கேள்வி: கைரேகை சாத்திரம் - பண்டைய கைரேகை சாத்திரம் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: ஐரோவாசியா நிலப்பரப்பில் உள்ள பல்வேறு இடங்களில் கைரேகை சாத்திரம் என்பது பொதுவான ஒரு நடைமுறையாகும். இது சுமேரியா, பாபிலோனியா, அரேபியா, கானான், ஈரான், இந்தியா, நேபாளம், திபெத் மற்றும் சீனா ஆகிய நாடுகளின் கலாச்சாரங்களில் இன்றும் நடைமுறையில் உள்ளது. குத்தூசி மருத்துவம் நிபுணர் யோஷியாகி ஓமுரா இந்து சோதிடம் , சீனா ''யிஜிங்'' (''ஐ சிங்'') மற்றும் உரோமானி மக்கள் சோதிடம் ஆகியவற்றில் இதன் வேர்களை விவரிக்கிறார். According to this theory, palmistry developed in India and then extended across the world. பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, இந்து முனிவர் வால்மீகி 567 பத்திகளை உள்ளடக்கிய ஒரு புத்தகத்தை எழுதியதாக கருதப்படுகிறது. இதன் தலைப்பு ஆங்கிலத்தில் ''தி டீச்சிங்ஸ் ஆஃப் வால்மீகி மகரிஷி ஆன் மேல் பாமிஸ்ட்ரி'' என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. பண்டைய காலங்களிலிருந்து, கைரேகை சாமுத்ரிகா சாத்திரம் ஒரு கிளையாகக் கருதப்படுகிறது. இதில் சோதிடம் மற்றும் கைரேகை போன்ற ஒரு நபரின் உடல் முழுவதும் பற்றிய ஆய்வுகள், அத்துடன் மண்டை ஓடு மற்றும் முக வாசிப்பு ஆகியவை அடங்கும்.. இந்தியாவில் இருந்து, கைரேகை கலை சீனா, திபெத்து மற்றும் ஐரோப்பா பிற நாடுகளுக்கு பரவியது.: "It was not until the mid- to late nineteenth century that palmreading took off in Britain, France and the United States thanks to three major figures: Casimir Stanislas d'Arpentigny, Edward Heron-Allen and Cheiro." சீனாவில் இருந்து கைரேகை சாத்திரம் , கிரேக்கத்திற்கு முன்னேறி சென்றதாகவும், அங்கு அனாஸ்சகோராஸ் (Anaxagoras) இதை பயின்றார் என்றும் கூறப்படுகிறது. அரிசுட்டாட்டில் (கி.மு 384-322) எர்மெசு பலிபீடத்தில் கைரேகை பற்றிய ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரையைக் கண்டுபிடித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அதை அவர் பேரரசர் அலெக்சாந்தர் (கி.மு 356-323) வழங்கினார். அலெக்சாண்டர் தனது அதிகாரிகளின் கைகளில் உள்ள வரிகளை பகுப்பாய்வு செய்வதன் மூலம் அவர்களின் குணாதிசயங்களை ஆராய்வதில் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார். மறுமலர்ச்சி மந்திரக் கலைகளில் கைரேகை சாத்திரம் ஏழு "தடைசெய்யப்பட்ட கலைகளில்" ஒன்றாக வகைப்படுத்தப்பட்டது.Johannes Hartlieb (Munich, 1456) ''The Book of All Forbidden Arts''; quoted in Láng, p. 124. 16-ஆம் நூற்றாண்டு, கைரேகைக் கலை கத்தோலிக்க திருச்சபை தீவிரமாக ஒடுக்கப்பட்டது. நான்காம் திருத்தந்தை பால் மற்றும் ஐந்தாம் திருத்தந்தை சிக்ஸ்டஸ் இருவரும், கைரேகை உட்பட பல்வேறு வகையான கணிப்புகளுக்கு எதிராக ஆணைகளை வெளியிட்டனர்.