கேள்வி: ரேடியம் பெண்கள் - கதிர்வீச்சு வெளிப்பாடு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனம் ரேடியத்தைக் கையாளுதல் உட்பட பல்வேறு பணிகளைச் செய்ய ஏறக்குறைய 70 பெண்களை வேலைக்கு அமர்த்தியது. அதே நேரத்தில் ரேடியத்தின் நச்சு கதிர் வீச்சு விளைவுகளைப் பற்றி நன்கு அறிந்த உரிமையாளர்களும், அறிவியலாளர்களும் அதனை மூடி மறைத்தனர். ஆனால் ஆலையின் வேதியியலாளர்கள் ஈயத் திரைகள், முகமூடிகள் மற்றும் இடுக்கிகளைப் பயன்படுத்தி ரேடியத்தை கையாண்டனர். ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனம் ரேடியத்தின் "தீங்கு விளைவிக்கும் தன்மைகள்" குறித்து மருத்துவ சமூகத்திற்கு வழங்கியது. இந்த அறிவு இருந்தபோதிலும், ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனத்தின் தலைமை வேதியியலாளர் டாக்டர் எட்வின் இ. லெமன் உள்ளிட்ட பல பெண் தொழிலாளர்கள் 1925ம் ஆண்டில் ரேடியக் கதிர் வீச்சால் மரணித்தனர். கதிர் வீச்சு மரணங்கள் குறித்து மாவட்ட மருத்துவரான டாக்டர். ஹாரிசன் மார்ட்லேண்ட் விசாரணை துவக்கினார். ஐக்கிய அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவில் உள்ள பெருநிறுவனங்களால் ரேடியம் மூலம் கடிகார முகங்களை வரைவதற்கு 4,000 தொழிலாளர்கள் பணியமர்த்தப்பட்டனர். ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனத்தின் ஒவ்வொரு பெண் தொழிலாளரும் ஒட்டக முடி தூரிகைகளைப் பயன்படுத்தி, ஒளிரும் ரேடியம் வண்ணப்பூச்சை கடிகாரங்களில் பூசினர். ஒரு நாளைக்கு 250 கடிகார முட்களை வரைவதற்கு, ஒரு கடிகாரத்திற்கு ஒன்றரை பைசா (2021-இல் $0.317க்கு சமம்) ஊதிய விகிதம் வழங்கினர். ரேடியம் கதிர் வீச்சால் தூரிகைகள் வடிவத்தை இழந்தது. எனவே ஆலையின் மேற்பார்வையாளர்கள் கடிகாரங்களுக்கு ரேடியம் வண்ணப்பூச்சுப் பூச பெண் தொழிலாளர்கள் உதடுகளை ("லிப், டிப், பெயிண்ட்") பயன்படுத்துமாறு பணித்தனர். ரேடியத்தின் உண்மையான நச்சுக் கதிர் வீச்சுத் தன்மையை பெண் தொழிலாளர்களிடமிருந்து மறைக்கப்பட்டதால், ரேடியம் வண்ணப்பூச்சை பெண் தொழிலாளர்கள் தங்கள் நகங்கள், பற்கள் மற்றும் முகங்களை பளப்பளப்பாக இருக்க பூசிக்கொண்டனர். இதனால் பெண் தொழிலாளர்கள் படிப்படியாக நோய்வாய்ப்பட்டனர்; 1927ம் ஆண்டில் 30க்கும் மேற்பட்டோர் ரேடியம் நச்சுக் கதிர்வீச்சால் இறந்தனர். 1926-1927ல் ரேடியம் நச்சுத்தன்மையின் அறிகுறிகளை பெண் தொழிலாளர்கள் காட்டத் தொடங்கினர் மற்றும் நியூ ஜெர்சியில் நடந்த விசாரணைகள் மற்றும் சோதனைகள் பற்றி அவர்களுக்குத் தெரியாது. மேலும் ரேடியம் கடிகார நிறுவனத்தின் தலைமை அதன் ஊழியர்களுக்கு ரேடியம் வண்ணக்கலவையின் நச்சுத்தன்மையை தீர்மானிக்க வடிவமைக்கப்பட்ட உடல் மற்றும் பிற சோதனைகளை அங்கீகரித்தது. ஆனால் நிறுவனம் அந்த பதிவுகளை ஊழியர்களுக்கு வழங்கவில்லை அல்லது முடிவுகளை கூறவில்லை. நியூ ஜெர்சி பெண்கள் மற்றும் அவர்களின் உடைகள் பற்றிய செய்தி உள்ளூர் செய்தித்தாள்களில் வெளிவந்தபோது, பெண்களுக்கு ரேடியம் பாதுகாப்பானது என்றும் நியூ ஜெர்சியில் உள்ள ஊழியர்கள் வைரஸ் தொற்றுக்கான அறிகுறிகளைக் காட்டுகிறார்கள் என்றும் கூறப்பட்டது. ரேடியம் பாதுகாப்பானது என்று அவர்களது முதலாளிகளால் உறுதியளிக்கப்பட்டது. அவர்கள் வழக்கம் போல் வேலைக்குத் திரும்பினர்.
கேள்வி: ரேடியம் பெண்கள் - வழக்கு என்பது என்ன?
பதில்: ரேடியத்தின் நச்சுத்தன்மையால் ஏற்படும் பாதிப்புகளுக்கு நட்ட ஈடு கோரி, ரேடியம் கடிகார நிறுவனத்தின் பெண் தொழிலாளி கிரேஸ் பிரையர் ஒரு பெண் வழக்கறிஞரை நாடினார். சனவரி 1928ல் நீதிமன்றத்தில் அவர்கள் முதன்முதலில் வாதிடும் போது, சாட்சிகளாக இரண்டு பெண்கள் படுக்கையில் இருந்தனர். அவர்களில் எவராலும் சத்தியம் செய்ய தங்கள் கைகளை உயர்த்த முடியவில்லை. மொத்தம் ஐந்து தொழிற்சாலை பெண் பணியாளர்கள் - கிரேஸ் பிரையர், எட்னா ஹஸ்மேன், கேத்தரின் ஷாப் மற்றும் சகோதரிகள் குயின்டா மெக்டொனால்ட் மற்றும் அல்பினா லாரிஸ் - ரேடியம் பெண்கள் என்று அழைக்கப்பட்டு, இந்த வழக்கில் சேர்ந்தனர். வழக்கைச் சுற்றியுள்ள வழக்கு மற்றும் ஊடக உணர்வுகள் சட்ட முன்மாதிரிகளை நிறுவியது மற்றும் தொழிலாளர் பாதுகாப்பு தரங்களை நிர்வகிக்கும் விதிமுறைகளை இயற்றுவதற்கு தூண்டியது. இலினொய் பெண் ஊழியர்கள் 1927ம் ஆண்டிலேயே தங்கள் மருத்துவ மற்றும் பல் மருத்துவக் கட்டணங்களுக்கான இழப்பீட்டைக் கேட்கத் தொடங்கினர். ஆனால் நிர்வாகத்தால் மறுக்கப்பட்டது. நோய்வாய்ப்பட்ட மற்றும் இறக்கும் முன்னாள் ஊழியர்களின் பணத்திற்கான கோரிக்கை 1930களின் நடுப்பகுதியில் இல்லினாய்ஸ் தொழில்துறை ஆணையத்தின் முன் வழக்கு தொடரப்பட்டது. 1937 ஆம் ஆண்டில் ஐந்து பெண்கள் லியோனார்ட் கிராஸ்மேன் என்ற வழக்கறிஞரை நியமித்தனர். அதே நேரத்தில் ரேடியம் கடிகாரத் தொழிற்சாலையை மூடி நியூ யார்க் நகரத்திற்கு இடம் மாற்றிது. 1938ம் ஆண்டில் நீதிமன்றம் பெண் தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்தது.