கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: ஈழப் போர் (1983-2009) காலகட்டத்தில், உள்ளூர் பாதுகாப்பு அமைப்பில் இலங்கை இராணுவ துணைப் படையினர் (Home Guards) எனப்படும் துணை இராணுவ அமைப்பு ஒரு குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தது. மோதலின் போது, துணைப் படையினர் ஆரம்பத்தில் போதிய உபகரணங்கள் இல்லாத ஒரு சுய-பாதுகாப்புப் படையாக இருந்து, பின்னர் அரசாங்கத்தால் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட மற்றும் ஆயுதம் தாங்கிய ஒரு பிரிவாக உருவெடுத்தது. இது காவல்துறை மற்றும் இராணுவத்துடன் நெருக்கமாகச் செயல்பட்டது. ஆயினும், அதன் செயல்பாடுகள் சர்ச்சைக்குரியதாகவே இருந்தன: பாதுகாப்புப் படையாக செயல்பட்டதுடன், துணைப் படையினர் மீது மனித உரிமை மீறல்கள், இன அடிப்படையிலான வன்முறையில் பங்கேற்பது மற்றும் பிற அட்டூழியங்கள் போன்ற குற்றச்சாட்டுகள் மீண்டும் மீண்டும் சுமத்தப்பட்டன. மே 2009 இல் உள்நாட்டுப் போர் முடிவடைந்ததைத் தொடர்ந்து, அரச பாதுகாப்பு கட்டமைப்புகள் மறுசீரமைக்கப்பட்டன. இதன் விளைவாக, துணைப் படையினரின் பெரும்பகுதியினர் சிவில் பாதுகாப்புத் துறை (Civil Security Department) அமைப்புக்குள் மாற்றப்பட்டனர். அத்துடன், முஸ்லிம் ஹோம் காவலர் பிரிவு (Muslim Home Guard Unit) கலைக்கப்பட்டது.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - பின்னணி பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இலங்கையில் முகப்பு காவலர்கள் (Home Guards) என்பது, இனக்கலவரம் மற்றும் கிளர்ச்சி வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் உள்ள முஸ்லிம் கிராமங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட உள்ளூர் துணைப் பிரிவுகளாகும். இந்த முகப்பு காவலர் முறை 1980-களின் முற்பகுதியில் தோற்றம் பெற்றாலும், 1985-இன் இயங்குவிசை மற்றும் துணைப் படைகள் சட்டம், No. 40 of 1985 கீழ் (Mobilisation and Supplementary Forces Act, No. 40 of 1985) இன் கீழ் 1980-களின் நடுப்பகுதியில் தேசிய முகப்பு காவலர் சேவை (National Home Guard Service) என முறைப்படுத்தப்பட்டது. இது துணைப் படைகள், காப்புப் படைகள் (reserves) மற்றும் பிற சிவில் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை நிறுவுவதற்கும் நிர்வகிப்பதற்கும் சட்ட கட்டமைப்பை உருவாக்குகிறது. கிழக்குக் கடற்கரையில் உள்ள முஸ்லிம் சமூகங்கள் மீதான தாக்குதல்களின் அலைக்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, தனித்துவமான முஸ்லிம் முகப்பு காவலர் பிரிவுகள் பின்னர் 1990-இல் நிறுவப்பட்டன; Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/new-muslim-battalion-amid-militancy-furore |archive-url=https://web.archive.org/web/20250926193915/https://www.tamilguardian.com/content/new-muslim-battalion-amid-militancy-furore |archive-date=26 September 2025 |access-date=2025-09-30 |website=www.tamilguardian.com}} இவை பெரும்பாலும் உள்ளூர் காவல்துறையின் மேற்பார்வையின் கீழ், கிராமங்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட, குறைந்த ஆயுதமேந்திய பாதுகாப்புப் பிரிவுகளாகச் செயல்பட்டன. 2006-இல், முகப்பு காவலர் அமைப்பு ஒரு பெரிய மறுசீரமைப்பிற்கு உட்பட்டது. 2006 செப்டம்பர் 13-ஆம் தேதியிட்ட அரசாங்க வர்த்தமானி இல. 1462/20 மூலம், முகப்பு காவலர் சேவை சிவில் பாதுகாப்புத் திணைக்களமாக (Civil Security Department - CSD) மறுசீரமைக்கப்பட்டு, பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டது. இந்த நோக்கம், துணைப் படைக்கான பயிற்சி, கட்டமைப்பு மற்றும் ஊதியம் ஆகியவற்றை ஒழுங்குபடுத்தவும், தேசிய பாதுகாப்பு அமைப்புகளுடன் இணைப்பை இன்னும் நெருக்கமாக ஒருங்கிணைக்கவும் வடிவமைக்கப்பட்டது. முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்கள், பதட்டங்கள் அதிகரித்து வந்த பகுதிகளிலும், குறிப்பாக பல்வேறு குழுக்கள் இணைந்து வாழும் பகுதிகளிலும் குவிக்கப்பட்டனர். இது, இலங்கை உள்நாட்டுப் போரின் (1983-2009) பரந்த சூழலுக்குள் முகப்பு காவலர்களின் பங்கை நிலைநிறுத்துகிறது. இப்போரில், தமிழ் பொதுமக்களை இலக்காகக் கொண்ட பல படுகொலைகளுடன் கூடிய பரவலான வன்முறை நிகழ்ந்தது. இந்தக் துயர சம்பவங்கள், தமிழ்ச் சிறுபான்மையினருக்கும் சிங்களப் பெரும்பான்மையினருக்கும் இடையிலான இன மோதலின் நீண்ட வரலாற்றின் ஒரு பகுதியாகும். இது, தன்னாட்சியை நாடும் பிரிவினைவாத குழுவான தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் (Liberation Tigers of Tamil Eelam, LTTE) எழுச்சியால் மேலும் மோசமடைந்தது. தமிழ் சமூகங்களுக்கு எதிராக மேற்கொள்ளப்பட்ட வன்முறைகளின் அளவையும் தன்மையையும் எடுத்துக்காட்டும் வகையில், இக்காலகட்டத்தில் நிகழ்ந்த முக்கிய வன்முறைச் சம்பவங்கள் கீழே தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழ் பொதுமக்கள் மீதான தாக்குதல்களில் ஈடுபட்டதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஊர்காவல் படையினர் (Home Guards) மீது, இலங்கை நீதித்துறை வழக்குத் தொடரவோ அல்லது எவ்வித சட்ட நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்கவோ இல்லை. Human Rights Watch |url=https://www.hrw.org/news/2024/05/14/15-years-sri-lankas-conflict-ended-no-justice-war-crimes |archive-url=https://web.archive.org/web/20250926134350/https://www.hrw.org/news/2024/05/14/15-years-sri-lankas-conflict-ended-no-justice-war-crimes |archive-date=26 September 2025 |access-date=2025-09-26 |language=en}} இலங்கையில் நடைபெற்ற உள்நாட்டுப் போரின் பல்வேறு காலகட்டங்களில், அரசுடன் தொடர்புடைய தரப்பினர் மீதான குற்றச்சாட்டுகள் ஆரம்பகட்ட அறிக்கைகளுக்கு அப்பால் அரிதாகவே விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டன; இதனால் பொது அறிக்கைகளுக்கும் நீதித்துறை நடவடிக்கைகளுக்கும் இடையில் ஒரு தொடர்ச்சியான இடைவெளி உருவானது. இந்தப் பொறுப்புக்கூறலின்மை, நீண்டகாலமாக நிலவும் பரந்தளவிலான தண்டனையின்மை (impunity) கலாச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாகச் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. இலங்கை முகப்பு காவலர்கள், இலங்கை இராணுவத்தால் வழங்கப்பட்ட ஆயுதங்கள் மற்றும் பயிற்சி உட்பட உத்தியோகபூர்வ ஆதரவுடன் இயங்கினர், மேலும் அடிக்கடி அரச படைகளுடன் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டனர். இந்த ஒத்துழைப்பு, குறிப்பாக கிழக்கு மாவட்டங்களான திருகோணமலை (Trincomalee), அம்பாறை (Amparai), மட்டக்களப்பு (Batticaloa) ஆகியவற்றில் தமிழ்க் கிராமங்கள் மீது தொடர்ச்சியான படுகொலைகள் மற்றும் முறையான தாக்குதல்களுக்கு பங்களித்தது. தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம்களுக்கு இடையேயான இனங்களுக்கிடையேயான பதட்டங்கள் போரினால் ஏற்கனவே மோசமடைந்திருந்த வட மாகாணத்தின் முல்லைத்தீவிலும் (Mullaitivu) இதேபோன்ற வன்முறை வடிவங்கள் உருவானதைக் காண முடிந்தது.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - கால வரிசைப்படி நடந்த தாக்குதல்கள் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: {| class="wikitable plainrowheaders sortable" style="font-size:100%; text-align:left;" ! width="225px" scope="col" |தாக்குதல்/படுகொலைகள் ! scope="col" |நாள் ! width="100px" scope="col" |இடம் ! scope="col" |உயிரிழப்பு எண்ணிக்கை !காயங்கள், பாதுகாப்பற்ற பாதிக்கப்பட்டவர்கள் & சொத்து சேதங்கள் ! width="100px" scope="col" |குற்றவாளிகள் ! class="unsortable" width="100px" scope="col" |சான்றாதாரங்கள் |- |18 தமிழக மீனவர்கலின் படுகொலை | align="center" |9 டிசம்பர் 1984 |முல்லைத்தீவு | align="right" |18 | |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |மதவாச்சி படுகொலை | align="center" |11 டிசம்பர் 1984 |மதவாச்சி | align="right" |65 |பெண்கள் பாலியல் வல்லுறவுக்கு ஆளாக்கப்பட்டனர் |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |1985 திருகோணமலைப் படுகொலைகள் | align="center" |மே – செப்டம்பர் 1985 |திருகோணமலையில் பல இடங்கள் | align="right" |280+ | |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் மற்றும் இலங்கை கடற்படையின் உதவியுடன் | |- |முருகபுரி படுகொலை | align="center" |8 செப்டம்பர் 1985 |முருகாபுரி, திருகோணமலை | align="right" |3 | |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் உதவியுடன் | |- |நிலாவெளி படுகொலை | align="center" |16 செப்டம்பர் 1985 |நிலாவெளி, திருகோணமலை | align="right" |40 | |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் உதவியுடன் | |- |கல்வெட்டு படுகொலை | align="center" |20 செப்டம்பர் 1985 |கல்வேட்டு, அம்பாறை | align="right" |15 |10 காயமடைந்தனர் |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |சம்பூர் படுகொலை | align="center" |27 நவம்பர் 1985 |சம்பூர், திருகோணமலை | align="right" |21 |8 பேர் காயமடைந்தனர், 165 வீடுகள் எரிக்கப்பட்டன |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் மற்றும் இலங்கை கடற்படையின் உதவியுடன் | |- |அன்புவழிபுரம் வீதி சூட்டுச் சம்பவம் | align="center" |10 டிசம்பர் 1985 |அன்புவளிபுரம், திருகோணமலை | align="right" |0 |2 தமிழ்க் குழந்தைகள் காயமடைந்து மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டனர் |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |மூதூர் – 2 தமிழ்ப் பெண்கள் பாலியல் வல்லுறவு செய்து கொலை செய்யப்பட்ட சம்பவம் | align="center" |25 டிசம்பர் 1985 |மூதூர், திருகோணமலை | align="right" |2 |2 பெண்கள் பாலியல் வல்லுறவுக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர் |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |சேருவிலை படுகொலை | align="center" |12 ஜூன் 1986 |சேருவிலா, திருகோணமலை | align="right" |21 |2 உதவிப் பணியாளர்கள் காயமடைந்தனர் |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |1986 தம்பலகாமம் படுகொலை | align="center" |28 ஜூன் 1986 |தம்பலகாமம், திருகோணமலை | align="right" |34 | |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |மொல்லிப்பொத்தானை படுகொலை | align="center" |10 ஜூலை 1986 |மொல்லிபோதன, திருகோணமலை | align="right" |11 | |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |பெருவெளி அகதி முகாம் படுகொலை | align="center" |15 ஜூலை 1986 |பெருவெளி, திருகோணமலை | align="right" |48 |20 பேர் காயமடைந்தனர், பல பெண்கள் பாலியல் வல்லுறவுக்கு ஆளாக்கப்பட்டனர் |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் உதவியுடன் | |- |சம்மாந்துறை படுகொலை | align="center" |10 ஜூன் 1990 |சம்மந்துறை, அம்பாறை | align="right" |37 | |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |வீரமுனை படுகொலைகள் | align="center" |20 ஜூன் 1990 – 15 ஆகஸ்ட்1990 |வீரமுனை, அம்பாறை | align="right" |250+ |2,000 வீடுகளும் ஒரு இந்துக் கோயிலும் தீ வைத்துக் கொளுத்தப்பட்டன |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/32nd-anniversary-veeramunai-massacre-commemorated-amparai |access-date=2025-11-04 |website=www.tamilguardian.com}} |- |1990 ஜூலை 10 அன்று நடந்த கல்முனைப் படுகொலை குறிப்பு: கள்முனை படுகொலையின் 6 தனித்தனியான நிகழ்வுகள் உள்ளன (1) 1985, (1) 1985, (4) 1990 ஆகையால் அவற்றை வேறுபடுத்த இந்தப் புலத்தில் தேதி குறிப்பிடப்பட வேண்டும்) | align="center" |10 ஜூலை 1990 |கள்முனை, அம்பாறை | align="right" |31 | |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் உதவியுடன் | |- |திராய்க்கேணி படுகொலை | align="center" |6 ஆகஸ்ட்1990 |திரைக்கேணி, அம்பாறை | align="right" |54+ |பாதிக்கப்பட்டவர்களில் பெண்களும் குழந்தைகளும் அடங்குவர் |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |சேவியர்புரம் படுகொலை | align="center" |7 ஆகஸ்ட்1990 |அலிகம்பை, அம்பாறை | align="right" |7 |1 காணாமல் போனார், 12 பேர் கடுமையாகக் காயமடைந்தனர்; வீடுகள், தேவாலயம் மற்றும் பள்ளி எரிக்கப்பட்டன |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |(அருட்தந்தை. யூஜின் ஜோன் ஹெபர்ட் - அமெரிக்கர்) மற்றும் அவரது தமிழ்ச் சாரதி | align="center" |15 ஆகஸ்ட்1990 |ஏறாவூர், மட்டக்களப்பு | align="right" |2 | |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் உதவியுடன் | |- |கிழக்குப் பல்கலைக்கழகப் படுகொலை | align="center" |5 செப்டம்பர் 1990 |வந்தாறுமுலை, மட்டக்களப்பு | align="right" |158 | |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் உதவியுடன் | |- |சத்துருக்கொண்டான் படுகொலை | align="center" |9 செப்டம்பர் 1990 |சதுருக்கொண்டான், மட்டக்களப்பு | align="right" |205 |5 பச்சிளம் குழந்தைகள், 10 வயதுக்குட்பட்ட 42 குழந்தைகள், 9 கர்ப்பிணிப் பெண்கள் மற்றும் 68 வயதுக்கு மேற்பட்ட 28 முதியவர்கள் இந்தத் தாக்குதலில் பாதிக்கப்பட்டனர் |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் உதவியுடன் | |- |சவுக்குக்கடி படுகொலை | align="center" |20 செப்டம்பர் 1990 |சவுக்குக்கடி, மட்டக்களப்பு | align="right" |33 |10 குழந்தைகளும் ஒரு பச்சிளம் குழந்தையும் எரித்துக் கொல்லப்பட்டனர் |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் உதவியுடன் | Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/33-tamils-killed-sri-lankan-army-1990-savukkadi-massacre-remembered-batticaloa |access-date=2025-09-23 |website=www.tamilguardian.com}} |- |தலைவாய் படுகொலை | align="center" |20 செப்டம்பர் 1990 |தலைவாய், மட்டக்களப்பு | align="right" |9+ | |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் உதவியுடன் | |- |1990 புதுக்குடியிருப்பு படுகொலை | align="center" |21 செப்டம்பர் 1990 |புதுக்குடியிருப்பு, முல்லைத்தீவு | align="right" |17 |பாதிக்கப்பட்டவர்களில் பெண்களும் குழந்தைகளும் அடங்குவர். மேலும் 27 பேர் பலத்த காயம் அடைந்தனர் |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/batticaloa-locals-remember-17-tamils-killed-muslim-home-guards-puthukudiyiruppu-massacre |access-date=2025-09-23 |website=www.tamilguardian.com}} Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/17-tamils-massacred-sl-army-and-muslim-homeguards-remembered |access-date=2025-09-23 |website=www.tamilguardian.com}} |- |1990 வாழைச்சேனை படுகொலை | align="center" |22 டிசம்பர் 1990 |வாலைச்சேனை, மட்டக்களப்பு | align="right" |9 | |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |1991 ஏறாவூர் படுகொலை | align="center" |20 பிப்ரவரி 1991 |ஏறாவூர், மட்டக்களப்பு | align="right" |6 |25 பேர் பலத்த காயமடைந்தனர் |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |பொலன்னறுவை படுகொலைகள் | align="center" |ஏப்ரல், 30 1992 |முதுகல் மற்றும் கரபொல | align="right" |89+ |10 வயதுக்குட்பட்ட 13 குழந்தைகள் இந்தத் தாக்குதலில் பாதிக்கப்பட்டனர் |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |4ஆம் கொலனி கிராமப் படுகொலை | align="center" |24 செப்டம்பர் 1997 |அம்பாறை | align="right" |8-15 | |இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் | |- |1998 தம்பலகாமம் படுகொலை | align="center" |1 பிப்ரவரி 1998 |தம்பலகாமம், திருகோணமலை | align="right" |8 | |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் மற்றும் இலங்கை காவல்துறை உதவியுடன் | |- |2006 திருகோணமலை தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவன பணியாளர்கள் படுகொலை | align="center" |4 ஆகஸ்ட் 2006 |மூதூர், திருகோணமலை | align="right" |17 | |இலங்கை இராணுவம், இலங்கை ஊர்காவல் படையினர் மற்றும் இலங்கை கடற்படையின் உதவியுடன் | |}
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - 1984-1998 காலப்பகுதியில் இடம்பெற்ற படுகொலைகளின் வரலாற்றுப் பின்னணி பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: 1984 மற்றும் 1998-க்கு இடையில், இலங்கை முகப்பு காவலர்கள் (Home Guards) எனும் அரசு அங்கீகாரம் பெற்ற துணை இராணுவக் குழுவால், பொதுமக்கள் மீதான தாக்குதல்கள் தொடர்பான 29 ஆவணப்படுத்தப்பட்ட சம்பவங்கள் நிகழ்ந்தன. 1990 ஆகஸ்ட் 3-ஆம் தேதி நடந்த காத்தான்குடி பள்ளிவாசல் படுகொலைக்கு முன்னர், முகப்பு காவலர்கள் சம்பந்தப்பட்ட 16 தாக்குதல்கள் பொதுமக்கள் மீது நிகழ்த்தப்பட்டதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்தத் தாக்குதல்கள் தொடர்ந்து குவிந்ததால், பொதுமக்களுக்கு எதிரான குறிவைத்த வன்முறையின் நீடித்த ஒரு வடிவத்தை இது ஏற்படுத்தியது, இதுவே பின்னர் காத்தான்குடி பள்ளிவாசல் தாக்குதல் நிகழ்வதற்கான ஒரு சூழலை உருவாக்கியது. 1990 ஆகஸ்ட் 3-ஆம் தேதி, காத்தான்குடியில் உள்ள இரண்டு பள்ளிவாசல்கள் மீதான தாக்குதலில் 100-க்கும் மேற்பட்ட முஸ்லிம் வழிபாட்டாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இந்த படுகொலை பொதுவாக விடுதலைப் புலிகள் (LTTE) மீது சுமத்தப்பட்டது. இருப்பினும், எந்தவொரு பொது அல்லது நீதித்துறை விசாரணையும் குற்றவாளிகளைத் தீர்க்கமாக அடையாளம் காணவில்லை. காத்தான்குடியில் நடந்த இந்த இரண்டு படுகொலைகளுக்கும் தாங்கள் காரணமில்லை என LTTE மறுத்தது. LTTE க்கு எதிரான நிலைப்பாட்டைக் கொண்டதாக அறியப்பட்ட UTHR (University Teachers for Human Rights - Jaffna) அமைப்பும், "மறைப்பதற்கு எந்த முயற்சியும் எடுக்கப்படவில்லை" என்று குறிப்பிட்டது. இந்த விவரத்தை சிலர், தாக்குதல் மத்திய திட்டமிடலின் கீழ் இருந்திருக்காது அல்லது இந்தச் சம்பவத்தில் புலிகளின் கட்டளைச் சங்கிலி தளர்வாக இருந்திருக்கலாம் என்று பொருள் கொள்கின்றனர். மேலும், UTHR (University Teachers for Human Rights - Jaffna) தமது ஐந்தாவது அறிக்கைக்காக, அத்தியாயம் 2-இல் ("A Bloody Stalemate") சேகரிக்கப்பட்ட உள்ளூர் சாட்சியங்களின்படி, LTTE க்கு இதில் தொடர்பு இருப்பதாக பரவலான நம்பிக்கை இருந்தபோதிலும், தாக்குதலுக்கு உண்மையில் யார் பொறுப்பு மற்றும் அதன் தலைமை குறித்து காத்தான்குடி குடியிருப்பாளர்கள் மத்தியில் தெளிவின்மை நிலவியதை அவதானித்தது. காத்தான்குடி சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து, ஆகஸ்ட் மற்றும் செப்டம்பர் 1990-க்கு இடையில் ஏழு கூடுதல் படுகொலைகள் முகப்பு காவலர்கள் சம்பந்தப்பட்டு நடந்தன; இவை பழிவாங்கும் தன்மையுடையதாக இருந்ததாகத் தெரிகிறது. இந்த ஊர்க்காவல் படை தொடர்பான தாக்குதல்களுக்கு இணையாக, காத்தான்குடி சம்பவத்திற்குப் பதிலடியாக முஸ்லிம் குழுக்களால் வழிநடத்தப்பட்ட தொடர்ச்சியான பழிவாங்கும் படுகொலைகளும் அரங்கேறின. குறிப்பாக, காத்தான்குடி சம்பவம் நடந்த இரண்டு வாரங்களுக்குள், தமிழ் கிராமங்கள் மீது முஸ்லிம் குழுக்களால் நடத்தப்பட்ட நான்கு தனித்துவமான பழிவாங்கும் வன்முறைச் சம்பவங்கள் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த இரண்டு பழிவாங்கும் தாக்குதல்களின் விளைவாக மொத்தம் 211 தமிழ் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர். இருப்பினும், தமிழர்கள் மீதான இந்த நான்கு தாக்குதல்களுக்கும் ஊர்க்காவல் படையினர் பொறுப்பானவர்கள் என அடையாளம் காணப்படவில்லை. பின்னர், communal கலவரங்களைத் தடுக்கவும், பிரதேச ஆதிக்கத்தை உறுதிப்படுத்தவும், 1990 அக்டோபரில், புலிகள் அமைப்பு முஸ்லிம் மக்களை வட மாகாணத்திலிருந்து வெளியேற்றியது. இந்த பாரிய இடப்பெயர்வு தமிழ்-முஸ்லிம் உறவுகளை பெருமளவில் பாதித்தது. இந்த வெளியேற்றத்தைத் தொடர்ந்து, எட்டு ஆண்டு காலப்பகுதியில் முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்கள் சம்பந்தப்பட்ட ஆறு படுகொலைகள் மட்டுமே ஆவணப்படுத்தப்பட்டன. இந்தக் காலகட்டத்தில், முன்னர் அரசாங்கப் படைகளுக்கும் LTTE க்கும் இடையில் சண்டையிடப்பட்ட பல பகுதிகளின் கட்டுப்பாட்டை விடுதலைப் புலிகள் பெற்றனர்.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - Weli Oya “System L” குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: இலங்கையின் ஊர்க்காவல் படையினர், தமிழ் பேசும் பகுதிகளின் மக்கள் தொகை கட்டமைப்பை மாற்றுவதிலும், குடியேற்றங்களின் முன்னோடிகளாகச் செயல்படுவதிலும் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளனர். இவர்களது உத்தியோகபூர்வ பணி தற்காப்பு சார்ந்தது எனினும், இவர்கள் அருகிலுள்ள தமிழ் கிராமங்களைத் தாக்கி குடியேற்றப் பரப்புகளை விரிவுபடுத்துகின்றனர். மேலும், இராணுவ முகாம்களைப் பாதுகாக்கவும், ஆயுதப்படைகளால் கைப்பற்றப்பட்ட பகுதிகளில் அதிகாரத்தை நிலைநாட்டவும் இவர்களை இராணுவம் தற்காப்பின் முதல் வரிசையாகப் பயன்படுத்துகிறது. ஊர்க்காவல் படையினரைப் பயன்படுத்தும் இந்த உத்தியானது, அரசு ஆதரவுடனான விரிவான குடியேற்றத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். இதில் முன்னர் தமிழர்கள் வாழ்ந்த நிலங்களில் சிங்கள விவசாயிகளைக் குடியேற்றிய வெலி ஓயா போன்ற திட்டங்களும் அடங்கும். மகாவலி அதிகாரசபை, குடியேற்றவாசிகளுக்குத் திட்டமிட்ட முறையில் ஆயுதங்களை வழங்கியதன் மூலம் இந்த முயற்சிக்கு ஆதரவளித்தது; குறிப்பாக வெலி ஓயாவிலுள்ள 'சிஸ்டம் எல்' (System L) போன்ற திட்டங்கள் மூலம் எல்லைப்புற இராணுவமயமாக்கலை முன்னெடுத்தது. இத்தகைய அணுகுமுறை வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாணங்களின் மக்கள்தொகைச் சமநிலையை மாற்றி, அப்பகுதியின் கட்டமைப்பைப் பெரும்பான்மை சிங்கள மக்களுக்குச் சாதகமாக மாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தது. இலங்கையின் இராணுவமயமாக்கப்பட்ட குடியேற்றத் திட்டங்கள் குறித்த இரு முன்னணி அறிஞர்களின் ஆய்வுகள், ஊர்க்காவல் படை மாதிரியானது எல்லைப்புறக் குடியேற்றங்களில் எந்த அளவிற்கு ஊடுருவியிருந்தது என்பதைக் காட்டுகின்றன. தெற்காசியாவின் அபிவிருத்தி அரசியல் மற்றும் இன மோதல்கள் குறித்து நிபுணத்துவம் பெற்ற லண்டன் பொருளாதாரப் பள்ளியின் (LSE) இணைப் பேராசிரியர் ராஜேஷ் வேணுகோபால், இப்பகுதியில் உள்ள குடும்பங்களில் சுமார் பாதியளவானவற்றில் குறைந்தபட்சம் ஒரு உறுப்பினராவது ஊர்க்காவல் படையிலோ அல்லது இராணுவ காலாட்படையிலோ பணியாற்றுவதாகக் குறிப்பிடுகிறார். இந்த மோதலின் முன்னணிப் பகுதிகளில் ஊர்க்காவல் படையினர் எவ்வளவு ஆழமாகத் தடம் பதித்திருந்தனர் என்பதற்கான நம்பகமான குறிகாட்டிகளாக இவரது மதிப்பீடுகள் கருதப்படுகின்றன. வெலி ஓயா 'சிஸ்டம் எல்' குடியேற்றம் குறித்த இவரது மேலதிக ஆராய்ச்சி, அங்குள்ள வயது வந்த ஆண்களில் கிட்டத்தட்ட 75 சதவீதத்தினர் ஊர்க்காவல் படையில் சேர்க்கப்பட்டிருந்ததை வெளிப்படுத்துகிறது. இதனை உறுதிப்படுத்தும் வகையில், சமூக அறிவியல் ஆராய்ச்சி கவுன்சிலின் (SSRC) ஆய்வாளரும், செயற்கைக்கோள் படங்கள், பாதுகாப்பு அறிக்கைகள் மற்றும் மக்கள் தொகை தரவுகள் மூலம் ஆயுதமேந்திய குழுக்களின் இருப்பை வரைபடமாக்குவதில் விரிவான அனுபவம் கொண்டவருமான ரொபர்ட் முக்கா (Robert Muggah), 1990-களின் பிற்பகுதியில் 'சிஸ்டம் எல்' பகுதியில் சுமார் 25,000 இராணுவ காலாட்படையினரும் ஊர்க்காவல் படையினரும் நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்ததாக மதிப்பிடுகிறார்.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - Post-May 2009: இலங்கை உள்நாட்டு யுத்தத்தின் முடிவு பின்னால் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: 2009 ஜூலை 4-ஆம் தேதி, இலங்கையின் கிழக்கு மாகாணத்தில் உள்ள காத்தான்குடி ஜும்ஆ மீரா பள்ளிவாசலில் முஸ்லிம் ஆயுதக் குழுக்களைப் பொதுமக்கள் முன்னிலையில் நிராயுதபாணியாக்கும் (disarmament) நிகழ்வு ஒன்று நடைபெற்றது. இந்த நிகழ்வு, ஆயுதங்களைக் கையளிப்பதற்கும் உள்ளூர் தீவிரவாதக் குழுக்களை (militant groups) சமூகத்துடன் மீண்டும் ஒருங்கிணைப்பதற்கும் அரசாங்கத்தால் அறிவிக்கப்பட்ட பொது மன்னிப்புத் திட்டத்தின் (amnesty program) பின்னணியில் நடத்தப்பட்டது. 2009 ஜூலை 4-ஆம் தேதி பிற்பகல் 3:00 மணிக்கு, கிழக்கு மாகாணத்தின் பிரதிப் காவல்துறை மா அதிபர் (D.I.G.) எடிசன் குணதிலக்க மற்றும் மாகாண அமைச்சர் எம்.எல்.ஏ.எம். ஹிஸ்புல்லாஹ் ஆகியோர் முன்னிலையில் காத்தான்குடி ஜும்ஆ மீரா பள்ளிவாசலில் இந்த நிகழ்வு இடம்பெற்றது. இந்த நிகழ்வின் படங்கள் பின்னர் பரப்பப்பட்டு, நிராயுதபாணியாக்கும் நிகழ்வைப் ஆவணப்படுத்திய [https://factcheck.afp.com/no-these-photos-do-not-show-recent-weapons-handover-muslim-groups-sri-lanka AFP உண்மைச் சரிபார்ப்பு] இணையதளத்தில் (AFP Fact Check website) காணப்படுகின்றன. பொது மன்னிப்பு வழங்கப்பட்ட இந்தச் சமயத்தில், கிழக்கு மாகாணத்தில் முஸ்லிம் இளைஞர்களைத் தீவிரமயப்படுத்துவதிலும் (radicalization) ஆள் சேர்ப்பதிலும் (recruitment) முக்கியப் பங்காற்றியதாக நம்பப்படும் மூன்று முக்கிய நபர்களான - போலீஸ் பாய்ஸ் (Police Faiz), மட்டூர் நிசாம் (Muthur Nizam), மற்றும் ரூஹுல் ஹக் (Ruhul Haq) - ஆகியோரைக் கைப்பற்றுவதற்காக இலங்கை இராணுவமும் காவல்துறையும் தங்கள் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளைத் தீவிரப்படுத்தின. 2009 ஜூலை 4-ஆம் தேதிக்குள், காத்தான்குடி மற்றும் ஏறாவூரில் சிறப்புப் போலீஸ் பிரிவுகளால் நடத்தப்பட்ட துல்லியமான சோதனைகளின் (precision raids) மூலம் அதிகாரிகள் ஏற்கனவே ஏழு சந்தேக நபர்களைக் கைது செய்திருந்தனர். அந்த சோதனைகளில் ஒன்று, ஜிஹாதி மறைவிடத்தைத் (jihadi hideout) தாக்கியபோது, இரண்டு சந்தேக நபர்கள் மற்றும் ஏழு T-56 துப்பாக்கிகள், SMG ஆயுதங்கள், ஆட்கொல்லி கண்ணிவெடிகள் (anti-personnel mines), கிளைமோர் கண்ணிவெடிகள், டெட்டனேட்டர்கள் மற்றும் அதிர்வெண் தகவல் தொடர்பு சாதனங்கள் (high frequency communication sets) உட்பட பாரிய ஆயுதக் கிடங்குகளைக் (extensive weapons caches) கண்டுபிடித்தனர். இது, இக்குழுக்கள் எவ்வளவு ஆழமாக ஆயுதபாணியாக இருந்தன, எவ்வளவு ஒழுங்கமைக்கப்பட்டிருந்தன என்பதற்கு ஒரு தெளிவான அடையாளமாகும். இந்த நபர்கள் அல்-கொய்தா போன்ற சர்வதேச தீவிரவாத வலையமைப்புகளுடன் தொடர்புகளைப் பேணினார்களா என்பதைக் கண்டறியவும், அவர்களின் நடவடிக்கைகளை ஆதரித்திருக்கக்கூடிய வெளிநாட்டு நிதியுதவியின் சாத்தியமான மூலங்களை அடையாளம் காணவும் விசாரணைகள் நடந்து வருவதாக பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் உறுதிப்படுத்தினர்.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - வீரமுனைப் படுகொலை (Veeramunai Massacre) என்பது என்ன?
பதில்: அம்பாறை மாவட்டத்தில் உள்ள வீரமுனை கிராமத்தில் 1990 ஜூன் 20 முதல் ஆகஸ்ட் 15 வரை நடந்த வீரமுனைப் படுகொலைகள், இலங்கை படைகள் மற்றும் முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்களால் மேற்கொள்ளப்பட்ட தாக்குதல்களில் 250-க்கும் மேற்பட்ட தமிழ்ப் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டதோடு, 2,000-க்கும் அதிகமான வீடுகள் அழிக்கப்பட்டன. இக்காலப்பகுதியில், அங்குள்ள ஓர் உள்ளூர் இந்துக் கோயிலும் தீ வைத்துக் கொளுத்தப்பட்டது. இத்தாக்குதல், தமிழ்ப் புலிகளுக்கு ஆதரவளித்ததாகச் சந்தேகிக்கப்பட்ட தமிழ்க் கிராமங்களை இலக்காகக் கொண்ட இலங்கை அரசாங்கப் படைகளின் பழிவாங்கல் நடவடிக்கையின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த வன்முறையின் அளவும் ஒருங்கிணைப்பும், வழக்கமான இராணுவ மோதலுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்ட உத்தியைக் குறிப்பிட்டது. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், இது வீரமுனையில் நடந்த முதல் வன்முறைச் சம்பவம் அல்ல; 1954-இல் இதேபோன்ற ஒரு படுகொலை நடந்தது, இது அப்பகுதியில் உள்ள தமிழ்ச் சமூகத்தை உள்ளடக்கிய வரலாற்று மோதலின் வடிவத்தைக் குறிக்கிறது. வீரமுனையில் நடந்த நிகழ்வுகள், அரசப் படைகளுக்கும் துணைப் படைகளுக்கும் இடையிலான ஒரு சிக்கலான கூட்டணியின் தொடக்கத்தைக் குறித்தன. இந்த நிலை, வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் இன்னும் பரவலான அட்டூழியங்களுக்கு பங்களித்தது. இதற்கு ஒரு மிகத் தெளிவான உதாரணமாக 1990-இல் நடந்த திராய்க்கேணிப் படுகொலை அமைந்தது.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - திராய்க்கேணிப் படுகொலை (Tiraikerny Massacre) குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: 1990 செப்டம்பரில் நடந்த பாரிய படுகொலைகளின் அலைக்கு முன்னதாக, 1990 ஆகஸ்ட் 6-ஆம் தேதி அம்பாறை மாவட்டத்தில் உள்ள திராய்க்கேணி கிராமத்தை முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்கள் இலக்காக தேர்ந்தெடுத்தார் தாக்கினர். இத்தாக்குதலில் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் உட்பட குறைந்தது 54 தமிழ்ப் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர். Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/thiraikerny-marks-35-years-1990-massacre-calls-exhume-mass-grave |access-date=2025-09-23 |website=www.tamilguardian.com}} தாக்குதல்காரர்கள், கோவிலின் வளாகத்தில் இருந்து அகற்றப்பட்ட வேல் (முருகனுடன் பாரம்பரியமாக தொடர்புடையது) மற்றும் திரிசூலம் (சிவன் கடவுளுடன் தொடர்புடையது), அத்துடன் பூசாரிகளால் கோவிலில் பயன்படுத்தப்படும் கத்திகள், கோடாரிகள் மற்றும் இரும்புத் தண்டுகள் போன்ற சமயக் கருவிகள் உட்படப் பலவிதமான ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தினர். தாக்குதல் தொடங்குவதற்கு முன்பே தாக்குதல்காரர்கள் பல வீடுகளுக்குத் தீ வைத்தனர். திராய்க்கேணிப் படுகொலை, அப்பகுதியில் தமிழர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே அதிகரித்த இன வன்முறை காலகட்டத்தில் நடந்த பல தாக்குதல்களில் ஒன்றாகும்.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - The 1990s Black September Massacres பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: முகப்பு காவலர்கள் சம்பந்தப்பட்ட படுகொலைகளின் மிகவும் செறிவூட்டப்பட்ட அலை (most concentrated wave) 1990 செப்டம்பரில் நடந்தது. இந்தக் காலகட்டம் தமிழர்களிடையே "கறுப்பு செப்டம்பர்" (Black September) என்று அறியப்படுகிறது. இந்தக் கொடூர சம்பவங்களின் தூண்டுதலாக காத்தான்குடி பள்ளிவாசல் படுகொலை இருந்தது. இது புலிகள் அமைப்பின் (LTTE) மீது கூறப்பட்டாலும், நீதித்துறை செயல்முறையின் மூலம் குற்றவாளிகள் இறுதிவரை திட்டவட்டமாக அடையாளம் காணப்படவில்லை. அதைத் தொடர்ந்த வாரங்களில், தமிழ்ச் பொதுமக்களை இலக்காகக் கொண்ட பல படுகொலைகள் முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்கள் மற்றும் இலங்கை இராணுவத்தால் கிழக்கு மாகாணம் முழுவதும் நடத்தப்பட்டன.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - கிழக்கு பல்கலைக்கழகப் படுகொலை (Eastern University Massacre) பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: 1990 செப்டம்பர் 5-ஆம் தேதி, மட்டக்களப்பில் உள்ள கிழக்குப் பல்கலைக்கழக வளாகத்தில் தஞ்சம் புகுந்திருந்த 158 தமிழ்ப் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர். அருகில் நடந்த வன்முறையிலிருந்து பாதுகாப்பு தேடி வளாகத்தில் தங்கியிருந்த இந்த நபர்கள், இலங்கை இராணுவத்தினராலும் முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்களாலும் சுற்றி வளைக்கப்பட்டு, கைது செய்யப்பட்டுப் பின்னர் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டனர். கைது செய்யப்பட்ட பின்னர், அவர்கள் வளாகத்திலிருந்து பலவந்தமாக அகற்றப்பட்டனர். சந்தேகத்திற்கிடமான சூழ்நிலைகளைக் கருத்தில் கொண்டு, இந்த பாதிக்கப்பட்டவர்கள் யாரும் மீண்டும் காணப்படாததாலும், அவர்களின் உடல்கள் ஒருபோதும் கண்டுபிடிக்கப்படாததாலும், அவர்கள் கொல்லப்பட்டதாகவே அனுமானிக்கப்படுகிறது. இதில் சம்பந்தப்பட்டதாகச் சந்தேகிக்கப்பட்டவர்கள் மீது எந்தவொரு உத்தியோகபூர்வ விசாரணையும் அல்லது சட்ட நடவடிக்கையும் நடத்தப்படாததால், இச்சம்பவம் தீர்க்கப்படாமல் உள்ளது. Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/158-tamils-disappeared-eastern-uni-1990-round-remembered-batticaloa |access-date=2025-09-23 |website=www.tamilguardian.com}} Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/158-disappeared-massacred-tamils-remembered-eastern-uni-28-years |access-date=2025-09-23 |website=www.tamilguardian.com}}
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - சத்துருக்கொண்டான் படுகொலை (Sathurukondan Massacre) குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: கிழக்குப் பல்கலைக்கழகப் படுகொலை நடந்த நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு, 1990 செப்டம்பர் 9-ஆம் தேதி, மட்டக்களப்பில் சத்துருக்கொண்டான் படுகொலை நடந்தது. முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்களின் ஆதரவுடன் இலங்கை இராணுவத்தால் 186-க்கும் மேற்பட்ட தமிழ்ப் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர். பாதிக்கப்பட்டவர்களில் ஐந்து பச்சிளம் குழந்தைகள், 10 வயதுக்குட்பட்ட 42 குழந்தைகள், 9 கர்ப்பிணிப் பெண்கள் மற்றும் 28 முதியவர்கள் அடங்குவர். இந்தப் படுகொலை, போரிடாத பொதுமக்களை (non-combatant civilians) குறிப்பாக இலக்கு வைத்த அரசு ஆதரவு வன்முறைக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டாக பரவலாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/tamil-massacre-victim-files-police-complaint-demanding-investigation-atrocity |access-date=2025-09-23 |website=www.tamilguardian.com}} இச்சம்பவம், அதன் அளவுக்காகவும் (scale), வயது அல்லது பாலினத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் தமிழ்ப் பொதுமக்களை இலக்காகக் கொண்ட வன்முறையின் பாரபட்சமற்ற தன்மைக்காகவும் (indiscriminate nature) கவனிக்கப்படுகிறது. இந்த குறிப்பிட்ட படுகொலை, 1997-இல் ஜனாதிபதி சந்திரிகா குமாரதுங்கா தலைமையில் அமைக்கப்பட்ட ஜனாதிபதி ஆணைக்குழுவினால் விசாரிக்கப்பட்டது. புகழ்பெற்ற இலங்கை நீதிபதி கே. பலகிட்ணர் தலைமையிலான இந்த விசாரணை, இலங்கை இராணுவத்தைச் சேர்ந்த மூன்று அணித்தலைவர்கள் (captains) படுகொலையில் பங்கேற்றதாக உறுதி செய்தது, மேலும் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு ஆதரவான போதுமான ஆதாரங்கள் இருப்பதாகவும் முடிவு செய்தது. பொறுப்பானவர்களை நீதிக்கு முன் கொண்டு வர வேண்டும் என்று நீதிபதி ஜனாதிபதி குமாரதுங்காவிற்கு அறிவுறுத்தினார். இருப்பினும், அரசாங்கம் ஆணைக்குழுவின் பரிந்துரைகளைப் பின்பற்றத் தவறிவிட்டது.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - சவுக்குக்கடி மற்றும் தலைவாய் படுகொலைகள் (Savukkadi Massacre & Thalaivai Massacre) என்பது என்ன?
பதில்: கிழக்குப் பல்கலைக்கழகத்தில் நடந்த படுகொலையைத் தொடர்ந்து, சரியாக இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு மேலும் ஒரு கொடூரம் நிகழ்ந்தது. 1990 செப்டம்பர் 20-ஆம் தேதி, மேலும் இரண்டு படுகொலைகள் அடுத்தடுத்து நடந்தன. இந்த ஒருங்கிணைந்த தாக்குதலில் மொத்தமாக 42-க்கும் மேற்பட்ட தமிழ்ப் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர். சவுக்குக்கடியில், 33 தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டனர். அவர்களில், பத்து குழந்தைகள் மற்றும் ஒரு பச்சிளம் குழந்தை உட்பட 26 கிராமவாசிகள் உயிருடன் எரிக்கப்பட்டு குழிகளில் புதைக்கப்பட்டனர். மற்ற ஏழு பேர், சவுக்குக்கடிக்கு அருகில் கடலோரத்தில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட தமிழ்ப் மீனவர்கள் (fishermen) ஆவர். இந்தச் சம்பவங்களுக்கு மேலதிகமாக, ஏறாவூரில் உள்ள அண்டை கிராமமான தலைவாயில், முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்கள் அதிகாலையில் தமிழ்க் குடியிருப்புகளுக்குள் நுழைந்து, இராணுவத் தளபதியுடன் ஒரு கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ள வேண்டும் என்று கூறி மக்களை வீடுகளில் இருந்து எழுப்பினர். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் ஒரு வனப் பகுதியில் (forested area) கூடியதும், அவர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். இந்தக் குறிப்பிட்ட தாக்குதலில் ஒன்பதுக்கும் மேற்பட்ட தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இந்த வன்முறை அடுத்த நாள் முல்லைத்தீவில் உள்ள புத்துகுடியிருப்பு வரை தொடர்ந்தது.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - பெருவெளிப் படுகொலை: உயிர் பிழைத்தவர்களின் வாக்குமூலங்கள் (Peruveli Refugee Camp Massacre: Testimonies) பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: மனித உரிமைகளுக்கான வடகிழக்கு செயலகம் (NESOHR), உயிர் பிழைத்தவர்களின் வாக்குமூலங்களைத் திரட்டுவதன் மூலம் பெருவெளி அகதிகள் முகாம் படுகொலையின் போது நடந்த மனித உரிமை மீறல்களை ஆவணப்படுத்தியுள்ளது. அந்த அறிக்கைகளின் அடிப்படையில் அமைந்த நிகழ்வுகளின் சுருக்கம் பின்வருமாறு: இலங்கை ஆயுதப் படைகளால் இடம்பெயர்க்கப்பட்ட மல்லிகைத்தீவு மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களைச் சேர்ந்த மக்கள், பெருவெளி அகதிகள் முகாமில் தஞ்சம் புகுந்தனர். இலங்கை இராணுவம் இரவு நேரத்தில் கிராமத்திற்குள் வலுக்கட்டாயமாக நுழைந்து அனைவரையும் சுற்றி வளைத்தது. சூரிய உதயத்தின் போது, அகதிகள் முகாமிற்குள் நுழைந்த இலங்கை இராணுவத்தினர், அங்கு கண்ட அனைவரையும் சுடவும், கொல்லவும் மற்றும் சித்திரவதை செய்யவும் தொடங்கினர். பின்னர், படையினர் அகதிகள் முகாமின் குடிசைகளுக்குத் தீ வைத்தனர். குடிசைகள் எரிந்து கொண்டிருந்தபோதே, உயிருடன் இருந்தவர்கள் உட்பட பலரை தலை அல்லது கால்களைப் பிடித்து இழுத்துச் சென்று நெருப்பில் வீசினர். ஆண்கள் வீடுகளிலிருந்து வெளியே இழுத்து வரப்பட்டு சுடப்பட்டனர்; பின்னர் அவர்கள் சிதைக்கப்பட்டு கிணறுகளில் வீசப்பட்டனர். சுமார் 25 சடலங்கள் வாகனத்தில் ஏற்றப்பட்டன. படுகொலை நடந்து மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, அந்தச் சடலங்கள் அடையாளம் காண முடியாத அளவிற்கு அமிலத்தால் சிதைக்கப்பட்ட நிலையில் திருப்பி அனுப்பப்பட்டன. இராணுவம் வெளியேறிய பிறகு, அங்குள்ள ஒவ்வொரு கிணற்றிலும் குழியிலும் சடலங்கள் கிடப்பதை உயிர் பிழைத்தவர்கள் கண்டறிந்தனர். வேலைக்காக அக்கிராமத்திற்கு வந்திருந்த தொழிலாளர்களும் கொல்லப்பட்டனர். அகதிகள் முகாமிலேயே தங்கியிருந்தவர்கள் மிக மோசமான சித்திரவதைகளை அனுபவித்தனர். கிராமத்திற்குத் திரும்பிய உயிர் பிழைத்தவர்கள் மிகவும் பரிதாபகரமான நிலையில் இருந்தனர்; சிலர் கைகால்கள் முறிந்த நிலையில் நடக்க முடியாதபடி ஊனமுற்றிருந்தனர். இந்தக் கொடுமையை "கற்பனை செய்ய முடியாத ஒன்று" என விவரிக்கும் சாட்சிகள், உயிர் பிழைத்தவர்களிடையே இது நீடித்த மன உளைச்சலை (trauma) ஏற்படுத்தியுள்ளதாகக் குறிப்பிடுகின்றனர். குறிப்பாக, இந்த வாக்குமூலத்தை அளித்த நபர், மீண்டும் இத்தகைய தாக்குதல் நடக்குமோ என்ற அச்சம் எஞ்சியிருந்த கிராம மக்களை அந்தப் பகுதியை விட்டு வெளியேற நிர்ப்பந்தித்ததாகத் தெரிவித்தார். சடலங்கள் மிகக் கொடூரமாகச் சிதைக்கப்பட்டிருந்ததால், அவற்றை தனித்தனியாக அடக்கம் செய்ய முடியவில்லை என்றும், சடலங்களைத் தொடுவதற்குக்கூட இயலவில்லை என்றும் அந்தச் சாட்சி மேலும் விளக்கினார்.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - வீரமுனைப் படுகொலை, அம்பாறை சாட்சியங்கள் (Veeramunai Massacre, Amparai Testimonies) பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: வடக்கு கிழக்கு மனித உரிமைகள் செயலகம் (NESOHR) வீரமுனைப் படுகொலையின் போது நடந்த அத்துமீறல்களை, உயிர்பிழைத்தவர்களின் சாட்சியங்களைச் (testimonies) சேகரித்து மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் பெயர்களை வெளியிட்டு ஆவணப்படுத்தியது. நிகழ்வுகளின் பின்வரும் சுருக்கம் அந்த அறிக்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது: 1990 ஜூன் 20-ஆம் தேதி, இலங்கை இராணுவப் படையினர் மல்வத்தை (Malwaththa) மற்றும் வீரமுனை (Veeramunai) கிராமங்களுக்குள் நுழைந்து, பொதுமக்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாகவும், வீடுகளுக்குத் தீ வைத்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. சுற்றியுள்ள கிராமங்களைச் சேர்ந்த பல குடியிருப்பாளர்கள் வீரமுனை ஆலயத்தில் தஞ்சம் அடைந்தனர், அது ஒரு தற்காலிக அகதிகள் முகாமாக (makeshift refugee camp) மாற்றப்பட்டிருந்தது. வீடுகள், சாலைகள் மற்றும் வயல்வெளிகளில் உள்ள மக்களை இலக்கு வைத்து இராணுவம் ஒரு பயங்கரவாதச் சூழலை (climate of terror) உருவாக்கியதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. வேலைக்குச் செல்லும் வழியில் இருந்தவர்கள் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டு கொல்லப்பட்டனர்; சடலங்கள் பின்னர் எரிக்கப்பட்டன (cremated). பதினைந்து வயதுக்கு மேற்பட்ட ஆண்கள் இலக்கு வைக்கப்பட்டனர், இதில் இளைஞர்கள் மற்றும் குழந்தைகளும் கைது செய்யப்பட்டவர்களில் அடங்குவர்; இவர்கள் பின்னர் விசாரணை என்ற போர்வையில் அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். வீரமுனை ஆலயத்தில் ஒரு இலங்கை இராணுவ அதிகாரி, சில இளைஞர்களைத் தடுத்து வைப்பதற்கு முன், அங்கு வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஒருவரிடம், "இந்த பகுதியில் உள்ள ஒவ்வொரு ஆணும் பெண்ணும் சுட்டுக் கொல்லப்படுமாறு என் ஆட்களுக்கு உத்தரவிடுவேன்" என்று கூறியது கேட்கப்பட்டுள்ளது. உயிர்பிழைத்தவர்கள், தடுப்புக் காவலில் இருந்தபோது கடுமையான உடல்ரீதியான துஷ்பிரயோகங்களை விவரித்தனர். அவர்களின் உடலில் காணப்பட்ட காயங்களும் வீக்கங்களும், அவர்கள் அனுபவித்த துன்புறுத்தல் மற்றும் சித்திரவதைக்கான தெளிவான ஆதாரங்களை வழங்கின. கைது செய்யப்பட்டவர்கள் "சம்மாந்துறை அல்-மத்சான் முஸ்லிம் பள்ளிக்கு" அழைத்துச் செல்லப்பட்டு அங்கு தாக்கப்பட்டதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. கைது செய்யப்பட்டவர்களில் ஒரு சிறிய பகுதியினரே உயிர் பிழைத்தனர். பலியானவர்கள் பலர் கொல்லப்பட்டதாகவும், அவர்களின் உடல்கள் எரிக்கப்பட்டு, மலைக்காடு போன்ற சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் மறைக்கப்பட்டதாகவும் அறிக்கைகள் குறிப்பிடுகின்றன. முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்கள், சடலங்களை எரிக்க வேண்டும் என்பதற்காக, இறந்தவர்களின் மிச்சங்களை பல உழவு இயந்திர (tractor) அளவு நெல் உமிகளால் (paddy husks) மூடியதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. கண்கண்ட சாட்சிகளின் தகவல்கள், சில கொலைகள் சிவிலியன் உடையில் இருந்த ஆயுதம் தாங்கிய நபர்களால் நடத்தப்பட்டன என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. அவர்கள் இராணுவ டிரக்கில் மக்களைக் கடத்திச் செல்வதையும், பின்னர் அருகிலுள்ள காடுகளில் கிராமவாசிகள் குழுக்களைச் சுட்டுக் கொல்வதையும் கண்டதாகத் தெரிவித்தனர். இந்தப் படுகொலையில் இருந்து உயிர்பிழைத்த திரு. மாடசாமி கதிர்காமமூர்த்தி, தன் கைகள் பின்னால் கட்டப்பட்டுத் தாக்கப்பட்டதை நினைவுகூர்ந்தார். இந்த சித்திரவதையின் விளைவாகப் பலியானவர்கள் பலர் இரத்தம் சொட்டக் காணப்பட்டதாகவும், தாக்குதலின் முடிவில் அவர்கள் அனைவரும் ஒரு வரிசையில் நிற்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு, பின்னர் குற்றவாளிகளின் கையில் இருந்த இயந்திரத் துப்பாக்கிகளால் (machine guns) சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதாகவும் அவர் கூறினார். இருப்பினும், திரு. மாடசாமி கதிர்காமமூர்த்தியின் சாமர்த்தியமான செயல் அவரை இந்தப் படுகொலையில் இருந்து காப்பாற்றியது. அவர் தன் பக்கமாகத் திரும்பியதன் மூலம், மரணத்தை விளைவிக்கும் காயங்களைத் தவிர்த்து, கைகளிலும் கால்களிலும் மட்டுமே துப்பாக்கிக் குண்டுக் காயங்களைப் பெற்றார். மற்ற பாதிக்கப்பட்டவர்கள் எழுந்திருக்க முயன்றபோது, அவர்கள் அசைவற்று விழும் வரை தொடர்ந்து சுடப்பட்டனர். ஆனால், அவர் தன்னை இழுத்து அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறி, மெதுவாகப் பாதுகாப்பான இடத்திற்குச் செல்ல முடிந்தது. இந்த நடவடிக்கை ஏராளமான மரணங்கள், பரவலான பயங்கரவாதம் மற்றும் உள்ளூர் மக்கள் கட்டாயமாக இடம்பெயர்வதற்கு (forced displacement) வழிவகுத்தது.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - ஆரம்ப நிகழ்வுகளும் கைதுகளும் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: 1990 செப்டம்பர் 20-ஆம் தேதி காலை, இலங்கை இராணுவம் சத்துருக்கொண்டான், பனிச்சையடி, பிள்ளையாரடி மற்றும் கொக்குவில் கிராமங்களை காலை 10 மணிக்குள் வளைத்து அடைத்தது (cordoned off). உயிர்பிழைத்தவரின் கூற்றுப்படி, மாலை 7 மணியளவில் முகமூடி அணிந்த நான்கு பேர் சத்துருக்கொண்டான் பாய்ஸ் டவுன் இராணுவ முகாமில் உள்ள மண்டபத்திற்குள் நுழைந்து, அவரையும், கே. ஜீவரத்தினம், சி. சின்னத்தம்பி மற்றும் டி. குமார் ஆகியோரையும் அழைத்துச் சென்றனர். ஒரு சுருக்கமான விசாரணைக்குப் (brief inquiry) பிறகு விடுவிக்கப்படுவார்கள் என்ற உறுதிமொழியுடன் அவர்கள் முகாமின் பின்புறத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். அதற்குப் பதிலாக, அந்த ஆண்கள் பலவந்தமாக 20 அடிக்கு 5 அடி பள்ளத்தை நோக்கி இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர். அங்கு இருபத்தைந்து (25) ஆயுதம் ஏந்திய இலங்கை இராணுவச் சிப்பாய்கள் அவர்களைச் சூழ்ந்திருந்தனர். திரு. கே. கிருஷ்ணகுமார் தடியால் (cudgel) தாக்கப்பட்டு முகங்குப்புற விழுந்தார். மற்ற மூன்று பாதிக்கப்பட்டவர்களும் பயத்தில் அலறவே, சிப்பாய்கள் அவர்களின் வாய்களை அடைத்து, ஆடைகளைக் களைந்தனர். பின்னர், அவர்கள் பெரிய பள்ளத்தின் விளிம்பை நோக்கித் தள்ளப்பட்டனர், அங்கு அவர்கள் வாள்களால் வெட்டப்பட்டனர். திரு. கே. கிருஷ்ணகுமார் தானே ஒரு முந்திரி மரத்தின் (cashew tree) மீது தூக்கி எறியப்பட்டு, பின்னர் ஒரு நீண்ட கிரிஸ் கத்தியால் (kris knife) மார்பில் குத்தப்பட்டார். அவர் இரத்தத்தை இழந்த போதிலும், மயக்கமடையவில்லை. இதன்போது பள்ளத்திற்கு மேலும் நான்கு பேர் அழைத்து வரப்பட்டு, அவர்களும் வெட்டிக் கொல்லப்பட்டு பள்ளத்திற்குள் தள்ளப்பட்டனர். அதன்பிறகு, சிப்பாய்கள் இரண்டு கர்ப்பிணிப் பெண்களை அழைத்து வந்தனர். அவர்கள் ஆடைகளைக் களையப்பட்டு, மார்பகங்கள் வெட்டப்பட்டு சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர். மேலும், இலங்கை இராணுவச் சிப்பாய்கள் அவர்களின் வயிற்றைக் கிழித்த (cut their abdomens open) பிறகு, அவர்களின் உடல்களை பள்ளத்திற்குள் தள்ளினர். அத்துடன், சிப்பாய்கள் வேறு பல பெண்களையும் அழைத்து வந்தனர்; அவர்களும் ஆடைகள் களையப்பட்டு, மீண்டும் மீண்டும் பாலியல் வல்லுறவுக்கு (rape) உட்படுத்தப்பட்டனர். அந்தப் பெண்களின் மார்பகங்களைச் துண்டித்துச் சிதைத்த சிப்பாய்கள்; குறைந்தது அவர்களில் மூன்று பெண்களை அருகில் இருந்த ஒரு கிணற்றுக்குள் வீசினர். சத்துருக்கொண்டான் படுகொலையில், மற்றவர்களின் மரணதண்டனையை, அதாவது சிறுமிகளைப் பாலியல் வல்லுறவு செய்து கொலை செய்தல், கர்ப்பிணிப் பெண்களைச் சிதைத்தல், மற்றும் டயர்களைக் கொண்டு சடலங்களை எரித்தல் ஆகியவற்றை நேரில் கண்ட ஒரே உயிர்பிழைத்தவர் திரு. கே. கிருஷ்ணகுமார் தான். குழப்பத்தின் போது அவர் தவழ்ந்து வெளியேறினார், பின்னர் ஒரு மருத்துவமனையை அடைய வழிப்போக்கர் (passer-by) ஒருவரின் உதவியை நாடினார். அவரது சாட்சியம் மட்டக்களப்பு சமாதானக் குழுவால் (Batticaloa Peace Committee) பதிவு செய்யப்பட்டது. அது சத்துருக்கொண்டான் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களைச் சேர்ந்த 184 முதல் 185 தமிழ்ப் பொதுமக்களை முறையான முறையில் கொன்றழித்ததை விரிவாக விவரித்தது.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - கிழக்கு பல்கலைக்கழக அகதிகள் படுகொலை, வந்தாறுமூலை சாட்சியங்கள் (Eastern University Refugee Massacre, Vantharumoolai Testimonies) பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: பேராசிரியர்கள் பல்கலைக்கழகத்தில் அகதிகளுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து, நுழைவாயிலில் ஒரு வெள்ளைக் கொடியை (white flag) ஏற்றினர். UTHR (University Teachers for Human Rights - Jaffna) ஆவணப்படுத்திய ஒரு கண்கண்ட சாட்சியத்தின் (eyewitness account) கூற்றுப்படி:''“இராணுவம் கொண்டையன்கேணி, சுங்கான்கேணி மற்றும் கருவாக்கேணி கிராமங்களுக்குள் முன்னேறியபோது, அவர்கள் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தி, மக்களை வெட்டத் தொடங்கினர், இதன் விளைவாகப் பல உயிரிழப்புகள் ஏற்பட்டன. இராணுவம் ஒரு புல்டோசரை (bulldozer) பயன்படுத்தியது, மற்றும் கொலைகளுக்கு இடையில் எந்தத் தாமதமும் இல்லாமல், உடல்களைப் புதைக்க அது பயன்படுத்தப்பட்டது. இராணுவம் அந்த மூன்று கிராமங்களைச் சேர்ந்த நாற்பத்தெட்டு (48) குடியிருப்பாளர்களைக் கைது செய்து, அவர்களை வாழைச்சேனை பிரதான சாலையை நோக்கிச் செல்லும்படி கட்டாயப்படுத்தியது. அங்கு அவர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டு, அவர்களின் உடல்கள் ஒரு தனிப்பட்ட சொத்தின் (private property) வளாகத்திற்குள் புதைக்கப்பட்டன.”''
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - பல்கலைக்கழக முகாமில் கைது மற்றும் காணாமல் போதல் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: 138 பேர் கைது செய்யப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, அந்தச் சாட்சி தானே வீட்டிற்குச் செல்லும் வழியில் தடுத்து வைக்கப்பட்டு, ஒன்பது நாட்கள் காவலில் வைக்கப்பட்டார். அந்த நேரத்தில், முகாமிற்குள் இருந்த தடுப்புக் காவலர்களின் கொலைகளை அவர் கவனித்தார். அந்தச் சாட்சி மேலும் கூறியது:''“ஏழு நாட்களுக்கு மேலாக, கிழக்கு பல்கலைக்கழக வளாகம் ஐம்பத்து ஐந்தாயிரம் (55,000) அகதிகளுக்கு அடைக்கலமாக மாறியது. எட்டாவது நாளில், இராணுவம் முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்களுடன் இணைந்து வளாகத்திற்குள் முன்னேறியது, அங்கு கட்டப்பட்டிருந்த வெள்ளைக் கொடியைப் புறக்கணித்தது. இராணுவத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் எங்களிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, இரண்டு காலி பேருந்துகள் வளாகத்திற்கு வந்தன. முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்களின் உதவியுடன், இலங்கை இராணுவச் சிப்பாய்கள் மக்களை வரிசையில் நிற்கும்படி உத்தரவிட்டு, முகாமில் இருந்து 138 இளைஞர்களைத் (பின்னர் 158 ஆக திருத்தப்பட்டது) தேர்ந்தெடுத்தனர். குடும்பங்களும் பெற்றோர்களும் அழுது கெஞ்சினர், ஆனால் அந்த 138 இளைஞர்கள் பலவந்தமாக ஒரு அறியப்படாத இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். பின்னர், நாங்கள் அவர்கள் எங்கு இருக்கின்றனர் என்று விசாரிக்க ஒவ்வொரு இராணுவ முகாமிற்கும் சென்றோம், ஆனால் இராணுவம் அவர்களைப் பற்றி எந்த அறிவும் இல்லை என்று மறுத்தது.”''அப்போது வந்தாறுமூலை அகதிகள் முகாமுக்குத் பொறுப்பாக (officer in charge) இருந்த தங்கமுத்து ஜெயசிங்கம், 2015-இல் தான் "பல்வேறு தேசிய மற்றும் சர்வதேச நபர்களிடம்" பேசியதாகவும், 2004-இல் காணாமல் போனவர்கள் குறித்த ஜனாதிபதி ஆணைக்குழுவின் (Presidential Commission on Missing Persons) முன் சாட்சியம் அளித்ததாகவும் பின்னர் பதிவு செய்தார். Tamil Guardian |url=https://www.tamilguardian.com/content/eastern-university-disappearances-and-massacre-remembered-32-years |access-date=2025-09-23 |website=www.tamilguardian.com}} அந்த நிகழ்வுகளைப் பற்றி அவர் சிந்தித்துப் பார்க்கையில்:''“இந்த நடவடிக்கையில் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து இராணுவ அதிகாரிகளின் பெயர்களையும், மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, செப்டம்பர் 8-ஆம் தேதி முகாமிற்கு வந்த இராணுவ மேஜர் ஜெனரலின் பெயரையும் நான் அவர்களிடம் கொடுத்தேன். அதற்குப் பிறகு ஏதேனும் விசாரணைகள் நடத்தப்பட்டுள்ளதா என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை," என்று அவர் கூறினார்”''
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - திராய்க்கேணி படுகொலை, அம்பாறை சாட்சியங்கள் (Tiraikerny Massacre, Amparai Testimonies) என்பது என்ன?
பதில்: வடக்கு கிழக்கு மனித உரிமைகள் செயலகம் (NESOHR) திராய்க்கேணிப் படுகொலையின் அத்துமீறல்களை, உயிர்பிழைத்தவர்களின் சாட்சியங்களைச் சேகரித்து ஆவணப்படுத்தியுள்ளது. ஒரு உயிர்பிழைத்தவரின் சாட்சியத்தின் அடிப்படையில் நிகழ்வுகளின் சுருக்கம் பின்வருமாறு: அதிகாலையில், ஆலிமடக்காடு வயல்வெளிகளில் வேலைக்குச் சென்றிருந்த தங்கள் சமூகத்தைச் சேர்ந்த பல ஆண்கள் இறந்ததற்காக முஸ்லிம் பெண்கள் அழுவது தமிழ்க் கிராமவாசிகளுக்குக் கேட்டதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. அன்றைய தினத்தின் பிற்பகுதியில், கனமான ஆயுதங்களுடன் கூடிய ஒரு முஸ்லிம் கும்பல், தமிழர்களைத் தாக்க திராய்க்கேணி கிராமத்தை நோக்கி வந்து கொண்டிருப்பதாக அந்தக் கிராமவாசிகள் எச்சரித்தனர். திராய்க்கேணியில் இருந்த பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் உட்படத் தமிழ்க் குடும்பங்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறி, பிள்ளையார் கோவிலில் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - தாக்குதல் மற்றும் இராணுவத்தின் பங்கு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: கத்திகள், வாள்கள், அரிவாள்கள் மற்றும் தடிகளுடன் நூற்று ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட (150+) ஆண்கள் அடங்கிய ஒரு கும்பல், கோஷங்களை எழுப்பி, தமிழ்க் கிராமவாசிகளைத் தாக்க முஸ்லிம்களை ஒன்று சேருமாறு அழைப்பு விடுத்து கோவிலை அணுகியது. தமிழ்க் கிராமவாசிகள் தங்கள் வீடுகளில் இருந்து புகை எழுவதைக் (smoke rising) கண்டனர். தாக்குதல்காரர்கள் பிள்ளையார் கோவிலை நெருங்கவே, பல கிராமவாசிகள் பெரியதம்பிரான் கோவிலில் அடைக்கலம் தேடினர், கும்பல் நெருக்கமாகப் பின்தொடர்ந்தது. ஆறு இலங்கை இராணுவச் சிப்பாய்களை ஏற்றிச் சென்ற ஒரு கவச வாகனம் (armoured car) கோவில் வளாகத்திற்கு வந்தது. இருப்பினும், சிப்பாய்கள் தாக்குதலில் நேரடியாகப் பங்கேற்கவில்லை. தமிழ்ப் இளைஞர்கள் சிப்பாய்களிடம் வரவிருக்கும் தாக்குதலைத் தடுக்க கெஞ்சினர், ஆனால் சிப்பாய்கள், தமிழர்கள் முஸ்லிம்களைக் கொன்றதால், இராணுவத்தால் தலையிட முடியாது என்று கூறியதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டது. பின்னர் சிப்பாய்கள் கைகளை அசைத்தனர், அதை அந்தக் கும்பல் தாக்குதலைத் தொடங்குவதற்கான சைகையாக (signal) விளங்கியது. தாக்குதல்காரர்கள் கோவிலைத் தூஷிக்கத் (desecrate) தொடங்கி, திரிசூலம் மற்றும் வேல் போன்ற புனிதப் பொருட்களைக் கருவறையிலிருந்து எடுத்து, அவற்றைச் பொதுமக்களுக்கு எதிராகப் பயன்படுத்தினர். தரையில் அமர்ந்திருந்த ஆண்கள் குத்தப்பட்டும் வெட்டப்பட்டும் கொல்லப்பட்டனர், அதே சமயம் பெண்களும் குழந்தைகளும் கொல்லப்பட்டனர். பல பாதிக்கப்பட்டவர்கள் பின்பக்கமாகத் தப்பி ஓட முயன்றனர், ஆனால் பெரும்பாலானோர் உயிருடன் திரும்பவில்லை. இறந்தவர்களில், ஒரு இளம் தாயான விஜயலட்சுமி மற்றும் அவரது பச்சிளம் குழந்தை உட்பட முழு குடும்பங்களும் அடங்கும். குறிப்பாக, இந்தச் சாட்சியம் அளித்த நபரின் கணவரும் படுகொலையில் இருந்து உயிர்பிழைக்கவில்லை. சிப்பாய்களின் இருப்பு தாக்குதல்காரர்களை ஊக்குவித்தது போல் தோன்றியதாகச் சாட்சிகள் தெரிவித்தனர், இது சிலர் இலங்கை இராணுவம் மற்றும் முஸ்லிம் முகப்பு காவலர்களின் கூட்டுத் தாக்குதலா என்று யோசிக்கத் தூண்டியது. பின்னர் துப்பாக்கிச் சூடு சத்தம் கேட்கவே, சிப்பாய்கள் "புலிகள் வருகிறார்கள்" என்று கும்பல் கத்தியவாறே தங்கள் கவச வாகனத்தில் தப்பி ஓடினர். அதைத் தொடர்ந்து, விசேட அதிரடிப்படையினர் (Special Task Force - STF) அங்கு வந்து, முன்னேறிச் சுட்டுக் கொண்டே மீதமிருந்த தாக்குதல்காரர்களை ஓடித் துரத்தினர். STF படைப் பிரிவினர் அப்பகுதிக்குள் நுழைந்தபோது, அவர்கள் ஒரு பாரிய படுகொலைச் (mass slaughter) சம்பவத்தைக் கண்டனர்: டஜன் கணக்கான தமிழ் ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் இறந்து கிடந்தனர் அல்லது சிதைக்கப்பட்டிருந்தனர், கோவிலின் எல்லா இடங்களிலும் இரத்தமும் சதையும் சிதறிக் கிடந்தன. உயிர்பிழைத்தவர்கள் அதிர்ச்சியில் உறைந்திருந்தனர். STF-இன் தலைவர் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பதாக உறுதியளித்தார். முக்கியமாக, தமிழ்க் கிராமவாசிகள் எதிர்த்துப் போராடவில்லை என்று அந்த அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - பாதிக்கப்பட்டவர்களின் சாட்சியங்கள் என்பது என்ன?
பதில்: இந்தப் படுகொலையில் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவர், ஒரு குழுவாகத் தமிழர்கள் தஞ்சம் புகுந்திருந்த ஒரு குடியிருப்பில், குற்றவாளிகள் உள்ளே நுழைவதைத் தடுக்க மகன் கதவுக்கு எதிராக நின்றபோது, ஒரு முகப்பு காவலரால் அவரது மார்பில் சுடப்பட்டார் என்று கண்கண்ட சாட்சியம் அளித்தார். மற்ற சாட்சிகளும் இவரின் கூற்றை உறுதிப்படுத்தியதோடு, இந்தக் குறிப்பிட்ட சம்பவத்தில் இரண்டு, நான்கு மற்றும் பன்னிரண்டு வயதுடைய மூன்று குழந்தைகள் உட்பட மேலும் ஏழு பேர் பாதிக்கப்பட்டதாக ஆவணப்படுத்தினர். மற்றொரு சம்பவத்தில், சிவாபதியும் அவரது மூன்று வயதுக் குழந்தை சின்னராசையா தங்கேசுவரனும் கொல்லப்பட்டனர். சிவாபதி, வீட்டில் இருந்த மூத்த குழந்தைகளைப் பாதுகாக்க முயன்றபோது சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். முத்துகலில் இருந்து தப்பியோடிய பல கிராமவாசிகள் பின்னர் மதுரங்கலாவைச் சேர்ந்த முகப்பு காவலர்களால் வயல்வெளிகளில் மறைந்திருந்தபோது கண்டுபிடிக்கப்பட்டனர். அம்னஸ்டியின் அறிக்கையின்படி, பியரிஸ் விஜயசிங்கவின் மனைவி என்று அடையாளம் காணப்பட்ட ஒரு சாட்சி, ஒரு குழு முகப்பு காவலர்கள் ஆறு தடுப்புக் காவலர்களை தங்கள் மதுரங்கலா குடியிருப்புக்கு அழைத்து வந்ததை நினைவு கூர்ந்தார். அவர்களில், அவரது உறவினரான பி. பாக்கியராஜா மற்றும் முத்துகளைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணும் இருந்தனர். அதைத் தொடர்ந்து நடந்த நேர்காணலில், அன்று நடந்த நிகழ்வுகள் குறித்து அவர் விரிவான தகவலை வழங்கினார்: ''“அவர்கள் என் கணவரிடம் முத்துகல் பாக்கியராஜாவைத் தெரியுமா என்று கேட்டார்கள்... அதற்கு என் கணவர், '... அவர்கள் நிரபராதிகள், பயத்தின் காரணமாகவே அவர்கள் வயல்களில் ஒளிந்திருந்தனர்' என்று கூறினார். பின்னர் முகப்பு காவலர்கள் என் கணவரை துப்பாக்கிகளின் பின்புறத்தாலும் (rifle butts) கைகளாலும் தாக்கினர். அதன் பிறகு கரப்போலா காவல்துறையினர் வந்தனர்... அவர்கள் என் கணவர் உட்பட அந்த ஆறு ஆண்களையும் அடித்து, அவர்கள் அனைவரையும் ஒரு வெள்ளை வேனுக்குள் ஏறுமாறு உத்தரவிட்டனர். அவர்களைக் கரப்போலா காவல் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதாகச் சொன்னார்கள்.”'' வெலிகந்தை இராணுவ முகாமில் இருந்து இலங்கை இராணுவப் பிரிவினர் அதிகாலை 6:30 மணியளவில் அப்பகுதிக்குள் நுழைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. முத்துகலில் பதிவான உயிரிழப்பு எண்ணிக்கை ஐம்பத்து ஒன்று (51) ஆகும், இதில் பத்து வயதுக்குட்பட்ட பதின்மூன்று (13) குழந்தைகளும் அடங்குவர். இந்த படுகொலைகளில் முத்துகலில் கொல்லப்பட்ட ஐம்பத்து ஒரு (51) பேர் மற்றும் கரப்போலாவில் கொல்லப்பட்ட முப்பத்தெட்டு (38) பேரில் முப்பத்தொரு (31) பேரின் பெயர்கள் அடங்கிய பட்டியலை அம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனல் வெளியிட்டது.
கேள்வி: இலங்கை உள்நாட்டுப் போரில் இலங்கை ஊர்காவல் படையினரின் பங்களிப்பு - Further Reading & External Links குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: * இந்த படுகொலைகளை ஆவணப்படுத்துவதற்கான ஒரு முக்கிய ஆதாரம், மனிதன் பதிப்பகத்தால் (Manitham Publishers) 2009-இல் வெளியிடப்பட்ட iarchive:B00HWW43EI Massacres of Tamils 1956 2008, என்ற புத்தகமாகும் (ISBN 978-81-909737-0-0). இந்தப் புத்தகம் 52 ஆண்டு காலப்பகுதியில் நடந்த 171 சம்பவங்களைப் பதிவு செய்துள்ளது, மேலும் இது கண்கண்ட சாட்சியங்கள் மற்றும் சேகரிக்கப்பட்ட தரவுகளின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. இது வடக்கு கிழக்கு மனித உரிமைகள் செயலகம் (NESOHR) மற்றும் சென்னையைத் தளமாகக் கொண்ட மனித உரிமைகள் அமைப்பான மனிதன் டிரஸ்ட் ஆகியவற்றால் இணைந்து வெளியிடப்பட்டது. சுதந்திரமான அறிக்கைகள், ஆவணப்படங்கள் மற்றும் நூல்கள் * [http://www.channel4.com/programmes/sri-lankas-killing-fields/4od Sri Lanka's Killing Fields] ITN Productions/Channel 4 தயாரித்த ஒரு புலனாய்வு ஆவணப்படம் * பகுப்பு:இலங்கையில் தமிழர்கள் படுகொலைகள் பகுப்பு:ஈழப்போரில் இலங்கை இராணுவத்தினரின் தாக்குதல்கள் பகுப்பு:இலங்கையில் மனித உரிமைகள் பகுப்பு:இலங்கையில் பொதுமக்கள் படுகொலைகள்