mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Krzysztof Janczar

Jak pisał Bohdan Gadomski w tygodniku „Film”, Janczar na ekranie stworzył typ „trudnego” chłopca, który nie zawsze potrafi rozwiązać własne konflikty. Po udziale w filmie krótkometrażowym Ryszarda Rydzewskiego Punkt widzenia (1973) z Mirosławem Konarowskim jako Bogdan, zagrał główną rolę Łukasza Kamińskiego, który na skutek swojej bezkompromisowości popada w konflikty ze swoim otoczeniem w dramacie telewizyjnym Anette Olsen Łukasz (1974), uhonorowanym Złotymi Poznańskimi Koziołkami dla najlepszego filmu aktorskiego na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Młodego Widza „Ale Kino!” w Poznaniu. W dramacie psychologicznym Ryszarda Rydzewskiego Zanim nadejdzie dzień (1976) wcielił się w „Czarnego”, który ucieka z poprawczaka i bierze udział w napadzie na sklep. Za rolę Tolka „Bicza” Maliniaka, który po trzech latach wychodzi z więzienia, staje na czele bandy gitowców gitowców i planuje kolejny skok w dramacie psychologicznym Mieczysława Waśkowskiego Nie zaznasz spokoju (1977) otrzymał nagrodę Srebrnej Plakietki na 5. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku dla najlepszego aktora. Trafił na okładkę tygodnika „Ekran” (we wrześniu 1978) i „Film” (w grudniu 1981). Wziął udział w realizacji Teatru Telewizji Elegia Krzysztofa Kamila Baczyńskiego (1979) w reż. Pawła Karpińskiego. Po występie w dramacie politycznym Janusza Kijowskiego Kung-fu (1979), dramacie wojennym Andrzeja Kotkowskiego Olimpiada ’40 (1980) i dramacie psychologicznym Spokojne lata (1981) na podstawie opowiadania Kazimierza Brandysa, Andrzej Wajda zaangażował go do niedużej roli Kryski, przyjaciela Maćka (Jerzy Radziwiłowicz) w 1970 w dramacie politycznym Człowiek z żelaza (1981), który w 1982 był nominowany do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.

Pytanie: Czy w filmie o nazwie Łukasz udało mu się zagrać rolę tytułowej postaci?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaką rolę odegrał w filmie Ryszarda Rydzewskiego?
Odpowiedź: „Czarnego”, który ucieka z poprawczaka i bierze udział w napadzie na sklep

Pytanie: Występ w jakim filmie zapewnił mu nagrodę Srebrnej Plakietki?
Odpowiedź: Nie zaznasz spokoju

Pytanie: W jakiej oscarowej produkcji udało mu się wystąpić?
Odpowiedź: Człowiek z żelaza
Gustaw Holoubek

W trakcie swojej kariery teatralnej wcielił się m.in. w doktora Ranka w dramacie Dom lalki Henrika Ibsena. Główną rolę żeńską w tej sztuce (wyreżyserowanej przez aktora) zagrała jego żona Danuta Kwiatkowska (Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, 1954). Zagrał także rolę tytułową w Fantazym Juliusza Słowackiego we własnej reżyserii (Teatr Śląski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, 1955), sędziego Custa w Trądzie w pałacu sprawiedliwości Ugo Bettiego w reż. Marii Wiercińskiej (Scena Kameralna Teatru Polskiego w Warszawie, 1958), Goetza w Diable i Panu Bogu Jean-Paula Sartre’a w reż. Ludwika René (Teatr Dramatyczny w Warszawie, 1960), Skrzypka w Rzeźni Sławomira Mrożka (1975), tytułową w Królu Learze Williama Szekspira (1977, oba przedstawienia w reż. Jerzego Jarockiego w Teatrze Dramatycznym w Warszawie). W 1989 wystąpił w przedstawieniu Mała apokalipsa na podstawie powieści swego przyjaciela Tadeusza Konwickiego, wyreżyserowanym przez Krzysztofa Zaleskiego (Teatr Ateneum w Warszawie).

Pytanie: W jakiej sztuce zagrał postać Ranka?
Odpowiedź: Dom lalki

Pytanie: Kto wyreżyserował sztukę, w której występowała postać sędziego Custa?
Odpowiedź: Marii Wiercińskiej

Pytanie: Jaką postać wykreował w Diable i Panu Bogu?
Odpowiedź: Goetza

Pytanie: Czy w życiu prywatnym zadawał się z Konwickim?
Odpowiedź: tak
Tadeusz Chmielewski (reżyser)

Po filmie Wiosna, panie sierżancie (1974) Chmielewski zrezygnował z reżyserii kolejnych filmów komediowych. W 1978 ukończył adaptację powieści czeskiego pisarza Ladislava Fuksa Śledztwo prowadzi radca Heumann, przeniesioną do Torunia w latach 20. XX wieku i utrzymaną w konwencji kina retro. Wśród nocnej ciszy koncentruje się na relacji pomiędzy despotycznym ojcem – detektywem prowadzącym śledztwo w sprawie seryjnego morderstwa dzieci – a dorastającym synem. Lubelski uznał ów film za najlepszy film kryminalny kiedykolwiek nakręcony w Polsce. Kolejna adaptacja dzieła literackiego, Wierna rzeka (1983) na podstawie powieści Stefana Żeromskiego, okazała się jednak już niecenzuralna. Pomimo że film podejmował problematykę dziewiętnastowiecznych powstań narodowych i zredukował martyrologiczne motywy pierwowzoru, a nadto opierał się na dziele figurującym wśród ówczesnych lektur szkolnych, cenzura wstrzymywała jego rozpowszechnianie aż do 1987. Gdy film trafił z opóźnieniem na ekrany kin, Chmielewskiemu w ramach rekompensaty przyznano nagrodę za reżyserię na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.

Pytanie: Jaki film został wyprodukowany w 1974 roku?
Odpowiedź: Wiosna, panie sierżancie

Pytanie: Czy Chmielewski reżyserował komedie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakiego pisarza książkę sfilmował Chmielewski? 
Odpowiedź: Ladislava Fuksa

Pytanie: Jakiej narodowości był Fuks?
Odpowiedź: czeskiej
Skam

W grudniu 2016 serial kończy swój trzeci sezon emisji, stając się najbardziej oglądanym filmem w historii publicznej norweskiej telewizji, ze średnią oglądalnością 1,2 miliona widzów w tygodniu i ponad miliona osób odwiedzających w sieci internetowej kolejne odcinki serialu, w kraju o populacji liczącej pięć milionów ludzi. Jesienią 2016 program stał się kultowym hitem na arenie międzynarodowej, z dwucyfrowym wzrostem oglądalności w Stanach Zjednoczonych, Rosji i Francji. Internet jest pełen stron fanów serialu. Publiczna stacja NRK promuje Skam tylko za pośrednictwem mediów społecznościowych, z wyjątkiem jednego wywiadu telewizyjnego, w którym wzięli udział aktorzy trzeciego sezonu. Hakon Moslet producent wykonawczy mówi dla NYT, że chodzi o to, aby nastolatkowie sami od siebie go odnaleźli, a nie usłyszeli od rodziców. 9 grudnia 2016 amerykańska firma XIX Entertainment ogłosiła umowę z publiczną stacją NRK do produkcji serialu w wersji anglojęzycznej pod nazwą „Shame”. Wersja anglojęzyczna będzie miała nowe postacie i aktorów, ale żeby móc używać koncepcji i formatu NRK będzie konsultantem amerykańskiego wykonawcy. Oczekuje się, że produkcja w USA rozpocznie się w 2017.

Pytanie: Czy serial pobił rekord oglądalności w Norwegii?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jaki sposób NRK promuje swój kultowy serial?
Odpowiedź: tylko za pośrednictwem mediów społecznościowych

Pytanie: Z jakiego powodu twórcy serialu zdecydowali się tylko na jedną formę promocji?
Odpowiedź: aby nastolatkowie sami od siebie go odnaleźli, a nie usłyszeli od rodziców

Pytanie: Na antenie jakiej stacji jest emitowany serial "Skam"?
Odpowiedź: NRK
Skam

Seria trzecia zawiera 10 odcinków i trwa w okresie jesienno-zimowym (2016). W drugim roku emisji serialu mamy do czynienia z poznanymi już wcześniej uczniami norweskiego liceum. Motyw przewodni sezonu przedstawia sprawy związane z Isakiem Valtersen – w tej roli wystąpił Tarjei Sandvik Moe – i jego zauroczeniem – o dwa lata starszym kolegą Evenem (Henrik Holm). Siedem odcinków zawiera dwa tytuły – jest to związane z emisją serialu przez dwie różne stacje, które to użyły różne tytuły dla tych odcinków.

Pytanie: Kto zagrał Isaka Valtersena?
Odpowiedź: Tarjei Sandvik Moe

Pytanie: Dlaczego kilka odcinków serialu posiada alternatywne tytuły?
Odpowiedź: dwie różne stacje, które to użyły różne tytuły dla tych odcinków

Pytanie: Jaka jest różnica wieku pomiędzy Isakiem a obiektem jego westchnień?
Odpowiedź: dwa lata

Pytanie: W którym roku został wyemitowany trzeci sezon serialu?
Odpowiedź: 2016
Starcie pod Boernerowem

Po nieudanym ataku na Waldlager 2 kompania powróciła na pozycje wyjściowe i do końca dnia nie uczestniczyła w poważniejszych starciach. Przez kilka godzin por. „Starża” bezskutecznie usiłował nawiązać łączność z dowództwem lub z sąsiednimi oddziałami. Dopiero około północy pojawiła się łączniczka od kpt. „Żubra”, która doręczyła porucznikowi rozkaz odwrotu do Puszczy Kampinoskiej. „Starża” szybko zarządził zbiórkę, po czym poprowadził żołnierzy na ul. Zuga, gdzie wyznaczono miejsce koncentracji oddziałów III Rejonu. W rejonie ul. Podleśnej pozostało tylko czteroosobowe ubezpieczenie pod dowództwem pchor. Jana Ogulewicza ps. „Boy”.

Pytanie: Czy atak na Waldlager można zaliczyć do udanych akcji?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z kim por. „Starża” próbował się skontaktować?
Odpowiedź: z dowództwem lub z sąsiednimi oddziałami

Pytanie: Do jakiego lasu zdecydowali się powrócić żołnierze?
Odpowiedź: Puszczy Kampinoskiej

Pytanie: Co „Starża rozkazał zrobić?
Odpowiedź: zbiórkę
Starcie pod Boernerowem

Po dotarciu na miejsce okazało się, że kpt. „Żubr” nie czekając na resztę oddziałów, odszedł do Puszczy Kampinoskiej. W tej sytuacji „Starża” postanowił pozostawić rannych w schronisku „Nasz Dom” przy pl. Konfederacji 42/44 i wyruszyć w ślad za głównymi siłami III Rejonu. Wymarsz nastąpił około godziny 2:00. Szpicę prowadził ppor. Zdzisław Grunwald ps. „Zych”, za którym podążali żołnierze plutonów 212 i 239 z por. „Starżą” na czele. Ariergardę stanowił pluton 237 pod dowództwem ppor. Jerzego Mieczyńskiego ps. „Dunin”. Zdzisław Grunwald oceniał, że kolumna liczyła ok. 120 żołnierzy. Z kolei według Macieja Bernhardta por. „Starża” poprowadził do Puszczy Kampinoskiej ok. 130–150 ludzi, w tym pewną liczbę cywilów (być może nieuzbrojonych ochotników). Na jednej z ulic osiedla Zdobycz Robotnicza żołnierze natknęli się na porzucone niemieckie samochody pełne pudeł z papierosami i konserwami. Po opuszczeniu miasta kompania maszerowała przez piaszczyste wydmy zwane Szwedzkimi Górami. Kierunek marszu wyznaczał punkt orientacyjny w postaci wysokiego na 126,5 m prawego masztu radiostacji transatlantyckiej Babice. Na krótko przed świtem polscy żołnierze dotarli do brukowanej kocimi łbami drogi, która łączyła osiedle łączności Boernerowo z wsią Wawrzyszew.

Pytanie: Gdzie mieściło się schronisko "Nasz Dom"?
Odpowiedź: przy pl. Konfederacji 42/44

Pytanie: Jaki stopień wojskowy posiadał Zdzisław Grunwald w 1944 roku?
Odpowiedź: Podporucznika

Pytanie: Kto dowodził plutonem 212?
Odpowiedź: porucznik Starża

Pytanie: O której dokładnie godzinie żołnierze Starży wyruszyli za III Rejonem?
Odpowiedź: 2:00

Pytanie: Czy porucznik Starża podążał jedynie z jednostkami wojskowymi?
Odpowiedź: nie
Katarzyna Pakosińska

W listopadzie 2012 wydała książkę podróżniczą pt. Georgialiki. Książka pakosińsko-gruzińska. W listopadzie 2013 autorzy serwisu „Oblicza Gruzji” oskarżyli ją o plagiat oraz zarzucili, że w książce skopiowała, bez ich wiedzy i zgody, fragmenty ich reportaży oraz toasty gruzińskie w ich własnych adaptacjach. Jednocześnie wskazali także kilka innych fragmentów skopiowanych m.in. z Wikipedii z naruszeniem jej licencji. Sprawa nigdy nie trafiła do sądu, a Pakosińska nie została oficjalnie oskarżona o popełnienie plagiatu. W oficjalnym komunikacie wydawnictwo Pascal potwierdziło, że „niektóre fragmenty tekstu autorki zawierały zapożyczenia, które omyłkowo nie zostały odpowiednio oznaczone” i zadeklarowało, że rozpoczęto „proces gruntownego sprawdzania i reedycji książki”. W czerwcu 2017 nakładem wydawnictwa Pascal wydała kolejną książkę o Gruzji pt. Samaradiso. Arabeski na temat Gruzji w dialogu z alter ego spisane. Tylko dla pasjonatów z poczuciem humoru!. W lipcu 2020 wydała e-book pt. „Jak strugać wariata”.

Pytanie: Jak zatytułowała napisaną przez siebie książkę?
Odpowiedź: Georgialiki. Książka pakosińsko-gruzińska

Pytanie: O co oskarżono ją w 2013 roku?
Odpowiedź: plagiat

Pytanie: Czy zarzucono jej kopiowanie tekstu z Wikipedii?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak ustosunkowała się do oskarżeń w wydanym oświadczeniu?
Odpowiedź: potwierdziło, że „niektóre fragmenty tekstu autorki zawierały zapożyczenia, które omyłkowo nie zostały odpowiednio oznaczone” i zadeklarowało, że rozpoczęto „proces gruntownego sprawdzania i reedycji książki”

Pytanie: Jakiego kraju dotyczyła druga napisana przez nią książka?
Odpowiedź: Gruzji
Hualianceratops

Kość jarzmowa, której dużo miejsca poświęcono w pracy Hana i in. ustanawiającej ten rodzaj, u holotypu długości 133,8 mm, cechuje się pomarszczoną, nierówną boczną powierzchnią, czym przypomina autorom opisu zwierzęcia rodzaje: Xuanhuaceratops, Archaeoceratops i Auroraceratops. Nie znaleziono natomiast tam guzków charakterystycznych dla jinlonga. Kość ta posiada gałęzie podoczodołową i podskroniową, podobnej szerokości, a także zaoczodołową. Autorzy opisu tego taksonu zwracają uwagę na wydatne wyrostki ogonowo-grzbietowe gałęzi podskroniowej kości jarzmowej, znacznie dłuższej od gałęzi podoczodołowej i dobrze zbudowanej, wyginającej się bocznie. Na tylnym końcu rozdwaja się ona, przechodząc w dwa wyrostki: ogonowo-przyśrodkowy (dłuższy, zakrzywiony w kierunku przyśrodkowym) i ogonowo-grzbietowy (postępujący w kierunku górnym, większy, niż u jinlnga). Grzbietowy brzeg zakończenia pierwszego z wyrostków pasuje do bruzdy w kości kwadratowo-jarzmowej. Z kolei rozwinięta w kierunku poprzecznym brzuszna powierzchnia tej gałęzi występuje również u czaojangzaura (choć nie u jinlonga) i stanowi cechę diagnostyczną tylko w połączeniu z innymi. Brzuszna powierzchnia lewej tej gałęzi lewej kości jarzmowej holotypu nosi guzek, którego brak po stronie prawej. Gałąź podoczodołowa, dość gruba, o gładkim brzegu górnym zakrzywionym dziobowo-grzbietowo, zwęża się ku przodowi, w kierunku brzegu oczodołu. Gałąź ta stanowi tylne odgraniczenie dołu przedoczodołowego. Wyróżnia się również gałąź zaoczodołową. Wał kostny tworzony przez rzeczoną gałąź wraz z kością zaoczodołową jest szerszy niż u psitakozaura, ale węższy, niż u innych neoceratopsów. Zaoczodołowy wyrostek kości jarzmowej zwęża się w kierunku grzbietowo-tylnym, spotykając wyrostek jarzmowy kości zaoczodołowej.

Pytanie: Jakie inne zwierzęta mają podobną kość jarzmową?
Odpowiedź: Xuanhuaceratops, Archaeoceratops i Auroraceratops

Pytanie: Czy jinlonga ma podobne kości do Hualianceratopsa?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak badacz napisał pracę, w której znajdują się informacje u kości jarzmowej u dinozaurów?
Odpowiedź: Han

Pytanie: Jaką długość ma holotyp?
Odpowiedź: 133,8 mm
Hualianceratops

Kość kwadratowo-jarzmowa, o ornamentowanej powierzchni bocznej, nosiła brzuszne grzebienie, służące połączeniu stawowe z kością jarzmową w tylnym jej końcu. Podobne znaleziono i u jinlonga, i u czaojangzaura, ale nie u siuanhuaceratopsa. Przednia część kości, węższej z tej strony i sięgającej kości jarzmowej, nosi bruzdę o znacznej głębokości, w którą wchodzi wyrostek ogonowo-przyśrodkowy kości jarzmowej. Podobne rozwiązanie znaleziono wcześniej u jinlonga. Dziobowy brzeg kości biegnie w linii otworu podskroniowego. Brzeg rostro-dorsalny zakrzywia się wzdłuż tegoż otworu. Brzeg brzuszny opisywany jest zaś jako cienki, o poziomym przebiegu, prosty. W brzegu ogonowo-brzusznym leży natomiast owalny dół skierowany w kierunku dziobowo-bocznym.

Pytanie: Czemu służyły brzuszne grzebienie na kości kwadratowo-jarzmowej Hualianceratopsa?
Odpowiedź: połączeniom stawowym z kością jarzmową

Pytanie: U jakich dwóch innych dinozaurów znaleziono podobne brzuszne grzebienie?
Odpowiedź: jinlonga, czaojangzaura

Pytanie: Co wchodzi w bruzdę na kości przedniej?
Odpowiedź: wyrostek ogonowo-przyśrodkowy

Pytanie: W jakiej lini znajduje się dziobowy brzeg kości?
Odpowiedź: otworu podskroniowego

Pytanie: Jakiego kształtu jest dół brzegu brzusznego, skierowany w kierunku dziobowo-bocznym?
Odpowiedź: owalny
Andrzej (książę Yorku)

W grudniu 2010 książę został sfotografowany w czasie rozmowy z Epsteinem w Central Parku w Nowym Jorku i wówczas media po raz pierwszy poinformowały o ich znajomości. Andrzej oświadczył, że poleciał do Ameryki, aby zakończyć ich znajomość, która wydawała mu się być niestosowna wobec zaistniałych okoliczności. Ujawniono również zdjęcia dowodzące, że w czasie tej wizyty książę przebywał w mieszkaniu Epsteina, do którego miało przychodzić „wiele młodych dziewcząt” – Windsor zaprzeczył temu w wywiadzie w 2019, mówiąc, że „nigdy ich nie widział”. Sprawę pogorszyło wyznanie księżnej Yorku Sary, która powiedziała, że przyjęła 15 tysięcy funtów od Amerykanina, przeznaczając je na spłatę swoich długów.

Pytanie: Z kim konwersował Andrzej, gdy wykonano mu zdjęcie w Central Parku?
Odpowiedź: z Epsteinem

Pytanie: Dokąd udał się książę w celu, jak stwierdził, urwania kontaktów z Epstainem?
Odpowiedź: do Ameryki

Pytanie: Kto miał przybywać do kwatery Epstaina zgodnie z dowodami?
Odpowiedź: wiele młodych dziewcząt

Pytanie: Czy książę potwierdził, jakoby do Epstaina miały przybywać młode kobiety?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak nazywa się członkini rodziny królewskiej, która stwierdziła, że otrzymała pieniądze od Epsteina?
Odpowiedź: Sary
Andrzej (książę Yorku)

19 marca 1992, w dniu szóstej rocznicy zaręczyn pary, Pałac Buckingham w oficjalnej wiadomości przekazał, że książę i księżna Yorku podjęli decyzję o separacji. Do rozpadu małżeństwa miały przyczynić się częste wyjazdy księcia w związku z jego służbą w Royal Navy, a także niezdrowe zainteresowanie mediów życiem księżnej. Dodatkowo w sierpniu 1992 prasa opublikowała zdjęcia księżnej topless w towarzystwie biznesmena Johna Bryana. Rozwód pary sfinalizowano 30 maja 1996. Uzgodniono wspólną opiekę nad córkami pary, dodatkowo Sara utraciła predykat Jej Królewskiej Wysokości, ale zachowała tytuł księżnej Yorku (do momentu jej ewentualnego kolejnego małżeństwa).

Pytanie: Co miało być powodem rozstania książęcej pary?
Odpowiedź: częste wyjazdy księcia w związku z jego służbą w Royal Navy, a także niezdrowe zainteresowanie mediów życiem księżnej. Dodatkowo w sierpniu 1992 prasa opublikowała zdjęcia księżnej topless w towarzystwie biznesmena Johna Bryana

Pytanie: W jaki sposób nie mogła być tytułowana Sara po rozwodzie?
Odpowiedź: Jej Królewska Wysokość

Pytanie: W jakim przypadku Sara miała stracić prawo do posługiwania się tytułem księżnej Yorku?
Odpowiedź: jej ewentualnego kolejnego małżeństwa

Pytanie: Czy doczekali się dzieci?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim miesiącu odbyły się ich zaręczyny?
Odpowiedź: marcu
Tomasz Lis

1 września 2004 został członkiem zarządu i dyrektorem programowym telewizji Polsat i szefem jedynego programu informacyjnego stacji, Wydarzeń. Choć podczas głównego wydania Wydarzeń Lis nie był – jak w Faktach – już prowadzącym, to w formule programu zarezerwowano mu czas jako codziennego komentatora Wydarzeń. 19 września 2007 został odsunięty od kierowania programem przez prezesa Polsatu Zygmunta Solorza-Żaka. Dzień później Lis odszedł ze stacji. Według wielu spekulacji odejście dziennikarza poprzedziły naciski polityczne wywierane przez nowo powołany rząd Prawa i Sprawiedliwości. Konflikt z rządem miał być nie na rękę właścicielowi Polsatu szykującemu się do przejęcia w części państwowego telekomu Plus oraz inwestycji biznesmena w sektorze energetycznym. Sam dziennikarz odniósł się do sytuacji w wywiadzie radiowym dla Janiny Paradowskiej w Tok FM z 21 września 2007, potwierdzając, że w związku z jego pracą w Polsacie stacja podlegała zakulisowym „brutalnym atakom”. Odsunięcie Lisa głośno krytykowało m.in. Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej, według którego było ono wymuszone na władzach Polsatu przez „rządzących”. Z kolei Rada Etyki Mediów zaapelowała do zarządu TV Polsat, Tomasza Lisa oraz kompetentnych władz o „jednoznaczne oświadczenia informujące opinię publiczną o przyczynach i okolicznościach zaistniałej sytuacji”. Wraz z Lisem z pracy w Polsacie zrezygnowała Hanna Smoktunowicz, jego ówczesna partnerka życiowa, późniejsza żona, również pracująca w redakcji Wydarzeń. Po odejściu Lisa z Polsatu, w czerwcu 2008 w „Dzienniku” ukazał się tekst Luizy Zalewskiej, w którym dziennikarka przywołała wiele opinii reporterów i pracowników redakcji Wydarzeń, oskarżających Tomasza Lisa i Hannę Smoktunowicz o nieetyczne praktyki, wulgarne zachowanie i regularne poniżanie odwołujące się do ich życia osobistego. Ani Tomasz Lis, ani Hanna Lis nie zdecydowali się pozwać „Dziennika” ani samej Zalewskiej za wysunięte oskarżenia.

Pytanie: Czym zajmował się w Wydarzeniach Lis?
Odpowiedź: codziennym komentowaniem Wydarzeń

Pytanie: Kim był Solorz-Żak?
Odpowiedź: prezesem Polsatu

Pytanie: Kto prowadził wywiad z Lisem?
Odpowiedź: Janina Paradowska

Pytanie: Jak ma na imię żona Lisa?
Odpowiedź: Hanna
Tomasz Lis

Od 25 lutego 2008 do 25 stycznia 2016 prowadził w TVP2 cotygodniowy program Tomasz Lis na żywo, powracając tym samym do telewizji publicznej po 11 latach pracy w telewizjach komercyjnych. Produkcją odcinków tego programu zajęła się jego firma Tomasz Lis Deadline Productions. W ocenie Rady Etyki Mediów, w odcinku wyemitowanym 7 grudnia 2009 dopuścił się manipulacji i złamania zasad bezstronnego, obiektywnego dziennikarstwa, wykorzystując antenę TVP do prywatnych spraw i zapraszając do studia, w charakterze niezależnego eksperta, adwokata reprezentującego go przed sądem w sprawie pozostającej w toku.

Pytanie: Ile lat Tomasz Lis występował w niepublicznej telewizji?
Odpowiedź: 11

Pytanie: Jaki zarzut postawiła Tomaszowi Lisowi Rada Etyki Mediów?
Odpowiedź: Wykorzystywania anteny TVP do prywatnych spraw

Pytanie: Kto był producentem programu Tomasza Lisa w TVP?
Odpowiedź: Tomasz Lis Deadline Productions

Pytanie: Z jaką częstotliwością ukazywał się program Tomasz Lis na żywo?
Odpowiedź: Co tydzień
65. Turniej Czterech Skoczni

Podobnie jak w przypadku wszystkich edycji od sezonu 1996/1997 Turniej Czterech Skoczni rozegrano według systemu KO. Na podstawie miejsc uzyskanych w kwalifikacjach zawodnicy byli dobierani w pary – zwycięzca kwalifikacji startował ze skoczkiem, który zajął w nich 50. miejsce, drugi zawodnik kwalifikacji z 49. zawodnikiem itd., aż do pary, w której znaleźli się zawodnicy z miejsc 26. i 25. Podczas konkursu awans do serii finałowej uzyskiwało bezpośrednio 25 zwycięzców par. Spośród przegranych wyłaniano pięciu tzw. lucky losers z najwyższymi w tej grupie notami. Podczas serii finałowej obowiązywały takie same zasady jak podczas indywidualnych zawodów Pucharu Świata.

Pytanie: Zgodnie z jakim systemem odbywa się Turniej Czterech Skoczni?
Odpowiedź: KO

Pytanie: W jaki sposób pozycje zawodników w kwalifikacji rzutują na ich parowanie w konkursie?
Odpowiedź: Na podstawie miejsc uzyskanych w kwalifikacjach zawodnicy byli dobierani w pary

Pytanie: Kim są lucky losers?
Odpowiedź: przegranymi z najwyższymi notami w grupie

Pytanie: Jakie reguły panowały w serii finałowej Turnieju Czterech Skoczni?
Odpowiedź: takie same zasady jak podczas indywidualnych zawodów Pucharu Świata
65. Turniej Czterech Skoczni

Najwięcej punktów Pucharu Świata – 310 – zdobył w trakcie Turnieju Czterech Skoczni 2016/2017 jego triumfator, Kamil Stoch, który awansował dzięki temu z czwartego na trzecie miejsce (633 punkty). Liderem pozostał Domen Prevc (646 punktów), na drugiej pozycji plasował się niezmiennie Daniel-André Tande (9 punktów straty); zajmujący przed turniejem trzecią lokatę Stefan Kraft zamienił się miejscem ze Stochem (tracił 136 punktów do Prevca). Liczba zawodników klasyfikowanych zwiększyła się z 47 do 56.

Pytanie: Kto wygrał 65. Turniej Czterech Skoczni?
Odpowiedź: Kamil Stoch

Pytanie: Jaki zysk punktowy po 65. Turnieju Czterech Skoczni zanotował Stoch?
Odpowiedź: 310

Pytanie: Czy po 65. Turnieju Czterech Skoczni Stoch awansował na pozycję lidera Pucharu Świata?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak po 65. Turnieju Czterech Skoczni przedstawiała się sytuacja w czołówce klasyfikacji Pucharu Świata?
Odpowiedź: Liderem pozostał Domen Prevc (646 punktów), na drugiej pozycji plasował się niezmiennie Daniel-André Tande (9 punktów straty); zajmujący przed turniejem trzecią lokatę Stefan Kraft zamienił się miejscem ze Stochem (tracił 136 punktów do Prevca)