mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Bet Sze’an

Pod władzą państwa izraelskiego zmieniono nazwę miasta na Bet Sze’an. W latach 50. XX wieku do doliny dotarła fala żydowskich imigrantów z Maroka, Turcji, Egiptu, Syrii, Kurdystanu i Iraku. W dniu 19 listopada 1974 roku doszło do terrorystycznego ataku na Bet Sze’an. W 1999 roku Bet Sze’an otrzymało prawa miejskie i stało się ważnym ośrodkiem administracji w dolinie Bet Sze’an. W ostatnim dziesięcioleciu osiedlili się tutaj imigranci z Etiopii, Ameryki Południowej i krajów byłego ZSRR. W dniu 28 listopada 2002 roku doszło do ataku na lokal wyborczy Likudu w Bet Sze’an, w którym zginęło 6 Izraelczyków, a 36 osób zostało rannych.

Pytanie: Z jakich państw pochodzili żydowscy imigranci?
Odpowiedź: z Maroka, Turcji, Egiptu, Syrii, Kurdystanu i Iraku

Pytanie: W jakiej dolinie leżało miasto?
Odpowiedź: Bet Sze’an

Pytanie: Ile osób zginęło podczas ataku na Likudu?
Odpowiedź: 6

Pytanie: Czy do miasta przybyli imigranci z Afryki?
Odpowiedź: tak
Bet Sze’an

W 1990 roku władze miejskie podjęły decyzję o wprowadzeniu nowego herbu Bet Sze’an, który zastąpił stary z 1958 roku. Nowy herb zawiera osiem elementów, które podkreślają długą historię miasta. W centralnej części emblematu widnieje daktylowiec właściwy, będący charakterystyczną roślinnością Doliny Bet Sze’an. Palma jest również symbolem pokolenia Menasesa, którego działem w czasach biblijnych było miasto Bet Sze’an. Po lewej stronie palmy widnieją dwie faliste niebieskie linie, które wyobrażają obfitość wody w Dolinie Bet Sze’an. Po prawej stronie palmy widnieje teatr rzymski oraz mur obronny miasta. Wskazują one na długą i bogatą historię miasta, którego wykopaliska archeologiczne są dużą atrakcją turystyczną. Powyżej muru widnieją menora i szofar. Te dwa żydowskie symbole zostały odnalezione na mozaice podłogowej w synagodze z okresu bizantyjskiego. Symbole te świadczą o długiej historii osadnictwa żydowskiego w mieście. W tle widoczny jest widok gór, które w naturalnym środowisku są otoczeniem Doliny Bet Sze’an. Powyżej i poniżej umieszczono fragmenty wersetów biblijnych.

Pytanie: Czy w XX wieku nowy herb nadawano temu miastu jedynie raz?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki gatunek palmy jest charakterystyczny dla regionu, w którym położone jest to miasto?
Odpowiedź: daktylowiec właściwy

Pytanie: Na co wskazują widoczne na herbie z 1990 roku menora i szofar?
Odpowiedź: długą historię osadnictwa żydowskiego w mieście
Stosunek analny

Kał znajduje się w będącej bezpośrednim przedmiotem penetracji odbytnicy jedynie na krótko przed defekacją. Moment ten łączy się z poczuciem parcia i jest bodźcem do wypróżnienia. Przy prawidłowo funkcjonującym przewodzie pokarmowym, poza momentem odczuwania parcia na stolec, odbytnica jest pusta. Mogą, lecz nie muszą znajdować się w niej jedynie śladowe ilości kału pozostałe po wcześniejszych wypróżnieniach. Osoby szczególnie uczulone na punkcie higieny przed uprawianiem różnych form seksu analnego stosują lewatywę.

Pytanie: Kiedy kał znajduje się w odbytnicy?
Odpowiedź: na krótko przed defekacją

Pytanie: Czy w odbytnicy mogą znajdować się śladowe ilości kału?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co niektóre osoby stosują przed seksem analnym?
Odpowiedź: lewatywę
Wypadki gryfickie

Proces kolektywizacji w powiecie gryfickim rozpoczął się w roku 1949, kiedy administracja państwowa zaczęła wprowadzać program regulacji, polegający na odebraniu niektórym rolnikom wcześniej prawnie nadanej ziemi w zamian za odłogi rolne (zgodnie z dyrektywami powiatowej władzy politycznej). Do akcji kolektywizacji aktywnie włączył się I sekretarz Komitetu Powiatowego PZPR w Gryficach. Jego działalność była wspomagana od listopada 1950 przez pełnomocnika KC PZPR i inspirowana przez działaczy KW PZPR w Szczecinie. Do działań uspółdzielczania wsi włączono aktyw Powiatowego Zarządu ZMP w Gryficach.

Pytanie: Jakie było założenie polityki regulacji wdrażanej przez rząd?
Odpowiedź: odebranie niektórym rolnikom wcześniej prawnie nadanej ziemi w zamian za odłogi rolne
Starożytny Egipt

W tym okresie w Egipcie rośnie rola osiadłych wcześniej w Delcie Libijczyków i spośród nich wywodzi się jeden z faraonów XXI dynastii, Osorkon (984 - 978 p.n.e.) Jego bratanek, Szeszonk I (945 - 924 pn.e.), jest uważany za założyciela XXII dynastii (945 - 722 p.n.e.), a "jego panowanie wyróżnia się jako szczytowy punkt Trzeciego Okresu Przejściowego". Doprowadzając do mianowania arcykapłanem Amona swego syna, Szeszonk faktycznie zjednoczył Egipt. Jego wyprawa do Palestyny, podjęta wkrótce przed śmiercią, a odnotowana także w Starym Testamencie, była próbą odzyskania hegemonii przez Egipt w tym regionie. Po śmierci Szeszonka dwoistość władzy uwidacznia się jednak ponownie, mimo że zarówno faraon, jak i arcykapłan z Teb pochodzą z tego samego rodu. Rządy XXII dynastii cechowała praktyka dziedziczenia urzędów i ogólna decentralizacja władzy, przy czym na wpół niezależne rządy arcykapłanów Amona nad Górnym Egiptem były tylko najpoważniejszym jej przykładem. Zjawiska te prawdopodobnie łączyły się z libijskim pochodzeniem nowych królów Egiptu i szybko doprowadziły one do upadku władzy centralnej. W Delcie zaczęły powstawać lokalne państewka libijskich wodzów i ostatecznie rządy XXII dynastii zostały ograniczone do regionu Tanis i Bubastis. Jej potęga została przyćmiona przez władców Leontopolis, założycieli XXIII dynastii (808 - 715 p.n.e.), oraz Sais, którzy ostatecznie mieli ustanowić XXIV dynastię (727 - 711 p.n.e.).

Pytanie: W jakim miejscu mieszkali Libijczycy?
Odpowiedź: w Delcie

Pytanie: Kogo bratankiem jest Szeszonk I?
Odpowiedź: Osorkona

Pytanie: Czy ówczesna władza cechowała się dwuistością?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy libijscy wodzowie mieli swoje małe państewka?
Odpowiedź: tak
Starożytny Egipt

Przejście Egiptu pod władzę Rzymu było przełomowym wydarzeniem w historii kraju. Wprawdzie już wcześniej wielokrotnie znajdował się on pod obcym panowaniem, lecz dla dotychczasowych władców Egiptu stanowił on z reguły istotny ośrodek ich rządów; dlatego chcąc zapewnić stabilność swojemu panowaniu, w mniejszym lub większym stopniu godzili się oni na "egipcjanizację". Teraz natomiast Egipt znalazł się na peryferiach politycznego centrum i nie miał możliwości oddziaływania na swoich odległych władców. August (27 p.n.e. - 14 n.e.) nadał Egiptowi szczególny status, włączając go do swojej osobistej domeny i decydując, że będzie rządzony przez bezpośrednio przed nim odpowiedzialnego prefekta w randze ekwity. Senatorowie i ekwici najwyższej rangi nie mieli nawet prawa wjeżdżać do Egiptu bez zezwolenia cesarza. Tak jak w czasach ptolemejskich, Egipt miał posiadać własny system monetarny, odizolowany od reszty imperium. Te zarządzenia miały zapobiec pojawieniu się w Egipcie jakiegokolwiek rywala dla władzy Augusta oraz jednocześnie ułatwić ekonomiczną eksploatację nowej prowincji. Tak ukonstytuowany "Egipt Augusta" miał przetrwać w swej administracyjnej izolacji przez następne trzy stulecia.

Pytanie: Czy Imperium Rzymskie podbiło Egipt?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Dlaczego Egipt przestał być istotnym ośrodkiem władzy za panowania Rzymian?
Odpowiedź: Egipt znalazł się na peryferiach politycznego centrum

Pytanie: W jakich latach żył August?
Odpowiedź: 27 p.n.e. - 14 n.e.

Pytanie: Czy senatorowie mieli prawo wstępu do Egiptu?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Egipt zmienił walutę za czasów panowania Augusta?
Odpowiedź: nie
Pingwiny

Najstarszymi znanymi pingwinami są gatunki rodzaju Waimanu z wczesnego paleocenu Nowej Zelandii. Wczesne pingwiny, takie jak Inkayacu sprzed około 36 mln lat, były prawdopodobnie ubarwione inaczej niż współcześni przedstawiciele tej grupy – morfologia i rozmieszczenie melanosomów sugerują, że Inkayacu miał pióra ubarwione szaro i czerwono-brązowo. Jego melanosomy były mniejsze niż u dzisiejszych pingwinów. Zmiany w ich morfologii mogły wynikać z hydrodynamicznych wymagań podczas podwodnego pływania.

Pytanie: W jakim kraju żyły najstarsze znane pingwiny?
Odpowiedź: Nowej Zelandii

Pytanie: W jakiej erze żyły najstarsze znane pingwiny?
Odpowiedź: paleocenie

Pytanie: Do jakiego gatunku zaliczamy Inkayacu?
Odpowiedź: wczesnych pingwinów

Pytanie: Ile lat temu żyły wczesne pingwiny?
Odpowiedź: 36 mln

Pytanie: Czy pingwiny żyjące w paleocenie wyglądały tak jak współczesne zwierzęta?
Odpowiedź: nie
Nosacz sundajski

Ze względu na swój charakterystyczny wygląd, nosacz sundajski jest bardzo rozpoznawalnym zwierzęciem. Najbardziej znanym przejawem popularności nosaczy są powstające od około 2007 roku memy internetowe korzystające z podobizny małpy, początkowo na polskiej sekcji globalnego forum skyscrapercity.com w wątku „100 lat planowania” poświęconemu zagospodarowaniu przestrzeni publicznej w Polsce, gdzie umieszczał i spopularyzował je jeden z moderatorów, by w sposób satyryczny ukazać stereotypy na temat mieszkańców Polski, potocznie nazywanych „januszami”. Od około 2016 memy stały się popularne w skali całego polskiego Internetu.

Pytanie: Od którego roku pojawiają się memy z nosaczem?
Odpowiedź: 2007

Pytanie: Na jakiej stronie internetowej pojawiły się po raz pierwszy memy z nosaczem?
Odpowiedź: skyscrapercity.com

Pytanie: Kim są "Janusze"?
Odpowiedź: stereotypowymi mieszkańcami Polski

Pytanie: W jakim wątku na stronie internetowej po raz pierwszy pojawiły się memy z nosaczami?
Odpowiedź: „100 lat planowania”

Pytanie: Co u nosacza zadecydowało, że stał się przedmiotem memów?
Odpowiedź: charakterystyczny wygląd
USS Wahoo (SS-238)

Tymczasem jednak na porządku dziennym stanęła kwestia dowództwa okrętu. Komandor Kennedy dał słowo, że poprosi o przeniesienie z okrętu i nie było go wśród załogi. Tymczasem jednak zbliżał się termin wyjścia na kolejny patrol, a okręt wciąż nie miał wyznaczonego nowego dowódcy. Któregoś dnia, drugi oficer „Wahoo” George Grider, podczas pływania w basenie spotkał przypadkowo przyjaznego człowieka nazwiskiem Morton. W trakcie rozmowy wyszło na jaw, ze Morton jako Prospective Commanding Officer (PCO – przyszły dowódca okrętu), oczekuje na przydział okrętu, którym ma dowodzić, Grider zaś wyjaśnił mu na czym polega problem z dowództwem „Wahoo” i historię kmdr. Kennedy’ego. Zaledwie kilka dni przed ponownym wyjściem w morze, gdy w normalnych warunkach trwają już bezpośrednie przygotowania do kolejnego patrolu, „Wahoo” wciąż nie miał jednak dowódcy. Tymczasem na pokład okrętu weszło kilka osób wraz z kmdr. Kennedym, który jak się okazało, miał pozostać dowódcą okrętu. Ryzykując własną karierą, łamiąc wszelkie procedury i drogę służbową, Richard O’Kane spotkał się kmdr. por. Joe Grenfellem, dowódcą jego eskadry. Jak się okazało, Grenfell nie widział do tej pory sporządzonego przez Kennedy’ego raportu z patrolu, w którym Kennedy przyznał się do swoich błędów. Grenfell nie wiedział także, że dowódca „Wahoo” sam nosił się z zamiarem opuszczenia okrętu. Gdy jednak O’Kane opisał mu wszystkie zajścia pod pokładem okrętu i przebieg poszczególnych ataków, Grenfell wpadł na pomysł rozwiązania problemu. Wspomniał o człowieku nazwiskiem Morton, PCO oczekującym na przydział okrętu do dowodzenia, o którym O’Kane słyszał już od drugiego oficera „Wahoo”. Obaj oficerowie nieformalnie ustalili, że Morton otrzyma przydział na „Wahoo” jako PCO, a w niedalekiej przyszłości otrzyma „Wahoo” w dowodzenie. Takie rozwiązanie wydało się O’Kane lepsze niż wyjście „Wahoo” na kolejny patrol z dotychczasowym składem dowództwa okrętu. Gdy jeszcze tego samego wieczora na „Wahoo” zameldował się Dudley Morton, marynarze okrętu odnieśli wrażenie, że nowy członek załogi ma niezwykle energiczną i dynamiczną osobowość.

Pytanie: W jakich okolicznościach Grider wpadł po raz pierwszy na Mortona?
Odpowiedź: podczas pływania w basenie

Pytanie: Na co czekał Morton, kiedy spotkał się po raz pierwszy z Griderem?
Odpowiedź: przydział okrętu, którym ma dowodzić

Pytanie: Czy Kennedy w raporcie z patrolu pominął swoje wszystkie przewinienia?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie decyzje związane z przyszłością Mortona podjęli Kennedy i Grider?
Odpowiedź: Morton otrzyma przydział na „Wahoo” jako PCO, a w niedalekiej przyszłości otrzyma „Wahoo” w dowodzenie

Pytanie: Czy Kennedy obiecał zrzec się dowództwa nad „Wahoo”?
Odpowiedź: tak
Zygmunt Solorz-Żak

W 2010 w rankingu światowych miliarderów zajął 488 miejsce, z majątkiem szacowanym na 2 mld dolarów (drugi Polak po Janie Kulczyku). Według zestawienia miesięcznika Forbes z 2009 był najbogatszym człowiekiem w Polsce, z majątkiem szacowanym na 3,9 mld złotych. W rankingu z 2007, z majątkiem wycenionym na 1,5 mld dolarów, zajął 664. miejsce na liście najbogatszych ludzi świata i uplasował się na pozycji czwartej jako najbogatszy wśród Polaków. Rok wcześniej był 382. na świecie i zarazem trzecim najbogatszym człowiekiem w Polsce. Z kolei na liście najbogatszych Polaków według tygodnika „Wprost”, z majątkiem szacowanym na 6,5 mld złotych, w 2008 zajął 48. miejsce na liście 100 najbogatszych ludzi Europy Środkowej i Wschodniej.

Pytanie: W jakim ogólnoświatowym zestawieniu bogacz zdobył 488 pozycję?
Odpowiedź: w rankingu światowych miliarderów

Pytanie: Jak nazywał się przedsiębiorca, którego majątek był najwyższy wśród Polaków według zestawienia światowego z 2010 roku?
Odpowiedź: Jan Kulczyk

Pytanie: Na jaką kwotę pismo "Wprost" oszacowało jego dobytek?
Odpowiedź: 6,5 mld złotych

Pytanie: W jakim zestawieniu zdobył 48 pozycję w 2008 roku?
Odpowiedź: 100 najbogatszych ludzi Europy Środkowej i Wschodniej

Pytanie: W jakiej walucie oszacowano jego majątek na 1,5 mld w zestawieniu z 2007 roku?
Odpowiedź: w dolarach
Natori (1922)

Od 30 listopada 1929 roku okręt znajdował się w rezerwie w Sasebo. Od lipca 1931 roku do września 1932 roku „Natori” przeszedł modernizację w Sasebo. Polegała ona między innymi na unowocześnieniu i przebudowie nadbudówki. 20 maja 1933 roku jednostka powróciła do Sentai 3, zaś 15 listopada tego samego roku okręt przeniesiono do Sentai 7. Od 15 maja do 15 czerwca 1934 roku w Sasebo okręt przeszedł kolejną modyfikację, polegającą na poprawieniu jego stateczności. W listopadzie 1934 roku „Natori” włączono w skład Sentai 8.

Pytanie: Czy Natori czynnie służył od 30 listopada 1929 roku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie znajdował się japoński krążownik od 1929 roku?
Odpowiedź: w Sasebo

Pytanie: Czego dotyczyły naprawy "Natori" w 1932 roku?
Odpowiedź: unowocześnienia i przebudowy nadbudówki

Pytanie: Kiedy "Natori" został dołączony do Sentai 8?
Odpowiedź: W listopadzie 1934
Natori (1922)

Od listopada 1935 roku do grudnia 1936 roku krążownik ponownie trafił do rezerwy w Sasebo. Dodatkowo od 9 czerwca 1936 roku do 20 marca 1937 roku, okręt przeszedł modernizację, podczas której wzmocniono kadłub, zaś dwa działa plot. kal. 76,2 mm zastąpiono dwoma podwójnymi stanowiskami karabinów maszynowych kal. 13,2 mm. Poczwórne stanowisko wkm kal. 13,2 mm na dziobówce zostało zastąpione przez eksperymentalne, podwójne stanowisko armat plot. kal. 40 mm produkcji Vickersa. Po remoncie „Natori” powrócił w skład Sentai 8. W czerwcu 1937 roku okręt wraz z Sentai 8 operował w rejonie Szanghaju. Związane to było z wybuchem wojny chińsko-japońskiej. W listopadzie tego samego roku krążownik wspierał desant w okolicach Hangzhou. 22 listopada 1937 roku jednostka ponownie trafiła do rezerwy.

Pytanie: Gdzie stacjonował „Natori” pomiędzy 1935 a 1936 rokiem?
Odpowiedź: w Sasebo

Pytanie: Jakich zmian dokonano w tym krążowniku w ramach remontu, który zakończył się w marcu 1937 roku?
Odpowiedź: wzmocniono kadłub, zaś dwa działa plot. kal. 76,2 mm zastąpiono dwoma podwójnymi stanowiskami karabinów maszynowych kal. 13,2 mm. Poczwórne stanowisko wkm kal. 13,2 mm na dziobówce zostało zastąpione przez eksperymentalne, podwójne stanowisko armat plot. kal. 40 mm produkcji Vickersa

Pytanie: Wybuch jakiego konfliktu sprawił, że w czerwcu 1937 roku „Natori” podejmował działania w rejonie Szanghaju?
Odpowiedź: wojny chińsko-japońskiej

Pytanie: Czy zajmował się „Natori” w listopadzie 1937 roku?
Odpowiedź: wspierał desant w okolicach Hangzhou
Słonecznik bulwiasty

Słonecznik bulwiasty jest niewymagający i łatwy w uprawie. Uprawy są wieloletnie, choć zwykle pola zajmowane są przez 2–3 lata. Dłuższa uprawa w tym samym miejscu wiąże się ze zmniejszeniem wielkości plonów. Mimo że gatunek uprawiany jest głównie w strefie klimatu umiarkowanego, wprowadzany jest także do upraw w strefie międzyzwrotnikowej, gdzie słabsze plony rekompensowane są szybkim wzrostem w warunkach wyższych temperatur. Przy planowaniu uprawy rozstrzygnąć trzeba, czy ma ona na celu uzyskanie dużego plonu bulw, czy biomasy nadziemnej. W przypadku bowiem ścięcia pędów zanim liście same na nich obumrą, bulwy nie osiągną maksymalnych rozmiarów. Ścięcie pędów w optymalnym dla pozyskania biomasy okresie, tuż przed kwitnieniem, powoduje ograniczenie wzrostu bulw nawet o 40–60%. Z kolei zachowanie do mrozów części nadziemnych rośliny pozwala na maksymalny wzrost bulw, jednak zupełnie znika wówczas wartość paszowa pędów.

Pytanie: Czy słonecznik bulwiasty można uprawiać kilka lat?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakiej strefie klimatycznej uprawia się najwięcej słoneczników bulwiastych?
Odpowiedź: klimatu umiarkowanego

Pytanie: Jaki będzie skutek, jeśli będziemy hodować słonecznik bulwiasty dłużej niż 3 lata?
Odpowiedź: zmniejszenie wielkości plonów

Pytanie: Co cechuje uprawę słonecznika bulwiastego w strefie międzyzwrotnikowej?
Odpowiedź: szybki wzrost
Słonecznik bulwiasty

Słonecznik bulwiasty jest generalnie rośliną odporną na choroby i szkodniki. Najpoważniejsze straty w uprawach powoduje rdza słonecznika wywołana przez Puccinia helianthi – po jej pojawieniu konieczne jest porzucenie pola i zmiana miejsca uprawy. Podstawy łodyg porażane są poza tym przez zgniliznę twardzikową wywoływaną przez workowca twardnicę pasożytniczą Sclerotinia sclerotiorum. Porażone łodygi pokrywają się białym nalotem i zamierają. W celu ograniczenia szkód należy stosować fungicydy, a zaatakowane rośliny usuwać i palić. Mniejsze znaczenie mają liczne inne gatunki grzybów wywołujące choroby słoneczników. Szkody w plonach powodują także ślimaki oraz nornice zjadające bulwy. Na łodygach u ich nasady żerują gąsienice rolnicy zbożówki (Agrotis segetum).

Pytanie: Jakie czynności muszą zostać podjęte w przypadku wystąpienia rdzy słonecznika?
Odpowiedź: porzucenie pola i zmiana miejsca uprawy

Pytanie: Jaki gatunek grzyba jest odpowiedzialny za występowanie rdzy słonecznika?
Odpowiedź: Puccinia helianthi

Pytanie: Jaka przypadłość mogąca spotkać te rośliny odpowiada za największe straty w uprawach?
Odpowiedź: rdza słonecznika

Pytanie: Co dzieje się z łodygami słoneczników porażonych przez zgniliznę twardzikową?
Odpowiedź: pokrywają się białym nalotem i zamierają
Diana (księżna Walii)

Po zakończeniu edukacji w Szwajcarii Diana powróciła do rodowej posiadłości. Nie potrafiła jednak odnaleźć się w miejscu, gdzie od 1976 roku zarządzała druga żona jej ojca, Raine Spencer, hrabina Spencer, więc poprosiła go o zgodę na zamieszkanie w Londynie z matką i jej drugim mężem. Hrabia, ze względu na małoletność córki i opinię otoczenia, nie zgodził się, w zamian jednak zaproponował Dianie w celach szkoleniowych posadę opiekunki w posiadłości przyjaciół w hrabstwie Hampshire. Lady Diana pracowała dla rodziny Whitakerów przez trzy miesiące, by następnie przeprowadzić się do apartamentu matki.

Pytanie: Jak nazywała się ojciec Diany?
Odpowiedź: Raine Spencer

Pytanie: Dla kogo Lady Diana pracowała w młodości?
Odpowiedź: rodziny Whitakerów

Pytanie: Czy Lady Diana przeprowadziła się do Londynu, do matki?
Odpowiedź: tak

Pytanie:  jakim kraju Diana uczyła się?
Odpowiedź: w Szwajcarii
Diana (księżna Walii)

Pozostają jednak kontrowersje dotyczące wyboru Althorp jako miejsca spoczynku. Po rozstaniu z Karolem Diana utraciła dostęp do posiadłości wiejskiej (wspólne dotąd Highgrove zostało zajęte przez księcia Walii), poprosiła więc brata o udostępnienie jej domku Garden House, leżącego na terenach należących do Althorp. Księżna spotkała się jednak z odmową. Hrabia Spencer odmówił, ponieważ obawiał się utraty prywatności poprzez ciągłą obecność paparazzich wokół Lady Di. Od tego czasu kontakty między rodzeństwem się ochłodziły.

Pytanie: Dlaczego hrabia Spencer nie zgodził się na udostępnienie Dianie domku Garden House?
Odpowiedź: ponieważ obawiał się utraty prywatności poprzez ciągłą obecność paparazzich wokół Lady Di

Pytanie: Dlaczego Diana chciała skorzystać z Garden House?
Odpowiedź: Po rozstaniu z Karolem Diana utraciła dostęp do posiadłości wiejskiej

Pytanie: Gdzie znajdował się domek, o udostępnienie którego Diana poprosiła hrabiego Spencera?
Odpowiedź: na terenach należących do Althorp

Pytanie: Jak nazywała się posiadłość, w której Diana chciała zamieszkać po utracie posiadłości wiejskiej?
Odpowiedź: Garden House
Zamieszki w Kosowie w 2004 roku

W toku dwudniowych zamieszek napastnicy zniszczyli 800 (według innego szacunku – 935) domów, zaś 4000 (według innego szacunku – 4012 lub 3600) kosowskich Serbów zostało wypędzonych. Zniszczonych zostało również dziesięć budynków użyteczności publicznej. 19 marca 2004 rzecznik prasowy UNMIK podał liczbę 28 ofiar śmiertelnych starć i ponad 600 rannych. W źródłach spotykana jest też liczba 19 zabitych (8 Serbów i 11 Albańczyków), 30 zabitych Serbów lub 31 ofiar bez podania narodowości. 1100 spośród wypędzonych przeniosło się do obozów KFOR. Siedem serbskich enklaw zostało całkowicie zniszczonych. Urzędnicy ONZ zostali czasowo ewakuowani z północnej części prowincji. Rannych zostało 63 żołnierzy KFOR i 123 policjantów.

Pytanie: Kogo przegnali agresorzy w trakcie zamieszek?
Odpowiedź: kosowskich Serbów

Pytanie: Ile budowli publicznych zostało uszkodzonych w wyniku zamieszek?
Odpowiedź: dziesięć

Pytanie: Jaki bilans rannych i zabitych przekazał UNMIK?
Odpowiedź: 28 ofiar śmiertelnych starć i ponad 600 rannych

Pytanie: Ile enklaw Serbów zostało doszczętnie zrujnowanych?
Odpowiedź: Siedem
Zamieszki w Kosowie w 2004 roku

18 marca premier Serbii i Czarnogóry Vojislav Koštunica stwierdził, że jedynym ratunkiem dla serbskiej społeczności Kosowa byłoby wprowadzenie na jego terenie stanu wyjątkowego. Oznajmił, iż atak na serbskie enklawy był katastrofą humanitarną i nosił znamiona czystki etnicznej. Tego samego dnia władze Serbii i Czarnogóry, wspólnie z najwyższymi hierarchami Serbskiego Kościoła Prawosławnego, wezwały obywateli kraju do okazania swojej solidarności z Serbami z Kosowa poprzez udanie się do soboru św. Sawy w Belgradzie i zapalenie świec. W odprawionym w soborze nabożeństwie wzięło udział kilka tysięcy osób, zaś premier zapowiedział, iż Serbia nigdy nie odda Kosowa. Z kolei minister spraw zagranicznych Serbii i Czarnogóry Goran Svilanović stwierdził, iż przemoc wymierzona w kosowskich Serbów była sygnałem, iż Albańczycy żądają od nich opuszczenia prowincji, zaś siły międzynarodowe nie kontrolują panującej w niej sytuacji. Zaapelował o zwiększenie ochrony kosowskich Serbów oraz oskarżył o organizację zamieszek „albański ekstremizm i terroryzm”.

Pytanie: Jaki urząd pełnił Vojislav Koštunica?
Odpowiedź: Premiera

Pytanie: Jak Koštunica oceniał skutki ataku na serbskie enklawy?
Odpowiedź: był katastrofą humanitarną i nosił znamiona czystki etnicznej

Pytanie: Gdzie znajduje się sobór św. Sawy?
Odpowiedź: w Belgradzie

Pytanie: Czy Koštunica dopuszczał możliwość oderwania Kosowa od Serbii?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co miało stanowić remedium na "serbski ekstremizm i terroryzm" o którym mówił Koštunica?
Odpowiedź: zwiększenie ochrony