கேள்வி: நசிருதீன் உமாயூன் - பின்னணி என்பது என்ன?
பதில்: நசிருதீன் முகம்மது என்ற இயற்பெயருடன் பாபுர் அவரது விருப்பத்துக்குரிய மனைவியான மகம் பேகத்திற்கும் 6 மார்ச் 1508 அன்று செவ்வாய்க் கிழமையில் உமாயூன் பிறந்தார். அபுல் ஃபசல் என்பவரின் கூற்றுப்படி, மகம் உண்மையில் குராசான் சுல்தான் உசைன் மிர்சாவின் உயர் குடியினக் குடும்பத்துடன் தொடர்புடையவர் ஆவார். மேலும், அவர் சேக் அகமது சமியுடன் உறவுமுறை உடையவராக இருந்தார். செங்கிஸ் கான் காலத்தில் இருந்தே பின்பற்றப்பட்ட ஒரு பொதுவான நடு ஆசியப் பழக்கமாக இருந்த போதிலும், தன்னுடைய பேரரசின் நிலப்பரப்புகளை தனது இரு மகன்களுக்கு இடையே பிரித்துக் கொடுக்கும் பாபுர் முடிவானது இந்தியாவில் வழக்கத்திற்கு மாறான ஒன்றாக இருந்தது. முதல் மகனுக்கு அரசைக் கொடுக்கும் பழக்கங்களைக் கொண்ட பெரும்பாலான முடியாட்சி போல் இல்லாமல் தைமூரியர்கள் செங்கிஸ் கானின் உதாரணத்தைப் பின்பற்றினர். தமது ஒட்டுமொத்த இராச்சியத்தையும் தம் முதல் மகனுக்குத் தைமூரியர்கள் கொடுக்கவில்லை. எனினும், இந்த அமைப்பின் கீழ் ஒரு போர்சிசின் மட்டுமே இறையாண்மைக்கும், மன்னனாக அதிகாரத்திற்கும் உரிமை கோர முடியும். செங்கிஸ் கானின் வழி வந்த எந்த ஓர் ஆணும் அரியணைக்குச் சரி சமமான உரிமை கொண்டவராக இருந்தார். எனினும், தைமூரியர்கள் சிங்கிசித்துகளாக இருக்கவில்லை. செங்கிஸ் கானின் இறப்பின் போது அவரது பேரரசானது அவரது மகன்களுக்கு இடையே அமைதியாகப் பிரித்துக் கொள்ளப்பட்டது. அதே நேரத்தில், செங்கிஸ் கானுக்குப் பின் வந்த ஒவ்வொரு வழித்தோன்றலும் அரியணைக்கு வரும் போதும் அது கிட்டத்தட்ட எப்போதுமே உடன் பிறப்புகளின் கொலையில் முடிந்தது. தைமூர் தன் நிலப்பரப்புகளைப் பீர் முகம்மது, மீரான் ஷா, கலில் சுல்தான் மற்றும் சாருக் ஆகியோருக்கு இடையே பிரித்தார். இது குடும்பத்துக்குள்ளான போருக்கு இட்டுச் சென்றது.Sharaf Al-Din: "Zafar-nama". பாபுரின் இறப்பின் போது, உமாயூனின் நிலப்பரப்புகளே குறைந்த பாதுகாப்பு உடையவையாக இருந்தன. பாபுர் நான்கு ஆண்டுகள் மட்டுமே ஆட்சி செய்தார். அனைத்து உயர் குடியினருமே உமாயூனை உரிமை கொண்ட ஆட்சியாளராகக் காணவில்லை. உண்மையில், ஆரம்பத்தில் பாபுருக்கு உடல் நலக்குறைவு ஏற்பட்ட போது உயர் குடியினரில் சிலர் பாபுரின் மைத்துனரான மகதி கவாஜாவை ஆட்சியாளராக அமர வைக்க முயற்சித்தனர். இந்த முயற்சி தோல்வியில் முடிந்த போதும், பின் வரும் பிரச்சினைகளின் ஓர் அறிகுறியாக இது இருந்தது.[https://archive.org/stream/cu31924073036752#page/n189/mode/2up ''Tabakāt Akbarī''], a translation from Volume V of The History of India, as Told by Its Own Historians, 1867
கேள்வி: நசிருதீன் உமாயூன் - இறப்பும், மரபும் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Humayun Tomb, Delhi, from the entrance portal.jpg 24 சனவரி 1556இல் உமாயூன் தனது கை முழுவதும் நூல்களுடன் சேர் மண்டல் எனப்படும் தனது நூலகத்திலிருந்து படிக்கட்டில் இறங்கிக் கொண்டிருந்தார். அப்போது முயேசின் (தொழுகை அழைப்பாளர்) பாங்கு (தொழுகைக்கு அழைப்பு) அறிவித்தார். இந்த அழைப்பை இவர் எங்கு மற்றும் எப்போது கேட்டாலும் புனித பயபக்தி காரணமாக தலை குனிந்து முட்டியிடுவது என்பது இவருடைய வழக்கமாகும். முட்டியிட இவர் முயன்ற போது இவருடைய காலானது இவரது அங்கியில் மாட்டிக் கொண்டது. இதன் காரணமாகப் பல படிகள் இவர் தடுமாறி விழுந்தார். ஒரு கரடு முரடான பாறையின் கூர்மையான பகுதியில் இவரது தலையானது இடித்துக் கொள்ளப்பட்டது. மூன்று நாட்கள் கழித்து இவர் இறந்தார். இவரது உடலானது தொடக்கத்தில் புராணா கிலா அடக்கம் செய்யப்பட்டது. ஆனால், தில்லி மீதான ஹெமு ஒரு தாக்குதல் மற்றும் புராணா கிலாவை ஹெமு கைப்பற்றியதன் காரணமாக உமாயூனின் உடலானது தப்பித்துக் கொண்டிருந்த இராணுவத்தால் மீண்டும் தோண்டியெடுக்கப்பட்டு பஞ்சாப் பகுதி கலனௌருக்கு இடம் மாற்றப்பட்டது. இங்கு தான் அக்பர் முடி சூட்டப்பட்டது. இரண்டாம் பானிபட் போர் இளம் முகலாயப் பேரரசர் அக்பர் ஹெமுவைத் தோற்கடித்து கொன்றதற்குப் பிறகு உடலானது தில்லியில் உள்ள உமாயூனின் சமாதி புதைக்கப்பட்டது. முகலாயக் கட்டிடக்கலை முதல் மிகப் பெரிய தோட்ட சமாதியாக இது விளங்குகிறது. தாஜ் மகால் மற்றும் பல பிற இந்திய நினைவுச் சின்னங்கள் கட்டப்படுவதற்கு இது முன்னோடியாக அமைந்தது. இது இவருடைய விருப்பத்திற்குரிய மற்றும் அன்பான முதல் மனைவியான பேகா பேகம் கட்டித் தரப்படுமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டது. அக்பர் பின்னர் தன்னுடைய அத்தை குல்பதன் பேகத்தைத் தன்னுடைய தந்தை உமாயூன் குறித்த ஒரு சுயசரிதையை எழுதுமாறு கேட்டுக் கொண்டார். இது ''உமாயூன் நாமா'' என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும், பாபுர் குறித்து அவர் நினைவில் கொண்டுள்ளதையும் எழுதுமாறு கேட்டுக் கொண்டார். இந்த நூலின் முழுப் பெயரானது ''அக்வல் உமாயூன் பாட்ஷா ஜமா கர்தோம் குல்பதன் பேகம் பின்ட் பாபுர் பாட்ஷா அம்மா அக்பர் பாட்ஷா''.[http://www.columbia.edu/itc/mealac/pritchett/00litlinks/gulbadan/index.html The Humayun Namah, by Gulbadan Begam, a study site by Deanna Ramsay] பாபுர் இறந்த போது இவரது அத்தைக்கு வெறும் எட்டு வயதே ஆகியிருந்தது. 17ஆம் வயதில் அவர் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவருடைய நூலானது எளிமையான பாரசீகப் பாணியில் எழுதப்பட்டுள்ளது. பிற முகலாய மன்னர்களின் சுயசரிதைகளை (சாபர்னாமா (எசுதி), ''பாபர் நாமா'', மற்றும் அக்பரின் சொந்த ''அக்பர்நாமா'') போன்ற நூல்களைப் போல் செழிப்பான விளக்கப்படங்களுடன் கூடிய பிரதியானது எஞ்சியிருக்கவில்லை. இந்த நூலானது ஓர் ஒற்றை உருக் குலைந்த மற்றும் சற்றே முழுமையடையாத கையெழுத்துப் பிரதியால் மட்டுமே அறியப்படுகிறது. இது தற்போது பிரித்தானிய நூலகம் உள்ளது. இது 1860களில் கண்டறியப்பட்டது. அன்னெட் பெவரிச் என்ற பிரித்தானிய கிழக்கியலாளர் 1901இல் ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பைப் பதிப்பித்தார். 2000ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு இந்நூலின் ஆங்கிலம் மற்றும் வங்காள மொழி மொழிப் பதிப்புகள் பதிப்பிக்கப்பட்டுள்ளன.Bengali: trans by Pradosh Chattopadhyay, 2006, pub. Chirayata Prokashan,