mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Chris Hunter

20 listopada 2009 podpisał kontrakt z innym klubem NBA – Golden State Warriors. W tym samym dniu zadebiutował w nowym zespole – w meczu przeciwko Portland Trail Blazers zanotował 4 punkty i 3 zbiórki w ciągu 14 minut. 1 grudnia, w meczu przeciwko Denver Nuggets, Hunter zagrał 26 minut (zdobył 8 punktów, miał też 3 zbiórki i 5 fauli). 2 dni później, w meczu przeciwko Houston Rockets, Hunter zagrał 21 minut i zdobył 3 punkty (ponadto 3 zbiórki, 3 bloki oraz 4 faule). 18 grudnia rozegrał swoje pierwsze spotkanie w wyjściowej piątce Wojowników. Zagrał jednak tylko 8 minut, a jego drużyna przegrała 118-109. 22 grudnia w meczu przeciwko Memphis Grizzlies Hunter po raz drugi wyszedł w wyjściowej piątce swojego zespołu. Łącznie na parkiecie spędził 31 minut, w tym czasie zdobył 14 punktów oraz 6 zbiórek. 6 marca 2010 był bliski zdobycia pierwszego double-double w NBA – w meczu z Charlotte Bobcats zdobył 9 punktów oraz zebrał z tablicy aż 13 piłek. Hunter swoje najlepsze dotychczasowe spotkanie w NBA rozegrał 15 marca 2010. Co prawda jego drużyna przegrała z obrońcami tytułu mistrzowskiego 3 punktami, jednak on sam może to spotkanie zaliczyć do udanych – zapisał do statystyk 22 punkty oraz 7 zbiórek w ciągu 36 minut. 2 dni później rozegrał kolejne dobre spotkanie – w ciągu 29 minut zdobył 17 punktów oraz zebrał 8 piłek z tablicy. 24 marca były gracz AZS Koszalin zanotował swoje pierwsze double-double w najlepszej lidze świata – jego 10 punktów oraz 10 zbiórek dało drużynie 18-punktowe zwycięstwo. W sezonie 2009/2010 Hunter wystąpił łącznie w 60 meczach w barwach Warriors (w tym 9 w wyjściowej piątce). Grał średnio przez 13,1 minuty. Jego średnie sięgnęły 4,5 punktu oraz 2,8 zbiórki. O ile Hunter może ten sezon zaliczyć do udanych – znalazł miejsce w meczowej rotacji trenera Dona Nelsona, to jego zespół już nie. Drużyna z Kalifornii wygrała jedynie 26 z 82 meczów i nie zakwalifikowała się do fazy play-off. Zajęła 4. miejsce w tabeli Pacific Division oraz dopiero 13. miejsce w tabeli Konferencji Zachodniej.

Pytanie: Kiedy Hunter grał przeciwko Memphis Grizzlies ?
Odpowiedź: 22 grudnia

Pytanie: Kiedy miało miejsce najlepsze spotkanie Huntera w NBA?
Odpowiedź: 15 marca 2010

Pytanie: Czy Hunter ma na swoim koncie double-double?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Zawodnikiem jakiego polskiego klubu był Hunter zanim zdobył międzynarodową popularność?
Odpowiedź: AZS Koszalin
Afera korupcyjna w polskiej piłce nożnej

22 marca 2007 WD PZPN podjął decyzję objętą rygorem natychmiastowej wykonalności o miesięcznym zawieszeniu klubu Arka Gdynia w rozgrywkach organizowanych przez PZPN. W ciągu tego miesiąca Arka miała rozegrać siedem meczów – 5 w Orange Ekstraklasie i po jednym w Pucharze Ekstraklasy i w Pucharze Polski. Zgodnie z regulaminami PZPN i rozgrywek OE nierozegrane pojedynki traktowane są jak walkowery, zaś trzy kolejne walkowery oznaczają, że drużyna „zostaje automatycznie wyeliminowana z rozgrywek i (...) zdegradowana o dwie klasy niżej, bez względu na liczbę zdobytych punktów”.

Pytanie: Przez jaki czas, zgodnie z decyzją władz, zespół ten nie mógł rozgrywać meczów?
Odpowiedź: miesiąc

Pytanie: Jakie konsekwencje regulamin PZPN przewiduje w stosunku do drużyny, która odda walkowerem trzy spotkania z rzędu?
Odpowiedź: zostaje automatycznie wyeliminowana z rozgrywek i (...) zdegradowana o dwie klasy niżej, bez względu na liczbę zdobytych punktów

Pytanie: Czy zgodnie z zasadami zespół ma możliwość rozegrania w innym terminie meczu, w którym nie wziął udziału przez dyskwalifikację?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Mecze w jakich rozgrywkach musiał opuścić ten klub przez dyskwalifikację?
Odpowiedź: Orange Ekstraklasie, Pucharze Ekstraklasy i Pucharze Polski

Pytanie: Czy decyzja podjęta przez PZPN miała jakikolwiek okres karencji?
Odpowiedź: nie
Alice in Chains

1 marca 1995, podczas 37. gali wręczenia nagród Grammy, „I Stay Away”, pochodzący z minialbumu Jar of Flies, uzyskał nominację w kategorii Best Hard Rock Performance. Wiosną do składu powrócił Staley, który przyznał, że „wszyscy czuliśmy się rozbici i mieliśmy poczucie jakbyśmy się nawzajem zdradzili”. Prace nad trzecim albumem studyjnym trwały od kwietnia do sierpnia w Bad Animals Studio. Procesem produkcji zajął się Toby Wright. 6 października udostępniono dla rozgłośni radiowych kompozycję „Grind”, która stała się singlem promującym album. Utwór dotarł m.in. do 7. pozycji Mainstream Rock Songs i 23. w Wielkiej Brytanii.

Pytanie: Czy Staley zdecydował się zakończyć współpracę z zespołem na dobre?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy "Grind" dodarł na szczyt Mainstream Rock Songs?
Odpowiedź: nie
Alice in Chains

W listopadzie Staley wziął udział w ostatnim projekcie. Dołączył do supergrupy Class of ’99, w skład której weszli Martyn LeNoble, Matt Serletic, Stephen Perkins i Tom Morello. Muzycy nagrali cover „Another Brick in the Wall” Pink Floyd, pochodzący z albumu The Wall (1979). 29 czerwca została wydana pierwsza kompilacja zespołu – Nothing Safe: Best of the Box, promowana singlem „Get Born Again”, który odnotował 4. miejsce na Mainstream Rock Songs. Z okazji wydania kompilacji, 19 lipca konsorcjum radiowe Rockline przeprowadziło wywiad z muzykami Alice in Chains. Z uwagi na nieobecność Staleya w studiu, połączono się z nim telefonicznie. 26 października ukazał się retrospekcyjny 4-płytowy box set – Music Bank. Prócz studyjnych i koncertowych wersji, zawierał on nieopublikowane wcześniej kompozycje oraz dema i remiksy niektórych utworów. Promowany był singlem „Fear the Voices”, który dotarł do 11. lokaty Mainstream Rock Songs.

Pytanie: Jacy muzycy, poza Staley'em, należeli do zespołu Class of ’99?
Odpowiedź: Martyn LeNoble, Matt Serletic, Stephen Perkins i Tom Morello

Pytanie: Jaki był pierwszy projekt muzyków z grupy Class of ’99 po tym, jak dołączył do nich Staley?
Odpowiedź: nagrali cover „Another Brick in the Wall” Pink Floyd, pochodzący z albumu The Wall (1979)

Pytanie: Jak rozwiązano problem braku obecności Staleya w studiu konsorcjum radiowego Rockline?
Odpowiedź: połączono się z nim telefonicznie

Pytanie: Jakie piosenki znalazły się na box secie zatytułowanym Music Bank?
Odpowiedź: Prócz studyjnych i koncertowych wersji, zawierał on nieopublikowane wcześniej kompozycje oraz dema i remiksy niektórych utworów
Liga Europy UEFA (2016/2017)

Do startu w fazie grupowej uprawnionych było 48 drużyn (w tym 22 zwycięzców rundy play-off Ligi Europy, 10 przegranych rundy play-off Ligi Mistrzów), które rozegrały spotkania systemem każdy z każdym u siebie i na wyjeździe. W jego trakcie losowania zespoły były rozdzielone na 4 koszyki według współczynnika UEFA, następnie rozlosowane i podzielone na 12 grup po 4 drużyny każda. Do jednej grupy nie trafiły drużyny z tego samego koszyka i federacji, a także z powodu napiętej sytuacji politycznej na Ukrainie, UEFA podjęła decyzję, że w jednej grupie nie mogły znaleźć się drużyny z federacji ukraińskiej i rosyjskiej. Losowanie odbyło się 26 sierpnia 2016 roku w Monako.

Pytanie: Ile drużyn mogło wystąpić w fazie grupowej Ligii Europy?
Odpowiedź: 48

Pytanie: Jakim systemem były rozgrywane mecze między drużynami, które dostały się do fazy grupowej Ligii Europy?
Odpowiedź: każdy z każdym u siebie i na wyjeździe

Pytanie: Na ile koszyków były podzielone drużyny w trakcie meczów Ligii Europy?
Odpowiedź: 4

Pytanie: Drużyny z jakich federacji nie mogły być w jednej grupie? 
Odpowiedź: ukraińskiej i rosyjskiej

Pytanie: W jakim kraju miało miejsce losowanie drużyn do Ligii Europy 2016/2017?
Odpowiedź: w Monako
Jerzy Stuhr

Rozpoczął pracę jako aktor w Starym Teatrze. Na wielkim ekranie debiutował niewielką rolą w filmie Hieronima Przybyła Milion za Laurę (1971). W kolejnych latach pojawił się epizodycznie m.in. w filmach Andrzeja Żuławskiego, Jerzego Gruzy i Antoniego Krauze. W 1976 zagrał swoją pierwszą, główną rolę filmową – Antoniego Gralaka, młodego mężczyzny, który po opuszczeniu zakładu karnego po trzech latach odsiadki próbuje ułożyć sobie nowe życie w realiach Polski lat 70. XX wieku w filmie Krzysztofa Kieślowskiego Spokój (1980). W tym czasie pojawił się w innym filmie reżysera, Bliźnie (1976), w którym wcielił się w asystenta głównego bohatera, dyrektora Stefana Bednarza. W 1978 premierę miały dwa filmy, w których zagrał główną rolę: Wodzirej Feliksa Falka i Seans Sławomira Idziaka, jak też film Andrzeja Wajdy Bez znieczulenia, w którym odegrał drugoplanową postać adwokata Jerzego Porębowicza. W 1979 pojawił się na ekranie w roli Filipa Mosza, głównego bohatera filmu Krzysztofa Kieślowskiego Amator.

Pytanie: W jakim filmie wystąpił po raz pierwszy Stuhr?
Odpowiedź: Milion za Laurę

Pytanie: Kto wyreżyserował film, w którym po raz pierwszy wystąpił Stuhr?
Odpowiedź: Hieronim Przybył

Pytanie: Czy Stuhr w filmie "Milion za Laurę" zagrał główną rolę?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jaką postać wcielił się Stuhr w filmie " Amator"?
Odpowiedź: Filipa Mosza
Kylie Minogue

Minogue wystąpiła razem z Pet Shop Boys w piosence „In Denial” pochodzącej z ich albumu Nightlife, po czym spędziła kilka miesięcy na Barbados. W kwietniu 1999 roku Minogue podpisała nowy kontrakt z wytwórnią Parlophone, która wzięła sobie za cel przywrócić ją na miejsce topowej artystki pop. Jej siódmy album Light Years został wydany we wrześniu 2000 roku. Był dużym sukcesem komercyjnym, stając się pierwszą płytą, która osiągnęła pierwsze miejsce w sprzedaży w jej rodzimej Australii, a także osiągnęła drugie miejsce w Wielkiej Brytanii. Główny singel „Spinning Around” dotarł na pierwsze miejsce w Australii i Wielkiej Brytanii, nadając Minogue osiągnięcie pierwszych miejsc singlami w trzech kolejnych dekadach. W teledysku do tego utworu Minogue nosiła, tańcząc na parkiecie, złote mini-szorty, które stały się jednym z jej „znaków rozpoznawczych”. Drugi singel „On a Night Like This” zajął pierwsze miejsce w Australii i drugie miejsce w Wielkiej Brytanii. Trzeci singel, w duecie z Robbiem Williamsem „Kids”, znalazł się w Top 20 w Australii oraz drugie miejsce w Wielkiej Brytanii. Czwarty singel „Please Stay” trafił do Top 20 w Australii oraz Top 10 w Wielkiej Brytanii. Na uwagę zasługuję również piosenka „Your Disco Needs You”, która mimo że nie została oficjalnym singlem, a wytwórnia odmówiła jego wydania, to powstał do niej teledysk, a utwór ma bardzo dużą rzeszę sympatyków wśród fanów i jest chętnie i często grany przez Minogue na koncertach do dziś. W październiku 2000 roku, Minogue wystąpiła na ceremonii zamknięcia Letnich Igrzysk Olimpijskich, oraz następnie na ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Paraolimpijskich. Jej wykonanie piosenki „Dancing Queen” zespołu ABBA zostało wybrane jednym z najbardziej historycznych, spektakularnych momentów w całych seriach tych imprez. W kolejnym roku Minogue odbyła trasę On a Night Like This Tour, odwiedzając Europę i Australię.

Pytanie: Jaki rezultat chciała osiągnąć wytwórnia Parlophone?
Odpowiedź: przywrócić ją na miejsce topowej artystki pop

Pytanie: Jaki tytuł nosi jej 7. płyta?
Odpowiedź: Light Years

Pytanie: Czy podczas występu w ramach igrzysk w 2000 roku wykonała cover?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z jakiego kraju pochodzi?
Odpowiedź: Australii

Pytanie: W videoklipie do jakiej piosenki miała ubrane słynne mini-szorty w kolorze złotym?
Odpowiedź: „Spinning Around”
Kylie Minogue

W listopadzie 2004 Minogue wydała drugą oficjalną kompilację Ultimate Kylie. Dotarł on do czwartego miejsca w Wielkiej Brytanii i piątego miejsca w Australii. Pierwszy singel z albumu „I Believe in You” osiągnął drugie miejsce w Wielkiej Brytanii i szóste miejsce w Australii, piosenka otrzymała następnie później nominację do nagrody Grammy w kategorii „Najlepsze Nagranie Dance”. Drugi singel „Giving You Up” zajął szóste miejsce w Wielkiej Brytanii i ósme miejsce w Australii. W marcu 2005, Minogue rozpoczęła trasę koncertową Showgirl: The Greatest Hits Tour. Po występach w Europe udała się do Melbourne, by zacząć część australijską, lecz został u niej wtedy zdiagnozowany rak piersi, co zmusiło ją do przerwania trasy. Po skutecznej i udanej kuracji Minogue powróciła na scenę w Australii w listopadzie 2006, z trasą Showgirl: The Homecoming Tour. Jej choreografie zostały zmienione i uproszczone, żeby Minogue będąca pod koniec trwania rehabilitacji mogła im sprostać, zwiększono czas potrzebny jej na zmiany kostiumów i przerwy między kolejnymi aktami koncertu. Media opisywały występy Minogue jako energetyczne, w tym czasopismo The Sydney Morning Herald opisało koncert jako „ekstrawagancja” i „jej prawdziwy triumf”.

Pytanie: Nominację w jakiej kategorii przyznano singlowi „I Believe in You”?
Odpowiedź: „Najlepsze Nagranie Dance”

Pytanie: Jak nazywała się trasa koncertowa, którą odbyła w 2005 roku?
Odpowiedź: Showgirl: The Greatest Hits Tour

Pytanie: Co spowodowało, że Minogue nie dała rady skończyć trasy koncertowej Showgirl: The Greatest Hits Tour?
Odpowiedź: zdiagnozowany rak piersi

Pytanie: Dlaczego choreografia, którą wykonywała podczas trasy Showgirl: The Homecoming Tour została uproszczona?
Odpowiedź: żeby Minogue będąca pod koniec trwania rehabilitacji mogła im sprostać
Władca Pierścieni

Władca Pierścieni został sfilmowany dwa razy. W latach 1977–1979 wytwórnia Warner Brothers podjęła próbę ekranizacji książki w postaci filmu animowanego. Przeniesienia powieści na ekran podjął się znany twórca animacji filmowych Ralph Bakshi, który nakręcił pierwszą część filmu Władca Pierścieni, obejmującą ok. półtora tomu powieści, ale wskutek konfliktu Bakshiego z producentami ekranizacja nie została ukończona. Powodem konfliktu był podział dochodów uzyskanych po premierze. Film kosztujący osiem milionów dolarów przyniósł wpływy z kin w wysokości trzydziestu milionów dolarów. Za kontynuację uważa się film wytwórni Rankin/Bass Productions pod tytułem Powrót króla z 1980 roku.

Pytanie: Ile razy filmowano Władce Pierścieni? 
Odpowiedź: dwa

Pytanie: Jaka wytwórnia chciała przedstawić Władce Pierścieni jako film animowany? 
Odpowiedź: Warner Brothers

Pytanie: Dlaczego nie ukończono pierwszej wersji ekranizacji Władcy Pierścieni? 
Odpowiedź: wskutek konfliktu Bakshiego z producentami

Pytanie: Ile zarobiła ekranizacja Władcy Pierścieni? 
Odpowiedź: trzydzieści milionów dolarów

Pytanie: W którym roku nagrano film "Powrót króla"?
Odpowiedź: 1980
Lawon Barszczeuski

9 grudnia 2007 roku, na zjeździe Partii BNF, został wybrany na jej przewodniczącego. Jego kandydatura została wysunięta jako bezalternatywna, ponieważ delegaci w przewidzianym czasie nie byli w stanie wybrać przewodniczącego na drodze głosowania. Stanowisko zachował do 5 września 2009 roku, kiedy to na kolejnym zjeździe Partii BNF przegrał wybory z Alaskiejem Janukiewiczem. Barszczeuski otrzymał wówczas 144 głosy, Janukiewicz – 173. Po przegranej Lawon Barszczeuski wystosował do członków partii list, w którym napisał:

Pytanie: Przewodniczącym jakiej partii został Barszczeuski? 
Odpowiedź: Partii BNF

Pytanie: Kiedy Barszczeuski został wybrany na przewodniczącego Partii BNF?
Odpowiedź: 9 grudnia 2007 roku

Pytanie: Do którego roku Barszczeuski piastował stanowisko przewodniczącego Partii BNF? 
Odpowiedź: 2009

Pytanie: Kto pełnił stanowisko przewodniczącego Patii BNF po Barszczeuskim?
Odpowiedź: Alaskiej Janukiewicz
Mecz Gwiazd Polskiej Ligi Koszykówki 2011

Konkurs wsadów podczas Meczu Gwiazd Polskiej Ligi Koszykówki 2011 był 15. takim konkursem w historii Meczów Gwiazd Polskiej Ligi Koszykówki. Głównymi faworytami do zwycięstwa byli Cameron Bennerman oraz zwycięzca poprzedniej edycji Eddie Miller. W eliminacjach głównego konkursu, które rozpoczęły się w niedzielę, 16 stycznia, o godzinie 17:20, zawodnicy wykonywali po 2 próby oceniane w skali od 0 do 5 punktów przez 5 sędziów: Macieja Zielińskiego, Adama Wójcika, Janusza Pęcherza, Dariusza Grodzińskiego oraz Jacka Jakubowskiego. W przypadku nieudanej próby wykonania wsadu zawodnik otrzymywał 0 punktów. Do finałowej rywalizacji awansowało 3 zawodników z najwyższą sumą punktów zdobytych w 2 próbach eliminacyjnych – Łukasz Biedny (46 na 50 możliwych punktów), Bennerman (44 punkty) oraz Miller (42 punkty). Z dalszej rywalizacji odpadli Bryan Davis (17 punktów) oraz Ted Scott (0 punktów). Finał konkursu wsadów podczas Meczu Gwiazd Polskiej Ligi Koszykówki 2011 rozegrano w przerwie między II a III kwartą meczu. Podobnie jak w eliminacjach 2 próby zawodników oceniało 5 sędziów: Zieliński, Wójcik, Pęcherz, Jakubowski oraz Marek Feruga, który zastąpił Dariusza Grodzińskiego. Do końcowego wyniku zawodników, oprócz wyników uzyskanych w finale, zaliczano także punkty zdobyte w eliminacjach. Rywalizację wygrał Łukasz Biedny, który w finale zdobył maksymalną ilość 50 punktów, co łącznie z wynikiem z eliminacji pozwoliło mu zgromadzić 96 na 100 możliwych punktów. W pierwszej finałowej próbie wykonał on wsad nad dwoma kolegami, a w drugiej przeskoczył nad grupą cheerleaderek i maskotką imprezy. Drugą pozycję zajął Bennerman gromadząc w sumie 87 punktów, a trzeci był Miller (67 punktów). Biedny został piątym Polakiem w historii, który wygrał konkurs wsadów podczas Meczu Gwiazd PLK i pierwszym amatorem, który tego dokonał.

Pytanie: Kto zwyciężył 14. konkurs wsadów zorganizowany w ramach meczu gwiazd PLK?
Odpowiedź: Eddie Miller

Pytanie: Jak nazywali się sędziowie, którzy oceniali podejścia zawodników w eliminacjach?
Odpowiedź: Maciej Zieliński, Adam Wójcik, Janusz Pęcherz, Dariusz Grodziński oraz Jacek Jakubowski

Pytanie: Kto nie awansował do finału tej konkurencji?
Odpowiedź: Bryan Davis oraz Ted Scott

Pytanie: Czy finałową rywalizację oceniał ten sam skład sędziowski?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy zwycięzca 15. edycji tego konkursu był profesjonalnym graczem?
Odpowiedź: nie
Edward Gierek

Upadek Edwarda Gierka był związany z falą strajków w lipcu/sierpniu 1980 i powstaniem Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Jeszcze przed podpisaniem porozumień sierpniowych oficjalne komunikaty prasowe podawały, że Edward Gierek przekazał tymczasowo władzę Stanisławowi Kani ze względu na chorobę serca i konieczność hospitalizacji. 5 września trafił do kliniki w Aninie z objawami zawału. 6 września 1980, na VI Plenum PZPR, formalnie zdecydowano o odebraniu Edwardowi Gierkowi stanowiska I sekretarza KC PZPR i wybrano w jego miejsce Stanisława Kanię. Na posiedzeniu KC PZPR obradującym w dniach 1–2 grudnia tego samego roku został razem z Piotrem Jaroszewiczem usunięty z Komitetu Centralnego. 19 grudnia został usunięty z Rady Państwa i zrzekł się mandatu posła. 18 maja 1981 stanął przed powołaną przez PZPR komisją Grabskiego (powołaną głównie do zbadania sprawy nadużyć wysokich funkcjonariuszy partyjnych PZPR, związanych z nieprawidłowym wykorzystaniem pożyczek zagranicznych z lat 70.). Raport komisji Tadeusza Grabskiego został ogłoszony w lipcu 1981 na IX Zjeździe PZPR (upublicznił go dopiero w 1985 emigracyjny Instytut Literacki w Paryżu). Mimo że twórcy raportu nie wnioskowali o usunięcie Edwarda Gierka z PZPR, delegaci na zjazd podjęli taką uchwałę, co było ewenementem na skalę całego bloku wschodniego.

Pytanie: Dlaczego według przekazów prasowych jego stanowisko objął tymczasowo Stanisław Kani?
Odpowiedź: ze względu na chorobę serca i konieczność hospitalizacji

Pytanie: Z jaką dolegliwością został skierowany do szpitala we wrześniu 1980 roku?
Odpowiedź: z objawami zawału

Pytanie: Jaki był kluczowy powód powołania komisji Tadeusza Grabskiego?
Odpowiedź: zbadanie sprawy nadużyć wysokich funkcjonariuszy partyjnych PZPR, związanych z nieprawidłowym wykorzystaniem pożyczek zagranicznych z lat 70

Pytanie: Kiedy zapadła ostateczna decyzja o odebraniu mu stanowiska I sekretarza KC PZPR?
Odpowiedź: 6 września 1980
Hieronim Wietor

Wietor, któremu z racji humanistycznych zainteresowań nieobce były zagadnienia reformy Kościoła, utrzymywał kontakty z przedstawicielami polskiej reformacji, zapewne znał Andrzeja Trzecieskiego i jego otoczenie, jednak charakter tych relacji nie jest do końca jasny. W 1536 roku drukarz został aresztowany i uwięziony w ratuszu za sprowadzanie i kolportaż książek oraz obrazów, które uznano za obrażające wiarę katolicką. Być może chodziło o Epistula ad Henricum VIII Marcina Lutra lub przekład Biblii niemieckiego teologa z drzeworytami Cranacha. Wietor bronił się tłumacząc, iż nie znał treści sprowadzonych książek, ostatecznie proces o złamanie zakazów króla i biskupa nie zakończył się dla niego żadnymi poważniejszymi konsekwencjami, najpewniej w ogóle do niego nie doszło. Władze kościelne podejrzewały go jednak czasem o herezję, stąd przed sądem biskupim musiał złożyć wyznanie wiary, choć nie jest do końca jasne, kiedy miało to miejsce (1536 lub później). W 1545 roku poznał się bliżej z Bernardem Wojewódką, który przebywał w Krakowie z polecenia księcia Albrechta Hohenzollerna w misji dotyczącej uruchomienia drukarni w Królewcu. Nazwisko Wietora pojawiła się kilka razy w korespondencji Wojewódki z księciem, sam drukarz najpewniej osobiście wybrał się do Prus Książęcych, jednak nie zdecydował się na założenie filii własnej oficyny w Królewcu. W następnym roku wytłoczył, w formie druku ulotnego, tłumaczenie Psalmu 13, z nutami, autorstwa Wojewódki. Jednak w trakcie swojej działalności drukował także teksty potępiające reformację, od bulli Leona X po pisma humanistów.

Pytanie: W którym roku Wietor trafił do aresztu?
Odpowiedź: W 1536

Pytanie: Dlaczego Wietor został zamknięty w zakładzie karnym?
Odpowiedź: za sprowadzanie i kolportaż książek oraz obrazów, które uznano za obrażające wiarę katolicką

Pytanie: Dlaczego Wietor został zmuszony do złożenia wyznania wiary?
Odpowiedź: Władze kościelne podejrzewały go jednak czasem o herezję

Pytanie: Czy znana jest dokładna data złożenia przez Wietora wyznania wiary?
Odpowiedź: nie
Dywizjon 303. Historia prawdziwa

Przygotowania do produkcji filmu rozpoczęły się w lutym 2016, a zdjęcia w sierpniu tego samego roku. W filmie wykorzystano wypożyczony z Wielkiej Brytanii latający egzemplarz myśliwca Hawker Hurricane Mk.XII, zbliżony do myśliwców używanych w tym okresie w dywizjonie (oznaczony na potrzeby filmu literami RF-E i numerem P3700), oraz samolot szkolny de Havilland Tiger Moth z tej epoki, stanowiący własność polskiego kolekcjonera. Zbudowano także dwie makiety myśliwców Hurricane, które później trafiły do muzeum Dywizjonu 303 w Napoleonie oraz Muzeum Arkadego Fiedlera w Puszczykowie. Zdjęcia z lotniska Northolt kręcono w Oborach koło Konstancina.

Pytanie: Jaki myśliwiec został wykorzystany do stworzenia filmu Dywizjon 303.?
Odpowiedź: Hawker Hurricane Mk.XII

Pytanie: Kto posiadał samolot szkolny de Havilland Tiger Moth?
Odpowiedź: polski kolekcjoner

Pytanie: W którym roku zaczęto kręcić film "Dywizjon 303."?
Odpowiedź: 2016

Pytanie: Makiety jakich samolotów wybudowano na potrzeby filmu?
Odpowiedź: myśliwców Hurricane
Izuagbe Ugonoh

5 marca 2015 podczas gali w Manukau w drugim pojedynku w wadze ciężkiej wygrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie z Thomasem Peato (2-3, 0 KO). 13 czerwca 2015 w nowozelandzkim Palmerston North wygrał jednogłośnie na punkty 79−74, 79−70 i 78−73 z faworyzowanym Juliusem Longiem (16-18, 14 KO) w ośmiorundowym pojedynku. 1 sierpnia 2015 w Invercargill pokonał przez nokaut w drugiej rundzie Williama Quarrie’ego (5-4, 2 KO). 15 października 2015 podczas gali w Auckland pokonał reprezentanta Ghany Ibarahima Labarana (13-4, 11 KO) przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. Stawką pojedynku były pasy WBO Africa oraz WBA Oceania. 5 grudnia 2015 znokautował na gali w Hamilton w pierwszej rundzie Meksykanina Vicente Sandeza (15-5, 10 KO), dzięki czemu obronił pas WBO Africa w wadze ciężkiej.

Pytanie: Z jakim zawodnikiem Izuagbe Ugonoh zwyciężył podczas gali w Manukau?
Odpowiedź: z Thomasem Peato

Pytanie: W jaki sposób Izuagbe Ugonoh pokonał Thomasa Peato?
Odpowiedź: przez techniczny nokaut

Pytanie: Ile rund miała walka 13 czerwca 2015 roku w Palmerston North?
Odpowiedź: osiem

Pytanie: Czy Izuagbe Ugonoh obronił pas WBO Africa?
Odpowiedź: tak