mzasada/poquad_v2 huggingface dataset:
Wołyń

Istotną postacią w kreowaniu polskiej polityki względem Ukraińców był dwukrotny wojewoda wołyński Henryk Józewski. Od końca sierpnia 1927 r. szef gabinetu Józefa Piłsudskiego, w grudniu 1928 roku został mianowany wojewodą wołyńskim. W grudniu 1929 r. został ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Kazimierza Bartla, a następnie Walerego Sławka. W 1930 r. objął po raz drugi stanowisko wojewody wołyńskiego. Na Wołyniu prowadził politykę zmierzającą do zgodnego współżycia Polaków i Ukraińców. Uważał, że ośrodkiem porozumienia powinien stać się właśnie Wołyń. Twierdził, że ukraiński ruch narodowy musi stanąć przed alternatywą wyboru między Polską a ZSRR. Był zwolennikiem rozwoju samorządu lokalnego w oparciu o urzędników ukraińskich i koncentrował się na zwiększeniu ukraińskich uprawnień w dziedzinie samorządu. W oświacie, w szkołach dwujęzycznych (tzw. utrakwistycznych) wprowadzono jako obowiązkowy język ukraiński. Popierał również rozbudowywanie ukraińskich i polsko-ukraińskich organizacji społecznych, takich jak Wołyńskie Zjednoczenie Ukraińskie, ukraińska partia polityczna założona w 1931 na Wołyniu. Ukraińcy zrzeszeni w tej organizacji wierzyli, że dzięki dobrym układom z rządem sanacyjnym mogą uzyskać znaczną autonomię lub też w przyszłości niepodległość Ukrainy. Wpływ tej partii był jednak niewielki, ograniczał się do terytorium Wołynia, a partia funkcjonowała praktycznie tylko dzięki rządowemu poparciu. Wśród współpracowników Józewskiego znaleźli się liczni działacze państwowi URL (m.in. były adiutant Petlury, Stepan Skrypnyk). Jednocześnie był przy tym przeciwny rozszerzaniu wpływów i działalności niektórych ukraińskich organizacji politycznych i społecznych (np. Proswity) z Galicji na Wołyń. Po śmierci Piłsudskiego pozycja Józewskiego na Wołyniu zaczęła słabnąć. Jego przeciwnicy zarzucali mu, że zbytnio faworyzuje Ukraińców. W kwietniu 1938 został odwołany ze stanowiska wojewody wołyńskiego. Eksperyment wołyński Józewskiego był największą, najbardziej konsekwentną i kompleksową próbą rozwiązania kwestii ukraińskiej w II Rzeczypospolitej.

Pytanie: Czyja śmierć przyczyniła się do osłabienia wpływów Henryka Józewskiego na Wołyniu?
Odpowiedź: Piłsudskiego

Pytanie: Jakie poglądy reprezentowały osoby należące do Wołyńskiego Zjednoczenia Ukraińskiego?
Odpowiedź: wierzyli, że dzięki dobrym układom z rządem sanacyjnym mogą uzyskać znaczną autonomię lub też w przyszłości niepodległość Ukrainy

Pytanie: Czy Wołyńskie Zjednoczenie Ukraińskie było liczącą się partią?
Odpowiedź: Wpływ tej partii był jednak niewielki, ograniczał się do terytorium Wołynia, a partia funkcjonowała praktycznie tylko dzięki rządowemu poparciu

Pytanie: Co zarzucały mu osoby, które nie zgadzały się z jego polityką?
Odpowiedź: że zbytnio faworyzuje Ukraińców

Pytanie: Czy chciał doprowadzić do tego, by Polacy i Ukraińcy na Wołyniu żyli w zgodzie?
Odpowiedź: tak
Srokosz

W Polsce w sezonie lęgowym srokosze odnotowywano niemal w całym kraju. Zimą gniazdujące w Polsce srokosze przenoszą się na zachód i na południe, zaś do kraju przylatują srokosze ze wschodu. Choć srokosze spotykane są na terenie całej Polski, mniej liczne są w górach, na północnym wschodzie, południowym wschodzie i w centrum kraju. Populacja srokoszy w Polsce była badana w latach 1978–2005; przez ten czas wykazywała trend wzrostowy. Zagęszczenie w latach 1978–1995 wyniosło średnio 4,5 pary na 100 km²; w 1995–2005 średnie zagęszczenie wyniosło już 11,3 pary na 100 km².

Pytanie: Gdzie kierują się osobniki z Polski podczas zimy?
Odpowiedź: na zachód i na południe

Pytanie: Skąd przybywają do Polski podczas zimy srokosze?
Odpowiedź: ze wschodu

Pytanie: Czy gatunek można spotkać na całym obszarze Polski?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Ile par gatunku występowało na terenie 100 km² pomiędzy 1978 a 1995 rokiem?
Odpowiedź: 4,5

Pytanie: Ile par gatunku występowało na terenie 100 km² pomiędzy 1995 a 2005 rokiem?
Odpowiedź: 11,3
Paweł Adamowicz

20 maja 2019 Rada Miejska Białegostoku nadała honorowe obywatelstwo miasta Pawłowi Adamowiczowi. Od 3 czerwca 2019 Unia Metropolii Polskich nosi imię Pawła Adamowicza. 12 czerwca 2019 we Wrocławiu odsłonięto „Tablicę tolerancji” w hołdzie dla Pawła Adamowicza. 12 czerwca 2019 podczas X Kongresu Regionów we Wrocławiu został uhonorowany nagrodą prezydenta roku 2018. 20 czerwca 2019 w Warszawie podczas koncertu zespół Disturbed odśpiewał piosenkę „Sound of Silence”, dedykując ją Pawłowi Adamowiczowi (pieśń ta odtwarzana była w dniach żałoby podczas wieców poświęconych jego pamięci). 11 sierpnia 2019 na terenie dawnego folwarku Saltzmanna, będącego częścią Parku Oliwskiego, odsłonięto 500-kilogramową brązową statuę lwa z tablicą poświęconą Pawłowi Adamowiczowi. 23 października 2019 największe zawody biegowe w Gdańsku ogłoszono memoriałem Pawła Adamowicza (AmberExpo Półmaraton Gdańsk im. Pawła Adamowicza). Adamowicz został także patronem zespołu szkół specjalnych na Przymorzu. 19 grudnia 2019 Rada Miasta Gdańska nazwała wybudowaną z jego inicjatywy ulicę Aleją Pawła Adamowicza. W artykule opublikowanym w grudniu 2019 naukowcy nazwali na jego cześć odnaleziony w bursztynie bałtyckim nowy gatunek owada – Coquillettidia adamowiczi. 13 stycznia 2020, w rocznicę i w miejscu zamachu, na Targu Węglowym w Gdańsku, odsłonięto tablicę pamiątkową upamiętniającą zamordowanego prezydenta Gdańska. 10 stycznia 2020 został patronem Uniwersyteckiego Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku. W styczniu 2020 decyzją Rady Warszawy Adamowicz został patronem ulicy na Ujazdowie; uroczystość nadania nazwy miała miejsce 14 lutego 2020. 22 czerwca 2020 został patronem skweru w śródmieściu Białegostoku (uroczyste odsłonięcie nazwy nastąpiło 25 września 2020). 29 czerwca 2021 – w imieniny zmarłego – odbyła się uroczystość odsłonięcia muralu z wizerunkiem Pawła Adamowicza na szczytowej ścianie kamienicy przy ul. Mniszki w Gdańsku, nieopodal miejsca, w którym się wychował.

Pytanie: Kiedy Paweł Adamowicz dostał honorowe obywatelsko miasta?
Odpowiedź: 20 maja 2019

Pytanie: Jaki organ otrzymał imię Pawła Adamowicza?
Odpowiedź: Unia Metropolii Polskich

Pytanie: Gdzie pojawiła się "Tablica tolerancji" Pawła Adamowicza?
Odpowiedź: we Wrocławiu

Pytanie: Jak nazywa się owad nazwany ku pamięci Adamowicza?
Odpowiedź: Coquillettidia adamowiczi

Pytanie: Jaki zespół zaśpiewał piosenkę dla Pawła Adamowicza?
Odpowiedź: Disturbed
Paweł Adamowicz

26 lutego 2019 rada miasta w Szczecinie nadała imię Pawła Adamowicza placowi w centrum miasta. 4 czerwca 2019, w 30. rocznicę wyborów w 1989 roku, władze Pragi nadały imię Pawła Adamowicza alei biegnącej przez Riegrove Sady (park w dzielnicy Vinohrady). Promenada jest wyrazem uznania dla Adamowicza, który już pięć dni po śmierci prezydenta Czech Václava Havla otworzył w Gdańsku al. Havla. 10 kwietnia 2019 w siedzibie Europejskiego Komitetu Regionów w Brukseli odsłonięto tablicę upamiętniającą Pawła Adamowicza, a samemu foyer nadano jego imię. 24 kwietnia 2019 w wałbrzyskim ratuszu odsłonięto tablicę upamiętniająca Pawła Adamowicza. 10 maja w warszawskiej siedzibie koncernu mediowego Agora podczas gali 30-lecia Gazety Wyborczej Paweł Adamowicz został uhonorowywany specjalną nagrodą „Za Gdańsk, za serce, za odwagę”. 27 czerwca 2019 Rada Miasta Inowrocławia podjęła decyzję o nadaniu nazwy „Prezydenta Pawła Adamowicza” skwerowi u zbiegu alei Niepodległości i ulicy Macieja Wierzbińskiego, który otwarto 19 września 2019. We Wrocławiu zamordowany prezydent jest patronem skweru leżącego w bezpośrednim sąsiedztwie z ulicą Pomorską i ulicą Kaszubską. Na skwerze znajduje się również drzewo (buk zwyczajny o odmianie czerwonolistnej) ku czci Pawła Adamowicza.

Pytanie: Jaki obszar został nazwany imieniem prezydenta pod koniec lutego 2019 roku?
Odpowiedź: plac w centrum miasta

Pytanie: Gdzie znajduje się foyer imienia Pawła Adamowicza?
Odpowiedź: w siedzibie Europejskiego Komitetu Regionów w Brukseli

Pytanie: Drzewo jakiego gatunku upamiętnia go we Wrocławiu?
Odpowiedź: buk zwyczajny o odmianie czerwonolistnej

Pytanie: Jaka instytucja nawała jego imieniem skwer w czerwcu 2019 roku?
Odpowiedź: Rada Miasta Inowrocławia
Feliks Dzierżyński

Pomnik Dzierżyńskiego na Łubiance w Moskwie przetrwał do 1991. W 2006 jego pomniejszona kopia została ustawiona na terenie Akademii Wojskowej w Mińsku na Białorusi, gdzie Dzierżyński nadal czczony jest jako bohater narodowy. Naprzeciwko siedziby Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego Republiki Białoruskiej w Mińsku znajduje się pomnik Feliksa Edmundowicza Dzierżyńskiego. 7 października 2004 otwarte zostało muzeum Feliksa Dzierżyńskiego w zrekonstruowanym dworku Dzierżyńskich (oryginalny został spalony przez Niemców w lipcu 1943). W otwarciu uczestniczył prezydent Białorusi – Alaksandr Łukaszenka, pozostawiając pierwszy wpis w księdze gości. Przed popiersiem Dzierżyńskiego przy dworku składają przysięgę kursanci Wyższej Szkoły KGB Białorusi.

Pytanie: Czy na Białorusi Dzierżyński uchodzi za bohatera?
Odpowiedź: tak

Pytanie: Gdzie stanęła mniejsza kopia pomnika Dzierżyńskiego?
Odpowiedź: na terenie Akademii Wojskowej w Mińsku

Pytanie: Jakie wydarzenie miało miejsce 7 października 2004?
Odpowiedź: otwarte zostało muzeum Feliksa Dzierżyńskiego w zrekonstruowanym dworku Dzierżyńskich

Pytanie: Jakie stanowisko zajmował Łukaszenka?
Odpowiedź: Prezydenta Białorusi
Feliks Dzierżyński

1 marca 1917 rewolucyjne oddziały zdobyły więzienie i uwolniły więźniów politycznych, wśród nich Dzierżyńskiego. Po wyjściu na wolność poparł on nurt bolszewicki rewolucji lutowej. Na łamach ruchu bolszewickiego wziął udział w obradach Moskiewskiej Rady Delegatów Robotniczych. W Moskwie występował przeciwko mienszewikom i eserowcom. Z czasem udał się z Moskwy do Piotrogrodu, gdzie znajdowało się centrum rewolucyjnych zdarzeń; przybył tam także Lenin, przetransportowany przez Niemców specjalnym pociągiem. Jak twierdził Bernard Bromage, Dzierżyńskiego po jego pierwszej ucieczce z Syberii we wrześniu 1899 przez kilka dni ukrywał w swoim domu w Moskwie adwokat Aleksander Lednicki (współtwórca rosyjskiej Partii Konstytucyjno-Demokratycznej (tzw. kadetów)). Jak uważa syn Lednickiego, Wacław, ojciec nigdy nie wspominał o tym fakcie i mógł nie znać tożsamości uciekiniera z zesłania, którego jak wielu innych potrzebujących pomocy rodaków, zaopatrzył w pieniądze i żywność. Pojawiają się jednak spekulacje, iż Dzierżyński był wdzięczny Lednickiemu za okazaną pomoc; po przejęciu władzy w Rosji przez bolszewików dzięki poparciu Dzierżyńskiego mogło przez jakiś czas istnieć w Moskwie dyplomatyczne przedstawicielstwo Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego (wcześniej Komisja Likwidacyjna do spraw Królestwa Polskiego), którym kierował Lednicki.

Pytanie: Jakim grupom sprzeciwiał się podczas swojego pobytu w Moskwie
Odpowiedź: mienszewikom i eserowcom

Pytanie: W jaki sposób Lenin dotarł do Piotrogrodu?
Odpowiedź: przetransportowany przez Niemców specjalnym pociągiem

Pytanie: Po jakich wydarzeniach Aleksander Lednicki miał zapewnić mu schronienie we własnym domu?
Odpowiedź: jego pierwszej ucieczce z Syberii

Pytanie: Czy istnieje pewność, że Aleksander Lednicki wiedział, iż ukrywa w swoim własnym mieszkaniu Dzierżyńskiego?
Odpowiedź: nie
Ludobójstwo Ormian

Choć zdecydowana większość historyków potwierdza, że na ludności ormiańskiej dokonano ludobójstwa, to przez wiele lat wokół tej zbrodni panowała zmowa milczenia – Turcja była zbyt ważnym sojusznikiem dla światowych mocarstw. Jednak w ostatnich latach kolejne parlamenty podejmują uchwały, w których stwierdzają, że rzeź Ormian była ludobójstwem. Do tej pory ludobójstwo Ormian oficjalnie uznały: Argentyna, Armenia, Austria, Australia, Belgia, Bułgaria, Chile, Cypr, Francja, Grecja, Holandia, Kanada, Liban, Litwa, Niemcy, Polska (19 kwietnia 2005 roku Sejm dokonał tego poprzez aklamację), Rosja, Słowacja, Szwajcaria, Szwecja, Urugwaj, Walia, Watykan, Wenezuela i Włochy. W 2010 roku Komisja Spraw Zagranicznych Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych przyjęła – niewiążącą prawnie – rezolucję. W 2019 roku obie izby Kongresu Stanów Zjednoczonych przyjęły rezolucję uznającą rzeź Turków na Ormianach za ludobójstwo: w październiku Izba Reprezentantów większością głosów, a w grudniu jednomyślnie zatwierdził ją Senat. Ponadto 22 grudnia 2011 roku izba niższa francuskiego parlamentu wprowadziła prawo przewidujące rok więzienia i 45 tysięcy euro grzywny za każde publiczne negowanie faktu ludobójstwa Ormian w latach 1915–1917. Spośród organów międzynarodowych uznających rzeź Ormian za fakt historyczny wymienić można: Parlament Europejski (dwukrotnie: 1987, 2004), Radę Europy, Podkomisję ONZ ds. Zapobiegania Dyskryminacji i Ochrony Mniejszości, Międzynarodowe Stowarzyszenie Badaczy Ludobójstw, Światową Radę Kościołów czy Amerykańską Unię Organizacji Żydowskich. Fakt ten uznał papież Jan Paweł II, podczas pielgrzymki do Armenii w roku 2001, oraz papież Franciszek, w orędziu adresowanym do Ormian i w homilii podczas mszy świętej odprawionej w Watykanie dla pielgrzymów rytu ormiańskiego w 2015 roku.

Pytanie: Jakie kraje uznały ludobójstwo na Ormianach? 
Odpowiedź: Argentyna, Armenia, Austria, Australia, Belgia, Bułgaria, Chile, Cypr, Francja, Grecja, Holandia, Kanada, Liban, Litwa, Niemcy, Polska, Rosja, Słowacja, Szwajcaria, Szwecja, Urugwaj, Walia, Watykan, Wenezuela i Włochy

Pytanie: Dlaczego na początku nie chciano uznać ludobójstwa na Ormianach? 
Odpowiedź: Turcja była zbyt ważnym sojusznikiem dla światowych mocarstw

Pytanie: Jaka kara był przewidziana za każde publiczne negowanie faktu ludobójstwa Ormian?
Odpowiedź: rok więzienia i 45 tysięcy euro grzywny

Pytanie: Jaki kraj przewidział karę na publiczne negowanie ludobójstwa Ormian? 
Odpowiedź: Francja

Pytanie: W jakim czasie dokonano ludobójstwa Ormian? 
Odpowiedź: w latach 1915–1917
Ludobójstwo Ormian

W 1890 roku na terenie Imperium Osmańskiego, głównie w podbitej przez Turków Armenii Zachodniej, mieszkało ponad 2,6 mln Ormian. Podobnie jak chrześcijańskie narody bałkańskie, tureccy Ormianie, widząc słabość imperium w obliczu rosyjskich planów przejęcia Konstantynopola, żądali autonomii. By ich zastraszyć, sułtan Abdülhamid II zachęcał Kurdów do mordowania Ormian. Tworzył złożone z Kurdów konne bojówki, które miały działać na terenach historycznej Armenii. Działania te, w połączeniu z wysokimi podatkami, ograniczeniami dotyczącymi np. budownictwa sakralnego i innymi restrykcjami natury administracyjnej, doprowadziły do wybuchu ormiańskich powstań, krwawo stłumionych w latach 1894–1895 przez wojsko tureckie. Pierwszą widownią tych działań było miasto Samsun, z którego część mieszkańców uciekła w góry przed wysłaną przez sułtana armią turecką, a pozostałych wymordowano. Czynny opór stawiło miasto Zejtun, którego mieszkańcy w 1895 roku odparli trzy szarże regularnej armii tureckiej, mając do dyspozycji 600 przestarzałych karabinów i dwie armaty. Prześladowano również Ormian mieszkających w Stambule. Pod koniec września 1895 roku odbyły się tam manifestacje, przeciw którym władze słały bojówki. W tym czasie życie straciło ok. 2 tysięcy osób.

Pytanie: Jakie działania podjął Abdülhamid II, aby sterroryzować Ormian?
Odpowiedź: zachęcał Kurdów do mordowania Ormian

Pytanie: Jakie okoliczności, poza złożonymi z Kurdów bojówkami, przyczyniły się do ormiańskich protestów?
Odpowiedź: wysokie podatki, ograniczenia dotyczące np. budownictwa sakralnego i inne restrykcje natury administracyjnej

Pytanie: Jaki organ zajął się stłumieniem protestów Ormian?
Odpowiedź: wojsko tureckie

Pytanie: W jakim mieście doszło do omiańskich protestów we wrześniu 1895 roku?
Odpowiedź: Stambule
Chrześcijaństwo

Chrześcijaństwo jest objawioną religią monoteistyczną, która bierze swój początek od Jezusa z Nazaretu. Według wiary chrześcijańskiej, Bóg objawiał się ludzkości stopniowo w historii Izraela i Kościoła. Proces ten swą pełnię osiągnął w Jezusie Chrystusie. Wraz z judaizmem chrześcijanie wyznają, że Bóg jest jeden i że jest Stwórcą świata widzialnego i niewidzialnego, duchowego, i jest transcendentny wobec niego. Człowiek jest koroną stworzenia, obrazem Boga, ukazującym umysł Twórcy. Jednak obecna egzystencja człowieka jest w konflikcie z pierwotnym zamiarem stwórczym Boga. Konflikt ten nie może być usunięty ludzkimi siłami, z powodu grzechu pierworodnego, który sprawił, że człowiek żyje w alienacji, łamiąc Prawo Boże i sprawiedliwość i jest poddany grzechowi i śmierci. Bóg odpowiedział na ten stan poprzez Wcielenie swego Syna, Słowo, które stało się ciałem (J 1, 14). Przynajmniej od soboru nicejskiego (325) częścią chrześcijańskiej ortodoksji jest wiara, że Jezus Chrystus jest odwiecznym Synem Bożym, równym co do istoty Bogu Ojcu, a zatem Bóg jest jeden w istocie, troisty w osobach (hipostazach): jako Bóg Ojciec, Syn Boży (Jezus) i Duch Święty. W ciągu wieków istnienia chrześcijaństwa kanon wiary był różnie definiowany przez teologów. Jednak absolutne minimum, którego już nie można zredukować, by nie wyjść poza chrześcijaństwo, jest wiara w to, że poprzez życie, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa Bóg przyniósł światu zbawienie.

Pytanie: Jaka jest definicja chrześcijaństwa?
Odpowiedź: objawiona religia monoteistyczna

Pytanie: Ile bogów istnieje według religii judaistycznej?
Odpowiedź: jeden

Pytanie: Kim jest człowiek zgodnie z wierzeniem?
Odpowiedź: koroną stworzenia, obrazem Boga, ukazującym umysł Twórcy

Pytanie: Kiedy odbył się sobór nicejski?
Odpowiedź: w 325

Pytanie: Pod jakimi trzema postaciami występuje Bóg?
Odpowiedź: Boga Ojca, Syna Bożego i Ducha Świętego
Jan Matejko

W wieku trzynastu lat Jan Matejko został przyjęty do krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych przy ulicy Wesołej, której dyrektorem był wówczas Wojciech Stattler. Przejawiał w szkole ogromną ambicję i pracowitość, choć także tam jego edukacja nie przebiegała gładko, na co zapewne wpływ miała osoba Stattlera, trudności finansowe i znaczna wada wzroku. Wpływ na młodego malarza wywarli natomiast inni nauczyciele: Józef Kremer i Władysław Łuszczkiewicz, którzy zainspirowali go do szkicowania krakowskich zabytków, zbierania materiałów, studiowania detali i obrazów, tworząc tzw. Skarbczyk. W 1858 roku otrzymał stypendium na studia w Monachium. W końcu grudnia 1858 r. zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych w Monachium (Malklasse – immatrykulacja: 12 I 1859 r.). Tu zetknął się z dziełami wybitnych malarzy dawnych i współczesnych. Cenił twórczość Paula Delaroche’a i jego ucznia, Carla von Piloty’ego, tworzących dzieła historyczne. Matejko przekonał się, że to właśnie temu gatunkowi pragnie się poświęcić (w 1853 roku namalował swój pierwszy obraz historyczny, Carowie Szujscy przed Zygmuntem III). Schemat Delaroche’a, oparty na wybraniu z historii dramatycznego momentu i przedstawieniu go w sposób teatralny i emocjonalny, młody Matejko zastosował w malowanym w Monachium i Krakowie Otruciu królowej Bony (1859). W 1860 roku Matejko wyjechał do Wiednia, skąd szybko wrócił. Tutaj wydał Ubiory w Polsce – publikację, zawierającą ryciny z postaciami w historycznych strojach, świadectwo jego zainteresowań historycznych, co później będzie wielokrotnie wykorzystywał w swoich płótnach. Złą sytuację materialną malarza poprawiło honorarium za Ubiory, sprzedaż Otrucia Bony i Kochanowskiego nad trumną Urszulki. Mimo tych sukcesów Matejko był niezwykle przygnębiony, czego powodem była nieodwzajemniona miłość do Teodory Giebułtowskiej.

Pytanie: Jacy nauczyciele pozytywnie wpłynęli na twórczość Matejki?
Odpowiedź: Józef Kremer i Władysław Łuszczkiewicz

Pytanie: Ile lat miał Matejko, kiedy zaczął malować?
Odpowiedź: trzynaście

Pytanie: W jakim mieście studiował Matejko?
Odpowiedź: w Monachium

Pytanie: Jakie obrazy postanowił tworzyć Matejko?
Odpowiedź: historyczne
Jan Matejko

Jan Matejko był dziewiątym dzieckiem, z jedenastu, jakie mieli państwo Matejkowie (było wśród nich dziewięciu chłopców i dwie dziewczynki). Gdy Matejko miał siedem lat, zmarła jego matka; dziećmi zajęła się jej siostra. Śmierć matki niewątpliwie wywarła wpływ na osobowość przyszłego malarza. Jego dzieciństwo obfitowało w lęki i przykrości, nie zaznawał także raczej przesadnie starannej opieki (jego złamany nos nie zwrócił niczyjej uwagi i zrósł się krzywo). Ojciec nie okazywał dzieciom swoich uczuć, był surowy i pozbawiony akceptacji dla artystycznej pasji syna. Od 1847 r. Jan Matejko uczęszczał do szkoły św. Barbary. Wkrótce został przeniesiony do Gimnazjum św. Anny (obecnie I Liceum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie). Mimo zdradzanych od najmłodszych lat niepospolitych zdolności plastycznych, z pozostałymi dziedzinami radził sobie z ogromnym trudem. Także koledzy nie byli dla niego wyrozumiali i, jak pisał Marian Gorzkowski, doświadczał od swych współtowarzyszy pewnego znęcania się nawet. Choć Matejko i jego rodzeństwo z pochodzenia w połowie byli Czechami, czuli się polskimi patriotami, o czym świadczy działalność wyzwoleńcza dwóch starszych braci Jana, Edmunda i Zygmunta, uczestników powstania węgierskiego (1848–1849).

Pytanie: Czy było on najstarszy wśród swojego rodzeństwa?
Odpowiedź: nie

Pytanie: W którym momencie jego życia umarła jego matka?
Odpowiedź: Gdy Matejko miał siedem lat

Pytanie: Czy po śmierci swojej matki Jan Matejko trafił do domu dziecka?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jakie podejście do wychowywania swojego potomstwa posiadał ojciec Jana Matejki?
Odpowiedź: nie okazywał dzieciom swoich uczuć, był surowy i pozbawiony akceptacji dla artystycznej pasji syna
Fernando Torres

Po transferze do Liverpoolu wielu ekspertów piłkarskich twierdziło, że kwota transferu była za wysoka na zawodnika, który nie zdobywał wielu bramek w lidze hiszpańskiej. Torres zadebiutował w Liverpoolu 11 sierpnia 2007 w wygranym 2:1 wyjazdowym meczu z Aston Villą. Premierowy występ dla klubu w Lidze Mistrzów zanotował cztery dni później w zakończonym zwycięstwem 1:0 spotkaniu z Toulouse FC, wchodząc na murawę w 79. minucie. Pierwszego gola w Premier League zdobył 19 sierpnia w debiucie na Anfield, w 16. minucie meczu z Chelsea. Pierwszego hat-tricka strzelił 25 września 2007 w wygranym 4:2 meczu Pucharu Ligi Angielskiej z Reading. Pierwszą bramkę w Lidze Mistrzów zdobył w swoim trzecim występie w tych rozgrywkach, w zakończonym wynikiem 4:1 pojedynku z FC Porto. Torres w tamtym spotkaniu zdobył dwa gole. 11 grudnia Torres zdobył bramkę w meczu z Olympique Marsylia, która później została wybrana bramką sezonu strzeloną przez Liverpool.

Pytanie: Kiedy Torres wystąpił po raz pierwszy dla klubu Liverpool?
Odpowiedź: 11 sierpnia 2007

Pytanie: Jakim wynikiem zakończył się mecz Liverpool-Aston Villa z 2007 roku?
Odpowiedź: 2:1

Pytanie: Kiedy zawodnik wykonał swojego pierwszego hat-tricka?
Odpowiedź: 25 września 2007

Pytanie: Jak wyróżniony został gol Torresa oddany w rozgrywce z Olympique Marsylia?
Odpowiedź: bramką sezonu strzeloną przez Liverpool
Fernando Torres

28 maja 2009 roku Torres zaakceptował nowy kontrakt z klubem, który podpisał 14 sierpnia. Dzięki tej umowie zarobki piłkarza zwiększyły się do 110 tysięcy funtów na tydzień, a Hiszpan będzie mógł przedłużyć kontrakt o jeden rok po tym jak wygaśnie w 2013 roku. 19 września Torres zdobył dwie bramki w wygranym 3:2 meczu z West Ham United. Tydzień później, w wygranym 6:1 meczu z Hull City zdobył hat-tricka. Po zdobyciu pięciu bramek w lidze i przewodzenia w klasyfikacji najlepszych strzelców Premier League, Torres został wybrany najlepszym graczem września w Premier League. 25 października zdobył pierwszą bramkę w wygranym 2:0 meczu z Manchesterem United. Po tym spotkaniu Benítez pochwalił go, mówiąc: Czekaliśmy na to ostatnie podanie, kiedy Torres doszedł do piłki, wiedzieliśmy, że zdobędzie gola.

Pytanie: Ile tygodniowo miał zarabiać po podpisaniu nowego kontraktu?
Odpowiedź: 110 tysięcy funtów

Pytanie: Do kiedy miał obowiązywać jego kontrakt podpisany w 2009 r.?
Odpowiedź: 2013 roku

Pytanie: Czy tylko on zdobył dla swojej drużyny bramki w meczu z Hull City, który rozegrano we wrześniu 2009 roku?
Odpowiedź: nie

Pytanie: Jaki tytuł przyznano mu za jego postawę we wrześniu 2009 roku?
Odpowiedź: najlepszego gracza września w Premier League