mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Kalifornia

Hiszpańscy duchowni zaczęli zakładać ośrodki misyjne wzdłuż wybrzeża (powstało ich 21), aby nawracać miejscowych Indian. Pierwszy ośrodek misyjny został założony w San Diego w 1769. Wokół misji pojawiły się małe miasteczka, był to początek hiszpańskiego osadnictwa w tej części Kalifornii. Nową prowincję nazwano „Alta California” (Górna Kalifornia, do dziś istnieje w Meksyku stan o nazwie Kalifornia Dolna). W 1821, w wyniku powstania przeciwko władzy Hiszpanii, Kalifornia stała się częścią niepodległego Meksyku i pozostała nią przez 25 lat.

Pytanie: Ile ośrodków utworzono na wybrzeżu?
Odpowiedź: 21

Pytanie: W jakim celu duchowni utworzyli ośrodki?
Odpowiedź: aby nawracać miejscowych Indian

Pytanie: W którym roku powstał pierwszy ośrodek w San Diego?
Odpowiedź: w 1769

Pytanie: Dlaczego Kalifornia została przyłączona do Meksyku?
Odpowiedź: w wyniku powstania przeciwko władzy Hiszpanii

Pytanie: Ile czasu Kalifornia należała do Meksyku?
Odpowiedź: 25 lat
Kalifornia

Republika Kalifornii istniała zatem bardzo krótko. Gdy wybuchła rewolta niedźwiedziej flagi, trwała wojna amerykańsko-meksykańska (1846–1848). Powstańcy w Kalifornii liczyli zatem na wsparcie ze Stanów Zjednoczonych. Pomocy udzielono – komandor US Navy, John D. Sloat, wpłynął na zatokę Monterey i rozpoczął okupację Kalifornii przez Stany Zjednoczone. Po serii kampanii na południu (oblężenie Los Angeles, bitwy pod Dominguez Rancho, San Pasqual, Rio San Gabriel i La Mesa) Górna Kalifornia skapitulowała w czasie krótszym niż miesiąc przed siłami Amerykanów. Californios (jak określało się hiszpańskojęzycznych mieszkańców regionu) w 1848 w Cahuendze podpisali traktat oddający Kalifornię Amerykanom. Na mocy traktatu z Guadalupe Hidalgo, kończącego wojnę między Meksykiem a USA, Kalifornia została podzielona między obydwa państwa.

Pytanie: Kiedy przypadały lata istnienia Republiki Kalifornii?
Odpowiedź: 1846–1848

Pytanie: Kto dokonał zajęcia Kalifornii?
Odpowiedź: John D. Sloat

Pytanie: Jaki akt zakończył wojnę o Kalifornię z Meksykiem?
Odpowiedź: traktatu z Guadalupe Hidalgo

Pytanie: Czy Kalifornia stała się w całości meksykańska?
Odpowiedź: nie
Teoria Adama-Boga

Young nauczał, że mężczyzna znany w Starym Testamencie jako Adam nie został stworzony z prochu tej ziemi, lecz raczej z prochu planety, na której żył uprzednio. Innymi słowy, miał zostać zrodzony cieleśnie na tej właśnie planecie, tam otrzymać kapłaństwo, wierzyć w swojego Zbawiciela, wypełniać swe powołanie oraz być posłusznym swojemu Panu. Teoria Adama-Boga głosi dalej, że Adam jest zarówno ojcem ludzkich duchów w preegzystencji, jak i ciał fizycznych w życiu ziemskim. Przybył na ziemię w zmartwychwstałym ciele, by upaść za swoje dzieci, umarł później i został pochowany bądź zgodnie z późną wersją doznał jakiegoś rodzaju przemienienia. Co za tym idzie, Adam ma być ojcem Jezusa Chrystusa, Jezus natomiast bratem Lucyfera w życiu przedziemskim. Każdy ze stworzonych światów przy tym ma mieć swojego Adama oraz swoją Ewę. Wbrew stwarzanemu przez późniejszych komentatorów wrażeniu Young nie uznawał Adama za Elohima. Rozróżniał ojca Adama od jego dwóch bezpośrednich przodków, kolejno od Jahwe oraz od Elohima. Teoria Adama-Boga podkreśla też nieodzowność małżeństwa pluralistycznego w ostatecznym wywyższeniu.

Pytanie: W jaki sposób powstał Adam według Younga?
Odpowiedź: z prochu planety, na której żył uprzednio

Pytanie: W jakiej części Biblii pojawiają się informacje o Adamie?
Odpowiedź: w Starym Testamencie

Pytanie: W co wierzył Adam według Younga?
Odpowiedź: w swojego Zbawiciela

Pytanie: W jaki sposób przybył na ziemię Adam według teorii Adama-Boga?
Odpowiedź: w zmartwychwstałym ciele
Chiyoda (1890)

Okręt został przekazany zamawiającemu 1 stycznia 1891 roku i dopłynął do Japonii 11 kwietnia tego roku. 5 września 1892 roku dowódcą okrętu został książę Takehito Arisugawa; 12 grudnia krążownik wszedł w skład sił Eskadry Stałej Gotowości. 26 lutego 1894 roku dowództwo jednostki objął kmdr Masatoshi Uchida (późniejszy wiceadmirał).
Tuż przed wybuchem I wojny chińsko-japońskiej okręt został wysłany do Czemulpo (Incheon) w Korei, by ubezpieczać japońskie siły. Następnie „Chiyoda” wzięła udział w bitwie u ujścia Yalu, gdzie została trafiona ciężkim pociskiem 305 mm. Granat szczęśliwie ominął pas pancerny górą, a że nie był wypełniony materiałem wybuchowym, przeszedł na wylot, nie powodując większych uszkodzeń. Nikt też nie odniósł obrażeń („Chiyoda” była jedynym okrętem, który nie poniósł w tej bitwie strat w ludziach). Następnego dnia po bitwie, kuter z krążownika dobił miną wytykową uszkodzony i osadzony na skałach krążownik „Yangwei”.

Pytanie: Kiedy Uchida został mianowany dowódcą okrętu?
Odpowiedź: 26 lutego 1894

Pytanie: Kto przejął dowództwo nad okrętem we wrześniu 1892 roku?
Odpowiedź: Takehito Arisugawa

Pytanie: Do jakiej formacji przyłączono okręt po objęciu dowództwa przez Arisugawę?
Odpowiedź: do Eskadry Stałej Gotowości

Pytanie: Kto został mianowany dowódcą "Chiyody" po Arisugawie?
Odpowiedź: Masatoshi Uchida

Pytanie: Dlaczego jednostkę skierowano w stronę Czemulpo?
Odpowiedź: by ubezpieczać japońskie siły
William Shakespeare

Sztuki Shakespeare’a były wystawiane na ziemiach polskich jeszcze za życia autora. Przedstawienie te odbywały się w obcych językach, w późniejszym zaś czasie tłumaczono francuskie lub niemieckie przeróbki teatralne. Pierwszym polskim tłumaczem Shakespeare’a z oryginału był Ignacy Hołowiński, który w latach 1839–1841 ogłosił 6 tłumaczeń. Z kolei w latach 1875–1877 ukazały się Dzieła dramatyczne Williama Shakespeare (Szekspira), w przekładach Stanisława Koźmiana, Leona Ulricha i Józefa Paszkowskiego, pod redakcją Józefa Ignacego Kraszewskiego. Przekłady te z czasem uznano za kanoniczne i wielokrotnie je wznawiano. Łącznie w XIX wieku przekłady dramatów Shakespeare’a ogłosiło 27 tłumaczy. Podobna liczba tłumaczy pracowała nad twórczością Shakespeare’a w wieku XX, wśród nich byli Jan Kasprowicz, Maria Sułkowska (która przełożyła Sonety), Roman Brandstaetter, Jerzy Sito, Zofia Siwicka, Stanisław Barańczak i Maciej Słomczyński – pierwszy człowiek na świecie, który przetłumaczył wszystkie dramaty i utwory poetyckie Shakespeare’a. W wieku XXI swoje przekłady Hamleta i Sonetów wydał Ryszard Długołęcki. Od 2009 r. ukazało się sześć przekładów Piotra Kamińskiego.

Pytanie: Jak nazywała się pierwsza osoba, która przełożyła dzieło Shakespeare'a na język polski?
Odpowiedź: Ignacy Hołowiński

Pytanie: Jacy tłumacze przyczynili się do powstania Dzieł dramatycznych z lat 1875-1877?
Odpowiedź: Stanisław Koźmian, Leon Ulrich i Józef Paszkowski
William Shakespeare

Prawie wszystkie, z wyjątkiem dwóch pierwszych, pojawiły się w wydawnictwie zatytułowanym Shakespeare’s Sonnets, numery 138 i 144 wydane zostały także w dziele Namiętny pielgrzym, w 1599 roku. Wskazuje to, że były pisane przez dłuższy okres, począwszy od lat 90. XVI wieku. Nie są znane okoliczności, w jakich zostały wydane. Pojawia się w nich tajemnicza dedykacja dla „Pana W.H.”, który jest opisywany jako „the only begetter” (ten, któremu należy przypisać wszystkie zasługi; jedyny ojciec). Nie wiadomo, kto jest jej autorem – Shakespeare, czy też wydawca sonetów, Thomas Thorpe. Nie ma także informacji o tym, kim jest ta postać. Być może był to jeden z mecenasów (np. Henry Wriothesley), możliwe też, że dedykacja ta jest skierowana do młodzieńca, opisywanego w sonetach. Co więcej, nie ma nawet pewności, że Shakespeare wiedział o tym, że sonety zostały opublikowane.

Pytanie: Jaką dedykacją zostały opatrzone te sonety?
Odpowiedź: dla „Pana W.H.”

Pytanie: Czy udało się ustalić kto jest autorem dedykacji, którą opatrzone zostały te sonety?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy zostało gdzieś wyjaśnione, kto kryje się za pojawiającymi się w dedykacji inicjałami?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaka postać pojawia się w tych sonetach?
Odpowiedź: młodzieniec
Sierpień 1980

Gdański MKS reprezentuje 388 zakładów. Lech Wałęsa zwraca się do SB, by zaprzestały szykan wobec strajkujących i opozycyjnych działaczy. O godzinie 14 do stoczni przybywa wojewoda gdański w celu ustalenia szczegółów rozmów z delegacją rządową. 6 godzin później przybywa ona z wicepremierem Jagielskim na czele do Gdańska i rozpoczyna rozmowy z MKS-em. Transmituje się je na cały zakład. Nieco później do rozmów dołącza delegacja szczecińskiego MKS-u (skupiał on wtedy 134 zakłady). Ukazuje się pierwszy numer Strajkowego Biuletynu Informacyjnego „Solidarność”.
W Gdańskiej Stoczni Remontowej na placu przed budynkiem Dyrekcji GSR odbywa się Msza Święta, którą koncelebruje ks. Henryk Jankowski.

Pytanie: O co apeluje Lech Wałęsa do SB?
Odpowiedź: by zaprzestały szykan wobec strajkujących i opozycyjnych działaczy

Pytanie: W jakim celu w stoczni pojawił się wojewoda?
Odpowiedź: w celu ustalenia szczegółów rozmów z delegacją rządową

Pytanie: O której wojewoda przybył do stoczni?
Odpowiedź: 14

Pytanie: Jakie stanowisko zajmował Jagielski?
Odpowiedź: Wicepremiera

Pytanie: Kto odprawił mszę w stoczni?
Odpowiedź: ks. Henryk Jankowski
Gramatyka języka szwedzkiego

W języku szwedzkim szwedzkim jest pięć deklinacji. Deklinacje szwedzkiego rzeczownika obejmują form określonych rzeczowników oraz tworzenie liczby mnogiej. Możliwe końcówki liczby mnogiej to: -or, -ar, -er, -r, -n. Formie w liczbie mnogiej może towarzyszyć przegłos (czyli zmiana samogłoski w temacie). Około 25% szwedzkich rzeczowników ma taką samą formę zarówno dla liczby pojedynczej, jak i mnogiej – np. ett rum – två rum (jeden pokój – dwa pokoje). Są to głównie rzeczowniki nijakie, czyli takie, które mają rodzajnik ett.

Pytanie: Ile deklinacji występuje w języku szwedzkim?
Odpowiedź: pięć

Pytanie: Co podlega odmianie w języku szewdzkim w przypadku rzeczownika?
Odpowiedź: form określonych rzeczowników oraz tworzenie liczby mnogiej

Pytanie: Czym zakończona jest liczba mnoga rzeczowników?
Odpowiedź: or, -ar, -er, -r, -n

Pytanie: Czym jest przegłos?
Odpowiedź: zmianą samogłoski w temacie

Pytanie: Jaki odsetek rzeczowników w języku szwedzkim przyjmuje jednakową formę dla liczby pojedynczej i mnogiej?
Odpowiedź: Około 25%
Gramatyka języka szwedzkiego

Supinum jest formą bezokolicznika, która wśród języków germańskich występuje tylko w szwedzkim. Nie ma jej nawet w tak spokrewnionych językach jak duński, norweski nynorsk albo norweski bokmål. Historycznie jest to imiesłów czasu przeszłego rodzaju nijakiego, a kształtowanie się tej formy rozpoczęło się w XVII w. Służy on przede wszystkim do tworzenia czasów przeszłych perfekt i pluskvamperfekt razem z posiłkowym har albo hade. Pozostałe języki z tej grupy używają w tym celu imiesłowu czasu przeszłego, a nie specjalnej formy czasownika, jaką jest supinum. Mimo iż szwedzki dysponuje, tak jak pozostałe języki z tej grupy, imiesłowem czasu przeszłego, nie jest on wykorzystywany w tworzeniu tych czasów złożonych.

Pytanie: Czy tę formę gramatyczną można spotkać w wielu językach germańskich?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaką formą czasownikową jest historycznie supinum?
Odpowiedź: imiesłowem czasu przeszłego rodzaju nijakiego

Pytanie: Jaka jest główna funkcja pełniona przez supinum?
Odpowiedź: tworzenie czasów przeszłych perfekt i pluskvamperfekt razem z posiłkowym har albo hade

Pytanie: Czy, oprócz supinum, w języku szwedzkim występuje również imiesłów czasu przeszłego?
Odpowiedź: tak
Rozpad Jugosławii

Poszczególne społeczności w Jugosławii żyły we wzajemnej nieufności do siebie. Próbą realizacji egalitarnej polityki było uchwalenie nowej konstytucji dnia 21 lutego 1974 roku. Nowa ustawa zasadnicza zwiększała uprawienia okręgów autonomicznych Kosowa i Wojwodiny oraz wprowadzała m.in. zasadę jednomyślności przy podejmowaniu ważniejszych decyzji centralnych. Z tego powodu nowe zapisy skrytykowali Serbowie. Serbowie sprzeciwiali się konstytucji ze względu na niezachowanie równoprawnego statusu przedstawicieli narodu serbskiego w innych republikach. W wyniku decentralizacji Serbowie w Chorwacji oraz w Bośni i Hercegowinie znaleźli się w gorszej sytuacji od Chorwatów i Muzułmanów mieszkających w tychże republikach. Po 1974 roku zaczęły odradzać się idee narodowe w społeczeństwach wchodzących w skład federacji. Procesy te przyspieszyło złagodzenie cenzury i ożywienie badań historycznych poszczególnych nacji, a następnie również kryzys gospodarczy i polityczny. Zjawiska te uwydatniły się zwłaszcza w Serbii, gdzie nastąpiło odrodzenie mitów odwołujących się do historii i tradycji państwa serbskiego. Dużą popularnością cieszyły się samizdaty Dobricy Ćosicia dotyczące serbskiej martyrologii. Ćosić zajmował się głównie rewizją historii XX wieku i określaniem roli Serbów w owym czasie. Ideę utworzenia państwa serbskiego utrudniało rozproszenie Serbów po całej Jugosławii. Idealistyczne plany zakładały zjednoczenie Serbów w ramach jednego państwa (koncepcja tzw. Wielkiej Serbii). Pierwszym propagatorem Wielkiej Serbii był Vojislav Šešelj, Serb z Sarajewa, postkomunista, aresztowany w 1984 roku za nawoływanie do podziału Bośni między Chorwatów i Serbów. Obok próby utworzenia niepodległej Serbii kosztem okrojenia sąsiednich republik, część serbskiego społeczeństwa sugerowała również utrzymanie państwa jugosłowiańskiego. Drugie stanowisko reprezentował Slobodan Milošević, przywódca serbskich komunistów. W latach 1991–1995, w społeczności Serbów, ścierały się obie koncepcje. Utworzenie Federalnej Republiki Jugosławii (nazywanej również „Nową Jugosławią” lub „Trzecią Jugosławią”) stanowił faktyczny przejaw wdrażania idei jugoslawizmu, idei zjednoczenia wszystkich narodów Słowian Południowych w ramach jednego państwa. Prawdopodobnie w środowisku Miloševicia koncepcja Wielkiej Serbii została przyjęta na początku 1991 roku.

Pytanie: Kiedy wprowadzono nową konstytucję w Jugosławii?
Odpowiedź: 21 lutego 1974

Pytanie: Co zakładała nowa jugosławiańska konstytucja?
Odpowiedź: zwiększała uprawienia okręgów autonomicznych Kosowa i Wojwodiny oraz wprowadzała m.in. zasadę jednomyślności przy podejmowaniu ważniejszych decyzji centralnych

Pytanie: Jak nazywał się pierwszy popularyzator idei Wielkiej Serbii?
Odpowiedź: Vojislav Šešelj
Rozpad Jugosławii

31 maja 1992 roku uchwalono nowe zasady przeprowadzenia wyborów parlamentarnych i prezydenckich. 20 grudnia 1992 roku przeprowadzono wybory do parlamentu Federalnej Republiki Jugosławii i Serbii oraz wybory prezydenckie. Wybory parlamentarne w Serbii wygrała SPS, a prezydenckie Slobodan Milošević, pokonując Milana Panicia, przejściowo premiera Jugosławii, serbskiego przedsiębiorcę i polityka zamieszkałego w USA. Od 15 czerwca 1992 do 1 czerwca 1993 roku prezydentem Federalnej Republiki Jugosławii był Dobrica Ćosić, ale dominującą rolę odgrywał urzędujący prezydent Serbii, Slobodan Milošević. Kolejnymi prezydentami Federalnej Republiki Jugosławii byli: Miloš Radulović (od 1 czerwca do 25 czerwca 1993 roku) i Zoran Lilić (od 25 czerwca 1993 do 25 czerwca 1997 roku). Po Liliciu urząd ten objął Milošević.

Pytanie: Kto wygrał wtedy wybory do serbskiego parlamentu?
Odpowiedź: SPS

Pytanie: Czy Zoran Lilić był prezydentem Federalnej Republiki Jugosławii?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaką funkcję sprawował od 15.06.1992 r. Ćosić?
Odpowiedź: prezydenta Federalnej Republiki Jugosławii

Pytanie: Czy w okresie, gdy Ćosić sprawował urząd prezydenta jego zdanie liczyło się bardziej niż prezydenta Serbii?
Odpowiedź: nie
Bitwa o Kretę

Nad ranem 21 maja australijska 19 Brygada Piechoty silnym kontratakiem wyparła pododdziały 2 FJR ze wzgórza A koło Rethimno i zmusiła niedobitki wschodniego ugrupowania Zgrupowania „Mars” do wycofania się w rejon strefy zrzutu III/2FJR w pobliżu Stawromenos. Umożliwiło to przerzucenie części oddziałów 19 Brygady Piechoty z rejonu Rethimmo w rejon Perivolli i Chani, gdzie dwa bataliony australijskie dotarły w nocy z 21 na 22 maja. Pozycje na północnych plażach Krety w rejonie Chani od początku bitwy biernie zajmował 20 batalion z 4 Brygady Piechoty, przygotowany do obrony przeciwko niemieckiemu desantowi morskiemu. Nie jest jasne, czy dowództwo Creforce przeceniło możliwość Niemców do zorganizowania ataku z morza, czy też otrzymało rozkaz przygotowania obrony przed desantem morskim, aby Niemcy nie mogli domyślić się, że ich szyfry zostały złamane, a zamiary przeprowadzenia desantu powietrznego są aliantom znane. Zajęcie pozycji na wybrzeżu przez Australijczyków umożliwiło zorganizowanie silnego kontrataku, w celu rozbicia Niemców w zachodniej części wyspy i odzyskania lotniska Maleme.

Pytanie: Kiedy australijskie bataliony dotarły w rejon Perivolli i Chani?
Odpowiedź: w nocy z 21 na 22 maja

Pytanie: Jaki batalion stacjonował na północnych plażach Krety w rejonie Chani ?
Odpowiedź: 20 batalion z 4 Brygady Piechoty

Pytanie: Jakiego kraju szyfry zostały złamane? 
Odpowiedź: Niemców

Pytanie: Z jakim narodem walczyli Niemcy? 
Odpowiedź: Australijczykami
Bitwa o Kretę

Zgrupowanie „Mars” podzielono w planie „Merkur” na dwie części. Zachodnia, licząca ok. 3000 żołnierzy składała się z 3 Pułku Spadochronowego (Fallschirmjäger Regiment – FJR), części piechoty szybowcowej LLSR, sztabu i batalionu saperów 7 Dywizji Lotniczej (spadochronowej). Pododdział szybowcowy LLSR desantujący się ok. 8:00 koło Chani wylądował w pobliżu sztabu dowódcy Creeforce gen. Freyberga i został zniszczony przez kompanię ochrony sztabu. Drugi pododdział szybowcowy desantujący się ok. 1,5 km na południe od Chanii zdołał zniszczyć baterię plot., ale odparty w ataku na stanowiska łączności radiowej wycofał się w kierunku Perivolii w rejon lądowania 3 FJR. III/3 FJR lądujący na południe od oddziałów szybowcowych desantował się wprost na pozycjach nowozelandzkiej 4 Brygady Piechoty brygadiera Inglisa i został rozbity, zanim spadochroniarze zdołali się zebrać w pododdziały. Części niemieckich spadochroniarzy udało się jednak przebić na północny zachód koło obsadzonego przez grecki 8 Pułk Piechoty Wzgórza Cmentarnego i dołączyć do reszty swojego pułku.

Pytanie: Jakie jednostki wchodziły w skład zachodniej części zgrupowania „Mars”?
Odpowiedź: 3 Pułk Spadochronowy (Fallschirmjäger Regiment – FJR), część piechoty szybowcowej LLSR, sztab i batalion saperów 7 Dywizji Lotniczej (spadochronowej)

Pytanie: Jaka jednostka zniszczyła Pododdział szybowcowy LLSR?
Odpowiedź: kompania ochorny sztabu

Pytanie: Jaki atak wymusił odwrót drugiego z pododdziałów szybowcowych?
Odpowiedź: na stanowiska łączności radiowej

Pytanie: Czy niektórzy niemieccy spadochroniarze zdołali dotrzeć do reszty swojego pułku?
Odpowiedź: tak
Walentynki

Do Polski obchody walentynkowe trafiły wraz z kultem świętego Walentego z Bawarii i Tyrolu. Popularność uzyskały jednak dopiero w latach 90. XX wieku. Jedyne i największe w Polsce odbywają się corocznie od 14 lutego 2002 roku w Chełmnie (województwo kujawsko-pomorskie) pod nazwą „Walentynki Chełmińskie”. Za sprawą przechowywanej, prawdopodobnie od średniowiecza, w chełmińskim kościele farnym pw. Wniebowzięcia NMP (1280–1320) relikwii św. Walentego, połączono tu lokalny kult św. Walentego z tradycją anglosaską.

Pytanie: Od kiedy organizowane są "Walentynki Chełmińskie"?
Odpowiedź: od 14 lutego 2002

Pytanie: Skąd do Polski przybyła tradycja obrzędów walentynkowych?
Odpowiedź: z Bawarii i Tyrolu

Pytanie: Gdzie znajduje się Chełmno?
Odpowiedź: w województwie kujawsko-pomorskim

Pytanie: Jak nazywa się jedyne polskie wydarzenie walentynkowe?
Odpowiedź: Walentynki Chełmińskie
Walentynki

Najważniejszym miejscem kultu św. Walentego jest bazylika jego imienia w Terni, na srebrnym relikwiarzu ze szczątkami patrona umieszczono inskrypcję „Święty Walenty patron miłości”. Co roku w niedzielę poprzedzającą dzień 14 lutego przybywają do bazyliki pary narzeczonych z całych Włoch i świata, w celu złożenia przyrzeczenia miłości. Gromadzą się tu również małżonkowie świętujący 25 lub 50 rocznicę zawarcia sakramentu małżeństwa. W Terni w tym dniu wręczana jest również nagroda „Rok Miłości”. W roku 1997 list do par narzeczonych przesłał również Jan Paweł II, a jego przesłanie wyryto na marmurowej tablicy przy grobie świętego Walentego.

Pytanie: Gdzie znajduje się najważniejszy ośrodek kultu świętego Walentego?
Odpowiedź: w Terni

Pytanie: Po co narzeczeni pielgrzymują do bazyliki świętego Walentego w Terni?
Odpowiedź: w celu złożenia przyrzeczenia miłości

Pytanie: Czy w Terni znajdują się relikwie świętego Walentego?
Odpowiedź: tak
Mysz komputerowa

9 grudnia 1968 roku, kilka miesięcy po tym jak Telefunken rozpoczął sprzedaż Rollkugel, Douglas Engelbart przedstawił swoją demonstrację komputerową. Jeszcze przed wydarzeniami w Niemczech, Engelbart na Stanford Research Institute (obecnie SRI International) z pomocą głównego inżyniera Billa Englisha skonstruował swój pierwszy prototyp myszy w 1960 roku. Nazwa mysz wzięła się z faktu, że wczesne modele miały przewód zamontowany z tyłu obudowy i swoim wyglądem przypominały mysz. Engelbart nigdy nie dostał żadnych tantiem za swój wynalazek, ponieważ patent, który należał do SRI wygasł zanim mysz komputerowa stała się powszechnie używana w komputerach osobistych. Wynalazek myszy był tylko małą częścią projektu Engelbarta, który miał służyć poszerzeniu ludzkiego intelektu.

Pytanie: Skąd wzięła się nazwa urządzenia?
Odpowiedź: wczesne modele miały przewód zamontowany z tyłu obudowy i swoim wyglądem przypominały mysz

Pytanie: Czy Engelbart dostał wynagrodzenie za wynalezione urządzenie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakiego powodu Engelbart nie otrzymał honorarium?
Odpowiedź: ponieważ patent, który należał do SRI wygasł zanim mysz komputerowa stała się powszechnie używana w komputerach osobistych

Pytanie: W którym roku pojawił się prototyp urządzenia?
Odpowiedź: 1960

Pytanie: Czemu miało służyć wynalezienie myszy komputerowej?
Odpowiedź: poszerzeniu ludzkiego intelektu
Mysz komputerowa

Nowszym rozwiązaniem jest tzw. mysz optyczna. W podstawie takiej myszy zainstalowana jest jedna lub więcej diod elektroluminescencyjnych oświetlających powierzchnię pod myszą, soczewka ogniskująca oraz matryca CCD. Mysz tego typu posiada także specjalizowany procesor DSP (zazwyczaj zintegrowany z matrycą) służący do analizowania względnych zmian w położeniu mocno powiększonego obrazu powierzchni. Zaletą tego rozwiązania jest brak mechaniki, która łatwo ulega zanieczyszczeniu i wymaga częstej konserwacji oraz to, że mysz działa na prawie każdej powierzchni (oprócz szkła i lustra) i teoretycznie nie wymaga podkładki. Wadą tego typu urządzeń jest jednak wrażliwość na silne światło dzienne, które padając z boku może zakłócać pracę myszki. Meble lepiej odbijające światło mogą powodować lekkie problemy.

Pytanie: Jakie urządzenia zamontowano są w podstawie myszy optycznej?
Odpowiedź: jedna lub więcej diod elektroluminescencyjnych oświetlających powierzchnię pod myszą, soczewka ogniskująca oraz matryca CCD

Pytanie: Czy procesory DSP montowane w myszach optycznych są przeważnie połączone z matrycą?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaką funkcję pełni procesor DSP montowany w myszach optycznych?
Odpowiedź: analizowania względnych zmian w położeniu mocno powiększonego obrazu powierzchni

Pytanie: Jakie są mocne strony myszy optycznej?
Odpowiedź: brak mechaniki, która łatwo ulega zanieczyszczeniu i wymaga częstej konserwacji oraz to, że mysz działa na prawie każdej powierzchni (oprócz szkła i lustra) i teoretycznie nie wymaga podkładki
Nora Ney

W związki małżeńskie Ney wstępowała czterokrotnie. Jej pierwszym życiowym partnerem był Seweryn Steinwurzel, wybitny operator filmowy współpracujący z nią przy wielu produkcjach, współtwórca jej celebryckiego wizerunku w polskim kinie. Drugim małżonkiem był Józef Fryd, dziennikarz, dystrybutor filmów zagranicznych w Polsce i producent filmowy. Trzecim mężem Ney był psychiatra Eugeniusz J. Brown, z którym Nora nie związała się na długo w Stanach Zjednoczonych. Jej ostatnim mężem był Leon Friedland, emerytowany biznesmen o petersburskich korzeniach, z którym w końcu lat 80. przeniosła się na południe USA.

Pytanie: Ile razy aktorka wychodziła za mąż?
Odpowiedź: czterokrotnie

Pytanie: Jak nazywał się pierwszy mąż aktorki?
Odpowiedź: Seweryn Steinwurzel

Pytanie: Jak nazywał się drugi małżonek aktorki?
Odpowiedź: Józef Fryd

Pytanie: Na jakich stanowiskach pracował drugi mąż aktorki?
Odpowiedź: dziennikarza, dystrybutora filmów zagranicznych w Polsce i producenta filmowego