கேள்வி: வி. வி. கே. வாலத் - சுயசரிதை பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: வி. வி. கே. வாலத் 1918 ஆம் ஆண்டு நத்தார் தென்னிந்திய மாநிலமான கேரளம் எர்ணாகுளம் மாவட்டம் இடப்பள்ளி அருகில் தென் சித்தூருக்கும் சேரநல்லூர் இடையிலான வாலத் என்ற ஒரு சிறிய குக்கிராமத்தில் வடக்கே வாலத் வேலு ஆசான் மற்றும் பாரு ஆகியோருக்குப் பிறந்தார். சேரநல்லூரில் உள்ள சிறுமலர் மேல்நிலைப்பள்ளியில் ஆரம்ப பள்ளிப்படிப்பு முடிந்தபின், ஆசிரியர் பயிற்சி வகுப்பை முடிப்பதற்கு முன்பு எர்ணாகுளம் புனித ஆல்பர்ட் உயர்நிலைப்பள்ளியில் இருந்து பத்தாம் வகுப்பு தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். பெங்களூரில் உள்ள ஒயிட்பீல்டில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த இந்திய ராணுவத்தில் ஒரு எழுத்தராக இவரது வாழ்க்கை தொடங்கியது. பின்னர், கேரளாவுக்கு திரும்பி, சேரநல்லூரில் உள்ள அல் ஃபாரூக்கியா உயர்நிலைப் பள்ளியில் சேருவதற்கு முன்பு, தான் படித்த பள்ளியான சிறுமலர் மேல்நிலைப்பள்ளியில் ஒரு குறுகிய காலத்திற்கு கற்பித்தார். இவர் தனது கற்பித்தல் வாழ்க்கையின் எஞ்சிய பகுதியை 27 ஆண்டுகளாக சேவையில் இருந்து மேலதிகமாக கழித்தார். வாலத் கிருஷோதரி என்பவரை மணந்தார். தம்பதியருக்கு மூன்று மகன்கள் இருந்தனர், மொபசாங் வாலத், ஒரு ஓவியர், ஐன்ஸ்டீன் வாலத், ஒரு எழுத்தாளர் மற்றும் சாக்ரடீஸ் கே. வாலத், ஒரு எழுத்தாளர் மற்றும் திரைக்கதை எழுத்தாளர். 2000 ஆம் ஆண்டின் கடைசி நாளில், வடக்கு பறவூர் உள்ள தனது வாடகை வீட்டில், தனது 82 வயதில் இறந்தார்.
கேள்வி: வி. வி. கே. வாலத் - மரபும் கௌரவங்களும் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: சுறுசுறுப்பான அரசியலில் ஈடுபடவில்லை என்றாலும், வாலத் பொதுவுடைமைக் கொள்கைகளால் ஈர்க்கப்பட்டார். இவரது படைப்புகள் முக்கியமாக முதலாளித்துவம் மற்றும் வறுமையின் விளைவுகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தன. பெங்களூரில் பிரித்தானிய இராணுவத்தில் எழுத்தராகப் பணியாற்றியபோது மோகன்தாசு கரம்சந்த் காந்தி குறித்த 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஒளி என்ற தலைப்பில் ஒரு கவிதையை வெளியிட்டார். இதற்காக அவர் பிரிட்தானிய சேவையிலிருந்து நீக்கப்பட்டார். பின்னர், 1940களில் பின்பற்றப்பட்ட சாதாரண நடைமுறைக்கு மாறாக, கவிதை விதிகள், மீட்டர் அல்லது தாளங்களைப் பின்பற்றாமல் கவிதைகளை எழுதுவதன் மூலம் மலையாள கவிதைகளில் புதுக்கவிதை முன்னோடியாகக் கொண்டார். இடிமுழக்கம், மின்னல் வெளிச்சம், சக்ரவலத்தினபுரம், ரண்டு மழா வீனலோ மற்றும் அர்காரியானம் ஆகியவை புதுக்கவிதைகளாக எழுதப்பட்டன. 1960 களின் பிற்பகுதியில், இவர் தனது கவனத்தை கேரள வரலாறு மற்றும் சங்க இலக்கியம் தொடர்புகள் குறித்து மாற்றி, கேரள வரலாறு குறித்த ''கேரளத்திலே ஸ்த்லச்சரித்திரங்கள்'' என்ற தனது முதல் புத்தகத்தை 1969 இல் வெளியிட்டார். பின்னர், இவர் தனது ஆராய்ச்சியை கேரள சாகித்ய அகாடமியின் உதவியுடன் வளர்த்தார். மேலும் இடப்பெயர் ஆய்வு குறித்து ''கேரளத்திலை ஸத்லச்சரித்திரங்கள்: திருச்சூர்'', ''கேரளத்திலே ஸ்த்லச்சரித்திரங்கள்: எர்ணாகுளம்'', ''கேரளத்திலே ஸ்த்லச்சரித்திரங்கள்: பாலக்காடு'' ''கேரளத்திலே ஸ்த்லச்சரித்திரங்கள்ல்: திருவனந்தபுரம்'' என்ற தலைப்புகளில் நான்கு புத்தகங்களை வெளியிட்டார். இவரது படைப்பான, ''ரிக்வேதத்திலுடே'', என்பது இருக்கு வேதம் நிலத்தின் வரலாற்றுடன் தொடர்புபடுத்தும் முயற்சியாகும், மேலும் இந்த புத்தகம் வேதகாலம் இந்தியாவின் பழக்கவழக்கங்களையும் கலாச்சாரத்தையும் விவரித்தது. ''லுமும்பே தாராச்சா குரிஷ்'' (பத்திரிசு லுமும்பா பற்றியது), ''அவர் நம்முட ரோசன்பெர்க் தம்பாடிகளே கொன்னு கலஞ்சு'' (அவர்கள் நம்முடைய ரோசன்பெர்க் ஜோடிகளைக் கொன்றனர்) போன்ற உலக கருப்பொருள்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதிய இவர், 1999 ஆம் ஆண்டில் கேரள சாகித்ய அகாடமியினால் தனது ஒட்டுமொத்த பங்களிப்புகளுக்காக கௌரவிக்கப்பட்டார்''.''. சேரநல்லூரினல் ஒரு சாலைக்கு இவரது பெயரான வி.வி.கே. வாலத் சாலை என்று பெயரிடப்பட்டுள்ளது.