mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
1 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej

Według dekretów organizacyjnych (nominacyjnych) wydanych 7 kwietnia dowódcą pułku został Wincenty Krasiński (ojciec poety Zygmunta). Pułk miał się składać ze sztabu i czterech szwadronów dzielących się na dwie kompanie (półszwadrony) po 125 żołnierzy każda. W skład kompanii wchodziło 5 plutonów.
Stanowiska podpułkowników (grosmajorów) i jednocześnie instruktorów objęli Francuzi: Charles Delaitre z mameluków gwardii i Pierre Dautancourt z żandarmerii wyborowej. Dowódcami dwóch pierwszych szwadronów zostali Tomasz Łubieński i Jan Kozietulski. Dołączyli do nich później Ferdynand Stokowski, i Henryk Kamieński. Wśród dowódców plutonów byli: Antoni Potocki, Paweł Jerzmanowski, Łukasz Wybicki (syn Józefa Wybickiego), Józef Szymanowski, Józef Jankowski, Seweryn Fredro.
Stan pułku liczył 60 oficerów i ok. 1000 żołnierzy. W 1812 r. sformowano piąty szwadron, dowództwo którego objął Paweł Jerzmanowski. Na początku 1813 roku do pułku włączono resztki 3 Pułku Szwoleżerów Litewskich, oddział żandarmów litewskich i kompanię Tatarów co zwiększyło liczbę kompanii do trzynastu. W maju i czerwcu tego roku zwiększono liczbę kompanii do piętnastu (117 oficerów i 1775 żołnierzy). W grudniu 1813 roku przywrócono starą organizację pułku, czyli 4 szwadrony i 8 kompanii. Z reszty sformowany został 3 pułk eklererów gwardii pod dowództwem Jana Kozietulskiego. Polscy szwoleżerowie gwardii byli – zgodnie z przydziałem – na żołdzie francuskim. W 1809 roku (po bitwie pod Somosierrą 30 listopada 1808) pułk został zaliczony do Starej Gwardii.

Pytanie: Jakie osoby zostały podpułkownikami tego oddziału?
Odpowiedź: Charles Delaitre z mameluków gwardii i Pierre Dautancourt z żandarmerii wyborowej

Pytanie: Ilu wojskowych wchodziło w skład tego oddziału?
Odpowiedź: 60 oficerów i ok. 1000 żołnierzy

Pytanie: Dowódcą jakiej jednostki został Paweł Jerzmanowski?
Odpowiedź: piątego szwadronu

Pytanie: Jakie jednostki zostały przyłączone do tego pułku w 1813 roku?
Odpowiedź: resztki 3 Pułku Szwoleżerów Litewskich, oddział żandarmów litewskich i kompanię Tatarów
ORP Wilia

Początkowo jednostkę wykorzystywano do przewozu broni i sprzętu z Francji do Polski. Od 1928 roku przeklasyfikowano ją na okręt szkolny. Przeprowadzano na nim kursy kandydatów na podchorążych i praktyczne szkolenia podchorążych wydziału technicznego oraz administracyjnego Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej. 2 lipca 1928 roku pod dowództwem kmdra por. Adama Mohuczego „Wilia” odbyła pierwszy zagraniczny rejs szkolny do Bergen. W związku z konfliktem w stosunkach z Wolnym Miastem Gdańsk, 6 marca 1933 roku „Wilia” dostarczyła 120 żołnierzy (dwie kompanie), jako demonstrację czasowo wzmacniającą załogę Westerplatte. Od 17 marca wzgl. od 1 kwietnia 1933 do 15 lipca 1935 dowódcą jednostki był kpt. następnie kmdr ppor. Aleksander Hulewicz. W końcu września 1935 roku ORP „Wilia” przywiozła ze Szwecji do Gdyni cztery armaty 152,4 mm, zakupione w firmie Bofors dla najcięższej polskiej baterii budowanej w Helu, zwanej później baterią im. Heliodora Laskowskiego. Od 1936 roku „Wilia” przewoziła także polskie materiały dla budowanych za granicą okrętów („Błyskawica” i „Gryf”). Wiosną 1937 roku ewakuowała także uchodźców politycznych z polskiej ambasady w Walencji, z ogarniętej wojną domową Hiszpanii.

Pytanie: Jaką kategorią statku została w 1928 roku?
Odpowiedź: okrętem szkolnym

Pytanie: Jakie szkolenia odbywały się na pokładzie okrętu „Wilia”?
Odpowiedź: kursy kandydatów na podchorążych i praktyczne szkolenia podchorążych wydziału technicznego oraz administracyjnego Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej

Pytanie: Jaka firma sprzedała armaty, które okręt ten transportował do Gdyni?
Odpowiedź: Bofors

Pytanie: Ewakuację z jakiej placówki wsparł w 1937 roku okręt „Wilia”?
Odpowiedź: polskiej ambasady w Walencji
Zespół Downa

Pierwszy Światowy Dzień Osób z Zespołem Downa (World Downsyndrome Awareness Day) ogłoszony przez Down Syndrome International odbył się 21 marca 2006 roku. Dzień i miesiąc zostały tak wybrane, aby odpowiadały kolejno zestawowi chromosomów 21 i ich trisomii. W Stanach Zjednoczonych każdego roku w październiku National Down Syndrome Society organizuje Miesiąc Zespołu Downa, jako „forum dla zniszczenia stereotypów, zapewnienia prawdziwej informacji i rosnącej świadomości o potencjale osób z zespołem Downa”. W Południowej Afryce Dzień Świadomości o Zespole Downa jest obchodzony 20 października.

Pytanie: Kto ustanowił Światowy Dzień Osób z Zespołem Downa?
Odpowiedź: Down Syndrome International

Pytanie: Kiedy miał miejsce debiutancki World Downsyndrome Awareness Day?
Odpowiedź: 21 marca 2006

Pytanie: Co było inspiracją do wyboru 21 marca jako datę World Downsyndrome Awareness Day?
Odpowiedź: Dzień i miesiąc zostały tak wybrane, aby odpowiadały kolejno zestawowi chromosomów 21 i ich trisomii

Pytanie: Jak często w USA organizuje się Miesiąc Zespołu Downa?
Odpowiedź: każdego roku
Mangusta krabożerna

Analiza filogenetyczna przeprowadzona przez Patou i współpracowników (2009) – wykorzystująca sekwencje mitochondrialnego i jądrowego DNA – wsparła hipotezę, według której taksonem siostrzanym wobec urwy jest Urva brachyura, co na podstawie cech anatomicznych i chromosomalnych postulowano już wcześniej. Oba te gatunki należą do kladu obejmującego azjatyckie mangusty z rodzaju Urva. Linia ewolucyjna U. brachyura–U. urva odłączyła się od pozostałych azjatyckich przedstawicieli tego rodzaju prawdopodobnie w późnym miocenie, około 11–8 mln lat temu.

Pytanie: Jakich materiałów użyto w analizie wykonanej przez zespół Patou?
Odpowiedź: sekwencji mitochondrialnego i jądrowego DNA

Pytanie: Jaka hipoteza została potwierdzona przez analizę, której dokonali Patou i współpracownicy?
Odpowiedź: według której taksonem siostrzanym wobec urwy jest Urva brachyura

Pytanie: Na czym bazowano wcześniejsze przypuszczenia związane ze związkiem pomiędzy urwą i Urva brachyura?
Odpowiedź: cechach anatomicznych i chromosomalnych

Pytanie: W skład jakiego kladu wchodzi urwa i Urva brachyura?
Odpowiedź: obejmującego azjatyckie mangusty z rodzaju Urva

Pytanie: W jakiej epoce odłączyła się najpewniej od reszty azjatyckich osobników tego rodzaju linia ewolucyjna U. brachyura–U. urva?
Odpowiedź: późnym miocenie
Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1982

W grupie 2 zmierzyły się reprezentacje Austrii, Chile, RFN i Algierii. Algierczycy sprawili sensację pokonując ekipę Niemiec 2:1. Zespół z Maghrebu miałby wielkie szanse wyeliminować ówczesnych mistrzów Europy jednak zespół RFN pokonał Austrię, która wyszła z grupy z dwoma bramkami więcej od Algierii. Mecz RFN-Austria do dziś budzi wiele kontrowersji. Już przed rozpoczęciem pojedynku wiadomo było, iż wynik 1:0 dla ekipy Niemiec da, kosztem Algierii, awans obydwu walczącym zespołom (ostatnie spotkania grupowe nie były, tak jak dziś, rozgrywane o tej samej porze, dopiero od następnego turnieju w 1986 roku na skutek tychże kontrowersji wprowadzono ten zapis). Gdy po 10 minutach gry padła bramka dla RFN obie drużyny w zasadzie przestały podejmować jakiekolwiek próby zmiany wyniku, co spowodowało oburzenie nawet wśród części ich kibiców. Mecz ten przeszedł do historii jako Hańba w Gijón.

Pytanie: Drużyny jakich państw znalazły się wspólnie w grupie na tych mistrzostwach?
Odpowiedź: Austrii, Chile, RFN i Algierii

Pytanie: Czy wygrana Algierii z Niemcami w grupie na tych mistrzostwach była łatwa do przewidzenia?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Mecz między jakimi drużynami został określony jako Hańba w Gijón?
Odpowiedź: Republiki Federalnej Niemiec i Austrii

Pytanie: Jaki przebieg miał mecz, który Austria i RFN rozegrały między sobą w ramach rozgrywek grupowych na tych mistrzostwach?
Odpowiedź: Gdy po 10 minutach gry padła bramka dla RFN obie drużyny w zasadzie przestały podejmować jakiekolwiek próby zmiany wyniku

Pytanie: Czy wszyscy kibice pozytywnie zareagowali na zachowanie piłkarzy w meczu, który Austria i RFN rozegrały między sobą na tych mistrzostwach?
Odpowiedź: nie
John Travolta

Od dziecka był fascynatem lotnictwa, posiada licencję pilota i jest właścicielem czterech samolotów. Gdy nocą 24 listopada 1992 Travolta pilotował samolot Gulfstream N728T (później przerejestrowany na N492JT) wraz ze swoją rodziną, awarii uległ generator elektryczny w samolocie, na skutek czego Travolta musiał awaryjnie lądować kierując się tylko kompasem magnetycznym i światłami miejskimi Waszyngtonu – podczas tego lądowania o mało nie doszło do czołowej kolizji w powietrzu z Boeingiem 727. Do niedawna posiadał, pochodzącego z floty Qantas, Boeinga 707–138. Samolot, należący też przez krótki czas do Franka Sinatry, został przez Travoltę nazwany Jett Clipper Ella. W maju 2017 podarował go australijskiej organizacji HARS, zajmującej się restauracją historycznych samolotów związanych z Australią.

Pytanie: Jakie działania musiał podjąć z związku z awarią, której doświadczył podczas lotu w listopadzie 1992 roku?
Odpowiedź: musiał awaryjnie lądować kierując się tylko kompasem magnetycznym i światłami miejskimi Waszyngtonu

Pytanie: Jak nazwał swojego Boeinga 707–138?
Odpowiedź: Jett Clipper Ella

Pytanie: Czy był on pierwszym właścicielem swojego Boeinga 707–138?
Odpowiedź: nie
Eileen Gu

W zawodach rozgrywanych pod egidą FIS zadebiutowała w lutym 2018 roku. Wtedy wystąpiła w zawodach Pucharu Ameryki Północnej w amerykańskim Aspen, gdzie rywalizowała w konkurencjach slopestyle oraz halfpipe. Na przełomie sierpnia oraz września 2018 roku wystartowała w mistrzostwach świata juniorów rozgrywanych w nowozelandzkiej Cardronie, w których zajęła 5. miejsce zarówno w slopestyle'u jak i halfpipie. W zawodach Pucharu Świata regularnie zaczęła się pojawiać od sezonu 2018/2019. Zadebiutowała w listopadzie 2018 roku w austriackim Stubai. 12 stycznia 2019 roku, w zawodach slopestyle’u we francuskim Font-Romeu po raz pierwszy stanęła na podium zajmując 2. miejsce, a dwa tygodnie później, we włoskim Seiseralm wygrała swoje pierwsze zawody w karierze, również w slopestyle'u. W sezonie 2018/2019 zajęła 3. miejsce w klasyfikacji slopestyle'u.

Pytanie: W jakich konkurencjach wzięła udział w ramach swojego debiutu w zawodach organizowanych przez FIS?
Odpowiedź: slopestyle oraz halfpipe

Pytanie: Jaki był pierwszy turniej patronowany przez FIS, w którym wzięła udział?
Odpowiedź: Puchar Ameryki Północnej

Pytanie: W jakim mieście odbyły się zawody, w których rywalizowała w sierpniu i wrześniu 2018 roku?
Odpowiedź: Cardronie

Pytanie: Jakie osiągnięcie zdobyła podczas konkursu przeprowadzonego na początku 2019 roku?
Odpowiedź: pierwszy stanęła na podium zajmując 2. miejsce
Rasizm

Pierwszym teoretykiem rasizmu był francuski polityk i etnolog Arthur de Gobineau. Na podstawie stworzonego przez siebie rasowo-antropologicznego kierunku w socjologii, opartego na pseudonaukowych przesłankach, opracował on doktrynę rasizmu. W swojej pracy Esej o nierówności ras ludzkich (fr. Essai sur l’inégalite des races humaines), napisanej w latach 1853–1855, próbował obalić doktrynę egalitaryzmu (co było sprzeciwem wobec ówczesnej ideologii równości Wielkiej Rewolucji Francuskiej). W tym celu sformułował tezę o istnieniu „rasy aryjskiej” (mającej wywodzić się od Ariów) i jej rzekomej wyższości nad innymi rasami. Według Gobineau rasa aryjska miała zachować się w prawie niezmienionej postaci wśród kręgów arystokracji niemieckiej i francuskiej. W odniesieniu do Francji Gobineau odrzucał tym samym pogląd markiza Henri de Boulainvillers, który w XVII wieku sformułował teorię, w myśl której szlachta francuska wywodziła się od Franków, a reszta społeczeństwa od Galów. Gobineau opracował również teorię zachowania czystości ras, która stanowiła podstawę przyszłej eugeniki, w której twierdził, iż rasa biała nie powinna się mieszać z innymi rasami – zdaniem Gobineau groziło to degeneracją i upadkiem cywilizacji.

Pytanie: Jaki naukowiec debiutancko zajmował się rasizmem?
Odpowiedź: Arthur de Gobineau

Pytanie: Na czym stanowiona była doktryna rasizmu de Gobineau?
Odpowiedź: pseudonaukowych przesłankach

Pytanie: Jaka książkę napisał de Gobineau w latach 1853–1855?
Odpowiedź: Esej o nierówności ras ludzkich

Pytanie: Jaki był cel Eseju o nierówności ras ludzkich?
Odpowiedź: obalenie doktryny egalitaryzmu
Dominikanie

Sami dominikanie zapisali w swych pierwotnych konstytucjach, że od początku zostali powołani jako zakon ustanowiony „szczególnie dla przepowiadania i zbawiania dusz” („specialiter ob praedicationem et animarum salutem ab initio noscitur institutus fuisse”). Według Konstytucji głównym zadaniem Zakonu jest głoszenie Ewangelii „wszędzie, wszystkim i na wszystkie sposoby”. Charakterystycznym rysem dominikanów jest duży nacisk kładziony na studium teologii i filozofii. Poznawanie wiary, treści Objawienia jest u dominikanów nierozłącznie związane z kontemplacją czyli osobistym spotkaniem, osobistą relacją z Bogiem. Z relacji czerpią duchową moc swojego nauczania, zgodnie z zasadą contemplare et contemplata aliis tradere (kontemplować i dzielić się owocami kontemplacji z innymi).

Pytanie: W jakim celu założono zakon dominikanów według pierwotnych założeń?
Odpowiedź: dla przepowiadania i zbawiania dusz

Pytanie: Na jakie zlecenie dominikanów zwraca uwagę Konstytucja?
Odpowiedź: głoszenie Ewangelii

Pytanie: Czy dominikanie mają ogłaszać słowo boże tylko wybranym?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Studiowanie jakich dwóch dziedzin jest dla dominikanów najważniejsze?
Odpowiedź: teologii i filozofii
Wachsturmbann „Eimann”

W sierpniu 1939 esesmani z Wachsturmbann „Eimann” (dowodzeni przez Obersturmführera Ericha Gusta) nadzorowali prace przy budowie nowego obozu koncentracyjnego – KL Stutthof. Wraz z wybuchem wojny i oficjalnym otwarciem obozu, które nastąpiło już 2 września 1939, członkowie oddziału stworzyli pierwszą załogę obozu. Członek sztabu Wachsturmbann „Eimann” – wspomniany wielokrotnie Max Pauly – jako szef Komendantury Obozów Jenieckich – Gdańsk nadzorował obóz, a od 1 kwietnia 1940 roku pełnił funkcję jego komendanta Stutthof (do 31 sierpnia 1942).

Pytanie: Kto sprawował pieczę nad esesmanami z „Eimann”?
Odpowiedź: Erich Gust

Pytanie: Kiedy Niemcy wybudowali pierwszy obóz koncentracyjny?
Odpowiedź: sierpniu 1939

Pytanie: Jaki obóz został po raz pierwszy zaludniony przez więźniów 2 września 1939?
Odpowiedź: KL Stutthof

Pytanie: Jaka posadę zajmował Max Pauly przed 1 kwietnia 1940?
Odpowiedź: szef Komendantury Obozów Jenieckich – Gdańsk
Wachsturmbann „Eimann”

Udział Wachsturmbann „Eimann” w walkach na Pomorzu był dość ograniczony, gdyż jednostka była pomyślana raczej jako autonomiczny gdański odpowiednik grupy operacyjnych niemieckiej policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa (Einsatzgruppen). Podstawowym zadaniem Wachsturmbann „Eimann” była więc od samego początku rozprawa z polską ludnością Gdańska i Pomorza. Należy też podkreślić, że oddział utworzono z oddolnej inicjatywy gdańskich nazistów – bez oficjalnego błogosławieństwa ze strony Berlina. Wachsturmbann „Eimann” był więc de facto prywatnym szwadronem śmierci gauleitera Forstera i dowódcy SS i policji na Pomorzu, SS-Gruppenführera Richarda Hildebrandta. Wzbudzało to gniew zazdrosnego o swe prerogatywy Himmlera, który w połowie grudnia 1939 zarzucił wręcz Hildebrandtowi niesubordynację.

Pytanie: Z jakiego powodu Wachsturmbann „Eimann” nie zaangażował się w pełni w działania na Pomorzu?
Odpowiedź: gdyż jednostka była pomyślana raczej jako autonomiczny gdański odpowiednik grupy operacyjnych niemieckiej policji bezpieczeństwa i służby bezpieczeństwa (Einsatzgruppen)

Pytanie: Co było głównym zadaniem Wachsturmbann „Eimann”?
Odpowiedź: rozprawa z polską ludnością Gdańska i Pomorza

Pytanie: Z czyjej inicjatywy został powołany Wachsturmbann „Eimann”?
Odpowiedź: gdańskich nazistów

Pytanie: O co Himmler oskarżył Hildebrandta?
Odpowiedź: Niesubordynację

Pytanie: Jak nazywał się dowódca SS na Pomorzu?
Odpowiedź: Richard Hildebrandt
Ziemia obiecana (powieść)

Reymont pisał Ziemię obiecaną w odcinkach, co umożliwiło mu poznawanie na bieżąco reakcji czytelników. Powieść spotkała się z dużym zainteresowaniem odbiorców łódzkiego „Kuriera Codziennego”, których na czas publikacji utworu przybyło. Pisarz otrzymywał listy z opiniami na temat książki. Czytelnicy zarzucali Reymontowi brak wystarczającej znajomości stosunków społecznych panujących w Łodzi, a także zbytnie portretowanie wybranych, prawdziwych osobistości. Autor odpierał te ataki, zapewniając, że jego bohaterowie są fikcyjni, a Ziemia obiecana nie jest kopią łódzkiego życia. Przedstawicielom lewicy brakowało szerszego poruszenia kwestii robotniczej na kartach książki. Roman Dmowski był niezadowolony z przedstawienia m.in. Stacha Wilczka (Polaka), który w jego opinii zachowywał się jak Żyd lub Niemiec. Barbara Kocówna, wysunęła tezę, że autor przeniósł na karty Ziemi obiecanej salony warszawskie, a nie łódzkie, ponieważ te znał słabo. Do tej powieści porównywani są Bracia Aszkenazy, powieść Israela Joszui Singera.

Pytanie: Co dawała Reymontowi defragmentacja Ziemi obiecanej?
Odpowiedź: poznawanie na bieżąco reakcji czytelników

Pytanie: W jakiej gazecie Reymont publikował Ziemię obiecaną?
Odpowiedź: łódzkim "Kurierze Codziennym"

Pytanie: Co zarzucali Reymontowi czytelnicy jego powieści?
Odpowiedź: brak wystarczającej znajomości stosunków społecznych panujących w Łodzi, a także zbytnie portretowanie wybranych, prawdziwych osobistości

Pytanie: Czy intencją Reymonta było skopiowanie w Ziemi obiecanej łódzkiej codzienności?
Odpowiedź: nie
Ulica Olszowa w Warszawie

W 1888 roku powstała przy Olszowej 12 wytwórnia mydła i perfum Kwiecińskiego wraz ze sklepem „Flora”. Na Olszową 14 z kolei około 1890 przeniosła się firma „C. Skoryna”, będąca własnością Cezarego Skoryny, produkująca kamienie i maszyny młyńskie. Swoją historią sięgała roku 1794. Ogłoszenie prasowe z 1907 roku wskazuje, że firma ta użytkowała wówczas także posesję przy Olszowej 6. W mniej więcej tym samym czasie w domu Prokulskiej przy Olszowej 8 mieszkało kilku przybyłych z głębi Imperium Rosyjskiego tatarskich handlarzy, będących członkami rosyjskiego artelu. W okresie przed I wojną światową Olszowa miała charakter ubogiego praskiego bulwaru, który zaczynał się przy moście Kierbedzia i kończył się nad kanałem łączącym Wisłę z Jeziorem Kamionkowskim. Część jej zabudowy nadal stanowiły budynki wojskowe, w tym o charakterze magazynowym.

Pytanie: Pod jakim adresem mieścił się sklep Flora?
Odpowiedź: Olszowa 12

Pytanie: W którym roku przy Olszowej powstała wytwórnia mydła?
Odpowiedź: 1888

Pytanie: Kto posiadał firmę „C. Skoryna” w 1890?
Odpowiedź: Cezary Skoryna

Pytanie: Czym zajmowała się firma „C. Skoryna”?
Odpowiedź: produkująca kamienie i maszyny młyńskie

Pytanie: Czy przed wojną na Olszowej znajdowały się wyłącznie magazyny?
Odpowiedź: nie
Krwawienie z przewodu pokarmowego

Kolonoskopia pozwala ustalić miejsce krwawienia u 45–90% chorych, a dokładność diagnostyczną ocenia się na 72–86%. Badanie pozwala bezpośrednio uwidocznić miejsce krwawienia i wykonać zabieg mający na celu zatrzymanie krwawienia. Z drugiej strony kolonoskopia nie pozwala na ocenę jelita cienkiego poza końcowym odcinkiem jelita krętego, a jego skuteczność znacznie obniża złe przygotowanie do badania, które jest trudne u chorych badanych w ostrych stanach. Masywne krwawienie może utrudniać wizualizację miejsca krwawienia. Istotna jest ocena błony śluzowej zarówno podczas wprowadzania, jak i wycofywania endoskopu, ponieważ krwawienie może być widoczne jedynie okresowo i podczas jednorazowej oceny może pozostać nieodkryte.
Większość ostrych krwawień ustępuje samoistnie, dlatego kolonoskopia może być wykonana w ciągu 24 godzin od epizodu krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego po leczeniu wstępnym. Rola wczesnej diagnostycznej kolonoskopii wykonanej niemal od razu od przyjęcia do szpitala jest kontrowersyjna. Zmniejsza ona długość pobytu chorego w szpitalu niezależnie od nasilenia krwawienia, jednak wczesna kolonoskopia nie poprawia przeżycia leczonych ani ryzyka powtórnego krwawienia. U chorych stabilnych hemodynamicznie przed wykonaniem kolonoskopii konieczne jest odpowiednie przygotowanie jelita, nie zaleca się badania bez odpowiedniego przygotowania. U chorych z przewlekłym krwawieniem z dolnego odcinka przewodu pokarmowego kolonoskopię wykonuje się w trybie planowym po starannym przygotowaniu do badania. U wszystkich chorych z podejrzeniem krwawienia z dolnego odcinka przewodu pokarmowego należy wykluczyć krwawienia z górnego odcinka.

Pytanie: Co umożliwia przeprowadzenie zabiegu kolonoskopii?
Odpowiedź: bezpośrednie uwidocznienie miejsca krwawienia i wykonanie zabiegu mającego na celu zatrzymanie krwawienia

Pytanie: Co ma negatywny wpływ na efektywność kolonoskopii?
Odpowiedź: złe przygotowanie do badania

Pytanie: Dlaczego stan błony śluzowej powinien zostać sprawdzony nie tylko w trakcie wprowadzania, ale też w trakcie wycofywania endoskopu?
Odpowiedź: ponieważ krwawienie może być widoczne jedynie okresowo i podczas jednorazowej oceny może pozostać nieodkryte

Pytanie: Jak powinna wyglądać procedura wykonania tego badania w przypadku pacjentów stabilnych hemodynamicznie?
Odpowiedź: przed wykonaniem kolonoskopii konieczne jest odpowiednie przygotowanie jelita, nie zaleca się badania bez odpowiedniego przygotowania
Cudowronka błękitna

Wśród współczesnych autorów brak zgody co do klasyfikacji tego gatunku. Podobnie jak IOC postępują autorzy Kompletnej listy ptaków świata. Autorzy HBW uznają monotypowy rodzaj Paradisornis, tak jak i Pratt i Beehler (2016), pod taką nazwą gatunek jest również klasyfikowany przez BirdLife International (a tym samym IUCN). Wyniki badań genetycznych opublikowane w 2009 wskazują na to, że cudowronka błękitna stanowi takson siostrzany względem pozostałych przedstawicieli Paradisaea. Podobnie jak cudowronka białopióra (P. guilielmi) wyodrębniła się jako gatunek znacznie wcześniej niż pozostałe cudowronki. Od innych przedstawicieli rodzaju odróżnia ją sposób kojarzenia, upierzenie, zachowanie, głos, ponadto występuje na większych wysokościach niż inne cudowronki. Stwierdzano mieszańce cudowronki błękitnej z dwoma gatunkami (przynajmniej do 2020): sześciopiórem białoczelnym (Parotia lawesii) i cudowronką krasnopiórą (P. raggiana). Ten drugi początkowo opisany został jako odrębny gatunek – Paradisaea bloodi (Iredale, 1948). Mieszaniec z sześciopiórem białoczelnym był pierwszym znanym mieszańcem międzyrodzajowym Paradisaea x Parotia.

Pytanie: Czy obecnie klasyfikacja cudowronki błękitnej jest jednoznaczną i uregulowaną kwestią?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaką nazwę gatunkową cudowronki akceptuje BirdLife International?
Odpowiedź: Paradisornis

Pytanie: Co wykazały badania z 2009 roku względem cudowronki błękitnej?
Odpowiedź: stanowi takson siostrzany względem pozostałych przedstawicieli Paradisaea

Pytanie: Z jakimi gatunkami cudowronka błękitna łączyła się dotychczas w pary?
Odpowiedź: sześciopiórem białoczelnym i cudowronką krasnopiórą
Ojcze nasz

Przyjmuje się, że wersje modlitwy pochodzą z różnych tradycji liturgicznych – w Palestynie używana była wersja dłuższa, Kościoły poganochrześcijańskie używały wersji krótszej. Długo przyjmowano, że wersja z Ewangelii Mateusza jest pierwotniejsza, a to ze względu na uznanie pierwszeństwa tej Ewangelii. Poglądowi temu sprzyjało powszechne użycie dłuższej wersji w Kościele, w tym dziełach tak dawnych jak Didache. Obecnie bibliści skłaniają się raczej ku uznaniu wersji krótszej za bliższą oryginałowi modlitwy Jezusa.

Pytanie: Czy aktualnie badacze uznają, że wersja Ojcze nasz zawarta w Ewangelii Mateusza najwierniej oddaje oryginalną modlitwę Chrystusa?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego przez długi czas wersję modlitwy Ojcze nasz zawartą w Ewangelii Mateusza postrzegano jako bliższą oryginałowi?
Odpowiedź: ze względu na uznanie pierwszeństwa tej Ewangelii. Poglądowi temu sprzyjało powszechne użycie dłuższej wersji w Kościele, w tym dziełach tak dawnych jak Didache

Pytanie: Która z wersji modlitwy Ojcze nasz była częściej wykorzystywana w Kościele: krótsza czy dłuższa?
Odpowiedź: dłuższa

Pytanie: Czy modlitwa Ojcze nasz odwołuje się do prawdziwej modlitwy Chrystusa?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim piśmie zawarta jest dłuższa wersja tej modlitwy?
Odpowiedź: Ewangelii Mateusza