mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Codex Beratinus

Kodeks datowany jest na początek VI wieku. Pierwotnie zawierał cztery Ewangelie, lecz został podzielony przez krzyżowców, na wyspie Patmos, gdzie prawdopodobnie kodeks miał się znajdować. Część zawierająca Łukasz–Jan zaginęła bezpowrotnie. Jedna z not marginalnych głosi, że partię tę zabrali Frankowie z Szampanii. Xhevat Lloshi sądzi, że kodeks przybył nie z Patmos lecz z Ballsh. Od roku 1356 kodeks przechowywany był w katedrze św. Marii na górze św. Grzegorza w Berat, skąd pochodzi nazwa kodeksu — Beratinus.

Pytanie: Ile na początku w Kodeksie mieściło się Ewangelii?
Odpowiedź: cztery

Pytanie: Kto podzielił tekst kodeksu?
Odpowiedź: krzyżowcy

Pytanie: Czyje Ewangelie zaginęły?
Odpowiedź: Łukasz–Jan

Pytanie: Skąd wzięła się się nazwa dla kodeksu "Beratinus"?
Odpowiedź: kodeks przechowywany był w katedrze św. Marii na górze św. Grzegorza w Berat
Codex Beratinus

Podczas I wojny światowej Austriacy, a podczas II wojny światowej Niemcy usiłowali zdobyć rękopis, lecz był on skutecznie ukrywany przez mnichów. W 1971 roku kodeks został wysłany do Chińskiego Instytutu Archeologicznego w celu przeprowadzenia prac restauracyjnych. Kodeks naprawiono techniką hermetycznego ściskania każdej karty z osobna. Po renowacji karty kodeksu zostały uszeregowane w dziewięć tomów. Od powrotu do Albanii na początku roku 1972 kodeks przechowywany jest w Albańskim Archiwum Państwowym (Kod. Br. 1) w Tiranie.

Pytanie: Jaka społeczność powstrzymała kradzież kodeksu w trakcie pierwszej oraz drugiej wojny światowej?
Odpowiedź: mnisi

Pytanie: Dlaczego w 1971 roku Codex Beratinus przetransportowano do Chin?
Odpowiedź: w celu przeprowadzenia prac restauracyjnych

Pytanie: Jaka instytucja zajęła się odnowieniem kodeksu w 1971 roku?
Odpowiedź: Chiński Instytut Archeologiczny

Pytanie: Jakim sposobem odrestaurowano kodeks?
Odpowiedź: techniką hermetycznego ściskania każdej karty z osobna
Nikodem Rozbicki

Debiutował w nagrodzonym na festiwalu Berlinale „Kryształowym Niedźwiedziem” filmem Katarzyny Rosłaniec Bejbi blues, w którym zagrał główną rolę męską u boku Magdaleny Berus i Magdaleny Boczarskiej. Wystąpił w drugiej i trzeciej części filmowego hitu wyprodukowanego przez TVN Listy do M.. Współpracował m.in. z Maciejem Dejczerem, Marcinem Koszałką czy Łukaszem Palkowskim. W 2018 zagrał główną rolę męską w filmie krótkometrażowym Sióstr Bui, Świtezianka, adaptacji ballady Adama Mickiewicza. W filmie wojennym Denisia Delicia Dywizjon 303. Historia prawdziwa wcielił się w historyczną postać Stefana Karubina, sierżanta pilota „Dywizjonu 303”, a w 2019 zagrał Marcina Zawadę w filmie Miszmasz, czyli kogel-mogel 3 oraz jego kontynuacji Koniec świata, czyli kogel-mogel 4. Wcielił się również w główną rolę w filmie udostępnionym na platformie VOD Netflix pt. Wszyscy moi przyjaciele nie żyją.

Pytanie: W jakim filmie Nikodem Rozbicki debiutował?
Odpowiedź: Bejbi blues

Pytanie: Kto wyreżyserował film "Dywizjon 303"?
Odpowiedź: Denis Delić

Pytanie: Z jakimi aktorkami Nikodem Rozbicki grał w filmie Bejbi Blus?
Odpowiedź: Magdaleną Berus i Magdaleną Boczarską

Pytanie: Jaką nagrodę otrzymał film "Bejbi Blus" na festiwalu Berlinale?
Odpowiedź: "Kryształowego Niedźwiedzia"
Nikodem Rozbicki

W 2014 zadebiutował na małym ekranie, grając w serialach Ojciec Mateusz i Prawo Agaty. W 2015 zagrał Bartka, jednego z głównych bohaterów serialu Powiedz tak. Szerokiej publiczności znany jest też z seriali Singielka i Nie rób scen. W 2016 uczestniczył w piątej edycji programu rozrywkowego Polsatu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami; w parze z Agnieszką Kaczorowską odpadł w siódmym odcinku, zajmując szóste miejsce. Również w 2016 wystąpił w teledysku do piosenki Sovinsky’ego i Ofelli „Nim spłoniemy”.

Pytanie: W jakich produkcjach telewizyjnych pojawił się w 2014 roku?
Odpowiedź: Ojciec Mateusz i Prawo Agaty

Pytanie: Jak miała na imię postać, w którą wcielił się w serialu o nazwie Powiedz tak?
Odpowiedź: Bartek

Pytanie: Na jakim etapie odpadł z programu Taniec z gwiazdami?
Odpowiedź: w siódmym odcinku
Valide Sultan

Valide sultan było przypuszczalnie najważniejszym po sułtanie stanowiskiem w Imperium Osmańskim. Jako matka sułtana, zgodnie z islamską tradycją („Prawo matki jest prawem Boga”), valide sultan mogła mieć znaczny wpływ na sprawy państwowe. Miała dużą władzę na dworze, swoje własne komnaty, zawsze sąsiadujące z komnatami syna i personel administracyjny. Valide sultan miała również dostęp do poważnych środków ekonomicznych i często finansowała duże projekty architektoniczne. Szczególnie w XVII wieku, okresie znanym jako Sułtanat kobiet, kiedy sułtanami byli niekompetentni mężczyźni lub wręcz dzieci, rola kolejnych valide sultan poważnie wzrosła.

Pytanie: Jak brzmi jedno z sułtańskich haseł?
Odpowiedź: Prawo matki jest prawem Boga

Pytanie: Czy matka sułtana mogła wpływać na sprawy państwowe?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kiedy panował Sułtanat kobiet?
Odpowiedź: w XVII wieku

Pytanie: Kto finansował projekty nowych budynków w Imperium Osmańskim?
Odpowiedź: Valide sultan
Valide Sultan

W tradycji europejskiej osmański władca był znany jako „sułtan”, ale sami Osmanowie dla jego określenia używali tytułu padişah (cesarz) lub hünkar. Oficjalny tytuł cesarza zawierał słowa „sultan” oraz „chan”, np.: Sułtan Sulejman Chan. Do dzieci sułtana zwracano się oficjalnie, tytułując je „sultan”, przy czym w przypadku cesarskich książąt (Şehzade) umieszczano tytuł przed imieniem, a w przypadku cesarskich księżniczek po imieniu, na przykład Şehzade Sultan Mehmed i Mihrimah Sultan, syn i córka Sulejmana Wspaniałego. Tak jak cesarskie księżniczki, również matka i główne małżonki nosiły ten tytuł po swoim imieniu, np.: Ayşe Hafsa Sultan, matka Sulejmana i pierwsza valide sultan i Hürrem Sultan, główna żona Sulejmana i pierwsza haseki sultan. Ewolucja używania tego tytułu odzwierciedlała zmiany we władzy wśród kobiet z rodziny sułtańskiej, szczególnie w okresie tzw. sułtanatu kobiet, kiedy pozycja głównej żony uległa osłabieniu na przestrzeni XVII wieku. Główna żona straciła tytuł „sultan”, zastąpiony przez „kadinefendi”. Odtąd tylko matka panującego sułtana była jedyną osobą nie mającą w żyłach cesarskiej krwi, noszącą tytuł „sultan”.

Pytanie: Jakimi tytułami nazywany był władca osmański przez swoich podwładnych?
Odpowiedź: padişah (cesarz) lub hünkar

Pytanie: Jakie wyrazy wchodziły w skład formalnego tytułu cesarza?
Odpowiedź: „sultan” oraz „chan”

Pytanie: Jak wyraz „sultan” wkomponowywany był w nazwiska potomstwa sułtana?
Odpowiedź: w przypadku cesarskich książąt (Şehzade) umieszczano tytuł przed imieniem, a w przypadku cesarskich księżniczek po imieniu

Pytanie: Jakim zmianom uległa tytulatura głównej żony, kiedy jej pozycja została osłabiona?
Odpowiedź: Główna żona straciła tytuł „sultan”, zastąpiony przez „kadinefendi”
Urban Zamernik

W sezonie 2008/2009 Urban Zamernik nie został zgłoszony do żadnych zawodów pucharowych. Jedynymi zawodami międzynarodowymi organizowanymi przez Międzynarodową Federację Narciarską, w których wystartował były mistrzostwa świata juniorów w Szczyrbskim Jeziorze. W oficjalnych treningach rozegranych 3 lutego 2009 roku Zamernik zajął 85. (67 metrów) i 80. pozycję (72,5 metra). Dzień później w kolejnych dwóch seriach treningowych zajął 75. (74,5 metra) i 91. (65,5 metra) miejsce. 5 lutego 2009 roku Urban Zamernik po raz drugi w karierze wystartował w zawodach o mistrzostwo świata juniorów. Ze skokiem na 69 metrów i notą łączną 60,5 punktu został sklasyfikowany na 74. pozycji.

Pytanie: Czy w sezonie 2008/2009 Zamernik wygrał zawody pucharowe?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie odbyły się mistrzostwa świata juniorów?
Odpowiedź: w Szczyrbskim Jeziorze

Pytanie: Czy Zamernik jednorazowo startował w mistrzostwach świata juniorów?
Odpowiedź: 5 lutego 2009 roku Urban Zamernik po raz drugi w karierze wystartował w zawodach o mistrzostwo świata juniorów
Urban Zamernik

W sezonie 2010/2011 Urban Zamernik zadebiutował w letnich zawodach pucharowych organizowanych przez Międzynarodową Federację Narciarską. 17 lipca 2010 roku, podczas konkursu rozgrywanego w Villach, dzięki skokom na odległość 84,5 i 82 metrów zajął 25. pozycję i po raz drugi w karierze zdobył punkty w zawodach FIS Cupu w skokach narciarskich. Dzień później skoczył 79 metrów i, wspólnie ze Słoweńcem Jaką Debelakiem, zajął 31. miejsce. Był to jego ostatni start w zawodach letnich w sezonie 2010/2011. Został także wstępnie zgłoszony do konkursów kończących sezon 2010 Letniego Pucharu Kontynentalnego w Wiśle, jednak ostatecznie nie wystartował w tych zawodach.

Pytanie: W którym sezonie Zamernik po raz pierwszy wystąpił w zawodach pucharowych?
Odpowiedź: 2010/2011

Pytanie: Kto organizował zawody narciarskie, w których debiutował Zamernik?
Odpowiedź: Międzynarodowa Federacja Narciarska

Pytanie: Na której pozycji Zamernik uplasował się 17 lipca 2010 roku?
Odpowiedź: 25

Pytanie: Czy 18 lipca 2010 Zamernik zajął pierwsze miejsce?
Odpowiedź: nie
Złoty wiek (film 1930)

W willi Hyères Buñuel napisał scenariusz do Złotego wieku, tam też zatrudnił kluczowych członków ekipy filmowej: operatora Alberta Duvergera oraz asystentów reżysera Jeana-Bernarda i Claude’a Heymana. W styczniu 1930 roku Buñuel opracował ostatecznie scenopis filmu. W jego tworzeniu nie brał już udziału Dalí, który jedynie udzielał listownie sugestii reżyserowi. Mimo to Dalí przynajmniej do czasu premiery uznawał Złoty wiek także za swój film, o czym świadczy jego pomysł na występ człowieka z kamieniem na głowie.

Pytanie: Gdzie powstał scenariusz do filmu?
Odpowiedź: W willi Hyères Buñuel

Pytanie: Kto dostał posadę operatora kamery przy tworzeniu Złotego wieku?
Odpowiedź: Albert Duverger

Pytanie: W jaki sposób Dalí przyczynił się do powstawania Złotego wieku?
Odpowiedź: udzielał listownie sugestii reżyserowi

Pytanie: Co wskazuje na to, że za twórcę filmu uznawał się także Dalí?
Odpowiedź: pomysł na występ człowieka z kamieniem na głowie
Złoty wiek (film 1930)

Koszt produkcji w całości pokrył de Noailles, dzięki czemu montaż dekoracji w Billancourt mógł się rozpocząć już 27 lutego 1930 roku. Okres zdjęciowy trwał od 3 do 26 marca, po czym ekipa filmowa udała się do Cadaqués i Cap de Creus. Tam w okresie od 4 do 9 kwietnia nakręcono zdjęcia plenerowe. Montaż filmu nastąpił między 22 kwietnia a 24 maja w GM Film w Boulogne. Gotowa kopia, jeszcze nieudźwiękowiona, została wyświetlona 24 maja w rezydencji państwa de Noailles, którzy zachwycili się filmem. Między 2 a 14 czerwca w Tobis przeprowadzono udźwiękowienie Złotego wieku. Tytuł ten Buñuel wybrał w sierpniu 1930 roku, choć rozważał nazwanie swojego dzieła Bestia andaluzyjska (La Bête andalouse) lub Precz z konstytucją! (A bas la constitution!). Komisja weryfikacyjna nie zauważyła żadnych skandalizujących cech w Złotym wieku, wymagając od autora jedynie wprowadzenia śródtytułów. 1 października 1930 roku film został dopuszczony do rozpowszechnienia.

Pytanie: Na co pozwoliło opłacenie wszystkich wydatków związanych z produkcją przez de Noaillesa?
Odpowiedź: montaż dekoracji w Billancourt mógł się rozpocząć już 27 lutego 1930 roku

Pytanie: Na terenie jakich miast powstały zdjęcia plenerowe?
Odpowiedź: Cadaqués i Cap de Creus

Pytanie: Jak nazywało się studio, w którym montowano ten film?
Odpowiedź: GM Film

Pytanie: W jakich dniach zajęto się produkcją dźwięku do tego filmu?
Odpowiedź: Między 2 a 14 czerwca
Coming out

Artykuł w internetowej encyklopedii glbtq.pl o coming oucie mówi, że według obserwacji seksuolożki Evelyn Hooker wyrażenie „coming out” zostało przedstawione środowisku akademickiemu dopiero w latach 50. W dalszej części artykuł wspomina obserwacje Chaunceya o tym, że zmiana znaczenia nastąpiła dopiero później. Przed latami 50. coming out wiązał się z wejściem w „nowy świat nadziej i wspólnej solidarności”, jednak po wydarzeniach w Stonewall ideą coming outu było wyjście z opresji, z jaką wiązała się szafa. Ta zmiana w znaczeniu sugeruje, że sformułowanie „wyjścia z szafy” jest w istocie metaforą, która łączy „wyjście” ze słowem „szafa”: wyewoluowała ona od powiedzenia „trup w szafie”, podkreślając życie w ukryciu poprzez ukrywanie własnej orientacji seksualnej. Metafora szafy rozszerza się do presji wywołanej przez heteroseksistowskie społeczeństwo i instytucje z nim

Pytanie: Jak nazywa się internetowa encyklopedia, w której pojawił się wpis o coming oucie?
Odpowiedź: glbtq.pl

Pytanie: Jaka seksuolożka wypowiada się o coming oucie?
Odpowiedź: Evelyn Hooker

Pytanie: Czy termin "coming out" zawsze oznaczał to samo?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy termin "coming out" miał inne znaczenie niż współcześnie?
Odpowiedź: Przed latami 50
Coming out

Badanie przeprowadzone wśród gejów i lesbijek pracujących w niemieckich firmach, pokazuje, iż tylko 13% z nich otwarcie przyznaje się w miejscu pracy do swojej orientacji seksualnej. Wskaźnik ten nie zmienił się od 10 lat mimo subiektywnego odczucia poprawy sytuacji mniejszości seksualnych. Osoby homoseksualne, zajmujące wyższe stanowiska, częściej publicznie ujawniają swoje preferencje seksualne niż te na podrzędnych stanowiskach. Uważa się ponadto, że osoby homoseksualne, które nie dokonały coming outu w miejscu pracy, zużywają 20% swojej energii, by ukryć swoją orientację seksualną.

Pytanie: Czy, zgodnie z wynikami badań, większość niemieckich pracowników otwarcie mówi o swojej orientacji seksualnej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy osobami identyfikującymi się jako homoseksualne pracującymi na wyższych stanowiskach a tymi, które obejmują stanowiska niższej rangi?
Odpowiedź: Osoby homoseksualne, zajmujące wyższe stanowiska, częściej publicznie ujawniają swoje preferencje seksualne niż te na podrzędnych stanowiskach

Pytanie: Jaka część energii osób homoseksualnych, które nie przyznają się otwarcie do swojej orientacji, pożytkowana jest na jej ukrywanie?
Odpowiedź: 20%
Wstęga Trzech Orderów

Wstęga Trzech Orderów została ustanowiona 17 czerwca 1789 przez królową, będącą wielkim mistrzem wszystkich portugalskich orderów. W okresie monarchii odznaczenie to noszone było przez władców portugalskich (jako Wielkich Mistrzów Trzech Orderów) oraz ich następców tronu (jako Wielkich Komandorów Trzech Orderów). Wstęgą tą nagradzano też zagraniczne głowy państw, aż do zmiany ustroju i utworzenia Pierwszej Republiki Portugalskiej, której powstanie zniosło wszystkie ordery 15 października 1910 (utrzymano jedynie Order Wieży i Miecza jako jedyny order nieposiadający katolickiego charakteru).

Pytanie: Kto zapoczątkował praktykowanie odznaczeń Wstęgą Trzech Orderów?
Odpowiedź: królowa

Pytanie: Kiedy wprowadzono Wstęgę Trzech Orderów?
Odpowiedź: 17 czerwca 1789

Pytanie: Czym była Wstęga Trzech Orderów?
Odpowiedź: wielkim mistrzem wszystkich portugalskich orderów

Pytanie: Kto był zwykle oznaczany Wstęgą Trzech Orderów?
Odpowiedź: władcy portugalscy oraz ich następcy tronu
Wstęga Trzech Orderów

Dekretem z 5 grudnia 1918 przywrócono order jako odznaczenie państwowe. Od tego momentu nadającym odznaczenie ustanowiono urzędującego prezydenta Portugalii, będącego ex officio (z urzędu) Wielkim Mistrzem Trzech Orderów oraz pozostałych orderów portugalskich. Odbiorcami tego odznaczenia były, podobnie jak za czasów monarchii, zagraniczne głowy państw, którym ten order nadawano w latach 1918-1962. Od 1962 prezydent jako jedyny ma prawo do noszenia Wstęgi Trzech Orderów. Od 9 marca 2011 (Decreto Lei n.º 5/2011) BTO ma status osobistego odznaczenia prezydenta, noszonego w okresie pełnienia urzędu. Ten sam dekret upoważnia prezydenta do noszenia insygniów Wstęgi Trzech Orderów jednocześnie z łańcuchami tych orderów, które je posiadają (Order Wojskowy Wieży i Miecza, Order Wojskowy Świętego Jakuba od Miecza, Order Infanta Henryka oraz Order Wolności), ale bez samej wstęgi BTO i z zachowaniem pierwszeństwa precedencji gwiazdy Trzech Orderów nad gwiazdą łańcucha orderowego.

Pytanie: Kto był odpowiedzialny za nadawanie wstęgi trzech orderów?
Odpowiedź: prezydenta Portugalii

Pytanie: Czy po 1962 roku przyznawana jest wstęga trzech narodów?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy wstęga Trzech Orderów noszona jest też przez byłych prezydentów?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z czego składa się wstęga trzech orderów?
Odpowiedź: Order Wojskowy Wieży i Miecza, Order Wojskowy Świętego Jakuba od Miecza, Order Infanta Henryka oraz Order Wolności
420 (slang)

Liczba 420 używana była od jesieni 1971 przez grupę pięciu uczniów San Rafael High School w stanie Kalifornia zwanych Walldos, którzy za pomocą kodu „420 Louis” umawiali się po skończonych zajęciach o godzinie 16:20 w okolicach pomnika Louisa Pasteura na palenie marihuany oraz poszukiwanie roślin konopi, które rosły rzekomo – według mapy, w której posiadanie weszli Walldos – nieopodal przybrzeżnej stacji ratowniczej na przylądku Point Reyes. Dzięki znajomościom członków Walldos z zespołem Grateful Dead określenie 420 rozpowszechniło się w latach 70. i 80. W tym okresie było ono znane w prywatnych kręgach miłośników marihuany. Do światowej popularności 420 przyczynił się festiwal Hemp Tour, który dzięki zaangażowaniu Walldos zaczął towarzyszyć koncertom Grateful Dead, na których osoby zaangażowane w Hemp Tour zaczęły sprzedawać naszywki i plakaty z symbolem 420.

Pytanie: Uczniowie z jakiej szkoły używali liczby 420?
Odpowiedź: San Rafael High School

Pytanie: Kim byli Walldos?
Odpowiedź: grupą pięciu uczniów

Pytanie: Jakie hasło mieli uczniowie?
Odpowiedź: „420 Louis”

Pytanie: Jaki był czas na palenie marihuany?
Odpowiedź: 16:20
Maksym Gorlicki

7 czerwca 1914 ks. Maksym Sandowicz opuścił areszt śledczy i udał się do domu rodziców w Zdyni. Na nowo podjął działalność duszpasterską w Grabie. Inaczej postąpili współoskarżeni z nim w procesie Stepan Bendasiuk i Wasyl Kołdra, którzy natychmiast wyjechali do Rosji i zostali tam podjęci przez hr. Władimira Bobrinskiego, prezesa zajmującego się wspieraniem moskalofilów Towarzystwa Galicyjsko-Russkiego. Ks. Sandowicz także zamierzał wyjechać do Rosji, jednak nie zdążył odebrać ze starostwa w Gorlicach paszportu. Po wybuchu I wojny światowej, w której Austro-Węgry i Rosja znalazły się w przeciwnych blokach walczących państw i ogłoszeniu w Galicji mobilizacji, został 4 sierpnia aresztowany wraz z rodziną. On sam, jego żona Pelagia, brat Mikołaj i ojciec Tymoteusz zostali osadzeni w więzieniu w Gorlicach.

Pytanie: Gdzie mieszkali rodzice Sandowicza?
Odpowiedź: w Zdyni

Pytanie: W jakiej miejscowości Sandowicz był duchownym?
Odpowiedź: w Grabie

Pytanie: Do jakiego kraju chciał wyjechać Sandowicz?
Odpowiedź: do Rosji

Pytanie: Dlaczego Sandowicz nie wyjechał do Rosji?
Odpowiedź: nie zdążył odebrać ze starostwa w Gorlicach paszportu
Zgrupowanie Żmija

29 września kompania została praktycznie rozwiązana, ponieważ pluton 244 został podporządkowany Zgrupowaniu „Żniwiarz” i skierowany do wzmocnienia placówki w warsztatach „Opla”. Oddział od razu wszedł do walki w trakcie ataku niemieckiego. Oddziały polskie zostały wyparte do budynku „Zgoda” przy ul. Słowackiego 35/43. W trakcie walki zginęło dwóch żołnierzy plutonu kpr. pchor. Andrzej Naspiński „Długi Andrzej” i Zygmunt Rabsztyn „Kosma”. Pluton 225 wraz z por. „Szrapnelem” pod naporem broni pancernej i piechoty musiał wycofać się z Prochowni, w kierunku ul. Sierpeckiej, co zmusiło również do wycofania plutony „Żyrafy”. Po szturmie na zakłady „Opel” przy ul. Włościańskiej oddziały wycofały się do budynku „Zgoda” przy ul. Słowackiego 35/43. Pluton 257 został skierowany do Zgrupowania „Żubr” i przeszedł na ul. Gdańską. W trakcie wycofywania się na rogu ul. Jaśkiewicza i Krasińskiego szer. Adam Rydzewski „Arlina” zniszczył czołg, lecz został jednocześnie śmiertelnie raniony, a Jan Adamowicz „Lwowiak” ranny. W pobliżu ul. Krasińskiego sierż Witold Orłowski „Orwid” również zniszczył czołg.

Pytanie: Jaka formacja przyjęła pluton 244 po 29 września?
Odpowiedź: Zgrupowanie "Żniwiarz"

Pytanie: Pod jakim adresem mieścił się budynek "Zgoda"?
Odpowiedź: Słowackiego 35/43

Pytanie: Jak nazywał się żołnierz, który spacyfikował czołg podczas odwrotu?
Odpowiedź: Adam Rydzewski

Pytanie: Czy jakiś polski żołnierz zginął podczas odwrotu?
Odpowiedź: tak
Zgrupowanie Żmija

W tym czasie, odtworzony został z pozostałych w dzielnicy żołnierzy zgrupowania pluton 244, którego dowódcą został kpr. pchor. Zabierzowski „Zygmunt”, a następnie por. Jerzy Walczak „Rafa”. Dowódcami drużyn zostali: kpr. pchor. Aleksander Krzymiński „Prus”, kpr. pchor. Tadeusz Dybowski „Lech”. Pluton prowadził patrole na północ i wschód od pl. Wilsona atakując napotkane oddziały. M.in. ostrzelano przy ul. Słowackiego niemiecki samochód, biorąc jeńców, zniszczono samochód przy ul. Kamedułów, biorąc jeńców oraz zniszczono ciężarówkę przy ul. Kaniowskiej zdobywając dużą liczbę granatów. Niezależnie 2 i 3 sierpnia utworzył się z żołnierzy, którzy nie dotarli do swoich jednostek i ochotników, pluton przynależny początkowo do oddziału por. „Topora”, pluton 225A (następnie zmieniono mu numer na Pluton 257), dowodzony przez ochotnika rtm. Henryka Mostowskiego „Gryf”. Zastępcami byli por. Henryk Dmoszyński „Dąb” i ppor. NN „Selim”. Drużynami dowodzili: plut. Hilary Barański „Wilk” i kpr. pchor. Leszek Kryzar „Boruta”. Do plutonu przyłączyła się grupa harcerzy, z których sformowano grupę łączników pod dowództwem ppor. Adolfa Thiela oraz zorganizowano pięcioosobową grupę sanitarną WSK pod dowództwem Izy Baruch-Krzyżańskiej „Martyna”.

Pytanie: Kto wchodził w skład zgrupowania pluton 244?
Odpowiedź: odtworzony został z pozostałych w dzielnicy żołnierzy zgrupowania

Pytanie: Kto dowodził plutonem 244?
Odpowiedź: kpr. pchor. Zabierzowski „Zygmunt”, a następnie por. Jerzy Walczak „Rafa”

Pytanie: Jakim typem formacji zarządzał Aleksander Krzymiński?
Odpowiedź: Drużyną

Pytanie: Jaki pseudonim miał rotmistrz Henryk Mostowski?
Odpowiedź: Gryf

Pytanie: Kto dowodził grupą sanitarną WSK?
Odpowiedź: Izy Baruch-Krzyżańskiej „Martyna”
Japońskie Siły Samoobrony

W sensie prawnym Japońskie Siły Samoobrony nie są jednostkami wojskowymi, co wymusza specyficzny ich charakter. Wszyscy w nich służący formalnie są cywilami, sprawy prawne rozstrzyga zwyczajny sąd cywilny itd., konsekwentnie nie używa się militarnej nomenklatury. Brak na wyposażeniu broni stricte ofensywnych i dalekiego zasięgu: pocisków balistycznych, jednostek piechoty morskiej oraz amfibijnych itd. choć są od tego wyjątki. W 1999 roku na wyposażeniu JSS pojawiły się okręty desantowe typu Osumi zdolne do przerzutu wojska i broni pancernej i wyposażone w ciągły pokład lotniczy.7 kwietnia 2018 sformowano pierwszą brygadę piechoty morskiej od czasów drugiej wojny światowej.

Pytanie: Czy Japońskie Siły Samoobrony należą do wojska?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kim są osoby należące do Japońskich Sił Samoobrony?
Odpowiedź: cywilami

Pytanie: Jakie okręty miało JSS?
Odpowiedź: desantowe

Pytanie: W którym roku wyposażono JSS w okręty?
Odpowiedź: 1999
Jędrzej Giertych

Po II wojnie światowej wrócił do Polski, skąd wywiózł swoją żonę i sześcioro dzieci. Następnie do końca życia przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii, gdzie najpierw pracował fizycznie, a następnie jako nauczyciel języka francuskiego. Wydawał własne książki historyczne i publicystyczne, a także czasopisma „Ruch Narodowy” (Londyn 1955–1957) i „Horyzonty” (Paryż 1956–1971, wspólnie z Witoldem Olszewskim), a także m.in. książki Feliksa Konecznego (Towarzystwo imienia Romana Dmowskiego). W 1956 zgłosił gotowość przyjazdu do kraju i odbycia serii wykładów w celu osłabienia nastrojów antyradzieckich. W 1961 został usunięty z emigracyjnego Stronnictwa Narodowego w wyniku konfliktu z jego ówczesnym prezesem Tadeuszem Bieleckim (Jędrzej Giertych był oskarżany o skrajne poglądy i antysemityzm). Występował także przeciwko opozycji związanej z KOR-em. Popierał wprowadzenie stanu wojennego, w którym widział ratunek przed interwencją radziecką.

Pytanie: O co oskarżano Giertycha?
Odpowiedź: o skrajne poglądy i antysemityzm