mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Abu Bakr al-Baghdadi

29 czerwca 2014 ogłosił się władcą Państwa Islamskiego, obejmującego okupowane przez jego organizację terytoria północno-wschodniej Syrii oraz zachodniego Iraku. Posługiwał się odtąd tytułem kalifa i imieniem Ibrahim ibn Awwad. Według jego zwolenników należał do plemienia Kurajszytów, do którego należał także prorok Mahomet, co predestynować go miało do objęcia tronu kalifa. 5 lipca 2014 Abu Bakr al-Baghdadi po raz pierwszy opublikował wideo ze swoim udziałem, by zdementować w ten sposób pogłoski o jego śmierci w nalocie wojsk irackich. Na filmie zarejestrowano przemowę, jaką wygłosił w piątek 4 lipca w meczecie an-Nuri w Mosulu.

Pytanie: Jakim nazewnictwem posługiwał się od 29 czerwca 2014 roku?
Odpowiedź: tytułem kalifa i imieniem Ibrahim ibn Awwad

Pytanie: Dlaczego zasługiwał na objęcie tronu kalifa, zdaniem przychylnych mu osób?
Odpowiedź: należał do plemienia Kurajszytów, do którego należał także prorok Mahomet

Pytanie: Z jakiego powodu w lipcu 2014 roku udostępnił nagranie, w którym sam występuje?
Odpowiedź: by zdementować w ten sposób pogłoski o jego śmierci w nalocie wojsk irackich

Pytanie: Gdzie odbyło się przemówienie Abu Bakr al-Baghdadi, które zostało nagrane?
Odpowiedź: w meczecie an-Nuri w Mosulu

Pytanie: Jakie tereny miały wchodzić w skład Państwa Islamskiego?
Odpowiedź: północno-wschodniej Syrii oraz zachodniego Iraku
Tonga na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018

Podczas ceremonii otwarcia igrzysk w Pjongczangu reprezentacja Tonga weszła na stadion jako 80. w kolejności, a podczas ceremonii zamknięcia jako 81., w obu przypadkach pomiędzy ekipami z Togo i Pakistanu. Funkcję chorążego reprezentacji Tonga podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk pełnił jedyny reprezentant Tonga w Pjongczangu, Pita Taufatofua. Zawodnik ten pełnił również rolę chorążego podczas ceremonii otwarcia letnich igrzysk w Rio de Janeiro dwa lata wcześniej. Na uroczystościach otwarcia obu igrzysk olimpijskich wystąpił w tradycyjnym narodowym stroju ta’ovala, z nagim torsem i rękoma, które pokryte były dużą ilością oleju kokosowego.

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Taufatofua?
Odpowiedź: chorążego reprezentacji

Pytanie: Jak nazywa się tradycyjne odzienie mieszkańców Tonga?
Odpowiedź: ta’ovala

Pytanie: Jakie części ciała Taufatofua pozostawił odkryte na uroczystościach?
Odpowiedź: tors i ręce

Pytanie: Czy reprezentacja Tonga wystąpiła na zawodach w Rio de Janeiro?
Odpowiedź: tak
Tonga na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018

W 2017 roku w Lahti zorganizowane zostały mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym. W konkurencjach biegowych, rozegranych na tej imprezie, wzięło udział dwoje reprezentantów Tonga – Makeleta Stephan w zawodach kobiet oraz Pita Taufatofua w zawodach mężczyzn. Oboje wystartowali w indywidualnych biegach sprinterskich – Stephan w swojej konkurencji była 105., a Taufatofua zajął 151. miejsce. Dla Stephan był to drugi występ w zawodach rangi mistrzostw świata – dwa lata wcześniej na mistrzostwach w Falun zajęła 92. miejsce w sprincie, a w biegu na 10 km nie wystartowała mimo wcześniejszego zgłoszenia do tych zawodów.

Pytanie: Jaka duża impreza sportowa odbyła się w miejscowości Lahti w 2017 roku?
Odpowiedź: mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym

Pytanie: Jacy zawodnicy z Tonga wystartowali w mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym w Lahti?
Odpowiedź: Makeleta Stephan w zawodach kobiet oraz Pita Taufatofua w zawodach mężczyzn

Pytanie: W jakiej konkurencji wzięli udział reprezentanci Tonga na tych mistrzostwach?
Odpowiedź: indywidualnych biegach sprinterskich

Pytanie: Na jakich pozycjach ukończyli indywidualny bieg sprinterski reprezentanci Tonga?
Odpowiedź: Stephan w swojej konkurencji była 105., a Taufatofua zajął 151. miejsce
Iwan Zauszkiewicz

W 1888 roku (12 lipca lub 28 czerwca) zastąpił Michaiła Majlewskiego na stanowisku wicegubernatora siedleckiego. Kolejną rangę – rzeczywistego radcy stanu (IV ranga cywilna) – otrzymał za wyróżnienie się 9 kwietnia 1889 roku. Iwan Dmitrijewicz stał się bohaterem skandalu obyczajowego ze względu na swoje kochanki. Były to żydowskie siostry, którym Zauszkiewicz urządził mieszkanie w sąsiedniej kamienicy. Miał do nich pisywać listy miłosne w języku polskim, podpisując się jako „Witold”. Ponieważ ze związków rodziły się dzieci, Zauszkiewicz wydał obie kobiety za mąż. W zamian za fikcyjny ożenek małżonkowie sióstr zyskali monopol na załatwianie spraw administracyjnych dotyczących Żydów. Doprowadziło to do skarg innych wyznawców judaizmu, dodatkowo bardzo niezadowoleni byli przydzieleni do usługiwania Żydówkom strażnicy ziemscy. Iwan Zauszkiewicz urząd wicegubernatora sprawował do 1 stycznia 1891 roku, po czym na stanowisku zastąpił go Nikołaj Suchotin. Ostatniego dnia służby w Siedlcach otrzymał dodatek do pensji w wysokości czterdziestu pięciu procent.

Pytanie: Czy Michaił Majlewski był wicegubernatorem siedleckim?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jaki sposób Zauszkiewicz podpisywał się w wiadomościach do kochanek?
Odpowiedź: Witold

Pytanie: Kiedy Zauszkiewicz zakończył urząd wicegubernatora?
Odpowiedź: stycznia 1891
Litwa na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010

Czteroosobowa reprezentacja Litwy wzięła udział w rozegranych w lutym 2009 roku w Libercu mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym. W składzie znaleźli się: Modestas Vaičiulis, Aleksėjus Novoselskis, Mantas Strolia i Irina Terentjeva. Novoselskis i Strolia zajęli 21. miejsce w sztafecie sprinterskiej, w zmaganiach indywidualnych najlepszym rezultatem było 49. miejsce Vaičiulisa w sprincie. Ponadto Terentjeva zajęła 51. miejsce w biegu na 30 km i 54. w sprincie, Novoselskis – 59. miejsce w sprincie, a Strolia – 60. miejsce w sprincie i 73. miejsce w biegu na 15 km.

Pytanie: Ile osób liczyła litewska drużyna podczas mistrzostw z 2009 roku?
Odpowiedź: cztery

Pytanie: Kiedy odbyły się zawody w Libercu?
Odpowiedź: w lutym 2009

Pytanie: Kto należał do reprezentacji litewskiej na mistrzostwa w Libercu?
Odpowiedź: Modestas Vaičiulis, Aleksėjus Novoselskis, Mantas Strolia i Irina Terentjeva

Pytanie: Którą pozycję w konkurencji sprintu uzyskał Novoselskis?
Odpowiedź: 59
Litwa na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010

Indywidualnie najlepszy rezultat uzyskał Mantas Strolia, zajmując 46. miejsce w sprincie mężczyzn. W konkurencji tej Aleksėjus Novoselskis był 53., a jedno miejsce niżej uplasował się Modestas Vaičiulis. W biegu indywidualnym kobiet Irina Terentjeva została sklasyfikowana na 63. miejscu w gronie 77 zawodniczek. Do mistrzyni olimpijskiej, zwyciężczyni biegu – Charlotte Kalli – straciła 3 min 53,8 s. W biegu mężczyzn Aleksėjus Novoselskis zajął 71. miejsce wśród 95 biegaczy. Do mistrza olimpijskiego, Dario Cologni stracił 4 min 25,3 s. W sztafecie sprinterskiej mężczyzn Litwini odpadli w półfinale, zajmując 18. miejsce w stawce 20 sklasyfikowanych zespołów.

Pytanie: Który z litewskich zawodników osiągnął najlepszy wynik w sprincie mężczyzn?
Odpowiedź: Mantas Strolia

Pytanie: Jakie wyniki osiągnęli w sprincie mężczyzn koledzy Mantasa Strolia z reprezentacji?
Odpowiedź: Aleksėjus Novoselskis był 53., a jedno miejsce niżej uplasował się Modestas Vaičiulis

Pytanie: Czy Irina Terentjeva zajęła ostatnie miejsce w swojej konkurencji?
Odpowiedź: nie
Geologia Marsa

Większość informacji o składzie chemicznym Marsa pochodzi z orbitujących wokół niego sond i lądowników. Przeważnie są one wyposażone w spektrometry i inne przyrządy do badania składu powierzchni Marsa, metodami teledetekcyjnymi z orbity lub poprzez analizy prowadzone na powierzchni. Na Ziemi znajdują się też próbki skał z Marsa w postaci meteorytów, które dotarły na Ziemię. Meteoryty marsjańskie, z których większość to tzw. meteoryty SNC: shergottyty, nakhlity i chassignity – grupa meteorytów, dla których jako pierwszych wykazano pochodzenie marsjańskie – dostarczają informacji na temat składu chemicznego skorupy i wnętrza Marsa, które inaczej nie byłyby dostępne (do 2020 nie zrealizowano misji typu sample-return, polegającej na pobraniu próbek skał na Marsie i powrocie na Ziemię).

Pytanie: Z jakich narzędzi korzystają ludzie, aby badać powierzchnię Marsa?
Odpowiedź: z orbitujących wokół niego sond i lądowników

Pytanie: W jaką technologie są wyposażone sondy badawcze?
Odpowiedź: w spektrometry

Pytanie: Czy na Ziemi znajdziemy kawałki planety Mars?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy badacze wykorzystali wszystkie możliwe metody badań?
Odpowiedź: nie
KT-79

Po zawarciu 5 września 1958 roku umowy o dzierżawie, 11 października jednostka pod oznaczeniem KT-79 (KT – kuter torpedowy) rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej nr 044/Org. została przyjęta w skład Marynarki Wojennej (wraz z bliźniaczymi kutrami KT-71, KT-72, KT-73, KT-74, KT-75, KT-76, KT-77, KT-78, KT-91 i KT-92). Okręt początkowo wchodził w skład Dywizjonu Kutrów Torpedowych stacjonując w Gdyni, przeformowanego w listopadzie 1958 roku w Brygadę Kutrów Torpedowych, także z bazą z Gdyni. 1 stycznia 1960 roku numer burtowy okrętu został zmieniony na 409. Po zakończeniu okresu dzierżawy, 1 stycznia 1962 roku jednostka została zakupiona przez Marynarkę Wojenną w cenie 120 000 zł. W wyniku reorganizacji od 1965 roku Brygada Kutrów Torpedowych przyjęła nazwę 3. Brygady Kutrów Torpedowych, a okręt przydzielono do 2. Dywizjonu Kutrów Torpedowych. Jednostka (podobnie jak inne polskie kutry projektu 183) była intensywnie eksploatowana, uczestnicząc w ćwiczeniach i manewrach, a na jej pokładzie wyszkoliło się wielu morskich specjalistów. Okręt zakończył służbę 31 grudnia 1967 roku (rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej nr 072/Org. z 20 listopada tego roku). Kuter przeznaczono do pełnienia roli okrętu-celu pod oznaczeniem KS-1. Jednostkę planowano przebudować w Stoczni Rzecznej w Pleniewie, jednak z powodu złego stanu kadłuba do konwersji nie doszło. Rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej nr 041/Org. z 1 września 1970 roku okręt został skreślony z listy floty z dniem 1 stycznia 1971 roku.

Pytanie: Z jakiej przyczyny zrezygnowano z przekształcenia KT-79 na okręt KS-1?
Odpowiedź: złego stanu kadłuba

Pytanie: W jakim mieście znajdowała się siedziba Brygady Kutrów Torpedowych?
Odpowiedź: w Gdynii

Pytanie: Kto podjął decyzję o dołączeniu KT-79 do polskiej floty?
Odpowiedź: Dowódca Marynarki Wojennej nr 044/Org

Pytanie: Czy KT-79 był częścią projektu 183?
Odpowiedź: tak
Politeje

Argumenty mogące świadczyć za wspólnym autorstwem politei podaje Keaney. Według niego schematyczna forma utworów ułatwiała autorowi szybkie tworzenie nowych politei, które prawdopodobnie były krótsze od ateńskiej. Dodatkowym ułatwieniem mogło być dyktowanie prac, na co wskazują pewne – charakterystyczne dla Arystotelesa – zwroty powtarzające się we fragmentach. Informacje potrzebne do napisania ustrojów politycznych Arystoteles mógł pozyskać podczas swoich podróży (przed drugim pobytem w Atenach) oraz od swych studentów. Autorstwo Arystotelesa poświadczają także przekazy starożytne.

Pytanie: Czy utwory zawsze były pisane w inny sposób?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy politeja ma więcej niż jednego autora?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Arystoteles miał uczniów?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Arystoteles pisał ręcznie swoje prace?
Odpowiedź: nie
Michiel de Ruyter

Podczas pierwszej wojny angielsko-holenderskiej (1652-1654), de Ruyter został poproszony do wstąpienia do rozwijającej się floty jako subcomander; po początkowej odmowie, że nie ma kwalifikacji do takiej pracy, de Ruyter spróbował swych sił pod wodzą admirała Maartena Trompa, wygrywając bitwę pod Plymouth. Śmierć Trompa podczas bitwy pod Scheveningen zakończyła wojnę i de Ruyter odrzucił ofertę Johana de Witta, by przejąć naczelne dowództwo, ponieważ uważał, że nie nadaje się do tego, a także obawiał się, że pominięcie reguły starszeństwa skonfliktuje go z Witte de With i Johanem Evertsenem (później de Ruyter i de With stali się bliskimi przyjaciółmi). W takim przypadku nowym naczelnym dowódcą połączonej floty został pułkownik Jacob van Wassenaer Obdam. De Ruyter – po taktownej odmowie proponowanego stanowiska asystenta Obdama – pozostał w służbie w holenderskiej marynarce wojennej i później przyjął ofertę admiralicji Amsterdamu, stając się jej wiceadmirałem 2 marca 1654. Do miasta przeniósł się z rodziną w 1655.

Pytanie: Czy de Ruyter zwyciężył pod Plymouth?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co de Witt zaproponował de Ruyterowi?
Odpowiedź: by przejąć naczelne dowództwo

Pytanie: W którym roku de Ruyter został wiceadmirałem?
Odpowiedź: 1654

Pytanie: Kto został dowódcą nowo powstałej floty?
Odpowiedź: Jacob van Wassenaer Obdam
Michiel de Ruyter

W tym samym miesiącu holenderskie Stany Generalne, coraz bardziej obawiając się króla Szwecji Karola Gustawa i jego planów ekspansji, zdecydowały się wysłać flotę na Bałtyk. Szwedzi kontrolowali ten obszar po inwazji Karola Gustawa na Polskę. De Ruyter jeszcze raz wsiadł na „Tijdverdrijf” i przybył do Sundu 8 czerwca; tam oczekiwał na przybycie admirała Obdama. Gdy tylko Obdam przejął komendę, 27 lipca de Ruyter i holenderska flota pożeglowały na ratunek oblężonemu Gdańskowi. Miesiąc później podpisany został pokój. Przed opuszczeniem Bałtyku de Ruyter i inni wyżsi oficerowie ekspedycyjnej floty holenderskiej zostali przyjęci na audiencji króla Danii Fryderyka III. De Ruyter i król Danii w przyszłości stali się osobistymi przyjaciółmi.

Pytanie: Dlaczego Holandia wysłała swoją flotę na morze Bałtyckie?
Odpowiedź: obawiała się Karola Gustawa i jego planów ekspansji

Pytanie: Kto sprawował władzę nad Bałtykiem po tym, jak Gustaw najechał na Polskę?
Odpowiedź: Szwedzi

Pytanie: Z kim De Ruyter miał się spotkać w Sundzie?
Odpowiedź: admirałem Obdamem

Pytanie: Jaka relacja połączyła De Reutera i Fryderyka III?
Odpowiedź: przyjaźń
Gra o tron (serial telewizyjny)

Pierwszy sezon serialu spotkał się z pozytywną reakcją krytyków, uzyskując według serwisu Metacritic średnią ocen wynoszącą 80/100 punktów, nie uniknął jednak kontrowersji, głównie ze względu na częste ukazywanie przemocy i nagości. Serial miał dużą, rosnącą z sezonu na sezon, oglądalność, obejmującą również sieci P2P – drugi odcinek czwartego sezonu został w ciągu 24 godzin od premiery pobrany rekordowe półtora miliona razy. W przypadku piątego sezonu serialu, do internetu wyciekły 4 pierwsze odcinki serii przed premierą sezonu.

Pytanie: Jak na serial zareagowało środowisko krytyków?
Odpowiedź: Pierwszy sezon serialu spotkał się z pozytywną reakcją krytyków

Pytanie: Co stanowiło główny zarzut odnośnie treści serialu?
Odpowiedź: częste ukazywanie przemocy i nagości

Pytanie: Czy zainteresowanie serialem sukcesywnie rosło?
Odpowiedź: Serial miał dużą, rosnącą z sezonu na sezon, oglądalność

Pytanie: Ile odcinków piątego sezonu ukazało się przedpremierowo, poza planowanym kanałem dystrybucji?
Odpowiedź: do internetu wyciekły 4 pierwsze odcinki serii
Gra o tron (serial telewizyjny)

W rolach drugoplanowych wystąpili m.in.: Diana Rigg, Peter Vaughan, Thomas Brodie-Sangster, Alexander Siddig, Jim Broadbent, Richard E. Grant, Max von Sydow, Tobias Menzies, Pedro Pascal. W rolach epizodycznych wystąpili m.in: Ian McShane, Rob McElhenney, Roy Dotrice, Rila Fukushima, Jodhi May, Alexandra Dowling, zaś w epizodach cameo: scenarzyści serialu David Benioff, D.B. Weiss i Bryan Cogman, jeden z reżyserów serialu Neil Marshall, najwyższy Brytyjczyk Neil Fingleton, prawnuk J.R.R. Tolkiena, Royd Tolkien, sportowcy Noah Syndergaard i Aaron Rodgers oraz muzycy: Ed Sheeran, Will Champion (Coldplay), Gary Lightbody (Snow Patrol), Chris Stapleton, Wilko Johnson (Dr. Feelgood) i członkowie zespołów Sigur Rós, Mastodon, Of Monsters and Men, Bastille.

Pytanie: Kto z Brytyjczyków jest najwyższy?
Odpowiedź: Neil Fingleton

Pytanie: Jakie pokrewieństwo zachodzi między J.R.R. Tolkienem a Royd'em Tolkienem?
Odpowiedź: Royd jest prawnukiem J.R.R

Pytanie: W jakim zespole gra Will Champion?
Odpowiedź: Coldplay

Pytanie: Czy Max von Sydow wystąpił w roli epizodycznej serialu Gra o Tron?
Odpowiedź: nie
Złota Piłka

W 2013 roku pierwszy raz w historii futbolu deadline plebiscytu został przesunięty o dwa tygodnie z 15 listopada na 29, wkrótce po strzeleniu hat-tricka przez Cristiano Ronaldo, kiedy najczęściej wymienianym faworytem do wygrania złotej piki był Franck Ribéry , były piłkarz Bayernu Monachium, który wygrał w 2013 roku z klubem Ligę Mistrzów. Wzbudziło to duże kontrowersje wokół społeczności byłych piłkarzy, trenerów a także kibiców Bayernu Monachium. Złota Piłka straciła reputację i wartość w oczach osobowości piłkarskich i kibiców Bundesligi wielokrotnie. Byli piłkarze Bayernu Monachium (m in. Franz Beckenbauer) korzystali z okazji aby skrytykować France Football, kiedy nagrody nie otrzymał żaden piłkarz z reprezentacji Niemiec, któa zwyciężyła mundial 2014 (najczęściej wymienianymi niemieckimi piłkarzami, którzy kandydowali na Złotą Pikę 2014 byli: Müller, Neuer, Kroos i Lahm, zyskali oni także reputację za granicą). Złota Piłka wśród społeczności Bayernu Monachium straciła na wartości ponownie 2020 roku kiedy plebiscyt został pierwszy raz w hitorii odwołany ze względu na pandemię Covid-19, nagrody wówczas nie otrzymał Robert Lewandowski, który wygrał z Bayernem ligę mistrzów w 2020 i stał się najczęściej wymienianym faworytem do wygrania tej nagrody. Lionel Messi kiedy otrzymał Złotą Piłkę 2021 na gali Frence Football powiedział publicznie do Lewandowskiego, że według niego on zasłużył na tą nagrodę w 2020 roku. Odwołanie plebiscytu w 2020 roku spowodowało także dużą debatę w świecie piłkarskim, czy Lewandowski powinien zasużyć na Złotą Piłkę też w 2021 roku (patrz: Złota Piłka 2021). Wśród byłch pikarzy Bayernu Monachium najbardziej ofensywnie o całokształcie plebiscytu w XXI wieku wypowiedział się Łukasz Podolski, który zarzucił, że Złota Piłka to tylko korupcja, która nigdy nie będzie sprawiedliwa. Wybitny niemiecki piłkarz i trener Jungen Klinsmann w jednym z wywiadów oznajmił, że w tym francuskim plebistycie piłkarze z Bundesligi nigdy nie będą mieć jednakowych szans na zwycięstwo ze m in. ze względu na to, że liga hiszpańska i anglielska są najpopularniejsze i ich rozpoznawalność rośnie w mediach społeznościowych.

Pytanie: Jaką opinią cieszy się Złota Piłka?
Odpowiedź: straciła reputację i wartość w oczach osobowości piłkarskich i kibiców Bundesligi wielokrotnie

Pytanie: Co o plebiscycie Złotej Piłki uważa Podolski?
Odpowiedź: e Złota Piłka to tylko korupcja

Pytanie: Jaki był powód anulowania plebiscytu Złotej Piłki w 2020 roku?
Odpowiedź: pandemia Covid-19

Pytanie: Przez jaki kraj organizowany jest plebiscyt Złotej Piłki?
Odpowiedź: przez Francję
Soczi

W obliczu upadku caratu w Rosji wybuchł konflikt o przynależność Soczi pomiędzy białymi, bolszewikami oraz odzyskującą niepodległość Gruzją. 6 lipca 1918 kontrolę nad Soczi objęła Gruzja, a we wrześniu, po deklaracji lokalnych władz, formalnie włączyła miasto do państwa. Gruzini wycofali się z Soczi w lutym 1919 po ofensywie białych. Po zdobyciu miasta biali zmuszali lokalną ludność do przyłączania się do Armii Ochotniczej. W kwietniu 1920 kontrolę nad Soczi i okolicami przejęli bolszewicy. Miasto przynależało od tej pory do RFSRR, a od 1922 do ZSRR. Od 1937 wchodzi administracyjnie w skład Kraju Krasnodarskiego.

Pytanie: Jakie społeczeństwa ubiegały się o przynależność Soczi?
Odpowiedź: biali, bolszewicy oraz Gruzini

Pytanie: Dlaczego Gruzini oddali Soczi?
Odpowiedź: przez ofensywę białych

Pytanie: W którym roku ponownie Soczi była w rękach bolszewików?
Odpowiedź: 1920

Pytanie: Do jakiego kraju należy Soczi od 1937 roku?
Odpowiedź: Kraju Krasnodarskiego
Marek Grechuta

W 1966 wraz z Janem Kantym Pawluśkiewiczem założył Kabaret Architektów Anawa (z francuskiego en avant – naprzód), który wkrótce się przeobraził w zespół towarzyszący mu na występach. W październiku 1967 zaliczył publiczny debiut muzyczny, występując z piosenką „Tango Anawa” na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie, gdzie zajął drugie miejsce wśród wokalistów. W 1968 na 6. KFPP w Opolu zdobył nagrodę dziennikarzy za piosenkę „Serce”, a rok później, za piosenkę „Wesele”, odebrał jedną z głównych nagród (Nagrodę TVP) na 7. KFPP. Z zespołem Anawa nagrał dwie płyty, Marek Grechuta & Anawa z 1970 i Korowód z 1971. W tym roku na 9. KFPP w Opolu zdobył główną nagrodę za piosenkę „Korowód”.

Pytanie: Od jakiego słowa pochodzi nazwa kabaretu Grechuty i Pawluśkiewicza?
Odpowiedź: en avant

Pytanie: Kiedy powstał Kabaret Architektów Anawa?
Odpowiedź: W 1966

Pytanie: Jaką nagrodę zdobył zespół Grechuty za piosenkę "Wesele"?
Odpowiedź: Nagrodę TVP

Pytanie: Jakie ważne wydarzenie dla zespołu Grechuty miało miejsce w październiku 1967?
Odpowiedź: publiczny debiut muzyczny
Aleksandra Gintrowska

Naukę śpiewu pobierała w szkołach w Szczecinku. W czasie nauki w szkole podstawowej uczyła się gry na pianinie. Potem uczyła się w Prywatnym Liceum Ogólnokształcącym oraz na Wydziale Śpiewu Operowego Szkoły Muzycznej II st. im. Oskara Kolberga. Po zakończeniu nauki wyjechała do Warszawy, gdzie zdała maturę międzynarodową, po czym wyjechała do Londynu, gdzie uczęszczała na studia na Wydziale Dramatycznym Uniwersytetu w Kingston. W czasach studenckich udzielała się w chórze i spektaklach akademickich, a także występowała w musicalach, takich jak This Is Musical, Gems from the Shows czy Cell Block Tango, wystawianych na deskach londyńskich teatrów. Zagrała Monikę w filmie Barbary Sass W imieniu diabła (2011).

Pytanie: Gdzie Gintrowska kształciła się wokalnie?
Odpowiedź: w szkołach w Szczecinku

Pytanie: Czy naukę gry na pianinie zaczęła jako dziecko?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki rodzaj egzaminu maturalnego zdawała?
Odpowiedź: międzynarodowy

Pytanie: W jaką postać wcieliła się w filmie W imieniu diabła?
Odpowiedź: Moniki
Zespół Sotosa

Zanim zidentyfikowano w 2002 roku genetyczne podłoże choroby i opracowano testy genetyczne pozwalające na wykrycie defektu molekularnego u pacjentów z zespołem Sotosa, rekomendowanymi metodami diagnostyki zespołu były ocena wieku kostnego i (lub) obrazowanie ośrodkowego układu nerwowego. Jednak wiek kostny jest prawidłowy lub opóźniony w około 20% przypadków zespołu i jest wysoce niespecyficzny; zaawansowany wiek kostny występuje w wielu jednostkach chorobowych. Podobnie niespecyficzne są nieprawidłowości w badaniach obrazowych czaszki, występujące u około 80% pacjentów z rozpoznanym zespołem Sotosa. Opracowano system punktowy oceny klinicznej pacjentów z zespołem Sotosa (zob. tabela). Metody diagnostyki molekularnej genu NSD1 są proste, bezpieczne i specyficzne, i w zdecydowanej większości przypadków pozwalają na potwierdzenie rozpoznania. Metody diagnostyki molekularnej obejmują FISH lub, o ile jest dostępna, MLPA (Multiplex Ligation Dependent Probe Amplification), technikę pozwalającą na wykrycie mikrodelecji 5q35 i częściowych delecji genu NSD1. Sekwencjonowanie pozwala wykryć punktowe mutacje genu. Genetyczne potwierdzenie diagnozy może nie być konieczne w przypadkach klasycznego fenotypu zespołu Sotosa, rozpoznanych przez doświadczonych genetyków klinicznych. Tatton-Brown i wsp. rekomendują potwierdzenie metodami molekularnymi mutacji w genie NSD1 u wszystkich pacjentów u których podejrzewany jest zespół Sotosa, a następnie postępowanie według zaproponowanego algorytmu. Zaproponowano również prowadzenie według tego samego algorytmu pacjentów spełniających wszystkie trzy główne kryteria zespołu, u których nie wykazano nieprawidłowości w locus genu NDS1. Autorzy rekomendacji podkreślają znaczenie potwierdzenia rozpoznania klinicznego przez doświadczonego dysmorfologa.

Pytanie: W którym roku odkryto genetyczne podłoże zespołu Sotosa?
Odpowiedź: w 2002

Pytanie: Czy metoda oceny wieku kostnego jest wiarygodna?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie metody diagnostyki genu są rzetelne i niegroźne?
Odpowiedź: FISH, MLPA

Pytanie: Jakie informacje dostarcza diagnostyka wykonana techniką MLPA?
Odpowiedź: wykrycie mikrodelecji 5q35 i częściowych delecji genu NSD1