mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Przewodnik Michelin

Przez pierwszych 30 lat okładka przewodnika była niebieska, po 1931 roku zmieniono ją na czerwoną. Wraz z rozpowszechnianiem się ruchu drogowego, zaczęto rozbudowywać system oceny gwiazdkowej i wprowadzać go do innych krajów. Dziś w serii 12 Czerwonych przewodników można znaleźć ponad 45 000 europejskich hoteli i restauracji. Przewodnik po hotelach i restauracjach Francji, od momentu pierwszego wydania, sprzedał się w 30 milionach egzemplarzy i nadal jest najbardziej kompletnym ze wszystkich Czerwonych przewodników. Przewodniki po hotelach i restauracjach opisują m.in.: Francję, Austrię, Wielką Brytanię i Irlandię. Obecnie Michelin wydaje również Czerwony przewodnik opisujący główne miasta europejskie i pozaeuropejskie, m.in. (Nowy Jork, San Francisco, Tokio, Los Angeles i Las Vegas).

Pytanie: Jaki kolor miała początkowo okładka tego przewodnika?
Odpowiedź: niebieski

Pytanie: Podczas wizyty w jakich europejskich krajach można korzystać z tego przewodnika?
Odpowiedź: m.in.: Francji, Austrii, Wielkiej Brytanii i Irlandii

Pytanie: Czy Czerwone przewodniki skupiają się jedynie na europejskich lokalizacjach?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Podczas zwiedzania jakich miast poza Europą można skorzystać z czerwonego przewodnika?
Odpowiedź: m.in. Nowego Jorku, San Francisco, Tokio, Los Angeles i Las Vegas
Ekipa Friza

8 kwietnia 2021 zespół opublikował teledysk do utworu „Zaebyście”, w którym gościnnie wystąpił Qry. Dzień później piosenka została wydana jako singiel w serwisach streamingowych. Tego samego dnia teledysk dotarł na pierwsze miejsce „Karty na czasie” w serwisie YouTube. Podobnie było z teledyskiem do kolejnego singla – „Chill”. Sam singiel został wydany 1 maja 2021. Powstała do niego kolekcja ubrań i gadżetów. W maju zespół wydał singel „Zygzak”, stworzony we współpracy z Jacusiem. 26 czerwca zespół wydał debiutancki album pt. Sezon 3, który już w przedsprzedaży uzyskał certyfikat złotej płyty. W trakcie pierwszego dnia sprzedaży przychód z płyty wyniósł ponad 2,2 miliona złotych netto. Wraz z premierą albumu opublikowano teledysk do singla „Napad na bank” nagranego we współpracy z Roksaną Węgiel.

Pytanie: Ile zarobili na Sezonie 3 w pierwszej dobie sprzedaży?
Odpowiedź: ponad 2,2 miliona złotych netto

Pytanie: Kto współpracował z nimi przy "Zygzaku"?
Odpowiedź: Jacuś
Ekipa Friza

W lipcu 2021 członkowie Ekipy w ramach prezentu urodzinowego dla Łukasza Wojtycy (nazywanego Wujkiem Łukim) zakupili samochód Audi TT. W kontekście dezaprobaty Łukasza wobec marki Audi, samochód został załadowany czterema kilogramami materiału wybuchowego i stoma litrami benzyny. Ekipa zdetonowała Audi TT w powietrze, a nagranie z tego zajścia zostało umieszczone w serwisie YouTube. Na Ekipę spadła wówczas fala krytyki. Ponadto Kazimierz Gacka (wiceprzewodniczący powiatu mieleckiego i radny rady miejskiej w Mielcu) złożył w tej sprawie pismo do polskiej prokuratury w sprawie możliwości popełnienia przestępstwa przeciwko środowisku naturalnemu. W zawiadomieniu Gacek napisał, że pobudką Ekipy była chęć rozgłosu, która przeradza się na dochód finansowy z reklam.

Pytanie: Z jakiej okazji osoby z Ekipy weszły w posiadanie Audi TT?
Odpowiedź: w ramach prezentu urodzinowego dla Łukasza Wojtycy

Pytanie: Co znalazło się we wnętrzu samochodu dla Wujka Łukiego?
Odpowiedź: cztery kilogramy materiału wybuchowego i sto litrów benzyny

Pytanie: Gdzie można obejrzeć filmik przedstawiający dewastację Audi TT?
Odpowiedź: w serwisie YouTube

Pytanie: Co, według Gacka, było przyczyną podjęcia decyzji o zdetonowaniu samochodu?
Odpowiedź: chęć rozgłosu
Traktat w Verdun

W 857 roku możnowładcy z Galii ogłosili królem zachodniofrankijskim Ludwika Bawarskiego, jednak Karol Łysy stłumił bunt i zachował władzę. W 863 r. Ludwik II i Lotar II podzielili między siebie państwo zmarłego bezpotomnie Karola, natomiast po bezpotomnej śmierci 869 r. Lotara II jego ziemie w całości zajął Karol Łysy, który jednak już rok później na mocy traktatu w Meerssen ustąpił część tego terytorium Ludwikowi Bawarskiemu. Pięć lat później, w 875 r. Karol Łysy zdołał jeszcze zdobyć Italię i koronę cesarską po bezpotomnej śmierci cesarza Ludwika II, ale jego syn Ludwik II Jąkała nigdy nie rządził w Italii, którą zdobył Karloman Bawarski, a po jego śmierci (879 r.) Karol III Gruby.

Pytanie: Kto przejął władze na terytorium Lotara II bezpośrednio po tym jak zmarł?
Odpowiedź: Karol Łysy

Pytanie: Czy Ludwik II Jąkała został koronowany na władcę Italii?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego Ludwik II Jąkała nie objął władzy w Italii po swoim ojcu?
Odpowiedź: zdobył ją Karloman Bawarski, a po jego śmierci, Karol III Gruby

Pytanie: W którym roku Karol Łysy został władcą Italii?
Odpowiedź: 875

Pytanie: Kto w 857 r. sprzeciwił się panowaniu Karola Łysego?
Odpowiedź: możnowładcy z Galii
Traktat w Verdun

Podział przeprowadzony w Verdun okazał się trwały w tym sensie, że nie doszło już do ponownego trwałego zjednoczenia całej monarchii frankijskiej. Jednocześnie jednak wytyczone wówczas granice często się zmieniały, m.in. już w 848 roku Karol Łysy zajął Akwitanię i usunął z niej Pepina II, zaś po śmierci Lotara w 855 r. jego kraj został na mocy testamentu tego władcy podzielony między jego synów. Italię oraz tytuł cesarza otrzymał Ludwik II, Prowansję i Dolną Burgundię Karol, Górną Burgundię i Austrazję odziedziczył Lotar II, od którego imienia ten region zaczęto nazywać Lotaryngią.

Pytanie: Czy traktat w Verdun był nieskuteczny?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy kiedykolwiek po Verdun monarchia frankijska była zjednoczona?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki region zajął Karol Łysy w 848?
Odpowiedź: Akwitanię

Pytanie: W którym roku umarł Lotar?
Odpowiedź: 855

Pytanie: Jakie tereny dostał w spadku Lotar II?
Odpowiedź: Prowansję i Dolną Burgundię Karol, Górną Burgundię i Austrazję
Bierzmowanie

Im większe jednak było dane biskupstwo, tym dłużej musieli czekać nowo ochrzczeni przez prezbitera chrześcijanie na wizytę wyświęconego biskupa, by mógł im udzielić bierzmowania. Równocześnie naruszana była klasyczna kolejność sakramentów wtajemniczenia (chrzest–bierzmowanie–Eucharystia). Zwyczaje, wyjątkowo rozległej, miejsko-rzymskiej gminy chrześcijańskiej były niewłaściwie przyjmowane w innych regionach Kościoła zachodniego. Przyswajane zmiany podbudowywano także od strony teologicznej. Homilia na Zesłanie Ducha św. żyjącego w V wieku Fausta z Riez wskazywała już na nowe znacznie rytu bierzmowania: ochrzczony jest „jak żołnierz, który już został wprawdzie odznaczony, ale nie ma jeszcze broni. Duch Święty daje w chrzcie łaskę niewinności, w bierzmowaniu zaś wzrost łaski, duchową broń do walki moralnej”. Także Tomasz z Akwinu przedstawiał już bierzmowanie nie jako istotny do zbawienia chrześcijanina element jego inicjacji, ale jako ryt chrześcijańskiego umocnienia (Suma teologiczna, III, 65, 4 72, 1–3). Na Zachodzie bierzmowanie zaczęło więc być traktowane jako sakrament świadomej decyzji, więc wiek dopuszczenia do jego przyjęcia był przesuwany, a od kandydatów wymagano dogłębnego przygotowania katechetycznego. Na Zachodzie chrześcijaństwa bierzmowanie stało się „bez jakiegokolwiek umotywowania w tradycji swego rodzaju liturgicznym «obwieszczeniem dojrzałości młodego chrześcijanina»”. Od XIII w., wraz z podkreślaniem charakteru bierzmowania jako sakramentu umocnienie do walki ze złem, wiek przystępujących do bierzmowania przesunięto na siódmy rok życia (Synod w Kolonii 1280).

Pytanie: Z jakiego powodu na Zachodzie do bierzmowania dopuszczani byli coraz starsi wierni?
Odpowiedź: zaczęło być traktowane jako sakrament świadomej decyzji

Pytanie: Czy zawsze sakramenty wtajemniczenia przyjmowane były bezwzględnie w ustalonej kolejności?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Do jakiego sakramentu wtajemniczenia tradycyjnie przystępowano po bierzmowaniu?
Odpowiedź: Eucharystii

Pytanie: Jak sakrament ten pojmował Tomasz z Akwinu?
Odpowiedź: jako ryt chrześcijańskiego umocnienia

Pytanie: Kto był uprawniony do udzielenia tego sakramentu?
Odpowiedź: wyświęcony biskup
Taras Szewczenko

Wskutek donosu przeprowadzono w mieszkaniu poety rewizję, aresztowano go i ponownie zamknięto w koszarach, a po zakończeniu śledztwa przeniesiono do batalionu w twierdzy Nowopietrowskiej, położonej na półwyspie Mangyszłak nad Morzem Kaspijskim, i pozbawiono możności pracy literackiej. W twierdzy tej spędził Szewczenko siedem lat. Codziennie posyłano go na uciążliwą musztrę i do prac fortecznych, kilka razy dziennie przetrząsano kieszenie w poszukiwaniu ołówka i papieru. W tych ciężkich warunkach Szewczenko zbliżył się i serdecznie zaprzyjaźnił z kilkoma Polakami, współtowarzyszami niedoli. Sytuacja poety uległa pewnej poprawie dopiero w 1853, gdy stanowisko komendanta twierdzy objął major Iraklij Uskow, dzięki któremu Szewczenko odzyskał z czasem utraconą możność pisania i rysowania. Tymczasem przyjaciele poety w Petersburgu, wykorzystując pewne złagodzenie sytuacji politycznej po klęsce Rosji w wojnie krymskiej, rozpoczęli starania o przywrócenie mu wolności.

Pytanie: Dlaczego autor znalazł się w koszarach?
Odpowiedź: Wskutek donosu

Pytanie: Dokąd przetransferowano autora po śledztwie?
Odpowiedź: do batalionu w twierdzy Nowopietrowskiej

Pytanie: Gdzie zlokalizowana była twierdza Nowopietrowska?
Odpowiedź: na półwyspie Mangyszłak

Pytanie: Ile czasu autor był zamknięty w twierdzy?
Odpowiedź: siedem lat
Taras Szewczenko

W Petersburgu zabrał się Szewczenko do pracy zarówno w malarstwie (uprawiał zwłaszcza akwafortę), jak też do poezji. W 1860 otrzymał tytuł członka rzeczywistego rosyjskiej Akademii Sztuk Pięknych. Zbliżył się tam również do rosyjskich rewolucyjnych demokratów, skupiających się wokół Czernyszewskiego i redakcji czasopisma „Sowriemiennik”. Wiosną 1859 zezwolono Szewczence, po długich staraniach, wyjechać na Ukrainę. Odwiedził wówczas Kiryłówkę i Moryńce, był u braci i siostry, którzy pracowali jeszcze jako chłopi pańszczyźniani. Pewien czas spędził na Ukrainie Prawobrzeżnej. Często wtedy spotykał się i rozmawiał z chłopami, co spowodowało donosy, że szerzy bluźniercze teorie i podburza lud. Na skutek tych donosów Szewczenko został aresztowany i osadzony w więzieniu w Czerkasach, skąd przewieziono go do Kijowa. Kijowski generał-gubernator Wasilczikow zwolnił go, zakazał dalszego pobytu na Ukrainie i polecił udać się do Petersburga. Tam zmarł 10 marca 1861 wskutek poważnej choroby, osłabiony długimi latami zesłania.

Pytanie: Jakie dwie sztuki rozwijał Szweczenko w Petersburgu?
Odpowiedź: malarstwo i poezję

Pytanie: Kiedy Szewczenko dołączył do Akademii Sztuk Pięknych?
Odpowiedź: 1860

Pytanie: W jakim kraju Szewczenko chodził do ASP?
Odpowiedź: w Rosji

Pytanie: Czym zajmowało się rodzeństwo Szewczenki na Ukrainie?
Odpowiedź: pracowali jeszcze jako chłopi pańszczyźniani
Końskie

Miejscowość byłą ważnym ośrodkiem przemysłowym Zagłębia Staropolskiego gdzie rozwijała się obróbka żelaza oraz produkcja broni. W połowie XVII wieku wieś Końskie wraz z okolicą przeszła w posiadanie rodziny Małachowskich. Ród ten pochodził z Małachowic koło Łęczycy i należał do najznakomitszych rodów magnackich. Najwybitniejszą postacią spośród Małachowskich był bez wątpienia Jan – kanclerz wielki koronny, który w sposób szczególny zasłużył się dla miejscowości. W 1729 roku nadał przywileje mieszkańcom Końskich, a 30 grudnia 1748 roku, dzięki jego staraniom, król August III Sas nadał Końskim przywilej lokacyjny po czym nastąpiła oficjalna lokacja miasta na prawie magdeburskim. Wraz z uzyskaniem praw miejskich Końskie otrzymały herb przedstawiający splecione inicjały kanclerza K.J.M. na czerwonym tle i, pod nazwą Końskie Wielkie, stały się centrum zarządzania rozległymi posiadłościami kanclerza. Akt lokacji miasta spowodował napływ nowych osadników i rozwój rzemiosła, zaczęła pojawiać się miejska zabudowa wokół rynku, a Jan Małachowski przystąpił do budowy zespołu parkowo-pałacowego. W roku 1787 w mieście gościł powracając z Ukrainy król Stanisław August Poniatowski oraz towarzyszący mu w charakterze kronikarza ksiądz Adam Tadeusz Naruszewicz. W mieście w XVIII wieku funkcjonowała również Fabryka Broni w Końskich, która rocznie dostarczała armii polskiej 517 sztuk karabinów wraz z bagnetami. Od końca XIX wieku w Końskich działało kilka odlewni żeliwa, m.in. odlewnia S. Kronenbluma.

Pytanie: Do jakiego rodu należała ta miejscowość od połowy XVII w.?
Odpowiedź: Małachowskich

Pytanie: Wedle jakiego prawa lokowano tę miejscowość?
Odpowiedź: magdeburskiego

Pytanie: Czy nadanie Końskim praw miejskich przyczyniło się do dalszego rozwoju tej miejscowości?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Który władca nadał tej miejscowości przywilej lokacyjny?
Odpowiedź: August III Sas
Liza Minnelli

W 1972 Minnelli odniosła światowy sukces dzięki roli w musicalu Kabaret. Film stał się kasowym przebojem oraz jednym z kultowych obrazów dekady. Za rolę Sally Bowles aktorka otrzymała Oscara, stając się pierwszą osobą w historii tej nagrody, której rodzice również byli jej laureatami. Minnelli zdobyła także Złoty Glob. Była pierwszą artystką, której wizerunek w tym samym tygodniu zdobił okładki pism „Time” oraz „Newsweek”. Ścieżka dźwiękowa do Kabaretu, na której Liza wykonała kilka utworów, dotarła do TOP 20 amerykańskiej listy przebojów i zyskała status złotej płyty. W tym samym roku Liza Minnelli prowadziła własny program telewizyjny pt. Liza With a Z, nagrodzony wieloma nagrodami (m.in. Emmy i Tony), a nagrana do niego ścieżka dźwiękowa była pierwszą platynową płytą w karierze artystki. Piosenki Liza With a Z czy Yes stały się standardami. W kolejnych latach Minnelli koncentrowała się głównie na wydawaniu płyt i trasach koncertowych. W 1973 ukazał się jej album The Singer, a w 1974 koncertowa płyta Live At The Winter Garden.

Pytanie: Kreacja w jakiej realizacji przyniosła aktorce sławę?
Odpowiedź: w Kabarecie

Pytanie: Za kreację jakiej postaci aktorka została wyróżniona statuetką Oscara?
Odpowiedź: Sally Bowles

Pytanie: Czy aktorka współtworzyła soundtrack do musicalu?
Odpowiedź: tak
Liza Minnelli

W 1981 zagrała rolę w filmie Artur. W 1985 Minnelli otrzymała swój drugi Złoty Glob za rolę w telewizyjnym filmie A Time To Live. W 1989 podjęła współpracę z duetem kompozytorsko-producenckim Pet Shop Boys. Efektem tej współpracy była płyta Results. Album stał się przebojem w Wielkiej Brytanii, a pochodząca z niego kompozycja Losing My Mind dotarła do TOP 10 tamtejszych zestawień. W 1990 artystka otrzymała specjalną nagrodę Grammy za całokształt swojej twórczości muzycznej. W tym samym roku nagrała koncertową płytę Liza Stepping Out Radio City Music Hall. Wystąpiła również na koncercie The Freddie Mercury Tribute Concert, który odbył się 20 kwietnia 1992 na stadionie Wembley w Londynie, wykonując piosenkę zespołu Queen We Are The Champions. W 1995 nagrała płytę Gently, zawierającą jazzowe standardy. Album został nominowany do nagrody Grammy i trafił na listy przebojów. W 1999 powróciła z nowym show Minnelli on Minnelli, w którym wykonywała utwory z filmów swojego ojca. Liczne choroby odcisnęły swoje piętno na głosie piosenkarki. Show otrzymał bardzo słabe recenzje i bardzo szybko zszedł ze sceny. Powrót nastąpił w 2002 za sprawą przedstawienia estradowego pt. Liza’s Back.

Pytanie: Jaka produkcja zapewniła jej drugi Złoty Glob w karierze?
Odpowiedź: A Time To Live

Pytanie: Z jakim zespołem nagrała płytę w 1989 roku?
Odpowiedź: Pet Shop Boys

Pytanie: Za co odebrała nagrodę Grammy w 1990 roku?
Odpowiedź: za całokształt swojej twórczości muzycznej

Pytanie: Czy Minnelli on Minnelli spotkało się z uznaniem krytyków?
Odpowiedź: nie
Bojowy środek trujący

Większość BST dobrze rozpuszcza się w tłuszczach (olejach, smarach) oraz w rozpuszczalnikach organicznych (alkoholach, dichloroetanie, benzenie). W wodzie rozpuszczają się tylko niektóre (sarin, cyjanowodór, fluorooctany). Prawie wszystkie BST są związkami organicznymi. Przeważnie są mało reaktywne chemicznie, odporne na hydrolizę. Powoli reagują z odkażalnikami. Właściwości chemiczne BST decydują o ich sposobie stosowania, detekcji, odkażania, a także wpływają na mechanizm ich działania. Substancje te powinny spełniać szereg wymagań taktyczno-technicznych, takich jak wysoka toksyczność, szybkie albo przewlekłe działanie, brak cech organoleptycznych, przenikalność przez różne materiały (tekstylia, guma), odporność na wpływ czynników atmosferycznych i odkażalników, trudna wykrywalność, odporność na detonację, podwyższoną temperaturę i długotrwałe składowanie, odpowiednie parametry fizykochemiczne itp. Nie wszystkie trucizny mogą być więc bojowymi środkami trującymi.

Pytanie: Na co odporna jest większość środków?
Odpowiedź: hydrolizę, wpływ czynników atmosferycznych i odkażalników, detonację, podwyższoną temperaturę i długotrwałe składowanie

Pytanie: Czy większość substancji typu BTS szybko wchodzi w reakcje chemiczne?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy każdą truciznę zalicza się do BTS?
Odpowiedź: nie
Tadeusz Pawlusiak

Uczestniczył też w mistrzostwach świata w Wysokich Tatrach. Na skoczni średniej zajął 12. miejsce. Na skoczni dużej po skoku na 94,5 m prowadził po pierwszej serii, wyprzedzając m.in. Garija Napałkowa i Yukio Kasayę. W drugiej części zawodów reprezentant Związku Radzieckiego wylądował na 109,5 m. Pawlusiak skoczył w ładnym stylu 100,5 m, lecz upadł. Lądował na zakrocznej nodze, przez co jego narta zakrawędziowała. Zajął przez to dopiero 34. pozycję. Brązowy medal dla Polaków zdobył jednak Stanisław Gąsienica-Daniel. W pokazowym konkursie drużynowym polska reprezentacja w składzie Pawlusiak, Daniel, Józef Przybyła, Adam Krzysztofiak zajęła 5. pozycję (startowało 18 ekip).

Pytanie: Jacy zawodnicy reprezentowali Polskę na tych mistrzostwach?
Odpowiedź: Pawlusiak, Daniel, Józef Przybyła, Adam Krzysztofiak

Pytanie: Ile zespołów wzięło udział w zawodach drużynowych na tych mistrzostwach?
Odpowiedź: 18

Pytanie: Jak skończyło się nieudane lądowanie Pawlusiaka w drugiej serii konkursu na dużej skoczni?
Odpowiedź: jego narta zakrawędziowała

Pytanie: Skok na jaką odległość zapewnił Pawlusiakowi prowadzenie po pierwszej części konkursu na dużej skoczni?
Odpowiedź: 94,5 m
Świętokrzyska (stacja metra)

Na początku stycznia 2001 poinformowano o 6-tygodniowym opóźnieniu inwestycji oraz zmieniono planowany termin otwarcia nowych dwóch stacji z 1 kwietnia na 15 maja. Pod koniec marca 2001 stacja była całkowicie wykończona, miały miejsce przejazdy techniczne i oczekiwano na końcowy odbiór stacji Ratusz. 28 marca 2001 dyrektor metra Bohdan Zuń jako datę otwarcia stacji podał 11 maja 2001. Tego dnia stacja Świętokrzyska została oddana do użytku wraz ze stacją Ratusz. O godz. 12:00 podczas oficjalnego otwarcia prezydent Polski Aleksander Kwaśniewski i prezydent Warszawy Paweł Piskorski przecięli wstęgę, a prymas Polski Józef Glemp poświęcił stację, natomiast około godz. 14:00 stacje były dostępne dla pasażerów.

Pytanie: Czy ta inwestycja została zakończona w planowanym od początku terminie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy stacja Świętokrzyska została oddana do użytku?
Odpowiedź: 11 maja 2001

Pytanie: Kim był wtedy Bohdan Zuń?
Odpowiedź: dyrektorem metra

Pytanie: Czy podróżni mogli skorzystać ze stacji Świętokrzyskiej już w dniu jej otwarcia?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaka jeszcze stacja oprócz stacji Świętokrzyskiej została oddana do użytku 11 maja 2001 roku?
Odpowiedź: stacja Ratusz
Mieczysław Fogg

Po wojnie w latach 1945–1946 prowadził przy ul. Marszałkowskiej 119 własną kawiarnię artystyczną Cafe Fogg, a w latach 1946–1951, kierował wytwórnią płyt gramofonowych Fogg Record. Obie firmy zostały jednak znacjonalizowane przez władze komunistyczne i wkrótce zakończyły działalność. Od 1946 występował w programach estradowych i z własnymi recitalami, w których towarzyszyły mu m.in. żeńskie zespoły. W 1958 zwyciężył po raz drugi w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego piosenkarza roku. Po śmierci Maurice’a Chevaliera w 1972, był najstarszym występującym piosenkarzem świata. W 1971 został wydany pamiętnik Mieczysława Fogga, noszący tytuł Od palanta do belcanta (pod redakcją Zbigniewa K. Rogowskiego). Występował na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.

Pytanie: Jak nazywała się kawiarnia prowadzona przez piosenkarza? 
Odpowiedź: Cafe Fogg

Pytanie: W jakim czasie działała wytwórnia płyt gramofonowych Fogg Record?
Odpowiedź: w latach 1946–1951

Pytanie: Gdzie znajdowała się kawiarnia Fogiela?
Odpowiedź: przy ul. Marszałkowskiej 119

Pytanie: W którym roku zmarł Maurice Chevalier?
Odpowiedź: 1972
Polski Fiat 125p

Wersja pickup będąca połączeniem części mechanicznej Polskiego Fiat 125p i nadwozia stworzonego przez FSO na podstawie nadwozia Polskiego Fiata 125p Kombi została po raz pierwszy zaprezentowana w roku 1972, trafiła zaś do produkcji trzy lata później. Poziom produkcji wersji pick-up stanowił niewielki procent ogółu. Przednia część pojazdu nie różniła się od wersji osobowej, zmiany widoczne były od środkowego słupka nadwozia, za przednimi fotelami znajduje się ściana odgradzająca część pasażerską od towarowej, zamontowano w niej okno osłonięte stalowymi prętami. Po prawej stronie skrzyni ładunkowej o powierzchni 2,5 m² ulokowano koło zapasowe. Podwozie pick-up charakteryzowało się wzmocnioną konstrukcją, wytrzymalsza była tylna oś z grubszymi piórami resorów, zastosowano inny typ tylnego mostu oraz ogumienia. Pick-up dostępny był zarówno z silnikiem 1300 jak i 1500. Produkowana od 1975 do zakończenia produkcji FSO 125p. Wersja ta przechodziła te same modernizacje i zmiany co wersja sedan. W 1983 roku nazwa została zmieniona na FSO 125p Pick-up i przechodziła te same modernizacje i zmiany co FSO 125p. Następcą tego samochodu został FSO Polonez Truck wprowadzony do produkcji w 1988 roku.

Pytanie: Z rozwiązań zastosowanych w jakich innych modelach czerpie wersja pickup?
Odpowiedź: Polskim Fiacie 125p i Polskim Fiacie 125p Kombi

Pytanie: Kiedy produkowana była wersja pickup?
Odpowiedź: od 1975 do zakończenia produkcji FSO 125p

Pytanie: Czy egzemplarzy wersji pickup wyprodukowano dużo więcej w stosunku do innych modeli?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jaki sposób oddzielono część pasażerską od towarowej?
Odpowiedź: ścianą

Pytanie: Czy część towarowa w wersji pickup znajdowała się za tylnymi siedzeniami?
Odpowiedź: nie
Polski Fiat 125p

Wersja kombi wprowadzona została w roku 1972 jako następca FSO Warszawy 223 K/224 K. Główne różnice w porównaniu z wersją sedan zauważalne były w tylnej części nadwozia. W kombi zastosowano piąte drzwi otwierane do góry, samo nadwozie było o 80 mm dłuższe niż w standardowym 125p. Wewnątrz zastosowano składaną tylną kanapę bez podłokietnika, zwiększyło to wartość użytkową samochodu. Kombi przystosowane cechowało się ładownością 450 kg, z tego względu wzmocniona została konstrukcja tylnej osi. Samochód był cięższy od sedana o 65 kg, z tego powodu czas przyspieszenia 0-100 km/h był dłuższy o 2 s (22 s dla silnika 1500). W 1983 roku nazwa została zmieniona na FSO 125p Kombi i przechodziła te same modernizacje i zmiany co FSO 125p. Początkowo odmiana ta trafiała do oddziałów Milicji Obywatelskiej i pogotowia ratunkowego, w późniejszym czasie dostępna była także dla prywatnych odbiorców. Poziom produkcji kombi nie przekraczał 20% produkcji łącznej.

Pytanie: Jaki model samochodu miał zostać zastąpiony przez wersję kombi?
Odpowiedź: FSO Warszawa 223 K/224 K

Pytanie: W jaki sposób otwierały się piąte drzwi w wersji kombi?
Odpowiedź: do góry

Pytanie: Czy siedzenie znajdujące się z tyłu wersji kombi posiadało podłokietnik?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego dokonano wzmocnienia budowy tylnej osi?
Odpowiedź: Kombi przystosowane cechowało się ładownością 450 kg