mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Antonio Conte

Latem 1991 został kupiony za 7 milionów lirów do Juventusu, a 17 listopada 1991 debiutował w koszulce Juve w meczu derbowym z Torino FC. Z Juventusem odnosił wiele sukcesów, między innymi pięć razy zdobył mistrzostwo Włoch, w 1993 roku wygrał Puchar UEFA, a w 1996 Ligę Mistrzów. W 1996 roku, po odejściu Gianluki Viallego i Fabrizia Ravanellego, został kapitanem drużyny. W sezonie 2001/02 przez coraz rzadsze wychodzenie w podstawowym składzie Juventusu stracił opaskę kapitana na rzecz Alessandra Del Piero. 4 kwietnia 2004 r. rozegrał ostatni mecz w Serie A na San Siro przeciwko Interowi (3:2) i w tym samym roku zakończył karierę zawodniczą.

Pytanie: Jaką kwotę zapłacił za niego klub Juventus Turyn?
Odpowiedź: 7 milionów lirów

Pytanie: W jakim spotkaniu po raz pierwszy wystąpił w barwach Juventusu?
Odpowiedź: meczu derbowym z Torino FC

Pytanie: Jaki tytuł udało mu się uzyskać pięciokrotnie podczas jego kariery w Juventusie?
Odpowiedź: mistrzostwo Włoch

Pytanie: Z jakiego powodu przestał pełnić funkcję kapitana Juventusu?
Odpowiedź: przez coraz rzadsze wychodzenie w podstawowym składzie
DAMS GD-01

W październiku 1995 DAMS GD-01 był testowany przez Comasa i Lammersa na torze Circuit Paul Ricard. Samochód z powodu przestarzałego nadwozia i niedostatków w aerodynamice był powolny, a zespół chcąc myśleć o debiucie i udanych wynikach w sezonie 1996 musiał gruntownie rozwinąć model, zwłaszcza że w 1996 planowano zainaugurować regułę 107%. Starania Driota o zebranie odpowiedniego budżetu na sezon 1996 nie powiodły się i DAMS przekroczył termin zgłoszeń na 1996 rok. Driot miał nadzieję na starty w sezonie 1997, ale z uwagi na brak pieniędzy, starzejący się projekt modelu GD-01 oraz upadek w tym czasie takich zespołów jak Simtek, Pacific czy Forti, nie wysłał zgłoszenia.

Pytanie: Kto podjął się ewaluacji modelu GD-01?
Odpowiedź: Comas i Lammers

Pytanie: Dlaczego model GD-01 nie spełniał wymagań testujących?
Odpowiedź: z powodu przestarzałego nadwozia i niedostatków w aerodynamice był powolny

Pytanie: Jaką nazwę nosi zespół, który skonstruował model GD-01?
Odpowiedź: DAMS

Pytanie: Gdzie Commas i Lammers wypróbowywali model GD-01?
Odpowiedź: na torze Circuit Paul Ricard
Siarka

Siarka jest coraz częściej używana jako składnik nawozów mineralnych. Najważniejszą postacią siarki na nawozy sztuczne jest siarczan wapnia. Pierwiastkowa siarka jest hydrofobowa, stąd też nie może być bezpośrednio wykorzystywana przez rośliny. Bakterie glebowe przekształcają siarkę w rozpuszczalne pochodne. Siarka również poprawia efektywność wykorzystania innych podstawowych składników odżywczych, zwłaszcza azotu i fosforu. Biologicznie wytwarzane cząsteczki siarki są hydrofilowe z faktu posiadania biopolimerowej powłoki. Zapotrzebowanie roślin na siarkę jest zbliżone do zapotrzebowania roślin na fosfor. W Polsce produkcją nawozów sztucznych z zawartością siarki zajmuje się m.in. Grupa Azoty.

Pytanie: W jakiej formie najczęściej wykorzystuje się siarkę w nawozach? 
Odpowiedź: siarczanu wapnia

Pytanie: Jaka właściwość siarki w formie pierwiastkowej sprawia, że ta nie nadaje się do użytkowania przez rośliny?
Odpowiedź: hydrofobowość

Pytanie: W co modyfikowana jest siarka przez bakterie glebowe?
Odpowiedź: w rozpuszczalne pochodne

Pytanie: Jakiego pierwiastka rośliny potrzebują w podobnej ilości do siarki?
Odpowiedź: fosforu
Guniak czerwczyk

Gatunek ten różni się od Amphimallon ochraceum dłuższymi włoskami na pygidium. Samiec guniaka czerwczyka różni się od A. ochraceum ponadto silniejszym owłosieniem tarczki, które przykrywa całą lub większą jej część oraz długimi i miękkimi szczecinkami na krawędziach pokryw. Od A. falleni samiec guniaka czerwczyka różni się wydłużonym clavus, długości od 1,57 mm do ponad 2 mm, punktami na pygidium tarkowatymi czy zmarszczkowatymi (rzadko prostymi jak u A. falleni), a przednimi goleniami częściej jednozębnymi (u A. falleni przeważają osobniki z 2-3 zębami).

Pytanie: Czy samiec guniaka czerwczyka ma owłosioną tarczkę?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile zębów posiadają osobniki A. falleni?
Odpowiedź: 2-3
Rzekotka drzewna

Płeć determinowana jest genetycznie. Hemizygotyczne są samce, co potwierdzono poprzez badania nieulegającego rekombinacji locus WHA 5-22A. Chromosom płciowy przypomina chromosom 1 platany szponiastej. Brelsford et al w 2013 znaleźli 13 wspólnych markerów. System determinacji płci u rzekotki drzewnej liczy sobie przynajmniej 5 milionów lat. Występują chromosomy X i Y, bardzo podobne do siebie. Świadczy to o tym, że w tym czasie musiały zachodzić rekombinacje, które zapobiegły degeneracji chromosomu Y, spowodowanej brakiem rekombinacji obserwowanym u ssaków. Rzekotka drzewna odziedziczyła je po przodku wspólnym z Hyla intermedia. Badania zespołu Stöck dowodzą, że to właśnie zachodzące co jakiś czas rekombinacje, a nie epizody odwrócenia systemu determinacji płci utrzymały chromosom Y. W rezultacie chromosomy płci, które ewidentnie jawią się badaczom jako nowe (w momencie podziału linii rzekotki drzewnej, Hyla intermedia i Hyla molleri nie były one jeszcze zróżnicowane) noszą na sobie bardzo stare geny. Za gen determinujący płeć uchodzi choćby Dmrt1. Rekombinacja chromosomu Y zatrzymała się jeszcze przed powstaniem współczesnego gatunku. Wskazano kilka różnych niepodlegających rekombinacji haplotypów tego chromosomu. Mimo licznych krzyżówek laboratoryjnych rekombinacji nie udawało się zaobserwować u samców. Zespołowi Dufresnesa udało się zaobserwować w ograniczonym zakresie i to głównie u płazów z południowych Bałkanów bądź wybrzeża Adriatyku. Populacje zamieszkujące refugium na Bałkanach cechują się częstszą rekombinacją chromosomów płciowych, niż rzekotki żyjące na północ i na zachód – w tych populacjach, młodszych od bałkańskich, nie występuje ona w ogóle. Populacja pannońskie wykazują w tym względzie cechy pośrednie.

Pytanie: Jakie chromosomy posiadają rzekotki drzewne?
Odpowiedź: X i Y

Pytanie: W jaki sposób przypisana jest płeć rzekotki drzewnej? 
Odpowiedź: genetycznie

Pytanie: Czy nowe chromosomy płci u rzekotki drzewnej mają w sobie stare geny?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile lat ma system determinacji płci u rzekotki drzewnej?
Odpowiedź: 5 milionów

Pytanie: Czy rzekotki drzewne zamieszkują obszar Bałkanów?
Odpowiedź: tak
Rzekotka drzewna

Od rzekotki śródziemnomorskiej rzekotkę drzewną odróżnia się po ciemnym pasie biegnącym aż do bioder, u H. meridionalis kończącym się u nasady ramienia (u osobników młodych mogą przechodzić na boki tułowia). Dodatkowo rzekotki śródziemnomorskie są nieco większe i często cechują się jaśniejszą zielenią grzbietu. Samce mają też podłużny fałd na worku rezonansowym, niespotykany u rzekotki drzewnej, na skutek którego rechot staje się głębszy i wolniejszy. Zapobiega to też krzyżowaniu się obu gatunków.

Pytanie: Jaka cecha jej wyglądu, związana z ubarwieniem, pozwala odróżnić ją od rzekotki śródziemnomorskiej?
Odpowiedź: ciemny pas biegnący aż do bioder

Pytanie: W którym miejscu kończy się u rzekotki śródziemnomorskiej ciemny pas?
Odpowiedź: u nasady ramienia

Pytanie: Czy rzekotka drzewna jest mniejsza od przedstawicieli H. meridionalis?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co sprawia, że osobniki rzekotki drzewnej nie mogą się krzyżować z osobnikami rzekotki śródziemnomorskiej?
Odpowiedź: fałd na worku rezonansowym
Dupuy de Lôme (1890)

Głównym konstruktorem krążownika został Louis de Bussy (będący jednym z członków Rady Prac). Projekt wstępny okrętu o wyporności 6296,26 ton powstał już do października 1887 roku. Uzbrojenie główne zostało w nim nietypowo rozmieszczone: dwa działa 194 mm zostały umieszczone w barbetach na śródokręciu, rozsuniętych na burty, z teoretyczną możliwością strzelania wprost do przodu i tyłu przez obie armaty. Sześć dział 164 mm zostało natomiast rozmieszczone w dwóch trzydziałowych grupach na dziobie i rufie, z tego środkowe działo wyżej w barbecie, a dwa boczne w kazamatach. W ten sposób w większości kierunków mogło strzelać ogółem 5 dział. Konstruktor zdecydował się na napęd trzyśrubowy, z tego przy prędkości ekonomicznej miała pracować tylko śruba środkowa, dla zwiększenia zasięgu pływania. Okręt otrzymał nazwę na cześć wybitnego francuskiego inżyniera okrętowego Henriego Dupuy de Lôme (1816–1885), konstruktora m.in. okrętów „Napoléon” i „Gloire”. Jego nazwa zapisywana bywała także, zwłaszcza w starszych źródłach: „Dupuy-de-Lôme”.

Pytanie: Do jakiego grupy należał kluczowy projektant okrętu?
Odpowiedź: Rady Prac

Pytanie: Jaką wypornością cechował się krążownik?
Odpowiedź: 6296,26 ton

Pytanie: Jaki napęd został zamocowany w krążowniku?
Odpowiedź: trzyśrubowy
Dupuy de Lôme (1890)

„Dupuy de Lôme” stanowił krok naprzód w rozwoju krążowników pancernych, będąc pierwszym okrętem odchodzącym od słabo chronionych krążowników z wąskim pasem pancernym (ang. belted cruiser) w stronę bardziej odpornych jednostek o rozległym pancerzu. W czasie budowy okręt budził duże zainteresowanie specjalistów wszystkich potęg morskich. Wprawdzie koncepcja krążowników z kadłubem całkowicie opancerzonym w części nadwodnej przeciw pociskom wybuchowym nie była kontynuowana, głównie z powodu masy, lecz w dalszych konstrukcjach zaczęto przykładać większą wagę do rozległości opancerzenia. Budowane później jednostki miały przy tym zróżnicowaną grubość opancerzenia, co zwiększało odporność także przeciw pociskom przeciwpancernym, która w przypadku „Dupuy de Lôme” była na średnim poziomie. Nowoczesne w „Dupuy de Lôme” było również rozmieszczenie całej artylerii głównej w wieżach, co zapewniało lepszą ochronę, niż w przypadku dział z maskami pancernymi i pozwalało na uniknięcie częstej wady dział w kazamatach burtowych, jaką było ich zalewanie przy złej pogodzie.

Pytanie: Dlaczego statek ten pełnił istotną rolę w rozwoju krążowników pancernych?
Odpowiedź: był pierwszym okrętem odchodzącym od słabo chronionych krążowników z wąskim pasem pancernym (ang. belted cruiser) w stronę bardziej odpornych jednostek o rozległym pancerzu

Pytanie: Dlaczego przede wszystkim nie kontynuowano tworzenia okrętów z w pełni opancerzonym kadłubem?
Odpowiedź: z powodu masy

Pytanie: Co sprawiało, że kolejne krążowniki były bardziej wytrzymałe przeciwko pociskom przeciwpancernym?
Odpowiedź: zróżnicowana grubość opancerzenia

Pytanie: Jaki aspekt konstrukcyjny tego krążownika chronił działa przed zalaniem?
Odpowiedź: rozmieszczenie całej artylerii głównej w wieżach
Tuvalu na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008

Tuvalu w lekkoatletyce reprezentowało dwoje zawodników – jeden mężczyzna i jedna kobieta. Każde z nich wystartowało w jednej konkurencji. Początkowo Asenate Manoa i Okilani Tinilau nie zakwalifikowali się do udziału w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008, gdyż nie uzyskali wymaganego minimum kwalifikacyjnego. Zgodnie z przepisami przyjętymi przez IAAF każdy kraj, w którym żaden z zawodników nie wypełnił minimum kwalifikacyjnego, otrzymał zaproszenie do zgłoszenia do Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008 nie więcej niż 2 lekkoatletów.

Pytanie: Ile osób należało do drużyny Tuvalu w lekkoatletyce?
Odpowiedź: dwie

Pytanie: Dlaczego zawodnicy z Tuvalu początkowo nie dostali się na igrzyska z 2008 roku?
Odpowiedź: nie uzyskali wymaganego minimum kwalifikacyjnego

Pytanie: Ilu maksymalnie zawodników reprezentacji może występować na igrzyskach, gdy żadne z nich nie uzyskało minimum kwalifikacyjnego?
Odpowiedź: 2

Pytanie: Ilu mężczyzn reprezentowało Tuvalu w igrzyskach z 2008 roku?
Odpowiedź: jeden
Tuvalu na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008

Jako druga podczas igrzysk wystartowała Asenate Manoa, która wzięła udział w rywalizacji sprinterek w biegu na 100 metrów. Eliminacje tej konkurencji rozpoczęły się 16 sierpnia 2008 roku o godzinie 10:50. Manoa startowała w drugim biegu eliminacyjnym, który odbył się o godzinie 10:57. Podczas tego biegu wiatr był niekorzystny; jego siła wyniosła 0,6 metra na sekundę. Podobnie jak jej kolega z reprezentacji, zajęła ostatnie miejsce w swoim biegu eliminacyjnym, poprawiając rekord kraju, (jej czas wyniósł 14,05) co w łącznej klasyfikacji dało jej 82. miejsce w gronie 84 zawodniczek. Zwyciężczynią tej konkurencji została Shelly-Ann Fraser z Jamajki.

Pytanie: W jakiej dyscyplinie reprezentowała swój kraj Asenate Manoa?
Odpowiedź: biegu na 100 metrów

Pytanie: Kiedy przeprowadzono eliminacje w dyscyplinie sprintu na 100 metrów?
Odpowiedź: 16 sierpnia 2008

Pytanie: Czy Asenate Manoa wystartowała w pierwszym biegu eliminacyjnym?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jaką siła wiał wiatr, gdy Asenate Manoa biegła w eliminacjach?
Odpowiedź: 0,6 metra na sekundę
Zbigniew Wassermann

W wyborach parlamentarnych w 2005 został ponownie wybrany na posła w okręgu krakowskim. 31 października tego roku powołano go na ministra-członka Rady Ministrów i koordynatora służb specjalnych w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. 14 lipca 2006 został ponownie powołany na to stanowisko w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. Został odwołany 7 września 2007 z jednoczesnym powołaniem na sekretarza stanu do spraw służb specjalnych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, a 11 września powrócił na uprzednio sprawowany urząd ministra.

Pytanie: Z jakiego okręgu kandydował Wassermann w 2005 roku?
Odpowiedź: krakowskiego

Pytanie: W czyim rządzie Wassermann był członkiem Rady Ministrów?
Odpowiedź: Kazimierza Marcinkiewicza

Pytanie: Kto kierował rządem od 2006 roku?
Odpowiedź: Jarosław Kaczyński
Zbigniew Wassermann

W 2003 złożył zawiadomienie o przestępstwie narażenia na niebezpieczeństwo utraty życia członków swojej rodziny poprzez nieprawidłowe zainstalowanie wanny z jacuzzi przez wykonawcę z firmy budującej jego willę. Śledztwo w tej sprawie zostało umorzone w 2007 wobec braku znamion przestępstwa. Powództwo wykonawcy o zapłatę wynagrodzenia zostało natomiast prawomocnie oddalone w 2009. Zbigniew Wassermann wniósł prywatny akt oskarżenia przeciwko teściowej wykonawcy, zarzucając jej zniesławienie go w listach do mediów. W wyniku postępowania sąd warunkowo umorzył postępowanie w tej sprawie, nakazując oskarżonej przeproszenie polityka.

Pytanie: Co miało zagrozić jego krewnym, według zawiadomienia, które złożył w 2003 roku?
Odpowiedź: nieprawidłowe zainstalowanie wanny z jacuzzi przez wykonawcę z firmy budującej jego willę

Pytanie: Dlaczego śledztwo dotyczące nieprawidłowo zainstalowanej wanny zostało umorzone?
Odpowiedź: wobec braku znamion przestępstwa

Pytanie: Gdzie miała zniesławiać go teściowa wykonawcy, którego oskarżył o narażenie życia członków jego rodziny?
Odpowiedź: w listach do mediów

Pytanie: Czy sąd uznał, że teściowa wykonawcy powinna przeprosić Zbigniewa Wassermanna?
Odpowiedź: tak
Sonderaktion Lublin

Na początku listopada 1939 roku Niemcy rozpoczęli przygotowania do zakrojonej na szeroką skalę akcji represyjnej, wymierzonej w elitę społeczną i intelektualną Lublina. Operacji tej polscy historycy nadali później nazwę Sonderaktion Lublin. Miała ona niejako zainicjować rządy SS-Brigadeführera Odilo Globocnika, który 9 listopada 1939 objął funkcję Dowódcy SS i Policji w dystrykcie lubelskim. Stanowiła także realizację gróźb Arthura Seyss-Inquarta, zastępcy generalnego gubernatora, który podczas wiecu dla volksdeustchów zorganizowanego w Banku Rolnym przy ul. Chopina w Lublinie zapowiedział rozprawę z polską inteligencją i Żydami. Sonderaktion Lublin nie była jednak akcją o wyłącznie lokalnym zasięgu. W związku ze zbliżaniem się Polskiego Święta Niepodległości, Niemcy przeprowadzali bowiem „prewencyjne” aresztowania i egzekucje niemal we wszystkich regionach okupowanej Polski. W szczególności zwraca uwagę podobieństwo Sonderaktion Lublin do przeprowadzonej kilka dni wcześniej akcji aresztowania profesorów krakowskich uczelni wyższych (Sonderaktion Krakau).

Pytanie: Jak uczeni określili akcję zatrzymań inteligencji w Lublinie?
Odpowiedź: Sonderaktion Lublin

Pytanie: Kiedy Globnickowi została powierzona funkcja dowódcy Schutzstaffel?
Odpowiedź: 9 listopada 1939

Pytanie: Czego dokonali Niemcy przed obchodami Święta Niepodległości?
Odpowiedź: „prewencyjnych” aresztowań i egzekucji niemal we wszystkich regionach okupowanej Polski

Pytanie: Jak określono operację zatrzymań inteligencji krakowskiej przez siły niemieckie?
Odpowiedź: Sonderaktion Krakau
Sonderaktion Lublin

Polaków aresztowanych w trakcie Sonderaktion Lublin osadzono w celach więzienia na Zamku Lubelskim. Między grudniem 1939 a czerwcem 1940 większość zatrzymanych została zwolniona do domów. Około 70 Polaków zostało jednak rozstrzelanych, a kolejnych kilkudziesięciu wywieziono do obozów koncentracyjnych (powyższe dane odnoszą się do osób aresztowanych w Lublinie w dniach 9-20 listopada 1939). W gronie wywiezionych znalazł się m.in. prof. Władysław Kuraszkiewicz, ks. Stanisław Wojsa oraz sześciu lubelskich nauczycieli.

Pytanie: Gdzie zamknięto Polaków aresztowanych w Lublinie w 1939 roku?
Odpowiedź: na Zamku Lubelskim

Pytanie: Czy osadzeni w ramach zostali w większości Sonderaktion Lublin zabici?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile osób zostało zamordowanych podczas Sonderaktion Lublin?
Odpowiedź: 70

Pytanie: Czy profesor Władysław Kuraszkiewicz został rozstrzelany?
Odpowiedź: nie
Czekolada

Kakao i czekolada są zaliczane do produktów wysokokalorycznych, 100 g czekolady gorzkiej 99% zawierać może np.: 530 kcal, 49,0 g tłuszczu, 13,0 g białka, 8,0 g węglowodanów, a w nich 6,0 g błonnika. Gorzka czekolada 99% jest produktem o stosunkowo niskim indeksie glikemicznym (20) i ładunku glikemicznym (1 na 30 gramów produktu), dzięki czemu polecana jest osobom chorym na cukrzycę. Średnio 100 g czekolady mlecznej dostarcza 10 mg cholesterolu, zaś gorzka – 1 mg. Obecne w czekoladzie flawonoidy z rodziny polifenoli mogą hamować utlenianie cholesterolu LDL. Możliwe jest także, że tłuszcze zawarte w kakao i wysokiej jakości czekoladzie (nie zawierającej kwasów tłuszczowych o konfiguracji trans oraz sztucznych kwasów krótko-łańcuchowych) chronią przez nowotworem piersi. Czekolada zawiera również fenyloetyloaminy (PEA) – endorfiny. Ponadto czekolada zawiera wiele wartościowych składników mineralnych takich, jak Mg, K, Ca, Mn, Cu, Zn, Fe.

Pytanie: Jaką czekoladę mogą jeść osoby chore na cukrzycę? 
Odpowiedź: gorzką

Pytanie: Ile cholesterolu dostarcza 100 g gorzkiej czekolady?
Odpowiedź: 1 mg

Pytanie: Czy czekolada zawiera endorfiny?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie składniki mineralne znajdują się w czekoladzie? 
Odpowiedź: Mg, K, Ca, Mn, Cu, Zn
Julia Kamińska

W 2013 wystąpiła w sesji zdjęciowej dla magazynu „CKM”, a honorarium otrzymane za udział w projekcie przeznaczyła na cele charytatywne. W latach 2013–2016 grała w serialu Na dobre i na złe. W 2015 założyła zespół Julia i Nieprzyjemni, którego została wokalistką. W latach 2015–2016 grała w serialu Singielka, w którym odpowiadała też za scenariusze do kilku odcinków, ponadto była scenarzystką serialu Polsatu Pierwsza miłość. W latach 2017–2019 występowała w serialu Na Wspólnej. Zagrała Karinę, główną bohaterkę w komedii romantycznej Bartosza Prokopowicza Narzeczony na niby (2018). W 2019 zagrała Judy w spektaklu Ślub Doskonały w warszawskim Teatrze Kwadrat. Od 2020 wciela się w rolę Uli Dobrzańskiej w serialu BrzydUla 2.

Pytanie: W jakim czasopiśmie pojawiły się zdjęcia Kamińskiej?
Odpowiedź: „CKM”

Pytanie: W jakim serialu Kamińska grała a od 2013 roku?
Odpowiedź: Na dobre i na złe

Pytanie: Czy Kamińska zajęła się muzyką?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim czasie Kamińska występowała w serialu Singielka?
Odpowiedź: W latach 2015–2016
Kamikawa Maru

20 maja „Kamikawa Maru” został włączony do 11. dywizjonu okrętów lotniczych Floty Połączonej i wyszedł na Saipan w celu uczestnictwa w operacji MI – zajęcia Midway. Okręty wyszły stamtąd 28 czerwca, a „Kamikawa Maru” wchodził w skład sił inwazyjnych Midway, osłaniając grupę transportową. Jego zadaniem było najpierw założenie bazy wodnosamolotów w atolu Kure. Na pokładzie „Kamikawa Maru” miał wówczas 4 starsze wodnosamoloty E8N2 i 14 F1M2. Okręt nie uczestniczył w samej bitwie o Midway, gdyż 6 czerwca został skierowany do operacji AL zajęcia wysp Kiska i Attu na Aleutach. 15 czerwca przybył na Kiskę, dołączając do bliźniaczego „Kimikawa Maru”, gdzie przystąpiono do organizacji bazy wodnosamolotów. Ponoszono straty w samolotach, zarówno od walk z amerykańskimi bombowcami, jak i od złej pogody. Z powodu aktywności amerykańskiego lotnictwa, od 18 czerwca „Kamikawa Maru” przebywał u brzegów wyspy Agattu. Po nalocie amerykańskich bombowców B-24 3 lipca, w którym „Kamikawa Maru” nie odniósł uszkodzeń, następnego dnia został wycofany z tego rejonu i 15 lipca powrócił do Sasebo.

Pytanie: Do jakiego dywizjonu włączono „Kamikawa Maru”?
Odpowiedź: 11. dywizjonu okrętów lotniczych Floty Połączonej

Pytanie: Czy „Kamikawa Maru” brał udział w bitwie o Midway?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego „Kamikawa Maru” nie brał udziału w bitwie o Midway?
Odpowiedź: gdyż 6 czerwca został skierowany do operacji AL zajęcia wysp Kiska i Attu na Aleutach

Pytanie: Dlaczego niektóre samoloty zostały zniszczone?
Odpowiedź: przez walki z amerykańskimi bombowcami, jak i od złej pogody
Władysław Bartoszewski

W sierpniu 1942 został żołnierzem Armii Krajowej. Pracował jako referent w Podwydziale „P” Wydziału Informacji Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK pod pseudonimem „Teofil” (inspiracją dla przyjęcia pseudonimu była postać Teofila Grodzickiego – bohatera powieści Jana Parandowskiego Niebo w płomieniach). W dwuosobowym referacie „P-1” Podwydziału „P” współpracował z Kazimierzem Moczarskim. Od września 1942 zaangażował się z ramienia FOP w działalność Tymczasowego Komitetu Pomocy Żydom „Żegota” (od 4 grudnia 1942 działającego jako Rada Pomocy Żydom przy Delegacie Rządu RP na Kraj); był członkiem „Żegoty” do wybuchu powstania warszawskiego. Był pracownikiem Komórki Więziennej Wydziału Bezpieczeństwa Departamentu Spraw Wewnętrznych Delegatury Rządu na Kraj.

Pytanie: Jaki kryptonim przyjął działacz?
Odpowiedź: „Teofil”

Pytanie: Na jakiej postaci wzorował się działacz, gdy wybierał swój kryptonim?
Odpowiedź: Teofila Grodzickiego

Pytanie: Kim był Grodzicki?
Odpowiedź: bohaterem powieści

Pytanie: Kto jest autorem Nieba w płomieniach?
Odpowiedź: Jan Parandowski

Pytanie: Jaką nazwę przyjął komitet "Żegota" po 1942 roku?
Odpowiedź: Rada Pomocy Żydom przy Delegacie Rządu RP na Kraj
Władysław Bartoszewski

Był członkiem Komisji Historii i Kultury Żydów przy Polskiej Akademii Umiejętności. Od czerwca 2001 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. 27 stycznia 2005, w 60. rocznicę wyzwolenia obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, przemawiał na oficjalnych uroczystościach rocznicowych jako przedstawiciel polskich więźniów obozu. W 2009 zainicjował powstanie Fundacji Auschwitz-Birkenau i został przewodniczącym jej rady. Należał do orędowników pojednania polsko-żydowskiego oraz polsko-niemieckiego, a jednocześnie przez swoją działalność publicystyczną i naukową dbał o zachowanie pamięci o dziedzictwie Polskiego Państwa Podziemnego, powstania warszawskiego oraz o zbrodniach totalitaryzmów nazistowskiego i komunistycznego.

Pytanie: Jaką pozycję w Komisji Historii i Kultury Żydów zajmował Bartoszewski?
Odpowiedź: członka

Pytanie: Jakie stanowisko piastował Bartoszewski od 2001 roku w Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa?
Odpowiedź: przewodniczącego

Pytanie: Przemówienia z okazji której rocznicy wyzwolenia obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau wygłosił w 2005 roku Bartoszewski?
Odpowiedź: 60

Pytanie: Jaką fundację założył Bartoszewski w 2009 roku?
Odpowiedź: Auschwitz-Birkenau

Pytanie: Czy Bartoszewski pragnął pokoju między Polakami a Niemcami?
Odpowiedź: tak