mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Bleach (manga i anime)

Bount (jap. バウント Baunto) – rasa występująca jedynie w wersji anime. Powstali za sprawą Shinigami Ran'Tao – ówczesnej dowodzącej 12. oddziału. Prowadziła ona eksperymenty mające na celu między innymi osiągnięcie wiecznej młodości. Większość przedstawicieli tej rasy zginęła podczas eksterminacji przeprowadzonej przez Shinigami. Ci, którym udało się przetrwać, zmuszeni byli do życia w ukryciu. Bountów można porównać do wampirów, gdyż wykazują podobne do nich zainteresowanie ludźmi. Od wampirów odróżnia je fakt, że nie żywią się ludzką krwią, lecz wysysają z nich energię życiową (jap. 霊圧, Reiatsu) występującą w świecie żywych jedynie w duszach, która jest źródłem ich mocy. Mimo że w ich kręgach przez wieki zabronione było pochłanianie dusz żywych ludzi, Bounci złamali pierwotne zakazy.

Pytanie: Jaka rasa istnieje w tym uniwersum tylko w ramach anime?
Odpowiedź: Bount

Pytanie: Czym zajmowała się twórczyni rasy Bount?
Odpowiedź: Prowadziła ona eksperymenty mające na celu między innymi osiągnięcie wiecznej młodości

Pytanie: W jaki sposób wyginęła większość populacji Bountów?
Odpowiedź: podczas eksterminacji przeprowadzonej przez Shinigami

Pytanie: Co łączy przedstawicieli tej rasy z wampirami?
Odpowiedź: wykazują podobne do nich zainteresowanie ludźmi
SM UC-77

Po okresie szkolenia okręt został 5 marca 1917 roku przydzielony do 1. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte. W dniach 21 marca – 1 kwietnia UC-77 przeprowadził operację bojową, stawiając u wschodniego wybrzeża Anglii trzy zagrody składające się łącznie z 18 min. 24 marca okręt na północny wschód od Eyemouth UC-77 zatopił zbudowany w 1884 roku norweski parowiec „Grenmar” o pojemności 1438 BRT, płynący z ładunkiem węgla z Blyth do Christianii (obyło się bez strat w ludziach). Nazajutrz w odległości 17 Mm na południowy wschód od Aberdeen (na pozycji 57°10′N 1°32′W/57,166667 -1,533333) U-Boot zatrzymał i po ewakuacji załogi zatopił zbudowany w 1891 roku brytyjski trawler „Prince Of Wales” (158 BRT). 27 marca ofiarą działalności UC-77 padły dwa norweskie parowce: zbudowany w 1915 roku „Nova” (1034 BRT), transportujący węgiel z Blyth do Sarpsborga, zatopiony bez strat w ludziach w odległości 18 Mm od Aberdeen oraz pochodzący z 1910 roku „Sandvik” (591 BRT), płynący z ładunkiem drobnicy z Goole do Göteborga, zatopiony bez strat w załodze na tych samych wodach. Tego dnia okręt zatrzymał i po zejściu załogi zatopił zbudowany w 1896 roku brytyjski statek rybacki „Galatia” o pojemności 150 BRT. Następnego dnia U-Boot zatopił kolejne dwie jednostki: zbudowany w 1901 roku norweski parowiec „Tizona” o pojemności 1021 BRT, płynący z ładunkiem koksu z Londynu do Christianii (w odległości 35 Mm na północny wschód od latarni morskiej Longstone, bez strat w ludziach) oraz pochodzący z 1895 roku brytyjski trawler „Moulmein” (151 BRT), zatrzymany i zatopiony po ewakuacji załogi w odległości 25 Mm na północny wschód od latarni morskiej Longstone. 30 marca w odległości 120 Mm na wschód od Aberdeen okręt zatrzymał i po zejściu załogi zatopił zbudowany w 1893 roku brytyjski trawler „Petrel” o pojemności 151 BRT (na pozycji 57°00′N 1°30′E/57,000000 1,500000).

Pytanie: W której formacji stacjonował zaraz po przeszkoleniu?
Odpowiedź: 1. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte
SM UC-77

7 marca nieopodal Dungeness UC-77 storpedował i uszkodził zbudowany w 1917 roku brytyjski parowiec „Cliffside” o pojemności 4969 BRT, przewożący owies, stal i drewno z Nowego Orleanu do Londynu (obyło się bez strat w ludziach). Trzy dni później w odległości 2 Mm od latarni morskiej Pendeen okręt storpedował zbudowany w 1913 roku norweski parowiec „Skrymer” (1476 BRT), płynący z ładunkiem węgla z Port Talbot do Rouen. Statek zatonął ze stratą dwóch członków załogi na pozycji 50°11′N 5°40′W/50,183333 -5,666667. 18 marca w odległości 1,5 Mm na południowy zachód od Lyme Regis U-Boot storpedował bez ostrzeżenia i zatopił zbudowany w 1905 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Baygitano” o pojemności 3073 BRT, płynący pod balastem z Hawru do Cardiff (na pozycji 50°41′N 2°56′W/50,683333 -2,933333, na pokładzie zginęły dwie osoby.

Pytanie: Jak okręt został zaatakowany przez ten stawiacz min 7 marca?
Odpowiedź: brytyjski parowiec „Cliffside”

Pytanie: Jakie towary transportował na swoim pokładzie „Cliffside”, kiedy został zaatakowany przez UC-77?
Odpowiedź: owies, stal i drewno

Pytanie: Czy cała załoga „Cliffside” przeżyła atak UC-77?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Gdzie doszło do ataku UC-77 na parowiec „Skrymer”?
Odpowiedź: w odległości 2 Mm od latarni morskiej Pendeen
Józef Glemp

7 lipca 1981 papież Jan Paweł II prekonizował go arcybiskupem metropolitą warszawskim, a także arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim, co wiązało się z przyznaniem godności prymasa Polski. Urzędy biskupie w obydwu archidiecezjach objął kanonicznie 9 lipca 1981. 13 września 1981 odbył ingres do archikatedry gnieźnieńskiej, natomiast 24 września 1981 do archikatedry warszawskiej. Jako prymas Polski objął funkcje opiekuna duszpasterstwa Polonii oraz ordynariusza Kościołów obrządku greckokatolickiego i ormiańskiego na terenie Polski.

Pytanie: Kiedy Józef Glemp objął dwa stanowiska w archidiecezjach?
Odpowiedź: 9 lipca 1981

Pytanie: Gdzie Glemp odbył ingres 24 września 1981 roku?
Odpowiedź: do archikatedry warszawskiej

Pytanie: Kiedy Glemp odbył ingres do archikatedry gnieźnieńskiej?
Odpowiedź: 13 września 1981

Pytanie: Kto prekonizował Glempa arcybiskupem metropolitą warszawskim?
Odpowiedź: papież Jan Paweł II
Józef Glemp

Ordynariuszem wiernych obrządku greckokatolickiego był do 1991, gdy powtórnie została ustanowiona greckokatolicka eparchia przemyska. Urząd arcybiskupa metropolity gnieźnieńskiego sprawował do 25 marca 1992, kiedy to w wyniku reorganizacji struktur Kościoła katolickiego w Polsce została rozwiązana unia personalna między archidiecezją gnieźnieńską i warszawską. Zachował jednak godność prymasa Polski jako kustosz relikwii św. Wojciecha. Nadal też pełnił funkcję ordynariusza wiernych obrządku wschodniego w Polsce, pozbawionych ordynariusza własnego obrządku.

Pytanie: Jakie wydarzenie z 1992 roku pozbawiło go stanowiska arcybiskupa metropolity gnieźnieńskiego?
Odpowiedź: została rozwiązana unia personalna między archidiecezją gnieźnieńską i warszawską

Pytanie: Do kogo należały relikwie, których był kustoszem?
Odpowiedź: św. Wojciecha

Pytanie: Co doprowadziło do zakończenia unii pomiędzy archidiecezją gdnieźnieńską a warszawską?
Odpowiedź: reorganizacja struktur Kościoła katolickiego w Polsce

Pytanie: Jaki urząd przestał sprawować w 1991 roku?
Odpowiedź: Ordynariusza wiernych obrządku greckokatolickiego
Gmail

Konto zabezpieczone jest skanerem antywirusowym oraz filtrem chroniącym przed spamem i phishingiem. Niechcianą wiadomość oznacza się poprzez naciśnięcie na Zgłoś spam. Ewentualne nadużycia kont Gmail można zgłaszać wypełniając odpowiedni formularz. Gmail obsługuje protokoły HTTPS i POP3-SSL. W przypadku webmaila domyślnie tylko operacja logowania jest szyfrowana, praca z pocztą odbywa się poprzez nieszyfrowany protokół HTTP. W nagłówkach wiadomości wysyłanych przy użyciu interfejsu Gmail nie jest zapisywany adres IP komputera nadawcy (jednocześnie Google prowadzi stanowczą politykę przeciw użyciu Gmaila do spamowania). Autoresponder można tak skonfigurować, aby automatyczna odpowiedź była wysyłana tylko do osób z listy kontaktów.

Pytanie: Czy gmail jest chronionym serwisem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jaki sposób można zgłosić niebezpieczne konta?
Odpowiedź: wypełniając odpowiedni formularz

Pytanie: Na jakich protokołach działa gmail?
Odpowiedź: HTTPS i POP3-SSL

Pytanie: Czy Google sprzeciwia się spamowaniu przez pocztę gmail?
Odpowiedź: tak
Wybory prezydenckie w Polsce w 1995 roku

Lech Wałęsa – urzędujący prezydent, rozpoczynając kampanię, był w trudnej sytuacji. Na wiosnę 1995 cieszył się poparciem 5–10% badanych. Wyniki uzyskiwane przez Lecha Wałęsę nie dawały mu szans na II turę wyborów, lepszy wynik uzyskiwali m.in. Jacek Kuroń i Hanna Gronkiewicz-Waltz. Słaby wynik w sondażach spowodował kolejny ostry atak Lecha Wałęsy na Józefa Oleksego za wywiad udzielony „Niezawisimijej Gazecie”, w którym wyraził chęć wzięcia udziału w 50. rocznicy zakończenia II wojny światowej. Prezydent zagroził postawieniem premiera przed Trybunałem Stanu. Akcja zbierania podpisów była prowadzona z naciskami służbowymi, m.in. w Nadwiślańskich Jednostkach Wojskowych i w wojsku. We wrześniu liczba zwolenników Lecha Wałęsy wynosiła 16%, zaś ostatni miesiąc kampanii przynosił wzrost o 3 pkt proc. co tydzień. Ostatnie przedwyborcze badanie dawało prezydentowi drugie miejsce z poparciem 29%. Prezydent odrabiał straty także w symulacjach II tury. W sierpniu przegrywał z Aleksandrem Kwaśniewskim 29–43%, miesiąc później 32–38%, zaś w badaniu CBOS przeprowadzonym w dniach 6–9 października 37–41%. Tydzień później różnica wynosiła 40–39% na korzyść urzędującego prezydenta.

Pytanie: Jacy kandydaci mieli większe szanse na objęcie stanowiska prezydenta niż Wałęsa?
Odpowiedź: Jacek Kuroń i Hanna Gronkiewicz-Waltz

Pytanie: W jakiej gazecie Oleksy udzielił wywiadu?
Odpowiedź: „Niezawisimijej Gazecie”

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Józef Oleksy?
Odpowiedź: premiera

Pytanie: Czy Kwaśniewski kandydował na prezydenta?
Odpowiedź: tak
Wybory prezydenckie w Polsce w 1995 roku

Hasło wyborcze prezydenta brzmiało: Kandydatów jest wielu – Lech Wałęsa tylko jeden. Kampania wyborcza skupiona była na zasługach prezydenta w walce z komunizmem oraz uznaniu, jakie budził na świecie, a także sukcesach w polityce zagranicznej (m.in. usunięciu wojsk radzieckich z Polski). Popularyzacji dokonań Lecha Wałęsy służyły konferencje prasowe. Podczas kampanii Lech Wałęsa starał się zmienić wizerunek polityka skłóconego z wszystkimi, czego wyrazem było ogłoszenie, że istotą drugiej kadencji będzie „gra zespołowa”. Złagodził także język i doprowadził do poprawy stosunków z niektórymi politykami prawicy. W październiku podał rękę Janowi Olszewskiemu, którego wcześniej określił mianem „małpy z brzytwą”. Wydarzenie to spowodowało powrót części polityków, m.in. z ZChN, do obozu prezydenckiego. Lecha Wałęsę popierało również Radio Maryja kierowane przez o. Tadeusza Rydzyka. W sztabie Lecha Wałęsy narastały także konflikty pomiędzy sztabem wyborczym a kancelarią kierowaną przez Andrzeja Zakrzewskiego, prowadzeniu akcji wyborczej nie służył także konflikt pomiędzy Jerzym Stępniem a Jerzym Gwiżdżem prowadzący do niewpuszczania do siedziby sztabu wyborczego Jerzego Gwiżdża.

Pytanie: Jaki slogan wyborczy promował jego kampanię?
Odpowiedź: Kandydatów jest wielu – Lech Wałęsa tylko jeden

Pytanie: Na jakich tematach skupiała się kampania wyborcza Lecha Wałęsy?
Odpowiedź: zasługach prezydenta w walce z komunizmem oraz uznaniu, jakie budził na świecie, a także sukcesach w polityce zagranicznej (m.in. usunięciu wojsk radzieckich z Polski)

Pytanie: Jakimi niepochlebnymi słowami nazwał kiedyś Jana Olszewskiego?
Odpowiedź: „małpą z brzytwą”

Pytanie: Jaka rozgłośnia radiowa popierała jego kandydaturę?
Odpowiedź: Radio Maryja
Nagara (1921)

Po naprawie, 15 stycznia 1944 roku okręt holował uszkodzony niszczyciel „Naganami” do bazy w Kure, gdzie dopłynął 25 stycznia. Od 26 stycznia do 26 kwietnia 1944 roku „Nagara” przeszła kolejną modernizację, podczas której zyskała m.in. podwójne działo Typu 89 kal. 127 mm w miejsce siódmego działa kal. 140 mm, nowe wyrzutnie torped oraz dodatkowe działka przeciwlotnicze kal. 25 mm. Przebudowie poddano także część pomieszczeń okrętu. W czerwcu okręt odbył rejs z zaopatrzeniem na Ogasawara. W dniach 20–28 lipca w Yokosuce okręt zyskał dodatkowe stanowiska działek plot. kalibru 25 mm oraz osiem pojedynczych stanowisk wielkokalibrowych karabinów maszynowych kal. 13,2 mm. Dodatkowo na okręcie zamontowano radar ostrzegania nawodnego Typu 22 oraz zaokrętowano dwie łodzie transportowe o długości 10 i 13 m. W lipcu i na początku sierpnia okręt odbywał dwa rejsy na Okinawę. 7 sierpnia okręt eskortowany był przez ścigacz okrętów podwodnych i dwa wodnosamoloty. Około godziny 12:15 z pokładu „Nagary” dostrzeżono okręt podwodny. O godzinie 12:22 w prawą burtę krążownika trafiła torpeda wystrzelona z amerykańskiego okrętu podwodnego USS „Croaker” (SS-246). W wyniku trafienia doszło do uszkodzenia steru i zalania maszynowni. Przechył okrętu na trafioną burtę wynosił 22° i aby wyrównać okręt zalano przedziały na lewej burcie. O godzinie 12:40 okręt zaczął tonąć rufą, po czym finalnie zatonął na pozycji 32°09′N 129°53′E/32,150000 129,883333. Zginęło 348 marynarzy, uratowano zaś 235. „Nagara” została skreślona ze stanu floty 10 października 1944 roku.

Pytanie: Jaka jednostka zaatakowała "Nagarę"?
Odpowiedź: USS „Croaker”

Pytanie: Jakiego manewru podjęto się, by wyrównać okręt?
Odpowiedź: zalano przedziały na lewej burcie

Pytanie: Ilu marynarzom udało się ujść z życiem?
Odpowiedź: 235

Pytanie: Czy "Nagara" pływa do dziś?
Odpowiedź: nie
Nagara (1921)

Od grudnia 1927 roku do lutego 1928 roku okręt bazował w Qingdao. Od 10 grudnia 1928 roku „Nagara” weszła w skład Sentai 3, należącej do Pierwszej Floty. Z przerwami, od marca 1929 roku do kwietnia 1931 okręt operował w rejonie pomiędzy Qingdao a Qinhuangdao. Od grudnia 1931 roku do stycznia 1934 okręt przeszedł modernizację w Sasebo – swoim porcie macierzystym. Modernizacja polegała na przebudowie pomieszczeń nadbudówki, unowocześniono wyposażenie oraz zdemontowano dziobową platformę startową. Od stycznia 1934 roku „Nagara” została oddelegowana do pełnienia funkcji okrętu flagowego Sentai 8. W latach 1935–1937 krążownik został poddany kolejnej modernizacji, zaś po skończonym remoncie w 1937 roku, okręt ochraniał bazę w Sasebo.

Pytanie: Gdzie Nagara stacjonował w styczniu 1929 roku?
Odpowiedź: W Qingdao

Pytanie: Jakiej formacji była podległa Sentai 3?
Odpowiedź: Pierwszej Floty

Pytanie: Gdzie wyprodukowano okręt Nagara?
Odpowiedź: Sasebo

Pytanie: W jakiej strukturze Nagara pełniła rolę flagowej jednostki?
Odpowiedź: Sentai 8
Wyścigowe Samochodowe Mistrzostwa Polski 1984

Jacek Chojnacki, który zapewnił już sobie tytuł w Kielcach, zdobył pole position w klasie 1. Kierowca ten utrzymał prowadzenie w wyścigu do pierwszego okrążenia, po czym wyprzedził go Zdzisław Brymora. Na trzecim okrążeniu prowadzenie objął Leszek Wojdaliński. Chojnacki odzyskał pozycję lidera na czwartym okrążeniu, ale dwa okrążenia później został wyprzedzony przez Brymorę. Na ósmym okrążeniu Chojnacki po raz trzeci wyszedł na prowadzenie i wygrał wyścig przed Zbyszkiem Gaikiem i Krzysztofem Wittem. Pierwszą piątkę dzieliły na mecie niecałe dwie sekundy.

Pytanie: Kto po pierwszym okrążeniu wyprzedził Jacka Chojnackiego?
Odpowiedź: Zdzisław Brymora

Pytanie: Kto zdobył pierwsze miejsce w wyścigu?
Odpowiedź: Chojnacki

Pytanie: Jacy zawodnicy wraz z Chojnickim stanęli na podium?
Odpowiedź: Zbyszek Gaik i Krzysztof Witt
Wyścigowe Samochodowe Mistrzostwa Polski 1984

Pierwsze pole startowe w klasie 2 wywalczył Wojciech Smorawiński i to on prowadził na początku wyścigu. Startujący z szóstej pozycji Dariusz Kinderman na czwartym okrążeniu objął prowadzenie i wygrał zawody. O drugie miejsce rywalizowali natomiast Smorawiński i Krzysztof Caputa. Caputa, próbując dogonić rywala, dachował, ale zdołał ukończyć wyścig. Trzecie miejsce, za Kindermanem i Smorawińskim, zajął Sławomir Kruk. Kinderman, podobnie jak Chojnacki w klasie 1, zapewnił sobie pierwszy tytuł w klasie.

Pytanie: Z którego miejsca startował w w WSMP Smorawiński?
Odpowiedź: pierwszego

Pytanie: Kto zwyciężył WSMP 1984?
Odpowiedź: Dariusz Kinderman

Pytanie: Z której pozycji zaczynał wyścig Kinderman?
Odpowiedź: szóstej

Pytanie: Czy Kinderman dominował w wyścigu od samego początku?
Odpowiedź: nie
Budka Suflera

W 1977 nieporozumienia między wokalistą a pozostałymi muzykami przybrały na sile, kiedy zażądał on wyłączenia swojego nazwiska przed nazwę zespołu. Pod szyldem Krzysztof Cugowski & Budka Suflera zespół wystąpił m.in. na podczas XV KFPP w Opolu wykonując utwór „Komentarz do pewnej legendy”. Wkrótce potem Romuald Lipko wyrzucił Cugowskiego z Budki Suflera. Od 1 stycznia 1978 zespół nie miał wokalisty. Po odejściu Cugowskiego, Lipko przesiadł się na instrumenty klawiszowe, przy gitarze basowej zastąpił go Andrzej Ziółkowski, natomiast nowym gitarzystą został Jan Borysewicz – późniejszy lider Lady Pank. Nowym wokalistą zespołu został Stanisław Wenglorz, który wcześniej śpiewał m.in. w grupie Skaldowie. Z nowym wokalistą zespół nagrał kilka utworów, z czego wydał cztery: „Rozmowa”, „Kula nocnego światła”, „Ślady na piasku”, „Życiowy numer”). Jeszcze tego samego roku grupa rezygnowała ze współpracy z Wenglorzem twierdząc, że nie radzi sobie jako wokalista rockowy. Ostatecznie frontmanem grupy został Romuald Czystaw, występujący wcześniej w zespole Zbigniewa Hołdysa Dzikie Dziecko.

Pytanie: Czego oczekiwał od zespołu Cugowski?
Odpowiedź: wyłączenia swojego nazwiska przed nazwę zespołu

Pytanie: Czy Cugowski został wyrzucony z zespołu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Dlaczego Wenglorz nie został dłużej w Budce Suflera?
Odpowiedź: nie radził sobie jako wokalista rockowy

Pytanie: W jakim zespole, oprócz Bodki Suflera, działał Stanisław Wenglorz?
Odpowiedź: Skaldowie
Erebuni

Miasto Erebuni składało się z cytadeli, położonej na wzgórzu Arin Berd, oraz miejskich dzielnic, zlokalizowanych u stóp wzniesienia. Obszar miasta wynosił około 200 ha. Prawdopodobnie kilka sąsiednich wzgórz również znajdowało się w obrębie miasta, odkryto na nich pozostałości ceramiki urartyjskiej. Terytorium, na którym mieściło się Erebuni, zostało włączone w połowie XX wieku w granice Erywania. Od tamtej pory w rejonie Arin Berd trwały prace budowlane, które powodowały liczne utrudnienia podczas wykopalisk archeologicznych. W odróżnieniu od innych zakaukaskich miast urartyjskich, jak Tejszebaini i Argisztihinili, miasto-twierdza Erebuni była przeznaczona do celów militarnych i nie uległa integracji z zabudowaniami miejskimi. Przypuszcza się, że wybór miejsca położenia Erebuni miał charakter wyłącznie strategiczny: wzgórze Arin Berd dawało możliwość kontrolowania zarówno Doliny Ararat, jak i większości szlaków w regionie.

Pytanie: Jak duże było miasto Erebuni?
Odpowiedź: około 200 ha

Pytanie: Jakie pozostałości odnaleziono na sąsiednich wzgórzach?
Odpowiedź: ceramiki urartyjskiej

Pytanie: W jakie granice włączono Erebuni?
Odpowiedź: Erywania

Pytanie: Czy w obszarze Arin Berd pracowali archeolodzy?
Odpowiedź: tak
Erebuni

25 października 1950 roku podczas wykopalisk na Arin Berd ormiański archeolog, K.Ł. Oganiesian, odkrył dwa bazaltowe kamienie zapisane pismem klinowym. Jeden z kamieni informował o budowie spichlerza przez króla Sarduriego II, drugi zaś zawierał wzmiankę o wzniesieniu twierdzy Erebuni przez króla Argisztiego I. To znalezisko spowodowało powstanie hipotezy, iż na wzgórzu Arin Berd znajdowało się w starożytności miasto Erebuni. Od 1952 roku na miejscu pracowały dwie ekspedycje archeologiczne, wysłane przez Instytut Archeologii i Etnografii Armeńskiej SRR i Państwowe Muzeum Sztuki im. Puszkina. Kierował wykopaliskami B.B. Piotrowski. Ponieważ regularnie znajdowano przedmioty z napisem „Erebuni” na miejscu prac wykopaliskowych w pobliskim Tejszebaini, pozostawały wątpliwości, czy na pewno ruiny miasta Erebuni znajdują się na Arin Berd. Istniało prawdopodobieństwo, że tabliczka z nazwą miasta, odkryta w 1950 roku przez Oganiesiana, trafiła na wzgórze przypadkowo. W 1958 roku hipoteza znalazła swoje potwierdzenie. Podczas prac odkryto wmurowany w ścianę kamień z zachowanym napisem Argisztiego I.

Pytanie: Jakiego odkrycia dokonał Oganiesian na Arin Berd w 1950 roku?
Odpowiedź: dwóch bazaltowych kamieni

Pytanie: Dzięki czemu naukowcy zyskali pewność w sprawie lokalizacji twierdzy Erebuni?
Odpowiedź: kamieniowi z zachowanym napisem Argisztiego I

Pytanie: Który król, według napisu na jednym ze znalezionych kamieni, wybudował spichlerz?
Odpowiedź: Sarduri II

Pytanie: Gdzie według pierwotnej hipotezy miało znajdować się miasto Erebuni?
Odpowiedź: na wzgórzu Arin Berd
Bitwa koło przylądka Sarycz

Po zwrocie dostrzeżono na „Jewstafim” przeciwnika z prawej burty. Trzy najsilniejsze pancerniki 1. Brygady Floty Czarnomorskiej przed wybuchem wojny ćwiczyły procedurę skoncentrowanego ostrzeliwania celu pod kontrolą okrętu głównego (środkowego w szyku), tak więc obecnie „Jewstafij” wstrzymywał się z otwarciem ognia dopóki „Ioann Złatoust” nie zakończył zwrotu i nie dostrzegł „Goebena”. Z powodu mgły i ścielącego się dymu, na „Ioannie Złatoustym” błędnie oceniono jednak za dużą odległość od celu, na 60 kabli, i w efekcie jego pociski były niecelne, podobnie jak pancernika „Tri Swiatitiela”. Na „Jewstafim” jednak prawidłowo oceniono odległość na 38,5 kabla i, z rozkazu admirała Eberharda, rozpoczęto ogień samodzielnie. Trzeci w szyku pancernik „Pantielejmon” w ogóle nie widział celu i nie otworzył ognia podczas bitwy. Ostatni najsłabszy pancernik „Rostisław”, dowodzony przez kapitana 1. rangi Kazimierza Porębskiego, nie próbował ostrzeliwać „Goebena”, natomiast wystrzelił 2 pociski 254 mm i 6 kalibru 152 mm do krążownika „Midilli”, nie uzyskując trafienia.

Pytanie: Jakie działania podejmowały okręty 1. Brygady Floty Czarnomorskie?
Odpowiedź: ćwiczyły procedurę skoncentrowanego ostrzeliwania celu

Pytanie: Kiedy "Jewstafij" mógł zacząć ostrzeliwanie?
Odpowiedź: Kiedy "Ioann Złatoust” zakończy zwrot i dostrzeże „Goebena”

Pytanie: Co było przyczyną złej oceny odległości?
Odpowiedź: mgła i ścielący się dym

Pytanie: Czy Eberhard wydał rozkaz?
Odpowiedź: tak
Bitwa koło przylądka Sarycz

Flota Czarnomorska powracała do Sewastopola w szyku marszowym. Na czele płynęły w szyku czołowym jej trzy stare krążowniki (z lewej i prawej pancernopokładowe „Kaguł” i „Pamiat' Mierkurija”, w centrum nieopancerzony mały krążownik lotniczy „Ałmaz”), a około 3½ mili za nimi płynęły w szyku torowym pancerniki: admiralski „Jewstafij”, za nim „Ioann Złatoust”, „Pantielejmon” i starsze „Tri Swiatitiela” i „Rostisław”. Za nimi w dwóch kolumnach płynęło 13 niszczycieli, w tym 3 nowe o napędzie turbinowym typu Derzkij. 18 listopada przed południem zespół rosyjski znajdował się już w pobliżu brzegów Krymu. Mimo że było około południa, występowało zamglenie [nad samą powierzchnią morza mogła zalegać mgła] ograniczające widzialność do 3–4 mil morskich.

Pytanie: Jakie okręty płynęły na czele Floty Czarnomorskiej podczas powrotu do Sewastopola?
Odpowiedź: trzy stare krążowniki (z lewej i prawej pancernopokładowe „Kaguł” i „Pamiat' Mierkurija”, w centrum nieopancerzony mały krążownik lotniczy „Ałmaz”)

Pytanie: W jakim ustawieniu płynęły do Sewastopola pancerniki Floty Czarnomorskiej?
Odpowiedź: szyku torowym

Pytanie: Jakie pancerniki przemieszczały się w odległości mniej więcej trzech i pół mili od krążowników?
Odpowiedź: admiralski „Jewstafij”, za nim „Ioann Złatoust”, „Pantielejmon” i starsze „Tri Swiatitiela” i „Rostisław”

Pytanie: Jaki silnik zamontowany był w trzech z niszczycieli wchodzących w skład Floty Czarnomorskiej?
Odpowiedź: napęd turbinowy typu Derzkij
Liga Konferencji Europy UEFA

Turniej składa się z fazy grupowej (8 grup po 4 kluby) i fazy pucharowej – pierwszej rundy (8 drużyn z drugich miejsc w grupach w Lidze Konferencji Europy UEFA oraz 8 drużyn z trzecich miejsc w grupach w Lidze Europy), 1/8 (8 zwycięzców poprzedniej rundy i 8 zwycięzców grup w Lidze Konferencji Europy UEFA), 1/4, 1/2 finału i finał. W ramach turnieju odbywa się 141 meczów w 15 tygodniach, w czwartki, tak jak i w Lidze Europy, a w samych kwalifikacjach do fazy grupowej drużyny rozegrywają 288 meczów. Finałowy mecz Ligi Konferencji Europy UEFA zostanie rozegrany w środę w jednym tygodniu z finałami innych europejskich turniejów klubowych: finał Ligi Europy w czwartek, Ligi Mistrzów – w sobotę. Zwycięzca Ligi Konferencji Europy UEFA uzyska automatyczną kwalifikację do fazy grupowej Ligi Europy kolejnego sezonu.

Pytanie: Jakie dwie fazy wchodzą w skład Ligi Konferencji Europy?
Odpowiedź: grupowa i pucharowa

Pytanie: W jaki dzień tygodnia odbywają się mecze ramach Ligi Konferencji Europy?
Odpowiedź: w czwartki

Pytanie: Ile tygodni trwają rozgrywki Ligi Konferencji Europy?
Odpowiedź: 15

Pytanie: Ile meczy zostaje rozegranych w samych kwalifikacjach do fazy grupowej?
Odpowiedź: 288