mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Joseph Goebbels

Hitler jednak poznał się na talentach Goebbelsa. W kwietniu ściągnął go do Monachium, wysłał po niego na dworzec własny samochód i udzielił mu długiej prywatnej audiencji. Hitler skrytykował Goebbelsa za jego poparcie dla socjalistycznego kierunku, ale zaproponował „czyste konto”, o ile Goebbels zaakceptuje jego przywództwo. Goebbels całkowicie skapitulował, odpłacając Hitlerowi pełną i niezmienną lojalnością do końca życia. Kocham go... On ma wszystko przemyślane, pisał później, Taki błyskotliwy umysł musi być moim przewodnikiem oraz Adolf Hitler, kocham cię, bo jesteś tak wielki i prosty zarazem, co czyni cię geniuszem. Fest pisze: Od tego momentu poddał on całe swoje istnienie Hitlerowi, świadomie eliminując wszystkie zahamowania zrodzone z rozumu, wolnej woli i szacunku dla samego siebie.

Pytanie: Jak ugościł go w Monachium Adolf Hitler?
Odpowiedź: wysłał po niego na dworzec własny samochód i udzielił mu długiej prywatnej audiencji

Pytanie: Jakie jego działania spotkały się z krytyką ze strony Adolfa Hitlera?
Odpowiedź: poparcie dla socjalistycznego kierunku

Pytanie: Jak o wpływie, jaki wywarło spotkanie z Adolfem Hitlerem na Goebbelsa wypowiedział się Fest?
Odpowiedź: Od tego momentu poddał on całe swoje istnienie Hitlerowi, świadomie eliminując wszystkie zahamowania zrodzone z rozumu, wolnej woli i szacunku dla samego siebie

Pytanie: Czy spotkanie w Monachium zmieniło jego stosunek do Hitlera na pozytywny?
Odpowiedź: tak
Kodeks Kampiański

Hermann von Soden sądził, że reprezentuje recenzję dokonaną przez Pamfila z Cezarei wraz z rękopisami 27, 71, 692 i 1194. Wyniki badań von Sodena zostały potwierdzone przez metodę wielokrotnych wariantów – „Claremont Profile Method”. Metodą tą zbadano jednak tylko trzy rozdziały Ewangelii Łukasza (1; 10; 20). W rozdziałach tych reprezentuje tekst pokrewny z minuskułem 27. Frederik Wisse tę rodzinę tekstualną oznakował przy pomocy siglum M27, jednak w obrębie tej grupy właśnie Campianus najbardziej się wyróżnia i tym samym nie jest jej idealnym reprezentantem.

Pytanie: Czym jest Claremont Profile Method?
Odpowiedź: metodą wielokrotnych wariantów

Pytanie: Fragmenty jakiej ewangelii zostały poddane badaniu przy użyciu metody wielokrotnych wariantów?
Odpowiedź: Łukasza

Pytanie: Z czego skorzystał Wisse do znakowania rodziny tekstualnej?
Odpowiedź: siglum M27
Astma oskrzelowa

Choć astma jest przewlekłą chorobą przebiegającą z obturacją, nie uznaje się jej za element przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), ponieważ pojęcie to odnosi się do odrębnej jednostki chorobowej, cechującej się nieodwracalnym przebiegiem, rozstrzeniami oskrzeli, przewlekłym ich zapaleniem oraz rozedmą płuc. W odróżnieniu od wspomnianej choroby obturacja dróg oddechowych w przypadku astmy jest zazwyczaj odwracalna; jednak w przypadku niepodjęcia leczenia przewlekłe zapalenie wynikające z astmy może prowadzić do nieodwracalnego zwężenia dróg oddechowych wynikającego ze zmian w ich budowie. W odróżnieniu od rozedmy płuc astma wpływa na oskrzela, a nie na pęcherzyki płucne.

Pytanie: Czy astma jest tą samą chorobą co POChP?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czym cechuje się astma?
Odpowiedź: nieodwracalnym przebiegiem, rozstrzeniami oskrzeli, przewlekłym ich zapaleniem oraz rozedmą płuc

Pytanie: Czy zapalenie płuc może powodować zwężenie dróg oddechowych?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na jaki narząd w organizmie wpływa astma?
Odpowiedź: oskrzela
Astma oskrzelowa

Spirometria jest zalecana w celu potwierdzenia rozpoznania oraz jako środek kontrolny. Jest to najskuteczniejsze badanie pozwalające zdiagnozować astmę. Diagnozę astmy potwierdza odwracalność obturacji oskrzeli, za którą uznawano wcześniej poprawę FEV1 o ponad 12% po podaniu leku rozszerzającego oskrzela np. salbutamolu, a wedle nowszych poglądów poprawę FEV1 lub FVC o przynajmniej 12% i 200 ml. Jednak może być ona prawidłowa u osób cierpiących na łagodną astmę, która w danej chwili nie zaostrza się. Badanie zdolności dyfuzji gazów w płucach może wedle niektórych źródeł pomóc w odróżnieniu astmy od przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, jednakże znacznie większą rolę odgrywa wiek chorego w momencie pojawienia się objawów, ich charakter, wpółistnienie alergii czy palenie tytoniu. Zaleca się przeprowadzanie spirometrii raz do roku lub co dwa lata w celu sprawdzenia, jak dobrze kontrolowana jest astma u danego pacjenta.

Pytanie: Jakie badanie uznaje się za najskuteczniejsze w diagnostyce tej choroby?
Odpowiedź: spirometrię

Pytanie: W jakich przypadkach zaleca się wykonanie spirometrii?
Odpowiedź: w celu potwierdzenia rozpoznania oraz jako środek kontrolny

Pytanie: Co ile powinno się wykonywać spirometrię kontrolną?
Odpowiedź: raz do roku lub co dwa lata

Pytanie: Jakie lekarstwo można stosować w celu rozszerzenia oskrzeli?
Odpowiedź: salbutamol
USB

Standardowym napięciem zasilania dla pojedynczego urządzenia podłączonego do portu USB 1.1/2.0 jest 5 V przy czym specyfikacja określa, że powinno być ono między 4,75 V a 5,25 V. Dla portu USB 3.0 podstawowe napięcie jest takie samo, lecz dopuszczalny zakres jest szerszy i wynosi 4,45 – 5,25 V. Dla portu USB 2.0 podstawową jednostką zasilania jest 100 mA, a dla USB 3.0 – 150 mA (standard Low-power) i są to minimalne wartości wydajności jakie musi spełniać port. Przy takim obciążeniu napięcie może spaść odpowiednio do 4.0 V i 4,4 V. Dla urządzeń high-power maksymalny prąd może być 5 razy większy dla standardu USB 2.0 (może wynosić maksymalnie 500 mA) i 6 razy większy dla USB 3.0 (czyli 900 mA). Są to wartości maksymalne dla tych specyfikacji. Jeśli urządzenie podłączone do odpowiedniego portu jest wysokoprądowe, to domyślnie jest zasilane z maksymalną wydajnością a wielkość płynącego prądu wynika z prawa Ohma. Natomiast urządzenie niskoprądowe inicjowane jest minimalną wartością prądu, ale może ono zażądać wartości maksymalnej i otrzyma ją, tylko gdy magistrala ma taka możliwość. Jeśli urządzenie wymaga więcej prądu niż maksymalny, jakim jest w stanie zasilić go port, wtedy nie może być ono zasilane z pojedynczego portu. Takie urządzenia zwykle pozwalają na podłączenie dodatkowego portu USB i zasilanie go jednocześnie z obu. Przy podłączeniu koncentratora portów USB do portu bazowego, przydziela on sobie 1 jednostkę zasilania (odpowiednio 100/150 mA), a pozostałe 4 rezerwuje dla później przyłączanych urządzeń. Jeśli zostanie podłączone jedno urządzenie to koncentrator przydzieli mu tylko 1 jednostkę zasilania, a pozostałe rezerwuje. Inaczej jest, gdy koncentrator ma własne zasilanie. W takim przypadku może on podawać maksymalną wartość prądu dla każdego urządzenia.

Pytanie: Jakie jest podstawowe napięcie dla USB 3.0?
Odpowiedź: 5 V
USB

Transmisja odbywa się przy wykorzystaniu dwóch przewodów (zielonego Data+ i białego Data-). Magistrala zawiera również linię zasilającą (czerwony +5 V DC i czarny przewód – masa) o napięciu 5 V i maksymalnym poborze prądu 0,5 A dla USB 2.0 i USB 1.1 w trybie charging ports (standardowo 0,5 A dla USB 1.1/2.0). W starszych płytach głównych występuje zamiast czterech pięć styków dla każdego gniazda USB. Piąty styk należy połączyć z czarnym przewodem GND płytki z gniazdem(ustawienie hosta). W przypadku wtyczek USB mini i micro (jak na powyższym zdjęciu wtyczki zawierające 5 styków) schemat połączeń wygląda nieco inaczej niż zawarty w tabeli poniżej. W mini i micro USB styk oznaczony jako 4 pozostaje normalnie niepodłączony (NC – Not Connected), jest to styk opisywany jako ID, dzięki niemu możemy przełączyć nasz port ze slave na host i na odwrót. Podłączając pin 4 (ID) z 5 (GND) możemy uruchomić w urządzeniach przenośnych OTG (ang. On The Go), co umożliwi nam korzystanie z urządzeń jako host. Styk o numerze 5 stanowi GND (przewód czarny).

Pytanie: Czy do skutecznej transmisji wystarczy jeden przewód?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie przewody składają się na linię zasilającą?
Odpowiedź: czerwony +5 V DC i czarny przewód – masa

Pytanie: Czy liczba styków może różnić się w zależności od wieku danego modelu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie czynności można wykonać, dzięki funkcji styku nazywanego ID?
Odpowiedź: możemy przełączyć nasz port ze slave na host i na odwrót
Tenryū (1918)

Od drugiej połowy lat 30. zrezygnowano z wykorzystywania krążowników „Tenryū” i „Tatsuta” jako liderów flotylli niszczycieli, z uwagi na ich wiek i niewystarczającą już prędkość dla nowych niszczycieli, i odtąd oba okręty na ogół służyły już razem. 20 listopada 1936 roku weszły w skład 10. Eskadry 3. Floty, służącej na wodach Chin (w miejsce krążownika „Kuma”). Przed udaniem się tam, mostki okrętów osłonięto blachami ze stali Dücol, dla ochrony przeciwodłamkowej. Pełniły następnie służbę na wodach północnych Chin, a po agresji japońskiej, od połowy 1937 roku wspierały działania wojsk lądowych w rejonie Szanghaju i uczestniczyły w blokadzie morskiej wybrzeża. W lipcu 1937 roku wzmocniono nieco uzbrojenie przeciwlotnicze „Tenryū”, montując dwa wkm kalibru 13,2 mm na platformach po bokach pierwszego komina. 10 maja 1938 roku „Tenryū” uczestniczył w desancie 5. Floty w Xiamen (z krążownikami „Myōkō”, „Tama”, „Tatsuta”, „Nagara”, lotniskowcem „Kaga” i innymi okrętami). 1 lipca 1938 roku ich eskadrę przeniesiono do 5. Floty i oba okręty wspierały następnie desanty w rejonie Kantonu. Oba bliźniacze krążowniki operowały na wodach chińskich do 14 grudnia 1938 roku, kiedy wróciły do Japonii do rezerwy („Tenryū” – do Kure). Planowano wówczas przebudowę ich na krążowniki przeciwlotnicze, uzbrojone w 8 dział uniwersalnych kalibru 127 mm, lecz ostatecznie zrezygnowano z tego i 1 grudnia 1939 roku przeniesiono oba do bazy Maizuru, gdzie „Tenryū” został okrętem strażniczym i szkolnym dla szkoły inżynierów marynarki.

Pytanie: Jak nazywały się okręty, które ze względu na wiek służyły razem?
Odpowiedź: „Tenryū” i „Tatsuta”

Pytanie: Czy nowe niszczyciele miały większą prędkość od ich poprzedników?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na jakich wodach działała 10. Eskadra 3. Floty?
Odpowiedź: Chin

Pytanie: Czy „Tenryū” był modernizowany?
Odpowiedź: tak
Sygnał Wow!

Do odkrycia miało dojść kilka dni po 15 sierpnia lub – według relacji Setha Shostaka – późnym wieczorem 16 sierpnia 1977 roku, gdy dr Jerry Ehman czytał wyniki obserwacji z poprzedniego dnia. Kluczowy wydruk zawierał sekwencję mocy sygnału „6EQUJ5”, wskazującą na wzrost, a następnie spadek odbieranej i przeliczanej zgodnie z powyższym opisem wartości intensywności sygnału. Największą intensywność wskazywał interwał „U” mający oznaczać uśrednione natężenie sygnału 30–31 razy większe od szumu tła. Nazwa sygnału wzięła się z notki zostawionej przez Ehmana na wydruku sygnału, gdy okazało się, że sygnał niemal idealnie pasuje do oczekiwanej charakterystyki sygnału od obcych inteligentnych form życia.

Pytanie: Co oznaczał wydruk "6EQUJ5"?
Odpowiedź: zrost, a następnie spadek odbieranej i przeliczanej zgodnie z powyższym opisem wartości intensywności sygnału

Pytanie: Skąd zaczerpnięto inspirację do nazwania sygnału?
Odpowiedź: notki zostawionej przez Ehmana

Pytanie: Co miał robić Ehman, gdy dokonano odkrycia?
Odpowiedź: zytał wyniki obserwacji z poprzedniego dnia

Pytanie: Kiedy odebrano sygnał zgodnie z informacją przedstawioną przez Shostaka?
Odpowiedź: óźnym wieczorem 16 sierpnia 1977
Sygnał Wow!

Radioteleskop, który wykrył sygnał, wyposażony był w dwie postawione obok siebie anteny odbiorcze, obserwujące obszary nieba odległe od siebie o 3/4°. Sygnały ich były od siebie odejmowane, aby usunąć „tło”, czyli emisję ze strony ziemskiej atmosfery i innych ziemskich obiektów. Punktowe źródło na niebie powinno przejść przez pola widzenia obydwu odbiorników w odstępie około trzech minut (dokładnie: 2 minut i 50 sekund). Jednak w wypadku „Sygnału Wow!” emisja została zarejestrowana tylko przez jedną z anten. Oznacza to, że emisja albo rozpoczęła się po przejściu przez pole widzenia pierwszej anteny, albo zakończyła przed wejściem w pole widzenia drugiej. Ponieważ zapisywana była tylko wartość bezwzględna różnicy sygnałów, nie wiadomo, która z anten sygnał zarejestrowała.

Pytanie: Dlaczego sygnały anten odbiorczych tego radioteleskopu były od siebie odejmowane?
Odpowiedź: aby usunąć „tło”

Pytanie: Czy „Sygnał Wow!” został wykryty przez obie anteny?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki wniosek można wyciągnąć z tego, że „Sygnał Wow!” został wykryty jedynie przez jedną antenę?
Odpowiedź: emisja albo rozpoczęła się po przejściu przez pole widzenia pierwszej anteny, albo zakończyła przed wejściem w pole widzenia drugiej

Pytanie: Dlaczego nie da się ustalić, który z odbiorników radioteleskopu wykrył „Sygnał Wow!”?
Odpowiedź: zapisywana była tylko wartość bezwzględna różnicy sygnałów
SM UC-59

W październiku 1917 roku SM UC-59 (wraz z siostrzanymi jednostkami UC-56, UC-57, UC-58, UC-60 i UC-78) w składzie flotylli „Kurlandia” wziął udział w operacji Albion, mającej na celu opanowanie Wysp Moonsundzkich. W pierwszej dekadzie października okręt wyszedł z Lipawy z zadaniem zajęcia pozycji u północno-wschodnich wybrzeży Ozylii, by wraz z UC-58 pełnić rolę punktów orientacyjnych dla floty inwazyjnej. Następnie został przesunięty do obserwacji rejonu na północ od wyspy Osmussaar i po pomyślnym wykonaniu zadania U-Boot powrócił do bazy między 20 a 25 października. W dniach 17–19 października nieopodal rejonu patrolowania U-Boota przeszedł duży zespół okrętów rosyjskich ewakuujących się z Zatoki Ryskiej.

Pytanie: Jakie obszary miały zostać przejęte w operacji Albion?
Odpowiedź: Wyspy Moonsundzkie

Pytanie: Jak nazywają się bliźniacze okręty SM UC-59?
Odpowiedź: UC-56, UC-57, UC-58, UC-60 i UC-78

Pytanie: Czym była „Kurlandia”?
Odpowiedź: flotyllą

Pytanie: Na jakim obszarze SM UC-59 miał zadanie obserwować teren?
Odpowiedź: na północ od wyspy Osmussaar
SM UC-59

12 maja 1917 roku SM UC-59 został przyjęty do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej. Dowództwo okrętu objął kpt. mar. (niem. Kapitänleutnant) Herbert Lefholz, dowodzący wcześniej UB-33 i UB-23. Po okresie szkolenia okręt został 21 lipca 1917 roku przydzielony do Flotylli Bałtyckiej. 20 sierpnia pierwszą ofiarą działalności UC-59 został zbudowany w 1911 roku rosyjski pomocniczy trałowiec „Ilja Muromiec” o wyporności 207 ton (jako jednostka cywilna charakteryzował się pojemnością 330 BRT), który zatonął na postawionej przez U-Boota minie na północ od wyspy Vormsi (w katastrofie zginęło 11 członków jego załogi).

Pytanie: Jakim rodzajem statku był "Ilja Muromiec"?
Odpowiedź: pomocniczym trałowcem

Pytanie: Do jakiej floty został skierowany SM U-59 w 1917 roku?
Odpowiedź: Flotylli bałtyckiej

Pytanie: Kiedy SM U-59 zatopił pierwszy okręt wroga?
Odpowiedź: 20 sierpnia

Pytanie: Ile osób zmarło na pokładzie „Ilja Muromiec” podczas zatonięcia statku w czasie I wojny światowej?
Odpowiedź: 11
Ziemia Eryka Rudego

W 1919 roku norweski minister spraw zagranicznych Nils Claus Ihlen (1855–1925) oświadczył, że Norwegia nie sprzeciwia się rozszerzeniu duńskich interesów na całą Grenlandię. W 1921 roku Dania wydała oświadczenie, w którym rozszerzyła swój monopol handlowy na całą wyspę. Decyzję tę rząd norweski uznał za naruszającą prawa Norwegii oraz norweskich wielorybników żyjących we wschodniej Grenlandii. W lipcu 1924 roku oba kraje podpisały traktat o Grenlandii Wschodniej stanowiący, że obydwa kraje mają równe prawa do polowania, rybołówstwa, działalności naukowej i tworzenia stacji meteorologicznych w niezamieszkanych częściach Grenlandii Wschodniej. Kwestia samego prawa do ziem Grenlandii miała zostać uregulowana później.

Pytanie: Jaki urząd sprawował Ihlen w 1919 roku?
Odpowiedź: ministra spraw zagranicznych

Pytanie: O czym stanowiło oświadczenie wydane przez Danię w 1921 roku?
Odpowiedź: rozszerzeniu swojego monopolu handlowego na całą wyspę

Pytanie: Co podpisały Norwegia i Dania w 1924 roku?
Odpowiedź: traktat o Grenlandii Wschodniej

Pytanie: O czym stanowił traktat podpisany przez Norwegię i Danię w 1924 roku?
Odpowiedź: że obydwa kraje mają równe prawa do polowania, rybołówstwa, działalności naukowej i tworzenia stacji meteorologicznych w niezamieszkanych częściach Grenlandii Wschodniej
Zaginięcie Madeleine McCann

Z zeznań jej rodziców wynika, że zostawili ją w pokoju hotelowym około godziny 19:30 czasu lokalnego i udali się na kolację w towarzystwie przyjaciół. Rodzice twierdzą, że podczas trwania posiłku córka była przez nich wymiennie odwiedzana. Matka Madeleine zeznała, że podczas odwiedzin w pokoju córki około godz. 22 zastała w jej pokoju puste łóżko oraz otwarte okno. Z zeznań matki wynika również, że policja została wezwana po ok. 10 minutach od odkrycia domniemanego zaginięcia, policja jednak utrzymuje, że wezwanie odebrano pół godziny później.

Pytanie: Od której godziny, zgodnie z zeznaniami, dziewczynka została sama w pokoju?
Odpowiedź: około godziny 19:30

Pytanie: Kto towarzyszył rodzicom dziewczynki na wieczornym spotkaniu?
Odpowiedź: Przyjaciele

Pytanie: Czy, zgodnie z zeznaniami, rodzice dziewczynki zaglądali do pokoju córki w trakcie spotkania?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile czasu minęło, według policji, od momentu odkrycia do zgłoszenia zaginięcia?
Odpowiedź: pół godziny
Zaginięcie Madeleine McCann

W połowie 2008 portugalska prokuratura umorzyła śledztwo z możliwością wznowienia go w razie pojawienia się nowych dowodów w sprawie. Pod naciskiem rodziców i premiera Wielkiej Brytanii Davida Camerona w 2011 śledztwo wznowiła brytyjska policja, która skrytykowała działalność portugalskich służb, wytykując jej popełnienie błędów podczas poszukiwań, w tym nieprzesłuchania wszystkich świadków oraz niesprawdzenia rozmów telefonicznych. W kwietniu 2012 brytyjscy funkcjonariusze zwrócili się do portugalskiej policji z prośbą o ponowne rozpoczęcie śledztwa, twierdząc, że mają poszlaki, które wskazują na to, że dziewczynka żyje.

Pytanie: Prokuratura czyjego państwa prowadziła postępowanie w sprawie Madeleine McCann?
Odpowiedź: Portugalii

Pytanie: Jakie błędy wyliczyła prokuraturze portugalskiej policja z Wielkiej Brytanii?
Odpowiedź: popełnienie błędów podczas poszukiwań, w tym nieprzesłuchania wszystkich świadków oraz niesprawdzenia rozmów telefonicznych

Pytanie: Czy według brytyjskich śledczych Madeleine McCann żyje?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaką funkcję w 2011 roku pełnił David Cameron?
Odpowiedź: premiera Wielkiej Brytanii
Metallica

17 lipca 1992 zespół wyruszył w oddzielną trasę koncertową Metallica/GNR Stadium Tour z zespołem Guns N’ Roses. 8 sierpnia 1992 miał miejsce koncert w Montrealu. Gdy Metallica kończyła grać wstęp do utworu „Fade to Black”, doszło do przedwczesnego wybuchu fajerwerków, co doprowadziło do poważnych poparzeń u Jamesa Hetfielda, który stał za blisko miejsca, gdzie nastąpił zapłon. Z tego powodu trasa została przerwana. Hetfield mimo odniesionych obrażeń mógł śpiewać, ale nie był w stanie grać na gitarze, więc tymczasowo zastąpił go w tym John Marshall. Trasa została wznowiona 25 sierpnia i zakończona 6 października 1992. 9 września 1992 Metallica na MTV Video Music Awards po raz pierwszy otrzymała nagrodę w kategorii Best Metal/Hard Rock Video za teledysk do utworu „Enter Sandman”. 22 października 1992 zespół wznowił trasę koncertową Wherever I May Roam Tour, która zakończyła się 8 maja 1993. Po niej wyruszył 19 maja w krótką trasę Nowhere Else to Roam Tour, trwającą do 4 lipca 1993. 17 listopada 1992 został wydany film dokumentalny zespołu, A Year and a Half in the Life of Metallica, ukazujący sesję nagraniową albumu Metallica oraz wydarzenia z tras koncertowych po wydaniu albumu. Gdy zespół zakończył już trasę, 23 listopada 1993 ukazał się koncertowy box set, Live Shit: Binge & Purge, zawierający zapis audio występów grupy z 25, 26 i 27 lutego oraz 1 i 2 marca 1993 w stolicy Meksyku, a także dwa zapisy wideo występów z 13 i 14 stycznia 1992 w San Diego i z 29 i 30 sierpnia 1989 w Seattle. Sprzedany został w liczbie ponad miliona kopii, co czyni go najlepiej sprzedającym się koncertowym box setem w historii.

Pytanie: Kto ucierpiał przez niekontrolowany wypał fajerwerków podczas koncertu?
Odpowiedź: James Hetfield

Pytanie: Czy wybuch fajerwerków spowodował, że Hetfield miał problem ze strunami głosowymi?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto zmienił Hetfielda po nieszczęśliwym wypadku?
Odpowiedź: John Marshall
Worms 2: Armageddon

26 sierpnia 2010 roku na platformie Steam premierę miała specjalna wersja Worms 2: Armageddon, przeznaczona na komputery osobiste Worms: Reloaded. Od konsolowego oryginału różniła się ona obecnością pakietu 60 misji, trybu Jatka oraz edytora krajobrazu, umożliwiającego stworzenie i zapisanie własnych plansz, na których ma toczyć się rozgrywka. Wydanie Worms: Reloaded poprzedziło opublikowanie dwóch oficjalnych zwiastunów 30 lipca i 12 sierpnia 2010 roku. Trzeci zwiastun, prezentujący możliwości modyfikacji zasad rozgrywki, ukazał się 16 sierpnia 2010 roku, a czwarty, pokazujący rozgrywkę jednoosobową, miał premierę 24 sierpnia 2010 roku. 8 września 2010 roku została wydana wersja Worms 2: Armageddon na konsolę PlayStation 3, natomiast 27 października 2010 roku na system operacyjny iOS.

Pytanie: Na jakie urządzenia została stworzona gra Worms: Reloaded?
Odpowiedź: komputery osobiste

Pytanie: Jakie możliwości dawał edytor krajobrazu?
Odpowiedź: stworzenie i zapisanie własnych plansz, na których ma toczyć się rozgrywka

Pytanie: Ile zwiastunów gry Worms: Reloaded opublikowano?
Odpowiedź: Cztery

Pytanie: Czy w grę Worms 2: Armageddon można było zagrać na konsoli?
Odpowiedź: tak
Worms 2: Armageddon

Worms Reloaded na komputery osobiste również została pozytywnie przyjęta przez krytyków, choć podchodzili oni do niej bardziej sceptycznie niż w przypadku wersji konsolowej. Recenzenci przyznawali, że zmiany w porównaniu z oryginalnym Worms 2: Armageddon są marginalne. Na jaw wyszła też część problemów niezauważonych w konsolowej wersji. Krystian Smoszna ze strony Gry-Online negatywnie ocenił ograniczenie liczby robaków na planszy do 16 (w Worms Armageddon z 1999 roku można było ich rozmieścić 48), natomiast redaktor GameSpotu, Justin Calvert skrytykował zachowanie sztucznej inteligencji, zauważając, że komputerowe dżdżownice posuwają się do ruchów samobójczych, co nie przeszkadza im w bardzo dokładnym rzucaniu granatami w robaki gracza. Richard Cobbett z brytyjskiego „PC Gamera” ocenił tryby gry jednoosobowej jako nudne, krytykując także początkową niestabilność rozgrywki przez Internet. Uznał także za zbyt wielki interfejs użytkownika. Niemniej rekomendowano również wersję komputerową: Calvert chwalił nowoczesną oprawę graficzną oraz znakomitą rozgrywkę, a Cobbett opisał Worms Reloaded jako „prostą, piękną grę”, która przypadnie do gustu miłośnikom serii oraz nowym graczom.

Pytanie: Jak duże zaszły zmiany między Worms Reloaded a Worms 2: Armageddon?
Odpowiedź: marginalne

Pytanie: Jaki problem w rozgrywce wiązał się przez połączenie Worms Reloaded z łączem internetowym?
Odpowiedź: niestabilność

Pytanie: Jak celnie robaki sztucznej inteligencji wykonywały rzuty granatami?
Odpowiedź: Bardzo dokładnie
Triathlon

Zawodnicy nie mogą korzystać z pomocy z zewnątrz oprócz wolontariuszy zajmujących się dostarczaniem żywności na trasie. Zazwyczaj, podczas zawodów typu Ironman, zabronione są taktyki zespołowe, które np. podczas jazdy rowerem mogą doprowadzić do zmniejszenia oporu powietrza (tzw. drafting). Natomiast podczas zawodów ITU jazda w grupie jest dozwolona.
Zawodnik nie może używać szklanych butelek ani sprzętu elektronicznego z wyjątkiem zegarka. Uczestnik zawodów nie może robić niczego, co stanowi zagrożenie dla siebie lub innych uczestników. W praktyce jednak każda impreza triathlonowa charakteryzuje się mniej lub bardziej zmodyfikowanymi zasadami, zawartymi w regulaminie zawodów (ze względu na trasę, ukształtowanie terenu, porę roku itp.), dlatego też trudno jest ustalić sztywne zasady dla wszystkich wydarzeń.

Pytanie: Czym zajmują się wolontariusze podczas zawodów?
Odpowiedź: dostarczaniem żywności na trasie

Pytanie: Czy sportowcy mogą liczyć na pomoc kogoś z zewnątrz?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy sportowcy podczas triathlonu mogą nosić zegarki?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czym jest drafting?
Odpowiedź: zmniejszeniem oporu powietrza