கேள்வி: பேதுல் மாவட்டம் - மாவட்ட வரலாறு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: கெர்லா, தியோகர், கர்ஹா-மாண்ட்லா, சாந்தா-சிர்பூர் ஆகிய நான்கு பண்டைய கோண்ட் இராச்சியங்களின் நடுவில், இது இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதைத் தவிர மாவட்டத்தின் ஆரம்பகால வரலாறு பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை. பாரசீகதேசம் வரலாற்றாசிரியரான ஃபெரிஷ்டாவின் கூற்றுப்படி, இந்த ராஜ்யங்கள் 1398 ஆம் ஆண்டில் கோண்ட்வானாவும், அதன் அருகிலுள்ள நாடுகளின் அனைத்து மலைச்செல்வங்களையும் மறைக்கும் அளவு, பெரும் செல்வத்தையும் சக்தியையும் கொண்டிருந்தன. சுமார் 1418 ஆம் ஆண்டில், மால்வாவின் சுல்தான் ஹோஷாங் ஷா கெர்லா மீது படையெடுத்து, அதை ஒரு சார்புநிலை நிலவிடமாக தரம் குறைத்தார். ஒன்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அந்த ராஜா கிளர்ச்சி செய்தார். ஆனால், டெக்கான் பஹ்மனி மன்னர்களின் உதவியுடன், அவர் தனது சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்தி, சில காலம் நிர்வகித்த போதிலும், அவர் இறுதியாக அடிபணிந்து, தனது நாட்டின் எல்லைகளை இழந்தார். 1467 ஆம் ஆண்டில், கெர்லாவை பஹ்மனி சுல்தானால் கைப்பற்றினார். ஆனால் பின்னர், அது மால்வாவுக்கு மீட்டெடுக்கப்பட்டது. ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பின்னர், மால்வா இராச்சியம் டெல்லி பேரரசரின் ஆதிக்கத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. 1703 ஆம் ஆண்டில், கோண்ட் பழங்குடியினரின் ஒரு முஸ்லீம் மதமாற்றம் நாட்டைக் கைப்பற்றியது. 1743 இல் பெராரின் மராத்தியர் ஆட்சியாளரான, ராகோஜி போன்ஸ்லே, இந்த நிலப்பரப்பை தனது ஆதிக்கங்களுடன் இணைத்துக் கொண்டார். 1818 ஆம் ஆண்டில் மராட்டியர்கள், இந்த மாவட்டத்தை கிழக்கிந்திய கம்பெனி குழுவினருக்கான கட்டணமாக வழங்கினர். மேலும் 1826 ஆம் ஆண்டு ஒப்பந்தத்தின் மூலம், இது முறையாக ஆங்கிலேய உடைமைகளுடன் இணைக்கப்பட்டது. 1861 ஆம் ஆண்டு வரை மத்திய மாகாணங்களில் பிரதேசங்கள் இணைக்கப்பட்ட வரை இந்த மாவட்டம் சகோர் மற்றும் நெர்புடா பிரதேசங்களின் ஒரு பகுதியாக நிர்வகிக்கப்பட்டது. பெத்துல் மாவட்டம் மத்திய மாகாணங்களின், நெர்புடா (நர்மதா) பிரிவின் ஒரு பகுதியாகயும், பெரார் ஆகவும் இருந்தது. இது 1947 இல் இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இந்திய நடுப்பகுதி மாநிலமாக, பின்னர், மத்தியப் பிரதேசம் என மாறியது.https://betul.nic.in/en/history/ மராட்டியர்களின் படைத்தளபதியான, அப்பா சாஹிப்பின் பின்வாங்கலைத் துண்டிக்க, ஆங்கிலத் துருப்புக்களின் பிரிவினர் முல்தாய், பெத்துல், ஷாப்பூரில் இடங்களில் நிறுத்தப்பட்டனர், மேலும் 1862 ஜூன் வரை, பெதுலில் ஒரு இராணுவப் படை அணியும் உருவாக்கப் பட்டது. அதற்கு முந்தைய ஆட்சியாளர்கள், பாழடைந்த நகரமான கெர்லா கோண்ட்ஸின் கீழ், அரசாங்க இருக்கையை உருவாக்கியது. எனவே, "கெர்லா சர்க்கார்" என்று அழைக்கப்படும் ஆங்கில ஆதிக்கங்களுடன் ,அந்நிலப்பகுதி இணைக்கப்படும் காலம் வரை, இந்த மாவட்டம் உயிர்ப்புடன் இருந்தது. முல்தாய் நகரத்தில், ஒரு செயற்கை தொட்டி உள்ளது, அதன் நடுவிலிருந்த தப்தி என்பது அதன் உயர்வு என்று கூறப்படுகிறது; எனவே அந்த இடத்தின் புகழ்பெற்ற புனிதத்தன்மையும், அதன் மரியாதைக்குரிய கோவில்களும் இங்கு கட்டமைக்கப் பட்டன. 1896-1897 ஆம் ஆண்டின் பஞ்சத்தால், இந்த மாவட்டம் மிகவும் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டது. 1897 இல் இறப்பு விகிதம், 1000 க்கு 73 ஆக உயர்ந்தது. இது 1900 ஆம் ஆண்டில், மீண்டும் பாதிக்கப்பட்டது, மே மாதத்தில், பஞ்ச நிவாரணம் பெற்றவர்களின் எண்ணிக்கை, மொத்த மக்கள்தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்காக உயர்ந்து காணப்பட்டது. 1901 ஆம் ஆண்டில், மக்கள் தொகை 285,363 ஆக இருந்தது. பஞ்சத்தின் விளைவாக, பத்தாண்டுகளில் மொத்த மக்கள் தொகை 12% குறைந்தது. 1901 ஆம் ஆண்டில் நகரத்தின் மக்கள் தொகை, 4,739 ஆக இருந்தது. மாவட்டத்தின் நிர்வாக தலைமையகம் வடக்கே 3 மைல் தொலைவில் உள்ள, பத்னூர் நகருக்கு மாற்றப்பட்டது. 20-ஆம் நூற்றாண்டுஇம்மாவட்டத்தின் முக்கியப் பயிர்கள் கோதுமை, திணை, பிற உணவு தானியங்கள், எண்ணெய் வித்து தாவரங்கள், சிறிய அளவில் கரும்பு, பருத்தி ஆகும்.