கேள்வி: வணிகச் சட்டங்கள் - ஒப்பந்தச் சட்டம் 1872 பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: அறிமுகம்: இந்திய ஒப்பந்தச் சட்டம்  , 1872 ஆம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் முதல் நாள் , அமலுக்கு வந்தது. ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் தவிர இந்தியாவில் உள்ள மற்ற மாநிலங்கள் அனைத்துக்கும் இது பொருந்தும். அனைத்துவிதமான ஒப்பந்தங்கள் பற்றியும் இந்த சட்டம் கூறவில்லை. சில வகை ஒப்பந்தங்கள் வேறு சட்டங்களில் விவாதிக்கப்படுகின்றன.உதாரணமாக கூட்டு வியாபாரம்(PARTNERSHIP ACT), சரக்கு விற்பனை (SALE OF GOODS ACT) ,மாற்று முறை ஆவணச்சட்டம்(NEGOTIABLE INSTUMENTS ACT), அசையா சொத்து மாற்றங்கள் (TRANSFER OF PROPERTY ACT) போன்றவை ஒவ்வொரு விதமான ஒப்பந்தங்கள் பற்றி கூறுகின்றன. இந்த சட்டம் பெரும்பாலும் ஆங்கிலேய சட்டத்தைப் பின்பற்றி இயற்றப்பட்டிருந்தாலும் ஆங்காங்கே சில மாற்றங்கள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்திய ஒப்பந்தச் சட்டம் 1872, ஒப்பந்தங்களின் பொதுவான கொள்கைகள் மற்றும் விதிமுறைகள் பற்றி விளக்குகிறது. இந்த சட்டத்தை இரண்டு பகுதியாகப் பிரித்துக்கொள்ளலாம். பிரிவு 1 முதல் பிரிவு 75 வரை , ஒப்பந்தங்களின் பொதுவான அடிப்படை விதிகள் பற்றி பேசப்படுகிறது.பிரிவு 124 முதல் பிரிவு 238 வரை சிலவகை சிறப்பு ஒப்பந்தங்கள் (எ-டு: அடகு, முகவாண்மை (agency) ) பற்றி பேசப்படுகிறது. வெளி இணைப்பு *[http://comtax.up.nic.in/Miscellaneous%20Act/the-indian-contract-act-1872.pdf ஒப்பந்தச் சட்டம் 1872]
கேள்வி: வணிகச் சட்டங்கள் - எதிர்மறைப் பட்டியல்:= பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: எந்த எந்த சேவைகளுக்கு வரி கட்ட வேண்டும் என்று தொடக்கத்தில் கூறப்பட்டாலும் தற்போது எதிர்மறைப் பட்டியல் என்ற ஒன்றை அறிமுகப்படுத்தியதின் மூலம் எந்த எந்த சேவைகளுக்கு வரிகட்டவேண்டியதில்லை என்பதை அரசு தெளிவாகக் கூறியுள்ளது.இந்தப் பட்டியலில் இடம் பெற்றவை தவிர மற்ற சேவைகளுக்கு வரிகட்டப்படவேண்டும். (1) அரசாங்கம் மற்றும் லோக்கல் அதாரிட்டி ஆகியவை வழங்கும் (கீழ் காண்பவைதவிர ) சேவைகள் (2) இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் சேவைகள் (3) இந்தியாவில் உள்ள வெளினாட்டு அலுவலகங்கள் (Foreign Diplomatic Mission) வழங்கும் சேவைகள் (4) விவசாயம் தொடர்பான சேவைகள் (5) பொருள்களின் வர்த்தகம் (வாங்கி விற்றல்) (6) பொருட்களை தயாரித்தல் அல்லது உற்பத்தி செய்தல் (7) விளம்பரம் செய்வதற்காக இடம் அல்லது நேரத்தை ஒதுக்குதல்(வானொலி அல்லது தொலைக்காட்சியில் ஒலி /ஒளி பரப்பு செய்யப்படும் விளம்பரங்கள் தவிர) (8) சாலை அல்லது பாலத்தில் பயணிப்பதற்காக சுங்கக் கட்டணம் வசூலித்தல் (9) போட்டிப்பந்தயங்கள், சூதாட்டம் மற்றும் லாட்டரி (10) பொழுதுபோக்கு மற்றும் களியாட்ட நிகழ்வுகளுக்கு அனுமதித்தல் (11) மின்சார வினியோகம் மற்றும் பகிர்மானம் (12) கல்விச் சேவைகள் (13) மக்கள் குடியிருப்பதற்காக குடியிருப்பு வீடுகளை வாடகைக்கு விடுதல் (14) பண வைப்புகள் , கடன்கள் அல்லது முன்பணம் வழங்குதல் ( வட்டி அல்லது தள்ளுபடி பெறும் நோக்கத்துடன்) வங்கிகள் தங்களுக்குள்ளகவோ அல்லது அந்நிய செலவாணி டீலர்கள் தங்களுக்குள்ளாகவோ அல்லது வங்கிகளும் டீலர்களும் தங்களுக்குள்ளாகவோ அந்நிய செலாவணியை வாங்குதலும் விற்றலும். (15) பிரயாணிகளை அவர்களுடைய உடைமைகளுடனோ அல்லது இல்லாமல் தனியாகவோ அழை த்து செல்லுதல் (கீழ் காண்பவை தவிர ) (16) பொருட்களை சுமந்து செல்லுதல்(கீழ் காண்பவை தவிர ) (17) இறுதிச்சடங்கு , இடுகாட்டுச் சேவைகள் சேவை வரியை சேவையை வழங்குபவர்தான் (Service Provider) கட்ட வேண்டும் என்பது அறிமுக காலத்தில் கூறப்பட்டது.ஆனால் தற்போது உள்ள நடைமுறையின்படி சேவை வரியை சேவையை வழங்குபவர் அல்லது சேவையைப் பெறுபவர்(Service Recipient) அல்லது இருவரும் இணைந்தும் கட்டலாம். இதற்கு "Reverse Charge Mechanism" என்று பெயர்.