கேள்வி: உருசிய வரலாறு - பேரரசர் மூன்றாம் இவான் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:Иван III Великий.JPG15-ஆம் நூற்றாண்டில் மாசுகோவின் மாட்சி மிக்க இளவரசர்கள் தங்களது மக்கள் தொகை மற்றும் செல்வத்தை அதிகரிப்பதற்காக உருசிய நிலத்தை வலிமைப்படுத்துவதைத் தொடர்ந்தனர். இந்த செயல்பாட்டின் மிக வெற்றிகரமான நபர் மூன்றாம் இவான் ஆவார். ஓர் உருசிய தேசிய அரசுக்கான அடித்தளங்களை இவர் அமைத்தார். தன்னுடைய சக்தி வாய்ந்த வடமேற்கு எதிரியான லித்துவேனியாவின் மாட்சி மிக்க வேள் பகுதியுடன் மேல் தினேப்பர் ஆறு மற்றும் ஒகா ஆற்று வடிநிலங்களில் பகுதியளவு-சுதந்திரமான மேல் வேள் பகுதிகளில் சிலவற்றின் மீதான கட்டுப்பாட்டிற்காக இவான் போட்டியிட்டார்.[http://www.bartleby.com/65/iv/Ivan3.html Ivan III] , The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. 2001–05.[https://www.britannica.com/eb/article-3598 Ivan III] , ''பிரித்தானிக்கா கலைக்களஞ்சியம்''. 2007 சில இளவரசர்கள் கட்சி தாவியது, எல்லைப்புற சண்டைகள் மற்றும் நோவ்கோரோது குடியரசுடனான ஒரு நீண்ட கால போர் ஆகியவற்றின் மூலமாக மூன்றாம் இவானால் நோவ்கோரோது மற்றும் திவேர் ஆகிய அரசுகளை இணைக்க முடிந்தது.Donald Ostrowski in ''The Cambridge History of Russia'', Cambridge University Press, 2006, p. 234. . இதன் விளைவாக இவரது ஆட்சியின் கீழ் மாசுகோவின் மாட்சி மிக்க வேள் பகுதியானது அளவில் மும்மடங்கானது. பெசுகோவுடனான இவரது சண்டையின் போது பிலோபெய் (பெசுகோவின் பிலோதியசு) என்ற பெயருடைய ஒரு துறவி மூன்றாம் இவானுக்கு ஒரு கடிதத்தை அனுப்பினார். அதில் இவனின் இராச்சியமானது மூன்றாவது உரோமாக இருக்கும் என கணித்துக் கூறினார்.See e.g. [https://www.britannica.com/ebc/article-60463 Eastern Orthodoxy] , ''பிரித்தானிக்கா கலைக்களஞ்சியம்''. 2007. ''Encyclopædia Britannica''. கான்சுடன்டினோப்பிளின் வீழ்ச்சி மற்றும் கடைசி கிரேக்க மரபுவழி கிறித்தவப் பேரரசரின் இறப்பு ஆகியவை ''புதிய உரோம்'' மற்றும் மரபுவழி கிறித்தவத்தின் தலைமையகமாக மாசுகோ உருவாகும் என்ற இந்த புதிய கருத்துக்கு வலுவூட்டின. மேலும், 1472-ஆம் ஆண்டு பைசாந்திய இளவரசி சோபியா பலையோலோகினாவை இவான் திருமணம் செய்து கொண்டதும் இதற்கு வலுவூட்டியது. File:Muscovy 1390 1525.png மூன்றாம் இவனுக்குக் கீழ் பிரிகாசு எனப்படும் முதல் மைய அரசாங்க அமைப்புகளானவை உருசியாவில் உருவாக்கப்பட்டன. 11-ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து முதல் முறையாக சுதேப்னிக் எனப்படும் சட்டங்களின் முதல் தொகுப்பானது பின்பற்றப்படத் தொடங்கியது. உருசியாவின் சின்னமாக இரட்டைத் தலைக் கழுகானது பயன்படுத்தப்படத் தொடங்கியது. அனைத்து உருசிய இளவரசர்கள் மற்றும் உயர்குடியினர் மீதான தனது ஒட்டு மொத்த இறையாண்மையை இவான் அறிவித்தார். தாதர்களுக்கு மேற்கொண்டு திறை செலுத்த மறுத்தார். வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்த தங்க நாடோடிக் கூட்டம் முழுவதுமாகத் தோற்கடிக்கப்படுவதற்கான வழியைத் திறந்த ஒரு தொடர்ச்சியான தாக்குதல்களை இவான் தொடங்கினார். தங்க நாடோடிக் கூட்டமானது தற்போது பல்வேறு கானரசு மற்றும் நாடோடிக் கூட்டங்களாகப் பிரிந்திருந்தது. இவானும், அவருக்குப் பின் வந்த ஆட்சியாளர்களும் தங்களது மேலாட்சியின் தெற்கு எல்லைகளை கிரிமிய கானரசு மற்றும் பிற நாடோடிக் கூட்டங்களால் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களிலிருந்து பாதுகாக்க விரும்பினர். இந்த குறிக்கோளை அடைவதற்காக பெரிய அபாதிசு பட்டையைக் கட்டமைப்பதற்கு அவர்கள் கொடை வழங்கினர். இராணுவத்தில் சேவையாற்ற முன் வந்த உயர்குடியினருக்கு பண்ணை மாளிகைகளை வழங்கினர். குதிரைப்படையை அடிப்படையாக் கொண்ட வளர்ந்து வந்த ஓர் இராணுவத்திற்கு ஓர் அடித்தளத்தை இந்த பண்ணை மாளிகை அமைப்பானது வழங்கியது. File:Autor nieznany (malarz z kręgu Lukasa Cranacha Starszego), Bitwa pod Orszą.jpg இவ்வழியில் உள்நாட்டில் ஆட்சி உறுதிப்படுத்தப்படுவதானது, அரசு வெளிப்புறமாக விரிவாக்கப்படுவதுடன் சேர்த்து நடைபெற்றது. 16-ஆம் நூற்றாண்டு வாக்கில் மாசுகோவின் ஆட்சியாளர்கள் ஒட்டு மொத்த உருசிய நிலப்பரப்பையும் தங்களது கூட்டு உடைமையாகக் கருதினர். பல்வேறு பகுதியளவு-சுதந்திரமுடைய இளவரசர்கள் இன்னும் குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்புகளுக்கு உரிமை கோரினர். ஆனால், மூன்றாம் இவான் சிறிய இளவரசர்களை மாசுகோவின் மாட்சி மிக்க இளவரசரின் முதன்மை நிலையை ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலைக்கும், இராணுவம், நீதித்துறை மற்றும் அயல்நாட்டு விவகாரங்கள் மீதான கட்டுப்பாட்டை உடைய எதிர்த்து கேள்வியெழுப்ப இயலாத ஆட்சியாளர்களாக அவருடைய வழித் தோன்றல்களை ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலைக்கும் தள்ளினார். படிப்படியாக உருசிய ஆட்சியாளர் ஒரு சக்தி வாய்ந்த, சர்வாதிகார ஆட்சியாளரான ஒரு ஜாராக உருவாகினார். அதிகாரப்பூர்வமாக தனக்குத் தானே "ஜார்" என்ற பட்டத்தை சூட்டிக் கொண்ட முதல் உருசிய ஆட்சியாளர் உருசியாவின் நான்காம் இவான் ஆவார். தன்னுடைய அரசின் நிலப்பரப்பை மூன்றாம் இவான் மும்மடங்காக்கினார். உருசு மீதான தங்க நாடோடிக் கூட்டம் மேலாட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தார். கிரெம்லின் புதுப்பித்தார். உருசிய அரசுக்கான அடித்தளங்களை நிறுவினார். சுயசரிதையாளர் பென்னல் என்பவரின் கூற்றுப்படி இவரது ஆட்சிக் காலமானது "இராணுவ ரீதியாகப் புகழ் பெற்றதாகவும், பொருளாதார ரீதியாக உறுதியானதாகவும்" திகழ்ந்தது. இந்த சுயசரிதையாளர் இவரது நிலப்பரப்பு இணைப்புகள் மற்றும் உள்ளூர் ஆட்சியாளர்கள் மீதான இவரது மையப்படுத்தப்பட்ட கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார். எனினும், பென்னல் இவரது ஆட்சிக் காலமானது பண்பாட்டு ரீதியிலான எழுச்சியின்மை மற்றும் ஆன்மிக ரீதியிலான வெறுமை ஆகியவற்றின் காலமாகவும் இருந்ததாக வாதிடுகிறார். உருசிய நிலங்களுக்குள் சுதந்திரமானது நீக்கப்பட்டிருந்தது. கத்தோலிக்கப் பிரிவுக்கு எதிரான தனது விரும்பாமை மூலம் உருசியா மற்றும் மேற்குலகத்துக்கு இடையிலிருந்த திரையை இவான் நீக்கினார். நிலப்பரப்பு விரிவாக்கத்திற்காக மேற்குலக கற்றல் மற்றும் நாகரிகத்தின் பலன்களை இவரது நாடானது பெறாத நிலைக்கு இவர் காரணமானார் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.J. L. I. Fennell, ''Ivan the Great of Moscow'' (1961) p. 354
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - பேரரசை ஆளுதல் (1725–1825) குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Московский университет и река Неглинная.jpg18-ஆம் நூற்றாண்டின் உருசியப் பேரரசர்கள் அறிவொளி பெற்ற ஏதேச்சதிகார யோசனைகளை வெளிப்படுத்தினர். எனினும், மேற்கத்தியமயமாக்கலும், நவீனமயமாக்கலும் உருசிய சமூகத்தின் மேல் வகுப்பு மக்கள் மீது மட்டுமே தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. அதே நேரத்தில், மக்கள் தொகையில் பெரும்பான்மையினராக இருந்த விவசாயிகள் பண்ணையடிமை முறை என்ற நிலையிலேயே தொடர்ந்து இருந்து வந்தனர். சக்தி வாய்ந்த உருசியர்கள் தங்களது தனிச்சலுகை பெற்ற நிலைகள் மற்றும் வேற்று நாட்டு யோசனைகள் மீது சினம் கொண்டனர். இந்த எதிர் வினையானது குறிப்பாக நெப்போலியப் போர்களுக்குப் பிறகு கடுமையானதாக இருந்தது. "பல்கலைக்கழகங்கள், பள்ளிகள் மற்றும் அரசாங்க சேவைகளில் இருந்த மேற்குலக நிபுணர்கள் மற்றும் அவர்களது உருசிய பின்பற்றாளர்களை ஒட்டு மொத்தமாக ஒழிப்பதற்கு வழி வகுத்த" ஒரு சக்தி வாய்ந்த மேற்குலக எதிர்ப்புச் செயல் திட்டங்களை இது உருவாக்கியது.Alfred J. Rieber, "Persistent factors in Russian foreign policy: an interpretive essay". In Hugh Ragsdale, ed., ''Imperial Russian Foreign Policy'' (1993), p. 328. 18-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியானது உருசியாவில் பட்டப்படிப்பு தோன்றியதைக் குறித்தது. சென் பீட்டர்சுபெர்க்கு அரசுப் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் மாஸ்கோ அரசுப் பல்கலைக்கழகம் ஆகிய முதல் இரு முதன்மையான பல்கலைக்கழகங்கள் திறக்கப்பட்டன. சைபீரியா மற்றும் தூரக் கிழக்குப் பகுதியில் உருசிய நாடுகளில் பயணங்களானவை தொடர்ந்தன. பெரும் வடக்குப் பயணங்களின் மூலம் அலாசுகா வளர்ச்சியடைவதற்கான அடித்தளத்தை உருசியர்கள் அமைத்தனர். 18-ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவில் அலாசுகா ஓர் உருசியக் குடியேற்றமானது (உருசிய அமெரிக்கா). 19-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கப் பகுதியில் பூமியைச் சுற்றி வரும் முதல் உருசிய முயற்சிக்கு ஓர் அடித்தளமாக அலாசுகா பயன்படுத்தப்பட்டது. 1819-1821-இல் அந்தாட்டிக்கா பயணத்தின் போது உருசிய மாலுமிகள் அந்தாட்டிக்காவைக் கண்டறிந்தனர். தொடர்ச்சியான நிதிப் பிரச்சினையில் உருசியா மூழ்கியிருந்தது. 1724-இல் 90 இலட்சம் ரூபிள்கள் என்பதிலிருந்து 1794-இல் 4 கோடி ரூபிள்களாக வருவாய் அதிகரித்த அதே நேரத்தில் செலவீனங்களானவை மிக துரிதமாக அதிகரித்தன. 1794-ஆம் ஆண்டில் 4.90 கோடியை அடைந்தன. வரவு செலவுத் திட்டத்தில் இராணுவத்துக்கு 46%, அரசாங்கத்தின் பொருளாதாரச் செயல்பாடுகளுக்கு 20%, நிர்வாகத்திற்கு 12%, சென் பீட்டர்சுபெர்க்கிலிருந்த ஏகாதிபத்திய அரசவைக்கு 9% ஒதுக்கப்பட்டன. பற்றாக்குறையால் கடன் வாங்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டது. முதன்மையாக கடனானது ஆம்சுடர்டாமில் இருந்து பெறப்பட்டது. கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கு என வரவு செலவுத் திட்டத்தில் 5% ஒதுக்கப்பட்டது. காகிதப் பணமானது செலவீனத்தை ஏற்படுத்திய போர்ங்களுக்கு நிதி செலுத்துவதற்காக வெளியிடப்பட்டது. இதனால் விலைவாசி உயர்வு ஏற்பட்டது. 18-ஆம் நூற்றாண்டு உருசியாவானது "ஓர் ஏழ்மையான, பிற்போக்கு, பெரும்பாலும் வேளாண்மையைச் சார்ந்திருந்த, மற்றும் எழுத்தறிவு பெறாத நாடு" என்ற நிலையில் தொடர்ந்து நீடித்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - போர்ப் பொதுவுடைமைவாதமும், புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையும் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: 1917-இல் போல்செவிக் புரட்சியானது நிலைநிறுத்தப்பட்டதிலிருந்து 1921-ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலகட்டமானது போர்ப் பொதுவுடைமைவாதம் என்று அறியப்படுகிறது. நிலம், அனைத்து தொழில்துறை மற்றும் சிறிய தொழில்களானவை தேசியமயமாக்கல். பணப் பொருளாதாரமானது வரம்புக்குட்பட்டப்பட்டது. கடுமையான எதிர்ப்பானது சீக்கிரமே உருவானது. தங்களது பொருட்களுக்கு பணம் செலுத்துதல்களை விவசாயிகள் வேண்டினர். அரசாங்கத்தின் உள்நாட்டுப் போர்க் கொள்கைகளின் ஒரு பகுதியாக அரசாங்கத்திடம் தங்களது மிகுதியான தானியத்தைச் சரணடைய வைக்க வேண்டும் என்பதற்கு விவசாயிகள் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். விவசாயிகளின் எதிர்ப்பை எதிர் கொண்டபோது புதிய பொருளாதாரக் கொள்கை என்று அறியப்பட்ட போர்ப் பொதுவுடைமைவாதத்திலிருந்து பின் வாங்கும் ஓர் உத்தி ரீதியிலான பின் வாங்கலை லெனின் தொடங்கினார். தானியங்களுக்கு ஒட்டு மொத்தமாக வரிகள் விதிக்கப்படுவதிலிருந்து விவசாயிகளுக்குச் விடுதலையளிக்கப்பட்டது. கட்டற்ற சந்தையில் தங்களது மிகுதியான உற்பத்தியை விற்க அவர்களுக்கு அனுமதியளிக்கப்பட்டது. தனியார் சில்லரை வணிகத்திற்கு அனுமதியளித்ததன் மூலம் வணிகமானது தூண்டுதல் பெற்றது. வங்கியியல், போக்குவரத்து, கனரகத் தொழிற் துறை மற்றும் பொதுப் பணிக்கு அரசாங்கமானது தொடர்ந்து பொறுப்புடையதாக இருந்தது. புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையிலிருந்து அனுகூலம் பெற்ற குலக்குகள் அல்லது செல்வந்த விவசாயிகளைப் பொதுவுடைமைவாதிகளுக்கு மத்தியிலான இடது சாரி எதிர்ப்பாளர்கள் விமர்சித்த போதும் இந்தத் திட்டமானது அதிகப்படியாக நன்மை பயத்தது என நிரூபணமானது. பொருளாதாரமானது புத்தூக்கம் பெற்றது. 1924-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் லெனினின் இறப்பைத் தொடர்ந்து கட்சிக்குள் அதிகரித்து வந்த எதிர்ப்பின் கீழ் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையானது பின்னாட்களில் வந்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - ஸ்டாலினிய எதிர்ப்பும், பொருளாதார மந்த நிலை சகாப்தமும் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: ஸ்டாலின் ஆட்சியில் ஒவ்வாத செயல்களை விளக்கி 1956-இல் பொதுவுடைமைவாத கட்சியின் 20-ஆவது பேரவையின் முன்பு ஓர் உரையில் தனது நிலையை நிக்கித்தா குருசேவ் உறுதிப்படுத்தினார். File:Carter Brezhnev sign SALT II.jpg, சோவியத் பொதுச் செயலர் லியோனீது பிரெசுனேவ் உத்தி ரீதியிலான ஆயுதக் கட்டுப்பாடு பேச்சுவார்த்தை (சால்ட் இரண்டு) ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடுகின்றனர்.]] 1964-இல் பொதுவுடைமைக் கட்சியின் மையக் குழுவால் குருசேவ் மீது குற்றம் சுமத்தப்பட்டு விசாரணை நடத்தப்பட்டது. கியூபா ஏவுகணை நெருக்கடி போன்ற சோவியத்துகளுக்கு ஏற்பட்ட தடங்கல்கள் உள்ளிட்ட ஏராளமான தவறுகள் இவருக்கு எதிராக முன் வைக்கப்பட்டன. லியோனீது பிரெசுனேவ், அலெக்செய் கோசிகின் மற்றும் நிக்கோலாய் போத்கோர்னி ஆகியோரின் பொது தலைமைத்துவத்தின் ஒரு காலத்திற்குப் பிறகு சோவியத் தலைவராக குருசேவின் இடத்தை பிரெசுனேவ் பெற்றார். கனரகத் தொழிற்துறைக்கு பிரெசுனேவ் முக்கியத்துவம் கொடுத்தார். 1965-ஆம் ஆண்டில் சோவியத் பொருளாதாரச் சீர்திருத்தத்தைத் தொடங்கி வைத்தார். ஐக்கிய அமெரிக்காவுடனான உறவு முறைகளை மென்மையாக்கவும் முயற்சித்தார். குருசேவ் மற்றும் பிரெசுனேவ் ஆண்டுகளின் போது சோவியத் அறிவியல் மற்றும் தொழிற்துறையானது உச்ச நிலையை அடைந்தது. உலகின் முதல் அணு மின் நிலையம் 1954-இல் ஓப்னின்சுகில் நிறுவப்பட்டது. பைக்கால் அமூர் தொடருந்து அமைப்பானது கட்டமைக்கப்பட்டது. 1950-களில் பாறை எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயுவை உற்பத்தி, ஏற்றுமதி செய்வதில் ஒரு முன்னணி நாடாக சோவியத் ஒன்றியம் உருவானது. 1980-இல் மாசுகோ நகரமானது 1980 கோடைக்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடத்தியது. அனைத்து நவீனமயமாக்கப்பட்ட பொருளாதாரங்களும் 1965-க்குப் பிறகு கணினிமயமாக்கலை நோக்கி நகர்ந்த அதே நேரத்தில் சோவியத் ஒன்றியமானது இத்துறையில் பின் தங்கியது. 1965-ஆம் ஆண்டில் ஐபிஎம் 360 கணினியை நகல் எடுக்கும் மாசுகோவின் முடிவானது ஒரு தீர்க்கமான தவறு என நிரூபணமானது. ஏனெனில், தங்களால் மேம்படுத்த இயலாத ஒரு பழமைப்பட்டுப் போன கணினி அமைப்பிற்குள் சோவியத் அறிவியலாளர்களை இது முடக்கியது. தேவையான சில்லுகளை நம்பகத்துடன் பெரும் எண்ணிக்கையில் தயாரிப்பதிலும், செயல்படக்கூடிய மற்றும் ஆற்றல் உடைய நிரல்களை நிரலாக்கம் செய்வதிலும், முழுவதுமாக தனித்தனிச் செயல்பாடுகளை ஒருங்கிணைப்பதிலும், கணினிப் பயனாளர்களுக்கு உதவி வழங்குவதிலும் இவர்கள் பெரும் கடினங்களைச் சந்தித்தனர்.James W. Cortada, "Public Policies and the Development of National Computer Industries in Britain, France, and the Soviet Union, 1940—80." ''Journal of Contemporary History'' (2009) 44#3 pp. 493–512, especially pp. 509-510. சோவியத் பொருளாதாரத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று கச்சா எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுக்களை இந்நாடு பெருமளவில் கொண்டிருந்ததாகும். 1973-1974-இல் உலக கச்சா எண்ணெய் விலைகளானவை நான்கு மடங்காகின. 1979-1981-இல் மீண்டும் உயர்ந்தன. சோவியத் பொருளாதாரத்தின் முதன்மையான இயக்கியாக எரிசக்தித் துறையை இது ஆக்கியது. பல பலவீனங்களைச் சரி செய்யப் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஒரு நேரத்தில் சோவியத் பிரதமர் அலெக்சி கோசிகின் கச்சா எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு உற்பத்தித் துறையின் தலைவரிடம் "ரொட்டித் துண்டுகளின் நிலை சரியாக இல்லை. திட்டமிட்டதற்கு அதிகமாக 30 இலட்சம் டன் [கச்சா எண்ணெயைக்] கொடுங்கள்" என்று குறிப்பிட்டார்.Yergin, ''The Quest'' (2011) p. 23 முன்னாள் பிரதமரும், ஒரு பொருளாதார நிபுணருமான எகோர் கைதர் முந்தைய மூன்று தசாப்தங்களைப் பின்னோக்கிப் பார்த்த போது 2007-ஆம் ஆண்டில் பின்வருமாறு எழுதினார்: }}