mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Sylwia Grzeszczak

W lutym 2015 zajęła 12. miejsce w plebiscycie radia RMF FM na artystę 25-lecia. W tym okresie otrzymała również Telekamerę „Tele Tygodnia” 2015 w kategorii Muzyka, zdobywając 28% głosów. 19 kwietnia wystąpiła podczas koncertu Top Music Wembley w londyńskiej Wembley Arena. 29 maja, dzięki zdobyciu podwójnej platyny za album Komponując siebie, wystąpiła podczas „Koncertu platynowego” pierwszego dnia Polsat SuperHit Festiwalu w Sopocie. 12 lipca Grzeszczak wystąpiła podczas letniej trasy koncertowej Lato Zet i Dwójki, gdzie głosami widzów zwyciężyła w konkursie Przebój koncertu. Jednocześnie, skomponowała muzykę do filmu 7 rzeczy, których nie wiecie o facetach, który promowany był przez singel „7 rzeczy”, wykonywany przez Libera i Mateusza Ziółko. Kompozycja Grzeszczak w krótkim czasie stała się hitem radiowym.

Pytanie: W jakiej kategorii przyznano Grzeszczak Telekamerę "Tele Tygodnia"?
Odpowiedź: Muzyka

Pytanie: Na jakim stadionie miał miejsce Top Music Wembley?
Odpowiedź: Wembley Arena

Pytanie: Jaki krążek przyniósł Grzeszczak podwójną platynę w 2015 roku?
Odpowiedź: Komponując siebie

Pytanie: Do jakiego filmu Grzeszczak przeznaczyła utwór "7 rzeczy"?
Odpowiedź: 7 rzeczy, których nie wiecie o facetach
Kampania na Wyspach Salomona

13 listopada Japończycy przeprowadzili ostatnią próbę dostarczenia posiłków na wyspę. Flotylla, w skład której wchodziło 11 transportowców, została zaskoczona w świetle dziennym przez krążowniki amerykańskie i samoloty z Lotniska Hendersona. Siedem transportowców zostało zatopionych, ale cztery pozostałe kontynuowały rejs w kierunku Guadalcanalu. Następnego dnia zostały wykryte przez samoloty podczas wyładunku wojska i zaopatrzenia przy przylądku Tassafaronga, po czym zniszczone przez lotnictwo, artylerię dalekiego zasięgu i działa okrętów. Jednocześnie zmuszono do odwrotu okręty osłony, które miały zamiar ponownie zbombardować Lotnisko Hendersona. Z 10 000 żołnierzy japońskich na Guadalcanalu zdołało wylądować około 4000, jednak bez wystarczających ilości uzbrojenia i żywności.

Pytanie: Ile transportowców chciało przedostać się na wyspę?
Odpowiedź: 11

Pytanie: Jakie siły zbrojne zaskoczyły Flotylle?
Odpowiedź: krążowniki amerykańskie i samoloty

Pytanie: Ile transportowców uległo zatopieniu?
Odpowiedź: Siedem

Pytanie: Jakie siły zniszczyły transportowce przy przylądku Tassafaronga?
Odpowiedź: lotnictwo
Kampania na Wyspach Salomona

Ze strony japońskiej Wyspy Salomona posiadały ogromne znaczenie dla zwycięskiego zakończenia walk na Nowej Gwinei, co miało w przyszłości otworzyć drogę do inwazji na południe i południowy wschód. Należy dodać, że w planach Sztabu Imperialnego Japonii sam Guadalcanal odgrywał rolę pomocniczą – jako kolejny „niezatapialny lotniskowiec” na trasie kolejnych podbojów, nie był natomiast pozycją kluczową, w odróżnieniu od Amerykanów, którzy tu właśnie upatrywali początek swojej kontrofensywy. Planiści amerykańscy słusznie zakładali, że uderzenie na Guadalcanal będzie zaskoczeniem dla Japończyków pewnych, że Alianci będą bronić bezpośrednich podejść do Australii, a więc przede wszystkim Nowej Gwinei. Dlatego też zlekceważyli pierwsze doniesienia wywiadu informujące o flotylli desantowej zmierzającej ku wyspie. Co więcej – uznali, że amerykańska „napaść” będzie doskonałą okazją do zniszczenia słabej floty amerykańskiej w przeddzień generalnego ataku na wschodnie połacie Nowej Gwinei. W ich rozumieniu rajd na Guadalcanal miał być nic nie znaczącą demonstracją, mającą zapobiec generalnemu atakowi sił generała Hyakutake.

Pytanie: Jakie znaczenie posiadał w tych okolicznościach dla Sztabu Imperialnego Japonii Guadalcanal?
Odpowiedź: odgrywał rolę pomocniczą – jako kolejny „niezatapialny lotniskowiec” na trasie kolejnych podbojów

Pytanie: Jaki ruch miał zaskoczyć japońską armię, według amerykańskich spekulacji?
Odpowiedź: uderzenie na Guadalcanal

Pytanie: Dlaczego Japończycy nie przejęli się doniesieniami na temat amerykańskiej flotylli płynącej w kierunku Guadalcanal?
Odpowiedź: byli pewni, że Alianci będą bronić bezpośrednich podejść do Australii, a więc przede wszystkim Nowej Gwinei

Pytanie: Czym w oczach Japończyków miał być atak na tę wyspę?
Odpowiedź: nic nie znaczącą demonstracją, mającą zapobiec generalnemu atakowi sił generała Hyakutake
Jean Harlow

Gdy po dwóch dniach stan Harlow nie uległ poprawie, Powell zatelefonował po swojego lekarza. Jej problemy zdrowotne wcześniej trzykrotnie wpływały na opóźnienia w produkcji (Żona czy sekretarka, Suzy i Romantyczna pułapka), wobec czego początkowo nie było wielkiego zaniepokojenia. 2 czerwca poinformowano, że aktorka cierpi na grypę. Dzień później Harlow poczuła się lepiej, a współpracownicy oczekiwali jej powrotu na plan w poniedziałek 7 czerwca. Raporty prasowe, które na bieżąco informowały o problemach zdrowotnych aktorki, były sprzeczne; wśród tytułów podawano między innymi: „Jean Harlow ciężko chora” i „kryzys chorobowy Harlow minął”. Gable, który odwiedzał aktorkę w domu, przyznawał później, że miała ona wzdęty brzuch i czuć było zapach moczu w jej oddechu, kiedy ją pocałował – objawy te wskazywały na niewydolność nerek. Leland Chapman, kolega Fishbaugha, został wezwany do przedłożenia drugiej opinii lekarskiej, w której przyznał, że Harlow nie cierpi na zapalenie pęcherzyka żółciowego, lecz znajduje się w końcowym stadium niewydolności nerek.

Pytanie: Czy problemy zdrowotne opóźniły produkcje filmu "Żona czy sekretarka"?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na jaką chorobę myślano, że Harlow choruje 2 czerwca?
Odpowiedź: grypę

Pytanie: Czy gazety pisały o stanie zdrowia Harlow?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na jaką chorobę ostatecznie okazało się że cierpi Harlow?
Odpowiedź: niewydolność nerek
Jean Harlow

25 września 1933 Harlow odcisnęła swoje dłonie i stopy oraz złożyła podpis w płycie betonowej chodnika na podjeździe Grauman’s Chinese Theatre. W 1937 francuski kompozytor Charles Koechlin skomponował ku jej pamięci utwór „Épitaphe de Jean Harlow” (opus 164). Bluesowy muzyk Leadbelly, przebywając w więzieniu, napisał w hołdzie dla przedwcześnie zmarłej aktorki piosenkę „Jean Harlow”. Spuścizna Harlow jako aktorki i osobowości przetrwała długo po śmierci. 8 lutego 1960, za wkład w przemysł filmowy i jego rozwój, otrzymała gwiazdę na Hollywoodzkiej Alei Gwiazd, która mieści się przy 6900 Hollywood Boulevard. W 1996 nazwisko aktorki zostało zamieszczone na 49. miejscu w rankingu „100 największych gwiazd filmowych wszech czasów”, przygotowanym przez tygodnik „Entertainment Weekly”. W czerwcu 1999 American Film Institute sklasyfikował ją na 22. lokacie w rankingu „największych aktorek wszech czasów”.

Pytanie: Czy była doceniana również po śmierci?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Gdzie w 1933 roku złożyła swój pamiątkowy podpis?
Odpowiedź: w płycie betonowej chodnika na podjeździe Grauman’s Chinese Theatre

Pytanie: Czy Koechlin był jedynym artystą, który poświęcił jej swój utwór?
Odpowiedź: nie
Leonard Bernstein

Bernstein komponował muzykę symfoniczną, kameralną, baletową, filmową i musicale dla Broadwayu. W swej twórczości wykorzystywał szeroko folklor amerykański (pieśni kowbojskie, tańce meksykańskie, jazz). W karierze pomogło mu dwóch artystów: grecki dyrygent Dimitri Mitropoulos i nowojorski kompozytor Aaron Copland (z którymi łączyły go romanse). Droga do kariery stanęła przed Bernsteinem otworem w 1943 roku, kiedy musiał on zastąpić na podium chorego Brunona Waltera na koncercie w nowojorskiej sali Carnegie Hall.

Pytanie: Jakiego rodzaju muzykę tworzył Bernstain?
Odpowiedź: symfoniczną, kameralną, baletową, filmową i musicale

Pytanie: Kim był Dimitri Mitropoulos?
Odpowiedź: Greckim dyrygentem

Pytanie: Czy relacje Bernsteina z Aaronem Coplandem były czysto służbowe?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Który rok uważa się za przełomowy w jego karierze?
Odpowiedź: 1943
Leonard Bernstein

Rok przed śmiercią, 1 września 1989 roku, Bernstein dyrygował w Warszawie podczas Koncertu dla Pokoju w 50. rocznicę najazdu Niemiec hitlerowskich na Polskę. Wykonał uwerturę Leonora III autorstwa Ludwiga van Beethovena oraz swój własny utwór Chichester Psalms z udziałem m.in. Poznańskiego Chóru Chłopięcego i Męskiego prowadzonego przez prof. Stefana Stuligrosza. W koncercie występowali między innymi: Barbara Hendricks, Liv Ullmann, Marek Drewnowski, Krzysztof Penderecki, Hermann Prey. Na widowni znajdował się późniejszy Prezydent Polski Lech Wałęsa.

Pytanie: Czy Bernstein grał koncert w Polsce?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki koncert prowadził Bernstein w 50 rocznicę rozpoczęcia drugiej wojny światowej?
Odpowiedź: Koncert dla Pokoju

Pytanie: Czyje utwory zagrano na Koncercie dla Pokoju w 1989 roku?
Odpowiedź: Ludwiga van Beethovena oraz swój własny

Pytanie: Czy w 1989 roku Wałęsa był już Prezydentem?
Odpowiedź: nie
Instytut Pojazdów Szynowych „Tabor”

Na początku września 2016 Jarosław Gowin, minister nauki i szkolnictwa wyższego, przedstawił strategię, która zakładała m.in. reformę instytutów badawczych i powołanie Narodowego Instytutu Technologicznego. W połowie kwietnia 2017 do Rządowego Centrum Legislacji wpłynął projekt ustawy o NIT, według którego instytut ten miałby powstać przez włączenie do niego 35 instytutów naukowo-badawczych, w tym Instytutu Pojazdów Szynowych „Tabor”. 13 kwietnia 2018 IPS „Tabor” stał się jednostką organizacyjną podległą Ministerstwu Przedsiębiorczości i Technologii. 1 kwietnia 2019 została utworzona Sieć Badawcza Łukasiewicz, w struktury której wszedł IPS „Tabor” i 37 innych podmiotów. 15 maja instytut zmienił nazwę na Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Pojazdów Szynowych „Tabor”.

Pytanie: Co zakładał plan opracowany przez Gowina?
Odpowiedź: reformę instytutów badawczych i powołanie Narodowego Instytutu Technologicznego

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Gowin w 2016 roku?
Odpowiedź: Ministra nauki i szkolnictwa wyższego

Pytanie: Jakie pismo złożono do Rządowego Centrum Legislacji w kwietniu 2017 roku?
Odpowiedź: projekt ustawy o NIT

Pytanie: Czy Sieć Badawcza Łukasiewicz powstała w 2018 roku?
Odpowiedź: nie
Instytut Pojazdów Szynowych „Tabor”

25 kwietnia 2000 OBRPS został przekształcony zarządzeniem ministra gospodarki w Instytut Pojazdów Szynowych „Tabor” (w skrócie IPS „Tabor”) i od tamtego momentu nadzór nad instytutem sprawowało Ministerstwo Gospodarki. 29 października 2001 instytut został wpisany do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000056924. Na początku 2002 PKP ustanowiły normę zakładową ZN-02/PKP-3500-16 aktualizującą zasady nadawania pojazdom typów, w której nie zawarto zapisu, że do nadawania tych oznaczeń upoważniony jest IPS „Tabor”. Do 30 września 2010 instytut działał na podstawie ustawy o jednostkach badawczo-rozwojowych z 25 lipca 1985, a 1 października 2010 rozpoczął działalność na podstawie ustawy o instytutach badawczych z 30 kwietnia 2010. 8 grudnia 2015 jednostka stała się podległa Ministerstwu Rozwoju.

Pytanie: Jakich zmian dokonano w strukturze Sieci Badawczej Łukasiewicz w kwietniu 2000 roku?
Odpowiedź: OBRPS został przekształcony zarządzeniem ministra gospodarki w Instytut Pojazdów Szynowych „Tabor” (w skrócie IPS „Tabor”) i od tamtego momentu nadzór nad instytutem sprawowało Ministerstwo Gospodarki

Pytanie: Do jakiego spisu dołączył IPS „Tabor” pod koniec października 2001 roku?
Odpowiedź: Krajowego Rejestru Sądowego

Pytanie: Co zostało zaktualizowane w ramach normy ZN-02/PKP-3500-16?
Odpowiedź: zasady nadawania pojazdom typów

Pytanie: Na podstawie jakiego dokumentu prowadził swoją działalność IPS „Tabor” od października 2010 roku?
Odpowiedź: ustawy o instytutach badawczych z 30 kwietnia 2010
Święte Przymierze

Kres Świętemu Przymierzu położyła rywalizacja Austrii i Rosji na Bałkanach (1822-1830), przede wszystkim zaś neutralność Austrii wobec działań wojennych pomiędzy Rosją a Anglią i Francją podczas wojny krymskiej w 1854. Do ostatniej współpracy zbrojnej państw Świętego Przymierza doszło w maju 1849, kiedy to Rosja (w osobie Iwana Paskiewicza) pomogła stłumić powstanie węgierskie. Próby wskrzeszenia Świętego Przymierza, podejmowane przez Ottona von Bismarcka w latach 1872–1884 (Sojusz Trzech Cesarzy), nie powiodły się.

Pytanie: Kto przewodził Rosji podczas powstania Węgrów?
Odpowiedź: Iwan Paskiewicz

Pytanie: Kto zamierzał wznowić działanie Świętego Przymierza?
Odpowiedź: Otton von Bismarck

Pytanie: Czy Bismarckowi udało się przywrócić do życia sojuszu?
Odpowiedź: nie
Liga Mistrzów UEFA (2016/2017)/Faza grupowa

W tegorocznych zmaganiach zastosowano dokładnie ten sam sposób rozstawienia w koszykach co w ubiegłym roku. Mistrzowie lig z federacji sklasyfikowanych na miejscach 1.-8. w rankingu lig krajowych UEFA na rok 2016 mieli zagwarantowane miejsce w pierwszym koszyku. Ponieważ jednak obrońca tytułu w Lidze Mistrzów – Real Madryt nie został mistrzem ligi hiszpańskiej, mistrz federacji z 8. miejsca (Ukrainy) – Dynamo Kijów został usunięty z pierwszego koszyka. Pozostałe koszyki zostały rozdzielone na podstawie współczynników UEFA na sezon 2016/2017 klubów zakwalifikowanych do udziału w fazie grupowej.

Pytanie: Do którego z koszyków były przyporządkowywane zwycięskie drużyny?
Odpowiedź: do pierwszego koszyka

Pytanie: Co jest brane pod uwagę w przydziale koszyków?
Odpowiedź: współczynniki UEFA

Pytanie: Jak wyglądała sytuacja Real Madryt w 2016?
Odpowiedź: Real Madryt nie został mistrzem ligi hiszpańskiej

Pytanie: Czy drużyna Dynamo Kijów trafiła ostatecznie do pierwszego koszyka?
Odpowiedź: nie
Liga Mistrzów UEFA (2016/2017)/Faza grupowa

Losowanie grup odbyło się 25 sierpnia 2016 roku w Monako. UEFA przed losowaniem przyjęła zasadę, że drużyny z tej samej federacji nie mogą trafić do tej samej grupy. Dodatkowo ze względu na wymagania telewizji, jeżeli federacja posiada więcej niż jeden zespół w fazie grupowej, powinny one być „równomiernie” rozłożone w dwóch zestawach grup (A-D oraz E-H). 17 lipca 2014 roku Komitet Bezpieczeństwa UEFA zadecydował, że drużyny z Ukrainy oraz Rosji nie mogą znaleźć się w jednej grupie, z powodu napiętej sytuacji politycznej pomiędzy oboma krajami.

Pytanie: Jaka zasada została wprowadzona przez UEFA w związku z losowaniem, które odbyło się 25 sierpnia 2016 roku?
Odpowiedź: drużyny z tej samej federacji nie mogą trafić do tej samej grupy

Pytanie: Z jakiego powodu drużyny przynależące do tej samej federacji i walczące się w fazie grupowej, miały zostać równomiernie rozłożone pomiędzy grupami?
Odpowiedź: ze względu na wymagania telewizji

Pytanie: Jaka zasada została zaimplementowana w związku z wymaganiami telewizji?
Odpowiedź: jeżeli federacja posiada więcej niż jeden zespół w fazie grupowej, powinny one być „równomiernie” rozłożone w dwóch zestawach grup (A-D oraz E-H)

Pytanie: Dlaczego zespoły reprezentujące Ukrainę i Rosję zostały przydzielone do oddzielnych grup?
Odpowiedź: z powodu napiętej sytuacji politycznej pomiędzy oboma krajami
Mariusz Ziomecki

W latach 1998–2000 dzielił funkcję redaktora naczelnego dwutygodnika „Komputer Świat” z Wiesławem Małeckim. Następnie w 2003 objął funkcję redaktora naczelnego dziennika „Super Express” (w 2006 zastąpił go Tomasz Lachowicz). Redaktor naczelny tygodnika „Przekrój” od 2006 (kiedy zastąpił na tym stanowisku Piotra Najsztuba) do lipca 2007 (stanowisko przejął Jacek Kowalczyk). W latach 2007–2008 był redaktorem naczelnym Superstacji i prowadził program Rezonans. Od września 2008 roku wydawca programu Konfrontacje w Polsacie, a od maja 2009 do końca lutego 2010 redaktor naczelny serwisu publicystycznego redakcja.pl. Od listopada 2009 do maja 2010 był redaktorem sponsorowanego przez Narodowy Bank Polski serwisu internetowego ObserwatorFinansowy.pl i jednocześnie doradcą prezesa NBP. Następnie pracował dla firmy kosmetycznej Inglot.

Pytanie: Na jakiej posadzie pracował w gazecie "Komputer Świat"?
Odpowiedź: redaktora naczelnego

Pytanie: W jakiej gazecie zatrudnił się w 2003 roku?
Odpowiedź: „Super Express”

Pytanie: Kto pełnił funkcję redaktora naczelnego "Przekroju" przed dziennikarzem?
Odpowiedź: Piotra Najsztuba

Pytanie: Dla jakiej firmy zajmującej się kosmetykami pracował?
Odpowiedź: Inglot

Pytanie: Kiedy pracował dla portalu ObserwatorFinansowy.pl?
Odpowiedź: Od listopada 2009 do maja 2010
DKD-V

Napęd DKD-V stanowił chłodzony powietrzem, 4-cylindrowy silnik rzędowy Cirrus III o mocy nominalnej 63 kW (85 KM) przy 1900 obr./min (moc startowa wynosiła 94 KM przy 2100 obr./min) i masie 130 kg. Silnik napędzał stałe, drewniane, dwułopatowe śmigło ciągnące. Obciążenie mocy wynosiło 7,65 kg/KM. Zbiornik paliwa znajdował się w przedniej części kadłuba za silnikiem. Prędkość maksymalna na poziomie morza wynosiła 175 km/h, prędkość przelotowa 150 km/h, zaś prędkość minimalna 75 km/h. Maszyna osiągała pułap 3500 metrów z prędkością wznoszenia wynoszącą 2,5 m/s. Czas wznoszenia na wysokość 1000 metrów wynosił 6 minut. DKD-V charakteryzował się rozbiegiem wynoszącym 110 metrów i dobiegiem 50 metrów.

Pytanie: Ile koni mechanicznym liczyła moc startowa samolotu?
Odpowiedź: 94

Pytanie: Ile ważył samolot?
Odpowiedź: 130 kg

Pytanie: Na jaką wysokość mógł wzbić się samolot?
Odpowiedź: 3500 metrów

Pytanie: Ile czasu zajmowało samolotowi osiągnięcie pułapu 1000 metrów?
Odpowiedź: 6 minut
DKD-V

Niedługo po wypadku samolot został naprawiony na koszt Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, przy pomocy mechaników 2 pułku lotniczego z Mieczysławem Działowskim na czele. 7 września 1930 roku DKD-V pilotowany przez sierż. S. Działowskiego wziął udział w organizowanym przez Aeroklub Akademicki w Krakowie II Locie Południowo-Zachodniej Polski. Uczestniczyło w nim dziewięć samolotów, a program obejmował m.in. lot okrężny na trasie Kraków – Nowy Targ – Katowice – Częstochowa – Kraków, próbę prędkości wznoszenia w ciągu 15 minut i próbę lądowania. Samolot Działowskich zajął w zawodach 3. miejsce z notą 146 punktów, ulegając PZL.5 (2. miejsce, 153 punkty) i RWD-2 (1. miejsce, 166 punktów). Działowski otrzymał też ⅓ nagrody Wojewódzkiego Komitetu LOPP w Kielcach w wysokości 600 zł dla konstruktora polskiego samolotu za największą sprawność (dzieląc ją po równo z konstruktorami RWD i Sido S-1).

Pytanie: Jaka organizacja zapłaciła za powypadkową naprawę DKD-V?
Odpowiedź: Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej

Pytanie: Jacy specjaliści pomagali w naprawie DKD-V?
Odpowiedź: mechanicy 2 pułku lotniczego z Mieczysławem Działowskim na czele

Pytanie: W jakim wydarzeniu uczestniczył ten samolot we wrześniu 1930?
Odpowiedź: II Locie Południowo-Zachodniej Polski

Pytanie: Jakie przykładowe konkurencje znalazły się w programie II Lotu Południowo-Zachodniej Polski?
Odpowiedź: lot okrężny na trasie Kraków – Nowy Targ – Katowice – Częstochowa – Kraków, próba prędkości wznoszenia w ciągu 15 minut i próba lądowania
Ryszard Siwiec

5 maja 2012 przy Stadionie Narodowym w Warszawie, w obecności ambasador Republiki Czeskiej, odsłonięto obelisk ku czci Ryszarda Siwca. Stela z ciemnoszarego kamienia autorstwa Marka Moderaua jest kopią obelisku z Pragi. Pomnik warszawski stoi przy ulicy noszącej imię Ryszarda Siwca. Wcześniej przy wejściu na zburzony Stadion Dziesięciolecia znajdowała się tablica upamiętniająca samospalenie wmurowana z inicjatywy „Tygodnika Solidarność”. 12 września 2020 odsłonięto tablicę pamiątkową przy ul. Lewickiego 45 we Lwowie. W Pradze jednej z ulic nadano nazwę Siwiecova. Mieści się przy niej Instytut Badania Reżimów Totalitarnych, przed którym stoi obelisk upamiętniający Ryszarda Siwca.

Pytanie: Jaką osobę miał sławić obelisk w Warszawie?
Odpowiedź: Ryszarda Siwca

Pytanie: Kiedy ukazano obelisk sławiący Ryszarda Siwca?
Odpowiedź: 5 maja 2012

Pytanie: Kto jest autorem wykonania obelisku?
Odpowiedź: Marek Moderau

Pytanie: W jakim mieście znajduje się taki sam obelisk jak w Warszawie?
Odpowiedź: w Pradze

Pytanie: W jaki sposób poniósł śmierć Siwiec?
Odpowiedź: w wyniku samospalenia
Zabójstwo Bohdana Piaseckiego

Pomimo że wiele wskazywało na współpracę Ignacego Ekerlinga z porywaczami, władze nie poczyniły przeciwko niemu żadnych kroków. Podejrzeń nie wzbudziło także, że wysłał on bagaże za granicę i sprzedał mieszkanie, a w marcu 1957 odebrał paszport. Następnie 4 kwietnia wyjechał z Warszawy, udając się do Zebrzydowic z zamiarem opuszczenia kraju. Jedynie z powodu interwencji Bolesława Piaseckiego (którego początkowo poinformowano, że Ekerling jedzie do Szczecina) w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, Ekerlingowi uniemożliwiono przekroczenie granicy. Nie został on jednak aresztowany. Powrócił do Warszawy, gdzie przez prawie rok (do 1 kwietnia 1958) przebywał na wolności. Dalej pracował w Miejskim Przedsiębiorstwie Taksówkowym i otrzymał większe mieszkanie służbowe, niż zajmował uprzednio. Co było szczególnie zaskakujące, wniosek o przydział lokum zgłosił nie do zakładu, w którym był zatrudniony, lecz do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Jak podaje Raina, sprawę mieszkania uzgadniał z funkcjonariuszem, który brał udział w śledztwie w sprawie porwania Bohdana Piaseckiego.

Pytanie: Kiedy Ekerling wyruszył żeby wyjechać z Polski?
Odpowiedź: 4 kwietnia 1957

Pytanie: Czy udało mu się uciec z kraju?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie był zatrudniony?
Odpowiedź: w Miejskim Przedsiębiorstwie Taksówkowym

Pytanie: Czy prośbę o większe mieszkanie służbowe skierował do swojego pracodawcy?
Odpowiedź: nie
Zabójstwo Bohdana Piaseckiego

Wiosną 1958 nastąpiła intensyfikacja śledztwa w sprawie porwania, spowodowana zmianą prokuratora prowadzącego. 1 kwietnia aresztowano Ignacego Ekerlinga, czego skutkiem było uzyskanie dalszych obciążających go dowodów. W trakcie rewizji w jego mieszkaniu odkryto zapiski aresztowanego. Zawierały one dane osób zamieszkałych w domach, w których porywacze pozostawiali wskazówki dla współpracowników Bolesława Piaseckiego co do miejsca przetrzymywania jego syna. Z wszystkimi tymi osobami Ekerling utrzymywał bliską znajomość. Byli to: Zygmunt Rodziewicz, zamieszkały przy al. Na Skarpie 65, oraz Szyja Szewc, mieszkający przy ul. Jakubowskiej 16. W notatniku Ekerlinga znaleziono także dane znajomych mu pracowników SB: Jana Kossowskiego, Toruńczyka i Kostańskiego. Jak się później okazało, ci trzej i wymienieni wcześniej tuż po zabójstwie Bohdana Piaseckiego wyjechali do Izraela.

Pytanie: Co odkryto podczas rewizji mieszkania Ekerlinga?
Odpowiedź: zapiski aresztowanego

Pytanie: Kogo aresztowano w sprawie morderstwa Bohdana Piaseckiego?
Odpowiedź: Ignacego Ekerlinga

Pytanie: W czyich domach znaleziono wskazówki dot. miejsca przetrzymywania Piaseckiego?
Odpowiedź: Zygmunt Rodziewicz oraz Szyja Szewc
Akcja „Kutschera”

Nieregularność godzin powrotu Kutschery do domu wykluczyła przeprowadzenie akcji po południu. Postanowiono przeprowadzić ją w godzinach rannych, kiedy ok. godz. 9:00 w drodze do pracy generał będzie przejeżdżał krótki odcinek Alej Ujazdowskich do siedziby Dowództwa Policji i SS. Odmierzona krokami odległość pomiędzy tymi dwoma budynkami wynosiła tylko 140 metrów. Z powodu niewielkiego ruchu przechodniów oraz bliskiej odległości od siedzib Gestapo i Ordnungspolizei w alei J. Ch. Szucha oraz Kriminalpolizei (Kripo) w Alejach Ujazdowskich 7/9 zrezygnowano z przeprowadzenia zamachu przed domem Kutschery w al. Róż 2. Z kolei przeprowadzenie ataku pod siedzibą SS – co zaproponował „Lot” – wiązało się ze zwiększonym ryzykiem strat w przypadku przedłużającej się walki z ochroną pałacyku oraz spieszącymi jej z pomocą żołnierzami niemieckimi i policją, stacjonującymi w tej części miasta (m.in. dwa bataliony policji były skoszarowane w domu poselskim przy ul. Wiejskiej), a także stałymi patrolami pieszymi i zmotoryzowanymi oraz agentami niemieckiej służby bezpieczeństwa stale przemierzającymi trasę aleja Szucha – plac Trzech Krzyży. Tam Kutschera mógł też łatwiej przedostać się do budynku i zniknąć z pola ostrzału. Samochód z generałem musiał być zatem zatrzymany i zablokowany jeszcze na jezdni Alej Ujazdowskich, przed wykonaniem manewru skrętu w lewo i przejechaniem przez tory tramwajowe, chodnik i dalej, za ogrodzenie siedziby Dowództwa SS.

Pytanie: Dlaczego akcja nie mogła odbyć się w godzinach popołudniowych?
Odpowiedź: przez nieregularność godzin powrotu Kutschery do domu

Pytanie: Gdzie mieszkał Kutschera?
Odpowiedź: na al. Róż 2

Pytanie: Na jakiej ulicy ostatecznie planowano zatrzymać pojazd z Kutscherą?
Odpowiedź: na Alejach Ujazdowskich