mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Pewnego razu... w Hollywood

11 lipca 2017 roku Quentin Tarantino ogłosił, iż ukończył prace nad pisaniem scenariusza do swojego najnowszego filmu, opowiadającego o morderstwach grupy Charlesa Mansona. Tego samego dnia ogłoszono, że w filmie zagra Margot Robbie, która wcieli się w postać aktorki Sharon Tate. W 2018 roku poinformowano także, iż w filmie pojawią się tacy aktorzy jak: Leonardo DiCaprio, Brad Pitt, Al Pacino, Burt Reynolds, Kurt Russell, Michael Madsen czy Tim Roth. Okres kręcenia zdjęć głównych rozpoczął się 18 czerwca 2018 roku w Los Angeles.

Pytanie: O czym miał opowiadać nowy film Tarantino?
Odpowiedź: o morderstwach grupy Charlesa Mansona

Pytanie: Kto jest autorem scenariusza do filmu?
Odpowiedź: Quentin Tarantino

Pytanie: Jaka aktorka wcieliła się w postać Sharon Tate?
Odpowiedź: Margot Robbie

Pytanie: Czy w filmie miał wziąć udział Brad Pitt?
Odpowiedź: tak
Pewnego razu... w Hollywood

Portal The Hollywood Reporter po pierwszym pokazie filmu w Cannes poinformował, iż opinie krytyków na jego temat są „ogólnie pozytywne” oraz że określono obraz jako „list miłosny Tarantino do Los Angeles lat sześćdziesiątych”. Chwalono wówczas grę aktorską i scenografię, choć – jak doniósł portal – część krytyków miała podzielone zdania na temat zakończenia filmu. James Berardinelli z portalu „ReelViews” przyznał filmowi 3.5/4 gwiazdki oświadczając, że film ten „został stworzony przez miłośnika kina dla miłośników kina” oraz że „nawet ci, którzy do nich nie należą nadal mogą doznać sporej przyjemności z oglądania tego filmu”. Krytyk Owen Gleiberman, pisząc na łamach „Variety” stwierdził, że Pewnego razu... w Hollywood to „mocny, wciągający kolaż filmowy, który jednakże arcydziełem nie jest”. Brian Tallerico podsumował film jako „ambitne dzieło pewnego siebie filmowca, współpracującego z ludźmi, którzy całkowicie wpasowują się w ton jego wizji”. Peter Bradshaw z dziennika „The Guardian” przyznał filmowi 5/5 gwiazdek, chwaląc występy Brada Pitta i Leonardo DiCaprio i podsumował obraz jako „olśniewającą pieśń odkupienia Tarantino w klimacie Los Angeles”. Peter Travers z „Rolling Stone” przyznał filmowi 4.5/5 gwiazdki, zaznaczając, że „Wszyscy aktorzy, którzy wystąpili w filmie – zarówno ci w większych rolach, jak i ci w mniejszych – na planie dali z siebie wszystko i świetnie się spisali”; zauważył on ponadto, że „film trwający 2 godziny i 40 minut może być dla niektórych za długi”. Christopher Hooton z magazynu „Little White Lies” opisał film jako „momentami nudny”, jednak „nieustannie budzący podziw”. Dodał on także, iż obraz Tarantino nie zakrawa na „list miłosny pod adresem Hollywood”, lecz na „nekrolog okresu w kulturze, który najpewniej już nie powróci”.

Pytanie: Co na temat odbioru tego filmu przekazał The Hollywood Reporter, po jego premierze na festiwalu w Cannes?
Odpowiedź: iż opinie krytyków na jego temat są „ogólnie pozytywne” oraz że określono obraz jako „list miłosny Tarantino do Los Angeles lat sześćdziesiątych”. Chwalono wówczas grę aktorską i scenografię, choć – jak doniósł portal – część krytyków miała podzielone zdania na temat zakończenia filmu

Pytanie: Co na temat Pewnego razu... w Hollywood miał do powiedzenia James Berardinelli?
Odpowiedź: film ten „został stworzony przez miłośnika kina dla miłośników kina” oraz że „nawet ci, którzy do nich nie należą nadal mogą doznać sporej przyjemności z oglądania tego filmu”

Pytanie: Dla jakiego magazynu napisał swoją recenzję tego filmu Owen Gleiberman?
Odpowiedź: „Variety”

Pytanie: Jaką ocenę wystawił tej produkcji Tarantino Peter Bradshaw?
Odpowiedź: 5/5 gwiazdek
Transport kolejowy w Watykanie

Sieć watykańska jest połączona z siecią włoską, połączenie to zostało zagwarantowane 11 lutego 1929 w Traktatach Laterańskich – w artykule 6. Ministerstwo Robót Publicznych Królestwa Włoch rozpoczęło budowę linii kolejowej do Watykanu 3 kwietnia 1929. Budowa rozpoczęła się od wykonania prac ziemnych (na wysokości stacji Roma San Pietro) pomiędzy Piazza Santa Marta a Palazzo del Governatorato. Budowę wiaduktu sfinansował włoski rząd. Całkowity koszt budowy kolei w Watykanie oraz połączenia z siecią włoską wyniósł 24 miliony lirów.

Pytanie: Kto ufundował konstrukcję wiaduktu?
Odpowiedź: włoski rząd

Pytanie: Kiedy powstały dokumenty potwierdzające konstrukcję połączeń kolejowych?
Odpowiedź: 11 lutego 1929

Pytanie: Jak nazywały się dokumenty potwierdzające konstrukcję połączeń kolejowych?
Odpowiedź: Traktaty Laterańskie
Nicky Hayden

Po zdobyciu mistrzostwa przez Caseya Stonera, Hayden musiał wrócić do swojej ulubionej #69, Honda zaś po raz pierwszy zastosowała zawory pneumatyczne w swoich motocyklach i na początku testował je tylko Hayden. Potem stosunki na linii zawodnik-zespół bardzo się pogorszyły, stało się tak m.in. z powodu kontuzji Haydena i po zmianie ogumienia przez Daniego Pedrosę z Michelin na Bridgestone, decyzji, o której Hayden w ogóle nie wiedział. Te i inne nieporozumienia wznieciły falę spekulacji, jakoby Hayden miał opuścić Hondę pod koniec roku, co zresztą potwierdziło się we wrześniu 2008, gdy sam zainteresowany poinformował o tym podczas oficjalnej konferencji prasowej.

Pytanie: Kto został mistrzem?
Odpowiedź: Casey Stoner

Pytanie: Co marka wykorzystała pierwszy raz w pojazdach?
Odpowiedź: zawory pneumatyczne
Nicky Hayden

Sezon 2006 należał właśnie do Haydena. Jego partnerem z zespołu został wspaniale debiutujący Daniel Pedrosa. Równa jazda przez cały sezon sprawiła, że Hayden został mistrzem świata w swoim zaledwie czwartym sezonie w tej klasie. Złośliwi mówią o nim, że jest to „ciułacz punktów”, a mistrzostwo świata zawdzięcza pechowi jaki prześladował Valentino Rossiego (problemy z maszyną, problemy z oponami, wywrotki). Jednak Hayden przez cały sezon jeździł dosyć równo i tylko jeden raz nie zdobył punktów w GP Portugalii, kiedy kolega z zespołu Daniel Pedrosa wywrócił go na jednym z zakrętów. W ostatnim wyścigu Valentino Rossi miał ośmiopunktową przewagę nad Haydenem, jednak nie wytrzymał napięcia i wywrócił się na jednym z zakrętów z własnej winy. Rossi kontynuował jeszcze wyścig, ale nie odrobił już zbyt wiele punktów do Haydena, który ukończył wyścig na trzecim miejscu, co dało mu 5 punktów przewagi w klasyfikacji końcowej i tym samym mistrzostwo świata.

Pytanie: Czy Hayden źle radził sobie w 2006?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto został towarzyszem z zespołu Haydena w 2006?
Odpowiedź: Daniel Pedrosa

Pytanie: Ile punktów przewagi nad Haydenem miał Rosii w ostatnim starciu sezonu?
Odpowiedź: osiem
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Starokatolicy nie uznają dogmatu o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny. W związku z tym, że zdaniem tego kościoła, nie ma on podstaw biblijnych ani też nie został ogłoszony przez Sobór Powszechny nie można go uznać za obowiązujący wszystkich katolików dogmat. Starokatolicy obchodzą 15 sierpnia święto Zaśnięcia Bogurodzicy lub Święto Bogurodzicy wspominając dzień śmierci Matki Jezusa i jej przejście do nieba, nie dogmatyzują jednak w jaki sposób się to dokonało. Tego dnia we wspólnotach starokatolickich w sposób szczególny rozważa się życie Marii i jej znaczenie w historii zbawienia.

Pytanie: Dlaczego starokatolicy nie przyjmują dogmatu?
Odpowiedź: nie ma on podstaw biblijnych ani też nie został ogłoszony przez Sobór Powszechny

Pytanie: Obchody jakiego święta przypadają na 15 sierpnia?
Odpowiedź: Zaśnięcia Bogurodzicy lub Święto Bogurodzicy

Pytanie: Czego pamiątkę stanowi Święto Bogurodzicy?
Odpowiedź: dnia śmierci Matki Jezusa i jej przejście do nieba
Jerzy Górski (triathlonista)

Droga do sukcesu sportowego Jerzego Górskiego nie była łatwa. W latach 1969–1982 był narkomanem, kilkakrotnie również przebywał w więzieniu, był w bardzo złym stanie fizycznym. Jego przemiana zaczęła się w 1984 r. w Monarze. W ciągu sześciu lat intensywnego treningu pod okiem m.in. Antoniego Niemczaka osiągnął poziom sportowy, pozwalający mu wygrać Double Ironman w Huntsville. Obecnie Jerzy Górski prowadzi swoją firmę Sport Górski, która jest wypożyczalnią sprzętu dla organizatorów imprez sportowo-rekreacyjnych, ale jednocześnie inicjatorem licznych imprez sportowych w regionie - m.in. Crossowej Ligi Biegowej, Triathlon Sława czy Biegu po miód w Przemkowie.

Pytanie: Czy Górski był nałogowcem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim wydarzeniu w Huntsville sportowiec odniósł zwycięstwo?
Odpowiedź: Double Ironman

Pytanie: Jak nazywa się przedsiębiorstwo założone przez sportowca?
Odpowiedź: Sport Górski

Pytanie: Jakie usługi oferowane są przez przedsiębiorstwo sportowca?
Odpowiedź: wypożyczanie sprzętu dla organizatorów imprez sportowo-rekreacyjnych, inicjowanie licznych imprez sportowych w regionie
Jonasz (syn Nefiego)

W samym tekście źródłowym Jonasz oraz jego towarzysze określani są jedynie jako uczniowie, nie zaś jako apostołowie. Niemniej, jak zauważył Joseph Fielding Smith, specjalista w zakresie mormońskiej doktryny oraz dziesiąty prezydent Kościoła, otrzymali oni pełnię Ewangelii wraz z władzą i upoważnieniem kapłaństwa Melchizedeka, dokładnie tak samo jak apostołowie powołani w starożytnej Palestynie. Posiadali zatem Boże upoważnienie do bycia szczególnymi świadkami Jezusa Chrystusa pośród swoich pobratymców. Mogą być tym samym uznani za apostołów posłanych do Nefitów. Wypowiadając się na temat relacji między nimi a apostołami wczesnego kościoła w Palestynie Smith dodał, że Nefici podlegali ostatecznie władzy Szymona Piotra. Jednocześnie ich status doktrynalny jest taki sam jak ten przyznawany Josephowi Smithowi oraz Oliverowi Cowdery'emu w okresie nazywanym dyspensacją pełni czasów. Bruce R. McConkie, zięć Fieldinga Smitha oraz członek Kworum Dwunastu, nazwał posługę nefickich uczniów apostolską w swojej kontrowersyjnej pracy Mormon Doctrine z 1958.

Pytanie: Jako kto byli opisani Jonasz i towarzysze w oryginalnym tekście?
Odpowiedź: uczniowie

Pytanie: Czy Jonasz i towarzysze zostali nazwani apostołami w oryginalnym tekście?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak nazywał się dziesiąty prezydent instytucji?
Odpowiedź: Joseph Fielding Smith

Pytanie: Jaką publikację McConkie wydał w 1958 roku?
Odpowiedź: Mormon Doctrine
Zbrodnie niemieckie w rejonie placu Teatralnego w Warszawie (1944)

Dirlewangerowcy spędzili także setki cywilów do ruin Teatru Wielkiego – Opery Narodowej (częściowo spalonego w wyniku niemieckich nalotów we wrześniu 1939 roku). Znajdowało się tam już wielu mieszkańców okolicznych domów, którzy jeszcze przed nadejściem Niemców ukryli się w schronie przeciwlotniczym w podziemiach gmachu. Na miejscu esesmani odseparowali mężczyzn od kobiet i dzieci. Te ostatnie umieszczono w piwnicach gmachu, gdzie przez kilka dni były przetrzymywane w fatalnych warunkach sanitarnych. Wiele młodych kobiet i dziewcząt zostało wówczas zgwałconych. Wiele innych zostało użytych w charakterze zakładniczek i zginęło podczas niemieckich szturmów na powstańcze pozycje. Ostatecznie w okolicach 10 sierpnia znajdujące się w gmachu kobiety i dzieci pognano na Wolę, a stamtąd do obozu w Pruszkowie. Około 350 polskich mężczyzn Niemcy rozstrzelali w ruinach Opery (8-9 sierpnia 1944). Świadkowie, którym udało się przeżyć egzekucje, zeznawali, że ofiary były prowadzone do lóż znajdujących się na górnych piętrach Opery. Tam mordowano ich strzałem w tył głowy, a zwłoki zrzucano na scenę bądź widownię. Ciała zamordowanych zostały później spalone przez członków Verbrennungskommando. Po wojnie udało się ustalić nazwiska jedynie 33 ofiar masakry.

Pytanie: Jaką funkcję spełniał Teatr przed nadejściem Niemców?
Odpowiedź: schronu przeciwlotniczego

Pytanie: Do jakiego obozu trafiły kobiety i dzieci przetrzymywane w Teatrze?
Odpowiedź: w Pruszkowie

Pytanie: W jaki sposób zamordowano mężczyzn?
Odpowiedź: strzałem w tył głowy

Pytanie: Ilu mężczyzn straciło życie podczas egzekucji w Operze?
Odpowiedź: Około 350

Pytanie: Czy ktokolwiek zdołał przeżyć egzekucję w Operze?
Odpowiedź: tak
Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci 2014

Podczas spotkania szefów krajowych delegacji, 30 września poinformowano o zmianie sposobu losowania pozycji startowych. Ustalono, że Malta jako kraj goszczący konkurs wybierze swoją pozycję w drodze losowania. Ponadto pierwszy i ostatni numer startowy również miał zostać przydzielony w sposób całkowicie przypadkowy. Pozostałe kraje wylosować miały jedynie pierwszą bądź drugą połowę finału podczas ceremonii otwarcia. O ostatecznej pozycji tych krajów zadecydować mieli producenci widowiska wspólnie z Europejską Unią Nadawców, podobnie jak to jest od 58. Konkursu Piosenki Eurowizji. Aby uniknąć wybierania pozycji w porządku alfabetycznym, 7 listopada w siedzibie PBS odbyło się wstępne losowanie, w czasie którego ustalono następstwo poszczególnych państw podczas tej ceremonii. W czasie wydarzenia obecny był kierownik wykonawczy z ramienia EBU Władisław Jakowlew, prowadząca konkurs Moira Delia oraz ubiegłoroczna zwyciężczyni konkursu Gaia Cauchi, która pełniła funkcję tzw. „sierotki” – osoby dokonującej losowania. Wieczorem 9 listopada w letniej siedzibie prezydenta Malty odbyła się ceremonia powitalna wszystkich delegacji. Podczas uroczystości poszczególni reprezentanci przeprowadzili właściwe losowanie połów finałowych. Tego samego wieczoru producenci za pośrednictwem oficjalnej strony wydarzenia junioreurovision.tv, ujawnili ostateczną kolejność występów.

Pytanie: Jaki kraj organizował konkurs Eurowizji w tamtym roku?
Odpowiedź: Malta

Pytanie: Kiedy miało miejsce wstępne wytypowanie kolejności państw?
Odpowiedź: 7 listopada

Pytanie: Co ustalono przy okazji listopadowego typowania?
Odpowiedź: następstwo poszczególnych państw

Pytanie: Kto pełnił funkcję kierownika wydarzenia?
Odpowiedź: Władisław Jakowlew

Pytanie: Kto prowadził konkurs Eurowizji na Malcie?
Odpowiedź: Moira Delia
Elbrus

W roku 2009 uruchomiono kolejkę linową. W 2011 ze względu na atak terrorystyczny grupy Dżamaat Baksański, kierowanej przez Kazbeka Taszujewa, kolejka była nieczynna. W nocy z 18 na 19 lutego 2011 na wysokości 3470 metrów wysadzony został jeden ze słupów nośnych, 30 z 45 wagoników spadło na ziemię. Według informacji podanych przez milicję rosyjską, nikomu nic się nie stało. Zdetonowany ładunek miał siłę rażenia 2 kg trotylu. W przeddzień zamachu zamordowano trójkę turystów z Moskwy jadących w kierunku Elbrusu z lotniska w Mineralnych Wodach. Z powodu tych wydarzeń od 20 lutego do 5 listopada 2011 w rejonie Elbrusu (cały rejon elbruski i część rejonu baksańskiego Republiki Kabardyńsko-Bałkarskiej) obowiązywał stan operacji antyterrorystycznej, utrudniający ruch turystyczny.

Pytanie: Kiedy kolejka została oddana do użytku?
Odpowiedź: w 2009

Pytanie: Co stało się pomiędzy 18 i 19 lutego?
Odpowiedź: wysadzony został jeden ze słupów nośnych, 30 z 45 wagoników spadło na ziemię

Pytanie: Ile łącznie wagoników liczyła atrakcja?
Odpowiedź: 45

Pytanie: Dokąd zmierzali wczasowicze zabici dzień przed atakiem na kolejkę?
Odpowiedź: w kierunku Elbrusu
Boże Narodzenie w Polsce

W liturgii kościelnej, zgodnie z postanowieniami II Soboru Watykańskiego, Boże Narodzenie rozpoczynają odprawiane w wigilię nieszpory. W Polsce ten czas liczy się od zapadnięcia zmroku i pojawienia się na niebie „pierwszej gwiazdki”. Jest to symboliczne nawiązanie do Gwiazdy Betlejemskiej zwiastującej narodziny Jezusa, którą według Biblii ujrzeli na niebie Trzej Królowie. Wieczerzę, jak każe obyczaj postną, rozpoczyna się modlitwą i czytaniem fragmentu Ewangelii Mateusza, Łukasza lub Jana w części dotyczącej narodzin Jezusa. Potem uczestnicy wieczerzy wzajemnie przełamują się opłatkiem, jednocześnie składając sobie życzenia. Na stole przykrytym białym obrusem z wiązką sianka pod spodem, ustawia się o jedno nakrycie więcej niż wynosi liczba zgromadzonych osób. Dodatkowe miejsce przy stole wigilijnym przeznaczone jest dla niezapowiedzianego gościa lub nieobecnej, bliskiej osoby. W tym dniu bowiem nikt nie powinien być sam.

Pytanie: Fragmenty jakich Ewangelii czyta się przed uroczystą kolacją?
Odpowiedź: Mateusza, Łukasza lub Jana

Pytanie: Czy zgodnie z tradycją wszystkie miejsca przy wigilijnym stole muszą być zajęte?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dla kogo zostawia się dodatkowe nakrycie przy stole?
Odpowiedź: niezapowiedzianego gościa lub nieobecnej, bliskiej osoby

Pytanie: Co w Polskiej tradycji symbolicznie rozpoczyna Boże Narodzenie?
Odpowiedź: pojawienie się na niebie "pierwszej gwiazdki"

Pytanie: Jakie nabożeństwo rozpoczyna Boże Narodzenie w kalendarzu liturgicznym?
Odpowiedź: nieszpory
Boże Narodzenie w Polsce

Tradycyjnie dniem poprzedzający Boże Narodzenie i kończącym okres adwentu jest Wigilia Bożego Narodzenia. Dawniej stanowiła ona przygotowanie do świąt, ale po reformie kalendarza stała się ich częścią. W tym dniu sprzątano domy oraz dekorowano je snopami zboża, które ustawiano w kątach pokoi. Miały symbolizować pomyślność i dostatek. Ponadto domy ozdabiano iglastymi gałązkami zwanymi podłaźniczkami, które umieszczano w różnych miejscach. Zwyczaj ubierania choinki pojawił się w Polsce dopiero w XVIII wieku i przywędrował z Niemiec.

Pytanie: Kiedy odbywa się wigilia?
Odpowiedź: W dniu poprzedzającym Boże Narodzenie

Pytanie: Czy Wigilia zawsze była elementem świąt?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co ustawiano w wigilię w kątach domostw?
Odpowiedź: Snopy zboża

Pytanie: Co symbolizuje zboże?
Odpowiedź: pomyślność i dostatek
Znachor (film 1981)

Hrabia Czyński wraca do Polski i planuje popełnić samobójstwo na grobie Marysi. Wychodząc z domu oddaje list pożegnalny lokajowi Franciszkowi. Jednocześnie pyta go o miejsce pochówku Marysi. Zaskoczony Franciszek informuje hrabiego, że jego ukochana żyje, ma się dobrze i mieszka w młynie. Czyński gna powozem pełnym ściętych róż do młyna. Rodzice Czyńskiego przerażeni listem samobójczym syna akceptują Marysię jako synową. Kosiba za kradzież zostaje skazany na 3 lata więzienia. Wdzięczna Kosibie para zatrudnia adwokata, który sprowadza profesora Dobranieckiego jako eksperta w ponownym procesie. Profesor Dobraniecki stwierdza, iż wszystkie zabiegi wykonane przez Kosibę zostały wykonane zgodnie ze sztuką lekarską. Po wezwaniu na świadka Marysi, profesor rozpoznaje w znachorze profesora Rafała Wilczura, od lat uznanego za zaginionego. Dzięki temu znachor zostaje uwolniony i oczyszczony ze stawianych mu zarzutów. Jednocześnie Marysia okazuje się jego córką.

Pytanie: Gdzie Czyński postanawia się zabić?
Odpowiedź: na grobie Marysi

Pytanie: Komu Czyński przekazuje pożegnalne pismo?
Odpowiedź: lokajowi Franciszkowi

Pytanie: Jakie wieści lokaj przekazuje Czyńskiemu?
Odpowiedź: że jego ukochana żyje, ma się dobrze i mieszka w młynie

Pytanie: Jaką karę musi odbyć Kosiba?
Odpowiedź: 3 lata więzienia

Pytanie: Jak nazywa się ojciec Marysi?
Odpowiedź: Rafał Wilczur
Znachor (film 1981)

Z perspektywy czasu Odys Korczyński z portalu Film.org.pl twierdził, że jedyną zaletą Hoffmanowskiej adaptacji Znachora jest rola Jerzego Bińczyckiego: „Żaden inny aktor w tym właśnie filmie Hoffmana nie skradł tak swoją postacią uwagi widzów, na szczęście dla całości produkcji, która jest raczej nieskomplikowaną i dość płytko zaprezentowaną historią, miejscami aż nazbyt specjalnie łzawą pod publiczkę”. Zdaniem Korczyńskiego film Hoffmana „traktuje widza jak niezdolnego do odczytania moralnych dwuznaczności wymyślonych przez autora powieści Znachor”. Kalina Mróz z „Gazety Wyborczej” pisała, że po latach trudno „dać wiarę udanym operacjom przeprowadzanym przez Wilczura po kilkunastu latach bez praktyki. Rażą naiwne zbiegi okoliczności i przesłodzone zakończenie”.

Pytanie: Na jakiej stronie Odys Korczyński recenzował "Znachora"?
Odpowiedź: Film.org.pl

Pytanie: Jak zdaniem Korczyńskiego traktowany jest widz w filmie Znachor w wersji Hoffmana?
Odpowiedź: Jak niezdolnego do odczytania moralnych dwuznaczności

Pytanie: Kto zdaniem Korczyńskiego jest najlepszym aktorem w filmie Znachor?
Odpowiedź: Jerzy Bińczycki

Pytanie: Kto wyreżyserował Znachora w wersji z Bińczyckim?
Odpowiedź: Hoffman
Wincenty Kadłubek

Według źródeł z XIV i pierwszej połowy XV wieku (Nekrolog jędrzejowski i Katalog biskupów krakowskich) Wincenty Kadłubek urodził się w Kargowie pod Stopnicą. Natomiast w drugiej połowie XV wieku Jan Długosz twierdził – a za nim wpisano tę informację do akt beatyfikacyjnych – że Kadłubek urodził się w Karwowie niedaleko Opatowa. Współcześni historycy opowiadają się za Kargowem, chociaż w Karwowie nadal czci się, zgodnie z katolicką tradycją, miejsce urodzin błogosławionego. Kargów należał jeszcze w XIII wieku do rodziny Kadłubka – na dokumencie z 1228 roku występuje rycerz Sulisław z Kargowa, bratanek Wincentego. Długosza zapewne zmylił fakt, że do dóbr Wincentego, które odziedziczył po ojcu, należały część Karwowa oraz leżące nieopodal Gojców i Niekisiałka.

Pytanie: W jakiej miejscowości, zgodnie z dokumentami z XIV i XV w., urodził się autor Kroniki dziejów Polski?
Odpowiedź: w Kargowie

Pytanie: Kto był zdania, że autor Kroniki dziejów Polski urodził się w Karwowie?
Odpowiedź: Jan Długosz

Pytanie: Czyj wizerunek został utrwalony na dokumencie z 1228 roku?
Odpowiedź: rycerz Sulisław z Kargowa

Pytanie: Kim dla Kadłubka był Sulisław?
Odpowiedź: Bratankiem

Pytanie: Po kim Kadłubek odziedziczył ziemie?
Odpowiedź: po ojcu
Wincenty Kadłubek

Wincenty oficjalnie ustąpił z urzędu biskupa latem 1218 roku. Musiał wcześniej uzyskać dyspensę papieską, więc historycy przypuszczają, że ogłosił zamiar ustąpienia i wysłał prośbę do Rzymu latem lub jesienią 1217 roku. Mniej więcej w tym czasie Wincenty zwołał kapitułę krakowską, która przeprowadziła elekcję nowego biskupa. Kanonicy wybrali następcą Wincentego Iwona Odrowąża. Najprawdopodobniej więc list do papieża zawierał nie tylko rezygnację Kadłubka, ale prośbę o nominację biskupią Iwona. Po elekcji i wysłaniu listu do Rzymu, Kadłubek przeniósł się do Jędrzejowa, nie czekając na decyzję papieską.

Pytanie: Czy Wincenty Kadłubek był duchownym?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Kadłubek zrzekł się godności biskupiej?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto wybrał następcę Kadłubka?
Odpowiedź: Kapituła krakowska

Pytanie: Kto został następcą Kadłubka?
Odpowiedź: Iwon Odrowąż

Pytanie: Gdzie osiedlił się Kadłubek po przekazaniu władzy biskupiej?
Odpowiedź: W Jędrzejowie
Alicja Solska-Jaroszewicz

Porucznik Alicja Duchińska podczas II wojny światowej walczyła, pod pseudonimem „Inka”, w szeregach Związku Walki Młodych i Armii Ludowej. W okresie powstania warszawskiego w stopniu podporucznika była łączniczką i kanałami przedostała się ze Starówki do Śródmieścia, a następnie na Górny Czerniaków. Służyła w Sztabie Głównym Armii Ludowej. W nocy z 13 na 14 września 1944 przepłynęła, wraz z Ewą Prauss-Płoską z Armii Krajowej, przez Wisłę na Saską Kępę, by poinformować dowództwo Armii Czerwonej i sztab 1 Armii Wojska Polskiego o sytuacji w walczącej Warszawie.

Pytanie: Jakiego kryptonimu używała Duchińska?
Odpowiedź: Inka

Pytanie: Jaką funkcję sprawowała podczas powstania warszawskiego?
Odpowiedź: łączniczki

Pytanie: W jakim celu Duchińska pokonała Wisłę wpław w nocy?
Odpowiedź: by poinformować dowództwo Armii Czerwonej i sztab 1 Armii Wojska Polskiego o sytuacji w walczącej Warszawie

Pytanie: Do jakich organizacji należała Duchińska w trakcie II wojny światowej?
Odpowiedź: Związku Walki Młodych i Armii Ludowej
Robert Kupisz

Jego pasją od zawsze był taniec towarzyski. Po zdobyciu trzeciego miejsca na mistrzostwach świata formacji tańców latynoamerykańskich założył szkołę tańca „Step by Step” w Kielcach. Po 10 latach pracy w kraju wyjechał do Londynu, gdzie ukończył kurs stylizacji fryzur w Toni & Guy Academy, a następnie przeprowadził się do Warszawy, szybko otrzymując status czołowego stylisty fryzur i współpracując z magazynami, takimi jak „Vogue”, „Chic”, „Elle” czy „Cosmopolitan”. Współpracował też z twórcami polskiej sceny i kinematografii: Krzysztofem Warlikowskim, Jerzym Skolimowskim i Janem Komasą.

Pytanie: Czym się pasjonował?
Odpowiedź: Tańcem towarzyskim

Pytanie: W jakim mieście otworzył własną szkołę tańca?
Odpowiedź: w Kielcach

Pytanie: Jakie umiejętności doskonalił na szkoleniu w Londynie?
Odpowiedź: stylizacji fryzur

Pytanie: Czy mieszkał w Warszawie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z jakimi magazynami podjął współpracę?
Odpowiedź: z magazynami, takimi jak „Vogue”, „Chic”, „Elle” czy „Cosmopolitan”