கேள்வி: அரபிரசாத் சாத்திரி பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: அரபிரசாத் சாத்திரி ( ''Hara Prasad Shastri'' ) (6 டிசம்பர் 1853 - 17 நவம்பர் 1931), அரபிரசாத் பட்டாச்சார்யா என்றும் அழைக்கப்படும் இவர், ஓர் இந்தியக் கல்வியாளரும், சமசுகிருதம் அறிஞரும், ஆவணக் காப்பாளரும் மற்றும் வங்காள மொழி இலக்கிய வரலாற்றாசிரியரும் ஆவார். வங்காள இலக்கியத்தின் ஆரம்பகால எடுத்துக்காட்டுகளான சர்யாபத் கண்டுபிடித்ததற்காக இவர் மிகவும் பிரபலமானவர்.
கேள்வி: அரபிரசாத் சாத்திரி - ஆரம்ப கால வாழ்க்கை என்பது என்ன?
பதில்: அரபிரசாத் சாத்திரி வங்காள மாகாணம் குல்னா மாவட்டம் உள்ள குமிரா கிராமத்தில் (தற்போது வங்காளதேசம் உள்ளது) இன்றைய மேற்கு வங்காளம் வடக்கு 24 பர்கனா மாவட்டம் நைகாட்டியில் இருந்து வந்த ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தார். குடும்பப் பெயர் பட்டாச்சார்யா, ஒரு பொதுவான வங்காள பிராமணக் குடும்பப்பெயர். இவர், ஆரம்பத்தில் கிராமப் பள்ளியிலும், பின்னர் கொல்கத்தா சமசுகிருதக் கல்லூரி மற்றும் மாநிலப் பல்கலைக்கழகம், கொல்கத்தாக் கல்லூரியிலும் படித்தார். கொல்கத்தாவில் இருந்தபோது, இவர் தனது அண்ணன் நந்தகுமார் நியாயசுஞ்சுவின் நண்பரான புகழ்பெற்ற வங்காள அறிஞரும் சமூக சீர்திருத்தவாதியுமான ஈஸ்வர சந்திர வித்யாசாகர் தங்கியிருந்தார். 1871 இல் ஆரம்பக் கல்வி பெற்ற சாத்திரி 1873 இல் இளங்கலைப் பட்டமும், 1877 இல் சமசுகிருதத்தில் கௌரவப் பட்டமும் பெற்றார். பின்னர், முதுகலைப் பட்டம் பெற்றபோது இவருக்கு சாத்திரி என்ற பட்டம் வழங்கப்பட்டது. முதல் வகுப்பில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களுக்கு சாத்திரி பட்டம் வழங்கப்பட்டது. பின்னர் 1878 இல் இந்தியாவின் கொல்கத்தாவில் உள்ள பழமையான பள்ளிகளில் ஒன்றான அரே பள்ளியில் ஆசிரியராக சேர்ந்தார்.
கேள்வி: அரபிரசாத் சாத்திரி - தொழில் வாழ்க்கை பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இவர் பல பதவிகளை வகித்துள்ளார். 1883ல் சமசுகிருதக் கல்லூரியில் பேராசிரியராக இருதுள்ளார். அதே நேரத்தில், இவர் வங்காள அரசாங்கத்தில் உதவி மொழிபெயர்ப்பாளராகவும் பணியாற்றினார். 1886 மற்றும் 1894 க்கு இடையில், சமசுகிருதக் கல்லூரியில் கற்பிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், வங்காள நூலகத்தின் நூலகராகவும் இருந்தார். 1895 இல் இவர் மாநிலக் கல்லூரியில் சமசுகிருத துறைக்கு தலைமை தாங்கினார். 1898-99 ஆராய்ச்சியின் போது டாக்டர். செசில் பெண்டலுக்கு உதவினார். ராணா பிரதம மந்திரி பிர் ஷம்ஷர் ஜங் பகதூர் ரானாவின் தனியார் தர்பார் நூலகத்திலிருந்து தகவல்களைச் சேகரித்தார், மேலும் கையெழுத்துப் பிரதிகளின் மொத்தப் பதிவும் பின்னர் ''பனையின் பட்டியலாக'' வெளியிடப்பட்டது. ''நேபாளத்தின் தர்பார் நூலகத்தைச் சேர்ந்த இலை மற்றும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட காகிதக் கையெழுத்துப் பிரதிகள்'' (கல்கத்தா 1905) செசில் பெண்டலின் வரலாற்று அறிமுகத்துடன் ( கோபால் ராஜ் வம்சவலியின் விளக்கம் உட்பட). இவர் 1900 ஆம் ஆண்டில் சமசுகிருதக் கல்லூரியின் முதல்வரானார். 1908 ஆம் ஆண்டில் அதிலிருந்து வெளியேறினார் [http://www.sanskritcollege.co.in/aboutus_main.htm Official website of Sanskrit College] , ''Principals of Sanskrit College'' பின்னர், அரசாங்கத்தின் தகவல் பணியகத்தில் சேர்ந்தார். மேலும், 1921 முதல் 1924 வரை, தாக்கா பல்கலைக்கழகம் வங்காளம் மற்றும் சமசுகிருதத் துறையின் பேராசிரியராகவும் தலைவராகவும் இருந்தார். சாத்திரி ஆசியச் சமூகம் வெவ்வேறு பதவிகளை வகித்தார். மேலும் அதன் தலைவராக இரண்டு ஆண்டுகள் இருந்தார். இவர் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் பாங்கிய இலக்கிய அமைப்பின் தலைவராகவும், இலண்டனில் உள்ள அரச கழக ஆசியச் சமூகத்தின் கெளரவ உறுப்பினராகவும் இருந்தார்.