mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Kongres wiedeński

Pierwsze ważniejsze spotkania europejskich dyplomatów oraz faktyczny początek obrad przypadły na wrzesień. Łącznie w Wiedniu zgromadziło się dwóch cesarzy (austriacki i rosyjski), czterech królów (pruski, duński, bawarski i wirtemberski), wielu książąt Rzeszy i przedstawicieli miast – łącznie ponad 200 delegacji oraz około 100 tysięcy gości. Oficjalne rozpoczęcie obrad planowano na 1 października, jednak do tej uroczystości nie doszło. Inauguracyjny bal maskowy odbył się 2 października. Nigdy nie nastąpiło również oficjalne zakończenie kongresu, ani razu nie doszło także do plenarnego spotkania wszystkich uczestników. Za dzień zakończenia konferencji uznaje się 9 czerwca 1815 roku, gdy podpisany został Akt końcowy Kongresu Wiedeńskiego.

Pytanie: Kiedy rozpoczęły się obrady kongresu wiedeńskiego?
Odpowiedź: We wrześniu

Pytanie: Kiedy podpisano ustalenia kongresu wiedeńskiego?
Odpowiedź: 9 czerwca 1815 roku

Pytanie: Czy obrady kongresu wiedeńskiego odbywały się z udziałem wszystkich delegacji równocześnie?
Odpowiedź: nie
USS Nautilus (SSN-571)

Po zakończeniu wojny Gunn z Abelsonem posłużyli się planami niemieckich okrętów podwodnych typu XXVI przy opracowywaniu schematu okrętów podwodnych mieszczących stos i reaktor przy jedynie minimalnych zmianach ich konstrukcji. W większej mierze prace te nie doprowadziły do dających się zastosować w praktyce rozwiązań, głównie z powodu zbyt małej wiedzy na temat konstrukcji nuklearnego stosu i reaktora. Zapożyczyli jedynie ideę użycia stopu sodu i potasu do transferu ciepła z reaktora do turbiny parowej. Raport o tytule „Atomic Energy Submarine”, zawierający m.in. rezultaty tych prac, został przedstawiony marynarce w marcu 1946 roku i od razu został zauważony przez oficerów US Navy. Zawierał on między innymi konkluzję: Odkrycia techniczne dokonane w Naval Research Laboratory wskazują, że przy właściwie prowadzonym programie niezbędne będą jedynie dwa lata dla opracowania okrętu podwodnego napędzanego energią atomową, mechanicznie zdolnego do operowania z prędkościami 20 do 30 węzłów w zanurzeniu, bez konieczności wynurzenia lub uzupełniania paliwa przez wiele lat. Natomiast w ciągu pięciu do dziesięciu lat jesteśmy w stanie opracować okręt podwodny zdolny do operowania z dwukrotnie wyższą od wskazanej prędkością podwodną. Abelson wskazywał w swoim raporcie na konieczność współpracy marynarki z Manhattan Engineering District, co umożliwi konstrukcję okrętów podwodnych napędzanych energią atomową zdolnych do operacji na głębokości 1000 stóp [305 m], stanowiących idealną platformę przenoszenia pocisków rakietowych wyposażonych w ładunki jądrowe. Abelson z Gunnem, spotykając się z ponad trzydziestoma wysoko postawionymi oficerami marynarki, prowadzili w US Navy swoistą kampanię na rzecz wdrożenia napędu nuklearnego. Niezależnie od ich działań, kmdr ppor. (?) Charles N.G. Hendrix z Biura Badań Naukowych i Innowacji (w późniejszym czasie Office of Naval Research) w czternastostronicowym memorandum przedstawił trzy możliwe typy przyszłych okrętów podwodnych:

Pytanie: Na jakich planach wzorowano się, aby stworzyć USS Nautilus? 
Odpowiedź: niemieckich okrętów podwodnych typu XXVI

Pytanie: Jacy konstruktorzy próbowali zaprojektować okręt podwodny mieszczący stos i reaktor?
Odpowiedź: Gunn z Abelsonem

Pytanie: Z jakim organem był związany kmdr ppor. Charles N.G. Hendrix?
Odpowiedź: z Biurem Badań Naukowych i Innowacji
USS Nautilus (SSN-571)

Testy okrętu okazały się sukcesem pod względem osiągów okrętu. Wkrótce bowiem „Nautilus” odbył najszybszą podwodną podróż w historii – w 90 godzin, ze średnią prędkością 15,3 węzła, pokonał w zanurzeniu dystans 1381 mil morskich (2559 km) (między bazą okrętów podwodnych New London w stanie Connecticut a San Juan w Portoryko). W następnych rejsach „Nautilus” dotarł jeszcze szybciej do punktów docelowych, osiągając średnią prędkość rejsu zbliżoną do swojej prędkości maksymalnej, co ówcześnie było znakomitym osiągnięciem. Testy te uwidoczniły zalety napędu jądrowego dla okrętów podwodnych – „Nautilus” był w stanie bardzo szybko zbliżyć się do przeciwnika lub oddalić od niego, posiadając przy tym bardzo dobrą manewrowość we wszystkich trzech wymiarach – niezależnie od warunków pogodowych na powierzchni. Okazał się także zdolny do wyprzedzenia znajdujących się w tym czasie w posiadaniu US Navy samonaprowadzających się torped zop. Odmiennie od ówczesnych konwencjonalnych okrętów podwodnych typu XXI, GUPPY czy Tang, dowódca „Nautilusa” nie musiał dbać o stan naładowania akumulatorów okrętu – mógł tygodniami płynąć z maksymalną prędkością, podczas gdy przy napędzie konwencjonalnym była to kwestia godzin.

Pytanie: Jak przebiegła pierwsza z najszybszych podwodnych podróży tego okrętu?
Odpowiedź: w 90 godzin, ze średnią prędkością 15,3 węzła, pokonał w zanurzeniu dystans 1381 mil morskich (2559 km) (między bazą okrętów podwodnych New London w stanie Connecticut a San Juan w Portoryko)

Pytanie: Czy okręt ten tylko raz zdołał poruszać się ze średnią prędkością zbliżoną do jego prędkości maksymalnej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie pociski był w stanie wyprzedzić ten okręt?
Odpowiedź: samonaprowadzające się torpedy zop

Pytanie: Czy testy „Nautilusa” obnażyły jego liczne wady?
Odpowiedź: nie
’Allo ’Allo!

René przez długi czas ukrywa na zapleczu dwóch brytyjskich lotników, których wraz z ruchem oporu próbuje wysłać z powrotem do Anglii. Żadna z prób nie kończy się jednak powodzeniem. Kawiarnia staje się także miejscem ukrywania skradzionych przez niemieckich oficerów dóbr kultury, które mają im zapewnić spokojne życie po wojnie. Najwięcej problemów przysparza mu szczególnie cenny obraz Upadłej Madonny z wielkim cycem pędzla van Klompa. Ten obraz chce także zdobyć Gestapo, które przysyła specjalnego funkcjonariusza Ottona Flicka.

Pytanie: Ile osób René ukrywa u siebie na zapleczu?
Odpowiedź: dwie

Pytanie: To jest autorem obrazu Upadłej Madonny?
Odpowiedź: van Klomp

Pytanie: Kto chce zdobyć obraz Upadłej Madonny? 
Odpowiedź: Gestapo

Pytanie: Jak nazywa się funkcjonariusz przysłany przez Gestapo do René?
Odpowiedź: Otton Flick
Rayman (gra komputerowa)

Rayman przyczynił się do narodzin franczyzy, która rozciągała się na liczne sequele, rebooty oraz spin-offy. W 1996 roku ukazała się gra edukacyjna Rayman Brain Games, a w 1999 roku – sequel pierwowzoru, zatytułowany Rayman 2: The Great Escape. Już bez udziału Michela Ancela w 2001 roku powstała gra turniejowa Rayman M, polegająca na starciach znanych z serii postaci na arenie. Dwa lata później światło dzienne ujrzał Rayman 3: Hoodlum Havoc. Natomiast kolejno w 2006 i 2007 roku powstały dwie odsłony imprezowej gry Rayman: Szalone Kórliki i Rayman: Szalone Kórliki 2, które usuwały w cień postać Raymana na rzecz zdziecinniałych królikopodobnych stworów. Ancel powrócił do tworzenia kolejnych odsłon serii, realizując w 2011 roku reboot pod nazwą Rayman Origins, a w 2013 roku – Rayman Legends. Oprócz tego powstał szereg gier mobilnych dedykowanych głównemu bohaterowi.

Pytanie: W którym roku wydano pierwszą grę komputerową o Raymanie?
Odpowiedź: 1996

Pytanie: Kto nie wziął udziału w tworzeniu gry Rayman M?
Odpowiedź: Michel Ancel

Pytanie: Czy o Raymanie stworzono także gry mobilne?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaka gra zapoczątkowała rozwój franczyzy?
Odpowiedź: Rayman

Pytanie: Jak nazwano reboot gry z 2011 roku?
Odpowiedź: Rayman Origins
Rayman (gra komputerowa)

Rayman powstał na podstawie pomysłu francuskiego projektanta Michela Ancela, który przedtem specjalizował się w ilustracjach do gier komputerowych autorstwa Nicolasa Choukrouna. W 1989 roku, za pomocą programu Deluxe Paint przeznaczonego na Amigę, Ancel wykonał projekt głównej postaci. Rayman, istota złożona ze sześciu niepołączonych ze sobą sprite'ów, przedstawiany był jako istota „bez ramion, nóg ani szyi”. W związku z tym każda kończyna sterowanej postaci musiała być animowana osobno, jednak w taki sposób, aby wszystkie razem były połączone niewidzialnymi liniami. Cennych wskazówek Ancelowi użyczył pod tym względem programista Frédéric Houde, który pomógł twórcy Raymana w zaprogramowaniu interakcji oraz narzędzi koniecznych do stworzenia gry. Dlatego też nazwisko Houde'a figuruje obok Ancela wśród autorów pomysłu na grę.

Pytanie: W jakim programie Ancel zaprojektował Raymana?
Odpowiedź: Deluxe Paint

Pytanie: Kto pomógł Ancelowi przy tym projekcie?
Odpowiedź: Frédéric Houde

Pytanie: W czym Acelowi pomocy udzielił Houde?
Odpowiedź: zaprogramowaniu interakcji oraz narzędzi koniecznych do stworzenia gry

Pytanie: Czy Houde nie został oficjalnie uwzględniony jako współtwórca koncepcji tej gry, pomimo pomocy jakiej udzielił Ancelowi?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak zbudowana jest główna postać tej gry?
Odpowiedź: ze sześciu niepołączonych ze sobą sprite'ów
Głaz narzutowy na placu Wolności w Raciborzu

Głaz pochodzi ze Skandynawii i został przyniesiony do Kotliny Raciborskiej przez lodowiec w czasie zlodowacenia Sanu II. Został odkryty w 1927 roku w piaskowni Karola Popelli w Wojnowicach. W 1929 roku całkowicie go odsłonięto, a w roku 1934, za radą jednego z wojnowickich nauczycieli, Alfonsa Nentwiga, mimo olbrzymich rozmiarów i wagi, został przetransportowany do Raciborza na obecne miejsce, wówczas zwane placem Adolfa Polko (niem. Polkoplatz). Operacja przewiezienia głazu była w owym czasie sporym przedsięwzięciem. Podwozie, na którym przetransportowano głaz, zostało wypożyczone z fabryki dywanów w Kietrzu. Na podwoziu umieszczono z kolei specjalnie wyprodukowany na ten cel kocioł z firmy Siemens-Plania Werke (obecnie SGL Carbon, dawny ZEW S.A.). Do zamocowania obiektu użyto uchwytów i lin udostępnionych przez firmę Fröhlich, a raciborska kolej użyczyła szyn oraz podkładów kolejowych. Jako środka transportu użyto platformy ciągniętej przez dwie lokomobile parowe, wypożyczone przez hrabiego Lichnowskiego z Kuchelnej. Na swoje miejsce dotarł ostatecznie 6 czerwca 1934 roku. Po ustawieniu go na miejscu otoczono go niewielkim murkiem, przegrodzonym tabliczkami z nazwiskami bojowników ruchu narodowo-socjalistycznego. Zastąpił stojącą wcześniej w tym miejscu pierwszą w historii Raciborza publiczną fontannę, ufundowaną przez Adolfa Polko. Uroczystej inauguracji dokonano 1 lipca 1934 roku. Głaz miał być symbolem nowych czasów jako tysiącletnie monumentum ruchu narodowo-socjalistycznego. W roku 1945 murek zlikwidowano.

Pytanie: W jaki sposób głaz przemieścił się ze Skandynawii?
Odpowiedź: został przyniesiony do Kotliny Raciborskiej przez lodowiec

Pytanie: Kiedy głaz narzutowy trafił do Kotliny Raciborskiej?
Odpowiedź: w czasie zlodowacenia Sanu II

Pytanie: Skąd uzyskano podwozie niezbędne do transportu głazu?
Odpowiedź: z fabryki dywanów w Kietrzu

Pytanie: Czego użyto do przymocowania głazu na podwozie?
Odpowiedź: uchwytów i lin udostępnionych przez firmę Fröhlich
Magda Mołek

W 2004 została prezenterką telewizji TVN. Najpierw prowadziła program Moja krew oraz współprowadziła Taniec z gwiazdami, z którego prowadzenia zrezygnowała po pierwszej edycji. W latach 2005–2019 współprowadziła poranny program Dzień dobry TVN, występując w nim w duecie kolejno z: Olivierem Janiakiem, Jolantą Pieńkowską, Andrzejem Sołtysikiem i Marcinem Mellerem. Prowadziła także galę Miss Polonia, koncerty w ramach Sopot Festival oraz cykle narodowych testów. Równocześnie w latach 2006–2020 pracowała w TVN Style, dla którego współprowadziła programy Lekcja stylu i Miasto kobiet oraz prowadziła program W roli głównej (2007–2019).

Pytanie: W jakiej stacji telewizyjnej Mołek rozpoczęła swoją karierę?
Odpowiedź: TVN

Pytanie: Jak nazywał się pierwszy program, który prowadziła Mołek?
Odpowiedź: Moja krew

Pytanie: W jakim czasie Mołek pracowała w TVN Style?
Odpowiedź: w latach 2006–2020
Demografia Polski

Na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat zdecydowanie zwiększył się wiek nowożeńców. Na początku lat 90. ponad połowa mężczyzn zawierających małżeństwo była w wieku poniżej 25 lat, w 2010 roku – już tylko 1/5; wśród kobiet udział ten zmniejszył się z 73% do 39%. Najczęściej mężczyźni żenią się „przed trzydziestką”; w 2010 r. ich średni wiek (mediana) zawierania małżeństwa wynosił 28, tj. o ponad 3 lata więcej niż na początku lat 90. Panny młode też są starsze, w 2010 roku miały – średnio – 26 lat, wobec niepełna 23 lat na początku lat 90. Nastąpiło przesunięcie grupy wiekowej najczęstszego zawierania małżeństwa na 25–29 lat, jej udział wynosi obecnie 42% (w 1990 r. – niespełna 14%). Nowożeńcy w miastach są o ok. 1,5 roku starsi od mieszkających na wsi.

Pytanie: W jakim wieku była ponad połowa mężczyzn zawierających związek małżeński na początku lat 90.?
Odpowiedź: poniżej 25 lat

Pytanie: Czy z biegiem lat wiek kobiet zawierających małżeństwo zmniejszał się? 
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile wynosiła mediana wieku zawierania małżeństwa w 2010 roku?
Odpowiedź: 28

Pytanie: W jakim wieku były średnio panny młode w 2010 roku?
Odpowiedź: 26 lat

Pytanie: Gdzie statystycznie szybciej ludzie wchodzą w związek małżeński na wsi czy w miastach?
Odpowiedź: na wsi
Kopalnia soli Wieliczka

W kopalni powstało w roku 1951 Muzeum Żup Krakowskich. Jego założycielem i długoletnim dyrektorem był profesor Alfons Długosz. Żupa Krakowska (czyli kopalnie: wielicka i bocheńska) to jedyne obiekty górnicze na świecie czynne bez przerwy od średniowiecza do chwili obecnej, pozwalające prześledzić rozwój wydobycia soli twardej oraz solanki w poszczególnych epokach historycznych.
Najstarszą zlokalizowaną dziś częścią kopalni wielickiej, w której odbywało się wydobywanie soli kamiennej metodami mechanicznymi, jest otoczenie góry (szybu) Goryszowski, pochodzące z drugiej połowy XIII w.

Pytanie: Jaki ośrodek otworzono w Wieliczce w 1951 roku?
Odpowiedź: Muzeum Żup Krakowskich

Pytanie: Jakie kopalnie składają się na Żupę Krakowską?
Odpowiedź: wielicka i bocheńska

Pytanie: Kto odpowiada za powstanie Muzeum Żup Krakowskich?
Odpowiedź: Alfons Długosz

Pytanie: Kiedy otwarto najstarszą zlokalizowaną dziś częścią kopalni wielickiej?
Odpowiedź: w drugiej połowie XIII w.
Joanna Trzepiecińska

Po ukończeniu nauki w Akademii Teatralnej w Warszawie związała się z warszawskim Teatrem Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, gdzie pojawiła się jako Nancy w przedstawieniu Woody’ego Allena Zagraj to jeszcze raz, Sam w reżyserii Adama Hanuszkiewicza (1988); wystąpiła też w roli Lucy w musicalu Bertolta Brechta Opera za trzy grosze w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego (1989). Niebawem trafiła na kinowy ekran w dramacie Dotknięci (1988) jako studentka Wanda Milewska, córka Jana (Piotr Fronczewski) i chorej psychicznie Joanny (Ewa Wiśniewska). Rok później zagrała w trzech filmach: sensacyjnym Janusza Majewskiego Czarny wąwóz (1989), dramacie politycznym Janusza Kijowskiego Stan strachu (1989) u boku Wojciecha Malajkata i komedii erotycznej Jacka Bromskiego Sztuka kochania (1989).

Pytanie: W jaką postać wcieliła się Trzepiecińska w spektaklu "Zagraj to jeszcze raz, Sam"?
Odpowiedź: Nancy

Pytanie: Kto wyreżyserował spektakl "Zagraj to jeszcze raz, Sam"?
Odpowiedź: Adam Hanuszkiewicz

Pytanie: W jakim musicalu Brechta wystąpiła Trzepiecińska?
Odpowiedź: Opera za trzy grosze

Pytanie: W jakiej szkole wyższej studiowała Trzepiecińska?
Odpowiedź: w Akademii Teatralnej w Warszawie
Wezuwiusz

1852 roku pozwolenie na wykorzystywanie obserwatorium do swoich nauk otrzymał Luigi Palmieri (1807–1896), profesor nauk logicznych i metafizyki uniwersytetu w Neapolu. 8 grudnia 1855 uczony został nominowany dyrektorem obserwatorium. W 1860 Palmieri został profesorem fizyki i meteorologii na uniwersytecie w Neapolu, w ten sposób zrodziła się bardzo bliska współpraca obserwatorium z uniwersytetem. Palmieri nakazał wybudować wieżę do obserwacji meteorologicznych, do której została przeniesiona część aparatury pomiarowej zakupiona przez Melloniego w Paryżu. Luigi Palmieri ufundował periodyk naukowy „Annali dell'Osservatorio Vesuviano”, który redagował do śmierci, opisując z dużą dokładnością wybuchy Wezuwiusza z lat 1855–1872, a w szczególności wybuchy z 1855 i 1872 roku. Jest również wynalazcą sejsmografu elektromagnetycznego. Prowadził obserwacje Wezuwiusza, a także i innych wulkanów na świecie.

Pytanie: Na jakim stanowisku pracował Palmieri w 1852 roku?
Odpowiedź: profesora nauk logicznych i metafizyki

Pytanie: Kiedy profesor został wybrany na dyrektora obserwatorium?
Odpowiedź: 8 grudnia 1855

Pytanie: Jaki tytuł uzyskał Palmieri w 1860 roku?
Odpowiedź: profesora fizyki i meteorologii

Pytanie: Co umieszczono w wieży Palmieriego?
Odpowiedź: część aparatury pomiarowej zakupiona przez Melloniego w Paryżu

Pytanie: Co wynalazł uczony?
Odpowiedź: sejsmograf elektromagnetyczny
Wezuwiusz

W 1845 roku podczas VII Kongresu Naukowców Włoskich zainaugurowano pracę obserwatorium, chociaż nie zostało jeszcze całkowicie ukończone. Podczas kongresu Melloni zaprezentował swoją teorię, że wulkany takie jak Wezuwiusz-Somma mają bardzo głęboki zbiornik magmowy (teoria bardzo bliska teorii plutonicznej). 16 marca 1848 obserwatorium zaczęło w pełni funkcjonować, jednak Macedonio Melloni, oskarżany o sympatie liberalne, stracił poparcie króla i 6 listopada 1849 został usunięty z funkcji dyrektora.

Pytanie: Kiedy nastąpiła inauguracja prac obserwatorium?
Odpowiedź: 1845

Pytanie: Podczas jakiego wydarzenia uroczyście rozpoczęto prace obserwatorium?
Odpowiedź: VII Kongresu Naukowców Włoskich

Pytanie: Do jakiej innej teorii nawiązywała ta, przedstawiona przez Melloniego?
Odpowiedź: plutonicznej

Pytanie: Z jakiego powodu Melloni przestał być dyrektorem obserwatorium w 1849 roku?
Odpowiedź: oskarżany o sympatie liberalne
Fame MMA

Walki w ramach Fame MMA 3 odbywały się 30 marca 2019 w Łódzkiej Atlas Arenie. W walce wieczoru Szymon „IsAmU” Kasprzyk pokonał Daniela „DeeJayaPallasida” Pawlaka. Pas wagi półśredniej obronił Dawid Malczyński w starciu z Amadeuszem „Ferrarim” Roślikiem. Pierwszą w historii Fame MMA walką kobiet był pojedynek Marty „Linkimaster” Linkiewicz z Moniką „Esmeraldą” Godlewską. Zwyciężyła ta pierwsza. Aż 5 walk musiało się zakończyć decyzją sędziów. Fame MMA 3 było pierwszą galą, podczas której odbyło się dziewięć starć pomiędzy zawodnikami, zamiast standardowych ośmiu.

Pytanie: Kiedy miało miejsce Fame MMA 3?
Odpowiedź: 30 marca 2019

Pytanie: Gdzie doszło do starć w Fame MMA 3?
Odpowiedź: w Łódzkiej Atlas Arenie

Pytanie: Z kim zmierzył się IsAmU?
Odpowiedź: z Danielem "DeeJayaPallasidem" Pawlakiem

Pytanie: Jakim pseudonimem posługiwał się Kasprzyk?
Odpowiedź: IsAmU

Pytanie: Z kim w walce zmierzyła się Esmeralda?
Odpowiedź: z Martą "Linkimaster" Linkiewicz
Fame MMA

Po oszałamiającym sukcesie gali w Polsce, założyciele postanowili otworzyć się na kolejny teren. Jak sami jednak mówią, nie jest to wydarzenie dedykowane Polonii zamieszkującej Wyspy Brytyjskie, a tamtejszym obywatelom. Oznacza to, że w klatce widzieliśmy i zobaczymy walki popularnych brytyjskich gwiazd internetu i telewizji. Pierwsza gala Fame MMA UK 1 odbyła się 14 grudnia 2019 roku w Utilita Arenie w Newcastle. W Main-Evencie wystąpili Sam Gowland i Marty McKenna (początkowo walką wieczoru tej gali miał być pojedynek Scotta „Scotta T” Timlina ze Stephenem „Stevie” Bearem, jednak zestawienie nie doszło do skutku). Pojedynek skończył się na korzyść Sama Gowlanda. W co-main evencie wystąpił jeden z właścicieli Fame MMA, Wojciech Gola w starciu z brytyjskim youtuberem Joelem Morrisem, znanym pod pseudonimem „JMX”. Prócz tego widownia zgromadzona na hali mogła obejrzeć rewanż z gali Fame MMA 2 pomiędzy Adrianem Polańskim, a mistrzem wagi półśredniej Dawidem Malczyńskim. Zwyciężył i tym samym zrewanżował się Adrian Polański. W lipcu 2020 roku członek zarządu federacji, Krzysztof Rozpara przyznał w wywiadzie, że pierwsza gala Fame MMA UK była porażką, a do drugiej prawdopodobnie nigdy nie dojdzie.

Pytanie: Czy gala MMA odniosła w Polsce sukces?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kogo z Wielkiej Brytanii organizatorzy chcą zaangażować w MMA?
Odpowiedź: gwiazdy internetu i telewizji

Pytanie: Gdzie miała miejsce debiutancka gala MMA w UK?
Odpowiedź: Utilita Arenie w Newcastle

Pytanie: Kiedy miała miejsce debiutancka gala MMA w UK?
Odpowiedź: 14 grudnia 2019
Dele Alli

2 lutego 2015 roku podpisał kontrakt z Tottenhamem. Umowa została zawarta na 5,5 lat, a kwota transferu wyniosła ok. 5 mln funtów. Aby nabrał doświadczenia z powrotem wypożyczono go do MK Dons.
8 sierpnia 2015 roku zadebiutował w Tottenhamie, podczas przegranego meczu Premier League z Manchesterem United. Pierwszą bramkę dla Spurs zdobył dwa tygodnie później przeciwko Leicester City. 13 kwietnia 2016 roku znalazł się wśród nominowanych do nagrody PFA Young Player of The Year, którą ostatecznie zdobył.

Pytanie: Ile zapłacił za niego Tottenham?
Odpowiedź: ok. 5 mln funtów

Pytanie: Dlaczego od razu po transferze nie grał w Tottenhamie?
Odpowiedź: Aby nabrał doświadczenia z powrotem wypożyczono go do MK Dons

Pytanie: W meczu przeciwko jakiej drużynie zdobył pierwszego gola dla Tottenhamu?
Odpowiedź: Leicester City

Pytanie: Przez ile lat miał grać dla Tottenhamu?
Odpowiedź: 5,5
Primitivo

Regulacje prawne dotyczące etykiet nie nadążają za badaniami DNA, częściowo ze względów marketingowych. Unia Europejska uznała w styczniu 1999 zinfandela za synonim primitivo, co oznacza, że pochodzące z Włoch wina primitivo mogą być etykietowane jako zinfandel w Stanach Zjednoczonych i innych krajach, które akceptują w tym zakresie prawo unijne. Włoscy winiarze skwapliwie skorzystali z tych przepisów i eksportują swoje wyroby za ocean jako zinfandel z akceptacją Alcohol and Tobacco Tax and Trade Bureau (TTB).

Pytanie: Czy etykiety win często nie są zgodne z aktualnymi ustaleniami dotyczącymi genetyki szczepów tylko z powodów komercyjnych?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy USA uznają regulacje unijne w kwestii nazewnictwa win?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Pod jaką nazwą primitivo jest znane w USA?
Odpowiedź: zinfandel

Pytanie: W którym roku UE zdecydowała, że nazwy primitivo i zinfandel mogą być stosowane wymiennie?
Odpowiedź: 1999
Primitivo

To odkrycie pozwoliło na ograniczenie poszukiwań primitivo w Chorwacji do centralnej Dalmacji i położonych w tym pasie wysp. Wśród zebranych próbek znaleziono krzew o zgodnym DNA. Próbka była pobrana w 2001 z należącej do Ivicy Radunića winnicy w Kaštel Novi. Crljenak kaštelanski („czerwony z Kašteli”) jest reprezentantem primitivo/zinfandela w naturalnym środowisku, choć od czasu wysłania sadzonek do Włoch i USA pojawiły się pewne różnice genetyczne. Po stwierdzeniu, że wszystkie te określenia dotyczą tego samego szczepu, Meredith określa odmianę skrótem ZPC – Zinfandel/Primitivo/Crljenak Kaštelanski.

Pytanie: Czy na terenie Dalmacji i położonych w tym pasie wysp udało się odnaleźć krzew o zgodnym DNA?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z jakiego obiektu pobrano próbkę, która okazała się posiadać zgodne DNA?
Odpowiedź: winnicy w Kaštel Novi

Pytanie: Od jakich nazw pochodzi skrót używany do opisywania tego szczepu?
Odpowiedź: Zinfandel/Primitivo/Crljenak Kaštelanski

Pytanie: Czy crljenak kaštelanski posiada współcześnie takie samo DNA, jak primitivo/zinfandela w naturalnym środowisku?
Odpowiedź: od czasu wysłania sadzonek do Włoch i USA pojawiły się pewne różnice genetyczne