கேள்வி: கொச்சி திருமலைக் கோயில் - கோயில் அமைப்பு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: வெங்கடேசுவரரின் இருபுறமும், அவரது மனைவிகளான, சிறீதேவி, பூதேவி ஆகியோர் இருக்க வெங்கடேசர் சிம்மாசனத்தின் உச்சியில் உள்ளார். நடுப்படியில் துணைவிகளுடனான உற்சவர் மூர்த்தியும், கீழ்ப்படியில் உற்சவர் லட்சுமியும், அதற்கும் கீழ்ப் படியில் சாளக்கிராமம் உள்ளன்ன. கோவில் வளாகத்தில் நான்கு சிற்றாலயங்கள் அல்லது சன்னதிகள் உள்ளன. அவை லட்சுமி (இந்துக் கடவுள்), அனுமன், கருடன் (புராணம்), பிள்ளையார் அமைக்கபட்டுள்ளன. சுக்ரதீந்திர தீர்த்த சுவாமிகளின் (சமாதி 1949, காசி மடத்தின் 19வது மடாதிபதி) பிருந்தாவனம் இங்கு அமைந்துள்ளது. விக்னேசுவரர் கோயிலுக்கு அடுத்தபடியாக முதன்மைக் கோயிலின் தென்மேற்கு மூலையில் நாகயட்சி பீடம் உள்ளது. கோவில் முற்றத்திற்கு வெளியே, விஜயநகரம் (கர்நாடகம்) மன்னர் சாளுவ நரசிம்ம தேவ ராயன் மற்றும் கும்பகோண மடத்தின் சுவாமி விஜயேந்திர தீர்த்தரின் சிலைகளும், கோவிலுக்கு வெளியே கோவில் குளமும் அமைந்துள்ளன. கோவிலின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாக அதன் பெரிய வெண்கல மணி உள்ளது. இந்த மணி சுமார் நான்கு அடி விட்டமும், ஆறு அடி உயரமும் கொண்டது. கடந்த நூற்றாண்டுகளில், கோயிலில் இருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள பகுதிகளில் கூட மணியின் ஓசை கேட்பதாக இருந்தது. இந்த உபகோவில்கள் தவிர, கொச்சி திருமலைக் கோயிலின் கீழ் வேறு சில கோவில்களும் செயல்படுகின்றன. அவை - # மஞ்ச பகவதி கோயில், இது சிந்தூர பகவதி கோயில் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது மகிசாசுர மர்தினி தேவிக்கு அமைக்கபட்டது கோயில். இக்கோயிலின் முன் பக்தர்கள் உப்பை சமர்ப்பிப்பதால், இக்கோயில் 'உப்பு' பகவதி கோயில் என்று பிரபலமாக அழைக்கப்படுகிறது. இங்கு உப்பும், மிளகும் பிரசாதமாக வழங்கப்படுகிறது. இது கடுமையான நோய்களை விரைவில் குணமாகும் என்று நம்பப்படுகிறது. # கொச்சி திருமலைக் கோயிலின் வடகிழக்கு மூலையில் சிவபெருமானுக்கு அமைக்கபட்ட உத்யனேசுவரர் கோயில் உள்ளது. # கொச்சி திருமலைக் கோயிலின் வடகிழக்கு மூலையில் நவகிரக கோயில் அமைந்துள்ளது. # கொச்சி திருமலைக் கோயிலின் வடமேற்கு மூலையில் குலதேவதை மகாலட்சுமி கோயில் அமைந்துள்ளது. # சிறீ வெங்கடாசலபதி கோவில், கர்ணகோடம், எர்ணாகுளம் மாவட்டத்தின் மையப்பகுதியில், கொச்சியின் பன்னாட்டு விளையாட்டு அரங்கத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது.
கேள்வி: கொச்சி திருமலைக் கோயில் - வரலாறு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இங்குள்ள மூலவர் வெங்கடாசலபதி ஆவார். 1568 ஆம் ஆண்டில், விஜயநகரம் (கர்நாடகம்) பேரரசின் வீழ்ச்சி மற்றும் போர்த்துகீசியர்களால் கிறித்தவ சமயத்திற்கு கட்டாய மதமாற்றம் செய்யப்படுதல் போன்றவற்றால், கவுட சரஸ்வத பிராமணர்கள் கோவாவிலிருந்து கொச்சிக்கு குடிபெயர்ந்தனர். அவர்கள் குடிபெயர்ந்த போது, கும்பகோண மடத்தின் சுவாமி விஜயேந்திர தீர்த்தர் வெங்கடாசலபதியின் சிலையை கொச்சிக்கு கொண்டு வந்தார். கோவிலை சுற்றி வசிக்கும் பெரும்பாலான குடும்பங்கள் கவுட சரஸ்வத பிராமணர்கள் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்களாவர். 1599 ஆம் ஆண்டில், இக்கோயில் பல முறை கொள்ளையடிக்கப்பட்டது. போர்த்துகீசியர்கள் 1662 இல் கோயிலை அழித்தனர். ஆனால் அது டச்சு ஆட்சியின் போது 1663 இல் கோயில் புனரமைக்கப்பட்டது. 1719 ஆம் ஆண்டில், சிலை மர்மமான முறையில் காணாமல் போய் பின்னர் கடற்கரையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. நெதர்லாந்து ஆளுநரின் இல்லத்தில் சிறிது காலம் வைக்கப்பட்டு பின்னர் மீட்டெடுக்கப்பட்டு கோயிலுக்கு கொண்டுவரப்பட்டது. 1791-இல் மீண்டும் கோயில் கொள்ளையடிக்கப்பட்டதும், பல ஆண்டுகள் ஆலப்புழைவில் சிலை வைக்கப்பட்டிருந்தது. 1853-இல் மீண்டும் கோயிலுக்கு சிலை கொண்டுவரப்பட்டது. கவுடா சரஸ்வத பிராமணர்கள் (உள்ளூரில் கொங்கனிகள் என்று அழைக்கப்படுகிறனர்) அவர்களின் முன்னோர்கள் கி.பி 1560 இல் கோவாவிலிருந்து கொச்சிக்கு வந்து குடியேறினர். அங்கு போர்த்துகீசியர்களால் கட்டய மதமாற்றம் செய்யப்படுவதற்கு அஞ்சி இடம்பெயர்ந்து வந்தனர்.
கேள்வி: கொச்சி திருமலைக் கோயில் - கொச்சியில் முதல் பிரதிட்டை பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: கும்பகோணம் மடத்தைச் சேர்ந்த சுவாமி விஜயேந்திர தீர்த்தர், தலங்களுக்கு புனித யாத்திரை செல்லும்போது, வெங்கடேசப் பெருமான் சிலை கிடக்கும் பாழடைந்த கிணற்றின் அருகே நின்றார். சுவாமிகளின் "சந்தியா வந்தனம்" முடிவடையும் நேரத்தில், அங்கே ஒரு பாம்பு வந்தது. அது தன்னை அவர் பின்தொடரவேண்டும் என்ற குறிப்பை உணர்த்தியது. சுவாமிகளும் பாம்பைப் பின்தொடர்ந்து சென்றார். சிறிது தூரம் ஊர்ந்து சென்ற பாம்பு பாழ்கிணற்றை அடைந்து அங்கிருந்து இறங்கி மறைந்தது. சுவாமிகள் பாழுங்கிணற்றின் அடிப்பகுதியை எட்டிப் பார்த்தார். அங்கே வெங்கடேசுவரர் சிலை கிடப்பதைக் கண்டார். சுவாமிகள் அதை தாம் சந்தியா வந்தனம் செய்து கொண்டிருந்த இடத்திற்கு எடுத்துச் சென்று சிலைக்கு சில பூசைகள் செய்தார். பின்னர் சுவாமிகள் தனது பயணத்தைத் தொடர்ந்தார். ஒரு சிறிய கிராமத்தை அடைந்து அங்கே தங்கினார். சுவாமிகளின் கனவில் தோன்றிய இறைவன் கோஸ்ரிபுராவுக்குச் (கொச்சி) செல்லும்படி கூறினார். அங்கு தனது சிலையை நிரந்தரமாக நிறுவ வேண்டும் என்று இறைவன் விரும்பம் தெரிவித்தார். தனது கனவில் வந்தபடி சுவாமிகள் கோஸ்ரிபுரத்துக்குச் சென்றார். அங்கு அவரை கொச்சி மகாஜனங்களின் தலைவரான மாலா பாய் வரவேற்றார். மகாஜனங்களுக்காக இங்குள்ள கோஸ்ரீபுரத்தில் உள்ள குலதெய்வத்தை வழிபடுவதற்காக வெங்கடேசுவரரின் சிலையை தன்னிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்று மாலா பாய் சுவாமிகளிடம் தனது விருப்பத்தைத் தெரிவித்தார். சுவாமிகள் தேவிக்கு தங்கக் காசுகளில் அபிசேகம் செய்ய விரும்பினார். பெரும் பணக்காரராக இருந்த மாலா பாய், சுவாமிகளின் விருப்பமான தங்கக் காசு அபிசேகத்தை நிறைவேற்றுவதாகக் கூறினார். தங்கக் காசுகளினால் அபிசேகம் செய்தனர் ஆனால் சிலையின் கிரீடத்தின் மேல் பகுதி இன்னும் தங்கக் காசுகளால் நிரப்பப்படாமல் இருந்தது. சோதிடர்களை ஆலோசித்ததில், கொச்சியில் வசிக்கும் 360 குடும்பங்களின் பங்களிப்பின் மூலம் அபிசேகத்திற்கான தங்கக் காசுகள் பெறப்பட வேண்டும் என்று இறைவன் மூலம் தெரியவந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. மாலா பாய், கொச்சியில் வசிக்கும் பிராமணர்களின் வீடுகளுக்குச் சென்று, அபிசேகத்துக்கு பங்களித்து உதவுமாறு பணிவுடன் கேட்டுக் கொண்டார். பலரும் நன்கொடைகளை அளித்த பிறகும் வெங்கடேசரை முழுமையாக தங்கக் காசுகளால் மூழ்கடிக்க முடியவில்லை. இதற்குக் காரணம், கோவிலுக்குச் செல்வதற்கு உடுத்த நல்ல உடைகள் கூட இல்லாத, திருவிழாவுக்கு எந்த பங்களிப்பையும் வழங்க முடியாத வயதான பிராமணராவார். மாலா பாய் அவரது வீட்டிற்குச் சென்று அவரின் பங்களிப்பைக் கோரினார், ஏழையாக இருந்தாலும் அவர் மிக்க் குறைந்த மதிப்பிலான "பணம்" என்ற சிறிய நாணயத்தை மாலா பாயிடம் கொடுத்தார். விக்கிரகத்தின் உச்சியில் அந்தப் பணத்தை சுவாமிகள் வைத்தார். சிலை உடனே தங்க நாணயங்களால் மூடப்பட்டது. சோதிடர் விசாரித்ததில், தனது ஒரே ஒரு சம்பாத்தியத்தையும் இறைவனுக்குக் கொடுத்த ஏழை பிராமணனின் பக்தியைக் கண்டு இறைவன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்ததாகக் கூறினார். ஏழை முதியவர் "தரித்திர நாராயண்ன்" என்று அழைக்கப்பட்டார். பின்னர் சுவாமிக்கு ஒரு கோயில் கட்டப்பட்டது. கும்பகோணம் மடத்தைச் சேர்ந்த சுவாமி சுதீந்திர தீர்த்தர் (விஜயேந்திர தீர்த்தரின் வாரிசு) கொச்சியில் வெங்கடேசப் பெருமானின் முதல் பிரதிட்டையை கி.பி. 1599 இல் செய்தார். முதல் பிரதிட்டையின் நினைவாக, ஆறாட்டு (உற்சவம்) என்ற 8 நாள் திருவிழா அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
கேள்வி: கொச்சி திருமலைக் கோயில் - கோவிலின் அழிவும், அதன் இரண்டாவது பிரதிட்டையும் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: 1662ஆம் ஆண்டு மார்ச் 2ஆம் தேதி போர்த்துகீசியர்களால் கோயில் அழிக்கப்பட்டது. கொங்கனியர்களின் வீடுகள் சூறையாடப்பட்டன, சந்தைகள் சூறையாடப்பட்டன. இதனால் கொங்கனியர் சமூகம் வெங்கடேசுவரரின் சிலையுடன் உதயபேரூருக்கு அருகில் உள்ள திரிபுனித்துறைக்கு தப்பிச் சென்றது. கிட்டத்தட்ட 10 மாதங்கள் அங்கேயே இருந்தார்கள். அவர்கள் உதயபேரூரில் தஞ்சம் புகுந்தபோது, திருவிதாங்கூர் இராச்சியத்தில் எட்டு இடங்களிலும், கொச்சின் இராச்சியத்தில் எட்டு என மொத்தம் பதினாறு இடங்களில் திருமலை தேவஸ்தானங்களைக் கட்டி, ஒவ்வொரு இடத்தையும் "கிராமம்" என்று அழைப்பதாக உறுதிமொழி எடுத்துக்கொண்டனர். இவ்வாறு பதினாறு கிராமம் அல்லது திருமலை தேவஸ்வங்கள் உள்ளன. கொச்சிக்கு வந்த டச்சுக்காரர்கள் 6 ஜனவரி 1663 இல் போர்ச்சுகீசியர்களை போரில் தோற்கடித்து, அவர்களின் ஆட்சியை கோச்சிக் கோட்டை வளாகத்தில் நிறுவினர். அதன் பிறகு கொங்கனி சமூகம் மீண்டும் கொச்சிக்கு சிலையுடன் வந்து, டச்சுக்காரர்களின் உதவியுடன் கொச்சியில் தங்கள் குடியேற்றத்தை மீண்டும் நிறுவியது. இறைவனுக்கு புதிய கோவில் கட்டப்பட்டது. இந்த இரண்டாவது பிரதிட்டையை சிறீ ஸ்வாமி தேவேந்திர தீர்த்தர் செய்தார். கிபி 1719 இல் செய்தார்.