mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Bill Clinton

Kolejny skandal z początku obracał się wokół Pauli Jones, pracownicy rządu stanowego, która oskarżyła Clintona o molestowanie seksualne. Choć sąd oddalił sprawę, uznając oskarżenia za bezpodstawne, w jej trakcie Clinton musiał złożyć zeznania. Nieco wcześniej pojawiły się niesprecyzowane pogłoski, że już jako prezydent Clinton miał romans z młodą stażystką Białego Domu, Monicą Lewinsky. Podczas zeznań Clinton zaprzeczył, jakoby miał z nią stosunki seksualne. Gdy wyszło na jaw, że romans ten miał miejsce, Kongres zarzucił Clintonowi składanie fałszywych zeznań i blokowanie działań organów sprawiedliwości (obstruction of justice) i rozpoczął proces impeachmentu. Clinton bronił się twierdząc, że jego zeznania nie były kłamstwem, opierając to na dosyć chwiejnym rozumowaniu, że miał miejsce tylko seks oralny, który nie może być uznany za pełny stosunek seksualny. Bardziej ogólnie Clinton bronił się też twierdząc, że nieujawnienie prawdy w tak osobistej sprawie nie powinno być uznane za poważne przestępstwo. Ostatecznie Senat uznał te argumenty i uniewinnił Clintona.

Pytanie: Popełnienie jakiego czynu zabronionego zarzuciła Billowi Clintonowi Paula Jones?
Odpowiedź: molestowania seksualnego

Pytanie: Czy oskarżenia Pauli Jones zostały potwierdzone wyrokiem sądu?
Odpowiedź: nie

Pytanie: O co został oskarżony przez Kongres, w związku z wypieraniem się, jakoby miał romans z Monicą Lewinsky?
Odpowiedź: składanie fałszywych zeznań i blokowanie działań organów sprawiedliwości

Pytanie: Jakim argumentem próbował bronić prawdziwości swoich zeznań w sprawie romansu z Monicą Lewinsky?
Odpowiedź: miał miejsce tylko seks oralny, który nie może być uznany za pełny stosunek seksualny
Wybory prezydenckie na Białorusi w 2020 roku

Strajki rozpoczęły m.in.: Stołeczna Telewizja, Radio Stalica, Białoruska Telewizja i Radio, Mińska Fabryka Traktorów, Mińska Fabryka Samochodów, Mińska Fabryka Silników, Mińska Fabryka Ciągników Kołowych, kopalnie soli potasowych i fabryki nawozów sztucznych koncernu Biełaruśkalij, petrochemia Naftan, Grodno Azot, Białoruska Fabryka Samochodowa, Biełszyna, Amkodor, Belcard, Elektrociepłownia nr 4 w Mińsku, Białoruska Elektrownia Jądrowa, Mińskie Sieci Energetyczne, Belenergosetproekt, Mińskie Zakłady Margaryn, Żabinecka Cukrownia, Mińskie Zakłady Elektrotechniczne, Fabryka Układów Scalonych Integrał, Belmedpreparaty, Białoruska Filharmonia Państwowa, Mińskie Metro, Mińska Zajezdnia Trolejbusowa nr 4, Khimvolokno, Polimir, Polotsk-Steklovolokno, Terrazyt, Grodnopromstroj, MAPID, Krasnoselskstroymaterialy, Zakłady Chemiczne Keramin, Grodnożyłstroj.

Pytanie: Jakie przykładowe instytucje zdecydowały się przeprowadzić strajk, w związku z tym wydarzeniem?
Odpowiedź: Stołeczna Telewizja, Radio Stalica, Białoruska Telewizja i Radio, Mińska Fabryka Traktorów, Mińska Fabryka Samochodów, Mińska Fabryka Silników, Mińska Fabryka Ciągników Kołowych, kopalnie soli potasowych i fabryki nawozów sztucznych koncernu Biełaruśkalij, petrochemia Naftan, Grodno Azot, Białoruska Fabryka Samochodowa, Biełszyna, Amkodor, Belcard, Elektrociepłownia nr 4 w Mińsku, Białoruska Elektrownia Jądrowa, Mińskie Sieci Energetyczne, Belenergosetproekt, Mińskie Zakłady Margaryn, Żabinecka Cukrownia, Mińskie Zakłady Elektrotechniczne, Fabryka Układów Scalonych Integrał, Belmedpreparaty, Białoruska Filharmonia Państwowa, Mińskie Metro, Mińska Zajezdnia Trolejbusowa nr 4, Khimvolokno, Polimir, Polotsk-Steklovolokno, Terrazyt, Grodnopromstroj, MAPID, Krasnoselskstroymaterialy, Zakłady Chemiczne Keramin, Grodnożyłstroj
Willi Hennig

Prace napisane przez Henniga były zaskakująco dobre jak na jego wiek i są użyteczne do dziś. Wtedy Willi Hennig nauczył się radzić sobie z problemami nomenklatorycznymi, opisami taksonomicznymi i danymi zoogeograficznymi. W tych publikacjach Hennig i Meise stosowali tradycyjnie rozumianą systematykę, nie ma również dowodów, by rozróżniali cechy prymitywne i zaawansowane. Hennig odróżniał jednak genealogiczne pokrewieństwo taksonów od ich morfologicznego podobieństwa. Nie jest to jego autorski pomysł – prawdopodobnie zaczerpnął go z publikacji Adolfa Naefa, zwłaszcza wydanych w 1917 i 1919. Pierwsze oznaki myślenia o systematyce jako odzwierciedleniu filogenezy są zauważalne już w 1931 roku, gdy Hennig napisał esej (opublikowany dopiero w 1978), w którym krytykuje klasyfikowanie organizmów na podstawie podobieństw, podając kilka przykładów konwergencji (w szerszym rozumieniu, gdyż nie rozróżniał wówczas konwergencji i paralelizmu ewolucyjnego).

Pytanie: Jakie zagadnienia opanował Henning, mimo młodego wieku?
Odpowiedź: problemy nomenklatoryczne, opisy taksonomiczne i dane zoogeograficzne

Pytanie: Skąd Henning nauczył się prawdopodobnie rozdzielania genealogicznego pokrewieństwa taksonów od ich morfologicznego podobieństwa?
Odpowiedź: z publikacji Adolfa Naefa, zwłaszcza wydanych w 1917 i 1919

Pytanie: Jakie wydarzenie pokazuje, że w 1931 roku Willi Henning rozumiał już prawdopodobnie systematykę jako odzwierciedlenie filogenezy?
Odpowiedź: Hennig napisał esej (opublikowany dopiero w 1978), w którym krytykuje klasyfikowanie organizmów na podstawie podobieństw, podając kilka przykładów konwergencji

Pytanie: Jakich dwóch mechanizmów nie odróżniał od siebie Henning, kiedy publikował swój artykuł w 1931 roku?
Odpowiedź: konwergencji i paralelizmu ewolucyjnego
Joanna d’Arc

Nagłe zwycięstwo w Orleanie przekonało dowódców francuskich do zmiany taktyki akcji ofensywnych. Anglicy oczekiwali raczej próby odzyskania Paryża albo ataku na Normandię, natomiast w następstwie nieoczekiwanych zwycięstw Joanna d’Arc przekonała Karola VII, aby przyznał jej dowództwo nad armią księcia Jana II d’Alençon i udzielił jej królewskiej zgody na jej plan polegający na odbiciu pobliskich mostów wzdłuż Loary, jako preludium do marszu do Reims, leżące w przybliżeniu dwa razy dalej od Paryża i głęboko na terytorium wroga. Celem tej śmiałej propozycji Joanny d’Arc było doprowadzenie do koronacji Karola VII w Reims, zgodnie z tradycją.

Pytanie: Jakie wydarzenie sprawiło, że francuscy dowódcy zdecydowali się na modyfikację taktyki swoich ataków?
Odpowiedź: Nagłe zwycięstwo w Orleanie

Pytanie: Jakie akcje mieli planować Francuzi, zgodnie z przypuszczeniami Anglików?
Odpowiedź: próbę odzyskania Paryża albo atak na Normandię

Pytanie: Do czego udało się jej przekonać króla, dzięki zwycięstwom takim, jak to w Orleanie?
Odpowiedź: aby przyznał jej dowództwo nad armią księcia Jana II d’Alençon i udzielił jej królewskiej zgody na jej plan polegający na odbiciu pobliskich mostów wzdłuż Loary

Pytanie: W jakim mieście miała się odbyć koronacja króla, zgodnie z pragnieniami Joanny?
Odpowiedź: Reims

Pytanie: Gdzie położone było miasto Reims?
Odpowiedź: w przybliżeniu dwa razy dalej od Paryża i głęboko na terytorium wroga
Monika Pyrek

W sezonie olimpijskim 2004 najpierw była piąta w halowych mistrzostwach świata, a następnie uplasowała się na drugim miejscu w zawodach superligi pucharu Europy w Bydgoszczy. 4 lipca straciła na rzecz Anny Rogowskiej rekord kraju. Podczas finału igrzysk olimpijskich po zaliczeniu w pierwszych próbach wysokości 4,20, 4,40 oraz 4,45 w konkursie oprócz Pyrek pozostały dwie Rosjanki oraz Rogowska. Tyczkarka strąciła trzy próby na wysokości 4,65 i odpadła z rywalizacji zajmując ostatecznie czwarte miejsce. 3 września w Brukseli skacząc 4,72 poprawiła rekord Polski, który przetrwał do maja 2005.

Pytanie: Ile wynosił rekord Polski w skoku o tyczce między wrześniem 2004 a majem 2005?
Odpowiedź: 4,72

Pytanie: Czy na igrzyskach olimpijskich w 2004 roku stanęła na podium we wszystkich zawodach, w których wystartowała?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kto był jej bezpośrednią konkurencją w walce o medal w jednym z konkursów na igrzyskach olimpijskich w 2004 roku?
Odpowiedź: dwie Rosjanki oraz Rogowska
Masakra na lotnisku Laha

Tragiczny okazał się los tych Australijczyków, którzy uniknęli natychmiastowej śmierci z rąk Japończyków. Na półwyspie Laitimor wzięto do niewoli około 800 żołnierzy Gull Force. Zostali oni osadzeni w obozie jenieckim, który zorganizowano na terenie koszar Tan Tui. W tym samym miejscu osadzono również jeńców holenderskich. Pod koniec października 1942 roku 263 Australijczyków, w tym ppłk. Scotta, wywieziono do obozu jenieckiego na wyspie Hajnan u wybrzeży Chin. Tylko 191 jeńców z tej grupy zdołało doczekać kapitulacji Japonii. Jeszcze większą liczbę ofiar odnotowano wśród żołnierzy Gull Force, których pozostawiono w obozie Tan Tui. Na skutek głodu, chorób i brutalności strażników zmarło 407 spośród 528 jeńców, a więc 77 proc.

Pytanie: Gdzie uwięziono australijskich jeńców schwytanych przez Japończyków?
Odpowiedź: w obozie jenieckim, który zorganizowano na terenie koszar Tan Tui

Pytanie: Czy Australijczycy byli jedynymi więźniami przetrzymywanymi na terenie koszar Tan Tui?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakiego powodu swoje życie straciła większość australijskich jeńców przetrzymywanych w Tan Tui?
Odpowiedź: Na skutek głodu, chorób i brutalności strażników

Pytanie: Jak dużo australijskich żołnierzy zostało schwytanych przez Japończyków na półwyspie Laitimor?
Odpowiedź: około 800
Matti Hautamäki

W zawodach otwierających sezon 2005/2006 – 26 listopada 2005 roku w Ruce zajął ósme miejsce. Podczas 54. edycji Turnieju Czterech Skoczni Fin był piąty w Oberstdorfie, trzeci w Garmisch-Partenkirchen oraz piętnasty w Innsbrucku i Bischofshofen, co dało mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej. Następnie wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz, gdzie indywidualnie był jedenasty, a w konkursie drużynowym razem z Kiuru, Ahonenem i Janne Happonenem zdobył srebrny medal. Bezpośrednio potem wygrał oba konkursy w Zakopanem 28 i 29 stycznia, a niecały tydzień później w Willingen był trzynasty. Po pierwszej serii konkursu indywidualnego na normalnym obiekcie w ramach igrzysk olimpijskich w Turynie Hautamäki był szósty po skoku na 102 m. 103,5 metra uzyskał w serii drugiej i zajął ostatecznie drugie miejsce, ze stratą 1 punktu do zwycięzcy Larsa Bystøla. Na dużej skoczni Matti zajął piąte miejsce. Finowie zdobyli srebrny medal w konkursie drużynowym, w którym Hautamäki uzyskał najlepszy wynik spośród reprezentantów Finlandii. Po igrzyskach najlepszym wynikiem Fina było siódme miejsce 12 marca w Oslo. Sezon ten zakończył na 11. miejscu w klasyfikacji generalnej.

Pytanie: Jak wynik osiągnął w ramach pierwszego konkursu sezonu 2005/2006?
Odpowiedź: zajął ósme miejsce

Pytanie: Jak zakończyły się jego występy w ramach Turnieju Czterech Skoczni w sezonie 2005/2006?
Odpowiedź: był piąty w Oberstdorfie, trzeci w Garmisch-Partenkirchen oraz piętnasty w Innsbrucku i Bischofshofen, co dało mu piąte miejsce w klasyfikacji końcowej

Pytanie: W jakich zawodach wystartował po wzięciu udziału w Turnieju Czterech Skoczni?
Odpowiedź: mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz

Pytanie: W jakiej miejscowości odbyły się dwa konkursy, które zakończyły się zwycięstwem Hautamäkiego?
Odpowiedź: Zakopanem
Celiakia

Istnieje pewna grupa pacjentów, którzy wydają się nie reagować na dietę bezglutenową. U tych pacjentów należy rozważyć diagnozę „opornej celiakii”. Oporna celiakia może być zdefiniowana jako utrzymujące się objawy zespołu złego wchłaniania po wykluczeniu glutenu przez 12 miesięcy z trwającym zanikiem kosmków jelitowych. Rozpoznanie takie postawić można dopiero po 12 miesiącach, co jest spowodowane faktem, że u 40% po roku leczenia dietą bezglutenową wciąż występuje zanik kosmków. Jednak większość celiakii nieodpowiadającej na leczenie nie jest celiakią oporną, w rzeczywistości jest celiakią oporną objawowo, która nie odpowiada definicji histologicznej celiakii opornej.

Pytanie: Czy dieta bezglutenowa pomaga każdemu choremu na celiaklię?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie schorzenie można podejrzewać u chorych opornych na dietę?
Odpowiedź: oporną celiaklię

Pytanie: Czym jest oporna celiaklia?
Odpowiedź: utrzymujące się objawy zespołu złego wchłaniania po wykluczeniu glutenu przez 12 miesięcy z trwającym zanikiem kosmków jelitowych

Pytanie: Ile czasu potrzeba, by rozpoznać oporną celiaklię?
Odpowiedź: 12 miesięcy

Pytanie: Ilu pacjentów niereagujących na dietę ma celiakię oporną?
Odpowiedź: 40%
Caravaggio

W licznych muzeach sztuki na świecie, na przykład w Detroit czy Nowym Jorku, są sale, pełne dzieł posiadających cechy obrazów Caravaggia: nocne sceny, dramaturgia oświetlenia, zwykli ludzie w roli modeli, realistyczne przedstawienie natury. W czasach nowożytnych malarze, tacy jak Norweg Odd Nerdrum, czy Węgier Tibor Csernus podejmowali próby naśladowania Caravaggia, a współczesny artysta amerykański Doug Ohlson nie kryje, że barokowy malarz wywarł ogromny wpływ jego sztukę. Reżyser Derek Jarman opowiedział legendę Caravaggia w filmie Caravaggio. Holenderski fałszerz obrazów Han van Meegeren używał oryginalnych dzieł malarza przy podrabianiu dzieł dawnych mistrzów.

Pytanie: Jakie cechy charakterystyczne można odnaleźć na obrazach tego malarza?
Odpowiedź: nocne sceny, dramaturgia oświetlenia, zwykli ludzie w roli modeli, realistyczne przedstawienie natury

Pytanie: Jacy przykładowi artyści starali się odwzorowywać sztukę autorstwa Caravaggia w okresie nowożytności?
Odpowiedź: Norweg Odd Nerdrum, czy Węgier Tibor Csernus

Pytanie: Jak Han van Meegeren wykorzystywał obrazy Caravaggia do niecnych celów?
Odpowiedź: używał oryginalnych dzieł malarza przy podrabianiu dzieł dawnych mistrzów

Pytanie: Czy powstał kiedykolwiek film poświęcony temu malarzowi?
Odpowiedź: tak
Zbrodnia w Ponarach

Sytuacja uległa zmianie wraz z przybyciem Einsatzkommando 9. Niemcy rozkazali litewskiej policji przygotować imienne listy Żydów – przede wszystkim działaczy politycznych, intelektualistów oraz osób zamożnych. W praktyce terror dotknął jednak wszystkie kręgi żydowskiej społeczności. Niemcy i ich litewscy kolaboranci, niekiedy wspomagani przez młodych Polaków, masowo zatrzymywali Żydów w domach i na ulicach, a następnie odprowadzali do więzienia na Łukiszkach. Ofiary spędzały tam od kilku godzin do kilku tygodni, po czym były zabierane do Ponar. Pierwszą egzekucję prawdopodobnie przeprowadzono tam 4 lipca 1941 roku. Z niemieckich raportów wynika, że między 4 a 8 lipca w Ponarach rozstrzelano 321 Żydów. Od 11 lipca w „bazie” mordowano już około 500 Żydów dziennie. Do 20 lipca liczba ofiar sięgnęła około 5 tys. Według innych źródeł w lipcu 1941 roku w Ponarach mogło zostać zamordowanych nawet do 10 tys. Żydów. Wśród zamordowanych znajdowali się wyłącznie mężczyźni, gdyż żydowskich kobiet i dzieci nie objęto jeszcze akcją eksterminacyjną. 23 lipca Einsatzkommando 9 odeszło do Mińska, a tempo akcji eksterminacyjnej przejściowo zmalało. Według niemieckich raportów w okresie między 12 sierpnia a 1 września zamordowano w Ponarach 461 osób, w tym 444 Żydów.

Pytanie: Nazwiska żydowskich przedstawicieli jakich grup społecznych miały znaleźć się na liście sporządzonej przez litewską policję?
Odpowiedź: przede wszystkim działaczy politycznych, intelektualistów oraz osób zamożnych

Pytanie: Co najeźdźcy robili z aresztowanymi Żydami?
Odpowiedź: odprowadzali do więzienia na Łukiszkach

Pytanie: Jak długo przetrzymywano więźniów na Łukiszkach?
Odpowiedź: od kilku godzin do kilku tygodni

Pytanie: Dlaczego wszystkie osoby zamordowane w Ponarach były mężczyznami?
Odpowiedź: gdyż żydowskich kobiet i dzieci nie objęto jeszcze akcją eksterminacyjną
Moskwicz 412

Oprócz zwykłych rajdów, samochody Moskwicz 412 odznaczyły się wzięciem udziału w dwóch rajdach długodystansowych, organizowanych przez brytyjskie gazety, które przyczyniły się do promocji marki na Zachodzie. W rajdzie Londyn – Sydney w listopadzie-grudniu 1968 roku uczestniczyły cztery Moskwicze i wszystkie ukończyły rajd długości 16 000 km, na miejscach od 20. do 38. (na 56 sklasyfikowanych samochodów). W kolejnym rajdzie Londyn – Meksyk w kwietniu – maju 1970 roku, długości 26 000 km, uczestniczyło pięć Moskwiczy, z tego rajd ukończyły trzy, na miejscach 12., 17. i 20. (na 96 startujących i 23 sklasyfikowanych samochodów), zajmując 3. miejsce drużynowo (zwyciężyły samochody Ford Escort Mk I). Samochody z rajdu 1970 roku, znane jako Moskwicz 412 Marafon, miały silniki wzmocnione do 80-81 KM, samochodów wzmocnionych używano też w wyścigach. Warto dodać, że silniki UZAM-412 we wzmocnionych wersjach, rozwijających od 92 do 112 KM, używane były w samochodach wyścigowych, jak Moskwicz G4M, Moskwicz G5, Estonia 16M.

Pytanie: Jakie pozycje zajęły samochody tego typu, które wystartowały w radzie długodystansowym w 1970 roku?
Odpowiedź: 12., 17. i 20

Pytanie: Samochody jakiej marki wygrały rajd Londyn – Meksyk organizowany w 1970 roku?
Odpowiedź: Ford Escort Mk I

Pytanie: Czym charakteryzowały się konstrukcyjnie Moskwicze, które wzięły udział w radzie Londyn – Meksyk w 1970 roku?
Odpowiedź: miały silniki wzmocnione do 80-81 KM

Pytanie: Na jakiej trasie odbył się pod koniec 1968 roku rajd, w którym wystartowały cztery samochody tego typu?
Odpowiedź: Londyn – Sydney
Plymouth Cranbrook

W gamie Plymoutha zrezygnowano z najtańszego modelu Concord, wobec czego do gamy nadwozi modelu Cranbrook z poprzednich lat (czterodrzwiowy sedan, coupé, kabriolet i hardtop Belvedere) doszło lepiej wykończone trzydrzwiowe kombi (Station Wagon) Cranbrook Savoy. Zwiększono minimalnie stopień sprężania silnika (do 7,1:1), na skutek czego jego moc wzrosła do 100 KM. W dalszym ciągu jako opcja dostępny był nadbieg, a nadto od kwietnia 1953 pojawiła się półautomatyczna skrzynia biegów Hy-Drive za 146 dolarów. Rozmiar opon pozostał taki sam – 6,70×15. Cała gama nosiła kod fabryczny P24, a model Cranbrook: P24-2.

Pytanie: Jakie rodzaje samochodów, poza trzydrzwiowym kombi, składały się na ofertę dostępnych nadwozi modelu Cranbrook?
Odpowiedź: czterodrzwiowy sedan, coupé, kabriolet i hardtop Belvedere

Pytanie: Jakim rodzajem samochodu był Cranbrook Savoy?
Odpowiedź: trzydrzwiowym kombi

Pytanie: Jakie działania sprawiły, że moc silnika modelu Cranbrook Savoy wyniosła 100 KM?
Odpowiedź: Zwiększono minimalnie stopień sprężania silnika (do 7,1:1)

Pytanie: Jaki element dołączono do wyposażenia tego modelu w 1953 roku?
Odpowiedź: półautomatyczną skrzynię biegów Hy-Drive
Żaba jeziorkowa

Pomimo tendencji do zasiedlania zbiorników wodnych mniejszych, niż żaba śmieszka czy żaba wodna, w wielu miejscach te płazy rozmnażają się ze sobą, a ich ekologiczne nisze nie są całkowicie rozdzielone. Rodzaj zbiornika wywiera wpływ, na strukturę gatunkową zamieszkujących go żab zielonych. W rejonach współwystępowania żaby jeziorkowej i wodnej w stawach leśnych i naturalnych bagnach 90% stanowi P. lessonae, natomiast w dołach po żwirze tylko 10%. W konkretnym stawie stosunek ten wydaje się stały. Zmienia się on jednakże po uwzględnieniu różnych stadiów rozwojowych płazów. Liczba jaj w kłębie żaby wodnej przewyższa gatunek rodzicielski 1,4 raza. Nierówność ta zanika później prawdopodobnie na skutek większej śmiertelności hybryd podczas metamorfozy lub ich wcześniejszego rozpraszania się po przeobrażeniu. Przeżywalność po metamorfozie utrzymuje się u obu gatunków na podobnym poziomie.

Pytanie: Z jakiego powodu liczba jaj w kłębie żaby wodnej przestaje w którymś momencie przewyższać gatunek rodzicielski aż o 1,4 raza?
Odpowiedź: prawdopodobnie na skutek większej śmiertelności hybryd podczas metamorfozy lub ich wcześniejszego rozpraszania się po przeobrażeniu

Pytanie: Wspólnie z jakim gatunkami płazów rozmnaża się często żaba jeziorkowa?
Odpowiedź: żabą śmieszką czy żabą wodną

Pytanie: Jakie okoliczności środowiskowe wpływają na strukturę gatunkową tych zwierząt?
Odpowiedź: Rodzaj zbiornika

Pytanie: Na jakich terenach współwystępowania tego gatunku płaza z żabą wodną, zdecydowaną większość stanowią właśnie jego przedstawiciele?
Odpowiedź: w stawach leśnych i naturalnych bagnach
Mothman

Jednym z „kandydatów” do wyjaśnienia zagadki Mothmana jest żuraw kanadyjski. Gatunek ten charakteryzuje się czerwonymi plamami na głowie, które w pewnych okolicznościach mogłyby zostać wzięte za wielkie, czerwone oczy. Dorosłe osobniki tego gatunku mogą osiągać rozmiary zbliżone do przypisywanych Mothmanowi. Teoria o żurawiu kanadyjskim jako wyjaśnieniu fenomenu „człowieka-ćmy” przedstawił Robert Smith z wydziału biologicznego Uniwersytetu Wirginii Zachodniej. Jego propozycja została jednak podważona przez zoologów z Uniwersytetu Ohio, którzy wskazali na fakt, że obecność tego gatunku w Wirginii Zachodniej jest mało prawdopodobna, jako że preferuje on tereny położone bardziej na północ. Ponadto zarówno Roger Scarberry, jak i Mary Mallette, którym pokazano zdjęcia ptaka, zaprzeczyli, jakoby widzieli to zwierzę i uznali je za Mothmana. Scarberry powiedział nawet ironicznie:

Pytanie: Dlaczego to żuraw kanadyjski mógł zostać uznany za "człowieka-ćmę"?
Odpowiedź: Gatunek ten charakteryzuje się czerwonymi plamami na głowie, które w pewnych okolicznościach mogłyby zostać wzięte za wielkie, czerwone oczy. Dorosłe osobniki tego gatunku mogą osiągać rozmiary zbliżone do przypisywanych Mothmanowi

Pytanie: Kto zaproponował, że to żuraw kanadyjski mógł być tajemniczym "człowiekiem-ćmą"?
Odpowiedź: Robert Smith

Pytanie: Dlaczego teoria Smitha, co do żurawia kanadyjskiego została podważona?
Odpowiedź: obecność tego gatunku w Wirginii Zachodniej jest mało prawdopodobna, jako że preferuje on tereny położone bardziej na północ

Pytanie: Przez kogo podważona została teoria Smitha?
Odpowiedź: zoologów z Uniwersytetu Ohio

Pytanie: Czy Robert Smith, który zaproponował, że to żuraw kanadyjski może kryć się za tajemniczą postacią "człowieka-ćmy", był naukowcem?
Odpowiedź: tak
Sławomir Petelicki

W 1983 został skierowany na placówkę wywiadu do Sztokholmu, gdzie kierował rezydenturą pod przykryciem I sekretarza Ambasady PRL. Zajmował się głównie inwigilacją emigracji pomarcowej i solidarnościowej (Biuro Informacyjne „Solidarności”, Kongres Polaków w Szwecji) oraz rozpracowaniem kanałów przerzutowych środków finansowych i materialnych dla opozycji w kraju. Petelicki powrócił do kraju w lipcu 1988. We wrześniu 1989 został zastępcą naczelnika Wydziału X (kontrwywiad zagraniczny) Departamentu I MSW, którym kierował w tym czasie Gromosław Czempiński.

Pytanie: Czym zajmował się, kierując rezydenturą pod przykryciem I sekretarza Ambasady Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej w Sztokholmie?
Odpowiedź: głównie inwigilacją emigracji pomarcowej i solidarnościowej (Biuro Informacyjne „Solidarności”, Kongres Polaków w Szwecji) oraz rozpracowaniem kanałów przerzutowych środków finansowych i materialnych dla opozycji w kraju

Pytanie: Czy inwigilował osoby związane z "Solidarnością"?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jaką funkcję powierzono mu we wrześniu 1989 roku?
Odpowiedź: zastępcy naczelnika Wydziały X (kontrwywiad zagraniczny) Departamentu I MSW

Pytanie: Kiedy wysłany został w celach wywiadowczych do stolicy Szwecji?
Odpowiedź: W 1983
Sławomir Petelicki

W 1976 Wydział XI Departamentu I MSW specjalizujący się w rozpracowywaniu emigrantów miał założyć sprawę o kryptonimie „Tyrmand”. Zamknięto ją w 1981. Po powrocie do kraju (w sierpniu 1978) pracował w Wydziale XI Departamentu I MSW, który zajmował się zwalczaniem „dywersji ideologicznej” i emigracji, co oznaczało zwalczanie ośrodków opozycyjnych w kraju i na emigracji. Od lutego 1980 był zastępcą naczelnika tego wydziału. Petelicki był m.in. zaangażowany w szkolenie agenta TW „Grey” i stworzenie planu jego wykorzystania. Zadania tego agenta „polegały na obserwacji środowiska polonijnego w Szwecji, ze szczególnym uwzględnieniem przedstawicielstw KPN i KSS KOR”.

Pytanie: W czym specjalizuje się wydział XI Departamentu I MSW?
Odpowiedź: w rozpracowywaniu emigrantów

Pytanie: Jaką nazwę nadano sprawie zamkniętej w 1981 roku?
Odpowiedź: „Tyrmand”

Pytanie: Czym zajmował się Petelicki podczas pracy w MSW?
Odpowiedź: był m.in. zaangażowany w szkolenie agenta TW „Grey” i stworzenie planu jego wykorzystania

Pytanie: Czym zajmował się agent TW "Grey"?
Odpowiedź: Zadania tego agenta „polegały na obserwacji środowiska polonijnego w Szwecji, ze szczególnym uwzględnieniem przedstawicielstw KPN i KSS KOR

Pytanie: Jakie stanowisko objął w 1980 roku?
Odpowiedź: Zastępcy naczelnika wydziału