mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Zara Larsson

W styczniu 2013 wydała debiutanckę EPkę pt. Introducing, na której umieściła pięć premierowych piosenek. Minialbum uzyskał w Szwecji status trzykrotnie platynowej płyty za sprzedaż w nakładzie przekraczającym 120 tysięcy egzemplarzy. Wydawnictwo było promowane singlem „Uncover”, który znalazł się na 1. miejscu na szwedzkiej liście sprzedaży, otrzymując ponadto certyfikat sześciokrotnej platyny w tym kraju. Dotarł również do 1. miejsca na liście przebojów w Norwegii, gdzie uzyskał platynowy certyfikat, oraz do 3. miejsca w Danii, gdzie zdobył status potrójnej platyny. Kompozycja była również notowana w pierwszej dziesiątce najlepiej sprzedających się singli we Francji, Belgii oraz Szwajcarii. W lipcu wydała drugi minialbum pt. Allow Me to Reintroduce Myself, który promowała m.in. singlem „She’s Not Me”, notowanym na 21. miejscu na liście sprzedaży w Szwecji oraz wyróżnionym złotym certyfikatem. W sierpniu została laureatką prestiżowych szwedzkich nagród Rockbjörnen w kategoriach: Najlepsza piosenkarka na żywo i Przełom roku. Pod koniec roku wystąpiła w Oslo Spektrum podczas koncertu na cześć laureatów Nagrody Nobla.

Pytanie: Jaki tytuł nosi jej pierwsza EPka?
Odpowiedź: Introducing

Pytanie: Ilokrotną platyną pokrył się jej utwór "Uncover" w Szwecji?
Odpowiedź: sześciokrotną

Pytanie: W jakich krajach oprócz Szwecji platyną pokrył się jej utwór "Uncover"?
Odpowiedź: Norwegii, Danii
SM UC-32

SM UC-32 zamówiony został 29 sierpnia 1915 roku jako siedemnasta jednostka z I serii okrętów typu UC II (numer projektu 41, nadany przez Inspektorat Okrętów Podwodnych), w ramach wojennego programu rozbudowy floty. Został zbudowany w stoczni Vulcan w Hamburgu jako jeden z 21 okrętów typu UC II zamówionych w tej wytwórni. Stocznia oszacowała czas budowy okrętu na 8 miesięcy. UC-32 otrzymał numer stoczniowy 71 (Werk 71). Stępkę okrętu położono w 1915 roku, został zwodowany 12 sierpnia 1916 roku, zaś do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej przyjęto go 13 września 1916 roku.

Pytanie: Gdzie służył?
Odpowiedź: w Cesarskiej Marynarce Wojennej

Pytanie: W związku z jakim programem powstał?
Odpowiedź: wojennym programem rozbudowy floty

Pytanie: Czy do służby wojskowej przyjęty został jeszcze w trakcie I wojny światowej?
Odpowiedź: tak
SM UC-32

13 września 1916 roku dowództwo UC-32 objął por. mar. (niem. Oberleutnant zur See) Herbert Breyer. Po okresie szkolenia okręt został 27 listopada włączony w skład 1. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte. 13 grudnia okręt postawił nieopodal Newcastle składającą się z 6 min zagrodę, a nazajutrz resztę min wykorzystał pod Sunderlandem. Jeszcze tego samego dnia nieopodal Hartlepool zatonął na minie zbudowany w 1907 roku brytyjski parowiec „Burnhope” (1941 BRT), płynący z ładunkiem węgla do Londynu (w katastrofie śmierć poniósł jeden marynarz). 20 grudnia na minę wszedł także pochodzący z 1892 roku brytyjski parowiec „Hildawell” o pojemności 2494 BRT, transportujący rudę żelaza na trasie Bilbao – Middlesbrough, a wraz ze statkiem zginęło 22 załogantów.

Pytanie: Kto został dowódcą tego stawiacza min we wrześniu 1916 roku?
Odpowiedź: Herbert Breyer

Pytanie: Do jakiej jednostki wojskowej dołączył UC-32 pod koniec listopada 1916 roku?
Odpowiedź: 1. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte

Pytanie: Gdzie znajdowała się zagroda, którą UC-32 postawił 13 grudnia 1916 roku?
Odpowiedź: nieopodal Newcastle

Pytanie: Jaki statek jako pierwszy wpadł na zagrodę postawioną przez UC-32?
Odpowiedź: brytyjski parowiec „Burnhope”
Jacek Woroniecki

W 1919 roku o. Woroniecki rozpoczął wykłady teologii moralnej i etyki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Jednocześnie był dyrektorem konwiktu księży studentów. W czasie wojny polsko–bolszewickiej był kapelanem lotnym Wojska Polskiego. Był członkiem Wojewódzkiego Komitetu Obrony Narodowej w Lublinie w 1920 roku. W 1922 roku został wybrany rektorem uczelni w miejsce zmarłego na gruźlicę ks. prof. Idziego Radziszewskiego. Okres rządów rektorskich o. Woronieckiego był naznaczony kłopotami finansowymi, które potęgował spadek wartości waluty. Były to najtrudniejsze lata w historii uniwersytetu. W ocenie biskupa Mariana Fulmana dzięki skutecznym staraniom o pozyskanie funduszy udało mu się uratować uczelnię przed upadkiem. Przyczynił się również do rozwoju naukowego uczelni dzięki staraniom o pozyskiwanie najlepszych wykładowców krajowych i zagranicznych. Ze względu na pogarszający się stan zdrowia musiał złożyć dymisję ze stanowiska rektora w marcu 1924 roku, pozostał jednak dziekanem Wydziału Teologicznego. Najważniejsze pisma o. Woronieckiego powstały w okresie, gdy przebywał w Lublinie.

Pytanie: W jakiej wojnie uczestniczył Jacek Woroniecki?
Odpowiedź: polsko–bolszewickiej

Pytanie: Co było przyczyną kłopotów finansowych za czasów rektoratu Woronieckiego?
Odpowiedź: spadek wartości waluty

Pytanie: Do którego roku Jacek Woroniecki sprawował funkcję rektora?
Odpowiedź: 1924
NXT TakeOver: Fatal 4-Way

Mike Smith z Daily DDT przedstawił galę w bardzo pozytywnym świetle – „Kolejne świetne show z dwiema walkami wieczoru. Charlotte i Bayley chciały ukraść show, a starcie o NXT Championship było klasą samą w sobie. Pozostałe walki również były atrakcyjne, a całość gali pokazuje dlaczego NXT uważane jest za najlepszy program w wrestlingu”. Smith ocenił Fatal 4-Way match na 4¾ gwiazdki na pięć możliwych, natomiast starcia o NXT Women’s Championship i NXT Tag Team Championship otrzymały od niego po 4 gwiazdki. Pozostałe walki nie zostały ocenione.

Pytanie: Jakiej walce Mike Smith wystawił 4¾ gwiazdki?
Odpowiedź: Fatal 4-Way match

Pytanie: Jaką ocenę wystawił starciom NXT Women’s Championship i NXT Tag Team Championship Mike Smith?
Odpowiedź: 4 gwiazdki

Pytanie: Czy Mike Smith ocenił wszystkie walki, które odbyły się podczas gali?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Mike Smith wypowiadał się o gali z aprobatą?
Odpowiedź: tak
Leopold Okulicki

Generał Komorowski nie zamierzał po kapitulacji kontynuować walki podziemnej i zaproponował Okulickiemu udanie się do niewoli niemieckiej. Okulicki oponował i zaoferował siebie na komendanta głównego AK po Komorowskim. Ostatecznie uzyskał jego zgodę i 1 października 1944 „Bór” mianował Okulickiego swoim następcą. 3 października 1944 roku o decyzji „Bór” poinformował drogą radiową Okręgi AK. Jednak władze w Londynie zwlekały z zatwierdzeniem tej decyzji. Uczyniły to 3 listopada, gdy prezydent Raczkiewicz uznał Okulickiego pełniącym obowiązki komendanta głównego AK do czasu mianowania przez prezydenta nowego komendanta głównego (bez prawa odwoływania i powoływania komendantów okręgów). Dopiero 21 grudnia 1944 prezydent Władysław Raczkiewicz na wniosek nowego premiera Tomasza Arciszewskiego, mianował generała Okulickiego komendantem głównym AK na obszar obu okupacji nadal jednak z ograniczonymi w stosunku do „Bora” kompetencjami, przeciwko czemu Okulicki protestował.

Pytanie: Jaki pseudonim miał poprzednik Okulickiego na stanowisku komendanta głównego AK?
Odpowiedź: „Bór”

Pytanie: Czy Komorowski był zwolennikiem kontynuowania walki w konspiracji?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czego nie mógł robić Okulicki jako p.o. komendanta głównego?
Odpowiedź: odwoływać i powoływać komendantów okręgów

Pytanie: Czy Okulicki jako komendant główny miał taki sam zakres kompetencji jak Komorowski?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto był w tamtym czasie prezydentem RP?
Odpowiedź: Władysław Raczkiewicz
Sydney Pollack

Wbrew wcześniejszym planom, żeby pójść do college’u, a następnie szkoły medycznej, Pollack opuścił Indianę i przeprowadził się do Nowego Jorku niedługo po ukończeniu liceum w wieku 17 lat. W latach 1952–1954 uczył się aktorstwa na nowojorskiej Neighbourhood Playhouse, gdzie wykładowcą był wówczas Sanford Meisner. Po dwuletniej służbie wojskowej, w 1958 roku wrócił do szkoły na zaproszenie Meisnera i został jego asystentem. W 1960 roku John Frankenheimer, kolega Pollacka, zaprosił go do Los Angeles i poprosił, żeby został nauczycielem aktorstwa aktorów dziecięcych występujących w pierwszej dużej produkcji Frankenheimera, The Young Savages. W trakcie pracy nad tym filmem Pollack poznał Burta Lancastera, który namówił Pollacka, wówczas aktora, żeby zajął się reżyserią.

Pytanie: Kto przekonał Pollacka, by został reżyserem?
Odpowiedź: Burt Lancaster

Pytanie: Ile miał lat, kiedy zamieszkał w Nowym Jorku?
Odpowiedź: 17

Pytanie: Czy służył w wojsku?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kogo szkolił Pollack na planie filmu The Young Savages?
Odpowiedź: aktorów dziecięcych
Józef Maroszek (inżynier)

W 1923 rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Mechaniczno-Konstruktorskim. Uzyskał stypendium od Ministra Spraw Wojskowych na przygotowanie pracy dyplomowej pt. „Uproszczenie technologiczne karabinu krajowej produkcji”. Efektem tych prac był skonstruowany w warszawskiej Fabryce Karabinów karabinek KP-32, gruntownie przebudowana wersja karabinka wz. 29. Projekt Maroszka nigdy nie wszedł do produkcji seryjnej, jednak zwrócił na niego uwagę czynników wojskowych. Jeszcze przed ukończeniem studiów, 9 sierpnia 1931 ożenił się z Heleną z Piątkowskich, trzydziestoletnią wdową. 18 kwietnia 1932 Józef Maroszek uzyskał stopień inżyniera mechanika.

Pytanie: Na jakiej uczelni wyższej studiował Maroszek? 
Odpowiedź: Politechnice Warszawskiej

Pytanie: Od jakiego organu Maroszek uzyskał stypendium? 
Odpowiedź: Ministra Spraw Wojskowych

Pytanie: Kiedy Maroszek został inżynierem?
Odpowiedź: 18 kwietnia 1932
Robert F. Kennedy

W 1968 roku prezydent Johnson przygotowywał się do ubiegania się o reelekcję. W styczniu, w obliczu tego, co powszechnie uważano za nierealistyczny wyścig z urzędującym prezydentem, Kennedy oświadczył, że nie będzie ubiegał się o prezydenturę. Po ofensywie Tet w Wietnamie na początku lutego 1968 r. Otrzymał list od pisarza Pete’a Hamilla, w którym pisał, że biedni ludzie trzymają na ścianach zdjęcia prezydenta Kennedy’ego i że Kennedy ma „obowiązek pozostać wiernym temu, co umieściło te zdjęcia na tamtych ścianach.”

Pytanie: Co napisał mu Hamill?
Odpowiedź: że biedni ludzie trzymają na ścianach zdjęcia prezydenta Kennedy'ego i że ma "obowiązek pozostać wiernym temu, co umieściło te zdjęcia na tamtych ścianach"

Pytanie: W relacji Hamilla, ludzie o jakim statusie materialnym mieli powieszone na ścianach zdjęcia prezydenta Kennedy'ego?
Odpowiedź: biedni

Pytanie: Po jakim wydarzeniu dostał wiadomość od Hamilla?
Odpowiedź: Po ofensywie Tet w Wietnamie

Pytanie: Kiedy miał miejsce atak Tet w Wietnamie?
Odpowiedź: na początku lutego 1968 r.

Pytanie: Czy chciał kandydować w wyborach prezydenckich?
Odpowiedź: nie
Tie-break

W tenisie tie-break został wprowadzony w połowie lat 70. XX wieku, na wniosek Jamesa Van Alena jako trzynasty, decydujący gem w secie, w którym doszło do wyniku 6:6. Wcześniej w takiej sytuacji grano do dwóch gemów przewagi – 8:6, 9:7 itd., co często bardzo przedłużało mecze czyniąc je niewygodnymi do transmitowania na żywo. Tie-breaka, a w konsekwencji całego seta, wygrywa zawodnik, który pierwszy uzyska w nim siedem punktów i jednocześnie ma co najmniej dwa punkty przewagi nad przeciwnikiem. W przeciwnym razie gra toczy się dalej, aż do uzyskania dwóch punktów różnicy.

Pytanie: Kto zostaje zwycięzcą tie-breaka?
Odpowiedź: zawodnik, który pierwszy uzyska w nim siedem punktów i jednocześnie ma co najmniej dwa punkty przewagi nad przeciwnikiem

Pytanie: Ile najmniej punktów trzeba zdobyć, by wygrać tie-breaka?
Odpowiedź: siedem

Pytanie: W jaki sposób przed wprowadzeniem tie-breaka rozgrywano partie, w których dwoje zawodników uzyskało po sześć gemów?
Odpowiedź: grano do dwóch gemów przewagi – 8:6, 9:7 itd

Pytanie: Dlaczego rozgrywanie partii do dwóch gemów przewagi okazało się niepraktyczne?
Odpowiedź: często bardzo przedłużało to mecze, czyniąc je niewygodnymi do transmitowania na żywo
Wyspy Owcze

Archipelag tworzy 18 głównych wysp wulkanicznych o powierzchni górzystej. Największe z nich to Streymoy (373 km²) i Eysturoy (286 km²). Najwyższym wzniesieniem Wysp Owczych jest Slættaratindur (882 m n.p.m.) na Eysturoy. Wzniesienia przecinają liczne doliny. Wybrzeża – na ogół skaliste i strome, tylko gdzieniegdzie mają charakter fiordów. Są tu najwyższe klify w Europie, jak znajdujący się na Viðoy klif przylądka Enniberg (745 m), zajmujący w Europie pierwsze miejsce. Rzeki są krótkie i wąskie, często przybierają na sile w okresie pozimowych roztopów, zdarza się, iż zakończone są wodospadami spadającymi z wysokich klifów do oceanu. Na wyspach występują także jeziora, z których największym jest Sørvágsvatn (3,56 km²) na wyspie Vágar.

Pytanie: Ile wysp wchodzi w archipelag Wysp Owczych?
Odpowiedź: 18

Pytanie: Jak nazywa się największa wyspa z archipelagu Wysp Owczych?
Odpowiedź: Streymoy

Pytanie: Ile wynosi powierzchnia największej wyspy z Wysp Owczych?
Odpowiedź: 373 km²

Pytanie: Ile mierzy najwyższy punkt Wysp Owczych?
Odpowiedź: 882 m n.p.m

Pytanie: Na jakiej wyspie leży jezioro Sørvágsvatn ?
Odpowiedź: Vágar
SM UC-30

SM UC-30 zamówiony został 29 sierpnia 1915 roku jako piętnasta jednostka z I serii okrętów typu UC II (numer projektu 41, nadany przez Inspektorat Okrętów Podwodnych), w ramach wojennego programu rozbudowy floty. Został zbudowany w stoczni Vulcan w Hamburgu jako jeden z 21 okrętów typu UC II zamówionych w tej wytwórni. Stocznia oszacowała czas budowy okrętu na 8 miesięcy. UC-30 otrzymał numer stoczniowy 69 (Werk 69). Stępkę okrętu położono w 1915 roku, został zwodowany 27 lipca 1916 roku, zaś do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej przyjęto go 22 sierpnia 1916 roku.

Pytanie: Do jakiego typu okrętów należał SM UC-30?
Odpowiedź: UC II

Pytanie: W jakim mieście został zbudowany SM UC-30?
Odpowiedź: w Hamburgu

Pytanie: Jak nazywała się stocznia, która produkowała okręty typu UC II?
Odpowiedź: Vulcan

Pytanie: Jak długo stocznia miała produkować okręt SM UC-30 ?
Odpowiedź: 8 miesięcy

Pytanie: W jakiej armii służył SM UC-30?
Odpowiedź: Cesarskiej Marynarce Wojennej
SM UC-30

Kolejną misję bojową UC-30 przeprowadził od 8 do 19 marca, stawiając również wszystkie przewożone na pokładzie miny (18 sztuk) w czterech zagrodach, jednak tym razem ich ofiarą nie padła żadna jednostka. Celem następnego rejsu, rozpoczętego 30 marca z Helgolandu, było południowe wybrzeże Irlandii, gdzie miał postawić zagrody minowe i zwalczać wrogą żeglugę. Po pokonaniu kanału La Manche ofiarami załogi U-Boota 4 kwietnia 1917 roku padły dwa statki: pochodzący z 1905 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Hunstanton” o pojemności 4504 BRT, transportujący pszenicę na trasie Geelong – Londyn, storpedowany bez ostrzeżenia na pozycji 49°50′N 7°40′W/49,833333 -7,666667 (cała załoga przeżyła atak) oraz zbudowana w 1880 roku argentyńska barkentyna „Monte Protegido” (281 BRT), płynąca z ładunkiem siemienia lnianego z Pernambuco do Rotterdamu, zatopiona na pozycji 49°27′N 6°44′W/49,450000 -6,733333. Podczas drogi powrotnej z patrolu UC-30 doznał poważnej awarii silnika, co spowodowało znaczny spadek prędkości i konieczność oszczędzania prowiantu i wody pitnej. 19 kwietnia okręt nadał ostatni meldunek, znajdując się 75 Mm na południowy zachód od Lindesnes. Okręt nie powrócił już do bazy, tonąc 21 kwietnia 1917 roku z całą, liczącą 27 osób załogą po wejściu na minę na zachód od Esbjerg. 4 czerwca odnaleziono na wybrzeżu ciało bosmanmata Meissnera, a 25 czerwca morze wyrzuciło szczątki starszego bosmanmata Carstensa.

Pytanie: Czy miny postawione przez ten okręt podczas misji, którą odbył w marcu 1917 roku okazały się skutecznym narzędziem ataku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na jakiej trasie kursował okręt „Monte Protegido”, kiedy został zaatakowany przez UC-30?
Odpowiedź: z Pernambuco do Rotterdamu

Pytanie: Jaki towar przewoził na swoim pokładzie „Hunstanton”, kiedy został zaatakowany przez UC-30?
Odpowiedź: pszenicę

Pytanie: Czym poskutkowała awaria silnika tego podwodnego stawiacza min, której doznał podczas powrotu do Helgolandu?
Odpowiedź: znacznym spadekiem prędkości i koniecznością oszczędzania prowiantu i wody pitnej
Awtroił

Służbę bojową „Lennuk” rozpoczął rankiem 6 stycznia, tuż po zakończeniu prób. Był to moment przejścia Estończyków do kontrofensywy, po miesięcznym paśmie zwycięstw bolszewików. Jej główny kierunek przebiegał wzdłuż linii kolejowej łączącej Tallin z Narwą. Sukces przyniosło siłom estońskim użycie pociągów pancernych oraz przeprowadzanie desantów na tyłach przeciwnika. W operacjach tych aktywny udział wziął nowy estoński niszczyciel. Okręt (po drodze zabierając na pokład admirała Pitkę) popłynął na wschód i ostrzelał wieś Zitra, po czym, między 12 a 15:20, osłaniał desant przeprowadzany ze statku „Moonsund”. W dniu następnym okręt od 8:00 wspierał ogniem nacierające wojska estońskie oraz fińskich ochotników. Z pokładu „Lennuka” wsparł walczących także desant żołnierzy przeprowadzony przy pomocy dwóch szalup. Kontrtorpedowiec zakończył operację o godzinie 16 i pod wieczór powrócił do Tallinna. Również 8 stycznia niszczyciel osłaniał desant. Tym razem o 7:40 rozpoczął ostrzał miasta Loksa, zużywając 100 pocisków. W akcji wspomagała go kanonierka „Lembit”. Desant zakończył się sukcesem. Kolejna operacja desantowa przeprowadzona miała zostać 10 stycznia w Kundzie. Niszczyciel wrócił się do Tallinna po zapasy i admirała Pitkę. Ostrzał Kundy rozpoczął o godzinie 10:30. W samym desancie wzięło udział 16 członków załogi „Lennuka”, jednak ze względu na mgłę musieli oni o godzinie 17:20 powrócić na pokład. Następnego dnia rano ponowiono, tym razem z powodzeniem, próbę desantu. Zarówno 11, jak i 12 stycznia okręt ostrzeliwał cele lądowe. Rankiem 13 stycznia „Lennuk” udał się w rejon Narwy, gdzie o 9:50 doszło do wymiany ognia pomiędzy okrętem a baterią nadbrzeżną, przy czym niszczyciel ostrzelał również miasto. O godzinie 18:00 okręt powrócił do Kundy.

Pytanie: Kiedy "Lennuk" zaczął służyć w walkach? 
Odpowiedź: 6 stycznia

Pytanie: Jakie posunięcie pomogło Estończykom przenieść szale zwycięstwa na swoją stronę?
Odpowiedź: użycie pociągów pancernych oraz przeprowadzanie desantów na tyłach przeciwnika

Pytanie: Jaką wieś zaatakował estoński niszczyciel? 
Odpowiedź: Zitra

Pytanie: Jakie miasto estoński niszczyciel ostrzelał 8 stycznia?
Odpowiedź: Loksa

Pytanie: Czy akcja desantowa estońskiego niszczyciela powiodła się?
Odpowiedź: tak
Awtroił

Ostatnim dniem operacji był dla „Awtroiła” 3 października?/ 16 października. O godzinie 12:40 Szewielow zdecydował się przeprowadzić rozpoznanie Zatoki Kassarskiej opanowanej przez nieprzyjaciela i przeciwdziałać desantowi na wyspę Moon. Wysłał tam niszczyciele wchodzące w skład V, XI, XII i XIII Dywizjonu oraz kanonierki. Siły nieprzyjaciela dostrzeżono o godzinie 13:50. Zespół niemiecki składał się z 12 niszczycieli oraz transportowca, który przeprowadzał desant na Ozylię. Szewielow rozkazał kanonierkom zaatakować transportowiec, sam zaś, z uwagi na wąski akwen, ruszył na czele XIII Dywizjonu w stronę wroga. Reszta sił rosyjskich miała pozostać w rezerwie. O 14:14 rosyjskie okręty rozpoczęły ostrzał artyleryjski, co spowodowało reakcję niszczycieli Kaiserliche Marine. Atakujący dywizjon w celu ominięcia mielizny i niemieckich pocisków wykonał o 14:20 zwrot o około 90 stopni (8 rumbów) w lewo. Wtedy też niemieckie działa kalibru 88 mm nakryły „Awtroiła”. Dwa z trafień miały miejsce na pokładzie dziobowym, zaś trzeci pocisk przebił rufową część kadłuba i uszkodził zbiornik paliwa. Okręty wyszły ze strefy ostrzału o 14:30. Ponieważ „Iziasław” zahaczył śrubą o dno, Szewielow zdecydował się odesłać go do remontu, sam zaś przeniósł się na zostawiającego ślad ropy „Awtroiła”. Z nowego flagowego okrętu na „Iziasława” ewakuowano 8 marynarzy i oficera, rannych w wyniku ostrzału (stan jednego z palaczy wymagał przeprowadzenia na okręcie trepanacji czaszki). Kadłub „Awtroiła” został tymczasowo uszczelniony, po czym okręt udał się do Kuivastu. Następnego dnia Bachiriew wydał zgodę, by „Awtroił” udał się wraz z „Iziasławem” na remont do Helsingforsu, co zakończyło jego udział w operacji.

Pytanie: Jakie działania zdecydował się podjąć Szewielow ostatniego dnia operacji o 12:40?
Odpowiedź: rozpoznanie Zatoki Kassarskiej opanowanej przez nieprzyjaciela i przeciwdziałać desantowi na wyspę Moon

Pytanie: Niszczyciele jakich dywizjonów zostały skierowane do Zatoki Kassarskiej przez Szewielowa?
Odpowiedź: V, XI, XII i XIII

Pytanie: Jakie okręty miały zająć się atakiem na dostrzeżony w zatoce transportowiec?
Odpowiedź: kanonierki

Pytanie: Do jakich uszkodzeń doszło na „Awtroiłie”po ostrzale?
Odpowiedź: Dwa z trafień miały miejsce na pokładzie dziobowym, zaś trzeci pocisk przebił rufową część kadłuba i uszkodził zbiornik paliwa

Pytanie: Jakie ślady były widoczne na wodzie po przemieszczeniu się „Awtroiła”?
Odpowiedź: ropy
Tetragram

Howard próbuje też wyjaśnić, dlaczego w późniejszych kopiach pism Nowego Testamentu pojawiają się w miejsce tetragramu skrócone postaci słów kyrios oraz theos, tzw. nomina sacra. Chrześcijanie pochodzenia żydowskiego otaczali szacunkiem imię Boże, więc mało prawdopodobne wydaje się, że mogli je usuwać ze sporządzanych przez siebie kopii pism. Świadczyć może o tym fragment z traktatu Szabbat, w którym poruszono problem niszczenia ksiąg heretyków – minim – ze znajdującymi się w nich tetragramami (XIII, 5). Sugeruje to, że chrześcijanie pochodzenia żydowskiego nie tłumaczyli tetragramu na język grecki. Zamiana tetragramu na nomina sacra prawdopodobnie była więc efektem pracy chrześcijańskich kopistów pochodzenia pogańskiego. Nie znali oni języka hebrajskiego, więc trudno było im napisać hebrajskie litery tetragramu. Postanowili więc zastosować skrócone ΚΣ (κυριος – Pan) oraz ΘΣ (θεος – Bóg), upodobniając je w ten sposób do oryginalnej bezsamogłoskowej pisowni tetragramu. Gdy coraz więcej pogan nawracało się na chrześcijaństwo, malała motywacja do zachowywania imienia Boga i w chrześcijańskich kopiach Septuaginty zastępowano go słowami kyrios i theos. Zaczęto również usuwać tetragram z cytatów z Biblii hebrajskiej znajdujących się w pismach Nowego Testamentu, a zastępować je zamiennikami. Według Howarda niektóre teksty Nowego Testamentu stały się w ten sposób dwuznaczne i zacierały oryginalne rozróżnienie Pana Boga i Chrystusa Pana (np. Marka 1,3 czy w 1 Koryntian 1, 31). Nie wiadomo, czy i jaki wpływ miała ta praktyka na późniejsze dyskusje trynitarne.

Pytanie: Jakie słowa pojawiły się w skróconej formie w pismach Nowego Testamentu? 
Odpowiedź: kyrios oraz theos

Pytanie: W jakim traktacie pojawił się temat niszczenia ksiąg heretyków?
Odpowiedź: Szabbat

Pytanie: Czy chrześcijanie pochodzenia żydowskiego posługiwali się językiem hebrajskim? 
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakiego określenia używano na słowa kyrios oraz theos?
Odpowiedź: nomina sacra