mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Sprzęgło wiskotyczne

Jednym z elementów układu regulacji temperatury silnika jest wentylator kierujący (w razie potrzeby) strumień powietrza na chłodnicę. Wentylator ten może mieć napęd elektryczny, bądź też może być połączony sprzęgłem wiskotycznym z innym obracającym się elementem, napędzanym przez silnik, np. wałem wirnika pompy cieczy chłodzącej silnik. Umieszczenie wentylatora na takim wale bez użycia sprzęgła byłoby nieekonomiczne, gdyż obracałby się on również wówczas, gdy nie zachodzi potrzeba dodatkowej wentylacji chłodnicy. Zwiększałoby to opory ruchu silnika i utrudniałoby osiągnięcie właściwej temperatury pracy.

Pytanie: Jak zasilany jest wentylator kierujący strumień powietrza na chłodnicę?
Odpowiedź: mieć napęd elektryczny, bądź też może być połączony sprzęgłem wiskotycznym z innym obracającym się elementem, napędzanym przez silnik, np. wałem wirnika pompy cieczy chłodzącej silnik

Pytanie: Dlaczego umiejscowienie wentylatora kierującego strumień powietrza na chłodnicę na wale wirnika pompy cieczy bez użycia sprzęgła nie byłoby ekonomiczne?
Odpowiedź: obracałby się on również wówczas, gdy nie zachodzi potrzeba dodatkowej wentylacji chłodnicy. Zwiększałoby to opory ruchu silnika i utrudniałoby osiągnięcie właściwej temperatury pracy

Pytanie: Jaką funkcję pełni wentylator wchodzący w skład układu regulującego temperaturę silnika?
Odpowiedź: kieruje (w razie potrzeby) strumień powietrza na chłodnicę

Pytanie: Czy wentylator kierujący strumień powietrza na chłodnicę warto umieszczać na wale wirnika pompy cieczy chłodzącej silnik, nawet bez użycia sprzęgła?
Odpowiedź: nie
Hanna Stankówna

W latach 1959–1999 występowała na deskach Teatru Polskiego w Warszawie. Kreowała role dramatyczne i komediowe m.in. wcielała się w Klarę w Pigmalionie (1961) w reżyserii Romana Zawistowskiego, Dorynę w Świętoszku (1962) w reżyserii Czesława Wołłejko, Rachelę w Weselu (1991) w reżyserii Kazimierza Dejmka. Grała też role szekspirowskie, np. Julię w Romeo i Julii (1963) w reżyserii Kazimierza Brauna. W sumie zagrała w 65 spektaklach teatralnych, 48 przedstawieniach Teatru Telewizji, 180 słuchowiskach Teatru Polskiego Radia oraz występowała w radiowej powieści W Jezioranach.

Pytanie: Jaką postać grała Stankówna w Pigmalionie?
Odpowiedź: Klarę

Pytanie: W jakim dramacie Stankówna wcieliła się w Rachelę?
Odpowiedź: w Weselu

Pytanie: Kto wyreżyserował "Świętoszka"?
Odpowiedź: Czesław Wołłejko

Pytanie: Kto jest autorem tragedii "Romeo i Julia"?
Odpowiedź: Szekspir
Hanna Stankówna

Za sprawą charakterystycznej urody w filmach i serialach była obsadzana przede wszystkim w rolach arystokratek lub kobiet silnych, władczych i posągowych – grała m.in. hrabinę Ćwilecką w Trędowatej (1976) czy księżną Janettę Roztocką w Karierze Nikodema Dyzmy (1980). Wyraziste role wykreowała w filmach: Wilczyca (1983), w którym zagrała postać drugoplanową, Hortensję Vitie, kochankę Julii (Iwona Bielska) oraz Seksmisja (1984), w której wcieliła się w doktor Teklę, nieprzejednaną i stanowczą szefową Genetix, laboratorium przyszłości odpowiedzialnego za sprawy genetyczne w świecie. Występowała też w popularnych serialach: 07 zgłoś się (1976), Królowa Bona (1980), Jan Serce (1981), Tulipan (1986) czy w obu częściach Tygrysów Europy (1999, 2003). W ostatnich latach grała w serialach Barwy Szczęścia (2007–2015) i Na Wspólnej (2008–2018).

Pytanie: W jaki typ postaci wcielała się najczęściej?
Odpowiedź: arystokratki lub kobiety silne, władcze i posągowe

Pytanie: W jakim filmie wcieliła się w rolę hrabiny Ćwileckiej?
Odpowiedź: Trędowatej

Pytanie: Czy w produkcji zatytułowanej Wilczyca osadzono ją w głównej roli?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakich serialach zagrała Hanna Stankówna w trakcie swojej kariery?
Odpowiedź: 07 zgłoś się (1976), Królowa Bona (1980), Jan Serce (1981), Tulipan (1986) czy w obu częściach Tygrysów Europy (1999, 2003). W ostatnich latach grała w serialach Barwy Szczęścia (2007–2015) i Na Wspólnej (2008–2018)
Tymon Tymański

Zespół Miłość rozpoczął działalność jako free jazzowy kwartet w składzie: Mikołaj Trzaska (saksofon), Jerzy Mazzoll (klarnet), Tymon Tymański (kontrabas, gitara basowa) oraz Bartosz Szmit (perkusja). We wczesnym okresie istnienia muzyka grupy pozostawała pod dużym wpływem afroamerykańskiego free jazzu lat 60. oraz twórczości takich muzyków, jak John Coltrane, Ornette Coleman czy Albert Ayler. Pierwsza sesja nagraniowa grupy pochodzi ze studia SAR i została zarejestrowana w sierpniu 1988. Przez pierwsze trzy lata istnienia grupa blisko współpracowała z trójmiejskim Totartem, biorąc udział w wielu happeningach rzeczonej formacji. W 1990 Jerzego Mazzola zastąpił gitarzysta Tomasz Gwinciński (były muzyk awangardowej bydgoskiej grupy Henryk Brodaty), a perkusistę Bartosza Szmita – dziewiętnastoletni Jacek Olter. W marcu 1991 w miejsce Gwincińskiego do grupy przyjęty został dwudziestoletni pianista Leszek Możdżer. W kwietniu 1992 grupa Miłość zajęła drugie miejsce na krakowskim festiwalu Jazz Juniors. We wrześniu 1992 kwartet nagrał materiał na swoją pierwszą płytę w studiu Radia Szczecin. W kwietniu 1993 do składu dołączył saksofonista Maciej Sikała. Zespół Miłość jako kwintet nagrał pięć płyt; na dwóch z nich gościnnie wystąpił afroamerykański trębacz Lester Bowie z legendarnej formacji (Art Ensemble of Chicago). Koncerty grupy przeszły do historii zarówno w związku z niezwykłą energetycznością (częściej spotykaną wśród zespołów rockowych niż jazzowych), jak i skłonnościami standupowo-performerskimi Tymańskiego i Trzaski, które zespół odziedziczył po okresie współpracy z TotArtem. Grupa cztery razy z rzędu wybierana była najlepszym zespołem roku (ankieta czytelników czasopisma Jazz Forum), będąc również wyróżniona jako najlepszy polski jazzowy zespół lat 90. (ankieta krytyków JF). W 1998 odszedł z grupy Leszek Możdżer, zaś w styczniu 2001 samobójczą śmiercią zginął Jacek Olter, od dłuższego czasu cierpiący na depresję. Miłość została ostatecznie rozwiązana w lipcu 2002.

Pytanie: Kto należał do oryginalnego składu formacji muzycznej?
Odpowiedź: Mikołaj Trzaska, Jerzy Mazzoll, Tymon Tymański oraz Bartosz Szmit

Pytanie: Jakimi brzmieniami inspirował się z początku zespół?
Odpowiedź: afroamerykańskim free jazzem lat 60. oraz twórczością takich muzyków, jak John Coltrane, Ornette Coleman czy Albert Ayler

Pytanie: Kto poprzedzał Gwincińskiego na pozycji gitarzysty formacji?
Odpowiedź: Jerzy Mazzoll

Pytanie: W jakim wieku był Olter, gdy dołączył do formacji?
Odpowiedź: dziewiętnaście lat
Tymon Tymański

W kwietniu 1992 Tymański powołał do życia avant-rockową grupę Kury. Przez pierwsze trzy lata Kury funkcjonowały jako kwartet z wokalistą Anną Lasocką, gitarzystą Piotrem Pawlakiem, perkusistą Jackiem Olterem oraz Tymańskim na gitarze basowej. Pierwsza płyta Kur, zatytułowana Kablox-Niesłyna Histaria i wydana pod koniec 1994, nawiązywała do alternatywnego rocka, jazzu oraz muzyki poważnej. Drugi album Kur, wydany cztery lata później kultowy P.O.L.O.V.I.R.U.S., był krotochwilnym rozrachunkiem z mizerią polskiego popu lat 90., mogąc budzić skojarzenia z działalnością Franka Zappy. Do nagrania zaproszeni zostali luminarze trójmiejskiej alternatywnej sceny muzycznej: m.in. Olaf Deriglasoff, Leszek Możdżer, Jerzy Mazzoll, Grzegorz Nawrocki oraz Larry Ok Ugwu. Album pt. P.O.L.O.V.I.R.U.S. okazał się wielkim sukcesem, który równocześnie podzielił publiczność zespołu. Odtąd spora część niedzielnych fanów, znająca głównie płytę P.O.L.O.V.I.R.U.S., wychodziła z koncertów Kur mocno rozczarowana ciężką, transową muzyką grupy. Ostatnia płyta Kur wydana w 2001 pt. 100 lat undergroundu i nasycona elementami rapu, hip-hopu, copy'n'paste'u i elektroniki, była świadomą ucieczką od prześmiewczo-rozrachunkowej stylistyki poprzedniego albumu. Po śmierci Jacka Oltera Kury kilkakrotnie wracały do koncertów w składzie z innymi perkusistami, ale nie zdecydowały się na dłuższą kontynuację działalności koncertowej i wydawniczej.

Pytanie: W którym roku Tymański założył Kury?
Odpowiedź: 1992

Pytanie: Kiedy wydano Kablox-Niesłyna Histaria?
Odpowiedź: pod koniec 1994

Pytanie: Jakie zamierzenie stało za wydaną płytą P.O.L.O.V.I.R.U.S.?
Odpowiedź: był krotochwilnym rozrachunkiem z mizerią polskiego popu lat 90
Pandemia COVID-19 w Polsce

18 marca 2020 polskie laboratoria wykonywać mogły 3 tysiące testów na dobę, ale wykorzystywano tylko około połowy ich możliwości. Na początku kwietnia 2020 wykonywano ponad pięć tysięcy testów dziennie, co jednak przez część portali specjalistycznych zostało uznane za niewystarczające (liczba wykonanych do połowy kwietnia 2020 testów w Polsce wyniosła 4,12 na tysiąc mieszkańców, a np. w Czechach wykonano ich trzy razy więcej – 12,37 na tysiąc), co wpływa na liczbę wykrytych zakażeń. Mniej testów niż w Polsce (do połowy kwietnia 2020) wykonano tylko w Grecji i Rumunii oraz na Węgrzech (odpowiednio: 3,36 i 3,62 oraz 3,72 testów na tysiąc mieszkańców).

Pytanie: Ile testów na koronawirusa dziennie przeprowadzano w kwietniu 2020 roku?
Odpowiedź: pięć tysięcy

Pytanie: Ile testów na koronawirusa przeprowadzono do połowy kwietnia 2020 roku?
Odpowiedź: 4,12 na tysiąc mieszkańców

Pytanie: Ile testów na koronawirusa przeprowadzono w Czechach do połowy kwietnia 2020 roku?
Odpowiedź: 12,37 na tysiąc

Pytanie: W jakich krajach przeprowadzono mniejszą liczbę testów niż w Polsce?
Odpowiedź: w Grecji i Rumunii oraz na Węgrzech

Pytanie: Ile testów na koronawirusa przeprowadzono na Węgrzech do połowy kwietnia 2020 roku?
Odpowiedź: 3,72 testów na tysiąc mieszkańców
Pandemia COVID-19 w Polsce

3 września 2020 Minister Zdrowia zapowiedział zmiany w systemie testowania, priorytetem będzie testowanie osób, które wykazują objawy COVID-19, czyli pacjentów z gorączką, kaszlem i problemami z oddychaniem. Zmiana ta spowodowała, że stosunek liczby wykrytych zakażeń do liczby wykonanych testów znacząco się podwyższył i w listopadzie 2020 doszedł do 50%. Wskazywanie pacjentów do testów przez lekarzy POZ, niepracujących w weekendy, spowodowało także zmniejszenie wykrywanych przypadków w sobotę, niedzielę i poniedziałek w stosunku do innych dni tygodnia.

Pytanie: Jaki typ osób miał być testowany w pierwszej kolejności, zgodnie z informacją przekazaną przez Ministra Zdrowia na początku września 2020 roku?
Odpowiedź: osoby, które wykazują objawy COVID-19, czyli pacjenci z gorączką, kaszlem i problemami z oddychaniem

Pytanie: Jaki był skutek zmiany ogłoszonej przez Ministra Zdrowia 3 września 2020 roku?
Odpowiedź: stosunek liczby wykrytych zakażeń do liczby wykonanych testów znacząco się podwyższył i w listopadzie 2020 doszedł do 50%

Pytanie: Czym poskutkowało powierzenie oceny na temat tego, kto nadaje się do testów, lekarzom POZ?
Odpowiedź: zmniejszeniem wykrywanych przypadków w sobotę, niedzielę i poniedziałek w stosunku do innych dni tygodnia

Pytanie: Jakie okoliczności spowodowały, że w weekendy liczba wykrytych przypadków zachorowań na COVID-19 ulegała zmniejszeniu?
Odpowiedź: Wskazywanie pacjentów do testów przez lekarzy POZ, niepracujących w weekendy
Wielkouch króliczy

Wielkouch króliczy ma status gatunku narażonego na wyginięcie. Całkowita populacja liczy prawdopodobnie poniżej 10 000 dorosłych zwierząt, podlega ona spadkowi, który szacuje się na 10% w trakcie ostatnich 3 pokoleń liczonych po 4 lata. Populacje w Queensland są rozczłonkowane, a wiele populacji zamieszkujących niegdyś Terytorium Północne wyginęło. Zwierzę zamieszkuje jednak tereny chronione, do których zaliczyć można Park Narodowy Astrebla Downs, założony w celu ochrony tegoż właśnie gatunku. Wielkouchy królicze rozmnaża się też w niewoli.

Pytanie: Jaki jest status ssaka?
Odpowiedź: gatunek narażony na wyginięcie

Pytanie: Jaki był powód utworzenia parku Astrebla Downs?
Odpowiedź: ochrona gatunku

Pytanie: Czy gatunek rozmnaża się wyłącznie w środowisku naturalnym?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie są skupiska wielkouchów w Queensland?
Odpowiedź: rozczłonkowane
Wielkouch króliczy

Wielkouch króliczy rozmnaża się poligynicznie. Dojrzałość płciową uzyskuje w wieku pół roku (aczkolwiek przez następny rok kontynuuje swój wzrost). Samice są poliestryczne, a okres rui trwa od 12 do 37 dni, średnio 21. Rozród zachodzić może przez cały rok, aczkolwiek występuje zmienność sezonowa. Występuje ciąża, która trwa od 13 do 16 dni, średnio 2 tygodnie. Następnie rodzą się jedno bądź 2 młode, a niekiedy 3. Liczby samców i samic w miocie nie różnią się istotnie. Młodsze samice, w wieku od 7 do 9 miesięcy, ustępują płodnością dojrzalszym, które rozmnażają się do wieku czterech lat. Młode cechuje znaczna śmiertelność, tylko 1/4 z nich dożyje dorosłości, a większość osobników żyjących na wolności nie ma nawet roku. Występuje torba lęgowa. Po porodzie młode rozwijają się w niej od 75 do 80 dni, po czym następne 2 tygodnie spędzają w norze z matką. Samica potrafi odchować do 4 miotów jednego roku.

Pytanie: Jaki jest typ rozmnażania wielkoucha króliczego?
Odpowiedź: poligyniczny

Pytanie: Ile średnio trwa ruja u samic wielkoucha króliczego?
Odpowiedź: 21 dni

Pytanie: Jak długo po uzyskaniu dojrzałości płciowej wielkouch króliczy jeszcze rośnie?
Odpowiedź: rok

Pytanie: Ile maksymalnie dni trwa ciąża wielkoucha króliczego?
Odpowiedź: 16
Heloderma meksykańska

Helodermy meksykańskie zasiedlają przede wszystkim suche lasy kserofityczne, cierniste lasy i zarośla, a na terenach niżej położonych – lasy dębowe. Są jaszczurkami aktywnymi w dzień – największa aktywność przypada na godziny 16–20, a mniejsza – na 7–10. Średnia miesięczna temperatura ciała helodermy podczas odpoczynku w norze waha się od 19,9 °C w grudniu do 28,5 °C w lipcu. Najniższą temperaturę ciała H. horridum zanotowano w styczniu (17,7 °C), a najwyższą – w lipcu (37,2 °C). Zwierzę jest aktywne, gdy temperatura jego ciała wynosi 22,5–36 °C. Helodermy meksykańskie są aktywniejsze od arizońskich – na powierzchni ziemi spędzają przeciętnie 121 godzin rocznie, podczas gdy arizońskie – 75 godzin. Maksymalna prędkość osiągana przez przedstawicieli obu tych gatunków jest zbliżona i wynosi około 1,7 km/h. Większość jaszczurek rozwija co najmniej dziesięciokrotnie większą szybkość. Prawdopodobnie helodermy utraciły zdolność do szybkiego biegu ze względu na swoje przystosowania obronne, obejmujące skryty tryb życia i jad. Są jednak stosunkowo wytrzymałe – przy temperaturze ciała około 31 °C potrafią biegać z prędkością 1 km/h przez około 16 minut.

Pytanie: W jakich godzinach Heloderma meksykańska jest najbardziej aktywna? 
Odpowiedź: 16–20

Pytanie: Na jakich terenach żyją helodermy meksykańskie?
Odpowiedź: suche lasy kserofityczne, cierniste lasy i zarośla, a na terenach niżej położonych – lasy dębowe

Pytanie: Z jaką prędkością poruszają się helodermy meksykańskie?
Odpowiedź: 1,7 km/h

Pytanie: Czy hloderma meksykańska jest jadowita?
Odpowiedź: tak
Heloderma meksykańska

Ludzie interesowali się helodermami jeszcze na długo przed przybyciem europejskich kolonizatorów do Ameryki. Wielu rdzennych mieszkańców tych terenów, w tym członkowie kultur zachodniego Meksyku, uważało, że helodermy mają moce duchowe, dzięki którym potrafią wywoływać choroby. Również dzisiaj drewniane figurki (alebrijes) z Oaxaca przedstawiające helodermy ukazują je jako zwierzęta demoniczne. Dawniej uważano, że helodermy są w stanie przewidywać deszcze, co prawdopodobnie wiąże się z faktem, że na niektórych terenach jaszczurki te stają się bardziej aktywne na kilka tygodni przed deszczami i często spotyka się je na powierzchni po ich rozpoczęciu.

Pytanie: Czy na te jaszczurki uwagę zwrócili dopiero kolonizatorzy z Europy?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego mogło się wydawać, że te zwierzęta przewidują opady deszczu?
Odpowiedź: na niektórych terenach stają się bardziej aktywne na kilka tygodni przed deszczami i często spotyka się je na powierzchni po ich rozpoczęciu

Pytanie: Skąd wynika tradycja przedstawiania ich jako zwierząt demonicznych?
Odpowiedź: Wielu rdzennych mieszkańców tych terenów, w tym członkowie kultur zachodniego Meksyku, uważało, że helodermy mają moce duchowe, dzięki którym potrafią wywoływać choroby

Pytanie: Co, według wierzeń, mogły robić te jaszczurki?
Odpowiedź: wywoływać choroby, przewidywać deszcze
TNA Super X Cup (2005)

Trzej zawodnicy toczyli ze sobą spór w kolejnych miesiącach na przełomie lat 2005 – 2006. 23 października, na Bound for Glory, Styles obronił TNA X Division Championship w 30-minutowym Iron Man matchu z Danielsem. Niecały miesiąc później, na gali Genesis (13 listopada), TNA zorganizowało Four on Four Elimination X match. Drużyna w składzie Alex Shelley, Daniels, Samoa Joe i Roderick Strong pokonała zespół Austina Ariesa, Chrisa Sabina, Matta Bentleya i Sonjaya Dutta. Gdy pojedynek zakończył się, Joe zaatakował "Fallen Angela", dwukrotnie wykonując na nim Muscle Buster, za drugim razem uderzając rywalem o metalowe krzesło. Zaatakowany odniósł kontuzję i nie pojawił się w federacji aż do Turning Point (11 grudnia). Tego dnia Styles utracił tytuł na rzecz „Samoańczyka”, po meczu zaś został uderzony pasem przez nowego mistrza. Atak na Stylesie przerwał powracający Christopher Daniels. Wkrótce "Fallen Angel" wyzwał Joego na pojedynek na Final Resolution (15 stycznia 2006). Mistrzowi udało się utrzymać TNA X Division Championship, podobnie jak na Against All Odds (12 lutego). Na Destination X (12 marca) trójka zawodników zmierzyła się w Ultimate X matchu; tym razem TNA X Division Championem został Daniels. Ich rywalizacja dobiegła końca 13 kwietnia w odcinku Impact!, gdy Joe odebrał Danielsowi mistrzostwo.

Pytanie: Kiedy odbyło się wydarzenie Genesis?
Odpowiedź: 13 listopada

Pytanie: Kiedy odbyło się starcie "Fallen Angel" z Joe?
Odpowiedź: 15 stycznia 2006

Pytanie: Kiedy odbyło się wydarzenie Destination X?
Odpowiedź: 12 marca

Pytanie: Z kim zmierzył się Joe podczas wydarzenia Final Resolution?
Odpowiedź: z Fallen Angel

Pytanie: Jakie wydarzenie odbyło się 12 lutego?
Odpowiedź: Against All Odds
TNA Super X Cup (2005)

Wygrywając Super X Cup, Samoa Joe miał zmierzyć się z Christopherem Danielsem o tytuł Dywizji X na gali Unbreakable. 19 sierpnia A.J. Styles zaatakował Danielsa w akcie zemsty za jego interwencję podczas finałowego meczu na Sacrifice. Napadnięty domagał się, aby Styles poniósł karę za ten czyn, jednak Larry Zbyszko, członek Komisji NWA Championship, odrzucił tę prośbę, co więcej dołączył Stylesa do planowanego spotkania na Unbreakable. W ten sposób pojedynek o TNA X Division Championship zmienił się w trzyosobowe starcie (Three Way match), a samo wydarzenie federacja reklamowała jako „Spotkanie Marzeń” Dywizji X. Styles wygrał pojedynek, przypinając Danielsa. Dave Meltzer, dziennikarz specjalizujący się we wrestlingu, wystawił tej walce najwyższą ocenę – 5 gwiazdek.

Pytanie: O jakie odznaczenie mieli walczyć przeciwko sobie Samoa Joe oraz Christopher Daniels, podczas gali nazwanej Unbreakable?
Odpowiedź: tytuł Dywizji X

Pytanie: Z jakiego powodu A.J. Styles postanowił napaść na Christophera Danielsa?
Odpowiedź: w akcie zemsty za jego interwencję podczas finałowego meczu na Sacrifice

Pytanie: Czy żądania Christophera Danielsa dotyczące A.J. Stylesa zostały spełnione?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na jaką notę trzyosobowy pojedynek o tytuł Dywizji X został oceniony przez Dave'a Meltzera?
Odpowiedź: 5 gwiazdek
Tanagrzec

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza tanagrzca (2021) w rodzinie tanagrzców, w monotypowym rodzaju Rhodinocichla. Kwestia przynależności tanagrzca do określonej rodziny była długo przedmiotem kontrowersji. Pierwotnie Lesson uznał go za garncarza (Furnarius), Hartlaub w 1853 wydzielił go do osobnego rodzaju Rhodinocichla i przy okazji przeniósł z podrzędu pierwowróblowców do śpiewających; swoje spostrzeżenia opublikował na łamach Journal für Ornithologie. Tanagrzec bywał uznawany za strzyżyka, przedrzeźniacza i lasówkę (Parulinae) (dawniej Mniotilidae). Clark w 1913 zasugerował, że może on być spokrewniony z tanagrami ze względu na podobieństwo do Mitrospingus (który to rodzaj należy nie do tanagrów, a tanagrzyków). Skutch w 1962 zasugerował, że być może tanagrzec wymaga umieszczenia w osobnej rodzinie. Eisenmann (również 1962) opowiedział analizą systematyczną, wg której tanagrzec miał należeć do tanagr (Thraupidae). Nie jest to jednak analiza przekonująca, zważywszy na to, że wiele gatunków określonych przez niego jako spokrewnionych z tanagrzcem nie należy już do tanagr. Seutin i Birmingham w 1997 po przebadaniu MtDNA gatunku zasugerowali, że należy do rodziny trznadlowatych (Emberizidae). W 2014 ukazał się artykuł, w którym autorzy również opierają systematykę tanagrzca na badaniach DNA. Autorzy wydzielili rodzinę Rhodinocichlidae, blisko spokrewnioną z poświerkami (Calcariidae) i należącą do nadrodziny Emberizoidea.

Pytanie: Jaki rodzaj DNA przebadali Seutin i Birmingham?
Odpowiedź: MtDNA

Pytanie: Do jakiego rodzaju przypisał go Hartlaub?
Odpowiedź: Rhodinocichla

Pytanie: Dlaczego wyniki analizy Eisenmanna są polemiczne?
Odpowiedź: wiele gatunków określonych przez niego jako spokrewnionych z tanagrzcem nie należy już do tanagr

Pytanie: Do jakiej nadrodziny należy rodzina Rhodinocichlidae?
Odpowiedź: Emberizoidea

Pytanie: W jakim czasopiśmie ukazała się klasyfikacja Hartlauba?
Odpowiedź: Journal für Ornithologie
Tanagrzec

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny wyróżnia 5 podgatunków, przy czym R. schistacea został pierwotnie opisany jako osobny gatunek. Autorzy Handbook of the Birds of the World wyróżniają te same podgatunki. Chronologicznie najnowszym opisanym jest R. r. beebei, którego holotyp zebrano 27 lutego 1940 roku w stanie Zulia (Wenezuela) na wysokości 1300 m n.p.m. Wcześniej, w 1918, ukazał się opis R. r. harterti autorstwa Carla Hellmayra; holotyp pochodził z okolic Bogoty. Podgatunek R. r. schistacea został opisany w 1878 przez Roberta Ridgwaya; autor nie wskazał holotypu, swój opis oparł na badaniu 4 okazów muzealnych. Przedstawicieli nowego podgatunku porównał do osobników z Panamy, uznając je za reprezentantów „formy typowej”. Ten kraj zamieszkują jednak przedstawiciele podgatunku nie nominatywnego, a R. r. eximia, który został opisany dopiero 24 lata później, również przez Ridgwaya.

Pytanie: Autorzy jakiej książki wyrózniają te same podgatunku tanagrzeca, co Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny?
Odpowiedź: Handbook of the Birds of the World

Pytanie: Jaki podgatunek tanagrzeca był początkowo klasyfikowany jako osobny gatunek?
Odpowiedź: R. schistacea

Pytanie: Gdzie pobrano holotyp najnowszego opisanego podgatunku tego ptaka?
Odpowiedź: w stanie Zulia (Wenezuela) na wysokości 1300 m n.p.m.

Pytanie: Na czym bazowany był opis R. r. schistacea sporządzony przez Roberta Ridgwaya?
Odpowiedź: badaniu 4 okazów muzealnych
Ellen DeGeneres

We wrześniu 2003 DeGeneres rozpoczęła prowadzenie The Ellen DeGeneres Show. Pomimo iż w tym samym czasie pojawiło się kilka innych talk-show prowadzonych przez tak znane osoby jak np. Sharon Osbourne, program Ellen miał coraz większą oglądalność i spotykał się z przychylnością krytyków. Pierwszy sezon otrzymał 11 nominacji do nagród Emmy i wygrał 4, w tym za najlepszy talk-show. Do 2019 roku program otrzymał 166 nominacji oraz wygrał 61 nagród Daytime Emmy Award. Kanał YouTube talk-show znajduje się w 30 najczęściej subskrybowanych kanałów YouTube (ponad 37 mln subskrypcji).

Pytanie: Kiedy powstał program Ellen?
Odpowiedź: We wrześniu 2003

Pytanie: Ile statuetek Emmy zdobył pierwszy sezon produkcji?
Odpowiedź: 4

Pytanie: Ile kont obserwuje kanał realizacji na YouTubie?
Odpowiedź: ponad 37 mln