mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Geografia świata wiedźmina

Podczas II wojny z Nilfgaardem Aedirn padło ofiarą błyskawicznej ofensywy „Czarnych”. Bitwa pod Aldersbergiem przyniosła zwycięstwo Nilfgaardczykom i zdziesiątkowała wojska Demawenda. Zajęte i złupione zostały największe miasta i centra przemysłowe (Vengerberg, Aldersberg, Guleta). Dodatkowo Aedirn toczyło odwieczny spór z Kaedwen o ziemie leżące pomiędzy rzekami Dyfne a Liskelą zwane również Dolną Marchią. Podczas wojny wojska Kaedwen wkroczyły do Górnego Aedirn. Królestwo praktycznie przestało istnieć, a król Demawend schronił się w temerskiej stolicy – Wyzimie. Nieliczne ocalałe wojska Aedirn weszły podczas bitwy pod Brenną w skład odwodu. W końcowej fazie wojny zjednoczony z Henseltem z Kaedwen Demawend zwyciężył w II bitwie pod Aldersbergiem. Po wojnie król Aedirn pragnął odzyskać utracone ziemie, co udało się po podpisaniu pokoju cintryjskiego, który kończył wojny Nilfgaardu z Nordlingami. Dolna Marchia (Górne Aedirn) najprawdopodobniej wróciła do Aedirn, a Dol Blathanna przekształcono w alodialne księstwo elfów stanowiące enklawę w terytorium królestwa.

Pytanie: Czy wojska Nilfgaardu wygrały bitwę pod Aldersbergiem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie miasta zostały przejęte i obrabowane przez Nilfgaard, w związku z bitwą pod Aldersbergiem?
Odpowiedź: Vengerberg, Aldersberg, Guleta

Pytanie: Jakie działania umożliwiły władcy Aedirn odzyskanie straconych przez niego ziem?
Odpowiedź: podpisanie pokoju cintryjskiego

Pytanie: Co powstało na terenie Dol Blathanna po zawarciu pokoju cintryjskiego?
Odpowiedź: alodialne księstwo elfów
Katechumenat

Katechumenat osiągnął swój szczytowy okres rozwoju w IV i V w. Powszechnie dokonywał się wtedy w czterech stadiach, a kandydatów nazywano odpowiednio do etapu drogi do chrztu. Najpierw zapisywano się do katechumenatu, często też rodzice zapisywali swe dzieci. Gdy kandydaci mieli jasność co do swoich intencji, po obrzędzie naznaczenia znakiem krzyża, przyjęcia sakramentu soli oraz namaszczenia katechumenów stawali się Słuchaczami (Auditores). Mieli oni prawo uczestniczenia w liturgii Słowa Bożego lokalnej wspólnoty kościelnej. W następnym etapie, ci, którzy zostali dopuszczeni do chrztu podczas zbliżającej się Wielkanocy, na Zachodzie stawali się Competentes. W Rzymie nazywano ich Wybranymi (łac. Electi), a na Wschodzie Oświeconymi (gr. Fotizomenoi). Po chrzcie katechumeni stawali się Neofitami.

Pytanie: Kiedy kandydaci byli mianowani na Słuchaczy?
Odpowiedź: po obrzędzie naznaczenia znakiem krzyża, przyjęcia sakramentu soli oraz namaszczenia katechumenów

Pytanie: Jakie możliwości posiadali Słuchacze?
Odpowiedź: prawo uczestniczenia w liturgii Słowa Bożego lokalnej wspólnoty kościelnej

Pytanie: Jakim mianem określano ochrzczonych Słuchaczy na Zachodzie?
Odpowiedź: Competentes

Pytanie: Jakim mianem określano ochrzczonych Słuchaczy w Rzymie?
Odpowiedź: Wybrani
Katechumenat

Według Rytuału rzymskiego wydanego po Soborze trydenckim, wszystkie etapy katechumenatu antycznego prowadzonego dla dorosłych, jak obrzęd przyjęcia, egzorcyzmy etc. – które pierwotnie były celebrowane w ciągu miesięcy lub lat – były zgrupowane w jednym obrzędzie chrztu. Był to skutek przemian życia sakramentalnego Kościoła u początków okresu średniowiecza. Powszechnie zaczęto wtedy udzielać chrzest niemowlętom, dla których oczywiście nie było możliwości prowadzenia katechumenatu. W ten sposób obrzędy stanowiące w pierwszym tysiącleciu etapy rozwoju życia chrześcijańskiego przed chrztem, celebrowane w ciągu dłuższego okresu czasu oddzielnie od siebie – w średniowiecznej praktyce sakramentalnej znalazły się, w formie skarłowaciałej, w jednorazowej liturgii chrztu.

Pytanie: W wyniku jakiego zgromadzenia władz kościoła opublikowano zasady Rytuału rzymskiego?
Odpowiedź: Soboru trydenckiego

Pytanie: Jaki sakrament zbierał wszystkie etapy katechumenatu antycznego?
Odpowiedź: chrzest

Pytanie: W jakim okresie dzieci mogły zacząć przyjmować chrzest?
Odpowiedź: u początków okresu średniowiecza

Pytanie: Czy niemowlęta mogły prowadzić katechumenat?
Odpowiedź: nie
Tasznik pospolity

W badaniach archeologicznych potwierdzono stosowanie nasion tasznika pospolitego już przed okresem starożytnym. Gatunek rozprzestrzenił się, najprawdopodobniej jako chwast w uprawach, ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego do Europy Środkowej, w czasie, gdy ludzie opanowywali na tych obszarach rolnictwo. Ze współczesnej Turcji znany jest ze znalezisk datowanych na 5850–5600 r. p.n.e., a z Europy Środkowej z około 4000 r. p.n.e. Nasiona tasznika znaleziono w żołądku człowieka z Tollund. Od czasów starożytnych gatunek jest cenionym warzywem i rośliną leczniczą w Chinach.

Pytanie: Dokąd dotarła roślina z Morza Śródziemnego?
Odpowiedź: do Europy Środkowej

Pytanie: Skąd roślina dotarła do Europy Środkowej?
Odpowiedź: ze wschodniej części basenu Morza Śródziemnego

Pytanie: Kiedy zlokalizowano przedstawiciela gatunku w Europie Środkowej?
Odpowiedź: około 4000 r. p.n.e.

Pytanie: Kiedy odkryto przedstawiciela gatunku na obszarze obecnej Turcji?
Odpowiedź: 5850–5600 r. p.n.e.
Bitwa pod Obertynem

W międzyczasie senat powierzył 1 czerwca 1531 dowództwo w wyprawie Janowi Amorowi Tarnowskiemu, wodzowi doświadczonemu i cieszącemu się szacunkiem żołnierzy. W lipcu przebywający we Lwowie hetman otrzymał od króla dokładną instrukcję, która dawała mu pełną swobodę na terenie Pokucia, ale zabraniała przekraczania z wojskiem granicy Mołdawii, by nie drażnić Turków traktujących hospodarstwo Piotra Raresza jako swoje lenno. Kilka tygodni później armia koronna zebrała się w miasteczku Rohatyn koło Stanisławowa, by na początku sierpnia przekroczyć granice Pokucia i w ciągu trzech dni, do 5 sierpnia, oczyścić je z wrogów. Po tak szybkim zwycięstwie Tarnowski zawrócił w stronę Lwowa, zostawiając jedynie 1200 jazdy, jednak zwiadowcy donieśli mu, że hospodar gromadzi dużą armię tuż przy granicy; zawrócił więc, by przygotować się do walki. Już 15 sierpnia dwutysięczny oddział mołdawski obległ Gwoździec, gdzie broniło się zaledwie 186 członków załogi. Na odsiecz twierdzy ruszyła cała armia polska, spodziewając się tam znaleźć główne siły Mołdawian; 19 sierpnia doszło do bitwy z korpusem złożonym z 6 tysięcy lekkiej jazdy, średniozbrojnych bojarów oraz niewielkiej grupy zaciężnych. Polacy wygrali, zabijając prawie dwa tysiące żołnierzy z armii Raresza. Po tym zwycięstwie wojsko polskie rozłożyło obóz niedaleko Gwoźdźca i odpoczywało. Dopiero 21 sierpnia rozpoczęło wymarsz w stronę granicy i po przebyciu 15 kilometrów rozbito kolejny obóz pod wsią Obertyn, w kotlinie rzeki Czerniawy(ukr.). Petryła jednak nie zamierzał dać za wygraną i rozpoczął pościg za wojskiem Tarnowskiego.

Pytanie: Kto dowodził eskapadą?
Odpowiedź: Jan Amor Tarnowski

Pytanie: Ilu żołnierzy wojsk mołdawskich okrążyło Gwoździec?
Odpowiedź: dwa tysiące

Pytanie: Kto zwyciężył w bitwie?
Odpowiedź: Polacy

Pytanie: Jak nazywała się osada nieopodal Czerniawy, w której polska armia założyła obóz?
Odpowiedź: Obertyn
Lee J. Cobb

W The Garment Jungle (reż. Robert Aldrich, Vincent Sherman) Cobb został obsadzony w roli nieugiętego, sprzeciwiającego się włączeniu do związku przemysłowca. Kolejnym filmem był dramat Trzy oblicza Ewy (reż. Nunnally Johnson). W roli głównej wystąpiła Joanne Woodward, zdobywczyni Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Film zebrał dobre recenzje, a Cobb w roli psychiatry został oceniony pozytywnie. Przy trzech kolejnych produkcjach Cobb wrócił do pełni sił. Najbardziej rozrzutną z nich była adaptacja Braci Karamazow Fiodora Dostojewskiego w reżyserii Richarda Brooksa. Cobb jako patriarcha rodziny, ojciec czterech synów, nigdy wcześniej nie był tak rozrzutny jak lubieżny i diaboliczny Fiodor Karamazow, który porzucał picie i kobiety tylko po to, by się upewnić że wciąż trzyma rękę na spuściźnie po martwych matkach jego synów. W tych rolach wystąpili Yul Brynner, Richard Basehart, William Shatner i Albert Salmi. Aktor po raz pierwszy od Hopalong Cassidy został namówiony do zagrania bez peruki. „Lee J. Cobb jako łysawy i brodaty ojciec jest monstrum pociesznych zbereźników, łapczywości i nieufności”, a jego postać jest „niezmiernie nikczemnym człowiekiem”, ocenia Crowther. Za tę rolę Cobb otrzymał swoją drugą nominację do Oscara za rolę drugoplanową. Sam film otrzymał mieszane recenzje.

Pytanie: W jakim filmie zadebiutował Cobb?
Odpowiedź: The Garment Jungle

Pytanie: Kto wyreżyserował "Trzy oblicza Ewy"?
Odpowiedź: Nunnally Johnson

Pytanie: Do jakiego gatunku filmowego należą "Trzy oblicza Ewy"?
Odpowiedź: dramatu

Pytanie: W kogo wcielił się Cobb w "Trzech obliczach Ewy"?
Odpowiedź: psychiatrę
Kombi (zespół muzyczny)

W 1991 zespół obchodził 15-lecie działalności pod nazwą Kombi. Wydany został album The Best of Kombi z 16 największymi przebojami w nowych wersjach nagranych w studiu Łosowskiego. W lipcu w Sopocie odbył się legendarny koncert z okazji jubileuszu, który został sfilmowany i wyemitowany przez Telewizję Polską. Do zespołu jako perkusista dołączył syn Sławomira Łosowskiego – Tomasz Łosowski. Podczas wydarzenia, gościnnie wystąpił również Jerzy Piotrowski. Koncert został zarejestrowany w formacie cyfrowym i doczekał się kilku wydań na płytach CD pod nazwami Koncert 15-lecia lub Ostatni koncert. Na początku 1992 zespół wyjechał po raz trzeci do Ameryki, gdzie Skawiński i Tkaczyk podjęli decyzję o odejściu z grupy na rzecz autorskiego projektu muzycznego pod nazwą Skawalker (w późniejszym czasie przekształconego w O.N.A.). Kombi w składzie z nimi zagrało jeszcze kilka koncertów, które były wcześniej ustalone. Sławomir Łosowski zaczął pracować nad uzupełnieniem składu zespołu i przesłuchiwać kandydatów na nowych muzyków, jednak z powodu raptownego pogorszenia się w tym czasie stanu żony (chorującej na SM) musiał zawiesić działalność zespołu. W latach 1993–1994 nagrał z perkusistą Tomaszem Łosowskim wcześniej przygotowany materiał na płytę instrumentalną Nowe narodziny. Album był utrzymany w charakterystycznym dla Kombi klimacie, którego brzmienie nawiązywało do lat 80. Po raz pierwszy przy nagrywaniu wszystkich utworów całkowicie zrezygnowano z gitary. Rolę basisty gościnnie przejął Łukasz Rutkowski. Płyta została wydana nakładem wytwórni muzycznej X-Serwis w 1995, jednakże nie zapowiadała stałego powrotu Łosowskiego do branży muzycznej.

Pytanie: W którym roku formacja muzyczna obchodziła 15. rocznicę swojego powstania?
Odpowiedź: W 1991

Pytanie: Jak nazywał się bębniarz, który zagrał z Kombi w Sopocie?
Odpowiedź: Tomasz Łosowski

Pytanie: Jakim mianem Tkaczyk i Kawiński początkowo opatrzyli swój projekt?
Odpowiedź: Skawalker

Pytanie: Jaki album nagrali Sławomir i Tomasz Łosowscy pomiędzy 1993 a 1994 rokiem?
Odpowiedź: Nowe narodziny
Kombi (zespół muzyczny)

W 2013 zespół Łosowskiego zmienił nazwę na Kombi Łosowski. Nazwisko lidera miało ułatwiać identyfikację zespołu Kombi wobec funkcjonowania grupy o łudząco podobnej nazwie Kombii. W grudniu tego samego roku ukazał się album Live składający się z płyt: „Live” (10 największych hitów + 6 utworów nowych), „Drogą czasu” z niewydanymi dotąd lub mniej znanymi utworami instrumentalnymi (z lat 1973–2011) oraz „Kamerą fanów” z nagraniami video autorstwa fanów z koncertów zespołu. 18 marca 2013 Łosowski w celu zabezpieczenia dóbr osobistych złożył wniosek o rejestrację nazwy Kombi w Urzędzie Patentowym RP.

Pytanie: W którym roku doszło do modyfikacji nazwy zespołu Łosowskiego?
Odpowiedź: 2013

Pytanie: W jakim celu do nazwy dodano nazwisko lidera grupy?
Odpowiedź: ułatwienia identyfikacji

Pytanie: W którym roku wydano album "Live"?
Odpowiedź: 2013

Pytanie: Na której z płyt odnaleźć można występy Kombii zarejestrowane przez wielbicieli zespołu?
Odpowiedź: Kamera fanów
Edward Mordake

Wydana w 1896 encyklopedia medyczna Anomalies and Curiosities of Medicine przedstawiła opis Mordake'a, nie podając jednak kiedy miał on żyć. Opis ten był kopią artykułu Hildretha. W encyklopedii przedstawiono opis anatomiczny przypadku Mordake'a, nie przedstawiono jednak medycznej diagnozy tej rzadkiej deformacji. Taki defekt mógł być formą Craniopagus parasiticus (pasożytująca głowa bliźniaka z nierozwiniętym ciałem), rodzajem diprosopus (zdwojeniem części lub całości struktur twarzy) lub ekstremalną formą asymetrycznie nierozdzielonych bliźniąt.

Pytanie: W jakiej publikacji po raz pierwszy pojawił się opis Mordake?
Odpowiedź: Anomalies and Curiosities of Medicine

Pytanie: Kto wydał publikację, w której znalazł się opis przedstawiony również w encyklopedii z 1986 roku?
Odpowiedź: Hildreth

Pytanie: Jaki opis dolegliwości Mordake'a zaprezentowano w encyklopedii?
Odpowiedź: anatomiczny

Pytanie: Jak definiuje się diprosopus?
Odpowiedź: zdwojenie części lub całości struktur twarz

Pytanie: Czym jest Craniopagus parasiticus?
Odpowiedź: pasożytującą głową bliźniaka z nierozwiniętym ciałem
Kutry patrolowe projektu 918

W 1991 roku w wyniku przemian ustrojowych rozwiązano Morską Brygadę Okrętów Pogranicza. W odróżnieniu od jednostek projektu 918M, kutry projektu 918 przekazano do nowo powstałej Straży Granicznej, w której to składzie zasiliły Morski Oddział Straży Granicznej. Tym samym zmieniono status jednostkom z okrętów wojennych na jednostki cywilne w służbie państwowej. Kutrom zmieniono początki nazw z „KP” na „SG”, zachowując ich dotychczasowe numery. Proces wycofywania kutrów rozpoczął się w 1999 roku, kiedy to 1 lutego wycofano SG-163, zaś 19 lutego bandery spuszczono na kutrach SG-162 i SG-165. Kuter SG-161 wycofany został 3 marca 2008 roku, a ostatnia jednostka – SG-164 – zakończyła eksploatację 29 marca 2011 roku, tym samym kończąc blisko 38-letnią eksploatację kutrów projektu 918.

Pytanie: Dlaczego Morska Brygada Okrętów Pogranicza została rozwiązana?
Odpowiedź: w wyniku przemian ustrojowych

Pytanie: Jakie kutry zostały przetransportowane dla Straży Granicznej? 
Odpowiedź: projektu 918

Pytanie: Jaki status miały kutry projektu 918 przed rokiem 1991?
Odpowiedź: okrętów wojennych

Pytanie: Jaki statur przypisano kutrom projektu 918 po roku 1991?
Odpowiedź: jednostki cywilne w służbie państwowej
Kutry patrolowe projektu 918

Prototypową jednostkę przekazano w czerwcu 1973 roku. Finalnie wybudowano 5 kutrów projektu 918. Ponieważ jednostki okazały się być bardzo udane, zdecydowano się przystosować je do pełnienia nowych zadań m.in. zwalczania okrętów podwodnych (ZOP). Decyzja ta wynikła także z tendencji do przekazywania zadań dotyczących zwalczania wrogich okrętów podwodnych jednostkom Morskiej Brygady Okrętów Pogranicza. W tym celu opracowano nowy typ kutrów ZOP opartych konstrukcyjnie na kutrach projektu 918. Szósta jednostka z serii projektu 918 otrzymała oznaczenie stoczniowe 918M i wybudowana została w konfiguracji okrętu zwalczania okrętów podwodnych. Zrezygnowano przy tym z dalszej budowy kutrów projektu 918 w standardowej, patrolowej konfiguracji, zmieniając oznaczenie projektu z 918 na 918M. Zmiany w nowej serii obejmowały przede wszystkim dodanie sonaru z holowaną anteną oraz wyrzutni torpedowych. Finalnie wybudowano 5 okrętów projektu 918 w latach 1972–1975 oraz 11 jednostek projektu 918M stanowiących ich rozwinięcie.

Pytanie: Kiedy powstał prototyp kutra 918?
Odpowiedź: czerwcu 1973

Pytanie: Ile powstało wszystkich kutrów typu 918?
Odpowiedź: 5

Pytanie: Jak oznaczano kutry inspirowane typem 918 przeznaczone do zwalczania okrętów podwodnych?
Odpowiedź: 918M
Krzysztof Zanussi

Barwy ochronne (1976) stanowią szczególnie ważny film w dorobku reżysera. Zanussi wpisał się nim w formację nazywaną kinem moralnego niepokoju, w ostrym, satyrycznym świetle przedstawiając mikrokosmos obozu naukowego dla językoznawców. Tematem filmu jest pojedynek postaw oderwanego od rzeczywistości uczelnianej doktoranta Jarosława Kruszyńskiego (Piotr Garlicki) oraz pozbawionego złudzeń docenta Jakuba Szelestowskiego (Zapasiewicz), który otwiera mu oczy na wszechobecną korupcję panującą na rodzimej uczelni. Satyra ta, jak podkreślał Marek Radziwon, obejmuje całe środowisko uczelniane: „prorektor jest zwykłym nieukiem, jego żona – idiotką, […] Jarek – obrońcą głupiej sprawy, a studenci – dzieciarnią […]. Jedyną osobą, która nie manifestuje wielkich ambicji albo też skrywa je najskuteczniej, jest Jakub”. Barwy ochronne otrzymały Grand Prix Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, jednak okoliczności przyznania nagrody były dla Zanussiego poniżające. Ówczesny wiceminister kultury Janusz Wilhelmi, który uwielbiał twórczość Zanussiego, wywarł presję na jury festiwalu tak, aby pogrążyć Andrzeja Wajdę i nie dopuścić do przyznania jakiejkolwiek nagrody konkursowej filmowi Człowiek z marmuru (1976) tegoż. Wilhelmi wysłał po Zanussiego śmigłowiec, którym reżyser Barw ochronnych miał dotrzeć do Gdańska. Jednak w geście solidarności z Wajdą Zanussi nie przybył na uroczystość, co przypłacił koniecznością czasowego wyjazdu za granicę. Na terenie RFN-u nakręcił dwa obyczajowe filmy: Lekcję anatomii (Anatomiestunde, 1977) oraz Dom kobiet (Haus der Frauen, 1977).

Pytanie: Do jakiej kategorii filmów zalicza się Barwy ochronne?
Odpowiedź: kina moralnego niepokoju

Pytanie: Jaki jest przedmiot produkcji Barwy ochronne?
Odpowiedź: pojedynek postaw oderwanego od rzeczywistości uczelnianej doktoranta Jarosława Kruszyńskiego oraz pozbawionego złudzeń docenta Jakuba Szelestowskiego

Pytanie: Kto wcielił się w postać Kruszyńskiego?
Odpowiedź: Piotr Garlicki

Pytanie: Kto wyreżyserował Człowieka z marmuru?
Odpowiedź: Andrzeja Wajdę
Krzysztof Zanussi

Po realizacji Cwału Zanussi podjął się wyreżyserowania serialu Opowieści weekendowe (1996–2000), w zamierzeniu kontrapunktu dla cyklu telewizyjnego Dekalog (1988) Krzysztofa Kieślowskiego. Nakręcił też kolejny hagiograficzny film, Brata naszego Boga (1997) na podstawie sztuki Wojtyły o Adamie Chmielowskim. Jednakże największy sukces artystyczny w Polsce po 1989 roku reżyser osiągnął filmem Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową (2000). Jego główny bohater, śmiertelnie chory i zgorzkniały profesor (Zapasiewicz), z zemsty za niemożność odwrócenia swojego losu obraca swój gniew przeciwko młodej parze. Życie spotkało się z uznaniem krytyków i zostało nagrodzone Grand Prix Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, jednak nie miało szans na szeroką dystrybucję poza Polską. Derek Elley z „Variety” pisał, że „Życie, przejrzyście wyreżyserowane, bardzo proste i świadome ograniczeń sztuki filmowej, jest łatwym, wciągającym seansem – rodzajem pewnego jakościowego kina europejskiego, które już prawie wygasło, pochodzącego prosto z serca, nie zaś podręcznikowego”. Zanussi podjął wkrótce po nakręceniu Życia decyzję o wyreżyserowaniu jego spin-offa pod nazwą Suplement (2002), który skupiał się właśnie na młodej parze. „Nieoświeceni odrzucą dzieło rzemieślnika jako filozoficzną operę mydlaną, ale dla nadających na tych samych falach, co Zanussi, Suplement będzie pochłaniał aż do momentu rozproszenia uwagi” – pisano w „Variety”. Suplement został uhonorowany nagrodą FIPRESCI na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Moskwie.

Pytanie: Jakie dzieło stanowiło dla Zanussiego inspirację do Brata naszego Boga?
Odpowiedź: sztuka Wojtyły o Adamie Chmielowskim

Pytanie: Jaki film uważa się za największe dzieło Zanussiego po 1989?
Odpowiedź: Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową

Pytanie: Jaką nagrodę zdobyło Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową?
Odpowiedź: Grand Prix Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych

Pytanie: Czy Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową zostało rozsławione poza Polską?
Odpowiedź: nie
My Hero Academia – Akademia bohaterów

Kolejny spin-off, zatytułowany Vigilante - My Hero Academia - Illegals (jap. ヴィジランテ ―僕のヒーローアカデミアILLEGALS―), rozpoczął swoją publikacje w czasopiśmie „Shōnen Jump GIGA” od 20 sierpnia 2016 roku. Autorem scenariusza jest Hideyuki Furuhashi, natomiast ilustracje wykonuje Court Betten. W grudniu 2016 ogłoszono, że w związku z dyskontynuacją tego czasopisma wydawanie kolejnych rozdziałów zostało przeniesione do czasopisma internetowego „Shōnen Jump +”, gdzie opublikowano także dwa rozdziały wydane wcześniej w „Shōnen Jump GIGA”. W Polsce spin-off ten wydawany jest przez Waneko.

Pytanie: W jakim czasopiśmie był początkowo wydawany ten tytuł?
Odpowiedź: „Shōnen Jump GIGA”

Pytanie: Czy autorem scenariusza i ilustracji jest ta sama osoba?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego znieniono sposób dystrybucji tej serii?
Odpowiedź: w związku z dyskontynuacją czasopisma

Pytanie: Czy całość tej serii można przeczytać w Internecie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy seria ta jest dystrybuowana w Polsce?
Odpowiedź: tak
Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej Kobiet 2019

W fazie pucharowej uczestniczyć będzie 16 zespołów, które awansowały z fazy grupowej. Ta część rywalizacji składać się będzie z czterech rund, w każdej rundzie odpada połowa drużyn. Po wyłonieniu czterech najlepszych drużyn turnieju, przegrani tych spotkań rozegrają mecz o brązowy medal, zaś zwycięzcy o tytuł mistrzowski. W każdym ze spotkań fazy pucharowej mecz zakończony w regulaminowym czasie remisem musi być rozstrzygnięty poprzez trzydziestominutową dogrywkę, jeżeli wynik nadal pozostanie nie rozstrzygnięty, rozstrzyga seria rzutów karnych.

Pytanie: Z ilu etapów składa się faza pucharowa?
Odpowiedź: czterech

Pytanie: O co walczą drużyny, które wyjdą zwycięsko z meczy w fazie pucharowej?
Odpowiedź: o tytuł mistrzowski

Pytanie: W wypadku jakich spotkań doliczane będzie trzydzieści minut rozgrywki?
Odpowiedź: meczy zakończonych w regulaminowym czasie remisem

Pytanie: Co decydować będzie o wyniku spotkania, gdy doliczenie trzydziestu minut rozgrywki nie wpłynie na wynik meczu?
Odpowiedź: seria rzutów karnych
Wrzosiec bagienny

Wrzośce opisywane są jako rośliny miododajne, dające średni pożytek nektarowy i pyłkowy. Dotyczy to jednak uprawianych w Polsce gatunków z tego rodzaju, takich jak wrzosiec krwisty Erica carnea. Z pożytków wrzośca bagiennego korzystać mogą tylko pszczoły o długiej ssawce. W efekcie jego pyłek nie jest stwierdzany w miodach z Polski, a na obszarach gdzie występują różne gatunki wrzośców – w miodach trafiają się pyłki innych gatunków, a nie wrzośca bagiennego (np. na atlantyckich wybrzeżach w Europie Zachodniej wrzośca popielatego Erica cinerea i rozpierzchłego Erica vagans). Tylko w miodach wrzosowych z Danii i Norwegii, gdzie wrzosiec bagienny rośnie obficie, a innych gatunków z tego rodzaju brak – znajdowano pyłek tego gatunku. Obecność pożytków z wrzośca bagiennego (podobnie jak i innych gatunków z tego rodzaju) w miodzie wrzosowym powoduje, że traci on swoje właściwości tiksotropiczne.

Pytanie: Czy z gatunku można pozyskiwać miód?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie pszczoły są wstanie pozyskać nektar z gatunku?
Odpowiedź: o długiej ssawce

Pytanie: Jaka jest konsekwencja występowania pożytków z gatunku w miodzie wrzosowym?
Odpowiedź: że traci on swoje właściwości tiksotropiczne

Pytanie: Czy w polskich miodach występuje pyłek gatunku?
Odpowiedź: nie
Bieg maratoński

W pierwszych igrzyskach bieg maratoński był rozgrywany na dystansie 40 km. W rzeczywistości dystans między Maratonem a Atenami wynosi 37 km, jednak postanowiono tę liczbę zaokrąglić. Na igrzyskach w Londynie dystans zwiększono o 2195 metrów (przesuwając metę w pobliże miejsca, gdzie na trybunach siedział brytyjski król, Edward VII). Bieg maratoński mężczyzn tradycyjnie kończy każde igrzyska olimpijskie. Maraton kobiet został włączony do programu igrzysk olimpijskich dopiero w 1984 roku w Los Angeles.

Pytanie: Ile faktycznie wynosi odległość dzieląca Maraton i Ateny?
Odpowiedź: 37 km

Pytanie: O ile wydłużono trasę biegu maratońskiego podczas londyńskich igrzysk?
Odpowiedź: o 2195 metrów

Pytanie: Jaka jest ostatnia konkurencja igrzysk?
Odpowiedź: Bieg maratoński mężczyzn

Pytanie: Kiedy wdrożono bieg maratoński kobiet do programu igrzysk?
Odpowiedź: w 1984