mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Dawid Janczyk

Pod koniec grudnia 2008 roku Janczyk został na pół roku wypożyczony do belgijskiego Lokeren. Z powodu kontuzji oraz problemów formalnych zadebiutował dopiero 14 lutego, w wygranym 2:1 spotkaniu z Roeselare, podczas którego zdobył także swoją pierwszą bramkę. Piłkarz pozostał w Lokeren aż do końca 2009 roku i miał jeszcze przedłużyć swój pobyt w klubie, jednak w styczniu 2010 roku zdecydował się ostatecznie przenieść, także na zasadzie wypożyczenia, do Germinalu Beerschot. Dwa tygodnie później Janczyk rozegrał pierwszy mecz w nowych barwach, zaś Germinal przegrał 0:5 z Anderlechtem, zaś 7 lutego w zremisowanym 1:1 meczu z Westerlo zanotował premierowe trafienie. W listopadzie był testowany przez katarskie Al-Gharafa. Pod koniec lutego 2011 roku ponownie zmienił klub, tym razem decydując się na powrót do ojczyzny, gdzie związał się rocznym wypożyczeniem z Koroną Kielce. W rundzie wiosennej sezonu 2010/11 rozegrał jednak tylko sześć spotkań, nie zdobywając przy tym żadnej bramki, dlatego też w sierpniu Janczyk rozstał się z klubem. W lipcu odbył testy w izraelskim Hapoelu Beer Szewa, jednak pod koniec sierpnia CSKA wypożyczyło go na dziewięć miesięcy do ukraińskiego FK Ołeksandrija. Po zakończeniu 2011 roku odszedł z klubu.

Pytanie: Dlaczego pierwszy mecz w barwach Lokeren rozegrał dopiero 14 lutego 2009 roku?
Odpowiedź: Z powodu kontuzji oraz problemów formalnych

Pytanie: Jakiemu zespołowi strzelił swoją pierwszą bramkę w barwach Lokeren?
Odpowiedź: Roeselare

Pytanie: Czy przedłużył ostatecznie swój kontrakt z belgijskim zespołem?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak przebiegł jego debiutancki mecz w barwach Germinal Beerschot?
Odpowiedź: Germinal przegrał 0:5 z Anderlechtem
Europejska Partia Ludowa

W kwietniu 2009 podczas Kongresu wyborczego EPL w Warszawie przed wyborami do Parlamentu Europejskiego EPL ponownie nominowała – pod warunkiem wygrania przez EPL wyborów – José Manuela Barroso na swojego kandydata na stanowisko przewodniczącego Komisji Europejskiej. Ponieważ EPP odniosła zdecydowane zwycięstwo w tych wyborach, nominacja José Manuela Barroso została zatwierdzona przez Radę Europejską, a następnie został on wybrany bezwzględną większością głosów w Parlamencie Europejskim na drugą kadencję.

Pytanie: Czy po wyborach w 2009 roku został po raz pierwszy przewodniczącym Komisji Europejskiej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki rezultat osiągnęła ta partia w wyborach w 2009 roku?
Odpowiedź: zdecydowane zwycięstwo

Pytanie: W jakim przypadku Barroso miał otrzymać nominację na przewodniczącego KE?
Odpowiedź: wygrania przez EPL wyborów
Koreańska Armia Ludowa

Stale rozwijane są wszystkie gałęzie uzbrojenia. Rozwój wojsk pancernych, radiotechnicznych, floty i lotnictwa jest przy tym mniej intensywny niż rozwój broni masowego rażenia. Koreańską Armię Ludową podejrzewa się o prace nad rozwijaniem broni biologicznej: zarazków wąglika, cholery, tyfusu, ospy i innych chorób; oraz nad bronią chemiczną, w której skład wchodzą m.in.: gaz musztardowy, sarin oraz gaz VX. KAL posiada także odpowiednie technologie do przenoszenia zarówno broni biologicznej, jak i chemicznej na pociskach artyleryjskich oraz broni rakietowej o zwiększonym zasięgu i sile rażenia typu Rodong o średnim zasięgu do 1,5 tys. kilometrów, oraz typu Taep’o-dong (Taep’o-dong 1 i Taep’o-dong 2) o dużym zasięgu (odpowiednio 2500 km oraz ok. 6000 km). W ich polu rażenia znajduje się duża część Rosji z Władywostokiem, Chińska Republika Ludowa z Hongkongiem, Pekinem i Szanghajem, Tajwan, Filipiny, Korea Południowa, Japonia oraz Stany Zjednoczone.

Pytanie: Rozwój jakiej gałęzi uzbrojenia jest wyjątkowo intensywny w tym państwie?
Odpowiedź: broni masowego rażenia

Pytanie: Jaka przykładowa broń chemiczna ma być opracowywana przez tę armię?
Odpowiedź: gaz musztardowy, sarin oraz gaz VX

Pytanie: Na jakiej amunicji przenoszona może być broń chemiczna oraz biologiczna produkowana przez Koreańską Armię Ludową?
Odpowiedź: pociskach artyleryjskich oraz broni rakietowej o zwiększonym zasięgu i sile rażenia typu Rodong o średnim zasięgu do 1,5 tys. kilometrów, oraz typu Taep’o-dong (Taep’o-dong 1 i Taep’o-dong 2) o dużym zasięgu (odpowiednio 2500 km oraz ok. 6000 km)

Pytanie: Jakie tereny są objęte polem rażenia broni Koreańskiej Armii Ludowej?
Odpowiedź: duża część Rosji z Władywostokiem, Chińska Republika Ludowa z Hongkongiem, Pekinem i Szanghajem, Tajwan, Filipiny, Korea Południowa, Japonia oraz Stany Zjednoczone
Marek Aureliusz

Marek i Lucjusz wyruszyli przeciwko tym plemionom, spędzając zimę w Akwilei. W 169 po ataku apopleksji umarł Lucjusz, a Marek wrócił do Rzymu, by wziąć udział w pogrzebie. Pojawiły się plotki, że Lucjusz został zabity przez Marka, jego żoną Faustynę, lub żonę Lucjusza Lucyllę. Kasjusz Dion w Historia Augusta podaje, że Lucjusz planował zabić Marka by zająć jego miejsce, lecz został przezeń otruty. Poglądy te są sceptycznie traktowane przez współczesnych historyków. W 169 Maurowie zaatakowali i spustoszyli hiszpańską Betykę. Marek wysłał w jej obronie Aufidiusza Wiktoryna

Pytanie: W jakich okolicznościach stracił życie Lucjusz?
Odpowiedź: po ataku apopleksji

Pytanie: W jakim celu Marek Aureliusz przybył w 169 roku do Rzymu?
Odpowiedź: by wziąć udział w pogrzebie

Pytanie: Jakie nieprawdziwe informacje na temat przyczyny śmierci Lucjusza rozpowszechniano?
Odpowiedź: został zabity przez Marka, jego żoną Faustynę, lub żonę Lucjusza Lucyllę

Pytanie: Jakie okoliczności śmierci Lucjusza opisuje Kasjusz Dion?
Odpowiedź: Lucjusz planował zabić Marka by zająć jego miejsce, lecz został przezeń otruty
Zjednoczenie Włoch

W większości państw włoskich rządzili konserwatyści, a społeczeństwo było pozbawione praw politycznych. Władca Królestwa Piemontu i Sardynii, Wiktor Emanuel II (ur. 1820, zm. 1878), starał się o rozszerzenie swoich wpływów w północnych Włoszech. Aby osiągnąć cel, odwołał się do poczucia świadomości narodowej Włochów. Ruch ideowy Risorgimento miał na celu pobudzenie świadomości narodowej Włochów i poczucia jedności, a także walki z obcym panowaniem i dążeń do zjednoczenia poszczególnych włoskich księstw, jak też likwidację absolutyzmu.

Pytanie: Jaka opcja polityczna dominowała w państwach włoskich?
Odpowiedź: konserwatyści

Pytanie: Jakiego argumentu użył król Emanuele II by zjednoczyć Włochy?
Odpowiedź: odwołał się do poczucia świadomości narodowej Włochów

Pytanie: Co łączyło się z ideą zjednoczenia Włoch?
Odpowiedź: Likwidacja absolutyzmu

Pytanie: Jak nazywa się zapoczątkowana przez Emanuele II idea zjednoczenia Włoch?
Odpowiedź: Risorgimento
Jeńcy alianccy w niewoli japońskiej

Gdy Cesarstwo znalazło się w defensywie, mordowani zaczęli być jeńcy przetrzymywani bezpośrednio w strefie działań wojennych. Jesienią 1942 roku, po pierwszych amerykańskich nalotach, które zdawały się zwiastować przygotowania do inwazji, Japończycy wymordowali jeńców przetrzymywanych na atolu Tarawa (22 ofiary) oraz na wyspie Nauru. Ten sam los spotkał jeńców w Ballale na wyspach Shortland (ok. 90 ofiar). W październiku 1943 roku na atolu Wake w masowej egzekucji stracono 97 jeńców – pracowników budowlanych, którzy półtora roku wcześniej uczestniczyli w obronie wyspy. 14 grudnia 1944 roku Japończycy wymordowali większość amerykańskich jeńców przetrzymywanych w obozie nieopodal Puerto Princesa na filipińskiej wyspie Palawan. Zginęło wtedy około 140 jeńców; niektórych spalono żywcem. 10 czerwca 1945 roku, na wieść o wylądowaniu wojsk australijskich w Brunei, Japończycy zamordowali w rejonie Miri ostatnich 44 jeńców z obozu jenieckiego na wyspie Labuan. 30 lipca 1945 roku w Samarindzie na Borneo zamordowano przy użyciu białej broni 144 holenderskich jeńców, a także ich żony i dzieci, które były przetrzymywane w pobliskim obozie dla internowanych. Masowe mordy na jeńcach i internowanych cywilach, dokonywane najprawdopodobniej w obawie przed możliwością ich uwolnienia przez wojska alianckie, miały także miejsce w Kaviengu na Nowej Irlandii oraz w Sandakanie na Borneo.

Pytanie: Jakie osoby zostały zabite po przejściu Japonii do defensywy?
Odpowiedź: jeńcy przetrzymywani bezpośrednio w strefie działań wojennych

Pytanie: Gdzie więzieni byli alianccy jeńcy, którzy zginęli pod koniec 1944 roku?
Odpowiedź: w obozie nieopodal Puerto Princesa na filipińskiej wyspie Palawan

Pytanie: Z jakiej społeczności złożona była grupa jeńców zamordowanych w 1943 roku na atolu Wake?
Odpowiedź: pracowników budowlanych, którzy półtora roku wcześniej uczestniczyli w obronie wyspy

Pytanie: Jaką śmierć poniosła część jeńców przetrzymywanych na wyspie Palawan?
Odpowiedź: niektórych spalono żywcem
Hieronim Wietor

Przez cały ten czas drukarz utrzymywał kontakty z Krakowem, zaś szczególnie ożywione ze swym bratem ciotecznym, Markiem Szarffenbergiem, księgarzem i nakładcą. Niewykluczone, iż jeździł do stolicy Królestwa Polskiego (tamtejsze księgi miejskie notują jego nazwisko w roku 1512), natomiast Szarffenberg bywał u niego w Wiedniu, posyłał też mu książki do druku. Pośród wydawanych przez Wietora tytułów przewijają się teksty polskich autorów, wiele spośród nich zdobią drzeworyty o polskiej tematyce lub herby Polski, Litwy, Krakowa, znaki Uniwersytetu Krakowskiego czy podobizny św. Stanisława. Poprzez to, jak również liczne dedykacje, najpewniej starał się zwrócić na siebie uwagę króla Zygmunta I oraz dostojników duchownych i świeckich. Zabiegał też o zlecenia krakowskiej uczelni, tak by utorować sobie drogę do uzyskania przywileju druku w tym mieście. Wysunięto też przypuszczenie, iż Wietor już w 1510 roku miał swoją księgarnię w Krakowie, czego świadectwem miała być edycja traktatu Parvulus philosophiae naturalis Jana Stobniczki, ozdobiona polskimi herbami i wizerunkiem św. Stanisława. W rzeczywistości jednak było to wydawnictwo przeznaczone dla studentów krakowskiego uniwersytetu. Spośród jego produkcji wyróżniają się dwa teksty, zadedykowane Zygmuntowi I, wytłoczone w 1515 roku: mowa Joachima Vadiana Oratio coram invictissimo Sigismundo rege Poloniae (z wierszem Jana Dantyszka) i Odeporicon... Matthaei S. Angeli Cardinalis, praca Ryszarda Bartholinusa, w której monarcha ten był wielokrotnie wspominany. Oba druki, z których ten drugi uważany jest za najpiękniejszy z jego dorobku tego okresu, Wietor osobiście przekazał władcy, gdy ten uczestniczył w zjeździe wiedeńskim.

Pytanie: Jakimi dziełami ozdobiona jest część z publikowanych przez niego tekstów?
Odpowiedź: drzeworytami o polskiej tematyce lub herbami Polski, Litwy, Krakowa, znakami Uniwersytetu Krakowskiego czy podobiznami św. Stanisława

Pytanie: Co próbował prawdopodobnie osiągnąć Wietor, umieszczając w wydawanej przez siebie tekstach liczne zdobienia czy dedykacje?
Odpowiedź: starał się zwrócić na siebie uwagę króla Zygmunta I oraz dostojników duchownych i świeckich

Pytanie: Dlaczego Wietor starał się pozyskiwać zlecenia od uniwersytetu w Krakowie?
Odpowiedź: by utorować sobie drogę do uzyskania przywileju druku w tym mieście

Pytanie: Co miało być dowodem na to, że jego własna księgarnia funkcjonowała na terenie Krakowa już w 1510 roku?
Odpowiedź: edycja traktatu Parvulus philosophiae naturalis Jana Stobniczki, ozdobiona polskimi herbami i wizerunkiem św. Stanisława
Wybory powszechne w Sudanie w 2010 roku

31 marca 2010 SPLM ogłosił wycofanie się jej kandydata Yasira Armana z wyborów prezydenckich z powodu "nieprawidłowości w procesie wyborczym" oraz niemożności przeprowadzenia wiarygodnych wyborów w Darfurze ze względu na obowiązujący tam stan wyjątkowy. Jednocześnie SPLM zadeklarował swój udział w wyborach parlamentarnych i regionalnych w całym kraju, z wyjątkiem regionu Darfuru. 1 kwietnia 2010 specjalny wysłannik USA ds. Sudanu Scott Gration podjął się rozmów z przedstawicielami głównych partii opozycyjnych i rządu, mających na celu zagwarantowanie organizacji wolnych i uczciwych wyborów z udziałem opozycji. Jednakże jeszcze tego samego dnia bojkot wyborów ogłosili kolejni liderzy opozycji, Hatem al-Sir z DUP, Mohammed Ibrahim Nugud z SCP oraz Mubarak al-Fadil z Umma Reform and Renewal Party. 2 kwietnia 2010 Partia Umma i jej lider Sadiq al-Mahdi ogłosił całkowity bojkot wyborów (prezydenckich, parlamentarnych i lokalnych) w przypadku niespełnienia przez władze do 6 kwietnia ośmiu jego postulatów. Domagał się w nich odroczenia o cztery tygodnie terminu głosowania, powołania nowego ciała kontrolującego komisję wyborczą, którą oskarżał o sprzyjanie partii rządzącej, zawieszenia na czas wyborów "opresyjnego prawa o bezpieczeństwie", zapewnienia sprawiedliwego dostępu do mediów publicznych i ustalenia granicy maksymalnych wydatków partii na kampanię wyborczą. 3 kwietnia 2010 komisja wyborcza, pomimo głosów nawołujących do przesunięcia głosowania i bojkotu ze strony części opozycji, ogłosiła, iż wybory odbędą się w zaplanowanym czasie od 11 do 13 kwietnia 2010. Ogłosiła także, że decyzja o wycofaniu się kandydatów opozycji z wyborów prezydenckich narusza prawo wyborcze, zgodnie z którym wycofanie kandydatury jest możliwe nie później niż 45 dni przed datą głosowania. Z tego powodu nazwiska wszystkich 12 kandydatów znalazły się na kartach do głosowania.

Pytanie: Dlaczego Yasir Arman nie wystartował ostatecznie w tych wyborach prezydenckich?
Odpowiedź: z powodu "nieprawidłowości w procesie wyborczym" oraz niemożności przeprowadzenia wiarygodnych wyborów w Darfurze ze względu na obowiązujący tam stan wyjątkowy

Pytanie: Co było celem rozmów prowadzonych pomiędzy Scottem Grationem a sudańskimi politykami?
Odpowiedź: zagwarantowanie organizacji wolnych i uczciwych wyborów z udziałem opozycji

Pytanie: Jacy politycy wycofali się z udziału w tych wyborach prezydenckich 1 kwietnia 2010 roku?
Odpowiedź: Hatem al-Sir z DUP, Mohammed Ibrahim Nugud z SCP oraz Mubarak al-Fadil z Umma Reform and Renewal Party

Pytanie: Czego żądał od władz Sadiq al-Mahdi, grożąc całkowitym bojkotem wyborów?
Odpowiedź: odroczenia o cztery tygodnie terminu głosowania, powołania nowego ciała kontrolującego komisję wyborczą, którą oskarżał o sprzyjanie partii rządzącej, zawieszenia na czas wyborów "opresyjnego prawa o bezpieczeństwie", zapewnienia sprawiedliwego dostępu do mediów publicznych i ustalenia granicy maksymalnych wydatków partii na kampanię wyborczą
Tatarak zwyczajny

Gatunek jest szeroko rozpowszechniony i odporny na zanieczyszczenia wód. Z tych powodów w światowej Czerwonej księdze gatunków zagrożonych publikowanej przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) uznawany jest za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern). W obszarze naturalnego zasięgu lokalne rodzime taksony mogą być jednak zagrożone. Przykładowo nad Rzeką Perłową w Chinach populacje są bardzo nieliczne. Podobnie często skąpe zasoby miewa tatarak odmiany amerykańskiej – var. americanus. Jako zagrożoną wymienia ją (w randze gatunku) czerwona księga stanu Pensylwania. W niektórych stanach USA wykonuje się zabiegi ochrony czynnej służące restytucji tataraku amerykańskiego, np. w miejscach po usunięciu inwazyjnego tataraku zawleczonego z Europy.

Pytanie: Czy tatarak zwyczajny jest w stanie przeżyć w zanieczyszczonych zbiornikach?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Do jakiej kategorii przyporządkowano tę bylinę w ramach Czerwonej księgi gatunków zagrożonych?
Odpowiedź: gatunku najmniejszej troski (LC – least concern)

Pytanie: Jaka publikacja klasyfikuje odmianę amerykańską tego gatunku jako zagrożoną?
Odpowiedź: czerwona księga stanu Pensylwania

Pytanie: Gdzie w Stanach Zjednoczonych podejmowane są czynności mające na celu restytucję tego gatunku?
Odpowiedź: np. w miejscach po usunięciu inwazyjnego tataraku zawleczonego z Europy
GSM

Dzięki różnym wersjom systemu dostosowanym do zakresów częstotliwości dostępnych w różnych częściach świata, GSM stał się globalnym standardem. Na przykład w USA, organizacja Alliance for Telecommunications Industry Solutions (ATIS), bazując na specyfikacjach opublikowanych przez ETSI opracował standard sieci GSM dostosowany do lokalnego rynku telekomunikacyjnego – tak powstał GSM 1900 (PCS). W grudniu 1998 roku, instytuty standaryzacyjne z Europy, Azji i Ameryki powołały do życia wspólne przedsięwzięcie – konsorcjum 3rd Generation Partnership Project (3GPP), które miało harmonizować prace nad rozwojem UMTS – systemu trzeciej generacji. W roku 2000, ETSI (jeden z członków założycieli) przekazał do 3GPP efekty swoich prac nad standardem GSM w postaci najnowszego (w tym czasie) zbioru specyfikacji, tzw. Release 99. Od tej pory 3GPP zaczęło rozwijać specyfikacje obu systemów: UMTS i GSM. Oba standardy korzystały z takiej samej sieci szkieletowej a różniły się siecią radiową. 3GPP publikuje specyfikacje dla obu rodzajów sieci w podobny sposób jak robiło to wcześniej ETSI – jako kompletny zbiór dokumentów opisujących wszystkie aspekty działania obu systemów – tzw. Release, nie zachowało jednak wcześniejszej numeracji, kolejne zbiory mają nazwy: Release 4, Release 5 itd.

Pytanie: Dlaczego Global System for Mobile Communications mógł stać się ogólnoświatowym standardem?
Odpowiedź: Dzięki różnym wersjom systemu dostosowanym do zakresów częstotliwości dostępnych w różnych częściach świata

Pytanie: Za co miało odpowiadać konsorcjum 3GPP?
Odpowiedź: harmonizować prace nad rozwojem UMTS

Pytanie: Co różniło systemy UMTS i GSM?
Odpowiedź: sieć radiowa

Pytanie: Co w kontekście UMTS i GSM stanowi "Release"?
Odpowiedź: kompletny zbiór dokumentów opisujących wszystkie aspekty działania obu systemów
Mi-24

Mi-24D został publicznie zaprezentowany po raz pierwszy w roku 1977 podczas ćwiczeń wojsk Układu Warszawskiego pod kryptonimem „Karpaty”. Pojawienie się nowej modernizacji śmigłowca Mi-24 spotkało się z dużym zainteresowaniem zachodnich obserwatorów. Początkowo na Zachodzie Mi-24D uznano za całkowicie nową konstrukcję, wobec czego zastanawiano się nad nadaniem jej odrębnego oznaczenia w kodzie NATO. Ostatecznie pozostawiono oznaczenie Hind z dodaną literą D, co oznaczało czwartą wersję śmigłowca Mi-24.

Pytanie: W jakich okolicznościach doszło do pierwszej prezentacji śmigłowca Mi-24D?
Odpowiedź: w roku 1977 podczas ćwiczeń wojsk Układu Warszawskiego pod kryptonimem „Karpaty”

Pytanie: Dlaczego planowano nadanie tej wersji śmigłowca Mi-24 osobnego oznaczenia w kodzie NATO?
Odpowiedź: Początkowo na Zachodzie Mi-24D uznano za całkowicie nową konstrukcję

Pytanie: Jakie oznaczenie w kodzie NATO otrzymał finalnie Mi-24D?
Odpowiedź: Hind z dodaną literą D

Pytanie: Czy czwarta wersja śmigłowca Mi-24 wzbudziła ciekawość Zachodu?
Odpowiedź: tak
Minecraft

Twórca gry Minecraft, Markus Persson, pracował wcześniej nad Wurm Online oraz przez ponad cztery lata jako deweloper gier dla king.com. Rozwój Minecrafta rozpoczął on 10 maja 2009 roku i wkrótce później zrezygnował z pracy dla king.com, aby skoncentrować się na własnym projekcie. Do stworzenia gry zainspirowały go takie tytuły jak Dwarf Fortress (autorstwa Bay 12 Games), Infiniminer (aut. Zachtronics Industries) i Dungeon Keeper (aut. Bullfrog Productions). Po odkryciu gry Infiniminer Persson oświadczył, że właśnie taką grę chce stworzyć. Infiniminer miał ogromny wpływ na styl rozgrywki, której efektem był Minecraft, w tym widzenie z perspektywy pierwszej osoby i „blokowy” styl wizualny.

Pytanie: Jak nazywa się twórca tej gry?
Odpowiedź: Markus Persson

Pytanie: Jakie produkcje zainspirowały Perssona do stworzenia Minecrafta?
Odpowiedź: Dwarf Fortress, Infiniminer i Dungeon Keeper
Sejm ptasi

Rozważania o naturze miłości w formie wizji sennej w Sejmie ptasim wiele zawdzięczają Powieści o Róży Guillaume'a de Lorris i Jeana de Meung. Chaucer explicite wymienia w Sejmie ptasim lekturę Snu Scypiona Cycerona, a zwłaszcza komentarza Makrobiusza do tego dzieła, jak również poemat Skarga Natury (De planctu Naturae) Alana z Lille. Opis parku miłości i świątyni Wenus w Sejmie ptasim stanowi dość wierne tłumaczenie fragmentu Tezeidy Boccaccia, której rękopis Chaucer prawdopodobnie posiadał. W końcu postać Afrykańczyka – przewodnika poety, napis nad bramą parku i kilka innych fragmentów dzieła nawiązuje do Boskiej komedii Dantego.

Pytanie: Jakie twory literackie zostają wspomniane w Sejmie ptasim przez jego autora?
Odpowiedź: Sen Scypiona Cycerona, a zwłaszcza komentarz Makrobiusza do tego dzieła, jak również poemat Skarga Natury (De planctu Naturae) Alana z Lille

Pytanie: Jaki fragment obecny w tym dziele parafrazuje fragment Tezeidy Boccaccia?
Odpowiedź: Opis parku miłości i świątyni Wenus

Pytanie: Do jakiego innego dzieła odnosi się postać Afrykańczyka umieszczona w Sejmie ptasim Chaucera?
Odpowiedź: Boskiej komedii Dantego

Pytanie: Jakimi dziełami inspirował się Chaucer podczas snucia rozważań na temat natury miłości w formie wizji?
Odpowiedź: Powieścią o Róży Guillaume'a de Lorris i Jeana de Meung
Rogelio Chávez

Równolegle do występów w drugoligowych rezerwach Cruz Azul Hidalgo i Cruz Azul Oaxaca, Chávez okazjonalnie brał udział w treningach pierwszego zespołu Cruz Azul. W meksykańskiej Primera División zadebiutował za kadencji tymczasowego trenera José Luisa Saldívara, który wcześniej prowadził go w Cruz Azul Oaxaca. Miało to miejsce 20 października 2004 na Estadio Luis „Pirata” Fuente w przegranym 2:3 spotkaniu 11. kolejki z Veracruz. Chávez rozpoczął spotkanie w wyjściowym składzie i został zmieniony w przerwie przez Cesáreo Victorino. Bezpośrednio po tym został odesłany z powrotem do Cruz Azul Oaxaca.

Pytanie: Jakim wynikiem zakończył się mecz Azul z Veracruz w październiku 2004 roku?
Odpowiedź: 2:3

Pytanie: Gdzie został rozegrany mecz 20 października 2004 roku z Veracruz?
Odpowiedź: Estadio Luis „Pirata”

Pytanie: Czy Saldívara był stałym trenerem Azula?
Odpowiedź: nie
ORP Pelikan

Na początku lat 70. ORP „Pelikan” jednostką flagową III grupy 13. Dywizjonu Trałowców (należały do niej jeszcze „Tukan” i „Flaming”). W latach 1970–1974 okręt uczestniczył w poszukiwaniu min na obszarze przeznaczonym pod budowę Portu Północnego w Gdańsku. W dniach 12–13 marca 1974 roku rejs okrętem po Zatoce Gdańskiej odbyła delegacja władz Czechosłowacji na czele z sekretarzem generalnym Komunistycznej Partii Czechosłowacji Gustávem Husákiem, której towarzyszyli m.in. I sekretarz KC PZPR Edward Gierek i premier Piotr Jaroszewicz. W 1974 roku „Pelikan” zdobył tytuł najlepszego okrętu Marynarki Wojennej w swojej klasie. W czerwcu 1975 roku, w związku z wprowadzeniem przez MW zmiennego systemu numeracji okrętów, jednostce zmieniono numer burtowy na 649. W tym miesiącu okręt uczestniczył w ćwiczeniach o kryptonimie Posejdon-75. W połowie 1976 roku dokonano kolejnej zmiany oznaczenia jednostki, która otrzymała numer 674. Do pierwotnego oznaczenia (619) okręt powrócił w połowie 1978 roku. W dniach 4–26 maja 1983 roku trałowiec wziął udział w wielkich ćwiczeniach sił Marynarki Wojennej o kryptonimie Reda-83.

Pytanie: Jakie okręty wchodziły poza nim w skład 13. Dywizjonu Tarłowców?
Odpowiedź: „Tukan” i „Flaming”

Pytanie: W jakiej operacji brał udział „Pelikan” pomiędzy 1970 a 1974 rokiem?
Odpowiedź: poszukiwaniu min na obszarze przeznaczonym pod budowę Portu Północnego w Gdańsku

Pytanie: Jak wyróżniono ten trałowiec w 1974 roku?
Odpowiedź: tytułem najlepszego okrętu Marynarki Wojennej w swojej klasie

Pytanie: Z jakiego powodu w połowie 1975 roku „Pelikan” otrzymał nowy numer burtowy?
Odpowiedź: w związku z wprowadzeniem przez MW zmiennego systemu numeracji okrętów