mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Chorwacja na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998

Jedyną reprezentantką Chorwacji w łyżwiarstwie figurowym była Ivana Jakupčević. Wystartowała ona w jednej konkurencji – rywalizacji solistek. W programie krótkim zdobyła 78,4 punktów i została sklasyfikowana na 25. pozycji, w związku z czym nie awansowała do programu dowolnego. Był to jej pierwszy i jedyny w karierze start na zimowych igrzyskach olimpijskich. Jakupčević startowała wcześniej wielokrotnie w mistrzostwach świata i Europy, jednak regularnie nie kwalifikowała się do programu dowolnego (jedyny awans do tej fazy zawodów wywalczyła podczas mistrzostw Europy w 1998 roku, kiedy to zajęła 19. pozycję). Jej wynik uzyskany podczas igrzysk w Nagano był jednocześnie wyrównaniem najlepszego wyniku w historii startów Chorwatek w tych zawodach (taką samą pozycję w 1992 roku zajęła Željka Čižmešija).

Pytanie: Jaką dyscyplinę sportu uprawiała Ivana Jakupčević?
Odpowiedź: łyżwiarstwo figurowe

Pytanie: Czy wielokrotnie brała udział w zimowych igrzyskach olimpijskich?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Które miejsce zajęła Željka Čižmešija podczas igrzysk w 1992 roku?
Odpowiedź: 25

Pytanie: Z zakwalifikowaniem się do jakiego etapu rozgrywek miała problem?
Odpowiedź: do programu dowolnego
Piastowie

Orzeł piastowski – herb dynastyczny kilku linii Piastów. Początkowo funkcjonuje jako herb śląskiej linii Piastów. Po raz pierwszy jako godło książęce pojawia się na pieczęci konnej Kazimierza opolsko-raciborskiego w 1222 r. Później stopniowo jest przejmowany jako herb przez kolejne linie Piastowskie, najpóźniej pojawia się na pieczęciach książąt mazowieckich, bo dopiero po 1271 r. W XIII w. Przemysł II przyjmuje srebrnego orła ukoronowanego jako godło swego państwa, funkcjonuje on od tamtej pory obok herbów osobistych królów.

Pytanie: Czym jest orzeł piastowski?
Odpowiedź: herbem dynastycznym kilku linii Piastów

Pytanie: Gdzie po raz pierwszy wykorzystany był herb?
Odpowiedź: na pieczęci konnej Kazimierza opolsko-raciborskiego

Pytanie: W którym roku po raz pierwszy wykorzystany był herb?
Odpowiedź: w 1222

Pytanie: Co znalazło się na godle kraju Przemysława II?
Odpowiedź: srebrny orzeł ukoronowany
Piastowie

Linia Piastów kujawskich wywodzi się od Kazimierza I (zm. 1267), księcia kujawskiego. Z tej linii Piastów dzielnicę krakowską opanował najpierw Leszek Czarny w 1279 roku po śmierci Bolesława Wstydliwego, a później po śmierci Wacława III jego przyrodni brat Władysław I Łokietek w 1306 roku, który w 1320 roku został koronowany na króla Polski. Po śmierci Łokietka w 1333 roku kolejnym królem Polskim został jego syn Kazimierz III Wielki. Ten jednak zmarł w 1370 roku, nie pozostawiając legalnego męskiego potomka, a polską koronę odziedziczył jego siostrzeniec Ludwik, król Węgier z dynastii Andegawenów (boczna linia Kapetyngów).

Pytanie: Jaką linię Piastów reprezentuje Kazimierz I?
Odpowiedź: kujawskich

Pytanie: W którym roku Leszek Czarny opanował dzielnicę krakowską?
Odpowiedź: 1279

Pytanie: W którym roku Wacław III zdobył dzielnicę krakowską?
Odpowiedź: 1306

Pytanie: Kim był dla Łokietka Kazimierz Wielki?
Odpowiedź: Synem

Pytanie: Z jakiego rodu wywodzili się Andegawenowie?
Odpowiedź: Kapetyngów
Poldark – Wichry losu

Podstawą scenariusza serialu jest cykl powieściowy o Poldarku autorstwa Winstona Grahama, wydany także po polsku. Pierwsza seria jest adaptacją dwóch powieści Grahama: Ross Poldark i Demelza. Druga seria serialu obejmowała wydarzenia z powieści: Jeremy Poldark i Warleggan. Trzecia seria była adaptacją książki Czarny księżyc oraz części książki Cztery łabędzie. Czwarta seria obejmowała wydarzenia z drugiej części Czterech łabędzi oraz z Fali gniewu. Piąty i zarazem finałowy sezon dział się pomiędzy wydarzeniami opisanymi w Fali gniewu a Przybyszem z morza - wydarzenia w książkach dzieli dziesięć lat.

Pytanie: W oparciu o jaki utwór powstał scenariusz serialu?
Odpowiedź: cykl powieściowy o Poldarku autorstwa Winstona Grahama

Pytanie: Adaptacją jakich powieści jest trzeci sezon serialu?
Odpowiedź: Czarny księżyc oraz części książki Cztery łabędzie

Pytanie: Który sezon serialu był finałowym?
Odpowiedź: Piąty

Pytanie: Czy czwarta seria serialu jest inspirowana wydarzeniami opisanymi w powieści?
Odpowiedź: tak
Zamach podczas maratonu w Bostonie (2013)

Reakcja władz była natychmiastowa. Zwierzchnicy sił policyjnych w Bostonie (Boston Police Department) wydali zakaz opuszczania domów i poruszania się w miejscach publicznych w wyznaczonym rejonie obławy policyjnej na terenie Bostonu. Oficjalnym powodem podjęcia takiej decyzji było zapewnienie ludziom postronnym bezpieczeństwa i nie narażanie ich na przypadkowy atak ukrywającego się domniemanego zamachowca. W związku z powyższym reporterzy i dziennikarze również nie mieli możliwości poruszania się po tym obszarze, co w konsekwencji doprowadziło do sytuacji, w której społeczeństwo nie poznało rzetelnego, dokładnego obrazu działań przeprowadzanych podczas obławy, zastosowanych metod oraz okoliczności zatrzymania podejrzanych o dokonanie zamachu. Pewną rekompensatą były relacje (oraz zdjęcia) postronnych obserwatorów, którzy byli świadkami omawianych zdarzeń. Jeden z nich opisywał strzelaninę, która wywiązała się w nocy 19 kwietnia (we wczesnych godzinach rannych) w Watertown na przedmieściach Bostonu, pomiędzy Tamerlanem a policją, przy czym Dżochar był w tym czasie obok niego. Obaj bracia kryli się za skradzionym wcześniej samochodem typu SUV. W pewnym momencie jeden z nich odpalił ładunek wybuchowy, który wytworzył dużą ilość dymu. Po tym zdarzeniu starszy z braci miał biec w kierunku strzelających policjantów, a młodszy w tym czasie wsiadł do samochodu i przebił się przez blokadę policyjną. Jedni świadkowie wskazują, że zginął w wyniku strzelaniny, inny – że przejechał po nim samochód kierowany przez funkcjonariusza policji, oficjalna wersja mówi, iż za kierownicą samochodu, który miał zmiażdżyć ciało Tamerlana siedział sam Dżochar. Lekarze, którzy przyjęli na oddział ciężko rannego Tamerlana (zmarł w szpitalu w Bostonie) powiedzieli, że nie zobaczyli jakichkolwiek obrażeń, które świadczyłyby o tym, że został przejechany przez samochód. Autopsja jednak wykazała że prócz ran postrzałowych Tamerlan posiadał tępy uraz głowy i tułowia.

Pytanie: Czy dziennikarze mieli dostęp do wydzielonego przez policję obszaru poszukiwań zamachowców?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie obrażenia wykazała sekcja zwłok Tamerlana?
Odpowiedź: Rany postrzałowe, tępy uraz głowy i tułowia

Pytanie: Według oficjalnego przekazu, kto miał prowadzić samochód, który zabił Tamerlana?
Odpowiedź: Dżochar
Zamach podczas maratonu w Bostonie (2013)

Tuż przed wybuchem dwóch bomb, nieopodal mety maratonu były przeprowadzone ćwiczenia z użyciem psów wyspecjalizowanych w wykrywaniu materiałów wybuchowych, a na pobliskich dachach można było dostrzec umundurowanych obserwatorów. Uczestnicy maratonu byli proszeni o zachowanie spokoju oraz powiadomieni, że to tylko ćwiczenia. Informacja taka została przekazana przez kilku świadków, w tym trenera biegów przełajowych, weterana wielu maratonów rozgrywanych na całym świecie (w tym Maratonu Londyńskiego) Alastaira Stevensona, który znajdował się w tym czasie w rejonie, w którym chwilę później eksplodowały ładunki wybuchowe. Umundurowani ludzie o których wspominał m.in. Alastair Stevenson zostali po czasie zidentyfikowani jako pracownicy prywatnej firmy wojskowej Craft International. Identyfikacja była możliwa dzięki licznym zdjęciom zamieszczonym w Internecie. Na konferencji prasowej zorganizowanej po zamachu władze (w tym gubernator stanu Massachusetts, burmistrz Bostonu oraz agent specjalny FBI odpowiedzialny za rejon Bostonu) na pytanie dziennikarza, czy przed wybuchami ładunków wybuchowych były przeprowadzone ćwiczenia, padła odpowiedź, że nie przeprowadzano „żadnych specjalnych działań” (ang. „no specific intelligence”) w sprawie ataku i żadne ćwiczenia nie miały miejsca poza środkami ostrożności specyficznymi dla tak dużej imprezy.

Pytanie: Jak komunikat przekazano uczestnikom maratonu w ramach tego wydarzenia?
Odpowiedź: byli proszeni o zachowanie spokoju oraz powiadomieni, że to tylko ćwiczenia

Pytanie: Gdzie przebywał Alastair Stevenson, kiedy informował uczestników maratonu, że powinni zachować spokój?
Odpowiedź: w rejonie, w którym chwilę później eksplodowały ładunki wybuchowe

Pytanie: Kim były umundurowane osoby dostrzeżone przez ludzi takich, jak trener biegów przełajowych?
Odpowiedź: pracownikami prywatnej firmy wojskowej Craft International

Pytanie: W jaki sposób udało się zidentyfikować umundurowanych ludzi?
Odpowiedź: dzięki licznym zdjęciom zamieszczonym w Internecie
Obóz O’Donnell

13 kwietnia pierwsze kolumny dotarły do San Fernando. Stamtąd dalszy transport odbywał się koleją. Do wagonów kolejki wąskotorowej, zdolnych pomieścić najwyżej 40 osób, Japończycy wpędzali nawet do 100 jeńców. W czasie kilkugodzinnej podróży wielu jeńców zmarło na skutek odwodnienia i braku powietrza. Ci, którzy dotarli do Capas, musieli jeszcze pokonać kilkunastokilometrową trasę do obozu O’Donnell. W zależności od źródeł szacuje się, że podczas „bataańskiego marszu śmierci” zmarło, w tym zostało zamordowanych, od 500 do 1000 Amerykanów oraz od 5 tys. do 10 tys. Filipińczyków.

Pytanie: Ile mniej więcej więźniów Japończycy wpędzali do wagonów kolejki?
Odpowiedź: 100

Pytanie: Na ile maksymalnie osób zostały stworzone wagony kolejki wąskotorowej? 
Odpowiedź: 40

Pytanie: Ile Amerykanów zmarło w czasie wędrówki do obozu?
Odpowiedź: od 500 do 1000

Pytanie: Jakim określeniem nazywa się wędrówkę jeńców do obozu?
Odpowiedź: „bataański marsz śmierci”
Obóz O’Donnell

Pierwsza grupa jeńców, licząca około 200 żołnierzy, dotarła do Camp O’Donnell 11 kwietnia. Przemówienie do nowo przybyłych wygłosił komendant obozu kpt. Yoshio Tsuneyoshi. Oświadczył, że nie uznaje ich za pełnoprawnych jeńców wojennych (Horyo), lecz za pozbawionych praw i honoru więźniów (Toraware-no-mi), którzy zawdzięczają życie jedynie miłosierdziu japońskiej armii i nie powinni oczekiwać dobrego traktowania. Zagroził, iż każdy jeniec, który okaże nieposłuszeństwo lub złamie obozowy regulamin, zostanie rozstrzelany. Z kolei w przypadku ucieczek dziewięciu jeńców miało zostać straconych za każdego uciekiniera. Komendant zapowiedział jednocześnie, że jeńcy pozostaną na zawsze „wrogami Japonii”, a Cesarstwo odniesie zwycięstwo, „choćby miało to zająć 100 lat”.

Pytanie: Jaki stopień wojskowy posiadał Yoshio Tsuneyoshi?
Odpowiedź: Kapitan

Pytanie: Co oznacza słowo Toraware-no-mi?
Odpowiedź: Pozbawieni praw i honoru więźniowie

Pytanie: Jaka kara groziła za niestosowanie się do regulaminu obozu O'Donnell?
Odpowiedź: Rozstrzelanie

Pytanie: Jakiego traktowania w obozie powinni, zdaniem Tsuneyoshi'ego, spodziewać się więźniowie obozu O'Donnell?
Odpowiedź: złego
Biedronka azjatycka

Obserwacje przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii wskazują, że Harmonia axyridis jest gatunkiem zagrażającym rodzimym gatunkom biedronek. Są też bardzo płodne i szybko zajmują nisze dotychczas zajmowane przez lokalne biedronki. Są bardziej drapieżne, żywią się tym samym pokarmem, a ponadto zjadają jaja i larwy innych gatunków biedronek – co jest zjawiskiem powszechnym wśród biedronkowatych. Z obserwacji przeprowadzonych w Polsce wynika, że larwy biedronki azjatyckiej mogą być atakowane przez biedronkę siedmiokropkę.

Pytanie: Czy rezultaty brytyjskich i amerykańskich obserwacji dowadzą, że gatunek ten stanowi zagrożenie dla lokalnych biedronek?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na co wskazują rezultaty badań przeprowadzonych w Polsce?
Odpowiedź: larwy biedronki azjatyckiej mogą być atakowane przez biedronkę siedmiokropkę

Pytanie: Które biedronki są bardziej drapieżne, azjatyckie czy należące do gatunków rodzimych?
Odpowiedź: azjatyckie

Pytanie: Czy biedronki azjatyckie przejawiają zachowania typowe dla biedronkowatych?
Odpowiedź: tak
Bitwa o Aleppo (2012–2016)

25 lutego 2013 doszło do zaciętych walk o gmach akademii policyjnej w Chan al-Asal w zachodniej części muhafazy Aleppo. Z kolei pod bazą Minak, Wolna Armia Syrii zestrzeliła rządowy helikopter. Front Obrony podczas walk o Kuwajris zestrzelił myśliwiec. Starcia trwały również wokół bazy Najrab i międzynarodowego portu lotniczego Aleppo. Zginęło 11 rebeliantów i sześciu żołnierzy. Dzień później islamiści zaatakowali w centrum Pałac Sprawiedliwości oraz meczet Umajjadów, ostrzelali również wojskowe punkty kontrolne wokół Cytadeli. 27 lutego 2013 wojsko przeprowadziło szturm na wioskę Malkija na wschód od Aleppo. Dopuszczono się tam grabieży, podpaleń, gwałtów, tortur oraz masowych egzekucji. W masakrze zginęło 70 osób w tym kobiety, dzieci i osoby w podeszłym wieku. W samym Aleppo tego samego dnia prowadzono nadal walki o Plac Sprawiedliwości oraz akademię policyjną, a także bazy lotnicze.

Pytanie: O co odbywały się starcia w lutym 2013 roku?
Odpowiedź: gmach akademii policyjnej

Pytanie: Gdzie odbywały się starcia z lutego 2013 roku?
Odpowiedź: w Chan al-Asal w zachodniej części muhafazy Aleppo
Bitwa o Aleppo (2012–2016)

Po trzech dniach ofensywy rebelianci przejęli kontrolę nad czterema dzielnicami w centrum miasta. Tego dnia walki trwały w Bustan al-Basza, Szaar, As-Sachur, Sukari i Szajch Ali, które były bombardowane przez syryjską artylerię. W nocy gwałtowne walki toczyły się też w pobliżu lotniska wojskowego An-Najrab, gdzie dwa śmigłowce zostały uszkodzone przez moździerze. 30 września 2012 armia zbombardowała część dzielnic Aleppo po nocnych walkach z powstańcami. 1 października 2012 syryjska armia starła się z rebeliantami w Mardży, Kadi Askar, Bab al-Hadid i Szaar. Według bojowników 40 osób zginęło w bombardowaniach osiedla Dżabal al-Karm w dzielnicy Szaar. Ponadto pod ostrzałem z powietrza były dzielnice As-Sachur i Salah ad-Din. 2 października 2012 rebelianci ogłosili przejęcie kontroli nad niemal całym śródmieściem w tym Starym Miastem. Ponadto odparli atak w Hananu. Libańska gazeta „Al-Diyar” doniosła iż o świcie do Aleppo przyleciał prezydent Asad i rozkazał jednostkom 5. i 6. syryjskiej armii stacjonującej w Hamie, przybyć na pomoc wojsku walczącemu w Aleppo. Łącznie chodziło o posiłki składające się z 30 tysięcy żołnierzy.

Pytanie: Ile dni zajęło rebeliantom przejęcie czterech dzielnic w centrum miasta?
Odpowiedź: trzy

Pytanie: W jakich miejscowościach syryjska armia walczyła z rebeliantami pierwszego października 2012?
Odpowiedź: w Mardży, Kadi Askar, Bab al-Hadid i Szaar

Pytanie: W jakim kraju wydawano gazetę „Al-Diyar”?
Odpowiedź: w Libii

Pytanie: Jakie stanowisko piastował Asad?
Odpowiedź: prezydenta

Pytanie: Jak nazywało się lotnisko na terenie którego toczyły się walki?
Odpowiedź: An-Najrab
Marian Zyndram-Kościałkowski

W 1928 został ponownie wybrany w skład Sejmu (z okręgu wileńskiego i tzw. listy państwowej), w marcu tego roku został także wiceprezesem nowo utworzonego Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem (funkcję tę sprawował do maja 1930). W czerwcu Partia Pracy połączyła się ze Związkiem Naprawy Rzeczypospolitej, tworząc Zjednoczenie Pracy Wsi i Miast. Nowe ugrupowanie weszło w skład BBWR, zachowując jednak swój autonomiczny charakter. Kościałkowski został prezesem Zjednoczenia. Wkrótce jednak popadł w konflikt z byłymi członkami Związku Naprawy Rzeczypospolitej, którzy pragnęli większej samodzielności ugrupowania i uniezależnienia się od władzy kierownictwa BBWR. W grudniu 1929 Kościałkowski ustąpił ze stanowiska prezesa Zjednoczenia. W styczniu 1930 doszło do rozłamu – reaktywowano dawną Partię Pracy. W jej działalności Kościałkowski nie brał już jednak udziału, poświęcając się działalności w aparacie państwowym.

Pytanie: Kiedy odszedł ze stanowiska wiceprezesa BBWR?
Odpowiedź: w maju 1930

Pytanie: Dlaczego polityk nie uczestniczył w późniejszych działaniach Partii Pracy?
Odpowiedź: poświęcając się działalności w aparacie państwowym

Pytanie: Kiedy Zjednoczenie się podzieliło?
Odpowiedź: W styczniu 1930
Marian Zyndram-Kościałkowski

Po śmierci Józefa Piłsudskiego, rozpoczął się proces dekompozycji obozu sanacyjnego. Kościałkowski znalazł się w grupie polityków skupionych wokół prezydenta Ignacego Mościckiego, pozostającej w opozycji wobec zwolenników marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza. W sierpniu 1935 Mościcki zawarł porozumienie z Eugeniuszem Kwiatkowskim. Ustalono konieczność zmiany rządu Walerego Sławka. Kwiatkowski zgodził się wejść do nowego gabinetu (jako wicepremier odpowiedzialny za sprawy gospodarcze i minister skarbu). Kościałkowski został desygnowany na stanowisko szefa rządu (przedtem misji utworzenia gabinetu nie przyjęli Kazimierz Świtalski i Walery Sławek).

Pytanie: Na jakim stanowisku miał zasiąść Eugeniusz Kwiatkowski w nowym gabinecie?
Odpowiedź: wicepremiera odpowiedzialnego za sprawy gospodarcze i ministra skarbu

Pytanie: Co ustalono w ramach sojuszu między Kwiatkowskim a Mościckim?
Odpowiedź: konieczność zmiany rządu Walerego Sławka

Pytanie: Jaką osobę wspierał Kościałkowski po śmierci marszałka?
Odpowiedź: prezydenta Ignacego Mościckiego
Papirus 39

Fragment odkryty został w Oksyrynchos przez Grenfella i Hunta, którzy opublikowali jego tekst w 1922 roku. Na liście rękopisów znalezionych w Oksyrynchos znajduje się na pozycji 1780. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 39. W 1924 roku został przekazany do baptystycznego Crozer Theological Seminary (ze względu na finansowanie prac w Oksyrynchos). W 1980 Crozer Seminary zostało połączone z ekumenicznym Colgate Theological Seminary w Rochester. Do roku 2003 przechowywany był w Ambrose Swasey Library (Inv. 8864) w Rochester. 20 czerwca 2003 roku został sprzedany za 400 000 dolarów i jest to jak dotąd najwyższa cena, jaką zapłacono za chrześcijański tekst w publicznym przetargu. W 2004 roku był wystawiany w wielu amerykańskich muzeach. Obecnie przechowywany jest w Nowym Jorku (Artists Right Society, Inc., 536 Broadway, 5th Floor).

Pytanie: Gdzie badacze znaleźli część rękopisu?
Odpowiedź: w Oksyrynchos

Pytanie: Kto znalazł rękopis w Oksyrynchos?
Odpowiedź: Grenfella i Hunta

Pytanie: Za jaką wartość został sprzedany tekst w 2003 roku?
Odpowiedź: 400 000 dolarów

Pytanie: Gdzie obecnie można zobaczyć rękopis?
Odpowiedź: w Nowym Jorku
Chłoniak Hodgkina

Radioterapię wprowadzono w paliatywnym leczeniu chłoniaka Hodgkina w 1932 roku, choć pierwsze próby z zastosowaniem radioterapii przeprowadzono w 1902 roku. W połowie lat 50. wprowadzono do radioterapii akcelerator liniowy, początkowo w leczeniu siatkówczaka, a następnie w leczeniu chłoniaka Hodgkina, co umożliwiało kontrolę choroby i możliwość wyleczenia części chorych. W 1946 roku w leczeniu chłoniaka Hodgkina włączono pierwszy cytostatyk – chlorometynę. W następnych latach wprowadzono do leczenia kolejne leki wykazujące aktywność w leczeniu chłoniaka Hodgkina. Istotnym postępem w leczeniu choroby było wprowadzenie koncepcji chemioterapii wielolekowej. W 1966 roku zastosowano program MOPP (chlorometyna, winkrystyna, prokarbazyna i prednizon), który pozwalał na odsetek wyleczeń sięgający 70%, jednak program wiązał się ze znaczną toksycznością. W 1975 roku wprowadzono mniej toksyczny program ABVD, który wciąż pozostaje standardowym programem leczenia chłoniaka Hodgkina.

Pytanie: W którym roku wprowadzono radioterapię?
Odpowiedź: 1932

Pytanie: Jakie możliwości dawał akcelerator liniowy?
Odpowiedź: kontrolę choroby i możliwość wyleczenia części chorych

Pytanie: Co stało się momentem przełomowym w leczeniu chłoniaka Hodgkina?
Odpowiedź: wprowadzenie koncepcji chemioterapii wielolekowej

Pytanie: Czy MOPP charakteryzował się wysoką toksycznością?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co wprowadzono w latach 50.?
Odpowiedź: akcelerator liniowy
Chłoniak Hodgkina

Istnieje znaczne zróżnicowanie zapadalności na chłoniaka Hodgkina pod względem wieku, płci, pochodzenia rasowego i statusu socjoekonomicznego. Chłoniak Hodgkina stanowi jeden z najczęstszych nowotworów złośliwych u młodych dorosłych. Zapadalność na chłoniaka Hodgkina w krajach rozwiniętych od kilku dekad nie ulega zmianie. W krajach rozwiniętych współczynnik zapadalności wynosi około 2–3 przypadki rocznie na 100 000, w Europie zapadalność na tę chorobę szacuje się na 2,3 zachorowania rocznie na 100 000. Śmiertelność jest stosunkowo niska ze względu na możliwość skutecznego leczenia choroby. W Polsce w 2010 roku zapadalność na chłoniaka Hodgkina wynosiła 1,8 przypadku na 100 000, zanotowano ponad 700 zachorowań na chłoniaka Hodgkina i około 200 zgonów z powodu tej choroby.

Pytanie: Jaka populacja choruje na ten rodzaj nowotworu złośliwego częściej niż na jakikolwiek inny?
Odpowiedź: młodzi dorośli

Pytanie: Czy szanse na zachorowanie na ten rodzaj nowotworu złośliwego są równe, niezależnie od statusu socjoekonomicznego?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak prezentuje się współczynnik zapadalności na chłoniaka Hodgkina w krajach europejskich?
Odpowiedź: 2,3 zachorowania rocznie na 100 000

Pytanie: Co sprawia, że śmiertelność spowodowana chłoniakiem Hodgkina nie jest wysoka?
Odpowiedź: możliwość skutecznego leczenia choroby
Prezydent Stanów Zjednoczonych

Prezydent Stanów Zjednoczonych jest wybierany w wyborach pośrednich. W dniu głosowania wybiera się teoretycznie, elektorów, tworzących Kolegium Elektorów. Ciało to nigdy nie konstytuuje się, a jego członkowie są – dla większości wyborców – anonimowi; elektorzy z każdego stanu zbierają się w pierwszy poniedziałek po drugiej środzie grudnia w siedzibie władz stanowych i tam oddają głosy. Zgodnie z art. II Konstytucji Stanów Zjednoczonych o sposobie doboru elektorów decyduje stanowa legislatura (a zatem wcale nie musieliby oni być wybierani w głosowaniu powszechnym, zresztą w XIX wieku wiele stanów praktykowało wybór elektorów przez stanowe legislatywy). System ten (liczba miejsc w kolegium zależy od liczby reprezentantów + 2 senatorów danego stanu) zakłada, że kandydat, który uzyskał choćby jeden głos przewagi w danym stanie uzyskuje cały pakiet jego głosów; system ten (który nie obowiązuje w Nebrasce i Maine, które umożliwiają wybór elektorów z różnych partii) ma swoje wady. Zdarza się bowiem, że kandydat, który uzyskał mniejszość w głosowaniu powszechnym, uzyskuje przewagę w kolegium elektorskim i zostaje prezydentem. Taka sytuacja miała miejsce w latach: 1824, 1876, 1888, 2000 i ostatnio w 2016 roku.

Pytanie: Czy prezydent USA jest wybierany w wyborach bezpośrednich?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki dokument określa w jaki sposób mogą być wybierani elektorzy?
Odpowiedź: Konstytucja Stanów Zjednoczonych

Pytanie: Z jaką najmniejszą przewagą kandydat na prezydenta może wygrać w Kolegium Elektorów?
Odpowiedź: Jednego głosu

Pytanie: W jakiej sytuacji kandydat, który uzyska mniej głosów w głosowaniu powszechnym może zostać prezydentem?
Odpowiedź: Gdy uzyska przewagę w kolegium elektorskim

Pytanie: Kiedy w historii Stanów Zjednoczonych prezydentem został kandydat, który nie zdobył większości w głosowaniu powszechnym?
Odpowiedź: W latach: 1824, 1876, 1888, 2000 i 2016
Kofi Annan

W różnych agendach ONZ Kofi Annan pracował od 1962, stopniowo osiągając kolejne pozycje w hierarchii tej organizacji. W latach 90. XX wieku pracował m.in. jako asystent sekretarza generalnego ds. operacji pokojowych (marzec 1993 – luty 1994) oraz jako zastępca sekretarza generalnego Butrusa Ghalego (luty 1994 – październik 1995; kwiecień 1996 – grudzień 1996). Od listopada 1995 do marca 1996, w okresie po podpisaniu porozumienia pokojowego w Dayton był specjalnym przedstawicielem sekretarza generalnego w byłej Jugosławii, nadzorując wycofywanie Sił Ochronnych ONZ (UNPROFOR) z regionu i zastępowanie ich siłami NATO (IFOR).

Pytanie: Kiedy Annan zastępował Ghalego?
Odpowiedź: luty 1994 – październik 1995; kwiecień 1996 – grudzień 1996

Pytanie: Co należało do zadań Annana, gdy reprezentował sekretarza generalnego?
Odpowiedź: nadzorował wycofywanie Sił Ochronnych ONZ (UNPROFOR) z regionu i zastępowanie ich siłami NATO (IFOR)

Pytanie: W którym roku działacz dołączył do ONZ?
Odpowiedź: 1962

Pytanie: Na jakim stanowisku pracował działacz w okresie od marca 1993 roku do lutego 1994 roku?
Odpowiedź: asystenta sekretarza generalnego ds. operacji pokojowych