mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Benny Andersson

Pod koniec 1981 wraz z Björnem Ulvaeusem nawiązał współpracę z Timem Rice’em, której efektem był musical Chess, który miał premierę w 1984. Napisany przez nich singiel promujący spektakl, „One Night in Bangkok”, stał się wielkim przebojem. W tym okresie obaj współpracowali z rodzeństwem Karin i Andersem Glenmarkami, tj. duetem Gemini, dla których napisali znaczną część materiału na ich dwa pierwsze albumy: Gemini (1984), zawierający m.in. pisany z myślą o ABB-ie singiel „Just Like That”, i Geminism (1987).

Pytanie: Jaki spektakl muzyczny stanowił owoce pracy artystów?
Odpowiedź: Chess

Pytanie: W którym roku Chess zadebiutował na scenie?
Odpowiedź: w 1984

Pytanie: Jaki tytuł nosi utwór, który promował Chess?
Odpowiedź: One Night in Bangkok

Pytanie: Kiedy artyści rozpoczęli współpracę z Ricem?
Odpowiedź: Pod koniec 1981
Benny Andersson

W 1964 zaczął występować w instrumentalnym zespole Elverkets Spelmanslag, dla którego napisał m.in. utwór „Baby Elephant”. Następnie został keyboardzistą w grupie Hep Stars, która cieszyła się dużą popularnością w Szwecji. Z zespołem wylansował m.in. przeboje: „Cadillac”, „Farmer John”, „Sunny Girl” i „Wedding”. W 1966 podczas trasy koncertowej z formacją poznał Björna Ulvaeusa z zespołu The Hootenanny Singers, z którym wkrótce napisał piosenkę „Isn’t It Easy to Say” dla Hep Stars. Za namową Stiga Andersona, menedżera The Hootenanny Singers i założyciela wytwórni Polar Music, panowie nawiązali trwałą współpracę przy pisaniu piosenek, stworzyli m.in. piosenki „Ljuva sextiotal” dla Rity Borg czy „Speleman” dla Hep Stars. Zaczęli także grywać z innymi zespołami na scenie, a w 1970 wydali album pt. Lycka. W tym okresie współpracował także z Lassem Berghagenem, z którym napisał m.in. utwór „Hej, Clown” dla Jana Malmsjö na potrzeby jego udziału w programie Melodifestivalen 1969, stanowiącym krajowe eliminacje do Konkursu Piosenki Eurowizji. Ponadto zadebiutował także jako kompozytor filmowy, tworząc ścieżkę dźwiękową m.in. do filmu Inga II: The Seduction Of Inga (1969), która – wydana jako The Little Girl of the Cold Wind – dotarła do pierwszego miejsca na liście sprzedaży w Japonii.

Pytanie: Jakie przykładowe utwory, które nagrał z zespołem Hep Stars odniosły sukces?
Odpowiedź: „Cadillac”, „Farmer John”, „Sunny Girl” i „Wedding”

Pytanie: Kto namówił go do współpracy z Ulvaeusem?
Odpowiedź: Stig Anderson

Pytanie: Czy tworzył także muzykę do filmów?
Odpowiedź: tak
Andrzej Zybertowicz

Został pracownikiem naukowym Instytutu Filozofii UMK, w latach 1989–1995 pracował w Katedrze Socjologii, a od 1995 związany z Instytutem Socjologii UMK (w latach 1998–2006 pełnił funkcję jego dyrektora). Został kierownikiem Podyplomowego Studium Socjologii Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Zakładu Interesów Grupowych. Objął stanowisko profesora nadzwyczajnego UMK, był również profesorem nadzwyczajnym Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. Wchodził w skład Komitetu Naukoznawstwa Polskiej Akademii Nauk.

Pytanie: Jakie stanowisko miał Zybertowicz w Instytucie Socjologii UMK po roku 1998?
Odpowiedź: dyrektora

Pytanie: Czy Zybertowicz miał tytuł profesora?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Zybertowicz był związany z PAN-em?
Odpowiedź: tak
Bitwa pod Ndżameną (2008)

Rzecznik sił rebelianckich, Abderraman Koulamallah, poinformował, że dowódcy Frontu, „świadomi cierpień ludności cywilnej”, wyrazili zgodę na wstrzymanie walk. Uczynili to zgodnie z inicjatywą pokojową braterskich krajów, Libii i Burkina Faso. Jednakże Front domaga się rozpoczęcia rozmów z rządem w celu pokojowego rozwiązania konfliktu w Czadzie oraz przywrócenia demokratycznych rządów. Jednym z głównych postulatów rebeliantów jest odejście prezydenta Idrysa Déby’ego jako wstępnego warunku dla wszelkich porozumień.

Pytanie: Czego głównie domagali się rebelianci?
Odpowiedź: Odejścia prezydenta Idrysa Déby'ego

Pytanie: Które afrykańskie kraje nie pozostawały bierne wobec sytuacji w Czadzie?
Odpowiedź: Libia i Burkina Faso

Pytanie: Z jakim żądaniem wystąpili rebelianci przy zawieszeniu broni?
Odpowiedź: rozpoczęcia rozmów z rządem w celu pokojowego rozwiązania konfliktu w Czadzie oraz przywrócenia demokratycznych rządów

Pytanie: Czy zgodnie z oficjalnym przekazem przywódcy rebeliantów mieli świadomość cierpienia cywilów?
Odpowiedź: tak
Bitwa pod Ndżameną (2008)

Walki wybuchły około siódmej rano, większość sił rebeliantów przemieszczała się w kierunku Pałacu Prezydenckiego. W centrum miasta było widać kłęby dymu oraz słychać ogień z broni maszynowej i ciężkiej. Według części świadków rebelianci wypuścili więźniów z miejskiego aresztu. Ambasada Arabii Saudyjskiej została zbombardowana podczas walk, w wyniku ostrzału śmierć poniosła żona oraz córki jednego z pracowników ambasady. Rebelianci w piętnastu pojazdach zaatakowali hotel Libia, który służył jako budynek parlamentu.

Pytanie: Jakie odgłosy dało się usłyszeć w centrum Ndżameny?
Odpowiedź: ognia z broni maszynowej i ciężkiej

Pytanie: Jakie osoby zginęły podczas bombardowania ambasady Arabii Saudyjskiej?
Odpowiedź: żona oraz córki jednego z pracowników ambasady

Pytanie: Jaki budynek został zaatakowany 15 maszynami kierowanymi przez rebeliantów?
Odpowiedź: hotel Libia

Pytanie: Ambasadę jakiego kraju zaatakowali rebelianci?
Odpowiedź: Arabii Saudyjskiej
Ewa Bem

W czerwcu 1975 z utworem „Miłość jest jak niedziela” wystąpiła w koncercie „Premier” na 13. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, ponadto odebrała nagrodę za interpretację za wykonanie piosenki „Kolega Maj”. W czerwcu 1979 wystąpiła podczas 17. KFPP w Opolu, na którym za wykonanie utworu „Żyj kolorowo” otrzymała nagrodę w plebiscycie „Studia Gama”. W tym samym roku odebrała Srebrny Krzyż Zasługi. W czerwcu 1980 zwyciężyła z utworem „Z Tobą bez ciebie” podczas koncertu „Premier” na 18. KFPP w Opolu, na którym zaśpiewała także piosenkę „Tak mało chcę”, nagrodzoną Grand Prix festiwalu. Również w 1980 wystąpiła w Teatrze Narodowym w Warszawie w Dekameronie w reżyserii Adama Hanuszkiewicza oraz zaśpiewała pastorałkę „Lulejże mi lulej” w komedii Stanisława Barei Miś, a dwa lata później wykonała z Andrzejem Zauchą piosenki do filmu Orinoko.

Pytanie: Kto był reżyserem spektaklu, w którym wystąpiła w 1980 roku?
Odpowiedź: Adam Hanuszkiewicz

Pytanie: Jaki utwór zapewnił jej zwycięstwo w koncercie "Premier" podczas 18. festiwalu w Opolu?
Odpowiedź: „Z Tobą bez ciebie”

Pytanie: W jakim plebiscycie została nagrodzona w Opolu w 1979 roku?
Odpowiedź: „Studia Gama”
Ewa Bem

W 2000 świętowała 30-lecie pracy artystycznej występem z kompilacją swoich największych hitów na 37. KFPP w Opolu. Rok później wydała album Mówię tak, myślę nie, za który otrzymała Fryderyka w kategorii Album roku – pop, ponadto odebrała statuetkę dla wokalistki roku. W latach 2000–2003 była przewodniczącą jury w programie TVN Droga do gwiazd. W 2007 wydała album pt. Kakadu, za który rok później odebrała status złotej płyty. W 2008 otrzymała Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2015 wzięła udział w nagraniu albumu Albo Inaczej, na którym wykonała hip-hopowy utwór zespołu Stare Miasto „Minuty” w jazzowej aranżacji.

Pytanie: Jaki album wydała Bem w 2001 roku?
Odpowiedź: Mówię tak, myślę nie

Pytanie: Jaka nagrodę otrzymał krążek Mówię tak, myślę nie?
Odpowiedź: Fryderyka

Pytanie: W jakim programie stacji TVN Bem pełniła rolę jurora?
Odpowiedź: Droga do gwiazd

Pytanie: Czy Bem wydała album Albo inaczej?
Odpowiedź: nie
Szamil Basajew

We wrześniu 1991 powrócił do rodzinnej Czeczenii, gdzie jako członek ochotniczej gwardii narodowej ochraniał obrady czeczeńskiego Kongresu Narodowego w Groznym, który w październiku tego samego roku doprowadził do wyboru na prezydenta republiki Dżochara Dudajewa. Po jednostronnym ogłoszeniu przez Dudajewa niepodległości Czeczenii i wprowadzeniu przez prezydenta Jelcyna stanu wyjątkowego w tej republice porwał rosyjski samolot pasażerski i zmusił go do lądowania w Ankarze, gdzie w trakcie konferencji prasowej zażądał odwołania stanu wyjątkowego w Czeczenii. Ostatecznie uwolnił zakładników, a władze tureckie pozwoliły mu na powrót do Czeczenii. Bez powodzenia startował w wyborach prezydenckich w Czeczenii w 1991 roku.

Pytanie: Kiedy postanowił udać się do Czeczenii?
Odpowiedź: We wrześniu 1991

Pytanie: Jakich działań podejmował się w gwardii?
Odpowiedź: ochraniał obrady czeczeńskiego Kongresu Narodowego w Groznym

Pytanie: Kto był głową państwa Czeczenii?
Odpowiedź: Jelcyn

Pytanie: Czy Turcja wyraziła zgodę na jego wyjazd do Czeczenii?
Odpowiedź: tak
Szamil Basajew

Po wybuchu I wojny w Czeczenii uczestniczył w walkach z Rosjanami jako jeden z głównych komendantów polowych. Podczas I szturmu Groznego dowodził oddziałem czeczeńskiego specnazu i był jednym z ostatnich dowódców walczących w mieście; jednej z dzielnic jego przedmieścia – Czarnorzecza – bronił aż do połowy marca. W 1995 najechał rosyjskie miasto Budionnowsk, biorąc ok. 1600 – głównie cywilnych – zakładników. Po kilku dniach walk przerywanych negocjacjami, ogłoszono tymczasowe zawieszenie broni w Czeczenii w zamian za zwolnienie zakładników, natomiast za samym Basajewem wysłano w Rosji list gończy. W czerwcu 1996 dowodził spektakularną operacją odbicia Groznego (operacja Dżihad).

Pytanie: Czym okupione było zawieszenie broni w 1995 roku w Czeczenii?
Odpowiedź: zwolnieniem zakładników i wysłaniem listu gończego za Basajewem

Pytanie: W którym roku Basajew dowodził operacją Dżihad?
Odpowiedź: 1996

Pytanie: Jak długo Basajew ochraniał Czarnorzecze?
Odpowiedź: do połowy marca

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Basajew podczas walk z Rosjanami po wybuchu wojny w Czeczenii?
Odpowiedź: główny komendant polowy
Audrey Hepburn

Drugim filmem Hepburn z 1967 był dreszczowiec psychologiczny Doczekać zmroku (reż. Terence Young). Aktorka wykreowała postać Susy Hendrix, niewidomej kobiety, u której w domu znajduje się naszpikowana heroiną lalka. Jej odzyskania podejmują się trzej bezwzględni bandyci (Alan Arkin, Jack Weston i Richard Crenna). Przygotowując się do roli Hepburn uczęszczała do szkoły dla niewidomych i uczyła się alfabetu Braille’a. Realizacja filmu była napięta, głównie z uwagi na Ferrera, który pełnił rolę producenta i często ingerował w projekt. Kreacja Hepburn spotkała się z uznaniem; aktorka po raz pierwszy od czasów Śniadania u Tiffany’ego została nominowana do nagrody Akademii Filmowej (przegrała rywalizację o statuetkę z Katharine Hepburn, nagrodzoną za występ w filmie Zgadnij, kto przyjdzie na obiad, reż. Stanley Kramer), a także dostała nominację do Złotego Globu. Bosley Crowther napisał, że „słodycz z jaką panna Hepburn odgrywa przejmującą rolę, przenikliwość z jaką się zmienia i umiejętność manifestacji terroru, pozwalają na przyciągnięcie do niej sympatii i niepokoju oraz nadają solidność w końcowych scenach”. Aktorka otrzymała gażę w wysokości 900 tys. dolarów plus dziesięć procent od przychodów brutto, co łącznie przełożyło się na sumę 3 milionów dolarów.

Pytanie: Jaki gatunek filmowy reprezentuje film "Doczekać zmroku"?
Odpowiedź: dreszczowiec psychologiczny

Pytanie: W którym roku wyszedł film "Doczekać zmroku"?
Odpowiedź: 1967

Pytanie: W kogo wcieliła się Hepburn w filmie "Doczekać zmroku"?
Odpowiedź: Suse Hendrix

Pytanie: Czy Hepburn grała w filmie "Śniadanie u Tiffany’ego"?
Odpowiedź: tak
Audrey Hepburn

Hepburn kontynuowała studia baletowe w Amsterdamie u Soni Gaskell, wybitnej postaci tamtejszego baletu, oraz u rosyjskiej nauczycielki Olgi Tarassovej, mimo że piętno wojny silnie odcisnęło się na jej zdrowiu. Według Spoto „brak energii i słabe mięśnie nie wróżyły dobrze jej karierze”. Hepburn popadła z tego powodu w depresję. Ella van Heemstra podjęła pracę kucharki, aby móc opłacać czynsz za małe mieszkanie. Za rekomendacją Gaskell, przyszła aktorka wraz z matką przeniosły się na początku 1948 do Londynu, gdzie Hepburn udała się na przesłuchanie do sali prób w prestiżowym studium baletowym Ballet Rambert należącym do Marie Rambert, które mieściło się ówcześnie w Notting Hill. W czasie wojny majątek rodzinny został utracony. Ella van Heemstra, by móc opłacać lekcje baletu córki, pracowała jako konsjerżka w kamienicy Mayfair. Po przesłuchaniu Rambert zgodziła się na przyjęcie Hepburn do zespołu. Swoje pierwsze próby przyszła aktorka miała zacząć w kwietniu, otrzymawszy stypendium. W tym czasie zdecydowała się na usunięcie członu Ruston ze swojego nazwiska, zostawiając jedynie Hepburn (nazwisko panieńskie swojej prababki). Od tej pory przedstawiała się jako Audrey Hepburn.

Pytanie: Kto uczył Hepburn baletu w Amsterdamie?
Odpowiedź: Sonia Gaskell, Olga Tarassova

Pytanie: Jaka była przyczyna depresji Hepburn?
Odpowiedź: brak energii i słabe mięśnie

Pytanie: Czy Ella van Heemstra była siostrą Hepburn?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakim mieście zamieszkała Hepburn z matką w 1948?
Odpowiedź: Londynie
Cassini-Huygens

Pierwotny projekt misji przewidywał lądowanie próbnika Huygens pod koniec pierwszej orbity wokół Saturna, z przelotem orbitera na wysokości 1200 km. Rozwiązanie problemu łączności wymagało dokonania takiej zmiany geometrii przelotu sondy Cassini obok Tytana, żeby zminimalizować prędkość orbitera względem lądującego próbnika. Planowane pierwsze dwie orbity wokół Saturna zostały zastąpione przez trzy orbity o krótszym okresie, z lądowaniem podczas trzeciej orbity i zbliżeniem orbitera Cassini do Tytana na odległość 60 000 km. Zmniejszyło to przesunięcie dopplerowskie odbieranych sygnałów do wartości, które nie zakłócały transmisji. Dodatkowo zdecydowano o wcześniejszym o 4 godziny włączeniu ogrzewania próbnika Huygens przed wejściem w atmosferę, co zwiększyło temperaturę oscylatora nadajnika pokładowego i stabilność jego pracy.

Pytanie: Jaki problem miała rozwiązać zmiana sposobu przelotu sondy Cassini?
Odpowiedź: łączności

Pytanie: Co zakładał pierwszy projekt?
Odpowiedź: lądowanie próbnika Huygens pod koniec pierwszej orbity wokół Saturna, z przelotem orbitera na wysokości 1200 km

Pytanie: Jaki efekt uzyskano dzięki zmianom wprowadzonym w projekcie?
Odpowiedź: Zmniejszenie przesunięcia dopplerowskiego odbieranych sygnałów do wartości, które nie zakłócały transmisji

Pytanie: Kiedy w poprawionej wersji projektu miało nastąpić lądowanie próbnika?
Odpowiedź: podczas trzeciej orbity
Wybuch gazu w Gdańsku (1995)

Na miejscu katastrofy powołana została komisja pod przewodnictwem głównego inspektora nadzoru budowlanego Andrzeja Dobruckiego, w skład której wchodzili m.in. projektant budynku Jerzy Duszota, wiceprezydent Gdańska Ryszard Gruda oraz Jerzy Ziółko z Politechniki Gdańskiej. Około 22:30 zapadła decyzja o wysadzeniu ocalałej części wieżowca, uznając, że inne sposoby jej rozbiórki są z technicznego punktu widzenia niemożliwe. U podstaw tej decyzji leżało jak najszybsze dotarcie do najniżej położonych, zniszczonych części budynku, gdzie – jak wtedy uważano – mogły znajdować się jeszcze żywe osoby. Nie było to możliwe do wykonania przy zachowaniu pozostałej po wybuchu części budynku, gdyż stwarzała ona zagrożenie dla ratowników i okolicznych budynków – istniało niebezpieczeństwo jej niekontrolowanego zawalenia się. Do tego czasu ekipy ratownicze kilkukrotnie przeszukały 8 pięter wieżowca, a z obszaru między 3 piętrem a rumowiskiem wydobyto wszystkie osoby żywe i ofiary, do których można było dotrzeć; do poszukiwań użyto geofonu oraz psów poszukiwawczych. Ponadto na prośbę mieszkańców strażacy wynieśli z budynku część należących do nich przedmiotów.

Pytanie: Kto przewodniczył komisją nadzoru budowy?
Odpowiedź: Andrzej Dobrucki

Pytanie: Jakie stanowisko piastował Ryszard Gruda?
Odpowiedź: wiceprezydenta Gdańska

Pytanie: Z jaką uczelnią wyższą był związany Jerzy Ziółko?
Odpowiedź: Politechniką Gdańską

Pytanie: Co postanowiono zrobić z pozostałościami wieżowca?
Odpowiedź: wysadzić
Al Pacino

Jego debiutem filmowym była epizodyczna rola Tony’ego w komediodramacie Me, Natalie (1969) z Patty Duke, a po popisie aktorskim w następnym filmie – melodramacie Jerry’ego Schatzberga Narkomani (Panic in Needle Park, 1971), gdzie zagrał narkomana Bobby’ego, został zauważony przez reżysera Francisa Forda Coppolę. Trzecią rolą w jego ekranowej karierze był Michael Corleone. Został wybrany przez Coppolę, pomimo że o tę rolę walczyli tacy gwiazdorzy jak Robert Redford, Warren Beatty czy – mało jeszcze wówczas znany – Robert De Niro. Kreacja Michaela Corleone, którego rodzina wyemigrowała z Sycylii do Stanów Zjednoczonych (podobnie jak Ala Pacino), w przebojowym filmie mafijnym Ojciec chrzestny (1972) otworzyła mu drogę do kariery, a także była nominowana do Oscara, BAFTA i Złotego Globu. Młody aktor zbojkotował ceremonię wręczenia Oscarów buntując się przeciw decyzji Akademii o nominowaniu go w kategorii dla najlepszego aktora drugoplanowego; grający jego ojca – Don Vito Corleone – Marlon Brando miał mniej czasu ekranowego, mimo to zdobył Oscara za najlepszą rolę pierwszoplanową. Rok potem za postać tytułowego policjanta Franka Serpico w dramacie Sidneya Lumeta Serpico (1973) był nominowany do Oscara za najlepszą rolę pierwszoplanową. Na potrzeby roli zapuścił brodę i włosy, zrywając z eleganckim wizerunkiem znanym z Ojca chrzestnego. Powrócił na kinowy ekran jako centralna postać sequela mafijnej sagi Mario Puzo Ojciec chrzestny II (1974) zdobył nominację do Oscara za rolę pierwszoplanową. Kolejną nominację do Oscara zapewniła mu rola Sonny’ego Wortzika, zuchwałego młodzieńca, który napada na nowojorski bank w opartym na autentycznych wydarzeniach dramacie sensacyjnym Sidneya Lumeta Pieskie popołudnie (1975). Po czterech latach znów był nominowany do Oscara za kreację ambitnego adwokata Arthura Kirklanda, który wypowiada wojnę skorumpowanemu systemowi sądowniczemu w dramacie Normana Jewisona ...i sprawiedliwość dla wszystkich (1979).

Pytanie: W jakim filmie po raz pierwszy zagrał Al Pacino?
Odpowiedź: Me, Natalie

Pytanie: Do jakiego gatunku filmowego należy "Me, Natalie"?
Odpowiedź: komediodramatu

Pytanie: W kogo wcielił się Al Pacino w filmie "Me, Natalie"?
Odpowiedź: Tony’ego

Pytanie: Dzięki jakiej roli Al Pacino został zauważony?
Odpowiedź: narkomana Bobby’ego

Pytanie: W który roku ukazał się film, w którym Al Pacno zagrał po raz pierwszy w karierze? 
Odpowiedź: 1969
Al Pacino

W 1993 zdobył dwie nominacje do Oscara; jako najlepszy aktor drugoplanowy za rolę agenta nieruchomości Ricky’ego Romy, który nie cofnie się przed niczym, aby utrzymać pracę w dramacie Jamesa Foleya Glengarry Glen Ross (1993) oraz dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę emerytowanego oficera armii amerykańskiej Franka Slade’a w dramacie Martina Bresta Zapach kobiety (1992). Za ten drugi występ odebrał Oscara, udowadniając, że nie tylko znakomicie umie zagrać niewidomego, ale także zaprezentował umiejętności taneczne – w słynnej scenie tanga z Gabrielle Anwar. Od tego czasu wystąpił w wielu produkcjach, zdobywając znakomite recenzje – Życiu Carlita (1993), Gorączce (1995), Donnie Brasco (1997) czy Adwokat diabła (1997). W 1996 zadebiutował jako reżyser bardzo dobrze przyjętym filmem Sposób na Szekspira. Był też reżyserem Chinese Coffee (2000), Wilde Salome (2010) i Salomé (2011). Jako Roy Cohn w miniserialu HBO Anioły w Ameryce (2003) otrzymał nagrodę Złotego Globu. Za drugoplanową rolę legendarnego przywódcy związków zawodowych Jimmy’ego Hoffę w Martina Scorsese Irlandczyk (2019) zdobył kolejną nominację do Oscara.

Pytanie: Za jakie osiągnięcia został w 1993 roku nominowany do Oscarów?
Odpowiedź: jako najlepszy aktor drugoplanowy za rolę agenta nieruchomości Ricky’ego Romy, który nie cofnie się przed niczym, aby utrzymać pracę w dramacie Jamesa Foleya Glengarry Glen Ross (1993) oraz dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę emerytowanego oficera armii amerykańskiej Franka Slade’a w dramacie Martina Bresta Zapach kobiety (1992)

Pytanie: Czy któraś z nominacji do Oscara z 1993 roku zakończyła się dla Ala Pacino odebraniem statuetki?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W którym momencie filmu Zapach kobiety Al Pacino mógł udowodnić, że jest uzdolnionym tancerzem?
Odpowiedź: w słynnej scenie tanga z Gabrielle Anwar

Pytanie: Jak nazywała się produkcja, będąca jego debiutem reżyserskim?
Odpowiedź: Sposób na Szekspira
Sprzęgło wiskotyczne

W układach przeniesienia napędu sprzęgła wiskotyczne stosowane są w celu utrzymywania niewielkiej różnicy prędkości obrotowej pomiędzy dwoma kołami pojazdu lub pomiędzy jego przednią a tylną osią. Dopóki różnice te są niewielkie (w związku z normalnym toczeniem się kół po jezdni na zakrętach i nierównościach terenu), sprzęgło pozostaje w stanie wyłączonym. Gdy jednak różnica prędkości przekroczy zadaną wartość (w wyniku poślizgu jednego z kół lub osi) - następuje zasprzęglenie obu części sprzęgła i wyrównanie prędkości obrotowych, aż do ustania poślizgu. Działanie sprzęgła jest oparte na zmianie lepkości specjalnego oleju silikonowego (oleju wiskotycznego) w zależności od temperatury. Olej ten wypełnia przestrzeń pomiędzy okładkami sprzęgła, mającymi postać wielu równoległych, współosiowych tarcz, połączonych na przemian z wałem napędzającym i napędzanym. W niskiej temperaturze olej wiskotyczny ma niewielką lepkość, umożliwiając względny ruch obu wałów prawie bez oporu. W wysokiej temperaturze lepkość tego oleju gwałtownie wzrasta, powodując zesprzęglenie wałów (opory wzajemnego ruchu okładzin stają się wówczas tak duże, że oba wały poruszają się w przybliżeniu z jednakową prędkością obrotową). Przejście od stanu rozłączenia do stanu zesprzęglenia następuje w wyniku przekroczenia pewnej progowej różnicy prędkości obrotowych wałów (a zatem wówczas, gdy jedno z kół pojazdu wpada w poślizg). Zesprzęglenie następuje w bardzo krótkim czasie dzięki szybkiemu wzrostowi temperatury oleju wiskotycznego. Wzrost ten związany jest z wydzielaniem ciepła w przemieszczających się względem siebie warstwach lepkiej cieczy i następuje tym szybciej, im wyższa jest jej lepkość. Działa tu zatem mechanizm dodatniego sprzężenia zwrotnego: im wyższa temperatura oleju, tym większa jego lepkość, im większa lepkość, tym większa ilość wydzielanego ciepła i tym szybciej następuje dalszy wzrost temperatury. Po ustaniu poślizgu olej ulega schłodzeniu i powraca do stanu niskiej lepkości.

Pytanie: W jakim celu stosuje się sprzęgła wiskotyczne?
Odpowiedź: utrzymywania niewielkiej różnicy prędkości obrotowej pomiędzy dwoma kołami pojazdu lub pomiędzy jego przednią a tylną osią

Pytanie: Co dzieje się, gdy różnica prędkości między dwoma kołami zwiększy się? 
Odpowiedź: następuje zasprzęglenie obu części sprzęgła i wyrównanie prędkości obrotowych, aż do ustania poślizgu

Pytanie: Od czego zależy zmiana lepkości oleju silnikowego?
Odpowiedź: temperatury

Pytanie: Co dzieje się z lepkością oleju w wysokiej temperaturze? 
Odpowiedź: gwałtownie wzrasta

Pytanie: Na czym polega mechanizm dodatniego sprzężenia zwrotnego?
Odpowiedź: im wyższa temperatura oleju, tym większa jego lepkość, im większa lepkość, tym większa ilość wydzielanego ciepła i tym szybciej następuje dalszy wzrost temperatury