mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Jerzy Owsiak

Pierwsza zbiórka pieniężna, w której uczestniczył Owsiak, została zorganizowana spontanicznie po apelu kardiochirurgów z Centrum Zdrowia Dziecka o wsparcie finansowe zakupu sprzętu medycznego dla umierających dzieci. W 1992 Owsiak zaprosił lekarzy do swojej audycji Brum w Programie III Polskiego Radia oraz przypominał słuchaczom o możliwości wpłacania pieniędzy na podane konto. Akcja ta była kontynuowana również w czasie Festiwalu w Jarocinie. 3 stycznia 1993 odbyła się zbiórka pieniędzy, nazwana później „pierwszym Finałem”. Pozytywny odzew społeczny i wartość zgromadzonych środków zdecydowały o nadaniu tym działaniom formy prawnej. W marcu 1993 z inicjatywy Owsiaka i Waltera Chełstowskiego powstała Fundacja WOŚP, od tego czasu „Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy” odbywa się co roku, a Owsiak pełni rolę głównego organizatora. Do 2015 był konferansjerem programu telewizyjnego o tym samym tytule, nadawanego w TVP2.

Pytanie: Dla jakiego szpitala Owsiak wsparł swoją pierwszą zbiórkę?
Odpowiedź: Centrum Zdrowia Dziecka

Pytanie: Jak nazywała się audycja, którą prowadził Owsiak?
Odpowiedź: Brum

Pytanie: W jakim radiu pracował Owsiak? 
Odpowiedź: Programie III Polskiego Radia

Pytanie: Kto razem z Owsiakiem założył fundację WOŚP?
Odpowiedź: Walter Chełstowski
Jerzy Owsiak

W 2017 pozwał blogera Piotra Wielguckiego o zniesławienie. Bloger miał zniesławić Owsiaka, publikując – pod pseudonimem Matka Kurka – artykuły na temat finansowania WOŚP oraz fundacji „Złoty Melon”, w których nazwał działacza m.in. „hieną cmentarną”. Sąd nakazał blogerowi usunąć informacje i przeprosić poszkodowanego. W 2017, po drugim przegranym procesie, bloger miał także zapłacić 5 tys. zł na rzecz WOŚP oraz pokryć koszty procesu. 7 marca 2017 Sąd Okręgowy w Legnicy wydał prawomocny wyrok, sygnatura akt IV Ka 52/17 i uznał Jerzego Owsiaka za winnego znieważenia oraz zniesławienia Piotra Wielguckiego poprzez sugerowanie, że ten jest „nierobem utrzymywanym przez żonę”. 12 czerwca 2019 Owsiak przegrał z Wielguckim proces cywilny w tej samej sprawie; Sąd Apelacyjny w Warszawie zobowiązał Owsiaka do zamieszczenia przeprosin na swoim videoblogu, sygn. akt I ACa 13/19.

Pytanie: W jaki sposób Piotr Wielgucki miał zniesławić Jerzego Owsiaka?
Odpowiedź: publikując – pod pseudonimem Matka Kurka – artykuły na temat finansowania WOŚP oraz fundacji „Złoty Melon”, w których nazwał działacza m.in. „hieną cmentarną”

Pytanie: Co miał zrobić Wielgucki, zgodnie z pierwotnym postanowieniem sądu?
Odpowiedź: usunąć informacje i przeprosić poszkodowanego

Pytanie: Jakie zobowiązania finansowe zostały nałożone na Wielguckiego?
Odpowiedź: miał także zapłacić 5 tys. zł na rzecz WOŚP oraz pokryć koszty procesu

Pytanie: Jaki organ orzekł pierwotnie o winie Owsiaka 7 marca 2017 roku?
Odpowiedź: Sąd Okręgowy w Legnicy
Stary kościół św. Katarzyny w Żejtun

W każdym razie, na początku XIV wieku mała wczesnośredniowieczna kaplica pod wezwaniem św. Katarzyny, służyła południowo-wschodniemu regionowi Malty. Na początku XV wieku był to już kościół parafialny; piąty z ośmiu kościołów macierzystych na Malcie. W roku 1436 kościół występuje w dokumencie de Mello rollo. Biskup Senatore de Mello poprosił czterech katedralnych kanoników, aby odszukali i spisali wszystkie prebendy, kanonie i inne źródła generujące korzyści materialne w diecezji na Malcie, a także przychody i imiona księży mających pożytek z tych źródeł. Na liście tej (rollo) znalazło się dwanaście kaplic, tworzących pierwszy system parafii na wyspie. Kaplica św. Katarzyny w Żejtun wpisana została na tę listę pod nazwą wsi Bisqallin (dzisiaj Żejtun).

Pytanie: Jaki obszar obejmowała budowla św. Katarzyny na początku XIV wieku?
Odpowiedź: południowo-wschodni region Malty

Pytanie: Z czym zwrócił się de Mello do kanoników?
Odpowiedź: aby odszukali i spisali wszystkie prebendy, kanonie i inne źródła generujące korzyści materialne w diecezji na Malcie, a także przychody i imiona księży mających pożytek z tych źródeł

Pytanie: Ile kaplic zostało wyróżnionych na zestawieniu kanoników?
Odpowiedź: dwanaście

Pytanie: Pod nazwą której osady zapisana została budowla św. Katarzyny?
Odpowiedź: Bisqallin
Stary kościół św. Katarzyny w Żejtun

Kaplica zbudowana była na rzucie prostokątnym, z prostą fasadą. Miała wejście zwieńczone ostrym łukiem, dach pokryty tradycyjnymi płytkami xorok. Prawdopodobnie dzisiejszy kościół zbudowany jest na śladach starej kaplicy, ze ścianami nawy pokrywającymi się z jej murami. Fasada skierowana była w kierunku północnym – ku katedrze w Mdinie, średniowiecznej stolicy w centrum wyspy. Dziś, w tym kierunku zaraz za terenem kościelnym, znajduje się statua św. Grzegorza. Mała i prosta średniowieczna kaplica służyła jako kościół parafialny w Żejtun przez wiele lat.

Pytanie: Jaki kształt ma kaplica starego kościoła św. Katarzyny?
Odpowiedź: prostokątny

Pytanie: W kierunku jakiej innej katedry skierowany jest stary kościół św. Katarzyny?
Odpowiedź: w Mdinie

Pytanie: Jaką funkcję przez lata pełniła kaplica w Żejtun?
Odpowiedź: kościoła parafialnego

Pytanie: Posąg jakiego świętego znajduje się obecnie za terenem kościelnym starego kościoła św. Katarzyny?
Odpowiedź: Grzegorza
Keith Richards

Keith Richards ukończył szkołę podstawową w Wentworth. Do tej samej szkoły chodził Mick Jagger, jednak wówczas znali się tylko z widzenia. W 1954 roku rodzice Keitha wyprowadzili się z Wentworth do Dartford. Od 1955 do 1959 roku Richards uczęszczał do męskiej szkoły technicznej w Dartford. Jako uczeń szkoły był członkiem chóru, do czasu przejścia mutacji głosu. Kiedy został wydalony z chóru, stracił zainteresowanie nauką i zaczął się buntować wobec szkoły jako instytucji. Zaangażował się za to w ruch harcerski, wstępując do Siódmego Zastępu Darford. W tym czasie dorywczo pracował weekendowo rozwożąc chleb z piekarni.

Pytanie: Co zakończyło jego przygodę z chórem w czasach szkolnych?
Odpowiedź: przejście mutacji

Pytanie: Co przyczyniło się do jego negatywnego nastawienia wobec szkoły?
Odpowiedź: wydalenie z chóru

Pytanie: Czy był harcerzem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak dorabiał w swoich młodzieńczych latach?
Odpowiedź: rozwożąc chleb z piekarni
Clara Rockmore

Leon Theremin oświadczył się Clarze Reisenberg na początku ich znajomości, jednak ona mu odmówiła. W 1933 roku postanowiła poślubić prawnika i producenta Roberta Rockmore’a, będącego przyjacielem pisarza Eugene’a O’Neilla i pełnomocnikiem Paula Robesona, z którym w późniejszych latach koncertowała. Od tego czasu występowała pod nazwiskiem męża. Małżeństwo nie miało dzieci. Trwało do 1963 roku, kiedy to Robert Rockmore zmarł wskutek urazu głowy, odniesionego w wyniku upadku po poślizgnięciu się na lodzie.

Pytanie: W wyniku czego zmarł jej mąż?
Odpowiedź: urazu głowy, odniesionego w wyniku upadku po poślizgnięciu się na lodzie

Pytanie: Dlaczego jej zaręczyny z Thereminem nie doszły do skutku?
Odpowiedź: odmówiła mu

Pytanie: Kim z zawodu był jej mąż?
Odpowiedź: prawnikiem i producentem

Pytanie: W którym roku miał miejsce nieszczęśliwy upadek jej męża?
Odpowiedź: 1963
Clara Rockmore

Album The Art of the Theremin zwrócił uwagę niezależnego reżysera Stevena M. Martina, który postanowił nakręcić film dokumentalny o Leonie Thereminie. Pod koniec lat 80. XX wieku Martin zwrócił się z prośbą do Clary Rockmore o zagranie na ścieżce dźwiękowej filmu. Początkowo odmówiła, twierdząc, że jej theremin jest w złym stanie technicznym, jednak ostatecznie, gdy z pomocą Roberta Mooga udało się naprawić instrument, Rockmore zagrała potrzebne utwory, a w 1989 roku zgodziła się także wystąpić na koncercie w Merkin Concert Hall, upamiętniającym jej zmarłą sześć lat wcześniej siostrę Nadię. Film Martina, zatytułowany Theremin: elektroniczna odyseja, miał premierę w brytyjskiej telewizji w 1993 roku. W filmie został zawarty materiał z ostatniego spotkania Rockmore z Leonem Thereminem w Nowym Jorku w 1991 roku, a w otwierającej go części znalazło się nagranie z porannej próby koncertu w Merkin Concert Hall. Dokument Stevena M. Martina zdobył nagrodę na Sundance Film Festival w 1994 roku i doprowadził do odrodzenia zainteresowania Clarą Rockmore, która jednak wówczas m.in. ze względu na zły stan zdrowia wycofała się z życia publicznego i odrzucała napływające z całego świata zaproszenia na występy.

Pytanie: Kto był reżyserem filmu o Leonie Thereminie?
Odpowiedź: Steven M. Martin

Pytanie: Kto pomógł Clarze Rockmore w naprawie jej instrumentu?
Odpowiedź: Robert Moog

Pytanie: Jak miała na imię siostra Clary Rockmore?
Odpowiedź: Nadia

Pytanie: Dlaczego po 1994 roku Clara Rockmore odrzucała propozycje współpracy?
Odpowiedź: Ze względu na zły stan zdrowia
Marija Szarapowa

Sezon 2013 Szarapowa miała rozpocząć od udziału w turnieju w Brisbane, ale, mimo wcześniejszych zapewnień o występie, nie pozwoliła jej na to kontuzja szyi. Pierwszymi zawodami, w jakich Rosjanka wzięła udział, był wielkoszlemowy Australian Open, gdzie rozstawiona była z numerem drugim. W pierwszej oraz drugiej rundzie pokonała kolejno Olgę Puczkową i Misaki Doi bez straty gema. W trzecim spotkaniu Szarapowa wygrała z Venus Williams 6:1, 6:3. W kolejnym meczu zwyciężyła z Kirsten Flipkens wynikiem 6:1, 6:0. W ćwierćfinale Rosjanka pokonała Jekatierinę Makarową wynikiem 6:2, 6:2. W półfinale natomiast takim samym stosunkiem przegrała z Li Na. W Dosze Szarapowa rywalizację rozpoczęła od drugiej rundy, w której pokonała Caroline Garcię 6:3, 6:2. W następnym pojedynku zwyciężyła z Klarą Zakopalovą 6:3, 6:3. W spotkaniu ćwierćfinałowym wygrała z Samanthą Stosur wynikiem 6:2, 6:4, a półfinale uległa Serenie Williams 3:6, 2:6. W Dubaju nie startowała.

Pytanie: Co pokrzyżowało Szarapowej udział w turnieju w Brisbane?
Odpowiedź: kontuzja szyi

Pytanie: W jakich zawodach Szarapowa nie mogła wziąć udziału przez kontuzję? 
Odpowiedź: w Brisbane

Pytanie: Jakiej narodowości jest Szarapowa?
Odpowiedź: rosyjskiej

Pytanie: Czy Szarapowa doszła do półfinału Australian Open?
Odpowiedź: tak
William Hurt

Za rolę Williama Blake’a Pellarina, kandydata na gubernatora stanu Missouri z niejasną przeszłością w dramacie Droga do Białego Domu (The Big Brass Ring, 1999) odebrał nagrodę na festiwalu filmowym w Newport w stanie Rhode Island. Za odtworzenie postaci Variana Frya w dramacie wojennym Wojna Variana (Varian's War, 2001) został nominowany do nagrody Satelity. Za kreację Richiego Cusacka w filmowej wersji komiksu Davida Cronenberga Historia przemocy (A History of Violence, 2005) zdobył nominację do nagrody Oscara i nagrody Saturna za najlepszą rolę drugoplanową oraz został uhonorowany nagrodą krytyków w Los Angeles i Nowym Jorku.

Pytanie: KIm był filmowy Pellarin?
Odpowiedź: kandydatem na gubernatora stanu Missouri z niejasną przeszłością

Pytanie: Na podstawie czego powstała Historia Przemocy?
Odpowiedź: komiksu Davida Cronenberga

Pytanie: Czy Cusack był postacią pierwszoplanową?
Odpowiedź: nie
William Hurt

Wystąpił potem w komedii kryminalnej Kocham cię na zabój (I Love You to Death, 1990), melodramacie fantasy Woody’ego Allena Alicja (Alice, 1990) jako mąż tytułowej bohaterki (Mia Farrow), dramacie Doktor (The Doctor, 1991), niemiecko-francusko-australijskim dramacie sci-fi Wima Wendersa Aż na koniec świata (Bis ans Ende der Welt, 1991), francusko-brytyjsko-argentyńskiej ekranizacji powieści Alberta Camusa Dżuma (La Peste, 1992) z Sandrine Bonnaire i Jeanem-Markiem Barrem jako doktor Bernard Rieux, komediodramacie Dym (Smoke, 1995) z Harveyem Keitelem, komediodramacie fantasy Nory Ephron Michael (1996) z Johnem Travoltą i Andie MacDowell jako cyniczny dziennikarz tabloidu, filmie sci-fi Zagubieni w kosmosie (Lost in Space, 1998), dramacie Jedyna prawdziwa rzecz (One True Thing, 1998) z Meryl Streep i Renee Zellweger, dramacie Istvána Szabó Kropla słońca (Sunshine, 1999) jako komunistyczny lokaj, dramacie sensacyjnym fantastycznonaukowym Stevena Spielberga A.I. Sztuczna inteligencja (Artificial Intelligence: AI, 2001) oraz dreszczowcu Zmiana pasa (Changing Lanes, 2002) u boku Bena Afflecka i Samuela L. Jacksona.

Pytanie: Kogo grał William McChord Hurt w filmie Alice?
Odpowiedź: Męża tytułowej bohaterki

Pytanie: W którym roku powstał film The Doctor?
Odpowiedź: 1991

Pytanie: Kto wyreżyserował film A.I. Sztuczna inteligencja?
Odpowiedź: Steven Spielberg
Rokitnik zwyczajny

Brodawki korzeniowe mogą u rokitnika osiągać wielkość gołębiego jaja, tj. ok. 3 cm długości i są żółte. Rozwijają się w nich symbiotyczne promieniowce z rodzaju Frankia. Wydajność wiązania azotu obliczona dla zarośli rokitnika we wschodniej Anglii wyniosła 179 kg/ha. Poza symbiozą z bakteriami korzenie rokitnika tworzą mykoryzę z grzybami, przy czym komponenty grzybowe w tej relacji są bardzo zróżnicowane w zależności od warunków klimatycznych i glebowych i obejmują gatunki z różnych grup systematycznych (workowce, podstawczaki i sprzężniaki). Grzyby mikoryzowe zwiększają odporność rokitnika na suszę i możliwości pozyskiwania substancji odżywczych z gleby.

Pytanie: W jakim kolorze występują brodawki korzeniowe u rokietnika?
Odpowiedź: żółtym

Pytanie: Ile centymetrów mają brodawki korzeniowe u rozwiniętego rokietnika?
Odpowiedź: ok. 3

Pytanie: Czy jakimi organizmami korzenie rokitnika tworzą mykoryzę?
Odpowiedź: z grzybami

Pytanie: Jaką substancję potrafią wiązać zarośla rokitnika?
Odpowiedź: azotu
Autosan H10

Wraz z wprowadzeniem do produkcji seryjnej w 1990 roku modelu H10-12 stopniowo wycofywano z oferty międzymiastową wersję Autosana H10-11, która w programie produkcyjnym znajdowała się do 1992 roku. Z tego powodu w 1991 roku zaprezentowano odmiany podmiejskie i lokalne tego modelu o oznaczeniu H10-11.11 i H10-11.21, które różniły się od siebie konfiguracją wnętrza oraz liczbą i układem drzwi. Podtypy .11 posiadał układ 1-2-1, dzięki czemu autobus ten mógł być również wykorzystywany do obsługi linii miejskich. Przeznaczony był do przewozu 77 pasażerów, z czego 37 na miejscach siedzących. Podtyp .21 miał układ drzwi 1-0-1 i przeznaczony był do przewozu pasażerów na większe odległości. Pojemność przestrzeni pasażerskiej również wynosiła 77 pasażerów, jednak 47 na miejscach siedzących. Wraz z wprowadzeniem podmiejskich odmian Autosana H10-11 przeprowadzono modernizację nadwozia wszystkich modeli serii H10, na wzór zbudowanych na początku lat 90. prototypów mniejszego autobusu Autosan H10-10. Zastosowano nową ścianę czołową bez klapy, zderzaki z tworzywa sztucznego oraz kwadratowe lampy tylne z autobusów Ikarus serii 200. Obniżono linię dachu w przedniej części nadwozia oraz podniesiono górną krawędź linii okien bocznych. Zmiany objęły również układ jezdny, gdzie zwiększono rozstawienie miechów pneumatycznych, dzięki czemu poprawiono właściwości jezdne autobusu. Do napędu podmiejskich Autosanów H10-11 wykorzystano 6-cylindrowy, rzędowy silnik wysokoprężny typu SW680 o pojemności skokowej 11100 cm³ i mocy 148 kW (202 KM) lub jego turbodoładowaną odmianę SWT 11/311/23 o mocy maksymalnej 176 kW (240 KM). Silniki te współpracowały z 6-biegową manualną skrzynią biegów S6-90.

Pytanie: Do którego roku produkowano Autosana H10-11?
Odpowiedź: 1992

Pytanie: Jakie odmiany Autosanu produkowano?
Odpowiedź: podmiejskie i lokalne

Pytanie: Czy różniły się modele Autosanu H10-11.11 i H10-11.21?
Odpowiedź: konfiguracją wnętrza oraz liczbą i układem drzwi

Pytanie: Ile osób mógł przewozić Autosan H10-11.11?
Odpowiedź: 77

Pytanie: Ile miejsc siedzących posiadał Autosan H10-11.11?
Odpowiedź: 37
Zasiewanie chmur

Największy system zasiewania chmur ma Chińska Republika Ludowa, która uważa, że zasiewanie prowadzone poprzez odpalanie w niebo rakiet z jodkiem srebra, tam gdzie deszcz jest pożądany, zwiększa ilość deszczu nad kilkoma coraz bardziej suchymi regionami, w tym również nad stolicą, Pekinem. Istnieje nawet polityczna przepychanka pomiędzy sąsiadującymi rejonami, które oskarżają się nawzajem o „kradzież deszczu” przy pomocy zasiewania chmur. Obecnie około 24 kraje praktykują operacyjnie zasiewanie chmur. Chiny używały zasiewania chmur przed Olimpiadą w 2008 roku, by oczyścić powietrze z zanieczyszczeń, lecz powątpiewano w sukces tej operacji. W lutym 2009 roku Chiny również odpaliły laski jodku srebra nad Pekinem, by sztucznie wywołać opady śniegu po czterech miesiącach suszy. Opady śniegu trwały przez około trzy dni i doprowadziły do zamknięcia 12 głównych dróg wokół Pekinu. Pod koniec października 2009 roku Pekin twierdził, że doświadczył najwcześniejszych opadów śniegu od 1987 roku z powodu zasiewania chmur.

Pytanie: W jakim kraju jest stosowany największy system zasiewania chmur?
Odpowiedź: Chińskiej Republice Ludowej

Pytanie: W jaki sposób w Chinach zasiewa się chmury? 
Odpowiedź: poprzez odpalanie w niebo rakiet z jodkiem srebra

Pytanie: Jakie miasto jest stolicą Chin? 
Odpowiedź: Pekin

Pytanie: W ilu państwach praktykuje się zasiewanie chmur? 
Odpowiedź: 24
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny

Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny, podobnie jak inne mięsaki tkanek miękkich, wymaga zaplanowania leczenia skojarzonego, optymalnie w ośrodku posiadającym doświadczenie w leczeniu mięsaków tkanek miękkich. Leczenie niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego odbywa się na podobnych zasadach, jak leczenie innych mięsaków tkanek miękkich. W chorobie bez przerzutów metodą z wyboru jest szeroka resekcja z adekwatnym marginesem tkanek wolnych od nacieku nowotworowego z radioterapią adiuwantową. U części chorych z dużym guzem można rozważyć podanie chemioterapii adiuwantowej. Chemioterapię wykorzystuje się głównie w leczeniu choroby z przerzutami. W leczeniu uogólnionego niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego stosuje się chemioterapię z użyciem doksorubicyny z lub bez ifosfamidu. W kolejnej linii leczenia podaje się pazopanib.

Pytanie: Czy sposób leczenia tego nowotworu odbiega od strategii jakie przyjmuje się w zbliżonych przypadkach?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki sposób leczenia zazwyczaj przyjmuje się w przypadku braku przerzutów?
Odpowiedź: szeroką resekcję z adekwatnym marginesem tkanek wolnych od nacieku nowotworowego z radioterapią adiuwantową

Pytanie: Kiedy stosuje się chemioterapię?
Odpowiedź: głównie w leczeniu choroby z przerzutami
Niezróżnicowany mięsak pleomorficzny

Leczenie chirurgiczne niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego jest standardowo łączone z radioterapią. Radioterapia w ramach leczenia skojarzonego wpływa na poprawę kontroli miejscowej mięsaków w lokalizacji kończynowej. Nie ma specyficznych dla niezróżnicowanego mięsaka pleomorficznego danych oceniających skuteczność radioterapii w leczeniu tego typu histologicznego i terapia odbywa się na podobnych zasadach jak w przypadku innych mięsaków tkanek miękkich. Radioterapii poddaje się chorych w stadium II i III, czyli chorych z guzami o pośredniej (G2) i wysokiej (G3) złośliwości histologicznej.

Pytanie: Z jaką terapią należy łączyć chirurgiczne leczenie mięsaka pleomorficznego?
Odpowiedź: radioterapią

Pytanie: Mięsaki w jakiej lokalizacji są najlepiej kontrolowane po radioterapii?
Odpowiedź: kończynowej

Pytanie: Jaki jest pozytywny wpływ radioterapii na leczenie mięsaka pleomorficznego?
Odpowiedź: wpływa na poprawę kontroli miejscowej mięsaków

Pytanie: Czy terapia mięsaka pleomorficznego różni się od leczenia innych mięsaków?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaką złośliwość guza wykazują pacjenci w III stadium?
Odpowiedź: wysoką
Jakiw Hołowacki

Co najmniej od 1855 władze austriackie traktowały ks. Hołowackiego jako osobę niepewną. Namiestnik Galicji hr. Agenor Romuald Gołuchowski zwrócił uwagę ministra oświecenia hr. Leopolda Thuna na fakt, iż duchowny w swoich tekstach jednoznacznie opowiadał się za wprowadzaniem do języka Ukraińców galicyjskich wyrażeń i słów rosyjskich, co miało doprowadzić do zupełnej unifikacji języków. Działalność tę potraktowano jako aktywność niebezpieczną dla państwa; surowe upomnienie, jakiego udzielono Hołowackiemu, skłoniło go do wyciszenia swoich działań, nie zmienił jednak ich ogólnego kursu. Gołuchowski uznał wówczas duchownego za wichrzyciela i zażądał od niego skryptów wykładów. Po ich analizie ekspert rządu ds. piśmiennictwa ruskiego stwierdził, iż Hołowacki dąży do zlania się języka ruskiego (ukraińskiego) z rosyjskim. W dalszych kontaktach z ministrem oświecenia namiestnik Galicji pisał już o moskalofilstwie jako zjawisku niebezpiecznym, „żywiole separatystycznym grawitującym ku Rosji”; sugerował odebranie Hołowackiemu kierownictwa katedry uniwersyteckiej. Minister wydał reskrypt ponownie upominający duchownego oraz zezwolił Gołuchowskiemu na wyznaczenie nowego kandydata na kierownika katedry. Namiestnik powołał wówczas specjalną komisję, która miała przedyskutować sytuację w społeczności ukraińskiej Galicji oraz wskazać sposoby walki z moskalofilstwem. Ks. Hołowacki został jednym z członków komisji, zaś do ministra skierował deklarację, iż zgodnie z jego życzeniami zmieni przekazywane na wykładach treści. Komisja zaleciła m.in. zmianę alfabetu, jakim zapisywano język ruski (ukraiński), z cyrylicy-grażdanki na łacinkę ukraińską. Hołowacki stanowczo sprzeciwiał się tej koncepcji; w 1859 w liście do Gołuchowskiego, wbrew własnym poglądom, twierdził, iż język Rusinów galicyjskich i język rosyjski nie są tożsame.

Pytanie: Słowa z jakich języków chciał wprowadzić do ukraińskiego ksiądz Hołowacki?
Odpowiedź: galicyjskiego i rosyjskiego

Pytanie: Do czego doprowadziłyby zaproponowane przez księdza zmiany językowe?
Odpowiedź: unifikacji języków

Pytanie: Do czego, według Gołuchowskiego, dążył ksiądz Hołowacki?
Odpowiedź: do zlania się języka ruskiego (ukraińskiego) z rosyjskim

Pytanie: Jak dawniej mówiono na język ukraiński?
Odpowiedź: ruski

Pytanie: Czy ksiądz Hołowacki zawsze cieszy się uznaniem i aprobatą? 
Odpowiedź: nie
Jakiw Hołowacki

W dzieciństwie Hołowacki nauczył się najpierw dialektu ruskiego (rodzice używali go w kontaktach z dziećmi), dopiero później języka polskiego, chociaż to nim rodzice posługiwali się, rozmawiając ze sobą w domu. Sytuacja materialna rodziny była dobra – Hołowacki wspominał, iż ojciec był właścicielem gaju, pasieki i ogrodu. Od najmłodszych lat był zafascynowany folklorem galicyjskim, z którym stykał się w rodzinnej wsi. Również w dzieciństwie zaczął interesować się Rosją i kulturą rosyjską. Ojciec Hołowackiego, chociaż sam był lojalny wobec władzy austriackiej, z entuzjazmem opowiadał synowi o tym kraju i dobrze wspominał przemarsz wojsk rosyjskich przez Galicję w 1809.

Pytanie: Czy jako dziecko znał więcej niż jeden język?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie tereny znajdowały się w posiadaniu jego ojca?
Odpowiedź: gaj, pasieka i ogród

Pytanie: Jakim krajem był zaciekawiony od dziecka?
Odpowiedź: Rosją

Pytanie: Jakie wydarzenie związane z krajem, którym interesował się Hołowacki było dobrze wspominane przez jego ojca?
Odpowiedź: przemarsz wojsk rosyjskich przez Galicję w 1809
Bedoes

19 lipca 2017 roku raper wydał singiel „Gustaw”, tym samym zapowiadając nową płytę. Teledysk w niespełna pół roku obejrzało ponad 10 mln osób. 21 grudnia 2017 roku ukazał się kolejny singiel pt. „05:05” wraz z Kubim Producent. 4 stycznia 2018 roku ukazał się trzeci singiel pt. „Filipiny” również z Kubim Producentem. 10 lutego 2018 roku Bedoes wraz ze swoją ekipą SB Mafijja grał koncert w Warszawskim klubie Stodoła. Wypowiedział tam ze sceny słowa „Jeśli wasz ulubiony raper nie jest z SB Maffiji to prawdopodobnie teraz ssie komuś pałę”. Słowa oburzyły wielu raperów takich jak np. Bilon, Żary, grupę Dixon37 czy TPS. Ten ostatni wyśmiał SB Maffiję, czego skutkiem był długotrwały beef jego, Śliwy naprzeciw Białasa oraz Aviego. Na Bedoesa nagrali dissa tacy raperzy jak Frosti Rege czy Tomb, były członek SB Maffiji. Raper odpowiedział Tombowi dissem pt. „Wpłatomat”. Tomb odpowiedział na numer dissem pt. „Fatality”, na co Bedoes już nie odpowiedział ze względu na to że raper obraził tam jego rodzinę i zawarł nieprawdziwe informacje na jego temat. 20 czerwca tego samego roku raper wydał singiel „Wow”, tak jak w poprzednich przypadkach także z Kubim Producentem.

Pytanie: Jak nazywa się pierwsza piosenka wydana przez Bedoesa?
Odpowiedź: „Gustaw”

Pytanie: Kiedy Bedoes wydał swoją pierwszą piosenkę?
Odpowiedź: 19 lipca 2017 roku

Pytanie: Jaki tytuł ma diss, który stworzył Tomba?
Odpowiedź: „Fatality”