mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
67. Turniej Czterech Skoczni

Podobnie jak w przypadku wszystkich edycji od sezonu 1996/1997 Turniej Czterech Skoczni został rozegrany według systemu KO. Na podstawie miejsc uzyskanych w kwalifikacjach zawodnicy zostali dobierani w pary – zwycięzca kwalifikacji startował ze skoczkiem, który zajął w nich 50. miejsce, drugi zawodnik kwalifikacji z 49. zawodnikiem itd., aż do pary, w której znaleźli się zawodnicy z miejsc 26. i 25. Podczas konkursu awans do serii finałowej uzyskało bezpośrednio 25 zwycięzców par. Spośród przegranych zostało wyłonionych pięciu szczęśliwych przegranych (tzw. lucky losers) z najwyższymi w tej grupie notami. Podczas serii finałowej obowiązywały takie same zasady jak podczas indywidualnych zawodów Pucharu Świata.

Pytanie: Zgodnie z jakim systemem odbywają się współczesne zawody Turnieju Czterech Skoczni?
Odpowiedź: KO

Pytanie: Ilu skoczków kwalifikuje się bezpośrednio do serii finałowej?
Odpowiedź: 25

Pytanie: Ilu przegranych kwalifikacji występuje w serii finałowej?
Odpowiedź: pięciu

Pytanie: Jak określa się skoczków, którzy przegrali w kwalifikacjach, lecz występują w serii finałowej?
Odpowiedź: lucky losers

Pytanie: Jakie zasady obowiązują w finałach Turnieju Czterech Skoczni?
Odpowiedź: takie same zasady jak podczas indywidualnych zawodów Pucharu Świata
67. Turniej Czterech Skoczni

Skoki oceniano w taki sam sposób jak podczas pozostałych zawodów Pucharu Świata. Za osiągnięcie odległości równej punktowi konstrukcyjnemu zawodnik otrzymywał 60 punktów; za każdy metr powyżej tej granicy uzyskał dodatkowo 1,8 punktu, natomiast za każdy metr poniżej odejmowano mu analogiczną liczbę punktów. Styl skoku i lądowania podlegało ocenie przez pięciu sędziów wybranych przez FIS, którzy mogli przyznać maksymalnie po 20 punktów. Dwie skrajne noty (najwyższa i najniższa) nie były wliczane do noty łącznej zawodnika. Ponadto wpływ na ocenę końcową skoczka miał przelicznik za prędkość i kierunek wiatru oraz za ewentualną zmianę długości najazdu. Jeżeli zawodnik skakał z niższej belki startowej, otrzymał dodatkowe punkty, jeżeli skakał z wyższej – punkty zostały mu odjęte. Dodatkowo jeżeli wiatr wiał z przodu skoczni, zawodnik stracił punkty, gdyż dzięki temu uzyskał lepsze noszenie na nartach, zaś jeżeli wiatr wiał z tyłu skoczni, zawodnik zyskiwał punkty.

Pytanie: Ile punktów zyskiwał podczas 67. Turniej Czterech Skoczni zawodnik, który przekroczył granicę punktu konstrukcyjnego?
Odpowiedź: 1,8

Pytanie: Jaka była maksymalna punktacja, która mogła zostać przyznana przez każdego z sędziów?
Odpowiedź: 20 punktów

Pytanie: Jakie aspekty skoku były oceniane przez sędziów podczas 67. Turnieju Czterech Skoczni?
Odpowiedź: styl skoku i lądowania

Pytanie: Jakie oceny nie wliczały się do noty łącznej?
Odpowiedź: skrajne
SSC Napoli

AC Napoli (Associazione Calcio Napoli) zostało założone 25 sierpnia 1926 na bazie klubu Internaples (utworzonego w 1922 r. z połączenia Internazionale Napoli oraz Naples FBC) i spędziło większość swojej historii grając w Serie A, często pozostając najbardziej reprezentatywnym przedstawicielem południa w, zdominowanej przez zespoły z bogatej północy, lidze. W 1964 r. klub zmienił nazwę na SSC Napoli. Ojcem sukcesów klubu z Neapolu był Diego Maradona, gwiazda reprezentacji Argentyny, sprowadzony do zespołu w 1984 r. To dzięki niemu przeciętny zespół zdobył w 1987 i 1990 mistrzostwo Włoch, zaś w 1989 r. Puchar UEFA. W 1989 r. w związku z sukcesami klubu powstała słynna piosenka Napoli Forza Napoli wykonywana wielokrotnie przez piosenkarza Nino d’Angelo przy chórze włoskich kibiców. Z odejściem Maradony w 1991 r. zespół powoli schodził z piedestału włoskiej piłki. W 1998 r. Napoli spadło do Serie B, aby ponownie powrócić do Serie A na jeden sezon w 2000 r. Kolejny spadek nie był jednak najgorszym, co przytrafiło się klubowi. Z długami przekraczającymi 70 mln euro SSC Napoli musiało ogłosić bankructwo w sierpniu 2004 r. Nowy klub, Napoli Soccer, to kontynuator tradycji zespołu, który mógł całkowicie zniknąć z piłkarskiej mapy Włoch. Dzięki inwestorom i wiernym kibicom, którzy w niesamowitych ilościach przychodzili na mecze 3. ligi, klub dostał szansę odzyskać dawną reputację. W sezonie 2005/06 zespół awansował do Serie B, a rok później awansował do najwyższej włoskiej klasy rozgrywkowej po bezbramkowym remisie z innym beniaminkiem Serie A sezonu 2007/08 – Genoa CFC. W 2012 r. po raz czwarty zdobył Puchar Włoch. W sezonie 2012/13 Napoli zajęło drugie miejsce w lidze. Królem strzelców został Urugwajczyk Edinson Cavani, który zaliczył 29 trafień. Po zakończeniu sezonu ze stanowiska trenera odszedł Walter Mazzarri, a jego miejsce zajął Hiszpan Rafael Benítez. Pod wodzą nowego trenera do klubu zostali sprowadzeni: Dries Mertens, José Reina, Gonzalo Higuaín, José Callejón, Raúl Albiol oraz Rafael Cabral. Za rekordową sumę 63 milionów euro do PSG został sprzedany najlepszy snajper drużyny Edinson Cavani. Ponadto klub opuścili dwaj doświadczeni zawodnicy: Argentyńczyk Hugo Campagnaro oraz Włoch Morgan De Sanctis. 3 maja 2014 drużyna hiszpańskiego szkoleniowca zdobyła 5 raz Puchar Włoch, wygrywając z finale z Fiorentiną 3:1. Zimą 2015 r. do klubu pozyskano za 12,5 mln euro włoskiego skrzydłowego Manolo Gabbiadiniego.

Pytanie: Jak nazywał się piłkarz, który w znacznym stopniu przyczynił się do zdobycia przez AC Napoli mistrzostw w 1987 i 1990 roku?
Odpowiedź: Diego Maradona

Pytanie: Jaki sezon przyniósł Napoli Soccer awans do Serie B po paśmie porażek AC Napoli?
Odpowiedź: 2005/06

Pytanie: Jaki tytuł został przyznany Cavaniemu w sezonie 2012/13?
Odpowiedź: króla strzelców

Pytanie: Jak nazywał się trener, który objął posadę po Mazzarrim?
Odpowiedź: Rafael Benítez
Zygfryd Czempisz

W sezonie 1938 Ruch odzyskał tytuł mistrzowski. Czempisz wystąpił w ośmiu spotkaniach ligowych, zaś od siódmej kolejki został zastąpiony na pozycji obrońcy przez Józefa Ibroma. Ze względu na wybuch II wojny światowej rozgrywki ligowe w sezonie 1939 nie zostały ukończone. Czempisz rozegrał ostatni mecz w barwach Ruchu przed okupacją przeciwko Warcie Poznań (5:2, 20 sierpnia 1939 roku). W niedokończonych rozgrywkach zagrał w pięciu spotkaniach, po czym został zmobilizowany do Wehrmachtu i zginął w czasie służby (brak danych o miejscu śmierci).

Pytanie: W którym roku Ruch osiągnął tytuł mistrza?
Odpowiedź: 1938

Pytanie: W ilu spotkaniach zagrał Czempisz?
Odpowiedź: ośmiu

Pytanie: Kto zastąpił Czempisza na boisku?
Odpowiedź: Józef Ibrom

Pytanie: Dlaczego nie ukończono rozgrywek?
Odpowiedź: Ze względu na wybuch II wojny światowej

Pytanie: Jakim żołnierzem został Czempisz?
Odpowiedź: Wehrmachtu
Mikronezja na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008

Mikronezję w pływaniu reprezentowało dwoje zawodników – jeden mężczyzna i jedna kobieta. Każdy z nich wystartował w jednej konkurencji. Początkowo Kerson Hadley i Debra Daniel nie zakwalifikowali się do udziału w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008, gdyż nie uzyskali wymaganego minimum kwalifikacyjnego. Zgodnie z przepisami przyjętymi przez Światową Federację Pływacką każdy kraj, w którym żaden z zawodników nie wypełnił minimum kwalifikacyjnego, otrzymał zaproszenie do zgłoszenia do Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008 nie więcej niż 2 pływaków. Jedynym kryterium, jakie musieli oni spełnić, był wcześniejszy start na Mistrzostwach Świata w Pływaniu 2007. Obydwoje spełnili to kryterium, gdyż w czasie tej imprezy Kerson Hadley wystartował w dwóch konkurencjach – wyścigu na 50 metrów stylem grzbietowym (zajął w nim 78. miejsce) i wyścigu na 50 metrów stylem motylkowym (134. miejsce), a Debra Daniel wystartowała w czterech konkurencjach – wyścigu na 50 metrów stylem dowolnym (zajęła w nim 120. miejsce), 50 metrów żabką (69. miejsce), 50 metrów stylem grzbietowym (79. miejsce) i na 50 metrów stylem motylkowym (86. miejsce). Na mistrzostwach w Melbourne startowali też inni mikronezyjscy pływacy: Tony Augustine oraz Justine Rodriguez. Jednak Narodowy Związek Pływacki Mikronezji (Federated States of Micronesia Swimming Association) zadecydował, że to Hadley i Daniel będą reprezentować swój kraj na letnich igrzyskach olimpijskich w Pekinie.

Pytanie: Jak nazywa się jednostka zajmująca się w Mikronezji tą dyscypliną?
Odpowiedź: Federated States of Micronesia Swimming Association

Pytanie: Kto reprezentował Mikronezję w pływactwie na Igrzyskach w 2008?
Odpowiedź: Kerson Hadley i Debra Daniel

Pytanie: Gdzie odbyły się Letnie Igrzyska Olimpijskie w 2008?
Odpowiedź: w Pekinie

Pytanie: Gdzie rozgrywały się Mistrzostwa Świata w Pływaniu w 2007?
Odpowiedź: w Melbourne
Mikronezja na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008

Jako pierwszy podczas igrzysk wystartował Kerson Hadley, który wziął udział w konkurencji 50 metrów stylem dowolnym mężczyzn. Eliminacje tej konkurencji rozpoczęły się 14 sierpnia 2008 roku. Hadley startował w piątym wyścigu eliminacyjnym. Wystartował z szóstego toru i z wynikiem 25,34 zajął 5. miejsce w swoim wyścigu eliminacyjnym, co w łącznej klasyfikacji dało mu 70. miejsce na 97 sklasyfikowanych zawodników. Jego czas reakcji wyniósł 0,74 sekundy. Zwycięzcą tej konkurencji został César Cielo z Brazylii.

Pytanie: Który z reprezentantów Mikronezji zadebiutował jako pierwszy podczas IO 2008?
Odpowiedź: Kerson Hadley

Pytanie: W jakiej dyscyplinie Hadley reprezentował Mikronezję?
Odpowiedź: pływaniu

Pytanie: Kiedy odbyły się kwalifikacje, w których wystąpił Hadley po raz pierwszy?
Odpowiedź: 14 sierpnia 2008

Pytanie: Jaki był czas reakcji Hadleya zmierzony podczas IO 2008?
Odpowiedź: 0,74 sekundy
Lista postaci serialu Dom dla Zmyślonych Przyjaciół pani Foster

Odbiór postaci z Domu dla zmyślonych przyjaciół pani Foster był ogólnie pozytywny. Dziennikarz David Cornelius ze strony DVD Talk opisał asortyment zmyślonych przyjaciół jako zróżnicowany: od niezdarnych wybryków dziecięcej wyobraźni do bardzo skomplikowanych w projekcie stworzeń, różniących się kształtem i wielkością. Cornelius zauważył, że poszczególne wytwory dziecięcej wyobraźni odzwierciedlają osobowość ich serialowych twórców; stąd najprostsze stwory są efektem fantazji niemowląt, groźnie wyglądające stworzenia zaś – produktem wyobraźni nastolatków.

Pytanie: Jaka była ogólna opinia na temat serialu dla dzieci?
Odpowiedź: pozytywna

Pytanie: Na jakim portalu Cornelius wystawił recenzję serialu?
Odpowiedź: DVD Talk

Pytanie: Jak postaci z serialu dla dzieci określił Cornelius?
Odpowiedź: zróżnicowane

Pytanie: Do czego nawiązywać miała osobowość postaci w serialu według Corneliusa?
Odpowiedź: wytworów dziecięcej wyobraźni

Pytanie: Kto stwierdził, że najmniej złożone postaci odzwierciedlają wymysły niemowląt?
Odpowiedź: David Cornelius
Wilhelm Kotarbiński

O opuszczeniu Włoch przez Wilhelma Kotarbińskiego zadecydował zamiar realizacji zamówienia, wspólnie z malarzami rosyjskimi, na wykonanie fresków we wnętrzach soboru św. Włodzimierza w Kijowie. Do udziału w tym przedsięwzięciu zaprosili go bracia Aleksander i Paweł Swiedomscy, z którymi zaprzyjaźnił się w czasie choroby i od których nauczył się języka rosyjskiego. Owa przyjaźń zaowocowała też, nieznaną wtedy w światowej sztuce, współpracą artystyczną – postacie niewolników na obrazie Pawła Swiedomskiego Ulica w Pompejach (znajdującego się obecnie w zbiorach Galerii Tretiakowskiej w Moskwie) namalował Wilhelm Kotarbiński.

Pytanie: Dlaczego Kotarbiński zdecydował się na wyjazd z Włoch?
Odpowiedź: ze względu na zamiar realizacji zamówienia na wykonanie fresków we wnętrzach soboru św. Włodzimierza w Kijowie

Pytanie: Kto zlecił Kotarbińskiemu stworzenie fresków w świątyni?
Odpowiedź: Aleksander i Paweł Swiedomscy

Pytanie: Jaki język poznał Kotarbiński dzięki braciom Swiedomskim?
Odpowiedź: rosyjski

Pytanie: Kto był twórcą wizerunku niewolników z obrazu jednego z braci Swiedomskich?
Odpowiedź: Wilhelm Kotarbiński

Pytanie: Jaki tytuł nosi obraz jednego z braci Swiedomskich, na którym niewolników zarysował Kotarbiński?
Odpowiedź: Ulica w Pompejach
Masakra rodziny królewskiej w Nepalu

To było nasze normalne trzeciopiątkowe spotkanie. Bez kłótni, bez dyskusji, tylko spotkanie. On [Dipendra] wypił kilka drinków, a potem pojechał po mamę [królową]. Po rozmowie z matką, wszyscy ruszyliśmy w kierunku pokoju bilardowego. Księcia [Dipendry] nie było tam. Dhirendra powiedział mi, że cztery osoby zabrały go do pokoju. Potem weszliśmy do pokoju bilardowego. Jakiś czas później, Dipendra pojawił się w ubraniu wojskowym, miał wielki karabin. Nie powiedział nic, byliśmy tam wszyscy i wtedy rozległ się odgłos strzałów... Nie sądziliśmy, że zamierza zabijać. Myśleliśmy, że broń wystrzeliła przez pomyłkę. Birendra upadł. Ja podeszłam i złapałam go. Również Rajeev podszedł do niego i pomógł mu. Nie mogłabym powiedzieć, gdzie został trafiony... Birendra próbował się podnieść. Złapał… [karabin, który rzucił Dipendra]. Powiedziałam: "Opuść to" i wyrwałam mu go. Magazynek wypadł, a ja odrzuciłam go. Później był strzał. Strzał doszedł z zewnątrz, a księżna Komal upadła. Potem zobaczyłam, że Gorakh został trafiony. Dipendra wszedł do pokoju i wtedy Dhirendra powiedział do niego: "Babu, wystarczy.". Jak tylko skończył to zdanie, został zastrzelony. Zaraz po tym jak król Birendra upadł, księżna Shruti, widząc męża [Gorakh] powiedziała: "Ty też zostałeś trafiony?" i ruszyła w jego kierunku. Następnie upadła. Po zastrzeleniu Dhirendry [Dipendra] zastrzelił siostrę. Po tym strzelił raz jeszcze do króla, a ten upadł... W rzeczywistości zabił go za tym trzecim razem.

Pytanie: W co był ubrany Dipendra?
Odpowiedź: w ubranie wojskowe

Pytanie: W jakim pokoju doszło do zabójstwa?
Odpowiedź: bilardowym

Pytanie: Jaką broń posiadał przy sobie Dipendra?
Odpowiedź: wielki karabin

Pytanie: Ile strzałów musiał oddać Dipendra, aby zabić króla?
Odpowiedź: trzy
Pałac Herrenchiemsee

Frontowe elewacje, w przeciwieństwie do tych od strony ogrodu, nie są zwykłymi kopiami. Pałac w Wersalu był przebudowywany wielokrotnie w ciągu wieków swojego istnienia. Jego dziedziniec stał się centrum rozległego założenia, które wyrosło z małego pałacu myśliwskiego Ludwika XIII. Elewacja otaczająca wersalski dziedziniec była utrzymana jeszcze w stylu panującego za czasów Ludwika XIII wczesnego baroku francuskiego, do którego Ludwik II Bawarski nie chciał nawiązywać w planowanym dla siebie pałacu na wyspie Herrenchiemsee. Jedynym elementem tej strony, zaczerpniętym z wersalskiego pierwowzoru jest podparty ośmioma kolumnami balkon królewskiej sypialni. Ostatecznie styl ścian pałacu Herrenchiemsee od strony dziedzińca nawiązuje do elewacji ogrodowych, tyle że z uproszczonymi zdobieniami. Ludwik XV planował w połowie XVIII wieku przebudowę tych elewacji pałacu wersalskiego w styl przypominający obecne elewacje pałacu Herrenchiemsee. Projekt francuskiego króla nie został jednak zrealizowany. Wbrew barokowym teoriom architektonicznym główne wejście do pałacu nie znajdowało się od strony dziedzińca, gdyż nie wybudowano przystani na wschodnim brzegu wyspy i goście musieli korzystać z drugiej, położonej od strony ogrodu na północnym brzegu.

Pytanie: Kto stał się inicjatorem budowy pałacu wersalskiego?
Odpowiedź: Ludwik XIII

Pytanie: Jaki element pałacu wersalskiego skopiował Ludwik II Bawarski?
Odpowiedź: podparty ośmioma kolumnami balkon królewskiej sypialni

Pytanie: Czy pałac wersalski był przebudowywany więcej niż raz?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki styl architektoniczny dominował za czasów Ludwika XIII?
Odpowiedź: Wczesny barok francuski
Sherlock Holmes

Sherlock Holmes jest także bohaterem wielu filmów, spektakli teatralnych i gier komputerowych, niekoniecznie będących ekranizacjami utworów Conana Doyle’a. Występował również w literaturze brukowej i komiksach. Charakterystyczna szczupła sylwetka, pociągła twarz z orlim nosem, paciorkowate, niebieskie oczy, kraciasty płaszcz, czapka typu deerstalker (ang. czapka łowców jeleni) i nieodłączna fajka czynią postać Holmesa łatwo rozpoznawalną na całym świecie. Taki wygląd Sherlock Holmes zawdzięcza ilustratorowi opowiadań (Sidney Paget), a nie ich autorowi. Można uznać, że postać ta stała się swoistą ikoną popkultury.

Pytanie: Czy postać Sherlocka Holmesa pojawiła się tylko w książce?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto napisał książkę o Sherlocku Holmesie?
Odpowiedź: Conan Doyle

Pytanie: Jak wyglądał Sherlock Holmes?
Odpowiedź: szczupła sylwetka, pociągła twarz z orlim nosem, paciorkowate, niebieskie oczy, kraciasty płaszcz, czapka typu deerstalker i nieodłączna fajka

Pytanie: Jak przetłumaczymy na język polski nazwę "deerstalker"?
Odpowiedź: czapka łowców jeleni
Sherlock Holmes

Holmes już w czasie studiów doskonalił swoją technikę dedukcyjną, prowadząc niekiedy dochodzenia w sprawach kryminalnych. Znane są dwie z nich: Gloria Scott i Rytuał Musgrave’ów. Potem zamieszkał razem z doktorem Johnem H. Watsonem, który był jego jedynym przyjacielem i śledził oraz zapisywał wydarzenia z kariery zawodowej Holmesa. Sherlock rozwiązał dziesiątki zwykle bardzo zawiłych i tajemniczych zagadek kryminalnych, nierzadko związanych z wysoko postawionymi osobami z całej Europy. Pierwszą ze spraw z udziałem Watsona było Studium w szkarłacie dziejące się około 1880 r.. Przyjaciele mieszkali przy ulicy Baker Street 221b, a ich gospodynią była pani Hudson. Później, w wyniku sprawy Znak czterech w 1888 r., Watson ożenił się, założył praktykę lekarską i wyprowadził się ze wspólnego lokalu. Po roku 1903 Holmes stracił kontakt z Watsonem, zamieszkał na niewielkiej farmie w nadmorskiej miejscowości i poświęcił się pszczelarstwu. W 1907 rozwiązał sprawę Lwiej grzywy. Ostatnią znaną sprawą był Jego ostatni ukłon w 1914 r. Najpóźniejszą wzmianką o Holmesie jest Przypadek szalonego profesora z 1923 r. Ostatnią opublikowaną przygodą są Psy się nie mylą (1927), jednak akcja dzieje się dużo wcześniej.

Pytanie: Jak Holmes uczył się dedukcji gdy studiował?
Odpowiedź: prowadząc dochodzenia w sprawach kryminalnych

Pytanie: Jaka relacja łączyła Holmesa i Watsona?
Odpowiedź: przyjaźń

Pytanie: Jaki zawód podjął Holmes w 1903 roku?
Odpowiedź: pszczelarza
Zeus

Ukrywającego się Zeusa karmiła koza Amaltea (lub koza należąca do nimfy Amaltei), a wychowywały nimfy i kureci. Płacz małego Zeusa zagłuszały szczęki broni podczas wojennych tańców kuretów, a jego kołyska wisiała na drzewie, więc Kronos, szukający na ziemi, niebie i w morzu, nie mógł jej znaleźć. Gdy koza złamała róg, Zeus pobłogosławił go – tak powstał róg obfitości. Opowiadano, że po śmierci karmicielki Zeus wziął jej skórę i pokrył nią tarczę, którą nazywano egidą. Dokarmianiem Zeusa zajmowały się także pszczoły z góry Idy, które specjalnie dla niego wytwarzały miód. Orzeł przynosił mu co dzień kubek nektaru.

Pytanie: Przez kogo był wychowywany Zeus?
Odpowiedź: nimfy i kuretów

Pytanie: Jakie zwierzę dawało mleko Zeusowi?
Odpowiedź: koza Amaltea

Pytanie: Dlaczego Kronos nie mógł znaleźć Zeusa?
Odpowiedź: jego kołyska wisiała na drzewie

Pytanie: W jaki sposób powstał róg obfitości?
Odpowiedź: Gdy koza złamała róg, Zeus pobłogosławił go
Zeus

Iliada przedstawia Zeusa jako despotycznego męża i ojca, który jedynie pod groźbą użycia piorunów trzyma w ryzach buntowniczą rodzinę olimpijskich bogów. W pieśni VIII grozi Herze i Atenie, wybierającym się na pomoc Grekom, że zniszczy im powozy, pokaleczy konie, a same boginie zrani piorunem („Dziesięć lat nawet nie zdoła w swym całorocznym obrocie zatrzeć plam, które wam piorun na jego ciałach wypali”). W pieśni XIV Zeus, zwracając się do Hery, nie waha się wymieniać jej swoje liczne kochanki i porównywać ją z nimi.

Pytanie: Czy w Iliadzie jest on przedstawiony jako uległy i tolerancyjny dla swoich bliskich?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co takiego chciały zrobić Hera i Atena w pieśni VIII, że zaczął je straszyć?
Odpowiedź: pomóc Grekom

Pytanie: W jaki sposób groził boginiom chcącym pomóc Grekom?
Odpowiedź: że zniszczy im powozy, pokaleczy konie, a same boginie zrani piorunem

Pytanie: Czy zgodnie z treścią Iliady miał wiele kochanek?
Odpowiedź: tak
Jan Pietrzak

W 2016 prowadził audycję satyryczno-rozrywkową Z szafy Pietrzaka na antenie TVP3 Warszawa. 2 kwietnia 2017 na antenie TVP1 rozpoczął prowadzenie programu Pół wieku Kabaretu pod Egidą. 24 czerwca tego samego roku w TVP1 wyemitowany został jubileuszowy koncert Imieniny Pana Janka, zorganizowany z okazji 50-lecia działalności Kabaretu pod Egidą. Poza Pietrzakiem, w widowisku wzięli udział m.in. Marlena Drozdowska, Natalia Sikora, Marcin Wolski, Stanisław Klawe, Ryszard Makowski, Zayazd oraz Świt. 16 września 2017 wystąpił w ramach koncertu Z PRL-u do Polski, który odbył się podczas 54. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.

Pytanie: Jaki charakter miała jego audycja, której można było posłuchać w 2016 roku?
Odpowiedź: Satyryczno-rozrywkowy

Pytanie: W ramach jakiego wydarzenia odbył się koncert, w którym wziął udział we wrześniu 2017 roku?
Odpowiedź: 54. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu

Pytanie: Czy Pietrak współpracował ze stacją TVP?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z jakiej okazji zorganizowano koncert "Imieniny Pana Janka"?
Odpowiedź: 50-lecia działalności Kabaretu pod Egidą
Jan Pietrzak

W latach 70. wraz z Krystyną Jandą i Piotrem Fronczewskim był inwigilowany przez SB w ramach akcji wymierzonej przeciwko twórcom „Kabaretu Pod Egidą”. Komunistyczne władze bardzo bolała popularność kabaretu, budowana na ironii wobec systemu. Wokół kabaretu działało co najmniej kilku tajnych współpracowników Służby Bezpieczeństwa. Twórcom kabaretu oferowano wyjazdy zagraniczne w zamian za podpisanie tzw. lojalki, której ani on, ani Janda z Fronczewskim nigdy nie podpisali. Wiele występów „Pod Egidą” było nagrywanych przez tajnych współpracowników peerelowskich służb, a władza utrudniała udostępnienie grupie lokalu. Część dowcipów z tego okresu szersza publiczność usłyszała dopiero w latach 80.

Pytanie: W jakich okolicznościach inwigilowały go Służby Bezpieczeństwa?
Odpowiedź: w ramach akcji wymierzonej przeciwko twórcom „Kabaretu Pod Egidą”

Pytanie: Dlaczego w latach siedemdziesiątych „Kabaret Pod Egidą” stał się obiektem inwigilacji?
Odpowiedź: Komunistyczne władze bardzo bolała popularność kabaretu, budowana na ironii wobec systemu

Pytanie: Co proponowano osobom związanym z „Kabaretem Pod Egidą” w zamian za zawarcie tak zwanej lojalki?
Odpowiedź: wyjazdy zagraniczne

Pytanie: Czy niektórych dowcipów tworzonych przez twórców „Kabaretu Pod Egidą” w latach siedemdziesiątych nie udało się przekazać szerszej publiczności w tym okresie?
Odpowiedź: tak
USS Congress (1799)

Prezydent Jefferson postanowił w kwietniu zluzować eskadrę Preble'a, w związku z czym wydał rozkaz, by cztery fregaty wyszły jak najszybciej w morze. Fregatami „President”, „Congress”, „Constellation” i „Essex” dowodził Samuel Barron. „Congress”, dowodzony przez Johna Rodgersa, wymagał pilnych napraw, minęły więc dwa miesiące nim eskadra była gotowa. Wyruszyła w końcu czerwca, a do Gibraltaru przybyła 12 sierpnia. „Congress” i „Essex” zostały natychmiast wysłane na patrol w okolice Tangeru, a gdy wróciły po trzech tygodniach do Gibraltaru, „Congress” pożeglował do Trypolisu.

Pytanie: Jakie fregaty wyszły na morze z rozkazu prezydenta Jeffersona?
Odpowiedź: „President”, „Congress”, „Constellation” i „Essex”

Pytanie: Kto sprawował piecze nad fregatami „President”, „Congress”, „Constellation” i „Essex”?
Odpowiedź: Samuel Barron

Pytanie: Jakie obszary patrolowały „Congress” i „Essex”?
Odpowiedź: okolice Tangeru

Pytanie: Czy wszystkie fregaty były w pełni sprawne?
Odpowiedź: nie