mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Skocznia narciarska im. Adama Małysza

Pierwszy skok na nowym obiekcie oddał 17 września 2008 Adam Małysz, uzyskując odległość o kilka metrów większą niż punkt K (120 m). Skok nie był jednak oficjalnie mierzony, ani oceniany przez sędziów. W mediach pojawiały się informacje o osiągnięciu 126 m. Dalej miał skoczyć wówczas Piotr Żyła – 130 m, bądź 129 m. W dniach 25–28 września 2008 odbyły się otwierające nowy obiekt Letnie Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich i kombinacji norweskiej. Podczas mistrzostw skoczni zostało nadane imię Adama Małysza. Pierwszy rekord ustanowił podczas skoków do kombinacji Paweł Słowiok, skacząc na odległość 123 metrów. Mistrzem Polski w konkursie indywidualnym został Małysz, bijąc rekord skoczni – 132,5 m. Dzień później Marcin Bachleda w konkursie drużynowym uzyskał odległość 133,5 m. W sezonie 2008/09 na skoczni po raz pierwszy rozegrane zostały zawody Pucharu Kontynentalnego w skokach i kombinacji norweskiej. Zwycięzcami zawodów skoków zostali Stefan Thurnbichler i Andreas Kofler. W 2009 r., w ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego, zostały rozegrane finałowe konkursy cyklu. Oba wygrał Marcin Bachleda, przed Adamem Małyszem i Łukaszem Rutkowskim. 19 sierpnia 2010 w kwalifikacjach do pierwszego konkursu LGP w Wiśle, Kamil Stoch wyrównał rekord obiektu, czyli 134,5 m. W dniach 20-21 sierpnia 2010 w Wiśle-Malince na skoczni imienia Adama Małysza odbyło się Letnie Grand Prix w skokach narciarskich. W pierwszym dniu zawody wygrał Adam Małysz, a w drugim dniu Kamil Stoch. W dniach 2-3 października 2010 w Wiśle-Malince na skoczni imienia Adama Małysza odbył się finał Letniego Pucharu Kontynentalnego w skokach narciarskich. Triumfatorem pierwszego i drugiego konkursu został Norweg Anders Fannemel. W sobotę na drugim stopniu podium znajdował się Stefan Hula. 9 stycznia 2013 skocznia po raz pierwszy gościła zawody Pucharu Świata w skokach narciarskich. Konkurs zakończył się wygraną Andersa Bardala. Szósty był Piotr Żyła, a siódmy Kamil Stoch. Od tego czasu PŚ odwiedza skocznię corocznie.

Pytanie: Jaki skoczek wykonał pierwszy skok na nowej skoczni?
Odpowiedź: Adam Małysz

Pytanie: Kiedy pierwszy sportowiec wykonał skok na nowej skoczni?
Odpowiedź: 17 września 2008

Pytanie: Czy sędziowie mierzyli pierwszy skok na nowej skoczni?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie pierwsze zawody odbyły się na nowej skoczni?
Odpowiedź: Letnie Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich i kombinacji norweskiej
Skocznia narciarska im. Adama Małysza

Na fali sukcesów Adama Małysza, w 2001 r. podjęto decyzję o zburzeniu starej konstrukcji obiektu K105 i wybudowaniu na jej miejscu nowej skoczni narciarskiej o punkcie konstrukcyjnym K120. Ostatnie oficjalne zawody na starej skoczni w Malince to Mistrzostwa Polski, przeprowadzone 28 lutego 2001. Wówczas też padł ostatni rekord skoczni – 112,5 m Wojciecha Skupnia. Chwilę później jeszcze dalej skoczył Robert Mateja – 119 m, ale skoku nie ustał i nie został on zaliczony. Ponadto, po próbie Matei konkurs przerwano i zaczęto od początku, przez co ani rekordowy wynik Skupnia, ani nieustany skok Matei nie widnieją w oficjalnej tabeli wyników zawodów – po restarcie konkursu najdłuższy skok oddał Skupień – 105 m.

Pytanie: Jaki konkurs zakończył karierę starego obiektu w Malince?
Odpowiedź: Mistrzostwa Polski

Pytanie: Czy Robertowi Matei udało się pobić rekord Wojciecha Skupnia?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego wyniki Matei i Skupnia nie znalazły się w ostatecznej wersji tabeli wyników konkursu?
Odpowiedź: po próbie Matei konkurs przerwano i zaczęto od początku

Pytanie: Ile wynosił punkt konstrukcyjny starego obiektu?
Odpowiedź: K105
Russkij wojennyj korabl, idi nachuj

Stwierdzenie było wielokrotnie używane w zmodyfikowanej wersji – według ukraińskich mediów, podobne stwierdzenie („Rosyjska kolej, idźcie w chuj!”) zostało użyte przy próbie namówienia ukraińskiej kolei na ponowne połączenie z rosyjską siecią kolejową, zaś ukraińska służba drogowa drogowskazami z napisem „на хуй” („do chuja”) promowała w mediach społecznościowych akcję zdejmowania drogowskazów celem zwiększenia problemów lokalizacyjnych Rosjan. Fraza była też umieszczana na billboardach w Iwano-Frankiwsku.

Pytanie: Jaki slogan pojawił się na ukraińskich drogowskazach podczas wojny z Rosją?
Odpowiedź: „на хуй” („do chuja”)

Pytanie: Co miała na celu akcja demontażu drogowskazów?
Odpowiedź: zwiększenia problemów lokalizacyjnych Rosjan

Pytanie: W jakim ukraińskim mieście hasło można było zobaczyć na billboardach?
Odpowiedź: w Iwano-Frankiwsku

Pytanie: Gdzie była promowana akcja ukraińskiej służby drogowej?
Odpowiedź: w mediach społecznościowych
Johannes Kepler

4 lutego 1600 roku Kepler spotkał się z Tychonem Brahe w Benátkach nad Jizerou (35 km od Pragi), w miejscu, gdzie powstawało nowe obserwatorium Tychona. Przez następne dwa miesiące Kepler przebywał tam jako gość, analizując wyniki obserwacji Marsa. Tycho niechętnie udzielał dostępu do swoich danych, ale – będąc pod wrażeniem teorii Keplera – wkrótce umożliwił mu szerszy do nich dostęp. Kepler planował przetestować na obserwacjach Marsa przewidywania zawarte w Mysterium Cosmographicum, ale ocenił, że nie mając możliwości skopiowania tych danych od Tychona, praca ta zajęłaby mu dwa lata. Z tego powodu próbował wynegocjować formalne zatrudnienie u Tychona. Negocjacje jednak załamały się i po gwałtownej kłótni z Tychonem Kepler wyjechał 6 kwietnia do Pragi. W kolejnych miesiącach udało się w końcu osiągnąć porozumienie i w czerwcu Kepler pojechał do Grazu, aby sprowadzić swoją rodzinę.

Pytanie: Blisko jakiego miasta znajdują się Benátki nad Jizerou?
Odpowiedź: Pragi

Pytanie: Czym zajmował się Kepler, będąc w obserwatorium Tychona?
Odpowiedź: Analizował wyniki obserwacji Marsa

Pytanie: Ile czasu, według Keplera, zajęłoby mu sprawdzenie teorii zawartych w Mysterium Cosmographicum?
Odpowiedź: dwa lata

Pytanie: Czy Tychon udostępnił Keplerowi swoje materiały?
Odpowiedź: tak
Jod

Jod jest dla człowieka niezbędnym mikroelementem. Jest dostarczany z pożywieniem i wodą. Gleby i woda okolic nadmorskich są najbogatsze w jod, im dalej od morza gleby są coraz uboższe w ten pierwiastek. Najmniej jodu jest w glebie i wodzie okolic górskich i podgórskich. Ciało zdrowego człowieka zawiera 30–50 mg jodu. Najwięcej jodu występuje w tarczycy, która ma zdolność aktywnego gromadzenia tego pierwiastka. Bez jodu niemożliwa jest produkcja w pęcherzykach tarczycy tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3), niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania wszystkich komórek organizmu.

Pytanie: W jakich miejscowościach występuje najwięcej jodu?
Odpowiedź: nadmorskich

Pytanie: W jakich częściach Polski jest najmniej jodu?
Odpowiedź: górskich i podgórskich

Pytanie: W jakim organie człowieka jest najwięcej jodu?
Odpowiedź: tarczycy

Pytanie: Czy jod możemy dostarczyć do organizmu wraz z jedzeniem?
Odpowiedź: tak
Panny z Wilka (film)

Pierwsze pogłoski, iż Andrzej Wajda zamierza zaadaptować Panny z Wilka, pojawiały się jeszcze po sukcesie poprzedniej adaptacji prozy Jarosława Iwaszkiewicza, Brzeziny (1970). Wajda rozpoczął jednak przygotowania do realizacji Panien z Wilka dopiero po realizacji Człowieka z marmuru (1976), uzasadniając to koniecznością „zmylenia przeciwnika i zejścia ze sceny politycznych namiętności”. Utwór Iwaszkiewicza został zaadaptowany przez Zbigniewa Kamińskiego, współpracownika Wajdy w ramach kierowanego przezeń Zespołu Filmowego „X”. Składająca się z 70 stron adaptacja różniła się od oryginału w kilku szczegółach i rozwiązaniach fabularnych, ale oddawała realia i atmosferę opowiadania. Scenariusz został zaakceptowany w lipcu 1978 roku. Na podstawie scenariusza Wajda i operator Edward Kłosiński przygotowali scenopis. Umieścili w nim trzy nieobecne u Kamińskiego sceny retrospekcyjne, które planowano ukazać w filmie jako sny Wiktora. W związku z tym rozważano zaangażowanie aktorów do ról młodego Rubena i panien. Jednak ostatecznie reżyser zrezygnował z retrospekcji, uznając, że bohaterowie powinni jedynie mówić o przeszłości. W filmie pojawiło się jedynie migawkowe ujęcie Feli z pierwszej retrospekcji zawartej w scenopisie. Tuż przed rozpoczęciem zdjęć włączono za to rozwiązania, które nie znalazły się ani w oryginalnym scenariuszu, ani też w scenopisie: obecność Iwaszkiewicza na ekranie, przeprawę barką przez jezioro, rozmowy Wiktora z wujem oraz rozpacz Tuni po wyjeździe Rubena. Realizatorzy inspirowali się również innymi tekstami Iwaszkiewicza, w tym wydanym cztery lata wcześniej opowiadaniem autobiograficznym Ogrody oraz esejem Sérénité.

Pytanie: Który z filmów Wajdy powstał jako pierwszy - Panny z Wilka, czy Człowiek z marmuru?
Odpowiedź: Człowiek z marmuru

Pytanie: Kto był kierownikiem Zespołu Filmowego „X”?
Odpowiedź: Wajda

Pytanie: Jak obszerna była adaptacja stworzona przez Kamińskiego?
Odpowiedź: 70 stron

Pytanie: Czy Panny z Wilka były pierwszą, wyreżyserowaną przez Wajdę, adaptacją dzieł Iwaszkiewicza?
Odpowiedź: nie
Panny z Wilka (film)

Premiera Panien z Wilka odbyła się 4 września 1979 roku, natomiast tydzień później film Wajdy znalazł się w konkursie głównym VI Festiwalu Polskich FIlmów Fabularnych w Gdańsku. Jury festiwalu, którym kierował Jerzy Passendorfer, uhonorowało Panny z Wilka Nagrodą Specjalną Jury. Nagroda indywidualna za scenografię trafiła do Allana Starskiego i Marii Osieckiej-Kuminek. Dzieło Wajdy spotkało się z pozytywnym oddźwiękiem: Jerzy Płażewski na łamach pisma „Kultura” twierdził, że reżyser: „dotąd fascynował, wstrząsał, porywał. A teraz mnie wzruszył”. Zdaniem Aleksandra Jackiewicza z „Życia Warszawy” postacie literackie „przybrały kształt ludzi z krwi i kości”. Barbara Mruklik dla pisma „Kino” pisała, iż w zdumiewający dla krytyczki sposób „został zachowany styl, duch i emocjonalny klimat opowiadania Iwaszkiewicza”. Bolesław Michałek stwierdził, że Panny z Wilka oferują „smutny we swej wspaniałości, ale nie rozpaczliwy obraz zmarnowanego życia, niespełnionych aspiracji, krótko mówiąc, egzystencjalnej porażki”. Sam Jarosław Iwaszkiewicz, wróciwszy z seansu filmowego, skonstatował: „Film mi się nie podobał – ale od czasu, gdy go zobaczyłem, ciągle o nim myślę. Przypuszczam, że jest wspaniały – i że nie mogę go tak od razu przyjąć, objąć”.

Pytanie: W jakim festiwalu wystartowała ta produkcja krótko po jej premierze?
Odpowiedź: VI Festiwalu Polskich FIlmów Fabularnych w Gdańsku

Pytanie: Jakie wyróżnienie otrzymał ten film na VI Festiwalu Polskich FIlmów Fabularnych w Gdańsku?
Odpowiedź: Nagrodę Specjalną Jury

Pytanie: Jakie osoby związane z produkcją Panien z Wilka otrzymały nagrody na VI Festiwalu Polskich FIlmów Fabularnych w Gdańsku?
Odpowiedź: Allan Starski i Maria Osiecka-Kuminek

Pytanie: Jak o Pannach z Wilka wypowiedział się autor opowiadania, na którym bazował scenariusz tego filmu?
Odpowiedź: „Film mi się nie podobał – ale od czasu, gdy go zobaczyłem, ciągle o nim myślę. Przypuszczam, że jest wspaniały – i że nie mogę go tak od razu przyjąć, objąć”
Powstanie styczniowe

16 stycznia 1863 roku Komitet Centralny Narodowy wystąpił jako Tymczasowy Rząd Narodowy i wydał odezwę, w której ogłosił w całym kraju stan wyjątkowy, zalecając samoobronę poborowym i skupienie się narodu wokół władzy narodowej. W każdym województwie ustanowił naczelników wojskowych, którym w czasie powstania miały podlegać wszystkie władze lokalne. Komisarzem wojskowym województwa kaliskiego został Józef Grekowicz, krakowskiego Apolinary Kurowski, mazowieckiego Zygmunt Padlewski, płockiego Kazimierz Konrad Błaszczyński, podlaskiego Walenty Lewandowski, sandomierskiego Marian Langiewicz. 19 stycznia KCN podjął uchwałę o powołaniu Ludwika Mierosławskiego na dyktatora powstania i o przekształceniu się w Tymczasowy Rząd Narodowy. 20 stycznia Tymczasowy Rząd Narodowy powołał swój organ zastępczy Komisję Wykonawczą Rządu Narodowego w Warszawie, pod kierownictwem naczelnika miasta Stefana Bobrowskiego. Ponieważ władze rosyjskie zarządziły brankę na prowincji na 25 stycznia, wybuch powstania wyznaczony został na noc z 22 na 23 stycznia. Plan działań zbrojnych zakładał opanowanie Płocka, gdzie miał się ujawnić Rząd Narodowy. Członkowie rządu wyjechali 22 stycznia do Kutna, stacji Kolei Warszawsko-Bydgoskiej niedaleko od Płocka. Jednak stan tymczasowy uległ utrwaleniu i powstaniem w początkowym okresie z konieczności kierowała Komisja Wykonawcza w Warszawie. 22 stycznia ogłoszony został manifest Tymczasowego Rządu Narodowego, autorstwa Marii Ilnickiej, wzywający do czynu zbrojnego przeciw Imperium Rosyjskiemu wszystkie narody przedrozbiorowej Rzeczypospolitej „bez różnicy wiary i rodu, pochodzenia i stanu” oraz ogłaszający powszechne uwłaszczenie chłopów i nadanie ziemi bezrolnym, którzy wstąpią w szeregi powstańcze. Wraz z manifestem ogłoszony został dekret uwłaszczeniowy, a kierowana przez Stefana Bobrowskiego Komisja Wykonawcza podjęła działania wdrożenia go w życie przez dowódców oddziałów powstańczych i wprowadziła zakaz utrudniania przeprowadzenia uwłaszczenia pod groźbą kary śmierci.

Pytanie: Co wprowadzono w Polsce na początku 1863 roku?
Odpowiedź: stan wyjątkowy

Pytanie: Jaką funkcję pełnił Grekowicz?
Odpowiedź: Komisarza wojskowego województwa kaliskiego

Pytanie: W co przekształcił się KCN?
Odpowiedź: w Tymczasowy Rząd Narodowy

Pytanie: Jakie wezwanie zawierał manifest Ilnickiej?
Odpowiedź: do czynu zbrojnego przeciw Imperium Rosyjskiemu
Cezary Kulesza

Od 2008 pełnił w Jagiellonii Białystok funkcję doradcy ds. sportowych i prokurenta, następnie został członkiem zarządu. 20 stycznia 2010 został powołany na stanowisko prezesa zarządu w miejsce odchodzącego Ireneusza Trąbińskiego. W czasie jego prezesury Jagiellonia odniosła największe sukcesy w swojej historii (dwa wicemistrzostwa Polski i brązowy medal MP, Puchar Polski i gra w przegranym finale Pucharu Polski, Superpuchar Polski, pięć uczestnictw w rozgrywkach UEFA). Klub wypromował w tym czasie także wielu reprezentantów Polski (m.in. Jacka Góralskiego, Przemysława Frankowskiego, Bartłomieja Drągowskiego, Grzegorza Sandomierskiego, Jakuba Słowika, Tarasa Romanczuka czy Karola Świderskiego).

Pytanie: Czym Kulesza zajmował się w Jagiellonii Białystok od 2008 roku?
Odpowiedź: Pełnił funkcję doradcy ds. sportowych i prokurenta, następnie został członkiem zarządu

Pytanie: Jakich piłkarzy wypromowała Jagiellonia Białystok?
Odpowiedź: Jacka Góralskiego, Przemysława Frankowskiego, Bartłomieja Drągowskiego, Grzegorza Sandomierskiego, Jakuba Słowika, Tarasa Romanczuka czy Karola Świderskiego

Pytanie: Czy Kulesza objął stanowisko prezesa zarządu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W którym roku Kulesza rozpoczął pracę jako doradca ds. sportowych?
Odpowiedź: 2008
Emil Stępień

W 2013 stracił stanowisko wicedyrektora warszawskiej Giełdy Papierów Wartościowych na skutek afery finansowej na GPW. Ministerstwo Skarbu Państwa wystąpiło do Centralnego Biura Antykorupcyjnego z prośbą o podjęcie działań sprawdzających proces pozyskiwania środków przez Stępnia na potrzeby finansowania komercyjnej produkcji filmowej z udziałem Anny Szarek, czyli życiowej partnerki Prezesa GPW Ludwika Sobolewskiego. Stępień, jako dyrektor ds. regionalizacji GPW, ze służbowego mejla rozsyłał informacje zachęcające do finansowania produkcji filmowej. Propozycje zainwestowania w dzieło Patryka Vegi dostały m.in. spółki z rynku NewConnect i wybrani autoryzowani doradcy. Jak wynika z danych KRS, Szarek dostała główną rolę w komedii Klątwy faraona i posiada udziały w firmie Ent One, w której głównym udziałowcem był producent filmu, Patryk Vega.

Pytanie: Czy Stępień miał wysokie stanowisko na Giełdzie Papierów Wartościowych?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki organ chciał sprawdzić sposób zdobywania finansów na działalność Stępienia?
Odpowiedź: Ministerstwo Skarbu Państwa

Pytanie: Z kim w związku była Anna Szarek?
Odpowiedź: Z Ludwikiem Sobolewskim

Pytanie: Kto jest producentem filmu Klątwa faraona?
Odpowiedź: Patryk Vega
Emil Stępień

We wrześniu 2020 „Puls Biznesu” ujawnił, że w 2019 siedziba spółki została przeniesiona z Warszawy do wirtualnego biura w Białymstoku, a jej prezesem miała zostać osoba poszukiwana przez prokuraturę w związku z zarzutami oszustwa na szkodę jednego z banków i przywłaszczenia samochodu osobowego z leasingu. W maju 2021 magazyn poinformował, że firma Syndyk Ent One Investments prześwietliła umowy, na których podstawie miliony złotych zebrane od inwestorów trafiły do maltańskiej firmy Stępnia. Prowadzone były dwie egzekucje komornicze prowadzone wobec EOI, które „pozostały bezskuteczne”.

Pytanie: Dlaczego osoba, która miała objąć funkcję prezesa spółki, była ścigana przez prokuraturę?
Odpowiedź: w związku z zarzutami oszustwa na szkodę jednego z banków i przywłaszczenia samochodu osobowego z leasingu

Pytanie: Gdzie znajdowała się nowa siedziba spółki, według magazynu „Puls Biznesu”?
Odpowiedź: w wirtualnym biurze w Białymstoku

Pytanie: Gdzie, według umów, były przesyłane pieniądze pozyskane od inwestorów?
Odpowiedź: do maltańskiej firmy Stępnia

Pytanie: Jaka firma, zgodnie z informacjami z magazynu „Puls Biznesu”, odpowiadała za prześwietlenie umów?
Odpowiedź: Syndyk Ent One Investments
Załęże (Katowice)

Załęże stało się dzielnicą w 1924 roku, kiedy to wraz z Bogucicami, Brynowem, Dębem, Ligotą i Zawodziem przyłączono go do Katowic. Gmina miała powierzchnię 8,43 km² i była wówczas trzecią pod względem powierzchni gminą w Katowicach. Załęże w latach międzywojennych przydzielono do dzielnicy III Załęże-Dąb, natomiast 7 października 1954 roku obszar Załęża przydzielono do dzielnicy Załęże-Śródmieście. W 1991 roku w Katowicach utworzono 22 Pomocnicze Jednostki Samorządowe. Według Uchwały nr XLVI/449/97 Rady Miejskiej Katowic z dnia 29 września 1997 roku Załęże są statutową dzielnicą w zespole dzielnic północnych i stanowią 7. jednostkę pomocniczą, wytyczając równocześnie jej dokładne granice.

Pytanie: Jakie obszary oprócz Załęża przyłączyły się do Katowic?
Odpowiedź: Bogucice, Brynowo, Dąb, Ligota, Zawodzie

Pytanie: Kiedy Załęże zostało dzielnic Katowic?
Odpowiedź: w 1924 roku

Pytanie: W jakim mieście utworzono 22 Pomocnicze Jednostki Samorządowe?
Odpowiedź: w Katowicach

Pytanie: Jak duża była gmina Załęże po przyłączeniu do Katowic?
Odpowiedź: 8,43 km²
Załęże (Katowice)

Zaopatrzenie w energię elektryczną mieszkańców Załęża odbywa się poprzez sieć wysokich napięci 110 kV, powiązanej z pobliskimi elektrowniami, która jest przekazywana poprzez stacje elektroenergetyczne. Na granicy Załęża, przy ul. Brackiej zlokalizowana jest stacja elektroenergetyczna Załęże o poziomie transformacji wynoszącej 110/6 kV. Sieć ta na terenie Załęża zarządzana jest przez grupę Tauron. Średnie zużycie energii elektrycznej na jedno gospodarstwo domowe w Katowicach wynosiło w 2006 roku 865,7 kWh.

Pytanie: Gdzie znajduje się stacja elektroenergetyczna Załęże?
Odpowiedź: Na granicy Załęża, przy ul. Brackiej

Pytanie: Jaki dostawca prądu odpowiada za sieć energetyczną na tym obszarze?
Odpowiedź: grupa Tauron

Pytanie: Mieszkańcy jakiego miasta zużyli średnio 865,7 kWh prądu na jedno gospodarstwo domowe w 2006 roku?
Odpowiedź: Katowic

Pytanie: Jakie urządzenia przekazują energię elektryczną na tym obszarze?
Odpowiedź: stacje elektroenergetyczne
Karl Marx

Marx organizował zbiórki pieniędzy dla polskich emigrantów wbrew oporowi prasy i parlamentarzystów, występował na wiecach upamiętniających powstanie i protestował przeciw wydawaniu rosyjskim władzom powstańców przebywających na Zachodzie. Gmina Centralna Londyńskiego Zjednoczenia Emigracji Polskiej imiennie podziękowała Marksowi za jedno z jego przemówień. Krytykę braku reakcji na podbój Polski przez Rosję Marx zawarł w manifeście I Międzynarodówki. Córka Marksa Jenny nosiła polski krzyż powstańczy, co Marx osobiście popierał.

Pytanie: Jak nazywał sie filozof, który aranżował zbiórki funduszy dla emigrantów z Polski?
Odpowiedź: Marx

Pytanie: Jakie odznaczenie można było zobaczyć u córki Marksa?
Odpowiedź: polski krzyż powstańczy

Pytanie: Kto wyraził podziękowanie filozofowi za jego przemowę?
Odpowiedź: Gmina Centralna Londyńskiego Zjednoczenia Emigracji Polskiej

Pytanie: Kto przeszkadzał filozofowi w aranżacji zbiórek funduszy dla emigrantów?
Odpowiedź: prasa i parlamentarzyści

Pytanie: Czy Marks wspierał córkę w jej pomyśle na noszenie powstańczego krzyża?
Odpowiedź: tak
Karl Marx

Marx zaangażował się w tworzenie Związku Komunistów, którego członkiem został wraz z Engelsem wiosną 1847. W listopadzie 1847 obaj brali udział w II Zjeździe tego związku w Londynie. Ich czynny udział w związku przejawiał się również w tym, iż obaj są autorami jego programu. Stanowił go wydany w 1848 roku Manifest partii komunistycznej, który zawierał idee rozwiniętego materializmu, dialektyki, walki klas i przypisywał proletariatowi potencjał rewolucyjny. Był to pierwszy program oparty w całości na zasadach socjalizmu naukowego. Manifest, według A.C. Suttona, był plagiatem wydanego wcześniej dzieła Democracy Manifesto, napisanego przez francuskiego fourierystę, Victora Prospera Consideranta i wydanego w 1843 roku (Principe du socialisme: Manifeste de la démocratie au XIXe siècle, publié en 1843). Marx prowadził w tym czasie działalność publicystyczną. W 1848 wyszło jego Przemówienie w sprawie wolnego handlu. Po wybuchu rewolucji lutowej 1848, Marx został wydalony z Belgii. Wrócił do Paryża, a stamtąd po rewolucji marcowej udał się do Kolonii. Został tam redaktorem naczelnym wychodzącej od 1 czerwca 1848 do 19 maja 1849 „Nowej Gazety Reńskiej”. Marx publikował w niej m.in. artykuły Praca najemna a kapitał i Liberałowie przy władzy.

Pytanie: Kto jest autorem Manifestu partii komunistycznej?
Odpowiedź: Marx, Engels

Pytanie: Plagiatem jakiego tekstu miałby być, zdaniem Suttona, Manifest partii komunistycznej?
Odpowiedź: Democracy Manifesto

Pytanie: Co przyczyniło się do tego, że Marx w pewnym momencie musiał opuścić Belgię?
Odpowiedź: wybuch rewolucji lutowej 1848

Pytanie: Dlaczego program Związku Komunistów stworzony przez Marxa i Engelsa był wyjątkowy na tle innych?
Odpowiedź: Był to pierwszy program oparty w całości na zasadach socjalizmu naukowego
Karol Strasburger

Jako aktor zadebiutował w 1970 w serialu Kolumbowie. Po ukończeniu PWST został zaangażowany do Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy, którego dyrektorem do 1982 był Gustaw Holoubek. W tym teatrze pracował do połowy lat 80. Zagrał m.in. w Królu Learze w reż. Jerzego Jarockiego (1977), w Mordzie w katedrze (1983) też w reż. Jarockiego, Nocy Listopadowej (1978) w reż. Macieja Prusa i Operetce Witolda Gombrowicza. W latach 70. zagrał wiele ról w filmach wschodnioniemieckich i czechosłowackich. W 1976 wystąpił w serialu Polskie drogi w reżyserii Janusza Morgensterna.

Pytanie: Jaką uczelnie skończył Strasburger?
Odpowiedź: PWST

Pytanie: Kto był dyrektorem teatru?
Odpowiedź: do 1982 był Gustaw Holoubek

Pytanie: Z którego roku pochodzi pierwsza sztuka teatralna Strasbugera?
Odpowiedź: 1977

Pytanie: Jaką nazwę nosił serial telewizyjny, w którym aktor dostał rolę?
Odpowiedź: Polskie drogi
Plac Niepodległości w Kijowie

W 1811 wybuchł na Padole pożar, który strawił większą część tej dzielnicy. Po pożarze zmieniono całą strukturę przestrzenną luźno powiązanych ze sobą oddzielnych części starego Kijowa, poprzez połączenie ich ze sobą nowo wybudowaną arterią – drogą Chreszczatyk. W miejscu starej rzemieślniczej i kupieckiej dzielnicy powstają z udziałem rosyjskiego skarbu państwa Izba Kontraktowa oraz duży rosyjski dom handlowy „Gostiny Dwor”, wybudowany w latach 1812–1828, a jego pobliżu główny gmach otwartego w 1834 Uniwersytetu Świętego Włodzimierza.

Pytanie: Jak nazywał się dom towarowy, który powstał na obszarze dzielnicy?
Odpowiedź: Gostiny Dwor

Pytanie: W jakich latach budowano "Gostiny Dwor"?
Odpowiedź: 1812–1828

Pytanie: W którym roku doszło do pożaru na Padole?
Odpowiedź: w 1811

Pytanie: Czy pożar pochłonął całą dzielnicę?
Odpowiedź: nie