mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Haga

Główną atrakcją Hagi jest Sala Rycerska (Ridderzaal) – XIII-wieczna gotycka budowla, znajdująca się w obrębie kompleksu budynków siedziby parlamentu, obejmującego dziedziniec wewnętrzny (Binnenhof) i dziedziniec zewnętrzny (Buitenhof). Niegdyś był to dawny pałac panujących. W Ridderzaal co roku, w każdy trzeci wtorek września (Prinsjesdag) zbiera się parlament, aby wysłuchać mowy tronowej (troonrede) króla. W centrum miasta znajduje się Mauritshuis – muzeum sztuki, posiadające bardzo wartościowe eksponaty, np. dzieła Rembrandta, w tym „Lekcję anatomii doktora Tulpa”, dzieła Vermeera van Delft, Jana Steena, Paulusa Pottera, Rubensa, Memlinga, van der Weydena, Holbeina, van Dycka, Fransa Halsa i innych wybitnych malarzy flamandzkich. W północnej części muzeum znajduje się „Mesdag Panorama” – obraz o rozmiarach 15 m wysokości na 130 m długości, przedstawiający wybrzeże nad Morzem Północnym, Hagę i Scheveningen.

Pytanie: Co stanowi kluczowy punkt turystyczny w Hadze?
Odpowiedź: Sala Rycerska

Pytanie: W jakim stylu architektonicznym wybudowana była Sala Rycerska?
Odpowiedź: gotyckim

Pytanie: Kiedy na terenie niegdysiejszego pałacu odbywa się zgromadzenie parlamentu?
Odpowiedź: co roku, w każdy trzeci wtorek września

Pytanie: W jakim celu w Sali Rycerskiej prowadzone są zgromadzenia parlamentu?
Odpowiedź: aby wysłuchać mowy tronowej króla
Margaret (piosenkarka)

W lutym 2015 premierę miał trzeci singel promujący album pt. Add the Blonde – „Heartbeat”. Kompozycja została napisana i skomponowana przez Margaret we współpracy z Joakimem Buddee. Nagranie uplasowało się na 11. pozycji na liście najczęściej odtwarzanych piosenek w polskich radiostacjach. W międzyczasie drugi rok z rzędu otrzymała nominacje do nagród: Kids’ Choice Awards (Ulubiona polska gwiazda) oraz Wiktory (Artysta sceny roku). 19 kwietnia wystąpiła podczas koncertu Top Music Wembley w londyńskiej Wembley Arena. 30 maja zaprezentowała się na scenie w Operze Leśnej podczas koncertu Radiowy Przebój Roku – Super Hit FM, odbywającego się w ramach Polsat SuperHit Festiwal. Po występie została nagrodzona statuetką za zajęcie, z singlem „Wasted”, 4. miejsca w rankingu najczęściej odtwarzanych utworów w polskich rozgłośniach radiowych w 2014, który na potrzeby festiwalu został przygotowany przez ZPAV. Latem po raz trzeci wzięła udział w telewizyjno-radiowej trasie koncertowej Lato Zet i Dwójki, występując podczas koncertu w Uniejowie, który odbył się 23 sierpnia. Kilka dni później wystąpiła na gali Eska Music Awards 2015, gdzie między innymi zaśpiewała wspólnie z Sarsą, Cleo, Tabbem i Sound’n’Grace cover utworu „Love Me Like You Do” oraz została nagrodzona dwiema statuetkami w kategoriach: Najlepsza artystka i eskaGO Award – Najlepszy artysta w sieci. W październiku otrzymała nagrodę MTV Europe Music Award w kategorii Najlepszy polski wykonawca, dzięki czemu automatycznie zdobyła również nominację w kategorii Najlepszy światowy wykonawca: Europa. Miesiąc później tygodnik „Wprost” umieścił ją na 38. miejscu listy „50 najbardziej wpływowych polskich celebrytów”.

Pytanie: Kto stworzył "Heartbeat"?
Odpowiedź: Add the Blonde

Pytanie: Kiedy miał miejsce występ artystki w Uniejowie?
Odpowiedź: 23 sierpnia

Pytanie: Jaki utwór przedstawiła artystka na Eska Music Awards?
Odpowiedź: Love Me Like You Do
Margaret (piosenkarka)

17 marca 2017 wydała piosenkę „Blue Vibes”, promującą film Smerfy: Poszukiwacze zaginionej wioski, którego premiera odbyła się 27 maja. 12 maja wydała singel „What You Do”, z którym uplasowała się na 14. pozycji na liście najczęściej odtwarzanych piosenek w polskich radiostacjach. 2 czerwca ukazał się jej drugi, solowy album studyjny pt. Monkey Business. Album zadebiutował na 8. miejscu listy pięćdziesięciu najlepiej sprzedających się albumów w Polsce. 17 czerwca wystąpiła na gali Eska Music Awards 2017, gdzie zaprezentowała cover piosenki „I Don’t Wanna Live Forever” z repertuaru Zayna i Taylor Swift oraz „What You Do”. Podczas wydarzenia została nagrodzona w kategorii eskaGO Award – Najlepszy artysta w sieci. 1 września premierę miał trzeci singel z płyty Monkey Business o takim samym tytule. 17 września wraz z muzykiem jazzowym Włodzimierzem Pawlikiem wystąpiła na 54. KFPP w Opolu z okazji koncertu „Od Opola do Opola”, gdzie zaśpiewała wiązankę piosenek „Cool Me Down” i „What You Do”. Podczas festiwalu otrzymała nagrodę specjalną od TVP1. 4 października po raz kolejny została nominowana do nagród MTV Europe Music Awards w kategorii Najlepszy polski wykonawca. 28 listopada potwierdzono jej udział z utworem „In My Cabana” w szwedzkich eliminacjach eurowizyjnych Melodifestivalen 2018.

Pytanie: Jaki jej utwór wykorzystany został jako materiał promujący produkcję o Smerfach?
Odpowiedź: „Blue Vibes”

Pytanie: Jaka produkcja była reklamowana jej utworem zatytułowanym „Blue Vibes”?
Odpowiedź: Smerfy: Poszukiwacze zaginionej wioski

Pytanie: Jaka jej płyta była promowana singlem „What You Do”?
Odpowiedź: Monkey Business

Pytanie: Jakie utwory zostały wykonane przez nią podczas gali, w której uczestniczyła 17 czerwca 2017 roku?
Odpowiedź: cover piosenki „I Don’t Wanna Live Forever” z repertuaru Zayna i Taylor Swift oraz „What You Do”
Chabib Nurmagomiedow

Seria zwycięstw sprawiła, iż Dagestańczyk stał się jednym z głównych pretendentów do mistrzostwa UFC w wadze lekkiej, które dzierżył ówcześnie Conor McGregor. Irlandczyk zwlekał jednak tak długo z przystąpieniem do obrony pasa, że UFC podjęło decyzję o pozbawieniu go mistrzostwa. Nowego mistrza miała wyłonić 7 kwietnia 2018, podczas UFC 223, walka pomiędzy Nurmagomiedowem a tymczasowym mistrzem Tonym Fergusonem. Amerykanin na pięć dni przed galą doznał jednak kontuzji. Ogłoszono, iż zastąpi go mistrz wagi piórkowej Max Holloway. I do tej walki również jednak nie doszło, gdyż Holloway w przeddzień pojedynku nie został do niego dopuszczony przez stanową komisję sportową z powodów medycznych. Po kilku godzinach nowym rywalem Nurmagomiedowa został ogłoszony Anthony Pettis, jednak również i on ostatecznie wycofał się z rywalizacji. UFC było zmuszone zorganizować więc w trybie natychmiastowym kolejne już zastępstwo, tym razem w osobie znacznie niżej notowanego w rankingach Ala Iaquinty. Ostatecznie Nurmagomiedow pokonał Iaquintę jednogłośnie na punkty, zdobywając mistrzostwo UFC w wadze lekkiej. Nurmagomiedow został tym samym pierwszym zawodnikiem z Rosji, który zdobył mistrzostwo tej organizacji (nie licząc Olega Taktarowa, mistrza turniejowego z 1995 roku, kiedy to nie istniał jeszcze podział na poszczególne kategorie wagowe).

Pytanie: Z kim zmierzył się Nurmagomiedow o mistrzostwo UFC?
Odpowiedź: Alem Iaquintym

Pytanie: Czemu Holloway nie mógł pojawić się na walce?
Odpowiedź: w przeddzień pojedynku nie został do niego dopuszczony przez stanową komisję sportową z powodów medycznych

Pytanie: Dlaczego Ferguson ostatecznie nie wziął udziału w walce?
Odpowiedź: doznał kontuzji

Pytanie: Kiedy początkowo miało odbyć się starcie o mistrzostwo?
Odpowiedź: 7 kwietnia 2018
Chabib Nurmagomiedow

Miesiąc po ostatniej walce dla ProFC, która miała miejsce w październiku 2011, w mediach ukazała się informacja o podpisaniu kontraktu przez Nurmagomiedowa z największą organizacją promującą MMA na świecie, czyli Ultimate Fighting Championship (UFC). Niepokonany w 16 zawodowych walkach, na początku 2012, w debiucie w UFC zmierzył się z byłym zawodnikiem WEC Irańczykiem Kamalem Shalorusem. Nurmagomiedow zwyciężył w ostatniej rundzie pojedynku, zmuszając rywala do poddania. W dwóch kolejnych pojedynkach w UFC pokonywał doświadczonych Brazylijczyków – Gleisona Tibau i Thiago Tavaresa, tego drugiego przez ciężki nokaut na początku 1. rundy.

Pytanie: Z jaką organizacją zawarł umowę w październiku 2011 roku?
Odpowiedź: Ultimate Fighting Championship (UFC)

Pytanie: Przeciwko jakiemu zawodnikowi stoczył swoją pierwszą walkę w UFC?
Odpowiedź: Kamalowi Shalorusowi

Pytanie: Czy udało mu się wygrać jego debiutancką walkę w UFC?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy do 2012 roku zdarzyło mu się przegrać jakikolwiek zawodowy pojedynek?
Odpowiedź: nie
Anne Frank

Tragizm pamiętników Anne Frank podkreśla także tragiczny koniec historii młodej dziewczyny. 4 sierpnia 1944, po zadenuncjowaniu kryjówki Franków przez donosiciela (którym po latach okazał się być Arnold van der Bergh(ang.)), cała rodzina została przewieziona do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. 28 października lub 1 listopada 1944 Anne została przewieziona wraz z siostrą do obozu koncentracyjnego Bergen-Belsen. W obozie zginęła najpierw matka, potem siostra. Anne Frank zmarła na tyfus w lutym 1945 krótko przed wyzwoleniem tego obozu przez Brytyjczyków. Śmierć w obozie poniosło także kilka osób ukrywających się wraz z rodziną Frank w Amsterdamie.

Pytanie: Kiedy rodzina dziewczyny trafiła do Auschwitz-Birkenau?
Odpowiedź: 4 sierpnia 1944

Pytanie: Kiedy Anne przetransferowano do Bergen-Belsen?
Odpowiedź: 28 października lub 1 listopada 1944

Pytanie: Na jaką chorobę zmarła Anne?
Odpowiedź: tyfus

Pytanie: Kiedy umarła dziewczyna?
Odpowiedź: w lutym 1945
Rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1900

Zespół niemiecki przygotowywał się do tego spotkania poprzez ćwiczenia gimnastyczne i zachowanie diety, a także powstrzymywał się od używania tytoniu przez wcześniejsze piętnaście dni, dla odmiany francuski kapitan palił cygaro jeszcze dwie godziny przed meczem. Niemieccy zawodnicy od początku narzucili swój styl gry, przeważając przede wszystkim w młynie, choć według ówczesnych relacji nie dominowali nad rywalami wzrostem, wagą czy posturą, zwracając jednak na siebie uwagę zwinnością i zręcznością. Po wartym cztery punkty kopie z wolnego powiększali przewagę, gdy podwyższone następnie przyłożenia zdobyli kolejno Schmierer i Reitz. Grający pod wiatr i słońce Francuzi odpowiedzieli tuż przed przerwą jednym przyłożeniem, które zdobył po przechwycie Sarrade. Celne podwyższenie zmniejszyło przewagę w połowie meczu do 5–14 dla zawodników z Frankfurtu. W drugiej części spotkania francuski kapitan Joseph Olivier postawił większy nacisk na grę formacją młyna, spychając słabnących Niemców do obrony. Zaowocowało to przyłożeniami, których autorami byli kolejno Albert, Roosevelt, dwukrotnie Sarrade, ponownie Roosevelt oraz Reichel, jednak tylko dwa z nich zostały podwyższone. Niemcy odpowiedzieli zaledwie jednym podwyższonym przyłożeniem Ludwiga, ustalając końcowy wynik spotkania na 27-17. Trwająca ostatnie dwadzieścia minut dominacja Francuzów tłumaczona była tym, iż standardowo zawodnicy niemieccy rozgrywali mecze, których jedna połowa trwała trzydzieści minut. Po końcowym gwizdku na murawę weszli francuscy kibice wiwatując na cześć swoich reprezentantów, zaś obie drużyny zjawiły się wieczorem na wydanym dla nich bankiecie.

Pytanie: W jaki sposób drużyna z Niemiec przygotowywała się do meczu?
Odpowiedź: Poprzez ćwiczenia gimnastyczne i zachowanie diety, a także powstrzymywanie się od używania tytoniu

Pytanie: Jak nazywał się kapitan francuskiej drużyny?
Odpowiedź: Joseph Olivier

Pytanie: Jakim wynikiem skończył się mecz między reprezentacjami Francji i Niemiec?
Odpowiedź: 27-17
Borys Jelcyn

Stanął do wyborów 12 czerwca 1991 na urząd prezydenta RSFRR (Rosyjskiej Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Radzieckiej) i wygrał je. Wkrótce po objęciu przezeń tego urzędu miał miejsce nieudany pucz (19–21 sierpnia 1991), skierowany przeciwko Gorbaczowowi, ówczesnemu sekretarzowi generalnemu KC KPZR. Jelcyn był głównym organizatorem i symbolem zwycięskiego oporu przeciwko puczystom, co pozwoliło mu szybko skupić pełnię władzy w swoich rękach i zmarginalizować Gorbaczowa. 8 grudnia 1991 w Wiskulach w Puszczy Białowieskiej zawarł z prezydentami Ukrainy i Białorusi porozumienie o rozwiązaniu ZSRR (tzw. porozumienie białowieskie). Jelcyn został prezydentem niepodległej Federacji Rosyjskiej.

Pytanie: Kiedy polityk objął stanowisko prezydenta RSFRR?
Odpowiedź: 12 czerwca 1991

Pytanie: W wyborach na jakie stanowisko startował polityk w czerwcu 1991 roku?
Odpowiedź: prezydenta RSFRR

Pytanie: Kto pełnił funkcję sekretarza generalnego KC za czasów, gdy urząd prezydenta sprawował Jelcyn?
Odpowiedź: Gorbaczow

Pytanie: Kiedy doszło do likwidacji ZSRR w zgodzie z Białorusią i Ukrainą?
Odpowiedź: 8 grudnia 1991

Pytanie: Gdzie doszło do likwidacji ZSRR w zgodzie z Białorusią i Ukrainą?
Odpowiedź: w Wiskulach w Puszczy Białowieskiej
Tippi Hedren

W 1961 w telewizji NBC została dostrzeżona przez Alfreda Hitchcocka w reklamie napoju Sego. Hitchcock zaoferował jej kontrakt na 7 lat. W jednym z najbardziej przerażających hollywoodzkich dreszczowców ukazującym oblicze natury wpadającej w szał Hitchcocka Ptaki (1963) zagrała postać atrakcyjnej blondynki Melanie Daniels. A za tę kreację została uhonorowana Złotym Globem. W 1964 została laureatką nagrody Złotego Lauru jako Nowa Twarz. W thrillerze psychologicznym Hitchcocka Marnie (1964) wystąpiła jako tytułowa Marnie Edgar, kleptomanka i nałogowa oszustka, która próbuje okraść swojego pracodawcę (Sean Connery).

Pytanie: Co reklamowała Hedren?
Odpowiedź: napój Sego

Pytanie: W kogo wcieliła się Hedren w dreszczowcu Ptaki?
Odpowiedź: Melanie Daniels

Pytanie: Jaki gatunek filmowy reprezentuje film "Ptaki"?
Odpowiedź: dreszczowiec

Pytanie: Jaką nagrodę otrzymała Hedren za rolę w "Ptakach"?
Odpowiedź: Złoty Glob
Pesa Mińsk Mazowiecki

Na początku 1953 rozpoczęto budowę zakładów o nazwie PKP – Zakłady Naprawcze Taboru Elektrycznego Mińsk Mazowiecki w budowie. Projekt architektoniczny, który charakteryzował się przekryciami konoidalnymi o rozpiętości 25 metrów, wykonali Zbigniew Ihnatowicz, Jerzy Romański i Witold Sielicki. 22 lipca 1954, mimo trwających dalej prac, do hali naprawczej wjechał pierwszy elektryczny zespół trakcyjny. W tym samym roku ukończono budowę pierwszych trzech hal, nazwę przedsiębiorstwa zmieniono na Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Mińsku Mazowieckim, a jego pierwszym dyrektorem został Julian Grodzicki. Zakłady od początku działalności były samodzielnym przedsiębiorstwem na pełnym rozrachunku gospodarczym, ale podlegały powołanej w 1950 Dyrekcji Zakładów Produkcyjnych (późniejsze Zjednoczenie Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego).

Pytanie: Kto stworzył projekt budynku?
Odpowiedź: Zbigniew Ihnatowicz, Jerzy Romański i Witold Sielicki

Pytanie: Jakie miano uzyskały zakłady, których konstrukcję rozpoczęto w 1953 roku?
Odpowiedź: PKP – Zakłady Naprawcze Taboru Elektrycznego Mińsk Mazowiecki

Pytanie: W którym roku zmieniono nazwę powstających zakładów?
Odpowiedź: w 1954
Andrzej Niemczyk

Po rezygnacji Zbigniewa Krzyżanowskiego w kwietniu 2003 objął ponownie funkcję szkoleniowca reprezentacji Polski, z którą awansował na mistrzostwa Europy w Turcji, gdzie drużyna narodowa zdobyła złoty medal. Prowadzona przez niego reprezentacja powtórzyła ten sukces na odbywających się w 2005 mistrzostwach Europy w Chorwacji. Sukcesy w rozgrywkach kontynentalnych nie szły jednak w parze z osiągnięciami w innych turniejach międzynarodowych. 1 września 2006, po słabych występach w Grand Prix, Andrzej Niemczyk podał się do dymisji. Kilka dni wcześniej usunął z kadry jedną z jej najlepszych zawodniczek Małgorzatę Glinkę.

Pytanie: Jakie stanowisko objął Krzyżanowski w 2003 roku?
Odpowiedź: szkoleniowca reprezentacji Polski

Pytanie: Czy drużyna Krzyżanowskiego zdobyła mistrzostwo Europy?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kiedy Krzyżanowski zrezygnował z posady trenera reprezentacji?
Odpowiedź: 1 września 2006
Puszczykowo

Początek zabudowy willowej, tak charakterystycznej dla miejscowości tworzących dzisiejsze miasto, datuje się na drugą połowę XIX wieku, kiedy to w latach 1870–1880 uregulowano bieg Warty. Tereny te wtedy nabrały charakteru eleganckiej miejscowości letniskowej i willowej. Rozwojowi sprzyjało położenie nad malowniczym odcinkiem rzeki, rozległe bory sosnowe i korzystny mikroklimat. Aby umożliwić coraz liczniej tu osiadającym się dojazd do Poznania, przy istniejącej tu od 1856 roku linii kolejowej (prowadzącej do Wrocławia) zbudowano budynki stacyjne. W okresie od początku XX wieku do 1939 roku ruch wycieczkowy był tak duży, że pociągi z poznańskiego dworca kursowały co 10 minut i aby nie kolidowało to z ruchem dalekobieżnym musiano zbudować dla nich dodatkowy tor. Wielką popularnością wśród poznaniaków cieszyły się wycieczki parostatkiem do Puszczykowa. Z przystani przy moście Św. Rocha pływał w latach 50. XX wieku parostatek „Janek Krasicki”, a w latach późniejszych motorowa „Dziwożona”. Mimo polityki germanizacyjnej, do 1918 część ośrodków wypoczynkowych miało zdecydowanie polski charakter (np. Letnisko Silva przy ul. Poznańskiej).

Pytanie: Kiedy władze uregulowały koryto rzeki? 
Odpowiedź: w latach 1870–1880

Pytanie: Co skonstruowano w celu ułatwienia mieszkańcom podróży do Poznania?
Odpowiedź: budynki stacyjne

Pytanie: W którym roku na terenie miejscowości powstała linia kolei?
Odpowiedź: 1856

Pytanie: Dokąd prowadziła linia powstała w 1856 roku?
Odpowiedź: do Wrocławia
Apartheid

Wprowadzenie polityki apartheidu zostało umożliwione przez Ustawę o Spisie Ludności z roku 1950. Apartheid narzucał klasyfikację wszystkich mieszkańców na „białych”, „czarnych” i „kolorowych”. Kryteria klasyfikacji uwzględniały m.in. pochodzenie, wygląd i zwyczaje. Później dodano czwartą kategorię – „Azjatów”, wcześniej klasyfikowanych jako „kolorowi”; jednakże kategoria „Azjatów” odnosiła się prawie wyłącznie do Hindusów. System apartheidu już w 1950 roku nadał Japończykom status „Honorowej Rasy Białej”, co dawało im takie same prawa jak ludziom rasy białej. W niedługim czasie tytuł „Honorowej Rasy Białej” został rozszerzony na prawie wszystkie azjatyckie narody rasy żółtej (większość Chińczyków, Koreańczyków, Tajwańczyków itd.), co całkowicie zrównało ich prawa z rasą białą.

Pytanie: Jaki dokument przyczynił się do wdrożenia segregacji rasowej?
Odpowiedź: Ustawa o Spisie Ludności

Pytanie: Na jakie trzy kategorie początkowo klasyfikował obywateli apartheid?
Odpowiedź: na „białych”, „czarnych” i „kolorowych”

Pytanie: Jaki status przypisano obywatelom z Japonii?
Odpowiedź: "Honorowej Rasy Białej"

Pytanie: Co mieszkańcom z Japonii umożliwiał specjalnie przyznany im status?
Odpowiedź: dawał im takie same prawa jak ludziom rasy białej
Buyō Maru

Po chwili na pokładzie „Wahoo” doszło do eksplozji. Okazało się, że pocisk 20 mm utknął i eksplodował w zamku znajdującego się na okręcie działka Oerlikon, raniąc dwóch marynarzy „Wahoo”. Jeden z rozbitków starał się dopłynąć do „Wahoo” z zamiarem wrzucenia na jego pokład trzymanego w ręce granatu. Został jednak zastrzelony przez jednego z członków załogi z pistoletu kalibru .45 (11,43 mm). Według późniejszych ustaleń, na statku przewożonych było 1126 osób, w tym także 491 jeńców wojennych, głównie indyjskich, lecz także kilku Brytyjczyków, którzy wykorzystywani byli przez Japończyków do niewolniczej pracy. Niektórzy z nich w amerykańskim okręcie podwodnym upatrywali jedyną nadzieję na ocalenie, toteż usiłowali zwrócić na siebie uwagę amerykańskich marynarzy okrzykami „POW! POW!” (Prisoner of War), próbowali też trzymać w ręce coś białego, aby dać Amerykanom do zrozumienia, że nie wszyscy w wodzie są japońskimi żołnierzami. Jednak w ogólnym zgiełku i przy huku silników Diesla okrętu podwodnego, nikt na mostku nie usłyszał ich ani nie zwrócił na nich uwagi. Po umundurowaniu japońskich żołnierzy Morton rozpoznał w nich piechotę morską, co wzmocniło w nim przekonanie, że ci żołnierze nie powinni przetrwać, aby ponownie zabijać Amerykanów. Wkrótce jednak dowódca „Wahoo” postanowił ścigać tych japońskich żołnierzy, którzy przeżyli atak jego torped na dwóch pozostałych statkach, które jednak uciekły. 27 stycznia 1943 roku japoński statek „Choko Maru No. 2” podjął z wody około tysiąca rozbitków z „Buyō Maru”.

Pytanie: Kto zabił jednego z rozbitków "Wahoo"?
Odpowiedź: członek załogi

Pytanie: Ile osób znajdowało się na pokładzie "Wahoo"?
Odpowiedź: 1126

Pytanie: Skąd pochodziła większość więźniów na "Wahoo"?
Odpowiedź: z Indii

Pytanie: Jakie słowa wykrzykiwali jeńcy znajdujący się na statku, by przyciągnąć uwagę marynarzy ze Stanów Zjednoczonych?
Odpowiedź: „POW! POW!”
Buyō Maru

Incydent „Buyō Maru” stał się jednak prawdopodobną przyczyną, dla której Dudley Morton mimo zabiegów wielu wysoko postawionych polityków i oficerów US Navy, nigdy – nawet pośmiertnie – nie otrzymał Medalu Honoru, najwyższego amerykańskiego odznaczenia bojowego. Także dowodzony przez Mortona USS „Wahoo” (SS-238) i jego załoga nie otrzymała drugiego Presidential Unit Citation, pomimo faktu, że Dudley Morton to jeden z najbardziej zasłużonych amerykańskich dowódców okrętów podwodnych, który do zatopienia USS „Wahoo” 11 października 1943 roku dzierżył miano najskuteczniejszego amerykańskiego dowódcy, a na koniec wojny okazał się drugim najskuteczniejszym amerykańskim kapitanem – ustępując w tym zakresie jedynie swojemu byłemu I oficerowi Richardowi O’Kane. Być może też incydent „Buyō Maru” miał na myśli admirał Chester Nimitz, gdy świadcząc w obronie oskarżonego przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze admirała Karla Dönitza, stwierdził na piśmie że „Niemcy prowadzili znacznie czystszą wojnę podwodną niż Amerykanie”.

Pytanie: Jakie wydarzenie jest możliwym powodem nieotrzymania przez Dudleya Mortona Medalu Honoru?
Odpowiedź: Incydent „Buyō Maru”

Pytanie: Jakiego odznaczenia wojskowego nie przyznano Dudley'owi Mortonowi, najpewniej z powodu jego zaangażowania w incydent „Buyō Maru”?
Odpowiedź: Medalu Honoru

Pytanie: Kapitanem jakiego okrętu był Dudley Morton?
Odpowiedź: USS „Wahoo”

Pytanie: W jakich okolicznościach Chester Nimitz mógł odnosić się do zatopienia „Buyō Maru”, w celu ukazania Niemców w korzystniejszym świetle?
Odpowiedź: świadcząc w obronie oskarżonego przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze admirała Karla Dönitza, stwierdził na piśmie że „Niemcy prowadzili znacznie czystszą wojnę podwodną niż Amerykanie”
Düwag Y

W 2008 przewoźnik zakupił od Danske Statsbaner zespół typu Y składający się z wagonu silnikowego Ym5 z 1965, wagonu środkowego Yp25 z 1970 oraz wagonu sterowniczego Ys47 również z 1970. Pojazd przed dostawą do Polski przeszedł przegląd techniczny wraz z jazdami testowymi w Danii oraz naprawę w zakładach Arriva Werke Nord w Neustrelitz w Niemczech. Następnie w IPS „Tabor” został on zmodernizowany i doposażony w urządzenia potrzebne do ruchu po sieci PKP PLK. Zamontowano w nim m.in. układy SHP, czuwaka aktywnego i radiostopu, czujki przeciwpożarowe, nowe oświetlenie zewnętrzne i nowe fotele maszynistów i pomocników oraz wymieniono materiały palne na niepalne. Zastosowano także nową malaturę zgodną z wymaganiami przewoźnika, oznakowanie zewnętrzne zgodne z krajowymi normami i wewnętrzne napisy w języku polskim.

Pytanie: Jaki zakład zajął się modernizacją zespołu po jego renowacji w Niemczech?
Odpowiedź: IPS „Tabor”

Pytanie: W którym roku Danske Statsbaner sprzedał zespół trakcyjny PKP?
Odpowiedź: W 2008

Pytanie: Gdzie odbyły się jazdy próbne zespołu?
Odpowiedź: w Danii

Pytanie: Co należało do zespołu trakcyjnego Y?
Odpowiedź: wagon silnikowy Ym5, wagon środkowy Yp25 oraz wagon sterowniczy Ys47

Pytanie: W którym roku skonstruowano wagon Ys47?
Odpowiedź: w 1970
Düwag Y

19 lutego 2010 pojazd otrzymał dopuszczenie do ruchu. 12 marca rozpoczął testową obsługę pociągów, a 31 marca, dzięki wcześniejszemu przeszkoleniu maszynistów w Danii, możliwe stało się wprowadzenie go do eksploatacji liniowej. W czerwcu, z powodu częstych defektów, ze składu wyłączono środkowy wagon Yp25 i od tamtej pory zespół kursował w zestawieniu Ym5+Ys47. 27 listopada przewoźnik zaprezentował skład typu Y na stacji Bydgoszcz Główna w ramach obchodów Święta Kolejarza. Pod koniec 2010 pojazd został ostatecznie wyłączony z eksploatacji i przeniesiony do rezerwy długoterminowej.

Pytanie: Co pozwoliło na wprowadzenie tego pojazdu do eksploatacji liniowej?
Odpowiedź: wcześniejsze przeszkolenie maszynistów w Danii

Pytanie: Dlaczego wagon Yp25 przestał być częścią składu?
Odpowiedź: z powodu częstych defektów

Pytanie: Gdzie pokazano skład typu Y 27 listopada 2010 roku?
Odpowiedź: na stacji Bydgoszcz Główna

Pytanie: Czy znajduje się on jeszcze w użytku?
Odpowiedź: nie