கேள்வி: மௌரியப் பேரரசு குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: '' Taylor & Francis. . pp. 188-189. | event_start = நந்தப் பேரரசை வெல்லுதல் | year_start = பொது ஊழி 322 | year_end = பொது ஊழி 184 | event_end = புஷ்யமித்திர சுங்கன் பிரிகத்ரதர் அரசியல் கொலை செய்யப்படுதல் | p2 = நந்தர் | flag_p2 = Nanda_Empire,_c.325_BCE.png | p1 = மகாஜனபதம் | flag_p1 = Mahajanapadas_(c._500_BCE).png | s1 = சுங்கர் | flag_s1 = SungaEmpireMap.jpg | s2 = சாதவாகனர் | flag_s2 = Map_of_the_Satavahanas.png | s3 = மகாமேகவாகன வம்சம் | flag_s3 = Map_of_the_Maha-Meghavahanas.png | s4 = இந்தோ சிதியன் பேரரசு | flag_s4 = Map_of_the_Indo-Scythians.png | s5 = இந்தோ கிரேக்க நாடு | flag_s5 = Map_of_the_Indo-Greeks.png | s6 = விதர்பா இராச்சியம் (மௌரிய சகாப்தம்) | flag_s6 = | image_map = Maurya Empire, c.250 BCE 2.png | image_map_caption = மௌரியப் பேரரசின் அதிக பட்ச பரப்பு, அசோகர் கல்வெட்டுக்கள் அமைவிடங்களின் மூலம் காட்டப்பட்டதன் படி, வரலாற்றாளர்கள்: வின்சென்ட் ஸ்மித்; ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார்; மற்றும் வரலாற்றுப் புவியியலாளர் யோசோப்பு ஈ. சுவர்த்ஸ்பெர்க் ஆகியோரால் அகக் காட்சியாக உருவாக்கப்பட்டதன் படி.Schwartzberg, Joseph E. [https://dsal.uchicago.edu/reference/schwartzberg/ ''A Historical Atlas of South Asia''] , 2nd ed. (University of Minnesota, 1992), Plate III.B.4b (p.18) and Plate XIV.1a-c (p.145) | image_map2 = Maurya Empire, c.250 BCE.png | image_map2_caption = பெரிய தன்னாட்சிப் பகுதிகளால் பிரிக்கப்பட்ட மையப் பகுதிகள் அல்லது கோட்டு வலைப்பின்னலாக மௌரியப் பேரரசின் நிலப்பரப்புகள் பின்வரும் அறிஞர்களின் நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன: வரலாற்றாளர்கள் எர்மன் குல்கே மற்றும் தியேத்மர் ரோதெர்முன்ட்; பர்டன் இசுடெய்ன்; தாவீது லுட்டென்; மற்றும் ரூமிலா தாப்பர்; மானுடவியலாளர்கள் மோனிகா எல். ஸ்மித் மற்றும் ஸ்டான்லி ஜெயராஜா தம்பையா; தொல் பொருள் ஆராய்ச்சியாளர் இராபின் கன்னிங்கம்; மற்றும் வரலாற்று மக்கள் தொகையியலாளர் டிம் டைசன். | capital = பாடலிபுத்திரம்(தற்கால பட்னா, பீகார்) | common_languages = மாகதிப் பிராகிருதம் | religion = *சைனம் *பௌத்தம் *ஆசீவகம் *பண்டைய கிரேக்க சமயம்சரதுசம் (வட மேற்கு)}} | GDP_PPP = | currency = பணம் | title_leader = சாம்ராட் | leader1 = சந்திரகுப்த மௌரியர் | year_leader1 = பொ.ஊ.மு. 322 - பொ.ஊ.மு. 298 | leader2 = பிந்துசாரர் | year_leader2 = பொ.ஊ.மு. 298 - பொ.ஊ.மு. 272 | leader3 = அசோகர் | year_leader3 = பொ.ஊ.மு. 268 - பொ.ஊ.மு. 232 | leader4 = தசரத மௌரியர் | year_leader4 = பொ.ஊ.மு. 232 - பொ.ஊ.மு. 224 | leader5 = சம்பிரதி | year_leader5 = பொ.ஊ.மு. 224 - பொ.ஊ.மு. 215 | leader6 = சாலிசுகா | year_leader6 = பொ.ஊ.மு. 215 - பொ.ஊ.மு. 202 | leader7 = தேவவர்மன் | year_leader7 = பொ.ஊ.மு. 202 - பொ.ஊ.மு. 195 | leader8 = சத்தாதன்வன் | year_leader8 = பொ.ஊ.மு. 195 - பொ.ஊ.மு. 187 | leader9 = பிரகத்திர மௌரியன் | year_leader9 = பொ.ஊ.மு. 187 - பொ.ஊ.மு. 184 | stat_year1 = பொ.ஊ.மு. 261 | stat_area1 = 3400000 | ref_area1 = (உச்ச பட்ச பரப்பளவின் குறைந்த பட்ச மதிப்பீடு) | stat_year2 = பொ.ஊ.மு. 250 | stat_area2 = 5500000 | ref_area2 = (உச்ச பட்ச பரப்பளவின் அதிக பட்ச மதிப்பீடு) }} மௌரியப் பேரரசு (''Maurya Empire'', பொது ஊழி 322 – பொது ஊழி 184) என்பது இரும்புக் காலம் இந்தியத் துணைக்கண்டம் மகத நாடு அடிப்படையாகக் கொண்டு புவியியல் ரீதியாக விரிவடைந்திருந்த ஒரு வரலாற்று சக்தியாகும். இது பொ. ஊ. மு. 322இல் சந்திரகுப்த மௌரியர் நிறுவப்பட்டது. பொ. ஊ. மு. 185 வரை நீடித்திருந்தது. Quote: "Magadha power came to extend over the main cities and communication routes of the Ganges basin. Then, under Chandragupta Maurya (c.321–297 bce), and subsequently Ashoka his grandson, Pataliputra became the centre of the loose-knit Mauryan 'Empire' which during Ashoka's reign (c.268–232 bce) briefly had a presence throughout the main urban centres and arteries of the subcontinent, except for the extreme south." சிந்து-கங்கைச் சமவெளி வென்றதன் மூலம் மௌரியப் பேரரசானது மையப்படுத்தப்பட்டது. இதன் தலைநகரம் பாடலிபுத்திரம் (தற்கால பட்னா) அமைந்திருந்தது. ஏகாதிபத்திய மையத்திற்கு வெளியே பேரரசின் புவியியல் விரிவானது பேரரசு முழுவதும் தெளித்தது போல் பரவியிருந்த ஆயுதம் கொண்ட நகரங்களைக் கட்டுப்படுத்திய இராணுவத் தளபதிகளின் விசுவாசத்தைச் சார்ந்திருந்தது. அசோகர் ஆட்சியின் (அண். பொ. ஊ. மு. 268 - பொ. ஊ. மு. 232) போது பேரரசானது குறுகிய காலத்திற்கு இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் முக்கிய நகர மையங்கள் மற்றும் நெடுஞ்சாலைக் குடியிருப்புகளைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது. தொலைதூர தென்னிந்தியாவில் இருந்த பகுதிகள் தவிர மற்ற பகுதிகளைக் கட்டுப்படுத்தியது. அசோகரின் ஆட்சிக் காலம் முடிந்து சுமார் 50 ஆண்டுகள் கழித்து இது வீழ்ச்சியடைய ஆரம்பித்தது. பிரகத்ரதரைப் புஷ்யமித்திர சுங்கன் அரசியல் கொலை செய்து மகத நாடு சுங்கர் நிறுவியதற்குப் பிறகு பொ. ஊ. மு. 185இல் இப்பேரரசு கலைக்கப்பட்டது. அர்த்தசாஸ்திரம் ஆசிரியரும், தனது வழிகாட்டியுமான சாணக்கியர் வழிகாட்டுதலில் சந்திரகுப்த மௌரியர் ஓர் இராணுவத்தைத் திரட்டினார். நந்தர் ஆட்சியில் இருந்து தூக்கி எறிந்தார். அண். பொ. ஊ. மு. 322இல் மௌரியப் பேரரசுக்கு அடித்தளத்தை நிறுவினார். பேரரசர் அலெக்சாந்தர் ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்த சத்ரப்புகளைத் தோற்கடித்ததன் மூலம் மேற்கு திசையில் நடு மற்றும் மேற்கு இந்தியா முழுவதும் தனது சக்தியைச் சந்திரகுப்தர் வேகமாக விரிவாக்கினார். பொ. ஊ. மு. 317 வாக்கில் வட இந்தியா முழுவதையும் இவரது பேரரசு கொண்டிருந்தது. மௌரியப் பேரரசானது பிறகு, செலுக்கியர்-மெளரியர் போர் போது ஒரு தியாடோச்சி, செலூக்கியப் பேரரசு நிறுவியவருமான செலூக்கஸ் நிக்காத்தர் தோற்கடித்து, சிந்து ஆறு மேற்கே ஆப்கானித்தான் மற்றும் பலுச்சிசுத்தானம் ஆகிய நிலப்பரப்புகளைப் பெற்றது.செலூக்கஸ் நிக்காத்தர் ceded the territories of Arachosia (modern Kandahar), Gedrosia (modern பலுச்சிசுத்தானம்), and Paropamisadae (or காந்தாரதேசம்). Aria (satrapy) (modern ஹெறாத் நகரம்) "has been wrongly included in the list of ceded satrapies by some scholars ... on the basis of wrong assessments of the passage of Strabo ... and a statement by Pliny" (Raychaudhuri & Mukherjee 1996, p. 594). மௌரியர்களுக்குக் கீழ் உட்புற மற்றும் வெளிப்புற வணிகம், விவசாயம் மற்றும் பொருளாதாரச் செயல்கள் செழித்தன. தெற்கு ஆசியா முழுவதும் பரவின. ஓர் ஒருமைப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் திறமையான நிதி, நிர்வாக மற்றும் பாதுகாப்பு அமைப்பின் உருவாக்கம் காரணமாக செழித்தன. மௌரிய அரசமரபானது பாடலிபுத்திரத்திலிருந்து, தக்சசீலா வரை பெரும் தலைநெடுஞ்சாலை ஒரு முன்னோடியைக் கட்டமைத்தது. கலிங்கப் போர் பிறகு அசோகருக்குக் கீழ் பேரரசானது கிட்டத்தட்ட அரை நூற்றாண்டு கால மையப்படுத்தப்பட்ட ஆட்சியைக் கொண்டிருந்தது. அசோகர் பௌத்தத்தைத் தழுவியதும், பௌத்தத் தூதர்களுக்கு ஆதரவளித்ததும், பௌத்தமானது இலங்கை, வடமேற்கு இந்தியா, மற்றும் நடு ஆசியா விரிவடைவதற்கும் காரணமானது. மௌரியர் காலத்தின் போது, தெற்காசியாவின் மக்கள் தொகையானது 1.5 கோடி முதல் 3 கோடி வரை என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. Quote: "Yet Sumit Guha considers that 20 million is an upper limit. This is because the demographic growth experienced in core areas is likely to have been less than that experienced in areas that were more lightly settled in the early historic period. The position taken here is that the population in Mauryan times (320–220 BCE) was between 15 and 30 million—although it may have been a little more, or it may have been a little less." கலை, கட்டடக்கலை, கல்வெட்டுக்கள் மற்றும் உருவாக்கப்பட்ட நூல்கள் ஆகியவற்றில் வழக்கத்திற்கு மீறிய பெருக்கத்தால் இப்பேரரசின் காலமானது குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், கங்கைச் சமவெளியில் சாதி நிறுவப்பட்டது, இந்தியாவின் முதன்மையான இந்திய-ஆரிய மொழிகள் பேசும் பகுதிகளில் பெண்கள் உரிமை குறைந்தது ஆகியவற்றுக்கும் இக்காலம் குறிப்பிடப்படுகிறது. தொல்லியல் ரீதியாகத் தெற்காசியாவில் மௌரியரின் ஆட்சிக் காலமானது வடக்கின் மெருகூட்டப்பட்ட கருப்பு மட்பாண்டப் பண்பாடு காலத்தின் கீழ் வருகிறது. அர்த்தசாஸ்திரம்,"It is doubtful if, in its present shape, [the ''Arthashastra''] is as old as the time of the first Maurya", as it probably contains layers of text ranging from Maurya times till as late as the 2nd century CE. Nonetheless, "though a comparatively late work, it may be used ... to confirm and supplement the information gleaned from earlier sources". (Raychaudhuri & Mukherjee 1996, pp. 246–247) அசோகர் கல்வெட்டுக்கள் மௌரியர் காலம் குறித்த முதன்மையான எழுத்துப் பதியப்பட்ட ஆதாரங்கள் ஆகும். இந்தியா தேசியச் சின்னமாக மௌரியப் பேரரசின் சாரநாத் உள்ள அசோக சிங்கத் தூபியின் தலைப்பகுதி உள்ளது.
கேள்வி: மௌரியப் பேரரசு - செலூக்கஸுடன் சண்டையும், கூட்டணியும் (பொ. ஊ. மு. 305) பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Hellenistic world and Maurya Empire 281 BCE.png அலெக்சாந்தரின் முந்தைய பேரரசின் ஆசியப் பகுதியின் மாசிடோனிய சத்ரப்பான செலூக்கஸ் நிக்காத்தர் பாக்திரியா மற்றும் சிந்து ஆறு (அப்பியன், ''உரோமின் வரலாறு,'' சிரிய போர்கள் 55) வரை இருந்த கிழக்கு நிலப்பரப்புகளை வென்று தனது சொந்த அதிகாரத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தார். பொ. ஊ. மு. 305இல் பேரரசர் சந்திரகுப்தருடன் ஒரு பிரச்சனையில் இவர் ஈடுபடுவது வரை இது தொடர்ந்து: }} இந்தச் சண்டை குறித்து எந்த ஒரு நூலும் எஞ்சியிருக்காத போதும், இந்தியப் பேரரசருக்கு எதிராக செலூக்கஸ் மோசமாகச் செயலாற்றினார் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஏனெனில், சொலூக்கஸ் எந்த ஒரு நிலப்பரப்பையும் வெல்வதில் தோல்வி அடைந்தார். உண்மையில், அவர் தான் ஏற்கனவே கொண்டிருந்த ஏராளமான பகுதிகளைச் சரணடைய வைக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார். இருந்த போதிலும், செலூக்கஸும், சந்திரகுப்தரும் இறுதியாக ஒரு ஒப்பந்தத்தை அடைந்தனர். இசுதிராபோ என்ற வரலாற்றாளரின் கூற்றுப் படி, பொ. ஊ. மு. 305இல் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒப்பந்தப் படி, செலூக்கஸ் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான நிலப்பரப்புகளைச் சந்திரகுப்தரிடம் விட்டுக் கொடுத்தார். இதில் கிழக்கு ஆப்கானித்தான் மற்றும் பலுச்சிசுத்தானம் ஆகியவையும் அடங்கும்.