częściowo ze względu na ostracyzm środowiska filmowego za jego współpracę z Porębą. W tym czasie Malanowicz był aktywny za granicą i realizował własne scenariusze na Białorusi, w tym dramat Szlachetna krew (Висока кров, 1989), gdzie wystąpił w roli Makarycza.

Pytanie: W filmach czyjej reżyserii Malanowicz grał najczęściej?
Odpowiedź: Bohdana Poręby

Pytanie: Kim był bohater, w którego Malanowski wcielił się w filmie Jarosław Dąbrowski?
Odpowiedź: rewolucjonistą, wodzem Komuny Paryskiej

Pytanie: Nagrodę na jakim festiwalu otrzymał za rolę Jarosława Dąbrowskiego?
Odpowiedź: Festiwalu w Karlowych Warach

Pytanie: W jakim kraju występował Malanowicz, gdy Polska zawiodła go pod względem ról?
Odpowiedź: Białorusi
Wolemia szlachetna

Roślina polecana jest do uprawiania jako osobliwość botaniczna i oryginalna roślina ozdobna. Sadzona może być w parkach i dużych ogrodach oraz jako roślina pojemnikowa na tarasach i w widnych pomieszczeniach. Promocja wolemii jako rośliny kolekcjonerskiej realizowana jest jako jedno z działań zabezpieczających zasoby gatunku, przy okazji dostarczających funduszy na jego ochronę czynną. Handel wolemią jest licencjonowany, każda roślina znajdująca się w ofercie handlowej opatrzona jest certyfikatem i indywidualnym numerem. Ze względu na unikatowy charakter gatunku, jest on często obecny w mediach, co zostało wykorzystane komercyjnie. Pierwsze okazy trafiły na licytacje, gdzie osiągały ogromne ceny. Młode rośliny pojawiły się w ofercie rynkowej najpierw w Australii, a w 2006 roku w różnych krajach świata (do tego roku w samej Australii sprzedano 50 tysięcy młodych drzewek). W miarę rozpowszechniania młodych roślin i zaspakajania potrzeb uprawy gatunku w kolekcjach, powstają plany zaspokojenia spodziewanego zapotrzebowania na wyroby z drewna wolemii i dlatego planuje się uprawę plantacyjną tego gatunku.

Pytanie: Czy można ją trzymać we wnętrzach?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z jakiego powodu promuje się ją jako roślinę kolekcjonerską?
Odpowiedź: jest to jedno z działań zabezpieczających zasoby gatunku, przy okazji dostarczających funduszy na jego ochronę czynną

Pytanie: Co to znaczy, że handel tą rośliną jest licencjonowany?
Odpowiedź: każda roślina znajdująca się w ofercie handlowej opatrzona jest certyfikatem i indywidualnym numerem

Pytanie: Z jakiego powodu pojawiają się plany założenia plantacji tej rośliny?
Odpowiedź: spodziewanego zapotrzebowania na wyroby z drewna wolemii
Pałeczka ropy błękitnej

Ekspresja genów może być regulowana przez komunikację pomiędzy konkretnymi komórkami lub quorum sensing (QS) dokonywany przez produkcję małych cząsteczek zwanych autoinduktorami. Quorum sensing kontroluje ekspresję wielu czynników zjadliwości. Inną postacią regulacji ekspresji genów, która pozwala bakterii szybko adaptować się do zmian otoczenia jest sygnalizacja środowiskowa. Niedawne badania wykazały, że anaerobioza może znacząco wpłynąć na produkcję czynników zjadliwości Pseudomonas aeruginosa.

Pytanie: Za pomocą produkcji jakich cząstek dokonuje się quorum sensing?
Odpowiedź: autoinduktorów

Pytanie: Co odpowiada za regulację ekspresji genów?
Odpowiedź: komunikacja pomiędzy konkretnymi komórkami lub quorum sensing

Pytanie: Ekspresja jakich czynników jest kontrolowana przez quorum sensing?
Odpowiedź: zjadliwości

Pytanie: Jaka inna postać regulacji ekspresji genów umożliwia bakteriom szybką adaptację?
Odpowiedź: sygnalizacja środowiskowa

Pytanie: Na co wpływa według badań anaerobioza?
Odpowiedź: produkcję czynników zjadliwości Pseudomonas aeruginosa