mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Morderstwo w Orient Expressie

Gdy Poirot i Dr. Constantine egzaminują przedział ofiary, detektyw natrafia na fragment nadpalonej notki, na której wspomniane zostało nazwisko Daisy Armstrong, co wywołuje u niego wątpliwości związane z prawdziwą tożsamością Ratchetta. Kilka lat wcześniej bowiem, trzyletnia Daisy Armstrong została porwana przez mężczyznę nazwiskiem Cassetti, który odebrał okup, ale i tak zabił dziewczynkę. Matka Daisy, będąca wówczas w zaawansowanej ciąży, doznała szoku, co wywołało przedwczesny poród; zarówno matka, jak i dziecko zmarły, a zdruzgotany tragedią ojciec zastrzelił się. Piątą ofiarą tych wydarzeń była pokojówka, którą podejrzewano początkowo o porwanie; stres sprowokował ją do odebrania sobie życia. Cassetti został złapany, jednak uciekł z kraju po tym, jak został uniewinniony w związku ze szczegółami technicznymi. Poirot dochodzi do konkluzji, że Ratchett i Cassetti to ta sama osoba.

Pytanie: Jaki przedmiot zostaje odnaleziony przez Poirot podczas przeszukiwania przedziału ofiary?
Odpowiedź: fragment nadpalonej notki, na której wspomniane zostało nazwisko Daisy Armstrong

Pytanie: Jak na śmierć członków swojej najbliższej rodziny zareagował ojciec Daisy Armstrong?
Odpowiedź: zastrzelił się

Pytanie: Jaka osoba była pierwotnie podejrzewana o Daisy Armstrong?
Odpowiedź: pokojówka

Pytanie: Dlaczego zabójca Daisy miał okazję do ucieczki z kraju?
Odpowiedź: został uniewinniony w związku ze szczegółami technicznymi
Boris Niemcow

Od 1988 do 1990 r. udzielał się w ruchu ekologicznym, a w 1990 został wybrany na deputowanego Rosji. W sierpniu 1991 został nominowany na stanowisko przedstawiciela prezydenta Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim, a trzy miesiące później – w listopadzie – prezydent Boris Jelcyn mianował go na szefa administracji obwodu (późniejsze stanowisko gubernatora). W grudniu 1995 – tym razem w wyniku wyborów – ponownie został gubernatorem i na tym stanowisku pozostał do 1997. Od 17 marca 1997 do 28 sierpnia 1998 był wicepremierem w rządach Wiktora Czernomyrdina i Siergieja Kirijenki. W okresie od 24 kwietnia 1997 do 20 listopada 1997 (rząd Czernomyrdina) zajmował również stanowisko ministra paliw i energetyki. Był liderem partii Sojusz Sił Prawicowych oraz współzałożycielem Republikańskiej Partii Rosji – Partii Narodowej Wolności. Wyraził chęć startu w wyborach prezydenckich w 2008 roku jednakże w grudniu 2007 wycofał się z udziału.

Pytanie: Kiedy Boris Jefimowicz Niemcow został wybrany na deputowanego w Rosji?
Odpowiedź: w 1990

Pytanie: Jakie stanowisko piastował Boris Jefimowicz Niemcow do 1997 roku?
Odpowiedź: Gubernatora

Pytanie: Czy Boris Jefimowicz Niemcow kandydował na prezydenta?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakimi partiami był związany Boris Jefimowicz Niemcow?
Odpowiedź: Sojusz Sił Prawicowych oraz współzałożycielem Republikańskiej Partii Rosji – Partii Narodowej Wolności
Boris Niemcow

7 marca 2015 dyrektor FSB Aleksandr Bortnikow poinformował o zatrzymaniu dwóch podejrzanych o zabójstwo opozycjonisty. Są to Czeczeni Anzor Gubaszew i Zaur Dadajew. Dzień później sąd nakazał aresztowanie ich oraz trzech innych podejrzanych: brata Anzora – Szagida Gubaszewa, Tamierłana Eskierchanowa i Chamzata Bachajewa. Spośród wszystkich do winy przyznał się jedynie Dadajew, jednak chwilę potem odwołał swoje zeznania oświadczając, że podczas przesłuchania był torturowany. Prowadzący dochodzenie gen. Igor Krasnow został szybko odwołany, ponieważ jego śledztwo było zbyt skuteczne. Nowa grupa śledcza głównie pozorowała aktywność, ostatecznie oskarżono jedynie bezpośrednich wykonawców zabójstwa, wskazując że ustalenie ewentualnych jego zleceniodawców było niemożliwe. Zaura Dadajewa skazano na 20 lat łagru.

Pytanie: Jak ostatecznie zakończyło się śledztwo w tej sprawie?
Odpowiedź: oskarżono jedynie bezpośrednich wykonawców zabójstwa, wskazując że ustalenie ewentualnych jego zleceniodawców było niemożliwe

Pytanie: Czy ewentualni zleceniodawcy tego zabójstwa pozostali bezkarni?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto z oskarżonych wyłamał się i przyznał do zarzucanych mu czynów?
Odpowiedź: Dadajew
Makarios III

Makarios III pozytywnie przyjął również decyzję rządu greckiego o odrzuceniu propozycji sekretarza generalnego NATO o rozstrzygnięciu losów Cypru na konferencji grecko-brytyjsko-amerykańsko-tureckiej. Uważał, że najlepsze efekty dla wyspy da podjęcie w tej kwestii piątej już debaty na forum ONZ. W celu wzięcia w niej udziału przybył 15 listopada 1958 do Nowego Jorku. Ta jednak zakończyła się decyzją o ponownej organizacji rozmów między państwami bezpośrednio zainteresowanymi Cyprem. Makarios III nie brał bezpośredniego udziału w dialogu grecko-turecko-brytyjskim dotyczącym organizacji politycznej niepodległego Cypru, lecz był informowany o jego przebiegu przez greckiego ministra spraw zagranicznych. Mimo początkowych obiekcji, zaakceptował powstanie na wyspie tureckiej bazy wojskowej (jako gwarancji respektowania przez grecką większość populacji praw Turków cypryjskich), sprzeciwiał się natomiast postulatowi, by Grecy i Turcy po połowie tworzyli siły zbrojne. Był zdania, że proporcja dwóch narodowości powinna odpowiadać ich odsetkowi w społeczeństwie. Po zakończeniu rozmów, w którym dyplomacja grecka częściowo doprowadziła do uwzględnienia oczekiwań arcybiskupa, Makarios III 12 lutego 1959 zaakceptował podpisane w Zurychu dokumenty końcowe negocjacji. Wyraził jedynie żal, że w ich trakcie Grecy cypryjscy nie mieli własnej reprezentacji. Podkreślił jednak, że osiągnięty został najważniejszy cel – niepodległość Cypru, równie istotny dla greckich, jak i tureckich mieszkańców wyspy. Następnego dnia hierarcha skontaktował się z gen. Griwasem, prosząc go o wyrażenie oficjalnego poparcia dla dokumentów zuryskich, co oznaczało rezygnację z idei enosis, zdaniem Makariosa niemożliwej do realizacji w panujących warunkach politycznych. Wojskowy nie podzielał jednak w tej sprawie stanowiska duchownego, czy wręcz był przekonany, że do rezygnacji z enosis zmusił Makariosa III premier Grecji.

Pytanie: Czy Makarios III był zadowolony z decyzji Grecji dotyczącej uzgodnienia kolei losu Cypru?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki fakt dotyczący negocjacji doskwierał Makariosowi III?
Odpowiedź: Grecy cypryjscy nie mieli własnej reprezentacji

Pytanie: Jaki wynik negocjacji Makarios III uznał za najbardziej istotny?
Odpowiedź: niepodległość Cypru
Andrij Szewczenko

Urodził się na wsi, a w 1976 wraz z rodzicami przyjechali do Kijowa, gdzie w jednym z podwórkowych turniejów jego grę zauważył Ołeksandr Szpakow. On zaprosił go do Szkoły Piłkarskiej Dynama, przekonując rodziców, którzy planowali jego karierę wojskową. W wieku szesnastu lat Andrij został włączony do pierwszej drużyny Dynama, a dwa lata później zadebiutował w dorosłej reprezentacji Ukrainy. Pierwszy gol zdobył 1 grudnia 1994 w wygranym meczu 4:2 z Dniprem. Już wtedy był znany w całym swoim kraju. W Europie głośno zrobiło się o nim po meczu Ligi Mistrzów FC Barcelona – Dynamo Kijów, rozgrywanego na stadionie Camp Nou, kiedy to w pierwszej połowie spotkania młody Szewa ustrzelił klasycznego hat-tricka, a Dynamo wygrało 4:0. Natychmiast w kolejce po niego ustawiło się wiele europejskich potęg na czele z takimi klubami jak Manchester United, A.C. Milan, AC Parma, S.S. Lazio, Real Madryt czy FC Barcelona. Najkorzystniejszą ofertę złożył włoski Milan proponując za młodego Ukraińca 35 mln dolarów. Gdyby do tego transferu doszło, Szewczenko stałby się najdroższym piłkarzem na świecie. Działacze Dynama stawali jednak na głowie, aby zatrzymać swoją gwiazdę. Andrij dostał w posiadanie willę, Mercedesa, a także gażę w wysokości 100 tys. dolarów rocznie.

Pytanie: Kto dostrzegł talent piłkarski Szewczenki?
Odpowiedź: Ołeksandr Szpakow

Pytanie: Jaką ścieżkę kariery planowali dla Szewczenki jego rodzice?
Odpowiedź: wojskową

Pytanie: Kiedy Szewczenko zdobył swoją pierwszą bramkę dla reprezentacji?
Odpowiedź: 1 grudnia 1994

Pytanie: Czy Szewczenko strzelił hat-tricka?
Odpowiedź: tak
Roberto Soldić

Soldić i jego przyjaciele zdecydowali się na strzał w kierunku tytułu Final Fight Championship przeciwko jednemu z najbardziej doświadczonych chorwackich weteranów MMA Ivicy Trušček na gali FFC 27 – Night of Champions, która odbyła się 17 grudnia 2016 roku w Zagrzebiu w Chorwacji. Po spektakularnym wysokim kopnięciu, które ogłuszyło Truščka, Soldić oblał swojego przeciwnika brutalnym GNP, które zmusiło sędziego Granta Watermana do przerwania walki. Roberto Soldić został tym samym mistrzem FFC w wadze półciężkiej w pojedynku, przed którym był uważany za faworyta w stosunku do swojego bardziej popularnego i doświadczonego przeciwnika.

Pytanie: W którym roku odbyło się wydarzenie Night of Champions?
Odpowiedź: w 2016

Pytanie: Gdzie odbyło się wydarzenie Night of Champions?
Odpowiedź: w Zagrzebiu

Pytanie: Jaki cios Soldića zakończył sparing pomiędzy zawodnikami?
Odpowiedź: GNP

Pytanie: Jaki tytuł udało się zdobyć Soldićowi na gali?
Odpowiedź: mistrza FFC w wadze półciężkiej w pojedynku
Roberto Soldić

Debiutując w Serbian Battle Championship zaliczył swoje pierwsze poważne zwycięstwo i przyciągnął uwagę lokalnych mediów w maju 2015 roku na gali w Serbii, gdzie walczył ze zwycięzcą Final Fight Championship Futures Vladimirem Prodanoviciem. Pokonał Prodanovicia przez TKO w drugiej rundzie (1:30). Mniej więcej rok później został mistrzem SBC w wadze lekkiej. Tytuł zdobył na gali SBC 8, która odbyła się 5 marca 2016 roku w Sombor w Serbii, kiedy to pokonał doświadczonego czarnogórskiego fightera Vaso Bakočevicia przez TKO w trzeciej rundzie. Miał wtedy zaledwie 21 lat.

Pytanie: W jakich okolicznościach Roberto Soldić osiągnął pierwsze istotne zwycięstwo?
Odpowiedź: Debiutując w Serbian Battle Championship

Pytanie: W jakiej imprezie brał udział Roberto Soldić w maju 2015?
Odpowiedź: gali w Serbii

Pytanie: Czy w maju 2015 roku udało mu się wygrać z Vladimirem Prodanoviciem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jaki sposób udało mu się wygrać z Vladimirem Prodanoviciem?
Odpowiedź: przez TKO
Justyna Pochanke

W 2001 rozpoczęła pracę w TVN24, powstającym kanale Grupy ITI. W stacji prowadziła serwisy informacyjne, a także popołudniowe (od 2001 do 2008) i wieczorne wydania magazynu 24 godziny. Od września 2003 była jedną z prowadzących Faktów wieczornych. Od września 2004 (po odejściu z redakcji Tomasza Lisa) prowadziła główne wydanie Faktów w TVN. Od maja 2008 była również gospodynią programu Fakty po Faktach emitowanego w TVN24 i od 2019 także w TVN24 BiS. W czerwcu 2020 zakończyła współpracę z Grupą TVN, kończąc tym samym prowadzenie głównego serwisu informacyjnego nadawanego w TVN i TVN24 BiS oraz pasma publicystycznego emitowanego bezpośrednio po nim w TVN24 i TVN24 BiS.

Pytanie: Do jakiej stacji dołączyła w 2001 roku?
Odpowiedź: TVN24

Pytanie: Jaki program prowadziła od 2008 roku?
Odpowiedź: Fakty po Faktach

Pytanie: W którym roku odeszła z TVN-u?
Odpowiedź: w 2020

Pytanie: Kto opuścił TVN w 2004 roku? 
Odpowiedź: Tomasz Lis
Płyta nagrobna Elżbiety wołogoskiej w Bergen

Johann David Fabarius w swojej publikacji z 1738 r. odczytał końcowy fragment inskrypcji jako Bergensis oratorii Priorissa. Ze względu na znaczne wytarcie dolnej partii płyty i ten fragment inskrypcji (Jllust(ri)s • p(ri)nceps) był odczytywany różnorodnie. Odczyt Johanna Jacoba Grümbkego w wydaniach jego książek z 1819 r. i z 1833 r. (poza podstawianiem pod znak krzyża wyrazu cruciati tylko w tej drugiej pozycji i błędnym rozwiązaniem dnia śmierci – 8 kwietnia) był następujący: i(n) monast(erio) p(ri)ncip(issa) et ducissa (ten ostatni wyraz pomimo odczytu do); dodatkowo odczytywał on końcową partię inskrypcji jako orate pro ea. Identyczny zapis podał Julius Bentley Løffler w swoim artykule z 1873 r. o kościele w Bergen, a powtórzył go też w 1879 r. tłumacz tego artykułu na język niemiecki – Gottlieb von Rosen. Właściwie przytoczył w tej formie inskrypcję Alfred Haas i w swoim artykule z 1891 r., i w książce z 1893 r. – jedyną różnicą był zapis du(cissa), jak również błędnie (8 kwietnia) rozwiązana data śmierci. Powtórzył też ten odczyt w 1897 r. w swoim artykule Martin Wehrmann, ale właściwie rozwiązał datę śmierci (7 kwietnia). Nowego odczytu inskrypcji dokonał w tym samym, 1897 r. Ernst von Haselberg w opracowanym przez siebie katalogu zabytków rejencji stralsundzkiej. Pierwsza część inskrypcji przyjęła formę: Anno d(omi)ni †, natomiast ta w dolnym fragmencie płyty: i(n) m(o)n(a)s(terio) p(r)iori(ssa) et do(minarum), w tym drugim fragmencie błędną, ponieważ skutkowała zaistnieniem podwójnego nazewnictwa – priorissa oraz abbatissa. W wydawnictwie tym zamieszczono też po raz pierwszy rysunek płyty. Przychylił się do tego ostatniego odczytu w swoim (pozbawionym atrybucji) artykule z 1898 r. Martin Wehrmann jako do bardziej wiarogodnego. Podobnie w popularnym wydawnictwie albumowym o pomorskich zabytkach zastosowano odczyt Haselberga. Odmiennie – w 1924 r., w pierwszym tomie swojej książki o pomorskich instytucjach kościelnych – odniósł się do problemu odczytu Hermann Hoogeweg. Uznał on, że tekst w dolnej części płyty jest zbyt nieczytelny, a odczyt tego fragmentu przez Grümbkego i Haasa jest lepszy niż Haselberga. Odmiennie niż poprzednicy dokonał odczytu następujących po tym fragmencie wyrazów et do(mina). W 1990 r. Maria Glińska błędnie podała pierwszą część inskrypcji w odczycie Haasa jako: pria grta zamiast feia qrta.

Pytanie: Dlaczego pozostawały wątpliwości dotyczące odczytania napisu na płycie nagrobnej? 
Odpowiedź: Ze względu na znaczne wytarcie dolnej partii płyty

Pytanie: Czy Grümbke napisał książki? 
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czego dotyczy artykuł Løfflera z 1873 roku?
Odpowiedź: kościoła w Bergen

Pytanie: Kim z zawodu był Gottlieb von Rosen?
Odpowiedź: tłumaczem

Pytanie: Jaka była poprawna data dzienna śmierci Elżbiety wołogoskiej?
Odpowiedź: 7 kwietnia
Turkmenistan

W VII wieku Arabowie podbili tereny Turkmenistanu, wprowadzili islam, przez co związali region z kulturą Bliskiego Wschodu. Krótko później Turkmenistan stał się znany ze względu na przeniesienie przez kalifa Muhammad Ibn Harun al-Amina na jego terytorium stolicy perskiego Królestwa Chorasanu do Merv.
W połowie XI wieku z terytorium obecnego Turkmenistanu seldżucka dynastia Oguzów podporządkowywała sobie Chorasan – historyczną krainę w Azji Środkowej (obecny Afganistan). Imperium upadło w drugiej połowie XII wieku, a obecne terytorium Turkmenistanu zostało podporządkowane przez Czyngis-chana wraz z innymi terenami na wschód od Morza Kaspijskiego w czasie jego kampanii zachodniej.
Zamieszkujące niegdyś terytorium współczesnego Turkmenistanu starożytne plemiona najprawdopodobniej prowadziły koczowniczy tryb życia i zajmowały się pasterstwem. Naród turkmeński ostatecznie uformował się dopiero w XV w. Ziemie te były wielokrotnie nękane przez najeźdźców.

Pytanie: Jaka religia została wprowadzona w Turkmenistanie w VII wieku?
Odpowiedź: islam

Pytanie: Z jakiego powodu Turkmenistan zyskał na popularności?
Odpowiedź: ze względu na przeniesienie przez kalifa Muhammad Ibn Harun al-Amina na jego terytorium stolicy perskiego Królestwa Chorasanu do Merv

Pytanie: Co to jest Chorasan?
Odpowiedź: Historyczna kraina w Azji Środkowej

Pytanie: Kto przewodniczył kampanii zachodniej?
Odpowiedź: Czyngis-chan
Turkmenistan

W wyniku rozpadu ZSRR 27 października 1991 roku Turkmenistan ogłosił niepodległość. Władzę jako jedyne legalne ugrupowanie w kraju przejęła Demokratyczna Partia Turkmenistanu powstała w wyniku przekształcenia Komunistycznej Partii Turkmeńskiej SRR i zakazania działalności dotychczasowego ugrupowania o charakterze komunistycznym. Pierwszym prezydentem został były działacz KPZR, Saparmyrat Nyýazow. Jego rządy cechowało łamanie praw człowieka, stosowanie tortur, nepotyzm i kult jednostki na wielką skalę. Na podstawie Rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 741 z 7 lutego 1992 roku Turkmenistan został członkiem ONZ.

Pytanie: Jakie wydarzenie doprowadziło do ogłoszenia niepodległości przez to państwo?
Odpowiedź: rozpad ZSRR

Pytanie: Jak nazywała się jedyna legalna organizacja polityczna, działająca wówczas w Turkmenistanie?
Odpowiedź: Demokratyczna Partia Turkmenistanu

Pytanie: Co wyróżniało rządy pierwszego prezydenta Turkmenistanu?
Odpowiedź: łamanie praw człowieka, stosowanie tortur, nepotyzm i kult jednostki na wielką skalę

Pytanie: Jak została utworzona Demokratyczna Partia Turkmenistanu?
Odpowiedź: w wyniku przekształcenia Komunistycznej Partii Turkmeńskiej SRR i zakazania działalności dotychczasowego ugrupowania o charakterze komunistycznym
Adam i Ewa

Zgodnie z Życiem Adama i Ewy po wygnaniu z Edenu para zamieszkała w chacie znajdującej się na wschód od ogrodu. Aby przebłagać Boga wyznaczyli oni sobie pokutę – Adam miał przez 40 dni stać po szyję w wodach Jordanu, Ewa zaś podobnież w wodach Tygrysu przez 34 dni. Po 18 dniach pokuty Ewie ukazał się Szatan pod postacią cherubina i przekonał ją, iż Bóg wysłuchał ich pokuty. Po wyjściu z wody upadła ona na ziemię i nie była w stanie się podnieść przez dwa dni, a następnie udała się z Szatanem do Adama, którego ten od razu rozpoznał. Zapytawszy o intencje Szatana Adam usłyszał, że został on wygnany przez Boga, gdyż odmówił pokłonienia się pierwszemu człowiekowi.

Pytanie: Ile dni Adam miał spędzić w Jordanie?
Odpowiedź: 40 dni

Pytanie: Czy Adam i Ewa byli partnerami?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaką formę może przyjąć Szatan?
Odpowiedź: cherubina

Pytanie: Kto nie oddał pokłonu pierwszemu człowiekowi?
Odpowiedź: Adam
Dekalog (cykl filmów)

Dekalog okazał się ważnym dziełem w karierze Krzysztofa Kieślowskiego; dzięki powodzeniu swej filmowej reinterpretacji dziesięciorga przykazań Kieślowski utrwalił swoją międzynarodową pozycję w Europie Zachodniej, a kinowym seansom cyklu towarzyszyły retrospektywy wcześniejszej twórczości reżysera. Zdaniem Moniki Talarczyk Dekalog okazał się pionierskim przykładem polskiej quality television, „telewizji jakościowej”. Reżyserzy tacy jak Milczo Manczewski, Mira Nair, Jean-Pierre i Luc Dardenne oraz Ramin Bahrami wymieniali Dekalog wśród swoich ulubionych filmów. Również między innymi Piotr Trzaskalski, Filip Bajon oraz Łukasz Barczyk z uznaniem wyrażali się o cyklu (przede wszystkim o piątej i szóstej części). Dekalog figurował także na listach najważniejszych obcojęzycznych filmów wszech czasów, sporządzonych przez: amerykańskie National Society of Film Critics (2002), „Time” (2005), „Village Voice” (2007), „Empire” (2019), „Time Out” (2019). W 1995 Dekalog znalazł się na liście 15 filmów o szczególnych walorach moralnych, wchodzącej w skład watykańskiej listy 45 filmów.

Pytanie: Kto jest twórcą Dekalogu?
Odpowiedź: Krzysztof Kieślowski

Pytanie: Co Kieślowski poddał analizie w Dekalogu?
Odpowiedź: dziesięć przykazań

Pytanie: W którym roku seria Kieślowskiego została wyszczególniona w liście wartościowych produkcji Watykanu?
Odpowiedź: w 1995

Pytanie: Czy seria Dekalog była rozpoznawalna jedynie w granicach Polski?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jako prototyp jakiego typu produkcji Dekalog określiła Talarczyk?
Odpowiedź: quality television
Liga Europy UEFA (2020/2021)

Do startu w fazie grupowej uprawnionych było 48 drużyn (w tym 21 zwycięzców rundy play-off Ligi Europy, 6 przegranych rundy play-off Ligi Mistrzów i 4 przegranych III rundy kwalifikacji Ligi Mistrzów dla niemistrzów), które rozegrały spotkania systemem każdy z każdym u siebie i na wyjeździe. W trakcie losowania zespoły były rozdzielone na 4 koszyki według współczynnika UEFA, następnie rozlosowane i podzielone na 12 grup po 4 drużyny każda. Do jednej grupy nie mogły trafić drużyny z tego samego koszyka i federacji, a także z powodu napiętej sytuacji politycznej na Ukrainie, zespoły z Rosji i Ukrainy. Losowanie odbyło się 28 sierpnia 2020 roku w Monako.

Pytanie: Ile grup zakwalifikowało się do wystąpienia w fazie grupowej?
Odpowiedź: 48

Pytanie: Na jakiej zasadzie odbywały się spotkania drużyn w fazie grupowej?
Odpowiedź: każdy z każdym u siebie i na wyjeździe

Pytanie: Jaki wskaźnik decydował o przydziale drużyny do jednego z czterech koszyków?
Odpowiedź: Współczynnik UEFA

Pytanie: Czy w tej samej grupie mogły znaleźć się zespoły z jednego koszyka i federacji?
Odpowiedź: nie
Etna

Aktywność wulkaniczna Etny jest jedną z najlepiej udokumentowanych na świecie. Pierwsze wzmianki o erupcjach pochodzą z około 1500 roku p.n.e.; szacuje się, że od tamtego czasu miało miejsce ponad 200 wybuchów. W latach od 1500 p.n.e. do 1699 n.e – 71 erupcji, z czego 14 przed narodzeniem Chrystusa. Za najpotężniejszą uważa się erupcję trwającą od 11 marca do 11 lipca 1669 roku, w trakcie której wulkan wyrzucił ogromne ilości lawy (pokryła ona powierzchnię około 37 km²) i materiału piroklastycznego. Lawa pokonała ok. 16 km, niszcząc po drodze kilka wsi. Ostatecznie dotarła do morza oraz Katanii, częściowo ją niszcząc. Podczas tej erupcji próbowano zmienić bieg płynącej lawy poprzez wykopanie rowu; była to pierwsza taka próba na świecie.

Pytanie: Kiedy pojawiły się pierwsze informacje na temat aktywności Etny?
Odpowiedź: około 1500 roku p.n.e.

Pytanie: Około ile erupcji Etny zliczono od 1500 roku p.n.e.?
Odpowiedź: ponad 200

Pytanie: Ile razy Etna wybuchła w okresie p.n.e.?
Odpowiedź: 14

Pytanie: Jaki obszar zajęła lawa po największym wybuchu wulkanu?
Odpowiedź: 37 km²
Etna

17 marca 1987 roku został utworzony obszar chroniony obejmujący wulkan w postaci Parku Regionalnego Etna. Park został utworzony w celu ochrony krajobrazu w związku ze wzrastającą obecnością człowieka. Powierzchnia parku wynosi 580 km² i leży on na terenach gmin: Adrano, Belpasso, Biancavilla, Bronte, Castiglione di Sicilia, Giarre, Linguaglossa, Maletto, Mascali, Milo, Nicolosi, Pedara, Piedimonte Etneo, Ragalna, Randazzo, Sant’Alfio, Santa Maria di Licodia, Trecastagni, Viagrande, Zafferana Etnea.

Pytanie: Jak nazywa się teren przeznaczony do zabezpieczenia wokół Etny?
Odpowiedź: Park Regionalny Etna

Pytanie: Kiedy powstał Park Regionalny Etna?
Odpowiedź: 17 marca 1987

Pytanie: Czy park miał chronić ludzi?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na terenie jakich gmin położony jest Park Regionalny Etna?
Odpowiedź: na terenach gmin: Adrano, Belpasso, Biancavilla, Bronte, Castiglione di Sicilia, Giarre, Linguaglossa, Maletto, Mascali, Milo, Nicolosi, Pedara, Piedimonte Etneo, Ragalna, Randazzo, Sant’Alfio, Santa Maria di Licodia, Trecastagni, Viagrande, Zafferana Etnea
Sosna wydmowa

Arceuthobium americanum jest najgroźniejszym i najbardziej rozpowszechnionym pasożytem sosny wydmowej. Na wybrzeżu Pacyfiku pojawia się w obrębie Gór Kaskadowych i Sierra Nevada. A. americanum rośnie na podgatunku murrayana na obszarze Kalifornii i Oregonu oraz podgatunku latifolia w Oregonie i Waszyngtonie. Jak dotąd nie stwierdzono A. americanum na odmianach podgatunku typowego. Blisko 30% populacji sosny wydmowej w Kalifornii jest zainfekowane przez tego pasożyta. Powoduje zahamowanie wzrostu i może doprowadzić do śmierci drzewa. Kleiste nasiona są wyrzucane na odległość do 9 m i przyklejają się do liści i gałęzi potencjalnego gospodarza. Tempo rozprzestrzeniania się w młodych drzewostanach wynosi około 30–50 cm na rok, najszybciej na stanowiskach o dużym zagęszczeniu.

Pytanie: Jaki jest obszar występowania arceuthobium americanum na wybrzeżu Pacyfiku?
Odpowiedź: Góry Kaskadowe i Sierra Nevada

Pytanie: Czy najgroźniejszy i najbardziej rozpowszechniony pasożyt sosny wydmowej występuje w Kalifornii?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile procent sosny wydmowej w Kalifornii jest niszczona przez A. americanum?
Odpowiedź: 30

Pytanie: Jakie negatywne skutki dla rośliny powoduje pasożyt A. americanum?
Odpowiedź: zahamowanie wzrostu i może doprowadzić do śmierci drzewa