mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Operacja Tungsten

Dobry początek operacji sprawił, że Fraser 1 kwietnia postanowił przyspieszyć nalot na Kaafiord o 24 godziny. Z rozszyfrowanych depesz niemieckich wynikało, że próby morskie „Tirpitza” zostały odłożone do 3 kwietnia, więc Fraser miał nadzieję, że atak tego dnia może zaskoczyć pancernik poza jego dobrze chronionym kotwicowiskiem. Wobec tego, że eskorta konwoju JW-58 sprawiała się doskonale i nic nie wskazywało, że „Tirpitz” podejmie jakąkolwiek akcję bojową, Fraser uznał, że Force One nie musi nadal osłaniać statków handlowych. Warunki pogodowe nad Morzem Norweskim były również – jak na wczesną wiosnę – nadspodziewanie dobre. Po powzięciu decyzji o wcześniejszym ataku, oba zbiornikowce i dwa eskortujące je niszczyciele (jednym z nich był ORP „Piorun”) odłączyły się od Force Two i udały do punktu odległego o 480 km na północny zachód od Kaafiordu, gdzie miały pozostać z zadaniem zaopatrywania okrętów, którym zacznie brakować paliwa. Reszta okrętów Force Two zmieniła kurs udając się na spotkanie z Force One, co nastąpiło 2 kwietnia o godz. 16.20. Po połączeniu obu grup, „Duke of York”, z Fraserem na pokładzie, odpłynął w eskorcie dwóch niszczycieli na północny zachód celem zajęcia pozycji do ewentualnego zaatakowania „Tirpitza”, gdyby ten niewykryty zdołał opuścić Kaafiord. Pozostałe okręty Home Fleet podążały do miejsca, z którego miało nastąpić uderzenie.

Pytanie: Jaka informacja została zaszyfrowana w depeszach?
Odpowiedź: próby morskie „Tirpitza” zostały odłożone do 3 kwietnia

Pytanie: Jaką decyzję podjął Fraser po rozpoczęciu operacji?
Odpowiedź: postanowił przyspieszyć nalot na Kaafiord o 24 godziny

Pytanie: Jak nazwano jeden z dwóch niszczycieli eskortujących?
Odpowiedź: ORP „Piorun”

Pytanie: Czy doszło do połączenia Force One i Force Two?
Odpowiedź: tak
Operacja Tungsten

Kotwicowisko „Tirpitza” w Kaafiordzie było ochraniane przez baterie przeciwlotnicze i samoloty myśliwskie. Gdy doszło do operacji Tungsten, na brzegach w pobliżu pancernika rozmieszczone były cztery baterie dział przeciwlotniczych dużego kalibru oraz siedem lżejszych. Wokół „Tirpitza” kotwiczyło też kilka okrętów przeciwlotniczych i niszczycieli. Sam pancernik posiadał 68 dział przeciwlotniczych. W celu zamaskowania okrętu wokół Kaafiordu zainstalowano ponadto urządzenia generujące sztuczną zasłonę dymną. Luftwaffe miała na lotniskach w pobliżu Kaafiordu niewiele samolotów myśliwskich, a ich działania były ograniczone przez brak paliwa. Zdaniem wywiadu brytyjskiego, liczba niemieckich myśliwców mogła zostać w razie konieczności zwiększona. Nie oznaczało to, że Luftwaffe nie była obecna w powietrzu; myśliwce niemieckie wykonywały zazwyczaj trzy loty patrolowe nad Morzem Norweskim każdego dnia.

Pytanie: Jakie maszyny broniły miejsca postoju „Tirpitza”?
Odpowiedź: baterie przeciwlotnicze i samoloty myśliwskie

Pytanie: Jakie inne statki były zakotwiczone niedaleko „Tirpitza”, kiedy doszło do operacji Tungsten?
Odpowiedź: kilka okrętów przeciwlotniczych i niszczycieli

Pytanie: W jaki sprzęt uzbrojony był „Tirpitz”?
Odpowiedź: 68 dział przeciwlotniczych

Pytanie: Jakie działania podjęto, aby ukryć ten okręt?
Odpowiedź: wokół Kaafiordu zainstalowano ponadto urządzenia generujące sztuczną zasłonę dymną
Liberalizm

Chociaż liberałowie działali na całym świecie, to kierunek rozwoju liberalizmu został określony w Wielkiej Brytanii. W 1859 powstała brytyjska Partia Liberalna. Z grona liberałów wywodził się jeden z najbardziej wpływowych brytyjskich premierów – William Ewart Gladstone. Za czasów jego rządów liberałowie zreformowali edukację, oddzielili Kościół Irlandii od państwa oraz wprowadzili tajność wyborów samorządowych i parlamentarnych. Po okresie rządów konserwatystów liberałowie powrócili do władzy w 1906, opierając się na głosach klasy robotniczej. Po tym historycznym zwycięstwie partia liberalna odeszła od klasycznego liberalizmu i ustanowiła podwaliny dla brytyjskiego państwa opiekuńczego. Ustanowiono różne formy ubezpieczeń zdrowotnych, od bezrobocia, a także emerytury. Ten nowy rodzaj liberalizmu rozpowszechnił się następnie na całym świecie.

Pytanie: W jakim kraju powstał liberalizm?
Odpowiedź: Wielkiej Brytanii

Pytanie: Czy liberalizm był jedynie w Wielkiej Brytanii?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaką stanowisko piastował Gladstone?
Odpowiedź: premiera

Pytanie: Czy klasa robotnicza głosowała na partię liberalną?
Odpowiedź: tak
Liberalizm

W Europie istnieje kilka tradycji liberalnych, z których najbardziej znaczące są tradycje angielska i francuska. W wersji angielskiej liberalizm kładł nacisk na rozpowszechnienie wartości demokratycznych oraz na przeprowadzenie reform konstytucyjnych. Natomiast w wersji francuskiej liberalizm skupiał się na walce ze strukturami autorytarnymi zarówno w polityce, jak i ekonomii. Liberalizm kontynentalny podzielony był na nurt umiarkowany i postępowy. Umiarkowani liberałowie przywiązani byli do elitaryzmu i krytyczni wobec demokracji. Z kolei postępowcy wspierali poszerzenie praw wyborczych czy powszechnego dostępu do edukacji. Z czasem również umiarkowani liberałowie zaakceptowali te postulaty jako część swojego programu i oba nurty uległy połączeniu. Np. niemiecka Wolna Partia Demokratyczna była w przeszłości podzielona na dwa obozy.

Pytanie: Na czym skupiał się liberalizm angielski?
Odpowiedź: rozpowszechnieniu wartości demokratycznych oraz przeprowadzeniu reform konstytucyjnych

Pytanie: Na czym koncentrował się liberalizm francuski?
Odpowiedź: walce ze strukturami autorytarnymi zarówno w polityce, jak i ekonomii

Pytanie: Jakie poglądy prezentowali na początku liberałowie umiarkowani?
Odpowiedź: byli przywiązani do elitaryzmu i krytyczni wobec demokracji

Pytanie: Jakie poglądy prezentowali zwolennicy liberalizmu postępowego?
Odpowiedź: wspierali poszerzenie praw wyborczych czy powszechnego dostępu do edukacji

Pytanie: Czy w późniejszym okresie liberałowie umiarkowani zmienili swoje początkowe poglądy?
Odpowiedź: tak
Hanami

Genji monogatari, japońska powieść powstała w XI w. (szczyt okresu Heian), była pierwszym utworem literackim, w którym pojawiło się określenie „podziwiania kwiatów wiśni” (rozdział 8, 花宴, Hana no En, „Pod kwiatami wiśni”). W późniejszej poezji tanka i haiku „kwiaty” zawsze oznaczały „kwiaty wiśni”, a terminy hanami i hana no en (dosł. „kwiatowa uczta”) używane były wyłącznie w odniesieniu do „oglądania kwiatów wiśni”. Początkowo zwyczaj hanami praktykowany był jedynie na cesarskim dworze, jednak w okresie Azuchi-Momoyama (1568-1600) rozpowszechnił się także wśród samurajów. Hideyoshi Toyotomi (1536-1598) wydawał wielkie przyjęcia hanami w Yoshino i Daigo, co znacznie przyczyniło się do popularności tego zwyczaju w Japonii. Niedługo później wśród chłopstwa pojawił się zwyczaj odwiedzania pobliskich gór i spożywania obiadów pod kwitnącymi tam wiśniami, określany mianem „wiosennej wycieczki w góry”. Połączył się on ze zwyczajem praktykowanym wśród szlachty, dając początek współczesnej, „miejskiej” wersji hanami. W okresie Edo (1600-1867) hanami rozpowszechniło się w całym społeczeństwie japońskim, po części dzięki siogunowi Yoshimune Tokugawie, który dla rozwoju handlu stworzył wiśniowe sady na przedmieściach Edo.

Pytanie: Gdzie po raz pierwszy pojawiło się hanami?
Odpowiedź: w genji monogatari

Pytanie: Jak nazywa się rozdział, w którym po raz pierwszy pojawiło się hanami?
Odpowiedź: „Pod kwiatami wiśni”

Pytanie: Do jakiego kwiatu na początku odnosiło się pojęcie hanami?
Odpowiedź: wiśni

Pytanie: Gdzie na początku było praktykowane hanami?
Odpowiedź: na cesarskim dworze
Hanami

W Japonii tradycja hanami jest nieustająco żywa. W okresie kwitnienia wiśni tysiące ludzi zapełniają parki, bawiąc się pod ukwieconymi drzewami, przy czym niekiedy zabawa przeciąga się do późnych godzin nocnych. Dla ponad połowy terytorium Japonii dzień kwitnięcia wiśni zbiega się z początkiem roku szkolnego oraz roku podatkowego, w związku z czym uroczystości otwarcia często rozpoczynają się od hanami. Najlepsze miejsca w parkach zajmowane są na kilka godzin, a niekiedy nawet na kilka dni przed samym wydarzeniem. W miastach takich jak Tokio popularne są nocne zabawy pod drzewami wiśni (yozakura, 夜桜, dosł. „nocna sakura”), niekiedy, jak np. w tokijskim parku Ueno, przy świetle papierowych lampionów.

Pytanie: Jaka tradycja towarzyszy często ceremonii rozpoczęcia roku szkolnego?
Odpowiedź: hanami

Pytanie: Jak nazywane są zabawy pod drzewami tego gatunku, które odbywają się w nocy?
Odpowiedź: yozakura, 夜桜, dosł. „nocna sakura”

Pytanie: W jakim parku na terenie Tokio uczestników zabawy o nazwie yozakura oświetlają papierowe lampiony?
Odpowiedź: Ueno

Pytanie: Czy aby zdobyć jedno z najlepszych miejsc do podziwiania kwitnących wiśni, można zarezerwować je na ostanią chwilę?
Odpowiedź: nie
Tomasz Sikora (biathlonista)

16 lutego 1995 roku jako pierwszy w historii Polak, zdobył złoty medal mistrzostw świata wygrywając bieg indywidualny na mistrzostwach świata w Anterselvie. Ukończył bieg w czasie 1:01:36,0, bez karnej minuty i wyprzedził Norwega Jona Åge Tylduma i Olega Ryżenkowa z Białorusi. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Osrblie zdobył wraz z Wiesławem Ziemianinem, Janem Ziemianinem, Wojciechem Kozubem brązowy medal w biegu drużynowym. W tym samym roku podczas mistrzostw Europy w Windischgarsten zajął drugie miejsce w biegu indywidualnym na 20 kilometrów. W 1998 roku trenerem kadry został Jurij Albers i pod jego opieką Sikora w 1999 zdobył dwa złote medale podczas zimowej uniwersjady w słowackim Popradzie. Pierwszy w sprincie na 10 km, a drugi w biegu na dochodzenie. W 2000 roku na mistrzostwach Europy w Zakopanem zdobył złoty medal w biegu pościgowym i srebrny w sztafecie.

Pytanie: Jaki czas uzyskał Sikora w biegu w Anterselvie?
Odpowiedź: 1:01:36,0

Pytanie: Jaką nagrodę zdobył Sikora w biegu drużynowym w Osrblie?
Odpowiedź: brązowy medal

Pytanie: Kto objął stanowisko trenera biegaczy w 1998?
Odpowiedź: Jurij Albers

Pytanie: Jaki dystans musiał pokonać w sprincie Sikora podczas zawodów w 1999 roku?
Odpowiedź: 10 km
Venom 2: Carnage

Pod koniec lipca 2019 roku studio planowało rozpoczęcie prac w listopadzie tego samego roku i spotkano się z kilkoma kandydatami na stanowisko reżysera, między innymi z Andym Serkisem, Travisem Knightem i Rupertem Wyattem. Na początku sierpnia poinformowano, że stanowisko to objął Serkis. We wrześniu tego samego roku Hutch Parker dołączył do grona producentów. W kwietniu 2020 roku studio zdecydowało się na przesunięcie premiery filmu na czerwiec 2021 roku w związku z pandemią COVID-19 oraz ujawniono pełny tytuł filmu Venom: Let There Be Carnage. W marcu 2021 roku ponownie przesunięto datę premiery filmu na wrzesień tego samego roku, a w sierpniu zdecydowano się o przełożenie jej o kolejny miesiąc.

Pytanie: Czy Serkis chciał wyreżyserować Venom 2?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto wyreżyserował Venoma 2?
Odpowiedź: Serkis

Pytanie: Dlaczego Venom 2 wyszedł później, niż było to planowane?
Odpowiedź: w związku z pandemią COVID-19

Pytanie: W którym roku zaczęto planować produkcję filmu Venom 2?
Odpowiedź: 2019
Venom 2: Carnage

W maju 2018 roku Woody Harrelson został obsadzony w roli cameo jako Cletus Kasady do pierwszej części z intencją większej roli w sequelu. W sierpniu 2018 roku, Tom Hardy poinformował, że podpisał kontrakt na dwa kolejne filmy o Venomie. W styczniu 2019 roku potwierdzono powrót Hardy’ego i Harrelsona oraz Michelle Williams jako Anne Weying. We wrześniu 2019 roku ujawniono, że Reid Scott ponownie wcieli się w Dana Lewisa. W połowie października Naomie Harris dołączyła do obsady jako Shriek. W grudniu tego samego roku poinformowano, że w filmie wystąpi Stephen Graham, a w kwietniu 2020 roku ujawniono, że pojawi się w nim również Sean Delaney.

Pytanie: W jaką postać wcielił się Harrelson w maju 2018 roku?
Odpowiedź: Cletusa Kasady'ego?

Pytanie: Kiedy Hardy poinformował, że zagra w kolejnych filmach o Venomie?
Odpowiedź: W sierpniu 2018 roku

Pytanie: W jaką postać wcielił się Reid Scott?
Odpowiedź: w Dana Lewisa

Pytanie: Jaka aktorka grała postać Shriek?
Odpowiedź: Naomie Harris

Pytanie: Czy Sean Delaney zagra w filmie o Venomie?
Odpowiedź: tak
Jim Morrison

Najważniejszą partnerką życiową była Pamela Courson, z którą związał się szczególnie blisko w ostatnich latach życia. To ona, wyjechawszy w ślad za swym francuskim kochankiem, od którego kupowała narkotyki, namówiła go do porzucenia zespołu i wyjazdu do Paryża. Wkrótce później Morrison został znaleziony martwy w wannie we własnym mieszkaniu; oficjalnie zmarł na atak serca. W wannie dało się dostrzec różowe plamy krwi, którymi Morrison miał wymiotować, tuż przed śmiercią miał on powiedzieć Pameli, że wszystko jest z nim w porządku.

Pytanie: Czy Courson zabiła Jima Morrisona?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie były ostatnie słowa Morrisona skierowane do Pameli?
Odpowiedź: wszystko jest ze mną w porządku

Pytanie: Jakie było miejsce śmierci piosenkarza?
Odpowiedź: wanna we własnym mieszkaniu

Pytanie: Kto przekonał piosenkarza, żeby ten udał się do Paryża?
Odpowiedź: Pamela Courson
Jim Morrison

Okoliczności śmierci artysty od początku były źródłem licznych spekulacji. Najbardziej prawdopodobna wydaje się teoria, że Morrison zmarł z powodu przedawkowania heroiny, którą miał spożyć, myląc z kokainą, jak twierdziła Courson w pierwszej rozmowie po powrocie z Paryża, której drugim uczestnikiem był Danny Sugerman. Sądzi się jednak, że mógł umrzeć w nocnym klubie Rock n' Roll Circus, w którym miał przebywać w ostatnich chwilach swojego życia, muzyk miał zostać wyniesiony z klubu i zaniesiony do domu, w którym jego zwłoki zostały oficjalnie znalezione. Jednym z argumentów za przedawkowaniem heroiny jest fakt, że znaleziony został martwy w wannie, a właśnie wanną pełną zimnej wody ratowano tych, którzy przedawkowali heroinę.

Pytanie: Jakie były okoliczności śmierci tego artysty, zgodnie z teorią zaprezentowaną przez Courson?
Odpowiedź: przedawkowanie heroiny, którą miał spożyć, myląc z kokainą

Pytanie: W jakim przybytku miał zakończyć swoje życie Morrison, zgodnie z niektórymi teoriami?
Odpowiedź: nocnym klubie Rock n' Roll Circus

Pytanie: Co miało się stać z martwym Morrisonem, zgodnie z teorią związaną ze śmiercią w nocnym klubie?
Odpowiedź: miał zostać wyniesiony z klubu i zaniesiony do domu

Pytanie: Jaki argument może przemawiać na korzyść teorii, że Morrison umarł na skutek przedawkowania heroiny?
Odpowiedź: znaleziony został martwy w wannie, a właśnie wanną pełną zimnej wody ratowano tych, którzy przedawkowali heroinę
Atak na port w Sydney

Przez 64 lata los trzeciego z miniaturowych okrętów podwodnych pozostawał nieznany. W tym czasie Royal Australian Navy otrzymała ponad 50 fałszywych meldunków o odnalezieniu jednostki. Uznawano za możliwe, że Ha-17 został zniszczony razem z Ha-21 w Taylor Bay, tym bardziej że załogi australijskich patrolowców raportowały o atakowaniu więcej niż jednego obiektu. Jeżeli Ha-17 opuścił port i skierował się na spotkanie z macierzystym okrętem w wyznaczonym miejscu, mógł zatonąć na skutek uszkodzeń lub po wyczerpaniu akumulatorów. Wtedy jego wrak powinien znajdować się na południe od wejścia do Sydney Harbour. Możliwe było, że Japończycy zdecydowali dla uniknięcia zagrożenia oczekujących na nich jednostek skierować się na pełne morze lub obrać kurs na północ.

Pytanie: Ile czasu nie wiedziano co stało się z miniaturowym okrętem Ha-17?
Odpowiedź: 64 lata

Pytanie: Czego dotyczyły meldunki, które otrzymywał Royal Australian Navy?
Odpowiedź: odnalezienia jednostki

Pytanie: Czy okręt H-21 został zniszczony?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie są hipotezy dotyczące utraty okrętu H-17?
Odpowiedź: mógł zatonąć na skutek uszkodzeń lub po wyczerpaniu akumulatorów
Atak na port w Sydney

Kilkanaście minut później Ha-17 został ponownie ostrzelany z działek kal. 20 mm przez korwety „Geelong” i „Whyalla” w chwili, gdy płynął na zachód w kierunku Sydney Harbour Bridge, ale udało mu się ujść w zanurzeniu. Po powrocie na głębokość peryskopową okręt podwodny zawrócił na wschód, aby zająć pozycję do ataku na „Chicago”, doskonale widocznego na tle wciąż działających reflektorów w dokach na Garden Island. W kilka minut po wygaszeniu tych świateł dowódca Ha-17 odpalił pierwszą torpedę w kierunku krążownika, po kilku kolejnych minutach (konstrukcja okrętów typu Ko-hyoteki powodowała trym na rufę po wystrzale i kłopoty z zachowaniem stabilności jednostki) drugą. Obydwie chybiły. Jedna przeszła pod kadłubami holenderskiego okrętu podwodnego K-IX i hulka „Kuttabul” i wybuchła uderzając w nabrzeże. Eksplozja przełamała stary prom i spowodowała jego zatopienie na płytkiej wodzie, z wystającymi ponad powierzchnię nadbudówkami. Życie straciło 21 śpiących tam marynarzy (19 z Royal Australian Navy i dwóch z Royal Navy), dziesięciu kolejnych zostało rannych. Eksplozja i zatonięcie promu spowodowały także poważne uszkodzenia K-IX, który był przycumowany do „Kuttabula”. Zniszczeniom uległy także instalacje oświetleniowe i telekomunikacyjne w dokach. Druga torpeda ugrzęzła, nie wybuchając, w niskim wschodnim brzegu Garden Island. Po wystrzeleniu torped Ha-17 nie niepokojony przez obrońców zanurzył się i ruszył w kierunku pełnego morza.

Pytanie: Co robił Ha-17, kiedy znów zaatakowały go okręty „Geelong” i „Whyalla”?
Odpowiedź: płynął na zachód w kierunku Sydney Harbour Bridge

Pytanie: Jak dla Ha-17 zakończył się powtórny atak okrętów „Geelong” i „Whyalla”?
Odpowiedź: udało mu się ujść w zanurzeniu

Pytanie: Jakie okręty zaatakowały powtórnie Ha-17, korzystając w tym celu z działek kal. 20 mm?
Odpowiedź: „Geelong” i „Whyalla”

Pytanie: Za jakie problemy przy ataku była odpowiedzialna konstrukcja typowa dlaokrętów typu Ko-hyotek?
Odpowiedź: powodowała trym na rufę po wystrzale i kłopoty z zachowaniem stabilności jednostki
Symbole LGBT

Flaga kobiecych lesbijek (ang. lipstick lesbian, czyli „szminkowa lesbijka”) z czerwonym całusem nałożonym na sześć odcieni czerwieni i różu oraz z białym paskiem w centrum powstała na blogu internetowym w 2010 roku. Zmodyfikowano go później, usuwając pocałunek, ale autor odpowiedzialny za wersję tylko z paskami nie został odnaleziony. Flaga ze szminką reprezentuje „lesbijki o bardziej kobiecej ekspresji płciowej”. Flaga i jej wariant bez pocałunku nie zostały powszechnie przyjęte, z wyjątkiem obszarów komercyjnych.

Pytanie: Jak po angielsku nazywa się flaga lesbijek?
Odpowiedź: lipstick lesbian

Pytanie: Jakiej barwy jest całus na fladze?
Odpowiedź: czerwony

Pytanie: Od którego roku lesbijki używają swojej flagi?
Odpowiedź: czerwonym

Pytanie: Czy znany jest autor modyfikacji flagi lesbijek?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy homoseksualistki charakteryzują się zróżnicowaną ekspresją płciową?
Odpowiedź: tak
Lucyna Malec

W latach 2004–2008 występowała w sitcomie Bulionerzy, w którym wcielała się w postać Grażyny Nowikowej – zapracowanej matki, żony i gospodyni domowej. W tym samym roku zagrała zupełnie inną rolę – zazdrosnej żony Mariana Włosińskiego – w wielokrotnie nagradzanym na międzynarodowych festiwalach filmie Mój Nikifor Krzysztofa Krauzego. To była jej pierwsza duża rola filmowa. W 2006 dołączyła do obsady serialu Na Wspólnej, gdzie do dziś wciela się w rolę Danuty Zimińskiej. W latach 2010–2013 grała szefową pokojówek w serialu obyczajowym Hotel 52.

Pytanie: Jaką postać grała Malec w Bulionerach?
Odpowiedź: Grażynę Nowikową

Pytanie: Kim była w serialu Nowikowa?
Odpowiedź: zapracowaną matką, żoną i gospodynią domową

Pytanie: Kto wyreżyserował film "Mój Nikifor"?
Odpowiedź: Krzysztof Krauzy

Pytanie: Czy film "Mój Nikifor" zdobył nagrodę?
Odpowiedź: w wielokrotnie nagradzanym na międzynarodowych festiwalach
Jiyuan (1883)

Chiński okręt nie był gotowy do walki. Pierwsza salwa trafiła w słabo opancerzone stanowisko dowodzenia, zginęło dwóch oficerów, natomiast dowódca nie został ranny. Pocisk wybuchł pod barbetą, wyłączając z akcji jedno z dział 210 mm, po czym trafiona została sama barbeta, a jej obsada zginęła lub została ranna. Pozbawiony głównych dział, z rozbitymi nadbudówkami i kominem, komandor Fang Baiqian (według starszej transkrypcji Fang Pai-chien) podjął decyzję o wycofaniu się. Podczas ucieczki, pocisk z rufowego działa trafił mostek krążownika „Yoshino”, nie wyrządzając większych szkód. Trafienie w jeden z krążowników zgłaszali też artylerzyści kanonierki „Guangyi”, co jest możliwe, bo „Yoshino” miał być trafiony dwukrotnie. Według referatu japońskiego lekarza, pocisk kalibru 150 mm, po uderzeniu w nadbudówkę wpadł do kotłowni, jednak nie wybuchł i nikogo nie ranił. Istniały też relacje o rozbiciu drugim pociskiem kabiny nawigacyjnej na „Yoshino”. „Jiyuan” dotarł do Weihaiwei poważnie postrzelany, mając na pokładzie 16 zabitych, w tym trzech oficerów, i 25 rannych. Za opuszczenie dwóch pozostałych okrętów chińskich kpt. Fang został skazany na śmierć, dano mu jednak szansę na wykazanie się w przyszłych starciach. Według jednak ówczesnych opinii, jego okręt nie mógł już skutecznie walczyć i zapewne zostałby zatopiony lub wpadł w ręce japońskie. Uszkodzenia okrętu, chociaż rozległe, ograniczały się do nadbudówek, burt i pomieszczeń nad pokładem pancernym, a podwodną część kadłuba i maszyny zabezpieczył pancerny pokład. Po naprawach w Lüshun krążownik był w stanie dołączyć do eskadry już 7 sierpnia. Prawdopodobnie wtedy także przemalowano go na jednolicie szary kolor. Według niektórych źródeł, dopiero wtedy okręt otrzymał dwa lekkie działa kalibru 50 mm.

Pytanie: Czy dowódca okrętu zginął?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile razy Yoshino został trafiony?
Odpowiedź: wukrotnie

Pytanie: Ile martwych osób było na pokładzie „Jiyuan”?
Odpowiedź: 6

Pytanie: Dlaczego skazano kpt. Fanga na śmierć?
Odpowiedź: a opuszczenie dwóch pozostałych okrętów

Pytanie: Na jaki kolor przemalowano okręt?
Odpowiedź: zary
Ghost in the Shell

Ghost in the Shell w drugiej połowie lat 90. został wyemitowany w komercyjnej stacji telewizyjnej Canal+ z polskim tytułem Duch w pancerzu, jednakże polskie tłumaczenie tej wersji zawierało liczne błędy. 9 listopada 2005 roku, dziesięć lat po premierze filmu, anime ukazało się w Polsce na DVD nakładem magazynu Kino Domowe. Wydanie to zawierało zremasterowany obraz, trzy ścieżki dźwiękowe (japońska, angielska i polski lektor) oraz dwie wersje napisów według tłumaczenia angielskiego i japońskiego (tzw. fansuby). Po roku pojawiło się kolejne wydanie, tym razem dwupłytowe z dodatkami i kolekcjonerskim pudełkiem. Zabrakło w nim angielskiej ścieżki dźwiękowej. To samo wydawnictwo wydało również Innocence, jak również dwa sezony serialu.

Pytanie: Jak w Polsce nazwano mangę Ghost in the Shell?
Odpowiedź: Duch w pancerzu

Pytanie: Jaki był problem z polską wersją Ghost in the Shell?
Odpowiedź: polskie tłumaczenie tej wersji zawierało liczne błędy

Pytanie: W którym roku ten film miał swoją premierę?
Odpowiedź: 1995

Pytanie: W jakim czasopiśmie pojawiła się anime na DVD?
Odpowiedź: Kino Domowe
Ghost in the Shell

Nadrzędny wątek mangi i jedyny filmu to pościg za cybernetycznym przestępcą zwanym Władcą Marionetek, którego rzeczywista tożsamość jest nieznana. Popełnia on wiele przestępstw połączonych wspólnym sposobem działania, określanym jako ghost hacking. Ghost hacking to przejęcie kontroli nad umysłem człowieka. W trakcie rozwiązywania zagadki Władcy Marionetek staje się jasne, że nie jest to zwykły przestępca, ale autonomiczny projekt sztucznej inteligencji, stworzony przez ten sam rząd, któremu służy Sekcja 9. Władca Marionetek wyrwał się na wolność, aby zdobyć prawdziwe ciało i ludzką tożsamość. Kusanagi, początkowo sceptyczna, ostatecznie zgadza się pozwolić Władcy Marionetek połączyć się z jej świadomością, dzieli się swoim ciałem, co ma bez wątpienia wzbudzić jeszcze więcej pytań co do natury człowieka w świecie, gdzie ludzka świadomość nie jest już unikatowa.

Pytanie: Czy film Ghost in the Shell ma więcej wątków niż manga?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co stanowi główny wątek mangi Ghost in the Shell?
Odpowiedź: pościg za cybernetycznym przestępcą zwanym Władcą Marionetek

Pytanie: Czym jest ghost hacking?
Odpowiedź: przejęcie kontroli nad umysłem człowieka

Pytanie: Do czego Władca Marionetek wykorzystuje ghost hacking?
Odpowiedź: przestępstw

Pytanie: Czy Władca Marionetek jest człowiekiem?
Odpowiedź: nie