mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Cradle of Filth

W 2001 roku brytyjski reżyser Alex Chandon, zaprosił do współpracy Daniego Filtha. Chandon zainspirowany filmami produkowanymi przez wytwórnię Amicus w latach siedemdziesiątych zrealizował horror pt. Cradle of Fear w którym Filth wystąpił w roli głównej. Film stanowi cztery historie, które łączy ze sobą postać seryjnego zabójcy Kempera. W 2002 roku z zespołu odeszli: basista Robin Eaglestone, zastąpił go Dave Pybus (poprzednio w grupie Anathema), a następnie wieloletni gitarzysta grupy Gian Pyres. We wrześniu tego samego roku Cradle of Filth odbył europejską trasę koncertową wraz z grupami Pantera, Slayer oraz Static-X. Również w 2001 roku ukazała się kompilacja nagrań pt. Lovecraft & Witch Hearts. 19 sierpnia 2002 ukazał się pierwszy album koncertowy Cradle of Filth zatytułowany Live Bait for the Dead zawierający zapis koncertu, który odbył się w Nothingham Rock City, 14 kwietnia 2001 roku. Natomiast 25 listopada ukazało się DVD Heavy, Left-Handed and Candid.

Pytanie: Kto wyprodukował film pt. Cradle of Fear?
Odpowiedź: Chandon

Pytanie: Do jakiego gatunku filmowego należy Cradle of Fear?
Odpowiedź: horror

Pytanie: Kto wystąpił w głównej roli w filmie pt. Cradle of Fear?
Odpowiedź: Filth

Pytanie: Kim z zawodu był Alex Chandon?
Odpowiedź: reżyserem
Ponte Morandi

Właściwy etap budowy nowej przeprawy rozpoczął się w sierpniu 2019 roku, co nastąpiło niedługo po zburzeniu pozostałości dawnego wiaduktu. W kwietniu 2020 roku budowniczy mimo niesprzyjających warunków epidemicznych w kraju, po położeniu ostatniego przęsła wiaduktu, połączyli dwa brzegi doliny strumienia Polcevera. Prace, z uwzględnieniem ścisłych przepisów bezpieczeństwa, były kontynuowane w trakcie szczytu pandemii COVID-19. Od momentu rozpoczęcia budowy robotnicy pracowali codziennie, w dzień i w nocy; tylko w Boże Narodzenie zarządzono przerwę w wykonywaniu robót drogowych. Prace wykończeniowe miały potrwać do połowy lipca 2020 roku. Z okazji połączenia przęseł nowego wiaduktu, konstrukcję podświetlono reflektorami w barwach narodowej flagi Włoch.

Pytanie: Czy w czasie pandemii zaprzestano budowy?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy była przerwa od robót?
Odpowiedź: w Boże Narodzenie

Pytanie: W jakich barwach oświetlono wiadukt?
Odpowiedź: narodowej flagi Włoch

Pytanie: Kiedy planowano zakończenie prac?
Odpowiedź: do połowy lipca 2020 roku
Ponte Morandi

14 sierpnia 2018 r. około godziny 11.30, w czasie burzy poprzedzonej wielogodzinną ulewą, doszło do zawalenia się około 200–250-metrowego odcinka wiaduktu. Zniszczeniu uległ odcinek jezdni oraz pylon, które runęły do wody, na ulicę oraz znajdujące się pod wiaduktem zabudowania. Według relacji niektórych świadków obiekt chwilę wcześniej został trafiony piorunem. Zdaniem prof. inż. Jana Biliszczuka, projektanta wielu budowli mostowych (w tym mostu Rędzińskiego we Wrocławiu), przyczyną katastrofy mogła być korozja lin nośnych.

Pytanie: W trakcie jakich warunków pogodowych zarwał się fragment tego wiaduktu?
Odpowiedź: burzy poprzedzonej wielogodzinną ulewą

Pytanie: Jakie obiekty zostały zniszczone w wyniku awarii wiaduktu?
Odpowiedź: odcinek jezdni oraz pylon, które runęły do wody, na ulicę oraz znajdujące się pod wiaduktem zabudowania

Pytanie: Co stało się z wiaduktem, zanim doszło do jego zawalenia, zdaniem niektórych świadków?
Odpowiedź: został trafiony piorunem

Pytanie: Co mogło spowodować zawalenie się wiaduktu, według Jana Biliszczuka?
Odpowiedź: korozja lin nośnych
Luka Modrić

Występował w reprezentacji Chorwacji do lat 21 i dość szybko trafił do dorosłej kadry. W reprezentacji Chorwacji Modrić debiutował 1 marca 2006 w wygranym 3:2 meczu z reprezentacją Argentyny. Mecz ten zaczął w pierwszej jedenastce, grał w nim przez blisko 80 minut i był wówczas jednym z najlepszych piłkarzy na boisku. Jego gra spodobała się także selekcjonerowi Zlatko Kranjčarowi, który powołał Modricia do kadry na Mistrzostwa Świata w Niemczech. Tam wystąpił dwukrotnie – w meczach z reprezentacją Japonii (0:0) oraz z reprezentacją Australii (2:2).

Pytanie: Kiedy po raz pierwszy Modrić zagrał w reprezentacji swojego kraju?
Odpowiedź: 1 marca 2006

Pytanie: Jaki był wynik meczu Chorwacja-Argentyna?
Odpowiedź: 3:2

Pytanie: Czy Argentyna zwyciężyła spotkanie z Chorwacją?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak długo Modrić zagrał w swoim pierwszym meczu w reprezentacji Chorwacji?
Odpowiedź: 80 minut
Denazyfikacja

W radzieckiej strefie denazyfikacja przebiegła najszybciej, m.in. ze względu na to, że rządy objęli najbardziej spośród stronnictw politycznych prześladowani przez nazistów komuniści i socjaliści. Schwytanych nazistów przetrzymywano w byłych obozach koncentracyjnych. Samo członkostwo w NSDAP było nierzadko traktowane jako przestępstwo, zaś dostęp byłych nazistowskich urzędników do urzędów państwowych był poza pojedynczymi przypadkami uniemożliwiony. W strefie radzieckiej wykonano kilkakrotnie więcej wyroków śmierci niż w strefach zachodnich razem wziętych, wiele osób zmarło w czasie przesłuchań i tortur, a także z powodu panujących w obozach warunków sanitarnych (łącznie co najmniej 42 tys. osób). Wielu nazistów zdołało jeszcze przed kapitulacją lub wkrótce po wojnie zbiec do zachodnich stref okupacyjnych, aby tam poddać się władzom wojskowym.

Pytanie: Dlaczego w strefie radzieckiej denazyfikacja była najszybsza?
Odpowiedź: rządy objęli najbardziej spośród stronnictw politycznych prześladowani przez nazistów komuniści i socjaliści

Pytanie: Czy bycie członkiem NSDAP traktowano jak przestępstwo?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Gdzie przetrzymywano nazistów? 
Odpowiedź: w byłych obozach koncentracyjnych

Pytanie: Do jakich stref uciekali tuż po wojnie naziści?
Odpowiedź: do zachodnich stref okupacyjnych
Raman Pratasiewicz

24 maja 2021 Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Białorusi opublikowało nagranie, na którym widać Ramana Pratasiewicza mówiącego do kamery: „Mam na imię Raman Pratasiewicz, byłem zatrzymany wczoraj na lotnisku w Mińsku przez funkcjonariuszy MSW. Znajduję się w areszcie śledczym numer 1 w Mińsku. Nic mi nie dolega, w tym nie mam problemów z sercem ani żadnymi innymi organami, czuję się świetnie. Strażnicy traktują mnie maksymalnie poprawnie. Obecnie współpracuję ze śledztwem i składam zeznania przyznając się do winy organizowania masowych zamieszek w mieście Mińsk”.

Pytanie: Co powiedział Pratasiewicz?
Odpowiedź: „Mam na imię Raman Pratasiewicz, byłem zatrzymany wczoraj na lotnisku w Mińsku przez funkcjonariuszy MSW. Znajduję się w areszcie śledczym numer 1 w Mińsku. Nic mi nie dolega, w tym nie mam problemów z sercem ani żadnymi innymi organami, czuję się świetnie. Strażnicy traktują mnie maksymalnie poprawnie. Obecnie współpracuję ze śledztwem i składam zeznania przyznając się do winy organizowania masowych zamieszek w mieście Mińsk”

Pytanie: Jaki organ opublikował nagranie?
Odpowiedź: Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Białorusi

Pytanie: Kiedy opublikowano nagranie z Pratasiewiczem?
Odpowiedź: 24 maja 2021
Raman Pratasiewicz

23 maja 2021 Raman Pratasiewicz znajdował się na pokładzie samolotu linii Ryanair FR 4978 relacji Ateny–Wilno, na którego pokładzie było ponad 120 osób. Samolot w wyniku osobistej tajnej decyzji Alaksandra Łukaszenki został zmuszony do zawrócenia i udania się na lotnisko w Mińsku. Pretekstem początkowo miał być fałszywy alarm bombowy, zgłoszony przez białoruskiego dyspozytora przestrzeni powietrznej. Gdy pomimo zaalarmowania samolot linii FR 4978 utrzymywał kurs na Wilno, eskortujący go, uzbrojony białoruski myśliwiec MiG-29 wykonał manewr ostrzeżenia przed użyciem rakiet powietrze-powietrze. Wobec jednoznacznej groźby ze strony myśliwca, pilot samolotu pasażerskiego zawrócił na lotnisko w Mińsku, choć w chwili podjęcia decyzji o zmianie kursu do litewskiej granicy pozostawało kilkanaście kilometrów, a samolot był niemal dwukrotnie bliżej lotniska w Wilnie niż lotniska w Mińsku. Na mińskim lotnisku zostali zatrzymani Raman Pratasiewcz oraz jego partnerka Sofia Sapiega﻿ (studentka prawa międzynarodowego na Europejskim Uniwersytecie Humanistycznym w Wilnie).
Przed ujęciem przez białoruskie służby Pratasiewicz miał mówić: „Czeka mnie tu kara śmierci”. Wedle informacji podanych przez jednego z białoruskich działaczy opozycyjnych, byłego dyplomatę Pawła Łatuszkę, na pokład samolotu nie wróciło sześć osób, dwie z obywatelstwem białoruskim i cztery z rosyjskim. Z powrotu na pokład samolotu dobrowolnie zrezygnowali czterej mężczyźni, którzy mieli być obywatelami Rosji oraz agentami białoruskiego KGB, śledzącymi Pratasiewicza już na lotnisku w Atenach<.

Pytanie: Kto zadecydował, że 23 maja 2021 FR 4978 ma lądować w Mińsku?
Odpowiedź: Łukaszenka

Pytanie: Co ostatecznie skłoniło pilotów do zmiany kursu FR 4978?
Odpowiedź: manewr ostrzeżenia przed użyciem rakiet powietrze-powietrze

Pytanie: Czy gdy FR 4978 zawrócił, znajdował się bliżej Mińska?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kogo z pokładu FR 4978 zatrzymano po lądowaniu w Mińsku?
Odpowiedź: Ramana Pratasiewcza oraz Sofię Sapiegę
Ostoja (herb szlachecki)

Bartosz Paprocki i Kasper Niesiecki przytaczają opinie, że herb Przeginia pochodzi od herbu Ostoja. Argumentem jest tutaj podobieństwo godeł. Paprocki przytacza nawet legendę, która wyjaśnia, że smoka w klejnocie miał otrzymać Ostojczyk – protoplasta Przeginiów, za długie odpieranie natarcia Morawian. Wprawdzie całość legendy nie może być prawdziwa, choćby dlatego, że w średniowieczu klejnot Przegini nie był znany i przedstawiano ją wówczas z mieczem a Ostoję z krzyżem, ale Franciszek Piekosiński w Heraldyce wieków średnich uznał wspólne pochodzenie obu rodów za prawdopodobne. Stwierdził tak, ponieważ wieś, która według niego udzieliła nazwy herbowi – Przeginia, leży blisko gniazd Ostojczyków’.

Pytanie: Na jakiej podstawie Paprocki i Niesiecki uważają, że herb Przeginia jest wzorowany na Ostoi?
Odpowiedź: Podobieństwa godeł

Pytanie: Co, według legendy, dostał Ostojczyk?
Odpowiedź: smoka w klejnocie

Pytanie: Czy źródła historyczne potwierdzają wiarygodność legendy?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na jakiej podstawie Franciszek Piekosiński stwierdził, że historia o pochodzeniu rodów może być prawdziwa?
Odpowiedź: ponieważ wieś, która według niego udzieliła nazwy herbowi – Przeginia, leży blisko gniazd Ostojczyków
Antoni Piechniczek

Pod koniec grudnia 1980 został powołany na stanowisko trenera-selekcjonera reprezentacji Polski. Oficjalnie objął obowiązki 5 stycznia 1981. Uzyskał awans do Mistrzostw Świata w Hiszpanii w 1982, na których drużyna narodowa zajęła trzecie miejsce. Wywalczył również awans do Mistrzostw Świata w Meksyku w 1986, gdzie reprezentacja Polski odpadła w 1/8 finału. Złożył dymisję w czerwcu 1986. Ponownie objął funkcję selekcjonera reprezentacji w maju 1996. Nie udało mu się jednak doprowadzić do awansu do Mistrzostw Świata we Francji. Podał się do dymisji 7 czerwca 1997. Pracował również jako selekcjoner reprezentacji Tunezji (udział w Igrzyskach Olimpijskich w Seulu – 1988) oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Pytanie: Jaką funkcję zaczął pełnił Piechniczek w 1891 r.?
Odpowiedź: trenera-selekcjonera reprezentacji Polski

Pytanie: Czy reprezentacja Polski stanęła na podium na MŚ w Hiszpanii?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim kraju odbywały się MŚ w 1982 roku?
Odpowiedź: w Hiszpanii

Pytanie: Czy reprezentacja Polski brała udział w rozgrywkach Mistrzostw Świata w Meksyku?
Odpowiedź: tak
Antoni Piechniczek

W 2002 został wybrany z listy Unii Samorządowej (związanej z Unią Wolności) do sejmiku śląskiego. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego sejmiku. Otwierał listę kandydatów Partii Demokratycznej – demokraci.pl do Sejmu w okręgu katowickim w wyborach w 2005. W grudniu tego samego roku przystąpił w sejmiku do klubu radnych Platformy Obywatelskiej. Z jej listy w 2006 ponownie został radnym województwa. W wyborach parlamentarnych w 2007 z ramienia PO uzyskał mandat senatorski w okręgu katowickim, otrzymując 207 243 głosy. W 2011 nie ubiegał się o reelekcję. W eurowyborach w 2014 poparł Polskę Razem.

Pytanie: Senatorem jakiej partii został w 2007 roku?
Odpowiedź: Platformy Obywatelskiej

Pytanie: Z ramienia jakiej partii kandydował w 2006 roku w wyborach samorządowych?
Odpowiedź: Platformy Obywatelskiej

Pytanie: Dlaczego w 2011 roku przestał pełnić funkcję senatora?
Odpowiedź: nie ubiegał się o reelekcję
Akcent (polski zespół muzyczny)

28 sierpnia 2014 na benefisie 25-lecia zespołu podczas XVII Pożegnania lata w Iłowie Akcent otrzymał specjalne nagrody od firmy Green Star, wójta gminy Iłów oraz radia Vox FM. W tym samym roku otrzymali za utwór „Przez twe oczy zielone” nagrodę publiczności na 19. festiwalu w Ostródzie oraz nagrali piosenkę „W sercu mi graj” wraz z zespołem Exaited. W lutym 2015 premierę kinową miał film Maćka Bochniaka Disco polo, w którego ścieżce dźwiękowej znalazło się m.in. kilka piosenek Akcentu. 24 lipca 2015 podczas pierwszego dnia 20. Ogólnopolskiego Festiwalu Muzyki Tanecznej w Ostródzie zespół otrzymał główną nagrodę za klip wszech czasów „Przez twe oczy zielone”, a następnego dnia na tym samym festiwalu członkowie otrzymali nagrodę za zespół dekady. Również w 2015 nagrali utwór „Ty mi skradłaś wszystko” wraz z Arturem Kroppą, a ich piosenka „Przez twe oczy zielone” zyskała dużą popularność w Internecie za sprawą reprezentacji Polski w piłce nożnej, która to przy tym utworze w szatni świętowała zwycięstwo z Irlandią w meczu eliminacyjnym do mistrzostw Europy Euro 2016. 23 maja 2017 teledysk do tegoż utworu przekroczył 100 mln wyświetleń w serwisie YouTube. 22 lipca 2016 podczas pierwszego dnia 21. Ogólnopolskiego Festiwalu Muzyki Tanecznej w Ostródzie zespół wygrał plebiscyt z okazji 20-lecia magazynu muzycznego Disco Polo Live, zdobywając wszystkie trzy pierwsze miejsca za piosenki: „Przez twe oczy zielone”, „Przekorny los” i „Kochana wierzę w miłość”. 28 lipca 2017 podczas pierwszego dnia 22. Ogólnopolskiego Festiwalu Muzyki Tanecznej w Ostródzie zespół wygrał plebiscyt Festiwalowa Złota 20-stka za nagranie „Przez twe oczy zielone”. 29 lipca 2017 grupa zdobyła nagrodę publiczności Koncertu Premier za piosenkę „Wakacyjne cuda”. 28 lipca 2018 podczas drugiego dnia 23. Ogólnopolskiego Festiwalu Muzyki Tanecznej w Ostródzie zespół otrzymał od organizatorów specjalną nagrodę Super Grand Prix oraz odebrał siedem diamentowych płyt, w tym aż cztery za utwór „Przekorny los” (jeden za tytuł albumu oraz trzy za singiel).

Pytanie: Wyróżnienia od jakich organizacji otrzymał zespół w 2014 roku w Iłowie?
Odpowiedź: firmy Green Star, wójta gminy Iłów oraz radia Vox FM

Pytanie: Za jaką piosenkę zespół zdobył nagrodę na festiwalu w Ostródzie?
Odpowiedź: Przez twe oczy zielone

Pytanie: Jaka grupa muzyczna stworzyła "W sercu mi graj"?
Odpowiedź: z Exaited

Pytanie: Ile osób obejrzało videoclip do "Przez twe oczy zielone" na YouTubie?
Odpowiedź: 100 mln
Leipzig (1929)

Po prawie rocznym remoncie „Leipzig” powrócił do służby 1 grudnia 1940 roku, lecz już z przeznaczeniem do pełnienia funkcji okrętu szkolnego artylerii i broni podwodnej. W trakcie remontu usunięto cztery zniszczone kotły, urządzając w byłej kotłowni pomieszczenia dla kadetów, przez co jego prędkość maksymalna spadła do 24 węzłów. Od połowy lutego 1941 roku „Leipzig” bazował na Bałtyku i wchodził w skład eskadry szkolnej. Od 12 czerwca do 7 lipca 1941 roku operował na wodach Oslofiordu, bazując w Oslo i Horten (w tym okresie okręt pomalowany był w kontrastowy kamuflaż belkowy). „Leipzig” powrócił jedynie na krótko do służby bojowej po ataku na ZSRR, gdy we wrześniu 1941 roku wszedł we wraz z krążownikiem „Emden” w skład południowej grupy Floty Bałtyckiej (Baltenflotte), utworzonej w celu przeciwdziałania ewentualnym próbom przedarcia się okrętów floty radzieckiej z Zatoki Fińskiej. 23 września oba krążowniki opuściły Świnoujście i skierowały się na wschodni Bałtyk, po czym 26 i 27 września ostrzeliwały pozycje lądowe na półwyspie Sworbe na wyspie Sarema nad Zatoką Ryską. „Leipzig” wystrzelił pierwszego dnia 327 pocisków i używał też w akcji swojego wodnosamolotu. 27 września po 9 rano okręty odparły atak czterech radzieckich kutrów torpedowych kapitana marynarki Gumanienki, niszcząc jeden (numer 24, wcześniejszy TKA-83, typu G-5), a następnie kontynuowały bombardowanie. „Leipzig” wystrzelił do kutrów torpedowych 153 pociski głównego kalibru i 320 pocisków do celów brzegowych. Po południu, gdy niemiecki zespół powracał do Libawy, „Leipzig” był atakowany koło Windawy przez radziecki okręt podwodny, lecz wymanewrował torpedę (przyjmuje się na ogół, że atakującym okrętem był Szcz-317, lecz według niektórych autorów bardziej prawdopodobnym jest Szcz-319). 29 września „Leipzig” przepłynął do Kilonii, gdzie był dokowany do 20 października 1941 roku.

Pytanie: Czy "Leipzig" był w konserwacji?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaką funkcję pełnił „Leipzig” po remoncie?
Odpowiedź: okrętu szkolnego artylerii i broni podwodnej

Pytanie: W jakim czasie „Leipzig” bazował w Oslo i Horten?
Odpowiedź: Od 12 czerwca do 7 lipca 1941 roku

Pytanie: Dlaczego utworzono południową grupę Floty Bałtyckiej?
Odpowiedź: w celu przeciwdziałania ewentualnym próbom przedarcia się okrętów floty radzieckiej z Zatoki Fińskiej
Leipzig (1929)

Między sierpniem 1936 roku a czerwcem 1937 roku „Leipzig” trzykrotnie pełnił służbę patrolową na wodach ogarniętej wojną domową Hiszpanii w ramach Komitetu Nieinterwencji (w rzeczywistości wspomagając blokadę Republiki). Pierwszy raz udał się tam 20 sierpnia 1936 roku, przejmując 23 sierpnia służbę od krążownika „Köln”. Pełnił ją na wodach północnej Hiszpanii od Portugalete do La Coruña do 8 października, zamieniony ponownie przez „Köln”. W trakcie swojej tury okręt między innymi zabierał z portów uchodźców wojennych. Po remoncie w Wilhelmshaven na przełomie roku, 9 marca 1937 roku ponownie wypłynął do Hiszpanii. 11 marca podczas sztormu na Zatoce Biskajskiej okręt doznał niewielkich uszkodzeń, w tym rys na pokładzie, usuniętych siłami załogi. 12 marca „Leipzig” przejął obowiązki w Ferrolu od „Kölna” i ponownie patrolował na północy Hiszpanii, po czym 25 marca przeszedł do Algeciras i dalej patrolował na Morzu Śródziemnym na odcinku do Walencji, odwiedzając też Melillę i Algier. 15 maja został zamieniony przez okręt pancerny „Admiral Scheer” i 19 maja powrócił do Kilonii. Po przeglądzie mechanizmów, już 1 czerwca wypłynął na trzeci patrol, docierając 5 czerwca do Algeciras. Ponownie patrolował na Morzu Śródziemnym, zachodząc też do Kadyksu i Tangeru. 15 czerwca 1937 roku „Leipzig” był prawdopodobnie celem nieudanego ataku torpedowego nieznanego okrętu podwodnego koło przylądka Tres Forcas, a zakończył działania na wodach hiszpańskich powrotem do Kilonii 29 czerwca, gdzie został dokowany. 19-23 listopada tego roku złożył wizytę w Tallinnie. 23 marca 1939 roku okręt brał udział w zagarnięciu Okręgu Kłajpedy. Między 18 kwietnia a 17 maja „Leipzig” w składzie zespołu z okrętem pancernym „Admiral Graf Spee”, „Kölnem” i niszczycielami udał się na rejs ćwiczebny na Atlantyk, zachodząc też do Tangeru. Resztę roku 1939 do lata załoga spędziła na intensywnym szkoleniu. Planowano na 1 kwietnia 1940 roku rozpoczęcie trwającej do 1 kwietnia kolejnego roku przebudowy okrętu w stoczni Howaldwerke w Kilonii, polegającej na wzmocnieniu i poszerzeniu kadłuba, lecz odstąpiono od tych planów z powodu wybuchu wojny.

Pytanie: W jakich latach Leipzig patrolował hiszpańskie wody?
Odpowiedź: 1936-1937

Pytanie: Jaki okręt zastępował Leipzig w patrolowaniu wód Hiszpanii?
Odpowiedź: Köln

Pytanie: Kiedy Köln odebrał zadanie patrolowania wód hiszpańskich Leipzigowi?
Odpowiedź: 8 października 1936

Pytanie: Kto zaatakował Leipziga 15 czerwca 1937?
Odpowiedź: nieznany okręt podwodny
Jorge Sampaoli

W grudniu 2010 roku Sampaoli został ogłoszony nowym szkoleniowcem czołowego chilijskiego klubu Universidad de Chile ze stołecznego Santiago, wygrywając rywalizację o tę posadę z Diego Simeone. Tam w ciągu kolejnych dwóch lat prowadził jedną z najlepszych drużyn w historii klubu, odnosząc sukcesy zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej. W wiosennym sezonie Apertura 2011 wywalczył z Universidadem tytuł mistrza Chile i tytuł ten powtórzył również pół roku później, podczas jesiennych rozgrywek Clausura 2011. W tym samym roku triumfował również w rozgrywkach Copa Sudamericana, po pokonaniu w finałowym dwumeczu ekwadorskiego LDU Quito (1:0, 3:0). Podczas tego turnieju prowadzeni przez niego zawodnicy Universidadu w dwunastu spotkaniach zdobyli 21 goli, tracąc przy tym zaledwie dwie bramki. Było to zarazem pierwsze zdobyte przez ten klub międzynarodowe trofeum w jego historii. Dzięki świetnej grze jego drużyny Sampaoli został uhonorowany wieloma nagrodami za rok 2011 – urugwajski dziennik El País wybrał go drugim najlepszym trenerem Ameryki Południowej (zaraz za Óscarem Tabárezem), IFFHS przyznało mu siódme miejsce w klasyfikacji najlepszych szkoleniowców na świecie, zaś wszystkie czołowe media sportowe w Chile uznały go najlepszym trenerem tamtejszej ligi.

Pytanie: Mistrzostwo jakiego państwa zdobył klub Sampaoliego w 2011 roku?
Odpowiedź: Chile

Pytanie: Jaki klub pokonała drużyna Sampaoliego w finale Copa Sudamericana?
Odpowiedź: LDU Quito

Pytanie: Kto, oprócz Sampaoliego, startował w wyborach na trenera Universidad de Chile?
Odpowiedź: Diego Simeone
Państwa formalnie uznające niepodległość Kosowa

Zgodnie z rezolucją 1244 Rady Bezpieczeństwa ONZ-u na terytorium Kosowa działa również de iure lokalna misja administracyjna Organizacji Narodów Zjednoczonych, znana pod jej anglojęzycznym skrótowcem UNMIK. UNMIK uzupełnia miejscowy rząd państwowy, czyli konstytucyjnie opartą, demokratyczną, wieloetniczną administrację Republiki Kosowa, przede wszystkim na arenie międzynarodowej, kiedy administracja Kosowa jest postrzegana jako nieuprawniona, oraz wewnętrznie na terytorium Kosowa, oferując legalny mechanizm sądowniczy instancji terenowej i odwoławczej dla rozmaitych mniejszości narodowych, szczególnie serbskiej oraz tego samego dla gospodarczych czy polityczno-administracyjnych podmiotów obcych.

Pytanie: Jaki organ kryje się pod skrótowcem UNMIK?
Odpowiedź: lokalna misja administracyjna Organizacji Narodów Zjednoczonych

Pytanie: Która rezolucja Rady Bezpieczeństwa uprawnia do funkcjonowania UNMIK?
Odpowiedź: 1244

Pytanie: Czym jest miejscowy rząd państwowy w Kosowie?
Odpowiedź: administracją republiki Kosowa

Pytanie: Co oferuje UNMIK jako uzupełnienie dla nieprawych rządów administracji Kosowa?
Odpowiedź: oferując legalny mechanizm sądowniczy instancji terenowej i odwoławczej
Tłuszcze

Duże spożycie tłuszczów wielonienasyconych omega 6 (obecnych zwłaszcza w oleju roślinnym z soi, kukurydzy, słonecznika i innych olejach z nasion, w margarynie), np. kwasu linolowego, przy niedostatku tłuszczów wielonienasyconych omega 3 (w oleju rybnym, ale również w lnianym; olej rzepakowy zawiera prawie tyle samo niepożądanego tłuszczu oleinowego omega 9, jak oliwa), sprzyja rozwojowi raka piersi. W 2001 stwierdzono, że obecność tłuszczów jednonienasyconych typu omega 9 oraz niektórych wielonienasyconych typu omega 6 w erytrocytach może sprzyjać rozwojowi raka piersi u kobiet po menopauzie, a obecność tłuszczów wielonienasyconych typu omega 3 – przeciwdziała. Skład tłuszczów w erytrocytach wynikać może zarówno z diety, jak i syntezy endogennej oraz metabolizmu reszt kwasowych.

Pytanie: Czy zbyt duże spożywanie tłuszczów wielonienasyconych może powodować choroby?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie tłuszcze pojawiają się w kukurydzy?
Odpowiedź: wielonienasycone omega 6

Pytanie: Jakie tłuszcze pojawiają się w oleju lnianym?
Odpowiedź: wielonienasycone omega 3

Pytanie: U jakich kobiet częściej może występować rak piersi?
Odpowiedź: po menopauzie