கேள்வி: மலபார் இடப்பெயர்வு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: மலபார் இடப்பெயர்வு (ஆங்கிலம்: Malabar Migration) என்பது 20 ஆம் நூற்றாண்டில் மத்திய-தெற்கு கேரளம் மலபார் பிரதேசம் வரை பெரிய அளவில் சிரிய கிறித்துவர்கள் குடியேறியதைக் குறிக்கிறது.
கேள்வி: மலபார் இடப்பெயர்வு - வரலாறு என்பது என்ன?
பதில்: இடப்பெயர்வு 20 ஆம் நூற்றாண்டின் ஆரம்ப ஆண்டுகளிலிருந்தே தொடங்கி 1970 கள் மற்றும் 1980 கள் வரை தொடர்ந்தது. மலபார் மாவட்டம் முதல் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட இடப்பெயர்வு 1943 இல் அப்போதைய பாதிர்யார் மார் அலெக்சாண்டர் சுலரபரம்பிலின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் கோட்டயம் கன்னய கத்தோலிக்க மறைமாவட்டத்தால் திட்டமிடப்பட்டது. இரண்டு குடியேற்றங்கள் அல்லது காலனிகள் தொடங்கப்பட்டன. முதலாவது தற்போதைய காசர்கோடுமாவட்டத்தில் உள்ள ராஜபுரம் காலனியாகும். கிடங்கூர், கூடல்லூர், புன்னத்துறா மற்றும் பாலாவிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 72 குடும்பங்களின் குழு கஞ்சாங்காட்டுக்கு இரயிலில் வந்து சுல்லிகறா, கல்லார் மற்றும் மலக்கல்லு ஆகிய இடங்களில் தங்கள் இடங்களுக்குச் சென்றது. இரண்டாவது குடியேற்றம் கண்ணூர் கிழக்கே 30 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள மடம்பத்தில் தங்கியது. மீனாசில் வட்டத்தைச் சேர்ந்த 100 குடும்பங்கள் பெரும்பாலும் கண்ணூருக்கு ரயிலில் பயணித்து மாதம்பம் மற்றும் பய்யாவூரில் குடியேறினர். அப்போதைய கண்ணூர் மாவட்டத்தில் இருந்த பாதிரியார் அலெக்சின் பெயரால் இக்காலனி அலெக்சு நகர் எனப் பெயரிடப்பட்டது. மங்களூரில் உள்ள புனித அலோசியஸ் கல்லூரியில் பேராசிரியராக இருந்த பேராசிரியர் ஜோசப் காந்தோத் இந்த ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட இடப்பெயர்வு பற்றிய யோசனையை பாதிரியாருக்கு வழங்கினார். மலபாரின் கிறிஸ்தவ மக்கள் தொகை 1931 இல் 31,191 இலிருந்து 1971 இல் 4,42,510 ஆக 15 மடங்கு அதிகரித்ததால் இந்த இடப்பெயர்வு குறிப்பிடத்தக்க புள்ளிவிவர மற்றும் சமூக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.[https://books.google.com/books?id=U_5LaVpuge4C&pg=PA108 Migration and economic development of Kerala] (p.108) Kumbattu Varkey Joseph, Mittal Publications, 1988 மத்திய திருவிதாங்கூர் பகுதியில் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் மக்கள்தொகை கணிசமான அளவு அதிகரித்தது. விளைநிலங்களில் அழுத்தம் அதிகரித்தது. அதே நேரத்தில் பிரித்தானியப் பேரரசு ஆட்சியின் கீழ் சென்னை மாகாணத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்த மலபார் மாவட்டம் என்று அழைக்கப்படும் வடக்கு பிரதேசங்களில் பயிரிடப்படாத பெரிய நிலங்களில் உள்ள திறனை மக்கள் உணர்ந்தனர். இடப்பெயர்வு ஆரம்பத்தில் தந்திரங்களில் தொடங்கியது. உள்ளூர் ஆட்சியாளர்களிடமிருந்து நிலம் வாங்கப்பட்டு தோட்டங்கள் அமைக்கப்பட்டன. பல முரண்பாடுகளுக்கு எதிராக, சமூகம் செழித்து வளர்ந்தது, இதன் மூலம் அதிகமான புலம்பெயர்ந்தோரை ஈர்த்தது மற்றும் 1950 களில் அதன் உச்சத்தை எட்டியது.