mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Anthony Hopkins

Miał ambicje, aby zostać pianistą. W młodości miał na niego wielki wpływ Richard Burton, którego poznał osobiście mając 15 lat; według krytyków obie postacie aktorów były bardzo podobne zarówno fizycznie, pod względem temperamentu jak i stylu gry aktorskiej. W wieku 18 lat zaczął występować, kiedy dołączył do dramatycznego klubu YMCA. W 1957 otrzymał stypendium w Royal Welsh College of Music & Drama w Cardiff, a po ukończeniu trasy koncertował z Arts Council jako kierownik sceny i aktor. Następnie spędził dwa lata w British Army. W latach 1961–1963 studiował w Royal Academy of Dramatic Art.

Pytanie: Kim chciał zostać Hopkins?
Odpowiedź: pianistą

Pytanie: Gdzie początkowo Hopkins występował?
Odpowiedź: dramatycznego klubu YMCA

Pytanie: Czy Hopkins był w marynarce brytyjskiej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy Hopkins ukończył szkołę aktorską?
Odpowiedź: 1963
Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Polsce

Według wszystkich przeprowadzonych w latach 2001–2019 badań opinii społecznej na temat poparcia dla praw osób LGBT, Polacy są w większości przeciwni legalizacji małżeństw osób tej samej płci, jak i adopcji dzieci przez pary tej samej płci. Ponadto większość Polaków nie uważa homoseksualizmu za normę. Zgodnie z większością badań w polskim społeczeństwie przeważają przeciwnicy legalizacji rejestrowanych związków partnerskich dla par tej samej płci, podczas gdy dla par róznopłciowych przeważają zwolennicy.

Pytanie: Czy większość obywateli Polski popiera nadanie mocy prawnej małżeństwom pomiędzy osobami homoseksualnymi?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy bycie osobą homoseksualną jest przeważnie uważane za normalne w Polsce?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Polacy przeważnie uznają związek pomiędzy osobami różnych płci za wskazany?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Polacy przeważnie aprobują posiadanie dziecka przez pary homoseksualne?
Odpowiedź: nie
Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Polsce

Niektóre jednostki samorządu terytorialnego w Polsce przyjęły uchwały, w których deklarują się jako „Strefy wolne od ideologii LGBT”. Samorządowcy oraz prawicowi protestujący domagający się „stref wolnych” otrzymali poparcie katolickiej hierarchii. Deklaracje spotkały się z opozycją społeczności, ale też zainteresowaniem zachodnich mediów, które zwróciły uwagę na pogarszającą się sytuację osób LGBT, np. BBC, Channel 4 oraz DW. W marcu 2020 pod Instytutem Polskim w Berlinie odbył się protest przeciw „strefom wolnym”, a w konteście przyjmowania przez Polskę ustaw o nich organizacja Pride in London zaapelowała do sekretarza spraw zagranicznych odnośnie do interwencji ws. „ciągłego łamania praw LGBT+ w Polsce”. Podobny protest zorganizowała w Londynie Peter Tatchell Foundation, wzywając do „zaprzestania ataków anty-LGBT+ ze strony rządu, Kościoła i skrajnie prawicowych ekstremistów”, wzywając przy tym do poszanowania społeczności LGBT+ w Polsce.

Pytanie: Czy działania osób ogłaszających „Strefy wolne od ideologii LGBT” zostały poparte przez członków katolickiej hierarchii?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakiej sprawie organizacja Pride in London zwróciła się do sekretarza spraw zagranicznych?
Odpowiedź: ciągłego łamania praw LGBT+ w Polsce

Pytanie: Jaka organizacja protestowała przeciwko „Strefom wolnym od ideologii LGBT” w Londynie?
Odpowiedź: Peter Tatchell Foundation
Joachim Knychała

Joachim Knychała został aresztowany w trakcie pogrzebu szwagierki i bezpośrednio z cmentarza przetransportowany na komendę milicji. Początkowo do niczego się nie przyznawał. Został poddany badaniom na wariografie, wykonanym przez profesora Jana Widackiego. Profesor był zaskoczony, ponieważ Knychała bardzo silnie reagował na pytania kontrolne dotyczące innych zabójstw. Kłamał nie tylko w sprawie szwagierki, ale także odpowiadając na pytania krytyczne, czy kiedykolwiek w przeszłości zabił człowieka. Przyparty w czasie przesłuchań szczegółowo zeznał o morderstwach popełnionych w latach 70. W czasie wizji lokalnych podał fakty, które nie ujrzały światła dziennego. Nie było wątpliwości, że Knychała to „Frankenstein”. Niezbite alibi okazało się fikcją, jako aktywista ZMS-u pracował często w nadgodzinach, za które później dostawał dzień wolny. W karcie pracy i na liście obecności brygadzista wpisywał mu obecność, tak jakby normalnie przepracował 8 godzin. Nieświadomi tego procederu milicjanci dowiedzieli się o tym dopiero w 1982 r.

Pytanie: Kiedy dokonano zatrzymania Knychały?
Odpowiedź: w trakcie pogrzebu szwagierki

Pytanie: Dokąd zabrano Knychałę z ceremonii pochówku?
Odpowiedź: na komendę milicji

Pytanie: Kto przebadał Knychałę na komisariacie?
Odpowiedź: Jana Widackiego

Pytanie: Jakim przydomkiem określano Knychałę?
Odpowiedź: Frankenstein

Pytanie: Do czego przyznał się Knychała podczas pobytu na komisariacie?
Odpowiedź: do morderstw popełnionych w latach 70
Gillian Anderson

Dwukrotnie zamężna – w 1994 roku poślubiła Clyde’a Klotza. Kilka miesięcy po ślubie okazało się, że jest w ciąży. Twórca Z Archiwum X; Chris Carter, wymyślił historię porwania przez kosmitów, która pozwoliła Anderson nie grać podczas widocznej już ciąży, porodu i dziesięciodniowego urlopu macierzyńskiego. Córka, Piper Maru (stąd nazwa jednego z odcinków serialu – „Piper Maru”) urodziła się w 1994 roku. Carter jest jej ojcem chrzestnym.
W grudniu 2004, Anderson ponownie wyszła za mąż, za Juliana Ozanne’a. Po 16 miesiącach para ogłosiła separację. W 2006 Anderson urodziła syna Oscara, będącego owocem jej nieformalnego związku z Markiem Griffithsem. Blisko dwa lata później, w 2008 przyszedł na świat ich drugi syn – Felix. Para rozstała się w 2012 roku.

Pytanie: Kto był jej mężem od 1994 roku?
Odpowiedź: Clyde Klotz

Pytanie: Jaką historię stworzył Carter, kiedy aktorka była na urlopie?
Odpowiedź: historię porwania przez kosmitów

Pytanie: Jak nazywała się córka aktorki?
Odpowiedź: Piper Maru

Pytanie: W którym roku aktorka poślubiła Ozanne’a?
Odpowiedź: 2004

Pytanie: Czy ojcem Oscara jest Ozanne?
Odpowiedź: nie
Abigail Folger

Późnym wieczorem w piątek 8 sierpnia 1969 roku Folger, przebywając wraz ze swoimi przyjaciółmi, została brutalnie zamordowana przez sektę Charlesa Mansona, która włamała się do willi Romana Polańskiego w Beverly Hills w Kalifornii. Abigail Folger w chwili swojej śmierci pozostawała w związku narzeczeńskim z polskim emigrantem Wojciechem Frykowskim. Parę przedstawił sobie w grudniu 1967 w Nowym Jorku polski pisarz Jerzy Kosiński. Folger i Frykowski przyjechali do Los Angeles w sierpniu 1968 roku, zamieszkując tymczasowo w willi Polańskich na wzgórzach Beverly Hills. Ofiarami morderstw byli również: będąca w dziewiątym miesiącu ciąży żona Romana Polańskiego, amerykańska aktorka filmowa Sharon Tate bliska przyjaciółka Folger, Wojciech Frykowski oraz stylista i fryzjer Jay Sebring. Sprawcy zbrodni – Susan Atkins, Charles „Tex” Watson oraz Patricia Krenwinkel – po prawie rocznym procesie w marcu 1971 roku w Los Angeles zostali osądzeni i skazani na karę śmierci, a w 1972 roku zamienioną na dożywocie po zmianie prawa stanowego, obecnie odbywają kary dożywotniego pozbawienia wolności w kalifornijskich instytucjach więziennych.

Pytanie: Kto zarządzał organizacją, która przyczyniła się do masakry w willi Polańskiego?
Odpowiedź: Charles Manson

Pytanie: Kiedy narzeczeni przybyli do Los Angeles?
Odpowiedź: w sierpniu 1968

Pytanie: Kto zamordował gości w willi Polańskiego?
Odpowiedź: Susan Atkins, Charles „Tex” Watson oraz Patricia Krenwinkel
Krążowniki lekkie typu K

Okręt był budowany jako krążownik "B" lub Ersatz Thetis (w celu zastąpienia krążownika "Thetis"). Położenie stępki 12 kwietnia 1926 w stoczni w Wilhelmshaven, wodowanie 27 marca 1927. Okręt wszedł do służby 17 kwietnia 1929, zastępując wycofany równocześnie krążownik "Nymphe". Dopiero jednak w październiku 1929 ostatecznie zakończył wszystkie próby i poprawki i opuścił stocznię, udając się równocześnie w rejs do Hiszpanii. Po wejściu do służby, do lutego 1936 był okrętem flagowym Sił Rozpoznawczych i służył intensywnie do szkolenia, odbywając także rejsy na wodach europejskich. W lipcu 1934 razem z krążownikiem "Leipzig" wziął udział w pierwszej wizycie okrętów niemieckich w Wielkiej Brytanii po I wojnie światowej. W sierpniu 1935 złożył wizytę w Gdyni. Od 1936 przestał być okrętem flagowym Sił Rozpoznawczych i był wykorzystywany jako szkolny okręt artyleryjski. Na przełomie 1936 i 1937 pełnił na krótko służbę patrolową na wodach ogarniętej wojną domową Hiszpanii w ramach Komitetu Nieinterwencji (w rzeczywistości wspomagając blokadę Republiki).

Pytanie: Jaki okręt został usunięty ze służby w kwietniu 1929 roku?
Odpowiedź: "Nymphe"

Pytanie: W jakim celu wykorzystywano go od 1936 roku?
Odpowiedź: jako szkolny okręt artyleryjski

Pytanie: Do jakiego kraju wypłynął krążownik w 1929 roku?
Odpowiedź: do Hiszpanii

Pytanie: W jakim mieście zatrzymał się w sierpniu 1935?
Odpowiedź: w Gdyni
Tomasz Kammel

14 września 2007 TVP poinformowała o rozwiązaniu umowy z prezenterem, co było spowodowane udziałem Kammela w szóstej edycji programu rozrywkowego Taniec z gwiazdami emitowanego w TVN; wcześniej wycofał się z występu w programie TVP1 Gwiazdy tańczą na lodzie. Kilka miesięcy później powrócił do pracy w TVP i prowadził programy telewizyjne TVP2: Pytanie na śniadanie (2008–2009), Dzieciaki górą! (2008–2009), a także cykl koncertów Hity Na Czasie 2008 oraz Sopot Hit Festiwal 2008. 8 maja 2009 TVP ponownie rozwiązała z nim umowę. Zatrudnił się wówczas w telewizji Polsat, dla której w 2010 współprowadził program Stand up. Zabij mnie śmiechem. W latach 2011–2012 prowadził audycję Kammel Show w Radiu Złote Przeboje, w 2011 wydał również poradnik pt. Jak występować... nie tylko w telewizji.

Pytanie: Dlaczego TVP rozwiązało umowę z Kammelem?
Odpowiedź: przez udział Kammela w szóstej edycji programu rozrywkowego Taniec z gwiazdami emitowanego w TVN

Pytanie: Z uczestnictwa w jakim programie wycofał się Kammel?
Odpowiedź: Gwiazdy tańczą na lodzie

Pytanie: Na jakim kanale jest emitowany "taniec z gwiazdami"?
Odpowiedź: TVN

Pytanie: W jakich latach Kammel prowadził "Pytanie na śniadanie"?
Odpowiedź: 2008–2009
ORP Gen. K. Pułaski

W kwietniu 2021 fregata brała udział manewrach Okrętowej Grupy Zadaniowej, gdzie wraz z Siłami Powietrznymi i Brygadą Lotnictwa Marynarki Wojennej realizował szkolenia z zakresu osłony szlaków żeglugowych, zabezpieczenia transportu, a także uzupełniania zapasów i ratowania życia na morzu. W manewrach, „Gen. K. Pułaski” uczestniczył wraz z korwetą ORP „Ślązak”, okrętem rakietowym ORP „Piorun”, zbiornikowcem ORP „Bałtyk”, korwetą ZOP ORP „Kaszub” i okrętem ratowniczym ORP „Zbyszko”. W dniach 8-20 maja 2021 fregata wraz z zaokrętowanym śmigłowcem Super Seasprite reprezentowała polską banderę na międzynarodowych manewrach morskich Joint Warrior 21-1.

Pytanie: Czy podczas szkoleń w kwietniu 2021 roku ćwiczono osłonę szlaków żeglugowych?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie jeszcze jednostki uczestniczyły w szkoleniach w kwietniu 2021 roku?
Odpowiedź: Siły Powietrzne i Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej

Pytanie: Jakiego typu okrętem jest ORP "Zbyszko"?
Odpowiedź: ratowniczym

Pytanie: Jaki śmigłowiec był na nim zaokrętowany podczas szkoleń na początku maja 2021 roku?
Odpowiedź: Super Seasprite
Bernard Krawczyk

W 1982 ponownie został aktorem Teatru Śląskiego w Katowicach. Najważniejsze role teatralne to Bohater w „Kartotece”, Żadow w „Intratnej posadzie”, Zbigniew w „Mazepie”, Alojzy Bąbel w „Niezwykłej przygodzie Pana Kleksa” czy tytułowa w „Weselu Figara” oraz Kreona w „Antygonie” J. Anouilha, za którą to rolę otrzymał Złotą Maskę. W swej działalności otrzymał w sumie 4 Złote i 2 Srebrne Maski. Inne kreacje to np. Estragon w „Czekając na Godota”, Król Ignacy w „Iwonie, księżniczce Burgunda”, Wiktor w „Biografii”, Major w „Damach i huzarach”.

Pytanie: W którym roku powrócił na deski Teatru Śląskiego?
Odpowiedź: W 1982

Pytanie: Jaką rolę odegrał w "Kartotece"?
Odpowiedź: Bohatera

Pytanie: W jakiej produkcji zagrał Bąbla?
Odpowiedź: w „Niezwykłej przygodzie Pana Kleksa”

Pytanie: W jakiej realizacji wcielił się w postać Wiktora?
Odpowiedź: „Biografii”
Krystyna Pawłowicz

Pod koniec 2018 ogłosiła na swoim profilu na Twitterze, że jesienią 2019 z końcem kadencji parlamentu wycofa się z życia politycznego, co było szeroko komentowane w mediach. Nie kandydowała w wyborach parlamentarnych w 2019. W październiku 2019 posłowie Prawa i Sprawiedliwości zgłosili jej kandydaturę na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Kandydaturę tę ponowiono w Sejmie IX kadencji. 21 listopada 2019 została wybrana głosami posłów klubu Prawa i Sprawiedliwości na stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego. 5 grudnia złożyła ślubowanie, rozpoczynając dziewięcioletnią kadencję.

Pytanie: Ilu letnią kadencję sprawują sędziowie Trybunału Konstytucyjnego?
Odpowiedź: dziewięcioletnią

Pytanie: Jaka partia zapewniła jej mandat sędziego Trybunału Konstytucyjnego?
Odpowiedź: Prawo i Sprawiedliwość

Pytanie: Czy startowała w wyborach do parlamentu w 2019 roku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy jej decyzja o zakończeniu kariery politycznej odbiła się szerokim echem w prasie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W którym miesiącu rozpoczęła sprawowanie mandatu sędziego Trybunału Konstytucyjnego? 
Odpowiedź: Grudniu
Krystyna Pawłowicz

Od 1980 do 1981 była członkiem Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Brała udział w rozmowach Okrągłego Stołu po stronie solidarnościowej w ramach podzespołu ds. organizacji społecznych, zajmującego się projektem ustawy o zgromadzeniach, której była współautorką. Od 1989 była ekspertem Sejmu i Senatu w zakresie prac legislacyjnych. Współtworzyła działającą na zapleczu prezydenta Lecha Wałęsy Partię Victoria. W okresie rządu Jana Olszewskiego działała jako doradca prawny ministra i Biura Prasowego Rządu. Przygotowała ok. 50 opinii i ekspertyz prawnych na zlecenie Sejmu i Senatu, Kancelarii Prezydenta RP oraz centralnych i naczelnych organów państwowych. Jest autorką i współautorką ok. 90 publikacji naukowych, w tym książek i artykułów naukowych, a także współautorką podręcznika akademickiego Prawo gospodarcze. Zagadnienia administracyjnoprawne. Wydała Raport dla rządu o centralnych organach administracji rządowej, opublikowany przez Urząd Rady Ministrów w 10 zeszytach w latach 1995–1996.

Pytanie: Czy Pawłowicz stała na czele Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Pawłowicz kiedykolwiek stała na czele Partii Victoria?
Odpowiedź: nie
Wiktor Juszczenko

W drugiej turze wyborów 21 listopada 2004 według oficjalnych danych Wiktor Juszczenko uzyskał 46,61% poparcia, przegrywając z Wiktorem Janukowyczem (49,46%). Zarówno jego zwolennicy, jak i zagraniczni obserwatorzy, nie uznali tych wyborów za demokratyczne, podejrzewając ukraińskie władze (w tym zwłaszcza przewodniczącego centralnej komisji wyborczej Serhija Kiwałowa) o fałszerstwo na szeroką skalę. Od 22 listopada 2004 setki tysięcy Ukraińców w Kijowie oraz w całym kraju protestowało przeciwko manipulacjom władz, w akcji nazwanej pomarańczową rewolucją. W rezultacie masowych wystąpień i wsparcia zagranicy Najwyższy Sąd Ukrainy unieważnił wyniki wyborów jako sfałszowanych i nakazał powtórzenie ich drugiej tury. Tym razem zwycięzcą został Wiktor Juszczenko, zdobywając 51,99% głosów, podczas gdy premier Wiktor Janukowycz uzyskał 44,20% głosów.

Pytanie: Jakie poparcie zdobył Juszczenko w wyborach prezydenckich?
Odpowiedź: 46,61%

Pytanie: Kto odniósł zwycięstwo w wyborach prezydenckich z 21 listopada 2004 roku na Ukrainie?
Odpowiedź: Wiktor Janukowycz

Pytanie: O co obywatele oskarżyli rząd przy organizacji wyborów?
Odpowiedź: o fałszerstwo

Pytanie: Jak nazywały się akcje protestacyjne, które odbyły się w Ukrainie po wyborach?
Odpowiedź: pomarańczowa rewolucja

Pytanie: Jaki był wynik przeprowadzenia pomarańczowej rewolucji i interwencji zza granicy?
Odpowiedź: Najwyższy Sąd Ukrainy unieważnił wyniki wyborów jako sfałszowanych i nakazał powtórzenie ich drugiej tury
Wiktor Juszczenko

12 sierpnia 2006 podczas odbywającego się zjazdu Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów Wiktor Juszczenko napisał: OUN zawsze była na czele walk o umocnienie idei narodowej (...). OUN przeszła surową praktykę walk w dwudziestych i trzydziestych latach XX stulecia (z Polakami), w burzliwe lata II wojny światowej. Wasze unikalne doświadczenie i umiejętności łączenia twardej postawy narodowej z giętkim konstruktywizmem dziś nie traci na aktualności (...). Dlatego OUN może być chwalebnym przykładem dla wielu politycznych i społecznych sił Ukrainy. Jestem przekonany że Wasza organizacja nadal pozostanie jednym z kamieni węgielnych budowy Państwa Ukraińskiego (...). Sława Ukrainie (...). 18 sierpnia 2006 w czasie obecności na Światowym Kongresie Ukraińców udekorował Jurija Szuchewycza (syna Romana Szuchewycza, dowódcy UPA) i Stepana Chmarę orderami państwowymi i nadał im tytuły Bohaterów Ukrainy, pomimo że parlament ukraiński nie uchwalił ustawy przedłożonej przez poprzedni rząd o nadaniu działaczom OUN i partyzantom UPA praw kombatanckich. 14 października 2006 w 64. rocznicę powstania UPA podpisał dekret uznający Ukraińską Powstańczą Armię za ruch wyzwoleńczy.

Pytanie: Czy to Juszczenko uznał UPA za ruch wyzwoleńczy?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kim był Roman Szuchewycz?
Odpowiedź: dowódcą UPA

Pytanie: Jakie tytuły przyznano Chmarze i Szuchewyczowi?
Odpowiedź: Bohaterów Ukrainy

Pytanie: Dlaczego działacze Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów nie mogli się cieszyć prawami kombatantów?
Odpowiedź: parlament ukraiński nie uchwalił ustawy przedłożonej przez poprzedni rząd o nadaniu działaczom OUN i partyzantom UPA praw kombatanckich
Fablok 401D

W III kwartale 1964 Fablok rozpoczął produkcję prototypowego spalinowozu typu 401D i wówczas planowano, że zostanie on wykonany do końca 1965. Ostatecznie lokomotywa została ukończona w III kwartale 1966 i oznaczona przez PKP jako SM31-001. W trakcie jej próbnej eksploatacji ujawniły się wady konstrukcji, w związku z czym przewoźnik nie był zainteresowany kolejnymi egzemplarzami. W związku z tymi wadami oraz zaprzestaniem produkcji silnika spalinowego zastosowanego w prototypie, CBK PTK postanowiło zmodyfikować swój projekt. W 1968 opracowano dokumentację techniczną lokomotywy typu 401Da, która od pierwowzoru różniła się m.in. zespołem napędowym. Jej dwa prototypy wykonano w I kwartale 1970, zaś do końca 1971 zbudowano serię informacyjną. W sierpniu 1972 zakończono badania i próbną eksploatację dwóch pierwszych egzemplarzy, które dowiodły poprawności założonych parametrów konstrukcyjnych, potwierdziły dobre własności trakcyjne lokomotywy oraz wykazały jej przydatność do prac manewrowych w zakładach przemysłowych. Jako główne zalety spalinowozu projektanci wymieniali dobrą widoczność z kabiny maszynisty, łatwe sterowanie oraz niezawodność podzespołów zastosowanych w pojeździe. W grudniu tego samego roku Branżowa Komisja Doradcza przy CBK PTK oceniła konstrukcję lokomotywy typu 401Da i zakwalifikowała ją do grupy A nowoczesności wyrobów z okresem ważności do 1977 włącznie. W następnych latach kontynuowano seryjną produkcję tego spalinowozu.

Pytanie: Kiedy skończono pracę nad spalinowozem typu 401D?
Odpowiedź: w III kwartale 1966

Pytanie: Dlaczego PKP nie chciało nabyć kolejnych maszyn typu 401D?
Odpowiedź: ujawniły się wady konstrukcji

Pytanie: Czym różnił się typ 401Da lokomotywy od jej poprzedniego?
Odpowiedź: zespołem napędowym

Pytanie: Jakie pozytywne cechy posiadał nowy typ lokomotywy?
Odpowiedź: dobrą widoczność z kabiny maszynisty, łatwe sterowanie oraz niezawodność podzespołów zastosowanych w pojeździe
Chrétien de Troyes

Oryginalność Chrétiena jako poety jest obecnie podawana w wątpliwość, niewątpliwie natomiast znakomicie odpowiedział na zapotrzebowanie czytelnicze swoich współczesnych, opracowując wszystkie trzy wielkie gałęzie tematyki bretońskiej i to z talentem, który przyćmił jego poprzedników i na blisko trzy wieki narzucił tematykę bretońską nie tylko literaturze francuskiej, ale i europejskiej, a pośrednio wpłynął na twórczość późniejszych wieków. Ślady jego wpływu można odnaleźć u Szekspira, Pierre’a Corneille’a, Jean Baptiste’a Racine’a, w powieściach rycerskich XVI i XVII wieku, u Waltera Scotta, Victora Hugo, Honoré de Balzaka, Aleksandra Dumasa ojca, George Sand, Alfreda Tennysona, Richarda Wagnera, Edmonda Rostanda i wielu innych. Dzieło Chrétiena, będąc znaczącym wydarzeniem w ewolucji kultury i literatury, jest też ważnym dokumentem historii kultury dzięki temu, że utrwaliło oblicze kultury rycerskiej wytworzonej w XII wieku. Niektórzy krytycy (Guyter) uważają Chrétiena za twórcę nowoczesnego romansu, inni (Marcel Cohen) za twórcę romansu francuskiego. Jeszcze inni widzą w nim twórcę najsłynniejszych romansów francuskiego średniowiecza lub ojca romansu bretońskiego i najwybitniejszego francuskiego pisarza wieków średnich (Gaston Paris, Frappier). Jest też uważany za twórcę powieści problemowej i psychologicznej. Chrétien w znakomity sposób połączył w swej twórczości zachwyt nad światem, radość życia z nigdy niezaspokojonym pragnieniem ucieczki w świat marzeń i fantazji.

Pytanie: Czy twórczość Chrétiena miała wpływ na rozwój literatury w późniejszym czasie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Chrétiena miał wpływ na twórczość autora "Hamleta"?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy działa Chrétiena uznajemy za dokument historii kultury?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto twierdzi, że Chrétiena jest twórcą romansu francuskiego? 
Odpowiedź: Marcel Cohen
Chrétien de Troyes

Na początku powieści Cligès Chrétien pisze o sobie, że przełożył na francuski Rady i Sztukę kochania Owidiusza, napisał Opowieść o Łopatce, O królu Marku i Złotowłosej Izoldzie, Opowieść o Dudku i O Jaskółce oraz O przemianie Filomeli. Kolejność podanych przez poetę utworów nie musi być chronologiczna. Obecnie przeważa pogląd, że Chrétien rozpoczął twórczość od tematyki antycznej, ale ponieważ ta moda wówczas właśnie się kończyła, przeszedł do materii bretońskiej, opracowując poemat o królu Marku i Izoldzie. Wszystkie te utwory zaginęły. Prawdopodobnie z wczesnego okresu twórczości poety pochodzą też dwie zachowane pieśni miłosne naśladujące poezję trubadurów.

Pytanie: Jakie własne dokonania literackie wymienia Chrétien de Troyes na początku powieści Cligès?
Odpowiedź: przełożył na francuski Rady i Sztukę kochania Owidiusza, napisał Opowieść o Łopatce, O królu Marku i Złotowłosej Izoldzie, Opowieść o Dudku i O Jaskółce oraz O przemianie Filomeli

Pytanie: Czy wiadomo, że wymienione przez Chrétiena na początku powieści Cligès stworzone przez niego dzieła, są ułożone w kolejności chronologicznej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego Chrétien de Troyes porzucił tworzenie swoich dzieł wokół tematyki antycznej, według popularnego współcześnie poglądu?
Odpowiedź: ponieważ ta moda wówczas właśnie się kończyła

Pytanie: Jaki utwór miał napisać Chrétien de Troyes po zmianie w stylistyce jego twórczości?
Odpowiedź: poemat o królu Marku i Izoldzie