கேள்வி: பயோனீர் 4 என்பது என்ன?
பதில்: பயோனீர் 4 ''(Pioneer 4)''என்பது ஒரு அமெரிக்க சுழல் - நிலைப்படுத்தப்பட்ட ஆளில்லா விண்கலமாகும் , இது பயனியர் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக நிலா பறக்கும் தடவழியில், சூரிய மைய வட்டணை வட்டணையில் ஏவப்பட்டது , இது புவியின் ஈர்ப்பு விசையிலிருந்து தப்பித்த அமெரிக்காவின் முதல் ஆய்வு ஆகும். மார்ச் 3,1959 அன்று தொடங்கப்பட்டது , இது கெய்கர் - முல்லர் குழாய் கண்டறிதல் மற்றும் நிலா ஒளிப்ப்பட செய்முறையைப் பயன்படுத்தி ஒரு நிலாக் கதிர்வீச்சு சூழல் செய்முறையின் பயோனீர் 3: போன்ற ஒரு கருவியை எடுத்துச் சென்றது. இது நிலா மேற்பரப்பில் இருந்து 58,983 கிமீ (36,650 மைல்) தூரத்தில் கடந்து சென்றது. இருப்பினும் பயோனீர் 4 அதன் ஒளிமின்னழுத்த உணரியைத் தூண்டுவதற்கு போதுமான நெருக்கமாக வரவில்லை. 1969 ஆம் ஆண்டு வரை விண்கலம் சூரிய மைய வட்டணை வட்டணையில் இருந்தது. 1958 மற்றும் 1963 க்கு இடையில் 12 முயற்சிகளில் அமெரிக்காவால் தொடங்கப்பட்ட ஒரே வெற்றிகரமான நிலாத் தேட்டம் இதுவாகும் - 1964 இல் மட்டுமே இரேஞ்சர் 7 இதன் அனைத்துப் பணி நோக்கங்களையும் நிறைவேற்றுவதன் மூலம் அதன் வெற்றியை மிஞ்சும். சோவியத் லூனா 1 ஆய்வு ஜனவரி 3,1959 அன்று லூனா 1 முதல் வெற்றிகரமான பறப்பை நடத்திய பிறகு , ஒரு நிலாப் பயணத்தை வெற்றிகரமாக நடத்த அமெரிக்கா உணர்ந்த அழுத்தம் மகத்தானது , குறிப்பாக அமெரிக்கப் பணித் தோல்விகள் முற்றிலும் வெளிப்படையாக இருந்ததால் , சோவியத் தோல்விகள் கமுக்கமாக வைக்கப்பட்டன.
கேள்வி: பயோனீர் 4 - திட்டப் பணி குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: 1959 மார்ச் 3 அன்று இரவு 05:10:56 கிரீன்விச் மணிக்கு பயோனீர் 4 கேப் கனாவெரலில் ஏவுதளம் - 5 இலிருந்து ஏவப்பட்டது. இந்த நேரத்தில் ஆற்றல் மிகைப்பி கிட்டத்தட்ட கச்சிதமாக செயல்பட்டது , இதனால் பயோனீர் 4 அதன் முதன்மை நோக்கத்தை அடைந்தது (ஒரு பூமி - சந்திரன் பாதை) கதிர்வீச்சு தரவை திருப்பி , ஒரு மதிப்புமிக்க கண்காணிப்பு பயிற்சியை வழங்கியது. இருப்பினும் , பெயரளவு இரண்டாவது கட்ட எரியூட்டலை விட சற்று நீளமானது. சிறிய பாதை மற்றும் வேக பிழைகளைத் தூண்டுவதற்கு போதுமானதாக இருந்தது , இதனால் ஆய்கலம் நிலாவின் மேற்பரப்பில் இருந்து 58,983 கிமீ உயரத்தில் கடந்து சென்றது (மார்ச் 4,1959ச் மார்ச் 4 அன்று 22:25 கிரீன்விச் நேரத்தில் (மாலை 5:25 மணி). மணிக்கு 7230 கிமீ வேகத்தில் சென்றது இது EST. ஒளிமின்னழுத்த உணரியைத் தூண்டுவதற்கு தொலைவு போதுமானதாக இல்லை. இந்த அல்கீட்டுச் சாதனம் எதிர்கால ஆய்வுகளில் ஒரு படக்கருவி அல்லது விடிகன் படக்கருவியைச் செயல்படுத்த பயன்படுத்த ஓர்வு செய்யப்பட்டது. இந்த ஆய்கலம் கதிர்வீச்சு தரவை 82.5 மணி நேரம் 658,000 கிலோமீட்டர் (409,000 மைல்) தொலைவுக்குத் தொடர்ந்து அனுப்பியது. மேலும், 1959 மார்ச் 18 அன்று 01:00 கிரீன்விச் மணியளவில் சூரியவண்மையை அடைந்தது. உருளை வடிவ நான்காவது கட்ட உறை (173 செமீ நீளம் 15 செமீ விட்டம் 4.65 கிலோ) ஆய்கலத்துடன் வட்டணைக்குச் சென்றது. தகவல் தொடர்பு அமைப்பு நன்றாக வேலை செய்தது , மேலும் போதுமான மின்கலன் திறன் இருந்திருந்தால் குறிகைகள் 1,000,000 கிலோமீட்டர்கள் (6,20,000 மைல்) வரை பெறப்பட்டிருக்கலாம் என்று மதிப்பிடப்பட்டது.