mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Państwa nieuznawane

Podobny nieco charakter do państw nieuznawanych mają terytoria o nieustalonym statusie. Są to terytoria, które domagają się uznania niepodległości i których aspiracje są poważnie brane pod uwagę na arenie międzynarodowej. Zawiłości świata polityki międzynarodowej powodują jednak, że dotychczas kraje te faktycznie pozostają pod władzą państw sąsiednich, a ich ostateczny status, to znaczy nadanie niepodległości lub pozostanie w jakiejś formie związku z państwem administrującym, ma zostać rozstrzygnięty w bliżej nieokreślonej przyszłości. Obecnie na świecie istnieją dwa takie terytoria: Sahara Zachodnia i Palestyna – mimo swojego nieuregulowanego statusu są one przez część państw uznawane za kraje niepodległe.

Pytanie: Czego oczekują terytoria o nieustalonym statusie?
Odpowiedź: uznania niepodległości

Pytanie: Jakie organy zarządzają na terytoriach o nieustalonym statusie? 
Odpowiedź: państwa sąsiednie

Pytanie: Czy Palestyna należy do terytoriów o nieustalonym statusie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile obecnie jest obszarów o nieustalonym statusie?
Odpowiedź: dwa
Państwa nieuznawane

W myśl dominującej w prawie międzynarodowym zasady uznanie państwa na arenie międzynarodowej nie jest warunkiem koniecznym do jego powstania. W praktyce jednak jest inaczej: państw nieuznawanych na arenie międzynarodowej nie uważa się za niepodległe. Jednak nie zmienia to faktu, że państwa takie funkcjonują, mają swoje terytoria, ludność i rządy sprawujące nad nimi suwerenną kontrolę. Obszarów separatystycznych, które ogłosiły niepodległość, jest na świecie wiele, lecz tylko nieliczne z nich można zaliczyć do państw de facto niepodległych. Nie będą nimi regiony, które proklamowały niepodległość, lecz w dalszym ciągu pozostają pod faktyczną władzą kraju, do którego dotychczas należały. Państwami nie są również obszary separatystyczne, na których wciąż trwają walki i sytuacja może ciągle ulegać zmianie.

Pytanie: Czy teoretycznie, uznanie państwa przez społeczność międzynarodową jest konieczne do tego, by ono powstało?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie regiony nie są zaliczane do państw niepodległych?
Odpowiedź: które proklamowały niepodległość, lecz w dalszym ciągu pozostają pod faktyczną władzą kraju, do którego dotychczas należały. Państwami nie są również obszary separatystyczne, na których wciąż trwają walki i sytuacja może ciągle ulegać zmianie

Pytanie: Czy państwa mogą funkcjonować mimo braku uznania ich przez społeczność międzynarodową?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy regionów separatystycznych, które są uznawane za państwa niepodległe przez społeczność międzynarodową jest bardzo dużo?
Odpowiedź: nie
SM UC-8

SM UC-8 zamówiony został 23 listopada 1914 roku jako ósmy z serii 15 okrętów typu UC I(numer projektu 35a, nadany przez Inspektorat Okrętów Podwodnych), w ramach wojennego programu rozbudowy floty. Pierwsze 10 jednostek typu, w tym UC-8, zostało zbudowanych w stoczni Vulcan w Hamburgu. Stocznia, nie mając wcześniej doświadczenia w budowie okrętów podwodnych, oszacowała czas budowy okrętu na 5-6 miesięcy, i aby dotrzymać tego terminu musiała wstrzymać budowę torpedowców. UC-8 otrzymał numer stoczniowy 52 (Werk 52). Okręt został zwodowany 6 lipca 1915 roku, zaś do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej przyjęty dzień wcześniej, 5 lipca 1915 roku.

Pytanie: Co stoi za numerem planu budowy okrętów UC I?
Odpowiedź: Inspektorat Okrętów Podwodnych

Pytanie: Dlaczego polecono konstrukcję SM UC-8?
Odpowiedź: w ramach wojennego programu rozbudowy floty

Pytanie: Ile czasu przewidziała stocznia na realizację konstrukcji?
Odpowiedź: 5-6 miesięcy

Pytanie: Kiedy SM UC-8 po raz pierwszy wypłynął na wody?
Odpowiedź: 6 lipca 1915
SM UC-8

Pierwszym dowódcą UC-8 został 5 lipca 1915 roku mianowany por. mar. Georg Haag. 18 października nowym dowódcą okrętu został por. mar. Walter Gottfried Schmidt. Podczas rejsu z Kilonii do Flandrii (okręt wysłano w celu wzmocnienia stacjonującej tam flotylli), 4 listopada 1915 roku okręt wszedł na mieliznę u brzegów wyspy Terschelling na wodach terytorialnych neutralnej Holandii (na pozycji 52°23′N 5°05′E/52,383333 5,083333), skąd nie zdołał zejść o własnych siłach. UC-8 został internowany i był przetrzymywany w Nieuwediep i Alkmaar.

Pytanie: Kto został pierwszym dowódcą UC-8?
Odpowiedź: por. mar. Georg Haag

Pytanie: Po co UC-8 został wysłany do Flandrii?
Odpowiedź: by wzmocnić stacjonującą tam flotylli

Pytanie: Na czyim obszarze terytorialnym znajdowała się wyspa Terschelling?
Odpowiedź: Holandii

Pytanie: Gdzie przetrzymywano UC-8, gdy był internowany?
Odpowiedź: w Nieuwediep i Alkmaar
Natalia Oreiro

W 2002 zagrała główną rolę w serialu Kachorra to ja. Wbrew spekulacjom o braku sukcesu, serial został nominowany w 2002 do nagrody Martin Fierro jako „najlepszy serial komediowy”, zaś Oreiro została nominowana za rolę Kachorry w kategorii „najlepsza aktorka komediowa”. W 2004 wcielała się w główną rolę akrobatki Carmen w erotycznej telenoweli El deseo. Serial nie odniósł sukcesu komercyjnego. Po siedmiu latach trwania wielomilionowego kontraktu na wyłączność, Oreiro rozstała się ze stacją Telefe i przeszła do konkurencyjnego Canal 13.

Pytanie: Jaki tytuł nosił program, w którym wystąpiła aktorka w 2002 roku?
Odpowiedź: Kachorra to ja

Pytanie: W jakiej kategorii zwyciężyła Oreiro w 2002 roku?
Odpowiedź: najlepsza aktorka komediowa

Pytanie: W którym roku wykreowała postać Carmen?
Odpowiedź: w 2004

Pytanie: Czy serial El deseo przyciągnął dużą liczbę odbiorców?
Odpowiedź: nie
Natalia Oreiro

Pierwszą poważną rolę Oreiro otrzymała w 1996, kiedy to zagrała Lucię, jedną z głównych bohaterek w telenoweli 90-60-90 modelos. Za tę rolę otrzymała propozycję zagrania tytułowej postaci w telenoweli Valeria u boku Diego Ramosa. Serial przysporzył jej wielu fanów, co pomogło jej w otrzymaniu kolejnych propozycji. W 1997 przyjęła propozycję zagrania przebojowej Veroniki w filmie Argentyńczyk w Nowym Jorku Juana Jose Jusida. Na potrzeby filmu nagrała dwie piosenki: „Que si, que si” i „Caminos”, co sprowokowało ją do nagrania całego materiału na debiutancki album studyjny. Dzięki roli w produkcji stała się jedną z najbardziej zauważanych artystek w latynoskim show biznesie.

Pytanie: W jaką postać wcieliła się Oreiro w 1996 roku?
Odpowiedź: Lucię

Pytanie: U boku jakiego aktora miała grać Oreiro w konsekwencji przyjęcia roli Lucii?
Odpowiedź: Diego Ramosa

Pytanie: Kto wyreżyserował film Argentyńczyk w Nowym Jorku?
Odpowiedź: Juan Jose Jusid
SS Canberra

Po wybuchu wojny falklandzkiej znajdująca się na Morzu Śródziemnym „Canberra” została zarekwirowana przez rząd brytyjski w celu użycia jej jako transportowca wojska. 5 kwietnia 1982 roku statek wszedł do Southampton, gdzie wyokrętowano pasażerów i rozpoczęto przystosowywanie do nowej roli. Zainstalowano lądowisko dla helikopterów (nad dotychczasowym basenem I klasy na pokładzie słonecznym), salę operacyjną i przygotowano pomieszczenia dla rannych. Załadowano też kontenery z wyposażeniem dla wojska. Kapitanem statku pozostał jej cywilny kapitan Dennis Scott-Masson, statek pozostał też w pokojowym białym malowaniu.

Pytanie: Jaki kraj zarekwirował "Canberre"?
Odpowiedź: Wielka Brytania

Pytanie: Po co Wielka Brytania zdecydowała się zarekwirować "Canberre"?
Odpowiedź: w celu użycia jej jako transportowca wojska

Pytanie: Na co przerobiono basen?
Odpowiedź: lądowisko dla helikopterów

Pytanie: Kto zarządzał SS Canberrą?
Odpowiedź: kapitan Dennis Scott-Masson
What the Hell Have I

Singel „What the Hell Have I” został opublikowany – jako trzeci, po wydanym 24 maja „Big Gun” AC/DC i 31 maja „Real World” Queensrÿche – 7 czerwca 1993 nakładem wytwórni Atco i Columbia, promując ścieżkę dźwiękową do filmu Bohater ostatniej akcji (1993) z Arnoldem Schwarzeneggerem w roli głównej. Singel ukazał się na nośniku CD (nr kat. CSK 5233) oraz na 12-calowym winylu (nr kat. 81026193), wydanym przez Sony. Utwór Alice in Chains został zamieszczony na soundtracku obok takich wykonawców, jak m.in. AC/DC, Aerosmith, Def Leppard i Megadeth. 11 października kompozycja weszła w skład rozszerzonej edycji singla „Down in a Hole” (nr kat. 659751 2), opublikowanej w Wielkiej Brytanii.

Pytanie: Kiedy wyszedł „What the Hell Have I”?
Odpowiedź: 7 czerwca 1993

Pytanie: Jakie wytwórnie wyprodukowały „What the Hell Have I”?
Odpowiedź: Atco i Columbia

Pytanie: W którym roku wyemitowano po raz pierwszy "Bohatera ostatniej akcji"?
Odpowiedź: 1993

Pytanie: Do jakiego filmu „What the Hell Have I” była piosenką?
Odpowiedź: Bohater ostatniej akcji
Cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny we Włodawie

Parafia we Włodawie została przyłączona do eparchii chełmsko-warszawskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 1875, wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej. W 1874, w czasie trwania prowadzonej przez administrację carską kampanii przygotowującej jej kasatę Włodawa była areną protestów ludności unickiej niechętnej przejściu na prawosławie. Jesienią tego roku grupa unitów wypędziła z plebanii przycerkiewnej proboszcza parafii, zwolennika konwersji. Następnie zbuntowani wierni zajęli budynek cerkwi i usunęli z niego te elementy wyposażenia, które pojawiły się w nim w ciągu ostatnich kilku lat, w czasie reorganizacji wnętrza budynku w stylu bizantyjsko-rosyjskim (przebudowy tego typu były prowadzone w większości cerkwi na ziemi chełmskiej). Protest tłumiło wojsko rosyjskie.

Pytanie: Z jakiego powodu parafię we Włodawie przydzielono do diecezji chełmsko-warszawskiej?
Odpowiedź: wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej

Pytanie: Kto protestował we Włodawie?
Odpowiedź: Ludność unicka

Pytanie: W jaki sposób tłumiono strajki ludności unickiej?
Odpowiedź: Protest tłumiło wojsko rosyjskie

Pytanie: Czy ksiądz wypędzony z parafii opowiadał się za konwersją?
Odpowiedź: tak
Marcin Najman

W 2013, po czteroipółletniej przerwie, powrócił do walk bokserskich, a jego przeciwnikiem został Martin Pacas. Najman wygrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie. Do momentu przerwania pojedynku posłał rywala trzykrotnie na deski. 30 listopada 2013 na gali boksu Fight Night 7 – „Obrona Częstochowy” w Częstochowie, Najman pokonał przez TKO reprezentanta Bośni i Hercegowiny Aleksa Serbicia (0-1) w trzeciej rundzie. Był to ostatni wygrany pojedynek w boksie przez Najmana gdzie na 15 zwycięstw, 3 przeciwników debiutowało walką z Najmanem, 11 zawodników w momencie starcia miało ujemny bilans pojedynków (więcej porażek niż wygranych) a jeden rywal miał więcej zwycięstw niż przegranych.

Pytanie: Jak długą przerwę od walk miał Najman?
Odpowiedź: cztery i pół roku

Pytanie: Kto walczył z Najmanem?
Odpowiedź: Martin Pacas

Pytanie: Czy Martin Pacas wygrał z Najmanem?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakiego kraju pochodził Aleks Serbici?
Odpowiedź: Bośni i Hercegowiny
Marcin Najman

21 listopada 2020 roku na FAME 8 został pokonany przez Kasjusza Życińskiego, ps. „Don Kasjo”, po tym, jak został zdyskwalifikowany po celowym sprowadzeniu przeciwnika do parteru oraz kopnięciu. Swoją emeryturę ogłosił niecały miesiąc przed walką. Po walce jego trener zaatakował fizycznie Kasjusza, wykręcając mu nogę co doprowadziło do kontuzji rywala Najmana. 23 listopada federacja FAME MMA wydała w związku z tym incydentem oświadczenie, informujące o dożywotnim zakazie walk Najmana w federacji oraz pozbawieniu go wynagrodzenia za walkę, którego część zostanie przekazana Życińskiemu, a reszta trafi do Polskiego Związku MMA. Zapowiedziano też, że skierowane zostanie do prokuratury zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez trenera Najmana – Damiana Herczyka, po zakończonej gali sędzia główny federacji – Piotr Jarosz na swoim profilu Instagramowym zainicjował akcję #OdlajkujNajmana, w której poinformował, że za swoje zachowanie znika on z pamięci jego profilu na Instagramie, jednocześnie zapowiedział, że już nigdy nie będzie sędziował walk z udziałem Najmana.

Pytanie: Jakie zachowanie doprowadziło do jego dyskwalifikacji podczas pojedynku z Kasjuszem Życińskim?
Odpowiedź: celowe sprowadzenie przeciwnika do parteru oraz kopnięcie

Pytanie: Co zrobił trener Najmana po jego dyskwalifikacji?
Odpowiedź: zaatakował fizycznie Kasjusza, wykręcając mu nogę

Pytanie: Co ma stać się z jego zapłatą za walkę z Kasjuszem, zgodnie z oświadczeniem federacji FAME MMA?
Odpowiedź: część zostanie przekazana Życińskiemu, a reszta trafi do Polskiego Związku MMA

Pytanie: Jak nazywała się akcja zapoczątkowana przez sędziego głównego FAME MMA?
Odpowiedź: #OdlajkujNajmana
Chruścielowiec rdzawy

W notatkach Hoffmanna chruścielowiec rdzawy wspomniany jest pod zniemczoną wersją holenderskiego określenia pierwotnie stosowanego dla dodo, dod-aers, zaś John Marshall używał wyrażenia „czerwona kura” na zmianę z „dodo” w 1668. Ekolog Anthony Cheke zasugerował, że nazwa „dodo” została przypisana chruścielowcom rdzawym po tym, jak te wielkie gołębie wymarły, stąd wszystkie odniesienia do „dodo” po 1662 odnoszą się do chruścielowca. Notatka z 1681 dotycząca „dodo”, wcześniej uznawana za opisująca właśnie tego ptaka, zawiera informację o twardym mięsie, co pasuje raczej do chruścielowca. Errol Fuller podał w wątpliwość pochodzącą z 1662 obserwację „dodo”, jako że płaczliwy dźwięk cierpiącego ptaka pasuje bardziej do chruściela. Milne-Edwards zasugerował, że pierwsi podróżnicy na wyspie mogli mylić młode dodo z chruścielowcami.

Pytanie: Jak nazywał tego ptaka Marshall?
Odpowiedź: „czerwona kura” na zmianę z „dodo”

Pytanie: Jakie gatunki ptaków mogły być ze sobą mylone?
Odpowiedź: młode dodo z chruścielowcami

Pytanie: Kim z zawodu był Anthony Cheke?
Odpowiedź: ekologiem
Chruścielowiec rdzawy

Poza tym, że chruścielowce rdzawe były blisko spokrewnione z chruścielowcami rodrigueskimi (Aphanapteryx leguati), niewiele wiadomo o ich pokrewieństwach. Te dwa gatunki nierzadko są klasyfikowane w osobnych rodzajach, niekiedy łączone są w jeden rodzaj Aphanapteryx. Początkowo były zsynonimowane przez Newtona i Alberta Günthera w 1879 ze względu na ich podobieństwo osteologiczne. W 1892 szkocki przyrodnik Henry Ogg Forbes opisał wodnika krzywodziobego (Diaphorapteryx hawkinsi), którego uznał za nowy gatunek z rodzaju Aphanapteryx: A. hawkinsi. Jego zdaniem przedstawiciele nowego gatunku z Wysp Chatham byli bardziej podobni do chruścielowca rdzawego, niż ten był do chruścielowca rodrigueskiego. Zasugerował, że Maskareny były niegdyś połączone z Wyspami Chatham zaginionym lądem, który nazwał „Antipodea”. Forbes przeniósł chruścielowca rdzawego do osobnego rodzaju Diaphorapteryx w 1893 po zaleceniu Newtona, jednak później przywrócił mu poprzednią nazwę. Pomysł bliskiego pokrewieństwa wodnika krzywodziobego i chruścielowca rdzawego został skrytykowany przez brytyjskiego paleontologa Andrewsa ze względu na brak innych blisko spokrewnionych gatunków występujących na obydwu wyspach, zaś niemiecki ornitolog Hans F. Gadow wyjaśnił podobieństwo między chruścielami paralelizmem ewolucyjnym.

Pytanie: Z jakimi innymi chruścielowcami te rdzawe wykazywały duże pokrewieństwo?
Odpowiedź: rodrigueskimi

Pytanie: Na jakiej podstawie Newton i Günther uznawali chruścielowce rdzawe i rodrigueskie za gatunki synonimiczne?
Odpowiedź: podobieństwa osteologicznego

Pytanie: Kto dokonał odkrycia nowego gatunku z rodzaju Aphanapteryx w 1892 roku?
Odpowiedź: Henry Ogg Forbes

Pytanie: Dlaczego Andrews nie uznał pokrewieństwa wodnika krzywodziobego i chruścielowca rdzawego?
Odpowiedź: brak innych blisko spokrewnionych gatunków występujących na obydwu wyspach
Tenis ziemny na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020

Do turnieju singlowego zakwalifikowało się 56 najlepszych zawodników na podstawie rankingów ATP i WTA z dnia 14 czerwca 2021 roku. Każdy kraj mogło reprezentować maksymalnie czterech zawodników w każdej konkurencji, co oznacza, że w zawodach nie wzięli udziału gracze znajdujący się powyżej 56. pozycji w rankingu, w przypadku gdy kraj wystawił już czterech lepszych tenisistów. Zawodnicy, którzy byli poniżej 56. miejsca w rankingu, a ich kraj wystawił mniej niż czterech tenisistów, automatycznie zostali zakwalifikowani. Ponadto gracz mógł otrzymać prawo do uczestnictwa w zawodach tylko wtedy, gdy nie pojawił się sprzeciw ze strony krajowego związku tenisowego i spełnił określone kryteria udziału w rozgrywkach międzynarodowych (Puchar Davisa lub Puchar Billie Jean King). Sześć miejsc dodatkowo zostało przyznanych w ramach kontynentalnego systemu kwalifikacyjnego, jedno miejsce zachowano dla byłego mistrza olimpijskiego lub triumfatora zawodów Wielkiego Szlema, a ostatnie wolne miejsce zarezerwowano dla przedstawiciela gospodarzy. Łącznie w zawodach wystąpiło 64 zawodników.

Pytanie: Ilu sportowców zostało przyjętych do konkursu rozgrywek indywidualnych?
Odpowiedź: 56

Pytanie: Jakie klasyfikacje stanowiły punkt wyjściowy do wyboru sportowców do konkursu rozgrywek indywidualnych?
Odpowiedź: ATP i WTA

Pytanie: W jakich międzynarodowych konkurencjach musiał uczestniczyć sportsman, żeby zakwalifikować się do rozgrywek indywidualnych?
Odpowiedź: Puchar Davisa lub Puchar Billie Jean King

Pytanie: Jaka była podstawa do zabezpieczenia sześciu dodatkowych miejsc w turnieju?
Odpowiedź: kontynentlany system kwalifikacyjny
Tenis ziemny na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020

W grze podwójnej do dziesięciu miejsc przeznaczono dla par, w skład których wchodził zawodnik sklasyfikowany w czołowej dziesiątce rankingu deblowego na podstawie notowania z dnia 14 czerwca 2021 roku oraz jego partner sklasyfikowany powyżej 300. miejsca w rankingu singlowym lub deblowym. Pozostałe miejsca były zachowane dla najlepszych drużyn na podstawie ich łączonego rankingu, z preferencją dla singlistów. Ostatnie miejsce zarezerwowano dla przedstawicieli gospodarzy. Łącznie w zawodach wystąpiły 32 pary deblowe.

Pytanie: Jakie osoby składały się na poszczególne pary utworzone w ramach gry podwójnej?
Odpowiedź: zawodnik sklasyfikowany w czołowej dziesiątce rankingu deblowego na podstawie notowania z dnia 14 czerwca 2021 roku oraz jego partner sklasyfikowany powyżej 300. miejsca w rankingu singlowym lub deblowym

Pytanie: Jak dużo par mogło wziąć udział w zawodach gry podwójnej?
Odpowiedź: do dziesięciu

Pytanie: Dla kogo przeznaczone były miejsca w grze podwójnej, niezarezerwowane przez pary oraz przedstawicieli gospodarzy?
Odpowiedź: najlepszych drużyn na podstawie ich łączonego rankingu, z preferencją dla singlistów

Pytanie: Ile drużyn wzięło udział w tych rozgrywkach?
Odpowiedź: 32
Święty Franciszek otrzymujący stygmaty (obraz El Greca z Siedlec)

Artykuł o odnalezieniu obrazu El Greca, który ukazał się na początku marca 1967 roku, w numerze 3-4 „Biuletynu Historii Sztuki” pod tytułem Nieznany obraz w Kosowie z serii franciszkańskiej El Greca. Informacje w prasie na temat odkrycia pojawiły się trzy tygodnie później, 1 kwietnia; pierwotnie w trzech gazetach: na pierwszej stronie „Trybuny Ludu”, w „Słowie Powszechnym” (El Greco w Kosowie Lackim?) i w „Dzienniku Bałtyckim” pod tytułem Sensacyjne odkrycie; Obraz pędzla El Greca na plebanii podlaskiej. Inne czasopisma uznały artykuły za primaaprilisowy żart.

Pytanie: Jaki tytuł nosi czasopismo, w którym opisano odszukanie dzieła El Greca?
Odpowiedź: Biuletyn Historii Sztuki

Pytanie: Czy temat odnalezienia obrazu zdarzył się być postrzegany jako żart?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W którym roku ukazał się artykuł dotyczący malowidła w Biuletynie Historii Sztuki?
Odpowiedź: 1967

Pytanie: Jaka gazeta opisała temat obrazu w artykule "Sensacyjne odkrycie"?
Odpowiedź: Dziennik Bałtycki
Alfred Newton

Osobę i dokonania Alfreda Newtona upamiętnił m.in. jego uczeń, Alexander Frederick Richmond Wollaston, autor obszernej książki Life of Alfred Newton, wydanej w roku 1921 (przedmowę do książki napisał sir Archibald Geikie). W książce cytowane są liczne oryginalne dokumenty, przechowywane w archiwum The Balfour & Newton Libraries (kolekcja Alfred Newton Papers), takie jak obszerna korespondencja, dotycząca teorii ewolucji w okresie jej narodzin, spektakularnych odkryć ornitologicznych lub przebiegu starań o prawną ochronę dzikich ptaków.

Pytanie: Jaką publikację napisał Wollaston?
Odpowiedź: Life of Alfred Newton

Pytanie: Kto był autorem tekstu na początku publikacji Life of Alfred Newton?
Odpowiedź: sir Archibald Geikie
Alfred Newton

Spośród licznych prac autorstwa Alfreda Newtona, w tym wielu zdigitalizowanych i dostępnych w Internet Archive, wyróżniana jest przede wszystkim książka The Dictionary of Birds (uznawana za dzieło prawdopodobnie największe). Drugą z jego wielkich prac jest Ootheca Wolleyana – katalog wielkiej kolekcji jaj ptaków, której główną część zgromadził John Wolley. Ojciec zmarłego przyjaciela przekazał, zgodnie z życzeniem syna, jego notatki i zbiory Newtonowi. 24 opakowania (ważące tonę) dostarczono do Elveden w lutym 1860 roku. Po konsultacji z Philipem Sclaterem Newton podjął się opracowania notatek Wolleya – utworzenia katalogu jego bogatej kolekcji. W latach 1864–1907 opublikował cztery tomy Ootheca Wolleyana. Kolejne części, wydawane w latach 1864, 1902, 1905 i 1907, były uzupełniane opisami nowych kolekcji (jaja z Laponii – F.W. i L.M. Knoblock) oraz ilustracjami, wykonanymi przez Henrika Grönvolda (m.in. 8 plansz, ilustrujących wygląd jaj alki olbrzymiej). Kolekcja Wolleya, wzbogacona przez Newtona, stała się częścią Muzeum Zoologii University of Cambridge.

Pytanie: Jaką publikację wyróżnia się jako jego największe dzieło?
Odpowiedź: The Dictionary of Birds

Pytanie: Czy materiał do serii Ootheca Wolleyana zebrał zupełnie sam?
Odpowiedź: nie
Signal (komunikator internetowy)

W listopadzie 2015 r. TextSecure oraz RedPhone zostały połączone w Signal na Androidzie. Miesiąc później Open Whisper Systems ogłosiło Signal Desktop, aplikację Chrome która mogła łączyć się z klientem Signal na telefonach. Na początku aplikacja mogła łączyć się wyłącznie z klientem na Androidzie. 26 września 2016 r. Open Whisper Systems ogłosiło, że Signal Desktop może łączyć się także z klientem mobilnym Signala na iOS. 31 października 2017 r., OWS ogłosiło, że aplikacja Chrome nie będzie dłużej rozwijana. Niedługo potem ogłoszona została osobna aplikacja (napisana na platformie Electron) na systemy Windows, MacOS oraz niektóre dystrybucje Linuksa.

Pytanie: Jakie aplikacje zostały zintegrowane w Signal?
Odpowiedź: TextSecure oraz RedPhone

Pytanie: W jakiej przeglądarce Open Whispers Systems utworzyło aplikację klienta Signala niedługo po jego utworzeniu?
Odpowiedź: Chrome

Pytanie: W którym roku Signal zaczął być wspierany przez system iOS?
Odpowiedź: 2016

Pytanie: Na jakich komputerowych systemach operacyjnych wspierany jest Signal?
Odpowiedź: na Windows, MacOS oraz niektórych dystrybucjach Linuksa
Signal (komunikator internetowy)

W lutym 2014 r. Open Whisper Systems przedstawiło drugą wersję protokołu TextSecure (aktualnie Protokołu Signal), która dodawała szyfrowane grupy oraz wiadomości błyskawiczne do aplikacji TextSecure. Pod koniec lipca 2014 r., OWS ogłosiło plany na połączenie aplikacji RedPhone oraz TextSecure pod nową nazwą – Signal. Ogłoszenie to zbiegło się z wypuszczeniem aplikacji Signal na platformę iOS jako odpowiednika aplikacji RedPhone na Androidzie. Autorzy mówili, że następnymi krokami będzie zapewnienie wiadomości błyskawicznych na platformie iOS, połączenie TextSecure oraz RedPhone w jedną aplikację na Androidzie oraz wypuszczenie klienta internetowego. Signal był pierwszą aplikacją na iOS która oferowała połączenia szyfrowane metodą end-to-end za darmo.

Pytanie: Jakie funkcje wprowadzała druga iteracja protokoły TextSecure?
Odpowiedź: szyfrowane grupy oraz wiadomości błyskawiczne do aplikacji TextSecure

Pytanie: Jakie aplikacje miały zostać zintegrowane w jedną, zgodnie z deklaracją Open Whisper Systems z lipca 2014 roku?
Odpowiedź: RedPhone oraz TextSecure

Pytanie: Jakie miały być kolejne kroki podjęte przez Open Whisper Systems po wypuszczeniu aplikacji Signal na platformę iOS?
Odpowiedź: zapewnienie wiadomości błyskawicznych na platformie iOS, połączenie TextSecure oraz RedPhone w jedną aplikację na Androidzie oraz wypuszczenie klienta internetowego

Pytanie: Co wyróżniało Signal na tle wszystkich dotychczasowych aplikacji na platformę iOS?
Odpowiedź: był pierwszą aplikacją na iOS która oferowała połączenia szyfrowane metodą end-to-end za darmo