mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Czerwone Gitary

Obchody 50-lecia istnienia zespołu przypadające na rok 2015 zespół zainaugurował kilkutygodniową trasą po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. 14 marca w Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku odbył się Złoty Koncert Jubileuszowy. Tego samego dnia odbyła się premiera nowej płyty zespołu zatytułowanej Jeszcze raz, na której znalazło się 15 nowych piosenek, w tym jeden archiwalny utwór Krzysztofa Klenczona. Album kolejno promowały single: „Trochę przed wieczorem”, „Coś przepadło”, „Czerwona gitara”, „Jeszcze raz, pierwszy raz”. 12 czerwca 2015 podczas pierwszego dnia 52. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu Czerwone Gitary odsłoniły swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki. Tego samego dnia zespół wystąpił na Festiwalu „Dozwolone od lat 18" na Stadionie Miejskim we Wrocławiu. 31 lipca w Operze Leśnej w Sopocie odbyła się jubileuszowa odsłona koncertu Czerwone Gitary Symfonicznie z towarzyszeniem Orkiestry Symfoników Gdańskich. Utwory zespołu wykonali także zaproszeni artyści m.in. Sarsa Markiewicz, Jacek Stachursky i Marcin Kindla. Tydzień później – 7 sierpnia 2015 – zespół wystąpił podczas 1. Rockblu Przywidz Festiwalu, a wcześniej wziął udział w ceremonii otwarcia Bulwaru Zespołu Czerwone Gitar oraz odsłonięcia Korzeni Rocka – pomnika upamiętniającego gwiazdy polskiego rocka. 14 sierpnia podczas festiwalu Disco pod Gwiazdami w amfiteatrze w Zielonej Górze, odbył się jubileuszowy występ Czerwonych Gitar z okazji 50-lecia działalności scenicznej. Impreza była transmitowana na antenie Telewizji Polsat:

Pytanie: W którym roku artyści świętowali 50 rok aktywności zespołu?
Odpowiedź: w 2015

Pytanie: Czyją piosenkę archiwalną można usłyszeć na albumie Jeszcze raz?
Odpowiedź: Krzysztofa Klenczona

Pytanie: Czym są Korzenie Rocka?
Odpowiedź: pomnikiem upamiętniającym gwiazdy polskiego rocka

Pytanie: Jaka stacja emitowała przebieg wydarzenia Disco pod Gwiazdami?
Odpowiedź: Telewizji Polsat

Pytanie: Jaki tytuł nosi album Czerwonych Gitar, który ukazał się w marcu 2015 roku?
Odpowiedź: Jeszcze raz
Katastrofa lotu Air New Zealand 901

W odpowiedzi na pytania zadawane przez opinię publiczną rząd Nowej Zelandii powołał Królewską Komisję Śledczą, w skład której wchodziła tylko jedna osoba – cieszący się dużym szacunkiem sędzia Peter Mahon. Raport z jego badań został opublikowany 27 kwietnia 1981 i jednoznacznie oczyszczał z winy załogę lotu 901. Mahon stwierdził, że jedyną i niezaprzeczalną przyczyną wypadku była zmiana współrzędnych lotu bez ostrzeżenia pilotów. Nowy plan skierował lot 901 prosto nad wulkan Erebus, a załoga nie była w stanie zauważyć góry, która znajdowała się na wprost nich. Ponadto, mogli oni doświadczyć złudzenia optycznego czasami występującego w warunkach polarnych, kiedy kontrast pomiędzy chmurami a śniegiem praktycznie zanika. Zauważył również, że załoga była bardzo doświadczona, obaj piloci mieli na swoim koncie tysiące godzin w powietrzu, dlatego brak umiejętności pilotów nie mógł być przyczyną wypadku. Mahon dodał również, że zgodnie z zapisami rozmów kontroler ze stacji McMurdo zezwolił na obniżenie lotu do 450 metrów.

Pytanie: Kto został członkiem Komisji Śledczej?
Odpowiedź: Peter Mahon

Pytanie: Ilu członków zostało powołanych do Komisji Śledczej?
Odpowiedź: jedna

Pytanie: Kiedy ukazał się raport z analizy Mahona?
Odpowiedź: 27 kwietnia 1981

Pytanie: Jakie znaczenie dla załogi miał raport Mahona?
Odpowiedź: oczyszczał załogę z winy

Pytanie: Jaki powód katastrofy podał Mahon w swoim raporcie?
Odpowiedź: zmianę współrzędnych lotu bez ostrzeżenia pilotów
Katastrofa lotu Air New Zealand 901

Krótko przed godziną 8:30 McDonnell Douglas wystartował z portu lotniczego w Auckland. 237 pasażerów i 20 członków załogi wyruszyło w 12-godzinny rejs nad Antarktydą. Po około czterech godzinach lotu maszyna znajdowała się 68 kilometrów od stacji McMurdo. Kontrolerzy zezwolili pilotom na obniżenie lotu do 3000 metrów i jego kontynuowanie z widocznością. Przepisy bezpieczeństwa ruchu lotniczego w owym czasie nie zezwalały na loty poniżej 1800 metrów, nawet przy dobrej pogodzie, jednak w magazynie podróżniczym Air New Zealand znajdowały się fotografie robione z mniejszych wysokości.

Pytanie: Jaki był port wylotu Air New Zealand 901?
Odpowiedź: Auckland

Pytanie: Ile osób znajdowało się na pokładzie?
Odpowiedź: 237 pasażerów i 20 członków załogi

Pytanie: Jak długo miał trwać rejs?
Odpowiedź: 12 godzin

Pytanie: Poniżej jakiego pułapu nie wolno było schodzić pilotom Air New Zealand 901 ze względów bezpieczeństwa?
Odpowiedź: 1800 metrów
Mitologia nordycka

Ymir uosabia siły natury i jest zdolny do samorództwa, na początku dziejów rodzi Thursonów (olbrzymy Szronu) i Asów (bogów). Asowie są z tej samej substancji co Ymir ale są dodatnim biegunem historii. W dalszych dziejach Asowie zgładzili Ymira, a z jego ciała stworzyli Midgard. Z resztek Ymira Asowie stworzyli karłów. Ludzie natomiast pojawili się samoistnie i byli bezwolni.
Midgard jest na początku światem bogów, ludzie są istotami drugoplanowymi pozbawionymi woli, rozumu, czucia, ruchu i oddechu. Te cechy nadają im Odyn, Wili i Wi, synowie Buriego, ojca Asów (znanymi w kulturze popularnej jako bogowie). Zmiana cech ludzi i ich miejsce w historii następuje w momencie pojawienia się Norn (olbrzymek wieszczek) i ich przepowiedni Ragnarök – walki na końcu czasów. Ludzie zostają sojusznikami Asów w przyszłej walce z olbrzymami. W tej chwili również Odyn zsyła śmierć niezależnie od swojej woli oraz tworzy Valhallę, miejsce, gdzie polegli wojownicy oddają się ćwiczeniom i niesamowitym biesiadom by stawić czoła walce w dniu Ragnarök.

Pytanie: Do czego zostały wykorzystane szczątki Ymira?
Odpowiedź: do stworzenia Midgardu i karłów

Pytanie: Czy dzieci Ymira urodziła mu partnerka?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jaki sposób na świecie pojawiła się rasa ludzka?
Odpowiedź: pojawili się samoistnie

Pytanie: Czym jest Ragnarök?
Odpowiedź: walką na końcu czasów
Richard Ramirez

Nocnego Prześladowcę aresztowano 31 sierpnia 1985 roku. Prokuratura oskarżyła go o dokonanie 43 przestępstw, w tym 13 zabójstw. Podczas procesu Ramirez powiedział „Nie muszę wyglądać z tego pomieszczenia, by zobaczyć wszystkich kłamców, nienawidzących, morderców, świrów. Sprawiacie, że jestem chory... Jestem poza waszą wyobraźnią, poza dobrem i złem...” Jego zachowanie nie było zaskoczeniem, już wcześniej jego wypowiedzi budziły kontrowersje np. gdy okazywał swoje oddanie szatanowi.
20 września 1989 roku, po 55 dniach zeznań i przesłuchaniu 165 świadków, sąd skazał Ramireza na 196 lat pozbawienia wolności oraz dziewiętnastokrotną karę śmierci w komorze gazowej. Podczas pobytu w więzieniu poślubił zafascynowaną nim kobietę, Doreen Lioy, która była przekonana, że łączy ich niekończące się koło miłości i zamierzała popełnić samobójstwo w momencie wykonania kary śmierci na Ramirezie. Został osadzony w celi śmierci w Więzieniu Stanowym San Quentin, gdzie do śmierci czekał na wykonanie wyroku.

Pytanie: Ile zabójstw dokonał Richard Ramirez?
Odpowiedź: 13

Pytanie: Kiedy złapano Richarda Ramireza?
Odpowiedź: 31 sierpnia 1985 roku

Pytanie: Ile przestępstw popełnił Richard Ramirez?
Odpowiedź: 43

Pytanie: Ilu świadków brało udział w przesłuchaniu?
Odpowiedź: 165
Richard Ramirez

W wieku 11–12 lat zaczął kraść, wpadł w środowisko narkomanów, wyrzucono go ze szkoły. Zatrudnił się w hotelu, gdzie pracował na nocną zmianę. Tam po raz pierwszy dopuścił się gwałtu, za co został aresztowany (jednakże nie postawiono mu zarzutów) i przekazany rodzicom. Ci jednak wyrzucili go z domu. Wyjechał do Los Angeles, gdzie żył z kradzieży. Interesował się również satanizmem.
Pierwszą zbrodnię Ramirez popełnił w roku 1984. Krążąc skradzionym samochodem w poszukiwaniu ofiary, trafił do domu 79-letniej Jenni Vincow, którą wielokrotnie ugodził nożem.
Kolejny mord miał miejsce 17 marca 1985 roku. Richard wkradł się do garażu, w czasie gdy ofiara – Maria Hermandez (25 lat) – parkowała samochód. Strzelił do niej, lecz jej nie zabił. Dziewczyna upadła na podłogę, udając, że nie żyje. Zabójca wszedł do domu, gdzie znalazł przyjaciółkę Marii – Dayle Okazaki (33 lata), którą postrzelił w środek głowy. Ocalała Hermandez podała policji ogólny rysopis sprawcy – zaatakował ją wysoki mężczyzna o czarnych włosach i latynoskiej urodzie. W garażu znaleziono również czapkę z logo hardrockowej grupy AC/DC.

Pytanie: Ile lat miała jego pierwsza ofiara śmiertelna?
Odpowiedź: 79

Pytanie: W jaki sposób zamordował swoją pierwszą ofiarę?
Odpowiedź: wielokrotnie godząc nożem

Pytanie: W jaki sposób zamordował Okazaki?
Odpowiedź: postrzelił w środek głowy

Pytanie: W jaki sposób Hermandez uchroniła się przed śmiercią?
Odpowiedź: upadła na podłogę, udając, że nie żyje
Wąglik

Należy wykluczyć inne jednostki chorobowe o przebiegu posocznicowym. Również podobny przebieg do wąglika mogą mieć niektóre ostre zatrucia. Ostatecznie rozstrzygają badania laboratoryjne. W preparatach mazanych (np. krew) stwierdza się, po odpowiednim zabarwieniu charakterystyczne laseczki wąglika z otoczkami. Do rozpoznania wąglika stosuje się również próbę biologiczną. Zakażeniu ulega większość typowych zwierząt laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki). Padają one po trzech dniach od pozajelitowego zakażenia wąglikiem.

Pytanie: Czy inne choroby wyglądają podobnie do objawów wywoływanych przez wąglika?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie badania mogą potwierdzić występowanie wąglika?
Odpowiedź: laboratoryjne

Pytanie: Jakie zwierzęta są wykorzystywane w badaniach w laboratorium?
Odpowiedź: myszy, szczury, króliki

Pytanie: Czy z krwi jest możliwe rozpoznanie wąglika?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaki jest czas, po którym pada zakażone tą chorobą zwierzę?
Odpowiedź: trzy dni
Wąglik

Na terenie ZSRR po zakończeniu wojny rozwijana była broń biologiczna, także zawierająca jako ładunek laseczki wąglika. Prace badawczo-produkcyjne w wojskowej fabryce broni B, działającej w programie „Biopreparat” (zobacz: Ken Alibek) w Swierdłowsku spowodowały w 1979 roku zakażenie ludności cywilnej (Katastrofa w Swierdłowsku; według nieoficjalnych danych zachorowało 79 osób, z czego zmarło 68). U 77 chorych wystąpiła płucna postać tej choroby (u 66 nastąpiło zejście śmiertelne). Innym ośrodkiem produkcji broni biologicznej z wykorzystaniem laseczek wąglika był Stepnogorsk w Kazachstanie. Sama produkcja jest trudna, wymaga dużej wiedzy i przede wszystkim odpowiedniego sprzętu.

Pytanie: Czego rezultatem była Katastrofa w Swierdłowsku?
Odpowiedź: prac badawczo-produkcyjnych w wojskowej fabryce broni B, działającej w programie "Biopreparat" w Swierdłowsku

Pytanie: Czy większość z osób, które zachorowały po Katastrofie w Swierdłowsku nie przeżyło?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy te bakterie były wykorzystywane do tworzenia broni biologicznej?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim państwie tworzono broń z wykorzystaniem tej bakterii?
Odpowiedź: Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich

Pytanie: Czy produkcja broni z wykorzystaniem tej bakterii jest wyjątkowo prosta?
Odpowiedź: nie
Zagłada Żydów

Kolejnym uzależnionym od Niemiec państwem, które włączono w plan Holocaustu, była Francja. W podzielonym (od czerwca 1940) na 2 strefy państwie mieszkało około 350 tys. Żydów, z których połowa była uciekinierami bez francuskiego obywatelstwa. W strefie okupowanej przez Niemców stosowano nazistowskie antysemickie przepisy bezpośrednio, a w strefie tzw. „wolnej” marionetkowy rząd francuski posłusznie współpracował z Niemcami. Od października 1940 rząd Vichy zakazał Żydom wykonywania określonych zawodów, a Żydów-cudzoziemców internował w obozach. Po tym nastąpiła rejestracja i konfiskata majątków. 27 marca 1942 ruszyły z Francji pierwsze transporty Żydów do obozu Auschwitz. Powszechną praktyką było rozdzielanie rodziców i dzieci; rodziców wysyłano do obozów zagłady jako pierwszych. Szacuje się, że w Auschwitz zginęła większość (11 tys.) tych dzieci. Ostatni transport Żydów odjechał w lipcu 1944. 80 do 90% przywożonych zabijano w Auschwitz w ciągu pierwszego dnia pobytu; zamordowano 76 tys., czyli około 25% wszystkich Żydów – obywateli francuskich. Akcję masowej deportacji nadzorował we Francji SS-Hauptsturmführer Theodor Dannecker. W 2009 roku Rada Państwa uznała odpowiedzialność państwa francuskiego za deportacje.

Pytanie: W jakim kraju, oprócz Niemiec, wprowadzono Holocaust?
Odpowiedź: Francji

Pytanie: Dokąd przewożono Żydów z terytorium Francji?
Odpowiedź: do obozu Auschwitz

Pytanie: Po jaki czasie zabijano Żydów w Auschwitz?
Odpowiedź: w ciągu pierwszego dnia pobytu
Zagłada Żydów

Eksterminacja jednak rozpoczęta została przed oficjalnymi decyzjami. Pierwszym jej aktem były działania „oddziałów specjalnych” Einsatzgruppen na terenie Związku Radzieckiego po niemieckiej inwazji rozpoczętej w czerwcu 1941 roku. Oddziałów tych było cztery, oznaczonych literami alfabetu: A, B, C oraz D, a podzielone one były na mniejsze pododdziały – Sonderkommanda oraz Einsatzkommanda. Oddziały te, działające wkrótce po wkraczających wojskach niemieckich, dokonały zabójstw ponad pół miliona Żydów, a także Cyganów, jeńców wojennych oraz członków partii komunistycznej. Rola tych oddziałów sprowadzała się do spędzania lokalnej ludności żydowskiej i innych osób przeznaczonych do eksterminacji do specjalnych miejsc i masowych rozstrzeliwań, najczęściej za pomocą karabinów maszynowych. Niekiedy wykorzystywano miejscowych kolaborantów do pomocy w morderstwach. W ten sposób dokonano Holocaustu Żydów ukraińskich, besarabskich, białoruskich i bałtyckich. Poza obozami, najbardziej znanym miejscem eksterminacji jest wąwóz Babi Jar koło Kijowa, gdzie w 1941 r. zamordowano ok. 100 tys. Żydów, a także podwileńskie Ponary, gdzie naziści wymordowali prawie 80 tys. Żydów.

Pytanie: Do jakiej tragedii doszło w Babim Jarze w trakcie II wojny światowej?
Odpowiedź: zamordowano tam ok. 100 tys. Żydów

Pytanie: Ile Żydów zginęło w miejscowości Ponary?
Odpowiedź: prawie 80 tys.

Pytanie: Kogo oprócz Żydów po wkroczeniu do ZSRR mordowali naziści?
Odpowiedź: Cyganów, jeńców wojennych oraz członków partii komunistycznej

Pytanie: W jaki sposób po wkroczeniu do ZSRR eksterminacji dokonywały nazistowskie "oddziały specjalne"?
Odpowiedź: spędzano lokalną ludność żydowską i inne osoby przeznaczone do eksterminacji do specjalnych miejsc i masowo rozstrzeliwano, najczęściej za pomocą karabinów maszynowych. Niekiedy wykorzystywano miejscowych kolaborantów do pomocy w morderstwach

Pytanie: W jaki sposób oznaczone były nazistowskie "oddziały specjalne", których zadaniem była eksterminacja Żydów?
Odpowiedź: literami alfabetu: A, B, C oraz D
Marek Hamšík

Drugie spotkanie w zespole narodowym piłkarz Napoli rozegrał 6 czerwca w pojedynku eliminacjach do Euro 2008 z Niemcami. Słowacja przegrała 1:2, a Hamšík rozegrał pełne 90 minut. Pierwszego gola dla reprezentacji Hamšík strzelił 13 października w pojedynku przeciwko San Marino, które zakończyło się zwycięstwem Słowacji 7:0. W corocznym plebiscycie na najlepszego słowackiego piłkarza Hamšík zajął drugie miejsce za Martinem Škrtelem, zdobył natomiast tytuł najlepszego słowackiego piłkarza młodego pokolenia. Reprezentacja Słowacji w swojej grupie eliminacyjnej do Euro 2008 zajęła ostatecznie czwarte miejsce i nie awansowała do turnieju.

Pytanie: Z jakim państwem Hamšík rozegrał swój drugi mecz w reprezentacji?
Odpowiedź: z Niemcami

Pytanie: Czy Słowacja wygrała z Niemcami?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy zawodnik był cały mecz na boisku?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W meczu z jakim krajem Hamšík zdobył swojego pierwszego gola dla Słowacji?
Odpowiedź: San Marino
Marek Hamšík

Sezon 2008/2009 Hamšík rozpoczął od strzelenia trzech goli w czterech spotkaniach. Słowak zdobył bramki w meczach z Romą (remis 1:1), Fiorentiną (wygrana 2:1) oraz US Palermo (wygrana 2:1). Hamšík stał się najlepszym strzelcem swojego zespołu prezentując lepszą skuteczność niż napastnicy Ezequiel Lavezzi, Germán Denis i Marcelo Zalayeta. W linii pomocy grywał najczęściej z takimi graczami jak Manuele Blasi, Walter Gargano, Christian Maggio, Daniele Mannini oraz Michele Pazienza. W rozgrywkach Pucharu UEFA Hamšík zadebiutował w zwycięskim 3:0 meczu eliminacyjnym przeciwko Vllaznie Szkodra. Z Pucharu UEFA Napoli zostało wyeliminowane przez Benficą Lizbona, z którą przegrało w dwumeczu 3:4. 2 listopada w spotkaniu z Milanem Hamšík doznał zwichnięcia stawu skokowego, jednak uraz nie był poważny i zawodnik wrócił do gry na następny mecz przeciwko Sampdorii. 19 stycznia 2009 roku Słowak został wybrany najlepszym piłkarzem młodego pokolenia w Serie A w 2008 roku. 11 marca 2009 roku na stanowisku trenera Napoli Edoardo Reję zastąpił Roberto Donadoni, który pod koniec sezonu powiedział, że liczy na pozostanie Hamšíka w klubie.

Pytanie: W spotkaniach z jakimi zespołami udało mu się strzelić gole na początku sezonu 2008/2009?
Odpowiedź: Romą (remis 1:1), Fiorentiną (wygrana 2:1) oraz US Palermo (wygrana 2:1)

Pytanie: Jacy zawodnicy grali często z Markiem Hamšíkiem w linii pomocy zespołu Napoli?
Odpowiedź: Manuele Blasi, Walter Gargano, Christian Maggio, Daniele Mannini oraz Michele Pazienza

Pytanie: Z jakich rozgrywek odpadł zespół Napoli po przegranej z Benficą Lizbona?
Odpowiedź: Pucharu UEFA

Pytanie: Jaka kontuzja dotknęła go 2 listopada 2008 roku?
Odpowiedź: zwichnięcie stawu skokowego
Guam na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988

Judd Bankert był amerykańskim obywatelem pochodzącym z Michigan. W 1981 roku przeniósł się na Guam, gdzie pracował jako konsultant komputerowy. Przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 1988 Guamski Komitet Olimpijski poszukiwał chętnych do udziału w tych zawodach. Bankert zgłosił wówczas chęć do nauki biegów narciarskich. Według kryteriów Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego przebywał on wystarczająco długo na terytorium Guamu, by móc je reprezentować. W związku z tym powrócił na rok do Stanów Zjednoczonych, gdzie początkowo trenował w Bellingham wspólnie z drużyną biegaczy narciarskich uczelni Western Washington University, a następnie w West Yellowstone z biathlonową reprezentacją tego kraju. Przed rozpoczęciem przygotowań Bankert nie biegał na nartach od 1980 roku, a poprzedni raz strzelał z broni jako dziecko, gdy brał udział w polowaniach na bażanty. Do udziału w zawodach biathlonowych przygotowywał go trener Richard Domey, a Bankert na pierwszym treningu spudłował wszystkie swoje strzały.

Pytanie: Jakie stanowisko zajmował Bankert na Guam?
Odpowiedź: Konsultanta komputerowego

Pytanie: Czy MKO wyraził zgodę na udział Bankerta w igrzyskach?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Skąd pochodził Judd Bankert?
Odpowiedź: z Michigan
Dzwon Zygmunt

Już w 1524 elementy zawieszenia dzwonu wymagały remontu. Wówczas na nowo wykonano żelazne obejmy łączące koronę dzwonu z przeciwwagą oraz wykonano nowe łożyska. Poprawiono również zawieszenie serca dzwonu. 5 listopada 1525 roku opracowany został dokument regulujący zasady obsługi „wielkiego dzwonu”. Zgodnie z nim dzwon Zygmunt miał dzwonić 120 razy w roku w stałych terminach liturgicznych oraz dodatkowo z powodów ważnych wydarzeń państwowych lub w rodzinie królewskiej. Tak częste używanie dzwonu (oraz pozostałych czterech dzwonów zawieszonych na wieży) nie pozostało bez wpływu na konstrukcję dzwonnicy. Już w 1530 odnotowano zarysowania i pęknięcia jej murów. Wkrótce stan wieży się pogorszył. W 1558 król Zygmunt II August nakazał wielkorządcy krakowskiemu Janowi Bonerowi zająć się naprawą wieży lub zdjąć dzwon. Ostatecznie przystąpiono do prac remontowych, w ramach których wykonano m.in. skarpy podpierające wieżę. W kolejnych stuleciach kilkukrotnie jeszcze remontowano wieżę, aż do kompleksowego remontu w latach 1895–1899 połączonego z wykonaniem ponad 4-metrowego fundamentu, co ostatecznie ustabilizowało budowlę.

Pytanie: Jakie założenia dotyczące użytkowania dzwonu zostały przedstawione w projekcie z 1525 roku?
Odpowiedź: dzwon Zygmunt miał dzwonić 120 razy w roku w stałych terminach liturgicznych oraz dodatkowo z powodów ważnych wydarzeń państwowych lub w rodzinie królewskiej

Pytanie: Czym poskutkowało wzmożone używanie dzwona?
Odpowiedź: zarysowaniami i pęknięciami murów dzwonnicy

Pytanie: Komu władca zlecił restaurację wieży lub ściągnięcie dzwona?
Odpowiedź: Janowi Bonerowi

Pytanie: Kiedy odbył się gruntowny remont dzwonnicy?
Odpowiedź: w latach 1895–1899
Dzwon Zygmunt

Dzwon był ukończony w 2. połowie 1520, jednakże z umieszczeniem go na wieży czekano do powrotu króla z wojny pruskiej. Transport dzwonu z ludwisarni królewskiej w okolicy przedmieścia Biskupie na wzgórze Wawelskie rozpoczął się w czerwcu 1521. Dzwon postawiony na dwóch kłodach przeciągany był po drewnianych belkach przez ulicę Sławkowską, Rynek, a następnie ulicą Grodzką. 9 lipca 1521 dzwon umieszczono w wieży. Wciągnięcie dzwonu odbyło się bardzo szybko (trwało około godziny), wykorzystano przy tym konstrukcję składającą się z lin, wielokrążków i przeciwwagi, którą była skrzynia lub skrzynie napełnione kamieniami. Umieszczaniu dzwonu na wieży przyglądał się król, królowa i dwór. Przedtem prawdopodobnie odbyła się konsekracja i tzw. chrzest dzwonu. Prace związane z zawieszeniem dzwonu zakończyły się 13 lipca, tegoż dnia Kraków po raz pierwszy usłyszał jego głos.

Pytanie: Kiedy dzwon Zygmunta został umieszczony na Wawelu?
Odpowiedź: 9 lipca 1521

Pytanie: Dlaczego na powieszenie dzwonu Zygmunta czekano kilka miesięcy?
Odpowiedź: czekano do powrotu króla z wojny pruskiej

Pytanie: Przez jakie ulice transportowano dzwon Zygmunta?
Odpowiedź: Sławkowską, Rynek, a następnie ulicą Grodzką

Pytanie: Gdzie mieściła się ludwisarnia królewska w Krakowie w XVI wieku?
Odpowiedź: okolicy przedmieścia Biskupie

Pytanie: Kiedy po raz pierwszy zabił dzwon Zygmunta?
Odpowiedź: 13 lipca
Queer

Pod koniec lat 80. niektórzy geje zaczęli celowo używać słowa queer zamiast określenia gej czy homoseksualista, próbując, poprzez użycie tego słowa w sposób pozytywny, pozbawić go jego negatywnej mocy. Wczesnym przykładem użycia tego słowa przez społeczność LGBT może być organizacja Queer Nation, która została utworzona w marcu 1990 roku i dystrybuowała anonimową ulotkę na Nowojorskiej Paradzie Gay Pride w czerwcu 1990 roku zatytułowanej „Queers Read This”. Ulotka zawierała fragment tłumaczący ich przyjęcie etykiety queer:

Pytanie: Jakiego określenia zaczęły używać homoseksualne osoby?
Odpowiedź: queer

Pytanie: Co chciano osiągnąć stosując określenie queer?
Odpowiedź: pozbawić go jego negatywnej mocy

Pytanie: Kiedy założono organizację Queer Nation?
Odpowiedź: w marcu 1990 roku

Pytanie: W jakim mieście działała Queer Nation?
Odpowiedź: Nowym Jorku