mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Kryzys sueski

Na przełomie czerwca i lipca 1956 roku ostatnie brytyjskie oddziały wojskowe opuściły strefę Kanału, a następnie ewakuowały się z Egiptu, a 26 lipca 1956 r. prezydent Naser ogłosił nacjonalizację Kanału Sueskiego. Warto wspomnieć, że w Suez Canal Company 44% akcji posiadały brytyjskie firmy i banki. W momencie nacjonalizacji całość przeszła na własność skarbu Egiptu. Naser zaplanował, że wysokie opłaty za korzystanie z Kanału Sueskiego pomogą Egiptowi zebrać brakujące fundusze na budowę Wielkiej Tamy Asuańskiej. W praktyce jednak opłaty te całkowicie zablokowały ruch przez Kanał.

Pytanie: Do jakich instytucji należało 44% akcji Suez Canal Company?
Odpowiedź: brytyjskich firm i banków

Pytanie: Co stało się z akcjami Suez Canal Company należącymi do brytyjskich firm i banków w momencie nacjonalizacji Kanału Sueskiego?
Odpowiedź: całość przeszła na własność skarbu Egiptu

Pytanie: Budowa jakiej konstrukcji miała zostać sfinansowana, dzięki dochodom uzyskanym z opłat pobieranych za użytkowanie Kanału Sueskiego?
Odpowiedź: Wielkiej Tamy Asuańskiej

Pytanie: Co miało umożliwić budowę Wielkiej Tamy Asuańskiej, zgodnie z planami prezydenta Egiptu?
Odpowiedź: wysokie opłaty za korzystanie z Kanału Sueskiego
Angola (Księga Mormona)

Richard Hauck zauważył z kolei, że w pierwszym wydaniu Księgi Mormona (1830) występował w odniesieniu do tego miasta zapis „Angelah”. Prawdopodobnie wynikało to ze sposobu zapisu tego słowa przez Olivera Cowdery’ego oraz związanej z tym pomyłki popełnionej przez osobę składającej tekst do druku. Z kolei w opublikowanej z inicjatywy związanej ze Zreorganizowanym Kościołem Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich Zarahemla Research Foundation edycji Księgi Mormona (1999) użyto nazwy „Angolah”. Wydanie to, znane jako Restored Covenant Edition, opierało się na wyczerpującym przeglądzie wszystkich znanych manuskryptów i druków Księgi Mormona oraz miało na celu przywrócenie mormońskiej świętej księdze jej czystej formy.

Pytanie: Jaki zapis nazwy miasta Angola występuje w pierwszym wydaniu Księgi Mormona?
Odpowiedź: Angelah

Pytanie: W którym roku po raz pierwszy wydano Księgę Mormona?
Odpowiedź: 1830

Pytanie: W Księdze Mormona czyjego wydania posłużono się nazwą Angolah?
Odpowiedź: Zarahemla Research Foundation
Krajowe Eliminacje do Konkursu Piosenki Eurowizji 2003

Podczas odczytywania oficjalnych wyników Artur Orzech ogłosił, iż oddano niemal 35 tys. smsów. Po finale ujawniono, że zawiódł system komputerowy zliczający głosy obsługiwany przez firmę Matrix, ponieważ nie był on przygotowany do otrzymania dużej liczby sms-ów. Producenci zdecydowali więc, że ogłoszone zostaną cząstkowe wyniki na podstawie głosów, które spłynęły w czasie transmisji konkursu. Rzekoma liczba 35 tys. przybyłych głosów była jednak zawyżona, a podczas transmisji oddano w rzeczywistości 27 049 sms-ów. Pierwsze miejsce zajął zespół Ich Troje (13 249 głosów, ok. 38,1% wszystkich oddanych sms-ów), wyprzedzając zespół Wilki (9 219 głosów, ok. 26,5% całości) i formację Blue Café (4 581 głosów, ok. 13,2% całości), jednego z faworytów eliminacji. W efekcie głosy publiczności docierały do TVP jeszcze dwa dni po konkursie, a łączna ich suma wyniosła ok. 300 tys.. Nie zmieniło to ostatecznych wyników, jednak zmniejszyło do 3% przewagę zwycięzców nad zdobywcami drugiego miejsca.

Pytanie: Jaką ilość otrzymanych sms-ów wskazał Artur Orzech w Konkursie Piosenki Eurowizji 2003?
Odpowiedź: niemal 35 tys.

Pytanie: Jaka firma stworzyła system do otrzymywania sms-ów w Krajowych Eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji 2003?
Odpowiedź: Matrix

Pytanie: Ile oddano głosów w Eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji 2003?
Odpowiedź: ok. 300 tys.

Pytanie: Ile sms-ów otrzymali organizatorzy Eliminacji do polskiego konkursu piosenki eurowizji 2003?
Odpowiedź: 27 049
Brak tożsamości rodzajowych

Terminem nawiązującym do zjawiska braku tożsamości rodzajowej bywa androgynia. Posługują się nią niektóre próby samookreślania się jednostki poza stereotypem opartym na posiadanej płci biologicznej. Połączenie „męskości” i „kobiecości”, czyli sięgnięcie po cechy psychiczno-kulturowe tradycyjnie przypisywane owym poszczególnym rodzajom, spowoduje stanie się istotą ponadpłciową, człowiekiem w doskonałej pełni. W efekcie tego ulegnie przełamaniu przekonanie o zakorzenieniu w płci biologicznej charakteru jednostki oraz zaniknie konieczność podtrzymywania odrębnych tożsamości rodzajowych, gdyż każde indywiduum stanie się w jakimś stopniu męsko-kobiece. Zróżnicowanie jednostek wynikać będzie z indywidualnego doboru atrybutów psychiczno-kulturowych obu płciowości. W zależności od koncepcji – w kształtowaniu osobowości androgynicznej zaleca się czynienie starań o równoważne i harmonijne współistnienie elementów „męskich” i „kobiecych”, lub przyswajanie ich według różnych, dowolnych proporcji. Źródłem cech i zachowań pozostają – istniejące w danej kulturze – schematy rodzajowe, oparte na interpretowaniu płci biologicznej jako zjawiska dwoistego, spolaryzowanego. Swoboda kształtowania siebie jest ograniczona, gdyż wciąż wymuszone jest oglądanie się na stereotypy odnoszące się od identyfikacji płciowych i konieczność łączenia w sobie cech obu rodzajów. W efekcie tego zapewnione jest utrwalenie wrażenia o „męskości” i „kobiecości” jako dwóch obiektywnych, materialnych i niezależnych substancji, a także jako etykiet do naznaczania elementów rzeczywistości.

Pytanie: Jakie mają być efekty zostania się istotą ponadpłciową?
Odpowiedź: ulegnie przełamaniu przekonanie o zakorzenieniu w płci biologicznej charakteru jednostki oraz zaniknie konieczność podtrzymywania odrębnych tożsamości rodzajowych, gdyż każde indywiduum stanie się w jakimś stopniu męsko-kobiece

Pytanie: Z czego będzie składać się zróżnicowanie jednostek, kiedy społeczeństwo zrezygnuje z oddzielania od siebie „męskości” i „kobiecości”?
Odpowiedź: indywidualnego doboru atrybutów psychiczno-kulturowych obu płciowości

Pytanie: Jak ma przebiegać rozwój osobowości androgynicznej, według różnych koncepcji?
Odpowiedź: zaleca się czynienie starań o równoważne i harmonijne współistnienie elementów „męskich” i „kobiecych”, lub przyswajanie ich według różnych, dowolnych proporcji

Pytanie: Dlaczego w społeczeństwie postrzegającym płeć jako binarną wolność w kształtowaniu siebie jest ograniczona?
Odpowiedź: gdyż wciąż wymuszone jest oglądanie się na stereotypy odnoszące się od identyfikacji płciowych i konieczność łączenia w sobie cech obu rodzajów
Faraon (film)

Na kolaudacji 2 grudnia 1965 roku Faraon został uznany za wielkie osiągnięcie polskiego kina. Jerzy Putrament twierdził podczas posiedzenia, że nie mógł się przyczepić co do wymowy politycznej filmu. Stwierdzano, iż „film bije na głowę amerykańskie superprodukcje”, ale z niechęcią wspominano o potencjalnych walorach rozrywkowych filmowego Faraona. Krytyczne uwagi dotyczyły przede wszystkim szczegółów. Obecny na kolaudacji Jerzy Bossak twierdził, iż ze sceny rozmowy Hirama i Dagona można mylnie wywnioskować, że Ramzes otacza się samymi Żydami. Zarówno Bossak, jak i ówczesny szef kinematografii polskiej Tadeusz Zaorski uznawali scenę śmierci protagonisty za nieczytelną, lecz nie czynili wobec Faraona poważniejszych zarzutów.

Pytanie: Podczas jakiego wydarzenia 2 grudnia 1965 Faraon został doceniony?
Odpowiedź: kolaudacji

Pytanie: W czyim odbiorze film nie zawiera żadnych błędów w kwestii wymowy politycznej?
Odpowiedź: Jerzego Putramenta

Pytanie: Czy w Faraonie Ramzes otaczał się samymi Żydami?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Rozmowa jakich bohaterów, według Bossaka, mogła spowodować mylne wrażenie w kwestii żydowskiego otoczenia Ramzesa?
Odpowiedź: Hirama i Dagona
Josef Oberhauser

1 sierpnia 1942 roku Wirth opuścił Bełżec, aby objąć stanowisko inspektora wszystkich obozów akcji „Reinhardt”. Oberhauser pozostał jego adiutantem i przeniósł się wraz z nim do Lublina. Wiele czasu spędzał w obozie pracy na tzw. starym lotnisku (Flugplatz), gdzie sprawował nadzór nad żydowskimi więźniami i zrabowanym mieniem, a także dowodził kompanią Trawniki-Männer. Zazwyczaj towarzyszył Wirthowi w czasie inspekcji, które ten przeprowadzał w obozach Einsatz Reinhardt. Pod koniec sierpnia 1942 roku wraz z Globocnikiem i Wirthem udał się do obozu zagłady w Treblince, aby opanować chaos spowodowany nieudolnością komendanta Irmfrieda Eberla. Był także jedną z osób, które w połowie sierpnia 1942 roku oprowadzały po Bełżcu Kurta Gersteina. Wiosną 1943 roku w uznaniu zasług położonych w czasie akcji „Reinhardt” został awansowany na oficerski stopień SS-Untersturmführera.

Pytanie: Dlaczego w 1942 r. Wirth wyjechał z Bełżca?
Odpowiedź: aby objąć stanowisko inspektora wszystkich obozów akcji „Reinhardt”

Pytanie: Z czego wynikał brak organizacji w obozie w Treblince?
Odpowiedź: nieudolności komendanta Irmfrieda Eberla

Pytanie: Kto w sierpniu 1942 r. wizytował Bełżec?
Odpowiedź: Kurt Gerstein

Pytanie: Dzięki czemu uzyskał awans w 1943 r.?
Odpowiedź: zasługom położonym w czasie akcji "Reinhardt"

Pytanie: Co należało do jego zadań w obozie na starym lotnisku?
Odpowiedź: nadzór nad żydowskimi więźniami i zrabowanym mieniem, a także dowodzenie kompanią Trawniki-Männer
Eligiusz Niewiadomski

Po powrocie do Warszawy jesienią 1896 został sprawozdawcą artystycznym "Kuriera Codziennego". Podjął także współpracę z "Kurierem Warszawskim", gdzie później prowadził dział krytyki artystycznej. Będąc zwolennikiem modernizmu, publikował także krytyczne recenzje z wystaw i rozważania o ruchu artystycznym w Polsce i za granicą w "Tygodniku Ilustrowanym" i "Ziarnie". Jego artykuły były cenione przez znawców, m.in. przez Stanisława Witkiewicza (ojca). Jednocześnie wystawiał swoje obrazy m.in. na wystawach Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1896 za Rodzinę centaurów (O zmierzchu) otrzymał złoty medal, zaś w 1897 otrzymał trzecią nagrodę za pejzaż tatrzański. W Zachęcie pokazał też kilka innych obrazów Portret doży (1897), Z Bretanii (1897), Las w słońcu (1897), Golgota ducha (1898) i Przed południem (1898). W 1897pokazał na wystawie wiosennej w petersburskiej akademii sztuk pięknych obraz Cisza leśna. W Warszawskim Salonie Aleksandra Krywulta wystawił także: Studium młodej kobiety (1897), Akt kobiecy (1898) i Portret (1898). Był członkiem komitetu retrospektywnej wystawy sztuki polskiej w maju 1898 w Warszawie. Był także od 1899 członkiem Warszawskiego Tow. Artystycznego a także członkiem Zarządu Tow. Zachęty. Do tej instytucji miał bardzo krytyczny stosunek czemu dawał wyraz w artykułach prasowych i polemicznej broszurze Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych wobec potrzeb naszej sztuki (Warszawa 1901). Działał na rzecz utworzenia w Warszawie Szkoły Sztuk Pięknych na europejskim poziomie. Przygotował statut uczelni, plan prac, a dzięki swoim kontaktom ściągnął do Warszawy wielu wybitnych twórców, m.in. Ferdynanda Ruszczyca, Xawerego Dunikowskiego, Edwarda Trojanowskiego, Kazimierza Stabrowskiego.

Pytanie: Jaką posadę w "Kurierze Codziennym" objął Niewiadomski w 1896 roku?
Odpowiedź: sprawozdawcy artystycznego

Pytanie: Jakie treści publikował Niewiadomski w "Tygodniku Ilustrowanym" i "Ziarnie"?
Odpowiedź: krytyczne recenzje z wystaw i rozważania o ruchu artystycznym w Polsce i za granicą

Pytanie: Jaka wystawa w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych przyniosła Niewiadomskiemu wyróżnienie złotym medalem? 
Odpowiedź: Rodzina centaurów (o zmierzchu)

Pytanie: Gdzie można było podziwiać Studium młodej kobiety Niewiadomskiego?
Odpowiedź: Warszawskim Salonie Aleksandra Krywulta
Opowieści z Narnii

Niektórzy czytelnicy, którzy doceniają pierwotną kolejność wierzą, że Lewis był uprzejmy w stosunku do swojego młodego czytelnika i mógł zmienić ich kolejność. Utrzymują oni, że wiele z magii Narnii pochodzi ze sposobu, w jaki świat jest stopniowo przedstawiany w Lwie, czarownicy i starej szafie. Twierdzą, że tajemnicza szafa, jako pewien narracyjny zabieg, jest znacznie lepszym wprowadzeniem do Narnii niż ten z Siostrzeńca czarodzieja, gdzie słowo Narnia pojawia się w pierwszym akapicie, jako coś już znajomego czytelnikowi. Nie mniej jednak, to właśnie tutaj czytelnik dowiaduje się, jak owa kraina powstaje. Co więcej, jest jasne z samych książek, że Lew miał być czytany najpierw, a nie Siostrzeniec. Kiedy imię Aslan jest po raz pierwszy wspomniane w Lwie, czarownicy i starej szafie narrator stwierdza, że żadne z dzieci nie miało pojęcia, kim jest ów Aslan bardziej niż wy. Osoby, które popierają pierwotna numerację, twierdzą, że to nonsens, jeżeli ktoś już czytał Siostrzeńca czarodzieja. Cytowane są również inne tego rodzaju przykłady z tekstu. Argumentacja ta częściowo opiera się na różnicy pomiędzy chronologią i narracją.

Pytanie: Skąd bierze się duża część magii Narnii, zdaniem czytelników, którzy doceniają pierwotną kolejność?
Odpowiedź: ze sposobu, w jaki świat jest stopniowo przedstawiany w Lwie, czarownicy i starej szafie

Pytanie: Jaki przedmiot ma wprowadzać w świat Narnii efektywniej niż zabieg zastosowany w Siostrzeńcu czarodzieja, zdaniem czytelników, którzy doceniają pierwotną kolejność?
Odpowiedź: tajemnicza szafa

Pytanie: Jaki zabieg obecny w jednej z książek serii uważany jest przez zwolenników pierwotnej kolejności za nonsens?
Odpowiedź: Kiedy imię Aslan jest po raz pierwszy wspomniane w Lwie, czarownicy i starej szafie narrator stwierdza, że żadne z dzieci nie miało pojęcia, kim jest ów Aslan bardziej niż wy
Maciej Orłoś

Od 15 czerwca 1991 do 31 sierpnia 2016 był prowadzącym program informacyjny Teleexpress. W czerwcu 1998 prowadził weekendowe wydania Wiadomości (TVP1) w parze z Barbarą Górską. Był autorem i prowadzącym programów Oko w oko i A to Polska właśnie!. Prowadził też magazyny kulturalne Trochę kultury, Pociąg do kultury i Cooltura oraz dla niepełnosprawnych Przyjaciele (wszystkie w TVP1). W latach 2001–2007 podawał wyniki polskiego głosowania podczas finałów Konkursu Piosenki Eurowizji. Od września 2008 do lipca 2009 prowadził teleturniej 300 procent normy. Od czerwca 2012 do listopada 2015 prowadził, wraz z Anną Karną, program turystyczny Nie ma jak Polska. Od marca 2014 do końca sierpnia 2016 prowadził Teleexpress Extra na antenie TVP Info.

Pytanie: Do jakiego typu programów zalicza się Teleexpress?
Odpowiedź: informacyjnych

Pytanie: Gdzie emitowany był Teleexpress Extra?
Odpowiedź: na antenie TVP Info

Pytanie: Kto współprowadził z nim Wiadomości?
Odpowiedź: Barbara Górska

Pytanie: Do kogo kierowany był magazyn Przyjaciele?
Odpowiedź: niepełnosprawnych
Ubikacje w Japonii

Tradycyjna japońska ubikacja to ubikacja kucana, znana również jako ubikacja azjatycka, ponieważ podobne ubikacje są powszechne w całej Azji. Ubikacja kucana różni się od ubikacji zachodnich budową i sposobem użytkowania. Wygląda jak pisuar obrócony o 180 stopni i wbudowany w podłogę. Większość tego rodzaju toalet zrobiona jest z porcelany, choć w niektórych przypadkach (np. w pociągach), używana jest również stal nierdzewna. Zamiast siadać, użytkownik kuca nad ubikacją twarzą w stronę ściany z tyłu pomieszczenia. W odróżnieniu od zachodnich ubikacji odchody zbierają się w płytkiej niecce, zamiast w wypełnionej wodą miednicy. Pozostały osprzęt (taki jak zbiornik wody, spłuczka) może być taki sam jak w zachodnich ubikacjach. Spłukiwanie wody powoduje przepłynięcie odchodów z niecki do pośredniego zbiornika, z którego później odprowadzane są do kanalizacji. Spłuczkę obsługuje się często tak samo jak w ubikacjach zachodnich, choć można się spotkać z uchwytem, który należy pociągnąć, lub pedałem nożnym. Wiele japońskich ubikacji posiada dwa rodzaje spłukiwania mały (jap. 小) i duży (jap. 大). Różnica polega na ilości użytej wody. Pierwszy jest przeznaczony dla moczu (jap. 小便 shōben; dosł. „małe wydalanie”), a drugi dla kału (jap. 大便 daiben; dosł. „duże wydalanie”). Dźwignia jest często ustawiona na ustawienie „małe”, aby zapewnić ciągły dźwięk kamuflujący dla zapewnienia prywatności.

Pytanie: Czy tradycyjna japońska ubikacja różni się od tych, które spotyka się w innych krajach azjatyckich?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Do czego można by przyrównać wygląd tradycyjnej ubikacji japońskiej?
Odpowiedź: pisuaru obróconego o 180 stopni i wbudowanego w podłogę

Pytanie: Czy wszystkie tradycyjne ubikacje japońskie zbudowane są z porcelany?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na czym polega różnica między dwoma rodzajami spłukiwania występującymi w ubikacjach kucanych?
Odpowiedź: ilości użytej wody
Poliandria w Tybecie

Poliandria braterska jest tradycyjną formą małżeństwa, faworyzowaną obecnie na wsi, poprzednio była często spotykana wśród tre-ba. Małżeństwa poliandryczne zawsze aranżowali rodzice, jeszcze we wczesnym dzieciństwie przyszłych małżonków. O zawieraniu małżeństw wśród tre-ba decydowały względy polepszenia bytu rodziny, więc preferencje małżonków nie były brane pod uwagę, obecnie ostre sprzeciwy starszych dzieci są zazwyczaj uwzględniane. Najstarszy brat sprawował funkcję abo w poliandrycznej rodzinie spowinowaconej, jednak wszyscy bracia pracowali pospołu, na równi i posiadali te same uprawnienia seksualne do wspólnej żony, która z kolei musiała traktować ich jednakowo.

Pytanie: Czy małżonkowie według poliandrii braterskiej sami decydowali o wyborze małżonka?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy dochodzi do zawarcia umowy małżeńskiej w myśl poliandrii braterskiej?
Odpowiedź: we wczesnym dzieciństwie przyszłych małżonków

Pytanie: Jaki był pierwotnie jedyny warunek brany pod uwagę przy wyborze partnera w poliandrii braterskiej?
Odpowiedź: polepszenia bytu rodziny

Pytanie: Czy obecnie nadal nie bierze się pod uwagę sprzeciwu małżonków wobec małżeństwa?
Odpowiedź: nie
Łuck

Podczas okupacji niemieckiej Polacy w Łucku byli poddani presji Ukraińców kolaborujących z okupantem. W kwietniu 1943 roku delegacja ukraińska pod przewodnictwem adwokata Jurija Czerewki złożyła na ręce niemieckiego gebietskomisarza urzędującego w Łucku petycję, w której znalazła się prośba o założenie w tym mieście „getta” dla ludności polskiej. 11 sierpnia 1943 r. w wyniku donosów ukraińskich Kripo aresztowało 50 przedstawicieli polskiej inteligencji (w tym zastępcę wołyńskiego Delegata Rządu na Kraj), z czego 30 osób rozstrzelano dwa miesiące później. Wojskowy Sąd Specjalny AK wydał 6 wyroków śmierci na najbardziej aktywnych kolaborantów; 4 z nich wykonano, w tym na J. Czerewce.

Pytanie: Czy Ukraińcy w Łucku w czasie okupacji trzymali z Polakami?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czego pragnęła delegacja ukraińska w kwietniu 1943?
Odpowiedź: „getta” dla ludności polskiej

Pytanie: Kto stał na czele delegacji ukraińskiej w kwietniu 1943?
Odpowiedź: Jurij Czerewka

Pytanie: Kto miał decydować o istnieniu getta polskiego w Łucku?
Odpowiedź: gebietskomisarz
Euzebiusz Smolarek

W kolejnym sezonie wiodło mu się o wiele lepiej, Ebi okazał się bowiem jednym z najlepszych strzelców w swojej drużynie. Odejście Berta van Marwijka ze stanowiska szkoleniowca Feyenoordu oznaczało jednak dla Smolarka początek kryzysu. Dlatego 18 stycznia 2005 został bezgotówkowo wypożyczony na pół roku (do końca sezonu 2004/2005) do Borussii Dortmund (ściągnął go tam van Marwijk). 24 sierpnia 2007 został za 4,8 mln euro wytransferowany z Borussii do Racingu Santander. Zadebiutował w nim już 26 sierpnia 2007 bezbramkowo zremisowanym meczem z FC Barcelona (wszedł na boisko w 55 min. zmieniając Ivana Bolado, a już w 67 min. ujrzał czerwoną kartkę). 7 października 2007 zdobył swego pierwszego gola w barwach tego klubu, w spotkaniu przeciwko Real Valladolid (na 1:0) i był to pierwszy gol Polaka w lidze hiszpańskiej od czasu trafienia Wojciecha Kowalczyka – 22 czerwca 1997.

Pytanie: Na jakiej pozycji gra Smolarek?
Odpowiedź: ataku

Pytanie: Co zapoczątkowało problemy zawodowe dla Smolarka?
Odpowiedź: Odejście Berta van Marwijka ze stanowiska szkoleniowca Feyenoordu

Pytanie: Jaka drużyna wypożyczyła Smolarka na 6 miesięcy?
Odpowiedź: Borussii Dortmund

Pytanie: Za jaką kwotę Racing Santander przejął Smolarka?
Odpowiedź: 4,8 mln euro
Okręty podwodne projektu 658/658M

Budowę pierwszego okrętu rozpoczęto w zakładzie 402 w Siewierodwińsku 17 października 1958 roku. Pierwszy z ośmiu okrętów projektu — K-19, został zwodowany 11 października 1959 roku. Duży kiosk mieścił trzy wyrzutnie rakiet opracowanego dla jednostek projektu 629 (NATO: Golf) systemu rakietowego D-2. W systemie D-2 jednostki projektu 658 mogły przenosić trzy pociski R-13. Start tych pocisków mógł się odbywać wyłącznie w położeniu nawodnym, zaś wszystkie trzy mogły być wystrzelone w ciągu 12 minut od wynurzenia. Były to jedne z pierwszych na świecie okrętów przenoszących morskie pociski balistyczne, których system energetyczny oparty był na reaktorach jądrowych. Wyposażenie pierwszego okrętu tego typu, zostało nieznacznie wyprzedzone przez pierwszy amerykański okręt rakietowy USS „George Washington” (SSBN-598), który jednak wyposażony został w 16 wystrzeliwanych spod wody pocisków Polaris A-1.

Pytanie: Gdzie powstała debiutancka jednostka projektu 658/658M?
Odpowiedź: w zakładzie 402 w Siewierodwińsku

Pytanie: Kiedy zwodowano K-19?
Odpowiedź: 11 października 1959

Pytanie: Czy pociski mogły być wystrzeliwane przez jednostkę projektu 658 pod wodą?
Odpowiedź: nie
Popek (raper)

W 2015 wraz z producentem muzycznym Robertem M powołał zespół pod nazwą Gang Albanii do którego dołączył następnie raper Borixon. Debiutancki album formacji zatytułowany Królowie życia ukazał się 24 kwietnia 2015 nakładem wytwórni muzycznej Step Records. Album grupy współtworzonej przez Popka zadebiutował na 1. miejscu polskiej listy przebojów – OLiS. Wydawnictwo wyróżnił status diamentowej płyty. Do formuły Gangu Albanii muzycy powrócili w 2016. 29 kwietnia ukazał się ich drugi album Ciężki gnój. Również i to wydawnictwo odniosło komercyjny sukces. Ciężki gnój zadebiutował na zestawieniu OLiS na 2. miejscu a jego sprzedaż nagrodzono podwójną platynową płytą.

Pytanie: Jaki zespół założył w 2015 roku?
Odpowiedź: Gang Albanii

Pytanie: Jak nazywa się pierwsza płyta Gangu Albanii?
Odpowiedź: Królowie życia

Pytanie: Jaka wytwórnia odpowiadała za produkcję płyty Królowie życia?
Odpowiedź: Step Records

Pytanie: Czy drugi album zespołu znalazł się na pierwszym miejscu polskiej listy przebojów?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki raper, poza Popkiem, znalazł się w składzie Gangu Albanii?
Odpowiedź: Borixon
Zbrodnia w Starym Ciepielowie i Rekówce

Prawdopodobnie we wszystkich trzech gospodarstwach żandarmi przeprowadzili gruntowną rewizję. Nie wiadomo, jakie rezultaty przyniosła ona w zabudowaniach Kowalskich i Obuchiewiczów, pewne jest natomiast, że u Kosiorów schwytano dwóch żydowskich mężczyzn, a także znaleziono książki pisane w jidysz i języku hebrajskim. Zeznania niektórych świadków wskazywały, że obaj Żydzi pojawili się w obejściu Kosiorów dopiero po jego otoczeniu przez Niemców. Mogłoby to sugerować, że dobrowolnie oddali się w ręce żandarmów, licząc, że ocalą w ten sposób swoich opiekunów. W międzyczasie żandarmi rozkazali sołtysowi Janowi Mirowskiemu udać się do sąsiedniej Rekówki i sprowadzić stamtąd Stanisława Kosiora (krewnego Kosiorów ze Starego Ciepielowa). Po drodze sołtys napotkał jednak kierującego akcją oficera, który odwołał poprzednie polecenie i rozkazał mu powrócić do domu.

Pytanie: Co znaleźli okupanci w gospodarstwie Kosiorów?
Odpowiedź: dwóch żydowskich mężczyzn, a także znaleziono książki pisane w jidysz i języku hebrajskim

Pytanie: Dlaczego Żydzi chcieli się oddać w ręce Niemców?
Odpowiedź: Liczyli, że ocalą w ten sposób swoich opiekunów

Pytanie: Gdzie mieszkał Stanisław Kosior?
Odpowiedź: W Rekówce

Pytanie: Kto pełnił urząd sołtysa w Starym Ciepielowie?
Odpowiedź: Jan Mirowski

Pytanie: Jakie rozkazy dostał Mirowski po napotkaniu oficera prowadzącego akcję w Starym Ciepielowie?
Odpowiedź: rozkazał mu powrócić do domu