mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
MiG-29

W 1990 roku Siły Powietrzne ZSRR przestały kupować MiG-i-29, przez co zaprzestano produkcji seryjnej. Samolot jednak wciąż rozwijano. Powstała głęboko zmodernizowana wielozadaniowa wersja MiG-29M ("Fulcrum-E"), później przeznaczona na lotniskowiec pokładowa wersja MiG-29K. Obie wersje posiadały zarówno zmiany w wewnętrznym wyposażeniu jak i w samym płatowcu. Samolot od poprzednika różnią większe płytowe stery wysokości, ostra krawędź natarcia skrzydeł pasmowych, zupełnie inny hamulec aerodynamiczny, brak dodatkowych wlotów powietrza na górnej powierzchni skrzydeł pasmowych oraz regulowane główne wloty powietrza. Obecnie samolot wciąż jest modernizowany. Nowa wersja MiG-29OWT, znana również jako MiG-35, potrafi zmieniać kierunek wektora siły ciągu we wszystkich trzech wymiarach (ciąg wektorowany).

Pytanie: W którym roku siły ZSRR zrezygnowały z kupna MiG-29?
Odpowiedź: W 1990

Pytanie: Jak inaczej nazywa się MiG-29M?
Odpowiedź: "Fulcrum-E"

Pytanie: Z jakim przeznaczeniem produkowano wariant MiG-29K?
Odpowiedź: na lotniskowiec

Pytanie: Co odznaczało nowy wariant od poprzednika? 
Odpowiedź: większe płytowe stery wysokości, ostra krawędź natarcia skrzydeł pasmowych, zupełnie inny hamulec aerodynamiczny, brak dodatkowych wlotów powietrza na górnej powierzchni skrzydeł pasmowych oraz regulowane główne wloty powietrza

Pytanie: Jak inaczej określa się MiG-35?
Odpowiedź: MiG-29OWT
SMS Sankt Georg

W chwili wybuchu I wojny światowej „Sankt Georg” był okrętem flagowym Flotylli Krążowników. 7 sierpnia 1914 roku w składzie sił głównych floty wyszedł na Adriatyk naprzeciw ściganym przez flotę brytyjską niemieckim okrętom SMS „Goeben” i SMS „Breslau”, lecz akcja została odwołana z powodu zmiany planów Niemców. Z powodu warunków działania na Adriatyku, ciężkie okręty austro-węgierskie, w tym „Sankt Georg”, nie były intensywnie wykorzystywane bojowo. 24 maja 1915 roku „Sankt Georg” ostrzeliwał mosty kolejowe w Rimini we Włoszech (8 pocisków 238 mm, 10 – 190 mm, 2 – 150 mm), ponownie 18 czerwca ostrzelał Rimini i Pesaro (z krążownikiem SMS „Szigetvár”). W dniach 2-4 lutego 1916 roku z krążownikiem SMS „Helgoland” ostrzeliwał San Vito i Ortonę we Włoszech (10 pocisków 238 mm, 31 – 190 mm, 50 – 150 mm, 98 – 66 mm). 29 sierpnia 1916 roku wziął udział w bezskutecznym rajdzie pod Brindisi, mającym na celu wywabienie floty włoskiej przed oczekujące okręty podwodne. 15 maja 1917 roku wyszedł z 4 torpedowcami i 2 niszczycielami w celu wsparcia grupy krążownika SMS „Novara” po bitwie w cieśninie Otranto, z którą połączył się o godz. 12.25.

Pytanie: Jakie było założenie natarcia pod Brindisi?
Odpowiedź: wywabienie floty włoskiej przed oczekujące okręty podwodne

Pytanie: Czy natarcie pod Brindisi zakończyło się sukcesem?
Odpowiedź: nie
SMS Sankt Georg

„Sankt Georg” miał typową architekturę dla krążowników pancernych tego okresu. Kadłub był gładkopokładowy, z taranową dziobnicą. Na samej rufie była tzw. galeryjka admiralska. Na pokładzie dziobowym znajdowała się dwudziałowa wieża dział 238 mm, a na rufowym – pojedyncza wieża działa 190 mm. Za wieżą dziobową była nadbudówka na całą szerokość kadłuba, dalej na śródokręciu trzy proste wysokie kominy i za nimi niższa nadbudówka rufowa. Pośrodku długości kadłuba na burtach były kazamaty dla par dział 190 mm, skierowanych do przodu i do tyłu. Kazamaty 4 dział 150 mm znajdowały się na burtach, na wysokości wież artylerii na dziobie i rufie (mogły strzelać na boki oraz, odpowiednio, na wprost w kierunku dziobu lub rufy, dzięki wcięciu burt). Osiem dział 66 mm z maskami przeciwodłamkowymi znajdowało się na stanowiskach na pokładzie – na śródokręciu, za niską falszburtą, po cztery na burtę (cztery z nich były nad kazamatami dział 190 mm). Dziewiąte działo tego typu, zamienione w 1916 roku na przeciwlotnicze, znajdowało się na nadbudówce rufowej, w osi okrętu. Sylwetkę okrętu uzupełniały dwa maszty, w tym maszt na nadbudówce dziobowej, wyposażony w platformy. Po bokach drugiego i trzeciego komina były składowane łodzie i znajdowały się tam dwa duże dźwigi, o wygiętym ramieniu (odróżniające okręt od „Kaisera Karla VI”, nie posiadającego dźwigów).

Pytanie: Czy ze względu na swoją architekturę wyróżniał się spośród innych krążowników pancernych powstałych w podobnym okresie?
Odpowiedź: nie
Demografia Raciborza

W 1800 roku populacja Raciborza wynosiła 3457 mieszkańców. Warto tutaj zaznaczyć, że w tamtych czasach miasto zamykało się w obrębie murów miejskich. W 1840 roku liczba ludności sięgnęła 7022 mieszkańców, w tym 5154 katolików, 1155 ewangelików i 713 żydów. Liczba zawartych małżeństw wynosiła 880, mężczyzn było 3342 (47,6% populacji), a kobiet 3680 (52,4% populacji). W 1842 roku miasto liczyło 7102 osoby. W 1849 roku liczba mieszkańców wzrosła do 8499 osób. W 1852 roku było już 9384 mieszkańców. Następne dane można znaleźć z 1858 oraz 1861 roku, kiedy to miasto przekroczyło liczbę 10 000 mieszkańców. W 1858 roku Racibórz liczył 10 226 osób, a w 1861 roku już 11 794. Tak wielki wzrost liczby mieszkańców związany jest z włączeniem w 1860 roku do miasta wsi Nowe Zagrody, która liczyła 1455 osób. 3 grudnia 1867 roku w Raciborzu było 14 571 mieszkańców.

Pytanie: Ilu mieszkańców liczył Racibórz w 1800 roku?
Odpowiedź: 3457

Pytanie: Ilu Żydów przebywało w Raciborzu w 1840 roku?
Odpowiedź: 713

Pytanie: Czy w 1840 roku w Raciborzu było więcej mężczyzn niż kobiet?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Co było powodem dużego wzrostu liczby ludności w Raciborzu?
Odpowiedź: Włączenie w 1860 roku do miasta wsi Nowe Zagrody
Demografia Raciborza

Pierwsza wzmianka o Raciborzu pochodzi z 1108 roku. Liczba ludności w pierwszym okresie powstawania miasta jest trudna do określenia. Do jej wzrostu przyczyniały się zarówno przyrost naturalny, jak i napływ ludności. Jednak wojny, choroby, pożary i inne klęski żywiołowe powodowały wahania w liczebności mieszkańców. Według danych szacunkowych na podstawie świętopietrza w 1329 roku Racibórz liczył 2348, a w 1337 roku 2882 mieszkańców, co czyni go jednym z najliczebniejszych miast ówczesnego Górnego Śląska. W połowie XIV wieku szacuje się, że Racibórz wraz z przedmieściami miał ok. 3100 mieszkańców. Zawierał się wtedy tylko w granicach murów miejskich, od 1307 roku powiększony był także o niewielką osadę Nowe Miasto (Rybaki) wyrosłą w pobliżu Bramy Odrzańskiej. Informacje z XVI wieku mówią o regresie gospodarczym miasta, a co za tym idzie spadku jego liczebności. W 1532 roku Racibórz posiadał 288 domów, z których 229 należało do mieszczan, 12 do szlachty, 10 do duchowieństwa, a 37 było pustych. Wzrostowi liczby mieszkańców nie sprzyjały także pożary, które nękały miasto w latach 1546–1574. Na początku XVII wieku liczba ludności wynosiła ok. 3300 osób, a pod koniec pierwszej połowy XVIII wieku spadła do ok. 2700 osób. Pod koniec XVIII wieku Racibórz liczył 259 domów mieszczańskich.

Pytanie: Czy można dziś precyzyjnie określić ile osób mieszkało w Raciborzu zaraz po powstaniu miasta?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie aspekty sprawiały, że liczba mieszkańców spadała?
Odpowiedź: wojny, choroby, pożary i inne klęski żywiołowe

Pytanie: Ilu mieszkańców, według świętopietrza, liczył Racibórz w 1337?
Odpowiedź: 2882

Pytanie: Jaka osada została przyłączona do Raciborza w 1307 roku?
Odpowiedź: Nowe Miasto (Rybaki)
Węgry w Konkursie Piosenki Eurowizji

Pomimo dobrego wyniku zajętego przez reprezentację Węgier w 2005, telewizja MTV postanowiła nie brać udziału w 51. Konkursie Piosenki Eurowizji w Atenach. Pod koniec 2006 stacja MTV potwierdziła udział w 52. Konkursie Piosenki Eurowizji w Helsinkach. Swojego reprezentanta wyłoniła wewnętrznie, a zaproszenie stacji przyjęła Magdi Rúzsa, zwyciężczyni trzeciej edycji Megasztár in Hungary, węgierskiego odpowiednika formatu Pop Idol. Publicznie decyzję ogłoszono w trakcie Az év felfedezettje, gali wręczenia muzycznych nagród Fonogram dla najlepszego węgierskiego debiutanta. Konkursową propozycją Rúzsy została piosenka „Unsubstantial Blues”. 10 maja wystąpiła jako 22. w kolejności w półfinale Konkursu Piosenki Eurowizji. Dzięki zdobyciu 224 punktów, w tym m.in. maksymalnej noty 12 punktów z Danii, Islandii i Serbii, awansowała z drugiego miejsca do finału konkursu, rozgrywanego 12 maja. Zaprezentowała się w nim jako ósma w kolejności i zdobyła łącznie 128 punktów, w tym 12 z Serbii, zajmując ostatecznie dziewiąte miejsce. Po finale konkursu piosenka „Unsubstantial Blues” została wyróżniona Nagrodą Kompozytorów im. Marcela Bezençona, której laureata wybierają kompozytorzy biorący udział w konkursie.

Pytanie: Czy stacja MTV zdecydowała się na uczestnictwo w 52. odsłonie konkursu Eurowizji?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Podczas jakiego wydarzenia oficjalnie poinformowano o uczestnictwie Rúzsy w Eurowizji?
Odpowiedź: Az év felfedezettje

Pytanie: Jaki utwór zaprezentowała Rúzsa w konkursie piosenki?
Odpowiedź: Unsubstantial Blues

Pytanie: Czy Rúzsa znalazła się w finale konkursu piosenki?
Odpowiedź: tak
Węgry w Konkursie Piosenki Eurowizji

W 1998 telewizja węgierska wzięła udział w 43. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w National Indoor Arena w Birmingham. Swojego reprezentanta wybrała wewnętrznie. Zaproszenie do reprezentowania kraju przyjął Károly „Charlie” Horváth, a jego konkursową piosenką została „A holnap már ném lesz szomorú”. 9 maja wystąpił jako jedenasty w kolejności w finale konkursu. Zdobył zaledwie cztery punkty, w tym dwa z Norwegii i po jednym z Francji i Rumunii, zajmując 23. miejsce. Ze względu na słabe wyniki osiągane w konkursie, telewizja MTV wycofała się z udziału w 44. Konkursie Piosenki Eurowizji.

Pytanie: Dlaczego stacja MTV nie zdecydowała się na udział w 44. edycji Eurowizji?
Odpowiedź: Ze względu na słabe wyniki osiągane w konkursie

Pytanie: Kto został reprezentantem Węgier na 43. Konkursie Piosenki Eurowizji?
Odpowiedź: Károly „Charlie” Horváth

Pytanie: Z jaką piosenką Węgry wystąpiły na 43. Konkursie Piosenki Eurowizji?
Odpowiedź: „A holnap már ném lesz szomorú”

Pytanie: Jakie państwa oddały głos na reprezentanta Węgier w finale 43. Konkursu Piosenki Eurowizji?
Odpowiedź: Norwegia, Francja i Rumunia
Jolanta Ogar-Hill

W 2008 roku została załogantką Agnieszki Skrzypulec. Razem zdobyły siedem tytułów mistrza Polski i kwalifikując się do IO w Londynie, w których zajęły 12. lokatę. Po igrzyskach przyjęła propozycję przejścia do reprezentacji Austrii, w której jej partnerką została Lara Vadlau. Z Vadlau w styczniu 2013 w Miami odniosła zwycięstwo w otwartych mistrzostwach Ameryki Północnej, a w mistrzostwa Europy zajęła 3 miejsce. W czerwcu 2014 roku uzyskała obywatelstwo austriackie. Miesiąc później zdobyła mistrzostwo Europy, a we wrześniu 2014 r. mistrzostwo świata i kwalifikację do igrzysk w 2016 r. Sukcesy 2014 roku zostały nagrodzone w Austrii nagrodą „zespołu roku”. Po czterech latach wróciła do reprezentacji Polski, ponownie tworząc jedną załogę ze Skrzypulec. W 2021 na igrzyskach olimpijskich w Tokio została wicemistrzynią olimpijską (w załodze z Agnieszką Skrzypulec). Jest zawodniczką klubu UKŻ Wiking Toruń.

Pytanie: Ile razy Ogar-Hill zdobyła tytuł mistrza Polski? 
Odpowiedź: siedem

Pytanie: Z kim Ogar-Hill zdobyła tytuł mistrza Polski?
Odpowiedź: z Agnieszką Skszypulec?

Pytanie: Do reprezentacji jakiego kraju przeszła Ogar-Hill?
Odpowiedź: Austrii

Pytanie: Czy Ogar-Hill była Austriaczką? 
Odpowiedź: tak
Elżbieta Witek

11 sierpnia 2021 jako Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Elżbieta Witek zarządziła głosowanie nad reasumpcją głosowania o odroczenie posiedzenia, podczas którego procedowany był wniosek grupy posłów PiS, zakładający budzące społeczne kontrowersje zmiany w ustawie o radiofonii i telewizji (przeciw projektowi nowelizacji ustawy wystąpiło kilkadziesiąt tysięcy osób, a protesty przeciwników nowelizacji były masowe). Wniosek o odroczenie posiedzenia podczas pierwszego głosowania poparli wyłącznie posłowie i posłanki macierzystego klubu parlamentarnego Witek oraz dwóch posłów niezależnych (Prawo i Sprawiedliwość owe głosowanie przegrało). Decyzja Elżbiety Witek była szeroko komentowana przez polskie media, została negatywnie oceniona przez część środowiska dziennikarskiego, a część prawników uznała, że nie było podstaw do reasumpcji głosowania.

Pytanie: Jakie stanowisko zajmowała Elżbieta Witek w 2021 roku?
Odpowiedź: Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Pytanie: Kto chciał zmienić ustawę o radiofonii i telewizji? 
Odpowiedź: grupa posłów PIS

Pytanie: W jakiej ustawie posłowie PIS chcieli wprowadzić kontrowersyjne zmiany? 
Odpowiedź: o radiofonii i telewizji
Monaster św. Marii Magdaleny w Wilnie

O znaczeniu klasztoru dla monastycyzmu żeńskiego w Polskim Autokefalicznym Kościele Prawosławnym świadczy fakt, że dwie mniszki ze wspólnoty wileńskiej otrzymały godność ihumeni i stanęły na czele innych klasztorów żeńskich. Miało to miejsce w 1931; zakonnice z monasteru św. Marii Magdaleny zostały wyznaczone na przełożone klasztorów w Zimnem i Korcu. W 1939 metropolita warszawski Dionizy w dowód znaczenia monasteru św. Marii Magdaleny dla prawosławia na ziemiach litewskich, przekazał dla zajmowanej przez mniszki cerkwi ikony św. Hioba Poczajowskiego i św. Marii Magdaleny z ich relikwiami oraz kopię Poczajowskiej Ikony Matki Bożej. Przez cały okres II wojny światowej monaster pozostawał czynny.

Pytanie: Czy klasztor funkcjonował podczas II wojny światowej?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co świadczy o istotności klasztoru dla monastycyzmu żeńskiego?
Odpowiedź: fakt, że dwie mniszki ze wspólnoty wileńskiej otrzymały godność ihumeni i stanęły na czele innych klasztorów żeńskich

Pytanie: W jakich miejscowościach znajdowały się klasztory, nad którymi pieczę sprawowały siostry z monasteru Marii Magdaleny?
Odpowiedź: w Zimnem i Korcu

Pytanie: Co przekazał zakonnicom Dionizy?
Odpowiedź: ikony św. Hioba Poczajowskiego i św. Marii Magdaleny z ich relikwiami oraz kopię Poczajowskiej Ikony Matki Bożej

Pytanie: Jakie stanowisko zajmował Dionizy?
Odpowiedź: Metropolity warszawskiego
Monaster św. Marii Magdaleny w Wilnie

22 lipca (4 sierpnia według kalendarza gregoriańskiego) 1915 metropolita wileński i litewski Tichon (Bieławin) odprawił ostatnią Świętą Liturgię w monasterskiej cerkwi św. Marii Magdaleny. 14 września tego samego roku mniszki i wychowankowie prowadzonego przez nich przytułku, uciekając przed frontem, udali się na bieżeństwo. Z klasztoru wyjechało 114 zakonnic oraz uczniów, wywożąc ze sobą majątek ruchomy. Wszyscy początkowo udali się do Mińska, a po miesiącu – do Piotrogrodu. W mieście tym nastąpił podział grupy: zakonnice, które wyraziły taką wolę, udały się do swoich krewnych, inne pozostały w różnych monasterach stolicy Rosji. Na miejscu w dotychczasowym kształcie działał przytułek. 50 mniszek razem z przełożoną zostało dołączonych do monasteru św. Marii Magdaleny w Wochonowie k. Carskiego Sioła. Mniszka Wiera (Potapienko) została w 1918 podniesiona do godności ihumeni.

Pytanie: Co zabrały ze sobą osoby uciekające z klasztoru przed frontem?
Odpowiedź: majątek ruchomy

Pytanie: Do jakiego miasta przeniosły się mniszki oraz uczniowie, zaraz po opuszczeniu klasztoru?
Odpowiedź: Mińska

Pytanie: Jak mniszki, które uciekły z klasztoru, podzieliły się w Piotrogrodzie?
Odpowiedź: zakonnice, które wyraziły taką wolę, udały się do swoich krewnych, inne pozostały w różnych monasterach stolicy Rosji

Pytanie: Do jakiego klasztoru dołączono zakonnice, które nie uciekły przed frontem?
Odpowiedź: monasteru św. Marii Magdaleny w Wochonowie k. Carskiego Sioła
Jens Stoltenberg

Po upadku centroprawicowego rządu Kjella Magne Bondevika w marcu 2000 Jens Stoltenberg objął urząd premiera, który zajmował do października 2001, kiedy to po wyborach parlamentarnych lewica nie utrzymała władzy. W kwietniu 2002 zastąpił Thorbjørna Jaglanda na stanowisku przewodniczącego Partii Pracy. Po kolejnych wyborach w październiku 2005 po raz drugi stanął na czele rządu, współtworzonego przez Partię Lewicy Socjalistycznej i Partię Centrum. Koalicja pozostała u władzy także po wyborach w 2009, po których lider Partii Pracy zachował stanowisko premiera.

Pytanie: Po upadku jakiego rządu Stoltenberg został premierem?
Odpowiedź: centroprawicowego rządu Kjella Magne Bondevika

Pytanie: Do kiedy Stoltenberg pełnił funkcję premiera? 
Odpowiedź: do października 2001

Pytanie: W którym roku Stoltenberg został premierem?
Odpowiedź: 2000

Pytanie: Czy Stoltenberg pełnił funkcję przewodniczącego Partii Pracy?
Odpowiedź: W kwietniu 2002 zastąpił Thorbjørna Jaglanda na stanowisku przewodniczącego Partii Pracy
Jens Stoltenberg

Zaangażował się w działalność Partii Pracy. Od 1985 do 1989 pełnił funkcję przewodniczącego jej organizacji młodzieżowej (AUF), w latach 1990–1992 kierował oddziałem laburzystów w Oslo. W 1989 został zastępcą poselskim do Stortingu, w 1993 uzyskał mandat deputowanego, który utrzymywał w wyborach w 1997, 2001, 2005 i 2009. W latach 1990–1991 był sekretarzem stanu w Ministerstwie Środowiska. Od 1993 do 1996 sprawował urząd ministra handlu i energii w gabinecie Gro Harlem Brundtland, a w okresie 1996–1997 ministra finansów w rządzie Thorbjørna Jaglanda.

Pytanie: Czym zajmował się zawodowo w okresie między 1990 a 1992 rokiem?
Odpowiedź: kierował oddziałem laburzystów w Oslo

Pytanie: W wyborach przeprowadzonych w jakich latach udało mu się zachować mandat deputowanego?
Odpowiedź: 1997, 2001, 2005 i 2009

Pytanie: Jaką funkcję objął w 1996 roku?
Odpowiedź: ministra finansów

Pytanie: W jakim okresie zasiadał na stanowisku sekretarza stanu?
Odpowiedź: W latach 1990–1991
Mike Tyson

9 listopada 1996 bronił mistrzostwa WBA w walce przeciwko Evanderowi Holyfieldowi, który pokonał go technicznym nokautem w jedenastej rundzie. Była to druga przegrana Tysona w jego karierze. Walka rewanżowa Tysona i Holyfielda miała miejsce 28 czerwca. Tym razem Tyson został zdyskwalifikowany za dwukrotne ugryzienie przeciwnika w ucho. W związku z tym incydentem musiał zapłacić 3 miliony dolarów i na jakiś czas odebrano mu bokserską licencję. Tyson tłumaczył, że ugryzienie ucha było odwetem za to, że Holyfield uderzył go głową powyżej oka. Sędzia Mills Lane uznał jednak, że uderzenie było przypadkowe. Wiele lat później Tyson przyznał, że w czasie drugiej walki z Holyfieldem był pod wpływem narkotyków.

Pytanie: Z kim spotkał się Tyson na ringu w 1996 roku?
Odpowiedź: Evanderem Holyfieldem

Pytanie: Jaka była podstawa wygranej Holyfielda w walce z 1966 roku?
Odpowiedź: techniczny nokaut

Pytanie: Czy bokser kiedykolwiek zażył substancje odurzające przed sparingiem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile wynosiła kara za uszkodzenie Holyfieldowi ucha?
Odpowiedź: 3 miliony dolarów
Mike Tyson

W 2003 Tyson ogłosił bankructwo i przyznał, że ma 34 miliony dolarów długu. Według analityków Tyson w ciągu całej swojej kariery zarobił w przybliżeniu 400 milionów dolarów amerykańskich. Na liście jego wierzycieli było między innymi sześć firm prawniczych, którym był winny 600 tysięcy dolarów amerykańskich. Był też winien 173 706 dolary jubilerowi z Las Vegas za złoty łańcuch pokryty 80 karatami diamentów. Mordechai Yerushalmi nie wziął pieniędzy od razu, bo Tyson był jego stałym klientem. W 2010 nadal utrzymywał, że ma mało pieniędzy. Sam Tyson jako jednego z winnych jego problemów z płynnością finansową wymienił promotora boksu Don Kinga.

Pytanie: Ile wynosił dług Tysona wobec kancelarii prawnych?
Odpowiedź: 600 tysięcy dolarów amerykańskich

Pytanie: Kto zdaniem Tysona jest winny jego bankructwu?
Odpowiedź: Don Kinga

Pytanie: Gdzie mieści się jubiler Yerushalmi?
Odpowiedź: Las Vegas
Maria Peszek

W maju 2013 Peszek została Kobietą Dekady Glamour. W czerwcu, dzięki wysokiej sprzedaży płyty Jezus Maria Peszek, po raz kolejny wystąpiła na festiwalu TOPtrendy, wykonując „Ludzie psy” oraz dwa kolejne single: „Sorry Polsko” i „Pan nie jest moim pasterzem”. W tym samym roku odrzuciła propozycję wzięcia udziału w trzeciej edycji programu The Voice of Poland na stanowisku trenera, a w grudniu zakończono nadawanie jej autorskiej audycji Radio Maria. Album Jezus Maria Peszek promowała długa trasa koncertowa, w ramach której Peszek, poza Polską, występowała w Irlandii, Anglii i Czechach. W lutym 2014 wydała koncertowy album JEZUS is aLIVE, a 4 października 2015 roku zagrała ostatni koncert promujący album Jezus Maria Peszek.

Pytanie: Czy Peszek kilkukrotnie występowała na festiwalu TOPtredy?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakich krajach, oprócz Polski, Peszek występowała z płytą "Jezus"?
Odpowiedź: Irlandii, Anglii i Czechach

Pytanie: Jak Peszek nazwała płytę z zapisami koncertów promujących piosenki z albumu "Jezus"?
Odpowiedź: JEZUS is aLIVE
Maria Peszek

W październiku 2005 nakładem wytwórni Kayax (której założycielką jest Kayah) ukazał się debiutancki album muzyczny Marii Peszek zatytułowany Miasto mania. Płyta została nagrana we współpracy z Wojciechem Waglewskim oraz jego synami – Fiszem i Emade. Była to zarazem ścieżka dźwiękowa multimedialnego przedstawienia pod tym samym tytułem, do którego scenariusz i większość tekstów napisała sama Maria Peszek. Artystka wyreżyserowała także to widowisko. Album osiągnął duży sukces, docierając do 6. miejsca na polskiej liście sprzedaży OLiS, a wysoka sprzedaż przyniosła mu status platynowej płyty.

Pytanie: Jak nazywa się pierwsza płyta tej artystki?
Odpowiedź: Miasto mania

Pytanie: Jakie osoby pomagały Marii Peszek w pracy nad albumem Miasto mania?
Odpowiedź: Wojciech Waglewski oraz jego synowie – Fisz i Emade

Pytanie: Ścieżką dźwiękową jakiej produkcji została muzyka z płyty Miasto mania?
Odpowiedź: multimedialnego przedstawienia pod tym samym tytułem

Pytanie: Czy Miasto mania okazała się sukcesem komercyjnym?
Odpowiedź: tak
Purpurowy Kodeks Petropolitański

Konstanty Tischendorf wydał fragmenty przechowywane w Londynie, Watykanie i Wiedniu, i jako pierwszy zasugerował, że wszystkie one pochodzą z tego samego rękopisu. Partię kodeksu przechowywaną w Petersburgu badali Cronin, Eugenia Granstrem, a następnie Kurt Treu. Caspar René Gregory badał wiedeńskie fragmenty w 1876 roku, londyńskie w 1883 roku, a watykańskie w 1885 roku. W 1908 roku oznakował kodeks symbolem 022. W 2002 roku wydane zostały metodą facsimile wszystkie partie kodeksu łącznie. Wielkość kart, kolor kart oraz liter naśladują naturalny wygląd kodeksu. W 2008 roku Stanley E. Porter oraz Wendy J. Porter wydali ponownie tekst partii wiedeńskiej (transkrypcja), wraz z fotograficznym facsimile.

Pytanie: Gdzie znajdowały się partie kodeksu, które opublikował Tischendorf?
Odpowiedź: w Londynie, Watykanie i Wiedniu

Pytanie: Kto analizował petersburskie fragmenty tekstu?
Odpowiedź: Cronin, Eugenia Granstrem, Kurt Treu

Pytanie: Jakie partie kodeksu analizował Gregory?
Odpowiedź: wiedeńskie, londyńskie, watykańskie
Purpurowy Kodeks Petropolitański

Harry Stovell Cronin porównał tekst kodeksu – partię petersburską – z tekstem pokrewnego kodeksu Rossanensis (zawiera tylko dwie pierwsze Ewangelie, oznaczany jest przez Σ). Obliczył, że pomiędzy kodeksem N a kodeksem Σ zachodzi 151 różnic tekstualnych, z czego 56 przypada na Ewangelię Mateusza, a 95 na Marka. N zgodny jest z Textus receptus przeciwko Σ – 44 razy (15 + 29), z czego w 20 przypadkach Σ nie jest wspierany przez żaden rękopis, a w 16 przypadkach przez nieliczne rękopisy. Σ zgodny jest z Textus receptus przeciwko N 45 razy (15 + 30), z czego w 18 przypadkach N jest osamotniony, a w 14 wspierany jest przez nieliczne rękopisy. Cronin wyliczył 63 warianty tekstowe (20 w Mt, 43 w Mk), w których oba rękopisy są zgodne przeciwko wszystkim pozostałym rękopisom.

Pytanie: Jaki badacz podjął się porównania Codex Petropolitanus do Rossanensis?
Odpowiedź: Harry Stovell Cronin

Pytanie: Ile ewangelii zawiera kodeks Rossanensis?
Odpowiedź: dwie

Pytanie: Ile jest różnic tekstualnych między kodeksem N a Σ ?
Odpowiedź: 151

Pytanie: Ile jest różnic tekstualnych między kodeksem N a Σ w samej ewangelii Marka?
Odpowiedź: 95

Pytanie: W ilu wariantach oba kodeksy są zgodne?
Odpowiedź: 63