கேள்வி: அரித்துவார் - சொற்பிறப்பியல் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: படிமம்:Haridwar_Aerial_view.jpg, அரித்வார் வழியாக பாய்கிறது.]] நகரத்தின் நவீன பெயர் இரண்டு விதமாக ''ஹரித்வார் மற்றும் ஹர்த்வார்'' என்று எழுதப்படுகிறது. இந்த பெயர்கள் ஒவ்வொன்றும் தனித்தனியான பொருளைக் கொண்டுள்ளன. இந்து சமயத்தின் ஒரு வழிபாட்டு மொழியான சமசுகிருதம், ''ஹரி (விஷ்ணு)'' என்றால் "விஷ்ணு," மேலும் ''துவாரம் என்றால்'' "வாசல்" என்பதாகும். எனவே, ''ஹரித்வார்'' என்றால் "விஷ்ணுவின் நுழைவாயில்" என்று பொருள் சொல்லப்படுகிறது. விஷ்ணுவின் முக்கிய கோவிலான பத்ரிநாத் கோயில் செய்வதற்காக புனிதப் பயணிகள் பயணத்தைத் தொடங்கும் இடமாக இது உள்ளதால் இந்தப் பெயரைப் பெற்றது. அதே ''போல ஹர'' என்றால் "சிவன்" என்று பொருள் உண்டு. எனவே, ''ஹர்த்வார்'' என்பது "சிவனின் நுழைவாயில்" என்று கூறப்படுகிறது. அரித்துவாரானது கயிலை மலை, சோதிர்லிங்க தலங்கள் அதி வடக்கே உள்ள கேதார்நாத், சிறிய ''நான்கு புனித தலங்கள், இந்தியா'' யாத்திரை தலங்களில் ஒன்றான பத்ரிநாத் கோயில் போன்ற அனைத்து முக்கிய வழிபாட்டு இடங்களுக்கு செல்லும் புனிதப் பயணிகள் தங்கள் பயணத்தைத் தொடங்குவதற்கான ஒரு பொதுவான இடமாக இந்நகரம் உள்ளது. தொன்மங்களின் படி மேலிருந்து இறங்கிய கங்கையை, அரித்துவாரில் தான் சிவன் தனது சடாமுடியில் தாங்கி பின்னர் கீழிறக்கினார். அப்போதுதான் கங்கை (இந்து மதம்) தேவி அரித்துவாரத்தில் கங்கை ஆறாக இறங்கினாள். கங்கை ஆறு, கங்கோத்ரி பனிப்பாறையின் விளிம்பில் உள்ள கோமுகம் அதன் மூலத்திலிருந்து உருவாகி 253 கிலோமீட்டர்கள் (157 மைல்) பாய்ந்த பிறகு, அரித்துவாரில் முதன்முறையாக சிந்து-கங்கைச் சமவெளி நுழைகிறது. இதுவே இந்த நகரத்திற்கு அதன் பண்டைய பெயரான கங்கத்வாரா ஏற்பட காரணமாயிற்று.
கேள்வி: அரித்துவார் - வரலாறு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: படிமம்:Ganga_Mahabalipuram.jpg தன் முன்னோர்கள் 60,000 பேரின் வீடுபேறுக்காக தவம் செய்தான்.]] வேதங்களில், அரித்துவார் கபிலஸ்தானம், கங்காத்வாரா [http://www.sacredsites.com/asia/india/hardwar.html Places of peace and power] sacred sites. மாயாபுரி என்று பலவிதமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது நான்கு புனித தலங்கள், இந்தியா (உத்தரகாண்டில் உள்ள நான்கு முக்கிய புனித்த் தலங்களான பத்ரிநாத் '','' கேதார்நாத், கங்கோத்ரி யமுனோத்திரி ) எனப்படும் புனிதத்தலங்களுக்கான நுழைவாயிலாகவும் உள்ளது. எனவே சைவ சமயம் சிவன் பின்பற்றுபவர்கள்) மற்றும் வைணவ சமயம் விஷ்ணுவை பின்பற்றுபவர்கள்) இந்த இடத்தை ஹர்த்வார் மற்றும் ஹரித்வார் என்று அழைக்கிறார்கள். இதில் உள்ள சிவன் என்பது சிவனையும், ஹரி (விஷ்ணு) என்பது விஷ்ணுவையும் குறிப்பிடும் சொற்களாகும்.[http://haridwar.nic.in/history.htm#history Haridwar History] '' Haridwar Official website''. படிமம்:Shiva_Bearing_the_Descent_of_the_Ganges_River,_folio_from_a_Hindi_manuscript_by_the_saint_Narayan_LACMA_M.86.345.6.jpg தலையில் தாங்கி கீழிறக்கும் கங்காதரர் என அழைக்கப்படும் சிவன். இதை பார்வதி, பகீரதன், நந்தி தேவர் போன்றோர் பார்க்கின்றனர். ஓவியத்தின் காலம் ''சுமார் 1740'']] மகாபாரதம் வனபர்வத்தில், தௌம்ய முனிவர் தருமன் இந்தியாவின் தீர்த்தங்களைப் பற்றிக் கூறும் இடத்தில், கங்காத்வார், அதாவது ஹரித்வார் மற்றும் கன்கால் ஆகியவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அகத்தியர் தனது மனைவி, லோபாமுத்திரை ( விதர்பா ) உதவியுடன் இங்கு தவம் செய்ததாகவும் குறிப்பிடுகிறது.[http://www.sacred-texts.com/hin/m03/m03097.htm Lopamudra] Mahabharata, translated by Kisari Mohan Ganguli (1883 -1896), Book 3: Vana Parva: Tirthayatra Parva: Section XCVII. கபிலா முனிவருக்கு இங்கு ஒரு ஆசிரமம் இருந்தாக கூறப்படுகிறது. அதன் பண்டைய பெயர், கபிலா அல்லது கபிலஸ்தானம். தொன்மவியல் அரசன், சூரிய குலம் மன்னன், சகரன் ( இராமர் மூதாதை) கொள்ளுப் பேரனான பரதன், தன் மூதாதையர்கள் 60,000 பேரின் வீடுபேறுக்காக கிருத யுகம், பல ஆண்டுகள் தவம் செய்து கங்கை ஆற்றை சொர்க்கத்திலிருந்து இறக்கியதாகக் கூறப்படுகிறது. அதன் தொடர்ச்சியாக ஆயிரக்கணக்கான இந்துக்களால், தங்கள் குடும்பத்தில் இறந்தவர்களின் சாம்பலை அவர்களின் வீடுபேறுக்கான நம்பிக்கையில் இங்கு கொண்டு வருகிறார்கள். புனித கங்கை எப்பொழுதும் படும் ஹர் கி பவுரியின் மேல் பகுதியில் உள்ள கல்லில் விஷ்ணு தனது கால் தடத்தை பதித்ததாக கூறப்படுகிறது. அரித்துவார் மௌரியப் பேரரசு (கி.மு. 322-185) ஆட்சியின் கீழ் வந்தது, பின்னர் குசானப் பேரரசு கீழ் (கி.பி. 1-3 ஆம் நூற்றாண்டுகள்) இருந்தது. இப்பகுதியில் கிமு 1700 முதல் கிமு 1200 வரை சுடுமண் பாண்டம் கலாச்சாரம் இருந்ததாக தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகள் நிரூபித்துள்ளன. அரித்துவார் குறித்த முதல் நவீன கால எழுத்துச் சான்றுகள் கிபி 629 இல் இந்தியாவுக்கு பயணம் செய்த சீனப் பயணியான சுவான்சாங்கின் பதிவுகளில் காணப்படுகின்றன.[https://web.archive.org/web/20160303204733/http://www.channel4.com/life/microsites/K/kumbhmela/intro_trad.html Kumbh Mela] ''Channel 4.'' ஹர்ஷவர்தனர் (590-647) ஆட்சியின் போது அரித்வாரை 'மோ-யு-லோ' என்று சுவாங்சாங் பதிவு செய்துள்ளார். அதன் எச்சங்கள் நவீன நகரத்திற்கு சற்று தெற்கே உள்ள மாயாப்பூரில் இன்னும் உள்ளன. அங்கு உள்ள இடிபாடுகளில் ஒரு கோட்டை மற்றும் மூன்று கோயில்கள், உடைந்த கல் சிற்பங்கள் போன்றவை உள்ளன.[https://dsal.uchicago.edu/reference/gazetteer/ Digital Library] ''The Imperial Gazetteer of India'', Oxford, 1908, Vol.13, p.51. அவர் மோ-யு-லோவின் வடக்கே, கங்கையின் நுழைவாயில் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு கோயில் இருப்பதைக் குறிப்பிடுகிறார். படிமம்:Head_of_Ganges_Canal,_Haridwar,_1894-1898.jpg படிமம்:Haridwar_from_opposite_bank_of_the_Ganges,_1866.jpg அரித்வார் 1206 இல் தில்லி சுல்தானகம் ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. இந்த நகரம் 13 சனவரி 1399 அன்று மத்திய ஆசிய படையெடுப்பாளர் தைமூர் (1336-1405) வசம் வீழ்ந்தது.[https://dsal.uchicago.edu/reference/gazetteer/pager.html?objectid=DS405.1.I34_V02_401.gif&volume=2 History] ''The Imperial Gazetteer of India'', v. 2, p. 570. அரித்துவாருக்கு தனது பயணத்தின் போது, முதல் சீக்கிய குருவான, குரு நானக் (1469-1539) 'குஷாவர்ட் காட்' என்னும் படித்துறையில் குளித்தார், அதில் புகழ்பெற்ற, 'பயிர்களுக்கு நீர் பாய்ச்சுதல்' அத்தியாயம் இயற்றப்பட்டது.[http://www.sacred-texts.com/skh/tsr1/tsr107.htm Life Of Guru Nanak: Chapter IV] ''The Sikh Religion, Volume 1'', by Max Arthur Macauliffe (1842–1913), Oxford University Press (1909). ''page 50-52''. அவரது வருகை இங்கு உள்ள குருத்துவார் (குருத்வாரா நானக்வாரா) மூலம் நினைவுகூரப்படுகிறது. இரண்டு சீக்கிய ஜனம்சாகிகளின் (வரலாற்று நூல்கள்) கூற்றுப்படி, இந்த வருகை கிபி 1504 இல் வைசாக்கி நாளில் நடந்தது, பின்னர் அவர் கார்வால் நாடு உள்ள கோட்வாரா செல்லும் வழியில் கன்கால் பார்வையிட்டார். அரித்வாரில் உள்ள பாண்டாக்களில் கொடிவழி (வம்சாவளி) பதிவுகளை வைத்திருப்பதாக அறியப்படுகிறது. வாஹிஸ் என்று அழைக்கப்படும், இந்த பதிவுகள் நகரத்திற்கு அவர்கள் ஒவ்வொரு முறை வரும் போதும் புதுப்பிக்கப்படுகின்றன. அது மேலும் வட இந்தியாவில் உள்ள பரந்த குடும்ப மரங்களின் களஞ்சியமாக உள்ளது.http://www.globalsikhstudies.net 16 ஆம் நூற்றாண்டில், இந்த நகரம் முகலாயப் பேரரசு ஆட்சியின் கீழ் வந்தது. 16 ஆம் நூற்றாண்டில் முகலாயப் பேரரசு அக்பர் ஆட்சியின் போது அபுல் ஃபசல் எழுதிய ''அயினி அக்பரியில்'', இந்துக்களின் ஏழு புனித நகரங்களில் ஒன்றாக கங்கை ஆறு அர்த்வார் என்று அழைக்கப்படும் மாயா (மாயாபூர்) என்று குறிப்பிடுகிறது. முகலாய அரசர்கள் அக்பர் தனது பயணத்தின்போதும், தன் இருப்பிடத்தில் இருந்தபோதும், கங்கை ஆற்றிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட தண்ணீரைக் குடித்ததாகவும் அது குறிப்பிடுகிறது. சோரூன் மற்றும் பின்னர் ஹரித்வாரில் சிறப்பு ஆட்கள் நிறுத்தப்பட்டு, முத்திரை வைக்கப்பட்ட சாடிகளில், அவருக்காக கங்கை நீர் நிறப்பபட்டு கொண்டு செல்லப்பட்டது.[http://persian.packhum.org/persian/main?url=pf%3Ffile%3D00702015%26ct%3D48%26rqs%3D60 Hardwar] ''Ain-e-Akbari'', by அபுல் ஃபசல், Volume I, A´I´N 22. முகலாயர் காலத்தில், அரித்வாரில் அக்பரின் செப்பு காசுகளை அச்சிடும் சாலை இருந்தது. ஆம்பெர், இந்தியா அரசர் மான் சிங், இன்றைய அரித்வார் நகருக்கான அடித்தளத்தை உருவாக்கினார் என்றும், ஹர் கி பவுரியில் உள்ள படித்துறைகளை புதுப்பித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது. அவர் இறந்த பிறகு, அவரது அஸ்தியும் பிரம்ம குண்டத்தில் கரைக்கப்பட்டதாக கூறப்படுகிறது. பேரரசர் ஜஹாங்கீர் (1596-1627) ஆட்சியில் இந்த நகரத்திற்கு விஜயம் செய்த ஆங்கில பயணியான தாமஸ் கோரியாட், இதை சிவனின் தலைநகரான 'ஹரித்வாரா' என்று குறிப்பிடுகிறார்.[https://dsal.uchicago.edu/reference/gazetteer/pager.html?objectid=DS405.1.I34_V21_330.gif Roorkee Town] ''The Imperial Gazetteer of India'', v. 21, p. 324. பண்டைய காலத்தில் இருந்துவரும் நகரங்களில் ஒன்றான அரித்துவார், கௌதம புத்தர் காலத்திலிருந்து, மிக அண்மையில் பிரித்தானியர் வருகை வரையிலான வாழ்க்கை மற்றும் காலத்துடன் தொட்ச்சியைக் கொண்டுள்ளதால், பண்டைய இந்து வேதங்களில் இதன் குறிப்பைக் காணலாம். அரித்வார் செழிப்பான, பழமையான சமய மற்றும் கலாச்சார பாரம்பரியத்தை கொண்டுள்ளது. இது இன்னும் பல பழைய அவேலிகள் மற்றும் நேர்த்தியான சுவரோவியங்கள் மற்றும் சிக்கலான கற்களால் ஆன மாளிகைகளைக் கொண்டுள்ளது. கங்கை ஆற்றின் இரண்டு பெரிய அணைகளில் ஒன்றான பீமகோடா இங்கு அமைந்துள்ளது. இது 1840 களில் கட்டப்பட்டது, இநத அணை கங்கையின் நீரை மேல் கங்கை கால்வாய்க்கு திருப்புகிறது. இதனால் சுற்றியுள்ள நிலங்கள் நீர்ப்பாசன வசதி பெறுகின்றன. இந்த அணைக்கட்டு திட்டம் கங்கை நீர் ஓட்டத்தில் கடுமையான சீரழிவை ஏற்படுத்தி உள்ளது. 18 ஆம் நூற்றாண்டு வரை பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் கப்பல்களால் உள்நாட்டு நீர்வழிப்பாதையாக பெரிதும் பயன்படுத்தப்பட்ட கங்கையின் நீரோட்டம் சிதைவதற்கு இது ஒரு முக்கியக் காரணமாகும். இந்த ஆற்றுப் பகுதியில் உள்ள நியு தெக்ரி, துறைமுக நகரமாக கருதப்பட்டது. 1837-38 பஞ்சத்தால் 1842 ஏப்ரலில் [https://dsal.uchicago.edu/reference/gazetteer/pager.html?objectid=DS405.1.I34_V12_144.gif Upper Ganges Canal] ''The Imperial Gazetteer of India'', 1909, v. 12, p. 138. இல் வேலை தொடங்கிய பின்னர் 1854 இல் மேல் கங்கை கால்வாய் திறக்கப்பட்டது. கால்வாயின் தனித்துவமான அம்சம் ரூர்க்கியில் உள்ள சோலானி ஆற்றின் மீது அரை கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள நீர்வழியாகும், இது கால்வாயை அசல் நதிக்கு மேலே 25 மீ (82 அடி) உயரத்தில் கொண்டு செல்கிறதுது. படிமம்:United_Provinces_1903.gif ஒரு பகுதியாக, 1903]] 'அரித்வார் ஒன்றிய நகராட்சி' 1868 இல் உருவாக்கப்பட்டது, இதில் மாயாபூர் மற்றும் கன்கால் சிற்றூர்கள் அடங்கும். அரித்வார் முதன்முதலில் 1886 இல், லக்சர் வழியாக, கிளைப் பாதை வழியாக இரயில்வேயுடன் இணைக்கப்பட்டது. அவத் மற்றும் ரோகில்கண்ட் இரயில் பாதை ரூர்க்கி வழியாக சகாரன்பூர் வரை நீட்டிக்கப்பட்டபோது, இது [https://dsal.uchicago.edu/reference/gazetteer/pager.html?objectid=DS405.1.I34_V21_381.gif Trade and Communications] ''The Imperial Gazetteer of India'', v. 21, p. 375. 1900 இல் தேராதூன் நீட்டிக்கப்பட்டது. 1901 ஆம் ஆண்டில், இது 25,597 மக்கள் தொகையைக் கொண்டிருந்தது. மேலும் ஐக்கிய ஆக்ரா மற்றும் அயோத்தி மாகாணம் சகாரன்பூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ரூர்க்கி வட்டம் (தாலுகா) ஒரு பகுதியாக இருந்தது.[https://dsal.uchicago.edu/reference/gazetteer/pager.html?objectid=DS405.1.I34_V13_059.gif History] ''The Imperial Gazetteer of India'', v. 13, p. 53. 1947 இல் உத்தரப் பிரதேசம் உருவாகும் வரை அது தொடர்ந்தது. அரித்துவார் உடல், மனம், உள்ளத்தால் சோர்வடைந்தவர்களின் உறைவிடமாக இருந்து வருகிறது. இது பல்வேறு கலைகள், அறிவியல், கலாச்சாரத்தை கற்றுக்கொள்வதற்கான ஈர்ப்பை தரும் மையமாகவும் உள்ளது. ஆயுர்வேதம் மருந்துகள் மற்றும் மூலிகை மருந்துகளின் சிறந்த மையமாக இந்த நகரம் நீண்டகாலமாக நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும் குருகுல் காங்கிரி விஸ்வவித்யாலயா உட்பட தனித்துவமான இந்தியாவில் கல்வி (பாரம்பரியப் பள்ளி) அமைவிடமாக உள்ளது. இந்த கல்வி நிலையம் பரந்த வளாகத்தைக் கொண்டுள்ளதோடு, பாரம்பரிய கல்வியை 1902 முதல் வழங்கிவருகிறது. அரித்வாரின் வளர்ச்சி 1960 களில் வேகம் எடுத்தது, நவீன நாகரிகத்தின் அடையாளமான பாரத மிகு மின் நிறுவனம், 1975 இல் 'பொதுத்துறை நிறுவனங்கள், இந்தியா' நிறுவப்பட்டது. அருகில் உள்ள இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் ரூர்க்கி, தற்போதைய இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகம் ரூர்க்கி அறிவியல் மற்றும் பொறியியல் துறைக் கல்வியில் மிகவும் பழமையான மற்றும் மிகவும் மதிப்புமிக்க கல்வி நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும்.
கேள்வி: அரித்துவார் - மேலும் பார்க்கவும் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: * அகில்யாபாய் ஓல்கர் * ரிசிகேசு * குஜ்ஜர்