mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Koszatniczka pospolita

Podczas budowy i remontów nor koszatniczki pospolite często pracują zespołowo. W czasie, gdy jedno zwierzę kopie, drugie obserwuje teren u wylotu nory. Często wymieniają się przy pracy, a w jej trakcie komunikują się głosem. Naukowcy zaobserwowali wiele zespołowych zachowań koszatniczek pospolitych, podczas których grupa wspólnie osiągała zamierzony cel. Do spulchniania gleby podczas pracy pod ziemią koszatniczki używają najczęściej przednich kończyn i zębów, a usuwanie urobku odbywa się przez przesuwanie go przednimi i tylnymi kończynami w tył, za siebie. Naukowcy zaobserwowali także pracę zespołową, podczas której dwie lub trzy koszatniczki kopały tunel w tym samym miejscu. Podejmując wspólne zadanie na jednym odcinku nory, kopacze koordynowali swoje wysiłki. Koszatniczki pospolite wykazują znaczną inwencję i podczas kopania nor potrafią wykorzystywać różne części ciała. Przednie łapy są narzędziem podstawowym i w obserwowanej przez naukowców populacji wszystkie z 44 badanych koszatniczek pospolitych używały ich do drążenia tunelu. Spulchnioną ziemię przesuwały za siebie i 86,4% z nich (38 kopaczy) wyrzucało urobek tylnymi łapami, przesuwając go za siebie. W sytuacji, gdy grunt okazywał się szczególnie twardy, koszatniczki używały do drążenia także siekaczy – 59,1% (czyli 26 osobników), zaś w trzech przypadkach (6,8%) samice przebijały sklepienie tunelu głową. Naukowcy prowadzący badania nie stwierdzili jednak, by podczas prac płeć kopiącego zwierzęcia miała wpływ na wykorzystywanie poszczególnych części ciała. W trzech przypadkach naukowcy zaobserwowali przerywanie przez samców drążenia tunelu, by wspólnie zająć się usuwaniem dużej ilości urobku na zewnątrz tunelu. Podczas prac koszatniczki pospolite robią stosunkowo często krótkie przerwy, podczas których wychodzą z nory i u jej wylotu obserwują, czy nie zbliża się niebezpieczeństwo. Prace przy budowie lub remontach nory zajmują znaczny odsetek (16,1–40%) dobowej aktywności. Prace te najczęściej wykonywane są w okresie zimowym, kiedy wilgotność gleby jest stosunkowo wysoka i drążenie w miękkim podłożu jest łatwiejsze.

Pytanie: W jaki sposób komunikują się koszatniczki?
Odpowiedź: głosem

Pytanie: Czy koszatniczki pospolite pracują zespołowo?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile koszatniczek pospolitych brało udział w badaniu zachowań?
Odpowiedź: 44

Pytanie: Jakie zachowanie wykazywały koszatniczki podczas kopania w szczególnie twardym gruncie?
Odpowiedź: używały do drążenia także siekaczy
Ewolucja biologiczna

Specjację obserwowano wielokrotnie w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych oraz w naturze. W przypadku organizmów rozmnażających się płciowo specjacja wynika z reprodukcyjnej izolacji, po której pojawia się zróżnicowanie genetyczne. Wyróżnia się mechanizmy specjacji. Najczęstszy to specjacja allopatryczna, zachodząca u gatunków izolowanych geograficznie, czy to na skutek fragmentacji siedlisk, czy to migracje. Dobór w tych warunkach może prowadzić do bardzo szybkich zmian w wyglądzie i zachowaniu organizmów. Jako że dobór i dryf niezależnie działają na populację izolowaną od reszty gatunku, separacja może w końcu doprowadzić do powstania organizmów, które nie będą już w stanie krzyżować się z sobą.

Pytanie: U jakich stworzeń dochodzi do specjacji allopatrycznej?
Odpowiedź: izolowanych geograficznie

Pytanie: W jakich okolicznościach spostrzeżono fenomen specjacji?
Odpowiedź: w kontrolowanych warunkach laboratoryjnych oraz w naturze

Pytanie: Co działa odrębnie od dryfu na odseparowaną populację?
Odpowiedź: dobór

Pytanie: Jakie może być następstwo izolacji populacji?
Odpowiedź: powstania organizmów, które nie będą już w stanie krzyżować się z sobą
Ewolucja biologiczna

Opisany efekt nakłada się na inne procesy. Jeśli dobór będzie faworyzował jedną z dwu możliwych mutacji, a nie będzie żadnej dodatkowej korzyści z posiadania obydwu, wtedy mutacja pojawiająca się częściej będzie tą, która ulegnie utrwaleniu z największym prawdopodobieństwem. Mutacje prowadzące do utraty funkcji genu są znacznie częstsze niż mutacje prowadzące do wytworzenia się nowego, w pełni funkcjonalnego genu. Większość mutacji utraty funkcji podlega więc negatywnej selekcji. Kiedy jednak dobór ten działa słabo, efekt mutacji tendencyjnej w kierunku utraty funkcji może wpływać na proces ewolucji. Na przykład zwierzę przystosowujące się do życia w jaskiniach nie potrzebuje już pigmentów, są one więc tracone. Taki rodzaj utraty funkcji może zachodzić dzięki mutacjom tendencyjnym lub z powodu kosztów, które pociąga za sobą każda funkcja. Kiedy więc znika przynoszony przez daną funkcję zysk, dobór naturalny prowadzi do jej usunięcia. Utrata zdolności sporulacji Bacillus subtilis w ewolucji laboratoryjnej wydaje się wynikać raczej właśnie z mutacji tendencyjnych, a nie z doboru naturalnego przeciwko kosztom utrzymywania zdolności wytwarzania spor. Kiedy nie występuje dobór faworyzujący utratę funkcji, szybkość ewolucji jej utraty zależy bardziej od tempa zachodzenia mutacji, niż od efektywnej wielkości ewolucji. Wskazuje to, że proces napędzany jest bardziej mutacjami tendencyjnymi, niż dryfem genetycznym.

Pytanie: W jakich okolicznościach dojdzie najprawdopodobniej do utrwalenia się mutacji, która występuje częściej?
Odpowiedź: Jeśli dobór będzie faworyzował jedną z dwu możliwych mutacji, a nie będzie żadnej dodatkowej korzyści z posiadania obydwu

Pytanie: Czy mutacje skutkujące utratą funkcji genu występują rzadziej niż mutacje skutkujące wytworzeniem się nowego, sprawnego genu?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co może się stać, gdy negatywna selekcja działa słabo?
Odpowiedź: efekt mutacji tendencyjnej w kierunku utraty funkcji może wpływać na proces ewolucji

Pytanie: Jakie mechanizmy stoją za utratą pigmentu u zwierząt żyjących w jaskiniach?
Odpowiedź: Taki rodzaj utraty funkcji może zachodzić dzięki mutacjom tendencyjnym lub z powodu kosztów, które pociąga za sobą każda funkcja
Galaktyka

Tylko niewielki procent galaktyk istnieje jako obiekty niezwiązane, nazywane są one „galaktykami pola”. W większości galaktyki są związane grawitacyjnie z innymi galaktykami. Wokół dużych galaktyk często orbitują mniejsze galaktyki satelitarne. Struktury zawierające do 50 galaktyk nazywa się grupami galaktyk, a większe struktury zawierające wiele tysięcy galaktyk wewnątrz rozmiarów kilku megaparseków (106 pc) są nazywane gromadami galaktyk. Supergromady galaktyk są ogromnymi zbiorowiskami galaktyk zawierającymi dziesiątki tysięcy galaktyk. Powyżej tej skali odległości uważa się, że Wszechświat jest jednorodny.

Pytanie: Jaką nazwę noszą największe struktury galaktyk?
Odpowiedź: Supergromady

Pytanie: Ile galaktyk znajduje się w największych ich strukturach?
Odpowiedź: dziesiątki tysięcy

Pytanie: Czy wszystkie galaktyki są ze sobą niepowiązane?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile galaktyk występuje w grupach?
Odpowiedź: do 50
Reaktywność reaktora

Ponieważ neutrony opóźnione mają energię około czterech razy mniejszą od neutronów natychmiastowych, ok. 0,5 MeV, wymagają mniejszej ilości zderzeń z moderatorem, aby stać się neutronami termicznymi, zdolnymi zapoczątkować kolejne rozszczepienia. Mniejsza jest też szansa, że wydostaną się poza rdzeń reaktora. Pociąga to za sobą, że w chwili powstania neutrony opóźnione mają większe prawdopodobieństwo powodowania nowych rozszczepień. Efektywny udział neutronów opóźnionych w rozszczepieniu, βef, zależy od rozmiarów rdzenia. Im mniejszy rdzeń, tym większe znaczenie mają neutrony opóźnione. Udział efektywny jest zawsze większy od β.
Maleje on jednak wraz z postępem zużywania paliwa jądrowego, gdy rośnie udział plutonu w generowaniu energii w reaktorze (dla reaktora WWER-440 z początkowych 0,69% do 0,59%). Dla 239Pu wynosi 0,21%.

Pytanie: Jaką energią cechują się neutrony opóźnione?
Odpowiedź: ok. 0,5 MeV

Pytanie: Od czego zależna jest efektywność uczestnictwa neutronów opóźnionych w rozszczepieniu?
Odpowiedź: od rozmiarów

Pytanie: Na ile szacowany jest udział plutonu dla 239Pu?
Odpowiedź: 0,21%
Ostrowite (gmina Chojnice)

Około 1950 w zachodniej części sołectwa stworzono Państwowe Gospodarstwo Rolne, które dla swoich pracowników wybudowało osiedle domów wielorodzinnych. Od centrum wsi dzieliły je 3 kilometry drogi polnej, a odległość drogą utwardzoną wynosiła 8 kilometrów. Powodowało to odrębność PGR od wsi. Konsekwencją tego były starania mieszkańców osiedla o oddzielenie się od niej, co zostało uwieńczone uchwałą Gminnej Rady Narodowej w Chojnicach z 30 czerwca 1986, która podzieliła dotychczasowe sołectwo Ostrowite na dwa: sołectwo Ostrowite i sołectwo funkcjonujące pod nazwą Ostrowite PGR lub PGR Ostrowite. To drugie, po przemianach ustrojowych i utworzeniu na bazie dotychczasowego PGR Zakładu Rolnego Ostrowite, zaczęto nazywać Ostrowite ZR. Jak się okazało, błędy proceduralne spowodowały, że nowe sołectwo formalnie w Krajowym Rejestrze Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju TERYT cały czas miało status osady Ostrowite, a nie odrębnej wsi. W tej sytuacji w 2008 roku Rada Gminy Chojnice wystąpiła do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o ustalenie dla oddzielonego sołectwa wybranej przez mieszkańców w głosowaniu nazwy Nowe Ostrowite. Minister dokonał tego zgodnie z wnioskiem, ustalając nazwę od dnia 1 stycznia 2010, kończąc w ten sposób proces rozdzielania sołectw.

Pytanie: W jakiej partii sołectwa powstał PGR około 1950 roku?
Odpowiedź: zachodniej

Pytanie: Co stworzył PGR na zachodzie sołectwa dla pracowników?
Odpowiedź: osiedle domów wielorodzinnych

Pytanie: O co wniosła Rada Gminy Chojnice do MSWiA?
Odpowiedź: o ustalenie dla oddzielonego sołectwa wybranej przez mieszkańców w głosowaniu nazwy Nowe Ostrowite

Pytanie: Od kiedy zaczęto używać miana Nowe Ostrowite?
Odpowiedź: od dnia 1 stycznia 2010
Ostrowite (gmina Chojnice)

Ty dostałaś na chrzcie imię Urszula, ale od początku wołali na ciebie Tulla. Imię to wywodzi się prawdopodobnie od kośniewiackiego wodnika, Thuli, który miał swoją siedzibę w Jeziorze Ostrowickim i bywał różnie pisany: Duller, Tolle, Tullacz, Thula albo Dul, Tul, Thul. Mieszkając jeszcze w Ostrowitem Pokriefkowie dzierżawili moczary nie opodal jeziora, przy szosie do Chojnic. Od połowy czternastego wieku aż do urodzenia Tulli w tysiąc dziewięćset dwudziestym siódmym Ostrowite było pisane następująco: Ostirwig, Ostirwich, Osterwig, Osterwyk, Ostrowit, Ostrowite, Osterwieck, Ostrowitte,
Ostrów, Kośniewiacy mówili Ołsztrchołwite. Polski źródłosłów nazwy Ostrowite, słowo „ostrów”, oznacza wyspę na rzece lub jeziorze; bo pierwotnie, czyli w czternastym wieku, wieś Ostrowite znajdowała się na wyspie pośrodku Jeziora Ostrowickiego. Olchy i brzozy okalały jego rybne wody. Prócz karpi i karasi, płoci i nieodzownego szczupaka jezioro kryło w sobie cielę z czerwoną plamką na czole, które koło świętego Jana przemawiało ludzkim głosem, legendarny most skórzany, dwa wory żółtego złota z czasów husyckich najazdów i kapryśnego wodnika: Thulę Dullera Tula.

Pytanie: Jaki jest źródłosłów nazwy Ostrowite?
Odpowiedź: Wyspę na rzece lub jeziorze

Pytanie: Gdzie Thula miał swoją siedzibę?
Odpowiedź: W Jeziorze Ostrowickim

Pytanie: W którym roku urodziła się Tulla?
Odpowiedź: 1927

Pytanie: Gdzie w latach 1301-1400 znajdowała się wieś Ostrowite?
Odpowiedź: Na wyspie pośrodku Jeziora Ostrowickiego
Linia kolejowa nr 115

Plany budowy kolei w kierunku Szczucina i Dąbrowy Tarnowskiej odżyły w latach 90. XIX wieku po znacjonalizowaniu kolei CLB. Miejscowi właściciele ziemscy zgromadzeni wokół księcia Andrzeja Lubomirskiego, którego żona posiadała znaczne dobra ziemskie w okolicach Szczucina, rozpoczęli starania o budowę linii kolejowej z Tarnowa przez Dąbrowę Tarnowską i Szczucin do Sandomierza. Posłowie z ziemi tarnowskiej występowali kilkukrotnie w Sejmie Galicyjskim w sprawie budowy takiego szlaku kolejowego. Pierwotnie jednak Sejm nie chciał angażować się w budowę linii, a lokalne samorządy i właściciele ziemscy nie byli w stanie zebrać wystarczających środków na jej budowę.

Pytanie: Dokąd prowadzić miała linia kolejowa?
Odpowiedź: do Szczucina i Dąbrowy Tarnowskiej

Pytanie: Kiedy doszło do nacjonalizacji kolei galicyjskiej?
Odpowiedź: w latach 90. XIX wieku

Pytanie: Gdzie małżonka Lubomirskiego posiadała rozległe tereny ziemskie?
Odpowiedź: w okolicach Szczucina

Pytanie: Z jaką prośbą posłowie skierowali się do Sejmu Galicyjskiego?
Odpowiedź: budowy szlaku kolejowego
Linia kolejowa nr 115

W sierpniu 2018 roku powstał plan reaktywacji linii kolejowej i wydłużenia jej do Buska-Zdroju w związku z planowaną budową Centralnego Portu Komunikacyjnego i stworzenia połączenia kolejowego dla pasażerów CPK z Tarnowa przez Kielce. Nowe połączenie poprowadzone przez Żabno pomijałoby Dąbrowę Tarnowską i Szczucin. Planów reaktywacji linii kolejowej do Dąbrowy Tarnowskiej w związku z budową CPK nie wykluczał jednak w październiku 2018 roku wiceminister infrastruktury i pełnomocnik rządu ds. budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego Mikołaj Wild. Oprócz tego połączenie miałoby być częścią szlaku łączącego Warszawę przez Tarnów i Nowy Sącz ze stolicą Węgier, Budapesztem. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 kwietnia 2019 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu linii kolejowych o znaczeniu państwowym wymienia dawną linię kolejową nr 115 wraz z linią kolejową nr 73 Sitkówka Nowiny – Busko-Zdrój i planowanym odcinkiem Busko-Zdrój – Tarnów oznaczając ją w całości jako linia kolejowa nr 73. Rozporządzenie weszło w życie 29 maja 2019 roku.

Pytanie: Kiedy stworzono projekt rozwinięcia lini nr 115 do Buska-Zdroju?
Odpowiedź: sierpniu 2018

Pytanie: Jakie miasta nie zostałyby objęte nowym połączeniem?
Odpowiedź: Dąbrowę Tarnowską i Szczucin

Pytanie: Kto podtrzymywał plany lini kolejowej 155 w październiku 2018?
Odpowiedź: Mikołaj Wild

Pytanie: Jakie dwa kraje miała dodatkowo łączyć linia 115?
Odpowiedź: Polskę i Węgry
Okręty podwodne typu Ko-hyoteki

Ścisła tajemnica otaczająca budowę i użycie operacyjne okrętów typu Ko-Hyoteki oraz utrudniony dostęp do archiwów japońskich z czasów II wojny światowej spowodował, że w różnych, zwłaszcza starszych źródłach, używane były umowne nazwy dla całego typu i jego poszczególnych jednostek. W początkowym okresie badań prototypów i budowy pierwszych jednostek w japońskich dokumentach były one przedstawiane jako TB Mokei (model TB), Tokushu Hyoteki (cel specjalny) lub Taisen Bakugeki Hyoteki (cel ćwiczebny dla bomb głębinowych). Formalnie nazwę typu Ko-hyoteki (cel A) przyjęto 15 listopada 1940 roku. W miarę rozwoju konstrukcji i pojawiania się kolejnych modyfikacji rozszerzono nazewnictwo o określenia podtypów. Pojedynczy prototyp z lutego 1943 roku został określony jako Ko-hyoteki Otsu Gata (cel A typu B), piętnaście jednostek seryjnych jako Ko-hyoteki Hei Gata (cel A typu C), zaś wersja pięcioosobowa jako Ko-hyoteki Tei Gata (cel A typu D). Te ostatnie okręty otrzymały również nieformalną nazwę typu Kōryū. W starszej literaturze anglojęzycznej poszczególne podtypy nazywane są odpowiednio typami A, B, C oraz D − Koryu.

Pytanie: Czy konstruowanie tych jednostek było jawne?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakich nazw używali Japończycy by określić ten okręt w początkowych etapach jego istnienia?
Odpowiedź: TB Mokei, Tokushu Hyoteki, Taisen Bakugeki Hyoteki

Pytanie: Kiedy przyjęto ostateczną nazwę?
Odpowiedź: 15 listopada 1940 roku

Pytanie: Jak nieoficjalnie nazywano Ko-hyoteki Tei Gata?
Odpowiedź: Kōryū
Grupa kapitałowa CD Projekt

Spółka kontynuowała bliską współpracę z Interplayem po premierze Baldur’s Gate, m.in. pracując nad konwersją gry Baldur’s Gate: Dark Alliance na komputery osobiste. W związku z tym projektem do zespołu dołączyli Sebastian Zieliński (wcześniej odpowiedzialny za prace nad grą Mortyr 2093-1944) oraz Adam Badowski, szef studia CD Projekt Red Po sześciu miesiącach prac, problemy finansowe Interplay zmusiły CD Projekt do wstrzymania prac nad wersją PC Baldur’s Gate: Dark Alliance. CD Projekt kontynuował dystrybucję i lokalizację gier.

Pytanie: Z jaką firmą spółka zaczęła pracować?
Odpowiedź: z Interplayem

Pytanie: Jaki grę stworzył Sebastian Zieliński?
Odpowiedź: Mortyr 2093-1944

Pytanie: Co było powodem wstrzymania prac nad grą?
Odpowiedź: problemy finansowe
Kot Schrödingera

Z opisu kwantowo-mechanicznego wynika jednak coś innego – przed otwarciem pojemnika kot jest jednocześnie i martwy, i żywy. Jako obiekt kwantowy znajduje się on równocześnie w każdym z możliwych stanów (tzw. superpozycji). Dopiero otwarcie pojemnika i sprawdzenie jego zawartości redukuje układ do jednego stanu – następuje załamanie funkcji falowej kota, i dopiero w momencie poczynienia obserwacji kot przyjmuje jeden, konkretny stan. W tym przypadku są tylko dwa możliwe stany – kot jest martwy albo żywy.

Pytanie: Jaka jest charakterystyka obiektu kwantowego?
Odpowiedź: znajduje się on równocześnie w każdym z możliwych stanów

Pytanie: Co stanie się po tym, jak kontener zostanie otwarty?
Odpowiedź: następuje załamanie funkcji falowej kota

Pytanie: Kiedy zwierzę przybierze określoną formę?
Odpowiedź: w momencie poczynienia obserwacji

Pytanie: Czy kot może być jedynie trupem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kiedy zwierzę jest zarówno żywe, jak i zdechłe?
Odpowiedź: przed otwarciem pojemnika
Kino moralnego niepokoju

Podsumowując dyskusję nad kinem moralnego niepokoju, Lubelski stwierdził, że filmy tego nurtu „przypominały o wartościach i przez fakt swego publicznego zaistnienia przygotowały upadek systemu komunistycznego w Polsce”. Zmierzch formacji przypadł na sezon „Solidarności”, kiedy powstawały już filmy bezpośrednio krytykujące rządy komunistyczne: Człowiek z żelaza (1981) Wajdy oraz Kobieta samotna (1981) Agnieszki Holland. Film Holland, wespół z zachowującym dystans wobec wszelkich opcji politycznych dziełem Przypadek (1981) Kieślowskiego, okazał się niecenzuralny i otrzymał zakaz rozpowszechniania do 1987 roku. Kiedy pod koniec 1981 roku ogłoszono stan wojenny w Polsce, kino moralnego niepokoju nie miało możliwości rozwoju. Poetykę nurtu starali się kontynuować Wiesław Saniewski (Nadzór, 1984), Jerzy Domaradzki (Planeta Krawiec, 1983), Robert Gliński (Rośliny trujące, 1985); najoczywistszym nawiązaniem do kina moralnego niepokoju była jednak przede wszystkim kontynuacja Wodzireja pod tytułem Bohater roku (1986) Falka. Epigoński charakter wobec nurtu miała twórczość Krzysztofa Krauzego z lat 90. XX wieku (Gry uliczne, 1996; Dług, 1999).

Pytanie: Jaką opinie o filmach wyraził Lubelski?
Odpowiedź: „przypominały o wartościach i przez fakt swego publicznego zaistnienia przygotowały upadek systemu komunistycznego w Polsce”

Pytanie: Czy film Człowiek z żelaza krytykował komunizm?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto wyreżyserował Człowieka z żelaza?
Odpowiedź: Wajda

Pytanie: W którym roku powstał film "Kobieta samotna"?
Odpowiedź: 1981
Kino moralnego niepokoju

Mimo to Barbara Żurek broniła filmów z kina moralnego niepokoju przed zarzutem tendencyjności, zauważając, że ich twórcy wypowiadali się na przekór partyjnej propagandzie, ale nie czynili tego dosłownie; owe filmy „niejednokrotnie na przykładzie antybohaterów unaoczniały bolesną prawdę o zdegenerowaniu systemu ludzkich wartości. Nie było to zatem kino moralizujące czy idealizujące. Postawy bohaterów, mimo wielu dylematów, są przykładem zachowania granic przyzwoitości, której brakowało w rzeczywistości tego okresu widzianej okiem reżyserów”. Rafał Mielczarek dowodził natomiast, odwołując się do zapisków Kijowskiego, że twórcy kina moralnego niepokoju (z pominięciem Wajdy) celowo odnosili się negatywnie do dziedzictwa polskiej szkoły filmowej. O ile przedstawiciele polskiej szkoły filmowej „należeli do pokolenia, dla którego przeżycia wojenne stanowiły osnowę zbiorowych doświadczeń”, reprezentanci kina moralnego niepokoju nie tworzyli podobnej wspólnoty generacyjnej. Inne były również wiodące osobowości nurtu: „Tak jak «szkoła polska» w potocznym odbiorze identyfikowana była poprzez nazwisko Wajdy, tak w wypadku «kina moralnego niepokoju» na pierwszy plan wysuwały się dwie postacie – Krzysztofa Zanussiego i Krzysztofa Kieślowskiego”.

Pytanie: Dlaczego, według Barbary Żurek, twórcy kina moralnego niepokoju nie byli tendencyjni?
Odpowiedź: wypowiadali się na przekór partyjnej propagandzie, ale nie czynili tego dosłownie

Pytanie: Czy filmy z kina moralnego niepokoju miały zdaniem Barbary Żurek charakter moralizatorski?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jacy dwaj twórcy odgrywali kluczową rolę dla kina moralnego niepokoju, według Rafała Mielczarka?
Odpowiedź: Krzysztof Zanussi i Krzysztof Kieślowski

Pytanie: Czy, według Rafała Mielczarka, artyści związani z kinem moralnego niepokoju odwoływali się negatywnie do dziedzictwa polskiej szkoły filmowej z rozmysłem?
Odpowiedź: tak
Morderstwo Dee Dee Blanchard

Rok później Gypsy zaaranżowała spotkanie matki z Godejohnem, oraz zapłaciła mu, gdy ten przybył do Springfield. Wedle jej planu miał wpaść na nią, gdy ona z Dee Dee były w kinie w kostiumach. Mieli w ten sposób nawiązać kontakt, w związku z czym Gypsy miała przedstawić chłopaka matce. Godejohn przyznał, że gdy spotkali się po raz pierwszy Gypsy zaprowadziła go do łazienki, gdzie doszło do zbliżenia seksualnego między nimi. Obydwoje kontynuowali znajomość internetową i zaczęli opracowywać plan zabicia Dee Dee.

Pytanie: Między kim doszło do stosunku seksualnego?
Odpowiedź: między Godejohnem a Gypsy

Pytanie: Do jakiego miasta przyjechał Godejohn?
Odpowiedź: do Springfield

Pytanie: W jakim miejscu Dee Dee miała spotkać chłopaka swojej córki?
Odpowiedź: w kinie

Pytanie: W jaki sposób Godejohn z Gipsy kontynuowali swoją znajomość?
Odpowiedź: przez Internet
The Last of Us

The Last of Us jest najszybciej sprzedającym się tytułem nowej marki w dziejach konsoli PlayStation 3 i najszybciej sprzedającą produkcją na tę platformę w 2013 roku. W ciągu niecałych 3 tygodni od premiery sprzedano ponad 3 400 000 egzemplarzy na całym świecie. Ponadto The Last of Us przez sześć tygodni z rzędu od momentu premiery było najlepiej sprzedającą się grą w handlu detalicznym w Wielkiej Brytanii oraz najchętniej pobieraną produkcją na PlayStation Network w czerwcu 2013 roku. W ciągu ośmiu miesięcy od premiery sprzedano 6 milionów egzemplarzy gry. Po nieco ponad roku od premiery ogłoszono, że sprzedano 7 milionów egzemplarzy The Last of Us. Po około 5 latach od premiery sprzedaż gry przekroczyła 17 milionów egzemplarzy. W październiku 2019 roku ogłoszono, że gra sprzedała się w ponad 20 milionach egzemplarzy.

Pytanie: Czy jakakolwiek inna gra poza The Last of Us sprzedawała się równie szybko?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile sztuk The Last of Us sprzedano w ciągu pierwszych 8 miesięcy jej istnienia?
Odpowiedź: 6 milionów

Pytanie: Ile czasu było potrzeba by sprzedać 17 milionów sztuk The Last of Us?
Odpowiedź: około 5
Marlene Dietrich

Po sukcesie filmu Marlene Dietrich wyjechała do USA, by tam nakręcić film Maroko, który również wyreżyserował von Sternberg. W filmie tym została pokazana pierwsza w historii kina scena pocałunku lesbijskiego (w której brała udział Dietrich). Film odniósł wielki sukces i został bardzo dobrze oceniony przez krytykę. Otrzymał także cztery nominacje do Oscara, w tym dla Marleny Dietrich jako najlepszej aktorki pierwszoplanowej (była to pierwsza i ostatnia jej nominacja do tej nagrody). Kolejne filmy nakręcone z Josephem von Sternbergiem, jak Zniesławiona z 1931 roku (znany też jako X-27) czy Szanghaj Ekspres z 1932 również osiągnęły sukces komercyjny, stając się jednocześnie klasykami światowego kina. Marlene Dietrich była wówczas jedną z najpopularniejszych gwiazd kina, obok Grety Garbo.

Pytanie: Kto wyreżyserował film Marlene Dietrich?
Odpowiedź: von Sternberg

Pytanie: W jakim filmie po raz pierwszy pokazano pocałunek lesbijek?
Odpowiedź: Maroko

Pytanie: Jaką nominację do Oscara dostała Dietrich?
Odpowiedź: najlepszej aktorki pierwszoplanowej

Pytanie: W którym roku Josephem von Sternbergiem wyreżyserował "Zniesławioną"?
Odpowiedź: 1931