கேள்வி: சுபுதை - உருசியாவைக் குளிர் காலத்தில் கைப்பற்றுதல் (1236–1240) என்பது என்ன?
பதில்: ஒக்தாயி தனது இராணுவத்தின் பெரும் பகுதிகளை மேற்குப் பகுதிகளுக்கு அனுப்பிக் கடைசியாகக் கிப்சாக்குகள் மற்றும் பல்கர்களை ஒடுக்க முடிவெடுத்தார். இந்த நடவடிக்கைகளை நெறிமுறைப்படுத்த இளவரசர் படு கான் ஒட்டுமொத்த தலைமையில் சுபுதை நியமிக்கப்பட்டார். இந்தப் படையெடுப்பானது எப்பொழுது நடைபெறும் சாதாரண படையெடுப்புகளில் இருந்து வேறுபட்டு இருந்தது. ஒக்தாயி நான்கு குடும்பங்களின் வாரிசுகள் உட்பட பெரும்பாலான அடுத்த தலைமுறை மங்கோலிய இளவரசர்களை இந்த படையெடுப்பிற்கு அனுப்பினார். சுபுதை இறக்கும் முன்னர் அவரால் பயிற்சி அளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதும் இதற்கு முக்கியமான காரணமாக இருந்திருக்கலாம்.McLynn, 435. 1232ஆம் ஆண்டு வோல்கா பல்கர்கள் படுவை தோற்கடித்து இருந்தனர். அவர்களை ஒடுக்குவதற்காக சுபுதை மற்றொரு இராட்சத சுற்றிவளைக்கும் படையெடுப்பைத் தொடங்கினார். வோல்கா ஆற்றை அதன் மேற்குப் பகுதியிலிருந்து வில் போன்ற வடிவில் மங்கோலியர்கள் சுற்றிவளைத்தனர். எனினும் இந்தப் படையானது பல்கர்களைத் திசைதிருப்ப அனுப்பப்பட்டதாகும். உரல் மலைகளைத் தாண்டி பல்கர்களை கிழக்கு திசையில் இருந்து அதிரடியாகத் தாக்க இரண்டாவது இராணுவத்தைச் சுபுதை அனுப்பினார்.Svedrup, 43–44. பல்கர் இராணுவங்களை நொறுக்கிய சுபுதை, காசுபியன் கடலின் வடக்குப்பகுதியில் கொரில்லாத் தலைவனான பாக்மனைத் தோற்கடித்தார். ஒரு தீவில் வாழ்ந்து வந்த பாக்மன் மங்கோலியர்களை அடிக்கடி இகழ்ந்து வந்தான். எனினும் மங்கோலியர்கள் இருநூறு படகுகளைக் கொண்ட ஒரு சிறிய கப்பல் படையை உருவாக்கினார். ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதிக்குள் பாக்மனை கொண்டுவந்தனர். கடைசியாக 'வலையை' மூடினர்.McLynn, 436–437. 1222-23ஆம் ஆண்டுகளில் பெரும்பான்மையான ருஸ் மாநிலங்கள் சுபுதை மற்றும் செபேவுக்கு எதிராக அணி திரண்டன. ஆனால் இந்த முறை மங்கோலியர்கள் மிக வேகமான தாக்குதலைத் தொடுத்தனர். உருசியர்களால் எந்த ஒரு தாக்குதலைத் தொடுக்கவோ, அல்லது அவர்களுக்குள் இருந்த வேற்றுமை அல்லது கவனம் சிதறி இருந்த காரணத்தால், ஒன்றிணையவோ முடியவில்லை. மேலும் உருசியர்களுக்குள் எந்த ஒரு கூட்டணியும் ஏற்படாத வண்ணம் தடுக்க மங்கோலியர்கள் வெவ்வேறு சமஸ்தானங்களுடன் போலி உடன்படிக்கைகளைச் செய்து கொண்டனர். எனவே குளிர் காலத்தில் மேற்கு உருசியாவின் பரந்த நிலப்பரப்பை ஊக்கமுடன் ஆக்கிரமித்த மங்கோலியர்கள், தங்களது படைகளுடன் தனித்தனியாக இருந்த சமஸ்தானங்களின் மீது கவனம் செலுத்திச் சுதந்திரத்துடன் செயல்பட்டனர். 1237ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் சுபுதை ரியாசான் மற்றும் விளாதிமிர்-சுஸ்டால் ஆகிய சமஸ்தானங்களைத் தாக்கினர். குளிர் காலத்தில் ஆறுகள் உறைந்து இருக்கும்போது நடைபெறும் பொதுவான மங்கோலியத் தாக்குதல் போலவே இந்த முறையும் மூன்று குழுக்களாகப் பிரிந்து செயல்பட்டனர். கீவ ருஸ் படைகள் மூன்று வெவ்வேறு இடங்களில் தோற்கடிக்கப்பட்டன. அவர்களது நகரங்கள் குறைந்த காலத்திலேயே கைப்பற்றப்பட்டன. மங்கோலியர்கள் 1238ஆம் ஆண்டின் கோடை காலத்தை தொன் ஆறு பகுதிகளில் ஓய்வெடுத்துக் கழித்தனர். கருங்கடல் சுற்றியிருந்த சமவெளிகளில் வாழ்ந்து வந்த பல்வேறு பழங்குடியினங்களை அடிபணிய வைக்கப் படைகள் அனுப்பப்பட்டன. 1239ஆம் ஆண்டு ருஸ் மாநிலமான செர்னிகிவ் நகரம் தோற்கடிக்கப்பட்டு அவர்களது நகரங்கள் கைப்பற்றப்பட்டன. ஆனால் மங்கோலியர்களுக்கு வெலிக்கி நோவ்கோரோத் நகரம் சமஸ்தானத்தைக் கைப்பற்ற வேண்டிய தேவை இல்லாமல் போனது. ஏனெனில் அவர்கள் புத்திசாலித்தனமாக மங்கோலியர்களிடம் சரணடைந்து எதிர்காலத்தில் கப்பம் கட்ட ஒப்புக்கொண்டனர். தற்சமயத்துக்கு ஒரு பெரும் லஞ்சத்தை கொடுத்துக் காத்துக் கொண்டனர்.Frank McLynn, 434–441. படிமம்:Mongols at the walls of Vladimir 1238 Vassily Maximov.jpg படிமம்:Mongols vladimir.jpg இந்தப் படையெடுப்பில் முக்கியமான யுத்தமானது 1238ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற சித் ஆற்று யுத்தமாகும். ருஸ் தலைவர்களில் மிக முக்கியமானவரான விளாதிமிரின் பெரிய டியூக் யூரி விளாதிமிரை விட்டு வெளியேறி ஒரு இராணுவத்தைத் திரட்டி மங்கோலியர்கள் நகரத்தை அடையும் முன்னர் அவர்களைத் தோற்கடிக்க கிளம்பினார். எனினும் அவரது இராணுவத்தைத் தவிர்த்த மங்கோலியர்கள் என்ன நடந்தது என்று கூட யூரி அறிவதற்கு முன்னரே விளாதிமிரைக் கைப்பற்றினர். மங்கோலிய ஒற்றர்களைத் தாண்டி என்ன நடப்பது என்று அறிவதற்காக யூரி ஒரு படையை அனுப்பிய போது அவரது தளபதி தன் இராணுவம் சுற்றிவளைக்கப்பட்டதைப் பற்றிய செய்தியை பேரச்சத்துடன் தெரிவித்தார். எதிர்பார்த்தபடியே யூரி மற்றும் அவரது இராணுவமும் எளிதாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டது.''The Chronicle of Novgorod'' (1914), 83. மங்கோலியர்கள் கலிச்-விளாதிமிர் சமஸ்தானத்துடன் ஒரு உடன்படிக்கை செய்துகொண்டனர். ஆனால் 1240 ஆம் ஆண்டின் திசம்பர் மாதத்தில் மங்கோலியர்கள் திடீரென அச்சமஸ்தானத்தைத் தாக்கிய போது அதன் இளவரசர் அதிர்ச்சி அடைந்தார். கீவ், விளாதிமிர் மற்ற பிற நகரங்களும் சீக்கிரமே கைப்பற்றப்பட்டன.
கேள்வி: சுபுதை - மங்கோலியர்கள் அங்கேரியைக் கீழ் படிய வைத்தல் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: படிமம்:Battle of Mohi 1241.PNG எதிரியைத் தோற்கடிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் இந்தப் படையெடுப்புகளுக்காகத் தான் அழைத்து வந்திருந்த இளவரசர்களின் தற்பெருமையைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் வேலைக்கும் சுபுதை அதிக சக்தியைச் செலவிட்டார். யுத்தத்தின் இடையில் பாலத்தின் மீதான முதல் தோல்வியுற்ற தாக்குதலுக்குப் பிறகு சண்டையைத் தொடர்வதற்காகச் சுபுதை படுவை அவமானப்படுத்தினார். ஆற்றைக் கடப்பதற்கு நீண்ட நேரம் எடுத்துக் கொண்டதாகச் சுபுதை மீது படு குற்றம் சாட்டினார். ஆற்றைக் கடப்பதற்கு நேரம் எடுத்துக் கொள்ளும் என்பது அனைவருக்கும் தெரியும் எனச் சுபுதை பதிலளித்தார். படு தனது தாக்குதலை திட்டமிடப்பட்ட நேரத்திற்கு முன்னரே தொடங்கி விட்டதாகச் சுபுதை கூறினார். இறுதியில் படு சுபுதையிடம் மன்னிப்புக் கோரினார்.Yuanshi 121, 122 in: Pow and Liao, 63–68, 72. சுபுதை ஒரு தவறிலிருந்து படுவை மீட்பது இது முதல் முறை அல்ல: உருசியா மீதான படையெடுப்பின்போது தோர்சோக் கோட்டையைக் கைப்பற்றுவதற்காகப் படு பல வாரங்களுக்குப் போராடினார். அக்கோட்டையின் மீது பல தோல்வியில் முடிந்த தாக்குதல்களை நடத்தினார். தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பணியிலிருந்து விலகிய சுபுதை, படுவின் இராணுவத்திற்குத் தலைமை தாங்கி மூன்றே நாட்களில் எளிதாகக் அக்கோட்டையைக் கைப்பற்றினர். இவ்வெற்றியின் போது நடந்த விருந்து அல்லது சிறிது காலத்தில் நடந்த ஒரு விருந்தில் படுவிற்கும் மங்கோலிய இளவரசர்கள் குயுக் கான் மற்றும் புரி ஆகியோருக்கும் இடையே கடும் வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது.Hodong Kim, ''A Reappraisal of Güyüg Khan'', 319–320. படுவின் மீது பொறாமை கொண்ட குயுக் மற்றும் புரி ஆகியோர் படுவிற்குத் திறமை இல்லை என்றும் சுபுதையின் அரவணைப்பிலேயே படு இருப்பதாகவும் கூறினர். இதன் காரணமாகக் குயுக் மற்றும் புரி மற்றும் ஒருவேளை அவர்களது சில வீரர்களும் ஒக்தாயி கானிடம் விசாரணைக்காக அனுப்பப்பட்டனர். இதன் காரணமாக மங்கோலிய இராணுவத்தில் மேலும் பிரச்சினை ஏற்பட்டது.Urgunge Onon, ''The Secret History of the Mongols'', 270. இவ்வாறான தடைகள் இருந்த போதிலும் அங்கேரி மீதான தங்களது கட்டுப்பாட்டை மங்கோலியர்கள் உறுதிப்படுத்த முயற்சித்தனர். ரோகேரியஸ் என்ற வரலாற்றாளரின் எழுத்துக்களின் படி விவசாயிகள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக மங்கோலியர்களுக்கு எதிராகப் போராட முயற்சித்தனர். ஆனால் இம்முயற்சி நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை. அங்கேரியின் வெட்டவெளி சமவெளிகள் பதுங்கியிருந்து தாக்குவது அல்லது பின் வாங்குவதற்கு ஏற்ற நிலப்பரப்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்பதும் இதற்கு ஒரு பகுதி காரணமாக இருந்திருக்கலாம். மொகியில் அங்கேரியர்கள் அடைந்த தோல்விக்குப் பிறகு திருடப்பட்ட ஒரு அரச முத்திரையைப் பயன்படுத்திய சுபுதை நாடு முழுவதும் போலி ஆணைகளை வெளியிட்டார். இதனால் பல குடிமக்கள் அவரது கருணையை எதிர்பார்க்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர்.McLynn, 472–479; Thomas of Spalato, ''Historia''; Rogerius of Apulia, ''Carmen Miserabile super Destructione Regni Hungariae per Tartaro''. பெலாவிற்குத் தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுக்க சுபுதை தனது இராணுவத்தைப் பல பிரிவுகளாகப் பிரித்தார். கதான் தலைமையிலான ஒரு இலகுரக குதிரைப்படையானது அற்றியாடிக் கடற்கரைப் பகுதியில் பெலாவைத் துரத்துவதற்காக அனுப்பப்பட்டது. அதேநேரத்தில் முற்றுகை இயந்திரங்களைக் கொண்ட முதன்மை இராணுவமானது சுபுதை மற்றும் படுவின் தலைமையில் அங்கேரியின் மையப்பகுதியை அமைதிப்படுத்த முயற்சித்தது. மற்ற மங்கோலியப் படைகள் அங்கேரியின் எல்லைகளுக்கு அப்பால் தாக்குதல்களை நடத்தின. ஆஸ்திரியாவைக் கூட அடைந்தன. வியேனர் நியூஸ்டாட் என்ற இடத்திற்கு அருகில் நடந்த சிறு சண்டையில் மங்கோலியப் படைகளின் தாக்குதலானது முறியடிக்கப்பட்டது. மங்கோலியர்கள் வெற்றிகரமாகப் பல நகரங்கள் மீது முற்றுகைப் போர் நடத்தினர். அரண்களைக் கொண்ட நகரமான ஒராதேயா, பன்னோனியாவிலிருந்த செயிண்ட் மார்ட்டின் கோட்டை, மற்றும் தலைநகரமான எஸ்டர்கோம் ஆகிய நகரங்களும் தாக்குதலுக்கு உள்ளாயின. எனினும் தலைநகரின் கற்களாலான காப்பரணானது முற்றுகையிலிருந்து மீண்டது. அனைத்து முற்றுகைப் போர்களும் வெற்றிகரமாக மங்கோலியர்களுக்கு அமையவில்லை. 1242ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் புனித உரோமைப் பேரரசு மீது படையெடுப்பதற்கான திட்டங்கள் குறித்துச் சுபுதை விவாதித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது தான் ஒகோடி கான் இறப்பு மற்றும் உருசியாவில் குமன்களின் கிளர்ச்சி ஆகிய செய்திகள் அவருக்குக் கிடைத்தன.John of Plano Carpini, ''The Story of the Mongols whom we call the Tartars''. கர்பினி என்கிற வரலாற்றாளரின் கூற்றுப்படி சுபுதையின் விருப்பத்திற்கு எதிராக மங்கோலிய இளவரசர்கள் புதிய கானைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காகத் தங்களது படைகளை மங்கோலியவிற்குக் கூட்டிச் சென்றனர். இக்கூற்று விவாதத்திற்குரியதாக உள்ளது. ரசித் அல் தினின் கூற்றுப்படி சுபுதை மற்றும் படு தங்களது படைகளை திரும்ப அழைத்துக் கொண்டு சென்ற போது தான் ஒக்தாயி கானின் இறப்பு பற்றிய செய்தி அவர்களுக்குக் கிடைத்தது.Timothy May, ''The Mongol Art of War and the Tsunami Strategy''. எனினும் ஒக்தாயியின் இறப்பு மற்றும் அதற்குப் பிறகு நடந்த பிரச்சினைகள் ஆகியவை மங்கோலியர்கள் ஐரோப்பாவிற்கு மீண்டும் திரும்புவதைப் பல தசாப்தங்களுக்குத் தடுத்தன. இருந்தபோதிலும் அழிவானது அதிகப்படியாக இருந்தது. எதிர்ப்பு காட்டிய எந்த ஒரு பகுதியின் விவசாய நிலப்பரப்புகளும் சுபுதையால் அழிக்கப்பட்டன. சில குடிமக்கள் கோட்டைகள், காடுகள் அல்லது சதுப்பு நிலங்களில் தங்கித் தங்களது உயிரைக் காத்துக் கொண்ட போதிலும் தங்களது விவசாய நிலங்களுக்குத் திரும்பியபோது பட்டினியால் வாட வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். கால் பங்கு முதல் பாதி வரையிலான அங்கேரியின் மக்கள் தொகையானது இந்தப் படையெடுப்பில் இறந்ததாகச் சில வரலாற்றாளர்கள் கூறுகின்றனர்.McLynn, 479; ''Carmen Miserabile''.Paul Lendvai, ''The Hungarians: A Thousand Years of Victory in Defeat'', 49. 1250ஆம் ஆண்டில் கூட, மங்கோலியர்கள் திரும்பிச் சென்று 8 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அங்கேரியின் அரசரான பெலா, திருத்தந்தை நான்காம் இன்னொசெண்டுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் அங்கேரி இன்னொரு படையெடுப்பைத் தாங்காது என்றும் மங்கோலியர்கள் திரும்பி வந்தால் அவர்களிடம் சரண் அடைவதை தவிர வேறு வழி இல்லை என்றும் எழுதினார்.King Belas IV's letter to the Pope, 310.Laszlovszky, József & Pow, Stephen & Romhányi, Beatrix & Ferenczi, Laszlo & Pinke, Zsolt. (2018). Contextualizing the Mongol Invasion of Hungary in 1241–42: Short-and Long-Term Perspectives *. 7. 419-450.Sălăgean, Tudor. "1 The Mongol Invasion and Its Aftermath". In 1 The Mongol Invasion and Its Aftermath, (Leiden, The Netherlands: Brill, 2016)
கேள்வி: சுபுதை - சர்ச்சிகுடையின் வழித்தோன்றல்கள் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: *சர்ச்சிகுடை எபுகென் **செல்மே ***எசு புகா ***எசுன் தீ **சுபுதை ***உரியங்கடை ****கொகோசு ****அசு *****புரில்கிதேயி