mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Słowacja

Słowacja wzięła udział w ataku na Polskę w 1939 roku jako sojusznik III Rzeszy. 1 września 1939 roku premier ksiądz Josef Tiso wydał swoim oddziałom rozkaz zaatakowania Polski bez uprzedniego wypowiedzenia jej wojny, co motywował rzekomym zagrożeniem Słowacji przez armię polską. Armia słowacka pod dowództwem Ferdinanda Čatloša zaatakowała Polskę o godzinie 5.00 siłą trzech dywizji w kierunkach: podhalańskim, nowosądeckim i bieszczadzkim. Po upadku Polski w nagrodę Słowacja uzyskała kilkanaście wsi na Spiszu i na Orawie. Wojsko słowackie brało udział również w wojnie niemiecko-sowieckiej 1941-45. 29 sierpnia 1944 wybuchło słowackie powstanie narodowe, które trwało kilka miesięcy. Po jego stłumieniu przez wojska niemieckie z końcem października dowództwo powstania przeniosło się w Niżne Tatry, gdzie na początku listopada 1944 r., w zamknięciu Doliny Łomnistej, utworzono siedzibę Sztabu Głównego wojsk powstańczych. Również większość jednostek powstańczych wycofała się w góry, a dalsze walki partyzanckie trwały do końca wojny.

Pytanie: W którym roku Słowacja zaatakowała Polskę?
Odpowiedź: 1939

Pytanie: Sojusznikiem jakiego kraju podczas I wojny światowej była Słowacja?
Odpowiedź: III Rzeszy

Pytanie: Kto dowodził armią słowacką? 
Odpowiedź: Ferdinand Čatloš

Pytanie: Z ilu stron Polska została zaatakowana przez Słowację?
Odpowiedź: trzech
Sejm walny I Rzeczypospolitej

Od 1573 sejm zwyczajny zwoływany był przez monarchę raz na dwa lata. Wymóg ten sformułowano w punkcie 9 Artykułów Henrykowskich. Po Unii Lubelskiej, od 1570 r. sesje odbywały się w Warszawie i (jak postanowiono na sejmie pacyfikacyjnym warszawskim w 1673) co trzecia w Grodnie (tzw. sejm grodzieński), sporadycznie miejscem obrad był też Toruń (1576 i 1626), Brześć Litewski (1653) czy Lublin (1703). Alternata grodzieńska pomijała jednak sejmy nadzwyczajne, a poza tym konwokacyjne i elekcyjne (w Warszawie) oraz koronacyjne (w Krakowie).

Pytanie: Gdzie określona została częstość zwoływania sejmu zwyczajnego?
Odpowiedź: w punkcie 9 Artykułów Henrykowskich

Pytanie: Gdzie miały miejsce obrady sejmu od 1570 roku?
Odpowiedź: w Warszawie, Grodnie, Toruniu, Brześciu Litewskim czy Lublinie

Pytanie: Co która sesja sejmowa miała mieć miejsce w Grodnie?
Odpowiedź: co trzecia

Pytanie: Gdzie zapadła decyzja, że sejm będzie regularnie obradował również w Grodnie?
Odpowiedź: na sejmie pacyfikacyjnym warszawskim w 1673
Maciej Zięba (dominikanin)

Według raportu komisji, mimo że o. Maciej Zięba od 1998 r. był informowany o występowaniu we wspólnocie prowadzonej przez Pawła M. „mentalności sekciarskiej”, aktach przemocy fizycznej podczas modlitw oraz o stosowaniu przez Pawła M. duchowej i psychicznej presji to do roku 2000 nie powstrzymał jego działalności. Dopiero w 2000 r. po otrzymaniu pisemnych świadectw członków wspólnoty skrzywdzonych przez Pawła M. prowincjał odwołał zakonnika z funkcji duszpasterza akademickiego we Wrocławiu. Ponadto pomimo tego, że w 2000 r. Maciej Zięba dowiedział się o wykorzystaniu seksualnym przez Pawła M. czterech kobiet i dostał na piśmie informacje o wielokrotnym zgwałceniu jednej z nich przez Pawła M., nie zawiadomił prokuratury o popełnieniu przestępstwa ani nie wszczął postępowania kanonicznego w tej sprawie. Prowincjał nakazał jedynie oskarżonemu kilkutygodniowy pobyt w klasztorze kamedułów w Krakowie, roczną pracę w hospicjum w Lublinie i zakazał sprawowania sakramentów.

Pytanie: Kto dopuszczał się przemocy fizycznej podczas modlitw?
Odpowiedź: Paweł M

Pytanie: W którym roku zainteresowano się sprawą Pawła M.?
Odpowiedź: 2000

Pytanie: Jaką funkcję sprawował do roku 2000 Paweł M.?
Odpowiedź: duszpasterza akademickiego we Wrocławiu

Pytanie: Kto nie zawiadomił prokuratury o popełnieniu przestępstwa przez Pawła M.?
Odpowiedź: Maciej Zięba
Maciej Zięba (dominikanin)

Od 1973 związany z opozycją demokratyczną. W latach 70. działacz, członek zarządu, a od 1978 wiceprezes Klubu Inteligencji Katolickiej we Wrocławiu. Od sierpnia 1980 ekspert regionu Dolny Śląsk NSZZ „Solidarność”. Przewodniczący Komitetu Zakładowego IMGW we Wrocławiu, doradca Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego (następnie Założycielskiego) NSZZ Solidarność we Wrocławiu. Współtwórca i pierwszy redaktor naczelny biuletynu „Solidarność Dolnośląska”, dziennikarz „Tygodnika Solidarność”. W latach 1981–1988 współpracownik podziemnej Solidarności.

Pytanie: Jakie funkcje pełnił w strukturach Klubu Inteligencji Katolickiej?
Odpowiedź: działacza, członka zarządu, a od 1978 wiceprezesa

Pytanie: Zastępcą prezesa jakiego stowarzyszenia został w 1978 roku?
Odpowiedź: Klubu Inteligencji Katolickiej we Wrocławiu

Pytanie: Z jaką podziemną organizacją współpracował w latach osiemdziesiątych?
Odpowiedź: Solidarnością

Pytanie: Jakie stanowiska obejmował w ramach działalności pisma „Solidarność Dolnośląska”?
Odpowiedź: współtwórcy i pierwszego redaktora naczelnego
Zachari Sotirow

W grudniu 1989 zadebiutował w Pucharze Świata. W pierwszym swoim występie w zawodach tej rangi zajął 51. miejsce na obiekcie w Sapporo, wyprzedzając dziewięciu zawodników. Na początku 1990 roku wziął udział w Turnieju Czterech Skoczni. Wystartował w dwóch konkursach – w Garmisch-Partenkirchen, gdzie zajął 52, a w Innsbrucku 43. miejsce. W klasyfikacji generalnej turnieju był 73. Tydzień po zakończeniu Turnieju Czterech Skoczni rozegrano Turniej Czeski. Sotirow wziął udział w konkursach w Harrachovie i Libercu. W Libercu zajął dziesiąte miejsce i tym samym zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata. Został jednocześnie drugim, po Władimirze Brejczewie, bułgarskim zawodnikiem, który zdobył punkty do klasyfikacji Pucharu Świata. Występ Sotirowa był trzecim w historii przypadkiem, że Bułgar zakończył rywalizację w czołowej dziesiątce konkursu PŚ. Sotirow wystartował we wszystkich konkursach PŚ do końca sezonu, jednak ani razu nie powtórzył wyniku z Liberca. Najbliżej zdobycia punktów był podczas dwóch konkursów w Lahti, w których zajął dwukrotnie 33. miejsce. W końcowej klasyfikacji PŚ sezonu 1989/1990 zajął 48. miejsce z dorobkiem sześciu punktów.

Pytanie: W którym roku po raz pierwszy wziął udział w zawodach Pucharu Świata?
Odpowiedź: 1989

Pytanie: Który reprezentant Bułgarii jako pierwszy zdobył punkty w zawodach Pucharu Świata?
Odpowiedź: Władimir Brejczew

Pytanie: Gdzie zdobył jedyne punkty Pucharu Świata w tamtym sezonie?
Odpowiedź: Libercu

Pytanie: Ile punktów do klasyfikacji Pucharu Świata otrzymał za dziesiąte miejsce w Libercu?
Odpowiedź: sześć

Pytanie: W jakich miejscowościach jest między innymi rozgrywany Turniej Czterech Skoczni?
Odpowiedź: Garmisch-Partenkirchen, Innsbrucku
Opactwo Cystersów w Oliwie

W 1702 roku, w czasie trwania wielkiej wojny północnej wojska saskie zimowały w Oliwie, która ucierpiała w wyniku kontrybucji i rekwizycji. Następcą zmarłego w roku 1703 opata Hackiego został Kazimierz Dąbrowski. Za jego panowania przebudowano wieżę kościoła św. Jakuba. Działo się to w roku 1709 – w roku wielkiej zarazy, która zabrała kilkuset mieszkańców Oliwy. Była to jedna z wielu epidemii na Pomorzu, ale skutki tej właśnie szczególnie odczuł konwent oliwski. W Domu Bramnym (zwanym od tego czasu „Domem Zarazy”) zmarło kolejno dziewięciu cystersów pełniących duszpasterską posługę. W roku następnym w Oliwie odbyły się obrady generalnego sejmiku pruskiego, na który przybył też król August II. Król gościł w Oliwie jeszcze w 1716 roku. W roku 1722 roku zmarł opat Kazimierz Dąbrowski. Jego następcą został Franciszek Mikołaj Zaleski. W tym samym roku powstało w Oliwie bractwo kurkowe, do obowiązków którego należała asysta przy procesjach Bożego Ciała.

Pytanie: Ile mieszkańców Oliwy zmarło wskutek szczególnie dotkliwej epidemii?
Odpowiedź: kilkuset

Pytanie: Podczas jakiej wojny stacjonowały tam wojska saskie?
Odpowiedź: wielkiej wojny północnej

Pytanie: Co takiego wydarzyło się w Domu Bramnym, że zaczął być nazywany "Domem Zarazy"?
Odpowiedź: zmarło tam kolejno dziewięciu cystersów pełniących duszpasterską posługę

Pytanie: Z jakiej okazji w 1710 roku w Oliwie zawitał August II?
Odpowiedź: obrad generalnego sejmiku pruskiego

Pytanie: Czy August II zawitał do Oliwy tylko raz?
Odpowiedź: nie
Opactwo Cystersów w Oliwie

W roku 1807 zmarł twórca organów, o. Michał Wulff. W tym też roku Gdańsk zdobyły wojska napoleońskie i polskie. W Oliwie urządzono francuski lazaret. Gdy utworzono pierwsze Wolne Miasto Gdańsk, obejmujące także Oliwę, klasztor przestał otrzymywać dotacje od państwa pruskiego i został zmuszony do wyprzedaży srebrnych przedmiotów stanowiących wyposażenie kościoła i klasztoru. W roku 1813 doszło do rosyjskiego oblężenia Gdańska. Po upadku Gdańska, Oliwa została przyłączona definitywnie do państwa pruskiego. W 1820 roku władze wydały zakaz przyjmowania nowicjuszy, a w 1829 – nakaz likwidacji klasztoru. Nastąpiła ona 1 października 1831. Dobra klasztorne i opackie zostały rozdzielone pomiędzy miasto Gdańsk i króla pruskiego. Ostatni opat, Józef Hohenzollern-Hechingen, zmarł w roku 1836. W miejsce opactwa utworzone zostały parafie: katolicka z siedzibą w kościele poklasztornym i ewangelicka w kościele św. Jakuba.

Pytanie: Kiedy zmarł Wulff?
Odpowiedź: 1807

Pytanie: Dlaczego Prusy przestały finansować istnienie klasztoru w Oliwie?
Odpowiedź: utworzono pierwsze Wolne Miasto Gdańsk

Pytanie: Jak klasztor radził sobie z brakiem pruskich funduszy?
Odpowiedź: wyprzedawał srebrne przedmioty

Pytanie: Jakie dwie parafie utworzono w miejscu opactwa po jego zamknięciu?
Odpowiedź: katolicka z siedzibą w kościele poklasztornym i ewangelicka w kościele św. Jakuba
Witold Sobociński

W latach 1956–1960 pracował jako reżyser światła w Ośrodku Telewizji Polskiej w Łodzi, następnie jako operator filmowy w latach 1960–1966 w Wytwórni Filmowej „Czołówka” i od 1966 w Przedsiębiorstwie Realizacji Filmów „Zespoły Filmowe”. Od 1963 pracował przy produkcji filmów fabularnych, początkowo jako kamerzysta (m.in. Szyfry, Faraon) i asystent operatora (przy filmie telewizyjnym Ojciec), a od 1967 jako główny operator. Współpracował m.in. z Andrzejem Wajdą (Smuga cienia, Ziemia obiecana) i Romanem Polańskim (Frantic, Piraci). Od 1980 był profesorem w PWSFTviT w Łodzi.

Pytanie: Na jakiej posadzie znalazł się operator w 1956 roku?
Odpowiedź: reżysera światła

Pytanie: Kiedy operator współpracował z "Czołówką"?
Odpowiedź: w latach 1960–1966

Pytanie: Do jakiej spółki dołączył operator w 1966 roku?
Odpowiedź: do Przedsiębiorstwa Realizacji Filmów "Zespoły Filmowe"

Pytanie: W którym roku rozpoczął pracę na stanowisku głównego operatora?
Odpowiedź: w 1967

Pytanie: Przy których realizacjach filmowych operator współpracował z Polańskim?
Odpowiedź: Frantic, Piraci
Neologizm

W literaturze polskiej neologizmy zaczęto częściej stosować w polskim modernizmie, wcześniej tworzyli je Juliusz Słowacki i Cyprian Kamil Norwid. Dopiero w Młodej Polsce neologizacja poezji najpierw objęła futurystów – Bruno Jasieński, Stanisław Młodożeniec (m.in. XX wiek, W drodze) – a następnie pisarzy epoki postmodernizmu – Juliana Tuwima i Bolesława Leśmiana. Tuwim (Bal w operze, Słopiewnie) i Leśmian (Dusiołek, Śnigrobek), a także Aleksander Wat marzyli o stworzeniu języka pozarozumowego, który swoją neologistyczną znaczeniowością nie budził racjonalnych skojarzeń, lecz przeciwnie - irracjonalne odczucia. Na epoce języka pozarozumowego wzorowali się później Miron Białoszewski i Stanisław Lem.

Pytanie: Jaki język chcieli wykreować postmoderniści?
Odpowiedź: pozarozumowy, który swoją neologistyczną znaczeniowością nie budził racjonalnych skojarzeń, lecz przeciwnie - irracjonalne odczucia

Pytanie: Czy do idei języka Tuwima i Leśmiana odwoływał się później Lem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy w utworach futurystów pojawiały się neologizmy?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Jasieński zalicza się do poetów futuryzmu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakiej epoce tworzył Leśmian?
Odpowiedź: postmodernizmie
Kryzys kubański

Trzy z czterech Foxtrotów zostały zmuszone do wynurzenia się w obecności sił amerykańskich na północny wschód od linii blokady. W rzeczywistości ich dowódcy zignorowali sygnały wzywające do wynurzenia, jednak nacisk amerykańskich niszczycieli trwał tak długo, że radzieckie okręty musiały się wynurzyć celem wymiany powietrza w jednostkach, naładowania akumulatorów oraz usunięcia problemów mechanicznych. Pierwszy został wykryty B-59, który 25 października 1962 został namierzony na powierzchni przez startujący z lądu samolot patrolowy 350 mil na południowy zachód od Bermudów. Okręt zanurzył się, 27 października został jednak ponownie wykryty w zanurzeniu za pomocą boi sonarowych przez samoloty z grupy ZOP lotniskowca „Randolph” (CV-15), po czym był śledzony przez helikoptery HS-5 tego zespołu za pomocą boi oraz detektorów anomalii magnetycznych (Magnetic Anomaly Detector – MAD). Śledzący rozpoczęli wrzucanie do wody niewielkich ładunków wybuchowych, mających sygnalizować dźwiękiem nakaz wynurzenia się i identyfikacji. Okręt jednak nie wynurzył się. Po przybyciu na miejsce trzech niszczycieli, amerykańskie okręty również uchwyciły kontakt i ponowiły sygnalizacje za pomocą ładunków wybuchowych. Dowódca radzieckiego okrętu kpt. Sawickij, otrzymał wcześniej od swojego dowództwa zestaw amerykańskich procedur wynurzania, rozumiał więc amerykańskie sygnały, jednakże po wielokrotnych wybuchach ładunków zrzucanych wcześniej do wody przez śmigłowce, a następnie przez niszczyciele, spodziewał się podjęcia wkrótce przez nie rzeczywistych działań bojowych. Wydał wobec tego rozkaz przygotowania do użycia torpedy z głowicą nuklearną, został jednak powstrzymany. Według ujawnionych później raportów radzieckiego wywiadu, dowódca jednostki powiedzieć miał wówczas:

Pytanie: Z jakich przyczyn technicznych Foxtroty musiały mimo wszystko się wynurzyć?
Odpowiedź: celem wymiany powietrza w jednostkach, naładowania akumulatorów oraz usunięcia problemów mechanicznych

Pytanie: Jakie działanie Amerykanów miało nakazać okrętom wynurzenie się na powierzchnię?
Odpowiedź: wrzucanie do wody niewielkich ładunków wybuchowych

Pytanie: Kto dowodził jednym z radzieckich okrętów podwodnych?
Odpowiedź: kpt. Sawickij

Pytanie: Co skłoniło dowódcę jednego z okrętów do podjęcia decyzji o użyciu torpedy nuklearnej?
Odpowiedź: po wielokrotnych wybuchach ładunków zrzucanych wcześniej do wody przez śmigłowce, a następnie przez niszczyciele, spodziewał się podjęcia wkrótce przez nie rzeczywistych działań bojowych

Pytanie: Czy decyzja dowódcy jednego z okrętów o użyciu torpedy nuklearnej spotkała się natychmiastowym poparciem wszystkich osób?
Odpowiedź: nie
HRT F110

Dwa tygodnie później, 18 kwietnia, rozegrano czwartą rundę sezonu – Grand Prix Chin. Pierwszą sesję treningową wygrał Jenson Button, wykręcając 1:36,677. Kierowcy HRT – Bruno Senna (1:43,875) i Karun Chandhok (1:43,949) – zajęli 22. i 23. miejsca, wyprzedzając Fernando Alonso. W drugim treningu najlepszy był Lewis Hamilton, który uzyskał czas 1:35,217. Chandhok z czasem 1:41,008 zajął 21. miejsce, wyprzedzając Lucasa di Grassiego, natomiast Senna był 23. z czasem 1:41,345, pokonując tylko Sébastiena Buemiego, który nie wyjechał na tor. Przed trzecim treningiem ogłoszono, że Sakon Yamamoto został nowym kierowcą testowym i rezerwowym ekipy. Trzeci trening wygrał Mark Webber, uzyskując czas 1:35,323. Brazylijczyk oraz Hindus znaleźli się na dwóch ostatnich miejscach – wynik Senny wyniósł 1:40,316, natomiast Chandhoka – 1:41,141. Pole position zdobył po raz drugi z rzędu Sebastian Vettel, uzyskując w Q3 czas 1:34,558. Kierowcy HRT zakończyli sesję kwalifikacyjną podobnie jak w trzecim treningu na ostatnich miejscach – Senna z czasem 1:40,469 zajął 23. miejsce, Chandhok miał 1:40,578 i zajął ostatnie, 24. miejsce, otrzymując dodatkowo obniżenie pozycji startowej o pięć – była to kara za zdjęcie plomby ze skrzyni biegów. Rundę na torze w Szanghaju w deszczowych warunkach zdominował dublet McLarena – zwyciężył Jenson Button przed Lewisem Hamiltonem, trzeci był Nico Rosberg. Podobnie, jak w Malezji, kierowcy hiszpańskiej stajni ukończyli wyścig – Senna był szesnasty, Chandhok – siedemnasty, tracąc odpowiednio dwa i cztery okrążenia do Buttona. Po wyścigu, ze względu na erupcję wulkanu Eyjafjallajökull, część pracowników HRT i Force India pozostała jeszcze kilka dni w Szanghaju.

Pytanie: Dlaczego niektórzy pracownicy HRT zostali w Szanghaju po zakończeniu wyścigu?
Odpowiedź: ze względu na erupcję wulkanu Eyjafjallajökull

Pytanie: Dlaczego pozycja startowa Chandhoka została obniżona?
Odpowiedź: za zdjęcie plomby ze skrzyni biegów

Pytanie: Ile okrążeń do zwycięzcy wyścigu stracił Senna?
Odpowiedź: dwa

Pytanie: Jaki czas osiągnął zwycięzca pierwszego treningu?
Odpowiedź: 1:36,677
Jedenasty Doktor

W odcinku świątecznym Doktor, wdowa i stara szafa Doktor podróżuje sam, dopiero w kolejnym odcinku, Planeta obłąkanych Daleków, Amy i Rory ponownie przeżywają wspólne przygody z Doktorem, gdyż zostają uprowadzeni wspólnie przez Daleków, którzy oczekują od Doktora pomocy. Bohaterowie poznają wtedy Oswin Oswald, młodą kobietę, która nieświadomie żyje jako Dalek. W kolejnym odcinku, Dinozaury w statku kosmicznym, poznaje ojca Rory'ego, Briana Williamsa. Postać Briana powraca także w odcinku w Potęga trójki, gdy Doktor wraz z Amy i Rorym współpracuje z córką Brygadiera Lethbridge-Stewarta, a zarazem szefową UNIT-u – Kate Steward i próbuje rozgryźć zagadkę sześcianów, które spadły na Ziemię. W odcinku Anioły na Manhattanie Doktor wraz z River jest świadkiem śmierci Amy i Rory'ego. Po tym wydarzeniu Doktor przebywa z Madame Vastrą, Jenny i Straxem w wiktoriańskim Londynie izolując się od świata i opłakując swych przyjaciół do czasu, gdy poznaje Clarę Oswin Oswald, wiktoriańską barmankę. Mimo że w wyniku wypadku ona umiera, Doktor przypomina sobie Oswin Oswald i postanawia odkryć zagadkę ich istnienia. W odcinku Dzwony Świętego Jana Doktor odnajduje Clarę Oswald i zaczyna wraz z nią podróżować. Wraz z nią odwiedza m.in. Akhaten, sowiecką łódź podwodną czy Yorkshire w 1893 roku. W odcinku Imię Doktora Doktor wraz z Clarą, Vastrą, Jenny i Straxem trafiają na planetę Trenzalore, miejsca śmierci oraz grobu Doktora. Wtedy Wielka Inteligencja wchodzi do linii czasu Doktora i zamienia wszystkie zwycięstwa Doktora w porażki. By ratować sytuację, Clara również wchodzi do jego linii czasu i zyskuje przewagę nad Wielką Inteligencją.

Pytanie: Kto uprowadza Amy i Rory?
Odpowiedź: Dalekowie

Pytanie: Czy Oswin Oswald jest Dalekiem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy ojciec Rory'ego pojawia się w odcinku "Potęga trójki"?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak nazywa się córka Brygadiera Lethbridge-Stewarta?
Odpowiedź: Kate Steward

Pytanie: Jaką zagadkę rozwiązuje Kate Steward?
Odpowiedź: sześcianów, które spadły na Ziemię
Jedenasty Doktor

W odcinku Niemożliwy astronauta Amy, Rory i River dostają tajemnicze zaproszenia w niebieskich kopertach z długością i szerokością geograficzną. Gdy docierają na miejsce, okazuje się, że Doktor z przyszłości wezwał ich na świadka swej śmierci. W odcinku Prawie ludzie okazuje się, że Amy jest w ciąży, a w odcinku Dobry człowiek idzie na wojnę Doktor organizuje misję ratunkową dla porwanej przez odłam Zakonu Ciszy Amy z planetoidy Demons Run, gdzie urodziła córkę. W tym samym odcinku Doktor poznaje również prawdziwą tożsamość River Song. W odcinku Zabijmy Hitlera Doktor poznaje Mels, wcześniejsze wcielenie River, a w odcinku Kompleks Boga Doktor zostawia Amy i Rory'ego, będąc świadomym zbliżającej się śmierci. Rozpoczyna on tym samym swoją podróż pożegnalną, odwiedzając m.in. swojego dawnego przyjaciela, Craiga Owensa. W odcinku Ślub River Song River tworzy alternatywną rzeczywistość, w której Doktor m.in. bierze ślub z nią. Na skutek różnych wydarzeń udaje się ostatecznie uchronić Doktora od śmierci, która została pokazana w odcinku Niemożliwy astronauta.

Pytanie: Jak przebiega akcja odcinka zatytułowanego Niemożliwy astronauta?
Odpowiedź: Amy, Rory i River dostają tajemnicze zaproszenia w niebieskich kopertach z długością i szerokością geograficzną. Gdy docierają na miejsce, okazuje się, że Doktor z przyszłości wezwał ich na świadka swej śmierci

Pytanie: Co dzieje się z Amy w epizodzie zatytułowanym Prawie ludzie?
Odpowiedź: okazuje się, że Amy jest w ciąży

Pytanie: Jaka organizacja uprowadziła Amy w jednym z odcinków?
Odpowiedź: odłam Zakonu Ciszy

Pytanie: W jakim miejscu Amy urodziła swoje dziecko?
Odpowiedź: planetoidzie Demons Run
Wizyta Billy’ego Grahama w Polsce

Przed przyjazdem Billy’ego Grahama do Polski w polskiej prasie prawie w ogóle nie pisano na temat planowanej wizyty. „Słowo Prawdy” od kwietnia 1978 roku regularnie i na bieżąco informowało o nadchodzącym przyjeździe. Również „Chrześcijanin” obszernie informował o programie wizyty. Oba pisma publikowały też biografię Grahama oraz jego kazania. Wzmianki zamieszczane były także w „Mariawicie”. Adwentystyczne pismo „Znaki Czasu” (9-1978) zamieściło wywiad z ewangelistą, a okładkę pisma zilustrowano jego fotografią. Większość pism religijnych albo nie dostrzegała wydarzenia, albo ograniczała się do zdawkowych informacji. „Tygodnik Powszechny” (41-1978) podał ogłoszenia o nabożeństwie w Krakowie. Ateistyczny tygodnik społeczno-kulturalny „Argumenty” (41-1978) zamieścił artykuł Anny Pożaryckiej „Kim jest Billy Graham”. Artykuł poprzedzony został słowem wstępnym Andrzeja Tokarczyka. Pożarycka spojrzała na Grahama ze strony socjologicznej, porównała go z aktorem, nazwała reżyserem widowiska, zarzuciła stosowanie techniki wieców. Po wizycie pismo zmieniło zdanie i określiło Grahama mianem jednego z „najwybitniejszych dziś kaznodziejów i ewangelistów protestanckich”.

Pytanie: O co posądziła go Anna Pożarynka w artykule napisanym dla tygodnika „Argumenty”?
Odpowiedź: stosowanie techniki wieców

Pytanie: Jak nazwał go tygodnik „Argumenty” po jego wystąpieniu w Polsce?
Odpowiedź: jednym z „najwybitniejszych dziś kaznodziejów i ewangelistów protestanckich”

Pytanie: Jak nazywał się miesięcznik, w którym opublikowano wywiad z Grahamem?
Odpowiedź: „Znaki Czasu”

Pytanie: Jakie artykuły związane z ewangelistą, poza aktualizacjami związanymi z jego przyjazdem, opublikowały pisma „Chrześcijanin” oraz „Słowo Prawdy”?
Odpowiedź: biografię Grahama oraz jego kazania
Zadrzechnia fioletowa

W Polsce w latach 1868–1935 gatunek ten został wykazany z ośmiu stanowisk, a w późniejszej części XX wieku już nienotowany. W związku z tym na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce z 2002 roku został umieszczony jako wymarły, a w Polskiej czerwonej księdze zwierząt jako prawdopodobnie wymarły. Jako prawdopodobne przyczyny jego zaniku w kraju wymieniono niedostatek próchniejących starych drzew i kurczenie się terenów stepowych. W 2005 roku gatunek ten ponownie został znaleziony w Polsce. W sumie w latach 2005–2016 odnaleziono go na 6 stanowiskach: w Poleskim Parku Narodowym, Bieszczadach Zachodnich, Wrocławiu, Oławie, Miechowie i Włoszczowie. W latach 2004–2014 objęty był w Polsce ścisłą ochroną gatunkową, a od 2014 objęty jest częściową ochroną gatunkową. Dla skutecznej ochrony gatunek ten wymaga zachowania starodrzewów, zwłaszcza drzew suchych.

Pytanie: Jaki status otrzymała Zadrzechnia fioletowa na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych? 
Odpowiedź: wymarły

Pytanie: W jakiej księdze Zadrzechnia fioletowa otrzymała status prawdopodobnie wymarłej? 
Odpowiedź: Polskiej czerwonej księdze zwierząt

Pytanie: Jaka była przyczyna wyginięcia Zadrzechni fioletowej?
Odpowiedź: niedostatek próchniejących starych drzew i kurczenie się terenów stepowych

Pytanie: W którym roku, mimo uznania rośliny za wymarłą, została odnaleziona? 
Odpowiedź: 2005