mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Ulica Brzezińska w Łodzi

W listopadzie 1939 roku okupanci wprowadzili niemieckojęzyczne nazewnictwo ulic – nazwa Sulzfelder Straße (od nazwy miasta Sulzfeld lub od Neu-Sulzfeld – pierwotnej nazwy Nowosolnej) objęła zarówno dawną ulicę Brzezińską (ob. ul. Wojska Polskiego), jak i przyłączoną do miasta część Szosy Brzezińskiej. Z dniem 1 stycznia 1940 roku zarządzeniem niemieckich władz okupacyjnych do Łodzi (niem. Stadtkreis Lodsch) zostały przyłączone m.in. z gminy Nowosolna wsie Antoniew Sikawa, Budy Sikawa, Sikawa oraz folwark Sikawa, czyli tereny podmiejskie wzdłuż Szosy Brzezińskiej. Dzięki temu zachodnia, początkowa część Szosy Brzezińskiej (Sulzfelder Straße) o długości około 4 km – od wiaduktu nad linią kolejową nr 16 do zachodniej granicy wsi Nowosolna za skrzyżowaniem z Ödlandweg (ob. ul. Olkuska) – znalazła się w obszarze miasta.

Pytanie: Kiedy w Polsce okupanci zamienili nazwy polskich ulic na niemieckie?
Odpowiedź: W listopadzie 1939 roku

Pytanie: Jakie wsie zostały przyłączone do Łodzi w 1940 roku?
Odpowiedź: Antoniew Sikawa, Budy Sikawa, Sikawa oraz folwark Sikawa

Pytanie: W jakiej gminie była położona wieś Sikawa?
Odpowiedź: Nowosolna

Pytanie: Wzdłuż jakiej ulicy były położone wsie Antoniew Sikawa, Budy Sikawa, Sikawa oraz folwark Sikawa?
Odpowiedź: Szosy Brzezińskiej

Pytanie: Jaką niemieckojęzyczną nazwę nadano ul. Olkuskiej?
Odpowiedź: Ödlandweg
Szymon Biliński

Ożenił się z Józefą Czarnecką, działaczką wśród kobiet, którą rodzice wypędzili z domu. Jego kariera w Kościele baptystów dobrze się zapowiadała, w 1926 roku został członkiem Rady Naczelnej Kościoła, jednak ze wspólnoty baptystów został usunięty w atmosferze skandalu. Przeszedł do Związku Ewangelicznych Chrześcijan. Opuszczając baptystów, rozbił zbór w miejscowości Kolonia Baptystów. Ze Związku Ewangelicznych Chrześcijan został usunięty ze względu na brak lojalności. Następnie przez pewien okres należał do Kościoła Metodystów i ponownie powrócił do ewangelicznych chrześcijan.

Pytanie: W jakim kościele na początku działał Szymon Biliński?
Odpowiedź: baptystów

Pytanie: Kiedy Szymon Biliński dołączył do Rady Naczelnej Kościoła?
Odpowiedź: 1926

Pytanie: Czy Szymon Biliński miał żonę?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Dlaczego usunięto Bilińskiego ze Związku Ewangelicznych Chrześcijan?
Odpowiedź: ze względu na brak lojalności
Piotr Zychowicz

We wrześniu 2017 roku w swej książce Niemcy oraz w artykule opublikowanym w „Do Rzeczy” Zychowicz usiłował rozpropagować pogląd, jakoby ideolog nazizmu Adolf Hitler reprezentował nie skrajną prawicę, lecz „lewactwo”; samo przyporządkowanie Hitlera przez historiografię do prawicy opisywał jako sukces lewicowej propagandy. Mateusz Kuryła z portalu Histmag zarzucił Zychowiczowi „znaczące nadużycie intelektualne”, uzasadniając swą opinię rasizmem oraz antysemityzmem ideologii nazistowskiej (sprzecznym z lewicowymi postulatami egalitaryzmu) oraz współczesną ewolucją pojęcia XXI-wiecznej lewicy. O ile Zychowicz miał na myśli przede wszystkim zbieżność lewicowego komunizmu z nazizmem pod względem kolektywizmu, współczesna socjaldemokracja wyrzekła się gospodarki centralnie sterowanej na rzecz idei państwa opiekuńczego, zaakcentowania praw człowieka oraz wolności słowa. Historycy Mikołaj Mirowski oraz Jan Rojewski w związku ze sprawą Niemców zarzucili Zychowiczowi zupełnie ahistoryczną interpretację doktryny politycznej Hitlera. W opublikowanym na łamach „Rzeczpospolitej” wywiadzie z Zychowiczem, Jan Rojewski krytykował dobór okładek pisma „Historia Do Rzeczy” wskazując na ich „skrajnie ideologiczny przekaz”.

Pytanie: Kiedy wydano Niemców autora?
Odpowiedź: We wrześniu 2017

Pytanie: Jaki stanowisko starał się rozpowszechnić autor przy pomocy swoich publikacji?
Odpowiedź: jakoby ideolog nazizmu Adolf Hitler reprezentował nie skrajną prawicę, lecz „lewactwo”

Pytanie: Co autorowi Niemców wytknął Kuryła?
Odpowiedź: „znaczące nadużycie intelektualne”

Pytanie: Jaką część wspólną nazizmu i komunizmu zauważał autor Niemców?
Odpowiedź: kolektywizm
Piotr Zychowicz

W swoich książkach przedstawia i analizuje alternatywne scenariusze dziejów Polski. W Pakcie Ribbentropp-Beck twierdził, że lepszym rozwiązaniem dla Polski w 1939 byłby sojusz z III Rzeszą i wspólny atak na ZSRR niż oparcie na sojuszu z Francją i Wielką Brytanią. W Obłędzie '44 krytykował odpowiedzialnych za wybuch powstania warszawskiego. Część historyków negatywnie odniosło się do tez stawianych przez autora wspomnianych publikacji. Antoni Dudek stwierdził, że „w książkach Piotra Zychowicza nie o dyskusję chodzi, ale o przywalenie komuś: raz jest to Józef Beck, którego jednostkową rolę przecenia czyniąc z niego całkowicie samodzielnego architekta polityki zagranicznej II RP, raz zaś dowództwo AK, które wedle niego też mogło w 1944 robić co chciało, ignorując nastroje społeczne”. Piotr Gontarczyk krytykował konstrukcję Obłędu '44, twierdząc, że autor „bardzo obszernie korzysta z (...) wypowiedzi oskarżycielskich, mściwych, nie do końca sprawdzonych albo w ogóle nie wiadomo czy prawdziwych. No i to w jakiejś mierze dezawuuje cały tok jego narracji”. Tez Zychowicza nie podzielał również Marek Kornat.

Pytanie: Jakie działania powinna podjąć Polska w 1939 roku, zgodnie z opiniami zawartymi w Pakcie Ribbentropp-Beck?
Odpowiedź: sojusz z III Rzeszą i wspólny atak na ZSRR

Pytanie: O jakich osobach wyraził się niepochlebnie w ramach książki Obłęd '44?
Odpowiedź: odpowiedzialnych za wybuch powstania warszawskiego

Pytanie: Jak na temat jego twórczości wypowiedział się Antoni Dudek?
Odpowiedź: „w książkach Piotra Zychowicza nie o dyskusję chodzi, ale o przywalenie komuś: raz jest to Józef Beck, którego jednostkową rolę przecenia czyniąc z niego całkowicie samodzielnego architekta polityki zagranicznej II RP, raz zaś dowództwo AK, które wedle niego też mogło w 1944 robić co chciało, ignorując nastroje społeczne”

Pytanie: Dlaczego Piotr Gontarczyk uważał, że książka Obłęd '44 posiada wadliwą konstrukcję?
Odpowiedź: autor „bardzo obszernie korzysta z (...) wypowiedzi oskarżycielskich, mściwych, nie do końca sprawdzonych albo w ogóle nie wiadomo czy prawdziwych. No i to w jakiejś mierze dezawuuje cały tok jego narracji”
Ulica 6 Sierpnia w Łodzi

6 lipca 1992 roku ulicą 6 Sierpnia przejechały pierwsze autobusy komunikacji miejskiej, choć trasa poprowadzonej nią ponownie uruchomionej linii „74” (z Nowego Złotna w kierunku pl. Norberta Barlickiego) wiodła ulicą jedynie na stumetrowym odcinku od ul. Stefana Żeromskiego do ul. Małej, przy którym nie było przystanku. Nieco później – od 10 sierpnia tego samego roku – autobusy pojawiły się także na odcinku od ul. gen. Lucjana Żeligowskiego do ul. Stefana Żeromskiego – prowadziły tam trasy linii „52”, „65” i „86”, z przystankiem przed ul. kpt. Stefana Pogonowskiego. Łącznie w okresie od 26 października 1927 roku do 11 kwietnia 2022 roku ulicą 6 Sierpnia (w 1940 – Bismarckstraße, w latach 1940–45 – Straße der 8. Armee, w latach 1949–90 – ul. 22 Lipca) prowadziły stałe trasy 4 linii tramwajowych i 8 linii autobusowych.

Pytanie: Jakie linie autobusowe przejeżdżają od ul. gen. Lucjana Żeligowskiego do ul. Stefana Żeromskiego? 
Odpowiedź: „52”, „65” i „86”

Pytanie: Czy ulicą 6 sierpnia jeździły tramwaje? 
Odpowiedź: tak

Pytanie: Kiedy przez ulicę 6 sierpnia przejechały pierwsze autobusy?
Odpowiedź: 6 lipca 1992 roku
Ulica 6 Sierpnia w Łodzi

Na początku lat 20. XX w. miasto przekazało dla potrzeb wojska rozległy teren rozciągający się wzdłuż ul. 6 Sierpnia po jej północnej stronie, między ul. Leszno (ob. ul. gen. Lucjana Żeligowskiego) a ul. Towarową (ob. al. Włókniarzy), należący w II połowie XIX w. do Fryderyka Sellina, zwany Zelinówką (vel Selinówką). W 1925 roku oddano do użytku pod numerem 71 pełnowymiarowy stadion piłkarski, który rok później objął we władanie nowo powstały Wojskowy Klub Sportowy (po II wojnie światowej WKS „Orzeł” Łódź).

Pytanie: Gdzie znajdował się obszar podarowany wojsku w latach dwudziestych?
Odpowiedź: wzdłuż ul. 6 Sierpnia po jej północnej stronie, między ul. Leszno (ob. ul. gen. Lucjana Żeligowskiego) a ul. Towarową (ob. al. Włókniarzy)

Pytanie: Kto był właścicielem tego terenu w drugiej połowie dziewiętnastego wieku?
Odpowiedź: Fryderyk Sellin

Pytanie: Jaki klub przejął stadion otworzony w 1925 roku?
Odpowiedź: Wojskowy Klub Sportowy

Pytanie: Na jaką nazwę przemianowano Wojskowy Klub Sportowy po 1945 roku?
Odpowiedź: WKS „Orzeł” Łódź
Łukasz Jakóbiak

W 2013 zaczął prowadzić szkolenia i wykłady motywacyjne pod hasłem Znajdź Siłę. Występował na 40. Międzynarodowej Konferencji i Wystawie PIKE, Like us, TOO! na Uniwersytecie Jagiellońskim, XX Forum Gospodarczym w Toruniu, Jungle Web na Uniwersytecie Łódzkim, Creative Mornings w Warszawie, Festiwalu Inspiracji, TEDxLublin, Życiu bez ograniczeń, Absolvent Talent Days, Queens of Life 2, Życiu pełnym pasji, World Business Experience, Be Supreme i w wydarzeniu Life Balance Congress. Prowadził także wykłady motywacyjne poza Polską, m.in. w Greenwich i Oxfordzie.

Pytanie: Jak nazywały się wykłady prowadzone przez Jakóbiaka?
Odpowiedź: Znajdź Siłę

Pytanie: W którym roku Jakóbiak zapoczątkował swoją działalność związaną z prezentacjami motywacyjnymi? 
Odpowiedź: 2013

Pytanie: Czy Jakóbiak prowadził swoje prezentacje tylko w Polsce?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Na jakich dużych światowych uniwersytetach Jakóbiak występował ze swoimi wykładami?
Odpowiedź: Greenwich i Oxfordzie
Łukasz Jakóbiak

Na początku marca 2017 poinformował poprzez swoje media społecznościowe, że będzie gościem talk-show Ellen DeGeneres. Dwa dni później opublikował rozmowę z aktorką łudząco podobną do dziennikarki, nakręconą w specjalnie w tym celu zbudowanym studiu. Całość okazała się sfingowaną akcją (którą określił mianem wizualizacji), której celem było dostanie się do programu DeGeneres w charakterze gościa – w rzeczywistości nigdy nie dostał zaproszenia. Mistyfikacja wzbudziła zainteresowanie mediów, była szeroko krytykowana przez fanów i internautów oraz stała się obiektem kpin. Również w 2017 wziął udział w parze z Joanną Przetakiewicz w drugiej edycji reality show TVN Azja Express.

Pytanie: Za pomocą jakiego medium Jakóbiak dał znać fanom o swoim występie u Ellen DeGeneres?
Odpowiedź: Mediów społecznościowych

Pytanie: Jak Jakóbiak nazywał swoje oszustwo z udziałem w talk-show De Generes?
Odpowiedź: Wizualizacją

Pytanie: W którym roku Jakóbiak brał udział w Azja Express?
Odpowiedź: 2017

Pytanie: Jaki był cel Jakóbiaka w wizualizacji jego udziału u De Generes?
Odpowiedź: dostanie się do programu DeGeneres w charakterze gościa
Zamach stanu na Litwie (1919)

Planowany zamach stał się tematem krytyki wielu historyków jako niemożliwy do zrealizowania z następujących powodów. Plan Piłsudskiego opierał się na fałszywych założeniach i niedokładnych informacjach wywiadowczych, które sugerowały, że rząd Sleževičiusa miał niskie poparcie, a także, że naród litewski jest przyjaźnie nastawiony do Polski, co było niezgodne z prawdą. Żaden z istotnych polityków litewskich, niezwiązanych w żaden sposób z Polską, nie okazał poparcia dla planu zamachu. Sam plan zakładał poparcie gen. Žukauskasa, choć on sam nigdy oficjalnie tego poparcia nie udzielił. Z kolei Narutowicz, który miał stanąć na czele nowego rządu, był Polakiem. Ponadto struktury POW na Litwie były na tyle słabe, że ewentualny opór ze strony Litwinów, musiałby się wiązać z interwencją wojsk polskich, a co za tym idzie z niekontrolowanym rozlewem krwi, co podkopywałoby prawdziwość idei dobrowolnego zjednoczenia się Litwy z Polską. Jedyną grupą, która wspierała pomysł przeprowadzenie zamachu stanu była polska mniejszość etniczna na Litwie, coraz bardziej izolowana przez politykę rządu w Kownie. Jednakże, według spisu ludności na Litwie przeprowadzonego w 1923 r., mniejszość polska w tym kraju stanowiła, poza obszarem Wileńszczyzny jedynie około 3,2% całości populacji. Na polu organizacyjnym sukces spisku został zaprzepaszczony przez złą komunikację oraz zbytnią pewność siebie niektórych działaczy POW.

Pytanie: Jakie błędne tezy postawił Piłsudski chcąc realizować swój plan?
Odpowiedź: rząd Sleževičiusa miał niskie poparcie, a także, że naród litewski jest przyjaźnie nastawiony do Polski

Pytanie: Według planu Piłsudskiego kto miał zostać poparty?
Odpowiedź: gen. Žukauskas

Pytanie: Jakiej narodowości był Narutowicz?
Odpowiedź: polskiej

Pytanie: Kto popierał plan zamachu stanu Piłsudskiego? 
Odpowiedź: polska mniejszość etniczna na Litwie
Zamach stanu na Litwie (1919)

Ze względu na fakt, że Litwini nie posiadali listy członków POW, zatrzymań uniknęli główni przywódcy organizacji. Aresztowania nie dotknęły także regionalnych oddziałów POW. Dlatego też, 17 września 1919 r., wydano nowe rozkazy, zgodnie z którymi na koniec września zaplanowano przeprowadzenie drugiego zamachu. Jednakże ten spisek również został wykryty. Pewnej Litwince udało się przekonać Petrasa Vrubliauskasa, zastępcę dowódcy POW w Wilnie, do przekazania archiwum dokumentów organizacji w ręce strony litewskiej. 21 września Litwini uzyskali dostęp do pełnej listy członków i zwolenników POW, którą wykorzystali do przeprowadzenia kolejnej fali aresztowań w następnych dniach.

Pytanie: Dlaczego najważniejsi przywódcy Polskiej Organizacji Wojskowej uniknęli aresztowania?
Odpowiedź: Litwini nie posiadali listy członków POW

Pytanie: Jakie działania zostały zaplanowane w ramach rozkazów wydanych 17 września 1919 roku?
Odpowiedź: przeprowadzenie drugiego zamachu

Pytanie: W jaki sposób powstrzymano drugi zamach stanu?
Odpowiedź: Pewnej Litwince udało się przekonać Petrasa Vrubliauskasa, zastępcę dowódcy POW w Wilnie, do przekazania archiwum dokumentów organizacji w ręce strony litewskiej

Pytanie: Jakie dokumenty trafiły w ręce Litwinów 21 września 1919 roku?
Odpowiedź: pełna lista członków i zwolenników POW
Moronihah (neficki wojskowy i prorok)

Urzędowanie rozpoczął w okresie, gdy wyższym kapłanem był Helaman, naczelnym sędzią natomiast Pahoran. W źródłach pojawiają się różne daty tego wydarzenia, 60 p.n.e., około 59 p.n.e. oraz około 57 p.n.e. Jak wskazał Alan C. Miner, można z pewną dozą pewności założyć, że zarówno Moroni, jak i Moronihah przejęli dowództwo w młodym wieku. Paul Nolan Hyde spekulował, jakoby Moronihah był niezwykle młody, młodszy nawet od swojego ojca w analogicznej sytuacji. Wspomniany już Alan C. Miner podawał 19–28 lat jako przedział wiekowy dla początku dowódczej aktywności Moronihaha. Starszy George Reynolds w swym opublikowanym w 1891 A Dictionary of the Book of Mormon, Comprising Its Biographical, Geographical and Other Proper Names uznawał, że Moronihah otrzymał przeszkolenie wojskowe w wojnie przeciwko Ammoronowi i jego bratu Amalikiaszowi.

Pytanie: Kto pełnił stanowisko naczelnego sędziego?
Odpowiedź: Pahoran

Pytanie: Kim był Helaman?
Odpowiedź: wyższym kapłanem

Pytanie: Ile lat prawdopodobnie mógł mieć Moronihah, kiedy zaczął sprawować dowództwo? 
Odpowiedź: 19–28 lat

Pytanie: Czy Moronihah miał rodzeństwo?
Odpowiedź: tak
ADHD

Objawy ADHD słabną z upływem czasu. Mimo tego według badaczy od 30 do 50% dzieci ze zdiagnozowanym ADHD ma co najmniej niektóre jego symptomy (lub też wszystkie) także w życiu dorosłym
. Osoby pełnoletnie z ADHD bez odpowiedniego leczenia zazwyczaj prowadzą chaotyczny tryb życia, łatwo uzależniają się od środków farmakologicznych i alkoholu. Często współwystępują także takie zaburzenia, jak depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, uzależnienia, bądź niezdolność do nauki. Z ADHD można wyrosnąć, jednak z jego powikłań nie – dlatego ważne jest jak najwcześniejsze podjęcie stosownego leczenia by nie dopuścić do ich rozwoju[potrzebny numer strony].

Pytanie: Czy w życiu dorosłym objawy ADHD są mniej intensywne?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy u dorosłych nie obserwuje się w ogóle objawów typowych dla tej choroby?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakiego powodu ważne jest rozpoczęcie leczenia tej choroby już w wieku dziecięcym?
Odpowiedź: Z ADHD można wyrosnąć, jednak z jego powikłań nie – dlatego ważne jest jak najwcześniejsze podjęcie stosownego leczenia by nie dopuścić do ich rozwoju

Pytanie: Od czego mogą łatwo uzależnić się osoby dorosłe cierpiące na tę chorobę?
Odpowiedź: środków farmakologicznych i alkoholu

Pytanie: Jakie zaburzenia mogą towarzyszyć tej chorobie?
Odpowiedź: depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, uzależnienia, bądź niezdolność do nauki
ADHD

Celem stosowania leków w terapii ADHD jest zmniejszenie lub zlikwidowanie niekorzystnych objawów bez wywoływania skutków ubocznych. Zdaniem badaczy[kto?] leki są najskuteczniejszą formą leczenia ADHD. U około 85% dorosłych leki przynoszą poprawę[potrzebny numer strony]. Dwie główne kategorie stosowanych leków to stymulanty oddziałujące na poziom dopaminy i noradrenaliny. Znane leki łagodzą dość skutecznie jedynie objawy ADHD, np. poprzez zwiększanie ilości dopaminy lub noradrenaliny – substancji, których poziom w mózgu chorego jest obniżony.

Pytanie: Jakie są pożądane efekty stosowania farmakoterapii w leczeniu ADHD?
Odpowiedź: zmniejszenie lub zlikwidowanie niekorzystnych objawów bez wywoływania skutków ubocznych

Pytanie: Jaka część dorosłych z ADHD raportuje poprawę funkcjonowania po wprowadzeniu farmakoterapii?
Odpowiedź: 85%

Pytanie: Jakie są dwie podstawowe kategorie leków wykorzystywanych w terapii ADHD?
Odpowiedź: stymulanty oddziałujące na poziom dopaminy i noradrenaliny

Pytanie: W jaki sposób farmaceutyki minimalizują objawy tej choroby?
Odpowiedź: poprzez zwiększanie ilości dopaminy lub noradrenaliny

Pytanie: Czy większość dorosłych z ADHD zauważa poprawę po wprowadzeniu farmakoterapii?
Odpowiedź: tak
Beata Tadla

Od 6 listopada 2012 do 3 stycznia 2016 była gospodynią głównego wydania Wiadomości. Od września 2013 do stycznia 2016 prowadziła w TVP Info program Dziś wieczorem, a od grudnia 2012 do czerwca 2013 prowadziła poniedziałkowe wydania porannego programu TVP1 Kawa czy herbata?. Równocześnie angażowała się w kolejne aktorskie projekty: w 2013 wystąpiła w roli prezenterki w spektaklu telewizyjnym Bezdech, w 2014 pojawiła się gościnnie w serialu Barwy szczęścia oraz wystąpiła w serialu dokumentalnym Ocalony świat, a w 2016 zagrała gościnnie w serialu Pakt.

Pytanie: W jakich latach pracowała jako prowadząca Kawy czy herbaty?
Odpowiedź: od 2012 do 2013

Pytanie: Kogo zagrała w Bezdechu?
Odpowiedź: prezenterkę

Pytanie: Czy w Pakcie dostała główną rolę?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaką emisję w TVP Info współtworzyła?
Odpowiedź: Dziś wieczorem
Gimmick

W drugiej połowie XX wieku gimmicki z czasem stawały się coraz bardziej przerysowane. Utworzył się wyraźny podział na heelów, czyli czarne charaktery, i face’ów, czyli mających wsparcie publiczności bohaterów. Zawodnicy nosili kolorowe stroje, a charakter ich gimmicków był niejednokrotnie przyrównywany do bohaterów komiksów lub kreskówek. Wrestlerzy zachowywali się zgodnie z wybranym przez siebie gimmickiem zarówno w czasie gal, jak i poza nimi, a wywiady i segmenty promocyjne w znacznej mierze improwizowano. Zaczęło się to zmieniać w XXI wieku. Obecnie gale są najczęściej kreowane na realistyczne. Dominują gimmicki przyziemne, wrestlerzy rzadko improwizują, a segmenty promocyjne przebiegają w znacznej mierze zgodnie ze scenariuszem.

Pytanie: Komu kibicuje publiczność: heelowi czy face'owi?
Odpowiedź: face'owi

Pytanie: Kiedy zawodnicy odgrywali wybraną przez siebie rolę?
Odpowiedź: zarówno w czasie gal, jak i poza nimi

Pytanie: Kogo przypominali wrestlerzy wcielający się w swoje gimmicki?
Odpowiedź: bohaterów komiksów lub kreskówek

Pytanie: Czy w XXI wieku tego typu eventy nadal są bardzo mocno przerysowane?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy w XXI wieku promocja wydarzeń opiera się na improwizacji?
Odpowiedź: nie
Gimmick

Ponieważ wrestling jest popularny w Japonii, japońscy wrestlerzy zwykle najpierw odnoszą sukces w swoim ojczystym kraju, a gdy decydują się na rozpoczęcie kariery w Stanach Zjednoczonych pozostają niezmienieni, promując się na zdobytej już wcześniej popularności. Wówczas ich japońskie pochodzenie jest jednak wyraźnie eksponowane. Tak było na przykład w przypadku takich zawodników jak: Jushin Thunder Liger, Bull Nakano, Great Sasuke i Satoru Sayama. W niektórych przypadkach doświadczeni japońscy wrestlerzy otrzymują w Stanach Zjednoczonych inny pseudonim ringowy i kojarzące się z kulturą Japonii elementy stroju. Na przykład Kenta Kobayashi po przejściu do WWE NXT zmienił pseudonim na Hideo Itami, a Kana zmieniła pseudonim na Asuka i zaczęła nosić strój oraz maskę charakterystyczne dla teatru Nō. Istnieją też japońskie gimmicki oparte głównie na stereotypach kulturowych. Wrestlerzy odgrywający je zwykle nie mają w rzeczywistości japońskiego pochodzenia lub debiutowali w Stanach Zjednoczonych. Na przykład Hawajczyk Mr. Fuji był wzorowany na czarnym charakterze z filmu Goldfinger, Oddjobie. Debiutująca w USA Hiroko Suzuki miała gimmick gejszy. Amerykanin samoańskiego pochodzenia Rodney Anoaʻi odgrywał postać japońskiego zapaśnika sumo Yokozuny. A gimmick Aiko był wzorowany na stereotypowym wyobrażeniu członków Yakuzy.

Pytanie: Jacy przykładowi japońscy wrestlerzy zaczęli uwydatniać swoje pochodzenie po rozpoczęciu kariery w Stanach Zjednoczonych?
Odpowiedź: Jushin Thunder Liger, Bull Nakano, Great Sasuke i Satoru Sayama

Pytanie: Jakie zmiany następują w wizerunku niektórych japońskich zawodników po ich przyjeździe do USA?
Odpowiedź: otrzymują w Stanach Zjednoczonych inny pseudonim ringowy i kojarzące się z kulturą Japonii elementy stroju

Pytanie: Jakie modyfikacje wprowadziła do swojego wizerunku Kana po wyjeździe do Stanów Zjednoczonych?
Odpowiedź: zmieniła pseudonim na Asuka i zaczęła nosić strój oraz maskę charakterystyczne dla teatru Nō

Pytanie: Czym inspirowana była postać wykreowana przez Aiko?
Odpowiedź: stereotypowym wyobrażeniem członków Yakuzy
Rudolf Diels

Jednak wyniki badań historycznych ukazują Dielsa w mniej pozytywnym świetle, jako biurokratycznego oportunistę, potrafiącego dopasować się do wszelkich okoliczności, by dopomóc swojej karierze. W okresie Republiki Weimarskiej Diels pozostawał w kręgu liberałów, uczęszczając do berlińskiego Klubu Demokratycznego, którego prezydentem był żydowski wiceprezydent policji berlińskiej Bernhard Weiß. Jeszcze przed dojściem Hitlera do władzy, Diels pozostawał w bliskich kontaktach z Göringiem, którego protekcją cieszył się do końca wojny. Podczas kierowania Gestapą, Diels był zaangażowany w upowszechnienie aresztu prewencyjnego (niem. Schutzhaft) i pierwszych obozów koncentracyjnych (np. KZ Sonnenburg) oraz naciskał na przygotowanie list politycznie aktywnych Żydów i organizacji żydowskich. Po wojnie, już od 1948–1949 Diels pracował dla alianckiej administracji okupacyjnej.

Pytanie: Co ukazuje Dielsa w negatywnym świetle? 
Odpowiedź: wyniki badań historycznych

Pytanie: W jakim czasie Diels był sympatykiem liberałów?
Odpowiedź: Republiki Weimarskiej

Pytanie: W jakim mieście działał Klub Demokratyczny, do którego należał Diels? 
Odpowiedź: w Berlinie

Pytanie: Czy Diels dowodził Gestapo? 
Odpowiedź: tak
Rudolf Diels

Szybka kariera Dielsa została gwałtownie przyhamowana, kiedy został uwikłany w walkę o władzę pomiędzy Göringiem a Himmlerem. Himmler starał się o kontrolę nad całym aparatem policyjnym w Niemczech, także na terenie Prus. Jeszcze 15 września 1933 kiedy dowódcy Himmlera zostali przejęci przez SS i otrzymali stopnie Obersturmbannführer, Diels został zwolniony przez Göringa i jak sam utrzymywał musiał uciekać – zbiegł do Czechosłowacji. Jego mieszkanie i biuro zostały przeszukane przez SA i SS. Dopiero za namową Göringa, Diels wrócił do Berlina, gdzie 29 listopada 1933 powrócił na swoje poprzednie stanowisko kierownika Gestapy, obejmując jednocześnie funkcję wiceprezydenta berlińskiej policji. Po wojnie Diels twierdził, że był prześladowany przez SS, szczególnie przez Heydricha. 9 listopada 1933 otrzymał stopień SS-Standartenführera.

Pytanie: Dlaczego rozwój jego kariery zwolnił?
Odpowiedź: został uwikłany w walkę o władzę pomiędzy Göringiem a Himmlerem

Pytanie: Gdzie uciekł po tym, jak został zwolniony?
Odpowiedź: do Czechosłowacji

Pytanie: Jaki stopień nadano mu w pierwszej połowie listopada 1933 roku?
Odpowiedź: SS-Standartenführera

Pytanie: Jakie organizacje przeszukały jego kwatery po tym, jak uciekł z kraju?
Odpowiedź: SA i SS