mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Stefan Bratkowski

Jesienią 1980 na fali przemian związanych z powstaniem „Solidarności” został wybrany na prezesa Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Po wprowadzeniu stanu wojennego kierował działającym wówczas nielegalnie Stowarzyszeniem Dziennikarzy Polskich. Od 1983 do 1988 realizował jednoosobową samopowielającą się „Gazetę Dźwiękową”, którą uzupełniał piosenkami bardów związanych z opozycją i rozpowszechniał w formie kaset magnetofonowych Piotr Szwemin. Uczestniczył w Konwersatorium im. Bogdana Gotowskiego, w 1987 współorganizował tzw. „sześćdziesiątkę”, grupującą intelektualistów polskich, członków władz NSZZ „Solidarność” oraz rozwiązanych stowarzyszeń twórczych i naukowych. W latach 80. publikował swoje teksty w wydawnictwach drugiego obiegu

Pytanie: W jakim czasie Bratkowski prowadził „Gazetę Dźwiękową”?
Odpowiedź: Od 1983 do 1988

Pytanie: Czym zajmował się Szwemin?
Odpowiedź: rozpowszechniał "Gazetę Dźwiękową" w formie kaset magnetofonowych

Pytanie: Czy Bratkowski tworzył własne artykuły?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kro brał udział w "sześćdziesiątce"?
Odpowiedź: intelektualiści polscy, członkowie władz NSZZ „Solidarność” oraz rozwiązane stowarzyszenia twórcze i naukowe
Stefan Bratkowski

Jako prawnik i historyk zajął się studiami historycznymi, napisał źródłowe studium o historii wojskowości XVIII w. i wykształceniu zawodowym Tadeusza Kościuszki jako inżyniera wojskowego. W 1978 z Bogdanem Gotowskim i Andrzejem Wielowieyskim zainicjował Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość” (DiP), działające początkowo w ramach Kolegium Towarzystwa Wolnej Wszechnicy Polskiej pod opieką Adama Uziembły. Po zakazie publicznych dyskusji paneliści tej inicjatywy zajmowali się rozpisywaniem ankiet i opracowywaniem na ich podstawie raportów, z których pierwszy, zatytułowany O stanie Rzeczypospolitej i drogach wiodących do jej naprawy, ukazał się w 1979. Ich masową dystrybucję prowadziła Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWa, ukazywały się również w radiu Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa.

Pytanie: Jaką organizację Bratkowski założył wspólnie z Gotowskim i Wielowieyskim?
Odpowiedź: Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”

Pytanie: Czym zajmowali się członkowie Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość” po tym, jak zakazane zostały publiczne dyskusje?
Odpowiedź: rozpisywaniem ankiet i opracowywaniem na ich podstawie raportów

Pytanie: Jakie medium emitowało raporty inicjatywy Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”?
Odpowiedź: radio Rozgłośnia Polska Radia Wolna Europa

Pytanie: Jaka organizacja zajmowała się rozprowadzaniem raportów inicjatywy Konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość”?
Odpowiedź: Niezależna Oficyna Wydawnicza NOWa
Feudalizm

Podstawą istnienia feudalizmu było rozdrobnienie władzy na szereg niewielkich seniorii – okręgów zgrupowanych wokół grodu, zamku, klasztoru bądź innej instytucji, której naczelnik posiadał tzw. bannus, czyli pełnię władzy publicznej. Wokół seniorów grupowali się okoliczni wojownicy, z których później ukształtował się stan rycerski, stanowili oni grupę fideles i amicis („zaufanych” i „przyjaciół”) seniora, którzy za swą posługę otrzymywali wynagrodzenie (lenno), początkowo w postaci ruchomości (np. uzbrojenia), potem zazwyczaj ziemię. Sam obyczaj uległ wkrótce rytualizacji w postaci hołdu lennego, który stanowił zewnętrzną manifestację stosunku wierności i przyjaźni między seniorem a wasalem. Teoretycznie układ lenny obowiązywał do śmierci jednej ze stron, aczkolwiek mógł zostać zerwany na skutek niedotrzymania przez jedną z nich warunków układu (felonia). W praktyce szybko ustalił się zwyczaj, że zarówno lenno, jak i stosunek lenny dziedziczy się z ojca na syna, a w końcu także w linii żeńskiej. Stanowiło to zaprzeczenie całego systemu, który w założeniu miał gwarantować jak największą siłę wojskową – lenno stanowiło podstawę majątkową pozwalającą wasalowi zdobyć uzbrojenie. Grupa lenników jednego seniora tworzyła zgromadzenie równych (parów), którzy mieli prawo rozstrzygać wzajemnie kwestie związane z funkcjonowaniem stosunku lennego.

Pytanie: Czym były seniorie w feudaliźmie?
Odpowiedź: okręgami zgrupowanymi wokół grodu, zamku, klasztoru bądź innej instytucji, której naczelnik posiadał tzw. bannus, czyli pełnię władzy publicznej

Pytanie: W jakiej formie była wydawana zapłata osobom należącym do stanu rycerskiego?
Odpowiedź: początkowo w postaci ruchomości (np. uzbrojenia), potem zazwyczaj ziemi

Pytanie: Co symbolizował zwyczaj hołdu lennego?
Odpowiedź: stosunek wierności i przyjaźni między seniorem a wasalem

Pytanie: W jakich okolicznościach mogło dojść do przerwania układu lennego?
Odpowiedź: na skutek niedotrzymania przez jedną z nich warunków układu (felonia)
Bitwa o Fort Eben-Emael

Finalnie plan akcji zakładał lądowanie 9-12 szybowców na zachodnim brzegu Kanału Alberta przy każdym z trzech mostów, przed godziną 5.30, 10 maja, czyli w zaplanowanym czasie rozpoczęcia operacji Fall Gelb. Grupy wyznaczone do szturmu trzech mostów miały zneutralizować belgijskich obrońców, rozminować mosty i przygotować się do odparcia spodziewanych kontrataków. Czterdzieści minut później miały nadlecieć trzy Ju-52 i zrzucić dwudziestu czterech spadochroniarzy w ramach wsparcia oraz karabiny maszynowe z amunicją. Jednocześnie siły przydzielone do szturmowania fortu Eben-Emael miały wylądować na dachu fortu w 12 szybowcach, wyeliminować wszystkich obrońców stawiających opór, unieszkodliwić artylerię ładunkami wybuchowymi i zapobiec usunięciu ich przez obrońców. Mając zdobyte mosty i zniszczoną artylerię dalekiego zasięgu, obrońcy mieli pozostać w forcie, broniąc pozycji do nadejścia głównych sił niemieckich.

Pytanie: Ile szybowców miało wylądować przy Kanale Alberta?
Odpowiedź: 9-12

Pytanie: W jakim czasie szybowce miały wylądować prze Kanałem Alberta?
Odpowiedź: przed godziną 5.30

Pytanie: Jak nazywała się operacja?
Odpowiedź: Fall Gelb

Pytanie: Obrońców z jakiego kraju miały zneutralizować siły?
Odpowiedź: Belgii
Bitwa o Fort Eben-Emael

Siły przeznaczone do zdobycia fortu Eben-Emael i trzech mostów zostały sformowane z żołnierzy 7 i 22 dywizji. Zostały nazwane „Sturmabteilung Koch” (grupa szturmowa Koch) od imienia ich dowódcy – Hauptmanna Waltera Kocha. Siły te zostały sformowane w listopadzie 1939 roku. Składały się głównie ze spadochroniarzy z 1 Pułku Spadochronowego, saperów z 7 dywizji oraz małej grupy pilotów Luftwaffe. Chociaż grupa ta składała się głównie ze spadochroniarzy, zdecydowano, że lądowanie odbędzie się przy pomocy szybowców. Adolf Hitler, który interesował się przygotowaniami ofensywy powietrznej, polecił użycie szybowców, po rozmowie ze swoją pilot Hanną Reitsch, która opowiedziała mu, że szybowce lecą prawie bezdźwięcznie. Belgijska obrona przeciwlotnicza używała aparatów dźwiękowo-lokacyjnych do wykrywania wrogich samolotów. Było więc możliwe doholowanie szybowców do holenderskiej granicy, a następnie uwolnienie ich i dokonanie ataku z zaskoczenia.

Pytanie: Jak nazwano siły, których zadaniem było zdobycie fortu Eben-Emael i trzech mostów?
Odpowiedź: „Sturmabteilung Koch” (grupa szturmowa Koch)

Pytanie: Jakie konstrukcje miały zostać zdobyte przez grupę sztormową Koch?
Odpowiedź: fort Eben-Emael i trzy mosty

Pytanie: Z jakich żołnierzy składały się siły „Sturmabteilung Koch”?
Odpowiedź: głównie ze spadochroniarzy z 1 Pułku Spadochronowego, saperów z 7 dywizji oraz małej grupy pilotów Luftwaffe

Pytanie: W jaki sposób miało zostać przeprowadzone lądowanie członków „Sturmabteilung Koch”?
Odpowiedź: przy pomocy szybowców
Malta Railway

Stacja w Valletcie znajdowała się w okolicy skrzyżowania ulic Strada Vittoria (obecnie Triq l-Ordinanza / Ordnance Street) oraz Strada Reale (obecnie Triq Ir-Repubblika / Republic Street). Linia, po opuszczeniu stacji znajdującej się poniżej poziomu ulicy, przekraczała mostem fosę, a następnie wchodziła do tunelu o długości 835 metrów biegnącego pod murami miejskimi oraz miastem Floriana. Stacja we Florianie znajdowała się w tunelu, około 130 metrów przed jego końcem. Linia wychodziła na powierzchnię koło Bastionu św. Filipa, przecinała ulicę, a następnie zagłębiała się w kolejnym, 33-metrowym tunelu pod kolejnym bastionem. Po przebyciu około 1600 metrów od stacji w Valletcie linia skręcała lekko w kierunku zachodnim, a następnie w kilometrze 2,19 docierała do stacji Ħamrun. Za Ħamrun linia odbijała w kierunku północnym, by za stacją Msida powrócić do osi wschód-zachód. Przed Msidą rozpoczynał się także nasyp, na którym linia biegła aż do miejscowości Birkirkara. Pomiędzy stacjami Balzan a Attard linia znowu biegła nasypem. Bezpośrednio za stacją Attard linia zagłębiała się w wykop (w najgłębszym miejscu nawet około 4 metrów poniżej poziomu gruntu), a około 500 metrów później skręcała w kierunku południowo-zachodnim. Po 7,5 kilometra od początku osiągała stację San Salvatore, a półtora kilometra później skręcała w kierunku północno-zachodnim, docierając w wykopie do stacji Notabile. Zaraz po opuszczeniu Notabile linia zagłębiała się w długim na około 700 metrów tunelu, po którego opuszczeniu znajdowała się w odległości niecałych 100 metrów ostatnia stacja – Museum. Linia kończyła się około 350 metrów za stacją Museum, po drodze przechodząc po kamiennym moście nad małą doliną.

Pytanie: Na rozwidleniu jakich ulic znajdowała się stacja w Valletcie?
Odpowiedź: Strada Vittoria oraz Strada Reale

Pytanie: Jakiej długości był tunel, w którym mieściła się stacja we Florianie?
Odpowiedź: 835 metrów

Pytanie: Do jakiej stacji docierała kolej po minięciu Bastionu św. Filipa?
Odpowiedź: Ħamrun

Pytanie: Jak nazywała się stacja przed Attard?
Odpowiedź: Balzan

Pytanie: W jakiej odległości od Museum znajdowała się ostatnia stacja kolei?
Odpowiedź: około 350 metrów
Malta Railway

Po przejęciu kolei przez rząd zdecydowano się na zakup dwóch mocniejszych lokomotyw, co pozwoliłoby na uruchamianie dłuższych pociągów mogących przewieźć większą liczbę pasażerów. Po dostawie lokomotywy numer 5 okazało się, że jest ona zbyt ciężka, ma zbyt duży nacisk na oś i powoduje uszkodzenia torowiska. Ze względu na to zmodyfikowano zamówienie na lokomotywę numer 6 poprzez dodanie dodatkowej osi – lokomotywa nr 5 miała osie w układzie 1’C1’, zaś numer 6 – 1’C2’. W roku 1900 dokonano także przebudowy lokomotywy nr 5 poprzez dodanie dodatkowego wózka. Obie lokomotywy miały także inne problemy – spalały dużo węgla, co czyniło je drogimi w użytkowaniu, więc przez większość czasu były odstawione w zajezdni w Ħamrun i wykorzystywane były jedynie do szkolenia maszynistów lub podczas awarii pozostałych lokomotyw.

Pytanie: Dlaczego lokomotywy nr 5 i nr 6 były rzadko wykorzystywane?
Odpowiedź: spalały dużo węgla, co czyniło je drogimi w użytkowaniu

Pytanie: Dlaczego chciano zakupić mocniejsze lokomotywy?
Odpowiedź: pozwoliłoby to na uruchamianie dłuższych pociągów mogących przewieźć większą liczbę pasażerów

Pytanie: Dlaczego jedna z dostarczonych lokomotyw była dysfunkcyjna?
Odpowiedź: okazało się, że jest ona zbyt ciężka, ma zbyt duży nacisk na oś i powoduje uszkodzenia torowiska

Pytanie: Jak koniec końców wykorzystywane były nr 5 i nr 6?
Odpowiedź: do szkolenia maszynistów lub podczas awarii pozostałych lokomotyw
Proxima Centauri

Proxima Centauri c jest superziemią lub gazowym karłem o masie 7 mas Ziemi, krążącym na orbicie około 1,5 AU (220 000 000 km) co 1900 dni (5,2 roku). Średnica orbity Proximy Centauri c ma się do średnicy orbity Proximy Centauri b tak jak średnica orbity Neptuna do średnicy orbity Ziemi. Ze względu na dużą odległość od Proxima Centauri jest mało prawdopodobne, aby na planecie panowały warunki sprzyjające życiu, przy niskiej temperaturze wynoszącej około 39 K. Planeta została po raz pierwszy opisana przez włoskiego astrofizyka Mario Damassa i jego współpracowników w kwietniu 2019 roku. Zespół Damassa zauważył drobne ruchy Proxima Centauri w danych dotyczących prędkości radialnej z instrumentu HARPS ESO, wskazując na możliwość dodatkowej planety krążącej wokół Proxima Centauri po znacznie dalszej orbicie, poza ekosferą. W 2020 roku istnienie planety zostało potwierdzone przez dane astrometryczne Hubble'a z ok. 1995 roku. Ewentualny bezpośredni odpowiednik obrazowania został wykryty w podczerwieni za pomocą SPHERE, ale autorzy przyznają, że „nie uzyskali wyraźnej detekcji”. Jeśli ich potencjalnym źródłem jest w rzeczywistości Proxima Centauri c, byłaby ona zbyt jasna jak na planetę o jej masie i wieku, co oznacza, że obiekt ten może mieć układ pierścieni o promieniu około 5 RJ. Jeśli to bezpośrednie wykrycie obrazowania zostanie potwierdzone, Proxima Centauri c będzie najbliższą egzoplanetą, jaka kiedykolwiek została bezpośrednio sfotografowana.

Pytanie: Czym jawi się Proxima Centauri c?
Odpowiedź: superziemią lub gazowym karłem

Pytanie: Jaką wagą charakteryzuje się gwiazda?
Odpowiedź: 7 mas Ziemi

Pytanie: Jaką temperaturą odznacza się gwiazda?
Odpowiedź: 39 K

Pytanie: Kto jako pierwszy zauważył gwiazdę?
Odpowiedź: ario Damassa
Proxima Centauri

Od momentu jej odkrycia podejrzewano, że Proxima Centauri może być częścią układu Alfa Centauri. Będąc w odległości 0,21 roku świetlnego (15 000 ± 700 jednostek astronomicznych), może wykonywać okrążenia wokół tego układu z okresem 500 000 lat lub dłuższym. Dlatego czasem określa się ją nazwą Alfa Centauri C. Współczesne pomiary, biorące pod uwagę niewielkie różnice we względnej prędkości tych gwiazd sugerują, że szansa na przypadkowe ułożenie się tych gwiazd w takiej konfiguracji wynosi około jeden do miliona. Dane z satelity Hipparcos, w połączeniu z naziemnymi obserwacjami, potwierdzają hipotezę, że te trzy gwiazdy tworzą układ związany. Proxima Centauri jest obecnie blisko apocentrum swojej orbity, punktu najdalszego od Alfa Centauri AB. Aby to potwierdzić, wymagane były dokładniejsze pomiary prędkości radialnej tych trzech gwiazd, szczególnie słabo świecącej Proximy. Pomiar ten stał się możliwy dzięki instrumentowi HARPS należącemu do ESO. W 2016 roku astronomowie wykazali z wysokim poziomem ufności, że gwiazdy te tworzą układ związany grawitacyjnie i wyznaczyli parametry orbity Proximy wokół pary Alfa Centauri AB.

Pytanie: Jakie dane potwierdzają hipotezę, że Proxima Centauri oraz gwiazdy układu podwójnego Alfa Centauri stanowią układ powiązany?
Odpowiedź: Dane z satelity Hipparcos, w połączeniu z naziemnymi obserwacjami

Pytanie: Czy gwiazda ta znajduje się współcześnie w dużej odległości od apocentrum swojej orbity?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie narzędzie umożliwiło pomiary prędkości radialnej Proxima Centauri oraz Alfa Centauri AB?
Odpowiedź: instrument HARPS należący do ESO

Pytanie: Dlaczego Proxima Centauri jest czasem nazywana Alfą Centauri C?
Odpowiedź: Od momentu jej odkrycia podejrzewano, że Proxima Centauri może być częścią układu Alfa Centauri. Będąc w odległości 0,21 roku świetlnego (15 000 ± 700 jednostek astronomicznych), może wykonywać okrążenia wokół tego układu z okresem 500 000 lat lub dłuższym
Katy Perry

27 marca 2012 roku Katy Perry wydała reedycję drugiego albumu pt. Teenage Dream: The Complete Confection. Wydawnictwo promował singel „Part of Me”, który zadebiutował na pierwszym miejscu listy przebojów Billboard Hot 100. Teledysk zaś miał swoją premierę 21 marca tego samego roku. Drugim singlem z reedycji została piosenka „Wide Awake”. Klip na YouTube został opublikowany 18 czerwca. Utwór dotarł na 2. pozycję najbardziej prestiżowej listy przebojów w USA. 3 sierpnia 2012 roku miała miejsce polska premiera filmu Madagaskar 3, w którym została zamieszczona jej piosenka pt. „Firework”. Perry została nominowana do nagrody Grammy 2013 w kategorii Best Pop Solo Performance za piosenkę: „Wide Awake”. Po raz pierwszy w karierze została również pre-nominowana do Oscara, za tę samą piosenkę (w kategorii Oscar za najlepszą oryginalną piosenkę filmową) w filmie dokumentalnym Katy Perry: Part of Me. 5 lipca miała miejsce oficjalna premiera biograficznego filmu piosenkarki pt. Katy Perry: Part of Me.

Pytanie: Jaka piosenka Katy Perry znalazła się na szczycie notowania Billboarda?
Odpowiedź: „Part of Me”

Pytanie: Jakie wydarzenie miało miejsce 3 sierpnia 2012?
Odpowiedź: polska premiera filmu Madagaskar 3

Pytanie: Czy otrzymała nominację do Oscara?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki tytuł nosi filmowa biografia Katy Perry?
Odpowiedź: Katy Perry: Part of Me
Katy Perry

W 2010 roku Katy Perry ukończyła pracę nad kolejnym albumem, Teenage Dream. Miał on swoją premierę w sierpniu, a jego wydanie poprzedzono singlem „California Gurls”, który stał się przebojem na światowych listach przebojów i najlepiej sprzedającym się utworem roku 2010. W piosence gościnnie pojawił się Snoop Dogg. Płyta Teenage Dream dotarła do pierwszej dziesiątki bestsellerów muzycznych w kilkunastu krajach i pokryła się platyną m.in. w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii i Australii. Drugim singlem została piosenka tytułowa, która również okazała się sukcesem. Wideoklip do trzeciego singla, „Firework”, został nakręcony w Budapeszcie, a do jego udziału zostali zaproszeni europejscy fani Katy Perry (w tym 40 Polaków). Było to skutkiem kampanii reklamowej Deutsche Telekom (właściciela sieci „Era” – obecnie: „T-Mobile”), w której Katy Perry wzięła udział. Przez co jednocześnie piosenkarka została zobowiązana do dania koncertów we wszystkich 5 państwach (Polska, Austria, Węgry, Słowacja, Macedonia) objętych tym projektem.

Pytanie: Kiedy Perry wydała swój debiutancki album?
Odpowiedź: 2010

Pytanie: Jaki tytuł nosił krążek Perry z 2010?
Odpowiedź: Teenage Dream

Pytanie: Jaki singiel wyprzedził krążek Teenage Dream?
Odpowiedź: California Gurls

Pytanie: Jaki artysta wystąpił w California Gurls gościnnie?
Odpowiedź: Snoop Dogg
Tomb Raider (gra komputerowa 2013)

W ciągu 48 godzin od momentu premiery sprzedano ponad milion egzemplarzy gry. W Wielkiej Brytanii Tomb Raider zadebiutował na pierwszym miejscu zestawień sprzedaży, stając się największą premierą 2013 roku, deklasując Aliens: Colonial Marines, jednak kilka miesięcy później została zdeklasowana przez Grand Theft Auto V. Gra ustanowiła również nowy rekord sprzedaży serii, dublując sprzedaż Legendy. Dodatkowo wersje przeznaczone na Xboksa 360 i PlayStation 3 ustanowiły nowy rekord najszybciej sprzedającej się części serii, pobijając dotychczasowego lidera, The Angel of Darkness. Gra znalazła się na szczycie zestawień również we Włoszech, Irlandii, Holandii, Norwegii, Stanach Zjednoczonych, Francji i w Polsce. W USA Tomb Raider był – z pominięciem dystrybucji cyfrowej – drugim, po BioShock Infinite, najlepiej sprzedającym się tytułem marca. W Japonii gra zadebiutowała na czwartym miejscu, rozchodząc się w 32,5 tys. kopii. W Polsce w tygodniu premiery Tomb Raider znalazł się na pierwszym miejscu najchętniej kupowanych gier w salonach EMPiK. 26 marca 2013 roku Square Enix poinformowało, że na całym świecie sprzedano 3,4 mln egzemplarzy gry, nie udało się jednak osiągnąć przewidywanej sprzedaży w grupach docelowych. Pomimo tego 29 marca Crystal Dynamics wzięło w obronę sprzedaż Tomb Raider, stwierdzając, że był to „najbardziej owocny start” jakiejkolwiek gry 2013 roku, dodatkowo ustanawiający najwyższy poziom sprzedaży jakiejkolwiek części serii. 22 sierpnia 2013 roku główny projektant gry, Darrell Gallagher, ogłosił na ramach Gamasutry, że gra rozeszła się w ponad 4 milionach egzemplarzy. 17 stycznia 2014 roku producent wykonawczy Scot Amos podał do informacji publicznej, że gra zwróciła koszty produkcji i zaczęła przynosić dochody. 3 lutego 2014 roku reedycja na szczycie zestawień sprzedaży w Wielkiej Brytanii zadebiutowała reedycja gry, Tomb Raider: Edycja ostateczna. Do 4 czerwca 2014 roku sprzedano 6,5 miliona egzemplarzy gry, zaś do końca listopada 2017 ponad 11 milionów kopii gry, co uczyniło ją najlepiej sprzedającą się odsłoną w historii serii.

Pytanie: Ile egzemplarzy gry sprzedało się w ciągu 2 dób po premierze?
Odpowiedź: ponad milion

Pytanie: W jakich krajach, nie licząc Wielkiej Brytanii, Tomb Raider zajął 1. miejsce w zestawieniach?
Odpowiedź: we Włoszech, Irlandii, Holandii, Norwegii, Stanach Zjednoczonych, Francji i w Polsce

Pytanie: Czy w Polsce grę Tomb Raider można było kupić w Empiku?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto był producentem wykonawczym gry?
Odpowiedź: Scot Amos
Tomb Raider (gra komputerowa 2013)

Przed premierą Tomb Raider wiele sklepów na całym świecie oferowało dodatkowe przedmioty, mające zachęcić do zakupu gry w ich placówkach. Wśród przedmiotów dołączanych do przedpremierowych zamówień gry znalazły się: dodatkowy grobowiec „Samolot na bagnach”, czterdziestoośmiostronicowy komiks Tomb Raider: Początek w twardej oprawie, mapa „Miasto ubogich” do trybu gry wieloosobowej, kody uprawniające do pobrania za darmo Lara Croft and the Guardian of Light, trzydziestostronicowy artbook, dokument The Final Hours of Tomb Raider oraz dodatkowe skórki dla grywalnej postaci. Zamówienia przedpremierowe w Microsoft Store zasilały konto zamawiającego punktami Microsoftu do wykorzystania w usłudze Xbox Live, z kolei na platformie Steam, poza przedmiotami do wykorzystania w grze, dodawano również bonusowe wyposażenie do gry Team Fortress 2. Osoby zamawiające w sieci sklepów Walmart lub za pośrednictwem strony Amazon.com otrzymywały również kod uprawniający do wzięcia udziału w wydarzeniu polegającym na poszukiwaniu skarbów.

Pytanie: Jakie przedmioty dołączano do egzemplarzy Tomb Raider zamawianych przed premierą tej gry?
Odpowiedź: dodatkowy grobowiec „Samolot na bagnach”, czterdziestoośmiostronicowy komiks Tomb Raider: Początek w twardej oprawie, mapa „Miasto ubogich” do trybu gry wieloosobowej, kody uprawniające do pobrania za darmo Lara Croft and the Guardian of Light, trzydziestostronicowy artbook, dokument The Final Hours of Tomb Raider oraz dodatkowe skórki dla grywalnej postaci

Pytanie: Jaki bonus dawały zamówienia przedpremierowe Tomb Rider w Microsoft Store?
Odpowiedź: zasilały konto zamawiającego punktami Microsoftu do wykorzystania w usłudze Xbox Live

Pytanie: Gdzie do przedpremierowego zamówienia Tomb Rider dołączano wyposażenie do gry Team Fortress 2?
Odpowiedź: na platformie Steam

Pytanie: Na co pozwalał kod, który dołączany był do przedpremierowych zamówień gry Tomb Rider zrealizowanych za pośrednictwem strony Amazon.com?
Odpowiedź: wzięcie udziału w wydarzeniu polegającym na poszukiwaniu skarbów
Mauritius

Głową państwa jest prezydent, wybierany na pięcioletnią kadencję przez Zgromadzenie Narodowe (National Assembly) – jednoizbowy maurytyjski parlament. Spośród 70 członków parlamentu, 62 jest wybieranych bezpośrednio w wyborach powszechnych, a 8 jest wyznaczonych, aby reprezentować mniejszości etniczne, w zależności od wyników wyborów. Parlament jest kierowany przez premiera i radę ministrów. Główne partie: Walczący Ruch Mauritiusu (MMM), Partia Pracy (LP), Partia Socjalistyczna Mauritiusu oraz Ruch Socjalistyczny Mauritiusu (MSM).

Pytanie: Ile trwa okres kadencji głowy państwa na Mauritiusie?
Odpowiedź: pięć lat

Pytanie: Kto dokonuje wyboru głowy państwa Mauritiusu?
Odpowiedź: Zgromadzenie Narodowe

Pytanie: Z ilu izb składa się parlament na Mauritiusie?
Odpowiedź: jednej

Pytanie: Ilu członków liczy parlament na Mauritiusie?
Odpowiedź: 70

Pytanie: Jakie są wiodące ugrupowania polityczne na Mauritiusie?
Odpowiedź: Walczący Ruch Mauritiusu (MMM), Partia Pracy (LP), Partia Socjalistyczna Mauritiusu oraz Ruch Socjalistyczny Mauritiusu (MSM)
David Beckham

W styczniu 2007 roku ogłosił, że kończy współpracę z Realem Madryt i podpisuje pięcioletni kontrakt z Los Angeles Galaxy. Strony podpisały kontrakt 1 lipca 2007 roku, Beckham stał się najlepiej zarabiającym piłkarzem w historii Major League Soccer. Zadebiutował 21 lipca w towarzyskim spotkaniu z Chelsea na stadionie The Home Depot Center. Pierwszego gola dla klubu strzelił 15 sierpnia w półfinale SuperLigi. Na jego debiutancki mecz ligowy, który odbył się 18 sierpnia, przyszła rekordowa liczba kibiców na stadionie Giants Stadium.

Pytanie: Na ile lat Beckham zobowiązał się grać dla Los Angeles Galaxy?
Odpowiedź: pięć

Pytanie: Kiedy Beckham rozegrał pierwszy mecz w barwach klubu Chelsea?
Odpowiedź: 21 lipca

Pytanie: Kiedy Beckham zdobył pierwszą bramkę dla drużyny Chelsea?
Odpowiedź: 15 sierpnia