கேள்வி: தைபானி பிரார் - ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: தைபானி பிரார் இராணுவ அதிகாரி டி. பி. எஸ். பிரார் மற்றும் லெஸ்லி பிரார் ஆகியோரின் ஒரே மகள் ஆவார். சென்னையில் பிறந்த தைபானி, தந்தையின் பணியின் காரணமாக பஞ்சாப் பகுதி வளர்ந்தார். தைபானி பிரார் டெர்ரி நோய்த்தொகுதி குறைபாட்டினால் பாதிக்கப்பட்டு, பிறந்த ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு பார்வையினை இழந்தார். இவரின் தந்தையின் வேலை காரணமாக, பிரார் நாடு முழுவதும் பரவலாகப் பயணம் செய்தார். பார்வையற்றவராக இருந்ததால், வாய்மொழி தொடர்பு முக்கியமாக அமைந்தது. இவர் பன்மொழி பேசும் திறனுடையவராக வளர்ந்தார். பிரார் தனது குழந்தைப் பருவத்தில், ஐந்து இந்திய மொழிகளைச் சரளமாகப் பேசக் கற்றுக்கொண்டார். பெரிய பிரித்தானியா தனது கல்வியைத் தொடங்கினார். இவரது குடும்பம் இந்தியா திரும்பியபோது, பிரார் பார்வையற்றோர் பள்ளிகளிலும், ஒருங்கிணைந்த பள்ளிகளிலும், ராணுவப் பள்ளிகளிலும் படித்தார். கேரளம் தனது ஆரம்பக் கல்வியை முடித்த பிறகு, அவரது தந்தை டார்ஜீலிங் மாற்றப்பட்டார். அங்கு தைபானி பார்வையற்றோருக்கான மேரி ஸ்காட் இல்லத்தில் படித்தார். பார்வையற்றவரான, பிரார் பள்ளிப் படிப்பினை கடினமாக உணர்ந்தார். வகுப்பில் கடைசி வரிசையில் உட்கார வைக்கப்பட்டார். சில நேரங்களில் கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கக்கூட அனுமதிக்கப்படவில்லை. அவரது பிரெயில் எழுத்து முறை குறிப்புகள் தாமதமாக வந்தன அல்லது வராமலும் இருந்தன. இச்சூழலில் அவருடைய பெற்றோர்களால் அவருக்கு உறுதுணையாக இருந்தனர். அவரது பள்ளிகளில், பிரார் மற்ற மாணவர்களிடமிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டதை உணர்ந்தார். மேலும் பள்ளியின் பிற நிகழ்வுகளிலிருந்தும் விலக்கிவைக்கப்பட்டார். ஆனால், நடுவண் இடைநிலைக் கல்வி வாரியம் தேர்வில் 12-ம் வகுப்பில் முதல் பள்ளியில் பிறமாணவர்களுடன் முதல் இடத்தை அடைந்தாள். பள்ளிப்படிப்பை முடித்த பிறகு, பிரார் 2006இல் திருவனந்தபுரம் உள்ள அரசு மகளிர் கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியம் சேர்ந்து 2009இல் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் பிரார் தொலைப்பேசி எல்லை இயக்குநராக ''எல்லைகள் இல்லாமல் பிரெய்லி'' வேலை செய்யத் தொடங்கினார். Charukesi Ramadurai|url=https://www.theguardian.com/global-development/poverty-matters/2013/aug/29/india-blind-school-braille-without-borders|access-date=4 April 2021|date=29 August 2013}} இவர் பல்வேறு அமைப்புகளுக்குச் சென்றார். அங்கு அவர் பல வசதியற்ற பார்வையற்றவர்களைக் கண்டனர். இவர்கள் தங்கள் வீடுகளில் அடைத்து வைக்கப்பட்டனர் மற்றும் முறையான பயிற்சி இல்லாதவர்களாக இருந்தனர். ஒரு பயணத்தின் போது, சாலைகள் வழுக்கும் அல்லது கற்களால் மூடப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, அவை பார்வையற்றவர்களுக்குப் பொருத்தமில்லாமல் இருப்பதையும், இந்தியாவின் சில பகுதிகளில், பார்வையற்ற மக்கள் ஆதரவற்ற சமூகங்களால் தங்கள் வீடுகளில் அடைத்து வைக்கப்பட்டிருப்பதையும் கண்டார். இந்த அவலநிலை காரணமாகத் தூண்டப்பட்ட பிரார், ஜோதிர்காமாயா அறக்கட்டளையினைத் தோற்றுவித்தார். பார்வையற்ற மற்றும் பகுதி பார்வையுடைய குழந்தைகளின் கல்விக்கு ஆதரவு தெரிவிப்பதற்காக இந்த அமைப்பு தோற்றுவிக்கப்பட்டது. கேரளாவில், பார்வை குறைபாடுள்ள குழந்தைகள்மலையாளம் பிராந்திய மொழியான மலையாளம், உரை-அங்கீகார மென்பொருள் மூலம் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டனர். ஜோதிர்காமாயா அமைப்பின் மூலம் பிரார் பிரச்சாரம் மேற்கொண்டார். இரண்டு ஆண்டுகள் பணிபுரிந்த பிறகு, கோயம்புத்தூர் உள்ள ஸ்ரீராமகிருஷ்ணா மிஷன் விவேகானந்தா பல்கலைக்கழகம் சிறப்புக் கல்வி (பார்வைக் குறைபாடுஇளங்கலை கல்வியியல் பட்டம் பெற்றார். ஜூலை 2012இல், ஜோதிர்காமாமய ("வெளிச்சத்திற்கு வழிவகுக்கும்" என்று அர்த்தம்) பார்வையற்றோருக்கான நடமாடும் பள்ளியை நடத்தத் தொடங்கினார். இந்த அமைப்புக்கான யோசனை தமிழ்நாடு சேர்ந்த ஓய்வுபெற்ற காவல்துறை அதிகாரி என். கிருஷ்ணசாமியிடமிருந்து வந்தது. வறுமை, இயலாமை அல்லது தூரத்தால் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு உதவ இப்பள்ளி தோற்றுவிக்கப்பட்டது. 2018ஆம் ஆண்டில், வயனாட்டு மாவட்டம் வெள்ளத்தின் போது பிராரின் முயற்சிகளுக்கு இந்திய அரசு பாராட்டியது, இங்கு இவர் நிவாரண முகாம்களுக்கான பொருட்களைச் சேகரித்தார். பிரார் இப்போது இந்தியா முழுவதும் மற்றும் வெளிநாடுகளுக்கும் தனியாகவே பயணம் செய்கிறார்.