கேள்வி: வீட்டு ஏக்கம் - மருத்துவ நிலைமையாக குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: இந்தச் சொல்லை 1688 ஆம் ஆண்டில் ஜொஹானஸ் ஹோஃபர் (1669-1752) அவரது பேசல் ஆய்வுக்கட்டுரையில் உருவாக்கினார். இந்த நிலைமைக்கு ''வீட்டு ஏக்கம்'' அல்லது ''mal du pays'' "வீட்டுநோய்" என்பதை ஹோஃபர் அறிமுகப்படுத்தினார். மேலும் பிரான்சு அல்லது இத்தாலியின் தாழ்நில வெளிகளில் இருந்தவர்கள் அவர்களது நாட்டுக்குரிய மலைப்பாங்கான நிலத்தோற்றங்களில் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டிருந்தார்கள் அதனால் சுவிஸ் கூலிப்படைகளில் இது அடிக்கடி ஏற்படுவதால் இது ''mal du Suisse'' "சுவிஸ் நோய்" அல்லது ''Schweizerheimweh'' "சுவிஸ் வீட்டுநோய்" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ஆங்கில ''வீட்டுநோய்'' என்பது ''வீட்டு ஏக்கம்'' என்பதிலிருந்து பெறப்பட்ட மொழிபெயர்ப்பு ஆகும். இதனால் இறப்புகள் ஏற்பட்ட சந்தர்ப்பங்களும் அறியப்பட்டுள்ளன. இராணுவ வீரர்களை விடுவித்து அவர்களது வீட்டுக்கு அனுப்புவதன் மூலம் இந்த மருத்துவ நிலையிலிருந்து சிலவேளைகளில் வெற்றிகரமாக சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டுள்ளனர். நோயறிதலைப் பெறுவது பொதுவாக இது ஒரு அவமதிப்பாகவும் கருதப்படுகிறது. ஒரு ராணுவவீரர் வீட்டு ஏக்கத்தால் பாதிப்புறுகிறார் என்று 1787 இல் ராபர்ட் ஹமில்டன் (1749-1830) விவரித்தார். அந்த வீரர் உணர்ச்சிகரமான வெற்றிகரமான சிகிச்சையைப் பெற்றார்: :"1781 ஆம் ஆண்டில் இங்கிலாந்தின் வடக்கிலுள்ள டின் மவுத்தில் படைவீடுகளில் நான் கிடந்தபோது அண்மையில் படையில் சேர்ந்த ஒருவரை... நான் மருத்துவனைக்குக் கூட்டிச்செல்லவேண்டும் என்று கேப்டன் அனுப்பிய செய்தியுடன் இந்நோய்ப்பட்டியலில் உள்ளடக்கப்பட்ட அவர் வந்தார். ஒரு ராணுவவீரராக அவர் ஒருசில மாதங்கள் மட்டுமே இருந்துள்ளார்; அவர் இளமையானவர், மிடுக்கானவர் மற்றும் இச்சேவைக்கு நன்கு பொருத்தமானவர்; ஆனால் அவர் முகத்தோற்றம் முழுவதும் மனச்சோர்வு படர்ந்திருந்தது. அவருடைய கன்னங்கள் வெளிறியிருந்தன. அவர் எல்லாருக்குமான பலவீனம் இருப்பதாக முறையிட்டார். ஆனால் நிலையான வலி இருக்கவில்லை; காதிரைச்சல், தலை கிறுகிறுத்து மயக்கம் வருதல்....காய்ச்சலுக்கான அறிகுறி ஓரளவு இருந்ததால், இந்த நோயாளியை என்ன செய்வது என்று எனக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை...குறைந்த மாற்றத்துடன் சில வாரங்கள் கடந்தன...அவர் இன்னும் அதிகமாக மெலிந்தது தவிர. எந்த உணவையும் அவர் அரிதாகவே சாப்பிட்டார்...பைத்தியமானார்...அவருக்கு வலிமையான மருந்துகள் கொடுக்கப்பட்டன; அவருக்கு வைன் அனுமதிக்கப்பட்டது. அனைத்துமே நல்லவிளைவைக் கொடுக்கவில்லை. அவர் இப்போது மூன்று மாதங்களாக மருத்துவமனையில் இருந்துவிட்டார், மிகவும் மெலிந்துவிட்டார், இனி மெலியவே முடியாது என்ற நிலையில் உள்ளார்... வழக்கம்போல காலைநேரத்தில் அங்கு சென்று, தாதியிடம் அவரது ஓய்வு குறித்துப் பேசியபோது, அவரது நினைவில் அவரின் வீடு மற்றும் அவரின் நண்பர்கள் குறித்தே குறிப்புகள் வைத்திருப்பதாக தாதி குறிப்பிட்டார். இந்த தலைப்பிலேயே அவரால் தொடர்ந்து பேச முடிந்தது. இதை நான் முன் எப்போதுமே கேட்டிருக்கவில்லை...அவர் மருத்துவமனைக்கு வந்ததிலிருந்து குறைவோ அதிகமோ அவர் ஒரே நடையிலேயே பேசியிருந்ததாகத் தோன்றுகிறது. உடனே நான் அவரிடம் சென்று விஷயத்தை அறிமுகப்படுத்தினேன்; மிகுந்த ஆவலிலிருந்து அவர் அதனைத் திரும்பத் தொடங்கினார்.. அவர் மிக அதிகமாகப் பாதிக்கப்பட்ட பின்னணி இது என்பதை நான் கண்டுபிடித்தேன். வீட்டுக்குச் செல்ல அவரை நான் அனுமதிப்பேனா என மிகுந்த ஆவலுடன் என்னைக் கேட்டார். அவருக்கு ஏற்பட்டுள்ள பலவீனம் காரணமாக அவர் அதுபோன்ற பயணத்தை [அவர் வேல்ஸைச் சேர்ந்தவர்], அவர் நல்லநிலையை அடையும்வரை செய்யமுடியாது என்பதை நான் குறிபிட்டேன்; ஆனால் அவருக்கு முடியும் நிலை வந்ததும் வீட்டுக்குச் செல்ல ஆறு வாரங்கள் உள்ளன என்பதை எந்தவித தயக்கமும் இல்லாமல் உறுதிகூறினேன். அந்த எண்ணத்திலேயே அவர் குணமடைந்தார்... அவருக்கு பசியெடுக்கும்தன்மை விரைவில் முன்னேற்றம் கண்டது; ஒரு வாரத்திலும் குறைந்த காலத்திலேயே அவர் குணமாகுவதற்கான அறிகுறிகள் தெரிந்தன." 1850கள் அளவில் வீட்டு ஏக்கம் என்பது குறிப்பிட்ட ஒரு நோய் என்ற நிலையை இழந்து கொண்டிருந்த்தது. நோய்த்தாக்க செயற்பாட்டுக்கான ஒரு அறிகுறி அல்லது நிலை என்றாகியது. உளநோயின் ஒரு வடிவமாகவே இது கருதப்பட்டது. இது தற்கொலை செய்பவர்களிடையே காணப்படுகின்ற ஆர்வ நிலையாக இருந்தது. அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் முடிந்துவிட்டபோதும் வீட்டு ஏக்கமானது படைவீரர்களிடையே அடையாளம் காணப்பட்டது. 1870கள் அளவில் மருத்துவ வகை ஒன்றாக வீட்டு ஏக்கத்தில் அனைத்து ஆர்வமும் கொள்ளப்பட்டது ஆனால் மறைந்துவிட்டது. குறிப்பாக அமெரிக்க ஆயுதப் படையினரால் குறிப்பிடப்பட்ட இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் உலகப் போர்கள் இரண்டின்போதும் வீட்டு ஏக்கம் கண்டறியப்பட்டது. முன்சென்ற படைகள் தமது நிலைகளிலிருந்து பின்வாங்குவதைத் தடுத்துநிறுத்துவதற்கான நிலமையை ஆராய்ந்து உணர்ந்து கொள்வதற்கு மிகநீண்ட காலம் தேவைப்பட்டிருந்தது (சென்சுரி ஆஃப் த செல்ஃப்-BBC டாக்குமெண்டரியைப் பார்க்கவும்)
கேள்வி: வீட்டு ஏக்கம் - விளக்கமாக பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: ஒருவரது கடந்தகால நிகழ்வு அல்லது பொருள், வேறொன்றால் அவருக்கு நினைவூட்டப்படும்போது வீட்டு ஏக்கமானது பொதுவாக அதிகரிக்கிறது. இதன் விளைவாக வரும் உணர்ச்சி சந்தோஷத்திலிருந்து துக்கம் வரை வேறுபடக்கூடியது. "பழமையான நினைவை உணர்தல்" என்பது சந்தோஷமான குறிப்பிட்ட ஒரு காலத்துக்குத் திரும்பிச்செல்லும் ஏக்கத்துடன் இணைந்த மற்றும்/அல்லது உணர்ச்சிகளை விவரிக்கப் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றது.
கேள்வி: வீட்டு ஏக்கம் - ரொமான்டிசிஸம் என்பது என்ன?
பதில்: சுவிஸ் வீட்டு ஏக்கம் Kuhreihen ஐப் பாடுவதுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது. இவை கைதுறப்பு, சுகவீனம் அல்லது இறப்புக்கு வழிவகுக்கும் ''வீட்டு ஏக்கம்'' நிலைக்கு இட்டுச்செல்வதால் அவற்றை சுவிஸ் கூலிப்படைகள் பாடக்கூடாதென தடுக்கப்பட்டிருந்தது. சுவிஸ் பாடல்களைப் பாடுவதைத் தடுப்பதற்காக, அவற்றைப் பாடினால் கடுமையான தண்டனை வழங்கப்படும் என்று சுவிஸ் கூலிப்படைகளுக்கு அச்சுறுத்தல் விடுக்கப்பட்டிருந்ததாக ஜீன்-ஜாக்குவஸ் ரூஸ்ஸியின் 1767 ''Dictionnaire de Musique'' கூறுகிறது. இது கிட்டத்தட்ட காதல் இலக்கியங்களில் ''உடல் தளங்கள்'' ஆக, {1அசிம் வான் ஆர்னிம்{/1} (1805) எழுதிய ''Der Schweizer'' கவிதையிலும் அதோடு அடோல்ப் சார்ல்ஸ் ஆதம் (1834) ஓப்பரா ''லெ சாலட்'' ட்டிலும் ல் படங்களாக மாறின, இந்த ஓப்பரா ராணி விக்டோரியாக்காக ''த சுவிஸ் காட்டேஜ்'' என்ற தலைப்பில் நடந்தது. ''வீட்டு ஏக்கம்'' , ''Kuhreihen'' மற்றும் சுவிஸ் ஆல்ப்ஸ் ஆகியவற்றின் காதல் தொடர்பானது, சுவிட்சர்லாந்து ஆரம்பகால சுவிட்சர்லாந்து சுற்றுலாத்துறை மற்றும் ஆல்பினிஸ்ம் ஆகிய விருத்திகளுக்கான ஆர்வத்தில் மிகமுக்கிய காரணியாக இருந்தது. இது 19 ஆம் நூற்றாண்டில் ஐரோப்பிய கலாச்சார உன்னதத்தை எடுத்துக்கொண்டது. பயணிக்க மற்றும் உலாவித்திரியவேண்டுமென்ற காதல் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகின்ற ''wanderlust'' போல ''Heimweh'' , ''Fernweh'' "தூர-சுகவீனம்", "தூரத்தில் இருக்கவேண்டும் என்ற ஏக்கத்"துக்கு எதிரானதை ஜெர்மன் ரொமாண்டிசிஸம் உருவாகியது.