mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
22 cm moździerz vz. 28

W poszukiwaniu nowych dział zapoznano się z konstrukcjami zachodnich przedsiębiorstw: m.in. Bofors, Vickers, Schneider oraz Škoda. Największe zainteresowanie wzbudziła konstrukcja czechosłowackich zakładów Škoda w Pilźnie, dlatego też w roku 1929 specjalna komisja pod przewodnictwem płk. dypl. Emila Krukowicza-Przedrzymirskiego wyjechała do Czech, gdzie wzięła udział w próbach prototypowych dział zakładów Škody: armaty dalekonośnej kal. 149,1 mm oraz moździerza kal 220 mm. Próby objęły pokazy jazdy w terenie i po drogach, instalowanie na stanowiskach oraz strzelanie. Polska okazała zainteresowanie zarówno armatą jak i moździerzem (początkowo 25 armat kal. 149,1 mm i 14 moździerzy kal. 220 mm), jednakże zażądano wprowadzenia poważnej zmiany. Zamek klinowy miał zostać zamieniony na zamek śrubowy, uznano ten system za właściwszy dla dział tego typu. Jednakże z powodu wybuchu wielkiego kryzysu, a także problemów z opracowaniem zamka śrubowego czasowo zawieszono rozmowy z Czechami. Wobec tego rozważano zakup odpowiednich dział we Francji, jednakże z uwagi na nieudzielenie przez francuski rząd kredytów z tego rozwiązania zrezygnowano.

Pytanie: Z jakiego kraju pochodzą zakłady Škoda?
Odpowiedź: Czechosłowacji

Pytanie: Jakie przedsiębiorstwa były rozważane, aby zlecić im produkcję nowych dział?
Odpowiedź: Bofors, Vickers, Schneider oraz Škoda

Pytanie: W jakiej miejscowości Škoda miała swoje zakłady?
Odpowiedź: Pilźnie

Pytanie: Kto przewodniczył komisją, która sprawdzała prototypowe działa Škody?
Odpowiedź: płk. dypl. Emil Krukowicz-Przedrzymirski

Pytanie: Na jaki zamek w działach chciano zamienić zamek klinowy?
Odpowiedź: śrubowy
22 cm moździerz vz. 28

W związku ze zbliżającą się wojną z Niemcami w roku 1939 ogłoszono mobilizację i organizacja pułku uległa przekształceniu z pokojowej na wojenną. 1 Pułk Artylerii Najcięższej wystawił trzy dywizjony moździerzy: (11, 12 i 13 Dywizjon Artylerii Najcięższej). Każdy z dywizjonów miał w swoim składzie trzy baterie po dwa moździerze kal. 220 mm. Zgodnie z planem obronnym „Z” oddziały te miały wejść w skład Armii „Prusy”. Jednakże ze względu na szybkie postępy Niemców zmieniono plany wykorzystania artylerii najcięższej. 11 dywizjon wysłano w rejon Twierdzy Modlin, gdzie zajął stanowiska bojowe. Jednak wkrótce wydany został rozkaz wycofania się na wschód, a potem w kierunku południowym. Dywizjony 12 i 13 miały wejść w skład artylerii Armii „Lublin”, później wycofano je na wschód. Ich moździerzy nie wykorzystano w walce. Część zniszczono, część dostała się w niemieckie i sowieckie ręce.

Pytanie: Jaki typ organizacji pułku przyjęto w 1939?
Odpowiedź: wojenny

Pytanie: Jakie Dywizjony moździerzy wystawił 1 Pułk Artylerii Najcięższej ?
Odpowiedź: 11, 12 i 13 Dywizjon Artylerii Najcięższej

Pytanie: Gdzie służył Dywizjon 11.?
Odpowiedź: w rejonie Twierdzy Modlin

Pytanie: Do jakiej artylerii chciano pierwotnie włączyć dywizjon 12. i 13.?
Odpowiedź: Armii „Lublin”
Pesa Swing

30 grudnia 2014 MPK Łódź podpisało umowę na dostawę 22 swingów. Tramwaje, które zamówiono do obsługi połączenia z Retkini na Olechów, miały zostać dostarczone jesienią 2015 roku. W połowie lipca 2015 poinformowano, że termin sierpniowy był umowny, a zgodnie z podpisaną umową wszystkie pojazdy mają zostać dostarczone do 15 listopada. Wówczas pierwszy egzemplarz był na etapie budowy konstrukcji stalowej i planowano, że jego budowa zakończy się pod koniec sierpnia. Na początku września tramwaj miał zostać poddany procesowi homologacji, a 22 września zaprezentowany na targach Trako, jednakże tak się nie stało. Ostatecznie pierwszy tramwaj dotarł do Łodzi w nocy z 3 na 4 listopada, a w II połowie tego miesiąca uzyskał homologację. Wtedy również producent zobowiązał się do dostawy drugiego egzemplarza do końca miesiąca i rzeczywiście 25 listopada do Łodzi dostarczony został drugi swing. Deklarowano wówczas, że pozostałe sztuki zostaną dostarczone do końca 2015. Na początku grudnia do odbiorcy dotarł 3. tramwaj, do połowy tego miesiąca dostarczono 5 wozów, a tydzień później w Łodzi znajdowało się 7 egzemplarzy, z których 3 były dopuszczone do ruchu. 23 grudnia, w 117. rocznicę uruchomienia tramwajów elektrycznych w Łodzi, swingi rozpoczęły kursy z pasażerami na linii nr 10 biegnącej trasą W-Z. Do 28 grudnia dostarczono 9 egzemplarzy. Dwa dni później MPK zakończyło działania mające na celu finalizację zakupu z zachowaniem dotacji. W Łodzi znajdowało się wówczas 10 sztuk, a pozostałe tramwaje zostały odebrane przez zamawiającego u producenta. Umożliwiło to zachowanie dofinansowania z Unii Europejskiej, która pokryła 80% kosztu zakupu każdego z tramwajów (5 mln zł z całkowitego kosztu jednego egzemplarza wynoszącego 6,2 mln zł netto), pomimo tego, że nie wszystkie pojazdy były wówczas gotowe. Pozostałe tramwaje miały zostać dostarczone do Łodzi w styczniu 2016. Do 5 stycznia 2016 do Łodzi dostarczono połowę zamówionych tramwajów, a w nocy z 29 na 30 stycznia zakończono dostawy. W styczniu okazało się również, że podczas bardziej obfitych opadów śniegu na 4 przystankach linii W-Z może dochodzić do zarysowań nowych wagonów. Na początku lutego wszystkie wozy zostały skierowane do obsługi linii nr 10 biegnącej trasą W-Z. Dzięki dostawom swingów możliwe było wycofanie części tramwajów Konstal 805Na, do listopada 2016 wycofanych zostało 13 sztuk.

Pytanie: Ile swingów chciano zamówić do MPK Łódź? 
Odpowiedź: 22

Pytanie: W jakim miesiącu nowe tramwaje dostarczone do Łodzi uzyskały homologację? 
Odpowiedź: w listopadzie

Pytanie: Kiedy przypada rocznica uruchomienia tramwajów elektrycznych w Łodzi?
Odpowiedź: 23 grudnia

Pytanie: Gdy w Łodzi znalazły się swingi jakie tramwaje można było wycofać? 
Odpowiedź: Konstal 805Na
Pesa Swing

Ostatecznie do podpisania właściwej umowy na dostawę 12 tramwajów do obsługi trasy do Fordonu opiewającej na kwotę 109 mln zł doszło 7 sierpnia 2014. 29 października 2014 zaprezentowano tramwaj testowy, odmienny od zamówienia, a dzień później rozpoczął on testowe kursy z pasażerami. Na początku lutego 2015 testowy tramwaj trafił do Grudziądza. 2 października 2015 na pętli przy ulicy Wyścigowej zaprezentowano pierwszy z właściwych tramwajów, dostawy pozostałych miały trwać do końca 2015 roku. Pod koniec października bydgoskie swingi otrzymały homologację. W połowie listopada tramwaj skierowano do testowania nowo wybudowanej trasy do Fordonu. W budowę tramwajów, poza pracownikami Pesy, zaangażowani byli również pracownicy łódzkiego MPK. Na początku grudnia Urząd Miasta ogłosił konkurs, w ramach którego w połowie tego miesiąca wybranych zostało 12 patronów bydgoskich swingów. Do końca 2015, by nie utracić dofinansowania unijnego, 11 niedostarczonych tramwajów zostało odebranych warunkowo. Z tytułu niedotrzymania umownego terminu realizacji zamówienia, za okres od 7 do 19 grudnia 2015, tj. do podpisania aneksu do umowy z wykonawcą, miasto naliczyło Pesie odsetki karne. Ostatecznie uzgodniono, że ich wartość wynosząca około 2 mln zł zostanie uwzględniona w postaci dodatkowego wyposażenia tramwajów.
Ze względu na opóźnienia w dostawach, planowane na 2 stycznia 2016 otwarcie linii do Fordonu odbyło się dopiero 16 stycznia.

Pytanie: Ile kosztowało 12 tramwajów Pesy w 2014 roku?
Odpowiedź: 109 mln zł

Pytanie: Czy Pesa wypełniła w stu procentach kontrakt na tramwaje?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy miały zakończyć się dostawy Pesy do Grudziądza?
Odpowiedź: do końca 2015 roku

Pytanie: Kto oprócz pracowników konstruował tramwaje PESY?
Odpowiedź: pracownicy łódzkiego MPK

Pytanie: Dlaczego Urząd Miasta przyjął warunkowo niedostarczone tramwaje PESA?
Odpowiedź: by nie utracić dofinansowania unijnego
Matrix

Neo spotyka się z Wyrocznią, która wskazuje mu jego ścieżkę. Będzie on musiał podjąć decyzję – wybór pomiędzy zachowaniem swojego życia a uratowaniem Morfeusza. Wyrocznia sugeruje, że Neo wybrańcem nie jest, przynajmniej jeszcze nie. Wkrótce potem Cypher, jeden z członków załogi Nabuchodonozora, preferujący ignorancję zamiast prawdy, zdradza Morfeusza, którego pojmują agenci. Chcą wydobyć z niego kod dostępu do Syjonu – jedynego miasta ludzi, do którego maszyny nie mają dostępu. Neo dokonuje wyboru przepowiedzianego przez wyrocznię – wyrusza wraz z Trinity na ratunek Morfeuszowi. Udaje się go uwolnić i bezpiecznie doprowadzić do wyjścia z Matriksa. Na przeszkodzie po raz kolejny staje jednak agent Smith – po ucieczce Trinity przestrzeliwuje kabel, pozwalający na bezpieczne przejście do prawdziwego świata. Neo podejmuje walkę z agentem, który ginie w obecnym ciele pod kołami pociągu. Wkrótce pojawia się w nowym wcieleniu, zmuszając Neo do ucieczki.

Pytanie: Pomiędzy czym musi wybrać Neo?
Odpowiedź: zachowaniem swojego życia a uratowaniem Morfeusza

Pytanie: Co agenci pragną wykraść od Morfeusza?
Odpowiedź: kod dostępu do Syjonu

Pytanie: Czym jest Syjon?
Odpowiedź: jedynym miastem ludzi, do którego maszyny nie mają dostępu

Pytanie: Kto rusza na pomoc Morfeuszowi?
Odpowiedź: Neo z Trinity
Matrix

W tym samym czasie w prawdziwym świecie maszyny przeprowadzają atak na statek Morfeusza. Nie może on odpalić ładunków niszczących układy elektroniczne w sytuacji, gdy Neo jest podłączony do Matriksa. Sytuację komplikuje fakt, że niedoszły Wybraniec zostaje postrzelony i zabity przez agenta. Trinity nie może pogodzić się ze śmiercią ukochanego – jej pocałunek w prawdziwym świecie przywraca go do życia w Matriksie. Zmartwychwstały Neo doznaje olśnienia, staje się wybrańcem. Zatrzymuje lecące w jego stronę kule, a następnie niszczy agenta Smitha. Po powrocie Neo do prawdziwego świata Morfeusz odpala ładunki elektromagnetyczne niszczące maszyny oraz elektroniczne układy Nabuchodonozora.

Pytanie: W jakich okolicznościach Morfeusz nie jest w stanie odpalić ładunków, których wybuch doprowadziłby do zniszczenia układów elektronicznych?
Odpowiedź: gdy Neo jest podłączony do Matriksa

Pytanie: Jak Trinity pomaga Neo uniknąć śmierci?
Odpowiedź: jej pocałunek w prawdziwym świecie przywraca go do życia w Matriksie

Pytanie: Jakie działania podejmuje Neo po powrocie do życia?
Odpowiedź: Zatrzymuje lecące w jego stronę kule, a następnie niszczy agenta Smitha

Pytanie: Jaki pojazd znajdujący się w prawdziwym świecie jest atakowany przez maszyny?
Odpowiedź: statek Morfeusza
Joanna Scheuring-Wielgus

W wyborach w 2019 bez powodzenia kandydowała do Parlamentu Europejskiego z 2. miejsca na liście partii Wiosna w okręgu nr 4 (Warszawa) (pozostając jednocześnie członkinią partii Teraz!, która jednak wkrótce została rozwiązana). W wyborach parlamentarnych w tym samym roku została kandydatką do Sejmu w okręgu toruńskim z listy SLD (jako bezpartyjna przedstawicielka Wiosny w ramach porozumienia Lewica). Uzyskała mandat posłanki IX kadencji, otrzymując 26 092 głosy. W Sejmie ponownie została wybrana na wiceprzewodniczącą Komisji Kultury i Środków Przekazu. W 2020 została wybrana do zarządu międzynarodowej organizacji European Parliamentary Forum for Sexual and Reproductive Rights.

Pytanie: Czy Scheuring-Wielgus dostała się do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku? 
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakiej partii Scheuring-Wielgus kandydowała do Parlamentu Europejskiego w 2019 roku?
Odpowiedź: Wiosna

Pytanie: Ile osób głosowało na Scheuring-Wielgusw wyborach parlamentarnych?
Odpowiedź: 26 092

Pytanie: W zarządzie jakiej organizacji Scheuring-Wielgus działa od 2020 roku?
Odpowiedź: European Parliamentary Forum for Sexual and Reproductive Rights
Joanna Scheuring-Wielgus

W styczniu 2018, wraz z Joanną Schmidt oraz Krzysztofem Mieszkowskim, zawiesiła swoje członkostwo w klubie poselskim Nowoczesnej, gdy dziesięcioro posłów partii nie wzięło udziału w głosowaniu nad skierowaniem do komisji sejmowej obywatelskiego projektu liberalizującego przepisy aborcyjne. Wszyscy troje przywrócili pełne członkostwo w klubie 2 lutego. 9 maja 2018 ogłosiła, że występuje z partii. W czerwcu tego samego roku współtworzyła koło poselskie Liberalno-Społeczni, a w listopadzie ogłosiła powołanie nowego ugrupowania pod nazwą Teraz!.

Pytanie: Jakie wydarzenia miały miejsce, kiedy postanowiła zawiesić swoje członkostwo w klubie poselskim partii, do której należała na początku 2018 roku?
Odpowiedź: dziesięcioro posłów partii nie wzięło udziału w głosowaniu nad skierowaniem do komisji sejmowej obywatelskiego projektu liberalizującego przepisy aborcyjne

Pytanie: Czy w styczniu 2018 roku na stałe opuściła klub poselski Nowoczesnej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W formacji jakiego ugrupowania brała udział w czerwcu 2018 roku?
Odpowiedź: koła poselskiego Liberalno-Społeczni

Pytanie: Jacy politycy zawiesili wspólnie z Joanną Scheuring-Wielgus swoje członkostwo w klubie poselskim Nowoczesnej na początku 2018 roku?
Odpowiedź: Joanna Schmidt oraz Krzysztof Mieszkowski
Edward Snowden

Snowden udał się do Hongkongu, a potem liniami lotniczymi Aerofłotu do Moskwy, dokąd przybył 23 czerwca 2013 i gdzie czekał na niego samochód z rejestracją dyplomatyczną, prawdopodobnie Ekwadoru. Snowden uzyskał pomoc od organizacji WikiLeaks i jej założyciela Juliana Assange. W wielu krajach odmówiono mu azylu. Wenezuela zaproponowała mu azyl 6 czerwca 2013. Kiedy znalazł się na lotnisku w Moskwie okazało się że USA cofnęło mu paszport, więc nie mógł dalej podróżować. Przez miesiąc znajdował się strefie tranzytowej Szeremietiewo, w sierpniu Snowden otrzymał azyl w Rosji na okres jednego roku. Tego samego dnia Snowden opuścił lotnisko w towarzystwie reprezentantki WikiLeaks Sarah Harrison. Okres azylu został przedłużony w 2017, według słów jego adwokata, Anatolija Kuczereny, do roku 2020. Według Kuczereny dokładne miejsce jego pobytu nie zostanie ujawnione. Edward Snowden jest pod ochroną oficerów Departamentu Kontrwywiadu Wojskowego FSB.

Pytanie: Co uniemożliwiło mu dalsze podróżowanie?
Odpowiedź: USA cofnęło mu paszport

Pytanie: Gdzie przebywał po tym jak unieważniono mu paszport, a przed tym jak zapewniono mu azyl?
Odpowiedź: w strefie tranzytowej Szeremietiewo

Pytanie: Jaka prywatna organizacja zdecydowała się udzielić mu pomocy?
Odpowiedź: WikiLeaks

Pytanie: Kiedy, zgodnie z informacjami od jego prawnika, miał skończyć się jego azyl w Rosji?
Odpowiedź: w 2020

Pytanie: Czy jest chroniony przez rosyjskie służby?
Odpowiedź: tak
Edward Snowden

Fakt ten został później potwierdzony przez dyrektora NSA Alexandera, który występując na forum Council on Foreign Relations powiedział, że Snowden przekazał dziennikarzom od 50 do 200 tysięcy tajnych dokumentów, które będą stopniowo wychodzić na światło dzienne. Według danych wewnętrznego raportu Pentagonu, treść którego wyszła na jaw w styczniu 2014 roku, Snowden przechwycił 1,7 miliona tajnych plików; większość dokumentów dotyczy „życiowo ważnych operacji amerykańskiej armii, floty, piechoty morskiej i sił powietrznodesantowych”.

Pytanie: Ile plików wykradł według szacunków?
Odpowiedź: 1,7 miliona

Pytanie: Co zrobił ze skradzionymi dokumentami?
Odpowiedź: przekazał dziennikarzom

Pytanie: Czego dotyczyły informacje, w których posiadanie wszedł?
Odpowiedź: „życiowo ważnych operacji amerykańskiej armii, floty, piechoty morskiej i sił powietrznodesantowych”

Pytanie: Czy wykradzione przez niego informacje miały zostać upublicznione?
Odpowiedź: tak
Sosna zwyczajna

Do częściowo szkodliwych ptaków, ze względu na wysoką liczebność, można zaliczyć wróblowate i zięby, które niszczą w szkółkach liścienie kiełkujących nasion oraz zjadają wysiane nasiona. Również szereg gatunków dzięciołów, a także krzyżodziób sosnowy wyjada nasiona, wyłuskując je z szyszek. Często spotykane są setki wyłuszczonych szyszek sosnowych pod drzewami, na których dzięcioły w rozwidleniu gałęzi lub spękaniach kory umocowują zerwane szyszki dla łatwiejszego wydobycia z nich nasion (tzw. kuźnia dzięcioła). Szkody te w plantacjach nasiennych mogą nabrać istotnego znaczenia. Poza tym, z nieznanych dotąd przyczyn, dzięcioły powodują, przez nakłuwanie dziobem kory na zupełnie zdrowych strzałach sosen, powstawanie pierścieniowatych, dobrze widocznych nabrzmień (prawdopodobnie robią to podczas suszy w poszukiwaniu wody). Dzięcioł potrafi także wykuć liczne dziuple w zdrowych drzewach, z których tylko jedna służy do gniazdowania.

Pytanie: Czy zięby niszczą nasiona sosny zwyczajnej? 
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jaki sposób dzięcioły spożywają nasiona sosny zwyczajnej? 
Odpowiedź: wyłuskują je z szyszek

Pytanie: Czy zięby należą do gatunków ptaków o dużej liczebności w Polsce? 
Odpowiedź: tak

Pytanie: Dlaczego dzięcioły nakłuwają dziobem korę zdrowych sosen?
Odpowiedź: prawdopodobnie robią to podczas suszy w poszukiwaniu wody
9K33 Osa

Podczas wojny domowej w Syrii w grudniu 2012 r. Rebeliantom walczącym z siłami Baszara al-Assada udało się zdobyć przynajmniej jeden system Osa po nalocie na bazę obrony powietrznej w pobliżu Damaszku, a później, przy różnych okazjach, pojawiały się filmy pokazujące rebeliantów korzystających z tego systemu. W dniu 31 lipca 2013 roku. Pojawiło się wideo pokazujące udane wystrzelenie rakiety do systemu Osa obsługiwanego przez rebeliantów z możliwym trafieniem w syryjski śmigłowiec. W dniu 16 stycznia 2014 r. Przesłano film ze zestrzelenia syryjskiego śmigłowca Mi-8 lub Mi-17. Ciężkie uszkodzenia spadającego helikoptera zdawały się potwierdzać użycie większego pocisku do trafienia helikoptera w porównaniu do uszkodzeń spowodowanych przez przenośny przeciwlotniczy zestaw rakietowy. Ponadto film nagrywający ekran wewnątrz pojazdu Osa pasuje do innego filmu nagranego na zewnątrz. Kolejny film pojawił się 18 stycznia 2014 roku, Tym razem nie osiągając zamierzonego celu. 15 października 2015 r. Rosyjskie wojsko poinformowało, że system 9K33 Osa zdobyty przez siły rebeliantów został zniszczony podczas nalotu rosyjskiego bombowca Su-34 w pobliżu Damaszku. 26 czerwca 2016 r. Powstańcy Jaish al-Islam zgłosili kolejną próbę zestrzelenia śmigłowca z systemem przeciwlotniczym Osa i opublikowali film z tego zdarzenia.

Pytanie: Co ukazane zostało na filmie z 2013 roku?
Odpowiedź: udane wystrzelenie rakiety do systemu Osa obsługiwanego przez rebeliantów z możliwym trafieniem w syryjski śmigłowiec

Pytanie: Jakie wydarzenie nagrano w filmie ze stycznia 2014 roku?
Odpowiedź: zestrzelenie syryjskiego śmigłowca Mi-8 lub Mi-17

Pytanie: Jaką dyspozycję przekazało wojsko Rosji w 2015 roku?
Odpowiedź: że system 9K33 Osa zdobyty przez siły rebeliantów został zniszczony podczas nalotu rosyjskiego bombowca Su-34 w pobliżu Damaszku

Pytanie: Co uwieczniono na filmie z czerwca 2016 roku?
Odpowiedź: próbę zestrzelenia śmigłowca z systemem przeciwlotniczym Osa
Jerzy Osiatyński

Od 1963 do 1967 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W połowie lat 70. zaczął wydawać dzieła zebrane Michała Kaleckiego. W 1980 związał się z „Solidarnością”. W latach 1989–1991 był ministrem-kierownikiem Centralnego Urzędu Planowania w rządzie Tadeusza Mazowieckiego. W okresie 1992–1993 zajmował urząd ministra finansów w rządzie Hanny Suchockiej. W latach 1989–2001 sprawował mandat posła na Sejm X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego (przystąpił do powstałego w 1990 Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna), I i II kadencji z listy Unii Demokratycznej i III kadencji z listy Unii Wolności. W 2001 nie ubiegał się o reelekcję, od 2005 przez kilka lat zasiadał we władzach Partii Demokratycznej – demokraci.pl.

Pytanie: Jak długo Jerzy Osiatyński działał w PZPR?
Odpowiedź: Od 1963 do 1967

Pytanie: Dzieła jakiego artysty wydawał Jerzy Osiatyński?
Odpowiedź: Michała Kaleckiego

Pytanie: W czyim rządzie Osiatyński był ministrem-kierownikiem Centralnego Urzędu Planowania?
Odpowiedź: Tadeusza Mazowieckiego

Pytanie: Jakie stanowisko piastował Osiatyński w rządzie Hanny Suchockiej?
Odpowiedź: ministra finansów
Lance Armstrong

Jest założycielem liczącej ponad 20 milionów członków fundacji Lance Armstrong Foundation, powołanej w celu wspierania ludzi walczących z rakiem. Wprowadziła ona do sprzedaży opaski z napisem „Livestrong”, z których dochód przeznaczony jest na walkę z rakiem. Wspólnie z Sally Jenkins napisał dwie książki autobiograficzne: „Mój powrót do życia” i „Liczy się każda sekunda”. W 2005 r. ukazała się książka o przygotowaniach Lance’a do Tour de France – „Wojna Lance’a Armstronga”, napisana przez Daniela Coyle’a.

Pytanie: Ile osób należy do jego fundacji?
Odpowiedź: ponad 20 milionów

Pytanie: Co ma na celu jego fundacja?
Odpowiedź: wspieranie ludzi walczących z rakiem

Pytanie: Jaki cel można wesprzeć kupując opaskę "Livestrong"?
Odpowiedź: walkę z rakiem

Pytanie: O czym opowiada "Wojna Lance'a Armstronga"?
Odpowiedź: o przygotowaniach Lance’a do Tour de France
Lance Armstrong

Informacje o rzekomym dopingu wydolnościowym Armstronga zaczęły się pojawiać w 2001. Armstrong miał swojego osobistego wroga w postaci dziennikarza Davida Walsha, który prowadził przeciw niemu nieustające śledztwo. Przed rozpoczęciem Tour de France 2005 w L’Équipe ukazał się długi artykuł Walsha i Pierre’a Ballestera, w którym opisano, że w próbkach moczu pobranego od Lance’a Armstronga przed 2001 wykryto sześciokrotnie pochodne EPO. Badania te jednak, jako wykonane po długim czasie, nie mogły być podstawą do dyskwalifikacji. Ponadto Lance Armstrong w trakcie leczenia choroby nowotworowej dostawał zupełnie oficjalnie duże dawki epogenu – leku o strukturze podobnej do EPO. Próbki jego płynów ustrojowych pobierane od 2001 i poddane oficjalnym testom na zawartość EPO wykazywały zawsze negatywny wynik.

Pytanie: Jaki dziennikarz prowadził nieprzerwane śledztwo dotyczące dopingu wydolnościowego Armstronga?
Odpowiedź: David Walsh

Pytanie: Gdzie opublikowano artykuł autorstwa Davida Walsha opisujący problem Armstronga z dopingiem wydolnościowym?
Odpowiedź: w L’Équipe

Pytanie: Dlaczego Armstrong nie mógł ponieść negatywnych konsekwencji na podstawie wyników badań próbek moczu, w których wykryto pochodne EPO?
Odpowiedź: Badania te jednak, jako wykonane po długim czasie, nie mogły być podstawą do dyskwalifikacji. Ponadto Lance Armstrong w trakcie leczenia choroby nowotworowej dostawał zupełnie oficjalnie duże dawki epogenu – leku o strukturze podobnej do EPO
Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

Muzeum powstało w 1964 roku, dla pomieszczenia rosnącego zbioru statków powietrznych magazynowanych w kraju, którego rdzeń stanowiły eksponaty przejętej w 1945 roku poniemieckiej kolekcji. W tym celu 23 marca 1963 Minister Obrony Narodowej przekazał Aeroklubowi PRL tereny i budynki dawnego wojskowego Rakowice-Czyżyny, w tym hangar. Pierwotnie muzeum funkcjonowało jako Ośrodek Ekspozycji Sprzętu Lotniczego przy Aeroklubie Krakowskim, a działalność muzeum zapoczątkowała Wystawa Lotnicza na przełomie sierpnia i września 1964 roku. 1 lipca 1965 muzeum przeorganizowano jako Ośrodek Ekspozycji Lotniczej APRL w Krakowie. 1 stycznia 1967 r. muzeum zostało przejęte przez Naczelną Organizację Techniczną i przemianowane na Muzeum Lotnictwa w Krakowie. Od 1 stycznia 1971 muzeum nosiło nazwę Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Krakowie. Wówczas też muzeum zostało przejęte przez Ministerstwo Komunikacji i nadano mu statut i osobowość prawną. Nazwę tę Muzeum nosiło do lat 90. Pierwszym (1967-1983) dyrektorem Muzeum był Marian Markowski. Po nim placówką kierowali Wacław Kiściński (1983-1988), Michał Mietelski (1988-1989) i Krzysztof Radwan (1989-2020).

Pytanie: W jakim celu założono to muzeum?
Odpowiedź: dla pomieszczenia rosnącego zbioru statków powietrznych magazynowanych w kraju

Pytanie: Przez kogo przekazane zostały tereny, na których założono to muzeum?
Odpowiedź: Ministra Obrony Narodowej

Pytanie: Czy aktualnie muzeum to nosi nazwę "Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Krakowie"?
Odpowiedź: nie