கேள்வி: சர்வாலி சிகரம் - மலையேற்ற வரலாறு என்பது என்ன?
பதில்: சர்வாலி சிகரத்தில் வெற்றிகரமான மலையேற்றம் குறித்து ஆவணப்படுத்தப்படவில்லை. தோசைன் சுவர்களை உருவாக்கும் முகடுகள் வரிசையில் தோசைன் II, தோசைன் III, தோசைன் IV மற்றும் தோசைன் V (சௌண்டர் சிகரம்) ஆகியவை உள்ளன. இவை அனைத்தும் இயற்கை நுட்ப இயல்புடையவையாகவும் அதிக பனிப்பாறைகளால் சூழப்பட்டும் உள்ளன. 2004 ஆம் ஆண்டில், காசுமீர் சுற்றுலாத் துறையைச் சேர்ந்த ஒரு பயணக் குழு, அவர்களின் குழுத் தலைவருக்கு உயரக் காய்ச்சல் நோய் ஏற்பட்டதால், உச்சிக்கு செல்லும் முயற்சியைக் கைவிட்டது. 2009 ஆம் ஆண்டில், செருமன் நாட்டைச் சேர்ந்த மலை ஏறுபவர்களான இராபர்ட் கோசிட்சுகி மற்றும் கிறிசுட்டியன் வால்டர் ஆகியோர் சர்வாலி சிகரத்தின் முன் உச்சியை அடைந்தனர். இது உண்மையான உச்சியிலிருந்து 150 மீட்டர் கீழே உள்ளது. அதிகப் பனிச்சரிவு ஆபத்து காரணமாக அவர்கள் திரும்பிச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. 2015 ஆம் ஆண்டில், சர்வாலி பனிப்பாறைக்கு நெருங்கி வரும் சிகரத்தில் ஒரு பாகித்தானியக் குழு பயணம் மேற்கொண்டது. ஆகத்து மாதம் 31 ஆம் தேதி, மலையேற்ற வீரர்கள் இம்ரான் இயூனைடி, குர்ராம் ராச்பூட்டு மற்றும் உசுமான் தாரிக்கு ஆகியோர் சிகரத்தை நோக்கி முன்னேறத் தொடங்கினர். 5,500 மீட்டர் உயரத்தில் இவர்கள் தங்கள் குழுவின் மற்றவர்களுடனான தொடர்பை இழந்தனர். தேடல் மற்றும் மீட்பு முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், இவர்களால் அவர்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. 2019 ஆம் ஆண்டு சூன் மாதம் 29 ஆம் தேதியன்று சைமன் மெசுனர், உள்ளூரில் கெசாட்டு என்று அழைக்கப்படும் தோசே III சிகரத்தில் தனியாக ஏறினார். 2024 ஆம் ஆண்டு ஆகத்து மாதம் 12 ஆம் தேதியன்று 2015 ஆம் ஆண்டு காணாமல் போன மூன்று மலையேறுபவர்களின் உடல்கள், இம்ரான் ஆரிஃப் மற்றும் அவரது ஏறும் கூட்டாளியால் மலையின் வலது சேணத்தில் உள்ள அட்வான்சு தரை முகாமிற்கு அருகிலுள்ள மலையில் மலையேற்றம் செய்யும் போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. 2024 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 3 ஆம் தேதியன்று ஒரு சிறப்பு மீட்புக் குழு அமைக்கப்பட்டது. செப்டம்பர் 07 அன்று மலையில் ஒன்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் காணாமல் போன உடல்கள் இறுதியாக மீட்கப்பட்டன. இறுதியாக அடக்கம் செய்யப்படுவதற்கு முன்பு உடல்கள் ஆசாத் காசுமீரின் கெல் கிராமத்தில் உள்ள ஒரு மருத்துவமனைக்கு கொண்டு வரப்பட்டன.