கேள்வி: பாபுரி ஆண்டிஜானி பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: பாபுரி ஆண்டிஜானி (பாரசீகம்: بابری اندیجان) (1486 - ஏப்ரல் 1526) என்பவர் முகலாயப் பேரரசர் பாபுர் ரகசிய ஆண் காதலர் ஆவார். இவரை பாபர் உஸ்பெகிஸ்தானில் உள்ள முகாம் சந்தையில் இருந்து அடிமையாக மீட்டார். ஆண்டிஜன், நகரம் நகரத்திலிருந்து வந்ததற்காக, பேரரசர் பாபர் அவரை ஆண்டிஜானி என்று அழைத்தார். பாபர் தனது சுயசரிதையான "பாபர்நாமா"வில் தனது ரகசிய காதலரான பாபரி ஆண்டிஜானியைப் பற்றி பலமுறை குறிப்பிடுகிறார், மேலும் பாபரி மீதான தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளார், மேலும் அவரைப் பற்றி பல பாரசீக கவிதைகளையும் எழுதியுள்ளார்.
கேள்வி: பாபுரி ஆண்டிஜானி - வாழ்க்கை என்பது என்ன?
பதில்: 1499 இல், ஆண்டிசானி பாபரால் காவலில் வைக்கப்பட்டார். பேரரசர் ஆண்டிசானிக்கு குதிரை சவாரி செய்யக் கற்றுக் கொடுத்தார். பின்னர் அவரை தனக்கு விசுவாசமான மற்றும் நிலையான துணையாக வைத்திருந்தார்.
கேள்வி: பாபுரி ஆண்டிஜானி - பாபர்நாமாவில் பாபுரி ஆண்டிஜானி பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: பாபுரி ஆண்டிஜானி பற்றி பாபர் தன் சுயசரிதையில் கீழ்க்கண்டவாறு குறிப்பிடுகிறார். ''ஓய்வு நாட்களில், எனக்குள் ஒரு விசித்திரமான நாட்டத்தைக் கண்டுபிடித்தேன், இல்லை! கேம்ப்-பஜாரில் ஒரு பையனுக்காக 'நான் பைத்தியம் பிடித்து அலைந்தேன், என்னை நானே துன்புறுத்தினேன்' அவனது பெயர் பாபுரி, அவன் எனக்குப் பொருத்தமாக இருந்தான். அதுவரை எனக்கு யாரிடமும் அன்பும் விருப்பமும் இல்லை. அவனுக்காக நான் பாரசீகக் கவிதைகளை இயற்றினேன்.'' ''பாபுரியை நான் பார்க்கும் போதெல்லாம் அடக்கம் மற்றும் வெட்கத்தால், என்னால் அவரை நேராகப் பார்க்கவே முடியவில்லை; பிறகு நான் எப்படி உரையாடல் (இக்திலாத்) மற்றும் ஓதுதல் (ஹிகாயத்) செய்ய முடியும்? என் மகிழ்ச்சியிலும் கலக்கத்திலும் அவருக்கு (வருவதற்கு) நன்றி சொல்ல முடியவில்லை; விலகிச் செல்வதால் நான் எப்படி அவரை நிந்திக்க முடிந்தது? எனக்கு சேவை செய்யும் அவனை எனக்கு கட்டளையிட எனக்கு என்ன அதிகாரம் இருந்தது? ஒரு நாள், ஆசையும் ஆர்வமும் நிறைந்த அந்த நேரத்தில், நான் ஒரு பாதையில் தோழர்களுடன் சென்று, திடீரென்று அவனை நேருக்கு நேர் சந்தித்தபோது, ​​நான் மிகவும் குழப்பமான நிலைக்கு ஆளானேன். வேதனைகளையும் அவமானங்களையும் நேராகப் பார்க்க, நான் சென்றேன். முஹம்மது சாலியின் ஒரு (பாரசீக) கவிதை என் நினைவுக்கு வந்தது.'' — பாபுரி ஆண்டிஜானி, ஜாஹிருதின் முஹம்மது பாபர், பாபர்நாமா, பக்கம் 120