mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Eleni

Helena Milopulos w Bielawie ukończyła szkołę podstawową (Szkoła Podstawowa nr 7), Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego i średnią szkołę muzyczną w klasie gitary. Zadebiutowała w szkolnym zespole muzycznym Niezapominajki (skład: Eleni, Lena Diamandi, Krystyna Pawełoszek, Anna Kowalska i Irena Pakulniewicz), później śpiewała w licealnym żeńskim tercecie wokalno-instrumentalnym Ballada (skład: Eleni, Lena Diamandi, Krystyna Pawełoszek). Po maturze zaczęła występować w studenckim zespole Hellen. Od 1975 piosenkarka działała w zespole Prometheus, w 1980 roku rozpoczęła karierę solową.

Pytanie: W którym roku Helena Milopulos zaczęła śpiewać solo?
Odpowiedź: 1980

Pytanie: Jakie artystki tworzyły zespół Niezapominajki?
Odpowiedź: Eleni, Lena Diamandi, Krystyna Pawełoszek, Anna Kowalska i Irena Pakulniewicz
Dzierzbowron

Ogółem dzierzbowron to ptak osiadły i terytorialny, żyjący w grupach lub stadach; grupa może zajmować to samo terytorium przez kilka lat. Ptaki wkładają wiele energii w odganianie intruzów, zwłaszcza innych ptaków swojego gatunku, zaś odmienne zachowania występują w przypadku różnych wrogów. Po dostrzeżeniu szponiastego czuwające ptaki wydają odgłosy nawołujące inne osobniki i wspólnie rozpoczynają nalot na niechcianego gościa. Podlatują z dowolnej strony – jednak tak, by ostatecznie zaatakować od tyłu, w razie gdyby ptak zaatakował. Następnie przeganiają go z terytorium, nadal atakując. Carolling używany jest do oznajmienia terytorium i odstraszenia innych dzierzbowronów. Podczas zachowania zwanego negotiating display dominujące dzierzbowrony – w liczbie jednego lub dwóch – kroczą po granicy swojego terytorium, podczas gdy pozostałe ptaki przyglądają się. Ptaki mogą stroszyć pióra lub wydawać z siebie głos carolling. Jeśli dana grupa przedstawicieli G. tibicen wejdzie w konflikt z drugą, a obie strony liczą mniej-więcej tyle samo osobników, ptaki wzlatują i tworzą rząd na linii terytoriów. Grupa „broniąca” może nawet uciec się do popisów w powietrzu, podczas których dominujące ptaki (niekiedy cała grupa) pikują i głosem ostrzegają grupę „atakujących”.

Pytanie: Czy Dzierzbowron na ogół żyje samotnie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy grupa dzierzbowronów zmienia swoje miejsce na każdy sezon lęgowy?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co ptaki używają do oznajmienia terytorium?
Odpowiedź: Carolling

Pytanie: Czy w grupie dzierzbowronów występują dominujące osobniki?
Odpowiedź: tak
Dzierzbowron

W 1901 roku dzierzbowron (pod nazwą piping-shrike) został uznany za oficjalne godło Rządu Australii Południowej przez ówczesnego gubernatora H. Tennysona i w 1904 zaczął pojawiać się na fladze. Dzierzbowron często pojawia się w symbolach drużyn sportowych, a jego wyzywające, zbyt pewne siebie podejście zostało przyrównane do mentalności Australijczyków. Niektóre drużyny zakładają także czarno-białe stroje. Collingwood Football Club przejął dzierzbowrona jako symbol po tym, jak drużyna w 1892 spotkała się z ówczesną drużyną reprezentacyjną Australii Południowej. Port Adelaide Magpies przyjął barwy i symbol wywodzące się od ptaka w 1902. Inne przykłady to Souths Logan Magpies i Western Suburbs Magpies z Sydney. Niegdyś rozgorzały intensywne dyskusje na temat tego, która drużyna jako pierwsza obrała za symbol dzierzbowrony. Klub Glenorchy Football Club z Tasmanii musiał zmienić stroje graczy po tym, jak znalazł się w tej samej lidze, co klub Claremont Magpies.

Pytanie: Kiedy ptak ten stał się oficjalnym godłem Rządu Australii Południowej?
Odpowiedź: W 1901 roku

Pytanie: Czy był wykorzystywany jedynie na symbolach państwowych?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co sprawiało, że ptak ten był przyrównywany do Australijczyków?
Odpowiedź: jego wyzywające, zbyt pewne siebie podejście
Fidel Castro

W obliczu militarnej przewagi NATO, Chruszczow chciał zainstalować na Kubie radzieckie rakiety jądrowe R-12 MRBM. Castro zgodził się na to wierząc, że zagwarantuje to bezpieczeństwo Kuby i przysłuży się sprawie socjalizmu. Decyzję tę podjęto w tajemnicy, wiedzieli o niej tylko bracia Castro, Guevara, Dorticós i szef ochrony Ramiro Valdes. W październiku 1962 roku doszło do kryzysu kubańskiego, związanego z odkryciem przez CIA konstrukcji, które mogły służyć Rosjanom do rozmieszczenia na Kubie rakiet balistycznych. Castro stwierdził, że pociski były potrzebne tylko i wyłącznie do obrony kraju. Castro wezwał ZSRR do ataku nuklearnego na USA na wypadek ataku na Kubę, Chruszczow w desperacki sposób unikał jednak wojny atomowej. Castro opuścił negocjacje, w trakcie których Chruszczow zgodził się na usunięcie rakiet w zamian za zobowiązanie USA, że nie dokonają one więcej ataku na Kubę a rząd tego kraju wycofa swoje MRBM z Turcji i Włoch. Castro czuł się zdradzony przez Chruszczowa i wkrótce zachorował. Stworzył pięciopunktowy plan, w którym zażądał od USA zakończenie embarga, wycofanie się z bazy marynarki wojennej w Guantanamo, zaprzestanie wspierania dysydentów i rezygnację z naruszeń kubańskiej przestrzeni powietrznej i wód terytorialnych. Swoje żądania przedstawił pochodzącemu z Birmy sekretarzowi generalnemu ONZ U Thantowi, USA zignorowała je, a sam Castro odmówił wprowadzenia na Kubę zespołu inspekcyjnego ONZ.

Pytanie: Gdzie Chruszczow chciał zainstalować radzieckie rakiety jądrowe?
Odpowiedź: na Kubie

Pytanie: Czy Castro miał rodzeństwo? 
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak nazywał się szef ochrony Castro? 
Odpowiedź: Ramiro Valdes

Pytanie: Kiedy rozpoczął się kryzys kubański? 
Odpowiedź: W październiku 1962 roku

Pytanie: Czy Chruszczow był zwolennikiem wojny atomowej? 
Odpowiedź: nie
Fidel Castro

Był pierwszym sekretarzem Komunistycznej Partii Kuby (PCC), jedynej partii na Kubie, od 1965 roku. Drugim sekretarzem był natomiast jego brat – Raúl Castro. 19 kwietnia 2011 roku Fidel Castro zrezygnował z funkcji pierwszego sekretarza Komunistycznej Partii Kuby na rzecz Raúla Castro. Od tamtego czasu pozostawał bez oficjalnej roli w państwie, a pełnił raczej funkcję męża stanu. W marcu 2012 roku wyspę odwiedził papież Benedykt XVI, który osobiście spotkał się z Castro. Benedykt XVI choć krytyczny wobec kubańskiego rządu, potępił amerykańskie embargo nałożone na ten kraj. W tym samym roku wraz z prezydentem Hugo Chávezem, Castro odegrał znaczącą rolę w koordynowaniu rozmów pokojowych między prawicowym rządem Kolumbii a lewicową organizacją partyzancką FARC, rozmowy zmierzały do zakończenia trwającego od 1964 roku konfliktu. W czasie kryzysu koreańskiego z 2013 roku, wezwał zarówno KRLD, jak i USA do większej powściągliwości. Napięcie na półwyspie nazwał „niewiarygodnym i absurdalnym” oraz stwierdził, że wojna nie jest korzystna dla żadnej ze stron. Kryzys nazwany został przez niego „jednym z najpoważniejszych zagrożeń wojny jądrowej” od czasu kryzysu kubańskiego.

Pytanie: Ile partii istnieje na Kubie?
Odpowiedź: Jedna

Pytanie: Od którego roku panuje stan w którym istnieje jedna partia na Kubie?
Odpowiedź: 1965

Pytanie: Kto pełnił urząd drugiego sekretarza komunistycznej partii Kuby?
Odpowiedź: Raúl Castro

Pytanie: Czy Castro chciał wybuchu wojny w Korei w 2013 roku?
Odpowiedź: nie
SM UC-66

11 marca nieopodal Newhaven UC-66 stoczył pojedynek artyleryjski ze zbudowanym w 1908 roku brytyjskim statkiem-pułapką HMS „Bayard” (220 BRT), uszkadzając wrogą jednostkę i raniąc dwóch członków załogi (na pozycji 50°40′N 0°08′E/50,666667 0,133333). Następnego dnia ofiarą działalności U-Boota padło pięć jednostek: zbudowany w 1914 roku norweski parowiec „Einar Jarl” o pojemności 1849 BRT, płynący pod balastem z Londynu do Fowey (w odległości 10 Mm na południowy wschód od Start Point, bez strat w załodze); pochodzący z 1890 roku brytyjski parowiec „Glynymel” (1394 BRT), płynący pod balastem z Hawru do Swansea, ostrzelany i po opuszczeniu przez załogę zatopiony za pomocą torpedy na pozycji 50°12′N 1°11′W/50,200000 -1,183333 (śmierć poniósł jeden marynarz); zbudowany w 1890 roku brytyjski parowiec „Memnon” o pojemności 3203 BRT, przewożący drobnicę z Afryki Zachodniej do Kingston upon Hull, storpedowany bez ostrzeżenia na pozycji 50°15′N 2°48′W/50,250000 -2,800000 (na pokładzie zginęło sześciu załogantów) oraz brytyjskie łodzie rybackie „Forget-Me-Not” (40 BRT) i „Reindeer” (52 BRT). 13 marca w odległości 10 Mm na południe od latarni morskiej Wolf Rock okręt zatrzymał i zatopił z działa pokładowego po zejściu załogi brytyjską łódź rybacką „Try” (34 BRT). 17 marca w odległości 33 Mm na południe od Fastnet Rock UC-66 zatopił zbudowany w 1902 roku amerykański parowiec pasażerski „City Of Memphis” o pojemności 5252 BRT, płynący pod balastem z Cardiff do Nowego Jorku (obyło się bez strat w ludziach). Tego samego dnia na postawioną przez okręt podwodny u południowo-zachodniego wybrzeża Irlandii minę wszedł brytyjski slup HMS „Mignonette” (1250 ton), który zatonął ze stratą 14 członków załogi. Nazajutrz na tych samych wodach jego los podzielił siostrzany slup HMS „Alyssum”, tonąc bez strat w ludziach na pozycji 51°31′N 8°57′W/51,516667 -8,950000. 19 marca na południe od Mevagissey UC-66 zatopił ogniem artyleryjskim zbudowany w 1911 roku francuski drewniany trzymasztowy szkuner „Armoricain” o pojemności 261 BRT, płynący pod balastem z Le Tréport do Cardiff (na pozycji 49°53′N 4°43′W/49,883333 -4,716667, nikt nie zginął).

Pytanie: Co transportował parowiec "Memnon"?
Odpowiedź: drobnicę z Afryki Zachodniej

Pytanie: Jak nazywały się jednostki zniszczone przez niego 12 marca?
Odpowiedź: "Einar Jarl", "Glynymel", "Memnon", "Forget-Me-Not" i "Reindeer"

Pytanie: Gdzie zatopiona została łódź "Try"?
Odpowiedź: na południe od latarni morskiej Wolf Rock

Pytanie: Jaką trasę miał pokonać parowiec "City of Memphis"?
Odpowiedź: z Cardiff do Nowego Jorku

Pytanie: Jaki był rezultat jego starcia z HMS "Bayard"?
Odpowiedź: Uszkodził wrogą jednostkę i ranił dwóch członków załogi
SM UC-66

Po okresie szkolenia okręt został 3 lutego 1917 roku przydzielony do Flotylli Flandria. 11 lutego w odległości 8 Mm na południe od latarni morskiej Anvil Point UC-66 zatrzymał i po ewakuacji załogi zatopił zbudowaną w 1872 roku brytyjską drewnianą brygantynę „Ada” o pojemności 187 BRT, przewożącą obornik z Londynu do Landerneau. Tego dnia na pozycji 50°38′N 0°27′E/50,633333 0,450000 identyczny los spotkał zbudowany w 1869 roku grecki parowiec „Vasilissa Olga” o pojemności 1400 BRT, płynący z ładunkiem węgla z Port Talbot do Dunkierki. Na tych samych wodach U-Boot storpedował też płynący pod balastem z North Shields do Newport nowy, pochodzący z 1917 roku brytyjski parowiec „Woodfield” (4300 BRT). Uszkodzony statek osadzono na brzegu, a w późniejszym czasie został podniesiony i naprawiony (nikt nie zginął). Nazajutrz UC-66 zatopił dwie brytyjskie jednostki: zbudowany w 1898 roku uzbrojony statek pasażerski „Afric” o pojemności 11 999 BRT, przewożący drobnicę z Liverpoolu do Devonport, storpedowany bez ostrzeżenia w odległości 12 Mm na południowy zachód od latarni morskiej Eddystone (na pozycji 49°59′N 4°18′W/49,983333 -4,300000, zginęło pięć osób) oraz pochodzący z 1879 roku parowiec „Lucent” (1409 BRT), płynący z Cardiff z towarami rządowymi, zatrzymany i po ewakuacji załogi zatopiony ogniem artyleryjskim w odległości 20 Mm na wschód od Lizard Point (na pozycji 50°20′N 4°43′W/50,333333 -4,716667). 15 lutego w Zatoce Biskajskiej okręt zatopił trzy francuskie żaglowe łodzie rybackie: „Alma Jeanne” (33 BRT), „Argos” (26 BRT) i „Desire Louise” (31 BRT). Dwa dni później na Morzu Celtyckim ofiarami bojowej działalności U-Boota zostały trzy holenderskie parowce: zbudowany w 1910 roku „Driebergen” (1884 BRT), transportujący węgiel z Port Talbot do Huelvy (na pozycji 48°19′N 7°01′W/48,316667 -7,016667, bez strat w ludziach) oraz pochodzący z 1900 roku „Ootmarsum” (2313 BRT) i zbudowany w 1906 roku „Trompenberg” (1608 BRT), płynące z Penarth do Las Palmas de Gran Canaria (oba na pozycji 48°40′N 6°45′W/48,666667 -6,750000). 21 lutego w pobliżu latarni morskiej Eddystone okręt zatopił trzy brytyjskie żaglowe łodzie rybackie: „Energy” (25 BRT), „K.L.M.” (28 BRT) i „Monarch” (35 BRT). Następnego dnia UC-66 na wodach pomiędzy Start Point a Plymouth uszkodził w ataku torpedowym zbudowany w 1901 roku holenderski parowiec „Ambon” o pojemności 3598 BRT, płynący z Amsterdamu na Jawę (na pozycji 50°14′N 3°33′W/50,233333 -3,550000).

Pytanie: Jaka była debiutancka flotylla UC-66?
Odpowiedź: Flandria

Pytanie: Kiedy UC-66 dołączył do Flandrii?
Odpowiedź: 3 lutego 1917

Pytanie: Jak nazywał się pierwszy statek, zatopiony przez UC-66?
Odpowiedź: „Ada”

Pytanie: Co przewoził „Vasilissa Olga” w dniu zatonięcia?
Odpowiedź: węgiel

Pytanie: Jakie statki zatopił UC-66 15 lutego?
Odpowiedź: „Alma Jeanne”, „Argos” i „Desire Louise”
Elektrownia Turów

W wigilijną noc 1998 r. w Elektrowni Turów doszło do jednej z największych awarii w polskiej energetyce zawodowej. Prawie całkowitemu zniszczeniu uległ blok energetyczny o mocy 200 MW, uszkodzonych zostało wiele urządzeń sąsiednich jednostek wytwórczych, wyłączono większość generatorów, a w maszynowni wybuchł groźny pożar.
24 grudnia 1998 r. w Elektrowni Turów prowadzono planowe wyłączenie z pracy bloku nr 5. Po obniżeniu mocy turbogeneratora przez zamknięcie dopływu pary do turbiny, obsługa bloku wysłała z elektrowni rozkaz wyłączenia wyłącznika blokowego w stacji wysokiego napięcia Mikułowa. Niestety, wskutek uszkodzenia hydraulicznego układu sterowania tego wyłącznika otworzyły się jedynie styki biegunów dwóch faz, natomiast biegun trzeciej fazy pozostał zamknięty. Mimo niecałkowitego otwarcia wyłącznika do układów automatyki bloku został wysłany błędny sygnał o pełnym, trzyfazowym wyłączeniu. W wyniku połączenia generatora z siecią tylko jedną fazą doszło do jego wypadnięcia z synchronizmu, po czym przeszedł do pracy silnika asynchronicznego zasilanego niepełnofazowo.

Pytanie: Kiedy wyłączano piąty blok?
Odpowiedź: 24 grudnia 1998

Pytanie: Co stało się, gdy zmniejszono moc generatora?
Odpowiedź: obsługa bloku wysłała z elektrowni rozkaz wyłączenia wyłącznika blokowego w stacji wysokiego napięcia Mikułowa

Pytanie: Co było konsekwencją połączenia z siecią przy użyciu jedynie jednej fazy?
Odpowiedź: wypadnięcie z synchronizmu

Pytanie: Podczas jakiego święta doszło do zaburzenia pracy elektrowni?
Odpowiedź: Wigilii
Elektrownia Turów

Podobnie jak w wypadku innych elektrowni tego typu, zgodnie z polityką energetyczną Unii Europejskiej wciąż podejmuje się działania mające na celu ograniczenie szkodliwego wpływu elektrowni na środowisko. Po raporcie WWF z 10 maja 2007 Elektrownia Turów została uznana za elektrownię emitującą największe względne (w przeliczeniu na produkcję energii elektrycznej; 1,15 tCO2/MWh) ilości gazów cieplarnianych do atmosfery w Polsce oraz ósmą w Europie. W emisji bezwzględnej (13 mln ton CO2) wyprzedza ją Elektrownia Bełchatów.

Pytanie: Jakie aktywności podejmowane są na terenie Elektrowni Turów, w związku z unijnymi wytycznymi?
Odpowiedź: mające na celu ograniczenie szkodliwego wpływu elektrowni na środowisko

Pytanie: Jaki polski ośrodek energetyczny emituje większe bezwzględne ilościu gazów cieplarnianych niż Elektrownia Turów?
Odpowiedź: Elektrownia Bełchatów

Pytanie: Z jakiego powodu Elektrownia Turów próbuje ograniczyć swój negatywny wpływ na środowisko?
Odpowiedź: zgodnie z polityką energetyczną Unii Europejskiej

Pytanie: Jakie podsumowanie umieściło ten ośrodek na czele listy polskich elektrowni z największą emisją względną?
Odpowiedź: raport WWF z 10 maja 2007
Kalisz

W czasie rozbicia dzielnicowego (XIII w.) Kalisz był stolicą osobnego księstwa. W czasach nowożytnych był siedzibą wojewody, ośrodkiem sukiennictwa i stolarstwa, a w XIX wieku ośrodkiem kalisko-mazowieckiego okręgu przemysłowego. W czasie wojny trzynastoletniej Kalisz wystawił w 1458 roku 30 pieszych na odsiecz oblężonej polskiej załogi Zamku w Malborku. Miasto zostało ośrodkiem naukowym i religijnym, po opuszczeniu habsburskich Czech w pobliżu osiedliły się wspólnoty braci czeskich. Kalisz uzyskał prawo składu w 1496. W czasach Rzeczypospolitej Obojga Narodów w Kaliszu mieściła się kasa szafarzy podatków dla Wielkopolski. W 1583 prymas Stanisław Karnkowski założył kolegium jezuickie, a w 1593 seminarium duchowne. W 1613 z wieży kościoła św. Wojciecha i św. Stanisława Biskupa prowadzono pierwsze w Polsce obserwacje astronomiczne przy użyciu sprowadzonej do Kalisza lunety. Wówczas także został wynaleziony w Kaliszu, stosowany do dziś w większości lunet i teleskopów zwierciadlanych montaż paralaktyczny, ułatwiający śledzenie poruszających się po niebie obiektów.

Pytanie: W którym wieku doszło do rozbicia dzielnicowego?
Odpowiedź: XIII

Pytanie: Co powstało w 1583 roku?
Odpowiedź: kolegium jezuickie

Pytanie: Kto założył kolegium jezuickie?
Odpowiedź: Stanisław Karnkowski

Pytanie: Czy w 1593 powstało seminarium duchowne?
Odpowiedź: tak
Kapitan Marvel (film)

Pierwsze informacje o pracy nad scenariuszem do filmu pojawiły się w maju 2013 roku. W sierpniu Louis D’Esposito poinformował, że Marvel Studios rozważa jeden z filmów z wiodącą postacią kobiecą. Pod uwagę brane były Kapitan Marvel, Czarna Wdowa, Pepper Potts i Peggy Carter. W marcu 2014 roku Kevin Feige zapowiedział, że jeżeli studio zdecyduje się na film o superbohaterce, będzie to film o genezie nowej postaci w Marvel Cinematic Universe. Natomiast w sierpniu Feige potwierdził, że trwają prace nad filmami Czarna Pantera i Kapitan Marvel.

Pytanie: jakie postacie kobiece były brane pod uwagę w tworzeniu filmu?
Odpowiedź: Kapitan Marvel, Czarna Wdowa, Pepper Potts i Peggy Carter

Pytanie: Kto podał informacje o chęci nakręcenia filmu z główną postacią kobiecą?
Odpowiedź: Louis D’Esposito

Pytanie: O pracach nad jakimi filmami poinformował Feige?
Odpowiedź: Czarna Pantera i Kapitan Marvel
Raszpla zwyczajna

Dorasta do 90–120 (maksymalnie 200) cm długości i 80 (maksymalnie 100) kg masy ciała. Anioły morskie łączą cechy budowy płaszczek i rekinów. Ciało spłaszczone w przedniej części, głowa szeroka, pysk krótki, zaokrąglony, otwór gębowy przedni, szeroki i bardzo rozciągliwy. Zęby małe, o szerokiej podstawie, długim trójkątnym wierzchołku i gładkich krawędziach, na obu szczękach jednakowe. Oczy małe, bez migotki. Po 5 Szczelin skrzelowych na bokach głowy przed płetwami piersiowymi, tryskawki półksiężycowate, duże. Szerokie płetwy piersiowe, nie zrośnięte z głową o zaokrąglonych brzegach tworzą kształt dysku. Płetwy brzuszne o podobnym kształcie jednak znacznie mniejsze, ich tylna krawędź sięga nasady pierwszej płetwy grzbietowej. Dwie małe płetwy grzbietowe, bez kolców, osadzone blisko siebie na trzonie ogona, brak płetwy odbytowej. Płetwa ogonowa mała, niesymetryczna o dolnym płacie lepiej rozwiniętym od górnego.

Pytanie: Jaka jest największa długość, jaką może osiągnąć osobnik gatunku?
Odpowiedź: 200 cm

Pytanie: Jaką największą wagę może osiągnąć osobnik gatunku?
Odpowiedź: 100 kg

Pytanie: Do jakich zwierząt zbliżona jest budowa raszpli? 
Odpowiedź: płaszczek i rekinów

Pytanie: Czy na płetwach, które znajdują się na grzbiecie raszpli, występują kolce?
Odpowiedź: nie
Michał Materla

W marcu 2011 roku „Magic” wystąpił na gali KSW 15: „Współcześni Gladiatorzy”, gdzie pokonał Gregory’ego Babene’a. Po 4 kolejnych zwycięstwach Materla otrzymał walkę o pas mistrza federacji KSW w wadze średniej z Jayem Silvą. Tytuł ten zdobył zwyciężając poprzez decyzję sędziów, mimo iż w trakcie pojedynku nabawił się kontuzji. Po roku przerwy spowodowanym ową kontuzją, Materla bronił pasa w walce z Rodneyem Wallace’em, którego pokonał przez nokaut w 21 sekund. Podczas kolejnej obrony Materla zwyciężył z Kendallem Grove'm poprzez jednogłośną decyzję sędziów. 28 września doszło do rewanżowego starcia między Materlą a Silvą. Ten drugi podchodzący do walki po dwóch porażkach z rzędu pokonał Materlę w 2. rundzie, gdzie po przepuszczeniu próby obalenia i serią ciosów przy linach znokautował Polaka. Materla pasa mistrzowskiego w tym pojedynku nie bronił.

Pytanie: Jakiego zawodnika Magic pokonał na KSW 15?
Odpowiedź: Gregory’ego Babene’a

Pytanie: Czy Materla był kontuzjowany?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile sekund trwało starcie z Wallace’em?
Odpowiedź: 21

Pytanie: Z jakim zawodnikiem zmierzył się 28 września?
Odpowiedź: Silvą
Marek Borowski

1 maja 2005 wyraził zamiar kandydowania w wyborach prezydenckich jako kandydat Socjaldemokracji Polskiej. 6 czerwca tego samego roku jego komitet wyborczy został zatwierdzony przez Państwową Komisję Wyborczą. Dodatkowo poparcia politycznego udzieliły mu partie Unia Pracy, Zieloni 2004 oraz po wycofaniu się Włodzimierza Cimoszewicza Sojusz Lewicy Demokratycznej. Poparły go również Federacja Młodych Unii Pracy i Stowarzyszenie Młoda Socjaldemokracja. Szefem sztabu wyborczego został Tomasz Nałęcz, który jednak zrezygnował z tej funkcji i przeszedł do sztabu Włodzimierza Cimoszewicza po jego deklaracji uczestnictwa w wyborach. Przewodniczącym komitetu wyborczego Marka Borowskiego był deputowany do Parlamentu Europejskiego Dariusz Rosati.

Pytanie: Z jakiej partii Borowski chciał kandydować na prezydenta Polski?
Odpowiedź: Socjaldemokracji Polskiej

Pytanie: Z jakiej partii odszedł Cimoszewicz?
Odpowiedź: Sojuszu Lewicy Demokratycznej

Pytanie: Czy Cimoszewicz miał zamiar kandydować na prezydenta Polski?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto został przewodniczącym komitetu wyborczego Borowskiego?
Odpowiedź: Dariusz Rosati
Marek Borowski

W 1989 został mianowany na stanowisko wiceministra rynku wewnętrznego w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, a w 1990 w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. Do jego zadań należała prywatyzacja handlu i turystyki. Stanowisko opuścił w 1991. W styczniu 1990 był jednym z założycieli Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, w której objął funkcję wiceprzewodniczącego. W październiku 1991 został po raz pierwszy wybrany posłem. Jako pierwszy zaproponował przekształcenie koalicji SLD w partię polityczną. W 1999, po rozwiązaniu się SdRP, został członkiem i wiceprzewodniczącym Sojuszu Lewicy Demokratycznej, którym pozostał do 2004.

Pytanie: Jaką funkcję objął w 1989 roku?
Odpowiedź: wiceministra rynku wewnętrznego

Pytanie: Czym zajmował się w ramach pełnienia funkcji wiceministra rynku wewnętrznego?
Odpowiedź: prywatyzacją handlu i turystyki

Pytanie: Na jakim stanowisku zadebiutował w 1991 roku?
Odpowiedź: posła

Pytanie: Do jakiego ugrupowania politycznego dołączył po upadku Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej?
Odpowiedź: Sojuszu Lewicy Demokratycznej
Dalida

W 1950 rozpoczęła karierę modelki, biorąc udział w konkursach piękności, a także nawiązując współpracę z kairskim domem mody Donna. W 1954 zdobyła tytuł Miss Egiptu, po czym wyjechała do Paryża. We Francji rozpoczęła karierę filmową. Jej pierwsze filmy nie odniosły sukcesu, ale zaczęła występować na estradach koncertowych i w kabaretach, śpiewając po francusku, włosku, a także w innych językach. Nagrywała piosenki, używając pseudonimu scenicznego „Dalida”, a jej drugi utwór, zatytułowany „Bambino”, przyniósł jej natychmiastową sławę.

Pytanie: W którym roku Dalida rozpoczęła pracę w modelingu? 
Odpowiedź: 1950

Pytanie: Jaki tytuł otrzymała Dalida w 1954 roku?
Odpowiedź: Miss Egiptu

Pytanie: Do jakiego miasta przeniosła się Dalida?
Odpowiedź: Paryża

Pytanie: Czy Dalida zajęła się karierą muzyczną?
Odpowiedź: tak
Dalida

Podczas kariery nagrała 500 piosenek po francusku, z których 200 zostało przetłumaczonych na włoski, a 300 na inne języki (nagrywała w 8 językach – francuskim, włoskim, hiszpańskim, flamandzkim, niemieckim, angielskim, hebrajskim i arabskim). Sprzedała ponad 170 milionów nagrań na całym świecie, zdobywając 70 złotych płyt. W roku 1974 jej przeboje zostały nagrodzone Oscarem za Światowy Sukces Piosenkarski oraz platynową płytą w krajach Beneluksu. Przez cały rok 1974 piosenki Dalidy były numerem 1 na listach dwunastu różnych krajów: w dziewięciu krajach rekordy bił „Gigi l’amoroso”, w trzech innych „Il venait d’avoir dix-huit ans”. Jako pierwsza, piosenką „J’attendrai” z 1976, wylansowała we Francji styl disco.

Pytanie: Pionierką jakiego stylu była?
Odpowiedź: disco

Pytanie: Jakie jej kawałki podbijały światowe listy w 1974 r.?
Odpowiedź: "Gigi l'amoroso", "Il venait d'avoir dix-huit ans"

Pytanie: Czy jej piosenki wyróżniono Oscarem?
Odpowiedź: tak