mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Małgorzata Rozumecka

W zabójstwie uczestniczył według prokuratury także jej brat Paweł Rozumecki, który w chwili zbrodni miał 16 lat. Niedługo po zdarzeniu uciekł z Polski. Najpierw przebywał w Meksyku, później w Stanach Zjednoczonych. W maju 2006 został zatrzymany w Nowym Jorku za złamanie przepisów imigracyjnych. W sierpniu 2006 deportowano go do Polski. 15 lipca 2008 został skazany na 25 lat pozbawienia wolności. Jednak odwołał się od wyroku i po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wyrok został zamieniony na okres 15 lat. Na miejscu zbrodni obecny był także Michał Tomczak, skazany na 12 lat za rozbój.

Pytanie: Za jakie przewinienie dostał wyrok Michał Tomczak?
Odpowiedź: rozbój

Pytanie: W jakim wieku Paweł Rozumecki brał udział w zabójstwie dwóch handlowców?
Odpowiedź: 16 lat

Pytanie: Dokąd pierwotnie zbiegł po dokonaniu zbrodni Rozumecki?
Odpowiedź: do Meksyku

Pytanie: Z jakiego powodu aresztowano Rozumeckiego w Nowym Jorku?
Odpowiedź: za złamanie przepisów imigracyjnych
W pustyni i w puszczy

Staś, Nel i Saba ruszają w stronę posiadłości brytyjskich nad Oceanem Indyjskim eskortowani przez Kinga i część Wa-Himów, w tym Kalego. Kali zabiera też M’Kunje i M’Puę, aby ci nie podburzyli ludu przeciw niemu. Kończy się to tragicznie: pewnej nocy czarownicy kradną wszystkie zapasy wody, a napotkany lew lub lampart, zabija ich obu i wypija całą wodę. Wykończeni podróżnicy napotykają angielski patrol pod wodzą znanego im kapitana Glena i doktora Clarego. Od Glena i Clarego dzieci dowiadują się, że Mahdi zmarł na zawał serca.

Pytanie: Do jakiego plemienia należał Kali?
Odpowiedź: Wa-Himów

Pytanie: Gdzie znajdowały się brytyjskie tereny do których ruszył Staś z Nel i Sabą w "Pustyni i w Puszczy"?
Odpowiedź: Nad Oceanem Indyjskim

Pytanie: Dlaczego Kali zabiera M’Puę i M’Kunje do eskortowania Nel, Stasia i Saby?
Odpowiedź: By nie podburzyli ludu przeciw niemu

Pytanie: Kim był M'Pua w powieści Sienkiewicza?
Odpowiedź: Czarownikiem
W pustyni i w puszczy

Karawana zwiększa się o jedną osobę. Chory Idrys zostaje w Omdurmanie, ale Arabowie zabierają ze sobą niewolnicę o imieniu Mea i niewolnika o imieniu Kali (oboje z różnych afrykańskich plemion). Gebhr często znęca się nad Kalim. Dinah umiera. Karawana dociera daleko na południe Sudanu, na tereny gdzie Smain łapał niewolników. Tam napotykają na wielkiego lwa. Staś zwraca się do Gebhra i Chamisa, by dali mu strzelbę, po czym zabija lwa. Zaraz potem chłopiec, wykorzystując okazję, zabija Gebhra, Chamisa i obu Beduinów. Staś, Nel, Kali i Mea są wolni, ale zagubieni w czeluściach Afryki.

Pytanie: Jaki bohater zachorował, w wyniku czego nie mógł opuścić Omdurmanu?
Odpowiedź: Idrys

Pytanie: Jak miała na imię niewolnica, która dołączyła do Arabów?
Odpowiedź: Mea

Pytanie: Czy Kali i Mea byli rodzeństwem?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie zwierzę staje na drodze karawanie?
Odpowiedź: Lew

Pytanie: O co Staś prosi Chamisa i Gebhra?
Odpowiedź: by dali mu strzelbę
Warta Poznań (piłka nożna)

Nowy sezon to kolejne nadzieje na dobrą grę jedynego zespołu poznańskiego w Polskiej Lidze. Kłopoty finansowe zostały zażegnane przez działaczy Warty, a młode pokolenie piłkarzy, którzy weszli do drużyny w poprzednim sezonie, zaczęło coraz lepiej grać, zbierając coraz więcej doświadczeń i stając się z meczu na mecz wymagającym przeciwnikiem dla pozostałych uczestników ligi. Sezon roku 1932 pokazał, że Warta ma potencjał. Do tego w fantastycznej formie był bramkarz zielonych Marian Fontowicz. Warta pod koniec rozgrywek uplasowała się na III miejscu z 13 zwycięstwami, 1 remisem i 8 porażkami. Warto tutaj wspomnieć o tym, że Warta jako jedyny zespół pokonał dwukrotnie Cracovię, która na koniec sezonu została mistrzem. Zwycięstwo w meczu wyjazdowym piłkarze poznańscy okupili dużymi stratami, gdyż wraz z sędzią głównym zostali pobici przez kibiców krakowskich.

Pytanie: Z jakimi problemami musieli zmierzyć się działacze Warty?
Odpowiedź: finansowymi

Pytanie: W którym roku Warta popisała się potencjałem?
Odpowiedź: 1932

Pytanie: Z jakimi nieprzyjemnymi konsekwencjami meczy wyjazdowego musieli zmierzyć się piłkarze Warty?
Odpowiedź: pobiciem przez kibiców

Pytanie: Kto w 1932 roku bronił bramki zielonych?
Odpowiedź: Marian Fontowicz
Kenny Dalglish

W Liverpoolu F.C. Dalglish miał zostać następcą Kevina Keegana, który odszedł do Hamburga. Szybko wkomponował się w zespół i umiejętnie zastąpił Anglika, po którym przejął koszulkę z numerem 7. W drużynie zadebiutował 13 sierpnia 1977 roku w spotkaniu o Tarczę Wspólnoty przeciwko Manchesterowi United. Mecz zakończył się bezbramkowym remisem i drużyny podzieliły się tytułem. Swojego pierwszego gola strzelił w ligowym debiucie, który miał miejsce 20 sierpnia. Liverpool F.C. podejmował wtedy na Ayeresome Park Middlesbrough. Dalglish zdobył bramkę w siódmej minucie meczu, zaś samo spotkanie zakończyło się remisem 1-1. Trzy dni później Szkot trafił do bramki w swoim debiucie na Anfield, a „The Reds” wygrali z Newcastle 2-0. Dalglish zakończył swój pierwszy sezon, mając na koncie 31 bramek strzelonych w 62 występach, w tym zwycięskiego gola w finale Pucharu Europy przeciw belgijskiemu Club Brugge. Z czasem stał się najważniejszym graczem najlepszej angielskiej drużyny w historii, która do końca lat osiemdziesiątych kilkukrotnie zwyciężała w Pucharze Europy i rozgrywkach ligowych. W kwietniu 1980 roku Liverpool F.C. pozyskał za 300 tys. funtów obiecującego snajpera, Iana Rusha. Razem z Dalglishem stworzyli jeden z najlepszych duetów napastników w historii brytyjskiej piłki. Podczas ich wspólnej gry na Anfield, „The Reds” ośmiokrotnie zwyciężyli w Premier League, trzy razy zdobyli Puchar Europy i raz triumfowali w Pucharze Anglii. W sumie Dalglish rozegrał w barwach Liverpoolu F.C. 511 spotkań, w których strzelił 172 gole.

Pytanie: Jakiego zawodnika zastąpił w zespole Liverpool FC?
Odpowiedź: Kevina Keegana

Pytanie: Jaki numer miał na swojej koszulce Kevin Keegan, zanim przeniósł się do Hamburga?
Odpowiedź: 7

Pytanie: O jakie trofeum walczył Liverpool FC w meczu, który został rozegrany 13 sierpnia 1977 roku?
Odpowiedź: Tarczę Wspólnoty

Pytanie: Jaki zespół został pokonany przez Liverpool F.C. w finale Pucharu Europy 1977?
Odpowiedź: Club Brugge
Kristen Stewart

Rozpoczęła przygodę z aktorstwem w wieku ośmiu lat po tym, jak agent zobaczył jej występ w bożonarodzeniowym przedstawieniu w szkole podstawowej. Jej filmowym debiutem był niemy epizod w telewizyjnej produkcji Disney Channel Metamorfoza, zagrała też niewielką rolę w filmie Flintstonowie: Niech żyje Rock Vegas! Następnie wystąpiła w niezależnym filmie Witamy w naszej dzielnicy w roli córki porzuconej kobiety z problemami. Tę zagrała Patricia Clarkson. W 2002 zagrała ponurą diabetyczkę Sarah, córkę samotnej Meg (Jodie Foster) w thrillerze Azyl (reż. David Fincher). Za tę kreację otrzymała nominację do Nagrody młodych artystów. Stało się to ponownie rok później za sprawą kolejnego thrillera Cold Creek Manor i roli córki bohaterów Dennisa Quaida i Sharon Stone. Rozwój kariery zmusił Kristen do kontynuowania nauki zdalnie.

Pytanie: Jakie wydarzenie zapoczątkowało jej karierę aktorską?
Odpowiedź: agent zobaczył jej występ w bożonarodzeniowym przedstawieniu w szkole podstawowej

Pytanie: W jakiej produkcji można było po raz pierwszy oglądać ją na ekranie?
Odpowiedź: Metamorfoza

Pytanie: W jaką rolę wcieliła się w produkcji zatytułowanej Witamy w naszej dzielnicy?
Odpowiedź: córki porzuconej kobiety z problemami

Pytanie: Jacy aktorzy zagrali jej rodziców w filmie Cold Creek Manor?
Odpowiedź: Dennis Quaid i Sharon Stone
Eric Alfred Havelock

W The Liberal Temper Havelock nie wspomógł się jeszcze rozwijaną przez siebie teorią greckiej piśmienności. Pełni już ona jednak ważną rolę w wydanej w 1963 Przedmowie do Platona. Autor skupia się w niej na analizie gorąco dyskutowanego problemu krytyki poezji w Platońskim Państwie. W dialogu tym Sokrates dowodzi, że poetycka mimesis (naśladownictwo natury) jest szkodliwa dla duszy i dlatego poeci powinni zostać wygnani z idealnego państwa. Państwo dla Havelocka jest kluczem do zrozumienia roli poezji dla starożytnej umysłowości.
Idealne państwo Platona to projekt przemiany społeczeństwa greckiego (przede wszystkim poprzez instytucje edukacyjne) w celu dostosowania go do wymogów rozwijającej się piśmienności. Z tego powodu musi on radykalnie zerwać z tradycyjną wiedzą i sposobami jej przekazywania – z „plemienną encyklopedią”, jaką były utwory Homera.

Pytanie: Czy w The Liberal Temper filozof ten wykorzystał teorię, nad którą pracował?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakiemu tematowi poświęcona jest Przedmowa do Platona?
Odpowiedź: analizie gorąco dyskutowanego problemu krytyki poezji w Platońskim Państwie

Pytanie: Dlaczego, według Sokratesa, w idealnym państwie nie ma miejsca dla poetów?
Odpowiedź: poetycka mimesis (naśladownictwo natury) jest szkodliwa dla duszy

Pytanie: Dlaczego grecka społeczność powinna przejść odpowiednie przekształcenia, zgodnie z idealnym państwem Platona?
Odpowiedź: w celu dostosowania go do wymogów rozwijającej się piśmienności
Eric Alfred Havelock

W późnym okresie swojej kariery, Havelock jednak tak bardzo skupił się na rozwijaniu swoich tez, że przestał odnosić się do stanowisk innych badaczy. Prowadziło to do jałowości dyskusji wokół oralności/piśmienności wczesnych filozofów. Jak zauważa Alasdair MacIntyre w recenzji The Greek Concept of Justice, Havelock często zbyt pospiesznie odrzuca tezy innych badaczy, ograniczając się do powtarzania, że filozofia jest ze swej natury piśmienna. Jednocześnie zbywa istotne problemy jakie się z tym wiążą, np. to, że „Sokrates nie pisał książek”.

Pytanie: Czy Havelock był otwarty na komparatystyczne podejście do innych badaczy pod koniec swojej działalności?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy zachowanie Havelocka pod koniec kariery pozytywnie wpływało na jakość dyskusji?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie stanowisko stale przywołuje Havelock, odcinając się od pozostałych badaczy?
Odpowiedź: filozofia jest ze swej natury piśmienna

Pytanie: Jak MacIntyre komentuje późne zachowanie Havelocka?
Odpowiedź: często zbyt pospiesznie odrzuca tezy innych badaczy, ograniczając się do powtarzania, że filozofia jest ze swej natury piśmienna
Kleszcze (pajęczaki)

Na idiosomie znajdują się 4 pary (u nimf i dorosłych) lub 3 pary (u larw) odnóży, z których stopy pierwszej pary wyposażone są w narząd Hallera, służący wykrywaniu żywiciela. W rejonie trzeciej lub czwartej pary odnóży leży para przetchlinek. Oskórek idiosomy jest rozciągliwy, celem pomieszczenia znacznych ilości pokarmu, jednak, zwłaszcza u kleszczy twardych, wyposażony jest w ochronne tarczki. U wszystkich grup występują tarczki oddechowe (z przetchlinkami) i zawór analny (z odbytem). Na idiosomie często znajdują się także oczy lub inne fotoreceptory.

Pytanie: Która para odnóży posiada narząd Hallera?
Odpowiedź: pierwsza

Pytanie: Gdzie u kleszczy znajdują się przetchlinki?
Odpowiedź: W rejonie trzeciej lub czwartej pary odnóży

Pytanie: Co cechuje oskórek idiosomy?
Odpowiedź: rozciągliwość

Pytanie: W jakim celu oskórek idiosomy cechuje rozciągliwość?
Odpowiedź: pomieszczenia znacznych ilości pokarmu
1. List do Tesaloniczan

List przynosi też szereg wskazań szczegółowych. Paweł wzywa Tesaloniczan do życia w spokoju (hesychadzo), w wewnętrznej ciszy która pozwala działać Słowu Pana; zajmując się swoimi sprawami (1 Tes 4, 11). Zachęca do pracy własnymi rękami, by nie być ciężarem dla innych (1 Tes 4, 11). W ten sposób wspólnota zyskuje więcej powagi, a wierni nie zależą od nikogo (1 Tes 4, 12). Ci którzy przyjęli naukę Bożą są wezwani, aby się wzajemnie miłować (1 Tes 4, 9) i realizować to wezwanie w stosunku do innych (1 Tes 4, 10). Naturalną drogą chrześcijanina jest życie wśród doświadczeń: ucisków (thlipsis) i prześladowań (1 Tes 3, 3-4). Uciskowi towarzyszy radość pochodząca od Ducha Świętego (1 Tes 1, 6), której źródłem jest wiara w przyszłe przebywanie z Panem (1 Tes 4, 17). Dlatego Paweł zachęca do radości w każdej sytuacji (1 Tes 5, 16).

Pytanie: Dlaczego Św. Paweł wzywa Tesaloniczan do życia w spokoju?
Odpowiedź: By mogło działać Słowo Pana

Pytanie: W jaki sposób wspólnota mogła uzyskać więcej powagi zdaniem Św. Pawła?
Odpowiedź: Poprzez pracę własnymi rękoma

Pytanie: Jakie są naturalne doświadczenia chrześcijanina zdaniem opisane w liście do Tesaloniczan?
Odpowiedź: Uciski i prześladowania

Pytanie: Jakie doznania towarzyszą uciskowi według Św. Pawła?
Odpowiedź: Radość
Ania Dąbrowska

4 marca 2016 wydała album Dla naiwnych marzycieli. W czerwcu 2016 na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu otrzymała nagrodę Super Jedynkę w kategorii Super Artystka Roku. Otrzymała również nominację w kategorii Album Roku. Pod koniec września 2016 otrzymała nominację do nagród MTV Europe Music Awards 2016 w kategorii Najlepszy polski wykonawca. Na początku 2017 zaprezentowała singiel „Porady na zdrady (Dreszcze)”, promujący komedię romantyczną Ryszarda Zatorskiego, Porady na zdrady. 10 listopada 2017 premierę miał jej pierwszy album kompilacyjny, zatytułowany The Best of, zawierający największe przeboje w dorobku artystki oraz premierowy singiel Z Tobą nie umiem wygrać. Singiel dotarł do 1. miejsca listy AirPlay, a sam album – do 3. miejsca listy OLiS. We wrześniu 2018 wydała singiel Serce nie sługa promujący film o tym samym tytule. W 2019 wystąpiła na 56. KFPP w Opolu, na koncercie „Od Opola do Opola”. Pod koniec 2019 roku wydała utwór przy współpracy z GrubSonem Gdy wiem że jesteś do filmu 1800 gramów. Również w 2019 roku otrzymała honorowy tytuł Ambasadora Województwa Lubelskiego. W 2020 przy współpracy z Gromee oraz raperem Abradab wydała utwór „Powiedz kto w tych oczach mieszka”. W 2020 na 57. KFPP w Opolu podczas koncertu „Cisza jak ta” poświęconemu Romualdowi Lipko wykonała utwór „Malinowy król” z repertuaru Urszuli.

Pytanie: W jakiej komedii romantycznej z 2017 można było usłyszeć utwór Dąbrowskiej?
Odpowiedź: Porady na zdrady

Pytanie: Jakie utwory znalazły się w albumie The Best of?
Odpowiedź: największe przeboje w dorobku artystki oraz premierowy singiel Z Tobą nie umiem wygrać

Pytanie: Jaki tytuł odebrała Dąbrowska w 2019 roku?
Odpowiedź: Ambasadora Województwa Lubelskiego
Ania Dąbrowska

W 2006 udzieliła się wokalnie na albumie pt. Unhappy Songs projektu Silver Rocket i pojawiła się gościnnie w dwóch teledyskach z tej płyty. W październiku wydała drugi solowy album pt. Kilka historii na ten sam temat, który był nawiązaniem do polskiej muzyki popularnej przełomu lat 60. i 70. XX wieku. Pierwszy singel promujący album, „Trudno mi się przyznać”, zdobył dużą popularność, podobnie jak kolejny, „Czekam...”, wydany na początku 2007. Płyta dostała bardzo przychylne recenzje i osiągnęła jeszcze większy sukces niż poprzednia, uzyskując już półtora miesiąca po premierze miano platynowej i rozchodząc się w ilości 50 tys. sztuk. Dzięki sukcesowi drugiej płyty wystąpiła w czołówce festiwalu TOPtrendy 2007. W tym samym roku zdobyła nagrodę w kategorii „Album roku” podczas gali Eska Music Awards i była nominowana do Europejskiej Nagrody Muzycznej MTV dla najlepszego polskiego wykonawcy. W październiku 2007 rozpoczęła trasę koncertową, która zbiegła się z wydaniem dwupłytowej reedycji albumu pt. Kilka historii na ten sam temat.

Pytanie: Jaki krążek współtworzyła Dąbrowska w 2006?
Odpowiedź: Unhappy Songs

Pytanie: Jaki krążek wypuściła Dąbrowska na jesieni 2006?
Odpowiedź: Kilka historii na ten sam temat

Pytanie: Do jakiej muzyki nawiązywał krążek Kilka historii na ten sam temat?
Odpowiedź: polskiej muzyki popularnej przełomu lat 60. i 70. XX wieku

Pytanie: Czy Kilka historii na ten sam temat zostało skrytykowane przez recenzentów?
Odpowiedź: nie
Czeczenia

12 marca 1992 czeczeński parlament uchwalił konstytucję niepodległej Czeczenii. Dzień później, Gruzja jako jedyne państwo, uznało deklarację niepodległości Czeczenii. Prezydentem Gruzji był wtedy Zwiad Gamsachurdia, późniejsi prezydenci zachowywali się tak, jakby tej decyzji nie było (zgodnie z prawem międzynarodowym nie można cofnąć raz podjętej decyzji o uznaniu kraju). Niepodległość Czeczenii uznawał też Afganistan pod rządami talibów. 31 marca 1992, Czeczenia odmówiła podpisania układu o wstąpieniu w skład Federacji Rosyjskiej, pozostając formalnie poza państwem rosyjskim. Natomiast Inguszetia już jako osobna republika powstała 4 czerwca 1992 przystąpiła do Federacji Rosyjskiej. Po ogłoszeniu niepodległości skończyły się dotacje z Moskwy, zaś wycofanie się ekonomiczne zaczęło destabilizować czeczeńską gospodarkę. Władze rosyjskie zaczęły przedstawiać gospodarkę czeczeńską jako bazującą na przestępstwach i mafii, a obraz taki miał oddziaływać zarówno na mieszkańców Rosji, jak i Czeczenii, doprowadzając do jej destabilizacji. Miało to swój skutek w postaci m.in. masowej emigracji Rosjan z Czeczenii, która z kolei stała się w Rosji pożywką dla propagandowych oskarżeń o łamanie praw mniejszości w Czeczenii. Władze w Moskwie zbyt słabe na bezpośrednią interwencję, zaczęły więc wspierać finansowo i wywiadowczo opozycję w Czeczenii, podejmując działania zakulisowe prowadzone przez służby specjalne, m.in. wspierając opozycję wobec prezydenta Dudajewa, w tym kilka nieudanych prób zbrojnego przewrotu. Jednym z takich działań było zwerbowanie przez Federalną Służbę Bezpieczeństwa Rusłana Łabazanowa, kryminalisty zwolnionego z celi śmierci w Piatigorsku, który zinfiltrował otoczenie prezydenta Dudajewa, został oficerem jego gwardii a później stał się głównym organizatorem finansowanej z budżetu Rosji opozycji antyprezydenckiej.

Pytanie: Czy pod koniec marca 1992 roku Czeczenia wyraziła chęć włączenia do Rosji?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Rosja od razu po ogłoszeniu przez Czeczenię niepodległości przystąpiła do otwartych działań wojennych?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak następcy Gamsachurdia podchodzili do uznania przez Gruzję niepodległości Czeczenii?
Odpowiedź: zachowywali się tak, jakby tej decyzji nie było

Pytanie: Jaki obraz gospodarki Czeczenii zaczęła promować Rosja, po ogłoszeniu przez ten kraj niepodległości?
Odpowiedź: bazujący na przestępstwach i mafii

Pytanie: Jaki cel miała Rosja w promowaniu negatywnego obrazu gospodarki Czeczenii, po ogłoszeniu przez ten kraj niepodległości?
Odpowiedź: obraz taki miał oddziaływać zarówno na mieszkańców Rosji, jak i Czeczenii, doprowadzając do jej destabilizacji
Torpeda Mark XIII

Ogółem, w trakcie drugiej wojny światowej 1287 torped Mark 13 zostało zrzuconych z samolotów pokładowych, kolejne 150 zaś z innych samolotów amerykańskiej marynarki wojennej. Piloci tych samolotów zgłosili 514 trafień, co oznacza 40% wskaźnik sukcesu. Wskaźnik ten należy traktować jednak z rezerwą, zwłaszcza w świetle analizy zniszczeń i uszkodzeń zadanych japońskim okrętom. Mniej niż 10% z 17 000 wyprodukowanych podczas drugiej wojny światowej torped Mark 13 zostało faktycznie zrzuconych przeciw nieprzyjacielskim okrętom. Mimo wielu kłopotów, zwłaszcza w początkowym okresie wojny na Pacyfiku, torpeda Mark 13 osiągnęła kilka znaczących sukcesów, z których najbardziej spektakularnymi było zatopienie dwóch superpancerników, „Musashi” i „Yamato”. Przedstawiona niżej tabela zawiera zestawienie ataków i trafień samolotów torpedowych amerykańskiego lotnictwa pokładowego w okresie od 7 grudnia 1941 roku do 31 maja 1945 roku, przy czym jako „atak” rozumiany jest atak jednego samolotu za pomocą pojedynczej torpedy Mk 13.

Pytanie: Z jakiego rodzaju maszyn zrzucono 150 torped tego typu podczas II wojny światowej?
Odpowiedź: samolotów amerykańskiej marynarki wojennej

Pytanie: Jakie japońskie superpancerniki zostały zatopione dzięki torpedom tego typu?
Odpowiedź: „Musashi” i „Yamato”

Pytanie: Czy wszystkie wyprodukowane torpedy tego typu zostały zrzucone na okręty wroga?
Odpowiedź: nie
Adaptacja filmowa

W obliczu rosnących nakładów na produkcję filmową najpewniejsze dochody przynosiły i przynoszą adaptacje niekontrowersyjnych dzieł literackich: powieści przygodowych (liczne adaptacje powieści Alexandre’a Dumasa, Henryka Sienkiewicza, Jules’a Verne’a, Herberta George’a Wellsa i innych), uznanych klasyków literackich (Lwa Tołstoja, Jane Austen), kryminałów (Arthura Conan Doyle’a, Agathy Christie), horrorów (Mary Shelley, Brama Stokera, Stephena Kinga). Adaptacje filmowe literatury popularnej odnosiły przy tym niejednokrotnie większą popularność od swych pierwowzorów. Frankenstein (1931) Jamesa Whale’a oraz Dracula (1931) Toda Browninga, choć stanowiły luźne adaptacje horrorów Shelley i Stokera, dzięki kreacjom aktorskim drobiazgowo ucharakteryzowanego Borisa Karloffa oraz Beli Lugosiego stały się w wyobraźni zbiorowej ikonicznymi przekładami literatury grozy. Podobnie oddziaływały na widownię cukierkowe pod względem stylistycznym filmy animowane wytwórni Walta Disneya, które przekształcały będące w domenie publicznej baśnie oraz powieści dla dzieci (Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków, 1937, według podań zapisanych przez braci Grimm; Pinokio, 1940, według Carla Collodiego; Alicja w krainie czarów, 1951, według Lewisa Carrolla; Księga dżungli, 1967, według Rudyarda Kiplinga; Przygody Kubusia Puchatka, 1977, według A.A. Milne’a).

Pytanie: Jaka wytwórnia wyprodukowała w 1940 roku Pinokia?
Odpowiedź: Walt Disney

Pytanie: Kto jest autorem księgi dżungli?
Odpowiedź: Rudyard Kipling

Pytanie: Dlaczego niekontrowersyjne teksty literatury są przedmiotem adaptacji filmowych?
Odpowiedź: Z uwagi na najpewniejsze dochody

Pytanie: Jakie typy literatury przyjęły się do adaptacji filmowych?
Odpowiedź: powieści przygodowe, uznana klasyka literatury, kryminały, horrory
Achmat Kadyrow

Pod koniec lat 90 XX w. wszedł w ostry konflikt z tzw. wahhabitami, których w 1998 roku zbrojnie wyparł z miasta Gudermes i północnej Czeczenii. Usiłował doprowadzić do wypędzenia wahhabitów z całego kraju. W lipcu 1998 i maju 1999 na zwołanych przez niego zjazdach czeczeńskich przywódców religijnych, politycznych i dowódców wojskowych przyjęto uchwały o usunięciu wahhabitów z życia politycznego i administracji zaprzysięgając to na Koran, ich realizację jednak zablokował Asłan Maschadow. Gdy rozpoczynała się II wojna czeczeńska, ogłosił w sierpniu 1999 północ republiki strefą wolną od wahhabizmu, co ułatwiło, po rozpoczęciu wojny, praktycznie bezkrwawe przejęcie kontroli przez Rosjan nad północną częścią kraju – w tym Gudermesem, drugim co do wielkości miastem Czeczenii. Potępił Szamila Basajewa oraz jego wyprawę na Dagestan i wezwał Czeczenów do niestawiania oporu armii rosyjskiej. Odmówił ponownego ogłoszenia świętej wojny – dżihadu przeciwko Rosji (poprzednio akt ten ogłosił w 1995 roku). 10 października 1999 Maschadow odwołał Kadyrowa z funkcji muftiego, uznając go za zdrajcę, „wroga numer jeden”, którego należy zlikwidować.

Pytanie: Jakiej ludności próbował pozbyć się z Czeczenii?
Odpowiedź: wahhabitów

Pytanie: Podczas jakich spotkań zostały przyjęte uchwały mające usunąć wahabitów z polityki i administracji?
Odpowiedź: na zwołanych przez niego zjazdach czeczeńskich przywódców religijnych, politycznych i dowódców wojskowych

Pytanie: Jaką nazwę nadał północnej części kraju w sierpniu 1999 roku?
Odpowiedź: strefa wolna od wahhabizmu

Pytanie: Jakie działania ułatwiło ogłoszenie przez niego strefy wolnej od wahhabizmu?
Odpowiedź: praktycznie bezkrwawe przejęcie kontroli przez Rosjan nad północną częścią kraju