mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Eddie Edwards

Wystąpił na zimowych igrzyskach w 1988. Włoski zespół skoczków podarował mu nowy kask, zaś Austriacy nowe narty. Był dwukrotnie ostatni, jednak na skoczni dużej poleciał na odległość 71 metrów, co było najlepszym jego wynikiem w oficjalnych zmaganiach. Na małej skoczni dwukrotnie skakał 55 metrów (stracił do przedostatniego skoczka, Soli, ponad 70 punktów), zaś na dużej 71 i 67 m (strata do przedostatniego Todda Gillmana niemal 60 punktów). Do końca sezonu zaliczył jeszcze dwa występy w PŚ, w Oslo był przedostatni (wyprzedził Olivera Strohmaiera, który nie ustał skoku), a w Planicy ostatni.

Pytanie: Jakie prezenty otrzymał od współzawodników podczas igrzysk olimpijskich w 1988 roku?
Odpowiedź: Włoski zespół skoczków podarował mu nowy kask, zaś Austriacy nowe narty

Pytanie: Na jakich miejscach zakończył swoje występu podczas igrzysk olimpijskich w 1988 roku?
Odpowiedź: Był dwukrotnie ostatni

Pytanie: Jaka była różnica pomiędzy jego wynikiem, a wynikiem przedostatniego zawodnika w konkursie na małej skoczni?
Odpowiedź: ponad 70 punktów

Pytanie: W którym konkursie oddał oba skoki na odległość pięćdziesięciu pięciu metrów?
Odpowiedź: Na małej skoczni
Atak na biuro poselskie Prawa i Sprawiedliwości w Łodzi

18 lipca 2011 roku poinformowano, że skierowano do Sądu Okręgowego w Łodzi akt oskarżenia Ryszarda Cyby. Proces rozpoczął się 24 listopada 2011 roku. Po odczytaniu aktu oskarżenia sąd wyłączył jawność procesu. Sąd zgodził się na ujawnienie danych osobowych i wizerunku oskarżonego. 20 grudnia 2011 roku oskarżony został skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności z możliwością ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie po 30 latach. Sąd orzekł wobec niego również środek karny w postaci pozbawienia praw publicznych na okres 10 lat oraz zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonego Pawła Kowalskiego i rodziny Marka Rosiaka w łącznej kwocie 140 tysięcy złotych. Sąd uznał, że Cyba działał z motywacji zasługującej na szczególne potępienie i kierował się motywami politycznymi. Sędzia w uzasadnieniu stwierdził m.in., że Cyba w 2010 roku przygotowywał zamach na życie Jarosława Kaczyńskiego, jednak odstąpił od niego z powodu środków bezpieczeństwa, w związku z czym postanowił dokonać zamachu na inne osoby związane z PiS. Sprawcy było obojętne, kogo zastanie – miał on na celu zabicie kogoś z PiS. Od wyroku obrona złożyła apelację, którą 19 kwietnia 2012 roku Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił jako całkowicie bezzasadną, utrzymując wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi w mocy.

Pytanie: Kto został oskarżony?
Odpowiedź: Ryszard Cyba

Pytanie: Jaką karę otrzymał Ryszard Cyba?
Odpowiedź: dożywotniego pozbawienia wolności z możliwością ubiegania się o warunkowe przedterminowe zwolnienie po 30 latach

Pytanie: Kto został pokrzywdzony przez Ryszarda Cybę?
Odpowiedź: Paweł Kowalski i rodzina Marka Rosiaka

Pytanie: Ile pieniędzy musiał zapłacić Cyba pokrzywdzonym?
Odpowiedź: 140 tysięcy złotych
HMS Inflexible (1907)

W wyniku strat, poniesionych przez Royal Navy w bitwie jutlandzkiej, konieczne było przeorganizowanie sił wiceadmirała Beatty’ego. 5 czerwca „Indomitable” i „Inflexible” wraz z flagowym HMAS „Australia” utworzyły 2. Eskadrę Krążowników Liniowych, później dołączył do nich jeszcze „New Zealand”. 19 sierpnia 1916 roku okręt był nieskutecznie atakowany przez niemieckiego U-Boota, U-65. Wobec braku aktywności Hochseeflotte, krążownik nie brał już udziału w żadnej akcji bojowej. W nocy z 31 stycznia na 1 lutego 1918 roku, podczas wychodzenia zespołu floty z Rosyth, „Inflexible” uczestniczył w serii kolizji, znanej jako „bitwa koło wyspy May”. Krążownik liniowy zderzył się z okrętem podwodnym K22, poważnie go uszkadzając. W narastającym chaosie doszło do kolejnych wypadków, już bez udziału „Inflexible”. Spowodowały one zatonięcie dwóch okrętów podwodnych, szereg uszkodzeń na innych jednostkach i śmierć 109 marynarzy. „Inflexible” nie odniósł uszkodzeń w zderzeniu.

Pytanie: Z jakiego powodu nastąpiła reorganizacja sił Beatty’ego?
Odpowiedź: W wyniku strat, poniesionych przez Royal Navy w bitwie jutlandzkiej

Pytanie: Jakie okręty wchodziły w skład 2. Eskadry?
Odpowiedź: „Indomitable” i „Inflexible” wraz z flagowym HMAS „Australia” utworzyły 2. Eskadrę Krążowników Liniowych, później dołączył do nich jeszcze „New Zealand”

Pytanie: Jakie wydarzenie miało miejsce 19 sierpnia 1916?
Odpowiedź: okręt był nieskutecznie atakowany przez niemieckiego U-Boota, U-65

Pytanie: Ilu marynarzy zginęło w wyniku kolizji okrętów?
Odpowiedź: 109
HMS Inflexible (1907)

12 sierpnia brytyjskie okręty dotarły w rejon Dardaneli, blokując Niemcom możliwość ewentualnego powrotu na Morze Śródziemne. W związku z fiaskiem akcji poszukiwawczej admirał Milne został odwołany do Londynu i jeszcze tego samego dnia popłynął na pokładzie „Inflexible” na Maltę, a 18 sierpnia do Wielkiej Brytanii. Dotarł tam 24 sierpnia, a w dwa dni później otrzymał oficjalną dymisję ze stanowiska dowódcy Floty Śródziemnomorskiej. „Inflexible” miał pozostać na wodach brytyjskich i we wrześniu dołączył do 2. Eskadry Krążowników Liniowych Grand Fleet. Dowódcą okrętu został, po raz drugi w swojej karierze, komandor Richard F. Phillimore. Na początku października 2. Eskadra patrolowała cieśninę pomiędzy Szetlandami a Wyspami Owczymi, osłaniając transport wojsk kanadyjskich płynących do Europy. W drugiej połowie miesiąca wyszła w rejon Zatoki Helgolandzkiej, dla wsparcia planowanego rajdu wodnosamolotów na bazę w Cuxhaven. Po jego odwołaniu z powodu złej pogody okręty powróciły do portów 25 października.

Pytanie: Dlaczego admirał Milne musiał wrócić do Londynu?
Odpowiedź: W związku z fiaskiem akcji poszukiwawczej

Pytanie: Dlaczego w październiku odwołano rajd wodnosamolotów na bazę w Cuxhaven?
Odpowiedź: z powodu złej pogody

Pytanie: Jakie zadanie miała w pierwszej połowie października 2. Eskadra?
Odpowiedź: patrolowała cieśninę pomiędzy Szetlandami a Wyspami Owczymi, osłaniając transport wojsk kanadyjskich płynących do Europy

Pytanie: Do jakiej jednostki został wcielony ten okręt po dymisji admirała Milnego?
Odpowiedź: 2. Eskadry Krążowników Liniowych Grand Fleet
Madeleine Albright

Po 2001 roku Madeleine Albright wróciła na Uniwersytet Georgetown, gdzie została profesorem dyplomacji w Szkole Służby Zagranicznej Walsha (Walsh School of Foreign Service) i zasiadała w komisji dyrektorów Rady ds. Stosunków Międzynarodowych. Uczestniczyła również w dyskusjach Białego Domu na temat polityki zagranicznej z przedstawicielami administracji prezydenta George’a W. Busha oraz innymi byłymi sekretarzami obrony i stanu. Była ponadto prezesem Narodowego Demokratycznego Instytutu Spraw Międzynarodowych, prezydentem Fundacji Stypendialnej Trumana (Truman Scholarship Foundation) i honorowym współprzewodniczącym Światowej Rady ds. Uchodźców. W 2021 roku została powołana na stanowisko przewodniczącego Rady Polityki Obronnej, której zadaniem jest udzielanie sekretarzowi obrony niezależnych, rzeczowych porad i opinii dotyczących spraw polityki obronnej.

Pytanie: Jakie funkcje pełniła Albright na uniwersytecie?
Odpowiedź: została profesorem dyplomacji w Szkole Służby Zagranicznej Walsha (Walsh School of Foreign Service) i zasiadała w komisji dyrektorów Rady ds. Stosunków Międzynarodowych

Pytanie: Czy Albright była zapraszana na spotkania do Białego Domu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy Albright zajmowała się także kwestią uchodźców?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Co wchodzi w zakres obowiązków Albright w Radzie Polityki Obronnej?
Odpowiedź: udzielanie sekretarzowi obrony niezależnych, rzeczowych porad i opinii dotyczących spraw polityki obronnej
Wiedźmin (film)

Uroczystość niespodziewanie zakłóca pojawienie się zakutego w stal rycerza, zwącego siebie Jeżem, który twierdzi, że ma wyłączne prawa do ręki księżniczki. Powołuje się przy tym na stare Prawo Niespodzianki, wyjaśniając, że kilkanaście lat wcześniej uratował życie ojcu Pavetty i w zamian zażądał czegoś, czego władca nie spodziewał się zastać w domu po powrocie. Król zgodził się, nie wiedząc, że jego żona oczekuje dziecka – niespodzianki. Gdy Jeż, dziękując Geraltowi za uratowanie życia, oferuje mu wszystko, czego ten sobie zażyczy, wiedźmin również postanawia skorzystać z Prawa Niespodzianki. Wkrótce Pavetta wyjawia, że jest brzemienna. Odtąd życie Geralta będzie już na zawsze nierozerwalnie związane z Ciri – córką Pavetty i Jeża.

Pytanie: Jak nazywał się uzbrojony rycerz?
Odpowiedź: Jeż

Pytanie: Na jakie prawo powołuje się Jeż?
Odpowiedź: Niespodzianki

Pytanie: Czy Geralt ocalił Jeżowi życie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czego nie spodziewał się Król?
Odpowiedź: że jego żona oczekuje dziecka
Wojciech Medyński

19 grudnia 1998 zagrał swoją debiutancką teatralną rolę Dymitra Mózgownicy w spektaklu Antoniego Czechowa Wesele w łódzkim Teatrze im. Stefana Jaracza, z którym związany był aż do 2005. Można go było oglądać w spektaklach: nagrodzonym Złotą Łódką i Złotą Maską przedstawieniu Szekspira Sen nocy letniej (1998), Romeo i Julia Szekspira (2001) w roli Romea i Parysa, Skóra węża Tennessee Williamsa (2002), Historia o miłosiernej, czyli testament psa (2004) czy Wojna matka (2004). Wystąpił także w widowisku telewizyjnym – tragikomedii Zatrudnimy clowna według Matei Vişnieca w Teatrze Studyjnym w Łodzi (2000) i współpracował z kabaretem.

Pytanie: Jaka była pierwsza postać, w którą wcielił się Medyński?
Odpowiedź: Dymitr Mózgownica

Pytanie: Jak nazywał się spektakl, w którym Medyński wystąpił po raz pierwszy w teatrze?
Odpowiedź: Wesele

Pytanie: Kto jest autorem dramatu "Wesele"?
Odpowiedź: Antoni Czechow

Pytanie: W jakie role wcielił się Medyński w spektaklu "Romeo i Julia"?
Odpowiedź: Romea i Parysa
Agnieszka Włodarczyk

Nowe tysiąclecie rozpoczęła od gościnnych występów w serialach Na dobre i na złe i Świat według Kiepskich. W 2000 pojawiła się też w filmie Pierwszy milion oraz opartym na nim serialu o tym samym tytule. Ponadto zagrała Mariolę w spektaklu produkcji Teatru Telewizji Nas troje Marka Koterskiego. W 2001 dołączyła do obsady serialu Plebania w roli Wiktorii „Wiki” Potoczny, w którym grała z przerwami do zakończenia jego produkcji w 2012. Po latach przyznała, że w tym serialu nauczyła się aktorstwa, ponieważ „zaczęto jej pisać przeróżne sceny, dramatyczne, komediowe”, dzięki czemu „zrozumiała, że może wszystko udźwignąć”. W 2001 zagrała też w filmie Poranek kojota oraz wcielała się w rolę uczestniczki konkursu piękności, Tekli Kaczmarek w serialu Zostać miss.

Pytanie: W jakich serialach grała Włodarczyk na początku lat 2000?
Odpowiedź: Na dobre i na złe i Świat według Kiepskich

Pytanie: W kogo wcieliła się Włodarczyk w "Nas troje"?
Odpowiedź: Mariolę

Pytanie: W jakim serialu Włodarczyk grała Wikę?
Odpowiedź: Plebania

Pytanie: Czy Włodarczyk grała w Poranku kojota?
Odpowiedź: tak
Gieorgij Skałon

W grudniu 1907 roku zlikwidowana została przez Skałona Polska Macierz Szkolna.
Natomiast w 1908 roku, na wniosek Skałona, ministerstwo spraw wewnętrznych zamknęło Uniwersytet dla Wszystkich. W 1910 roku ujawniono, że Skałon zamieszany był w aferę korupcyjną. Przewodniczył on budowie Mostu Mikołajewskiego. Śledztwo przeprowadzone w 1910 roku wykazało, że Towarzystwo Akcyjne „K. Rudzki i S-ka”, biorące udział w przetargu na projekt i realizację mostu, przekazało Skałonowi sto tysięcy rubli łapówki. Dzięki koneksjom na petersburskim dworze generał-gubernator nie poniósł z tego powodu żadnych konsekwencji. W 1908 roku Skałon pisał do Piotra Stołypina, że gubernia warszawska pod względem obszaru, liczebności obywateli, liczby twierdz i wojsk, liczby fabryk i zakładów w sensie trudności zarządzania zajmuje czołowe miejsce i ustępuje może jedynie guberni piotrkowskiej. Postulował, by na terenie Kraju Nadwiślańskiego funkcje gubernatorskie powierzane były osobom o zdecydowanym charakterze i wysokich kwalifikacjach. Samodzielna polityka Skałona doprowadziła do konfliktu z Piotrem Stołypinem, który dążył do usunięcia generała-gubernatora z Warszawy. W 1910 roku Stołypin zlecił przeprowadzenie kontroli w Kraju Nadwiślańskim (tzw. rewizję senatorską), którą kierował jego szwagier Dmitrij Neidhart. Wykazała ona pewne nieprawidłowości, jednakże Skałon cieszył się całkowitym zaufaniem Mikołaja II i ze swego stanowiska ostatecznie odwołany nie został. Wszelkie próby znaczniejszych koncesji i ustępstw na rzecz ludności polskiej, jakie wykazywał Skałon, były torpedowane i blokowane przez koła rządowe w stolicy nad Newą. W rosyjskich planach dotyczących potencjalnej wojny Skałon twierdził, że obrona ziem Królestwa Polskiego przed atakiem nieprzyjaciela będzie praktycznie niemożliwa. Jednocześnie jednak zauważał, że porzucenie Warszawy z politycznego punktu widzenia byłoby wielkim błędem.

Pytanie: W którym roku przeprowadzono śledztwo?
Odpowiedź: 1910

Pytanie: Czy Skałon uważał, że można obronić Królestwo Polskie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jak inaczej nazywano Polskę?
Odpowiedź: Kraj Nadwiślański

Pytanie: Na jakim dworze doszło do koneksji?
Odpowiedź: petersburskim

Pytanie: Do czego przypisywano nazwę „K. Rudzki i S-ka”?
Odpowiedź: Towarzystwa Akcyjnego
Wisła Kraków (piłka nożna)

Gwiazda towarzyszyła piłkarzom od roku 1906, chociaż początkowo była bladoniebieska i to w liczbie dwóch sztuk na jednej koszulce. Szybko ograniczono się do jednej gwiazdy, a także zmieniono jej kolor na biały. I tak grano przez następne 93 lata. Wtedy gwiazdę na koszulkach zastąpiono herbem Wisły SSA. Mimo że posiada on małą gwiazdę, decyzja ta nie spodobała się kibicom. Ze względu na jubileusz stulecia klubu, od 2005 do 2007 piłkarze Wisły znów grali z Białą Gwiazdą na piersi, od sezonu 2007/2008 piłkarze Wisły grają z herbem Wisły SA na piersi. W sezonie 2008/09 w nowych strojach znowu pojawiła się biała gwiazda na lewym ramieniu. Od sezonu 2010/2011 do 2012/2013 w związku ze zmianą strojów gwiazda zniknęła z wiślackich koszulek, by ponownie powrócić na piersi zawodników w sezonie 2013/2014.

Pytanie: Jakiego koloru na początku była gwiazda drużyny?
Odpowiedź: bladoniebieska

Pytanie: Na jaki kolor zmieniono gwiazdę?
Odpowiedź: biały

Pytanie: Ile lat na koszulach drużyny była biała gwiazda?
Odpowiedź: 93

Pytanie: Czy kibice pochwalili pomysł zmiany gwiazdy na herb?
Odpowiedź: nie
Bronisław Geremek

W 2008 sala sejmowa nr 14 w budynku „G” wykorzystywana przez Komisję Spraw Zagranicznych została nazwana imieniem Bronisława Geremka. W 2009 owalny dziedziniec w budynku Parlamentu Europejskiego w Strasburgu otrzymał nazwę Agora Bronisław Geremek. W pierwszą rocznicę śmierci polityka na kamienicy przy ulicy Piwnej 25, gdzie w latach 1952–2000 mieszkał Bronisław Geremek, odsłonięto tablicę pamiątkową. W 2008 XVIII promocja Krajowej Szkoły Administracji Publicznej obrała Bronisława Geremka na swojego patrona. Imieniem Bronisława Geremka nazwano ulice w Swarzędzu (2008) i Krakowie (2014), a także skwer położony po północno-zachodniej stronie skrzyżowania ulic Marszałkowskiej i Królewskiej w Warszawie (2017), na którym w 2018 odsłonięto tablicę pamiątkową. W 2021 uchwałą Senatu RP X kadencji następny rok ustanowiono Rokiem Bronisława Geremka.

Pytanie: Kiedy Geremek mieszkał przy Piwnej?
Odpowiedź: w latach 1952–2000

Pytanie: Jaki organ funkcjonuje w pomieszczeniu w Sejmie nazwanym na cześć tego polityka?
Odpowiedź: Komisja Spraw Zagranicznych

Pytanie: W których miastach istnieją arterie nazwane na cześć Geremka?
Odpowiedź: w Swarzędzu i Krakowie

Pytanie: Który rok został poświęcony tej postaci?
Odpowiedź: 2022
Wielcy Seldżucy

W stosunku do sułtanatu Wielkich Seldżuków używa się często określenia imperium, które jest trafne, jeżeli chodzi o jego zasięg terytorialny i militarną potęgę, ale może wprowadzać w błąd, jeżeli przez imperium rozumiemy scentralizowaną autokrację. Seldżukom obca była idea państwa zorganizowanego wokół jednego tylko ośrodka lojalności. W swoich początkach byli rządzeni przez grupę wodzów, których indywidualny zakres władzy zależał od osobistego autorytetu. Tym, który dzięki swojej charyzmie i czynom uzyskał największy autorytet, był Tughril Beg, ale nawet po uzyskaniu tytułu sułtana nie dążył on do przejęcia całej władzy, godząc się z jej decentralizacją. Czaghri Beg czy Inal prowadzili niezależną od Tughrila politykę względem Zakaukazia czy Bizancjum, a ten pierwszy traktował swoją domenę w Chorasanie jak niezależne władztwo, przeciwko czemu pierwszy z Wielkich Seldżuków nie przedsięwziął żadnych kroków. Do zmiany tej sytuacji dążył Nezam-al-Molk, ale jego działania zakończyły się ograniczonym powodzeniem. W praktyce zakres władzy Wielkiego Seldżuka nad innymi tureckimi wodzami i namiestnikami prowincji zależał od jego osobistej charyzmy i siły, jaką aktualnie dysponował. U szczytu potęgi sułtanatu, za Alp Arlslana i Malekszaha, był on dosyć duży, ale nawet oni nie byli w stanie powstrzymać niekontrolowanego naporu Turkmenów na Anatolię i byli zmuszeni do wyznaczenia dzielnic swoim krewnym, nad którymi posiadali ograniczoną kontrolę. Później stopniowo władza sułtana została ograniczona do jego osobistej dzielnicy, a im dalej od niej, tym bardziej miała charakter nominalny.

Pytanie: Kto sprawował władzę w Wielkich Seldżukach?
Odpowiedź: grupa wodzów

Pytanie: Czy w Wielkich Seldżukach władze sprawowała jedna osoba?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kim został Tughril Beg?
Odpowiedź: sułtanem

Pytanie: Jakiego określenia używa się mówiąc o Wielkich Seldżukach?
Odpowiedź: imperium
Wielcy Seldżucy

W roku 1025 Seldżucy w poszukiwaniu nowych pastwisk wtargnęli na terytorium sułtanatu Ghazny i poprosili sułtana Mahmuda o przyjęcie ich na służbę. Sułtan początkowo zgodził się, jednak wkrótce pożałował tej decyzji, bowiem niezdyscyplinowani koczownicy napadali na osiadłych mieszkańców. W celu pacyfikacji Seldżuków Mahmud schwytał ich przywódcę Arslana i wysłał go do Indii, gdzie był trzymany w twierdzy aż do śmierci. Czyn ten jednak wzbudził u Seldżuków tylko chęć zemsty, a wysyłane przeciwko nim ekspedycje wojskowe okazały się niezdolne do ich całkowitego rozbicia, co było zaskoczeniem nawet dla nich samych. Jak otwarcie pisali w swoich listach do sułtana, nadal próbując dojść z nim do porozumienia, Seldżucy nie mieli dokąd wrócić, stąd ich desperacka decyzja pozostania na terytorium Ghazny, największej militarnej potęgi regionu. W roku 1035, już za panowania następcy Mahmuda, Masuda, dowodzeni przez Tughrila i Czaghriego Seldżucy przekroczyli Amu–darię, co było właściwie wypowiedzeniem wojny, do której ostatecznie doszło w roku 1038, kiedy splądrowali oni Niszapur.

Pytanie: Jakie działania podjęli w 1025 roku, w celu uzyskania nowych pastwisk?
Odpowiedź: wtargnęli na terytorium sułtanatu Ghazny i poprosili sułtana Mahmuda o przyjęcie ich na służbę

Pytanie: Dlaczego sułtan Mahmud żałował, że przyjął Seldżuków na służbę?
Odpowiedź: niezdyscyplinowani koczownicy napadali na osiadłych mieszkańców

Pytanie: Co zrobił sułtan Mahmud, aby poradzić sobie z nieodpowiednim zachowaniem Seldżuków?
Odpowiedź: schwytał ich przywódcę Arslana i wysłał go do Indii, gdzie był trzymany w twierdzy aż do śmierci

Pytanie: Czy próba pacyfikacji Seldżuków podjęta przez sułtana zakończyła się sukcesem?
Odpowiedź: nie
NHI NH90

27 kwietnia 2007 rząd belgijski zaakceptował formalnie decyzję o zakupie śmigłowców NH90. Belgia zamówiła cztery śmigłowce w wersji TTH i cztery NFH z opcją na kolejne dwie maszyny. Odpowiednią umowę podpisano 18 czerwca 2007 roku w trakcie trwania Międzynarodowego Salonu Lotniczego w Paryżu w trakcie uroczystości, podczas której odpowiednią umowę podpisały również Niemcy. Pierwszą z maszyn w wersji TTH odebrano 21 grudnia 2012 roku, ostatnią 13 listopada 2014 roku. Śmigłowce w tej wersji dla Belgii wyprodukowano we francuskim Marignane. Pierwsza z belgijskich maszyn wersji NFH, oblatana została 13 kwietnia 2013 roku a dostarczona odbiorcy w sierpniu tego samego roku. Ostatni ze śmigłowców tej wersji został odebrany w sierpniu 2015 roku. NH90 TTH znalazły się na stanie 18. Dywizjonu 1. Skrzydła w bazie Beauvechain. Z kolei NH90 NHH, weszły w skład 40. Dywizjonu z bazy w Koksijde.

Pytanie: Rząd jakiego kraju chciał zakupić śmigłowiec NH90?
Odpowiedź: Belgii

Pytanie: Kiedy podpisano umowę na zakup śmigłowców?
Odpowiedź: 18 czerwca 2007

Pytanie: Jaki kraj oprócz Belgii również zakupił śmigłowce?
Odpowiedź: Niemcy

Pytanie: W którym roku odebrano ostatni śmigłowiec TTH?
Odpowiedź: 2014
Fiat Seicento

Początkowo pojazd dostępny był w trzech wersjach wyposażeniowych: S, SX i Sporting. Podstawowy wariant S wyposażony był m.in. w nielakierowane zderzaki i lusterka oraz stalowe felgi. Wersja SX wyróżniała się zderzakami w kolorze nadwozia, elektrycznie sterowanymi szybami i centralnym zamkiem. Od początku dostępna była też odmiana wyposażona w automatyczne sprzęgło – Citymatic (silnik 900). W późniejszym czasie bazową wersją dla silnika 1100 została Hobby, wyposażenie standardowe obejmowało dodatkowo elektrycznie sterowane szyby przednie oraz dwie poduszki powietrzne (pasażera i kierowcy). Seicento Suite (silnik 1100) występowało z ręczną klimatyzacją w standardzie. Jesienią 1999 na rynku brytyjskim rozpoczęto sprzedaż limitowanej wersji Mia (silnik 900).

Pytanie: Jakie modele były możliwe do kupienia na początku produkcji?
Odpowiedź: S, SX i Sporting

Pytanie: Z jakiego materiału były wykonane felgi w podstawowym modelu S?
Odpowiedź: ze stali

Pytanie: Czy szyby w modelu SX były otwierane manualnie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Od kiedy w Wielkiej Brytanii można było nabyć model Mia?
Odpowiedź: od jesieni 1999
Fiat Seicento

Bazową wersją po wycofaniu silnika 900 stała się Actual, wyposażenie zawierało m.in.: immobilizer, napinacze przednich pasów bezpieczeństwa czy spryskiwacz tylnej szyby. W wariancie Active nabywca otrzymywał dodatkowo elektrycznie sterowane szyby przednie, poduszkę powietrzną kierowcy, wspomaganie kierownicy oraz centralny zamek. W czerwcu 2002 rozpoczęto sprzedaż wersji Go!, oferowała ona m.in.: zderzaki w kolorze nadwozia, szyberdach oraz zestaw audio z czterema głośnikami. Od końca stycznia do 2002 do maja 2003 oferowano wersję 2Tone – tylko silnik 1.1, w standardzie lakier metalizowany (nadwozie dwukolorowe). Od stycznia 2003 oferowano limitowaną wersję Dynamic, wyposażoną w elektrycznie podnoszone szyby, felgi ze stopów metali lekkich oraz airbag kierowcy. W 2003 roku wprowadzono edycję Look, w standardzie nabywca otrzymywał: elektryczne wspomaganie kierownicy, elektrycznie sterowane przednie szyby, poduszkę powietrzną kierowcy oraz zderzaki w kolorze nadwozia. W tym samym roku na rynku brytyjskim zaktualizowano listę dostępnych wersji, S została zastąpiona przez Mia, SX przez Active, wprowadzono także limitowaną edycję (styczeń 2003-styczeń 2004). Na wersji Sound oparto wariant Sole (m.in. składany elektrycznie dach).

Pytanie: Co stanowiło dodatek do wariantu Active?
Odpowiedź: elektrycznie sterowane szyby przednie, poduszka powietrzna kierowcy, wspomaganie kierownicy oraz centralny zamek

Pytanie: Czy jakikolwiek model tego samochodu miał składany dach?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czym charakteryzowała się wersja Dynamic?
Odpowiedź: elektrycznie podnoszonymi szybami, felgami ze stopów metali lekkich oraz airbagiem kierowcy

Pytanie: Co wyjątkowego posiadała wersja Go!?
Odpowiedź: zderzaki w kolorze nadwozia, szyberdach oraz zestaw audio z czterema głośnikami