mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Matoni

Po zakończeniu nefickiego etapu posługi Chrystusa oraz jego ostatecznym wniebowstąpieniu uczniowie, pośród nich zaś Matoni, kontynuowali gorliwie swą apostolską pracę. Spotkali się przy tym z ogromnym sukcesem. Starszy George Reynolds w swym opublikowanym w 1891 A Dictionary of the Book of Mormon, Comprising Its Biographical, Geographical and Other Proper Names wspomina ten okres działalności Matoniego oraz jego towarzyszy, stwierdzając w krótkim czasie każda dusza na obu kontynentach [amerykańskich] zaakceptowała przesłanie, które nieśli. Należy niemniej umieścić tę uwagę w kontekście współczesnej pozycji doktrynalnej Kościoła. Odnośnie do wydarzeń z Księgi Mormona mówi ona jedynie, że miały one miejsce w starożytnych Amerykach, bez podawania dalszych szczegółów. Można wszakże spokojnie założyć rozległy zakres ich aktywności, rozciągający się na wszystkie zamieszkane przez Nefitów tereny, jak również bardzo szybkie i uniwersalne przyjęcie Ewangelii w tak wyobrażonym kontekście geograficznym.

Pytanie: Czy po wniebowstąpieniu Chrystusa jego uczniowie porzucili dotychczasowe zajęcia?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W którym roku ukazało się dzieło Reynoldsa?
Odpowiedź: 1891

Pytanie: Czy Reynolds w swoim dziele opisuje niepowodzenia Matoniego?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie sytuuje opisywane wydarzenia księga Mormona?
Odpowiedź: w starożytnych Amerykach
Francisco Franco

W czerwcu 1940 Franco zaproponował Hitlerowi przystąpienie Hiszpanii do wojny w zamian za odzyskanie całego Maroka. Hitler odniósł się z rezerwą do propozycji, ale zgodził się na spotkanie z Franco, które odbyło się 23 października 1940. Nie przyniosło żadnych rezultatów, bowiem Hitler uznał, iż „żądania Hiszpanów są zupełnie niewspółmierne do ich sił”; Franco również nie zaakceptował żądań Hitlera. Według odtajnionych w 2013 danych to akcja brytyjskiego wywiadu uniemożliwiła przystąpienie Hiszpanii do wojny po stronie Niemiec hitlerowskich. Brytyjscy agenci MI6 mieli przekupić doradców Franco kwotą 200 milionów funtów. Dyktatorzy Niemiec i Hiszpanii spotkali się w Kraju Basków w 1940; od tamtego czasu Brytyjczycy rozpoczęli akcję przekupywania liderów nacjonalistycznej Hiszpanii. Pieniądze rządu Wielkiej Brytanii zostały przelane ze Szwajcarii na konto przedsiębiorcy Juana Marcha i miały trafić do współpracowników Franco, hiszpańskich agentów, armatorów, aby odmówili budowy okrętów wojennych, a nawet Nicolasa – brata Franco. Hiszpania początkowo miała status „strony niewalczącej” w II wojnie światowej, a w 1943 Franco ogłosił przejście do stanu neutralności. Współpraca z państwami Osi polegała, między innymi, na wysłaniu ochotniczej Błękitnej Dywizji na front wschodni do walki ze Związkiem Radzieckim oraz współpracy handlowo-gospodarczej. Mimo to Franco nie dał Hitlerowi skłonić się do ataku na Gibraltar, konsekwentnie odmawiał również wykorzystywania terytorium Hiszpanii w celach militarnych. Podczas okupacji Francji przez nazistowskie Niemcy Hiszpania przez okres całej wojny bezprawnie okupowała miasto Tanger w Maroku. Po zajęciu Francji przez Niemców dyktator zachęcał okupantów do wysyłania przebywających w tym kraju republikanów do obozów śmierci. 5000 zwolenników republiki zostało wywiezionych do Dachau inni do Buchenwaldu (w tym pisarz Jorge Semprún), Bergen-Belsen, Sachsenhausen, Auschwitz, Flossenbürga i Mauthausen-Gusen (5000 z 7200 hiszpańskich więźniów w Mauthausen zginęło).

Pytanie: Czy Hitler spotkał się z Franco?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Franco i Hitler doszli do wspólnego porozumienia? 
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Franco był dyktatorem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Na czyje konto Wielka Brytania przelała pieniądze?
Odpowiedź: Juana Marcha
Proteus (gra komputerowa)

Odbiorcy debatowali nad statusem Proteusa jako gry komputerowej; poruszali takie aspekty jak brak prawdziwych celów, a część z nich nazywała go „antygrą”. Te określenia doczekały się wielu komentarzy. W recenzji IGN-u Grayson przekonywał, że w grze są obecne działanie (chodzenie po wyspie) i cel, którym jest przejście przez wszystkie pory roku. Recenzent „Edge’a” spostrzegł, że w grze są obecne różne systemy takie jak cykl dnia i nocy, zmieniająca się pogoda oraz przemijanie pór roku, które może być zainicjowane przez gracza. Ed Key argumentował, że gra posiada różne mechanizmy, lecz interakcja gracza z nimi jest opcjonalna, i że interakcje te nie powodują zwykle żadnej reakcji. Powiedział też, że według niego ustanowienie ścisłej definicji gry nie służyłoby niczemu innemu jak tylko wzmocnieniu konserwatyzmu oraz nadwrażliwości na krytykę w kulturze, która już i tak jest z tych cech dobrze znana.

Pytanie: Co w Proteusie osiągnąć ma gracz według Graysona?
Odpowiedź: przejść przez wszystkie pory roku

Pytanie: Co poprzez działanie rozumie Grayson?
Odpowiedź: chodzenie po wyspie
Karabin maszynowy Browning wz. 28

Produkcję erkaemu Browning wz. 28 w Polsce rozpoczęto w 1930, jednak początkowo odbywała się ona na małą skalę. W pierwszej serii wojsko zamówiło tylko 600 karabinów, co wynikało z trudności budżetowych spowodowanych wielkim kryzysem finansowym, który wybuchł pod koniec 1929. W późniejszych latach zamówienia wojska również nie były duże. Ogółem w latach 1930-1939 Fabryka Karabinów w Warszawie dostarczyła Wojsku Polskiemu ok. 11 000 ręcznych karabinów maszynowych Browning wz. 28. Pewną, aczkolwiek niedużą liczbę erkaemów wz. 28 zamówiły jeszcze polskie formacje paramilitarne (Policja Państwowa i Straż Graniczna). Ponadto za granicę za pośrednictwem spółki SEPEWE w latach 1936-1938 sprzedano jeszcze 1880 karabinów Browning wz. 28. Do największych odbiorców należała republikańska Hiszpania oraz kraje Bliskiego Wschodu. Ogółem w latach 1930-1939 Fabryka Karabinów wyprodukowała 13-14 tys. erkaemów wz. 28, co stanowiło tylko ułamek jej zdolności produkcyjnych.

Pytanie: Ile egzemplarzy bronii znalazło się w początkowym zamówieniu sił wojskowych?
Odpowiedź: 600

Pytanie: Dlaczego wojsko początkowo zamówiło jedynie kilkaset egzemplarzy broni?
Odpowiedź: przez trudności budżetowe

Pytanie: Ile egzemplarzy broni zamówiło wojsko w okresie od 1930 do 1939 roku?
Odpowiedź: ok. 11 000

Pytanie: Ile łącznie egzemplarzy broni wytworzyły zakłady w okresie od 1930 do 1939 roku?
Odpowiedź: 13-14 tys.
Karabin maszynowy Browning wz. 28

Korpus Ochrony Pogranicza otrzymał pierwsze erkaemy wz. 28 już w styczniu 1930 roku. Zastąpiły one używane dotąd rkm-y Chauchat wz. 15 i lkm-y Bergmann wz. 1915. Na kompanię piechoty KOP przydzielono 8 erkaemów wz. 28. Ponadto dodatkowe karabiny (29 sztuk) otrzymały plutony odwodowe dowódców pułków „Głębokie” i „Wilejka”. W maju 1930 roku kawaleria KOP miała na swym stanie 80 karabinów maszynowych wz. 28 – po cztery na każdy z 20 szwadronów. Nowy etat szwadronu przewidywał jednak tylko dwa erkaemy na każdy szwadron lub dywizjon.

Pytanie: Jakie maszyny zostały zastąpione przez te karabiny?
Odpowiedź: rkm-y Chauchat wz. 15 i lkm-y Bergmann wz. 1915

Pytanie: Jakim jednostkom zostało przydzielonych 29 karabinów wz. 28?
Odpowiedź: plutonom odwodowym dowódców pułków „Głębokie” i „Wilejka”

Pytanie: Jak wyglądał rozkład tych karabinów między jednostkami Korpusu Ochrony Pogranicza, w maju 1930 roku?
Odpowiedź: po cztery na każdy z 20 szwadronów

Pytanie: Czy nowy etat szwadronu zmniejszył przydział tych karabinów?
Odpowiedź: tak
Hantawirusowy zespół płucny

Choroba rozpoczyna się objawami zwiastunowymi, do których zalicza się gorączka, bóle mięśni, nudności, wymioty, ból brzucha, zawroty głowy. Faza prodromalna trwa 1-11 dni, po niej dochodzi do rozwoju fazy płucnej, która charakteryzuje się spadkiem ciśnienia tętniczego, tachykardią, tachypnoe. Badaniami dodatkowymi można stwierdzić hipoksemię, a w badaniu RTG klatki piersiowej widoczne są cechy obrzęku płuc. W przeciągu kilku lub kilkudziesięciu godzin choroba może rozwinąć się i spowodować niewydolność oddechową będącą przyczyną śmierci.

Pytanie: Co należy do pierwszych objawów dolegliwości?
Odpowiedź: gorączka, bóle mięśni, nudności, wymioty, ból brzucha, zawroty głowy

Pytanie: Ile czasu trwa etap prodromalny?
Odpowiedź: 1-11 dni

Pytanie: Czym cechuje się etap płucny?
Odpowiedź: spadkiem ciśnienia tętniczego, tachykardią, tachypnoe

Pytanie: Co można zaobserwować na rentgenogramie chorego?
Odpowiedź: cechy obrzęku płuc
Hantawirusowy zespół płucny

W początkowym okresie objawów prodromalnych, z uwagi na niecharakterystyczne objawy jest praktycznie niemożliwe. Na rozpoznanie choroby może wpłynąć wykonane RTG klatki piersiowej, w którym widoczne są cechy obustronnego pęcherzykowego obrzęku płuc, przy prawidłowej wielkości serca, obecność płynu w opłucnej. W badaniach laboratoryjnych można stwierdzić małopłytkowość, skrócenie APTT, limfocytozę, często z leukocytozą. Współistnieje zagęszczenie krwi (wzrost hematokrytu), hipoalbuminemia, podwyższone stężenie mleczanów, i kreatyniny. Ostateczne rozpoznanie jest możliwe po wykonaniu badań serologicznych, takich jak oznaczenie poziomu swoistej immunoglobuliny G, lub diagnostykę w oparciu o metodę ELISA i PCR.

Pytanie: Co w przypadku tego schorzenia unaocznić może RTG klatki piersiowej?
Odpowiedź: cechy obustronnego pęcherzykowego obrzęku płuc, przy prawidłowej wielkości serca, obecność płynu w opłucnej

Pytanie: Jakiego typu badania należy wykonać, by ostatecznie potwierdzić tę chorobę?
Odpowiedź: serologiczne, takie jak oznaczenie poziomu swoistej immunoglobuliny G, lub diagnostykę w oparciu o metodę ELISA i PCR

Pytanie: Czy w przypadku tej choroby obserwuje się wzrost hematokrytu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy w przypadku tej choroby może dojść do hipoalbuminemii?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy małopłytkowość może być jedną z oznak tej choroby?
Odpowiedź: tak
Borowik szlachetny

Borowik szlachetny często mylony jest z innymi gatunkami borowików, do niedawna uważanymi raczej za jego odmiany. W Europie środkowej najłatwiej pomylić go z borowikiem ciemnobrązowym, który wygląda niemal identycznie jak borowik szlachetny. Jedyną cechą, która różni te dwa gatunki jest kolor kapelusza, który u borowika ciemnobrązowego jest znacznie ciemniejszy niż u szlachetnego. Podobny borowik usiatkowany (Boletus reticulatus) ma zwykle popękaną skórkę kapelusza i ciemniejszy trzon z wyraźniejszą siatką. Z kolei borowik sosnowy (Boletus pinophilus) wyróżnia się zarówno kapeluszem, jak i trzonem o barwie czerwonobrązowej. Poza tym borowik szlachetny odróżnia się od borowika sosnowego i usiatkowanego miejscem najczęstszego występowania. Borowika szlachetnego najczęściej znaleźć można pod świerkami, borowika sosnowego pod sosnami, a borowika usiatkowanego pod dębami i bukami.

Pytanie: Jaki europejski gatunek borowika wygląda niemalże tak samo jak ciemnobrązowy?
Odpowiedź: szlachetny

Pytanie: Co wyróżnia odmianę szlachetną od ciemnobrązowej?
Odpowiedź: kolor kapelusza

Pytanie: Jak jest cecha kapelusza odmiany usiatkowanej?
Odpowiedź: popękana skórka

Pytanie: Jaki kolor przybiera trzon odmiany sosnowej?
Odpowiedź: czerwonobrązowej
Borowik szlachetny

Ma jeszcze nazwę, związaną ze zmianami w taksonomii botanicznej. Dawniej borowiki rosnące pod brzozami zaliczano do odrębnego gatunku – borowik brzozowy Boletus betulicola (Vasilk.), według aktualnych ustaleń taksonomicznych jest to synonim borowika szlachetnego,które w zależności od przyjętego systemu taksonomicznego Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego rekomenduje określać jako: borowik szlachetny, borowik szlachetny podgatunek brzozowy, borowik szlachetny odmiana brzozowa lub borowik szlachetny forma brzozowa. Podobnie jest z Boletus edulis f. citrinus o zalecanych nazwach: borowik szlachetny, borowik szlachetny odmiana cytrynowa lub borowik szlachetny forma cytrynowa oraz Boletus edulis var. piceicola o zalecanych nazwach: borowik szlachetny lub borowik szlachetny odmiana świerkowa.

Pytanie: Do jakiego gatunku przyporządkowywano kiedyś borowiki rozwijające się pod brzozami?
Odpowiedź: borowik brzozowy Boletus betulicola (Vasilk.)

Pytanie: Jakie określenia powinny być stosowane przy nazywaniu borowika rosnącego pod brzozami szlachetnego, zgodnie z oficjalnymi wytycznymi?
Odpowiedź: borowik szlachetny, borowik szlachetny podgatunek brzozowy, borowik szlachetny odmiana brzozowa lub borowik szlachetny forma brzozowa

Pytanie: Jaka instytucja ustaliła wytyczne dotyczące nazewnictwa borowika szlachetnego?
Odpowiedź: Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego

Pytanie: W jaki sposób, według rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego, powinno nazywać się Boletus edulis f. citrinus?
Odpowiedź: borowik szlachetny, borowik szlachetny odmiana cytrynowa lub borowik szlachetny forma cytrynowa
Leon Niemczyk

Otrzymawszy propozycję zagrania w filmie Jerzego Kawalerowicza Celuloza (1953), przeprowadził się do Łodzi, gdzie zamieszkał na stałe. W 1959 zagrał główną rolę Jerzego w Pociągu Kawalerowicza. Po roli w filmie Romana Polańskiego Nóż w wodzie zaczął otrzymywać propozycje gry w filmach zagranicznych. Od 1967 grał w kinie niemieckim. Debiutował rolą Stefana w Zamrożonych błyskawicach﻿ (niem. Die gefrorenen Blitze) w reżyserii Jánosa Veicziego. Zagrał w ponad 100 produkcjach wytwórni DEFA z NRD, z którą współpracował przez ponad 20 lat. W 1969 odebrał nagrodę państwową dla najlepszego aktora za rolę inżyniera Lorenza Regera w filmie Horsta Seemanna Czas życia﻿ (niem. Zeit zu leben).

Pytanie: Jaki film otworzył mu drogę do międzynarodowej kariery?
Odpowiedź: Nóż w wodzie

Pytanie: Kto wyreżyserował Zamrożone błyskawice?
Odpowiedź: János Veiczi

Pytanie: W jakim polskim mieście mieszkał?
Odpowiedź: Łodzi

Pytanie: W jaką postać wcielił się w Czasie życia?
Odpowiedź: inżyniera Lorenza Regera

Pytanie: Z wytwórnią z jakiego kraju współpracował?
Odpowiedź: Niemieckiej Republiki Demokratycznej
Leon Niemczyk

W czasie wojny został postrzelony w nogę. Pracował w biurze kreślarskim, ukończył też podchorążówkę Armii Krajowej. Chcąc uniknąć aresztowania przez Gestapo w lutym 1943, posługiwał się fikcyjnym nazwiskiem Jerzy Królikowski. Wziął udział w powstaniu warszawskim, po jego upadku chciał wrócić do Krakowa, jednak został aresztowany i wywieziony na teren III Rzeszy, gdzie pracował jako technik drogowy i budował tory kolejowe wrócił do pracy pod Wrocławiem. Po ewakuacji w głąb Niemiec zgłosił się do armii amerykańskiej, służył w 444. batalionie przeciwlotniczym 97. Dywizji Piechoty 3. Armii dowodzonej przez gen. George’a Pattona.

Pytanie: W jaką część ciała został raniony w trakcie wojny?
Odpowiedź: nogę

Pytanie: Dlaczego na początku 1943 roku używał nieprawdziwego nazwiska?
Odpowiedź: chciał uniknąć aresztowania przez Gestapo

Pytanie: Co stało się z Niemczykiem po zakończeniu powstania warszawskiego?
Odpowiedź: został aresztowany i wywieziony na teren III Rzeszy

Pytanie: Czym zajmował się, kiedy wywieziono go z Polski?
Odpowiedź: pracował jako technik drogowy i budował tory kolejowe
Gwiazda Barnarda

Wykrycie planety na orbicie wokół karła typu M, jakim jest Gwiazda Barnarda, jest łatwiejsze niż w przypadku masywniejszych gwiazd, gdyż mniejsza masa powoduje, że perturbacje są większe. Dlatego też Gatewood mógł już w roku 1995 udowodnić, że ciała powyżej 10 mas Jowisza (czyli m.in. brązowe karły) z pewnością nie okrążają Gwiazdy Barnarda; praca ta wzmogła też sceptycyzm nt. możliwości istnienia tam jakichkolwiek planet.
W 1999 badania przeprowadzone z użyciem Kosmicznego Teleskopu Hubble’a ograniczyły masę teoretycznego kompana do 0,8 masy Jowisza, dla ciała które okrążało by gwiazdę w okresie od 1 do 1000 dni. Z kolei Martin Kürster w 2003 roku stwierdził, że wewnątrz ekosfery wokół Gwiazdy Barnarda nie jest możliwe występowanie planet o masie minimalnej (M sin i) większej niż 7,5 mas Ziemi lub o masie większej niż 3,1 masy Neptuna (znacznie mniej niż dolna granica przewidywań van de Kampa).

Pytanie: Jakim ciałem jest Gwiazda Bernarda?
Odpowiedź: karłem typu M

Pytanie: Jakie obiekty nie mogą okrążać karły zgodnie z analizą Gatewooda?
Odpowiedź: ciała powyżej 10 mas Jowisza

Pytanie: Jaki sprzęt wykorzystano w badaniach z 1999 roku?
Odpowiedź: Kosmiczny Teleskop Hubble’a

Pytanie: Czemu łatwiej jest zaobserwować większe gwiazdy okrążające karła?
Odpowiedź: gdyż mniejsza masa powoduje, że perturbacje są większe
Hipakrozaur

Nowym gatunkiem Hypacrosaurus stebingeri nazwano rozmaite szczątki, w tym wykluwające się młode razem z jajami i gniazdami, znalezione w szczytowej części późnokampańskiej (kreda górna) formacji Two Medicine Formation w Glacier Creek w Montanie (Stany Zjednoczone) i na granicy Alberty (szczątki z południa Alberty należą do formacji Oldman). Określono je jako największą kolekcję niemowlęcych szkieletów wśród wszystkich poznanych do tej pory gatunków kaczodziobych. Badania tego gatunku podważyły wspomnianą wyżej tezę o tak bliskim pokrewieństwie hipakrozaura i korytozaura. Wedle pracy Hornera z 1992 H. stebingeri jako gatunek "przejściowy" leży na swojej linii ewolucyjnej pomiędzy bardziej bazalnym lambeozaurem i kończącym tą gałąź H. altispinus (anageneza).

Pytanie: Jak nazywa się formacja w Montanie, w której odnaleziono fragmenty osobników?
Odpowiedź: Two Medicine Formation

Pytanie: Jak Horner określił Hypacrosaurus stebingeri?
Odpowiedź: jako gatunek "przejściowy"

Pytanie: Jak nazywa się gatunek stanowiący ostatni etap linii ewolucyjnej Hypacrosaurus?
Odpowiedź: H. altispinus
Robert Brylewski

Wkrótce potem Robert Brylewski i Tomasz Lipiński (wcześniej Tilt) założyli Brygadę Kryzys. Pierwszy koncert zespołu miał odbyć się w gdańskiej hali Olivia, lecz z powodu konfliktu z organizatorami (pobicie jednego z organizatorów przez Lipińskiego) i tzw. śmiałego programu artystycznego nie doszło do koncertu. Pierwszy koncert odbył się w warszawskiej Rivierze we wrześniu 1981, gdzie obok Brygady Kryzys zagrała po raz pierwszy w Warszawie Republika. Koncert przeszedł do historii. Przed koncertem do muzyków trafiło ciasto nadziewane haszyszem, które zjadł Grzegorz Ciechowski i akustyk. Nagrany koncert (ze złą jakością dźwięku ze względu na niedyspozycyjnego akustyka) ukazał się na nielegalnie wydanej płycie Brygada Kryzys (wydanej w lutym 1982). W listopadzie 1981 Brylewskiego ciężko pobito. W grudniu Brygada Kryzys próbowała pojechać na koncert do Belgradu na Dni Młodej Polskiej Subkultury, lecz w Cieszynie nie pozwolono jej na przejazd przez Czechosłowację do Jugosławii. Kilka dni później zespół poleciał samolotem do Belgradu. Koncerty stały się wielkim sukcesem, zaś twórczością Brygady Kryzys zainteresowali się promotorzy z zagranicy. W wyniku wprowadzenia stanu wojennego nie została nagrana płyta w Jugosławii oraz nie doszła do skutku trasa koncertowa w Holandii. W lutym zespół nie zgodził się na granie koncertów organizowanych przez organizacje polityczne i milicyjne pod nazwą Brygada K.. W marcu 1982 Tonpress w celu przetestowania sprzętu zaprosił zespół na nagranie kilku utworów, w wyniku czego zespół wydał album Brygada Kryzys. Płyta postrzegana jako pierwszy oficjalny albumu punkrockowy w Polsce, jest uznawana za jedną z najważniejszych płyt w historii polskiej muzyki rozrywkowej. Brygada Kryzys zakończyła działalność jesienią 1982.

Pytanie: Dlaczego formacja muzyczna ostatecznie nie wystąpiła w Olivii?
Odpowiedź: z powodu konfliktu z organizatorami i tzw. śmiałego programu artystycznego

Pytanie: Kiedy zespół wystąpił w Rivierze?
Odpowiedź: we wrześniu 1981

Pytanie: Z którym zespołem Brygada Kryzys koncertowała w Rivierze?
Odpowiedź: z Republiką

Pytanie: W którym roku rozpadła się Brygada Kryzys?
Odpowiedź: w 1982
Dziobak australijski

Kolejne odkrycia nie rozwiały wątpliwości, wprost przeciwnie. W 1802 sir Everard Home, chirurg i anatom, zauważył jądra położone w jamie brzusznej, jak u gadów, a nie w mosznie, jak u ssaków, natomiast obie płcie posiadają kloakę – jest to również gadzia cecha. Umieścił on dziobaka w oddzielnym szczepie ssaków. Niedługo później ręką Meckela opisano ostrogę jadową i gruczoły mlekowe, charakterystyczne z kolei dla ssaków. Od gadów dziobaka odróżnia też obecność przepony. Wymieszanie cech gadzich i ssaczych doprowadziło uczonych do wniosku, że dziobak stanowi brakujące ogniwo pomiędzy tymi dwiema grupami zwierząt. Obecność gruczołów mlekowych przekonało część badaczy, że dziobak jest ssakiem. Jednakże uznawano wtedy, że ssaki nie składają jaj. Nawet sam Meckel nie był przekonany do uznania dziobaka za ssaka, uważał też, że to co odkrył, to nie były właściwe gruczoły mlekowe. Postulował umieszczenie dziobaka w osobnej gromadzie. Geoffroy również wydzielił osobną gromadę, którą nazwał Monotremata (stekowce). Nazwa ta wywodzi się właśnie od pojedynczego otworu kloaki. Należała doń także kolczatka. Miał jednak mieszane uczucia co do pokrewieństwa tej grupy ze ssakami. Podobne stanowisko zajął Lamarck, zastosował jednak dla niej nazwę Prototheria. Francuski anatom Henri de Blainville uznał jednak za wystarczające wydzielenie oddzielnego rzędu ssaków, który nazwał Ornithodelphia. Uznawał też jego bliski związek z torbaczami.

Pytanie: Gdzie zlokalizowane są jądra gatunku?
Odpowiedź: w jamie brzusznej

Pytanie: Czy kloaka występuje zarówno u żeńskich i męskich przedstawicieli gatunku?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Do której gromady Geoffroy przyporządkował gatunek?
Odpowiedź: Monotremata

Pytanie: Skąd pochodzi miano Monotremata?
Odpowiedź: od pojedynczego otworu kloaki

Pytanie: Który gatunek, nie licząc dziobaka, Geoffroy zaliczył do stekowców?
Odpowiedź: kolczatkę
Dziobak australijski

Pomimo podobieństw anatomicznych analiza genomu dziobaka wykazała pewne różnice w genach odpowiedzialnych za układ immunologiczny w porównaniu z innymi ssakami. Zwraca uwagę aż 214 genów kodujących receptory komórek NK. Dla porównania u człowieka występuje ich 15, u szczura trzykrotnie więcej, a u oposa tylko 9. Z tym ostatnim łączy dziobaka ekspansja rodziny katelicydyny (chodzi o białko o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, uczestniczące w odporności wrodzonej), u dziobaka zaobserwowano również ekspansję rodziny CD163.

Pytanie: Czy układ odpornościowy tych zwierząt różni się pod względem genetycznym od tego, obecnego u innych ssaków?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaka część organizmu tego zwierzęcia wyróżnia się pod względem genetycznym na tle innych ssaków?
Odpowiedź: układ immunologiczny

Pytanie: Jaki genetyczny aspekt układu immunologicznego dziobaków przyciąga szczególną uwagę?
Odpowiedź: aż 214 genów kodujących receptory komórek NK

Pytanie: Jak prezentuje się liczba genów kodujących receptory komórek NK u ssaków innych niż dziobak?
Odpowiedź: u człowieka występuje ich 15, u szczura trzykrotnie więcej, a u oposa tylko 9
Kościół św. Jerzego w Gnieźnie

Z dniem 7 września 1974 roku kard. Stefan Wyszyński przekazał kościół gnieźnieńskiemu seminarium duchownemu. Z tego okresu wspominamy m.in. nieistniejące już dziś wybicie drewnem posadzki prezbiterium, a także przystosowanie kościoła do odnowionej, posoborowej liturgii. Z momentem przeznaczenia kościoła dla celów dydaktyczno-duszpasterskich seminarium duchownemu, całkowitą troskę i odpowiedzialność za stan budynku miała ponosić Kapituła Kolegiacka, zgodnie z paragrafem I dekretu Prymasa Wyszyńskiego z dnia 30 września 1974 roku. Obecnie nad tymi sprawami czuwa rektor seminarium duchownego. Seminarium Duchowne podjęło w latach 90. renowację wnętrza: dokonano całkowitego przełożenia posadzki kościoła wraz ze zmianą drewnianej nakładki posadzki w prezbiterium, wymalowania świątyni i niezbędnych napraw.

Pytanie: Kto zdecydował o przekazaniu kościoła w ręce duchownych z Gniezna?
Odpowiedź: kard. Stefan Wyszyński

Pytanie: W jakim celu kościół został przekazany seminarium?
Odpowiedź: dla celów dydaktyczno-duszpasterskich

Pytanie: Kto miał odpowiadać za stan kościoła?
Odpowiedź: Kapituła Kolegiacka

Pytanie: Jakich zmian dokonano w latach 90.?
Odpowiedź: całkowitego przełożenia posadzki kościoła wraz ze zmianą drewnianej nakładki posadzki w prezbiterium, wymalowania świątyni i niezbędnych napraw

Pytanie: Czy Wyszyńskiemu przysługiwał tytuł prymasa?
Odpowiedź: tak