mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Gitara

Współczesna gitara klasyczna służy głównie do wykonywania utworów muzyki poważnej. Gitara ma miękkie, nylonowe struny, na których dźwięk wydobywa się palcami z paznokciem. Pozwala to na rozmaite techniki gry niemożliwe do uzyskania za pomocą piórka, takie, jak tirando, apoyando, arpeggio, tremolo, rasguado itd. Grający znajduje się w pozycji siedzącej, zaś gitara zostaje oparta po kątem ok. 45 stopni na lewej nodze. Przechylenie gitary uzyskuje się przez podniesienie lewej nogi przy pomocy podnóżka i położeniu instrumentu na niej lub poprzez zastosowanie podgitarnika, który kładzie się na swobodnie spoczywającą nogę, na którym oparta jest gitara.
Gitara klasyczna ma szerszy gryf niż gitary korzystające ze strun metalowych, co ułatwia granie muzyki, do jakiej jest przeznaczona. Istnieje wiele typów gitar klasycznych.

Pytanie: Czym szarpie się struny gitary klasycznej?
Odpowiedź: palcami z paznokciem

Pytanie: Jak powinna być usadowiona osoba grająca na gitarze klasycznej?
Odpowiedź: w pozycji siedzącej

Pytanie: Jak ustawić gitarę pod odpowiednim kątem?
Odpowiedź: przez podniesienie lewej nogi przy pomocy podnóżka i położeniu instrumentu na niej lub poprzez zastosowanie podgitarnika, który kładzie się na swobodnie spoczywającą nogę, na którym oparta jest gitara

Pytanie: Czy rozmiar gryfu gitary klasycznej ułatwia wykonywanie na niej utworów muzyki poważnej?
Odpowiedź: tak
Adele

W lutym 2012 powróciła na scenę występem podczas 54. ceremonii wręczenia nagród Grammy, na której zaśpiewała piosenkę „Rolling in the Deep” oraz odebrała statuetki za wygraną we wszystkich kategoriach, w których była nominowana, tj. za nagranie roku, piosenkę roku i najlepszy krótkometrażowy teledysk (za „Rolling in the Deep”), najlepszy solowy występ popowy (za „Someone Like You”) oraz za album roku i najlepszy popowy album wokalny (za 21). Po ceremonii płyta 21 osiągnęła najwyższy tygodniowy wynik sprzedaży w historii notowania Nielsen SoundScan, osiągając pułap 740 tys. sprzedanych egzemplarzy. Oprócz tego, piosenkarka zdobyła także dwie Brit Awards za wygraną w kategoriach „najlepsza brytyjska solistka” i „brytyjski album roku”. Była także nominowana do zyskania nagrody w kategorii „brytyjski singiel roku” (za „Someone Like You”). Po gali album 21 po raz 21. z rzędu znalazł się na szczycie brytyjskiego notowania najczęściej kupowanych płyt w kraju W grudniu poinformowano o łącznej sprzedaży płyty w ponad 4,5-milionowym nakładzie w kraju, co dało jej tytuł czwartego najczęściej kupowanego albumu w kraju w historii. W tym samym czasie odnotowano ponad 10-milionową sprzedaż 21 w USA, co dało albumowi status diamentowej płyty. Została tym samym jedyną artystką w historii amerykańskiego rynku muzycznego, która uzyskała ten certyfikat dzięki jednej płycie w mniej niż dwa lata.

Pytanie: Jaki utwór wykonała podczas rozdania nagród Grammy?
Odpowiedź: „Rolling in the Deep”

Pytanie: W jakich kategoriach zdobyła nagrodę Grammy?
Odpowiedź: za nagranie roku, piosenkę roku i najlepszy krótkometrażowy teledysk (za „Rolling in the Deep”), najlepszy solowy występ popowy (za „Someone Like You”) oraz za album roku i najlepszy popowy album wokalny (za 21)

Pytanie: Za co przyznano Adele Brit Awards?
Odpowiedź: za wygraną w kategoriach „najlepsza brytyjska solistka” i „brytyjski album roku”

Pytanie: Czy utwór Adele "Someone like you" otrzymał nominację do nagrody?
Odpowiedź: tak
Tomasz Grodzki

W marcu 2021 przedstawiciele Prokuratury Regionalnej w Szczecinie wystąpili do Senatu z wnioskiem o uchylenie immunitetu marszałkowi, zamierzając następnie przedstawić mu zarzuty w związku z domniemanym, czterokrotnym przyjęciem korzyści majątkowych w 2006, 2009 i 2012. Oskarżenia o korupcję zaczęły być formułowane wobec Tomasza Grodzkiego jeszcze w 2019, wkrótce po objęciu przez niego funkcji marszałka; wówczas Agnieszka Popiela zamieściła w mediach społecznościowych wpis, w którym stwierdziła, że miał on za przeprowadzenie operacji przyjąć łapówkę w wysokości 500 dolarów. Polityk zaprzeczał tym twierdzeniom i złożył prywatny akt oskarżenia przeciwko autorce wpisu, którą w marcu 2021 szczeciński sąd rejonowy nieprawomocnie uznał za winną zniesławienia, warunkowo umarzając postępowanie i zobowiązując do przeproszenia marszałka. Tomasz Grodzki złożył również prywatne akty oskarżenia o zniesławienie przeciwko Tomaszowi Sakiewiczowi, który nazwał go „zwykłym łapówkarzem”, Samuelowi Pereirze oraz dziennikarzowi Radia Szczecin i „Gazety Polskiej”.

Pytanie: O co zwróciła się Prokuratora Regionalna do Senatu?
Odpowiedź: o uchylenie immunitetu marszałkowi

Pytanie: O co przez Prokuraturę posądzany był Grodzki?
Odpowiedź: przyjęcie korzyści majątkowych w 2006, 2009 i 2012

Pytanie: Czy Tomasz Grodzki sprawował urząd marszałka?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile miała wynosić łapówka przekazana Grodzkiemu zgodnie z informacjami przedstawionymi przez Popielę?
Odpowiedź: 500 dolarów

Pytanie: Kto określił Grodzkiego jako "zwykłego łapówkarza"?
Odpowiedź: Tomasz Sakiewicz
Tomasz Grodzki

W pracy naukowej związany z Wydziałem Lekarskim Pomorskiej Akademii Medycznej i następnie Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. W 2007 objął stanowisko profesora na tej uczelni. Specjalizację zawodową II stopnia uzyskał w 1991 z chirurgii klatki piersiowej. Zajął się także transplantologią. Jest członkiem różnych krajowych i międzynarodowych organizacji zrzeszających chirurgów, m.in. jako pierwszy Polak został przyjęty do American Association for Thoracic Surgery. Podjął praktykę w Specjalistycznym Szpitalu im. prof. Alfreda Sokołowskiego w Szczecinie, w 1995 został ordynatorem oddziału torakochirurgii, a w 1998 dyrektorem tej placówki (pełnił tę funkcję do 2016). Między 2004 a 2018 wypromował dziewięcioro doktorów.

Pytanie: Jaka jest specjalizacja chirurgiczna Tomasza Grodzkiego ?
Odpowiedź: chirurgia klatki piersiowe

Pytanie: Jaką placówką rządził Tomasz Grodki w latach 1998-2016?
Odpowiedź: Specjalistyczny Szpital im. prof. Alfreda Sokołowskiego w Szczecinie
Nicola Zalewski

Od 2017 występuje w młodzieżowych reprezentacjach Polski, począwszy od kadry U-16 do U-20. Jego pierwszym spotkaniem w polskich barwach był rozegrany 27 października 2017 mecz z reprezentacją Holandii do lat 16 zakończony porażką Polski 0:3. W reprezentacji Polski U-17 strzelił dwie bramki, w meczach eliminacyjnym Mistrzostw Europy U-17 z Finlandią (2:1) oraz Portugalią (1:2). Był uczestnikiem Mistrzostw Świata U-20 2019. Na turnieju rozegrał 90 minut w drugim meczu fazy grupowej z Tahiti (5:0) i zanotował asystę przy bramce Dominika Steczyka na 4:0.

Pytanie: W jakich kadrach występował piłkarz?
Odpowiedź: od kadry U-16 do U-20

Pytanie: Jaka drużyna przegrała mecz Polska-Holandia, który odbył się w październiku 2017 roku?
Odpowiedź: Polski

Pytanie: Ile goli zdobył, kiedy grał w kadrze U-17?
Odpowiedź: dwie
Sprawa zabójstwa Junko Furuty

W lipcu 1993 roku sąd niższej instancji skazał Hiroshiego Miyano, przywódcę całego przedsięwzięcia, na 17 lat więzienia, a po apelacji podwyższył mu wyrok do 20 lat pozbawienia wolności. Miyano miał 18 lat w chwili popełnienia zbrodni (w Japonii pełnoletność uzyskuje się w wieku 20 lat). Matka Miyano sprzedała dom w którym torturowano i zamordowano dziewczynę, a pieniądze z jego sprzedaży (50 milonów yenów, ok. 425 tys. USD) przekazała rodzicom Furuty.
Nobuharo Minato został skazany na 9 lat pozbawienia wolności, w chwili popełnienia zbrodni miał 16 lat. Rodzicom i bratu Minato nie postawiono żadnych zarzutów. Po zwolnieniu z więzienia zamieszkał z matką. Yasushi Watanabe został skazany na 7 lat więzienia, w momencie morderstwa miał 17 lat. Jou Ogura został skazany na 8 letnią odsiadkę, został zwolniony w 1999 roku. Miał 17 lat w chwili zabójstwa. W 2004 r. został ponownie aresztowany, tym razem za napaść i pobicie znajomego. Skazano go na 7 lat więzienia, wyszedł już na wolność.
Wiele osób uznało, że wyroki jakie wydano dla nastoletnich morderców były zbyt niskie. Porywaczy chroniło jednak prawo, wszyscy byli nieletni w momencie popełnienia czynu.

Pytanie: Kto był przywódcą sprawców?
Odpowiedź: Hiroshi Miyano

Pytanie: Jaki wyrok otrzymał Miyano?
Odpowiedź: 20 lat pozbawienia wolności

Pytanie: Co matka Miyano zrobiła z pieniędzmi, które otrzymała za sprzedaż domu?
Odpowiedź: przekazała rodzicom Furuty

Pytanie: Czy sprawcy w momencie popełnienia przestępstwa byli pełnoletni?
Odpowiedź: nie
Neron

Mając lat 17, Neron został cesarzem rzymskim w 54 roku, kiedy to prawdopodobnie jego matka otruła swojego męża. Oficjalna tytulatura cesarska brzmiała: Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus. Neron po kilku latach odsunął matkę od wpływów, a w 59 roku zlecił jej zamordowanie. W 62 roku Neron poślubił Poppeę, która poprzednio była żoną Rufriusa Crispinusa, a następnie Otona – przyjaciela Nerona. Poppea była kochanką Nerona już od 58. Zmarła w 66 roku, według Swetoniusza w wyniku kopnięcia zadanego przez małżonka, gdy była w ciąży.

Pytanie: Czy Neron zasiadając na tronie rzymskim był jeszcze nastolatkiem?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy ojciec Nerona pomagał mu w sprawowaniu władzy?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak miała na imię żona Nerona?
Odpowiedź: Poppea

Pytanie: Jak nazywał się poprzedni mąż Poppei?
Odpowiedź: Rufrius Crispinus
Neron

W polityce zewnętrznej Neron rządził rozsądnie, ufając swoim doradcom. Imperium rzymskie po niemal 14 latach panowania cesarza Klaudiusza było silne i dobrze umocnione. Neron interesował się sprawami swoich prowincji o tyle, o ile to było konieczne. Wolał życie w stolicy oddając się wszelkim przyjemnościom. Trzeba jednak przyznać, że w sytuacjach kryzysowych podejmował dobre dla cesarstwa decyzje. Już w pierwszym roku swego panowania Neron musiał się wykazać, gdyż cesarstwo straciło wpływy w Armenii. Do tej pory na tronie, dzięki rzymskiej protekcji, zasiadał książę Radamist. Został on jednak wygnany i tron Armenii przejął Tyrydates, który był bratem partyjskiego króla Wologeza. Wieści o przejęciu Armenii przez Partów wywołały duży niepokój w Rzymie. Od ponad stu lat oba mocarstwa toczyły ze sobą mniejsze lub większe wojny. Zadanie odzyskania Armenii Neron powierzył uznanemu już wodzowi Korbulonowi. Ten wywiązał się znakomicie ze swojej misji. Podczas dwóch kampanii pokonał Partów, a Armenia powróciła pod orbitę wpływów cesarstwa. Co prawda na tronie pozostał Tyrydates, ale w 63 roku złożył on hołd w Rzymie klękając przed obliczem Nerona. Było to spektakularne wydarzenie, które przysporzyło cesarzowi wiele uznania wśród obywateli rzymskich.

Pytanie: Jak bardzo cesarz ten angażował się w sprawy związane z prowincjami?
Odpowiedź: o tyle, o ile to było konieczne

Pytanie: Czy Korbulonowi udało się odzyskać Armenię?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak władca Armenii uznał wyższość Cesarstwa Rzymskiego nad jego królestwem?
Odpowiedź: złożył on hołd w Rzymie klękając przed obliczem Nerona

Pytanie: W jakim stanie Cesarstwo Rzymskie pozostawił po sobie Klaudiusz?
Odpowiedź: silne i dobrze umocnione
Mercedes-Benz klasy E

W grudniu 2012 roku Mercedes-Benz zaprezentował czwartą generację Klasy E po największej modernizacji w historii modelu. W jej ramach całkowicie zmieniono wygląd przodu, wypełnienie tylnych lamp i przedni kokpit. Największą zmianą okazały się przednie reflektory, które po raz pierwszy od czasu premiery drugiej generacji w 1995 roku przestały być dwuczęściowe i przyjęły zamiast tego zintegrowany, owalnopodobny kształt ze zintegrowanymi światłami do jazdy dziennej w technologii LED. We wnętrzu pojawiło się nowe koło kierownicy, zmodernizowany kokpit, nowe elementy wyposażenia i nowe materiały wykończeniowe.

Pytanie: Jaki model auta został ukazany w grudniu?
Odpowiedź: czwartej generacji Klasy E

Pytanie: W którym roku była premiera drugiej generacji?
Odpowiedź: 1995

Pytanie: Jaki kształt miały reflektory po modernizacji?
Odpowiedź: owalnopodobny

Pytanie: Czy kokpit został taki sam jak w modelu pierwszej generacji?
Odpowiedź: nie
Mercedes-Benz klasy E

Model W210 można było zamówić w trzech liniach stylistycznych: Classic, Elegance oraz Avantgarde (co było nowością w stosunku do W124, ale pomysł ten narodził się już w 1993 roku w klasie C). Każda z wersji mogła występować z każdym z dostępnych silników, również do każdej z 3 linii stylistycznych klient mógł wybrać bogate, dodatkowe wyposażenie. Dla tych, którzy przywiązywali szczególną uwagę do sportowego wizerunku auta możliwe było zamówienie modyfikacji pojazdu przez firmę AMG – dotyczyło to zarówno tylko modyfikacji stylistycznych jak i całego auta. Odpowiednikiem coupe oraz kabrioletu tego modelu był model W208.

Pytanie: Ile linii stylistycznych było przewidzianych dla Mercedesa M210?
Odpowiedź: trzy

Pytanie: W którym roku powstała linia stylistyczna Avantgarde?
Odpowiedź: 1993

Pytanie: Jaka firma dokonywała stylizacji sportowej w Mercedesach M210?
Odpowiedź: AMG

Pytanie: Jakim numerem oznaczono M210 w wersji cabrioletu?
Odpowiedź: W208
Charles Perrault

W latach dziewięćdziesiątych Perrault zainteresował się powstającym wówczas gatunkiem baśni (conte de fées), który zaczął wówczas zdobywać wielką popularność na paryskich salonach. W roku 1694 ukazała się wierszowana Peau d’Âne (Ośla Skórka), zamieszczona w jednym zbiorze z publikowaną już wcześniej nowelą Grisélidis oraz bajką-fabliau Les Souhaits ridicules. W 1697 roku natomiast ukazał się prozatorski zbiór ośmiu baśni, zatytułowany Histoires ou contes du temps passé, zazwyczaj przypisywany Perraultowi, mimo że wydano go pod nazwiskiem jego najmłodszego syna Pierre’a Perraulta Darmancoura. Baśnie oparte były na wątkach ludowych lub zaczerpniętych z wcześniejszych włoskich zbiorów Giovanfrancesa Straparoli i Giambattisty Basilego. Ponieważ nie odwoływały się do tradycji antycznej, lecz do wzorców rodzimych i współczesnych, stanowiły gatunek par excellence nowożytny i były dla Perraulta argumentem w ideologicznym sporze z Boileau i innymi starożytnikami.

Pytanie: Czy we Francji interesowano się nowym gatunkiem baśni?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Ośla Skórka była pisana prozą?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakimi utworami opublikowano Oślą Skórkę?
Odpowiedź: nowelą Grisélidis oraz bajką-fabliau Les Souhaits ridicules

Pytanie: Kto był zapisany jako autor ośmiu baśni?
Odpowiedź: Pierre Perrault Darmancour
Charles Perrault

Z drugiej strony Jean-Baptiste Dubos w dwóch listach do Pierre’a Bayle’a autorem baśni nazywa Perraulta-ojca. Również Pierre de Villiers w krytycznych dialogach o baśniach (Entretiens sur les contes de fées, 1699) sugeruje, że Charles Perrault miał co najmniej współudział w powstaniu Histoires ou contes. Po przedwczesnej śmierci Pierre’a Darmancoura w nekrologu opublikowanym w Mercure galant nie zamieszczono żadnej wzmianki o baśniach ani w ogóle jakichkolwiek dokonaniach literackich. Taka wzmianka pojawiła się za to w nekrologu Charles’a Perraulta, który został utożsamiony z autorem Śpiącej królewny. Zaznaczyć też trzeba, że pierwsze wydanie prozatorskich baśni zawierające atrybucję „panu Perraultowi” ukazało się już w 1707 roku.

Pytanie: W jakich zapiskach Pierre de Villiers wspomina, że pisarz ten musiał być co najmniej współautorem tego dzieła?
Odpowiedź: krytycznych dialogach o baśniach (Entretiens sur les contes de fées, 1699)

Pytanie: Czy w nekrologu Pierre’a Darmancoura opisano przebieg jego kariery literackiej?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto napisał te baśnie, zdaniem Jean-Baptiste Dubosa?
Odpowiedź: Perrault-ojciec

Pytanie: Gdzie Jean-Baptiste Dubos dzieli się swoją opinią na temat tożsamości autora tych baśni?
Odpowiedź: w dwóch listach do Pierre’a Bayle’a
Half-Life: Opposing Force

Z kolei miesięcznik „GamePro” zwrócił uwagę, że „Gearbox wykonał kawał roboty, tworząc nie tylko dodatek do Half-Life, ale kontynuację arcydzieła”. Magazyn pozytywnie ocenił zarówno konstrukcję poziomów, jak i elementy fabuły, choć wyraził opinię, że sama gra jest trochę za krótka. Część recenzentów nie zgodziła się jednak z taką oceną wpływu Opposing Force na rynek gier komputerowych. Brytyjski „PC Zone” napisał, że gra „pozostawia w ustach gorzki posmak”, stwierdzając, że „Opposing Force to tylko kilka świetnych pomysłów zebranych razem pod szyldem Half-Life”. Pozytywną ocenę wystawiła Opposing Force także poświęcona grom komputerowym strona Eurogamer, choć autor recenzji wytykał grze pewną schematyczność poziomów. Recenzent IGN, Vincent Lopez, zauważył natomiast, że dodatek znakomicie oddaje atmosferę oryginału, choć uznał to jednocześnie za jego największą wadę, ponieważ wniósł niewiele nowego. Krytyczną recenzję Opposing Force wystawił polski miesięcznik „New S Service”, który zwrócił uwagę m.in. na niewielkie różnice między dodatkiem a oryginalnym Half-Life oraz słabo rozwinięty tryb gry wieloosobowej.

Pytanie: Ja często ukazuje się magazyn "Game Pro?
Odpowiedź: co miesiąc

Pytanie: W jaki sposób oceniono w magazynie grę?
Odpowiedź: pozytywnie

Pytanie: Co w miesięczniku zarzucono grze?
Odpowiedź: jest trochę za krótka

Pytanie: W jakim kraju wydawany jest „PC Zone”?
Odpowiedź: Wielkiej Brytanii
Half-Life: Opposing Force

Pierwsza zapowiedź Half-Life: Opposing Force została ogłoszona przez jej producenta, studio Gearbox Software 5 kwietnia 1999 r.. W jednym z artykułów prasowych, założyciel studia Gearbox, Randy Pitchford stwierdził, że „ich celem numer jeden jest zachowanie spójności z Half-Life przy jednoczesnym dostarczeniu nowych doznań, które zwiększą wrażenie jakie wywarł oryginał” oraz zapowiedział, iż głównym bohaterem produkcji będzie jeden z żołnierzy jednostki HECU. Nazwa Opposing Force ma podwójne znaczenie, odnosząc się zarówno do faktu, że gracz wciela się w grze w postać będącą wrogiem w oryginalnym Half-Life, jak również stanowiąc nawiązanie do III zasady dynamiki Newtona. W jednym z późniejszych wywiadów Pitchford przyznał, że wierzył, iż Valve Software zaoferowało stworzenie dodatku do Half-Life studiu Gearbox, ponieważ chciało skupić się na przyszłych projektach. Pierwsze istotne informacje na temat kierunku rozwoju dodatku, w tym m.in. informacje o nowych miejscach, postaciach i fabule zostały ujawnione na targach E3 w 1999 r. Oficjalna strona Opposing Force, umieszczona na serwerach Sierra Studios, zaczęła działać w lipcu 1999 r.

Pytanie: Jak był główny cel Half-Life: Opposing Force, według Randy'ego Pitchforda?
Odpowiedź: zachowanie spójności z Half-Life przy jednoczesnym dostarczeniu nowych doznań, które zwiększą wrażenie jakie wywarł oryginał

Pytanie: Jaka postać miała być głównym bohaterem Half-Life: Opposing Force, zgodnie z zapowiedzią Randy'ego Pitchforda?
Odpowiedź: jeden z żołnierzy jednostki HECU

Pytanie: Do jakiego prawa fizyki nawiązuje nazwa tej gry?
Odpowiedź: III zasady dynamiki Newtona

Pytanie: Dlaczego, zdaniem założyciela studia Gearbox, Valve Software zaoferowało stworzenie Half-Life: Opposing Force właśnie jego firmie?
Odpowiedź: ponieważ chciało skupić się na przyszłych projektach
Kalkulator

Współczesne popularne kalkulatory wyposażone są zazwyczaj w jedną pamięć sumującą/różnicującą, choć są też modele z dwiema pamięciami o pełnej funkcjonalności. Kalkulatory naukowe mają przeważnie jedną pamięć sumującą i kilka pamięci prostych, zwanych także stałymi, których adresowanie odbywa się przez naciśnięcie odpowiedniej liczby po klawiszu rozkazu (np. K in 3 lub STO n 3 oznacza zapisanie wyświetlanej liczby do pamięci nr 3, a K 2 lub RCL n 2 odczytanie pamięci nr 2). Zdarza się, że jedna z tych pamięci (najczęściej nr 0) jest jednocześnie dostępna za pomocą klawiszy M+/MR itp. W kalkulatorach naukowych pamięci mogą też służyć jako miejsca przechowywania argumentów i rezultatów funkcji wymagających więcej niż jednego parametru – np. przeliczanie współrzędnych biegunowych na prostokątne. Regułą jest, że kalkulatory mające wbudowane funkcje statystyczne po przełączeniu w tryb tych obliczeń wykorzystują pamięć do przechowywania wyników pośrednich i czynią ją niedostępną dla użytkownika.

Pytanie: Ile pamięci posiadają przeważnie współczesne ogólnodostępne kalkulatory?
Odpowiedź: jedną

Pytanie: Czy do pamięci nr 0 można dostać się poprzez wciśnięcie klawisza M+ w niektórych kalkulatorach?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie kalkulatory mogą używać pamięci do magazynowania pośrednich wyników?
Odpowiedź: mające wbudowane funkcje statystyczne

Pytanie: Jak inaczej określić można pamięć prostą?
Odpowiedź: stałą
Mormonizm

Od co najmniej początku lat 40. XIX wieku przez ponad pół wieku do roku 1890 w Stanach Zjednoczonych i 1904 w Meksyku i Kanadzie członkowie Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich praktykowali wielożeństwo. Od tej pory ślubują sobie małżeństwo na wieczność, choć ostateczną decyzję co do czasu trwania ich związku pozostawiają Bogu. Doniesienia na temat występującego w niektórych rejonach Stanów Zjednoczonych wielożeństwa wśród mormonów dotyczą członków fundamentalnych Kościołów mormońskich takich jak: Fundamentalistyczny Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich czy Prawdziwy i Żywy Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Końca.

Pytanie: Czy w XIX wieku mormoni wyznawali poligamię?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kto ma decydujący głos w kwestii długości trwania małżeństwa mormonów?
Odpowiedź: Bóg

Pytanie: Jakie instytucje wchodzą w skład fundamentalnych Kościołów mormonów?
Odpowiedź: Fundamentalistyczny Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich czy Prawdziwy i Żywy Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Końca

Pytanie: Czy mormonizm przyjął się w Meksyku?
Odpowiedź: tak
Susanoo

Drzewo genealogiczne przedstawia mityczne pochodzenie rodu cesarskiego od bogów. Amaterasu uznała pięć bóstw męskich, które powstały z jej klejnotów, za swoje potomstwo, jednym z tych bogów był Oshihomimi – ojciec Ninigiego. Ninigi został zesłany przez boginię słońca na ziemię, aby zaprowadzić tam porządek. W narodzinach Oshihomimiego miał bez wątpienia swój udział także Susanoo, stąd przyjmuje się, iż również on jest przodkiem rodziny cesarskiej. Drugim powodem, dla którego przyjmuje się, iż Susanoo jest przodkiem rodu cesarskiego, jest pochodzenie żony pierwszego cesarza Jimmu, która według legend była córką Ōkuninushiego i wnuczką Susanoo.

Pytanie: Kto jest przodkiem rodu cesarskiego?
Odpowiedź: bogowie

Pytanie: Z czyich klejnotów powstały bóstwa męskie?
Odpowiedź: Amaterasu
Susanoo

Siostrą porywczego boga wiatru i burzy była zrównoważona i spokojna Amaterasu. Pewnego dnia Susanoo postanowił zawiadomić siostrę o swojej decyzji udania się do Krainy Ciemności i wyruszył w podróż, lecz jego gwałtowne kroki spowodowały, że zatrzęsła się ziemia, a woda w rzekach zaczęła falować. Bogini, usłyszawszy zbliżającego się gościa, zaniepokojona stwierdziła, iż brat wyruszył, aby odebrać jej obszary, którymi zarządzała, więc wyszła Susanoo na spotkanie przygotowana jak prawdziwy wojownik.

Pytanie: To był siostrą Susano-o?
Odpowiedź: Amaterasu

Pytanie: Jaki żywioł personifikował Susano-o?
Odpowiedź: boga wiatru i burzy

Pytanie: Gdzie Susa-no-o miał się udać na wyprawę?
Odpowiedź: do Krainy Ciemności

Pytanie: Jakie oznaki spowodowały, że Susanoo spostrzegła się w pułapce boga wiatru?
Odpowiedź: zatrzęsła się ziemia, a woda w rzekach zaczęła falować
Bleach (manga i anime)

W 2005 roku manga Bleach otrzymała nagrodę Shōgakukan Manga w kategorii shōnen. W Japonii manga sprzedała się w 82 milionach egzemplarzy, co plasuje ją na szóstym miejscu wśród najlepiej sprzedających się mang według wydawnictwa Shūeisha. W 2006 roku Bleach zostało uznane jako siódme najlepsze anime według miesięcznika Animage. Rok później uplasowało się na czwartej pozycji. Twórcy polskojęzycznego czasopisma tanuki.pl pozytywnie ocenili Bleacha – zarówno manga i anime otrzymali ocenę recenzenta: 8/10 oraz redakcji: 6/10.

Pytanie: Jakie wyróżnienie zdobyła manga "Bleach"?
Odpowiedź: Shōgakukan Manga

Pytanie: Ile egzemplarzy "Bleacha" zakupili Japończycy?
Odpowiedź: 82 miliony

Pytanie: Jaki tytuł nosi czasopismo, które umieściło "Bleacha" na 7. miejscu w rankingu najlepszego anime?
Odpowiedź: nimage

Pytanie: Czy polscy recenzenci pochlebnie wypowiadali się na temat mangi?
Odpowiedź: tak