mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Prairial (1908)

Na przełomie 1914 i 1915 roku na okręcie zamontowano żyrokompas firmy Sperry. Przez większość 1915 roku okręt wraz z siostrzanymi jednostkami nadal prowadził służbę patrolową na wodach Kanału. W maju 1915 roku dywizjon okrętów podwodnych w składzie: „Prairial”, „Fructidor” i „Thermidor” wraz z niszczycielem „Sabre” przerzucony został do Hawru, by prowadzić operacje przeciw U-Bootom. 16 listopada 2 Lekka Eskadra została rozformowana, zaś okręty typu Pluviôse wraz z jednostkami typu Sirène zostały przyporządkowane do 1. Flotylli okrętów podwodnych w Cherbourgu. Nie zmieniły się natomiast zadania, które nadal obejmowały defensywne patrole przeciw U-Bootom przeprowadzane w okolicach własnych baz. W późniejszym czasie okręt został przeniesiony do dywizjonu 3. eskadry okrętów podwodnych w Bretanii, a następnie do dywizjonu eskadry okrętów podwodnych w Normandii.

Pytanie: Jaki był cel Q55 w pierwszych miesiącach 1915?
Odpowiedź: służbę patrolową na wodach Kanału

Pytanie: Kiedy Q55 trafił do Hawru?
Odpowiedź: maju 1915

Pytanie: Z jakich jednostek składał się dywizjon przeniesiony do Hawru?
Odpowiedź: Prairial”, „Fructidor” i „Thermidor” ,„Sabre

Pytanie: Jaki był cel działań jednostek w Hawrze?
Odpowiedź: operacje przeciw U-Bootom
Lagertha

Według Judith Jesch bogata różnorodność opowieści w pierwszych dziewięciu książkach Saxo’s Gesta, w tym opowieść o Lagerthie, jest „ogólnie uważana za w dużej mierze fikcyjną”. Przedstawiając kilka kobiet-wojowników w tych opowieściach, Saxo czerpał z legendy o Amazoniach z antyku klasycznego, ale także z różnych źródeł staronordyckich (szczególnie islandzkich), które nie zostały wyraźnie zidentyfikowane. Obraz wojowniczek Saxo jest także zabarwiony mizoginią: tak jak większość ówczesnych duchownych, Saxo uważał kobiety za istoty seksualne. Dla niego tarczowniczki, które odrzuciły tę rolę, były przykładem nieporządku w starej pogańskiej Danii, która została później wyleczona przez Kościół i stabilną monarchię.

Pytanie: Jakimi źródłami posługiwał się Saxo do spisania swoich opowieści?
Odpowiedź: legendy o Amazoniach z antyku klasycznego, ale także z różnych źródeł staronordyckich

Pytanie: Jakim typem istot według Saxo są kobiety?
Odpowiedź: seksualnym

Pytanie: Kto pozbawił Danię wpływów pogaństwa?
Odpowiedź: kościół i stabilna monarchia
Cerkiew Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość” w Koterce

Powstanie cerkwi w Koterce, filialnej względem świątyni w Tokarach, nastąpiło w związku z objawieniem maryjnym, do którego miało dojść w dniu święta Trójcy Świętej w 1852. Matka Boża objawić się miała miejscowej chłopce Eufrozynie Iwaszczuk na uroczysku Koterka, gdzie kobieta zbierała szczaw, zamiast w dniu świątecznym udać się do cerkwi. Jak relacjonowała Iwaszczuk, Maryja oznajmiła, że święto zostało ustanowione, by w tym dniu modlono się w świątyni, a nie pracowano. Zapowiedziała także, że grzechy mieszkańców wsi zostaną ukarane morowym powietrzem. Nakazała Iwaszczuk udać się do proboszcza i polecić mu, by razem z parafianami modlił się o wybaczenie win. Proboszcz parafii w Tokarach Symon Budiłowicz ustawił w uroczysku krzyż. Miejsce to zaczęło przyciągać licznych pielgrzymów, nie tylko prawosławnych, pojawiły się relacje o cudownych uzdrowieniach.

Pytanie: Gdzie doszło do objawienia Trójcy Świętej w 1852 roku?
Odpowiedź: na uroczysku Koterka

Pytanie: Co było przedmiotem upomnienia Maryji?
Odpowiedź: że święto zostało ustanowione, by w tym dniu modlono się w świątyni, a nie pracowano

Pytanie: W jaki sposób mieszkańcy Koterki mieli zostać ukarani?
Odpowiedź: morowym powietrzem

Pytanie: W jaki sposób mieszkańcy Koterki mogli ocaleć?
Odpowiedź: Modląc się o wybaczenie win
Mario Götze

Po powrocie do Borussii Dortmund, niemiecki zawodnik przez cały okres obowiązywania kontraktu, nie był w stanie odnaleźć formy, którą imponował przed przenosinami do Bayernu Monachium. W lutym 2017 roku okazało się, że Götze zmaga się z poważnymi problemami metabolicznymi, z powodu których jego organizm nie radzi sobie z obciążeniami treningowymi. Wcześniej niemiecki zawodnik często narzekał na problemy mięśniowe, a wiele osób zarzucało mu problemy z wagą. Po powrocie do gry, Götze miał problem z wywalczeniem miejsca w linii pomocy BVB, w efekcie czego często pojawiał się na murawie głównie w roli tzw. fałszywej dziewiątki i zmiennika takich zawodników jak Paco Alcácer, a następnie Erling Braut Haaland. W maju 2020 roku, Borussia Dortmund oficjalnie poinformowała, że wygasająca wraz z końcem sezonu umowa z Götze nie zostanie przedłużona. Informacja o rozstaniu bohatera Mundialu z 2014 roku z westfalskim klubem sprawiła, że w mediach pojawiły się liczne spekulacje dotyczące przyszłości zawodnika. W gronie kandydatów do pozyskania Götze wymieniano takie drużyny jak Hertha BSC czy AS Monaco. W grę miał wchodzić także powrót do Bayernu Monachium, który szukał uzupełnien w ofensywie. Tymczasem 7 października 2020 roku informacje o zawarciu porozumienia z zawodnikiem oficjalnie przekazało holenderskie PSV Eindhoven, z którym Götze podpisał umowę ważną do 2022 roku. Pomysłodawcą sprowadzenia pomocnika na Philips Stadium był trener Roger Schmidt.

Pytanie: Jaki wpływ na organizm tego zawodnika miały problemy metaboliczne?
Odpowiedź: nie radził sobie z obciążeniami treningowymi

Pytanie: Czym skutkowały jego problemy z wywalczeniem miejsca w linii pomocy zespołu Borussia Dortmund?
Odpowiedź: pojawiał się na murawie głównie w roli tzw. fałszywej dziewiątki i zmiennika takich zawodników jak Paco Alcácer, a następnie Erling Braut Haaland

Pytanie: Czy BVB chciał przedłużyć kontrakt z tym zawodnikiem?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Do jakiego zespołu dołączył Götze po opuszczeniu Burussii Dortmund?
Odpowiedź: PSV Eindhoven

Pytanie: Jaka zdrowotna przypadłość negatywnie wpływała na jego formę?
Odpowiedź: poważne problemy metaboliczne
Carcharhinus amboinensis

Carcharhinus amboinensis zamieszkuje tropikalne wody wschodniego Oceanu Atlantyckiego, Oceanu Indyjskiego i południowo-zachodniego Oceanu Spokojnego. W Atlantyku spotyka się go w wodach wokół Wysp Zielonego Przylądka oraz u zachodnich wybrzeży Afryki, od południowych krańców Sahary Zachodniej po Nigerię na północy oraz od Gabonu po północne krańce Namibii na południu. Według pojedynczych doniesień widywany również w Morzu Śródziemnym. Na zachodzie Oceanu Indyjskiego zamieszkuje przybrzeżne obszary od prowincji KwaZulu-Natal (Południowa Afryka) poprzez Półwysep Somalijski po południową Erytreę oraz wody wokół Madagaskaru, Wysp Sokotra, Archipelagu Zanzibar, Archipelagu Czagos, Komorów, Seszeli, Maskarenów i Amirantów. Na północy spotykany w Morzu Czerwonym, Zatoce Adeńskiej, Zatoce Omańskiej, na południu Zatoki Perskiej, u wybrzeży Półwyspu Arabskiego, Iranu, Pakistanu i południowo-zachodnich Indii oraz wokół Cejlonu, Lakszadiwów, Malediwów, Nikobarów i Andamanów. Rekin ten najpospoliciej występuje na wschodzie, gdzie rozpowszechniony jest w Morzu Andamańskim, Morzu Południowochińskim, w południowym Morzu Wschodniochińskim, oraz w indonezyjskich morzach Celebes, Banda, Arafura, Jawajskim, Flores, Timor, Seram i Sulu. U wybrzeży Australii spotykany na całej północy, od Perth na zachodzie po Półwysep Jork na wschodzie i dalej na południe, aż po Sydney. W wodach Oceanu Spokojnego zamieszkuje okolice Wysp Vanuatu, Palau, Salomona, Fidżi, Gilberta, Marshalla, Mikronezji, Tonga, Samoa, Mariany, wybrzeża Nowej Kaledonii i Nowej Gwinei oraz wody Morza Koralowego i Morza Filipińskiego.

Pytanie: W jakich oceanach bytuje Carcharhinus amboinensis?
Odpowiedź: wschodniego Oceanu Atlantyckiego, Oceanu Indyjskiego i południowo-zachodniego Oceanu Spokojnego

Pytanie: Czy w okolicy Madagaskaru można spotkać Carcharhinus amboinensis?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim regionie Carcharhinus amboinensis jest najpopularniejszy?
Odpowiedź: na wschodzie, gdzie rozpowszechniony jest w Morzu Andamańskim, Morzu Południowochińskim, w południowym Morzu Wschodniochińskim, oraz w indonezyjskich morzach Celebes, Banda, Arafura, Jawajskim, Flores, Timor, Seram i Sulu

Pytanie: Na jakim obszarze północnej Australii można spotkać Carcharhinus amboinensis?
Odpowiedź: od Perth na zachodzie po Półwysep Jork na wschodzie

Pytanie: Jakie obszary Oceanu Spokojnego zamieszkuje Carcharhinus amboinensis?
Odpowiedź: okolice Wysp Vanuatu, Palau, Salomona, Fidżi, Gilberta, Marshalla, Mikronezji, Tonga, Samoa, Mariany, wybrzeża Nowej Kaledonii i Nowej Gwinei oraz wody Morza Koralowego i Morza Filipińskiego
Lista elektrowni w Polsce

Elektrownią o największej zainstalowanej mocy wynoszącej 5472 MW jest Elektrownia Bełchatów. Uruchomiona w 1981 roku opalana jest węglem brunatnym. Najmniejszą elektrownią jest Elektrownia Pomorzany ze 134 MW zainstalowanej mocy. Spośród 18 zakładów tylko 7 do produkcji energii wykorzystuje węgiel brunatny. Pozostałe są opalane węglem kamiennym. W ostatnim czasie szereg elektrowni przeszło modernizację, dzięki czemu do produkcji energii wykorzystuje się spalanie biomasy. Najwięcej elektrowni cieplnych znajduje się w województwie mazowieckim. Ponad 70% elektrowni należy do spółek skarbu państwa.

Pytanie: W jaki sposób opalana jest Elektrownia Bełchatów?
Odpowiedź: węglem brunatnym

Pytanie: Czy większość elektrowni znajduje się w rękach prywatnych?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy większość zakładów opalanych jest za pomocą węgla brunatnego?
Odpowiedź: nie
Okręty podwodne typu George Washington

Na pierwszy operacyjny patrol bojowy USS „George Washington” wyszedł 15 listopada 1960 roku. Podczas tego patrolu przenosił 16 pocisków Polaris A-1 o zasięgu 1200 mil morskich, uzbrojonych w bojowe głowice jądrowe W47 o mocy 600 kiloton każda. SSBN-598 przebywał na patrolu 67 dni, z czego 66 w pełnym zanurzeniu, a przed jego powrotem do bazy 30 grudnia 1960 r. na patrol wyszedł drugi okręt Polaris – „Patrick Henry”, co dało początek regularnym patrolom amerykańskich okrętów SSBN. Planiści US Navy przygotowywali miejsca dyslokacji okrętów SSBN na obszarze Atlantyku i Pacyfiku, administracja prezydenta Kennedy’ego zdecydowała jednak wysłać trzy okręty Polaris na Morze Śródziemne, w zastępstwie wycofywanych z Turcji w związku z zakończeniem kryzysu kubańskiego pocisków IRBM Jupiter. W celu ujawnienia Związkowi Radzieckiemu obecności Polaris na tym akwenie, pierwszy okręt SSBN, który wszedł na Morze Śródziemne – „Sam Houston” typu Ethan Allen – 14 kwietnia 1963 roku wpłynął do tureckiego portu w Izmirze. Wejście „San Houston” do Izmiru było pierwszą wizytą okrętu Polaris w zagranicznym porcie, poza „Refit Site One” w Holy Loch w Szkocji – będącą od marca 1961 r. wysuniętą bazą tych okrętów. Pierwszym okrętem SSBN, który rozpoczął patrol w ramach strategicznego odstraszania na Pacyfiku, był jednak dopiero „Daniel Boone” typu Lafayette, który opuścił bazę Guam 25 grudnia 1964 r., mając w swych wyrzutniach 16 pocisków Polaris A-3.

Pytanie: Kiedy po raz pierwszy USS "George Washington” został użyty przez wojsko do celów bojowych?
Odpowiedź: 15 listopada 1960 roku

Pytanie: Ile dni pod wodą spędził USS „George Washington” podczas swojej pierwszej misji?
Odpowiedź: 66

Pytanie: Jakim rodzajem statku był „Sam Houston”?
Odpowiedź: typu Ethan Allen
MiG-21

Potencjalny główny przeciwnik maszyn MiG-21, United States Air Force oraz lotnictwo United States Navy, mogły szczegółowo zapoznać się z radzieckim samolotem pod koniec lat 60. XX wieku. 16 sierpnia 1966 roku do Izraela zbiegł, uprowadzając samolot MiG-21, iracki pilot Munir Redfa. Jego ucieczka nie była przypadkowa. Całą operację, która otrzymała kryptonim Jahalom (diament), zorganizował izraelski Mosad. Z samolotem najpierw zapoznały się Siły Powietrzne Izraela, a rok po ucieczce maszyna trafiła do Stanów Zjednoczonych. Izrael zgodził się na przekazanie maszyny Stanom w zamian za informację na temat radzieckiego systemu przeciwlotniczego S-75. Myśliwiec otrzymał w Stanach oznaczenie YF-110 i był badany w ramach programu o kryptonimie Have Doughnut w bazie Strefa 51. Podczas testów w locie samolot toczył symulowane walki z amerykańskimi maszynami. Celem tych pojedynków była ocena efektywności taktyki stosowanej podczas walki w US Air Force i lotnictwie marynarki. Z MiG-iem mierzyły się McDonnell Douglas F-4 Phantom II, Northrop F-5 Freedom Fighter, North American F-100 Super Sabre, McDonnell RF-101, Lockheed F-104 Starfighter, Republic F-105 Thunderchief, General Dynamics F-111 oraz Douglas B-66 Destroyer.

Pytanie: Dokąd uciekł przy pomocy skradzionego MiG-21 Munir Redfa?
Odpowiedź: do Izraela

Pytanie: Jaki kryptonim nadano operacji, której częścią była ucieczka Munira Redfa?
Odpowiedź: Jahalom

Pytanie: Jaka organizacja stała za ucieczką Munira Redfa?
Odpowiedź: Mosad

Pytanie: Co, w zamian za odzyskanie skradzionego MiG-21, miały przekazać Stany Zjednoczone Izraelowi?
Odpowiedź: informację na temat radzieckiego systemu przeciwlotniczego S-75
SM UC-19

22 sierpnia 1916 roku pierwszym i jedynym dowódcą UC-19 mianowany został por. mar. Alfred Nitzsche, a okręt włączono do Flotylli Flandria w dniu 9 listopada. Pierwszy sukces załoga okrętu odniosła 24 listopada, kiedy to w okolicy Great Yarmouth na minę wszedł nowy brytyjski uzbrojony trawler HMT „Dhoon” (275 ts), który zatonął tracąc 12 członków załogi. Na kolejny patrol okręt wypłynął 27 listopada w kierunku atlantyckich wybrzeży Bretanii. 1 grudnia nieopodal Ouessant (na pozycji 48°37′N 5°01′W/48,616667 -5,016667) zatrzymano i po zdjęciu załogi zatopiono francuski szkuner „Rene Montrieux” (234 BRT).

Pytanie: Ile osób zginęło w pierwszym skutecznym ataku UC-19?
Odpowiedź: 12

Pytanie: Jakim rodzajem okrętu był Rene Montrieux?
Odpowiedź: Szkunerem

Pytanie: Gdzie został zatopiony HMT „Dhoon”?
Odpowiedź: w okolicy Great Yarmouth
Mariotte (1911)

W momencie wodowania na okręcie zamontowany był tylko prawoburtowy silnik elektryczny: brak było silników wysokoprężnych, a drugi silnik elektryczny zainstalowano między 3 maja a 21 czerwca 1911 roku. Pierwsze próby zanurzeniowe odbyły się w dniach 8–22 sierpnia, a na początku września, po zamontowaniu pełnego zestawu akumulatorów i balastu w miejscu niedostarczonych silników Diesla, odbyły się próby prędkości. Pod wodą okręt osiągnął prędkość 11 węzłów, stając się tym samym najszybszym francuskim okrętem podwodnym. 22 września dokonano pierwszych strzelań torpedowych, a 21 listopada okręt zanurzył się na głębokość 25 metrów. Silniki wysokoprężne zostały zamontowane na jednostce dopiero 28 lipca 1912 roku, a pełny zakres prób prędkości przeprowadzono od 23 listopada do 11 grudnia tego roku. 14 grudnia na redzie Cherbourga „Mariotte” przez 6 godzin poruszał się na powierzchni z prędkością maksymalną, po czym zanurzył się alarmowo w ciągu 25 sekund na głębokość 10 metrów. W wyniku prób stwierdzono niski poziom pływalności (zaledwie 15,5%); podniesiona część dziobowa wprawdzie umożliwiała osiąganie dużych prędkości, lecz przy dużej fali nabierała sporo wody, co powodowało „nurkowanie” dziobu.

Pytanie: Jaki silnik posiadał Mariotte gdy został zwodowany?
Odpowiedź: prawoburtowy silnik elektryczny

Pytanie: Czy w momencie wodowania na Mariotte zamontowane były silniki wysokoprężne?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy Mariotte debiutował w zanurzeniu?
Odpowiedź: 8–22 sierpnia 1911

Pytanie: Jak szybko mógł przemieszczać się Mariotte pod wodą?
Odpowiedź: z prędkością 11 węzłów
Policja (Polska)

Polska Policja to ponad 100 tys. funkcjonariuszy (analogicznie liczebność Milicji Obywatelskiej w PRL wynosiła ok. 80 000 milicjantów nie licząc przeszło 300 tysięcy ORMO), z czego 58% służy w pionie prewencji, 34% w kryminalnym, a pozostałe 8% w działach pomocniczych. 14% funkcjonariuszy stanowią kobiety. Najwięcej, – 6695 funkcjonariuszek – ma staż od 3 do 10 lat, natomiast 229 kobiet służy od ponad 30 lat. Wiekowo wśród polskich funkcjonariuszy przeważa grupa 30-40-latków (44%), dalej plasują się 40-50-latkowie (25%) i 25-30-latkowie (21%), policjanci w wieku poniżej 25 i powyżej 50 lat stanowią 5% stanu. Większość policjantów ma wykształcenie średnie (72%), wyższe ma 27%, a podstawowe i zawodowe jedynie 1%. Policjantów w codziennej pracy wspiera ok. 25 tys. pracowników cywilnych. Według stanu na dzień 1 maja 2021 roku w Policji służyło 97 921 funkcjonariuszy.

Pytanie: Ile funkcjonariuszy pracowało dla Policji w Polsce, zgodnie z danymi z 01.05.2021 r.?
Odpowiedź: 97 921

Pytanie: Czy w polskiej Policji służy aktualnie ponad 50% funkcjonariuszek?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy większość kobiet służy w polskiej Policji od 30 lat i więcej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie wykształcenie ma większość policjantów służących w polskiej Policji?
Odpowiedź: średnie
Krucjaty Billy’ego Grahama pod Południowym Krzyżem (1959)

Niektóre z krucjat przebiegały w kilku miejscach jednocześnie, a Graham korzystał z pomocy innych ewangelistów (zwłaszcza w Nowej Zelandii). W Auckland ewangelistą był Grady Wilson, w Wellington – Leighton Ford, a w Christchurch – Joseph Blinco, Graham głosił tam jedynie na zakończenie każdej z tych krucjat. W Adelajdzie ewangelistą był Joseph Blinco, Graham głosił na trzech ostatnich spotkaniach, w Perth ewangelistą był Grady Wilson, Graham głosił na dwóch ostatnich spotkaniach, w Brisbane ewangelistą był Leighton Ford, Graham głosił na trzech ostatnich spotkaniach.

Pytanie: Jakie osoby, w jakich miastach, pomagały w krucjatach Billy’ego Grahama, podczas gdy on głosił tylko raz, na koniec każdej z tych krucjat?
Odpowiedź: W Auckland ewangelistą był Grady Wilson, w Wellington – Leighton Ford, a w Christchurch – Joseph Blinco

Pytanie: W jakim mieście ewangelizacją zajmował się Joseph Blinco?
Odpowiedź: Adelajdzie

Pytanie: Jak wyglądało zaangażowanie Billy'ego Grahama w krucjatę, która odbyła się w Adelajdzie?
Odpowiedź: głosił na trzech ostatnich spotkaniach

Pytanie: Jaka osoba pomogła Grahamowi w jego obowiązkach podczas krucjaty w Perth?
Odpowiedź: Grady Wilson
Obóz zagłady w Bełżcu

Odkrycie telegramu Höflego nie zakończyło debaty na temat liczby ofiar obozu. Chris Webb szacuje ją na około pół miliona, podczas gdy Robin O’Neil przypuszczał, iż mogła sięgnąć nawet 800 tys. W ocenie Roberta Kuwałka „zachowane dzisiaj źródła pozwalają ustalić, że ogólna liczba ofiar obozu nie przekroczyła 500 tys. ludzi, a współczesne ustalenia wskazują, że mogła być ona nawet niższa niż 450 tys. osób”. On sam na podstawie własnych badań szacował, że między 17 marca a 11 grudnia 1942 roku Niemcy skierowali do Bełżca 179 transportów, w których znalazło się od 440 823 do 453 021 Żydów. Muzeum – Miejsce Pamięci w Bełżcu przyjmuje, że liczba ofiar obozu wyniosła około 450 tys. osób

Pytanie: Ilu więźniów zmarło w Bełżcu zdaniem Webba?
Odpowiedź: około pół miliona

Pytanie: Kto oszacował liczbę ofiar w Bełżcu na 800 tysięcy?
Odpowiedź: Robin O’Neil

Pytanie: Kto skierował Żydów do obozu w Bełżcu?
Odpowiedź: Niemcy
Kątnik większy

Pająk ten osiąga od 10 lub 12 do 18 mm długości ciała i jest dość silnie owłosiony, szarożółty z ciemnobrązowym rysunkiem. Rozpiętość odnóży osobników dorosłych wynosi od 35 do 95–100 mm, przy czym największe wartości dotyczą samców. Na grzbiecie karapaksu ma dwie podłużne ciemne przepaski, które mogą być piłkowane lub zredukowane do trójkątnych kropek. Jego szczękoczułki mają 3 ząbki na przedniej i 6–9 na tylnej krawędzi. Wzór na sternum tworzy jasna przepaska środkowa i 3 pary jasnych kropek po bokach. Na wierzchu opistosomy znajduje się jasna przepaska w części przednio-środkowej, a po bokach jasne kropki, przechodzące z tyłu w szewrony. Dystalny brzeg prostokątnego stożeczka jest W-kształtny. kądziołki przędne tylno-środkowej pary mają 3–4 walcowate czopki gruczołowe i jeden wyraźny czopek ampułkowaty.

Pytanie: Jaka jest rozpiętość odnóży kątnika większego?
Odpowiedź: od 35 do 95–100 mm

Pytanie: Jakie są maksymalne wymiary ciała kątnika większego?
Odpowiedź: 18 mm

Pytanie: Jaką barwę ma kątnik większy?
Odpowiedź: szarożółty z ciemnobrązowym rysunkiem

Pytanie: Czy każdy kątnik ma na grzbiecie trzy kropki?
Odpowiedź: nie
Ferdynand Magellan

Rodzice Magellana zmarli, gdy miał 10 lat. W wieku 12 lat Magellan został paziem króla Jana II i królowej Eleonory na dworze królewskim w Lizbonie, dokąd jego brat przyjechał dwa lata wcześniej. Tutaj, razem z kuzynem Francisco Serrano, Magellan kontynuował edukację, interesując się szczególnie geografią i historią. Niektórzy spekulują, że jego nauczycielem mógł być Martin Behaim. W 1495 zmarł jego protektor, król Jan II, a jego następcą został Manuel I, przeciwnik swego poprzednika i jego ludzi.

Pytanie: Co stało się z jego rodzicami, kiedy był w wieku 10 lat?
Odpowiedź: zmarli

Pytanie: Gdzie zaczął pracować, kiedy skończył dwanaście lat?
Odpowiedź: na dworze królewskim w Lizbonie

Pytanie: Jakie były główne przedmioty jego akademickich zainteresowań?
Odpowiedź: geografia i historia

Pytanie: Jakie stanowisko otrzymał po ukończeniu dwunastego roku życia?
Odpowiedź: pazia króla Jana II i królowej Eleonory
Turniej Nordycki

Zawody Turnieju Nordyckiego, które odbywały się w Oslo, były częścią Holmenkollen Ski Festival, corocznego festiwalu organizowanego w stolicy Norwegii. Konkursy Turnieju Nordyckiego na skoczni w Lillehammer wchodziły w skład Lillehammer Skifestival. Konkursy na skoczni w Lahti w 2007 roku odbyły się w ramach Lahti Ski Games. Podczas tych imprez rozgrywano konkursy w konkurencjach klasycznych. W związku z tym Turniej Nordycki był przedsięwzięciem biznesowym i medialnym. Dużą rolę odgrywali sponsorzy, którzy fundowali dodatkowe nagrody dla zwycięzców poszczególnych konkursów i całego Turnieju Nordyckiego, a także pokrywali część kosztów organizacji zawodów. Podczas konkursów na skoczniach fińskich głównym sponsorem było Doskonałe Mleko. Firma ta podpisała umowę ze skoczkami fińskiej reprezentacji w skokach narciarskich, którzy występowali w spotach reklamowych, a także z organizatorami wszystkich konkursów na terenie Finlandii. W latach 2003–2005 firma wykupiła wyłączność na reklamy Doskonałego Mleka we wszystkich fińskich konkursach. Wiązało się to z tym, że na plastronach wszystkich skoczków, a także na banerach wokół zeskoku, znajdowało się logo firmy. W 2007 roku firma sponsorowała organizację zawodów na skoczni w Lahti. Poza Doskonałym Mlekiem zawody Turnieju Nordyckiego sponsorowały firmy: Ricoh, Viessmann, Ruhrgas i Manner.

Pytanie: Jak często organizowano Turniej Nordycki?
Odpowiedź: co rok

Pytanie: Na co przeznaczano fundusze sponsorów Turnieju Nordyckiego?
Odpowiedź: fundowali dodatkowe nagrody dla zwycięzców poszczególnych konkursów i całego Turnieju Nordyckiego, a także pokrywali część kosztów organizacji zawodów

Pytanie: Czy Turniej Nordycki rozgrywał się wyłącznie w Lillehammer?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy Doskonałe mleko wykupiło monopol na reklamy podczas zawodów?
Odpowiedź: 2003–2005
Giewont

Giewont to góra-symbol, której zarys kojarzony jest z sylwetką śpiącego rycerza. Jedna z wersji legendy o rycerzach śpiących pod Tatrami, którzy obudzą się, gdy Polska znajdzie się w wielkim zagrożeniu, umiejscawia ich właśnie pod Giewontem. Związane jest to z licznymi w ścianach Giewontu jaskiniami, m.in. Jaskinia Zawaliskowa w Długim Giewoncie, Studnia w Giewoncie, Jaskinia Juhaska, Jaskinia Śpiących Rycerzy, Jaskinia Śpiących Rycerzy Wyżnia, Kozia Grota, Dziura w Szczerbie, Ruda Nyża, Dziura nad Doliną Strążyską.

Pytanie: Jakie przykładowe jaskinie znajdują się w ścianach tego masywu?
Odpowiedź: Jaskinia Zawaliskowa w Długim Giewoncie, Studnia w Giewoncie, Jaskinia Juhaska, Jaskinia Śpiących Rycerzy, Jaskinia Śpiących Rycerzy Wyżnia, Kozia Grota, Dziura w Szczerbie, Ruda Nyża, Dziura nad Doliną Strążyską

Pytanie: Co przypomina kształt tego masywu?
Odpowiedź: sylwetkę śpiącego rycerza

Pytanie: Dlaczego, według jednej z wersji legendy, rycerze mieliby spać właśnie pod tym masywem?
Odpowiedź: Związane jest to z licznymi w ścianach Giewontu jaskiniami

Pytanie: Kiedy legendarni rycerze śpiący pod Tatrami mieliby się przebudzić?
Odpowiedź: gdy Polska znajdzie się w wielkim zagrożeniu