mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Bogota

W okresie prekolumbijskim tereny dzisiejszej Bogoty zamieszkiwały plemiona Indian Czibczów oraz Arawaków. Osada o nazwie Bacatá była centrum ich cywilizacji. 6 sierpnia 1538 hiszpański konkwistador Gonzalo Jiménez de Quesada założył tam osadę Santa Fé de Bacatá (od miejsca swoich narodzin i nazwy miejscowej), która w 1717 stała się stolicą wicekrólestwa Nowej Granady, a przez to centrum hiszpańskiej władzy kolonialnej w Ameryce Południowej. W latach 1810–1811 miejscowa ludność zbuntowała się przeciwko Hiszpanom i ustanowiła własny rząd, lecz miasto do 1819 było kontrolowane przez hiszpańskich lojalistów. Wtedy to Simón Bolívar przejął rządy w Bogocie i uczynił ją stolicą federacji Gran Colombia (Wielka Kolumbia), obejmującej terytoria obecnej Panamy, Kolumbii, Wenezueli i Ekwadoru. Po rozbiciu tego tworu na odrębne państwa Bogota pozostała stolicą Nowej Granady do 1830, a w 1863 została oficjalną stolicą Republiki Kolumbii. Od 1955 stanowi dystrykt specjalny – Dystrykt Stołeczny Bogoty.

Pytanie: Jakie społeczności zasiedlały obszar Bogoty w czasach prekolumbijskich?
Odpowiedź: plemiona Indian Czibczów oraz Arawaków

Pytanie: Jaki ośrodek stanowił punkt centralny społeczności rdzennych Bogoty?
Odpowiedź: Bacatá

Pytanie: Jak de Quesada nazwał założony przez siebie ośrodek?
Odpowiedź: Santa Fé de Bacatá

Pytanie: Jaka była inspiracja do wymyślenia przez de Quesady nazwy osady?
Odpowiedź: miejsce swoich narodzin i nazwa miejscowa
Bogota

Bogota to także centrum życia kulturalnego. Największe teatry to Teatro Colón, Teatro Libre de Bogotá, Teatro Popular de Bogotá, Teatro Colsubsidio. Pierwszy z teatrów jest również siedzibą miejskiej Orkiestry Symfonicznej. Koncerty muzyki poważnej odbywają się często w Biblioteca Luis Angel Arango i salach Universidad Nacional de Colombia (Uniwersytetu Narodowego). Atrakcją turystyczną jest pchli targ przy Mercado de las Pulgas i dzielnica nocnej rozrywki Zona Rosa (różowa strefa). Miłośnicy corridy mogą udać się na Plaza de Toros de Santamaria i Rock al Parque. Inne atrakcje to planetarium i ogród botaniczny.

Pytanie: Jakie są największe teatry operujące na terenie tego miasta?
Odpowiedź: Teatro Colón, Teatro Libre de Bogotá, Teatro Popular de Bogotá, Teatro Colsubsidio

Pytanie: W jakich przybytkach znajdujących się na terenie Bogaty mają często miejsce koncerty muzyki klasycznej?
Odpowiedź: Biblioteca Luis Angel Arango i salach Universidad Nacional de Colombia (Uniwersytetu Narodowego)

Pytanie: Gdzie na terenie Bogoty znajduje się pchli targ?
Odpowiedź: przy Mercado de las Pulgas

Pytanie: Jak nazywa się dzielnica Bogoty przeznaczona do nocnej rozrywki?
Odpowiedź: Zona Rosa (różowa strefa)
Łowca androidów

Do mieszkania Deckarda przychodzi Rachael, która chce poznać prawdę o swojej tożsamości. Gdy Deckard ujawnia, że jej pamięć jest spreparowana, Rachael ucieka.
Deckard badając zdjęcia i ślady znalezione w mieszkaniu wynajętym przez Leona, trafia na łuskę węża – ten trop doprowadza go do Zhory, pracującej w klubie dla striptizerek. Po przesłuchaniu handlarza wężami odnajduje klub, w którym tańczy Zhora. Gdy replikantka ucieka, Deckard rozpoczyna pościg, który kończy się jej „odesłaniem na emeryturę” (jak łowcy androidów nazywają zabójstwo). Bryant, który pojawia się na miejscu, każe Deckardowi zlikwidować także Rachael, która zniknęła z siedziby Tyrella. W chwilę później Deckard trafia na Leona, obserwującego scenę śmierci Zhory. Leon atakuje Deckarda, którego od śmierci w nierównej walce ratuje Rachael, zabijając Leona strzałem z broni należącej do łowcy androidów. Między Deckardem i Rachael zaczyna tworzyć się więź.

Pytanie: Dlaczego do łowcy przychodzi Rachael?
Odpowiedź: chce poznać prawdę o swojej tożsamości

Pytanie: Co znajduje łowca w lokum Leona?
Odpowiedź: łuskę węża

Pytanie: Do kogo łowcę doprowadza łuska?
Odpowiedź: do Zhory

Pytanie: W jakim miejscu pracuje Zhora?
Odpowiedź: w klubie dla striptizerek
Łowca androidów

W Los Angeles, w roku 2019, Deckard (Harrison Ford) jest skierowany do nowej sprawy, gdy jego kolega po fachu, łowca androidów Holden, zostaje ciężko raniony przez ukrywającego się w mieście replikanta Leona. Szef Deckarda, Bryant informuje go, że ma za zadanie pozbyć się czterech replikantów obecnie znajdujących się prawdopodobnie w mieście. Niechętny Deckard zostaje zmuszony do przyjęcia zadania. Cztery androidy to Roy Batty (Rutger Hauer), Leon Kowalski (Brion James), Zhora (Joanna Cassidy), Pris (Daryl Hannah). Bryant wyjaśnia, że replikanci znajdują się u kresu swojego życia. Tyrell Co. zainstalowało bowiem w ich organizmach zabezpieczenie, które po 4 latach pracy wyłącza funkcje „życiowe” u androidów serii Nexus 6.

Pytanie: Jaki zawód wykonuje postać grana przez Harrisona Forda
Odpowiedź: łowcy androidów

Pytanie: Kto zadaje obrażenia Holdenowi?
Odpowiedź: replikant Leon

Pytanie: Co musi zrobić Deckard, zgodnie z poleceniem jego dowódcy?
Odpowiedź: pozbyć się czterech replikantów

Pytanie: Dlaczego androidy, których ma się pozbyć Deckard, są podobno bliskie śmierci?
Odpowiedź: Tyrell Co. zainstalowało bowiem w ich organizmach zabezpieczenie, które po 4 latach pracy wyłącza funkcje „życiowe” u androidów serii Nexus 6
Mistrzostwa Europy U-21 w Piłce Nożnej 2017

52 federacje krajowe zgłosiły chęć przystąpienia do eliminacji (Gibraltar nie wziął udziału), które miały wyłonić pozostałych 11 uczestników turnieju finałowego (Polska jako gospodarz miała zapewniony udział w turnieju finałowym). Losowania grup eliminacyjnych dokonano 5 lutego 2015. W jego wyniku reprezentacje zostały podzielone na 9 grup, 5- lub 6-zespołowych. Bezpośredni awans do turnieju uzyska zwycięzca każdej z tych grup, a spośród drużyn, które zajmą drugie miejsca w swoich grupach zostanie utworzona dodatkowa tabela w której cztery najwyżej sklasyfikowane drużyny otrzymają prawo gry w barażu o udział w Mistrzostwach.

Pytanie: Jaki kraj był gospodarzem podczas Mistrzostwa Europy U-21 w Piłce Nożnej 2017?
Odpowiedź: Polska

Pytanie: Ile federacji krajowych chciało wziąć udział w Mistrzostwach Europy U-21 w Piłce Nożnej 2017?
Odpowiedź: 52

Pytanie: Czy kraj gospodarza miał pewny udział w finale?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kiedy losowano grupy do eliminacji mistrzostw?
Odpowiedź: 5 lutego 2015

Pytanie: Na ile grupy zostały podzielone federacje krajowe w eliminacjach do Mistrzostw Europy?
Odpowiedź: 9
Krążowniki ciężkie typu D

Artyleria przeciwlotnicza głównego kalibru składała się z ośmiu dział SK C/33 kal. 10,5 cm na dwudziałowych podstawach. Zastosowano podstawy typu Dopp LC/31, pierwotnie projektowane dla wcześniejszych dział SK C/31 kal. 8,8 cm. Podstawy LC/31 były stabilizowane w trzech osiach i zdolne do podniesienia dział do kąta +80°. To pozwalało na prowadzenie ognia do wysokości 12 500 m. Przeciw celom morskim działa miały zasięg 17 700 m. Działa strzelały amunicją o wadze 15,1 kg, można było zastosować pociski odłamkowe, odłamkowo-zapalające i oświetlające. Planowano także montaż innych dział przeciwlotniczych, ale ich specyfikacja nie została ustalona przed przerwaniem budowy. Okręty miały być uzbrojone w nieznaną liczbę wyrzutni torpedowych kal. 533 mm.

Pytanie: Jakich podstaw użyto do dział?
Odpowiedź: Dopp LC/31

Pytanie: Jakim kątem uniesienia charakteryzowały się działa?
Odpowiedź: +80°

Pytanie: Do jakiego pułapu dosięgał ogień dział?
Odpowiedź: 12 500 m

Pytanie: Jakim zasięgiem ognia skierowanym w stronę celów morskich charakteryzowały się działa?
Odpowiedź: 17 700 m
Krążowniki ciężkie typu D

Uzbrojenie miało być podobne do tego użytego na jednostkach typu Deutschland. Okręty miały być uzbrojone w sześć tych samych dział C/28 kal. 28 cm o lufach długości 52 kalibrów. Miały być one ulokowane w takich samych trójdziałowych wieżach, rozważano także układ ośmiu dział umieszczonych w dwóch czterodziałowych wieżach. Działa miały dokładnie średnicę 283 mm, mogły wystrzeliwać pociski przeciwpancerne i odłamkowe (oba pociski ważyły po 300 kg). Działa używały dwóch zestawów ładunków prochowych: przedniego ładunku o wadze 36 kg w jedwabnym worku oraz głównego ładunku o wadze 71 kg w mosiężnej łusce. Pociski miały prędkość wylotową 910 m/s i przy maksymalnym kącie podniesienia armat (40 stopni) miały donośność 36 475 m. Szybkostrzelność wynosiła 2,5 pocisku na minutę. Okręty miały zapas 900 pocisków, po 150 na działo.

Pytanie: Jakiego typu pociskami miały dysponować te okręty?
Odpowiedź: przeciwpancernymi i odłamkowymi

Pytanie: Jak miały być rozlokowane działa na tych okrętach?
Odpowiedź: w takich samych trójdziałowych wieżach, rozważano także układ ośmiu dział umieszczonych w dwóch czterodziałowych wieżach

Pytanie: W jakim tempie mogły strzelać pociskami działa umieszczone na tych okrętach?
Odpowiedź: 2,5 pocisku na minutę

Pytanie: Jakiego typu działami miały dysponować te jednostki?
Odpowiedź: C/28 kal. 28 cm o lufach długości 52 kalibrów

Pytanie: Czy pociski odłamkowe i przeciwpancerne, które miały zostać wykorzystane na tych jednostkach, różniły się między sobą masą?
Odpowiedź: nie
Frank Sinatra

Sinatra poznał aktorkę Avę Gardner w 1946, kiedy przeżywał małżeński kryzys. Najprawdopodobniej dwa lata później para miała ze sobą romans. Oboje mieli podobne cechy charakteru: byli zaborczy, towarzyscy, ale też wspólnie nadużywali alkoholu. Ich związek trzymany był w tajemnicy ze względu na potencjalny skandal obyczajowy. Sinatra był w końcu żonaty i miał troje dzieci. Wyjawienie prawdy o związku obojga mogło znacząco wpłynąć na karierę piosenkarza i aktorki. Ostatecznie jednak w 1949 Sinatra wraz z Gardner występowali publicznie w Nowym Jorku i Huston. W tym samym czasie Nancy zgodziła się na separację, ale wciąż nie było mowy o rozwodzie. Amerykańskie media na wieść o tym w bezlitosny sposób przedstawiały Sinatrę i jego nową partnerkę. W marcu 1950 Sinatra wystąpił w klubie nocnym Copacabana, w Nowym Jorku. Podczas występu artysta narzekał na problemy z głosem, które nasiliły się do tego stopnia, że nie mógł ukończyć zaplanowanej trasy koncertowej. Zgodnie z zaleceniami lekarza rozpoczął rekonwalescencję i udał się do Hiszpanii, na plan zdjęciowy Gardner. Aktorka naciskała na zawarcie ślubu, ale Sinatra wciąż nie miał rozwodu z Nancy.

Pytanie: W którym roku Gardner po raz pierwszy spotkała się z Sinatrą?
Odpowiedź: w 1946

Pytanie: Czy Sinatra był uzależniony od alkoholu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Dlaczego Sinatra i Gardner utrzymywali swój związek w ukryciu?
Odpowiedź: ze względu na potencjalny skandal obyczajowy
Frank Sinatra

Sukcesywnie rósł majątek Sinatry. Pomiędzy październikiem 1942 a połową 1943 zarobił około 100 tys. dolarów z radia, filmu i występów, co było wtedy ogromną sumą. Jego fanatyczna publiczność w nadchodzących latach okaże się czymś w rodzaju gwarantowanego rynku; publiczność, która dosłownie dorośnie z nim, będąc mniej więcej w tym samym wieku. Będą śledzić jego muzykę i karierę w miarę starzenia się, zapewniając w ten sposób Sinatrze i jego sponsorom pewne zyski. 1 czerwca 1943 Sinatra podpisał kontrakt z wytwórnią Columbia Records. Wznowiony utwór z 1939 „All or Nothing at All” utrzymywał się przez 18 tygodni na liście najpopularniejszych piosenek. Sinatra występował od stycznia 1943 do grudnia 1944 w popularnym programie radiowym Your Hit Parade. Zdobył uznanie, śpiewając w prestiżowym Hotelu Waldorf-Astoria, wystąpił także po raz pierwszy w nowojorskim klubie nocnym Riobamba. Ze względów zdrowotnych (uszkodzona błona bębenkowa) Sinatra nie mógł czynnie wziąć udziału w II wojnie światowej. Przeszkodą w służbie wojskowej była też niestabilność emocjonalna o której opinia publiczna nie była informowana. Piosenkarz zawsze twierdził, że chciał walczyć. Formą swego rodzaju rekompensaty były jego występy. Sinatra śpiewał dla personelu sił zbrojnych, był m.in. w Rzymie na spotkaniu z papieżem, odwiedził także słynną Hollywood Canteen. Pomimo tego, jak stwierdził historyk William Manchester, „Sinatra był najbardziej znienawidzonym człowiekiem II wojny światowej, ponieważ bogacił się, czarując Amerykanki, podczas gdy ich chłopaki i mężowie walczyli za granicą”.

Pytanie: Skąd czerpał przychód w latach 1942-1943?
Odpowiedź: z radia, filmu i występów

Pytanie: Z jaką wytwórnią zawarł umowę w czerwcu 1943 roku?
Odpowiedź: Columbia Records

Pytanie: Czy widział kiedyś papieża na żywo?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Dlaczego, według Williama Manchestera, był najbardziej znienawidzonym człowiekiem podczas II wojny światowej?
Odpowiedź: ponieważ bogacił się, czarując Amerykanki, podczas gdy ich chłopaki i mężowie walczyli za granicą
Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2016 (eliminacje)

Baraże odbyły się w dniach 12–17 listopada 2015 roku pomiędzy ośmioma drużynami, które zajęły trzecie miejsca w swoich grupach eliminacyjnych. Dziewiąta drużyna awansowała automatycznie do turnieju głównego Euro 2016 jako najlepsza drużyna z trzecich miejsc - o kolejności zdecydowała liczba zdobytych punktów wyłączając mecze z ostatnią drużyną w tabeli (nie dotyczy Grupy I, gdzie występuje 5 drużyn). Drużyny zagrały dwumecze, które rozlosowano 18 października 2015 roku w szwajcarskim Nyonie, zwycięzca dwumeczu awansował do turnieju głównego Euro 2016.

Pytanie: Ile zespołów brało udział w barażach?
Odpowiedź: osiem

Pytanie: Kiedy wytypowano zespoły do dwumeczów?
Odpowiedź: 18 października 2015

Pytanie: W jakich spotkaniach wzięły udział rozlosowane zespoły?
Odpowiedź: w dwumeczach

Pytanie: Do jakich rozgrywek zakwalifikowały się zespoły, które wyszły zwycięsko z dwumeczów?
Odpowiedź: do turnieju głównego Euro 2016
SM UC-62

8 stycznia 1917 roku SM UC-62 został przyjęty do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej. Dowództwo jednostki objął por. mar. (niem. Oberleutnant zur See) Max Schmitz, dowodzący wcześniej UC-11. Po okresie szkolenia okręt został 27 lutego 1917 roku przydzielony do Flotylli Flandria. W dniach 31 marca – 6 kwietnia UC-62 odbył swoją pierwszą operację bojową, udając się z Zeebrugge w rejon Hoofden (na północny zachód od Scheveningen). Rankiem 5 kwietnia załoga okrętu dostrzegła płynący pod banderą szwedzką trójmasztowy szkuner i rozpoczęła jego ostrzał z działa pokładowego. Jednostka odpowiedziała ogniem. Okazało się, że był to brytyjski statek-pułapka HMS „Result” (122 BRT), a walka zakończyła się uszkodzeniem brytyjskiego okrętu.

Pytanie: Kto został pierwszym dowódcą okrętu?
Odpowiedź: Max Schmitz

Pytanie: Dokąd udała się jednostka 31 marca?
Odpowiedź: w rejon Hoofden
SM UC-62

2 maja UC-62 zatrzymał i po ewakuacji załogi zatopił u wybrzeży Belgii zbudowany w 1905 roku holenderski żaglowiec ze stalowym kadłubem „Noordzee” o pojemności 136 BRT, transportujący mleko z Rotterdamu do Hawru. Dwa dni później okręt na wodach Noordhinder Bank wystrzelił niecelną torpedę w kierunku zbudowanego w 1916 roku holenderskiego parowca „Neptunus” (160 BRT), płynącego na trasie Rotterdam – Londyn, a następnie zatrzymał go i po zejściu załogi zatopił. 24 maja, storpedował nieopodal Kinsale (na pozycji 51°36′N 8°12′W/51,600000 -8,200000), zbudowany w 1892 roku, brytyjski parowiec „Chicago City” o pojemności 2324 BRT, płynący z ładunkiem drobnicy z Nowego Jorku do Bristolu. Statek doznał uszkodzeń, a na pokładzie zginęły dwie osoby. 30 maja na postawioną przez UC-62 nieopodal latarni morskiej Royal Sovereign minę wszedł zbudowany w 1910 roku brytyjski parowiec „Lisbon” (1203 BRT), płynący z ładunkiem drobnicy z Newhaven do Boulogne-sur-Mer (statek zatonął ze stratą jednego załoganta na pozycji 50°38′N 0°20′E/50,633333 0,333333).

Pytanie: Co transportowano na pokładzie UC-62 z Hawru do Rotterdamu?
Odpowiedź: mleko

Pytanie: Jaka była pojemność „Chicago City”?
Odpowiedź: pozostawił minę

Pytanie: Śmierć ilu osób na pokładzie „Chicago City” sprowokował UC-62?
Odpowiedź: dwóch

Pytanie: Jak do zatonięcia parowca "Lisbon" przyczynił się UC-62?
Odpowiedź: postawioną przez UC-62 nieopodal latarni morskiej Royal Sovereign minę
Bernadeta Soubirous

Doktor Thérèse Valot opierając się na raporcie dwóch lekarzy, którzy badali jej ciało i trumnę, stwierdziła że Bernadetę mumifikowano: „[…] Mumifikację ciała Bernadetty wspomagały środki chemiczne - węgiel drzewny i sole”. Po ekshumacji okazało się, że jej ciało nie uległo rozkładowi. W 1925 roku okazało się jednak, że twarz i dłonie (jedyne obecnie widoczne części ciała) uległy częściowemu rozkładowi i sczernieniu. Wtedy to wykonano woskową maskę twarzy na podstawie zachowanych zdjęć, oraz odlew ręki, które są eksponowane zwiedzającym. Dokładniejsze badania wykazały, że świadcząca o rozkładzie pleśń wyrosła jedynie powierzchniowo na zanieczyszczonej poprzednią ekshumacją skórze. Wciąż nienaruszone rozkładem ciało zostało przeniesione do relikwiarza w kaplicy kościoła klasztoru w Nevers, gdzie jest dostępne dla zwiedzających.

Pytanie: Jakie części ciała mumii sczerniały?
Odpowiedź: twarz i dłonie

Pytanie: Co stało się z rękami i dłońmi mumii?
Odpowiedź: uległy częściowemu rozkładowi i sczernieniu

Pytanie: Jakie źródło stanowiło podstawę do stworzenia maski?
Odpowiedź: zdjęcia

Pytanie: Co stanowiło podstawę do stwierdzenia rozkładu części ciała mumii?
Odpowiedź: pleśń
Bernadeta Soubirous

Cel objawień został ukazany przez samą Maryję, gdy przedstawiła się Bernadecie w miejscowej odmianie dialektu gaskońskiego języka oksytańskiego: Que soy era Immaculada Councepciou – „Jestem Niepokalane Poczęcie”. Było to cztery lata po uroczystym ogłoszeniu przez papieża Piusa IX dogmatu o zachowaniu Matki Chrystusa od zmazy grzechu pierworodnego. Matka Boża miała poprosić Bernadetę, by odgarnęła nieco ziemi pod skałą i odkryła źródło, które zaczęło wypływać coraz obficiej. Źródło to istnieje do dziś i jest celem pielgrzymek milionów chorych, z których wielu[wymaga doprecyzowania] daje świadectwo duchowego i fizycznego uzdrowienia po kąpieli w nim. Maryja poleciła też, by dziewczyna modliła się na różańcu.

Pytanie: Czyich objawień doświadczyła Bernadeta?
Odpowiedź: Maryi

Pytanie: W jakim języku mówiła Maryja podczas objawienia?
Odpowiedź: oksytańskim

Pytanie: Jak przedstawiła się Bernadecie Maryja podczas objawienia?
Odpowiedź: Jestem Niepokalane Poczęcie

Pytanie: Jakie zalecenie otrzymała Bernadeta od Maryi?
Odpowiedź: modlitwy różańcowej
SMS Zrínyi

„Zrínyi” miał 137,5 m długości na linii wody oraz 138,8 m długości całkowitej. Miał 24,6 m szerokości i 8,1 m zanurzenia. Wyporność standardowa wynosiła 14 741 ton, zaś maksymalna 16 099 ton. Załoga składała się z 30 oficerów i 860 marynarzy. Tak samo jak reszta pancerników typu Radetzky, „Zrínyi” był mniejszy i gorzej uzbrojony od pancerników w innych flotach w tym samym czasie. Pomimo tego był jednym z pierwszych austro-węgierskich prawdziwych pełnomorskich okrętów wojennych. Napęd stanowiły dwie czterocylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 19 800 KM, co pozwalało osiągać prędkość 20,5 węzła. „Zrínyi” był pierwszym austro-węgierskim okrętem, który używał oleju opałowego do wspomagania jego 12 opalanych węglem kotłów parowych Yarrow. Maksymalny zasięg okrętu wynosił 4000 Mm przy prędkości 10 węzłów.

Pytanie: Jaką głębokością zanurzenia cechowała się jednostka?
Odpowiedź: 8,1 m

Pytanie: Kto należał do załogi jednostki?
Odpowiedź: 30 oficerów i 860 marynarzy

Pytanie: Z jaką szybkością mogła poruszać się jednostka?
Odpowiedź: 20,5 węzła

Pytanie: Jaki był najwyższy zasięg jednostki?
Odpowiedź: 4000 Mm przy prędkości 10 węzłów

Pytanie: Jaką najwyższą wypornością charakteryzowała się jednostka?
Odpowiedź: 16 099 ton
Gradobicie w Sydney (1947)

Komórka burzowa początkowo spowodowała opady gradu wielkości kul bilardowych na południowo-zachodnich przedmieściach Sydney. Następnie burza przemieściła się nad region dzielnicy Liverpool, gdzie dotarła o godzinie 14:25 i zmierzając w kierunku północno-zachodnim przeszła przez południowy region dzielnicy CBD. W trakcie przechodzenia gradobicia przez most Sydney Harbour dźwięk powstały przez uderzenia gradzin został opisany przez pracownika obserwatorium Observatory Hill, które położone jest w pobliżu mostu od strony południowo-zachodniej, jako „straszliwy hałas” podobny do „kilku pociągów przejeżdżających przez most Sydney Harbour”.

Pytanie: O której godzinie gradobicie przemieściło się nad Liverpool?
Odpowiedź: o 14:25

Pytanie: Gdzie przemieściły się opady o 14:25?
Odpowiedź: nad region dzielnicy Liverpool
ORP Generał Haller

W pierwszą zagraniczną podróż do Kłajpedy ORP „Generał Haller” wyruszył 15 czerwca 1921 roku. Na pokładzie zaokrętowani byli słuchacze Tymczasowego Kursu Instruktorskiego dla Oficerów. Zimą 1921 roku kanonierka odwiedziła Rygę, natomiast na początku 1922 roku wypłynęła w rejs wzdłuż wybrzeży szwedzkich, bez zawijania do portów. W październiku 1922 roku obie kanonierki złożyły pierwszą oficjalną wizytę polskich okrętów w Finlandii i Estonii. 29 kwietnia 1923 roku okręt wziął udział w uroczystym otwarciu tymczasowej przystani w Gdyni. Od 16 października 1924 roku do wiosny 1925 roku „Generał Haller” znajdował się w rezerwie. Prawdopodobnie w tym czasie dokonano przebudowy sterówki oraz przezbrojenia. W czerwcu 1925 roku kanonierki złożyły wizytę w Tallinnie i Lipawie. Rok później odwiedziły Szwecję, Danię, Łotwę i Estonię, natomiast w 1927 roku Kopenhagę. W 1928 roku dokonano na okręcie przeróbek rufowych komór amunicyjnych. W związku z nowym podziałem jednostek pływających floty ORP „Generał Haller” 1 kwietnia 1930 roku został włączony do Dywizjonu Minowców. W tym czasie sformułowane zostały zadania dla jednostki w przypadku zajęcia przez Polskę Gdańska. Okręt miał wpłynąć na Wisłę i wspólnie z „Komendantem Piłsudskim” oraz trałowcami wspierać działania piechoty oraz kawalerii.

Pytanie: Jakie były plany względem niego, gdyby Polska zajęła Gdańsk?
Odpowiedź: miał wpłynąć na Wisłę i wspólnie z „Komendantem Piłsudskim” oraz trałowcami wspierać działania piechoty oraz kawalerii

Pytanie: Do jakiego dywizjonu należał od 1930 r.?
Odpowiedź: Dywizjonu Minowców

Pytanie: W jakiej uroczystości uczestniczył w kwietniu 1923 r.?
Odpowiedź: otwarciu tymczasowej przystani w Gdyni

Pytanie: Jakie kraje odwiedził w 1926 r.?
Odpowiedź: Szwecję, Danię, Łotwę i Estonię

Pytanie: Czy w grudniu 1924 r. znajdował się w aktywnej służbie?
Odpowiedź: nie
ORP Generał Haller

12 stycznia 1932 roku ORP „Generał Haller” został przydzielony do Grupy Okrętów Podwodnych. Latem tego roku kanonierka asystowała ORP „Żbik” podczas pierwszego zanurzenia na głębokość 19 metrów. Po wycofaniu ze służby trałowców typu FM Dywizjon Minowców został rozwiązany. Kanonierka 27 września 1932 roku została podporządkowana Komendzie Portu Wojennego w Gdyni. Począwszy od 24 września 1932 roku do 1 kwietnia 1933 roku, okręt znajdował się w II rezerwie i przeszedł generalny remont. W jego trakcie dokonano wymiany kotłów oraz zdjęto i wyremontowano nadbudówkę. W latach trzydziestych istniały projekty zmiany nazwy kanonierek na „Zabijaka” oraz „Zawadiaka”, jednak pozostano przy dotychczasowych nazwach. Kolejny kapitalny remont na „Generale Hallerze” miał miejsce od 15 września 1935 roku do 1 lipca 1936 roku. Przeprowadziły go Warsztaty Portowe Marynarki Wojennej w Gdyni; w jego trakcie m.in. usunięto rufowy maszt oraz wymieniono drewniany pokład. 20 stycznia 1936 roku kanonierka została ponownie przydzielona do reaktywowanego Dywizjonu Minowców. Oprócz bliźniaczej jednostki w skład dywizjony weszły cztery nowoczesne trałowce typu Jaskółka. Pomimo zmian organizacyjnych kanonierka nadal pełniła funkcje szkoleniowe. W sierpniu 1936 roku kanonierki wraz z trałowcami złożyły wizytę w Visby oraz Karlshamn. Od 15 do 21 września „Generał Haller” wraz z trałowcami odbył rejs na Zatokę Fińską i Ryską, bez zawijania do portów. Od stycznia 1932 roku do lipca 1937 roku okręt na obu burtach nosił znak szybkiej identyfikacji w postaci białej litery „H”.

Pytanie: Jakim typem statku był ORP Generał Haller?
Odpowiedź: kanonierką

Pytanie: W którym roku wyremontowano drewniany pokład ORP "Generał Haller"?
Odpowiedź: 1936

Pytanie: Jaką rolę pełnił ORP "Generał Haller" w Dywizjonie Minowców po 1936 roku?
Odpowiedź: Szkoleniową

Pytanie: W którym roku umieszczono na burcie ORP "Generał Haller" literę "H"?
Odpowiedź: 1932