mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
R-36

W Stanach Zjednoczonych pociski SS-9 postrzegane były jako przeznaczone przede wszystkim do ataku na amerykańskie centra kontroli silosów pocisków Minuteman. 1000 silosów tych pocisków kontrolowanych było przez około 100 centrów kontroli, toteż wyeliminowanie tych ostatnich oznaczać mogło wyłączenie pocisków z użytku. Sytuację tę zmieniła likwidacja połączeń między silosami oraz wprowadzenie zapasowych – powietrznych – centrów kontroli, toteż w celu unieszkodliwienia systemu Minuteman konieczne było użycie jednej głowicy na jeden silos. Spowodowało to konieczność wprowadzenia do użytku głowic niezależnie kierowanych, a w konsekwencji opracowania przez Związek Radziecki nowych rakiet zdolnych do przenoszenia głowic MIRV. Zadanie to miały pełnić nowe pociski R-36M.

Pytanie: W jakim celu, zdaniem Amerykanów, powstały pociski SS-9?
Odpowiedź: do ataku na amerykańskie centra kontroli silosów pocisków Minuteman

Pytanie: Nadzór nad iloma silosami sprawowała setka centrów kontroli?
Odpowiedź: 1000

Pytanie: Co było konieczne do rozbrojenia systemu Minuteman?
Odpowiedź: użycie jednej głowicy na jeden silos

Pytanie: Czy ZSRR pracowało nad budową rakiet do transportu MIRV?
Odpowiedź: tak
Karl Ernst

W grudniu 1931 Ernst jako SA-Oberführer został adiutantem berlińskiej grupy SA. Od lipca 1932 do marca 1933 przewodził podgrupie SA Berlin-Ost. 1 marca 1933 otrzymał stopień SA-Gruppenführera i objął dowództwo nowo utworzonej SA-Obergruppe III. Jednocześnie, jako następca von Helldorfa, był od 20 marca 1933 specjalnym pełnomocnikiem najwyższych przywódców SA (niem. Sonderbevollmächtigte der Obersten SA-Führung (OSAF)) na Berlin i Brandenburgię. Od 1 grudnia 1933 objął stanowisko SA-Standortführera w Berlinie. Od marca 1933 podlegał policji polowej SA (niem. SA-Feldpolizei), która zajmowała się prześladowaniem przeciwników nazistowskiego reżimu.

Pytanie: Na jakim stanowisku pracował w grupie SA od 1931?
Odpowiedź: adiutanta

Pytanie: Jaki stopień otrzymał Ernst w marcu 1933 roku?
Odpowiedź: SA-Gruppenführera

Pytanie: Jaki był cel policji polowej SA?
Odpowiedź: prześladowanie przeciwników nazistowskiego reżimu

Pytanie: Kiedy dostał posadę SA-Standortführera?
Odpowiedź: 1 grudnia 1933
Komar tygrysi

Aedes albopictus jest wektorem ponad 20 arbowirusów, w tym wywołujących groźne choroby pochodzenia tropikalnego, takie jak chikungunya (CHIK), denga, wschodnie, zachodnie i wenezuelskie końskie zapalenie mózgu (EEE, WEE i VEE), żółta febra, gorączka Zachodniego Nilu i japońskie zapalenie mózgu. Z tego powodu podejmowane są działania monitorujące i prewencyjne. Obszary, na których stwierdzono pojawienie się jaj są spryskiwane permetryną, diflubenzuronem lub biopreparatami zawierającymi pałeczki Bacillus thuringiensis.
Prowadzone są poszukiwania biologicznych metod walki z owadem. W Stanach Zjednoczonych zaobserwowano, że znaczny wpływ na ograniczenie populacji komara azjatyckiego ma rodzimy gatunek Corethrella appendiculata z grupy muchówek długoczułkich (Nematocera). W Chinach odnotowano skuteczność wypuszczania do środowiska samców komara tygrysiego zainfekowanych bakterią Wolbachia, przez co nie dają potomstwa z występującymi w naturze samicami.

Pytanie: Jakie pochodzenie ma choroba denga?
Odpowiedź: tropikalne

Pytanie: Czy arbowirusy wywołują choroby tropikalne?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czym pryska się tereny, na których występują komary tygrysie?
Odpowiedź: permetryną, diflubenzuronem lub biopreparatami zawierającymi pałeczki Bacillus thuringiensis

Pytanie: Jaki gatunek w Stanach Zjednoczonych prowadzi do spadku populacji komarów?
Odpowiedź: Corethrella appendiculata z grupy muchówek długoczułkich
Komar tygrysi

Aedes albopictus jest związany z wilgotnymi, zadrzewionymi lub zakrzewionymi terenami. Przebywa głównie wśród krzewów, blisko ziemi. Na miejsca rozrodu w warunkach naturalnych wybiera małe zbiorniki wodne gęsto osłonięte roślinnością. Posiada duże zdolności przystosowawcze i łatwo się aklimatyzuje w warunkach tworzonych przez człowieka. Może rozmnażać się praktycznie w każdym zbiorniku z wodą – w cmentarnych pojemnikach na kwiaty, poidłach dla ptaków, porzuconych zbiornikach i innych przedmiotach długo magazynujących wodę stojącą.

Pytanie: Na jakich terenach dochodzi do rozrodu komara tygrysiego, w przypadku warunków naturalnych?
Odpowiedź: małych zbiorników wodnych gęsto osłoniętych roślinnością

Pytanie: Czy komar tygrysi z łatwością dokonuje adaptacji?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakich warunkach tworzonych przez człowieka jest w stanie rozmnażać się komar tygrysi?
Odpowiedź: praktycznie w każdym zbiorniku z wodą – w cmentarnych pojemnikach na kwiaty, poidłach dla ptaków, porzuconych zbiornikach i innych przedmiotach długo magazynujących wodę stojącą

Pytanie: Na jakich terenach przebywa przede wszystkim komar tygrysi?
Odpowiedź: wśród krzewów, blisko ziemi
Rewolucja październikowa

1 września?/ 14 września 1917 Rząd Tymczasowy proklamował ustrój republikański Rosji. 8 września?/ 21 września 1917 Kiereński zlikwidował Departament Kontrwywiadu Politycznego, pozbawiając się w ten sposób podstawowego źródła informacji o planach i działaniach bolszewików. 25 września?/ 8 października 1917 w wyniku nowych wyborów w sekcji robotniczej Rady Piotrogrodzkiej większość uzyskali bolszewicy, na czele z Trockim, który został nowym przewodniczącym Rady (podobną większość w Moskwie zdobyli już 19 września?/ 2 października 1917). Pomiędzy 3 października?/ 16 października 1917 a 10 października?/ 23 października 1917 Lenin potajemnie powrócił do Piotrogrodu, gdzie przebywał w ukryciu do 24 października?/ 6 listopada 1917. 10 października?/ 23 października 1917 Komitet Centralny bolszewików przyjął (stosunkiem głosów 10 za, 2 przeciw, na posiedzeniu było obecnych dwunastu z 21 członków KC) rezolucję o powstaniu zbrojnym i stworzył pierwsze Biuro Polityczne; 12 października?/ 25 października 1917 Rada Piotrogrodzka utworzyła Komitet Wojskowo-Rewolucyjny, oficjalnie dla obrony stolicy przed Niemcami – w rzeczywistości jako sztab przygotowujący przewrót. 17 października?/ 30 października 1917 sprzeciwiający się tej decyzji członek KC Lew Kamieniew – wraz z Grigorijem Zinowjewem zwolennik idei „jednolitego rządu socjalistycznego” w koalicji z eserowcami i mienszewikami – w wywiadzie dla gazety Nowaja Żyzn, wydawanej przez Maksyma Gorkiego, podał do publicznej wiadomości swój (i Zinowjewa) sprzeciw wobec planu zbrojnego obalenia Rządu Tymczasowego. W skład rządu wchodzili bowiem przedstawiciele partii demokratycznych – dwóch partii socjalistycznych (eserowców i mienszewików) i będącej w mniejszości liberalnej partii kadetów. Ogólnorosyjskie wybory parlamentarne miały odbyć się zaś za niespełna trzy tygodnie 12 listopada?/ 25 listopada 1917, a posiedzenie inauguracyjne Konstytuanty 28 listopada?/ 11 grudnia 1917.

Pytanie: Kto wygrał w wyborach do departamentu robotniczego Rady Pietrogrodzkiej w 1917 roku?
Odpowiedź: bolszewicy

Pytanie: Jaki był wynik głosowań w Komitecie Centralnym z okresu od 10 do 23.10.1917 roku?
Odpowiedź: przyjęcie rezolucji o powstaniu zbrojnym i stworzenie pierwszego Biuro Politycznego

Pytanie: Jaki był formalny cel powołania do życia Komitet Rewolucyjno-Wojskowy w październiku 1917 roku?
Odpowiedź: obrona stolicy przed Niemcami
Rewolucja październikowa

Pomiędzy 4 lipca?/ 17 lipca 1917 a 6 lipca?/ 19 lipca 1917 odbyły się w Piotrogrodzie burzliwe, zorganizowane przez bolszewików i anarchistów demonstracje robotników, zwartych uzbrojonych oddziałów żołnierzy (zwłaszcza z Twierdzy Petropawłowskiej) i marynarzy Floty Bałtyckiej z Kronsztadu przeciw Rządowi Tymczasowemu (tzw. dni lipcowe), połączone z blokadą Pałacu Taurydzkiego – siedziby Piotrogrodzkiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich (w której większość mieli popierający rząd eserowcy i mienszewicy). Była to nieudana próba przejęcia władzy przez bolszewików. Po powrocie Aleksandra Kiereńskiego (ministra wojny) z frontu w dniu 6 lipca?/ 19 lipca 1917 Rząd Tymczasowy opanował sytuację przy pomocy lojalnych oddziałów garnizonu piotrogrodzkiego i żołnierzy ściągniętych z frontu, ujawniając uprzednio w prasie część zdobytych dokumentów o zagranicznym finansowaniu bolszewików, które wywołały oburzenie wśród żołnierzy. Rząd zdelegalizował partię bolszewików jako agentów niemieckich, Lenin ukrył się w Finlandii, poza zasięgiem władz rosyjskich.

Pytanie: Kto odpowiadał za organizację demonstracji przeprowadzonych w Piotrogrodzie w lipcu 1917 roku?
Odpowiedź: bolszewicy i anarchiści

Pytanie: Jakie grupy społeczne brały udział w protestach przeciwko Rządowi Tymczasowemu?
Odpowiedź: robotnicy, zwarte uzbrojone oddziały żołnierzy (zwłaszcza z Twierdzy Petropawłowskiej) i marynarze Floty Bałtyckiej z Kronsztadu

Pytanie: Jaka organizacja miała wówczas swoją siedzibę w Pałacu Taurydzkim?
Odpowiedź: Piotrogrodzka Rada Delegatów Robotniczych i Żołnierskich

Pytanie: Czy lipcowe protesty pozwoliły objąć władzę bolszewikom?
Odpowiedź: nie
Grand Prix Australii 2014

Wszyscy kierowcy poza Sebastianem Vettelem i Estebanem Gutiérrezem wystartowali na miękkich oponach. Po starcie wyścigu Nico Rosberg awansował na pozycję lidera, bolid Kevina Magnussena zarzuciło, a Lewis Hamilton miał problemy z silnikiem. Daniel Ricciardo informował o problemach po starcie, a Kamui Kobayashi miał awarię hamulców, przez co uderzył w bolid Felipe Massy. Spowodowało to wycofanie się z wyścigu obu kierowców. Na trzecim zakręcie doszło do kontaktu pomiędzy Grosjeanem i Sergio Pérezem, przez co obaj kierowcy musieli zjechać do alei serwisowej. Na jedenastym zakręcie Hamilton został wyprzedzony po zewnętrznej przez Magnussena. Nico Hülkenberg i Jean-Éric Vergne wyprzedzili na tym zakręcie Fernando Alonso, któremu jednak udało się dogonić Vergne’a i odzyskać pozycję. Na drugim okrążeniu Gutiérrez zjechał do boksów i powrócił na ostatnim miejscu, a Hülkenberg wyprzedził Hamiltona, który wycofał się na tym okrążeniu z rywalizacji. Kimi Räikkönen wyprzedził Vergne’a, a Valtteri Bottas zyskał pozycję na rzecz Daniiła Kwiata. Na piątym okrążeniu z rywalizacji wycofał się Vettel. Bottas wyprzedził Vergne’a, następnie zbliżył się do Räikkönena, aby po kilku okrążeniach wyprzedzić go.

Pytanie: Jakie trudności miał Hamilton podczas wyścigu?
Odpowiedź: problemy z silnikiem

Pytanie: Czy Felipe Massa ukończył wyścig?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto wyprzedził Hamiltona na 11. zakręcie?
Odpowiedź: Magnussen

Pytanie: Na którym okrążeniu Gutiérrez zjechał z trasy?
Odpowiedź: drugim
Grand Prix Australii 2014

W drugiej sesji treningowej jako pierwszy na tor wyjechał Adrian Sutil. W bolidzie Kobayashiego wykryto awarię związaną z systemem paliwowym, przez co była konieczna wymiana silnika; Japończyk przejechał tylko okrążenie instalacyjne. Na swoim wyjazdowym okrążeniu Grosjean zgłosił problemy ze wspomaganiem kierownicy. Najszybsze okrążenie przejechał Sutil, następnie Felipe Massa, Valtteri Bottas, Rosberg i Nico Hülkenberg. Na zakręcie jednego z okrążeń Kevin Magnussen wyjechał zbyt szeroko, a następnie Vettel nie zdołał dohamować do wejścia w pierwszy zakręt, przez co musiał powrócić na tor przez trawę. Kimi Räikkönen zatrzymał swój bolid przy wyjeździe z alei serwisowej, mechanicy pomogli mu wrócić na tor, Fin stracił także pierwszy bieg. W bolidzie Pastora Maldonado pojawił się problem z systemem ERS, przez co Wenezuelczyk nie wyjechał na tor. Najszybszy czas był uzyskiwany przez wielu kierowców. Gdy na tor wyjechał Hamilton – on ustanowił najlepszy czas. Walka Vettela z Estebanem Gutiérrezem na pierwszym zakręcie doprowadziła do wypchnięcia na trawę Meksykanina. Na jednym z okrążeń na ósmym zakręcie, Sergio Pérez wyjechał na żwir, podobnie jak Hülkenberg, któremu nie udało się już powrócić na tor. Grosjean także wyjechał na żwir, co doprowadziło do wywieszenia żółtej flagi i zakończenia sesji. Vettel przejechał najwięcej okrążeń – 41.

Pytanie: Dlaczego pojazd kierowany przez Kobayashiego musiał mieć wymieniony silnik?
Odpowiedź: wykryto awarię związaną z systemem paliwowym

Pytanie: Czy Kobayashi wykonał pełny przejazd w ramach sesji treningowej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na jakie problemy narzekał w trakcie sesji treningowej Grosjean?
Odpowiedź: ze wspomaganiem kierownicy

Pytanie: Jakie były skutki nieudanego hamowania Vettela?
Odpowiedź: musiał powrócić na tor przez trawę
London Calling

W 2004 publicystka Pitchfork Media, Amanda Petrusich, nazwała singel „London Calling” najlepszą piosenką albumu i napisała: „The Clash nie pozwala przestać słuchaczowi wgłębiać się w tajemnice płyty; każdy utwór dzięki swojej strukturze wprowadza słuchacza w osłupienie”. Magazyn umieścił London Calling na 2. miejscu listy Najlepsze albumy lat 70.. Sal Ciolfi z serwisu PopMatters opisała album jako „duży, głośny, piękne zestawienie bólu, gniewu, przemyśleń i nadziei” i napisała: „gdyby był wydany jutro, w dalszym ciągu byłby aktualny”. Magazyn College Music Journal sklasyfikował album na 3. miejscu listy 20 najczęściej granych albumów w latach 80.

Pytanie: Na którym miejscu uplasował się London Calling w rankingu Pitchfork Media?
Odpowiedź: na 2. miejscu listy Najlepsze albumy lat 70

Pytanie: Jaka piosenka zachwyciła najbardziej Petrusich?
Odpowiedź: singel „London Calling”

Pytanie: Jakimi słowami Ciolfi określiła album?
Odpowiedź: „duży, głośny, piękne zestawienie bólu, gniewu, przemyśleń i nadziei”

Pytanie: Czy Ciolfi uznała album za ponadczasowy?
Odpowiedź: tak
Zygfryd Szołtysik

Szołtysik został sprowadzony do Górnika za kadencji trenera Augustyna Dziwisza w skróconym do rundy wiosennej sezonie 1962. W zamian za parafowanie umowy działacze zaproponowali rodzinie Szołtysików mieszkanie w Zabrzu, naukę dla sióstr i brata, pracę w kopalni dla ojca oraz pralkę. W barwach Górnika Szołtysik zadebiutował w ligowym meczu przeciwko Cracovii (1:4, 11 marca 1962 roku) zmieniając w połowie gry Joachima Czoka, natomiast pierwszą bramkę zdobył po strzale głową w tymże spotkaniu. W meczu przeciwko Zagłębiu Sosnowiec (5:2, 22 kwietnia 1962 roku), który był rozgrywany w ramach czwartej kolejki ligowej, Szołtysik zdobył hat tricka. W skróconym sezonie Górnik wygrał swoją grupę, więc w barażu o mistrzostwo Polski zmierzył się ze zwycięzcą drugiej grupy. Po przegranym dwumeczu z Polonią Bytom zabrzanie zdobyli wicemistrzostwo, zaś Szołtysik zdobył po bramce w obu spotkaniach. Szołtysik wystąpił we wszystkich czternastu ligowych spotkaniach i zdobył jedenaście bramek, dzięki czemu w klasyfikacji na najlepszego strzelca zajął trzecie miejsce. W reaktywowanych po czterech latach rozgrywkach o Puchar Polski Górnik doszedł do rozgrywanego na Stadionie Śląskim finału, w którym przegrał z Zagłębiem Sosnowiec (2:1, 22 lipca 1962 roku).

Pytanie: Kto pełnił funkcję selekcjonera drużyny z Zabrza, gdy dołączył do niej Szołtysik?
Odpowiedź: Augustyn Dziwisz

Pytanie: Kto zdobył Puchar Polski w 1961?
Odpowiedź: nikt

Pytanie: Ile bramek padło łącznie w finale zmagań o Puchar Polski w sześćdziesiątym drugim?
Odpowiedź: 3

Pytanie: Które miejsce w zmaganiach o mistrzostwo Polski zajęła drużyna Szołtysika w 1962?
Odpowiedź: drugie
Zygfryd Szołtysik

W sezonie 1965/1966 po trzech kolejkach ligowych nowym trenerem Górnika został Władysław Giergiel. Zrewolucjonizował on styl gry drużyny i zmienił ustawienie na 4–2–4, które przy umiejętnościach Szołtysika stwarzało nieustanne zagrożenie dla przeciwników. Górnik po raz kolejny został mistrzem Polski, jednak Pucharu Polski z poprzedniego sezonu nie obronił. Po dogrywce przegrał bowiem mecz finałowy z Legią (1:2 pd., 15 sierpnia 1966 roku). Szołtysik wystąpił we wszystkich dwudziestu sześciu meczach ligowych. Meczu w pełnym wymiarze czasowym nie rozegrał wyłącznie przeciwko Wiśle Kraków (1:1, 10 kwietnia 1965 roku), kiedy to zmienił na początku spotkania kontuzjowanego Jerzego Musiałka. W Pucharze Europy Mistrzów Klubowych Górnik odpadł w ćwierćfinale po przegranym dwumeczu ze Spartą Praga, a honorowego gola w rewanżu (1:2, 28 listopada 1965 roku) strzelił Szołtysik. Szołtysik wystąpił również we wszystkich sześciu meczach grupowych Pucharu Intertoto. Pomimo wygrania przez Górnik grupy B3, piłkarze nie zagrali w ćwierćfinale ze względu na przepisy.

Pytanie: Kiedy Giergiel przejął opiekę nad Górinkiem?
Odpowiedź: W sezonie 1965/1966

Pytanie: Czy Giergiel wprowadził zmiany w ustawieniu zespołu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy nowe ustawienie zespołu Górnika wykorzystywało umiejętności Szołtysika?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kogo zastąpił na murawie Szołtysik w spotkaniu przeciwko Wiśle Kraków?
Odpowiedź: Jerzego Musiałka
Platforma Obywatelska

W wyborach do Sejmu PO ponownie uzyskała najwięcej głosów (39,18%) przed PiS (29,89%), uzyskując 207 mandatów. W Senacie Platforma otrzymała 63 mandaty. Marszałkiem Sejmu nowej kadencji została Ewa Kopacz, a szefem klubu parlamentarnego Rafał Grupiński. PO ponowiła koalicję rządową z PSL. Premierem po raz kolejny został Donald Tusk, a wicepremierem szef PSL Waldemar Pawlak (którego rok później na stanowiskach szefa partii i wicepremiera zastąpił Janusz Piechociński). Tym samym po raz pierwszy od 1989 roku po wyborach parlamentarnych u władzy pozostała koalicja tych samych partii politycznych.

Pytanie: Która Partia zdobyła największą liczbę głosów w wyborach do Sejmu?
Odpowiedź: PO

Pytanie: Ile mandatów zdobyła partia PO w wyborach do Sejmu?
Odpowiedź: 207

Pytanie: Kto został Marszałkiem Sejmu?
Odpowiedź: Ewa Kopacz

Pytanie: Z jaką partią PO weszła w koalicję?
Odpowiedź: PSL
Cichociemni

W lotach transportowych z pasażerami przewieziono 317 cichociemnych oraz 28 kurierów (jeden kurier skakał dwukrotnie), Węgra – radiotelegrafistę, a także 4 Anglików w operacji Freston. Jeden z cichociemnych płk Roman Rudkowski skakał dwukrotnie i w międzyczasie wracał do Anglii w akcji Most II. W czasie tych operacji lotniczych życie straciło 8 cichociemnych: 3 CC w zestrzelonym samolocie, 4 CC z podczas skoku z powodu złego działania spadochronu i 2 CC zginęło w walce z Niemcami tuż po wylądowaniu na ziemi. 308 CC mogło podjąć działania służbowe.

Pytanie: Czy przedstawiciele ruchu oporu byli przetransportowywani samolotami pasażerskimi?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy w trakcie lotów były wykonywane skoki spadochronowe?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Przedstawiciele jakich narodowości współtworzyli operację Feston?
Odpowiedź: Anglii

Pytanie: W jaką operację był zaangażowany Rudkowski?
Odpowiedź: Most II
Komisja Nadzoru Finansowego

Komisja Nadzoru Finansowego nie obejmuje swoim nadzorem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego oraz ubezpieczenia zdrowotnego w Narodowym Funduszu Zdrowia. Podlegają one nadzorom właściwych ministrów. W przypadku podmiotów w żaden sposób niepodlegających pod jej kontrolę  (czyli działających nielegalnie, nierejestrujących swojej działalności w żadnych instytucjach) – KNF ma prawo prowadzić czynności sprawdzające lub postępowanie wyjaśniające.

Pytanie: Co może uczynić KNF, gdy dostrzeże nielegalną działalność?
Odpowiedź: prowadzić czynności sprawdzające lub postępowanie wyjaśniające

Pytanie: Kto nadzoruje Zakład Ubezpieczeń Społecznych?
Odpowiedź: właściwy minister
Wełnowiec-Józefowiec

Wełnowiec-Józefowiec położony jest w południowej części Wyżyny Śląskiej, w mezoregionie Wyżyna Katowicka (341.13). Obszar tej jednostki pomocniczej charakteryzuje się stosunkowo dużym zróżnicowaniem pod względem rzeźby terenu. Najwyżej położony punkt znajduje się na granicy Katowic i Siemianowic Śląskich, na wysokości Stacji Linii Radiowych Bytków – sięga on wysokości 316 m n.p.m. Z tego miejsca obszar opada w kierunku południowym, wzdłuż alei W. Korfantego i ulicy Józefowskiej. Powyżej 300 m n.p.m. położone są również rejony kolonii Agnieszki, część Parku Wełnowieckiego oraz pętla tramwajowa w pobliżu placu Alfreda. Najniżej położony punkt (około 270 m n.p.m.) znajduje się na granicy Wełnowca-Józefowca i Dębu na wysokości ulicy Józefowskiej. Różnica wysokości pomiędzy najniższym a najwyższym punktem Wełnowca-Józefowca sięga 45 metrów.

Pytanie: Na jakiej wyżynie znajduje się Wełnowiec-Józefowiec?
Odpowiedź: Śląskiej

Pytanie: Na jakiej wysokości usytuowana jest Stacja Linii Radiowych w Bytkowie?
Odpowiedź: 316 m n.p.m

Pytanie: Koło jakiego miejsca znajduje się zajezdnia tramwajowa?
Odpowiedź: placu Alfreda

Pytanie: Na jakiej wysokości usytuowana jest kolonia Agnieszki?
Odpowiedź: Powyżej 300 m n.p
SMS Salamander (1861)

Stępka pod „Salamandra” została położona w lutym 1861 roku w stoczni Stabilimento Tecnico Triestino w Trieście. Okręt został zwodowany 20 lub 22 sierpnia 1861 roku i ukończony w maju 1862 roku. W trakcie II wojny o Szlezwik „Salamander” i jego siostrzany okręt, „Drache”, pozostały na Adriatyku w celu obrony austriackiego wybrzeża, podczas gdy austriacka eskadra została wysłana na Morze Północne w celu wsparcia Prus. W czerwcu 1866 roku Włochy wypowiedziały wojnę Austrii, rozpoczynając trzecią wojnę o niepodległość. Mniej więcej w tym samym czasie rozpoczęła się również wojna prusko-austriacka. Kontradmirał Wilhelm von Tegetthoff, dowódca austriackiej floty, natychmiast zarządził mobilizację. Kiedy okręty zostały w pełni obsadzone, rozpoczęły się ćwiczenia w Fasanie. 27 czerwca Tegetthoff przeprowadził swoją flotę pod Ankonę w celu wyciągnięcia włoskiej floty z jej bazy, ale włoski dowódca admirał Carlo di Persano nie zdecydował się podjąć walki.

Pytanie: W którym roku skończono prace nad okrętem?
Odpowiedź: 1862

Pytanie: Jak nazywa się bliźniaczy statek "Salamandra"?
Odpowiedź: Drache

Pytanie: Dlaczego austriackie okręty miały kierować się na Morze Północne?
Odpowiedź: w celu wsparcia Prus

Pytanie: Jak nazwano wojnę Włoch z Austrią?
Odpowiedź: trzecia wojna o niepodległość
SMS Salamander (1861)

W trakcie formowania szyku swoich okrętów, Persano przeniósł się ze swojego okrętu flagowego, „Re d’Italia”, na „Affondatore”. To spowodowało lukę we włoskiej formacji i Tegetthoff skorzystał z okazji, by rozdzielić włoską flotę, i rozpocząć walkę na bliski dystans. Przepłynął przez wyrwę, ale nie udało mu się staranować żadnego nieprzyjacielskiego okrętu, przez co musiał zawrócić i podjąć jeszcze jedną próbę. „Salamander” i dwie inne jednostki z lewego skrzydła, „Habsburg” i „Kaiser Max”, zaatakowały włoskie okręty z prowadzącego dywizjonu, „Principe di Carignano”, „Castelfidardo” i „Ancona”. W czasie walk na bliski dystans „Salamander” podjął nieudaną próbę staranowania niezidentyfikowanego włoskiego okrętu.

Pytanie: Jak nazywał się flagowy okręt Persano?
Odpowiedź: Re d’Italia

Pytanie: Jaka była przyczyna luki w formacji włoskich okrętów?
Odpowiedź: Persano przeniósł się ze swojego okrętu flagowego, „Re d’Italia”, na „Affondatore”

Pytanie: Kto rozdzielił flotę Włochów, wykorzystując sytuację do walki bliskiej?
Odpowiedź: Tegetthoff

Pytanie: Czy Tegetthoff sforsował wrogi okręt przy pierwszym podejściu ataku?
Odpowiedź: nie