கேள்வி: சித்ரகார் - பாரம்பரியத் தொழில் என்பது என்ன?
பதில்: கோவில்களில் பூச அறைகள் மற்றும் சுவர் ஓவியம் பயன்படுத்தப்படும் பன் அல்லது சித்ரகார் வண்ணப்பூச்சுகள், சடங்கு நடனங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் முகமூடிகள், மட்பாண்டங்களில் ஓவியங்கள் மற்றும் திருவிழாக்களில் பயன்படுத்தப்படும் மரக்கட்டை போன்றவை இவர்களின் பணிகள். பழங்காலத்திலிருந்தே வகுக்கப்பட்ட உடல் உழைப்புப் பிரிவின்படி கைவினைத் தொழில் தந்தையிடமிருந்து மகனுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. பெண்கள் பொதுவாக கலை முயற்சிகளில் இரண்டாம் பங்கே வகிக்கிறார்கள். இனரீதியாக, மற்ற நேவார் சமூகங்களைப் போலவே சித்ரகாரர்களும் பல்வேறு இந்திய-ஆரிய மற்றும் திபெத்-பர்மிய பழங்குடியினர் உட்பட பல்வேறு தோற்றம் கொண்டவர்கள். எனவே, சித்ரகார்கள் ஒரு உறவினர் அல்லது இன ரீதியாக ஒரே மாதிரியான குழுவைக் காட்டிலும் பன்முகத்தன்மை கொண்ட குழுக்கள் என்று ஊகிக்கலாம். காட்மாண்டு சாதி அமைப்பு அழிந்து வருகின்ற போதிலும், இன்னும் சில புன்/சித்ரகாரர் குடும்பங்கள் கலைஞர்களாக தங்கள் பாரம்பரிய பாத்திரத்தை பின்பற்றுகின்றன. பௌத்தம் மற்றும் இந்து சமயம் இரண்டையும் தாந்திரீகம் முக்கியத்துவம் கொடுத்து பன்/சித்திரக்காரர்கள் கடைப்பிடிக்கின்றனர். பிரெஞ்சு அறிஞர் ''ஜெரார்ட் டாஃபின்'' ஓவியர் சித்ரகாரர்கள் பற்றிய தனது படைப்பில், அவர்கள் இரண்டு முக்கிய குதிகள் (குதி மற்றும் டெஸ்லா குதி) மீது கவனம் செலுத்துகிறார்கள். உறவுமுறை மற்றும் திருமண முறைகள் மற்றும், நிச்சயமாக, அவர்களின் கலை, சில நேரங்களில் மருந்தாக செயல்படுகிறது. பாதிக்கப்பட்ட பகுதியின் ஓரங்களில் இரண்டு சிங்கங்களை ஓவியமாக வரைந்து, பாம்புகளால் ஏற்படுவதாகக் கருதப்படும் பாதிப்புக்கு எப்படி சிகிச்சை அளிக்கிறார்கள் என்பதை விவரிக்கிறார்.