mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Nowa Zelandia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988

Jako pierwszy zaprezentował się Simon Wi Rutene 16 lutego w zjeździe zaliczanym do kombinacji. Nie ukończywszy tego przejazdu nie uczestniczył w rozegranych następnego dnia przejazdach slalomowych i nie został sklasyfikowany. Podobnie 21 lutego nie dojechał do mety supergiganta, jednak drugi reprezentant kraju, Mattias Hubrich, uplasował się w tej konkurencji ex aequo na 24. pozycji. Najsłabszy występ Nowozelandczycy zaliczyli w slalomie gigancie 25 lutego, obaj bowiem nie ukończyli zawodów – Wi Rutene w pierwszym przejeździe, Hubrich zaś nie stanął na starcie drugiego. Alpejczycy rywalizację zakończyli rozegranym 27 lutego slalomem. W nim, jako jedynej ukończonej konkurencji, Wi Rutene zanotował najlepszy wynik reprezentacji na tych igrzyskach – w dwóch przejazdach klasyfikował się odpowiednio na 29. i 17. miejscu, które dały mu łącznie siedemnastą lokatę, pięć pozycji niżej z 33. i 23. czasem przejazdów znalazł się zaś Mattias Hubrich. W zawodach, w których uczestniczyli Nowozelandczycy, triumfowali odpowiednio Hubert Strolz, Franck Piccard i dwukrotnie Alberto Tomba.

Pytanie: Jak nazywał się drugi reprezentant Nowej Zelandii, oprócz Simona Wi Rutene, na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1988 roku?
Odpowiedź: Mattias Hubrich

Pytanie: Który z zawodników reprezentujących Nową Zelandię wystąpił jako pierwszy?
Odpowiedź: Simon Wi Rutene

Pytanie: Czy Simon Wi Rutene po swoim pierwszym zjeździe został zaklasyfikowany do kolejnych konkurencji?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Którą lokatę otrzymał Wi Rutene po zjeździe 27 lutego?
Odpowiedź: siedemnastą
Nowa Zelandia na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988

Jedyną kobietą w gronie nowozelandzkich alpejczyków była Kate Rattray, która wystartowała w trzech konkurencjach. Po raz pierwszy na stoku pojawiła się 22 lutego i w jedynym przejeździe supergiganta zanotowała 28. czas, tracąc do zwyciężczyni – Austriaczki Sigrid Wolf – blisko cztery i pół sekundy. Dwa dni później odbyły się zawody w slalomie gigancie, Rattray po pierwszym przejeździe zajmowała 34. lokatę, drugiego przejazdu jednak nie ukończyła. Podobnie jak cztery lata wcześniej nie została zatem sklasyfikowana. Swój najlepszy wynik na igrzyskach osiągnęła 26 lutego w slalomie – 31. i 21. czas przejazdów dały jej ostatecznie 21. pozycję w klasyfikacji końcowej. W tych dwóch konkurencjach triumfowała Szwajcarka Vreni Schneider.

Pytanie: Zjazdu w jakiej kategorii nie udało się ukończyć Kate Rattray 24 lutego 1988 roku?
Odpowiedź: slalom gigant

Pytanie: Na jakiej pozycji uplasowała się Kate Rattray w klasyfikacji końcowej?
Odpowiedź: 21

Pytanie: Jak nazywała się zawodnicza zdobywająca najlepsze pozycje w slalomie oraz slalomie gigancie podczas zawodów w 1988 roku?
Odpowiedź: Vreni Schneider

Pytanie: Ile kobiet występowało w reprezentacji alpejczyków Nowej Zelandii w 1988 roku?
Odpowiedź: jedna
Wybory prezydenckie w Polsce w 2010 roku

Głosowanie (I tura wyborów) odbyło się 20 czerwca 2010 w godzinach 6:00–20:00. Ze względu na nieotrzymanie przez żadnego kandydata więcej niż połowy ważnych głosów zostało, zgodnie z Konstytucją, przeprowadzone 2 tygodnie później (czyli 4 lipca) ponowne głosowanie (II tura wyborów), w którym uczestniczyło 2 kandydatów z najwyższą liczbą głosów otrzymanych w pierwszym głosowaniu. Jeżeli którykolwiek z tych dwóch kandydatów wycofałby zgodę na kandydowanie, utracił prawo wyborcze lub umarł, w jego miejsce, zgodnie z art. 8b ust. 3 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, do wyborów w ponownym głosowaniu dopuszczony byłby kandydat, który otrzymał kolejno największą liczbę głosów w pierwszym głosowaniu. W takim wypadku datę ponownego głosowania (II tury) odraczałoby się o dalszych 14 dni, czyli do 18 lipca 2010.

Pytanie: Czy do wyłonienienia prezydenta wystarczyła tylko jedna tura?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakiego dnia przeprowadzona została pierwsza tura?
Odpowiedź: 20 czerwca 2010

Pytanie: Kto w pierwszej kolejności otrzymał możliwość startu w drugiej turze?
Odpowiedź: 2 kandydatów z najwyższą liczbą głosów otrzymanych w pierwszym głosowaniu

Pytanie: Kto otrzymałby możliwość startu w drugiej turze, gdyby zwycięzca pierwszej tury umarł?
Odpowiedź: kandydat, który otrzymał kolejno największą liczbę głosów w pierwszym głosowaniu

Pytanie: Jakie przykładowe sytuacje spowodowałyby przesunięcie terminu przeprowadzenia drugiej tury?
Odpowiedź: Jeżeli którykolwiek z dwóch kandydatów wycofałby zgodę na kandydowanie, utracił prawo wyborcze lub umarł
Magda Umer

Debiutowała pod koniec lat 60. w kabaretach studenckich, m.in. w klubie „Stodoła”. W 1969 po pomyślnym występie na Zimowej Giełdzie Piosenki z utworem „Jeśli myślisz, że ja cię nie kocham, to się mylisz” została dopuszczona do udziału w konkursie „Debiutów” na 7. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, na którym otrzymała wyróżnienie za wykonanie kompozycji „Jedź na urlop, Romeo”. Miesiąc później z piosenką „Jestem cała w twoich rękach…”, początkowo planowaną na występ w Opolu, wygrała na Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej. W 1970 z utworem „Koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie…” wygrała podczas kolejnej edycji FAMY, a rok później piosenka zapewniła jej nagrodę na 9. KFPP w Opolu. W 1972 wystąpiła na 11. KFPP w Opolu z utworem „O niebieskim pachnącym groszku”, który początkowo miała wykonać w duecie z Andrzejem Nardellim, jednak ten niespodziewanie zmarł tuż przed finałem festiwalu. Współtworzyła scenariusz koncertu „Polska poezja śpiewana”, który odbył się w ramach 12. i 13. KFPP w Opolu. W 1977 wystąpiła z utworem „Widzisz, mały” w koncercie „Nastroje, nas troje” na 15. KFPP w Opolu.

Pytanie: W jakim czasie Umer-Przeradzka po raz pierwszy występowała w kabaretach studenckich? 
Odpowiedź: pod koniec lat 60
Rok dziewięćdziesiąty trzeci

Rok dziewięćdziesiąty trzeci powtarza wiele schematów fabularnych i motywów znanych z wcześniejszych utworów Hugo: szturm La Tourgue przypomina atak żebraków na katedrę Notre-Dame w Katedrze Marii Panny w Paryżu, wewnętrzna walka Gauvaina przed uwolnieniem Lantenaca – przeżycia Valjeana przed przyznaniem się do własnej przeszłości w Nędznikach, zaś urwana z łańcucha armata zostaje, podobnie jak silnik w Pracownikach morza, poddana animizacji. Również i ta powieść zawiera typowe dla stylu Hugo dygresje: autor wplata w tok akcji kilka rozdziałów refleksji ogólnych nad działalnością Konwentu Narodowego i jej znaczeniem w historii Francji, atmosferą panującą w Paryżu w okresie rewolucji oraz przyczynami wybuchu powstania w Wandei.

Pytanie: Kto jest autorem książki "Rok dziewięćdziesiąty trzeci"?
Odpowiedź: Hugo

Pytanie: Co jest typowe dla stylu pisarstwa Hugo?
Odpowiedź: dygresje

Pytanie: Co w książce "Rok dziewięćdziesiąty trzeci" przypomina szturm La Tourgue?
Odpowiedź: atak żebraków na katedrę Notre-Dame
Rok dziewięćdziesiąty trzeci

Główni bohaterowie Roku dziewięćdziesiątego trzeciego są postaciami fikcyjnymi, tworzonymi w oparciu o jeden wzorzec. Hugo pragnął, by każdy z bohaterów stanowił wcielenie idei, symbolizował jedną z postaw wobec życia i wobec rewolucji. Jedynie w drugiej kolejności bohaterowie ci przejmują niektóre cechy autentycznych uczestników wydarzeń roku 1793. Podobnie jak poprzednie utwory Hugo, Rok dziewięćdziesiąty trzeci powtarza kilka typowych dla tego autora typów postaci: cierpiącej matki (Michalina Flechard i Fantyna z Nędzników), nieubłaganego legalisty (Cimourdain i Javert z Nędzników), młodego, pełnego ideałów zwolennika rewolucji (Gauvain i Enjolras z Nędzników). W celu zwiększenia dramatycznego napięcia w utworze, wszyscy główni bohaterowie są ze sobą spokrewnieni bądź łączą ich relacje bliskie rodzinnym (Cimourdain był uwielbianym nauczycielem młodego Gauvaina, który z kolei jest siostrzeńcem Lantenaca).

Pytanie: Czy protagoniści tej powieści zostali stworzeni przede wszystkim w oparciu o postaci historyczne?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie idee mieli reprezentować sobą poszczególni bohaterowie Roku dziewięćdziesiątego trzeciego?
Odpowiedź: jedną z postaw wobec życia i wobec rewolucji

Pytanie: Jakie rodzaje postaci typowe dla twórczości Wiktora Hugo pojawiają się w tej powieści?
Odpowiedź: cierpiącej matki (Michalina Flechard i Fantyna z Nędzników), nieubłaganego legalisty (Cimourdain i Javert z Nędzników), młodego, pełnego ideałów zwolennika rewolucji (Gauvain i Enjolras z Nędzników)

Pytanie: Jaka relacja łączy Cimourdaina oraz Gauvaina?
Odpowiedź: Cimourdain był uwielbianym nauczycielem młodego Gauvaina
Top Gun (film)

Maverick (Tom Cruise) jest pilotem myśliwca F-14A Tomcat, służącym w lotnictwie Marynarki USA na lotniskowcu USS Enterprise (CVN-65). Podczas jednego ze swoich patroli spotyka „mityczne MiG-i 28” (w tej roli amerykańskie myśliwce Northrop F-5E/F z programu szkoleniowego lotnictwa USA Red Flag). Podczas powrotu z misji ratuje swojego kolegę z opresji, narażając siebie i swój samolot. Jak się okazuje, kolega, któremu pomógł powrócić na lotniskowiec, załamał się psychicznie podczas misji i zrezygnował z latania, a miał znaleźć się w elitarnej szkole pilotów myśliwskich US Navy i Marines (zwanej Top Gun). Będący dotychczas „numerem dwa” Maverick awansuje i to on ze swoim radiooperatorem (Anthony Edwards) wyjeżdża na kilkutygodniowy trening. W szkole, do której trafiają „najlepsi z najlepszych”, liczy się pierwsze miejsce po ukończeniu kursu. Głównym konkurentem Mavericka zostaje Iceman (Val Kilmer).

Pytanie: Jak aktor gra głównego bohatera filmu Top Gun?
Odpowiedź: Tom Cruise

Pytanie: Jaka jest oficjalna nazwa szkoły Top Gun?
Odpowiedź: US Navy i Marines

Pytanie: Jaki bohater jest konkurentem dla Mavericka?
Odpowiedź: Iceman

Pytanie: Jaki samolot pilotuje Maverick?
Odpowiedź: myśliwca F-14A Tomcat

Pytanie: Jaki aktor wciela się w rolę Icemana?
Odpowiedź: Val Kilmer
Top Gun (film)

Krytyk Nigel Floyd tłumaczył ogromny sukces filmu jego „urzekająco lśniącą fasadą” i występem dwóch znakomitych, młodych gwiazd, Toma Cruise'a i Kelly McGillis. Za sukcesem miał też stać „krwisty styl wizualny” reżysera i scenariusz, który był de facto „nową wersją historyjki o trudnym wchodzeniu w wiek męski” zaczerpniętej z filmu Oficer i dżentelmen w reżyserii Taylora Hackforda (1982). Twórca chciał ocalić od zapomnienia staroświecki heroizm walk powietrznych „jeden na jednego” w opozycji do nuklearnej, bezosobowej zagłady. Silny patriotyzm, zimnowojenna retoryka i fryzury rodem z lat 50. XX wieku przywodzą na myśl takie produkcje jak np. Strategic Air Command w reżyserii Anthony'ego Manna z 1955. Kontrastuje z tym współczesna Scottowi muzyka rockowa, stroje lotników i wizualna „gładkość” obrazu.

Pytanie: Jacy aktorzy zagrali w tym filmie?
Odpowiedź: Tom Cruise i Kelly McGillis

Pytanie: Czy recenzenci zgodnie uznawali występ Cruise'a w tym filmie za porażkę?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki inny film ma podobną estetykę do tej produkcji?
Odpowiedź: np. Strategic Air Command

Pytanie: Jaką muzykę można usłyszeć w tym filmie?
Odpowiedź: rockową

Pytanie: Kto wyreżyserował Oficera i dżentelmena?
Odpowiedź: Taylor Hackford
Stephen Hendry

W sezonie 2007/08 Hendry w turniejach Shanghai Masters (sierpień) oraz Northern Ireland Trophy (listopad) opadł w drugiej rundzie, a w UK Championship w pierwszej, przegrywając 4:9 z Markiem Allenem, podobnie w Masters (rozgrywanym od 13 do 20 stycznia), w którym Hendry przegrał swój pierwszy mecz z Markiem Selbym 5:6. Bez żadnych sukcesów zakończył również turniej Malta Cup. W zawodach Welsh Open udało mu się dojść do półfinału, gdzie został pokonany przez Marka Selby’ego 4:6. W China Open, Hendry przegrał swój pierwszy mecz 1:5 z Barrym Hawkinsem. W Mistrzostwach świata w roku 2008 Hendry awansował do półfinału, gdzie spotkał się z Ronnie’em O’Sullivanem. Po sezonie 2007/08 został sklasyfikowany na 8 miejscu w światowym rankingu.

Pytanie: Czy w Welsh Open dotarł do finału?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto zatrzymał go w China Open?
Odpowiedź: Barry Hawkins

Pytanie: Czy udział w Malta Cup pozwolił mu przerwać złą passę?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jako który zawodnik na świecie zakończył tamten sezon?
Odpowiedź: 8
Stephen Hendry

21 kwietnia 2012 Stephen Hendry rozpoczął swój 27. występ z rzędu na Mistrzostwach Świata (pobił tym samym rekord Steve’a Davisa, który grał w Crucible aż 30 razy, ale „tylko” 26 razy z rzędu). Tego samego dnia wbił swojego 11 breaka maksymalnego w 1 rundzie Mistrzostw Świata w meczu ze Stuartem Binghamem. Był to jego 3 break maksymalny wbity w Crucible Theatre, a także 10 w całej historii mistrzostw świata.
W drugiej rundzie Stephen Hendry po raz pierwszy zmierzył się na Mistrzostwach Świata z Johnem Higginsem. Chociaż wcześniej rozegrali ze sobą aż 38 oficjalnych pojedynków ani razu nie doszło do tego w Crucible Theatre. Ten mecz zakończył się wysokim zwycięstwem Hendry’ego 13-4. Był to dla siedmiokrotnego mistrza świata pierwszy mecz wygrany z Higginsem w turnieju rankingowym od 2003 roku. 1 maja 2012 roku po porażce w ćwierćfinale Mistrzostw Świata 13-2 ze Stephenem Maguire’em Stephen Hendry na pomeczowej konferencji prasowej ogłosił zakończenie profesjonalnej kariery. „Maestro” wyznał, że była to łatwa decyzja, na którą wpłynęło kilka czynników, m.in. fakt, że ostatnimi czasy nie gra już na takim poziomie, na jakim chciałby grać oraz utrata radości z treningów. Podobno decyzję o odejściu od profesjonalnego snookera podjął już trzy miesiące temu i nawet gdyby zdobył ósmy mistrzowski tytuł, zdania by nie zmienił.

Pytanie: Czy przed MŚ w 2012 Hendry grał w Crucible Theatre z Higginsem?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile punktów zdobył Hendry w grze z Higginsem w 2012?
Odpowiedź: 13
Socjaldemokracja

Dość niejednoznaczne i kontrowersyjne jest zaliczanie wszystkich partii, które tak same o sobie twierdzą, do grona partii socjaldemokratycznych, ponieważ jedne są za budową ustroju socjalistycznego, natomiast inne są mu przeciwne. Nawet partie, które formalnie są partiami demokratycznego socjalizmu (brytyjska Partia Pracy, Socjaldemokratyczna Partia Niemiec) prowadzą politykę socjalliberalizmu (między innymi trwające do dziś reformy społeczne brytyjskiej Partii Pracy rozpoczęte w 1997 roku nie miały wymiaru socjaldemokratycznych reform gospodarczych).

Pytanie: Jaką partią jest Socjaldemokratyczna Patria Niemiec?
Odpowiedź: demokratycznego socjalizmu

Pytanie: W jakim kraju została utworzona Partia Pracy?
Odpowiedź: w Wielkiej Brytanii

Pytanie: Czy wszystkie partie socjaldemokratyczne chcą budować ustrój socjalistyczny?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy w Niemczech istnieje socjaldemokratyczna partia?
Odpowiedź: tak
Socjaldemokracja

Największe sukcesy odnosiły w latach powojennych współrządząca Socjalistyczna Partia Austrii, która wprowadziła idee korporacjonizmu społecznego, oraz Partia Pracy w Wielkiej Brytanii, która rozpoczęła nacjonalizację gospodarki (zrezygnowała z niej w drugiej połowie lat 60.). W latach 70. były to Socjaldemokratyczna Partia Niemiec i Socjalistyczna Partia Austrii, które zaczęły prowadzić bardziej umiarkowaną, opartą na keynesizmie politykę gospodarczą. Niektóre partie socjaldemokratyczne porzuciły wszelkie zobowiązania do zniesienia kapitalizmu. Na przykład w 1959 Socjaldemokratyczna Partia Niemiec przyjęła program Godesberg, który odrzucał walkę klasową i marksizm. W tym okresie pojawiły się duże różnice między „socjaldemokracją” i „demokratycznym socjalizmem”, choć dwa terminy były używany zamiennie w świecie anglojęzycznym. Jednocześnie większość partii socjaldemokratycznych sprzeciwiała się dyktaturze partii komunistycznych na wschodzie, popierając niezależny i samorządny ruch robotniczy w Polsce.

Pytanie: Jaka myśl polityczna przyświecała Socjalistycznej Partii Austrii?
Odpowiedź: korporacjonizm społeczny

Pytanie: Jakie ugrupowania polityczne reprezentujące ten ruch społeczny odnosiły sukcesy w latach siedemdziesiątych?
Odpowiedź: Socjaldemokratyczna Partia Niemiec i Socjalistyczna Partia Austrii

Pytanie: Jakie zmiany w zarządzaniu państwem wprowadziły w latach siedemdziesiątych ugrupowania polityczne o poglądach socjodemokratycznych działające na terenie Niemiec i Austrii?
Odpowiedź: zaczęły prowadzić bardziej umiarkowaną, opartą na keynesizmie politykę gospodarczą

Pytanie: Jaka organizacja działająca na terenie Polski była popierana przez socjaldemokratyczne ugrupowania?
Odpowiedź: niezależny i samorządny ruch robotniczy
Atena

Posąg w przyczółku świątyni ukazywał boginię przeszywającą włócznią giganta. Na Akropolu znajdował się posąg Ateny Promachos, bardzo dużych rozmiarów, wykonany z brązu. Przedstawiał boginię stojącą w uzbrojeniu. Przypisuje mu się funkcję tożsamą z latarnią morską, gdyż Promachos trzymała włócznię, której ostrze odbijało promienie słońca i wskazywało w ten sposób statkom drogę do portu. Atena Lemnia wykonana została przez Fidiasza w połowie V wieku p.n.e. Przedstawia córkę Zeusa opierającą się na włóczni trzymanej w lewej ręce. W ręce prawej ma hełm, na który spogląda. Oryginał, który stanowił dar wotywny Lemnijczyków, nie zachował się, w przeciwieństwie do kopii wykonanych przez Rzymian, dzięki którym go zrekonstruowano. Podobnie Atena Warwakjon czy Atena z Palmyry to dzieła Fidiasza.

Pytanie: Jakim narzędziem Atena zabiła giganta? 
Odpowiedź: włócznią

Pytanie: Z jakiego materiału jest wykonany posąg Ateny, który znajduje się w Promachos?
Odpowiedź: brązu

Pytanie: Jaki artysta wykonał posąg Ateny Lemnii? 
Odpowiedź: Fidiasz

Pytanie: Kiedy Atena Lemnia została wykonana? 
Odpowiedź: w połowie V wieku p.n.e
Wojciech Zabłocki

Zajmował się przede wszystkim architekturą obiektów sportowych, zaprojektował m.in. salę gier Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, Ośrodek Przygotowań Olimpijskich w Warszawie, kompleks sportowy w Koninie, Centrum Sportowe w Zgorzelcu, halę sportową w Puławach przy ul. Partyzantów, ośrodek sportowy w Aleppo, Ośrodek Olimpijski w Syrii w Latali Latakii), był także wraz z rzeźbiarzem prof. Gustawem Zemłą współtwórcą m.in. Pomnika Powstańców Śląskich w Katowicach (1964–1967, 1968 nagroda resortowa).

Pytanie: W jakim mieście znajduje się Ośrodek Przygotowań Olimpijskich? 
Odpowiedź: w Warszawie

Pytanie: Jakie głównie budynki projektował Zabłocki?
Odpowiedź: sportowe

Pytanie: Do powstania jakiego pomnika przyczynił się Zabłocki?
Odpowiedź: Pomnika Powstańców Śląskich w Katowicach

Pytanie: Z kim Zabłocki współtworzył pomnik?
Odpowiedź: prof. Gustawem Zemłą

Pytanie: W jakim kraju Zabłocki zaprojektował Ośrodek Olimpijski?
Odpowiedź: w Syrii
Róża Thun

W wyborach w 2009 została wybrana na posłankę do Parlamentu Europejskiego z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu obejmującym województwa małopolskie i świętokrzyskie. W lipcu tego samego roku wstąpiła do PO. Po rozwiązaniu przez władze krajowe PO małopolskich struktur była komisarzem krakowskiej PO. Pełniła tę funkcję do marca 2010, gdy nowym przewodniczącym został Łukasz Gibała. W maju tego samego roku bez powodzenia ubiegała się o stanowisko przewodniczącej regionu. W 2014 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję w wyborach europejskich, uzyskując mandat deputowanej do PE VIII kadencji. Objęła funkcję przewodniczącej grupy roboczej ds. jednolitego rynku cyfrowego. W Parlamencie Europejskim weszła w skład Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. Dołączyła również do Spinelli Group, inicjatywy działającej na rzecz federalizacji Unii Europejskiej. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 kandydowała z listy komitetu wyborczego Koalicja Europejska ponownie w okręgu wyborczym nr 10 (Kraków), uzyskując po raz kolejny mandat poselski. W lipcu tego samego roku została wybrana na wiceprzewodniczącą Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów. W maju 2021 Róża Thun wystąpiła z Platformy Obywatelskiej. W listopadzie 2021 przystąpiła do ugrupowania Polska 2050 oraz do frakcji Odnówmy Europę w PE.

Pytanie: W którym roku Róża Thun została posłanką w Parlamencie Europejskim? 
Odpowiedź: 2009

Pytanie: Z jaką partią polityczną była związana Róża Thun?
Odpowiedź: PO

Pytanie: Kto objął stanowisko komisarza krakowskiego PO po Róży Thun?
Odpowiedź: Łukasz Gibała

Pytanie: Czy Róża Thun została dwukrotnie wybrana do Parlamentu Europejskiego?
Odpowiedź: tak
Róża Thun

W latach 90. związana z Unią Demokratyczną i następnie z Unią Wolności (była członkiem rady krajowej tej partii). W latach 1998–2000 sprawowała mandat radnej Gminy Warszawa-Centrum. Wchodziła w skład Narodowej Rady Integracji Europejskiej funkcjonującej przy premierze oraz Grupy Refleksyjnej dla Przyszłości Unii Europejskiej przy prezydencie. Organizowała Forum Świętego Wojciecha oraz zjazd „Dokąd idziesz Europo?” (w 2002 w Gnieźnie). W latach 2002–2003 należała do grupy ekspertów przy przedstawicielu Rady Ministrów do Konwentu Europejskiego, minister Danucie Hübner. W okresie przedreferendalnym w 2003 była inicjatorką i współorganizatorką licznych spotkań publicznych. Wspierała powstawanie szkolnych klubów europejskich oraz szkół noszących imię Roberta Schumana, a także organizowała Inicjatywę Obywatelskiej „TAK w Referendum”. W 2005 objęła stanowisko dyrektora Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce, które zajmowała do 2009.

Pytanie: Jaką funkcję pełniła Róża Thun w Unii Wolności?
Odpowiedź: Członka rady krajowej

Pytanie: Jaką gminę reprezentowała Róża Thun na przełomie pierwszego i drugiego tysiąclecia?
Odpowiedź: Warszawa-Centrum

Pytanie: Czy Grupy Refleksyjnej dla Przyszłości Unii Europejskiej była inicjatywą Premiera?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W którym roku Thun objęła stanowisko dyrektora Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce?
Odpowiedź: 2005
Piłka ręczna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – kwalifikacje mężczyzn

Turniej został zaplanowany do rozegrania z udziałem dwunastu drużyn w dniach 14–23 listopada 2015 roku w Doha, a losowanie grup odbyło się w połowie czerwca tegoż roku. Ostatecznie w zawodach nie wziął udziału Kuwejt, a pozostałe zespoły rywalizowały w pierwszej fazie systemem kołowym w ramach dwóch grup, a czołowe dwójki z każdej z grup awansowały do półfinałów. Niepokonana w turnieju okazała się reprezentacja Kataru zyskując awans do olimpijskich zawodów, prawo gry w turnieju ostatniej szansy otrzymały natomiast Iran i Bahrajn.

Pytanie: Ile drużyn miało wystąpić w Kwalifikacjach do olimpijskiego turnieju piłki ręcznej 2016?
Odpowiedź: dwanaście

Pytanie: Kiedy odbyły się Kwalifikacje do olimpijskiego turnieju piłki ręcznej 2016?
Odpowiedź: w dniach 14–23 listopada 2015 roku

Pytanie: Jaki kraj nie brał udziału w Kwalifikacjach do olimpijskiego turnieju piłki ręcznej 2016?
Odpowiedź: Kuwejt

Pytanie: Reprezentacja jakiego kraju okazała się najlepsza? 
Odpowiedź: Kataru
Piłka ręczna na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 – kwalifikacje mężczyzn

W zawodach wystartowało wyłonionych we wcześniejszych eliminacjach osiem zespołów podzielonych na dwie grupy po cztery zespoły. Rozgrywki odbyły się w dniach 17–25 lipca 2015 roku w Exhibition Centre, a prowadzone były w pierwszej fazie systemem kołowym, po którym nastąpiła faza play-off: dwie najlepsze drużyny z każdej grupy walczyły o miejsca 1–4, natomiast pozostałe o pozycje 5–8. Najlepsi okazali się Brazylijczycy, bezpośredni awans do olimpijskiego turnieju zyskali natomiast zdobywcy srebrnego medalu, Argentyńczycy.

Pytanie: Gdzie rozegrano te kwalifikacje do olimpijskiego turnieju piłki ręcznej 2016?
Odpowiedź: w Exhibition Centre

Pytanie: Jak przebiegła faza zawodów nazywana play-off?
Odpowiedź: dwie najlepsze drużyny z każdej grupy walczyły o miejsca 1–4, natomiast pozostałe o pozycje 5–8

Pytanie: Jaki zespół wygrał te kwalifikacje do olimpijskiego turnieju piłki ręcznej 2016?
Odpowiedź: Brazylijczycy

Pytanie: W jaki sposób podzielono drużyny biorące udział w tych kwalifikacjach do olimpijskiego turnieju piłki ręcznej?
Odpowiedź: na dwie grupy po cztery zespoły