கேள்வி: செயற்கை இதயமுடுக்கி - வரலாறு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: படிமம்:First pacemaker (Siemens-Elema 1958).jpgபடிமம்:Arne Larsson.jpg 1899ம் ஆண்டில், ஜே.ஏ. மெக்வில்லியம் என்பவர் பிரித்தானிய மெடிக்கல் ஜர்னலில் (ஆங்கிலேய மருத்துவ இதழ்), இதயம் சுருங்காத நிலையின் போது இதயத்திற்கு மின் தூண்டுதல் அளிப்பது இதயக்கீழறையில் சுருக்கத்தை உண்டாக்கிய தம்முடைய பரிசோதனைகளைக் குறித்து அறிவித்திருந்தார். மேலும் நிமிடத்திற்கு 60-70 என்ற இடைவெளிகளில் தூண்டுதல் அளிக்கப்படும்போது நிமிடத்திற்கு 60-70 துடிப்புகள் வீதத்தில் இதயத் தாளம் தூண்டப்பட்டதாகவும் அறிவித்தார். [http://www.hrsonline.org/News/ep-history/timeline/1800s.cfm#elec “எலக்டிரிக்கல் ஸ்டிமுலேஷன் ஆஃப் த ஹார்ட் இன் மேன்] – 1899”ல் காணப்படும் பகுதி குறிப்பு, ''இதயத் தாள சமூகம்'' , 2007ம் ஆண்டு மே 11ம் தேதி அணுகப்பட்டது. 1936ம் ஆண்டில், சிட்னியின் ராயல் பிரின்ஸ் ஆல்ஃப்ரட் மருத்துவமனையின் டாக்டர். மார்க் சி லிட்வெல் சிட்னி பல்கலைகழகத்தின் மருத்துவர் எட்கர் எச் பூத்துடைய துணையுடன் ஒரு கையடக்கமான கருவியை உண்டாக்கினர். இது ஒரு “மின் முனையில் செருகப்பட்டு” “ ஒரு முனை ஆழமான உப்பு திரவத்தில் தொய்க்கப்பட்ட ஒரு தோல் துண்டுடன் பொருத்தப்பட்டது”, மற்றொரு முனையில் “அந்த ஒரு முனை தவிர மற்றெல்லா இடங்களும் காப்பிடப்பட்டு, தகுந்த இதய அறையில் அமிழ்த்தப்பட்டது”. “இதயமுடுக்கி விகிதமானது நிமிடத்திற்கு 80 முதல் 120 வரை வேறுபடக்கூடியதாயிருந்தது. அதே போன்று மின்னழுத்தமும் 1.5 முதல் 120 வோல்டுகளாக வேறுபடக்கூடியதாயிருந்தது”. 1928 ஆம் ஆண்டு சிட்னியில் உள்ள கிரௌன் ஸ்ட்ரீட் மகளிர் மருத்துவமனையில் ஒரு இறந்து பிறந்த குழந்தையை மறுபடியும் உயிர்ப்பிக்க இந்த உபகரணம் பயன்படுத்தப்பட்டது. “10 நிமிட தூண்டுதலுக்குப் பிறகு” அதன் இதயம் “இயல்பு நிலைக்கு வந்தது”.லிட்வெல் எம். சி, “உணர்ச்சி நீக்கி சம்பந்தப்பட்ட இதய நோய்கள்” ''டிரான்சாக்ஷன்ஸ் ஆஃப் த தர்ட் செஷன்'' , ஆஸ்திரலேஷியன் மெடிக்கல் காங்கிரஸ், சிட்னி, ஆஸ்திரேலியா, செப்டம்பர். 2-7 1929, ப 160. 1942 ஆம் ஆண்டில், தனியாக வேலை செய்துகொண்டிருந்த ஆல்பர்ட் ஹைமன் என்ற உடற்செயலியல் மருத்துவர், தன்னுடைய சொந்த மின்னியக்க கருவி ஒன்றை விவரித்தார். அது ஒரு சுருள்வில் கை-சுழற்றி மோட்டார் மூலமாக இயங்கினது. ஹைமன் தாமே தம்முடைய கண்டுபிடிப்பிற்கு “செயற்கை இதயமுடுக்கி” என்று பெயரிட்டார். அந்த பெயரே இந்நாள் வரை வழங்கிவருகிறது.அக்விலினா. ஓ, "[http://www.impaedcard.com/issue/issue27/aquilinao2/AquilinaO.htm “இதய வேகக்கட்டுப்பாட்டின் ஒரு சுருக்கமான வரலாறு] ", ''Images Paediatr Cardiol'' 27 (2006), ப.17-81. 1930களின் தொடக்கத்திலிருந்து இரண்டாம் உலகப் போர் வரை நடைபெற்ற ஆராய்ச்சிகளின் வெளிப்பதிவில் ஒரு சிறிய Wikt:hiatus ஏற்பட்டது. ‘மரித்தவர்களை உயிர்ப்பிப்பதால்’ இயற்கையோடு இடையூறு செய்வதாக பொதுமக்கள் எண்ணியதின் விளைவாக இது ஏற்பட்டிருக்கலாம். உதாரணத்திற்கு, “ஹைமன் தன்னுடைய உடன் மருத்துவர்கள் மற்றும் அக்காலத்திலிருந்த செய்தித்தாள் பதிப்புகளின் வாயிலான எதிர்மறையான பிரகடனத்தினால் மனிதர்களில் தன்னுடைய இதயமுடுக்கியின் பயன்பாடு குறித்த தரவை வெளியிடவில்லை. லிட்வெல் இதை அறிந்திருந்திருக்கக் கூடும். ஆகவே தன்னுடைய பரிசோதனைகளை மனிதர்களில் மேற்கொள்ளவில்லை”. டொரண்டோ பொது மருத்துவமனையில் இதயமார்பக அறுவை சிகிச்சை மருத்துவர் வில்ஃப்ரட் கார்டன் பிக்லோ மேற்கொண்ட கவனிப்புகளிலின் அடிப்படையில் 1950 ஆம் ஆண்டு கனடாவின் மின்பொறியாளர் ஜான் ஹாப்ஸ், ஒரு புற இதயமுடுக்கியை வடிவமடைத்து உருவாக்கினார். சருமத்தூடான வேகக்கட்டுப்பாட்டை வெற்றிடக்குழாய் தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தும் ஒரு பெரிய புறக்கருவி பயன்படுத்தப்பட்டது. இது பார்ப்பதற்கு சற்று நளினமற்று காணப்பட்டு சிகிச்சை பெறுபவருக்கு வலியுமளித்தது. இந்த கருவி ஒரு AC சுவர் தாங்குகுழியினால் இயக்கப்பட்டு கீழறை உதறலைத் தூண்டி சிகிச்சை பெறுபவர் மின்சாரம் பாய்ந்து இறப்பதற்கான அபாயத்தைப் பெற்றிருந்தது. பால் சால் உட்பட பல கண்டுபிடிப்பாளர்கள், இதை விட சிறிய ஆனாலும் இன்னமும் சற்று பெரிதாகவே காணப்பட்ட சருமத்தூடாக வேகக்கட்டுப்படுத்தும் கருவிகளை தொடரும் ஆண்டுகளில் உண்டாக்கினர். இவை மின்னளிப்பிற்கு ஒரு பெரிய மறுவூட்ட மின்கலத்தைப் பயன்படுத்தின. 1967 ஆம் ஆண்டு, டாக்டர். வில்லியம் எல். விய்ரிக் மின்னசோடா பல்கலை கழகத்தில் செய்யப்பட்ட ஆராய்ச்சியின் முடிவுகளை வெளியிட்டார். இந்த ஆய்வுகள் முழு இதயத்தடை ஏற்பட்டிருந்த விலங்கு ஆய்வுக்குட்படுபவைகளில் ஒரு இதயத்தசை மின்முனையைப் பயன்படுத்தி இதய விகிதம், இதய வெளியீடு மற்றும் சராசரி பெருந்தமனி அழுத்தங்கள் சீர்நிலைக்கு வருவது செய்து காட்டப்பட்டது. அறுவைசிகிச்சைக்குப் பின்னான இதயத்தடுப்பை திறம்பட கட்டுப்படுத்தும் இந்த முறை, இக்கால கட்டத்தில் இதயத் திறப்பு அறுவைசிகிச்சையினால் ஏற்படும் இறப்பு விகிதத்தைக் குறைக்க மிகவும் பயனுள்ளதாக இருந்தது. சிலிக்கான் திரிதடையம் (டிரான்சிஸ்டர்) உருவாக்கப்பட்டு முதல் முறையாக 1956 ஆம் ஆண்டு வர்த்தக முறையில் கிடைக்கப்பெறுதல் எளிமையான இதயமுடுக்கி உருவாக்கலில் ஒரு மிக முக்கிய நிகழ்வாகும். 1957 ஆம் ஆண்டு, மின்னசோடா, மினியாபொலிசை சேர்ந்த எர்ல் பாக்கன் என்ற பொறியாளர் டாக்டர். சி. வால்டன் லில்லிஹே என்பவரிடம் சிகிச்சை பெற்றவருக்கு முதன்முதலில், அணிந்துகொள்ளக்கூடிய புற இதயமுடுக்கியை உருவாக்கினார். திரிதடையமாக்கப்பட்ட இந்த இதயமுடுக்கி, ஒரு சிறிய பிளாஸ்டிக் பெட்டியில் அமைக்கப்பட்டு, இதயவிகிதத்தின் வேகக்கட்டுப்பாட்டையும் மின்னழுத்த வெளிப்பாட்டையும் மாற்றியமைக்க கட்டுபாடுகள் கொண்டிருந்தது. இது சிகிச்சை பெறுபவரின் சருமத்தூடாக சென்ற மின்முனைகளுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. இவை இதயத்தசையின் மேற்பரப்பில் பொருத்தப்பட்டிருந்த மின்முனைகளில் சென்று முடிவடைந்தது. ஸ்வீடனின் சோல்னாவிலுள்ள கேரலின்ஸ்கா நிறுவனத்தில் தான் முழுவதும் உட்பொருத்தக்கூடிய இதயமுடுக்கி ஒன்று ஒரு மனிதருக்கு மருத்துவரீதியாக பொருத்தப்பட்டது. இது ரூன் எல்ம்க்விஸ்ட் மற்றும் அறுவை மருத்துவர் ஏக் சென்னிங்க் ஆகியோரால் வடிவமைக்கப்பட்ட இதயமுடுக்கியைக் கொண்டு செய்யப்பட்டது. இது மார்பகத்திறப்பு மூலமாக இதயத்தசைக்குப் பொருத்தப்பட்ட மின்முனைகளோடு பொருத்தப்பட்டிருந்தது. இந்தக் கருவியானது மூன்று மணிநேரங்களுக்குப் பின்பு செயலற்றுவிட்டது. இரண்டாவது கருவியொன்று உட்பொருத்தப்பட்டது. இது இரண்டு நாட்களுக்கு நீடித்தது. உலகின் முதல் உட்பொருத்தக்கூடிய இதயமுடுக்கியைப் பெற்ற சிகிச்சை பெறுபவராக ஆன் லார்சன், தன்னுடைய வாழ்நாளின் போது இதற்குப் பின் 26 வெவ்வேறு இதயமுடுக்கிகளை பெறலானார். இவர் 2001 ஆம் ஆண்டு 86 வயதில் மரித்தார்[http://www.sjm.com/successstories/successstory.aspx?name=Larsson%2C+Arne சக்ஸஸ் ஸ்டோரிஸ்: லார்சன், ஆர்ன்: செண்ட். ஜூட் மெடிக்கல்]. 1969 ஆம் ஆண்டு, ஃபர்ம்ன் ''மற்றும் பிறர்'' தற்காலிக சிரைவழி வேகக்கட்டுப்படுத்தலை முதன்முதலில் செய்து காட்டினர். இதில் வடிகுழாய் மின்முனையானது சிகிச்சை பெறுபவருடைய கைஉட்சிரை வழியாக உட்செலுத்தப்பட்டது. 1970 ஆம் ஆண்டு, மருத்துவர்கள் ஃபியாண்ட்ராவும் ரூபியோவும் மாண்டவீடியோ, யுருகுவேயின் காஸ்மு மருத்துவமனையில் ஸ்வீடன் நாட்டு எல்ம்க்விஸ்ட் வடிவமைப்பின் ஒரு மேம்பட்ட வடிவுருவை உட்பொருத்தினர். அந்தக் கருவியானது சிகிச்சை பெறுபவர் மற்ற நோய்களினால் ஒன்பது மாதங்கள் கழித்து மரிக்கும்வரை நீடித்தது. முந்தைய ஸ்வீடன் நாட்டில் வடிவமைக்கப்பட்ட கருவிகள் வெளியிலிருந்து ஒரு தூண்டற்சுருளைக் கொண்டு மின்னேற்றப்பட்ட மறுவூட்ட மின்கலங்களை பயன்படுத்தின. பெருமளவிலான விலங்கியல் சோதனைக்குப்பின் வில்சன் கிரேட்பாட்ச் மூலமாக உருவாக்கப்பட்ட உட்பொருத்தக்கூடிய இதயமுடுக்கிகள் 1960 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் முதல் முறையாக மனிதர்களில் பயன்படுத்தப்பட தொடங்கின. கிரேட்பாட்ச் கண்டுபிடிப்பு முந்தைய ஸ்வீடன் நாட்டு கருவிகளில் வேறுபட்டதாயிருந்தது. அவை ஆற்றல் மூலமாக முதனிலை மின்கலங்களைப் (பாதரச மின்கலம்) பயன்படுத்தின. முதல் சிகிச்சை பெறுபவர் மேலும் 18 மாதங்கள் வாழ்ந்தார். ஒரு உட்பொருத்தப்பட்ட இதயமுடுக்கியுடன் சிரையூடான வேகக்கட்டுப்படுத்துதலின் உபயோகம் 1962-63ல் முதன் முதலில் USAவின் பார்சொனெட் “1962ஆம் ஆண்டில் நிரந்தர சிரையூடான வேகக்கட்டுபாடு” பார்சொனெட்.வி, PACE,1:285, 1978“ஒரு இதயத்துள் வைக்கப்படும் இருமுனை மின்முனையைக் கொண்டான நிரந்தர உட்பொருத்தக்கூடிய இதயமுடுக்கியை உருவாக்குவது குறித்தான ஆரம்பக்கட்ட ஆராய்ச்சி” பார்சொனெட்.வி, சக்கர் ஐ. ஆர், ஆசா எம். எம், க்ளினிக்கள் ரிசர்ச் 10:391, 1962, ஸ்வீடனின் லாகர்க்ரென் மற்றும் ஃபிரான்சின் ஜான் – ஜேக்ஸ் வெல்டிஜான் ஜேக்ஸ் வெல்டி: பையோகிராஃபி, ஹார்ட் ரிதம் ஃபௌண்டேஷன் ஆகியோரால் செய்யப்பட்டது. இந்த சிரைவழி செயல்முறையில் ஒரு சிரை கிழிக்கப்பட்டு அதற்குள் கதிர்வீச்சு முறை (ஃப்ளூரோஸ்கோபி) வழிகாட்டலின் உதவியோடு வடிகுழாய் மின்முனையானது வலது கீழறையின் தடுப்புகளுக்குள் அமரும் வரை உட்செலுத்தப்பட்டது. 1960களின் மத்தியக் காலங்களில் இந்த முறை விரும்பப்பட்ட முறைமையானது. படிமம்:CPI Pacemaker.jpg இதற்கு முற்பட்ட உட்பொருத்தக்கூடிய கருவிகள் அனைத்தும் நம்பகமற்றதாய் அப்போது கிடைக்கப்பெற்ற முதனிலை மின்கல தொழில் நுட்பமாகிய பெரும்பாலும் பாதரச மின்கலத்தின் குறுகிய ஆய்வுக்காலத்தினால் அவதியுற்றன. 1980களின் முடிவில் USA விலுள்ள ARCO உட்பட, பல நிறுவனங்கள் ஐசோடோப் மூலமாக வலுவூட்டிய இதயமுடிக்கிகளை உருவாக்கின. ஆனால் 1990 ஆம் ஆண்டு வில்சன் கிரேட்பாட்ச் உருவாக்கிய லித்தியம்-அயொடைட் மின்கலம் இதனை விஞ்சிவிட்டது. லித்தியம் –அயொடைட் அல்லது லித்தியம் நேர்மின்முனை மின்கலங்கள் எதிர்கால இதயமுடுக்கி வடிவங்களின் நிலையான உறுப்பானது. முந்தைய கருவிகளின் நம்பகத்தன்மைக்கு இடையூறாக நின்ற மற்றொரு அம்சம் உடற்பாய்பொருட்களிலிருந்து ஈப்பாக்சி பிசின் கூட்டடைவு மூலமாக நீராவி பரவுவதாகும். இது எலக்ட்ரானிக் மின்சுற்றமைப்பை பாதித்தது. ஒரு காற்றுப்புகா முத்திரையிடப்பட்ட உலோகப் பெட்டியில் இதயமுடுக்கிக் கருவியை பெட்டகத்து வைப்பதால் இந்த தோற்றப்பாடு முறியடிக்கப்பட்டது. இதை முதலில் 1989 ஆம் ஆண்டில் ஆஸ்திரேலியாவின் டெலெக்ட்ரானிக்ஸ் செய்தது, இதைத் தொடர்ந்து 1992ஆம் ஆண்டில் மினியாபொலிஸின் கார்டியாக் பேஸ்மேக்கர்ஸ் இன்க் செய்தது. டைடேனியம் கொண்டு பெட்டகத்து வைக்கும் இந்த தொழில்நுட்பம் 1990களின் மத்தியில் நிலையான பழக்கமானது. மெட்டிரானிக் மினியாபொலிஸின் பாப் ஆண்டர்சன், தூய ஜார்ஜ் மருத்துவமனை, லண்டனின் ஜெ.ஜி (ஜெஃப்ரி) டேவிஸ், அமெரிக்கன் ஆப்டிக்கல்லின் பெரோ பெர்க்கொவிட்ஸ் மற்றும் ஷெல்டன் தேலர், டெலக்டிரானிக்ஸ் ஆஸ்திரேலியாவின் ஜெஃப்ரி விக்ஹம், மியாமியின் கார்டிஸ் கார்ப்பின் வால்டர் கெல்லர், முன்னமே கூறின ஸ்வீடனின் எலீமா-ஷொனேண்டரின் ரூன் எல்ம்க்விஸ்ட்டுடன் சேர்ந்த ஹான்ஸ் தார்னேண்டர், ஹாலண்டின் யான்வில்லெம் வேன் டெர் பெர்க் மற்றும் கார்டியாக் பேஸ்மேக்கர்ஸ் இன்க்., கைய்டண்டட்டின் ஆந்தனி அடுச்சி ஆகியோர் ஆரம்ப நாட்களில் இதயமுடுக்கியின் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் பெரும்பங்களித்தவர்கள் ஆவர். இன்னும் அண்மையில், ஏவரி பையொமெடிக்கல் டிவைசஸ் மூலமாக விற்கப்படும் டாக்டர். வில்லியம் எச். டொபெல்லுடைய கையடக்கமான சுவாச இதயமுடுக்கியை நாலங்கவாதம், மூச்சின்மை மற்றும் மற்ற சுவாசப் பிரச்சனைகள் உள்ள நோயாளிகள் பயன்படுத்துகின்றனர்.
கேள்வி: செயற்கை இதயமுடுக்கி - நிரந்தர வேகக்கட்டுப்பாடு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: படிமம்:Fluoroscopy pacemaker leads right atrium ventricle.png உட்பொருத்தக்கூடிய இதயமுடுக்கியுடன் நிரந்தர வேகக்கட்டுப்பாடு செய்யும்போது அதில் இதயத்தின் ஒரு அறை அல்லது அறைகளுக்குள் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட வேகக்கட்டுப்பாட்டு மின்முனைகளை சிரைவழியாக வைத்தல் உட்படும். இந்த செய்முறையில் தகுந்த ஒரு சிரையை கீறி கிழித்து அதில் மின்முனை நுழைக்கப்படுகிறது. இது சிரைவழியாக இதயத்தின் வாயில் வழியாக அறையில் ஓரிடத்தில் அமரும் வரை செலுத்தப்படுகிறது. இந்த செய்முறையானது ஃப்ளூரோஸ்கோபியினால் வழிநடத்தப்படுகிறது. இதன் விளைவால் மருத்துவர் அல்லது இதயவியல் நிபுணர் மின்முனைக் கம்பி செல்லும் பாதையைக் காணமுடிகிறது. மின்முனை ஒரு சரியான இடத்தில் அமர்ந்துவிட்டதென்பது உறுதியான பின்பு, மின்முனை நடத்தியின் மறுமுனை இதயமுடுக்கி இயற்றியுடன் (ஜெனரேட்டர்) இணைக்கப்படுகிறது. ஈடுபடுகின்ற அறைகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் அவைகளின் அடிப்படை இயக்க முறைமைகளின் அடிப்படையில் மூன்று அடிப்படை வகை நிரந்தர இதயமுடுக்கிகள் உள்ளன: * ''ஒற்றை-அறை இதயமுடுக்கி'' . இவ்வகையில், இதய ஊற்றறை அல்லது கீழறை ஏதாவது ஒரு இதய அறையில் ஒரே ஒரு வேகக்கட்டுப்பாட்டு நடத்தி மட்டுமே வைக்கப்படுகிறது. * ''இரட்டை-அறை இதயமுடுக்கி'' . இங்கு கம்பிகள் இதயத்தின் இரு அறைகளில் வைக்கப்படுகின்றன. ஒரு நடத்தி இதய ஊற்றறையை வேகக்கட்டுப்பாடு செய்கிறது, மற்றொன்று இதயக் கீழறையை அவ்வாறு செய்கிறது. இந்த வகையானது ஊற்றறைகள் மற்றும் கீழறைகளுக்கிடையேயான இயக்கங்களை ஒருங்கிணைத்து இதயத்தின் இயற்கையான வேகக்கட்டுப்பாட்டைப் போலவே தென்படுகின்றது. * ''வேகம்-இணக்கமுள்ள இதயமுடுக்கி'' . இந்த இதயமுடுக்கியானது நோயாளியின் உடல் செயல்பாட்டில் மாற்றங்களை கண்டறிந்து உடலின் வளர்சிதை மாற்றம் தேவைகளுக்கேற்ப தானாகவே வேகக்கட்டுப்பாட்டு விகிதத்தை மாற்றியமைக்கின்றது. இதயமுடுக்கி இயற்றியானது காற்றுப்புகா வண்ணம் மூடப்பட்ட ஒரு கருவியாகும். இதில் பொதுவாக லித்தியம் மின்கலம் போன்ற ஒரு சக்தி மூலம், ஒரு உணர்திறன் பெருக்கி, இதயமுடுக்கிக்குத் தேவையான கணினி தருக்கம் மற்றும் மின்முனைகளுக்கு வேகக்கட்டுப்பாட்டு தூண்டுதலை அளிக்கும் வெளியீட்டு மின்சுற்று ஆகியவை காணப்படும். இதில் உணர்திறன் பெருக்கியானது இதய மின்முனைகளால் உணரப்பட்ட இயற்கையான இதயத் துடிப்புகளின் மின் வெளிப்பாட்டை செயல்முறைப்படுத்துகிறது. பெரும்பாலும் இயற்றியானது, மார்பகச் சுவரின் சருமத்தடி கொழுப்பிற்குக் கீழ், நெஞ்சின் எலும்புகள் மற்றும் தசைகளுக்கு மேலே வைக்கப்படுகிறது. எனினும் ஒவ்வொரு நபருக்கு ஏற்றார் போல் இதன் வைப்பிடம் மாறலாம். உடம்புடைய நோயெதிர்ப்பு மண்டலம் பொதுவாக அதை நிராகரிக்காத வண்ணம் இதயமுடுக்கிகளின் வெளிப்பெட்டகங்கள் வடிமவமைக்கப்படுகின்றன. இது பொதுவாக டைடேனியம் என்ற பொருளால் செய்யப்படுகிறது. இது உடலுடன் எந்த செயல்பாடும் புரிவதில்லை. இந்த முழு கருவியும் நிராகரிக்கப்படாமல் ஒரு உடல் துளையிடுதலில் நிகழ்வது போல வடுதிசுவினால் சூழப்படும்.
கேள்வி: செயற்கை இதயமுடுக்கி - இதயமுடுக்கி சிகிச்சை பெறுபவர் அடையாள அட்டை என்பது என்ன?
பதில்: சர்வதேசிய இதயமுடுக்கி சிகிச்சை பெறுபவர் அடையாள அட்டையில் பின்வரும் தகவல்கள் காணப்படுகின்றன: சிகிச்சை பெறுபவர் தரவு (மற்றவைகள் உட்பட, ஆரம்ப wikt:symptom, ECG, நோய்க்காரணி), இதயமுடுக்கி மையம் (மருத்துவர், மருத்துவமனை), IPG (விகிதம், செயல்படுமுறை, உட்பொருத்திய தேதி, MFG, வகை) மற்றும் நடத்தி .
கேள்வி: செயற்கை இதயமுடுக்கி - காலாந்தர இதயமுடுக்கி சோதனைகள் என்பது என்ன?
பதில்: படிமம்:PaceMakerRemoteMonitoringDevicesTwoKinds.jpg இதயமுடுக்கி ஒருமுறை உட்பொருத்திய பின்னர், கருவியானது வேலை செய்கிறதாவென்றும் ஒழுங்காக வேலை செய்கிறதாவென்றும் முறையான கால இடைவெளிகளில் சோதிக்கப்படுகிறது. பின் தொடரும் மருத்துவர் நியமிக்கிற இடைவெளிக்கு ஏற்ப, கருவியானது தேவைக்கேற்ப எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் சோதிக்கப்படலாம். வழக்கமான இதயமுடுக்கி சோதனைகள் பொதுவாக அலுவலகத்தில் ஒவ்வொரு ஆறு (6) மாதங்களுக்கொரு முறை செய்யப்படுகிறது. என்றாலும் இது சிகிச்சை பெறுபவர்/ கருவி நிலை மற்றும் ரிமோட் கண்காணிப்பு கிடைக்கப்பெறுவதற்கேற்ப வேறுபடலாம். அலுவலக பின் – தொடர்வின் போது, கருவியானது நோயறிதல் சோதனைக்குட்படுத்தப்படும். பின்வருவன இந்த சோதனைகளில் அடங்கும்: * உணர்தல்: கருவியானது உள்நடக்கும் இதய செயல்பாட்டை ‘பார்க்கக்’கூடிய ஆற்றல் (ஊற்றறை மற்றும் கீழறை மின்முனைவுமாற்றம் (டீபோலரைசேஷன்)) * மின் எதிர்ப்பு (இம்பீடன்ஸ்): நடத்தியின் நம்பகத்தன்மையை அளக்கும் சோதனை. மின் எதிர்ப்பில் பெருமளவிலான மற்றும்/அல்லது திடீர் அதிகரிப்புகள் நடத்தி முறிவை சுட்டிக்காட்டலாம். அதே நேரத்தில் பெருமளவிலான மற்றும் அல்லது திடீர் குறைவுகள் நடத்திக் காப்பில் பிளவு ஏற்பட்டிருப்பதை சுட்டிக்காட்டலாம். * குறுமட்டம்: இந்த சோதனையானது சோதிக்கப்படும் அறையானது நம்பகமாக முனைமாற்றம் (கைப்பற்ற) செய்ய தேவையான குறைந்த அளவு சக்தியை (மின்னழுத்தம் மற்றும் துடிப்பகலம் இரண்டும்) உறுதி செய்கிறது. குறுமட்டத்தை நிர்ணயிப்பது அலைட் பிரஃபஷனல், பிரதிநிதி அல்லது மருத்துவரை கருவியின் ஆயுட்காலத்தை கருத்தில் கொண்டு ஒரு தகுந்த பாதுகாப்பு வரையறையை கணிக்கும் ஒரு வெளியீடை நிரலொழுங்க செய்ய அனுமதிக்கிறது. நவீன இதயமுடுக்கிகள் ‘தேவைக்கேற்ப’ அதாவது தேவை எழும்போது மட்டுமே அவை வேகக்கட்டுப்பாடு செய்வதால், கருவியின் ஆயுளானது அது பயன்படுத்தப்படுகிற அளவைப் பொருத்திருக்கிறது. மின்கலத்திலிருந்து மின்சக்தி அதிக அளவில் வடிய வைக்கும் நிரலொழுங்கு செய்யப்பட்ட வெளியீடு மற்றும் நெறிமுறைகள் (அம்சங்கள்) கருவியின் ஆயுளை பாதிக்கும் மற்ற காரணிகள் ஆகும். கடந்த பின் – தொடர்விலிருந்து சேமிக்கப்பட்ட வேறு ஏதாவது நிகழ்வுகளை பரிசோதிப்பது அலுவலக சோதனையின் மற்றொரு கூடுதல் அம்சமாகும். மருத்துவரால் நியமிக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட தகுதிவிதிகளின் அடிப்படையில் மற்றும் சிகிச்சை பெறுபவருக்கு ஏற்ப பொதுவாக இவை சேமிக்கப்படுகின்றன. சில கருவிகள் நிகழ்வு தொடங்கிய போது ஏற்பட்ட இதயத்துள்ளான மின்னியல் வரைவுகள் மற்றும் நிகழ்வையே காண்பிப்பதற்கான அம்சங்களை பெற்றிருக்கின்றன. நிகழ்வின் காரணம் அல்லது மூலத்தை கண்டறிய இது மிகவும் உதவியாக இருக்கும். மேலும் இதைக் கொண்டு தேவையான நிரலொழுங்கு மாற்றங்களையும் செய்யலாம்.