mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Herb Bielska-Białej

Jednocześnie w II poł. XIX wieku zaczęły się pojawiać pierwsze opracowania heraldyków dotyczące herbu Bielska, w których przytoczone zostały różne, często ahistoryczne i niezgodne z tradycją wersje herbu. W wydanym w 1864 Stadtwappen der Österreichischen Kaiserstädte V. R. Widimskiego pojawia się zupełnie nieregularna tarcza, a znajdujący się na niebieskim polu orzeł (nazwany przez autora „polskim”) jest barwy srebrnej, ma wychyloną głowę z czerwonym językiem, złotym dziobem i szponami oraz złoty półksiężyc z połową krzyża, zakończony w skrzydle koniczynką. H. Saurma von Jeltsch w Wappenbuch der Schlesischen Städte und Stadtteile (1870) podaje bardziej poprawny wizerunek herbu Bielska w postaci pół złotego orła „górnośląskiego” na polu niebieskim i trzech srebrnych lilii w polu czerwonym, jednak z wychyloną głową i gotycyzującym kartuszem. W J. Siebmachers großes und allgemeines Wappenbuch J. Siebmachera z 1885 zobaczyć można orła z dzieła Widimskiego, określanego też jako „polski”, ale bez krzyża na piersiach i ze złotym językiem oraz postacią św. Mikołaja. Najwierniejszy przekaz heraldyczny pochodzi ze Stadtwappen von Österreich-Ungarn H. G. Ströhla (1904) – żółty orzeł „górnośląski” w wersji renesansowej, z wychyloną głową, czerwonym dziobem, językiem i szponami, zbliżony do wersji z czasów Kazimierza II (II poł. XV wieku). Sprzeczne obrazy herbu w opracowania heraldyków wprowadziły dodatkowe zamieszanie, bowiem władze miejskie równie stosowały różne niepoprawne wersje. Na herbie z dyplomu wystawy przemysłowej z 1871, podobnie jak na fasadach bądź we wnętrzach obiektów publicznych (magistrat, straż pożarna, Komunalna Kasa Oszczędności, szpital) pojawiają się lilie barwy niebieskiej. Z kolei na papierach firmowych burmistrza i rady miejskiej z końca XIX wieku widnieje na niebieskim polu pół czarnego orła z prostą głową i w koronie. Znana jest także wersja identycznego orła, ale bez korony oraz wizerunek z czarnym orłem z wychyloną głową, bez korony.

Pytanie: W jakiej publikacji znajduje się najwierniejszy opis heraldyczny tego herbu?
Odpowiedź: Stadtwappen von Österreich-Ungarn

Pytanie: Jak brzmi najwierniejszy opis heraldyczny tego herbu?
Odpowiedź: żółty orzeł „górnośląski” w wersji renesansowej, z wychyloną głową, czerwonym dziobem, językiem i szponami, zbliżony do wersji z czasów Kazimierza II (II poł. XV wieku)

Pytanie: Czy władze miasta wykorzystywały konsekwentnie jedną wersję tego herbu?
Odpowiedź: nie
Traktat w Trianon

Rewizja traktatu stała się głównym celem polityki zagranicznej Węgier w okresie międzywojennym i przyczyniła się do zbliżenia z III Rzeszą. W latach 1938–1941 Węgrom udało się, przy poparciu Rzeszy, bez walki zrewidować część postanowień z Trianon. Po pierwszym arbitrażu wiedeńskim w listopadzie 1938 Węgry uzyskały kosztem Czechosłowacji południową Słowację. 14 marca 1939 roku, po rozpadzie Czecho-Słowacji, Węgrzy zajęli Karpato-Ukrainę, w wyniku drugiego arbitrażu wiedeńskiego w sierpniu 1940 uzyskali od Rumunii północny Siedmiogród. Po ataku na Jugosławię Niemcy przekazali Węgrom serbską Wojwodinę (Baczkę), słoweńskie Prekmurje oraz chorwackie Baranję i Međimurje. W sumie bezpośrednio przed II wojną światową i w czasie jej trwania wróciły do kraju ziemie zamieszkane przez 2 mln Węgrów, a terytorium powiększyło się do 172 tys. km². Zmiany terytorialne powiększające terytorium Węgier zostały anulowane w 1947 przez postanowienia pokoju paryskiego.

Pytanie: Z jakim państwem Węgry nawiązały bliższe stosunki dyplomatyczne, dzięki rewizji traktatu z Trianon?
Odpowiedź: III Rzeszą

Pytanie: Jakie tereny zostały przyznane Węgrom w listopadzie 1938 roku?
Odpowiedź: południowa Słowacja

Pytanie: W jaki sposób do terytorium Węgier przyłączony został Siedmiogród?
Odpowiedź: w wyniku drugiego arbitrażu wiedeńskiego

Pytanie: Jakie rozporządzenie sprawiło, że Węgry utraciły tereny zdobyte w okresie międzywojennym?
Odpowiedź: postanowienia pokoju paryskiego
Traktat w Trianon

Po II wojnie światowej, za czasów rządzonej przez komunistów Węgierskiej Republiki Ludowej, temat traktatu z Trianon nie był oficjalnie podnoszony i uległ w dużej mierze w społeczeństwie zapomnieniu, a kładziono nacisk na współpracę w ramach obozu państw socjalistycznych. Dopiero w latach 80. XX wieku zaczęły się ukazywać publikacje na ten temat. Podczas transformacji ustrojowej, po wprowadzeniu demokracji i pojawieniu się nurtów nacjonalistycznych w polityce, temat mniejszości węgierskich za granicami kraju zaczął być ponownie wykorzystywany politycznie i na początku lat 90. Węgry podejmowały próby wspierania ruchów separatystycznych za granicami. Unormowanie stosunków granicznych z sąsiednimi państwami stało się jednak jednym z warunków przystąpienia Węgier do NATO.

Pytanie: Jaka forma ustroju została wprowadzona na Węgrzech na początku lat 90.?
Odpowiedź: Demokracja

Pytanie: Jaki temat został ponownie podjęty na początku lat 90. przez polityków węgierskich?
Odpowiedź: temat mniejszości węgierskich za granicami kraju

Pytanie: Kto był u władzy w państwie węgierskim po II wojnie światowej?
Odpowiedź: Komuniści Węgierskiej Republiki Ludowej

Pytanie: Kiedy pojawiły się publikacje dotyczące traktatu?
Odpowiedź: w latach 80. XX wieku
Mel Gibson

Na małym ekranie zadebiutował w serialu telewizyjnym The Sullivans. Jego pierwsza rola filmowa to postać Mad Maksa w filmie o tym samym tytule. Mad Max przyniósł Gibsonowi sporą popularność wśród widzów (wystąpił w kolejnych częściach tego filmu), ale krytykom bardziej spodobał się jego następny film, reżyserowany przez Petera Weira Gallipoli. W 1984 wystąpił po raz pierwszy w filmie amerykańskim – zagrał postać Fletchera Christiana w filmie Bunt na Bounty.W 1985 roku został okrzyknięty najseksowniejszym mężczyzną świata przez magazyn „People”.

Pytanie: W jakiej produkcji pojawił się po raz pierwszy na ekranie telewizyjnym?
Odpowiedź: serialu telewizyjnym The Sullivans

Pytanie: W jakiej roli zadebiutował na ekranach kin?
Odpowiedź: Mad Maksa

Pytanie: W kogo wcielił się w Buncie na Bounty?
Odpowiedź: Fletchera Christiana

Pytanie: Czy od początku kariery dostawał role w filmach amerykańskich?
Odpowiedź: nie
Mel Gibson

W 2004 Gibson wyprodukował i wyreżyserował film Pasja, który został uznany za bardzo kontrowersyjny w niektórych żydowskich środowiskach religijnych. Pasja opowiada o ostatnich 12 godzinach z życia Jezusa Chrystusa. Pomimo wielu kontrowersji film ten został bardzo ciepło przyjęty przez większość chrześcijan, naukowców i wielu konserwatywnych przedstawicieli społeczeństwa żydowskiego. W 2006 Mel Gibson wyreżyserował film Apocalypto osadzony w realiach cywilizacji Majów przed przybyciem konkwistadorów do Ameryki.

Pytanie: Co jest tematem "Pasji" w reżyserii Gibsona?
Odpowiedź: Ostatnie 12 godzin z życia Jezusa Chrystusa

Pytanie: Czy środowisko chrześcijańskie dobrze przyjęło produkcję Gibsona?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W którym roku powstała "Pasja"?
Odpowiedź: 2004

Pytanie: Jaka była odpowiedź środowiska żydowskiego na film Gibsona?
Odpowiedź: został uznany za bardzo kontrowersyjny
Natalia Kukulska

W lutym 2012 została trenerką w programie TVP2 Bitwa na głosy. 3 czerwca w ramach 49. KFPP w Opolu odbył się koncert Życia mała garść poświęcony pamięci Anny Jantar i Jarosława Kukulskiego, przy którym Kukulska sprawowała opiekę artystyczną. 22 marca 2014 wzięła udział w koncercie Night of the Proms w Łodzi. Na początku listopada 2014 zaprezentowała utwór „Pióropusz”, którym zapowiadała dwupłytowy album pt. Ósmy plan. 31 grudnia wzięła udział wraz z innymi artystami w sylwestrowym koncercie Przetańczyć z Tobą chcę całą noc w Poznaniu, poświęconemu twórczości Anny Jantar. 13 czerwca 2015 wzięła udział w koncercie „SuperPremier” z piosenką „Miau” podczas 52. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.

Pytanie: W jakiej roli Kukulska występowała w TVP2?
Odpowiedź: trenerki

Pytanie: Komu poświęcony był 49 festiwal w Opolu?
Odpowiedź: pamięci Anny Jantar i Jarosława Kukulskiego

Pytanie: Jaką piosenkę zaprezentowała Kukulska na 52 Festiwalu w Opolu?
Odpowiedź: „Miau”
Hawajka półżuchwowa

Rothschild zwrócił uwagę na dziwny zapach u postrzelonych ptaków (określił go jako nieprzyjemny), charakterystyczny dla innych przedstawicieli Hemignathus. Wymienił także inne rodzaje ptaków, które miały cechować się takim zapachem – najmocniejszym u Himatione, słabszym u hawajki papużkowatej (Loxioides bailleu), hawajki żółtogłowej (Psittirostra psittacea), hawajki kraterowej (Chloridops kona) i Rhodacanthis. Autor wysnuł przypuszczenie, że przyczyną zapachu jest zakładanie gniazd w dziuplach. Jedynymi niewymarłymi gatunkami spośród wymienionych są hawajka karminowa (Himatione sanguinea) i hawajka papużkowata. Gniazda hawajki karminowej to przeważnie konstrukcje o kształcie kubka zawieszonego między gałęziami, ale znajdywano je także w otworach zastygłej lawy i dziuplach; hawajka papużkowata nie gniazduje w dziuplach. Na Maui Perkins znalazł gniazdo, umieszczone około 7,5 m nad ziemią w rozwidleniu gałęzi A. koa; miało prosty kształt kubka i było dobrze schowane w gąszczu szarych porostów. Wewnątrz znajdowały się 4 pisklęta. Autor był przekonany, że było to gniazdo hawajki półżuchwowej, jednak nie poparł tego żadnym dowodem.

Pytanie: Czy Perkins przedstawił niezaprzeczalne dowody na to, że znalazł gniazdo hawajki półżuchwowej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Który z gatunków hawajki nie tworzy gniazd w dziuplach: hawajka karminowa czy papużkowata?
Odpowiedź: papużkowata

Pytanie: Czy hawajka karminowa zalicza się do gatunków wymarłych?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie swoje gniazda może tworzyć hawajka karminowa?
Odpowiedź: między gałęziami, w otworach zastygłej lawy i dziuplach
Ewangelia Marka

Już w starożytności przyjął się pogląd, że Marek streścił Mateusza. Pogląd ten wsparty autorytetem Augustyna i obowiązywał aż do końca XVIII wieku. W końcu XVIII wieku pojawił się pogląd, iż Marek spisał swoją Ewangelię jako pierwszy i korzystali zeń inni ewangeliści. Wpłynęło to na zmianę stosunku do Ewangelii Marka. Uznano, że styl drugiej Ewangelii jest najbardziej pierwotny. Zwrócono też uwagę, że opisy Markowe są niejednokrotnie znacznie dłuższe od opisów pierwszego i trzeciego ewangelisty (opis spotkania z opętanymi w krainie Gedareńczyków, wskrzeszenie córki Jaira). Ewangelia Marka jako najstarsza ma wielkie znaczenie w badaniach nad historycznym Jezusem, w badaniach nad rozwojem pierwotnej chrystologii. Ewangelia Marka służy jako ważny punkt odniesienia w rekonstrukcji hipotetycznego źródła Q. Obecnie Marek bywa nazywany najbardziej oryginalną Ewangelią.

Pytanie: Jaki pogląd na temat powstania poszczególnych Ewangelii rozwinął się pod koniec osiemnastego stulecia?
Odpowiedź: Marek spisał swoją Ewangelię jako pierwszy i korzystali zeń inni ewangeliści

Pytanie: Jakie poglądy na temat Ewangelii ukształtowały się w wyniku opinii, że Marek spisał swoją jako pierwszy i zainspirował tym samym pozostałych ewangelistów?
Odpowiedź: Uznano, że styl drugiej Ewangelii jest najbardziej pierwotny. Zwrócono też uwagę, że opisy Markowe są niejednokrotnie znacznie dłuższe od opisów pierwszego i trzeciego ewangelisty

Pytanie: Jakie biblijne sceny zostały opisane z większymi szczegółami przez Marka, niż pozostałych ewangelistów?
Odpowiedź: opis spotkania z opętanymi w krainie Gedareńczyków, wskrzeszenie córki Jaira

Pytanie: W jakich dziedzinach nauki korzysta się z tej Ewangelii?
Odpowiedź: w badaniach nad historycznym Jezusem, w badaniach nad rozwojem pierwotnej chrystologii
Ogden Lindsley

Prowadząc badania psów utrzymywał ścisły kontakt z B.F. Skinnerem, podejmującym wówczas badania możliwości modyfikowania zachowań ludzi. Wspólnie z nim oraz H.C. Solomonem opublikował 1953 roku artykuł pt. Studies in behavior therapy, dotyczący leczenia chorych z rozpoznaną przewlekłą schizofrenią (prawdopodobnie Lindsley użył określenia „psychoterapia behawioralna” jako pierwszy). Skinner i Lindsley wspólnie podjęli starania o grant na dalsze badania w dziedzinie psychoterapii behawioralnej (np. możliwości leczenia psychoz schizofrenicznych z takimi objawami, jak katatoniczny stupor i inne). Na początku lipca 1953 roku rozpoczęto adaptację do nowych zadań części piwnic Metropolitan State Hospital w Waltham (Massachusetts), a we wrześniu do laboratorium (nazwanego Studies in Behavior Therapy) przyjęto pierwszego pacjenta. W następnych latach placówka działała w Harvard Medical School jako Behavior Research Laboratory (BRL). W laboratorium znajdowały się początkowo dwa pomieszczenia (pow. 6 sq ft), przypominające klatki Skinnera – z „manipulandum” oraz dozownikami różnorodnego pożywienia oraz materiałów wywołujących emocje (np. papierosy, słodycze, pieniądze, zdjęcia nagich kobiet i mężczyzn). Pojawianie się emocji u wycofanych pacjentów miała też zapewniać np. możliwość nakarmienia głodnego kotka. Rejestrowano reakcje na programy telewizji (filmy, reklamy, sesje terapeutyczne). W korytarzu obok tych pomieszczeń znajdowała się aparatura rejestrująca zachowania pacjentów („Apparatus Alley”). W czasie badań stwierdzono, że w laboratorium warunkowanie instrumentalne człowieka przebiega podobnie, jak warunkowanie gołębi, szczurów i psów, jednak brakuje doniesień o sukcesach psychoterapeutycznych (np. o cofaniu się objawów choroby po wykształceniu odruchów, korzystnych w warunkach „klatki Skinnera”).

Pytanie: Jakie zjawisko badał Skinner, kiedy Lindsley zajmował się eksperymentowaniem na psach?
Odpowiedź: możliwość modyfikowania zachowań ludzi

Pytanie: Co było tematem pracy opublikowanej przez z Lindsleya razem ze Skinnerem oraz Solomonem w 1953 roku?
Odpowiedź: leczenie chorych z rozpoznaną przewlekłą schizofrenią

Pytanie: W jakim miejscu Lindsley przeprowadzał swoje eksperymenty od września 1953 roku?
Odpowiedź: piwnicach Metropolitan State Hospital w Waltham (Massachusetts)

Pytanie: Jak wyposażone były dwa pomieszczenia znajdujące się pierwotnie w laboratorium stworzonym przez Lindsleya?
Odpowiedź: w „manipulandum” oraz dozowniki różnorodnego pożywienia oraz materiałów wywołujących emocje (np. papierosy, słodycze, pieniądze, zdjęcia nagich kobiet i mężczyzn)
Okręty podwodne typu Seawolf

Wraz z końcem zimnej wojny w 1992 roku sekretarz obrony Cheney ogłosił anulowanie całego programu Seawolf, ukończony miał zostać jedynie jeden okręt – USS „Seawolf”, zaś fundusze przeznaczone na budowę bliźniaczych jednostek SSN-22 i SSN-23 miały być cofnięte. Postanowiono także, iż marynarka nie zamówi żadnego nowego okrętu podwodnego aż do roku 1997, kiedy wdrożyć miano program nowego niskobudżetowego okrętu podwodnego. Po objęciu w styczniu 1993 roku urzędu prezydenta, Bill Clinton podtrzymał decyzję poprzedników o zakończeniu programu Seawolf na jednym okręcie, jednakże polityczny nacisk w Kongresie reprezentantów stanu Connecticut oraz stanów sąsiednich wymusił przyznanie na rok budżetowy 1991 środków na SSN-22, a na rok 1992 na okręt SSN-23. Organizujący lobbing w Kongresie admirał DeMars argumentował, iż w budowę SSN-23 zostało do tej pory zaangażowane 1,5 mld dolarów, istnieje jedynie potrzeba wyasygnowania dodatkowej kwoty w takiej samej wysokości. Kongres uległ lobbingowi i zaakceptował plan budowy trzeciego okrętu, określając jego szacunkowy koszt na 3 miliardy dolarów, częściowo z obawy o możliwość upadku amerykańskiego przemysłu okrętów o napędzie jądrowym. Jak bowiem zauważono, pokój nie będzie trwał wiecznie, a likwidacja tej gałęzi przemysłu byłaby zbyt wielkim poświęceniem. Ograniczenie, a następnie anulowanie programu SSN-21, spowodowało jednak rozpoczęcie nowego programu okrętu o przystępniejszej cenie pod nazwą Centurion, który w przyszłości przerodził się w program o oficjalnej nazwie New Attak Submarine (NSSN). Okrętem wiodącym nowego typu została zwodowana 16 sierpnia 2003 roku, USS „Virginia”, zaś trzy okręty typu Seawolf pozostały wyspecjalizowanym reliktem zimnej wojny.

Pytanie: Kiedy zdecydowano się wstrzymać program Seawolf?
Odpowiedź: w 1992 roku

Pytanie: Co wpłynęło na decyzję o dokończeniu wszystkich trzech okrętów?
Odpowiedź: polityczny nacisk w Kongresie reprezentantów stanu Connecticut oraz stanów sąsiednich

Pytanie: Za jaką mniej więcej kwotę miał zostać wybudowany okręt SSN-23?
Odpowiedź: 3 miliardy dolarów

Pytanie: Czy USS "Virginia" należy do jednostek typu Seawolf?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Clinton od początku swojej prezydentury chciał kontynuować program Seawolf?
Odpowiedź: nie
Bitwa o Mont Ormel

Choć przeprowadzone przez Meindla i Bittricha ataki nie zdołały zniszczyć polskiego zgrupowania, umożliwiły przedarcie się na wschód znacznej liczby Niemców. Co więcej, w nocy z 20 na 21 sierpnia w rejonie północnego wzgórza 262 niemieckim spadochroniarzom udało się odtworzyć i utrzymać korytarz ewakuacyjny, którym wycofały się resztki dywizji pancernych Waffen-SS. Akcją dowodził osobiście Meindl, który opuścił kocioł dopiero z chwilą nadejścia straży tylnej I Korpusu Pancernego SS, około godz. 7.00. W okolicy południowego wzgórza 262 wymknął się natomiast sztab 7 Armii z rannym gen. Hausserem, a także dowódca 12 Dywizji Pancernej SS „Hitlerjugend”, SS-Oberführer Kurt Meyer. Mniej szczęścia miał dowodzący LXXXIV Korpusem gen. Otto Elfeldt, który pomiędzy Chambois a Mont Ormel został wzięty do niewoli przez polskich żołnierzy z 10 Pułku Strzelców Konnych.

Pytanie: Jaka była konsekwencja ataków Meindla i Bittricha?
Odpowiedź: przedarcie się na wschód znacznej liczby Niemców

Pytanie: Czy w wyniku ataku Meindla i Bittricha polskie zgrupowanie zostało rozbite?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy doszło do ewakuacji ostatnich jednostek Waffen-SS?
Odpowiedź: w nocy z 20 na 21 sierpnia

Pytanie: Ilu spadochroniarzy zaangażowano w wyprowadzenie jednostek Waffen-SS?
Odpowiedź: 262

Pytanie: Kto stał na czele 12 Dywizji Pancernej SS?
Odpowiedź: Kurt Meyer
Mötley Crüe

14 października 1991 roku światło dzienne ujrzał szósty album zespołu „Decade of Decadence”. Prawie natychmiast dotarł do drugiego miejsca listy przebojów „Billboard”. W założeniu miał to być album dla fanów „na osłodę” oczekiwania na jeszcze inny krążek z całkowicie nowym materiałem.
Po wydaniu „Dekad” w lutym 1992 roku zespół opuścił Neil. Do dziś jest zagadką czy odszedł z własnej woli czy został z niego wyrzucony.
Nikki Sixx przez długi czas utrzymywał że Neil odszedł, jednakże sam pokrzywdzony, Neil twierdzi że został wyrzucony. W tym czasie Neil został zastąpiony przez Johna Corabi (grającego wcześniej w Angora and The Scream). Komercyjny sukces Mötley Crüe trwał przez lata dziewięćdziesiąte, Thaler jako jedyny zajmował się zarządzaniem zespołem aż do 1994 roku gdy ich kolejny album zatytułowany po prostu Mötley Crüe nie spełnił pokładanych w nim nadziei co zaowocowało rozpadem.

Pytanie: Którym z kolei albumem tej grupy był "Decade of Decadence"?
Odpowiedź: szóstym

Pytanie: Czy wiadomo na pewno dlaczego zespół opuścił Neil?
Odpowiedź: Do dziś jest zagadką czy odszedł z własnej woli czy został z niego wyrzucony

Pytanie: Kiedy zespół ten święcił największe sukcesy komercyjne?
Odpowiedź: przez lata dziewięćdziesiąte

Pytanie: Jak odebrana została ich płyta Mötley Crüe?
Odpowiedź: nie spełniła pokładanych w niej nadziei
Leszek Czarnecki

13 listopada 2018 Gazeta Wyborcza ujawniła stenogram rozmowy (w Internecie opublikowane zostało również nagranie audio) z udziałem biznesmena Leszka Czarneckiego oraz przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, Marka Chrzanowskiego. Według Czarneckiego, Chrzanowski miał zapewnić przychylność KNF i NBP oraz usunięcie z KNF Zdzisława Sokala (przedstawiciela prezydenta w KNF, zwolennika przejęcia banków Czarneckiego) w zamian za 1 procent wartości Getin Noble Banku, czyli około 40 milionów złotych. Rozmowa miała odbyć się w marcu 2018, a sam Czarnecki zawiadomił prokuraturę o możliwości popełnienia przestępstwa przez przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego 7 listopada 2018. Kilka godzin po publikacji artykułu przez GW Chrzanowski podał się do dymisji z pełnionej funkcji. Leszek Czarnecki na wniosek Bankowego Funduszu Gwarancyjnego był zobowiązany dokapitalizować swoje banki i podnieść poziom ich rezerw, co przyczyniło się do strat finansowych w wysokości 1 miliarda euro.[1]

Pytanie: Kogo według ustaleń miał zlikwidować Chrzanowski?
Odpowiedź: Zdzisława Sokala

Pytanie: Jaka gazeta opublikowała nagranie z rozmowy Czarneckiego i Chrzanowskiego?
Odpowiedź: Gazeta Wyborcza

Pytanie: Jak na upublicznienie taśm zareagował Chrzanowski?
Odpowiedź: podał się do dymisji
Cerkiew św. Apostoła Jana Teologa w Terespolu

Od 2010 cerkiew w Terespolu jest szczególnym ośrodkiem kultu ikony Matki Bożej „Szybko Spełniająca Prośby”. We wrześniu tego roku ikona należąca do jednego z parafian cerkwi zaczęła wydzielać wonny olej. Wizerunek został wystawiony w cerkwi w Terespolu i szybko stał się celem pielgrzymek prawosławnych z Polski, Litwy, Ukrainy i Białorusi, jak również katolików. Przedstawiciele Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego stwierdzają, iż wydarzenie ma charakter cudu, nie rozstrzygają jednak, czy za sprawą ikony lub oleju z niej doszło do uzdrowień (o których mówi część wiernych). W ciągu kolejnych dwóch miesięcy podobne zjawisko zaobserwowano również na czterech innych ikonach z cerkwi w Terespolu: dwóch ikonach maryjnych i dwóch wyobrażeniach soborów świętych. Jeden z wizerunków został przekazany monasterowi Opieki Matki Bożej w Turkowicach. Po roku zjawisko utrzymywało się na dwóch ikonach.

Pytanie: Jakie dziwne zjawisko zaszło w związku z ikoną Matki Bożej „Szybko Spełniająca Prośby” we wrześniu 2010 roku?
Odpowiedź: zaczęła wydzielać wonny olej

Pytanie: Jaki przedmiot znajdujący się w tej świątyni zaczął we wrześniu 2010 roku wydzielać wonny olej?
Odpowiedź: ikona Matki Bożej „Szybko Spełniająca Prośby”

Pytanie: Jak na niezwykłe właściwości tej ikony zareagowali wierni?
Odpowiedź: Wizerunek został wystawiony w cerkwi w Terespolu i szybko stał się celem pielgrzymek prawosławnych z Polski, Litwy, Ukrainy i Białorusi, jak również katolików

Pytanie: Czy ikona Matki Bożej „Szybko Spełniająca Prośby” była jedynym przedmiotem wydzielającym wonny olej na terenie tej świątyni?
Odpowiedź: nie
Kobieta z torebką

Neonazistowska partia Nordiska rikspartiet otrzymała od policji pozwolenie na demonstrację o godzinie 12.00 na Stortorget w Växjö. Partia Lewicy złożyła wniosek i otrzymała pozwolenie ma demonstrację tego samego dnia, w tym samym miejscu, o godzinie 11:00. Jeszcze przed rozpoczęciem demonstracji neonazistów 2500 mieszkańców Växjö, w tym kobieta z torbą, przegnało dziesięciu nazistów. Jeden z protestujących Nordyckiej Partii Narodowej został skopany do nieprzytomności, ale dalsze bicie zostało powstrzymane przez interwencję lewicowego aktywisty.

Pytanie: Jakie ugrupowanie dostało pozwolenie na demonstrację w tym samym miejscu, co Partia Lewicy?
Odpowiedź: Neonazistowska partia Nordiska rikspartiet

Pytanie: Gdzie miała odbyć się demonstracja Partii Lewicy?
Odpowiedź: na Stortorget w Växjö

Pytanie: Jakie obrażenia poniósł jeden z neonazistowskich demonstrantów?
Odpowiedź: został skopany do nieprzytomności

Pytanie: Co doprowadziło do zakończenia ataków na pobitego do nieprzytomności neonazistę?
Odpowiedź: interwencja lewicowego aktywisty

Pytanie: Czy mieszkańcy Växjö popierali protestujących z Nordyckiej Partii Narodowej?
Odpowiedź: nie