mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Ricardo Carvalho

3 października 2014 roku, po ponad trzech latach nieobecności w kadrze, Carvalho został powołany przez świeżo powołanego trenera Portugalii Fernando Santosa na towarzyski mecz z Francją i mecz eliminacyjny do Euro 2016 z Danią. 29 marca 2015 r., w eliminacjach z Serbią, strzelił pierwszego gola od ponad ośmiu lat w wygranym u siebie meczu 2:1. W wieku 38 lat był najstarszym zawodnikiem grającym w polu podczas finałów Euro 2016 we Francji. Sam turniej Carvalho rozpoczął grając we wszystkich trzech meczach fazy grupowej swojej drużyny, ale został wycofany z początkowego składu w fazach pucharowych, a w jego miejsce wszedł inny środkowy obrońca – José Fonte. Portugalii udało się wygrać turniej, pokonując gospodarzy 1-0 w finale w dogrywce, a Carvalho pozostał na ławce rezerwowych.

Pytanie: Na jakie spotkania powołano Ricardo Alberto Silveira Carvalho na początku października 2014 roku?
Odpowiedź: towarzyski mecz z Francją i mecz eliminacyjny do Euro 2016 z Danią

Pytanie: Jaki sukces udało mu się osiągnąć w trakcie meczu rozegranego pod koniec marca 2015 roku?
Odpowiedź: strzelił pierwszego gola od ponad ośmiu lat

Pytanie: Czym wyróżnił się na tle pozostałych uczestników Euro 2016?
Odpowiedź: W wieku 38 lat był najstarszym zawodnikiem grającym w polu podczas finałów

Pytanie: W którym momencie rozgrywek Euro 2016 trener wycofał Carvalho z pierwszego składu?
Odpowiedź: w fazach pucharowych
Ironia

Wielokrotnie próbowano stworzyć znak ironii; jako pierwszy użycie tego znaku zaproponował John Wilkins (proponował on użycie odwróconego wykrzyknika). W 1841 roku Marcelin Jobard zaproponował użycie ideogramu przypominającego choinkę do góry nogami. Kolejna próba stworzenia znaku ironii została podjęta przez francuskiego poetę Alcantera de Brahma w 1899 roku, zaproponował on użycie znaku ironii (point d'ironie), który z czasem wyewoluował w lustrzane odbicie znaku zapytania. W 1966 roku Hervé Bazin zaproponował użycie greckiej litery psi z kropką pod spodem, aby zaznaczyć sarkazm. W marcu 2007 roku Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek wprowadziła znaki ironii w formie przetrąconego wykrzyknika (ironieteken). Znak ten jednak nie zdobył popularności. Graficzne wskaźniki ironii, z jednej strony, zapobiegają pomyłkom w rozpoznawaniu ironii, lecz z drugiej, czynią ironię mniej subtelną, pozbawiają odbiorcę satysfakcji z samodzielnego odczytania ironicznej treści.

Pytanie: Jaki znak miał oznaczać ironię w zdaniu według Wilkinsa?
Odpowiedź: odwrócony wykrzyknik

Pytanie: Jaki znak zaproponował Jobard?
Odpowiedź: choinka do góry nogami

Pytanie: Kim był Alcanter de Brahm?
Odpowiedź: francuskim poetą

Pytanie: Jakiej narodowości był Alcanter de Brahm?
Odpowiedź: francuskiej
Halina Mlynkova

W latach 1995–1997 prowadziła Gorolski Święto w Jabłonkowie. Wiosną 1998 została wokalistką zespołu Brathanki. 27 marca 2000 wydali pierwszy album studyjny pt. Ano!, który zdobył przychylne opinie krytyków. Album promowali m.in. singlami „Czerwone korale”, „Gdzie ten, który powie mi”, „Modliła się dziewczyna” i „Siebie dam po ślubie”, które stały się ogólnopolskimi przebojami. Album dotarł do piątego miejsca oficjalnej listy sprzedaży w Polsce i pokrył się czterokrotnie platynową płytą. 18 marca 2001 wystąpili na gali rozdania Fryderyków 2000, na której zdobyli nominacje do nagrody muzycznej w czterech kategoriach: fonograficzny debiut roku, grupa roku, piosenka roku (za „Czerwone korale”) i album roku – muzyka tradycji i źródeł (za Ano!). 11 czerwca wydali drugi album studyjny pt. Patataj, który dotarł do trzeciego miejsca listy najchętniej kupowanych płyt w Polsce i wylansował kolejny przebój zespołu – „W kinie, w Lublinie – kochaj mnie”. 23 kwietnia 2002 na gali rozdania Fryderyków odebrali nagrodę za wygraną w kategorii album roku etno/folk.

Pytanie: Do jakiej formacji muzycznej dołączyła w 1998 roku?
Odpowiedź: Brathanki

Pytanie: Jaki tytuł nosi debiutancki album zespołu Brathanki?
Odpowiedź: Ano!

Pytanie: Czy krytycy określili album jako dobry?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile razy album Ano! uzyskał status platynowej płyty?
Odpowiedź: cztery
Halina Mlynkova

W 2013 wcieliła się w postać Marlene Dietrich w spektaklu Édith i Marlene w reżyserii Márty Mészáros, który był wystawiany w Teatrze Polskim w Warszawie. We wrześniu 2013 poinformowano o rozpoczęciu współpracy Mlynkowej z wytwórnią Universal Music Polska, która w październiku wydała jej drugi solowy album studyjny pt. Po drugiej stronie lustra. Płytę promowała singlami „Aż do dna” i „Ostatni raz”. W latach 2013–2015 współpracowała telewizyjne koncerty sylwestrowe Sylwester z Dwójką. 6 czerwca 2014 z utworem „Ostatni raz” zwyciężyła w konkursie „SuperPremiery” podczas 51. KFPP w Opolu. Podczas festiwalu otrzymała również nagrodę fotoreporterów i dziennikarzy.

Pytanie: Czy swoją karierę artystyczną rozwijała jedynie jako wokalistka?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaka piosenka przyniosła jej zwycięstwo na 51. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu?
Odpowiedź: „Ostatni raz”

Pytanie: Na której z jej płyt znalazła się piosenka "Ostatni raz"?
Odpowiedź: Po drugiej stronie lustra
Pep Guardiola

Oficjalnie Pep podpisał kontrakt 5 czerwca 2008 r., a dwanaście dni później został oficjalnie zaprezentowany jako trener pierwszej drużyny. Jego asystentem został Tito Vilanova, z którym współpracował również w drużynie FC Barcelona B. Wiele osób martwiło się decyzją twierdząc, że Guardiola ma za mało doświadczenia i może sobie nie poradzić z kadrą złożoną z tak wymagających osobistości jak Ronaldinho, Deco czy Samuel Eto’o. Przed przyjściem Katalończyka FC Barcelona pod względem sportowym była bardzo słaba. Treningi nie były wystarczająco intensywne, niektórzy piłkarze stracili nie tylko odpowiednie nastawienie do gry, ale też umiejętność naciskania na rywala z taką zawziętością, jak za najlepszych lat Rijkaarda. Sytuacja stawała się naprawdę ponura dopiero tam, gdzie pojawiła się mocno zakorzeniona, sroga postawa osobowości rządzących szatnią – Deco, Ronaldinho i Eto’o. Wtedy Guardiola postanowił zrestartować szatnię. I tak zaczęły się pierwsze rewolucje Guardioli w klubie. Ronaldinho (A.C. Milan), Deco (Chelsea F.C.), Edmilson (Villarreal CF), Giovani dos Santos (Tottenham Hotspur), Santiago Ezquerro (Osasuna Pampeluna), Marc Crosas (Celtic Glasgow), Oleguer (AFC Ajax) i Gianluca Zambrotta (A.C. Milan) – wszyscy ci zawodnicy zostali sprzedani. Z kolei Lilian Thuram zakończył karierę. Na życzenie Guardioli Laporta sprowadził Daniego Alvesa (Sevilla FC), Aleksandra Hleba (Arsenal F.C.), Henrique (SE Palmeiras), Seydou Keitę (Sevilla FC), Gerarda Piqué (Manchester United) i Jose Martina Caceresa (Villarreal CF). Pod nową batutą walka z nadwagą stała się koniecznością. Dotychczas sztab przymykał oko na dodatkowy kilogram tu czy tam, teraz zaostrzono restrykcje. Punktualność, symbol przygotowania duchowego, była przestrzegana równie konsekwentnie. Od poniedziałku do piątku piłkarze musieli wracać do domów najpóźniej przed północą i mogli się spodziewać wieczornego telefonu od Guardioli lub jednego z jego asystentów. Pod kontrolą znalazło się również używanie telefonów komórkowych i słuchawek. Poza tym piłkarze usłyszeli, że udział w konferencjach prasowych i dawanie autografów podczas meczów wyjazdowych jest obowiązkowe. Wprowadzono również pewien bodziec motywacyjny, taki sam jaki Guardiola stosował w FC Barcelona B. Jeśli zespół wygrywał cztery mecze z rzędu, to Guardiola stawiał kolację całej drużynie (łącznie ze sztabem) za swoje pieniądze. I tak oto Josep Guardiola zaczął pracę za sterami nowej, zrestartowanej i przebudowanej przez niego drużyny FC Barcelona.

Pytanie: Jak nazywał się asystent Guardioli?
Odpowiedź: Tito Vilanova

Pytanie: Dlaczego niektórzy byli sceptycznie nastawieni do wyboru Guardioli na trenera FC Barcelony?
Odpowiedź: Wiele osób martwiło się decyzją twierdząc, że Guardiola ma za mało doświadczenia i może sobie nie poradzić z kadrą złożoną z tak wymagających osobistości jak Ronaldinho, Deco czy Samuel Eto’o

Pytanie: Czy Guardiola zwracał dużą uwagę na punktualność?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co robił trener, gdy drużyna FC Barcelony zwyciężyła cztery razy z rzędu?
Odpowiedź: stawiał kolację całej drużynie (łącznie ze sztabem) za swoje pieniądze
Pep Guardiola

W lipcu 2006 roku ukończył kurs trenerski, a od czerwca 2007 roku został szkoleniowcem FC Barcelona B, zastępując Quique Costasa – człowieka, który udzielił mnóstwo rad młodemu pomocnikowi Pepowi oraz rozpędził jego karierę w klubie FC Barcelona. W tamtym czasie wokół klubu panowała okropna atmosfera do tego stopnia, iż zaprezentowanie Guardioli w roli trenera FC Barcelona B umknęło nawet katalońskim mediom. Podczas prezentacji w roli trenera Barcelona B powiedział: Nie liczy się to, kim byłem jako piłkarz. Jako trener jestem nikim i zaczynam od zera. Tylko zwycięstwa dadzą mi wiarygodność. To jedyny sposób żebym mógł się rozwinąć jako szkoleniowiec. Naszym priorytetem jest dalsza produkcja piłkarzy pierwszej klasy, ale jeśli nie będę wygrywał i nie awansujemy do drugiej ligi, to nie będę mógł tu dalej pracować. Tak to działa. Pierwszy mecz, który rozegrał w roli trenera, odbył się przeciwko Balaguer, który zakończył się zwycięstwem Barcelony B 4:2. Pep za sterami Barçy B stał do czerwca 2008 r. Przez ten okres Guardiola wraz ze swoimi podopiecznymi awansował do Segunda División. Miejsce Pepa na stanowisku trenera FC Barcelona B w 2008 roku zajął Luis Enrique. 5 maja 2008 katalońskie media podały, że po zakończeniu sezonu 2007/08 Pep zostanie trenerem pierwszej drużyny Blaugrany, zastępując Holendra Franka Rijkaarda, co trzy dni później potwierdził prezydent klubu Joan Laporta. Guardiola nie był faworytem do funkcji trenera FC Barcelony. Kandydatami do stanowiska trenera byli również: José Mourinho, Laurent Blanc, Michael Laudrup, Arsène Wenger oraz Ernesto Valverde. Jednak zarząd wybrał Guardiolę, wcześniej jeszcze uzgadniając decyzję z Cruijffem.

Pytanie: Kogo zastąpił na stanowisku trenera zespołu FC Barcelona B?
Odpowiedź: Quique Costasa

Pytanie: Kto oprócz niego brany był pod uwagę do roli trenera FC Barcelony po zakończeniu sezonu 2007/2008?
Odpowiedź: José Mourinho, Laurent Blanc, Michael Laudrup, Arsène Wenger oraz Ernesto Valverde

Pytanie: Kto zastąpił go w roli szkoleniowca FC Barcelony B?
Odpowiedź: Luis Enrique

Pytanie: Jakim wynikiem zakończył się pierwszy mecz, w którym wystąpił w roli szkoleniowca drużyny FC Barcelony B?
Odpowiedź: 4:2
USS Chillicothe

Okręt brał udział w kampanii na Missisipi, rozpoczynając od działań na rzece White i ataku na fort Hindman w Arkansas w styczniu 1863 roku. Odnosił kilkakrotnie niewielkie uszkodzenia w toku walk. W lutym – marcu 1863 roku wziął udział wraz z „Baron de Kalb” w nieudanej ekspedycji w celu wpłynięcia na rzekę Yazoo przez odnogę Yazoo Pass oraz rzeki Coldwater i Tallahatchie, która została przerwana po niepowodzeniach w kolejnych atakach na fort Pemberton w stanie Missisipi, blokujący rzekę Tallahatchie. Podczas pierwszego ataku na fort 11 marca 1863 roku, konfederacki pocisk przebił pancerz i trafił w ładowany 11-calowy pocisk kanonierki. Na skutek wybuchu w kazamacie zginęło 4 ludzi, a 10 odniosło rany. Podczas kolejnego ataku 13 marca „Chillicothe” został trafiony 44 razy i również odniósł uszkodzenia i straty w załodze. Próbę ataku ponowiono jeszcze raz, po czym flota Unii odstąpiła. Ogółem podczas ekspedycji zginęło lub odniosło rany 22 członków załogi (podawane też są inne liczby). Po remoncie w Mound City, okręt powrócił do służby na Missisipi już po upadku Vicksburga, 6 września 1863 roku.

Pytanie: Kiedy odbyło się natarcie na Hindman?
Odpowiedź: w styczniu 1863

Pytanie: Dokąd okręt wojenny zmierzał z "Baron de Kalb"?
Odpowiedź: na rzekę Yazoo

Pytanie: Jaki był powód odwołania ekspedycji okrętu w stronę Yazoo?
Odpowiedź: niepowodzenia w kolejnych atakach na fort Pemberton
USS Chillicothe

Kazamata, znajdująca się w przedniej części, miała około 12,8 m szerokości i 6,7 m długości (42 na 22 stopy) oraz 2,1 m wysokości (7 stóp), a jej przednia ściana była pochylona. Z jedynego znanego wizerunku wynika, że na dachu kazamaty dodano opancerzoną sterówkę (pierwotnie stanowisko sternika znajdowało się między działami). Według specyfikacji, opancerzenie kazamaty miało się składać z płyt żelaznych grubości 3 cali (76 mm) na szkielecie z sosnowych belek grubości 12 cali (30 cm) i podkładzie z sosnowych desek grubości 9 cali (23 cm). Burty były pokryte 2-calowymi (50 mm) płytami żelaznymi, do głębokości 30 cm poniżej linii wodnej, a na dziobie miały mieć pancerz o grubości 2,5 cala (63 mm). Pokład był pokryty płytami grubości 1 cala (25 mm).

Pytanie: Jakie wymiary posiadała kazamata tej kanonierki?
Odpowiedź: miała około 12,8 m szerokości i 6,7 m długości (42 na 22 stopy) oraz 2,1 m wysokości (7 stóp)

Pytanie: Jaką konstrukcję umieszczono na dachu kazamaty tego okrętu?
Odpowiedź: opancerzoną sterówkę

Pytanie: Z jakich materiałów miało być zbudowane opancerzenie tej kazamaty?
Odpowiedź: płyt żelaznych grubości 3 cali (76 mm) na szkielecie z sosnowych belek grubości 12 cali (30 cm) i podkładzie z sosnowych desek grubości 9 cali (23 cm)

Pytanie: Jaki materiał pokrywał burty USS Chillicothe?
Odpowiedź: 2-calowe (50 mm) płyty żelazne
MIM-104 Patriot

Po doświadczeniach wynikających z użycia systemu MIM-104 w akcji bojowej, opracowano i wprowadzono do służby daleko idące modyfikacje, zmieniające charakter i zasady działania całego systemu tak dalece, iż powstały w ten sposób system Patriot PAC-3 jest de facto odmiennym systemem broni, który nigdy nie otrzymał nawet standardowego kodu Patriot – MIM-104. Ten właśnie system stał się następnie podstawą amerykańsko-włosko-niemieckich prac nad całkowicie nowym systemem MEADS. Ten oparty na współpracy Stanów Zjednoczonych, Włoch i Niemiec (choć w programie uczestniczą także przedsiębiorstwa z innych państw europejskich) system, ma w założeniu być nowym systemem obronnym opartym na Patriot PAC-3 i zapewnić jednakową, wysoką zdolność do zwalczania aktualnych i przyszłych generacji taktycznych systemów balistycznych, pocisków manewrujących wysokiego i niskiego pułapu, zdalnie sterowanych pojazdów powietrznych, samolotów oraz helikopterów. Do roku 2015 nastąpić ma całkowita integracja aktualnego systemu Partiot z systemem MEADS, który ma go zastąpić i stać się podstawowym elementem obrony powietrznej i antybalistycznej fazy terminalnej (Terminal Phase Defense), krajów wchodzących w skład tego programu.

Pytanie: Jaki system był podstawą do stworzenia nowego systemu MEADS?
Odpowiedź: MIM-104

Pytanie: Badacze z jakich krajów pracowali nad nowym systemem MEADS?
Odpowiedź: Ameryki, Włoch i Niemiec

Pytanie: Do kiedy ma być całkowita integracja aktualnego systemu Partiot z systemem MEADS?
Odpowiedź: roku 2015

Pytanie: Czy system MIM-104 był wykorzystywany w akcjach bojowych?
Odpowiedź: tak
Maciej Płażyński

W wyborach parlamentarnych w 2005 startował jako niezależny kandydat do Senatu, zdobywając w okręgu gdańskim największą liczbę głosów (około 151 tysięcy) i tym samym mandat senatora VI kadencji. 27 października 2005 został wybrany na wicemarszałka. Przed drugą turą wyborów prezydenckich w 2005 zadeklarował poparcie dla Lecha Kaczyńskiego. Po uzyskaniu refundacji za kampanię wyborczą wspomógł klub KS Oliva, współfinansując budowę nowoczesnego boiska ze sztuczną nawierzchnią obok gimnazjum nr 23 w Gdańsku.

Pytanie: Czy Płażyński startował w wyborach parlamentarnych?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie stanowisko objął Płażyński 27 października 2005?
Odpowiedź: wicemarszałka

Pytanie: Kto był faworytem Płażyńskiego w wyborach prezydenckich?
Odpowiedź: Lech Kaczyński
Maciej Płażyński

W sierpniu 1990 został powołany przez premiera Tadeusza Mazowieckiego na urząd wojewody gdańskiego. Jeszcze w tym samym roku został członkiem Koalicji Republikańskiej, która w 1992 przystąpiła do Partii Konserwatywnej. W 1991 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Jako wojewoda gdański w marcu 1992 pomagał w utworzeniu pierwszej sportowej spółki akcyjnej Lechii Gdańsk. Nadto w 1996 pomagał w szukaniu sponsorów oraz wsparcia dla podupadającego klubu piłkarskiego Lechia/Olimpia Gdańsk, który mimo tego w ciągu dwóch lat spadł o dwie klasy rozgrywkowe, po czym został rozwiązany. Urząd wojewody sprawował do lipca 1996.

Pytanie: Jakiej uczelni jest absolwentem?
Odpowiedź: Uniwersytetu Gdańskiego

Pytanie: Do jakiej koalicji dołączył w 1990 roku?
Odpowiedź: Koalicji Republikańskiej

Pytanie: Jaką funkcję sprawował od sierpnia 1990 roku?
Odpowiedź: wojewody gdańskiego

Pytanie: Co w 1996 roku zrobił dla zespołu Lechii/Olimpii Gdańsk?
Odpowiedź: pomagał w szukaniu sponsorów oraz wsparcia

Pytanie: Jak potoczyły się losy zespołu Lechii/Olimpii Gdańsk po 1996 roku?
Odpowiedź: w ciągu dwóch lat spadł o dwie klasy rozgrywkowe, po czym został rozwiązany
Alfabet

Tradycyjny, ustalony porządek znaków właściwy dla danego alfabetu narodowego. W tym znaczeniu np. alfabet niderlandzki, alfabet hiszpański, alfabet czeski i alfabet duński różnią się między sobą i od innych narodowych wariantów pisma łacińskiego, że w każdym z nich pewne (różne) grupy liter są traktowane jak odrębna litera i zapisywane w innym miejscu, niżby to wynikało z ogólnego porządku liter właściwego dla alfabetu łacińskiego. I tak: w hiszpańskim ll jest zapisywane po l, w czeskim ch jest zapisywane po h, w niderlandzkim (holenderskim) Ĳ jest traktowane jako samodzielna litera i zapisywane na równi z y, zaś w duńskim aa jest traktowane jako inny wariant zapisu å i jest ostatnią literą alfabetu.

Pytanie: Czym jest Ĳ w alfabecie niederlandzkim?
Odpowiedź: literą

Pytanie: Jak inaczej można zapisać å w języku duńskim?
Odpowiedź: aa

Pytanie: Czy alfabety różnych języków są od siebie odmienne?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy zbitkę liter można traktować jako samodzielną literę?
Odpowiedź: tak
Alfabet

Niekiedy pojęciem alfabetu określa się też tzw. alfabet fonetyczny ICAO, choć właściwie nie jest to system pisma tylko metoda mnemotechniczna literowania i jednoznacznego przekazywania zapisu słów, skądinąd normalnie zapisywanych alfabetem łacińskim, z użyciem mnemonimów (czyli słów zaczynających się od danej litery). Słowa te są dobrane tak, aby maksymalnie się od siebie różniły, dzięki czemu łatwiej je poprawnie odebrać (zrozumieć) w sytuacji szumów lub innych zakłóceń transmisji. Takiego warunku nie spełniają tradycyjne, łacińskie nazwy liter (typu be, pe; em, en, qu itp.). Taki warunek spełniały natomiast prehistoryczne, semickie (czy – częściowo – pochodzące od nich greckie i cyrylickie) nazwy liter. Nazywały one przedmiot, którego nazwa zaczynała się od dźwięku symbolizowanego przez daną literę, a jego uproszczony rysunek stanowił literę. Było to połączenie mnemonimów z mnemogramami (rysunkami ułatwiającymi zapamiętanie) – a cały system nazywa się akronimografią – bo skraca się słowo do pierwszej głoski. Np. aleph = „wół”, więc rysunek głowy wołu oznacza literę A; beth = „dom”, więc rysunek domu oznacza literę B itp.

Pytanie: Czym jest alfabet fonetyczny ICAO, jeśli nie systemem pisma?
Odpowiedź: metodą mnemotechniczną literowania i jednoznacznego przekazywania zapisu słów, skądinąd normalnie zapisywanych alfabetem łacińskim, z użyciem mnemonimów (czyli słów zaczynających się od danej litery)

Pytanie: W jaki sposób dobierane są wyrazy wykorzystywane w alfabecie fonetycznym ICAO?
Odpowiedź: tak, aby maksymalnie się od siebie różniły

Pytanie: Jaki pozytywny efekt niesie za sobą dobieranie słów wykorzystywanych w alfabecie fonetycznym ICAO tak, żeby były jak najbardziej różnorodne?
Odpowiedź: łatwiej je poprawnie odebrać (zrozumieć) w sytuacji szumów lub innych zakłóceń transmisji

Pytanie: Jakie nazwy liter spełniały warunek, na podstawie którego dobiera się słowa alfabetu fonetycznego ICAO?
Odpowiedź: prehistoryczne, semickie (czy – częściowo – pochodzące od nich greckie i cyrylickie)
Monaster Nowy Neamț

Ziemie, na które przybyli mnisi, dobra Chițcani i Copanca, stanowiły własność ich macierzystego monasteru nadaną mu jeszcze w 1429 przez hospodara mołdawskiego Aleksandra Dobrego, następnie zarekwirowaną przez władze tureckie i ponownie przekazaną klasztorowi przez władze rosyjskie w 1860. Początkowo duchowni zamieszkali w wiosce Niemceń (Nemțeni), gdzie zajęli dwa domy przy cerkwi św. Jana Chryzostoma. Przed Bożym Narodzeniem r. 1862 przenieśli się do Kickan. Schiarchimandryta Andronik i mnich Teofan (do tej pory zarządzający besarabskimi posiadłościami klasztoru) zwrócili się do arcybiskupa kiszyniowskiego Antoniego z prośbą o zgodę na utworzenie wspólnoty monastycznej, o nazwie odwołującej się do macierzystego monasteru, w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Równocześnie zwrócili się w tej sprawie osobiście do cara Aleksandra II. Mnich Teofan, przedstawiając szczegółowy projekt przyszłego funkcjonowania wspólnoty, ubiegał się o nadanie jej statusu ławry, jak również o zachowanie ścisłych związków z macierzystym monasterem w Rumunii oraz związanym z nim monasterem Secu. Zasugerował, by nowy monaster otrzymał wezwanie Wniebowstąpienia Pańskiego oraz nazwę Nowy Neamţ. Pragnął również, by wszystkie trzy wspólnoty porozumiewały się przy wyborze przełożonych: miał tego dokonywać w każdym klasztorze sobór mnichów, po czym kandydaturę wskazanego mnicha miałyby opiniować pozostałe dwa monastery, dopiero później miała być ona przedstawiana odpowiednio metropolicie Mołdawii lub rosyjskiemu Świątobliwemu Synodowi Rządzącemu. Teofan chciał, by liczba mieszkańców Nowego Neamţu nie przekroczyła 50 mnichów i posłuszników. Równocześnie w jego zamyśle duchowni oraz kandydaci do życia mniszego przybywający z klasztorów Secu i Neamţ mieliby pierwszeństwo wstępowania do wspólnoty przed mężczyznami pochodzącymi z Imperium Rosyjskiego. Mnich szacował, że utrzymanie wspólnocie zapewni roczny dochód z posiadanych dóbr w Besarabii, szacowany na 12 500 rubli srebrem. Państwo rosyjskie miało dodatkowo wesprzeć budowę kompleksu monasterskiego. Z kolei w dalszej perspektywie mnisi zamierzali z uzyskiwanych dochodów fundować stypendia dla słuchaczy seminarium duchownego w Kiszyniowie oraz słuchaczek żeńskiego instytutu w tym samym mieście, jak również wspierać finansowo macierzysty klasztor w Mołdawii i monaster Secu.

Pytanie: Kto podarował mnichom monaster?
Odpowiedź: Aleksander Dobry

Pytanie: Kto zawłaszczył monaster mnichom?
Odpowiedź: władze tureckie

Pytanie: W jakiej miejscowości przebywali mnisi na początku?
Odpowiedź: Niemceń

Pytanie: Jaka liczba mnichów, według Teofana, była najodpowiedniejsza?
Odpowiedź: 50
Monaster Nowy Neamț

Sytuacja wspólnoty ponownie poprawiła się na krótko w latach 1953–1958. Gdy wspólnotą kierował archimandryta Grzegorz, mnisi zdołali rozwinąć prowadzone gospodarstwo i sady, podupadł jednak poziom duchowy klasztoru i część mieszkańców opuściła go z tego powodu. Przyczyną problemów w tym zakresie był napływ mnichów z monasterów w Mołdawii zamkniętych przez władze radzieckie, w których nigdy nie obowiązywała reguła tak surowa, jak w Nowym Neamţe. W tym samym czasie archimandryta przyjmował do wspólnoty mnichów powracających ze stalinowskich łagrów. Nowy Neamţ na nowo stał się ośrodkiem pielgrzymkowym, gromadząc podczas swojego święta patronalnego nawet 3 tys. wyznawców. W 1957 siedmiu młodych mnichów monasteru zostało skierowanych do pracy przy remoncie zrujnowanego klasztoru Saharna, by mogli osiedlić się w nim mnisi z monasteru Nowy Wałaam, którzy wyrazili chęć przeniesienia się z Finlandii do ZSRR. Część mnichów służyła w rezydencji metropolitów kiszyniowskich i całej Mołdawii w Kiszyniowie. W 1956 odremontowano cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej.

Pytanie: Dlaczego za czasów archimandryty Grzegorza część mnichów zdecydowała się odejść?
Odpowiedź: podupadł jednak poziom duchowy klasztoru

Pytanie: Co spowodowało obniżenie się duchowego poziomu klasztoru?
Odpowiedź: napływ mnichów z monasterów w Mołdawii zamkniętych przez władze radzieckie, w których nigdy nie obowiązywała reguła tak surowa, jak w Nowym Neamţe

Pytanie: Jaki budynek został poddany renowacji w 1956 roku?
Odpowiedź: cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej

Pytanie: Dlaczego w 1957 roku podjęto się naprawy klasztoru Saharna?
Odpowiedź: by mogli osiedlić się w nim mnisi z monasteru Nowy Wałaam