mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
ORP Admirał Dickman

Statek „Usierdnyj” zbudowano w 1916 roku. Został zdobyty 6 marca 1920 roku przez polskie wojsko na Prypeci koło Jurewicz i wcielony 4 kwietnia 1920 roku do Flotylli Pińskiej pod oznaczeniem H-2. W lipcu 1920 roku przekształcono go w statek uzbrojony „Pancerny 2”. Podczas polskiego odwrotu 21 lipca 1920 roku został spalony na mieliźnie na Prypeci koło Kaczanowicz. Następnie również podniesiony przez Sowietów, odholowany w rejon Mostów Wolańskich i samozatopiony tam w sierpniu 1920 roku, po czym wydobyty przez Pogotowie Techniczne Marynarki Wojennej. Opisany był wówczas jako będący w złym stanie, z wygiętymi burtami od pożaru, spalonym pokładem i nadbudówkami. Został przeznaczony do sprzedaży na przetargu materiału zdobycznego i demobilizowanego 25 września 1922 roku. Zdaniem Bartelskiego, prawdopodobnie został następnie przejęty lub zakupiony przez Marynarkę Wojenną zamiast „Leona”. Przy tym, w oficjalnych dokumentach polskich podawano, że „Admirał Dickman” był zbudowany w 1916 roku, co odpowiada „Usierdnemu”.

Pytanie: W którym roku zakończono konstrukcję jednostki "Usierdnyj"?
Odpowiedź: w 1916

Pytanie: Gdzie spłonęła jednostka w 1920 roku?
Odpowiedź: na mieliźnie na Prypeci koło Kaczanowicz

Pytanie: Kiedy wojsko polskie odbiło jednostkę?
Odpowiedź: 6 marca 1920

Pytanie: Do jakiej formacji wojskowej dołączono jednostkę w kwietniu 1920 roku?
Odpowiedź: do Flotylli Pińskiej
ORP Admirał Dickman

Na skutek rozkazu z 1922 roku, ORP „Admirał Dickman” wszedł do polskiej służby we Flotylli Pińskiej, klasyfikowany początkowo jako statek pancerny (mimo braku opancerzenia). Później określany był jako statek uzbrojony. W 1926 roku okręt został poddany modernizacji w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Pińsku, polegającej na kompletnej przebudowie z wymianą elementów konstrukcji na nowe. Wymieniono także kocioł i parową maszynę sterową. Zmieniono uzbrojenie z dwóch dział morskich kalibru 47 mm i trzech ciężkich karabinów maszynowych na dwie armaty wz. 1897 kalibru 75 mm w dużych maskach ochronnych i cztery ciężkie karabiny maszynowe. W skład uzbrojenia wchodziły też miny rzeczne typu Rybka. Okręt zaadaptowano do celów sztabowych. Z porównania zdjęć jednak wynika, że po uzbrojeniu w armaty 75 mm okręt miał zredukowane nadbudówki. Od sierpnia 1927 roku służył jako okręt dowódcy dywizjonu oraz Oddziału Łączności. Ponadto, do 31 sierpnia 1928 roku służył jako okręt dowódcy Flotylli i podczas ćwiczeń był na nim zaokrętowany jej dowódca Witold Zajączkowski. Mieściła się też na nim przychodnia lekarska, do czasu zaadaptowania statku „Generał Sosnkowski” na szpitalny w latach 30. Oddziałowi Łączności podlegała grupa kutrów meldunkowych. Według M. Borowiaka, w 1935 roku statek przezbrojono w dwa przeciwlotnicze nkm 13,2 mm i dwa ckm 7,92 mm.

Pytanie: Do jakiej kategorii zaliczano go na początku jego służby?
Odpowiedź: statku pancernego

Pytanie: Gdzie odbył się jego remont w 1926 roku?
Odpowiedź: w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Pińsku

Pytanie: Jakie zmiany w uzbrojeniu „Admirała Dickmana” zaszły w ramach modernizacji z 1926 roku?
Odpowiedź: Zmieniono uzbrojenie z dwóch dział morskich kalibru 47 mm i trzech ciężkich karabinów maszynowych na dwie armaty wz. 1897 kalibru 75 mm w dużych maskach ochronnych i cztery ciężkie karabiny maszynowe. W skład uzbrojenia wchodziły też miny rzeczne typu Rybka

Pytanie: Do jakiego momentu na pokładzie „Admirała Dickmana” znajdowała się przychodnia lekarska?
Odpowiedź: do czasu zaadaptowania statku „Generał Sosnkowski” na szpitalny w latach 30
Boeing 747

Samoloty wersji 100, 200 oraz 300 wyposażone były w kokpit dla trzech członków załogi: kapitana, pierwszego oficera oraz inżyniera pokładowego. Od lat dziewięćdziesiątych w wielu maszynach zamontowano nowoczesne urządzenia nawigacyjne, niekiedy zastępując sztuczny horyzont wyświetlaczem. W wersji 400 wprowadzono szklany kokpit początkowo wyposażony w ekrany CRT, później LCD. Dzięki automatyzacji załoga zredukowana została do dwóch osób. Samoloty 747-8 posiadają niemal identyczny kokpit jak 747-400.

Pytanie: Kto należał do załogi modeli 100, 200 i 300?
Odpowiedź: kapitan, pierwszy oficer oraz inżynier pokładowy

Pytanie: Z jakiego materiału zbudowany był kokpit w wariancie 400?
Odpowiedź: ze szkła

Pytanie: Co wpłynęło na zmniejszenie liczby załogantów do dwóch?
Odpowiedź: automatyzacja
Boeing 747

747SP (ang. Special Performance) to krótsza o blisko 15 metrów wersja o wydłużonym zasięgu. Zabierała mniej pasażerów niż wersje -100 i -200 (maksymalnie 440 pasażerów, normalnie około 290), ale zasięgiem dorównywała obecnym samolotom 747-400 (12 325 kilometrów). W służbie od 1976, ostatni egzemplarz dostarczony w 1989. Ogółem wybudowano 45 Boeingów 747SP. Pierwszy egzemplarz rozpoczął służbę w liniach PanAm 4 lutego 1976 roku. To właśnie linie Pan American World Airways były jego głównym odbiorcą.

Pytanie: Ilu pasażerów mogło wejść na pokład 747SP?
Odpowiedź: 440

Pytanie: Jaki był maksymalny zasięg 747SP?
Odpowiedź: 12 325 kilometrów

Pytanie: W którym roku pierwszy samolot 747SP wszedł do służby?
Odpowiedź: 1976

Pytanie: Jakie linie lotnicze debiutowały w obsłudze 747SP?
Odpowiedź: Pan American World Airways
Łotr 1. Gwiezdne wojny – historie

Na Yavin 4 odbywa się posiedzenie Rady Sojuszu Rebelii. Jyn chce wykraść plany Gwiazdy Śmierci, lecz nie zyskuje poparcia Rady. Sfrustrowana Jyn szuka ochotników, którzy jej pomogą. Wraz z grupą rebeliantów oraz K-2SO, Bodhim, Chirrutem, Bazem i Cassianem, udają się na Scarif skradzionym imperialnym statkiem, którego nazywają Łotr 1. Jyn oraz Cassian zdobywają imperialne mundury i razem z K-2SO wchodzą do bazy. Pozostali bohaterowie odwracają uwagę. Dochodzi do bitwy, o której dowiaduje się flota Rebelii. Admirał Raddus postanawia wesprzeć Łotra 1 i wysyła swoje statki. Bodhi Rook ginie od wybuchu granatu po tym jak poinformował Radussa, że Jyn i Cassian nie będą mogli przesłać planów, jeśli osłony otaczające planetę nie zostaną wyłączone. K-2SO odpiera atak szturmowców, poświęca się, by umożliwić Jyn i Cassianowi zdobycie planów. Erso i Andor wpadają w zasadzkę Krennika. Jyn zdobywa plany, a Cassian zostaje postrzelony i spada w otchłań.

Pytanie: Na jakiej planecie doszło do spotkania Rady?
Odpowiedź: Yavin 4

Pytanie: Co planuje zdobyć Jyn?
Odpowiedź: plany Gwiazdy Śmierci

Pytanie: Czy Rada akceptuje plan Jyn?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaka była przyczyna zgonu Rooka?
Odpowiedź: wybuch granatu
Łotr 1. Gwiezdne wojny – historie

Chirrut i Baze zostają zastrzeleni przez szturmowców po tym, jak udaje im się dezaktywować osłony. Większość rebeliantów zginęło. Krennic trzyma Jyn na muszce i ogłasza, że Imperium wygrało bitwę. Niespodziewanie pojawia się ranny Cassian, który strzela do Orsona. Jyn przesyła admirałowi Raddusowi plany. Na orbicie pojawia się Gwiazda Śmierci. Tarkin rozkazuje zniszczyć bazę na Scarif. Superbroń strzela laserem, Krennic ginie natychmiastowo, a Jyn i Cassian umierają w swoich objęciach od fali uderzeniowej.

Pytanie: Jakie wydarzenie poprzedza bezpośrednio śmierć Chirruta i Baze'a?
Odpowiedź: dezaktywacja osłon

Pytanie: Do kogo celował Krennic, oznajmiając zwycięstwo Imperium?
Odpowiedź: Jyn

Pytanie: Co według rozkazu Tarkina ma stać się z bazą na Scarif?
Odpowiedź: ma zostać zniszczona

Pytanie: Jaka była przyczyna śmierci Jyn i Cassiana?
Odpowiedź: fala uderzeniowa
Al Capone

Capone cały czas pracował dla Yale’a. Przed przeprowadzką do Chicago prawdopodobnie dokonał co najmniej dwóch zabójstw. Z Nowego Jorku uciekł, aby uniknąć zemsty Williama Lovetta, szefa irlandzkiego gangu White Hand Gang. Ścigał on Capone za zranienie jednego z jego podwładnych. Capone był już wcześniej znany w Chicago, został tam bowiem poprzednio wysłany przez Yale’a, aby pomóc Jamesowi Colosimo w usunięciu grupy Black Hand, zajmującej się wymuszeniami i ściąganiem haraczy. Capone zaczął pracować dla Colosimo, a jego bezpośrednim przełożonym został Johnny Torrio, także pochodzący z Brooklynu.

Pytanie: Ile osób mógł zamordować gangster przed udaniem się do Chicago?
Odpowiedź: co najmniej dwie

Pytanie: Dlaczego gangster opuścił Nowy Jork?
Odpowiedź: aby uniknąć zemsty Williama Lovetta

Pytanie: Do jakiej grupy należał Lovett?
Odpowiedź: White Hand Gang

Pytanie: Jaką przysługę miał wyświadczyć gangster Colosimo?
Odpowiedź: pomóc w usunięciu grupy Black Hand
Al Capone

W maju 1923 po tym, jak wybory na burmistrza Chicago wygrał William Emmett Dever, władze podjęły bardziej zdecydowane działania przeciwko działalności przestępczej na terenie miasta. Capone musiał przenieść swoją kwaterę poza granice Chicago, do Cicero. Postanowił też opanować władze miasteczka. W 1924 roku odbyły się tam wybory na stanowisko burmistrza miasta. Kandydat popierany przez Capone wygrał z ogromną przewagą, głównie dzięki zastraszaniu wyborców. Kilka tygodni później nowy burmistrz niespodziewanie oświadczył, że wygoni gangstera z miasta. Capone spotkał się z nim i osobiście znokautował go na schodach prowadzących do ratusza.

Pytanie: Co było impulsem do wzmocnienia w 1923 roku przez władze Chicago przeciwdziałania przestępczości?
Odpowiedź: wygrana Williama Emmetta Devera

Pytanie: Gdzie Capone założył nową kwaterę w 1923 roku?
Odpowiedź: do Cicero

Pytanie: Z jakiego powodu kandydat wspierany przez Capone wygrał wybory miażdżącą przewagą?
Odpowiedź: dzięki zastraszaniu wyborców

Pytanie: Jakie działania wspieranego przez Capone prezydenta, nie przypadły gangsterowi do gustu?
Odpowiedź: Oświadczenie o planowanym wygonieniu Capone z miasta
Droga ekspresowa S52 (Polska)

Jej przebieg jeszcze nie jest ustalony za sprawą Wadowic, które chcą poprowadzenia tej drogi po terenach objętych ochroną Natura 2000. Większość stron biorących udział w projekcie „Beskidzka Droga Integracyjna” jest przeciwna temu przebiegowi drogi i chce jej przebiegu określonego przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad – oddział w Krakowie. Możliwe, że droga ekspresowa S52 będzie budowana etapami (styczeń 2016), a etap dotyczący drogi w Wadowicach nie zostanie zrealizowany, i w związku z tym będzie nieciągłość w Wadowicach za sprawą przejścia trasy na obecną DK52.

Pytanie: Którędy miałaby przebiegać trasa zgodnie z rekomendacją Wadowic?
Odpowiedź: po terenach objętych ochroną Natura 2000
Kopalnia Szarlej

W 1828 w wyniku spadku ceny cynku kopalnia ograniczyła liczebność załogi do ¼ stanu wyjściowego, ponadto pracownikom obniżono wynagrodzenia o połowę. Pierwsza wysokoprężna parowa maszyna odwadniająca została zainstalowana w kopalni w 1834 roku, a w latach 40. XIX wieku zbudowano pierwszą płuczkę mechaniczną.
Do lat 30. XIX wieku kopalnia dostarczała więcej galmanu niż wszystkie pozostałe w regionie. Do 1845 roku była to najbardziej dochodowa kopalnia galmanu (w 1845 roku kopalnia zapewniła 3 086 760 talarów zysku), przyniosła 66,3% ogólnego dochodu z kopalń galmanu w regionie, a udziały kopalni były sprzedawane po bardzo wysokiej cenie. Natrafiano także na niewyeksploatowaną wcześniej galenę. W 1853 roku wydobycie rudy ołowianej w Szarleju wyniosło 22,5% wydobycia regionu i było największe po kopalni Fryderyk (zob. Zabytkowa Kopalnia Srebra). Pierwszy milion cetnarów wydobyto w 1856 roku. W 1858 roku w kopalni Szarlej wydobyto 1 090 733 centary galmanu przy zatrudnieniu 997 osób. Roczne wydobycie galmanu w kopalni dochodziło do 1,5 mln cetnarów (około 77 tys. ton). Urobek z niej trafiał do huty Paweł (Paulshütte) koło Mysłowic.

Pytanie: Dlaczego pracownicy kopalni dostali mniejsze wypłaty? 
Odpowiedź: w wyniku spadku ceny cynku

Pytanie: Jaką maszynę zainstalowano w kopalni w 1834 roku?
Odpowiedź: odwadniającą

Pytanie: Co zainstalowano w kopalni w latach 40. XIX wieku?
Odpowiedź: pierwszą płuczkę mechaniczną

Pytanie: Jaki surowiec był w sporej ilości wydobywany w Kopalni Szarlej do 1845 roku?
Odpowiedź: galmanu
Gerd Müller

W latach 1966–1974 rozegrał 62 mecze w reprezentacji, w której strzelił 68 goli, co czyni go drugim najlepszym strzelcem w historii (zaraz po Miroslavie Klose, który po 40 latach pobił rekord). Karierę reprezentacyjną zakończył strzelając zwycięską bramkę w meczu finałowym MŚ 1974. Skutecznością wykazywał się także w Bundeslidze, strzelając 365 bramek w 427 spotkaniach. Król strzelców mistrzostw świata w Meksyku (10 bramek, łącznie w dwóch turniejach finałowych – MŚ 1970 i MŚ 1974 – 14 razy pokonywał bramkarza rywali) oraz turnieju finałowego ME 1972 (4 bramki – z 11 trafieniami na koncie był najlepszym strzelcem całej edycji).

Pytanie: Kto został najlepszym strzelcem w historii?
Odpowiedź: Miroslav Klose

Pytanie: W którym roku zakończył karierę?
Odpowiedź: 1974

Pytanie: Ile spotkań rozegrał w Bundeslidze?
Odpowiedź: 427

Pytanie: Czy został królem strzelców?
Odpowiedź: tak
Reprezentacja Meksyku w piłce nożnej mężczyzn

Jeszcze w 1978 roku drużyna meksykańska z mało jeszcze znanym Hugo Sánchezem w składzie, odgrywała rolę wyłącznie dostarczyciela punktów. Począwszy od lat 80. dzięki zainwestowaniu dużych pieniędzy w ligę oraz przejęciu przez reprezentację wzorców z futbolu brazylijskiego, obserwujemy stopniowy wzrost poziomu piłki meksykańskiej, czego dowodem udane występy reprezentacji w mistrzostwach świata i, przede wszystkim, jej dominacja na kontynencie północnoamerykańskim (w rozgrywanym od 1991 roku Złotym Pucharze CONCACAF triumfowała ośmiokrotnie, raz zajęła drugie miejsce, trzykrotnie była trzecia, trzykrotnie również kończyła rozgrywki na ćwierćfinale). Od 1993 roku Meksyk zapraszany jest do rywalizacji o Copa América. W mistrzostwach Ameryki Południowej dwa razy grał w finale tej imprezy (1993, 2001) zajmując ostatecznie drugie miejsce, trzykrotnie zaś zajął trzecie miejsce (1997, 1999, 2007).

Pytanie: Czemu w latach 80. nastąpił rozwój piłki nożnej w Meksyku?
Odpowiedź: dzięki zainwestowaniu dużych pieniędzy w ligę oraz przejęciu przez reprezentację wzorców z futbolu brazylijskiego

Pytanie: W którym roku odbyły się pierwsze zawody Złotego Pucharu CONCACAF?
Odpowiedź: w 1991

Pytanie: Ile razy meksykańska reprezentacja odniosła zwycięstwo w pucharze CONCACAF?
Odpowiedź: ośmiokrotnie

Pytanie: W którym roku reprezentacja meksykańska po raz pierwszy uczestniczyła w Copa América?
Odpowiedź: w 1993
Grecja na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010

Na igrzyskach w Vancouver wystąpiło dwoje greckich biathlonistów – jeden mężczyzna i jedna kobieta. Panajota Tsakiri zajęła 86. miejsce w sprincie, wyprzedzając dwie zawodniczki – Victorię Padial z Hiszpanii oraz Tanję Karišik z Bośni i Hercegowiny. W biegu na 15 kilometrów Tsakiri była 85., ponownie pokonując te same biathlonistki. W rywalizacji mężczyzn Grecję reprezentował Atanasios Tsakiris, który jako jedyny nie ukończył biegu sprinterskiego na 10 kilometrów i nie został sklasyfikowany. Po drugim strzelaniu zajmował 87. miejsce w stawce 88 zawodników. W biegu na 20 kilometrów Grek zajął 80. miejsce, tym samym wyprzedzając ośmiu zawodników. Do zwycięzcy zawodów – Emila Hegle Svendsena – stracił 9 minut i 19,6 sekundy.

Pytanie: Ilu biathlonistów z Grecji wystąpiło na olimpiadzie?
Odpowiedź: dwóch

Pytanie: Na której pozycji uplasowała się Tsakiri w konkurencji sprintu?
Odpowiedź: 86

Pytanie: Kto wystąpił jako przedstawiciel Grecji w męskich konkurencjach?
Odpowiedź: Atanasios Tsakiris

Pytanie: W jakiej konkurencji Tsakiri zajęła 85. miejsce?
Odpowiedź: W biegu na 15 kilometrów

Pytanie: Ile osób dobiegło do mety po Tsakirisie w konkurencji na dystansie 20 km?
Odpowiedź: osiem
GFW Super X Cup (2017)

W pierwszym meczu ćwierćfinałowym Dezmond Xavier zwyciężył Idrisa Abrahama za pomocą Final Flashu z narożnika. W drugiej walce skonfrontowali się ze sobą ACH oraz Andrew Everett, który mimo dominacji w pojedynku przegrał z przeciwnikiem po przyjęciu Brainbustera. Trzecie starcie stoczyli Drago i Sammy Guevara. Reprezentant AAA wykonał na młodym zawodniku Wrestle Circus Blockbuster DDT i przeszedł do następnej rundy. Taiji Ishimori wygrał ostatni mecz ćwierćfinałowy z Daveym Richardsem, kończąc potyczkę akcją o nazwie 450 Splash.

Pytanie: Kto wygrał starcie w pierwszym spotkaniu w ćwierćfinale?
Odpowiedź: Dezmond Xavier

Pytanie: Pomiędzy jakimi zawodnikami odbyło się drugie ćwierćfinałowe spotkanie?
Odpowiedź: pomiędzy ACH i Andrew Everettem

Pytanie: Kto spotkał się w trzecim spotkaniu ćwierćfinałowym?
Odpowiedź: Drago i Sammy Guevara

Pytanie: Jaki ruch Ishimoriego spowodował, że zwyciężył on swój mecz ćwierćfinałowy?
Odpowiedź: 450 Splash

Pytanie: Z kim Ischimori zmierzył się w ćwierćfinale?
Odpowiedź: z Daveym Richardsem
Krąpielowate

Botanikami, którzy w XVIII i XIX wieku zajmowali się roślinami z rodzaju krąpiel, byli między innymi: Joseph Gärtner (w 1788 roku opisał Tacca pinnatifolia, obecnie uznawaną za synonim krąpieli pierzastodzielnej), John Ker Gawler (w 1812 roku opisał krąpiel całolistną T. integrifolia), Karl von Blume (opisał krąpiel dłoniastą w 1827) i Berthold Seemann (w 1866 opisał 6 gatunków, z których dwa: T. maculata i T. parkeri są akceptowane współcześnie). W XX wieku szczególny udział w badaniach nad roślinami z tego rodzaju miał Engbert Drenth, który w roku 1973 w czasopiśmie Blumea opublikował jedyną rewizję taksonomiczną rodzaju krąpiel, opisując 3 nowe gatunki tych roślin. Ostatnim odkrytym gatunkiem tej rośliny jest Tacca ampliplacenta, opisana w 2008 roku przez botaników chińskich.

Pytanie: W którym wieku Blume opisał jeden z gatunków krąpieli?
Odpowiedź: XIX

Pytanie: Ile nowych gatunków krąpieli opisał Drenth?
Odpowiedź: 3

Pytanie: Czy wszystkie gatunki opisane przez Seemanna są uznawane do dziś?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Przez kogo została opisana krąpiel całolistna?
Odpowiedź: Johna Kera Gawlera
Krąpielowate

U roślin z rodzaju krąpiel wyróżnia się dwie formy rozwoju owoców. U niektórych gatunków (np. krąpiel całolistna, krąpiel Chantriera, Tacca palmatifida) po zapłodnieniu kwiatów głąbik zgina się i owocostan rozwija na powierzchni podłoża. Gatunki te tworzą jagody w ciemnych barwach, o mięsistej owocni i słodkim smaku, które prawdopodobnie stanowią pożywienie niewielkich ssaków, np. gryzoni, które są odpowiedzialne za rozprzestrzenianie nasion tych roślin. W przypadku drugiej grupy gatunków owocostan rozwija się na wzniesionym głąbiku, a owocami są torebki o jasnych, jaskrawych kolorach (pomarańczowym, np. u krąpieli dłoniastej, lub żółtym u krąpieli pierzastodzielnej). Na podstawie tych dwóch typów rozwoju w przeszłości w ramach rodzaju wyróżniano dwa podrodzaje Tacca (jagody) i Schizocapsa (torebki).

Pytanie: Jak rozwijają się owoce krąpieli Chantriera?
Odpowiedź: głąbik zgina się i owocostan rozwija na powierzchni podłoża

Pytanie: Czym charakteryzują się jagody Tacca palmatifida?
Odpowiedź: ciemną barwą, mięsistą owocnią i słodkim smakiem

Pytanie: Jakie między innymi stworzenia przyczyniają się do rozprzestrzeniania nasion krąpielowatych?
Odpowiedź: gryzonie

Pytanie: Jaki kolor torebek ma krąpiel dłoniasta?
Odpowiedź: pomarańczowy
Diakon (mormonizm)

Najwcześniejszy przekaz mówiący o wyświęceniu diakonów pochodzi z 25 października 1831, kiedy diakonem został między innymi niejaki Titus Billings. Pierwotnie urząd ten, wraz z innymi urzędami w kapłaństwie Aarona, przeznaczony był dla dorosłych mężczyzn (do 1846). W kolejnych dekadach miały miejsce wielorakie próby znalezienia dlań właściwego miejsca i formy w obrębie wciąż kształtującego się mormońskiego kapłaństwa. W związku z tym, że kapłaństwo Melchidezeka uprawnia jednocześnie do wykonywania wszelkich zadań przypisanych kapłaństwu Aarona, szybko rozpowszechniła się praktyka wyświęcania i ustanawiana na urzędy w kapłaństwie Aarona, w tym na urząd diakona, mężczyzn posiadających kapłaństwo Melchizedeka. Za prezydentury Brighama Younga (1847-1877) o ogromną część pracy diakona w Utah dbano w taki właśnie sposób. W tym też okresie występowali też tymczasowi diakoni, którzy mogli być też tymczasowymi nauczycielami czy kapłanami.

Pytanie: W jakich latach Young zajmował stanowisko prezydenta?
Odpowiedź: 1847-1877

Pytanie: Z którego roku pochodzi pierwszy dokument mówiący o wyświęceniu diakonów?
Odpowiedź: 1831

Pytanie: Kto został wyświęcony na diakona w 1831 roku?
Odpowiedź: Titus Billings

Pytanie: Kto mógł zostać diakonem?
Odpowiedź: Dorosły mężczyzna

Pytanie: Jakie dodatkowe funkcje mogli pełnić diakoni?
Odpowiedź: mogli być też tymczasowymi nauczycielami czy kapłanami
Diakon (mormonizm)

Bruce R. McConkie, członek Kworum Dwunastu Apostołów oraz specjalista w zakresie mormońskiej doktryny, zauważył, że urząd diakona, choć najniższy w porządku kapłańskim występującym w Kościele, jest niemniej świętym i wysokim urzędem w Królestwie Bożym. Obecne umiejscowienie diakonów wyjaśniał, powołując się na współczesne potrzeby duszpasterskie, jak również utrwaloną w praktyce tradycję Kościoła. Przydawał niemniej tym czynnikom o charakterze zasadniczo administracyjnym znaczącą teologiczną podbudowę. Postrzegał je bowiem jako potwierdzone pod natchnieniem Ducha Świętego przez tych, którzy dzierżą klucze kapłaństwa.

Pytanie: Jaką opinię na temat istotności tego stanowiska w Kościele posiadał Bruce McConkie?
Odpowiedź: zauważył, że urząd diakona, choć najniższy w porządku kapłańskim występującym w Kościele, jest niemniej świętym i wysokim urzędem w Królestwie Bożym

Pytanie: Na jakie aspekty powoływał się Bruce R. McConkie, próbując tłumaczyć współczesną pozycję diakonów?
Odpowiedź: współczesne potrzeby duszpasterskie, jak również utrwaloną w praktyce tradycję Kościoła

Pytanie: Jak Bruce R. McConkie postrzegał związane z urzędem diakona czynniki o charakterze administracyjnym?
Odpowiedź: jako potwierdzone pod natchnieniem Ducha Świętego przez tych, którzy dzierżą klucze kapłaństwa

Pytanie: W jakim obszarze związanym z religią specjalizował się McConkie?
Odpowiedź: mormońskiej doktrynie
Bydgoszcz

Najważniejszą organizacją prowadzącą działalność regionalną jest Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy powołane w 1923. Kontynuuje ono tradycje powstałego w 1832 Towarzystwa Upiększania Miasta Bydgoszczy. TMMB wydaje wiele wydawnictw poświęconych miastu (m.in. monumentalny wielojęzyczny album „Bo to jest Bydgoszcz”, album „Papież Jan Paweł II w Bydgoszczy”, „Muzyczna Bydgoszcz” oraz periodyki: „Kronika Bydgoska” – od 1967 – i „Kalendarz Bydgoski” – od 1968), organizuje liczne koncerty, konkursy dla bydgoszczan, troszczy się o ochronę miejsc pamięci i zabytków. Za pomocą szkolnych kół popularyzuje wiedzę o tradycjach Bydgoszczy wśród młodych mieszkańców miasta. W Bydgoszczy funkcjonują także inne stowarzyszenia popularyzujące literaturę, sztukę oraz kulturę innych krajów i regionów świata, m.in.: Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział Bydgoszcz, Galeria Autorska Jana Kaji i Jacka Solińskiego, Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Francuskiej, Towarzystwo Polsko-Austriackie, Włoskie, Niemieckie, Nigeryjskie, Norweskie, Koreańskie i wiele innych.

Pytanie: Działalność jakiej organizacji stanowi inspirację i wzór dla Towarzystwa Miłośników Miasta?
Odpowiedź: Towarzystwa Upiększania Miasta Bydgoszczy

Pytanie: Czy TMMB prowadzi działalność w placówkach edukacyjnych?
Odpowiedź: tak
Bydgoszcz

W Bydgoszczy mieści się Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej (jeden z 16 w kraju), któremu podlega 10 jednostek organizacyjnych, w tym 3 areszty śledcze (Bydgoszcz, Toruń, Chojnice) i 7 zakładów karnych (Bydgoszcz, Grudziądz 2x, Inowrocław, Koronowo, Potulice, Włocławek). W Bydgoszczy znajduje się areszt śledczy (Wały Jagiellońskie 4) oraz Zakład Karny Bydgoszcz-Fordon (1853–1984 dla kobiet, 1984-2021 dla mężczyzn, od grudnia 2021 jako Oddział Zewnętrzny w Bydgoszczy-Fordonie Aresztu Śledczezgo w Bydgoszczy).

Pytanie: Ile zakładów karnych mieści się w Grudziądzu?
Odpowiedź: Dwa

Pytanie: Na jakiej ulicy znajduje się areszt śledczy w Bydgoszczy?
Odpowiedź: Wały Jagiellońskie 4