mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
FIM-92 Stinger

Znaczenie Stingerów nie polegało jedynie na tym, że sowieci tracili więcej samolotów. Dzięki Stingerom mudżahedini mogli po raz pierwszy skutecznie bronić się przed radzieckimi atakami z powietrza. Rosjanie zdawali sobie z tego sprawę – obawiając się Stingerów, zmniejszyli liczbę swoich lotów. Opracowali też nową taktykę – samoloty i śmigłowce atakowały z wyższego pułapu, czego efektem było obniżenie ich skuteczności. Działania powolnych śmigłowców ograniczono do misji nocnych albo nad terenami oddalonymi od pozycji partyzanckich. Nie dało się już prowadzić wielkich operacji powietrznodesantowych.

Pytanie: Jakie rezultaty przyniosła strategia, którą Rosjanie opracowali przeciwko Stingerom?
Odpowiedź: obniżenie ich skuteczności

Pytanie: Czy wykorzystanie tych pocisków spowodowało większe straty u Rosjan?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy wykorzystanie tych pocisków przyniosło przełomowe dla przeciwników Rosjan rezultaty?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak zastosowanie tych pocisków wpłynęło na liczbę wykonywanych przez Rosjan lotów?
Odpowiedź: zmniejszyli ją

Pytanie: Jak zastosowanie tych pocisków wpłynęło na działania prowadzone z wykorzystaniem powolnych śmigłowców?
Odpowiedź: Działania powolnych śmigłowców ograniczono do misji nocnych albo nad terenami oddalonymi od pozycji partyzanckich
Arktyka

Rosyjska ekspedycja Arktyka-2007 przeprowadziła w 2007 roku badania, które mają potwierdzać, iż Grzbiet Łomonosowa jest przedłużeniem jej szelfu kontynentalnego, a zatem spory obszar Arktyki stanowić miałby wyłączną strefę ekonomiczną Federacji Rosyjskiej. Przy okazji tej ekspedycji, Rosja zamanifestowała swoje pretensje do tego terytorium, poprzez umieszczenie 2 sierpnia 2007 roku flagi rosyjskiej w okolicy bieguna północnego. Wzdłuż rosyjskich wybrzeży przebiega także Przejście Północno-Wschodnie, droga morska między Europą i krajami Dalekiego Wschodu.

Pytanie: Jak nazywała się drużyna badawcza, wysłana do Arktyki przez Rozje w 2007 roku?
Odpowiedź: Arktyka-2007

Pytanie: Jaki był cel ekspedycji Arktyka-2007?
Odpowiedź: potwierdzać, iż Grzbiet Łomonosowa jest przedłużeniem jej szelfu kontynentalnego

Pytanie: Jaki pozytywny skutek niosło by dla Rosji potwierdzenie przeprowadzanych badań?
Odpowiedź: spory obszar Arktyki stanowić miałby wyłączną strefę ekonomiczną Federacji Rosyjskiej

Pytanie: Czym jest Przejście Północno-Wschodnie?
Odpowiedź: droga morska między Europą i krajami Dalekiego Wschodu
Pan Tadeusz

Także współcześni literaturoznawcy zajmowali się problemem stosunku Pana Tadeusza do wzorów antycznej epopei. Na podstawie badań Wilhelma Bruchnalskiego i Stanisława Windakiewicza oraz Tadeusza Karyłowskiego Stanisław Pigoń wysnuł wniosek, że Mickiewicz świadomie, jako rodzaj hołdu dla starego olbrzyma poezji epickiej […] włączył w księgę IX kilka sytuacyj, wprost nawet przytoczeń z Iliady Homera, w drobnym stopniu z Eneidy Wergiliusza. Juliusz Kleiner zaś uważał, że Wojski to Homerowy Nestor, zwrócił także uwagę, że zasypianie bohaterów lub udawanie się na spoczynek stanowi koniec ksiąg [Pana Tadeusza], jak w p. I, VII i IX Iliady, jak w p. 1, 5, 6, 14, 16, 18 i 19 Odysei. Świt na początku księgi przywodzi na myśl rozpoczynanie pieśni od Eos różanopalcej. Bójka w ks. V i potem bitwa z Moskalami sposobem przedstawienia i przebiegiem walk niekiedy ożywić ma w pamięci zapasy bohaterów Homerowych lub Wergiliuszowych i spolszczenie opowieści helleńskiej przez Dmochowskiego, a Telimena […] pragnie w ks. VII zatrzymać dla siebie serce Tadeusza tak, jak Dydona zatrzymać pragnie przy sobie Eneasza. W konkluzji Kleiner napisał, że wszystkie te świadome upodobnienia scen, postaci, wyrażeń do epiki Homerowej i Wergiliuszowej wprowadzone są żartobliwie; u tłumacza i naśladowcy Wolterowskich powiastek, u autora „Kartofli”, u słuchacza Borowskiego dziwić to nie może, że epika żartobliwa, parodystyczna, uprawiana con amore przez wiek XVIII, jest dlań kontynuacją dostojnego starożytnego eposu, że i koniec bójki w p. V i czyny wojenne zajazdu przedstawia w stylu utworów heroikomicznych. Inwokacja wszakże nie pozostawia wątpliwości o powadze zamiaru epickiego.

Pytanie: Dlaczego według Pigonia Adam Mickiewicz wplótł w treść Pana Tadeusza elementy zaczerpnięte z dzieła Homera?
Odpowiedź: jako rodzaj hołdu dla starego olbrzyma poezji epickiej

Pytanie: Czy zagadnienie stosunku tego dzieła Mickiewicza do wzorców epopei antycznej było pomijane przez współczesnych literaturoznawców?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie postacie według Kleinera przepominają w księdze VII Telimena i Tadeusz?
Odpowiedź: Dydonę, Eneasza

Pytanie: W jakich utworach poszczególne części kończą się podobnie jak w Panu Tadeuszu?
Odpowiedź: Iliadzie, Odysei
SMS Habsburg (1865)

Bitwa zakończyła się, gdy okręt flagowy Tegetthoffa, „Erzherzog Ferdinand Max”, staranował i zatopił „Re d’Italię”, a wybuch magazynu amunicji zniszczył okręt obrony wybrzeża „Palestro”. Persano przerwał bitwę i, mimo że wciąż miał przewagę liczebną nad Austriakami, nie zdecydował się przeprowadzić kontrataku swymi zdemoralizowanymi siłami. Ponadto jego flocie kończyły się amunicja i węgiel. Włosi, a następnie Austriacy, zaczęli się wycofywać; Tegetthoff postanowił oddalić się na bezpieczny dystans, by nie ryzykować utraty swojego sukcesu. W czasie bitwy „Habsburg” wystrzelił 170 pocisków i w odpowiedzi został trafiony 38 razy, lecz nie został uszkodzony i nie poniósł żadnych strat wśród załogi. Austriacka flota skierowała się na Lissę i zacumowała w Zatoce Św. Jerzego. Tego wieczora „Habsburg”, „Prinz Eugen” i para kanonierek odbyły patrol na zewnątrz portu. Po zmroku Tegetthoff wypłynął w stronę Puli.

Pytanie: Jakie wydarzenia zakończyły to starcie?
Odpowiedź: okręt flagowy Tegetthoffa, „Erzherzog Ferdinand Max”, staranował i zatopił „Re d’Italię”, a wybuch magazynu amunicji zniszczył okręt obrony wybrzeża „Palestro”

Pytanie: Czy w momencie zakończenia się bitwy wojska austriackie były mniej liczne niż te włoskie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie materiały były na wyczerpaniu we flocie Persano, kiedy przerwano bitwę?
Odpowiedź: amunicja i węgiel

Pytanie: Dlaczego Tegetthoff zdecydował, że jego wojska powinny oddalić się z miejsca bitwy?
Odpowiedź: by nie ryzykować utraty swojego sukcesu
Bartłomiej Bonk

W 2008 na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie w rwaniu uzyskał wynik 175 kg, który dawał mu 8 miejsce, ale w podrzucie spalił wszystkie podejścia (2 x 211 kg, 1 x 212 kg) i nie został sklasyfikowany. 6 sierpnia 2012 roku podczas Igrzysk Olimpijskich w Londynie prowadził po rwaniu w kategorii 105 kg wynikiem 190 kg, wywalczając na koniec zawodów brąz wynikiem 410 kg (190 kg + 220 kg). W grudniu 2019, po dyskwalifikacji zwycięzcy londyńskiego konkursu Ołeksija Torochtija, Bonkowi przyznano srebrny medal.

Pytanie: Jaki ciężar wyrwał Bonk w Pekinie na Igrzyskach?
Odpowiedź: 175 kg

Pytanie: Jaki medal zdobył Bonk na Igrzyskach w Londynie?
Odpowiedź: brązowy

Pytanie: Dlaczego Bonkowi przyznano srebrny medal?
Odpowiedź: Z uwagi na dyskwalifikację zwycięzcy zawodów w Londynie

Pytanie: W którym roku odbyły się Igrzyska w Londynie?
Odpowiedź: 2012
Kodeks Moskiewski II

Wczesna historia kodeksu jest nieznana. Wiadomo tylko, że w 1655 znajdował się w klasztorze Watopedi na górze Athos. Z uwagi na zamiar przystąpienia do prac nad nowym przekładem Biblii, nazwanym później Biblią moskiewską, kodeks został w 1655 przywieziony przez mnicha Arseniusza Suchanowa do Moskwy (wraz z innymi rękopisami) na prośbę patriarchy Nikona. W 1724 rękopis został uwzględniony w katalogu Atanazego Schiady. Przechowywany był w bibliotece Świętego Synodu (XCVIII). Od 1920 rękopis przechowywany jest w Państwowym Muzeum Historycznym w Moskwie (V.9, S.399).

Pytanie: Gdzie zlokalizowany był Kodeks Moskiewski II w 1655?
Odpowiedź: w klasztorze Watopedi na górze Athos

Pytanie: Z jakiego powodu transportowano Kodeks w 1655 roku?
Odpowiedź: zamiar przystąpienia do prac nad nowym przekładem Biblii

Pytanie: Kto zadecydował o transporcie Kodeksu z 1655 roku?
Odpowiedź: patriarcha Nikon
Julian Kornhauser

Był bądź jest członkiem kilku Komisji PAN i PAU, a także wiceprzewodniczącym Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN i członkiem Komitetu Słowianoznawstwa PAN. Od 2001 roku jest redaktorem naczelnym „Pamiętnika Słowiańskiego”. W latach 2002–2005 był członkiem Senatu Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 2005–2008 pełnił funkcję kierownika Studiów Doktoranckich przy Wydziale Filologicznym UJ. W latach 2006–2013 był jurorem Nagrody Literackiej Europy Środkowej Angelus (w latach 2008–2013 w obradach jury zastępował go Jakub Kornhauser). Członek SPP i PEN Clubu.

Pytanie: W którym roku Kornhauser objął stanowisko redaktora naczelnego „Pamiętnika Słowiańskiego”?
Odpowiedź: 2001

Pytanie: Do jakiego komitetu przynależy Kornhauser?
Odpowiedź: Słowianoznawstwa PAN

Pytanie: W komisji jakiej nagrody Kornhauser zasiadał w latach 2006–2013 ?
Odpowiedź: Literackiej Europy Środkowej Angelus

Pytanie: Kto zastępował Kornhausera w komisji nagrody Literackiej Europy Środkowej Angelus w latach 2008–2013?
Odpowiedź: Jakub Kornhauser
Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci 2021

Podobnie miała się sytuacja w Polsce, gdzie pomimo że Sara James była faworytką do zwycięstwa, uwagę zwrócił fakt, że kompozytorzy i autorzy tekstu piosenki dla Sary byli inni niż dla pozostałych finalistów oraz w przeciwieństwie do nich, Sara brała czynny udział w tworzeniu piosenki. Jednak, Sara jako zwyciężczyni programu The Voice Kids jest związana kontraktem z wytwórnią Universal Music Polska, przez co miałaby możliwość stworzenia i wydania własnego singla. Pozostali finaliści nie są związani z jakimikolwiek wytwórniami, co mogło być powodem zaistnienia takiej sytuacji.

Pytanie: Jaki program wygrała Sara James przed przystąpieniem do 19. Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci/
Odpowiedź: The Voice Kids

Pytanie: Z jaką wytwórnią miała podpisaną umowę Sara James przed wystąpieniem na Eurowizji?
Odpowiedź: Universal Music Polska

Pytanie: Jakie możliwości dawała Sarze James umowa z Universal Music Polska?
Odpowiedź: stworzenia i wydania własnego singla

Pytanie: Czy inni finaliści 19. Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci mieli podpisane umowy z wytwórniami?
Odpowiedź: nie
Albania w Konkursie Piosenki Eurowizji

W maju stacja RTSH rozpoczęła przyjmowanie zgłoszeń do 57. edycji Festivali i Këngës, którą rozegrano 20–22 grudnia i której dyrektorem artystycznym był Inva Mula. 17 września potwierdzono, że zwycięzca festiwalu zostanie oddelegowany do reprezentowania kraju w 64. Konkursie Piosenki Eurowizji w Tel Awiwie. Występy uczestników we wszystkich rundach oceniali jurorzy: Haig Zacharian, Arta Marku, Rona Nishliu, Agim Krajka, Pali Kuke, Olsa Toqi, Rovena Dilo, Shpëtim Kushta i Dorian Çene. Do festiwalu zgłoszono 54 utwory. 17 października telewizja podała listę 22 uczestników festiwalu, którymi zostali: Alar Band, Elgit Doda, Aurel Thëllimi, Bojken Lako, Bruno Pollogati, Dilan Reka, Eliza Hoxha, Elona Islamaj, Elton Deda, Eranda Libohova, Gjergj Leka, Jonida Maliqi, Kelly, Klinti Çollaku, Klodiana Vata, Kujtim Prodani, Lidia Lufi, Lorela Sejdini, Marko Strazimiri i Imbro, Mirud, Orgesa Zaimi i Soni Malaj. Początkowo na liście znajdowała się również Vikena Kamenica, ale wycofała się z udziału na festiwalu; jej miejsce w stawce zajęli Artemisa Mithi i Febi Shkurti. Pierwszego dnia festiwalowego uczestnicy wykonali konkursowe piosenki przy akompaniamencie Orkiestry Symfonicznej RTSH, a drugiego dnia – finałowe wersje utworów. Trzeciego dnia wybrano zwycięzcę. Jurorzy przyznawali każdemu z finalistów 10–20, 22, 25 lub 30 pkt. Największe poparcie jury zdobyła Jonida Maliqi z piosenką „Ktheju tokës”, zdobywając łącznie 228 pkt od sędziów, w tym pięć najwyższych not. Przed konkursem uczestniczyła w koncertach promocyjnych w Amsterdamie, Londynie i Madrycie. 16 maja wystąpiła w drugim półfinale konkursu i z dziewiątego miejsca awansowała do finału rozgrywanego 18 maja. Wystąpiła w nim z drugim numerem startowym i zajęła 17. miejsce po zdobyciu 90 pkt, w tym 47 pkt od telewidzów (17. miejsce) i 43 pkt od jurorów (17. miejsce).

Pytanie: Jacy artyści znaleźli się w spisie zawodników konkursu, opublikowanym 17 października 2018 roku?
Odpowiedź: Alar Band, Elgit Doda, Aurel Thëllimi, Bojken Lako, Bruno Pollogati, Dilan Reka, Eliza Hoxha, Elona Islamaj, Elton Deda, Eranda Libohova, Gjergj Leka, Jonida Maliqi, Kelly, Klinti Çollaku, Klodiana Vata, Kujtim Prodani, Lidia Lufi, Lorela Sejdini, Marko Strazimiri i Imbro, Mirud, Orgesa Zaimi i Soni Malaj

Pytanie: Jak nazywał się utwór, którego wykonanie najbardziej spodobało się jurorom?
Odpowiedź: „Ktheju tokës”

Pytanie: Jaka nagroda miała przysługiwać artyście, który wygra festiwal?
Odpowiedź: zostanie oddelegowany do reprezentowania kraju w 64. Konkursie Piosenki Eurowizji w Tel Awiwie

Pytanie: W jakich miastach wystąpiła w ramach promocji Jonida Maliqi przed 64. Konkursem Piosenki Eurowizji?
Odpowiedź: Amsterdamie, Londynie i Madrycie
Akcja „Hiacynt”

Akcja, na rozkaz Ministra Spraw Wewnętrznych gen. Czesława Kiszczaka, rozpoczęła się 15 listopada 1985. Rano w szkołach, uczelniach, zakładach pracy, dworcach, melinach na terenie całej Polski pojawili się funkcjonariusze MO i zatrzymywali lub aresztowali osoby podejrzane o homoseksualizm lub kontakty ze środowiskiem osób homoseksualnych. Łapanki urządzano też w miejscach spotkań osób homoseksualnych. Aresztowanym zakładano teczki o nazwie „Karta homoseksualisty”, zdejmowano odciski palców, a niektórych nakłaniano do podpisywania oświadczeń:

Pytanie: Kim był w 1985 roku Kiszczak?
Odpowiedź: Ministrem Spraw Wewnętrznych

Pytanie: Kiedy miała miejsce akcja Hiacynt?
Odpowiedź: 15 listopada 1985

Pytanie: Gdzie odbywały się łapanki w ramach Akcji Hiacynt?
Odpowiedź: w szkołach, uczelniach, zakładach pracy, dworcach, melinach na terenie całej Polski

Pytanie: Kto przeprowadzał łapanki w ramach akcji Hiacynt?
Odpowiedź: funkcjonariusze MO
Tadeusz Grzesik

Według prokuratury te zabójstwa nie stanowią całości zbrodni popełnianych przez ten gang. W 2016 postawiono Tadeuszowi Grzesikowi i Wojciechowi W. zarzuty podwójnego zabójstwa w Ostrowie. Mieli oni napaść 16 listopada 2006 na Antoniego B., właściciela kantoru, zabijając go przy użyciu pistoletu maszynowego. Mieli również oddać strzały do dwóch pracowników kantoru. Jeden z nich zmarł w wyniku odniesionych ran, drugi doznał długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Kolejne zarzuty postawione przez prokuraturę dotyczą zabójstw w Przeworsku. Sprawcy mieli zabić tam właściciela kantoru, Zygmunta G. i jego partnerkę, Marię P. 12 stycznia 2007 Tadeusz Grzesik wraz z Adamem M. mieli według prokuratury dokonać napadu na kantor w Dębicy i usiłować zabić właściciela, jednakże nie udało im się tego dokonać w wyniku zacięcia się broni.

Pytanie: O co oskarżony został Grzesik w 2016 roku?
Odpowiedź: podwójne zabójstwo

Pytanie: Od ataku jaką bronią miał zginąć Antoni B?
Odpowiedź: pistoletem maszynowym

Pytanie: Jak atak z 16 listopada 2006 roku zakończył się dla pracowników kantoru Antoniego B?
Odpowiedź: Jeden z nich zmarł w wyniku odniesionych ran, drugi doznał długotrwałego uszczerbku na zdrowiu

Pytanie: Jakie osoby miały ponieść śmierć z rąk Tadeusza i Wojciecha w Przeworsku?
Odpowiedź: Zygmunt G. i jego partnerka, Maria P
Bayern Monachium

16 stycznia 2013 klub ogłosił, że zastępcą Juppa Heynckesa na stanowisku trenera będzie Pep Guardiola. 6 kwietnia po zwycięstwie nad Eintrachtem Frankfurt Bayern zapewnił sobie 23. Mistrzostwo Niemiec (było to najszybsze w historii Bundesligi zdobycie mistrzowskiego tytułu bowiem rok później Bayern zdobył mistrzostwo już w marcu; FCB zwyciężyło rozrywki z rekordowym osiągnięciem 91. punktów); Bawarczycy odebrali paterę 11 maja na stadionie Allianz Arena jedną kolejkę przed końcem rozgrywek. W maju po pokonaniu Barcelony w dwumeczu 7:0 Bayern awansował do finału na Wembley, gdzie spotkał się z Borussią Dortmund. Bayern zapewnił sobie Puchar Europy dopiero w 89 minucie po golu Robbena na 2:1. Bayern po raz 5 został mistrzem Europy. W lipcu 2013 roku klub opuścił Mario Gómez, który za 20 mln euro przeniósł się do włoskiej Fiorentiny. Ponadto szeregi Bawarczyków opuścił Anatolij Tymoszczuk, który na zasadzie wolnego transferu powrócił do Zenitu Sankt-Petersburgu. Jeśli chodzi o wzmocnienia to klub pozyskał za 37 mln euro Niemca Mario Götze, oraz za 25 mln euro Hiszpana Thiago Alcântarę. 27 lipca Bayern został pokonany w finale Superpucharu Niemiec 2:4 przez Borussie Dortmund. Dwie bramki dla drużyny zdobył Arjen Robben. Kilka dni później piłkarze Guardioli wygrali turniej „Audi Cup”, eliminując w półfinale São Paulo FC oraz w finale Manchester City.

Pytanie: Kto przejął stanowisko trenera Bayernu Monachium na początku 2013 roku?
Odpowiedź: Pep Guardiola

Pytanie: Jaki tytuł zdobyli zawodnicy Bayernu Monachium po raz dwudziesty trzeci w historii w 2013 roku?
Odpowiedź: Mistrzostwo Niemiec

Pytanie: Gdzie zawodnicy Bayernu Monachium odebrali nagrodę za zdobycie 23. Mistrzostwa Niemiec?
Odpowiedź: na stadionie Allianz Arena

Pytanie: Co stało się z Anatolijem Tymoszczukiem po tym, jak odszedł z Bayernu Monachium?
Odpowiedź: na zasadzie wolnego transferu powrócił do Zenitu Sankt-Petersburgu
Anna Karenina

Lewinowie przebywają w Moskwie, gdzie po długim porodzie Kitty rodzi syna, Dymitra. Obłońscy toną w długach. Stiwa postanawia więc zdobyć dobrze płatną posadę państwową. Wstawia się za nim cała rodzina.
Tymczasem Anna od pół roku czeka w Moskwie na rozwód. Nie żąda już nawet syna, lecz Karenin jako człowiek religijny nadal się zastanawia, czy i ewentualnie na jakich warunkach zgodzić się na oficjalne zakończenie małżeństwa. Wroński daje Annie do zrozumienia, że oprócz miłości do niej, ma też inne zobowiązania. Ona zaś pragnie tylko jego miłości. Aby uniknąć wymówek, Aleksy przebywa często poza domem, a Anna odczuwa przez to coraz większe rozdrażnienie. Daje mu upust, gdy Wroński wraca, więc często dochodzi między nimi do kłótni. Anna podejrzewa, iż za wszystkim stoi inna kobieta. Rzeczywiście, hrabina Wrońska stara się wyswatać syna. Nie chce, by tkwił w związku tak dla niego trudnym, pozbawionym perspektyw. Ma nadzieję, że ożeni się z dziewczyną z dobrej rodziny o nieposzlakowanej opinii. Anna dostrzega to niebezpieczeństwo, ponieważ w oczach świata Aleksy nadal ma wszystkie możliwe prawa, podczas gdy ona jest ich pozbawiona. Wroński zdaje się nie dostrzegać zabiegów matki, a ciągłe wyrzuty ukochanej kobiety coraz bardziej go złoszczą. Każda strona czuje się pokrzywdzona i udowadnia drugiej winę.
Anna wini Wrońskiego przede wszystkim o utratę syna. Żałuje także, że nie umarła podczas połogu. Zaczyna postrzegać śmierć jako ostateczne rozwiązanie wszystkich swoich problemów: „Wystarczy umrzeć” – myśli – „a Wroński uzna swą winę. Będzie mnie żałował, będzie mnie kochał i cierpiał z mojego powodu”. Podczas kolejnej kłótni mówi mu: „Porzuć mnie! Kimże ja jestem? Kobietą upadłą, kamieniem u twej szyi. […] Zwrócę ci wolność. Nie kochasz mnie, kochasz inną!”. Aleksy zapewnia ją o swej miłości, lecz nawet wspólna noc nie jest w stanie zmienić jej nastawienia. Podejrzewa nawet, że takie same pieszczoty Aleksy rozdaje innym kobietom.

Pytanie: Dlaczego Stiwa próbuje zostać zatrudniony w sektorze państwowym?
Odpowiedź: Obłońscy toną w długach

Pytanie: Dlaczego Anna staje się coraz bardziej rozdrażniona?
Odpowiedź: Aby uniknąć wymówek, Aleksy przebywa często poza domem

Pytanie: Dlaczego hrabina Wrońska chce wyswatać syna z kobietą inną niż Anna?
Odpowiedź: Nie chce, by tkwił w związku tak dla niego trudnym, pozbawionym perspektyw. Ma nadzieję, że ożeni się z dziewczyną z dobrej rodziny o nieposzlakowanej opinii

Pytanie: Czy Anna uważa, że jej partner jest odpowiedzialny za to, że zabrano jej syna?
Odpowiedź: tak
Przemyśl

Po utracie Przemyśla w 981 na rzecz Rusi, miasto odzyskał dla Polski Bolesław I Chrobry podczas swojej słynnej wyprawy kijowskiej. W 1031 Przemyśl został ponownie włączony do Rusi. W Polsce toczyła się wówczas walka o władzę między synami Bolesława Chrobrego. Bezprym, najstarszy syn Chrobrego, w walce z Mieszkiem II skorzystał z pomocy księcia kijowskiego Jarosława Mądrego, który w trakcie walk między braćmi zajął Grody Czerwieńskie i Przemyśl. Po śmierci księcia Jarosława ziemię przemyską odziedziczyli jego synowie Włodzimierz Jarosławowicz i Rościsław Rurykowicz. Obaj bracia panowali do 1065.

Pytanie: Kto odbił od Rusi Przemyśl?
Odpowiedź: Bolesław I Chrobry

Pytanie: Jak nazywała się akcja odbicia Przemyśla od Rusi przez Chrobrego?
Odpowiedź: wyprawa kijowska

Pytanie: Czy raz odbity przez Chrobrego Przemyśl na zawsze pozostał polski?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto walczył o władzę o zgonie Bolesława Chrobrego?
Odpowiedź: Bezprym i Mieszko II
Wojciech Korfanty

Narzeczoną Wojciecha Korfantego była ekspedientka z bytomskiego domu towarowego braci Barasch, Elżbieta Szprotówna. Termin ślubu wyznaczono na 1 lipca 1903 w kościele pw. Świętej Trójcy. Niespodziewanie w przeddzień proboszcz Reinhold Schirmeisen zwrócił mu ofiarę i uzależnił udzielenie ślubu od przeproszenia krytykowanych przez Wojciecha Korfantego proniemieckich księży (m.in. odmawiali Polakom rozgrzeszenia za czytanie propolskiej prasy). Inspiratorem odmowy mógł być władający diecezją wrocławską kardynał Georg Kopp. Korfanty odmówił przeprosin, wyjechał z narzeczoną za granicę – do Krakowa. Tam, po dopełnieniu obowiązku sześciu tygodni zamieszkania w monarchii habsburskiej, udzielono mu ślubu w kościele pw. św. Krzyża 5 października 1903 przy poparciu kleru krakowskiego.

Pytanie: Gdzie pracowała Elżbieta Szprotówna?
Odpowiedź: W bytomskim domu towarowym braci Barasch

Pytanie: Kiedy Wojciech Korfanty się ożenił?
Odpowiedź: 5 października 1903

Pytanie: Kto w 1903 roku władał diecezją krakowską?
Odpowiedź: Georg Kopp

Pytanie: Kto pierwotnie miał udzielić Korfantemu ślubu?
Odpowiedź: Reinhold Schirmeisen
Wojciech Korfanty

19 września 1927 poseł Antoni Langer z PSL „Wyzwolenie” zwrócił się do Marszałka Sejmu RP o postawienie Korfantego przed Sądem Marszałkowskim. Sprawa Korfantego, która zawierała dużo oszczerstw ciężkiego kalibru, była rozpatrywana przed tym trybunałem 19–28 listopada 1927 i zakończyła się tylko częściowym uwolnieniem go od zarzucanych mu czynów, co spowodowało, że wydał on broszurę pt. Odezwa do ludu śląskiego, w której odparł wszystkie zarzuty. Jesienią 1927 Sąd Marszałkowski Sejmu RP rozpatrywał także sprawę o zniesławienie z oskarżenia Korfantego przeciw Langerowi.

Pytanie: O co wnioskował Langer?
Odpowiedź: o postawienie Korfantego przed Sądem Marszałkowskim

Pytanie: Jak zakończyła się sprawa Korfantego?
Odpowiedź: częściowym uwolnieniem go od zarzucanych mu czynów

Pytanie: Jak Korfanty nazwał swoje przemówienie, w którym odpierał zarzucane mu czyny?
Odpowiedź: Odezwa do ludu śląskiego

Pytanie: Czy nad sprawą Korfantego obradował trybunał?
Odpowiedź: tak