mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Czerwony Las

Kiedy ludzie opuścili ten obszar w 1986 roku, osiedliły się tam zwierzęta. Radioaktywne skażenie wywarło silny wpływ na florę i faunę Czerwonego Lasu. Różnorodność biologiczna Czerwonego Lasu wzrosła po wybuchu w elektrowni jądrowej. Ze sprawozdań wynika, że występuje większa liczba mutacji wśród niektórych roślin w strefie. Powyższe wyniki badań stanowią bazę dla niepotwierdzonych opowieści o „lesie cudów”, zawierającym wiele dziwnie zmutowanych roślin. W szczególności niektóre drzewa mają dziwnie skręcone gałęzie, które nie są zwrócone w kierunku nieba.

Pytanie: Co stało się z Czerwonym Lasem, kiedy został bezludny?
Odpowiedź: osiedliły się tam zwierzęta

Pytanie: Jakie wydarzenie doprowadziło do wzrostu różnorodności biologicznej na tym obszarze?
Odpowiedź: wybuch w elektrowni jądrowej

Pytanie: Jak, według plotek, wyglądają gałęzie niektórych drzew Czerwonego Lasu?
Odpowiedź: nie są zwrócone w kierunku nieba

Pytanie: Czy wybuch elektrowni jądrowej wpłynął na tutejsze zwierzęta i roślinność?
Odpowiedź: tak
Emilia Clarke

Przełom w jej karierze nastąpił w 2011 po otrzymaniu roli Daenerys Targaryen w serialu Gra o tron. Początkowo rolę tę otrzymała Tamzin Merchant, jednak aktorka opuściła projekt po nagraniu niewyemitowanego pilota. Następnie nagrano odcinek z udziałem Emilii Clarke. Serial miał premierę w kwietniu 2011. Po pozytywnych reakcjach widzów i krytyków stacja HBO zamówiła kolejny sezon. Rola w serialu przyniosła aktorce międzynarodową rozpoznawalność, a także wiele nominacji i nagród – od 2011 otrzymała za nią nominacje m.in. do nagród Emmy, Satelity, Saturna, SAG, People’s Choice czy MTV. Spotkała się jednocześnie z krytyką dotyczącą scen, w których eksponowała ciało. W wywiadach stwierdziła, że akceptuje nagość w serialu, jeżeli ma to faktyczny sens w fabule, jednak prosiła reżysera, aby sceny nagości były bardziej subtelne. W 2014 obsada serialu renegocjowała warunki kontraktu na realizację kolejnych sezonów, zwiększając w ich wyniku swoje stawki. Media podały, że jej wynagrodzenie za jeden odcinek piątego i szóstego sezonu wyniosło 300 tys. dolarów, natomiast za kolejne sezony – 1,1 mln dolarów, co sprawiło, że aktorka znalazła się czołówce najlepiej opłacanych aktorów telewizyjnych.

Pytanie: Jakie wydarzenie doprowadziło do przełomu w karierze aktorskiej Clarke?
Odpowiedź: otrzymanie roli Daenerys Targaryen w serialu Gra o tron

Pytanie: Co stało się z aktorką, która miała początkowo wcielić się w Daenerys Targaryen?
Odpowiedź: opuściła projekt po nagraniu niewyemitowanego pilota

Pytanie: W jakich okolicznościach Clarke nie miała nic przeciwko występowania nago na ekranie?
Odpowiedź: jeżeli ma to faktyczny sens w fabule

Pytanie: Jaki sukces osiągnęła, dzięki podwyższeniu stawki, którą otrzymywała w ramach swojego udziału w Grze o tron?
Odpowiedź: znalazła się czołówce najlepiej opłacanych aktorów telewizyjnych
USS Galena (1862)

21 maja 1863 roku „Galena” rozpoczęła remont połączony z przebudową w Filadelfii, podczas którego usunięto nieefektywne opancerzenie. Została przeklasyfikowana wówczas na slup wojenny. Powróciła do służby 15 lutego 1864 roku, działając od 20 maja w Zachodniej Eskadrze Blokady Zatoki pod Mobile. Ostrzeliwała tam Fort Morgan i łamacze blokady. „Galena” brała następnie udział w bitwie w zatoce Mobile 5 sierpnia 1864 roku, do której weszła, podobnie jak inne okręty Unii, połączona w parę dla wzajemnego ubezpieczania się ze slupem „Oneida”, przywiązana do jego lewej burty. „Galena” została siedem razy trafiona, tracąc jednego zabitego, lecz odholowała spod ognia „Oneidę”, której uszkodzono kocioł. 23 sierpnia 1864 roku wspierała ogniem zdobycie Fortu Morgan. Od 31 sierpnia 1864 roku służyła we Wschodniej Eskadrze Blokady Zatoki pod Key West. Między 4 listopada 1864 roku a 29 marca 1865 roku była remontowana w Filadelfii. Służyła następnie w Północnoatlantyckiej Eskadrze Blokady dozorując na rzekach Nansemond i James do 5 czerwca 1865 roku.

Pytanie: Jaki element konstrukcji tej kanonierki został zdemontowany w trakcie renowacji w Filadelfii?
Odpowiedź: nieefektywne opancerzenie

Pytanie: W jakiej jednostce służyła „Galena” od 20 maja 1864 roku?
Odpowiedź: Zachodniej Eskadrze Blokady Zatoki

Pytanie: Jakie cele były atakowane przez „Galenę” pod Mobile?
Odpowiedź: Fort Morgan i łamacze blokady

Pytanie: Jakie rzeki patrolowała do połowy 1865 roku?
Odpowiedź: Nansemond i James
Zburzenie Warszawy

Do 12 października 1944 nadzór nad przebiegiem realizowanej na terenie Warszawy „Akcji zniszczeń opóźniających i ewakuacji ludności, sprzętu i materiałów” (Auflockerung-Räumung-Lähmung und Zerstörung – ARLZ) sprawował Harry von Craushaar – kierownik wydziału wewnętrznego w „rządzie” Generalnego Gubernatorstwa. Później zadanie zniszczenia polskiej stolicy otrzymał SS-Oberführer Paul Otto Geibel – dowódca SS i Policji na dystrykt warszawski. Wraz z cywilnymi władzami dystryktu miał on również dopilnować wywiezienia z Warszawy wszelkich cennych przedmiotów, surowców i materiałów. Jednocześnie dowództwo Wehrmachtu podjęło decyzję o utworzeniu w Warszawie rejonu umocnionego (Festung Warschau), wyznaczając generała Spenglera do sformowania sztabu obrony. Pod koniec października 1944 komendantem Festung Warschau mianowano generała Helmuta Eisenstücka. Jego zadaniem było przygotowanie obrony Warszawy przed spodziewaną ofensywą Armii Czerwonej.

Pytanie: Jaka posadę zajmował w 1944 roku Harry von Craushaar?
Odpowiedź: kierownik wydziału wewnętrznego w „rządzie” Generalnego Gubernatorstwa

Pytanie: Kto przejął obowiązki po Harrym von Craushaarze?
Odpowiedź: Paul Otto Geibel

Pytanie: Co według rozkazu danego Geibelowi miało stać się z cennymi przedmiotami warszawskimi?
Odpowiedź: miały zostać wywiezione

Pytanie: Jaką misję otrzymał Eisenstück?
Odpowiedź: przygotowanie obrony Warszawy przed spodziewaną ofensywą Armii Czerwonej
Urszula (wokalistka)

Absolutny przełom nastąpił dopiero w 1996, kiedy na listy przebojów trafił jeden z największych hitów w karierze Urszuli, „Na sen”. 21 marca na rynek trafił album artystki, zatytułowany Biała droga. Poza „Konikiem na biegunach” i coverem utworu Led Zeppelin wszystkie utwory na płytę stworzyli Urszula i Stanisław Zybowski. Utrzymany w rockowej stylistyce album szybko zyskał miano multiplatynowej płyty, okazał się największym bestsellerem w karierze piosenkarki, osiągając nakład ponad 300 tys. egzemplarzy. Na szczyty list przebojów trafiły również: „Niebo dla Ciebie”, „Ja płaczę” i już w 1997 tytułowa „Biała droga”. Wkrótce po premierze płyty Urszula uczestniczyła w festiwalu w Opolu oraz Sopot Rock Festiwal, a także na koncercie „Przystanek Woodstock” dla trzydziestotysięcznej widowni na lotnisku pod Szczecinem. Jeszcze w 1996 roku zarejestrowała materiał na płytę koncertową, zatytułowaną Akustycznie, która ukazała się 6 grudnia i zdobyła status platynowej płyty, z nakładem ponad 120 tys. sprzedanych sztuk. W nagraniach udział gościnnie wzięli m.in. Jan Borysewicz i José Torres. Ta płyta przyniosła także przebój „Coraz mniej”, który jest polskojęzyczną wersją piosenki „Wishing Well” z płyty Urszula & Jumbo. Materiał promowała również nowa wersja hitu „Dmuchawce, latawce, wiatr”.

Pytanie: Kiedy wydano Białą drogę?
Odpowiedź: 21 marca 1996

Pytanie: Czy wszystkie utwory zawarte na płycie Biała droga były stworzone samodzielnie przez Kasprzak?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki typ muzyki zawierał krążek Biała droga?
Odpowiedź: rockowej
INS Vikramaditya

Na okręcie zainstalowano bogaty zestaw urządzeń elektronicznych wykrywania celów, naprowadzania uzbrojenia i walki radioelektronicznej, z tego wiele nowych systemów. Kierowanie wykrywaniem i zwalczaniem celów powietrznych, w tym niskolecących, miał zapewniać nowy wielofunkcyjny kompleks radarowy Mars-Passat z czterema ścianowymi antenami wokół nadbudówki, mogący śledzić do 120 celów i będący w założeniu odpowiednikiem amerykańskiego AEGIS. Nowy był również system kontroli ruchu lotniczego i naprowadzania lotnictwa na okręt Riezistor-K4, którego anteny i radiolatarnię umieszczono w charakterystycznej walcowatej obudowie na szczycie nadbudówki. Rezerwowym radarem wykrywania nawodnego i powietrznego był radar trójwspółrzędny Friegat-M1 (MR-710M-1), umieszczony nad anteną systemu Riezistor, mogący śledzić do 80 celów. Okręt miał ponadto dwa radary wykrywania celów niskolecących Podkat, z przodu i tyłu na dachu nadbudówki, oraz dwa radary nawigacyjne Wajgacz-1143. Ewenementem jak na okręty takiej wielkości było wyposażenie krążowników typu Kijew w zaawansowany system hydrolokacyjny do wykrywania celów podwodnych. Podobnie jak „Noworossijsk”, „Baku” był wyposażony w sonar dalekiego zasięgu Polinom, z antenami w gruszce dziobowej i opływce pod kilem oraz anteną holowaną w nawisie rufowym. Przetwarzaniem informacji bojowych kierował zautomatyzowany system dowodzenia Lesorub-434. Do naprowadzania lotnictwa myśliwskiego (także bazowania lądowego) na maksymalnie cztery cele służył system Gazon. Okręt otrzymał nowy system walki radioelektronicznej Kantata-M, w którego skład wchodziły stacje zakłóceń i dwie dwulufowe wyrzutnie celów pozornych PK-2 na rufie. Okręt posiadał też radiostacje i systemy łączności, w tym system łączności kosmicznej Kristał-BK (z dwoma kulistymi antenami na dachu nadbudówki).

Pytanie: Jakie urządzanie odpowiadało za sterowanie wykrywaniem i zwalczaniem celów powietrznych?
Odpowiedź: wielofunkcyjny kompleks radarowy Mars-Passat

Pytanie: Jakie inne urządzenie miał imitować Mars-Passat?
Odpowiedź: AEGIS

Pytanie: Gdzie na tym lotniskowcu umiejscowiony był radar Friegat-M1?
Odpowiedź: nad anteną systemu Riezistor

Pytanie: Czym zajmował się system o nazwie Lesorub-434?
Odpowiedź: Przetwarzaniem informacji bojowych

Pytanie: Do czego wykorzystywany był system o nazwie Gazon?
Odpowiedź: naprowadzania lotnictwa myśliwskiego (także bazowania lądowego) na maksymalnie cztery cele
Saint Lucia na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008

Saint Lucia w lekkoatletyce reprezentowało troje zawodników – 2 kobiety i 1 mężczyzna. Każdy z nich wystartował w jednej konkurencji. Jako pierwsza do startu w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 zakwalifikowała się oszczepniczka Erma-Gene Evans, która 11 maja 2007 roku dokonała tego w czasie mistrzostw konferencji Conference USA w lekkoatletyce rozgrywanych w ramach rywalizacji w dywizji I National Collegiate Athletic Association. Uzyskała wówczas odległość 56,45 metrów, wypełniając tym samym minimum kwalifikacyjne B ustanowione przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych i ustanawiając nowy rekord kraju w rzucie oszczepem kobiet. Dwa dni później do startu w igrzyskach zakwalifikowała się skoczkini wzwyż Levern Spencer, która dokonała tego w mistrzostwach konferencji Southeastern Conference w lekkoatletyce rozgrywanych w ramach rywalizacji w dywizji I National Collegiate Athletic Association. Uzyskała wówczas wysokość 1,92 metra, dzięki czemu, podobnie jak Evans, wypełniła kwalifikacyjne minimum B. Ostatnim reprezentantem Saint Lucia, który zakwalifikował się do udziału w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 był Dominic Johnson, który na początku sierpnia 2008 roku, podczas mityngu lekkoatletycznego rozgrywanego w San Diego pod patronatem USA Track & Field (Amerykańskiego Związku Lekkoatletycznego), uzyskał wysokość 5,55 metrów, wypełniając tym samym kwalifikacyjne minimum B. Jako pierwsza podczas igrzysk w Pekinie wystartowała Erma-Gene Evans, która wzięła udział w rywalizacji oszczepniczek. W najlepszej, trzeciej próbie w eliminacjach uzyskała odległość 56,27 metrów, zajmując w swojej grupie 15. pozycję. Tym samym nie wypełniła minimum potrzebnego do awansu do finału (61,50 metrów) i została sklasyfikowana na 30. miejscu w gronie 54. uczestniczek tej konkurencji. Jej występ w ojczystym kraju został jednak oceniony pozytywnie, gdyż zajęła 3. miejsce wśród zawodniczek pochodzących z Karaibów (lepsze od niej okazały się: Kubanka Osleidys Menéndez i reprezentantka Wysp Bahama Lavern Eve). Jako drugi wystartował Dominic Johnson, który wziął udział w rywalizacji skoczków o tyczce. W eliminacjach uzyskał wysokość 5,30 metrów, zajmując w swojej grupie 17. miejsce (ex aequo z Czechem Štěpánem Janáčkiem). Tym samym nie wypełnił minimum kwalifikacyjnego do finału (5,75 metrów) i został sklasyfikowany na 30. pozycji wśród 38. uczestników tej konkurencji. Jako ostatnia w zawodach wystartowała Levern Spencer, która wzięła udział w rywalizacji skoczkiń wzwyż. W eliminacjach osiągnęła wysokość 1,85 metra, zajmując w swojej grupie 14. miejsce. Tym samym nie wypełniła minimum kwalifikacyjnego potrzebnego do awansu do finału (1,96 metra) i została sklasyfikowana na 27. pozycji wśród 32. uczestniczek tej konkurencji.

Pytanie: Ilu reprezentantów posiadała Saint Lucia w 2008?
Odpowiedź: trzech

Pytanie: W jakim sporcie reprezentowała Saint Lucię Erma-Gene Evans?
Odpowiedź: rzucie oszczepem

Pytanie: W jakim sporcie reprezentowała Saint Lucię Levern Spence?
Odpowiedź: w skoku wzwyż

Pytanie: Czy Erma-Gene Evans zakwalifikowała się do finału w Pekinie?
Odpowiedź: nie
Opowieść podręcznej

Główna bohaterka została oddzielona od swojego męża i córki po powstaniu Republiki Gileadzkiej i jest przedstawicielką pierwszego pokolenia kobiet Gileadu: tych, które jeszcze pamiętają okres przed powstaniem tego totalitarnego państwa. Jako płodna kobieta należy do najcenniejszych ówcześnie bogactw i trafia do Centrum Racheli i Lei – obozu szkoleniowego dla przyszłych Podręcznych. Następnie zostaje umieszczona jako niewolnica w domu Komendanta Freda i jego żony Sereny Joy. Ma urodzić im zdrowe dziecko.

Pytanie: W którym momencie protagonistka Opowieści podręcznej straciła kontakt ze swoją rodziną?
Odpowiedź: po powstaniu Republiki Gileadzkiej

Pytanie: Czym charakteryzują się kobiety należące do pierwszego pokolenia żyjącego w Gileadzie?
Odpowiedź: pamiętają okres przed powstaniem tego totalitarnego państwa

Pytanie: Z jakiego powodu główna bohaterka jest uznawana za najcenniejsze bogactwo?
Odpowiedź: Jako płodna kobieta

Pytanie: Placówką jakiego rodzaju było Centrum Racheli i Lei?
Odpowiedź: obozem szkoleniowym dla przyszłych podręcznych
HMS Abercrombie (1915)

Do końca 1916 roku monitor brał udział w operacjach na północy Morza Egejskiego, by na początku 1917 roku powrócić do Kefalo. Stamtąd operując uczestniczył w patrolach na wodach u wyjścia z cieśnin tureckich. W kwietniu „Abercrombie” przeszedł pod Stavros nieopodal Salonik, w celu wsparcia walczących tam oddziałów alianckich. W maju okręt znów udał się na Maltę, gdzie podczas remontu stoczniowego na pokładzie rufowym zamontowano pojedyncze działo kalibru 152 mm. Następnie powrócił pod Stavros, gdzie przebywał do końca września, a w kolejnych miesiącach aż do stycznia 1918 roku operował w pobliżu wysp Samos, Imbros, Mitylene i Chios. Po utracie siostrzanej jednostki „Raglan”, „Abercrombie” został jedynym silnie uzbrojonym monitorem na Morzu Egejskim. Przez większość 1918 roku operował ze Stavros, udając się do bazy na Mudros w celu uzupełnienia zapasów i zapewnienia wypoczynku załodze. W maju na Malcie na okręcie dokonano wymiany zużytych luf dział artylerii głównej na nowe, produkcji brytyjskiej. W sierpniu monitor stał się obiektem nieudanego ataku torpedowego ze strony wrogiego okrętu podwodnego, w wyniku którego został uszkodzony krążownik HMS „Endymion”. 29 października, po zawarciu przez Bułgarię zawieszenia broni, jednostka powróciła na Mudros. 11 listopada, w dniu zakończenia działań wojennych na froncie zachodnim, HMS „Abercrombie” wraz z innymi okrętami brytyjskimi wszedł do Dardaneli i zakotwiczył na wysokości Çanakkale.

Pytanie: Na jakim obszarze służył „Abercrombie” do 1916 roku?
Odpowiedź: na północy Morza Egejskiego

Pytanie: Dlaczego w kwietniu 1917 roku monitor ten przeniesiono pod Stavros?
Odpowiedź: w celu wsparcia walczących tam oddziałów alianckich

Pytanie: Jakie zmiany w uzbrojeniu „Abercrombie” wprowadzono w trakcie remontu, który odbył się w maju 1917 roku?
Odpowiedź: na pokładzie rufowym zamontowano pojedyncze działo kalibru 152 mm

Pytanie: Z jakiego powodu „Abercrombie” powracał do bazy na Mudros?
Odpowiedź: w celu uzupełnienia zapasów i zapewnienia wypoczynku załodze
Usama ibn Ladin

Inwazja Stanów Zjednoczonych na Afganistan doprowadziła do rozproszenia przywództwa Al-Ka’idy i zmianę jej taktyki. Od tej pory funkcjonowała ona jako zdecentralizowany zbiór różnych grup działających niezależnie od siebie w różnych rejonach geograficznych. Korzystne warunki do rekrutacji do Al-Ka’idy stworzyła amerykańska inwazja Iraku w 2003 r. Mimo tego, pisząc o Al-Ka’idzie w 2012, a więc krótko po śmierci Ibn Ladina, jeden z jej badaczy nie wahał się stwierdzić, iż „sieć wykazuje znaczące słabości. Pozostaje ona względnie małym ruchem bez masowego odzewu. Jej taktyka, a w szczególności zabijanie niewinnych, została potępiona przez muzułmanów na całym świecie”. Po swoim zejściu do ukrycia Ibn Ladin komunikował się ze światem przede wszystkim poprzez publikowane okazjonalnie taśmy audio i wideo. W październiku 2004, przed wyborami prezydenckimi w Stanach Zjednoczonych, Ibn Ladin opublikował wideo skierowane do Amerykanów, w którym przyznał się do zamachów z 11 września i stwierdził, że pokój jest w zasięgu ręki, jeśli amerykański elektorat wybierze właściwego kandydata. Jeszcze wcześniej, w dokumencie opublikowanym w listopadzie 2002, Ibn Ladin bronił poglądu, że obywatele demokratycznych państw nie mogą uważać się za niewinnych, ponieważ mają możliwość zmiany rządu i stąd odwrócenia złej polityki. W ten sposób Ibn Ladin kontynuował swoją obronę zabijania bezbronnych cywili, co pozostawało przedmiotem największego oburzenia w świecie islamu, zwłaszcza po tym jak bojownicy kojarzeni z przywódcą Al-Ka’idy w Iraku, Abu Musabem az-Zarkawim, zaczęli dopuszczać się zabijania w zamachach cywili muzułmańskich. Wywołało to sprzeciw nawet sojuszników Ibn Ladina, w tym Ajmana az-Zawahiriego i mułły Omara, przy czym ten ostatni w 2009 rozkazał, by związani z nim bojownicy unikali bezpośredniego zabijania niewalczących. Na taśmie z 2008 Ibn Ladin groził zemstą za śmierć Palestyńczyków w Strefie Gazy, zaś w opublikowanym w maju 2011 (już po śmierci) nagraniu pochwalał rewolucje w Tunezji i w Egipcie oraz wzywał zwolenników Al-Ka’idy do wspierania ludzi walczących z niesprawiedliwymi rządami.

Pytanie: Jakie wydarzenie przyczyniło się do poprawy warunków rekrutacji do tej organizacji?
Odpowiedź: amerykańska inwazja Iraku w 2003 r.

Pytanie: Jaki był jego główny sposób komunikowania się ze światem po tym, jak zaczął się ukrywać?
Odpowiedź: publikowane okazjonalnie taśmy audio i wideo

Pytanie: Jakie informacje przekazał w nagraniu opublikowanym przed wyborami w USA w 2004 roku?
Odpowiedź: przyznał się do zamachów z 11 września i stwierdził, że pokój jest w zasięgu ręki, jeśli amerykański elektorat wybierze właściwego kandydata

Pytanie: Jakie działania związane z tą organizacją oburzyły także sprzymierzeńców Ibn Ladina?
Odpowiedź: bojownicy kojarzeni z przywódcą Al-Ka’idy w Iraku, Abu Musabem az-Zarkawim, zaczęli dopuszczać się zabijania w zamachach cywili muzułmańskich
Parafilia

Przebieg progresywny może pojawić się przy braku integracji parafilii z osobowością, jako rezultat intensywnej, lecz nieskutecznej obrony osobowości przed parafilią. Parafilna seksualność pozostaje niezintegrowana, nie poddaje się regulacji, lecz rozszerza się i rozrasta jako potrzeba, tak, że człowiek pozostaje pod wpływem przymusu jej zaspokajania poprzez zachowania parafilne. Impulsywne, parafilne zachowania seksualne mogą pojawić się przy braku integracji parafilii z osobowością, z pozornie skutecznym stłumieniem (wyparciem) parafilii przez osobowość.

Pytanie: Czy da się regulować parafilną seksualność?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy potrzeby parafilne mogą stawać się większe?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co jest przyczyną przebiegu progresywnego parafilii?
Odpowiedź: obrona osobowości przed parafilią

Pytanie: Czy parafilne zachowania seksualne charakteryzują się opanowaniem?
Odpowiedź: nie
Phil Jackson

Rok później Lakers, z Jacksonem jako trenerem, również dotarli do finałów NBA, nie przegrywając wcześniej w playoffs ani jednego meczu. Pierwsza porażka przyszła w finale z Philadelphią 76ers, ale wygrali kolejne cztery spotkania i po raz drugi z rzędu zdobyli mistrzowski tytuł, mając w rozgrywkach posezonowych bilans 15-1. W playoffs 2002 Sacramento Kings postawili drużynie Jacksona duży opór, lecz ci mimo wszystko wygrali serię po siedmiu meczach. W finale NBA Lakers zagrali z New Jersey Nets, których pokonali w czterech meczach i po raz trzeci z rzędu zdobyli mistrzowskie pierścienie. Był to trzeci przypadek w karierze Jacksona, gdy prowadzony przez niego zespół trzykrotnie na przestrzeni trzech lat zdobywał mistrzostwo NBA.

Pytanie: Czy w 2002 roku zespołowi Lakers udało się pokonać zespół Sacramento Kings?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z jaką drużyną zmierzył się zespół Jacksona w finale NBA?
Odpowiedź: New Jersey Nets

Pytanie: Jaki zespół pokonał Lakers podczas finałów NBA w 2001 roku?
Odpowiedź: Philadelphia 76ers

Pytanie: Czy Lakers byli jedynym zespołem współpracującym z Philem Jacksonem, któremu udało się zdobyć mistrzostwo NBA więcej niż jeden raz?
Odpowiedź: nie
Apostoł Pawieł

Aktywne przygotowania do włączenia okrętu w skład Floty Bałtyckiej ZSRR rozpoczęły się w lipcu 1940 roku. Wtedy to jednostce przydzielono oficera politycznego, a sama załoga była zobligowana do udziału w różnorakich akcjach o charakterze agitacji komunistycznej. „Ristna” została włączona w skład Marynarki Wojennej ZSRR na podstawie rozkazu ludowego komisarza tejże z 18 sierpnia 1940 roku, o numerze 00208. Zachowano estońską nazwę jednostki. Formalne przekazanie okrętu nastąpiło dopiero 30 października. „Ristna” figurowała we spisie floty w grupie Ochrony Wodnego Rejonu Głównej Bazy Czerwonej Floty Bałtyckiej, jako stawiacz min.

Pytanie: Jakie działania podjęto w celu przygotowania "Ristny" do włączenia do floty Związku Radzieckiego?
Odpowiedź: jednostce przydzielono oficera politycznego, a sama załoga była zobligowana do udziału w różnorakich akcjach o charakterze agitacji komunistycznej

Pytanie: Na podstawie jakiego dokumentu ten statek włączony został do Marynarki Wojennej Związku Radzieckiego?
Odpowiedź: rozkazu ludowego komisarza tejże z 18 sierpnia 1940 roku, o numerze 00208

Pytanie: Czy po włączeniu do Marynarki Wojennej Związku Radzieckiego zmieniono nazwę tego statku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jako okręt jakiego rodzaju sklasyfikowana została ta jednostka we spisie floty?
Odpowiedź: stawiacz min