mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Dušan Oršula

Letnie starty w 2001 roku rozpoczął od Pucharu Kontynentalnego. Wziął udział w dwóch konkursach indywidualnych tego cyklu – w Velenju i w Oberstdorfie. W Słowenii zajął 55. miejsce, i wyprzedził trzech sklasyfikowanych zawodników – Jurija Rulewa, Stefano Chiapolino i Cipriana Ioniţę. W Niemczech reprezentant Słowacji uplasował się na 71. miejscu w gronie 112 skoczków. Również w Oberstdorfie, wraz z Matejem Uramem, Martinem Mesíkiem i Jánem Zelenčíkiem, zajął jedenaste miejsce w drużynowym konkursie Pucharu Kontynentalnego. Słowacy wyprzedzili reprezentantów Szwecji i Francji. Po tych występach Oršula uczestniczył w Letniej Grand Prix. Po raz pierwszy w karierze awansował do konkursu głównego w zawodach tego cyklu, a miało to miejsce 11 sierpnia w Hinterzarten. Słowak zajął w zawodach 49. miejsce, pokonując Lasse Ottesena. Brał udział w kwalifikacjach do drugiego konkursu w Hinterzarten, a także w Courchevel i Stams, jednak nie zdołał awansować do zawodów głównych. Ostatniego dnia sierpnia zajął 14. miejsce w 31. edycji Pucharu Hotelu Vlčina we Frenštácie. We wrześniu zajął 18. miejsce w letnich mistrzostwach Polski na Średniej Krokwi w Zakopanem, tracąc 77,5 punktu do zwycięzcy – Adama Małysza. Po tym starcie miał pojechać na zawody Pucharu Kontynentalnego w Oberhofie, jednak uniemożliwiła mu to kontuzja kostki, której doznał podczas meczu piłki nożnej.

Pytanie: Kto w 2001 roku wygrał letnie mistrzostwa Polski, które rozegrano na Średniej Krokwi?
Odpowiedź: Adam Małysz

Pytanie: Dlaczego po letnich mistrzostwach Polski musiał zrezygnować z kolejnych startów w tym sezonie?
Odpowiedź: uniemożliwiła mu to kontuzja kostki

Pytanie: W jaki sposób nabawił się kontuzji, która wykluczyła ze startów po letnich mistrzostwach Polski w tym sezonie?
Odpowiedź: podczas meczu piłki nożnej

Pytanie: Kogo udało mu się wyprzeć w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Velenju w 2001 roku?
Odpowiedź: Jurija Rulewa, Stefano Chiapolino i Cipriana Ioniţę
Pasażerka

Pasażerka była dobrze przyjmowana także przez krytyków zagranicznych. James Price w recenzji dla „FIlm Quarterly” pisał, iż „Pasażerka to film zarówno o jednoznacznej bezpośredniości w podawaniu faktów, jak i o dręczącej dwuznaczności w ich interpretacji”. Price stwierdzał ponadto, że „to, co czyni Pasażerkę taką nowością w natłoku filmów okupacyjnych, to fakt, że jej fikcja nie umniejsza rangi tematu, choć fikcja jest tu ramą, a fikcyjne postaci zawsze znajdują się na pierwszym planie”. Dla porównania Andrew Sarris ocenił sekwencje w obozie koncentracyjnym jako „przesadnie ironiczne i dosłowne. Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że chorobliwie polski intelekt nie powinien grzebać w popiołach nazistowskich obozów koncentracyjnych”. Judith Shatnoff wyraziła dla odmiany opinię, że „tym ostatnim, niedokończonym filmem Munk osiągnął wielkość”. W 2002 roku Kevin Filipski z „The New York Timesa” stwierdził, że mimo niedokończonej formy „Pasażerka jest cichym, przejmującym filmem, z niezapomnianymi sekwencjami w Auschwitz – w tym mrożącym krew w żyłach ujęciem dzieci bez wahania idących do komory gazowej”. W 2006 roku Michael Brooke na łamach „Sight & Sound” uznał Pasażerkę za „jeden z kluczowych filmów o Holokauście”, zdumiewający rzeczowością oraz rutyną koszmaru obozowego. Brooke porównał metodę Munka do tej, jaką zastosował Alain Resnais we wcześniejszym filmie dokumentalnym Noc i mgła (1955) Alaina Resnais’go. Philip French z magazynu „The Observer” stwierdził z przekonaniem, że „Pasażerka to prawdopodobnie najlepszy film fabularny o Holokauście, jaki kiedykolwiek powstał”.

Pytanie: Czy "Pasażerkę" skrytykowano poza granicami kraju?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakim czasopiśmie James Price zamieszczał swoje recenzje? 
Odpowiedź: „FIlm Quarterly”

Pytanie: Czy Andrew Sarris napisał swoją recenzję o "Pasażerce"? 
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto wyreżyserował "Pasażerkę"?
Odpowiedź: Munk
Pasażerka

Pasażerka miała premierę 20 września 1963 roku. Film Munka został bardzo dobrze przyjęty przez rodzimych krytyków. Konrad Eberhardt na łamach pisma „Film” twierdził, że: „Andrzej Munk konsekwentnie […] omija sytuacje dramatyzujące okrucieństwo. Od pierwszych scen obozowych odczuwamy, że rzecz odmieniła tu swoją funkcję, przestała być elementem tła […], że przerzucono tu na nią część istotnych argumentów. […] W wyrazistości, konkretności materialnego świata, w sile ekspresji każdego niemal dźwięku – Munk staje się tutaj niespodziewanie bliski metodzie Roberta Bressona”. W swoim eseju Aleksander Jackiewicz pisał, że „takiej brawury, takiej śmiałości artystycznej, takiej skali, którą znać w każdej cząstce dzieła, jeszcze nie spotkaliśmy w dorobku Munka”. Bolesław Lewicki stwierdził, iż „tylko jeden spośród tylu filmów całego świata – retrospekcyjna część Pasażerki – odtwarza możliwie wiernie i blisko klimat obozu oświęcimskiego”.

Pytanie: Kiedy odbyła się oficjalna premiera Pasażerki?
Odpowiedź: 20 września 1963

Pytanie: Czy krytycy źle odnieśli się do Pasażerki?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Za co Jackiewicz chwalił Munka?
Odpowiedź: brawurę, śmiałość artystyczną, skalę

Pytanie: Jaki klimat, według Lewickiego, oddaje Pasażerka?
Odpowiedź: obozu oświęcimskiego
Modroborowik ponury

Jednak ostatecznie badanie z 1994 r. podaje w wątpliwość ten fakt. Naukowcy Ulrich Kiwitt i Hartmut Laatsch poszukiwali podobnej mieszanki do kopryny w Suillellus luridus oraz podobnych gatunkach. Nie znaleźli żadnego śladu takich substancji w borowiku ponurym, ale znaleźli je za to w rzadkim tzw. borowiku krępym (Imperator torosus) (opisywanym wówczas pod nazwą Boletus torosus). Stwierdzili, że najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem incydentów historycznych, była błędna identyfikacja Imperator torosus jako Suillellus luridus, choć nie mogli oni wykluczyć w Suillellus luridus obecności dotychczas niezidentyfikowanego związku, powodującego reakcje związane z alkoholem.

Pytanie: Jakiej substancji poszukiwali naukowcy w grzybach? 
Odpowiedź: kopryny

Pytanie: Czy w borowiku ponurym znajduje się kopryna?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakim grzybie naukowcy znaleźli koprynę? 
Odpowiedź: borowiku krępym
Stefan Kraft

W Letnim Grand Prix 2018 dwukrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce. Sezon 2018/2019 Pucharu Świata rozpoczął od 21. lokaty w Wiśle. Po raz pierwszy na podium stanął w otwierających 67. Turniej Czterech Skoczni zawodach w Oberstdorfie, zajmując 3. pozycję. W kolejnych dniach był 2. w Innsbrucku i 3. w Bischofshofen, jednak z powodu 49. miejsca w Garmisch-Partenkirchen cały turniej ukończył dopiero na 17. pozycji. W styczniowych zawodach Pucharu Świata zajął 2. miejsce w Val di Fiemme, a następnie trzy razy z rzędu zwyciężył w zawodach w Zakopanem i Sapporo. W lutym 2019 na podium zawodów indywidualnych stawał raz – był 3. w drugim konkursie lotów w Oberstdorfie.

Pytanie: Występ w jakiej miejscowości zaprzepaścił jego szanse na wysoką lokatę w 67. TCS?
Odpowiedź: Garmisch-Partenkirchen

Pytanie: Czy w 67. TCS co najmniej dwukrotnie stanął na podium?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy w tamtym sezonie zimowym udału mu się wygrać w Zakopanem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Którą lokatę zajął w Val di Fiemme w tamtym sezonie zimowym?
Odpowiedź: 2
Steffi Graf

Rok 1991 nie rozpoczął się po myśli Graf, która przegrała szybko w Melbourne z Janą Novotną. Następnie odpadła w drugim meczu w Tokio z Sabatini. Na Argentynkę trafiła w dwóch kolejnych finałach i również nie poradziła sobie z nią. W pozostałych Wielkich Szlemach przytrafiły się Niemce niespodzianki typu przegrana z Martiną Navrátilovą czy z Arantxą Sánchez Vicario. Ostatecznie wygrała jeden turniej z tej serii, Wimbledon (trzy pozostałe padły łupem Moniki Seles). Steffi straciła pozycję liderki rankingu tenisowego. W roku 1992 Graf stała się tłem dla wyśmienicie grającej Jugosłowianki, która to czterokrotnie awansowała do finałów imprez wielkoszlemowych. Tradycyjnie już zawodniczce z Mannheim przypadła w udziale korona Wimbledonu, poza tym wicemistrzostwo French Open (8:10 z Seles w trzecim secie). Zdobyła srebrny medal igrzysk olimpijskich w Barcelonie, nie dając rady Jennifer Capriati.

Pytanie: Czy Graf grała mecz w Tokio? 
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakiej narodowości jest Steffi Graf?
Odpowiedź: niemieckiej

Pytanie: Jaki medal zdobyła Graf w Barcelonie? 
Odpowiedź: srebrny
Jakub Gierszał

W 2009 zadebiutował na ekranie rolą zbuntowanego rockmana Kazika w filmie Wszystko, co kocham w reżyserii Jacka Borcucha. Popularność przyniósł mu film Sala samobójców (2011), w którym wcielił się w postać Dominika, licealisty z bogatej rodziny, zmagającego się z depresją. Za tę rolę otrzymał nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego i Złotą Kaczkę dla najlepszego aktora oraz nominację do Orła w kategorii Najlepsza główna rola męska. Na 62. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie został uhonorowany nagrodą „Shooting Star” przyznawaną najbardziej obiecującym, młodym aktorom europejskim.

Pytanie: Kto odpowiadał za reżyserię Wszystko, co kocham?
Odpowiedź: Jacek Borcuch

Pytanie: Kim był chłopak grany przez niego w Sali samobójców?
Odpowiedź: licealistą z bogatej rodziny, zmagającym się z depresją

Pytanie: Dzięki roli w jakiej produkcji stał się popularny?
Odpowiedź: Sali samobójców

Pytanie: Gdzie otrzymał wyróżnienie "Shooting Star"?
Odpowiedź: Na 62. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie

Pytanie: Komu dedykowana jest nagroda "Shooting Star"?
Odpowiedź: najbardziej obiecującym, młodym aktorom europejskim
Japonia

Przynoszone przez północno-zachodni monsun zimowy suche i chłodne syberyjskie masy powietrza nad Morzem Japońskim ulegają ociepleniu i nasyceniu wilgocią. W wyniku tego zderzenia mas powietrza powstają bardzo intensywne i obfite opady śniegu wzdłuż wybrzeża zachodniego, czyli tzw. tylnej Japonii. Temperatury w miesiącach zimowych w Japonii są bardzo zróżnicowane ze względu na znaczną południkową rozciągłość geograficzną wysp i ich różnorodność topograficzną. W najwyższych partiach Alp Japońskich, gór Hidaka i Yūbari oraz na szczycie wulkanu Fudżi średnie arytmetyczne temperatury wynoszą zwykle od –20 do –15 °C. Na Hokkaido można się spodziewać od –12 do –4 °C, na północy i w środkowym Honsiu od –10 do 0 °C i 0 do +6 °C na południowych i zachodnich wybrzeżach, od +3 do +7 °C na Sikoku, ok. +5 do +10 °C na Kiusiu oraz +14 do +19 °C na najbardziej wysuniętych na południe wyspach Riukiu. W obszarach silnie zurbanizowanych temperatura jest zwykle o kilka stopni wyższa, niż w obszarach wiejskich znajdujących się w tej samej strefie klimatycznej i na podobnej wysokości nad poziom morza. W okresie zimowym na północy i zachodzie Japonii oraz w rejonach górskich występują bardzo obfite opady śniegu, a wody Morza Ochockiego pokrywają się lodem. W tym czasie południowe wybrzeże Oceanu Spokojnego ma pogodę suchą i słoneczną. Zimą łagodząco na klimat wysp południowych wpływa ciepły prąd Kuro Siwo (właśc. zapis obecnie Kuro-shio, zw. także Czarnym lub Japońskim) i jego odgałęzienie wchodzące na Morze Japońskie – Prąd Cuszimski.

Pytanie: W jakiej części Japonii pojawiają się obfite opady śniegu?
Odpowiedź: wzdłuż wybrzeża zachodniego

Pytanie: Jak potocznie nazywane jest zachodnie wybrzeże Japonii?
Odpowiedź: tylna Japonia

Pytanie: Jakie temperatury występują zimą na szczycie wulkanu Fudżi?
Odpowiedź: od –20 do –15 °C

Pytanie: W jakiej części Japonii występują najwyższe temperatury zimą?
Odpowiedź: wyspach Riukiu
Japonia

Japonia, której liczba ludności w połowie 2019 r. wynosiła 126,2 mln osób, należy do najgęściej zaludnionych państw świata. Gęstość zaludnienia wynosi 334 osób na km². 90% ludności skupia się na wąskich nizinach nadbrzeżnych i w kotlinach śródgórskich, które stanowią zaledwie 1/4 powierzchni kraju, a gdzie zagęszczenie wzrasta do powyżej 1000 os./km². Ponad połowa mieszkańców zajmuje południowe wybrzeże Honsiu, a dokładniej strefę ciągnącą się od Tokio, Kawasaki i Jokohamy poprzez Nagoję do Kioto, Kobe i Osaki. Do gęsto zaludnionych obszarów zaliczają się także północne części Sikoku i Kiusiu, a do najrzadziej Hokkaido, północne Honsiu oraz południowe Kiusiu. Rozmieszczenie ludności w zasadniczy sposób rzutuje na wysoki stopień urbanizacji, który wynosi 89%.

Pytanie: Ile ludzi mieszkało w tym kraju w połowie 2019 roku?
Odpowiedź: 126,2 mln

Pytanie: Jakie tereny zamieszkuje prawie cała ludność tego kraju?
Odpowiedź: wąskie niziny nadbrzeżne i kotliny śródgórskie

Pytanie: Ile wynosi gęstość zaludnienia w regionach, gdzie mieszka najwięcej osób?
Odpowiedź: powyżej 1000 os./km²

Pytanie: Jakie regiony tego kraju należą do najrzadziej zaludnionych?
Odpowiedź: Hokkaido, północne Honsiu oraz południowe Kiusiu

Pytanie: Czy kraj ten jest w znacznej większości zurbanizowany?
Odpowiedź: tak
Klauzula sumienia

Klauzula nie upoważnia lekarza do powstrzymania się od leczenia pacjenta w ogóle (tj. powstrzymania się od wszystkich możliwych do udzielenia mu świadczeń zdrowotnych), lecz wyłącznie do powstrzymania się od wykonania tych świadczeń zdrowotnych, które są niezgodne z jego sumieniem. Jest to więc ograniczone prawo do odmowy leczenia.
Uregulowania dotyczące klauzuli sumienia znajdują się także w Kodeksie Etyki Lekarskiej (KEL). Zgodnie z treścią art. 7, w szczególnie uzasadnionych wypadkach lekarz może nie podjąć się lub odstąpić od leczenia chorego, jednakże z wyjątkiem przypadków niecierpiących zwłoki. Nie podejmując albo odstępując od leczenia, lekarz powinien jednak wskazać choremu inną możliwość uzyskania pomocy lekarskiej. Przepis ten jest powiązany z art. 4, w myśl którego dla wypełnienia swoich zadań lekarz powinien zachować swobodę działań zawodowych, zgodnie ze swoim sumieniem i współczesną wiedzą medyczną. Klauzula sumienia dotyczy nie tylko lekarzy, ale również pielęgniarek i położnych.

Pytanie: Co powinien zrobić lekarz odmawiający choremu leczenia?
Odpowiedź: wskazać choremu inną możliwość uzyskania pomocy lekarskiej

Pytanie: Czy pielęgniarki również muszą posługiwać się klauzulą sumienia? 
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy zawód lekarza jest jedynym, w którym występuje klauzula sumienia?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Wykonania jakich świadczeń zdrowotnych może odmówić lekarz?
Odpowiedź: które są niezgodne z jego sumieniem
Klauzula sumienia

Wśród sytuacji, w których rozpatruje się wykorzystanie przez lekarza klauzuli sumienia, znajduje się prośba pacjentki o wypisanie tabletek antykoncepcyjnych w sytuacji, kiedy nie istnieją żadne medyczne przeciwwskazania do ich stosowania. Szewczyk próbuje wpierw umotywować odmowę wypisania recepty na antykoncepcję art. 38 Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty; zwraca na początku uwagę, że omawiana regulacja prawna mówi o „odmowie lub niepodejmowaniu leczenia”. W związku z tym zadaje pytanie, czy przepis ten może dotyczyć także innych niż leczenie świadczeń? O ile toczy się również dyskusja na temat funkcji społecznej, jaką powinien pełnić lekarz, oraz celów, którym powinien służyć, faktem jest, że nie każde jego działanie można uznać za leczenie. Tak jest właśnie w przypadku przepisywania antykoncepcji. Można jednak po zastanowieniu się nad intencją ustawodawcy interpretować ją dwojako: z zawężeniem do leczenia bądź nie. Dopiero przy tej węższej interpretacji widzi konieczność powołania się na klauzulę sumienia, oczywiście przy spełnieniu 3 nakładanych przez nią warunków. W żadnym wypadku nie może dojść tutaj do sytuacji, o której mówi omawiany wyżej art. 30, a więc to ograniczenie tutaj nie obowiązuje.

Pytanie: Czy każde działanie podejmowane przez lekarza jest traktowane jak leczenie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na jaki paragraf powołuje się Szewczyk tłumacząc, że klauzula sumienia nie powinna odnosić się do przepisywania antykoncepcji?
Odpowiedź: art. 38 Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty

Pytanie: Ile warunków musi zostać spełnionych, aby lekarz mógł powołać się na klauzulę sumienia?
Odpowiedź: 3

Pytanie: Do jakich aspektów leczenia odnosi się art. 38 Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty?
Odpowiedź: odmowy lub niepodejmowania
Jaskier (postać)

Jaskier jest synem hrabiny de Lettenhove. Ma niespełna czterdzieści lat. Sigismund Dijkstra mówi o nim, iż "Ma lat blisko czterdzieści, wygląda na blisko trzydzieści, wyobraża sobie, że ma nieco ponad dwadzieścia, a zachowuje się jakby miał niecałe dziesięć. Nauczył się pisać w szkółce przyświątynnej w wieku lat ośmiu, zaś pierwsze rymy i melodie zaczął układać w wieku lat dziewiętnastu pod wpływem miłości do kontessy de Stael. Musi używać pseudonimu Jaskier po tym, jak uwiódł księżną Toussaint, Annę Henriettę, i musiał uciekać przed gniewem jej męża, Rajmunda, który obiecał żonie zabicie barda, wyrwanie mu serca i zmuszenie jej do zjedzenia go.

Pytanie: Czym groził swojej małżonce Rajmund po jej romansie z Jaskrem?
Odpowiedź: zabiciem barda, wyrwaniem mu serca i zmuszeniem jej do zjedzenia go

Pytanie: Kto jest matką barda?
Odpowiedź: hrabina de Lettenhove

Pytanie: W jakim jest wieku?
Odpowiedź: Ma niespełna czterdzieści lat

Pytanie: Dlaczego zaczął tworzyć swoje pierwsze dzieła?
Odpowiedź: pod wpływem miłości do kontessy de Stael

Pytanie: Dlaczego musiał unikać spotkania z Rajmundem?
Odpowiedź: uwiódł księżną Toussaint
Dąb Fabrykant

Pod dębem, 15 czerwca 2007 roku, nastąpiło przekazanie całego parku w użytkowanie Politechnice Łódzkiej. Udało się to po dwóch latach starań. Zapewniono, że teren zostanie ogrodzony oraz będzie zamykany na noc. Zagwarantowano także, że pozostanie nadal dostępny dla mieszkańców. Uczelnia od tego czasu starała się pozyskać park na własność od miasta. W 2017 doszło do ostatecznego przekazania parku Politechnice aktem notarialnym. W 2019 Politechnika ogrodziła park jednocześnie demontując parkan między parkiem i swoim kampusem B.

Pytanie: Jaka uczelnia wyższa panuje nad parkiem, w którym rośnie Dąb Fabrykant? 
Odpowiedź: Politechnika Łódzka

Pytanie: Kiedy Politechnice Łódzkiej przekazano park?
Odpowiedź: 15 czerwca 2007 roku

Pytanie: Czy park Politechniki Łódzkiej został ogrodzony?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy park Politechniki Łódzkiej był dostępny tylko dla studentów?
Odpowiedź: nie
Bundeswehra

W zrealizowanej po 1992 r. reformie, p.n. Bundeswehra 2000, siły zbrojne Niemiec składają z dwóch kategorii: większej części przeznaczonej do obrony terytorium Niemiec i obszaru NATO oraz mniejszej – maksymalnie mobilnych i utrzymujących stałą gotowość bojową sił szybkiego reagowania (7 brygad lądowych, część sił powietrznych i morskich).
Łączna liczba żołnierzy wynosiła w 2000 r. ok. 308,4 tys.; zasadnicza służba wojskowa we wszystkich rodzajach wojsk trwała 9 mies.; siły lądowe liczyły 211,8 tys. żołnierzy, marynarka – 26 tys., lotnictwo – 70,5 tys.

Pytanie: Z ilu kategorii składają się wojska Niemiec? 
Odpowiedź: dwóch

Pytanie: Jakie obszary ma bronić większa część wojsk Niemiec? 
Odpowiedź: terytorium Niemiec i obszaru NATO

Pytanie: Ile żołnierzy liczyło wojsko Niemiec w 2000 roku?
Odpowiedź: ok. 308,4 tys

Pytanie: Ile osób było zaangażowanych w obronę lotniczą Niemiec w 2000 roku?
Odpowiedź: 70,5 tys

Pytanie: Jakie oddziały wchodzą w skład sił szybkiego reagowania Niemiec?
Odpowiedź: 7 brygad lądowych, część sił powietrznych i morskich
Palestyńczycy

W drugiej połowie lat 50. powstała pierwsza narodowyzwoleńcza organizacja działająca pod nazwą al-Fatah. W 1964 roku powołano do życia Organizację Wyzwolenia Palestyny, która miała reprezentować cały naród palestyński. Wkrótce przyjęto również Palestyńską Kartę Narodową, która stała się swego rodzaju konstytucją Palestyńczyków, a do której odwoływały się wszystkie partie i ruchy palestyńskie. Wieloletnim liderem OWP pozostawał członek Fatahu Jasir Arafat. W ciągu kolejnych lat powstawały nowe ruchy, które były coraz bardziej radykalne. Wśród nich znalazł się Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny, Demokratyczny Front Wyzwolenia Palestyny czy Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Główne Dowództwo. Utworzone zostały także organizacje powiązane z rządami sąsiednich państw arabskich – As-Sa’ika (związana z Syrią) i Arabski Front Wyzwolenia (z Irakiem). Organizacje te zasiliły OWP (Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny kilkukrotnie zawiesił w nim członkostwo) tworząc jego radykalne skrzydło. Niemniej jednak większość w OWP zajmowali bardziej umiarkowani działacze związani z Fatahem. Radykalni fedaini zawiedzeni rezultatami walki partyzanckiej zaczęli po 1968 roku stosować też terroryzm, a w szczególności porwania samolotów. Do końca lat 80. (a więc czasu popularyzacji islamskich ruchów) w ruchu wyzwoleńczym dominowali fedaini domagający się utworzenia świeckiego i demokratycznego państwa palestyńskiego- członkowie ruchów fedainów reprezentowali na ogół poglądy lewicowo-nacjonalistyczne, socjalistyczne czy komunistyczne (inspirując się ruchami partyzanckimi z Wietnamu, Chin, Ameryki Łacińskiej czy Algierii).

Pytanie: W którym roku powstała Organizacja Wyzwolenia Palestyny?
Odpowiedź: 1964

Pytanie: Jaki dokument był uznawany za Konstytucję Palestyny? 
Odpowiedź: Palestyńska Karta Narodowa

Pytanie: Kto piastował stanowisko lidera OWP?
Odpowiedź: Jasir Arafat

Pytanie: Z jakim krajem, oprócz Palestyny, był związany ruch As-Sa’ika?
Odpowiedź: Syrią

Pytanie: Jaka grupa społeczna zaczęła stosować terroryzm w Palestynie? 
Odpowiedź: fedaini
Palestyńczycy

Na terenach Strefy Gazy i Zachodniego Brzegu Jordanu zbrojne powstania palestyńskie (tzw. intifada) przeciw izraelskiej okupacji wybuchały w latach 1987 i 2000. 15 listopada 1988 roku OWP ogłosiła utworzenie niepodległego państwa palestyńskiego i rząd na uchodźstwie, który zgłaszał roszczenia do całej Palestyny, zdefiniowanej przez Brytyjski Mandat Palestyny. Na początku lat 90. czołowi urzędnicy al-Fatahu zaangażowali serię tajnych rozmów i negocjacji z rządem Izraela które doprowadziły w 1993 roku do zawarcia porozumień w Oslo. Arafat uznał Izrael w imieniu OWP a ponadto wyrzekł się przemocy w walce o niepodległość, premier Izraela Icchak Rabin uznał natomiast OWP. Wraz z porozumieniami powstała Autonomia Palestyńska.

Pytanie: Jak nazywa się zbrojne powstania palestyńskie?
Odpowiedź: intifada

Pytanie: Przeciw czemu powstawali dotychczas Palestyńczycy?
Odpowiedź: izraelskiej okupacji

Pytanie: W którym roku wybuchło drugie powstanie palestyńskie?
Odpowiedź: 2000

Pytanie: Kiedy Palestyna zyskała niepodległość?
Odpowiedź: 15 listopada 1988
Leukocyty

Krwinki białe różnią się wyglądem i pełnioną funkcją. Granulocyty biorą udział w reakcjach alergicznych i wspomagają limfocyty w niszczeniu ciał obcych. Jest ich najwięcej, stanowią ok. 70% wszystkich leukocytów. Monocyty niszczą bakterie przez fagocytozę. Gdy monocyty są umiejscowione w tkankach, nazywane są makrofagami. Nadawane są im specyficzne nazwy ze względu na umiejscowienie, np. w węzłach chłonnych tworzą, tzw. komórki wyściełające zatoki. Stanowią najmniejszą grupę leukocytów. Limfocyty występują w dwóch postaciach, jako limfocyty B (funkcjonują w ramach odpowiedzi humoralnej) i limfocyty T (funkcjonują w ramach odpowiedzi komórkowej) i mają za zadanie wytwarzać przeciwciała (immunoglobuliny), które są obronną reakcją organizmu na obecność obcych antygenów, przy czym komórki B w reakcjach immunologicznych potrzebują pomocy specyficznych limfocytów (komórek) T – Th (od T helper),
tzw. limfocytów pomocniczych. Istnieją także inne limfocyty, których działanie polega na regulacji pracy komórek B. Komórki NK (natural killers – naturalni zabójcy) to specyficzne limfocyty, których nazwa pochodzi od pełnionej funkcji, tj. niszczenia komórek nowotworowych i ciał wirusów. Ich działanie polega na niszczeniu błony komórkowej i uwalnianiu jej treści, która później jest fagocytowana. Krwinki białe produkowane są w szpiku kostnym, węzłach chłonnych, grasicy i śledzionie.

Pytanie: Co należy do zadań granulocytów?
Odpowiedź: biorą udział w reakcjach alergicznych i wspomagają limfocyty w niszczeniu ciał obcych

Pytanie: Jaki odsetek krwinek białych stanowią granulocyty?
Odpowiedź: ok. 70%

Pytanie: Jaki proces umożliwia monocytom destrukcję bakterii?
Odpowiedź: fagocytoza

Pytanie: Czym są makrofagi?
Odpowiedź: monocytami umiejscowionymi w tkankach