mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Jerzy Urban

Prokuratura wnosiła o 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu na trzy lata i 20 tys. zł grzywny. 25 stycznia 2005 sąd uznał Urbana za winnego zarzucanego czynu i skazał na grzywnę 20 tys. zł. Jerzy Urban świadomie wywołał skandal, publikując artykuł o Janie Pawle II w czasie, gdy papież przyjechał do Polski – argumentował sąd. Zdaniem sądu publikacja była świadomym i taktycznym posunięciem oraz zamierzoną prowokacją Jerzego Urbana, inaczej nie wywołałaby tak gwałtownych protestów i oburzenia. Sąd podkreślił, że dozwolona krytyka nie musi być przyjemna, ale nie może mieć charakteru znieważającego. Po ogłoszeniu wyroku Urban powiedział, że wyrok świadczy o sklerykalizowaniu wymiaru sprawiedliwości. Dodał, że nie liczy na powodzenie apelacji. Złożył odwołanie do Trybunału w Strasburgu z pominięciem polskiego Sądu Najwyższego. Jak wyjaśnił Omijam tylko kasację, ponieważ dotyczy nieprawidłowości procesowych i proceduralnych oraz niewłaściwego zastosowania prawa. Mówiąc krótko – dotyczy spraw formalno-procesowych, a nie meritum sprawy. Mnie chodzi o to, żeby uzyskać strasburski wyrok dotyczący tego, że wolno kpić z papieża, a nie tego, że proces był niewłaściwie prowadzony.

Pytanie: Jaką karę wg. prokuratury powinien dostać Urban?
Odpowiedź: 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu na trzy lata i 20 tys. zł grzywny

Pytanie: Jaką karę ostatecznie dostał Urban?
Odpowiedź: grzywnę 20 tys. zł

Pytanie: Czy Urban odwołał się od wyroku, który nałożył mu sąd?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czego oczekiwał Urban od sądu strasburskiego? 
Odpowiedź: uzyskania strasburskiego wyroku dotyczący tego, że wolno kpić z papieża
Gwiazda Betlejemska

Jedynym zjawiskiem astronomicznym, które z powodu zauważalnego ruchu na sferze niebieskiej mogłoby w jednoznaczny sposób chwilowo wskazywać jakikolwiek punkt na powierzchni Ziemi, jest meteor lub jasny bolid, do którego spalająca się bryłka materii jest najbardziej podobna. Przemawia za tym fakt, że Gwiazdę Betlejemską przedstawia się tradycyjnie jako kometę. Gwiazda „nie szłaby” zatem przed mędrcami cały czas, a przemknęła, wskazując poszukiwane miejsce. Zachodzące planety, supernowa czy kometa, która jeszcze kilkadziesiąt lat temu była utożsamiana z Gwiazdą Betlejemską i mogła zmieniać chronologię biblijną, nie mogły zostać wykorzystane w tym celu. Wawrzyniec Susliga, przypuszczając pewnie, że gwiazda betlejemska była zjawiskiem nietypowym, napisał na początku XVII wieku rozprawę o supernowej z roku 4 przed naszą erą, z której powodu przesuwał właśnie datę narodzenia Jezusa o kilka lat wstecz.

Pytanie: Jakie ciało niebieskie jest zazwyczaj przedstawiane jako Gwiazda Betlejemska?
Odpowiedź: Kometa

Pytanie: Czego dotyczyła praca Wawrzyńca Susligi?
Odpowiedź: supernowej z roku 4 przed naszą erą

Pytanie: Czy z naukowego punktu widzenia jest możliwe, by kometa prowadząca mędrców towarzyszyła im przez całą drogę?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W którym wieku powstała rozprawa o supernowej?
Odpowiedź: XVII
Gwiazda Betlejemska

Można się zastanawiać, czy mędrcy, o których wzmiankuje Ewangelia, mogli mieć pogląd o cechach królewskiego potomka wyniesiony z królestwa lub królestw, skąd przybyli, albo potrafili odnaleźć niemowlę po własnych skojarzeniach, jakie mogło wzbudzić w nich jego pobliże. W tym kontekście światło Gwiazdy Betlejemskiej byłoby przenośnią oświecenia umysłu szukających Jezusa, czego przykładem jest , w czym zresztą w widoczny sposób pomagają aniołowie. W symbolice chrześcijańskiej pojęcie gwiazdy bywa używane jako synonim szlachetnie urodzonej osoby, być może z powodu dwuznacznego szyku zdań w cytowanym fragmencie ewangelii – gwiazdę dostrzeżono po tym, jak była cały czas widoczna. Jednak nieznane są inne relacje Mateusza Ewangelisty ani pozostałych apostołów, na podstawie których można by dokonać jakichkolwiek ustaleń w tej kwestii.

Pytanie: Co symbolizowało światło gwiazdy betlejemskiej wobec królów?
Odpowiedź: Oświecenie umysłu szukających Jezusa

Pytanie: Kto pomagał królom w odnalezieniu Jezusa?
Odpowiedź: aniołowie

Pytanie: Jak symbolizowana jest osoba szlachetnie urodzona w chrześcijaństwie?
Odpowiedź: Przez gwiazdę

Pytanie: Czy apostołowie wyjaśnili znaczenie gwiazdy betlejemskiej w swoich Ewangeliach?
Odpowiedź: nie
Henryk Martyna

W 1928 roku Martyna rozpoczął dwuletnią służbę wojskową w 20 pułku piechoty na Powiślu w roli kancelisty oraz został zawodnikiem Legii Warszawa. W „Wojskowych” zadebiutował 12 sierpnia w zremisowanym 1:1 meczu z Pogonią Lwów. Zagrał w tym spotkaniu na pozycji napastnika, jednak prasa zasugerowała w pomeczowej relacji, że jego miejsce jest w obronie. Trener Elemér Kovács zmienił mu wtenczas pozycję na boisku i od pojedynku z Klubem Turystów Łódź Martyna grał w defensywie. Miał z tego powodu czuć się skrzywdzonym, gdyż nie wierzył, że tą drogą zdobędzie „sławę jednego z największych polskich piłkarzy”. Legia zakończyła sezon 1928 na trzecim miejscu w tabeli ligowej. Martyna zagrał w dwunastu meczach, wszystkich możliwych od momentu debiutu.

Pytanie: Ile lat służył w wojsku?
Odpowiedź: Dwa

Pytanie: Jaki był wynik rozgrywek z Pogonią Lwów?
Odpowiedź: 1:1

Pytanie: Na jakiej pozycji, według prasy, Martyna sprawdziłby się najlepiej?
Odpowiedź: Obrońcy

Pytanie: Czy Martyna był zadowolony z gry w obronie?
Odpowiedź: nie
Henryk Martyna

W lipcu 1930 roku Martyna sprokurował rzut karny w przegranym meczu z Polonią Warszawa (3:1, 20 lipca 1930). W drugiej połowie sfaulował Leonarda Malika, który nie był wtenczas w posiadaniu piłki. W sierpniu Martyna wykorzystał „jedenastkę” w spotkaniu z CF Europa Barcelona (1:0, 9 sierpnia 1930), który był rozegrany w ramach inauguracji stadionu Wojska Polskiego. W listopadzie doznał kontuzji pachwiny i został zniesiony z boiska na noszach po faulu Hugo Wünscha w drugiej połowie wygranego meczu z ŁTSG–iem Łódź (8:0, 1 listopada 1930), jednak wrócił do gry przed zakończeniem konfrontacji. Legia zajęła w sezonie 1930 trzecie miejsce w tabeli ligowej. Martyna zagrał w dwudziestu dwóch spotkaniach. Był jednym z dwóch zawodników drużyny, obok Józefa Ciszewskiego, którzy zagrali we wszystkich meczach ligowych w pełnym wymiarze czasowym.

Pytanie: Co spowodowało u niego uraz pachwiny?
Odpowiedź: faul Hugo Wünscha

Pytanie: Z jakiej okazji 9 sierpnia 1930 roku odbył się mecz między Legią Warszawa a CF Europa Barcelona?
Odpowiedź: w ramach inauguracji stadionu Wojska Polskiego

Pytanie: W ilu meczach uczestniczył Martyna w tym sezonie?
Odpowiedź: dwudziestu dwóch

Pytanie: Czy w sezonie 1930 klub Martyny pozostał na czele tabeli ligowej?
Odpowiedź: nie
Midsommarkrisen

23 czerwca o 10.00 rozpoczęło się posiedzenie rządu, w którym uczestniczyli już wszyscy jego członkowie. Per Albin Hansson od razu przeszedł do debaty nad możliwością uzyskania jednomyślności dla opcji odmowy Niemcom. W przypadku braku jednomyślności powinno się zaakceptować zgodę na niemieckie żądania, nie ryzykując abdykacji króla. Posiedzenie przerwano ustalając, że dalszy ciąg dyskusji odbędzie się po zebraniu Rady Polityki Zagranicznej. Ustalono przy tym, że Günther poprosi króla, aby ten nie wydawał żadnej deklaracji na posiedzeniu Rady, tylko cierpliwie oczekiwał na przebieg wydarzeń. Christian Günther już wówczas prawdopodobnie był pewien ostatecznej zgody rządu na tranzyt, gdyż w międzyczasie zorganizował spotkanie szwedzkich i niemieckich oficerów w celu przygotowań organizacyjnych do transportu 163. Dywizji Piechoty.

Pytanie: Co mogłoby się stać, gdyby nie przystano na niemieckie żądania?
Odpowiedź: abdykacja króla

Pytanie: Jaką prośbę miał skierować Günther do władcy?
Odpowiedź: aby ten nie wydawał żadnej deklaracji na posiedzeniu Rady
Midsommarkrisen

O 19.00 rozpoczęło się posiedzenie rządu. Centroprawicowi członkowie rządu już czekali na socjaldemokratów. Po prezentacji wyników głosowań we wszystkich klubach parlamentarnych Per Albin Hanson zaatakował Günthera, zarzucając mu zbytnią pobłażliwość dla Niemców. W ten sposób wykorzystał swojego ministra, żeby pomniejszyć własny udział w ostatecznej decyzji w oczach partyjnych kolegów. Do oskarżeń przyłączył się Rikard Sandler, twierdząc, że Günther świadomie i celowo wciąga Szwecję w politykę III Rzeszy. Atmosfera dyskusji była bardzo napięta i premier wielokrotnie musiał przywoływać członków rządu do porządku. Rząd wydał zgodę na transport 163. Dywizji gen. Engelbrechta. Per Albin Hansson zaznaczył, że ta zgoda nie oznacza początku dalszych uległości, ponieważ jest jednorazowa. W przyszłości miało się okazać, jak ważne było podkreślenie jednorazowości tej decyzji. Ustalono przy tym, że tranzyt będzie się odbywał pod szwedzkim nadzorem, a broń będzie umieszczona w oddzielnych wagonach.
Jeszcze tego samego dnia armia niemiecka w Norwegii – AOK Norwegen otrzymała potwierdzenie o transporcie 163. Dywizji do Finlandii koleją przez Szwecję.

Pytanie: O co Hanson oskarżył Günthera w trakcie posiedzenia rządu?
Odpowiedź: zbytnią pobłażliwość dla Niemców

Pytanie: W jakim celu Hanson zaatakował własnego ministra?
Odpowiedź: żeby pomniejszyć własny udział w ostatecznej decyzji w oczach partyjnych kolegów

Pytanie: Czy Rikard Sandler poparł zarzuty Per Albina Hansona wymierzone w Günthera?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Przez jaki kraj miała przejechać 163. Dywizja gen. Engelbrechta w drodze do Finlandii?
Odpowiedź: Szwecję
Puchar Karpat kobiet w skokach narciarskich 2017/2018

Ostatni konkurs Pucharu Karpat w sezonie 2017/2018 przeprowadzono 20 września na skoczni Trambulina Valea Cărbunării w Râșnovie, gdzie do rywalizacji stawiło się 21 skoczkiń. W pierwszej serii jednej zawodniczce udało się uzyskać odległość powyżej punktu konstrukcyjnego, umieszczonego na 64 metrze. Najdalej w pierwszej serii skoczyła Anna Twardosz (64,5 m), za co otrzymała łączną notę 109,7. Mimo to pierwsze miejsce zajęła Kamila Karpiel, która za odległość 63,5 m, uzyskała notę lepszą od rywalki o 0,6 punktu. Trzecia miejsce wywalczyła Kinga Rajda za skok na 61,5 m, tracąc do liderki 7,3 punktu. Notę łączną powyżej 100 punktów uzyskały jeszcze trzy zawodniczki: Paulina Cieślar (102,3), Diana Trâmbițaș (102) oraz Štěpánka Ptáčková (100,1).

Pytanie: Na jakiej skoczni odbył się ostatni konkurs w sezonie 2017/2018?
Odpowiedź: Trambulina Valea Cărbunării w Râșnovie

Pytanie: Ile zawodniczek stanęło do ostatnich w sezonie zawodów?
Odpowiedź: 21

Pytanie: Jaka zawodnicza skoczyła najdalej w pierwszej serii?
Odpowiedź: Anna Twardosz

Pytanie: Na jaką odległość skoczyła Twardosz w pierwszej serii?
Odpowiedź: 64,5 m
Puchar Karpat kobiet w skokach narciarskich 2017/2018

W serii finałowej Kamila Karpiel ponownie skoczyła najdalej, tym razem jej odległość wyniosła 74,5 metra. Drugą zawodniczką, której udało się osiągnąć punkt konstrukcyjny, była Walentina Sdierżykowa (72 m). Pozwoliło to jej awansować z szóstej na trzecią pozycję, wyprzedzając piątą po pierwszej serii Paulinę Cieślar, czwartą Karinę Militaru i trzecią Virág Vörös. Trzecią odległością mogła pochwalić się Diana Trâmbițaș, co pozwoliło jej utrzymać drugie miejsce. Kamila Karpiel wypracowała przewagę 35,7 punktu nad Trâmbițaș i 37,8 punktu nad Sdierżykową.

Pytanie: Która zawodniczka osiągnęła najdalszy skok w serii finałowej?
Odpowiedź: Kamila Karpiel

Pytanie: Na jaką odległość skoczyła Karpiel w serii finałowej?
Odpowiedź: 74,5 metra

Pytanie: Jakie zawodniczki prześcignęła Walentina Sdierżykowa osiągając wynik 72 metrów?
Odpowiedź: Paulinę Cieślar, Karinę Militaru i Virág Vörös

Pytanie: Na której pozycji uplasowała się Diana Trâmbițaș?
Odpowiedź: drugiej
Company of Heroes: Kompania braci

Company of Heroes: Kompania Braci została wyprodukowana przez kanadyjskie studio Relic Entertainment. Jej głównym projektantem był Joshua Mosqueira, który objął podobną funkcję w przypadku innej gry studia pod nazwą Homeworld 2 (2003) i odznaczył się jako autor scenariusza do gry Warhammer 40,000: Dawn of War (2004). Company of Heroes miała mechaniką przypominać tę ostatnią. W ogólnym rozumieniu Company of Heroes, jak od początku planował Mosqueira, miała odejść od częstej w przypadku strategicznych gier czasu rzeczywistego praktyki mikrozarządzania. Zamiast niej projektant gry zaproponował pojęcie „strategii środowiskowej” (environmental strategy), w której ramach każdy element terenu może być wykorzystany do osiągnięcia przewagi strategicznej podczas walki. Uznał bowiem, że gracze podczas używania podobnych gier mają przed sobą obrazy filmów takich, jak Gwiezdne wojny, Braveheart i Gladiator; w związku z tym studio nastawiło projekt gry na wzbudzenie intensywnych przeżyć. Zrealizowaniu tych zamiarów miało służyć umiejscowienie akcji Company of Heroes w realiach II wojny światowej, które były wprawdzie eksploatowane przez wiele gier należących do gatunku, lecz zdaniem Mosqueiry nie uchwyciły doznań charakterystycznych dla kina.

Pytanie: Kto jest producentem gry Company of Heroes: Kompania braci?
Odpowiedź: Relic Entertainment

Pytanie: Czym, zdaniem producenta, miała wyróżniać się Company of Heroes: Kompania braci na tle innych gier?
Odpowiedź: miała odejść od częstej w przypadku strategicznych gier czasu rzeczywistego praktyki mikrozarządzania

Pytanie: Co zakłada "strategia środowiskowa"?
Odpowiedź: każdy element terenu może być wykorzystany do osiągnięcia przewagi strategicznej podczas walki

Pytanie: Czy twórcom gry Company of Heroes: Kompania braci zależało na dostarczeniu odbiorcy silnych przeżyć?
Odpowiedź: tak
Skala Fahrenheita

Przyjął trzy punkty odniesienia dla swojej skali: 0 °F – temperaturę zamarzania mieszaniny wody, lodu i salmiaku w proporcjach 1:1:1 (−17,78 °C), 32 °F – temperaturę lodu i wody w proporcjach 1:1, oraz 96 °F – temperaturę ludzkiego ciała (3 razy wyższa niż temperatura zamarzania wody, 3×32 °F = 96 °F). Już po ogłoszeniu w 1724 roku swojej skali, kilka lat przed śmiercią, Fahrenheit dokonał ostatniej modyfikacji. Ustalił temperaturę wrzenia wody na 212 °F, 180° więcej niż mieszanki wody i lodu, jako ważniejszą w nauce niż temperatura ludzkiego ciała. Od tego czasu temperatura ciała człowieka została ustalona na 98,6 °F.

Pytanie: Czy temperatura ciała była niższa niż ta, w której zamarza woda?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W którym roku Fahrenheit zaprezentował swoją skalę?
Odpowiedź: 1724

Pytanie: Kiedy Fahrenheit ostatni raz dokonał zmian w skali?
Odpowiedź: kilka lat przed śmiercią

Pytanie: Ile punktów odniesienia miała skala stworzona przez Fahrenheita?
Odpowiedź: trzy
David Gilmour

Na przełomie 1967 i 1968 roku David Gilmour otrzymał propozycję dołączenia do Pink Floyd (jako wokalista i gitarzysta). Była to reakcja zespołu na coraz większe problemy z uzależnieniem od narkotyków dotychczasowego lidera – Syda Barretta. Początkowym zadaniem Gilmoura miało być głównie zastępowanie Barretta podczas koncertów. Wkrótce jednak Barrett opuścił zespół na dobre, a Gilmour zajął jego miejsce. Charakterystyczny styl gry Gilmoura był jednym ze źródeł sukcesu Pink Floyd w latach 70., dając mu na pewien czas dominującą pozycję w zespole. Jednakże po sukcesach The Dark Side of the Moon i Wish You Were Here na pierwszą pozycję wysunął się Roger Waters – kompozytor przytłaczającej większości materiału z płyt Animals, The Wall, ale już płyta The Final Cut, była w całości jego autorstwem, co w środowisku dziennikarzy wywołuje do dziś dyskusję, czy to nie jest aby pierwszy album solowy basisty.

Pytanie: Jakie problemy Syda Barretta utrudniały prace w zespole Pink Floyd?
Odpowiedź: uzależnienie od narkotyków

Pytanie: Jakie zadanie dostał David Gilmour podczas początkowej pracy w Pink Floyd?
Odpowiedź: zastępowanie Barretta podczas koncertów

Pytanie: W jakiej funkcji David Gilmour miał występować w Pink Floyd?
Odpowiedź: wokalisty i gitarzysty

Pytanie: Jaka płyta była w pełni autorstwa Rogera Watersa?
Odpowiedź: The Final Cut
David Gilmour

David Gilmour został liderem zespołu, po wznowieniu działalności Pink Floyd, ale bez udziału Rogera Watersa właściwie od 1985 roku, kiedy Waters rozesłał do wytwórni płytowych listy, z informacją o swoim odejściu z grupy. Był twórcą praktycznie całego materiału, który znalazł się na wydanej we wrześniu 1987 roku, płycie A Momentary Lapse of Reason. Po niezwykle udanym tournée, obejmującym połowę globu (także koncert w Moskwie), grupa wydała, w 1994 roku, płytę The Division Bell, której współtwórcami byli oprócz Gilmoura, także jego obecna żona, Polly Samson, jako autorka niektórych tekstów i Rick Wright (nazwisko Nicka Masona, nie pojawiło się przy żadnym z utworów). Udokumentowaniem trasy The Division Bell stało się dwupłytowe wydawnictwo P•U•L•S•E (w roku 2006 wznowione w postaci DVD). W 2005 roku grupa (w składzie: David Gilmour, Roger Waters, Richard Wright, Nick Mason) pojawiła się podczas występu na Live 8, zorganizowanym przez Boba Geldofa, charytatywnym koncercie na rzecz głodujących w Afryce. Był to ostatni koncert zespołu, w oryginalnym składzie po 24 latach (ostatnie występy w tym składzie odbyły się podczas tournee, promującego album „The Wall”, w latach 1980–1981).

Pytanie: W jaki sposób Polly Samson współpracowała z zespołem Pink Floyd przy albumie The Division Bell?
Odpowiedź: jako autorka niektórych tekstów

Pytanie:  Czy w oryginalnym składzie Pink Floyd po raz ostatni wystąpili w 1981 roku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy Pink Floyd po raz ostatni wystąpili w oryginalnym składzie?
Odpowiedź: W 2005 roku

Pytanie: Kto zaliczał się do oryginalnego składu zespołu Pink Floyd?
Odpowiedź: David Gilmour, Roger Waters, Richard Wright, Nick Mason
Geografia Rosji

Na wschód od pasma Uralu rozciąga się na przestrzeni prawie 3 mln km² Nizina Zachodniosyberyjska. Jest to ogromny płaski obszar o średniej wysokości od 50 do 100 m n.p.m., a na obrzeżach od 150 do 250 m n.p.m. Nizina ta rozciąga się od wybrzeży Morza Karskiego, a od południa ograniczają ją środkowoazjatyckie wyżyny i góry (Pogórze Kazachskie, północno-zachodnia część Ałtaju), zaś od wschodu obszar ten ogranicza Jenisej, za którym niemal od razu teren wznosi się i szybko przechodzi w Wyżynę Środkowosyberyjską. Nizina Zachodniosyberyjska jest terenem silnie zabagnionym, gdzie tereny bagienne zajmują jej znaczną część, nie obejmują jedynie jej południowych i północnych krańców. Przez mniej więcej jej środek płynie i uchodzi do Morza Karskiego Ob. W południowo-wschodnim narożniku niziny wznoszą się góry Ałtaju, gdzie na terytorium Rosji znajduje się najwyższych szczyt tychże gór, Biełucha, o wysokości 4506 m n.p.m.

Pytanie: Jaki obszar zajmuje Nizina Zachodniosyberyjska?
Odpowiedź: 3 mln km²

Pytanie: Czy na Nizinie Zachodniosyberyjskiej występują bagna?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaka jest średnia wysokość Niziny Zachodniosyberyjskiej?
Odpowiedź: od 50 do 100 m n.p.m

Pytanie: Jak nazywa się najwyższy szczyt Ałtaju?
Odpowiedź: Biełucha
Geografia Rosji

Cechą charakterystyczną klimatu Rosji jest kontynentalizm. W części europejskiej temperatury są łagodzone przez Ocean Atlantycki, a dokładnie przez ciepły prąd Golfsztrom. Dzięki wpływowi oceanu temperatury zimowe na większej części terytorium kraju rosną ku zachodowi. Izoterma stycznia -6 °C biegnie mniej więcej od jeziora Pejpus (Czudzkie), przez okolice Smoleńska i zakole Donu do ujścia Wołgi. Izoterma -15 °C przebiega od Nowej Ziemi do rzeki Wiatki i dalej do Orenburga. Izoterma -25 °C ciągnie się mniej więcej wzdłuż rzeki Jenisej. Dodatnie temperatury zimą w Rosji występują jedynie w okolicy Soczi, na małym skrawku wybrzeża czarnomorskiego osłoniętym przez Kaukaz od napływu zimowych mas z północy. W północno-wschodniej Syberii izoterma -30 °C tworzy ogromny łuk, obejmując obszar około 5 mln km². W tym regionie zimy są bardzo mroźne. Wpływ na surowe zimy w północno-wschodniej Syberii ma nie szerokość geograficzna, a obecność gór na południu, które hamują napływ ciepłych mas powietrza, a także fakt, że wschodnia część Rosji jest górzysta. W tym regionie występują wyże baryczne, które przyczyniają się do wychładzania powietrza. W rejonie Gór Wierchojańskich zimowe temperatury obniżają się poniżej -40 °C. Jeszcze zimniej jest w rejonie Ojmiakonu nad górnym biegiem Indygirki w Górach Czerskiego, gdzie średnio zimą jest -56 °C, a absolutne minimum to -71 °C.

Pytanie: Co wpływa na łagodny klimat europejskiej części Rosji?
Odpowiedź: Ocean Atlantycki, a dokładnie przez ciepły prąd Golfsztrom

Pytanie: Ile wynosi średnia temperatura w okolicy Ojmiakonu w zimę?
Odpowiedź: 56 °C

Pytanie: Dlaczego północno-wschodnia Syberia jest szczególnie mroźna?
Odpowiedź: obecność gór na południu, które hamują napływ ciepłych mas powietrza, a także fakt, że wschodnia część Rosji jest górzysta
X-Men

Oryginalna seria X-Men, która od 142 numeru zmieniła nazwa na Uncanny X-Men, ukazuje się od 1963 roku do dziś (ponad 500 numerów). Przez lata powstawały nowe serie bezpośrednio związane z UXM: New Mutants, X-Men, X-Force, X-Factor i inne, razem tworząc przebogate uniwersum. W Polsce nakładem wydawnictwa TM-Semic ukazywały się wybrane numery głównie z Uncanny X-Men i X-Men (opublikowano 53 numery). Wydawnictwo Axel Springer w kolekcji Dobry Komiks publikowało Ultimate X-Men (8 numerów, alternatywne przygody odmłodzonych i unowocześnionych bohaterów) i New X-Men (4 numery, kontynuacja X-Men vol. 2). Ponadto po polsku ukazała się seria Astonishing X-Men, wydawana przez Mucha Comics, oraz zbiorcze wydania starszych przygód X-Men w ramach Wielkiej Kolekcji Komiksów Marvela wydawnictwa Hachette Polska. W latach 2015-2018 wydawnictwo Egmont wydawało następujące serie: All-New X-Men, Wolverine i X-meni oraz Uncanny X-men vol. 3. Wydano równie po polsku crossover tych serii jako X-men: Bitwa atomu. Poza tym wydawnictwo Egmont opublikowało także historię X-men: Mordercza geneza oraz wybrane komiksy o Wolverinie ze scenariuszem Jasona Aarona w ramach Klasyków Marvela. Wydano również dwa tomy miniserii Wolverine: Trzy miesiące do śmierci zwieńczone historią Śmierć Wolverine'a.

Pytanie: Od kiedy pojawia się seria X-Men?
Odpowiedź: od 1963 roku

Pytanie: Jakie wydawnictwo wydawało w Polsce X-Mena?
Odpowiedź: TM-Semic

Pytanie: Jakie serię wydał Egmont?
Odpowiedź: All-New X-Men, Wolverine i X-meni oraz Uncanny X-men vol. 3
Michał Kwiatkowski (kolarz)

Pierwsze sukcesy odniósł w 2007 roku. Został wówczas mistrzem Europy juniorów w szosowym wyścigu ze startu wspólnego oraz wicemistrzem Europy juniorów w jeździe indywidualnej na czas. Wygrał także Międzynarodowy Wyścig Kolarski o Puchar Prezydenta Miasta Grudziądza oraz Wyścig Pokoju Juniorów. Ponadto zdobył mistrzostwo Polski juniorów w wyścigu szosowym ze startu wspólnego, wicemistrzostwo Polski juniorów w wyścigu górskim oraz brązowy medal mistrzostw Polski juniorów w jeździe indywidualnej na czas. Triumfował także w klasyfikacji końcowej kolarskiej ProLigi w kategorii juniorów. Sukcesy te przyniosły mu także pierwsze miejsce w rankingu juniorów Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI). Ponadto został mistrzem Polski juniorów w torowym wyścigu punktowym, wyścigu na 3000 m na dochodzenie i drużynowym wyścigu na 4000 m na dochodzenie.

Pytanie: Mistrzostwa jakich regionów udało mu się zdobyć w 2007 roku?
Odpowiedź: Europy i Polski

Pytanie: W jakim rankingu końcowym kolarskim wygrał?
Odpowiedź: ProLigi

Pytanie: Którą pozycję zajął w rankingu UCI juniorów?
Odpowiedź: pierwszą

Pytanie: Czy zdobył mistrzostwo w konkurencji drużynowej?
Odpowiedź: tak
Michał Kwiatkowski (kolarz)

W 2015 zajął drugie miejsce w wyścigu Volta ao Algarve, drugie miejsce w wyścigu Paryż-Nicea, przy okazji wygrywając prolog i klasyfikację młodzieżową. Jechał także w żółtej koszulce lidera w pierwszym, drugim, czwartym i piątym etapie. Zajął także 8 miejsce w Vuelta al Pais Vasco. W wyścigu klasycznym Dwars door Vlaanderen uplasował się na czwartej pozycji. 19 kwietnia wygrał jako pierwszy Polak klasyk Amstel Gold Race. Dzięki temu stał się pierwszym kolarzem od ponad 30 lat, który wygrał ten wyścig w tęczowej koszulce mistrza świata. Ostatnim zawodnikiem który tego dokonał, był Francuz Bernard Hinault.

Pytanie: Podczas których części wyścigu Paryż-Nicea Michał Kwiatkowski posiadał status lidera?
Odpowiedź: w pierwszym, drugim, czwartym i piątym etapie

Pytanie: W jakim wyścigu Michał Kwiatkowski uplasował się na ósmej pozycji?
Odpowiedź: Vuelta al Pais Vasco

Pytanie: Z jakim wynikiem Michał Kwiatkowski zakończył zawody Dwars door Vlaanderen?
Odpowiedź: na czwartej pozycji

Pytanie: W jakim wyścigu udało mu się zwyciężyć jako pierwszemu w historii polskiego kolarstwa?
Odpowiedź: Amstel Gold Race