mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1972

W trakcie igrzysk nastąpił zamach terrorystyczny. 5 września grupa Palestyńczyków z organizacji „Czarny Wrzesień” wdarła się przez mur do wioski olimpijskiej około godziny 4:00, zostali zauważeni przez pracowników poczty. Pracownicy ci, widząc grupę ubraną w dresy, pomyśleli, że są to sportowcy wracający z nocnej zabawy, dlatego nie włączali alarmu. Palestyńczycy weszli do budynku zamieszkiwanego przez izraelskich sportowców, których wzięli jako zakładników, zabijając przy tym dwóch, którzy stawili opór. Terroryści domagali się uwolnienia Palestyńczyków, przetrzymywanych w Izraelu. Po nieudanej akcji policjantów w strzelaninie zostało zabitych kolejnych 9 sportowców izraelskich, 5 terrorystów oraz jeden niemiecki policjant. Kolejnych trzech terrorystów aresztowano. Spodziewano się, że igrzyska zostaną zamknięte, co jednak nie nastąpiło (Avery Brundage wyraził swoje stanowisko słowami „The games must go on” (Zawody muszą trwać dalej)).

Pytanie: Jaka organizacja dokonała zamachu terrorystycznego w czasie trwania igrzysk?
Odpowiedź: „Czarny Wrzesień”

Pytanie: Z jakiego państwa byli terroryści dokonujący zamachu na igrzyskach?
Odpowiedź: Z Palestyny

Pytanie: Ile osób zabili terroryści podczas zamachu na igrzyskach?
Odpowiedź: dwie

Pytanie: Czego oczekiwali terroryści biorąc zakładników?
Odpowiedź: uwolnienia Palestyńczyków, przetrzymywanych w Izraelu
Julia Tymoszenko

W kolejnych miesiącach wszczęto przeciwko niej postępowania karne związane z zarzutami defraudacji. W sierpniu 2011 została tymczasowo aresztowana. W październiku tego samego roku uznano ją za winną spowodowania strat przedsiębiorstwa Naftohaz Ukrainy i skazano na karę 7 lat pozbawienia wolności. W grudniu 2011 po uprawomocnieniu się wyroku skazującego osadzono ją w kolonii karnej w Charkowie. Postępowania karne wytaczane Julii Tymoszenko i członkom jej rządu stały się przedmiotem zainteresowania Parlamentu Europejskiego, który w swojej rezolucji skrytykował władze ukraińskie i wezwał do zapewnienia niezależności i bezstronności w procesach przed sądami. W kwietniu 2013 Europejski Trybunał Praw Człowieka orzekł w przedmiocie skargi Julii Tymoszenko przeciwko Ukrainie, uznając niejednogłośnie, iż tymczasowe aresztowanie byłej premier w toku tego procesu za bezprawne i nieuzasadnione, oddalając nadto zarzuty o rzekome nieludzkie traktowanie.

Pytanie: Jaka długa miała być kara dla Tymoszenko?
Odpowiedź: 7 lat

Pytanie: W jakiej miejscowości została uwięziona Tymoszenko?
Odpowiedź: w Charkowie

Pytanie: Czy Parlament Europejski zainteresował się sprawą Tymoszenko?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Za co ukarano Tmoszenko?
Odpowiedź: spowodowanie strat przedsiębiorstwa Naftohaz
Julia Tymoszenko

W sierpniu tego samego roku ponownie doszło do konfliktu z otoczeniem prezydenta, które oskarżyło ją o zdradę interesów państwowych i działanie na rzecz Rosji. Na początku września 2008 głosami m.in. frakcji BJuT i Partii Regionów przegłosowano zmiany w ustawach ograniczające uprawnienia prezydenta, co doprowadziło do rozwiązania koalicji we wrześniu tego samego roku. Konflikt został zakończony rozwiązaniem parlamentu przez prezydenta. Wybory nie doszły do skutku, a w parlamencie została zawiązana ponownie koalicja BJuT z częścią NU-NS, d0 której dołączył Blok Łytwyna.

Pytanie: O co została oskarżona Julia Tymoszenko?
Odpowiedź: o zdradę interesów państwowych i działanie na rzecz Rosji

Pytanie: Jaki wpływ na kompetencje prezydent Ukrainy miało przegłosowanie ustaw na początku września 2008 roku?
Odpowiedź: Ograniczono je

Pytanie: Z jakich partii powstała koalicja rządząca w ukraińskim parlamencie, po jego rozwiązaniu w 2008 roku?
Odpowiedź: Bjut, NU-NS, Łytywna

Pytanie: Jaka decyzja prezydenta zakończyła konflikt w parlamencie ukraińskim w 2008 roku?
Odpowiedź: Rozwiązanie parlamentu
Clint Eastwood

19 grudnia 1953 poślubił modelkę Maggie Johnson, z którą ma syna – muzyka – Kyle’a (ur. 19 maja 1968) i córkę Alison (ur. 22 maja 1972). Związek ten rozpadł się jednak w 1978 roku. W latach 1963–1977 związany był z tancerką Roxanne Tunis, z którą ma córkę Kimber (ur. 17 czerwca 1964), a w latach 1975–1988 z Sondrą Locke. Spotykał się także ze stewardesą Jacelyn Reeves, z którą ma syna Scotta (ur. 21 marca 1986) i córkę Kathryn (ur. 2 lutego 1988). Miał romans z Frances Fisher, z którą ma córkę Francescę „Franny” Ruth (ur. 7 sierpnia 1993). 31 marca 1996 ożenił się ponownie, tym razem z dziennikarką Diną Ruiz Eastwood, z którą ma córkę Morgan (ur. 12 grudnia 1996). Clint Eastwood i Dina Ruiz, mimo że uchodzili za idealną parę, na początku listopada 2012 roku podjęli decyzję o rozwodzie. Powodem mogła być chęć Ruiz, by pokazać życie swojej rodziny w reality show, a Eastwood znany jest z tego, że bardzo mocno strzeże swojej prywatności. Aktor i reżyser wyprowadził się od młodszej o 35 lat żony w 2012 roku, pozostając w separacji do rozwodu 22 grudnia 2014.

Pytanie: Kim z zawodu była Johnson?
Odpowiedź: modelką

Pytanie: Ile dzieci miał Clint Eastwood z Johnson?
Odpowiedź: dwójkę

Pytanie: W którym roku Clint rozstał się z modelką?
Odpowiedź: 1978

Pytanie: Czy Clint był wierny swojej żonie?
Odpowiedź: nie
Clint Eastwood

Bardziej doceniony jako reżyser, odebrał nagrodę Złotego Globu za dramat biograficzny Bird (1988). W 1991 uhonorowany został nagrodą publiczności kin amerykańskich za całokształt twórczości. Wielkim sukcesem – Złoty Glob i dwa Oscary – okazał się western w gwiazdorskiej obsadzie Bez przebaczenia (Unforgiven, 1992). Oprócz tego zdobył: nagrodę Błękitnej Taśmy za melodramat Co się wydarzyło w Madison County (The Bridges of Madison County, 1995), nagrodę Future Film Festival Digital Award na 59. MFF w Wenecji za dreszczowiec Krwawa profesja (Blood Work, 2002), Césara i Złoty Powóz na 60. MFF w Cannes za dramat kryminalny Rzeka tajemnic (Mystic River, 2003). W 1998 za swoje dokonania odebrał nagrodę honorową Césara. Kolejne triumfy – Złoty Glob, dwa Oscary, Césara, nagrodę Japońskiej Akademii Filmowej – dostał Eastwood za dramat sportowy Za wszelką cenę (Million Dollar Baby, 2004) z Hilary Swank w roli głównej.

Pytanie: Jakie odznaczenie przyznano mu za całokształt jego twórczości w 1991 roku?
Odpowiedź: nagrodę publiczności kin amerykańskich

Pytanie: Jakie nagrody otrzymał za film zatytułowany Bez przebaczenia?
Odpowiedź: Złoty Glob i dwa Oscary

Pytanie: Za jaką produkcję przyznano mu Błękitną Taśmę?
Odpowiedź: Co się wydarzyło w Madison County
Grand Prix Monako 1996

Na 66 okrążeniu dublowany Luca Badoer przepuścił Johnny'ego Herberta, ale nie zauważył jadącego za nim Jacques'a Villeneuve'a. Badoer wrócił na optymalną linię jazdy, przez co wjechał w niego Villeneuve. Villeneuve odbił się i uderzył w ścianę, kończąc wyścig w zakręcie Loews, a Badoer – tuż przed tunelem. Pod koniec wyścigu o piąte miejsce walczyli ze sobą Mika Häkkinen i Mika Salo. Gdy kierowcy ci wjechali zakręt od 1997 roku znany jako Mirabeau Bas, natknęli się na Eddiego Irvine'a, który po wpadnięciu w poślizg wracał na tor. Zarówno Häkkinen, jak i Salo wjechali w tył samochodu Irvine'a; wszyscy trzej kierowcy odpadli z wyścigu. Po ich odpadnięciu w wyścigu jechało już tylko czterech kierowców: Olivier Panis, David Coulthard, Johnny Herbert i Heinz-Harald Frentzen. Na sześć minut przed końcem ponownie zaczęło padać. Coulthard zbliżył się do Panisa, ale nie podjął ani jednej próby wyprzedzenia go. Pod koniec przedostatniego okrążenia wyścigu Frentzen, widząc, że nie ma już szans na zajęcie trzeciego miejsca, zjechał do boksów i zakończył wyścig. Wyścig, zgodnie z regulaminem zakończony po dwóch godzinach, wygrał Panis z przewagą 4,828 sekundy nad Coulthardem oraz 37,503 sekundy nad Herbertem.

Pytanie: Czy Villeneuve miał wypadek podczas wyścigu?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jak nazywa się zakręt, w który niefortunnie wjechali Mika Häkkinen i Mika Salo?
Odpowiedź: Mirabeau Bas

Pytanie: Jaki zawodnik zwyciężył na tym wyścigu?
Odpowiedź: Panis

Pytanie: Jaki zawodnik zajął trzecie miejsce w wyścigu?
Odpowiedź: Herbert
Grand Prix Monako 1996

Na zwycięstwo Panisa w zakładach bukmacherskich stawiano 150:1. Francuz startował mocno zatankowanym samochodem z 14 miejsca – była to druga najgorsza pozycja startowa francuskiego kierowcy w sezonie. We wczesnej fazie wyścigu awansował na 12 pozycję. Na okrążeniu siódmym w zakręcie Rascasse wyprzedził Martina Brundle'a, a na siedemnastym w zakręcie Casino – Häkkinena. Na 25 okrążeniu zdołał wyprzedzić w zakręcie Loews Johnny'ego Herberta. Zjechał do boksów w odpowiednim czasie, a jego samochód był dotankowany niewielką ilością paliwa (po wyścigu nie wiedział nawet, że samochód był dotankowany w boksie). Gdy inni kierowcy zjechali na swoje pit-stopy, awansował na czwarte miejsce. Następnie ustanowił kilka najszybszych okrążeń do momentu, gdy znowu utknął za Irvinem. Na 35 okrążeniu w zakręcie Loews spróbował wyprzedzić Irvine'a; doszło do kontaktu, silnik w samochodzie Irvine'a przestał działać, ale Panis zyskał pozycję. Następnie Panis zaczął ustanawiać serię najszybszych okrążeń i gonić Alesiego. Po awarii Hilla awansował na drugą pozycję, ale wkrótce później wjechał w plamę oleju po samochodzie Hilla i obrócił się, przez co stracił 10 sekund. Różnica między Alesim i Panisem ustabilizowała się na poziomie 30 sekund. Po tym, gdy Alesi wycofał się z wyścigu, Panis objął prowadzenie i został zwycięzcą.

Pytanie: Z której pozycji rozpoczynał wyścig Olivier Panis?
Odpowiedź: 14

Pytanie: Nad kim objął prowadzenie Panis na 25 okrążeniu?
Odpowiedź: Johnnym Herbertem

Pytanie: Czy podczas wyścigu samochód Panisa był uzupełniany o paliwo?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Przy jakiej okazji Panisowi udało się wskoczyć na 4. miejsce?
Odpowiedź: gdy inni kierowcy zjechali na swoje pit-stopy
Stan Borys

W 2001 przetworzony fragment jego utworu „Chmurami zatańczy sen” został wykorzystany w refrenie piosenki „Głucha noc” rapera Pei. Borys oskarżył rapera o kradzież własności intelektualnej. 1 września 2011 doszło do zawarcia ugody i wygłoszenia wspólnego oświadczenia, w którym zaznaczono, że to nie Peja umyślnie użył bez zgody autora fragmentu tekstu piosenki „Chmurami zatańczy sen”, wskazując, że raper poprosił swojego wydawcę o dopilnowanie formalności w związku z użyciem tekstu i poinformowania o tym Borysa.

Pytanie: Ko jest autorem piosenki "Głucha noc"?
Odpowiedź: Peja

Pytanie: O co oskarżył Borys Peję?
Odpowiedź: o kradzież własności intelektualnej

Pytanie: Jaką piosenkę wykorzystano w utworze "Głucha noc"?
Odpowiedź: „Chmurami zatańczy sen”

Pytanie: Kiedy Peja zawarł ugodę z Borysem?
Odpowiedź: 1 września 2011
Georgette Mosbacher

Po studiach założyła przedsiębiorstwo kosmetyczne, a po jego upadku podjęła pracę dla Fabergé i wyszła za mąż za szefa przedsiębiorstwa. W 1987 r. kupiła podupadający koncern kosmetyczny La Prairie i przeprowadziła jego udaną restrukturyzację, a po czterech latach sprzedała go niemieckiemu koncernowi Beiersdorf. W 1992 założyła przedsiębiorstwo Georgette Mosbacher Enterprises, zajmujące się doradztwem marketingowym i została jego szefem. W następnych latach kierowała działalnością przedsiębiorstwa kosmetycznego Borghese.

Pytanie: Co Paulsin postanowiła zrobić po zakończeniu edukacji?
Odpowiedź: założyć przedsiębiorstwo kosmetyczne

Pytanie: Za szefa jakiej firmy wyszła za mąż Paulsin?
Odpowiedź: Fabergé

Pytanie: Jaki koncern kosmetyczny zakupiła Paulsin?
Odpowiedź: La Prairie

Pytanie: Komu Paulsin sprzedała La Prairie?
Odpowiedź: Beiersdorf
Stare Miasto (Akka)

W północnej części Starego Miasta znajduje się cytadela. Została ona wybudowana w latach 1775–1805 przez Dżazzara Paszę, na fundamentach starszej twierdzy krzyżowców. Od strony północnej cytadela była włączona w linię murów obronnych z Wieża Finansów (arab. Burdż al-Hazana), z której rozciąga się rozległy widok na całe Stare Miasto Akki i Zatokę Hajfy. Na wschód od wieży odtworzono ogród z czasów krzyżowców, który obecnie znajduje się przed wejściem do Centrum Obsługi Ruchu Turystycznego. Cytadela posiada dwa wewnętrzne dziedzińce o długości 170 metrów (ze wschodu na zachód) i szerokości około 100 metrów. W latach 20. XX wieku Brytyjczycy przebudowali cytadelę na więzienie.

Pytanie: Kto wybudował cytadelę położoną na Starym Mieście?
Odpowiedź: Dżazzar Pasza

Pytanie: Co znajdowało się w miejscu, na którym wybudowano cytadelę?
Odpowiedź: Twierdza krzyżowców

Pytanie: Co można obserwować z wieży?
Odpowiedź: Stare Miasto Akki i Zatokę Hajfy

Pytanie: Przed jakim budynkiem znajduje się ogród?
Odpowiedź: Centrum Obsługi Ruchu Turystycznego
Stare Miasto (Akka)

Ze wszystkich obiektów sakralnych położonych na Starym Mieście Akki, zdecydowanie najwięcej jest muzułmańskich meczetów. Najstarszym z nich jest powstały w 1586 roku meczet al-Bahr. Znajduje się on w południowo-wschodniej części miasta, bezpośrednio przy porcie. Obejmował on w przeszłości łaźnię, kawiarnię, magazyny, sklepy i inne obiekty użyteczności publicznej. Jednak najważniejszym i najpiękniejszym jest meczet Dżazzara, który został wybudowany w 1781 roku w bezpośrednim sąsiedztwie cytadeli i starego saraya. Jego zielona kopuła oraz wysoki, smukły minaret tworzą harmonijną całość. Wznoszą się one nad budynkami Starego Miasta Akki i przyciągają uwagę z daleka. Jest to największy meczet w Izraelu, poza Jerozolimą. Jednocześnie jest to największy meczet wybudowany w Palestynie za panowania osmańskiego. W centrum miasta, na południe od cytadeli znajduje się meczet az-Zajtuna z dwoma zielonymi kopułami i wysokim minaretem. Według tradycji wybudowano go w miejscu gdzie stał kościół św. Marii i Józefa z czasów krzyżowców. Od strony zachodniej do cytadeli przylega meczet asz-Szazilijja, który na początku XXI wieku przeszedł gruntowną renowację. Jest on siedzibą bractwa derwiszów. Dalej na zachód jest wybudowany w 1809 roku meczet al-Madżadila. W centralnej części Starego Miasta znajduje się meczet al-Mu’allak, a bardziej na wschodzie jest meczet ar-Raml.

Pytanie: Jakie świątynie zlokalizowane na Starym Mieście Akki są najliczniejsze?
Odpowiedź: meczety
Zadra (kolejka górska)

W swojej kampanii reklamowej, uruchomionej z okazji otwarcia roller coastera, park błędnie określił Zadrę jako kolejkę górską drewnianą (ang. wooden coaster), podczas gdy według standardów branży model I-Box stanowi kolejkę górską stalową (stalowy tor) o hybrydowej konstrukcji podpór (stalowo-drewnianej). Niejasna była również sytuacja dotycząca ostatecznej wysokości konstrukcji, którą park określał w swoich materiałach jako 61, 63, a nawet 63,8 m. Podana wysokość 62,8 m pochodzi z wywiadu udzielonego w 2018 roku magazynowi branżowemu First Drop przez projektanta kolejki, Alana Schilke. W 2021 roku producent atrakcji potwierdził wymienione w wywiadzie parametry techniczne.

Pytanie: Z jakich materiałów zostały wykonane filary hybrydowej kolejki?
Odpowiedź: stali i drewna

Pytanie: Kto stwierdził, że kolejka mierzy 62,8 metra wysokości?
Odpowiedź: Alan Schilke

Pytanie: Czy wytwórca kolejki zgodził się z informacją przekazaną przez Schilke?
Odpowiedź: W 2021 roku producent atrakcji potwierdził wymienione w wywiadzie parametry techniczne

Pytanie: Z jakim wydarzeniem wiązało się przeprowadzenie kampanii reklamowej przez park rozrywki?
Odpowiedź: otwarciem roller coastera
Kodeks Amiatyński

Kodeks mógł oglądać Karol Wielki podczas odwiedzin klasztoru w 800 roku. W 1228 roku zmienili się właściciele manuskryptu, ponieważ klasztor przeszedł w ręce cystersów. Udokumentowana historia kodeksu zaczyna się w 1570 roku, kiedy generał cystersów zażądał, by wydania Biblii były korygowane w oparciu o Biblię Grzegorza Wielkiego (tj. kodeks Amiatinus). W 1587 roku Sykstus V wydał dekret, by kodeks był sprowadzony do Rzymu. Był jednym z rękopisów wykorzystanych podczas prac nad przygotowaniem Wulgaty sykstyńskiej. W 1590 wrócił do Amiaty. W 1786 roku, po zamknięciu klasztoru, przekazano go do Biblioteki Laurenziana. Po przybyciu do Florencji kodeks został poddany renowacji, w wyniku której karty w foliałach ułożone zostały w innym porządku. Zbadał go tu i opisał bibliotekarz Angelo Maria Bandini. Podczas II wojny światowej kodeks został wywieziony z Florencji.

Pytanie: W którym roku Karol Wielki przyjechał do klasztoru?
Odpowiedź: 800

Pytanie: Kto zarządzał klasztorem po 1228 roku?
Odpowiedź: cystersi

Pytanie: Od którego roku zaczęto tworzyć dokumenty potwierdzające historię kodeksu?
Odpowiedź: 1570

Pytanie: Kto chciał, aby kodeks znalazł się w Rzymie?
Odpowiedź: Sykstus V
Sima Qian

Zarówno Sima Tan, jak i Sima Qian należeli do klasy skrybów, shi (史), istniejącej w Chinach od ok. VIII w. p.n.e., której członkowie pierwotnie zajmowali się prowadzeniem korespondencji władców, wróżeniem oraz odprawianiem niektórych ceremonii religijnych na dworze. Z czasem do obowiązków shi doszło zapisywanie i redagowanie cesarskich edyktów oraz prowadzenie kronik i archiwów. Mimo że rangi zajmowanej przez ojca, a następnie przez syna, nie odnotowano nawet w spisach urzędów z czasów dynastii Han, obaj należeli do ścisłej świty cesarza i mieli obowiązek podróżować z nim po kraju. Właśnie w czasie jednej z takich podróży, podczas pielgrzymki na górę Tai zmarł około 110 p.n.e. Sima Tan. Przed śmiercią wezwał syna i przekazał mu urząd.

Pytanie: Jaką nazwę nosiła ranga skrybów?
Odpowiedź: shi

Pytanie: Jak nazywał się członek rodziny Sima Tan, który również był skrybą?
Odpowiedź: Sim Qian

Pytanie: W którym roku nastąpił zgon Tana?
Odpowiedź: około 110 p.n.e.

Pytanie: W jakim kraju występowała shi?
Odpowiedź: w Chinach
Sima Qian

Dziejopisarz nakreślił sylwetki wielu osób, bazując na wiarygodnych informacjach historycznych. Ich działania prezentuje posługując się zasadą kontrastu, stara się tak dobierać ich czyny i słowa, by przemawiały same za siebie i pasowały do charakteru postaci. Realizm zwiększa także stosowanie dialogów, które autor czasem sam wymyślał. Dobrym przykładem takiego stylu może być opis Pierwszego Cesarza Chin (jeszcze przed ustanowieniem cesarstwa), włożony przez Sima w usta niejakiego Wei Liao: „Król Qinu jest człowiekiem o wystającym nosie i szeroko rozstawionych oczach. Ma pierś ptaka drapieżnego i głos szakala. Mało w nim łaskawości, a serce ma tygrysa lub wilka. Gdy się znajdzie w kłopotach, z łatwością podda się innym ludziom. Gdy cel swój osiągnie, z tą samą łatwością będzie ludzi pożerał. Noszę jedynie płócienne szaty, a jednak przyjął mnie na posłuchaniu i we wszystkim okazywał, iż jest ode mnie niższy. Jeżeli rzeczywiście król Qinu cel swój osiągnie i zdobędzie świat cały, wówczas ludzie na świecie będą jego niewolnikami. Nie zdołam więc długo utrzymać się u jego boku.” Sima Qian informuje, że Wei Liao wypowiedziawszy te słowa „odszedł i zniknął”, ale król próbował go odnaleźć i uczynić konetablem, co ma świadczyć, iż uznał ten opis swej osoby za trafny.

Pytanie: Jak Sima Qian opisał za pośrednictwem jednej z postaci Pierwszego Cesarza Chin?
Odpowiedź: „Król Qinu jest człowiekiem o wystającym nosie i szeroko rozstawionych oczach. Ma pierś ptaka drapieżnego i głos szakala. Mało w nim łaskawości, a serce ma tygrysa lub wilka. Gdy się znajdzie w kłopotach, z łatwością podda się innym ludziom. Gdy cel swój osiągnie, z tą samą łatwością będzie ludzi pożerał. Noszę jedynie płócienne szaty, a jednak przyjął mnie na posłuchaniu i we wszystkim okazywał, iż jest ode mnie niższy. Jeżeli rzeczywiście król Qinu cel swój osiągnie i zdobędzie świat cały, wówczas ludzie na świecie będą jego niewolnikami. Nie zdołam więc długo utrzymać się u jego boku.”

Pytanie: Czy do tworzenia opisów Sima Qian wykorzystywał wiarygodne źródła historyczne?
Odpowiedź: tak

Pytanie: W jaki sposób Sima Qian dobiera czyny i słowa, których używa w opisach różnych osobistości?
Odpowiedź: by przemawiały same za siebie i pasowały do charakteru postaci

Pytanie: Za pośrednictwem jakiej postaci Sima Qian zdecydował się opisać Pierwszego Cesarza Chin?
Odpowiedź: Wei Liao:
Recesja gospodarcza

Julius Shiskin, ekonomista i statystyk, w artykule, który ukazał się w New York Times w 1974 r. zaproponował kilka praktycznych zasad definiowania recesji. Jedną z tych zasad, obecnie bardzo często stosowanych, jest przyjęcie, że recesja występuje, kiedy przez kolejne dwa kwartały obserwowany jest spadek dochodu narodowego. Propozycja Shiskina przyjęta została np. w Wielkiej Brytanii, gdzie recesja jest zdefiniowane jako dwa kolejne kwartały ujemnego wzrostu gospodarczego, mierzonego sezonowo skorygowanymi zmianami realnego PKB. Podobną definicję recesji stosuje się we wszystkich państwach Unii Europejskiej.

Pytanie: W czym, oprócz ekonomii, specjalizował się Shiskin?
Odpowiedź: w statystyce

Pytanie: Czy jego teksty pojawiały się w prasie?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Przez jaki czas PKB musi spadać, żeby można było mówić o recesji?
Odpowiedź: przez kolejne dwa kwartały

Pytanie: Czy kraje wspólnoty europejskiej używają definicji recesji stworzonej przez Shiskina?
Odpowiedź: tak
Recesja gospodarcza

W Stanach Zjednoczonych przy Krajowym Biurze Badań Ekonomicznych (National Bureau of Economic Research, NBER) istnieje specjalny komitet ds. określania czasu wejścia gospodarki amerykańskiej w recesję (Business Cycle Dating Committee). NBER definiuje recesję gospodarczą jako: „znaczący spadek aktywności gospodarczej, rozproszony w całej gospodarce, trwający dłużej niż kilka miesięcy, zwykle widoczny w spadku realnego PKB, realnego dochodu, zatrudnienia, produkcji przemysłowej oraz sprzedaży hurtowej i detalicznej”.

Pytanie: W jakim kraju istnieje NBER?
Odpowiedź: Stanach Zjednoczonych

Pytanie: Jak nazywa się komitet, szacujący czas wejścia gospodarki USA w recesję?
Odpowiedź: Business Cycle Dating Committee

Pytanie: Jakie jest główne zadanie Business Cycle Dating Committee?
Odpowiedź: określanie czasu wejścia gospodarki amerykańskiej w recesję

Pytanie: Przy jakim biurze w USA funkcjonuje Business Cycle Dating Committee?
Odpowiedź: Krajowym Biurze Badań Ekonomicznych
BMW

W maju 1922 roku sprzedany został tylko wydział silników BMW i prawa do nazwy BMW, a nie całe przedsiębiorstwo z jej zakładami. Przedsiębiorstwo BMW funkcjonowało dalej pod kierownictwem Knorr-Bremse AG, lecz nie wolno jej było używać firmy BMW, dlatego zmieniono ją na Südbremse AG (niem. Południowe Hamulce SA). W nowej kwaterze głównej Castiglioni miał oko na przedsiębiorstwo leżące w bezpośrednim sąsiedztwie producenta samolotów Bayerische Flugzeugwerke (BFW). Przedsiębiorstwo to było częścią imperium przemysłowego Castiglioniego od końca 1921 roku. BMW przeprowadziło się do tych samych budynków, gdzie Gustav Otto prowadził poprzednio Otto Flugmaschinenfabrik, dokładnie w tym samym miejscu na ulicy Lerchenauer Str. 76. Zmieniono nazwę BFW na BMW i z ok. 200-osobową załogą zaczęto małoseryjną produkcję w drewnianych szopach. Początkowo z linii produkcyjnej zjeżdżały motocykle konstrukcji BFW, silniki zamienne i części zamienne do silników lotniczych. Na początku interes nie był opłacalny. Rynek na silniki zamienne w 1921 roku był nadal tak samo agresywny jak w 1919 roku, gdy BMW skłoniło się w kierunku produkcji hamulców. W świetle tych wydarzeń, kupno BMW przez wprawnego i doświadczonego finansistę jak Castiglioni wydawało się niepojęte. Głównym celem finansisty nie było jednak wznowienie produkcji, ale możliwość zawarcia innej umowy. Czechosłowacja szukała w tym czasie odpowiednich silników, żeby wyposażyć swoje siły powietrzne i wśród wielu producentów rozważała także produkty BMW. Castiglioni słyszał o zamiarach w sferze zbrojeniowej Czechosłowacji i prawdopodobnie sam ich do tego zachęcał, jako że okoliczności sprawiły, że był w stanie zaoferować silniki lotnicze Czechosłowakom. W rzeczywistości, krótko po przejęciu BMW, Castiglioni zawarł umowę z Pragą, mówiącą o produkcji na licencji silników BMW IIIa i BMW IV. Znaczne zyski z tego kontraktu, które utrzymywały się do wczesnych lat 30., lądowały wyłącznie w kieszeni Castiglioniego. BMW nic na tym nie zyskało.

Pytanie: Na jaką firmę zmieniono część BMW?
Odpowiedź: Südbremse AG

Pytanie: Kto kierował przedsiębiorstwem BMW?
Odpowiedź: Knorr-Bremse AG

Pytanie: Kto zajmował się kierownictwem Otto Flugmaschinenfabrik?
Odpowiedź: Gustav Otto

Pytanie: W jakim miejscu znajdował się budynek przedsiębiorstwa BMW, prowadzonego przez Otta?
Odpowiedź: na ulicy Lerchenauer Str. 76