mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Jon Jones

27 kwietnia 2015 policja w Albuquerque w Nowym Meksyku podała, że Jones był poszukiwany w związku z potrąceniem i ucieczką z miejsca zdarzenia wczesnym rankiem poprzedniego dnia. Jonesowi zarzucono, że przejechał na czerwonym świetle i rozbił swój wypożyczony samochód w kolizji z dwoma innymi pojazdami, po czym rzekomo uciekł z miejsca wypadku pieszo, pozostawiając ranną ciężarną kobietę w innym pojeździe. Świadkiem zdarzenia był policjant po służbie, który zidentyfikował podejrzanego jako Afroamerykanina, ubranego w białą koszulę i ciemne spodnie, którego uważał za Jonesa. Według świadków, mężczyzna opisany jako Jones następnie wrócił na miejsce zdarzenia, aby zabrać gotówkę z pojazdu przed ponowną ucieczką. Dokumenty znalezione w wypożyczonym samochodzie były na nazwisko Jonathan Jones. Wewnątrz srebrnego SUV-a Buick, stróże prawa znaleźli fajkę z marihuaną w środku. Choć Jones początkowo był poszukiwany w związku z przesłuchaniem, które mogło skutkować zwykłym wykroczeniem, jego zarzuty zostały podniesione do przestępstwa za zranienie osoby i umyślne opuszczenie terenu. Wydano nakaz aresztowania Jonesa, a pomiędzy organami ścigania a prawnikami Jonesa zostały poczynione ustalenia dotyczące wydania. Tego wieczoru Jones zgłosił się na policję w Albuquerque. Późnym wieczorem wpłacił kaucję w wysokości 2,5 tys. dolarów i opuścił Bernalillo County Metro Detention Center. 28 kwietnia podczas rozprawy sądowej nie przyznał się do winy. Sędzia zniósł wszelkie ograniczenia w podróżowaniu, a Jonesowi pozwolono pozostać na wolności, o ile pozostanie w kontakcie ze swoim adwokatem i będzie przestrzegał pewnych warunków. Prezydent UFC Dana White i właściciel Zuffy Lorenzo Fertitta udali się z Las Vegas do Nowego Meksyku, aby osobiście spotkać się z Jonesem. Tego samego dnia UFC pozbawiło Jonesa tytułu, usunęło go z oficjalnych rankingów i zawiesiło na czas nieokreślony. W wydanym tego dnia oświadczeniu UFC poinformowało, że Jones został pozbawiony pasa za złamanie zasad Athlete Code of Conduct Policy. Jones przeprosił fanów na Twitterze.

Pytanie: Jaką decyzję podjęło UFC po tej sytuacji?
Odpowiedź: pozbawiło Jonesa tytułu, usunęło go z oficjalnych rankingów i zawiesiło na czas nieokreślony

Pytanie: Czy wyraził publicznie skruchę?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie ostatecznie postawiono mu zarzuty?
Odpowiedź: przestępstwa za zranienie osoby i umyślne opuszczenie terenu

Pytanie: Czy został zwolniony za kaucją?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jaki sposób miał spowodować ten wypadek?
Odpowiedź: przejechał na czerwonym świetle i rozbił swój wypożyczony samochód w kolizji z dwoma innymi pojazdami
Solaris Bus & Coach

Pierwsze autobusy z rodziny Solaris Urbino zostały zaprojektowane przez grupę polskich inżynierów we współpracy z przedsiębiorstwem designerskim IFS Designatelier z Berlina pod przewodnictwem Krzysztofa Olszewskiego. W 1999 r., podczas Międzynarodowych Targów Poznańskich Motor Show, jako pierwszy zadebiutował niskopodłogowy autobus miejski klasy MAXI Solaris Urbino 12. Jeszcze w tym samym roku zaprezentowano dwa modele klasy MEGA – Solaris Urbino 15 oraz Solaris Urbino 18. W 2000 r. wprowadzono na rynek najmniejszy model rodziny – Solaris Urbino 9. Nowa seria autobusów miejskich wyróżniała się nowoczesnym designem, szkieletem wykonanym w całości ze stali nierdzewnej oraz innowacyjnymi rozwiązaniami technicznymi, m.in. asymetryczną linią przedniej szyby, która poprawia widoczność kierowcy. Stała się ona charakterystycznym wyróżnikiem produktów Solaris. Autobusy pierwszej generacji były produkowane głównie na rynek polski. W marcu 2000 r. przedsiębiorstwo sprzedało pierwszy pojazd przedsiębiorstwu zza granicy – Solaris Urbino 15 do przedsiębiorstwa DPO z czeskiej Ostrawy. Autobusy Solaris Urbino I generacji trafiły także m.in. na Słowację, na Łotwę i do Niemiec.

Pytanie: Kto przewodniczył projektem autobusów Solaris Urbino?
Odpowiedź: Krzysztof Olszewski

Pytanie: Inżynierzy jakiej narodowości zaprojektowali Solaris Urbino?
Odpowiedź: polskiej

Pytanie: Czy autobusy Solaris Urbino jeżdżą tylko po polskich drogach?
Odpowiedź: nie
Solaris Bus & Coach

We wrześniu 2004 r. zadebiutowała nowa, III generacja autobusów Solaris Urbino, która weszła do seryjnej produkcji wiosną 2005 r. Wprowadzono wiele zmian stylistycznych oraz konstrukcyjnych. To właśnie ten model jest autorem globalnego sukcesu firmy na arenie międzynarodowej. W 2004 r. zaprezentowano także model Solaris Urbino 15 CNG – pierwszy autobus Solaris z napędem na sprężony gaz ziemny. Solaris Urbino wziął udział w konkursie o tytuł Autobus Roku 2005, gdzie zajął II miejsce, a tytuł nieznaczną przewagą uzyskał MAN Lion’s City. W 2006 r. Solaris jako pierwszy europejski producent zaprezentował seryjnie produkowany autobus z napędem hybrydowym – Solaris Urbino 18 hybrid. W kolejnych latach napęd ten został udoskonalony o rozwiązania kilku producentów układu hybrydowego. W 2011 r. wprowadzono także hybrydowy model 12-metrowy.

Pytanie: Czym na tle innych Solarisów odznaczał się Solaris Urbino 15 CNG?
Odpowiedź: napędem na sprężony gaz ziemny

Pytanie: Czy Solaris Urbino 15 CNG wywalczył tytuł Autobusu Roku 2005?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czego przełomowego dokonało w 2006 roku przedsiębiorstwo Solaris?
Odpowiedź: jako pierwszy europejski producent zaprezentowało seryjnie produkowany autobus z napędem hybrydowym

Pytanie: Kiedy Solarisy Urbino III generacji zaczęto produkować seryjnie?
Odpowiedź: wiosną 2005 r.

Pytanie: Czy przedsiębiorstwo to osiągnęło sukces na skalę międzynarodową?
Odpowiedź: tak
Jaszczurka zwinka

Jaszczurka zwinka jest jednym z czterech gatunków jaszczurek występujących na terenie Polski. Jest też jedną z najbarwniejszych w kraju. Jej masywne ciało pokrywają ściśle do siebie przylegające łuski. Na grzbiecie są one mniejsze i szorstkie, brzuch zaś pokrywają większe i gładkie. Na głowie ma regularnie ułożone tarczki. Głowa jest krótsza, lecz większa niż u jaszczurki żyworódki. Jej ogon jest nieco dłuższy od tułowia, ale i tak jest krótszy niż u innych jaszczurek. W sytuacji zagrożenia zostaje odrzucony dla odwrócenia uwagi drapieżnika, zachowanie to nazywane jest autotomią. Z czasem ogon odrasta do pierwotnej długości. Otwory uszne znajdują się z tyłu głowy i są łatwo zauważalne. Kończyny jaszczurki są silnie umięśnione, a palce długie, zakończone pazurkami. Samca można odróżnić po zielonkawym podbrzuszu, czasem nakrapianym drobnymi plamkami, podczas gdy samica ma szary lub kremowy spód ciała. W okresie godowym, czyli w maju, samce przybierają intensywną zieloną barwę. Ubarwienie tych gadów jest bardzo różne. Najczęściej grzbietem biegnie szeroka pręga, często przecinana drobnymi plamkami, chociaż można też spotkać osobniki bez niej. Po bokach ciała biegną jeszcze dwie pręgi z brązowo-czarnych plam. Czasem można spotkać osobniki o jednolitym brązowym kolorze, choć są one dosyć rzadkie. Młode zwinki po wykluciu się, podobnie jak młode innych jaszczurek, są znacznie ciemniejsze niż osobniki dorosłe. Długość życia wynosi ok. 3–4 lat. Maksymalny wiek u tej jaszczurki to 6 lat. Cechą typową zarówno dla Lacertilia, jak i wymarłych Eolacertilia jest kształt i budowa regionu skroniowego.

Pytanie: Ile różnych gatunków jaszczurek można znaleźć w Polsce?
Odpowiedź: cztery

Pytanie: Gdzie na ciele jaszczurki występują otwory uszne?
Odpowiedź: z tyłu głowy

Pytanie: Co znajduje się na końcach palców jaszczurki?
Odpowiedź: pazurki

Pytanie: Na ile szacuje się długość życia wśród jaszczurek zwinek?
Odpowiedź: ok. 3–4 lat
Jaszczurka zwinka

Najczęstszym łupem tego gada padają bezkręgowce. W skład diety wchodzą pająki, owady, wije oraz ślimaki. Zdarza się również, że jaszczurka pożywia się gąsienicami, stonogami (Oniscidea), dżdżownicami oraz małymi żabami. Czasem zwinka staje się kanibalem i pożera młode własnego gatunku, bądź innych jaszczurek. Małe ofiary połyka, większe zaś chwyta pyskiem i energicznie nimi potrząsa, bądź uderza nimi o ziemię. Przeprowadzono badania w Alpach, polegające na zbadaniu kału jaszczurek. Okazuje się, że młode osobniki preferują zjadać jeden rodzaj pokarmu, podobnie jak samce, ale samice odżywiają się także innymi typami pokarmów. Mimo to z badań wynika, że to dorosłe osobniki mają bardziej zróżnicowaną dietę od młodych. Badania także dowiodły, że jaszczurki te unikają mrówek (Formicidae). Jaszczurki te to oportuniści, polujący głównie z zasadzki. Jaszczurki często polują na terenach bogatych w zakrzewienia oraz małe drzewa jak Salix alba, Salix eleagnos, Salix purpurea i Betula alba. W Rosji dokładnie zbadano żołądki jaszczurek. Wydaje się, że jaszczurki w 100% odżywiają owadami. W żołądkach znajdowano szczątki owadów z rzędów: Coleoptera, rzadziej Lepidoptera, Hymenoptera czy Diptera. Niektóre spożywane insekty przez zwinkę były zdolne do lotu, trujące lub wydzielające substancje odstraszające (jak te np. u chrząszczy). U rosyjskich osobników stwierdzono także nasiona, kawałki warzyw i innych roślin, fragmenty kwiatów itp.

Pytanie: Czy jaszczurka zwinka je wyłącznie bezkręgowce?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy zwince zdarza się zjadać inne jaszczurki?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jaki sposób zwinka radzi sobie z większym pożywieniem?
Odpowiedź: chwyta pyskiem i energicznie nimi potrząsa, bądź uderza nimi o ziemię

Pytanie: Czy samce zwinki mają zróżnicowaną dietę?
Odpowiedź: nie
Zuzanna Leśniak

Była przyjaciółką piosenkarza Andrzeja Zauchy i żoną francuskiego reżysera Yves’a Goulais. 10 października 1991 wracając z występu w spektaklu „Pan Twardowski” aktorka wraz z towarzyszącym jej Zauchą, zostali zastrzeleni przez jej męża na parkingu przy ulicy Włóczków w Krakowie. Zaucha zginął na miejscu, natomiast Zuzanna zmarła w nocy po zdarzeniu na Oddziale Torakochirurgii szpitala im. Jana Pawła II. Według relacji świadków – aktorka próbowała swym ciałem osłonić piosenkarza. Zabójca oddał dziewięć strzałów. Wkrótce po popełnieniu zbrodni oddał się w ręce policji. Powodem zabójstwa była chorobliwa zazdrość francuskiego reżysera.

Pytanie: Jak nazywał się mąż aktorki?
Odpowiedź: Yves Goulais

Pytanie: Skąd wracała aktorka, gdy doszło do strzelaniny?
Odpowiedź: z występu w spektaklu „Pan Twardowski”

Pytanie: W jaki sposób zginęła?
Odpowiedź: aktorka wraz z towarzyszącym jej Zauchą, zostali zastrzeleni przez jej męża

Pytanie: Czy aktorka zginęła na miejscu tuż po postrzeleniu?
Odpowiedź: nie
Łukasz Fabiański

Od tamtej pory Łukasz Fabiański był pierwszym bramkarzem Arsenalu. Utrzymał czyste konto w meczu przeciwko Manchesterowi City zostając wybrany przez kibiców Arsenalu bohaterem meczu. Wenger wyznał, że Fabiański może pozostać bramkarzem numer jeden na stałe. Utrzymał czyste konto w meczu z Wolverhampton Wanderers, a następnie z Evertonem, gdzie został mianowany bohaterem meczu przez Sky Sports. Po tym spotkaniu Arsène Wenger powiedział, że Fabiański może zostać jednym z najlepszych bramkarzy Premier League. Doznał kontuzji po meczu przeciwko Manchesterowi City 5 stycznia 2011. Uraz wyeliminował go z gry do końca sezonu. W bramce zastąpił go Wojciech Szczęsny.

Pytanie: Kto zastąpił go na boisku, gdy doznał kontuzji?
Odpowiedź: Wojciech Szczęsny

Pytanie: W meczu przeciwko jakiej drużynie został bohaterem kibiców?
Odpowiedź: Manchesterowi City

Pytanie: W jakiej lidze grała jego drużyna?
Odpowiedź: Premier League

Pytanie: Dlaczego przedwcześnie zakończył jeden z sezonów?
Odpowiedź: Doznał kontuzji
Makary (Oksijuk)

W 1948 stalinowskie władze Polski odsunęły od zarządzania Polskim Autokefalicznym Kościołem Prawosławnym metropolitę warszawskiego i całej Polski Dionizego (Waledyńskiego). Został on osadzony w areszcie domowym, a następnie zmuszony do zamieszkania w urządzonym dla niego domu w Sosnowcu. Władze państwowe podjęły również decyzję o powołaniu, wbrew prawu kanonicznemu Kościoła prawosławnego, Tymczasowego Kolegium Rządzącego Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego w składzie: arcybiskup Tymoteusz (Szretter) jako przewodniczący, biskup Jerzy (Korenistow), ks. Jan Kowalenko, ks. Eugeniusz Naumow, ks. Wsiewołod Łopuchowicz, ks. Michał Kiedrow oraz Mikołaj Sieriebriannikow. Aby jednak Kościół prawosławny w Polsce mógł nadal legalnie działać jako autokefaliczny, niezbędny był wybór nowego zwierzchnika, co blokowały władze państwowe, twierdząc, iż żaden z potencjalnych kandydatów-biskupów nie posiada niezbędnych kwalifikacji ani autorytetu. Rozważane było sprowadzenie nowego metropolity z innego Kościoła autokefalicznego (wymieniano Bułgarski Kościół Prawosławny). Jednak dopiero w 1951 powstały rok wcześniej Urząd ds. Wyznań zasugerował Kolegium zwrócenie się do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego z prośbą o oddelegowanie kandydata na metropolitę warszawskiego. Wybór patriarchy Aleksego I padł na arcybiskupa Makarego (Oksijuka), delegowanego do PAKP w czerwcu 1951. Zdaniem ks. Doroteusza Sawickiego o nominacji tej przesądziła znajomość języka i zwyczajów polskich, jaką posiadał arcybiskup lwowski. W ocenie Mariusza Krzysztofińskiego i Krzysztofa Sychowicza wybór Makarego na metropolitę warszawskiego i całej Polski był zwieńczeniem wcześniejszych starań władz komunistycznych dążących do osłabienia Kościoła katolickiego poprzez wytworzenie wobec niego konkurencji – silnego prawosławia. Władze polskie chciały również wykorzystać prawosławie do zwalczania nacjonalizmu ukraińskiego i tę politykę metropolita Makary realizował po przybyciu do Polski.

Pytanie: Czym nie mógł już zarządzać Dionizy? 
Odpowiedź: Polskim Autokefalicznym Kościołem Prawosławnym

Pytanie: Jakie osoby miałyby tworzyć Tymczasowe Kolegium Rządzące Polskim Autokefalicznym Kościołem Prawosławnym?
Odpowiedź: arcybiskup Tymoteusz (Szretter), biskup Jerzy (Korenistow), ks. Jan Kowalenko, ks. Eugeniusz Naumow, ks. Wsiewołod Łopuchowicz, ks. Michał Kiedrow oraz Mikołaj Sieriebriannikow

Pytanie: Jaką funkcję w Tymczasowym Kolegium Rządzącym Polskim Autokefalicznym Kościołem Prawosławnym miał sprawować arcybiskup Tymoteusz?
Odpowiedź: przewodniczący

Pytanie: Czy arcybiskup Makary znał język polski? 
Odpowiedź: tak
Makary (Oksijuk)

Metropolita Makary nie spełnił oczekiwań, jakie stawiały mu władze polskie. Od 1957 władze polskie przygotowywały odsunięcie metropolity Makarego od kierowania Kościołem i zastąpienia go duchownym posiadającym obywatelstwo polskie, lub też działającym w PAKP przed II wojną światową i przebywającym na emigracji. Ostatecznie z zamiarów tych zrezygnowano, gdyż zły stan zdrowia hierarchy i tak de facto uniemożliwiał mu kierowanie PAKP. Jego zadania spełniał tymczasowo arcybiskup Tymoteusz (Szretter). W 1957 Urząd ds. Wyznań następująco oceniał jego działalność:

Pytanie: Czy władze polskie były zadowolone z poczynań Makarego?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego władza zrezygnowała z odsunięcia Makarego od kierownictwa PAKP?
Odpowiedź: zły stan zdrowia hierarchy i tak de facto uniemożliwiał mu kierowanie PAKP

Pytanie: Kto wypełniał powinności Makarego gdy ten nie mógł tego robić, ze względu na chorobę?
Odpowiedź: Tymoteusz (Szretter)

Pytanie: Jakie były kryteria wyboru zastępcy Makarego?
Odpowiedź: duchowny posiadający obywatelstwo polskie, lub też działający w PAKP przed II wojną światową i przebywający na emigracji
Hamidiye (1903)

Po tym wydarzeniu intensywność wykorzystywania „Hamidiye” jeszcze zmalała. Dowódca floty proponował wycofanie krążownika ze służby z uwagi na małą wartość bojową, lecz sprzeciwiło się temu Ministerstwo Floty. Przed końcem roku jego stare brytyjskie działa kalibru 152 mm wymieniono na niemieckie działa Kruppa kalibru 150 mm. Następnie zdemontowano armaty kalibru 120 mm dla użycia w fortyfikacjach lądowych i zamontowano działa kalibru 75 mm. W 1917 roku okręt nie był używany bojowo. Dopiero od marca 1918 roku, w zmienionej sytuacji militarnej w związku z wojną domową w Rosji, był używany do eskortowania statków i patrolowania rosyjskiego wybrzeża. 20 maja 1918 roku zatopił rosyjską barkę przewożącą działo, po czym został ostrzelany przez artylerię polową w Cieśninie Kerczeńskiej. Następnie działał na Morzu Azwoskim. 11 czerwca „Hamidiye” zatopił pięć statków rosyjskich w porcie w rejonie Jejska, po czym podążył na odsiecz atakowanemu niszczycielowi „Muâvenet-i Milliye”. 13 lipca przyholował z Sewastopola do Stambułu rosyjski krążownik „Prut” (dawny „Mecidiye”). Po tym, w tym samym miesiącu „Hamidiye” został przeklasyfikowany na okręt szkolny. Po podpisaniu rozejmu z państwami ententy, okręty osmańskie zostały do 3 listopada 1918 roku zgromadzone w Złotym Rogu, gdzie je rozbrojono i internowano. Na „Hamidiye” mimo to jako jedynym kontynuowano służbę szkoleniową i podnoszono banderę.

Pytanie: Jaki organ nie zgodził się na wycofanie krążownika ze służby? 
Odpowiedź: Ministerstwo Floty

Pytanie: Do czego był używany Hamidiye w czasie wojny domowej w Rosji? 
Odpowiedź: eskortowania statków i patrolowania rosyjskiego wybrzeża

Pytanie: Do jakiego kraju należał krążownik „Prut"?
Odpowiedź: Rosji

Pytanie: Gdzie zgromadzono okręty osmańskie? 
Odpowiedź: w Złotym Rogu

Pytanie: Czy „Hamidiye” był używany jako okręt szkolny?
Odpowiedź: tak
Ford Focus

Gama czwartej generacji Focusa składa się z 5-drzwiowego hatchbacka i 5-drzwiowego kombi. Ponadto, 2 dni po premierze europejskiej wersji przedstawiono także 4-drzwiowego sedana. Po raz pierwszy nie jest on oferowana na rynkach Europy Zachodniej, lecz z przeznaczeniem dla Chin, a także na rynek turecki, rumuński, litewski i inne wybrane rynki Europy Wschodniej. W listopadzie 2020 roku także i polski importer Forda zdecydował się rozpocząć sprzedaż Focusa czwartej generacji w wariancie sedan. Oferta jednostek napędowych, jak i konfiguracji wariantów wyposażenia, lakierów i pakietów stylistycznych, została znacznie ograniczona w stosunku do odmian 5-drzwiowych.

Pytanie: Jakie modele Focusa należą do czwartej generacji?
Odpowiedź: 5-drzwiowy hatchback, 5-drzwiowe kombi, 4-drzwiowy sedan

Pytanie: Gdzie można kupić Focusa w wersji sedan?
Odpowiedź: w Chinach, Turcji, Rumunii, Litwie i innych wybranych rynkach Europy Wschodniej

Pytanie: Kiedy Focus o typie nadwozia sedan pojawił się na polskim rynku?
Odpowiedź: W listopadzie 2020

Pytanie: Wybór czego w wersji sedan został okrojony wobec wyboru w wariantach hatchback i kombi?
Odpowiedź: jednostek napędowych, jak i konfiguracji wariantów wyposażenia, lakierów i pakietów stylistycznych
Henryk Kasperczak

17 października 1973 roku reprezentacja Polski po remisie 1:1 z reprezentacją Anglii na stadionie Wembley w Londynie po 36 latach awansowała na mistrzostwa świata. Na mistrzostwach świata 1974 w RFN, na których reprezentacja Polski zajęła 3. miejsce, Henryk Kasperczak był podstawowym zawodnikiem drużyny prowadzonej przez Kazimierza Górskiego i rozegrał wszystkie 7 meczów, a dnia 23 czerwca 1974 roku na Neckarstadion w Stuttgarcie rozegrał jeden z najlepszych w swojej karierze. Otóż wtedy reprezentacja Polski rozgrywała ostatni mecz Grupy D z faworyzowaną reprezentacją Włoch, w 44. minucie meczu Kasperczak podał piłkę do Kazimierza Deyny, który dalekim strzałem pokonał bramkarza rywali – Dino Zoffa i Biało-czerwoni podwyższyli prowadzenie na 2:0. Ostatecznie mecz zakończył się wynikiem 2:1 dla reprezentacji Polski, która z kompletem 6 punktów wygrała Grupę D, a reprezentacja Włoch z 3 punktami zajęła 3. miejsce i odpadła z mistrzostw.

Pytanie: Które miejsce miała Polska w mistrzostwach świata w 1974 roku?
Odpowiedź: 3

Pytanie: Kto prowadził reprezentacje Polski w 1974 roku?
Odpowiedź: Kazimierz Górski

Pytanie: Czy w meczu Polski z Anglią był remis?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy reprezentacja Włoch stanęła na podium podczas mistrzostw świata w 1974 roku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile meczów Polska rozegrała w czasie mistrzostw świata w 1974 roku?
Odpowiedź: 7
Józefa Hennelowa

Od 1956 należała do Klubu Inteligencji Katolickiej w Krakowie. Działała w Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich (od 1963) m.in. jako członek zarządu Oddziału Krakowskiego w latach 1981–1982. Była członkinią Stowarzyszenia Opieki nad Więźniami „Patronat” (od 1981, m.in. zastępca przewodniczącego w latach 1981–1982), Małopolskiego Towarzystwa Oświatowego (współzałożycielka, od 1984), Ogólnopolskiego Klubu Miłośników Litwy (od 1988), Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (od 1990, redaktor „Biuletynu SKOZK”). Udzielała się w Fundacji Plus działającej na rzecz domów dziecka.

Pytanie: Do jakiej organizacji dołączyła w 1956 roku?
Odpowiedź: Klubu Inteligencji Katolickiej

Pytanie: W którym roku rozpoczęła pracę dla Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich?
Odpowiedź: w 1963

Pytanie: Jaką rolę odegrała przy utworzeniu Małopolskiego Towarzystwa Oświatowego?
Odpowiedź: była współzałożycielką

Pytanie: W jakim celu działała organizacja Fundacja Plus?
Odpowiedź: na rzecz domów dziecka
Józefa Hennelowa

W latach 1989–1991 sprawowała mandat posłanki na Sejm kontraktowy z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W 1990 była członkinią rady założycielskiej Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna. Przystąpiła następnie do Unii Demokratycznej, z ramienia której od 1991 do 1993 pełniła funkcję posła I kadencji. W Sejmie zasiadała w Komisji Kultury i Środków Przekazu (1990–1993), a wcześniej w Komisji Polityki Społecznej (1989–1990), pełniła funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o ochronie prawnej dziecka poczętego.

Pytanie: W którym roku Hennelowa przestała pełnić mandat poselski na Sejm kontraktowy?
Odpowiedź: 1991

Pytanie: Z ramienia jakiej partii w latach 1991-1993 Hennelowa obejmowała stanowisko posła I kadencji?
Odpowiedź: Unii Demokratycznej

Pytanie: Jakim projektem ustawy zajmowała się Komisja Nadzwyczajna, w której Hennelowa była zastępcą przewodniczącego?
Odpowiedź: o ochronie prawnej dziecka poczętego

Pytanie: W jakiej komisji zasiadała Hennelowa w latach 1989–1990?
Odpowiedź: Komisji Polityki Społecznej
Porozumienie

7 sierpnia 2021 Porozumienie postawiło warunki dalszej obecności w koalicji rządzącej dotyczące zmian podatkowych, a także zmian w finansowaniu samorządów i w prawie medialnym. 10 sierpnia rzecznik rządu poinformował o wniosku o dymisję Jarosława Gowina z funkcji wicepremiera i ministra. Dzień później Porozumienie ogłosiło wystąpienie z koalicji rządzącej, deklarując opuszczenie klubu parlamentarnego PiS i powołanie własnego koła parlamentarnego. Tego dnia odejście z partii ogłosili posłowie Mieczysław Baszko i Marcin Ociepa. Kolejnego dnia, gdy powołano liczące 6 posłów i 1 senatora koło parlamentarne, z partii wystąpili posłowie Wojciech Murdzek i Grzegorz Piechowiak. Przestała ją reprezentować w Sejmie również Anna Dąbrowska-Banaszek. W klubie PiS pozostał także senator Tadeusz Kopeć (który ostatecznie opuścił partię). Poseł Andrzej Gut-Mostowy ogłosił odejście z klubu PiS (nie przystępując do koła Porozumienia), jednak 17 sierpnia zdecydował o dalszym członkostwie w nim, występując z Porozumienia. 30 września 2021 z Porozumienia i jego koła parlamentarnego wystąpiła posłanka Monika Pawłowska (dzień później ogłosiła przystąpienie do klubu Prawa i Sprawiedliwości). W listopadzie tego samego roku partię opuścił prezydent Raciborza Dariusz Polowy.

Pytanie: Czego dotyczyły postulaty warunkujące dalszy udział tej partii w koalicji?
Odpowiedź: zmian podatkowych, a także zmian w finansowaniu samorządów i w prawie medialnym

Pytanie: Z jakich funkcji odwołany został Gowin?
Odpowiedź: wicepremiera i ministra

Pytanie: Ile członków liczyło koło parlamentarne tej partii w momencie jego założenia?
Odpowiedź: 6 posłów i 1 senatora

Pytanie: Prezydent jakiego miasta należał do tej partii?
Odpowiedź: Raciborza

Pytanie: Czy Andrzej Gut-Mostowy zrezygnował ostatecznie z członkostwa w klubie PiS?
Odpowiedź: nie