கேள்வி: பாலூட்டிகளின் படிமலர்ச்சி குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: படிமம்:Procynosuchus_BW.jpg மூதாதையர்களை உள்ளடக்கிய சைனோடான்ட் குழுவின் உறுப்பினரான புரோசைனோசுச்சுசுவின் மீளாக்கம்]] பாலூட்டி படிவளர்ச்சிக் கொள்கை:en:Evolution of :en:Mammals, கார்பனிபெரசுக் காலம் காலத்தின் பிற்பகுதியில் பென்சில்வேனியன் துணைக் காலத்தில் அவற்றின் சினாப்சிட் மூதாதையர்களின் முதல் தோற்றத்திலிருந்து பல நிலைகளைக் கடந்து சென்றது. டிராசிக் காலம் நடுப்பகுதியில், பாலூட்டிகளைப் போல தோற்றமளிக்கும் பல சினாப்சிட் இனங்கள் இருந்தன. இன்றைய பாலூட்டிகளுக்கு வழிவகுக்கும் பரம்பரை சுராசிக் காலம் பிரிந்தது; இந்தக் காலகட்டத்தின் சினாப்சிட்களில் ''டிரையோலெஸ்டெஸ்கள்'' அடங்கும், இது மோனோட்ரீம்கள் விட தற்போதுள்ள நஞ்சுக்கொடிகள் மற்றும் பைம்மாவினம் மிகவும் நெருக்கமாக தொடர்புடையது, அதே போல் ''அம்போண்ட்ரோ'', மோனோட்ரீம்களுடன் மிகவும் நெருக்கமாக தொடர்புடையது. பின்னர், மெய்ப்பாலூட்டிகள் மற்றும் மெத்தேரியன் பரம்பரைகள் பிரிந்தன; மெட்டாத்தேரியன்கள் மார்சுபியல்களுடன் மிகவும் நெருக்கமாக தொடர்புடைய விலங்குகள், யூத்தேரியன்கள் நஞ்சுக்கொடிகளுடன் மிகவும் நெருக்கமாக தொடர்புடையவை. 160 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஜுராசிக் பகுதியில் வாழ்ந்த ''ஜுராமையா'', ஆரம்பகால யூத்தேரியன் என்பதால், இந்த வேறுபாடு அதே காலகட்டத்தில் நிகழ்ந்திருக்க வேண்டும். கிரெட்டேசியசு-தொல்மரபுக்கால அழிவு நிகழ்விற்குப் பிறகு, பறக்காத டைனோசர்களும் ( பறவை மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும் டைனோசர்கள்) பல பாலூட்டி குழுக்களும் நஞ்சுக்கொடி, மார்சுபியல் பாலூட்டிகளின் பல புதிய வடிவங்களும் தோன்றி, சுற்றுச்சூழலின் முதன்மைப் பகுதிகளான தொல்மரபுக்காலம், புதுமரபுக்கால்ம் முழுவதும் பன்முகப்பட்டன. அனைத்து புத்தியல்பு வரிசை (உயிரியல்) தம்சூழல் வாழிடத் தேர்வோடு தோன்றின. 320 முதல் 315 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கார்பனிஃபெரஸ் காலத்தின் பிற்பகுதியில் சரோப்சிடு கால்வழி இலிருந்து சினாப்சிடு கால்வழி வேறுபட்டது. உயிருள்ள ஒரே சினாப்சிடுகள் பாலூட்டிகள் மட்டுமே , அதே நேரத்தில் சரோப்சிடுகள் தொன்மா இன்றைய ஊர்வன, பறவைகள், அழிந்துபோன அனைத்து பனிக்குட உயிரினங்களும்(அம்னியோட்டுகளும்) பாலூட்டிகளைக் காட்டிலும் அவற்றுடன் மிகவும் நெருக்கமான உறவுடையவை. பழங்கால சினாப்சிடுகள் மரபாக பாலூட்டிநிகர் ஊர்வன(பெலிகோசார்கள்) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஆனால் அவை இரண்டும் இப்போது ஊர்வனவோடோ அல்லது ஊர்வன கால்வழியின் ஒரு பகுதியாகவோ இல்லாததால், இவை காலாவதியான, விரும்பத்தகாத இணைத்தொகுதிச் சொற்களாக பார்க்கப்படுகின்றன. இவற்றுக்கான புத்தூழிச் சொல் முகிழ் பாலூட்டிகள்(stem mammals), சில நேரங்களில் முதனிலைப் பாலூட்டிகள்(protomammals) அல்லது இணைபாலூட்டிகள்(paramammals) எனப்படுகின்றன. பேர்மியன் காலம் காலம் முழுவதும் சினாப்சிடுகளில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் விலங்குகளில் ஊன் ஊனுண்ணிகளும் பல முதன்மைத் தாவர உண்ணி இருந்தன. இருப்பினும் , அடுத்தடுத்த திரையாசிக் காலத்தில் , முன்னர் தெளிவற்ற சாரோப்சிடுகளின் குழுவான ஆர்கோசோசார்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் முதுகெலும்புள்ள விலங்குகளாக மாறின. பாலூட்டிகள் இந்தக் காலகட்டத்தில் தோன்றின - அவற்றின் உயர்ந்த மோப்ப உணர்வும் பெரிய மூளையும் சூழலேற்பு தகவமைவுகளாயின. இது ஆர்கோசார் வேட்டையாடலுக்கு குறைவான வெளிப்பாட்டுடன் இரவு நேர இடங்களுக்குள் நுழைய உதவுகிறது. எண்டோதெர்மி மற்றும் முடி போன்ற பாலூட்டிகளின் பண்புகளின் வளர்ச்சிக்கு இரவு நேர வாழ்க்கை முறை பெரிதும் பங்களித்திருக்கலாம். பின்னர் ஐடையுயிரிக் காலத்தில் , ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஊன் உண்ணிகள், பிற சூழலியல் முடுக்கு இடங்களுக்கு பரவியதால் , தெரோபாடு டைனோசார்கள் இரவுசுச்சியன்களுக்குப் பதிலாக மாற்றப்பட்டன. எடுத்துக்காட்டாக , சில நீர்வாழ் உயிரினங்களாக மாறின. சில கிளைடர்கள் ஆயின; சில இளம் டைனோசார்களை உணவாகக் கொண்டிருந்தன. பெரும்பாலான சான்றுகள் தொல்லுயிர் எச்சம் கொண்டுள்ளன. பல ஆண்டுகளாக ,ஐடையுயிரிக் காலப் பாலூட்டிகள்,அவற்றின் உடனடி மூதாதையர்களின் புதைபடிவங்கள் மிகவும் அரிதானவை மட்டுமன்றித் துண்டு துண்டாகவும் இருந்தன , ஆனால் 1990 களின் நடுப்பகுதியில் இருந்து குறிப்பாக சீனாவில் பல முதன்மைக் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் உருவாகின. நவீன உயிரினங்களுக்கான முதன்மையான வேறுபாடு புள்ளிகளின் நேரத்தை மதிப்பிடுவதன் மூலம் பாலூட்டிப் படிமலர்ச்சி வளர்ச்சியின் சில கூறுகளை மூலக்கூற்றுத் தொகுதி மரபியல் ஒப்பீட்டளவில் புதிய நுட்பங்கள் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. கவனமாகப் பயன்படுத்தும்போது , இந்த நுட்பங்கள் பெரும்பாலும் புதைபடிவப் பதிவுகளுடன் ஒத்துப்போகின்றன , ஆனால் எப்போதுமபொத்துப்போவதில்லை. பாலூட்டிகள் நவீன பாலூட்டிகளின் ஒரு அடையாளக் கூறாக இருந்தாலும் , இந்த மென்மையான இழையங்கள் பெரும்பாலும் புதைபடிவப் பதிவுகளில் பாதுகாக்கப்படாததால் பாலூட்டலின் பமலர்ச்சிப் பற்றி அதிகம் அறியமுடியவில்லை. பாலூட்டிகளின் படிமலர்ச்சி குறித்த பெரும்பாலான ஆராய்ச்சிகள் பற்களின் வடிவங்களை மையமாகக் கொண்டுள்ளன. நாற்காலி (உயிரியல்) உடலின் கடினமான பகுதிகள் தவிர,. மற்ற முதன்மை ஆராய்ச்சி பண்புகளில் நடுத்தர காது எலும்புகள் செங்குத்தான மூட்டு நிலை, ஒற்றை எலும்பு இரண்டாம் நிலை அண்ணம், கம்பளி- முடி, சூடான குருதியோட்டம் ஆகியவற்றின் படிமலர்ச்சியும் அடங்கும். 66 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு டைனோசர்கள் அழிந்த பிறகு , பாலூட்டிகள் புதிய இடங்கள் கிடைத்தவுடன் உடல் அளவில் அதிகரிக்கத் தொடங்கின , ஆனால் அவற்றின் மூளை முதல் பத்து மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு அவற்றின் உடல்களுக்குப் பின்னால் இருந்தது. உடல் அளவைப் பொறுத்து , பாலியோசீன் பாலூட்டிகளின் மூளை மெசோசோயிக் பாலூட்டிகளை விட ஒப்பீட்டளவில் சிறியதாக இருந்தது. பாலூட்டிகளின் மூளையானது , குறிப்பாக அவற்றின் புலன்களுடன் தொடர்புடைய சில பகுதிகளில் , அவற்றின் உடல்களுடன் தொடர்பு கொள்ளத் தொடங்கியது , இது இயோசீன் காலம் வரை இல்லை.