mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Posejdon

Siedziba Posejdona znajdowała się na środku morza wewnętrznego (Morze Śródziemne). Bóg miał tam wspaniały pałac otoczony przez nereidy, delfiny i inne dziwne stworzenia morskie. W Mitologii Jana Parandowskiego jest on opisany jako błękitny z dachem zbudowanym z muszli, które w czasie tego oto naszego odpływu ukazują swe perły. Okna są z bursztynu, a ze ścian wyrastają kwiaty. Otacza go sad pełen drzew rodzących znakomite owoce, a także alg, korali, gąbek i rozmaitych innych stworzeń. Posejdon posiadał też rydwan, do którego zaprzęgał hippokampy.

Pytanie: Gdzie umiejscowiona była kwatera boga?
Odpowiedź: na środku morza wewnętrznego

Pytanie: Co skupiało się wokół siedziby władcy mórz?
Odpowiedź: nereidy, delfiny i inne dziwne stworzenia morskie

Pytanie: W jakim kolorze była siedziba Posejdona?
Odpowiedź: błękitnym

Pytanie: Z jakiego budulca skonstruowany był dach siedziby boga?
Odpowiedź: z muszli

Pytanie: Jakiego materiału użyto do wykonania okien w pałacu Posejdona?
Odpowiedź: bursztynu
Przyspieszenie ziemskie

Wartość przyspieszenia ziemskiego zależy od szerokości geograficznej oraz wysokości nad poziomem morza. Wraz z wysokością przyspieszenie maleje odwrotnie proporcjonalnie do kwadratu odległości do środka Ziemi i jest wynikiem zmniejszania się siły grawitacji zgodnie z prawem powszechnego ciążenia. Zmniejszanie się przyspieszenia ziemskiego wraz ze zmniejszaniem szerokości geograficznej jest spowodowane działaniem pozornej siły odśrodkowej, która powstaje na skutek ruchu obrotowego Ziemi. Ponieważ siła ta jest proporcjonalna do odległości od osi obrotu, stąd największą wartość osiąga na równiku. Ponieważ siła odśrodkowa ma tu zwrot przeciwny do siły grawitacji, przyspieszenie ziemskie na równiku osiąga najmniejszą wartość. Dodatkowe zmniejszenie przyspieszenia ziemskiego w okolicach równika spowodowane jest spłaszczeniem Ziemi (większą odległością od środka Ziemi).

Pytanie: Od czego uzależniona jest wartość przyspieszenia?
Odpowiedź: od szerokości geograficznej oraz wysokości nad poziomem morza

Pytanie: Czy wraz ze wzrostem wysokości zwiększa się również przyspieszenie ziemskie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakiego powodu powstaje pozorna siła odśrodkowa?
Odpowiedź: na skutek ruchu obrotowego Ziemi

Pytanie: Co jest przyczyną niższej wartości przyspieszenia ziemskiego w pobliżu równika?
Odpowiedź: Spłaszczenie Ziemi
MiG-1

Samoloty MiG-1 były stosunkowo nieliczne i dzieliły los kilkakrotnie liczniejszych myśliwców MiG-3, będąc na uzbrojeniu tych samych jednostek, stąd publikacje czasem nie wyróżniają ich osobno. MiG-1 wszedł jako pierwszy do służby – w grudniu 1940 roku skierowano je na próby wojskowe w Kaczyńskiej Szkole Lotniczej na Krymie, prowadzone przez 41 Pułk Myśliwski. Samoloty MiG obu wersji zaczęły być kierowane do jednostek liniowych od samego początku 1941 roku, przede wszystkim do pułków myśliwskich zachodnich okręgów wojskowych, a także nad Morze Czarne. Jako pierwsze MiG-1 otrzymały 31 Pułk Myśliwski (IAP) w Kownie i 41 Pułk w Białymstoku. Szkolenie pilotów na nowym typie szło jednak znacznie wolniej. Borykali się oni także z problemami związanymi z niedopracowaniem samolotu i silnika (dostarczanego przez Zakład nr 24), które rozwiązywano w ciągu pierwszych miesięcy 1941 roku. 1 marca 1941 stan MiG-1 w lotnictwie wojskowym w europejskiej części ZSRR sięgnął 74 sztuk, a 1 maja – 95. Oba typy myśliwców MiG łącznie stanowiły najliczniejsze nowe myśliwce w momencie ataku niemieckiego 22 czerwca 1941 roku. Trzy tygodnie przed nim, 1 czerwca w lotnictwie było 77 MiG-1 (w tym 55 sprawnych) i 845 lub 743 MiG-3, nie licząc myśliwców marynarki wojennej. Z tego, MiG-1 znajdowały się tylko w przygranicznych okręgach wojskowych: Przybałtyckim OW (31), Zachodnim OW (37), Odeskim OW (8) i Kijowskim OW (1).

Pytanie: Gdzie odbyły się testy wojskowy MiG-1?
Odpowiedź: w Kaczyńskiej Szkole Lotniczej na Krymie

Pytanie: Jakie jednostki jako pierwsze włączyły w swój skład MiG-1?
Odpowiedź: 31 Pułk Myśliwski (IAP) w Kownie i 41 Pułk w Białymstoku

Pytanie: Ile możliwych do eksploatacji MiG-1 należało do sił europejskiej części ZSRR na samym początku czerwca 1941 roku?
Odpowiedź: 55
Ekwador

Rafael Correa w swoim przemówieniu inauguracyjnym 15 stycznia 2007 stwierdził, że część długu zagranicznego Ekwadoru jest „bezprawna”, ponieważ została zaciągnięta przez reżim wojskowy. W kolejnych dniach minister finansów ogłosił, że Ekwador byłby skłonny do spłacenia tylko 40% swego zadłużenia, wynoszącego w sumie 11 mld USD. Prezydent Correa opowiedział się za renegocjacją warunków spłaty długu oraz odrzucił zasady Konsensusu Waszyngtońskiego. Prezydent zagroził również zerwaniem współpracy z Bankiem Światowym oraz Międzynarodowym Funduszem Walutowym, a w kwietniu 2007 wydalił z Ekwadoru przedstawiciela Banku Światowego. 12 grudnia 2008 prezydent Correa ogłosił zawieszenie spłacania przez Ekwador zadłużenia zagranicznego, które raz jeszcze nazwał „bezprawnym”. W marcu 2008 w Ameryce Południowej doszło do wybuchu kryzysu dyplomatycznego między Ekwadorem a Kolumbią, spowodowanego wejściem kolumbijskich wojsk na terytorium Ekwadoru w pościgu za partyzantami FARC. Kolumbia oskarżyła prezydenta Correę o powiązania z partyzantami oraz udzielanie im wsparcia politycznego i militarnego. W lutym 2009 doszło do napięć w stosunkach Ekwadoru ze Stanami Zjednoczonymi. Prezydent Correa wydalił z Ekwadoru dwóch dyplomatów. Administrację amerykańską oskarżył o mieszanie w sprawy wewnętrzne kraju i wpływanie na decyzję o mianowaniu nowego szefa antynarkotykowej jednostki policji.

Pytanie: Kiedy Correa wygłosił mowę inauguracyjną?
Odpowiedź: 15 stycznia 2007

Pytanie: Co przekazał polityk w mowie inauguracyjnej?
Odpowiedź: część długu zagranicznego Ekwadoru jest „bezprawna”, ponieważ została zaciągnięta przez reżim wojskowy

Pytanie: Ile wynosiło zadłużenie zaciągnięte przez Ekwador?
Odpowiedź: 11 mld USD

Pytanie: Kiedy wybuchł konflikt na polu dyplomacji pomiędzy Kolumbią a Ekwadorem?
Odpowiedź: W marcu 2008
Ekwador

W latach 20. XX wieku utworzona została junta wojskowa. W tym czasie zaczęły do Ekwadoru napływać obce kapitały (zwłaszcza brytyjski i amerykański) inwestowane w przemysł naftowy. Rosło uzależnienie Ekwadoru od USA. Rządzący od 1929 do 1931 roku Isidro Ayora próbował dokonać reformy państwa, co nie udało się ze względu na problemy ekonomiczne. Lata 30. to okres kryzysu gospodarczego (znaczne pogorszenie sytuacji ekonomicznej m.in. pod wpływem wielkiego kryzysu światowego) oraz destabilizacji politycznej wywołanej licznymi zamachami stanu. W latach 1931–1940 władzę sprawowało aż 18 prezydentów i żaden z nich nie dotrwał do końca kadencji. W 1941 wybuchła wojna z Peru o Amazonię, gdzie odkryto bogate zasoby ropy naftowej. Wojnę zakończyło porozumienie zawarte 1942 w Rio de Janeiro pod presją państw obu Ameryk (gwarantowane przez Argentynę, Brazylię, Chile i USA), niekorzystne dla Ekwadoru, który utracił ok. 40% swojego terytorium. W połowie II wojny światowej Ekwador opowiedział się po stronie aliantów i w 1942 roku wypowiedział wojnę Niemcom oraz Włochom. Dzięki temu otrzymał znaczną pomoc gospodarczą od USA, które zbudowały na ważnych pod względem strategicznym wyspach Galápagos bazę wojskową, dla ochrony Kanału Panamskiego.

Pytanie: Na co przeznaczane były pieniądze zagranicznych inwestorów działających na terenie tego państwa w latach dwudziestych?
Odpowiedź: przemysł naftowy

Pytanie: Dlaczego reforma planowana przez Isidro Ayora zakończyła się porażką?
Odpowiedź: ze względu na problemy ekonomiczne

Pytanie: Jakie wydarzenia doprowadziły do destabilizacji politycznej na terytorium Ekwadoru w latach trzydziestych?
Odpowiedź: liczne zamachy stanu

Pytanie: Jaki los spotkał osiemnastu prezydentów rządzących Ekwadorem w latach trzydziestych?
Odpowiedź: żaden z nich nie dotrwał do końca kadencji
Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Mężczyzn 2020

W połowie czerwca 2019 roku ustalono, że z uwagi na rozszerzenie mistrzostw zwiększona zostanie także liczba par sędziowskich do osiemnastu w fazie wstępnej; część z nich opuści po niej turniej, a na ich miejsce zostaną przydzielone inne, choć w mniejszej liczbie. Dwa miesiące później EHF opublikowała listę dwudziestu trzech par arbitrów, z czego siódemka sędziować będzie w całym turnieju, jedenaście tylko spotkania fazy wstępnej, po czym na resztę zawodów zastąpiona zostanie piątką nowych par. Pod koniec grudnia 2019 roku serbski duet sędziowski Nenad Nikolić–Dušan Stojković został zastąpiony przez Łotyszy Zigmārsa Sondorsa i Renārsa Līcisa z powodu kontuzji Nikolicia.

Pytanie: Jaką decyzję dotyczącą kadr podjęto w czerwcu 2019 roku?
Odpowiedź: że z uwagi na rozszerzenie mistrzostw zwiększona zostanie także liczba par sędziowskich do osiemnastu w fazie wstępnej

Pytanie: Jakie zestawienie opublikowała EHF?
Odpowiedź: listę dwudziestu trzech par arbitrów

Pytanie: Z jakiego kraju pochodził Nenad Nikolić?
Odpowiedź: Serbii

Pytanie: Kto zastąpił Nikolicia i Stojkovicia?
Odpowiedź: Zigmārs Sondors i Renārs Līcis

Pytanie: Czy Nikolić został kontuzjowany?
Odpowiedź: tak
Textus receptus

Opinia uczonych na temat Textus receptus jest jednoznaczna: oparty został na późnych mało wartościowych rękopisach; w sposobie, w jaki rękopisy te zostały wykorzystane, nie było żadnej metody i tym samym Textus receptus nie ma żadnej wartości naukowej. Najbardziej dobitnymi przykładami różnic tekstu bizantyjskiego względem Textus receptus są: Łk 17,36; Dz 8,37 i Comma Johanneum. Maurice A. Robinson, który jest zwolennikiem tekstu bizantyjskiego i który mylnie bywa czasem zaliczany do obrońców Textus receptus stwierdził, że Textus receptus nie powinien być łączony z tekstem większości.

Pytanie: Na jakich tekstach bazował Textus receptus?
Odpowiedź: na późnych mało wartościowych rękopisach

Pytanie: Czy tekst charakteryzuje się jakąkolwiek wartością badawczą?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy badacze różnorodnie podchodzą do opisu tekstu?
Odpowiedź: nie
Władysław Grabski

Reformę Skarbu Państwa rząd Grabskiego rozpoczął w oparciu o dwie ustawy – dotyczącą podatku majątkowego (sierpień 1923) i regulującą waloryzację podatków (grudzień 1924). Gabinet zadecydował o konieczności podwyższenia części podatków bezpośrednich i ustanowienia nowego podatku od nieruchomości. Planowano również przeprowadzić sprzedaż części majątku państwowego, ale także stworzenie nowych monopoli – spirytusowego, solnego i zapałczanego. W skład reformy skarbowej wchodziło także znaczne ograniczenie wydatków – m.in. zmniejszenie dotacji dla kolei, zwolnienie części urzędników państwowych. Cięcia próbowano wprowadzić także w samej administracji rządowej – Grabski postulował likwidację Ministerstwa Robót Publicznych (nie doszła ona do skutku) oraz ograniczenie wydatków na wojsko. W związku z tym drugim zamiarem, 17 lutego 1924 z funkcji ministra spraw wojskowych zrezygnował Kazimierz Sosnkowski. Jego miejsce zajął Władysław Sikorski, co oznaczało pogorszenie relacji gabinetu ze zwolennikami Józefa Piłsudskiego. Grabski próbował temu przeciwdziałać, podejmując decyzję o zastąpieniu Władysława Sołtana na stanowisku ministra spraw wewnętrznych Zygmuntem Hübnerem (zbliżonym do środowisk piłsudczykowskich). Dzięki tym posunięciom, rządowi udało się przekonać Sejm do przyjęcia ustawy budżetowej na 1924 (uchwalona 29 lipca 1924). Zakładała ona dochody państwa na poziomie 1432,8 mln zł i wydatki wynoszące 1592,2 mln zł. Grabski nie ujawnił, że zaplanował deficyt, chciał go jednak pokryć m.in. środkami pozabudżetowymi, emisją bilonu, pożyczkami wewnętrznymi i zagranicznymi (w 1925 prowadzono rozmowy na temat kredytu z Banca Comerciale Italiana). Informacje o brakach finansowych premier zachował dla siebie, obawiając się negatywnych nastrojów społecznych, które mogłyby uniemożliwić realizację jego zamierzeń.

Pytanie: Jakie monopole planował utworzyć rząd Grabskiego?
Odpowiedź: spirytusowego, solnego i zapałczanego

Pytanie: Jaki organ chciał usunąć Grabski?
Odpowiedź: Ministerstwo Robót Publicznych

Pytanie: Kto przejął funkcję Sosnkowskiego w 1924 roku?
Odpowiedź: Władysław Sikorski

Pytanie: Jakiej wysokości dochody krajowe przewidywała ustawa na 1924 roku?
Odpowiedź: 1432,8 mln zł
Władysław Grabski

17 grudnia 1923 prezydent Wojciechowski desygnował Władysława Grabskiego na premiera. W skład nowego gabinetu nie wszedł żaden minister, który był członkiem poprzedniego rządu – składał się on z osób niebędących czołowymi działaczami poszczególnych partii politycznych. Sam Grabski, poza teką premiera, zatrzymał sobie kierownictwo nad resortem skarbu. Pomimo faktu, że rząd był gabinetem pozaparlamentarnych fachowców, podczas kompletowania jego składu, Grabski wykonywał gesty wobec tak lewicy (Kazimierz Sosnkowski objął ministerstwo spraw wojskowych, a Ludwik Darowski – resort pracy i opieki społecznej), jak i prawicy (desygnowanie 19 stycznia 1924 na ministra spraw zagranicznych Maurycego Zamoyskiego na miejsce Karola Bertoniego). Jednocześnie premier bardzo często doprowadzał do rekonstrukcji swego pozaparlamentarnego gabinetu, pragnąc zapewnić mu poparcie poszczególnych partii politycznych, w zależności od biegu wydarzeń. Jednocześnie dbał o to, aby zachować równowagę wpływów różnych sił w swym rządzie. Maciej Rataj nazwał taką politykę równoważeniem lewicowca przez prawicowca. Sporą rolę odgrywał tutaj sekretarz generalny Komitetu Ekonomicznego Ministrów RP i zaufany współpracownik Grabskiego, Stanisław Kauzik:

Pytanie: Jakie stanowisko miał pełnić Władysław Grabski od grudnia 1923 roku?
Odpowiedź: premiera

Pytanie: Czy rząd Władysława Grabskiego z 1923 roku był apolityczny?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie ministerstwo objął Władysław Grabski w swoim rządzie z 1923 roku?
Odpowiedź: skarbu

Pytanie: Od czego Władysław Grabski uzależniał późniejszą wymianę ministrów?
Odpowiedź: od biegu wydarzeń
Color Climax Corporation

CCC było również znane z serii czasopism z tytułami takimi jak „Color Climax” i „Rodox”. Były one uważane za jedne z najlepszych magazynów pornograficznych w Europie. Tak było w szczególności w Wielkiej Brytanii, gdzie przed rokiem 2000 sprzedaż ostrego porno była nielegalna. Przed tą datą niektóre brytyjskie sex shopy sprzedawały brytyjskie magazyny softcore w plastikowych opakowaniach z przednią okładką „Rodox” lub „Colour Climax”. Te same sklepy czasami sprzedawały reprodukcje tytułów CCC, z usuniętymi wszelkimi hardkorowymi obrazami. Magazyny CCC prezentowały szeroki wybór gwiazd europejskich i amerykańskich, m.in.: Tom Byron, John Holmes, Ron Jeremy, Roberto Malone, Sean Michaels, Peter North, Rocco Siffredi i Christoph Clark. Zestawy fotograficzne zwykle zaczynały się od w pełni odzianych, a kończyły się obrazem męskiego wytrysku, historią dzieloną z innymi duńskimi magazynami z tego okresu, takimi jak „Fucking” i „Con Amore”. Wiele z tych zdjęć pozostało dostępnych od połowy maja 2014. Za pośrednictwem strony internetowej Color Climax, a także rozpowszechniano je szeroko - choć były tak rozpowszechniane z naruszeniem praw autorskich - w Internecie za pośrednictwem sieci udostępniania plików i innych źródeł. Fotografie z serii filmów Lolita zostały również opublikowane w czasopismach „Color Climax”. Do 2006 firma opublikowała ponad 3 tys. różnych książek i czasopism, w sumie ponad 140 mln wydań; 8,5 mln filmów i prawie milion kaset wideo.

Pytanie: Ile magazynów i książek wydało CCC do 2006 roku?
Odpowiedź: 3 tys.

Pytanie: Ile realizacji filmowych wydało CCC do 2006 roku?
Odpowiedź: 8,5 mln

Pytanie: Ile VHS wydało CCC do 2006 roku?
Odpowiedź: prawie milion

Pytanie: W którym roku zalegalizowano ostrą pornografię w Wielkiej Brytanii?
Odpowiedź: w 2000
Leszek Miller

W trakcie Sejmu III kadencji był przewodniczącym klubu parlamentarnego opozycyjnego SLD. W 1999 doprowadził do utworzenia na bazie większości organizacji działającej w ramach koalicji SLD jednolitej partii politycznej pod tą nazwą. 1 lipca 1999 w ramach wyboru władz organizacyjnych został przewodniczącym tymczasowej rady krajowej Sojuszu Lewicy Demokratycznej, a kongresie założycielskim z 18 i 19 grudnia tegoż roku został wybrany na pierwszego przewodniczącego nowego ugrupowania. Funkcję tę sprawował do 6 marca 2004.

Pytanie: Jaką funkcję objął polityk w lipcu 1999 roku?
Odpowiedź: przewodniczącego tymczasowej rady krajowej Sojuszu Lewicy Demokratycznej

Pytanie: Kiedy odbyły się wybory władz?
Odpowiedź: 1 lipca 1999

Pytanie: Podczas jakiego wydarzenia polityk objął stanowisko pierwszego przewodniczącego ugrupowania?
Odpowiedź: kongresu założycielskiego
Wergiliusz

W IV wieku Eliusz Donat napisał, nie zachowany do naszych czasów w całości, alegoryczny komentarz do poezji Wergiliusza. Na początku V wieku Serwiusz opublikował jeszcze bardziej szczegółowe komentarze, omawiające wers po wersie Bukoliki, Georgiki oraz Eneidę. Wergiliusz był dla Serwiusza mędrcem biegłym we wszystkich sztukach i naukach. Komentarz do VI księgi Eneidy rozpoczął Serwiusz od następującej uwagi: Chociaż cały Wergiliusz jest pełen wiedzy, to w tej właśnie księdze widać to szczególnie. Wiele powiedziano tam wprost, wiele zaczerpnięto z historii, lecz dużo także z głębokiej mądrości filozofów, teologów, Egipcjan.

Pytanie: Jaki komentarz do jednej z ksiąg Eneidy przedstawił Serwiusz?
Odpowiedź: Chociaż cały Wergiliusz jest pełen wiedzy, to w tej właśnie księdze widać to szczególnie. Wiele powiedziano tam wprost, wiele zaczerpnięto z historii, lecz dużo także z głębokiej mądrości filozofów, teologów, Egipcjan

Pytanie: Czego dotyczyły uwagi Donata, które zaprezentował w V wieku?
Odpowiedź: Bukoliki, Georgiki oraz Eneidę

Pytanie: Kiedy Donat opublikował uwagi obejmujące Bukolikę, Georgikę i Eneidę?
Odpowiedź: Na początku V wieku
Wergiliusz

Poemat poświęcony historii Rzymu Wergiliusz zaczął pisać na prośbę Augusta. Eneida nie została poddana końcowej redakcji. Wergiliusz chciał to zrobić po powrocie z Grecji. Lucjusz Wariusz Rufus, przygotowując do publikacji epopeję na polecenie Augusta (wbrew woli zmarłego poety), usunął z tekstu podwójną redakcję niektórych wersów. Pozostawił jednak różne sprzeczności oraz wersy nieukończone – hemistychy. Sprzeczności w fabule wynikały z faktu, że poemat był pisany częściami, a Wergiliusz zmieniał kilkakrotnie plan. Nie zdążył ostatecznie zredagować całości i dokonać korekty.

Pytanie: Kiedy planował poddać swój poemat ostatecznej redakcji?
Odpowiedź: po powrocie z Grecji

Pytanie: Czy Wergiliusz chciał, żeby podwójna redakcja wersów została usunięta z Eneidy?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego w fabule Eneidy można odnaleźć brak spójności?
Odpowiedź: poemat był pisany częściami, a Wergiliusz zmieniał kilkakrotnie plan. Nie zdążył ostatecznie zredagować całości i dokonać korekty

Pytanie: Na jakim temacie skupia się treść Eneidy?
Odpowiedź: historii Rzymu
Ryta z Cascii

Jednym z najmłodszych ośrodków kultu św. Ryty jest parafia Matki Bożej Niepokalanej w Nowym Sączu. Kult ten został zapoczątkowany przez akt poświęcenia obrazu świętej. Dokonał tego ks. bp Piotr Bednarczyk 22 maja 1993 roku, w liturgiczne wspomnienie św. Ryty. Obraz namalowany przez miejscowego artystę Bernarda Wójcika, a będący wierną kopią obrazu Świętej znajdującego się w Cascii we Włoszech, ufundowała urodzona w Nowym Sączu, potem mieszkająca we Francji, a pod koniec życia znowu mieszkanka Nowego Sącza, Janina Habel-Juin jako wotum wdzięczności za łaski otrzymane od Boga przez wstawiennictwo św. Ryty, szczególnie łaskę pełnej wolności dla Polski, o którą p. Habel-Juin prosiła w dniach stanu wojennego w ojczyźnie. Propozycja ufundowania obrazu spotkała się z życzliwym przyjęciem ze strony ówczesnego proboszcza parafii, ks. prał. Zenona Rogoziewicza, który, od 1966 roku tworząc od podstaw nowosądecką parafię, w budowanym przez siebie kościele przewidział także miejsce, w którym mógł się znaleźć obraz świętej Ryty. W drugi czwartek każdego miesiąca o godz. 18.00 odmawiana jest w nowosądeckim kościele Matki Bożej Niepokalanej nowenna do świętej Ryty, w czasie której odczytywane są prośby i podziękowania. A co roku 22 maja, w dzień wspomnienia świętej, sprawowane są msze św., w czasie których błogosławi się róże. Przy obrazie św. Ryty w kościele znajdują się relikwie św. Ryty. Na terenie parafii (przy kościele) znajduje się ogród różany św. Ryty, w którym rosną róże, a w centralnym miejscu znajduje się figura przedstawiająca św. Rytę oraz znajdują się tam atrybuty świętej, m.in. figa, pszczoły. Od 19 maja 2019 parafia Matki Bożej Niepokalanej w Nowym Sączu została erygowana przez biskupa diecezjalnego do Sanktuarium św. Rity.

Pytanie: W jaki sposób rozpoczęło się działanie kultu św. Ryty?
Odpowiedź: przez akt poświęcenia obrazu świętej

Pytanie: Kto poświęcił wizerunek Ryty?
Odpowiedź: Piotr Bednarczyk

Pytanie: Kto namalował wizerunek św. Ryty?
Odpowiedź: Bernard Wójcik

Pytanie: Gdzie znajduje się parafia Matki Bożej Niepokalanej?
Odpowiedź: w Nowym Sączu
Ryta z Cascii

Od sierpnia 2016 roku relikwie krwi świętej Ryty z Cascii znajdują się w kościele parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Turowie. 22. dnia każdego miesiąca o godzinie 18.00 odprawiana jest msza święta oraz nabożeństwo ku czci św. Ryty w obecności jej relikwii. W trakcie nabożeństwa odmawiana jest koronka do św. Ryty, po której następuje ucałowanie jej relikwii oraz tradycyjne ofiarowanie czerwonych róż, które są symbolem świętej. Przed mszą świętą istnieje możliwość podjęcia czerwonych róż, a po mszy świętej również koronek, różańców i obrazków świętej, za dobrowolną ofiarą na rzecz rozwoju kultu świętej w parafii.

Pytanie: Jakim cyklicznym wydarzeniem celebrowana jest ta święta w kościele parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Turowie?
Odpowiedź: 22. dnia każdego miesiąca o godzinie 18.00 odprawiana jest msza święta oraz nabożeństwo ku czci św. Ryty w obecności jej relikwii

Pytanie: Jaka modlitwa odmawiana jest podczas nabożeństwa ku jej czczi w Turowie?
Odpowiedź: koronka do św. Ryty

Pytanie: Jakie kwiaty symbolizują św. Rytę?
Odpowiedź: czerwone róże

Pytanie: Jakie przedmioty można zakupić po mszy ku czci św. Ryty?
Odpowiedź: koronki, różańce i obrazki świętej
Szpak reunioński

Począwszy od lat 30. XIX wieku na Reunionie gwałtownie wzrosło tempo wycinki lasów, prowadzonej by uzyskać miejsce na plantacje. Po zniesieniu niewolnictwa w 1848 dawni niewolnicy dołączyli do białych chłopów na nietkniętych dotąd obszarach wyspy, stąd szpaki reuniońskie zepchnięto na krawędzie właściwego dlań środowiska. Według Hume’a gwoździem do trumny dla tego gatunku był nadmierny odłów; lasy stały się bardziej dostępne, więc odłów przez wciąż zwiększających liczebność ludzi mógł doprowadzić gatunek do wymarcia. W 1821 wprowadzono prawo upoważniające do eksterminacji szkodników upraw zbóż, a szpaki reuniońskie za takowe uchodziły. W latach 60. XVIII wieku różni autorzy wspominali, że ptaki te niemal już zniknęły, prawdopodobnie już wówczas wymarły. W 1877 Vinson ubolewał, że ostatnie osobniki mogły zginąć przy niedawnych pożarach lasów. Najprawdopodobniej nie podjęto prób zachowania gatunku w niewoli. Szpaki maskareńskie przeżyły dłużej od wielu innych wymarłych zwierząt Maskarenów, były także ostatnimi szpakami tych wysp, które wymarły. Gatunki z Rodrigues i Mauritiusu najpewniej zniknęły wraz z pojawieniem się szczurów; wymarło przynajmniej 5 gatunków szpaków z wysp Pacyfiku, przyczyniły się do tego szczury. Późniejsze wymarcie szpaka reuniońskiego mogło wynikać z niedostępności niektórych obszarów Reunionu.

Pytanie: Co spowodowała chęć zakładania na Reunionie plantacji?
Odpowiedź: gwałtowny wzrost tempa wycinki lasów

Pytanie: Co zdaniem Hume'a ostatecznie doprowadziło do wymarcia szpaków reuniońskich?
Odpowiedź: nadmierny odłów

Pytanie: Co przyczyniło się do wymarcia gatunków z Mauritiusu?
Odpowiedź: pojawienie się szczurów

Pytanie: Czy szpaki reuniońskie uznawane były za gatunek szkodliwy dla upraw?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki gatunek tych ptaków przetrwał na Maskarenach najdłużej?
Odpowiedź: Szpaki maskareńskie