mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Tahiti

Osadnictwo skupia się na Tahiti-Nui, zwłaszcza w okolicy największego miasta, stołecznego Papeete. Mniejsza część jest słabo zaludniona i trudniej dostępna (częściowo tylko drogą morską). Wyspę zamieszkuje 169,7 tys. osób (2002), w większości są to rdzenni mieszkańcy - Polinezyjczycy – ok. 70%, a także Chińczycy, sprowadzeni jako robotnicy na plantacje bawełny, dziś należą do najzamożniejszych Tahitańczyków i Francuzi; częste są małżeństwa mieszane. Mieszkańcy mają obywatelstwo francuskie. Największym miastem jest Papeete w północno-zachodniej części wyspy.

Pytanie: Do której części wyspy dotrzeć można tylko i wyłącznie włączając w swoją trasę drogą morską?
Odpowiedź: mniejszej

Pytanie: Jak nazywa się stolica wyspy?
Odpowiedź: Papeete

Pytanie: Jak pracowali niegdyś Chińczycy na Tahiti-Nui?
Odpowiedź: jako robotnicy na plantacje bawełny

Pytanie: Czy związki pomiędzy ludźmi różnych etniczności są na Tahiti-Nui często występującym zjawiskiem?
Odpowiedź: tak
Philip Zimbardo

Eksperyment wywołał wiele kontrowersji w świecie nauki. Naukowcy zarzucali Zimbardo szereg nieprawidłowości przy organizacji badania, a po trzydziestu latach zdecydowano się na jego replikację. Wyniki okazały się zupełnie odmienne od eksperymentu w Stanford. Strażnicy byli każdego dnia coraz bardziej bierni, co zaczęli nawet wykorzystywać więźniowie, domagając się nowych przywilejów. Nie miały miejsca żadne przejawy agresji. Kiedy autorzy replikacji próbowali opublikować swoje wyniki w British Journal of Psychology, odkryli, że Zimbardo dowiedziawszy się o tym, napisał do redaktorów starając się powstrzymać publikację twierdząc, że ich wynik są szalbiercze. Mimo to, artykuł ukazał się w 2006 roku.

Pytanie: Jakie zastrzeżenia mieli specjaliści względem Zimbardo?
Odpowiedź: zarzucali Zimbardo szereg nieprawidłowości przy organizacji badania

Pytanie: Po jakim czasie badanie zostało powtórzone?
Odpowiedź: trzydziestu latach

Pytanie: Czy w powtórnym badaniu wśród uczestników wystąpiły przejawy agresji?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Dlaczego Zimbardo starał się zapobiec publikacji wyników powtórnego badania?
Odpowiedź: Twierdził, że ich wyniki są szalbiercze
Philip Zimbardo

Najnowszym projektem realizowanym przez profesora Philipa Zimbardo jest bohaterstwo dnia codziennego. Jak sam stwierdził w jednym z wywiadów, w pewnym momencie zauważył, że brakuje badań nad bohaterstwem. Opracował program nauczania, którego celem jest uczenie młodych ludzi, jak kształtować w sobie postawy niezgody na zło. Zimbardo jest fundatorem i prezesem fundacji Heroic Imagination Project(ang.) (San Francisco), która na całym świecie promuje i wdraża ten program, który powstał na bazie wyników badań psychologii społecznej. Zimbardo dzięki programowi „bohaterskiej wyobraźni” chce szukać pozytywnych postaw i odnajdywać bohaterów wśród zwykłych ludzi. Program jest adresowany przede wszystkim do młodzieży. W ramach działalności fundacji Heroic Imagination Project (Projekt Bohaterskiej Wyobraźni) od 2014 wdrażany w Polsce jest Program Rozumienie Ludzkiej Natury. Celem projektu jest zachęcenie ludzi do podejmowania codziennych bohaterskich czynów, radzenie sobie z efektem biernego widza(ang.), zwiększenie samoświadomości i refleksyjności. Profesor Philip Zimbardo spotkał się w Ministerstwie Edukacji Narodowej z Krystyną Szumilas, a następnie z Joanną Kluzik-Rostkowską. W 2014 Projekt Bohaterskiej Wyobraźni w Polsce otrzymał honorowy patronat Minister Edukacji Narodowej.

Pytanie: Czego dotyczyła, według Zimbardo, luka naukowa, którą należało wypełnić?
Odpowiedź: badań nad bohaterstwem

Pytanie: Jaki jest cel programu nauczania autorstwa Zimbardo?
Odpowiedź: uczenie młodych ludzi, jak kształtować w sobie postawy niezgody na zło

Pytanie: Na czele jakiej fundacji stoi Zimbardo?
Odpowiedź: Heroic Imagination Project

Pytanie: Co ma dać Zimbardowi program „bohaterska wyobraźnia”?
Odpowiedź: pozytywnych postaw i odnajdywać bohaterów wśród zwykłych ludzi
Charonozaur

Charonozaur zaliczony został do ornitopodów i hadrozaurów, rodziny obejmującej najbardziej zaawansowane ewolucyjnie ornitopody zaliczane do szerszych grup Hadrosauria i Iguanodontia. Hadrozaury obejmują wszystkich potomków ostatniego wspólnego przodka telmatozaura i parazaurolofa. Dzielą się na podrodziny Hadrosaurinae i Lambeosaurinae. Charonozaura zaliczono do drugiej z nich. Godefroit, Zan i Jin ograniczają się do poziomu podrodziny, zwracają jednak uwagę na bliskie pokrewieństwo nowo opisywanego rodzaju z parazaurolofem. Wydaje im się bliższy temu rodzajowi, niż jakikolwiek inny rodzaj dinozaura. Większa część analiz, idąc dalej, wyróżnia wśród lambeozaurynów dwa główne klady: jeden związany z parazaurolofem oraz drugi z hipakrozaurem i korytozaurem. Prieto-Márquez do tego pierwszego kladu zalicza prócz parazaurolofa właśnie charnozaura, a także Sahaliyania, cytuje też prace mówiące o kladzie złożonym z charonozaura i trzech gatunków parazaurolofa, Sahaliyania łącząc natomiast w klad z amurozaurem.

Pytanie: Jakie podrodziny należą do rodziny hadrozaurów?
Odpowiedź: Hadrosaurinae i Lambeosaurinae

Pytanie: Do jakiego kladu Prieto-Márquez zalicza zarówno Sahaliyania, jak i charnozaura?
Odpowiedź: związanego z parazaurolofem

Pytanie: Czy w pracach cytowanych przez Prieto-Márqueza wyróżnione są identyczne klady, jakie same opisuje Prieto-Márquez?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jaką podrodziną powiązany jest charonozaur?
Odpowiedź: Lambeosaurinae
Charonozaur

Kość krucza nie przedstawiała istotnych odmienności względem innych kaczodziobych. Uwagę zwraca na niej hakowaty wyrostek. Kieruje się on głowowo-brzusznie. Wydatny guzek po jego bocznej stronie interpretuje się jako przyczep mięśnia dwugłowego ramienia. Cechą diagnostyczną kości ramiennej jest grzebień mięśnia trójgłowego. Szczególnie dobrze widać go u starszych charonozaurów. Występuje także grzebień naramienno-piersiowy, leżący w dolnej połowie kości. Dobrze rozwinięte musiały być mięsień dwugłowy ramienia i mięsień trójgłowy ramienia. Jako kolejną cechę diagnostyczną autorzy rodzaju podają wydłużone i smukłe przedramię. Zmierzyli oni stosunek całkowitej długości kości do ich szerokości u proksymalnego końca, podając powyżej 6,6 w przypadku kości promieniowej oraz więcej od 6,3 w przypadku kości łokciowej. V kość śródręcza stosunkami wymiarów przypomina należącą do parazaurolofa.

Pytanie: Czy kość krucza charonozaur posiada wyrostek?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy grzebień mięśnia trójgłowego jest znakomicie widoczny u młodych charonozaurów?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Gdzie zlokalizowany jest grzebień naramienno-piersiowy?
Odpowiedź: w dolnej połowie kości

Pytanie: Czy charonozaur miał dobrze zbudowany mięsień dwugłowy ramienia i mięsień trójgłowy ramienia?
Odpowiedź: tak
American Horror Story

W lutym 2011 roku stacja FX poinformowała o zamówieniu odcinka pilotażowego American Horror Story, stworzonego przez Murphy’ego i Falchuka. Produkcją wykonawczą zajęli się Murphy, Falchuk i Dante Di Loreto, a prace rozpoczęły się w kwietniu tego samego roku. W lipcu FX ogłosiła, że zaaprobowano pilot i American Horror Story będzie serialem. W październiku stacja zamówiła drugi sezon, w listopadzie 2012 roku – trzeci, w listopadzie 2013 roku – czwarty, w październiku 2014 roku – piąty, zaś w listopadzie 2015 roku – szósty. W październiku 2016 roku FX zamówiła sezon siódmy, a już w styczniu 2017 roku sezony ósmy i dziewiąty. W sierpniu 2018 roku serial został przedłużony o sezon dziesiąty. American Horror Story produkują wytwórnie Brad Falchuk Teley-Vision i Ryan Murphy Productions we współpracy z 20th Century Fox Television.

Pytanie: Jacy twórcy wykonali pierwszy odcinek serialu?
Odpowiedź: Murphy i Falchuk

Pytanie: Na jakiej stacji emitowano American Horror Story?
Odpowiedź: FX

Pytanie: Czy American Horror Story miał tylko jeden sezon?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie wytwórnie tworzą ten serial?
Odpowiedź: Brad Falchuk Teley-Vision i Ryan Murphy Productions we współpracy z 20th Century Fox Television
American Horror Story

Akcja odbywa się głównie w latach 2014–2016 w Karolinie Północnej. Matt Miller, jego żona Shelby i siostra Lee Harris wprowadzają się do nowego domu. Posiadłość i okoliczny las okazują się być nawiedzone przez duchy mieszkańców XVI-wiecznej kolonii Roanoke, które usiłują ich zmusić do opuszczenia posesji. Bohaterowie są także prześladowani przez leśną czarownicę Scáthach i okoliczną rodzinę kanibali, Polków. Po ucieczce z Karoliny Północnej występują w paradokumentalnym programie telewizyjnym Koszmar z Roanoke, w którym ich historię odtwarzają w tym samym miejscu aktorzy. Producent Sidney Aaron James postanawia zrealizować reality show Powrót do Roanoke: Trzy dni w piekle, w którym w domu zamieszkują na trzy dni Millerowie, Lee oraz aktorzy z poprzedniego programu: Audrey Tindall, Dominic Banks, Monet Tumusiime i Rory Monahan. Bohaterowie i ekipa telewizyjna są prześladowani przez duchy kolonistów, Scáthach, Polków oraz chorą na schizofrenię aktorkę z poprzedniego programu, Agnes Mary Winstead.

Pytanie: W jakim stanie rozgrywa się większość akcji tego sezonu American Horror Story?
Odpowiedź: Karolinie Północnej

Pytanie: Jakie duchy nawiedzają okolicę, w której zamieszkał Matt Miller wraz z rodziną?
Odpowiedź: mieszkańców XVI-wiecznej kolonii Roanoke

Pytanie: Jakie istoty, poza duchami, prześladują Matta i jego rodzinę?
Odpowiedź: leśna czarownica Scáthach i okoliczna rodzina kanibali, Polków

Pytanie: Czy Mattowi i jego rodzinie udaje się opuścić nawiedzoną okolicę?
Odpowiedź: tak
Morderstwo Katarzyny Zowady

6 stycznia 1999 roku zwłoki Katarzyny Zowady znalazła załoga pchacza „Łoś”. Statek znajdował się niedaleko stopnia wodnego Dąbie na Wiśle w Krakowie. Fragmenty ciała wplątały się w śrubę napędową i unieruchomiły statek. Następnego dnia załoga powiadomiła policję o znalezisku. Fragmenty skóry i ciała wyłowiono tego samego dnia. Początkowo zakładano, że zwłoki zniszczył pływający po rzece statek. Podczas badania znalezionych fragmentów ciała stwierdzono jednak, że skórę zdjęto z tułowia celowo oraz obcięto kończyny i głowę. Skórę spreparowano w taki sposób, aby tworzyła rodzaj body, które prawdopodobnie zakładał na siebie morderca. W celu zidentyfikowania ofiary przeprowadzono badania DNA (badanie to było jednym z pierwszych wykonanych na terenie Polski). Pod koniec 1999 roku śledztwo umorzono. Skóra została celowo utrwalona po pierwszej sekcji.

Pytanie: Jak zakończyło się dochodzenie w sprawie zgonu?
Odpowiedź: śledztwo umorzono

Pytanie: Kiedy policja odkryła szczątki Zawady w statku?
Odpowiedź: 6 stycznia 1999 roku

Pytanie: Dlaczego statek przestał się przemieszczać?
Odpowiedź: Fragmenty ciała wplątały się w śrubę napędową

Pytanie: Czy ciało Zawady zostało poćwiartowane?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Czy podejrzenia wskazują na to, jakoby zabójca miał ubierać się w ciało ofiary?
Odpowiedź: tak
Morderstwo Katarzyny Zowady

W wyniku znalezienia szczątków roślinności oraz włókien pochodzenia organicznego, na początku 2012 roku wznowiono śledztwo. Podjęto decyzję o ekshumacji szczątków ofiary w celu wykonania ponownej sekcji zwłok. Badania przeprowadzili eksperci z Instytutu Ekspertyz Sądowych Zakładu Medycyny Sądowej oraz Laboratorium Kryminalistyczne z Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie. Botanicy stwierdzili, że znalezione szczątki nie pochodziły ze środowiska wodnego, zaś występowanie rośliny jest ograniczone tylko do pewnych miejsc. Dzięki temu stwierdzono, że zabójstwa nie przeprowadzono nad rzeką. Stwierdzono również, że kobietę torturowano przed śmiercią. Na początku 2014 roku krakowscy śledczy powołali biegłych z FBI w celu rozwiązania zagadki. Według specjalistów z FBI zabójca miał być „nieszkodliwym dziwakiem”. W lutym 2014 roku śledztwo przejęła Prokuratura Apelacyjna w Krakowie. 14 października 2014 roku przedłużono śledztwo do 31 stycznia 2015 roku, jednak nie znaleziono pozostałych części ciała.

Pytanie: Jakie były przesłanki do ponownego wszczęcia śledztwa ws. Zowady?
Odpowiedź: znalezienia szczątków roślinności oraz włókien pochodzenia organicznego

Pytanie: Jakich czynności dokonała prokuratura po wznowieniu śledztwa?
Odpowiedź: Podjęto decyzję o ekshumacji szczątków ofiary

Pytanie: Jaka organizacja podjęła śledztwo ws. Zowady ?
Odpowiedź: FBI

Pytanie: Kiedy ostatecznie umożono śledztwo ws. Zowady?
Odpowiedź: 31 stycznia 2015 roku
Simon Ammann

Sezon 2002/2003 Ammann rozpoczął od 37. miejsca w zawodach Pucharu Świata 29 listopada na skoczni Rukatunturi w Ruce. Dzień później na tej samej skoczni zajął 40. lokatę. Pierwsze punkty w sezonie Simon Ammann zdobył 7 grudnia 2002 w Trondheim, gdzie był 25. Następnego dnia na tej samej skoczni zajął 27. miejsce. 14 grudnia w Titisee-Neustadt został sklasyfikowany na 21. miejscu, a dzień później na tej skoczni był 29. Podczas konkursów na skoczni w Engelbergu, 21 i 22 grudnia Simon Ammann nie zakwalifikował się do finałowej serii żadnego z nich. W pierwszym był 35., a drugim 45. Podczas drugiego konkursu Turnieju Czterech Skoczni, 1 stycznia w Garmisch-Partenkirchen Ammann był szósty. 18 stycznia 2003 na Wielkiej Krokwi w Zakopanem uplasował się na trzydziestym miejscu, co dało mu jeden punkt do klasyfikacji Pucharu Świata. Następnego dnia na tej samej skoczni był 39. 23 stycznia w Hakubie zajął 10. miejsce. Dwa dni później na skoczni Ōkurayama w Sapporo uplasował się na 28. pozycji, a 26 stycznia zajął 36. lokatę. Najwyższe miejsce w sezonie Simon Ammann zajął 9 marca 2003 na skoczni Holmenkollbakken w Oslo. Był wówczas piąty. Podczas ostatniego weekendu sezonu, 22–23 marca na Velikance w Planicy Simon Ammann zajął 12. i 20. miejsce. W łącznej klasyfikacji Pucharu Świata Ammann uzyskał 202 punkty, co dało mu 28. miejsce.

Pytanie: Którą pozycję zdobył skoczek narciarski podczas turnieju w Titsee-Neustadt?
Odpowiedź: 21

Pytanie: Podczas jakich zawodów skoczek był klasyfikowany na szóstej pozycji?
Odpowiedź: Turnieju Czterech Skoczni

Pytanie: Jak nazywał się obiekt, na którym skoczkowi narciarskiemu udało się zdobyć piąte miejsce?
Odpowiedź: Holmenkollbakken

Pytanie: Jaką nazwę nosi ranking, w którym skoczek narciarski uplasował sie na 28. pozycji, zdobywając łącznie 202 punkty?
Odpowiedź: łączna klasyfikacja Pucharu Świata
Masibulele Makepula

21 lutego 1998 rywalem reprezentanta RPA był Filipińczyk Regie Palabrica. W pojedynku, który odbył się w południowoafrykańskim mieście New Brighton, Makepula zwyciężył przez nokaut w trzeciej rundzie. 16 maja stoczył swój dwunasty zawodowy pojedynek. W Gauteng zmierzył się z byłym mistrzem świata IBF w kategorii słomkowej Erikiem Chavezem. Makepula zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów. Po ośmiu rundach sędziowie punktowali 80-73, 80-72, 79-74. Niecałe dwa miesiące później, w lipcu pokonał przez nokaut w czwartej rundzie Benjie Concepciona. 22 września 1998 zmierzył się z byłym mistrzem świata WBO w kategorii słomkowej, Rafaelem Torresem. Pojedynek zakończył się techniczną decyzją, a zwycięzcą został ogłoszony Makepula, który do czasu przerwania walki prowadził na wszystkich kartach punktowych. Stawką pojedynku było mistrzostwo świata WBU w kategorii junior muszej. Tytuł dwukrotnie obronił w 1999, pokonując jednogłośnie na punkty Lorenzo Trejo oraz przez nokaut w pierwszej rundzie José Laureano.

Pytanie: Jakiej narodowości jest Regie Palabrica?
Odpowiedź: Filipińczykiem

Pytanie: W jaki sposób Makepula odniósł triumf nad Palabricą?
Odpowiedź: przez nokaut

Pytanie: W jakiej kategorii walczył Chavez?
Odpowiedź: słomkowej

Pytanie: Czy Makepula obronił tytuł mistrza WBO?
Odpowiedź: tak
Masibulele Makepula

19 lutego 2000 zmierzył się z rodakiem Jacobem Matlalą w pojedynku o mistrzostwo świata WBO w kategorii junior muszej. Makepula przystępował do tego pojedynku jako niepokonany zawodnik, mając na koncie 16 zwycięstw. Matlala miał w dorobku ponad 60 zawodowych pojedynków, w których zdobył między innymi mistrzostwo świata WBO w kategorii muszej i junior muszej. Pojedynek odbył się w południowoafrykańskim mieście Brakpan. Makepula zwyciężył na punkty, zdobywając pierwszy pas prestiżowej federacji w swojej zawodowej karierze. Sędziowie punktowali 117-112, 118-112, 117-114, wszyscy jednogłośnie na korzyść Makepuli. Tytułu WBO nigdy nie bronił. 24 maja 2000 przystąpił do drugiej obrony mistrzowskiego pasa WBU w kategorii junior muszej. Makepula w drugiej obronie tytułu zwyciężył reprezentanta Argentyny Marcosa Obregóna, którego pokonał bardzo wyraźnie na punkty (240-223, 240-225, 240-216). Jeszcze w 2000 zwakował tytuł WBU w kategorii junior muszej, o który walczyli później Jacob Matlala oraz Todd Makelim.

Pytanie: O jaki tytuł walczył Masibulele Makepula przeciwko Jacobowi Matlali w lutym 2000 roku?
Odpowiedź: mistrzostwo świata WBO w kategorii junior muszej

Pytanie: Gdzie doszło do walki pomiędzy Jacobem Matlalą a Masibulele Makepulą?
Odpowiedź: w południowoafrykańskim mieście Brakpan

Pytanie: W jaki sposób Masibulele Makepula wygrał mecz przeciwko Jacobowi Matlali?
Odpowiedź: na punkty

Pytanie: Jak rozkładały się punkty Masibulele Makepuli i Jacoba Matlali przyznane przez sędziów w poszczególnych rundach tego meczu?
Odpowiedź: 117-112, 118-112, 117-114
Austria

Zgodnie z deklaracją moskiewską z 1943 roku, przywrócono w 1945 roku republikę demokratyczną (tzw. II republika) z 4 strefami okupacyjnymi (amerykańską, brytyjską, francuską, radziecką). W 1946 i w 1947 roku uchwalono ustawy o narodowych socjalistach, które zapoczątkowało denazyfikację. Amnestia z 1948 roku zahamowała proces denazyfikacji Austrii. W tym samym roku Austria przystąpiła do planu Marshalla. Od 1952 roku kraj gospodarczo rozwija się w szybkim tempie. Szczególną rolę w szybkim wzroście gospodarczym Austrii zapewnia tzw. partnerstwo społeczne (Sozialpartnerschaft; mechanizm współdecydowania związków pracowników i pracodawców). W październiku 1955 roku parlament uchwalił ustawę o wieczystej neutralności Austrii.

Pytanie: W którym roku wprowadzono deklarację moskiewską?
Odpowiedź: 1943

Pytanie: Co spowodowała amnestia?
Odpowiedź: zahamowała proces denazyfikacji Austrii

Pytanie: W jakim planie brała udział Austria?
Odpowiedź: Marshalla

Pytanie: Co pomaga Austrii w rozwoju?
Odpowiedź: partnerstwo społeczne
Austria

Austria nie jest członkiem żadnego paktu wojskowego; narzucony jej 15 maja 1955 przez Wielką Brytanię, USA, ZSRR i Francję Traktat państwowy w sprawie odbudowy niezawisłej demokratycznej Austrii (będący traktatem mającym rangę konstytucyjną) zobowiązuje ją do zachowania „wieczystej neutralności”. W obliczu konfliktów w krajach sąsiadującej byłej Jugosławii w latach 90 XX w. odzywały się w Austrii głosy, że konstytucję kraju trzeba zmienić i przystąpić do NATO. Rząd jednak nie zdecydował się na tę zmianę i państwo nadal zachowuje militarną neutralność.

Pytanie: Jaki dokument sprawia, że państwo to powinno na zawsze zachować neutralność?
Odpowiedź: Traktat państwowy w sprawie odbudowy niezawisłej demokratycznej Austrii

Pytanie: Jakie państwa zmusiły Austrię do podpisania dokumentu gwarantującego zachowanie przez nią wieczystej neutralności?
Odpowiedź: Wielka Brytania, USA, ZSRR i Francja

Pytanie: Dlaczego państwo to nie należy do żadnego paktu wojskowego?
Odpowiedź: narzucony jej 15 maja 1955 przez Wielką Brytanię, USA, ZSRR i Francję Traktat państwowy w sprawie odbudowy niezawisłej demokratycznej Austrii (będący traktatem mającym rangę konstytucyjną) zobowiązuje ją do zachowania „wieczystej neutralności”

Pytanie: Jakie wydarzenia sprawiły, że obywatele Austrii zapragnęli dołączenia do NATO?
Odpowiedź: konflikty w krajach sąsiadującej byłej Jugosławii w latach 90 XX w.
SM UC-73

W maju U-Boot dostarczył do Misraty ładunek 1000 karabinów, 200 000 sztuk amunicji i 18 skrzynek ze złotem dla walczących w Afryce wojsk tureckich. 26 maja nieopodal Syrty okręt zatopił zbudowany w 1880 roku włoski parowiec „Agragas” o pojemności 850 BRT (obyło się bez strat w ludziach). 31 maja w odległości 120 Mm na północ od Bengazi UC-73 storpedował bez ostrzeżenia zbudowany w 1901 roku uzbrojony brytyjski parowiec „Rosebank” (3837 BRT), płynący z Port Saidu na Maltę. Statek zatonął na pozycji 34°09′N 19°35′E/34,150000 19,583333 ze stratą dwóch załogantów, a kapitan został wzięty do niewoli.

Pytanie: Ile karabinów przywiózł U-Boot?
Odpowiedź: 1000

Pytanie: Co znajdowało się w skrzynkach przetransportowanych przez U-Boota?
Odpowiedź: złoto

Pytanie: Do jakiego kraju należał „Agragas”?
Odpowiedź: Włoch

Pytanie: Na jakiej trasie przemieszczał się „Rosebank”?
Odpowiedź: z Port Saidu na Maltę
SM UC-73

Po okresie szkolenia okręt otrzymał rozkaz udania się na Morze Śródziemne i podczas rejsu 1 maja 1917 roku na zachód od Irlandii zatrzymał zbudowaną w 1882 roku fińską fregatę ze stalowym kadłubem „Imberhorne” o pojemności 2042 BRT. Przewożący sosnę smołową z Mobile do Greenock statek został zatopiony na pozycji 54°07′N 13°04′W/54,116667 -13,066667. 3 maja U-Boot zatopił dwie kolejne jednostki: zbudowany w 1900 roku francuski bark ze stalowym kadłubem „Mezly” (1568 BRT), transportujący azotany z Antofagasty do Nantes (na pozycji 50°15′N 15°36′W/50,250000 -15,600000, nikt nie zginął) oraz pochodzący z 1888 roku włoski parowiec „Misurata” o pojemności 2691 BRT, zatrzymany i po ewakuacji załogi zatopiony ogniem artyleryjskim na pozycji 50°10′N 17°15′W/50,166667 -17,250000.

Pytanie: Który statek zatonął podczas konfrontacji SM U-73 z "Imberhorne"?
Odpowiedź: Imberhorne

Pytanie: W którym roku został skonstruowany statek „Mezly”?
Odpowiedź: 1900

Pytanie: W jaki sposób zatopiony został okręt "Misurata"?
Odpowiedź: Ogniem artyleryjskim

Pytanie: Ile statków SM U-73 zatopił 3 maja?
Odpowiedź: dwie
Henryk Samsonowicz

W latach 1991–1996 był wiceprzewodniczącym Komitetu Badań Naukowych, w 1994 został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, w latach 1999–2006 przewodniczył Wydziałowi I Nauk Społecznych PAN. W 2002 został członkiem rzeczywistym PAN, zasiadł też w jej prezydium. Został wykładowcą Akademii Humanistycznej w Pułtusku, a także członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, Academia Europaea i innych instytucji naukowych. Wszedł w skład m.in. jury Nagrody Naukowej KLIO. Zasiadał w Komitecie Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk.

Pytanie: Jakie stanowisko piastował Samsonowicz w Komitecie Badań Naukowych?
Odpowiedź: wiceprzewodniczącego

Pytanie: W jakich latach Samsonowicz był przewodniczącym Wydziału I Nauk Społecznych PAN-u?
Odpowiedź: 1999–2006

Pytanie: Na jakiej akademii wykładał Samsonowicz?
Odpowiedź: Humanistycznej w Pułtusku

Pytanie: W jakim jury był Samsonowicz?
Odpowiedź: Nagrody Naukowej KLIO
Henryk Samsonowicz

Otrzymał tytuły doktora honoris causa Duquesne University w USA (1981), Akademii Pedagogicznej w Krakowie (1994), Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (1998), Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (2002), Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach (wówczas Akademii Świętokrzyskiej, 2005), Uniwersytetu Wrocławskiego (2007) oraz Uniwersytetu Opolskiego (2009), Uniwersytetu Gdańskiego (2009), Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie (2010), Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (2014) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (2015). W 2001 wyróżniony Nagrodą im. Profesora Hugona Steinhausa.

Pytanie: Na jakich uczelniach odznaczono Henryka Samsonowicza tytułem doktora honoris caus?
Odpowiedź: Duquesne University w USA (1981), Akademii Pedagogicznej w Krakowie (1994), Uniwersytetu Mikołaja Kopernika (1998), Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (2002), Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego Jana Kochanowskiego w Kielcach (wówczas Akademii Świętokrzyskiej, 2005), Uniwersytetu Wrocławskiego (2007) oraz Uniwersytetu Opolskiego (2009), Uniwersytetu Gdańskiego (2009), Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie (2010), Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (2014) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (2015)

Pytanie: Jakie odznaczenie przyznano mu w 2001 roku?
Odpowiedź: Nagrodę im. Profesora Hugona Steinhausa