mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Virginia Eliza Clemm Poe

Toczyło się wiele debat odnośnie do tego, jak niezwykłą parą byli Virginia i Edgar, biorąc pod uwagę ich wiek i pokrewieństwo. Uznany biograf Poego, Arthur Hobson Quinn, utrzymywał, że nie było w tym nic niezwykłego, a Poe nie nazywał swojej żony „Sis” czy „Sissy”. Inny biograf Poego, Kenneth Silverman, twierdził, że to wiek pary był niezwykły, a nie pokrewieństwo między nimi. Sugerowano, że więź łącząca Clemm i Poego przypominała bardziej relacje między rodzeństwem niż małżeństwem. Część naukowców, w tym Marie Bonaparte, odczytywała wiele z dzieł Poego pod kątem autobiograficznym i doszła do wniosku, że Virginia zmarła jako dziewica, ponieważ nigdy nie skonsumowała z mężem małżeństwa. Zgodnie z tą interpretacją Virginię obrazuje postać tytułowej bohaterki wiersza „Annabel Lee”: „dziewczę […] imieniem Annabel Lee”. Biograf Poego, Joseph Wood Krutch, sugerował, że Poe nie potrzebował kobiet „w sposób, w jaki potrzebują ich normalni mężczyźni”, gdyż stanowiły one dla niego źródło inspiracji i troski oraz nigdy nie interesowały Poego w sensie cielesnym. Przyjaciele Poego twierdzili, że para nie dzieliła małżeńskiego łoża przez co najmniej dwa pierwsze lata małżeństwa, ale że od momentu, kiedy Virginia skończyła 16 lat, prowadzili „normalne” małżeńskie życie aż do początku jej choroby.

Pytanie: Jaki biograf uważał, że Poe nie nazywał swojej żony "Sis"?
Odpowiedź: Arthur Hobson Quinn

Pytanie: O niezwykłości jakiej pary toczyło się wiele debat? 
Odpowiedź: Virginii i Edgara

Pytanie: Czy Virginia i Poe mieli dzieci?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakim wierszu przedstawiona została postać Virginii? 
Odpowiedź: „Annabel Lee”:
Virginia Eliza Clemm Poe

Edgar Poe po raz pierwszy spotkał swoją cioteczną siostrę Virginię w sierpniu 1829 roku, cztery miesiące po zwolnieniu z Armii Stanów Zjednoczonych. W tym czasie Virginia miała siedem lat. W 1832 roku rodzina – składająca się z Elizabeth, Marii, Virginii i jej brata Henry’ego – dzięki rencie Elizabeth mogła wynająć dom przy ówczesnej North Amity Street w Baltimore. Starszy brat Poego, William Henry Leonard Poe, który mieszkał z rodziną, zmarł 1 sierpnia 1831 roku. Poe dołączył do rodziny w 1833 roku. Bardzo szybko oczarowała go ich sąsiadka, Mary Devereaux. Młodziutka Virginia była pośrednikiem między Mary i Edgarem, w pewnym momencie odebrała nawet od Devereaux pukiel włosów, by przekazać go Poemu. Elizabeth Cairnes Poe zmarła 7 lipca 1835 roku, pozbawiając rodzinę źródła dochodu, przez co ich sytuacja finansowa jeszcze bardziej się pogorszyła. W tym okresie, czyli jeszcze przez 1836 rokiem, zmarł też Henry, a Virginia została jedynym ocalałym dzieckiem Marii Clemm.

Pytanie: Czy Poe był w Armii?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Który z braci był starszy: William czy Edgar?
Odpowiedź: William

Pytanie: Czy Edgar od początku kochał się tylko w Virginii?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co chciała ofiarować Edgarowi Mary?
Odpowiedź: pukiel włosów

Pytanie: W jaki sposób śmierć Elizabeth wpłynęła na życie tej rodziny?
Odpowiedź: ich sytuacja finansowa jeszcze bardziej się pogorszyła
Himantoglossum cuchnące

Gatunek jest typowym dla rodzaju Himantoglossum K.P.J. Sprengel 1826. Prawdopodobnie najstarsza wzmianka i wizerunek rośliny tego gatunku pojawił się w zielniku Remberta Dodoensa (1583). Typ nomenklatoryczny gatunku w postaci okazu zebranego w 1727 roku znajduje się w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Karol Linneusz opisał ten gatunek w Species Plantarum w 1753 pod nazwą Satyrium hircinum. Pod różnymi nazwami gatunek ten opisywali m.in. Thomas-François Dalibard, Gaspard Bauhin, Sébastien Vaillant, Jean-François Séguier. Akceptowaną diagnozę taksonomiczną ustalił Kurt Polycarp Joachim Sprengel w 1826 roku w trzecim tomie Systema vegetabilium.

Pytanie: Jaką książkę napisał Rembert Dodoens?
Odpowiedź: zielnik

Pytanie: Gdzie jest przechowywany typ nomenklatoryczny gatunku Himantoglossum cuchnącego?
Odpowiedź: w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu

Pytanie: Jak nazwał Himantoglossum cuchnące Karol Linneusz?
Odpowiedź: Satyrium hircinum

Pytanie: W którym roku została wprowadzono akceptowana diagnoza taksonomiczna?
Odpowiedź: 1826
Himantoglossum cuchnące

Gatunek w całym swym zasięgu rośnie zwykle nielicznie w znacznym rozproszeniu (najczęściej tylko jedna lub dwie kwitnące rośliny na stanowisku). Pod względem wyróżnia się zachodnia Francja, gdzie himantoglossum cuchnące pojawia się często i bardzo licznie, co wiązane jest z korzystnym wpływem klimatu oceanicznego. Takson ten rozprzestrzenił się w obrębie współczesnego zasięgu po ostatnim zlodowaceniu, które przetrwał prawdopodobnie w czterech śródziemnomorskich refugiach: w południowej Francji, południowej Hiszpanii, południowych Włoszech i na Półwyspie Bałkańskim.

Pytanie: W jakim regionie himantoglossum cuchnące występują w licznym skupisku?
Odpowiedź: zachodniej Francji

Pytanie: Jaki klimat wpływa na zachodnie wybrzeże Francji?
Odpowiedź: oceaniczny

Pytanie: W jakich czterech refugiach przetrwał takson tej rośliny?
Odpowiedź: w południowej Francji, południowej Hiszpanii, południowych Włoszech i na Półwyspie Bałkańskim

Pytanie: W jaki sposób zazwyczaj rosną himantoglossum cuchnące?
Odpowiedź: nielicznie w znacznym rozproszeniu

Pytanie: Ile kwitnących roślin himantoglossum cuchnącej zazwyczaj rośnie na jednym stanowisku?
Odpowiedź: jedna lub dwie
Inkwizycja papieska w Hiszpanii

W kwietniu 1238 Grzegorz IX powierzył prowadzenie śledztw inkwizycyjnych w Aragonii i Nawarze dominikanom i franciszkanom, stąd tę datę można traktować jako właściwy moment wprowadzenia do Hiszpanii papieskiej inkwizycji. Na synodzie w Tarragonie w 1242 dopracowano normy proceduralne nowo utworzonego trybunału. Jego działalność napotkała na opór heretyków. W 1242 inkwizytor Ponce de Blanes został otruty w czasie prowadzenia ponownego śledztwa w wicehrabstwie Castelbò, a w 1260 heretycy zabili inkwizytora Bernarda Travesser Zdecydowanego poparcia inkwizycji udzielił jednak król Jakub I Zdobywca. Bulle papieża Innocentego IV z 1248 i 1254 stanowiły, że funkcje papieskich inkwizytorów w Aragonii będą pełnić wyłącznie dominikanie, odsuwając od tego zadania franciszkanów. Okres formowania się stałych struktur inkwizycji papieskiej w Aragonii zamyka decyzja papieża Urbana IV z 1262 o powierzeniu prowincjałowi hiszpańskiej prowincji dominikanów prawa mianowania i odwoływania inkwizytorów (nie więcej niż dwóch) na terenie królestwa Aragonii.

Pytanie: Za czyją sprawą do Hiszpanii wkroczyła papieska inkwizycja?
Odpowiedź: Grzegorza IX

Pytanie: Jacy zakonnicy mieli trafić do Hiszpanii w ramach działań inkwizycyjnych?
Odpowiedź: dominikanie i franciszkanie

Pytanie: Komu nie odpowiadały działania trybunału?
Odpowiedź: heretykom

Pytanie: Czy Jakub I Zdobywca był przeciwny inkwizycji?
Odpowiedź: nie
Inkwizycja papieska w Hiszpanii

Powyższe dane (kilkaset procesów, 21 faktycznych egzekucji) z pewnością nie odzwierciedlają całej działalności inkwizycji papieskiej w Hiszpanii. Juan Antonio Llorente, a za nim Henry Charles Lea, podają dane o rzekomych procesach i egzekucjach będących dziełem inkwizytorów w 1302 (inkwizytor Bernard), 1304 (inkwizytor Domingo Peregrino), ok. 1413 (inkwizytor Roussillon Bernard Pages i inkwizytor Majorki Wilhelm Sagarra), w latach 30. XV wieku w Walencji (trzej kolejni inkwizytorzy tego okręgu) oraz w 1441 (inkwizytor Aragonii Miguel Ferriz i inkwizytor Walencji Martin Trilles). Informacje te opierają się jednak wyłącznie na zapisach siedemnastowiecznych historiografów dominikańskich, w szczególności Vincenzo Maria Fontany, gloryfikujących antyheretycką działalność swych braci zakonnych. Ogólnikowość i schematyczność tych wzmianek, brak potwierdzenia w źródłach współczesnych, omyłki dotyczące dat i imion inkwizytorów, wymienianie ruchów heretyckich nie odnotowanych w ogóle w Hiszpanii skłaniają jednak współczesnych historyków do sceptycyzmu wobec tych zapisów. Zarówno Fontana, jak i sam Llorente, podając informacje o aktywności poszczególnych inkwizytorów w Hiszpanii, często powołują się na pracę szesnastowiecznego historyka aragońskiej prowincji dominikanów Francisco Diago Historia de la Provincia de Aragon de la Orden de Predicadores. W rzeczywistości jednak Diago w cytowanych miejscach najczęściej jedynie potwierdza fakt urzędowania poszczególnych inkwizytorów, nie przekazując przy tym żadnych danych o wytaczanych przez nich procesach. Możliwe, że jakaś część tych wzmianek jest oparta na faktach, jednak w oparciu o istniejący materiał źródłowy nie jest możliwa ich weryfikacja.

Pytanie: Jakie procesy i egzekucje przeprowadzone z udziałem papieskiej inkwizycji zostały odnotowane przez Juana Antonia Llorentego?
Odpowiedź: w 1302 (inkwizytor Bernard), 1304 (inkwizytor Domingo Peregrino), ok. 1413 (inkwizytor Roussillon Bernard Pages i inkwizytor Majorki Wilhelm Sagarra), w latach 30. XV wieku w Walencji (trzej kolejni inkwizytorzy tego okręgu) oraz w 1441 (inkwizytor Aragonii Miguel Ferriz i inkwizytor Walencji Martin Trilles)

Pytanie: Jakie właściwości zapisów siedemnastowiecznych historiografów dominikańskich sprawiają, że nie są one uznawane za w pełni wiarygodne źródła przez współczesnych historyków?
Odpowiedź: Ogólnikowość i schematyczność tych wzmianek, brak potwierdzenia w źródłach współczesnych, omyłki dotyczące dat i imion inkwizytorów, wymienianie ruchów heretyckich nie odnotowanych w ogóle w Hiszpanii

Pytanie: Na jakie zapiski powołują się Juan Antonio Llorente oraz Vincenzo Maria Fontana, opisując działania hiszpańskiej inkwizycji?
Odpowiedź: szesnastowiecznego historyka aragońskiej prowincji dominikanów Francisco Diago Historia de la Provincia de Aragon de la Orden de Predicadores

Pytanie: Czy dane na temat hiszpańskiej inkwizycji zebrane przez Francisco Diago zostały jednoznacznie zweryfikowane?
Odpowiedź: nie
Trinlej Gjaco

Trinlej Gjaco rozpoczął intensywny trening duchowy pod kierunkiem specjalnie wyznaczonych rinpoczów. Zdobywał także wiadomości z zakresu filozofii buddyjskiej, sanskrytu czy języka tybetańskiego. Jego edukacji nie zakłócił zamach stanu przeprowadzony przez Łangczuka Gjalpo Szetrę. Ten prominentny świecki członek Kaszagu po nieudanej próbie ograniczenia władzy regenta, wkroczył do Lhasy na czele niewielkiego oddziału żołnierzy i obalił Retenga Rinpocze, który udał się na wygnanie do Chin. Szetra przejął pełnię władzy w państwie, przyjmując, zniesiony na początku XVIII wieku tytuł desi. Doprowadził też do ceremonialnego objęcia przez małoletniego Gjałłę Rinpocze pełnej władzy politycznej. W 1863 z jego inicjatywy regentem mianowano Gandena Tripę Khjenraba Łanguczuka, do którego obowiązków należała wyłącznie opieka nad władcą. Desi rządził do swojej śmierci 25 września 1864, okazując demonstracyjnie swój szacunek dla młodego dalajlamy. Po zgonie Szetry władzę w kraju przejął Kaszag. Bezpośrednie rządy gabinetu trwały jednak tylko dwa lata. W 1866, w wyniku kolejnego zamachu stanu pełną kontrolę na rządem lhaskim przejął skarbnik Gandenu, Palden Dondrup. Odsunięcie go w 1871 spowodowało kolejne uzyskanie pełnej kontroli nad administracją przez kalonów. Trinlej Gjaco nie odegrał w opisywanych wydarzeniach żadnej roli, niemniej był na bieżąco informowany o wszystkich politycznych decyzjach. Gdy 19 października 1872 zmarł Khjenrab Łangczuk Kaszag Zgromadzenie Narodowe poprosiło go o przejęcie pełni władzy. Ceremonia objęcia przez młodego tulku pełnego zwierzchnictwa politycznego nad krajem odbyła się w Potali 12 marca 1873. Uczestniczyli w niej między innymi przedstawiciele największych klasztorów Tybetu, członkowie Kaszagu i przedstawiciele cesarza Chin.

Pytanie: Dokąd udał się Rinpocze po przeprowadzeniu przez jego konkurenta zamachu stanu?
Odpowiedź: do Chin

Pytanie: Kto zastąpił Rinpocze na pozycji władcy?
Odpowiedź: Łangczuk Gjalpo Szetra

Pytanie: Kto objął władzę w 1863 roku?
Odpowiedź: Ganden Tripa Khjenrab Łanguczuk

Pytanie: Co należało do zadań Gandena?
Odpowiedź: opieka nad władcą
Trinlej Gjaco

Młody tulku zamieszkał w niewielkim klasztorze w stolicy. Na początku nowego roku księżycowego został przewieziony do klasztoru Norzang Kelsang Podrang w Norbulince. Tam regent udzielił mu święceń poprzedzających święcenia nowicjusza i nadał mu imię Lobsang Trinlej Gjaco. Intronizacja odbyła się 19 sierpnia 1860 w Potali w obecności najważniejszych dostojników religijnych, członków rządu i licznych mnichów. Rodzina dalajlamy otrzymała, zgodnie z protokołem, liczne posiadłości ziemskie i dobra. Bakdroka Niangcangłę obdarzono tytułem kung, porównywalnym do tytułu książęcego.

Pytanie: Dokąd przetransportowano młodego tulku z niewielkiego klasztoru w stolicy?
Odpowiedź: klasztoru Norzang Kelsang Podrang w Norbulince

Pytanie: Jakie imię otrzymał podczas święceń w Norbulince?
Odpowiedź: Lobsang Trinlej Gjaco

Pytanie: Jakie osobistości były obecne podczas wyniesienia go na tron?
Odpowiedź: najważniejsi dostojnicy religijni, członkowie rządu i liczni mnisi

Pytanie: Co rodzina Trinlej Gjaco zyskała po jego intronizacji?
Odpowiedź: liczne posiadłości ziemskie i dobra
Garrincha

Garrincha przybrał na wadze po turnieju o Puchar Świata, częściowo przez swoją namiętność do jedzenia słodyczy, a częściowo przez swój rozwijający się alkoholizm. Z tego powodu został wyrzucony z drużyny przed meczem towarzyskim z Anglią w Rio de Janeiro 13 maja 1959 roku. Miesiąc później, kiedy wyjechał z Botafogo na tournée do Szwecji. Po powrocie do Brazylii pojechał do domu rodzinnego w Pau Grande, gdzie potrącił swojego ojca. W sierpniu jego żona Nair urodziła ich piąte dziecko, a jego kochanka Iraci spodziewała się potomka po raz pierwszy. Ojciec Garrinchy zmarł na raka wątroby 10 października jako osoba uzależniona od alkoholu przez wiele lat.

Pytanie: Kiedy zawodnik przytył?
Odpowiedź: po turnieju o Puchar Świata

Pytanie: Dlaczego zawodnik przytył?
Odpowiedź: częściowo przez swoją namiętność do jedzenia słodyczy, a częściowo przez swój rozwijający się alkoholizm

Pytanie: Jaka była bezpośrednia przyczyna śmierci ojca zawodnika?
Odpowiedź: rak wątroby

Pytanie: Kiedy zmarł ojciec piłkarza?
Odpowiedź: 10 października
Poczet królów i książąt polskich

Wizerunki Matejko wykonał czarno–białe, stosując swobodny rysunek ołówkiem i umiejętnie wykorzystując ziarnistość tworzywa (papieru). Nosił się z zamiarem wykonania wersji barwnej Pocztu, czego jednak nie zrealizował. Wersję taką stworzyli po jego śmierci jego uczniowie – Leonard Stroynowski i Zygmunt Papieski. Sylwetkom władców twórca nadał sugestywne cechy charakterologiczne stanowiące o ich rozpoznawalności dla potomnych. W wykonanych przedstawieniach dodatkowo zawarł bogatą symbolikę w sztafażu, rekwizytach, atrybutach, szczegółach ubioru i wyglądzie poszczególnych postaci, co w pełni zostało odczytane dopiero współcześnie.

Pytanie: Czy malarz stworzył kolorowy wariant Pocztu?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy dokonano dogłębnej analizy symboli, którą malarz przedstawił w swoich pracach?
Odpowiedź: współcześnie
Podatek dochodowy od osób prawnych

Wraz z ustawą z dnia 28 października 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, od początku 2021 roku zaczął obowiązywać w Polsce nowy sposób opodatkowania spółek – ryczałt od dochodów spółek kapitałowych (zwany estońskim CIT – rozwiązaniu wzorowanym na estońskim systemie podatkowym). Najistotniejszym elementem tego rodzaju opodatkowania jest moment powstania zobowiązania podatkowego oraz podstawa tego opodatkowania. Pobór podatku dochodowego ma miejsce w momencie wypłaty zysków (dywidendy) przez przedsiębiorstwo (art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT). Oznacza to, że dopóki zysk generowany przez spółkę będzie reinwestowany, spółka nie będzie płacić podatku. Ustawa (w art. 28g ustawy o CIT) określa minimalne nakłady inwestycyjne, które muszą wynosić więcej niż:

Pytanie: Z jakiego powodu podatek ten nazywany jest również "estońskim CIT-em"?
Odpowiedź: jest wzorowany na estońskim systemie podatkowym

Pytanie: Kiedy w tym systemie odprowadza się podatek dochodowy?
Odpowiedź: w momencie wypłaty zysków (dywidendy) przez przedsiębiorstwo

Pytanie: W jakim przypadku spółka nie będzie musiała odprowadzać podatku?
Odpowiedź: dopóki zysk generowany przez spółkę będzie reinwestowany

Pytanie: Kiedy wszedł w życie ten sposób opodatkowania?
Odpowiedź: na początku 2021 roku
Podatek dochodowy od osób prawnych

Przedmiotem opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych jest dochód. Czasami przedmiotem opodatkowania może być przychód. Sytuacja taka będzie miała miejsce przy niektórych rodzajach przychodów osiąganych na terytorium RP przez podatników mających swe siedziby za granicą (np. przychody z tytułu praw autorskich, czy dywidend) oraz podmiotów krajowych (np. w wypadku przychodów z tytułu dywidend i innych udziałów w zyskach osób prawnych). Dochodami zwolnionymi z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych są dochody uzyskane z: rolnictwa, gospodarki leśnej oraz floty morskiej. Dochody te są opodatkowane podatkami rolnym, leśnym lub tonażowym.

Pytanie: Czy w pewnych okolicznościach przychód może zostać opodatkowany?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakich okolicznościach przychód osoby prawnej może zostać opodatkowany?
Odpowiedź: przy niektórych rodzajach przychodów osiąganych na terytorium RP przez podatników mających swe siedziby za granicą (np. przychody z tytułu praw autorskich, czy dywidend) oraz podmiotów krajowych (np. w wypadku przychodów z tytułu dywidend i innych udziałów w zyskach osób prawnych)

Pytanie: Jaki rodzaj dochodów nie podlega opodatkowaniu dochodowemu?
Odpowiedź: dochody uzyskane z: rolnictwa, gospodarki leśnej oraz floty morskiej

Pytanie: Jaki podatek należy zapłacić w przypadku dochodów z floty morskiej?
Odpowiedź: tonażowy
Stig

W trzecim odcinku dziewiątej serii (nadany w BBC 11 lutego 2007) prowadzący program wyjechali do USA, gdzie spotkali amerykańskiego odpowiednika Białego Stiga, który został przedstawiony jako kuzyn brytyjskiego Stiga. W żartach prowadzący mówili na niego „Fat Stig” (Gruby Stig) i „Big Stig” (Duży Stig). Pomimo identycznego kostiumu, ów Stig różnił się od występującego normalnie posturą – był o wiele grubszy. Clarkson powiedział o nim: „Są tacy, którzy twierdzą, że jest wynikiem nieudanego eksperymentu CIA i że jada wyłącznie ser.”

Pytanie: Dokąd udali się prowadzący realizacji w jej trzecim odcinku?
Odpowiedź: do USA

Pytanie: Czym amerykański Stig różnił się od tego brytyjskiego?
Odpowiedź: posturą

Pytanie: Kogo prowadzący poznali podczas wycieczki do Stanów Zjednoczonych?
Odpowiedź: amerykańskiego odpowiednika Białego Stiga

Pytanie: Jak realizatorzy przezywali amerykańskiego Stiga?
Odpowiedź: "Fat Stig" i "Big Stig"
Aminokwasy

W skład białek wszystkich organizmów żywych wchodzi głównie 20 aminokwasów, będących α-aminokwasami zawierającymi asymetryczny atom węgla o konfiguracji L (poza achiralną glicyną), a także niewielkie ilości wielu innych, w większości będących pochodnymi aminokwasów podstawowych. Łańcuch boczny (R) może zawierać pierścień aromatyczny, łańcuch alifatyczny, siarkę (grupę tiolową lub tioeterową), grupę wodorotlenową, dodatkową grupę aminową lub karboksylową. Są podstawowymi jednostkami budulcowymi peptydów i białek. Zazwyczaj są rozpuszczalne w wodzie i w warunkach fizjologicznego pH występują w formie jonowej.

Pytanie: Ile α-aminokwasów posiadających asymetryczny atom węgla wchodzi w skład białek organizmów żywych? 
Odpowiedź: 20

Pytanie: Czego podstawowymi jednostkami budulcowymi są aminokwasy? 
Odpowiedź: peptydów i białek

Pytanie: Czy aminokwasy zwykle da się rozpuścić w wodzie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakiej formie zwykle występują aminokwasy w warunkach fizjologicznego pH?
Odpowiedź: jonowej
Kraśnik

W Kraśniku działa komunikacja miejska i podmiejska obsługiwana przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Kraśniku oraz przez przewoźników prywatnych. Prężnie działa komunikacja międzymiastowa, oferująca kursy między innymi do Lublina, Kielc, Ostrowca Świętokrzyskiego, Białegostoku, Krakowa, Warszawy, Puław, Niska, Stalowej Woli, Tarnobrzega, Janowa Lubelskiego, Wrocławia, Hrubieszowa, Sandomierza, Rzeszowa, Zakopanego. Dworzec Autobusowy zlokalizowany jest przy ulicy Lubelskiej 47 w Dzielnicy Starej. W Dzielnicy Fabrycznej przy ulicy Mickiewicza położony jest przystanek główny, z którego zaczyna się większość kursów do Lublina, Stalowej Woli i okolicznych miejscowości.

Pytanie: Do jakich przykładowych miast można dojechać z Kraśnika?
Odpowiedź: do Lublina, Kielc, Ostrowca Świętokrzyskiego, Białegostoku, Krakowa, Warszawy, Puław, Niska, Stalowej Woli, Tarnobrzega, Janowa Lubelskiego, Wrocławia, Hrubieszowa, Sandomierza, Rzeszowa, Zakopanego

Pytanie: Gdzie znajduje się dworzec autobusowy w Kraśniku?
Odpowiedź: przy ulicy Lubelskiej 47

Pytanie: Przez jaki obszar Kraśnika biegnie ulica Mickiewicza?
Odpowiedź: Dzielnicę Fabryczną

Pytanie: Czy wsiadając w autobus przy ulicy Mickiewicza, można dojechać do Lublina?
Odpowiedź: tak
SS Merion

Po zakończeniu budowy statek wyczarterowała Dominion Line, spółka należącą do International Mercantile Marine, z którą International Navigation połączyło się w 1902 roku. 8 marca 1902 roku liniowiec wypłynął w barwach Dominion w dziewiczy rejs z Liverpoolu do Bostonu. Po odbyciu ośmiu podróży "Merion" wrócił do American Line w marcu 1903 roku. W następnym miesiącu rozpoczął żeglugę na trasie Liverpool-Filadelfia, na której pływał przez większość dalszej służby. W 1907 roku na krótko wyczarterowano go Red Star Line – na jedną podróż na trasie Antwerpia-Nowy Jork.

Pytanie: Kiedy statek odbył swój pierwszy rejs?
Odpowiedź: 8 marca 1902

Pytanie: Jak prowadziła trasa pierwszego rejsu statku?
Odpowiedź: z Liverpoolu do Bostonu

Pytanie: Jak nazywał sie statek?
Odpowiedź: "Merion"

Pytanie: Która spółka wypożyczyła statek w 1907 roku?
Odpowiedź: Red Star Line

Pytanie: Dokąd prowadziła trasa statku, gdy ten został wypożyczony przez Red Star Line?
Odpowiedź: do Nowego Jorku
USS Texas (BB-35)

W 1983 roku „Texas” został przekazany pod opiekę agencji Texas Parks and Wildlife Department (TPWD), zajmującej się ochroną przyrody, budynków i innych obiektów uznanych za ważne z punktu widzenia dziedzictwa historycznego i kulturalnego stanu Teksas. W ten sposób został objęty formalną ochroną prawną. 31 sierpnia tegoż roku rozwiązano Battleship Texas Commission, zaś gubernator powołał Battleship Texas Advisory Board (Radę doradczą pancernika Texas), której zadaniem było pozyskiwanie niepublicznych środków przeznaczonych na utrzymanie i zachowanie okrętu. TWDP przeprowadziła badanie stanu technicznego okrętu, które potwierdziło jego degradację oraz konieczność zadokowania i przeprowadzenia rozległych napraw kadłuba. Po pięcioletniej kampanii zbiórki funduszy zgromadzono sumę 15 milionów dolarów, co pozwoliło na wejście pancernika do suchego doku i przeprowadzenie koniecznych napraw. 13 grudnia 1988 roku „Texas” został przeholowany do stoczni Todd Drydock & Shipyard w Galveston, gdzie przeprowadzono najbardziej palące naprawy. Podczas czternastomiesięcznego remontu usunięto zardzewiałe partie poszycia kadłuba i nadbudówek, osłabione elementy konstrukcji okrętu, skuto beton z pokładu, zastępując go deskowaniem z teczyny na wzór oryginalnego, odtworzono stanowiska artylerii przeciwlotniczej według stanu na koniec II wojny światowej. Wypiaskowano i pomalowano okręt zgodnie ze schematem kamuflażu Measure 21 noszonym przezeń na Pacyfiku. Łącznie wymieniono około 40% stali kadłuba i nadbudówek. 23 lutego 1990 roku „Texas” został przeholowany do Green's Bayou, gdzie rozpoczęto kolejny etap prac zakończony 26 lipca. Wtedy pancernik wrócił na swoje łoże w San Jacinto. 8 września, po zakończeniu prac został ponownie otwarty dla publiczności. Od momentu powrotu do stałego miejsca w San Jacinto członkowie załogi okrętu i ochotnicy odnawiają jego wewnętrzne pomieszczenia.

Pytanie: Co miała na celu nowo powołana Battleship Texas Advisory Board?
Odpowiedź: pozyskiwanie niepublicznych środków przeznaczonych na utrzymanie i zachowanie okrętu

Pytanie: Na co wskazywały przeprowadzone przed modernizacją badania stanu technicznego tej jednostki?
Odpowiedź: jej degradację oraz konieczność zadokowania i przeprowadzenia rozległych napraw kadłuba

Pytanie: W jaki sposób zrekonstruowane zostały stanowiska artylerii?
Odpowiedź: według stanu na koniec II wojny światowej

Pytanie: Czy po remoncie można było go zwiedzać?
Odpowiedź: tak