mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Tone (1907)

Pierwsze z wymienionych dział miały rzeczywisty kaliber 152,4 mm (początkowo oznaczany oficjalnie jako 6 cali, a od 1917 roku jako 15 cm) i długość lufy 45 kalibrów (L/45). Kąt podniesienia lufy tych dział wynosił do +18°, co pozwalało na osiągnięcie donośności do 14 800 m (dane dla krążowników typu Chikuma). Masa pocisków wynosiła 45,4 kg. Działa kalibru 120 mm (początkowo oznaczanego jako 4,7 cala, a od 1917 roku jako 12 cm) miały lufę o długości 40 kalibrów (L/40). Masa pocisków wynosiła 20,4 kg.

Pytanie: Jaka właściwość tych dział umożliwiała osiągnięcie donośności przekraczającej czternaście tysięcy metrów?
Odpowiedź: Kąt podniesienia lufy tych dział wynosił do +18°

Pytanie: Jak opisywany był kaliber tych dział na przestrzeni lat?
Odpowiedź: początkowo oznaczany oficjalnie jako 6 cali, a od 1917 roku jako 15 cm

Pytanie: Jaką dłogość posiadała lufa tych dział?
Odpowiedź: 45 kalibrów
Kirgistan

Kirgistan uzyskał niepodległość wraz z rozpadem Związku Radzieckiego 31 sierpnia 1991 roku. Pierwszym prezydentem został bezpartyjny działacz, prezes Kirgiskiej Akademii Nauk, profesor fizyki Askar Akajew. Był on inicjatorem powołania Wspólnoty Niepodległych Państw i prowadził prokremlowską politykę. Akajew wprowadził autorytarne rządy prezydenckie. Zmarginalizowanie roli opozycji pozwoliło mu utrzymać się na stanowisku w wyborach w 1995 i 2000 roku. W roku 2002 w Kirgistanie miały miejsce pierwsze antyprezydenckie manifestacje. Na podstawie Rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 736 z 29 stycznia 1992 Kirgistan został członkiem ONZ.

Pytanie: Czy Kirgistan zawsze był niepodległym państwem?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy ZSRR rozpadło się?
Odpowiedź: 31 sierpnia 1991 roku

Pytanie: Kto był pierwszym prezydentem Kirgistanu po odzyskaniu niepodległości przez to państwo?
Odpowiedź: Askar Akajew

Pytanie: Kim z wykształcenia był Askar Akajew?
Odpowiedź: profesorem fizyki
Kirgistan

Kirgistan to górzysty kraj z dominacją sektora rolniczego w gospodarce. Uprawia się głównie pszenicę, ziemniaki, buraki cukrowe, tytoń, bawełnę. Rozwinięta jest również hodowla zwierząt, pewne ilości wełny i produktów mięsnych przeznaczane są na eksport. Kirgistan eksportuje również takie dobra jak: złoto, rtęć, uran, energia elektryczna. Podkreśla się sukcesy Kirgistanu w transformacji swego ustroju zgodnie z regułami gospodarki rynkowej. Ostry kryzys gospodarczy, jaki Kirgistan przeżył w pierwszych latach po rozpadzie ZSRR, udało się zahamować dzięki szeroko zakrojonemu programowi stabilizacyjnemu. Pozwoliło to na obniżenie poziomu inflacji z 88% w 1994 do 15% w 1997. Przeprowadzono działania stymulujące rozwój gospodarczy kraju. Nastąpiła prywatyzacja ziemi i przedsiębiorstw. Najpoważniejsze problemy kraju, które wymagają stałych działań rządu, to znaczne zadłużenie zagraniczne, inflacja, nieszczelny system podatkowy oraz bezpośrednie uzależnienie od nastrojów panujących w gospodarce Rosji.

Pytanie: Jakie rośliny stanowią podstawę przemysłu rolniczego w Kirgistanie?
Odpowiedź: pszeniaę, ziemniaki, buraki cukrowe, tytoń, bawełna

Pytanie: Jakie materiały, poza produktami odzwierzęcymi, są eksportowane z tego kraju?
Odpowiedź: złoto, rtęć, uran, energia elektryczna

Pytanie: W jaki sposób Kirgistan poradził sobie z kryzysem gospodarczym, który dotknął to państwo po rozpadzie Związku Radzieckiego?
Odpowiedź: dzięki szeroko zakrojonemu programowi stabilizacyjnemu

Pytanie: Jakie są główne problemy, z którymi zmaga się Kirigistan?
Odpowiedź: znaczne zadłużenie zagraniczne, inflacja, nieszczelny system podatkowy oraz bezpośrednie uzależnienie od nastrojów panujących w gospodarce Rosji
SM UC-20

1 kwietnia nastąpiła kolejna zmiana na stanowisku dowódcy okrętu: został nim por. mar. Heinrich Kukat. 13 kwietnia w pobliżu Crotone UC-20 uszkodził w ataku torpedowym zbudowany w 1916 roku włoski zbiornikowiec „Giove” o pojemności 5037 BRT. 28 kwietnia w odległości 37 Mm na wschód od Dżuzur Karkana okręt zatopił zbudowany w 1902 roku francuski parowiec „Verdun” (2769 BRT), płynący z Bizerty do Safakis (na pozycji 34°49′N 11°52′E/34,816667 11,866667). 4 maja nieopodal Teulady U-Boot storpedował zbudowany w 1912 roku włoski parowiec pasażerski „Mergellina” o pojemności 354 BRT, który doznał uszkodzeń. 12 czerwca na zachód od Malty UC-20 zatopił tunezyjski żaglowiec „Poincare” (35 BRT).

Pytanie: Kto został nowym dowódcą?
Odpowiedź: por. mar. Heinrich Kukat

Pytanie: Do jakiego kraju należał "Giove"?
Odpowiedź: Włoch

Pytanie: Kiedy okręt dostał nowego dowódce?
Odpowiedź: 1 kwietnia

Pytanie: Jak nazwano pasażerski parowiec należący do Włochów?
Odpowiedź: „Mergellina”
SM UC-20

9 maja 1917 roku nowym dowódcą UC-20 został por. mar. Hans Adalbert von der Lühe. 18 maja w odległości 130 Mm na południowy wschód od Malty okręt storpedował bez ostrzeżenia zbudowany w 1900 roku brytyjski parowiec „Millicent Knight” o pojemności 3563 BRT, przewożący ładunek węgla i towary rządowe z Cardiff do Port Saidu. Statek zatonął na pozycji 35°37′N 17°13′E/35,616667 17,216667, a na jego pokładzie zginął jeden marynarz. 25 maja u wybrzeży Sycylii ofiarą wojennej działalności U-Boota padły trzy włoskie żaglowce: „Argentina” (97 BRT), „Ida” (46 BRT) i „Unione Salvatore” (57 BRT). Następnego dnia na tych samych wodach identyczny los spotkał jeden włoski i cztery francuskie niewielkie żaglowce: „San Francesco” (47 BRT), „Abd Es Salem” (25 BRT), „Dandolo” (50 BRT), „Manoubia” (50 BRT) i „Messaouda” (50 BRT). 27 maja w odległości 35 Mm na północny wschód od Linosy okręt storpedował bez ostrzeżenia i zatopił zbudowany w 1900 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Boldwell” o pojemności 3118 BRT, transportujący węgiel z Tyne do Aleksandrii (na pozycji 36°12′N 13°24′E/36,200000 13,400000, śmierć poniosły trzy osoby).

Pytanie: Kto objął dowództwo nad tym stawiaczem min w maju 1917 roku?
Odpowiedź: por. mar. Hans Adalbert von der Lühe

Pytanie: Gdzie został zaatakowany przez UC-20 okręt „Millicent Knight”?
Odpowiedź: w odległości 130 Mm na południowy wschód od Malty

Pytanie: Jakie materiały miał na swoim pokładzie „Millicent Knight” w chwili ataku?
Odpowiedź: ładunek węgla i towary rządowe

Pytanie: Jakie okręty zostały zatopione przez UC-20 26 maja 1917 roku?
Odpowiedź: „San Francesco” (47 BRT), „Abd Es Salem” (25 BRT), „Dandolo” (50 BRT), „Manoubia” (50 BRT) i „Messaouda” (50 BRT)
Grupa Kampinos

Po klęsce pod Jaktorowem wielu żołnierzy Grupy „Kampinos” kontynuowało walkę z niemieckim okupantem. Porucznik „Dolina” zdołał zebrać blisko 200 niedobitków, po czym z Puszczy Mariańskiej przeszedł w lasy opoczyńskie, gdzie nawiązał kontakt z miejscowymi strukturami AK. Żołnierze „Doliny” walczyli następnie w szeregach 25 Pułku Piechoty AK Ziemi Piotrkowsko-Opoczyńskiej. Gdy po ciężkich walkach pod Wincentowem pułk został rozwiązany (9 listopada), „Dolina” sformował ok. 60-osobowy oddział kawalerii, z którym kontynuował walkę do stycznia 1945. Kolejnych 66 żołnierzy Grupy „Kampinos” znalazło się w szeregach oddziału partyzanckiego AK dowodzonego przez por. Antoniego Hedę ps. „Szary”. Do 8 października 1944 kontynuowała także walkę kompania lotnicza por. „Lawy”, która odłączyła się od głównych sił Grupy „Kampinos” na krótko przed rozpoczęciem bitwy pod Jaktorowem.

Pytanie: Czy armia zwyciężyła pod Jaktorowem?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki pseudonim nosił porucznik grupy "Kampinos"?
Odpowiedź: „Dolina”

Pytanie: Czy porucznik o pseudonimie "Szary" brał udział w walkach z grupą "Kampinos"?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile osób było pod dowództwem "Doliny"?
Odpowiedź: ok. 60
Konstantyn Bodin

Zaraz na początku swego panowania Konstantyn Bodin stanął w obliczu poważnego konfliktu międzynarodowego. Po klęsce pod Manztikertem w 1071 roku Cesarstwo biznatyńskie w ciągu kilku lat utraciło całe niemal terytoria azjatyckie. Rozpoczęły się walki o tron trwające z przerwami do 1081 roku. Posiadłości bizantyńskie w Italii podporządkowali sobie Normanowie. W 1081 roku ich wódz Robert Guiscard podjął próbę zaatakowania ziem cesarstwa na Półwyspie Bałkańskim i sięgnięcia po koronę cesarską. Nowy cesarz, którym w kwietniu 1081 roku został Aleksy I Komnen, zawarł sojusz z Wenecją. Po jego stronie opowiedział się też początkowo Konstantyn Bodin. Flota wenecka rozbiła wprawdzie pod Draczem flotę normańską, ale decydujące znaczenie dla dalszych losów kampanii normańskiej miało zwycięstwo lądowe, jakie w październiku 1081 roku Robert Guiscard odniósł nad armią cesarską. Konstantyn Bodin podczas rozstrzygającej bitwy wycofał się z walki, zapewniając Normanom zwycięstwo i zdobycie Dracza.

Pytanie: Jakie wydarzenie doprowadziło do utraty przez Cesarstwo Bizantyńskie znacznej części ziem azjatyckich?
Odpowiedź: Klęska pod Manztikertem

Pytanie: Kto przejął tereny bizantyńskie we Włoszech?
Odpowiedź: Normanowie

Pytanie: Co chciał uzyskać Robert Guiscard, planując atak na Bałkanach?
Odpowiedź: koronę cesarską

Pytanie: Jak zachował się Konstantyn Bodin podczas starcia z Normanami?
Odpowiedź: wycofał się z walki
Lubrza (województwo lubuskie)

Od 1526 roku miejscowość znalazła się w granicach monarchii Habsburgów. W 1531 roku Ferdynand I Habsburg potwierdził wszystkie wcześniejsze przywileje przysługujące klasztorowi w Paradyżu, co umocniło wpływy zakonne w Lubrzy. W XVI wieku prowadzono tu produkcję własnego piwa oraz sukna, w tym czasie jednak miasto Świebodzin otrzymało cechowy monopol na te produkty i cechy lubrzańskie straciły na znaczeniu. Od 1613 roku miastu przysługiwał przywilej organizowania trzech jarmarków w roku, a w 1616 roku miejscowy cech szewców otrzymał nowy wilkierz. Przymus zrzeszania się w świebodzińskich cechach ograniczał ponadto rozwój rzeźnictwa i piekarnictwa. Mimo to w XVII wieku istniały w Lubrzy mocne rzemieślnicze cechy: szewski, kowalski, kołodziejów i krawców. Miejscowość straciła status małego ośrodka miejskiego na skutek wojny trzydziestoletniej (1618–1648). Wynikało to z braku obwarowania miasta, co ułatwiało jego plądrowanie przez przemieszczające się wojska. Od 1742 roku w granicach Królestwa Prus. W 1762 roku miał miejsce duży pożar, którego pozytywnym skutkiem była odbudowa miejscowości, nadająca jej bardziej miejski charakter. XVIII wiek to także stopniowe zmniejszanie się roli handlu na rzecz rzemieślnictwa, w konsekwencji czego część rynku została przeznaczona pod zabudowę mieszkalną. Część domów była już wówczas murowana, poza tym w Lubrzy funkcjonowały dwie szkoły wyznaniowe, dwa młyny oraz folwark zakonny. Lubrza w XVIII wieku posiadała zwarte założenie z małym rynkiem pośrodku. Własność klasztoru paradyskiego utrzymała się do 1810 roku, kiedy to na mocy rozporządzeń królewskich zsekularyzowano dobra klasztorów w Prusach. Dzięki temu pełnię praw uzyskał samorząd lokalny z burmistrzem na czele. Ta zmiana pobudziła miejscowość do dalszego rozwoju. W 1824 roku podczas drążenia studni przypadkowo odnaleziono pokłady węgla brunatnego. Późniejsze wydobycie tego surowca w okolicy Lubrzy spowodowało rozwój gospodarczy oraz związany z nim przyrost liczby ludności, co przyczyniło się do odzyskania w 1857 roku praw miejskich. W 1890 roku miejscowość osiągnęła najwyższą zarejestrowaną liczbę ludności – 1303. Dalszy rozwój miasta został zahamowany z powodu wyczerpania się złóż węgla brunatnego w najbliżej okolicy, w wyniku czego część mieszkańców przeniosła się do miejscowości w pobliżu Lubrzy, gdzie znajdowały się bogatsze pokłady tego surowca.

Pytanie: Co wytwarzano w Lubrzy w XVI wieku?
Odpowiedź: piwo oraz sukno

Pytanie: Jaki ośrodek miejski posiadał monopol na wytwarzanie piwa i sukna w XVI wieku?
Odpowiedź: Świebodzin

Pytanie: W którym roku Lubrza zaczęła podlegać monarchii Habsburgów? 
Odpowiedź: w 1526

Pytanie: Jaka była konsekwencja wydania rozporządzeń w 1810 roku?
Odpowiedź: zsekularyzowano dobra klasztorów w Prusach

Pytanie: Ile najwięcej osób zamieszkiwało w Lubrzy?
Odpowiedź: 1303
Lubrza (województwo lubuskie)

Po drugiej wojnie światowej na skutek zmiany przynależności państwowej oraz wysiedlenia dotychczasowych niemieckich mieszkańców nastąpiło wyludnienie miasta. Pierwsi polscy przesiedleńcy zostali osiedleni w Lubrzy 1 czerwca 1945 roku i według rejestru Państwowego Urzędu Repatriacyjnego pochodzili z Brzeżan, Czortkowa, Stanisławowa, Tarnopola oraz Tłumacza. Zniszczenia wojenne oraz brak perspektyw rozwoju spowolniły proces zaludniania miasta Polakami wysiedlonymi z Kresów Wschodnich. Według spisu ludności z 1946 roku Lubrza liczyła 579 mieszkańców. Powolny proces zasiedlania byłego niemieckiego miasta spowodował odebranie praw miejskich Lubrzy, co doprowadziło do dalszej stagnacji. W ciągu piętnastu lat pomiędzy 1946 a 1961 rokiem w Lubrzy przybyło zaledwie 32 mieszkańców. W latach 1961–1998 liczba mieszkańców wsi wzrastała powoli, jednak dość równomiernie. Od początku XXI w. odnotowuje się natomiast przyśpieszenie tej tendencji (do 1078 osób w 2019 roku), które w dużej mierze spowodowane jest rozwojem budownictwa jednorodzinnego na terenie miejscowości i związanej z tym migracji mieszkańców z pobliskich miast.

Pytanie: Z jakiego powodu po II wojnie światowej Lubrza opustoszała?
Odpowiedź: na skutek zmiany przynależności państwowej oraz wysiedlenia dotychczasowych niemieckich mieszkańców

Pytanie: Z jakich miejscowości przybyli do tego miasta pierwsi przesiedleńcy polskiego pochodzenia?
Odpowiedź: Brzeżan, Czortkowa, Stanisławowa, Tarnopola oraz Tłumacza

Pytanie: Jakie czynniki wydłużyły proces zaludniania Lubrzy po drugiej wojnie światowej?
Odpowiedź: Zniszczenia wojenne oraz brak perspektyw rozwoju

Pytanie: Czy, zgodnie z dokumentami, w 1946 roku w Lubrzy mieszkało mniej niż tysiąc osób?
Odpowiedź: tak
Lotos Kolej

1 lutego 2004 Grupa Lotos nabyła rafinerie w Czechowicach, Jaśle oraz Gorlicach. Ich obsługą transportową zajęła się Lotos Kolej. 20 kwietnia 2007 Lotos Kolej wykonała pierwszy transport zagraniczny. Mimo tego w transporcie pomiędzy Polską a Niemcami lokomotywy Lotosu obsługiwały tylko odcinek do Szczecina Gumieniec, skąd wagony były dalej prowadzone lokomotywami spółek ITL lub HGK. 1 lutego 2010 spółka wydzierżawiła od GATX Rail Poland cały gdański oddział GATX Rail, w którym między innymi znajduje się stanowisko do czyszczenia cystern kolejowych. W 2011 otwarto dyspozytornię w Czechowicach-Dziedzicach, Jaśle i Wrocławiu. Wcześniej tego typu punkty znajdowały się w Gdańsku i Zduńskiej Woli.

Pytanie: W jakich miejscowościach znajdują się rafinerie Lotos?
Odpowiedź: w Czechowicach, Jaśle oraz Gorlicach

Pytanie: Jakie wydarzenie miało miejsce 20 kwietnia 2007 roku?
Odpowiedź: Lotos Kolej wykonała pierwszy transport zagraniczny

Pytanie: Co Grupa Lotos wydzierżawiła od GATX Rail Poland?
Odpowiedź: cały gdański oddział GATX Rail

Pytanie: Czy w Jaśle znajduje się dyspozytornia?
Odpowiedź: tak
Lotos Kolej

Przewoźnik kolejowy otrzymał licencję na przewóz towarów 20 marca 2002, operując jeszcze w strukturach Rafinerii Gdańskiej. Przewozy ograniczały się wówczas wyłączenie do potrzeb rafinerii i skupiały się na Trójmieście. W wyniku przekształceń Rafinerii Gdańskiej 1 stycznia 2003 powstał Zakład Transportu Kolejowego Rafinerii Gdańskiej jako osobna spółka zajmująca się tylko przewozami oraz utrzymaniem taboru kolejowego. 8 października 2003 ZTK RG otrzymał licencję na przewozy towarów po całej sieci PKP PLK.

Pytanie: Jakie uprawnienia uzyskał Lotos Kolej 20 marca 2002 roku?
Odpowiedź: licencję na przewóz towarów

Pytanie: Jak wyglądały przewozy towarów Lotos Kolej, kiedy pozostawał jeszcze w strukturach Rafinerii Gdańskiej?
Odpowiedź: ograniczały się wówczas wyłączenie do potrzeb rafinerii i skupiały się na Trójmieście

Pytanie: Jaka spółka została utworzona w związku z przekształceniami w obrębie struktury Rafinerii Gdańskiej?
Odpowiedź: Zakład Transportu Kolejowego Rafinerii Gdańskiej

Pytanie: Jakie były zadania spółki Rafinerii Gdańskiej utworzonej na początku 2003 roku?
Odpowiedź: przewozzy oraz utrzymanie taboru kolejowego
Zima

Święto pożegnania starego i powitania Nowego Roku narodziło się na przełomie XIX i XX wieku. Początkowo obchodzono je tylko w bogatszych warstwach społeczeństwa, stopniowo zwyczaj rozpowszechniał się na szerszą skalę. Na początku XX wieku pojawiły się lokalne zwyczaje przeżywania nocy sylwestrowych. Zwyczaj rozpoczynania nowego roku od pierwszego dnia stycznia wprowadził Gajusz Juliusz Cezar. Rzymianie czcili w ten dzień Janusa, boga bram, drzwi i początków. Wiele języków, w tym angielski i niemiecki przejęły właśnie od Janusa nazwę miesiąca styczeń (ang. January, niem. Januar). Wcześniej Rzymianie nowy rok witali 1 marca, dlatego też w wielu językach zapożyczone nazwy września, października, listopada i grudnia, czyli 9., 10., 11. i 12. miesiąca roku pochodzą od łacińskich liczebników septem, octo, novem, decem (7, 8, 9, 10). Pierwszym w historii rokiem rozpoczętym 1 stycznia był rok DCCVIII Ab Urbe Condita, tzn. 708 rok od założenia Miasta (Rzymu), czyli według obecnie stosowanej rachuby czasu 46 r. p.n.e.

Pytanie: Kiedy zaczęły powstawać regionalne obrzędy związane z nocą sylwestrową?
Odpowiedź: Na początku XX wieku

Pytanie: Kto rozpoczął tradycję obchodzenia nowego roku w 1. dzień stycznia?
Odpowiedź: Gajusz Juliusz Cezar

Pytanie: Kim był Janus?
Odpowiedź: bogiem bram, drzwi i początków

Pytanie: Jaki miesiąc przyjął swoją nazwę od boga Janusa w szeregu języków?
Odpowiedź: styczeń

Pytanie: Który rok rozpoczął się jako dniem ustalonym jako pierwszy przez Juliusza Cezara?
Odpowiedź: DCCVIII Ab Urbe Condita
Wojna Jom Kipur

24 października 1973 egipskie oddziały zaatakowały izraelskie pozycje na północ od Suezu, usiłując dotrzeć do Kanału Sueskiego i przełamać okrążenie Trzeciej Armii na półwyspie Synaj. Podczas walk w kierunku izraelskich wojsk odpalono dwie rakiety Scud. Równocześnie prezydent Anwar Sadat oskarżył Izraelczyków o nieprzestrzeganie zawieszenia broni i zaapelował do Związku Radzieckiego i Stanów Zjednoczonych, by wymusiły na Izraelu przestrzeganie warunków rozejmu. Sadat zagroził, że w przeciwnym razie poprosi Związek Radziecki o podjęcie „jednostronnych” kroków i interwencję na Bliskim Wschodzie.

Pytanie: Jakiego typu rakiet użyto podczas walk?
Odpowiedź: Scud

Pytanie: Czym groził Sadat w przypadku, gdy jego żądanie nie zostałoby spełnione?
Odpowiedź: że w przeciwnym razie poprosi Związek Radziecki o podjęcie „jednostronnych” kroków i interwencję na Bliskim Wschodzie

Pytanie: Jaki był cel szturmu Egipcjan na północ od Suezu?
Odpowiedź: dotrzeć do Kanału Sueskiego i przełamać okrążenie Trzeciej Armii

Pytanie: Jaki powód oskarżeń Izrealeczyków podał Sadat?
Odpowiedź: nieprzestrzeganie zawieszenia broni
Wojna Jom Kipur

8 października 1973 izraelska brygada rezerwowa generała Awrahama Adana przeprowadziła kontratak, usiłując przełamać egipskie pozycje i dotrzeć do Kanału Sueskiego, aby zniszczyć przeprawy, a w ten sposób odciąć Egipcjan na Synaju. Izraelczycy nie dysponowali jednak w pierwszych dniach wojny dostatecznym rozpoznaniem i wysłali swoich żołnierzy do walki bez wystarczającego wsparcia artylerii i lotnictwa. W ciężkich walkach zniszczonych zostało 80 izraelskich czołgów. W nocy bez powodzenia próbowała kontratakować dywizja pancerna generała Ariela Szarona. Po poniesieniu ciężkich strat Izraelczycy wstrzymali działania ofensywne i przeszli do obrony, a Sztab Główny Sił Obronnych Izraela podjął decyzję o skoncentrowaniu sił na froncie północnym, w rejonie Wzgórz Golan. Na Synaju nastąpił okres względnej stabilizacji przerywanej drobnymi starciami i pojedynkami artyleryjskimi.

Pytanie: Dlaczego brygada dowodzona przez Adana próbowała przełamać egipskie pozycje i dostać się do Kanału Sueskiego?
Odpowiedź: aby zniszczyć przeprawy, a w ten sposób odciąć Egipcjan na Synaju

Pytanie: Jakiego wsparcia brakowało izraelskiej armii na początkowych etapach wojny?
Odpowiedź: artylerii i lotnictwa

Pytanie: Gdzie skupiły się wysiłki zbrojne Izraela po poważnych stratach poniesionych na początku wojny?
Odpowiedź: na froncie północnym, w rejonie Wzgórz Golan

Pytanie: Czy kontratak przeprowadzony przez dywizję generała Ariela Szarona zakończył się sukcesem?
Odpowiedź: nie
Henryk Gulbinowicz

15 grudnia 1975 został mianowany, a 3 stycznia 1976 prekonizowany arcybiskupem metropolitą wrocławskim. Archidiecezję objął kanonicznie 12 stycznia 1976, natomiast ingres do archikatedry św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu odbył 2 lutego 1976. W archidiecezji wrocławskiej w latach 1985–1991 przeprowadził synod, a w 1991 kongres pracy. Dwukrotnie podejmował we Wrocławiu papieża Jana Pawła II w trakcie jego podróży apostolskich do Polski – w 1983 oraz w 1997 na zakończenie 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego. W 1989 i 1995 patronował Europejskim Spotkaniom Młodych we Wrocławiu. W 1989 ustanowił archidiecezjalny oddział Caritas, a w 1990 Komitet ds. Pomocy Parafianom z terenu Związku Radzieckiego. W archidiecezji powołał schroniska św. Brata Alberta, Hospicjum i Dom dla Narkomanów we Wrocławiu, Zakład Opiekuńczo-Leczniczy św. Jadwigi w Trzebnicy, Wrocławskie Towarzystwo Opieki nad Więźniami, Dom dla Emerytowanych Rolników w Henrykowie oraz Dom Samotnej Matki im. św. Faustyny Kowalskiej we Wrocławiu. Doprowadził do ukończenia budowy Domu Księży Emerytów we Wrocławiu. Powołał dolnośląskie pismo katolickie „Nowe Życie” oraz Katolickie Radio Rodzina. W latach 1976–2004 sprawował urząd wielkiego kanclerza Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu. 3 kwietnia 2004 papież Jan Paweł II przyjął jego rezygnację z urzędu arcybiskupa metropolity wrocławskiego i jednocześnie mianował jego następcą Mariana Gołębiewskiego, dotychczasowego biskupa diecezjalnego koszalińsko-kołobrzeskiego.

Pytanie: Kiedy odbyło się mianowanie duchownego na arcybiskupa metropolitę wrocławskiego?
Odpowiedź: 15 grudnia 1975

Pytanie: Kiedy duchowny przeprowadził spotkanie synodalne?
Odpowiedź: w latach 1985–1991

Pytanie: Na jakim stanowisku zasiadał pomiędzy 1976 a 2004 rokiem na wrocławskiej uczelni?
Odpowiedź: wielkiego kanclerza
Henryk Gulbinowicz

W 1944 został przyjęty do Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Wilnie i jednocześnie rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. W 1945 jako kleryk uzyskał maturę i wstąpił do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, przyjmując imię zakonne Alojzy. Od tego samego roku odbywał studia w Białymstoku, dokąd przymusowo zostały przeniesione obydwie uczelnie, których był studentem. Święceń prezbiteratu udzielił mu 18 czerwca 1950 w prokatedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białymstoku arcybiskup metropolita wileński Romuald Jałbrzykowski.

Pytanie: Jak rozwijała się jego kariera akademicka w 1944 roku?
Odpowiedź: został przyjęty do Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Wilnie i jednocześnie rozpoczął studia filozoficzno-teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie

Pytanie: Do jakiego religijnego zgrupowania dołączył w 1945 roku?
Odpowiedź: Franciszkańskiego Zakonu Świeckich

Pytanie: Jak brzmiało imię zakonne Henryka Romana Gulbinowicza?
Odpowiedź: Alojzy

Pytanie: Jaki duchowny udzielił Henrykowi Romanowi Gulbinowiczowi święceń prezbiteratu?
Odpowiedź: arcybiskup metropolita wileński Romuald Jałbrzykowski