mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Rammstein

Rammstein rozpoczął nagrywanie pierwszego studyjnego albumu Herzeleid („Cierpienia serca”) w marcu 1995 z producentem Jacobem Hellnerem. Ich pierwszy singiel Du riechst so gut („Pachniesz tak dobrze”) został opublikowany 17 sierpnia i umieszczony na albumie wydanym 24 września 1995. W tym samym roku zespół odbył trasę koncertową z zespołem Clawfinger. Był w Warszawie i Pradze oraz zorganizował drugą trasę od 2 do 22 grudnia, podczas której odbyło się 17 koncertów, co znacznie zwiększyło popularność zespołu w Niemczech. Na początku 1996 odbyło się kilka kolejnych koncertów zespołu i 8 stycznia 1996 ukazał się drugi singiel grupy – Seemann.

Pytanie: Czy Seemann był to pierwszy opublikowany singiel Rammstein?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki zespół towarzyszył tej grupie podczas trasy koncertowej w 1995 roku?
Odpowiedź: Clawfinger

Pytanie: Czy w 1995 roku ich trasa koncertowa obejmowała tylko niemieckie miasta?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki tytuł nosi ich pierwsza studyjna płyta?
Odpowiedź: Herzeleid

Pytanie: Kto odpowiadał za produkcję ich pierwszej studyjnej płyty?
Odpowiedź: Jacob Hellner
Welsh Open 2010

Drugi ćwierćfinał sesji wieczornej, a czwarty tego dnia, rozegrali między sobą obrońca tytułu Allister Carter i reprezentant gospodarzy, Walijczyk – Ryan Day. Do przerwy Carter prowadził 4-0, jednak po powrocie z kwadransa relaksu Walijczyk odrobił część strat doprowadzając do wyniku 4-2. Kolejny, siódmy frame okazał się decydujący dla całego spotkania. Zwyciężył w nim Allister Carter, a w całym spotkaniu rozgromił Daya 5-2, eliminując w ten sposób ostatniego reprezentanta gospodarzy w tym turnieju. To także Carter był autorem najwyższego breaka tego spotkania – w trzecim framie wbił 81 punktów.

Pytanie: Jak prezentował się wynik tego meczu, kiedy zawodnicy udali się na przerwę?
Odpowiedź: Carter prowadził 4-0

Pytanie: Jaka część tego meczu okazała się kluczowa dla jego ostatecznego wyniku?
Odpowiedź: siódmy frame

Pytanie: Czy Ryan Day był ostatnim reprezentantem Walii biorącym udział w Welsh Open 2010?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile wyniósł najwyższy break w meczu pomiędzy Allisterem Carterem a Ryanem Day'em?
Odpowiedź: 81 punktów
Michaił Bułhakow

Stalin umożliwił Bułhakowowi zatrudnienie się w charakterze asystenta reżysera w Teatrze Artystycznym oraz pracę konsultanta w Teatrze Młodzieży Robotniczej. Równolegle do pracy dla teatru Bułhakow kontynuował pisanie Mistrza i Małgorzaty. W roku 1934, na zamówienie Teatru Satyry powstała sztuka Iwan Wasiliewicz – rzecz o przeniesieniu Iwana Groźnego w czasy współczesne pisarzowi. Rok 1934 przyniósł Bułhakowowi kolejny wielki wstrząs – po złożeniu podania o pozwolenie wyjazdu za granicę 7 czerwca pisarz dostał oficjalną odmowę. Wiosną 1935 roku powstała pierwsza wersja sztuki Aleksander Puszkin, kontynuacja Iwana Wasiliewicza. Po krótkiej podróży do Kijowa wiosną 1936 roku Bułhakowowie wyjechali pod Władykaukaz. Michał Bułhakow, od 1936 r. ulegając atmosferze strachu i kultu jednostki oraz rozpoznając oczekiwania władz wobec twórców - ogłosił projekt napisania sztuki o rewolucyjnej działalności młodego Stalina na Kaukazie. Dyktator, mający wiele do ukrycia (np. fakt współpracy z carską ochraną, policją polityczną) i obawiający się zapewne zbytniej dociekliwości inteligentnego pisarza nakazał zawrócenie go z drogi na Kaukaz; napisany przez Bułhakowa dramat Batum zawierał wiele dwuznaczności, a przedstawiony system carskich represji kojarzył się w działalnością osławionych sowieckich służb terroru oraz Gułagiem; sztuka nie została więc wystawiona; artystyczna wizja stworzona przez Bułhakowa nie odpowiadała propagandowemu wizerunkowi „genialnego przywódcy" ZSRR i wodza światowego komunizmu. Jeszcze jesienią 1936 roku Bułhakow podjął na nowo rozpoczęte w 1929 zapiski zatytułowane „Tajemnemu przyjacielowi”, nadając im nowy tytuł Notatki nieboszczyka, które cenzura dopuściła do druku w latach 60. jako Powieść teatralną. Pod koniec 1937 Bułhakow odłożył na zawsze Notatki nieboszczyka i postanowił ukończyć swoją wielką powieść. Szósta wersja książki miała już ostateczną strukturę i tytuł Mistrz i Małgorzata. 28 maja 1938 roku pisarz postawił ostatnią kropkę w ostatniej wersji rękopisu w sześciu zeszytach. Pozostało jeszcze mozolne przepisywanie tekstu na maszynie, czego pod dyktando autora wprowadzającego jeszcze liczne poprawki podjęła się siostra Heleny Siergiejewny – Olga Bokszanska.

Pytanie: Czy pracując w teatrze Bułhakow porzucił twórczość literacką?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Pracę w jakich dwóch teatrach załatwił Bułhakowowi Stalin?
Odpowiedź: Teatrze Artystycznym oraz Teatrze Młodzieży Robotniczej

Pytanie: Jakiej porażki doznał Bułhakow w 1934?
Odpowiedź: odmowa wyjazdu za granicę

Pytanie: Kiedy ukazały się Notatki Nieboszczyka?
Odpowiedź: w latach 60
Grupa Ładosia

Literatura przedmiotu najczęściej przypisywała działania grupy Ładosia jej pojedynczym członkom. Sprzyjał temu fakt zakonspirowania grupy oraz braku całościowych wspomnień napisanych przez któregokolwiek z jej członków. Najbliżej dokonania tego był Aleksander Ładoś, który zapowiedział opisanie sprawy paszportów w trzecim, niedokończonym tomie wspomnień. Prace nad nim przerwała jego śmierć w grudniu 1963. Dyplomaci z grupy Ładosia – Ładoś, Rokicki, Kühl i Ryniewicz – zostali z nazwiska wymienieni w liście z podziękowaniami od Agudat Israel ze stycznia 1945. W 2015 Agnieszka Haska opublikowała artykuł o ratowaniu Żydów przez Poselstwo RP w Bernie. Dopiero dziennikarze Zbigniew Parafianowicz i Michał Potocki opisali w sierpniu 2017 sprawę całościowo, uznając wkład wszystkich członków grupy w ocalenie posiadaczy paszportów. Sprawa była przedmiotem wiersza „Paszporty”, napisanego w getcie warszawskim przez polsko-żydowskiego poetę Władysława Szlengela. Kompozytor Max Kowalski napisał muzykę do wiersza Szlengela, a grupa muzyczna Sholem nagrała utwór w 2018.

Pytanie: Jakie czynniki sprzyjały przypisywania działań tej grupy jej pojedynczym członkom?
Odpowiedź: fakt zakonspirowania grupy oraz braku całościowych wspomnień napisanych przez któregokolwiek z jej członków

Pytanie: Jakie wydarzenie nie pozwoliło Aleksandrowi Ładosiowi na opisanie sprawy paszportów?
Odpowiedź: jego śmierć

Pytanie: Nazwiska jakich członków tej grupy znalazły się w piśmie zawierającym podziękowania od Agudat Israel?
Odpowiedź: Ładoś, Rokicki, Kühl i Ryniewicz

Pytanie: Gdzie powstał wiersz opowiadający o sprawie paszportów?
Odpowiedź: w getcie warszawskim
49. Turniej Czterech Skoczni

Przed pierwszym konkursem Turnieju Czterech Skoczni odbyły się cztery konkursy Pucharu Świata – trzy indywidualne i jeden drużynowy. Wszystkie zawody rozegrane były na skoczni w Kuopio. Dwukrotnie w konkursach indywidualnych zwyciężał Martin Schmitt, a raz Matti Hautamäki. Na podium konkursów stawali także: Sven Hannawald, Noriaki Kasai, Janne Ahonen, Andreas Widhölzl, Michael Uhrmann i Ville Kantee. W konkursie drużynowym wygrała natomiast reprezentacja Norwegii, która wyprzedziła ekipy Austrii i Finlandii.

Pytanie: Ile konkursów Pucharu Świata miało miejsce przed 49. Turniejem Czterech Skoczni?
Odpowiedź: cztery

Pytanie: Ile spośród poprzedzających Turniej Czterech Skoczni konkursów Pucharu Świata było solo?
Odpowiedź: trzy

Pytanie: Ile spośród poprzedzających Turniej Czterech Skoczni konkursów Pucharu Świata było zespołowych?
Odpowiedź: jeden

Pytanie: Gdzie odbyły się konkursy Pucharu Świata, poprzedzające 49.Turniej Czterech Skoczni?
Odpowiedź: Kuopio

Pytanie: Kto został zwycięzcą w rywalizacji zespołowej Pucharu Świata?
Odpowiedź: Norwegii
Karel Gott

Karierę zaczął zdobywając angaż w praskiej kawiarni nad Wełtawą w 1958. W 1960 r. rozpoczął studia w praskim Konserwatorium, pod kierunkiem Konstantina Karenina (ucznia Fiodora Szalapina). Pierwsze koncerty zagraniczne odbył w Polsce z Jazzową Orkiestrą Czechosłowackiego Radia. Pierwszego singla nagrał w duecie z Vlastą Průchovą w 1962 r., była to piosenka Až nám bude dvakrát tolik. W 1963 roku został członkiem teatru (kabaretu) Semafor, gdzie nagrał też piosenkę Oči má sněhem zaváté (Oczy ma śniegiem zawiane), którą napisali Jiří Suchý i Jiří Šlitr, członkowie tego teatru. Wkrótce potem zdobył swego pierwszego Złotego Słowika. Wystąpił na festiwalu sopockim w 1964 roku, wykonując po polsku piosenkę Kot Teofil (III nagroda). Później – w latach 1970, 1975, 1986 i 2006 – występował już jako gwiazda.

Pytanie: Czy Az nám bude dvakrát tolik to utwór wykonywany solo?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto oprócz niego należał do Semaforu?
Odpowiedź: Jiří Suchý i Jiří Šlitr

Pytanie: Czy śpiewał tylko w języku czeskim?
Odpowiedź: nie
Kombii

Początek 2007 zespół Kombii spędził, intensywnie pracując nad nową płytą. Pierwszym singlem zespołu z płyty Ślad, który ukazał się 4 maja, było tytułowe nagranie. Drugim – utwór „Myślę o Tobie”, trzecim – „Merenge”, a czwartym i ostatnim – piosenka „Awinion”. Zespół po raz kolejny wystąpił na festiwalu TOPtrendy: 9 czerwca jako jury i gość specjalny konkursu „Trendy”, a następnego dnia w koncercie „Cyganeria” z okazji jubileuszu pracy artystycznej Jacka Cygana. 15 czerwca miała miejsca premiera płyty Ślad, która już w pierwszym tygodniu zajęła pierwsze miejsce na listach sprzedaży i osiągnęła status złotej płyty. Jej oficjalne wręczenie miało miejsce w październiku podczas gali Viva Comet Awards. Przez całą drugą połowę 2007 zespół promował materiał z nowej płyty, grając koncerty zarówno w Polsce, jak i poza granicami kraju. W 2008 otrzymał również kilka znaczących nagród, m.in. Nagrodę Orłów Pomorskich, nominację do Eska Music Awards w kategorii zespół roku, nominację do Fryderyków 2008 w kategoriach: Album roku, Piosenka roku i Teledysk roku. W czerwcu Kombii znalazło się w gronie TOP 10 najlepszych polskich wykonawców. Podczas festiwalu TOPtrendy zespołowi została wręczona platynowa płyta za album „Ślad”. 14 czerwca ukazała się płyta „D.A.N.C.E.”, zawierająca remiksy nagrań zespołu.

Pytanie: W jakim festiwalu Kombii było jury 9 czerwca 2007?
Odpowiedź: TOPtrendy

Pytanie: Z jakiej okazji zorganizowano Cyganerię?
Odpowiedź: jubileuszu pracy artystycznej Jacka Cygana

Pytanie: Czy Kombii kiedykolwiek znalazło się w TOP10 wykonawców Polski?
Odpowiedź: tak
Kombii

19 lutego 2016 miał premierę drugi album koncertowy zespołu Kombii Symfonicznie. Materiał zawarty na płycie jest zapisem z koncertu, który odbył się 22 września 2015 roku w Arkadach Kubickiego w Warszawie. Zespół wykonał swoje utwory w aranżacjach autorstwa Jacka Piskorza oraz Pawła Dampca z towarzyszeniem Polskiej Orkiestry Radiowej. Sesja nagraniowa i koncert był nagrodą przyznaną przez radiową Jedynkę w konkursie „Super Premiery" podczas Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu w 2014 roku. Wydanie płyty zbiegło się z jubileuszem 40-lecia pracy artystycznej Grzegorza Skawińskiego oraz Waldemara Tkaczyka. Z tej okazji muzycy we współpracy z agencją Music Company zorganizowali okolicznościową trasę koncertową zatytułowaną „Mega Tour – Skawiński & Tkaczyk i goście”, którą oficjalnie zainaugurowali 12 lutego 2016 roku koncertem w trójmiejskiej hali Ergo Arena, transmitowanym na żywo przez Polsat i RMF FM. Podczas koncertu artyści wykonali największe przeboje wszystkich swoich projektów muzycznych: Kombi, Skawalkera, O.N.A. i Kombii. Na scenie wraz z zespołem gościnnie wystąpili wówczas: Agnieszka Chylińska, Jan Borysewicz, Ewa Farna, Margaret, Ruda z Red Lips, Bartosz Wielgosz i Tobiasz Pluta (perkusista, syn Jana Pluty). W tym samym roku, podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, Kombii otrzymało nagrodę w kategorii SuperZespół 2016. 27 września 2017 miała miejsce premiera książki pt. „Królowie życia. Kombi, Skawalker, O.N.A. i... Kombii, czyli 40 lat wzlotów i upadków na scenie”, wydanej przez Edipresse Polska S.A., będącej artystyczną autobiografią Grzegorza Skawińskiego i Waldemara Tkaczyka.

Pytanie: Co ukazało się w lutym 2016 roku?
Odpowiedź: drugi album koncertowy zespołu Kombii Symfonicznie

Pytanie: Kto towarzyszył zespołowi podczas koncertu w Arkadach Kubickiego?
Odpowiedź: Polska Orkiestra Radiowa

Pytanie: Jaki jubileusz obchodzili Skawiński i Tkaczyk?
Odpowiedź: 40-lecia pracy artystycznej

Pytanie: Czy podczas występu w Ergo Arenie na scenie wraz z zespołem pojawiła się Chylińska?
Odpowiedź: tak
Chaim Rumkowski

W ocenach Rumkowskiego w tym zakresie koniecznym jest między innymi uwzględnienie oceny działalności kierownika niemieckiej administracji getta (Gettoverwaltung) – Hansa Biebowa, który z przyczyn osobisto-merkantylnych, był bardzo zainteresowany jak najdłuższym trwaniem łódzkiego getta. W 1944 uzyskał nawet w tym zakresie poparcie ministra uzbrojenia i amunicji – Alberta Speera, chociaż los łódzkiego getta i jego więźniów i tak był przesądzony z powodu nazistowskiej koncepcji „ostatecznego rozwiązania kwestii żydowskiej” (Endlösung der Judenfrage) oraz zależny personalnie od decyzji Heinricha Himmlera, jej kluczowego wykonawcy. Kwestia relacji Rumkowski – Biebow jest jedną z bardziej frapujących w dziejach łódzkiego getta.

Pytanie: Kim był Hans Biebow?
Odpowiedź: kierownik niemieckiej administracji getta

Pytanie: Czy Hans Biebow chciał doprowadzić do jak najszybszego zamknięcia getta?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto popierał Biebowa w utrzymywaniu istnienia łódzkiego getta?
Odpowiedź: Albert Speer

Pytanie: Czy Biebow realnie decydował o losie łódzkiego getta?
Odpowiedź: nie
Maszt radiowy w Konstantynowie

Na terenie radiostacji w Gąbinie do 30 września 2021 roku znajdował się maszt radiolinii w Konstantynowie, nieużywany od kwietnia 1998 roku. Przed wejściem na teren znajduje się krzyż, postawiony przez okolicznych mieszkańców związanych z nieistniejącym już (2018) Stowarzyszeniem Ochrony Życia Ludzi przy Najwyższym Maszcie Europy. Stalowa konstrukcja zwalonego masztu została sprzedana na złom. Aparatura nadawcza, a zwłaszcza kontenery z nadajnikami firmy Brown Boveri, do 2017 r. były kompletne i wizualnie w dobrym stanie. Przez kilka lat po katastrofie utrzymywano okrojony personel ośrodka, nadajniki konserwowano i załączano kontrolnie wykorzystując tzw. sztuczną antenę.

Pytanie: Gdzie umiejscowiony był ten maszt radiowy do końca września 2021 roku?
Odpowiedź: Na terenie radiostacji w Gąbinie

Pytanie: Jakie osoby odpowiadają za umieszczenie przed wejściem na teren radiostacji w Gąbinie krzyża?
Odpowiedź: okoliczni mieszkańcy związani z nieistniejącym już (2018) Stowarzyszeniem Ochrony Życia Ludzi przy Najwyższym Maszcie Europy

Pytanie: Co stało się z częścią konstrukcji masztu radiowego wykonanej ze stali?
Odpowiedź: została sprzedana na złom

Pytanie: Jakie elementy masztu pozostawały do 2017 roku w pozornie dobrej kondycji?
Odpowiedź: Aparatura nadawcza, a zwłaszcza kontenery z nadajnikami firmy Brown Boveri

Pytanie: Czy cały personel radiostacji został zwolniony od razu po katastrofie?
Odpowiedź: nie
Jazz

Wczesna historia jazzu w Polsce to lata 20., kiedy powstawały pierwsze zespoły muzyczne grające w lokalach w sposób naśladujący jazz. W 1928 roku zespół Zygmunta Karasińskiego podczas Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu dał pierwszy koncert, grając jazz „do słuchania”, a nie do tańca. Ważny był wtedy Jazz Club YMCA. Muzykę jazzową popularyzowało radio, w którego programie w 1937 roku jazz zajmował najwięcej czasu antenowego z programów muzycznych (13%). Pod koniec lat 30. pojawiła się w Polsce swingowa faza jazzu, uprawiana przez big bandy Henryka Warsa, braci A. i H. Goldów, Jerzego Petersburskiego, Szymona Kataszka, Adiego Rosnera i Zygmunta Karasińskiego.

Pytanie: W trakcie jakiego wydarzenia Zygmunt Karasiński wraz ze swoim zespołem zagrał debiutancki koncert?
Odpowiedź: Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu

Pytanie: Jacy artyści grali w Polsce pod koniec lat trzydziestych swingową formę tego gatunku muzycznego?
Odpowiedź: big bandy Henryka Warsa, braci A. i H. Goldów, Jerzego Petersburskiego, Szymona Kataszka, Adiego Rosnera i Zygmunta Karasińskiego

Pytanie: Jaką część repertuaru, który można było usłyszeć w radiu stanowił w 1937 roku ten gatunek muzyczny?
Odpowiedź: 13%

Pytanie: Kiedy Zygmunt Krasiński wraz ze swoim zespołem zagrał ich debiutancki koncert?
Odpowiedź: W 1928 roku
Konstancin-Jeziorna

W czasie wojny wille Konstancina zostały zajęte przez Niemców; przebywali tu oficerowie, a także ranni. Bywał tu m.in. Ludwig Fischer, gubernator GG. W sierpniu 1944 roku na obszarze Skolimowa-Konstancina i sąsiedniej Jeziorny działał V obwód AK „Gątyń”. Toczyły się tu walki z Niemcami wycofującymi się po starciach w Jeziornie. W porozumieniu z lokalnym oddziałem AL skontaktowano się z Armią Czerwoną i dokonano nalotu, mającego na celu zgładzenie Fischera, rozpoznanego przez żołnierzy; akcja nie powiodła się.

Pytanie: Kto mieszkał w Konstancinie podczas II wojny?
Odpowiedź: Niemcy

Pytanie: Jaka grupa AK działała na terenie Konstancina podczas II wojny?
Odpowiedź: Gątyń

Pytanie: Z kim współpracowało AL w celu likwidacji Fischera?
Odpowiedź: Armią Czerwoną
Oreczka australijska

Niewiele wiadomo na temat rozmnażania oreczki australijskiej, ponieważ w środowisku naturalnym ich obserwacja jest trudna. Większość informacji na ten temat pochodzi z obserwacji najbliższych mu krewnych, w tym oreczki krótkogłowej. Ssaki z rodzaju Orcaella żyją w małych grupach liczących od 6 do 8 osobników. Przypuszcza się, że zwierzęta te krzyżują się najczęściej z osobnikami grupy rodzinnej, do której same należą. Gody odbywają się pomiędzy grudniem a czerwcem. Prawdopodobnie, podobnie jak u innych delfinowatych, jeden lub dwa samce rywalizują o względy u większej liczby samic za pomocą popisów. Ciąża trwa w przybliżeniu 14 miesięcy.

Pytanie: Dlaczego informacje na temat sposobu rozmnażania się osobników tego gatunku są ograniczone?
Odpowiedź: ponieważ w środowisku naturalnym ich obserwacja jest trudna

Pytanie: Skąd pozyskano najwięcej informacji na temat rozmnażania oreczki australijskiej?
Odpowiedź: z obserwacji najbliższych mu krewnych, w tym oreczki krótkogłowej

Pytanie: Czy oreczka australijska preferuje samotny tryb życia?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jaki sposób samce oreczki australijskiej zalecają się do samic podczas okresu godowego?
Odpowiedź: za pomocą popisów
Witold Urbanowicz (generał)

Wojna zastała Urbanowicza w trakcie ćwiczeń w powietrzu w szkole w Dęblinie. Latając na starym myśliwcu P.7a (w grupie „Ułęż”, wraz z innymi instruktorami ze szkoły), mimo starć z nieprzyjacielem nad Dęblinem i Ułężem, nie zdołał strącić żadnej niemieckiej maszyny. Gdy jego samolot został zniszczony na ziemi, dostał rozkaz doprowadzenia grupy podchorążych do Rumunii, skąd miał odebrać rzekomo dostarczone tam samoloty Morane-Saulnier MS.406 i Hurricane. Wobec niedostarczenia do Rumunii samolotów, Urbanowicz wrócił z granicy do kraju w celu kontynuowania walki. Pochwycony przez oddział Armii Czerwonej, uciekł wraz z dwoma podoficerami tego samego wieczora i po trzech dniach dołączył do swojego oddziału w Rumunii, skąd niebawem przetransportowano ich do Francji. W Istres zakwaterowano go wraz z oddziałem w prymitywnych barakach, nie dając większych nadziei na rychły udział w walce z Niemcami, wobec czego w końcu stycznia 1940 roku Urbanowicz znalazł się w grupie pilotów, która przyjęła zaproszenie wstąpienia do brytyjskich dywizjonów RAF-u i przeniósł się do Wielkiej Brytanii.

Pytanie: Gdzie Urbanowicz przebywał w momencie rozpoczęcia drugiej wojny światowej?
Odpowiedź: w powietrzu w szkole w Dęblinie

Pytanie: Czy Urbanowicz zestrzelił niemiecki samolot w trakcie kampanii wrześniowej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie Urbanowicz udał się z Rumunii?
Odpowiedź: do Francji

Pytanie: Gdzie Urbanowicz stacjonował we Francji?
Odpowiedź: W Istres
Krzysztof Krauze

Z ustaleń poczynionych przez Krauzego w filmach dokumentalnych wynikły Gry uliczne (1996), film fabularny utrzymany w realiach political fiction i dedykowany gustom młodzieży epoki transformacji ustrojowej w Polsce. Krauze z osobistych pobudek wybrał jako swój temat fikcyjne śledztwo w sprawie śmierci Pyjasa, zamordowanego w 1977 za działalność opozycyjną. Jak twierdził Krauze, wybrał ów temat w ramach „zadośćuczynienia za lata 70., gdy studiowałem w szkole filmowej i nie potrafiłem włączyć się w rodzący się wtedy ruch sprzeciwu. Gdybym wtedy powiedział systemowi «nie», musiałbym rozstać się z myślą o robieniu filmów”. Scenariusz do Gier ulicznych Krauze napisał wraz z dziennikarzem Jerzym Morawskim, ukazując śledztwo za pomocą konwencji teledyskowej, streszczanej przez Lubelskiego następująco: „szybkie tempo opowiadania, pełne atrakcji typowych dla neotelewizji (wstawki animowane) i pokoleniowego obyczaju (clubbing, dyskoteki)”. W role reporterów wikłających się w śledztwo wcielili się debiutujący Redbad Klynstra oraz znany wcześniej z Samowolki Robert Gonera. Gry uliczne zostały uhonorowane Nagrodą Jury na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, ale poczynione w nich ustalenia straciły ważność już w 2001 roku, gdy donosicielem odpowiedzialnym za wydanie Pyjasa okazał się nie znany senator (jak w filmie), lecz przyjaciel Pyjasa i redaktor „Gazety Wyborczej”, Lesław Maleszka.

Pytanie: Z jakiego powodu Krauze podjął się tematyki fikcyjnego śledztwa w sprawie śmierci Pyjasa?
Odpowiedź: w ramach „zadośćuczynienia za lata 70., gdy studiowałem w szkole filmowej i nie potrafiłem włączyć się w rodzący się wtedy ruch sprzeciwu. Gdybym wtedy powiedział systemowi «nie», musiałbym rozstać się z myślą o robieniu filmów”

Pytanie: Kto pomagał mu w tworzeniu scenariusza do tego filmu?
Odpowiedź: Jerzy Morawski

Pytanie: Jacy aktorzy zostali obsadzeni w rolach reporterów prowadzących śledztwo w sprawie śmierci Pyjasa?
Odpowiedź: debiutujący Redbad Klynstra oraz znany wcześniej z Samowolki Robert Gonera

Pytanie: Podczas jakiego wydarzenia film ten odebrał Nagrodę Jury?
Odpowiedź: Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych
Krzysztof Krauze

Kolejny film Krauzego, zrealizowany już wspólnie z Joanną Kos-Krauze, Plac Zbawiciela (2006) również powstał na podstawie reportażu opublikowanego na łamach „Super Expressu”, opisującego losy porzuconej przez męża kobiety z Warszawy, która próbowała odebrać życie sobie oraz dwóm kilkuletnim synom (została odnaleziona niedaleko placu Zbawiciela i odratowana wraz z dziećmi). Para reżyserów obsadziła w roli matki Jowitę Budnik; rolę jej męża odegrał Arkadiusz Janiczek, podczas gdy wrogą jej teściową zagrała Ewa Wencel. Plac Zbawiciela został pozytywnie oceniony przez polskich krytyków; Tadeusz Sobolewski twierdził, że dzieło małżeństwa Krauze jest „najważniejszym filmem polskim ostatnich lat”, podczas gdy Kazimiera Szczuka odczytywała film jako utwór o pogardzanej pracy kobiet w gospodarstwach domowych, „degradacji i wykluczeniu z rynku pracy”, a także prorodzinnej polityce kryjącej w sobie brutalność skierowaną przeciwko kobiecości. Plac Zbawiciela został nagrodzony kolejnymi Złotymi Lwami. W 2009 Krauze przewodniczył jury 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.

Pytanie: W którym roku nakręcono Plac Zbawiciela?
Odpowiedź: 2006

Pytanie: Artykułem z jakiej gazety zainspirowano film Plac Zbawiciela?
Odpowiedź: Super Expressu

Pytanie: Jaką historię opowiadał film Plac Zbawiciela?
Odpowiedź: losy porzuconej przez męża kobiety z Warszawy, która próbowała odebrać życie sobie oraz dwóm kilkuletnim synom

Pytanie: Kto odegrał role matki w Placu Zbawiciela?
Odpowiedź: Jowita Budnik