mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Katastrofa w Port Chicago

Od kwietnia 1944 roku, kiedy kmdr Kinne objął dowodzenie bazą w Port Chicago, oficerowie zmuszali marynarzy do ładowania amunicji w dużym tempie. Dziesięć ton w każdej ładowni co godzinę zostało uznane za normę przez kmdr. Nelsona Gossa, dowódcę Mare Island Navy Yard, którego jurysdykcji podlegała baza Port Chicago Naval Magazine. Większość oficerów uważała, że poprzeczkę postawiono zbyt wysoko. Kinne podsycał jednak rywalizację, odnotowując osiągnięcia każdego zespołu na tablicy w swym biurze. Młodsi oficerowie robili zakłady, który z ich 100-osobowych zespołów (zwanych w Port Chicago „dywizjonami”) okaże się lepszy i nakłaniali swych ludzi, by ładowali szybciej niż inni. Marynarze wiedzieli, że są to niedopuszczalne praktyki i potrafili zwalniać tempo w chwili pojawienia się któregoś ze starszych oficerów. Średni wynik osiągany w Port Chicago w miesiącach poprzedzających lipiec 1944 roku wynosił 8,2 tony w każdej ładowni co godzinę; zawodowi dokerzy z Mare Island osiągali wyniki nieco tylko lepsze – 8,7 tony.

Pytanie: W jaki sposób Kinne wywoływał presję na swoich podwładnych?
Odpowiedź: odnotowując osiągnięcia każdego zespołu na tablicy w swym biurze

Pytanie: Ile osób liczyły "dywizjony" Port Chicago?
Odpowiedź: 100

Pytanie: Czy ustalone limity oficerowie uznawali za rozsądne?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Którzy oficerowie narzucali większą presję na swoje zespoły: starsi czy młodsi?
Odpowiedź: młodsi

Pytanie: Czy marynarze byli świadomi, że nie powinni być zmuszani do coraz to szybszej pracy?
Odpowiedź: tak
Heath Ledger

22 stycznia 2009, w rocznicę śmierci, został nominowany do Oscara za drugoplanową rolę męską w Mrocznym rycerzu. Dokładnie miesiąc później, podczas gali rozdania statuetek, otrzymał go pośmiertnie. Jest to drugi przypadek w historii nagrody (w kategoriach aktorskich), kiedy otrzymuje go osoba zmarła. Wcześniej nagrodę otrzymał Peter Finch, za rolę w filmie Sieć. W imieniu Ledgera statuetkę Oscara odebrała rodzina aktora – jego matka, ojciec i siostra. Została ona przekazana córce Heatha, Matildzie.

Pytanie: Za co Ledger otrzymał Oscara?
Odpowiedź: drugoplanową rolę męską w Mrocznym rycerzu

Pytanie: Kto jako pierwszy otrzymał pośmiertnie Oscara?
Odpowiedź: Peter Finch

Pytanie: W którym roku Ledger otrzymał Oscara?
Odpowiedź: 2009

Pytanie: Czy Ledger miał potomstwo?
Odpowiedź: tak
Behemoth

11 marca 2003 roku album Zos Kia Cultus dzięki Century Media Records ukazał się w USA. Promowany był tam podczas koncertów, w których brały udział takie grupy jak: Deicide, Amon Amarth i Revenge. Behemoth na zaproszenie wokalisty Glenna Danziga zagrał również na objazdowym festiwalu Blackest of the Black Festivals w USA, występując wraz z zespołami Opeth, Nile, Superjoint Ritual oraz Danzig. 14 września tego samego roku ukazał się kolejny minialbum grupy, Conjuration, zawierający m.in. interpretacje utworów grup Nine Inch Nails (utwór „Wish”) oraz Venom (utwór „Welcome to Hell”). Zespół podpisał kontrakt płytowy ze szwedzką wytwórnią muzyczną Regain Records, dla której w 2004 roku wydał dobrze przyjęty przez krytykę i fanów album Demigod. W nagraniu gościnnie wystąpił Karl Sanders, gitarzysta grupy Nile. Wcześniej zespół opuścił sesyjny basista Marcin Nowak, który dołączył do grupy Vader, wkrótce zastąpił go pochodzący z Legionowa Tomasz „Orion” Wróblewski, instrumentalista z zespołu Vesania. Tymczasowo, podczas trasy koncertowej Unnatural Born Killers Tour, zastąpił go Istvan Lendvay z amerykańskiej grupy Rise. Tego samego roku „Inferno” dołączył do grupy Witchmaster, z którą nagrał dwa albumy, niedługo potem opuścił zespół, skupiając się na działalności w grupie Behemoth.

Pytanie: Jaki artysta zaproponował zespołowi występ na festiwalu w USA?
Odpowiedź: Glenn Danzig

Pytanie: Co zawierał album Conjuration?
Odpowiedź: m.in. interpretacje utworów grup Nine Inch Nails (utwór „Wish”) oraz Venom (utwór „Welcome to Hell”)

Pytanie: Czy grupa współpracowała jedynie z polskimi wytwórniami muzycznymi?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na jakim instrumencie grał Sanders?
Odpowiedź: Na gitarze
Michał Rudaś

W latach 2000–2005 był chórzystą zespołu gospel Trzecia Godzina Dnia. W 2001 wystąpił w programie Szansa na sukces i zwyciężył w odcinku, którego gościem był Piotr Szczepanik. W 2002 zagrał w musicalu Kwiaty we włosach w reżyserii Andrzeja Strzeleckiego oraz zaczął współpracę z Teatrem Muzycznym „Roma”, w którym występował jako chórzysta w spektaklach Grease, Koty i Miss Saigon. Był chórzystą w musicalu Chicago wystawianym w Teatrze Komedia oraz solistą w przedstawieniu Notre-Dame (2009) wystawianym m.in. w Sali Kongresowej i Hali Gdynia.

Pytanie: Jaki rodzaj muzyki wykonywał zespół Trzecia Godzina Dnia?
Odpowiedź: gospel

Pytanie: W jakim teatrze wystawiano spektakl Grease?
Odpowiedź: „Roma”

Pytanie: Czy w Notre Dame był chórzystą?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy zaczął współpracować z "Romą" w tym samym roku, w którym wystąpił w Kwiatach we włosach?
Odpowiedź: tak
Michał Rudaś

W 2017 nawiązał współpracę z zespołem Healing Incantation (Tomasz „Ragaboy” Osiecki i Piotr Malec), z którym stworzył koncertowy program Mistyczne Indie i wydał album studyjny pt. Mystic India, na którym umieścili swoje interpretacje klasycznych pieśni indyjskich. Również w 2017 wystąpił w musicalu La vita è signo wystawianym w Teatro Greco w Rzymie. W 2018 uczestniczył w hinduskim talent show stacji Star Plus Dil hai hindustani. W lipcu 2021 wydał teledysk do premierowego utworu „Naprawdę jesteś”.

Pytanie: Jakiego typu utwory znalazły się na płycie Mystic India?
Odpowiedź: interpretacje klasycznych pieśni indyjskich

Pytanie: Gdzie można było obejrzeć spektakl La vita è signo?
Odpowiedź: w Teatro Greco w Rzymie

Pytanie: Kto należał do grupy muzycznej Healing Incantation?
Odpowiedź: Tomasz „Ragaboy” Osiecki i Piotr Malec
Pimen (patriarcha Moskwy)

Występując w Światowej Radzie Kościołów, patriarcha Pimen zmuszony był działać zgodnie z linią polityczną władz radzieckich. Podobnie jak metropolita leningradzki Nikodem (Rotow), w czasie swoich wystąpień w Radzie zaprzeczał jakimkolwiek prześladowaniom osób wierzących w ZSRR. W 1973, w czasie wizyty w siedzibie Rady, Pimen odczytał przygotowane wcześniej w Radzie ds. Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego przemówienie, w którym twierdził, iż między ustrojem ZSRR a ideałami chrześcijańskimi istnieje wyraźne podobieństwo. Zaprzeczał, by w kraju tym łamane były nie tylko prawa do wolności wyznania, ale i wszelkie inne swobody obywatelskie. Jedynie twierdząc, iż wszyscy chrześcijanie muszą nadal pracować na rzecz zwalczania „trudności” zasugerował, iż sytuacja Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nie była dobra. W ocenie Pospiełowskiego ani Pimen, ani inni hierarchowie rosyjscy uczestniczący w pracach organizacji międzykonfesyjnych nie mogli przedstawiać innych ocen nie narażając siebie i Cerkwi na kolejne prześladowania. Znane są m.in. wystąpienia patriarchy, w których gloryfikował Leonida Breżniewa za jego „tytaniczną pracę na rzecz światowego pokoju”. Za tego typu aktywność (oficjalnie za wieloletnią walkę Kościoła o pokój i bezpieczeństwo) w 1976 otrzymał specjalną nagrodę Radzieckiego Funduszu Pokoju. W tym samym roku otrzymał również nagrodę Światowej Rady Pokoju. W 1977 patriarcha zorganizował w ławrze Troicko-Siergijewskiej konferencję przywódców religijnych na rzecz pokoju, rozbrojenia i przyjaznych relacji międzynarodowych, w której udział wzięli duchowni wszystkich najważniejszych wyznań na świecie. Na wniosek Pimena przyjęto apel o ogłoszenie lat pozostałych do roku 2000 okresem wzmożonej walki o pokój. Zjazd przebiegał, silnie infiltrowany przez KGB. Instytucja ta zainspirowała również apel Pimena, który miał wyprzedzić analogiczne wezwanie ze strony papieża. W 1982 Pimen uczestniczył w podobnej konferencji, której hasłem uczyniono przeciwdziałanie wojnie atomowej.

Pytanie: Jakimi nagrodami został wyróżniony duchowny w 1976 roku?
Odpowiedź: Radzieckiego Funduszu Pokoju, Światowej Rady Pokoju

Pytanie: Jakie tematy zostały podjęte podczas spotkania zorganizowanego przez duchownego w 1977 roku?
Odpowiedź: pokoju, rozbrojenia i przyjaznych relacji międzynarodowych

Pytanie: Kto został zaproszony na zgromadzenie w 1977 roku?
Odpowiedź: duchowni wszystkich najważniejszych wyznań na świecie

Pytanie: Jakie tematy poruszył duchowny podczas przemówienia z 1973 roku?
Odpowiedź: twierdził, iż między ustrojem ZSRR a ideałami chrześcijańskimi istnieje wyraźne podobieństwo. Zaprzeczał, by w kraju tym łamane były nie tylko prawa do wolności wyznania, ale i wszelkie inne swobody obywatelskie. Jedynie twierdząc, iż wszyscy chrześcijanie muszą nadal pracować na rzecz zwalczania „trudności” zasugerował, iż sytuacja Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nie była dobra

Pytanie: Gdzie odbyło się zgromadzenie przywódców różnych wyznań z 1977 roku?
Odpowiedź: w ławrze Troicko-Siergijewskiej
Pierwogonki

Pierwogonki są kosmopolityczne. Występują we wszystkich środowiskach lądowych z wyjątkiem Arktyki i Antarktydy, a granicę ich zasięgu na północy i południu wyznacza granica drzew. Ich szczegółowe rozmieszczenie jest jednak słabo poznane, a z wielu rejonów świata (w tym także rejonów Europy) brakuje jakichkolwiek danych. Fauna Polski jest pod tym względem stosunkowo dobrze zbadana, a na początku XXI w. należała wręcz do najlepiej poznanych na świecie. Wykazano występowanie tu 69 gatunków z 4 rodzin, przy czym szacuje się, że jest to około 60-70% krajowych gatunków (zobacz: pierwogonki Polski).

Pytanie: Na jakich obszarach występuje podgromada?
Odpowiedź: we wszystkich środowiskach lądowych z wyjątkiem Arktyki i Antarktydy

Pytanie: Co stanowi naturalne ograniczenie występowania podgromady od północnej i południowej strony?
Odpowiedź: granica drzew

Pytanie: Występowanie ilu gatunków podgromady stwierdzono na terenie Polski?
Odpowiedź: 69

Pytanie: Występowanie ilu rodzin podgromady stwierdzono na terenie Polski?
Odpowiedź: 4
Pierwogonki

Berlese wyróżnił 2 rodziny pierwogonków: Eosentomidae i Acerentomidae. W 1936 Ewing wprowadził rodzinę Protentomidae, a w 1960 Price Hesperentomidae. Tuxen w 1964 podzielił pierwogonki na podrzędy: Eosetomoidea i Acerentomoidea. W 1973 Nosek dla nowo odkrytego rodzaju Sinentomon wprowadził dodatkowo podrząd Sinetomoidea. W 1999 Yin podniosła pierwogonki do rangi gromady podzielonej na 3 rzędy i 6 rodzin. Podział ten zastosował Szeptycki w katalogu „Catalogue of the World Protura” z tą różnicą, że rodzin wyróżnił 7.

Pytanie: Jak nazywają się rodziny wyodrębnione przez Berlese'a?
Odpowiedź: Eosentomidae i Acerentomidae

Pytanie: Jak nazywa się rodzina pierwogonków wyróżniona przez Ewinga?
Odpowiedź: Protentomidae

Pytanie: Jak brzmi nazwisko osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie rodziny Hesperentomidae?
Odpowiedź: Price

Pytanie: Ile rodzin pierwogonków wyróżniła Yin?
Odpowiedź: 6
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1896

Przy wyborze organizatora pierwszej olimpiady brane były pod uwagę różne miasta. Pierwotnie Pierre de Coubertin chciał, by „spotkanie olimpijskie” odbyło się w 1900 w Paryżu w trakcie wystawy światowej. Inni członkowie komitetu obawiali się jednak, że długie oczekiwanie na olimpiadę sprawi, że entuzjazm dla jej organizacji wygaśnie. Dlatego też ostatecznie postanowiono zorganizować ją w 1896. Proponowane było zorganizowanie igrzysk w Londynie i w Budapeszcie, jednak po rozmowie Coubertina z Wikielasem zaproponowano, by igrzyska odbyły się w Atenach i Wikielas wysunął oficjalnie stolicę Grecji jako kandydaturę na organizację olimpiady i zyskała ona jednogłośne poparcie. Kongres sorboński z 1894 utworzył Międzynarodowy Komitet Olimpijski, a Wikielas został jego pierwszym przewodniczącym.

Pytanie: Kiedy finalnie odbyła się olimpiada?
Odpowiedź: w 1896

Pytanie: Gdzie ostatecznie zorganizowano igrzyska?
Odpowiedź: w Atenach

Pytanie: Kiedy odbył się kongres sorboński?
Odpowiedź: w 1894

Pytanie: Jak nazywała się organizacja, w której stanowisko przewodniczącego objął Wikielas?
Odpowiedź: Międzynarodowy Komitet Olimpijski
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1896

Wielu sportowców popierało ideę zorganizowania w Atenach także kolejnej olimpiady. Grupa amerykańskich lekkoatletów podpisała się pod skierowanym do księcia Konstantyna listem w tej sprawie. Zdecydowanie przeciwny takiej koncepcji był natomiast Pierre de Coubertin, który chciał, by organizatorem olimpiady każdorazowo było inne państwo, a także by kolejne igrzyska odbyły się w Paryżu. Zgodnie z jego życzeniem drugie igrzyska miały miejsce w stolicy Francji, choć były w cieniu organizowanej w tym samym czasie Wystawy Światowej.

Pytanie: Jakie wydarzenie przyćmiło drugie igrzyska olimpijskie?
Odpowiedź: Wystawa Światowa

Pytanie: Dzięki komu drugie igrzyska olimpijskie odbyły się w Paryżu?
Odpowiedź: Pierre'owi de Coubertionowi

Pytanie: Czy wszyscy byli zgodni co do tego, żeby drugie igrzyska olimpijskie odbyły się gdzieś indziej niż w Atenach?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy de Coubertin chciał, żeby każde kolejne igrzyska olimpijskie organizowane były w stolicy Francji?
Odpowiedź: nie
Krążowniki lekkie typu Tenryū

W latach 1922 („Tenryū”) i 1923 roku („Tatsuta”) na okrętach zainstalowano radionamiernik, w kabinie ustawionej przed działem nr 3, z anteną na jej dachu. W latach 1926–1928 podniesiono o 50 cm wyrzutnie torpedowe, w celu polepszenia warunków obsługi. W 1930 („Tenryū”) i 1933 roku („Tatsuta”) zmodyfikowano nadbudówki dziobowe, zastępując brezentowe boki pomostu nawigacyjnego stalowymi z oknami i zastępując maszt palowy bardziej stabilnym trójnożnym. Przed skierowaniem okrętów na wody chińskie w listopadzie 1936 roku, mostki okrętów osłonięto blachami ze stali Dücol, dla ochrony przeciwodłamkowej. W 1940 roku platforma reflektora na maszcie dziobowym została wydłużona i utworzono na niej z przodu dodatkowe stanowisko obserwacyjne.

Pytanie: Dlaczego zmieniono pozycję wyrzutni torpedowych jednostek?
Odpowiedź: w celu polepszenia warunków obsługi

Pytanie: Jakich modernizacji dokonano w latach 1930 i 1933?
Odpowiedź: zmodyfikowano nadbudówki dziobowe, zastępując brezentowe boki pomostu nawigacyjnego stalowymi z oknami i zastępując maszt palowy bardziej stabilnym trójnożnym

Pytanie: Jakich zmian dokonano przy platformie reflektora?
Odpowiedź: została wydłużona i utworzono na niej z przodu dodatkowe stanowisko obserwacyjne
Szymon Kołecki

Bardzo obiecującą karierę przerwała mu poważna kontuzja kręgosłupa. Do czynnego uprawiania podnoszenia ciężarów wrócił dopiero pod koniec 2005. W 2006 zdobył tytuł mistrza Europy w tej dyscyplinie, co powszechnie uznano za jego wielki powrót do zawodowego sportu, zaś w 2008 w kategorii do 94 kg ponowił ten wyczyn. 6 października 2006 zdobył tytuł wicemistrza w kategorii 94 kg na rozgrywanych w Santo Domingo mistrzostwach świata seniorów w podnoszeniu ciężarów. 29 kwietnia 2000 w Sofii pobił rekord świata w podrzucie wynikiem 232,5 kg. Pochodzi z miejscowości Wierzbno niedaleko Wrocławia. Ma 185 cm wzrostu i waży 94 kg. 27 stycznia 2009 roku został wybrany do zarządu Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów. Zanim trafił do klubu z Polkowic przez wiele lat był zawodnikiem Startu Otwock.

Pytanie: Kiedy zawodnik powrócił do sportu zawodowego po przerwie?
Odpowiedź: pod koniec 2005

Pytanie: Jakim tytułem został uhonorowany zawodnik w 2008 roku?
Odpowiedź: mistrza Europy

Pytanie: W jakiej kategorii sportsman zdobył wicemistrzostwo na zawodach w Santo Domingo?
Odpowiedź: 94 kg

Pytanie: Jaką notą zawodnik ustanowił rekord świata w podrzucie?
Odpowiedź: 232,5 kg
USS New Ironsides

„New Ironsides” stał się na tyle symbolem blokady, że grupa przedsiębiorców z Charleston ufundowała nagrodę 100 000 dolarów za zbudowanie okrętu, który go zatopi. W nocy 20/21 sierpnia 1893 roku „New Ironsides” został zaatakowany przez przebudowaną kanonierkę CSS „Torch” uzbrojoną w minę wytykową, lecz nie trafiła ona w dziób okrętu, zaplątując się za to w jego łańcuch kotwiczny. Pomimo problemu z maszyną parową i ostrzału muszkietowego z pokładu „New Ironsides”, konfederacki okręt zdołał odpłynąć. 5 października 1863 roku w nocy „New Ironsides” został ponownie zaatakowany miną wytykową przez konfederacki kuter CSS „David”, lecz wybuch miny przy burcie spowodował tylko lekki przeciek i okręt pozostał w składzie sił blokady aż do maja 1864 roku, kiedy został skierowany na remont do Filadelfii. (według innych publikacji, został wyremontowany wkrótce po ataku; bez bliższych szczegółów kiedy). Podczas ataku „Davida”, jeden oficer „New Ironsides” został śmiertelnie raniony strzałem z dubeltówki dowódcy kutra Willama Glassella, a jeden członek załogi złamał nogę od wstrząsu. Poza tym, żaden członek załogi nie zginął na pokładzie „New Ironsides” w trakcie działań bojowych.

Pytanie: Na jaką kwotę opiewała nagroda za skonstruowanie okrętu mogącego zatopić "New Ironsides"?
Odpowiedź: 100 000 dolarów

Pytanie: Jak nazywała się jednostka, która zaatakowała "New Ironsides" w 1893 roku?
Odpowiedź: CSS „Torch”

Pytanie: Kiedy jednostka "Torch" przeprowadziła ofensywę na "New Ironsides"?
Odpowiedź: W nocy 20/21 sierpnia

Pytanie: Gdzie odbyła się renowacja jednostki w 1864 roku?
Odpowiedź: w Filadelfii
USS New Ironsides

Projekt konwencjonalnej fregaty pancernej „New Ironsides” został zaproponowany przez zakłady Merrick z Filadelfii, zajmujące się budową maszyn okrętowych, które zleciły budowę kadłuba stoczni William Cramp & Sons w Filadelfii. Projektantem był Barnabas Bartol z zakładów Merrick. Kontrakt podpisano 15 października 1861 roku. Kadłub wodowano 10 maja 1862 roku, okręt przekazano marynarce 10 sierpnia i wcielono do służby 21 sierpnia 1862 roku. Nazwa „New Ironsides” (dosłownie: nowa żelaznoboka) nawiązywała do fregaty USS „Constitution”, nazywanej Old Ironsides. Początkowo okręt był nazwany po prostu „Ironsides”, lecz wkrótce ustaliła się jego ostateczna nazwa z przedrostkiem „New”.

Pytanie: Jaka firma zaprojektowała okręt „New Ironsides”?
Odpowiedź: zakłady Merrick

Pytanie: Kto zrealizował wytworzenie kadłuba?
Odpowiedź: stoczni William Cramp & Sons

Pytanie: Do jakiego innego okrętu nawiązywała nazwa „New Ironsides”?
Odpowiedź: USS „Constitution

Pytanie: Który projektant zajął się zaprojektowaniem „New Ironsides”?
Odpowiedź: Barnabas Bartol
Sławomir Idziak

W 2002 był nominowany do Nagrody Akademii Filmowej za zdjęcia do filmu Helikopter w ogniu. Nagradzany m.in. na festiwalu Camerimage – w 2004 otrzymał nagrodę specjalną za wybitne osiągnięcia w sztuce operatorskiej, a w 2013 nagrodę za całokształt twórczości. W 2002 wyróżniony nagrodą specjalną na ceremonii rozdania „Orłów”. Nagradzany również na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych – w 1974 i 1976 za najlepsze zdjęcia (odpowiednio za Tak bardzo zmęczeni i Partitę na instrument drewniany), w 1992 nagrodą prezesa Komitetu ds. Radia i Telewizji za film Enak.

Pytanie: W jakiej kategorii reżyser został wyróżniony nagrodą na Camerimage w 2004 roku?
Odpowiedź: za wybitne osiągnięcia w sztuce operatorskiej

Pytanie: W jakiej kategorii reżyser został wyróżniony nagrodą na Camerimage w 2013 roku?
Odpowiedź: za całokształt twórczości

Pytanie: Za jakie filmy twórca został wyróżniony nagrodami na FPFF?
Odpowiedź: Tak bardzo zmęczeni, Partita na instrument drewniany

Pytanie: W jakich latach reżyser otrzymał wyróżnienia na FPFF?
Odpowiedź: w 1974 i 1976
Operacja Mincemeat

Montagu polecił umieszczenie nazwiska majora Martina na liście ofiar brytyjskich, która w miesiąc później została opublikowana na łamach dziennika „The Times”. Montagu spodziewał się, że Niemcy będą oczekiwali takiego potwierdzenia. Przez przypadek na liście znalazły się również nazwiska dwóch innych oficerów, których samolot rozbił się 24 kwietnia w drodze do Gibraltaru, co dodatkowo uprawdopodobniło historię Martina. Kolejnym etapem operacji był ciąg pilnych depesz Admiralicji do ambasady domagających się zwrotu za wszelką cenę – ale z zaleceniem dyskretnego działania, by nie wzbudzić zainteresowania władz hiszpańskich – dokumentów z teczki Martina. Papiery zostały przekazane ambasadzie 13 maja z zapewnieniem, że „nic nie brakuje”.

Pytanie: W jakiej gazecie przedstawiona została lista ofiar?
Odpowiedź: "The Times"

Pytanie: Co omyłkowo umieszczone zostało na liście opublikowanej w "The Times"?
Odpowiedź: nazwiska dwóch innych oficerów, których samolot rozbił się 24 kwietnia w drodze do Gibraltaru

Pytanie: Zwrotu czego oczekiwała Admiralicja?
Odpowiedź: dokumentów z teczki Martina

Pytanie: Kiedy dokumenty zostały ofiarowane ambasadzie?
Odpowiedź: 13 maja
Reżyser

Reżyser przede wszystkim musi być wszechstronnie wykształcony. Powinien posiadać dużą wiedzę zarówno merytoryczną jak i praktyczną, być dobrym obserwatorem życia codziennego, prowadzącym, koordynatorem i organizatorem oraz artystą wrażliwym na świat. Reżyser ma dar opowiadania nie słowem lecz obrazem. Ma zdolność do wychwycenia szczegółów pozornie mało ważnych w życiu codziennym lub całkowicie pomijanych i tworzenia z nich opowieści[styl do poprawy]. Reżyser powinien być obdarzony silną osobowością, bowiem zawód ten jest wymagający i pochłania wiele czasu. Często trzeba podejmować szybkie i niełatwe decyzje, pracować pod presją czasu oraz producentów. Istotne w tym zawodzie są również zdolności psychologiczne nie tylko w twórczości, ale również w pracy z dużą grupą osób: reżyser musi panować nad aktorami, z którymi współpraca często bywa bardzo trudna.

Pytanie: Czym reżyser przekazuje opowieści?
Odpowiedź: obrazem

Pytanie: Dlaczego reżyser jest zmuszony posiadać silną osobowość?
Odpowiedź: zawód ten jest wymagający i pochłania wiele czasu

Pytanie: Dlaczego reżyserowi przydadzą się umiejętności psychologiczne?
Odpowiedź: reżyser musi panować nad aktorami, z którymi współpraca często bywa bardzo trudna
Przemysław Tytoń

W 2012 roku został powołany przez trenera Smudę na odbywające się w Polsce i na Ukrainie mistrzostwa Europy. 8 czerwca 2012 roku w meczu inauguracyjnym turnieju przeciwko reprezentacji Grecji zmienił Macieja Rybusa, po czerwonej kartce Wojciecha Szczęsnego. Bezpośrednio po wejściu na boisko w 71. minucie obronił rzut karny wykonywany przez Jorgosa Karangunisa, co było pierwszym takim przypadkiem w historii mistrzostw Europy. 12 czerwca 2012 w meczu przeciwko reprezentacji Rosji wystąpił przez 90 minut oraz w tym meczu przepuścił jeden strzał głową po rzucie wolnym. 16 czerwca 2012 rozegrał cały mecz przeciwko reprezentacji Czech, która pokonała reprezentację Polski 1:0. 26 marca 2016 rozegrał swój ostatni mecz w reprezentacji Polski, a był to mecz przeciwko reprezentacji Finlandii.

Pytanie: Czyj rzut bramkarz obronił podczas spotkania z Grecją?
Odpowiedź: Jorgosa Karangunisa

Pytanie: Jakim wynikiem zakończył się mecz Czechy-Polska z 2012 roku?
Odpowiedź: 1:0

Pytanie: Przeciwko jakiej drużynie zawodnik zagrał swój ostatni mecz w reprezentacji Polski?
Odpowiedź: reprezentacji Finlandii
Medaliści mistrzostw świata juniorów w narciarstwie klasycznym w skokach narciarskich

Do 1985 roku rozgrywano jeden konkurs indywidualny mężczyzn w skokach narciarskich. W 1986 roku do kalendarza mistrzostw włączona została także rywalizacja drużynowa. W 1998 roku w ramach mistrzostw świata juniorów rozegrano konkurs kobiet, który miał charakter nieoficjalny. Dopiero w 2006 roku kobiety po raz pierwszy rywalizowały o medale indywidualnych mistrzostw świata juniorek. W 2011 roku po raz pierwszy planowano rozegrać konkurs drużynowy kobiet, jednak został on odwołany. W kolejnej edycji mistrzostw, w 2012 roku, drużynowe zawody kobiet zostały już przeprowadzone. W 2016 roku do kalendarza mistrzostw świata juniorów włączono konkurs drużyn mieszanych, w którym występowały czteroosobowe zespoły, składające się z dwóch mężczyzn i dwóch kobiet.

Pytanie: Kiedy po raz pierwszy odbyły się zawody drużynowe?
Odpowiedź: W 1986

Pytanie: Kiedy odbył się pierwszy konkurs drużynowy dla płci żeńskiej?
Odpowiedź: w 2012

Pytanie: Jaką konkurencję wprowadzono do zawodów w 2016 roku?
Odpowiedź: konkurs drużyn mieszanych