கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - பிறப்பு: குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: எகிப்து நாட்டை சார்ந்த தெபேஸ் என்னும் பகுதியில் முதல் வனவாசியான புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு பிறந்தார். மிகவும் செல்வந்தர்களான அவருடைய தாய் தந்தையர் அவருக்கு மிக்க சிரமத்தோடு கல்வி, கலை, இலக்கியங்களை அதிக பணம் செலவு செய்து படிக்க வைத்ததால், அவர் மிகுந்த அறிவு ஞானத்தோடு படித்து சிறந்த மேதையானார். அவருக்குப் பதினைந்து வயது நடந்துகொண்டிருக்கும் போது ஆண்டவருடைய சித்தத்தால் அவருடைய தாய் தந்தை இறந்து போனார்கள்.
கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - தேசியுஸ் இராயனின் கொடுமைகள் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: சிறுவயது முதல் அவர் சாந்த குணத்திலும், மரியாதையிலும், தெய்வ பக்தியிலும் கிறிஸ்துவனுக்குறிய மற்ற புனித நெறிகளிலும் நாளுக்குநாள் வளர்ந்து சிறப்புற்று வரும் போது, மீட்பின் 250-ம் வருடத்தில் தேசியுஸ் இராயன் என்பவன் கிறிஸ்துவர்களை துன்பப்படுத்த தொடங்கினான். அந்த துன்பங்களின் கொடுமையான வாதைகளை மட்டும் இங்கே விவரிப்போம். அவையாவன: பற்பல வேதனை சூழ்ச்சிகளாலும் சாகாதிருந்த ஓர் (இயேசுவின்) ஊழியனுடைய உடலெங்கும் தேனைப் பூசி கால் கைகளையும் கட்டி ஈக்களாலும் குளவிகளாலும் கடித்துக்கொட்டும் படி அவனை வெய்யிலில் மல்லாக்கக் கிடத்தினார்கள். வேறொருவரைப் பறவைகளின் இறகு தூவின மெத்தையின் மேல் படுக்க வைத்துப் பட்டு கயிறுகளால் கட்டி, அலங்காரமான பூஞ்சோலையில் கொண்டுபோய் வைத்து அவரை கெடுக்க ஓர் விலைமாதை கூட இருக்க வைத்தார்கள். பாவத்துக்கு அஞ்சிப் பயந்தவரான வேதசாட்சி தமது பற்களால் தனது நாவைக் கடித்துத் துண்டாக்கி அதை அருகில் இருந்த விலைமாதின் மேல் துப்பி, இவ்விதமாய் அதிசயத்தக்க முறையில் அவளைத் துரத்தி உடல் ஆசைகளை வென்றார். புனித வனத்துச்சின்னப்பர் இப்படிப்பட்ட துன்பத்துக்கு ஆளாகாமல் ஓர் அன்னியன் வீட்டில் மறைந்திருந்தார். அவருடைய மைத்துனர் அவர் சொத்துக்களை எல்லாம் அபகரித்துக்கொள்ள வேண்டுமென்று எண்ணி எதிரிகள் கையில் அவரை ஒப்புகொடுக்க சூழ்ச்சி செய்ததை அறிந்து கொண்டு, நாட்டை விட்டுக் காட்டுக்குப் புறப்பட்டார்.
கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - பாலைவன காட்டில் தங்கிய சின்னப்பர்: குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: அங்கே காட்டிலே மலையடிவாசலை மூடிகொண்டிருந்த கல்லைப் புரட்டி அதிலே தங்கினார். அக்குகையின் மேல் அடர்ந்திருந்த ஈச்சமரத்தின் ஓலைகள் தமக்கு உடையாகவும், அதன் பழங்கள் தமக்கு உணவாகவும் அவ்விடத்தில் ஓர் பக்கத்தின் ஓடி வரும் ஊற்றின் தண்ணீர் தமக்கு குடிநீராகவும் இருக்கக் கண்டு, கடவுள் அக்குகையைத் தமக்காகவே அமைத்துத் தந்திருக்கிறார் என்று எண்ணி அதிலே தங்கினார். புனித சின்னப்பர் காட்டுக்குப் போகும் போது 22 வயது உள்ளவராய் இருந்தார். கலகம் முடியும் வரையில், கடவுளைப் போற்றி புகழ்ந்து கொண்டு அங்கே இருக்க விருப்பம் கொண்டார். காட்டிலே இரவும் பகலும் செய்துவந்த செபத் தியானத்தினாலும், உபவாசத்தினாலும், தனிமையினாலும், தனக்கு கிடைத்த மன இனிமையையும் மகிழ்ச்சியையும் நிறைவையும் மேலான நன்மைகளையும் தமது அனுபவித்ததில் கண்டு, உலகத்தை முழுவதும் துறந்து அங்கே தனது வாழ்நாள் முழுவதும் செலவழிக்க தீர்மானித்தார்.
கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - கடவுளின் கருணையை உணர்ந்த சின்னப்பர்: பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: 43-வயது வரையில் ஈச்சம் பழங்களால் உயிர் வாழ்ந்து வந்தபின்பு இறைவாக்கினரான எலியாஸ் என்பவரைப் போலக் கடவுள் கருணையால் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு காகத்தின் மூலம் கொண்டுவரப்பட்ட அரை ரொட்டியைக் கொண்டு அற்புதமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தார். அக்காட்டில் 90 வருடமாய் புனித சின்னப்பர் செய்து வந்த தவம் முதலான புண்ணியங்களைக் கடவுள் ஒருவரே அறிந்திருந்தார் ஆகிலும் அவருக்கு மரணகாலம் நெருங்கியபோது இரக்கம் உள்ள கடவுள் பிரியமுள்ள ஊழியனை அதிசயமான விதத்தில் உலகிற்கு காண்பிக்கச் சித்தமானார்.
கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - புனித வனத்து அந்தோனியார் கடவுள் கொடுத்த கட்டளை: பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: புனித வனத்து அந்தோனியார் தொண்ணூறு வயது நடந்த போது இவ்வளவு காலம் எல்லாத்தையும் வெறுத்து காட்டில் தனிமையாக இருந்து தவம் செய்தவர்கள் தம்மைப் போல் ஒருவரும் இல்லை என்கிற எண்ணம் ஏற்பட்டது. கடவுள் அச்சோதனையிலிருந்து அவரை மீட்க கருணை கொண்டு, அவரைவிடக் காட்டில் நீண்ட தூரத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் அதிக புண்ணியவாளனான தமது ஊழியனைத் தேடிக்கொண்டு போகும்படி, கனவில் அவருக்குக் கட்டளையிட்டார். விடிந்தவுடனே புனித வனத்து அந்தோனியார் புறப்பட்டு சென்றபோது, பசாசு தோற்றுவித்த ஒரு மிருகத்தைக் கண்டு அதின் மேலே சிலுவை அடையாளத்தை வரைந்தார். உடனே அந்த மிருகம் புனித வனத்து அந்தோனியார் போகவேண்டிய வழியைக்காட்டி மறைந்து போனது. பிறகு அது அவர் பயப்படும்படியாகப் பயங்கரமான பூத உருவங்களை கொண்டு தோன்றியது. பசாசுகளுக்குப் பயப்படாமல் தைரியங்கொண்டு இரண்டு நாள் முழுமையும் நடந்த பின்பு ஓர் இரவு முழுவதும் செபத் தியானத்தில் இருந்தார். விடிந்த உடனே தண்ணீர் குடிக்க மலையடிவாரத்தைச் சுற்றிவரும் ஓர் ஓநாயைக் கண்டு அதை பின் சென்று போய்க் குகையை அடைந்து, சத்தம் செய்யாமல் அடிமேல் அடிவைத்து உள்ளே நுழைந்து, மனிதர் எவராவது இருக்கிறார்களா என்று பார்த்தபோது தொலைவில் ஒரு விளக்கு சுடரை கண்டவுடன் மிக மகிழ்ச்சியோடு கொஞ்சம் வேகமாய் நடந்து சென்று ஒரு கல்லின் மேல் காலைத் தேய்த்தார். இந்த சத்தத்தைக் கேட்டு புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு உடனே குகையின் வாயிலை மூடிக்கொண்டார்.
கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - இருவருக்கும் கடவுள் கொடுத்த உணவு: என்பது என்ன?
பதில்: அப்போது ஒரு காகம் முழு ரொட்டியை எடுத்துக்கொண்டு பறந்து வந்து அவர்கள் மத்தியில் ரொட்டியை வைத்துச் சென்றது. அப்போது புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு " இந்நேரத்தில் நமக்கு உணவு அனுப்பின ஆண்டவருடைய அளவற்ற தயை இரக்கத்தை பாரும். 60 வருடம் தொடங்கித் தினந்தோறும் தப்பாமல் அரை ரொட்டி அனுப்பின நமது ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்து இன்று நீர் என்னைச் சந்திக்க வந்தபடியால் அதை இருமடங்காக அனுப்பினார்" என்றார். இருவரும் கடவுளைப் புகழ்ந்து போற்றி நீர் ஊற்றின் அருகே அமர்ந்து சாப்பிட துவங்கும்போது ரொட்டியை யார் பங்கிடுவதுஎன்று தாழ்ச்சியுள்ள அந்தப் புனிதர்களிடையே அதிசயமாக ஓர் இனிய வாக்குவாதம் உண்டாயிற்று. புனித வனத்து அந்தோனியார் புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு பார்த்து நீர் அதிக வயதுள்ளவராக இருக்கிறபடியால் நீரே ரொட்டியை பங்கிட வேண்டும் என்றார். புனித சின்னப்பர் " நீர் என்னைக் காணவந்தபடியால் நீரே பங்கிட வேண்டும்" என்றார். கடைசியாய் இருவரும் இரண்டு பக்கத்திலும் பிடித்துப் பங்கிட்டுச் சாப்பிட்ட பின் அன்று இரவு முழுவதும் இறை புகழ்ச்சி பாடல்களைப் பாடுவதிலும் செபதியானம் செய்வதிலும் செலவழித்தார்கள். விடிந்த பிறகு புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு தம்மை காண வந்தவரை நோக்கி: "என் சகோதரனே, நீர் இந்தக் காட்டில் நீண்ட நாட்களாய் வாழ்ந்து வருகிறீர் என்றும், ஒரு நாள் உம்மைக் காண்பேனென்றும் கடவுளுடைய அருளால் அறிந்தேன்.
கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு கடைசி தருணம்: பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: எனது வாழ்க்கையின் முடிவு நெருங்கிவிட்டதால் என்னை அடக்கம் செய்யவே கருணை மிக்க கடவுள் உம்மை அனுப்பினார்" என்றார். புனித வனத்து அந்தோனியார் அதைக் கேட்டுக் கண்ணீர்விட்டழுது" என்னைக் கைவிட வேண்டாம். உம்மோடு நானும் மரணமடைந்து விண்ணகத்தை அடைய நீர் கடவுளிடத்தில் மன்றாட வேண்டும்" என்று வேண்டிக்கொண்டபோது, புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு நீர் உம்முடைய சீடர்களை உம்முடைய நன்மாதிரிகையாலும் புத்திமதிகளாலும் சிறந்த நன்னெறியில் திடப்படுத்த உமக்குக் கடமையென்று நினைத்துக்கொள்ளும். நீர் தயவு செய்து போய் அலெக்சாண்ட்ரியா பட்டணத்தின் மேற்றிராணியாரான அத்தனாசியார் உமக்குக் கொடுத்திருக்கிற கம்பளியைக் கொண்டுவந்து, அதில் என் உடலைச் சுற்றி அடக்கம் செய்யும்" என்று மன்றாடினார். புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு தம்முடைய உடலை இவ்விதமாய் அடக்கம் செய்ய வேண்டுமென்கிற விருப்பம் கொண்டல்ல; மாறாக தமது மரணத்தால் புனித வனத்து அந்தோனியார்ு வரும் துன்பத்தை நீக்க வேண்டுமென்கிற ஆவல் கொண்டு சொன்னதுமல்லாமல், புனித அத்தனாசியார் புனிதர்களை மறுத்து மெத்த உறுதியோடு போதித்த விசுவாசத்தோடு தாம் மரிக்கும் அடையாளமாக அக்கம்பளியைக் கொண்டுவரச் சொன்னார். புனித வனத்து அந்தோனியார் அவர் சொன்னதைக் கேட்டு இவர் மறைந்திருப்பவற்றை நேரில் கண்டவர் போல் சொல்லுகிறபடியால் இவர் எவ்வளவு கடவுளுடைய ஆவியின் வரங்களால் நிறைந்தவராய் இருக்கிறார் என்று ஆச்சிரியப்பட்டு, தடுத்துப் பேச அஞ்சினவராய்த் துயரம் கொண்டு அழுது அவருடைய கண்களையும் கைகளையும் முத்தமிட்டுத் தம்முடைய மடத்துக்குப் புறப்பட்டு மிகுந்த ஆர்வத்தோடு நடந்து, இரண்டு நாளுக்குப் பின் போய்ச் சேர்ந்தார்.
கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - புனித வனத்து அந்தோனியார் அவருடைய சீடர்களும்: என்பது என்ன?
பதில்: அவருடைய ஊழியராகிய இரண்டு சீடர்கள் எதிரே வந்து " ஆ! எங்கள் அன்பு தந்தையே, இத்தனை நாள் எங்கே போய் வாழ்ந்து வந்தீர்?" என்று கேட்டதற்கு புனித வனத்து அந்தோனியார் "நீசப்பாவியாயிருக்கிற நான் முனிவன் என்ற பெயருக்குத் தகுதி உடையவன் அல்ல இறைவாக்கினரான எலியாஸ் என்பவரையும் வனவாசியிருந்த திருமுழுக்கு யோவானையும், விண்ணகத்தை மண்ணகத்தில் கண்டுகளிக்கும் புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு கண்டேன்" என்று மறுமொழி சொன்னார். பின்பு பேசாமல் மார்பில் அறைந்து கொண்டு தமது குகையில் இருந்த கம்பளியை எடுத்து எதுவும் சாப்பிடாமல் உடனே பயணம் மேற்கொள்வதை அவருடைய சீடர்கள் என்னவென்று கேட்டபோது, பேசுகிற காலமும் உண்டு, மௌனமாயிருக்கிற காலமும் உண்டு என்று சொல்லிப் புனித சின்னப்பருக்கு என்ன நடந்ததோ என்கிற மனகலக்கத்தோடு தான் முன் வந்த வழியே புனித வனத்து சின்னப்பரின் குகையை விரைவாய் அடைந்தார்,
கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - அடக்கம் செய்ய உதவி செய்த இரண்டு சிங்கம் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: அடக்கம் செய்யக் குழி தோண்டுவதற்கு ஆயுதம் இல்லாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கும் நேரத்திலே, தூரத்தில் நின்று தமக்கு எதிராக இரண்டு சிங்கங்கள் வருவதை பார்த்துப் பயந்து பின்பு கடவுளை நம்பி திடம் கொண்டு நின்றார். அவ்விரண்டு சிங்கங்களும் புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு திருஉடலை பார்த்து அருகில் வந்து படுத்துக்கொண்டு தங்கள் பாசத்தை வால்களை அசைத்து அவரின் உடலின் மேல் குழைந்து கர்ச்சித்து அழுதன. பின்பு புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு உடலை அடக்கம் செய்யக் குழியைத் தோண்டியது இந்த நிகழ்ச்சியைச் சிறிதும் எதிபார்க்காத புனித வனத்து அந்தோனியார் இந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து வியந்தார். பின்பு புனித அந்தோணியாரும் இரண்டு சிங்கங்களும் புனித வனத்துச்சின்னப்பரின் திரு உடலை அடக்கம் செய்தார்கள். புனித அந்தோணியார் ஒருநாள் முழுவதும் அடக்கம் செய்த இடத்தில் தவம் செய்துகொண்டு காவல் இருந்தார். புனித அந்தோணியார், இறந்த புனித வனத்துச்சின்னப்பரின் குகைக்கு சென்று ஈச்ச மரத்தின் ஒலைகளை கொண்டு புனித சின்னப்பரின் கைகளால் பின்னப்பட்ட ஆடையை எடுத்துக் கொண்டு தமது மடத்துக்கு புறப்பட்டார்.
கேள்வி: புனித வனத்துச் சின்னப்பர் - புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு பெருமையை வெளிபடுத்திய புனித வனத்து அந்தோனியார்: பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: புனித வனத்து அந்தோணியார் தான் கண்ட காட்சியையும், அனுபவத்தையும் தன் சீடர்களிடம் வெளிபடுத்தினார். புனித வனத்துச்சின்னப்பரின் ஈச்சமர ஓலையால் பின்னப்பட்ட ஆடையைத் தனக்கு கிடைத்த விலைமதிப்பில்லா சொத்து என நினைத்துக்கொண்டார். இந்த ஆடையைப் பாஸ்கு திருநாளிலும் பரிசுத்தஆவி திருநாளிலும் மட்டும் அணிந்துகொண்டு நோயாளிகளையும், பிசாசுபிடித்தவர்களையும், இறை பக்தர்களுக்கு ஆசிரும் இன்னும் சில அதிசயங்களைச் செய்து வந்தார். புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு, கி.பி.227-ல் பிறந்து 90 வருடகாலம் காட்டில் வாழ்ந்து அவருக்கு 115-வயதில் கி.பி.342-ம் வருடத்தில் மரணமடைந்தார். அவர் பேர் கொண்ட மற்றச் சில புனிதர்களில் நின்று அவரை எவரும் எளிதாக அறிந்துகொள்ள முதல் வனவாசியான புனித வனத்துச் சின்னப்பர் என்று வழக்கமாய் சொல்லப்பட்டிருக்கிறார். =தமிழகத்தின் முதல் திருத்தலம்= St.Paul Hermit Church Old church.jpg|பழைய ஆலயம் புனித வனத்துச்சின்னப்பர் தேவாலயம், கல்பட்டு திருத்தலமானது, புதுவை-கடலூர் உயர்மறைமாவட்டம் கி.பி.1898-ம் ஆண்டு உருவான திருத்தலங்களில் ஒன்றாகும். இது தென்னிந்தியாவில் சென்னை இருந்து 177 கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது. விழுப்புரம் மாவட்டம், விழுப்புரம் - திருக்கோவிலூர் நெடுஞ்சாலையில் உள்ள மாம்பழப்பட்டு ஊராட்சி என்ற ஊரின் தெற்கு திசையில் 2 கி.மீ. தொலைவில் கல்பட்டு கிராமத்தில் அமைந்துள்ளது.