கேள்வி: மார்வார் பிரதேசம் - வரலாறு என்பது என்ன?
பதில்: File:Mehrangarh Fort.jpg, இராஜஸ்தான்]] கிபி ஆறாம் நூற்றாண்டு அல்லது ஏழாம் நூற்றாண்டில் மார்வார் பிரதேச மக்கள் தங்களை கூர்ஜர தேசம் எனக்கூறிக்கொண்டதாக சீன யாத்திரிகர் சுவான்சாங் தன் பயணக் குறிப்பில் குறித்துள்ளார். கூர்ஜர-பிரதிகாரப் பேரரசு கிபி 6-ஆம் நூற்றாண்டில் மார்வார் பகுதியில் இராச்சியத்தை அமைத்து மந்தோர் நகரத்தை தங்கள் தலைநகராக நிறுவினர்.கூர்ஜரா - பிரதிகாரப் பேரரசின் ஒரு பகுதியான மார்வார் பிரதேசம் 1100 வரை வலிமை மிக்க பார்குஜார் அரசர்களால் ஆளப்பட்டு வந்தது. 1459 ஆம் ஆண்டில் ராத்தோர் வம்ச இராசபுத்திர தளபதி ராவ் ஜோதா ஜோத்பூர் உருவாக்கினார். ஜோத்பூரை சுற்றியுள்ள அனைத்து ஆட்சி பரப்புகளையும் மன்னர் இராவ் ஜோதா வெற்றிகொண்டார். பின்னர் ஜோத்பூர் சமஸ்தானம் நிறுவினார். இராவ் ஜோதா அருகில் இருந்த நகரமான மேண்ட்ரோவைச் சேர்ந்தவர் ஆவார். தொடக்கத்தில் மாநிலத்தின் தலைநகரமாக இந்த நகரம் கருதப்பட்டது. எனினும் ராவ் ஜோதா காலத்திலேயே விரைவில் ஜோத்பூர் தலைநகரானது. தில்லியிலிருந்து குஜராத்திற்கு செல்லும் முக்கிய சாலை இணையும் இடத்தில் இந்நகரம் அமைந்துள்ளது. அபின், செம்பு, பட்டு, மிதியடிகள், ஈச்ச மரங்கள் மற்றும் காஃபி போன்ற பொருட்களின் வர்த்தகம் இந்நகரின் முக்கிய வருவாயாக இருக்கிறது. இந்த வரலாற்று காலத்தின் போது மகாராஜா ஜஸ்வந்த் சிங் போன்ற பல்வேறு சிறப்புமிக்க தளபதிகளுடன் இந்த மாநிலத்தை முகலாயர்கள் அளித்தனர். உலகில் ஜோத்பூரின் பிரபலத்தின் காரணமாக அந்நகரம் மற்றும் அதன் மக்கள் பயனடைந்தனர். கலை மற்றும் கட்டடக்கலையின் புதிய பாணிகளின் மூலம் உள்ளூர் வர்த்தகர்களுக்கு அவர்கள் தோற்றம் மற்றும் வாய்ப்புகளை வழங்கினர். இதன் மூலம் இந்தியா முழுவதும் அவர்களது அடையாளத்தை ஏற்படுத்தினர். மார்வார் பிரதேசத்தை அவுரங்கசீப் (1679) குறிப்பாக இசுலாமிய மௌலிகளின் போலிக் காரணங்களால் முகலாயப் பேரரசின் இணைத்துக் கொண்டார். ஆனால் 1707 ஆம் ஆண்டில் ஒளரங்கசீப் இறந்த பிறகு மார்வாரின் ஜோத்பூர் சமஸ்தானம் மீண்டும் சுதந்திர நாடாகியது. பின்னர் மராத்தியப் பேரரசின் 1707 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு முகலாயப் பேரரசு படிப்படியாக சரியத்தொடங்கியது. ஆனால் உட்சதியால் சோத்பூர் நீதிமன்றத்திற்கு தீங்கிழைக்கப்பட்டது. ஆனால் இந்த சூழ்நிலைகளில் இருந்து ஆதாயமடையும் நோக்கில் நிலக்கிழார்களாக அப்பிரதேசத்தை ஆக்கிரமித்த முகலாயர்கள் மார்வார் வழிவந்தவர்களின் சச்சரவுகளையும் மற்றும் மராத்தியப் பேரரசு குறிக்கீடையும் வரவேற்றனர். எனினும் நிலைப்புத் தன்மை மற்றும் அமைதிக்காக இது ஏற்படுத்தப்படவில்லை. 50 ஆண்டுகாலப் போர்கள் மற்றும் ஒப்பந்தங்கள் மாநிலத்தின் செல்வத்தை சீரழித்தன. இதனைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு 1818 ஆம் ஆண்டில் ஆங்கிலேயருடன் நேச நாடுகளும் படையெடுத்து வந்தன. ஜோத்பூரின் மகாராஜா ஆட்சி செய்து வந்த கோர்வார் பிரதேசத்தின் மீது ஓஸ்வல் ஜெயின்கள் கவனம் செலுத்தினர். மேலும் ஓஸ்வல் ஜெயின்கள் அதிகப்படியான செல்வத்தை மற்றும் இரத்தினக் கற்களை ஜோத்பூரின் மகாராஜாவிற்கு நன்கொடையளித்ததன் மூலம் ஜோத்பூரின் வலிமையான அஸ்திவாரத்திற்கு முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளனர். மேலும் செல்வ வளமிக்க ஓஸ்வல் ஜெயின் வணிகர்களை நாகர் செத் அல்லது பல்வேறு பிற கெளரவமான தலைப்புகளில் அழைத்து கெளரவிப்பதற்கு சோத்பூர் மகாராஜா இதனைப் பயன்படுத்துகிறார். ஜோத்பூர் இராச்சியம் கிபி 1226 முதல் 1817 வரை சுதந்திர முடியாட்சியுடனும்; பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியாளர்கள் கொண்டு வந்த துணைப்படைத் திட்டம் பிரித்தானியர்களுக்கு அடங்கி, கப்பம் செலுத்தும் மன்னர் அரசு (பிரித்தானிய இந்தியா) ஜோத்பூர் இராச்சியத்தினர் 1818-ஆம் ஆண்டு முதல் ஆட்சி செய்தனர். 15 ஆகஸ்டு 1947 அன்று இந்தியப் பிரிவினை பின்னர் சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம் 6 ஏப்ரல் 1949 இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.http://en.wikipedia.org/wiki/Political_integration_of_India#Border_states.