Klitajmestra

Ajgistos wystawił szpiega, by zawczasu dotarła doń informacja o powrocie Atrydy albo i nawet całe straże. Ojaks z zemsty za śmierć Palamedesa namówił Klitajmestrę do mężobójstwa, opowiadając jej też, że Agamemnon pragnie zastąpić ją swą branką. Wiadomość o powrocie męża oznaczała śmierć dla królowej mykeńskiej i jej drugiego męża. Jan Parandowski pisze, że skrzypienie wozów królewskich na drodze brzmiało w uszach obojga winowajców jak zgrzyt piasku w klepsydrze odmierzającej ich ostatnie godziny. Spojrzeli po sobie i bez słów, jednym błyskiem oczu, uknuli plan. Córka Tyndareosa powitała dawno nie widzianego męża. Jako że odczuwał zmęczenie po długiej podróży, poszedł się wykąpać. Odłożył broń i zdjął z siebie zbroję. Gdy tylko zdążył wejść do wanny, w łazience pojawili się oboje – Klitajmestra i Ajgistos – z siekierami, których użyli w celu pozbawienia wodza spod Troi życia. Parandowski podkreśla, że był on bezbronny, Ajgista zaś nazywa „przybłędą”. Późna wersja mitu mówi, że mord zdarzył się po kąpieli. Królowa przygotowała dla męża specjalny ubiór o zaszytych rękawach, uniemożliwiający swobodne ruchy. Gdy Atryda starał odziać się, żona zabiła go bez ryzyka. Inna wersja mówi, że kochankowie zabili męża Klitajmestry w trakcie uczty przez skrytobójstwo. Uczestniczyć w tym miało dwudziestu mężów. Jeszcze inna wersja mitu mówi, że Klitajmestra zabiła męża toporem, gdy ten składał ofiarę. Razem z królem Myken śmierć ponieśli jego towarzysze, Kasandra i jej bliźnięta. Sama Klitajmestra odebrała życie swej rywalce. Pragnęła również zabić Orestesa, który został jednak wyprowadzony z zamku. Taką relację matki do syna podaje Pindar. Starsze wersje mitu, sformułowane w poematach epickich, obwiniały o całą zbrodnię Ajgista. Klitajmestra miała według nich nie brać udziału w mordzie. Jednak późniejsze wersje, przedstawione przez dramaturgów, również i jej przypisują winę, a nawet stawiają ją w centrum wydarzeń, jako tę, która własną ręką zadała śmierć swemu małżonkowi. Zbrodnia ta była niekiedy przedstawiana w sztuce greckiej, ale nie zdarzało się to często. Dzieła takie najczęściej tworzono w okresie archaicznym, można tu też wymienić etruskie urny. Klitajmestra nie zawsze też była na tych dziełach przedstawiona, częściej występował na ich Ajgistos. O jej małżeństwie i jego końcu opowiada też tragedia Ajschylosa Agamemnon z 458 p.n.e., w której Klitajmestra zabija męża, który poświęcił jej córkę zagniewanej bogini i planował postawić brankę wojenną na równi ze swoją prawną żoną, co stanowiło zniewagę Klitajmestry jako żony, matki i królowej. W Agamemnonie Ajschylosa Kasandra staje przed Klitajmestrą, uznającą niewolnicę za zbyt dumną, ale milczy, by dopiero po jej odejściu wyjawić widzom swą przepowiednię.

Pytanie: Dlaczego Ajgistos skorzystał z usług informatora?
Odpowiedź: by zawczasu dotarła doń informacja o powrocie Atrydy albo i nawet całe straże

Pytanie: Do czego Palamedes namówił królową mykeńską?
Odpowiedź: do mężobójstwa

Pytanie: Do czego Parandowski przyrównuje skrzypienie wozów winnych?
Odpowiedź: do zgrzytu piasku w klepsydrze odmierzającej ich ostatnie godziny

Pytanie: Jak Parandowski określił Ajgista?
Odpowiedź: przybłędą

Pytanie: Ile osób miało uczestniczyć w zabójstwie męża Klitajmestry?
Odpowiedź: dwadzieścia