கேள்வி: யூதர்களின் வரலாறு - உரோமானியர் காலம் (பொ. ஊ. மு. 63 – பொ. ஊ. 135) என்பது என்ன?
பதில்: File:19 Shrine of the Book 005 (cropped).jpg புதுப்பித்தல்களைத் தொடர்ந்து அமைக்கப்பட்ட இரண்டாம் கோவில் மறு கட்டமைப்பின் மாதிரி]] அசுமோனியர்களுக்குக் கீழ் யூதேயாவானது ஒரு சுதந்திரமான யூத இராச்சியமாகத் திகழ்ந்தது. ஆனால், பொ. ஊ. மு. 63-ஆம் ஆண்டில் உரோமானியத் தளபதி பொம்பெயால் இது எருசலேம் முற்றுகை (கிமு 63) உரோமின் ஒரு துணை அரசாக மீண்டும் அமைக்கப்பட்டது. உரோமானிய விரிவாக்கமானது பிற பகுதிகளிலும் நடைபெற்றது. அது 150 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகத் தொடர்ந்தது. பிறகு உரோமானிய மூப்பவையால் முதலாம் ஏரோது "யூதர்களின் மன்னனாக" நியமிக்கப்பட்டார். அசுமோனிய அரசமரபை இடம் மாற்றினார். ஏரோதுவின் வழித்தோன்றல்களில் சிலர் பல்வேறு பதவிகளை அவருக்குப் பின் வகித்தனர். இவர்கள் ஏரோதிய அரசமரபினர் என்று அறியப்பட்டனர். பொ. ஊ. மு. 4 முதல் பொ. ஊ. 6-ஆம் ஆண்டு வரை குறுகிய காலத்திற்கு ஏரோது அர்ச்செலசு ஓர் இன முடியாட்சியாளராக யூதேயாவின் நால்வராட்சி அரசை ஆண்டார். இவருக்கு மன்னன் என்ற பட்டத்தை வழங்க உரோமானியர்கள் மறுத்தனர். File:Roberts Siege and Destruction of Jerusalem.jpg. ஓவியர் தாவீது இராபர்ட்சு. ஆண்டு 1850.]] பொ. ஊ. 6-ஆம் ஆண்டில் குயிரினியசின் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புக்குப் பிறகு யூதேயா (உரோமை மாகாணம்) உரோமானிய சிரியாவின் ஒரு தொலைதூர அரசாக அமைக்கப்பட்டது. பொ. ஊ. 41-ஆம் ஆண்டு வரை ஒரு நிர்வாக அலுவலர் (எகிப்து (ரோமானிய மாகாணம்) இவ்வாறே ஆளப்பட்டது) மற்றும் பொ. ஊ. 44-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு வழக்கறிஞர் அதிகாரி ஆகியோரின் ஆட்சியின் கீழ் இது அமைந்திருந்தது. இதன் யூத குடிமக்களை நடத்துவதில் இந்தப் பேரரசானது பொதுவாக இரக்கமற்றதாகவும், மிருகத்தனத்துடனும் நடந்து கொண்டதாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. பொ. ஊ. 30-ஆம் ஆண்டில் (அல்லது பொ. ஊ. 33) கலிலேயா சேர்ந்த, இடம் விட்டு இடம் பயணம் செய்கின்ற ஓர் இராபியும், கிறிஸ்தவம் மைய நபராகவும் உள்ள இயேசு பொந்தியு பிலாத்து எனும் யூதேயா உரோமானிய நிர்வாக அதிகாரியின் கீழ் எருசலேமில் சிலுவையேற்றம் மூலம் கொல்லப்பட்டார்.Charlesworth, James H. (2008). The Historical Jesus: An Essential Guide. ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு யூதேயாவானது அக்ரிப்பாவின் கீழ் மீண்டும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு, பகுதியளவு சுதந்திரம் கொண்ட நாடாகத் திகழ்ந்தது. உரோமானிய உயர்குடியினர் மற்றும் உள்ளூர் யூத குடிமக்கள் ஆகிய இரு பிரிவினருடனும் நல்ல உறவு முறைகளைப் பேணி வந்தது. அவரது இறப்பிற்குப் பிறகு யூதேயாவானது மீண்டும் உரோமால் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. அவருக்குப் பிறகு அவரது பிரபலம் குறைந்த மகனான இரண்டாவது ஏரோது அக்ரிப்பா இன ஆட்சியாளராக ஆக்கப்பட்டார்.Josephus, Antiquities of the Jews, livre XVIII, § V, 4, (132). உரோமானியரின் ஒடுக்கு முறையான ஆட்சியுடன் பொருளாதார, சமய மற்றும் இனம் சார்ந்த பதட்டங்கள் சேர்ந்ததானது பொ. ஊ. 66-இல் முதலாம் யூத-உரோமைப் போர் வெடிப்பதற்கு இறுதியாக வழி வகுத்தது. இப்போரானது பெரும் கிளர்ச்சி என்றும் அறியப்படுகிறது. எதிர்கால உரோமானியப் பேரரசரான வெசுப்பாசியான் பொ. ஊ. 67 வாக்கில் கலிலேயா கிளர்ச்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தார். முக்கியமான வலுவூட்டல் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார்.Jensen, M. H. (2014). The Political History in Galilee from the First Century BCE to the end of the Second Century CE. ''Galilee in the late Second Temple and Mishnaic periods. Volume 1. Life, culture and society'', pp. 69-70. "According to Jewish War, Vespasian laid siege to and conquered all the major strongholds of Galilee [...] Since the entire campaign was short and lasted only for some months in the spring and summer of 67, there is no reason to believe that Galilee was entirely devastated when the Romans set their course south. However, the places that were conquered, were in a typical Roman fashion levelled more or less to the ground and many people sold of as slaves. அவருக்குப் பிறகு அவரது மகன் டைட்டசு ஆட்சிக்கு வந்தார். எருசலேம் மீது நடத்தப்பட்ட ஒரு மிருகத் தனமான எருசலேம் முற்றுகை (கிபி 70) தலைமை தாங்கினார். பொ. ஊ. 70-இல் நகரம் வீழ்ச்சியடைவதில் இது உச்ச நிலையை அடைந்தது. உரோமானியர்கள் எருசலேமுக்குத் தீ வைத்து யூதர்களின் இரண்டாம் கோயிலை அழித்தனர். உரோமில் ஒரு வெற்றி விழாவுடன் உரோமானிய வெற்றியானது கொண்டாடப்பட்டது. மெனோரா போன்ற யூத சமயம் சார்ந்த பொருட்கள் இவ்விழாவில் காட்டப்பட்டன. இதன் பிறகு உரோமின் புதிய அமைதி கோயிலில் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டன.Huitink, Luuk. "Between Triumph and Tragedy: Josephus, Bellum Judaicum 7.121–157." ''Reading Greek, Hellenistic and Roman spolia. Objects, appropriation and cultural change, Euhormos: Greco-Roman Studies in Anchoring Innovation. Leiden: Brill'' (2023). pp. 215–216, 234 பிளேவிய அரசமரபானது இந்த வெற்றியை அரசியல் அனுகூலத்திற்குப் பயன்படுத்தியது. உரோமில் இவ்வெற்றி குறித்த நினைவுச் சின்னங்களை எழுப்பியது. யூதேயா வெல்லப்பட்டது குறித்த நாணயங்களை அச்சிட்டது. மசாதா முற்றுகையுடன் (பொ. ஊ. 73-74) இப்போரானது முடிவுக்கு வந்தது. யூத மக்கள் பரவலாக அழிவுக்கு உள்ளாயினர். இடம் பெயர்தல், அடிமைப்படுத்தப்படுதல் மற்றும் யூதர்களின் நிலத்தை உரோமானியர்கள் பறிமுதல் செய்தல் ஆகிய நிகழ்வுகள் நடைபெற்றன.File:Arch of Titus Menorah.png டைட்டசு வளைவின் உட்புறச் சுவரில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள எருசலேம் சூறையாடப்படும் நிகழ்வு]] இரண்டாம் கோயில் அழிக்கப்பட்டது யூத வரலாற்றில் ஓர் அழிவை ஏற்படுத்திய நிகழ்வைக் குறிக்கிறது. யூத சமயத்துக்குள் ஆழமான மாற்றங்களை இது தூண்டியது. பலியிடும் வழிபாட்டு முறையின் மைய நிலையானது ஒழிக்கப்பட்டது. சமயப் பழக்க வழக்கங்களானவை பிரார்த்தனை, டோராவைக் கற்றல் மற்றும் யூத தொழுகைக் கூடம் சமூக கூட்டங்களை நடத்துதல் என மாறியது. யூதக் குருசார் பாரம்பரியத்தின் படி, யோகனன் பென் சக்காய் யவ்னேவில் டோரா கற்பதற்கான ஒரு மையத்தை நிறுவ உரோமானியர்களிடமிருந்து அனுமதியைப் பெற்றார். இது பிறகு யூத சமயம்சார் மற்றும் பண்பாட்டு வாழ்க்கை முறையின் ஒரு கவனக் குவியமாக ஒரு தலைமுறைக்குச் சேவையாற்றியது. யூத சமயமானது பல பிரிவுகளைக் கொண்டிருந்த அதன் நிலையிலிருந்து ஒரு பெரும் மாற்றத்தைக் கண்டது. சதுசேயர் மற்றும் எசனேயர் ஆகிய பிந்தைய இரண்டாம் கோயில் காலகட்டத்தின் இரு முக்கியமான சமயப் பிரிவுகளானவை முக்கியத்துவமற்றவை ஆயின. அதே நேரத்தில், அவர்களது அலகிச் விளக்கங்கள், வாய்வழி டோராவின் மையப் பங்கு மற்றும் உயிர்த்தெழுதலில் உள்ள நம்பிக்கை உள்ளிட்ட பரிசேயர் பாரம்பரியங்களானவை யூதக் குருசார் யூதம் அடிப்படைகளாயின.
கேள்வி: யூதர்களின் வரலாறு - எசுப்பானியா, வடக்கு ஆப்பிரிக்கா, மத்திய கிழக்கு குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Hebrew Bible Spain.jpg] நடு காலங்களின் போது கிறித்தவர்களைக் காட்டிலும் யூதர்கள் இசுலாமிய ஆட்சியாளர்களால் பொதுவாக நன் முறையில் நடத்தப்பட்டனர். இரண்டாந்தர குடியுரிமையைக் கொண்டிருந்த போதும் அரசவைகளில் முக்கியமான பங்கை யூதர்கள் ஆற்றினர். தோராயமாக 900-1100-க்கு இடையிலான காலகட்டத்தின் போது அல்-அந்தலுஸ் ஒரு பொற்காலம் ஏற்பட்டது. அக்காலத்திற்கு பின்னர் நிலையானது மோசமடைந்தாலும் இக்காலம் ஏற்பட்டது. எனினும், நூற்றாண்டுகளின் போக்கில் வடக்கு ஆப்பிரிக்காவில் யூதர்கள் கொல்லப்பட்டதில் முடிவடைந்த ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடைபெற்றன. குறிப்பாக, மொரோக்கோ, லிபியா மற்றும் அல்சீரியா இவை நடைபெற்றன. அங்கே யூதர்கள் இறுதியாக கெட்டோக்களில் (முகாம்) வாழும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.Maurice Roumani, ''The Case of the Jews from Arab Countries: A Neglected Issue'', 1977, pp. 26–27. 11-ஆம் நூற்றாண்டின் போது எசுப்பானியாவில் முசுலிம்கள் யூதர்களுக்கு எதிராக அமைப்பு ரீதியிலான படுகொலைகளை நடத்தினர். 1011-ஆம் ஆண்டு குர்துபா மற்றும் 1066-இல் கிரானடாவில் நடைபெற்ற படுகொலைகளை இவ்வாறு குறிப்பிடலாம். நடுக் காலங்களின் போது எகிப்து, சிரியா, ஈராக்கு மற்றும் ஏமனின் அரசாங்கங்களானவை யூத கோயில்களை அழிப்பதற்கு ஆணையிட்ட சட்டங்களை இயற்றின. சில நேரங்களில் ஏமன், மொரோக்கோ மற்றும் பகுதாது சில பகுதிகளில் இசுலாமுக்கு மதம் மாறுவது அல்லது மரணத்தை எதிர் கொள்வது என்ற நிலைக்கு யூதர்கள் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர். 1172 வாக்கில் பெரும்பாலான இசுலாமியப் ஐபீரியாவின் கட்டுப்பாட்டை பெற்ற அல்மொகதர்கள் தங்களது அடிப்படைவாதப் பார்வையில் அல்மொராவிதேசுகளைத் தாண்டினர். ''திம்மிக்களை'' அவர்கள் கடுமையாக நடத்தினர். மொரோக்கோ மற்றும் இசுலாமிய எசுப்பானியாவிலிருந்து யூதர்கள் மற்றும் கிறித்தவர்கள் ஆகிய இரு சமயத்தவரையுமே அவர்கள் வெளியேற்றினர். இறப்பு அல்லது மதமாற்றம் என்ற நிலையை எதிர் கொண்ட போது பல யூதர்கள் புலம் பெயரத் தொடங்கினர்.[http://www.theforgottenrefugees.com/index.php?option=com_content&task=view&id=66&Itemid=39 The Forgotten Refugees] மைமோனிதசுவின் குடும்பம் போன்ற சில குடும்பங்கள் சற்று அதிகப்படியான சகிப்புத் தன்மையுடைய முசுலிம் நிலங்களுக்கு தெற்கு மற்றும் கிழக்கு நோக்கித் தப்பியோடினர். அதே நேரத்தில், பிறர் வடக்கு நோக்கி வளர்ந்து வந்த கிறித்தவ இராச்சியங்களில் குடியமரப் பயணித்தனர்.Kraemer, Joel L., "Moses Maimonides: An Intellectual Portrait," ''The Cambridge Companion to Maimonides'', pp. 16–17 (2005)
கேள்வி: யூதர்களின் வரலாறு - துறைமுக யூதர்கள் என்பது என்ன?
பதில்: துறைமுக யூதர் என்பது ஐரோப்பாவின் கடல்சார் பொருளாதாரத்தில் ஈடுபட்டிருந்த யூதர்களை விளக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு சொல்லாகும். குறிப்பாக, 17-ஆம் மற்றும் 18-ஆம் நூற்றாண்டுகளின் போது இச்சொல் பயன்பாட்டில் இருந்தது. எலன் பிரை என்ற பிரித்தானிய வரலாற்றாளர் "முதல் நவீன யூதர்கள்" என்று இவர்கள் கருதப்படலாம் என்று பரிந்துரைக்கிறார். பிரையின் கூற்றுப்படி துறைமுக யூதர்கள் "திரிபுக் கொள்கை விசாரணையின் அகதிகள்" மற்றும் ஐபீரியாவிலிருந்து யூதர்கள் வெளியேற்றப்பட்டது ஆகியவற்றின் விளைவாக தொடர்ந்து வந்தவர்கள் ஆவர். ஆம்சுடர்டாம், இலண்டன், திரியேத்தே மற்றும் அம்பர்க்கு போன்ற துறைமுகங்களில்வணிகம் செய்ய வணிகர்கள் இவர்களுக்கு அனுமதி வழங்கியதால் துறைமுக நகரங்களில் இவர்கள் குடியமர அனுமதிக்கப்பட்டனர். புலம் பெயர்ந்த யூதர்களுடனான இவர்களது தொடர்புகள் மற்றும் கடல்சார் வணிகத்தில் இவர்களின் நிபுணத்துவம் ஆகியவை ஐரோப்பாவின் ஏற்றுமதி சார் அரசாங்கங்களுக்கு குறிப்பாக மதிப்பு மிக்கவர்களாக இவர்களை ஆக்கியதாக பிரை குறிப்பிடுகிறார். அமெரிக்க வரலாற்றாளர் லோயிசு துபின் "தாங்கள் வாழ்ந்த நகரங்கள் செழிப்படைவவதற்கு காரணமான பன்னாட்டு கடல்சார் வாணிபத்தில் தங்களது ஈடுபாட்டிற்காக மதிப்பு பாராட்டப்பட்ட" யூத வணிகர்களை துறைமுக யூதர்கள் என்று வரையறுக்கிறார்.Dubin, ''The port Jews of Habsburg Trieste: absolutist politics and enlightenment culture'', Stanford University Press, 1999, p. 47 சமயம் குறித்த தங்களது நெகிழ்வுத் தன்மை, மற்றும் "பாரம்பரிய மற்றும் அறிவொளி பெற்ற 'யூத அடையாளங்கள்' ஆகிய இரண்டிலுமிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டிருந்த தயக்கம் காட்டும் பல இன பண்பாடு" ஆகியவற்றால் குறிக்கப்பட்டவர்களாக இந்த நபர்களின் சமூக பண்பாட்டு விவர அறிக்கையை சோர்க்கின் என்ற அமெரிக்க திரைப்பட இயக்குனர் மற்றும் பிறர் குறிப்பிடுகின்றனர். 16-ஆம் மற்றும் 18-ஆம் நூற்றாண்டு வரை சாக்லேட் மற்றும் வெனில்லா வணிகத்தில் யூத வணிகர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். ஐரோப்பா முழுவதும் இருந்த யூத மையங்களுக்கு ஏற்றுமதி செய்தனர். முதன்மையாக ஆம்ஸ்டர்டாம், பயோன், போர்தியக்சு, அம்பர்க்கு மற்றும் லிவோர்னோ ஆகிய நகரங்களுக்கு ஏற்றுமதி செய்தனர்.Encyclopedia of Jewish Food, Gil Marks, HMH, November 17, 2010