கேள்வி: இந்தியாவின் இசை - வேத மற்றும் பண்டைய காலம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: வேதம் (சுமார். 1500 – 800 வேதகாலம் ) Sanujit Ghose (2011). "[https://www.worldhistory.org/article/230/ Religious Developments in Ancient India]" in ''Ancient History Encyclopedia''. கலைகள் மற்றும் விளையாட்டுகளுடன் சடங்குகளை ஆவணப்படுத்துகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, சதபத பிராமணம் (~800-700 கி.மு.) அத்தியாயம் 13.2ல் இரண்டு நடிகர்களுக்கு இடையேயான உரையாடல்களாக நாடக வடிவில் எழுதப்பட்டுள்ளன.ML Varadpande (1990), History of Indian Theatre, Volume 1, Abhinav, , p. 48 தாளம் (இசை) என்பது சாம வேதம் மற்றும் வேதப் பாடல்களைப் பாடும் முறைகள் போன்ற இந்து சமயம் வேதம் கால நூல்களில் காணக்கூடிய ஒரு பண்டைய இசைக் கருத்து. வேதத்திற்குப் பிந்தைய இந்து நூல்கள் Jan Gonda (1970 through 1987), A History of Indian Literature, Volumes 1 to 7, Otto Harrassowitz Verlag, Teun Goudriaan and Sanjukta Gupta (1981), Hindu Tantric and Śākta Literature, A History of Indian Literature, Volume 2, Otto Harrassowitz Verlag, , pp. 7–14 ஸ்மிருதி (கிமு 500 முதல் கிமு 100 வரை) வால்மீகியின் இராமாயணம் (கிமு 500 முதல் கிமு 100 வரை) போன்றவற்றிலும் அரம்பையர்களான ஊர்வசி (அரம்பையர்), அரம்பை, மேனகை, திலோத்தமை ,இராவணன் மனைவிகள் போன்றவர்களின் நடனம் மற்றும் இசை பற்றிய குறிப்புகள் இடம் பெற்றுள்ளன. கந்தர்வர்ர்களின் இசை மற்றும் பாடல்களைப் பற்றியும், நரம்பிசைக் கருவிகளான உருத்ர வீணை, தந்திரி, விபஞ்சி, வல்லகி போன்ற கருவிகள் பற்றியும், காற்று இசைக்கருவிகளான புல்லாங்குழல், சங்கு, வேணு போன்றவைப் பற்றியும், இராகம் , சுரம் ,சுருதி, தாளம் (இசை) , லயம் பற்றியும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. பால காண்டம், உத்தரகாண்டத்திலும் இலவன், குசன் ஆகியோரின் பாட்ல்களைப்பற்றியும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.Ananda W. P. Guruge, 1991, iarchive:trent 0116402264364/page/180, pp. 180–200.
கேள்வி: இந்தியாவின் இசை - தொல்காப்பியம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: மிக மூத்த தமிழ் இலக்கணம் நூலான தொல்காப்பியம் (கிமு 500) சங்க இலக்கியம் இசையைப் பற்றிய பல குறிப்புகள் உள்ளன. சங்க இலக்கியங்களில், மதுரைக் காஞ்சி என்பது பிரசவத்தின்போது கடவுளின் கருணையைப் பெறுவதற்காக பெண்கள் செவ்வாழி பண் பாடுவதைக் குறிக்கிறது. தொல்காப்பியத்தில், சங்க இலக்கியத்தின் ஐந்து தமிழர் நிலத்திணைகள் ஒவ்வொன்றும் தொடர்புடைய பண்களைக் கொண்டிருந்தன. ஒவ்வொன்றும் அந்த நிலப்பரப்புடன் தொடர்புடைய பாடலின் மனநிலையை விவரிக்கின்றன. பழங்கால தமிழ் இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படும் ஏராளமான பண்களில், புல்லாங்குழலில் இசைக்க ஏற்ற அம்பாள் பண், யாழ் (வீணையில் செவ்வழி பண் ), நோத்திரம் மற்றும் செவ்வாழி ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் நோத்திரம், மனதைக் கவரும் குறிஞ்சிப் பணை மற்றும் உற்சாகமூட்டும் 'முருடப்பண்' என்பது பழந்தமிழ் இசையில் பயன்படுத்தினார்கள். பல நூற்றாண்டுகளாக பழங்கால பண்கள் முதலில் பெண்டாடோனிக் அளவிலும் பின்னர் கர்நாடக இசையின் ஏழு குறிப்புகளுடன் சுரம் பரிணமித்தன. ஆனால் ஆரம்ப காலத்திலிருந்தே, தமிழிசை ஹெப்டாடோனிக் மற்றும் ஏழிசை என்று அறியப்படுகிறது.Adiyarkunallar's commentary to the ''Aychiyarkkuravai'', the seventh book of சிலப்பதிகாரம் gives the number of Srutis and how they were allotted among Seven notes. சிறந்த இசையமைப்பாளரும், சமசுகிருதம் துறவியும் கவிஞருமான ஜெயதேவர், ''ஓட்ரா-மகதி'' பாணி இசையை வடிவமைத்தார். மேலும் ஒடிய சங்கீதத்தில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார்.