mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Zakazane piosenki

Pierwsza pełnometrażowa wersja filmu cieszyła się olbrzymim powodzeniem wśród widzów – bilety wykupywano błyskawicznie, w kinach wybuchały awantury pomiędzy zniecierpliwionymi widzami, walczącymi o bilety, spopularyzowały się także śpiewane w filmie piosenki. Reakcje krytyki nie były już tak entuzjastyczne. Pierwsze recenzje były raczej pozytywne – Zbigniew Pitera (Film 11/1947) chwalił Zakazane piosenki za spełnienie oczekiwań na pierwszy film polski, zaznaczał jednak, że epizodyczna formuła filmu szkodzi jego jedności dramaturgicznej oraz wpływa na szkicowe potraktowanie postaci; według niego nie dyskwalifikowało to jednak filmu, jako że wyobraźnia widza mogła wypełnić ewentualne luki. Również Marian Promiński w „Odrodzeniu” (5/1947) zwracał uwagę na szkicowość filmu, a także na uproszczenie obrazu okupacji, ten jednak recenzent chwalił Zakazane piosenki za unikanie brutalności, humor, a także za odpowiedź na sentymentalne potrzeby Polaków. Jerzy B. Klima („Kurier Polski” 27 I 1947) oraz Mieczysław Drobner („Film” 11/1947) chwalili warstwę muzyczną filmu, która, ich zdaniem, znakomicie oddawała emocje widzów. Jalu Kurek w „Dzienniku Polskim” chwalił pomysł na film, z kolei w dzienniku „Ziemia Pomorska” wyrażano uznanie za doskonałe oddanie realiów okupacyjnej Warszawy. Krytyka chwaliła też powszechnie aktorów i scenografię.

Pytanie: Czy ścieżka dźwiękowa w filmie zyskała znaczącą rozpoznawalność?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co wytknął filmowi Promiński?
Odpowiedź: szkicowość filmu, a także uproszczenie obrazu okupacji

Pytanie: Jakie zalety filmu określił Promiński?
Odpowiedź: unikanie brutalności, humor, a także odpowiedź na sentymentalne potrzeby Polaków

Pytanie: Co powszechnie krytycy wymieniali jako zalety filmu?
Odpowiedź: aktorów i scenografię
Zakazane piosenki

Niektórzy z wykonawców, którzy zgłosili się do Filmu Polskiego ze swoim okupacyjnym repertuarem otrzymali w filmie niewielkie role. Profesjonalni aktorzy grający w Zakazanych piosenkach wywodzili się na ogół z teatrów – warszawskich, łódzkich i z krakowskiego Starego Teatru. Dzięki udziałowi w produkcji Buczkowskiego i Starskiego stali się pierwszymi gwiazdami polskiego filmu powojennego. Jeszcze przed ukończeniem zdjęć do Zakazanych piosenek Danuta Szaflarska, odtwarzająca główną rolę kobiecą, pojawiła się na okładce pierwszego numeru czasopisma „Film”, w tym samym numerze ukazał się też wywiad z aktorką, przeprowadzony przez Zbigniewa Piterę (numer w całości wykupiono).

Pytanie: Aktorzy grający na co dzień w jakich teatrach wzięli także udział w produkcji filmu?
Odpowiedź: warszawskich, łódzkich i z krakowskiego Starego Teatru

Pytanie: Na okładce jakiego magazynu wystąpiła Danuta Szaflarska?
Odpowiedź: Film

Pytanie: Jaką rolę w produkowanym filmie zagrała Danuta Szaflarska?
Odpowiedź: główną kobiecą

Pytanie: Kto przeprowadził z Szaflarską rozmowę i zamieścił ją w czasopiśmie "Film"?
Odpowiedź: Zbigniew Pitera
SMS Bremen

2 listopada tego roku rozpoczął służbę na krążowniku Wilhelm Canaris, w przyszłości admirał i szef Abwehry podczas II wojny światowej; był to jego pierwszy przydział po ukończeniu Akademii Marynarki Wojennej we Flensburgu. W drugiej połowie 1908 roku „Bremen” udał się w podróż do Ameryki Południowej, rozpoczynając od wrześniowej wizyty w Buenos Aires, a następnie zatrzymując się w Rio de Janeiro. Podróż trwała do lutego 1909 roku, a okręt odwiedził także Kostarykę, Panamę, Gwatemalę i Antyle Holenderskie. W marcu „Bremen” wrócił na północny Atlantyk i przez następne sześć miesięcy odwiedzał porty amerykańskie.

Pytanie: Absolwentem jakiej szkoły był Wilhelm Canaris?
Odpowiedź: Akademii Marynarki Wojennej we Flensburgu

Pytanie: Przez jakie kraje przepływał "Bremen" w latach 1908-1909?
Odpowiedź: Kostarykę, Panamę, Gwatemalę i Antyle Holenderskie

Pytanie: Jakie funkcje pełnił Wilhelm Canaris?
Odpowiedź: Admirała i szefa Abwehry podczas II wojny światowej

Pytanie: Na jaki teren "Bremen" wrócił w marcu?
Odpowiedź: na północny Atlantyk
SMS Bremen

W nocy 15/16 grudnia 1915 roku torpedowce rosyjskie postawiły miny na podejściach do zajętego przez Niemców portu w Windawie. 17 grudnia „Bremen” wraz z torpedowcami „V 191” i „V 186” wyszedł z Windawy na patrol w wyznaczonym sektorze. O godz. 17.45, w odległości 5,5 Mm od portu, zespół wszedł na rosyjskie pole minowe. Najpierw zatonął „V 191”, a następnie „Bremen”, który dziewiętnaście minut później wszedł na dwie miny jednocześnie. Według Paula Halperna wraz z krążownikiem zginęło 11 oficerów i 187 marynarzy, a uratowało się 110 ludzi. Dane te są sprzeczne z twierdzeniami kilku innych historyków niemieckich, którzy śladem Ericha Grönera utrzymują, że zginęło 250 członków załogi.

Pytanie: Gdzie zostały podłożone rosyjskie miny w połowie ostatniego miesiąca 1915 roku?
Odpowiedź: na podejściach do zajętego przez Niemców portu w Windawie

Pytanie: Jakie okręty miały towarzyszyć temu krążownikowi w patrolu 17 grudnia 1915 roku?
Odpowiedź: torpedowce„V 191” i „V 186”

Pytanie: Jaki bilans ofiar śmiertelnych i ocalonych pociągnęło za sobą wejście na miny przez „V 191”, „V 186” oraz „Bremena”, zdaniem Paula Halperna?
Odpowiedź: zginęło 11 oficerów i 187 marynarzy, a uratowało się 110 ludzi

Pytanie: Czy niemieccy historycy zgadzają się z szacunkami Paula Halperna dotyczącymi liczby ofiar tego wypadku?
Odpowiedź: nie
Choroba Fabry’ego

Stosuje się wytworzoną metodami inżynierii genetycznej α-galaktozydazę A w postaci dożylnej. Istnieją dwa preparaty: agalzydaza beta (Fabrazyme firmy Genzyme) oraz agalzydaza alfa (Replagal firmy TKT). Oba leki są dostępne w Polsce. Leczenie spowalnia postęp choroby i w części przypadków ogranicza objawy. Średni roczny koszt leczenia agalzydazą beta jednego pacjenta w Polsce (według danych z 2011 roku) wynosi 300 tysięcy dolarów.
Od maja 2016 roku dostępny jest również preparat migalastat (Galafold firmy Amicus Therapeutics) do podawania doustnego. Jest to szaperon farmakologiczny (ang. pharmacological chaperones) do doustnego podawania.https://www.amicusrx.com/pi/galafold.pdf. Lek może być stosowany u pacjentów z chorobą Fabry`ego w wieku powyżej 16 r.ż  i potwierdzoną mutacją wrażliwą. Migalastat jako farmakologiczny szaperon umożliwia selektywne i odwracalne wiązanie z wysokim powinowactwem z miejscami aktywnymi niektórych zmutowanych form α-Gal A, których genotypy określa się jako mutacje wrażliwe. Wiązanie migalastatu powoduje stabilizację tych zmutowanych form α-Gal A w ergastoplazmie i przyspiesza ich odpowiednie kierowanie do lizosomów. Po ich przejściu do lizosomów, dysocjacja migalastatu przywraca aktywność α-Gal A, prowadząc do katabolizmu GL-3 i powiązanych substratów (MIG ChPL).

Pytanie: W jakich preparatach można znaleźć α-galaktozydazę A do podawania dożylnego?
Odpowiedź: agalzydaza beta oraz agalzydaza alfa

Pytanie: Jaki jest skutek terapii α-galaktozydazą A?
Odpowiedź: spowolnienie postępu choroby i w części przypadków ograniczenie objawów

Pytanie: Ile rocznie wydaje się na terapię preparatem agalzydaza beta dla jednego pacjenta?
Odpowiedź: 300 tysięcy dolarów

Pytanie: W jaki sposób podaje się migalastat?
Odpowiedź: doustnie

Pytanie: Ile lat trzeba ukończyć, żeby móc korzystać z migalastatu?
Odpowiedź: 16
Beata Tyszkiewicz

Debiutowała w 1957 rolą Klary w ekranizacji Zemsty w reżyserii Antoniego Bohdziewicza. W latach 1957–1958 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, po czym podjęła pracę jako inspicjentka w Telewizji Polskiej. W trakcie kariery zawodowej wielokrotnie grała postacie historyczne, damy bądź szlachcianki, czemu zawdzięcza miano „pierwszej damy polskiego filmu”; zagrała Marię Walewską w komedii kostiumowej Marysia i Napoleon (1966) w reżyserii Leonarda Buczkowskiego, księżniczkę Elżbietę w Popiołach (1965) Andrzeja Wajdy czy hrabinę Stefanię Holszańską w Nocach i dniach (1975) w reżyserii Jerzego Antczaka.

Pytanie: W jaką postać wcieliła się aktorka w swoim pierwszym filmie?
Odpowiedź: Klarę

Pytanie: Kto wyreżyserował najbardziej znaną komedię Fredry?
Odpowiedź: Antoni Bohdziewicz

Pytanie: W jakim filmie po raz pierwszy zagrała Tyszkiewicz-Kalenicka?
Odpowiedź: w ekranizacji Zemsty

Pytanie: Gdzie Tyszkiewicz-Kalenicka zdobywała edukację? 
Odpowiedź: w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie
Beata Tyszkiewicz

Za rolę ciotki Lali w Śmierci dziecioroba (1990) otrzymała nominację do Złotego Lwa Gdańskiego w kategorii „najlepsza drugoplanowa rola kobieca” na 16. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Następnie zagrała Damę w Pięknej nieznajomej (1993) oraz hrabinę Ewelinę Opolską w Pannie z mokrą głową (1994). Podczas 21. FPFF w 1996 odebrała Nagrodę Indywidualną za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą (Berty Sonnenbruch) w filmie Niemcy, którego premiera kinowa odbyła się 1997. W ostatnich latach swojej aktywności aktorskiej wcielała się głównie w drugoplanowe role, często eleganckich i zdystansowanych cioć czy babć – takie role stworzyła w komedii romantycznej Nie kłam, kochanie (2007) czy serialu Teraz albo nigdy! (2008–2009). W kontrze do swojego emploi zagrała sprzątaczkę w komedii Ryś (2007).

Pytanie: W jaką rolę wcieliła się w produkcji Panna z mokrą głową?
Odpowiedź: hrabiny Eweliny Opolskiej

Pytanie: W jakim filmie wcieliła się w rolę sprzątaczki?
Odpowiedź: Ryś

Pytanie: Jaką nagrodę wygrała, dzięki występowi w produkcji Niemcy?
Odpowiedź: Nagrodę Indywidualną za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą

Pytanie: Jaki rodzaj ról dominował w końcowym okresie jej kariery aktorskiej?
Odpowiedź: drugoplanowe role, często eleganckich i zdystansowanych cioć czy babć
Akademia pana Kleksa

Zajęcia w akademii – dzień w akademii zaczyna się o piątej rano, kiedy to na nosy chłopców kapie woda prosto ze śluz umieszczonych w suficie. Od razu wszyscy pędzą pod prysznic, z którego płynie woda zawsze z dodatkiem jakiegoś soku. O wpół do szóstej jest śniadanie, a o szóstej apel, po którym pan Kleks zbiera od chłopców senne lusterka, w których odbijają się ich sny (za jeden z najciekawszych pan Kleks uznał sen Adasia „O siedmiu szklankach”). Lekcje zaczynają się o siódmej, są to między innymi: kleksografia, przędzenie liter, leczenie chorych sprzętów, gra w piłkę-globus, czyli nauka geografii. Do ciekawych przygód w Akademii należą także odwiedziny w fabryce dziur i dziurek i odwiedziny Adasia w psim raju, gdzie spotkał swojego Reksa.

Pytanie: W jaki sposób budzi się uczniów w akademii?
Odpowiedź: na nosy chłopców kapie woda prosto ze śluz umieszczonych w suficie

Pytanie: O której uczniowie jedzą pierwszy posiłek?
Odpowiedź: O wpół do szóstej

Pytanie: O czym był sen uznany za najbardziej intrygujący?
Odpowiedź: O siedmiu szklankach

Pytanie: Jakie przedmioty były wykładane w akademii?
Odpowiedź: kleksografia, przędzenie liter, leczenie chorych sprzętów, gra w piłkę-globus, czyli nauka geografii
Akademia pana Kleksa

Książka ta doczekała się swojej adaptacji musicalowej w Teatrze Muzycznym Roma w Warszawie. Jej twórcy to Wojciech Kępczyński (autor libretta, reżyser) i Daniel Wyszogrodzki. Autorem muzyki jest Andrzej Korzyński. Wykorzystane są jego przeboje z filmu Krzysztofa Gradowskiego oraz nowe kompozycje, napisane specjalnie na potrzeby musicalu. Kierownictwa muzycznego podjął się Maciej Pawłowski, a ułożenia choreografii Iwona Runowska i Jacek Badurek. Scenografia jest autorstwa Borisa Kudlički i Tomasza Bagińskiego. Kostiumy zaprojektowała Dorota Kołodyńska. Całkowicie nowe aranżacje muzyczne stworzyli Bogdan Pawłowski i Maciej Pawłowski. Główne role dorosłe grali: Wojciech Paszkowski, Robert Rozmus i Łukasz Zagrobelny, a role dziecięce grali: Justyna Bojczuk, Iga Krefft, Magdalena Wasylik, Jakub Badurka, Wojciech Rotowski i Patryk Plesiński.

Pytanie: Gdzie mieści się teatr muzyczny Roma?
Odpowiedź: w Warszawie

Pytanie: Jaką rolę pełni Maciej Pawłowski w musicalu Akademia Pana Kleksa?
Odpowiedź: Kierownika Muzycznego

Pytanie: Czy Boris Kudlički samodzielnie stworzył scenografię w Akademii Pana Kleksa?
Odpowiedź: nie
Władysław I Herman

Od tej pory sytuacja przestała układać się po myśli księcia i Sieciecha. Śląsk się zbuntował w 1093, a tamtejszy komes Magnus z pomocą czeskiego króla i polskich możnych sprowadził do Wrocławia z klasztoru Zbigniewa. Po licznych perypetiach udało się Sieciechowi pokonać Zbigniewa w bitwie nad Gopłem, uwięzić go i odzyskać Śląsk. Jednak coraz silniejsze niezadowolenie w kraju zmusiły go do uwolnienia Zbigniewa w 1097 lub 1099. Zaraz po tym Władysław Herman dla uspokojenia opozycji, mianował swych synów – Zbigniewa i Bolesława III dowódcami wyprawy pomorskiej. Jednak oni za namową możnych zwrócili się przeciwko Sieciechowi i księciu Władysławowi zmuszając Hermana do podziału państwa pomiędzy nich. Ostatecznie nie spowodowało to trwałego pokoju i walki przeciągały się do 1101, kiedy w negocjacjach pod przewodnictwem arcybiskupa gnieźnieńskiego Marcina, Władysław Herman zgodził się na wygnanie swojego palatyna. Prawdopodobnie Sieciech powrócił jeszcze do kraju i został oślepiony.

Pytanie: W jakim celu król wyznaczył swoich synów na dowódców wyprawy pomorskiej?
Odpowiedź: dla uspokojenia opozycji

Pytanie: Do czego synowie nakłonili Władysława Hermana?
Odpowiedź: do podziału państwa pomiędzy nich

Pytanie: Jaki był efekt bitwy pod Gopłem?
Odpowiedź: udało się Sieciechowi pokonać Zbigniewa w bitwie nad Gopłem, uwięzić go i odzyskać Śląsk

Pytanie: Kto ułatwił Zbigniewowi powrót do Wrocławia?
Odpowiedź: czeski król i polscy możni
Gliwice

W drugiej połowie XX wieku Gliwice zachowały swoją pozycję jednego z głównych ośrodków konurbacji górnośląskiej. W 1951 przyłączono Stare Gliwice, w 1964 Łabędy i Czechowice, w 1975 Bojków (Szywołd), Brzezinkę, Ostropę i Wilcze Gardło. Od lat 80. do początków XXI wieku liczba ludności Gliwic przekraczał a dwieście tysięcy. Na bazie fabryki zbrojeniowej budowanej od 1938 powstały po wojnie Huta Łabędy i Zakłady Mechaniczne Łabędy, które dziś pod nazwą Bumar Łabędy są jednym z głównych polskich producentów techniki wojskowej. Po 1996 w południowo-wschodniej i północno-zachodniej części miasta stworzono rozległe podstrefy Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej, w których znalazł swoje miejsce szereg zakładów przemysłowych z Opel Manufacturing Poland na czele. Zakłady Naprawcze Lokomotyw Elektrycznych przejął w 2008 holding Newag. W 2010 ukończono węzeł autostradowy Gliwice-Sośnica (wbrew nazwie znajduje się w Ligocie Zabrskiej) łączący autostrady A1 i A4 i uważany za jedno z największych skrzyżowań tego typu w Europie. Fala krytyki towarzyszyła decyzjom o likwidacji komunikacji tramwajowej w 2009 i budowie odcinka Drogowej Trasy Średnicowej przecinającego śródmieście w latach 2012–2016. Zygmunt Frankiewicz był w latach 1993–2019 nadłużej urzędującym prezydentem miasta w dziejach demokratycznej Polski.

Pytanie: Jaki obszar przyłączono do miasta w 1951 roku?
Odpowiedź: Stare Gliwice

Pytanie: Czy obszar Łabędów został przyłączony do Gliwic?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie miejsce było wcześniej w miejscu Huty Łabędy?
Odpowiedź: fabryka zbrojeniowa

Pytanie: Jak współcześnie nazywają się Zakłady Mechaniczne Łabędy?
Odpowiedź: Bumar Łabędy
Zuzanna Grabowska

Zuzanna Grabowska debiut na małym ekranie zaliczyła w 1999 roku w serialu „Świat według Kiepskich”, w którym główną rolę gra jej ojciec – Andrzej, później występowała także gościnnie w innych serialach. Pierwsza główna rola przypadła jej w 2006 roku, kiedy to grała Ankę w serialu „Królowie śródmieścia”. Widzom bardziej znana stała się dzięki roli Niny Jacewicz, więźniarki Pawiaka, potem współpracowniczki gestapo w serialu „Czas honoru”. Natomiast na dużym ekranie zadebiutowała w 2004 roku u boku swojego ojca w filmie pt. „Atrakcyjny pozna panią...”. Potem zagrała jeszcze w kilku filmach m.in. „Diabeł” i „Jak żyć?”.

Pytanie: W jakim serialu po raz pierwszy zagrała Grabowska?
Odpowiedź: „Świat według Kiepskich”

Pytanie: Jaką rolę w "Świecie według Kiepskich" gra ojciec Grabowskiej?
Odpowiedź: główną

Pytanie: Jaką bohaterkę grała Grabowska w serialu „Królowie śródmieścia”?
Odpowiedź: Ankę

Pytanie: W jakim filmie po raz pierwszy zagrała Grabowska?
Odpowiedź: „Atrakcyjny pozna panią...”
Niszczyciele typu Wicher

„Wicher” wkrótce po przybyciu do kraju został wyznaczony do eskorty honorowej statku pasażerskiego „Polonia”, na którym w oficjalną podróż do Estonii udał się w dniach 8–13 sierpnia 1930 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki. Po powrocie do kraju rozpoczęło się szkolenie i ćwiczenia bojowe. W marcu 1931 roku okręt udał się na Maderę do portu Funchal, aby zabrać przebywającego tam na leczeniu marszałka Józefa Piłsudskiego, po drodze odwiedzając Lizbonę. W czerwcu 1932 roku okręt odegrał decydującą rolę w rozstrzygnięciu po myśli polskiej „kryzysu gdańskiego”. W sierpniu 1932 roku jako jednostka flagowa Dowódcy Floty kmdr. Unruga uczestniczył w wizycie kurtuazyjnej, którą polskie niszczyciele i Dywizjon Okrętów Podwodnych złożyły w Sztokholmie. Na kolejną wizytę wraz z Dywizjonem Kontrtorpedowców udał się w lipcu 1934 roku do Leningradu, a w sierpniu do Kopenhagi. W roku 1935 wraz z „Burzą” złożył wizytę w Kilonii, następnie w Helsinkach i Tallinie. W 1937 roku na pokład „Wichra” zaokrętował się rocznik podchorążych SPMW, z którymi okręt odbył rejs szkoleniowy po Bałtyku. W ostatnią przed wojną podróż zagraniczną okręt udał się wraz DK w sierpniu tego roku – odwiedził Tallin i Rygę. Po wybuchu II wojny światowej okręt uczestniczył w obronie Wybrzeża: odpierał ataki lotnicze na port oksywski, osłaniał wykonanie operacji Rurka. 2 września został zacumowany w porcie na Helu jako pływająca bateria. 3 września uczestniczył w pojedynku artyleryjskim z zespołem okrętów Kriegsmarine, w wyniku którego jeden z niszczycieli niemieckich odniósł uszkodzenia. Po południu tego dnia został zatopiony przez niemieckie bombowce z 4/Trägerguppe 186.

Pytanie: Jaką jednostkę ochraniał Wicher latem 1930?
Odpowiedź: statek pasażerski "Polonia"

Pytanie: Jaka ważna osobistość znajdowała się na pokładzie "Polonii" w czasie eskortowania jej przez "Wicher"?
Odpowiedź: Prezydent RP Ignacy Mościcki

Pytanie: Do którego portugalskiego portu zawitał "Wicher" w trzydziestym pierwszym?
Odpowiedź: Funchal

Pytanie: Jakie jednostki zniszczyły okręt?
Odpowiedź: niemieckie bombowce z 4/Trägerguppe 186
Ulica Obrońców w Warszawie

Ulica Obrońców częściowo znajduje się w najstarszej części Saskiej Kępy. Na odcinku między Wałem Miedzeszyńskim a ul. Francuską znaczna część zabudowy powstała w okresie międzywojennym. W latach 1934-1938 była to jedna z ulic, pod którą Spółka Wodna Obwodu Wawerskiego przeprowadziła kryty kanał. We wrześniu 1939 ulica stała się areną walk. Po zakończeniu okupacji niemieckiej Biuro Odbudowy Stolicy zdecydowało się na utrzymanie dotychczasowego charakteru ulicy w zakresie jej roli komunikacyjnej, a w przyszłości miała się ona stać ciągiem pieszym prowadzącym do kościoła.

Pytanie: W obrębie której dzielnicy Warszawy przebiega ta ulica?
Odpowiedź: Saskiej Kępy

Pytanie: Czy znajdują się przy niej obiekty wzniesione jeszcze przed wybuchem II Wojny Światowej?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy na jej długości prowadzone były działania zbrojne?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaka instytucja była odpowiedzialna za odbudowę Warszawy po wojnie?
Odpowiedź: Biuro Odbudowy Stolicy
Ulica Obrońców w Warszawie

W 1948 w ówczesnej siedzibie Biura Zarządu Głównego ZPAP wizytę złożył Pablo Picasso. Przy ul. Obrońców swoje pracownie mieli tacy artyści jak np. scenograf i malarka Teresa Roszkowska oraz rzeźbiarz i medalier Stanisław Sikora. W mieszkaniu Henryka Ładosza swój wiersz pt. Toast na Saskiej Kępie zadedykował odwiedzający go wielokrotnie Konstanty Ildefons Gałczyński. Z ulicą związane są również takie miejsca jak dawny sklep Braci Pakulskich, kawiarnia Camping czy kawiarenka Sułtan, o której śpiewała Kalina Jędrusik w piosence Kabaretu Starszych Panów.

Pytanie: Jacy przykładowi artyści posiadali pracownie pod tym adresem?
Odpowiedź: scenograf i malarka Teresa Roszkowska oraz rzeźbiarz i medalier Stanisław Sikora

Pytanie: Jakie istotne przybytki były zlokalizowane pod tym adresem?
Odpowiedź: dawny sklep Braci Pakulskich, kawiarnia Camping czy kawiarenka Sułtan

Pytanie: Kto wykorzystał kawiarenkę Sułtan w jednym ze swoich utworów?
Odpowiedź: Kalina Jędrusik

Pytanie: Jaki znany artysta odwiedził siedzibę rządową znajdującą się przy ulicy Obrońców?
Odpowiedź: Pablo Picasso
Metro w Warszawie

27 listopada 2006 zarząd spółki Metro Warszawskie podjął decyzję o kupnie kolejnych 5 pociągów 6-wagonowych. Nowe pociągi musiały być w pewnym stopniu kompatybilne z posiadanym taborem, aby jak największa liczba części i podzespołów pasowała do tych z wykorzystywanych już pociągów oraz aby nowe pociągi mogły być obsługiwane przez dotychczasową infrastrukturę metra. 18 grudnia rozpoczął się nieograniczony przetarg, który wygrał Wagonmasz z Petersburga. 25 lipca 2007 z przedsiębiorstwem podpisana została umowa na dostawę 10 wagonów z kabiną maszynisty i 20 wagonów bez kabin. Metro za wagony zapłaciło ponad 27 milionów dolarów oraz pokryło podatki i cła w wysokości około 24% tej sumy. Nowe pociągi zostały wprowadzone do użytku wraz z zakończeniem budowy pierwszej linii metra. Włączenie do eksploatacji pierwszego pociągu powinno było nastąpić w ciągu 15 miesięcy od daty podpisania umowy, a ostatniego stało się to w ciągu 17 miesięcy. Nowe pociągi to zmodyfikowane wagony serii 81, nieco różnią się od tych już jeżdżących po torach warszawskiego metra. Są wyposażone w nowoczesną kabinę maszynisty, informację wizualną w przedziałach pasażerskich i mechaniczną wentylację.

Pytanie: Ile zapłacono za nowe wagony metra?
Odpowiedź: ponad 27 milionów dolarów

Pytanie: Od jakiej firmy Warszawa kupiła wagony metra?
Odpowiedź: Wagonmasz

Pytanie: Z jakiego kraju Warszawa kupiła nowe wagony metra?
Odpowiedź: Z Rosji

Pytanie: Ile w sumie nowych wagonów zostało zakupionych?
Odpowiedź: 30
Metro w Warszawie

Pierwsza linia Metra Warszawskiego przebiega przez dzielnice Ursynów (pierwsza stacja na os. Kabaty), Mokotów, Śródmieście, Żoliborz i Bielany (ostatnia stacja Młociny przy Hucie), ma 23,1 km i 21 stacji. Linia ta łączy południowe i północne dzielnice lewobrzeżnej Warszawy z centrum miasta. Średni czas przejazdu całej linii (od Kabat do Młocin) wynosi 38 minut 20 sekund. Pociągi kursują codziennie między 5.00 a północą, co kilka minut, w weekendy zaś do 3.00 rano. Z metra korzysta dziennie ok. 500 tysięcy pasażerów. Metro Warszawskie zatrudnia ok. 1500 osób.

Pytanie: Która stacja metra w Warszawie powstała jako pierwsza?
Odpowiedź: os. Kabaty

Pytanie: Jakiej długości jest pierwsza linia metra Warszawy?
Odpowiedź: 23,1 km

Pytanie: Jak długo zajmuje przejechanie całej pierwszej linii metra?
Odpowiedź: 38 minut 20 sekund

Pytanie: Czy metro w ciągu tygodnia jeździ całą dobę?
Odpowiedź: nie
Mistrzostwa Świata w Piłce Ręcznej Mężczyzn 2017

Organizatorzy w aplikacji zadeklarowali, że spotkania będą gościć w następujących miastach: Aix-en-Provence, Bordeaux, Lille, Paryżu (Bercy), Dunkierce, Lyonie, Montpellier, Nantes oraz w Nanterre, gdzie odbędą się mecze fazy finałowej. W planie ogłoszonym w lutym 2013 wskazano jedenaście miast – z pierwotnej listy zabrakło Lyonu, pojawiły się natomiast Strasburg, Orlean i Albertville. W połowie marca 2015 roku wraz z prezentacją logo turnieju ogłoszono gospodarzy spotkań – Aix-en-Provence, Albertville, Brest, Lille, Metz, Montpellier, Nantes, Paryż oraz Rouen. Ostatecznie zostało zaakceptowane osiem miast: Nantes, Metz, Rouen (rozgrywki grupowe), Paryż (rozgrywki grupowe, 1/8 finału, ćwierćfinał, półfinały, mecze o medale), Lille, Albertville i Montpellier (1/8 finału i ćwierćfinały) oraz Brest (rozgrywki President's Cup).

Pytanie: W ilu miastach finalnie odbyły się rozgrywki turnieju?
Odpowiedź: ośmiu

Pytanie: Jakiego typu konkurencje odbyły się w Rouen?
Odpowiedź: rozgrywki grupowe

Pytanie: Do jakich miast mieli początkowo trafić zawodnicy w celu rozegrania meczów?
Odpowiedź: do Aix-en-Provence, Bordeaux, Lille, Paryżu (Bercy), Dunkierce, Lyonie, Montpellier, Nantes oraz w Nanterre

Pytanie: Jakie miasto zostało ostatecznie odrzucone z listy gospodarzy spotkań?
Odpowiedź: Lyon

Pytanie: W którym roku przedstawiono logo zawodów?
Odpowiedź: w 2015