mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Karol Świerczewski

Po ataku Niemiec na ZSRR 22 czerwca 1941 został dowódcą 248 Dywizji Strzelców na Froncie Zachodnim. W listopadzie 1941 nad Wiaźmą, na skutek popełnionych błędów, dowodzona przez niego dywizja została rozbita podczas odwrotu w bitwie pod Moskwą. Z 10 tysięcy żołnierzy podlegających Świerczewskiemu przy życiu pozostało zaledwie pięciu. Dowództwo, widząc rażącą niekompetencję i pogłębiający się alkoholizm Świerczewskiego, na dwa lata przesunęło go do szkolenia rezerw. Decyzję tę podjął marszałek Gieorgij Żukow, nie chcąc drażnić Józefa Stalina, który wcześniej zalecał przydzielenie Świerczewskiego do służby na froncie w Armii Czerwonej. Fakt, iż Świerczewski większość rozkazów wydawał w stanie upojenia alkoholowego, co miało tragiczne konsekwencje dla żołnierzy, opisywał także Zygmunt Berling w swojej książce Wspomnienia wydanej w 1990. Błędy dowódcze spowodowały, iż w 1942 Świerczewski został skierowany na tyły frontu, gdzie został dowódcą 43 Zapasowej Brygady Strzeleckiej w Syberyjskim Okręgu Wojskowym. Następnie, w okresie od lutego 1942 do czerwca 1943, był komendantem Kijowskiej Szkoły Oficerskiej.

Pytanie: Jaką jednostką wojskową zaczął dowodzić w czerwcu 1941 roku?
Odpowiedź: 248 Dywizją Strzelców na Froncie Zachodnim

Pytanie: Z jakiego powodu 248 Dywizja Strzelców została rozbita pod koniec 1941 roku?
Odpowiedź: na skutek popełnionych błędów

Pytanie: Czy jakimkolwiek kierowanym przez niego żołnierzom udało się przeżyć odwrót w bitwie pod Moskwą?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak jego przełożeni zareagowali na jego niekompetencję?
Odpowiedź: na dwa lata przesunęli go do szkolenia rezerw
Małgorzata Socha

W 2010 zagrała jedną z głównych ról w filmie Krzysztofa Langa Śniadanie do łóżka. W 2011 pojawiła się w filmach Weekend Cezarego Pazury i Och, Karol 2 Piotra Wereśniaka. Od 2012 gra Ingę Gruszewską, jedną z głównych bohaterek serialu Polsatu Przyjaciółki. W 2015 zagrała w filmie Piotra Wereśniaka Wkręceni 2. W 2016 wystąpiła w teledysku do piosenki „Aneta” Sławomira. W 2017 została bohaterką jego piosenki „Małgosia Socha”, a także zaczęła występować w kampanii reklamowej sieci salonów meblowych „Agata”. W 2019 zagrała główną rolę w filmie Filipa Zylbera Jak poślubić milionera.

Pytanie: Kto stworzył film Śniadanie do łóżka?
Odpowiedź: Krzysztof Lang

Pytanie: Jaką rolę grała Socha w filmie "Śniadanie do łóżka"?
Odpowiedź: główną

Pytanie: W którym roku wyszedł "Och, Karol 2"?
Odpowiedź: 2011

Pytanie: Jaki sklep reklamuje Małgorzata Socha? 
Odpowiedź: „Agata”
Małgorzata Zwiercan

30 września 2019, w związku z rozpadem koła poselskiego WiS po śmierci Kornela Morawieckiego, została posłanką niezrzeszoną. W wyborach w tym samym roku bezskutecznie kandydowała z 5. miejsca do Sejmu z okręgu gdyńskiego z listy Prawa i Sprawiedliwości (otrzymała 7879 głosów). Już po wyborach, przed końcem upływającej kadencji, przystąpiła w Sejmie do klubu PiS. W grudniu 2019 została zatrudniona jako ekspert w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W październiku 2021 została komendantem głównym Ochotniczych Hufców Pracy.

Pytanie: Czy polityk uzyskała mandat poselski?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile osób zagłosowało na polityk w wyborach do Sejmu?
Odpowiedź: 7879

Pytanie: Do jakiej partii politycznej przystąpiła po przegraniu wyborów?
Odpowiedź: PiS

Pytanie: Gdzie pracowała polityk od 2019 roku?
Odpowiedź: w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
Kaszuby

Pierwszym filmem fabularnym o Kaszubach był obraz Ryszarda Bera pt. Kaszëbë, wyprodukowany w 1970 roku. Jego akcja osadzona jest pod koniec XIX w. w wiosce kaszubskiej z maszoperią, i ukazuje codzienne życie Kaszubów pod jarzmem zaboru pruskiego. W rolach drugoplanowych wystąpili prawdziwi Kaszubi: pisarz Jan Piepka, oraz znany ze swojej działalności na emigracji ks. Władysław Szulist. Kaszubi reprezentowani są także w filmowej adaptacji powieści Güntera Grassa
pt. Blaszany bębenek (w reżyserii Volkera Schlöndorffa). W 2018 roku premierę miał film Filipa Bajona pt. Kamerdyner – jego akcja dzieje się w pierwszej połowie XX w. na Kaszubach i opowiada o wspólnych losach Polaków, Niemców i Kaszubów. Ponadto powstało sporo filmów krótkometrażowych na tematy kaszubskie. W 1949 roku utworzono film Pojezierze Kaszubskie, a w 1956 roku Pogodne lato (ukazywał walory turystyczne ziemi kaszubskiej). Nad Bałtykiem zielonym opowiadał o maszoperiach, zaś Białe miasto nad Zatoką o rozwoju Gdyni na przestrzeni lat. Pierwszym kolorowym obrazem był z kolei film Na Kaszubach (1961).

Pytanie: Kto jest autorem Kaszëbë?
Odpowiedź: Ryszard Ber

Pytanie: Czym zasłynął Władysław Szulis?
Odpowiedź: ze swojej działalności na emigracji

Pytanie: Czy w "Blaszanym bębenku" pojawia się wątek kaszubski?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W którym roku powstało "Pogodne lato"?
Odpowiedź: 1956
Radosław Sikorski

12 września 2007 ogłosił, że będzie kandydował do Sejmu z listy Platformy Obywatelskiej z okręgu bydgoskiego. W wyborach, które odbyły się 21 października tego samego roku, otrzymał 117 219 głosów i zdobył mandat posła na Sejm VI kadencji. Z powodów zdrowotnych nie był obecny na inauguracji Sejmu w dniu 5 listopada 2007, ślubowanie poselskie złożył dzień później. 16 listopada tego samego roku został powołany na stanowisko Ministra Spraw Zagranicznych w pierwszym rządzie Donalda Tuska. W grudniu 2007 wstąpił do Platformy Obywatelskiej, w marcu 2008 został członkiem zarządu krajowego PO, a 8 października 2010 wiceprzewodniczącym partii.

Pytanie: Z jakiego okręgu miał kandydować Sikorski?
Odpowiedź: bydgoskiego

Pytanie: Za czasów rządu jakiego polityka Sikorski powołany został na Ministra Spraw Zagranicznych?
Odpowiedź: Donalda Tuska

Pytanie: Do jakiej partii dołączył Sikorski w 2007 roku?
Odpowiedź: do Platformy Obywatelskiej

Pytanie: Czy Sikorski był wiceprzewodniczącym PO?
Odpowiedź: tak
Radosław Sikorski

W 2010 był jednym z dwóch (obok Bronisława Komorowskiego) kandydatów biorących udział w partyjnych prawyborach o nominację na kandydata w wyborach prezydenckich z ramienia PO. Przegrał rywalizację stosunkiem głosów 31,5% do 68,5%. W wyborach w 2011 ponownie uzyskał mandat poselski jako lider bydgoskiej listy Platformy Obywatelskiej, dostał 91 720 głosów. W drugim rządzie Donalda Tuska zachował stanowisko ministra spraw zagranicznych. 14 grudnia 2013 ponownie wybrany na wiceprzewodniczącego PO. 22 września 2014 zakończył urzędowanie na stanowisku ministra.

Pytanie: Z kim o nominację na kandydata na prezydenta rywalizował w 2010 roku Sikorski?
Odpowiedź: Bronisławem Komorowskim

Pytanie: W którym roku Sikorskiemu nie udało się kandydować na prezydenta?
Odpowiedź: 2010

Pytanie: Ile głosów zdobył Sikorski w 2011 roku?
Odpowiedź: 91 720

Pytanie: Jaką rolę w PO zaczął odgrywać Sikorski 14 grudnia 2013?
Odpowiedź: wiceprzewodniczącego
Jerzy Matuszkiewicz

Po wojnie przeprowadził się do Krakowa, gdzie zaczął grać na klarnecie, a następnie na saksofonie. W 1947 zaczął współpracować z big bandem Kazimierza Turewicza. W 1948 roku założył „Jazz Club” przy krakowskim oddziale YMCA, a po rozwiązaniu organizacji wyjechał do Łodzi, gdzie rozpoczął studia filmowe w Wyższej Szkole Filmowej (Wydział Operatorski). W ich trakcie uczestniczył w tzw. „katakumbowym trwaniu”. W 1954 odegrał ważną rolę przy organizacji „Zaduszek Jazzowych” w Krakowie, których animatorem był Leopold Tyrmand. „Duduś” był także współzałożycielem grupy muzyków, nazwanej później „Melomani”. Podczas I Ogólnopolskiego Festiwalu Muzyki Jazzowej w Sopocie (1956) zespół prowadził nowoorleański pochód ulicami Sopotu. Matuszkiewicz jest autorem hejnału festiwalu, który po raz pierwszy wykonał solo na rozpoczęcie 40. Jazz Jamboree.

Pytanie: Dokąd przesiedlił się Duduś po konflikcie zbrojnym?
Odpowiedź: do Krakowa

Pytanie: Jaką organizacje utworzył Duduś w 1948?
Odpowiedź: Jazz Club

Pytanie: Kiedy odbył się cykl koncertów w Krakowie, które animował Tyrmand?
Odpowiedź: w 1954

Pytanie: Jaką nazwę nosiła grupa muzyczna współtworzona przez Dudusia?
Odpowiedź: Melomani
Jan Bieniek

5 stycznia 1969 w Klasyfikacyjnym Otwartym Konkursie Skoków z okazji 50-lecia PZN w Zakopanem uplasował się na trzecim miejscu, po skokach na 64,5 m i 65,5 m. Przegrał jedynie z Józefem Gąsienicą-Danielem i Erwinem Fiedorem. Tydzień później w podobnych zawodach zajął piąte miejsce. Natomiast w konkursie Pucharu Beskidów w Szczyrku był 20. po dwóch skokach o długości 69 m. W Wiśle z kolei zajął 23. miejsce. W zawodach Pucharu Przyjaźni w Zakopanem był osiemnasty. 15 lutego na Mistrzostwach Polski 1969 w tej samej miejscowości zdobył w barwach WKS Zakopane srebrny medal na normalnej skoczni. W obu seriach uzyskał 67,5 m, a do triumfatora, Józefa Przybyły miał stratę 5,9 pkt. Następnego dnia w konkursie na Wielkiej Krokwi był dwunasty, uzyskując 96 m w pierwszej kolejce i o pół metra mniej w drugiej.

Pytanie: W jakim mieście zrobiono uroczystość z okazji 50-lecia PZN?
Odpowiedź: w Zakopanem

Pytanie: Czy Bieniek stanął na podium w konkursie z okazji 50-lecia PZN?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile wynosiły skoki Bieńka podczas zawodów w Zakopanem?
Odpowiedź: 64,5 m i 65,5 m

Pytanie: Czy Bieniek brał udział w Pucharze Beskidów w Szczyrku?
Odpowiedź: tak
Jan Bieniek

Pod koniec stycznia 1974 w otwartym konkursie w Zakopanem był dziesiąty. Następnie na MP 1974 zajął siódme miejsce na normalnej skoczni. Na skoczni dużej uplasował się na czwartej lokacie, po skokach na 97,5 m i 95 m. Do podium stracił 1,6 pkt. 4 marca zwyciężył w Pucharze Karkonoszy w Szklarskiej, po skokach na 66,5 m i 66 m, wyprzedzając drugiego Fortunę o 4,3 pkt.. Sześć dni później w Memoriale Czecha i Marusarzówny zajął 32. miejsce. Wziął też udział w konkursie Pucharu Tatr w Szczyrbskim Jeziorze, gdzie był ósmy.

Pytanie: Czy Bieniek startował w Mistrzostwach Polski w 1974 roku?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakiej miejscowości odbyły się zawody Pucharu Tatr?
Odpowiedź: w Szczyrbskim Jeziorze

Pytanie: Które miejsce zdobył Bieniek w konkursie Pucharu Tatr? 
Odpowiedź: ósme

Pytanie: W którym roku Bieniek zdobył dziesiąte miejsce w zawodach w Zakopanem? 
Odpowiedź: 1974

Pytanie: Jaki konkurs 4 marca wygrał Bieniek?
Odpowiedź: Puchar Karkonoszy w Szklarskiej
USS Illinois (BB-65)

Gdy zdecydowano, że BB-65 będzie budowany jednak jako pancernik typu Iowa, przydzielono mu nazwę „Illinois” i zmieniono projekty stoczniowe zgodnie z planami „szybkich pancerników” opracowanymi w 1938 roku przez Preliminary Design Branch w Bureau of Construction and Repair. Jego budowa została zatwierdzona na podstawie ustawy Two Ocean Navy Bill, którą Kongres uchwalił w 1940 roku. Okręt miał być piątą jednostką typu Iowa budowaną dla US Navy. Podobnie jak inne okręty tego typu „Illinois” miał kosztować 125 milionów dolarów, a jego budowa miała trwać 30-40 miesięcy. Jego głównym zadaniem miała być ochrona zespołów lotniskowców typu Essex. Zgodnie z projektem „Illinois” miał mieć maksymalną szerokość 32,9 m i długość na linii wodnej równą 262 m, a jego prędkość maksymalna miała wynosić 33 węzły. Marynarka wojenna chciała także, aby okręt był charakterystycznie wydłużony i miał zaokrąglony dziób, co pozwoliłoby na przekroczenie (przy maksymalnie sprzyjających warunkach i odciążeniu okrętu) 35 węzłów.

Pytanie: Jaka firma opracowała projekty pancerników?
Odpowiedź: Preliminary Design Branch

Pytanie: W którym roku ustanowiono dokument pozwalający zacząć prace nad pancernikami?
Odpowiedź: 1940

Pytanie: Który z kolei był USS Illinois?
Odpowiedź: piąty

Pytanie: Jaki był planowany czas budowy USS Illinois?
Odpowiedź: 30-40 miesięcy
USS Illinois (BB-65)

Podobnie jak „Kentucky”, „Illinois” różnił się od wcześniejszych okrętów tego typu tym, że miał być konstrukcją całkowicie spawaną, co zmniejszyłoby masę, a zwiększyłoby wytrzymałość pancerza w stosunku do mieszanego, nitowo-spawanego kadłuba wcześniejszych czterech jednostek tego typu. Inżynierowie rozważali też zastosowanie rozwiązań konstrukcyjnych pancerza jednostek typu Montana, co zwiększyłoby zabezpieczenie m.in. przed torpedami i minami morskimi o około 20%. Te plany zostały jednak odrzucone ze względu na ograniczenia czasowe i "Illinois" był budowany według typowego projektu. Fundusze na budowę pancernika pochodziły częściowo z licytacji świni King Neptune, które odbywały się w wielu miejscach stanu Illinois; w sumie – razem z pożyczkami wojennymi – zebrano około 19 milionów dolarów (ekwiwalentu około 200 milionów dolarów w 2007 roku).

Pytanie: Czym różnił się Illinois od Kentucky?
Odpowiedź: tym, że miał być konstrukcją całkowicie spawaną

Pytanie: Czy spawanie konstrukcji statku zwiększa jego masę?
Odpowiedź: nie

Pytanie: O ile procent okręty typu Montana są bardziej odporne przed torpedami od okrętów typu Illinois?
Odpowiedź: o około 20%

Pytanie: Ile dolarów przeznaczono na budowę okrętu Illinois?
Odpowiedź: około 19 milionów dolarów
Rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1920

Idea wysłania reprezentacji USA na igrzyska pojawiła się po udanym tournée uniwersyteckiego zespołu z Berkeley po Kolumbii Brytyjskiej. United States Olympic Committee usankcjonował ten zamysł odmawiając jednocześnie przekazania funduszy. Finansowanie wyprawy oraz selekcję zawodników pozostawiono zatem California Rugby Union pod przewodnictwem Harry’ego Maloneya. Reprezentanci zostali wybrani z grona czterdziestu dwóch graczy w trzech wewnątrzgrupowych meczach sparingowych. Aby zebrać potrzebne fundusze, organizowano mecze baseballa, potańcówki oraz zbiórki pieniędzy. Skład zespołu został podany w połowie lipca 1920 roku, natomiast zawodnicy wyruszyli do Europy na wojskowym transportowcu SS Sherman na początku sierpnia 1920 roku.

Pytanie: Po jakim wydarzeniu pojawił się pomysł oddelegowania drużyny rugby Stanów Zjednoczonych na igrzyska?
Odpowiedź: po udanym tournée uniwersyteckiego zespołu z Berkeley po Kolumbii Brytyjskiej

Pytanie: Czy drużyna z USA otrzymała dofinansowanie od USOC?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto zarządzał California Rugby Union?
Odpowiedź: Harry Maloney

Pytanie: Ile odbyło się rozgrywek sparingowych?
Odpowiedź: Trzy
Gregor Schlierenzauer

Sezon PŚ rozpoczął 1 grudnia 2007 od 4. miejsca na skoczni Rukatunturi w Ruce. Tydzień po tych zawodach, zajął 2. i 9. pozycję na skoczni w Trondheim. 13 i 14 grudnia 2007 stawał na podium na skoczni normalnej w Villach, zajmując trzecią i drugą lokatę. Podczas następnych zawodów Pucharu Świata, rozegranych w Engelbergu był czwarty i drugi. Po Turnieju Czterech Skoczni zanotował 18. i 6. pozycję w Predazzo. W zawodach na mamuciej skoczni w Harrachovie Schlierenzauer nie wystartował. W pierwszym konkursie na Wielkiej Krokwi w Zakopanem, 25 stycznia 2008 odniósł swoje drugie pucharowe zwycięstwo w sezonie. Dwa dni później na tej samej skoczni zajął 8. miejsce. Schlierenzauer nie skakał w kolejnych zawodach, które odbyły się w Sapporo. Do rywalizacji powrócił podczas konkursu w Libercu, gdzie zajął dwukrotnie drugie miejsce, przegrywając wpierw z Thomasem Morgensternem, a dzień później z Andersem Jacobsenem. Następny konkurs to 8. pozycja w Willingen. Po zwycięskim dla niego Turnieju Nordyckim, wygrał oba finałowe konkursy w Planicy.

Pytanie: Czy Schlierenzauer zdobył podium w Ruce w 2007 roku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy skoczkowi udało się stanąć na podium podczas zawodów w Trondheim?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy skoczek narciarski brał udział w konkursie w Harrachovie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na której pozycji skoczek uplasował się dwa razy w Libercu?
Odpowiedź: drugiej
Gregor Schlierenzauer

Gregor Schlierenzauer występował jedenastokrotnie w Turnieju Czterech Skoczni. W sezonie 2006/2007 zwyciężając w Oberstdorfie i zajmując 4. miejsce w Garmisch-Partenkirchen, Austriak był na prowadzeniu turnieju po części niemieckiej. W Austrii był 11. w Innsbrucku oraz zwyciężył w Bischofshofen i ostateczne zajął drugą pozycję w Turnieju Czterech Skoczni. Rok później ponownie po dwóch pierwszych zawodach był liderem cyklu. Turniej przegrał w Bischofshofen, zajmując w ostatnim z konkursów 42. lokatę. Na przełomie lat 2008/2009 Gregor był w konkursach Turnieju Czterech Skoczni trzykrotnie czwarty. Drugie miejsce zajęte w Innsbrucku pozwoliło mu jednak stanąć na najniższym stopniu podium klasyfikacji końcowej cyklu. W sezonie 2009/2010 w pierwszym konkursie Turnieju Czterech skoczni zajął dziewiąte miejsce. W noworocznym konkursie w Garmisch-Partenkirchen był najlepszy. Wynik ten powtórzył również 3 stycznia 2010 na skoczni Bergisel w Innsbrucku.

Pytanie: Które miejsce zajął Schlierenzauer w Bischofshofen w sezonie 2006/-07?
Odpowiedź: Pierwsze

Pytanie: Czy w sezonie 2008/2009 Schlierenzauer w ramach zawodów turnieju czterech skoczni zajął kiedykolwiek trzecie miejsce?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Które miejsce zajął Schlierenzauer 3 stycznia 2010?
Odpowiedź: Pierwsze
Wojna trojańska

W źródłach starożytnych proponowano różne daty wydarzenia, podważało się opisane w Iliadzie i Odysei fakty, ale ogólnie nie wątpiono w to, że wojna trojańska miała miejsce. Wyjątek stanowił Anaksymander, który zwracał uwagę na to, że brakuje jakichkolwiek dowodów na wydarzenie. Stezychor pisał, że Helena uciekła z Parysem do Egiptu, a do Troi przywieziono tylko jej portret, co stało się pretekstem do rozpętania wojny przez Greków. Podobnego zdania byli Heraklit, Ksenofanes, Herodot i Tukidydes. Herodot krytykował Homera za fabularyzowanie wydarzeń, by nadać im ciekawsze brzmienie, i podawał własną ich wersję. Powołując się na uznane przez siebie za wiarygodne informacje, które uzyskał od kapłanów egipskich, twierdził, że Helena i Parys przebywali w Egipcie. Kochankowie mieli zostać aresztowani przez króla Proteusza za to, że swoim uczynkiem obrazili Menelaosa. Jako przyczynę wojny podawał przekonanie Greków o tym, że Helena przebywa w Ilios. Dopiero po zdobyciu Troi Menelaos znalazł uciekinierkę w Egipcie. Tukidydes podobnie, jak Herodot, uważał, że Homer wyolbrzymił znaczenie wojny trojańskiej.

Pytanie: Czy ktokolwiek podważał fakt wystąpienia wojny trojańskiej?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czyj wizerunek miał zostać dostarczony do Troi według Stezychora?
Odpowiedź: Heleny

Pytanie: Za co Herodot zbeształ Homera?
Odpowiedź: za fabularyzowanie wydarzeń

Pytanie: Kogo mieli obrazić Helena i Parys według zeznań kapłanów egispkich?
Odpowiedź: Menelaosa
Aztekowie

Dopiero po niemal 200 latach od przybycia do Tuli, po ciągłym poszukiwaniu miejsca do zamieszkania w okolicach jeziora, bóg Huitzilopochtli wskazał Aztekom miejsce na ostateczną siedzibę – według azteckiego kalendarza był to rok 1325 – na niewielkiej wyspie u źródeł strumienia. Pod skałą, z której wypływał, ujrzeli Aztekowie kaktus, na którym orzeł pożerał węża. Kapłani ogłosili, iż jest to długo oczekiwany znak od Huitzilopochtli, wobec czego Aztekowie na wyspie założyli miasto Tenochtitlán – Miejsce Owocu Kaktusa lub Kaktusowa Skała.

Pytanie: Gdzie znajdować się miało docelowe lokum Azteków?
Odpowiedź: na niewielkiej wyspie u źródeł strumienia

Pytanie: Jaką roślinę wypatrzyli Astekowie nieopodal strumienia?
Odpowiedź: kaktus

Pytanie: Jaką ofiarą delektował się orzeł siedzący na kaktusie?
Odpowiedź: wężem

Pytanie: Jak inaczej określić można Tenochtitlán?
Odpowiedź: Miejsce Owocu Kaktusa lub Kaktusowa Skała

Pytanie: Jak nazywało się bóstwo, które przekazało Azteką informację na temat ich docelowego lokum?
Odpowiedź: Huitzilopochtli
SMS Árpád

Po bombardowaniu Ankony, „Árpád” i jego siostrzane okręty powróciły do portu w Puli. Ze względu na niedostatek węgla, okręty pozostały tam do końca wojny. Później „Árpád” został przemianowany na okręt obrony wybrzeża. 18 grudnia 1917 roku admirał Maximilian Njegovan zarekomendował wycofanie przestarzałych wówczas pancerników typu Habsburg w celu zasilenia ich personelem załóg okrętów podwodnych i sił lotniczych, co zostało zaaprobowane przez cesarza Karola I 28 grudnia 1917 roku. W roku 1918 pancernik został ponownie wprowadzony do służby jako okręt treningowy dla Austriackiej Akademii Morskiej. Po wojnie „Árpád” razem ze swoimi siostrzanymi okrętami został przekazany Wielkiej Brytanii jako pryz, a następnie sprzedany do Włoch i zezłomowany w 1921 roku.

Pytanie: Z jakiego powodu okręty stacjonowały w Puli do czasu zakończenia konfliktu?
Odpowiedź: Ze względu na niedostatek węgla

Pytanie: Co zaproponował Njegovan w grudniu 1917 roku?
Odpowiedź: wycofanie przestarzałych wówczas pancerników typu Habsburg

Pytanie: Dlaczego Njegovan chciał pozbyć się starych pancerników?
Odpowiedź: w celu zasilenia ich personelem załóg okrętów podwodnych i sił lotniczych

Pytanie: Czy cesarz poparł pomysł Njegovana?
Odpowiedź: tak
SMS Árpád

Na początku I wojny „Árpád” razem ze swoimi siostrzanymi okrętami został przeniesiony do IV Dywizjonu Pancerników, z powodu wprowadzenia do służby nowego typu pancerników – Tegetthoff. Mniej więcej w tym samym czasie trzy pancerniki oraz reszta austro-węgierskiej floty zostały zmobilizowane w celu osłony ucieczki SMS „Goeben” i SMS „Breslau”, od 28 lipca do 10 sierpnia 1914 roku. Te dwa niemieckie okręty stacjonowały na Morzu Śródziemnym i próbowały wyrwać się z Mesyny, która była blokowana przez brytyjskie okręty. Po tym jak niemieckim okrętom udało się zmylić pogoń i przedostać do Turcji, flota została odwołana. W tym czasie austro-węgierskie okręty były mniej więcej na wysokości Brindisi w południowo-wschodnich Włoszech. Kiedy Włochy dołączyły do wojny po stronie Francji i Anglii, austro-węgierska marynarka ostrzelała kilka włoskich miast portowych wzdłuż wybrzeża Adriatyku. „Árpád” wziął udział w ostrzale Ankony 23 maja 1915 roku.

Pytanie: Dlaczego okręt ten, wraz z innymi pojazdami tego typu, krótko po wybuchu pierwszej wojny światowej dołączono do IV Dywizjonu Pancerników?
Odpowiedź: z powodu wprowadzenia do służby nowego typu pancerników – Tegetthoff

Pytanie: Do jakiego oddziału został wcielony ten okręt krótko po wybuchu I wojny światowej?
Odpowiedź: IV Dywizjonu Pancerników

Pytanie: Co działo się z SMS „Goeben” i SMS „Breslau”, kiedy austro-węgierska flota została zmobilizowana do pomocy w ich ucieczce?
Odpowiedź: stacjonowały na Morzu Śródziemnym i próbowały wyrwać się z Mesyny, która była blokowana przez brytyjskie okręty

Pytanie: W jakich działaniach wojennych uczestniczył ten pancernik w drugiej połowie maja 1915 roku?
Odpowiedź: ostrzale Ankony
HMS Princess Royal (1911)

„Princess Royal” wzięła udział w bitwie jako okręt flagowy dowódcy 1. Eskadry Krążowników Liniowych, kontradmirała Osmonda de Beauvoir Brocka, płynąc jako druga jednostka w szyku. Według podziału celów pomiędzy poszczególne okręty zespołu, krążownik razem z poprzedzającym go „Lionem” miał prowadzić pojedynek ogniowy z jednostką flagową admirała Hippera, „Lützowem”. Już na początku bitwy artylerzyści niemieccy z „Derfflingera” uzyskali pierwsze trafienia na „Princess Royal”, unieruchamiając jedną z wież artylerii głównej i uszkadzając przelicznik artyleryjski. Wkrótce potem brytyjski krążownik wpłynął w chmurę dymu, co spowodowało przeniesienie przez Niemców ognia na „Queen Mary”, a w efekcie eksplozję i zatonięcie tej jednostki. Po utracie dwóch swych krążowników (drugim był „Indefatigable”) i dostaniu się pod ogień głównych sił Hochseeflotte, admirał Beatty zdecydował się oderwać od przeciwnika, chcąc wciągnąć go pod ogień okrętów Grand Fleet.

Pytanie: Który z kolei płynęła "Princess Royal"?
Odpowiedź: druga

Pytanie: Jaki okręt płynął jako pierwszy?
Odpowiedź: "Lion"

Pytanie: Z czyją jednostką okręty miały walczyć?
Odpowiedź: admirała Hippera

Pytanie: Co podczas walki zostało uszkodzone?
Odpowiedź: przelicznik artyleryjski
Pokolenie (film)

Pokolenie jest adaptacją powieści Bohdana Czeszki pod tym samym tytułem, która reprezentowała poetykę socrealizmu. Pierwotnie produkcja filmu na podstawie powieści miała być powierzona Aleksandrowi Fordowi, ten jednak nie zamierzał go realizować. Ford powierzył zadanie realizacji Pokolenia swojemu asystentowi Andrzejowi Wajdzie, dając mu pierwszą szansę realizacji własnego filmu pełnometrażowego. Wajda miał wówczas za sobą reżyserię dwóch nieudanych etiud: Złego chłopca oraz Ceramiki iłżeckiej, a nakręcenie Pokolenia miało mu pomóc w zdobyciu dyplomu Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi. Sam Ford miał nadzorować projekt jako szef artystyczny.

Pytanie: Kto napisał powieść "Pokolenie"?
Odpowiedź: Bohdan Czeszka

Pytanie: W jakim nurcie została napisana powieść "Pokolenie"?
Odpowiedź: socrealizmu

Pytanie: Jak nazywa się pierwszy pełnometrażowy film wyreżyserowany przez Wajdę?
Odpowiedź: Pokolenie