கேள்வி: நிகில் பானர்ஜி - ஆரம்பகால வாழ்க்கையும், பின்னணியும் என்பது என்ன?
பதில்: இவர், 14 அக்டோபர் 1931 அன்று கொல்கத்தா பிறந்தார். இவரின் தந்தை ஜிதேந்திரநாத் பானர்ஜி ஒரு தொழில்முறை சித்தார் கலைஞராவார். மேலும், இவர், தனது தந்தையின் இசையால் ஈர்க்கப்பட்டார். இவர் தனது நான்கு வயதிலேயே ஒரு கருவியை இசைக்க முயற்சிக்க விரும்பியதால், இவரின் தந்தையாலும், தாத்தாவாலும் தடுக்கப்பட்டார். ஆனால், ஐந்து வயதில், அவர்கள் இவருக்கு ஒரு சிறிய சித்தாரை வழங்கினர். ஆரம்பத்தில் தனது தந்தையிடம் கற்றுக்கொண்டார். பின்னர், இவர் அகில இந்திய சித்தார் போட்டியில் வென்றார். மேலும், ஒன்பது வயதில் அனைத்திந்திய வானொலி பணியாற்றும் இளைய இசைக்கலைஞரானார். இவரை இவரின் தந்தை ஜிதேந்திரநாத் முஷ்டாக் அலிகான் என்பவரிடம் சீடராக சேர்ந்துக் கொள்ள அணுகினார். ஆனால் அவரிடம் குறுகிய வாரங்கள் மட்டுமே கற்றுக்கொண்டார். அதற்குப் பதிலாக இன்றைய வங்காளதேசம் கௌரிப்பூரைச் சேர்ந்த ஜமீந்தார் பிரேந்திர கிஷோர் ராய் சௌத்ரி, இவரது ஆரம்பகால பயிற்சிக்கு பொறுப்பானார். இவர் ராதிகா மோகன் மைத்ரா கீழ் கணிசமான பயிற்சியைப் பெற்றார். 1946 இல் இவர், கியால் பாடகர் அமீர் கான் (பாடகர்) இவரது சகோதரிக்கு கற்பிக்கும் போது சந்தித்தார். சில வருடங்கள் கழித்து கச்சேரியில் அவரது இசையைக் கேட்டதன் மூலம் இவருக்கு இசையின் மீதான உற்சாகம் வலுப்பெற்றது.[http://caferisko.ca/ak/music%20of%20the%20soul.html Music for the Soul] , abstract from the souvenir programme for a memorial programme organized by Amir Khan Sangeet Sangstha Rabindra Sadan 1975 அமீர் கான் தொடர்ந்து பானர்ஜியின் இசை வளர்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார்.
கேள்வி: நிகில் பானர்ஜி - பயிற்சி பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: 1947 ஆம் ஆண்டில், இவர் தனது மகன் அலி அக்பர் கான் அவரது முக்கிய குருவாக மாறவிருந்த உஸ்தாத் அலாவுதீன் கான் சந்தித்தார். இருவரும் சரோத் இசைக் கலைஞர்கள். இவர், அலாவுதீன் கானின் இசை நிகழ்ச்சிகளுக்குச் சென்றார். அவரை தனது ஆசிரியராக்கிக் கொள்ள ஆசைப்பட்டார். அலாவுதீன் கான் அதிக மாணவர்களைப் பெற விரும்பவில்லை. ஆனால் இவரது வானொலி ஒலிபரப்பைக் கேட்டபின் தனது எண்ணத்தை மாற்றிக்கொண்டார். அலாவுதீன் கான் இவரது பிரதான ஆசிரியராக ஆனார். அவர் மைகாரை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, அலாவுதீன் கானின் மகன் அலி அக்பர் கானிடமிருந்தும் பல ஆண்டுகளாக கற்றுக்கொண்டார்.[http://www.raga.com/interviews/207int2.html Interview by Ira Landgarten Page 2], printed in the booklet for ''The Hundred-Minute Raga: Purabi Kalyan'', Raga Records Raga-207) உஸ்தாத் அலாவுதீன் கானின் கீழ் பயிற்சி தீவிரமாக இருந்தது. பல ஆண்டுகளாக, இவரது பயிற்சி அதிகாலை நான்கு மணிக்கே தொடங்கும். சில இடைவெளிகளுடன், இரவு பதினொரு மணி வரை தொடரும்.[http://www.raga.com/interviews/207int1.html Interview by Ira Landgarten], printed in the booklet for ''The Hundred-Minute Raga: Purabi Kalyan'', Raga Records Raga-207) உஸ்தாத் அலாவுதீன் கான், அவருடைய மகன் அலி அக்பர் கான், பேரன் ஆசிசு கான் மற்றும் மருமகன் பகதூர் கான் (சரோத்); சித்தார் ரவி சங்கர் ; அவரது மகள், அன்னபூர்ணா தேவி, சுர்பகாரில்; பன்னாலால் கோசு (புல்லாங்குழல்); வசந்த் ராய் (சரோத்) போன்றவர்களிடமும் பயிற்சி பெற்றார்.
கேள்வி: நிகில் பானர்ஜி - நிகழ்த்தும் தொழில் என்பது என்ன?
பதில்: மைகருக்குப் பிறகு, பானர்ஜி ஒரு கச்சேரி வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். அது இவரை உலகின் எல்லா மூலைகளிலும் அழைத்துச் சென்று இவரது அகால மரணம் வரை நீடித்தது. தனது வாழ்நாள் முழுவதும் இவர் உஸ்தாத் அலாவுதீன் கான் மற்றும் அவரது குழந்தைகளான உஸ்தாத் அலி அக்பர் கான் மற்றும் திருமதி. அன்னபூர்ணா தேவி ஆகிய இருவரிடமும் பயின்று வந்தார். 1968 இல், இவர் பத்மசிறீ பெற்றார். 1974 இல் மதிப்புமிக்க சங்கீத நாடக அகாதமி விருது பெற்றார் . நிகில் பானர்ஜி அடிக்கடி ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் சுற்றுப்பயணம் செய்தார்.
கேள்வி: நிகில் பானர்ஜி - குறிப்புகள் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: *Allauddin claimed he was teaching Banerjee the sitar "style of Nawab Kutubudaulla Bahadur of இலக்னோ", a player not otherwise remembered. (''My Maestro As I Saw Him'', essay by Banerjee printed in the booklet for ''Afternoon Ragas'', Raga Records Raga-211) *San Francisco Chronicle: Banerjee's technique is a phenomenon, faster than cheetahs, more secure than the dollar. But he does not lean on that as most players do. It is there, at the ready, a strength to be called on when needed. It is his gentle playing that is so singular. The ease of it, highlighted by atypical (for Indian music) bits of literal reiteration create a kind of euphoric effect. The result is remarkably individual. One could spot a Banerjee performance on a radio broadcast or tape, a thing of great difficulty among Oriental musicians. Manomanjari—a variation: some argue it's a blend of Kalavati & Marwa. In a 1979/80 [not verifiable] Calcutta concert [@Kala Mandir], as per the announcement, Mr. Banerjee played two ragas of his own creation—Manomanjari & Chandrakaushiki.
கேள்வி: நிகில் பானர்ஜி - மேலும் படிக்க பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: * Swapan Bandyopadhyay: "The Strings Broke Long Ago", Ananda Publishers, கொல்கத்தா