mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Latarnie morskie w Kalifornii

Franklin D. Roosevelt 1 lipca 1939 roku podporządkował latarnie morskie w całym kraju Straży Przybrzeżnej. Swoją decyzję uzasadniał efektywnością zarządzania, ale przypuszcza się także, iż chciał przekazać zarząd nad latarniami instytucji wojskowej ze względów strategicznych. Po japońskim ataku na Pearl Harbor 7 grudnia 1941 zaciemniono albo nawet wyłączono latarnie morskie na obydwu amerykańskich wybrzeżach. Kiedy w 1942 na plażach na wybrzeżu atlantyckim dwukrotnie pojmano niemieckich sabotażystów, wzmogła się obawa, że również Japończycy mogą dokonać podobnych aktów na Zachodnim Wybrzeżu. Z tego powodu kalifornijskie latarnie, które znajdowały się w sąsiedztwie stanowisk obronnych, jak np. Point Bonita Light i Point Loma Light zostały na czas wojny całkowicie wyłączone. W tym czasie plaż strzegło 24 000 członków Coast Guard Beach Patrol (Patrole Plażowe Straży Przybrzeżnej) i 2000 psów. Niektórzy ze strażników byli w czasie służby zakwaterowani w latarniach morskich, także w Kalifornii.

Pytanie: Jakie służby stały się odpowiedzialne za amerykańskie latarnie morskie na początku września 1939 roku?
Odpowiedź: Straż Przybrzeżna

Pytanie: Co, według jego własnych słów, wpłynęło na decyzję Roosevelta o podporządkowaniu latarni morskich Straży Przybrzeżnej?
Odpowiedź: efektywność zarządzania

Pytanie: Po jakim militarnym wydarzeniu amerykańskie latarnie morskie zostały przyciemnione?
Odpowiedź: japońskim ataku na Pearl Harbor 7 grudnia 1941

Pytanie: Dlaczego w 1942 roku amerykańskie latarnie morskie, takie jak Point Bonita Light, zostały wyłączone na okres drugiej wojny światowej?
Odpowiedź: Kiedy w 1942 na plażach na wybrzeżu atlantyckim dwukrotnie pojmano niemieckich sabotażystów, wzmogła się obawa, że również Japończycy mogą dokonać podobnych aktów na Zachodnim Wybrzeżu
Kolos Rodyjski

Niektóre wyobrażenia posągu Heliosa na Rodos ukazują go w rozkroku nad wejściem do portu – statki miałyby wtedy przepływać pod posągiem. Uważa się, że nie jest to właściwy obraz – według niektórych taka konstrukcja nie była możliwa ze względów technicznych. Według opisów starożytnych kolos przedstawiał boga Heliosa w postawie wyprostowanej, odchylonego nieco do tyłu, wpatrującego się z natężeniem w dal i osłaniającego prawą dłonią oczy. Głowę jego zdobiła promienista korona (królewski diadem). Całość stała na marmurowym postumencie wybudowanym u wejścia do zatoki portu. Pierwotnie Helios miał błogosławić Rodos wyciągniętą ku przodowi prawą ręką, ale zrezygnowano z tego z przyczyn technicznych (niemożność zapewnienia figurze odpowiedniej stabilności przy takiej postawie). Niektóre przekazy wspominają o trzymanym w dłoni lampionie.

Pytanie: Z jakiego materiału miał być wykonany piedestał, na którym umieszczona była statua boga, zgodnie ze starożytnymi publikacjami?
Odpowiedź: z marmuru

Pytanie: Dlaczego zdecydowano się odstąpić od pomysłu wykonania wyciągniętej ręki boga? 
Odpowiedź: lampionie

Pytanie: Jaki atrybut miał dzierżyć bóg w swojej dłoni zgodnie z niektórymi opisami?
Odpowiedź: lampion
Ulica Międzynarodowa w Warszawie

Dawniej na terenie dzisiejszych działek (położonych na wschód od ul. Międzynarodowej) znajdowało się dawne koryto Wisły. Przed I wojną światową rozważano budowę w okolicy miejskich rzeźni. Z kolei w okresie dwudziestolecia międzywojennego obszary położone przy dzisiejszej ul. Międzynarodowej brano pod uwagę jako miejsce przeznaczone na tereny wystawowe. Z zachowanych planów wynika, że w pobliżu dzisiejszego skrzyżowania z al. Waszyngtona przewidywano budowę m.in. Stadionu Reprezentacyjnego oraz Pawilonów Wystawy Rolniczej. Pamiątką po tych koncepcjach jest m.in. nazwa ulicy oraz nazwa pobliskiego Kanału Wystawowego.

Pytanie: Gdzie współcześnie znajdują się działki na Saskiej Kępie?
Odpowiedź: na wschód od ul. Międzynarodowej

Pytanie: Co przed I wojną światową chciano wybudować w okolicy ul. Międzynarodowej?
Odpowiedź: rzeźnię

Pytanie: W jakim miejscy na Saskiej Kępie chciano wybudować Stadion Reprezentacyjny oraz Pawilony Wystawy Rolniczej?
Odpowiedź: w pobliżu dzisiejszego skrzyżowania z al. Waszyngtona

Pytanie: Jak nazwano kanał, który miały graniczyć z Pawilonami Wystawowymi?
Odpowiedź: Wystawowy
Ulica Międzynarodowa w Warszawie

Tym, co do dziś wyróżnia ulicę Międzynarodową, jest zrealizowana w latach 70. grupa rzeźb plenerowych znajdujących się pomiędzy blokami mieszkalnymi. Był to element szerszego programu humanizacji przestrzeni miejskiej realizowanego wówczas na tzw. „Osiedlach Młodych”. Stąd do dziś przy ul. Międzynarodowej znajdują się takie prace takich artystów jak Teresa Brzóskiewicz czy też Ryszard Wojciechowski. Walory ulicy wykorzystywane są m.in. przez Muzeum Warszawy przy organizacji spacerów z przewodnikiem.

Pytanie: W jakich latach powstała ulica Międzynarodowa?
Odpowiedź: 70

Pytanie: Co znajduje się między blokami przy ulicy Międzynarodowej?
Odpowiedź: grupa rzeźb plenerowych

Pytanie: W jakim osiedlu znajduje się ulica Międzynarodowa?
Odpowiedź: Osiedlu Młodych

Pytanie: Kto organizuje spacery z przewodnikiem na ulicy Międzynarodowej?
Odpowiedź: Muzeum Warszawy
Zaratusztrianizm

Ahura Mazda jest bogiem, który stworzył świat i wszystko, co w nim dobre. W pierwszym etapie Ahura Mazda poprzez swoje Świetliste Istoty stworzył wszystko oprócz ognia, co trwało siedem dni, po czym pozostawił to w stanie bezcielesnym i wstrzymał upływ czasu aby odpocząć. Była to pierwsza epoka świata. Wszystkie twory Ahury były w tym stanie doskonale statyczne i niezmienne – wszystko doskonałe i na swoim miejscu. Następnie Ahura Mazda stworzył ogień i puścił świat w ruch, uruchamiając upływ czasu i nadając wszystkiemu cielesność. Otworzyło to drogę Angra Maju, który natychmiast zaatakował i skaził wszystkie 7 tworów Ahura Mazdy. Zaatakował ziemię, tworząc pustynię, zasolił wodę w morzach, przebił południową stronę nieba, spowodował więdnięcie roślin, śmierć pierwszego byka oraz pierwszego człowieka, a na koniec „popsuł” nieskalaną czystość ognia, tworząc dym. Od tego czasu zaczęła się druga epoka – epoka „zmieszania” – walki dobra ze złem, w której obecnie żyjemy. Pod koniec tej epoki nastanie czas sądu ostatecznego, kiedy to Ahura Mazda zstąpi osobiście na ziemię, oddzieli dobro od zła i ustanowi z powrotem doskonały porządek, jednak z zachowaniem czasu, ognia i cielesności. Nastanie wtedy trzecia epoka, epoka Królestwa Bożego na ziemi.

Pytanie: Co wykreował Ahura Mazda?
Odpowiedź: świat i wszystko, co w nim dobre

Pytanie: Co Ahura stworzył w ciągu 7 dni?
Odpowiedź: wszystko oprócz ognia

Pytanie: W której epoce nie istniał ogień?
Odpowiedź: pierwszej

Pytanie: Ile tworów Ahury zdewastował Angra?
Odpowiedź: 7
Zaratusztrianizm

Dusze ludzi po śmierci tracą do dnia sądu ostatecznego swoją cielesność i wędrują przez „Most Dzielący” (Czinwat) do piekła, czyśćca lub nieba. Na moście, u wrót nieba, stoi Mitra, który dzierży w swoich rękach szale sprawiedliwości, na których są ważone dobre i złe uczynki, myśli i słowa. Gdy dobro przeważa nad złem w życiu danej duszy – trafia ona do nieba, gdzie może spokojnie oczekiwać na dzień sądu ostatecznego, kiedy to z powrotem uzyska cielesność i wróci na ziemię, aby powiększyć grono „sprawiedliwych”. Gdy zło przeważa nad dobrem – dusza jest strącana do piekła, z którego już nigdy nie wyjdzie i będzie pod kontrolą Angra Mainju cierpiała nieskończone męki. Gdy szale się doskonale równoważą – dusza trafia do krainy umarłych, stając się szarym cieniem, nie mogącym czuć radości ani smutku.

Pytanie: Jak nazywa się w zaratusztrianizmie most między światem doczesnym a piekłem?
Odpowiedź: Most Dzielący, Czinwat

Pytanie: Co Mitra poddaje osądowi?
Odpowiedź: dobre i złe uczynki, myśli i słowa

Pytanie: Kto sprawuje władze w piekle według Zaratusztrianizmu?
Odpowiedź: Angra Mainju

Pytanie: Kiedy dusza strącona do piekła będzie mogła z niego wyjść?
Odpowiedź: Nigdy
Thomas Cook

W 1841 roku zorganizował pierwszą wycieczkę turystyczną na trasie Leicester – Loughborough. Była to wyprawa dla 570 osób, które chciały dotrzeć na wiec abstynentów, w którym sam Cook brał udział. Uważał, że lepszym pomysłem będzie fakt, że ludzie wydadzą pieniądze na wycieczkę niż alkohol. Później organizował wycieczki do Liverpoolu, Glasgow i Edynburga. Po roku 1864 klienci Thomasa Cooka mogli podróżować również za granicę, m.in. do: Francji, Szwajcarii, Włoch oraz skorzystać z szybkiej podróży przez Europę do: Paryża, Waterloo, Kolonii, Heidelbergu, Baden-Baden. W 1871 do firmy ojca dołączył jego syn, John A. Mason Cook, a biuro podróży przybrało nazwę „Thomas Cook and Son”.

Pytanie: Co Cook zorganizował w 1841 roku?
Odpowiedź: pierwszą wycieczkę turystyczną na trasie Leicester – Loughborough

Pytanie: Ile osób wzięło udział w wycieczce zorganizowanej przez Cooka?
Odpowiedź: 570

Pytanie: Jaki był cel osób biorących udział w 1. wycieczce zorganizowanej przez Cooka?
Odpowiedź: dotrzeć na wiec abstynentów

Pytanie: Jak nazwał swoje biuro podróży?
Odpowiedź: Thomas Cook and Son

Pytanie: Czy biuro podróży Cook prowadził samodzielnie?
Odpowiedź: nie
Andrzej Zaucha

W 1987 ukazał się drugi solowy album Zauchy, zatytułowany Stare, nowe, najnowsze, na którym znalazły się popularne piosenki „Myśmy byli sobie pisani”, „Bądź moim natchnieniem” i „C’est la vie – Paryż z pocztówki”. Na KFPP w Opolu w 1988 wykonał piosenkę „Byłaś serca biciem”, za którą zdobył wyróżnienie. Utwór stał się jednym z największych przebojów artysty. W 1989 obchodził jubileusz 20-lecia pracy scenicznej jako wokalista. Z tej okazji planowano jego koncert podczas Dni Krakowa. W 1989 występował jako aktor w spektaklu Kur zapiał w Teatrze STU. Na festiwalu w Opolu w 1989 otrzymał wyróżnienie w koncercie Premiery za piosenkę „O cudzie w tancbudzie” oraz nagrodę prezydenta miasta Opola za osiągnięcia w wykonawstwie piosenek. W 1989 z big-bandem Wiesława Pieregorólki nagrał album Andrzej Zaucha, wydany przez Polskie Nagrania. W tym samym roku artysta zapowiadał wydanie nagranego już albumu wraz z Jerzym Dobrzyńskim (muzyka) i Zbigniewem Książkiem (słowa). Na 28 grudnia 1989 miał zaplanowany koncert w Filharmonii Krakowskiej, a na wieczór sylwestrowy 31 grudnia 1989 zaplanowano jego koncert w Sztokholmie.

Pytanie: Jakim tytułem opatrzony jest drugi krążek solowy artysty?
Odpowiedź: Stare, nowe, najnowsze

Pytanie: W jakim przedstawieniu teatralnym wystąpił muzyk w 1989 roku?
Odpowiedź: Kur zapiał

Pytanie: Za jaki utwór artysta zdobył wyróżnienie na Premierach?
Odpowiedź: O cudzie w tancbudzie

Pytanie: Jakim tytułem opatrzony jest krążek artysty nagrany wspólnie z zespołem Pieregorólki?
Odpowiedź: Andrzej Zaucha
Andrzej Zaucha

Zabójca oddał dziewięć strzałów z nielegalnie wwiezionego do Polski karabinka sportowego kaliber 5,6 mm o obciętej lufie i kolbie. Zaucha zginął na miejscu. Zuzanna Leśniak zmarła na Oddziale Torakochirurgii Szpitala im. Jana Pawła II. Według plotek aktorka próbowała swoim ciałem osłonić piosenkarza, co nie było prawdą, gdyż jej mąż zastrzelił zaskoczonego Andrzeja Zauchę po podejściu do jego mercedesa. Śmiertelny strzał padł, gdy Zaucha wysiadał ze swojego samochodu, próbując podejść do mordercy. Yves Goulais nie planował natomiast zabijać swojej żony, która została trafiona kulą z rykoszetu. 16 października 1991 Zaucha został pochowany na cmentarzu Batowickim w Krakowie. Historia ta stała się kanwą książki Janusza Wiśniewskiego I odpuść nam…

Pytanie: Jakiego rodzaju bronią zaatakował ich napastnik?
Odpowiedź: karabinkiem sportowym kaliber 5,6 mm o obciętej lufie i kolbie

Pytanie: Gdzie zakończyła swoje życie Zuzanna Leśniak?
Odpowiedź: na Oddziale Torakochirurgii Szpitala im. Jana Pawła II

Pytanie: Co zrobiła Leśniak w trakcie ataku, zgodnie z pogłoskami?
Odpowiedź: próbowała swoim ciałem osłonić piosenkarza

Pytanie: Co robił Andrzej Zaucha, kiedy morderca oddał w jego stronę zabójczy strzał?
Odpowiedź: wysiadał ze swojego samochodu, próbując podejść do mordercy
Obóz dla internowanych w Karolewie

W obozie osadzano przede wszystkim Polaków – aresztowanych i przywiezionych do likwidacji w ramach akcji „Inteligencja”. Trafiła tam również pewna liczba Żydów. Więźniowie obozu pochodzili zazwyczaj z różnych miejscowości powiatu sępoleńskiego. Do Karolewa przywożono także mieszkańców sąsiednich powiatów: bydgoskiego, wyrzyskiego, chojnickiego, tucholskiego i kościerskiego. Ponadto według relacji jednego ze świadków do obozu miała trafić grupa więźniów z terenów województwa łódzkiego. Według profesora Włodzimierza Jastrzębskiego więźniów obozu w Karolewie, podobnie jak w przypadku sąsiedniego obozu w Radzimiu, można zasadniczo podzielić na cztery grupy:

Pytanie: Jakiej narodowości była większość więźniów obozu?
Odpowiedź: Polskiej

Pytanie: Mieszkańców jakich terenów transportowano do Karolewa?
Odpowiedź: mieszkańców sąsiednich powiatów: bydgoskiego, wyrzyskiego, chojnickiego, tucholskiego i kościerskiego

Pytanie: Jak nazwano akcję likwidacji więźniów?
Odpowiedź: „Inteligencja”

Pytanie: Czy w obozie znalazły się osoby pochodzenia żydowskiego?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na ile grup, według Jastrzębskiego, można było podzielić osadzonych?
Odpowiedź: cztery
Rondo Daszyńskiego (stacja metra)

27 kwietnia 2011 uzyskano pozwolenie na drążenie tuneli odcinka centralnego II linii metra, a 17 maja 2011 dokonano uroczystego odbioru tarcz S644 i S645, których zadaniem miało być drążenie tuneli od stacji Rondo Daszyńskiego. 30 czerwca 2011 zmieniono poczynione w lutym 2010 ustalenia dotyczące drążenia tuneli. Zdecydowano, że pierwsza tarcza wykona cały tunel północny do stacji C15 Dworzec Wileński, natomiast druga odpowiednio później tunel południowy do stacji Powiśle i w międzyczasie łącznik z linią M1. 17 lipca 2011 na placu budowy stacji pojawił się dźwig do montażu tarcz TBM, natomiast 22 lipca na teren budowy szybu startowego dotarły pierwsze elementy tych tarcz i rozpoczęto montaż pierwszej z nich. 21 września 2011 dwóm tarczom zaczynającym pracę na stacji nadano imiona Maria i Anna, a w dniach 24–25 września miała miejsce prezentacja tarczy Maria.

Pytanie: Od jakiej stacji zaczęto drążenie tunelu pod linie metra?
Odpowiedź: Rondo Daszyńskiego

Pytanie: Jaki odcinek miała wykonać pierwsza tarcza? 
Odpowiedź: cały tunel północny do stacji C15 Dworzec Wileński

Pytanie: Kiedy zezwolono na drążenie tuneli II linii metra?
Odpowiedź: 27 kwietnia 2011

Pytanie: Jak dano na imię tarczom do drążenia tuneli?
Odpowiedź: Maria i Anna
Rondo Daszyńskiego (stacja metra)

W styczniu 2014 rozpoczęto zasypywanie stropu torów odstawczych, a w marcu wykonano peron pasażerski stacji oraz zamknięto największy z otworów technologicznych służących do usuwania urobku z wnętrza obiektu. Pod koniec maja 2014 rozpoczęto montaż podwieszanego sufitu nad peronem, a do tego momentu wykonano również metalowe konstrukcje do montażu ścian zatorowych na ścianach szczelinowych, torowisko wraz z trzecią szyną na terenie stacji i torów odstawczych, rozpoczęto odtwarzanie ul. Prostej, na której w pierwszej kolejności zaczęto układać tory tramwajowe, wylano część asfaltu na ul. Kasprzaka, a także zaczęto montaż zadaszeń wejść na stację. W nocy z 25 na 26 czerwca 2014 rozpoczęto testy pociągów Siemens Inspiro na odcinku do stacji C10 Rondo ONZ. Od 22 do 23 sierpnia 2014 zamknięto zachodnią stronę ronda Daszyńskiego na czas realizacji docelowej nawierzchni asfaltowej i torowiska tramwajowego. Do końca września 2014 trwały różnego rodzaju prace wykończeniowe. 30 września otwarta została ul. Prosta.

Pytanie: Jakie prace nad Rondem Daszyńskiego wykonane zostały w marcu 2014 roku?
Odpowiedź: peron pasażerski stacji oraz zamknięto największy z otworów technologicznych

Pytanie: Kiedy ul. Prosta była dostępna do użytku publicznego?
Odpowiedź: 30 września 2014

Pytanie: Z jakiego powodu zachodnia część ronda Daszyńskiego była zamknięta w sierpniu 2014 roku?
Odpowiedź: realizacji nawierzchni asfaltowej i torowiska tramwajowego

Pytanie: Kiedy rozpoczęto instalowanie przykryć dachowych wejść na stację?
Odpowiedź: pod koniec maja 2014
Josip Broz Tito

Po zakończeniu operacji „Weiss”, Sztab Naczelny Tity podjął decyzję o ataku partyzantów na Macedonię, Kosowo i południową Serbię. Ranni z bitwy pod Neretvą zostali rozmieszczeni w szpitalach polowych w Ćelebić. Niemcy wyprzedzili Jugosłowian i już w marcu zaplanowali nową akcję antypartyzancką. Ofensywa Niemców ruszyła pod nazwą „Schwarz” (czarny). Na wieść o ruchach wojsk niemieckich Tito zdecydował o przechodzeniu wojsk jugosłowiańskich na obszar Bośni. Naczelny Sztab ruszył w stronę Tjentiśte i Zelengory, Sztab został zaatakowany przez Wehrmacht przy udziale Luftwaffe i artylerii. Tito zadecydował, że wojska skupią się w trójkącie pomiędzy Neretvą a Sutjeską. Do ataku na trójkąt Neretva-Sutjeska ruszyły połączone dywizje kolaborantów (w tym czetników którzy co prawda już 11 maja dostali od rządu na uchodźstwie, instrukcję w której rozkazano aby zerwali oni współpracę z okupantami), Niemców, Bułgarów i Włochów. 15 maja do partyzantów dotarła depesza z ZSRR, w której poinformowano o likwidacji Kominternu, co zostało przeprowadzono oficjalnie „ze względu na radykalną zmianę sytuacji, jaka nastąpiła w czasie drugiej wojny światowej w układzie sił partii komunistycznych w różnych krajach, zwłaszcza walczących z hitleryzmem i faszyzmem”. W praktyce Komintern i jego działacze byli niewygodni w kontaktach ZSRR-Zachód. Tito był zszokowany decyzją o rozwiązaniu Międzynarodówki, lecz nie miał czasu na protesty – w tym samym momencie rozpoczęła się bitwa nad Sutjeską. Do walki przeciwko Jugosłowianom stanęło 127 tysięcy wojsk Osi, wojska Tity liczyły zaledwie 19 700 żołnierzy. Początkowo Tito chciał ewakuować się do centralnej Bośni, jednak zwiady partyzanckie natknęły się tam na silne oddziały niemieckie. Gdy partyzantom odcięta została droga ewakuacji, Tito zdecydował się o koncentracji wojsk w dolinie Sutjeski. Na pomoc partyzantom Brytyjczycy posłali majora Williama Stuarta i kapitana Williama Deakina. Najkrwawsze boje toczyły się od 6 do 8 czerwca. Po przełamaniu ofensywy Tito nakazał głównym oddziałom ewakuację do Sandźaku. Po przejściu na południe siły te miały oczyścić drogę ewakuacji dla rannych i Komitetu Wykonawczego Rady Antyfaszystowskiej. Sam Tito wraz z wiernymi mu oddziałami powędrował na północ. Celem tej operacji było odwrócenie uwagi Niemców, aby ci nie przypuścili szturmu na Sandźak. Tito przejął osobiste dowództwo nad Pierwszą Proletariacką Brygadą Szturmową. Brygada przełamała okrążenie 10 czerwca. W wyniku niemieckiego nalotu ranni zostali – William Deakin i Tito, na miejscu zginął William Stuart. Na skutek ran do organizmu Tity wdarła się gangrena gazowa.

Pytanie: Jak Niemcy nazwali swoją ofensywę? 
Odpowiedź: „Schwarz”

Pytanie: W jakiej miejscowości leczono rannych z bitwy pod Neretvą?
Odpowiedź: w Ćelebić

Pytanie: Który kraj jako pierwszy ruszył z akacją partyzancką Niemcy czy Jugosławia?
Odpowiedź: Niemcy

Pytanie: Kto nakazał przechodzić wojskom jugosłowiańskim na obszar Bośni?
Odpowiedź: Tito
Powstanie listopadowe

Po wybuchu powstania w Królestwie władze rosyjskie wprowadziły 1 grudnia 1830 stan wojenny w guberni wileńskiej, grodzieńskiej, mińskiej i w obwodzie białostockim. Aresztowano potencjalnych przywódców powstania na tych terenach, skonfiskowano broń pozostającą w rękach prywatnych, uwięziono i zesłano na Syberię podejrzanych o przygotowywanie wystąpień zbrojnych. W Wilnie powołano tzw. Komitet Główny, starający się utrzymywać kontakty z władzami powstańczymi w Warszawie i tworzącymi się tajnymi komitetami powiatowymi. W lutym 1831 na Żmudzi miało miejsce wrzenie chłopstwa, związane z poborem rekruta do wojska rosyjskiego. W marcu powstanie rozprzestrzeniło się na poszczególne powiaty litewskie. Powstanie na Litwie związało w kluczowym momencie wojny 30 tys. żołnierzy rosyjskich, przywracając tym samym równowagę strategiczną sił w Królestwie. W maju na Grodzieńszczyznę wkroczył korpus gen. Dezyderego Chłapowskiego. W czerwcu gen. Antoni Giełgud podjął nieudaną próbę zdobycia Wilna.

Pytanie: Co wprowadzono 1 grudnia 1830?
Odpowiedź: stan wojenny

Pytanie: Jakie było główne zadanie Komitetu Głównego?
Odpowiedź: utrzymywać kontakty z władzami powstańczymi w Warszawie i tworzącymi się tajnymi komitetami powiatowymi

Pytanie: Jaki był cel Antoniego Giełguda?
Odpowiedź: Zdobycie Wilna

Pytanie: Z czym wiązało się wrzenie chłopstwa?
Odpowiedź: z poborem rekruta do wojska rosyjskiego

Pytanie: Czy stan wyjątkowy wprowadzony był na terenie guberni mińskiej?
Odpowiedź: tak
Figurki ćmielowskie

Nowym właścicielem, który w 1996 i 1997 r. zakupił zakłady porcelany w Ćmielowie jest Adam Spała. Razem z fabryką kupił oryginalne, pierwsze formy i modele figurek. Przez cztery lata odtwarzano zniszczone wzory, uruchomiono własne wzornictwo i w 2000 r. ponownie rozpoczęto produkcję. Figurki ćmielowskie są produkowane z porcelany angielskiej. Każda posiada atest, numer seryjny, znak firmowy – AS Ćmielów, rok produkcji i opatrzone są w indywidualny certyfikat. Część produkowana jest jako seria limitowana.
W 2004 r. Adam Spała opublikował Katalog – zestawienie figurek według nazw katalogowych. Zawiera on zdjęcia figurek opatrzonych kolejnym numerem z informacją o projektancie danego wzoru i roku powstania projektu.

Pytanie: Kto został właścicielem ćmielowskiej fabryki po 1996 roku?
Odpowiedź: Adam Spała

Pytanie: Co znajduje się w Katalogu Spały?
Odpowiedź: zdjęcia figurek opatrzonych kolejnym numerem z informacją o projektancie danego wzoru i roku powstania projektu

Pytanie: W którym roku wznowiono produkcję w zakładach?
Odpowiedź: w 2000

Pytanie: Z jakiego materiału wytwarzane są figurki?
Odpowiedź: z porcelany angielskiej

Pytanie: W co wyposażona jest każda z wytworzonych figurek?
Odpowiedź: atest, numer seryjny, znak firmowy – AS Ćmielów, rok produkcji, indywidualny certyfikat
Figurki ćmielowskie

Modele figurek występowały w jednym rozmiarze, z pojedynczymi wyjątkami jak Pingwin H. Orthwein, występujący w trzech wielkościach, oraz Pocałunek L. Tomaszewskiego w dwóch wielkościach. Zdarzają się też projekty, stanowiące kompozycję grupową, z których pierwszą były Gołąbki H. Jędrasiaka, składające się z dwóch figurek. Odrębnym przypadkiem są rzeźby dwuczłonowe tego projektanta – Pawian, Marabut i Bażant – składające się z dwóch odrębnych brył, które dopiero po złożeniu tworzyły kompletną figurkę, jednak nie zostały one wdrożone do produkcji seryjnej i pozostały na etapie prototypu.

Pytanie: Jaka figurka ćmielowska dostępna była w trzech różnych rozmiarach?
Odpowiedź: Pingwin H. Orthwein

Pytanie: Jaka była pierwsza kompozycja grupowa wykonana z kilku figurek ćmielowskich?
Odpowiedź: Gołąbki H. Jędrasiaka

Pytanie: Jakie figurki dwuczłonowe zaprojektował H. Jędrasiak?
Odpowiedź: Pawiana, Marabuta i Bażanta

Pytanie: Jak działały rzeźby dwuczłonowe zaprojektowane przez H. Jędrasiaka?
Odpowiedź: składały się z dwóch odrębnych brył, które dopiero po złożeniu tworzyły kompletną figurkę