mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Uran

W paśmie nadfioletu i światła widzialnego atmosfera Urana wydaje się niezwykle spokojna w porównaniu z atmosferami innych gazowych olbrzymów, a nawet Neptuna, do której jest bardzo podobna. Kiedy Voyager 2 przeleciał w pobliżu Urana w 1986, zaobserwował łącznie dziesięć chmur na całej planecie. Jedno z proponowanych wyjaśnień wskazuje przyczynę tego braku widocznych struktur w tym, że strumień cieplny pochodzący z wnętrza Urana jest znacznie niższy, niż w przypadku pozostałych planet-olbrzymów. Najniższa temperatura zarejestrowana w tropopauzie Urana to 49 K, co powoduje, że Uran jest najzimniejszą planetą w Układzie Słonecznym, chłodniejszą niż Neptun.

Pytanie: Jak na tle innych planet wypada atmosfera tego obiektu?
Odpowiedź: W paśmie nadfioletu i światła widzialnego atmosfera Urana wydaje się niezwykle spokojna w porównaniu z atmosferami innych gazowych olbrzymów, a nawet Neptuna, do której jest bardzo podobna

Pytanie: Jaka sonda kosmiczna zaobserwowała w 1986 roku 10 chmur na terenie całego Urana?
Odpowiedź: Voyager 2

Pytanie: Jakie zjawisko może być odpowiedzialne za niezwykle spokojną naturę atmosfery Urana?
Odpowiedź: strumień cieplny pochodzący z wnętrza Urana jest znacznie niższy, niż w przypadku pozostałych planet-olbrzymów

Pytanie: W jakiej warstwie atmosfery tej planety zarejestrowano temperaturę wynoszącą 49 K?
Odpowiedź: tropopauzie
Miroslava Federer

Występy w konkurencji gry podwójnej rozpoczęła w 1992 roku w rozgrywkach Międzynarodowej Federacji Tenisowej. W październiku 1993 wygrała zmagania w Langenthal w parze z Nathalie Tschan. Debiut w zawodach WTA odnotowała w czerwcu 1999 w Taszkencie, ale razem z Hilą Rosen przegrały tam w pierwszej rundzie; podobnie zakończyły się jej występy w Zurychu i Kuala Lumpur. Ostatecznie Vavrinec nigdy nie wygrała spotkania w WTA Tour w grze podwójnej i klasyfikowana była najwyżej na 214. miejscu według notowań z dnia 24 sierpnia 1998; nigdy też nie wystartowała w turnieju wielkoszlemowym w tej konkurencji.

Pytanie: Czy tenisistka odniosła szczególny sukces w turnieju WTA Tour?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na której pozycji klasyfikowała się Vavriniec w rankingu?
Odpowiedź: 214

Pytanie: Kiedy Vavriniec zaczęła grać w konkurencji debla?
Odpowiedź: w 1992

Pytanie: Która tura konkursu w Taszkencie zakończyła się dla Vavriniec fiaskiem?
Odpowiedź: pierwsza
Miroslava Federer

Miroslava Vavrinec ogłosiła zakończenie kariery tenisowej w 2002 roku z powodu przewlekłej kontuzji stopy, uniemożliwiającej jej występy w turniejach tenisowych. Przez cztery lata profesjonalnych występów wygrała trzy turnieje singlowe ITF i jeden deblowy, zarobiła na korcie ponad 260 tysięcy dolarów, zwyciężyła 202 indywidualne spotkania spośród 361 rozegranych. Rok 2000 zakończyła w gronie stu najlepszych zawodniczek świata, na 88. miejscu. Spośród startów wielkoszlemowych najlepszym okazał się dla niej US Open 2001, kiedy to doszła do trzeciej rundy.

Pytanie: Dlaczego zawodniczka za przerwała swoją sportową karierę?
Odpowiedź: z powodu przewlekłej kontuzji stopy, uniemożliwiającej jej występy w turniejach tenisowych

Pytanie: Jaka część indywidualnych meczów rozegranych przez Miroslavę Vavrinec zakończyła się jej wygraną?
Odpowiedź: 202 indywidualne spotkania spośród 361 rozegranych

Pytanie: Jakie było jej największe osiągnięcie zdobyte w ramach rozgrywek wielkoszlemowych?
Odpowiedź: doszła do trzeciej rundy

Pytanie: Czy w trakcie kariery udało jej się kiedykolwiek wygrać turniej wielkoszlemowy?
Odpowiedź: nie
Arena Gliwice

Nowa hala sportowa powstała w miejscu dawnego stadionu XX-lecia. Konstrukcję hali rozpoczęto w 2013 roku od rozbiórki stadionu. Początkowo miasto liczyło na wsparcie finansowe z Unii Europejskiej, jednak po odmowie postanowiono sfinansować budowę z budżetu miasta. Pierwotnie planowany koszt budowy miał wynieść 321 mln zł, a budowa miała zostać ukończona w połowie 2015 roku. Zgodnie ze sprawozdaniem z wykonania budżetu miasta Gliwice za 2017 rok łączne nakłady na realizację inwestycji w latach 2007–2018 wynosiły 420,4 mln zł, tj. 31% powyżej pierwotnie zakładanej kwoty. Halę zaprojektowało konsorcjum firm Perbo Projekt i Modern Construction System, autorami hali byli Piotr Rudolf Łabowicz-Sajkiewicz, Marcin Janusz Kulpa i Grzegorz Sowiński.

Pytanie: Czy UE wsparła finansowo budowę Areny Gliwice?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile ostatecznie kosztowało wybudowanie Areny Gliwice?
Odpowiedź: 420,4 mln zł

Pytanie: O ile procent Gliwice przekroczyły swój budżet?
Odpowiedź: 31

Pytanie: Jakie firmy zaprojektowały Arenę Gliwice?
Odpowiedź: Perbo Projekt i Modern Construction System

Pytanie: Jacy architekci odpowiadają za Arenę Gliwice?
Odpowiedź: Piotr Rudolf Łabowicz-Sajkiewicz, Marcin Janusz Kulpa i Grzegorz Sowiński
Arena Gliwice

W ogłoszonych przez miasto przetargach na wybór operatora nie udało się wyłonić dzierżawcy obiektu. W pierwszych dwóch przetargach żadna z firm nie złożyła oferty. W trzecim przetargu, rozstrzygniętym w maju 2017 r., swoją ofertę złożyła jedna firma, jednak nie spełniała ona ustalonych przez miasto kryteriów przetargowych. Ze względu na nierozstrzygnięte przetargi funkcja operatora hali została powierzona Fundacji Radan. Obecnie nie są znane warunki finansowe współpracy. Zgodnie z informacją publikowaną przez Urząd Miasta Gliwice w sierpniu 2014 r. roczny koszt utrzymania hali będzie wynosił ok. 8 mln zł. Według szacunków miasta będzie to wymagało organizowania w hali ok. 50–60 imprez rocznie.

Pytanie: Ile należy zorganizować wydarzeń rocznie w Arenie Gliwice, by utrzymać halę?
Odpowiedź: ok. 50–60

Pytanie: Kto zarządza Areną Gliwice?
Odpowiedź: Fundacja Radan

Pytanie: Dlaczego trzeci przetarg na operatora Areny Gliwice nie został rozstrzygnięty?
Odpowiedź: Ponieważ jedna firma, która złożyła ofertę, nie spełniała kryteriów przetargowych
Józef Rotblat

Wraz z angielskim filozofem, logikiem i literackim noblistą Bertrandem Russellem doprowadził do powstania w 1957 międzynarodowego ruchu pacyfistycznego uczonych działających na rzecz rozbrojenia nuklearnego pod nazwą Konferencja Pugwash w Sprawie Nauki i Problemów Światowych. Ruch ten skupiał ludzi nauki z obu stron dzielącej Europę „żelaznej kurtyny”. Pomimo nacisków zarówno ze strony ZSRR, jak i państw zachodnich, częściowo udało mu się uniknąć upolitycznienia tego ruchu, zachowując jego pozycję ponad dwubiegunowym podziałem politycznym ówczesnego świata.

Pytanie: W którym roku doszło do utworzenia Konferencji Pugwash?
Odpowiedź: 1957

Pytanie: Jak nazywał się pokojowy ruch, który podnosił temat rozbrojenia nuklearnego?
Odpowiedź: Konferencja Pugwash w Sprawie Nauki i Problemów Światowych

Pytanie: Czy Bertrand Russell był posiadaczem nagrody Nobla?
Odpowiedź: tak
Józef Rotblat

W 1932 zdobył tytuł magistra w Wolnej Wszechnicy Polskiej na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym z zakresu fizyki, uprawniający do podjęcia pracy w charakterze nauczyciela i do zdobywania stopni naukowych. Podjął też pracę w Pracowni Radiologicznej Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. 1 października 1936 na VIII Zjeździe Fizyków Polskich we Lwowie wygłosił trzy referaty: „Selektywna absorpcja powolnych neutronów w srebrze, złocie i jodzie”, „Zasięgi cząsteczek powstających przy bombardowaniu boru i litu powolnymi neutronami”, „Zderzenia prędkich neutronów z protonami”. W programie Zjazdu reprezentował Pracownię Radiologiczną im. Kernbauma w Warszawie.

Pytanie: Jaki wydział ukończył Rotblat?
Odpowiedź: Matematyczno-Przyrodniczy

Pytanie: Jakie uprawnienia uzyskał Rotblat po ukończeniu studiów?
Odpowiedź: podjęcia pracy w charakterze nauczyciela i do zdobywania stopni naukowych

Pytanie: Czyim reprezentantem był Rotblat podczas VIII Zjazdu Fizyków Polskich?
Odpowiedź: Pracowni Radiologicznej im. Kernbauma w Warszawie
ORP Czapla (1938)

Z powodu kłopotów ze sterem z okrętu zdjęto całe uzbrojenie i ustawiono je w okopach. Działo kal. 75 mm ustawiono przy wejściu do portu, natomiast karabiny maszynowe kal. 7,92 mm wzmocniły obronę przeciwlotniczą portu. Załoga „Czapli” została zakwaterowana w pensjonatach znajdujących się w pobliżu portu i brała udział w obronie przeciwlotniczej portu. Okręt nie brał udziału w dalszych działaniach dywizjonu. 14 września o godz. 7:29 niemieckie bombowce Ju 87B z 4. dywizjonu 186. Skrzydła Lotnictwa Pokładowego, które miały operować z lotniskowca „Graf Zeppelin” (4.(St)/186(T)), przeprowadziły pierwszy w tym dniu nalot na Jastarnię. W jego wyniku zatonęły okręt hydrograficzny ORP „Pomorzanin”, holownik „Lech” oraz ORP „Czapla”. Jedna z bomb SC 250 eksplodowała blisko dziobu, a druga SC 50 wybuchła na rufie. Eksplodujące bomby zerwały poszycie i wyrwały dziurę w burcie. Okręt zaczął się przełamywać i wkrótce zatonął. 16 grudnia 1939 roku jednostka została podniesiona przez Marine Bergungsgruppe Gotenhafen, a następnie została wyholowana na Zatokę Pucką. Dalszy los jednostki nie jest znany.

Pytanie: Gdzie została ulokowana załoga "Czapli"?
Odpowiedź: w pensjonatach znajdujących się w pobliżu portu

Pytanie: O której godzinie zaczął się nalot na Jastarnię?
Odpowiedź: 7:29

Pytanie: Jakie okręty zatonęły w wyniku ataku Ju 87B?
Odpowiedź: ORP „Pomorzanin”, holownik „Lech” oraz ORP „Czapla”

Pytanie: Czy zatopiony okręt odholowano w późniejszym czasie?
Odpowiedź: tak
ORP Czapla (1938)

1 września 1939 roku, okręt znajdował się w porcie wojennym na Oksywiu. O godzinie 5.20 rano nad port nadleciały trzy niemieckie wodnosamoloty typu He 60 z 1.(M)/506. Nie zostały zidentyfikowane od razu, na co wpływ miała gęsta mgła, jaka panowała tego ranka. Po otrzymaniu rozkazu obsługi dział i karabinów przeciwlotniczych otworzyły nieskuteczny ogień, gdyż nieprzyjacielskie maszyny znalazły się poza ich zasięgiem. Trałowiec wraz z pozostałymi jednostkami dywizjonu wyszedł na redę. Około godz. 14.00 wziął udział w odpieraniu niemieckiego nalotu na Gdynię. O godz. 15:00 na pokładzie ORP „Wicher” odbyła się narada przed planowaną operacją minową o kryptonimie „Rurka”. Zgodnie z jego założeniami, z 1 na 2 września stawiacz min „Gryf” miał postawić zagrodę minową na linii Hel – Sopot, a trałowce miały o godz. 22:00 zająć sektory ubezpieczające. W tym celu „Czapla”, wraz z pozostałymi minowcami, dwiema kanonierkami, niszczycielem ORP „Wicher” i stawiaczem min ORP „Gryf” udała się w rejon portu helskiego.

Pytanie: Jakie warunki atmosferyczne przyczyniły się do braku identyfikacji niemieckich wodnosamolotów, które pojawiły się nad portem w Oksywiu 1 września 1939 roku?
Odpowiedź: gęsta mgła

Pytanie: W jakiej operacji uczestniczył trałowiec „Czapla” koło godziny 14:00 1 września 1939 roku?
Odpowiedź: odpieraniu niemieckiego nalotu na Gdynię

Pytanie: Jakie działania miały zostać podjęte przez okręty w ramach operacji „Rurka”?
Odpowiedź: stawiacz min „Gryf” miał postawić zagrodę minową na linii Hel – Sopot, a trałowce miały o godz. 22:00 zająć sektory ubezpieczające

Pytanie: Jakie działania podjęła „Czapla”, aby rozpocząć realizację swojego zadania w ramach operacji „Rurka”?
Odpowiedź: wraz z pozostałymi minowcami, dwiema kanonierkami, niszczycielem ORP „Wicher” i stawiaczem min ORP „Gryf” udała się w rejon portu helskiego
Bunyip

Czasopismo Geelong Advertiser w lipcu 1845 zamieściło informację, że w stanie Wiktoria znaleziono nie skamieniałą kość będącą dawniej częścią stawu kolanowego zwierzęcia o niespotykanie dużych rozmiarach. Miał ją odnaleźć pewien Aborygen, który stwierdził następnie, że należała ona z pewnością do bunyipa. Tubylec sporządził nawet szkic zwierzęcia, przypominającego poruszającego się na tylnych łapach dinozaura z rodziny hadrozaurów. Ponadto, gdy kość została pokazana innym Aborygenom, ci niezależnie od siebie stwierdzili, że należała ona do bunyipa. Opowiedzieli oni następnie całą serię relacji mówiących o tym, że kilka znanych im osób zostało zabitych przez takie zwierzę. Bunyip z ich opowieści miał być stworzeniem ziemnowodnym, składać jaja i łączyć cechy ptaka i krokodyla. Jeden z tubylców o nazwisku Mumbowran, pokazał badaczom kilka głębokich ran na piersi. Twierdził, że to bunyip zranił go pazurami podczas walki, jaką stoczył z potworem.

Pytanie: Jakiego odkrycia dokonano w stanie Wiktoria?
Odpowiedź: znaleziono nie skamieniałą kość będącą dawniej częścią stawu kolanowego zwierzęcia o niespotykanie dużych rozmiarach

Pytanie: Komu przypisuje się odkrycie dokonane w stanie Wiktoria?
Odpowiedź: Aborygenowi

Pytanie: Do jakiego zwierzęcia, według Aborygenów, należała kość?
Odpowiedź: do bunyipa

Pytanie: Czy według wierzeń, bunyip łączył w sobie cechy węża i krokodyla?
Odpowiedź: nie
Bunyip

Bunyip miał być widziany także w 1872 w słonym jeziorze Corangamite (Wiktoria). Stworzenie to podpłynęło tak blisko burty statku, że przerażeni widokiem stwora pasażerowie wpadli w panikę. Następstwem tego była ich ucieczka w przeciwnym kierunku i wywrócenie jednostki. Tym razem bunyip opisany został jako zwierzę wielkości psa myśliwskiego. Miał okrągłą głowę z bardzo małymi uszami. Podobne stworzenie miało być także widziane w jeziorze Burrumbeet koło Ballarat (stan Wiktoria). W tym samym roku trzech mężczyzn miało zauważyć stworzenie pływające w wodach laguny Midgeon (Nowa Południowa Walia). Ich relacja została zamieszczona w czasopiśmie Wagga Wagga Advertiser:

Pytanie: Jak na widok Bunyipa zareagowali pasażerowie z jeziora Corangamite?
Odpowiedź: ucieczką w przeciwnym kierunku i wywróceniem jednostki

Pytanie: Jak miała wyglądać górna część Bunyipa, według opisów pasażerów z jeziora Corangamite?
Odpowiedź: Miał okrągłą głowę z bardzo małymi uszami

Pytanie: Czy, według relacji pasażerów z jeziora Corangamite, stwór ten miał swoim rozmiarem znacznie przewyższać psa myśliwskiego?
Odpowiedź: Niw

Pytanie: Gdzie, poza jeziorem Corangamite, zaobserwowano tego stwora w 1872 roku?
Odpowiedź: w wodach laguny Midgeon (Nowa Południowa Walia)
Wielka Sobota

Po czytaniach odbywa się poświęcenie wody oraz wody chrzcielnej. Gdyby byli katechumeni udziela się im wówczas chrztu. Następnie śpiewana jest litania do Wszystkich Świętych, podczas której kapłan wraz z ministrantami kładzie się krzyżem. Następnie odprawiana jest uroczysta msza, podczas której na Chwała na wysokości Bogu rozbrzmiewają wszystkie dzwony. Po lekcji kapłan na przemian z chórem trzykrotnie śpiewa radosne Alleluja. Po Eucharystii śpiewane jest trzykrotne Alleluja oraz uroczyste nieszpory. Po liturgii praktykuje się ciągłe utrzymanie adoracji eucharystycznej aż do rezurekcji.

Pytanie: Kto układa się w pozycji krzyża podczas odśpiewywania litanii?
Odpowiedź: kapłan wraz z ministrantami

Pytanie: Podczas jakiego utworu można usłyszeć bijące dzwony?
Odpowiedź: Chwała na wysokości Bogu

Pytanie: Co wykonuje się po zakończeniu liturgii?
Odpowiedź: utrzymanie adoracji eucharystycznej aż do rezurekcji
Joanna Onyszkiewicz

Ukończyła studia architektoniczne na Wydziale Inżynierii i Wzornictwa Uniwersytetu Carleton. Jesienią 1979 osiedliła się na stałe w Polsce. W czerwcu 1981 r. uzyskała potwierdzenie polskiego obywatelstwa. Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce oddała brytyjski paszport, aby uniknąć ewentualnej deportacji do Wielkiej Brytanii. W maju 1983 r. w więzieniu na Rakowieckiej wyszła za mąż za Janusza Onyszkiewicza, który odbywał wyrok za zorganizowanie obchodów rocznicy wybuchu powstania w getcie warszawskim. Od przyjazdu do kraju angażowała się w działalność „Solidarności”. Pisała do prasy podziemnej, w tym do „Tygodnika Wojennego” w latach 1982–1983. Jesienią 1990 r. do Polski powróciła z emigracji jej rodzina: rodzice – Jadwiga i Andrzej, ciotka Wanda Piłsudska oraz brat Krzysztof z żoną Jadwigą i synem Dominikiem. Joanna tak jak cała rodzina Piłsudskich angażuje się w działalność mającą na celu promowanie i zachowanie pamięci o Marszałku Piłsudskim. Udziela się w Instytucie Józefa Piłsudskiego Poświęconemu Badaniu Najnowszej Historii Polski oraz w Fundacji Rodziny Józefa Piłsudskiego, której to była skarbnikiem. Bierze udział w różnych uroczystościach poświęconych pamięci swojego dziadka, jak np. przekazanie willi Milusin dla Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku, które jest tworzone przez Fundację Piłsudskich. 21 kwietnia 2006 r. otworzyła Muzeum Legii Warszawa, której stadion powstał dzięki Józefowi Piłsudskiemu, należała też do Honorowego Komitetu Obchodów 90-lecia Legii.

Pytanie: Na jakim wydziale studiowała Onyszkiewicz?
Odpowiedź: na Wydziale Inżynierii i Wzornictwa Uniwersytetu Carleton

Pytanie: Z jakiego powodu pozbyła się brytyjskiego paszportu?
Odpowiedź: aby uniknąć ewentualnej deportacji do Wielkiej Brytanii

Pytanie: Dlaczego Janusz Onyszkiewicz został pozbawiony wolności?
Odpowiedź: za zorganizowanie obchodów rocznicy wybuchu powstania w getcie warszawskim

Pytanie: Czy angażuje się w działania na rzecz zachowania pamięci o swoim dziadku?
Odpowiedź: tak
Triceratops

Triceratops stanowi najlepiej poznany rodzaj z rodziny ceratopsów (Ceratopsidae, ceratopsydy) obejmującej duże ceratopsy (Ceratopsia, dinozaury rogate) z Ameryki Północnej. Dokładne miejsce triceratopsa wśród Ceratopsidae podlegało długiej debacie. Niepewność ta wywodzi się głównie z kombinacji krótkiej, jednolitej kryzy kostnej, przypominającej kryzy centrozaurów, i długich rogów brwiowych, podobnych do występujących u chasmozaurów. W pierwszym przeglądzie dinozaurów rogatych Richard Swann Lull zaproponował hipotezę istnienia dwóch linii. Pierwsza zawierała monokloniusa i centrozaura i właśnie ona prowadziła do triceratopsa. Kolejna obejmowała ceratopsa i torozaura. Czyniłoby to triceratopsa centrozaurynem w dzisiejszym rozumieniu tego słowa. Późniejsze rewizje wsparły ten pogląd, formalnie opisując drugą grupę o długich kryzach jako chasmozauryny (Chasmosaurinae).

Pytanie: Do jakiej rodziny należy triceratops?
Odpowiedź: ceratopsów

Pytanie: Skąd pochodzą ceratopsy?
Odpowiedź: z Ameryki Północnej

Pytanie: Kto jest autorem koncepcji o istnieniu więcej niż jednej linii ceratopsów?
Odpowiedź: Richard Swann Lull

Pytanie: Jak nazwano grupę o długich kryzach?
Odpowiedź: chasmozauryny
Wahadło

W XVII w. Galileusz w czasach swej młodości odkrył izochronizm wahadła, oraz że okres drgań zależy jako pierwiastek kwadratowy długości wahadła. Wykorzystywał wahadło do odmierzania czasu. W 1644 Marin Mersenne wyznaczył długość wahadła sekundowego (o okresie 2 sekund). Współczesny mu Stanisław Pudłowski proponował oprzeć miarę długości na zjawisku wahadła. W 1657 Huygens przedstawił i opatentował zegar wahadłowy; wynalazek szybko rozprzestrzenia się. W 1673 Huygens przedstawił teorię wahadła, w tym zależność okresu drgań wahadła od miejsca zawieszenia wahadła fizycznego (p. Jean Richer). W 1687 Isaac Newton w pracy Principia zauważył, że przyspieszenie ziemskie można wyrazić jako długość wahadła sekundowego. W 1737 Pierre Bouguer wykonał pomiary przyspieszenia ziemskiego między innymi w Andach. Zauważył, że do pomiaru przyspieszenia ziemskiego wygodniej jest określanie okresu wahania, a nie długości wahadła sekundowego. Używając wahadeł, porównał gęstość Ziemi z gęstością Kordylierów. Od 1735 Charles Marie de La Condamine prowadził eksperymenty z wahadłami, dopracowując i wykonując pomiar przyspieszenia ziemskiego w różnych miejscach. W 1792 we Francji długość wahadła sekundowego była proponowana jako jednostka długości. Pomysł nie został przyjęty w metrycznym systemie miar. W latach 1825/27 Bessel udoskonalił układ pomiarowy oraz wprowadził układ optyczny do obserwacji ruchu wahadła. W 1817 Henry Kater skonstruował wahadło rewersyjne, dając impuls do dokładnych i bezwzględnych pomiarów przyspieszenia ziemskiego. W latach 1827–1840 Francis Baily skonstruował różne wahadła, w tym wahadło poruszające się w próżni.

Pytanie: Czy Galileusz odkrył izochronizm wahadła dopiero w podeszłym wieku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakim celu Galileusz wykorzystywał wahadło?
Odpowiedź: do odmierzania czasu

Pytanie: Kto wyznaczył miarę wahadła sekundowego?
Odpowiedź: Marin Mersenne

Pytanie: Jak długo trwa jeden ruch wahadła sekundowego?
Odpowiedź: 2 sekundy

Pytanie: Czy możliwe jest, aby wahadło działało w próżni?
Odpowiedź: tak
Wahadło

Problemem konstruowania dokładnych zegarów wahadłowych, których szybkość chodu nie zależy od amplitudy drgań, zajmował się Christiaan Huygens, wykazał że niezależność szybkości chodu zapewni zmniejszanie długość nici wahadła wraz z wychyleniem; następnie wykazał, że zrealizuje to wahadło cykloidalne, tj. wahadło, w którym nić lub elastyczny element zawieszenia, będzie owijać się na cykloidzie o poziomej osi i promieniu równym ćwierci długości wahadła. W ten sposób skonstruował wahadło o okresie niezależnym od amplitudy.

Pytanie: Co sprawi zmniejszanie długości nici wahadła wraz z wychyleniem?
Odpowiedź: niezależność szybkości chodu

Pytanie: Kto zajmował się niezależnością szybkości chodu?
Odpowiedź: Christiaan Huygens

Pytanie: Czy szybkość amplitudy zależy od drgań?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co to jest wahadło cykloidalne?
Odpowiedź: wahadło, w którym nić lub elastyczny element zawieszenia, będzie owijać się na cykloidzie o poziomej osi i promieniu równym ćwierci długości wahadła
Bitwa pod Somosierrą

W opracowaniach liczba ta waha się od 80, przez 140, do około 200, przy czym wraz z upływem czasu rosła liczba uczestników, co wynikało zarówno z chęci „wpisania się na listę bohaterów”, jak i nie do końca sprecyzowanego znaczenia terminu „szwadron”. Uczestnicy szarży i jej bezpośredni obserwatorzy, przede wszystkim pamiętnikarz Pułku, Józef Załuski, mówią o 125 szwoleżerach, co świadczyłoby, że w szarży brał udział „półszwadron”, czyli jedna z dwóch kompanii 3. szwadronu. W opisach znajdujemy jednak, że gen. Montbrun przed bitwą ustawił na poboczu drogi dwie kompanie, 3. i 7., a więc cały szwadron, który w pełnym składzie winien był liczyć 250 szwoleżerów, w tym co najmniej 20 żołnierzy tyłowych, jak trębacze, kowale itp. Jeśli w szarży brały udział obie 3. i 7. kompania trzeciego szwadronu w pełnym składzie (o czym zdają się świadczyć nazwiska dowódców kompanii i plutonów), liczba jej uczestników wynosiłaby 11 oficerów i 200 szwoleżerów. Najbardziej przekonywające wydaje się twierdzenie, że w szarży brał udział cały szwadron, ale w stanie jeszcze niepełnym (jako że uzupełnienia cały czas dochodziły) oraz bez plutonu Niegolewskiego (1 oficer i 25 ludzi) wysłanego na zwiady i wzmocnionego o „kilku chwatów”. W tym sensie liczba 125 szwoleżerów + pewna liczba ochotników (jednego tylko znamy z nazwiska, co o niczym nie świadczy) wydaje się najbliższa prawdy. Pawly dodaje, że część szwoleżerów wszystkich szwadronów pełniła funkcje dodatkowe: w eskorcie poszczególnych marszałków, jak np. Bessièresa, na tyłach celem uzupełniania wyposażenia, na patrolach i w pikietach rozstawionych u podnóża pasma Guadarramy.

Pytanie: Czy ustalono dokładną liczbę szwoleżerów biorących udział w bitwie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kim był Józef Załuski?
Odpowiedź: pamiętnikarzem Pułku

Pytanie: Ile szwoleżerów brało udział w bitwie według pamiętnikarza?
Odpowiedź: 125
Grażyna Szapołowska

W czasie studiów grywała epizodyczne role w serialach telewizyjnych (m.in. w Czterdziestolatku i w Lalce). Na wielkim ekranie debiutowała rolą Jagody w polsko-jugosłowiańskim dramacie psychologicznym Zapach ziemi (1977). W 1981 zagrała rolę lesbijki Livii w filmie Márty Mészáros Inne spojrzenie (1982), rok później wystąpiła obok Jana Nowickiego w Wielkim Szu. Przełom w jej karierze nastąpił w 1983, wraz z występem w popularnej komedii muzycznej Lata dwudzieste... lata trzydzieste... Janusza Rzeszewskiego.

Pytanie: Jak Szapołowska rozwijała się zawodowo w czasie studiów?
Odpowiedź: W czasie studiów grywała epizodyczne role w serialach telewizyjnych

Pytanie: Czy Szapołowska dostała rolę w Czterdziestolatku?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak nazywał się pierwszy film, w którym zagrała Szapołowska?
Odpowiedź: Zapach ziemi

Pytanie: Co stanowiło punkt zwrotny w karierze Szapołowskiej?
Odpowiedź: Przełom w jej karierze nastąpił w 1983, wraz z występem w popularnej komedii muzycznej Lata dwudzieste... lata trzydzieste... Janusza Rzeszewskiego