mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Bój pod Huciskiem

Nad ranem „Hubal” zarządził pogotowie bojowe, lecz stanowiska obronne obsadził dopiero wówczas, gdy wysłane patrole potwierdziły, że Niemcy zajęli Skłoby, a polskim tyłom nie zagraża atak od strony szosy Końskie–Przysucha. Plan obrony przewidywał, że główne uderzenie Niemców przyjmą na siebie dwa trzydziestoosobowe plutony piechoty, rozlokowane na skraju lasu w odległości około dwóch kilometrów od Huciska. Lewego skrzydła bronił 1. pluton pod dowództwem plut. Antoniego Kisielewskiego, podczas gdy na prawym skrzydle stanął 2. pluton pod dowództwem plut. Antoniego Bilskiego. W odwodzie „Hubal” pozostawił pluton kawalerii pod dowództwem wachm. Józefa Alickiego oraz drużynę ciężkich karabinów maszynowych. Linia polskiej obrony była rozrzedzona, gdyż strzelcy byli rozstawieni mniej więcej co 10 metrów. Na korzyść obrońców przemawiał natomiast fakt, że piechota dysponowała aż czternastoma ręcznymi karabinami maszynowymi.

Pytanie: Kto o świcie zarządził pogotowie bojowe?
Odpowiedź: „Hubal”

Pytanie: Kto, zgodnie ze strategią obronną, miał wziąć na siebie główny atak ze strony niemieckiej?
Odpowiedź: dwa trzydziestoosobowe plutony piechoty

Pytanie: Jaką bronią władała drużyna wspomagająca pluton Alickiego?
Odpowiedź: Ciężkimi karabinami maszynowymi

Pytanie: Czy w boju pod Huciskiem brał udział Antoni Kisielewski?
Odpowiedź: tak
Bój pod Huciskiem

Tymczasem w połowie marca 1940 roku kierownictwo Związku Walki Zbrojnej, którego koncepcje walki z okupantem pozostawały skrajnie odmienne od planów „Hubala”, podjęło próbę rozwiązania oddziału. Na rozkaz komendanta Okręgu Łódzkiego ZWZ, ppłk. Leopolda Okulickiego ps. „Miller”, szeregi opuściła znaczna liczba oficerów i żołnierzy (13 marca). Przy „Hubalu”, który zdecydowany był kontynuować otwartą walkę, pozostało 70 żołnierzy. Jeszcze tego samego wieczora zredukowany oddział opuścił swą dotychczasową kwaterę we wsi Gałki i przeszedł do wsi Hucisko, gdzie zatrzymał się na ponad dwa tygodnie. Na skutek napływu ochotników jego liczebność wzrosła wkrótce do ponad 100 żołnierzy.

Pytanie: Co przyczyniło się do wzrostu liczebności oddziału "Hubala" po tym jak dowództwo przyczyniło się do odejścia części żołnierzy?
Odpowiedź: napływ ochotników

Pytanie: Dlaczego dowództwo ZWZ chciało zlikwidować oddział "Hubala"?
Odpowiedź: ich koncepcje walki z okupantem pozostawały skrajnie odmienne od jego planów

Pytanie: Czy pomimo starań dowództwa ZWZ część osób zdecydowała się kontynuować walkę razem z "Hubalem"?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jaki sposób chciał dalej walczyć "Hubal"?
Odpowiedź: kontynuując otwartą walkę

Pytanie: Jakim pseudonimem posługiwał się ppłk. Leopold Okulicki?
Odpowiedź: „Miller”
Wojciech Fibak

W 1976 Wojciech Fibak z równym powodzeniem grał także w deblu. Stworzył silną parę z Niemcem Karlem Meilerem, z którym wygrał turnieje w Monte Carlo i Düsseldorfie, oraz był w dalszych dwóch finałach. Para polsko-niemiecka zajęła 5. miejsce w klasyfikacji WCT (World Championship Tennis), dzięki czemu mogła wystąpić w turnieju finałowym tego cyklu w Kansas City. Także ten start zakończył się sukcesem – w finale Fibak i Meiler pokonali Boba Lutza i Stana Smitha 6:3, 2:6, 3:6, 6:3, 6:4. Fibak odnosił w 1976 sukcesy deblowe także w turniejach spoza cyklu WCT (impreza w Düsseldorfie, gdzie triumfował z Meilerem, również nie należała do rozgrywek WCT) – wygrał w Bournemouth (z McNairem), Teheranie i Madrycie (oba turnieje z Raúlem Ramírezem). Starty Polaka w 1976 przełożyły się na 8. miejsce w singlu i 7. w deblu w klasyfikacji Grand Prix oraz 14. w singlu i 13. w deblu w klasyfikacji ATP. Fibak zajął także 10. miejsce na liście płac, z zarobkami nieco ponad 230 tysięcy dolarów. Otrzymał tytuł Newcommer of the Year. O ówczesnej popularności Fibaka świadczy fakt, że produkowane w latach 70. białe skarpetki dla uprawiających tenis ziemny zostały określone przez producenta jako fibakówki.

Pytanie: Z kim tenisista triumfował w Monte Carlo?
Odpowiedź: Karlem Meilerem

Pytanie: Kogo pokonała para tenisistów w finale, który odbył się w Kansas City?
Odpowiedź: Boba Lutza i Stana Smitha

Pytanie: Którą pozycję na liście płac zyskał Fibak?
Odpowiedź: 10

Pytanie: Na ile wyceniany był dochód Fibaka?
Odpowiedź: ponad 230 tysięcy dolarów
Wojciech Fibak

W 1978 w grze pojedynczej największym sukcesem Fibaka było zwycięstwo w turnieju Grand Prix w Kolonii, gdzie w półfinale pokonał rozpoczynającego wielką karierę Johna McEnroe, a w finale Vijaya Amritraja (Hindus skreczował w drugim secie). Polak był również w finale w Hamburgu (uległ Vilasowi). W turniejach wielkoszlemowych osiągnął IV rundę French Open i Wimbledonu oraz III rundę US Open i Australian Open. Przede wszystkim był to jednak sezon sukcesów deblowych. Fibak wygrał aż dziewięć turniejów – pięć z Okkerem (Houston, Hamburg, Toronto, Woodlands, Sztokholm) i po jednym z Janem Kodešem (Madryt), Víctorem Peccim (Louisville), Johnem McEnroe (Bazylea) i Kimem Warwickiem (Australian Open). Wygrywając mistrzostwa Australii w Melbourne – w finale 7:6, 7:5 z Paulem Kronkiem i Cliffem Letcherem – został drugim Polakiem po Jadwidze Jędrzejowskiej z tytułem wielkoszlemowym. W klasyfikacji Grand Prix Fibak zajął 14. miejsce w singlu i 1. w deblu, na liście ATP był 21. w singlu i 3. w deblu. Para Fibak-Okker zajęła 2. miejsce w klasyfikacji WCT i ponownie wystąpiła w turnieju finałowym cyklu, zdobywając w Kansas City tytuł mistrzów świata.

Pytanie: Do której rundy French Open i Wimbledonu zakwalifikował się Wojciech Fibiak w 1978 roku?
Odpowiedź: IV

Pytanie: W ilu turniejach deblowych triumfował Fibiak w sezonie 1978?
Odpowiedź: dziewięciu

Pytanie: Z kim Fibiak mierzył się w finale podczas mistrzostw Australii w Melbourne?
Odpowiedź: Paulem Kronkiem i Cliffem Letcherem

Pytanie: Na którym miejscu klasyfikacji WTC uplasowała się para Fibiak-Okker?
Odpowiedź: drugim
Armie Hammer

Hammer mieszkał przez kilka lat w Highland Park, dzielnicy Dallas w Teksasie. W wieku siedmiu lat przeniósł się wraz z rodziną na Kajmany, gdzie mieszkał przez pięć lat. W wielu wywiadach Hammer wspomina ten okres jako najbardziej beztroski w jego życiu, żartując, że nakładał buty średnio raz w miesiącu, gdy mama wysyłała go do kościoła. Na Kajmanach Hammer uczęszczał do szkoły chrześcijańskiej Grace Christian Academy (założonej przez jego ojca) oraz do Faulkner’s Academy. W 1998 wraz z rodziną wrócił do Los Angeles. Uczęszczał tam do Liceum Baptystycznego w Dolinie San Fernando. Rzucił szkołę w jedenastej klasie, by rozpocząć karierę aktorską i podjął studia w Pasadena City College.

Pytanie: Jakie miejsce aktor kojarzy z radosną sielanką?
Odpowiedź: Kajmany

Pytanie: Jaką placówkę założył ojciec Hammera?
Odpowiedź: Grace Christian Academy

Pytanie: Czy Hammer pozostał na Kajmanach do końca swojego życia?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakim stanie urodził się aktor?
Odpowiedź: w Teksasie
Armie Hammer

Swoją karierę zaczął od występów w kilku amerykańskich serialach telewizyjnych, takich jak Bogaci bankruci, Veronica Mars, Plotkara, Żniwiarz czy Gotowe na wszystko. W 2006 zagrał małą rolę w filmie Flicka. W 2008 roku zagrał Billy’ego Grahama w biograficznym filmie Billy: The Early Years, za którą otrzymał nominację do nagrody Faith and Values Award przyznawaną za najbardziej inspirujące z perspektywy chrześcijańskiej wykonanie roli. W tym samym roku zagrał w horrorze Winda oraz w opartym na krótkim opowiadaniu Kurta Vonneguta Harrison Bergeron filmie 2081, który miał swoją premierę na festiwalu Seattle International Film Festival.

Pytanie: Do jakiego gatunku filmowego można zaliczyć film Winda?
Odpowiedź: horroru

Pytanie: Kto jest autorem opowiadania Harrison Bergeron?
Odpowiedź: Kurt Vonnegut
John Frusciante

Na początku 1998 roku z Red Hot Chili Peppers odszedł gitarzysta Dave Navarro i zespołowi groziło rozwiązanie. Flea powiedział Kiedisowi, że „jedyna droga do podtrzymania zespołu to sprowadzenie Johna jeszcze raz (ang. the only way I could imagine carrying on [with the Red Hot Chili Peppers] is if we got John back in the band). Jako że Frusciante był wolny od uzależnienia, Kiedis i Flea uznali za stosowne, by ponownie zaprosić go do zespołu. Gdy Flea odwiedził muzyka w jego domu i zaprosił go do zespołu, Frusciante zaczął płakać i powiedział „nic na świecie nie uszczęśliwiłoby mnie bardziej”. W powiększonym składzie zespół zaczął nagrania do albumu Californication, który został wydany w 1999 roku. Powrót Frusciante przywrócił zespołowi dawne brzmienie. Jego głębokie oddanie muzyce miało znaczący wpływ na styl nagrań do albumu. Frusciante często mówił, że praca nad Californication była najlepiej zorganizowana w całej historii zespołu i najbardziej przypadła mu do gustu.

Pytanie: Czy Flea chciał, aby John powrócił?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W którym roku zespół opuścił gitarzysta?
Odpowiedź: 1998

Pytanie: Jaką funkcje w zespole miał Navarro?
Odpowiedź: gitarzysty

Pytanie: Czy Frusciante chciał wrócić do zespołu?
Odpowiedź: tak
John Frusciante

Frusciante używał wielu rodzajów śpiewu na swoich solowych albumach, od rozpaczliwych pisków (Niandra Lades and Usually Just a T-Shirt i Smile from the Streets You Hold) do bardziej typowego, spokojnego śpiewu na kolejnych albumach. Na albumach Red Hot Chili Peppers Frusciante dodaje wokal wspierający w stylu falsetowym, który opanował w trakcie nagrań do Blood Sugar Sex Magik. Lubił rolę wokalisty wspierającego w zespole; opisał te swoje działania jako „prawdziwą formę artystyczną, prawdziwy artyzm”. Pomimo swojego oddania i zaangażowania w sprawy zespołu, muzyk twierdzi, że jego materiał solowy i wkład w rozwój grupy to dwie różne sprawy. Gdy gitarzysta powrócił w 1999 roku do Red Hot Chili Peppers, Kiedis chciał nagrać „Living in Hell”, utwór, który Frusciante napisał na początku lat 90. Muzyk nie zgodził się na tę propozycję, argumentując swoją decyzję tym, że jego solowa twórczość może wejść w konflikt z jego rolą w zespole.

Pytanie: Na jakich dwóch krążkach można usłyszeć piszczącego Frusciante'a?
Odpowiedź: Niandra Lades and Usually Just a T-Shirt i Smile from the Streets You Hold

Pytanie: Kiedy Frusciante nauczył się śpiewu falsetem?
Odpowiedź: w trakcie nagrań do Blood Sugar Sex Magik

Pytanie: Czy w Red Hot Chilli Peppers Frusciante był głównym wokalistą?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego Frusciante nie wyraził zgody na nagranie „Living in Hell?
Odpowiedź: solowa twórczość może wejść w konflikt z jego rolą w zespole
Morgan Freeman

Na początku lat 60. Morgan Freeman przeprowadził się do Los Angeles, by tam podjąć się pracy w Los Angeles Community College. W tym samym okresie zamieszkiwał również w Nowym Jorku, gdzie był tancerzem, a także w San Francisco, gdzie stał się członkiem grupy muzycznej Opera Ring. W 1967 roku Freeman zadebiutował w off-broadwayowskiej sztuce The Nigger Lovers, natomiast rok później po raz pierwszy wystąpił na Broadwayu, w wersji musicalu Hello, Dolly!, w której pojawili się wyłącznie afroamerykańscy aktorzy.

Pytanie: Dokąd udał się Freeman w latach 60.?
Odpowiedź: do Los Angeles

Pytanie: W jakim okręgu szkolnym pracował aktor w LA?
Odpowiedź: w Los Angeles Community College

Pytanie: Na jakiej posadzie zatrudniony był aktor w Nowym Jorku, gdy pracował także w Los Angeles Community Collage?
Odpowiedź: tancerz

Pytanie: W którym roku odbył się debiut Freemana w roli aktora?
Odpowiedź: w 1967

Pytanie: Czy aktor grał na Broadwayu?
Odpowiedź: tak
Morgan Freeman

W 1991 roku Freeman otrzymał propozycję głównej roli w filmie Park Jurajski. Niepewny decyzji, odwiedził American Museum of Natural History, aby obejrzeć szkielety oraz figury dinozaurów. W 2007 roku, w jednym z wywiadów, Morgan przyznał, że był zdumiony, kiedy dowiedział się, iż ptaki mają swoich przodków wśród dinozaurów. Jednocześnie dodał, że kiedy odrzucił ofertę występu w obrazie, kolejne wakacje spędził na czytaniu książek ornitologicznych. Wydarzenia te miały również wpływ na to, że Freeman z chęcią podjął się narratorstwa Marszu Pingwinów.

Pytanie: Co zrobił, żeby ułatwić sobie decyzję dotyczącą jego ewentualnego udziału w filmie Park Jurajski?
Odpowiedź: odwiedził American Museum of Natural History, aby obejrzeć szkielety oraz figury dinozaurów

Pytanie: Jaki fakt dotyczący dinozaurów zadziwił go, według wywiadu z 2007 roku?
Odpowiedź: ptaki mają swoich przodków wśród dinozaurów

Pytanie: Jakiej czynności poświęcił się w wakacje po odrzuceniu propozycji zagrania w Parku Jurajskim?
Odpowiedź: czytaniu książek ornitologicznych

Pytanie: Narratorem w jakiej produkcji został, dzięki jego wzmożonemu zainteresowaniu ptakami?
Odpowiedź: Marszu Pingwinów
Teodor Peterek

W sezonie 1936 Peterek przejął po Gerardzie Wodarzu funkcję kapitana drużyny i sprawował ją do wybuchu II wojny światowej. Ruch rozpoczął 1936 rok od wygrania meczów towarzyskich z reprezentacją Rybnika oraz Górnikiem 09 Mysłowice (1:16, 12 stycznia 1936), w których Peterek był autorem odpowiednio trzech i ośmiu bramek. W lutym spoliczkował podczas sparingu z Naprzodem Lipiny piłkarzy tego klubu: Kloskiego i Kałużę (3:0, 2 lutego 1936 roku). Sędzia Linke nie ukarał Peterka w żaden sposób, gdyż miał nie zauważyć przewinienia. W rozegranym sparingu ze Śląskiem Kończyce (10:1) strzelił sześć goli, zaś grając w marcu przeciwko Pogoni Katowice czterokrotnie pokonał bramkarza rywali. W maju zdobył hat tricka w wygranym spotkaniu ligowym z Legią Warszawa (2:4, 10 maja 1936 roku) oraz reprezentował Ligę Polską w zwycięskim meczu o Puchar Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przeciwko Wołyniowi (3:6, 24 maja 1936), któremu strzelił cztery bramki. W październiku był autorem czterech goli w wygranym meczu rewanżowym z Legią (6:1, 12 października 1936), natomiast w spotkaniu z Garbarnią Kraków (6:1, 18 października 1936) został wykluczony z boiska w piętnastej minucie za kopnięcie Karola Pazurka. Wydział gier i dyscypliny ukarał Peterka za to zagranie miesięczną dyskwalifikacją. W sezonie 1936 Ruch ponownie zdobył tytuł mistrza Polski. Peterek zagrał w siedemnastu kolejkach i zdobył osiemnaście goli, dzięki czemu był ex aequo z Ernestem Wilimowskim najlepszym strzelcem zespołu oraz rozgrywek ligowych. W grudniu Ruch ponownie rozegrał sparing z Pogonią Katowice (7:1), w którym Peterek strzelił cztery bramki.

Pytanie: Czy Peterek był kapitanem drużyny?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Z jakimi drużynami wygrał Ruch w 1936 r.?
Odpowiedź: z reprezentacją Rybnika oraz Górnikiem 09 Mysłowice

Pytanie: Ile bramek strzelił Peterek w meczu z Górnikiem Mysłowice?
Odpowiedź: osiem

Pytanie: Jakich zawodników uderzył Peterek?
Odpowiedź: Kloskiego i Kałużę
Bombardowanie Wielunia

Zdaniem profesora Witolda Kuleszy bombardowanie Wielunia było pierwszą niemiecką zbrodnią wojenną. W styczniu 2004 IPN wznowiło śledztwo w sprawie nalotu na Wieluń; wcześniej prokuratura niemiecka umorzyła dwukrotnie śledztwo w tej sprawie. Wieluń jest uważany za cel bez jakiegokolwiek znaczenia militarnego; bez wojska, przemysłu, niebędący węzłem komunikacyjnym ani miejscem aprowizacji jednostek wojskowych. W mieście nie było obrony przeciwlotniczej. Sztab 28 Dywizji Piechoty znajdował się w Wielgiem i Rychłocicach.

Pytanie: Co uznaje się za pierwszą zbrodnię wojenną wykonaną przez Niemców?
Odpowiedź: bombardowanie Wielunia

Pytanie: Kto kieruje jednostką IPNu?
Odpowiedź: Witold Kulesza

Pytanie: Czy prowadzono śledztwo w sprawie nalotu na Wieluń?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Wieluń mógł się w jakiś sposób chronić przed bombardowaniem?
Odpowiedź: nie
Bombardowanie Wielunia

Według Mariusa Emmerlinga wszystkie dokumenty Luftwaffe są czasowo spójne ze sobą i z czasem panującym w Polsce – według nich nalot na Wieluń odbył się o 5:30, natomiast lotnicze działania wojenne zostały zainicjowane bombardowaniem przyczółków mostów tczewskich, które według niemieckich dokumentów odbyły się o 4:40. Przyjęcie hipotezy przesunięcia czasu wymagałoby zmiany godziny we wszystkich dokumentach niemieckiego wojska (przykładowo, nalot na Tczew odbyłby się wtedy o 3:40, a bombardowanie Westerplatte o 3:45 czasu polskiego, co nie odpowiada prawdzie). Podobnie Grzegorz Bębnik z katowickiego oddziału IPN także twierdzi, że nalot na Wieluń był godzinę po ataku na Westerplatte, ponieważ czas w III Rzeszy był identyczny jak w II RP; a zeznania świadków (z których niektóre podają czas bliższy 06:00 niż 05:00) były zbierane dwie dekady po tym zdarzeniu, w 1961 – i dwa lata po odsłonięciu tablicy w Wieluniu podającej czas jako 04:40, i która mogła wpłynąć na ich zeznania dwa lata później. Godzinę 05:40 podał także IPN w dokumencie umarzającym śledztwo w sprawie Wielunia.

Pytanie: Jakimi manewrami rozpoczęto lotnicze działania wojenne?
Odpowiedź: bombardowaniem przyczółków mostów tczewskich

Pytanie: Czy Marius Emmerling uważa, że czas z dokumentów Luftwaffe odpowiada temu panującemu w Polsce?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaką godzinę rozpoczęcia się lotniczych działań wojennych podają dokumenty Luftwaffe?
Odpowiedź: 4:40

Pytanie: Z czym musiałoby się wiązać zaakceptowanie hipotezy o przesunięciu czasu?
Odpowiedź: zmianą godziny we wszystkich dokumentach niemieckiego wojska
Nauru na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008

Nauru w podnoszeniu ciężarów reprezentował jeden zawodnik, który awansował z eliminacji kontynentalnych. Były to eliminacje drużynowe. Każdej ekipie liczono punkty, według których ustalono klasyfikację. Kraj, który zajął pierwsze miejsce mógł na igrzyska wystawić dwóch sztangistów, a druga i trzecia ekipa – jednego sztangistę. Nauru zdobyło 189 punktów i zajęło drugie miejsce. Wyselekcjonowanym zawodnikiem został Itte Detenamo. Były to jego drugie igrzyska; pierwszy raz wystartował w Atenach. Z wynikami: 155 kilogramów w rwaniu i 192,5 kilogramów w podrzucie zajął ostatnie, 14. miejsce wśród sklasyfikowanych zawodników.

Pytanie: Ilu zawodników w konkurencji podnoszenia ciężarów mogło wystawić zwycięskie państwo?
Odpowiedź: dwóch

Pytanie: Ile punktów zgromadziło Nauru w kwalifikacyjnej konkurencji podnoszenia ciężarów?
Odpowiedź: 189

Pytanie: Jaki sztangista miał reprezentować Nauru na igrzyskach?
Odpowiedź: Itte Detenamo
Msza beatowa „Pan przyjacielem moim”

Wiele fragmentów mszy beatowej „Pan przyjacielem moim” przeszło do historii i często żyje własnym życiem. Fragmenty nagrań z płyty wykorzystano np. w filmie Dzięcioł Jerzego Gruzy, a uproszczone wersje Kyrie i Agnus Dei – najprzystępniejszych do wykonania części mszy beatowej – są często grane przy akompaniamencie gitar klasycznych lub akustycznych na mszach św. młodzieżowych w całej Polsce. Sama Gärtner w 2005 roku przygotowała swoją mszę beatową z nowym zespołem i w nowej aranżacji i prezentowała ją w różnych kościołach w całym kraju.

Pytanie: Jaki tytuł nadano mszy beatowej?
Odpowiedź: „Pan przyjacielem moim”

Pytanie: W jakim filmie użyto nagrań mszy beatowej?
Odpowiedź: Dzięcioł

Pytanie: Kto wyreżyserował film pt. "Dzięcioł"?
Odpowiedź: Jerzy Gruza

Pytanie: Czy fragmenty mszy beatowej są odtwarzane na mszach młodzieżowych?
Odpowiedź: tak
Msza beatowa „Pan przyjacielem moim”

Korzenie mszy beatowej Katarzyny Gärtner sięgają 1965 roku. Wtedy grupa młodych muzyków z Podkowy Leśnej pod Warszawą przyjęła przekorną nazwę Trapiści i pod taką zadebiutowała 8 grudnia 1965 roku podczas mszy św. wieczornej. Początkowo repertuar kwartetu stanowiły wyłącznie utwory instrumentalne – od kompozycji mistrzów baroku po ówczesne przeboje rockowej grupy The Shadows, grane na elektrycznych gitarach podłączonych do jednego wzmacniacza. W 1967 roku namówiony przez Trapistów ks. proboszcz Leon Kantorski zwrócił się do Katarzyny Gärtner z propozycją napisania kilku utworów przeznaczonych do wykonywania podczas nabożeństw z udziałem zespołu. Bardzo pomocnym kompozytorce był Kazimierz Grześkowiak, który opracował teksty mszy beatowej.

Pytanie: Skąd pochodzili członkowie zespołu Trapiści?
Odpowiedź: Podkowy Leśnej pod Warszawą

Pytanie: W jakich okolicznościach odbył się pierwszy występ Trapistów?
Odpowiedź: podczas mszy św. wieczornej

Pytanie: Czy na początku swojej działalności Trapiści posiadali wokalistę?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jaki sposób do powstania tego nabożeństwa przyczynił się Kazimierz Grześkowiak?
Odpowiedź: opracował teksty mszy beatowej
Kaman K-MAX

Prace nad bezzałogowym wariantem śmigłowca K-MAX na potrzeby wojny w Afganistanie rozpoczęto w roku 2007. Zajęły się tym dwie firmy Kaman i Lockheed Martin. Możliwości nowej maszyny zademonstrowano w kwietniu i listopadzie 2008 roku w bazach US Army i USMC: Fort Eustis oraz Quantico. 45 minutowy lot obejmował autonomiczny start i lądowanie oraz przewożenie na haku zewnętrznym ładunku o masie 1361 kg. W latach 2009-2011 przeprowadzano kolejne testy: w różnych warunkach klimatycznych, loty w nocy, a także loty obejmujące zrzuty ładunków na spadochronach oraz loty z koszem przystosowanym do ewakuacji osób. Dobre wyniki testów spowodowały podjęcie decyzję o wysłaniu dwóch bezzałogowych śmigłowców K-MAX do Afganistanu tak, aby sprawdzić ich możliwości podczas realnego konfliktu.

Pytanie: Jakie firmy pracowały nad bezzałogowym wariantem śmigłowca K-MAX ?
Odpowiedź: Kaman i Lockheed Martin

Pytanie: Dlaczego chciano stworzyć bezzałogowy śmigłowiec?
Odpowiedź: na potrzeby wojny w Afganistanie

Pytanie: Czy bezzałogowy śmigłowiec K-MAX został wysłany na wojnę?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Gdzie pokazano możliwości śmigłowca K_MAX?
Odpowiedź: w bazach US Army i USMC: Fort Eustis oraz Quantico
Kaman K-MAX

Cywilna wersja K-MAX pod względem wyposażenia pokładowego nie wyróżnia się żadnymi nowoczesnymi urządzeniami, ponieważ używana jest ona przeważnie w dobrych warunkach atmosferycznych. Natomiast śmigłowce K-MAX wyprodukowane na zamówienie US Navy doposażono w układ wspomagania stateczności, VOR, ILS, TACAN, DME, GPS i reflektory pokładowe tak, aby możliwe było wykorzystywanie maszyn podczas lotów według przyrządów. US Navy przyznała także maszynie K-MAX certyfikat uprawniający do wykonywania lotów IFR nocą nad obszarami morskimi.

Pytanie: Dlaczego cywilna wersja tego śmigłowca nie posiada szczególnie innowacyjnego wyposażenia?
Odpowiedź: ponieważ używana jest ona przeważnie w dobrych warunkach atmosferycznych

Pytanie: W jakie urządzenia wyposażone zostały śmigłowce tego typu stworzone dla US Navy?
Odpowiedź: układ wspomagania stateczności, VOR, ILS, TACAN, DME, GPS i reflektory pokładowe

Pytanie: W jakim celu śmigłowce tego typu, których wykonanie zostało zlecone przez US Navy, zostały doposażone?
Odpowiedź: aby możliwe było wykorzystywanie maszyn podczas lotów według przyrządów

Pytanie: Jakie działania mogą być podejmowane przez te śmigłowce, zgodnie z certyfikatem nadanym im przez US Navy?
Odpowiedź: wykonywanie lotów IFR nocą nad obszarami morskimi
Pesach

Do czasu zburzenia Świątyni Jerozolimskiej w 70 roku funkcjonowało także Pesach Szeni czyli „Drugie Pesach”, które mogło być świętowane 14 dnia ijar przez osoby, które podczas Pesach (14 nisan) nie mogły uczestniczyć w składaniu ofiary z powodu nieczystości rytualnej lub nieobecności w Jerozolimie. Biblia tylko raz (Diwre Hajamim Bet – 2 Krn 30) wspomina o „obchodzeniu Paschy w drugim miesiącu”, gdyż król Hiskiasz wraz z naczelnikami i ludnością nie mogli sprawować Pesach w miesiącu nisan, bowiem kapłani jeszcze nie dostąpili oczyszczenia, a lud nie zebrał się w Jerozolimie. Od czasu zburzenia Świątyni w dniu 14 nisan nie składa się już ofiary z baranka i przy obchodzeniu Pesach nie jest wymagana rytualna czystość, a święto obchodzi się wszędzie, gdzie są Żydzi. Tym samym nie było potrzeby obchodzenia Pesach Szeni.

Pytanie: Kto obchodził "Drugie Pesach"?
Odpowiedź: osoby, które podczas Pesach (14 nisan) nie mogły uczestniczyć w składaniu ofiary z powodu nieczystości rytualnej lub nieobecności w Jerozolimie

Pytanie: Ile jest wzmianek o „Drugim Pesach” w Piśmie Świętym?
Odpowiedź: Jedna

Pytanie: Czy obecnie nakazuje się, by Pesach obchodzić w Jerozolimie?
Odpowiedź: nie