mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Wojna domowa w Syrii

Ponadto reżim Asada wspierało libańskie ugrupowanie terrorystyczne Hezbollah. Bojówki zbrojnego ramienia tego ugrupowania specjalizowały się w walkach miejskich oraz zabójstwach. Na terenie Syrii na początku interwencji, czyli jesienią 2012, miało operować 2 tys. szyickich bojowników. W 2013 liczba bojowników wzrosła do 10 tys. W zamian za wsparcie, rząd w Syrii uzbroił Hezbollah w rakiety dalekiego zasięgu Scud-B oraz ciężką broń. Udział Hezbollahu w walkach na terenie Syrii potwierdził Riad al-Asad, dowódca WAS. 11 października 2012 lider tego ugrupowania Hasan Nasr Allah zaprzeczył jakoby szyiccy bojownicy wspierali siły Asada, dodał, że nie leżało to w interesie libańskiego ugrupowania. Oficjalnie libańskie bojówki przyznały się do interwencji w Syrii podczas bitwy pod Al-Kusajr. Na froncie walczyło ok. 3–5 tys. szyickich bojowników, z czego do maja 2013 poległo ponad stu. W połowie listopada 2013 Nasrallah ogłosił, iż jego bojownicy pozostaną w Syrii tak długo, jak będzie to konieczne. Wówczas Hezbollah liczył na terytorium Syrii ok. 20 tys. bojowników, z których od 5 tys. do 7 tys. było bardzo dobrze zaprawionych w walkach. Oprócz jawnego militarnego wsparcia ze strony Iranu i Hezbollahu, na frontach po stronie al-Asada walczyli szyiccy ochotnicy z Iraku (elementy Armii Mahdiego oraz Brygad Asa’ib Ahl al-Hak, Kata’ib Hezbollah) Bahrajnu, Azerbejdżanu, Jemenu. Z tego ostatniego kraju do Syrii napływali zajdyccy bojownicy Huti, którzy w latach 2004–2012 prowadzili rebelię na terytorium własnego kraju. Reżim al-Asada był politycznie wspierany przez Irak, przez którego terytorium transportowano z Iranu do Syrii broń oraz surowce, oraz władze Strefy Gazy.

Pytanie: W jakim kraju funkcjonuje formacja Hezbollah?
Odpowiedź: Libanie

Pytanie: Wyznawcami którego odłamu Islamu są członkowie Hezbollahu?
Odpowiedź: szyickiego

Pytanie: Jak nazywał się dowódca Wolnej Armii Syrii?
Odpowiedź: Riad al-Asad

Pytanie: Podczas którego z konfliktów, siły libańskie potwierdziły swój udział w syryjskiej interwencji?
Odpowiedź: podczas bitwy pod Al-Kusajr
Stowarzyszenie Roty Niepodległości

Działalność stowarzyszenia związana z organizacją marszy, które zdaniem organizatorów mają upamiętniać powstanie warszawskie, wywołuje sprzeciw ze strony niektórych uczestników powstania warszawskiego; a niektóre z metod i praktyk działania organizacji określane są przez badaczy jako „nawoływanie do przemocy”. Podczas współorganizowanych przez Roty Niepodległości wydarzeń miały miejsce akty przemocy symbolicznej wobec symboli LGBT, a także gloryfikacja oskarżanych o zbrodnie ludobójstwa żołnierzy wyklętych, którzy zdaniem prof. Rafał Wnuka mieli się sprzeciwiać tradycji demokratycznego państwa prawa; ponadto łamane było prawo o zgromadzeniach w zakresie zakazu stosowania pirotechniki. Z wydarzeń organizowanych przez stowarzyszenie usuwani byli dziennikarze, których obecności nie życzyli sobie przedstawiciele Stowarzyszenia Roty Niepodległości. Jednym z haseł wznoszonych na organizowanych przez przedstawicieli stowarzyszenia demonstracjach jest reksistowskie „Ave, Ave, Christus Rex”. Niektórzy, krytyczni wobec działalności stowarzyszenia komentatorzy, opisują jego działalność jako „wyczerpującą znamiona ideologii neonazistowskiej i neofaszystowskiej”.

Pytanie: Jakie wydarzenia organizuje Stowarzyszenie Roty Niepodległości?
Odpowiedź: marsze

Pytanie: Jakie wydarzenie mają upamiętniać marsze organizowane przez Stowarzyszenie Roty Niepodległości?
Odpowiedź: powstanie warszawskie

Pytanie: Czy istnieją przeciwnicy organizacji marszy niepodległości?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Podczas marszy niepodległości pojawiały się akty przemocy wymierzone w jaką grupę społeczną?
Odpowiedź: LGBT
Faustyna Kowalska

Na polecenie jednego ze swoich spowiedników, ks. Michała Sopoćki, Faustyna zaczęła prowadzić szczegółowy zapis swoich przeżyć, znany potem jako Dzienniczek. Opisywała w nim cierpienia i przeciwności, stany mistyczne jakich doznawała, przede wszystkim liczne wizje i objawienia. Dotyczyły one między innymi namalowania obrazu Jezu ufam Tobie (do którego Jezus miał dać szczegółowe wskazówki), modlitw Koronki do Miłosierdzia Bożego i Godziny Miłosierdzia, ustanowienia święta Miłosierdzia Bożego (w pierwszą niedzielę po Wielkanocy), szerzenia czci Miłosierdzia i obietnic z nim związanych, oraz powołania do życia nowego zgromadzenia, czyli takiego dzieła w Kościele, które by podjęło zadanie wypraszania miłosierdzia dla świata (Apostolski Ruch Bożego Miłosierdzia). Zapisała również polecenie Jezusa Chrystusa żądającego, by zostało założone nowe zgromadzenie głoszące na cały świat kult Miłosierdzia Bożego. Zgromadzenie to miało również zrzeszać wszystkich świeckich wiernych Kościoła katolickiego. Nakaz ten urzeczywistnił się wraz z powołaniem do życia Zgromadzenia Sióstr Jezusa Miłosiernego i powołaniem świeckiego Apostolskiego Ruchu Bożego Miłosierdzia.

Pytanie: Kiedy obchodzi się święto Miłosierdzia Bożego?
Odpowiedź: w pierwszą niedzielę po Wielkanocy

Pytanie: Jaką organizację, w której proszono o miłosierdzie dla świata, założyła św. Faustyna?
Odpowiedź: Apostolski Ruch Bożego Miłosierdzia

Pytanie: Jak nazywały się szczegółowe zapiski wizji, których doznawała św. Faustyna?
Odpowiedź: Dzienniczek

Pytanie: Co znajdowało się w "Dzienniczku" św. Faustyny?
Odpowiedź: cierpienia i przeciwności, stany mistyczne jakich doznawała, przede wszystkim liczne wizje i objawienia
Faustyna Kowalska

„Dzienniczek” jest opisem życia wewnętrznego autorki. W Kościele katolickim zaliczany do literatury mistycznej. Opisuje codzienne życie Marii Faustyny (dorastanie do powołania, trudy życia klasztornego, cierpienia fizyczne i duchowe), lecz główny nacisk kładzie na rozwój wewnętrzny świętej. W Dzienniczku opisane są wizje Chrystusa, które otrzymywała, stany oschłości wewnętrznej, widzenia piekła, czyśćca i nieba. Jezus Chrystus wskazuje na Miłosierdzie Boże, jako na jedyny ratunek dla świata. Opisany jest również dialog duszy Marii Faustyny z Jezusem Chrystusem i Maryją. Dzienniczek zawiera również orędzie Miłosierdzia Bożego przekazane świętej przez Chrystusa, wraz z nowymi formami kultu. Pamiętnik opisuje miłość świętej Faustyny do Trójcy Świętej, która doprowadziła ją do zjednoczenia z Bogiem. Z zapisków wynika, że głoszenie kultu Miłosierdzia Bożego stało się z czasem dla Marii Faustyny główną treścią jej życia. Na kartach dzieła Chrystus obiecuje pośmiertnie ją wywyższyć i uczynić w Niebie „sekretarką Bożego Miłosierdzia”.

Pytanie: Jakim typem literatury jest według Kościoła Katolickiego "Dzienniczek" Faustyny Kowalskiej?
Odpowiedź: mistycznej

Pytanie: Jakiego typu wizji doświadczała Faustyna Kowalska?
Odpowiedź: Chrystusa

Pytanie: Jaka funkcję, według zapisków z "Dziennika" ma pełnić w niebie Faustyna Kowalska?
Odpowiedź: sekretarki Bożego Miłosierdzia

Pytanie: Opis między innymi jakich aspektów życia codziennego odnaleźć można na stronach "Dzienniczka"?
Odpowiedź: dorastanie do powołania, trudy życia klasztornego, cierpienia fizyczne i duchowe

Pytanie: Czym było dla Świętej głoszenie kultu Miłosierdzia Bożego?
Odpowiedź: główną treścią życia
Longin Komołowski

Od 1989 był aktywnym działaczem ponownie zalegalizowanej „Solidarności”. Został przewodniczącym Komisji Zakładowej w Stoczni Szczecińskiej oraz wiceprzewodniczącym zarządu regionu związku. W latach 1990–1997 pełnił funkcję przewodniczącego zarządu Regionu NSZZ „Solidarność” Pomorza Zachodniego, zasiadał w Komisji Krajowej oraz jej prezydium. W 1996 zainicjował powołanie Szczecińskiego Porozumienia Prawicy. W wyborach parlamentarnych w 1997 zdobył mandat posła na Sejm III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność w okręgu szczecińskim. Od 31 października 1997 sprawował urząd ministra pracy i polityki socjalnej, a od 19 października 1999 do 19 października 2001 wiceprezesa Rady Ministrów oraz ministra pracy i polityki społecznej w rządzie Jerzego Buzka.

Pytanie: Czy Komołowski był związany z Komisją Krajową?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Komołowski startował w wyborach parlamentarnych?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z listy jakiego okręgu Komołowski zdobył mandat posła?
Odpowiedź: szczecińskiego

Pytanie: Od którego roku Komołowski działał w "Solidarności"?
Odpowiedź: Od 1989
Tysiąc przeciwko Polsce

Alicja Tysiąc zwróciła się o pomoc do Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny, która wskazała jej szpital, gdzie wykonywane są legalne zabiegi przerwania ciąży. Z zaświadczeniem od internisty 26 kwietnia 2000 roku, w drugim miesiącu ciąży, udała się do oddziału neonatologicznego w warszawskim szpitalu publicznym im. prof. W. Orłowskiego przy ulicy Czerniakowskiej, gdzie zbadał ją ginekolog. Lekarz odmówił jej prawa do przeprowadzenia aborcji, uznając, że zagrożenie dla zdrowia Alicji Tysiąc jest niewystarczające, aby uzasadnić przerwanie ciąży. Na zaświadczeniu od internisty zaznaczył, że się z nim nie zgadza, przez co uniemożliwił wykonanie zabiegu w innej placówce publicznej służby zdrowia.

Pytanie: Jak odmowa lekarza wpłynęła na dostępność aborcji dla Tysiąc w innych placówkach?
Odpowiedź: Na zaświadczeniu od internisty zaznaczył, że się z nim nie zgadza, przez co uniemożliwił wykonanie zabiegu w innej placówce publicznej służby zdrowia

Pytanie: Czy Tysiąc chciała wykonać aborcję w I trymestrze ciąży?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Do jakiej organizacji zgłosiła się Tysiąc, żeby dostać namiar na placówkę, w której wykonywane są zabiegi aborcji?
Odpowiedź: do Federacji na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny

Pytanie: Gdzie zgłosiła się Tysiąc z zamiarem wykonania aborcji?
Odpowiedź: udała się do oddziału neonatologicznego w warszawskim szpitalu publicznym im. prof. W. Orłowskiego przy ulicy Czerniakowskiej
Codex Gigas

Kodeks zawiera całą Biblię (Stary i Nowy Testament) w łacińskim przekładzie Wulgaty (Dzieje i Apokalipsa w przekładzie starołacińskim), encyklopedię Etymologiae (ff. 201r-239r) Izydora z Sewilli, Antiquitates (ff. 118r-178v) oraz De bello Judaico (ff. 178v-200v) Józefa Flawiusza, Chronica Boemorum (ff. 294r-304r) Kosmasa z Pragi, różne traktaty (historyczne, etymologiczne i medyczne), kalendarz z nekrologiem, listę braci zakonnych z klasztoru w Podlažicach, magiczne formuły i inne lokalne zapiski. Zawiera osiem traktatów medycznych, z których pięć pierwszych (ff. 240r-243v) ma pochodzenie greckie lub bizantyjskie, a trzy ostatnie są autorstwa Konstantyna Afrykańczyka (ff. 243v-252r). Cały zbiór został napisany po łacinie. Wśród dodatków najcenniejszym dziełem jest Kronika Kosmasa, która uchodzi za najwierniejszą i najstarszą kopię tego dzieła.

Pytanie: Czy Wulgata to przekład Biblii na łacinę?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy w skład kodeksu wchodzi Chronica Boemorum?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto napisał "De bello Judaico"?
Odpowiedź: Józef Flawiusz

Pytanie: Czym jest Kronika Kosmana?
Odpowiedź: Najwierniejszą i najstarszą kopią dzieła
Codex Gigas

Manuskrypt powstał niedaleko miasta Chrudim, w benedyktyńskim klasztorze w Podlažicach, który został zniszczony w XV wieku. Nieznane są inne rękopisy wyprodukowane w tym klasztorze. Zapiski w kodeksie kończą się na roku 1229. Kodeks został później oddany w zastaw klasztorowi cystersów w Sedlcu, następnie został odkupiony przez benedyktyński klasztor w Břevnovie. Od 1477 do 1593 był przechowywany w klasztornej bibliotece w Broumovie, do czasu, kiedy to został przeniesiony do Pragi w 1594, by stać się częścią kolekcji Rudolfa II Habsburga. W roku 1648, w czasie oblężenia Pragi pod koniec wojny trzydziestoletniej, cała kolekcja Rudolfa została zagrabiona przez szwedzkie wojska. 7 maja 1697 roku, podczas pożaru w zamku królewskim w Sztokholmie, ucierpiała biblioteka królewska. Kodeks został uratowany poprzez wyrzucenie przez okno. Kodeks doznał szkód ze strony osób trzecich, niektóre z jego kart zostały wtedy utracone i brakuje ich do dnia dzisiejszego.

Pytanie: W jakim klasztorze stworzono Codex Gigas?
Odpowiedź: w Podlažicach

Pytanie: Kiedy zlikwidowano klasztor w Podlažicach?
Odpowiedź: w XV wieku

Pytanie: Do którego roku sięgają opisy w Codex Gigas?
Odpowiedź: 1229

Pytanie: Kiedy Codex Gigas znalazł się w Pradze?
Odpowiedź: 1594

Pytanie: Jak uratowano Codex Gigas przed spłonięciem?
Odpowiedź: poprzez wyrzucenie przez okno
Visa Waiver Program

Kraje nominowane do statusu w Visa Waiver Program mają status roadmap i kwalifikują się do udziału w postępowaniu. Procedurę nominacji rozpoczyna Departament Bezpieczeństwa Krajowego Stanów Zjednoczonych (Department of Homeland Security), który – w porozumieniu z sekretarzem stanu – ocenia wpływ uznania danego kraju za uczestnika VWP na możliwości egzekwowania prawa Stanów Zjednoczonych i na problemy bezpieczeństwa, np. na możliwości egzekwowania przepisów imigracyjnych i dotrzymania warunków istniejących umów ekstradycyjnych. Nie ustalono harmonogramu, jak długo kraj może pozostać na wyznaczonej liście przed zatwierdzeniem lub odrzuceniem z programu.

Pytanie: Jaki status muszą posiadać państwa nominowane do Visa Waiver Program?
Odpowiedź: roadmap

Pytanie: Jaki organ rozpoczyna nominacją danych krajów do programu VWP?
Odpowiedź: Departament Bezpieczeństwa Krajowego Stanów Zjednoczonych

Pytanie: Jakie zadania ma Department of Homeland Security w procesie nominacji krajów do VWP?
Odpowiedź: ocenia wpływ uznania danego kraju za uczestnika VWP na możliwości egzekwowania prawa Stanów Zjednoczonych i na problemy bezpieczeństwa

Pytanie: Jak długo kraj może pozostać na wyznaczonej liście przed zatwierdzeniem lub odrzuceniem z programu.?
Odpowiedź: Nie wiadomo
Visa Waiver Program

Uprawnienie do zwolnienia z obowiązku wizowego może być wycofane w każdym czasie. Zazwyczaj to może się zdarzyć, jeśli Stany Zjednoczone uważają, że obywatele danego kraju w większym stopniu niż wcześniej naruszają ograniczenia VWP, takie jak praca bez pozwolenia, lub przekraczających dozwolony okres pobytu w Stanach Zjednoczonych. Dlatego Argentyna została wykluczona z VWP w 2002 roku w związku z kryzysem finansowym w tym kraju i jego potencjalnym wpływem na masową emigrację i bezprawne przekroczenie dozwolonego czasu pobytu swoich obywateli w Stanach Zjednoczonych w drodze do VWP. Udział Urugwaju w programie został odwołany w 2003 roku z podobnych powodów. Powszechnie uważa się, że obywatele krajów stabilnych politycznie i gospodarczo rzadko podróżują w celu nielegalnego poszukiwania pracy.

Pytanie: Czy raz otrzymane uprawnienie wizowe jest stałe?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki kraj nie jest członkiem programu Visa Waiver od 2002?
Odpowiedź: Argentyna

Pytanie: Jaki kraj nie jest członkiem programu Visa Waiver od 2003?
Odpowiedź: Urugwaju

Pytanie: Obywatele jakich państw zazwyczaj nie szukają w USA nielegalnej pracy?
Odpowiedź: stabilnych politycznie i gospodarczo
Brama Brandenburska

Po bitwie pod Jeną-Auerstedt Napoleon Bonaparte zabrał kwadrygę do Paryża, gdzie zamierzał ją umieścić na stałe, nie doszło jednak do tego z powodu odsunięcia cesarza od władzy. Po zajęciu Paryża gen. Ernst von Pfuel został komendantem pruskiego sektora stolicy Francji. Jemu to właśnie zawdzięczają berlińczycy powrót Wiktorii na Bramę. W 1814 r. ludzie Blüchera zapakowali Kwadrygę w skrzynie i odesłali do Berlina, gdzie ją odrestaurowano. Podczas renowacji uzupełniono ukoronowanego orła pruskiego siedzącego na wieńcu dębowym o nowy symbol władzy – zaprojektowany przez Karla Friedricha Schinkela – Krzyż Żelazny. Podczas likwidacji muru celnego w latach 80. XIX w. rozebrano prawie wszystkie ówczesne bramy miejskie. Jedyną istniejącą po dziś dzień jest Brama Brandenburska.

Pytanie: Co zamierzał zrobić Bonaparte z kwadrygą?
Odpowiedź: zabrał kwadrygę do Paryża, gdzie zamierzał ją umieścić na stałe

Pytanie: Czy po powrocie do Paryża Napoleon stracił władzę?
Odpowiedź: nie doszło jednak do tego z powodu odsunięcia cesarza od władzy

Pytanie: W którym roku kwadryga została przesłana do stolicy Niemiec?
Odpowiedź: W 1814 r.

Pytanie: O jaki ornamentem został wzbogacany orzeł pruski w trakcie prac nad odnowieniem kwadrygi?
Odpowiedź: Podczas renowacji uzupełniono ukoronowanego orła pruskiego siedzącego na wieńcu dębowym o nowy symbol władzy – zaprojektowany przez Karla Friedricha Schinkela – Krzyż Żelazny
Edward (hrabia Wesseksu)

W dniu ślubu królowa Elżbieta II nadała swemu najmłodszemu synowi parowski tytuł „hrabiego Wesseksu” i, jako dodatkowy, „wicehrabiego Severn” (w Zjednoczonym Królestwie tytuły te noszą najstarsi synowie parów, jako ich następcy, tak też będzie stylizowany syn Edwarda). Było to zerwanie ze zwyczajem, że królewskim synom nadaje się parowskie tytuły książęce (diuków), najwyższe w hierarchii arystokracji brytyjskiej, zaraz poniżej rodziny królewskiej. Tytuł hrabiowski Wesseksu nie jest zwyczajnym tytułem, gdyż ostatnią osobą go noszącą był Harold Godwinson przed swoim wstąpieniem na tron Anglii w 1066 (jako Harold II). Książę Edward jest obecnie znany i oficjalnie tytułowany „Jego Królewską Wysokością hrabią Wesseksu” (His Royal Highness The Earl of Wessex), a jego małżonka „Jej Królewską Wysokością hrabiną Wesseksu” (Her Royal Highness The Countness of Wessex). Ogłoszono także, że po śmierci swojego ojca, Filipa Mountbattena-księcia małżonka, kiedy jego tytuł księcia Edynburga wygaśnie wraz z „przejściem” do Korony, Edward zostanie kreowany nowym księciem Edynburga.

Pytanie: Jakie tytuły przyznawane są najstarszym synom parów?
Odpowiedź: hrabiego i wicehrabiego

Pytanie: Kto jako ostatni mógł cieszyć się posiadaniem tytułu hrabiego przed Edwardem?
Odpowiedź: Harold Godwinson

Pytanie: Jaki tytuł przyjmie Edward w wypadku śmierci ojca?
Odpowiedź: księcia Edynburga

Pytanie: W którym roku Harold II zaczął panować w Anglii?
Odpowiedź: w 1066
Pożar Krakowa w 1850 roku

Prace nie postępowały jednak równolegle i z podobnym natężeniem we wszystkich miejscach dotkniętych pożarem, różny był zatem czas ich zakończenia. Jeszcze w pierwszą rocznicę pożaru żaden ze strawionych ogniem domów nie był zamieszkany. We wrześniu 1852 roku oddano do użytku Instytut Techniczny, gruntownie przebudowany pod kierunkiem Tomasza Majewskiego. Już rok później zakończono prace budowlane przy Rynku Głównym i Grodzkiej. W 1855 roku wzniesiono stałe jatki rzeźnicze, według projektu Pawła Barańskiego, usytuowane w miejscu spalonych, znajdujących między klasztorem Dominikanów a Plantami. Trzy lata później zakończono prace na Brackiej i Wiślnej. Z kolei w 1860 roku odbudowana była już zabudowa na Stolarskiej, a rok później przy tej ulicy, w miejscu spalonych budynków i muru klasztornego, wzniesiono nowe Kramy Dominikańskie. W tym czasie większa część spalonej dzielnicy podniosła się już ze zniszczeń, w ruinie pozostały jedynie budynek Drukarni Uniwersyteckiej oraz jedna lub dwie dawne bursy przy Gołębiej. Dużo gorzej sytuacja wyglądała na Kleparzu – do 1860 roku odbudowano tam zaledwie jeden dom.

Pytanie: Czy prace ukończono w tym samym momencie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki obiekt zrealizowano we wrześniu 1852 roku?
Odpowiedź: Instytut Techniczny

Pytanie: Kto kierował realizacją Instytutu?
Odpowiedź: Tomasza Majewskiego

Pytanie: Co wykonano w 1855 roku?
Odpowiedź: stałe jatki rzeźnicze
Pożar Krakowa w 1850 roku

Zabudowa centrum miasta okazała się równie podatna na ogień, co domostwa na Krupniczej. Było to efektem kilku czynników. Przede wszystkim, prawie wszystkie budynki, nawet Sukiennice, były kryte gontem. Materiał ten okazał się bardziej łatwopalny niż zwykle, bowiem przez dwa miesiące poprzedzające lipiec 1850 roku, w Krakowie nie spadła ani kropla deszczu. Wysuszony, spękany gont stał się dogodną pożywką dla ognia. Silny wiatr z łatwością przerzucał iskry i płonące resztki dachów na kolejne budynki. Oprócz tego większość kamienic miała jeszcze drewniane poddasza czy też inne elementy wyposażenia wykonane z tego materiału, np. ganki, werandy, schody. Ponadto wielu mieszkańców na strychach swoich domów trzymało łatwopalne przedmioty, najróżniejsze rupiecie, szmaty, papiery czy stare sprzęty, lekceważąc w ten sposób przepisy antypożarowe z czasów Wolnego Miasta, które zabraniały gromadzenia tego rodzaju rzeczy. Na dodatek, wśród murowanych kamienic centrum stało jeszcze wiele drewnianych budynków, takich jak szopy, wozownie, składy, stajnie i kramy handlowe. Wszystko to doprowadziło do tego, że ogień rozprzestrzeniał się bardzo szybko, a pożar przybrał wielkie rozmiary.

Pytanie: Dlaczego gont, którym kryte było większość budynków, był wówczas wyjątkowo łatwopalny?
Odpowiedź: przez dwa miesiące poprzedzające lipiec 1850 roku, w Krakowie nie spadła ani kropla deszczu

Pytanie: W czego posiadaniu było wielu mieszkańców Krakowa, mimo wytycznych z obowiązujących wówczas przepisów antypożarowych?
Odpowiedź: łatwopalnych przedmiotów, najróżniejszych rupieci, szmat, papierów czy starych sprzętów

Pytanie: Czy kamienice posiadały jakiekolwiek drewniane elementy konstrukcji?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakim materiałem było kryte większość znajdujących się tam budynków?
Odpowiedź: gontem
Gregory Peck

W 1977 Peck zagrał w biograficznym dramacie wojennym Generał MacArthur (reż. Joseph Sargent), kreując tytułową postać Douglasa MacArthura. Aktor przyjął rolę pomimo niezbyt dużego zadowolenia ze scenariusza. Przygotowując się do niej, studiował fotografie w archiwach narodowych i bibliotekach oraz oglądał filmy z udziałem generała w akcji. Za swoją kreację Peck otrzymał pochlebne recenzje. Vincent Canby przyznał, że „Gregory Peck jest wyjątkowo dobry. Nie tylko wygląda i brzmi jak generał, ale także sprawia, że postać jest niesłychanie pociągająca, nawet gdy jest najbardziej kontrowersyjna”. Film zarobił ponad 16 milionów dolarów. Peck po raz czwarty został nominowany do Złotego Globu w kategorii dla najlepszego aktora w filmie dramatycznym.

Pytanie: W jakim filmie wojennym pojawił się Peck?
Odpowiedź: Generał MacArthur

Pytanie: Kto wyreżyserował film wojenny z 1977 roku?
Odpowiedź: Joseph Sargent

Pytanie: Czy Peck odnosił się krytycznie do scenariusza filmu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy krytycy odnieśli się pozytywnie do roli odegranej przez aktora?
Odpowiedź: tak
Gregory Peck

W 1978 zagrał w dreszczowcu science-fiction Chłopcy z Brazylii w reżyserii Franklina J. Schaffnera u boku Laurence’a Oliviera. Obraz został zrealizowany na podstawie powieści Iry Levina z 1976. Peck po raz trzeci w karierze wykreował rolę czarnego charakteru, wcielając się w Josefa Mengele, niemieckiego zbrodniarza wojennego i lekarza. Aktor przyjął rolę ze względu na Oliviera, z którym bardzo chciał pracować. W obsadzie znaleźli się również James Mason, Lilli Palmer, Uta Hagen i Denholm Elliott. Film, tak jak i pierwowzór literacki, przedstawiał fikcyjne wydarzenia budowane wokół prawdziwej postaci Josefa Mengele. Do swej roli Peck został specjalnie ucharakteryzowany. Scena, w której główni bohaterowie – Lieberman (Olivier) i Mengele (Peck) – kłócą się, była nagrywana przez 3–4 dni. Powodem był gorszy stan zdrowia Oliviera w owym czasie. Peck twierdził, że był to absurdalny pomysł by realizować scenę walki z aktorami, którzy byli już w zaawansowanym wieku. Film Schaffnera (mający premierę 5 października) zakończył rok z przychodem rzędu 7,5 miliona dolarów. Peck został po raz piąty nominowany do Złotego Globu w kategorii dla najlepszego aktora w filmie dramatycznym. Prasa pochlebnie wyrażała się na temat roli aktora. Recenzent branżowego „Films in Review” pisał, że „Peck jest objawieniem. Składa się na to wygląd będący skrzyżowaniem dyktatora Republiki bananowej z gryzoniem”. Sam aktor odczuwał zadowolenie ze swojej filmowej kreacji, podkreślając, że rola czarnego charakteru pozwoliła mu na „rozciągnięcie swojego wachlarza”.

Pytanie: Czy film Chłopcy z Brazylii bazowany był na innym, istniejącym już dziele?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaką postać zagrał w filmie Chłopcy z Brazylii?
Odpowiedź: Josefa Mengele, niemieckiego zbrodniarza wojennego i lekarza

Pytanie: Co spowodowało, że scena kłotni pomiędzy Josefem Mengele a Liebermanem był kręcona aż kilka dni?
Odpowiedź: gorszy stan zdrowia Oliviera w owym czasie

Pytanie: Czy występ Pecka w filmie Chłopcy z Brazylii zyskał pozytywne recenzje?
Odpowiedź: tak