mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Pies domowy

W latach 50. prowadzone badania w Stanach Zjednoczonych oraz Szwajcarii potwierdziły, że z całej populacji psów występujących w tych krajach tylko 25% stanowią psy rasowe, pozostała część to w różnej proporcji mieszańce. W literaturze kynologicznej są przytaczane systemy identyfikacji ras, które mogą być oparte m.in. na kryteriach ich użytkowości lub na cechach wyglądu zewnętrznego. David Alderton (także Anna Maria Krämer) prezentuje podział ras psów ze względu na ich wzrost oraz masę ciała. Wymiary te, w zależności od rasy, wahają się od. ok. 25 cm do nawet ok. 1 metra wysokości w kłębie. Masa ciała psów waha się od 1 do ok. 100 kg.

Pytanie: Ile procent populacji psów to psy rasowe? 
Odpowiedź: 25

Pytanie: Kiedy przeprowadzono badania na temat populacji psów? 
Odpowiedź: W latach 50

Pytanie: W jakich krajach zbadano populację psów? 
Odpowiedź: w Stanach Zjednoczonych oraz Szwajcarii

Pytanie: Ze względu na co dzieli rasy psów David Alderton?
Odpowiedź: ze względu na ich wzrost oraz masę ciała

Pytanie: Ile kilogramów ważą różne psy?
Odpowiedź: od 1 do ok. 100
Kim Dzong Nam

Wielokrotnie bywał w Makau, uczęszczał do kasyn, luksusowych hoteli i barów, korzystając z pieniędzy przysyłanych przez ojca. W maju 2001 roku Kim Dzong Nam został aresztowany w porcie lotniczym Narita, w Japonii, w towarzystwie dwóch kobiet i 4-letniego chłopca, którego zidentyfikowano jako jego syna. Podróżował, posługując się dominikańskim paszportem i pod chińskim imieniem Pang Xiong („gruby miś”). Po kilkudniowym zatrzymaniu został deportowany do Chin. Tłumacząc swoją podróż, Nam stwierdził, że jechał do Tokyo Disney Resort. Incydent ten spowodował odwołanie planowanej wizyty Kim Dzong Ila w Chinach. Według japońskiej prasy Nam odbył już wcześniej trzy tajne wizyty do Japonii, spędzając większość czasu w barach i „łaźniach” z prostytutkami. Po incydencie w Japonii pozycja Nama jako następcy ojca drastycznie spadła na korzyść młodszego przyrodniego brata, Kim Dzong Czola.

Pytanie: Kto fundował mu pobyty w Makau?
Odpowiedź: ojciec

Pytanie: Jaki skutek wyniknął dla Nama z jego zatrzymania w Japonii w 2001 roku?
Odpowiedź: jego pozycja jako następcy ojca drastycznie spadła na korzyść młodszego przyrodniego brata, Kim Dzong Czola

Pytanie: Do jakiego państwa został deportowany po aresztowaniu w Japonii w 2001 r.?
Odpowiedź: Chin
Sumerowie

Naukowiec austriacki Wiktor Christian zajmował się badaniami życia codziennego Sumerów. Szczegółowym badaniom poddał m.in. ich ubiór, budownictwo, uzbrojenie itd. Według niego Sumerowie używali do budowania świątyń cegieł, które wytwarzali techniką nieznaną dotychczas w Mezopotamii, więc musieli przybyć co najmniej zza morza. Po badaniach nad strojami stwierdził, że miały one liściaste wzory. Na tej podstawie wysnuł wniosek, że Sumerowie nosili na co dzień spódniczki z liści. Ubierali się podobnie jak ówcześni mieszkańcy Indii, Polinezji, Cejlonu czy Indonezji, a więc mogli pochodzić z tych regionów. Najwięcej analogii odnalazł wśród obyczajów ludów tybetańskich: golenie głów (rozpowszechnione także w Indiach), zaprzęgi zwierząt pociągowych (sznur przeciągnięty przez kółko w chrapach), związki religijne. Sumeryjski sposób wytwarzania zbroi przypominał mu himalajski (m.in. z Manipuru), metoda dojenia krów od tyłu – sposoby mongolski i kaukaski, sumeryjskie ozdoby przyrównał do indonezyjskich. Na podstawie swoich badań Christian stwierdził, że Sumerowie najprawdopodobniej należeli do ludów Tybetu i Assamu. Ich wędrówka do Mezopotamii, do której dotarli w neolicie, przebiegała przez morza południowe. Teorię austriackiego naukowca zdają się potwierdzać badania Jana Brauna, zajmującego się pochodzeniem języka sumeryjskiego. Naukowiec wykazał jego wspólne cechy z grupą tybeto-birmańską.

Pytanie: Co jakich wniosków odnośnie pochodzenia tego ludu doszedł Christian, analizując ich budownictwo?
Odpowiedź: musieli przybyć co najmniej zza morza

Pytanie: Co według Christiana ubierali na co dzień?
Odpowiedź: spódniczki z liści

Pytanie: Co na temat pochodzenia Sumerów ustalił Christian poprzez swoje wszystkie analizy?
Odpowiedź: najprawdopodobniej należeli do ludów Tybetu i Assamu
Sumerowie

Pogląd o przybyciu Sumerów znad morza nie zaprzecza przypuszczeniom, że migrowali z Tybetu, Himalajów czy Płaskowyżu Irańskiego. Mogli wędrować na południe przez Indie aż do morza, potem skręcili na zachód, płynąc do ujścia Tygrysu i Eufratu. Żeglugę prawdopodobnie poznali jeszcze w kraju macierzystym (nawet, jeżeli był on położony w górach) lub nauczyli się jej w trakcie wędrówki. Zwolennicy morskiej migracji Sumerów opierają swoje przypuszczenie, po pierwsze, na analizach ich mitów: dom Enki – Abzu – znajdował się na dnie oceanu; zaś po drugie, badania wykazały, że Sumerowie, przywędrowawszy nad brzegi Tygrysu i Eufratu, niemal od razu organizowali system gospodarki wodnej na wysokim poziomie.

Pytanie: Czy przybycie Sumerów znad morza wyklucza możliwość, że migrowali z Himalajów?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie, zgodnie z sumeryjskimi mitami, znajdował się dom Enki?
Odpowiedź: na dnie oceanu

Pytanie: Jak nazywał się dom Enki?
Odpowiedź: Abzu

Pytanie: Czy osoby uważające, że Sumerowie migrowali znad morza, opierają to przekonanie na, między innymi, analizach ich mitów?
Odpowiedź: tak
Unia na rzecz Ruchu Ludowego

Lider UMP wygrał pierwszą turę wyborów z 22 kwietnia 2007, otrzymując najwięcej głosów (prawie 11,5 mln, tj. 31,18%) i wyprzedzając jedenastu pozostałych kandydatów. W drugiej turze z 6 maja Nicolas Sarkozy zmierzył się z reprezentantką socjalistów. Pokonał Ségolène Royal, uzyskując prawie 19 mln głosów, tj. 53,06%. 14 maja nowo wybrany prezydent zrezygnował z funkcji przewodniczącego UMP. Od tego czasu w partii wprowadzono kierownictwo wieloosobowe, składające się z wiceprzewodniczących i sekretarza generalnego UMP.

Pytanie: Jak nazywała się reprezentantka socjalistów? 
Odpowiedź: Ségolène Royal

Pytanie: Ile osób głosowało na Nicolasa Sarkozyego?
Odpowiedź: 19 mln

Pytanie: Czy Nicolas Sarkozy pełnił jednocześnie funkcję prezydenta i przewodniczącego UMP?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Ile procent osób głosowało na Nicolasa Sarkozyego w pierwszej turze wyborów? 
Odpowiedź: 31,18
Unia na rzecz Ruchu Ludowego

Wybory parlamentarne, które odbyły się 9 i 16 czerwca 2002, przyniosły unii zdecydowane zwycięstwo. Do Zgromadzenia Narodowego XII kadencji dostało się ponad 350 kandydatów z ramienia UMP, blisko 30 z listy UDF, a także kilkunastu innych kandydatów z sojuszniczych komitetów wyborczych. Nowo utworzona grupa parlamentarna na początku kadencji liczyła 365 posłów – w tym ponad 200 należących do RPR, ponad 70 związanych z UDF i ponad 60 działaczy DL. Część Unii na rzecz Demokracji Francuskiej przeciwna dalszemu zjednoczeniu i skupiona wokół swojego lidera François Bayrou powołała odrębny, 30-osobowy, klub deputowanych. Po wyborczym sukcesie swojego zaplecza Jacques Chirac zatwierdził drugi gabinet Jean-Pierre’a Raffarina w tożsamym składzie, zdominowany przez działaczy UMP.

Pytanie: Posłowie z jakich ugrupowań politycznych weszli w skład grupy parlamentarnej utworzonej po wyborach z 2002 roku?
Odpowiedź: ponad 200 należących do RPR, ponad 70 związanych z UDF i ponad 60 działaczy DL

Pytanie: Jaka grupa osób utworzyła odrębny od głównej grupy parlamentarnej klub deputowanych?
Odpowiedź: Część Unii na rzecz Demokracji Francuskiej przeciwna dalszemu zjednoczeniu i skupiona wokół swojego lidera François Bayrou

Pytanie: Czyj gabinet został zatwierdzony przez Jacquesa Chiraca po tych wyborach parlamentarnych?
Odpowiedź: Jean-Pierre’a Raffarina

Pytanie: W jakich dniach przeprowadzono te wybory parlamentarne?
Odpowiedź: 9 i 16 czerwca 2002
SMS Radetzky

23 maja 1915 roku, pomiędzy dwoma a czterema godzinami po tym, jak deklaracja o wypowiedzeniu Austro-Węgrom wojny przez Włochy dotarła do głównej bazy morskiej w Puli, „Radetzky” razem z resztą floty wyruszył w celu ostrzelania włoskiego wybrzeża. Głównym celem była ważna baza morska w Ankonie, a następnie wybrzeże Czarnogóry. Bombardowanie Czarnogóry było częścią większej austro-węgierskiej kampanii przeciwko Królestwom Czarnogóry i Serbii, które w pierwszej połowie roku 1915 były członkami Ententy. O godzinie 1:15 „Radetzky” razem z krążownikami SMS „Admiral Spaun” i „Helgoland” oraz niszczycielami SMS „Orjen”, „Lika”, „Csepel”, „Tátra” odłączyły się od głównych sił, i wyruszyły na południe w celu osłony okrętów atakujących miasto. Jako że nie znaleziono w okolicy żadnych wrogich jednostek, okręty ostrzelały Wyspy Tremiti, Vieste, Manfredonię i Barlettę. Po wypłynięciu z Zatoki Manfredonia, zauważono dwa włoskie niszczyciele. W czasie walki jednemu z niszczycieli udało się uciec, ale drugi, „Turbine”, został ciężko uszkodzony. Dopiero po przybyciu większych włoskich sił, austriackie okręty przerwały próby przejęcia uszkodzonego niszczyciela. Poza starciem z „Turbine”, „Radetzky’emu” udało się zniszczyć most kolejowy w pobliżu Fermo, w stronę którego wystrzelił pięć pocisków kal. 305 mm, pięć kal. 240 mm i 17 kal. 100 mm. Zniszczenie mostu znacznie utrudniło ruchy wojsk i zaopatrzenia w tamtym rejonie. O godzinie 8:00 „Radetzky” dołączył do sił głównych i o 10:22 był już z nimi z powrotem w Puli. Zginęło 63 Włochów, żołnierzy i cywilów. Zanim włoskie okręty z Taranto i Brindisi przybyły do Ankony, austro-węgierska flota była już w bazie.

Pytanie: Do jakiego typu okrętów należał SMS "Helgoland"?
Odpowiedź: krążowników

Pytanie: Co spowodowało zniszczenie przez niego mostu kolejowego?
Odpowiedź: znacznie utrudniło ruchy wojsk i zaopatrzenia w tamtym rejonie

Pytanie: Gdzie w tamtym rejonie w maju 1915 r. znajdowała się główna austro-węgierska baza morska?
Odpowiedź: w Puli

Pytanie: Jakie księstwo miała za zadanie ostrzelać austro-węgierska flota?
Odpowiedź: Czarnogóry

Pytanie: Co spowodowało, że siły austriackie nie przejęły ostatecznie "Turbine"?
Odpowiedź: przybycie większych włoskich sił
SMS Radetzky

Podczas blokady z pokładów pancerników typu Radetzky po raz pierwszy zostały użyte bojowo wodnosamoloty, dostarczone przez francuską firmę Donnet-Lévêque. Jednak marynarka austro-węgierska nie była zadowolona z operacji, jako że okrętom brakowało miejsca na pokładzie dla samolotów, jak również z powodu braku żurawi, za pomocą których można było łatwo wciągnąć samoloty z powrotem na pokład. Samoloty przeniesiono potem do hangaru w stoczni w Teodo. W 1913 roku cztery nowe pancerniki typu Tegetthoff, jedyne drednoty zbudowane przez Austro-Węgry, powoli wchodziły do aktywnej służby. Wraz z nadejściem nowych pancerników, marynarka przeniosła trzy pancerniki typu Radetzky do II Dywizjonu Pancerników w I Eskadrze Bojowej.

Pytanie: Dlaczego marynarka austro-węgierska źle oceniła blokadę, podczas której po raz pierwsze użyto bojowo wodnosamoloty?
Odpowiedź: okrętom brakowało miejsca na pokładzie dla samolotów, jak również z powodu braku żurawi, za pomocą których można było łatwo wciągnąć samoloty z powrotem na pokład

Pytanie: Jaka firma była odpowiedzialna za produkcję wodnosamolotów wykorzystanych w trakcie blokady?
Odpowiedź: Donnet-Lévêque

Pytanie: Dokąd przetransportowano wodnosamoloty po ich pierwszej bojowej akcji?
Odpowiedź: do hangaru w stoczni w Teodo
Hale tatrzańskie

Rozwiązanie problemu nadmiernej eksploatacji pasterskiej Tatr stało się możliwe dopiero po II wojnie światowej, gdy stworzono góralom możliwość zastępczego wypasania owiec w rejonach po wysiedlonych Łemkach w Bieszczadach, Pieninach i Beskidzie Sądeckim. Z możliwości tej, mimo że nowe tereny pasterskie przedstawiały dużo większe wartości użytkowe niż hale tatrzańskie, skorzystali jednak tylko nieliczni górale. Górale nie chcieli też stosować się do narzucanych im ograniczeń w użytkowaniu hal, mających na celu ochronę przyrody. Z braku możliwości dobrowolnego porozumienia się z właścicielami hal i wobec postępującego niszczenia przyrody Tatr Rada Ministrów w dniu 8 grudnia 1960 roku podjęła uchwałę o przymusowym wykupie lub wymianie na inne obszary wszystkich prywatnych własności w Tatrach. Dokonano tego w latach 1960–1964. W wyniku wykupów lub przymusowych wywłaszczeń hale oraz ich lasy serwitutowe włączone zostały w obszar Tatrzańskiego Parku Narodowego. Wszystkie hale znajdujące się na jego obszarze zostały wyłączone z pasterstwa i przestały istnieć jako odrębne jednostki terytorialne.

Pytanie: Jakie tereny górskie niegdyś zajmowali Łemkowie?
Odpowiedź: Bieszczady, Pieniny i Beskid Sądecki

Pytanie: Kiedy Tatry przestały być nadmiernie eksplorowane?
Odpowiedź: po II wojnie światowej

Pytanie: Jak zapobiegano nadmiernej eksploracji Tatr po II wojnie?
Odpowiedź: możliwość zastępczego wypasania owiec w rejonach po wysiedlonych Łemkach

Pytanie: Czy górale chętnie korzystali z przyznanych nowych terenów?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy upaństwowiono hale w Tatrach?
Odpowiedź: 1960–1964
Naprawa DNA

Nagromadzenie uszkodzeń, zwłaszcza typu pęknięć nici DNA albo wiązania do helisy związków chemicznych, uniemożliwiających prawidłową propagację widełek replikacyjnych, jest jednym ze znanych bodźców stymulujących ogólnokomórkową odpowiedź na uszkodzenie DNA. Ogólnokomórkowa odpowiedź na uszkodzenie DNA jest procesem mającym na celu ochronę komórki i angażującym liczne szlaki naprawy, obejścia uszkodzenia, jego tolerancji albo, gdy inne mechanizmy okażą się nieskuteczne, apoptozy. Wspólnymi cechami tej odpowiedzi jest indukcja licznych genów zaangażowanych w naprawę DNA, mechanizmów kontrolnych cyklu komórkowego oraz mechanizmów transportu, segregacji i degradacji białek. Taka odpowiedź transkrypcyjna jest bardzo złożona i ściśle kontrolowana, przez co umożliwia skoordynowaną całościową odpowiedź komórki na uszkodzenie. Ogromna liczba uszkodzeń komórki stawia ją jednak często w sytuacji wymagającej wyboru między uruchomieniem apoptozy i śmiercią, albo przeżyciem obarczonym kosztem uszkodzonego genomu. Wzrost tolerancji na uszkodzenie może prowadzić do zwiększonej przeżywalności, co pozwoli na coraz większe gromadzenie się mutacji w genomie. Drożdżowe białko Rev1 i ludzka polimeraza η należą do rodziny polimeraz TLS DNA Y, obecnych podczas uogólnionej odpowiedzi na uszkodzenie DNA, i są odpowiedzialne za zwiększoną mutagenezę u eukariontów w przebiegu tego procesu.

Pytanie: W jakich przykładowych przypadkach dochodzi do pobudzenia takiego procesu naprawy DNA?
Odpowiedź: nagromadzenia uszkodzeń, zwłaszcz typu pęknięć nici DNA albo wiązania do helisy związków chemicznych uniemożliwiających prawidłową propagację widełek replikacyjnych

Pytanie: Czy proces ten może prowadzić do apoptozy?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Do czego w konsekwencji prowadzi apoptoza?
Odpowiedź: śmierci

Pytanie: Czym finalnie skutkuje zwiększona tolerancja na uszkodzenia DNA?
Odpowiedź: coraz większym gromadzeniem się mutacji w genomie

Pytanie: Jakie enzymy odpowiadają u organizmów eukariotycznych za wzmożoną mutagenezę podczas tego procesu naprawy DNA?
Odpowiedź: Drożdżowe białko Rev1 i ludzka polimeraza η
Naprawa DNA

Niekiedy uszkodzenie DNA nie jest naprawiane albo mechanizm naprawy uszkodzeń DNA zawodzi, co powoduje zmianę w sekwencji DNA. Mutacje mogą być przekazane potomnym komórkom, a jeśli zdarzenie nastąpiło w linii komórek generatywnych, mutacja może się znaleźć w genomie gamety i, ostatecznie, we wszystkich komórkach organizmu potomnego. Tempo ewolucji poszczególnych gatunków (a w węższym ujęciu, poszczególnych genów) jest funkcją współczynnika mutacji. W rezultacie, tempo i dokładność mechanizmów naprawy DNA ma wpływ na proces przemian ewolucyjnych.

Pytanie: Czy naprawa DNA następuje zawsze?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy mechanizm naprawy DNA jest niezawodny?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaka jest konsekwencja niedokonania się naprawy DNA?
Odpowiedź: zmiana w sekwencji DNA

Pytanie: Jakie komórki muszą zostać objęte mutacją, by dotknęła ona genomu gamety?
Odpowiedź: generatywne
Pulsoksymetr

Prawidłowy poziom saturacji tlenem wynosi od 95 do 99%. Alarm ostrzegający przed niedotlenieniem powinien być ustawiony na poziom 94%. Pulsyksometry są kalibrowane do pracy na podstawie badań na ochotnikach dla saturacji w zakresie od 80% do 100%, a wartości mniejsze są jedynie ekstrapolowane. Dokładność pomiaru jest mniejsza w przypadku podwyższonych poziomów karboksyhemoglobiny, methemoglobiny lub bilirubiny, a błąd pomiaru jest większy przy niższych wartościach saturacji (do 5%). Błękit metylenowy również obniża poziom mierzonej saturacji, podobnie jak ciemne lakiery do paznokci.

Pytanie: Czym może skutkować korzystanie z tego urządzenia, gdy ma się pomalowane na ciemny kolor paznokcie?
Odpowiedź: obniżeniem poziomu mierzonej saturacji

Pytanie: Przy jakim zakresie wartości pomiar wykonany za pomocą tego urządzenia jest obarczony większym błędem: wyższym czy niższym?
Odpowiedź: niższym

Pytanie: Wynik pomiaru w jakim zakresie procentowym wskazuje na prawidłową saturację?
Odpowiedź: od 95 do 99%

Pytanie: W jaki sposób kalibruje się te urządzenia?
Odpowiedź: na podstawie badań na ochotnikach dla saturacji w zakresie od 80% do 100%, a wartości mniejsze są jedynie ekstrapolowane

Pytanie: Jakim błędem obarczone są pomiary wykonywane za pomocą tego urządzenia przy niskich wartościach saturacji?
Odpowiedź: do 5%
Dilofozaur

Welles widział w dilofozaurze megalozauroida w 1954, jednak później zmienił zdanie – w 1970, po odkryciu grzebieni. W 1974 Welles i amerykański paleontolog Robert A. Long ulokowali dilofozaura wśród ceratozaurów. W 1984 Welles odkrył u Dilophosaurus cechy zarówno celurozaurów, jak i karnozaurów, dwóch głównych grup, na jakie podzielono teropody, opierając się na rozmiarach ciała, i zasugerował nieadekwatność takiego podziału. Widział Dilophosaurus jako najbliższego tym teropodom, które zazwyczaj włączano do rodziny haltikozaurów, zwłaszcza lilienszternowi.

Pytanie: Czy Welles na początku mylił się w sprawie Dilofozaura?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Za jaki typ dinozaura na początku Welles uważał Dilofozaura?
Odpowiedź: megalozauroida

Pytanie: W którym roku Welles odkrył grzebienie Dilofozaura?
Odpowiedź: 1970

Pytanie: Kto współpracował z Wellesem nad Dilofozaurem? 
Odpowiedź: Robert A. Long
Dilofozaur

W 1986 amerykański paleontolog Robert Bakker stwierdził, że Dilophosaurus, z jego masywną szyją i czaszką oraz dużymi zębami szczęki, zaadaptowany był do zabijania dużej zdobyczy i wystarczająco silny, by mógł atakować dużych roślinożerców wczesnej jury. W 1988 Paul zanegował pogląd upatrujący w Dilophosaurus padlinożerny, twierdząc, że wyłącznie padlinożerne zwierzęta lądowe to mit. Stwierdził, że pysk Dilophosaurus był mocniejszy, niż to wcześniej uważano, a wielkie, smukłe zęby szczękowe był bardziej śmiercionośne od pazurów. Paul zasugerował, że dinozaur polował na dużą zwierzynę, taką jak prozauropody, ale też posiadał większe niż inne teropody podobnej wielkości zdolności chwytania małych zwierząt. Paul przedstawił Dilophosaurus odbijające się ogonem podczas potyczek z wrogiem, podobnie jak to się obserwuje u kangurów.

Pytanie: Jakie wnioski na temat tego rodzaju dinozaura wysnuł w 1986 roku Robert Bakker?
Odpowiedź: stwierdził, że Dilophosaurus, z jego masywną szyją i czaszką oraz dużymi zębami szczęki, zaadaptowany był do zabijania dużej zdobyczy i wystarczająco silny, by mógł atakować dużych roślinożerców wczesnej jury

Pytanie: Czy Paul uważał że nie istnieją zwierzęta lądowe, które żywią się jedynie padliną?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co na temat pyska tego dinozaura uważał Paul?
Odpowiedź: był mocniejszy, niż to wcześniej uważano

Pytanie: Jaki gatunek dinozaurów stanowił pożywienie dilofozaura, według Paula?
Odpowiedź: prozauropody
Barwy ochronne

Barwy ochronne zostały nagrodzone Grand Prix 4. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdańsku; nagroda za scenariusz powędrowała do Krzysztofa Zanussiego, a Zbigniew Zapasiewicz otrzymał również nagrodę za pierwszoplanową rolę męską. Na Międzynarodowym Festiwalu w Teheranie Zanussi zdobył Złotego Koziorożca za reżyserię, a na MFF w Rotterdamie – nagrodę dziennikarzy. W plebiscycie przeprowadzonym przez pismo „Film” Piotr Garlicki został uhonorowany Złotą Kamerą za debiut aktorski. Amerykański reżyser Martin Scorsese uznał dzieło Zanussiego za jedno z arcydzieł polskiej kinematografii i w 2014 roku wytypował je do prezentacji w Stanach Zjednoczonych oraz Kanadzie w ramach festiwalu polskich filmów Martin Scorsese Presents: Masterpieces of Polish Cinema.

Pytanie: Jaki aktor grał w filmie "Barwy ochronne" głównego bohatera?
Odpowiedź: Zbigniew Zapasiewicz

Pytanie: Jaką nagrodę otrzymał reżyser "Barw ochronnych" na festiwalu w Teheranie?
Odpowiedź: Złotego Koziorożca

Pytanie: Jaki aktor zadebiutował w filmie "Barwy ochronne"?
Odpowiedź: Piotr Garlicki

Pytanie: Czy Martin Scorsese docenił film "Barwy ochronne"?
Odpowiedź: tak
Księżyc

Natężenie pola grawitacyjnego (przyspieszenie grawitacyjne) Księżyca zostało wyliczone na podstawie obserwacji sygnałów radiowych wysyłanych przez orbitujące wokół Księżyca sondy. Wykorzystano do tego efekt Dopplera polegający na zmianie częstotliwości sygnałów radiowych odbieranych na Ziemi lub innej sondzie z sondy krążącej wokół Księżyca, gdy oddala lub przybliża się ona do odbiornika, a tym samym i Księżyca. Badanie takie przeprowadzono między innymi z użyciem sondy Lunar Prospector. Ponieważ z powierzchni Ziemi można obserwować tylko jedną stronę Księżyca, natężenie pola grawitacyjnego na jego niewidocznej stronie nie jest dobrze znane.

Pytanie: Czy z Ziemi możemy oglądać obie strony Księżyca?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego wartość natężenia pola grawitacyjnego można dobrze zmierzyć tylko z jednej strony Księżyca?
Odpowiedź: Ponieważ z powierzchni Ziemi można obserwować tylko jedną stronę Księżyca, natężenie pola grawitacyjnego na jego niewidocznej stronie nie jest dobrze znane

Pytanie: Jaką sondę wykorzystano przy badaniu wartości tego natężenia?
Odpowiedź: Lunar Prospector

Pytanie: Na bazie czego określono wartość przyspieszenia grawitacyjnego?
Odpowiedź: obserwacji sygnałów radiowych wysyłanych przez orbitujące wokół Księżyca sondy
Noce i dnie (film)

Noce i dnie były adaptacją wydanej w latach 1931–1934 powieści Marii Dąbrowskiej pod tym samym tytułem, która była wielce poczytnym portretem losów ziemiaństwa polskiego od powstania styczniowego do I wojny światowej. W latach 1946–1999 figurowała wśród obowiązkowych lektur szkolnych. Adaptator powieści, Jerzy Antczak, znany był przede wszystkim z kameralnych dramatów teatralnych wyreżyserowanych dla Teatru Telewizji. Antczak zdecydował się zekranizować powieść trudną do adaptacji. Trudność, jak pisał Jerzy Płażewski, „wynikła z introspekcyjności powieści-rzeki, którą należało zorganizować w widowisko o życiu polskim przed rokiem 1914”. Antczak zdecydował się przyjąć punkt widzenia Barbary, koncentrując się nie tyle na sporach ideologicznych będących integralną częścią powieści, ile na udrękach osobiście przeżywanych przez Niechcicową. Ponadto pożar Kalińca posłużył w interpretacji Antczaka jako rama narracyjna, podczas gdy powieść po prostu kończyła się zniszczeniem miasteczka. Prace nad scenariuszem do filmu trwały łącznie trzy lata (od 1969 do 1972).

Pytanie: W jakim okresie dzieci w szkole musiały obowiązkowo czytać lekturę o tym tytule?
Odpowiedź: W latach 1946–1999

Pytanie: Co opisuje powieść Dąbrowskiej o tym tytule?
Odpowiedź: losy ziemiaństwa polskiego od powstania styczniowego do I wojny światowej

Pytanie: Kto postanowił zaadaptować powieść Dąbrowskiej do potrzeb scenariusza filmowego?
Odpowiedź: Jerzy Antczak

Pytanie: Na czym postanowił skoncentrować się adaptator powieści?
Odpowiedź: na udrękach osobiście przeżywanych przez Niechcicową