mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Alina Kabajewa

Od 2007 była deputowaną (do Dumy) partii Jedna Rosja z Tatarstanu. Pracowała w Komitecie Kultury Fizycznej, Sportu i Spraw Młodzieży. Była także współautorem ustaw o zakazie adopcji rosyjskich dzieci przez obywateli Stanów Zjednoczonych i ustawy o obowiązku wpisywania organizacji pozarządowych otrzymujących finansowanie z zagranicy na listę zagranicznych agentów. W 2013 złożyła wniosek o wprowadzenie zakazu publikowania przez media danych i zdjęć dzieci będących ofiarami znęcania się i pedofilii. Kabajewa ma ukształtowany pogląd na rosyjską politykę. Jej zdaniem liderzy opozycji są „nikczemnikami” i „jak pająki w słoiku pożrą się nawzajem”, a najgorszy z nich jest Aleksiej Nawalny, który jest zwykłym złodziejem i powinien siedzieć w więzieniu.

Pytanie: Z jakim wnioskiem wystąpiła Kabajewa w 2013 roku?
Odpowiedź: o wprowadzenie zakazu publikowania przez media danych i zdjęć dzieci będących ofiarami znęcania się i pedofilii

Pytanie: Działalność jakiego działacza politycznego najbardziej krytykuje Kabajewa?
Odpowiedź: Aleksieja Nawalnego

Pytanie: Jak Nawalnego określa Kabajewa?
Odpowiedź: zwykłym złodziejem

Pytanie: Czy Kabajewa wchodziła w skład Dumy?
Odpowiedź: tak
Tajlandia

Przez „tajskość” należy rozumieć zestaw cech, którymi musi wykazać się obywatel Tajlandii, by być rozpoznawanym. Wyjątkiem są obywatele Tajlandii innej wiary niż buddyjska oraz ci, którzy wykazują dużą odmienność etniczna lub lingwistyczną (muzułmanie w Tajlandii). Przykładem niestałości tego systemu było wydalenie Hmongów z Tajlandii do Laosu. (Hmongowie posłużyli armii USA w walce przeciw siłom Wietnamu w trudnych topograficznie i politycznie regionach Laosu i po opuszczeniu ich przez amerykańskiego sojusznika uciekli masowo do Tajlandii).

Pytanie: Jaki lud wypędzono z Tajlandii? 
Odpowiedź: Hmongów

Pytanie: Do jakiego kraju wypędzono Hmongów z Tajlandii? 
Odpowiedź: Laosu

Pytanie: Jaka wiara dominuje w Tajlandii? 
Odpowiedź: buddyjska

Pytanie: Dla jakich wojsk walczyli Hmongowie?
Odpowiedź: USA
Song Taizu

We wrześniu 976 Taizu wysłał pięć armii by zaatakowały z różnych kierunków Północne Han. 14 listopada 976 cesarz jednak nagle zmarł i wojska Songów oblegające Taiyuan zostały odwołane. Taizu pozostawił po sobie dwóch synów, osiemnastoletniego Zhao Defanga i dwudziestosześcioletniego Zhao Dezhao, jednak władzę po nim przejął jego brat, Zhao Guangyi, w późniejszej historiografii znany pod swoim imieniem świątynnym Taizong (976–997). Za życia Taizu Zhao Guangyi był drugą osobą w państwie jako namiestnik Kaifengu i jedyna osobą na dworze posiadająca tytuł księcia (wang). W związku z powyższym późniejsi cesarze dynastii Song wywodzili się od Taizonga, a nie Taizu. W 1162 cesarz Gaozong (1129–1162) abdykował jednak na rzecz Zhao Boconga (znanego jako cesarz Xiaozong (1162–1189), który był potomkiem Taizu w siódmym pokoleniu. Wszyscy późniejsi cesarze Song wywodzili się z linii Taizu. Ten powrót do linii Taizu po niemal dwóch stuleciach był możliwy, ponieważ zgodnie z zarządzeniem pierwszego cesarza dynastii Song do klanu cesarskiego mieli należeć wszyscy potomkowie jego i jego dwóch braci, tj. wspomnianego powyżej Zhao Guangyi oraz Zhao Guangmei. Takie rozumienie cesarskiego klanu było niezgodne z wcześniejszym zwyczajem odmawiania przynależności do niego osobom znajdującym się poza tzw. pięcioma kręgami żałoby (五服, wufu) cesarza (tj. zobowiązanymi do żałoby po nim ze względu na stopień pokrewieństwa lub powinowactwa).

Pytanie: Kto zadecydował o ataku na Północne Han?
Odpowiedź: Taizu

Pytanie: Ile armii miało zaatakować Północne Han?
Odpowiedź: pięć

Pytanie: Kim był Taizu?
Odpowiedź: cesarzem

Pytanie: Czy Taizu miał potomstwo?
Odpowiedź: tak
Stanisław Michalkiewicz

W 2011 roku Michalkiewicz, znany z wspierania Radia Maryja, na łamach internetowego serwisu radykalnej prawicy „Nowy Ekran” potępił posła Jana Filipa Libickiego za jego „ultra-katolicyzm”, dodając, że „żadne wyznanie tak nie pierdzi, jak katolickie”. Antykatolickie przesłanie Michalkiewicza zostało wyróżnione przez redakcję „Idź pod prąd” – czasopismo łączące poglądy ultraprawicowe z niechęcią do katolicyzmu. Takie i podobne obraźliwe uwagi w stosunku do katolików, a także Żydów, są charakterystyczne dla wypowiedzi Michalkiewicza. Jego książki propagują antysemickie teorie spiskowe, przedstawiając Żydów jako wrogów Polski, którzy dążą do przejęcia władzy („do okupacji żydowskiej”). Autor oskarża ich o czerpanie korzyści finansowych i politycznych z Holokaustu (podważa zresztą samo to pojęcie), a także o pragnienie destrukcji podstaw cywilizacji łacińskiej.

Pytanie: Za jaką postawę Michalkiewicz skrytykował Libickiego?
Odpowiedź: ultra-katolicyzm

Pytanie: Jakie tezy zachwalają publikacje Michalkiewicza?
Odpowiedź: antysemickie teorie spiskowe

Pytanie: W jaki sposób Michalkiewicz prezentuje społeczność żydowską w swoich publikacjach?
Odpowiedź: jako wrogów Polski

Pytanie: Jaką postać Michalkiewicz skrytykował za "ultra-katolicyzm"?
Odpowiedź: Jana Filipa Libickiego
Patriotyzm

Patriotyzm jest często przeciwstawiany szowinizmowi. Patriotyzm odróżnia się od szowinizmu otwartością na inne narody, uznaniem ich prawa do suwerenności i niepodległości, a naród definiuje jako wspólnotę kulturową i obywatelską (jak w Konstytucji RP), a nie etniczno-rasową. Według Episkopatu Polski, chrześcijański patriotyzm jest przeciwstawny nacjonalizmowi. Przedmiotem patriotyzmu jest przywiązanie i troska o ojczyznę, na którą składa się wiele elementów ukształtowanych historycznie, takich jak: państwowość, język, naród, kultura i tradycja, a także dziedzictwo wnoszone przez poszczególne regiony danego kraju, z ich lokalną specyfiką (poczucie patriotyzmu lokalnego i regionalnego jest traktowane jako uzupełnienie patriotyzmu ogólnokrajowego). Natomiast według nacjonalistów najwyższym dobrem jest sam naród. Nacjonalizm jest więc przeciwieństwem patriotyzmu, jako szczególna forma egoizmu.

Pytanie: Co stanowi przeciwieństwo patriotyzmu?
Odpowiedź: szowinizm

Pytanie: Co stanowi cechy charakterystyczne patriotyzmu?
Odpowiedź: otwartość na inne narody, uznanie ich prawa do suwerenności i niepodległości

Pytanie: W jaki sposób w patriotyźmie określa się naród?
Odpowiedź: jako wspólnotę kulturową i obywatelską

Pytanie: Co stanowi myśl przewodnią patriotyzmu?
Odpowiedź: przywiązanie i troska o ojczyznę

Pytanie: Co określa pojęcie troska o ojczyznę?
Odpowiedź: państwowość, język, naród, kultura i tradycja, a także dziedzictwo wnoszone przez poszczególne regiony danego kraju, z ich lokalną specyfiką
Patriotyzm

Patriotyzm należał do nowego słownika polityki, który wytworzył się w epoce oświecenia i rozwinął w romantyzmie. Wiązał on jednostkę (obywatela) i państwo emocjonalną i osobistą więzią. Stanowiło to wyzwanie wobec tradycyjnych koncepcji władzy, zgodnie z którymi dziedziczny monarcha panował nad pasywnymi poddanymi. Kojarzony z radykalizmem patriotyzm, promując aktywną postawę obywatelską był obiektem krytyki ze strony konserwatystów. Samuel Johnson stwierdził, że „patriotyzm jest ostatnim schronieniem szubrawca”. Stopniowo jednak patriotyzm zyskiwał pozytywne zabarwienie, a nowe postawy wobec polityki ulegały upowszechnieniu. Johann Heinrich Füssli określał go jako najwyższą formę życia obywatelskiego. Odtąd to idealizowana ojczyzna (a nie monarcha) stawała się przedmiotem poświęceń ze strony jednostek.

Pytanie: Dlaczego konserwatyści krytykowali patriotyzm w oświeceniu?
Odpowiedź: Był kojarzony z radykalizmem, promując aktywną postawę obywatelską

Pytanie: Czy Samuel Johnson pozytywnie ocenia patriotyzm?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak brzmi definicja patriotyzmu według Füsslia?
Odpowiedź: Najwyższa forma życia obywatelskiego

Pytanie: Co zastąpiło przedmiot idealizowania w modelu patriotyzmu oświeceniowego?
Odpowiedź: ojczyzna
Historia Madagaskaru

Madagaskar był w znacznym stopniu zróżnicowany etnicznie i kulturowo, co było spowodowane licznymi falami migracji. Do początku XVI wieku na wyspie mieszkało około osiemnastu grup etnicznych. Przybysze osiedlali się początkowo na wybrzeżach, ale z biegiem czasu przenosili się coraz bardziej w głąb wyspy. W XIII wieku centrum wyspy zostało zajęte przez Vazimba, lud o afrykańskich korzeniach, który nie posiadał nawet najprostszych form organizacji politycznej, dlatego został zdominowany przez napływających na jego tereny przybyszy. Wchłonęli go nacierający ze wschodu Hova, którzy wprowadzili indonezyjski typ umocnień osadniczych i upowszechnili uprawę ryżu w wodzie. Poszczególne grupy ludności różniły się przede wszystkim formą działalności gospodarczej (Sakalawa – na zachodnim wybrzeżu – zajmowali się głównie hodowlą bydła, natomiast Merina – w centrum – uprawiali ryż, Wezu – na zachodzie wyspy – zajmowali się rybołówstwem). W X wieku mieszkańcy Madagaskaru regularnie odbywali wyprawy łupieskie na afrykańskie osady handlowe. W XII–XIII wieku podstawową formą gospodarki Madagaskaru był handel w basenie Oceanu Indyjskiego. Z wyspy wywożono głównie ryż. Na Madagaskar importowano żelazo, złoto i prawdopodobnie miedź. W XV wieku rozkwitł handel niewolnikami, sprzedawano ich głównie na wschodnie wybrzeża Afryki i prawdopodobnie na Daleki Wschód. Nieznane jest, skąd dokładnie ich sprowadzano. Mogli pochodzić zarówno z wypraw wojennych (Bantu), jak i być skutkiem wymiany handlowej (Malgasze).

Pytanie: Co było przyczyną zróżnicowania kulturowego Madagaskaru?
Odpowiedź: liczne fale migracji

Pytanie: Czy Madagaskar zamieszkiwała tylko jedna grupa etniczna?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki lud zamieszkiwał centrum Madagaskaru w XIII wieku?
Odpowiedź: Vazimba

Pytanie: Jaki lud zaczął uprawiać ryż na Madagaskarze? 
Odpowiedź: Hova
Historia Madagaskaru

Dla Portugalczyków Madagaskar nie stanowił źródła zainteresowania, gdyż nie posiadał bogactw naturalnych. Przybysze dążyli do rozwoju handlu w regionie i dla nich powiązania wyspy ze wschodnim wybrzeżem Afryki Wschodniej mogło stanowić zagrożenie dla tego przedsięwzięcia. Dlatego podporządkowali sobie wpierw sojuszników Madagaskaru, a później spacyfikowali osłabione miasta na północy wyspy. Z czasem w basenie Oceanu Indyjskiego pojawili się Holendrzy, Anglicy i Francuzi. Między konkurentami doszło do podziału stref wpływów w regionie Afryki Wschodniej. Europejczycy dążyli do utworzenia baz i portów, gdzie mogliby uzupełniać prowiant podczas rejsów handlowych z Europy do Indii. Na Madagaskar statki europejskie przybijały nieregularnie. Zjawienie się tu Europejczyków zapoczątkowało upadek organizacji państwowej i gospodarki wyspy. Pod koniec XVI wieku ludność, zamieszkała na Madagaskarze, była oceniana na około 700 tysięcy. W XVI wieku Portugalczycy niejednokrotnie rabowali Madagaskar, nie zadbali jednak o umocnienie swoich wpływów w kraju.

Pytanie: Dlaczego Portugalczycy nie byli zainteresowani kolonizacją tej wyspy?
Odpowiedź: nie posiadała bogactw naturalnych

Pytanie: Dlaczego Portugalczycy objęli kontrolę nad swoimi madagaskarskimi sprzymierzeńcami, a następnie spacyfikowali obszary położone na północnej części wyspy?
Odpowiedź: dążyli do rozwoju handlu w regionie i dla nich powiązania wyspy ze wschodnim wybrzeżem Afryki Wschodniej mogło stanowić zagrożenie dla tego przedsięwzięcia

Pytanie: Jakich negatywnych skutków doświadczył Madagaskar z powodu podboju Europejczyków?
Odpowiedź: upadku organizacji państwowej i gospodarki wyspy

Pytanie: Ile osób żyło na tej wyspie pod koniec szesnastego wieku?
Odpowiedź: około 700 tysięcy
Jacek Żalek

W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat poselski z listy PO, startując z 15. miejsca na liście. Kandydując w okręgu białostockim, otrzymał 9560 głosów. W wyborach parlamentarnych w 2011, startując z 27. miejsca na tej samej liście i w tym samym okręgu, zdobył 8103 głosy i także uzyskał mandat poselski. 30 sierpnia 2013 został zawieszony w prawach członka klubu parlamentarnego PO na trzy miesiące za wielokrotne łamanie dyscypliny. 13 dni później opuścił PO. W ramach projektu „Godzina dla Polski”, wraz z innymi byłymi posłami tej partii Jarosławem Gowinem i Johnem Godsonem, w październiku tego samego roku podpisał porozumienie o współpracy programowej z partią Polska Jest Najważniejsza i następnie ze Stowarzyszeniem „Republikanie” (założonym przez posła Przemysława Wiplera). 7 grudnia tego samego roku na bazie projektu powstała partia Polska Razem. Do 2015 Jacek Żalek zasiadał w jej prezydium. Stanął także na czele podlaskich struktur partii. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 był liderem listy Polski Razem w okręgu nr 3 (województwa podlaskie i warmińsko-mazurskie) i nie uzyskał mandatu posła, zdobywając 5448 głosów (partia nie osiągnęła progu wyborczego). W lipcu 2014 zasiadł w nowo powołanym klubie poselskim Sprawiedliwa Polska (został jego wiceprzewodniczącym), od marca 2015 działającym pod nazwą Zjednoczona Prawica.

Pytanie: Jaką partię zeprezentował w wyborach w 2007 r.?
Odpowiedź: Platformę Obywatelską

Pytanie: Za co został zawieszony w klubie parlamentarnym swojej partii?
Odpowiedź: wielokrotne łamanie dyscypliny

Pytanie: Dlaczego w 2014 roku nie dostał się do Parlamentu UE?
Odpowiedź: partia nie osiągnęła progu wyborczego
Jacek Żalek

W wyborach parlamentarnych w 2015 został zarejestrowany na 5. pozycji listy Prawa i Sprawiedliwości (w ramach porozumienia z tą partią Polski Razem – która w listopadzie 2017 przekształciła się w Porozumienie) w okręgu białostockim. Uzyskał mandat posła na Sejm VIII kadencji, otrzymując 12 370 głosów. Został wiceprzewodniczącym klubu PiS. W 2018 był kandydatem Prawa i Sprawiedliwości na prezydenta Białegostoku w wyborach samorządowych. W październikowym głosowaniu przegrał w I turze z urzędującym prezydentem Tadeuszem Truskolaskim z PO, zdobywając 35 735 głosów (30,21%). W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 12 141 głosów. W Sejmie IX kadencji został wiceprzewodniczącym Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej oraz członkiem Komisji Ustawodawczej.

Pytanie: Jaką posadę zdobył w wyborach parlamentarnych w 2015 roku?
Odpowiedź: mandat posła na Sejm VIII kadencji

Pytanie: O posadę prezydenta jakiego miasta ubiegał się w 2018 roku?
Odpowiedź: Białegostoku

Pytanie: Jaki przeciwnik pokonał go w wyborach na prezydenta miasta w 2018 roku?
Odpowiedź: Tadeusz Truskolaski

Pytanie: Jakie funkcje objął po sukcesie w wyborach w 2019 roku?
Odpowiedź: wiceprzewodniczącego Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej oraz członka Komisji Ustawodawczej
Wyzwolenie KL Warschau

Jednocześnie walki ogarnęły przylegającą do zachodniej granicy obozu ulicę Okopową. Operowało tam Zgrupowanie „Radosław” – elitarny związek Armii Krajowej, w którego skład wchodziły m.in. oddziały Kedywu Komendy Głównej AK. W godzinie „W” należący do zgrupowania harcerski batalion „Zośka” zdołał bez większych strat zdobyć umocnione koszary w szkole na rogu ul. Okopowej 55A i ul. św. Kingi, a także obsadził pobliski cmentarz żydowski i garbarnię Pfeiffera przy ul. Okopowej 58/72. W tym samym czasie oddział Kedywu Okręgu Warszawskiego AK (tzw. „Kolegium A”), dowodzony przez por. Stanisława Sosabowskiego ps. „Stasinek”, zdobył wielkie magazyny Waffen-SS na Stawkach oraz szkołę przy ul. Niskiej. Żołnierze „Stasinka” wyzwolili wtedy około 50 Żydów, których tego dnia przysłano z KL Warschau do pracy przy załadunku towarów. Niemal wszyscy uwolnieni zgłosili natychmiast chęć przyłączenia się do powstania.

Pytanie: Czy batalion "Zośka" był częścią Zgrupowania "Radosław"?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co znajdowało się na Stawkach?
Odpowiedź: magazyny Waffen-SS

Pytanie: Co udało się osiągnąć "Zośce" w godzinie "W"?
Odpowiedź: zdobyć umocnione koszary w szkole na rogu ul. Okopowej 55A i ul. św. Kingi, a także obsadzić pobliski cmentarz żydowski i garbarnię Pfeiffera

Pytanie: Kogo udało się oswobodzić "Kolegium A"?
Odpowiedź: Żydów

Pytanie: Dlaczego Żydzi znaleźli się tego dnia w obszarze działań "Kolegium A"?
Odpowiedź: przysłano ich z KL Warschau do pracy przy rozładunku towarów
Codex Porphyrianus

Aland w tekście Dziejów Apostolskich sporządził dlań następujący profil tekstualny: 691 291/2 12 1S. Profil ten oznacza, że kodeks wspiera tekst bizantyński przeciwko „oryginalnemu” w 69 miejscach, współbrzmi zarówno z tekstem bizantyńskim jak i „oryginalnym” w 29 miejscach, wspiera tekst „oryginalny” przeciwko bizantyńskiemu w 1 miejscu. Ponadto kodeks posiada 1 sobie właściwy wariant. W Listach Pawła nadano mu następujący profil tekstualny: 821 361/2 872 31S, a w Listach powszechnych – 481 71/2 262 9S. W oparciu o ten profil tekst Dziejów Apostolskich oraz Apokalipsy został zaklasyfikowany do kategorii V, natomiast tekst pozostałych ksiąg do Kategorii III. Tekst III kategorii jest jeszcze przydatny przy rekonstrukcji oryginalnego tekstu Nowego Testamentu, natomiast tekst V kategorii traktowany jest jako bezużyteczny. Profil Alanda oznacza, że tekst Dziejów i Apokalipsy przekazuje standardowy tekst bizantyński z niewielką liczbą obcych naleciałości, natomiast w Listach ma tekst mieszany, z przewagą dla elementu bizantyńskiego w Listach powszechnych. Nie potwierdza to ocen dawnych krytyków tekstu.

Pytanie: Kto przygotował profil tekstualny Dziejów Apostolskich? 
Odpowiedź: Aland

Pytanie: Jaki był profil tekstualny Dziejów Apostolskich według Alanda?
Odpowiedź: 691 291/2 12 1S

Pytanie: Jak prawidłowo należy odczytać profil tekstualny Dziejów Apostolskich przygotowany przez Alanda?
Odpowiedź: kodeks wspiera tekst bizantyński przeciwko „oryginalnemu” w 69 miejscach, współbrzmi zarówno z tekstem bizantyńskim jak i „oryginalnym” w 29 miejscach, wspiera tekst „oryginalny” przeciwko bizantyńskiemu w 1 miejscu. Ponadto kodeks posiada 1 sobie właściwy wariant

Pytanie: Do czego jest przydatny tekst III kategorii? 
Odpowiedź: rekonstrukcji oryginalnego tekstu Nowego Testamentu
Chemioterapia nowotworów

Podstawowym warunkiem doboru leków w programie leczniczym jest ich odmienny mechanizm działania przeciwnowotworowego. Program wielolekowy zapewnia więcej interakcji między lekami a heterogenną populacją komórek nowotworowych. Zapobiega to selekcji komórek opornych na grupę leków i utrudnia wywarzanie oporności na cytostatyki. W programach wielolekowych komórki oporne na jeden lek mogą być niszczone przez inny cytostatyk o odmiennym profilu działania. Schematy powinny uwzględniać znane wzorce oporności krzyżowej (grupowej) na leki. Cytostatyki wchodzące w skład schematu muszą być skuteczne jako pojedyncze leki. Leki, gdy tylko jest to możliwe, powinny mieć odmienny wzór toksyczności zależnej od dawki. Może to zapobiegać rozwinięciu powikłań o wysokim nasileniu. Ułatwia to kontrolowanie objawów niepożądanych i redukuje ryzyko konieczności przerwania lub redukcji dawki z powodu działania toksycznego. Istotne są również odstępy, w jakim są podawane cytostatyki. Właściwy dobór czasu podania umożliwi najbardziej efektywne działanie leku w trakcie największej wrażliwości komórki na cytostatyk. Leki działające w fazie S będą najbardziej skuteczne w trakcie poprawy syntezy po okresie supresji syntezy kwasów nukleinowych spowodowanej dużą masą guza. Zatem poprzedzanie ich podaniem leków nieswoistych dla fazy może spowodować redukcję masy guza, a tym samym mobilizację nieaktywnych komórek do syntezy DNA. Niezwykle ważne są interakcje między lekami. Wiele leków, w tym również cytostatyki, może wpływać na stężenie, aktywność czy metabolizm innego leku. Przykładem może być interakcja między metotreksatem a 5-fluorouracylem. Metotreksat podany przynajmniej godzinę przed 5-fluorouracylem zwiększa aktywność tego drugiego. Dzieje się tak ze względu na nasilenie aktywacji 5-fluorouracylu do formy nukleotydowej. Z kolei odwrotna sekwencja, w której 5-fluorouracyl poprzedza metotreksat, skutkuje osłabieniem działania przeciwnowotworowego metotreksatu.

Pytanie: Jak działa metotreksatem na 5-fluorouracylem?
Odpowiedź: Metotreksat podany przynajmniej godzinę przed 5-fluorouracylem zwiększa aktywność tego drugiego

Pytanie: Jakie możliwości daje program wielolekowy?
Odpowiedź: zapewnia więcej interakcji między lekami a heterogenną populacją komórek nowotworowych

Pytanie: Czy przerwy między dawkowaniem cytostatyków mają znaczenie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kiedy medykamenty działające w fazie S będą wykazywały największą skuteczność?
Odpowiedź: Leki działające w fazie S będą najbardziej skuteczne w trakcie poprawy syntezy po okresie supresji syntezy kwasów nukleinowych spowodowanej dużą masą guza

Pytanie: Na jakie parametry mogą wpływać cytostatyki oraz inne leki?
Odpowiedź: stężenie, aktywność czy metabolizm innego leku
Nisshin (1903)

Stępkę pod budowę krążownika „Mariano Moreno” położono w maju 1902 roku, wodowano go 9 lutego 1903 roku, a wszedł do służby japońskiej pod nazwą „Nisshin” 7 stycznia 1904 roku. „Nisshin” reprezentował najrzadszy wariant uzbrojenia głównego krążowników typu Garibaldi, odmienny od „Kasugi” – 4 działa 203 mm w dwóch dwudziałowych wieżach (taki sam miał tylko argentyński „San Martin”). Artylerię pomocniczą stanowiło 14 dział 152 mm, z tego 10 w kazamatach burtowych i 4 w stanowiskach na pokładzie, osłoniętych maskami pancernymi (salwę burtową stanowiło 7 dział). Uzbrojenie uzupełniało 10 pojedynczych dział 76 mm i 6 dział 47 mm. Opancerzenie wykonane było z włoskiej stali Terni, zbliżonej technologią do stali Kruppa. „Nisshin” i „Kasuga” miały cylindryczne kotły parowe, co stanowiło krok wstecz w stosunku do nowszych okrętów, szczególnie pod względem wydłużenia czasu potrzebnego na wyjście w morze, lecz spowodowane było to chęcią Argentyńczyków ujednolicenia siłowni ze starszymi krążownikami tego typu.

Pytanie: Kiedy jednostka dołączyła do japońskiej marynarki?
Odpowiedź: 7 stycznia 1904

Pytanie: Z jakiego materiału stworzone było opancerzenie okrętu?
Odpowiedź: z włoskiej stali Terni

Pytanie: Do jakiej stali podobna jest Terni?
Odpowiedź: do Kruppa

Pytanie: Jakie uzbrojenie pomocnicze było zamieszczone w jednostce?
Odpowiedź: 14 dział 152 mm
Nisshin (1903)

„Nisshin” służył w ograniczonym zakresie podczas I wojny światowej, patrolując w jej pierwszym okresie bezskutecznie na Oceanie Spokojnym w poszukiwaniu niemieckich krążowników. Od 13 grudnia 1915 roku do 13 maja 1916 roku i ponownie od 12 września do 1 grudnia 1916 roku „Nisshin” był okrętem flagowym 1. Flotylli (Eskadry) Niszczycieli 1. Floty, a od 28 marca do 13 kwietnia 1917 roku był na krótko okrętem flagowym 2. Flotylli Niszczycieli. W 1917 roku „Nisshin” wraz z „Izumo” operował na Morzu Śródziemnym wraz z flotą brytyjską, ale bez akcji bojowych.

Pytanie: Czego szukał krążownik na Oceanie Spokojnym w trakcie I wojny światowej?
Odpowiedź: niemieckich krążowników

Pytanie: Do kiedy „Nisshin” wchodził w skład 2. Flotylli Niszczycieli?
Odpowiedź: 13 kwietnia 1917 roku

Pytanie: Statki jakiej floty towarzyszły krążownikowi podczas operacji na Morzu Śródziemnym w 1917 roku?
Odpowiedź: brytyjskiej

Pytanie: W posiadaniu jakiej jednostki znajdował się krążownik między wrześniem a grudniem 1916 roku?
Odpowiedź: 1. Flotylli (Eskadry) Niszczycieli 1. Floty
Matoni

Pośród duchowo oczyszczonych uczniów, w tym Matoniego, zstąpił następnie z nieba Jezus, również im posługując. Interpretacje tekstu podnoszą, że uznawał Matoniego i jego towarzyszy za przyjaciół oraz za posłuszne sługi. Nakazał im uklęknąć na ziemi oraz modlić się. We wspomnianej następnie modlitwie Matoni i jego apostolscy współbracia zwracali się bezpośrednio do Jezusa, nie zaś do Ojca, jak to ma zazwyczaj miejsce we współczesnej praktyce religijnej świętych w dniach ostatnich. Uzasadniono to między innymi osobistą obecnością Chrystusa podczas tejże modlitwy.

Pytanie: Czy Matoni był uznany za duchowo oczyszczonego ucznia?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co Jezus kazał uczynić swoim przyjaciołom? 
Odpowiedź: uklęknąć na ziemi oraz modlić się

Pytanie: Do kogo zwracał się Matoni podczas swojej modlitwy? 
Odpowiedź: Jezusa

Pytanie: Kto zwracał się do Jezusa zamiast do Ojca?
Odpowiedź: Matoni i jego apostolscy współbracia

Pytanie: W jakiej religii modlący zwykle zwracają się do Ojca?
Odpowiedź: świętych w dniach ostatnich