mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Singapur

Państwo Singapur położone jest na wyspie Singapur o powierzchni 576 km² wraz z 60 otaczającymi wysepkami otoczonymi w większości rafą koralową. Powierzchnia lądowa Singapuru ulega stałemu wzrostowi na skutek prac prowadzonych nad pozyskaniem lądu od morza. Są one również źródłem zatargu z sąsiednią Malezją. Z Półwyspem Malajskim wyspa Singapur połączona jest za pomocą grobli (grobla Johor-Singapur) w północnej części wyspy oraz mostem Tuas Second Link w jej zachodniej części. Inne większe wyspy to: Tekong (17,9 km²), Sentosa i Bukum. Wyspa jest nizinna, średnia wysokość wyspy Singapur to 17 metrów. Najwyższym szczytem jest Timah, mierzący 177 m n.p.m. Wnętrze wyspy Singapur tworzą skały granitowe, jednak na przeważającym obszarze wyspy, a także na pozostałych wyspach, rozciąga się płaska nizina aluwialna. Singapur posiada gęstą sieć bardzo krótkich rzek (najdłuższa to Seletar, mająca 16 km długości).

Pytanie: W jaki sposób powierzchnia tego państwa powiększa się?
Odpowiedź: na skutek prac prowadzonych nad pozyskaniem lądu od morza

Pytanie: Czy terytorium tej wyspy jest w większości górzyste?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co stanowi przyczynę niezgody pomiędzy Singapurem a Malezją?
Odpowiedź: prace prowadzone nad pozyskaniem lądu od morza

Pytanie: W jaki sposób można się dostać z Singapuru do Malezji?
Odpowiedź: mostem Tuas Second Link
Singapur

Pod względem PKB jest w światowej czołówce. W latach 70. kraj rozwijał się na poziomie 9%, w latach 80. – 8%, 6% na początku lat 90. W 1993 roku Singapur osiągnął wzrost gospodarczy 10%, ale w kolejnych latach spadł do poziomu z początku lat 90. Kryzys gospodarczy z lat 1997–1998 uderzył w Singapur w 2001 roku, kiedy to gospodarka skurczyła się o –2,2%. W 2007 roku wzrost gospodarczy wyniósł 7,7%. W 2010 roku Singapur przeżywał kolejny boom gospodarczy. W wyniku boomu gospodarczego wzrost w skali rocznej wyniósł 17,9% (obecnie wzrost wynosi 0,1%). Na początku lat 60. PKB na osobę wynosiło ok. 600 dolarów, zaś w 2013 roku PKB na osobę wynosiło ponad 61 tys. dolarów. Inflacja wynosi 1%, zaś bez pracy jest 3,1% mieszkańców Singapuru.

Pytanie: Jak prezentowało się PKB Singapuru na przestrzeni ostatnich trzydziestu lat dwudziestego wieku?
Odpowiedź: W latach 70. kraj rozwijał się na poziomie 9%, w latach 80. – 8%, 6% na początku lat 90

Pytanie: Jakie wydarzenie spowodowało, że w 2001 roku poziom rozwoju gospodarki tego kraju wyniósł -2,2%?
Odpowiedź: Kryzys gospodarczy z lat 1997–1998

Pytanie: Jak zmieniło się PKB na osobę w Singapurze między latami sześćdziesiątymi a 2013 rokiem?
Odpowiedź: Na początku lat 60. PKB na osobę wynosiło ok. 600 dolarów, zaś w 2013 roku PKB na osobę wynosiło ponad 61 tys. dolarów

Pytanie: Czy w 2007 roku kraj ten zmagał się z kryzysem gospodarczym?
Odpowiedź: nie
Człowiek na torze

Kontrowersje dzieło Munka i Stawińskiego wywołało również za granicą. W Czechosłowacji, na festiwalu w Karlowych Warach film nie otrzymał żadnej z głównych nagród, a Munk został uhonorowany jedynie nagrodą za reżyserię ex aequo z Vladimirem Pogačiciem. W prasie przeważały wprawdzie pochlebne oceny, na przykład krytyk gazety „Lidová Demokracie” uważał, że Człowiek na torze odznacza się „wyjątkowo wysokim poziomem artystycznym”, natomiast František Vrba dla pisma „Literarné Noviny” chwalił film za zaangażowanie polityczne: „Film Munka z całą żarliwością stawia pytanie: kto odpowiedzialny jest za ludzką tragedię, w której nie było bezpośredniego winowajcy”. Reprezentujący dogmatyzm marksistowski krytyk Jiří Plachetka z „Rudého Práva” wyrażał odmienne stanowisko, krytykując autorów filmu za tendencyjność i bezsensowną bohaterską śmierć protagonisty. Gene Moskowitz z brytyjskiego „Sight & Sound” uznawał Człowieka na torze za anachroniczny już w momencie popaździernikowej odwilży, traktując go jako przejaw kina względnej wolności. Człowieka na torze wyjątkowo cenił sobie natomiast francuski krytyk Georges Sadoul, uznając go za film nawet lepszy od Kanału (1957) Andrzeja Wajdy, wręcz za „odważne i polemiczne [...] arcydzieło młodego polskiego reżysera”. Sadoul pisał, że „film Munka zachwyca wręcz klasyczną lakonicznością”, a „opowiadanie cechuje wielka czytelność”.

Pytanie: Jakie wyróżnienie otrzymał Andrzej Munk podczas festiwalu w Karlowych Warach?
Odpowiedź: nagrodę za reżyserię

Pytanie: Co o filmie sądził krytyk piszący dla gazety „Lidová Demokracie”?
Odpowiedź: uważał, że Człowiek na torze odznacza się „wyjątkowo wysokim poziomem artystycznym”

Pytanie: Co zarzucał twórcom Człowieka na torze Jiří Plachetka?
Odpowiedź: tendencyjność i bezsensowną bohaterską śmierć protagonisty

Pytanie: Czy Georges Sadoul uważał, że film Munka niesie za sobą większą wartość niż Kanał wyreżyserowany przez Andrzeja Wajdę?
Odpowiedź: tak
Układ okresowy pierwiastków

Przełomowym pomysłem Mendelejewa było pozostawienie pustych miejsc tam, gdzie występowały duże różnice między masami atomowymi znanych ówcześnie pierwiastków i jednocześnie zakłócona była regularność ich właściwości chemicznych. Tak skonstruowany układ okresowy zdobył większe zainteresowanie ze strony innych chemików, gdyż umożliwiał przewidywanie masy atomowej i właściwości jeszcze nie odkrytych pierwiastków. Mendelejew przewidział istnienie 8 pierwiastków, z których trzy odkryto jeszcze za jego życia (german, gal i skand) i miały one taką masę atomową i właściwości, jak wynikało to z jego układu okresowego.

Pytanie: Co stanowiło pionierską ideę Mendelejewa?
Odpowiedź: pozostawienie pustych miejsc tam, gdzie występowały duże różnice między masami atomowymi znanych ówcześnie pierwiastków i jednocześnie zakłócona była regularność ich właściwości chemicznych

Pytanie: Dlaczego pomysł Mendelejewa na układ okresowy okazał się szczególnie interesujący?
Odpowiedź: umożliwiał przewidywanie masy atomowej i właściwości jeszcze nie odkrytych pierwiastków

Pytanie: Czy german był już znany w momencie, gdy Mendelejew zaczynał tworzyć układ okresowy?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakich miejscach układ okresowy skonstruowany według idei Mendelejewa miał luki?
Odpowiedź: tam, gdzie występowały duże różnice między masami atomowymi znanych ówcześnie pierwiastków i jednocześnie zakłócona była regularność ich właściwości chemicznych
Nagroda Literacka „Nike”

Paulina Surniak zauważa, że: przyznawana od 1997 roku nagroda literacka Nike za najlepszą książkę roku „Gazety Wyborczej” i Fundacji Agory bywa dość kontrowersyjna. Sam fakt, że do jednego worka wrzucane są książki różnych gatunków – powieści, prozy poetyckie, reportaże, eseje i inne – może budzić pewne obawy. W jaki sposób jury ma porównać rzeczy tak różne? Niemniej Nike pozostaje najważniejszą i najbardziej rozpoznawalną nagrodą literacką w Polsce. Swojego faworyta wybierają nie tylko jurorzy, ale także czytelnicy. Nike Czytelników ma dla wielu pisarzy jeszcze większą wartość.

Pytanie: W którym roku po raz pierwszy przyznano nagrodę Nikę?
Odpowiedź: 1997

Pytanie: Czy nagroda ta może zostać przyznana za utwory różnych gatunków?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy nagroda ta jest przyznawana również w ramach plebiscytu czytelników?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Dlaczego sposób przyznawania tej nagrody może wydawać się kontrowersyjny?
Odpowiedź: do jednego worka wrzucane są książki różnych gatunków – powieści, prozy poetyckie, reportaże, eseje i inne

Pytanie: Czy Nike przyznawana przez jury jest dla wszystkich bardziej wartościowa?
Odpowiedź: nie
Nagroda Literacka „Nike”

Justyna Skalska w 2014 roku w wydawnictwie „Drugi Obieg“ podniosła, że „Kolejne nominacje i rozstrzygnięcia konkursu, prowadzą do wniosku, że te już kilka razy z rzędu kłóciły się z samą ideą nagrody Nike, która pierwotnie miała być przyznawana za najlepszą polską powieść roku. Powieścią nie był ani zbiór esejów Marka Bieńczyka Książka Twarzy (Nike 2012), ani poemat prozą Mariana Pilota Pióropusz z 2011 (uznana za powieść z «nurtu chłopskiego»), ani dramat Tadeusza Słobodzianka Nasza klasa – zdobywcy nagrody w 2010 r. Dlatego nie ma już ona takiej siły oddziaływania, jaką miała na samym początku (gdy nagrodę otrzymywali tacy wybitni twórcy jak Miłosz, Myśliwski czy Barańczak)“.

Pytanie: Jacy pisarze zasłużyli sobie na nagrodę Nike według Justyny Skalskiej?
Odpowiedź: Miłosz, Myśliwski czy Barańczak)

Pytanie: Jak nazywało się nagrodzone Nike dzieło Mariana Pilota?
Odpowiedź: Pióropusz

Pytanie: Jakie formy literackie zawiera w sobie Książka Twarzy?
Odpowiedź: eseje

Pytanie: Jakiemu dziełu została przyznana nagroda Nike w 2010 roku?
Odpowiedź: dramatowi Tadeusza Słobodzianka Nasza Klasa
Suazi na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984

Jako pierwszy podczas igrzysk w Los Angeles wystartował Clifford Mamba, który wziął udział w rywalizacji biegaczy na 100 i 200 metrów. Eliminacje biegu na 100 metrów rozpoczęły się 3 sierpnia. Mamba startował z pierwszego toru w piątym biegu eliminacyjnym. Z wynikiem 11,24 zajął ostatnie, 8. miejsce w swoim biegu eliminacyjnym, co w łącznej klasyfikacji dało mu 69. miejsce na 74 sklasyfikowanych zawodników (odpadł z rywalizacji o medale). Zwycięzcą tej konkurencji został Carl Lewis ze Stanów Zjednoczonych. Zaś eliminacje biegu na 200 metrów rozpoczęły się 6 sierpnia, gdzie Mamba startował z ósmego toru w trzecim biegu eliminacyjnym. Z wynikiem 22,76 zajął ostatnie, 8. miejsce w swoim biegu eliminacyjnym, co w łącznej klasyfikacji dało mu 65. miejsce na 70 zawodników. Podobnie jak na 100 metrów, zwycięzcą tej konkurencji został Carl Lewis.

Pytanie: Kto wygrał bieg na 100 m na igrzyskach w Los Angeles?
Odpowiedź: Carl Lewis

Pytanie: Na jakich dystansach wystartował Mamba?
Odpowiedź: 100 i 200 metrów

Pytanie: Czy na dystansie 100 m Mamba wziął udział w bezpośredniej walce o medale?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy w eliminacjach na dystansie 200 m Mamba zdołał kogoś wyprzedzić?
Odpowiedź: nie
Suazi na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984

Jedynym sztangistą reprezentującym Suazi był Paul Hoffman. Startował w kategorii do 75 kilogramów. Zawody w tej kategorii odbyły się 2 sierpnia. W rwaniu dwie próby na 67,5 i 72,5 kilogramów miał udane, natomiast próbę na 77,5 kilogramów spalił. Rwanie zakończył na ostatnim, 21. miejscu. W podrzucie dwie próby na 97,5 i 102,5 kilogramów miał udane, natomiast próbę na 105 kilogramów spalił. Podrzut zakończył na ostatnim, 19. miejscu wśród zawodników sklasyfikowanych (dwóch zawodników nie zaliczyło podrzutu), i z wynikiem 175 kilogramów w dwuboju zajął 19. miejsce wyprzedzając dwóch niesklasyfikowanych zawodników. Zwycięzcą tej konkurencji został Karl-Heinz Radschinsky z RFN.

Pytanie: W jakiej kategorii wagowej wystartował jedyny na tych igrzyskach sztangista z Suazi?
Odpowiedź: do 75 kilogramów

Pytanie: Czy w rwaniu Hoffmanowi udało się wyprzedzić jakiegokolwiek zawodnika?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie wyniki Hoffman uzyskał w podrzucie?
Odpowiedź: dwie próby na 97,5 i 102,5 kilogramów miał udane, natomiast próbę na 105 kilogramów spalił
Adam Harasowski

Był długoletnim kierownikiem muzycznym i dyrygentem lokalnego towarzystwa operowego – The Newark Operatic Society. W 1961 chór tego towarzystwa pod kierownictwem Adama Harasowskiego wykonał z orkiestrą symfoniczną fragmenty opery Halka w tłumaczeniu na język angielski. Aranżacje polskich pieśni z tłumaczeniami na język angielski były częścią albumu muzycznego wielokrotnie wydawanego w Stanach Zjednoczonych. W 1963 Rozgłośnia Polska Radia Wolna Europa nadała pieśni polskich oddziałów Powstania Styczniowego w jego opracowaniu.

Pytanie: Jak nazywało się towarzystwo, którego chórem dyrygował przez lata?
Odpowiedź: The Newark Operatic Society

Pytanie: Jakie opracowane przez Harasowskiego utwory zostały nadane przez Rozgłośnię Polską Radia Wolna Europa w 1963 roku?
Odpowiedź: pieśni polskich oddziałów Powstania Styczniowego

Pytanie: Jak nazywała się opera, której fragmenty odtworzył w 1961 roku chór The Newark Operatic Society dyrygowany przez Harasowskiego?
Odpowiedź: Halka
Adam Harasowski

Głównym dziełem Adama Harasowskiego stała się monografia książkowa The skein of legends around Chopin (Kłębek legend wokół Chopina). Opracowanie przedstawia krytyczną analizę ponad czterdziestu istniejących wtedy biografii Fryderyka Chopina, a szczególnie kontrowersji dotyczących listów Chopina do Delfiny Potockiej przedstawiających ich domniemane relacje osobiste. W szczególności Harasowski zajął się porównaniem dwóch rodzajów studiów o Chopinie – „tymi które tworzyły legendy z tymi, które je obalały”. Książka, ze wstępem Arthura Hedleya, została wydana w Glasgow w 1967, a następnie dwukrotnie (w 1977 i 1980) w Nowym Jorku. Obszerną recenzję książki zamieściło londyńskie czasopismo „Wiadomości” w 1968. Jest uważana za klasyczne opracowanie z tego zakresu. Jego dyskusję z Hedleyem na temat autentyczności wymienionych listów nadała 21 kwietnia 1968 telewizja BBC2. Fragment następnej, niedokończonej książki o muzyce Chopina Adam Harasowski opublikował po angielsku w 1981.

Pytanie: Jak brzmi anglojęzyczny tytuł najważniejszego dzieła Harasowskiego? 
Odpowiedź: The skein of legends around Chopin

Pytanie: Co pojawia się w monografii "Kłębek legend wokół Chopina"?
Odpowiedź: krytyczna analiza ponad czterdziestu istniejących wtedy biografii Fryderyka Chopina

Pytanie: Kto napisał wstęp do "Kłębka legend wokół Chopina"?
Odpowiedź: Arthur Hedley

Pytanie: W jakiej miejscowości po raz pierwszy wydano "Kłębek legend wokół Chopina"?
Odpowiedź: Glasgow
Walki o Wyspy Marshalla

Atol Kwajalein, jako najbardziej (nie licząc Eniwetok) oddalony od istniejących amerykańskich baz lotniczych, w odróżnieniu od pozostałych atoli Wysp Marshalla (patrz w rozdziale "Dodatkowe operacje") aż do grudnia 1943 roku nie był bombardowany. Pierwszego nalotu dokonało osiem Liberatorów B-24 4 grudnia z lotniska w Numea na Nowej Kaledonii, gdzie bazowała 7 Flota Lotnicza, przy czym tylko jeden samolot dotarł do celu i zrzucił kilka bomb burzących na Roi-Namur. Dopiero 21 grudnia nad atol nadleciały cztery Liberatory i cztery samoloty dalekiego rozpoznania PB4Y (te ostatnie wykonały serię pierwszych zdjęć instalacji obronnych na wyspach). W okresie od końca grudnia do końca stycznia 1944 roku zrzucono na wyspy atolu 200 ton bomb, jednak aż do 29 stycznia lotnisko na Roi-Namur było w pełni operacyjne i przyjmowało nowe samoloty z Japonii.

Pytanie: Ile jednostek zaatakowało Atol Kwajalein 4 grudnia 1943 roku?
Odpowiedź: osiem

Pytanie: Ile jednostek lotniczych zrzuciło bomby na Atol Kwajalein 4 grudnia 1943 roku?
Odpowiedź: jedna

Pytanie: Ile ton bomb zostało zrzuconych na wyspy atolu od końca grudnia do końca stycznia 1944 roku?
Odpowiedź: 200

Pytanie: Jakie lotnisko na wyspach atolu przyjmowało nowe samoloty z Japonii?
Odpowiedź: na Roi-Namur

Pytanie: Czy Atol Kwajalein był w dalekiej odległości od amerykańskich baz lotniczych? 
Odpowiedź: tak
Reprezentacja Rosji w piłce nożnej mężczyzn

Na tym turnieju Rosjanie trafili do grupy A razem z Czechami, Grecją, oraz Polską. Po jednym zwycięstwie (z Czechami 4:1), jednym remisie (z Polską 1:1) i jednej porażce (z Grecją 0:1) z czterema punktami na koncie zajęli trzecie miejsce i odpadli już po fazie grupowej. Po Euro 2012 Dick Advocaat rozstał się z reprezentacją. Na stanowisku selekcjonera zastąpił go Fabio Capello, z którym to reprezentacja Sbornej awansowała do finałów Mistrzostw Świata 2014 w Brazylii. W swojej grupie eliminacyjnej (Portugalia, Izrael, Azerbejdżan, Irlandia Północna, Luksemburg), zajęli oni pierwsze miejsce z dorobkiem 22 punktów po siedmiu zwycięstwach, jednym remisie i dwóch porażkach wyprzedzając o jeden punkt Portugalię.

Pytanie: Jakie drużyny znalazły się w grupie A?
Odpowiedź: Rosjanie, Czechy, Grecja, Polska

Pytanie: Czy reprezentacja Rosji dostała się etapu finałowego rozgrywek w Euro 2012?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak nazywał się trener reprezentacji, który szkolił ją przed Capello?
Odpowiedź: Dick Advocaat
Reprezentacja Rosji w piłce nożnej mężczyzn

Na turnieju w Brazylii Rosjanie trafili do grupy H, razem z Belgią, Algierią i Koreą Południową. Po dwóch remisach (z Koreą Południową i Algierią po 1:1), oraz porażce z Belgią (0:1) zajęli trzecie miejsce z dwoma punktami na koncie i pożegnali się z turniejem po fazie grupowej. Rok po tych mistrzostwach Fabio Capello przestał być selekcjonerem reprezentacji. Umowę rozwiązano za porozumieniem stron. Jego następcą został Leonid Słucki. Pod jego wodzą reprezentacja Rosji awansowała do Mistrzostw Europy 2016. W swojej grupie eliminacyjnej (Austria, Szwecja, Czarnogóra, Liechtenstein, Mołdawia) zajęli drugie miejsce z 20 punktami po sześciu zwycięstwach, dwóch remisach i dwóch porażkach. Ustąpili w niej tylko Austriakom.

Pytanie: Czy Rosja awansowała z grupy na mistrzostwach w 2014 roku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto był trenerem Rosji na mistrzostwach świata w Brazylii?
Odpowiedź: Fabio Capello

Pytanie: Z kim Rosja przegrała na mistrzostwach Europy w 2016 roku?
Odpowiedź: Z Austrią
Tadeusz Zawadzki (harcmistrz)

W marcu 1941 wszedł wraz z kierowaną przez siebie drużyną do Szarych Szeregów i objął tu komendę nad Hufcem Mokotów Górny w Okręgu Południe Chorągwi Warszawskiej. Hufiec ten natychmiast włączył się do Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”, w której „Zośka” był komendantem Obwodu Mokotów Górny w Okręgu Południe. W tym czasie Tadeusz był jednym z najwybitniejszych wykonawców głośnych akcji małego sabotażu. Za największą liczbę „kotwic” wymalowanych na terenie swojej dzielnicy, otrzymał od Komendanta Głównego „Wawra” Aleksandra Kamińskiego honorowy pseudonim „Kotwicki”. Wraz ze swoim hufcem uczestniczył także w akcji „N” (prowadzonej przez BiP KG AK dywersyjnej propagandzie w języku niemieckim).

Pytanie: W którym roku Tadeusz Zawadzki przystąpił do Szarych Szeregów?
Odpowiedź: 1941

Pytanie: Jak nazwano Organizację Małego Sabotażu? 
Odpowiedź: „Wawer”

Pytanie: Kto kierował "Wawrem"?
Odpowiedź: Aleksander Kamiński

Pytanie: Jaki honorowy pseudonim otrzymał Zawadzki?
Odpowiedź: „Kotwicki”

Pytanie: Kto kierował obwodem Mokotów Górny w Okręgu Południe?
Odpowiedź: „Zośka”
Jacek Krzynówek

Z powodu kontuzji stracił większą część sezonu 2002/2003. Jesienią 2003 grał w decydujących meczach eliminacji Mistrzostw Europy. Reprezentacji Polski nie udało się jednak zdobyć awansu, zaś drużyna 1. FC Nürnberg nie zdołała utrzymać się w 1. Bundeslidze. Mimo to udało mu się zdobyć uznanie w Niemczech i w 2004 przeszedł do czołowej drużyny 1. Bundesligi – Bayeru 04 Leverkusen. W sezonie 2004/05 był uznawany za jednego z najlepszych piłkarzy klubu, a tercet Krzynówek – Woronin – Berbatow budził zainteresowanie wielu mocnych klubów Europy. Drużyna Bayeru dobrze grała również w Lidze Mistrzów, gdzie wyeliminowała takie kluby jak Real Madryt i AS Roma, a polski zawodnik zdobył 3 bramki: przeciwko Realowi Madryt, AS Romie oraz FC Liverpool (zwycięzca Ligi Mistrzów w ówczesnym sezonie; z Jerzym Dudkiem w składzie).

Pytanie: Dlaczego piłkarz opuścił większość meczów w sezonie 2002/03?
Odpowiedź: Z powodu kontuzji

Pytanie: Czy FC Nürnberg spadła do niższej ligi w 2003 roku?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Do jakiego zespołu dołączył zawodnik w 2004 roku?
Odpowiedź: do Bayeru 04 Leverkusen
Jacek Krzynówek

2 lutego 2009 Krzynówek przeszedł do Hannover 96, zawierając z tym klubem kontrakt obowiązujący do końca lipca 2010. Mimo że wiosną nie był już piłkarzem klubu z Wolfsburgu, przyznano mu medal za zdobycie mistrzostwa Niemiec. W tym samym roku po porażce ze Słowenią 0:3 w eliminacjach do Mundialu 2010 zakończył reprezentacyjną karierę. W ostatnim swoim oficjalnym meczu wystąpił w listopadzie 2009 roku przeciwko Bayernowi Monachium, grając przez ostatnie 12 minut spotkania. W roku 2010 Krzynówek zmagał się z długotrwałą kontuzją kolana, przez co wiosną 2010 nie zagrał ani razu. 21 lipca 2010 roku media podały, za stroną internetową hanowerskiego klubu, fałszywą informację o zakończeniu kariery zawodniczej przez Jacka Krzynówka. Piłkarz ogłosił jednak, że jest w trakcie poszukiwania nowego klubu.

Pytanie: Dla jakiego klubu zaczął grać na początku 2009 roku?
Odpowiedź: Hannover 96

Pytanie: Jaką nagrodę odebrał wiosną 2009 roku?
Odpowiedź: medal za zdobycie mistrzostwa Niemiec

Pytanie: Dlaczego wiosnę 2010 roku spędził poza boiskiem?
Odpowiedź: zmagał się z długotrwałą kontuzją kolana

Pytanie: Jaką plotkę na jego temat rozsiały media latem 2010 roku?
Odpowiedź: o zakończeniu kariery zawodniczej
Korona Gór Polski

Większość uwzględnionych w Koronie pasm górskich to mezoregiony. Tymczasem Rysy uwzględnione są jako najwyższy szczyt makroregionu Łańcucha Tatrzańskiego (i jednocześnie mezoregionu Tatr Wschodnich), z pominięciem Tatr Zachodnich, których najwyższym szczytem w Polsce jest Starorobociański Wierch. Podobnie w makroregionie Beskidów Lesistych uwzględniono tylko mezoregion Bieszczadów (z Tarnicą), pomijając jego drugą część, Góry Sanocko-Turczańskie, w których najwyższy jest Trohaniec lub Jaworniki. Wreszcie Korona uwzględnia Pieniny (z Wysoką, 1050 m n.p.m.) należące do Obniżenia Orawsko-Podhalańskiego, pomijając jego drugi mezoregion o charakterze górskim, w dodatku wyższy od Pienin, Pogórze Spisko-Gubałowskie (z Magurą Witowską, 1232 m n.p.m.).

Pytanie: W jakim paśmie górskim położona jest góra Wysoka?
Odpowiedź: w Pieninach

Pytanie: Jaka jest wysokość Magury Witowskiej?
Odpowiedź: 1232

Pytanie: Jak nazywa się najwyższy szczyt Tatr Wschodnich?
Odpowiedź: Rysy
Korona Gór Polski

Ogłaszając ideę KGP, redakcji „Poznaj swój kraj” chodziło nie tylko o odciążenie najpopularniejszych gór na czele z Tatrami i spopularyzowanie wielu innych, atrakcyjnych, lecz nieznanych pasm, ale także o dogłębne poznanie tych rejonów kraju, z ich historią, przyrodą, geologiczną przeszłością i współczesną kulturą. Zachęcając wszystkich do zdobywania KGP – co czynić można w dowolnym czasie i w dowolny sposób (pieszo, na rowerze, czy na nartach) – redakcja prowadząca klub Zdobywców (publikuje w każdym wydaniu „Poznaj swój kraj” materiały klubowe) organizuje wzorcowe wyprawy na poszczególne szczyty (do końca 2009 r. było ich 21), zapewnia swym członkom – prenumeratorom miesięcznika m.in. zniżkowe (30%) noclegi w obiektach rekomendowanych.

Pytanie: Jakie czasopismo promuje ideę zdobywania Korony Gór Polski? 
Odpowiedź: „Poznaj swój kraj”

Pytanie: Jaki klub organizuje wyprawy na góry z listy KGP? 
Odpowiedź: Zdobywców

Pytanie: Ile procent zniżki mają członkowie prenumeraty czasopisma na obiekty noclegowe w wyznaczonych miejscach? 
Odpowiedź: 30

Pytanie: Czy KGP można zdobywać jedynie na pieszy trasach?
Odpowiedź: nie
Kongres wiedeński

Uczestnicy Kongresu pragnęli stworzyć taki porządek w Europie, który zapewniłby spokój wewnątrz ich państw oraz pokój na zewnątrz. Oparli się na trzech zasadach: restauracji, legitymizmu i równowagi sił. Legitymizm oznaczał niepodważalne prawo każdego władcy „z Bożej łaski” do tronu. Przywracano więc władców usuniętych przez rewolucję lub Napoleona, czasem wbrew woli poddanych im ludów (np. we Francji, gdzie tron objął Ludwik XVIII). Zasada równowagi sił polegała na umowie, że dołoży się wszelkich starań, by żadne z wielkich mocarstw nie osiągnęło znacznej przewagi nad pozostałymi. Ta ostatnia forsowana była przez Wielką Brytanię, która chciała w ten sposób uniknąć nadmiernego wzmocnienia jednego z mocarstw Europy kontynentalnej, ale nie była ona główną interesantką tej zasady, gdyż będąc krajem wyspiarskim, nie rościła sobie praw do ziem na kontynencie. Wielka Brytania czerpała swoje bogactwo z kolonii oraz wysoko rozwiniętej gospodarki. Głównymi zainteresowanymi tą umową byli przedstawiciele mocarstw o mniejszym znaczeniu (Hiszpania), czy te, które w okresie napoleońskim straciły na znaczeniu (Prusy).

Pytanie: Jakie trzy zasady wyznawali uczestnicy Kongresu? 
Odpowiedź: restauracji, legitymizmu i równowagi sił

Pytanie: Jakie państwo najbardziej domagało się, aby wprowadzić zasadę równowagi sił?
Odpowiedź: Wielka Brytania

Pytanie: Na czym polegał legitymizm? 
Odpowiedź: oznaczał niepodważalne prawo każdego władcy „z Bożej łaski” do tronu

Pytanie: Dzięki czemu Wielka Brytania się bogaciła? 
Odpowiedź: z kolonii oraz wysoko rozwiniętej gospodarki