mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
ORP Nieugięty (1953)

27 maja 1964 roku OORP „Nieugięty” i „Czujny” uczestniczyły w pokazowym ćwiczeniu zorganizowanym dla przedstawicieli prasy. Na przełomie czerwca i lipca, podczas inspekcji Brygady Obrony Wodnego Rejonu Głównej Bazy, „Nieugięty” i „Czujny” demonstrowały alarmowe nocne ładowanie bomb głębinowych w morzu, a następnie eskortowały grupę transportowców zmierzających na redę Ustki. W trakcie ćwiczebnego ataku na wykryty okręt podwodny jedna z rakietowych bomb głębinowych nie odpaliła i z narażeniem życia została rozbrojona przez por. mar. Henryka Porzycza. W dniach 1–4 września „Nieugięty” wziął udział w ćwiczeniach polegających na pobieraniu zaopatrzenia w morzu. Od 9 do 15 września OORP „Nieugięty”, „Czujny” i „Groźny” odbyły rejs nawigacyjny po Bałtyku, podczas którego w warunkach sztormowych doszło do sporych uszkodzeń i zniszczeń wyposażenia okrętów. W tym samym składzie ścigacze uczestniczyły w dniach 3–11 listopada w następnym rejsie nawigacyjnym, który po opłynięciu Gotlandii i Bornholmu zakończył się w Świnoujściu. Kolejny pobyt w stoczni „Nieugięty” zaliczył od 1 grudnia 1964 roku do 1 października 1965 roku, przechodząc remont średni (wiązało się to z przeniesieniem jednostki do II rezerwy i zmniejszeniem członków załogi do kilkunastu osób). 1 czerwca 1965 roku przyporządkowano do 11 Dywizjonu Ścigaczy 9. Flotylli Obrony Wybrzeża.

Pytanie: W jakich manewrach brał udział ten okręt pod koniec maja 1964 roku?
Odpowiedź: pokazowym ćwiczeniu zorganizowanym dla przedstawicieli prasy

Pytanie: Jaką funkcję pełniły okręty „Nieugięty” i „Czujny” w ramach inspekcji przeprowadzonej pomiędzy czerwcem a lipcem 1964 roku?
Odpowiedź: demonstrowały alarmowe nocne ładowanie bomb głębinowych w morzu, a następnie eskortowały grupę transportowców zmierzających na redę Ustki

Pytanie: Jaka niebezpieczna sytuacja miała miejsce podczas manewrów przeprowadzanych w ramach inspekcji Brygady Obrony Wodnego Rejonu Głównej Bazy?
Odpowiedź: W trakcie ćwiczebnego ataku na wykryty okręt podwodny jedna z rakietowych bomb głębinowych nie odpaliła i z narażeniem życia została rozbrojona przez por. mar. Henryka Porzycza

Pytanie: Jakie okręty towarzyszyły temu ścigaczowi podczas rejsu nawigacyjnego po Morzu Bałtyckim przeprowadzonego w pierwszej połowie września 1964 roku?
Odpowiedź: „Czujny” i „Groźny”
Grzegorz Napieralski

22 kwietnia 2010 został ogłoszony kandydatem w przyspieszonych wyborach prezydenckich w tym samym roku, po śmierci Jerzego Szmajdzińskiego w katastrofie lotniczej. 6 maja 2010 został zarejestrowany jako kandydat przez PKW. Szefem sztabu wyborczego Grzegorza Napieralskiego został Marek Wikiński, zaś na czele komitetu honorowego stanął Aleksander Kwaśniewski. Kandydaturę Grzegorza Napieralskiego wsparły Partia Regionów (27 kwietnia 2010), generał Wojciech Jaruzelski (7 maja 2010), Unia Pracy (15 maja 2010) oraz Stowarzyszenie Ordynacka (15 maja 2010).

Pytanie: Jakim organem przewodził Aleksander Kwaśniewski w ramach kandydatury Grzegorza Napieralskiego w wyborach prezydenckich?
Odpowiedź: komitetem honorowym

Pytanie: Jakie ugrupowania i osoby poparły jego kandydaturę w przyspieszonych wyborach prezydenckich?
Odpowiedź: Partia Regionów (27 kwietnia 2010), generał Wojciech Jaruzelski (7 maja 2010), Unia Pracy (15 maja 2010) oraz Stowarzyszenie Ordynacka (15 maja 2010)

Pytanie: Jak stracił życie Jerzy Szmajdziński?
Odpowiedź: w katastrofie lotniczej

Pytanie: Kto został przewodniczącym jego komitetu honorowego?
Odpowiedź: Aleksander Kwaśniewski
Adolf Erik Nordenskiöld

Podróż Nordenskiölda wokół północnych kontynentów Starego Świata została porównana pod względem znaczenia do opłynięcia Antarktydy przez Jamesa Cooka. Uważany za wiodącego eksperta w dziedzinie regionów arktycznych po żegludze Przejściem Północno-Wschodnim, Nordenskiöld ośmielał innych odkrywców; wśród nich był Fritjof Nansen, co do którego miał nadzieję, że powiedzie mu się próba przekroczenia lodowej pokrywy Grenlandii, która jemu się nie udała. Po dotychczasowym publikowaniu tylko prac naukowych, Adolf Erik Nordenskiöld został przekonany do napisania książki o podróży Vegi dla szerokiej publiczności. Odniosła ona wielki sukces i wraz z reportażami prasowymi i licznymi zaszczytami, których doświadczył podczas podróży powrotnej uczyniła Nordenskiölda sławnym na całym świecie. Odkrywanie Arktyki zostało później przebadane w krytycznym świetle i uznane za część poszukiwań nordyckiej tożsamości. Nordenskiöld był najważniejszym z bohaterów polarnych swojej epoki, których nazywano „nowymi Wikingami Skandynawii”, zaś obraz Georga von Rosena z 1886 roku, przedstawiający Nordenskiölda stojącego wśród północnych przestrzeni był postrzegany jako świadoma część heroicznego portretowania.

Pytanie: Do jakiej innej wyprawy przyrównano jedną z jego podróży, pod względem jej istotności?
Odpowiedź: opłynięcia Antarktydy przez Jamesa Cooka

Pytanie: Za głównego eksperta w jakim obszarze uznawano Adolfa Erika Nordenskiölda?
Odpowiedź: regionów arktycznych

Pytanie: Do próby osiągnięcia jakiego dokonania, która w jego przypadku zakończyła się porażką, zachęcał Fritjofa Nansena Adolf Erik Nordenskiöld?
Odpowiedź: przekroczenia lodowej pokrywy Grenlandii

Pytanie: Jakim mianem byli określani norwescy podróżnicy polarni działający w tym samym okresie, co Nordenskiöld?
Odpowiedź: „nowych Wikingów Skandynawii”
Jekaterynburg

W czasie powstania Pugaczowa w 1774 r. Jekaterynburg był oblegany, ale nie został zdobyty. Po stłumieniu powstania Katarzyna II przeprowadziła reformę administracyjną. Jekaterynburg znalazł się w jej wyniku w granicach guberni permskiej, której stolicą zostało miasto Perm. Ta sytuacja utrzymać się miała do roku 1918. W Jekaterynburgu zlokalizowano siedzibę ujezdu. Reforma administracyjna imperatora Pawła I z 1796 r. nie zmieniła wiele, ale Jekaterynburg miał się odtąd cieszyć bardzo dużą niezależnością od zarówno cywilnych, jak i wojskowych władz guberni permskiej. Na początku XIX wieku w rejonie miasta odkryto złoża złota. Rozwijał się też przemysł wydobywania i obróbki szafirów, szmaragdów, akwamarynów i diamentów. Kupcy z Jekaterynburga mieli wkrótce kontrolować większość rosyjskiego rynku metali i kamieni szlachetnych.

Pytanie: Co działo się z tym miastem podczas powstania Pugaczowa?
Odpowiedź: było oblegany, ale nie zostało zdobyte

Pytanie: Do jakiego obszaru administracyjnego włączono to miasto w ramach reformy Katarzyny II?
Odpowiedź: guberni permskiej

Pytanie: Jak na pozycję tego miasta wpłynęła reforma przeprowadzona w 1796 roku?
Odpowiedź: miało się odtąd cieszyć bardzo dużą niezależnością od zarówno cywilnych, jak i wojskowych władz guberni permskiej

Pytanie: Jakie kamienie szlachetne wydobywano i obrabiano na terenie tego miasta?
Odpowiedź: szafiry, szmaragdy, akwamaryny i diamenty
Tequila

Na początku XVII w. Pedro Sánchez de Tagle (1661–1723), markiz Altamiry, sprowadził się do Tequili, gdzie założył wytwórnię mezcalu. Zapoczątkował przemysłową produkcję mezcalu w regionie, przez co nazywany jest „ojcem tequili”. Niewiele wiadomo na temat produkcji mezcalu w pierwszych dwóch stuleciach po kolonizacji Meksyku. W 1608 roku gubernator Nowego Królestwa Galicji opodatkował mezcal, by chronić importowane trunki hiszpańskie. W XVIII w. wraz z usprawnieniem procesu destylacji, produkcja mezcalu zaczęła wzrastać, lecz najbardziej popularnym trunkiem pozostawała pulque.

Pytanie: Dlaczego Pedro Sáncheza de Tagle nazywa się "ojcem tequili"?
Odpowiedź: Zapoczątkował przemysłową produkcję mezcalu w regionie

Pytanie: Co wpłynęło na wzrost produkcji mezcalu na obszarze obecnego Meksyku?
Odpowiedź: usprawnienie procesu destylacji

Pytanie: Jaki trunek cieszył się największą popularnością na obszarze obecnego Meksyku w XVIII wieku?
Odpowiedź: pulque

Pytanie: W którym wieku produkcja mezcalu na obszarze obecnego Meksyku zaczęła wzrastać?
Odpowiedź: XVIII
Krwawa niedziela na Wołyniu

Plany UPA zakładały objęcie akcją eksterminacyjną jak największej liczby miejscowości, by zaskoczyć Polaków i nie dopuścić do podjęcia przez nich obrony. Akcję w powiecie włodzimierskim poprzedziła koncentracja oddziałów UPA w lasach zawidowskich. Na cztery dni przed rozpoczęciem akcji agitatorzy, którzy przybyli z Małopolski Wschodniej, odbyli we wsiach ukraińskich spotkania, na których przekonywali ludność o konieczności wymordowania Polaków. Aby Polacy nie nabrali podejrzeń, dwa dni przed masakrą rozprowadzono ulotki nawołujące Polaków do zjednoczenia się z Ukraińcami w walce z Niemcami i Sowietami.

Pytanie: Dlaczego Ukraińska Armia Powstańcza chciała przeprowadzić akcję eksterminacyjną w maksymalnie dużej liczbie miejscowości?
Odpowiedź: by zaskoczyć Polaków i nie dopuścić do podjęcia przez nich obrony

Pytanie: Jaka jednostka odpowiadała za przeprowadzenie akcji eksterminacyjnej w powiecie włodzimierskim?
Odpowiedź: koncentracja oddziałów UPA w lasach zawidowskich

Pytanie: Jakie informacje przekazywali mieszkańcom ukraińskich wsi przedstawiciele UPA, kilka dni przed rozpoczęciem akcji eksterminacyjnej?
Odpowiedź: przekonywali ludność o konieczności wymordowania Polaków

Pytanie: Jakie działania podjęto, w celu uśpienia czujności Polaków?
Odpowiedź: dwa dni przed masakrą rozprowadzono ulotki nawołujące Polaków do zjednoczenia się z Ukraińcami w walce z Niemcami i Sowietami
Zespół von Hippla-Lindaua

Choroba jest dziedziczona autosomalnie dominująco. Wiąże się z mutacją germinalną genu supresorowego kodującego białko von Hippla-Lindaua na chromosomie 3. Mutacja jednego z alleli jest wrodzona, a objawy ujawniają się, gdy dojdzie do somatycznej mutacji drugiego. Mechanizm ten określa się jako utratę heterozygotyczności (LOH, ang. loss of heterozygosity). Potwierdza on hipotezę Knudsona. U większości pacjentów mutacja konstytucyjna genu VHL jest dziedziczona od rodzica, mutacje de novo odpowiadają za około 15% przypadków zespołu von Hippla-Lindaua. Rzadko do mutacji dochodzi na etapie rozwoju zarodka. Obecna jest wtedy tylko w części komórek pacjenta (mozaicyzm).

Pytanie: W jaki sposób dziedziczony jest zespół von Hippla-Lindaua?
Odpowiedź: autosomalnie dominująco

Pytanie: Z jaką nieprawidłowością w DNA związana jest ta choroba?
Odpowiedź: mutacją germinalną genu supresorowego kodującego białko von Hippla-Lindaua na chromosomie 3

Pytanie: Czy ponad połowa osób cierpiących na tę chorobę odziedziczyła ją po jednym z rodziców?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaka część osób cierpiących na tę chorobę nie odziedziczyła jej po jednym z rodziców?
Odpowiedź: około 15%

Pytanie: W którym momencie objawy zespołu von Hippla-Lindaua zaczynają być widoczne?
Odpowiedź: gdy dojdzie do somatycznej mutacji drugiego z alleli
Janusz Chabior

W 1993 wziął udział w pierwszej części obliczonego na sześć odcinków cyklu Outsider Jana Jakuba Kolskiego, z którego ostatecznie powstał jedynie film Magneto. Znalazł się w obsadzie holenderskiego dramatu Mike’a van Diema Charakter (1997), obsypanego wieloma nagrodami na całym świecie, w tym Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Waldemar Krzystek zaangażował go do roli porucznika Szczerby w przebojowej Małej Moskwie (2008). Zagrał potem w Helu (2009) Kingi Dębskiej, komedii sensacyjnej Ostatnia akcja (2009) Michała Rogalskiego, Świnkach (2009) Roberta Glińskiego, Kołysance (2010) Juliusza Machulskiego, Różyczce (2010) Jana Kidawy-Błońskiego, Ostatnim piętrze (2012) Tadeusza Króla, Hardkor Disko (2014) Krzysztofa Skoniecznego, Służb specjalnych (2014) Patryka Vegi i Wołyniu (2016) Wojciecha Smarzowskiego. Za rolę Wiktora w ekranizacji Made in Poland (2010) odebrał Złote Lwy w Gdyni.

Pytanie: W jakiej kategorii przyznano Oscara produkcji zatytułowanej Charakter?
Odpowiedź: najlepszy film nieanglojęzyczny

Pytanie: W jaką postać wcielił się w filmie zatytułowanym Mała Moskwa?
Odpowiedź: porucznika Szczerbę

Pytanie: W jakich produkcjach wystąpił w 2009 roku?
Odpowiedź: Helu (2009) Kingi Dębskiej, komedii sensacyjnej Ostatnia akcja (2009) Michała Rogalskiego, Świnkach (2009) Roberta Glińskiego

Pytanie: Za co przyznano mu nagrodę Złotych Lwów?
Odpowiedź: rolę Wiktora w ekranizacji Made in Poland (2010)
Kamila Skolimowska

Kamila Skolimowska zmarła niespodziewanie 18 lutego 2009 w czasie zgrupowania polskich lekkoatletów w Portugalii. Według informacji przekazanych PAP, zasłabła podczas treningu. Podczas transportu do szpitala w Vila Real de Santo António straciła przytomność. Mimo godzinnej reanimacji lekarzom nie udało się jej uratować. Przyczyną śmierci okazał się zator tętnicy płucnej. Zator był spowodowany nierozpoznaną zakrzepicą. Nieco wcześniej zawodniczka uskarżała się na bolącą łydkę, lekarz nie rozpoznał wtedy zagrożenia, a zaordynowany przez niego masaż uruchomił zakrzep i doprowadził do zatoru.

Pytanie: W trakcie jakiego wyjazdu doszło do jej śmierci?
Odpowiedź: zgrupowania polskich lekkoatletów w Portugalii

Pytanie: Z powodu jakich dolegliwości została przetransportowana do szpitala?
Odpowiedź: zasłabnięcia podczas treningu

Pytanie: Jaka była przyczyna jej śmierci, według ustaleń lekarzy?
Odpowiedź: zator tętnicy płucnej

Pytanie: Jaka choroba sprawiła, że rozwinął się u niej zator tętnicy płucnej?
Odpowiedź: nierozpoznana zakrzepica
Julia Wieniawa

Działalność społeczna Wieniawy obejmuje głównie angażowanie się w medialne kampanie społeczne z udziałem innych znanych osób. Brała udział w kampaniach: antysmogowej Pierwsza Doba bez Smogu (2018), Weź się zbadaj Fundacji „Kwiat Kobiecości” promującej profilaktyczne badania cytologiczne (2018), #CosDoNichMam Fundacji „Rak’n’Roll” promującej badanie USG piersi (2018); #PoDrugiejStronieLustra poświęconej profilaktyce zaburzeń na tle nerwowym (2019), Zabierz głos, bo go stracisz Fundacji im. Stefana Batorego zachęcającej do uczestnictwa w wyborach parlamentarnych w 2019, Solidarnie dla transplantacji (2019, 2020) i profrekwencyjnej Suma Waszych głosów (2020).

Pytanie: W jakich kampaniach społecznych uczestniczyła Julia Wieniawa?
Odpowiedź: antysmogowej Pierwsza Doba bez Smogu (2018), Weź się zbadaj Fundacji „Kwiat Kobiecości” promującej profilaktyczne badania cytologiczne (2018), #CosDoNichMam Fundacji „Rak’n’Roll” promującej badanie USG piersi (2018); #PoDrugiejStronieLustra poświęconej profilaktyce zaburzeń na tle nerwowym (2019), Zabierz głos, bo go stracisz Fundacji im. Stefana Batorego zachęcającej do uczestnictwa w wyborach parlamentarnych w 2019, Solidarnie dla transplantacji (2019, 2020) i profrekwencyjnej Suma Waszych głosów (2020)

Pytanie: Czy zdarza jej się uczestniczyć w kampaniach społecznych?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki rodzaj aktywności był nagłaśniany w ramach kampanii Weź się zbadaj?
Odpowiedź: profilaktyczne badania cytologiczne

Pytanie: Jaki rodzaj profilaktyki wspierała kampania #CosDoNichMam?
Odpowiedź: badanie USG piersi
Księga Daniela

Te dodatki nie weszły do kanonu hebrajskiego i zostały odrzucone po rewizji kanonu przez protestantów. Najstarszy rękopis grecki Septuaginty (LXX) zawierający fragmenty Księgi Daniela pochodzi z połowy III wieku n.e. Kolejny fragment pochodzi z V wieku. Jedyny pełny kodeks, Codex Chisianus, będący rewizją tekstu greckiego dokonaną przez Orygenesa, jest datowany na IX–XI wiek. Zachował się też odnaleziony w 1931 roku Papirus 967, zawierający Księgę Daniela w wersji LXX z okresu sprzed powstania Hexapli.W przedmowie do Księgi Hieronim pisał: Kościoły Pana i Zbawiciela nie czytają proroka Daniela według Siedemdziesięciu Tłumaczy (tj. LXX), ale używają wersji Teodocjona. Dlaczego to się stało nie wiem… lecz to muszę stwierdzić, że różni się ono (LXX) bardzo od prawdy (tj. tekstu hebrajskiego i aramejskiego) i dlatego słusznie zostało odrzucone. Przekład Teodocjona jest rzeczywiście o wiele dokładniejszy. Pochodzi prawdopodobnie z I wieku po Chr. i zachował się w wielu manuskryptach.

Pytanie: Jakie wydanie tego tekstu znalazło się w Papirusie 967?
Odpowiedź: w wersji LXX z okresu sprzed powstania Hexapli

Pytanie: Na jaki okres datowany jest najstarszy znany manuskrypt grecki Septuaginty, w którym znalazły się fragmenty Księgi Daniela?
Odpowiedź: połowę III wieku n.e.

Pytanie: Jak nazywa się tekst, w którym umieszczono tę księgę w wersji LXX?
Odpowiedź: Papirus 967

Pytanie: Czy znany jest tekst zawierający fragmenty Księgi Daniela, datowany na piąty wiek?
Odpowiedź: tak
Ludobójstwo w Burundi (1972)

Reżim Micombero systematycznie ograniczał wpływy Hutu. W 1967 roku w siedemnastoosobowej Narodowej Radzie Rewolucyjnej – sprawującej najwyższą władzę w państwie – znajdowało się dwunastu Tutsi i zaledwie trzech Hutu. Ponadto Hutu otrzymali zaledwie trzy z czternastu tek ministerialnych (informacji, spraw społecznych, komunikacji), a także tylko jedno spośród ośmiu stanowisk gubernatora prowincji. Pod rozmaitymi pretekstami uniemożliwiano im również służbę w szeregach armii. We wrześniu 1969 władze ogłosiły zdemaskowanie spisku Hutu, mającego na celu obalenie rządu. Prawdziwy bądź rzekomy spisek stał się pretekstem do przeprowadzenia kolejnej czystki, w wyniku której aresztowano około trzydziestu Hutu zajmujących wciąż wysokie stanowiska w rządzie i siłach zbrojnych. W grudniu 1969 dwudziestu oskarżonych zostało skazanych na śmierć. Ponadto uwięziono i stracono wielu szeregowych żołnierzy Hutu (według niektórych źródeł liczba egzekucji przeprowadzonych w grudniu 1969 mogła sięgnąć nawet 100). O ile w 1965 roku spośród ok. 1200 członków sił zbrojnych aż 1000 stanowili Hutu, o tyle po czystce z 1969 roku większość oficerów i żołnierzy stanowili Tutsi. Wydarzenia z 1969 roku ugruntowały dominację Tutsi w państwie. Jednocześnie część radykalnych polityków i intelektualistów Hutu doszła wówczas do przekonania, że przełamanie hegemonii Tutsi będzie możliwe tylko dzięki walce zbrojnej.

Pytanie: Czy za czasów reżimu Micombero władza w państwie była po równo dzielona pomiędzy Tutsi i Hutu?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Po było pretekstem do usunięcia w 1969 roku kolejnych wysoko postawionych Hutu z ich funkcji?
Odpowiedź: Prawdziwy bądź rzekomy spisek

Pytanie: Co się stało z oskarżonymi aresztowanymi pod pretekstem spisku w 1969 roku?
Odpowiedź: zostali skazani na śmierć

Pytanie: Jakie były konsekwencje czystki etnicznej z 1969 roku?
Odpowiedź: ugruntowana została dominacja Tutsi w państwie. Jednocześnie część radykalnych polityków i intelektualistów Hutu doszła wówczas do przekonania, że przełamanie hegemonii Tutsi będzie możliwe tylko dzięki walce zbrojnej

Pytanie: Czy Tutsi i Hutu mieli zawsze równe szanse, by dostać się do armii?
Odpowiedź: nie
Strefa śródziemnomorska

Kolejna część krajów śródziemnomorskich leży w Afryce Północnej. Maroko, Algierię i Tunezję na północy przecinają góry Atlas (góry), każde z tych państw obejmuje również fragment Sahary. W Libii jedynie północno-wschodnie i północno-zachodnie obszary kraju leżą poza pustynią – są to krainy zwane dawniej Cyrenajką i Trypolitanią. Klimat tych regionów nie zawsze był pustynny. Ostatni okres intensywnych opadów miał miejsce około 6 tys. lat p.n.e., na początku neolitu. Dawniej w Afryce Północnej występowała również fauna charakterystyczna dziś dla Czarnej Afryki (Afryki subsaharyjskiej). U wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego leży również część krajów arabskich, znana jako Lewant. Występuje tu klimat śródziemnomorski i podobna roślinność – makia, shiblyak i frygana. Pod tymi formacjami przeważają gleby brązowe, bogate w żelazo.

Pytanie: Jakie góry wchodzą na terytorium Maroka, Algierii i Tunezji?
Odpowiedź: Atlas

Pytanie: Czy Maroko ma dostęp do Sahary?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy fauna Afryki Północnej pozostaje niezmienna od zawsze?
Odpowiedź: nie
Amerykański pitbulterier

Gdy w Anglii, w 1835 roku, szczucie byków zostało zakazane, na popularności zaczęły zyskiwać walki dwóch psów przeciwko sobie. Jednym z głównych poglądów na historię American Pit Bull Terriera jest teza, że psy stosowane do walk w ringu były nową rasą specjalnie do tego stworzoną. Niektórzy jej autorzy uważają obecną nazwę (American Pit Bull Terrier) za podwójnie błędną, gdyż rasa ani nie powstała w Ameryce, ani nie ma nic wspólnego z terierami. Popularne przypisywanie pochodzenia tej rasy od skrzyżowania pomiędzy psami na byki i terierami wyjaśniają jako pomylenie z historią rozwoju angielskiego bulteriera, który jest zupełnie osobną rasą psów, a której powstanie jest dobrze udokumentowane. Rodowody tej rasy, jeśli kiedykolwiek były zapisywane na papierze, nie były dokładne, gdyż żaden z hodowców nie chciał ujawniać sekretów swojego sukcesu innym i tym samym umożliwić im powtórzenie swoich osiągnięć. Nie później niż w połowie XIX wieku rasa została ujednolicona pod względem użyteczności.

Pytanie: Jaka aktywność została rozpowszechniona w Anglii po tym, jak zabroniono szczucia byków?
Odpowiedź: walki dwóch psów przeciwko sobie

Pytanie: W jakim celu miały zostać wyhodowane zwierzęta tej rasy, według wiodącej teorii na ten temat?
Odpowiedź: do walk w ringu

Pytanie: Dlaczego aktualna nazwa tej rasy psów uznawana jest przez niektórych ekspertów za wybitnie niewłaściwą?
Odpowiedź: gdyż rasa ani nie powstała w Ameryce, ani nie ma nic wspólnego z terierami

Pytanie: Jakie zwierzęta zostały skrzyżowane ze sobą w celu pozyskania tej rasy, według jednej z popularnych teorii, uznawanej przez niektórych za błędną?
Odpowiedź: psy na byki i teriery
Remik

Gracz może wyłożyć na stół w jednym ruchu wszystkie karty (co oznacza koniec gry), lub tylko ich część. Jednak aby w ogóle mógł wyłożyć karty, musi mieć co najmniej jeden „czysty” sekwens (tzn. nie zawierający jokera) oraz co najmniej 51 punktów w wykładanych kartach. Po wyłożeniu otrzymuje on prawo do dokładania swoich kart do wszystkich leżących na stole sekwensów i grup oraz do wzięcia jokera ze stołu, kładąc w jego miejsce kartę, którą joker właśnie zastępował. Dokonanie podmiany za jokera wymaga wyłożenia go z nowym sekwensem lub grupą na stół w tej samej turze – podmienionego jokera nie można zatrzymać w ręce.

Pytanie: Jakie warunki musi spełnić gracz, żeby móc wyłożyć karty na stół?
Odpowiedź: musi mieć co najmniej jeden „czysty” sekwens (tzn. nie zawierający jokera) oraz co najmniej 51 punktów w wykładanych kartach

Pytanie: Jakie prawa nabywa gracz, któremu udało się wyłożyć część swoich kart na stół?
Odpowiedź: do dokładania swoich kart do wszystkich leżących na stole sekwensów i grup oraz do wzięcia jokera ze stołu, kładąc w jego miejsce kartę, którą joker właśnie zastępował

Pytanie: W jakich okolicznościach możliwe jest podmienienie innej karty za jokera?
Odpowiedź: wyłożenia go z nowym sekwensem lub grupą na stół w tej samej turze

Pytanie: Czy gracz, który dokonał podmiany za jokera, może zatrzymać tę kartę w ręce?
Odpowiedź: nie