mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Artur Orzech

W latach 1994–1997 prowadził popularny program Muzyczna Jedynka emitowany w TVP1. Ponadto, był prowadzącym innych programów TVP1: Twoja Lista Przebojów (1997–1998), Muzyczny Serwis Jedynki, Studio Orzech (oba w 2000), Śpiewaj i walcz (2010), Świat się kręci (2015–2016), Hit, Hit, Hurra (2016). Współprowadził poranny program TVP2 Pytanie na śniadanie. W latach 2019–2021 prowadził odnowiony konkurs z gatunku talent shows w TVP2, Szansa na sukces zastępując w tej roli wieloletniego gospodarza wspomnianego programu – Wojciecha Manna.

Pytanie: Na antenie jakiej telewizji prowadził Pytanie na śniadanie?
Odpowiedź: TVP2

Pytanie: Na antenie jakiej telewizji można było go oglądać w Muzycznej Jedynce?
Odpowiedź: TVP1

Pytanie: Czy Muzyczna Jedynka była jedynym programem TVP1, który prowadził?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie programy oprócz Muzycznej Jedynki miał okazję prowadzić w TVP1?
Odpowiedź: Twoja Lista Przebojów (1997–1998), Muzyczny Serwis Jedynki, Studio Orzech (oba w 2000), Śpiewaj i walcz (2010), Świat się kręci (2015–2016), Hit, Hit, Hurra
Antony Blinken

Tony Blinken ma opinię zwolennika sojuszy Stanów Zjednoczonych, współpracy międzynarodowej oraz krytyka polityki „America First” prezydenta Donalda Trumpa – prowadzącej jego zdaniem, do izolacji Stanów Zjednoczonych na arenie międzynarodowej. Zdaniem mediów nominacja Blinkena na stanowisko sekretarza stanu wiąże się z silniejszą współpracą Stanów Zjednoczonych z Unią Europejską, obroną praworządności, praw człowieka (w tym osób LGBTQ+) i wolności mediów. Jako sekretarz stanu Blinken zapewnił, że powoła specjalnego wysłannika ds. praw osób LGBTI.

Pytanie: Jaka polityka uskuteczniana przez Trumpa miała być krytykowana przez Blinkena?
Odpowiedź: „America First”

Pytanie: Z czym jest związane nominowanie tego polityka do objęcia funkcji sekretarza stanu, według opinii mediów?
Odpowiedź: silniejszą współpracą Stanów Zjednoczonych z Unią Europejską, obroną praworządności, praw człowieka (w tym osób LGBTQ+) i wolności mediów

Pytanie: Jakie stanowisko mające wspierać osoby nieheteronormatywne chce utworzyć Blinken?
Odpowiedź: wysłannika ds. praw osób LGBTI
Lwówek Śląski (stacja kolejowa)

Po 1945 cała infrastruktura kolejowa na stacji przeszła w zarząd PKP. Wtedy też rozpoczął się powolny upadek znaczenia stacji w strukturze sieci kolejowej na Dolnym Śląsku, które spotęgowały przemiany gospodarcze, trwające od 1989. Połączenia do Jeleniej Góry po odbudowie zniszczonych 8 maja 1945 przez Niemców wlotów do tuneli i przyczółków mostów uruchomiono 10 listopada 1946. W latach 50. XX w. dokonano pierwszych prób likwidacji połączeń z Lwówka Śląskiego. W listopadzie 1950 zlikwidowano połączenie kolejowe do Świeradowa Zdroju. Z tego powodu Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Lwówku Śląskim zwróciło się do DOKP we Wrocławiu o wznowienie ruchu, co ostatecznie udało się osiągnąć. Mimo tego w późniejszym czasie częściowo zlikwidowano to połączenie – w 1983 zawieszono kursowanie połączeń pasażerskich na odcinku Gryfów Śląski – Lwówek Śląski, a odcinek do Lubomierza zamknięto. W międzyczasie, w okresie 1960-1970 wybudowano 4 tory boczne oraz garaż dla drezyn i rampę boczną. 1 października 1991 zawieszono połączenia pasażerskie na odcinku Lwówek Śląski – Nowa Wieś Grodziska, a w 1992 linię zlikwidowano. 31 marca 1996 r. zakończono kursowanie pociągów pasażerskich na trasie Lwówek Śląski – Zebrzydowa, które reaktywowano 9 grudnia 2007. Połączenie to ponownie zlikwidowano 12 grudnia 2010, a po 23 dniach reaktywowano (3 stycznia 2011) przez spółkę Koleje Dolnośląskie. Odcinek ten powtórnie zamknięto 11 grudnia tegoż roku.

Pytanie: Jakie przedsiębiorstwo przejęło po wojnie zarząd nad Lwówkiem Śląskim?
Odpowiedź: PKP

Pytanie: Kiedy wznowiono po wojnie połączenie kolejowe z Jeleniej Góry do Lwówka Śląskiego?
Odpowiedź: 10 listopada 1946

Pytanie: Jakie inwestycje torowe przeprowadzono we Lwówku Śląskim w latach 60--tych XX wieku?
Odpowiedź: wybudowano 4 tory boczne oraz garaż dla drezyn i rampę boczną

Pytanie: Kiedy PKP zlikwidowało połączenie między Lwówkiem Śląskim a Nową Wsią Grodziska?
Odpowiedź: 12 grudnia 2010
Literatura szwedzkojęzyczna

Do najznakomitszych pisarzy tego okresu należeli przede wszystkim August Strindberg (1849–1912) i Selma Lagerlöf (1858–1940). Strindberg w 1879 roku dokonał przełomu w szwedzkiej literaturze swoją pierwszą powieścią Czerwony Pokój (szw. Röda rummet). Następnie napisał kilka mniejszych utworów, by w końcu zwrócić się ku teatrowi. Naturalistycznymi dramatami Ojciec (szw. Fadren, 1887) i Panna Julia (szw. Fröken Julie, 1888) zdobył sobie międzynarodowe uznanie, które utrwalił dzięki napisanym później, zupełnie odmiennym stylistycznie symbolistycznym utworom: Gra snów (szw. Ett drömspel, 1902) i Sonata widm (szw. Spöksonaten, 1907).

Pytanie: Kiedy urodził się Strindberg?
Odpowiedź: 1849

Pytanie: Jaki tytuł nosiła debiutancka książka Strindberga?
Odpowiedź: Czerwony Pokój

Pytanie: Czy którakolwiek książka Strindberga poza Czerwonym Pokojem odniosła równie duży sukces jak jego debiut?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy pisarstwo było jedyną sztuką, jaką zajmował się Strindberg?
Odpowiedź: nie
U-9 (1935)

Przyjęty do służby w Kriegsmarine 21 sierpnia 1935 roku U-9, przeprowadził 18 wojennych patroli bojowych – sześć podczas kampanii wojennych w Polsce, na zachodzie i północy Europy, oraz dwanaście patroli na Morzu Czarnym w trakcie niemieckiej wojny ze Związkiem Radzieckim. Niektóre źródła podają liczbę 19 patroli, licząc odrębnie jako osobny patrol ostatni rejs Wolfganga Lütha, gdy wracał do przydzielonego mu sektora po uzupełnieniu zapasów. Podczas działań na morzach północnych Europy zatopił 8 jednostek cywilnych przeciwnika o łącznej pojemności 24 334 BRT uszkodził także cztery inne. Zatopił także jeden okręt podwodny. Na Morzu Czarnym uszkodził dwie jednostki radzieckie, zgłosił także zatopienie jednego tankowca. Przeprowadził także kilka nieudanych ataków torpedowych, w tym na polski niszczyciel „Błyskawica”. Poza walką z jednostkami pływającymi, brał także udział w walkach z radzieckimi jednostkami lądowymi, ostrzeliwując cele lądowe za pomocą wystrzeliwanych spod wody pocisków rakietowych.

Pytanie: W jakich okolicznościach odbyło się osiemnaście patroli odbytych przez ten okręt?
Odpowiedź: sześć podczas kampanii wojennych w Polsce, na zachodzie i północy Europy, oraz dwanaście patroli na Morzu Czarnym w trakcie niemieckiej wojny ze Związkiem Radzieckim

Pytanie: Co robił U-9 podczas rejsu zaliczanego przez niektórych do listy przeprowadzonych przez niego patroli?
Odpowiedź: wracał do przydzielonego mu sektora po uzupełnieniu zapasów

Pytanie: Czy w trakcie swojej kariery U-9 zatopił pomyślnie jakiś okręt podwodny?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie sukcesy osiągnął U-9 podczas służby na Morzu Czarnym?
Odpowiedź: uszkodził dwie jednostki radzieckie, zgłosił także zatopienie jednego tankowca
Jovenel Moïse

W 2015 prezydent Michel Martelly mianował go kandydatem założonej przez siebie Haitańskiej Partii Tèt Kale (PHTK) w wyborach prezydenckich w październiku 2015, jako że sam nie mógł ubiegać się o urząd. W pierwszej turze wyborów 25 października 2015 Jovenel Moïse zajął pierwsze miejsce z wynikiem 32,8% głosów, wygrywając ze swoim głównym rywalem Jude’em Célestinem, który uzyskał 25,2% głosów. Obaj kandydaci mieli zmierzyć się w drugiej turze wyborów zaplanowanej początkowo na 27 grudnia 2015. Jego rywal nie uznał jednak wyników głosowania, oskarżając władze o fałszerstwa. Jednocześnie w kraju doszło do protestów społecznych sprzeciwiających się fałszowaniu wyborów. W takiej sytuacji prezydent Martelly w grudniu 2015 powołał specjalną komisję, mającą na celu zbadanie procesu wyborczego. Na początku stycznia 2016 komisja stwierdziła nieprawidłowości w jego przebiegu i nakazała jego powtórzenie.

Pytanie: Dlaczego Michel Martelly mianował Jovenela Moïse kandydatem na prezydenta reprezentującym PHTK?
Odpowiedź: sam nie mógł ubiegać się o urząd

Pytanie: Jakie ugrupowanie polityczny reprezentował Jovenel Moïse w tych wyborach prezydenckich?
Odpowiedź: Haitańską Partię Tèt Kale

Pytanie: Dlaczego planowana druga tura wyborów, w której miał startować Jovenel Moïse się nie odbyła?
Odpowiedź: Jego rywal nie uznał jednak wyników głosowania, oskarżając władze o fałszerstwa. Jednocześnie w kraju doszło do protestów społecznych sprzeciwiających się fałszowaniu wyborów

Pytanie: Czym miała zająć się komisja powołana przez Michela Martelly pod koniec 2015 roku?
Odpowiedź: zbadaniem procesu wyborczego

Pytanie: Jak proces wyborczy oceniła ostatecznie powołana do jego sprawdzenia komisja?
Odpowiedź: stwierdziła nieprawidłowości w jego przebiegu i nakazała jego powtórzenie
Artur Gadowski

Po zawieszeniu działalności Iry rozpoczął karierę solową i podpisał kontrakt z wytwórnią fonograficzną BMG Poland. Pierwszy album Gadowskiego miał ukazać się w październiku 1996, ale materiał nagrany na płytę nie spełnił oczekiwań wokalisty, a taśmy z nagranym materiałem zostały wyrzucone. W kwietniu 1997 na zaproszenie Marka Kościkiewicza zaśpiewał piosenkę „Szczęśliwego Nowego Jorku”, która stała się piosenką przewodnią filmu o tym samym tytule. We wrześniu rozpoczął pracę nad nagraniem solowej płyty, zatytułowanej po prostu Artur Gadowski, która ukazała się 20 kwietnia 1998 i zawierała 10 kompozycji z 30 nagranych, w tym piosenkę „Wszystko jedno jak”, którą Gadowski zarejestrował już podczas sesji nagraniowej w 1996. Płytę promowały m.in. utwory „Ona jest ze snu” i „Szczęśliwego Nowego Jorku”, które stały się przebojami i podbiły listy przebojów w Polsce. Do obu utworów powstały także teledyski. W tym samym roku wystąpił na 35. KFPP w Opolu, gdzie pierwszego dnia zaprezentował się z utworami „Na kredyt” oraz „Szczęśliwego Nowego Jorku”, a następnego dnia wykonał utwór Czerwonych Gitar „Biały krzyż”. W tym czasie współpracował też z innymi artystami, m.in. ze Zbigniewem Hołdysem. 30 września wystąpił w warszawskiej Stodole w roli supportu przed gitarzystą zespołu Queen, Brianem Mayem. Występował też na benefisach: 26 września 1998 zaśpiewał w duecie z Anną Marią Jopek na benefisie George’a Gershwina, a dwa dni później wykonał „Mszę beatową” na benefisie Katarzyny Gaertner w Krakowskim Teatrze STU, poza tym 1 maja 1999 wykonał piosenkę „Trzynastego” na benefisie Ryszarda Poznakowskiego. 16 grudnia wystąpił w Sali Kongresowej w Warszawie wraz ze Zbigniewem Hołdysem, gdzie wykonał „Autobiografię” oraz „Niewiele ci mogę dać” z repertuaru grupy Perfect.

Pytanie: Ile piosenek znajdowało się na krążku z 20 kwietnia 1998?
Odpowiedź: 10

Pytanie: Czy Gadowski wykonywał czasem repertuar innych zaspołów?
Odpowiedź: tak
Imagine Dragons

Zespół skończył nagrywać swój album Night Visions w lecie 2012 r. w Studio X które znajduje się w Palms Casino Resort. Album został wydany w USA 4 września 2012 r. Night Visions osiągnął 2. miejsce w tabeli Billboard 200, w pierwszym tygodniu zostały sprzedane 83 000 kopii. Night Visions osiągnął także pierwsze miejsce w rankingu Billboard Alternative i Billboard Rock oraz osiągnął Top 10 w Austrii, Kanadzie, Irlandii, Portugalii i Szkocji. W wyniku tego, płyta Night Visions uzyskała status złotej nadany przez RIAA. Drugi singiel Radioactive osiągnął trzecie miejsce w notowaniu Billboard Hot 100 oraz dwunaste na liście UK Singles Chart.

Pytanie: Kiedy został zakończony album Night Visions?
Odpowiedź: lecie 2012

Pytanie: Jakie studio wybrali wykonawcy to nagrania Night Visions?
Odpowiedź: Studio X

Pytanie: Kiedy Night Visions miał swoją premierę?
Odpowiedź: 4 września 2012

Pytanie: Na której pozycji uplasował się Night Visions w klasyfikacji UK Singles Chart?
Odpowiedź: dwunastej
Memphis Depay

20 stycznia 2017 za ok. 18 mln euro przeszedł z Manchesteru United do Olympique Lyon, podpisując czteroipółletni kontrakt z francuskim klubem. W Ligue 1 zadebiutował 22 stycznia 2017 w wygranym 3:1, derbowym meczu z Olympique Marsylia, zmieniając w 79. minucie spotkania, Mathieu Valbuenę. 8 lutego 2017, podczas ligowego meczu z AS Nancy (4:0), zdobył swoją premierową bramkę dla Olympique Lyon. 12 marca 2017 w wygranym 4:0, meczu z Toulouse FC, zdobył dwie bramki, w tym jedną z odległości 46 metrów.

Pytanie: Jak długo miał grać dla zespołu Olympique Lyon?
Odpowiedź: cztery i pół roku

Pytanie: Do jakiego zespołu dołączył na początku 2017 roku?
Odpowiedź: Olympique Lyon

Pytanie: Jakiego zawodnika zastąpił na boisku podczas meczu z zespołem Olympique Marsylia?
Odpowiedź: Mathieu Valbuenę

Pytanie: Czy udało mu się strzelić gola podczas meczu, w którym zagrał 12 marca 2017 roku?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Podczas spotkania z jakim zespołem udało mu się strzelić pierwszego gola w barwach Olympique Lyon?
Odpowiedź: AS Nancy
Scarlett Johansson

Johansson rozpoczęła swoją karierę od występów w reklamach. Mając osiem lat zadebiutowała w spektaklu Sophistry obok Ethana Hawka, wystawianym w Playwright’s Horizons na off-Broadwayu. Na ekranie zadebiutowała w 1994 roku w filmie Małolat. Pierwszą jej główną rolą była postać Amandy w filmie Manny i Lo z 1996 roku, gdzie zagrała obok Aleksy Palladino i swojego brata bliźniaka, Huntera. Za tę rolę została nominowana do Independent Spirit Awards kategorii „najlepsza główna rola żeńska”. Później zagrała mniejsze role, między innymi w filmach: Randka na moście (1996), Alex – sam w domu (1997) i Skok w miłość (1997). Przełomem jednak okazał się rok 1998, kiedy to zagrała u boku Roberta Redforda w Zaklinaczu koni. Za tę rolę została dwukrotnie nominowana i otrzymała nagrodę YoungStar Award oraz zyskała uznanie krytyków.

Pytanie: Jak rozpoczęła się jej kariera aktorska?
Odpowiedź: od występów w reklamach

Pytanie: Jaka była pierwsza produkcja filmowa, w której zagrała?
Odpowiedź: Małolat

Pytanie: Jaką rolę przyznano jej za występ w Zaklinaczu koni?
Odpowiedź: YoungStar Award

Pytanie: Gdzie odbył się spektakl Sophistry, w którym wystąpiła jako ośmiolatka?
Odpowiedź: w Playwright’s Horizons na off-Broadwayu
Rów Jeziorki

Powierzchnia zlewni w zależności od źródła wynosi 21,7089 km² (w tym 42,57% na terenie Warszawy) lub 19,6 km². Na jej obszarze położone są liczne zbiorniki wodne, w tym jezioro Zgorzała, stawy Pozytywka, Wąsal, Krzewiny, Glinianki pod Lasem, Staw Lipkowski, staw Czyste, Głęboki Staw i staw Nowe Ługi. Jego dopływami są m.in. rowy RA–1 i RA–2 (inne nazwy: J–3–1 i J–3–2), rów R–B (J–2), a także kolektor B–4 (R–1 lub J–3–3) przebiegający wzdłuż południowej granicy Warszawy, oddzielając ją od Mysiadła. W okolicy ulicy Karmazynowej w Dąbrówce znajduje się odnoga o nazwie Stary Kanał Jeziorki. Ciek zasilany jest także poprzez sieć drenarską z terenu Ursynowa, która w dużej mierze pochodzi z czasów sprzed II wojny światowej.

Pytanie: Jakie stawy leżą w rowie Jeziorki?
Odpowiedź: stawy Pozytywka, Wąsal, Krzewiny, Glinianki pod Lasem, Staw Lipkowski, staw Czyste, Głęboki Staw i staw Nowe Ługi

Pytanie: Gdzie znajduje się kolektor B–4?
Odpowiedź: wzdłuż południowej granicy Warszawy

Pytanie: Czym zasilany jest Stary Kanał Jeziorki?
Odpowiedź: poprzez sieć drenarską

Pytanie: Czy ulica Karmazynowa znajduje się w Mysiadle?
Odpowiedź: nie
Sawanka długodzioba

W Demokratycznej Republice Konga sawanki długodziobe lęgną się w styczniu, w Namibii – od września do marca. W Zambii okres lęgowy przypada na wrzesień–grudzień, w Malawi trwa od września do lutego, niekiedy nawet do kwietnia (podobnie w Mozambiku), zaś w Zimbabwe od września do stycznia. W dawnym Kraju Przylądkowym (dziś: Prowincja Przylądkowa Zachodnia, Północna i Wschodnia) sawanki długodziobe lęgną się od sierpnia do listopada, w KwaZulu-Nata w październiku i listopadzie, od października do stycznia w dawnej prowincji Transwal. Stwierdzono pasożytnictwo kukułeczki białobrzuchej (Chrysococcyx klaas) na lęgach sawanki długodziobej.

Pytanie: W którym kraju Sawanaka długodzioba lęgnie się w listopadzie?
Odpowiedź: w Namibii

Pytanie: Jaki pasożyt żeruje na lęgach sawanaki długodziobej?
Odpowiedź: Kukułeczka białobrzucha

Pytanie: Czy w kwietniu występuje regularne lęg Sawanki długodziobej w Malawi?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy Kraj Przylądkowy istnieje?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Kiedy występuje okres lęgowy Sawanki długodziobej w Mozambiku?
Odpowiedź: od września do lutego, niekiedy nawet do kwietnia (podobnie w Mozambiku)
Tony Halik

W 1974 poznał w Meksyku Elżbietę Dzikowską, która przeprowadziła z nim wywiad dla „Kontynentów”. Pierrette została w Meksyku, gdzie mieszkała do śmierci w 2010. W 1975 przeniósł się na stałe do Polski i otrzymał kartę stałego pobytu. Spędzili razem 24 lata, podróżując po świecie, który otwierali dla Polski dzięki bardzo popularnym cyklicznym programom telewizyjnym Tam, gdzie pieprz rośnie, Tam, gdzie rośnie wanilia i Pieprz i wanilia. Nadal pracował dla NBC, nadając korespondencje z okresu powstawania Solidarności, strajków, stanu wojennego itp.

Pytanie: Kiedy Dzikowska poznała Halika?
Odpowiedź: W 1974

Pytanie: Gdzie zmarła Pierrette?
Odpowiedź: w Meksyku

Pytanie: Jakie programy turystyczne prowadził Halik?
Odpowiedź: Tam, gdzie pieprz rośnie, Tam, gdzie rośnie wanilia i Pieprz i wanilia

Pytanie: Co robił Halik dla NBC?
Odpowiedź: Nadawał korespondencję
Pentatonix

Scott Hoying postanowił wziąć udział w trzeciej edycji programu Sing-Off, gdzie biorą udział zespoły muzyczne. Przekonał Grassiego i Maldonado do dołączenia do zespołu. Do zespołu potrzeba było jednak co najmniej czterech osób. Przyjaciel Scotta poznał Aviego Kaplana z innymi i dołączył go do zespołu. Internetowo, przez kanał Youtube, dołączył do nich także beatbokser, Kevin Olusola. Ostatecznie Pentatonix zajął pierwsze miejsce w programie.Z powodu wygranej, Hoying, Grassi i Maldonado przerwali studia i przenieśli się do Los Angeles, wraz z Olusolą i Kaplanem.

Pytanie: Do jakiego programu aspirował Hoying?
Odpowiedź: Sing-Off

Pytanie: Jakich dwóch artystów Hoying zaprosił do współpracy w programie Sing-Off?
Odpowiedź: Grassiego i Maldonado

Pytanie: Ile wynosiła minimalna liczba uczestników jednej grupy w Sing-Off?
Odpowiedź: czterech

Pytanie: Czy Olusola dołączył do zespołu na żywo?
Odpowiedź: nie
SM UC-67

9 marca na północny wschód od Sardynii załoga U-Boota zatrzymała i zatopiła dwa włoskie żaglowce: zbudowaną w 1901 roku drewnianą brygantynę „Jolanda” o pojemności 187 BRT, przewożącą 300 ton rudy cynku z Cagliari do Saint-Louis (na pozycji 41°25′N 9°40′E/41,416667 9,666667, bez strat ludzkich) oraz pochodzący z 1886 roku szkuner „Pasqualina S.” (80 BRT), przewożący ładunek fosforanów z Safakis do Włoch (na pozycji 41°30′N 9°53′E/41,500000 9,883333). Dwa dni później na południe od Tulonu ten sam los spotkał zbudowany w 1875 roku włoski bark z żelaznym kadłubem „Tripoli” o pojemności 824 BRT, przewożący ładunek rudy żelaza z Savony do Marsylii (na pozycji 42°10′N 6°18′E/42,166667 6,300000). 14 marca w Zatoce Liońskiej UC-67 zatopił zbudowany w 1892 roku francuski drewniany szkuner „Jeanne” o pojemności 145 BRT (na pozycji 42°32′N 4°10′E/42,533333 4,166667). Nazajutrz w odległości 38 Mm od Île de Porquerolles okręt storpedował bez ostrzeżenia zbudowany w 1891 roku uzbrojony kanadyjski parowiec „Armonia” (5226 BRT), płynący pod balastem z Genui do Nowego Jorku. Statek zatonął na pozycji 42°33′N 6°46′E/42,550000 6,766667, a na jego pokładzie śmierć poniosło siedmiu załogantów. 20 marca nieopodal Marsylii na postawionej przez U-Boota minie zatonął zbudowany w 1911 roku włoski parowiec „Matteo Renato Imbriani” o pojemności 5882 BRT, który wypłynął pod balastem z marsylskiego portu. Dwa dni później na południe od Sardynii UC-67 zatopił włoski żaglowiec „San Giuseppe C.” o pojemności 53 BRT. 24 marca na północny wschód od Bizerty okręt zatopił włoski stawiacz min (zbudowany jako krążownik torpedowy) „Partenope” o wyporności 834 tony (na pozycji 37°53′N 10°10′E/37,883333 10,166667, nikt nie zginął). W dniach 25–26 marca w Cieśninie Sycylijskiej U-Boot zatopił trzy włoskie żaglowce: „Francesco Antonio Aiello” (44 BRT), „L’iniziatore” (47 BRT) i „Elisabetha” (45 BRT).

Pytanie: Na jakiej trasie kursował okręt „Jolanda”, kiedy został zatopiony przez UC-67?
Odpowiedź: z Cagliari do Saint-Louis

Pytanie: Jaki materiał znajdował się na pokładzie okrętu „Tripoli”, kiedy ten został zatopiony przez UC-67?
Odpowiedź: ruda żelaza

Pytanie: Gdzie zatonął po ataku tego U-Boota statek „Jeanne”?
Odpowiedź: w Zatoce Liońskiej

Pytanie: Jaki okręt został zaatakowany przez UC-67 15 marca?
Odpowiedź: uzbrojony kanadyjski parowiec „Armonia”
Reprezentacja Walii w piłce nożnej mężczyzn

Od tego momentu reprezentacji Walii przez 58 lat nie udało się awansować ani na mistrzostwa świata ani na mistrzostwa Europy, mimo że w reprezentacji Walii grali piłkarze odnoszący spore sukcesy w karierze klubowej tacy, jak m.in.: John Charles (gwiazda Juventusu Turyn, król strzelców Serie A w sezonie 1957/1958), pomocnik Terry Yorath (finalista Pucharu Zdobywców Pucharów 1973 i Pucharu Europy: 1975 z Leeds United), Joey Jones i John Toshack (dwukrotni zdobywcy Pucharu Europy: 1977, 1978 z FC Liverpool), Ian Rush (jeden z najlepszych napastników Europy w latach 80., dwukrotny zdobywca Pucharu Europy: 1981, 1984 z FC Liverpool), bramkarz Neville Southall (zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów 1985 z Evertonem), napastnik Mark Hughes (dwukrotny zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: w 1991 z Manchesterem United, i w 1998 z Chelsea F.C.), oraz Ryan Giggs (zawodnik Manchesteru United, dwukrotny zdobywca Ligi Mistrzów: 1999, 2008). Europejskie puchary zdobywali także bramkarz Gary Sprake (dwukrotny zdobywca Pucharu Miast Targowych: 1968, 1971 z Leeds United) oraz stoper Mike England (zdobywca Pucharu UEFA 1973 z Tottenhamem Hotspur).

Pytanie: Jacy przykładowi zawodnicy, posiadający na swoim koncie spore dokonania w karierze klubowej, byli członkami tej reprezentacji na przestrzeni lat?
Odpowiedź: John Charles (gwiazda Juventusu Turyn, król strzelców Serie A w sezonie 1957/1958), pomocnik Terry Yorath (finalista Pucharu Zdobywców Pucharów 1973 i Pucharu Europy: 1975 z Leeds United), Joey Jones i John Toshack (dwukrotni zdobywcy Pucharu Europy: 1977, 1978 z FC Liverpool), Ian Rush (jeden z najlepszych napastników Europy w latach 80., dwukrotny zdobywca Pucharu Europy: 1981, 1984 z FC Liverpool), bramkarz Neville Southall (zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów 1985 z Evertonem), napastnik Mark Hughes (dwukrotny zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: w 1991 z Manchesterem United, i w 1998 z Chelsea F.C.), oraz Ryan Giggs (zawodnik Manchesteru United, dwukrotny zdobywca Ligi Mistrzów: 1999, 2008). Europejskie puchary zdobywali także bramkarz Gary Sprake (dwukrotny zdobywca Pucharu Miast Targowych: 1968, 1971 z Leeds United) oraz stoper Mike England (zdobywca Pucharu UEFA 1973 z Tottenhamem Hotspur)

Pytanie: Jakie trofeum wygrał w 1985 roku Neville Southall wraz z zespołem Everton?
Odpowiedź: Pucharu Zdobywców Pucharów

Pytanie: Jak długo reprezentacja ta nie była w stanie wystąpić na mistrzostwach świata i Europy?
Odpowiedź: przez 58 lat

Pytanie: Z jakimi zespołami Mark Hughes zdołał wygrać Puchar Zdobywców Pucharów?
Odpowiedź: w 1991 z Manchesterem United, i w 1998 z Chelsea F.C.