கேள்வி: நாரியா படுகொலை பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: நாரியா படுகொலை (Naria massacre ) பாக்கித்தான் ஆக்கிரமிப்பு இராணுவத்தால் 5 மே 1971 இல் சில்ஹெட் மாவட்டத்தில் உள்ள நாரியா கிராமத்தில் பெங்காலி இந்துக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டதைக் குறிக்கிறது.
கேள்வி: நாரியா படுகொலை - பின்னணி என்பது என்ன?
பதில்: நாரியா கிராமம் மேல் காகபலா யூனியனில், மவுல்விபஜார் சதர் உபாஸிலாவின் மேற்கு முனையில் அமைந்துள்ளது, 1971 இல், மௌலிபஜார் மாவட்டம் சில்ஹெட் மாவட்டம் ஒரு துணைப் பிரிவாக இருந்தது. கிராமம் ஏராளமான பனிப் படிகங்களால் சூழப்பட்டுள்ளது, இது மழையின் போது கிராமத்தை அணுக முடியாததாக ஆக்குகிறது. கிராமப் படகுகள் தான் மழையின் போது கிராமத்திற்குச் செல்வதற்கும் திரும்புவதற்கும் ஒரே வழியாக உள்ளது. 1971 ஆம் ஆண்டில், கிராமத்தில் பெரும்பாலும் ஏழை மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட இந்துக்கள் வசித்து வந்தனர், இவர்கள் குறைந்த உழைப்பு மூலம் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை மேற்கொண்டனர். மார்ச் 26 அன்று, பாக்கித்தான் ஆக்கிரமிப்பு இராணுவம் ''ஆபரேஷன் சர்ச்லைட்டை'' ஆரம்பித்து இந்துக்களை அழிக்க இலக்கு வைத்தது. மார்ச் மற்றும் ஏப்ரல் மாதங்களில் ஆயிரக்கணக்கான இந்துக்கள் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் லட்சக்கணக்கான இந்துக்கள் இந்தியாவில் தஞ்சமடைந்தனர். இந்த நேரத்தில் உள்ளூர் ரசக்கார் (பாக்கித்தான்), நாரியா மக்களை மதம் மாறுவதற்கும் தங்களது பெண்களை முஸ்லீம் ஆண்களுக்கு திருமணம் செய்து வைக்குமாறும் கூறினார். இவ்வாறு செய்தால் பாக்கித்தான் ஆக்கிரமிப்பு இராணுவத்தின் தாக்குதலில் இருந்து அந்தக் கிராமம் காப்பாற்றப்படும் எனக் கூறினர். கிராம மக்கள் மறுத்தபோது, ரசாகர்கள் தங்கள் அனைத்து மாடுகளையும் ஒப்படைக்கச் சொன்னார்கள், அதற்கு கிராம மக்கள் மறுத்தனர். அப்போது,ரசாகர்கள் இவர்களை மிரட்டினார்கள்.
கேள்வி: நாரியா படுகொலை - நிகழ்வுகள் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: மே 5 அன்று, செர்பூர் முகாமில் இருந்து 12 பாக்கித்தானிய வீரர்கள் அருகிலுள்ள சத்துகாட்டி கிராமம் வழியாக, நாரியா கிராமத்திற்கு வந்தனர். இவர்களுடன் மௌலிபஜார் அமைதி குழு தலைவர் இருந்தார். கிராமவாசிகளில் சிலர் ஏற்கனவே அருகிலுள்ள ஃபர்ச்சா பீலில் தஞ்சமடைந்துள்ளனர், மற்றவர்கள் உயிருக்கு போராடினர், பாக்கித்தான் வீரர்கள் கிராமத்திற்கு வந்தபோது. பாக்கித்தான் ஆக்கிரமிப்பு இராணுவத்தின் உள்ளூர் ஒத்துழைப்பாளர்கள், ரசாகர்கள் மற்றும் அல்-பாதர் சேர்ந்தவர்கள் கிராமவாசிகள் தப்பிப்பதைத் தடுத்தனர். நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் பிடிபட்டு, பின்னர் கிராமத்தில் வசிக்கும் இந்து காமினி குமார் தேப் வீட்டிற்கு அழைத்து வரப்பட்டனர். பெண்களும் குழந்தைகளும் ஆண்களிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டு ஒரு அறையில் அடைக்கப்பட்டனர். காமினி குமார் தேப் உள்பட ஆண்கள் ஒரு வரிசையில் நிற்க வைக்கப்பட்டு வெடி வைத்து கொல்லப்பட்டனர். ஆண்களைக் கொன்ற பிறகு, பெண்கள் பாக்கித்தான் வீரர்களால் பாலியல் வன்கலவி செய்யப்பட்டனர். ரசாகர்கள் மற்றும் அல் பத்ரைச் சேர்ந்த உள்ளூர் ஒத்துழைப்பாளர்கள் கிராமத்தில் உள்ள 19 வீடுகள் மற்றும் 6 தானியக் கிடங்குகளுக்கு தீ வைத்தனர். படுகொலைக்குப் பிறகு, நாரியா ஒரு வெறிச்சோடிய கிராமமாக மாறியது மற்றும் இறந்த உடல்கள் எரியாமல் அங்கே கிடந்தன. காமினி குமார் தேப் மற்றும் இவரது மனைவியின் எலும்புக்கூடுகள் இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு இவர்களின் எரிந்த வீட்டுப் பகுதியிலிருந்து மீட்கப்பட்டன. இறந்த உடல்களிலிருந்து துர்நாற்றம் தாங்கமுடியாததால், ரசாகர்கள் இறந்தவர்களின் உறவினர்களை உடல்களை புதைக்க மிரட்டினார்கள். அச்சுறுத்தல்களுக்குப் பிறகு, அருகிலுள்ள அப்தல்பூர், நோகான் மற்றும் கக்ரகண்டி கிராமங்களைச் சேர்ந்த ஐந்து அல்லது ஆறு இந்துக்கள் , காமினி குமார் தேப் வசிக்கும் வளாகத்தில் இறந்த உடல்களை புதைத்தனர்.