mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Długość geograficzna

W odróżnieniu od szerokości geograficznej, której naturalnym punktem zerowym, czyli punktem odniesienia, jest równik, dla długości geograficznej taki punkt nie istnieje. Zatem południk odniesienia, południk zerowy, musi być wybrany umownie. Częstą praktyką było uznawanie południka przechodzącego przez stolicę kraju, z którego wywodził się obserwator, za południk odniesienia. Brytyjscy kartografowie od dawna używali południka przechodzącego przez Greenwich w Londynie, ale w użyciu były jeszcze inne umowne "południki zerowe", przechodzące przez np. El Hierro, Rzym, Kopenhagę, Jerozolimę, Petersburg, Pizę, Paryż, Filadelfię czy Waszyngton. W 1884 w Waszyngtonie odbyła się międzynarodowa konferencja (International Meridian Conference), która zaakceptowała południk Greenwich jako uniwersalny południk zerowy.

Pytanie: Czym jest równik?
Odpowiedź: Naturalny punkt zerowy, czyli punkt odniesienia dla szerokości geograficznej

Pytanie: Czy istnieje punkt odniesienia dla długości geograficznej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakim mieście znajduje się południk Greenwich?
Odpowiedź: w Londynie

Pytanie: Przez jakie tereny przechodziły "umowne południki"?
Odpowiedź: El Hierro, Rzym, Kopenhagę, Jerozolimę, Petersburg, Pizę, Paryż, Filadelfię czy Waszyngton
Długość geograficzna

Poprzez porównanie względnych pozycji Księżyca i Marsa z ich oczekiwanymi pozycjami, Vespucci mógł z grubsza oszacować swoje położenie względem długości geograficznej. Jednak jego metoda miała kilka ograniczeń: po pierwsze, wymagała wystąpienia specyficznego zjawiska astronomicznego (w tym wypadku, przejścia Marsa w tej samej rektascensji co Księżyc) i obserwator musiał porównać obserwacje z danymi z almanachu. Trzeba było również znać dokładny czas, a to było trudne do ustalenia w dalekich krajach; dodatkowo metoda wymagała stabilnej platformy obserwacyjnej, o którą trudno na statku kołyszącym się na morzu.

Pytanie: W jaki sposób Vespucci był w stanie ustalić orientacyjnie swoje umiejscowienie w odniesieniu do długości geograficznej?
Odpowiedź: Poprzez porównanie względnych pozycji Księżyca i Marsa z ich oczekiwanymi pozycjami

Pytanie: Jakie były słabe strony metody opracowanej przez Vespucciego?
Odpowiedź: po pierwsze, wymagała wystąpienia specyficznego zjawiska astronomicznego (w tym wypadku, przejścia Marsa w tej samej rektascensji co Księżyc) i obserwator musiał porównać obserwacje z danymi z almanachu. Trzeba było również znać dokładny czas, a to było trudne do ustalenia w dalekich krajach; dodatkowo metoda wymagała stabilnej platformy obserwacyjnej, o którą trudno na statku kołyszącym się na morzu

Pytanie: Jakie zjawisko astronomiczne musiało zajść, aby metoda Vespucciego mogła być efektywna?
Odpowiedź: przejście Marsa w tej samej rektascensji co Księżyc

Pytanie: Dlaczego znajmość dokładnego czasu była potencjalną słabością metody opracowanej przez Vespucciego?
Odpowiedź: była trudna do ustalenia w dalekich krajach
SM UC-2

SM UC-2 zamówiony został 23 listopada 1914 roku jako drugi z serii 15 okrętów typu UC I (numer projektu 35a, nadany przez Inspektorat Okrętów Podwodnych), w ramach wojennego programu rozbudowy floty. Pierwsze 10 jednostek typu, w tym UC-2, zostało zbudowanych w stoczni Vulcan w Hamburgu. Stocznia, nie mając wcześniej doświadczenia w budowie okrętów podwodnych, oszacowała czas budowy okrętu na 5-6 miesięcy, i aby dotrzymać tego terminu musiała wstrzymać budowę torpedowców. UC-2 otrzymał numer stoczniowy 46 (Werk 46). Okręt został zwodowany 12 maja 1915 roku, zaś do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej przyjęty już 17 maja 1915 roku.

Pytanie: W związku z jakim programem została zlecona budowa SM UC-2?
Odpowiedź: wojennym programem rozbudowy floty

Pytanie: Jaka stocznia zajęła się budową okrętu UC-2?
Odpowiedź: Vulcan

Pytanie: Budowę jakiego typu okrętów musiała wstrzymać stocznia Vulcan, żeby oddać na czas SM UC-2?
Odpowiedź: torpedowców
SM UC-2

Podczas drugiej misji, prawdopodobnie 30 czerwca 1915 roku okręt zatonął wraz z całą załogą, zniszczony podczas stawiania zagrody minowej przez wybuch własnej miny w rejonie Lowestoft. 2 lipca o godz. 21:40 wrak został dodatkowo staranowany przez brytyjski parowiec „Cottingham”, co w niektórych opracowaniach uznawane jest za datę zatopienia UC-2. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że UC-2 wypłynął z bazy w dniu 29 czerwca, jest bardzo prawdopodobne, że był już zniszczony przez własną minę w tej chwili, kiedy parowiec go staranował.

Pytanie: Co doprowadziło do zatonięcia UC-2?
Odpowiedź: wybuch własnej miny

Pytanie: Gdzie przebywał UC-2, kiedy doszło do wybuchu?
Odpowiedź: w rejonie Lowestoft

Pytanie: Jaki statek wpłynął na UC-2 2 lipca 1915 roku?
Odpowiedź: brytyjski parowiec „Cottingham”

Pytanie: Jaki fakt sugeruje, że stawiacz min był już zniszczony, kiedy staranował go „Cottingham”?
Odpowiedź: UC-2 wypłynął z bazy w dniu 29 czerwca

Pytanie: Czy cała załoga UC-2 zginęła w wyniku wybuchu?
Odpowiedź: tak
Amfetamina

W 2015 przegląd systematyczny i metaanaliza wysokiej jakości badań klinicznych wykazały, że używanie niewielkich (terapeutycznych) dawek amfetaminy powoduje umiarkowaną, ale jednoznaczną poprawę zdolności poznawczych, w tym pamięci roboczej, długoterminowej pamięci epizodycznej, kontroli inhibicyjnej, pewnych aspektów uwagi – u zdrowych dorosłych. Zwiększające zdolności poznawcze właściwości amfetaminy polegają na pośredniej aktywacji receptorów D1 i α2 w korze przedczołowej. Przegląd systematyczny z 2014 wykazał, że niewielkie dawki amfetaminy mogą poprawiać także konsolidację pamięci, w efekcie prowadząc do lepszego przypominania. Dawki terapeutyczne zwiększają również wydajność kory, efekt ten mediuje poprawę pamięci operacyjnej u wszystkich osób. Amfetamina i inne używane w ADHD stymulanty poprawiają również motywację wykonywania zadań oraz zwiększają pobudzenie, promując zachowanie nakierowane na spełnianie zasad (przez wpływ na jądro półleżące). Stymulanty takie jak amfetamina mogą poprawiać wyniki trudnych i nudnych zadań, studenci wykorzystują je podczas nauki i zdawania testów. W oparciu o badania samozgłoszeń nielegalnego użycia stymulantów wiadomo, że 5–35% studentów używa stymulantów przeznaczonych do leczenia ADHD z drugiej ręki, stosując je głównie raczej do poprawy wyników niż rekreacyjnie. Jednakże duże dawki amfetaminy, przekraczające zakres terapeutyczny, mogą zakłócać pamięć roboczą i inne aspekty kontroli kognitywnej.

Pytanie: Czy amfetamina może także działać pozytywnie na organizm człowieka?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy amfetamina może pomagać w nauce?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na jakie receptory wpływa amfetamina?
Odpowiedź: D1 i α2

Pytanie: W jakim celu studenci stosują stymulanty przeznaczone do leczenia ADHD?
Odpowiedź: do poprawy wyników
Amfetamina

Wiele rodzajów substancji wchodzi w interakcje z amfetaminą, zmieniając działanie lub metabolizm tych substancji lub amfetaminy. Inhibitory enzymów metabolizujących amfetaminę (jak CYP2D6 czy FMO3) wydłużają okres półtrwania. Wobec tego efekty działania amfetaminy będą się utrzymywały dłużej. Amfetamina wchodzi także w interakcje z inhibitorami MAO, szczególnie MAO A, jako że zarówno IMAO, jak i amfetamina zwiększają stężenie katecholamin (noradrenalina, dopamina) w osoczu. Wobec powyższego równoczesne używanie tych związków jest niebezpieczne. Amfetamina moduluje również aktywność większości leków psychoaktywnych, W szczególności może zmniejszać efekty działania leków uspokajających i depresantów, zwiększać zaś działanie stymulantów i antydepresantów. Może również zmniejszać efekty działania leków hipotensyjnych oraz leków przeciwpsychotycznych poprzez swój wpływ na ciśnienie krwi i dopaminę odpowiednio. Suplementacja cynku może redukować minimalną dawkę efektywną amfetaminy w leczeniu ADHD (ludzki transporter dopaminowy zawiera cechujące się dużym powinowactwem zewnątrzkomórkowe miejsce wiążące cynk, po związaniu tego kationu hamuje się wychwyt zwrotny dopaminy, która w większej ilości wydostaje się na zewnątrz w warunkach in vitro; ludzki transporter serotoninowy i transporter noradrenalinowy nie zawierają miejsc wiążących cynk).

Pytanie: Dlaczego przy zażyciu substancji takiej, jak FMO3, efekty działania amfetaminy będą trwały dłużej?
Odpowiedź: Inhibitory enzymów metabolizujących amfetaminę (jak CYP2D6 czy FMO3) wydłużają okres półtrwania

Pytanie: Dlaczego zażywanie amfetaminy równocześnie z IMAO stwarza zagrożenie?
Odpowiedź: zarówno IMAO, jak i amfetamina zwiększają stężenie katecholamin (noradrenalina, dopamina) w osoczu

Pytanie: Efekty działania jakiego rodzaju leków mogą zostać spotęgowane przez zażycie amfetaminy?
Odpowiedź: stymulantów i antydepresantów

Pytanie: Dlaczego zażywanie cynku może zmniejszać minimalną dawkę amfetaminy skuteczną w leczeniu ADHD?
Odpowiedź: ludzki transporter dopaminowy zawiera cechujące się dużym powinowactwem zewnątrzkomórkowe miejsce wiążące cynk, po związaniu tego kationu hamuje się wychwyt zwrotny dopaminy, która w większej ilości wydostaje się na zewnątrz w warunkach in vitro; ludzki transporter serotoninowy i transporter noradrenalinowy nie zawierają miejsc wiążących cynk
Eduardo da Silva

W 2002 roku został powołany do młodzieżowej reprezentacji Chorwacji. W listopadzie 2004 meczem z Irlandią (3:0) zadebiutował w drużynie narodowej seniorów. Pierwszą bramkę zdobył w lutym 2006 podczas Pucharu Carlsberga w Hongkongu w meczu z tamtejszą reprezentacją (7:1). Był jednym z kandydatów z linii ataku do kadry na mistrzostwa świata w Niemczech, jednak selekcjoner Zlatko Kranjčar nie skorzystał z jego usług tłumacząc, że jest jeszcze "za młodym piłkarzem". Natomiast nowy selekcjoner Slaven Bilić widział w da Silvie podstawowego zawodnika reprezentacji i powołał go na swój debiutancki mecz, który został rozegrany 16 czerwca 2006 roku, a Chorwacja wygrała 2:0 z reprezentacją Włoch. Da Silva spisał się dobrze i zdobył jedną z bramek. Natomiast w wyjazdowym meczu eliminacyjnym do Euro 2008 z reprezentacją Izraela, wygranym 4:3, zdobył dla Chorwatów aż 3 bramki.
2 lipca 2007 roku Eduardo da Silva został zakupiony na 4 sezony do angielskiego klubu Arsenal F.C.

Pytanie: W reprezentacji jakiego kraju grał Silva?
Odpowiedź: Chorwacji

Pytanie: Jaki był wynik meczu Chorwacja przeciwko Irlandii?
Odpowiedź: 3:0

Pytanie: W którym roku Silva rozpoczął grać w piłkę nożną?
Odpowiedź: 2002

Pytanie: W jakim mieście Silva zdobył pierwszego gola dla swojego kraju?
Odpowiedź: w Hongkongu
Eduardo da Silva

Dnia 23 lutego 2008 roku Eduardo da Silva w 3 minucie spotkania Arsenalu z Birmingham City został brutalnie sfaulowany przez Martina Taylora. Jak wykazały badania piłkarz doznał otwartego złamania stawu skokowego i zerwania w nim wszystkich więzadeł. Stopa piłkarza wygięta została w nienaturalnym kierunku pod kątem 90 stopni, zostały w niej zerwane naczynia krwionośne. Boisko opuścił po 8 minutach z założoną maską tlenową. Stwierdzono jednak, że złamanie nie jest tak poważne, jak wyglądało to na początku i piłkarz wróci na boisko być może po 9 miesiącach rekonwalescencji. Po 10 miesiącach ciężkiej rehabilitacji Eduardo wrócił na boisko w meczu rezerw 16 grudnia 2008 roku przeciwko drużynie Portsmouth.

Pytanie: Jakich obrażeń doznał chorwacki zawodnik w wyniku faulu?
Odpowiedź: otwartego złamania stawu skokowego i zerwania w nim wszystkich więzadeł

Pytanie: Jakie naczynia w stopie chorwackie piłkarza zostały zerwane w wyniku starcia z drugim zawodnikiem?
Odpowiedź: krwionośne

Pytanie: Po jakim czasie dochodzenia do siebie po starciu da Silva wrócił na murawę?
Odpowiedź: 10 miesiącach

Pytanie: W jakim meczu jako pierwszym uczestniczył da Silva po 10 miesiącach przerwy w graniu?
Odpowiedź: przeciwko drużynie Portsmouth
Big Brother (Polska)

Program emitowany był od 2 września do 16 grudnia 2007. Big Brother był emitowany przez siedem dni w tygodniu: codziennie prezentowano półgodzinne relacje z domu Wielkiego Brata w programie Big Brother 4.1. – Prosto z domu), natomiast w poniedziałki, wtorki, czwartki i piątki emitowano Big Brother 4.1 – podsumowanie ostatnich 24 godzin, w środy – na żywo przebieg „nominacji”, a w niedziele – Big Brother 4.1 – Ring, w którym ogłaszano wyniki głosowania telewidzów. Dodatkowo, od poniedziałku do piątku o godz. 23.00 transmitowano program Big Brother 4.1 – Extra zawierający niewyemitowane wcześniej relacje z Domu Wielkiego Brata, w soboty – Big Brother 4.1 – Show z udziałem gości muzycznych, a w niedziele – Omnibus, będący przeglądem najciekawszych fragmentów programu. Pierwszy odcinek obejrzało średnio 1,2 mln telewidzów, a cały sezon śledziło średnio 529 tys. widzów.

Pytanie: Czy Big Brother był puszczany codziennie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co w programie pojawiało się w ostatni dzień tygodnia?
Odpowiedź: wyniki głosowania telewidzów

Pytanie: Co pojawiało się w Big Brother 4.1 – Extra?
Odpowiedź: niewyemitowane wcześniej relacje z Domu Wielkiego Brata

Pytanie: Jak nazywały się najciekawsze wycinki z programu?
Odpowiedź: Omnibus

Pytanie: Ile osób oglądało Big Brothera?
Odpowiedź: 529 tys.
Big Brother (Polska)

Co 2 tygodnie (w późniejszym etapie: co tydzień) odbywają się tzw. nominacje, w których każdy z uczestników w dźwiękoszczelnym „pokoju zwierzeń” typuje dwoje ze współmieszkańców do odejścia z programu. Dwie (w razie remisu: więcej) osoby z największą liczbą głosów zostają nominowane do opuszczenia domu. Przez kolejny tydzień publiczność decyduje, kto powinien opuścić program, poprzez oddanie głosów przy pomocy telefonów: dzwoniąc pod specjalny numer (w pierwszych sezonach programu), wysyłając wiadomość SMS lub głosując przez Internet (od szóstego sezonu). Uczestnicy mogą również być eliminowani karnie przez produkcję lub zrezygnować z programu, a także wyjść z domu samodzielnie. W trakcie trwania edycji zdarza się, że do domu wprowadzają się nowi mieszkańcy. Proces nominacji i głosowania powtarza się do momentu, gdy w grze pozostaje trójka uczestników, między którą rozgrywa się finał. Zwycięzcę programu ponownie wybierają telewidzowie.

Pytanie: Co robi każdy z zawodników w ramach tak zwanych nominacji?
Odpowiedź: typuje dwoje ze współmieszkańców do odejścia z programu

Pytanie: Czy niezależnie od okoliczności do odejścia z programu nominowanych jest dwóch uczestników?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jaki sposób widzowie wpływają na to, który z uczestników zostanie wyeliminowany z programu?
Odpowiedź: poprzez oddanie głosów przy pomocy telefonów: dzwoniąc pod specjalny numer (w pierwszych sezonach programu), wysyłając wiadomość SMS lub głosując przez Internet (od szóstego sezonu)

Pytanie: W jaki sposób, poza głosowaniem publiczności, zawodnicy mogą opuścić program?
Odpowiedź: mogą również być eliminowani karnie przez produkcję lub zrezygnować z programu, a także wyjść z domu samodzielnie
Patrice Evra

W sezonie 2001/02, Evra grał z numerem 17 i awansował do pierwszej drużyny na stałe. W pierwszym meczu w sezonie przeciwko Stade Lavallois drużyna zaczęła od zwycięstwa 2:1. Pod koniec meczu urazu doznał rezerwowy lewy obrońca Jean-Charles Cirilli zastępujący José Cobosa, także kontuzjowanego. Przez resztę meczu na lewej obronie grał Evra. Po meczu Evra został poinformowany przez Salvioniego, że on przejmie miejsce na tej pozycji. Młody zawodnik nie zgodził się z decyzją managera. Jednak Salvioni poinformował go "Jeśli chcesz być w zespole grasz tam gdzie ci każą", Evra zgodził się podjąć tę rolę. Evra zadebiutował na tej pozycji w zespole w meczu ligowym przeciwko Strasburgu: porażka 3-0. Od tej pory występował regularnie na lewej obronie. W swoim ostatnim meczu w Nice strzelił swojego jedynego gola w wygranym meczu 4:3 z Stade Lavallois. Nice dzięki temu zwycięstwu zakończył rywalizację w lidze na trzecim miejscu i zdobyło awans do Ligue 1 po raz pierwszy od 1997 roku. Evra znalazł się w najlepszej 11-stce Ligue 2 na pozycji lewego obrońcy.

Pytanie: Jaki numer na koszulce nosił Evra w latach 2001-2002?
Odpowiedź: 17

Pytanie: Do jakiej ligii zakwalifikowało się Nice po zwycięstwie ze Stade Lavallois?
Odpowiedź: Ligue 1

Pytanie: Jaki był wynik meczu z Stade Lavllois?
Odpowiedź: 2:1
Patrice Evra

Po nieudanej próbie przekonania Paris Saint-Germain skautów, Evra wrócił do Brétigny i został zaproszony przez znajomego do udziału w turnieju piłki nożnej w 5-a-side organizowanym przez centrum sportowe Juvisy-sur-Orge. Podczas gry został zauważony przez włoskiego skauta, który zaproponował mu możliwość wzięcia udziału w treningu z klubem Torino FC we Włoszech. Evra spędził dziesięć dni szkolenia z klubem, a po szkoleniu zaproponowano mu miejsce z młodymi wychowankami klubu. Był także zapraszany przez klub Serie C1 Marsala którego agenci zwabili go perspektywą zostania zawodowym piłkarzem. Evra wybrał drugą opcję i podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt w wieku 17 lat. Opisał ten moment jako "najlepsze uczucie jakie miałem w piłce nożnej". Evra spędził tylko jeden sezon w klubie rozgrywając w sumie 27 meczów i strzelając sześć bramek. Po sezonie, przeniósł się do Serie B aby dołączyć do zespołu Monza za € 250 000 ponieważ transfer do Serie A do Romy i S.S. Lazio nie doszedł do skutku. Evra pojawił się tylko w trzech meczach, debiutując 29 sierpnia 1999 r. w porażce na wyjeździe przeciwko Alzano. Opuścił klub po zakończeniu sezonu po kłótni z trenerem klubu.

Pytanie: Jaka organizacja miała pieczę nad turniejem 5-a-side?
Odpowiedź: Juvisy-sur-Orge

Pytanie: Po ilu dniach szkolenia zaproponowano Evrze miejsce wśród młodych wychowanków Torino FC?
Odpowiedź: dziesięciu

Pytanie: Jak do przejścia do Serie C1 Marsala kusili Evrę agenci?
Odpowiedź: perspektywą zostania zawodowym piłkarzem

Pytanie: Ile lat miał Evra w momencie podpisywania debiutanckiego kontraktu?
Odpowiedź: 17
Skoki narciarskie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988

Do ścisłej czołówki dołączył 13. po I serii Jiří Parma, któremu skok na 82,5 m pozwolił zająć ostatecznie 5. miejsce w konkursie. W pierwszej „dziesiątce” znalazł się również Piotr Fijas (80 m). Zajmujący wcześniej 11. miejsce Matjaž Zupan skoczył 78 m i spadł w klasyfikacji o 5 pozycji. Taką samą odległość uzyskali Steve Collins i Ladislav Dluhoš, przez co znaleźli się poza „dziesiątką”. Skok na 87 m (drugi wynik serii finałowej) oddał Pavel Ploc, dzięki czemu wyprzedził o 8,3 pkt Parmę i pozostał liderem po skokach dalszych 5 zawodników. Awansował również Heinz Kuttin, który po próbie na 80,5 m znalazł się tuż za Czechosłowakami. Dalsi zawodnicy nie utrzymali swoich pozycji – Jari Puikkonen skoczył 80 m i spadł na 7. miejsce na koniec zawodów, zaś jedne z najgorszych prób całego konkursu oddali Rajko Lotrič (74 m) i Primož Ulaga (72 m), spadając do trzeciej „dziesiątki”. Skaczący po nich inny Jugosłowianin Miran Tepeš uzyskał 83,5 m i tracił 0,9 pkt do Ploca mimo ponownie najwyższych not za styl (54 pkt). Na podium utrzymał słabo spisujący się dotąd w sezonie Jiří Malec, który oddał skok długości 85,5 m i choć minimalnie przegrał walkę o srebrny medal z Plocem, to o 0,6 pkt pokonał Tepeša. Matti Nykänen powtórzył swoją najdłuższą w konkursie próbę – 89,5 m – czym zapewnił sobie zwycięstwo i zdobył drugie w karierze złoto olimpijskie.

Pytanie: Na ile metrów skoczył Jiří Parma?
Odpowiedź: 82,5

Pytanie: Czy Steve Collins był w "dziesiątce" najlepszych skoczków?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Które miejsce w zawodach zdobył Matti Nykänen?
Odpowiedź: pierwsze

Pytanie: Czy Matti Nykänen stanął na podium? 
Odpowiedź: tak
Miejsce Odosobnienia w Berezie Kartuskiej

Według różnych szacunków przez 5 lat działalności Berezy Kartuskiej zanotowano od 4 do 20 przypadków śmierci. Norman Davies podał w swojej książce dotyczącej historii Polski pt. Boże igrzysko liczbę 17 ofiar śmiertelnych. Agnieszka Knyt z ogólnej liczby 3 tysięcy więźniów uwięzionych w Berezie do końca sierpnia 1939 podaje 13 zgonów. Natomiast ukraiński historyk Wiktor Idzio w swojej książce o UPA, podaje liczbę aż 300 ofiar. Ireneusz Polit podaje, że w ciągu 6 lat w Berezie zmarło 14 osób (10 – w szpitalach dokąd ich skierowano na leczenie zewnętrzne, 3 osoby w samym MO z powodu chorób, 1 na skutek samobójstwa).

Pytanie: Ile osób poniosło śmierć w Berezie Kartuskiej w ciągu 5 lat?
Odpowiedź: od 4 do 20

Pytanie: Jaką książkę napisał Norman Davies?
Odpowiedź: Boże igrzysko

Pytanie: Ile osób w tym miejscu zmarło według Agnieszki Knyt?
Odpowiedź: 13

Pytanie: Jakiej narodowości był Wiktor Idzio?
Odpowiedź: ukraińskiej

Pytanie: Czy w Berezie Kartuskiej doszło do samobójstwa?
Odpowiedź: tak
Miejsce Odosobnienia w Berezie Kartuskiej

Zdaniem Wojciecha Śleszyńskiego, autora pracy Obóz odosobnienia w Berezie Kartuskiej 1934–1939 jednym z celów obozu było złamanie psychiczne osadzonych (z reguły trwało to 3 miesiące, ale opornym można było przedłużyć pobyt), aby już nigdy nie sprzeciwiali się władzom państwowym, prowadziły do tego zdaniem Śleszyńskiego tortury psychiczne, ale także fizyczne nad osadzonymi. Rodzaje kar były wielorakie, od rutynowego bicia pałką po osadzenie w karcerze bez okien gdzie więźniowie spali na betonowej podłodze a jedynym wyposażeniem był kubeł na nieczystości. Zdaniem P. Siekanowicza obóz był wzorowany na obozach niemieckich oraz gułagach, a za uchybienia w pracy więźniowie dostawali chłostę lub od 5 do 50 uderzeń w twarz.

Pytanie: Co, według Wojciecha Śleszyńskiego, wywoływało u osadzonych złamanie psychiczne?
Odpowiedź: tortury psychiczne, ale także fizyczne

Pytanie: Jakie kary były stosowane na osadzonych w Berezie Kartuskiej?
Odpowiedź: od rutynowego bicia pałką po osadzenie w karcerze bez okien

Pytanie: Jakie inne miejsca osadzenia zainspirowały twórców Miejsca Odosobnienia w Berezie Kartuskiej, według Siekanowicza?
Odpowiedź: obozy niemieckie oraz gułagi

Pytanie: Dlaczego, zgodnie z opinią Śleszyńskiego, więźniów tego obozu starano się złamać psychicznie?
Odpowiedź: aby już nigdy nie sprzeciwiali się władzom państwowym
Czarnobyl

W wyniku II rozbioru Polski (1793) Czarnobyl znalazł się w zaborze rosyjskim. W II połowie XVIII wieku osiedliła się duża grupa rosyjskich staroobrzędowców; wtedy też rozpoczęło się intensywne osadnictwo żydowskie. W 1816 Czarnobyl odziedziczył po swej matce hr. Aleksander Chodkiewicz, zaś po jego śmierci (1832) miasto przeszło w ręce hr. Mieczysława Chodkiewicza, syna. W 1832, po powstaniu listopadowym (1830–1831), władze rosyjskie skasowały klasztor dominikanów. W 1880 żydzi stanowili 57% mieszkańców, prawosławni 33%, staroobrzędowcy 9%, katolicy 1%. Od zaborów do rewolucji październikowej było tu jedno z większych centrów chasydyzmu w państwie carskim, siedziba dynastii cadyków twerskich. W XIX i I połowie XX wieku funkcjonował tu ważny towarowy i pasażerski port rzeczny, który był wtedy podstawą gospodarki miejskiej. Miasto specjalizowało się także w produkcji i handlu drewnem, smołą, dziegciem oraz warzywami, których głównym odbiorcą był pobliski Kijów.

Pytanie: W którym roku był drugi rozbiór Polski? 
Odpowiedź: 1793

Pytanie: Czy w Czarnobylu mieszkali Żydzi?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy miasto Czarnobyl należało do Chodkiewicza?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak miał na imię syn hr. Aleksandra Chodkiewicza?
Odpowiedź: Mieczysław
Czarnobyl

W 1569 włączony do Korony. Poprzez małżeństwo córki Filona Kmity Czarnobylskiego – Zofii – z Łukaszem Sapiehą, dobra te przeszły w ręce tego rodu. Małżeństwo to ufundowało w Czarnobylu w 1626 koło zamku kościół i klasztor Dominikanów, w którym zostali pochowani. Odziedziczył te dobra Kazimierz Lew Sapieha, który przeniósł kościół i klasztor w inne miejsce. W XVI wieku ważny ośrodek handlowy położony przy szlakach wodnych, liczył wtedy trochę ponad tysiąc mieszkańców. Czarnobyl podupadł w połowie wieku XVII w czasie powstania Chmielnickiego.

Pytanie: Jakie budynki znajdujące się na terenie Czarnobylu zostały sfinansowane przez Zofię i Łukasza Sapiehów?
Odpowiedź: kościół i klasztor Dominikanów

Pytanie: Czy Zofia i Łukasz Sapiehowie zostali po śmierci złożeni do grobu na terenie Czarnobyla?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakich zmian w architekturze Czarnobyla dokonał Kazimierz Lew Sapieha?
Odpowiedź: przeniósł kościół i klasztor w inne miejsce

Pytanie: Jaki konflikt przyczynił się do pogorszenia kondycji tego miasta w siedemnastym wieku?
Odpowiedź: powstanie Chmielnickiego