கேள்வி: ஜெர்மியாசு பெஞ்சமின் ரிச்டர் - மாறா விகித விதி குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: வேதிவினையில் நுகரப்படும் சேர்மங்களின் எடையின் விகிதம் எப்போதும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதை ரிச்டர் கண்டறிந்தார். எடுத்துக்காட்டாக, சல்பூரிக் அமிலம் எடையால் 1000 பாகங்களை நடுநிலையாக்க, மக்னீசியம் ஆக்சைடு (MgO) எடையில் 615 பாகங்கள் தேவைப்பட்டன. அவரது தரவுகளிலிருந்து, எர்ன்ஸ்ட் காட்ஃபிரைட் பிஷர் 1802 ஆம் ஆண்டில் 1000 பாகங்களுடைய சல்பூரிக் அமிலத்தை தரநிலையாக எடுத்து, வேதிச் சமன்பாட்டின்John Theodore Merz, ''wikiquote:A History of European Thought in the Nineteenth Century'' (1903) Vol.1 அட்டவணையைக் கணக்கிட்டார். வேதிச்சேர்மங்களின் நிலையான இயைபு குறித்து ஜோசப் ப்ரூஸ்ட் தனது பணியை அறிக்கையாக அளித்தபோது, அணுக் கோட்பாட்டை மீண்டும் கண்டுபிடிப்பதற்கான நேரம் கனிந்தது. அறுதி விகிதசம விதி மற்றும் திட்ட இயைபு விதியானது அணுக்கள் இருப்பதை நிரூபிக்கவில்லை, மாறாக அணுக்கள் நிலையான விகிதாச்சாரத்தில் சேரும்போது வேதிச்சேர்மங்கள் உருவாகின்றன என்று கருதாமல் அவற்றை விளக்குவது கடினம்.
கேள்வி: ஜெர்மியாசு பெஞ்சமின் ரிச்டர் - பிந்தைய காலப்பணி பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: 1792 மற்றும் 1794 க்கு இடையில் இவர் மாறா விகித விதி தொடர்பான தனது பணிகளின் சுருக்கத்தை மூன்று தொகுதிகளாக வெளியிட்டார். இந்த புத்தகத்தில் ரிச்டர் விகிதவியல் என்ற சொல்லை அறிமுகப்படுத்தினார், அதை இவர் வேதியியல் அளவீடுகளின் கலை என்று வரையறுத்தார். வேதிச்சேர்மங்களை உருவாக்குவதற்கு எந்த பொருட்கள் ஒன்றிணைகின்றன என்பதைப் பொறுத்து விதிகளைக் கையாள வேண்டும் என்றும் கூறினார். ரிச்டர் வேதியியலில் கணிதத்தின் பங்கால் ஈர்க்கப்பட்டார். துரதிர்ஷ்டவசமாக அவரது எழுத்து நடை ''தெளிவற்றதாகவும் விகாரமானதாகவும்'' விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அட்டவணைகளின் அடிப்படையில் எர்ன்ஸ்ட் காட்ஃபிரைட் பிசர் என்பவரால் சுருக்கப்பட்ட வடிவத்திற்கு வந்த 1802 ஆம் ஆண்டு வரை அவரது பணி சிறிய தாக்கத்தையே ஏற்படுத்தியிருந்தது எனலாம்.