கேள்வி: இலக்கியம் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: இலக்கியம் இலக்கியம் என்பது ஒரு மொழியின் வெளிப்பாடாகும். மொழி என்பது ஒரு சமூகத்தின் முழுமையான வெளிப்பாடாகும். சமூகம் என்பது சகமனிதர்களின் வாழ்வியல் திரட்சி ஆகும். மனித வாழ்வியல் என்பது சமூகப் பொருளுற்பத்தியையும் சமூகப் பண்பாட்டு நிறுவனங்களையும் சார்ந்து இயங்குதல் ஆகும். சார்ந்து இயங்குதலை சமூகக் கருத்தியல்கள் நெறிப்படுத்துகின்றன. சமூகக் கருத்தியல்களின் இயக்கத்திற்கு மொழி கருவியாக அமைகின்றது. மனித சமூகப் பண்படுத்தல்கள் அனைத்தும் மொழியில் வெளிப்படுகின்றன. மொழியின் வெளிப்பாட்டில் பண்பட்ட கருத்தியல் களமாக இலக்கியம் திகழ்கின்றது. எனவே, கருத்தியல்களின் ஆகச்சிறந்த களமாக இலக்கியத்தை உணரலாம். இலக்கியம் என்பது சமூக வாழ்வியலின் அதி முக்கியக் களமாகச் செயலாற்றுகின்றது. இலக்கியங்களை அணுகுதல் என்பது சமூகப் பண்பாட்டு நிறுவனங்களை அணுகுதல் என்பதன் அங்கமாகும். இதனால் மனித குலத்தின் சமூக வாழ்வியலை மதிப்பிடுவதற்கு ஒரு பொருத்தமானக் களமாக இலக்கியம் திகழ்கின்றது. இலக்கியம் என்பது இலக்கிய அறிவியலின் வரையறைபடி (Literary Science) மனிதர்களது வாழ்வியல் கருத்தாக்கங்கள் குறித்த ஒரு மொழியின் பண்பட்ட வெளிப்பாடாகும்  இலக்கிய அறிவியல் https://www.geotamil.com/index.php/2021-02-11-18-03-56/5444-2019-10-24-12-39-00 இலக்கிய அறிவியலின் வரையறைபடி இலக்கியம் மூன்று நிலைப்படும். 1.வரலாற்று நிலை 2.செயல் நிலை 3.கொள்கை நிலை மூன்று நிலைப்படுதலும் இரண்டு வகைப்படும். 1.வாய்மொழி இலக்கியம் 2.எழுத்திலக்கியம் இவை இரண்டும் வரலாற்று நிலைப்பாடாகும். 1.கலை இலக்கியம் 2.அறிவியல் இலக்கியம் இவை இரண்டும் செயல் நிலைப்பாடாகும் 1.தன்னிச்சை இலக்கியம் 2.சமூகளாவியஇலக்கியம் இவை இரண்டும் கொள்கை நிலைப்பாடாகும் (சிவக்குமார்,கே.2016:25-28) வாய்மொழி இலக்கியம் எழுத்து உருப்பெறாத காலத்திலிருந்து சகமனிதர்கள் தங்களது கற்பனைகளையும் கருத்துக்களையும் வாய்மொழி வாயிலாக பரிமாறிக்கொண்டிருந்தார்கள். அதன் பண்பட்ட வடிவமே வாய்மொழி இலக்கியமானது. கதை சொல்லுதல், பழமொழி, கதைப்பாடல், உழைப்பாளர்களின் களப்பாடல், விடுகதை, தாலாட்டு, ஒப்பாரி போன்றன வாய்மொழி இலக்கிய வகையில் அடங்கும். பிறகுதான் மனிதர்கள் எழுத்துக்களை உருவாக்கினார்கள். எழுத்திலக்கியம் எழுத்து உருப்பெற்ற காலத்திலிருந்து மனிதர்கள் தங்களது கற்பனைகளையும் கருத்துக்களையும் எழுத்துமொழி வாயிலாக பரிமாறிக்கொண்டார்கள். எழுத்துகளில் பண்பட்ட வடிவமே எழுத்திலக்கியம் ஆனது. ஓலைச்சுவடிப் பதிவுகள், மரபுக்கவிதைகள், நவீனக் கவிதைகள், சிறுகதைகள், புதினங்கள், கட்டுரைகள், இலக்கண இலக்கியச் செய்யுட்கள், மருத்துவச் செய்யுட்கள் போன்றன எழுத்திலக்கியங்களில் அடங்கும். கலை இலக்கியம் கலை இலக்கியம் என்பது சகமனிதர்களது வாழ்வியல் மேம்பாட்டிற்காக அவர்களது உணர்வுநிலையில் உந்துதல் ஏற்படுத்துகின்ற ஒரு மொழியின் பண்பட்ட வாழ்வியல் படைப்பாகும். கலை என்பது மனிதர்களது புலனறிவுடன் பேசுவது அல்ல. மாறாக, மனிதர்களது ஆழ்மனக் கருங்குழியோடு உரையாடுவது. அவர்களது கற்பனைகளிலும் எண்ணங்களிலும் கருத்துக்களை விதைப்பது. அறிவியல் இலக்கியம் அறிவியல் இலக்கியம் என்பது சகமனிதர்களது வாழ்வியல் மேம்பாட்டிற்காக அவர்களது புலனறிவு நிலையில் உண்மைகளை உணர்த்துகின்ற ஒரு துறை சார்ந்த மொழியின் பண்பட்ட விளக்கங்களாகும். அறிவியல் என்பது புலனறிவுடன் உரையாடுவது. ஒவ்வொரு துறை சார்ந்த உண்மைகளை அந்தந்த துறை சார்ந்த மொழிகளில் மனிதர்களது புலனறிவுக்கு பண்பட்ட வடிவில் துள்ளியமாக விளக்குவது. தன்னிச்சை இலக்கியம் சமூகளாவிய இலக்குகள் இல்லாமல் படைக்கப்படும் இலக்கியங்கள் மற்றும் சமூகளாவிய இலக்குகளுக்கு பயன்படாத இலக்கியங்கள் தன்னிச்சை இலக்கிய வகையில் அடங்கும். தான்தோன்றித்தனமான வெறும் கற்பனைகளையும் எண்ணங்களையுமே இலக்கில்லாமல் புனைவது இவ்வகை இலக்கியம். சமூகளாவிய இலக்கியம் கற்பனைகளையும் எண்ணங்களையுமே சமூகளாவிய இலக்கினை திட்டமாகக் கொண்டு புனைவது இவ்வகை இலக்கியம். மனிதகுலத்தை உயர்த்துவதற்கோ அல்லது உயரவிடாமல் சீரழிப்பதற்கோ பயன்படும்படி புனைவது. சமூகளாவிய இலக்குடைய படைப்பாளர், சமூகத்தேவையின் அவசியம் குறித்த தனது புரிதல்களை உணர்த்துவதற்காகப் படைக்கப்படுகின்ற இலக்கியமாகும். சமூகத் தேக்கத்திற்கும் சமூக மேன்மைக்கும் இடைப்பட்ட சமூகளாவிய போரில் எந்த ஒன்றின் சமூகத் தேவையையும் சமூகளாவிய இலக்கியம் வெளிப்படுத்தும். இலக்கியப் படைப்பாளரின் நோக்கம் சமூகத் தேக்கமா அல்லது சமூக மேன்மையா என்பதை பொறுத்து சமூகளாவிய இலக்கியம் கட்டமைகின்றது. இலக்கியங்களை அணுகுகின்ற சுற்றிவளைக்கும் பார்வைகள் இலக்கிய அறிவியலின் சமூகளாவிய அணுகுமுறைகளுக்கு 20 சுற்றி வளைக்கும் பார்வைகள் இடம்பெறுகின்றன. அதாவது, இலக்கியம் படைப்பவர்களும், அனுபவிப்பவர்களும், விமர்சிப்பவர்களும் இலக்கியங்களை அணுகுவதற்குத் தேவையான கண்ணோட்டங்களாக இவை அமைகின்றன. 1. மனிதவரலாற்றுப் படிநிலை 2.பண்பாட்டு உறவுகள் 3.இயற்கை வர்ணனைகள் 4.மொழி நேர்த்தி 5.சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகள் 6.பாலின ஏற்றத்தாழ்வுகள் 7.சாதி மத பேதங்கள் 8.பேதமை கடந்த உடன்பாடுகள் 9.எதார்த்தம் மீதான இலட்சியம் 10.முற்போக்கின் எழுச்சி 11.அரசியல் நோக்கு 12.தன்னிச்சை வெளிப்பாடு 13.கொச்சை பாலுறவு குறியீடு 14.பொருளாதார ஒடுக்குமுறை 15.கருத்தாக்கக் கட்டமைப்பு 16.ஆழ்மனப் பிரதிபலிப்பு 17.சமூகளாவிய விமர்சனங்கள் 18.தாய்தலைமை சமூகம் 19.தந்தையதிகாரச் சமூகம் 20.குழந்தைகளின் சமூக ஆக்கம் (சிவக்குமார்,கே.2016:25-28) இலக்கியம் () என்பது விரிந்த பொருளில் எழுதிய அனைத்தையும் குறிக்கும். வ. விஜயபாஸ்கரன் (தொகுத்தது). (2001). ''சரஸ்வதி களஞ்சியம்''. சென்னை: கலைஞன் பதிப்பகம். பக்கம் 98. இந்த வரையறையின் கீழ் இலக்கியத்தை இரு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்: # இன்பியல் இலக்கியம் # அறிவியல் இலக்கியம் 'இன்பியல்' இலக்கியம் "கற்போர் உள்ளத்துக்கு இன்பம் தரும் நூல்கள்".வ. விஜயபாஸ்கரன் (தொகுத்தது). (2001). ''சரஸ்வதி களஞ்சியம்''. சென்னை: கலைஞன் பதிப்பகம். அறிவியல் இலக்கியம் கற்போருக்கு அறிவை முதன்மையாகத் தரும் இலக்கியம்.
கேள்வி: இலக்கியம் - பாவாணரின் கருத்து பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: மொழியை வாயிலாகக் கொண்டு படைக்கப்பெறும் கலை, பல்வகை வடிவங்களை உடையது;அது பாட்டு வடிவமாகவும், உரைநடை வடிவமாகவும் இருக்கலாம்; ஒரு குறிப்பிட்ட பாவகையால் மட்டும் இயன்றதாக இருக்கலாம்; அல்லது பல்வேறு பாவகைகளால் அமைந்ததாகவும் இருக்கலாம். இவ்வாறு மொழியை வாயிலாகக் கொண்டு பல்வகை வடிவங்களில் வழங்கிவரும் கலைக்குப் பொதுவான பெயர் எதுவும் இதுவரை ஏற்படவில்லை. சோபரான்,ஜெனார்க்கஸ், ஆகியோரின் உரைநடைக் கோவைக்கும் சாக்ரடீஸின் உரையாடல்களுக்கும் பொருந்துமாறு அமையும் பொதுப்பெயர் எதுவும் தோன்றவில்லை. இந்நிலையில் மொழிஞாயிறு ஞா.தேவநேயப் பாவாணர் அவர்கள் இலக்கியம் என்னும் சொல்லிற்குப் பின்வரும் வகையில் தரும் விளக்கம் புதுமையும், முன்மைத் திறனும் (Originality) உடையதாகக் காணப்படுகின்றது. "இலக்கு-இலக்கியம், இலக்கு-இலக்கணம். இலக்கு-குறி;குறிக்கோள். சிறந்த வாழ்க்கைக் குறிக்கோளான,அறத்தை எடுத்துக் காட்டுவது,இலக்கியம்.சிறந்த மொழிக் குறிக்கோளான, அமைப்பை எடுத்துக் கூறுவது, இலக்கணம். இலக்கணத்திற்கு அணங்கம் என்றும் இலக்கியத்திற்கு அணங்கியம் என்றும் பெயருண்டு. இலக்கு-லஷ்(வ) இலக்கியம்-லஷ்ய(வ) இலக்கணம்-இலஷணம்(வ) இலக்கணம், இலக்கியம் என்னும் சொற்கள் போல் லஷண , லஷய என்னும் வடசொற்கள் மொழியமைதியையும்(Grammar), நூற்றொகுதியையும்(Literature) குறிப்பதில்லை என்பது பாவாணரின் துணிவாகும்.இத்தகைய எண்ணப் போக்கே பரவலாகத் தமிழ் அறிஞர்கள் இடையே நிலவி வருகிறது. Literature என்னும் ஆங்கிலச் சொல், இலக்கியம் எனும் பொருளில் கி.பி. ஆயிரத்து எண்ணூற்றுப் பன்னிரண்டில்(1812)தான் வழக்கிற்கு வந்ததென்று ஆக்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதி எடுத்துரைக்கின்றது.