mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
SMS Erzherzog Karl

1 lutego 1918 roku wybuchł bunt wśród załóg krążowników pancernych stacjonujących w Kotorze, włączając to załogi SMS „Sankt Georg” i SMS „Kaiser Karl VI”. Dwa dni później do portu przybyły trzy pancerniki typu Erzherzog Karl i asystowały w jego tłumieniu. Po spacyfikowaniu buntu krążowniki „Sankt Georg” i „Kaiser Karl VI” zostały wycofane ze służby, a pancerniki typu Erherzog Karl zostały na stałe przeniesione do portu w Kotorze. Admirał Miklós Horthy planował na poranek 11 czerwca atak na siły brytyjskie blokujące cieśninę Otranto; trzy pancerniki typu Erzherzog Karl i cztery typu Tegetthoff miały osłaniać krążowniki typu Novara. Plan zakładał powtórzenie sukcesu rajdu przeprowadzonego rok wcześniej. Horthy chciał zniszczyć flotę blokującą cieśninę poprzez zwabienie brytyjskich okrętów do krążowników i mniejszych jednostek, które były osłaniane przez działa pancerników, w tym typu Erzherzog Karl. Jednak rano 10 czerwca drednot „Szent István” został storpedowany i zatopiony przez włoski kuter torpedowy. Horthy uznał, że element zaskoczenia został stracony i odwołał operację. Miało to być ostatnie zadanie bojowe, w którym wziął udział „Erzherzog Karl”. Resztę wojny okręt spędził w porcie w Puli.

Pytanie: Kiedy rozpoczął się bunt załóg?
Odpowiedź: 1 lutego 1918

Pytanie: Przy jakim miejscu znajdowały się pancerne krążowniki w czasie rozpoczynającego się buntu?
Odpowiedź: Kotorze

Pytanie: Jaka osoba planowała atak na siły Wielkiej Brytanii?
Odpowiedź: Admirał Miklós Horthy

Pytanie: Gdzie krążownik znajdował się do końca wojny?
Odpowiedź: w Puli
Minuskuł 44

Griesbach i Scholz datowali rękopis na XI, a Gregory na XII wiek. Paleograficznie rękopis datowany jest przez INTF na wiek XII. Rękopis sprowadził z Góry Atos do Anglii César de Missy, późniejszy kapelan angielskiego króla Jerzego III, który poszukiwał rękopisów na potrzeby przygotowywanego wydania greckiego Nowego Testamentu. Według noty dokonanej odręcznie przez de Missy’ego na szczycie pierwszej oraz ostatniej karty rękopisu został on nabyty przezeń w roku 1745 (Ex libris Caesaris De Missy, Berolinensis, Londini: Anno Domini 1745). Rękopis został nabyty dla British Museum w dniach 18–26 marca 1776 roku.

Pytanie: W jakim miejscu pierwotnie znajdował się rękopis?
Odpowiedź: na Górze Atos

Pytanie: Dokąd sprowadzono rękopis?
Odpowiedź: do Anglii

Pytanie: Kto przyczynił się do przywiezienia rękopisu do Anglii?
Odpowiedź: César de Missy

Pytanie: W jakim celu kapelan angielskiego króla przywiózł rękopis do Anglii?
Odpowiedź: na potrzeby przygotowywanego wydania greckiego Nowego Testamentu
John Lennon

Wielu fanów Beatlesów oskarżało Yoko Ono o doprowadzenie do rozpadu zespołu, czemu jednak Lennon zaprzeczał. Istotnie od połowy lat 60. coraz częściej angażował się jednak zarówno w muzyczne, jak i pozamuzyczne projekty z udziałem Ono. Stworzyli m.in. kilka etiud filmowych, w tym Self-Portrait. Awangardowa twórczość Lennona z końca lat 60. była niezrozumiała dla widza i mocno krytykowana za szokującą formę. Prasa powszechnie przypisywała inspirację tych prac złemu wpływowi Ono. W tym czasie Lennon coraz bardziej angażował się w politykę i walkę o pokój, zostały wówczas zorganizowane liczne happeningi, m.in. wysyłanie żołędzi do światowych przywódców. Do historii przeszedł ich happening Bed Peace, który zorganizowali w marcu 1969 podczas swojej podróży poślubnej, kiedy to – zameldowawszy się w jednym z pokoi hotelu „Hilton” w Amsterdamie – przez tydzień nie wychodzili z łóżka, a podczas spotkań z prasą rozważali nad możliwością doprowadzenia do pokoju na świecie. Dwa miesiące później powtórzyli akcję, tym razem trwała ona 10 dni i odbyła się w hotelu „Queen Elizabeth” w Montrealu. Lennon w tym czasie nagrał także – z udziałem chóru przypadkowych osób – utwór „Give Peace a Chance”, który stał się tzw. protest songiem i często śpiewany był podczas demonstracji antywojennych. Singiel z tym utworem rozszedł się w nakładzie 2 mln egzemplarzy na świecie. Pod koniec 1969 Lennon wydał z Ono Wedding Album oraz koncertowy krążek pt. Live Peave in Toronto 1969 zawierający zapis jego występu pod hasłem „Rock’n’Roll Revival Concert” w Toronto. W grudniu 1969 Lennon i Ono rozpoczęli kampanię War is over, if you want it. Happy Christmas, John and Yoko.

Pytanie: Kto wskazywał na Yoko Ono jako winnego rozpadowi Beatlesów?
Odpowiedź: fani

Pytanie: Czy Lennon oskarżał Yoko Ono za rozpad zespołu?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak nazywał się najbardziej znany happening zespołu, w którym walczono o pokój?
Odpowiedź: Bed Peace

Pytanie: Jaka piosenka Lennona była śpiewana podczas demonstracji w sprawie pokoju na świecie?
Odpowiedź: „Give Peace a Chance”
John Lennon

20 marca 1969 podczas kilkugodzinnego pobytu w Gibraltarze Lennon poślubił japońską artystkę awangardową Yoko Ono. W sierpniu 1971 zamieszkał z żoną w Nowym Jorku. W 1972 poznał May Pang, sekretarkę Allena Kleina, z którą – będąc pijanym – zdradził żonę w jej obecności. Nie doszło do rozwodu, jednak ich małżeństwo zaczęło przeżywać kryzys. Wiosną 1973 para zamieszkała w apartamentowcu Dakota koło Central Parku, wkrótce potem Ono wyrzuciła Lennona z domu. Artysta w tym okresie wyleciał do USA, gdzie spędził kolejne półtora roku. Powróciwszy do Anglii, zaczął prosić Ono o możliwość powrotu do domu, ostatecznie pogodzili się w listopadzie 1975 po 18 miesiącach separacji. Lennon pod naciskiem Ono porzucił alkohol, papierosy i mięso, poza tym zaczął uczęszczać na akupunkturę oraz przekazał jej kontrolę nad swoimi aktywami. W 1975 urodził im się syn, Sean. W sierpniu 1976 otrzymał zieloną kartę.

Pytanie: W jakim mieście osiedlił się razem z Yoko Ono w 1971 roku?
Odpowiedź: Nowym Jorku

Pytanie: Czy Yoko Ono była naocznym świadkiem tego, jak została zdradzona przez Johna Lennona?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z zażywania jakich produktów zrezygnował John Lennon, ze względu na swoją małżonkę?
Odpowiedź: alkoholu, papierosów i mięsa
Céline Dion

W 1996 wydała anglojęzyczny album pt. Falling into You, który zawierał materiał łączący w sobie wiele gatunków muzycznych (m.in. pop, blues, country i soul) i instrumentów (m.in. skrzypce, gitara klasyczna, puzon, cavaquinho i saksofon). Uzyskał bardzo dobre recenzje i został świetnie przyjęty przez słuchaczy, poza tym trafił na pierwsze miejsce list sprzedaży w 12 krajach na świecie, m.in. w USA, Francji, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii i Australii. Dion promowała album singlami: „All by Myself”, tytułowy „Falling into You”. „It’s All Coming Back to Me Now” i „Because You Loved Me”. Ostatni z singli znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Namiętności oraz przez 18 tygodni pozostawał na pierwszym miejscu listy Billboard Hot 100. Album sprzedał się w ponad 31 mln egzemplarzy na całym świecie, w tym w 11 mln w USA, oraz zapewnił Dion dwie nagrody Grammy za wygraną w kategoriach: najlepszy album pop i album roku. Odbierając nagrody na uroczystej gali, artystka przemówiła ze sceny dialentem francuskim joual, czym podkreśliła swoje przywiązanie do kultury Quebecu. Oprócz tego odebrała cztery nagrody Juno w kategoriach: najlepsza wokalistka roku, najlepszy sprzedający się album (Falling into You), najlepiej sprzedającą się płytę francuskojęzyczną (Live Paris) i największe osiągnięcie poza granicami Kanady. Po premierze płyty wyruszyła w międzynarodową trasę koncertową, a latem zaśpiewała utwór „The Power of the Dream” w towarzystwie 300-osobowego chóru gospel podczas ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich w Atlancie.

Pytanie: Kiedy został wydany album Dion Falling into You?
Odpowiedź: W 1996 roku

Pytanie: Jakie przykładowe gatunki muzyczne znajdują się na albumie Falling into You?
Odpowiedź: pop, blues, country i soul

Pytanie: Jakie singiel Dion pojawił się w filmie "Namiętności"?
Odpowiedź: Because You Loved Me

Pytanie: Ile egzemplarzy albumu Falling into You sprzedano na całym świecie?
Odpowiedź: ponad 31 mln
Mojżesz Komitopul

Początkowy okres działalności Mojżesza i jego braci jest bardzo słabo udokumentowany i stanowi pole rozmaitych spekulacji. Jedna z dawniejszych, dzisiaj już odrzuconych teorii przyjmowała, że Mojżesz wraz z braćmi Dawidem, Aaronem i Samuelem oderwał zachodnie prowincje państwa bułgarskiego jeszcze w 963 roku, tworząc własne niezależne carstwo zachodniobułgarskie. Obecnie przyjmuje się, że usamodzielnienie się Komitopulów nastąpiło w 969 roku. 30 stycznia 969 roku w trakcie najazdu księcia kijowskiego Światosława zmarł car bułgarski Piotr I. Jego następca Borys II nie zdołał powstrzymać najazdu Światosława, który zajął stolicę państwa Presław. Ostatecznie Borys uznał jego zwierzchnictwo. Działania wojenne najprawdopodobniej nie objęły zachodnich krańców państwa bułgarskiego, a przynajmniej brak o tym świadectw. Światosław, zajęty ekspansją w kierunku Konstantynopola, nie był zainteresowany wojną na zachodzie. Wydaje się więc możliwe, że w tym czasie Mojżesz i jego bracia przejęli administrację na zachodnich krańcach państwa, które cieszyły się w tym czasie jakimś rodzajem niezależności. W 971 roku cesarz bizantyński Jan I Tzimiskes rozpoczął kampanię przeciw Światosławowi i najpierw wyparł go z Presławia, a następnie obległ w Drystrze. Komitopulowie zachowali neutralność, a po zwycięstwie cesarza uznali jego zwierzchnią władzę nad zachodnią Bułgarią.

Pytanie: Co zrobił Mojżesz wraz z braćmi w 963 roku zgodnie z jedną ze starych teorii?
Odpowiedź: oderwał zachodnie prowincje państwa bułgarskiego

Pytanie: Co miało być konsekwencją wydzielenia przez Mojżesza zachodnich regionów państwa bułgarskiego?
Odpowiedź: stworzenie własnego niezależnego carstwa zachodniobułgarskiego

Pytanie: Kiedy doszło do wydzielenia sie Komitopulów zgodnie ze współczesnymi teoriami?
Odpowiedź: w 969

Pytanie: Kto był poprzednikiem Borysa II?
Odpowiedź: Piotr I

Pytanie: Czy Komitopulowie odegrali istotną rolę w konflikcie Jana I Tzimiskesa ze Światosławem?
Odpowiedź: nie
Chór Aleksandrowa

W 1937 roku chór po raz pierwszy wyjechał za granicę, aby reprezentować sztukę radziecką na Wystawie światowej w Paryżu. Jego występy we Francji spotkały się z bardzo pozytywnym odbiorem – chór odniósł ogromny sukces, zdobywając Grand Prix wystawy. Podobnie dużym sukcesem okazała się podróż do Czechosłowacji. W 1938 grupa wróciła na Daleki Wschód, gdzie przez pięć miesięcy dawała występy w miastach, garnizonach oraz na okrętach wojennych floty znajdującej się na Pacyfiku. Potem chór został wysłany do żołnierzy walczących na froncie japońskim, gdzie dał wiele występów podnoszących morale wojska. Podczas II wojny światowej chór dał ponad 1500 występów na froncie i na tyłach wojsk. Artyści występowali w koszarach, zagrzewając żołnierzy idących do ataku, na lotniskach, a także w szpitalach.

Pytanie: Jaką nagrodę uzyskał chór podczas pobytu we Francji?
Odpowiedź: Grand Prix

Pytanie: Gdzie występowała grupa przez kilka miesięcy po 1938 roku?
Odpowiedź: w miastach, garnizonach oraz na okrętach wojennych

Pytanie: Gdzie można było usłyszeć chór podczas trwania II wojny światowej?
Odpowiedź: w koszarach, na lotniskach, a także w szpitalach

Pytanie: W którym roku odbyła się pierwsza podróż grupy poza granice kraju?
Odpowiedź: w 1937
Chór Aleksandrowa

W 1929 roku chór pojechał na Daleki Wschód, aby dawać występy przed żołnierzami Specjalnej Armii Dalekowschodniej, w momencie konfliktu z Chińczykami o Kolej Wschodniochińską. Na występy artyści dojeżdżali ciężarówkami, wozami, a czasami zmuszeni byli podróżować pieszo. W latach 1929–1933 zespół dał wiele koncertów na budowach I pięciolatki. W latach 30. zespół podróżował występując dla żołnierzy i marynarzy, a także robotników pracujących na wielkich placach budowy. W 1933 roku zespół po raz pierwszy wystąpił przed Józefem Stalinem – odtąd żaden państwowy koncert nie odbywał się bez udziału chóru. W 1935 roku zespół został odznaczony po raz pierwszy Orderem Czerwonego Sztandaru i przyjął nazwę „Odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Zespół Pieśni i Tańca Armii Czerwonej”.

Pytanie: Dlaczego pod koniec lat dwudziestych Chór Aleksandrowa udał się na Daleki Wschód?
Odpowiedź: aby dawać występy przed żołnierzami Specjalnej Armii Dalekowschodniej, w momencie konfliktu z Chińczykami o Kolej Wschodniochińską

Pytanie: W jaki sposób członkowie tego chóru docierali na swoje własne występy?
Odpowiedź: dojeżdżali ciężarówkami, wozami, a czasami zmuszeni byli podróżować pieszo

Pytanie: Jak zaczęto nazywać ten chór w 1935 roku?
Odpowiedź: „Odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Zespół Pieśni i Tańca Armii Czerwonej”

Pytanie: Jaką nagrodę przyznano Chórowi Aleksandrowa w 1935 roku?
Odpowiedź: Order Czerwonego Sztandaru

Pytanie: Czy występ Chóru Aleksandrowa miał okazję oglądać na żywo Stalin?
Odpowiedź: tak
Mormon (imię)

Pojawia się w źródłach historycznych już w początkach mormonizmu. Nosił je jeden z synów Parleya P. Pratta i Sary Huston. Dziecko to, urodzone już w Salt Lake City w 1850, zmarło tamże jeszcze w tym samym roku. Mormon Miner (1837–1918), urodzony jeszcze w Kirtland mormoński pionier, przybył do doliny Wielkiego Jeziora Słonego wraz z rodziną w 1850. Mormon Lachoneus Barnard (1837–1919) z kolei, urodzony podczas krótkiego pobytu świętych w dniach ostatnich w Missouri, był jednym z wczesnych misjonarzy mormońskich. Swoją misję odbywał w misji obejmującej okolice rzeki Salmon od 1856 do 1858.

Pytanie: Jakie imię posiadał syn Sary Huston?
Odpowiedź: Mormon

Pytanie: W jakich latach żył Miner?
Odpowiedź: 1837–1918

Pytanie: Czy Pratt miał potomstwo?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Gdzie urodził się syn Pratta?
Odpowiedź: w Salt Lake City
House of Cards (amerykański serial telewizyjny)

W ostatniej scenie sezonu w centrum zarządzania kryzysowego Frank i Claire siedzą obok siebie na wprost ekranu. W sali obecni są też pracownicy Białego Domu. Najbliżej Claire i Franka siedzą: Tom Yates oraz Leann Harvey. Na ekranie zostaje wyemitowana scena egzekucji zakładnika. Wszyscy poza Claire i Frankiem są poruszeni filmem i odwracają głowy, nie mogąc patrzeć na nagranie. Frank i Claire oglądają egzekucję bez żadnych emocji, patrząc się bez żadnego poruszenia na ekran. Claire każe wyłączyć dźwięk, po czym Frank i Claire burzą wspólnie czwartą ścianę. Frank zwracając się do widzów oraz patrząc porozumiewawczo na Claire oświadcza, iż on i jego żona nie ulegają terrorowi, ale go stosują.

Pytanie: Na co patrzą bohaterowie zebrani w centrum zarządzania?
Odpowiedź: Na egzekucję zakładnika

Pytanie: Czy scena egzekucji wzbudza we Franku i Claire jakiekolwiek emocje?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie polecenie wydaje Claire?
Odpowiedź: każe wyłączyć dźwięk

Pytanie: Jakie oświadczenie wysuwają Frank i Claire w końcowej scenie?
Odpowiedź: Frank zwracając się do widzów oraz patrząc porozumiewawczo na Claire oświadcza, iż on i jego żona nie ulegają terrorowi, ale go stosują
House of Cards (amerykański serial telewizyjny)

Frank po wyzdrowieniu, zgadza się by Claire została jego running mate. Wspólnie obmyślają intrygę, w wyniku której Claire mogłaby otrzymać nominację od partii. Frank proponuje kierownictwu otwartą konwencję, podczas której Claire i Frank oficjalnie popierają Cathy Durant, prowadząc jednocześnie nieetyczną grę przeciwko niej. Cathy po zorientowaniu się w sytuacji, nawiązuje sojusz z kandydatem Republikanów Willem Conwayem. Frank ucieka się do gróźb wobec Durant, w wyniku których kobieta decyduje się odpuścić. Konwent nominuje Franka i Claire na kandydatów na prezydenta i wiceprezydenta z ramienia Partii Demokratycznej.

Pytanie: Co miała zyskać Claire, dzięki planowi opracowanemu z Frankiem?
Odpowiedź: nominację od partii

Pytanie: Kto ma oficjalne poparcie tej dwójki?
Odpowiedź: Cathy Durant

Pytanie: Co robi Cathy, kiedy dowiaduje się, że Frank i Claire prowadzą za jej plecami wymierzoną w nią nieetyczną grę?
Odpowiedź: nawiązuje sojusz z kandydatem Republikanów Willem Conwayem

Pytanie: Dlaczego Cathy rezygnuje ostatecznie z walki?
Odpowiedź: Frank ucieka się do gróźb wobec Durant
Hanna Suchocka

Od 1969 należała do Stronnictwa Demokratycznego. Zasiadała w jego władzach lokalnych, regionalnych i krajowych. Była m.in. członkinią prezydium i wiceprzewodniczącą miejskiego komitetu w Poznaniu, sekretarzem i wiceprzewodniczącą uczelnianego komitetu na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza oraz członkinią Prezydium i wiceprzewodniczącą Wojewódzkiego Komitetu w Poznaniu. W kadencji 1976–1981 zasiadała w Centralnej Komisji Rewizyjnej w Warszawie. Stronnictwo Demokratyczne rekomendowało ją do Rady Narodowej miasta Poznania (1973–1975) oraz do Wojewódzkiej Rady Narodowej (1975–1980). W wyborach parlamentarnych w 1980 została posłanką na Sejm PRL VIII kadencji w okręgu Poznań. W latach 1980–1981 działała w Niezależnym Samorządnym Związku Zawodowym „Solidarność”. Współpracowała z Ośrodkiem Badań Społeczno-Politycznych przy zarządzie Regionu Wielkopolska.

Pytanie: Z jaką uczelnią wyższą była związana Suchocka?
Odpowiedź: Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza

Pytanie: Czy Suchocka brała udział w wyborach parlamentarnych?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Suchocka była związana z „Solidarnością"?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakich latach Suchocka działała w radzie miasta Poznań?
Odpowiedź: 1973–1975
Hanna Suchocka

5 października 2001 została mianowana ambasadorem RP przy Stolicy Apostolskiej, a 13 czerwca 2002 dodatkowo ambasadorem przy Suwerennym Wojskowym Zakonie Maltańskim. Z obu tych stanowisk została odwołana w dniu 19 czerwca 2013 z mocą od 30 czerwca 2013. 22 marca 2014 powołana w skład nowo powstałej Papieskiej Komisji ds. Ochrony Nieletnich, której deklarowanym celem jest walka z pedofilią w Kościele katolickim. W latach 1991–2016 była członkinią Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji przez Prawo (tzw. komisji weneckiej), objęła w jej ramach funkcję pierwszej wiceprzewodniczącej komisji. W czerwcu 2016 powołana na honorową przewodniczącą Europejskiej Komisji na rzecz Demokracji przez Prawo.

Pytanie: Jakie stanowisko powierzono jej w październiku 2001 roku?
Odpowiedź: ambasadora RP przy Stolicy Apostolskiej

Pytanie: Jak inaczej określa się Europejską Komisję na rzecz Demokracji przez Prawo?
Odpowiedź: komisją wenecką

Pytanie: W jakim okresie uczestniczyła w pracach komisji weneckiej?
Odpowiedź: W latach 1991–2016

Pytanie: Jakie stanowisko powierzono jej w czerwcu 2002 roku?
Odpowiedź: ambasadora przy Suwerennym Wojskowym Zakonie Maltańskim

Pytanie: Czy w 2014 roku sprawowała jeszcze funkcję ambasadora RP przy Stolicy Apostolskiej?
Odpowiedź: nie
Fabijan Szantyr

Na przełomie kwietnia i maja 1918 roku, w wyniku rozłamu w BSG, Fabijan Szantyr wszedł w skład kierownictwa Białoruskiej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów (BPSR). W tym samym roku był kierownikiem Smoleńskiego Oddziału Białoruskiego Komisariatu Narodowego. Razem z Hauryłą Hareckim organizował w Smoleńsku zjazd, na którym planowano utworzyć białoruską partię socjalistów-rewolucjonistów. Pod koniec roku wstąpił do Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików) (RPK(b)), pracował w Słuckim Powiatowym Komisariacie Wojskowym. Na początku 1919 roku objął stanowisko komisarza ds. narodowych Tymczasowego Robotniczo-Chłopskiego Radzieckiego Rządu Białorusi. Już wkrótce jednak, po decyzji Komitetu Centralnego RPK(b) z 16 stycznia o zmniejszeniu terytorium Białoruskiej SRR, wraz z Jazepem Dyłą i Usiewaładem Falskim opuścił rząd. W lutym tego samego roku cała trójka została aresztowana i osadzona w więzieniu w Mińsku.

Pytanie: Kto zawiadował BPSR?
Odpowiedź: Fabijan Szantyr

Pytanie: Czy Szantyr pełnił jeszcze jakieś inne funkcje, w czasie gdy zawiadywał BPSR?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki był cel spotkania w Smoleńsku?
Odpowiedź: planowano utworzyć białoruską partię socjalistów-rewolucjonistów

Pytanie: Z jaką partią był związany Szantyr?
Odpowiedź: Pod koniec roku wstąpił do Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików) (RPK(b))
Fabijan Szantyr

Fabijan Szantyr związany był z Ludwiką Siwicką, znaną później pod pseudonimem Zośka Wieras. Według Encykłapiedyi historyi Biełarusi poznał ją w 1916 lub 1917 roku w Mińsku, gdzie brał udział w pracach „Białoruskiej chatki”, po czym wziął z nią ślub. Inną wersję podała sama Ludwika Siwicka w swoich wspomnieniach. Według niej, poznali się w 1915 roku; planowali ślub, jednak ostatecznie do niego nie doszło, m.in. z powodu burzliwych wydarzeń politycznych. Miała z nim nieślubnego syna, który urodził się w 1919 roku i otrzymał przy chrzcie nazwisko po ojcu. Ludwika Siwicka określała później Fabijana Szantyra mianem pierwszego męża.

Pytanie: W jakim mieście Fabijan Szantyr zapoznał się z Ludwiką Siwicką, zgodnie z niektórymi podaniami?
Odpowiedź: Mińsku

Pytanie: Czym Fabijan Szantyr zajmował się w mieście, w którym poznał swoją przyszłą żonę, zgodnie z niektórymi podaniami?
Odpowiedź: brał udział w pracach „Białoruskiej chatki”

Pytanie: Dlaczego Fabijan Szantyr i Ludwika Siwicka nigdy się nie pobrali, według jej własnej relacji?
Odpowiedź: m.in. z powodu burzliwych wydarzeń politycznych

Pytanie: Czy Fabijan Szantyr i Ludwika Siwicka mieli wspólne dzieci?
Odpowiedź: tak
Stefan Michnik

W styczniu 2002 posłowie Samoobrony RP oraz Ligi Polskich Rodzin złożyli projekt uchwały Sejmu w sprawie ścigania przebywających za granicą funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa, Informacji Wojskowej, stalinowskiego sądownictwa i prokuratury za zbrodnie popełnione w latach 1944–1956, w uzasadnieniu którego wyrażono postulat pociągnięcia do odpowiedzialności m.in. Stefana Michnika. Od sierpnia 2007 Instytut Pamięci Narodowej rozważał wniosek o jego ekstradycję. W dniu 25 lutego 2010 Wojskowy Sąd Garnizonowy w Warszawie na wniosek pionu śledczego IPN wydał nakaz aresztowania, na podstawie którego w październiku wydany został europejski nakaz aresztowania.

Pytanie: Członkowie jakich ugrupowań złożyli projekt dotyczący poszukiwania winnych zbrodni?
Odpowiedź: Samoobrony RP oraz Ligi Polskich Rodzin

Pytanie: Jaka instytucja wnioskowała o wydanie Michnika?
Odpowiedź: Instytut Pamięci Narodowej
Stefan Michnik

Od 10 grudnia 1955 był instruktorem Wydziału Szkolenia Oddziału I Organizacji i Planowania Zarządu Sądownictwa Wojskowego. W 1956 w wieku 27 lat awansował do stopnia kapitana, aby rok później dobrowolnie odejść z wojska. Według innych danych 26 lipca 1957 kapitan Stefan Michnik został przeniesiony do rezerwy ze względu na opisanie jego działań w raporcie komisji Mazura. Przez kilka miesięcy w latach 1957–1958 był adwokatem w Warszawie. Następnie w latach 1958–1968 redaktorem w Wydawnictwie Ministerstwa Obrony Narodowej. Przez kilka miesięcy na przełomie lat 1968–1969 był likwidatorem szkód stołecznego PZU.

Pytanie: W jakim wieku Stefan Michnik zdobył stopień kapitana?
Odpowiedź: 27

Pytanie: Gdzie Stefan Michnik pełnił rolę instruktora?
Odpowiedź: W Wydziale Szkolenia Oddziału I Organizacji i Planowania Zarządu Sądownictwa Wojskowego

Pytanie: Kiedy Stefan Michnik odszedł z Wojska Polskiego?
Odpowiedź: rok później

Pytanie: Ile Stefan Michnik pełnił funkcję adwokata?
Odpowiedź: kilka miesięcy
Marek Jackowski

W latach 1971–1984 był mężem Kory, wokalistki Maanamu. Jego synem z tego związku jest Mateusz (1972). Drugą żoną artysty, w latach 1991–1994, była Katarzyna Krupicz, siostra Dariusza Krupicza, współzałożyciela i muzyka zespołu De Mono oraz Magma. Przez 25 lat mieszkał w Zakopanem. Od 2007 do śmierci (2013) mieszkał w San Marco di Castellabate we Włoszech, w prowincji Salerno, pod Neapolem, z trzecią żoną Ewą i trzema córkami: Bianką, Palomą i Sonią. Zmarł na zawał serca. Pogrzeb odbył się 19 maja na cmentarzu w San Marco. Jego ponowny pochówek miał miejsce na Nowym Cmentarzu w Zakopanem 14 sierpnia 2015.

Pytanie: W jakim zespole śpiewała Kora?
Odpowiedź: Maanam

Pytanie: Czy Kora miała potomstwo?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak nazywa się druga żona Jackowskiego?
Odpowiedź: Katarzyna Krupicz

Pytanie: W którym roku urodziło się pierwsze dziecko Jackowskiego?
Odpowiedź: 1972