கேள்வி: பண்டைய தமிழ் நாட்டின் சட்ட அமைப்பு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: பண்டைய தமிழகம் சட்ட அமைப்புகள் அரசால் நிறுவப்பட்டன. இது தமிழ் கொள்கைகளான அறம், மறம், பழி மற்றும் நாணுதல் ஆகிவயற்றை அடிப்படையாக கொண்டிருந்தது. ஒரு மன்னன் அறம் தவறினால், அது அவனது குடிகளிடமிருந்து மாறாத பழியை அவனுக்கு கொண்டு சேர்க்கும். மறுபுறம், மன்னன் மறம் தவறினால், அது அவனுக்கு அவமானம் (நாணம்). சேரர், சோழர், பாண்டியர்களின் தலைநகரங்களில் அறம்கூறு அவைகள் இருந்தன.
கேள்வி: பண்டைய தமிழ் நாட்டின் சட்ட அமைப்பு - மன்னர் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இறுதி மேல்முறையீட்டு நீதிவானாக மன்னர் இருந்தார். ஒரு பாண்டிய மன்னர் தனது நீதிமன்றத்தில், நேர்மையற்ற ஒரு நபரை நீதிபதியாக நியமித்ததற்காக அவரை கொதிக்கும் நீரில் போட வேண்டும் என்று குறிப்பிடுகிறார். அரசரின் இந்த கருத்திலிருந்து, மன்னர்கள் நீதிபதிகளை நியமித்தனர் என்று ஊகிக்க முடியும். ஒரு குறிப்பிட்ட மன்னர் குளிக்கும் போது கூட நீதியைக் கடைபிடித்ததாக கூறப்படுகிறது.
கேள்வி: பண்டைய தமிழ் நாட்டின் சட்ட அமைப்பு - நீதிமன்றங்கள் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: நீதிமன்றங்களுக்கு பல்வேறு பெயர்கள் இருந்தன: அறம் வழங்கும் மன்றம் (நீதியைப் பாதுகாக்கும் அவை), உலக அறவை (உலக நீதிக்கான இருக்கை) மற்றும் அறம்கூறும் அவையம் (நீதி பேசும் மன்றம்). இச்சொல்லானது சங்க காலத்திற்குப் பிறகு ''தர்மாசனம்'' (தர்ம இடம்) என்ற பெயராக சமஸ்கிருதமயமாக்கப்பட்டது.
கேள்வி: பண்டைய தமிழ் நாட்டின் சட்ட அமைப்பு - விசாரிக்கும் நீதிபதி என்பது என்ன?
பதில்: அனைத்து குடிமை மற்றும் குற்றவியல் வழக்குகளிலும் மன்னரே உச்சபட்ச நடுவராக இருந்தபோதிலும், நீதி பரிபாலிக்கும் அதிகாரம் நீதிபதிகளுக்கு வழங்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு நீதிமன்றத்திலும் தலைமை நீதிபதி ஒரு விசித்திரமான தலையணியை அணிந்திருப்பார், இதன் மூலம் அவர்கள் நீதிமன்றத்தின், மற்ற அதிகாரிகளிடமிருந்து வேறுபட்டிருந்தனர். வழக்கு தொடுத்தவர்களுக்கு நீதி கட்டணமின்றி வழங்கப்பட்டது; ஆனால் தண்டனைகள் மிகவும் கடுமையானவை, எனவே குற்றங்கள் அரிதானவையாக நடந்தன. நீதிமன்ற உறுப்பினர்கள் ஒருபோதும் நடத்தை நெறி தவறவில்லை. அவர்களின் முன் வந்த வழக்குகளின் விவரங்களை நன்கு ஆராய்ந்து, அவற்றை கூர்ந்து படித்து உண்மையைக் கண்டறிந்து தங்கள் தீர்ப்பை அளித்தனர். நீதிபதிகளாக இருந்தவர்கள் விருப்பு, வெறுப்பு மற்றும் அச்சம் அல்லது சார்பு போன்றவை இல்லாதவர்களாகவும் இவற்றிற்கு ஆட்படாதாவர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்கள் சமத்துவத்தை பேணினர். அவர்கள் தங்கள் நேர்மை மற்றும் நாணயத்துக்காக அறியப்பட்டனர்.
கேள்வி: பண்டைய தமிழ் நாட்டின் சட்ட அமைப்பு - விசாரணை முறை குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: சில நேரங்களில் வழக்குகளுக்கு தீர்வுகாண விசித்திரமான முறைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. உதாரணமாக குற்றம் சாட்டப்பட்டவரை தனது கையை ஒரு நாகப்பாம்பு உள்ள பானைக்குள் விடும்படி செய்வது. நாகம் அவரைக் கடித்தால், அவர் குற்றவாளி என்று, அவருக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்டது: நாகம் அவரைக் கடிக்கவில்லை என்றால், அவர் நிரபராதி என்று அறிவிக்கப்பட்டது.
கேள்வி: பண்டைய தமிழ் நாட்டின் சட்ட அமைப்பு - சாட்சிகள் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: ஒரு குறிப்பிட்ட வழக்கு நீதிமன்றத்துக்கு வரும்போது, வழக்கு விசாரணையின்போது வழக்கு சம்பந்தமாக சாட்சிகளிடம் விசாரணை செய்யப்பட்டது, இப்போது போல, அப்போதும் தவறான மற்றும் பொய் சாட்சிகள் இருந்தனர். பொய்யைக் கூறும் சாட்சியை சிறுபஞ்சமூலம் கண்டிக்கிறது. பொய் சாட்சி கூறுபவரை ஒரு நாட்டின் ஆறு குற்றவாளிகளில் ஒருவராக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மற்ற ஐந்து பேர் போலி சன்யாசிகள், ஒழுக்கம்கெட்ட இல்லத்தரசிகள், விசுவாசமற்ற அமைச்சர்கள், விபச்சாரம் செய்பவர்கள் மற்றும் கோள்மூட்டி விடுபவர் ஆகியோர் ஆவர். சிலப்பதிகாரத்தின் வெவ்வேறு இடங்களில், பொய் சாட்சி சொல்வது ஒரு பெரிய குற்றமாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு, அக்காலத்தில் எவ்வளவு கவனமாக நீதி நிர்வகிக்கப்பட்டு, சட்டம் ஒழுங்கின் கண்ணியம் பராமரிக்கப்பட்டது என்பதை நாம் காண்கிறோம்.
கேள்வி: பண்டைய தமிழ் நாட்டின் சட்ட அமைப்பு - சட்ட நூல் என்பது என்ன?
பதில்: தமிழ் சட்ட விதித்தொகுப்பு நூல் ஒன்று இருந்ததைக் குறிக்கும் குறிப்புகள் உள்ளன. ஆனால் அத்தகைய ஆவணம் இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. இருப்பினும், சில வரலாற்றாசிரியர்கள் இது திருக்குறள் என்று கூறுகின்றனர்; இருப்பினும் இது சர்ச்சைக்குரியது.
கேள்வி: பண்டைய தமிழ் நாட்டின் சட்ட அமைப்பு - குறிப்பிட்ட வழக்குகள் என்பது என்ன?
பதில்: ஒரு சுவாரஸ்யமான நிகழ்வு என்னவென்றால், ஒரு இளைஞன் ஒரு பெண்ணின் காதலைப் பெற்றிருக்கிறான், ஆனால் அவளுடைய பெற்றோரின் சம்மதம் கிடைக்கவில்லை. இந்த வழக்கை அறம்கூறும் அவையத்தின்முன் கொண்டு செல்ல காதலன் சிந்திக்கிறான். ஒரு இளைஞன் ஒரு பெண்ணை அனுபவித்து அதன்பின் அவளை விட்டு வெளியேறி, அவளை திருமணம் செய்து கொள்ள மறுத்தால், அந்த பெண் அவையின் கவனத்திற்கு கொண்டு செல்ல முடியும், மேலும் உண்மையை விசாரித்து அறிந்து குற்றவாளியை தண்டிப்பது அவையின் கடமையாகும். சிலப்பதிகாரம் என்ற காவியத்தில், கோவலன் பாண்டிய நாட்டில் விசாரணையின்றி இகழ்வதற்குரிய வகையில் கொல்லப்படுகிறார்.