கேள்வி: கான்-நகாய் - சொற்பிறப்பியல் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: கான்-நகாய் என்பது ஜெமிக் மொழிகளில் "குளிர்கால விழா" என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. கான் என்றால் "குளிர்காலம்" அல்லது "வறண்ட காலம்" மற்றும் "நகாய்" என்றால் திருவிழா.
கேள்வி: கான்-நகாய் - நிகழ்வு என்பது என்ன?
பதில்: கான்-நகாய் என்பது மெய்தெய் மக்கள் நாட்காட்டியின் வாக்சிங் மாதத்தின் 13வது நாளில் கொண்டாடப்படுகிறது. கபுய் நாகா மக்கள் கான் பு மாதத்தில் திருவிழாவைக் கொண்டாடுகிறார்கள். இது பொதுவாக நவம்பர் அல்லது டிசம்பர் மாதங்களில் விழுகிறது, இருப்பினும் சில நேரங்களில் அக்டோபர் அல்லது அதற்குப் பிறகு ஜனவரியில் கொண்டாடப்படலாம்.
கேள்வி: கான்-நகாய் - திருவிழா பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: வட கிழக்கு இந்தியாவில் அசாம், மணிப்பூர் மற்றும் நாகாலாந்து மாநிலங்கள் ஒளியின் திருவிவைக் கொண்டாடுகிறது. இது தீமைக்கு எதிரான ஒளியின் வெற்றியாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. இது நல்ல அறுவடை காலத்திற்காக டிங்காவ் ரக்வாங் கடவுளுக்கு நன்றி தெரிவிக்க கொண்டாடப்படுகிறது. இந்த விழா ஜீம் பழங்குடியினரால் ஹேகா ங்கி என்றும், லியாங்மேய் பழங்குடியினரால் சாகா ங்கி அல்லது சாகா காடி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது அறுவடைக்குப் பிந்தைய பண்டிகையும் கூட. இது முக்கியமாக ''பூபே சாப்ரியாக்'' (திங்காவ் ரக்வாங் சாப்ரியாக் மற்றும் பிற பிரிவுகள் உட்பட) மற்றும் ''ஹேராகா'' ஆகியவற்றின் ஜெலியாங்ராங் பழங்குடி மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் மற்றும் பக்தர்களால் நடத்தப்படுகிறது.
கேள்வி: கான்-நகாய் - கொண்டாட்டம் மற்றும் நடைமுறைகள் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: திருவிழா ஐந்து நாட்கள் கொண்டாடப்படுகிறது. திருவிழாவில் சபை பிரார்த்தனைகள் மற்றும் சர்வவல்லமையுள்ள கடவுளான ரங்வாங்க்கு அழைப்பு விடுக்கப்படுகிறது. திருவிழாவின் போது தயாரிக்கப்பட்ட உணவு மற்றும் பானங்களின் முதல் சுவையை ரங்வாங்க்கு வழங்கப்படுகிறது, மேலும் இந்த திருவிழா கீழ் மண்டலத்தின் மற்ற கடவுள்கள் மற்றும் தெய்வங்களுக்கு தியாகம் மற்றும் சடங்குகளை உள்ளடக்கியது. திருவிழாவின் முதல் நாளில், தீய சக்திகளை விரட்டுவதற்காக கிராமத்தின் முனைகளில் திங்காவோ ரக்வாங்கின் விரல்கள் என நம்பப்படும் இஞ்சி துண்டுகள் வீசப்படும். பின்னர், கிராமத்தின் பெரியவர்களால் கக்பாய் ஜவோமி நிகழ்த்தப்படும், அங்கு எதிர்கால கணிப்புகள் டிங்காவ் ரக்லானுக்கு அவரது ஆசீர்வாதத்திற்காக வழங்கப்பட்ட பன்றியைப் பயன்படுத்தி வழங்கப்படுகிறது. மாலையில், நெருப்பின் தொடக்கத்தைக் குறிக்க, மூங்கில் கள் மூலம் புதிய நெருப்பு தயாரிக்கப்படுகிறது. திருவிழாவின் போது, இளங்கலைகள் தங்குமிடத்தில் மைராப்மெய் எனப்படும் நெருப்பை உற்பத்தி செய்து, பின்னர் வீடு வீடாகச் சென்று, தீயை உற்பத்தி செய்து, சமூகத்தின் ஆரோக்கியம், அமைதி மற்றும் செழிப்புக்காக பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள். பிரகாசமான நெருப்பை உருவாக்கும் இந்த நடைமுறை, அமைதியான மற்றும் பிரகாசமான எதிர்காலத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. இரண்டாவது நாளில், பெண்கள் "தம்சான் ஜூசன்மெய்" நிகழ்ச்சியை நடத்துகிறார்கள், இதில் இறைச்சி, பானங்கள் மற்றும் பிற உணவுகள் நடனங்கள் ("தம்சன் லாம்") மற்றும் பாடல்களுடன் ("தம் சன்லு") விநியோகிக்கப்படுகின்றன. இந்த விழாவில் கடந்த ஆண்டு இறந்தவர்களுக்கும் மரியாதை செலுத்தப்படுகிறது. அவர்களின் கல்லறைகள் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மக்கள் நடனமாடுகிறார்கள் மற்றும் இறந்தவர்களுக்கு விருந்து வழங்குகிறார்கள். பாரம்பரிய நம்பிக்கைகளின்படி, உடலை விட்டுப் பிரிந்த பிறகு ஆன்மாக்கள் 'தரோய்காங்' கடவுளால் வழிநடத்தப்படும் 'தரோயிலத்தில்' வாழ்கின்றன, மேலும் பயணத்திற்காக இறந்த உடல்களுடன் 'தேய் நாப்டோம்' என்ற உணவுப் பொட்டலங்களும் புதைக்கப்படுகின்றன. கடந்த ஆண்டு திருவிழா முடிந்து இறந்த ஒருவரின் ஆன்மா இன்னும் இறுதி இலக்கை அடையவில்லை மற்றும் இறந்த ஆத்மாக்களுக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் ஆன்மாக்கள் இறுதி இலக்கை அடைய தனிப்பட்ட குடும்பங்களால் செய்யப்படுகிறது.