mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Judeochrześcijanie

Po upadku pierwszego powstania (wojna żydowska (66–73)) judeochrześcijanie wrócili z Pelli do Jerozolimy, dzięki czemu tamtejsza wspólnota się odrodziła. Jak podawał Euzebiusz z Cezarei, zwierzchnictwo nad gminą objął Szymon, „krewny Jezusa”. Wpływy judeochrześcijan na życie pierwotnego Kościoła malał, bowiem wzrastała liczebność chrześcijan wywodzących się z pogaństwa. Upadek powstania Bar-Kochby (132–135) położył kres judeochrześcijaństwu w Jerozolimie. Judeochrześcijan dotknęły prześladowania ze strony Bar-Kochby, a Rzym wdrożył silne represje przeciwko Żydom, które automatycznie dotknęły również judeochrześcijan, którzy w tym czasie, w większości byli potomkami chrześcijańskich rodzin pochodzenia żydowskiego. Jerozolima została zhellenizowana, a wstęp Żydów do niej został zabroniony. Judeochrześcijanie rozproszyli się do Galilei, górnej Transjordanii, Perei, ale także do Egiptu i Mezopotamii. W obrębie Kościoła powstały dwie grupy: judeochrześcijanie trwający przy rygorystycznym przestrzeganiu Prawa Mojżeszowego i zasad judaizmu (Ecclesia ex circumcisione) oraz wywodzący się z pogaństwa, którzy przyjęli tylko część przepisów Starego Testamentu (Ecclesia et gentibus). W II wieku postępował proces izolacji wspólnot judeochrześcijańskich, do czego przyczynił się brak postępów w misji w stosunku do Żydów, a samo judeochrześcijaństwo zaczęło nabierać cech typowych dla sekt. Ojcowie Kościoła wskazując na zróżnicowane, zwalczające się ugrupowania opisywali judeochrześcijan jako heretyków. Wraz ze zdominowaniem i odrzuceniem judeochrześcijan zarówno przez poganochrześcijan, jak i judaizm rabiniczny nastąpiła całkowita marginalizacja tej grupy. Sukcesywnie aż po IV wiek wspólnoty judeochrześcijańskie schodziły na boczny tor chrześcijaństwa. Na terenie Palestyny zanikły w drugiej połowie II wieku, a w pozostałych miejscach (Syria, Mezopotamia) przetrwały do IV i V wieku. Ostateczny kres istnienia judeochrześcijaństwa przyniósł najazd perski (wojna bizantyńsko-sasanidzka) w VII wieku.

Pytanie: Do jakiego miasta udali się judeochrześcijanie po nieudanym powstaniu?
Odpowiedź: Jerozolimy

Pytanie: Kto zajął się gminą powstało w nowym miejscu?
Odpowiedź: Szymon

Pytanie: Jakie wydarzenie wpłynęło na zakończenie judeochrześcijaństwa w Jerozolimie?
Odpowiedź: Upadek powstania Bar-Kochby

Pytanie: Czy judeochrześcijanie byli prześladowani?
Odpowiedź: tak
Donald Glover

W Upright Citizens Brigade Theatre uczył się improwizacji i pisania komicznych tekstów. Swoją karierę zaczął jako twórca kanału komediowego na YouTubie. W 2006 r. Glover skontaktował się z producentem Davidem Minerem, dla którego napisał scenariusz dla The Simpsons. Miner i Tina Fey byli pod wrażeniem pracy Glovera i zaprosili go, by napisał scenariusz do sitcomu NBC Rockefeller Plaza 30 (2006–2012), czym zajmował się przez trzy sezony. W tym samym okresie pisał do satyryczno-politycznego czasopisma The Daily Show, zaczął też nagrywać rap pod wziętym z generatora rapowych aliasów pseudonimem Childish Gambino.

Pytanie: Na jakiej platformie Glover miał swój kanał?
Odpowiedź: YouTubie

Pytanie: Do jakiego serialu Glover napisał scenariusz?
Odpowiedź: The Simpsons

Pytanie: Jak nazywał się magazyn, do którego Glover pisał swoje teksty?
Odpowiedź: The Daily Show

Pytanie: Jaką muzyką zajmował się Glover?
Odpowiedź: rapem
Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2006

Drużyny biorące udział w eliminacjach reprezentowały 198. narodowych związków piłkarskich. Kwalifikacje do mundialu rozpoczęły się w grudniu 2003 i wyłoniły 31. finalistów. Po raz pierwszy w historii mistrzostw świata zwycięzca poprzednich finałów – Brazylia – nie otrzymał automatycznie miejsca w kolejnych finałach. Reprezentacja Niemiec, jako gospodarz, nie musiała uczestniczyć w eliminacjach. 13. miejsc w mistrzostwach przypadło członkom UEFA, 5. – CAF, a po 4. – CONMEBOL i AFC i 3. CONCACAF. O pozostałych dwóch miejscach decydowały baraże pomiędzy drużynami ze strefy AFC i CONCACAF oraz CONMEBOL i OFC.

Pytanie: Ile finalistów znalazło się w XVIII Mistrzostwach Świata w Piłce Nożnej?
Odpowiedź: 31

Pytanie: Jaki kraj zwyciężył poprzednie finały Mistrzostw Świata w Piłce Nożne?
Odpowiedź: Brazylia

Pytanie: Czy reprezentacja Niemiec brała udział w eliminacjach?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile miejsc w MŚ zajęli członkowie UEFA?
Odpowiedź: 13
Kielisznik zaroślowy

W obrębie rodzaju kielisznik Calystegia bardzo trudno o jednoznaczne wyróżnienie gatunku (poza wyraźnie odrębnym Calystegia soldanella). Powszechne jest występowanie roślin o cechach pośrednich tam, gdzie nakładają się zasięgi różnych taksonów. W obrębie gatunku Calystegia sepium duża zmienność występuje zwłaszcza w odniesieniu do takich cech jak: kształt liścia, długość ogonka, wielkość i barwa kwiatów oraz długość pręcików. Kluczowe dla taksonomii gatunku (i całego rodzaju) były prace Richarda K. Brummitta, który w latach 60. XX wieku spowodował w ogóle definitywne uznanie rodzaju Calystegia za odrębny od Convolvulus i w kolejnych pracach ustalił taksonomię rodzaju i podział C. sepium na podgatunki. Jego klasyfikacja przyjmowana jest we Flora Europaea, jest on też współautorem ujęcia rodzaju i gatunku we Flora of China oraz Flora of North America.

Pytanie: Czy wszystkie Calystegie wyglądają tak samo?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czym różnią się poszczególne gatunki Calystegii?
Odpowiedź: kształtem liścia, długością ogonka, wielkością i barwą kwiatów oraz długością pręcików

Pytanie: Jaki badacz pracował nad gatunkiem Calystegia?
Odpowiedź: Richard K. Brummitt

Pytanie: Czy Calystegia należy do Convolvulus?
Odpowiedź: nie
Kielisznik zaroślowy

Gatunek w piśmiennictwie polskim znany jest pod wieloma nazwami ludowymi i historycznymi. U Marcina z Urzędowa (XVI wiek) opisywany był jako: dzwonki, lilia, powoy płotowy. U innych autorów i później: lilia płotowa, powój płotowy, powojnik, wilec, wilec powój. Na Kaszubach – pòwijôcz. Jeszcze w I połowie XX wieku w piśmiennictwie botanicznym gatunek określany był jako powój zaroślowy, powój wielki, powojnik i powój płotowy. Nazwa „kielisznik” dla rodzaju Calystegia pojawiła się w publikacjach z lat 80. XIX w. Poza tym rodzaj opisywano także jako: pleść, powojec, rożywój i wilec. W kluczu Rośliny polskie wydanym w 1924 pod red. Władysława Szafera, Stanisława Kulczyńskiego i Bogumiła Pawłowskiego gatunek opisany jest w oddzielnym niż powój rodzaju – kielisznik z nazwą naukową Volvulus sepium, jako kielisznik zaroślowy. Kolejne wydania tego klucza spopularyzowały tę nazwę i od drugiej połowy XX wieku w zasadzie już tylko ona jest w użyciu.

Pytanie: Jaka publikacja spopularyzowała aktualnie stosowaną nazwę tej rośliny?
Odpowiedź: klucz Rośliny polskie

Pytanie: Jak sklasyfikowana została ta roślina w kluczu Rośliny polskie z 1924 roku?
Odpowiedź: w oddzielnym niż powój rodzaju – kielisznik z nazwą naukową Volvulus sepium, jako kielisznik zaroślowy

Pytanie: Od kiedy w użyciu dominuje nazwa "kielisznik zaroślowy"?
Odpowiedź: drugiej połowy XX wieku

Pytanie: Pod jakimi nazwami opisywano tę roślinę w XVI w.?
Odpowiedź: dzwonki, lilia, powoy płotowy

Pytanie: Jakie nazwy stosowano na określenie tej rośliny w pismach specjalistycznych na początku XX wieku?
Odpowiedź: powój zaroślowy, powój wielki, powojnik i powój płotowy
Wspólnota Europejska

Wraz z wejściem traktatu w życie powstał wspólny rynek, art. 2 porozumienia stanowił, że jego filarem jest swoboda przepływu: osób, usług, towarów i kapitału. Artykuł 8 zakładał zakończenie całego procesu w ciągu 12 lat, podzielonego na trzy etapy. Zniesiono również opłaty celne między państwami, oraz zastąpiono poszczególne taryfy dla państw zewnętrznych jedną wspólną (unia celna). Przyczyniło się to szczególnie w pierwszym okresie do znacznego wzrostu obrotów handlowych pomiędzy państwami członkowskimi.

Pytanie: Co jest najważniejszym celem wyznaczonym w traktacie?
Odpowiedź: swoboda przepływu: osób, usług, towarów i kapitału

Pytanie: Ile lat, wg. artykułu 8, zajmie zakończenie procesu?
Odpowiedź: 12

Pytanie: Co powstało w czasie wejścia traktatu w życie?
Odpowiedź: wspólny rynek

Pytanie: Na ile etapów podzielono działania procesu?
Odpowiedź: trzy
Bajm

W sierpniu 2003 wydali dziewiąty album pt. Myśli i słowa, który przyniósł przeboje: „Myśli i słowa” oraz „Noc po ciężkim dniu”. Obok Dratha i Bieleckiego nowe piosenki komponowała też Dobrzańska oraz były członek, Paweł Sot. Album już w dniu premiery uzyskał certyfikat platynowej płyty za sprzedaż w Polsce. Płytę nagrodzono w 2004 Superjedynką za najlepszy album pop. Album spędził na liście OLiS ponad rok, bo aż 59 tygodni, z czego 57 nieprzerwanie. W 2004 po raz kolejny wyruszyli na trasę koncertową, wystąpili m.in. dla Polonii w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie oraz w Wielkiej Brytanii. W 2005 podczas 42. festiwalu sopockiego Bajm został uhonorowany statuetką Złotego Słowika za całokształt twórczości, a Kozidrak wydała drugi, solowy album pt. Teraz płynę. W styczniu 2006 Bajm uświetnił minirecitalem finał programu Piosenka dla Europy 2006, stanowiące polskie eliminacje do 51. Konkursu Piosenki Eurowizji, a w grudniu zaśpiewał na sylwestrowym koncercie Sylwester pod dobrą gwiazdą organizowanym przez telewizję Polsat na Rynku we Wrocławiu. W 2007 Bajm koncertował dla Polonii w Stanach Zjednoczonych i w Wielkiej Brytanii, rok zakończyli występem na noworocznym koncercie Sylwestrowa moc przebojów organizowanym przez Polsat na Rynku Głównym w Krakowie.

Pytanie: Na jakiej płycie znajduje się piosenka "Noc po ciężkim dniu"?
Odpowiedź: Myśli i słowa

Pytanie: Jakie miano otrzymała płyta "Myśli i słowa"?
Odpowiedź: platynowej płyty

Pytanie: Czy zespół Bajm wystąpił w USA?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W którym roku Bajm dostał Złotego Słowika?
Odpowiedź: 2005
Gwiezdne wojny: Skywalker. Odrodzenie

Grupa przybywa na Kef Bir. Jannah, były szturmowiec i sympatyk Ruchu Oporu, prowadzi ich do pozostałości drugiej Gwiazdy Śmierci, gdzie Rey znajduje artefakt. Kylo również przybywa na Kef Bir, niszczy artefakt i namawia Rey, by razem zabili i zastąpili Palpatine'a. Leia kontaktuje się z Kylo przez Moc i umiera. Rozproszony Ren, zostaje przebity mieczem przez Rey. Wyczuwając śmierć Lei, Rey uzdrawia Kylo za pomocą Mocy, porywa jego statek i udaje się na Ahch-To na wygnanie. Duch Mocy Luke'a daje Rey miecz świetlny Lei i zachęca ją do zmierzenia się z Palpatinem. Dzięki artefaktowi Kylo, Rey odnajduje Exegol. Han Solo objawia się Kylo w postaci wspomnienia i przekonuje syna do powrotu na Jasną Stronę Mocy. Ren wyrzuca swój miecz świetlny i wyrusza pomóc Rey jako Ben Solo. Palpatine za pomocą jednego ze swoich Gwiezdnych Niszczycieli wyposażonych w superlaser, niszczy Kijimi jako pokaz siły.

Pytanie: W jakim miejscu został znaleziony artefakt?
Odpowiedź: na pozostałościach drugiej Gwiazdy Śmierci

Pytanie: Kto pozbył się artefaktu?
Odpowiedź: Kylo

Pytanie: Co stało się z Leią?
Odpowiedź: umiera

Pytanie: W czym pomaga artefakt?
Odpowiedź: odnalezieniu Exegolu
Teofano (opatka w Essen)

Teofano zm. 5 marca 1058 w Essen i została pochowana w tamtejszym kościele klasztornym w dobudówce, w której wykonano dla niej kryptę. Ta dobudówka została zniszczona jeszcze w średniowieczu. Podczas wykopalisk w 1952 odkryto jej fundamenty i sarkofag Teofano. Identyfikację umożliwiła kamienna płyta z inskrypcją: 5 marca zmarła opatka Teofano, córka Matyldy, córki Ottona II. Fakt, że opatka nie spoczęła na prominentnym miejscu w krypcie przed ołtarzem, jest obecnie tłumaczony tym, że miejsce to było już zajęte przez jej poprzedniczkę Matyldę. Być może także Teofano pragnęła pierwotnie spocząć w innym miejscu, zapewne w rodowym opactwie Brauweiler.

Pytanie: Dla kogo został przeznaczony sarkofag umieszczony w dobudówce?
Odpowiedź: dla Teofano

Pytanie: Czy Otton II miał dziecko?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim mieście zmarła Teofano?
Odpowiedź: Essen

Pytanie: Jakie znaleziska datuje się na 1952 rok?
Odpowiedź: fundamenty i sarkofag
Teofano (opatka w Essen)

Ze względu na polityczne napięcia pomiędzy rodem Ezzonów a cesarzem Henrykiem II w sprawie spadku po ottońskiej linii Ludolfingów jest nieprawdopodobne, by Teofano pełniła urzędy przed śmiercią wspierającej władcę opatki Zofii. Dwie siostry Teofano, które mieszkały w Gandersheim, opuściły samowolnie klasztor krótko po śmierci cesarza, ponieważ Zofia źle je traktowała. Trudno przypuszczać, by Teofano była lepiej traktowana, jednakże Zofia rezydowała w Gandersheim i po śmierci Henryka II straciła zaplecze polityczne. Z tych względów jest możliwe, że Teofano, która dopiero po śmierci Zofii (zm. 30 stycznia 1039) została opatką w Essen, już wcześniej przejęła jej obowiązki.

Pytanie: Dlaczego jest bardzo mało prawdopodobne, żeby Teofano otrzymała władzę jeszcze zanim Zofia umarła?
Odpowiedź: Ze względu na polityczne napięcia pomiędzy rodem Ezzonów a cesarzem Henrykiem II w sprawie spadku po ottońskiej linii Ludolfingów

Pytanie: Dlaczego siostry Teofano opuściły Gandersheim po tym jak Henryk II umarł?
Odpowiedź: ponieważ Zofia źle je traktowała

Pytanie: Jak na wpływy Zofii wpłynęła śmierć cesarza?
Odpowiedź: straciła zaplecze polityczne
SM UC-78

2 i 4 września 1917 roku okręt wraz z bliźniaczym UC-57 uczestniczył w zdobyciu Rygi przez Niemców, ostrzeliwując wycofujące się wybrzeżem wojska rosyjskie. 4 września trzy samoloty oraz obydwa U-Booty próbowały zaatakować zespół rosyjskich okrętów uchodzących z Rygi do Parnawy (niszczyciele „Pogranicznik” i „Gienierał Kondratienko” oraz kanonierki „Groziaszczij”, „Chrabrij” i „Chiwiniec”), jednak bez powodzenia. W październiku 1917 roku SM UC-78 (wraz z siostrzanymi jednostkami UC-56, UC-57, UC-58, UC-59 i UC-60) w składzie flotylli „Kurlandia” wziął udział w operacji Albion, mającej na celu opanowanie Wysp Moonsundzkich. W pierwszej dekadzie października okręt wyszedł z Lipawy z zadaniem obserwacji wód między wyspami Ozylią a Runö oraz postawienia zagród minowych na rosyjskich szlakach wodnych; po pomyślnym przedarciu się na wody Zatoki Ryskiej U-Boot powrócił do bazy między 20 a 25 października. 14 października dowodzący okrętem por. mar. Hans Kukat został awansowany na stopień kpt. mar. (niem. Kapitänleutnant).

Pytanie: Jakie wojska ostrzelał UC-78?
Odpowiedź: wojska rosyjskie

Pytanie: Ile samolotów wykorzystano do ataku okrętów wypływających z Rygi?
Odpowiedź: trzy

Pytanie: Jaki był cel operacji Albion?
Odpowiedź: opanowanie Wysp Moonsundzkich

Pytanie: Kto dowodził okrętem UC-78?
Odpowiedź: Hans Kukat
Andrzej Urbański

W latach 1990–1992 działał w Porozumieniu Centrum jako sekretarz zarządu głównego i członek naczelnej rady politycznej. W 1991 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji z listy ogólnopolskiej kandydatów w okręgu warszawskim z ramienia Porozumienia Obywatelskiego Centrum. Zasiadał w Komisji Kultury i Środków Przekazu, Komisji Polityki Społecznej oraz Komisji Nadzwyczajnej do zbadania skutków stanu wojennego. W trakcie kadencji przeszedł do Polskiego Programu Liberalnego. Kilka lat później działał w Ruchu Stu.

Pytanie: Ile lat Urbański działał w funkcji sekretarza w Porozumieniu Centrum?
Odpowiedź: dwa

Pytanie: W jakim okręgu Urbański dostał mandat posła?
Odpowiedź: warszawskim

Pytanie: Z jakiej partii Urbański dostał mandat posła?
Odpowiedź: Porozumienia Obywatelskiego Centrum

Pytanie: Co miał zbadać Urbański?
Odpowiedź: skutki stanu wojennego
Zamach stanu w Hondurasie (2009)

24 sierpnia 2009 do Hondurasu przybyła zapowiadana misja OPA, złożona z siedmiu ministrów spraw zagranicznych państw regionu i sekretarza generalnego organizacji. Misja otrzymała silne poparcie ze strony USA, które zapewniły jej również środek transportu w postaci samolotu. Jej celem było nakłonienie rządu tymczasowego do akceptacji Porozumienia z San Jose. Delegaci przeprowadzili rozmowy z członkami rządu oraz spotkali się z Xiomarą Castro, żoną prezydenta Zelayi. Misja zakończyła się niepowodzeniem, gdyż rząd po raz kolejny odrzucił możliwość przywrócenia do władzy Manuela Zelayi. 25 sierpnia Roberto Micheletti stwierdził, że jego kraj „nie obawia się żadnego embarga” i przetrwa wszelkie sankcje gospodarcze. Zadeklarował, że jego rząd przeprowadzi wybory prezydenckie w listopadzie, bez względu na to czy ich wyniki zostaną uznane przez inne państwa. W odpowiedzi na stanowisko honduraskiego rządu, USA poinformowały o czasowym zawieszeniu wydawania wiz mieszkańcom Hondurasu. 28 sierpnia 2009 Micheletti oświadczył, że mógłby ustąpić ze stanowiska tymczasowego szefa państwa i zgodzić się na powrót Zelayi do kraju, pod warunkiem rezygnacji również przez z niego z urzędu prezydenta.

Pytanie: Jaki był cel misji OPA?
Odpowiedź: nakłonienie rządu tymczasowego do akceptacji Porozumienia z San Jose

Pytanie: Z kim spotkali się członkowie misji OPA?
Odpowiedź: Z członkami rządu oraz Xiomarą Castro, żoną prezydenta Zelayi

Pytanie: Czy misja OPA osiągnęła zamierzony cel?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaką decyzję w sprawie wyborów podjął Roberto Micheletti?
Odpowiedź: że jego rząd przeprowadzi wybory prezydenckie w listopadzie, bez względu na to czy ich wyniki zostaną uznane przez inne państwa
Zamach stanu w Hondurasie (2009)

28 czerwca 2009 Kongres Narodowy podjął uchwałę o usunięciu prezydenta Manuela Zelayi z urzędu. Funkcję p.o. prezydenta objął przewodniczący Kongresu Narodowego Roberto Micheletti, który tego samego dnia został zaprzysiężony. Na posiedzeniu parlamentu przedstawiony został rzekomy list rezygnacyjny prezydenta Zelayi. Prezydent Zelaya zaprzeczył jednakże sporządzeniu jakiegokolwiek listu. Kongres ogłosił, że tymczasowy prezydent będzie pełnił władzę do 27 stycznia 2010, dnia zakończenia konstytucyjnej kadencji prezydenta Zelayi. Jako przyczynę jego odsunięcia podał „wielokrotne naruszenia konstytucji i prawa oraz zignorowanie decyzji instytucji sądowniczych”. Micheletti zarządził wprowadzenie godziny policyjnej w całym kraju w godzinach 21:00-6:00. Stwierdził, że nie przejmuje władzy „pod piętnem zamachu stanu”, lecz „wskutek absolutnie legalnego procesu transferu”, a armia działała w zgodzie z konstytucją. Wojska bronili również członkowie Sądu Najwyższego, którzy stwierdzili, że jego działania mieściły się w ramach sądowego nakazu aresztowania.

Pytanie: Kto zdjął prezydenta Manuela Zelayi z pełnionej funkcji?
Odpowiedź: Kongres Narodowy

Pytanie: Kto zastąpił prezydenta Manuela Zelayiego?
Odpowiedź: Roberto Micheletti

Pytanie: Dlaczego usunięto prezydenta Manuela Zelayiego?
Odpowiedź: wielokrotne naruszenia konstytucji i prawa oraz zignorowanie decyzji instytucji sądowniczych
Oceania

Obszar Oceanii w XVI wieku zaczęły penetrować wyprawy hiszpańskie i portugalskie. W XVII wieku dołączyli do nich Holendrzy, Francuzi i Anglicy, a w XIX wieku Niemcy i Amerykanie. Do końca XIX w. wszystkie wyspy Oceanii zostały skolonizowane przez państwa europejskie i Stany Zjednoczone. W 1907 roku niepodległość uzyskało pierwsze państwo Oceanii – Nowa Zelandia (dotychczas dominium brytyjskie). W okresie I wojny światowej terytoria niemieckie zajęte zostały przez Australię, Nową Zelandię i Japonię, w 1919 stały się one oficjalnie terytoriami mandatowymi Ligi Narodów pod zarządem tychże państw. W czasie II wojny światowej obszar Oceanii był areną działań wojennych japońskich i amerykańskich. Po kapitulacji Japonii w 1945 jej terytoria mandatowe jako terytoria powiernicze ONZ trafiły pod zarząd Stanów Zjednoczonych. W okresie powojennym większość terytorium zależnych uzyskało niepodległość: Samoa Zachodnie (1962), Nauru (1968), Tonga i Fidżi (1970), Papua-Nowa Gwinea (1975), Wyspy Salomona i Tuvalu (1978), Kiribati (1979), Vanuatu (1980), Federacja Mikronezji, Palau i Wyspy Marshalla (1994). Inne terytoria takie jak Niue, Wyspy Cooka, Mariany Północne czy Guam, posiadając szeroką autonomię, mają rangę państw stowarzyszonych z Nową Zelandią bądź USA.

Pytanie: Jakie państwa w XVI wieku eksplorować tereny Oceanii?
Odpowiedź: Hiszpania i Portugalia

Pytanie: Które państwo jako pierwsze stało się niepodległe?
Odpowiedź: Nowa Zelandia

Pytanie: W którym roku nastąpiła kapitulacja Japonii?
Odpowiedź: 1945

Pytanie: Czy Wyspy Cooka uzyskały niepodległość?
Odpowiedź: nie
Elektrownia wodna

Elektrownie szczytowo pompowe służą do dostosowywania produkcji energii do jej chwilowego zapotrzebowania. W czasie małego zapotrzebowania na energię, jej nadmiar jest wykorzystywany do pompowania wody do zbiornika znajdującego się na dużej wysokości. W czasie dużego zapotrzebowania, woda jest uwalniana i jej energia potencjalna przetwarzana jest z powrotem na energię elektryczną. Elektrownie szczytowo-pompowe stanowią aktualnie największe akumulatory energii potencjalnej i umożliwiają wykorzystywanie niestabilnych źródeł energii, takich jak elektrownie wiatrowe i elektrownie słoneczne.

Pytanie: Jakie elektrownie dostosowują energię do zapotrzebowania?
Odpowiedź: szczytowo pompowe

Pytanie: Na jaką energię zamienia się energia potencjalna?
Odpowiedź: elektryczną

Pytanie: Jakie elektrownie są zaliczane do niestabilnych źródeł energii?
Odpowiedź: elektrownie wiatrowe i elektrownie słoneczne

Pytanie: Co umożliwiają elektrownie szczytowo-pompowe?
Odpowiedź: wykorzystywanie niestabilnych źródeł energii

Pytanie: Co robi się z nadmiarem energii?
Odpowiedź: jest wykorzystywany do pompowania wody do zbiornika znajdującego się na dużej wysokości
Ronaldinho

Talent Brazylijczyka został zauważony przez działaczy Grêmio Porto Alegre i właśnie w tym klubie Ronaldinho zaczął stawiać swoje pierwsze piłkarskie kroki. Warto wspomnieć tu o dość niecodziennym zdarzeniu – w jednym ze spotkań drużyn młodzieżowych strzelił 23 bramki w tym 2 bezpośrednio z rzutów rożnych. Ronaldinho swoje pierwsze trofeum zdobył na Mistrzostwach Świata do lat 17, przy okazji zostając królem strzelców. Dzięki tak obiecującym początkom kariery, nie musiał długo czekać na debiut w seniorskiej reprezentacji. U boku największych gwiazd brazylijskiej piłki zagrał przeciwko Łotwie w wygranym przez Brazylijczyków meczu 3:0. W 1999 pojechał na turniej Copa America, wygrany przez Canarinhos, gdzie w 4 meczach strzelił jedną bramkę (bramka zdobyta w meczu przeciwko Wenezueli). Gaucho tak mocno oczarował fanów Grêmio swymi umiejętnościami i charakterem, że działacze klubu nie chcieli dopuścić do jego transferu w obawie przed fanatycznymi kibicami. Jednak w 2001 roku Ronaldinho przeszedł do Paris Saint-Germain za 9 mln euro. Brazylijczyk miał możliwość przejścia do klubów znacznie potężniejszych, choćby Barcelony, Realu czy Interu Mediolan. Decyzja jednak okazała się trafna, młody zawodnik grał na tyle dobrze, że uzyskał powołanie do reprezentacji od Luiza Felipe Scolariego, dzięki czemu mógł zadebiutować na mistrzostwach świata. Na boiskach Japonii i Korei canarinhos zostali mistrzami świata, a Ronaldinho znacząco przyczynił się do tego sukcesu.

Pytanie: Gdzie młody sportowiec zaczynał swoją karierę?
Odpowiedź: w Grêmio Porto Alegre

Pytanie: Podczas jakiej imprezy piłkarskiej zdobył tytuł króla strzelców?
Odpowiedź: na Mistrzostwach Świata do lat 17

Pytanie: Reprezentacja którego kraju wygrała Copa America w 1999?
Odpowiedź: Brazylii

Pytanie: Jaką kwotą zakończył się transfer Ronaldinho do Paris Saint-Germain?
Odpowiedź: 9 mln euro