கேள்வி: பறப்பியல் - விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாடு (ATC) பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: படிமம்:Towers Schiphol small.jpg விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாடு (ATC) என்பது ''பிரிந்திருத்தலுக்கு'' உதவியாக இருக்கத் தேவையான தகவல்தொடர்பு முக்கியமானதாகும் — அதாவது, கிடைமட்டத்திலும் செங்குத்துவாக்கிலும் மோதும் ஆபத்துகளைத் தவிர்க்கப் போதுமான அளவு தொலைவில் இருக்கின்றனர் என்பதை உறுதிப்படுத்துதல். விமான போக்குவரத்து கட்டுப்பாட்டாளர்கள் விமானிகளால் வழங்கப்படும் நிலை அறிக்கைகளை ஒருங்கிணைத்து செயல்படுகின்றனர் அல்லது (ஐக்கிய அமெரிக்கா போன்ற) அதிக போக்குவரத்து நெரிசல் உள்ள பகுதிகளில் அவர்கள் விமானங்களின் நிலைகளைக் காண ரேடார் வசதியைப் பயன்படுத்துகின்றனர். பொதுவாக விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாட்டில் நான்கு வெவ்வேறு வகைகள் உள்ளன: * விமான நிலையங்களுக்கிடையே தடத்திலேயே விமானத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் மையக் கட்டுப்பாட்டாளர்கள் * விமான நிலையத்தின் குறுகிய தொலைவில் (வழக்கமாக கிடைமட்டத்தில் 10–15 கி.மீ. மற்றும் செங்குத்துவாக்கில் 1,000 மீ.) விமானத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் கட்டுப்பாட்டு கோபுரங்கள் (கோபுரம், தரைக் கட்டுப்பாடு, இடம் வழங்கல் மற்றும் பிற சேவைகள்). * பொதுவாக ரேடார் சாதனங்களைப் பயன்படுத்தாமலே கண்டங்களுக்கிடையே உள்ள சர்வதேச கடல்களின் மேலே விமானங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் கடல்வழிக் கட்டுப்பாட்டாளர்கள். * பரபரப்பான விமான நிலையங்களில் பரந்த பகுதியில்(வழக்கமாக 50–80 கி.மீ.) விமானங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் முனையக் கட்டுப்பாட்டாளர்கள். குறிப்பாக இன்ஸ்ட்ருமெண்ட் ஃப்ளைட் ரூல்ஸ் (IFR) விதிகளின்படி இயங்கும் விமானங்களுக்கு விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாடு மிக முக்கியமானதாகும், இதில் விமானிகள் எதிரே வரும் பிற விமானங்களைப் பார்க்க முடியாதபடி வானிலை நிலவலாம். இருப்பினும் அதிக போக்குவரத்து நெரிசலுள்ள பகுதிகளில், குறிப்பாக பெரிய விமான நிலையங்களில் விஷுவல் ஃப்ளைட் ரூல்ஸ் (VFR) விதிகளின்படி இயங்கும் விமானங்களும் விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாட்டின் வழிமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டியது அவசியம். பிற விமானங்களிலிருந்து பிரிந்திருத்தலுக்கு உதவுவதோடு, அவர்களின் பணிச்சுமையைப் பொறுத்து விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாட்டு அதிகாரிகள், வானிலை அறிவுரைகள், தரைப் பிரிப்பு, வழிச்செலுத்தல் உதவி மற்றும் பிற சேவைகளையும் விமானிகளுக்கு வழங்கலாம். விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாட்டாளர்கள் அனைத்து விமானங்களையும் கட்டுப்படுத்துவதில்லை. வட அமெரிக்காவின் பெரும்பாலான VFR விமானங்கள் (அவை அதிக போக்குவரத்து நெரிசல் பகுதி அல்லது பெரிய விமான நிலையங்களுக்கு அருகே செல்லாத வரை) விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாட்டு அதிகாரிகளுடன் பேச வேண்டிய அவசியம் இல்லை. வடக்கு கனடா, வடக்கு ஸ்காட்லாந்தின் குறை உயரப் பகுதிகள் போன்ற பல பகுதிகளில் IFR விமானங்களுக்கும் கூட குறை உயரங்களில் விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாட்டாளர் சேவைகள் கிடைப்பதில்லை.
கேள்வி: பறப்பியல் - சுற்றுச்சூழல் தாக்கம் என்பது என்ன?
பதில்: எரித்தல் செயல்பாட்டுடன் தொடர்புடைய எல்லா நடவடிக்கைகளையும் போலவே, இயக்கப்படும் விமானங்கள் (ஏர்லைனர்களிலிருந்து வெப்பக் காற்று பலூன்கள் வரை) கார்பன் டை ஆக்சைடு (CO2) போன்ற பசுமை இல்ல வாயுக்கள், புகைக்கரி மற்றும் பிற மாசுபடுத்திகளை வளிமண்டலத்தில் வெளியிடுகின்றன. மேலும், விமானவியலுக்கே உரித்தான சில சுற்றுச்சூழல் தாக்கங்களும் உள்ளன: படிமம்:Contrails.jpg * ட்ரோபோஸ்பியருக்கு அருகில் அதிக உயரத்தில் இயங்கும் விமானங்கள் (பிரதானமாக பெரிய ஜெட் ஏர்லைனர்கள்) தூசிப்படலத்தை வெளியிட்டு செயற்கை மேகங்களை விட்டுச் செல்கின்றன, இதில் இரண்டுமே கீற்று மேக உருவாக்கத்தை அதிகரிக்கின்றன — விமானப் போக்குவரத்து தொடங்கியது முதல் இந்த மேக மூட்டத்தின் அளவு குறைந்தது 0.2% அதிகரித்துள்ளது.[http://www.grida.no/climate/ipcc/aviation/032.htm ஏவியேஷன் அண்ட் க்ளோபால் அட்மாஸ்ஃபியர் (IPCC)] * ட்ரோபோஸ்பியருக்கு அருகில் அதிக உயரத்தில் இயங்கும் விமானங்கள் அந்த உயரத்தில் உள்ள பசுமை இல்ல வாயுக்களுடன் வினைபுரியக்கூடிய வேதிப்பொருள்களையும் வெளியிடலாம் குறிப்பாக நைட்ரஜன் சேர்மங்கள், இவை ஓசோனுடன் வினைபுரிந்து ஓசோன் செறிவை அதிகரிக்கின்றன. * பெரும்பாலான லேசான பிஸ்டன் விமானங்கள் ஏவ்கேஸைப் பயன்படுத்துகின்றன, அதில் உள்ள டெட்ரா-எத்தில் லெட் (TEL) என்ற அதிக நச்சுத்தன்மை கொண்ட வேதிப்பொருள் விமான நிலையத்தின் அருகாமைப் பகுதிகளில் மண் மாசுபடுத்தலை விளைவிக்கலாம். சில குறை அமுக்கம் கொண்ட பிஸ்டன்களைக் கொண்ட எஞ்சின்கள் காரீயம் இல்லாத மோகாஸில் இயங்குகின்றன, மேலும் சில புதிய லேசான விமானங்கள் டர்பைன் எஞ்சின்கள் மற்றும் டீசல் எஞ்சின்களைப் பயன்படுத்துகின்றன, இவை இரண்டும் காரீயம் இல்லாமலே இயங்கக்கூடியவை.