mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Wiosna Ludów

W marcu 1848 r. cesarz Ferdynand uległ presji węgierskich liberałów i zgodził się na utworzenie samodzielnego rządu na Węgrzech. Korzystając z rozległej autonomii, parlament w Peszcie rozpoczął reformowanie państwa („ustawy marcowe”). W ich ramach uchwalono m.in. zniesienie pańszczyzny i dziesięciny na rzecz Kościoła, wprowadzenie powszechnego podatku.
7 kwietnia 1848 utworzono gabinet ministrów złożony z dotychczasowych przywódców rewolucji Lajosa Kossutha, Bertalana Szemere, Istvána Széchenyiego, Istvána Deaka, Józsefa Eötvösa i Lajosa Batthyány’ego jako premiera. Rząd Węgier był w dużym stopniu niezależny od austriackiego, choć nie posiadał własnej armii i ministerstwa spraw zagranicznych, a także niezmieniona została osoba rządzącego, jednak mógł on wydawać rozporządzenia jedynie w porozumieniu z rządem węgierskim. Po uchwaleniu ustaw marcowych sejm preszburski rozwiązał się, następny miał się później zebrać według ustanowionej nowej ordynacji wyborczej. Jednak przyjęte reformy i zmiany nie zadowalały społeczeństwa. Ludzie zdawali sobie sprawę z tego, iż ustępstwa Habsburgów były połowiczne i niezdecydowane. Widać było, że tworząc je dbano głównie o interesy szlachty i zachowanie jej monopoli. W kwietniu przyznano Węgrom konstytucję. Dwór wiedeński był zastraszony narastającym niezadowoleniem Węgrów, dodatkowo siły cesarstwa były związane we Włoszech. W Wiedniu również trwała rewolucja. W późniejszym czasie próbowano jednak ograniczać znaczenie rządu węgierskiego, co wywołało niezadowolenie i manifestacje antykrólewskie w Peszcie. Słabością Węgier było niezdecydowanie wśród szlachty. Stare rody, a także generalicja widziały autonomię w obrębie cesarstwa. Biedniejsze warstwy domagały się całkowitej niezależności. Niekończąca się polityka obietnic i ograniczanie swobód Węgrów doprowadziło do wybuchu powstania. Walczyli w nim również Polacy, którzy nadciągali głównie z Galicji i wstępowali w szeregi powstańców jako ochotnicy. Istniał legion polski pod dowództwem gen. Józefa Wysockiego. Do wojska przyjęto również generałów Józefa Bema i Henryka Dembińskiego. Jesienią 1848 r. nowy cesarz – Franciszek Józef rozpoczął przygotowania do uśmierzenia węgierskiego ruchu narodowego. W odpowiedzi we wrześniu 1848 r. powołany został Komitet Obrony Narodowej z Lajosem Kossuthem na czele.

Pytanie: Jakie zmiany wprowadzono w ramach ustaw marcowych?
Odpowiedź: uchwalono m.in. zniesienie pańszczyzny i dziesięciny na rzecz Kościoła, wprowadzenie powszechnego podatku

Pytanie: Jakie osoby wchodziły w pierwotny skład gabinetu ministrów?
Odpowiedź: Lajos Kossuth, Bertalan Szemere, István Széchenyi, István Deak, József Eötvös i Lajos Batthyány

Pytanie: Co sprawiało, że węgierskie władze nie posiadały pełnej autonomii po uchwaleniu ustaw marcowych?
Odpowiedź: nie posiadał własnej armii i ministerstwa spraw zagranicznych, a także niezmieniona została osoba rządzącego

Pytanie: Jacy polscy generałowie, poza Józefem Wysockim, brali udział w powstaniu węgierskiej ludności?
Odpowiedź: Józef Bem i Henryk Dembiński
Kodeks Bezy

Frederic Henry Chase (1853-1925) zwrócił uwagę na obecność starosyryjskiego elementu w greckim tekście Dziejów Apostolskich kodeksu (Dz 1,4.9.13; 2,1.6.9.14 itd.). Klijn jako pierwszy podważył przekonanie, iż kodeks jest dobrym przedstawicielem tekstu zachodniego. Jego zdaniem tekst zachodni reprezentowany jest jedynie przez rękopisy starołacińskie i starosyryjskie, natomiast tekst Kodeksu Bezy jest mieszaniną tekstu zachodniego z aleksandryjskim. Przynależność do tekstu zachodniego ponownie została podważona przez F. Wisse’go, który wykazał, że w trzech rozdziałach Ewangelii Łukasza (1; 10; 20) reprezentuje tekst aleksandryjski z pewnymi odchyleniami.

Pytanie: Czy Klijn uważał, że Kodeks Bezy stanowi reprezentatywny przykład tekstu zachodniego?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie przykłady tekstu zachodniego Klijn wymienił jako reprezentatywne dla stylu?
Odpowiedź: rękopisy starołacińskie i starosyryjskie

Pytanie: Jak Kodeks Bezy określił Klijn?
Odpowiedź: mieszaniną tekstu zachodniego z aleksandryjskim
Kodeks Bezy

Kodeks zawiera Ewangelie oraz Dzieje w języku greckim i łacińskim (lewa strona po grecku, prawa po łacinie). Ewangelie zestawione w kolejności: Mateusz, Jan, Łukasz, Marek (tzw. „zachodni porządek”). Kompletny jest tylko Łk, brakuje: Mt 1,1-20; 6,20 – 9,2; 27,2-12; J 1,16 – 3,26; Dz 8,29 – 10,14; 21,2-10.16-18; 22,10-20.29 – 28,31; Listów powszechnych. Ponadto ma trzy uzupełnienia w: Mt 3,7-16; Mk 16,15-20; J 18,14 – 20,13. Wiersz J 21,25 umieszczony jest przed 21,24. Zawiera także 3 Jana 11-15 w łacińskim przekładzie, co oznacza, że pierwotnie zawierał również tekst Listów powszechnych.

Pytanie: Jakie fragmenty Nowego Testamentu wchodzą w skład tego rękopisu?
Odpowiedź: Ewangelie oraz Dzieje

Pytanie: Jakich fragmentów Ewangelii i Dziejów Apostolskich brakuje w Kodeksie Bezy?
Odpowiedź: Mt 1,1-20; 6,20 – 9,2; 27,2-12; J 1,16 – 3,26; Dz 8,29 – 10,14; 21,2-10.16-18; 22,10-20.29 – 28,31; Listów powszechnych

Pytanie: Co wskazuje na to, że w Kodeksie Bezy znajdował się kiedyś zapis Listów powszechnych?
Odpowiedź: Zawiera także 3 Jana 11-15 w łacińskim przekładzie

Pytanie: Czy cały ten rękopis został sporządzony w języku greckim?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Zgodnie z jaką zasadą rozmieszczono ewangelie w tym kodeksie?
Odpowiedź: „zachodniego porządku”
Wojna iracko-irańska

Irak zaczął otrzymywać znaczące wsparcie od mocarstw zachodnich (Francja, Wielka Brytania, USA, a także RFN) oraz Związku Radzieckiego i państw arabskich. Saddam Husajn stał się „obrońcą świata arabskiego” przed rewolucją irańską. Wybuch wojny spowodował zbliżenie między Zachodem i Irakiem (w 1982 USA usunęły Irak z listy krajów wspierających terroryzm i nawiązały stosunki dyplomatyczne). Kraje te obawiały się rozprzestrzenienia irańskiej rewolucji islamskiej i w jej efekcie destabilizacji ważnego gospodarczo rejonu. Mniej lub bardziej jawnie zachęcały Saddama do wojny z Iranem, wspierały go politycznie, a także militarnie. W zakres dostaw wchodziły najnowsze technologie oraz broń. W 1983 r., aby zyskać dalsze wsparcie Zachodu, Irak wydalił ze swojego terenu Abu Nidala, jednego z najsłynniejszych terrorystów palestyńskich. Po wydaleniu Nidala do stolicy Iraku przybył przedstawiciel rządu USA a rok później do USA przybył wicepremier Iraku, który spotkał się tam z prezydentem Ronaldem Reaganem, Henrym Kissingerem i George’em Schultzem. W trakcie spotkania oficjalnie wznowiono zerwane w 1967 r. stosunki pomiędzy oboma rządami. Husajn uzyskał kredyty i pożyczki nie tylko od rządu USA, ale też m.in. banków włoskich, Kuwejtu i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Ciesząc się uznaniem Irak otrzymał i kupował sprzęt wojskowy m.in. od ZSRR, Francji, USA, Niemiec, Chin, Brazylii, Argentyny, Szwajcarii, Danii i Szwecji. W przeciągu roku Irak potrafił wydać na armię aż czternaście miliardów USD. Rząd Iraku przerabiał broń, a także produkował oryginalne konstrukcje irackie. Husajn zatrudniał zagranicznych ekspertów, m.in. eksperta w dziedzinie artylerii, Kanadyjczyka Geralda Bulla.

Pytanie: Jak określono Husajna?
Odpowiedź: „obrońcą świata arabskiego”

Pytanie: Z jakiego zestawienia Stany Zjednoczone wykreśliły Irak w 1982 roku?
Odpowiedź: krajów wspierających terroryzm

Pytanie: Co dostarczały Stany Zjednaczone Irakowi?
Odpowiedź: najnowsze technologie oraz broń

Pytanie: Kogo deportował Irak w 1983 roku?
Odpowiedź: Abu Nidala

Pytanie: Kiedy reprezentant rządu Stanów Zjednoczonych pojawił się w Iraku?
Odpowiedź: Po wydaleniu Nidala do stolicy Iraku
Wojna iracko-irańska

W Iranie zdecydowaną większość wierzących stanowili szyici. Po irańskiej rewolucji islamskiej w 1979 władzę w kraju przejęli radykalni szyici, nawołujący ludy sąsiednich krajów (w tym Iraku) do obalenia władz i utworzenia również w nich republik islamskich. Wyznawcy szyizmu stanowili w ówczesnym Iraku ponad połowę ludności, mniejszością byli sunnici. W 1979 prezydentem Iraku został lewicowy Saddam Husajn, który nie chciał dopuścić do radykalizacji irackich szyitów. Husajn zamierzał wykorzystać porewolucyjny chaos w Iranie. Przed rewolucją irańska armia była jedną z najliczniejszych w świecie, po rewolucji została faktycznie osłabiona. Pod wpływem rewolucji islamskiej wielu irackich szyitów stanęło w opozycji przeciwko zdominowanemu przez sunnitów rządowi. Irańczycy wysyłali do Iraku propagandę religijną oraz pieniądze. W kilku szyickich miastach doszło do rebelii zwolenników przyłączenia do Iranu. W odpowiedzi doszło do deportacji stu tysięcy szyickich Irakijczyków do Iranu (których Husajn nazywał Persami), a także rozpoczęto proces podburzania Arabów zamieszkujących Chuzestan przeciwko teokratycznemu rządowi Iranu. Husajn rozpoczął także akcje przeciwko szyickiej grupie Zew Islamu. Szyici przeprowadzali coraz śmielsze zamachy terrorystyczne. W trakcie wizyty szefa dyplomacji, Tarika Aziza na uniwersytecie al-Mustansirija w Bagdadzie, ekstremiści dokonali nieudanego zamachu, a następnie dokonali kolejnego nieudanego zamachu, tym razem na ministra informacji, Nusifa al Dżasima. Na początku wiosny roku 1980 doszło do serii szyickich zamachów, w której zginął szereg polityków i urzędników. W odwecie za zamachy, Husajn nakazał zabić ajatollaha as-Sadra, a więc duchowego przywódcę irackich szyitów.

Pytanie: Kto doszedł do władzy w Iranie pod koniec lat 70.?
Odpowiedź: radykalni szyici

Pytanie: W jaki sposób rewolucja islamska dotknęła armię Iranu?
Odpowiedź: została faktycznie osłabiona

Pytanie: W jaki sposób irańscy szyici wspierali działalność antyrządową w Iraku?
Odpowiedź: wysyłali do Iraku propagandę religijną oraz pieniądze

Pytanie: Do czego doszło w odwecie za powstania proirańskie w Iraku?
Odpowiedź: deportacji stu tysięcy szyickich Irakijczyków do Iranu (których Husajn nazywał Persami), a także rozpoczęto proces podburzania Arabów zamieszkujących Chuzestan przeciwko teokratycznemu rządowi Iranu. Husajn rozpoczął także akcje przeciwko szyickiej grupie Zew Islamu

Pytanie: Czy Husajn był przychylny radykalnym szyitom?
Odpowiedź: nie
Złoto

Złoto w starożytności było stosunkowo łatwe do uzyskania z kopalnianych warstw geologicznych.
W XIX wieku, wszędzie gdzie zostawały odkryte większe złoża złota wybuchały gorączki złota. Pierwszym udokumentowanym odkryciem złota w Stanach Zjednoczonych było odkrycie złota w Reed Gold Mine w Midland w Karolinie Północnej w 1803. Jednakże 90% otrzymanego złota zostało wydobyte od 1848 roku, kiedy to w Kalifornii wybuchła gorączka złota. W 1851 roku, w samej tylko Kalifornii, wydobyto 77 ton złota. Światowa produkcja złota w tym okresie wzrosła do około 280 ton (1852).

Pytanie: W jakim czasie wybuchały gorączki złota?
Odpowiedź: XIX wieku

Pytanie: Gdzie po raz pierwszy w USA odkryto złoża złota? 
Odpowiedź: w Reed Gold Mine w Midland w Karolinie Północnej

Pytanie: W którym roku w USA po raz pierwszy odkryto złoża złota?
Odpowiedź: 1803

Pytanie: Czy w XIX wieku rosło wydobycie złota?
Odpowiedź: tak
Adam Słomka

W grudniu 1984 wybrany do rady politycznej KPN. W marcu 1985 ponownie tymczasowo aresztowany za działalność w Konfederacji Polski Niepodległej, następnie w tzw. drugim procesie KPN skazany na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zwolnienie uzyskał we wrześniu 1986. W tym samym roku matka Adama Słomki została potrącona śmiertelnie w centrum Katowic przez samochód, którym kierował Zygmunt Zygadło (zastępca komendanta wojewódzkiego MO, odpowiadający za SB). We wrześniu 1988 za udział w protestach w śląskich kopalniach Adam Słomka został skazany przez kolegium ds. wykroczeń na 3 tygodnie aresztu. Był jednym z organizatorów i przemawiających w czasie manifestacji 11 listopada 1988 w Katowicach, zaatakowanej przez funkcjonariuszy MO, ZOMO i SB. Do końca lat 80. współpracował z różnymi grupami opozycyjnymi, m.in. z Solidarnością Walczącą. Brał udział w redagowaniu i wydawaniu czasopism drugiego obiegu.

Pytanie: Do jakiego organu dołączył w grudniu 1984 roku?
Odpowiedź: rady politycznej KPN

Pytanie: Dlaczego zatrzymano Słomkę w 1985 roku?
Odpowiedź: za działalność w Konfederacji Polski Niepodległej

Pytanie: Jaki wyrok dostał Słomka za działalność w KPN-ie?
Odpowiedź: 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności

Pytanie: W jaki sposób zginęła matka działacza?
Odpowiedź: została potrącona śmiertelnie w centrum Katowic przez samochód

Pytanie: Jaką karę przyznano działaczowi w 1988 roku?
Odpowiedź: 3 tygodnie aresztu
Legiony Polskie (1914–1918)

20 września 1916 Legiony przeformowano w Polski Korpus Posiłkowy. 10 kwietnia 1917 oddziały legionowe zostały ponownie przeformowane w Polską Siłę Zbrojną (Polnische Wehrmacht). Gdy większość żołnierzy (z I i III Brygady) odmówiła złożenia przysięgi na wierność obcym monarchom, oddziały te zostały częściowo rozwiązane. Legionistów (byłych poddanych rosyjskich) internowano w obozach w Beniaminowie (oficerowie) i Szczypiornie (podoficerowie i szeregowcy). Pozostali, którzy odmówili przysięgi, a posiadali obywatelstwo austriackie, zostali wcieleni do wojska austro-węgierskiego i wysłani na front włoski. Legioniści, w tym zdecydowana większość II Brygady, którzy złożyli przysięgę zostali także przekazani pod dowództwo austriackie jako Polski Korpus Posiłkowy. Formacja istniała do pokoju brzeskiego z Ukrainą. W proteście przeciwko warunkom tego traktatu żołnierze PKP, pod wodzą Józefa Hallera dokonali przejścia linii frontu pod Rarańczą w nocy z 15 na 16 lutego 1918. Legioniści, którym nie udało się przebić na stronę rosyjską byli internowani w obozach na Węgrzech w miejscowościach Marmaros-Sziget i Huszt. Przywódcy buntu w PKP w tym m.in. ks. Józef Panaś, płk Włodzimierz Zagórski i mjr Roman Górecki byli sądzeni w słynnym procesie legionistów w miejscowości Marmaros-Sziget (łącznie w czerwcu 1918 oskarżono 114 legionistów).

Pytanie: W jaką jednostkę przeformowano Legiony w 1916 roku?
Odpowiedź: Polski Korpus Posiłkowy

Pytanie: Kiedy Legiony zostały przeformowane w Polską Siłę Zbrojną?
Odpowiedź: 10 kwietnia 1917

Pytanie: Czy żołnierze z Legionów zgodzili się służyć obcym monarchom? 
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co stało się z Legionistami z obywatelstwem austriackim? 
Odpowiedź: zostali wcieleni do wojska austro-węgierskiego i wysłani na front włoski
Dwanaście prac Heraklesa

Herakles nie znał położenia ogrodu. Znał je tylko starzec morski, Nereus, który uciekał każdemu, kto chciał go o coś zapytać. Nad rzeką Erydan Herakles schwytał śpiącego starca, związał i nie puszczał, dopóki ten nie powiedział, gdzie znajduje się ogród – daleko na zachodzie. Kiedy wędrował przez Libię, spotkał giganta Antajosa, syna Posejdona i Gai. Nie można było go pokonać, bo gdy tylko dotykał ciała matki – Ziemi, odzyskiwał siły. Herakles pokonał go, podnosząc ku górze i mocno ściskając, aż gigant wyzionął ducha.

Pytanie: Kto wiedział, gdzie znajduje się ogród?
Odpowiedź: starzec morski, Nereus

Pytanie: Jak zachowywał się Nereus, gdy ktoś zadawał mu pytanie?
Odpowiedź: uciekał

Pytanie: W jakim miejscu Heraklesowi udało się schwytać Nereusa?
Odpowiedź: Nad rzeką Erydan

Pytanie: Czy Gaja była matką Antajosa?
Odpowiedź: tak
Dwanaście prac Heraklesa

Pierwszą rzeczą, której zażądał Eurysteusz, była skóra lwa nemejskiego. Był to potwór, którego urodziła Echidna w związku z własnym synem Ortrosem; brat tebańskiego Sfinksa. Wychowany przez Selene (boginię księżyca) lub Herę, siał spustoszenie w dolinie Nemei, na północ od Myken. Jego skóra była odporna na wszelkie zadawane mu ciosy, dlatego Herakles nie zrobił mu krzywdy strzałami (odbiły się), mieczem (zgiął się na skórze lwa) ani maczugą (pękła na głowie zwierzęcia). Po wycofaniu się potwora do jaskini o dwóch wejściach, jedne z nich zawalił głazami, a sam drugim wejściem wszedł do jaskini i w ciemnościach udusił potwora. Przy zdejmowaniu skóry Herakles musiał posłużyć się pazurem bestii. Gdy zaniósł skórę zwierzęcia, przerażony Eurysteusz schował się w pałacu i zakazał wpuszczania herosa do miasta, a wszystkie sprawy z nim załatwiał za pośrednictwem herolda Kopreusa. Kazał również wytopić wielką beczkę z brązu i wkopać ją w ziemię, aby móc się w niej chować, ilekroć Herakles przebywał w mieście. Z odrzuconego „podarunku” Herakles zrobił sobie odzienie, a głowa bestii służyła mu jako hełm.

Pytanie: Czyim bratem był lew nemejski?
Odpowiedź: Sfinksa

Pytanie: Jakie narzędzia użyte przez Heraklesa okazały się nieskuteczne w zranieniu potwora?
Odpowiedź: strzały, miecz, maczuga

Pytanie: Jak ostatecznie zginął lew nemejski?
Odpowiedź: uduszony

Pytanie: Do czego Herakles wykorzystał głowę zabitego lwa?
Odpowiedź: hełmu
Tosca

W tle słychać pastuszka śpiewającego poranną modlitwę. Na tarasie Zamku św. Anioła trwa przygotowanie do egzekucji. Zbliża się świt. Cavaradossi dostaje możliwość ostatniej rozmowy z duchownym, jednak rezygnuje z niej. Ostatnim życzeniem Maria przed śmiercią jest napisanie listu do ukochanej. Przekupuje strażnika oddając mu swój pierścień w zamian za dostarczenie listu. Próbując napisać cokolwiek, nadmiar myśli o Tosce nie pozwala mu pisać (aria E lucevan le stelle). Nadbiega Tosca z rozkazem dla dowódcy. Sądzi, że po pozorowanej egzekucji razem wyjadą z Rzymu. W żartobliwym tonie poucza kochanka jak ma się zachować (duet O dolci mani). Więzień zostaje wyprowadzony na zewnątrz, a grupa strzelców oddaje strzały. Cavaradossi upada nie dając oznak życia. Gdy straż odchodzi Tosca podchodzi do ukochanego. Odkrywa, że Scarpia zdradził ją i Mario nie żyje. W tym momencie słychać straż, która dowiedziała się o śmierci Scarpii. Kiedy żołnierze zbliżają się, Tosca wstaje, wyrywa się im i podbiega do gzymsu. Mówi „Scarpia, spotkamy się przed obliczem Boga” i skacze w przepaść.

Pytanie: Jakie jest życzenie skazanego?
Odpowiedź: napisanie listu do ukochanej

Pytanie: Co skazany wręcz strażnikowi jako łapówkę?
Odpowiedź: pierścień

Pytanie: Jakie są ostatnie słowa wypowiedziane przez Toscę przed upadkiem w przepaść?
Odpowiedź: Scarpia, spotkamy się przed obliczem Boga

Pytanie: Gdzie ma odbyć się egzekucja?
Odpowiedź: Na tarasie Zamku św. Anioła

Pytanie: Czy Mario rozmawia z księdzem przed śmiercią?
Odpowiedź: nie
Powietrze

Aby zapewnić prawidłową pracę urządzeń
pneumatycznych, należy tak osuszać zasilające je powietrze, żeby jego
wilgotność względna w najniższej temperaturze pracy nie przekroczyła
80%. Powietrze opuszczające stację kompresorową ma zwykle temperaturę o 10–15 °C wyższą od temperatury otoczenia. Podczas stygnięcia powietrza w instalacji pneumatycznej następuje skroplenie się pary wodnej. Aby skroplona woda nie dostawała się do instalacji sprężonego powietrza, stosuje się urządzenia osuszające sprężone powietrze.

Pytanie: Jaki gaz zasila urządzenia pneumatyczne?
Odpowiedź: powietrze

Pytanie: Jaką temperaturę ma powietrze opuszczające stację kompresową?
Odpowiedź: o 10–15 °C wyższą od temperatury otoczenia

Pytanie: Jaki proces występuje w czasie stygnięcia powietrza w instalacji pneumatycznej?
Odpowiedź: skroplenie się pary wodnej
Powietrze

Skład mieszaniny gazów, występujących w najniższej części ziemskiej atmosfery, zmieniał się w historii Ziemi w bardzo szerokim zakresie (np. zmiany stężenia CO2). Atmosfera zawierająca tlen („trzecia atmosfera” w ewolucji Ziemi, „powietrze”) powstawała stopniowo, po osiągnięciu ewolucyjnego sukcesu przez organizmy fotosyntetyzujące. W kolejnych epokach geologicznych stężenia głównych składników powietrza wahały się, co bywało zarówno skutkiem, jak i przyczyną zmian klimatu (sprzężenia zwrotne). Współcześnie zawartość głównych składników powietrza zmienia się w niewielkim stopniu – zwane są one składnikami stałymi; zawartość niektórych składników zmienia się – zwane są one składnikami zmiennymi.

Pytanie: Czy skład powietrza jest stały?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czemu zawdzięczać można obecność tlenu w powietrzu?
Odpowiedź: Organizmom fotosyntezującym

Pytanie: Czy zmiany klimatu mogą wpływać na ilość powietrza na Ziemi?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co to są składniki stałe powietrza?
Odpowiedź: składniki powietrza których ilość zmienia się nieznacznie

Pytanie: Ile było do tej pory rodzajów atmosfer na Ziemi?
Odpowiedź: trzy
68. Turniej Czterech Skoczni

Podobnie jak w przypadku wszystkich edycji od sezonu 1996/1997 Turniej Czterech Skoczni został rozegrany według systemu KO. Na podstawie miejsc uzyskanych w kwalifikacjach zawodnicy zostali dobrani w pary – zwycięzca kwalifikacji startował ze skoczkiem, który zajął w nich 50. miejsce, drugi zawodnik kwalifikacji z 49. zawodnikiem itd., aż do pary, w której znaleźli się zawodnicy z miejsc 26. i 25. Podczas konkursu awans do serii finałowej uzyskało bezpośrednio 25 zwycięzców par. Spośród przegranych zostało wyłonionych pięciu szczęśliwych przegranych (tzw. lucky losers) z najwyższymi w tej grupie notami. Podczas serii finałowej obowiązywały takie same zasady jak podczas indywidualnych zawodów Pucharu Świata.

Pytanie: Zgodnie z jakim system odbył się konkurs skoków narciarskich?
Odpowiedź: KO

Pytanie: W jaki sposób wytypowano pary skoczków?
Odpowiedź: Na podstawie miejsc uzyskanych w kwalifikacjach

Pytanie: Ile osób zakwalifikowało się bezpośrednio do finału?
Odpowiedź: 25

Pytanie: Ilu lucky losers zakwalifikowało się do finału?
Odpowiedź: pięciu

Pytanie: Kim są lucky losers?
Odpowiedź: przegranymi z najwyższymi w grupie notami
Współczesne wymieranie płazów

Spośród 18 gatunków płazów występujących w Polsce, dwa gatunki (żaba dalmatyńska i traszka grzebieniasta) mają status bliski zagrożenia (NT), status jednego gatunku (kumak nizinny) jest nieokreślony (DD), pozostałe mają status gatunków mniejszej troski (LC). W 2011 roku 13 spośród nich przejawiało (w skali globalnej) trend spadkowy, jeśli chodzi o liczebność populacji, a tylko u 5 nie stwierdzono zmian bądź stwierdzono zwiększenie liczebności populacji. Brakuje jednak kompleksowego oszacowania stanu i trendów liczebności tych gatunków płazów w skali kraju. Ze wstępnych analiz Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska (GIOŚ) wynika, że w roku 2011 stan populacji tylko dwóch krajowych gatunków płazów można było uznać za właściwy, stan populacji 10 gatunków uznano za niezadowalający, w przypadku pozostałych gatunków ze względu na brak wystarczających danych stanu populacji nie udało się określić. Z dokładniejszych badań w południowej części Polski centralnej wynika, że na tym obszarze nastąpił spadek liczby taksonów płazów – średnio o dwa gatunki na danym stanowisku w ciągu ćwierćwiecza – oraz znaczące zmniejszenie liczebności 14 gatunków płazów. Przyczyny spadku liczebności płazów w Polsce (podobnie jak w innych krajach Europy) to głównie zanieczyszczenie środowiska, utrata siedlisk (m.in. wskutek zaburzania stosunków wodnych i urbanizacji) i ich fragmentacja oraz zwiększony ruch kołowy.

Pytanie: Ile aktualnie żyje w Polsce gatunków płazów?
Odpowiedź: 18

Pytanie: Jaki status gatunku ma żaba dalmatyńska?
Odpowiedź: bliski zagrożenia

Pytanie: Jaki gatunek płazów w Polsce ma nieokreślony status?
Odpowiedź: kumak nizinny

Pytanie: Jaki organ zajmuje się liczeniem populacji gatunków występujących na terenie Polski?
Odpowiedź: Główny Inspektorat Ochrony Środowiska