mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Państwowe gospodarstwo rolne

W 1989 roku PGR gospodarowały na ok. 17,8% ogólnej powierzchni ziemi rolnej w Polsce. W 1990 roku zatrudniały 395 tys. osób (w 1980 roku było to 490,3 tys.). Po przejściu na gospodarkę rynkową na podstawie ustawy z 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa państwowe gospodarstwa rolne zostały zlikwidowane, a ich majątek został przejęty przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa (obecnie Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa). 1/3 gospodarstw była w stanie finansować swoje wydatki. W momencie przejmowania przez Agencję w PGR pracowało 193 tys. pracowników, pozostali znaleźli zatrudnienie gdzie indziej.

Pytanie: Jaka część całkowitej powierzchni polskiej ziemi rolnej była zajęta przez państwowe gospodarstwa rolne w 1989?
Odpowiedź: 17,8%

Pytanie: W jakich okolicznościach doszło do likwidacji PGR?
Odpowiedź: Po przejściu na gospodarkę rynkową na podstawie ustawy z 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa

Pytanie: Jaka instytucja przejęła majątek, którym do 1991 roku dysponowały PGR?
Odpowiedź: Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa (obecnie Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa)

Pytanie: Jak dużo osób było zatrudnionych w państwowych gospodarstwach rolnych pod koniec ich istnienia?
Odpowiedź: 193 tys.

Pytanie: Czy w 1990 roku w państwowych gospodarstwach rolnych pracowało mniej osób niż dziesięć lat wcześniej?
Odpowiedź: tak
Jan Bednarek (piłkarz)

W 2012 trafił do akademii Lecha Poznań, gdzie przeszedł przez kolejne szczeble juniorskie, a także występował w zespole Młodej Ekstraklasy i w rezerwach pierwszej drużyny. Przed sezonem 2013/2014 został włączony do kadry pierwszej drużyny poznańskiego zespołu. Podczas trwania pierwszych ośmiu kolejek trenował z zespołem, jednak nie mieścił się w kadrze meczowej. 23 września 2013 znalazł się w kadrze; wyszedł wówczas w pierwszym składzie na mecz 9. kolejki Ekstraklasy z Piastem Gliwice. Zagrał pełne 90 minut, zbierając dobre recenzje, a jego zespół wygrał to spotkanie 2:0. W następnej kolejce przeciwko Widzewowi Łódź znalazł się na ławce rezerwowych. Kolejny występ w sezonie 2013/2014 zanotował 1 marca 2014, zastępując w doliczonym czasie gry, wygranego 4:0 spotkania z Piastem Gliwice, Szymona Pawłowskiego. W kolejnym sezonie nadal początkowo był rezerwowym. 7 listopada 2014 w 15. kolejce Ekstraklasy zagrał 90 minut w zremisowanym 1:1 meczu z Podbeskidziem. Następnie wystąpił jeszcze w 19. kolejce przeciwko Lechii Gdańsk. W całym sezonie zagrał jedynie w dwóch ligowych spotkaniach Lecha, który w tym sezonie wywalczył mistrzostwo Polski. Ponadto wystąpił jeszcze w dwóch spotkaniach Pucharu Polski, w którym udział Lech zakończył się na występie w finale.

Pytanie: Jak rozwijała się jego kariera w Lechu Poznań, zanim został włączony do kadry pierwszej drużyny tego zespołu?
Odpowiedź: W 2012 trafił do akademii Lecha Poznań, gdzie przeszedł przez kolejne szczeble juniorskie, a także występował w zespole Młodej Ekstraklasy i w rezerwach pierwszej drużyny

Pytanie: Czy od początku sezonu 2013/2014 brał aktywny udział w meczach rozgrywanych przez Lecha Pozań?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie spotkanie było jego pierwszym rozegranym w kadrze pierwszej drużyny Lecha Poznań?
Odpowiedź: mecz 9. kolejki Ekstraklasy z Piastem Gliwice

Pytanie: Z jakim zespołem zmierzył się Lech Poznań w 10. kolejce Ekstraklasy?
Odpowiedź: Widzewem Łódź
Ewelina Lisowska

W marcu 2016 Lisowska gościła w jednym z odcinków programu TVP2 Kocham cię, Polsko!. W czerwcu premierę miał teledysk do piosenki Ewy Farnej „Na ostrzu”, w którym wystąpiła. Pod koniec lipca 2016 wydała singiel „Prosta sprawa”, który uzyskał status podwójnie platynowej płyty. Utworem zapowiadała kolejny album studyjny pt. Ponad wszystko, który wydała 4 listopada 2016. W październiku zrealizowała wideoklip do kolejnego singla z albumu – „Zrób to!”. Płytę promowała także singlami: „Zatrzymaj się” i „Niebo/Piekło”. 31 grudnia wystąpiła na imprezie sylwestrowej Polsatu w Katowicach, gdzie zaśpiewała single: „Prosta sprawa” i „Nieodporny rozum”.

Pytanie: W jakim programie telewizyjnym wystąpiła wiosną 2016 roku?
Odpowiedź: Kocham cię, Polsko!

Pytanie: W jakim teledysku pojawiła się w czerwcu 2016 roku?
Odpowiedź: do piosenki Ewy Farnej „Na ostrzu”

Pytanie: Jaka płyta była promowana singlem „Prosta sprawa”?
Odpowiedź: Ponad wszystko

Pytanie: Jakie utwory, poza „Prosta sprawa”, promowały album Ponad wszystko?
Odpowiedź: „Zatrzymaj się” i „Niebo/Piekło”
Gromada otwarta

Inna bezpośrednia metoda, specyficzna dla gromad otwartych, to metoda ruchu własnego. Opiera się ona na założeniu, że wszystkie gwiazdy w gromadzie mają niemal identyczny wektor prędkości względem Słońca. Jeżeli do tego rozmiar gromady jest porównywalny z jej odległością od Słońca, a przy tym możemy zaobserwować ruch własny poszczególnych gwiazd z gromady oraz ich prędkości radialne, to odległość do gromady daje się dokładnie wyznaczyć z prostej trygonometrii. Metoda ruchów własnych zastosowana do Hiad pozwoliła na określenie odległości do środka gromady na 46,3 parseków.

Pytanie: Na czym bazuje metoda ruchu własnego?
Odpowiedź: założeniu, że wszystkie gwiazdy w gromadzie mają niemal identyczny wektor prędkości względem Słońca

Pytanie: Jakie warunki, poza tym, że wszystkie gwiazdy w gromadzie mają niemal identyczny wektor prędkości względem Słońca, pozwalają na dokładne wyznaczenie odległości od gromady z prostej trygonometrii?
Odpowiedź: rozmiar gromady jest porównywalny z jej odległością od Słońca, a przy tym możemy zaobserwować ruch własny poszczególnych gwiazd z gromady oraz ich prędkości radialne

Pytanie: Ile wynosi odległość do środka gromady Hiady, według obliczeń wykonanych zgodnie z metodą ruchu własnego?
Odpowiedź: 46,3 parseków
Denga

Wirusa dengi przenoszą komary z rodzaju Aedes, w szczególności A. aegypti. Komary te żyją zazwyczaj pomiędzy 35° szerokości geograficznej północnej, a 35° szerokości geograficznej południowej poniżej wysokości 1000 m n.p.m. Typowo kłują za dnia, zwłaszcza wczesnym rankiem i wieczorem, ale zdolne są kłuć i przez to rozprzestrzeniać wirusa w każdej porze doby i roku. Inne gatunki Aedes przenoszące infekcję obejmują A. albopictus, A. polynesiensis i A. scutellaris. Ludzie są żywicielami pierwotnymi wirusa. Replikuje się on również wśród innych naczelnych (a nawet w myszach laboratoryjnych), choć rzadko wykazują one typowe dla ludzi objawy. Można nabawić się infekcji na skutek pojedynczego ukłucia. Samica komara pobierająca krew od zainfekowanej osoby podczas początkowego okresu gorączkowego trwającego od 2 do 20 dni sama ulega infekcji wirusem dengi poprzez komórki wyścielające jej jelito. Około 8-10 dni później wirus rozprzestrzenia się na inne tkanki, włączając w to ślinianki komara, ulegając następnie wydzielaniu do śliny. Wirus nie wydaje się wywierać szkodliwego efektu na komara, który pozostaje jego nosicielem przez całe swe życie. Aedes aegypti preferuje składanie jaj w sztucznych zbiornikach na wodę, życie w pobliżu ludzi i karmienie się krwią ich, a nie innych kręgowców.

Pytanie: Jakie zwierzęta odpowiadają za transmisję tego wirusa?
Odpowiedź: komary z rodzaju Aedes, w szczególności A. aegypti

Pytanie: Gdzie bytują komary odpowiedzialne za transmisję wirusa dengi?
Odpowiedź: zazwyczaj pomiędzy 35° szerokości geograficznej północnej, a 35° szerokości geograficznej południowej poniżej wysokości 1000 m n.p.m.

Pytanie: O jakiej porze atakują najczęściej komary przenoszące wirusa dengi?
Odpowiedź: za dnia, zwłaszcza wczesnym rankiem i wieczorem

Pytanie: Jakie gatunki komarów Aedes, poza A. aegypti, przenoszą wirusa dengi?
Odpowiedź: A. albopictus, A. polynesiensis i A. scutellaris

Pytanie: Czy wirusem dengi można zarazić się po jednym ukłuciu komara?
Odpowiedź: tak
Napad stulecia (1963)

W 1978 uczestnicy napadu wynegocjowali korzystny układ z Pierce’em Paulem Reedem, który pisał książkę na temat napadu. Aby usprawiedliwić wysokie żądania finansowe, twierdzili, że napad finansował Otto Skorzeny, austriacki oficer Waffen-SS. Reed o mistyfikacji dowiedział się, gdy pojechał do Brazylii zrobić wywiad z Ronniem Biggsem. W rzeczywistości napad finansował Bruce Reynolds. Jeden z napastników, Roy James, który był profesjonalnym kierowcą rajdowym, napisał z więzienia list do byłego mistrza Grahama Hilla z prośbą o pomoc. Prośba ta została jednak odrzucona.

Pytanie: Dlaczego Reed chciał zapłacić napastnikom pieniądze?
Odpowiedź: pisał książkę na temat napadu

Pytanie: Kto naprawdę sfinansował ten napad?
Odpowiedź: Bruce Reynolds

Pytanie: Czy napad ten został naprawdę sfinansowany przez Otto Skorzenego?
Odpowiedź: nie
Grand Prix Belgii 2011

Wkrótce Alonso i Hamilton zbliżyli się do Rosberga i Hiszpan wysunął się na prowadzenie. Również Brytyjczyk wyprzedził Niemca. Podczas gdy obaj kierowcy Ferrari oraz Lewis Hamilton zjechali na swoje pit-stopy, Sebastian Vettel jadąc na nowym komplecie miękkich opon awansował na pierwsze miejsce. Tymczasem z wyścigu wycofał się Sébastien Buemi ze względu na uszkodzenie tylnego skrzydła, natomiast Senna i Glock zostali ukarani przez sędziów karą przejazdu przez aleję serwisową, ze względu na spowodowane przez nich incydenty na pierwszym okrążeniu. Po wyjeździe Alonso z alei serwisowej, wyprzedził go Mark Webber, jednak jadący na nowych oponach kierowca Ferrari odzyskał pozycję. Obydwaj wyprzedzili wkrótce Pietrowa i Kobayashiego.
Startujący z ostatniego pola Schumacher był dwunasty, po wyprzedzeniu połowy stawki.

Pytanie: Z czyjego pit-stopu skorzystał Vettel?
Odpowiedź: kierowców Ferrari i Hamiltona

Pytanie: Który z zawodników nie ukończył wyścigu?
Odpowiedź: Sébastien Buemi

Pytanie: Dlaczego Buemi nie ukończył wyścigu?
Odpowiedź: uszkodzenie tylnego skrzydła

Pytanie: Którzy kierowcy zostali ukarani przez sędziego?
Odpowiedź: Senna i Glock

Pytanie: Na której pozycji w wyścigu uplasował się Schumacher?
Odpowiedź: dwunasty
Akrokantozaur

W tym czasie tereny będące obecnie częścią formacji Twin Mountains i Antlers były dużą równiną zalewową, powstałą po wyschnięciu płytkiego morza epikontynentalnego. Kilka milionów lat później morze to rozszerzy swój zasięg w kierunku północnym, stając się Morzem Środkowego Zachodu i dzieląc Amerykę Północną na dwie części na niemal całą późną kredę. Formacja Glen Rose reprezentuje środowisko nadmorskie, z przypuszczalnymi tropami akrokantozaura zachowanymi w równinach błotnych położonych wzdłuż prehistorycznego wybrzeża. Ponieważ akrokantozaur był dużym drapieżnikiem, prawdopodobnie żył w otoczeniu obfitującym w potencjalną zdobycz i wiele różnych ekosystemów. Ofiarami akrokantozaura mogły padać zauropody takie jak paluksizaur, a być może nawet olbrzymi zauroposejdon, oraz duże ornitopody z rodzaju Tenontosaurus. Na tych terenach żył również inny teropod – Deinonychus – jednak mierząc zaledwie 3 metry długości nie stanowił konkurencji dla akrokantozaura. Acrocanthosaurus atokensis jest jedynym pewnym gatunkiem wielkiego teropoda, który żył w apcie i albie na terenach dzisiejszej Ameryki Północnej. Pod tym względem w Ameryce Północnej podobna sytuacja zachodziła w apcie i albie oraz w późnym mastrychcie; w obu przypadkach na tym kontynencie żył tylko jeden gatunek teropoda cechującego się wielkimi rozmiarami i szybkim tempem wzrostu oraz zasiedlającego duży obszar (Acrocanthosaurus atokensis w apcie i albie, Tyrannosaurus rex w mastrychcie). Na innych terenach oraz w innych przedziałach czasowych (np. w kampanie na zachodzie Ameryki Północnej) częstsza była sytuacja, gdy współistniało kilka gatunków dużych teropodów zasiedlających mniejsze obszary. Na akrokantozaury okazjonalnie mogły polować wodne krokodylomorfy – w kości szczękowej osobnika NCSM 14345 znaleziono ząb krokodylomorfa. Był on obrośnięty grubą warstwą kości, co sugeruje, że dinozaur przeżył atak i padł dopiero znacznie później.

Pytanie: Po jakim wydarzeniu doszło do wykształcenia się na tym obszarze równiny zalewowej?
Odpowiedź: wyschnięciu płytkiego morza epikontynentalnego

Pytanie: Gdzie na tym obszarze odnaleźć można tropy tego rodzaju dinozaura?
Odpowiedź: w równinach błotnych położonych wzdłuż prehistorycznego wybrzeża

Pytanie: Jak na rodzaj środowiska, w którym funkcjonował ten rodzaj dinozaura wpłynął fakt, że był on dużym drapieżnikiem?
Odpowiedź: prawdopodobnie żył w otoczeniu obfitującym w potencjalną zdobycz i wiele różnych ekosystemów

Pytanie: Jakie zwierzęta atakował prawdopodobnie ten rodzaj dinozaura?
Odpowiedź: zauropody takie jak paluksizaur, a być może nawet olbrzymi zauroposejdon, oraz duże ornitopody z rodzaju Tenontosaurus
Timothy Laurence

Laurence poznał księżniczkę Annę w drugiej połowie lat 80., gdy był adiutantem jej matki. W 1992 wzięli ślub w kościele parafialnym w wiosce Ballater, niedaleko królewskiej rezydencji Balmoral w Szkocji. Dla niego był to pierwszy ślub, ale dla niej drugi, dlatego małżeństwo zostało zawarte w obrządku Kościoła Szkocji, który, inaczej niż Kościół Anglii, dopuszcza udzielanie ślubów kościelnych osobom rozwiedzionym. Podobnie jak pierwszy mąż księżniczki Anny, Laurence nie otrzymał tytułu książęcego. Nie wszedł też do ścisłej rodziny królewskiej, co w praktyce oznacza, iż niekiedy pojawia się w sytuacjach oficjalnych jako mąż księżniczki Anny, natomiast (inaczej niż żony synów królowej) nigdy nie reprezentuje monarchini samodzielnie.

Pytanie: Jak powiązany był z księżniczką Anną zanim nawiązali bliższą relację?
Odpowiedź: był adiutantem jej matki

Pytanie: Gdzie doszło do ceremonii zaślubin Timothy'ego Laurence'a i księżniczki Anny?
Odpowiedź: w kościele parafialnym w wiosce Ballater, niedaleko królewskiej rezydencji Balmoral w Szkocji

Pytanie: Na jakich warunkach odbył się ślub Laurence'a i księżniczki Anny, w związku z tym, że jedno z nich było już wcześniej mężate?
Odpowiedź: w obrządku Kościoła Szkocji, który, inaczej niż Kościół Anglii, dopuszcza udzielanie ślubów kościelnych osobom rozwiedzionym

Pytanie: Czy po tym, jak zawarł swoje pierwsze małżeństwo, nadano mu tytuł książęcy?
Odpowiedź: nie
Kościół św. Wojciecha i klasztor Benedyktynek w Mińsku

Klasztor zakonu benedyktynek został wymieniony w czterech dokumentach fundacyjnych (z lat 1630, 1631, 1632 oraz z 4 maja 1633 roku) księdza Wojciecha Sielawy, kanonika wileńskiego, proboszcza drewieńskiego i nieświeskiego. Fundacja została potwierdzona przez króla Władysława IV Wazę 14 lipca 1633 roku. W 1632 roku Wojciech Sielawa nabył dwa domy przy ulicy Zborowej i przekazał je zakonnicom reguły św. Benedykta, które przybyły do Mińska z Nieświeża. Na placu zlecił postawienie drewnianego kościoła. Świątynia została ukończona w 1633 roku. Kościół otrzymał wezwanie św. Wojciecha, biskupa i męczennika. Pod koniec lat czterdziestych XVII wieku, dzięki fundacji (20 tys. polskich złotych) Krzysztofa Chodkiewicza i jego żony Zofii, księżniczki Druckiej Horskiej, został wzniesiony murowany kościół. Autorem pierwszego projektu był Andreas Kromer, który zobowiązał się zbudować kościół w ciągu trzech lat, jednak nie wywiązał się z umowy z powodu wybuchu wojny polsko-moskiewskiej 1654–1967. Podczas konfliktu drewniane budowle klasztorne zostały spalone, a niedokończona murowana świątynia splądrowana. Dzięki staraniom ksieni Katarzyny Scholastyki Świrskiej w latach siedemdziesiątych XVII wieku rozpoczęto budowę niewielkiego murowanego klasztoru w miejsce zniszczonego drewnianego. W 1682 roku cały zespół klasztorny został poddany rekonstrukcji i rozbudowie, która była możliwa dzięki nowym fundacjom i powiększeniu posiadłości benedyktynek. Pod koniec XVII wieku plac należący do zakonnic wynosił już około 100 włók (ok. 1795,5 ha). Budowę kościoła i klasztoru zakończono w 1690 roku. Nowa murowana świątynia została konsekrowana przez Mikołaja Słupskiego, biskupa gracjanopolitańskiego, archidiakona wileńskiego. W latach osiemdziesiątych XVIII wieku dokonano przebudowy w stylu późnobarokowym według projektu Tomasza Romanowskiego.

Pytanie: Z jakiego okresu pochodzą dokumenty fundacyjne, w których pada wzmianka na temat klasztoru zakonu benedyktynek?
Odpowiedź: lat 1630, 1631, 1632 oraz z 4 maja 1633 roku

Pytanie: Jakie posiadłości zakupił Sielawa w 1633 roku, w celu przekazania ich benedyktynkom?
Odpowiedź: dwa domy przy ulicy Zborowej

Pytanie: Dzięki jakiej pomocy możliwe było postawienie na tym terenie morowanego kościoła?
Odpowiedź: fundacji (20 tys. polskich złotych) Krzysztofa Chodkiewicza i jego żony Zofii, księżniczki Druckiej Horskiej

Pytanie: Jakie straty poniósł ten teren z powodu wojny polsko-moskiewskiej?
Odpowiedź: drewniane budowle klasztorne zostały spalone, a niedokończona murowana świątynia splądrowana
Józef Poniatowski

W Lipsku Józef Poniatowski upamiętniony został m.in. nazwą skweru (Poniatowski Plan), na którym stoi obelisk mu poświęcony; dwoma tzw. Apelstein – w dzielnicy Markkleeberg-Ost, na rogu ulic Rilkestraße i Gorkistraße (napis brzmi: Fürst PONIATOWSKI/VIII. Corps/8000 M.) oraz w dzielnicy Lößnig, na rogu Bornaische Straße i Liechtensteinstraße (napis brzmi: PONIATOWSKI/AUGEREAU/VIII. u. IX. CORPS;/OUDINOT/III. u. IV DIVISION D. JUNG. GARDE/30000 M). W 1938 staraniem Kornela Krzeczunowicza – byłego dowódcy 8 pułku ułanów ks. Józefa Poniatowskiego, stanął nad brzegiem Elstery w Lipsku pomnik upamiętniający księcia.

Pytanie: Nad brzegiem jakiej rzeki postawiono mu pomnik?
Odpowiedź: Elstery

Pytanie: Kim był Kornel Krzeczunowicz?
Odpowiedź: dowódcą 8 pułku ułanów ks. Józefa Poniatowskiego
Rosja

Wysoki deficyt budżetowy w 1997 roku oraz kryzys finansowy w Azji w 1998 roku doprowadziły do pogorszenia się sytuacji gospodarczej i gwałtownego spadku PKB w Rosji. 31 grudnia 1999 Borys Jelcyn zrezygnował z urzędu prezydenta, przekazując władzę w ręce premiera Władimira Putina, który w 2000 roku wygrał wybory prezydenckie. Putin zyskał popularność dzięki opanowaniu sytuacji w Czeczenii, choć na Północnym Kaukazie nadal dochodzi do incydentów zbrojnych. Wysokie ceny ropy naftowej, niski kurs rubla, rosnący popyt na rynku krajowym, konsumpcja i inwestycje państwowe umożliwiły szybki wzrost gospodarczy, poprawienie standardów życia w Rosji i częściową odbudowę wpływów na arenie międzynarodowej. Jednak w Azji Środkowej Rosja obecnie ustępuje pola Chinom. Według słów Dmitrija Trenina, jednego z najważniejszych politologów rosyjskich, wszystko jest tylko „na papierze”, bo za prawdziwą integrację regionu ktoś musiałby zapłacić, a sama Rosja płacić nie jest gotowa. Liczne reformy, wdrożone w okresie prezydentury Putina, zwłaszcza te wzmacniające struktury państwowe Rosji, zostały oznaczone przez niektóre państwa zachodnie jako „niedemokratyczne”. Rządy Putina doprowadziły do przywrócenia porządku, stabilności i rozwoju gospodarczego, co zapewniło mu ogromną popularność w Rosji.

Pytanie: Kiedy po raz pierwszy PKB rosyjski zaliczył spadek?
Odpowiedź: 1998

Pytanie: Kto był prezydentem Rosji przez cały 1999 rok?
Odpowiedź: Borys Jelcyn

Pytanie: Kto przejął władzę po Jelcynie?
Odpowiedź: Władimir Putin

Pytanie: Co zapewniło Putinowi popularność?
Odpowiedź: opanowanie sytuacji w Czeczenii
Nagrody na mistrzostwach świata w piłce nożnej

Złota Rękawica jest przyznawana najlepszemu bramkarzowi turnieju finałowego mistrzostw. Przed 2010 rokiem nagroda nosiła nazwę Złotej Rękawicy Lwa Jaszyna, od imienia Lwa Jaszyna, byłego radzieckiego bramkarza. Zwycięzcę, na podstawie wszystkich występów bramkarzy podczas rozgrywek, wskazuje FIFA Technical Study Group. Pomimo tego, że bramkarze mogą zdobyć specjalne wyróżnienie tylko na swojej pozycji, nie wyklucza to ich od możliwości otrzymania Złotej Piłki i tak w 2002 roku Oliver Kahn został zwycięzcą w obu tych kategoriach. Złota Rękawica jest przyznawana od 1994 roku, ale w każdym Zespole Gwiazd Mistrzostw Świata do 1998 roku znajdował się jeden bramkarz.

Pytanie: Jaki gracz ma szansę na otrzymanie Złotej Rękawicy?
Odpowiedź: najlepszy bramkarz turnieju finałowego mistrzostw

Pytanie: Jakim mianem określana była ta nagroda do 2010 roku?
Odpowiedź: Złotej Rękawicy Lwa Jaszyna

Pytanie: Skąd pochodziła nieaktualna już nazwa tego odznaczenia?
Odpowiedź: od imienia Lwa Jaszyna, byłego radzieckiego bramkarza

Pytanie: Jaka instytucja odpowiada za wskazanie laureata Złotej Rękawicy?
Odpowiedź: FIFA Technical Study Group
Nagrody na mistrzostwach świata w piłce nożnej

Nagroda dla Najlepszego Młodego Zawodnika po raz pierwszy została przyznana w Niemczech w 2006 roku i otrzymał ją zawodnik gospodarzy, Lukas Podolski. Nagroda przyznawana jest najlepszemu graczowi, który wraz z rozpoczęciem roku rozgrywania turnieju nie ukończył 21. roku życia. Na przykład, podczas Mistrzostw Świata w 2006 roku oznaczało to, że statuetkę mogli otrzymać piłkarze urodzeni po 1 stycznia 1985. Głosowanie, które odbyło się na podstronie FIFA dotyczącej tych mistrzostw pomogło FIFA Technical Study Group w wyborze laureata tego trofeum.

Pytanie: Kto jako pierwszy zdobył tytuł Najlepszego Młodego Zawodnika?
Odpowiedź: Lukas Podolski

Pytanie: Ilu lat nie mógł przekroczyć piłkarz, by otrzymać nagrodę dla Najlepszego Młodego Zawodnika?
Odpowiedź: 21. roku życia

Pytanie: Czy nagroda dla Najlepszego Młodego Zawodnika została przyznana w 2006 roku?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co pomogło FIFIE wyłonić laureata?
Odpowiedź: Głosowanie
Zawójka pospolita

Występuje w rzekach, starorzeczach, stawach, jeziorach, na dnie piaszczystym, piaszczysto-mulistym, mulistym, głównie w płytkim litoralu, V. piscinalis f. antiqua także głębiej, w sublitoralu i profundalu. Preferuje wody o umiarkowanej trofii, czyste, często występuje w zbiorowiskach ramienic (Characae) i rdestnic (z rodzaju Potamogeton). Występuje w wodach o różnej twardości. Toleruje zasolenie do 2 promili – notowano ją w Zatoce Kurońskiej w miejscach, gdzie następują okresowe wlewy wód słonawych. W górach występuje do wysokości 1000 m n.p.m. W zbiornikach wodnych Polski niżowej jest jednym z dominujących ślimaków, występujących na osadach dennych, jego zagęszczenie może dochodzić do 67 osobników/m². W Wielkich Jeziorach Ameryki Północnej osiąga miejscami zagęszczenie 1690 osobników/m² (średnio 216 os./m²).

Pytanie: W jakich zbiornikach wodnych występuje zawójka pospolita?
Odpowiedź: rzekach, starorzeczach, stawach, jeziorach

Pytanie: Na jakiego rodzaju dnach żyje zawójka pospolita?
Odpowiedź: piaszczystych, piaszczysto-mulistych, mulistych

Pytanie: W zbiorowiskach jakich organizmów można często spotkać zawójkę pospolitą?
Odpowiedź: ramienic (Characae) i rdestnic (z rodzaju Potamogeton)

Pytanie: Gdzie zagęszczenie tych ślimaków może dochodzić do 1690 osobników/m²?
Odpowiedź: W Wielkich Jeziorach Ameryki Północnej