கேள்வி: நேபாளத் திரைப்படத்துறை - இந்தி திரைப்படங்களின் தாக்கம் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: 1949ஆம் ஆண்டு காத்மாண்டுவில் நிறுவப்பட்ட முதல் திரையரங்கம் ''ஜன்சேவா'' ஆகும். பின்னர் ரஞ்சனா, அசோக், பிஸ்வஜோதி மற்றும் ஜெய் நேபாளம் ஆகிய திரையரங்கங்கள் கட்டப்பட்டது.[https://english.onlinekhabar.com/cinema-hall-history-nepal.html The good old days of cinema halls in Nepal: Walking down memory lane] நேபாளத்தில் சினிமா அரங்குகள் நிறுவுவதற்கு முன்னர், திரைப்பட ஆர்வலர்கள் இந்திய மாநிலங்களான பீகார் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் இந்தி திரைப்படங்களைப் பார்க்க பயணம் செய்தனர். நேபாள மக்கள் தங்கள் விருப்பமான இந்தி நடிகர்களின் உடை அணியும் விதம், சிகை அலங்காரங்கள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களில் பின்பற்றினர். நகர்ப்புறங்களில் இந்தி திரைப்பட பாடல்கள் அப்போதும், இப்போதும் பிரபலமாக உள்ளது. இந்தி படங்களின் புகழ் நேபாளத்தில் உள்ள அனைத்து சமூகங்களைத் தாண்டி, நேபாள மன்னர் மகேந்திரா (1920–72) இந்தி மொழி நடிகர் தேவ் ஆனந்த் ரசிகராக இருந்தார், மேலும் அவரது முடிசூட்டு விழாவிற்கு அவரை அழைத்தார். நேபாளத்தில் ஒரு படம் தயாரிக்கச் சொன்னார். தேவ் ஆனந்த் தனது நினைவுக் குறிப்புகளான ''ரொமான்சிங் வித் லைஃப்'' எனும் நூலில், பிப்ரவரி 1970ல் பட்டத்து இளவரசர் பிரேந்திராவின் திருமணத்தில் கலந்து கொள்ள அரச விருந்தினராக காட்மாண்டு இருந்ததாக எழுதியுள்ளார். இந்தி நடிகர் தேவ் ஆனந்த் 1971ல் ''ஹரே ராமா ஹரே கிருஷ்ணா'' எனும் திரைப்பட,ம் நேபாளத்தின் பொக்காரா பள்ளத்தாக்கு பத்து வாரங்களில் தயாரித்தார். இப்படம் நேபாள நகரங்களில் விமரிசையாகக் கொண்டாடப்பட்டது. இது நேபாள மக்களுக்கும் தேவ் ஆனந்துக்கும் இடையே ஒரு உணர்ச்சிபூர்வமான பிணைப்பை உருவாக்கியது. கிப்பி கலாச்சாரத்தை சித்தரிக்கும் ''தம் மாரோ தம்'' என்ற புகழ்பெற்ற இந்தி திரைப்பட பாடல் நேபாளம் மற்றும் இந்தியா ஆகிய இரு நாடுகளிலும் பெரும் புகழ் பெற்றது. இது நேபாளத்திற்கான இந்திய சுற்றுலாவை அதிகரித்தது. சூலை 2005-ல் நடைபெற்ற நேபாளத்தின் முதல் திரைப்பட விழாவில், நேபாளத் திரைப்படத் துறைக்கு அவர் ஆற்றிய பங்களிப்பிற்காக தேவ் ஆனந்த் கௌரவிக்கப்பட்டார்.[https://theprint.in/pageturner/excerpt/india-nepal-relationship-bollywood/2822109/?amp How India built a bridge in Nepal, one Bollywood blockbuster at a time]
கேள்வி: நேபாளத் திரைப்படத்துறை - பொழுதுபோக்கிற்கு அப்பால்: சமூக விதிமுறைகளை வடிவமைத்தல் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: இந்தி திரைப்பட நடனமும், இசையும் நேபாளத்தில் அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக மாறிவிட்டது. தீஜ் திருவிழா மற்றும் குடும்ப கொண்டாட்டங்கள் போன்ற பண்டிகைகளின் போது இந்தி பாடல்கள் இல்லாமல் முழுமையடையாது. உணவகங்களில் அல்லது பள்ளி மற்றும் கல்லூரி விழாக்களில் அடிக்கடி கேட்கப்படும் ஒரு பிரபலமான பாடல் ''பியார் மெய்ன் கபி கபி'' திரைப்படத்தின் ''முசு முசு ஹாசி'' (மென்மையாகச் சிரித்தல்) ஆகும். நேபாளத்தின் அற்புதமான மலைகளைக் காட்சிப்படுத்திய மற்றொரு படம் ''உஞ்சாய்''. ''கெட்டி கோ கெட்டி கோ'' (பெண், பெண்) என்ற நேபாள வார்த்தைகளைக் கொண்ட பாடல் நேபாளத்தில் பெரிய வெற்றியைப் பெற்றது. இந்தி பாடல்களில் பின்னப்பட்ட நேபாள வார்த்தைகள் மக்களின் இதயங்களில் ஒரு சிறப்பு இடத்தைப் பெற்றது. இந்தி திரைப்படங்கள் நேபாள ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் இருவருக்கும் நாகரிகம் வரையறுத்தது. இந்தி திரைப்பட நடிகைகள் அணியும் புடவைகளின் பிரதிபலிப்புகள் உடனடியாக சந்தைக்கு வந்தன.
கேள்வி: நேபாளத் திரைப்படத்துறை - நேபாள மொழி திரைப்படங்கள் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: முதல் நேபாள மொழித் திரைப்படமான 'சத்ய ஹரிச்சந்திரா' என்ற திரைப்படம் இந்தியாவின் கொல்கத்தாவிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்டு செப்டம்பர் 14, 1951 ஆம் ஆண்டு திரையிடப்பட்டது. நேபாளம் நாட்டில் முதல் முதலில் நேபாள அரசு தயாரிக்கப்பட்ட 'ஆமா' என்ற திரைப்படம் அக்டோபர் 7, 1964 அன்று வெளியிடப்பட்டது. இந்தத் திரைப்படத்தை ஹிரா சிங் காத்ரி என்பவர் இயக்கியுள்ளார், துர்கா ஸ்ரேஸ்தா மற்றும் சைத்யா தேவி ஆகியோரால் எழுதப்பட்டது. இப் படத்தில் நடித்த நடிகர்கள் சிவசங்கர் மனந்தர், புவன் சந்த், சைத்யா தேவி மற்றும் பசுந்தரா பூசல் ஆகியோர் நேபாளி திரைப்படத்துறையில் முதல் நடிகர்களாக கருதப்படுகிறார்கள்.
கேள்வி: நேபாளத் திரைப்படத்துறை - வெளிப்புற இணைப்புகள் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: * [http://www.film.gov.np Film Development Board of Nepal] பகுப்பு:ஆசியத் திரைப்படத்துறை பகுப்பு:நேபாளம்