mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Severus Snape

Nowy nauczyciel obrony przed czarną magią, Bartemiusz Crouch Junior, pod powłoką uwięzionego przez siebie Alastora Moody’ego powrócił do Hogwartu. Wrzucił kartkę z imieniem „Harry Potter” do Czary Ognia, wyłaniającej uczestników Turnieju Trójmagicznego. Snape wierzył, że Potter zrobił to sam. Natomiast Crouch/Moody oskarżał Severusa jako dawnego śmierciożercę lub Karkarowa o niecne posunięcia. Na początku roku przeszukiwał jego biuro twierdząc, że to „przywilej Aurora” i że Dumbledore wspomniał o nim. Snape był oburzony oskarżeniami Moody’ego, ale nic nie mógł zrobić. Pomimo to Snape ostrzegał dyrektora przed mrocznym znakiem na swoim przedramieniu i Karkarowa. Ten stawał się coraz bardziej wyraźny, zdradzając powrót Voldemorta do świata żywych. Po odrodzeniu Voldemorta, pod wpływem serum prawdy dostarczonego przez profesora Snape’a, Crouch opisał plan Lorda Voldemorta, jak również swoją rolę w tym planie. Dumbledore i Snape próbowali przekonać Korneliusza Knota, że czarnoksiężnik powrócił, jednakże Minister uznał te informacje za brednie. Po tych wydarzeniach Snape otrzymał od Dumbledore’a misję – miał wrócić w szeregi śmierciożerców i stać się podwójnym agentem.

Pytanie: Kto objął stanowisko nowego wykładowcy obrony przed czarną magią?
Odpowiedź: Bartemiusz Crouch Junior

Pytanie: W czyim ciele ukrył się Bartemiusz?
Odpowiedź: Alastora Moody’ego

Pytanie: Jakie było zadanie Czary Ognia?
Odpowiedź: wyłonienie uczestników Turnieju Trójmagicznego

Pytanie: Co zdradził Bartemiusz po napojeniu go eliksirem prawdy?
Odpowiedź: opisał plan Lorda Voldemorta, jak również swoją rolę w tym planie

Pytanie: Czy Knot uwierzył w to, że Voldemort ożył?
Odpowiedź: nie
Severus Snape

W czasie roku szkolnego Snape kontynuował swoją pracę jako podwójny agent. Widziany był już w czasie wakacji letnich, gdy na Grimmauld Place 12 zdawał raport przed innymi członkami Zakonu Feniksa. Mistrz Eliksirów podczas tych wizyt nie omieszkał się naśmiewać z Syriusza, który jako uciekinier nie mógł uczestniczyć w działaniach organizacji, co frustrowało mężczyznę. Poproszony przez Dumbledore’a, pod przykrywką korepetycji z eliksirów, nauczał Harry’ego oklumencji by ten mógł zamknąć swój umysł przed wizjami Czarnego Pana. Wyrzucił go jednak, gdy Harry zajrzał do jego myśloodsiewni i ujrzał jak James Potter znęca się nad Severusem. Sam podawał też fałszywe serum prawdy uczniom, gdy Dolores Jane Umbridge została Wielkim Inkwizytorem, a później dyrektorem Hogwartu. On też zwołał członków Zakonu Feniksa by pomogli Harry’emu w Departamencie Tajemnic Ministerstwa Magii. Tuż po klęsce Czarnego Pana i jego zwolenników tamże, Dumbledore wyznał Snape’owi, że Harry jest ostatnim horkruksem i to sam Voldemort musi zabić chłopca by Ten, Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać mógł zostać pokonany. Gdy Dumbledore założył pierścień Marvolo Gaunta na palec i ściągnął na siebie klątwę, Snape powstrzymał jej działanie na rok.

Pytanie: Do jakiego zakonu należał Snape?
Odpowiedź: Feniksa

Pytanie: Z kogo śmiał się Snape podczas wizyt w Kwaterze Głównej?
Odpowiedź: Syriusza

Pytanie: Jaki był cel zajęć z oklumencji, prowadzonych przez Snape?
Odpowiedź: zamknięcie umysłu Harrego przed wizjami Czarnego Pana

Pytanie: Klątwę pochodzącą z czyjego pierścienia powstrzymywał Snape?
Odpowiedź: Marvolo Gaunta
Pete Burns

Podobnie jak brytyjski wokalista zespołu Culture Club – Boy George i aktor Alexis Arquette, Pete Burns określił swoją osobowość jako androgyniczną. W roku 2000 oddał się zabiegowi chirurgii plastycznej, w swoje usta miał wstrzykiwany poliakrylamid, przeszedł kosmetyczny zabieg chirurgiczny policzka i nosa. W roku 2006 przyznał jednak, że zabieg na usta został fatalnie przeprowadzony, przez co Burns miesiącami walczył z depresją i myślami samobójczymi, musiał się poddać także operacji rekonstrukcji twarzy.

Pytanie: Z jakiego kraju pochodzi Boy George?
Odpowiedź: Wielkiej Brytanii

Pytanie: Kim z zawodu jest Alexis Arquette?
Odpowiedź: aktorem

Pytanie: Zabiegom z jakiej gałęzi medycyny poddawał się Pete Burns?
Odpowiedź: chirurgii plastycznej
Ententa

Wielka Brytania, największe mocarstwo kolonialne świata (zob. Imperium brytyjskie), znalazła się w zagrożeniu dla swych terytoriów zamorskich, przez istniejącą dopiero od 1871 niemiecką Cesarską Marynarkę Wojenną. Marynarka Niemiec od końca XIX wieku była niezwykle intensywnie rozbudowywana. W latach poprzedzających I wojnę światową była już drugą potęgą morską świata, ustępując jedynie Royal Navy. Wielka Brytania, wybierając mniejsze zło, sprzymierzyła się ze swoim odwiecznym wrogiem, Francją. Jako drugi został zawarty układ angielsko-francuski (tzw. entente cordiale, 1904), a następnie porozumienie rosyjsko-angielskie (1907). Tym samym trójporozumienie zaczęło funkcjonować w 1907. Układ 1907 podobnie jak 1904 był wytyczeniem stref wpływów, układem wzajemnej pomocy był jedynie układ z 1892.

Pytanie: W którym roku powstała Cesarska Marynarka Wojenna? 
Odpowiedź: 1871

Pytanie: Jaka flota przed I wojną światową była uznawana za najlepszą na świecie? 
Odpowiedź: Royal Navy

Pytanie: Z jakim krajem Wielka Brytania zawarła sojusz?
Odpowiedź: Francją

Pytanie: W którym roku zaczęło funkcjonować trójporozumienie? 
Odpowiedź: 1907

Pytanie: Jakie państwo miało największe terytoria kolonialne? 
Odpowiedź: Wielka Brytania
Marek Safjan

W latach 1994–1998 był sekretarzem generalnym sekcji polskiej Association Henri Capitant des amis de la culture juridique française, a w latach 1991–1997 przedstawicielem Polski w Komitecie ds. Bioetyki Rady Europy. Od 1994 członek Académie internationale de droit comparé, a od 2010 jej wiceprzewodniczący. W 1995 został członkiem Association internationale droit, éthique et science. Członek krajowy korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, członek Komitetu Etyki w Nauce Polskiej Akademii Nauk, a także rady Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka. Wszedł w skład rad naukowych „Studiów Prawniczych KUL” oraz „Roczników Nauk Prawnych” wydawanych na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Pytanie: W którym roku Safjan został wiceprzewodniczącym Académie internationale de droit comparé?
Odpowiedź: 2010

Pytanie: W skład jakich rad naukowych wchodził Safjan?
Odpowiedź: „Studiów Prawniczych KUL” oraz „Roczników Nauk Prawnych”
Blade Runner 2049

Prace nad drugą częścią Łowcy androidów pod roboczym tytułem „Blade Runner Down” zaczęły się w 1999 roku. Stuart Hazeldine napisał scenariusz bazujący na książce Blade Runner 2: The Edge of Human, jednak prace zostały przerwane z powodu braku licencji do marki. W czerwcu 2009 roku Brad Stone, reporter The New York Times podał w swoim artykule, że reżyser pierwszej części Ridley Scott razem z bratem Tonym pracowali nad prequelem określanym jako „Purefold”. Miała to być seria 5-10 minutowych odcinków udostępnianych w internecie. Z powodu braku licencji postacie i wydarzenia nie mogły być mocno związane z tymi z pierwowzoru. Seria ta nigdy nie została wydana.

Pytanie: W którym roku rozpoczęto zdjęcia do drugiej odsłony realizacji?
Odpowiedź: w 1999

Pytanie: Na czym opierała się historia, która miała zostać przedstawiona w drugiej odsłonie realizacji?
Odpowiedź: na książce Blade Runner 2: The Edge of Human

Pytanie: Dlaczego wstrzymano prace nad nową realizacją?
Odpowiedź: z powodu braku licencji do marki

Pytanie: Kto wyreżyserował pierwszy film o Blade Runnerze?
Odpowiedź: Ridley Scott

Pytanie: Jaki tytuł wybrano dla nowej odsłony historii?
Odpowiedź: Blade Runner Down
Niesławny: Infamous – Festiwal krwi

Rozgrywka Niesławny: Infamous – Festiwal krwi nie różni się znacząco od tej przedstawionej w poprzednich częściach. Nadal jest do gra akcji przedstawiona z perspektywy trzeciej osoby posiadająca otwarty świat. Akcja produkcji rozgrywa się w południowej części miasta New Marais oraz katakumbach. Gracz wciela się w znanego z poprzednich części serii Cole’a MacGratha, który posiada nadnaturalne moce. Cole może biegać, skakać i wdrapywać się na budynki oraz inne obiekty. Rozgrywka skupia się głównie na walce z przeciwnikami przy pomocy różnorodnych mocy, tj. ciskania błyskawicami, rzucania elektrycznymi granatami i rakietami, ciskania wrogami i elementami otoczenia. W grze istnieje możliwość szybkiego przemieszczania się po mieście. Cole może ślizgać się po szynach lub kablach. Dzięki temu porusza się znacznie szybciej niż w przypadku biegania po ziemi. W Festiwalu krwi zyskał także nową umiejętność, jaką jest latanie, oraz wampirzy wzrok, który pozwala odnajdywać wampiry wśród ludzi, tajne przejścia, ukryte przedmioty oraz wskazówki. W grze nie występuje wskaźnik karmy zależny od wyborów moralnych gracza, który był obecny w poprzednich częściach. Cole posiada wyłącznie złą karmę oraz wskaźnik krwi. Dzięki temu może żywić się krwią przypadkowo spotkanych ludzi, która jest mu niezbędna do przeżycia i do uleczenia ran odniesionych w trakcie walk z wrogami.

Pytanie: Jaką postacią gra się w tej grze?
Odpowiedź: Colem MacGrathem

Pytanie: W jakiej lokalizacji toczy się akcja tej gry?
Odpowiedź: południowej części miasta New Marais oraz katakumbach

Pytanie: Na czym koncentruje się akcja tej gry?
Odpowiedź: głównie na walce z przeciwnikami przy pomocy różnorodnych mocy, tj. ciskania błyskawicami, rzucania elektrycznymi granatami i rakietami, ciskania wrogami i elementami otoczenia

Pytanie: Na co pozwala Colemu wampirzy wzrok?
Odpowiedź: odnajdywać wampiry wśród ludzi, tajne przejścia, ukryte przedmioty oraz wskazówki

Pytanie: Dlaczego Cole musi spożywać krew?
Odpowiedź: jest mu niezbędna do przeżycia i do uleczenia ran odniesionych w trakcie walk z wrogami
Niesławny: Infamous – Festiwal krwi

Produkcja została dobrze przyjęta przez recenzentów. W agregatorach GameRankings i Metacritic otrzymała odpowiednio 79,89% i 78/100. Recenzent serwisu IGN, Colin Moriarty, docenił oprawę graficzną i dźwiękową, lecz krytykował długość gry i miał zastrzeżenia co do jej fabuły. Na długość rozgrywki zwrócił uwagę także Christian Donlan z serwisu Eurogamer, który wystawił grze najniższą ocenę spośród tych na stronach agregujących oceny gier komputerowych, czyli GameRankings i Metacritic. Z kolei Russ Pitts z serwisu Joystiq docenił większość jej elementów i wystawił maksymalną ocenę. Corey Schwanz z serwisu PlayStation LifeStyle za atuty uznał wprowadzenie do niej nowych mocy oraz wykorzystanie kontrolera PlayStation Move. Według niego gra dostarcza dużej ilości rozrywki pomimo tego, że jest bardzo krótka. Recenzent serwisu Edge pozytywnie ocenił wprowadzenie do serii wielu nowych rozwiązań w rozgrywce, jednak dodał również, że większość z nich jest zapożyczona z innych gier. Jako przykład podał wampirzy wzrok Cole'a, który jest kopią trybu detektywistycznego Batmana z gry Batman: Arkham Asylum. Łukasz Berliński z polskiego serwisu gram.pl docenił wielkość miasta, które udostępniono graczom, oraz nowe moce. Skrytykował natomiast krótki czas rozgrywki, małe zróżnicowanie rodzajów przeciwników oraz schematyczność misji pobocznych.

Pytanie: Czy wypuszczenie Niesławny: Infamous – Festiwal krwi spotkało się z krytyką?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co zostało negatywnie ocenione w grze przez Moriartiego?
Odpowiedź: długość gry i fabuła

Pytanie: Kto ocenił Niesławny: Infamous najniżej ze wszystkich?
Odpowiedź: Christian Donlan

Pytanie: Co w grze uznał za pozytywne Corey Schwanz?
Odpowiedź: wprowadzenie do niej nowych mocy oraz wykorzystanie kontrolera PlayStation Move
Łeonid Kuczma

W 1990 został wybrany deputowanym do Rady Najwyższej Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (przekształconej w 1991 w Radę Najwyższą Ukrainy). W lipcu 1990 głosował za Deklaracją Suwerenności Państwowej Ukrainy, a 24 sierpnia 1991 poparł w parlamencie Deklarację Niepodległości Ukrainy. W wyborach prezydenckich w 1991 wspierał kandydaturę Ihora Juchnowskiego. W październiku 1992 objął urząd premiera Ukrainy. Zgodził się na wybór, motywując to trudną sytuacją gospodarczą kraju. Urząd pełnił do września 1993.

Pytanie: Czy Kuczma chciał, aby Ukraina była niepodległym państwem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na kogo głosował Kuczma w wyborach prezydenckich w 1991 roku?
Odpowiedź: Ihora Juchnowskiego

Pytanie: Kiedy Kuczma został premierem Ukrainy? 
Odpowiedź: W październiku 1992

Pytanie: Ile lat Kuczma był premierem Ukrainy?
Odpowiedź: rok
Łeonid Kuczma

Jego oponenci i część zagranicznych mediów wiązała jego osobę ze zniknięciem opozycyjnego dziennikarza Heorhija Gongadze, który został zamordowany we wrześniu 2000. Dowodem miały być taśmy, nagrane potajemnie i udostępnione zachodnim mediom przez byłego prezydenckiego ochroniarza (majora Mykołę Melnyczenkę), z których miało wynikać, że w rozmowie z ówczesnymi szefem administracji prezydenta Wołodymyrem Łytwynem i ministrem spraw wewnętrznych Jurijem Krawczenko prezydent dyskutował na temat pozbycia się niewygodnego dziennikarza. Taśmy ujawnił lider Socjalistycznej Partii Ukrainy Ołeksandr Moroz, co stało się początkiem szerokiej akcji społecznej „Ukraina bez Kuczmy”, demonstracji ulicznych i postawienia miasteczka namiotowego demonstrantów w centrum Kijowa. W 2001 parlament kilkakrotnie bezskutecznie starał się uruchomić procedurę impeachmentu. Pojawiły się też oskarżenia o bezprawną sprzedaż broni za granicę. Popularność Łeonida Kuczmy spadła z 60% do 20%.

Pytanie: Co miało stanowić dowód na jego powiązanie ze sprawą morderstwa Gongadzego?
Odpowiedź: taśmy

Pytanie: Jaką informację miały zawierać taśmy rzekomo świadczące o zaangażowaniu Kuczmy w morderstwo Gongadzego?
Odpowiedź: że w rozmowie z ówczesnymi szefem administracji prezydenta Wołodymyrem Łytwynem i ministrem spraw wewnętrznych Jurijem Krawczenko prezydent dyskutował na temat pozbycia się niewygodnego dziennikarza

Pytanie: Jak ujawnienie treści tych taśm wpłynęło na jego popularność?
Odpowiedź: spadła z 60% do 20%

Pytanie: Czy w 2001 roku doszło na Ukrainie do zmiany władzy na drodze impeachmentu?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kim był zamordowany Gongadze?
Odpowiedź: opozycyjnym dziennikarzem
Katedra Notre-Dame w Paryżu

Najniższą kondygnację fasady stanowią trzy portale zatopione w wysuniętej do przodu ścianie parteru. Środkowy, przedstawiający scenę Sądu Ostatecznego, jest nieco wyższy i szerszy od pozostałych. Po prawej znajduje się portal św. Anny, a po lewej, wpisany w trójkątny szczyt portal maryjny. Ponad nimi znajduje się galeria królewska, element charakterystyczny dla gotyckich katedr francuskich. Przedstawia ona 28 starotestamentowych królów Izraela, została realizowana w pierwszej tercji XIII wieku. Szybko zaczęła być interpretowana przez Paryżan jako przedstawienie królów francuskich. Do 1284 roku pogłoski urosły do rangi oficjalnej interpretacji, która trwała przez wiele wieków. Spowodowało to negatywne skojarzenia w okresie Rewolucji Francuskiej, uchodząc za symbol monarchii i despotyzmu. Gdy w roku 1843 Viollet-le-Duc rozpoczął renowację katedry Notre Dame, na fasadzie nie było ani jednej rzeźby. W procesie ich rekonstrukcji znaczący udział miał Geoffroi-Dechaume.

Pytanie: Czym różni się od dwóch innych środkowy portal najniższej kondygnacji?
Odpowiedź: jest nieco wyższy i szerszy od pozostałych

Pytanie: Co możemy zobaczyć na środkowym portalu najniższej kondygnacji?
Odpowiedź: scenę Sądu Ostatecznego

Pytanie: Kto w rzeczywistości przedstawiony został na galerii znajdującej się ponad portalami najniższej kondygnacji?
Odpowiedź: 28 starotestamentowych królów Izraela

Pytanie: Z czym kojarzyła się galeria królewska w czasie Rewolucji Francuskiej?
Odpowiedź: monarchią i despotyzmem
Katedra Notre-Dame w Paryżu

Portal Św. Anny, znajdujący się pod prawą (południową) wieżą, częściowo został wykonany z rzeźb pochodzących ze starszego kościoła. Pierwotnie, będąc częścią kościoła wybudowanego w IV wieku, poświęcony był Matce Bożej. Spolia, o których mowa to pole łuku, górne nadproże drzwi i 52 kamienie łuku. Stary maryjny portal po prowadzonej od lat 20. XII wieku restauracji, włączeniu go do fasady Notre Dame oraz licznym dodatkom zyskał nowe znaczenie ikonograficzne. W centralnej części tympanonu znajduje się Matka Boża siedząca na tronie pod baldachimem i trzymająca na łonie Dzieciątko, a po jej bokach stoją dwa anioły. Za aniołami po lewej i prawej stronie znajdują się odpowiednio: biskup z siedzącym i piszącym akolitą, oraz klęczący król. Przypuszcza się, że są to wizerunki Germanusa - biskupa Paryża, oraz króla Childeberta - istotnej postaci dla powstania katedry. W nadprożu odnajdujemy, poczynając od lewej, pierwszego proroka Izajasza, który głosił nadejście Mesjasza, następnie sceny Zwiastowania i Nawiedzenia. W odgraniczonej przestrzeni za umiejscowionym centralnie łóżkiem rozgrywa się scena Narodzin z Józefem, a za jego plecami scena zwiastowania pasterzom. Kolejnymi postaciami są siedzący na ławce i pogrążeni w trwodze faryzeusz i uczony w Piśmie, następnie tronujący Herod, a w skrajnie prawej części dostrzec można sylwetki „Trzech Króli” z koniami.

Pytanie: Gdzie w katedrze umiejscowiony jest portal świętej Anny?
Odpowiedź: pod prawą (południową) wieżą

Pytanie: Jakie postaci umiejscowione są za aniołami?
Odpowiedź: biskup z siedzącym i piszącym akolitą, oraz klęczący król

Pytanie: Jakie prawdziwe osoby mają prawdopodobnie reprezentować widoczne na tympanonie sylwetki biskupa oraz króla?
Odpowiedź: Germanusa - biskupa Paryża, oraz króla Childeberta - istotnej postaci dla powstania katedry

Pytanie: W jaki sposób przedstawiono postać Matki Bożej obecną na tympanonie?
Odpowiedź: siedzi na tronie pod baldachimem i trzyma na łonie Dzieciątko, a po jej bokach stoją dwa anioły
Konkurs Piosenki Eurowizji 2014

Pod koniec 2013 nadawca DR wystosował prośbę do Emmelie de Forest, zwyciężczyni konkursu w 2013, o napisanie oficjalnego hymnu 59. Konkursu Piosenki Eurowizji, nawiązującego do hasła przewodniego imprezy: #Join Us. Wokalistka, we współpracy z Jacobem Schackem Glæsnerem i Frederikem Soneforsem, stworzyła utwór „Rainmaker”, który został wydany w formie singla 21 lutego 2014. 8 lutego zaprezentowała go premierowo podczas finału maltańskich eliminacji do konkursu. Piosenka trafiła na 1. miejsce listy przebojów w Danii oraz na oficjalne listy w Niemczech, Irlandii, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii. Singiel uzyskał certyfikat złotej płyty w Danii za osiągnięcie wyniku ponad 15 tys. sprzedanych kopii. Utwór został zaprezentowany przez de Forest oraz 26 finalistów podczas finału 59. Konkursu Piosenki Eurowizji, a także został umieszczony na oficjalnej składance konkursu pt. Eurovision Song Contest 2014 Copenhagen.

Pytanie: Jak brzmiało hasło, pod którym organizowano 59. Konkurs Eurowizji?
Odpowiedź: #Join Us

Pytanie: Kto wygrał Konkurs Eurowizji w 2013 roku? 
Odpowiedź: Emmelie de Forest

Pytanie: Z jakimi artystami zwyciężczyni Eurowizji w 2013 roku nagrała piosenkę? 
Odpowiedź: z Jacobem Schackem Glæsnerem i Frederikem Soneforsem

Pytanie: Jak brzmiał tytuł hymnu 59. Konkursu Piosenki Eurowizji?
Odpowiedź: „Rainmaker”
Ewa Swoboda

W 2013 czterokrotnie poprawiała rekord Polski juniorek młodszych w biegu na 100 metrów (od 11,69 do 11,54). Rok później poprawiała ten rezultat trzykrotnie uzyskując 11,45, 11,42 oraz 11,30 (wyrównany, a następnie poprawiony rekord Polski juniorek Ewy Kłobukowskiej). W 2016 wynikiem 7,13 s ustanowiła nowy halowy rekord Polski w biegu na 60 m, poprawiając 30-letni rekord Ewy Pisiewicz o 0,05 s. 12 lutego 2016 podczas mityngu Copernicus Cup w Toruniu uzyskała wynik 7,07 ustanawiając nowy halowy rekord kraju oraz rekord świata juniorek. Rezultatem tym wyrównała także najlepszy wynik na listach światowych należący do Dafne Schippers, która jednak już dzień później poprawiła swój rezultat na 7,00.

Pytanie: Ile czasu zajęło Swobodzie przebiegnięcie 60 metrów w zawodach w 2016 roku? 
Odpowiedź: 7,13 s

Pytanie: Jaka zawodnicza przed Swobodą ustanowiła rekord w biegu na 60 m?
Odpowiedź: Ewa Pisiewicz

Pytanie: Kiedy Swoboda ustanowiła rekord świata juniorek w biegu na 60 metrów?
Odpowiedź: 12 lutego 2016

Pytanie: Jaka zawodniczka uzyskała lepszy wynik od Swobody w biegu na 60 metrów?
Odpowiedź: Dafne Schippers
Hermann Göring

Göring miał ambicję zostania głównodowodzącym niemieckich sił zbrojnych. 4 lutego 1938 został awansowany do stopnia feldmarszałka Luftwaffe, a po sukcesach lotnictwa wojskowego w 1939 i w 1940 roku, Adolf Hitler 19 lipca 1940 nadał Göringowi specjalnie dla niego utworzony tytuł marszałka Rzeszy (niem. Reichsmarschall) – najwyższy stopień wojskowy w III Rzeszy, odpowiednik generalissimusa w innych państwach. Göring znany był ze swojego zamiłowania do tytułów, orderów, biżuterii, specjalnie projektowanych dla siebie ostentacyjnych mundurów i do zbieranych (w późniejszym okresie kradzionych z podbitych krajów) dzieł sztuki oraz luksusowego trybu życia. Już wcześniej, w 1939 roku Hitler wyznaczył Göringa swoim następcą. Göring był jedną z najbardziej popularnych osób w III Rzeszy. Przed 1939 rokiem Göring i Hitler głównie polowali za pośrednictwem handlarzy na okazyjne wyprzedaże dzieł sztuki z majątków Żydów, którzy uciekali przed prześladowaniami nazistów. Od wybuchu II wojny światowej obaj rabowali już na ogromną skalę dzieła sztuki z okupowanych krajów. W pewnym momencie doszło nawet do wojny między handlarzami wysyłanymi przez Hitlera a wysłannikami Göringa, aż w końcu Hitler musiał przywołać tego drugiego do porządku i ustalić hierarchię dotyczącą handlarzy dzieł sztuki. Sporządzony wiele lat po wojnie spis zagarniętych przez Göringa obrazów, rzeźb i tkanin zawiera około 1400 pozycji. Z prywatnych powodów Göring nie chciał rozpoczynać wojny, ponieważ zdobył tak ogromny majątek i osiągnął tak wysoką pozycję w państwie, że wojna mogłaby temu zagrozić. Nie był „hazardzistą” jak Hitler. Bał się wojennej konfrontacji, dlatego wolał kontynuować szantaż przy europejskich stołach konferencyjnych, tak skuteczny dotychczas. Nie był orędownikiem pokoju, lecz miał uzasadnioną obawę, że agresywna polityka Hitlera w końcu zniszczy III Rzeszę i jego świat. O ile przed wybuchem wojny podejmował różne próby, by jej zapobiec, gdy już trwała, chciał uczynić wszystko, by ją wygrać.

Pytanie: Jakim stopniem został wyróżniony działacz w 1938 roku?
Odpowiedź: feldmarszałka Luftwaffe

Pytanie: Jaki stopień został nadany działaczowi w 1940 roku?
Odpowiedź: marszałka Rzeszy

Pytanie: Jakiemu stopniowi w innych krajach odpowiada stopień marszałka Rzeszy?
Odpowiedź: generalissimusa

Pytanie: Kiedy działaczowi został nadany stopień marszałka Rzeszy?
Odpowiedź: 19 lipca 1940
Pies domowy

Prace archeologiczne prowadzone w jaskini Goyet na terenie Belgii odkryły pozostałości szkieletu psa pochodzące sprzed 31 tysięcy lat. Odkrycie weryfikuje dotychczasowe poglądy na temat czasu i miejsca udomowienia psa i wskazuje ludzi z kultury oryniackiej jako pierwszych hodowców tych zwierząt. Jednocześnie jednak analizy stanowisk kultury graweckiej z obszaru Moraw, datowanych na podobny przedział czasowy co belgijskie, wedle części naukowców dostarczają dowodów na specjalizację łowiecką ludzi – a nie wczesny proces udomowienia psa. Psy wykorzystywano do transportowania zwierzyny łownej oraz do jej wytropienia. Analiza izotopowa pozostałości kostnych pozwala określić z pewnym prawdopodobieństwem, że pierwsze udomowione psy wyglądem były zbliżone najbardziej do współczesnych husky syberyjskich, były jednak od nich większe.

Pytanie: Do jakiej rasy psów mogły być wizualnie podobne pierwsze osobniki udomowione przez człowieka?
Odpowiedź: husky syberyjski

Pytanie: Jakie wnioski wyciągnięto z odkrycia w jaskini Goyet?
Odpowiedź: zweryfikowano dotychczasowe poglądy na temat czasu i miejsca udomowienia psa i wskazano ludzi z kultury oryniackiej jako pierwszych hodowców tych zwierząt

Pytanie: Przedstawiciele jakiej kultury mogli jako pierwsi hodować psy?
Odpowiedź: oryniackiej