mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Achelozaur

Poza skamieniałościami jednoznacznie przypisanymi achelozaurowi istnieje pewien dodatkowy materiał, który nie został dotąd jednoznacznie zidentyfikowany. Centrozauryn z masami kostnymi z formacji Dinosaur Park (okaz TMP 2002.76.1) znaleziony w 1996 rozważany był jako przedstawiciel nowego taksonu w 2006, ale może też należeć do achelozaura lub pachyrinozaura. Brakuje w nim kości ciemieniowych, istotnych w diagnostyce centrozaurynów, wobec czego nie można z całą pewnością przypisać go do konkretnego rodzaju. W 2006 zaproponowano, że chodzi o Monoclonius lowei, niepewny gatunek oparty o czaszkę (okaz CMN 8790) z formacji Dinosaur Park, mógłby być też prawie dorosłym osobnikiem styrakozaura, achelozaura lub einiozaura, którym jest mniej więcej współczesny. Co więcej, pewne nieokreślone okazy z formacji Two Medicine, jak fragmentaryczna czaszka MOR 464 czy pysk MOR 449, mogą należeć do Achelousaurus lub dwóch żyjących w podobnym czasie ceratopsydów Einiosaurus lub Rubeosaurus.

Pytanie: W którym roku odnaleziono Centrozauryn z masami kostnymi z formacji Dinosaur Park?
Odpowiedź: 1996

Pytanie: W którym roku zastanawiano się, czy Centrozauryn nie powinien zostać włączony do nowego taksonu?
Odpowiedź: 2006

Pytanie: Do jakich dwóch istniejących taksonów również proponowano zakwalifikować Centrozauryna?
Odpowiedź: achelozaura lub pachyrinozaura

Pytanie: Jakiego elementu skamieniałości, bardzo istotnego do kwalifikacji taksonowej, brakuje w przypadku Centrozauryna?
Odpowiedź: kości ciemieniowych
Klon wytworny

Gatunek opisany został po raz pierwszy przez chińskich botaników – Fang Wen-Pei i Chiu Pao-ling z Uniwersytetu Syczuańskiego dopiero w 1979 na podstawie materiału zielnikowego zebranego w latach 50. XX wieku. Autorzy ci wyróżnili odmianę var. macrurum W. P. Fang & P. L. Chiu. Odmiana ta wyróżnia się mniejszymi zewnętrznymi odcinkami liścia (od 1,5 do 2 cm długości, podczas gdy u typu mają one ponad 2 cm), mniejszym orzeszkiem (poniżej 5 mm średnicy) i krótszym skrzydełkiem (poniżej 1,5 cm długości). Zarówno ta odmiana, jak i dwa inne wyodrębniane przez Fanga gatunki (A. olivaceum W. P. Fang & P. L. Chiu oraz A. yaoshanicum W. P. Fang.) uznawane są obecnie za synonimy A. elegantulum.

Pytanie: Jacy naukowcy jako pierwsi opisali klon wytworny?
Odpowiedź: Fang Wen-Pei i Chiu Pao-ling

Pytanie: Na czym bazowali swój opis tej rośliny naukowcy z Uniwersytetu Syczuańskiego?
Odpowiedź: materiale zielnikowym zebranym w latach 50. XX wieku

Pytanie: Czym odmiana opisana przez botaników z Uniwersytetu Syczuańskiego wyróżnia się na tle innych odmian klonu wytwornego?
Odpowiedź: mniejszymi zewnętrznymi odcinkami liścia (od 1,5 do 2 cm długości, podczas gdy u typu mają one ponad 2 cm), mniejszym orzeszkiem (poniżej 5 mm średnicy) i krótszym skrzydełkiem (poniżej 1,5 cm długości)

Pytanie: Jakie gatunki opisane przez Fanga, poza var. macrurum W. P. Fang & P. L. Chiu, są współcześnie uważane za tożsame z A. elegantulum?
Odpowiedź: A. olivaceum W. P. Fang & P. L. Chiu oraz A. yaoshanicum W. P. Fang.
Salvador Sobral

W 2017 wziął udział w krajowych eliminacjach eurowizyjnych Festival da Canção 2017. Jego konkursową propozycją został utwór „Amar pelos dois”. 19 lutego zaśpiewał go w pierwszym półfinale i z drugiego miejsca awansował do finału, który odbył się 5 marca. Zajął w nim pierwsze miejsce po zdobyciu największego poparcia jurorów i telewidzów, dzięki czemu został ogłoszony reprezentantem Portugalii w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Kijowie. 9 maja wystąpił w pierwszym półfinale konkursu i z pierwszego miejsca awansował do finału rozgrywanego 13 maja. Zajął w nim ostatecznie pierwsze miejsce po uzyskaniu rekordowej liczby 758 punktów w tym 376 punktów od telewidzów (1. miejsce) i 382 pkt od jurorów (1. miejsce).

Pytanie: Z jakim utworem wystąpił Sobral podczas Festival da Canção 2017?
Odpowiedź: „Amar pelos dois”

Pytanie: Czy Sobral trafił do finału Festival da Canção 2017 z pierwszej pozycji?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czyje poparcie uzyskał Sobral w finale Festival da Canção 2017?
Odpowiedź: jurorów i telewidzów

Pytanie: Jaki kraj reprezentował Sobral w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji?
Odpowiedź: Portugalii
Cerkiew Opieki Matki Bożej w Sławatyczach

Od momentu budowy do 1721 w Sławatyczach funkcjonowało kolejno kilka cerkwi; każda świątynia była budowana na miejscu starszej, gdy ta ulegała zniszczeniu lub spaleniu. W 1721 Anna Radziwiłł sfinansowała budowę drewnianej dwukopułowej cerkwi z materiału pozostałego po starszej świątyni. Poleciła przy tym przenieść obiekt na koniec wsi, zaś na miejscu zajmowanym pierwotnie przez cerkiew wzniosła kościół. Według Grzegorza Pelicy fundatorem obiektu był kanclerz wielki litewski Karol Stanisław Radziwiłł, który już w 1698 uposażył parafię, zaś w 1721 przekazał fundusze, z których wzniesiono nową piętrową świątynię. Budowla posiadała podwójne wezwanie i dwa ołtarze: Narodzenia Matki Bożej (główny) i Opieki Matki Bożej. Opis z wizytacji biskupiej z 1726 mówi o eksponowaniu w cerkwi dwóch „wielkich starodawnych” ikon Opieki Matki Bożej (Protekcyi) oraz Chrystusa Zbawiciela. W świątyni znajdował się również żertwiennik (stół ofiarny) z Golgotą, natomiast w kopule wyobrażono Chrystusa Ukrzyżowanego oraz Trójcę Świętą na tle niebieskim ze złotymi gwiazdami.

Pytanie: Dlaczego do 1721 roku w miejscowości tej wzniesiono aż kilka świątyń prawosławnych?
Odpowiedź: każda świątynia była budowana na miejscu starszej, gdy ta ulegała zniszczeniu lub spaleniu

Pytanie: Czy Anna Radziwiłł zdecydowała się odbudować cerkiew w tym samym miejscu?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie zdecydowała się przenieść cerkiew Anna Radziwiłł?
Odpowiedź: na koniec wsi

Pytanie: Co zbudowano w miejscu gdzie do 1721 roku znajdowała się cerkiew?
Odpowiedź: kościół

Pytanie: Jakie ikony znajdowały się w cerkwi w tej miejscowości według opisu z 1726 roku?
Odpowiedź: Opieki Matki Bożej (Protekcyi) oraz Chrystusa Zbawiciela
Recykling

Bez mechanizmów takich, jak podatki i subsydia dla internalizacji skutków ubocznych, biznes będzie je ignorował pomimo kosztów nałożonych na społeczeństwo. Aby stworzyć inne niż podatkowe korzyści relewantne ekonomicznie, rzecznicy uruchomili akcję legislacyjną prowadzącą do wzrostu zapotrzebowania na materiały odnawialne. Na drodze faworyzowania recyklingu Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (Environmental Protection Agency, EPA) zauważyła, że nakłady na recykling zredukowały w kraju emisję dwutlenku węgla do atmosfery do 49 milionów m³ netto w 2005 roku. W Wielkiej Brytanii na podstawie Programu Odpadów i Zasobów (Waste and Resources Action Programme) ustalono, że nakłady na recykling w Wielkiej Brytanii redukują emisję CO2 o 10–15 milionów ton rocznie.

Pytanie: Statystyki jakiego programu informują o rocznym poziomie emisji CO2 w Zjednoczonym Królestwie?
Odpowiedź: Programu Odpadów i Zasobów

Pytanie: Czy Agencja Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych promuje recykling?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy w 2005 roku w USA do atmosfery trafiło więcej CO2 niż zazwyczaj?
Odpowiedź: nie
Ennio Morricone

Ennio Morricone współpracował też przy pisaniu i aranżowaniu piosenek z innymi artystami z wielu gatunków muzycznych. Z Ennio Morricone współpracowali następujący artyści: Andrea Bocelli, André Rieu, Paul Anka, Atmosphere, Babe Ruth, Luis Bacalov, Marco Beltrami, Chris Botti, Bounty Killer, Busta Rhymes, Cameo, Michel Colombier, Compton’s Most Wanted, Coldcut, Coolio, Dalida, Dave Koz, Carl Davis, Céline Dion, Thievery Corporation, Alexandre Desplat, DJ Babu, Anne Dudley, Dulce Pontes, Eminem, EPMD, Erasure, Escala, Fantômas, Renée Fleming, Flying Lotus, The Future Sound of London, Goldfrapp, Gorillaz, Josh Groban, G-Unit, GZA, Immortal Technique, Jay-Z, Jovanotti, Herbie Hancock, Hank Marvin, Harry Gregson-Williams, Il Volo, Joey Badass, Katherine Jenkins, LL Cool J, Mack 10, Massive Attack, MC Hammer, Michael Jackson, Mike Patton, Mireille Mathieu, Milva, Mina, Gianni Morandi, Georges Moustaki, The Mars Volta, Metallica, Method Man, Muse, Nanowar of Steel, Norman Cook, Necro, The Orb, Quincy Jones, Pierre Henry, Patty Pravo, The Pogues, The Prodigy, The Ramones, Revolting Cocks, Rita Pavone, Sadat X, Gustavo Santaolalla, Sarah Brightman, The Shadows, Shinehead, Slash, Slick Rick, Snoop Dogg, Bruce Springsteen, Suga Free, Amon Tobin, The Ventures, The Wanted, Wu-Tang Clan, Hans Zimmer, John Zorn.

Pytanie: Czy Morricone korzystał z pomocy innych przy komponowaniu muzyki?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Morricone współpracował kiedykolwiek z Bocellim?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Morricone współpracował kiedykolwiek z Eminemem?
Odpowiedź: Eminem

Pytanie: Jak miał na imię Zimmer?
Odpowiedź: Hans

Pytanie: Czy Morricone współpracował kiedykolwiek z Metallicą?
Odpowiedź: tak
Asahi (1899)

Wkrótce po wojnie „Asahi” był krótko okrętem flagowym Togo, który właśnie na tym okręcie zakończył swoją służbę na morzu, przechodząc na stanowisko Szefa Sztabu Marynarki.
W 1908 roku „Asahi” był wśród japońskich okrętów eskortujących amerykańską Wielką Białą Flotę podczas jej marszu przez wody wokół Japonii, będącego częścią wielkiego rejsu dookoła świata. W latach 1908 i 1910–1911 okręt wchodził w skład 1. Floty. W 1914 roku pełnił funkcję szkolnego okrętu artyleryjskiego, a w 1917 został przezbrojony z dział brytyjskich na japońskie, i w tym samym roku otrzymał przydział do 5. Eskadry 3. Floty. Rok później pancernik został okrętem flagowym swojej eskadry i uczestniczył w japońskiej interwencji na Syberii podczas rosyjskiej wojny domowej. Eskortował transportowce z wojskiem na rosyjski Daleki Wschód i pełnił służbę dozorową na Kamczatce od stycznia do sierpnia 1918 roku. 1 sierpnia 1921 roku „Asahi” został przeklasyfikowany na pancernik obrony wybrzeża, a rok później, zgodnie z postanowieniami traktatu waszyngtońskiego rozpoczęto w Yokosuce jego rozbrajanie. 1 kwietnia 1923 roku ponownie go przeklasyfikowano, tym razem na okręt szkolny i bazę dla okrętów podwodnych, a w lipcu dokończono rozbrajanie jednostki. Po utracie dział i pancerza wyporność zmniejszyła się do 11 625 t (11 441 długich ton), a prędkość została ograniczona do 12 węzłów.

Pytanie: Na jakim statku pływał Togo zanim został Szefem Sztabu Marynarki?
Odpowiedź: Asahi

Pytanie: W którym roku Asahi eskortował Wielką Białą Flotę?
Odpowiedź: 1908

Pytanie: Jaki przydział otrzymał Asahi w 1917?
Odpowiedź: 5. Eskadry 3. Floty
Separatyzm

W okresie sporu polsko-czechosłowackiego o Śląsk Cieszyński w latach 1918–1920 działały na tym terenie trzy duże organizacje separatystyczne: Śląska Partia Ludowa, Związek Ślązaków (52 tys. członków) i Śląska Partia Socjaldemokratyczna. W okresie sporu polsko-niemieckiego o Górny Śląsk w latach 1918–1922 działały na tym terenie jedna duża: Związek Górnoślązaków (ok. 500 tys. członków) i szereg mniejszych organizacji separatystycznych: Jedność Górnośląska w Bytomiu, Wydział Górnośląski, Komitet Górnośląski w Rybniku, Komitet na rzecz Ustanowienia Wolnego Państwa Górnośląskiego w Katowicach, również takich, które wyodrębniły się z ruchu polskiego: Górnośląski Komitet Plebiscytowy, Polski Związek Górnośląskich Autonomistów w Bytkowie, Liga Obrony Śląska, Śląskie Stronnictwo Demokratyczno-Postępowe i Związek Dawniejszych Powstańców na rzecz Górnośląskiej Niepodległości. Po przyłączeniu części Górnego Śląska do Polski na tym terenie działały następujące organizacje separatystyczne: Związek Obrony Górnoślązaków, Związek Rodowitych Górnoślązaków, Blok Socjalny Górnoślązaków, Śląski Blok Narodowy, Śląska Partia Ludowa w Katowicach i Niezależna Śląska Partia Pracy.

Pytanie: Jakiego obszaru dotyczył spór między Czechosłowacją a Polską?
Odpowiedź: Śląsk Cieszyński

Pytanie: Ile osób liczyły śląskie organizacje separatystyczne?
Odpowiedź: 52 tys. członków

Pytanie: W jakich latach działał Związek Górnoślązaków?
Odpowiedź: 1918–1922

Pytanie: Jakie organizacje walczące o niepodległość Śląska działały po włączeniu spornych ziem do Polski?
Odpowiedź: Związek Obrony Górnoślązaków, Związek Rodowitych Górnoślązaków, Blok Socjalny Górnoślązaków, Śląski Blok Narodowy, Śląska Partia Ludowa w Katowicach i Niezależna Śląska Partia Pracy

Pytanie: Czy Liga Obrony Śląska wyłaniała się z polskich organizacji niepodległościowych?
Odpowiedź: tak
Brawn GP

Dziewiąty wyścig sezonu, Grand Prix Niemiec, odbył się na torze Nürburgring. Podczas lekko deszczowych kwalifikacji Barrichello wywalczył drugą, a Button trzecią pozycję startową. Wyścig okazał się jednak zdecydowanie gorszy dla zespołu. Przez większość dystansu Rubens Barrichello był lepszy od swojego partnera, lecz opóźnienie ostatniego pit-stopu przez Buttona umożliwiło mu zajęcie wyższej lokaty. Button ostatecznie był piąty, zaś Barrichello skończył wyścig na szóstej pozycji. Najgroźniejszy rywal Brawn GP – Red Bull Racing zdobył drugi raz z rzędu dwa pierwsze miejsca.

Pytanie: Gdzie miał miejsce dziewiąty wyścig Grand Prix Niemiec?
Odpowiedź: Nürburgring

Pytanie: Kto w kwalifikacjach do Grand Prix Niemiec zajął drugie miejsce?
Odpowiedź: Barrichello

Pytanie: Który zawodnik Brawn GP Formula One Team był zdecydowanie lepszy w dziewiątym wyścigu?
Odpowiedź: Barrichello

Pytanie: Dzięki czemu Button zajął wyższą pozycję niż Barrichello w dziewiątym wyścigu?
Odpowiedź: opóźnienie ostatniego pit-stopu
Gwiazda

W gwiazdach o masie 0,8 M☉ do około 2 M☉, po sekwencji głównej, elektrony w helowym jądrze są częściowo zdegenerowane, fuzja wodoru w hel zachodzi w cienkiej warstwie wokół jądra. Intensywność wydzielania energii rośnie, wzrasta jasność gwiazdy. Jądro helowe rozrasta się, dochodzi w nim do całkowitej degeneracji elektronów, ograniczającej zapadanie się jądra. Zewnętrznie gwiazda przechodzi przez fazę podolbrzyma i rozrasta się do czerwonego olbrzyma. Na tym etapie jasność, promień i inne parametry gwiazdy nie zależą od masy gwiazdy, ale od masy helowego rdzenia. Gdy helowy rdzeń osiągnie masę około 0,45 M☉ i temperaturę 100 mln K następuje gwałtowna fuzja helu w węgiel określana jako błysk helowy. Energia generowana przez reakcję 3α powoduje wzrost energii plazmy, czyli jej temperatury, elektrony przestają być zdegenerowane, dlatego ekspansja jądra jest znikoma. Duża energia wytworzona w centrum gwiazdy sprawia, że staje się ono konwektywne, zatem energia uwalniana w błysku helowym jest transportowana do krawędzi rdzenia, gdzie jest pochłaniana przez ekspansję otaczających niezdegenerowanych warstw. Energia błysku nie dociera do powierzchni gwiazdy. Zmniejsza się szybkość spalania wodoru w powłoce, co skutkuje zmniejszeniem jasności gwiazdy i wzrostem jej temperatury powierzchniowej, gwiazda przechodzi do tzw. ramienia poziomego. Po powrocie do stanu równowagi gwiazda spala hel w powłoce wokół jądra oraz wodór w cienkiej zewnętrznej powłoce, jej jasność rośnie i wraca na gałąź olbrzymów, jest określana jako gwiazda AGB. Spalanie helu i wodoru w cienkich warstwach jest niestabilne, niektóre gwiazdy tego typu drgają, zmieniając cyklicznie jasność, są one zaliczane do Cefeid. Gwiazda na tym etapie traci w dużym tempie zewnętrzne powłoki. Po wypaleniu helu i rozwianiu wodoru z atmosfery zwiększa się temperatura powierzchni gwiazdy i przechodzi ona do ostatnich etapów swego życia.

Pytanie: Gdzie w obrębie tych ciał niebieskich o masie 0,8 masy słońca do około 2 mas słońca wodór łączy się z helem?
Odpowiedź: w cienkiej warstwie wokół jądra

Pytanie: Co wpływa na poziom jasności gwiazdy, kiedy zmienia się w czerwonego olbrzyma?
Odpowiedź: masa helowego rdzenia

Pytanie: W jakich okolicznościach dochodzi do reakcji nazywanej błyskiem helowym?
Odpowiedź: Gdy helowy rdzeń osiągnie masę około 0,45 M☉ i temperaturę 100 mln K

Pytanie: Do czego prowadzi spadek tempa spalania wodoru w powłoce?
Odpowiedź: zmniejszenia jasności gwiazdy i wzrostu jej temperatury powierzchniowej
Classic

W kwietniu 1999 roku ukazał się czwarty album zespołu – To dla Was. Był to przełomowy rok kariery zespołu Classic, który w tym roku zagrał 172 koncerty. Z tego okresu pochodzą takie przeboje jak: Jeszcze dzień, Nie chcę więcej, To dla was, Masz w sobie coś, Obejmij mnie. Dzięki firmie napojów energetycznych Power Horse zespół grał swoją trasę koncertową zatytułowaną CLASSIC POWER TOUR. W 2001 zespół radykalnie się zmienił. Grupę opuścił perkusista Krzysztof Rybus, a dołączyli: gitarzysta Waldemar Orłowski i perkusista Michał „Kacper” Kacperczyk. W 2002 dwaj wcześniej wspomnieni odeszli, a zastąpili ich: Tomasz Orłowski i Sebastian Dorosiewicz (także gitarzysta i perkusista). W 2003 grupa wyruszyła na dwie trasy koncertowe. Wtedy doszedł saksofonista Mieczysław Grubiak. W 2005 zespół opuścił Wiesław Uczciwek, a zastąpił go Norbert Sztuk.

Pytanie: Kto doszedł do tej grupy w 2005 roku?
Odpowiedź: Norbert Sztuk

Pytanie: Jaki tytuł ma czwarta płyta tej grupy?
Odpowiedź: To dla Was

Pytanie: Który rok okazał się dla tej grupy przełomowy?
Odpowiedź: 1999
Sławomir Szmal

Jako że był niezwykle pracowity, miał spory talent i robił znaczne postępy szybko znalazł się w kadrze zespołu seniorskiego swojego klubu (wprowadzał go do niej jego ojciec Kazimierz). W 1996 trafił do Gwardii (WKW) Opole, gdzie ściągnął go i trenował Antoni Przybecki. Po roku – mając 19 lat – przeszedł do Hutnika Kraków i w jego barwach zadebiutował w polskiej ekstraklasie. Do Krakowa wyjechał tuż po ukończeniu szkoły, bo w Zawadzkiem nie mógł znaleźć pracy. Jednak tamtejszy klub popadł w tarapaty finansowe i w 1999 przestał istnieć, a Szmal został bez pracodawcy. Jego talent dostrzegli włodarze Warszawianki Warszawa, którzy podpisali kontrakt z „Kasą” (pseudonim boiskowy), wówczas już członkiem kadry narodowej. Ze stołecznym zespołem odniósł pierwsze sukcesy – w sezonie 2001/2002 wywalczył bowiem wicemistrzostwo kraju (1 punkt za Orlenem Płock) i Puchar Polski (zwycięstwo nad Kolporterem Lider Market Kielce). Latem 2002 postanowił przenieść się do drużyny ówczesnego mistrza, bowiem jego marzeniem było wywalczenie pierwszego tytułu, jednak w sezonie 2002/2003 od „Nafciarzy” lepsze okazało się o 1 punkt Vive Kielce. Na pocieszenie Szmalowi został tytuł najlepszego bramkarza ligi. 12 kwietnia 2010 podpisał czteroletni kontrakt z Vive Targi Kielce, który będzie obowiązywał od 1 lipca 2011. Jednocześnie podjęto negocjacje, by zawodnik występował w barwach kieleckiego klubu już od początku sezonu 2010/2011, lecz z powodu zbyt wysokich żądań finansowych niemieckiego klubu wcześniejszy transfer nie doszedł do skutku. Dwukrotny Mistrz Polski w barwach Vive Targi Kielce w sezonach 2011/2012 i 2012/2013. W 2016 po raz pierwszy zdobył złoty medal Ligi Mistrzów z zespołem Vive Tauron Kielce.

Pytanie: Jak Szmal zapewnił sobie sprawny awans do kadry seniorskiej klubu?
Odpowiedź: był niezwykle pracowity, miał spory talent i robił znaczne postępy

Pytanie: Do jakiego klubu dołączył w 1997 roku?
Odpowiedź: Hutnika Kraków

Pytanie: Dlaczego Szmal po zakończeniu okresu edukacji zamieszkał w Krakowie?
Odpowiedź: w Zawadzkiem nie mógł znaleźć pracy

Pytanie: Z jaką drużyną udało mu się po raz pierwszy wygrać złoty medal Ligi Mistrzów?
Odpowiedź: Vive Tauron Kielce
1 Pułk Ułanów Krechowieckich

Po tych bojach pododdziały zostały zluzowane i przebazowane do Leszniowa, gdzie do drugiej połowy czerwca patrolowały rzekę Ikwę (największy dopływ Styru). 21 czerwca pułk otrzymał rozkaz wycofania się na linię Stanisławczyk – Rażniów. 27 czerwca pułk został podporządkowany 6 Dywizji Strzelców Polskich, a następnego dnia przeszedł do Gołogór i rozpoczął natarcie przez Wiśniowczyk na Dunajów. Pułk rozgromił kolumny wroga i ścigał go aż do Kozowej, którą wziął 2 lipca. Następnego dnia został połączony z 9 pułkiem ułanów w V Brygadę Jazdy pod dowództwem francuskiego pułkownika de Colbert. Z Kozowej pułk ruszył w kierunku na Zbrucz, 21 lipca zajął Podwłoczyska. Tam dowództwo brygady, przed odjazdem jednostki pociągiem do Łucka, objął dawny dowódca pułku płk Stefan Suszyński. Pułk zajął jeszcze Kryłów, Zdołbunów i 12 sierpnia 1919 odszedł do Annopola, gdzie po zawieszeniu broni pełnił służbę patrolową w rejonie Sławury. 22 września pułk został włączony do IV Brygady Jazdy i przybył do Horodnicy nad Słuczą. Od 8 października wrócił do V Brygady i do 25 października pełnił służbę rozpoznawczą w rejonie Sławury. Z rozkazu Naczelnego Dowództwa został przeniesiony na Pomorze.

Pytanie: Do jakiej dywizji włączono pułk 27 czerwca?
Odpowiedź: 6 Dywizji Strzelców Polskich

Pytanie: Kiedy zajęto Kozową?
Odpowiedź: 2 lipca

Pytanie: Jakie oddziały tworzyły V Brygadę Jazdy?
Odpowiedź: 1 Pułk Ułanów Krechowieckich oraz 9 pułk ułanów

Pytanie: Czy 1 Pułk Ułanów Krechowieckich kiedykolwiek stacjonował na pomorzu?
Odpowiedź: tak
Pająki

Jad: Zdecydowana większość pająków produkuje jad (jednym z wyjątków są koliściakowate), jednak jad tylko trzech procent z nich może być szkodliwy dla człowieka. Pająki posiadają dwa woreczkowate gruczoły jadowe, znajdujące się u podstawy ich szczękoczułek. U dużych pająków ciągną się one aż do rejonów głowy. Wyróżnia się dwa rodzaje jadu pajęczego – jad hemolityczny i jad neurotoksyczny. Jad neurotoksyczny atakuje układ nerwowy ofiary i jest obecny w większości jadów o działaniu śmiertelnym, natomiast jad hemolityczny powoduje uszkodzenie czerwonych krwinek, niszczy naczynia krwionośne.

Pytanie: Jaki typ pająków nie produkuje jadu?
Odpowiedź: koliściakowate

Pytanie: Ile gatunków pająków jest niebezpieczne dla człowieka?
Odpowiedź: trzech procent

Pytanie: Gdzie magazynowany jest jad pająków?
Odpowiedź: u podstawy ich szczękoczułek

Pytanie: Co niszczy jad neurotoksyczny?
Odpowiedź: układ nerwowy
Ole Einar Bjørndalen

W Pucharze Świata zadebiutował 18 marca 1993 roku w Kontiolahti, zajmując 29. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty (do sezonu 1997/1998 punktowało 25. najlepszych zawodników) wywalczył 15 stycznia 1994 roku w Ruhpolding, zajmując 17. miejsce w sprincie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 10 grudnia 1994 roku w Bad Gastein, kończąc rywalizację w biegu indywidualnym na drugiej pozycji. Rozdzielił tam innego Norwega - Jona Åge Tylduma i Rosjanina Aleksieja Kobielewa. W kolejnych startach jeszcze 178 razy stawał na podium, odnosząc przy tym 94 zwycięstwa. 35 razy był najlepszy w sprincie, 37 w biegu pościgowym, 14 razy wygrywał biegu ze startu masowego, a 8 razy triumfował w biegu indywidualnym. Ostatnie podium w zawodach tego cyklu wywalczył 12 lutego 2017 roku w Hochfilzen, zajmując trzecie miejsce w biegu pościgowym.

Pytanie: Podczas zawodów przeprowadzonych w jakiej miejscowości po raz pierwszy zdobył punkty Pucharu Świata?
Odpowiedź: Ruhpolding

Pytanie: W jakiej konkurencji wystartował podczas swojego debiutu na zawodach Pucharu Świata?
Odpowiedź: biegu indywidualnym

Pytanie: Ile razy udało mu się zająć pierwsze miejsce w poszczególnych konkurencjach biathlonu?
Odpowiedź: 35 razy był najlepszy w sprincie, 37 w biegu pościgowym, 14 razy wygrywał biegu ze startu masowego, a 8 razy triumfował w biegu indywidualnym

Pytanie: Kiedy po raz ostatni znalazł się w pierwszej trójce wyścigu?
Odpowiedź: 12 lutego 2017 roku