mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Wodorotlenek sodu

W wodzie rozpuszcza się bardzo dobrze, wydzielając znaczne ilości ciepła i tworząc silnie żrący ług sodowy – bezbarwną, bezzapachową i niepalną ciecz, która reaguje z kwasami, tlenkami niemetali i wodorotlenkami amfoterycznymi, tworząc sole sodowe, jest śliska w dotyku, powoduje oparzenia. Na metale działa korodująco, szczególnie w obecności wilgoci. Łatwo reaguje z metalami o własnościach amfoterycznych wydzielając wodór, np. z glinem i cyrkonem, tworząc odpowiednio gliniany i cyrkoniany. Tworzy sole ze słabymi kwasami organicznymi, np. fenolami i nitrometanem. Niemetale pod wpływem NaOH ulegają dysproporcjonowaniu, np. biały fosfor gotowany z roztworem NaOH daje fosforiak i fosforan, a siarka rozpuszcza się w roztworze NaOH tworząc siarczek i siarczyn.

Pytanie: Czy ług sodowy posiada charakterystyczny zapach?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaka substancja wytwarza się przy reakcji NaOH z tlenkami niemetali?
Odpowiedź: sole sodowe

Pytanie: Co sprzyja wytwarzaniu się korozji z udziałem NaOH?
Odpowiedź: wilgoć

Pytanie: Jaki jest produkt reakcji NaOH z białym fosforem?
Odpowiedź: fosforiak i fosforan
Wodorotlenek sodu

Oddziaływanie w postaci pyłu, pary lub aerozolu wywołuje ból i łzawienie oczu, uczucie pieczenia w nosie i gardle, kaszel, uczucie duszenia się. Skażenie skóry wywołuje ból, zaczerwienienie, oparzenie chemiczne z pęcherzami i martwicą. Rozległe skażenie skóry może spowodować wstrząs lub zapaść. Skażenie oczu pyłem lub roztworem powoduje zniszczenie aparatu ochronnego oczu, oparzenie gałki ocznej – rogówki i głębszych struktur oka. Wniknięcie drogą pokarmową wywołuje oparzenie błony śluzowej jamy ustnej gardła i dalszych części przewodu pokarmowego z ryzykiem uszkodzenia lub perforacji ścian, krwotoku, wstrząsu i zgonu.

Pytanie: Jakie reakcje wywołuje skażenie skóry wodorotlenkiem sodu?
Odpowiedź: ból, zaczerwienienie, oparzenie chemiczne z pęcherzami i martwicą

Pytanie: Oddziaływanie wodorotlenku sodu w jakiej formie może wywoływać objawy takie jak kaszel czy duszności?
Odpowiedź: pyłu, pary lub aerozolu

Pytanie: Jakie mogą być konsekwencje skażenia oczu wodorotlenkiem sodu?
Odpowiedź: zniszczenie aparatu ochronnego oczu, oparzenie gałki ocznej – rogówki i głębszych struktur oka

Pytanie: Czy rozległe skażenie skóry wodorotlenkiem węgła nie stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia?
Odpowiedź: nie
Rondo Jerzego Waszyngtona w Warszawie

Miejsce początkowo zwano Placem Paryskim, następnie placem Poniatowskiego. Około roku 1926 powstał projekt przedłużenia al. Księcia Poniatowskiego na Grochów. Elementem nowego ciągu komunikacyjnego miało być rondo u zbiegu z al. Zieleniecką. Miało ono być placem gwiaździstym, od którego odchodziłoby pięć ulic, czyli obecne al. Poniatowskiego, al. Zieleniecka, al. Waszyngtona, ul. Elsterska i ul. Francuska. Koncepcja ta nie została ostatecznie zrealizowana, m.in. z uwagi na częste zmiany lokalizacji terenów wystawowych. Przedwojenne mapy Warszawy sugerują jednak, że plan ten został zrealizowany, a od ronda odchodziło aż sześć ulic. Z przedwojennych planów wynika również, że rondo (lub okrągły plac) ograniczone było dodatkowym okręgiem tworzonym między innymi przez ul. Galijską, a także istniejącą do dziś uliczką przy wejściu do Parku Paderewskiego. Jednym z elementów przedwojennej zabudowy był drewniany dworek (wraz z sadem), który do połowy lat 30. XX wieku uniemożliwiał przejazd autobusów z ronda ulicą Francuską w głąb Saskiej Kępy. W latach 1937–1938 na rondzie założono nowe kwietniki, a na skwerach od strony wejścia do Parku Paderewskiego ustawiono ławki.

Pytanie: Jakie ulice odchodzą od placu gwieździstego?
Odpowiedź: al. Poniatowskiego, al. Zieleniecka, al. Waszyngtona, ul. Elsterska i ul. Francuska

Pytanie: Ile ulic odchodzi z placu gwieździstego?
Odpowiedź: pięć

Pytanie: Co przeszkadzało w przejeździe autobusów z ronda ulicą Francuską?
Odpowiedź: drewniany dworek
Katopsbatar

Kielan-Jaworowska pierwotnie zaliczyła Catopsbaatar do rodziny Taeniolabididae w 1974. W 1994 zasugerowała, że Djadochtatherium było bliskie przodkom Catopsbaatar. Wraz z Hurumem wprowadzili nową rodzinę wieloguzkowców Djadochtatheriidae, którą umieścili w nowym podrzędzie Djadochtatheria, w 1997. Rodzina obejmowała rodzaje Djadochtatherium, Catopsbaatar, Kryptobaatar i Tombaatar, wszystkie z pustyni Gobi. Rodzina różni się od innych multituberkulatów (i innych ssaków) przednimi brzegami pyska zbieżnymi z łukami jarzmowymi, dzięki czemu pysk osiągał kształt trapezoidalny, kiedy się nań patrzy z góry. W ogólności inne ssaki miały pyski o bocznych brzegach zakrzywionych do wewnątrz do przodu od łuków jarzmowych. Kielan-Jaworowska i Hurum dokonali rewizji wyższych rang multituberkulatów w 2001, zastępując podrząd Djadochtatheria nadrodziną Djadochtatherioidea umieszczoną w podrzędzie Cimolodonta.

Pytanie: Kto na początku zaklasyfikował Catopsbaatar do rodziny Taeniolabididae?
Odpowiedź: Kielan-Jaworowska

Pytanie: Z kim Kielan-Jaworowska wprowadziła nową rodzinę wieloguzkowców Djadochtatheriidae?
Odpowiedź: z Hurumem

Pytanie: Do jakiej rodziny na początku został zaliczony Catopsbaatar?
Odpowiedź: Taeniolabididae

Pytanie: Jaki rodzaje zwierząt były zaliczane do rodziny Djadochtatheriidae?
Odpowiedź: Djadochtatherium, Catopsbaatar, Kryptobaatar i Tombaatar

Pytanie: Na jakiej pustyni występował Catopsbaatar?
Odpowiedź: Gobi
Alicja Bachleda-Curuś

Najbardziej znana z roli Zosi w Panu Tadeuszu Andrzeja Wajdy, gdzie zagrała u boku Michała Żebrowskiego. W Niemczech zagrała główne role w młodzieżowych filmach Z miłością nie wygrasz, Letnia burza i Krew templariuszy. Kolejne filmy z jej udziałem to szwajcarska produkcja Na wschód i amerykański Handel, w którym u boku Kevina Kline’a zagrała jedną z głównych ról – Veronicę, Polkę porwaną przez gang handlarzy ludźmi. Kiedy rolę tę odrzuciła Milla Jovovich, niemiecki reżyser Marco Kreuzpaintner, który pracował wcześniej z Bachledą-Curuś przy filmie Letnia burza, powierzył jej tę rolę. Rola została doceniona przez „The New York Times”, a następnie artykuł o aktorce zamieścił magazyn „O, The Oprah Magazine”. Bachleda-Curuś została również przyjęta do Stowarzyszenia Aktorów Amerykańskich oraz stała się członkiem Europejskiej Akademii Filmowej.

Pytanie: Kto wyreżyserował film "Pan Tadeusz"?
Odpowiedź: Andrzej Wajda

Pytanie: W jakich niemieckich filmach zagrała Bachleda-Curuś?
Odpowiedź: Z miłością nie wygrasz, Letnia burza i Krew templariuszy

Pytanie: W jaką postać wcieliła się Bachleda-Curuś w filmie "Handel"?
Odpowiedź: Veronicę

Pytanie: Jaki magazyn docenił grę aktorską Bachledy-Curuś?
Odpowiedź: „The New York Times”
Alicja Bachleda-Curuś

Po raz pierwszy wystąpiła publicznie mając sześć lat. Pierwsze kroki związane z karierą wokalno-aktorską stawiała w Studiu Teatru Muzyki i Tańca Elżbiety Armatys. Jest laureatką wielu polskich festiwali piosenki dziecięcej: I miejsce na festiwalu w Krakowie (1994), Grand Prix na festiwalach w Częstochowie (1994) i Tucholi (1996), Główna Nagroda na przeglądzie wojewódzkim Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego w kategorii poezji śpiewanej w Krakowie (1997), I Nagroda na Festiwalu Piosenki Angielskiej „Eurosong” w Krakowie (1997) oraz na Ogólnopolskim Festiwalu Kolęd i Pastorałek w Będzinie (1998).

Pytanie: W jakim wieku po raz pierwszy zaprezentowała swój talent przed publicznością?
Odpowiedź: sześciu lat

Pytanie: Gdzie zaczęła rozwijać swój talent?
Odpowiedź: Studiu Teatru Muzyki i Tańca Elżbiety Armatys.

Pytanie: Czy na festiwalu w Krakowie w 1994 roku wystąpiła jako dorosła osoba?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaka nagroda została jej przyznana na festiwalu w Częstochowie w 1994 roku?
Odpowiedź: Grand Prix
Philippe Coutinho

Coutinho zadebiutował 11 lutego 2013 w przegranym 0:2 meczu na Anfield z West Bromwich, zastępując w 78. minucie Stewarta Downinga. Sześć dni później Coutinho zdobył swoją pierwszą bramkę dla Liverpoolu w wygranym 5:0 meczu ze Swansea City, zdobywając gola w 16. sekundzie drugiej połowy. Dwa tygodnie później w wyjazdowym, wygranym 4:0 meczu z Wigan Athletic, Coutinho asystował przy dwóch bramkach. W kwietniu był jednym z architektów sześciobramkowego zwycięstwa na stadionie Newcastle United. Kilka tygodni później asystował przy dwóch z trzech bramek Daniela Sturridge’a w spotkaniu z Fulham, zaś w ostatniej ligowej kolejce w meczu z Queens Park Rangers bramkę uderzeniem z 25 metrów.

Pytanie: Czy drużyna, w której po raz pierwszy wystąpił Cautinho wygrała mecz z West Bromwich?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy Coutinho zagrał swój pierwszy mecz?
Odpowiedź: 11 lutego 2013

Pytanie: W meczu z jaką drużyną Coutinho strzelił swojego pierwszego gola?
Odpowiedź: ze Swansea City

Pytanie: W której minucie wszedł na boisko Coutinho w swoim pierwszym meczu?
Odpowiedź: 78
Liga Mistrzów w piłce siatkowej

W 2000 roku Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej zlikwidowała Puchar Europy Mistrzów Klubowych, a w jego miejsce powstała Liga Mistrzów (ang. European Champions League). Pierwszą rundę stanowi faza grupowa, następnie rozgrywana jest faza play-off, po której odbywa się turniej finałowy na zasadach takich samych jak w poprzednich sezonach. W 2001 roku CEV podpisała z firmą Indesit umowę o miano głównego i tytularnego sponsora męskiej Ligi Mistrzów, na mocy której w sezonach 2001/2002-2009/2010 nosiła ona oficjalną nazwę Indesit European Champions League (IECL).

Pytanie: Jaka organizacja sportowa postanowiła zamknąć działalność Pucharu Europy Mistrzów Klubowych?
Odpowiedź: Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej

Pytanie: W którym roku powstała Liga Mistrzów?
Odpowiedź: W 2000

Pytanie: Jaka firma stała się sponsorem męskiej Ligi Mistrzów od 2001 roku?
Odpowiedź: ndesit

Pytanie: Jak nazywa się pierwsza runda rozgrywek Ligii Mistrzów?
Odpowiedź: faza grupowa
Choroba niedokrwienna serca

Wyniki m.in. projektu badawczego POL-MONICA, będącego częścią światowego badania koordynowanego przez WHO – The WHO MONICA Project, wykazały ścisłą korelację pomiędzy rozwojem choroby niedokrwiennej serca a obecnością czynników ryzyka tej choroby. Badania te, prowadzone na dużych populacjach, dowiodły stałego wzrostu częstości występowania choroby niedokrwiennej serca w Polsce. Dla Polski częstość zachorowania wynosi średnio 620 przypadków na 100 tysięcy dla mężczyzn i 220 przypadków na 100 tysięcy u kobiet. Zapadalność jest mniejsza na wsiach niż w dużych miastach.
Częstość występowania dławicy rośnie gwałtownie z wiekiem u obojga płci: od 0,1–1% u kobiet w wieku 45–54 lat do 10–15% u kobiet w wieku 65–74 lat oraz od 2–5% u mężczyzn w wieku 45–54 lat do 10–20% u mężczyzn w wieku 65–74 lat.
W Polsce obserwuje się również wzrost występowania tej choroby wśród kobiet i ludzi młodych: obserwuje się zwiększoną zachorowalność wśród 20- i 30-latków.

Pytanie: Jaki projekt w Polsce badał chorobę niedokrwistości serca?
Odpowiedź: POL-MONICA

Pytanie: Kto częściej choruję na tą chorobę mężczyźni czy kobiety?
Odpowiedź: mężczyzn

Pytanie: Gdzie częściej występuje choroba?
Odpowiedź: w dużych miastach

Pytanie: Czy choroba jest związana z wiekiem ludzi?
Odpowiedź: tak
Choroba niedokrwienna serca

Rozwój badań nad chorobą niedokrwienną serca doprowadził do dużego zamieszania w nazewnictwie tej choroby. Ze względu na objawy kliniczne (ból w klatce piersiowej i duszność) choroba była nazywana dusznicą bolesną (ale też dławicą piersiową, łac. angina pectoris, gr. ankhone – duszenie, łac. pectus – klatka piersiowa), natomiast z uwagi na patofizjologię choroby nazywana jest chorobą wieńcową (łac. morbus coronarius) lub niewydolnością wieńcową (łac. insufficientia coronaria). Ponieważ choroba może przebiegać w postaci ostrej i przewlekłej, dodatkowo używano sformułowań: stabilna (odpowiadająca dzisiejszemu pojęciu przewlekłej choroby niedokrwiennej serca) i niestabilna (odpowiadająca dzisiejszemu pojęciu ostrego zespołu wieńcowego). W postaci niestabilnej dodatkowo rozróżniano pojęcia zawału serca (lub ściślej zawału mięśnia sercowego), zawału serca zagrażającego (zwanego niestabilną chorobą wieńcową). To zamieszanie zakończyło się z końcem XX wieku, kiedy to chorobę niedokrwienną zaczęto kwalifikować jako przewlekłą chorobę niedokrwienną serca oraz ostre zespoły wieńcowe. Ta druga postać przyczyniła się zresztą do powstania nowych specjalności lekarskich, takich jak kardiologia inwazyjna czy kardiochirurgia. Obecnie choroba nazywana jest chorobą niedokrwienną serca. Nazwa ta wskazuje na jej mechanizm, niezależnie od jego przyczyny.

Pytanie: Dlaczego chorobę niedokrwienną serca określano mianem dusznicy bolesnej?
Odpowiedź: Ze względu na objawy kliniczne (ból w klatce piersiowej i duszność)

Pytanie: Jakie określenia na chorobę niedokrwienną serca mają swoją genezę w patofizjologii tej choroby?
Odpowiedź: choroba wieńcowa (łac. morbus coronarius) lub niewydolność wieńcowa (łac. insufficientia coronaria)

Pytanie: Dlaczego w odniesieniu do tej choroby stosowano określenia: stabilna i niestabilna?
Odpowiedź: Ponieważ choroba może przebiegać w postaci ostrej i przewlekłej

Pytanie: Jakie przykładowe specjalności lekarskie zostały stworzone w związku z ostrymi zespołami wieńcowymi?
Odpowiedź: kardiologia inwazyjna czy kardiochirurgia
XVII Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina

W II etapie pianiści najchętniej wybierali Walca F-dur op. 34 nr 3, bowiem zagrało go 18 pianistów, Poloneza As-dur op. 53 (17 pianistów) i Andante spianato i Poloneza Es-dur op. 22 (14 pianistów). Nikt natomiast nie zdecydował się w tym etapie na wybór repertuarowego Scherza E-dur op. 54, a Walc As-dur op. 64 nr 3 i Scherzo h-moll op. 20 wybrał tylko jeden pianista. Z utworów dodatkowych uzupełniających program repertuarowy tego etapu pianiści najchętniej wybierali Walca a-moll op. 34 nr 2 (5 pianistów).

Pytanie: Jaki utwór Chopina był najczęściej wybierany w drugim etapie konkursu?
Odpowiedź: Walc F-dur op. 34 nr 3

Pytanie: Ilu uczestników zagrało Walca F-dur op. 34 nr 3?
Odpowiedź: 18

Pytanie: Czy któryś z uczestników zagrał Scherza E-dur op. 54?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki utwór z listy uzupełniających był najchętniej wybierany?
Odpowiedź: Walc a-moll op. 34 nr 2
Felix Wankel

Pierwszy swój patent otrzymał w 1929. Przez wiele lat rozważał nad projektem silnika rotacyjnego, wysyłając patenty przez ponad 60 lat. W 1927 wykonał rysunki schematu „maszyny z wirującym tłokiem bez niejednostajnie poruszających się elementów”. W latach 30. doszło do nieporozumienia między nim a Adolfem Hitlerem, w wyniku czego był więziony przez nazistów przez kilka miesięcy. W 1933 zgłosił wniosek patentowy na silnik z wirującym tłokiem, a otrzymał go w 1936. W czasie II wojny światowej dostarczał uszczelki i silniki z wirującym tłokiem dla niemieckiej Luftwaffe i Kriegsmarine. Po wojnie był więziony przez kilka miesięcy przez aliantów, jego laboratorium zostało zamknięte, a wszystkie dzieła skonfiskowane.

Pytanie: Co spotkało Wankla w wyniku konfliktu z Hitlerem?
Odpowiedź: był więziony przez nazistów przez kilka miesięcy

Pytanie: Co stało się z laboratorium Wankla po II wojnie światowej?
Odpowiedź: zostało zamknięte

Pytanie: Czy dzieła Wankla po zakończeniu II wojny światowej pozostały jego własnością?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Patent na jaki wynalazek próbował uzyskać Wankel przez więcej niż 60 lat?
Odpowiedź: Silnik rotacyjny
PKP Linia Hutnicza Szerokotorowa

W 2010 przedsiębiorstwo podpisało z ArcelorMittal Poland 5-letni kontrakt na przewóz 23 mln t rudy żelaza. W połowie sierpnia tego samego roku, w związku z rozpoczęciem prywatyzacji spółek Grupy PKP, PKP przedstawiły propozycję zmian właścicielskich w PKP LHS polegających na włączeniu przedsiębiorstwa do grupy PKP Cargo. Ministerstwo Infrastruktury natomiast, w ramach projektu „Programu działań dla rozwoju transportu kolejowego do roku 2015”, zaproponowało prywatyzację PKP LHS z jednoczesnym przejęciem przez Skarb Państwa linii kolejowej nr 65 i uczynienie przedsiębiorstwa jedynie zarządcą infrastruktury tej linii. Pomysły te spotkały się ze sprzeciwami ze strony m.in. ekspertów branżowych, związków zawodowych i posłów. Pod koniec 2010 spółka podjęła działania w sprawie realizacji terminalu przeładunkowego na terenie zlikwidowanej cukrowni w Klemensowie, gdzie obecnie realizowane są przeładunki towarów masowych sypkich luzem, w sztukach i opakowaniach, w stałym oraz ciekłym stanie skupienia. 29 listopada LHS stała się udziałowcem przedsiębiorstwa Euroterminal Sławków. 31 grudnia przedsiębiorstwo otrzymało od UTK na okres 5 lat autoryzację bezpieczeństwa dla zarządcy infrastruktury kolejowej oraz certyfikat bezpieczeństwa dla przewoźnika kolejowego.

Pytanie: Na ile lat został wystosowany kontrakt ze spółką ArcelorMittal?
Odpowiedź: 5

Pytanie: Jaki metal podlegał przewozowi zgodnie z założeniami kontraktu?
Odpowiedź: żelazo

Pytanie: W jakiej spółce PKP zdobyło udziały pod koniec 2010 roku?
Odpowiedź: Euroterminal Sławków

Pytanie: Co PKP uzyskało od UTK pod koniec 2010 roku?
Odpowiedź: autoryzację bezpieczeństwa dla zarządcy infrastruktury kolejowej oraz certyfikat bezpieczeństwa dla przewoźnika kolejowego
PKP Linia Hutnicza Szerokotorowa

W 2004, zgodnie z wcześniej zaplanowaną restrukturyzacją PKP, przedsiębiorstwo miało zostać sprywatyzowane. Ministerstwo Infrastruktury rozpoczęło rozmowy o powołaniu polsko-rosyjsko-ukraińskiej spółki odpowiedzialnej za kolejowe przewozy towarów z Dalekiego Wschodu do terminalu Sławków Południowy LHS. Planowano utworzyć ją do końca I kwartału 2005 i strona polska miała do niej wnieść aportem infrastrukturę linii LHS. Zatwierdzona 22 lutego 2005 przez Radę Ministrów „Strategia restrukturyzacji i prywatyzacji grupy PKP S.A.” zakładała sprzedaż spółki PKP LHS inwestorowi strategicznemu do 2007. Ostatecznie prywatyzacja ta nie została przeprowadzona z uwagi na sprzeciw związków zawodowych.

Pytanie: Czym miała się zajmować spółka, którą chciało stworzyć Ministerstwo Infrastruktury?
Odpowiedź: kolejowymi przewozami towarów z Dalekiego Wschodu do terminalu Sławków Południowy LHS

Pytanie: Jakie dobra miały znaleźć się w spółce za sprawą polskiej strony tego układu?
Odpowiedź: infrastruktura linii LHS?

Pytanie: Dlaczego Linia Hutnicza Szerokotorowa nie została jednak sprywatyzowana?
Odpowiedź: z uwagi na sprzeciw związków zawodowych

Pytanie: Jakie były założenia dokumentu zaakceptowanego przez Radę Ministrów w lutym 2005 roku?
Odpowiedź: sprzedaż spółki PKP LHS inwestorowi strategicznemu do 2007
Rihanna

Początkowe plany piosenkarki na rok 2011 miały obejmować wydanie reedycji piątego albumu Loud. 15 września Rihanna ogłosiła że do tego nie dojdzie, a w zamian powstanie nowy album. Jego wydanie zostało zapowiedziane na 21 listopada 2011. Zostało też potwierdzone to, że płyta będzie dostępna w dwóch edycjach: standardowej i deluxe. 22 września Rihanna wydała pierwszy singel z nowej płyty „We Found Love”. Został on wydany w formacie digital download w USA w tym samym dniu. Gdy singel znalazł się na pozycji 9 na US harts, Rihanna stała się pierwszą solową artystką w historii, której 20 utworów znalazło się w pierwszej dziesiątce Hot 100 Top-Ten Singles. Czyniąc to, artystka jednocześnie pokonała poprzedni rekord ustalony przez Madonnę. W ostatnim kwartale 2011, „We Found Love” stało się jedenastym utworem numerem jeden Rihanny, na Billboard Hot 100. Piosenka utrzymywała się na liście na pozycji 1. przez jedenaście tygodni, jednocześnie pokonując między innymi rekord ustanowiony przez Adele (7 tygodni) i będąc singlem najdłużej utrzymującym się na pozycji pierwszej w roku 2011. W 2012 teledysk do singla został nagrodzony na MTV Awards statuetką „Teledysk roku”. Tym samym Rihanna stała się pierwszą kobietą z dwoma statuetkami za tę kategorię na MTV gali.

Pytanie: Jakie były pierwotne zawodowe założenia Rihhanny na rok 2011?
Odpowiedź: reedycja piątego albumu

Pytanie: Na kiedy planowano wydanie nowej płyty?
Odpowiedź: 21 listopada 2011

Pytanie: W jakich dwóch wersjach miała występować płyta, zapowiadana na 21 listopada 2011?
Odpowiedź: standardowej i deluxe

Pytanie: Co wyróżniało Rihannę spośród innych solowych artystów, po tym jak "We Found Love" osiągnęło 9 miejsce na US harts?
Odpowiedź: pierwszą solową artystką w historii, której 20 utworów znalazło się w pierwszej dziesiątce Hot 100 Top-Ten Singles
Newcastle United F.C.

Początek lat 80. wiąże się ze spadkiem formy drużyny i degradacją do Second Division, w związku z czym ze stanowiska menedżera ustąpił Joe Harvey. Drużynę z powrotem do First Division wprowadził Arthur Cox, a wśród jego podopiecznych największą uwagę kibiców skupił napastnik Kevin Keegan, który dołączył do drużyny United w 1982 roku. Newcastle awansowało do najwyższej klasy rozgrywek, mając w swym składzie młodych zawodników, takich jak: Peter Beardsley i Chris Waddle, a oraz bardziej doświadczonych graczy jak Terry McDermott czy David McCreery.
Wkrótce do klubu przybył Paul Gascoigne, zaś stanowisko trenera objął Jack Charlton. Newcastle umocniło swoją pozycję w First Division, ale wkrótce nastąpiła wyprzedaż najlepszych zawodników – odeszli Beardsley, Gascoigne i Waddle. Klub został zdegradowany do Second Division i wpadł w kłopoty finansowe, w związku z czym pojawił się obawy o jego dalsze losy. Odbudowę Newcastle United zapoczątkował Kevin Keegan, który zastąpił na stanowisku trenera Osvalda Ardilesa, gdy drużyna znajdowała się w dole tabeli Second Division i po raz pierwszy w historii była blisko degradacji do Division Three. Keegan sprowadził nowych piłkarzy (Robert Lee czy Andy Cole), którzy stali się gwiazdami światowego formatu. Po reformie rozgrywek w Anglii Newcastle dołączyło do piłkarskiej elity w 1993 roku. Bardzo szybko wyrobiło sobie mocną pozycję w Premier League, dwukrotnie będąc blisko mistrzowskiego tytułu. W Newcastle pojawili się nowi piłkarze z zagranicy (Tino Asprilla, David Ginola), a także cenieni angielscy gracze (Les Ferdinand, Alan Shearer). Pod wodzą Kenny’ego Dalglisha Newcastle cieszyło się opinią bardzo ofensywnie grającej drużyny. Dostała się ona do Ligi Mistrzów i osiągnęła finał Pucharu Anglii, a w 1998 roku uległa w lidze tylko Arsenalowi. Następną znaną w środowisku postacią na stanowisku trenera był Holender Ruud Gullit. Po raz kolejny Newcastle zagrało w finale FA Cup, tym razem ulegając Manchesterowi United.

Pytanie: Kto zrezygnował ze współpracy z drużyną?
Odpowiedź: Joe Harvey

Pytanie: Co zrobił Arthur Cox?
Odpowiedź: z powrotem wprowadził drużynę do First Division

Pytanie: Jaką funkcję w drużynie miał Keegan?
Odpowiedź: napastnika
Newcastle United F.C.

W latach 50. Sroki wygrały trzykrotnie Puchar Anglii, pokonując kolejno: Blackpool 2-0 (1951), Arsenal 1-0 (1952) i Manchester City 3-1 (1955). W klubie grali cenieni w całym kraju piłkarze, a Jackie Milburn i Bobby Mitchell wyrobili sobie rangę na arenie międzynarodowej. Jednak już w 1961 roku, pomimo posiadania w swym składzie wielu gwiazd (między innymi Ivora Allchurcha, George'a Easthama czy Lena White'a, drużyna Newcastle spadła do niższej ligi. Tam objął ją Joe Harvey, rozpoczynając swoją długą karierę na stanowisku szkoleniowca klubu z północnej Anglii. Pod jego wodzą powrócił on w 1965 roku na piłkarskie salony. Podopieczni Harveya po raz pierwszy zakwalifikowali się do europejskich pucharów i w 1969 roku zdobyli Puchar Miast Targowych. W 1974 w finale Pucharu Anglii Newcastle zmierzyło się z Liverpoolem, a dwa lata później walczyło o Puchar Ligi z Manchesterem City. W obydwu przypadkach Sroki nie zdołały przywieźć trofeów do Tyneside.

Pytanie: Czy Newcastle zawsze grało w pierwszej lidze za gry White'a?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W którym roku Newcastle wrócił do najwyższej ligi angielskiej po degradacji do 2 ligi?
Odpowiedź: 1965

Pytanie: Jakie międzynarodowe trofeum zdobyło Newcastle United w historii klubu?
Odpowiedź: Puchar Miast Targowych

Pytanie: Kto zagrał w finale Pucharu Ligi Angielskiej w 1976 roku?
Odpowiedź: Newcastle z Manchesterem City