கேள்வி: கரிசல் சீமை பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: கரிசல் சீமை அல்லது கரிசல் வட்டாரம் என்பது தமிழ்நாடு உள்ள ஒரு புவியியல் பகுதியாகும். இங்கே கருப்பு நிறத்துடன் நீரின் ஈரப்பதத்தையும் தக்க வைத்துக் கொள்ளும் கரிசல் மண் பகுதிகளாகும். கரிசல் நிலத்தைப் புன்செய் நிலம் என்றும் அழைப்பர். இப்பகுதி 1910 வரை பழைய திருநெல்வேலி மாவட்டம் (சென்னை மாகாணம்) உட்பட்ட பகுதியாக இருந்தது. இது தமிழ்நாட்டில் உள்ள விருதுநகர் மாவட்டம் சங்கரன்கோவில், புளியங்குடி, விளாத்திகுளம், ஓட்டப்பிடாரம் ஆகிய பகுதிகளை உள்ளடக்கிய நிலப்பகுதியாகும். https://www.vikatan.com/agriculture/virudhunagar-farmer-cultivates-cauliflower-in-black-soil
கேள்வி: கரிசல் சீமை - புவியியல் என்பது என்ன?
பதில்: கி. ராஜநாராயணன் தன் ''கரிசல் கதைகள்'' தொகுப்பு நூலில் கரிசல் சீமையின் வரைபடத்தை இணைத்துள்ளார். அதன்படி இச்சீமையானது வடக்கில் மதுரைக்கு அருகில் உள்ள திருமங்கலம் முதல் தெற்கில் திருநெல்வேலிக்கு அருகில் உள்ள கங்கைகொண்டான் (திருநெல்வேலி) வரையிலும், மேற்கில் சங்கரன்கோவில் தொடங்கி கிழக்கில் வேம்பார் கடற்பகுதி வரை எட்டும்.ச. தமிழ்ச்செல்வன், கரிசல்காட்டின் அழியாத முகங்கள், கட்டுரை, இந்து தமிழ் தீபாவளி மலர், 2021, பக்கம்: 2012-2019 கரிசல் சீமையில் முதன்மையாக வைப்பாறு, அர்ஜுனா ஆறு, குண்டாறு (தேனி) ஆகிய மூன்று ஆறுகள் பாய்கின்றன. இவை மூன்றும் பருவகால ஆறுகளாகும். எனவே பெருமழைக்காலங்களில் இவை கரைபுரண்டு ஓடும்.
கேள்வி: கரிசல் சீமை - இலக்கியம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இப்பகுதியை மையமாகக் கொண்ட படைப்புகளை கரிசல் இலக்கியம் என்றழைக்கப்படுகின்றன. கி. ராஜநாராயணன், கு.அழகிரிசாமி, சோ. தர்மன், மேலாண்மை பொன்னுசாமி, பொன்னீலன் முதலியோர் கதைகளில் கரிசல் வட்டாரத் தன்மையும் வட்டார வழக்குகளையும் காணலாம்.
கேள்வி: கரிசல் சீமை - உணவு முறை குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: இக்கரிசல் நிலத்தில் அதிகமாகக் கம்பு உணவுகள், குதிரைவாலி போன்ற தானியங்களே பயிரிடப்படுகின்றன. ஆதலால் கரிசல் நில மக்களின் முதன்மையான உணவாகக் கம்மங்கூழ், கம்மஞ்சோறு போன்ற உணவே இருக்கின்றன. சான்றாக, “கம்மஞ்சோற்றில் தனி நல்லெண்ணெய் விட்டு தொட்டுச் சாப்பிடுவார்கள். அதோடு கொஞ்சம் கருப்பட்டியையும் நுணுக்கிப் போட்டுக் குழைத்து அதைத் தொட்டுச் சாப்பிட்டால் தேவாமிர்தமாக இருக்கும்” (கி.ராஜநாராயணன் கதைகள், கரிசல் காட்டில் ஒரு சம்சாரி ப. 503 ) என்ற வரிகளின் வாயிலாக அறிந்து கொள்ள முடிகின்றன. “ஒரு தடவை குத்திப் போடும் கம்மங்கஞ்சியை மூன்று நாட்களுக்கு வைத்துக் கொள்வார்கள். கானப்பருப்புத் துவையலை அரைத்து வைத்துக் கொண்டு கம்மஞ்சோற்றைப் பட்டதோ படலையோ என்று தொட்டுச் சாப்பிடுவார்கள். இரண்டாவது தடவைக்குத் தண்ணீர் விட்டுக் கரைத்துச் சாப்பிடுவார்கள்” (கி.ராஜநாராயணன் கதைகள், கரிசல் காட்டில் ஒரு சம்சாரி ப. 502 ) என்ற வரிகள் உணர்த்துகின்றன.