கேள்வி: அக்கிரகாரம் என்பது என்ன?
பதில்: File:Bhaskararajapuram agraharam.jpg தஞ்சாவூர் மாவட்டம் உள்ள ஒரு அக்கிரகாரம்.]] File:Agraharam.jpg அமைக்கப்பட்டுள்ள ஒரு திருநெல்வேலி மாவட்டம்-பாணி அக்கிரகாரம்]] படிமம்:Kalpathy_Agrahara,_Palakkad,_India4.jpg அக்கிரகாரம் (''Agraharam'') அக்ராரம், அக்ரஹாரம், அகரம் என பலவகையில் தென்னிந்தியாவில் அழைக்கப்படுவது பிராமணர் குடியிருப்பான பாரம்பரிய பகுதியாகும். அக்கிரகாரம் பழங்காலத்தில் சதுர்வேதிமங்கலம் என்று அழைக்கப்பட்டது. இவை ''கடோகா'' மற்றும் ''போயா'' என்றும் சிலபகுதிகளில் அழைக்கப்படுகின்றன.P. 266 ''Precolonial India in Practice : Society, Region, and Identity in Medieval Andhra: Society, Region, and Identity in Medieval Andhra'' By Austin Cynthia Talbot Assistant Professor of History and Asian Studies University of Texas பொதுவாக அக்கிரகாரம் என்பது கோயிலைச் சுற்றி ஒரு மாலை போன்று, தெருவின் இருபுறங்களிலும் வீடுகளைக் கொண்டும், கிராமத்தின் மையத்தில் கோயிலைக் கொண்டும் இருக்கும். இதனால் கோயிலைச் சுற்றி மாலைபோல குடியிருப்புகள் அமைந்திருக்கும். கட்டடக்கலை மற்றும் நகர-திட்டமிடல் ஆகியவை இந்துக் கோயில் கட்டிடக்கலை கொண்டதாக இருக்கும். ஒரு அக்கிரகாரமானது தெருவின் இரு புறமும் வடக்கு தெற்காக இரு வரிசையில் வீடுகளைக் கொண்டதாக இருக்கும். போதுவாக அக்கிரகாரத்தின் இறுதியில் (ஈசானிய பாகத்தில்) சிவன் கோயிலைக் கொண்டும் மறு இறுதியில் (மேற்கு பாகத்தில்) திருமால் கோவிலைக் கொண்டு இருக்கும். இதற்கு ஒரு நல்ல எடுதுக்காட்டு தமிழ்நாட்டில் உள்ள வடிவீஸ்வரம் ஆகும். பிராமணர்கள் அக்கிரகாரங்களை விட்டு நகர்ப்புற பகுதிகளுக்கு தொழில்கள் மற்றும் வேலைகள் நிமித்தமாக வெளிநாடுகளுக்கும் இடம்பெயர்ந்தனர். இதனால் அக்கிரகாரத்து, பாரம்பரிய வீடுகள் வேகமாக மறைந்து பல கற்காரைக் கட்டடங்களாக மற்றும் வணிக வளாகங்களாக மாறி வருகின்றன. பல்லவர் காலத்தில் வேதம் பின்பற்றியதிலிருந்து, தென்னிந்தியாவில் அக்ரஹாரங்கள் தொடங்கப்பட்டன.
கேள்வி: அக்கிரகாரம் - வரலாறு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: அக்ரகாரம் குறித்த பழங்கால விளக்கம் சங்க கால நூலான பெரும்பாணாற்றுப்படையில் உள்ளது. இக்கவிதை அகவல் யாப்பில் இயற்றப்பட்டுள்ளதுடன், 500 அடிகளைக் கொண்டுள்ளது. (1) ஐயங்காரின் வடிவம் — அகவல் யாப்பில்: |title= II (297-310)|source=}} (2) ஐயங்காரின் மொழிபெயர்ப்பு: (3) நவீனத் தொகுப்புசார் தமிழாக்கம் (கோவிந்தனார், 1996): II (297-310)|source=}}