கேள்வி: மைசூர் அரசின் பொருளாதாரம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: மைசூர் அரசு ''(Economy of the Kingdom of Mysore)'' என்பது தென்னிந்தியா 1399 இல் மைசூர் பகுதியில் உடையார் அரச குலம் மன்னர் யதுராய உடையார் என்பவரால் அமைக்கப்பட்ட அரசாகும்.Kamath (2001), p. 226Rice B.L. (1897), p. 361Pranesh (2003), pp. 2–3Wilks, Aiyangar in Aiyangar and Smith (1911), pp. 275–276 விஜயநகரப் பேரரசு கீழ் சிற்றரசாக 1565 வரை, விஜயநகரப் பேரரசின் வீழ்ச்சி வரை ஆளப்பட்டு வந்தது. பின்னர் பல சிற்றரசுகள் தென்னிந்தியாவில் விடுதலை பெற்ற காலத்தில் மைசூரும் விடுதலை பெற்றது. முதலாம் நரசராச உடையார் மற்றும் சிக்க தேவராச உடையார் ஆகிய அரசர்களின் கீழ் தற்போதைய தெற்கு கர்நாடகா மாநிலத்தின் பல பகுதிகள் மைசூர் பேரரசின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டு இப்பகுதியில் ஒரு பலமான தன்னாட்சி அரசு 1761 வரை ஆண்டது. மைசூர் அரசைக் கைப்பற்றிய ஹைதர் அலி, அவரது மகன் திப்பு சுல்தான் மைசூர் அரசை 1761 முதல் 1799 முடிய ஆண்டனர். ஆங்கிலேயர்களின் உதவியுடன் மீண்டும் உடையார் வம்சத்தினர் மைசூர் அரசை 1799 முதல் 1881 முடிய தன்னாட்சியுடன் ஆண்டனர். 1881ஆம் ஆண்டு முதல் மைசூர் அரசு பிரித்தானிய இந்தியா கப்பம் கட்டும் மன்னர் அரசு (பிரித்தானிய இந்தியா) ஒன்றாக விளங்கியது. இந்தியப் பிரிவினை பின்னர் மைசூர் அரசு இந்தியாவின் அரசியல் ஒருங்கிணைப்பு திட்டப்படி, 1950ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு இணைக்கப்பட்டது. மைசூரின் பொருளாதார சக்தியின் உச்சம் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் முகலாயப் பேரரசு பிந்தைய காலத்தில் ஐதர் அலி மற்றும் திப்பு சுல்தானின் கீழ் இருந்தது. மைசூரின் செல்வத்தையும் வருவாயையும் அதிகரிக்கும் நோக்கில் அவர்கள் பொருளாதார வளர்ச்சியின் லட்சிய வேலைத்திட்டத்தை மேற்கொண்டனர். அவர்களின் ஆட்சியின் கீழ், மைசூர் வேளாண்மை மற்றும் நெசவு உற்பத்தியுடன் வங்காள சுபாவை இந்தியாவின் மேலாதிக்க பொருளாதார சக்தியாக முந்தியது. திப்பு சுல்தானின் கீழ், மைசூர் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இந்தியாவின் மிக உயர்ந்த உண்மையான ஊதியங்கள் மற்றும் வாழ்க்கைத் தரங்களைக் கொண்டிருந்தது. மேலும் இது ஐரோப்பாவில் மிக உயர்ந்த வாழ்க்கைத் தரங்களைக் கொண்டிருந்த பிரிட்டனுடன் ஒப்பிடத்தக்கது. மைசூரின் சராசரி தனிநபர் வருமானம் பிழைப்புநிலைப் பொருளாதாரம் அளவை விட ஐந்து மடங்கு அதிகமாகும்.
கேள்வி: மைசூர் அரசின் பொருளாதாரம் - ஆரம்பகால வரலாறு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: இராச்சியத்தின் பொருளாதாரம் விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஏனெனில் அதன் பெரும்பான்மையான மக்கள் கிராமவாசிகள். நிலத்தின் உரிமையானது ஒரு கௌரவமாகக் கருதப்பட்டது. அனைத்து வர்த்தகங்களிலிருந்தும் மக்கள் நேரடியாக சாகுபடியில் ஈடுபட்டிருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் ஒரு பகுதியை சொந்தமாக வைத்திருப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். வேளாண் மக்கள் நில உரிமையாளர்களாக இருந்தனர் ( வொக்கலிகர், ஜமீந்தார், ''எக்கடே'' ) பெரிய மற்றும் சிறியவர்கள், நிலமில்லாத பல தொழிலாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்துவதன் மூலம் நிலத்தை ''ப''யன்படுத்தினர். பணிகளுக்கான ஊதியம் பொதுவாக தானியங்களாக வழங்கப்பட்டன. சிறு விவசாயிகள் கூட தேவை ஏற்பட்டால் தொழிலாளர்களாக வேலைக்குச் செல்லத் தயாராக இருந்தனர்.Sastri (1955), p297 இந்த நிலமற்ற தொழிலாளர்கள் கிடைத்ததன் காரணமாகவே அரண்மனைகள், கோயில்கள், மசூதிகள், அணைக்கட்டுகள் மற்றும் குளங்கள் போன்ற முக்கிய திட்டங்களை மன்னர்களும் நில உரிமையாளர்களும் நிறைவேற்ற முடிந்தது.Chopra et al. (2003), p123, part III நிலம் ஏராளமாக இருந்ததாலும், மக்கள் தொகை ஒப்பீட்டளவில் குறைவாக இருந்ததாலும், நில உரிமையில் எந்த வாடகையும் வசூலிக்கப்படவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, நில உரிமையாளர்கள் சாகுபடிக்கு வரி செலுத்தினர். இது, பொதுவாக அறுவடை செய்யப்பட்ட அனைத்து பொருட்களிலும் ஒரு பாதி வரை இருக்கும்.
கேள்வி: மைசூர் அரசின் பொருளாதாரம் - திப்பு சுல்தான் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: படிமம்:Tipu_Sultan_BL.jpg உருவப்படம், 1792 ]] 1782 முதல் 1799 வரை திப்பு சுல்தான், தனது இராச்சியத்தின் பல்வேறு இடங்களில் அரசு வர்த்தகக் கிடங்குகளை நிறுவிய பெருமைக்குரியவராவார். கூடுதலாக, கராச்சி, ஜித்தா மற்றும் மஸ்கத் போன்ற வெளிநாட்டிலும் கிடங்குகளை நிறுவி, அங்கு மைசூர் தயாரிப்புகளை விற்கவும் ஏற்பாடு செய்தார்.M.H.Gopal in Kamath 2001, p235 தச்சு மற்றும் உலோக வேலையில் பிரான்சு தொழில்நுட்பம் முதன்முறையாக பயன்படுத்தப்பட்டது . மேலும், திப்பு ஆட்சியில் சீனா தொழில்நுட்பம் சர்க்கரை உற்பத்திக்கு பயன்படுத்தப்பட்டது. அதே நேரத்தில் வங்காளம் தொழில்நுட்பம் பட்டுப்புழு வளர்ப்பு துறையை மேம்படுத்த உதவியது.Kamath (2001), p235-236 கனகபுரா மற்றும் தரமண்டல்பேட்டை ஆகிய இடங்களில் முறையே பீரங்கிகள் மற்றும் துப்பாக்கியை தயாரிப்பதற்காக மாநில தொழிற்சாலைகள் நிறுவப்பட்டன. சர்க்கரை, உப்பு, இரும்பு, மிளகு, ஏலக்காய், வெற்றிலை, புகையிலை மற்றும் சந்தனம் போன்ற அத்தியாவசிய பொருட்களின் உற்பத்தியையும், சந்தனத்திலிருந்து தூப எண்ணெயை பிரித்தெடுப்பதையும், வெள்ளி, தங்கம் மற்றும் விலைமதிப்பற்ற கற்களை வெட்டியெடுப்பதையும் அரசு ஏகபோகப்படுத்தியது. சந்தனம் சீனாவிற்கும் பாரசீக வளைகுடா நாடுகளுக்கும் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது. மேலும் இராச்சியத்திற்குள் இருபத்தி ஒரு மையங்களில் பட்டு வளர்ப்பு உருவாக்கப்பட்டது.Kamath (2001), p236-237 நில உரிமையாளர்களுக்கும் அவரது தொழிலாளர்களுக்கும் இடையே ஒரு பிணைப்பு இருந்தது. அவர்கள் பணியாள் அல்லது படியாள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். இந்த அமைப்பில், ஒரு நிலத்தில் வேலை இல்லாத போது, தொழிலாளர்கள் வேறொரு இடத்தில் வேலை தேடுவதற்கு அனுமதிக்கப்பட்டனர். ஆனால் நில உரிமையாளரால் தேவைப்படும் போதெல்லாம் திரும்பி வர வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருந்தனர். இது பரஸ்பர நன்மையைக் கொண்டிருந்தது. இது நிலமற்றவர்களுக்கு வழக்கமான வேலைவாய்ப்பை உறுதிசெய்தது . மேலும் அவர்களின் பட்டினியைத் தடுத்தது. எவ்வாறாயினும், உழைப்பு தேவைப்படும் காலங்களில் நில உரிமையாளர்கள் தொழிலாளர் விகிதங்களை அதிகரிக்க தேவையில்லை. அதற்குப் பதிலாக, திருமணங்கள் மற்றும் பிற குடும்ப விழாக்கள் போன்ற தேவைப்படும் காலங்களில் அவர்கள் தொழிலாளருக்கு கடன்களையும் பரிசுகளையும் நியாயமாக வழங்கினர். இந்த கடன்கள் தொழிலாளிக்கு கடனுக்கான வட்டி வசூலிக்கப்படாத நில உரிமையாளருக்கு கட்டுப்படுகின்றன. அதற்குப் பதிலாக, நில உரிமையாளருடனான தனது பிணைப்பிலிருந்து நிரந்தரமாக தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளவும், வேறொரு இடத்தில் வேலை தேடவும் விரும்பினால் மட்டுமே தொழிலாளி அசல் தொகையை திருப்பித் தர வேண்டும்.Chopra et al. (2003), p129-130
கேள்வி: மைசூர் அரசின் பொருளாதாரம் - பட்டுத் தொழில் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: மைசூர் பட்டு தொழில் முதலில் திப்பு சுல்தான் ஆட்சியில் தொடங்கப்பட்டது. பின்னர் இது உலகளாவிய மந்தநிலையால் பாதிக்கப்பட்டது. மேலும், இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பட்டு மற்றும் ரேயானில் இருந்து போட்டியும் எழுந்த்து. 20 ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில், மீண்டும் இது புத்துயிர் பெற்றது. மைசூர் மாநிலம் இந்தியாவின் சிறந்த பட்டு உற்பத்தியாளராக ஆனது.
கேள்வி: மைசூர் அரசின் பொருளாதாரம் - குறிப்புகள் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: * * * * பகுப்பு:மைசூர் பேரரசு பகுப்பு:இந்தியப் பொருளாதார வரலாறு