கேள்வி: மிசோரி ஆறு - நீர் வெளியேற்றம் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: நீர் வெளியேற்றத்தின் அடிப்படையில் மிசௌரி ஆறானது அமெரிக்கவின் ஒன்பதாவது பெரிய ஆறாகும். படிமம்:Corp of Eng. 6-16-11A 267.JPG மிசௌரி பொதுவாக வறண்ட நிலங்களிலேயே வடிகிறது, மற்ற பெரிய அமெரிக்க ஆறுகளை ஒப்பிடும் போது இதன் நீர் வெளியேற்றமும் குறைவு. இதன் குறுக்கே அணைகள் கட்டப்படுவதற்கு முன்பு ஆண்டுக்கு இரு முறை வெள்ளம் வரும் ஒன்றை இளவேனில் கால வெள்ளம் என்றும் மற்றதை கோடை வெள்ளம் என்றும் அழைப்பார்கள். இளவேனில் கால வெள்ளம் நீர்பிடிப்பு பகுதியில் உள்ள பனி உருகுவதாலும், கோடை கால வெள்ளம் சமவெளிகளில் உள்ள பனி உருகுவதாலும் ராக்கி மலைத்தொடரில் ஏற்படும் மழையினாலும் ஏற்படுகிறது. கோடை வெள்ளமே பெரும் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடியது, அச்சமயத்தில் சில ஆண்டுகள் நீர் வெளியேற்றம் சாதாரண சமயத்தில் இருப்பதை விட பத்து மடங்கு அதிகமாக இருக்கும். மிசௌரியின் நீர்வெளியேற்றம் அதன் குறுக்கே 174 கன கிலோமீட்டர் அளவுக்கு கட்டப்பட்டுள்ள 17,000 நீர்தேக்கங்களால் பாதிக்கப்படுகிறது இந்த நீர் தேக்கங்கள் வெள்ளத்தை கட்டுப்படுத்த உதவுகின்றன. இந்த நீர்தேக்கங்களால் ஆண்டுக்கு 3.7 கன கிலோமீட்டர் அளவுக்கு நீர் ஆவியாகிறது. அமெரிக்க நிலப்பொதியியல் அளவீடு துறை 51 நீர் அளவு மானிகளை மிசோரி ஆறு நெடுக வைத்துள்ளது. பிசுமார்க் (வடக்கு டொக்கோட்டா) நகரத்தில் இதன் நீர் வெளியேறும் அளவு வினாடிக்கு 21,920 கன அடியாகும். அப்பகுதியில் வடிகால் பரப்பு 186,400 சதுர மைல்களாகும். இது மிசௌரியின் வடிகால் பரப்பில் 35% ஆகும். கான்சசு நகரத்தில் இதன் நீர் வெளியேறும் அளவு வினாடிக்கு 55,400 கன அடியாகும். மிசௌரியின் மொத்த வடிகால் பரப்பில் 91% இந்நீருக்கு காரணமாகும். எருமனில் (மிசௌரி) சராசரியாக வினாடிக்கு 87,520 கன அடி நீர் 1897 முதல் 2010 வரை வெளியேறியது. ஆண்டுக்கு அதிகளவாக 1993இல் சராசரியாக வினாடிக்கு 181,800 கன அடி நீர் வெளியேறியது. 2006இல் வினாடிக்கு 41,690 கன அடி நீர் வெளியேறியதே குறைவான நீர்வெளியேற்றமாகும். 1993இலேயே வரலாற்றில் இடம்பெற்ற பெரும் வெள்ளம் ஏற்பட்டது. ஆற்றில் பனிக்கட்டிகள் அணை போல் இருந்து நீர் வெளியேற்றத்தை தடுத்ததால் 1963 டிசம்பர் 23 இல் வினாடிக்கு 602 கன அடி நீரே வெளியேறியது.
கேள்வி: மிசோரி ஆறு - அமெரிக்காவின் எல்லை பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: 18ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் மென்மயிர்களையுடைய நீர்நாய் நீரெலியையும் கண்டறியும் நோக்கில் வடக்கு மிசௌரியின் வடிநிலத்தில் தோல் வியாபாரிகள் உள்நுழைந்தார்கள். இவைகளின் மென்மயிர் தோலினால் அவ்வகை தோல் வியாபாரம் வட அமெரிக்காவில் அதிகரித்தது. லுயிசு & வில்லியம் கிளார்க்கின் மிசௌரி பற்றிய தேடுதல் மூலம் இந்த பகுதி ஆயிரக்கணக்கான வேட்டை விலங்குகளை உடையது என முதலில் அறிந்தார்கள். அவர்களின் நூல் ஆயிரக்கணக்கான நீர்நாயும் நீரெலியும் அமெரிக்கக் காட்டெருதுகளையும் வடமேற்கு பசிபிக்கும் மேல் மிசௌரியும் கொண்டிருப்பதாக குறிப்பிட்டது. 1807இல் மானுவேல் லிசா என்பவர் ஒருங்கிணைத்த தோல் வியாபாரிகளால் மென் மயிர் தோல் வியாபாரம் மிகுந்த வளர்ச்சியை மேல் மிசௌரி பகுதியில் அடைந்தது.லிசாவும் அவரது குழுவும் மேல் மிசௌரி & மஞ்சப்பாறை பகுதியில் அமெரிக்க தொல்குடிகளிடம் பண்டமாற்று முறையில் மென் மயிர் தோல்களை பெற்றனர். தெற்கு மாண்டேனாவில் தோல் வணிகத்திற்காக மஞ்சப்பாறையும் அதன் துணையாறு பெரும்கொம்பும் சேருமிடத்தில் கோட்டை கட்டினார்கள். 1807இன் பிற்பகுதியில் கட்டப்பட்ட இக்கோட்டை போர்ட் ரேமண்டு என அழைக்கப்பட்டது. வடமேற்கு பசிபிக்கில் மிசௌரி போல் அல்லாமல் அட்சன் வளைகுடா போன்ற பெரும் வணிக நிறுவனங்கள் ஐரோப்பியர்களையே மென்தோலுக்காக விலங்குகளை வேட்டையாட வைத்தார்கள். மிசௌரியானது நெப்ராசுக்காவில் நுழையும் இடத்தில் போர்ட் லிசா கட்டப்பட்டது. செயிண்ட் லூயிசில் லிசா சிலருடன் இணைந்து மென்மயிர்தோல் நிறுவனத்தை ஆரம்பித்தார்.1824இல் அமெரிக்க மென்மயிர்தோல் நிறுவனம் போர்ட் யூனியன் என்பதை மிசௌரியும் மஞ்சப்பாறையும் கூடுமிடத்தில் அமைத்தது. போர்ட் யூனியனே பின் மென்மயிர்தோல் வணிகத்து்கு முதன்மையான இடமாகாக மேல் மிசௌரியில் திகழ்ந்தது. 19ஆம் நூற்றாண்டில் ராக்கி மலைத்தொடரின் இரு புற சரிவிலும் மென்மயிர்தோல் எடுக்கப்பட்டது. மென்மயிர்தோல் எடுக்க மிசௌரியும் கொலராடோ கொலம்பியா ஆர்கன்சாசு போன்ற அதன் அண்டை பெரு ஆற்றுப்படுகைகளும் பயன்பட்டன. பெறப்பட்ட ஆயிரக்கான மென்மயிர்தோலை கொண்டு செல்ல கப்பல் தேவைப்பட்டது. இதுவே மிசௌரியில் ஆற்று போக்குவரத்து தொடங்க சிறப்பு காரணமாக அமைந்தது.Sunder, p. 10 மென்மைக்காக துணிகளில் பட்டு சேர்ப்பது அதிகரித்ததால் 1830 வாக்கில் மென்மயிர்தோல் வணிகம் சரிவை சந்தித்தது. கட்டுப்பாடற்ற வேட்டையால் அச்சமயம் நீரெலிக்ளும் குறைந்து விட்டது.Sunder, p. 8 மேலும் தொல்குடிகள் அடிக்கடி வணிக மையங்களை தாக்கியதும் மென்மயிர்தோல் நிறுவனங்களின் ஊழியர்களுக்கு ஆபத்தாக இருந்தது. சில இடங்ளில் 1840 வரை இத்தொழில் சிறப்பாக நடைபெற்றது. 1850இல் பெரும் சமவெளியில் இத்தொழில் முற்றாக அழிந்தது. இத்தொழில் பின்பு மிசிசிப்பி சமவெளிக்கும் நடு கனடாவுக்கும் நகர்ந்தன. செழிப்பாக இருந்த இத்தொழில் மிசௌரியில் அழிந்தாலும் இதன் சுவடுகளே பின்னாளில் மேற்கு அமெரிக்காவிற்கு திறப்பாக அமைந்தது.
கேள்வி: மிசோரி ஆறு - அணைகள் கட்டுமான காலம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: மிசௌரியின் 35% கொள்ளளவுள்ள நீரை தேக்கும் ஏராளமான அணைகள் 19ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் 20ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்திலும் மிசௌரியில் கட்டப்பட்டன. நிறைய அணைகள் கட்டப்படுவதற்கு வடமேற்கு படுகையின் ஊரகத்தின் மின்தேவை அதிகரித்ததும், வெள்ளம் வறட்சியால் அதிகரித்த விவசாய வளர்ச்சி பாதிக்காமல் இருக்குவும் கீழ் மிசௌரி நகர்புறங்கள் வெள்ளத்தால் பாதிப்படையாமல் இருக்கவும் போன்ற பல காரணிகள காரணமாயின. 1890 வரை பல மின்திட்டங்கள் தனியார் உரிமையுடையதாக இருந்தன. 1950 வரை நடு மிசௌரியில் பெரிய அணைகள் கட்டப்படவில்லை. 1890இக்கும் 1940இக்கும் இடையே பேரருவி (நகரம்) இக்கு அண்மையில் மேற்கு மாண்டேனா வழியாக வரும் மிசௌரியில் 5 அணைகள் மின் உற்பத்திக்காக கட்டப்பட்டன. இதில் கருங்கழுகு அருவிக்கு கீழ் கருங்கழுகு அணை முதன் முதலாக 1891இல் கட்டப்பட்டது. இவ்வணை 1926இல் புணரமைக்கப்பட்டது. ஐந்து அணைகளில் பெரியதான ரியான் அணை 1913இல் கட்டப்பட்டது. அதே காலகட்டத்தில் பேரருவி (நகரம்)இக்கு எலனாவுக்கும் இடையே பல தனியார் நிறுவனங்கள் மின்உற்பத்தி செய்தன. கற்கள் நிரப்பப்பட்ட மரச்சட்டங்களால் ஆனா சிறிய அணை தற்போதுள்ள கேன்யன் பெர்ரி அணைக்கு அருகில் 1898இல் இரண்டாவதாக கட்டப்பட்டது. இவ்வணை 7.5 மெகாவாட் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்தது, அதனால் எலனாவும் அதன் சுற்றுப்புறங்களும் பயன்பெற்றன.Mulvaney, p. 112 இரும்பு சட்டங்களால் ஆன அவுசர் அணை 1907இல் கட்டப்பட்டது. ஆனால் அடுத்த ஆண்டே கட்டுமான சிக்கலால் இவ்வணை உடைந்து பெரும் வெள்ளத்தை ஏற்படுத்தியது. கருங்கழுகு அணையின் ஒரு பகுதி பேரருவி நகரத்தின் ஆலைகளை வெள்ளத்திருந்து காக்க வெடிவைத்து தகர்க்கப்பட்டது. அவுசர் அணை1910இல் பெருஞ்சுதையால் மீண்டும் உறுதியாக கட்டப்பட்டது. எலனாவுக்கு கீழ் சுமார் 45 மைல் தொலைவில் ஓல்டர் அணை 1918இல் கட்டப்பட்டது. மின்உற்பத்திக்கான மூன்றாவது அணை இதுவாகும்.1949இல் அமெரிக்கா வெள்ள கட்டுப்பாட்டுக்காக கேன்யான் பெர்ரி அணையை மேம்படுத்தி கட்டியது. 1954இல் புதிய அணையின் நீர்த்தேக்க்கத்தில் நீர் உயர்ந்ததால் புதிய அணையிலிருந்து 1 மைல் தொலைவிலுள்ள பழைய அணை மூழ்கியது. 1884, 1881, 1926–27 ஆகிய ஆண்டுகளில் மிசௌரி படுகை வெள்ளத்தால் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டது. 1940இல் பெரும் பொருளியல் வீழ்ச்சியின் காரணமாக அமெரிக்க இராணுவ பொறியாளர் அணி போர்ட் பெக் அணையை மாண்டேனாவில் கட்டியது. வெள்ள கட்டுப்பாட்டு்க்காக உருவான இவ்வணையால் 50,000 தொழிலாளர்களுக்கு இதனால் வேலை கிடைத்தது. எனினும் மிசௌரியின் 11 % நீரையே இவ்வணையால் கட்டுப்படுத்த முடிந்தது. பனி உருகி ஏற்படும் வெள்ளத்தை இதனால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை என்பது மூன்று ஆண்டுகளுக்கு பின் ஏற்பட்ட வெள்ளத்தால் அறியமுடிந்தது. ஓமாகாவிலும் கான்சசு நகரிலும் இரண்டாம் உலகப்போருக்கு இராணுவ தளவாடங்களை உற்பத்தி செய்த பல ஆலைகள் அந்த வெள்ளத்தில் மூழ்கின. இவ்வெள்ளத்தால் மிசௌரி-மிசிசிப்பி ஆற்றுப்படுகை கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டது. அமெரிக்க நாடாளுமன்ற கீழவை வெள்ள தடுப்பு சட்டத்தை 1944இல் கொண்டு வர இது காரணமாக அமைந்தது. இந்த சட்டம் அமெரிக்க இராணவ பொறியாளர் அணி மிசௌரி படுகையை பரந்த அளவில் மேம்படுத்த வாய்ப்பை ஏற்படுத்தியது. முற்றிலும் வேறு திட்டங்கள் உடைய சோலன் - பிக் மிசௌரி படுகை திட்டத்தை 1944 ஆண்டு உருவான சட்டம் நடைமுறைபடுத்த உதவியது. லுவிசு பிக்கின் திட்டமானது மிசௌரியில் பெரும் அணைகளை கட்டி அதன் மூலம் வெள்ளத்தடுப்பும் நீர்மின்சாரமும் பெறலாம் என்றது. வில்வியம சோலனின் திட்டம் அதிக அளவில் சிறு அணைகளை கட்டி விவசாய நிலங்களுக்கு தடையில்லா நீரை அளிப்பதன் மூலம் அப்பகுதியை மேம்படுத்தலாம் என்றது. பிக்-சோலன் திட்டத்தின் தொடக்கத்தில் வடக்கு டகோட்டா ரிவர்டேலில் மிசௌரியில் ஓர் அணை கட்டுவதாகவும் யெல்லோ இசுடோனில் 27 சிறு அணைகள் கட்டுவதாகவும் தீர்மானிக்கப்பட்டது. மஞ்சப்பாறையின் படுகையிலிருந்தவர்களில் பலர் அங்கு அணை கட்ட எதிர்ப்பு தெரிவித்ததால் அதற்கு தீர்வாக மஞ்சப்பாறையில் கட்டப்படவிருந்த் அணைகளின் நீரை தேக்கும் அளவுக்கு ரிவர்டேலில் கட்டப்படும் காரிசன் அணையின் அளவை அதிகரிக்க முடிவு செய்யப்பட்டது. மஞ்சப்பாறையில் அணைகள் கட்ட எதிர்ப்பு தெரிவித்ததாலயே இன்று அமெரிக்காவில் எந்த மனித குறுக்கீடும் இல்லாமல் நீண்ட தொலைவு பயணிப்பதாக மஞ்சப்பாறை உள்ளது. 1950இல் மிசௌரியின் குறுக்கே ஐந்து அணைகளை கட்டும் வேலை தொடங்கியது. 1940இல் திறக்கப்பட்ட போர்ட் பெக் அணை பிக்-சோலன் திட்டத்தின் ஓர் அலகாக சேர்க்கப்பட்டது. ரிவர்டேலில் கட்டப்பட்ட அணையால் தொல்குடிகளுக்கு ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருந்த நிலங்கள் வெள்ளத்தில் மூழ்கின. இதில் ஆற்றையொட்டிய வண்டல் நிலமும் அடக்கம். வறண்ட நிலங்களை உடைய வடக்கு டகோட்டாவில் வண்டல் நிலங்கள் உணவுக்கு ஆதாரமாக அவர்களுக்கு இருந்தன. தொல்குடிகளின் 150,000 ஏக்கர் நிலங்கள் ரிவர்டேல் காரிசன் அணைக்காக எடுக்கப்பட்டது. இத்தை எதிர்த்து அமெரிக்க அரசுக்கு எதிராக மாண்டன், இடாடா, அரிகாரா தொல்குடிகள் 1851 போர்ட் லாராமி உடன்பாட்டை வைத்து வழக்கு தொடர்ந்தார்கள். நீண்ட சட்ட போராட்டத்துக்கு பின் 1947இல் 5.1 மில்லியன் இழப்பீட்டுக்கு ஒத்துக்கொண்டார்கள். 1949இல் அத்தொகை 12.6 மில்லியனாக உயர்ந்தது. தொல்குடிகள் அணைப்பகுதியில் மீன்பிடிப்பது, அணைக்கருகில் வேட்டையாடுவது போன்ற எல்லாவித உரிமைகளையும் இழந்தார்கள். மிசௌரியில் கட்டப்பட்ட ஆறு அணைகளில் போர்ட் பெக், காரிசன், ஓகே ஆகிய மூன்று அணைகளும் கொள்ளவில் அமெரிக்காவில் மிகப்பெரியவை. கேவின்சு பாயிண்டு மிசௌரியில் கடைசியாக உள்ள அணையாகும்.