mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Tor (sieć anonimowa)

We wrześniu 2007 r. szwedzki konsultant ds. bezpieczeństwa Dan Egerstad ujawnił, że monitorując założone przez siebie węzły wyjściowe sieci Tor, przechwycił nazwy użytkowników i hasła do dużej liczby kont pocztowych. Tor nie może i nie szyfruje danych przesyłanych pomiędzy węzłem wyjściowym a serwerem docelowym, dlatego każdy węzeł wyjściowy ma potencjalną możliwość przechwycenia dowolnych danych, które przezeń są przesyłane, a nie są zabezpieczone poprzez na przykład szyfrowanie SSL. Choć sama ta właściwość niekoniecznie łamie anonimowość źródła transmisji, zwiększa możliwość przechwycenia danych przez osoby trzecie, co z kolei znacząco zwiększa ryzyko ujawnienia wrażliwych danych przez użytkowników niedbałych bądź takich, którzy mylą anonimowość Tora z bezpieczeństwem danych.

Pytanie: Przy okazji wykonywania jakiego zadania Egerstad wszedł w posiadanie wielu danych do kont pocztowych?
Odpowiedź: monitorowania założonych przez siebie węzłów wyjściowych sieci Tor

Pytanie: W posiadanie jakich danych wszedł Egerstad?
Odpowiedź: nazw użytkowników i haseł do dużej liczby kont pocztowych

Pytanie: Przez co za pośrednictwem tej sieci może dojść do przechwycenia danych przez osoby postronne?
Odpowiedź: Tor nie może i nie szyfruje danych przesyłanych pomiędzy węzłem wyjściowym a serwerem docelowym

Pytanie: Czy korzystając z tej sieci nie trzeba obawiać się o możliwość wycieku danych wrażliwych?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jaki sposób można zabezpieczyć swoje dane wrażliwe w sieci?
Odpowiedź: poprzez na przykład szyfrowanie SSL
Mehmed (syn Sulejmana Wspaniałego)

W 1543 roku Mehmed nagle umarł. Istnieją różne wersje przyczyny jego śmierci. Według niektórych historyków zmarł na czarną ospę, według innych opinii zmarł śmiercią naturalną. Początkowo pochowano go w meczecie Bajazyda. Później Sulejman Wspaniały wybudował kompleks meczetowy Şehzade (tur. Şehzade Camii) w Stambule dla upamiętnienia Mehmeda. W krótkim czasie został zbudowany grobowiec (türbe), do którego przeniesiono trumnę z ciałem Mehmeda, a nad trumną postawiono tron. Kompleks został wzniesiony przez słynnego architekta Sinana w latach 1543–48.

Pytanie: Na co, według niektórych teorii, umarł osmański książę?
Odpowiedź: na czarną ospę

Pytanie: Gdzie na samym początku złożono ciało Mehmeda?
Odpowiedź: w meczecie Bajazyda

Pytanie: W jakim celu powstało Şehzade?
Odpowiedź: dla upamiętnienia Mehmeda

Pytanie: Czy Şehzade to nazwa tronu?
Odpowiedź: nie
Bronislaw Onuf-Onufrowicz

Był jednym z członków założycieli New York Psychoanalytic Society (NYPS). Potem pełnił funkcje sekretarza, skarbnika oraz wiceprzewodniczącego (1911, 1915–1917) NYPS. Gdy w 1909 roku Sigmund Freud odwiedził po raz pierwszy i jedyny Stany Zjednoczone, Abraham Brill wysłał Onufa, by ten go oficjalnie przywitał (Onuf pracując w służbie publicznej mógł bez problemu wejść na statek). Onuf odprowadził Freuda i towarzyszącego mu Carla Gustava Junga do hotelu; Jung wyraził później żal, że nie mógł – z powodu napiętego grafiku wizyty – odwiedzić Onufa na Ellis Island i przyjrzeć się jego pracy konsultanta neuropsychiatrii.

Pytanie: Współzałożycielem czego był Onufrowicz?
Odpowiedź: New York Psychoanalytic Society (NYPS)

Pytanie: Jakie stanowiska zajmował Onufrowicz w latach 1911-1917?
Odpowiedź: sekretarza, skarbnika oraz wiceprzewodniczącego

Pytanie: Kto przybył do USA w 1909 roku?
Odpowiedź: Sigmund Freud

Pytanie: Czy Freud był w USA więcej niż raz?
Odpowiedź: nie
Bronislaw Onuf-Onufrowicz

Starszym bratem Bronislawa był Wladislaus Onufrowicz (1854–1899), który w 1872 roku podjął studia medyczne na Uniwersytecie w Zurychu; drugi brat, Stanislaus (1861–1890), wybrał studia chemiczne. Stanislaus jeszcze jako student pracował w laboratorium Viktora Merza i opublikował dwa artykuły; zmarł 3 czerwca 1890, niedługo po ukończeniu studiów. Siostra Maria (1865–1918) najpierw mieszkała z rodzeństwem i matką w Zurychu, a potem studiowała medycynę w Bernie. W czasie studiów Bronislawa rodzina Onufrowiczów mieszkała w Zurychu-Enge pod adresem Villenquartier Enge Nr 3. W Zurychu studiował od 1888 również jeden z wspomnianych braci stryjecznych Bronislawa, Cezar Onufrowicz (1864–1929), później psychiatra w Krakowie.

Pytanie: Na jakiej uczelni studiował Wladislaus?
Odpowiedź: Uniwersytecie w Zurychu

Pytanie: Jakie sukcesy osiągnął w trakcie studiów Stanislaus?
Odpowiedź: pracował w laboratorium Viktora Merza i opublikował dwa artykuły

Pytanie: W jakim mieście studiowała jego siostra?
Odpowiedź: Bernie

Pytanie: Czy Stanislaus dożył końca swoich własnych studiów?
Odpowiedź: tak
Zdzisława Sośnicka

Jako piosenkarka zadebiutowała w 1963 na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze, ponadto została finalistką II Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie. W 1964 zdobyła pierwszą nagrodę na Festiwalu Piosenkarzy Studenckich w Krakowie. W 1965 otrzymała wyróżnienie na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu, gdzie wystąpiła jako wokalistka Poznańskiego Kwartetu Jazzowego. Ponadto zdobyła indywidualną nagrodę jurorów dla młodych wykonawców podczas 3. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.

Pytanie: Kiedy pierwszy raz pojawiła się na scenie?
Odpowiedź: w 1963

Pytanie: Na jakim wydarzeniu uzyskała pierwsze miejsce w 1964 roku?
Odpowiedź: na Festiwalu Piosenkarzy Studenckich

Pytanie: Gdzie odbył się festiwal muzyki jazz, w którym brała udział w 1965 roku?
Odpowiedź: we Wrocławiu

Pytanie: Z jaką formacją wystąpiła na jazzowym wydarzeniu we Wrocławiu?
Odpowiedź: Poznańskiego Kwartetu Jazzowego

Pytanie: Jakie wyróżnienie zostało przyznane artystce na festiwalu piosenki w Opolu? 
Odpowiedź: indywidualna nagroda jurorów dla młodych wykonawców
Zdzisława Sośnicka

W kwietniu 2014, nakładem wytwórni Polskie Nagrania „Muza”, ukazały się wznowienia wszystkich studyjnych albumów Sośnickiej (z wyjątkiem Musicals), zawierający podstawowe nagrania, jak i w przypadku większości płyt, również nagrania dodatkowe. Całość została poddana cyfrowemu remasteringowi przez Jacka Gawłowskiego w JG Master Lab. W październiku 2014 został wydany album dwupłytowy "Zaśpiewane. Niewydane & Musicals" zawierający musicale nagrane w wersji angielskiej, a także płytę z rarytasami. W ramach promocji Sośnicka pojawiła się w kilku programach śniadaniowych i radiowych. W marcu 2015 potwierdziła pracę nad premierowym materiałem na kolejny album, którego producentem został Romuald Lipko. Pierwszy singel z płyty, „Tańcz, choćby płonął świat”, został wydany 7 września, a album o tej samej nazwie pojawił się na sklepowych półkach 18 września. Teksty na płytę napisali m.in. Jacek Cygan, Artur Andrus, Bogdan Olewicz i Andrzej Mogielnicki. Album uplasował się na piątym miejscu ogólnopolskiej listy sprzedaży. Dzień po premierze albumu Sośnicka gościła w programie Pytanie na śniadanie, w którym zapowiedziała trasę koncertową. Drugim singlem z płyty został utwór „Chodźmy stąd”.

Pytanie: Kto poddał obróbce cyfrowej utwory Sośnickiej wznowione w 2014 roku?
Odpowiedź: Jacek Gawłowski

Pytanie: Jaka wytwórnia podjęła się wznowienia albumów Sośnickiej w 2014 roku?
Odpowiedź: Polskie Nagrania „Muza”

Pytanie: Jak zatytułowano krążek z października 2014?
Odpowiedź: Zaśpiewane. Niewydane & Musicals

Pytanie: Jaki był drugi utwór na płycie "Tańcz, choćby płonął świat”?
Odpowiedź: Chodźmy stąd
Wilczomlecz nadobny

Jako roślina ozdobna gatunek został introdukowany do Stanów Zjednoczonych w roku 1825 z Meksyku. W postaci rośliny doniczkowej rozpowszechnił się w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Australii. W roku 2008 łączna wartość handlowa sprzedanych roślin osiągnęła 155 mln dolarów amerykańskich. W Stanach Zjednoczonych wyprodukowano 50 mln, a w Unii Europejskiej 100 mln sztuk roślin tego gatunku. Według dokumentów historycznych gatunek wprowadził do ogrodnictwa Joel Roberts Poinsett, który jako członek Amerykańskiego Towarzystwa Filozoficznego wyjechał na ekspedycję do Meksyku wraz z grupą naukowców z Filadelfii. Podczas wyprawy pozyskał egzemplarze wilczomlecza nadobnego i wysłał je do Ogrodu Botanicznego Bartrama w Filadelfii. W placówce tej rośliny były uprawiane i eksponowane od roku 1829. Jeden z pracowników ogrodu, Robert Buist wysłał w roku 1834 pierwsze rośliny do Europy. Wilczomlecz nadobny jest rośliną krótkiego dnia, w wielu krajach uprawianą w szklarniach na sezon Bożego Narodzenia, w doniczkach i na kwiaty cięte. Jeszcze do końca lat 50. XX wieku uprawiany był tylko przez nielicznych hobbystów, gdyż w mieszkaniach szybko tracił liście. Dopiero nowe odmiany z gospodarstwa Paula Ecke z Kalifornii pozwoliły na skuteczną uprawę tego gatunku w warunkach mieszkaniowych. Gospodarstwo Paula Jr Ecke z Kalifornii, specjalizujące się w hodowli poinsecji od początków XX wieku, jest głównym producentem tych roślin. Jego udział w produkcji światowej wynosi ok. 50%, a w Stanach Zjednoczonych stanowi 70% rynku. W 2012 roku rodzinna firma została przejęta przez przedsiębiorstwo ogrodnicze Agribio Group z siedzibą w Holandii.

Pytanie: Z jakiego kraju roślina przybyła do USA?
Odpowiedź: z Meksyku

Pytanie: Czy wilczomlecz nadobny hoduje się jako roślina doniczkowa?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto zapoczątkował hodowle tego gatunku? 
Odpowiedź: Joel Roberts Poinsett
Wilczomlecz nadobny

Gatunek znany jest m.in. pod nazwą poinsecja nadobna, pochodzącą od nazwiska amerykańskiego męża stanu Joela Robertsa Poinsetta. Został on w 1825 pierwszym ambasadorem Stanów Zjednoczonych w Meksyku. W 1828 roku w pobliżu Taxco de Alarcón znalazł ten gatunek wilczomlecza i jako pierwszy przywiózł go do USA. Nazwę zwyczajową upamiętniającą amerykańskiego dyplomatę i botanika-amatora (ang. ‘poinsettia’) nadał gatunkowi amerykański ogrodnik William H. Prescott. Popularnie często gatunek nazywany jest też gwiazdą betlejemską. Ta nazwa pochodzi od wyglądu – szczytowe podkwiatki wybarwiają się na czerwono i kontrastują z zielonymi liśćmi, z góry wyglądają jak gwiazda. Często nazywany jest też wilczomleczem pięknym, ale ta nazwa jest błędna, ponieważ odnosi się do innej rośliny, także uprawianej jako doniczkowa – Euphorbia milli, zwanej też koroną cierniową.

Pytanie: Co zainspirowało jedną z nazw tej rośliny – poinsecja nadobna?
Odpowiedź: nazwisko amerykańskiego męża stanu Joela Robertsa Poinsetta

Pytanie: Gdzie Joel Roberts Poinsett natrafił na poisencję nadobną?
Odpowiedź: w pobliżu Taxco de Alarcón

Pytanie: Jaka nazwa wilczomlecza nadobnego pochodzi od jego wyglądu?
Odpowiedź: gwiazda betlejemska

Pytanie: Dlaczego roślina ta nazywana jest czasem gwiazdą betlejemską?
Odpowiedź: szczytowe podkwiatki wybarwiają się na czerwono i kontrastują z zielonymi liśćmi, z góry wyglądają jak gwiazda
Sojusz Lewicy Demokratycznej

27 czerwca 2017 partia zdecydowała o ponownym powołaniu koalicji SLD Lewica Razem na wybory samorządowe w 2018. W 2018 formalnie w jej skład oprócz SLD weszły Unia Pracy, Socjaldemokracja Polska, Polska Partia Socjalistyczna, Polska Lewica i wykreślony już z rejestru partii Ruch Odrodzenia Gospodarczego im. Edwarda Gierka. Ponadto w szerokiej koalicji znalazły się także inne partie polityczne (Inicjatywa Feministyczna, Wolność i Równość oraz Partia Chłopska), jak również szereg innych organizacji (m.in. stowarzyszenie Ryszarda Kalisza Dom Wszystkich Polska, Ruch Ludzi Pracy, Stowarzyszenie „Ordynacka”, Związek Zawodowy Rolnictwa i Obszarów Wiejskich „Regiony” czy Towarzystwo Kultury Świeckiej im. Tadeusza Kotarbińskiego). Na Śląsku i w Gdyni z list koalicji startowali też przedstawiciele Unii Europejskich Demokratów, a w Warszawie Stronnictwa Demokratycznego. W niektórych miejscach (w tym w szeregu dużych miast) SLD wszedł także w lokalne sojusze z PO, Nowoczesną czy PSL. W wyborach do sejmików koalicja SLD LR uzyskała 6,62% w skali kraju (przekraczając próg we wszystkich województwach oprócz podlaskiego i małopolskiego, a najwyższe poparcie uzyskując w województwie lubuskim), otrzymując 11 mandatów w 7 województwach (najwięcej – 3 – w wielkopolskim). Uzyskali je jedynie przedstawiciele SLD (w 2019 radnego wybranego na eurodeputowanego zastąpił lider PPS). W wyborach na prezydentów miast kandydaci SLD LR zwyciężyli w Częstochowie i Dąbrowie Górniczej (której prezydent, obejmując urząd, wystąpił z SLD). Ponadto członkowie SLD startujący z własnych lub lokalnych komitetów zostali prezydentami Rzeszowa (w 2019 odszedł z partii), Legnicy (nie popierany przez partię w żadnej turze), Głogowa, Świdnicy i Będzina. Spośród partii, których członkowie zostali prezydentami, większą ich liczbę uzyskała jedynie PO (a mniejszą m.in. rządzące PiS). 15 członków SLD zostało wybranych na burmistrzów, a 16 na wójtów. W 8 województwach SLD wszedł w skład koalicji rządzącej (także tam, gdzie nie zdobył mandatów radnych sejmików). Przedstawiciele SLD zasiedli w zarządach województw lubuskiego i zachodniopomorskiego, a w wielkopolskim radny z SLD został przewodniczącym sejmiku. W sejmiku tym powstał klub SLD LR, w dwóch województwach SLD współtworzył kluby z PSL, w dwóch innych radni SLD weszli w skład klubów KO (w jednym z nich radny SLD w 2019 odszedł z partii), a w dwóch pozostałych nie przystąpili do żadnego klubu.

Pytanie: Jakie główne partię oprócz SLD weszły do partii "Razem"?
Odpowiedź: Unia Pracy, Socjaldemokracja Polska, Polska Partia Socjalistyczna, Polska Lewica i Ruch Odrodzenia Gospodarczego im. Edwarda Gierka

Pytanie: Ile procent głosów uzyskała koalicja SLD LR w wyborach do sejmików?
Odpowiedź: 6,62

Pytanie: W zarządach jaki województw zasiedli radni z koalicji SLD LR?
Odpowiedź: lubuskiego i zachodniopomorskiego

Pytanie: W jakim województwie radny z SLD został przewodniczącym sejmiku?
Odpowiedź: wielkopolskim
Chromosome No. 1 syndrome

Okazuje się, że opisane zaburzenie rozwoju ma związek z cechami chromosomu 1, najdłuższego chromosomu kariotypu traszek, z charakterystycznym dużym regionem heterochromatyny na długim ramieniu, zawierającym DNA rybosomalne i satelitarne. U rodzaju Triturus chromosom ten wykazuje heteromorfizm, widoczny choćby w barwieniu metodą Giemsy, bądź w przypadku chromosomów szczoteczkowych. Istnieją bowiem dwie różne formy chromosomu 1, nazywane 1A i 1B, a odmienność ta dotyczy długiego ramienia tego chromosomu. Odmienność wyrażona jest najsilniej u traszki marmurkowej. Po raz pierwszy dostrzegli ją i opisali w 1960 Callan i Lloyd jednak u traszki grzebieniastej, potem u marmurkowej. Nie stwierdzono jej u traszki górskiej (obecnie Ichthyosaura alpestris).

Pytanie: Jaki jest chromosom 1 u traszek?
Odpowiedź: najdłuższy

Pytanie: Jakie DNA znajduje się w chromosomie 1?
Odpowiedź: rybosomalne i satelitarne

Pytanie: W jaki sposób jest widoczny heteromorfizm?
Odpowiedź: w barwieniu metodą Giemsy

Pytanie: Jakie występuje formy chromosomu 1?
Odpowiedź: 1A i 1B

Pytanie: Jacy naukowcy zajmowali się badaniem traszek?
Odpowiedź: Callan i Lloyd
Fundacja dobrowska

Jeśli chodzi o arcybiskupa Bogumiła, to według tradycji miał zostać arcybiskupem gnieźnieńskim ok. 1167, ale po kilku latach zrezygnował i zmarł jako pustelnik w 1182. Chronologia ta nie jest jednak poparta przez żadne źródła współczesne. Tymczasem Rocznik świętokrzyski dawny podaje: „1092 – Bogumylus archiepiscopus obiit” („1092 – Zmarł arcybiskup Bogumił”), co zdawało się wskazywać, że Bogumił żył w wieku XI a nie XII. Rękopis z XII wieku nie pozwala wątpić w autentyczność zapisu, ale też brak jakiegokolwiek jego potwierdzenia. Natomiast wywód Długosza, podającego wprawdzie dokładną datę śmierci (19 sierpnia 1092 roku), ale zmieniającego imię arcybiskupa na Petrus, zdaniem starszych badaczy nie może posiadać wagi dokumentu; obecnie przypuszcza się, że imię Piotr mogło być chrześcijańskim imieniem Bogumiła przechowanym do czasów Długosza przez obecnie nieznane źródło, jednak taki hierarcha kościelny mógł żyć zarówno pod koniec XI wieku, jak i pod koniec następnego stulecia. Jeżeli jednak abp Bogumił wspomniany w dokumencie z 1232 żył i działał w XI wieku, nie mógł być fundatorem Dobrowszyzny. Wynika to w sposób oczywisty z faktu, że pierwsi cystersi przybyli do Polski w latach 1140-1150. Część badaczy twierdzi, że prawo bliższości w sprawie Sławęty z Janiszewa (co zostało uznane zarówno przez arcybiskupa Jakuba Świnkę, jak i księcia Władysława Łokietka) zdaje się świadczyć za Bogumiłem, XII-wiecznym fundatorem. Wskazują także na dokument z roku 1299 dowodzący, że Dobrowo było dziedziczną własnością Bogumiła Leszczyca, nie zaś archidiecezji.

Pytanie: W którym roku zmarł arcybiskup Bogumił wg. rocznika świętokszyskiego?
Odpowiedź: 1092

Pytanie: Jak miał na imię arcybiskup według Dłgosza?
Odpowiedź: Petrus

Pytanie: Kiedy zmarł arcybiskup według Długosza?
Odpowiedź: 19 sierpnia 1092 roku

Pytanie: Arcybiskupem jakiego miasta został Bogumił?
Odpowiedź: Gniezna
Fundacja dobrowska

Mimo wyjaśnienia wątpliwości co do aktu z roku 1232 postać arcybiskupa Bogumiła nadal pozostaje tajemnicza, choć i tu doszło do zawężenia zakresu rozważań. Odrzuca się definitywnie hipotezę Wojciechowskiego, nie ma bowiem dowodów na to, że zmarły w 1092 roku abp Bogumił (będący skądinąd prawdopodobnie postacią autentyczną) rzeczywiście musiał ustąpić z urzędu na rzecz Henryka, a w szczególności nie ma podstaw, by uznawać narrację dokumentu z 1232 za niewiarygodną i identyfikować wymienionego tam Bogumiła z jego XI-wiecznym imiennikiem W świetle najnowszych badań co najmniej wątpliwa jest też hipoteza o Bogumile-Piotrze. Dokumenty dotyczące reformy klasztoru na wrocławskim Ołbinie wskazują bowiem, że arcybiskup Piotr pochodził z rodu Łabędziów, co trudno pogodzić z niemal pewną przynależnością Bogumiła do rodu Leszczyców. Obecnie największą popularnością cieszy się pogląd, że Bogumił od fundacji dobrowskiej zasiadał na stolicy arcybiskupiej w Gnieźnie w latach 80. XII wieku, jako poprzednik arcybiskupa Piotra z rodu Łabędziów.

Pytanie: Czy za prawdopodobne uznaje się, że Bogumił z aktu z 1232 roku i Bogumił zmarły w 1092 roku to ta sama osoba?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakiego rodu najprawdopodobniej wywodził się arcybiskup Piotr?
Odpowiedź: Łabędziów

Pytanie: Jakie dokumenty dostarczają informacji na temat rodowej przynależności arcybiskupa Piotra?
Odpowiedź: dotyczące reformy klasztoru na wrocławskim Ołbinie

Pytanie: Z jakiego rodu najprawdopodobniej wywodził się arcybiskup Bogumił od fundacji dobrowolskiej?
Odpowiedź: Leszczyców

Pytanie: Czy aktualnie uznaje się, że arcybiskup Bogumił i Piotr mogli być w rzeczywistości tą samą osobą?
Odpowiedź: nie
Pinus leiophylla

W zasięgu Pinus leiophylla występuje szereg dalszych roślin pasożytniczych z rodzaju Arceuthobium, na które gatunek lub poszczególne odmiany wykazują odporność, pomimo że rosną w pobliżu innych zainfekowanych drzew. Pinus leiophylla var. leiophylla jest odporna na infekcje Arceuthobium abietis-religiosae, A. blumeri, A. durangense, A. globosum subsp. globosum, A. globosum subsp. grandicaule, zaś P. l. var. chihuahuana na infekcje A. divaricatum. Obydwie odmiany są odporne na A. vaginatum subsp. vaginatum, A. v. subsp. cryptopodum oraz A. verticillijlorum.

Pytanie: Czy Pinus jest odporny na pasożyty?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na jakie pasożyty jest odporny Pinus leiophylla var. leiophylla?
Odpowiedź: Arceuthobium abietis-religiosae, A. blumeri, A. durangense, A. globosum subsp. globosum, A. globosum subsp. grandicaule
Pinus leiophylla

Odmiana chihuahuana typowo tworzy mieszane lasy z wiecznie zielonymi drzewami iglastymi oraz dębami. Powyżej tych lasów występuje w mieszanych lasach sosnowych i w lasach sosny żółtej (Pinus ponderosa). Lasy sosnowo-dębowe mają w podszycie wiecznie zielone dęby oraz wzniesione wyżej sosny, w tym P. l. var. chihuahuana i Pinus cembroides. Są to lasy klimaksowe na dużych obszarach południowej Arizony i Meksyku. Odmiana chihuahuana pojawia się jako rozproszone okazy w lasach sosnowych wraz z Pinus arizonica, P. ponderosa subsp. scopulorum oraz P. engelmannii.

Pytanie: Jaki rodzaj terenów powstaje za sprawą odmiany chihuahuana?
Odpowiedź: mieszane lasy z wiecznie zielonymi drzewami iglastymi oraz dębami

Pytanie: Jakie rodzaje drzew składają się na strukturę lasów sosnowo-dębowych?
Odpowiedź: wiecznie zielone dęby oraz wzniesione wyżej sosny, w tym P. l. var. chihuahuana i Pinus cembroides

Pytanie: Gdzie można spotkać lasy sosnowo-dębowe?
Odpowiedź: na dużych obszarach południowej Arizony i Meksyku

Pytanie: W jakiej formie odmiana chihuahuana występuje w lasach sosnowych?
Odpowiedź: rozproszonych okazów
Theodore McCarrick

W listopadzie 2000 mianowany arcybiskupem metropolitą waszyngtońskim, rządy w archidiecezji objął 3 stycznia 2001. 21 lutego 2001 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając mu tytuł prezbitera kościoła świętych Nereusza i Achillesa w Rzymie. W listopadzie i grudniu 1997 arcybiskup McCarrick brał aktywny udział w specjalnej sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, poświęconej Kościołowi w Ameryce, był m.in. członkiem rady postsynodalnej. W kwietniu 2005 uczestniczył w konklawe po śmierci Jana Pawła II.

Pytanie: Jaki tytuł uzyskał McCarrick pod koniec 2020 roku?
Odpowiedź: arcybiskupa metropolity waszyngtońskiego

Pytanie: Kiedy rozpoczął panowanie w archidiecezji?
Odpowiedź: 3 stycznia 2001

Pytanie: Jaki tytuł przyznał McCarrickowi papież Polak?
Odpowiedź: prezbitera kościoła świętych Nereusza i Achillesa w Rzymie

Pytanie: Co robił arcybiskup w ostatnich miesiącach 1997 roku?
Odpowiedź: brał aktywny udział w specjalnej sesji Światowego Synodu Biskupów w Watykanie
Theodore McCarrick

W czerwcu 2018 roku został oskarżony o molestowanie seksualne dzieci. Oskarżenia mają dotyczyć wydarzeń z lat 1971–1972, które miały mieć miejsce w nowojorskiej katedrze św. Patryka. Oskarżycielem jest mężczyzna, który wówczas był ministrantem. Powołana przez archidiecezję nowojorską specjalna komisja uwiarygodniła otrzymane kilka miesięcy wcześniej informacje i przekazała je do Watykanu, który zdecydował o natychmiastowym zakazie sprawowania posługi przez oskarżonego duchownego. Kardynał McCarrick nie przyznał się do winy. Jednocześnie przeprosił za cierpienie osobę, która wysunęła oskarżenia.

Pytanie: Popełnienie jakiego przestępstwa zarzucono Theodore'owi McCarrickowi w czerwcu 2018 roku?
Odpowiedź: molestowania seksualnego dzieci

Pytanie: Gdzie miało dochodzić do molestowania dzieci przez McCarricka?
Odpowiedź: w nowojorskiej katedrze św. Patryka

Pytanie: Jak na oskarżenia rzucane pod jego adresem zareagował Watykan?
Odpowiedź: zdecydował o natychmiastowym zakazie sprawowania posługi przez oskarżonego duchownego

Pytanie: Czy Theodore McCarrick przyznał się, że molestował seksualnie ministrantów?
Odpowiedź: nie