கேள்வி: இரவீந்திர கெலேக்கர் - தொழில் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: ஏற்கனவே காந்தியம் தத்துவத்தால் ஆழ்ந்த செல்வாக்கு பெற்ற கெலேக்கர், பிரபல காந்தியரும் எழுத்தாளருமான காகா காலேல்கர் இருக்க வேண்டி 1949 ஆம் ஆண்டில் தனது சொந்த ஊரான கோவாவை விட்டுச் வர்தா சென்றார். புதுடில்லியில் உள்ள தேசிய காந்தி அருங்காட்சியகம், புது டில்லி நூலகராக நியமிக்கப்பட்ட கெலேக்கர் 1955 வரை காலேக்கரின் பயிற்சியின் கீழ் ஒரு குறுகிய காலம் இருந்தார். ஒரு வருடம் கழித்து அவர் கோவா சுதந்திர இயக்கத்தில் மீண்டும் மூழ்கினார். உலகெங்கிலும் உள்ள கோன் விரிந்து பரவிய புலம்பெயர் இனம் மீண்டும் இணைக்கும் நோக்கில், கோமந்த் பாரதி (1956-60) என்ற வார இதழைத் தொடங்கினார். மீண்டும், கோவாவின் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் தீவிரமாக பங்கேற்ற அவர் போர்த்துகீசியர்களால் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். 1961 இல் இந்தியத் தரைப்படை கோவா படையெடுப்பு கோவாவை இந்தியாவுடன் இணைத்தபோது அவர் விடுவிக்கப்பட்டார். கோவாவை அண்டை நாடான மகாராட்டிரா மாநிலத்துடன் இணைப்பதற்கு எதிரான சமூக-அரசியல் பிரச்சாரத்தில் அவர் இணைந்தார். இது 1967 பொது வாக்கெடுப்புக்குப் பின்னர் முடிவடைந்தது. கோவா ஒரு தனி ஒன்றியப் பகுதி (இந்தியா) இருந்தாலும் அதன் தனி அடையாளத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டது. கோவா ஒரு தனி மாநிலமாக அறிவிக்கப்படும் வரை 1987 வரை இந்த நிலையை தக்க வைத்துக் கொண்டது. கோவாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, கேல்கர் தனது சொந்த கொங்கனி மொழியை மராத்தியின் ஒரு வட்டாரமொழி வழக்குகள் காட்டிலும், ஒரு சுயாதீனமான மொழியாகப் பெறுவதற்கான வடிவத்தில், இலக்கிய செயல்பாட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். செனாய் கோயம்பாப் போன்ற கொங்கனி இலக்கிய இயக்கத்தின் முன்னோடிகளுடன் அவர் சாதகமாக ஒப்பிடப்பட்டார் . இந்தக் காலகட்டத்தில், ''ஆஞ்சி பாசு கொங்கனிச்'' (1962) உட்பட கொங்கனி மொழியை ஊக்குவிக்கும் தனது மிக முக்கியமான படைப்புகளில் சிலவற்றை எழுதினார். தெருவில் உள்ள சாமானியர்களுக்கு கொங்கனியின் முக்கியத்துவத்தை வெளிப்படுத்தும் உரையாடல்; ''சாலண்ட் கொங்கனி கித்யாக்'' (1962), கோவாவில் கொங்கனி நடுத்தரப் பள்ளிகளைக் கொண்டிருப்பதன் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது; மற்றும் ''தேவநாகரி, ரோமன் மற்றும் கன்னட எழுத்துகளில் கொங்கனி இலக்கியத்தின் நூலியல்'' (1963). பிப்ரவரி 1987 இல், கோவாவின் சட்டமன்றம் கொங்கனியை கோவாவின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக மாற்றும் அதிகாரப்பூர்வ மொழி மசோதாவை நிறைவேற்றியது. 1992 ல் இந்திய அரசியலமைப்பு இந்தியாவின் அலுவல் மொழிகள் கொங்கனி உத்தியோகபூர்வ மொழியாக சேர்க்கப்பட்டபோது போராட்டம் முடிவுக்கு வந்தது. வாழ்க்கையின் பணி முடிந்தவுடன், கெலேக்கர் பொது வாழ்க்கையில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார், முக்கியமாக தனது எழுத்தை மையமாகக் கொண்டிருந்தார். 1975 பிப்ரவரி 26, அன்று, இந்தியாவின் தேசிய அமைப்பான சாகித்திய அகாதமி, கொங்கனியை ஒரு சுயாதீன மொழியாக அங்கீகரித்தது. கொங்கனியில் ஒரு படைப்புக்கான முதல் சாகித்திய அகாதமி விருது 1977 ஆம் ஆண்டில் கெலேக்கருக்கு அவரது பயணக் கதையான ''இமயமலைக்காக'' அளித்தது. அகாடமி முதல் சாகித்திய அகாதமி விருது கொங்கனி கூட Kelekar 1990 இல் ''அமி Taankan Manshant Haadle,'' குஜராத்தி, ''Mansaeena திவா'' உள்ள கட்டுரைகளின் தொகுப்பு ஒரு கொங்கனி மொழி பெயர்ப்புக்குக் சென்ற Jhaverchand மேஹானி . அவர் 2006 ஞானபீட விருது, இது கொங்கனி மொழி எழுத்தாளருக்கு முதன்முதலில் வழங்கப்பட்டது. அவரது தொழில் வாழ்க்கையின் உச்சம் 2007 இல் வாழ்நாள் சாதனைக்காக சாகித்ய அகாடமி பெல்லோஷிப் உடன் வந்தது. பிராந்திய மொழிகளின் வாழ்நாள் ஆதரவாளர், ஞான்பித் விருதுக்கான ஏற்றுக்கொள்ளும் உரையில், "மக்கள் பிராந்திய மொழிகளில் புத்தகங்களைப் படிப்பதை நிறுத்திவிட்டார்கள். மறுபுறம், ஆங்கிலம் மூலம், நாங்கள் பொன்சாய் புத்திஜீவிகள், பொன்சாய் எழுத்தாளர்கள் மற்றும் பொன்சாய் வாசகர்களை உருவாக்கியுள்ளோம். " கொங்கனி மொழி மற்றும் கலாச்சார அறக்கட்டளையின் ஒரு ''பகுதியான'' விஸ்வ கொங்கனி சாகித்ய அகாடமி 2006 இல் அமைக்கப்பட்டபோது, இது மொழிபெயர்ப்பிற்காக எடுக்கப்பட்ட முதல் ''படைப்பு கேலக்கரின்'' கட்டுரைகளின் தொகுப்பான ''வேலவாய்லோ துலோ ஆகும்'' . இவரது புத்தகங்கள் இந்தி மற்றும் பிற வட இந்திய மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன, அவை பல்கலைக்கழகங்களால் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.