கேள்வி: இந்திய வரலாறு குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Indus Valley Civilization, Mature Phase (2600-1900 BCE).pngஉடல் அமைப்பில் நவீன மனிதர்களானவர்கள் இந்தியத் துணைக்கண்டம் 73,000 மற்றும் 55,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் முதன் முதலில் வருகை புரிந்தனர். Quote: "Y-Chromosome and Mt-DNA data support the colonization of South Asia by modern humans originating in Africa. ... Coalescence dates for most non-European populations average to between 73–55 ka." தெற்காசியாவில் தொடக்க காலத்தில் அறியப்பட்ட மனித எச்சங்களானவை 30,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் காலமிடப்படுகின்றன. தெற்காசியாவில் நிலையான வாழ்க்கையை வாழும் முறையானது பொ. ஊ. மு. 7,000-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் தொடங்கியது. பொ. ஊ. மு. 4,000-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் நிலையான வாழ்க்கை வாழும் முறையானது பரவத் தொடங்கியது. இது படிப்படியாக சிந்துவெளி நாகரிகம் பரிணாமம் அடைந்தது. பழைய உலகம் மூன்று தொடக்கால நாகரிகத்தின் தொட்டில் இதுவும் ஒன்றாகும். இது பொ. ஊ. மு. 2,500 மற்றும் பொ. ஊ. மு. 1,900-க்கு இடையில் தற்கால பாக்கித்தான் மற்றும் வடமேற்கு இந்தியாவில் செழித்திருந்தது. பொ. ஊ. மு. இரண்டாம் ஆயிரமாண்டின் தொடக்கத்தில் தொடர்ச்சியான வறட்சியானது சிந்துவெளி மக்கள் பெரிய நகர மையங்களிலிருந்து சிறிய கிராமங்களாகச் சிதறுவதற்குக் காரணமானது. இந்திய-ஆரியப் புலப்பெயர்வு நடு ஆசியா பஞ்சாப் பகுதி இந்திய-ஆரியப் பழங்குடியினங்களானவை நகர்ந்தன. அவர்களது விரிவான சமயப் பாடல்களின் தொகுப்புகளைத் தொகுத்ததன் (வேதம்) மூலம் வட இந்தியாவின் வேத மக்களின் (1500–பொ. ஊ. மு. 500) வேதகாலம் குறிக்கப்படுகிறது. சமூக அமைப்பானது வர்ணம் (இந்து சமயம்) வழியாக தோராயமாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அதிகமாகப் பரிணாமம் அடைந்த தற்கால சாதி அமைப்புக்குள் இது இணைக்கப்பட்டது. மேய்ச்சல் மற்றும் நாடோடி வாழ்க்கையை வாழ்ந்த இந்திய-ஆரியர்கள் பஞ்சாபில் இருந்து சிந்து-கங்கைச் சமவெளி பரவினர். பொ. ஊ. மு. 600 வாக்கில் ஒரு புதிய, பகுதிகளுக்கு இடையிலான பண்பாடானது உருவானது. பிறகு தலைவர்களால் ஆளப்பட்ட சிறிய அரசுகள் (ஜனபாதங்கள்) பெரிய அரசுகளாக (மகாஜனபாதங்கள்) ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன. இரண்டாவது நகரமயமாக்கலானது நடைபெற்றது. புதிய சமணம் இயக்கங்கள் மற்றும் சமயக் கருத்துருக்களின் வளர்ச்சியுடன் இது நடைபெற்றது.Flood, Gavin. Olivelle, Patrick. 2003. ''The Blackwell Companion to Hinduism''. Malden: Blackwell. pp. 273–274 இதில் சைனம் மற்றும் பௌத்தம் வளர்ச்சியும் அடங்கும். பௌத்தமானது துணைக் கண்டத்தின் ஏற்கெனவே இருந்த சமயப் பண்பாடுகளுடன் இந்து சமய வரலாறு இந்து சமயம் வளர்ச்சிக்குக் காரணமானது. File:Indian cultural zone.svg File:Timeline of Indian History.svgசந்திரகுப்த மௌரியர் நந்த அரசமரபு பதவியிலிருந்து தூக்கி எறிந்தார். பண்டைக்கால இந்தியாவில் முதல் பெரும் பேரரசான மௌரியப் பேரரசு நிறுவினார். இந்தியாவின் மௌரிய மன்னரான அசோகர் வன்முறையான கலிங்கப் போர், பௌத்தம் வரலாற்று ரீதியாக ஏற்றுக் கொண்டதற்காகவும், தனது பேரரசு முழுவதும் அறப் போராட்டம் மற்றும் அமைதி பரப்ப முயன்றதற்காகவும் பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளார். அப்போதைய பேரரசர் சத்தாதன்வன் அவரது தளபதி புஷ்யமித்திர சுங்கன் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டதற்குப் பிறகு பொ. ஊ. மு. 185-இல் மௌரியப் பேரரசானது வீழ்ச்சியடைந்தது. சுங்கன் சுங்கர் துணைக்கண்டத்தின் வடக்கு மற்றும் வடகிழக்குப் பகுதியில் நிறுவினான். அதே நேரத்தில் கிரேக்க பாக்திரியா பேரரசு துணைக்கண்டத்தின் வடமேற்குப் பகுதியைக் கொண்டிருந்தது. இந்தோ கிரேக்க நாடு அமைத்தது. இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளானவை ஏராளமான அரசமரபுகளால் ஆளப்பட்டுள்ளன. பொ. ஊ. 4 மற்றும் 6-ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஆட்சி செய்த குப்தப் பேரரசு இதில் அடங்கும். இக்காலகட்டமானது இந்தியாவின் செவ்வியல் காலம் அல்லது பொற்காலம் என்று அறியப்படும் ஓர் இந்து சமய மற்றும் சிந்தனை இன்பம்சார் புத்தெழுச்சியைக் கண்டது. இந்திய நாகரிகம், நிர்வாகம், பண்பாடு மற்றும் சமயத்தின் அம்சங்களானவை பெரும்பாலான ஆசியா முழுவதும் பரவின. இப்பகுதியில் இந்தியமயமாக்கப்பட்ட இராச்சியங்கள் நிறுவப்படுவதற்கு வழி வகுத்தன. இவ்வாறாக பெரிய இந்தியா எனும் பகுதியானது உருவானது.''The Cambridge History of Southeast Asia: From Early Times to c. 1800'', Band 1 by Nicholas Tarling, p. 281 7-ஆம் மற்றும் 11-ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் மிக முக்கியமான நிகழ்வானது கன்னோசி மையமாகக் கொண்டு நடைபெற்ற மும்முனைப் போட்டியாகும். ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியிலிருந்து பல ஏகாதிபத்திய சக்திகளின் வளர்ச்சியை தென்னிந்திய வரலாறு கண்டது. 11-ஆம் நூற்றாண்டில் தென்னிந்தியாவை சோழர் வென்றனர். தொடக்க நடுக் காலத்தின் போது இந்து-அரபு எண்ணுருக்கள் உள்ளிட்ட இந்திய கணிதமானது அரபு உலகத்தில் கணிதம் மற்றும் வானியலின் வளர்ச்சி மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. இந்து-அரபு எண்ணுருக்கள் உருவாக்கப்பட்டதும் இதில் அடங்கும்.''Essays on Ancient India'' by Raj Kumar p. 199 இந்தியா மீதான இசுலாமியப் படையெடுப்பு எட்டாம் நூற்றாண்டிலேயே கூட நவீன கால ஆப்கானித்தான் மற்றும் சிந்து மாகாணம் வரம்புக்குட்பட்ட வகையில் நடத்தப்பட்டன.Al Baldiah wal nahaiyah vol: 7 p. 141 ''"Conquest of மக்ரான்"'' இதற்குப் பிறகு கசினியின் மகுமூது படையெடுப்புகள் நடைபெற்றன. 1206-இல் நடு ஆசிய துருக்கியர்களால் நிறுவப்பட்ட தில்லி சுல்தானகம் 14-ஆம் நூற்றாண்டில் வட இந்தியாவின் பெரும் பகுதியை ஆண்டது. இந்திய-துருக்கிய துக்ளக் வம்சம் உள்ளிட்ட பல்வேறு துருக்கிய மற்றும் ஆப்கானிய அரசமரபுகளால் இது ஆளப்பட்டது. தைமூர் படையெடுப்புகளைத் தொடர்ந்து 14-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் சுல்தானகமானது வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது. மால்வா சுல்தானகம், குசராத்து மற்றும் பாமினி சுல்தானகம் சுல்தானகங்கள் தோன்றின. பாமினி 1518-இல் ஐந்து தக்காண சுல்தானகங்கள் பிரிந்தது. செழிப்பான வங்காள சுல்தானகம் கூட ஒரு முதன்மையான சக்தியாக உருவாகியது. மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலான காலத்திற்கு நீடித்திருந்தது. இக்காலகட்டத்தின் போது பல வலிமையான இந்து இராச்சியங்கள், குறிப்பாக விஜயநகரப் பேரரசு மற்றும் உதய்பூர் இராச்சியம் கீழான இராசபுத்திர அரசுகள் முதலான அரசுகள் தோன்றின. இந்தியாவின் பண்பாட்டு மற்றும் அரசியல் அமைப்பை வடிவமைப்பதில் குறிப்பிடத்தக்க பங்காற்றின. தொடக்க நவீன காலமானது 16-ஆம் நூற்றாண்டில் தொடங்கியது. அப்போது முகலாயப் பேரரசு இந்திய துணைக்கண்டத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளைக் கைப்பற்றியது. இது தொடக்க கால தொழில்மயமாக்கலைக் குறித்தது. முகலாயப் பேரரசானது மிகப்பெரிய உலகப் பொருளாதாரமாகவும், உற்பத்தி மையமாகவும் உருவானது. 18-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் முகலாயர்கள் ஒரு படிப்படியான வீழ்ச்சியைக் கண்டனர். இதற்குப் பெரும்பகுதிக் காரணம் மராட்டியப் பேரரசு. இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் விரிவான பகுதிகளின் கட்டுப்பாட்டை மராத்தியர்கள் பெற்றனர். மேலும், ஏராளமான ஆப்கானியப் படையெடுப்புக்களும் இந்த வீழ்ச்சிக்குக் காரணமாக அமைந்தன. பிரித்தானிய அரசாங்கத்துக்காக ஒரு இறையாண்மையுடைய படையாகச் செயல்பட்ட பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி மற்றும் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்கு இடையில் இந்தியாவின் பெரும் பகுதிகளின் கட்டுப்பாட்டை படிப்படியாகப் பெற்றது. இந்தியாவில் கம்பெனி ஆட்சி கொள்கைகளானவை 1857-ஆம் ஆண்டு சிப்பாய்க் கிளர்ச்சி, 1857 காரணமாயின. இதற்குப் பிறகு இந்தியா நேரடியாக பிரித்தானிய அரசாங்கத்தால் பிரித்தானியாவின் இந்தியப் பேரரசு ஆளப்பட்டது. முதலாம் உலகப் போர் பிறகு மோகன்தாசு கரம்சந்த் காந்தி தலைமையில் இந்திய தேசிய காங்கிரசு விடுதலைக்கான ஒரு தேசிய அளவிலான போராட்டமானது தொடங்கப்பட்டது. பிறகு, அகில இந்திய முசுலிம் லீக் முசுலிம்களைப் பெரும்பான்மையாகக் கொண்ட ஒரு தனி நாட்டுக்கு வலியுறுத்தியது. பிரித்தானிய இந்தியப் பேரரசானது ஆகத்து 1947-இல் இந்திய மேலாட்சி அரசு மற்றும் பாக்கித்தான் மேலாட்சி அரசாகப் பிரிக்கப்பட்டது. இரு அரசுகளும் தத்தமது விடுதலையைப் பெற்றன.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - புதிய கற்காலம் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:Mehrgarh ruins.jpg பலுச்சிசுத்தானம் உள்ள மெஹெர்கர் தளம்]] File:MET 2003 592 2 O.jpg துணைக்கண்டத்தில் புதிய கற்காலம் சிந்து ஆறு வண்டல் சமவெளியின் மேற்கு விளிம்புகளில் தோராயமாக 9,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தோன்றியது. பொ. ஊ. மு. மூன்றாவது ஆயிரமாண்டின் சிந்துவெளி நாகரிகம் படிப்படியாக பரிணாமம் அடைந்தது. டிம் டைசனின் கூற்றுப்படி, "7,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வேளாண்மையானது பலுச்சிசுத்தானத்தில் உறுதியாக நிலை பெற்றிருந்தது... மெதுவாக கிழக்கு நோக்கி சிந்து வெளிக்குள் பரவியது". மைக்கேல் பிசர் மேலும் குறிப்பிட்டுள்ளதாவது: நன்றாக-நிறுவப்பட்ட, நிலையான வேளாண்மை சமூகத்தின் தொடக்க கால கண்டுபிடிப்பானது போலன் கணவாய் மற்றும் சிந்துவெளிக்கு (தற்கால பாக்கித்தானில்) இடைப்பட்ட குன்றுகளில் மெகர்கரில் இருந்தன. பொ. ஊ. மு. 7,000 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே நிலத்தைச் செப்பனிடுவது, குறிப்பிட்ட தானியம் விளைவிக்கும் தாவரங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, நட்டு, வளர்த்து மற்றும் அறுவடை செய்வதில் அதிகரித்து வந்த வேலைகளை சமூகங்கள் அங்கு தொடங்கின. செம்மறியாடு, ஆடு, பன்றி மற்றும் மாடு (திமில் உடைய செபு [''பாஸ் இந்திகஸ்''] மற்றும் திமிலற்ற [''பாஸ் தௌரஸ்''] ஆகிய இரு மாடுகளும்) உள்ளிட்ட விலங்குகளையும் கூட அவர்கள் கொல்லைப்படுத்தினர். எடுத்துக்காட்டாக, இனப்பெருக்க ஆற்றல் அழிக்கப்பட்ட மாடுகளானவை முதன்மையாக மாமிசம் தருபவை என்ற நிலையில் இருந்து கொல்லைப்படுத்தப்பட்ட வேலை விலங்குகளாக மாறின.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - சிந்துவெளி நாகரிகம் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Indus Valley Civilization, Mature Phase (2600-1900 BCE).png இந்தியாவில் வெண்கலக் காலம் தோராயமாக பொ. ஊ. மு. 3,300 ஆம் ஆண்டிலிருந்து தொடங்கியது. பழைய உலகம் மூன்று தொடக்க கால நாகரிகத்தின் தொட்டில் ஒன்று சிந்து சமவெளிப் பகுதியாகும். இந்த மூன்று நாகரிகங்களிலேயே சிந்துவெளி நாகரிகமானது மிகவும் விரிவடைந்ததாக இருந்தது. இதன் உச்சநிலையில் 50 இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்களை இது கொண்டிருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. இந்நாகரிகமானது முதன்மையாக தற்கால பாக்கித்தானை மையமாகக் கொண்டிருந்தது. சிந்து ஆற்றின் வடிநிலத்தில் அமைந்திருந்தது சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் முதிர்ந்த காலகட்டமானது பொ. ஊ. மு. சுமார் 2,600 முதல் 1,900 வரை செழித்திருந்தது. இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் நகர்ப்புற நாகரிகத்தின் தொடக்கத்தை இது குறித்தது. தற்கால பாக்கித்தானிலிருந்த அரப்பா, கனேரிவாலா மற்றும் மொகெஞ்சதாரோ மற்றும், தற்கால இந்தியாவிலிருந்த தோலாவிரா, காளிபங்கான், இராக்கிகர்கி, மற்றும் லோத்தல் போன்ற நகரங்களை இது உள்ளடக்கியிருந்தது. File:Mohenjo-daro.jpg. இத்தளத்தின் பெரும் குளியல் தொட்டியுடன், சுற்றியுள்ள நகர்ப்புற அமைப்புகளும் காட்டப்பட்டுள்ளன.]] File:DHOLAVIRA SITE (24).jpg. செயற்கையாகக் கட்டமைக்கப்பட்ட நீர்த் தேக்கங்களில் நீர் நிலையை அடைவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட பவோலி படிக்கட்டுகளுடன் காணப்படுகிறது.]] File:The drainage system at Lothal 2.JPG உள்ள கழிப்பறை வடிகால் அமைப்பின் தொல்லியல் சிதிலங்கள் ]] பண்டைக்கால சிந்து ஆற்று சமவெளியின் குடியிருப்பாளர்களான அரப்பர்கள் உலோகவியல் மற்றும் கைவினைப் பொருட்களில் புதிய தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்கினர். தாமிரம் வெண்கலம், ஈயம் மற்றும் வெள்ளீயம் ஆகிய உலோகங்களை உற்பத்தி செய்தனர்.Kenoyer, J. M., Miller, H. M.-L. [http://pascal-francis.inist.fr/vibad/index.php?action=getRecordDetail&idt=1557249 "Metal technologies of the Indus Valley tradition in Pakistan and western India."] ''The Archaeometallurgy of the Asian Old World,'' MASCA research papers in science and archaeology. 1999, Vol 16, pp 107-151; ref : 7 p.1/4. ISSN 1048-5325 இந்நாகரிகமானது சுட்ட செங்கற்களால் கட்டமைக்கப்பட்ட இதன் நகரங்களுக்காகவும், இதன் சாலையோர சாக்கடை கழிவு நீக்கம் அமைப்புகளுக்காகவும் அறியப்படுகிறது. நகராட்சி அமைப்பு போன்ற ஒரு வகையை இது கொண்டிருந்திருக்கலாம் என்று எண்ணப்படுகிறது. இந்நாகரிகமானது சிந்துவெளி வரிவடிவம் கூட உருவாக்கியது. பண்டைக்கால இந்திய எழுத்துமுறைகளிலேயே இது தான் மிகப் பழமையானதாகும். இது இன்னும் புரிந்துகொள்ளப்படாமலேயே உள்ளது.''Early India: A Concise History'', D.N. Jha, 2004, p. 31 சிந்துவெளி மொழி நேரடியாக உறுதிப்படுத்தப்படாமல் இருப்பதற்கு இதுவே காரணமாகும். இம்மொழி எக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது என்றும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. File:Indus script.jpg. ]]சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு அங்கிருந்த குடியிருப்பாளர்கள் கங்கை-யமுனை வடிநிலத்தின் இமயமலை அடிவாரங்களை நோக்கி இடம் பெயர்ந்தனர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - காவி நிற மட்பாண்டப் பண்பாடு குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Sinauli chariot ASI.jpg உறுதியான சக்கரத்தைக் கொண்ட வண்டி. இந்தியத் தொல்லியல் ஆய்வகம் உள்ள ஒரு புகைப்படம் இதுவாகும்.]] பொ. ஊ. மு. இரண்டாவது ஆயிரமாண்டின் போது கங்கை யமுனை தோவாப் பகுதியில் காவி நிற மட்பாண்டப் பண்பாடு இருந்தது. வேளாண்மை மற்றும் வேட்டையாடுதலைக் கொண்டிருந்த கிராமப்புற குடியிருப்புகள் இவையாகும். கோடாரிகள், ஈட்டிகள், அம்புகள் மற்றும் வாள்கள் போன்ற தாமிரக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தியும், கொல்லைப்படுத்தப்படுத்த விலங்குகளைக் கொண்டும் இவர்கள் வாழ்ந்தனர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - வேத காலம் (அண். 1500 – 600 பொ. ஊ. மு.) என்பது என்ன?
பதில்: இல் தொடங்கி இந்திய-ஆரியப் புலப்பெயர்வு நடு ஆசியா பஞ்சாப் பகுதி இந்திய-ஆரியப் பழங்குடியினங்கள் நகர்ந்தன. இந்திய-ஆரிய மக்களிடமிருந்த சமய சடங்கு பாடல்களில் இருந்து வேதங்கள் தொகுக்கப்பட்டது வேதகாலம் எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது. வடமேற்கு இந்தியாவின் பகுதியில் வேதப் பண்பாடானது அமைந்திருந்தது. அதே நேரத்தில், இந்தியாவின் பிற பகுதிகள் தனித்துவமான பண்பாட்டு அடையாளங்களைக் கொண்டிருந்தன. இக்காலத்தில் தான் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பல பகுதிகள் செப்புக் காலம் இருந்து இரும்புக் காலம் மாற்றமடைந்தன. வேதப் பண்பாடானது வேதம் விளக்கப்பட்டுள்ளது. வேதங்கள் இந்துக்களுக்கு இன்றும் புனிதமானதாக உள்ளன. வேத மொழி வாய் வழியாக உருவாக்கப்பட்டு இவை பரப்பப்பட்டன. வேதங்களானவை இந்தியாவில் மிகப் பழமையான எஞ்சியிருக்கும் நூல்களில் சிலவாகும். வேத காலமானது 1500 முதல் பொ. ஊ. மு. 500 வரை நீடித்திருந்தது.Romila Thapar, ''A History of India: Part 1'', pp. 29–30. இந்திய துணைக் கண்டத்தின் பல பண்பாட்டு அம்சங்களின் அடித்தளத்திற்குப் பங்களித்தது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - வேத சமூகம் என்பது என்ன?
பதில்: File:Rigveda MS2097.jpg எழுத்துமுறையில் எழுதப்பட்ட இருக்கு வேதம் ஒரு தொடக்க 19 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கையெழுத்துப் பிரதி. வேதமானது தொடக்கத்தில் வாய் வழியாகச் சொற்களாக பரப்பப்பட்டது.]] பஞ்சாப் பகுதி மற்றும் சிந்து-கங்கைச் சமவெளி ஒரு வேதப் பண்பாட்டை நிலை நிறுத்த வரலாற்றாளர்கள் வேதங்களை ஆய்வு செய்துள்ளனர். தருமம் போன்ற பின்னர் உருவாக்கப்பட்ட இந்திய மெய்யியல் பல அம்சங்கள் வேத கருத்துகளுக்கு தங்களது பூர்வீகத்தைக் கொண்டுள்ளன. தொடக்க கால வேத சமூகமானது இருக்கு வேதம் விளக்கப்பட்டுள்ளது. இருக்கு வேதமே மிகப் பழமையான வேத நூல் ஆகும். பொ. ஊ. மு. இரண்டாவது ஆயிரமாண்டின் போது இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் வடமேற்குப் பகுதியில் இது தொகுக்கப்பட்டது என்று நம்பப்படுகிறது. அந்நேரத்தில் ஆரிய சமூகமானது முதன்மையாகப் பழங்குடியின மற்றும் மேய்ச்சல் வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றிய நாடோடிக் குழுக்களாக இருந்தது. கைவிடப்பட்ட அரப்பா நகர வாழ்க்கை முறையிலிருந்து இது வேறுபட்டிருந்தது. தொடக்க கால இந்திய ஆரியர்களின் இருப்பானது அநேகமாக தொல்லியல் பார்வையில் குறிப்பிடப்படும் காவி நிற மட்பாண்டப் பண்பாடு பகுதியளவுக்கு ஒத்துப் போகிறது.மைக்கேல் விட்செல் (1989), ''Tracing the Vedic dialects'' in ''Dialectes dans les litteratures Indo-Aryennes'' ed. Colette Caillat, Paris, 97–265. இருக்கு வேத காலத்தின் முடிவில் ஆரிய சமூகமானது இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் வடமேற்குப் பகுதியிலிருந்து மேற்கு கங்கை ஆறு சமவெளிக்கு விரிவடைந்தது. அதிகரித்து வந்த நிலையாக வேளாண்மை வாழ்க்கை முறைக்கு மாறியது. நான்கு வர்ணம் (இந்து சமயம்) அல்லது சமூக வகுப்புகளின் படிநிலையைச் சுற்றி சமூக ரீதியாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. சில பூர்வகுடி மக்களின் பணி நிலையை தூய்மையற்றதாகக் குறிப்பிட்டு விலக்கியதை இந்த சமூக அமைப்பானது பண்பாகக் கொண்டிருந்தது. இக்காலகட்டத்தில் முந்தைய சிறு பழங்குடியினக் குழுக்கள் மற்றும் தலைவர்களைக் கொண்ட அரசுகள் பல ஒன்றிணைந்து ஜனபாதங்கள் (முடியாட்சி, நாடு நிலை அரசியல் அமைப்புகள்) மாறின.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - சமசுகிருத இதிகாசங்கள் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: File:Kurukshetra.jpg குறித்த ஓவியத்துடன் கூடிய ஒரு கையெழுத்துப் பிரதி]] இக்காலகட்டத்தின் போது சமசுகிருத இதிகாசங்களான ''இராமாயணம்'' மற்றும் ''மகாபாரதம்'' ஆகியவை உருவாக்கப்பட்டன. இன்றும் உலகின் மிக நீண்ட ஒற்றைக் கவிதை ''மகாபாரதம்'' தான்.Romila Thapar, ''A History of India Part 1'', p. 31. வரலாற்றாளர்கள் முன்னர் இந்த இரு இதிகாசக் கவிதைகளின் சமூகச் சூழ்நிலையாக ஓர் "இதிகாச காலத்தை" முன் வைத்தனர். ஆனால், நூற்றாண்டுகளாக பல நிலை மேம்படுத்தலின் வழியாக இந்த நூல்களானவை மாற்றமடைந்தன என தற்போது ஒப்புக் கொண்டுள்ளனர். இந்த இதிகாசங்களின் தற்போது எஞ்சியிருக்கும் நூல்களானவை பொ. ஊ. மு. 400 மற்றும் பொ. ஊ. 400க்கு இடைப்பட்ட வேத காலத்துக்கு பிந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்தவை என நம்புகின்றனர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - ஜனபாதங்கள் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Late Vedic Culture (1100-500 BCE).png எல்லைகளைக் காட்டும் பிந்தைய வேத சகாப்த வரைபடம். இந்தியாவில் குருதேசம், பாஞ்சாலம், கோசல நாடு மற்றும் விதேகம் உள்ளிட்ட இரும்புக் கால இராச்சியங்களின் தொடக்கம் இதுவாகும். ]] தோராயமாக பொ. ஊ. மு. 1,200 முதல் பொ. ஊ. மு. 6 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இந்திய துணைக் கண்டத்தில் இருந்த இந்தியாவின் இரும்பு யுகம் ஜனபாதங்களின் வளர்ச்சியால் வரையறுக்கப்படுகிறது. இவை நாடுகள், குடியரசு, மற்றும் முடியாட்சி ஆகும். இதில் குறிப்பிடத்தக்கவை குருதேசம், பாஞ்சாலம், கோசல நாடு மற்றும் விதேகம் ஆகிய இரும்புக் கால இராச்சியங்கள் ஆகும். வேத காலத்தின் முதல் அரசு நிலை சமூகம் குருதேசம் ( 1200–450 பொ. ஊ. மு.) ஆகும். பொ. ஊ. மு. சுமார் 1,200 மற்றும் 800 க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் வடமேற்கு இந்தியாவில் இரும்புக் காலத்தின் தொடக்கத்துடன் குரு தேசத்தின் காலம் ஒத்துப் போகிறது. அதர்வண வேதம் இக்காலத்தில் தான் உருவாக்கப்பட்டது. குரு அரசானது வேதகால சமயப் பாடல்களை ஒருங்கிணைத்துத் தொகுத்தது. சமூக ஒழுங்கை நோக்கமாகக் கொண்டு இசுரதா சமயச் சடங்குகளை உருவாக்கியது. குரு அரசின் இரு முக்கியமான நபர்கள் மன்னன் பரிட்சித்து, அவனுக்குப் பின் வந்த சனமேசயன் ஆவர். அவர்கள் குரு நாட்டை வட இந்தியாவின் ஆதிக்கம் மிகுந்த, அரசியல், சமூக மற்றும் பண்பாட்டு சக்தியாக மாற்றினர். குரு இராச்சியம் வீழ்ச்சியடைந்த போது வேதப் பண்பாட்டின் மையமானது குரு நாட்டவரின் கிழக்கு அண்டையவரான பாஞ்சால இராச்சியத்திற்கு இடம் மாறியது. தொல்லியல் ரீதியான சாம்பல் வண்ண ஓவியம் தீட்டப்பட்ட மட்பாண்டப் பண்பாடு ( 1100–60 பொ. ஊ. மு.) வட கிழக்கு இந்தியாவின் அரியானா மற்றும் மேற்கு இந்தியாவின் உத்தரப் பிரதேசம் பகுதிகளில் செழித்திருந்தது. இப்பண்பாடானது குருதேசம் மற்றும் பாஞ்சாலம் இராச்சியங்களுடன் ஒத்துப் போவதாக நம்பப்படுகிறது. பிந்தைய வேத காலத்தின் போது விதேகம் வேதப் பண்பாட்டின் ஒரு புதிய மையமாகத் தோன்றியது. இது மேலும் கிழக்கே (தற்கால நேபாளம் மற்றும் பீகார்) அமைந்திருந்தது. மன்னன் சனகர் கீழ் இது உச்ச நிலையை அடைந்தது. யாக்யவல்க்கியர், உத்தாலக ஆருணி, மற்றும் கார்கி வசக்னவி போன்ற பிராமணர் முனிவர்கள் மற்றும் இந்திய மெய்யியல் சனகனின் அரசவையானது புரவு வழங்கியது.H.C. Raychaudhuri (1950), ''Political History of Ancient India and Nepal'', Calcutta: University of Calcutta, p. 58 இக்காலத்தின் பிந்தைய பகுதியானது அதிகரித்து வந்த நிலையாக பெரிய அரசுகள் மற்றும் இராச்சியங்களாக வட இந்தியா முழுவதும் ஜனபாதங்கள் ஒருங்கிணைக்கப்படுவதைக் கண்டது. அவை ''மகாஜனபாதங்கள்'' என்று அழைக்கப்பட்டன.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - இரண்டாம் நகரமயமாக்கல் (அண். 600 – 200 பொ. ஊ. மு.) என்பது என்ன?
பதில்: File:City of Kushinagar in the 5th century BCE according to a 1st century BCE frieze in Sanchi Stupa 1 Southern Gate.jpgபொ. ஊ. மு. 800 மற்றும் பொ. ஊ. மு. 200 க்கு இடைப்பட்ட காலமானது சமணம் இயக்கம் உருவாவதைக் கண்டது. இந்த இயக்கத்திலிருந்து தான் சைனம், பௌத்தம் தோன்றின. இக்காலத்தின் போது முதல் உபநிடதம் எழுதப்பட்டது. பொ. ஊ. மு. 500 க்கு பிறகு "இரண்டாவது நகரமயமாக்கல்"}} என்றும் அழைக்கப்படும் காலமானது தொடங்கியது. கங்கைச் சமவெளியில் புதிய நகர்ப்புறக் குடியிருப்புகள் தோன்றின. மேல் கங்கைச் சமவெளியின் சாம்பல் வண்ண ஓவியம் தீட்டப்பட்ட மட்பாண்டப் பண்பாடு பொ. ஊ. மு. 600 க்கு முந்தைய காலத்தில் இரண்டாம் நகரமயமாக்கலுக்கான அடித்தளங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. மேற்குறிப்பிட்ட பண்பாட்டின் பெரும்பாலான தளங்களானவை சிறிய வேளாண்மைக் கிராமங்களாக இருந்திருந்தாலும், இறுதியாக ஒப்பீட்டளவில் "பல தசம" எண்ணிக்கையிலான தளங்கள் பெரிய குடியிருப்புகளாக மாறின. இவற்றை பட்டனங்கள் என்று குறிப்பிடலாம். இதில் மிகப் பெரியவை வாய்க்கால்கள் மற்றும் அகழிகளால் பாதுகாக்கப்பட்டன. மரத்தாலான வேலிகளையுடைய குவிக்கப்பட்ட மணலால் உருவாக்கப்பட்ட மண் சுவர் அமைப்புகளைக் கொண்டிருந்தன. மகத நாடு முக்கியத்துவத்தை அடைந்த நடு கங்கைச் சமவெளியானது மௌரியப் பேரரசு அடித்தளத்தை அமைத்தது. இது ஒரு தனித்துவமான பண்பாட்டுப் பகுதியாகும். பொ. ஊ. மு. 500 க்கு பிறகு புதிய அரசுகள் இங்கு தோன்றின. வேதப் பண்பாட்டால் இது தாக்கம் பெற்றிருந்தது. ஆனால், குரு-பாஞ்சாலப் பகுதியில் இருந்து குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு வேறுபட்டிருந்தது. "தெற்காசியாவில் நெல் அறுவடை செய்யப்பட்ட தொடக்க காலத்தில் அறியப்பட்ட பகுதியும், பொ. ஊ. மு. 1,800 வாக்கில் சிரந்த் மற்றும் செச்சர் தளங்களுடன் தொடர்புடைய முன்னேறிய புதிய கற்கால மக்களின் அமைவிடமும்" இதுவாகும். இப்பகுதியில் சிரமண இயக்கங்கள் செழித்திருந்தன. சைனமும், பௌத்தமும் இங்கு தோன்றின.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - பௌத்தமும், சைனமும் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: பொ. ஊ. மு. 800 மற்றும் பொ. ஊ. மு. 400 க்கு இடைப்பட்ட காலமானது தொடக்க கால உபநிடதம் தொகுக்கப்படுவதைக் கண்டது. இந்து சமயம் கோட்பாட்டு ரீதியான அடித்தளத்தை இது தான் உருவாக்கியது. இது ''வேதாந்தம்'' (வேதம் இறுதி நிலை) என்றும் கூட அறியப்படுகிறது. பொ. ஊ. மு. 7 ஆம் மற்றும் 6 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இந்தியாவின் அதிகரித்து வந்த நகரமயமாக்கலானது புதிய துறவு அல்லது "சிரமண இயக்கங்களின்" வளர்ச்சிக்கு வழி வகுத்தது. இவை சமயச் சடங்குகளின் மரபுவழிக்குச் சவால் விடுத்தன. சைனம் பரப்பிய மகாவீரர் ( 599–527 பொ. ஊ. மு.), மற்றும் பௌத்தத்தைத் தோற்றுவித்த கௌதம புத்தர் ( 563–483 பொ. ஊ. மு.) ஆகியோர் இந்த இயக்கத்தின் மிக முக்கியமான நபர்கள் ஆவர். பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சுழற்சிக் கருத்துரு, பிறவிச்சுழற்சி கருத்துரு மற்றும் விடுதலை கருத்துரு ஆகியவற்றின் உருவாக்கத்துக்கு சிரமண இயக்கமானது காரணமானது. ''சமணம்'' சமயங்களில் காணப்படும் மட்டுமீறிய துறவு நிலையை சீர் செய்த ஒரு நடு வழி, பௌத்தம் புத்தர் கண்டறிந்தார். இதே நேரம் மகாவீரர் (சைனத்தின் 24 ஆவது ''தீர்த்தங்கரர்'') பிற்காலத்தில் சைனமாக உருவாகிய ஒரு கருத்துருவைப் பரப்பினார். எனினும், சைன மரபுவழியானது ''தீர்த்தங்கரர்களின்'' போதனைகளானவை அறியப்பட்ட அனைத்து காலத்துக்கும் முந்தையவை என்று நம்புகின்றனர். 23 ஆவது ''தீர்த்தங்கரர்'' என்ற நிலையைப் பெற்ற பார்சுவநாதர் (அண். 872 – அண். 772 பொ. ஊ. மு.) வரலாற்று ரீதியான நபர் என அறிஞர்கள் நம்புகின்றனர். ஒரு சில ''தீர்த்தங்கரர்களையும்'', ''சிரமண'' இயக்கத்தை ஒத்த ஒரு துறவு நிலையையும் வேதங்கள் ஆவணப்படுத்தியுள்ளன என்று நம்பப்படுகிறது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - மகாஜனபாதங்கள் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:Mahajanapadas (c. 500 BCE).png அமைந்திருந்த 16 சக்தி வாய்ந்த அரசியல் அமைப்புகள் மகாஜனபாதங்கள் ஆகும். ]]அண். பொ. ஊ. மு. 600 முதல் அண். பொ. ஊ. மு. 300 வரையிலான காலகட்டமானது மகாஜனபாதங்கள் வளர்ச்சியைக் கண்டது. 16 சக்தி வாய்ந்த இராச்சியங்கள் மற்றும் சிலவர் ஆட்சி குடியரசுகள் இவையாகும். வடமேற்கே காந்தாரதேசம் இந்திய துணைக் கண்டத்தின் கிழக்குப் பகுதியான வங்காளம் வரை விரிவடைந்திருந்த ஒரு பட்டை போன்ற வழியில் இவை அமைந்திருந்தன. விந்திய மலைத்தொடர் பகுதியும் இதில் அடங்கியிருந்தது. ''அங்குத்தர நிகயா'' போன்ற பண்டைக்கால பௌத்த நூல்கள்Anguttara Nikaya I. p. 213; IV. pp. 252, 256, 261. இந்த 16 பெரும் இராச்சியங்கள் மற்றும் குடியரசுகள் குறித்து அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றன. அவை அங்கம், அஸ்மகம், அவந்தி நாடு, சேதி நாடு, காந்தாரதேசம், காசி, காம்போஜர்கள், கோசல நாடு, குருதேசம், மகத நாடு, மல்லம், மத்சய நாடு (அல்லது மச்சா), பாஞ்சாலம், சூரசேனம், வஜ்ஜி நாடு, மற்றும் வத்ச நாடு ஆகியவையாகும். சிந்துவெளி நாகரிகம் பிறகு இந்தியாவில் இரண்டாவது முக்கிய நகரமயமாக்கலின் வளர்ச்சியை இக்காலகட்டமானது கண்டது. File:Xerxes Hidush warrior 480 BCE.jpgசாக்கியர்கள், கோலியர், மல்லம் மற்றும் லிச்சாவிகள் போன்ற தொடக்க கால "குடியரசுகள்" அல்லது ''கணசங்கங்களானவை'' குடியரசு அரசாங்கங்களைக் கொண்டிருந்தன. குசிநகர் மையம் கொண்டிருந்த மல்லகர் மற்றும் வைசாலி, பண்டைய நகரம் மையம் கொண்டிருந்த வஜ்ஜி நாடு போன்ற ''கணசங்கங்கள்'' பொ. ஊ. மு. 6 ஆம் நூற்றாண்டு காலத்திலேயே நிலை பெற்றிருந்தன. பொ. ஊ. 4 ஆம் நூற்றாண்டு வரை சில பகுதிகளில் இவை நீடித்திருந்தன.Raychaudhuri Hemchandra (1972), ''Political History of Ancient India'', Calcutta: University of Calcutta, p. 107 வஜ்ஜி மகாஜனபாதத்தின் ஆட்சி செய்த கூட்டமைப்பு இனங்களிலேயே மிகவும் பிரபலமான இனமானது லிச்சாவிகள் ஆவர். வடக்கின் மெருகூட்டப்பட்ட கருப்பு மட்பாண்டப் பண்பாடு தொல்லியல் ரீதியாக இக்காலகட்டமானது ஒத்துப் போகிறது. குறிப்பாக, நடு கங்கைச் சமவெளியை இது கவனக் குவியமாகக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், வட மற்றும் நடு இந்திய துணைக்கண்டத்தின் பரந்த பகுதிகளுக்குள்ளும் கூட இது பரவியிருந்தது. பெரும் அரண்களையுடைய பெரிய நகரங்களின் தோற்றம், குறிப்பிடத்தக்க மக்கள் தொகை வளர்ச்சி, அதிகரிக்கப்பட்ட சமூக படிநிலை அமைப்பு, பரவலான வணிக இணையங்கள், பொதுக் கட்டடக் கலை மற்றும் நீர் கால்வாய்களின் கட்டமைப்பு, தனித்துவமான கைவினை தொழில் துறைகள், எடைகளின் ஓர் அமைப்பு, முத்திரைக் காசு, பிராமி எழுத்துமுறை மற்றும் கரோஷ்டி எழுத்துமுறை வடிவத்தில் எழுத்தானது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது ஆகியவற்றை அம்சங்களாக இந்த பண்பாடானது கொண்டிருந்தது.J.M. Kenoyer (2006), "Cultures and Societies of the Indus Tradition. In ''Historical Roots" in the Making of 'the Aryan'', R. Thapar (ed.), pp. 21–49. New Delhi, National Book Trust. அந்நேரத்தில் உயர்குடி மக்களின் மொழியாக சமசுகிருதம் திகழ்ந்தது. அதே நேரத்தில், வட இந்தியாவின் பொது மக்களின் மொழிகளானவை பிராகிருதம் என குறிப்பிடப்பட்டன. கௌதம புத்தர் காலத்தின் போது 16 இராச்சியங்களில் பல இணைந்து நான்கு பெரிய இராச்சியங்களாக உருவாயின. அவை வத்சம், அவந்தி, கோசலம் மற்றும் மகதம் ஆகியவை ஆகும்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - தொடக்க கால மகத அரசமரபுகள் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:Magadha Expansion (6th-4th centuries BCE).png பண்டைக்கால இந்தியாவில் 16 மகாஜனபாதங்கள் (சமசுகிருதம்: "பெரும் அதிகார எல்லைகள்") அல்லது இராச்சியங்களில் ஒன்றை மகதமானது அமைத்தது. இந்த இராச்சியத்தின் மையமானது கங்கை ஆறு தெற்கே அமைந்திருந்த பீகார் பகுதியாகும். இதன் முதல் தலைநகரம் ராஜகிரகம் (நவீனகால ராஜ்கிர்) பிறகு பாடலிபுத்திரம் (நவீனகால பட்னா) ஆகியவையாகும். பெரும்பாலான பீகார் மற்றும் வங்காளத்தை முறையே லிச்சாவி நாடு மற்றும் அங்கம் நாடுகளை வென்றதன் மூலம் மகதத்தின் விரிவாக்கமானது உள்ளடக்கியிருந்தது. இதைத் தொடர்ந்து பெரும்பாலான கிழக்கு உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் ஒரிசா ஆகியவையும் கைப்பற்றப்பட்டன. பண்டைக்கால மகத இராச்சியமானது சைனம் மற்றும் பௌத்த நூல்களில் மிக அதிகமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இராமாயணம், மகாபாரதம் மற்றும் புராணம் கூட இந்நாடு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மகத மக்கள் குறித்த தொடக்க கால குறிப்பானது அதர்வண வேதம் உள்ளது. அங்கம், காந்தாரதேசம் மற்றும் முசவதியருடன் சேர்த்து இவர்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளனர். சைனம் மற்றும் பௌத்தம் வளர்ச்சியடைந்ததில் ஒரு முக்கியமான பங்கை மகதம் ஆற்றியது. இராஜகுமார சமூகம் போன்ற குடியரசு சமூகங்களானவை மகத இராச்சியத்துடன் இணைந்தன. கிராமகர் என்று அழைக்கப்பட்ட தங்களது உள்ளூர் தலைவர்களின் கீழ் கிராமங்களானவை தங்களது சொந்த அவைகளைக் கொண்டிருந்தன. இவர்களது நிர்வாகங்களானவை செயலாட்சி, நீதித்துறை மற்றும் இராணுவச் செயல்பாடுகள் என்று பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. பௌத்த பாளி திருமுறை முதல் சைன ஆகமங்கள் மற்றும் இந்து புராணம் வரையிலான தொடக்க கால ஆதாரங்களானவை மகதமானது பிரத்யோதா வம்சம் மற்றும் ஹரியங்கா வம்சம் ( 544–413 பொ. ஊ. மு.) ஆகியவற்றால் சுமார் 200 ஆண்டுகளுக்கு ( 600–413 பொ. ஊ. மு.) ஆட்சி செய்யப்பட்டதாகக் குறிப்பிடுகின்றன. ஹரியங்கா வம்சம் மன்னன் பிம்பிசாரன் ஒரு செயல்பாட்டிலிருந்த மற்றும் விரிவாக்கும் கொள்கைக்குத் தலைமை தாங்கினார். தற்போதைய கிழக்கு பீகார் மற்றும் மேற்கு வங்காளம் அமைந்திருந்த அங்க நாட்டை வென்றார். மன்னன் பிம்பிசாரன் அவனது மகன் இளவரசன் அஜாதசத்துரு பதவியில் இருந்து தூக்கி எறியப்பட்டு கொல்லப்பட்டார். அஜாதசத்துரு மகதத்தின் விரிவடைய வைக்கும் கொள்கையைத் தொடர்ந்தார். இந்த காலகட்டத்தின் போது பௌத்தத்தைத் தோற்றுவித்த கௌதம புத்தர் தனது வாழ்நாளில் பெரும்பாலான காலத்தை மகத இராச்சியத்தில் வாழ்ந்தார். புத்தகயை தன்னுடைய ஞானத்தைப் பெற்றார். சாரநாத் தனது முதல் சமயச் சொற்பொழிவை ஆற்றினார். பௌத்த மாநாடுகள் இராசகிரகத்தில் நடத்தப்பட்டது. ஹரியங்கா வம்சமானது சிசுநாக வம்சம் ( 413–345 பொ. ஊ. மு.) பதவியில் இருந்து தூக்கி எறியப்பட்டது. கடைசி சிசுநாக ஆட்சியாளரான காலசோகன் பொ. ஊ. மு. 345 இல் மகாபத்ம நந்தன் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டார். ஒன்பது நந்தர்கள் (மகாபத்ம நந்தன் மற்றும் அவரது எட்டு மகன்கள்) என்று அழைக்கப்பட்டவர்களில் இவர் முதலாமவர் ஆவார்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - நந்தப் பேரரசும், அலெக்சாந்தரின் படையெடுப்பும் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: நந்த அரசமரபு ( 345–322 பொ. ஊ. மு.) அதன் உச்ச நிலையில் கிழக்கே வங்காளம் முதல் மேற்கே பஞ்சாப் பகுதி வரையிலும், தெற்கேவிந்திய மலைத்தொடர் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்தது. நந்த அரசமரபு அவர்களுக்கு முன் ஆட்சியிலிருந்த ஹரியங்கா வம்சம் மற்றும் சிசுநாக வம்சம் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்ட அடித்தளங்களின் மீது கட்டமைக்கப்பட்டது. நந்தப் பேரரசானது ஒரு பெரும் இராணுவத்தைக் கட்டமைத்தது. அது 200,000 காலாட் படை, 20,000 குதிரைப்படை, 2,000 போர் தேர்கள் மற்றும் 3,000 யானைப் படை (குறைந்தபட்ச மதிப்பீட்டில்) கொண்டிருந்தது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - மௌரியப் பேரரசு குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: மௌரியப் பேரரசு (322–185 பொ. ஊ. மு.) இந்திய துணைக்கண்டத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளை ஒருங்கிணைத்து ஒற்றை அரசாக மாற்றியது. இந்திய துணைக்கண்டத்தில் எக்காலத்திலும் அமைந்திருந்த மிகப்பெரிய பேரரசுகளின் பட்டியல் மிகப்பெரிய பேரரசுகளின் பட்டியல் உருவானது. தன் உச்சபட்ச பரப்பளவின் போது மௌரியப் பேரரசானது வடக்கே இமயமலை இயற்கையான எல்லைகள் வரையிலும், கிழக்கே தற்போதைய அசாம் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்தது. மேற்கே நவீன கால பாக்கித்தானைத் தாண்டி தற்போதைய ஆப்கானித்தானின் இந்து குஃசு இந்து குஃசு மலைகள் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்தது. மகத நாடு (நவீன கால பீகார்) சாணக்கியனால் (அர்த்தசாஸ்திரம் குறிப்பிடப்படும்) உதவி பெற்ற சந்திரகுப்த மௌரியர் நந்த அரசமரபு பதவியில் இருந்து தூக்கி எறிந்து இந்தப் பேரரசை நிறுவினார். சந்திரகுப்தர் தனது சக்தியை துரிதமாக மேற்கு நோக்கி நடு மற்றும் மேற்கு இந்தியா முழுவதும் விரிவாக்கினார். பொ. ஊ. மு. 317 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் பேரரசானது வடமேற்கு இந்தியாவை முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்திருந்தது. செலூக்கியப் பேரரசு தோற்றுவித்த செலூக்கஸ் நிக்காத்தர் மௌரியப் பேரரசானது செலுக்கியர்-மெளரியர் போர்செலுக்கியர்-மெளரியர் போர் போது தோற்கடித்தது. இவ்வாறாக சிந்து ஆற்றுக்கு மேற்கே மேற்கொண்ட நிலப்பரப்பைப் பெற்றது. சந்திரகுப்தரின் மகனான பிந்துசாரர் பொ. ஊ. மு. 297 வாக்கில் அரியணைக்கு வந்தார். பொ. ஊ. மு. 272 இல் அவர் இறந்த போது இந்திய துணைக் கண்டத்தின் ஒரு பெரும் பகுதியானது மௌரிய மேலாண்மையின் கீழ் இருந்தது. எனினும், கலிங்க நாடு பகுதியைச் (நவீன கால ஒடிசா) சுற்றியிருந்த பகுதி மௌரியக் கட்டுப்பாட்டிற்கு வெளியே இருந்தது. தென்னிந்தியாவுடன் மௌரியப் பேரரசின் வணிகத்தில் அநேகமாக இது தலையிட்டிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. File:Lomas Rishi entrance.jpg ஒன்றான லோம ரிஷி குகை மௌரிய செதுக்கப்பட்ட கதவு. ஆண்டு பொ. ஊ. மு. 250.]]பிந்துசாரருக்குப் பிறகு அசோகர் மன்னரானார். அசோகரின் ஆட்சிக் காலமானது பொ. ஊ. மு. சுமார் 232 இல் அவரது இறப்பு வரை நீடித்திருந்தது. பொ. ஊ. மு. 260 வாக்கில் கலிங்கர்களுக்கு எதிரான இவரது போர்ப் பயணமானது வெற்றிகரமாக இருந்தாலும் ஏராளமான உயிரிழப்புகள் மற்றும் பெரும் வருத்தத்திற்குக் காரணமாக அமைந்தது. இது அசோகர் வன்முறையைக் கைவிடுவதற்கு வழி வகுத்தது. இறுதியாக இவர் பௌத்தத்தைத் தழுவினார். இவரது இறப்பிற்குப் பிறகு பேரரசானது வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது. கடைசி மௌரிய ஆட்சியாளரான சத்தாதன்வன் புஷ்யமித்திர சுங்கன் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டார். புஷ்யமித்திர சுங்கன் சுங்கர் நிறுவினார். சந்திரகுப்த மௌரியர் மற்றும் அவருக்குப் பின் வந்த ஆட்சியாளர்களின் கீழ் உள்நாட்டு மற்றும் வெளிநாட்டு வணிகம், வேளாண்மை, மற்றும் பொருளாதாரச் செயல்பாடுகள் ஆகிய அனைத்தும் செழித்து இந்தியா முழுவதும் விரிவடைந்தன. இதற்குக் காரணம் நிதி, நிர்வாகம் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றின் ஓர் ஒற்றை ஆற்றல் மிக்க அமைப்பை உருவாக்கியதே ஆகும். மௌரியர்கள் பெரும் தலைநெடுஞ்சாலை கட்டமைத்தனர். இந்திய துணைக் கண்டத்தை நடு ஆசியாவுடன் இணைத்த ஆசியாவின் மிக பழைய மற்றும் மிக நீண்ட முதன்மையான சாலைகளில் இதுவும் ஒன்றாகும். கலிங்கப் போர் பிறகு அசோகருக்குக் கீழ் பேரரசானது கிட்டத்தட்ட அரை நூற்றாண்டு அமைதி மற்றும் பாதுகாப்பைக் கண்டது. மௌரிய இந்தியாவும் கூட சமூக ஒற்றுமை, சமய உருமாற்றம் மற்றும் அறிவியல் அறிவு விரிவடைதல் ஆகியவற்றின் சகாப்தத்தைக் கண்டது. சந்திரகுப்த மௌரிய சைனம் தழுவியதானது சமூக மற்றும் சமய புதுப்பிப்பு மற்றும் அவரது சமூகத்தில் சீர்திருத்தங்களை அதிகரித்தது. அதே நேரத்தில், அசோகர் பௌத்தத்தைத் தழுவியதானது இந்தியா முழுவதும் சமூக மற்றும் அரசியல் அமைதி, மற்றும் அகிம்சையின் ஆட்சிக் காலத்தின் அடித்தளத்தை அமைத்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இலங்கை, தென்கிழக்காசியா, மேற்கு ஆசியா, வடக்கு ஆப்பிரிக்கா மற்றும் தெற்கு ஐரோப்பா என இந்திய-நடுநிலக் கடல் பகுதி முழுவதும் பௌத்த தூதுக் குழுக்களுக்கு அசோகர் புரவலராகத் திகழ்ந்தார். சாணக்கியர் எழுதப்பட்ட ''அர்த்தசாஸ்திரம்'' மற்றும் அசோகர் கல்வெட்டுக்கள் ஆகியவை மௌரிய காலத்தின் முதன்மையான எழுதப்பட்ட பதிவுகளாகத் திகழ்கின்றன. தொல்லியல் ரீதியாக இந்த காலமானது வடக்கின் மெருகூட்டப்பட்ட கருப்பு மட்பாண்டப் பண்பாடு சகாப்தத்தின் கீழ் வருகிறது. மௌரியப் பேரரசு ஒரு நவீன மற்றும் ஆற்றல் மிக்க பொருளாதார மற்றும் சமூகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது. இதில் பொருட்களின் விற்பனையானது அரசாங்கத்தால் கவனமாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டது. மௌரிய சமூகத்தில் வங்கித்துறை என்பது இல்லாதிருந்தாலும் கந்து வட்டியானது வழக்கமானதாக இருந்தது. அடிமைத்தனம் குறித்து எழுதப்பட்ட குறிப்பிடத்தக்க அளவு பதிவுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. அடிமை முறையானது பரவலாக இருந்ததை இவை பரிந்துரைக்கின்றன. இந்த காலத்தின் போது ஓர் உயர் தரமுடைய எஃகுவான உவூட்சு எஃகு தென்னிந்தியாவில் உருவாக்கப்பட்டு பிறகு சீனா மற்றும் அரேபியாவுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது.''Technology and Society'' by Menon, R.V.G. p. 15
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - சங்க காலம் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: }} பொ. ஊ. மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் பொ. ஊ. 4 ஆம் நூற்றாண்டு வரை நீடித்திருந்த சங்க காலத்தின் போது தமிழ் இலக்கியமானது செழித்திருந்தது. தமிழகம் மூவேந்தர் என்று ஒரு சேர அறியப்பட்ட சேரர், சோழர் மற்றும் பாண்டியர் ஆகிய மூன்று தமிழ் அரசமரபுகள் தென்னிந்தியாவின் பகுதிகளை ஆண்டன. இந்த காலத்தைச் சேர்ந்த தமிழ் மக்களின் வரலாறு, அரசியல், போர்கள் மற்றும் பண்பாடு குறித்து சங்க இலக்கியங்கள் எழுதின.''Essays on Indian Renaissance'' by Raj Kumar p. 260 பெரும்பாலும் பிராமணர்களாகவே இருந்த சமசுகிருத எழுத்தாளர்களைப் போல் இல்லாமல் சங்க கால எழுத்தாளர்கள் வேறுபட்ட வகுப்புகள் மற்றும் சமூகப் பின்புலங்களிலிருந்து வந்திருந்தனர். இவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பிராமணர் அல்லாதவராவர்.''The First Spring: The Golden Age of India'' by Abraham Eraly p. 655 பொ. ஊ. மு. 300 - பொ. ஊ. 200 வாக்கில் சங்க இலக்கியம் பகுதியாகக் கருதப்படும் 10 நடுத்தர-அளவு நீளமுடைய புத்தகங்களின் தொடர்ச்சியின் தொகுப்புகளான பத்துப்பாட்டு இயற்றப்பட்டது. எட்டுத்தொகை எனப்படும் எட்டு தொடர்ச்சியான நூல்கள், மேலும் 18 சிறு நூல்களான பதினெண் கீழ்க்கணக்கு ஆகியவையும் இயற்றப்பட்டன. அதே நேரத்தில், தமிழ் தொடக்க காலத்தில் அறியப்பட்ட இலக்கண நூலான தொல்காப்பியம் இயற்றப்பட்டது.*Zvelebil, Kamil. 1973. The smile of Murugan on Tamil literature of South India. Leiden: Brill. Zvelebil dates the ''Ur-Tholkappiyam'' to the 1st or 2nd century BCE மேலும், சங்க காலத்தின் போது ஐம்பெருங் காப்பியங்கள் இரண்டு காப்பியங்கள் இயற்றப்பட்டன. அவை, இளங்கோவடிகள் இயற்றிய ''சிலப்பதிகாரம்'' மற்றும் சீத்தலைச்சாத்தனார் (காப்பியப் புலவர்) எழுதிய ''மணிமேகலை (காப்பியம்)'' ஆகியவையாகும். சிலப்பதிகாரமானது சமயம் சாராத நூலாகும். இது கண்ணகி சுற்றி நடந்த நிகழ்வுகளைக் குறிப்பிட்டது. மணிமேகலை சிலப்பதிகாரத்தின் தொடர்ச்சியாகும். இது கோவலன் மற்றும் மாதவி ஆகியோரின் பௌத்தம் பிக்குணி மாறிய மகள் மணிமேகலையின் கதையைக் கூறியது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - சாதவாகனப் பேரரசு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: ஆந்திரப் பிரதேசம் அமராவதி சிற்றூர், குண்டூர் மாவட்டம், மேலும் மகாராட்டிரம் ஜுன்னர் (புனே) மற்றும் பிரதிசுதான் (பைத்தான் நகரம்) ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு சாதவாகனர் இருந்தனர். பொ. ஊ. மு. 1 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் இந்தியாவின் பெரும் பகுதிகளை இப்பேரரசின் நிலப்பரப்பானது கொண்டிருந்தது. மௌரியப் பேரரசு கீழ் குறுநில மன்னர்களாக சாதவாகனர் தங்களது காலத்தைத் தொடங்கினார். பேரரசின் வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து சுதந்திரத்தை அறிவித்தனர். இந்து சமயம் மற்றும் பௌத்ததிற்கு இவர்களது புரவலத் தன்மைக்காக சாதவாகனர் அறியப்படுகின்றனர். எல்லோரா (ஓர் உலகப் பாரம்பரியக் களம்) முதல் அமராவதி சிற்றூர், குண்டூர் மாவட்டம் வரை பௌத்த நினைவுச் சின்னங்கள் நிறுவப்படுவதற்கு இது காரணமாக அமைந்தது. தங்களது ஆட்சியாளர்களின் உருவத்தைக் கொண்ட நாணயங்களை வெளியிடப்பட்ட முதல் இந்திய அரசுகளில் ஒருவராக இவர்கள் திகழ்ந்தனர். இவர்கள் ஒரு பண்பாட்டுப் பாலத்தை உருவாக்கினர். வணிகத்தில் ஓர் இன்றியமையாத பங்கை ஆற்றினார். மேலும், சிந்து-கங்கைச் சமவெளி மற்றும் இந்தியாவின் தெற்குக் கோடி முனைக்கு இடையிலான சிந்தனைகள் மற்றும் பண்பாட்டுப் பரிமாற்றத்துக்குக் காரணமாகத் திகழ்ந்தனர். தங்கள் ஆட்சியை நிறுவ சுங்கர், மற்றும் பிறகு மகத நாடு கண்வ குலம் ஆகியோருடன் இவர்கள் போட்டியிட வேண்டியிருந்தது. சகர்கள், யவனர் மற்றும் பகலவர்கள் போன்ற அயல்நாட்டுப் படையெடுப்பாளர்களுக்கு எதிராக இந்தியாவின் பெரும் பகுதியைப் பாதுகாப்பதில் ஒரு முக்கியமான பங்கை பிற்காலத்தில் இவர்கள் ஆற்றினர். குறிப்பாக, மேற்கு சத்ரபதிகள் இவர்களது போராட்டங்களானவை நீண்ட காலத்திற்கு நீடித்திருந்தன. சாதவாகன அரசமரபின் குறிப்பிடத்தக்க ஆட்சியாளர்களான கௌதமிபுத்ர சதகர்ணி மற்றும் சிறீ யச்ன சதகர்ணி ஆகியோரால் மேற்கு சத்ரபதிகள் போன்ற அயல்நாட்டுப் படையெடுப்பாளர்களைத் தோற்கடிக்கவும், அவர்களது விரிவாக்கத்தை நிறுத்தவும் முடிந்தது. பொ. ஊ. 3 ஆம் நூற்றாண்டில் இப்பேரரசானது சிறிய அரசுகளாகப் பிரிந்தது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - குசானப் பேரரசு என்பது என்ன?
பதில்: குசானப் பேரரசானது தற்போதைய ஆப்கானித்தானில் இருந்து வடமேற்கு இந்திய துணைக்கண்டத்திற்குள் தோராயமாக பொ. ஊ. முதலாம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வாக்கில் அதன் முதல் பேரரசரான குசலா கத்பிசசின் தலைமைத்துவத்தின் கீழ் விரிவடைந்தது. குசானர் சாத்தியாமன வகையிலே ஒரு தொச்சரிய மொழி பேசிய, உயேசி கூட்டமைப்பின் ஐந்து பிரிவுகளில் ஒரு பழங்குடியினமாகத் திகழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்று கருதப்படுகிறது. அவரின் பேரன் கனிஷ்கர் காலத்தின் வாக்கில் இப்பேரரசானது பெரும்பாலான ஆப்கானித்தான்,[https://web.archive.org/web/20120307154447/http://www.kushan.org/general/other/part1.htm ''Buddhist Records of the Western World''] Si-Yu-Ki, (Tr. Samuel Beal: Travels of Fa-Hian, The Mission of Sung-Yun and Hwei-Sing, Books 1–5), Kegan Paul, Trench, Trubner & Co. Ltd. London. 1906 and Hill (2009), pp. 29, 318–350 பிறகு இந்திய துணைக் கண்டத்தின் வடக்குப் பகுதிகளையும் உள்ளடக்கியிருக்கும் அளவுக்கு விரிவடைந்தது.which began about 127 CE. "Falk 2001, pp. 121–136", Falk (2001), pp. 121–136, Falk, Harry (2004), pp. 167–176 and Hill (2009), pp. 29, 33, 368–371. பேரரசர் கனித்கர் பௌத்தத்திற்கு ஒரு பெரும் புரவலராகத் திகழ்ந்தார். எனினும், குசானர் தெற்கு நோக்கி விரிவடைந்த போது இவர்களின் பிந்தைய நாணயங்களில் காணப்பட்ட தெய்வங்களானவை இப்பேரரசின் புதிய இந்து பெரும்பான்மையை பிரதிபலிக்கத் தொடங்கின. கனித்கர் குறித்து வரலாற்றாளர் வின்சென்ட் ஸ்மித் குறிப்பிடுவதாவது: பட்டுப் பாதை வணிகத்துடன் இந்தியப் பெருங்கடலின் கடல்சார் வணிகத்தை குசானப் பேரரசானது சிந்துவெளி வழியாக இணைத்தது. நீண்ட-தொலைவு வணிகத்தை, குறிப்பாக, சீனா மற்றும் உரோமைப் பேரரசு இடையில் ஊக்குவித்தது. அப்போது தொடங்கி, வளர்ந்து கொண்டிருந்த காந்தாரக் கலை மற்றும் மதுரா கலைக்கு புதிய பாணிகளை குசானர் கொண்டு வந்தனர். மதுரா கலையானது குசான ஆட்சியின் போது அதன் உச்சநிலையை அடைந்தது. குசான ஆட்சியின் கீழான அமைதியான காலமானது ''பாக்ஸ் குசானா'' (பொருள்: குசான அமைதி) என்று அறியப்படுகிறது. மூன்றாம் நூற்றாண்டு வாக்கில் இந்தியாவில் இவர்களது பேரரசானது சிதைவடையத் தொடங்கியது. இவர்களின் கடைசியாக அறியப்பட்ட பெரும் பேரரசர் முதலாம் வாசுதேவன் ஆவார்.Si-Yu-Ki, ''Buddhist Records of the Western World'', (Tr. Samuel Beal: Travels of Fa-Hian, The Mission of Sung-Yun and Hwei-Sing, Books 1–5), Kegan Paul, Trench, Trubner & Co. Ltd. London. 1906
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - குப்தப் பேரரசு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: குப்தர் காலமானது அதன் பண்பாட்டுப் புத்தாக்கங்களுக்காக அறியப்படுகிறது. குறிப்பாக, இலக்கியம், கட்டடக் கலை, சிற்பக்கலை மற்றும் ஓவியக்கலையில் இவை நடைபெற்றன. காளிதாசன், ஆரியபட்டர், வராகமிகிரர், விஷ்ணு சர்மா, மற்றும் வாத்சாயனர் போன்ற அறிஞர்களை குப்தர் காலமானது உருவாக்கியது. இந்தியப் பண்பாட்டில் ஒரு திருப்பு முனையை குப்தர் காலமானது குறித்தது. குப்தர்கள் தங்களது ஆட்சியை முறைமைப்படுத்துவதற்காக வேதகால பலியீடல்களை நடத்தினர். ஆனால், பிராமண மரபு வழிக்கு மாற்றான பௌத்தத்திற்கும் கூட இவர்கள் புரவலம் வழங்கினர். முதலாம் சந்திரகுப்தர், சமுத்திரகுப்தர், மற்றும் இரண்டாம் சந்திரகுப்தர் ஆகிய முதல் மூன்று குப்த ஆட்சியாளர்களின் இராணுவ சாதனைகளானவை பெரும்பாலான இந்தியாவை இவர்களது தலைமைத்துவத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தது. குப்தர் சகாப்தத்தின் போது அறிவியலும், அரசியல் நிர்வாகமும் புதிய உயரங்களைத் தொட்டன. வலிமையான வணிக உறவு முறைகளும் கூட இப்பகுதியை ஒரு முக்கியமான பண்பாட்டு மையமாக மாற்றின. அண்டைப் பகுதி இராச்சியங்கள் மற்றும் பகுதிகள் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய ஒரு மையமாக இப்பேரரசை நிறுவின.Coedes, G. (1968) ''The Indianized States of Southeast Asia'' Edited by Walter F. Vella. Translated by Susan Brown Cowing. Canberra: Australian National University Press. Introduction... ''The geographic area here called ''Farther India'' consists of Indonesia, or island Southeast Asia....'' குப்த ஆட்சிக்குக் கீழான அமைதிக் காலமானது ''பாக்ஸ் குப்தா'' என்று அறியப்படுகிறது. அல்கான் ஹூனர்கள் வருகை வரை பிந்தைய குப்தர்கள் வெற்றிகரமாக வடமேற்கு இராச்சியங்களை எதிர்த்துத் தாக்குப் பிடித்தனர். தங்கள் தலைநகரத்தை பாமியான் அமைத்து பொ. ஊ. 5 ஆம் நூற்றாண்டின் முதல் பகுதியில் ஆப்கானித்தானத்தில் தங்களைத் தாமே அல்கான் ஊணர்கள் நிறுவினர்.Iaroslav Lebedynsky, ''Les Nomades'', p. 172. எனினும், தக்காணப் பீடபூமி உள்ளிட்ட பெரும்பாலான தென்னிந்தியாவானது இந்த நிகழ்வுகளால் பெரும்பாலும் பாதிக்கப்படாமல் இருந்தது.''Early History of India'', p. 339, Dr V.A. Smith; See also ''Early Empire of Central Asia'' (1939), W.M. McGovern.''Ancient India'', 2003, p. 650, Dr V.D. Mahajan; ''History and Culture of Indian People, The Age of Imperial Kanauj'', p. 50, Dr ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார், Dr A.D. Pusalkar.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - காமரூப இராச்சியம் என்பது என்ன?
பதில்: File:Copper Plate Seal of Kamarupa Kings.jpg சிதிலங்களில் காணப்படும் காமரூப மன்னர்களின் செப்புத் தகட்டு முத்திரை.|alt=]] குப்தப் பேரரசின் எல்லைப்புற இராச்சியங்களாக காமரூபா (கீழ் அசாம் கோட்டம்)Tej Ram Sharma, 1978, "Personal and geographical names in the Gupta inscriptions. (1.publ.)", p. 254, Kamarupa consisted of the Western districts of the Brahmaputra valley which being the most powerful state. மற்றும் தவகா (நடு அசாம்)Suresh Kant Sharma, Usha Sharma – 2005, "Discovery of North-East India: Geography, History, Culture, ... – Volume 3", p. 248, Davaka (Nowgong) and Kamarupa as separate and submissive friendly kingdoms. ஆகியவற்றை சமுத்திரகுப்தர் 4 ஆம் நூற்றாண்டு அலகாபாத் தூண் கல்வெட்டானது குறிப்பிடுகிறது. தவகாவும் பிறகு காமரூபத்தால் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. காமரூபமானது கரதோயா ஆறு முதல் தற்கால சதியா வரையிலான பகுதி வரை விரிவடைந்திருந்த ஒரு பெரிய இராச்சியமாக வளர்ச்சியடைந்தது. ஒட்டு மொத்த பிரம்மபுத்திரா பள்ளத்தாக்கு, வடக்கு வங்காளம், வங்காளதேசம் பகுதிகள் மற்றும் சில நேரங்களில் பூர்ணியா மற்றும் மேற்கு வங்காளம் பகுதிகளை இது கொண்டிருந்தது.The eastern border of Kamarupa is given by the temple of the goddess Tamreshvari (Pūrvāte Kāmarūpasya devī Dikkaravasini in காளிகா புராணம்) near present-day Sadiya. "...the temple of the goddess Tameshwari (Dikkaravasini) is now located at modern Sadiya about 100 miles to the northeast of Sibsagar" . வர்மன் அரசமரபு (அண். 350–650 பொ. ஊ.), மிலேச்ச அரசமரபு (அண். 655–900 பொ. ஊ.) மற்றும் காமரூப பால அரசமரபு (அண். 900–1100 பொ. ஊ.) ஆகிய மூன்று அரசமரபுகளால் அவற்றின் தலைநகரங்களான முறையே தற்கால குவகாத்தி (பிரக்சியோதிசுபுரம்), தேசுபூர் (தேஜ்பூர்), மற்றும் குவகாத்தி (துர்சயா) ஆகியவற்றிலிருந்து முறையே இது ஆளப்பட்டது. வர்ம மன்னனான பாஸ்கரவர்மன் ஆட்சிக் காலத்தின் (அண். 600–650 பொ. ஊ) போது சீனப் பயணியான சுவான்சாங் காமரூபம் வருகை புரிந்திருந்தார். தனது பயணங்களைப் பதிவு செய்தார். பின்னர், பலவீனமடைந்து, சிதைவடைந்ததற்குப் பிறகு (காமரூப-பாலருக்குப் பிறகு), காமரூப பாரம்பரியமானது அண். பொ. ஊ. 1255 வரை முதலாம் சந்திர (அண். 1120–1185 பொ. ஊ.) மற்றும் இரண்டாம் சந்திர (அண். 1155–1255 பொ. ஊ.) அரசமரபுகளால் ஓரளவுக்கு நீட்டிக்கப்பட்டிருந்தது. முசுலிம் துருக்கியர்களின் படையெடுப்புக்குப் பிறகு, காமரூபநகரத்தின் சந்தியாவுக்குக் (வடக்கு குவகாத்தி) கீழான கென் அரசமரபானது தனது தலைநகரத்தை காமதாபூருக்கு (வடக்கு வங்காளம்) மாற்றிய போது, காமரூப இராச்சியமானது 13 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியின் போது முடிவுக்கு வந்தது. சந்தியா காமதா இராச்சியம் நிறுவினார்.Sarkar, J.N. (1992), "Chapter II The Turko-Afghan Invasions", in Barpujari, H.K., ''The Comprehensive History of Assam'', 2, Guwahati: Assam Publication Board, pp. 35–48
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - பல்லவப் பேரரசு குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Shore temple, mahabalipuram.jpg மாமல்லபுரம் கட்டப்பட்ட மாமல்லபுரம் கடற்கரைக் கோயில் (ஓர் உலகப் பாரம்பரியக் களம்).|alt=]]வட இந்தியா குப்தர்களுடன் சேர்த்து 4 ஆம் - 9 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் போது பல்லவர் இந்திய துணைக் கண்டத்தின் தென்னிந்தியா பகுதியில் சமசுகிருத முன்னேற்றத்திற்குப் பெரும் புரவலர்களாகத் திகழ்ந்தனர். கிரந்த எழுத்துமுறை என்று அழைக்கப்படும் ஓர் எழுத்து முறையில் முதல் சமசுகிருதக் கல்வெட்டுக்களை பல்லவ ஆட்சிக் காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டது. தென்கிழக்காசியா நாடுகளுடன் தொடக்க காலப் பல்லவர்கள் வேறுபட்ட தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்தனர். மாமல்லபுரம், காஞ்சிபுரம் மற்றும் பிற பகுதிகளில் சில மிக முக்கியமான இந்துக் கோயில்கள் மற்றும் கல்வி நிலையங்களைக் கட்டமைக்க திராவிட கட்டடக்கலையைப் பல்லவர் பயன்படுத்தினர். பெரும் புலவர்களின் வளர்ச்சியை இவர்களது ஆட்சிக் காலமானது கண்டது. வெவ்வேறு தெய்வங்களுக்குக் கோயில்களை அர்ப்பணிக்கும் பழக்க வழக்கமானது நடப்பு பாணியாக பல்லவர் காலத்தில் உருவானது. நேர்த்தியான கலை நயம் உள்ள இந்துக் கோயில் கட்டிடக்கலை மற்றும் வாஸ்து சாஸ்திரம் சிற்பக்கலை பாணி ஆகியவை இதைத் தொடர்ந்தன.Nilakanta Sastri, pp. 412–413 முதலாம் மகேந்திரவர்ம பல்லவன் (571–630 பொ. ஊ.) மற்றும் முதலாம் நரசிம்ம பல்லவன் (630–668 பொ. ஊ.) ஆகியோரின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது பல்லவர்கள் தங்களது சக்தியின் உச்சத்தை அடைந்தனர். 9 ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவு வரை தெலுங்கர், மற்றும் தமிழகம் வடக்குப் பகுதிகளில் ஆதிக்கம் செலுத்தினர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - கதம்பப் பேரரசு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:Close up view of shrines at Lakshmi Devi temple complex at Doddagaddavalli.JPG கதம்பர் கருநாடகம் இருந்து தோன்றியவர் ஆவர். பொ. ஊ. 345 இல் மயூரசர்மா இந்தப் பேரரசானது நிறுவப்பட்டது. ஏகாதிபத்திய பரிமாணங்களுக்கு வளர்ச்சியடையக் கூடிய ஆற்றலை பிந்தைய காலங்களில் இப்பேரரசு காட்டியது. சாத்தியமான வகையிலே சில பூர்வீகப் பழங்குடியினங்களின் உதவியுடன் பல்லவர் இராணுவத்தை மன்னன் மயூரசர்மா தோற்கடித்தார். ககுஸ்தவர்மாவின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது கதம்பர்களின் புகழானது அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. வட இந்தியாவின் குப்தப் பேரரசு மன்னர்கள் திருமண உறவு முறைகளை ஏற்படுத்திக் கொண்ட ஒரு குறிப்பிடத்தக்க ஆட்சியாளர் ககுஸ்தவர்மா ஆவார். கதம்பர்கள் மேலைக் கங்கர் சமகாலத்தவர் ஆவர். முழுவதுமான தன்னாட்சியுடன் இந்நிலத்தை ஆண்ட தொடக்க கால பூர்வீக இராச்சியங்களை இவர்கள் அமைத்திருந்தனர். சாளுக்கியர் மற்றும் இராட்டிரகூடர் பேரரசுகள் போன்ற பிந்தைய கன்னடப் பேரரசுகளுக்கு ஒரு குறுநில மன்னர்களாக இந்த அரசாங்கமானது பின்னர் தொடர்ந்து 500 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் ஆட்சி செய்தது. இக்காலத்தில் இவர்கள் சிறு அரசமரபுகளாகப் (கோவாவின் கதம்பர்கள், அலசியின் கதம்பர்கள், மற்றும் கங்கலின் கதம்பர்கள்) பிரிந்தனர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - தொடக்க கால நடுக்காலம் (அண். 650 – 1200) பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: தொடக்க கால மத்தியகால இந்தியா பொ. ஊ. 6 ஆம் நூற்றாண்டில் குப்தப் பேரரசு முடிவுக்குப் பிறகு தொடங்கியது. இந்து சமயத்தின் "பிந்தைய செவ்வியல் காலத்தையும்" கூட இக்காலம் உள்ளடக்கியிருந்தது. 7 ஆம் நூற்றாண்டில் ஹர்ஷவர்தனர் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு இது தொடங்கியது. வட இந்தியாவில் தில்லி சுல்தானகம் வளர்ச்சியுடன் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் இச்செவ்வியல் காலம் முடிவுக்கு வந்தது. ஏகாதிபத்திய கன்னோசி தொடக்கமானது மூன்று அரசமரபுகளுக்கு இடையேயான போர்களுக்கு வழி வகுத்தது. தென்னிந்தியாவில் 1279 இல் மூன்றாம் இராஜேந்திர சோழன் இறப்புடன் இடைக்காலச் சோழர்கள் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. எனினும், செவ்வியல் காலத்தின் சில அம்சங்களானவை 17 ஆம் நூற்றாண்டு வாக்கில் தெற்கில் விஜயநகரப் பேரரசு வீழ்ச்சியடையும் வரை தொடர்ந்திருந்தன. 5 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 13 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இசுரதா பலியிடல்களானவை குறைந்தன. சைவ சமயம், வைணவ சமயம் மற்றும் சாக்தம் ஆகியவற்றுக்கான ஆதரவானது அரசவைகளில் விரிவடைந்தது. அதே நேரத்தில், பௌத்தத்துக்கான ஆதரவானது குறைந்தது. கிராமப்புற பொது மக்கள் மத்தியில் பௌத்தத்திற்கு ஈர்ப்புத் தன்மை இல்லாமல் இருந்ததால், இந்து சமய வரலாறு உருவாகிய பிராமணிய இந்து சமயம் மக்கள் தழுவினர். இது மற்றும் வணிக சமூகங்கள் மற்றும் அரச குடும்ப உயர்குடியினரிடமிருந்து வந்த நிதி ஆதரவு குறைந்தது ஆகியவை பௌத்தம் வீழ்ச்சியடைந்ததற்கான முக்கியமான காரணிகளாகத் திகழ்ந்தன.Sarao, ''Decline of Buddhism in India'' 7 ஆம் நூற்றாண்டில் குமாரிலபட்டர் மீமாஞ்சம் தத்துவத்தைக் கொண்ட தனது பள்ளியை வரையறுத்தார். வேதகால சடங்குகளின் நிலைக்காக வாதிட்டார்.Sheridan, Daniel P. "Kumarila Bhatta", in ''Great Thinkers of the Eastern World'', ed. Ian McGready, New York: HarperCollins, 1995, pp. 198–201. . 8 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 10 ஆம் நூற்றாண்டு வரை மால்வாவின் கூர்ஜர-பிரதிகாரப் பேரரசு, வங்காளத்தின் பாலப் பேரரசு, மற்றும் தக்காணத்தின் இராட்டிரகூடர் ஆகிய மூன்று அரசமரபுகள் வட இந்தியாவின் கட்டுப்பாட்டிற்காகப் போட்டியிட்டன. சென் பேரரசு பின்னர் பாலப் பேரரசின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றது. கூர்ஜர பிரதிகாரர் பல்வேறு அரசுகளாகச் சிதறுண்டனர். இதில் குறிப்பிடத்தக்கவை மால்வா இராச்சியம், பந்தேல்கந்த் இராச்சியம், திரிபுரியின் காலச்சூரிகள், அரியானா தோமரா மற்றும் சாகம்பரியின் சௌகான்கள் ஆகியவையாகும். இந்த அரசுகளானவை தொடக்க கால இராசபுத்திர இராச்சியங்களில் சிலவாகும். அதே நேரத்தில், இராட்டிரகூடர் மேலைச் சாளுக்கியர் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டனர். இக்காலத்தின் போது சோலாங்கிப் பேரரசு தோன்றியது. சாளுக்கியர்கள் மரு-கூர்ஜரா கட்டடக்கலை பாணியில் தில்வாரா கோயில், சூரியன் கோயில், குஜராத், இராணியின் படிக்கிணறு, குஜராத் போன்றவற்றைக் கட்டமைத்தனர். அவர்களது தலைநகரமான அன்கில்வாரா (நவீன பதான்) இந்தியத் துணைக்கண்டத்தில் இருந்த மிகப்பெரிய நகரங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்ந்தது. இந்நகரத்தின் மக்கள் தொகையானது 1000 ஆம் ஆண்டில் 1 இலட்சம் பேர் என்றும் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. முதலாம் இராஜராஜ சோழன் மற்றும் இராசேந்திர சோழன் ஆகியோரின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது இடைக்காலச் சோழர்கள் ஒரு முக்கிய சக்தியாக உருவாயினர். இராசேந்திர சோழன் வெற்றிகரமாக 11 ஆம் நூற்றாண்டில் முதலாம் இராசேந்திர சோழனின் தென்-கிழக்கு ஆசியா மீதான படையெடுப்பு மற்றும் இலங்கையில் சோழர் ஆட்சி (993–1077) பகுதிகள் மீது படையெடுத்தார்.''The Dancing Girl: A History of Early India'' by Balaji Sadasivan p. 129 காசுமீரிய கார்கோடகப் பேரரசு பேரரசராக இலலிதாதித்ய முக்தாபிதன் (ஆ. 724–760) திகழ்ந்தார். 625 முதல் 1003 வரை வடமேற்கு இந்தியாவில் இப்பேரரசானது செல்வாக்கு பெற்றிருந்தது. இதைத் தொடர்ந்து லெகரா பேரரசு ஆட்சிக்கு வந்தது. கல்கணர் தன்னுடைய இராஜதரங்கிணி வட இந்தியா மற்றும் நடு ஆசியாவில் ஆக்ரோஷமான இராணுவ போர்ப் பயணங்களுக்கு மன்னர் இலலிதாதித்யன் தலைமை தாங்கியதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.Sunil Fotedar (June 1984). [http://www.ikashmir.net/glimpses/doc/glimpses.pdf ''The Kashmir Series: Glimpses of Kashmiri Culture – Vivekananda Kendra, Kanyakumari'' (p. 57).]R. C. Mazumdar, ''Ancient India'', p. 383 இந்து ஷாகி அரசமரபானது கிழக்கு ஆப்கானித்தான், வடக்கு பாக்கித்தான் மற்றும் காசுமீரின் பகுதிகளை 7 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி முதல் 11 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் வரை ஆட்சி செய்தது. அதே நேரத்தில், ஒடிசாவில் கீழைக் கங்கர் ஆட்சிக்கு வந்தது. இந்து கட்டடக் கலையை மேம்படுத்தியதற்காக இப்பேரரசு அறியப்படுகிறது. புரி ஜெகன்நாதர் கோயில் மற்றும் கொனார்க் சூரியக் கோயில் ஆகியவை இவர்கள் உருவாக்கிய மிக முக்கியமான கட்டடங்கள் ஆகும். மேலும், கலை மற்றும் இலக்கியத்துக்குப் புரவலர்களாகவும் இவர்கள் திகழ்ந்தனர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - பிந்தைய குப்த அரசமரபு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Map of the Later Guptas.jpgபிந்தைய குப்த அரசமரபானது பொ. ஊ. 6 ஆம் மற்றும் 7 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் கிழக்கு இந்தியாவில் மகத நாடு ஆட்சி செய்தது. மகத்தின் ஆட்சியாளர்களாக குப்தப் பேரரசு பிறகு பிந்தைய குப்தர்கள் பதவிக்கு வந்தனர். ஆனால், இரு அரசமரபுகளையும் தொடர்புபடுத்தும் எந்த ஓர் ஆதாரமும் கிடைக்கப் பெறவில்லை. இவை இரு தனித்தனிக் குடும்பங்களாக எண்ணப்படுகின்றன. இவர்களது ஆட்சியாளர்களின் பெயரானது "-குப்தா" என்ற பின்னொட்டுடன் முடிவடைந்ததால் பிந்தைய குப்தர்கள் இவ்வாறு அழைக்கப்படுகின்றனர். ஏகாதிபத்திய குப்தர்களின் முறைமை வாய்ந்த தொடர்ச்சியாளர்களாகத் தங்களைத் தாமே காட்டிக் கொள்வதற்காக இவர்கள் இப்பெயரைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - சாளுக்கியப் பேரரசு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: சாளுக்கியர் தெற்கு மற்றும் மத்திய இந்தியா பெரும் பகுதிகளை ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடைய ஆனால் தனித்தனியான மூன்று அரசமரபுகளாக 6 ஆம் மற்றும் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் ஆட்சி செய்தது. இதில் தொடக்க கால அரசமரபானது "பாதமி சாளுக்கியர்" என்று அறியப்படுகின்றனர். 6 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் வாதபியில் (நவீன பாதமி) இருந்து இவர்கள் ஆட்சி செய்தனர். பனவாசி கதம்பர் வம்சம் இராச்சியத்தின் வீழ்ச்சியின் போது தங்களது சுதந்திரத்தை பாதமி சாளுக்கியர் உறுதிப்படுத்தத் தொடங்கினர். இரண்டாம் புலிகேசி ஆட்சிக் காலத்தின் போது முக்கியத்துவம் பெற்ற நிலைக்கு துரிதமாக வளர்ச்சியடைந்தனர். தென்னிந்தியாவின் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான மைல் கல்லாக சாளுக்கியர்களின் ஆட்சியானது குறிக்கப்படுகிறது. கருநாடகம் வரலாற்றில் ஒரு பொற்காலமாகக் கருதப்படுகிறது. பாதமி சாளுக்கியர் ஆட்சிக்கு வந்த போது தென்னிந்தியாவின் அரசியல் சூழ்நிலையானது சிறிய இராச்சியங்கள் என்பதிலிருந்து பெரிய பேரரசுகள் என்று மாற்றமடைந்தது. தென்னிந்தியாவை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்த இராச்சியமானது காவிரி ஆறு மற்றும் நருமதை ஆறுகளுக்கு இடைப்பட்ட அனைத்து பகுதிகளையும் கட்டுப்பாட்டில் எடுத்து நிலைப்படுத்தியது. செயலாற்றல் மிக்க நிர்வாகத்தின் உருவாக்கம், அயல்நாட்டு வணிகம் மற்றும் "சாளுக்கிய கட்டடக்கலை" என்ற அழைக்கப்பட்ட ஒரு புதிய பாணி கட்டடக்கலையின் உருவாக்கம் ஆகியவற்றை இப்பேரரசின் காலமானது கண்டது. தெற்கு மற்றும் நடு இந்தியாவின் பகுதிகளை 550 மற்றும் 750 க்கு இடையில் கருநாடகாவின் பாதமியிலிருந்தும், பிறகு மீண்டும் 970 மற்றும் 1190 க்கு இடையில் பசவகல்யாண் சாளுக்கிய அரசமரபானது ஆண்டது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - இராட்டிரகூடப் பேரரசு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: 753 வாக்கில் தந்திதுர்கன் நிறுவப்பட்ட இராட்டிரகூடப் பேரரசானது அதன் தலைநகரான மல்கெடா இருந்து கிட்டத்தட்ட 200 ஆண்டுகளுக்கு ஆட்சி புரிந்தது. தம் உச்ச நிலையின் போது இராட்டிரகூடர் வடக்கே தோவாப் தெற்கே கன்னியாகுமரி (நகராட்சி) வரை ஆட்சி புரிந்தனர். கட்டடக் கலை மற்றும் இலக்கியச் சாதனைகளுக்கு இது ஒரு செழிப்பான காலமாகத் திகழ்ந்தது. இந்த அரசமரபின் தொடக்க கால ஆட்சியாளர்கள் இந்து சமயத்தைப் பின்பற்றியவர்களாக இருந்தனர். ஆனால், இந்த ஆட்சியாளர்கள் சைனத்தால் வலிமையான தாக்கத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டிருந்தனர். இந்த அரசமரபால் உருவாக்கப்பட்ட திறமை வாய்ந்த நிர்வாகிகளின் நீண்ட தொடர்ச்சியில் மிகப் பிரபலமானவர்களாக மூன்றாம் கோவிந்தன், முதலாம் அமோகவர்சன் திகழ்ந்தனர். அமோகவர்சன் ஓர் எழுத்தாளரும் ஆவார். தொடக்க காலத்தில் அறியப்பட்ட, புலமை குறித்த கன்னட நூலான கவிராஜமார்க்கத்தை இவர் எழுதினார். திராவிட பாணியில் கட்டடக்கலையானது இவர்களது ஆட்சியில் ஒரு மைல் கல்லை அடைந்தது. எல்லோராவில் காணப்படும் கைலாசநாதர் கோயிலில் இதற்கு மிக நேர்த்தியான எடுத்துக்காட்டைக் காணலாம். காசி விசுவநாதர் கோயில் மற்றும் கருநாடகத்தின் பட்டடக்கல் உள்ள சைன நாராயணர் கோயில் ஆகியவை இவர்களின் பிற முக்கியமான பங்களிப்புகள் ஆகும். அரேபியப் பயணியான சுலைமான் இராட்டிரகூடப் பேரரசை உலகின் நான்கு பெரும் பேரரசுகளில் ஒன்று என்று குறிப்பிட்டார். தென்னிந்திய கணிதவியலுக்கு பொற்காலத்தின் தொடக்கத்தை இராட்டிரகூட காலமானது குறித்தது. மிகச் சிறந்த தென்னிந்திய கணிதவியலாளரான மகாவீரா நடுக்கால தென்னிந்திய கணிதவியலாளர்கள் மீது ஒரு பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளார்.''The Britannica Guide to Algebra and Trigonometry'' by William L. Hosch p. 105 ஒரு பல்வேறுபட்ட மொழிகளில் செயலாற்றிய எழுத்தாளர்களுக்கு இராட்டிரகூட ஆட்சியாளர்கள் புரவு வழங்கினர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - ககதவால அரசமரபு என்பது என்ன?
பதில்: தற்கால இந்தியாவின் மாநிலங்களும் ஆட்சிப்பகுதிகளும் உத்தரப்பிரதேசம் மற்றும் பீகாரின் பகுதிகளை ககதவால அரசமரபானது 11 ஆம் மற்றும் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் போது ஆட்சி செய்தது. இவர்களது தலைநகரமானது வாரணாசி அமைந்திருந்தது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - கர்னாட் அரசமரபு என்பது என்ன?
பதில்: File:Pillar at Simroungarh.jpg பொ. ஊ. 1097இல் மிதிலையின் கர்னாட் அரசமரபானது பீகார் அல்லது நேபாள எல்லைப் பகுதியில் தோன்றியது. தர்பங்கா மற்றும் சிம்ரோன்கத் ஆகிய இடங்களில் தலைநகரங்களைக் கொண்டிருந்தது. கர்னாடகப் பூர்வீகத்தைக் கொண்ட ஓர் இராணுவத் தளபதியான நான்யதேவன் இந்த அரசமரபானது நிறுவப்பட்டது. இந்த அரசமரபின் கீழ் ஜோதிரீசுவர தாகூரால் 14 ஆம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட மைதிலி இலக்கியத்தின் முதல் நூலான வர்ண ரத்னாகரம் வர்ண ரத்னாகரம் மைதிலி மொழி வளர்ச்சியடையத் தொடங்கியது. கர்னாடர் நேபாளம் ஊடுருவல்களை நடத்தினர். கியாத் அல்-தின் துக்ளக் கியாத் அல்-தின் துக்ளக் படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து 1324 ஆம் ஆண்டு இவர்கள் வீழ்ச்சியடைந்தனர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - பாலப் பேரரசு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Nalanda University India ruins.jpg அகழ்வாய்வு செய்யப்பட்ட சிதிலங்கள்]] பாலப் பேரரசானது முதலாம் கோபாலன் நிறுவப்பட்டது.''எபிகிராபியா இண்டிகா'', XXIV, p. 43, Dr N.G. Majumdar வங்காளத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பௌத்த அரசமரபால் இது ஆளப்பட்டது. சசாங்கன் கௌடப் பேரரசு வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு வங்காளத்தை பாலர் மீண்டும் ஒன்றிணைந்தனர். பாலர் மகாயான பௌத்தம் மற்றும் பௌத்தத்தின் வச்சிரயான பௌத்தம் பின்பற்றியவர்கள் ஆவர்.''History of Buddhism in India'', Translation by A Shiefner சைவ சமயம் மற்றும் வைணவ சமயம் கூட இவர்கள் புரவு வழங்கினர். தர்மபாலன் (பேரரசர்) மற்றும் தேவபாலன் ஆகியோரின் ஆட்சியின் கீழ் இப்பேரரசு அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. கன்னோசியை வென்று வடமேற்கில் இந்தியாவின் தொலைதூர எல்லைகள் வரை தன்னுடைய நாட்டை தர்மபாலன் விரிவாக்கினார் என்று நம்பப்படுகிறது. பாலப் பேரரசின் ஆட்சிக் காலமானது வங்காளத்தின் பொற்காலம் என்று கருதப்படுகிறது. தர்மபாலன் விக்கிரமசீலா நிறுவினார். நாளந்தாவை மீண்டும் புதுப்பித்தார். பதிவு செய்யப்பட்ட வரலாற்றில் முதல் மிகப் பெரும் பல்கலைக்கழகங்களில் ஒன்றாக நாளந்தா கருதப்படுகிறது. பாலப் பேரரசின் புரவின் கீழ் நாளந்தா அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. பாலர் பல புத்த விகாரம் கூட கட்டமைத்தனர். தென்கிழக்காசிய நாடுகள் மற்றும் திபெத்து நெருங்கிய பண்பாட்டு மற்றும் வணிக உறவு முறைகளை இவர்கள் பேணி வந்தனர். பாலப் பேரரசின் செழிப்பிற்கு கடல் வணிகமானது பெரும் பங்களித்தது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - சோழர் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: படிமம்:இராசேந்திரச் சோழன்.svgக்குக் கீழ் இடைக்காலச் சோழர்கள், 1030]] 9 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியின் போது இடைக்காலச் சோழர் முக்கியத்துவத்திற்கு உயர்ந்தனர். தென்னிந்தியா எக்காலத்திலும் கண்ட மிகப் பெரிய பேரரசை நிறுவினர்.''History of Ancient India: Earliest Times to 1000 A.D.'' by Radhey Shyam Chaurasia p. 237 தங்கள் ஆட்சியின் கீழ் தென்னிந்தியாவை இவர்கள் வெற்றிகரமாக ஒன்றிணைத்தனர். தங்களுடைய கடற்படை வலிமையின் மூலமாக தங்களது செல்வாக்கை சிறீவிஜயம் போன்ற தென்கிழக்காசிய நாடுகளுக்கு விரிவாக்கினர். முதலாம் இராஜராஜ சோழன் மற்றும் அவருக்குப் பின் ஆட்சிக்கு வந்த இராசேந்திர சோழன், இராஜாதிராஜ சோழன், வீரராஜேந்திர சோழன் மற்றும் முதலாம் குலோத்துங்க சோழன் ஆகியோரின் கீழ் இந்த அரசமரபானது ஓர் இராணுவ, பொருளாதார மற்றும் பண்பாட்டு சக்தியாக தெற்காசியா மற்றும் தென்கிழக்காசியாவில் உருவானது.: The Cholas were in fact the most successful dynasty since the Guptas ... The classic expansion of Chola power began anew with the accession of Rajaraja I in 985. பர்மா முதல் வியட்நாம், அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள், இலட்சத்தீவுகள், சுமாத்திரா, மற்றும் மலாய் தீபகற்பம் வரையிலான கடற்கரைகளை முதலாம் இராஜேந்திர சோழனின் கடற்படைகளானவை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தன. கங்கை ஆறு முதலாம் இராஜேந்திர சோழன் போர்ப் பயணத்தை மேற்கொண்டது, தென்கிழக்கு ஆசியாவில் சிறீவிஜயம் போன்ற கடல்சார் பேரரசுகளின் நகரங்களைக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டிருந்தது, மேலும் சீனாவுக்கு தொடர்ச்சியாக தூதுக் குழுக்கள் அனுப்பப்பட்டது ஆகியவற்றின் மூலம் இந்தப் புதிய பேரரசின் சக்தியானது கிழக்கு உலகத்திற்கு அறிவிக்கப்பட்டது.க. அ. நீலகண்ட சாத்திரி, ''A History of South India'', p. 158 இவர்கள் இலங்கையின் அரசியல் விவகாரங்களை இரு நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலான தொடர்ச்சியான படையெடுப்புகள் மற்றும் ஆட்சியின் மூலம் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தனர். அரேபியர் மற்றும் சீனப் பேரரசுடனும் கூட இவர்கள் தொடர்ந்து வணிகத் தொடர்புகளைக்கொண்டிருந்தனர்.''Buddhism, Diplomacy, and Trade: The Realignment of Sino-Indian Relations'' by Tansen Sen p. 229 முதலாம் இராஜராஜ சோழன் மற்றும் அவரது மகன் முதலாம் இராஜேந்திர சோழன் ஆகியோர் ஒட்டு மொத்த தென்னிந்தியாவிற்கும் அரசியல் ஒற்றுமையை வழங்கினர். மதிப்பிற்குரிய ஒரு கடல்சார் சக்தியாக சோழப் பேரரசை நிறுவினர்.''History of Asia'' by B.V. Rao p. 297 சோழர்களின் கீழ் கலை, சமயம் மற்றும் இலக்கியம் ஆகியவற்றில் தென்னிந்தியாவானது தனிச் சிறப்பின் புதிய உச்சங்களைத் தொட்டது. இந்த அனைத்துத் துறைகளிலும் பல்லவர்களுக்குக் கீழான முந்தைய காலத்தில் தொடங்கிய இயக்கங்களின் உச்சத்தை சோழர் காலமானது குறித்தது.இந்தியாவில் அதற்கு முன்னர் அடைந்திராத அளவுக்கு கல் மற்றும் வெண்கலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட கம்பீரமான கோயில்கள் மற்றும் சிற்பங்களின் வடிவத்தில் நினைவுச்சின்னக் கட்டடக்கலையானது ஒரு நேர்த்தியைத் தொட்டது.''Indian Civilization and Culture'' by Suhas Chatterjee p. 417 File:Ranganathaswamy temple tiruchirappalli.jpg. இது இந்தியா தமிழ்நாடு திருச்சிராப்பள்ளியில் அமைந்துள்ளது. ]]
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - மேலைச் சாளுக்கியப் பேரரசு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: மேலைச் சாளுக்கியப் பேரரசானது 10 ஆம் மற்றும் 12 ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் தக்காணப் பீடபூமி மற்றும் தென்னிந்தியா ஆகியவற்றின் பெரும்பாலான பகுதிகளை ஆண்டது.A Comprehensive History of Medieval India: by Farooqui Salma Ahmed, Salma Ahmed Farooqui p. 24 வடக்கே நருமதை மற்றும் தெற்கே காவிரி ஆறு இடைப்பட்ட பெரும் பகுதிகள் சாளுக்கிய கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தன. தக்காணத்தின் பிற முக்கிய ஆளும் குடும்பங்களான போசளப் பேரரசு, தேவகிரி யாதவப் பேரரசு, காக்கத்தியர் மற்றும் காலச்சூரி பேரரசு ஆகியோர் இந்த காலகட்டத்தின் போது மேலைச் சாளுக்கியருக்கு அடிபணிந்தவர்களாகத் திகழ்ந்தனர். 12 ஆம் நூற்றாண்டின் பிந்தைய பாதியில் சாளுக்கிய சக்தி மங்கிய போது தான் அவர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தைப் பெற்றனர்.''Ancient Indian History and Civilization'' by Sailendra Nath Sen pp. 403–405 மேலைச் சாளுக்கியர் ஒரு வடிவ மாற்ற பாணி என்று தற்காலத்தில் அறியப்படும் ஒரு கட்டடக்கலை பாணியை உருவாக்கினர். முந்திய சாளுக்கிய அரசமரபு மற்றும் பிந்தைய போசளப் பேரரசு ஆகியவற்றின் பாணிகளுக்கு இடையிலான ஒரு கட்டடக்கலை இணைப்பு இதுவாகும். இப்பேரரசின் பெரும்பாலான நினைவுச் சின்னங்களானவை நடு கருநாடகத்தின் துங்கபத்திரை ஆற்றை ஒட்டியுள்ள மாவட்டங்களில் காணப்படுகின்றன. இலக்குண்டி காசிவிசுவேசுவரர் கோயில், இலக்குண்டி, குருவட்டி மல்லிகார்ஜுன கோயில், பகாலி கல்லேசுவரர் கோயில், அவேரி சித்தேசுவரன் கோவில், கர்நாடகா மற்றும் இட்டகி இட்டகி மகாதேவர் கோயில் ஆகியவை இவர்களின் கட்டடக்கலைக்கான நன்றாக அறியப்பட்ட எடுத்துக்காட்டுகள் ஆகும்.''World Heritage Monuments and Related Edifices in India'', Band 1 by ʻAlī Jāvīd pp. 132–134 தென்னிந்தியாவில் நேர்த்தியான கலைகளின் வளர்ச்சியில் ஒரு முக்கியமான காலகட்டமாக இவர்களது ஆட்சிக் காலமானது திகழ்ந்தது. குறிப்பாக இலக்கியத்தில், பூர்வீக மொழியான கன்னடம் எழுத எழுத்தாளர்களை மேலைச் சாளுக்கிய மன்னர்கள் ஊக்குவித்தனர். தத்துவவாதி மற்றும் அரசியல் மேதையான பசவர் மற்றும் புகழ்பெற்ற கணிதவியலாளரான இரண்டாம் பாஸ்கரர் போன்றோர் இவர்களால் ஊக்குவிக்கப்பட்டவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் ஆவர்.''History of Kannada Literature'' by E.P. Rice p. 32''Bilhana'' by Prabhakar Narayan Kawthekar, p. 29
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - பிந்தைய நடுக் காலம் (அண். 1200 – 1526) பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: பிந்தைய நடுக் காலமானது முசுலிம் நடு ஆசிய நாடோடி இனங்களால் நடத்தப்பட்ட தொடர்ச்சியான படையெடுப்புகள், தில்லி சுல்தானகத்தின் ஆட்சி மற்றும் சுல்தானகத்தின் இராணுவத் தொழில்நுட்பத்தால் கட்டமைக்கபட்ட பிற அரசுகளின் வளர்ச்சி ஆகியவற்றால் குறிக்கப்படுகிறது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - விசயநகரப் பேரரசு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: File:Sangamas of the Vijayanagara Empire.png சங்கம மரபு வரைபடம் ]] சங்கம மரபு முதலாம் ஹரிஹரர் மற்றும் அவரது சகோதரர் முதலாவது புக்கா ராயன் ஆகியோரால் 1336 ஆம் ஆண்டு விசயநகரப் பேரரசு நிறுவப்பட்டது.''History of Classical Sanskrit Literature'': by M. Srinivasachariar p. 211 போசளப் பேரரசு, காக்கத்தியர் மற்றும் பாண்டியர் ஆகியோரின் ஓர் அரசியல் வாரிசாக இது தோன்றியது. 13 ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவில் இந்தியா மீதான இசுலாமியப் படையெடுப்பு தவிர்ப்பதற்கான தென்னிந்திய சக்திகளின் முயற்சிகளின் உச்சநிலையாக இது தோன்றியது. தக்காண சுல்தானகங்கள் ஒன்றிணைந்த இராணுவங்களால் 1565 ஆம் ஆண்டு ஒரு முக்கியமான இராணுவத் தோல்விக்குப் பிறகு இதன் சக்தியானது வீழ்ச்சியடைந்தாலும் இது 1646 ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்திருந்தது. இப்பேரரசு அதன் பெயரை இதன் தலைநகரமான விஜயநகரம் (கர்நாடகம்) பெறுகிறது. விசயநகரத்தின் சிதிலங்களானவை தற்கால அம்பி (கர்நாடகம்) சுற்றி அமைந்துள்ளன. கருநாடகத்தில் உள்ள ஓர் உலகப் பாரம்பரியக் களம் அம்பியாகும்.''South India'' by Amy Karafin, Anirban Mahapatra p. 32 பேரரசு நிறுவப்பட்டதற்குப் பிறகு முதல் இரு தசாப்தங்களில் முதலாம் ஹரிஹரர் துங்கபத்திரை ஆற்றுக்குத் தெற்கில் இருந்த பெரும்பாலான பகுதிகள் மீது கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றார். ''பூர்வபஸ்சிம சமுத்திராதீசுவரன்'' ("கிழக்கு மற்றும் மேற்குக் கடல்களின் எசமானன்") என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார். 1374 வாக்கில் முதலாம் ஹரிஹரருக்குப் பின் வந்த முதலாம் புக்காராயர் ஆற்காடு அரசு, கொண்டாவீடு ரெட்டி மற்றும் மதுரை சுல்தானகம் ஆகியோரைத் தோற்கடித்தார். மேற்கில் கோவா மற்றும் வடக்கே துங்கபத்திரா-கிருஷ்ணா ஆற்று தோவாப் ஆகியவற்றின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றார். முதலாம் புக்கா ராயனின் இரண்டாவது மகனான இரண்டாம் ஹரிஹர ராயன் கிருஷ்ணா ஆறு தாண்டி இராச்சியத்தை மேற்கொண்டு நிலைப்படுத்தினார். ஒட்டு மொத்த தென்னிந்தியாவையும் விசயநகரக் குடையின் கீழ் கொண்டு வந்தார்.The success was probably also due to the peaceful nature of Muhammad II Bahmani, according to அடுத்த ஆட்சியாளரான முதலாம் தேவ ராயன் ஒடிசாவின் கஜபதிகளுக்கு எதிராக வெற்றி பெற்றார். அரண்கள் மற்றும் நீர்ப்பாசன அமைப்புகளை அமைத்தல் ஆகிய முக்கியமான பணிகளைச் செய்தார்.From the notes of Portuguese Nuniz. Robert Sewell notes that a big dam across was built the Tungabhadra and an aqueduct long was cut out of rock (). இத்தாலியப் பயணியான நிக்கோலோ டி கோண்டி இந்தியாவின் மிக சக்தி வாய்ந்த ஆட்சியாளர் என்று இவரைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 1424 ஆம் ஆண்டு இரண்டாம் தேவ ராயன் அரியணைக்கு வந்தார். சாத்தியமான வகையிலே சங்கம அரசமரபின் ஆட்சியாளர்களிலேயே மிகவும் செயல் வல்லமையுடையவராக இவர் திகழ்ந்தார். கிளர்ச்சி செய்த குறுநில மன்னர்களை இவர் ஒடுக்கினார். மேலும், தெற்கில் கோழிக்கோட்டின் கோழிக்கோடு நாடு மற்றும் கொல்லம் ஆகிய பகுதிகளை வென்றார். இலங்கை மீது படையெடுத்தார். பெகு மற்றும் தாநின்தாரி பிரதேசம் ஆகிய இடங்களில் இருந்த மியான்மர் மன்னர்கள் மீது மேலாட்சி செய்தார்.From the notes of Persian Abdur Razzak. Writings of Nuniz confirms that the kings of Burma paid tributes to Vijayanagara empire. ()From the notes of Abdur Razzak about Vijayanagara: ''a city like this had not been seen by the pupil of the eye nor had an ear heard of anything equal to it in the world'' (''Hampi, A Travel Guide'' 2003, p. 11) அனைத்து சமயங்கள் மற்றும் சமயப் பிரிவுகளிடமும் விசயநகரப் பேரரசர்கள் சகிப்புத் தன்மையுடன் நடந்து கொண்டனர். இதை அயல்நாட்டுப் பயணிகளின் நூல்கள் காட்டுகின்றன.From the notes of Duarte Barbosa. () இப்பேரரசின் மன்னர்கள் ''கோப்ராமண பிரதிபலனாச்சார்யா'' ("பசுக்கள் மற்றும் பிராமணர்களின் பாதுகாவலர்") மற்றும் ''இந்துராயசுரத்ரனா'' ("இந்து சமய நம்பிக்கையை நிலைநாட்டுபவர்") போன்ற பட்டங்களைப் பயன்படுத்தினர். இந்து சமயத்தைப் பாதுகாக்கும் இவர்களது எண்ணத்திற்கு சான்றாக இது இருந்த்து. அதே நேரத்தில், தங்களது அரசவை விழாக்கள் மற்றும் உடைகளில் இவர்கள் உறுதியாக இசுலாமியமயமாக்கப்பட்டு இருந்தனர். முதலாம் ஹரிஹரன் மற்றும் முதலாம் புக்கா ராயன் போன்ற பேரரசின் நிறுவனர்கள் சைவ சமயம் (சிவன் வழிபடுவோர்) பின்பற்றினர். ஆனால், வித்யாரண்யர் தங்களது புரவலத் துறவியாகக் கொண்டிருந்த சிருங்கேரி வைணவ சமயம் இவர்கள் அறக்கொடைகளை அளித்தனர். வராக அவதாரம் (விஷ்ணுவின் ஓர் அவதாரம்) தங்களது சின்னமாக வடிவமைத்தனர். நடு ஆசியாவின் தைமூரிய இராச்சியங்களைச் சேர்ந்த உயர்குடியினரும் கூட விசயநகரத்திற்கு வருக புரிந்தனர். பிந்தைய சாளுவ மரபு மற்றும் துளுவ மரபு மன்னர்கள் சமய நம்பிக்கையின்படி வைணப் பிரிவைப் பின்பற்றினர். ஆனால், அம்பியில் இருந்த விருபாக்சர் (சிவன்) மற்றும் திருப்பதி வெங்கடேசுவர சுவாமி கோயில் இருந்த வெங்கடாசலபதி (விஷ்ணு) ஆகிய இரு கடவுள்களையும் வழிபட்டனர். ''ஜாம்பவதி கல்யாணம்'' எனும் மன்னர் கிருஷ்ணதேவராயரால் எழுதப்பட்ட ஒரு சமசுகிருத நூலானது கடவுள் விருபாக்சரை ''கர்நாட ராஜ்ய ராக்‌ஷா மணி'' ("கருநாடப் பேரரசின் பாதுகாப்பு அணிகலன்") என்று குறிப்பிட்டது. உடுப்பி இருந்த மத்துவர் துவைதம் பிரிவு துறவிகளுக்கும் இம்மன்னர்கள் புரவு வழங்கினர். |File:Krishna Pushkarani - Hampi Ruins.jpg|கிருட்டிணர் கோயிலின் பக்கவாட்டில் அமைந்துள்ள ஒரு கோயில் குளத்துடன் அம்பியில் உள்ள அம்பி (கர்நாடகம்).|File:The Stone Chariot,Hampi.jpg|அம்பியில் உள்ள வித்தலா கோயிலில் ஒரு கல் தேர்}} தென்னிந்தியா முழுவதும் பரவியுள்ள பல நினைவுச் சின்னங்கள் உள்ளிட்டவை இப்பேரரசின் மரபாகும். இதில் மிக நன்றாக அறியப்பட்டவை அம்பியில் அமைந்துள்ள கட்டடங்கள் ஆகும். தென்னிந்தியாவில் முந்தைய கோயில் கட்டமைக்கும் பாரம்பரியங்களானவை ஒன்றிணைந்து விசயநகரக் கட்டடக்கலை பாணியில் வந்தன. அனைத்து நம்பிக்கைகள் மற்றும் வட்டார வழக்குகளைக் கலந்தது என்பது இந்துக் கோயில் கட்டமைப்பில் கட்டடக்கலை புதுமைக்கு அகத் தூண்டுதலாக விளங்கியது. கேரளாவில் விசயநகரப் பேரரசின் பாதுகாப்பின் கீழ் தென்னிந்திய கணிதவியலானது செழித்திருந்தது. தென்னிந்திய கணிதவியலாளரான சங்கமகிராம மாதவன் பிரபலமான கேரள வானியல் மற்றும் கணிதவியல் பள்ளி 14 ஆம் நூற்றாண்டில் நிறுவினார். பரமேசுவரன், நீலகண்ட சோமயாஜி, மற்றும் ஜேஷ்டதேவர் போன்ற ஏராளமான மிகச் சிறந்த தென்னிந்திய கணிதவியலாளர்களை இப்பள்ளி உருவாக்கியது.''History of Science and Philosophy of Science'' by Pradip Kumar Sengupta p. 91 செயல் திறனுள்ள நிர்வாகம் மற்றும் ஊக்கமான அயல்நாட்டு வணிகம் ஆகியவை நீர்ப்பாசனத்திற்கான நீர் மேலாண்மை அமைப்புகள் போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்களை இங்கு கொண்டு வந்தன.''Medieval India: From Sultanat to the Mughals-Delhi Sultanat (1206–1526)'' by Satish Chandra pp. 188–189 கன்னடம், தெலுங்கு, தமிழ் மற்றும் சமசுகிருதத்தில் நேர்த்தியான கலைகள் மற்றும் இலக்கியமானது புதிய உச்சங்களைத் தொடுவதற்கு இப்பேரரசின் புரவு உதவியது. அதே நேரத்தில், கருநாடக சங்கீதமானது அதன் தற்போதைய வடிவத்திற்கு இக்காலத்தின் போது பரிணாமம் அடைந்தது.''Art History'', Volume II: 1400–present by Boundless p. 243 தலிகோட்டா சண்டை (1565) அடைந்த தோல்விக்குப் பிறகு விசயநகரப் பேரரசானது வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது. தலைக்கோட்டை யுத்தத்தில் அலிய ராம ராயன் இறப்பிற்குப் பிறகு திருமலை தேவ ராயன் அரவிடு மரபு தொடங்கினார். அழிக்கப்பட்ட அம்பியை இடமாற்றம் செய்வதற்காக பெனுகொண்டாவில் ஒரு புதிய தலைநகரத்தை நிறுவினார். விசயநகரப் பேரரசின் எஞ்சியவற்றை மீண்டும் ஒருங்கிணைக்க முயற்சித்தார். 1572 ஆம் ஆண்டு திருமலை தேவ ராயன் பதவி விலகினார். தன்னுடைய இராச்சியத்தின் எஞ்சிய பகுதிகளை தன் மூன்று மகன்களுக்கு இடையில் பிரித்துக் கொடுத்தார். 1578 ஆம் ஆண்டு தன்னுடைய இறப்பு வரை ஒரு சமயம் சார்ந்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார். அரவிடு அரசமரபின் பிந்தைய ஆட்சியாளர்கள் இப்பகுதியை ஆண்டனர். ஆனால், 1614 ஆம் ஆண்டு இப்பேரரசானது வீழ்ச்சியடைந்தது. இப்பேரரசின் எஞ்சிய பகுதிகள் 1646 ஆம் ஆண்டு முடிவுக்கு வந்தன. பீஜப்பூர் சுல்தானகம் மற்றும் பிறருடனான தொடர்ச்சியான போர்களே இதற்குக் காரணமாகும். இக்காலத்தின் போது தென்னிந்தியாவிலிருந்த பல இராச்சியங்கள் சுதந்திரமடைந்தன. விசயநகரத்திலிருந்து பிரிந்தன. மைசூர் அரசு, கேளடி நாயக்கர்கள், மதுரை நாயக்கர், தஞ்சை நாயக்கர்கள், சித்திரதுர்க நாயக்கர்கள், மற்றும் செஞ்சி நாயக்கர்கள் உள்ளிட்டோர் இதில் அடங்குவர். இவர்கள் அனைவருமே தங்கள் சுதந்திரத்தை அறிவித்தனர். எனினும், பின் வந்த நூற்றாண்டுகளில் தென்னிந்தியாவின் வரலாறு மீது ஒரு முக்கியமான தாக்கத்தை இவர்கள் ஏற்படுத்தினர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - தொடக்க நவீன காலம் (1526–1858) பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: இந்திய வரலாற்றில் தொடக்க நவீன காலமானது 1526 முதல் 1858 வரை நீடித்த காலம் ஆகும். இது முகலாயப் பேரரசு உருவாக்கம் மற்றும் வீழ்ச்சியுடன் ஒத்துப் போகிறது. முகலாயப் பேரரசானது தைமூரிய மறுமலர்ச்சியில் இருந்து உருவானதாகும். இக்காலத்தின் போது இந்தியாவின் பொருளாதாரமானது விரிவடைந்தது. ஒப்பீட்டளவிலான அமைதியானது பேணப்பட்டது. கலைகள் புரவு பெற்றன. இந்திய-இசுலாமியக் கட்டடக் கலையின் மேற்கொண்ட வளர்ச்சியை இக்கால கட்டமானது கண்டது. முகலாயப் பேரரசு மதிப்பிழந்து கொண்டிருந்த நாட்களின் போது மராட்டியப் பேரரசு மற்றும் சீக்கியப் பேரரசு வளர்ச்சியானது இந்தியாவின் குறிப்பிடத்தக்க பகுதிகளை அவர்கள் ஆள்வதை சாத்தியமாக்கியது. 1500 களில் நன்னம்பிக்கை முனை வழி கண்டுபிடிக்கப்பட்டதிலிருந்து கடல் வழியாக முதல் ஐரோப்பியர்கள் வருகை புரிந்தனர். தங்களைத் தாமே நிறுவிக் கொண்டனர். இதில் முதன்மையானவர்கள் போர்த்துகேய இந்தியா ஆவர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - மராத்தியப் பேரரசு என்பது என்ன?
பதில்: மராத்திய இராச்சியமானது சிவாஜி (பேரரசர்) நிறுவப்பட்டு, நிலை நிறுத்தப்பட்டது.''Shivaji and his Times'' (1919) – J.N. Sarkar எனினும், தேசிய அளவில் மராத்தியர்களை சக்தி வாய்ந்தவர்களாக ஆக்கியதற்கான பெயரை ''பேஷ்வா'' (முதலமைச்சர்) பாஜிராவ் பெற்றுள்ளார். வரலாற்றாளர் கே. கே. தத்தா முதலாம் பாஜிராவைப் பற்றி "மராத்தியப் பேரரசின் இரண்டாவது நிறுவனராக இவரை நன்றாகக் குறிப்பிடலாம்" என்று எழுதியுள்ளார்.''An Advanced History of India'', Dr. K.K. Datta, p. 546 18 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பேஷ்வாக்களின் கீழ் மராத்தியர்கள் நிலை நிறுத்தப்பட்டு, தெற்காசியாவின் பெரும்பாலான பகுதி மீது ஆட்சி செலுத்தினர். இந்தியாவில் முகலாயப் பேரரசு முடிவுக்குக் கொண்டு வந்ததில் ஒரு பெரும் பங்கு காரணமாக மராத்தியர்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். 1737 இல் தில்லி யுத்தத்தில் தங்களது தலைநகரான தில்லியில் ஒரு முகலாய இராணுவமானது மராத்தியர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டது. இவர்களது எல்லைகளை மேலும் விரிவாக்குவதில் முடிவடைந்த செயலாக முகலாயர்கள், ஐதராபாத் நிசாம், வங்காள நவாபுகள் மற்றும் துராணிப் பேரரசு ஆகிய அரசுகளுக்கு எதிராகத் தங்களது இராணுவப் பயணங்களை மராத்தியர்கள் தொடர்ந்தனர். அதன் உச்ச நிலையின் போது மராத்தியர்களின் நிலப்பரப்பானது பெரும்பாலான இந்தியத் துணைக்கண்டத்தை உள்ளடக்கியிருந்தது. History, Definition, Map, & Facts Britannica|url=https://www.britannica.com/topic/Maratha-Empire|access-date=2024-01-21|website=www.britannica.com|language=en}} தில்லியைக் கைப்பற்றவும் கூட மராத்தியர்கள் முயற்சித்தனர். முகலாயப் பேரரசருக்குப் பதிலாக அங்கு பேஷ்வா விசுவாசராவ் அரியணையில் அமர வைப்பது குறித்து விவாதித்தனர். மராத்தியப் பேரரசானது அதன் உச்ச நிலையின் போது தெற்கே தமிழ்நாடு, வடக்கே பெசாவர் (நவீன கால பாக்கித்தான் கைபர் பக்துன்வா மாகாணம் ) மற்றும் கிழக்கே வங்காளம் வரை பரவியிருந்தது. மூன்றாம் பானிபட் போர் (1761) பிறகு மராத்தியரின் வடமேற்கு விரிவாக்கமானது நிறுத்தப்பட்டது. எனினும், வடக்கில் மராத்திய அதிகாரமானது ஒரு தசாப்தத்திற்கும் உள்ளாகவே பேஷ்வா மாதவராவ் கீழ் மீண்டும் நிறுவப்பட்டது. முதலாம் மாதவராவின் கீழ் வலிமையான குதிரைப்படை வீரர்கள் பகுதியளவு-சுயாட்சியைப் பெற்றனர். பரோடா அரசு கெய்வாட்டுகள். இந்தோர் மற்றும் மால்வா, மத்தியப் பிரதேசம் ஓல்கர் வம்சம், குவாலியர் அரசு மற்றும் உஜ்ஜைன் சிந்தியா, நாக்பூர் அரசு போன்சலே மற்றும், தார் சமஸ்தானம் மற்றும் தேவாஸ் இராச்சியம் பரமாரப் பேரரசு ஆகியோருக்குக் கீழ் ஒன்றிணைந்த மராத்திய அரசுகளின் ஒரு கூட்டமைப்பானது உருவாக்கப்பட்டது. 1775 இல் புனே ஒரு பேஷ்வா குடும்ப வாரிசுரிமைப் பிரச்சனையில் கிழக்கிந்திய நிறுவனமானது தலையிட்டது. இது முதலாம் ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போர் வழி வகுத்தது. இது ஒரு மராத்திய வெற்றியில் முடிவடைந்தது. இரண்டாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போர் மற்றும் மூன்றாம் ஆங்கிலேய மராத்தியப் போர் (1805-1818) இவர்களது தோல்வி வரை இந்தியாவில் ஒரு முக்கியமான சக்தியாக மராத்தியர்கள் தொடர்ந்து திகழ்ந்தனர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - இந்தியாவில் கிழக்கிந்திய நிறுவன ஆட்சி குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: ஆங்கிலேய கிழக்கிந்திய நிறுவனமானது 1600 ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்டது. 1611 இல் இந்தியாவின் கிழக்குக் கடற்கரையில் மச்சிலிப்பட்டணம் ஒரு தொழிற்சாலையை நிறுவியது மற்றும் 1612 இல் சூரத்து ஒரு தொழிற்சாலையை நிறுவ முகலாயப் பேரரசர் ஜஹாங்கீர் உரிமைகளை வழங்கியது ஆகியவற்றுடன் இது இந்தியாவில் காலூன்றியது. மேலும், தெற்கே விஜயநகரப் பேரரசு இதே போன்ற ஓர் அனுமதியைப் பெற்றதற்குப் பிறகு 1640 இல் தென்கிழக்குக் கடற்கரையில் சென்னை ஓர் இரண்டாவது தொழிற்சாலையானது நிறுவப்பட்டது. தற்கால மும்பையில் (பாம்பே) இருந்த ''பாம் பாகியா'' சிறு தீவானது சூரத்தில் இருந்து வெகு தொலைவில் அமைந்திராத ஒரு போர்த்துகேய வணிக நிலையமாக இருந்தது. போர்த்துகலின் மன்னனின் மகளான கேத்தரீன் இங்கிலாந்தின் இரண்டாம் சார்லசு திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்ட போது வரதட்சணை இது கொடுக்கப்பட்டது. பதிலுக்கு சார்லசு 1668 இல் நிறுவனத்திடம் பாம்பேயை குத்தகைக்குக் கொடுத்தார். இரு தசாப்தங்கள் கழித்து நிறுவனமானது கங்கை ஆறு கழிமுகப் பகுதியில் ஒரு வணிக நிலையத்தை நிறுவியது. இக்காலத்தின் போது போர்த்துகேய கிழக்கிந்திய நிறுவனம், இடச்சுக் கிழக்கிந்திய நிறுவனம், பிரெஞ்சு மற்றும் டென்மார்க் நாட்டவர்களால் நிறுவப்பட்ட பிற நிறுவனங்களும் இதே போல துணைக்கண்டத்தில் விரிவடைந்து கொண்டிருந்தன. 1757 ஆம் ஆண்டின் பிளாசி சண்டை ராபர்ட் கிளைவ் கீழான நிறுவனத்தின் வெற்றி மற்றும் 1764 இல் பக்சார் சண்டை (பீகாரில்) வெற்றி ஆகியவை நிறுவனத்தின் சக்தியை நிலை நிறுத்தின. வங்காளம், பீகார் மற்றும் ஒடிசா திவான் (பிரதம அமைச்சர்) அல்லது வருவாய் வசூலிப்பாளராக கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தை நியமிக்கும் நிலைக்கு முகலாயப் பேரரசர் ஷா ஆலம் II தள்ளப்பட்டார். இவ்வாறாக நிறுவனமானது 1773 வாக்கில் கீழ் கங்கைச் சமவெளியின் பெரும் பகுதிகளின் நடைமுறை ரீதியிலான ஆட்சி அமைப்பாக உருவானது. பாம்பே மற்றும் மதராசைச் சுற்றியிருந்த இதன் நிலப்பரப்புகளை விரிவாக்க ஆணைகளும் கூட இதற்கு முன்னர் பெறப்பட்டிருந்தன. ஆங்கிலேய-மைசூர்ப் போர்கள் (1766–99) மற்றும் ஆங்கிலேய-மராட்டியப் போர்கள் (1772–1818) ஆகியவை சத்லஜ் ஆறு தெற்கே இருந்த இந்தியாவின் பெரும் பகுதிகளின் கட்டுப்பாட்டை நிறுவனம் பெறும் நிலைக்குக் காரணமானது. மராட்டியப் பேரரசு தோல்வியுடன் எந்த ஓர் உள்நாட்டு சக்தியும் நிறுவனத்திற்கு ஓர் அச்சுறுத்தலாக விளங்கியது என்ற நிலை இல்லாமல் போனது. நிறுவனத்தின் சக்தி விரிவடைந்தது என்பது முதன்மையாக இரு வடிவங்களில் நடைபெற்றது. இதில் முதல் வடிவமானது இந்திய அரசுகளை வெளிப்படையாக இணைத்துக் கொள்வதாகும். இதைத் தொடர்ந்து அந்த அரசுக்குக் கீழ் இருந்த பகுதிகளானவை நிறுவனத்தின் நேரடி நிர்வாகத்தின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டன. இவை பிரித்தானிய இந்தியாவின் பகுதிகளாயின. வடமேற்கு மாகாணங்கள் (ரோகில்கண்ட், கோரக்பூர் மற்றும் தோவாப் பகுதிகளை உள்ளடக்கியது) (1801), தில்லி (1803), அசாம் (அகோம் பேரரசு 1828) மற்றும் சிந்து மாகாணம் (1843) உள்ளிட்டவை இணைத்துக் கொள்ளப்பட்ட பகுதிகளில் உள்ளடங்கியிருந்தன. 1849-56 இல் நடந்த இரண்டாம் ஆங்கிலேய–சீக்கியர் போர் பிறகு பஞ்சாப் பகுதி, வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணம் (1901-2010), மற்றும் காஷ்மீர் ஆகியவை இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டன (டல்கௌசி தலைமை ஆளுநராக இருந்த காலத்தில்). எனினும், காசுமீரானது உடனடியாக அமிர்தசரசு ஒப்பந்தத்தின் கீழ் சம்மு (நகர்) டோக்ரா வம்சம் விற்கப்பட்டது. இவ்வாறாக ஒரு மன்னர் அரசாக உருவானது. 1854 இல் பேரர் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. இதற்கு இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து அயோத்தி இராச்சியம் அரசு இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. அதிகாரத்தை நிறுவும் இரண்டாவது வடிவமானது ஒப்பந்தங்களை உள்ளடக்கியிருந்தது. இந்த ஒப்பந்தங்களில் இந்திய ஆட்சியாளர்கள் நிறுவனத்தின் ஆதிக்க அரசியல் ஒப்புக் கொள்வார். இதற்குப் பதிலாக வரம்புக்குட்பட்ட உட்புற தன்னாட்சி பெறுவர். நிறுவனமானது நிதி பிரச்சனைகளுடன் செயல்பட்டு வந்ததன் காரணமாக, தன் ஆட்சிக்காக நிறுவனம் இத்தகைய ''அரசியல்'' அடியுதைவுக் கட்டுமானங்களை அமைக்க வேண்டியிருந்தது. மிக முக்கியமான இத்தகைய ஆதரவானது இந்திய ஆட்சியாளர்களுடன் ஏற்படுத்தப்பட்ட துணைப்படைத் திட்டம் இருந்து கிடைக்கப் பெற்றது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இத்தகைய ஆட்சியாளர்களின் நிலப்பரப்புகளானவை ஒட்டு மொத்த இந்தியாவில் மூன்றில் இரு பங்கு நிலப்பரப்பாக இருந்தன. தன்னுடைய நிலப்பரப்பை நிலையாகக் கொண்டிருக்க முடிந்த ஓர் இந்திய ஆட்சியாளர் இத்தகைய ஒரு கூட்டணிக்குள் நுழைய விரும்பிய போது மறைமுக ஆட்சியின் ஒரு பொருளாதார வழி முறையாக இதை நிறுவனமானது வரவேற்றது. நேரடி நிர்வாகத்தின் பொருளாதாரச் செலவீனங்களைக் கொண்டிருக்காத அல்லது அயல் நாட்டு மக்களின் ஆதரவைப் பெறுவதற்கான அரசியல் செலவீனங்களைக் கொண்டிருக்காததாக இந்த வழி முறை இருந்தது. பதிலுக்கு நிறுவனமானது "இந்த அடிபணிந்த கூட்டாளிகளின் பாதுகாப்புக்குப் பொறுப்பேற்றது. பாரம்பரிய மரியாதை மற்றும் மதிப்பின் அறிகுறிகளுடன் அவர்களை நடத்தியது". இந்து மகாராஜாக்கள் மற்றும் முசுலிம் நவாபுகளின் மன்னர் அரசு (பிரித்தானிய இந்தியா) துணைநிலைக் கூட்டணிகள் உருவாக்கப்பட்டன. இந்த மன்னர் அரசுகளில் முக்கியமானவையாக கொச்சி இராச்சியம் (1791), ஜெய்பூர் இராச்சியம் (1794), திருவிதாங்கூர் (1795), ஐதராபாத் இராச்சியம் (1798), மைசூர் அரசு (1799), சிசு-சத்துலுச்சு (1815), மத்திய இந்திய முகமை (1819), கட்ச் இராச்சியம் மற்றும் பரோடா அரசு (1819), இராஜபுதனம் (1818), மற்றும் பகவல்பூர் இராச்சியம் (1833) ஆகியவை திகழ்ந்தன. மேற்கு ஆப்கானித்தான் பாரசீகத் திட்டங்களுக்கு உருசியாவின் ஆதரவை சமநிலைப்படுத்துவதற்காக கிழக்கிந்திய நிறுவனமானது பல்வேறு ஆப்கானிய ஆட்சியாளர்களுடனும், பஞ்சாபின் இரஞ்சித் சிங் ஒப்பந்தங்களை ஏற்படுத்தியது. 1839 இல் முதலாம் ஆங்கிலேய-ஆப்கானியப் போர் (1839-42) நிறுவனம் ஈடுபட்டது. எனினும், இந்தியாவில் பிரித்தானியர் தங்களது நிலப்பரப்பை விரிவாக்கிக் கொண்டிருந்த அதே நேரத்தில் நடு ஆசியாவில் உருசியாவும் தன்னுடைய நிலப்பரப்பை விரிவாக்கிக் கொண்டிருந்தது. 1863 மற்றும் 1868 ஆகிய ஆண்டுகளில் முறையே புகாரா மற்றும் சமர்கந்து ஆகிய நகரங்களைக் கைப்பற்றியது. இவ்வாறாக, நடு ஆசியாவில் பெரும் விளையாட்டு எனப்படும் பிரச்சினைகளுக்கான தளம் அமைக்கப்பட்டது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - 1857 ஆம் ஆண்டு கிளர்ச்சியும், அதன் விளைவுகளும் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: 1857 ஆம் ஆண்டின் சிப்பாய்க் கிளர்ச்சி என்பது நிறுவனத்தின் ஆட்சிக்கு எதிராக வடக்கு மற்றும் நடு இந்தியாவில் பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தால் பணியமர்த்தப்பட்டிருந்த போர் வீரர்களால் நடத்தப்பட்ட ஒரு பெரும் அளவிலான கிளர்ச்சியாகும். என்பீல்டு துப்பாக்கிகளுக்காக வழங்கப்பட்ட புதிய வெடிமருந்துத் தோட்டாக்களின் விவகாரமே கிளர்ச்சிக்கு வழி வகுத்த பொறியாக இருந்தது. உள்நாட்டு சமயங்களில் தடை செய்யப்பட்டிருந்த பழக்க வழக்கங்களுக்கு இதில் மதிப்பளிக்கப்படாமல் இருந்தது. முதன்மையான கிளர்ச்சியாளராக மங்கள் பாண்டே திகழ்ந்தார்.Saul David, p. 70, ''The Indian Mutiny'', Penguin Books 2003 இதனுடன் சேர்த்து பிரித்தானிய வரி விதிப்பு குறித்த மனக்குறைகள், பிரித்தானிய அதிகாரிகள் மற்றும் அவர்களது இந்தியத் துருப்புக்களுக்கு இடையிலான இன வேறுபாடு மற்றும் நிலப்பரப்புகள் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது ஆகியவை கிளர்ச்சியில் ஒரு முதன்மையான பங்கை ஆற்றின. பாண்டேயின் கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு சில வாரங்களுக்குள்ளாகவே பரவலான கிளர்ச்சியில் இந்திய இராணுவத்தின் டசன் கணக்கிலான பிரிவுகளுடன், விவசாய இராணுவங்களும் இணைந்தன. கிளர்ச்சி செய்த போர் வீரர்களுடன் பின்னர் இந்திய உயர்குடியினரும் இணைந்தனர். அவகாசியிலிக் கொள்கை கீழ் தங்களது பட்டங்கள் மற்றும் நிலப்பரப்புகளை இழந்தவர்களாக இந்த உயர்குடியினரில் பெரும்பாலானவர்கள் இருந்தனர். தங்களது மரபுரிமையின் ஒரு பாரம்பரிய அமைப்பில் நிறுவனமானது தலையிட்டதாக அவர்கள் கருதினர். நானா சாகிப் மற்றும் இராணி இலட்சுமிபாய் போன்ற கிளர்ச்சித் தலைவர்கள் இவ்வாறாக பாதிப்படைந்தவர்களில் சிலர் ஆவர்., , மீரட் கிளர்ச்சி வெடித்த போது கிளர்ச்சியாளர்கள் வெகு சீக்கிரமாக தில்லியை அடைந்தனர். வடமேற்கு மாகாணங்கள் மற்றும் அவத் (ஔத்) பெரும் நிலப்பகுப்புகளையும் கூட கிளர்ச்சியாளர்கள் கைப்பற்றினர். மிகக் குறிப்பாக, அவத்தில் பிரித்தானிய இருப்புக்கு எதிராக ஒரு தேசப்பற்றுடைய கிளர்ச்சியின் அம்சங்களுடன் இக்கிளர்ச்சி நடைபெற்றது., எனினும், நட்புடைய மன்னர் அரசு (பிரித்தானிய இந்தியா) உதவியுடன் பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய நிறுவனமானது துரிதமாக இராணுவத்தை ஒருங்கிணைத்தது. ஆனால், 1858 ஆம் ஆண்டின் இரண்டாம் பாதி வரை இக்கிளர்ச்சியை ஒடுக்க பிரித்தானியருக்கு காலம் பிடித்தது. போதிய ஆயுதங்கள் கிளர்ச்சியாளர்களிடம் இல்லாதது, மற்றும் வெளிப்புற ஆதரவு அல்லது நிதியுதவி இல்லாததன் காரணமாக கிளர்ச்சியாளர்கள் மிருகத்தனமாக பணிய வைக்கப்பட்டனர்.Christopher Hibbert, ''The Great Mutiny: India 1857'' (1980) இதற்குப் பிறகு அனைத்து அதிகாரமும் பிரித்தானியக் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்திடம் இருந்து பிரித்தானிய அரசாங்கத்துக்கு மாற்றப்பட்டது. பிரித்தானிய அரசாங்கமானது பெரும்பாலான இந்தியாவை மாகாணங்களாக நிர்வகிக்கத் தொடங்கியது. பிரித்தானிய அரசாங்கமானது நிறுவனத்தின் நிலங்களை நேரடியாகக் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வந்தது. உள்நாட்டு அரச குடும்பங்களால் ஆளப்பட்ட மன்னர் அரசுகளைக் கொண்டிருந்த எஞ்சிய இந்தியா மீது பிரித்தானிய அரசாங்கமானது குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு மறைமுக செல்வாக்கைக் கொண்டிருந்தது. 1947 இல் அலுவல்பூர்வமாக 565 மன்னர் அரசுகள் இந்தியாவில் இருந்தன. ஆனால், வெறும் 21 அரசுகள் மட்டுமே உண்மையான அரசாங்கங்களைக் கொண்டிருந்தன. வெறும் மூன்று (மைசூர், ஐதராபாத் மற்றும் காசுமீர்) மட்டுமே பெரியவையாக இருந்தன. 1947-48 இல் சுதந்திரமடைந்த இந்தியாவுடன் இவை இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டன.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - பிரித்தனியாவின் இந்தியப் பேரரசு (1858–1947) குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: 1857 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு குடியேற்ற அரசாங்கமானது வலிமைப்படுத்தப்பட்டது. நீதி அமைப்பு, சட்ட செயல்முறைகள் மற்றும் விதிமுறைகளின் வழியாக அதன் உட்கட்டமைப்பை விரிவாக்கியது. இந்திய தண்டனைச் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது."Law Commission of India&nbsp;– Early Beginnings" கல்வியில் தாமஸ் பேபிங்டன் மெக்காலி பள்ளிக் கல்வியை பேரரசின் ஒரு முன்னுரிமையாக 1835 ஆம் ஆண்டு வைத்தார். கற்றலுக்கான மொழியாக ஆங்கிலத்தின் பயன்பாட்டை அமல்படுத்தியதில் வெற்றியடைந்தார். 1890 வாக்கில் சுமார் 60,000 இந்தியர்கள் கல்லூரிகளுக்குள் நுழைந்தனர். 1880 முதல் 1920 வரை இந்தியப் பொருளாதாரமானது ஓராண்டுக்கு சுமார் 1% என்ற அளவில் வளர்ச்சியடைந்தது. மக்கள் தொகையும் ஓராண்டுக்கு சுமார் 1% என்ற அளவில் வளர்ச்சியடைந்தது. எனினும், 1910 களிலிருந்து இந்திய தனியார் தொழிற்துறையானது குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு வளரத் தொடங்கியது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இந்தியாவில் ஒரு நவீன தொடருந்து அமைப்பானது கட்டமைக்கப்பட்டது. உலகின் நான்காவது மிகப் பெரிய தொடருந்து அமைப்பாக இது இருந்தது. பொருளாதார வரலாற்றின் விவகாரங்களில் வரலாற்றாளர்கள் மாறுபட்ட கருத்துக்களைக் கொண்டுள்ளனர். பிரித்தானிய ஆட்சியின் காரணமாக இந்தியா ஏழை நாடாகத் தொடர்ந்ததாக தேசியவாத வரலாற்றாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். 1905 இல் கர்சன் பிரபு வங்காளத்தின் பெரிய மாகாணத்தை பெரும்பாலும் இந்துக்களைக் கொண்டிருந்த மேற்குப் பகுதி மற்றும் பெரும்பாலும் முசுலிம்களைக் கொண்டிருந்த கிழக்குப் பாதியான "கிழக்கு வங்காளம் மற்றும் அசாம்" ஆகப் வங்காளப் பிரிவினை. பிரித்தானிய நோக்கமானது திறமையான நிர்வாகம் என்று கூறப்பட்டது. ஆனால், வெளிப்படையாகத் தெரிந்த "பிரித்தாளும் சூழ்ச்சியால்" வங்காள மக்கள் கொதிப்படைந்தனர். குடியேற்றத்திற்கு எதிரான அமைப்பு ரீதியிலான இயக்கத்தின் தொடக்கத்தையும் கூட இது குறித்தது. 1906 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானியாவில் தாராண்மைக் கட்சியானது அதிகாரத்திற்கு வந்த போது கர்சன் பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டார். 1911 ஆம் ஆண்டு வங்காளமானது மீண்டும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. புதிய தலைமை ஆளுநரான கில்பர்ட் மின்டோ மற்றும் இந்தியாவுக்கான புதிய உள்துறைச் செயலரான யோவான் மோர்லே ஆகியோர் அரசியல் சீர்திருத்தங்கள் குறித்து காங்கிரசு தலைவர்களுடன் கலந்து பேசினர். 1909 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசுச் சட்டம், 1909 மாகாண செயலாட்சி மன்றங்கள், மேலும் தலைமை ஆளுநரின் செயலாட்சி மன்றத்தில் இந்தியர்களுக்கு உறுப்பினர் பதவியைக் கொடுத்தன. ஏகாதிபத்திய சட்டமியற்றும் மன்றமானது 25 இலிருந்து 60 உறுப்பினர்களைக் கொண்டதாகப் பெரிதாக்கப்பட்டது. பிரநிதித்துவ மற்றும் பொறுப்புடைய நிர்வாகத்தை நோக்கிய ஒரு கவனம் ஈர்க்கும் நடவடிக்கையாக முசுலிம்களுக்கான தனியான சமூக பிரதிநிதித்துவமானது நிறுவப்பட்டது.S.A. Wolpert, ''Morley and India, 1906–1910'', (1967) அந்நேரத்தில், பல சமூக-சமய அமைப்புகள் உருவாகத் தொடங்கின. 1906 இல் அகில இந்திய முசுலிம் லீக் அமைக்கப்பட்டது.''Democracy and Hindu nationalism'', Chetan Bhatt (2013) சீக்கியர்கள் 1920 இல் சிரோமணி அகாலி தளம் நிறுவினர்.Harjinder Singh Dilgeer. ''Shiromani Akali Dal (1920–2000)''. Sikh University Press, Belgium, 2001. எனினும், 1885 இல் தொடங்கப்பட்ட மிகப் பெரிய மற்றும் மிகப் பழமையான அரசியல் கட்சியான இந்திய தேசிய காங்கிரசு சமூக-சமய இயக்கங்கள் மற்றும் அடையாள அரசியலிலிருந்து விலகியே இருக்க முயற்சித்தது.''The History of the Indian National Congress'', B. Pattabhi Sitaramayya (1935)
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - இந்திய மறுமலர்ச்சி குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: 19 ஆம் மற்றும் தொடக்க 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் போது இந்திய துணைக்கண்டத்தின் வங்காளம் வங்காள இந்துக்களால் முதன்மையாக நடத்தப்பட்ட ஒரு சமூக சீர்திருத்த இயக்கமானது வங்காள மறுமலர்ச்சி என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இது பிரித்தானிய ஆட்சியின் கீழ் நடைபெற்றது. சீர்திருத்தவாதியும், மனிதாபிமானியுமான இராசாராம் மோகன் ராய் (1775–1833) தொடங்கி ஆசியாவின் முதல் நோபல் பரிசு பெற்றவரான இரவீந்திரநாத் தாகூர் (1861–1941) மறுமலர்ச்சியானது முடிவடைந்ததாக வரலாற்றாளர் நிதிஷ் சென்குப்தா விளக்குகிறார். சமய மற்றும் சமூக சீர்திருத்தவாதிகள், அறிஞர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்கள் தோன்றியதானது வரலாற்றாளர் டேவிட் கோப்பால் "இந்திய வரலாற்றில் மிகவும் புதுமைகளை உருவாக்கிய காலங்களில் ஒன்று" என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இக்காலத்தின்போது சில வழிகளில் மறுமலர்ச்சி (ஐரோப்பா) ஒத்த ஒரு சிந்தனைசார் விழிப்படைதலை வங்காளமானது கண்டது. ஏற்கனவே இருந்த பழமையான பழக்கவழக்கங்களை இந்த இயக்கமானது கேள்விக்கு உள்ளாக்கியது. குறிப்பாக பெண்கள், திருமணம், வரதட்சணை அமைப்பு, சாதி மற்றும் சமயம் குறித்து கேள்வி எழுப்பியது. இக்காலத்தின் போது தோன்றிய தொடக்க கால சமூக இயக்கங்களில் ஒன்று இளைய வங்காளம் இயக்கமாகும். மேல் சாதி கற்றறிந்த இந்துக்களுக்கு மத்தியில் குடிசார் நடத்தையின் பொதுவான பகுதிகளாக பகுத்தறிவியம் மற்றும் இறைமறுப்பு இது ஆதரவளித்தது. இந்தியத் துணைக்கண்டம் முழுவதும் இந்திய மனங்கள் மற்றும் சிந்தனைசார்ந்தோரை மீண்டும் விழிப்படைய வைக்கும் ஒரு முதன்மையான பங்கினை இது ஆற்றியது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - பஞ்சங்கள் என்பது என்ன?
பதில்: பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் மற்றும் பிரித்தானியாவின் இந்தியப் பேரரசு ஆட்சிக் காலத்தின் போது எக்காலத்திலும் பதிவு செய்யப்பட்ட மிக அதிக இறப்பை ஏற்படுத்திய இந்தியாவில் பஞ்சம் சிலவற்றை இந்தியா கண்டது. பயிர் விளைச்சலில் வீழ்ச்சிகள் காரணமாக பொதுவாகத் தொடங்கிய இப்பஞ்சகளானவை குடியேற்ற அரசாங்கத்தின் கொள்கைகளால் வழக்கமாக மோசமாக்கப்பட்டன. 61 இலட்சம் முதல் 1.03 கோடி வரையிலான மக்கள் இறந்த சென்னை மாகாணப் பெரும் பஞ்சம், 1876-78,Davis, Mike. ''Late Victorian Holocausts''. 1. Verso, 2000. p. 7 10 இலட்சம் மற்றும் 1 கோடிக்கிடையிலான மக்கள் இறந்த வங்காளப் பஞ்சம், 1770, 12.50 இலட்சம் முதல் 1 கோடி வரையிலான மக்கள் இறந்த இந்தியப் பஞ்சம், 1899–1900,Davis, Mike. ''Late Victorian Holocausts''. 1. Verso, 2000. p. 173 21 மற்றும் 38 இலட்சங்களுக்கிடையிலான மக்கள் இறந்த 1943 வங்காளப் பஞ்சம் ஆகியவை இத்தகைய பஞ்சங்கள் ஆகும். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் மூன்றாவது பிளேக்கு கொள்ளை நோயானது இந்தியாவில் 1 கோடி மக்களைக் கொன்றது.. World Health Organisation.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - இரண்டாம் உலகப் போர் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: செப்டம்பர் 1939 இல் நாசி செருமனி மீது பிரித்தானிய இந்தியா அலுவல் பூர்வமாக போரை அறிவித்தது. இரண்டாம் உலகப் போரின் நேச நாடுகள் ஒரு நாடாக பிரித்தானிய இந்தியாவானது அச்சு நாடுகள் எதிராக பிரித்தானியத் தலைமையின் கீழ் சண்டையிடுவதற்காக 25 இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தன்னார்வல போர் வீரர்களை அனுப்பியது. நேச நாடுகளின் போர் நடவடிக்கைகளுக்கு ஆதரவளிப்பதாக மேற்கொண்டு பல மன்னர் அரசுகள் பெரும் நன்கொடைகளை அளித்தன. சீனா, பர்மா, இந்தியா போர் அரங்கில் சீனாவுக்கு ஆதரவளிப்பதற்காக நடத்தப்பட்ட அமெரிக்கப் போர் நடவடிக்கைகளுக்கு தளத்தையும் கூட இந்தியா அளித்தது. உலகம் முழுவதும் இந்தியர்கள் சண்டையிட்டனர். இதில் செருமனிக்கு எதிரான ஐரோப்பியப் போர் அரங்கு, வடக்கு ஆப்பிரிக்கப் போர்முனை, இத்தாலியர்களுக்கு எதிராக கிழக்கு ஆப்பிரிக்கப் போர்த்தொடர், விச்சி பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கு எதிராக சிரியா-லெபனான் போர்த்தொடர், தெற்காசியப் பகுதியில் இந்தியாவைத் தற்காப்பதில் சப்பானியருக்கு எதிராக மற்றும் பர்மாவில் சப்பானியருக்கு எதிராகச் சண்டையிட்டது ஆகியவை அடங்கும். ஆகத்து 1945 இல் சப்பானிய சரணடைவுக்குப் பிறகு சிங்கப்பூர் மற்றும் ஆங்காங்கு போன்ற பிரித்தானிய குடியேற்றப் பகுதிகளை விடுதலை பெற வைப்பதிலும் கூட இந்தியர்கள் உதவி புரிந்தனர். இரண்டாம் உலகப் போரின் போது 87,000 க்கும் மேற்பட்ட துணைக் கண்டத்தைச் சேர்ந்த போர் வீரர்கள் இறந்தனர். இந்திய தேசிய காங்கிரசு நாசி செருமனியைக் கண்டித்தது. ஆனால், நாசி செருமனியையோ அல்லது பிற எந்தவொரு நாட்டையுமோ எதிர்த்து இந்தியா சுதந்திரம் அடையும் வரை சண்டையிட மாட்டோம் என்று குறிப்பிட்டது. ஆகத்து 1942 இல் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் காங்கிரசு தொடங்கியது. சுதந்திரம் கொடுக்கப்படும் வரை பிரித்தானிய அரசாங்கத்துடன் எந்த வழியிலும் ஒத்துழைக்க மறுத்தது. பிரித்தானிய அரசாங்கமானது உடனடியாக 60 ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட தேசிய மற்றும் உள்ளூர் காங்கிரசு தலைவர்களைக் கைது செய்தது. அகில இந்திய முசுலிம் லீக் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தை நிராகரித்தது. பிரித்தானிய அதிகார அமைப்புகளுடன் நெருக்கமாகப் பணியாற்றியது. சுபாஷ் சந்திர போஸ் காங்கிரசிலிருந்து பிரிந்தார். செருமனி அல்லது சப்பானிய உதவியுடன் ஓர் இராணுவக் கூட்டணியை விடுதலை பெறுவதற்காக அமைக்க முயற்சித்தார். இந்தியப் படைப் பிரிவை அமைப்பதில் செருமானியர் போசுக்கு உதவி புரிந்தனர். எனினும், மோகன் சிங் (தளபதி) கீழான முதல் இந்தியத் தேசிய இராணுவம் கலைக்கப்பட்டதற்குப் பிறகு இந்திய தேசிய இராணுவத்தை புதுப்பிக்க இவருக்கு உதவியது சப்பான் தான். இந்திய தேசிய இராணுவமானது சப்பானின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் பெரும்பாலும் பர்மாவில் சண்டையிட்டது. நாடு கடந்த இந்திய அரசு (அல்லது நாடு கடந்த இந்திய அரசு) போஸ் தலைமை தாங்கவும் கூட செய்தார். சிங்கப்பூரை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்த ஒரு நாடு கடந்த அரசு இதுவாகும். 1942 வாக்கில் அண்டைப் பகுதியான மியான்மர் மீது சப்பான் படையெடுத்தது. அந்நேரத்தில் சப்பான் ஏற்கனவே அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள் இந்திய நிலப்பரப்பைக் கைப்பற்றியிருந்தது. 21 அக்டோபர் 1943 அன்று நாடு கடந்த இந்திய அரசு இத்தீவுகளின் பெயரளவுக் கட்டுப்பாட்டை சப்பான் கொடுத்தது. அதைத் தொடர்ந்து மார்ச்சில் சப்பானின் உதவியுடன் இந்திய தேசிய இராணுவமானது இந்தியாவுக்குள் நுழைந்தது. நாகாலாந்து கோகிமா வரை முன்னேறியது. இந்திய துணைக்கண்டத்தின் கண்டப் பகுதியில் இவ்வாறு அடைந்த முன்னேற்றமானது இந்திய நிலப்பரப்பில் அதன் தொலைதூரப் புள்ளியை அடைந்தது. சூனில் கோஹிமா யுத்தம், 3 சூலை 1944 இல் இம்பால் சண்டை பின் வாங்கியது. 1940-43 ஆகிய ஆண்டுகளின் போது பிரித்தானிய இந்தியாவின் வங்காளப் பகுதியானது ஓர் அழிவை ஏற்படுத்திய 1943 வங்காளப் பஞ்சம் பாதிக்கப்பட்டது. 21 முதல் 30 இலட்சம் பேர் இப்பஞ்சத்தால் இறந்தனர் என மதிப்பிடப்பட்டது. இது பொதுவாக "மனிதர்களால்-உருவாக்கப்பட்ட" பஞ்சம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. குடியேற்ற அரசாங்கத்தின் போர்க் காலக் கொள்கைகளே இப்பிரச்சினையை மோசமாக்கின என பெரும்பாலான நூல்கள் அழுத்தந்திருத்தமாகக் குறிப்பிடுகின்றன.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - சுதந்திரமும், பிரிப்பும் (1947–தற்காலம்) பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: ஆகத்து 1947 இல் பிரித்தானியாவின் இந்தியப் பேரரசானது இந்திய மேலாட்சி அரசு மற்றும் பாக்கித்தான் மேலாட்சி அரசு என பிரிக்கப்பட்டது. குறிப்பாக, பஞ்சாப் மாகாணம் (பிரித்தானிய இந்தியா) மற்றும் வங்காளம் ஆகியவை பிரிக்கப்பட்டதானது இந்த மாகாணங்களில் இருந்த இந்துக்கள், முசுலிம்கள் மற்றும் சீக்கியர்களுக்கு இடையே வன்முறைக்கு வழி வகுத்தது. பிற அண்டைப் பகுதிகளுக்கும் இது பரவியது. சுமார் 5 இலட்சம் பேர் இதன் காரணமாக இறந்தனர். காவல் துறையும், இராணுவப் பிரிவுகளும் பெருமளவுக்குப் பலனற்றுப் போயின. பிரித்தானிய அதிகாரிகள் சென்று விட்டனர். தங்களது சமய எதிரிகளுக்கு எதிராக வன்முறையில் ஈடுபடாவிட்டாலும் அப்பிரிவுகளானவை வன்முறையை சகித்துக் கொண்டன.Philip Ziegler, ''Mountbatten''(1985) p. 401. நவீன கால வரலாற்றில் உலகில் எந்தப் பகுதியிலும் ஏற்பட்ட மிகப் பெரிய மக்கள் புலப்பெயர்வுகளில் ஒன்றை இக்காலகட்டமானது கண்டது. ஒட்டு மொத்தமாக 1.20 கோடி இந்துக்கள், சீக்கியர்கள் மற்றும் முசுலிம்கள் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட நாடுகளான இந்தியா மற்றும் பாக்கித்தானுக்கு இடையில் புலம்பெயர்ந்தனர். இந்நாடுகள் முறையே 15 மற்றும் 14 ஆகத்து 1947 ஆகிய நாட்களில் சுதந்திரத்தைப் பெற்றிருந்தன. 1971 இல் முன்னர் கிழக்கு பாகிஸ்தான் மற்றும் கிழக்கு வங்காளம் என்று அழைக்கப்பட்ட வங்காளதேசம் பாக்கித்தானில் இருந்து பிரிந்தது. 15 ஆகத்து 1947அன்று இந்தியா விடுதலைக்குப் பின் பிரதமர் ஜவகர்லால் நேரு தலைமையில் முதல் இந்திய அரசு உருவானது. 26 சனவரி 1950 இல் இந்திய அரசியலமைப்பு உருவான அதே நாளில் இந்தியா குடியரசு நாடானது. 1951-1952 ஆம் ஆண்டுகளில் இந்தியப் பொதுத் தேர்தல், 1951 நடைபெற்றது. 562 மன்னர் அரசு (பிரித்தானிய இந்தியா) இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டன. 1960 ஆம் ஆண்டில் இந்திய மாநிலங்கள் இந்தியாவின் மாநிலங்களும் ஆட்சிப்பகுதிகளும் மாற்றியமைக்கப்பட்டன. இந்திய விடுதலைக்குப் பின்னர் சனவரி 30, 1948 ஆம் நாள் மோகன்தாசு கரம்சந்த் காந்தி சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - பதிப்பிக்கப்பட்ட ஆதாரங்கள் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * }} * * * * * * *
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - பொது பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: * ஏ. எல். பசாம், ed. ''The Illustrated Cultural History of India'' (Oxford University Press, 2007) * Buckland, C.E. ''Dictionary of Indian Biography'' (1906) 495pp [https://archive.org/details/bub_gb_InFTmnS4crYC full text] * Chakrabarti D.K. 2009. India, an archaeological history : palaeolithic beginnings to early historic foundations. * * Dharma Kumar and Meghnad Desai, eds. ''The Cambridge Economic History of India: Volume 2, c. 1751–1970'' (2nd ed. 2010), 1114pp of scholarly articles * Guha, Ramachandra. ''India After Gandhi: The History of the World's Largest Democracy'' (2007), 890pp; since 1947 * James, Lawrence. ''Raj: The Making and Unmaking of British India'' (2000) [https://archive.org/details/raj00lawr online] * Khan, Yasmin. ''The Raj At War: A People's History Of India's Second World War'' (2015); also published as ''India At War: The Subcontinent and the Second World War'' [https://www.amazon.com/gp/product/0199753490/excerpt India At War: The Subcontinent and the Second World War]. * Khan, Yasmin. ''The Great Partition: The Making of India and Pakistan'' (2n d ed. Yale UP 2017) [https://www.amazon.com/Great-Partition-Making-India-Pakistan/dp/030023032X/ excerpt] * Mcleod, John. ''The History of India'' (2002) [https://books.google.com/books?id=DAwmUphO6eAC excerpt and text search] * ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார் : ''An Advanced History of India''. London, 1960. * ரமேஷ் சந்திர மஜும்தார் (ed.) : ''The History and Culture of the Indian People'', Bombay, 1977 (in eleven volumes). * Mansingh, Surjit ''The A to Z of India'' (2010), a concise historical encyclopedia * Markovits, Claude, ed. ''A History of Modern India, 1480–1950'' (2002) by a team of French scholars * Metcalf, Barbara D. and Thomas R. Metcalf. ''A Concise History of Modern India'' (2006) * Peers, Douglas M. ''India under Colonial Rule: 1700–1885'' (2006), 192pp * Riddick, John F. ''The History of British India: A Chronology'' (2006) [https://books.google.com/books?id=Es6x4u_g19UC excerpt] * Riddick, John F. ''Who Was Who in British India'' (1998); 5000 entries [https://books.google.com/books?id=LI8UAQAAIAAJ excerpt] * Rothermund, Dietmar. ''[https://archive.org/details/economichistoryo00roth An Economic History of India: From Pre-Colonial Times to 1991]'' (1993) * ராம் சரண் சர்மா, ''India's Ancient Past'', (Oxford University Press, 2005) * Sarkar, Sumit. ''Modern India, 1885–1947'' (2002) * * Singhal, D.P. ''A History of the Indian People'' (1983) * Smith, Vincent. ''The Oxford History of India'' (3rd ed. 1958), old-fashioned * Spear, Percival. ''A History of India''. Volume 2. Penguin Books. (1990) [First published 1965] * Stein, Burton. ''A History of India'' (1998) * Thapar, Romila. ''Early India: From the Origins to AD 1300'' (2004) [https://books.google.com/books?id=-5irrXX0apQC excerpt and text search] * Thompson, Edward, and G.T. Garratt. ''Rise and Fulfilment of British Rule in India'' (1934) 690 pages; scholarly survey, 1599–1933 [https://books.google.com/books?id=93fnssiWvjoC excerpt and text search] * Tomlinson, B.R. ''The Economy of Modern India, 1860–1970'' (The New Cambridge History of India) (1996) * Tomlinson, B.R. ''The political economy of the Raj, 1914–1947'' (1979) [https://archive.org/details/politicaleconomy0000toml online] * Wolpert, Stanley. ''A New History of India'' (8th ed. 2008) [https://archive.org/details/newhistoryofindi0000wolp online 7th edition]
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - வரலாற்றியல் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: * * * Bose, Mihir. "India's Missing Historians: Mihir Bose Discusses the Paradox That India, a Land of History, Has a Surprisingly Weak Tradition of Historiography", ''History Today'' 57#9 (2007) pp.&nbsp;34–. [https://www.questia.com/PM.qst?a=o&d=5023376478 online] * * * * * * * *