mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Porozumienie

Wśród zaprezentowanych w kwietniu kandydatów PiS na prezydentów miast wojewódzkich w wyborach samorządowych w tym samym roku znaleźli się dwaj działacze Porozumienia – Jacek Żalek (Białystok) i Michał Wypij (Olsztyn). Ponadto wśród kandydatów na prezydentów miast z ramienia PiS znalazł się Jakub Banaszek w Chełmie. Porozumienie samodzielnie wystawiło kandydatkę na prezydenta w Ełku, a ponadto członkowie partii wystartowali z własnych lub lokalnych komitetów (także w konkurencji do PiS) w Kaliszu (gdzie Grzegorz Sapiński nie uzyskał reelekcji), Mielcu i Tczewie. Jedynym należącym do Porozumienia prezydentem miasta został Jakub Banaszek, natomiast współpracujący z partią w ramach rady samorządowej prezydenci uzyskali reelekcję w Toruniu (niezależny Michał Zaleski) i Zamościu (startujący z ramienia PiS Andrzej Wnuk). Startujący z lokalnych komitetów członkowie Porozumienia zostali burmistrzami w Jarocinie i Skarszewach, ponadto 7 członków partii zostało wybranych na wójtów. W wyborach do sejmików kandydaci Porozumienia zdobyli 19 mandatów w 11 województwach (najwięcej w kujawsko-pomorskim i podkarpackim – po 3). Ogółem związani z partią kandydaci zdobyli kilkaset mandatów na różnym szczeblu (sam komitet Porozumienia uzyskał 3 mandaty w radach powiatów i 13 w radach gmin). Po wyborach Tomasz Urynowicz został wicemarszałkiem województwa małopolskiego, Renata Janik świętokrzyskiego, a Stanisław Derehajło podlaskiego (w 2021 Tomasz Urynowicz i Stanisław Derehajło zostali odwołani z tych funkcji). Działacze partii zasiedli też w zarządach województw podkarpackiego (Stanisław Kruczek, ponownie; w 2021 odszedł jednak z partii) i łódzkiego (Andrzej Górczyński). W Sejmie mandat zwolniony przez wybranego na burmistrza posła z PiS objął działacz Porozumienia Kamil Bortniczuk.

Pytanie: W jakich miastach politycy Porozumienia, biorący udział w wyborach z ramienia lokalnych komitetów, zostali wybrani na burmistrzów?
Odpowiedź: Jarocinie i Skarszewach

Pytanie: Jakie stanowisko przypadło siedmiu członkom Porozumienia?
Odpowiedź: wójta

Pytanie: W których województwach członkowie tego ugrupowania uzyskali najwięcej mandatów?
Odpowiedź: kujawsko-pomorskim i podkarpackim

Pytanie: Jakie stanowisko objął Tomasz Urynowicz po zakończeniu wyborów?
Odpowiedź: wicemarszałka województwa małopolskiego
TKh1

Od 1882 roku Henschel i inne fabryki niemieckie rozpoczęły produkcję jednolitego typu tendrzaka o układzie osi C dla kolei pruskich, oznaczonego jako znormalizowany wzór (Musterblatt) III-4e (pierwotnie, do 1883 roku: M 12). Posiadały one silnik bliźniaczy o średnicy cylindrów 350 mm i skoku tłoka 550 mm oraz początkowo koła o średnicy 1,08 m. Po wprowadzeniu na kolejach pruskich w 1906 roku podziału na serie, lokomotywy te zostały oznaczone jako seria T3 (litera T oznaczała tendrzaki). Oprócz 1302 lokomotyw typu III-4e, do serii T3 zaliczono też 52 wzmocnione lokomotywy typu III-4p, produkowane w latach 1904–1906. Łącznie koleje pruskie otrzymały 1354 znormalizowane lokomotywy serii T3, obu wzorów, wyprodukowane do 1906 roku (włącznie z lokomotywami budowanymi początkowo dla innych kolei i przejętymi później przez koleje pruskie).

Pytanie: Jakim układem osi charakteryzowały się nowe parowozy?
Odpowiedź: C

Pytanie: Jaki silnik został zamontowany w nowych parowozach?
Odpowiedź: bliźniaczy

Pytanie: Ile wynosiła średnica cylindrów w nowym silniku parowozów?
Odpowiedź: 350 mm

Pytanie: Jaki termin oznaczało T?
Odpowiedź: tendrzaki

Pytanie: Ile parowozów T3 otrzymały finalnie pruskie koleje?
Odpowiedź: 1354
TKh1

Zbliżone do lokomotyw serii T3, o takim samym rozstawie osi, lecz nieco silniejsze i cięższe, były tendrzaki typu Pudel, rozwiniętego w kilku wersjach przez firmę Jung dla kolei przemysłowych (masa służbowa do 38,5 t, nacisk na oś do 13 ton, średnica cylindrów 400 mm, powierzchnia ogrzewalna 77,9 m²). Odróżniały się zewnętrznie posiadaniem małej skrzyni węglowej z tyłu budki. Między innymi, w latach 1912–1916 zbudowano ich dla kolei portowej w Bremie (Bremer Hafenbahn) 9 sztuk, a w 1920 roku jeszcze jedną, cięższą od pozostałych (nacisk na oś 15,5 t). W 1930 roku lokomotywy te zostały przejęte przez DRG i zaliczone do serii 8975 (numery 89 7512 do 7521), tak jak lokomotywy serii T3.

Pytanie: Co wyróżniało tendrzaki typu Pudel od serii T3?
Odpowiedź: Były silniejsze i cięższe

Pytanie: Ile lokomotyw zbudowano w latach 1912-1920?
Odpowiedź: 10 sztuk

Pytanie: Kto zajmował się rozbudowywaniem lokomotyw typu Pudel?
Odpowiedź: firma Jung

Pytanie: W jakich latach tworzono lokomotywy dla Bremer Hafenbahn?
Odpowiedź: 1912–1916
Stańczyk (obraz Jana Matejki)

Jak podaje Bielski, odpowiedzi Stańczyka potraktowano wówczas jako aluzję. Mimo wielkiego zwycięstwa w bitwie pod Orszą, pozwolono Moskwie zachować Smoleńsk i nie wyzyskano wygranej do pokonania księcia moskiewskiego. Niedźwiedź jest tradycyjnym symbolem państwa moskiewskiego, w podobnym znaczeniu użył go Matejko w obrazie Batory pod Pskowem (1872). Możliwe więc, że obie anegdoty stały się inspiracją do Stańczyka Matejki, na co wskazuje pełny tytuł obrazu oraz widoczna na obrazie umieszczona w liście data "Anno Domini 1533".

Pytanie: Kto jest autorem dzieła "Batory pod Pskowem"?
Odpowiedź: Matejko

Pytanie: Jakie zwierzę symbolizuję państwo moskiewskie?
Odpowiedź: Niedźwiedź

Pytanie: Na jakim obrazie Matejko dodał podpis "Anno Domini 1533"?
Odpowiedź: Stańczyka

Pytanie: Jakie miasto nie zostało odebrane Moskwie? 
Odpowiedź: Smoleńsk
Mikrus

Zanim wyróżniono więcej niż pojedynczy gatunek, odnotowano różnice w gęstości populacji pomiędzy lasami południowymi, jak Kirindy, a północnymi w okolicy Ambanja. Później okazało się, że mikrus ogoniasty występuje na niższych wysokościach, niż mikrus mniejszy. W przypadku tego pierwszego kilometr kwadratowy zamieszkuje pomiędzy 30 a 210 osobników, niższe gęstości wiążą się z terenami otwartymi wśród lasów. Mikrus mniejszy osiąga zagęszczenie od 385 do 1086 zwierząt na kilometr kwadratowy. Jednak jego populacje spotykane są w bardziej odizolowanych płatach lasów. Sądzi się, że spożywanie przezeń owoców introdukowanych nerkowca i mango pomaga utrzymać większe zgęszczenie.

Pytanie: Ile stworzeń odmiany ogoniastej zasiedla się na obszarze kilometra kwadratowego?
Odpowiedź: pomiędzy 30 a 210

Pytanie: Ile stworzeń odmiany mniejszej zasiedla się na obszarze kilometra kwadratowego?
Odpowiedź: od 385 do 1086

Pytanie: Na jakich obszarach leśnych osiedla się odmiana mniejsza?
Odpowiedź: bardziej odizolowanych
Mikrus

Rozród rozpoczyna się w listopadzie u mikrusa ogoniastego w lesie Kirindy. Cykl rujowy trwa średnio 22 dni, z czego ruja zajmuje tylko dzień lub mniej. Sezon godowy populacji południowej ogranicza się do kilku tygodni, natomiast mikrus mniejszy rozmnaża się przez cały rok. Model taki zaobserwowano jedynie u dwóch innych gatunków małpiatek: palczaka madagaskarskiego i lemurii czerwonobrzuchej. Mikrus mniejszy był obserwowany w niewoli podczas rozrodu przez cały rok, jeśli miot nie przetrwał lub został zabrany, kiedy jeszcze populacją tą uznawano za należącą do gatunku typowego.

Pytanie: Czy mikrus pozostaje w rui przez większość czasu trwania jego cyklu rujowego?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakim okresie dochodzi do rozrodu osobników mikrusa mniejszego?
Odpowiedź: przez cały rok

Pytanie: Jakie gatunki małpiatek, poza mikrusem mniejszym, rozmnażają się przez cały rok?
Odpowiedź: palczak madagaskarski i lemuria czerwonobrzucha

Pytanie: W jakim miesiącu osobniki mikrusa ogoniastego zaczynają się rozmnażać?
Odpowiedź: listopadzie
Harry Potter i przeklęte dziecko

10 lutego 2016 roku zapowiedziano wydanie scenariusza obu części sztuki w formie książkowej jako Harry Potter i przeklęte dziecko: Część pierwsza i druga (ang. Harry Potter and the Cursed Child Parts One and Two). Trafiła ona do sprzedaży 31 lipca 2016 roku, w dzień urodzin Harry’ego Pottera i Rowling. Wydanie to, na stronie tytułowej opatrzone podtytułem Edycja specjalna na potrzeby prób teatralnych (ang. Special Rehearsal Edition), bazowało na pierwszej wersji scenariusza, na podstawie którego odbywały się próby. 25 lipca 2017 do sprzedaży trafiło Wydanie poszerzone (ang. Definitive Collector’s Edition), uwzględniające zmiany wprowadzone w scenariuszu od czasu premiery, a dodatkowo zawierający wywiad z Thorne’em i Tiffanym, drzewo genealogiczne Harry’ego Pottera oraz oś czasu z najważniejszymi wydarzeniami w uniwersum. W Polsce scenariusz ukazał się 22 października 2016 roku nakładem wydawnictwa Media Rodzina, dotychczasowego wydawcy Harry’ego Pottera, z kolei Wydanie poszerzone – 2 października 2019.

Pytanie: Jaka publikacja miała swoją premierę w lipcu 2017 roku?
Odpowiedź: Wydanie poszerzone

Pytanie: Jakie nowości zawierało wydanie z lipca 2017 roku?
Odpowiedź: zmiany wprowadzone w scenariuszu od czasu premiery, a dodatkowo wywiad z Thorne’em i Tiffanym, drzewo genealogiczne Harry’ego Pottera oraz oś czasu z najważniejszymi wydarzeniami w uniwersum

Pytanie: Jakie polskie wydawnictwo zajmowało się publikacją serii o Harrym Potterze?
Odpowiedź: Media Rodzina

Pytanie: Jak nazywa się publikacja scenariusza, którą można kupić od lipca 2016 roku?
Odpowiedź: Harry Potter i przeklęte dziecko: Część pierwsza i druga
Harry Potter i przeklęte dziecko

Premiera pierwszej nieanglojęzycznej wersji przedstawienia, Harry Potter und das verwunschene Kind, miała odbyć się 15 marca 2020 w hamburskim Mehr! Theater am Großmarkt, jednak ze względu na pandemię została przełożona na październik 2020, a następnie na 11 kwietnia 2021. Obecna prapremiera planowana jest na 23 listopada 2021, a premiera na 5 grudnia. Przedsprzedaż biletów ruszyła w maju 2019, a do lutego 2020 sprzedano ich ponad 250 tys. Na potrzeby Przeklętego dziecka zmodernizowano teatr, przeznaczając na ten cel około 42 mln euro. W niemieckiej wersji wystąpią m.in. Markus Schöttl jako Harry Potter, Gillian Anthony jako Hermiona, Sebastian Witt jako Ron, Sarah Schütz jako Ginny Potter, Vincent Lang jako Albus i Mathias Reiser jako Scorpius.

Pytanie: Kiedy powstała niemieckojęzyczna wersja sztuki Harrego Pottera?
Odpowiedź: 15 marca 2020

Pytanie: W jakim teatrze premierę miało "Przeklęte dziecko"?
Odpowiedź: Mehr! Theater am Großmarkt

Pytanie: Kto zagrał Harrego Pottera w premierowym spektaklu "Harry Potter i przeklęte dziecko"?
Odpowiedź: Markus Schöttl
Edward VII

Edward VII był przez matkę i teścia spokrewniony z prawie wszystkimi europejskimi monarchami i stał się znany jako „wuj Europy”. Cesarz Niemiec Wilhelm II Hohenzollern, car Mikołaj II Romanow, wielki książę Hesji Ernest Ludwik I oraz książę sasko-koburski na Gotha Karol Edward byli jego siostrzeńcami i bratankami. Królowa Hiszpanii Wiktoria Eugenia Battenberg, żona szwedzkiego następcy tronu Małgorzata Connaught oraz caryca Aleksandra Fiodorowna Romanowa były jego siostrzenicami i bratanicami. Jego zięciem był król Norwegii Haakon VII. Jego szwagrowie to król Grecji Jerzy I i król Danii Fryderyk VIII. Król Belgów Albert I Koburg, królowie Portugalii Karol I i Manuel II, car Bułgarii Ferdynand I Koburg, królowa Holandii Wilhelmina oraz książę brunszwicki Ernest August to jego kuzyni. Nie ze wszystkimi krewniakami król utrzymywał poprawne stosunki, kłócił się często ze swoim siostrzeńcem Wilhelmem II.

Pytanie: Jaki przydomek zyskał Edward VII?
Odpowiedź: „wuj Europy”

Pytanie: Jaki tytuł nosił Ernest Ludwik I?
Odpowiedź: wielki książę Hesji

Pytanie: Jak nazywała się królowa Hiszpanii spokrewniona z Edwardem VII?
Odpowiedź: Wiktoria Eugenia Battenberg

Pytanie: Z którym członkiem rodziny często nie zgadzał się Edward VII?
Odpowiedź: ze swoim siostrzeńcem Wilhelmem II

Pytanie: Czy Edward VII miał poprawne relacje ze wszystkimi członkami rodziny?
Odpowiedź: nie
Boeing B-52 Stratofortress

W szczytowym okresie służby samolotu, w 1963 roku, lotnictwo strategiczne USA miało 650 B-52, zgrupowanych w 42 dywizjonach na 38 lotniskach. W latach 60. rakiety międzykontynentalne przejęły główną rolę w amerykańskich siłach jądrowych, a nieustannie ulepszana radziecka obrona przeciwlotnicza postawiła pod znakiem zapytania skuteczność B-52. Tylko częściowym lekarstwem było wyposażenie B-52 w pociski samosterujące, które pozwalały atakować z większych odległości. Z tych powodów z biegiem czasu B-52 zaczęły odgrywać coraz większą rolę jako bombowce konwencjonalne. W 2018 r. w lotnictwie USA nadal służy 75 egzemplarzy wersji B-52H, budowanej między 1960 i 1962. Wskaźnik dostępnych do użycia maszyn wynosi do 60% tej liczby i jest lepszy od nowszych bombowców B-1 i B-2 (do 40%), niższy jest także koszt godziny lotu. Amerykańskie siły zbrojne nie zamierzają wycofywać Stratofortressów ze służby liniowej wcześniej niż w latach 40. XXI wieku.

Pytanie: Na ilu lotniskach USA miało swoje samoloty w 1963 roku?
Odpowiedź: 38

Pytanie: Co mógł robić B-52 mając pociski samosterujące?
Odpowiedź: atakować z większych odległości

Pytanie: Co których lat na pewno mają służyć Stratofortressy?
Odpowiedź: 40. XXI wieku

Pytanie: Ile B-52 miały służby w 2018 roku?
Odpowiedź: 75
Boeing B-52 Stratofortress

Dwa lata później, 21 stycznia 1968, w pobliżu bazy Thule (obecnie Qaanaaq) na Grenlandii rozbił się kolejny B-52 z sześcioma bombami Mark 28 na pokładzie. Tym razem załoga (sześciu z siedmiu się uratowało) nie pozbyła się bomb przed wypadkiem, toteż w wyniku roztrzaskania się samolotu przy prędkości 560 węzłów (1000 km/h), doszło do wybuchu klasycznych (trotylowych) ładunków we wszystkich bombach oraz pożaru szczątków i 130 tys. litrów paliwa lotniczego, a znaczna część plutonu z bomb przedostała się do otoczenia. Był to prawdopodobnie najpoważniejszy wypadek B-52 w ogóle, a na pewno najpoważniejsza katastrofa w historii wyspy spowodowana jej strategicznym położeniem. Mimo dużych nakładów finansowych na dezaktywację usunięcie wszystkich skutków wypadku w trudnej arktycznej okolicy nie było do końca możliwe.

Pytanie: Ile bomb znajdowało się w B-52, kiedy rozbił się na Grenlandii? 
Odpowiedź: sześć

Pytanie: Gdzie rozbił się B-52?
Odpowiedź: na Grenlandii

Pytanie: Czy samolot rozbił się z bombami na pokładzie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak szybko leciał samolot w momencie rozbicia się o ziemię? 
Odpowiedź: 1000 km/h

Pytanie: Czy udało się usunąć wszystkie stuki wypadku samolotu na Grenlandii? 
Odpowiedź: nie
Gąska zielonka

Grzyb mikoryzowy. Dawniej uważany za smaczny grzyb jadalny, jednak obecnie nie poleca się jego zbioru, w wielu krajach (np. Francja i Niemcy) uznany za toksyczny i niebezpieczny. We Francji w latach 2001–2003 odnotowano liczne przypadki zatruć, z tego kilka śmiertelnych. W kraju tym zaczęło dochodzić do coraz częstszych przypadków zatruć po spożyciu gąski zielonej, najprawdopodobniej z powodu skażenia środowiska. Na obszarach o środowisku skażonym zaleca się spożywanie tego gatunku w ograniczonych ilościach. W roku 2009 udokumentowano zatrucie zielonkami w Polsce u trzech osób, z tego jedno śmiertelne. O podstawowy mechanizm zatrucia podejrzewa się rabdomiolizę, która uszkadza błony komórkowe mięśni szkieletowych. W rezultacie tego białko mioglobina przenoszące tlen do mięśni jest uwalniane i pojawia się w moczu, co prowadzi do objawów takich jak ból mięśni i brązowawe zabarwienie moczu.

Pytanie: Czy gąska zielona była zaliczana do jadalnych grzybów?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy możliwe jest zatrucie się gąską zieloną?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co powoduje w organizmie rabdomioliza?
Odpowiedź: uszkadza błony komórkowe mięśni szkieletowych

Pytanie: Jakie objawy ma osoba, która zatruła się gąską zielonką?
Odpowiedź: ból mięśni i brązowawe zabarwienie moczu
Wyspy Cooka

Na mocy konstytucji z 1965 roku Wyspy Cooka są państwem pozostającym w wolnym stowarzyszeniu z Nową Zelandią (każda ze stron może umowę o wolnym stowarzyszeniu wypowiedzieć w dowolnym czasie). Rząd Wysp sprawuje pełną władzę nad sprawami wewnętrznymi oraz częściowo nad zewnętrznymi. Nowa Zelandia odpowiada za obronność Wysp Cooka oraz częściowo za politykę zagraniczną (jednak musi konsultować swoje posunięcia z rządem Wysp Cooka). Wyspy Cooka mają prawo do nawiązywania stosunków dyplomatycznych z innymi państwami oraz organizacjami międzynarodowymi (są członkiem m.in. WHO, UNESCO oraz ILO, natomiast nie należą do ONZ, nawiązały stosunki dyplomatyczne z ponad 50 państwami). Ze względu na swój specyficzny status, Wyspy Cooka czasami uważane są za niepodległe państwo, jednak same władze Wysp nigdy nie zadeklarowały niepodległości, ani żadne inne państwo nie uznaje niepodległości Wysp. ONZ uznała zdolność do zawierania traktatów przez Wyspy Cooka w rozumieniu prawa międzynarodowego.

Pytanie: Kto zarządza sprawami wewnętrznymi Wysp Cooka?
Odpowiedź: Rząd Wysp

Pytanie: Jakie państwo odpowiada za obronność Wysp Cooka?
Odpowiedź: Nowa Zelandia

Pytanie: Czy Wyspy Cooka są członkiem ONZ?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Wyspy Cooka są niepodległym państwem?
Odpowiedź: nie
Wyspy Cooka

Mieszkańcy wysp są głównie Polinezyjczykami, których określa się mianem Polinezyjczyków Wysp Cooka. Ich liczba wynosi około 16,5 tysiąca. Należą do kilku grup etnicznych, tworzących społeczności poszczególnych wysp lub zespołów wysp. Posługują się pięcioma różnymi językami z rodziny polinezyjskiej oraz językiem angielskim. W ostatnich latach obserwuje się zlewanie poszczególnych grup w jedną wspólnotę etniczną. Tradycyjna kultura Polinezyjczyków zamieszkujących wyspy Rarotonga, Atiu, Mauke i Mitiaro, Manihiki, Rakahanga, Mangaia i Tongareva wykazuje bliskie związki ze wschodnią Polinezją, a tylko społeczeństwo atolu Pukapuka wykazuje podobieństwo do kultur zachodniopolinezyjskich.

Pytanie: Jak nazywa się osoby zamieszkujące na tym obszarze?
Odpowiedź: Polinezyjczykami Wysp Cooka

Pytanie: W jaki sposób porozumiewają się ze sobą mieszkańcy Wysp Cooka?
Odpowiedź: pięcioma różnymi językami z rodziny polinezyjskiej oraz językiem angielskim

Pytanie: Mieszkańcy których z wysp przejawiają kulturę, która sugeruje ich silne powiązania ze wschodnią Polinezją?
Odpowiedź: Rarotonga, Atiu, Mauke i Mitiaro, Manihiki, Rakahanga, Mangaia i Tongareva

Pytanie: Do jakich tradycji zbliżona jest kultura osób zamieszkujących atol Pukapuka?
Odpowiedź: zachodniopolinezyjskich
Elton John

Również w 1975 zakończył współpracę z Dick James Music, która wydała jeszcze album koncertowy pt. Here and There, zawierający zapis dźwiękowy z koncertów Johna z 1972 i 1974. Poza tym był nominowany do dwóch nagród Grammy – za najlepszy album (Caribou) i nagranie roku („Don’t Let the Sun Go Down on Me”), jednak nie wygrał w żadnej z kategorii. Po odejściu z wytwórni zaczął działać pod szyldem Rocket Records, jednocześnie zawiesił współpracę z Bernie’em Taupinem, a jego nowym tekściarzem został Gary Osborne. W 1976 wydał autorski singiel „Don’t Go Breaking My Heart”, który nagrał w duecie z Kiki Dee. Utwór stał się kolejnym światowym przebojem w jego dorobku oraz pierwszym w jego karierze, który dotarł do pierwszego miejsca na liście UK Singles Chart. Również w 1976 odbył kolejną międzynarodową trasę koncertową oraz wydał album pt. Blue Moves, który promował przebojem „Sorry Seems to Be the Hardest Word”.

Pytanie: Z jaką wytwórnią rozstał się artysta w 1975 roku?
Odpowiedź: z Dick James Music

Pytanie: Co znalazło się na płycie Here and There?
Odpowiedź: zapis dźwiękowy z koncertów Johna z 1972 i 1974

Pytanie: Kto pisał teksty dla artysty po Taupinie?
Odpowiedź: Gary Osborne

Pytanie: Jaki tytuł nosi krążek artysty wydany w 1976 roku?
Odpowiedź: Blue Moves
Solaris Urbino 8,9 LE electric

W styczniu 2013 testy autobusu elektrycznego Solaris Urbino 8,9 LE electric przeprowadziło MPK Kraków. Elektrobus był testowany na linii nr 537 łączącej Dworzec Główny Wschód z Witkowicami. W trakcie testów maksymalny zasięg autobusu Solaris wyniósł ok. 100 km na jednym ładowaniu. W 2014 r. w Krakowie rozpoczęto testy elektrycznego Solarisa w wersji 12-metrowej. Rok później MPK Kraków ogłosiło przetarg na dostawę czterech autobusów elektrycznych o długości ok. 9 m, w którym złożono dwie oferty – Solarisa oraz czeskiego producenta SOR. Zwycięzcą okazał się Solaris, który w efekcie dostarczył w 2016 roku cztery sztuki Urbino 8,9 LE electric z ładowaniem poprzez pantograf.

Pytanie: Jaka spółka przeprowadziła testy Solaris Urbino 8,9 LE electric?
Odpowiedź: MPK Kraków

Pytanie: Na jakiej linii był testowany Solaris Urbino 8,9 LE electric?
Odpowiedź: nr 537

Pytanie: Ile maksymalnie kilometrów mógł przejechać ten autobus elektryczny na jednym ładowaniu? 
Odpowiedź: ok. 100

Pytanie: Ile autobusów elektrycznych chciał zakupić Kraków? 
Odpowiedź: czterech

Pytanie: W jaki sposób są ładowane autobusy Urbino 8,9 LE electric?
Odpowiedź: poprzez pantograf
ORP Zwinny (1950)

Od stycznia 1961 roku okręt włączono do Dywizjonu Ścigaczy, nadal bazując w Helu. Między 9 stycznia a 21 kwietnia „Zwinny” przeszedł remont stoczniowy. W drugiej połowie maja sześć ścigaczy proj. 122bis (OORP „Zwinny”, „Czujny”, „Nieugięty”, „Wytrwały”, „Zręczny” i „Zwrotny”) wzięło udział w ćwiczeniach artyleryjskich pod Ustką. W czerwcu „Zwinny”, „Zwrotny”, „Zręczny” i „Wytrwały” w ramach obchodów Dni Morza zostały udostępnione do zwiedzania w Gdańsku, Gdyni, Sopocie i Kołobrzegu. W dniach 1–7 sierpnia na wodach Zatoki Gdańskiej „Zwinny”, „Czujny”, „Zręczny” i „Zwrotny” wzięły udział w ćwiczeniach ZOP bałtyckich flot Układu Warszawskiego.

Pytanie: W jakiej miejscowości bazował ORP Zwinny w 1961 roku?
Odpowiedź: w Helu

Pytanie: Gdzie włączono ORP Zwinnego na początku 1961 roku?
Odpowiedź: do Dywizjonu Ścigaczy

Pytanie: Jakie ćwiczenia były zorganizowane pod Ustką?
Odpowiedź: artyleryjskie

Pytanie: W jakich miastach można było zwiedzić polskie ścigacze okrętów podwodnych? 
Odpowiedź: w Gdańsku, Gdyni, Sopocie i Kołobrzegu
Krzysztof Kamil Baczyński

Poezja Baczyńskiego najpełniej wyraża cechy pokolenia Kolumbów. Dla nich konsekwencją wybuchu wojny była konieczność poradzenia sobie z tym wstrząsem i odnalezienie własnej postawy wobec tych wydarzeń. Jego wiersze pomimo silnego związku z czasem wojny, ukazują swój uniwersalny wymiar. Dzieje się tak m.in. dlatego, że nie pisał o swojej epoce wprost, lecz w konwencji apokaliptycznej i onirycznej, a także dlatego, iż poruszał problemy ponadczasowe, takie jak rzeźbienie duszy i psychiki człowieka, refleksja nad młodością i dojrzewaniem (w tym przypadku drastycznie przyśpieszonym przez wojnę), poszukiwanie wartości mogących stanowić fundamenty dorosłego życia. Krzysztof Baczyński w wierszach często stosował liczbę mnogą, przemawiając w swoim i generacji imieniu. Pisał wiersze katastroficzne, ze środka „spełniającej się apokalipsy”, pragnąc zmierzyć się ze swoją epoką i czasem historycznym. Ukazywał wojnę pełną onirycznych i symbolicznych obrazów, widząc ją jako siłę niszczycielską dla dotychczasowych systemów wartości i norm moralnych, a wprowadzającą nowe, okrutne prawa. Był nieufny wobec tradycyjnej poetyki – uważał, że jest niewskazana wobec ogromu zniszczeń i cierpień narodu. Miał świadomość zagłady własnej i jego pokolenia; jednocześnie nie dramatyzował nad tym losem. Pragnął zminimalizować skażenie wojną, jej wpływ na własną psychikę. Chciał zmycia tego piętna poprzez obcowanie z mityczną arkadią jako światem czystym, nieskażonym, pozbawionym krwi, okaleczenia i śmierci. Ton jego poezji jest zróżnicowany: obok wierszy dotyczących przeżyć okupacyjnych, pisał także te oddzielone od tych wydarzeń, pełne nadziei i piękna. Są pełne rozbudowanych metafor, elementów ze świata baśni, mikroprzyrody, otoczone aurą nastrojowości.

Pytanie: Jakie było następstwo wojny dla pokolenia Kolumbów?
Odpowiedź: konieczność poradzenia sobie z tym wstrząsem i odnalezienie własnej postawy wobec tych wydarzeń

Pytanie: W jakiej konwencji utrzymana była twórczość Baczyńskiego?
Odpowiedź: apokaliptycznej i onirycznej

Pytanie: Jaką problematykę podejmował Baczyński w swoich wierszach?
Odpowiedź: rzeźbienie duszy i psychiki człowieka, refleksję nad młodością i dojrzewaniem, poszukiwanie wartości mogących stanowić fundamenty dorosłego życia

Pytanie: Co o tradycyjnej poetyce sądził autor?
Odpowiedź: że jest niewskazana wobec ogromu zniszczeń i cierpień narodu