mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Eric Trump

Eric Trump założył swoją fundację w 2006 roku. Według strony internetowej fundacji, jej celem była zbiórka pieniędzy dla nieuleczalnie chorych dzieci i pacjentów z nowotworami ze szpitala St. Jude Children's Research Hospital. Według dostępnych publicznie zeznań podatkowych do końca 2014 roku, fundacja opierała się wyłącznie na pozyskiwaniu funduszy podczas charytatywnych imprez golfowych. W ciągu dziewięciu lat fundacja zebrała 8 054 000 dolarów. Wszystkie imprezy charytatywne organizowano na polach golfowych należących do Trump Organization.

Pytanie: Gdzie organizowano wydarzenia charytatywne w ramach fundacji, aby zebrać pieniądze? 
Odpowiedź: na polach golfowych należących do Trump Organization

Pytanie: Ile pieniędzy udało się zebrać fundacji przez 9 lat?
Odpowiedź: 8 054 000 dolarów

Pytanie: W którym roku fundacja Trumpa została założona? 
Odpowiedź: 2006

Pytanie: Na co Trump zbierał pieniądze w ramach fundacji?
Odpowiedź: dla nieuleczalnie chorych dzieci i pacjentów z nowotworami ze szpitala St. Jude Children's Research Hospital
Eric Trump

Trump jest wiceprezesem wykonawczym ds. rozwoju i zakupów w The Trump Organization. Odpowiada za krajową i międzynarodową ekspansję udziałów spółki w rynku nieruchomości. Wraz z ojcem nadzorował rozbudowę sieci pól golfowych Trump Golf, zwiększając ich liczbę z trzech, kiedy dołączał do przedsiębiorstwa w 2006 roku, do ponad piętnastu; m.in. w Nowym Jorku, New Jersey, Pensylwanii, na Florydzie, w Karolinie Północnej, Kalifornii i Puerto Rico. Wraz z siostrą, Ivanką, odpowiedzialny był za przebudowę i remont hotelu Trump National Doral i pola golfowego Blue Monster w Miami.

Pytanie: Jakie obowiązki ciążą na Ericu Trumpie w The Trump Organization?
Odpowiedź: Krajowa i międzynarodowa ekspansja udziałów spółki w rynku nieruchomości

Pytanie: Jak nazywa się sieć pól golfowych rodziny Trump?
Odpowiedź: Trump Golf

Pytanie: Ile pól golfowych posiadało The Trump Organization w 2006 roku?
Odpowiedź: Trzy

Pytanie: Jak nazywa się siostra Erica Trumpa?
Odpowiedź: Ivanka
Olaf Lubaszenko

Zadebiutował w wieku 14 lat w serialu Życie Kamila Kuranta (1982), grając Kamila Kuranta w dzieciństwie. Później zagrał chłopca Ryśka w filmie Sonata marymoncka. Popularność przyniosły mu role w filmach Piłkarski poker (reż. Janusz Zaorski) i Krótki film o miłości (reż. Krzysztof Kieślowski). Kreacja w drugim filmie przyniosła mu nagrodę na genewskim festiwalu „Gwiazdy Jutra”. Był asystentem reżysera w produkcji realizowanej przez Krzysztofa Kieślowskiego Dekalog, której częścią jest Krótki film o miłości.

Pytanie: Jakim tytułem opatrzona jest pierwsza produkcja, w której zagrał aktor?
Odpowiedź: Życie Kamila Kuranta

Pytanie: Występ w jakich filmach spowodował, że aktor stał się rozpoznawalny?
Odpowiedź: Piłkarski poker i Krótki film o miłości

Pytanie: Na jakim wydarzeniu aktor został wyróżniony za udział w filmie Kieślowskiego?
Odpowiedź: „Gwiazdy Jutra”

Pytanie: Na jakim stanowisku pracował aktor przy realizacji Dekalogu?
Odpowiedź: asystenta reżysera
Edyta Lewandowska (dziennikarka)

W 1997 została zatrudniona w TVP1, gdzie prowadziła program „Twoja Lista Przebojów”. W 1998 była konferansjerką podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Od 2002 pracowała w TVP Łódź, gdzie prowadziła „Łódzkie Wiadomości Dnia”, poranne pasmo „Dzień Dobry” oraz talk-show „Takie jest życie”. W styczniu 2005 dzięki głosom widzów wygrała konkurs na prezentera TVP2. Przez kilka miesięcy pracowała w oprawie Dwójki. We wrześniu 2005 została prezenterką bocznych wydań „Wiadomości” w TVP1. Od października 2006 prowadziła „Kurier” w TVP3. W październiku 2007 została prezenterką „Serwisu informacyjnego” w TVP Info – kanale informacyjnym utworzonym w miejsce TVP3. Prezenterką programów w TVP Info była do lipca 2013, po czym została wydawcą, a od 6 kwietnia 2016 do lutego 2019 roku była ponownie prezenterką serwisów informacyjnych w tej stacji oraz Poranku Info i Panoramy Info.

Pytanie: Jaki konkurs wygrała w 2005 roku Lewandowska-Pędziwiatr? 
Odpowiedź: na prezentera TVP2

Pytanie: Jaki program w TVP3 prowadziła Lewandowska-Pędziwiatr w 2006 roku?
Odpowiedź: „Kurier”

Pytanie: Konferansjerką jakiego festiwalu była Lewandowska-Pędziwiatr? 
Odpowiedź: Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu
SM UC-56

18 grudnia 1916 roku UC-56 został przyjęty do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej, a jego dowództwo objął kpt. mar. (niem. Kapitänleutnant) Johannes Remy. 1 lutego 1917 roku nowym dowódcą UC-56 został kpt. mar. rez. (niem. Kapitänleutnant der Reserve) Wilhelm Kiesewetter. Po okresie szkolenia okręt został 20 sierpnia 1917 roku przydzielony do Flotylli Bałtyckiej. W październiku 1917 roku SM UC-56 (wraz z bliźniaczymi jednostkami UC-57, UC-58, UC-59, UC-60 i UC-78) w składzie flotylli „Kurlandia” wziął udział w operacji Albion, mającej na celu opanowanie Wysp Moonsundzkich. W pierwszej dekadzie października okręt wyszedł z Lipawy z zadaniem obserwacji rejonu na zachód od wyspy Hiuma oraz postawienia zagród minowych na rosyjskich szlakach wodnych; do bazy powrócił między 20 a 25 października.

Pytanie: Do jakiej służby wcielono SM UC-56 w 1916 roku?
Odpowiedź: do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej

Pytanie: Kto przejął dowództwo nad jednostką 1 lutego 1917?
Odpowiedź: Johannes Remy

Pytanie: Czy znana jest dokładna data powrotu SM UC-56 do bazy?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki był cel operacji Albion?
Odpowiedź: opanowanie Wysp Moonsundzkich
SM UC-56

Podczas szóstego patrolu UC-56 na wodach Zatoki Biskajskiej na okręcie uległ uszkodzeniu układ napędowy, w wyniku czego musiał udać się do hiszpańskiego portu Santander, gdzie został internowany 24 maja 1918 roku. W wyniku podpisania rozejmu w Compiègne jednostka została przekazana Francji, do czego doszło 26 marca 1919 roku. Dowódca UC-56, kpt. mar. rez. Wilhelm Kiesewetter został przewieziony do Londynu, gdzie został umieszczony w areszcie i przesłuchany w sprawie zatopienia okrętu szpitalnego; ostatecznie jednak został uwolniony.

Pytanie: Jaki kurs objął UC-56 po zniszczeniu napędu?
Odpowiedź: port Santander

Pytanie: Kiedy UC-56 przeszedł we władanie Francji?
Odpowiedź: 26 marca 1919

Pytanie: Kto dowodził UC-56 przed przejęciem francuskim?
Odpowiedź: Wilhelm Kiesewetter

Pytanie: Czy Wilhelm Kiesewetter został skazany na śmierć?
Odpowiedź: nie
Daniel Obajtek

26 lutego 2021 dziennik „Gazeta Wyborcza” ujawnił nagrania zawierające zapis rozmów telefonicznych Obajtka z 2009, tj. z czasu sprawowania przez niego urzędu wójta gminy Pcim. Obszerny materiał zawierał treść wielogodzinnych rozmów telefonicznych Obajtka z partnerami biznesowymi, które miały świadczyć o złożeniu niezgodnych z prawdą depozycji w sprawie dzielenia funkcji wójta z kierowaniem spółką TT Plast. W kolejnych dniach „Gazeta Wyborcza” opublikowała artykuł, w którym przedstawiono powiązania rodzinne i towarzyskie Obajtka i kilku osób, m.in. Zofii Paryły, która w 2020 została prezesem koncernu naftowego Grupa Lotos; Obajtek i Paryła pracowali razem w przedsiębiorstwie Elektroplast w Stróży.

Pytanie: Kiedy doszło do wycieku informacji na temat rozmów Obajtka?
Odpowiedź: 26 lutego 2021

Pytanie: Na jakim stanowisku pracował Obajtek w 2009 roku?
Odpowiedź: wójta gminy Pcim

Pytanie: Co składało się na materiał opublikowany przez "Gazetę Wyborczą"? 
Odpowiedź: treść wielogodzinnych rozmów telefonicznych Obajtka z partnerami biznesowymi

Pytanie: Na jakim stanowisku pracowała Paryła w 2020 roku?
Odpowiedź: prezesem koncernu naftowego Grupa Lotos
Daniel Obajtek

30 października 2013 do Sądu Okręgowego w Sieradzu wpłynął akt oskarżenia przeciwko ośmiu osobom działającym w grupie „Prezesa”, wśród których znalazł się Daniel Obajtek. W akcie oskarżenia znalazły się zarzuty: przyjęcia korzyści majątkowej w wysokości 50 tys. złotych i dwukrotnego wprowadzenia w błąd właścicieli zakładu Elektroplast w Stróży odnośnie do ilości dostarczonego towaru na kwoty odpowiednio – 315 tys. zł oraz co najmniej 1 075 847,62 zł. Przez prawie trzy lata proces nie mógł się rozpocząć, gdyż ze względu na niestawianie się wszystkich oskarżonych nie można było odczytać aktu oskarżenia. W marcu 2016 Prokuratura Apelacyjna w Łodzi odebrała sprawę prokuraturze w Ostrowie Wielkopolskim i przekazała ją do prokuratury w Piotrkowie Trybunalskim. Prokuratura Okręgowa w Piotrkowie Trybunalskim wycofała we wrześniu 2016 akt oskarżenia w celu jego uzupełnienia nowymi dowodami w zakresie m.in. „ustalenia obowiązków i uprawnień Daniela Obajtka w okresie zatrudnienia w Elektroplaście”, „zasad obiegu dokumentów”, a także „rozważenia powołania biegłego z zakresu rachunkowości, ekonomiki przedsiębiorstwa oraz technologii PCV na okoliczność ustalenia, czy brak dostarczenia do spółki Elektroplast w latach 2003–2004 surowca w ilości 551 ton umożliwiał tej spółce produkcję (…)”.
W połowie lutego 2017 śledztwo z wątkiem Daniela Obajtka przejęła od prokuratury w Piotrkowie Trybunalskim Prokuratura Krajowa i przekazała je do małopolskiego wydziału zamiejscowego Prokuratury Krajowej. We wrześniu 2017 śledztwo wobec Daniela Obajtka umorzono.

Pytanie: Czy był jedynym oskarżonym w tej sprawie?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie zarzuty postawiono oskarżonym w tym procesie?
Odpowiedź: przyjęcia korzyści majątkowej w wysokości 50 tys. złotych i dwukrotnego wprowadzenia w błąd właścicieli zakładu Elektroplast w Stróży odnośnie do ilości dostarczonego towaru na kwoty odpowiednio – 315 tys. zł oraz co najmniej 1 075 847,62 zł

Pytanie: Dlaczego rozpoczęcie tego procesu bardzo się opóźniło?
Odpowiedź: gdyż ze względu na niestawianie się wszystkich oskarżonych nie można było odczytać aktu oskarżenia

Pytanie: Jakie nowe dowody miały zostać wprowadzone do akt w 2016 roku?
Odpowiedź: w zakresie m.in. „ustalenia obowiązków i uprawnień Daniela Obajtka w okresie zatrudnienia w Elektroplaście”, „zasad obiegu dokumentów”, a także „rozważenia powołania biegłego z zakresu rachunkowości, ekonomiki przedsiębiorstwa oraz technologii PCV na okoliczność ustalenia, czy brak dostarczenia do spółki Elektroplast w latach 2003–2004 surowca w ilości 551 ton umożliwiał tej spółce produkcję (…)”
Dom Długosza w Krakowie

Najstarsza z tablic pochodzi z Psałterii na Wawelu, domu kolegium duchownych (szesnastu psałterzystów i kleryka) ufundowanego przez Jadwigę i Jagiełłę w 1393 roku. Jan Długosz odnowił ten budynek (lub wzniósł nowy w miejscu zniszczonego) w 1480 roku. Nad wejściem umieszczono tablicę erekcyjną i tylko ona zachowała się z obiektu, który został zburzony w 1856 roku przez Austriaków, adaptujących wzgórze na cytadelę. Kosztem kapituły przeniesioną tablicę do jednego z budynków przy Kanoniczej, a w 1880 roku podczas I Zjazdu Historyków Polskich, wmurowano ją w elewację południowego skrzydła domu Długosza, od strony Wawelu, w miejscu jednego z okien piętra.

Pytanie: Kto zajął się renowacją budynku kolegium?
Odpowiedź: Jan Długosz

Pytanie: Kto zbierał fundusze na kolegium?
Odpowiedź: Jadwiga i Jegiełło

Pytanie: Kiedy powstało kolegium?
Odpowiedź: w 1393

Pytanie: Kiedy Długosz dokonał modernizacji budowli?
Odpowiedź: w 1480

Pytanie: Co z budynku zachowało się po jego zburzeniu?
Odpowiedź: tablica erekcyjna
Michał Bajor

Karierę filmową rozpoczął w 1975 roku u Agnieszki Holland w filmie Wieczór u Abdona razem z gwiazdą Beatą Tyszkiewicz. Został przyjęty na PWST w Warszawie. Podczas studiów w 1979 roku wystąpił w warszawskim Teatrze Ateneum w sztuce Equus Petera Shaffera. Z teatrem tym współpracował do 1994 roku. Studia aktorskie ukończył w 1980 roku. W następnych latach występował w filmach, współpracując z różnymi reżyserami: Filipem Bajonem, Barbarą Sass-Zdort, Edwardem Żebrowskim, Feliksem Falkiem, Krzysztofem Kieślowskim. W 1988 roku wziął udział w nominowanym do Oscara filmie Istvána Szabó Hanussen u boku Klausa-Marii Brandauera.

Pytanie: W którym roku Bajor zadebiutował na wielkim ekranie? 
Odpowiedź: 1975

Pytanie: W jakim filmie zadebiutował Bajor?
Odpowiedź: Wieczór u Abdona

Pytanie: Kto jest twórcą "Wieczoru u Abdona"?
Odpowiedź: Agnieszka Holland

Pytanie: Do którego roku Bajor współpracował z Teatrem Ateneum?
Odpowiedź: 1994
Bitwa o Peleliu

W czasie walk o Peleliu, Angaur i kilka mniejszych wysepek na północ od celu głównego ataku (Ngesebus, skąd nieliczni Japończycy ostrzeliwali z broni lekkiej marines na Peleliu i Kongauru), Japończycy stracili 13 043 ludzi (plus 387 wziętych do niewoli – ostatnich pięciu poddało się 1 lutego 1945), w tym blisko 12 000 na samej Peleliu. Straty Amerykanów były niewiele (zważywszy na ogromną przewagę ogniową) mniejsze. 1DMar miała 1121 zabitych, 73 zaginionych i 5142 rannych; 81DP naliczyła 370 zabitych, 2041 rannych, i 22 zaginionych, co daje łączną liczbę około 8800 ludzi. Ponadto z oddziałów należało wyłączyć ponad 2500 kontuzjowanych, chorych i wycieńczonych. Obie jednostki zostały wycofane z linii i nie wzięły udziału w walkach na Filipinach. 1DMar wróciła do linii dopiero przed lądowaniem na Okinawie w kwietniu 1945. W celu opanowania tego niewielkiego skrawka lądu Amerykanie zużyli ponad 13 milionów pocisków karabinowych, 1,52 mln pocisków do karabinów maszynowych, 690 tysięcy pocisków do działek 20 mm, ponad 150 tysięcy granatów moździerzowych i 118 262 ręczne.

Pytanie: Ile osób walczących po stronie japońskiej zginęło?
Odpowiedź: 13 043

Pytanie: Ile osób z 1DMar zostało zranionych?
Odpowiedź: 5142

Pytanie: Jaki był cel natarcia Amerykanów?
Odpowiedź: opanowanie niewielkiego skrawka lądu

Pytanie: Kiedy 1DMar znalazła się w Okinawie?
Odpowiedź: w kwietniu 1945
Bitwa o Peleliu

Dwie trzecie artylerii dywizyjnej wylądowała, ale reszta, w tym haubice 155 mm, nie mogły dotrzeć w dniu D na brzeg. Przyczyną było zniszczenie wielu pojazdów amfibijnych, bez których transport nie był możliwy. Generał Rupertus stracił orientację; jego decyzje były błędne. Dowódca nadal przebywał na pokładzie okrętu i nie miał kontaktu z 1PMar, którego sprzęt łączności został zniszczony na rafie. Z tego powodu opierał się wyłącznie na doniesieniach 5PMar o wolnym, ale skutecznym zajmowaniu terenu lotniska, będącego celem całej kampanii. Swe stanowisko na wyspie zajął 16 września o godzinie 9:50. Był tam unieruchomiony (skręcił kostkę podczas treningu na Guadalcanalu) i opierał się na niepełnych i optymistycznych raportach, które pozwoliły mu wierzyć, że akcja przebiega całkiem sprawnie, i że pułk ze składu 81DP, który był przewidywany jako wsparcie dla 1DMar w razie napotkania trudności, nie będzie na Peleliu potrzebny.

Pytanie: Czy cały skład dotarł na brzeg w dniu D?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Z jakiego powodu część dostawy nie dotarła na brzeg w dniu D?
Odpowiedź: zniszczenie wielu pojazdów amfibijnych

Pytanie: Ile z zamówionej artylerii dotarło w dniu D na brzeg?
Odpowiedź: Dwie trzecie

Pytanie: Z jakiego powodu Rupertus nie mógł się ruszać?
Odpowiedź: skręcił kostkę
Efekt Coriolisa

W drugim szczególnym przypadku na Ziemi siła Coriolisa powoduje odchylenie swobodnie spadających ciał w kierunku wschodnim. Dzieje się tak, gdyż ciało, przybliżając się do osi obrotu, zachowuje swoją dotychczasową prędkość liniową (która jest większa niż dla punktów położonych niżej, obracających się z tą samą prędkością kątową). Jeśli na równiku postawić wysoką wieżę i puścić z jej szczytu swobodnie kamień, to – przyciągany siłą grawitacji – będzie się on zbliżał do powierzchni, która porusza się z mniejszą prędkością liniową niż wierzchołek wieży; zatem spadający kamień „wyprzedzi” powierzchnię Ziemi. Ciała swobodnie spadające odchylają się na wschód wszędzie poza biegunami Ziemi.

Pytanie: Dlaczego upuszczone ciała kierują się na wschód?
Odpowiedź: gdyż ciało, przybliżając się do osi obrotu, zachowuje swoją dotychczasową prędkość liniową

Pytanie: Co docelowo stanie się z kamieniem upuszczonym z pokaźnej wieży?
Odpowiedź: „wyprzedzi” powierzchnię Ziemi

Pytanie: W jakim kierunku odchylać się będą upuszczone ciała w większości regionów na Ziemi?
Odpowiedź: na wschód
Lewatywa z dymu tytoniowego

W 1811 roku pisarz, zajmujący się medycyną, zapisał, że „moc tytoniowej lewatywy jest tak niezwykła, że przykuła uwagę lekarzy w niesamowity sposób. O efektach oraz sposobie stosowania dymu tytoniowego per anum dużo zostało napisane”, dostarczając listę europejskich publikacji na ten temat. Lewatywy dymu również wykorzystywano przy leczeniu różnych innych dolegliwości. Raport w czasopiśmie medycznym z 1827 roku opowiada o kobiecie leczonej na zaparcia powtarzanymi lewatywami dymu, z niewielkim widocznym sukcesem. Według raportu z 1835 roku, lewatywy tytoniu były z powodzeniem stosowane w leczeniu cholery „w końcowym stadium”.

Pytanie: W leczeniu jakiej choroby zakaźnej stosowano tę metodę?
Odpowiedź: cholery

Pytanie: Czy zgodnie z opisem przypadku z XIX wieku, metodę tę można było z powodzeniem wykorzystywać przy leczeniu zaparć?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Czy metoda ta była w przeszłości szeroko opisywana przez specjalistów?
Odpowiedź: tak
Lewatywa z dymu tytoniowego

Sztuczne oddychanie i wdmuchiwanie dymu do płuc lub odbytnicy uważano za jednakowo skuteczne, jednak lewatywę dymu uznawano za najskuteczniejszą metodę ze względu na jej domniemane ocieplające i stymulujące właściwości. Holendrzy eksperymentowali z metodami nadmuchiwania płuc jako leczenie tych, którzy wpadli do kanałów i pozornie utonęli. Pacjenci również otrzymywali odbytowe napary dymu tytoniowego jako środek pobudzający oddech. Richard Mead był jednym z pierwszych zachodnich naukowców zalecających lewatywy z tytoniowego dymu do reanimacji niedoszłych ofiar utonięcia, kiedy w 1745 roku zalecał lewatywy tytoniu przy leczeniu jatrogennych utonięć spowodowanych leczeniem poprzez zanurzenie. Jego nazwisko wymieniono w jednym z pierwszych udokumentowanych przypadków reanimacji przez doodbytniczo zastosowany dym tytoniowy w 1746 roku, kiedy kobieta, która pozornie utonęła, była leczona w ten sposób. Za radą przepływającego żeglarza mąż kobiety włożył cybuch fajki żeglarza do jej odbytu, przykrył główkę fajki kawałkiem papieru perforowanego i „mocno dmuchnął”. Kobieta miała wówczas „ożyć”.

Pytanie: Dlaczego to właśnie lewatywę dymu uważano za najskuteczniejszą metodę wśród innych podobnych?
Odpowiedź: ze względu na jej domniemane ocieplające i stymulujące właściwości

Pytanie: Czy lewatywę dymu tytoniowego z powodzeniem stosowano również w reanimacji topielców?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Jakie techniki oprócz lewatywy dymu tytoniowego próbowano zastosować w reanimacji topielców?
Odpowiedź: nadmuchiwania płuc
Anturium

82 gatunki anturium są endemiczne dla Panamy, w tym 26 występuje jedynie na zachód od Strefy Kanału Panamskiego, a 30 na wschód od tej Strefy. Trzy gatunki endemiczne: A. hutchisonii, A. sanctifidense i A. antonioanum są szeroko rozpowszechnione w tym kraju. 26 gatunków anturium jest endemicznych dla Meksyku, np. rozpowszechnione A. andicola, A. chiapasense, A. schlechtendalii ssp. jimenezii, A. nizandense, A. ovandense, A. pedatoradiatum i A. podophyllum. A. beltianum jest gatunkiem endemicznym dla Nikaragui, A. lancetillense dla Hondurasu, a A. armeniense, A. parvispathum i A. retiferum dla Gwatemali.

Pytanie: Tylko w jakim kraju występuje 82 gatunku anturium?
Odpowiedź: Panamie

Pytanie: Jakich gatunków kwiatów występuje dużo w Panamie?
Odpowiedź: A. hutchisonii, A. sanctifidense i A. antonioanum

Pytanie: Ile gatunków anturium występuje tylko w Meksyku?
Odpowiedź: 26

Pytanie: W jakim państwie rośnie 26 endemicznych gatunków tej rośliny?
Odpowiedź: Meksyku

Pytanie: Jak nazywa się endemiczny gatunek anturium w Nikaragui?
Odpowiedź: A. beltianum
Qui Pro Quo

Od początku istnienia teatrzyku aż do ostatniego programu głównym dostarczycielem tekstów był Julian Tuwim, od 1926 roku wspomagany przez Mariana Hemara. Wśród wykonawców byli: Eugeniusz Bodo, Hanka Ordonówna, Mieczysław Fogg, Mira Zimińska, Zula Pogorzelska, Adolf Dymsza, Tadeusz Olsza, Gustaw Cybulski. Konferansjerem kabaretu był od 1925 artysta Fryderyk Jarosy, reżyserujący tu od 1924. Oprawę taneczną przygotowywali słynni polscy tancerze i choreografowie, wśród nich Feliks Parnell i Tacjanna Wysocka. Dekoratorem teatru był scenograf Józef Galewski.

Pytanie: Kto głównie pisał teksty do teatrzyku Qui Pro Quo?
Odpowiedź: Julian Tuwim

Pytanie: Kto występował w Qui Pro Quo?
Odpowiedź: Eugeniusz Bodo, Hanka Ordonówna, Mieczysław Fogg, Mira Zimińska, Zula Pogorzelska, Adolf Dymsza, Tadeusz Olsza, Gustaw Cybulski

Pytanie: Kim był Feliks Parnell?
Odpowiedź: tancerzem i choreogrefem

Pytanie: Kim z zawodu był Józef Galewski?
Odpowiedź: scenografem
Jerzy Kwieciński

9 stycznia 2018 został przez prezydenta powołany na stanowisko ministra inwestycji i rozwoju w rządzie Mateusza Morawieckiego. W marcu 2018 potwierdzono pełnienie przez niego funkcji pełnomocnika premiera do spraw funduszy europejskich i rozwoju regionalnego. 19 września 2019 premier Mateusz Morawiecki zwrócił się do prezydenta Andrzeja Dudy o powołanie Jerzego Kwiecińskiego również na stanowisko ministra finansów. Nominację na ten urząd otrzymał następnego dnia. 15 listopada 2019 zakończył pełnienie funkcji rządowych.

Pytanie: Kto powołał Kwiecińskiego na ministra inwestycji i rozwoju?
Odpowiedź: prezydent

Pytanie: Kiedy Kwieciński został ministrem inwestycji i rozwoju? 
Odpowiedź: 9 stycznia 2018

Pytanie: Czy Kwieciński zajmował się funduszami europejskimi?
Odpowiedź: tak
Jerzy Kwieciński

Był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Politechniki Warszawskiej. Od 1993 zatrudniony w Przedstawicielstwie Komisji Europejskiej w Polsce, w którym zajmował się programami finansowanymi z funduszy europejskich. W latach 2003–2005 był prezesem zarządu Europejskiego Centrum Przedsiębiorczości, przedsiębiorstwa branży doradczej. W 2005 został powołany na podsekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego, stanowisko to zajmował do 2008. Został następnie wiceprezesem zarządu ECP, a także prezesem zarządu fundacji o takiej nazwie, zajmował się również doradztwem przy raportach Banku Światowego.

Pytanie: Czym Jerzy Kwieciński zajmował się jako przedstawiciel unijnej Komisji w Polsce?
Odpowiedź: Programami finansowanymi z funduszy europejskich

Pytanie: W którym ministerstwie Kwieciński pełnił funkcję wiceministra?
Odpowiedź: Ministerstwie Rozwoju Regionalnego

Pytanie: Na jakiej uczelni Jerzy Kwieciński prowadził zajęcia?
Odpowiedź: Politechnice Warszawskiej
Giovanni da Procida (1928)

10 czerwca 1940 roku, w momencie ataku Włoch na Francję, okręt wchodził w skład 34. eskadry okrętów podwodnych 3. Flotylli w Mesynie (wraz z siostrzanymi „Goffredo Mameli”, „Pier Capponi” i „Tito Speri”). Dowództwo jednostki sprawował kmdr ppor. (wł. capitano di corvetta) Guido D’Alterio. Od 19 czerwca do 2 lipca „Giovanni da Procida”, „Pier Capponi” i „Vettor Pisani” patrolowały wody Cieśniny Sycylijskiej. Na przełomie sierpnia i września „Giovanni da Procida” i „Dagabur” operował na wodach u wybrzeży Cypru i Palestyny. W listopadzie okręt patrolował u włoskich wybrzeży, nie nawiązując kontaktu z przeciwnikiem. Od 1 do 11 grudnia „Giovanni da Procida” i „Jalea” patrolowały wody na południowy zachód od Korfu. Między 21 grudnia 1940 roku a 1 stycznia 1941 roku „Giovanni da Procida”, „Jalea” i „Salpa” przebywały na defensywnych patrolach w Cieśninie Otranto.

Pytanie: Jaki kraj zaatakował Francję w czerwcu 1940 roku?
Odpowiedź: Włochy

Pytanie: Jak nazywały się okręty siostrzane Giovanni da Procida?
Odpowiedź: „Goffredo Mameli”, „Pier Capponi” i „Tito Speri”

Pytanie: Kontrolę nad jakimi wodami sprawowały okręty na przełomie czerwca i lipca?
Odpowiedź: Cieśniny Sycylijskiej

Pytanie: W składzie jakiej eskadry znalazł się Giovanni da Procida?
Odpowiedź: 34. eskadry okrętów podwodnych 3. Flotylli w Mesynie