mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Solaris Urbino 18 hybrid

We wrześniu 2006 r. podczas targów IAA w Hanowerze Solaris zaprezentował model przegubowego w pełni niskopodłogowego autobusu miejskiego z napędem hybrydowym Solaris Urbino 18 Hybrid. Pojazd opierał się konstrukcyjnie na modelu Urbino 18 III generacji, jednak zastosowanie napędu elektryczno-spalinowego wymagało wprowadzenia zmian konstrukcyjnych. Całą zabudowę układu napędowego (wraz z silnikiem spalinowym Cummins ISLe4 o pojemności 8,9 l i mocy 250 kW) umieszczono w pierwszym członie w szafie naprzeciwko drugich drzwi. Tym samym zwolniono miejsce na tylnym zwisie pojazdu w członie B, gdzie w Urbino 18 z napędem spalinowym znajduje się kolumna jednostki napędowej. Z kolei osprzęt elektryczny, tj. baterie niklowo-wodorowe układu rekuperacji oraz elementy sterujące pracą silników trakcyjnych, umieszczono na dachu pojazdu w pierwszym członie pod specjalną zabudową. W pojeździe wykorzystano system hybrydowy EP Drive 50 amerykańskiego przedsiębiorstwa Allison Transmission. Podczas hamowania pojazdu, silniki elektryczne zaczynały pracować jak prądnice i służyły do ładowania akumulatorów. Okres eksploatacji baterii miał wynosić ok. 6 lat. Ze względu na inną konfigurację wnętrza oraz wymagania dotyczące dopuszczalnych nacisków na oś (same baterie ważyły 410 kg), Solaris Urbino 18 Hybrid mógł pomieścić mniejszą liczbę pasażerów w stosunku do swojego odpowiednika z napędem konwencjonalnym.

Pytanie: Jaki rodzaj baterii został użyty modelu Solaris Urbino 18 Hybrid?
Odpowiedź: Niklowo-wodorowe

Pytanie: Kto jest właścicielem systemu hybrydowego EP Drive 50?
Odpowiedź: Allison Transmission

Pytanie: Na ile lat miały wystarczyć baterie użyte w Solaris Urbino 18 Hybrid?
Odpowiedź: 6

Pytanie: Ile ważą baterie użyte w pojeździe Solaris Urbino 18 Hybrid?
Odpowiedź: 410 kg
Grzegorz Krychowiak

Krychowiak po odrzuceniu oferty powrotu do Polski ze strony Arki Gdynia, w 2009 zdecydował się na wypożyczenie do trzecioligowego Stade de Reims. 29 listopada 2009 zadebiutował w wygranym 3:0 meczu Championnat National z Beauvais Oise i następnie szybko wywalczył miejsce w pierwszej jedenastce francuskiej drużyny. W sezonie 2009/10 rozegrał łącznie 19 meczów, w których zdobył 2 bramki i awansował z klubem do Ligue 2. Po zakończeniu sezonu jego wypożyczenie zostało przedłużone o kolejny rok. 30 lipca 2010 w meczu Pucharu Ligi z Troyes wykorzystał jedenastkę w konkursie rzutów karnych i przyczynił się do awansu swojej drużyny do kolejnej rundy. 13 sierpnia 2010 zdobył swoją pierwszą bramkę w sezonie zapewniając drużynie remis 2:2 z Le Mans. 5 listopada 2010 w meczu z Angers, obejrzał druga żółtą i w konsekwencji czerwoną kartkę. Krychowiak występował regularnie grając najczęściej na pozycji defensywnego pomocnika, choć zdarzało mu się wystąpić również na środku obrony. W całym sezonie 2010/11 rozegrał 40 spotkań, strzelając 2 bramki we wszystkich rozgrywkach i został wybrany przez kibiców klubu piłkarzem sezonu.

Pytanie: W jaki sposób jego postawa w sezonie 2010/2011 została doceniona przez sympatyków Stade de Reims?
Odpowiedź: został wybrany piłkarzem sezonu

Pytanie: Czy należał do podstawowego składu Stade de Reims?
Odpowiedź: tak
Rostisław (1896)

Okręt nie był uważany za udany, głównie z powodu narzuconego ograniczenia wielkości, przekładającego się na słabsze uzbrojenie w porównaniu z większością pancerników. Przy tym, jego koszt budowy okazał się niewiele mniejszy od zwykłych pancerników. Szczególnie użycie jako głównego uzbrojenia dział kalibru 254 mm, o mniejszej przebijalności i donośności od typowych dział 305 mm, uważane jest z perspektywy za błąd. Z uwagi na różnice w balistyce, uniemożliwiało to w przypadku „Rostisława” stosowanie scentralizowanego kierowania ogniem pancerników, wprowadzonego po wojnie rosyjsko-japońskiej. We flocie rosyjskiej takie uzbrojenie posiadały jeszcze tylko pancerniki typu Pierieswiet, łączące cechy pancerników i krążowników pancernych, i pancerniki obrony wybrzeża typu Admirał Sieniawin. Pancernik miał znaczne przeciążenie w stosunku do wyporności projektowej, które było typowym problemem rosyjskich dużych okrętów, ale na „Rostisławie” osiągało wartość aż 1946 ton (w 1907 roku). Powodowało ono wzrost zanurzenia o 0,94 m i w konsekwencji skrycie się prawie całego głównego pasa pancernego pod wodą. Mimo to, zanurzenie pozostawało mniejsze o około metr od zwykłych pancerników. Pomimo niedostatków, „Rostisław” był piątym co do wartości bojowej pancernikiem Floty Czarnomorskiej w chwili wybuchu wojny i mógł być włączany w skład eskadry, służąc aktywnie podczas wojny. Wyrażona jest w piśmiennictwie także nie uzasadniona bliżej opinia, że „Rostisław” okazał się jedną z bardziej przemyślanych konstrukcji swoich czasów. Jej autor pisze, że był on jednym z najlepszych pancerników Floty Czarnomorskiej, jednakże wydaje się, że to stwierdzenie odnosi raczej do wartościowej służby podczas wojny jako okrętu wsparcia artyleryjskiego.

Pytanie: Z czym wiązało się organiczenie wielkości tej jednostki?
Odpowiedź: słabszym uzbrojeniem w porównaniu z większością pancerników

Pytanie: Czym skutkowało zastosowanie nietypowego, głównego uzbrojenia w przypadku tego okrętu?
Odpowiedź: uniemożliwiało stosowanie scentralizowanego kierowania ogniem pancerników, wprowadzonego po wojnie rosyjsko

Pytanie: Czym skutkowało znaczne przeciążenie tego okrętu?
Odpowiedź: Powodowało ono wzrost zanurzenia o 0,94 m i w konsekwencji skrycie się prawie całego głównego pasa pancernego pod wodą

Pytanie: Czy mógł być włączany do działań wojennych?
Odpowiedź: tak
Samobójstwo Walerego Sławka

Dariusz Baliszewski zwraca uwagę na, jego zdaniem zagadkowe, okoliczności śmierci Sławka, powątpiewając, czy rzeczywiście było to samobójstwo. Podkreśla fakt, że tuż przed próbą samobójczą były premier spalił w swoim mieszkaniu cały szereg swoich zapisków i urzędowych dokumentów. Baliszewski przytacza także relację żony Feliksa Perla, Teresy Perlowej, która przekazała dr Stanisławowi Gizie, że Sławek planował dokonanie zamachu stanu. Miał on nawiązać kontakt m.in. z Tomaszem Arciszewskim i Kazimierzem Pużakiem, wspólnie planując obalenie rządu Sławoja-Składkowskiego. O sprawie dowiedział się jednak marszałek Śmigły-Rydz, który polecił dowódcy Oddziału II Sztabu Generalnego, płk Józefowi Smoleńskiemu, aresztować Walerego Sławka. Marszałek miał planować oskarżenie go o zdradę stanu i wytoczenie pokazowego procesu. Rzekomo ostrzeżony telefonicznie Sławek popełnił samobójstwo tuż przed aresztowaniem.

Pytanie: Czego pozbył się przed swoją śmiercią Sławek, według Baliszewskiego?
Odpowiedź: całego szeregu swoich zapisków i urzędowych dokumentów

Pytanie: Co było w planach Sławka, zgodnie z zeznaniami Teresy Perlowej?
Odpowiedź: dokonanie zamachu stanu

Pytanie: Jaką jednostką kierował Józef Smoleński?
Odpowiedź: Oddziałem II Sztabu Generalnego

Pytanie: Kto miał zorientować się, że Sławek planuje obalenie rządu?
Odpowiedź: marszałek Śmigły-Rydz
Republika rzymska

Kompromis pomiędzy patrycjuszami a plebejuszami został zawarty w obliczu konieczności wspólnego prowadzenia wojen, które doprowadziły Rzym do podboju całej Italii. Po upadku monarchii Rzym od nowa uregulował stosunki z Latynami zawierając z nimi w roku 493* przymierze znane jako foedus Cassianum. Prowadzone w V w. wojny, skierowane przede wszystkim przeciwko Wolskom, Aeuquom i Sabinom, przynosiły korzyści wszystkim członkom przymierza. Przełomowym wydarzeniem było zdobycie w roku 396* wielkiego etruskiego miasta Veii. Miasto zostało zniszczone, a jego mieszkańcy wymordowani lub sprzedani w niewolę, tak że cała jego ziemia uprawna mogła zostać rozdzielona. Zanim Rzymianie zdecydowali w jaki sposób tego dokonać padli ofiarą najazdu galijskich Senonów, którzy w 390* zniszczyli rzymską armię i zajęli miasto. Po ustąpieniu najeźdźców Rzymianie, pomimo wcześniejszego oporu patrycjuszy, dokonali podziału zdobytej wcześniej ziemi na sposób skrajnie egalitarny – działki ziemi otrzymali wszyscy Rzymianie płci męskiej, nie tylko obywatele, ale także ich synowie. W ten sposób wszyscy obywatele stali się posiadaczami zobowiązanymi do służby wojskowej i gdy dorosło pokolenie, które w czasie najazdu galijskiego było chłopcami, okazało się, że potencjał militarny Rzymu nieporównanie przewyższa siły jego sąsiadów. Pierwszym celem Rzymian było odbudowanie ich przymierza z Latynami, co ostatecznie dokonało się w 354*, tym razem jednak na zasadzie dominacji Rzymu nad Związkiem Latyńskim. W 343* związek miast kampańskich, z Kapuą na czele, zaproponował Rzymowi sojusz skierowany przeciwko zagrażającym im Samnitom. Rzymianie przystali na tę propozycję i w rezultacie doszło do wybuchu tzw. I wojny samnickiej (343* – 341*) W konflikcie z Samnitami wielu sprzymierzeńców Rzymu, na czele z Latynami, dostrzegło szansę na uwolnienie się od rzymskiej hegemonii, co spowodowało wybuch tzw. wojny latyńskiej (340–338). Po zwycięstwie w tym konflikcie Rzymianie ostatecznie rozwiązali Związek Latyński.

Pytanie: W którym roku zawarto porozumienie foedus Cassianum?
Odpowiedź: 493

Pytanie: Co stało się z miastem Veii po jego zdobyciu przez Rzymian?
Odpowiedź: Zostało zniszczone

Pytanie: W jakich latach trwała pierwsza wojna samnicka?
Odpowiedź: 343 – 341

Pytanie: Kto przewodził związkowi miast kampańskich?
Odpowiedź: Kapua
Grupa Lotos

Ważną datą w historii rafinerii gdańskiej było przekształcenie przedsiębiorstwa w spółkę akcyjną. Po jej utworzeniu 1 października 1991 wszystkie akcje należały do polskiego Skarbu Państwa. W drugiej połowie lat 90., aby zarządzać procesem restrukturyzacji w przemyśle naftowym rząd powołał spółkę o nazwie Nafta Polska. Zdecydowano wówczas, że trafi do niej 75% akcji Rafinerii Gdańskiej. W wyniku transakcji rafineria w Gdańsku utraciła status jednoosobowej spółki Skarbu Państwa, ale pozostała w rękach rządu. W 1998 r. rząd zgodził się na bezpłatne przekazanie 14,98% akcji pracownikom i emerytom Rafinerii Gdańskiej S.A. Przekształcenie rafinerii w spółkę akcyjną i przekazanie części akcji pracownikom nie oznaczało pełnej prywatyzacji. Skarb Państwa – głównie przez państwową spółkę Nafta Polska – zachował większość akcji, co oznaczało, że rząd nadal ma decydujący wpływ na spółkę. W latach 90. kolejne rządy wracały do kwestii pełnej prywatyzacji. Bardzo zaawansowane działania podjęto w 1998 i 2003 r. Prywatyzacja tak dużej spółki, która dodatkowo stanowi znaczący element systemu bezpieczeństwa energetycznego Polski, nie była łatwym zadaniem.

Pytanie: Jaka instytucja posiadała wszystkie akcje rafinerii gdańskiej od października 1991 roku?
Odpowiedź: polski Skarb Państwa

Pytanie: W jakim celu została utworzona spółka Nafta Polska?
Odpowiedź: aby zarządzać procesem restrukturyzacji w przemyśle naftowym

Pytanie: W ręce jakich osób trafiło prawie piętnaście procent akcji tej firmy w 1998 roku?
Odpowiedź: pracowników i emerytów Rafinerii Gdańskiej S.A

Pytanie: Czy po 1998 roku Rafineria Gdańska została całkowicie sprywatyzowana?
Odpowiedź: nie
Wanda Kwietniewska

W 1979 wspólnie ze słuchaczami poznańskiego Studia Sztuki Estradowej utworzyła grupę wokalną Vist, w którym śpiewali także: Bożena Krata, Małgorzata Ostrowska, Mira Roszkiewicz, Andrzej Sobolewski i Grzegorz Stróżniak. W 1980 zespół wystąpił z utworem „Dziwny film” w konkursie „Premier” na 17. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, rok później przekształcił się w grupę Skandal, a następnie – w Lombard. Z tym zespołem Kwietniewska nagrała dwa albumy: Śmierć dyskotece! oraz z okazji jubileuszu 10-lecia jego istnienia ’81–’91 Największe przeboje. W 1982 wraz z Lombardem była na okładce sierpniowego wydania czasopisma „Razem”.

Pytanie: W którym roku ukazał się utwór "Dziwny film"?
Odpowiedź: 1980

Pytanie: W jakim konkursie debiutował "Dziwny film"?
Odpowiedź: „Premier”

Pytanie: Z jakim zespołem Kwietniewska nagrała album "Śmierć dyskotece!"?
Odpowiedź: Lombard

Pytanie: W którym roku grupa wokalna "Vist" przeobraziła się w grupę "Skandal"?
Odpowiedź: 1981
Borelioza

Rezerwuarem bakterii jest około 300 różnych gatunków ssaków (głównie gryzonie z rodziny nornikowatych i myszowatych; a także wolno żyjące jelenie, sarny i wilki) oraz niektóre gatunki ptaków i jaszczurek. Tylko niektóre zwierzęta pełnią równocześnie rolę żywicieli kleszcza i rezerwuaru krętków. Bakterie są przenoszone głównie ze śliną kleszczy z rodzaju Ixodes (w Polsce głównie I. ricinus, ale także sporadycznie I.persulcatus czy I. trianguliceps). B. burgdorferi s.l. była również wykrywana u licznych gatunków owadów jak np. pcheł, jednak nie ma dowodów, że te mogą być wektorami krętków. Kleszcz zakaża się krętkiem poprzez żywienie się krwią zakażonych zwierząt. Kolejne stadia rozwojowe kleszcza zakażają swoich kolejnych żywicieli, powodując utrzymywanie się rezerwuaru zarazków w środowisku. 90% udokumentowanych przypadków boreliozy u ludzi nastąpiło w wyniku kontaktu z nimfami kleszczy. Jest to spowodowane małym nosicielstwem krętków Borrelia przez larwy kleszcza, oraz większymi rozmiarami dorosłych osobników kleszczy, dzięki czemu mogą zostać łatwiej zauważone i usunięte zapobiegając tym samym przeniesieniu bakterii z kleszcza na człowieka. Krętki Borrelii mogą być przenoszone trojako:

Pytanie: W organizmach jakich zwierząt można spotkać te bakterie?
Odpowiedź: 300 różnych gatunków ssaków (głównie gryzoni z rodziny nornikowatych i myszowatych; a także wolno żyjących jelenii, saren i wilków) oraz niektórych gatunków ptaków i jaszczurek

Pytanie: Jakie rodzaje kleszczy przenoszą te bakterie na terenie Polski?
Odpowiedź: głównie I. ricinus, ale także sporadycznie I.persulcatus czy I. trianguliceps

Pytanie: W jaki sposób kleszcz zostaje zarażony krętkiem?
Odpowiedź: poprzez żywienie się krwią zakażonych zwierząt

Pytanie: Dlaczego, w przypadku ludzi, większość udokumentowanych rozpoznań tej choroby było spowodowane kontaktem z nimfami kleszczy?
Odpowiedź: Jest to spowodowane małym nosicielstwem krętków Borrelia przez larwy kleszcza, oraz większymi rozmiarami dorosłych osobników kleszczy, dzięki czemu mogą zostać łatwiej zauważone i usunięte zapobiegając tym samym przeniesieniu bakterii z kleszcza na człowieka
Społeczność LGBT

Istotną częścią życia społeczności jest organizowanie się w grupy, związki i stowarzyszenia o charakterze lokalnym, krajowym i międzynarodowym. W początkowej fazie organizowania się społeczności LGBT były to organizacje o wyraźnym charakterze protestu politycznego wobec opresji organów państwowych i ogólnej niechęci społeczeństwa heteronormatywnego wobec nowopojawiającego się partnera społeczno-politycznego w dyskursie politycznym i kulturowym. Pierwszą organizacją LGBT na świecie było COC Nederland powstałe w Holandii w 1946, ale istotnym impulsem do powstania ruchu na rzecz osób LGBT i organizowania się społeczności LGBT na szerszą skalę były zamieszki Stonewall w Nowym Jorku w 1969 roku. Tuż po tym wydarzeniu powstał m.in. Gay Liberation Front, którego strony archiwalne podsumowują genezę Gay Liberation w ten sposób:

Pytanie: Jaki charakter posiadały ugrupowania LGBT na początkowych etapach ich funkcjonowania?
Odpowiedź: protestu politycznego wobec opresji organów państwowych i ogólnej niechęci społeczeństwa heteronormatywnego wobec nowopojawiającego się partnera społeczno-politycznego w dyskursie politycznym i kulturowym

Pytanie: Jak nazywała się pierwsza organizacja tego typu?
Odpowiedź: COC Nederland

Pytanie: Jakie wydarzenie w istotny sposób przyczyniło się do powstania organizacji wspierającej osoby LGBT?
Odpowiedź: zamieszki Stonewall

Pytanie: W jakim mieście odbyły się zamieszki Stonewall?
Odpowiedź: Nowym Jorku
Bronisław Pieracki

15 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, otrzymał przydział do Inspektoratu Armii Nr IV na stanowisko I referenta. Obowiązków na tym stanowisku nie objął, gdyż został przydzielony do dyspozycji Ministra Spraw Wojskowych z dniem 15 października 1924. 1 grudnia 1924 prezydent Rzeczypospolitej Stanisław Wojciechowski na wniosek Ministra Spraw Wojskowych, gen. dyw. Władysława Sikorskiego awansował go na pułkownika ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 12. lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty. Natomiast 22 czerwca 1925 Pieracki został odznaczony odznakami komandorskimi Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego, które przyznał mu papież Pius XI, chcąc uhonorować jego zasługi dla Kościoła (dekoracji dokonał gen. Sikorski). W 1924 Pieracki znajdował się w dyspozycji ministra spraw wojskowych i był oficerem nadetatowym 4 Pułku Piechoty Legionów – oficerem sztabowym do specjalnych zleceń. W tym czasie blisko współpracował z gen. Sikorskim. Jako szef resortu m.in. mianował on Pierackiego sekretarzem w sekcji Komitetu Politycznego Rady Ministrów dla województw wschodnich i mniejszości narodowych. Minister wystawił mu entuzjastyczną opinię:

Pytanie: Jaką funkcję miał pełnić Pieracki w 1924 roku?
Odpowiedź: I referenta

Pytanie: Dlaczego Pieracki otrzymał odznaczenia od Papieża?
Odpowiedź: By uhonorować jego zasługi dla Kościoła

Pytanie: Kto był najbliższym współpracownikiem gen. Sikorskiego?
Odpowiedź: Bronisław Pieracki
Paweł Edmund Strzelecki

W latach 1814–1817 Strzelecki przebywał w Krakowie, który na początku jego pobytu należał do znajdującego się już pod okupacją rosyjską Księstwa Warszawskiego, a od 1815 roku stanowił formalnie niezależny byt zwany Rzecząpospolitą Krakowską. W 1817 roku odnalazł go tam brat Piotr, który powrócił właśnie z niewoli austriackiej, gdzie trafił jako żołnierz armii Księstwa Warszawskiego. Bracia wrócili razem do Wielkopolski, która znowu przypadła pruskiemu zaborcy, do Skubarczewa, gdzie mieszkała ich siostra Izabela z mężem, Józefem Słupskim. Strzelecki musiał jeszcze w późniejszym okresie odwiedzić Kraków, ponieważ zachował w pamięci Kopiec Kościuszki, który usypano w latach 1820–1823. Niedługo po powrocie rodzina wysłała go do wojska pruskiego na służbę w 6.Pułku Ułanów, gdzie osiągnął stopień podchorążego, ale po roku zrezygnował i wrócił do domu siostry.

Pytanie: Jakie państwo okupowało Kraków w początkowym okresie jego pobytu w tym mieście?
Odpowiedź: Księstwo Warszawskie

Pytanie: Skąd brat Strzeleckiego powrócił do Krakowa w 1817 roku?
Odpowiedź: niewoli austriackiej

Pytanie: Do jakiego miasta udali się z Krakowa Paweł i Piotr Strzeleccy?
Odpowiedź: Skubarczewa

Pytanie: Jacy członkowie rodziny Strzeleckich żyli na terenie Skubarczewa?
Odpowiedź: ich siostra Izabela z mężem, Józefem Słupskim
Bagiewnik białopierśny

Bagiewniki białopierśne zamieszkują różnorodne środowiska. Mogą to być mokradła, zarówno te pokryte trawami, jak i te z ciborami, bagna porośnięte sagowcami, obszary trawiaste, zarośla bambusów, tereny z wysokimi trawami poprzeplatanymi ciborami i krzewami, wilgotne zakrzewienia, pola ryżowe, uprawy trzciny cukrowej, stawy, obrzeża rzek, jeziora, rowy oraz obrzeża lasów, w tym namorzynowych. Często pojawiają się w pobliżu siedlisk ludzkich, na przykład na wiejskich stawach, w parkach czy pod przydrożnymi żywopłotami. W Indiach występują do wysokości około 1500 m n.p.m., w Nilgiris (Tamilnadu) do 2000 m n.p.m. W Nepalu stwierdzane głównie na wysokości 75–1370 m n.p.m. (jedno stwierdzenie z 3800 m n.p.m. z maja 1999) Z Bhutanu są stwierdzenia z 2100 i 2600 m n.p.m. Większość populacji jest osiadła. Osobniki z północnych części zasięgu zimują na południe po Sumatrę i na zachód po Półwysep Arabski. W większej części zasięgu migracje bagiewników białopierśnych są niejasną kwestią; sezonowość ich występowania na danym terenie można zauważyć jedynie w Chinach.

Pytanie: Jak wysoko zwykle bywają bagiewniki w Nepalu?
Odpowiedź: 75–1370 m n.p.m

Pytanie: W którym roku zaobserwowano bagiewnika na rekordowej wysokości w Nepalu?
Odpowiedź: 1999

Pytanie: Czy większa część bagiewników prowadzi osiadły tryb bytowania?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim jedynie kraju bagiewniki występują sezonowo?
Odpowiedź: Chinach
Marek Hłasko

Szansą na wyrwanie się z monotonnego zajęcia było pisanie. Pisać zaczął w 1951 – na ten rok sam datował swoje pierwsze opowiadanie Bazę Sokołowską. W czasie pracy w Metrobudowie został korespondentem terenowym „Trybuny Ludu”. Pod koniec 1952 zdecydował się przedstawić fragmenty swojej powieści Bohdanowi Czeszce. Ten odpowiedział listem datowanym na 3 grudnia tego samego roku, w którym krytycznie omówił nadesłane próby literackie, zwracając jednak uwagę na talent młodego autora. W tym samym 1952 roku Hłasko, za radą Stefana Łosia, nawiązał kontakt ze Związkiem Literatów Polskich i działającym w tej organizacji Igorem Newerlym, pełniącym rolę opiekuna młodych. Czeszce i Newerlemu Hłasko przedstawiał się jako niewykształcony szofer, który w wolnych chwilach po pracy próbuje opisać swoje życie.

Pytanie: Z jaką gazetą współpracował podczas pracy w Metrobudowie?
Odpowiedź: „Trybuną Ludu”

Pytanie: Z jaką organizacją skontaktował się w 1952 roku?
Odpowiedź: Związkiem Literatów Polskich

Pytanie: Jaką funkcję sprawował w Związku Literatów Polskich Igor Newerly?
Odpowiedź: opiekuna młodych

Pytanie: Jak opisywał siebie Bohdanowi Czeszce i Igorowi Newerlemu?
Odpowiedź: jako niewykształconego szofera, który w wolnych chwilach po pracy próbuje opisać swoje życie
Wanda Traczyk-Stawska

W 2018 poparła protest osób niepełnosprawnych w Sejmie; próbowała spotkać się z uczestnikami, jednak nie została wpuszczona do gmachu parlamentu. Podczas wyborów prezydenckich w Polsce w 2020 roku wystąpiła w materiale nagranym na potrzeby kampanii Rafała Trzaskowskiego. W październiku 2020 wsparła protest przeciwko zaostrzeniu przepisów dotyczących aborcji w Polsce i zaprotestowała przeciwko użyciu symbolu znaku Polski Walczącej przez Jarosława Kaczyńskiego podczas wygłoszonego oświadczenia. 10 października 2021 roku wzięła udział i zabrała głos podczas protestu na placu Zamkowym w Warszawie po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego w sprawie wyższości Konstytucji nad prawem Unii Europejskiej.

Pytanie: W którym roku miał miejsce protest osób niepełnosprawnych w polskim Parlamencie?
Odpowiedź: 2018

Pytanie: Jakiego kandydata na prezydenta w wyborach 2020 roku poparła Traczyk-Stawska?
Odpowiedź: Rafała Trzaskowskiego

Pytanie: Czego dotyczyły protesty na placu zamkowym w Warszawie z 10 października 2021 roku?
Odpowiedź: Orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie wyższości Konstytucji nad prawem Unii Europejskiej

Pytanie: Przeciwko komu sprzeciwiała się Traczyk-Stawska w sprawie używania znaku Polski Walczącej?
Odpowiedź: Jarosławowi Kaczyńskiemu
Bazyli (Doroszkiewicz)

Po śmierci metropolity warszawskiego i całej Polski Stefana, został 24 stycznia 1970 wybrany na jego następcę. Władze państwowe poparły kandydaturę biskupa Bazylego na nowego zwierzchnika Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego z uwagi na treść składanych przez niego wcześniej memoriałów z propozycjami przekształceń w Kościele oraz nowej polityki narodowościowej PAKP. Urząd ds. Wyznań uznał również, iż na korzyść Bazylego przemawiał jego niechętny stosunek do katolickiego episkopatu Polski przy równoczesnym poparciu dla ruchu ekumenicznego, jak również zrozumienie dla zmian zachodzących na świecie. Stwierdzono wreszcie, że Bazyli zarówno w działalności wewnętrznej, jak i zagranicznej był rzecznikiem polskiej i socjalistycznej racji stanu.

Pytanie: Jaki organ administracji publicznej opiniował kandydaturę biskupa Bazylego?
Odpowiedź: Urząd do spraw wyznań

Pytanie: Jaki stosunek reprezentował biskup Bazyli w stosunku do kościoła rzymskokatolickiego?
Odpowiedź: Niechętny

Pytanie: Czego dotyczyły memoriały biskupa Bazylego?
Odpowiedź: Przekształceń w kościele oraz nowej polityki narodowościowej PAKP

Pytanie: Zwierzchnikiem jakiego wyznania został biskup Bazyli?
Odpowiedź: Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego