mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Olena Leonenko

Powołała do życia grupę teatralną „Wydybaj” - podróżując wraz z nią po zakątkach całej Ukrainy, poszukiwała najdawniejszych źródeł ukraińskiej kultury, pozostałości pogańskich zwyczajów i rytuałów, badała technikę rytualnego śpiewu i gromadziła pieśni. Złożyły się one na jej późniejszy szczególny i niepowtarzalny repertuar. Od tegoż roku daje cykliczne koncerty w Teatrze Małym w Warszawie, z których ostatni, zatytułowany „Miłość po rosyjsku” odbył się w styczniu 2004 roku. Jej talentem zachwycili się wybitni twórcy teatralni i muzyczni: Krystian Lupa, Jacek Ostaszewski, Agnieszka Glińska, Krzysztof Warlikowski, Bogdan Pociej, Roman Rewakowicz, Leszek Długosz, Józef Opalski, Andrzej Wanat. Jej przebogaty i różnorodny repertuar zawiera ponad 500 pieśni ukraińskich, żydowskich, rosyjskich z gromadzonej przez nią w ciągu całych lat skarbnicy. Olena Leonenko występowała z wieloma recitalami w Polsce oraz w Mediolanie, Paryżu, Berlinie, Pradze i Kijowie. W grudniu 2002 roku w Studiu im. Agnieszki Osieckiej w Warszawie w siedzibie Pr. III Polskiego Radia odbyła się premiera spektaklu muzycznego Oleny Leonenko „Noc z Wertyńskim” według scenariusza Janusza Głowackiego. Kolejne jej słuchowisko, pt. „Podwórko-Świat”, oparte m.in. na odeskim folklorze Program I Polskiego Radia wyemitował 9 czerwca 2010 r.

Pytanie: Jak zatytułowany był występ artystki ze stycznia 2004 roku?
Odpowiedź: Miłość po rosyjsku

Pytanie: Kiedy odbył się ostatni występ artystki w Teatrze Małym?
Odpowiedź: w styczniu 2004

Pytanie: Jakie utwory wykonuje piosenkarka?
Odpowiedź: ukraińskie, żydowskie, rosyjskie z gromadzonej przez nią w ciągu całych lat skarbnicy
Dura Parchment 24

Odstęp czasu pomiędzy stworzeniem Diatessaronu przez Tacjana a powstaniem jego kopii nie mógłby być dłuższy niż 80 lat (jakkolwiek może być krótszy). Pogląd, iż Dura Parchment 24 jest greckim wariantem Diatessaronu, dominował do roku 1999, kiedy to Parker, Taylor i Goodacre przedstawili teorię, że rękopis jest inną wersją harmonii czterech Ewangelii, niezależna od Diatessaronu i bardziej wierna tekstowi ewangelicznemu. W 2003 roku Jan Joosten krytycznie ocenił metodę zastosowaną przez badaczy Taylora, Goodacre oraz Parkera, dowodząc, że zastosowana przez nich metoda wyeliminuje wiele innych świadków Diatessaronu Tacjana z powodu licznych różnic, jakie między nimi zachodzą. Dura Parchment nie dostarcza żadnych dowodów na istnienie innej kompozycji Diatessaronu.

Pytanie: Jak tekst określili badacze w 1999 roku?
Odpowiedź: jako inną wersję harmonii czterech Ewangelii

Pytanie: W jaki sposób Joosten starał się wykazać, iż założenia badania z 1999 roku są błędne?
Odpowiedź: dowiódł, że zastosowana metoda wyeliminuje wiele innych świadków Diatessaronu Tacjana
Dura Parchment 24

Fragment dwukrotnie zgadza się z tekstem syrosynajskim (syrsin). Pierwsza zgodność z syrosynajskim dzielona jest wspólnie z Kodeksem Bezy – ην δε η ημερα zamiast και ημερα ην, druga zgodność to określenie miasta Arimatea jako „miasta w Judei” zamiast „miasta judzkiego”. Ten drugi wariant wspierany jest przez inne syryjskie rękopisy, przez starołaciński Codex Veronensis, Wulgatę, oraz arabski Diatessaron, przeciwko całej greckiej tradycji tekstualne. Fragment nie potwierdza syryjskiej transkrypcji miasta Arymatea – Ramtha.

Pytanie: Jak w tekstach syrosynajskich nazywa się miasto Arimatea?
Odpowiedź: "miastem w Judei"

Pytanie: Jak w Wulgacie nazywa się miasto Arimatea?
Odpowiedź: "miasto judzkie"

Pytanie: W jakich tekstach miasto Arimatea nazywane jest "miastem judzkim"?
Odpowiedź: innych syryjskich rękopisach, starołacińskim Codex Veronensis, Wulgacie oraz arabskim Diatessaronie
Prawiek i inne czasy

Po wydaniu książka stała się przedmiotem licznych omówień krytycznych. Ewa Kraskowska pisała, że w literaturze nastał „czas Olgi”, określała jej prozę jako jedno z najbardziej urzekających zjawisk w literaturze i zestawiała ją z pisarstwem Bolesława Leśmiana i Brunona Schulza. Dariusz Nowacki określał prozę Tokarczuk mianem konformistycznej, jej pisarstwo uznawał za przejaw showbiznesu i narzekał na to, że postać pisarki jest wszechobecna w mediach. Wojciech Browarny wskazywał na pierwiastek feministyczny w tym pisarstwie (choć zarzekał się, że nie należy Tokarczuk włączać do grona pisarek feministycznych), Anna Tatarkiewicz zaliczała ją z kolei do przedstawicielek prozy młodokobiecej. Książkę recenzowali także m.in. Przemysław Czapliński i Kinga Dunin.

Pytanie: Jak prozę autorki nazwał Nowacki?
Odpowiedź: konformistyczną

Pytanie: Czy Nowacki pozytywnie odniósł się do pisarki?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki gatunek reprezentowała autorka zdaniem Tatrakiewicz?
Odpowiedź: prozę młodokobiecą
Prawiek i inne czasy

Powieść podzielona jest na 60 małych rozdziałów, opowiadających o różnych czasach, różnych powieściowych bohaterów. Zdaniem Tokarczuk taki fragmentaryczny sposób tworzenia opowieści (pogłębiony później w Domu dziennym, domu nocnym) odpowiada jej sposobowi postrzegania rzeczywistości. Zdaniem autorki taki sposób pisania podpowiada sposób interpretacji i pokazuje, że te osobne fragmenty są częścią czegoś większego. Jak sama twierdzi w wywiadzie, pisząc nie miała do końca świadomości, czemu ma służyć taki zabieg, ale bardzo mocno broniła go przed wydawcą, który sugerował jego zniesienie.

Pytanie: Z ilu rozdziałów jest stworzony "Prawiek i inne czasy"?
Odpowiedź: 60

Pytanie: Jaki efekt ma osiągnąć wielość rozdziałów w powieści?
Odpowiedź: podpowiada sposób interpretacji i pokazuje, że te osobne fragmenty są częścią czegoś większego

Pytanie: Kto jest autorem "Prawieku i innych czasów"?
Odpowiedź: Tokarczuk

Pytanie: Czy Tokarczuk była świadoma swojego zabiegu literackiego?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki stosunek do fragmentaryzacji książki miał wydawca Tokarczuk?
Odpowiedź: sugerował jego zniesienie
Psy 2. Ostatnia krew

Franz Maurer (Bogusław Linda) wychodzi na wolność po czterech latach spędzonych w więzieniu. Zostaje zaangażowany przez Radosława Wolfa (Artur Żmijewski), handlarza bronią, który wrócił z Serbii. Franz wciąga do gangu dawnego kolegę z policji, Waldemara „Nowego” Morawca (Cezary Pazura). Nie wie o tym, że przez cały czas utrzymuje on kontakt z majorem Bieniem (Aleksander Bednarz). Kiedy Franz, Wolf i „Nowy” mają zorganizować transport broni do Sarajewa, Franz zawiadamia o planowanej akcji policję. W ostatniej chwili szefowie gangu zmieniają plany. Franz musi powstrzymać odjazd pociągu wyładowanego bronią.

Pytanie: Kto gra postać Maurera?
Odpowiedź: Bogusław Linda

Pytanie: Ile czasu Maurer spędził w zakładzie karnym?
Odpowiedź: cztery lata

Pytanie: Kim jest Wolf?
Odpowiedź: handlarzem bronią

Pytanie: Skąd przybył Wolf?
Odpowiedź: z Serbii
Adrenalina

Adrenalina stosowana jest w przypadkach zatrzymania krążenia krwi niezależnie od mechanizmu. Ma działanie pobudzające kurczliwość mięśnia sercowego, poprawiające przewodnictwo bodźców w sercu, a także poprawę skuteczności defibrylacji elektrycznej. Adrenalina podawana w przypadku anafilaksji szybko likwiduje objawy ostrej reakcji alergicznej. Wywołuje szybki skurcz naczyń krwionośnych, dzięki czemu podnosi się ciśnienie krwi. Rozluźniają się także mięśnie gładkie oskrzeli i gardła, co ułatwia oddychanie. Epinefryna zmniejsza ponadto opuchliznę wokół ust i na twarzy.

Pytanie: Kiedy wykorzystuje się epinefrynę?
Odpowiedź: w przypadkach zatrzymania krążenia krwi

Pytanie: Jakie działanie charakteryzuje epinefrynę?
Odpowiedź: pobudzające kurczliwość mięśnia sercowego

Pytanie: Jakie działanie wykazuje epinefryna w przypadku wstrząsu anafilaktycznego?
Odpowiedź: szybko likwiduje objawy ostrej reakcji alergicznej

Pytanie: Do czego przyczynia się pobudzanie przez epinefrynę kurczliwości mięśnia sercowego?
Odpowiedź: poprawia przewodnictwo bodźców w sercu, a także poprawia skuteczność defibrylacji elektrycznej
Adrenalina

Działanie adrenaliny polega na bezpośrednim pobudzeniu zarówno receptorów α- jak i β-adrenergicznych (powinowactwo adrenaliny do obu receptorów jest podobne), przez co wykazuje działanie sympatykomimetyczne. Wyraźny wpływ na receptory α widoczny jest wobec naczyń krwionośnych, ponieważ w wyniku ich skurczu następuje wzrost ciśnienia tętniczego. Adrenalina przyspiesza czynność serca jednocześnie zwiększając jego pojemność minutową, w nieznaczny sposób wpływając na rozszerzenie naczyń wieńcowych; rozszerza też źrenice i oskrzela ułatwiając i przyspieszając oddychanie. Mobilizuje także spalanie tkanki tłuszczowej przez aktywację lipaz. Ponadto hamuje perystaltykę jelit, wydzielanie soków trawiennych i śliny oraz obniża napięcie mięśni gładkich.

Pytanie: Na czym opiera się działanie tego związku?
Odpowiedź: bezpośrednim pobudzeniu zarówno receptorów α- jak i β-adrenergicznych

Pytanie: Czy związek ten jest w podobnym stopniu spowinowacony zarówno z receptorami α-adrenergicznymi, jak i β-adrenergicznymi?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Dlaczego pobudzenie receptorów α przez adrenalinę można zauważyć w przypadku naczyń krwionośnych?
Odpowiedź: ponieważ w wyniku ich skurczu następuje wzrost ciśnienia tętniczego

Pytanie: Jak związek ten wpływa na działanie mięśnia sercowego?
Odpowiedź: przyspiesza czynność serca jednocześnie zwiększając jego pojemność minutową, w nieznaczny sposób wpływając na rozszerzenie naczyń wieńcowych

Pytanie: Czy zażycie tego związku ułatwia oddychanie?
Odpowiedź: tak
Szariat

Większość krajów Bliskiego Wschodu oraz północnej Afryki utrzymuje podwójny system sądownictwa: świecki oraz religijny. Sądy religijne zajmują się wyłącznie sprawami małżeństw oraz dziedziczenia. W Arabii Saudyjskiej oraz Iranie sądy religijne sprawują absolutną władzę nad wszystkimi dziedzinami życia. Szariat jest używany również w Sudanie, Libii, przez pewien czas był stosowany w Afganistanie. W północnych stanach Nigerii wprowadzono w 1999 roku[kiedy?] sądy szariatu. W pewnym wąskim zakresie jest stosowany również wobec muzułmanów w Indiach.
Kary cielesne szariatu budzą ogromne emocje w zachodnim świecie. W Nigerii w ciągu ostatnich kilku lat pojawił się szereg nagłośnionych przez media spraw kobiet oskarżonych o cudzołóstwo. Zostały one skazane na ukamienowanie. Inną tradycyjną karą, która budzi sprzeciw ruchów praw człowieka, jest obcinanie rąk. Szariat skazuje na amputację za kradzież. Kara ta jest orzekana w Arabii Saudyjskiej, gdzie dzięki wysokiemu poziomowi życia, złodziej ma potem zapewnioną opiekę medyczną na koszt państwa. Najbardziej drastycznym przykładem interpretacji szariatu był reżim talibów w Afganistanie, który został obalony w wyniku interwencji wojsk USA. Talibowie zakazywali sportu oraz muzyki i telewizji. Afgańskim kobietom zabroniono pracować poza domem oraz odmówiono prawa do udzielania pomocy medycznej przez mężczyzn pracujących w zawodzie lekarza.

Pytanie: Kiedy w niektórych obszarach Nigerii wdrożono sądy religijne?
Odpowiedź: w 1999

Pytanie: Jaką karę wymierzano za cudzołóstwo w Nigerii?
Odpowiedź: ukamienowanie

Pytanie: Za jaki czyn karano amputacją rąk?
Odpowiedź: kradzież

Pytanie: Co spowodowało, że w Afganistanie obalono talibski reżim?
Odpowiedź: interwencja wojsk USA
Szariat

Jest szkołą tradycjonalistyczną, bardzo rygorystyczną. Założona przez Malika Ibn Anasa (ur. 708–716, zm. 795). Rozwijana była w Afryce Północnej, w arabskiej Hiszpanii. Współcześnie w Afryce Północnej (w tym także w Egipcie, ale tylko w północnej części), w Kuwejcie, Nigerii, Bahrajnie. Za źródła prawa uznaje Koran i sunnę; prawo przedmuzułmańskie jest włączone do sunny; używa zasady istislahu (uznanie dobra ogółu za większą wartość i podporządkowanie się mu) w interesie całej społeczności muzułmańskiej; kijas nie jest stosowany. Obowiązuje m.in. w Północnej Nigerii

Pytanie: Kto był jej założycielem?
Odpowiedź: Malik Ibn Anasa

Pytanie: Na jakich terenach była rozwijana?
Odpowiedź: w Afryce Północnej, w arabskiej Hiszpanii

Pytanie: Na czym polega zasada istislahu?
Odpowiedź: uznaniu dobra ogółu za największą wartość i podporządkowanie się mu

Pytanie: Czy zawiera elementy prawa przedmuzułmańskiego?
Odpowiedź: tak
Ryszard Kalisz

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci i otrzymując 37 623 głosy. 11 stycznia 2008 został wybrany na przewodniczącego Komisji śledczej do zbadania okoliczności śmierci Barbary Blidy. 22 kwietnia 2008 zasiadł w klubie Lewica (we wrześniu 2010 przemianowanym na klub SLD). Od czerwca tego samego roku zasiadał w zarządzie krajowym SLD. Utracił tę funkcję w październiku 2010, nie uzyskując wotum zaufania na partyjnej konwencji. W wyborach parlamentarnych w 2011 po raz czwarty uzyskał mandat posła, kandydując z 1. miejsca listy okręgowej SLD i zdobywając w okręgu Warszawa I 53 451 głosów, co stanowiło 5,25% głosów oddanych w tym okręgu.

Pytanie: Co przesądziło o tym, że został usunięty z zarządu krajowego SLD?
Odpowiedź: nie uzyskał wotum zaufania na partyjnej konwencji

Pytanie: Z jakiego okręgu startował w wyborach w 2011 roku?
Odpowiedź: Warszawa I

Pytanie: W którym roku klub Lewica zmienił swoją nazwę?
Odpowiedź: 2010

Pytanie: Czy w 2007 r. został wybrany na posła z list samodzielnej partii?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakiej komsji śledczej przewodniczył?
Odpowiedź: do zbadania okoliczności śmierci Barbary Blidy
Ryszard Kalisz

Ubiegał się o funkcję przewodniczącego klubu poselskiego SLD, przegrywając z Leszkiem Millerem. W 2012 powrócił w skład zarządu krajowego partii. Z powodu kontaktów z ruchem Europa Plus (związanym z Aleksandrem Kwaśniewskim i Ruchem Palikota) w marcu 2013 został zawieszony w prawach członka SLD, a w kwietniu tego samego roku wykluczony z partii. Zrezygnował z członkostwa w klubie poselskim SLD, a następnie stanął na czele powołanego przez siebie stowarzyszenia Dom Wszystkich Polska, współpracującego z Europą Plus.

Pytanie: Czy został wyrzucony z klubu poselskiego Sojuszu Lewicy Demokratycznej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak nazywa się powołane przez niego stowarzyszenie?
Odpowiedź: Dom Wszystkich Polska

Pytanie: Dlaczego został zawieszony w prawach członka Sojuszu Lewicy Demokratycznej w 2013 roku?
Odpowiedź: Z powodu kontaktów z ruchem Europa Plus

Pytanie: Dlaczego nie został przewodniczącym klubu poselskiego Sojuszu Lewicy Demokratycznej?
Odpowiedź: przegrał z Leszkiem Millerem

Pytanie: Z jakim ugrupowaniem politycznym związana była Europa Plus?
Odpowiedź: Ruchem Palikota
Oliver Kahn

Od 1994 grał w Bayernie Monachium, dokąd trafił z Karlsruher Sportclub (KSC). W drużynie z Bawarii zdobył ośmiokrotnie mistrzostwo Niemiec (1997, 1999, 2000, 2001, 2003, 2005, 2006, 2008), sześciokrotnie Puchar Niemiec (1998, 2000, 2003, 2005, 2006, 2008), Puchar Ligi Niemieckiej (2007), Puchar UEFA (1996), Klubowy Puchar Świata (2001) oraz Puchar Mistrzów w 2001. Jest także laureatem złotej piłki dla najlepszego piłkarza Mistrzostw Świata 2002, które odbyły się w Korei Płd. i Japonii, gdzie wraz z reprezentacją Niemiec wywalczył tytuł wicemistrzowski. Brał udział w finałach mistrzostw Europy w 2000 i 2004. Trzykrotnie wybrany najlepszym bramkarzem świata w plebiscycie Międzynarodowego Stowarzyszenia Historyków i Statystyków Futbolu (IFFHS) (1999, 2001, 2002).

Pytanie: Gdzie grał zanim trafił do Bayernu?
Odpowiedź: w Karlsruher Sportclub

Pytanie: Jakie kraje gościły Mistrzostwa Świata w 2002 roku?
Odpowiedź: Korea Południowa i Japonia

Pytanie: Czy Niemcy zostali mistrzami świata w piłce nożnej w 2002 roku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakich latach, grając dla Bayernu, zdobywał mistrzostwo Niemiec?
Odpowiedź: 1997, 1999, 2000, 2001, 2003, 2005, 2006, 2008
Oliver Kahn

7 kwietnia 2006 trener reprezentacji Niemiec Jürgen Klinsmann ogłosił, że to Jens Lehmann będzie pierwszym bramkarzem reprezentacji Niemiec podczas Mistrzostw Świata 2006. Kahn był rozczarowany tą decyzją, zdecydował się jednak pozostać w zespole w roli rezerwowego, a przed serią rzutów karnych w ćwierćfinałowym meczu z Argentyną podał rękę golkiperowi Arsenalu. Na niemieckim Mundialu wystąpił tylko jeden raz – w meczu z Portugalią o trzecie miejsce. Jak się później okazało, był to pożegnalny występ Kahna w barwach narodowych.

Pytanie: Kto został wybrany na pierwszego bramkarza reprezentacji Niemiec podczas Mistrzostw Świata 2006?
Odpowiedź: Jens Lehmann

Pytanie: Kiedy trener ogłosił decyzję o wyborze składu do Mistrzostw Świata 2006?
Odpowiedź: 7 kwietnia 2006

Pytanie: Jak czuł się Kahn, gdy poznał decyzję trenera?
Odpowiedź: rozczarowany

Pytanie: Jak zachował się Kahn wobec bramkarza Arsenalu?
Odpowiedź: podał rękę
Thriller (album)

Michael Jackson ponownie połączył siły z Quincym Jonesem, aby nagrać Thriller. Para pracowała razem nad 30 utworami, z których dziewięć znalazło się na albumie. Płyta była nagrywana w Westlake Recording Studios w Los Angeles. Nagrywanie albumu kosztowało 750 000 dolarów amerykańskich. Tworzenie wydawnictwa rozpoczęło się 14 kwietnia 1982 o godzinie dwunastej w południe z Jacksonem i Paulem McCartneyem, którzy nagrywali razem utwór „The Girl Is Mine”. Album został ukończony wraz z miksowaniem 8 listopada 1982. Kilkoro członków zespołu Toto również zostało zaproszonych do nagrywania płyty. Jackson napisał cztery piosenki na album, są to: „Wanna Be Startin’ Somethin’”, „The Girl Is Mine”, „Beat It” i „Billie Jean”. Michael w przeciwieństwie do większości muzyków nie zapisywał tekstów na kartce, zamiast tego nagrywał śpiewając z pamięci.

Pytanie: Jaki utwór stworzył Jackson z Jonesem?
Odpowiedź: Thriller

Pytanie: Ile piosenek łącznie nagrali Jackson i Jones?
Odpowiedź: 30

Pytanie: Jaka wytwórnia płytowa zajęła się nagrywaniem albumu?
Odpowiedź: Westlake Recording Studios

Pytanie: Na jaką kwotę opiewało wydanie albumu?
Odpowiedź: 750 000 dolarów amerykańskich
Darja Żukowa

Postanowiła zostać mecenasem sztuki. We wrześniu 2008 r. w budynku zabytkowej zajezdni autobusowej powstał założony przez Daszę Żukową Centrum Kultury Współczesnej „Garage”, który wkrótce został jednym z najmodniejszych miejsc w Moskwie. Na otwarciu Ośrodka zaśpiewała Amy Winehouse, za której występ Abramowicz zapłacił milion funtów. Na 8,5 tysiącach metrów kwadratowych znajdują się przestrzeń wystawiennicza, księgarnia, sala kinowa, medioteka, kawiarnia. W 2011 r. odbyły się tu m.in. wystawy Marka Rothko i Mariny Abramović. Żukowa świetnie promuje sztukę i zajmuje 85. miejsce w rankingu brytyjskiego magazynu „Art Review” na sto najbardziej wpływowych ludzi w świecie sztuki.

Pytanie: Jaką instytucję kultury założyła?
Odpowiedź: Centrum Kultury Współczesnej „Garage”

Pytanie: Gdzie znajdowała się siedziba CKW "Garage"?
Odpowiedź: w budynku zabytkowej zajezdni autobusowej

Pytanie: Jaka artystka wystąpiła na otwarciu ośrodka?
Odpowiedź: Amy Winehouse

Pytanie: Czy na terenie Centrum Kultury znajduje się księgarnia?
Odpowiedź: tak
Darja Żukowa

W styczniu 2014 r. Żukowa wywołała skandal zdjęciem, na którym siedziała w fotelu w formie niemal nagiej ciemnoskórej kobiety w wyzywającej pozie. Fotografię opublikowano w poniedziałek, w Dzień Martina Luthera Kinga. Natychmiast zaczęła się burza, Internet zahuczał, a nagłówki krzyczały: „Dziewczyna Abramowicza rasistką!”. W odpowiedzi na kontrowersyjne zdjęcie gejowski aktywista i artysta Alexander Kargaltsev, który musiał wyprowadzić się z Rosji ze względu na dyskryminację homoseksualistów, stworzył własną wersję fotografii, na której to czarnoskóry mężczyzna siedzi na białoskórym.

Pytanie: Co robiła Darja Żukowska na zdjęciu, które wzbudziło ogromne kontrowersje?
Odpowiedź: siedziała w fotelu w formie niemal nagiej ciemnoskórej kobiety w wyzywającej pozie

Pytanie: W jakie święto zostało opublikowane kontrowersyjne zdjęcie Żukowskiej?
Odpowiedź: Dzień Martina Luthera Kinga

Pytanie: Dlaczego Alexander Kargaltsev był zmuszony do opuszczenia swojej ojczyzny?
Odpowiedź: ze względu na dyskryminację homoseksualistów

Pytanie: Co przedstawiała fotografia wykonana przez Alexandera Kargaltseva, mająca stanowić opozycję dla zdjęcia Żukowskiej?
Odpowiedź: czarnoskórego mężczyznę siedzącego na białoskórym
Prawo i Sprawiedliwość

W wyborach samorządowych w 2018 komitet wyborczy PiS uzyskał najwięcej głosów w wyborach do sejmików (34,13%) oraz do rad powiatów (30,46%) i gmin. W wyborach do sejmików uzyskał 254 mandaty (około 40 z nich przypadło ugrupowaniom koalicyjnym, startującym z list PiS), wygrywając wybory w 9 z 16 województw, a zdobywając większość w 6 (w lubelskim, łódzkim, małopolskim, podkarpackim, podlaskim i świętokrzyskim). 4 kandydatów komitetu PiS wygrało wybory na prezydentów miast (w tym 2 należących do partii – w Stalowej Woli i Otwocku; ponadto związani z Porozumieniem kandydaci PiS wygrali w Zamościu i Chełmie). Oprócz Stalowej Woli i Otwocka członkowie PiS startujący z własnych komitetów zostali prezydentami Tomaszowa Mazowieckiego i Bełchatowa – jednak w Bełchatowie partia w obydwu turach poparła innych kandydatów. Najwięcej kandydatów PiS zostało natomiast wybranych na burmistrzów (62) i wójtów (168), jednak pod względem przynależności partyjnej więcej niż członków PiS (których było to odpowiednio 59 i 140) zostało wybranych członków innych partii (w przypadku burmistrzów PO i PSL, a przypadku wójtów PSL). Różnice te są pochodną faktu, iż członkowie PiS w wyborach na niższych szczeblach z reguły startowali z ramienia komitetu partyjnego, podczas gdy członkowie PO i PSL w znacznej mierze z komitetów lokalnych. Po wyborach PiS znalazło się u władzy w 8 sejmikach (oprócz 6, w których komitet tej partii zdobył większość, w województwie dolnośląskim zawarło koalicję z Bezpartyjnymi Samorządowcami, a w śląskim z niezrzeszonym radnym, który opuścił Nowoczesną). Przedstawicielom partii przypadło 7 stanowisk marszałków województw.

Pytanie: W ilu województwach wybory do sejmików wygrał PiS?
Odpowiedź: 9

Pytanie: W jakich mistach prezydentami zostali członkowie PiS-u?
Odpowiedź: Stalowej Woli, Otwocku, Tomaszowie Mazowieckim i Bełchatowie

Pytanie: Członkowie jakiej partii zostali burmistrzami w największej liczbie miejscowości?
Odpowiedź: Platformy Obywatelskiej

Pytanie: Były członek jakiej partii przystąpił do koalicji z PiS-em w województwie śląskim?
Odpowiedź: Nowoczesnej
Supermarine Scimitar

Podczas służby jednak samolot był prześladowany przez wypadki. Scimitar był do tej pory najcięższym i najszybszym brytyjskim samolotem pokładowym i spora liczba wypadków następowała przy lądowaniu, przy czym znaczenie miały tutaj też umiarkowane rozmiary brytyjskich lotniskowców, wywodzących się konstrukcyjnie z II wojny światowej. Zaraz na początku służby na HMS „Victorious”, w wypadku przy lądowaniu, na skutek pęknięcia lin hamujących i niemożności wydostania się z tonącego samolotu, zginął 25 września 1958 dowódca 803. Dywizjonu Cdr. J.D. Russell (nie było to bezpośrednio winą samolotu). Część awarii powodowana była przez brak przygotowania personelu marynarki wojennej do używania takiego zaawansowanego wówczas samolotu. Z ogólnej liczby 76 seryjnych Scimitarów wypadkom z różnych przyczyn uległo aż 39 (51%). Mimo to, były to samoloty oceniane jako przyjemne w pilotażu i lubiane przez pilotów.

Pytanie: W jakiej fazie lotu najczęściej dochodziło do wypadków?
Odpowiedź: przy lądowaniu

Pytanie: Z jakiego okresu wywodziły się brytyjskie lotniskowce?
Odpowiedź: II wojny światowej

Pytanie: Jak nazywał się dowódca, który zmarł w wyniku wypadku w 1958 roku?
Odpowiedź: J.D. Russell

Pytanie: Ile procent Scimitarów zostało zniszczonych w wyniku katastrof?
Odpowiedź: 51

Pytanie: Czy Scimitar był najcięższym brytyjskim samolotem?
Odpowiedź: tak