கேள்வி: வலங்கை - பகைமை பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: நிரந்தரமாகக் குடியிருந்த விவசாயிகளுக்கும், இடம் விட்டு இடம் பெயர்ந்த கைவினைஞர்கள் மற்றும் சிறு வணிகர்களுக்கும் இடையிலான பகைமையின் வெளிப்பாடே வலங்கை, இடங்கை பாகுபாடுகள் அதாவது நிலை குடிகளுக்கும், அலைகுடிகளுக்கும் இடையிலான பேதமே இந்தப் பகைமையின் அடிப்படை என சமூகவியல் அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். காலப்போக்கில் இப்பிரிவினருக்கு இடையேயான பகை வெகுவாக முற்றியது எனவும் சோழர் ஆட்சிக் காலத்தில் காஞ்சிபுரத்தில் வலங்கை, இடங்கை பிரிவினர் ஒரே கோயிலில் இறைவனை தரிசிக்கமாட்டார்கள், சமய சடங்குகளுக்காக ஒரே மண்டபத்தை பயன்படுத்த மாட்டார்கள், தேவதாசிகள் நடனமாடும் பெண்கள்கூட இரு பிரிவினருக்கும் வேறுவேறுதான் என்றும் பேராசிரியர் நீலகண்ட சாஸ்திரி குறிப்பிடுகிறார். சோழர் காலத்தில் வலங்கையினரின் ஆதிக்கம் மேலோங்கி இருந்தது. அப்போது அப்பிரிவில் பெரும் விவசாயிகள் (தமிழகத்தில் வேளாளர்கள், கருநாடகத்தில் ஒக்கலிகர், ஆந்திராவில் ரெட்டியார்கள்) இடம் பெற்றிருந்தனர். ஆனால் விசயநகர ஆட்சிக் காலத்தில் இடங்கையினர் முக்கியத்துவம் பெற ஆரம்பித்தனர். அதன் பிறகு கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் ஆட்சி துவங்கியபோது வலங்கை, இடங்கை மோதல்களில் சென்னை இரத்தம் பார்த்தது. ஆங்கிலேயர்கள் அதுவரை பாரம்பரியமாக மன்னர்களிடம் மரியாதை பெற்றுவந்த வலங்கையினரை புறக்கணித்து, தங்களுக்கு இணக்கமாக இருந்த வணிகப் பிரிவினராக இடங்கையினரை ஆதரித்தனர். ஆங்கிலேயர் காலத்தில் தொடர்ச்சியாக இரு பிரிவினருக்கு இடையில் கலவரங்கள் நடந்து வந்துள்ளன, அவை சென்னை பிளாக் டவுன் கலவரம் 1652, சென்னை பெத்தநாயக்கர் பேட்டை மோதல் 1707, சென்னை பிளாக் டவுன் கலவரம் 1789 போன்றவை ஆகும்.