mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Thomas Morgenstern

W sezonie 2007/2008 wygrał sześć pierwszych konkursów PŚ, co było wyrównaniem rekordu Mattiego Hautamäkiego i Janne Ahonena. Próba pobicia tego wyniku podczas drugich zawodów w Engelbergu nie powiodła się – Morgenstern zakończył konkurs na najniższym stopniu podium. W 56. Turnieju Czterech Skoczni wygrał konkurs w Oberstdorfie. Ostatecznie zajął w całym turnieju 2. miejsce, przegrywając z Janne Ahonenem. W kolejnych konkursach Pucharu Świata regularnie stawał na podium. Wygrał trzy konkursy z rzędu (dwa w Sapporo i jeden w Libercu), powiększając swój dorobek zwycięstw w sezonie 2007/2008 do dziesięciu. Po tych zwycięstwach do końca sezonu nie stanął już na podium. Dziesięć zwycięstw i szesnaście miejsc na podium wystarczyło do zdobycia pierwszej w karierze Kryształowej Kuli za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.

Pytanie: Czego dokonał w sezonie 2007/2008?
Odpowiedź: wygrał sześć pierwszych konkursów PŚ, co było wyrównaniem rekordu Mattiego Hautamäkiego i Janne Ahonena

Pytanie: Ile razy triumfował w sezonie 2007/2008?
Odpowiedź: Dziesięć

Pytanie: Za jakie osiągnięcia przyznano mu Kryształową Kulę?
Odpowiedź: za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata

Pytanie: Czy zdołał pokonać Ahonena?
Odpowiedź: nie
Rewolucja w Kirgistanie (2010)

12 maja 2010 w Biszkeku, w niespełna miesiąc po opuszczeniu kraju przez prezydenta Kurmanbeka Bakijewa, kilkuset jego zwolenników, głównie członków partii Ak Żoł oraz Partii Komunistycznej, demonstrowało przeciw polityce nowych władz i rozwiązaniu parlamentu. Był to pierwszy tak liczny protest oponentów rządu tymczasowego w stolicy. Ciało, określające się jako „komitet obrony obalonego prezydenta Kurmanbeka Bakijewa” zadeklarowało, że 25 tys. jego zwolenników na południu kraju jest gotowych do podjęcia marszu na Biszkek. 13 maja 2010 zwolennicy Bakijewa opanowali budynki władz lokalnych w trzech miastach na południu Kirgistanu i odsunęli od władzy gubernatorów mianowanych przez rząd Otunbajewy. W mieście Osz około tysiąca osób protestowało najpierw przed siedzibą gubernatora, po czym starło się z ochroną i wdarło do wnętrza budynku, żądając przywrócenia dawnych władz. Demonstranci próbowali także opanować lokalne lotnisko. W rodzinnym mieście Bakijewa, Dżalalabadzie, grupa około 100 jego zwolenników zaatakowała i zajęła urząd władz oraz zatrzymała urzędującego gubernatora. Oponenci rządu opanowali na pewien czas również budynki administracji w mieście Batken.

Pytanie: Kiedy doszło do przejęcia siedzib władz w ośrodkach miejskich na południu Kirgistanu?
Odpowiedź: 13 maja 2010

Pytanie: Ilu demonstrantów pojawiło się na protestach w Osz?
Odpowiedź: około tysiąca

Pytanie: Co zrobili demonstranci w Dżalalabadzie?
Odpowiedź: zaatakowali i zajęli urząd władz oraz zatrzymali urzędującego gubernatora

Pytanie: Jak nazywał się prezydent, który opuścił Kirgistan przed wybuchem rewolucji?
Odpowiedź: Kurmanbeka Bakijewa
Rewolucja w Kirgistanie (2010)

9 kwietnia rząd tymczasowy ponownie wezwał Bakijewa do podania się do dymisji i oskarżył go i jego zwolenników o organizowanie „aktów przemocy”. Roza Otunbajewa powiedziała, że posiada informacje o kilku bombach podłożonych przez zwolenników Bakijewa w trzech miejscach w stolicy. Ogłosiła, że jej rząd zrobi wszystko, by nie dopuścić do wybuchu wojny domowej. Zadeklarowała, że prezydent „ma możliwość opuszczenia kraju” i zagwarantowała mu „osobiste bezpieczeństwo” w przypadku rezygnacji z urzędu. Do Moskwy na rozmowy z rosyjskimi władzami udał się mianowany pierwszym wicepremierem rządu tymczasowego Ałmazbek Atambajew. Rząd odrzucił możliwość prowadzenia jakichkolwiek rozmów i negocjacji z Bakijewem. Otunbajewa zapytała retorycznie „jakich warunków się on domaga, kiedy ponad tysiąc jego rodaków zostały rannych”. Nowe władze ogłosiły zamrożenie systemu bankowego w kraju, gdyż stwierdziły, że Bakijew zdążył przed ucieczką opróżnić państwowe aktywa, pozostawiając środki finansowe w wysokości zaledwie 23 mln USD. Nowy minister spraw wewnętrznych oświadczył, że prokuratura zebrała niezbite dowody na to, że brat prezydenta Żanysz Bakijew (były szef wojska i służb bezpieczeństwa) oraz dwaj synowie Bakijewa, Maksim i Marat, wydali rozkazy użycia broni przeciw demonstrantom i w związku z tym poniosą odpowiedzialność za swoje czyny.

Pytanie: Kto żądał dymisji Bakijewa?
Odpowiedź: rząd tymczasowy

Pytanie: Jakie oskarżenia padły w stosunku do Bakijewa?
Odpowiedź: organizowanie „aktów przemocy”

Pytanie: Czy rząd chciał negocjować z Bakijewem?
Odpowiedź: nie
Ray Wilson (muzyk)

W roku 2001 Ray Wilson rozpoczął karierą solową koncertem na „Edinburgh International Festival”. Po długiej trasie koncertowej po Europie oraz Ameryce Południowej i Środkowej, artysta wydał pierwszy album solowy – Change (2003). Wilson współpracował także z holenderskim DJ-em Arminem van Buurenem, tworząc utwór „Yet Another Day”, który dostał się na pierwsze miejsca Dance-Charts w wielu krajach. W ciągu kolejnych lat Ray Wilson koncertował. Odbył także tournée z Dolores O’Riordan z zespołu Cranberries oraz z Rogerem Hodgsonem, frontmanem Supertramp. Następnym solowym wydawnictwem był album The Next Best Thing (2004), była to płyta ostrzejsza, bardziej rockowa niż krążek Change, ale nie zabrakło na niej utworów spokojnych i refleksyjnych. Jesienią 2006 roku Ray Wilson powrócił do mocnego brzmienia nagrywając z zespołem Stiltskin album She, który zaowocował trasą koncertową.

Pytanie: Jakim tytułem Wilson opatrzył swój pierwszy solowy krążek?
Odpowiedź: Change

Pytanie: W którym roku wydano Change?
Odpowiedź: w 2003

Pytanie: Z kim Wilson nagrał "Yet Another Day"?
Odpowiedź: z Arminem van Buurenem

Pytanie: Jaki zespół przyczynił się do powstania albumu She?
Odpowiedź: Stiltskin
Olivia de Havilland

Lata 40. były czasem rozkwitu kariery Olivii. W 1941 zagrała w Złotych wrotach, a za rolę w tym filmie otrzymała drugą nominację do Oscara, tym razem za rolę pierwszoplanową, ale zdystansowała ją młodsza o rok siostra. Olivia, pod koniec oscarowej gali, podeszła do siostry i chciała jej pogratulować zwycięstwa, jednak Joan nie przyjęła gratulacji, odwróciła się i odeszła. Konflikt między siostrami, który rozpoczął się w okresie dzieciństwa, trwał nadal. Olivia była podobno faworyzowana przez matkę, niespełnioną aktorkę, która chciała, aby córki zrealizowały jej marzenia o karierze w Hollywood. Doszło nawet do tego, że matka zabroniła używać Joan nazwiska rodowego de Havilland, gdyż to Olivia była z nim kojarzona.

Pytanie: W jakiej produkcji wystąpiła w roku 1941?
Odpowiedź: w Złotych wrotach

Pytanie: W jaki sposób Joan zareagowała na gratulacje siostry?
Odpowiedź: nie przyjęła gratulacji, odwróciła się i odeszła

Pytanie: Co było prawdopodobną przyczyną siostrzanego konfliktu?
Odpowiedź: Olivia była podobno faworyzowana przez matkę

Pytanie: Czy Joan była starszą siostrą Olivii?
Odpowiedź: nie
Tadź Mahal

Według legendy cesarz planował wznieść duplikat po przeciwległej stronie rzeki Jamuny, wykonany w całości z czarnego marmuru. Czarny Tadź Mahal był jednak tylko wymysłem francuskiego podróżnika Jean-Baptiste Taverniera. Po drugiej stronie widać pewne pozostałości, które można było uznać za fundamenty pod drugi Tadź Mahal – są to jednak pozostałości po dalszych ogrodach oryginalnego Tadź Mahal, które zostały zrujnowane na skutek powodzi. Inne pogłoski mówią, jakoby Czarny Tadź Mahal miał być tak naprawdę tylko odbiciem Tadź Mahalu w basenie w przeciwległych ogrodach.

Pytanie: Z jakiego materiału miało zostać zbudowane drugie Tadź Mahal?
Odpowiedź: z marmuru

Pytanie: Jakiego koloru był materiał, z którego miało zostać zbudowane drugie Tadź Mahal?
Odpowiedź: czarnego

Pytanie: Kto wyfantazjował istnienie duplikatu Tadź Mahal?
Odpowiedź: Jean-Baptiste Taverniera

Pytanie: Czym okazały się domniemane szczątki duplikatu Tadź Mahal?
Odpowiedź: pozostałościami po dalszych ogrodach oryginalnego Tadź Mahal

Pytanie: Jaki był powód zdewastowania części ogrodów świątyni?
Odpowiedź: powódź
Tadź Mahal

Kompleks budowlany Tadź Mahal składa się z głównego mauzoleum z wielką kopułą, w kształcie cebuli, charakterystyczną dla sztuki islamu, i olbrzymią bramą, symbolizującą wrota do Raju. Jest ona osadzona na plincie, w której rogach stoją cztery minarety – wieże, z których muezin nawołuje wiernych do modlitwy. Po bokach stoją dwa identyczne meczety z czerwonego kamienia. Uzupełnieniem kompleksu są standardowe elementy tego typu budowli: kanały wodne oraz podzielony na cztery części ogród krajobrazowy. Konstrukcja ogrodu perskiego przed mauzoleum imituje muzułmańskie wyobrażenie raju, które cechuje duże podobieństwo do jego chrześcijańskiego odpowiednika.

Pytanie: Jaki koncept ma być wyrażony za pomocą bramy stanowiącej część głównego mauzoleum?
Odpowiedź: wrota do Raju

Pytanie: Jakie konstrukcje umieszczone są w rogach plinty, w której osadzona została brama?
Odpowiedź: cztery minarety – wieże, z których muezin nawołuje wiernych do modlitwy

Pytanie: Z jakiego materiału zostały wykonane meczety znajdujące się po bokach bramy?
Odpowiedź: czerwonego kamienia

Pytanie: Skojarzenia z jakim obrazem ma przywodzić na myśl konstrukcja ogrodu perskiego?
Odpowiedź: muzułmańskim wyobrażeniem raju
Jamajka na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010

W składzie reprezentacji Jamajki na igrzyska olimpijskie w Vancouver znalazł się jeden zawodnik – narciarz dowolny startujący w ski crossie Errol Kerr. Urodził się on 12 kwietnia 1986 roku w Stanach Zjednoczonych jako syn amerykańskiej matki i jamajskiego ojca. Zawodnik ma podwójne obywatelstwo – jamajskie i amerykańskie. W delegacji olimpijskiej, poza samym zawodnikiem, znaleźli się: Chris Stokes – szef misji olimpijskiej (czterokrotny olimpijczyk w latach 1988–1998), Mike Fennell – prezes Jamajskiego Komitetu Olimpijskiego oraz Eric Holmer – trener jamajskiej reprezentacji narciarskiej. Jamajska delegacja przybyła do Vancouver 11 lutego 2010 roku. Errol Kerr z lotniska udał się do Whistler, gdzie zamieszkał w wiosce olimpijskiej.

Pytanie: Ile sportowców z Jamajki wystąpiło na igrzyskach olimpijskich w Vancouver? 
Odpowiedź: jeden

Pytanie: Jak nazywał się reprezentant Jamajki na igrzyskach olimpijskich w Vancouver?
Odpowiedź: Errol Kerr

Pytanie: Jakie obywatelstwo posiada Kerr?
Odpowiedź: jamajskie i amerykańskie

Pytanie: Kto trenował jamajską reprezentację narciarską? 
Odpowiedź: Eric Holmer

Pytanie: Z jakiego kraju pochodził ojciec Kerra?
Odpowiedź: Jamajki
John Cena

27 stycznia 2013 Cena wygrał Royal Rumble match po raz drugi, a następnie ogłosił, że na WrestleManii 29 zmierzy się z posiadaczem WWE Championship. Cena, Ryback i Sheamus zaczęli rywalizować z The Shield; kulminacją feudu był Six-Man Tag Team match pomiędzy drużynami na Elimination Chamber, z którego zwycięsko wyszło The Shield. 25 lutego Cena pokonał CM Punka, aby utwierdzić swój status jako pretendenta do WWE Championship, będącego w posiadaniu The Rocka. Na WrestleManii 29 Cena pokonał The Rocka, stając się jedenastokrotnym mistrzem WWE. Po WrestleManii rozpoczął rywalizację z Rybackiem; zmierzył się z nim na Extreme Rules oraz na Payback. W obydwu przypadkach zdołał obronić WWE Championship. Na gali Money in the Bank wygrał starcie z Markiem Henrym, zaś na SummerSlam utracił pas mistrzowski na rzecz Daniela Bryana w starciu, którego sędzią specjalnym był Triple H. W następnym tygodniu przeszedł operację mięśnia trójgłowego ramienia, która miała wykluczyć go z akcji na co najmniej 4 miesiące.

Pytanie: Kto walczył przeciwko The Shield?
Odpowiedź: Cena, Ryback i Sheamus

Pytanie: Z kim wygrał Cena 25 lutego?
Odpowiedź: CM Punkiem

Pytanie: Kto wygrał w WrestleManii 29?
Odpowiedź: Cena

Pytanie: Kto sędziował w walce Ceny i Bryana?
Odpowiedź: Triple H
John Cena

Na Extreme Rules Cena pokonał The Miza i Johna Morrisona w Triple Threat Steel Cage matchu o WWE Championship. Obronił mistrzostwo w rewanżowym „I Quit” matchu z The Mizem na Over The Limit i w walce z R-Truthem na Capitol Punishment. Rozpoczął rywalizację z CM Punkiem. Na Money in the Bank Punk odebrał Cenie WWE Championship i odszedł z WWE z pasem mistrzowskim. Po tym, jak Rey Mysterio wygrał nowe WWE Championship w turnieju, Cena wyzwał go na pojedynek i jeszcze tej samej nocy stał się rekordowym dziewięciokrotnym zdobywcą WWE Championship. Świętowanie wygranej przerwał mu powracający ze swoim pasem CM Punk. Punk pokonał Cenę na SummerSlam, stając się niekwestionowanym mistrzem WWE. Po tym, jak Alberto Del Rio wykorzystał walizkę WWE Money in the Bank i zdobył WWE Championship, Cena stał się pretendentem do tytułu i pokonał Del Rio na Night Of Champions, stając się mistrzem po raz dziesiąty. Tytuł utracił w walce rewanżowej z Del Rio na Hell in a Cell. Przegrał też walkę rewanżową na Vengeance po tym, jak w walkę zainterweniowali The Miz i R-Truth. Cena otrzymał pozwolenie na wybranie sobie dowolnego partnera do walki z Mizem i R-Truthem na Survivor Series. Wybrał The Rocka i pomimo ostrej wymiany obelg w następnych tygodniach, Cena i Rock zdołali pokonać Miza i R-Trutha na gali. Survivor Series zakończyło się widokiem The Rocka wykonującego Rock Bottom na Cenie.

Pytanie: Kogo Cena Jr. zdominował podczas Extreme Rules?
Odpowiedź: The Miza i Johna Morrisona

Pytanie: O co toczyła się rozgrywka, którą Cena wygrał podczas Extreme Rules?
Odpowiedź: o WWE Championship

Pytanie: Czy Cena zrezygnował z kariery w WWE jako przegrany?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile razy z rzędu Cena zdobył mistrzostwo WWE?
Odpowiedź: dziewięć
Natalla Babina

Natalla Babina deklaruje się jako Ukrainka. Za swój język ojczysty uważa język ukraiński, chociaż nie posługuje się nim biegle, a myśli, czuje i pisze swoje utwory po białorusku. Jej zdaniem mieszkańcy okolic Brześcia zostali przymusowo zarejestrowani jako Białorusini przez władze radzieckie w 1939 i później w latach 1944–1945, kiedy ziemie te włączono do Białoruskiej SRR, chociaż byli wówczas w większości Ukraińcami. Mimo to uważa, że mieszkając na Białorusi, powinna mówić i pisać po białorusku. Bardzo negatywnie odnosi się do dominującej pozycji języka rosyjskiego w życiu publicznym tego kraju. Jej zdaniem mieszkająca na Białorusi ukraińska mniejszość może mieć pozytywny wpływ na Białorusinów, przekazując im ukraińskie cechy narodowe. Według niej Ukraińców cechuje kulturalny impet, wewnętrzna wolność, śmiałość, których brakuje cichemu i nijakiemu Białorusinowi. Ukraiński wpływ mógłby, zdaniem pisarki, pomóc Białorusinowi stać się Białorusinem.

Pytanie: Jakie pozytywne cechy narodowe posiadją według niej Ukraińcy?
Odpowiedź: kulturalny impet, wewnętrzną wolność, śmiałość

Pytanie: Czy według niej brześcianie mieli wolną wolę w kwestii wyboru przynależności narodowościowej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Zgodnie z jej relacją, jaki język dominuje w życiu publicznym na Białorusi?
Odpowiedź: rosyjski

Pytanie: W jakim języku tworzy?
Odpowiedź: po białorusku
Hanna Chrzanowska

Po maturze w 1920, wraz z koleżanką gimnazjalną Zofią Wajdówną, podjęła pracę w sekcji Komitetu Ochrony Polski, kwestując na rzecz ubogich. Był to okres, w którym zdecydowała o wyborze zawodu pielęgniarki. Okazją do tego było pojawienie się w Krakowie organizacji Amerykańskiego Czerwonego Krzyża. W ramach tej organizacji, pod okiem Stelli Tylskiej, uczestniczyła w 1920 w jednej z sekcji kursu dla pielęgniarek, po którym w listopadzie tegoż roku podjęła pracę w Klinice Chirurgicznej przy ul. Kopernika 40. W latach 1920–1922 uczyła się na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, studiując polonistykę. Doznała w tym czasie urazu lewej dłoni, po którym przeszła operację chirurgiczną. Zaangażowała się następnie w ambulatorium Pań Ekonomek w Krakowie, przy ul. Warszawskiej, gdzie skierowała ją Magdalena Maria Epstein, późniejsza dominikanka i Służebnica Boża. W okresie od 1922 do 1924, uczyła się w Warszawskiej Szkole Pielęgniarstwa, przy ul. Smolnej 8. Po ukończeniu nauki dyrektorka szkoły, Helen Bridge, wysłała ją w styczniu 1925 na studia pielęgniarstwa społecznego w ramach stypendium Rockefellera do Paryża. Po powrocie z Paryża z początkiem 1926 objęła posadę instruktorki pielęgniarstwa społecznego w nowo powstałej Uniwersyteckiej Szkole Pielęgniarek i Higienistek w Krakowie, po czym została wysłana na kolejne stypendium Rockefellera do Belgii, aby poznać zasady pracy pielęgniarki-higienistki szkolnej. Powróciwszy do Polski poświęciła się pracy pedagogicznej, szkoląc nowe zastępy pielęgniarek. W 1925 zawiązało się Polskie Stowarzyszenie Pielęgniarek Zawodowych, którego została aktywną członkinią, pełniąc w nim okresowo różne funkcje w jego Zarządzie (wiceprzewodniczącej oraz członkini). Brała aktywny udział w pracach nad ustawą o pielęgniarstwie. Mając problemy zdrowotne wyjechała wówczas do sanatorium, a po powrocie poświęciła się działalności publicystycznej, pełniąc w latach 1929–1939 funkcję redaktorki naczelnej czasopisma Pielęgniarka Polska oraz zamieszczając w nim wiele pisanych przez siebie artykułów. II wojna światowa przerwała jej pracę w redakcji, do której już nie powróciła. Po wojnie ukazały się w innych czasopismach jej artykuły m.in. w czasopiśmie Pielęgniarka i Położna czy też Myśl Narodowa, gdzie zamieszczono kilka jej napisanych wcześniej wierszy.

Pytanie: Kim dla Chrzanowskiej była Zofia Wajdówna? 
Odpowiedź: koleżanką gimnazjalną

Pytanie: Kim z zawodu została Chrzanowska?
Odpowiedź: pielęgniarką

Pytanie: Jaki kierunek studiowała Chrzanowska na UJ?
Odpowiedź: polonistykę

Pytanie: Czy Chrzanowska uczyła się we Francji?
Odpowiedź: tak
Policja Polska Generalnego Gubernatorstwa

Została powołana w grudniu 1939 na terenie Generalnego Gubernatorstwa (GG) na podstawie rozporządzenia Generalnego Gubernatora Hansa Franka z dnia 17 grudnia 1939. Wcześniej, 30 października 1939 r., dowódca SS i policji w Generalnym Gubernatorstwie Friedrich Wilhelm Krüger wydał zarządzenie wzywające urzędników i funkcjonariuszy polskiej policji do zgłaszania się w najbliższym urzędzie niemieckiej policji lub starostwie. Termin wyznaczono na 10 listopada. Tym, którzy terminu tego nie dochowają grożono „najsurowszymi karami”. Źródłem pierwszych uzupełnień stali się policjanci wysiedleni z ziem wcielonych do III Rzeszy. Przez cały okres okupacji niemieckiej większość granatowych policjantów rekrutowała się z przedwojennych policjantów polskich.

Pytanie: Jaki dokument został wydany w grudniu 1939 roku?
Odpowiedź: rozporządzenie Generalnego Gubernatora Hansa Franka

Pytanie: Jakie stanowiska piastował Krüger?
Odpowiedź: dowódca SS i policji w Generalnym Gubernatorstwie

Pytanie: Czego dotyczyło rozporządzenie Krügera?
Odpowiedź: wzywania urzędników i funkcjonariuszy polskiej policji do zgłaszania się w najbliższym urzędzie niemieckiej policji lub starostwie

Pytanie: Czym miały zostać objęte osoby, które nie stawiły się na czas?
Odpowiedź: najsurowszymi karami

Pytanie: Kto stanowił źródło początkowych uzupełnień?
Odpowiedź: policjanci wysiedleni z ziem wcielonych do III Rzeszy
Policja Polska Generalnego Gubernatorstwa

Zaczątki granatowej policji polskiej Niemcy zainicjowali już w grudniu 1939 Na pierwszego komendanta wyznaczony został Marian Kozielewski – brat słynnego kuriera polskiego podziemia Jana Karskiego, W stopniu inspektora (Oberstleutnanta) został on pierwszym komendantem Policji Polskiej Generalnego Gubernatorstwa, czyli tzw. „granatowej policji” na miasto Warszawę. Jednocześnie jednak, już w październiku 1939, za pośrednictwem byłego ministra spraw wewnętrznych Mariana Borzęckiego, podporządkował się Centralnemu Komitetowi Organizacji Niepodległościowych, który uważał za przedstawicielstwo Rządu RP na uchodźstwie. Kozielewski od samego początku widział w Policji Polskiej narzędzie sabotażu i dywersji przeciw zarządzeniom władz okupacyjnych skierowanych przeciwko ludności cywilnej. Deklarację swej lojalności powtórzył za pośrednictwem brata, przesyłając w trakcie jego pierwszej misji do Francji, w styczniu 1940, listę policjantów „godnych zaufania” w celu nawiązania z nimi współpracy konspiracyjnej.

Pytanie: Kiedy zaczęto formować granatową policję polską?
Odpowiedź: w grudniu 1939

Pytanie: Kto został pierwszym szefem polskiej policji Generalnego Gubernatorstwa?
Odpowiedź: Marian Kozielewski

Pytanie: Czy Marian Kozielewski był zdrajcą Polski?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kim był Marian Borzęcki w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych?
Odpowiedź: Ministrem

Pytanie: Jak przedstawiał się Centralny Komitet Organizacji Niepodległościowych?
Odpowiedź: uważał za przedstawicielstwo Rządu RP na uchodźstwie
Artemida

Artemida nie miała litości dla dziewcząt z jej orszaku, jeśli złamały śluby czystości. Kallisto, ulubienica Artemidy boleśnie się o tym przekonała. Zeus pewnego razu zapłonął pożądaniem do pięknej dziewczyny. Przybrał postać Artemidy i zbliżył się do niej. Kiedy już trzymał Kallisto w objęciach wrócił do swej postaci i posiadł ją. Po dziewięciu miesiącach Artemida dowiedziała się, że Kallisto jest w ciąży. Syn dostał imię Arkas. Artemida wygnała dziewczynę ze swego orszaku i przy poparciu zazdrosnej o męża Hery zmieniła ją w niedźwiedzicę. Kiedy pewnego dnia już dorosły Arkas wybrał się na polowanie, spotkał swoją matkę w ciele niedźwiedzicy. Nie poznał jej i chciał ją zabić. Przeszkodził mu Zeus przenosząc swoją kochankę i syna na niebo jako konstelację Wielkiej i Małej Niedźwiedzicy.

Pytanie: Czego nie mogły złamać dziewczyny z orszaku Artemidy?
Odpowiedź: ślubów czystości

Pytanie: W jakie zwierzę została zamieniona Kallisto?
Odpowiedź: niedźwiedzicę

Pytanie: Z kim Kallisto miała syna?
Odpowiedź: z Zeusem

Pytanie: W jakie konstelacje została zamieniona Kallisto i Arkas?
Odpowiedź: Wielkiej i Małej Niedźwiedzicy
Artemida

Akteon był myśliwym. W lesie spędzał całe dnie polując ze swymi psami. Pewnego dnia trafił na polanę z jeziorem. W owym jeziorze Artemida właśnie kąpała się z nimfami. Akteon wpatrywał się w nagie ciało bogini. Artemida dostrzegła Akteona. Rozgniewała się, że ktoś podglądał ją podczas kąpieli. Za karę zamieniła Akteona w jelenia, a na jego psy zesłała atak szału. Psy nie poznały swego pana i zaczęły go gonić. Rozszarpały go żywcem. Kiedy szał minął, psy zaczęły szukać Akteona rozpraszając się w lesie. Chiron wykonał posąg myśliwego, aby psy mogły być przy nim.

Pytanie: Jaką profesję uprawiał według podań Akteon?
Odpowiedź: myśliwego

Pytanie: Jakie stworzenia wspierały Akteona w polowaniach?
Odpowiedź: psy

Pytanie: Jaka była przyczyna gniewu bogini Artemidy na Akteona?
Odpowiedź: podglądanie

Pytanie: W jaki sposób zginął Akteon?
Odpowiedź: rozszarpany przez psy
Jerzy Turek

Grał w Teatrze Telewizji, w spektaklach Adama Hanuszkiewicza, Gustawa Holoubka, Zygmunta Huebnera i Jerzego Antczaka. W serialu Czterej pancerni i pies (1969) wystąpił jako Józek Szawełło, bratanek Konstantego (Mieczysław Czechowicz), a w komedii wojennej Hieronima Przybyła Rzeczpospolita babska (1969) był hydraulikiem. Tadeusz Chmielewski zaangażował go do roli zaopatrzeniowca Zygmunta Bączyka z Sulęcic w Nie lubię poniedziałku (1971), a Sylwester Chęciński powierzył mu rolę milicjanta Frania, bratanka Kazimierza w Nie ma mocnych (1974). Wcielił się w postać wybuchowego i rygorystycznego Zenona Solskiego, ojca głównej bohaterki Kasi (Grażyna Błęcka-Kolska) w komedii Romana Załuskiego – Kogel-mogel (1988) i jej kontynuacji Galimatias, czyli kogel-mogel II (1989). Od 1997 grał rolę dobrodusznego i sympatycznego listonosza Józefa Garlińskiego w serialu Złotopolscy.

Pytanie: Jaką postać zagrał w serialu z 1969 roku?
Odpowiedź: Józka Szawełło

Pytanie: Kto zagrał Konstantego w serialu z 1969 roku?
Odpowiedź: Mieczysław Czechowicz

Pytanie: Jaką postać kreuje aktor w realizacji Złotopolscy?
Odpowiedź: Józefa Garlińskiego

Pytanie: W jakiej realizacji odegrał rolę listonosza?
Odpowiedź: Złotopolscy