mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Linus Pauling

Doktorat Linus Pauling uzyskał 12 czerwca 1925 roku na podstawie pracy pt. The Determination with X-rays of the Structure of Crystals. W grudniu 1925 roku w CIT przebywał Max Born (Nobel 1954 m.in.za jego statystyczną interpretację funkcji falowej) – Pauling pilnie słuchał wszystkich wykładów na temat prac Heisenberga, Borna i Jordana. Za swój cel uznał opracowanie nowej fizyki kwantowej, dostosowanej do problemów chemicznych (zob. chemia kwantowa) i rozpoczął starania o stypendium Guggenheima na wyjazd do Europy w 1926 roku (stypendium nie można otrzymać przed ukończeniem 25 lat). W marcu 1926 roku ukazała się w Journal of the American Chemical Society pierwsza z publikacji Paulinga (współautor: Sterling B. Hendricks), poświęcona problemowi wiązań chemicznych: The Prediction of the Relative Stabilities of Isosteric Isomeric Ions and Molecules.

Pytanie: Kiedy Pauling obronił tytuł doktora?
Odpowiedź: 12 czerwca 1925 roku

Pytanie: Jaki tytuł miała praca doktorska Paulinga?
Odpowiedź: The Determination with X-rays of the Structure of Crystals

Pytanie: Ile trzeba mieć lat, aby otrzymać stypendium Guggenheima?
Odpowiedź: 25

Pytanie: W jakim magazynie pojawiła się debiutancka publikacja Paulinga?
Odpowiedź: Journal of the American Chemical Society
Linus Pauling

W sierpniu 1964 przeprowadził się do Santa Barbara i rozpoczął pracę w Center for the Study of Democratic Institutions. Krótko pracował w Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego (1968–1969) i w Uniwersytecie Stanforda (1969–1972). W 1973 roku był dyrektorem Laboratory of Orthomolecular Medicine (dyrektorem ds badań był biochemik i polityk, Arthur B. Robinson). W tymże roku opublikował trzy rozdziały w książce Orthomolecular Psychiatry: Treatment of Schizophrenia, której głównym autorem był filozof David Hawkins (autor m.in. The informed vision: essays on learning and human nature, 1974). Pauling, Robinson i biochemik Keene Dimick założyli wkrótce Instytut Medycyny Ortomolekularnej, który powstał jako organizacja non-profit; w lipcu 1974 rada powiernicza zmieniła nazwę na Linus Pauling Institute of Science and Medicine (w następnym roku Pauling przeznaczał na jego działalność początkowo połowę, a następnie 100% swoich wynagrodzeń). W sierpniu, gdy Podkomitet ds. Zdrowia w Komisji Pracy i Spraw Publicznych Senatu USA analizował prawodawstwo dotyczące suplementów żywności, Pauling opowiadał się za kontrolą sprzedaży i reklamy witamin, jednak sprzeciwiał się traktowaniu ich jako leki. W tymże miesiącu odszedł z Uniwersytetu Stanforda na emeryturę.

Pytanie: Gdzie został zatrudniony po tym jak zamieszkał w Santa Barbara?
Odpowiedź: w Center for the Study of Democratic Institutions

Pytanie: Jaką organizację stworzył wraz z dwoma innymi naukowcami w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych?
Odpowiedź: Instytut Medycyny Ortomolekularnej

Pytanie: Jaki organ przeprowadzał w sierpniu 1974 roku analizę dotyczącą prawodawstwa w zakresie suplementów żywności?
Odpowiedź: Podkomitet ds. Zdrowia w Komisji Pracy i Spraw Publicznych Senatu USA

Pytanie: Jaką część swoich wynagrodzeń oddawał na rzecz Instytutu Medycyny Ortomolekularnej?
Odpowiedź: początkowo połowę, a następnie 100%
Wyspy Salomona na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008

Wyspy Salomona w lekkoatletyce reprezentowało dwoje zawodników – jeden mężczyzna i jedna kobieta. Każde z nich wystartowało w jednej konkurencji. Początkowo Pauline Kwalea i Francis Manioru nie zakwalifikowali się do udziału w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008, gdyż nie uzyskali wymaganego minimum kwalifikacyjnego. Zgodnie z przepisami przyjętymi przez IAAF każdy kraj, w którym żaden z zawodników nie wypełnił minimum kwalifikacyjnego, otrzymał zaproszenie do zgłoszenia do Letnich Igrzysk Olimpijskich 2008 nie więcej niż 2 lekkoatletów.

Pytanie: W ilu konkurencjach wystąpiła Kwalea?
Odpowiedź: w jednej

Pytanie: Jak nazywali się reprezentanci Wysp Salomona w lekkoatletyce?
Odpowiedź: Pauline Kwalea i Francis Manioru

Pytanie: Czemu Kwalea i Manioru z początku nie dostali się do rozgrywek?
Odpowiedź: gdyż nie uzyskali wymaganego minimum kwalifikacyjnego

Pytanie: Jakie państwo reprezentowała w igrzyskach Kwalea?
Odpowiedź: Wyspy Salomona
Wyspy Salomona na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008

Jako pierwszy podczas igrzysk w Pekinie wystartował Francis Manioru, który wziął udział w rywalizacji sprinterów w biegu na 100 metrów. Eliminacje rozpoczęły się 15 sierpnia 2008 roku o godzinie 9:45. Manioru startował w pierwszym biegu eliminacyjnym, który odbył się o tej samej godzinie. Podczas tego biegu wiatr był niekorzystny; jego siła wyniosła 0,2 metra na sekundę. Z wynikiem 11,09 zajął ostatnie, 8. miejsce, co w łącznej klasyfikacji dało mu 68. miejsce na 80 sklasyfikowanych zawodników. Jego czas reakcji wyniósł 0,197 sekundy. Zwycięzcą tej konkurencji został Usain Bolt z Jamajki.

Pytanie: W jakiej dyscyplinie podczas IO startował Francis Manioru?
Odpowiedź: sprincie

Pytanie: Kiedy odbyły się eliminacje sprinterów do IO 2008?
Odpowiedź: 15 sierpnia 2008

Pytanie: W którym z odbywających się biegów wystartował Manioru?
Odpowiedź: pierwszym

Pytanie: Jakie przeszkody naturalne wystąpiły podczas pierwszego biegu eliminacji?
Odpowiedź: wiatr
Władysław Gomułka

25 czerwca 1948 do Warszawy przybył minister spraw zagranicznych ZSRR, członek Politbiura WKP(b) Wiaczesław Mołotow. Spotkał się on z Bolesławem Bierutem, Hilarym Mincem i Romanem Zambrowskim, którzy naświetlili mu sprawę konfliktu z Gomułką. Niektórzy historycy przypuszczają, że wtedy zapadła decyzja o odwołaniu Gomułki ze stanowiska sekretarza generalnego PPR. 4 lipca Gomułka wyjechał na urlop do Kowar. 6 i 7 lipca odbyło się plenum KC, na którym zapowiedziano zaostrzenie kursu wewnętrznego i w pełni poparto uchwały posiedzenia Kominformu, krytykując jednocześnie tezy Gomułki w sprawie tradycji polskiego ruchu robotniczego. Plenum zostało zwołane bez udziału Gomułki jako sekretarza generalnego PPR. 14 lipca Stalin skierował na ręce tylko Bieruta korespondencję w sprawie jednego z listów przywódcy czechosłowackich komunistów, gdy wcześniej tego typu korespondencja była kierowana na ręce Gomułki jako sekretarza generalnego PPR. Gomułka nie zgodził się z propozycją pozostałych członków BP KC, którzy przybyli do niego do Kowar by publicznie poprzeć nowy kurs partii. 14 sierpnia, w Jastrzębiej Górze, odbyło się posiedzenie Biura Politycznego, podczas którego usunięto Gomułkę ze stanowiska sekretarza generalnego i funkcję tę powierzono Bierutowi. 15 sierpnia przyjęto uchwałę „w sprawie odchylenia prawicowo-nacjonalistycznego”. Tego samego dnia Bierut udał się do Moskwy, by poinformować Stalina o usunięciu Gomułki. 16 sierpnia Gomułka wrócił do Warszawy i przybył do KC, ale uniemożliwiono mu podjęcie pracy. 18, 19 i 21 sierpnia odbyły się kolejne posiedzenia kierownictwa PPR, gdzie Gomułka protestował przeciwko odwołaniu go wbrew statutowi PPR. 21 sierpnia Bierut poinformował Gomułkę, że decyzja o jego odsunięciu została uzgodniona ze Stalinem. Ostatecznie Gomułka zdecydował się na rezygnację z funkcji sekretarza generalnego PPR.

Pytanie: Dokąd udał się Gomułka 4 lipca?
Odpowiedź: do Kowar

Pytanie: Jakie tematy poruszono na zebraniu KC z 6 i 7 lipca?
Odpowiedź: zapowiedziano zaostrzenie kursu wewnętrznego i w pełni poparto uchwały posiedzenia Kominformu, krytykując jednocześnie tezy Gomułki w sprawie tradycji polskiego ruchu robotniczego

Pytanie: Czy Gomułka uczestniczył w zebraniu KC z 6 i 7 lipca?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W jakim celu Bierut pojechał do Moskwy?
Odpowiedź: by poinformować Stalina o usunięciu Gomułki
Shazza

Po zdjęciu z anteny Disco Relax w sierpniu 2002 zdecydowała się na przerwę w karierze i wyjazd do USA. W listopadzie 2006 powróciła po przerwie do działalności muzycznej, grając koncert we Wrocławiu, gdzie zaśpiewała premierowy utwór „I Don’t Wanna” oraz cover „Magic Carillon”. Wiosną 2007 pojawiła się ponownie w mediach oraz nagrała nowe wersje swoich przebojów: „Bajao Bongo”, „Bierz co chcesz”, „Noc róży” czy „Tak bardzo zakochani”. W międzyczasie ukazały się składanki z jej piosenkami oraz premierę miało kilka nowych utworów, np. „A Maria” czy „It’s A Sin”. Jesienią 2012 została jedną z jurorek w programie Disco Star. W sierpniu 2013 zaśpiewała w Mrągowie „Ach jak przyjemnie”, a na początku 2014 wydała pierwszy od 13 lat teledysk, nagrany do piosenki „Ty i ja (Da-di-dam)”. W kwietniu 2014, podczas świątecznego wydania programu Disco Relax, odbyła się premiera piosenki nagranej w duecie z Michałem Gielniakiem „Powiedz, że mnie kochasz”. W czerwcu odbyła się premiera teledysku do tej piosenki.

Pytanie: Na co zdecydowała się w 2002 roku?
Odpowiedź: na przerwę w karierze i wyjazd do USA

Pytanie: W którym roku wznowiła działalność artystyczną?
Odpowiedź: 2006

Pytanie: Nowe wersje jakich utworów nagrała w 2007 roku?
Odpowiedź: „Bajao Bongo”, „Bierz co chcesz”, „Noc róży” czy „Tak bardzo zakochani”

Pytanie: Czy oceniała występy w programie muzycznym?
Odpowiedź: tak
Narodowe Święto Odrodzenia Polski

Na dzień 22 lipca starano się wyznaczać ważne rocznice i wydarzenia. W Warszawie w ten dzień oddano do użytku m.in. odbudowany most Poniatowskiego (1946), Trasę W-Z (1949), Marszałkowską Dzielnicę Mieszkaniową (1950), Pałac Kultury i Nauki i Stadion Dziesięciolecia (1955) oraz most Łazienkowski (1974). Przekładano na ten dzień również znaczące uroczystości. Przykładem jest sesja Miejskiej Rady Narodowej w Jastarni w dniu 22 lipca 1973, na której odczytano rozporządzenie nadające osiedlu z dniem 1 stycznia tego roku prawa miejskie.

Pytanie: Jakie wydarzenie odbyło się 22 lipca 1973 roku?
Odpowiedź: sesja Miejskiej Rady Narodowej w Jastarni

Pytanie: Co stało się podczas sesji w Jastarni?
Odpowiedź: odczytano rozporządzenie nadające osiedlu z dniem 1 stycznia tego roku prawa miejskie

Pytanie: W którym roku do użytku publicznego oddano trasę W-Z?
Odpowiedź: w 1949

Pytanie: Jak nazywał się zespół mieszkaniowy oddany do użytku 22 lipca 1950 roku?
Odpowiedź: Marszałkowska Dzielnica Mieszkaniowa
ORP Czapla (1964)

Na początku lat 70. ORP „Czapla” należał do II grupy 13. Dywizjonu Trałowców. Okręt uczestniczył w latach 1970–1974 w poszukiwaniu min na obszarze przeznaczonym pod budowę Portu Północnego w Gdańsku. W dniach 5–9 lipca 1974 roku zespół okrętów MW (OORP „Czapla”, „Kormoran”, „Grunwald”, „Lenino”, „Studzianki”, „Zwrotny”, „Zwinny” i „Piast”) pod dowództwem wadm. Ludwika Janczyszyna odwiedził Tallinn. W czerwcu 1975 roku, w związku z wprowadzeniem przez MW zmiennego systemu numeracji okrętów, jednostce zmieniono numer burtowy na 647. W tym miesiącu okręt uczestniczył w ćwiczeniach o kryptonimie Posejdon-75. W połowie 1976 roku dokonano kolejnej zmiany oznaczenia jednostki, która otrzymała numer 672. Do pierwotnego oznaczenia (617) okręt powrócił w połowie 1978 roku. W dniach 4–26 maja 1983 roku trałowiec wziął udział w wielkich ćwiczeniach sił Marynarki Wojennej o kryptonimie Reda-83.

Pytanie: Do czego wykorzystywano trałowiec od 1970 do 1974 roku?
Odpowiedź: Poszukiwania min na obszarze przeznaczonym pod budowę Portu Północnego w Gdańsku

Pytanie: Jakie okręty składały się na grupę MW?
Odpowiedź: „Czapla”, „Kormoran”, „Grunwald”, „Lenino”, „Studzianki”, „Zwrotny”, „Zwinny” i „Piast”

Pytanie: Kto dowodził grupą krętów MW?
Odpowiedź: Wadm. Ludwik Janczyszyn

Pytanie: Jaki był pierwotny numer burtowi okrętu?
Odpowiedź: 617
Synagoga w Międzyrzeczu

Po zakończeniu wojny budynek został znacjonalizowany i przejęty przez Skarb Państwa. Jego wnętrze zostało swobodnie przebudowane i dostosowane do nowych funkcji. Na ścianie wschodniej przez Aron ha-kodesz przebito otwór wejściowy, z częściowym zachowaniem jego ozdobnego obramowania oraz zamurowano wszystkie prostokątne okna. W 1963 roku synagogę wpisano do rejestru zabytków; wpis ten ponowiono w 1976 roku. Wówczas sporządzono jedynie zalecenia konserwatorskie, które chroniły elewację budynku oraz elementy wystroju wnętrza: galerię dla kobiet oraz Aron ha-kodesz. Należy zaznaczyć, że w latach 1945-1989 w synagodze nie przeprowadzono ani jednego remontu.

Pytanie: Kto został właścicielem synagogi po wojnie?
Odpowiedź: Skarb Państwa

Pytanie: W którym roku budowla po raz pierwszy trafiła do rejestru zabytków?
Odpowiedź: W 1963

Pytanie: W jakim okresie w budowli nie odbywała się żadna renowacja?
Odpowiedź: w latach 1945-1989

Pytanie: Kiedy Skarb Państwa wszedł w posiadanie budowli?
Odpowiedź: Po zakończeniu wojny

Pytanie: Co umieszczono na wschodniej ścianie po przejęciu budowli przez Skarb Państwa?
Odpowiedź: otwór wejściowy
Katar

W 1913 swoich roszczeń co do Kataru zrzekła się Turcja. Trzy lata później obszar ziem arabskich został podzielony między dwa europejskie mocarstwa: Francję i Wielką Brytanię. W 1915 ostatni tureccy żołnierze opuścili Katar, a rok później na mocy katarsko-brytyjskiej umowy państwo zostało protektoratem Wielkiej Brytanii. W zamian za ograniczone gwarancje bezpieczeństwa szejk Kataru zobowiązał się nie utrzymywać stosunków dyplomatycznych z żadnym mocarstwem bez zgody rządu brytyjskiego. W 1939 odkryto złoża ropy naftowej i w 1949 rozpoczęto ich przemysłową eksploatację. W 1970 wprowadzono prowizoryczną konstytucję. 1 września 1971 następca tronu, szejk Chalifa ibn Hamad, ogłosił pełną niepodległość Kataru. Dwa dni później układ z Wielką Brytanią z 1916 stracił moc, a Katar stał się państwem suwerennym. W tym samym roku Katar przystąpił do Organizacji Narodów Zjednoczonych i Ligi Państw Arabskich. W 1972 w wyniku bezkrwawego zamachu stanu władzę zdobył Chalifa ibn Ahmad Al Sani.

Pytanie: Kiedy na terenie kraju odnaleziono złoża ropy?
Odpowiedź: W 1939

Pytanie: Kiedy w kraju wprowadzono prototyp konstytucji?
Odpowiedź: W 1970

Pytanie: Kiedy proklamowano niepodległość państwa?
Odpowiedź: 1 września 1971

Pytanie: W którym roku państwo zostało uznane za suwerenne?
Odpowiedź: w 1971
Anna Czartoryska-Niemczycka

W latach 2009–2013 związana była z Teatrem Współczesnym w Warszawie, gdzie debiutowała w spektaklach muzycznych „To idzie młodość” oraz „Moulin Noir”. Gościnnie występowała także w Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Teatrze Komedia, Teatrze Kamienica, Teatrze Capitol i na Novej Scenie Teatru Muzycznego Roma. W marcu 2011 odbyła się na tej scenie premiera jej monodramu „Morfina”, opartego na wspomnieniach Jeleny Bułhakowej oraz piosenkach Agnieszki Osieckiej, Marka Grechuty i Jonasza Kofty, za który rok później otrzymała nagrodę Teatru Polskiego Radia Arete.

Pytanie: Czyje piosenki pojawiły się w sztuce "Morfina"?
Odpowiedź: Agnieszki Osieckiej, Marka Grechuty i Jonasza Kofty

Pytanie: Czy Czartoryska-Niemczycka otrzymała nagrodę za swoją grę teatralną?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jakim teatrze po raz pierwszy wystąpiła Czartoryska-Niemczycka?
Odpowiedź: Teatrze Współczesnym w Warszawie

Pytanie: W jakiego typu spektaklach debiutowała Czartoryska-Niemczycka?
Odpowiedź: muzycznych
Škoda 77E

28 grudnia 2011 wszystkie ET40 poza numerami 07 i 30 zostały skreślone z inwentarza i przeznaczone do złomowania. W sierpniu 2012 PKP Cargo wystawiło na sprzedaż wraki 22 lokomotyw tej serii, a pod koniec września rozpoczęło ich likwidację od pocięcia egzemplarza o numerze 45. Przewoźnik podjął taką decyzję, gdyż ewentualna modernizacja lokomotyw ET40 byłaby nieopłacalna ekonomicznie i nieefektywna technicznie. Rozważano wówczas również pozostawienie jednego egzemplarza do celów muzealnych. 1 października zezłomowanych było 11 sztuk, a 4 kolejne oczekiwały likwidacji. W późniejszym okresie kasacje ET40 zostały wstrzymane i ostatecznie 22 lokomotywy zostały zezłomowane do połowy 2014. Pozostałe 23 były odstawione na grupie towarowej stacji Miasteczko Śląskie, na torach postojowych przy lokomotywowni PKP Cargo w Tarnowskich Górach oraz na terenie samej lokomotywowni, gdzie znajdowała się lokomotywa ET40-01.

Pytanie: Od czego rozpoczął się proces usuwania maszyn w końcowym okresie września?
Odpowiedź: od pocięcia egzemplarza o numerze 45

Pytanie: Dlaczego PKP Cargo zdecydowało się na zlikwidowanie ET40?
Odpowiedź: ewentualna modernizacja lokomotyw ET40 byłaby nieopłacalna ekonomicznie i nieefektywna technicznie

Pytanie: Ile egzemplarzy lokomotywy poszło na złom w dniu 1 października?
Odpowiedź: 11

Pytanie: Ile egzemplarzy lokomotywy poszło na złom do połowy 2014 roku?
Odpowiedź: 22
Škoda 77E

Pierwsze 4 lokomotywy ET40 z 30 zamówionych dostarczono do Polski pod koniec grudnia 1975, zaś pozostałych 26 egzemplarzy przybyło do połowy kwietnia 1976. Badania prototypowe serii wykonał zespół pracowników Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa pod kierownictwem Włodzimierza Wasilewicza. Pozytywne wyniki eksploatacji tych lokomotyw w połączeniu z rosnącym zapotrzebowaniem na ciężkie elektrowozy oraz opóźnienie w dostawach taboru z ZSRR doprowadziły do zamówienia drugiej partii 30 lokomotyw serii ET40. Pojazdy te dostarczono w okresie od marca do lipca 1978.

Pytanie: Przedstawiciele jakiej instytucji byli odpowiedzialni za badania prototypowe ET40?
Odpowiedź: Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Kolejnictwa

Pytanie: Jakie czynniki wpłynęły na decyzję o zamówieniu większej liczby lokomotyw tego typu?
Odpowiedź: Pozytywne wyniki eksploatacji tych lokomotyw w połączeniu z rosnącym zapotrzebowaniem na ciężkie elektrowozy oraz opóźnienie w dostawach taboru z ZSRR

Pytanie: Kiedy do kraju dotarły pierwsze z zamówionych pojazdów?
Odpowiedź: pod koniec grudnia 1975

Pytanie: Czy wszystkie lokomotywy z drugiego zamówienia zostały dostarczone do Polski za jednym razem?
Odpowiedź: nie
Ramzan Kadyrow

Uważa się go za człowieka Putina w Czeczenii. W rosyjskich wyborach prezydenckich w marcu 2004 stał na czele regionalnego sztabu wyborczego. Trzy godziny po zamachu na jego ojca Achmata Kadyrowa został przyjęty przez Putina na Kremlu. Dzień później (10 maja 2004) został mianowany wicepremierem i faktycznie kierował rządem w Czeczenii – po przejęciu przez Siergieja Abramowa obowiązków prezydenta. 29 grudnia 2004 nadano mu tytuł Bohatera Federacji Rosyjskiej – najwyższe rosyjskie odznaczenie honorowe. W lutym 2006 wybrany przewodniczącym republikańskiego oddziału partii Zjednoczona Rosja, najliczniejszej obecnie partii politycznej w Czeczenii, jak i w całej Rosji.

Pytanie: Kiedy syn Kadyrowa objął stanowisko wicepremiera Czeczenii?
Odpowiedź: 10 maja 2004

Pytanie: Jakim tytułem został odznaczony czeczeński polityk w 2004 roku? 
Odpowiedź: Bohatera Federacji Rosyjskiej

Pytanie: Czy Zjednoczona Rosja charakteryzuje się największą ilością członków wśród partii politycznych Rosji?
Odpowiedź: tak
Mirko Vučinić

W reprezentacji Serbii i Czarnogóry zadebiutował 4 czerwca 2005 roku w meczu z reprezentacją Belgii, kiedy to w 52 minucie zmienił Nenada Jestrovicia. Do czasu rozdzielenia się państw Serbii i Czarnogóry Mirko rozegrał we wspólnej kadrze tych krajów łącznie 3 mecze (oprócz wspomnianego debiutu zagrał jeszcze z Włochami i Tunezją) nie strzelając gola. Miał wielką szansę pojechać na finały Mistrzostwa Świata w Niemczech. Przez ówczesnego selekcjonera Iliję Petkovicia został nawet powołany do 23-osobowej kadry na same finały, jednak kontuzja uniemożliwiła mu wyjazd do Niemiec i został zastąpiony przez syna selekcjonera Dušana Petkovicia, który ostatecznie także nie pojechał na mistrzostwa. Mirko Vučinić obok Dragoslava Jevricia miał być wówczas jedynym Czarnogórcem w kadrze. W nowo utworzonej reprezentacji Czarnogóry Vučinić miał być jednym z liderów. W pierwszym meczu reprezentacji Czarnogóry (której był wówczas kapitanem) z Węgrami rozegranym 24.03.2007, wygranym 2:1 zdobył bramkę z rzutu karnego, a według stanu na 2007 był najskuteczniejszym zawodnikiem reprezentacji.

Pytanie: W której minucie Mirko Vučinić wszedł na boisko w meczu z reprezentacją Belgii?
Odpowiedź: 52

Pytanie: Z jakiego powodu nie wyjechał do Niemiec na mistrzostwa?
Odpowiedź: Kontuzji

Pytanie: Czy Dušan Petković wziął udział w mistrzostwach odbywających się w Niemczech?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakim wynikiem zakończył się mecz Czarnogóra-Węgry?
Odpowiedź: 2:1
Didier Auriol

W pierwszym rajdzie sezonu 1998, styczniowym Rajdzie Monte Carlo, Auriol zajął 14. pozycję. Następnie był szósty w Rajdzie Szwecji oraz czwarty w Rajdzie Safari. Nie ukończył natomiast marcowego Rajdu Portugalii na skutek awarii skrzyni biegów. W kwietniowym Rajdzie Katalonii Auriol dominował. Na 2. odcinku specjalnym objął prowadzenie i następnie wygrał 9 z 19 odcinków specjalnych. Odniósł zwycięstwo w tym rajdzie z przewagą 53,4 sekundy nad Freddy'm Loixem i 1:09,4 minuty nad Tommim Mäkinenem. W Rajdzie Francji Auriol był szósty, a z Rajdu Argentyny wyeliminowała go awaria silnika. W czerwcowym Rajdzie Grecji objął prowadzenie na 11. odcinku specjalnym, jednak na przedostatnim odcinku uszkodził pompę paliwa i ostatecznie zajął 2. miejsce w klasyfikacji rajdu, o 20 sekund za Colinem McRae. W Rajdzie Nowej Zelandii Auriol także był drugi. Przegrał jedynie z Carlosem Sainzem o 4,1 sekundy. W sierpniu Auriol zajął 4. pozycję w Rajdzie Finlandii, a w październikowym Rajdzie San Remo miał wypadek i był zmuszony wycofać się z rywalizacji. W listopadzie Auriol stanął na podium Rajdzie Australii. Był trzeci za Tommim Mäkinenem i Carlosem Sainzem. Ostatniego rajdu sezonu, Rajdu Wielkiej Brytanii, Francuz nie ukończył na skutek awarii sprzęgła. W sezonie 1998 Auriol zajął 5. miejsce w mistrzostwach świata. Zdobył 34 punkty.

Pytanie: Co spowodowało, że nie ukończył Rajdu Portugalii?
Odpowiedź: awaria skrzyni biegów

Pytanie: Dlaczego w Rajdzie Grecji przegrał z McRae?
Odpowiedź: na przedostatnim odcinku uszkodził pompę paliwa

Pytanie: Dlaczego przedwcześnie zakończył Rajd Wielkiej Brytanii?
Odpowiedź: na skutek awarii sprzęgła

Pytanie: Który zawodnik był szybszy w Rajdzie Katalonii: Loix czy Mäkinen?
Odpowiedź: Loix

Pytanie: Kto wygrał rajd Nowej Zelandii?
Odpowiedź: Carlos Sainz
Didier Auriol

W sezonie 1991 Auriol startował Lancią Deltą HF Integrale w prywatnym zespole Jolly Club. Pierwszych zawodów w nowym sezonie nie ukończył. Wycofał się na 6. odcinku specjalnym Rajdu Monte Carlo z powodu awarii silnika. W lutowym Rajdzie Szwecji przyjechał na metę na 9. pozycji. Swoje pierwsze podium w sezonie 1991 Auriol zaliczył w trzecim rajdzie sezonu, marcowym Rajdzie Portugalii. Był w nim drugi, a do zwycięzcy Sainza stracił 47 sekund. 1 maja 1991 ponownie stanął na podium. Zajął wówczas 2. miejsce w Rajdzie Korsyki tracąc 1:05 minuty do Carlosa Sainza. W czerwcu wystartował w Rajdzie Grecji i był w nim czwarty. W drugiej połowie czerwca wziął udział w Rajdzie Nowej Zelandii. Walczył w nim o zwycięstwo z Sainzem. Nowozelandzki rajd wygrał Sainz, a Auriol zajął 2. miejsce ze stratą 1:15 minuty. Lipcowy Rajd Argentyny ponownie wygrał Sainz, a Auriol zajął w nim 3. pozycję tracąc do Hiszpana 1:05 minuty. W sierpniu Auriol zajął 2. pozycję w Rajdzie Finlandii. Do zwycięzcy Juhy Kankkunena stracił 56 sekund. Wrześniowego Rajdu Australii nie ukończył. Wycofał się na 30. odcinku specjalnym z powodu awarii silnika Lancii. W październiku 1991 Auriol odniósł swoje jedyne zwycięstwo w sezonie, a także szóste w karierze. W Rajdzie Włoch wyprzedził o 2:50 minuty drugiego Massima Biasiona i o 6:41 minuty trzeciego Daria Cerrato. W ostatnim rajdzie sezonu, Rajdzie Wielkiej Brytanii, Auriol był dwunasty. W sezonie 1991 zajął w klasyfikacji generalnej 3. miejsce za Kankkunenem i Sainzem. Zdobył 101 punktów.

Pytanie: Jaka była przyczyna wycofania się Auriola z debiutanckiego wyścigu sezonu 1991?
Odpowiedź: awarii silnika

Pytanie: Jakim samochodem jeździł Auriol w sezonie 1991?
Odpowiedź: Lancią Deltą HF Integrale

Pytanie: O ile sekund Auriol przegrał w Portugalii z Sainzą?
Odpowiedź: 47

Pytanie: Czy Auriol zwyciężył w wyścigu w Nowej Zelandii w 1991?
Odpowiedź: nie