கேள்வி: சீன வரலாறு என்பது என்ன?
பதில்: சீனாவின் வரலாறானது () பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஒரு பரந்த புவியியல் பகுதியில் விரிவடைந்துள்ளது. சீன உலகத்தின் ஒரு பகுதியாக தற்போது கருதப்படும் ஒவ்வொரு பகுதியும் ஒற்றுமை, சிதைவு, செழிப்பு, மோதல் ஆகியவற்றின் காலத்தைக் கண்டுள்ளது. சீன நாகரிகமானது மஞ்சள் ஆறு பள்ளத்தாக்கில் முதன் முதலில் தோன்றியது. இந்த பள்ளத்தாக்கானது யாங்சி ஆறு வடிநிலத்துடன் சேர்ந்து சீன பண்பாட்டு கோளத்தின் புவியியல் மையத்தை அமைக்கிறது. ஒரு செழிப்பான வேறுபாடுடைய இன மற்றும் மொழி சார்ந்த மக்கள் குழுக்களை சீனா பேணி வந்துள்ளது. சீன வரலாற்றை பார்க்கும் பாரம்பரிய கண்ணாடியாக அரசமரபுகளின் சுழற்சியானது உள்ளது. ஏகாதிபத்திய அரசமரபுகள் வளர்ச்சியடைந்து வீழ்ந்தது மற்றும் சில சாதனைகளுக்கு காரணமாக அரசமரபுகள் குறிப்பிடப்படுவது ஆகியவை இந்த சுழற்சியில் அடங்கும். முற்காலத்திற்குள் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக தடயமிடப்படும் ஓர் உடைக்கப்படாத நூலாக சீன நாகரிகம் திகழ்வதாகவும் இந்தக் கண்ணாடியானது எடுத்துக் கொள்கிறது. இது நாகரிகத்தின் தொட்டில் ஒன்றாக சீனாவை ஆக்குகிறது. பல்வேறு காலங்களில் ஓர் ஆதிக்கம் மிக்க சீனப் பண்பாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாக அமைந்த அரசுகளானவை மேற்கே தியான் சான், தாரிம் வடிநிலம் மற்றும் இமயமலை, வடக்கே சயான் மலைத்தொடர் வரையிலும், தெற்கே சிவப்பு ஆற்றின் சமவெளி வரையிலும் விரிவடைந்திருந்த பகுதிகளை நேரடியாகக் கட்டுப்படுத்தி வந்துள்ளன. புதிய கற்காலமானது மஞ்சள் மற்றும் யாங்சி ஆறுகளின் அருகில் அதிகரித்து வந்த நிலையாக நுட்பமான அரசுகள் தோன்றுவதன் தொடக்கத்தைக் கண்டது. சீனாவின் நடு சமவெளிகளில் அமைந்திருந்த எர்லிதோ பண்பாடானது பாரம்பரிய சீன வரலாற்றியலில் சியா அரசமரபு (பொ. ஊ. மு. 3-ஆம் ஆயிரமாண்டு) சில நேரங்களில் அடையாளப்படுத்தப்படுகிறது. தற்போது எஞ்சியிருக்கும் தொடக்க கால சீன எழுத்துக்கள் தோராயமாக பொ. ஊ. மு. 1250-ஆம் ஆண்டிற்குக் காலமிடப்படுகின்றன. ஓராக்கிள் எலும்பு மீது எதிர்கால கணிப்புகள் பொறிக்கப்பட்டுள்ளதும் இந்த எழுத்துகளில் உள்ளடங்கியுள்ளன. மூதாதையர்களுக்கு என அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சடங்கு சார்ந்த எழுத்துக்களான சீன உலோக வெட்டெழுத்துக்கள் தொடக்க கால சீன எழுத்து முறையின் மற்றுமொரு பெரிய தொகுப்பை அமைக்கின்றன. சீன மொழி இலக்கியத்தின் தொடக்க கால அடுக்குகளானவை சீ சிங், எதிர்காலக் கணிப்புகள் மற்றும் அலுவல்பூர்வ உரைகளின் பதிவுகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளன. எழுத்து முறை தோன்றிய மிகச் சில தனித்துவமான இடங்களில் ஒன்று என சீனா நம்பப்படுகிறது. தற்போது எஞ்சியிருக்கும் தொடக்க கால பதிவுகளானவை ஏற்கனவே முதிர்ச்சியடைந்திருந்த எழுதப்பட்ட மொழியைக் காட்டுகின்றன. சவு அரசமரபு (256 பொ. ஊ. மு.) தற்போது எஞ்சியிருக்கும் தொடக்க கால சீன இலக்கியம், சொர்க்கத்தின் கட்டளை எனும் நம்பிக்கையானது அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சீனாவின் அச்சுக் காலம் மற்றும் கன்பூசியம், தாவோயியம், சட்டவியல் (சீன மெய்யியல்), மற்றும் ''உக்சிங்'' போன்ற தத்துவங்களுக்கான அடித் தளங்கள் நிறுவப்பட்டது ஆகியவற்றால் சீனாவின் சீனப் பண்பாடு நினைவுபடுத்தப்படுகிறது. சீனா ஓர் ஒற்றை ஏகாதிபத்திய அரசின் கீழ் முதன் முதலில் பொ. ஊ. மு. 221-ஆம் ஆண்டு சின் சி ஹுவாங் ஒன்றிணைக்கப்பட்டது. இலக்கணம், எடைகள், அளவீடுகள் மற்றும் சட்டம் ஆகிய அனைத்தும் தரப்படுத்தப்பட்டன. இதற்குப் பிறகு சிறிது காலத்தில் ஆன் அரசமரபு (202 பொ. ஊ. மு.220 பொ. ஊ.) காலத்துடன் சீனா அதன் செவ்வியல் சகாப்தத்தில் நுழைந்தது. ஒரு மிக முக்கியமான காலகட்டத்தை இது குறித்தது. சீன மொழிக்கான ஒரு சொல்லாக "ஆன் மொழி" என்ற சொல் இன்றும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆதிக்கம் மிகுந்த சீன இனக்குழுவானது இன்றும் ஹான் சீனர் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். இக்காலத்தின் போது தான் சீனப் பேரரசானது அதன் தொலை தூர புவியியல் விரிவுகளில் சிலவற்றை அடைந்தது. கன்பூசியமானது அலுவல் பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. கன்பூசியத்தின் ஐந்து செவ்வியல் இலக்கியங்கள் அவற்றின் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட வடிவங்களுக்கு தொகுக்கப்பட்டன. பண்டைக்கால உயர்குடியினரிடமிருந்து தனித்துவமாக இருந்த நில உடைமை கொண்டிருந்த செல்வச் செழிப்புமிக்க குடும்பங்கள் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கின. சமகால உரோமைப் பேரரசு தொழில்நுட்பத்துக்கு ஒத்ததாக கருதப்படும் அளவுக்கு ஆன் தொழில்நுட்பமானது இருந்தது. எழுதப்பட்ட ஆவணங்கள் பெருமளவுக்கு அதிகரிப்பதற்கு காகிதமானது மொத்தமாக தயாரிக்கப்பட்டது உதவி புரிந்தது. இதற்குப் பிறகு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு இக்காலகட்டத்தில் எழுதப்பட்ட மொழியானது பயன்படுத்தப்பட்டது. சீனா பன்னாட்டு அளவில் அதன் பட்டுப்புழு வளர்ப்பு அறியப்படத் தொடங்கியது. நான்கு நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆன் ஏகாதிபத்திய ஒழுங்கானது இறுதியாக வீழ்ச்சியடைந்த போது அதே கால அளவுடைய ஒற்றுமையின்மையின் காலத்திற்குள் சீனா நுழைந்தது. இக்காலத்தின் போது பௌத்தம் சீனப் பண்பாட்டின் மீது ஒரு குறிப்பிடத்தகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தொடங்கியது. அதே நேரத்தில், அழகெழுத்தியல், கலை, வரலாற்றியல் மற்றும் கதை சொல்லுதல் ஆகியவை செழித்து வளர்ச்சியடைந்தன. சில நேரங்களில் மைய அரசாங்கத்தை விட செல்வந்த குடும்பங்கள் அதிக சக்தியுடையவையாக உருவாயின. யாங்சி ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கானது ஆதிக்கம் மிக்க பண்பாட்டு கோளத்திற்குள் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. சுயி அரசமரபு 581-ஆம் ஆண்டு ஒற்றுமையின் ஒரு காலமானது தொடங்கியது. இந்த அரசமரபு சீக்கிரமே நீண்ட காலம் நீடித்திருந்த தாங் அரசமரபு (608–907) வழிவிட்டது. தாங் அரசமரபின் காலமானது மற்றுமொரு சீனப் பொற்காலமாகக் கருதப்படுகிறது. அறிவியல், தொழில்நுட்பம், கவிதை, பொருளாதாரம் மற்றும் புவியியல் செல்வாக்கு ஆகியவற்றில் செழித்த வளர்ச்சிகளை தாங் அரசமரபானது கண்டது. சீனாவின் அலுவல் பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரே பேரரசியான வு செதியான் இந்த அரசமரபின் முதலாம் நூற்றாண்டின் போது ஆட்சி புரிந்தார். தாங் பேரரசர்களால் பௌத்த சமயமானது பின்பற்றப்பட்டது. ஆன் இனக் குழுவுக்கான மற்றுமொரு பொதுவான பெயராக "தாங் மக்கள்" என்ற பெயர் பயன்படுத்தப்படுகிறது. தாங் அரசமரபு சிதைவடைந்ததற்குப் பிறகு சொங் அரசமரபு (960–1279) ஏகாதிபத்திய சீனாவின் பல இன மொழி சார்ந்த வளர்ச்சியின் அதிகபட்ச விரிவைக் கண்டது. எந்திர அச்சிடுதலானது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. சில நூல்களின் எஞ்சியுள்ள தொடக்க கால குறிப்புகளில் பல இந்த சகாப்தத்தைச் சேர்ந்த மரத் துண்டு அச்சுக்கள் ஆகும். சொங் அரசமரபின் அறிவியல் முன்னேற்றமானது இந்த உலகத்தை வழி நடத்தியது. அந்த அரசமரபின் ஏகாதிபத்திய தேர்வு அமைப்பானது அரசியல் அதிகார அமைப்பிற்குக் கொள்கை ரீதியான கட்டமைப்பைக் கொடுத்தது. இந்த காலத்தின் போது கன்பூசியமும், தாவோயியமும் முழுவதுமாக இணைக்கப்பட்டு நவ கன்பூசியம் உருவாயின. இறுதியாக மங்கோலியப் பேரரசு அனைத்து சீனாவையும் வென்று 1271-ஆம் ஆண்டு யுவான் அரசமரபு நிறுவியது. ஐரோப்பாவுடனான தொடர்பானது இந்த காலகட்டத்தின் போது அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. உலக ஆய்வுப் பயணம், தரமான பீங்கான் மற்றும், சீனப் பெரும் கால்வாய் மற்றும் சீனப் பெருஞ் சுவர் ஆகியவற்றை மறு சீரமைப்பது போன்ற பல ஏற்கனவே இருந்த கட்டமைப்புகளின் பொதுப்பணித் திட்டங்கள் உள்ளிட்டவை இதைத் தொடர்ந்து வந்த மிங் அரசமரபு (1368–1644) காலத்தின் போது நிகழ்த்தப்பட்ட சாதனைகளாக உள்ளன. நான்கு சிறந்த செவ்விய புதினங்கள் மூன்று இக்காலத்தின் போது எழுதப்பட்டன. மிங் அரசமரபுக்குப் பிறகு ஆட்சிக்கு வந்த சிங் அரசமரபு மஞ்சு இனக்குழு சேர்ந்த மக்களால் ஆளப்பட்டது. கியான்லோங் பேரரசர் ( 1735–1796) ஏகாதிபத்திய நூலகங்களின் ஒரு முழுமையான கலைக்களஞ்சியத்தைத் தொகுக்க ஆணையிட்டார். இந்த கலைக்களஞ்சியத்தில் மொத்தமாக கிட்டத்தட்ட 100 கோடி சொற்கள் இருந்தன. மிங் அரசமரபின் காலத்தின் போது ஏகாதிபத்திய சீனாவானது அதன் உச்ச பட்ச நிலப்பரப்பு விரிவை அடைந்தது. ஆனால், ஐரோப்பிய சக்திகளுடன் அதிகரித்து வந்த நிலையாக சீனா சண்டையில் ஈடுபடத் தொடங்கியது. அபினிப் போர்கள் மற்றும் அதைத் தொடர்ந்து வந்த சமமற்ற ஒப்பந்தங்களில் இச்சண்டை முடிவடைந்தது. சுன் இ சியன் மற்றும் பிறரால் தலைமை தாங்கப்பட்ட 1911-ஆம் ஆண்டின் சீனப் புரட்சி (1911) சீனக் குடியரசை உருவாக்கியது. 1927 முதல் 1949 வரை சங் கை செக் தலைமையிலான குடியரசு அரசாங்கம் மற்றும் பொதுவுடைமைவாதிகளுடன் இணைந்திருந்த சீன சிவப்பு இராணுவம் ஆகியவற்றுக்கு இடையில் ஓர் இழப்பை ஏற்படுத்திய சீன உள்நாட்டுப் போர் நடைபெற்றது. இரண்டாம் உலகப் போரில் தான் தோல்வியடையும் வரை இந்த பிரிவடைந்திருந்த நாட்டின் மீது தொழில்மயமாக்கப்பட்ட சப்பானியப் பேரரசு படையெடுத்த காலம் மட்டுமே இதற்கு இடையூறாக அமைந்திருந்தது. சீனப் பொதுவுடமைக் கட்சி வெற்றிக்குப் பிறகு மா சே துங் 1949-இல் சீனா (சீன மக்கள் குடியரசு) நிறுவப்படுவதை அறிவித்தார். சீனக் குடியரசு அரசாங்கமானது தைவானின் புவியியல் இடத்தை மாற்றியது. ஒட்டு மொத்த சீனாவின் முதன்மை நிலப் பகுதிக்கான ஒற்றை முறைமைத் தன்மையை இரு அரசாங்கங்களுமே இன்றும் உரிமையாகக் கோருகின்றன. சீன மக்கள் குடியரசானது மெதுவாக தூதரக அங்கீகாரங்களில் பெரும்பாலானவற்றைப் பெறத் தொடங்கியது. தைவானின் நிலையானது இந்த நாள் வரையிலும் விவாதத்திற்குரியதாக உள்ளது. 1966 முதல் 1976 வரை முதன்மை நிலப்பகுதி சீனாவில் நடைபெற்ற சீனப் பண்பாட்டுப் புரட்சி மாவோவின் சக்தியானது அவரது வாழ்வின் இறுதிக் காலம் வரையிலும் நிலை நிறுத்தப்படுவதற்கு உதவி புரிந்தது. அவரது இறப்பிற்குப் பிறகு டங் சியாவுபிங் தலைமையின் கீழ் பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்களை அரசாங்கமானது தொடங்கியது. சீனா தான் ஒன்றிணைக்கப்பட்டதிலிருந்து தசாப்தங்களுக்கு உலகின் மிக அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நாடாகத் திகழ்கிறது. 2023-ஆம் ஆண்டு இந்தியா சீனாவை முந்தும் வரையிலும் இந்நிலை நீடித்திருந்தது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - பழைய கற்காலம் (17 இலட்சம் ஆண்டுகள் – 12 ஆயிரம் ஆண்டுகள்) குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: தொல்வழக்கான மனித இனமான ''ஓமோ இரெக்டசு'' 13 இலட்சம் முதல் 18 இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இடைப்பட்ட ஏதோ ஒரு காலத்தில் ஐரோவாசியா வந்தனர் என்று கருதப்படுகிறது. இந்த இனத்தவரின் துணை இனங்களின் ஏராளமான புதை படிவங்களானவை தற்போதைய சீனாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் மிகப் பழமையானது தென்மேற்கு யுவான்மோவு மனிதன் (; யுன்னான்) ஆவான். இவை 17 இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் காலமிடப்படுகின்றன. இவர்கள் சாலிகாதேர்கள், மான், ''இசுதெகோதோன்'' யானைகள், மூக்குக் கொம்பன், கால்நடைகள், பன்றிகள் மற்றும் குறுகிய முக இராட்சத கழுதைப்புலிகள் ஆகியவற்றுடன் புதர் நில-காடுகளின் ஒரு கலவையான சுற்றுச் சூழலில் வாழ்ந்தனர். நன்றாக அறியப்பட்ட பீக்கிங் மனிதன் (; பெய்சிங்கிற்கு அருகில்) நிகழ்காலத்திற்கு முன் 7 முதல் 4 இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் காலமிடப்படுகிறான். இம்மனிதன் சிராய்ப்புக் கருவிகள், குட்டையான கோடரி வகைக் கருவிகளுடன் சேர்த்து சோவுகோவுதியன் குகையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டான். இதை விட சற்று பிந்தைய காலத்தைச் சேர்ந்த முனைகள், உளிகள் மற்றும் ஊசிகளுடன் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பிற ''ஓமோ இரெக்டசு'' புதை படிவங்களானவை இப்பகுதி முழுவதும் பரவலாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இதில் சென்சி மாகாணம் வடமேற்கு லந்தியான் மனிதன், மேலும் வடகிழக்கு லியாவோனிங் மற்றும் தெற்கு குவாங்டொங் பகுதியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட முக்கியத்துவம் குறைந்த புதை படிவ மனிதர்களும் அடங்குவர். பெரும்பாலான பழைய கற்கால தளங்களின் காலங்களானவை நீண்ட காலமாக விவாதத்திற்குரியவையாக இருந்து வந்துள்ளன. ஆனால், நவீன காந்த அடுக்கு முறை மூலம் மிகுந்த நம்பகத்தன்மையுடன் நிறுவப்பட்டுள்ளன. இதில் முசுவான்கோவு (16.6 - 15.5 இலட்சம் ஆண்டுகள்), லான்போ (16 இலட்சம் ஆண்டுகள்), சியாவோசங்லியாங் (13.6 இலட்சம் ஆண்டுகள்), சின்டை (13.6 இலட்சம் ஆண்டுகள்), பன்சான் (13.2 இலட்சம் ஆண்டுகள்), பெயிலியாங் (12 இலட்சம் ஆண்டுகள்) மற்றும் தோங்குதுவோ (11 இலட்சம் ஆண்டுகள்) ஆகிய இடங்கள் அடங்கும். ''ஓமோ இரெக்டசு'' மனிதர்கள் நெருப்பைப் பயன்படுத்தியதற்கான ஆதாரமானது சான்சி மாகாணத்தின் சிகோவுது தொல்லியல் களத்தில் தற்காலத்திலிருந்து 10 முதல் 18 இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நடைபெற்றது. சமகால மனிதர் சேர்ந்து ஓமோ இரெக்டசு பரிணாமம் அடைந்த சுற்றுப்புற சூழ்நிலைகளானவை இன்றும் விவாதிக்கப்பட்டு கொண்டுள்ளன. முக்கியமானதாக கருதப்படும் நவீன மனிதரின் ஆப்பிரிக்கத் தோற்றக் கோட்பாடு, பிராந்திய தொடர்ச்சி மாதிரி மற்றும் ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து வெளியேறிய கோட்பாட்டின் கலவையான வேறுபாடு ஆகியவை இது குறித்த மூன்று முதன்மையான கோட்பாடுகளாக உள்ளன. இருந்த போதிலும், குனான் பகுதியின் தாவோ கோட்டத்தின் புயான் குகையில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட புதை படிவ பல்லை அடிப்படையாகக் கொண்டு சீனாவுக்கு தொடக்க கால நவீன மனிதர்களானவர்கள் நிகழ்காலத்திலிருந்து 1.2 இலட்சம் முதல் 80,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்தில் வந்தனர் என்று காலமிடப்படுகிறது. இந்த மனிதர்களுடன் சேர்ந்து வாழ்ந்த பெரிய விலங்குகளாக ''அயிலுரோபோதா பகோனி'' பாண்டா கரடி, ''குரோகுடா'' கழுதைப்புலி, ''இசுதெகோதோன்'' யானைகள் மற்றும் இராட்சத தபீர் பன்றி போன்றவை குறிப்பிடப்படுகின்றன. தென்மேற்கு சீனாவில் குவான்யிந்தோங் குகைத் தளத்தில் உள்ள கற்கள் அமைப்புகளில் நடு பழைய கற்காலம் செதிற்கல் தொழில்நுட்பத்துக்கான ஆதாரமானது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இது தோராயமாக 1.70 இலட்சம் முதல் 80,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையதாக காலமிடப்படுகிறது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - புதிய கற்காலம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: சீனாவில் புதிய கற்காலம் சுமார் 10,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தொடங்கியது என்று கருதப்படுகிறது. புதிய கற்காலமானது பொதுவாக ஒரு பகுதியில் வேளாண்மை நடைபெற்றதைக் கொண்டு குறிப்பிடப்படுவதன் காரணமாக, தற்போதைய சீனா என்றழைக்கப்படும் பகுதியில் பல்வேறு பகுதிகளில் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் புதிய கற்காலமானது தொடங்கியது என்று கருதப்படுகிறது. சீனாவில் வேளாண்மையானது படிப்படியாக வளர்ச்சியடைந்தது. தொடக்கத்தில் வெகு சில தானியங்கள் மற்றும் விலங்குகள் கொல்லைப்படுத்தப்பட்டதானது தொடர்ந்து வந்த ஆயிரமாண்டுகளில் மேலும் பல சேர்த்து கொள்ளப்பட்டது என படிப்படியாக விரிவடைந்தது. யாங்சி ஆற்றின் அருகில் கண்டெடுக்கப்பட்ட அறுவடை செய்யப்பட்ட நெல்லின் தொடக்க கால ஆதாரமானது 8,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தையது என்று கதிரியக்கக்கரிமக் காலக்கணிப்பின் படி குறிப்பிடப்படுகிறது. மஞ்சள் ஆற்றுச் சமவெளியில் சிறுதானியம் வேளாண்மையின் தொடக்க ஆதாரமானது கதிரியக்கக்கரிமக் காலக்கணிப்பு படி பொ. ஊ. மு. சுமார் 7,000 ஆண்டைச் சேர்ந்தது என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. சியாகு தளமானது தொடக்க வேளாண்மைக் கிராமங்களிலேயே மிக நல்ல நிலையில் உள்ள தளங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது (7,000 - 5,800 பொ. ஊ. மு.). நிங்சியாவின் தமைதி என்ற இடத்தில் 6,000 - பொ. ஊ. மு. 5,000 ஆண்டுகளுக்குக் காலமிடப்படுகிற 3,172 சரிவுப் பாறை செதுக்குதல்களானவை கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆய்வாளர் லி சியாங்சியின் கூற்றுப் படி, "கதிரவன், நிலவு, விண்மீன்கள், கடவுள்கள் மற்றும் வேட்டையாடுதல் அல்லது மேய்ச்சல் குறித்த காட்சிகள் போன்ற 8,453 தனித்தனி கதாபாத்திரங்களை" இவை கொண்டுள்ளன. சில நேரங்களில் ஆதி எழுத்துக்கள் என்றழைக்கப்படும் எழுதப்பட்ட குறியீடுகளானவை கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, சியாகு தளத்தில் பொ. ஊ. மு. சுமார் 7,000-ஆம் ஆண்டுக்கும், தமைதி என்ற இடத்தில் பொ. ஊ. மு. சுமார் 6,000-ஆம் ஆண்டுக்கும், ததிவான் என்ற இடத்தில் பொ. ஊ. மு. சுமார் 5,800 - 5,400-க்கு இடைப்பட்ட காலத்திற்கும்Qiu Xigui (2000). ''Chinese Writing''. English translation of 文字學概論 by Gilbert L. Mattos and Jerry Norman (sinologist). ''Early China Special Monograph Series No. 4.'' Berkeley: The Society for the Study of Early China and the Institute of East Asian Studies, University of California, Berkeley. மற்றும் பன்போ என்ற இடத்தில் பொ. ஊ. மு. 5-ஆம் ஆயிரம் ஆண்டுக்கும் காலமிடப்பட்டுள்ளன. வேளாண்மையுடன் சேர்ந்து மக்கள் தொகை அதிகரித்தது, தானியங்களைச் சேமித்து வைத்தல் மற்றும் மறு விநியோகம் செய்யும் ஆற்றல், மற்றும் நிபுணர்களான கைவினைஞர்கள் மற்றும் நிர்வாகிகளுக்கு ஆதரவளிக்கும் ஆற்றலும் வந்தது. இவை யாங்சி சமவெளியின் தாவோசி மற்றும் லியாங்சு பண்பாடு போன்ற பிந்தைய புதிய கற்கால தளங்களில் அமைந்திருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. நடு மஞ்சள் ஆற்று பள்ளத்தாக்கின் நடு மற்றும் பிந்தைய புதிய கற்காலப் பண்பாடுகளானவை யாங்சவோ பண்பாடு (5,000 - பொ. ஊ. மு. 3,000) மற்றும் லோங்சான் பண்பாடு (3,000 - பொ. ஊ. மு. 2,000) என்று அறியப்படுகின்றன. இப்பகுதியில் தொடக்க காலத்தில் கொல்லைப்படுத்தப்பட்ட விலங்குகளாக பன்றிகளும், நாய்களும் திகழ்கின்றன. பொ. ஊ. மு. சுமார் 3,000 ஆண்டுக்குப் பிறகு கொல்லைப்படுத்தப்பட்ட கால்நடைகள் மற்றும் செம்மறியாடுகள் மேற்காசியாவிலிருந்து இப்பகுதிக்குப் பரவின. இதே நேரம் வாக்கில் கோதுமையும் இங்கு கொண்டு வரப்பட்டது. ஆனால், ஒரு முக்கியத்துவமற்ற பயிராகவே அது தொடர்ந்து இருந்து வந்தது. குழிப்பேரி, சேலாப்பழம் மற்றும் தோடம்பழம் போன்ற பழங்கள், மேலும் கோழிகள் மற்றும் பல்வேறு காய்கறிகள் ஆகியவையும் புதிய கற்கால சீனாவில் கொல்லைப்படுத்தப்பட்டன.
கேள்வி: சீன வரலாறு - வெண்கலக் காலம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: File:Huang_Di.pngவெண்கல கலைப்பொருட்களானவை மசியாயாவோ பண்பாட்டுத் தளத்தில் (3,100 மற்றும் பொ. ஊ. மு. 2,700-க்கு இடைப்பட்ட காலம்) கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. வெண்கலக் காலமானது வடகிழக்கு சீனாவின் கீழ் சியாசியாதியான் பண்பாட்டாலும் (2,200 - பொ. ஊ. மு. 1,600) பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது. தற்போதைய சிச்சுவான் அமைந்துள்ள சான்சிங்துயி என்பது ஒரு முக்கியமான பண்டைக்கால நகரத்தின் தளமாக நம்பப்படுகிறது. இது இதற்கு முன்னர் அறியப்படாத வெண்கலக் காலப் பண்பாடு (2,000 மற்றும் பொ. ஊ. மு. 1,200 இடைப்பட்ட காலம்) ஆகும். இந்த தளமானது முதன் முதலில் 1929-ஆம் ஆண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பிறகு 1986-இல் மீண்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. சீன தொல்லியலாளர்கள் சான்சிங்துயி பண்பாட்டை சூ () அரசின் பகுதி என அடையாளப்படுத்துகின்றனர். இத்தளத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கலைப் பொருட்களை சூவின் தொடக்க கால தொன்ம மன்னர்களுடன் தொடர்புபடுத்துகின்றனர். மோகோவு என்ற இடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கல்லறைகளானவை சிசியா பண்பாட்டில் அதிக அளவிலான வன்முறைகள் நடந்ததை வெளிக் காட்டுகின்றன. இரும்பு உலோகவியலானது யாங்சி ஆறு பள்ளத்தாக்கில் பிந்தைய ஆறாம் நூற்றாண்டில் தோன்றத் தொடங்குகிறது.Higham, Charles. 1996. ''The Bronze Age of Southeast Asia'' விண்கல் இரும்பால் செய்யப்பட்ட ஒரு கோடரி முனையுடன் கூடிய வெண்கலக் கோடரியானது சிஜியாசுவாங் (தற்போது ஏபெய் மாகாணம்) காவோசெங் நகரத்திற்கு அருகில் அகழ்வாய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. இது பொ. ஊ. மு. 14-ஆம் நூற்றாண்டுக்குக் காலமிடப்படுகிறது. திபெத்திய பீடபூமி ஓர் இரும்புக் காலப் பண்பாடானது தோராயமாக தொடக்க கால திபெத்திய எழுத்துகளில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள சாங்சூங் இராச்சியம் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - சியா அரசமரபு (அண். 2070 – அண். 1600 பொ. ஊ. மு.) என்பது என்ன?
பதில்: File:Turquoise-Inlaid Plaque with Stylized Animal-Mask Decoration, 1900-1350 BC, Neolithic to Shang period, Erlitou culture, China, bronze with turquoise inlay - Sackler Museum - DSC02627.JPG சியா அரசமரபு () மிக பிந்தைய பாரம்பரிய வரலாற்றியலில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள மூன்று அரசமரபுகளிலேயே தொடக்க கால அரசமரபு ஆகும். இந்த வரலாற்றியல் எனக் குறிப்பிடப்படுவதில் ''மூங்கில் ஆண்டுத் தொகுப்பேடுகள்'' மற்றும் சிமா சியான் ''மதிப்புக்குரிய வரலாற்றாளரின் ஆவணப் பதிவுகள்'' ()உள்ளிட்டவை அடங்கும். சியா அரசமரபானது மேற்குலக அறிஞர்களால் பொதுவாக புராணக் கதை என்று கருதப்படுகிறது. ஆனால், சீனாவில் இந்த அரசமரபானது பொதுவாக 1959-ஆம் ஆண்டு அகழ்வாய்வு செய்யப்பட்ட கெனானில் உள்ள எர்லிதோவு (1900–1500 பொ. ஊ. மு.) என்ற இடத்தில் அமைந்திருந்த தொடக்க வெண்கலக் கால தளத்துடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. எர்லிதோவுவிலோ அல்லது எந்தவொரு பிற சமகால தளத்திலோ எழுத்துக்கள் அகழ்வாய்வு செய்யப்படாததால் சியா அரசமரபானது எப்போதாவது அமைந்திருந்ததா என்பதை நிரூபிக்க போதுமான ஆதாரங்கள் இல்லை. சில தொல்லியலாளர்கள் எர்லிதோவு தளமானது சியாவின் தலைநகரம் என்று வாதிடுகின்றனர். எவ்வாறாயினும், பிந்தைய நூல்களில் பதிவிடப்பட்டுள்ள சியா புராணக் கதைகளுடன் பொருந்திப் போகாததாக எர்லிதோவு தளத்தில் அமைந்திருந்த அரசியல் அமைப்பின் நிலையானது இல்லை. மிக முக்கியமாக, அச்சில் வார்க்கப்பட்ட வெண்கலக் கொள்கலன்களைப் பயன்படுத்தி சடங்குகளைச் செய்த உயர் வகுப்பினருக்கான தொடக்க கால ஆதாரத்தை எர்லிதோவு தளமானது கொண்டுள்ளது. பிற்காலத்தில் இந்த பழக்க வழக்கமானது சாங் மற்றும் சவு அரசமரபுகளால் பின்பற்றப்பட்டது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - சாங் அரசமரபு (அண். 1600 – அண். 1046 பொ. ஊ. மு.) பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:HouMuWuDingFullView.jpg வெண்கலக் காலம் வெண்கலப் பொருள் இது தான்.]] ஆரை எலும்புகள் மற்றும் வெண்கலப் பொருட்கள் போன்ற இரு விதமான தொல்லியல் ஆதாரங்களும், மேலும் இடம் விட்டு இடம் பரவிய நூல்கள் ஆகியவையும் சாங் அரசமரபின் () வரலாற்று ரீதியிலான இருப்பை உறுதிப்படுத்துகின்றன. தொடக்க கால சாங் காலத்தைச் சேர்ந்த கண்டுபிடிப்புகளானவை எர்லிகங் (நவீன செங்சவு) என்ற இடத்தில் நடத்தப்பட்ட அகழ்வாய்வுகளிலிருந்து கிடைக்கப் பெறுகின்றன. இன்க்சுவில் (நவீன அன்யங், கெனானுக்கு அருகில்) கண்டுபிடிப்புகள் நடத்தப்பட்டுள்ளன. இந்த இடம் பிந்தைய சாங் காலத்தின் போது () இறுதி சாங் தலைநகரத்தின் தளமாக இருந்தது. தற்போது வரை கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ள சீனர்களின் தொடக்க கால எழுதப்பட்ட பதிவுகளை உள்ளடக்கியவையாக அன்யங்கில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை திகழ்கின்றன. காலத்துக்குக் காலமிடப்படுகிற ஓராக்கிள் எலும்பு இவையாகும். விலங்குகளின் எலும்புகள் அல்லது ஓடுகள் மீது பண்டைக் கால சீன மொழியில் எழுதப்பட்ட எதிர்காலக் கணிப்புப் பதிவுகளின் பொறிப்புகள் இவையாகும். சாங் அரசமரபின் காலத்தின் போது குறைந்தது 29 மன்னர்கள் தொடர்ச்சியாக ஆட்சி புரிந்தனர். அவர்களின் ஆட்சிக் காலம் முழுவதும் ''சிசி'' நூலில் (''மதிப்புக்குரிய வரலாற்றாளரின் ஆவணப் பதிவுகள்'') குறிப்பிட்ப்பட்டுள்ளதன் படி, தலை நகரமானது ஆறு முறை வெவ்வேறு இடங்களுக்கு மாற்றப்பட்டது. கடைசி மற்றும் மிக முக்கியமான இட நகர்வானது இன் என்ற இடத்துக்கு ஊ டிங் மன்னரின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது -ஆம் ஆண்டு நகர்த்தப்பட்டதாகத் திகழ்ந்தது. பிந்தைய காலங்களில் சாங் அரசமரபின் இரண்டாம் பாதி காலத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டாலும், வரலாற்றில் இன் அரசமரபு என்ற பெயரானது சாங் அரசமரபுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் பெயராக உள்ளது. அன்யங்கில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட எழுதப்பட்ட பதிவுகளானவை சாங் அரசமரபின் இருப்பை உறுதிப்படுத்தினாலும், அன்யங் குடியிருப்புடன் சமகாலத்தைச் சேர்ந்த குடியிருப்புகளை சாங் அரசமரபுடன் தொடர்புபடுத்த மேற்குலக அறிஞர்கள் பொதுவாகத் தயக்கம் காட்டுகின்றனர். எடுத்துக்காட்டாக, சன்சிங்துயியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தொல்லியல் கண்டுபிடிப்புகளானவை அன்யங்கைப் போல் இல்லாமல் பண்பாட்டு, தொழில்நுட்ப ரீதியில் முன்னேறிய நாகரிகத்தைப் பரிந்துரைக்கின்றன. அன்யங்கிலிருந்து சாங் அரசமரபின் ஆட்சி எல்லையானது எந்த அளவுக்கு விரிவடைந்திருந்தது என்பதை நிரூபிக்கத் தகுந்த ஆதாரமாக இவை இல்லை. இது குறித்த முன்னணிக் கோட்பாடாக உள்ளதானது, அலுவல்பூர்வ வரலாற்றில் அதே சாங் அரசமரபால் ஆளப்பட்ட அன்யங்கானது தற்போது முதன்மையான சீனப் பகுதி என்றழைக்கப்படும் பகுதியிலிருந்த பண்பாட்டு ரீதியாக வேறுபட்ட ஏராளமான பிற குடியிருப்புகளுடன் தானும் அமைந்திருந்து, அப்பகுதிகளுடன் வணிகத்தில் ஈடுபட்டது என்பதாகும்.
கேள்வி: சீன வரலாறு - சவு அரசமரபு (1046 – 256 பொ. ஊ . மு.) பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: சீன வரலாற்றில் மிக நீண்ட காலம் நீடித்திருந்த அரசமரபு சவு அரசமரபு (பொ. ஊ. மு. 1046 முதல் பொ. ஊ. மு. சுமார் 256 வரை) ஆகும். இது இருப்பில் இருந்த கிட்டத்தட்ட எட்டு நூற்றாண்டு காலம் முழுவதும் இதன் சக்தியானது படிப்படியாக வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்தாலும் இது இந்நிலையைப் பெற்றிருந்தது. பொ. ஊ. மு. இரண்டாம் ஆயிரமாண்டின் பிந்தைய பகுதியில் நவீன கால மேற்கு சான்சி மாகாணத்தின் வெயி ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கில் சவு அரசமரபானது உருவானது. சாங் அரசமரபு மேற்குப் பகுதிகளின் பாதுகாவலர்களாக அங்கு இவர்கள் நியமிக்கப்பட்டிருந்தனர். சவுவின் ஆட்சியாளரான மன்னர் ஊவால் தலைமை தாங்கப்பட்ட ஒரு கூட்டணியானது சாங் அரசமரபை முயே யுத்தத்தில் தோற்கடித்தது. நடு மற்றும் கீழ் மஞ்சள் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கில் பெரும்பாலான பகுதிகளின் கட்டுப்பாட்டை இவர்கள் பெற்றனர். இப்பகுதி முழுவதும் தங்களது உறவினர்கள் மற்றும் கூட்டாளிகளுக்கு இப்பகுதியில் சுதந்திரமான அரசுகளை இவர்கள் வழங்கினர். |author-link=Li Feng (sinologist)}} இந்த அரசுகளில் பல இறுதியாக சவு மன்னர்களைக் காட்டிலும் மிகுந்த சக்தி வாய்ந்தவையாக உருவாயின. சவு மன்னர்கள் தங்களது ஆட்சியை முறைப்படுத்துவதற்காக சொர்க்கத்திலிருந்து வந்த கட்டளை என்ற கருத்துருவை வேண்டி அழைத்தனர். கிட்டத்தட்ட அனைத்து பின் வந்தவ அரசமரபுகள் மீதும் தாக்கமேற்படுத்தியதாக இந்தக் கருத்துரு இருந்தது. சாங்தியைப் போலவே, அனைத்து பிற கடவுள்கள் மீதும் சொர்க்கமானது (''தியான்'') ஆட்சி செலுத்தியது. சொர்க்கமே சீனாவை யார் ஆட்சி செய்வார்கள் என்பதை முடிவு செய்தது. இயற்கைச் சீற்றங்களானவை பெரும் எண்ணிக்கையில் ஏற்படும் போது சொர்க்கத்தில் இருந்து வந்த கட்டளையை ஓர் ஆட்சியாளர் இழந்துவிட்டார் என்று நம்பப்பட்டது. மிக நடைமுறை ரீதியில் கண்டால் மக்கள் மீதான தனது கவனத்தை இறையாண்மையுள்ள ஆட்சியாளர் இழந்ததானது வெளிப்படையாகத் தெரியும் போது இந்நிலை ஏற்படும் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இதன் விளைவாக அரச குடும்பங்கள் பதவியிலிருந்து தூக்கி எறியப்படும். ஒரு புதிய அரச குடும்பமானது ஆட்சிக்கு வரும். இக்குடும்பம் சொர்க்கத்திலிருந்து வந்த கட்டளையைப் பெற்றுள்ளதாகக் கருதப்படும். சாங்சோவு (நவீன கால சிய்யான் அருகில்) மற்றும் இலுவோயங் (இலுவோயங்) ஆகிய இரு தலை நகரங்களை சவு நிறுவியது. இந்த இரு நகரங்களுக்கிடையே வழக்கமாக மன்னரின் அரசவையானது மாற்றப்பட்டது. சவு கூட்டணியானது படிப்படியாக கிழக்கே சந்தோங்குக்கும், தென் கிழக்கே குவாய் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குக்கும், தெற்கே யாங்சி ஆறு பள்ளத்தாக்குக்கும் விரிவடைந்தது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - இளவேனில், இலையுதிர் காலம் (722–476 பொ. ஊ. மு.) குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Chinese plain 5c. BC-en.svgபொ. ஊ. மு. 771-இல் மன்னர் யூவும், அவரது படைகளும் லீ மலை யுத்தத்தில் கிளர்ச்சி செய்த அரசுகள் மற்றும் குவான்ரோங் காட்டுமிராண்டிகளால் தோற்கடிக்கப்பட்டது. கிளர்ச்சி செய்த உயர் குடியினர் இலுவோயங் ஒரு புதிய ஆட்சியராக மன்னர் பிங்கைப் பதவியில் அமர வைத்தனர். சவு அரசமரபின் இரண்டாவது முக்கிய கால கட்டத்தின் தொடக்கம் இதுவாகும்: இது கிழக்கு சவு காலம் என்று அறியப்படுகிறது. இதுவும் இளவேனில், இலையுதிர் காலம் மற்றும் போரிட்ட அரசுகளின் காலம் என இரண்டாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. இதில் முந்தைய காலமானது அதன் பெயரை பிரபலமான ''இளவேனில், இலையுதிர் கால வரலாற்றுப் பதிவேடுகள்'' எனும் காலவரிசை நூலிலிருந்து பெற்றது. அரச குடும்பத்தின் திடீரென குறைந்த அரசியல் அதிகாரமானது சவு பண்பாட்டுக் கோளத்தின் மையத்தில் ஓர் அதிகார வெற்றிடத்தை விட்டுச் சென்றது. சவு மன்னர்கள் உள்நாட்டு அரசியல் அதிகாரத்தை நூற்றுக்கணக்கான குடியிருப்பு அரசுகளுக்குக் கொடுத்தனர். இதில் சில ஒரு சுவருடைய பட்டணம் மற்றும் சுற்றியிருந்த நிலம் மட்டுமே என்ற அளவுக்கே பெரியதாக இருந்தன. இந்த அரசுகள் ஒன்றுடன் மற்றொன்று சண்டையிடத் தொடங்கின. ஆதிக்க அரசியல் செய்ய விரும்பின. மிக சக்தி வாய்ந்த அரசுகளானவை பலவீனமான அரசுகளை வென்று இணைத்துக் கொள்வது என்பது வழக்கமானதாக இருந்தது. எனவே காலப்போக்கில் அரசுகளின் எண்ணிக்கையானது குறைந்தது. பொ. ஊ. மு. ஆறாம் நூற்றாண்டு வாக்கில் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டதன் காரணமாக பெரும்பாலான சிறிய அரசுகள் மறைந்து போயின. வெகு சில பெரிய மற்றும் சக்தி வாய்ந்த வேள் பகுதிகள் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தன. சு மற்றும் ஊ போன்ற சில தெற்கு அரசுகள் சவுவிடம் இருந்து விடுதலை கோரின. இவற்றில் சிலவற்றுக்கு (ஊ மற்றும் யூவே) எதிராக சவு போர்களில் ஈடுபட்டது. பல புதிய நகரங்கள் இக்காலத்தின் போது நிறுவப்பட்டன. சமூகமானது படிப்படியாக அதிகப்படியான நகரமயமாக்கப்பட்டதாகவும், வணிகமயமாக்கப்பட்டதாகவும் மாறியது. இந்த அமளியான காலத்தின் போது தான் லாவோ சீ, கன்பூசியசு மற்றும் சுன் சூ போன்ற பல பிரபலமான நபர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். இக்காலகட்டத்தின் போது சண்டையானது அரசுகளுக்கு இடையிலும், அரசுகளுக்குள்ளாகவும் நடைபெற்றது. மேலும் மேலும் படை வீரர்களையும், வளங்களையும் சேர்க்கும் அளவுக்கு சிறந்த நிர்வாகங்களை மேம்படுத்த எஞ்சியிருந்த அரசுகளை அரசுகளுக்கிடையிலான போர் முறையானது தள்ளியது. அரசுகளுக்குள் உயர்ந்தோர் குழாம் குடும்பங்களுக்கு இடையில் தொடர்ச்சியாக ஆட்சியைப் பிடிக்கும் செயல்முறை நடைபெற்றது. எடுத்துக்காட்டாக, சாவோ, வெயி மற்றும் ஆன் ஆகிய ஜின் அரசிலிருந்த மிக சக்தி வாய்ந்த மூன்று குடும்பங்கள் இறுதியாக ஆட்சி செய்த குடும்பத்தைப் பதவியில் இருந்து தூக்கி எறிந்து விட்டு, அரசைத் தங்களுக்குள் பிரித்துக் கொண்டன. இக்காலம் மற்றும் இதைத் தொடர்ந்து வந்த போரிட்ட அரசுகளின் காலம் ஆகிய காலகட்டங்களின் போது சீன மெய்யியல் நூறு சிந்தனைப் பள்ளிகள் வளர்ச்சியடையத் தொடங்கின. கன்பூசியம், தாவோயியம், சட்டவியல் (சீன மெய்யியல்) மற்றும் மோகிசம் போன்ற மிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய சிந்தனைசார் இயக்கங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. மாறி வந்த அரசியல் உலகத்திற்கு ஒரு பகுதியளவு எதிர் வினையாகும் இவை உருவாயின. இதில் மேற்குறிப்பிட்ட முதல் இரண்டு தத்துவ சிந்தனைகளானவை சீனப் பண்பாட்டின் மீது பெரிய அளவுக்கு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
கேள்வி: சீன வரலாறு - போரிட்ட நாடுகளின் காலம் (476–221 பொ. ஊ. மு.) குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:EN-WarringStatesAll260BCE.jpg மேற்கொண்ட அரசியல் நிலை நிறுத்தங்களுக்குப் பிறகு பொ. ஊ. மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் போது ஏழு முக்கியமான நாடுகள் இருந்தன. இந்நாடுகள் ஒன்றுடன் மற்றொன்று போரிட்ட ஆண்டுகளானவை போரிடும் நாடுகள் காலம் என்று அறியப்படுகின்றன. பொ. ஊ. மு. 256-ஆம் ஆண்டு வரை சவு அரசமரபு பெயரளவுக்கு ஆட்சியில் இருந்தாலும், மிகச் சிறிதளவே உண்மையான சக்தியைக் கொண்டிருந்த ஒரு சக்தியற்ற நபராகவே இவர் பெரும்பாலும் இருந்தார். பண்பாடு மற்றும் கணிதம் ஆகிய துறைகளில் இக்காலத்தின் போது ஏராளமான முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டன. ''இளவேனில், இலையுதிர்'' ''கால வரலாற்றுப் பதிவேடுகளுக்குள்'' ''சுவோ சுவான்'' எனும் (முந்தைய இளவேனில், இலையுதிர் காலத்தைச் சுருக்கமாகக் கூறும் ஓர் இலக்கிய நூல்) ஒரு விவரிப்பு வரலாறு, சிங்குவா திரளைச் சேர்ந்த 21 மூங்கில் துண்டுகளின் கட்டு (பொ. ஊ. மு. 305-ஆம் ஆண்டிற்குக் காலமிடப்படுகிற, உலகின் மிக தொடக்க காலத்தில் அறியப்பட்ட ஓர் இரட்டை இலக்கத்திற்கு எடுத்துக்காட்டான, பத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பெருக்கல் அட்டவணை) ஆகியவற்றை இதற்கு எடுத்துக்காட்டாகக் குறிப்பிடலாம். இக்காலத்தின் போது நுட்பமான வணிக ரீதியிலான எண்கணிதமானது ஏற்கனவே நிறுவப்பட்டு இருந்தது என்பதை சிங்குவா திரளானது காட்டுகிறது. ஏழு நாடுகளின் அண்டைப்பகுதி நிலப்பரப்புகளானவை இணைக்கப்பட்ட போது (நவீன சிச்சுவான் மற்றும் லியாவோனிங் பகுதிகள் உட்பட) அவை தற்போது கமண்டரிகள் மற்றும் பிரீபெக்சர்கள் எனும் ஒரு நிர்வாக அமைப்பின் கீழ் ஆளப்பட வேண்டியிருந்தது. இளவேனில், இலையுதிர் காலத்திலிருந்து அனைத்துப் பகுதிகளிலும் இந்த அமைப்பானது பயன்படுத்தப்பட்டது. நிர்வாகம் மீதான இதன் தாக்கமானது விளைவுகளைக் கையாளக் கூடியது என நிரூபணமானது. சமகால சீனாவின் ''செங்'' மற்றும் ''சியான்'' ("மாகாணங்கள்" மற்றும் "கவுண்டிகள்") ஆகியவற்றில் இந்தச் சொல்லானது இன்னும் பயன்படுத்தப்படுவதை நாம் காணலாம். போரிட்ட நாடுகளின் காலம் முடியும் தசாப்தங்களில் சின் () அரசானது ஆதிக்கம் மிகுந்ததாக உருவானது. செங்குடு சமவெளியில் சூ () தலைநகரமான சின்சாவை வென்றது. பிறகு இறுதியாக ஆன் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கில் சூவை () அதன் இடத்தில் இருந்து வெளியேற்றியது. பிற அரசுகளின் நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களை சின் () பின்பற்றத் தொடங்கியது. இவ்வாறாக ஒரு சக்தி வாய்ந்த அரசாக உருவானது. இதன் இறுதி விரிவாக்கமானது சின் சி ஹுவாங் ஆட்சிக் காலத்தின் போது தொடங்கியது. பிற ஆறு மாகாண சக்திகளை இறுதியாக இவர் ஒன்றிணைத்தார். வரலாற்றில் சின் சி ஹுவாங் என்று அறியப்படுகிற சீனாவின் முதல் பேரரசராக தன்னைத் தானே அறிவித்துக் கொள்வதற்கு இது இவருக்கு வாய்ப்பளித்தது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - சின் அரசமரபு (221–206 பொ. ஊ. மு.) என்பது என்ன?
பதில்: File:Terracotta Army-China2.jpg பெரும் சுடுமட்சிலைப் படை. இது ஓர் யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியக் களம்.]] பொ. ஊ. மு. 221-ஆம் ஆண்டில் சின் () அரசமரபை () யிங் செங் நிறுவியதானது சீன வரலாற்றில் முதல் முறையாக ஓர் அரசாக இல்லாமல் ஓர் உண்மையான பேரரசாக இப்பகுதியை ஆற்றல் வாய்ந்த முறையில் அலுவல்பூர்வமாக்கியது. திருப்பு முனையை ஏற்படுத்தியதாகத் திகழ்ந்த இந்த அரசமரபின் நிலையே "சின்" () என்ற சொல்லானது "சீனா" என்ற சொல்லாக, இந்நாட்டின் தற்போதைய பெயராகப் பிற்காலத்தில் பரிணாமம் அடைவதற்கு அநேகமாக வழி வகுத்தது என்று கருதப்படுகிறது. தன்னுடைய ஒற்றை ஆட்சியை அழுத்தமாகக் கூறுவதற்காக சின் சி குவாங் தன்னைத் தானே சி குவாங்டி (; "முதல் பேரரசர்") என்று அறிவித்தார். ''குவாங்டி'' பட்டமானது சீனத் தொன்மவியலில் இருந்து பெறப்படுகிறது. பின் வந்த ஆட்சியாளர்களுக்கான ஒரு தரப்படுத்தப்பட்ட பெயராக உருவானது., but after the Qin's fall it became standard practice to include the dynasty's name when referring to him. In its fullest form, Ying's name would be Qin Shi Huangdi (), though it is commonly abbreviated to சின் சி ஹுவாங் ().}} சியான்யாங்கை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்த இப்பேரரசானது ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட அதிகார அமைப்புடைய முடியாட்சியாகும். ஏகாதிபத்திய சீனாவின் எதிர்காலம் மீது தாக்கம் ஏற்படுத்திய ஓர் ஆளும் செயல் முறை இதுவாகும். சவு அரசமரபின் புலப்படக் கூடிய தோல்விகளிலிருந்து மேம்படுத்தும் ஒரு முயற்சியாக இந்த அமைப்பானது 36-க்கும் மேற்பட்ட கமண்டரிகளைக் (; ஜுன்), The sinologist Derk Bodde noted that probably "four and possibly as many as half a dozen were added by 210 to the original thirty-six".}} கொண்டிருந்தது. கமண்டரிகளும் கவுண்டிகளாகப் (; சியான்) பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. அவையும் முற்போக்காக சிறிய பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தன. இவை ஒவ்வொன்றுக்கும் ஓர் உள்ளூர்த் தலைவர் இருந்தார். சமூகத்தின் பல அம்சத்தினரும் சட்டவியல் (சீன மெய்யியல்) அறிந்திருந்தனர். முந்தைய காலத்தில் சாங் யாங்கால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட ஓர் அரசு சித்தாந்தம் இதுவாகும். இதைப் பேரரசரும், அவரது வேந்தரான லீ சீயும் ஊக்குவித்திருந்தனர். பிரச்சனைகளில் பரஸ்பர பொறுப்புக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தது, குற்றங்களுக்குக் கடுமையான தண்டனைகள் ஆகியவற்றை இந்தத் தத்துவமானது சட்டம் சார்ந்த விவகாரங்களில் கொண்டிருந்தது. அதே நேரத்தில், வேளாண்மையைப் பொதுவாக ஊக்குவித்தது, வணிகத்தை ஒடுக்கியது உள்ளிட்ட பொருளாதார நடைமுறைகளைக் கொண்டிருந்தது. எடைகள் மற்றும் அளவுகள், எழுதும் பாணிகள் (முத்திரை வரிவடிவம்) மற்றும் உலோகப் பணம் (பான் லியாங்) ஆகியவற்றில் சீர்திருத்தங்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டன. இவை அனைத்துமே தரப்படுத்தப்பட்டன. பாரம்பரியமாக சட்டவியல் என்ற வேடத்தின் கீழ் நூல்கள் மொத்தமாக எரிக்கப்படுவது மற்றும் அறிஞர்கள் உயிரோடு புதைக்கப்பட்டதற்கு ஆணையிட்டவராக சின் சி குவாங் கருதப்படுகிறார். எனினும், சமகால அறிஞர்கள் இந்நிகழ்வின் வரலாற்றியல் குறித்து பெருமளவு சந்தேகத்தை வெளிப்படுத்தியுள்ளனர். முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டிருந்த போதிலும் சட்டவியலானது அநேகமாக அரசியல் சாராத விவகாரங்களில் சமூக மற்றும் அறநெறி நம்பிக்கைகளில் கன்பூசியம், அண்டவியல் சிந்தனைகளில் ஐந்து-ஆக்கக்கூறு உக்சிங் () கோட்பாடுகளாலும் இடமாற்றப்பட்டது. சின் நிர்வாகமானது தங்களது மக்கள் தொகை, அவர்களது பாலினம் குறித்த தகவல், சமூக நிலை, மற்றும் குடியிருப்பு ஆகியவை குறித்த அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய பதிவுகளை வைத்திருந்தது. வரலாற்றாளர் பாத்ரீசியா பக்லே எப்ரேயின் கூற்றுப்படி, மக்கள் தொகையில் 90%-க்கும் மேலானவர்களாக இருந்த பொது மக்கள், "கடுமையான இடர்பாடுகளை அடைந்தனர்". ஏனெனில், அவர்கள் வழக்கமாக பேரரசின் கட்டுமானத் திட்டங்களுக்கு பணியாளர்களாகக் கட்டாயப்படுத்தப்படுத்திச் சேர்க்கப்பட்டிருந்தனர். பொ. ஊ. மு. 220-இல் அமைக்கப்பட்ட ஏகாதிபத்திய நெடுஞ்சாலைகளின் ஒரு பெரும் அமைப்பும் இதில் அடங்கும். இவை அனைத்தும் ஒட்டு மொத்தமாக சேர்த்து சுமார் 6840 கிலோமீட்டர் நீளம் இருந்தன. பிற முக்கியமான கட்டுமானத் திட்டங்கள் தளபதி மெங் தியானிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தன. வடக்கு சியோங்னு மக்களுக்கு (பொ. ஊ. மு. 210-கள்) எதிராக இவர் அதே காலத்தில் ஒரு வெற்றிகரமான படையெடுப்புக்குத் தலைமை தாங்கியிருந்தார். 3,00,000 துருப்புகளுடன் இவர் சென்றிருந்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டது.}} சின் சி குவாங்கின் ஆணைகளின் கீழ் மெங் ஏராளமான பண்டைக்கால சுவர்களை ஒன்றிணைத்தார். இதுவே பிற்காலத்தில் சீனப் பெருஞ்சுவர் என்று அறியப்படத் தொடங்கியது. வடக்கு மற்றும் தெற்கு சீனாவுக்கு இடையில் 800 கிலோமீட்டர் நீள நேர்க்கோடு போன்ற நெடுஞ்சாலை கட்டமைக்கப்படுவதையும் இவர் மேற்பார்வையிட்டார். பேரரசர் தனக்கு ஒரு முதல் கின் பேரரசர் சமாதி கட்டமைக்கப்படுவதையும் மேற்பார்வையிட்டார். இதில் மிக நன்றாக அறியப்பட்ட சுடுமட்சிலைப் படை உள்ளடங்கியிருந்தது. சின் சி குவாங்கின் இறப்பிற்குப் பிறகு சின் () அரசாங்கமானது கடுமையாக மோசமடைந்தது. பொ. ஊ. மு. 207-இல் இறுதியாக வீழ்ச்சியடைந்தது. அந்த ஆண்டு கிளர்ச்சியாளர்கள் சின் () தலைநகரத்தைக் கைப்பற்றிச் சூறையாடினர். இந்நிகழ்வானது இறுதியாக ஆன் பேரரசு நிறுவப்படுவதற்கு வழி வகுத்தது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - =மேற்கு ஆன்= பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:Han Expansion.png சின் அரசமரபின் வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற சூ-ஆன் போட்டியில் வெற்றியடைந்த லியு பாங்கால் ஆன் அரசமரபானது தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இவர்களது ஆட்சிக் காலமானது சீன வரலாற்றில் ஒரு பொற்காலமாகக் கருதப்படுகிறது. ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட ஏகாதிபத்திய அதிகார அமைப்பின் கீழ் ஒன்றிணைந்த அரசாக சீனாவின் அடித்தளத்தை நிலை நிறுத்தியதாக ஆன் அரசமரபின் நீண்டகால நிலைத்தன்மை மற்றும் செழிப்பு திகழ்ந்தது. அடுத்த 2,000 ஆண்டுகள் பெரும்பாலான காலங்களுக்கு விட்டு விட்டு இதன் தாக்கம் நீடித்திருந்தது. ஆன் அரசமரபின் காலத்தின் போது சீன நிலப்பரப்பானது பெரும்பாலான உண்மையான சீனப் பகுதி முழுவதும், தூர மேற்குப் பகுதிகள் வரையிலும் விரிவடைந்திருந்தது. கன்பூசியம் அதிகாரப்பூர்வமாக மரபு நிலைக்கு உயர்த்தப்பட்டது. பின் வந்த சீன நாகரிகத்தை வடிவமைத்ததாக கன்பூசியம் திகழ்ந்தது. கலை, பண்பாடு மற்றும் அறிவியல் ஆகிய அனைத்தும் அதற்கு முன்னர் கண்டிராத உச்சங்களை அடைந்தன. சீன வரலாற்றின் இந்தக் காலத்தின் போது ஆழ்ந்த மற்றும் நீடித்த தாக்கங்களை ஏற்படுத்தியதுடன் இந்த அரசமரபின் பெயரான "ஆன்" சீன மக்களுக்கான பெயராக எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு, பயன்படுத்தப்படத் தொடங்கியது. நவீன சீனாவில் ஹான் சீனர் தற்போது ஆன் சீனர்கள் தான். சீன மொழி மற்றும் சீன எழுத்துமுறை குறிப்பிட பொதுவாக இப்பெயர் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பேரரசர்கள் வென் மற்றும் சிங்கின் தொடக்க கால லைசேசு-பேர் கொள்கைகளுக்குப் (அரசின் கட்டுப்பாடு இன்றி தனியார் வணிகத் தொழில்களை வளர அனுமதிக்கும் கொள்கை) பிறகு உயரவா கொண்ட ஆனின் பேரரசர் வு பேரரசை அதன் உச்ச நிலைக்குக் கொண்டு வந்தார். தன்னுடைய ஆட்சியை நிலை நிறுத்துவதற்காக ஏகாதிபத்திய குடும்பத்தைச் சேர்ந்த உறவினர்களில் பெரும்பாலானவர்களின் உரிமையை இவர் பறித்தார். அவர்களது முந்தைய நிலங்களின் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டிருக்க இராணுவ ஆளுநர்களை நியமித்தார். ஒரு மேற்கொண்ட நடவடிக்கையாக, கன்பூசியத்திற்கு புரவை இவர் விரிவாக்கினார். ஒரு நன்றாகக் கட்டமைக்கப்பட்ட சமூகத்தில் நிலைத்தன்மை மற்றும் ஒழுங்குக்கு இது முக்கியத்துவம் அளித்தது. கன்பூசியத்தைப் படிப்பதற்கு ஆதரவளிப்பதற்காக ஏகாதிபத்திய பல்கலைக்கழகங்கள் நிறுவப்பட்டன. தன்னுடைய சட்டவியல் ஆலோசகர்களின் அறிவுறுத்தலின்படி, எனினும், அரசாங்க ஏகபோக உரிமையுடன் அரசமரபின் நிதி அமைப்பை இவர் வலிமைப்படுத்தினார். நாடோடி சியோங்னு பலவீனப்படுத்துவதற்காகவும், பெருஞ்சுவருக்கு வடக்கே அவர்களது தாக்கத்தை வரம்புக்கு உட்படுத்துவதற்காகவும் முக்கியமான இராணுவப் படையெடுப்புகள் தொடங்கப்பட்டன. சாங் கியானால் தலைமை தாங்கப்பட்ட தூதரக முயற்சிகளுடன் சேர்த்து தரிம் வடி நிலத்தில் இருந்த அரசுகள் வரை ஆன் பேரரசின் செல்வாக்குக் கோளமானது விரிவாக்கப்பட்டது, சீனாவை மேற்குப் பகுதிகளுடன் இணைத்த பட்டுப் பாதை திறந்து விடப்பட்டது, இரு தரப்பு வணிகம் மற்றும் பண்பாட்டுப் பரிமாற்றம் தூண்டப்பட்டது. தெற்கே யாங்சி ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கைத் தாண்டி இருந்த பல்வேறு சிறிய இராச்சியங்கள் பேரரசுடன் அதிகாரப்பூர்வமாக இணைக்கப்பட்டன. பையுயே பழங்குடியினங்களுக்கு எதிராக ஒரு தொடர்ச்சியான இராணுவப் படையெடுப்புகளுக்கு இராணுவப் பிரிவுகளையும் பேரரசர் வு அனுப்பினார். பொ. ஊ. மு. 135 மற்றும் பொ. ஊ. மு. 111-இல் மின்யுயேவையும், பொ. ஊ. மு. 111-இல் நன்யுயேவையும், பொ. ஊ. மு. 109-இல் தியானையும் ஆன் பேரரசானது இணைத்தது. புலம் பெயர்வு மற்றும் இராணுவ நடவடிக்கைகளானவை தெற்குப் பகுதி பண்பாட்டு ரீதியாக இணைக்கப்படுவதற்கு வழி வகுத்தது. தென்கிழக்காசியாவில் இருந்த இராச்சியங்களுடன் ஆன் பேரரசு தொடர்புக்கு வருவதற்கும் காரணமானது. இப்பகுதியுடன் ஆன் பேரரசுக்கு தூதரக உறவு முறை மற்றும் வணிகத்தை அறிமுகப்படுத்தி வைத்தது. பேரரசர் வுவுக்குப் பிறகு பேரரசானது படிப்படியான வளர்ச்சி குன்றிய நிலை மற்றும் வீழ்ச்சியை அடைந்தது. பொருளாதார ரீதியாக அரசு கருவூலமானது மட்டு மீறிய படையெடுப்புகள் மற்றும் கட்டுமானத் திட்டங்களால் நிதிப் பற்றாக்குறைக்கு உள்ளானது. அதே நேரத்தில், உயர் நிலைக் குடும்பங்கள் நிலங்களை அகப்படுத்தியதானது வரி ஆதாரங்களின் அடிப்படையைப் படிப்படியாகக் குன்றச் செய்தது. பல்வேறு பட்டத்து அரசிகளின் இனங்கள் தொடர்ச்சியான போட்டித் திறனற்ற பேரரசர்களின் மீது அதிகரித்து வந்த கட்டுப்பாட்டைச் செலுத்த ஆரம்பித்தன. இறுதியாக இந்த அரசமரபானது வாங் மாங் முறையற்ற வகையில் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியதால் குறுகிய காலத்திற்கு தடைப்படுத்தப்பட்டது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - சின் அரசமரபு குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: பொ. ஊ. 9-ஆம் ஆண்டில் முறையற்ற வகையில் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியரான வாங் மாங் சொர்க்கத்தின் கட்டளை தனக்குத் தான் உள்ளதாகவும், ஆன் அரசமரபை முடிவுக்குக் கொண்டு வர வேண்டும் என்றும் அழைப்பு விடுத்தார். தன்னுடைய சொந்த அரசமரபை உருவாக்க முயற்சித்தார். இவர் குறுகிய காலம் நீடித்திருந்த சின் () அரசமரபைத் தோற்றுவித்தார். வாங் மாங் நில மற்றும் பிற பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்களின் ஒரு விரிவான திட்டத்தைத் தொடங்கி வைத்தார். இதில் அடிமை முறை சட்டத்திற்குப் புறம்பாக ஆக்கப்படுதல், நிலம் தேசியமயமாக்கப்பட்டு பகிர்ந்தளிக்கப்படுதல் உள்ளிட்டவை அடங்கும். எனினும், விவசாயிகளுக்குச் சாதகமாக இந்தத் திட்டங்கள் இருந்ததன் காரணமாக நிலங்களை உடைமையாகக் கொண்டிருந்த குடும்பங்களால் இவை என்றுமே ஆதரிக்கப்படவில்லை. அதிகார நிலையற்ற தன்மையானது அமைதியின்மை, கிளர்ச்சிகள் மற்றும் நிலப்பரப்புகளை இழத்தல் ஆகிய நிலைகளைக் கொண்டு வந்தது. மஞ்சள் ஆறு ஏற்பட்ட பெரும் வெள்ளமானது இந்நிலையை மேலும் மோசமடையச் செய்தது. வண்டல் மண் சேர்ந்ததானது மஞ்சளாறானது இரு கால்வாய்களாகப் பிரிவதற்குக் காரணமானது. பெரும் எண்ணிக்கையிலான விவசாயிகள் இடம் பெயர்ந்தனர். பொ. ஊ. 23-இல் ஒரு சினங்கொண்ட விவசாயிகள் குழுவால் வெயியங் அரண்மனையில் வாங் மாங் இறுதியாகக் கொல்லப்பட்டார்.
கேள்வி: சீன வரலாறு - கிழக்கு ஆன் என்பது என்ன?
பதில்: முந்தைய தலைநகரான சியானுக்குக் கிழக்கே இருந்த இலுவோயங் இருந்த நில உடைமையாளர், வணிகக் குடும்பங்களின் ஆதரவுடன் ஆன் அரசமரபு பேரரசர் குவாங்வு மீண்டும் பதவிக்குக் கொண்டு வந்தார். இவ்வாறாக, இந்தப் புதிய சகாப்தத்தைக் குறிப்பிட கிழக்கு ஆன் அரசமரபு என்ற சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பேரரசர்கள் மிங் மற்றும் சங்கின் செயலாற்றல் மிக்க நிர்வாகங்களுடன் அரசமரபின் முந்தைய பெருமையானது சிறந்த இராணுவ மற்றும் பண்பாட்டுச் சாதனைகளின் மூலம் மீண்டும் பெறப்பட்டது. சியோங்னு தீர்க்கமாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டது. தூதரும், தளபதியுமான பான் சாவோ படையெடுப்புகளை பாமிர் மலைகள் கசுப்பியன் கடல் கடற்கரை வரை மேற்கொண்டு விரிவாக்கினார். இவ்வாறாகப் பட்டுப் பாதை மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. வணிகம், அயல்நாட்டுப் பண்பாடுகள் மற்றும் இவற்றுடன் சேர்த்து பௌத்தத்தின் வருகையும் நடைபெற்றது. மேற்குப் பகுதிகளுடனான விரிவான தொடர்புகளுடன் சீன நூல் ஆதாரங்களில் சீனாவுக்கு அனுப்பப்பட்ட பல்வேறு உரோமைத் தூதுக்குழுக்களில் முதல் தூதுக் குழுவானது பதிவு செய்யப்பட்டது. பொ. ஊ. 166-இல் கடல் வழியாக முதல் குழுவும், பொ. ஊ. 284-இல் இரண்டாவது குழுவும் சீனாவுக்கு வருகை புரிந்தன. பண்டைக்கால சீனாவில் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப சகாப்தங்களில் ஏராளமான படைப்புகளை கொடுத்ததில் ஒன்றாக கிழக்கு ஆன் அரசமரபு திகழ்கிறது. சாய் லுன் நடத்தப்பட்ட வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த தயாரிப்பான காகிதத் தயாரிப்பு, பிரபலமான பல்துறை வல்லுநரான சாங் எங் கொடுக்கப்பட்ட ஏராளமான அறிவியல் மற்றும் கணிதப் பங்களிப்புகள் ஆகியவற்றை இதற்கு எடுத்துக்காட்டாகக் குறிப்பிடலாம்.
கேள்வி: சீன வரலாறு - மூன்று இராச்சியங்கள் (பொ. ஊ. 220–280) பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இரண்டாம் நூற்றாண்டு வாக்கில் நிலங்கள் கையகப்படுத்தப்படுதல், படையெடுப்புகள் மற்றும், பட்டத்து அரசிகளின் இனக் குழுக்கள் மற்றும் திருநங்கை ஆக்கப்பட்டோருக்கு இடையிலான சண்டைகள் ஆகியவற்றுக்கு நடுவில் பேரரசானது வீழ்ச்சியடைந்தது. பொ. ஊ. 184-இல் மஞ்சள் தலைப்பாகைக் கிளர்ச்சி நடத்தப்பட்டது. போர்ப் பிரபுக்களின் சகாப்தத்தை இது தொடங்கி வைத்தது. இதைத் தொடர்ந்து வந்த அமைதியின்மையற்ற காலத்தில் மூன்று அரசுகள் தோன்றின. முதன்மை நிலையை அடையவும், நிலப்பரப்பை மீண்டும் ஒருங்கிணைக்கவும் முயற்சித்தன. இம்மூன்று அரசுகளிடமிருந்தே இந்த வரலாற்று காலப்பகுதியானது அதன் பெயரைப் பெற்றது. செவ்வியல் வரலாற்றுப் புதினமான ''மூன்று இராச்சியங்களின் காதல்'' இக்காலத்தின் நிகழ்வுகளை நாடக வகையில் குறிப்பிட்டது. போர்ப் பிரபு சாவோ சாவோ 208-இல் வடக்குப் பகுதியை மீண்டும் ஒன்றிணைத்தார். 220-இல் இவரது மகன் ஆன் பேரரசர் சியான் பதவியில் இருந்து விலகியதை ஏற்றுக் கொண்டார். இவ்வாறு வெயி அரசமரபானது தொடங்கப்பட்டது. சீக்கிரமே, வெயியின் எதிரிகளான ஷு மற்றும் வு தங்களது சுதந்திரத்தை அறிவித்தன. சின் () மற்றும் ஆன் அரசமரபுகளின் காலத்தின் போது இருப்பிலிருந்த அரசு அமைப்பானது படிப்படியாக அதிகாரப்பரவலாக்கப்பட்டதையும், உயர் நிலையில் இருந்த குடும்பங்களின் சக்தி அதிகரிப்பதையும் இக்காலமானது இயல்பாகக் கொண்டிருந்தது. 266-இல் யின் அரசமரபு (265-420) () வெயி அரசமரபைப் பதவியில் இருந்து தூக்கி எறிந்தது. பின்னர் 280-இல் நாட்டை ஒன்றிணைத்தது. ஆனால், இந்த ஒன்றிணைப்பானது குறுகிய காலமே நீடித்தது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - சின் அரசமரபு (பொ. ஊ. 266–420) பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: பொ. ஊ. 280 | image2 = 2016-12-15 Maijishan Grotten 麥積山石窟 anagoria 11.JPG | caption2 = மைசிசான் குன்றுக் குகைகள், குடைவுக் குகைகள், படிவழிகளின் ஒரு காட்சி. }} உண்மையான சீனப் பகுதியை ஆன் அரசமரபு முடிவடைந்ததில் இருந்து முதல் முறையாக யின் அரசமரபு (265-420) () மீண்டும் ஒன்றிணைத்தது. மூன்று இராச்சியங்கள் (சீனா) சகாப்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. எனினும், எட்டு இளவரசர்களின் போரால் சின் அரசமரபானது கடுமையாகப் பலவீனமடைந்தது. வு கு எழுச்சி செய்து இலுவோயங் மற்றும் சங்கான் ஆகிய நகரங்களைக் கைப்பற்றியதற்குப் பிறகு வடக்கு சீனாவின் கட்டுப்பாட்டை இழந்தது. 317-இல் நவீன கால நாஞ்சிங் அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்த சின் இளவரசரான சிமா ருயி பேரரசர் ஆனார். அரசமரபைத் தொடர்ந்தார். இந்த அரசமரபானது தற்போது கிழக்கு சின் என்று அறியப்படுகிறது. மற்றுமொரு நூற்றாண்டுக்கு தெற்கு சீனாவை இந்த அரசமரபு அதன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது. இந்த நகர்வுக்கு முன்னர் வரலாற்றாளர்கள் இந்த சின் அரசமரபை மேற்கு சின் என்று குறிப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.
கேள்வி: சீன வரலாறு - பதினாறு இராச்சியங்கள் (பொ. ஊ. 304–439) பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: வடக்கு சீனாவானது பதினாறு இராச்சியங்கள் என்று அறியப்பட்ட ஒரு தொடர்ச்சியான சுதந்திரமான அரசுகளாகச் சிதறியது. இவற்றில் பெரும்பாலானவை சியோங்னு, சியான்பே, சியே, தி மற்றும் கியாங் ஆட்சியாளர்களால் நிறுவப்பட்டன. இந்த ஆன் சீனரல்லாத மக்களே துருக்கிய மக்கள் குழு, மங்கோலிய மக்கள், திபெத்திய மக்கள் முன்னோர்கள் ஆவர். பலர் ஓரளவுக்கு தாங்கள் அதிகாரத்திற்கு வருவதற்கு முன்னரே "சீனமயமாக்கப்பட்டு" இருந்தனர். உண்மையில் இவர்களில் சிலர், குறிப்பாக கியாங் மக்கள் மற்றும் சியோங்னு பிந்தைய ஆன் காலங்களிலிருந்தே சீனப் பெருஞ் சுவர் இருந்த எல்லைப்புறப் பகுதிகளில் வாழ ஏற்கனவே அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தனர். இக்காலத்தின் போது போரானது வடக்குப் பகுதிகளைப் பாழ் படுத்தியது. யாங்சே ஆற்று வடிநிலம் மற்றும் வண்டல் சமவெளிக்குத் தெற்கே பெருமளவில் ஆன் சீனர் புலம்பெயர்வதற்கு இது காரணமாக அமைந்தது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - தெற்கு, வடக்கு அரசமரபுகள் (பொ. ஊ. 420–589) பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: 5-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் வடக்கு, தெற்கு அரசமரபுகள் என்று அறியப்பட்ட காலத்திற்குள் சீனா நுழைந்தது. இக்காலத்தின் போது இணையான அரசுகள் நாட்டின் வடக்கு, தெற்குப் பகுதிகளை ஆட்சி செய்தன. தெற்கில் கிழக்கு சின் அரசமரபானது லியூ சாங், தெற்கு சி, லியாங் மற்றும் இறுதியாக சென் ஆகிய அரசமரபுகளுக்கு வழி விட்டது. இந்தத் தெற்கு அரசமரபுகளில் ஒவ்வொன்றும் ஆன் சீன ஆளும் குடும்பங்களால் தலைமை தாங்கப்பட்டு இருந்தன. இவை தமது தலைநகராக சியாங்காங்கைப் (நவீன நாஞ்சிங்) பயன்படுத்தின. வடக்கிலிருந்து வந்த தாக்குதல்களிலிருந்து இவை தற்காத்துக் கொண்டன. சீன நாகரிகத்தின் பல அம்சங்களைத் தக்க வைத்துக் கொண்டன. அதே நேரத்தில், வடக்கு காட்டுமிராண்டி அரசுகளானவை சீனமயமாகத் தொடங்கின. வடக்கில் 16 இராச்சியங்களில் கடைசி இராச்சியமானது 439-இல் சியான்பே மக்களால் நிறுவப்பட்ட இராச்சியமான வடக்கு வெயியால் அழிக்கப்பட்டது. சியான்பேக்கள் வடக்கு சீனாவை ஒன்றிணைத்த ஒரு நாடோடி மக்களாவர். வடக்கு வெயியானது இறுதியாக கிழக்கு மற்றும் மேற்கு வெயி என்று பிரிந்தது. மேற்கு வெயியானது பிறகு வடக்கு சி மற்றும் வடக்கு சவு என்ற பிரிந்தது. சியான்பே அல்லது சியான்பே குடும்பங்களுக்குத் திருமணம் செய்விக்கப்பட்ட ஆன் சீனர்களால் இந்த அரசு அமைப்புகளானவை ஆதிக்கத்திற்கு உள்ளாகியிருந்தன. இக்காலத்தின் போது பல சியான்பே மக்கள் ஆன் பின் பாதிப் பெயர்களை வைத்துக் கொள்ளத் தொடங்கினர். இறுதியாக, இவர்கள் ஆன் சீனர்களுடன் முழுமையாகக் கலப்பதற்கு இது வழி வகுத்தது. நாடு பிரிக்கப்பட்டிருந்த போதும் பௌத்தமானது இந்நிலப்பரப்பு முழுவதும் பரவியது. தெற்கு சீனாவில் அரசவைகள் மற்றும் உயர் குடியினரால் பௌத்தம் இங்கு அனுமதிக்கப்படலாமா என்பது குறித்த தீவிரமான விவாதங்களானவை அடிக்கடி நடத்தப்பட்டன. இந்த சகாப்தத்தின் முடிவின் போது புத்த மதத்தினரும், தாவோயியம் மதத்தினரும் ஒருவர் மீது மற்றொருவர் மிகுந்த சகிப்புத் தன்மையுடன் நடந்து கொள்பவர்களாக மாறினர்.
கேள்வி: சீன வரலாறு - சுயி அரசமரபு (581–618) குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: 609 | image4 = Sui Yangdi Tang.jpg | caption4 = சுயியின் பேரரசர் யாங்காகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள யாங் குவாங் | direction = | width = }} குறுகிய காலமே நீடித்திருந்த சுயி அரசமரபானது சீன வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனை காலமாகக் கருதப்படுகிறது. வடக்கு சவுவிற்குப் பின் 581-இல் பேரரசர் வென்னால் நிறுவப்பட்ட இந்த அரசமரபானது 589-இல் தெற்கு சென்னை வென்று சீனாவை மீண்டும் ஒன்றிணைத்தது. மூன்று நூற்றாண்டுகளாக இருந்த அரசியல் பிரிவை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. மூன்று துறைகள், ஆறு அமைச்சகங்களின் அரசாங்க அமைப்பு, பொதுமக்களிலிருந்து அதிகாரிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக நடத்தப்பட்ட ஏகாதிபத்தியத் தேர்வுகள் உள்ளிட்ட பல புதிய கல்வி அமைப்புகளில் சுயி முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தது. இராணுவத்தில் கட்டாயப்படுத்தி ஆட்கள் சேர்க்கப்பட்டதற்கான புபிங் அமைப்பு (உள்நாட்டுப் போராளி அமைப்பு), நிலங்களைப் பகிர்ந்தளிப்பதற்கான சம-தள அமைப்பு ஆகியவற்றை மேம்படுத்தியது. பிந்தைய அரசமரபுகளால் பின்பற்றப்படத் தொடங்கிய இந்தக் கொள்கைகளானவை பெருமளவுக்கு மக்கள் தொகை அதிகரிப்பைக் கொண்டு வந்தன. அரசாங்கத்திடம் மட்டு மீறிய அளவுக்கு செல்வம் சேர்வதற்குக் காரணமாயின. ஒன்றிணைந்த பேரரசு முழுவதும் தரப்படுத்தப்பட்ட நாணய முறையானது அமல்படுத்தப்பட்டது. பௌத்தமானது ஒரு முக்கியமான சமயமாக வேரூன்றத் தொடங்கியது. அதிகாரப்பூர்வமாக ஆதரவளிக்கப்பட்டது. சுயி சீனாவானது இதன் ஏராளமான பெரும் கட்டமைப்புத் திட்டங்களுக்காக அறியப்படுகிறது. தானியங்களை இடம் மாற்றுவது மற்றும் துருப்புகளைக் கொண்டு செல்வது என்ற நோக்கத்துடன் சீனப் பெரும் கால்வாய் கட்டமைக்கப்பட்டது. தலைநகரங்களான தாக்சிங் (சங்கான்), இலுவோயங் செல்வச் செழிப்பான கிழக்கு சீனா, மற்றுமொரு வழியில் வடகிழக்கு எல்லைக்கும் இக்கால்வாய் இணைத்தது. சீனப் பெருஞ் சுவர் விரிவாக்கப்பட்டது. அதே நேரத்தில், தொடர்ச்சியான இராணுவப் படையெடுப்புகள் மற்றும் தூதரக நகர்வுகளானவை இதன் எல்லைகளை மேற்கொண்டு அமைதிப்படுத்தின. எனினும், கொகுர்யியோ-சுயி போரின் போது கொரியத் தீபகற்பம் மீதான பெருமளவிலான படையெடுப்புகளானவை மோசமான தோல்விகளாக அமைந்தன. இந்த அரசமரபு வீழ்ச்சியடைவதற்கு வழி வகுத்த பரவலான கிளர்ச்சிகளைத் தூண்டின.
கேள்வி: சீன வரலாறு - தாங் அரசமரபு (618–907) பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: 675 பொ. ஊ.). இது லுங்மென் கற்குகையின் ஒரு பகுதியாகும். | image3 = 洛阳龙门石窟，Luo Yang Dragon Gate Grottoes - panoramio (9).jpg | caption3 = லுங்மென் கற்குகையின் ஒரு குகையின் உட்பகுதி. இது ஒரு யுனெசுகோ உலகப் பாரம்பரியக் களம் ஆகும். | image4 = Dunhuang star map.jpg | caption4 = துன்குவாங் வரைபடமே தற்போதைய நாள் வரை உலகின் மிகப் பழமையான, முழுமையான, அழியாது பாதுகாப்பாக உள்ள விண்மீன் பட ஏடு ஆகும். }} சீன நாகரிகத்தின் ஒரு பொற்காலம் தாங் அரசமரபின் ஆட்சிக் காலம் ஆகும். ஒரு செழிப்பான, நிலையான, படைப்புகளைக் கொடுத்த காலம் இதுவாகும். பண்பாடு, கலை, இலக்கியம், குறிப்பாக கவிதை, மற்றும் தொழில்நுட்பத்தில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்களை இக்காலம் கொண்டிருந்தது. பொது மக்களின் முதன்மையான சமயமாக சீனாவில் பௌத்தம் உருவானது. தேசியத் தலைநகரமான சங்கான் (நவீன சிய்யான்) இக்காலத்தின் போது உலகின் மிகப் பெரிய நகரமாகத் திகழ்ந்தது. முதல் பேரரசரான கவோசு 18 சூன் 618 அன்று அரியணைக்கு வந்தார். அரியணையில் இவரது மகனான லீ சிமினால் அமர வைக்கப்பட்டார். லீ சிமின் இந்த அரசமரபின் இரண்டாவது பேரரசராக தாங்கின் பேரரசர் தைசோங் என்ற பெயருடன் ஆட்சி செய்தார். சீன வரலாற்றில் மிகச் சிறந்த பேரரசர்களில் ஒருவர் இவர் ஆவார். நடு ஆசியப் பழங்குடியினகளிடமிருந்து வந்த அச்சுறுத்தல்களை இராணுவப் படையெடுப்புகள் மற்றும் தூதரக நகர்வுகளின் ஒரு கலவை மூலம் குறைத்தார். எல்லையை விரிவாக்கினார். அண்டைப் பகுதி அரசுகளை இந்த அரசமரபுக்குத் திறை செலுத்தும் ஓர் அமைப்புக்குள் கொண்டு வந்தார். தரிம் வடி நிலத்தில் இவரது இராணுவ வெற்றிகளானவை பட்டுப் பாதையைத் திறந்து வைத்தன. சங்கானை நடு ஆசியாவுடனும், தூர மேற்கிலிருந்த பகுதிகளுடனும் இணைத்தன. தெற்கில், குவாங்சௌ போன்ற துறைமுக நகரங்களில் இருந்து தொடங்கிய வருவாய் ஈட்டிய கடல்சார் வணிக வழிகளானவை தூரத்தில் இருந்த நாடுகளுடன் இணைத்தன. சீனாவில் அயல்நாட்டு வணிகர்கள் குடியமர்ந்தனர். பல-இன, மொழி பண்பாட்டை இது ஊக்குவித்தது. தாங் பண்பாட்டு மற்றும் சமூக அமைப்புகளானவை அண்டை நாடுகளால் உற்று நோக்கப்பட்டு, பின்பற்றப்படத் தொடங்கின. குறிப்பாக, சப்பான் இவற்றைப் பின்பற்றியது. உள்நாட்டு அளவில் சீனப் பெரும் கால்வாய் சங்கானில் இருந்த அரசியல் மையப் பகுதியை பேரரசின் கிழக்கு மற்றும் தெற்குப் பகுதிகளில் இருந்த வேளாண்மை மற்றும் பொருளாதார மையங்களுடன் இணைத்தது. ஒரு சீன பிக்கு, அறிஞர், பயணி மற்றும் மொழிபெயர்ப்பாளரான சுவான்சாங் தன்னுடைய சொந்த முயற்சியாக இந்தியாவிற்குப் பயணம் மேற்கொண்டார். "600-க்கும் மேற்பட்ட மகாயான மற்றும் கீனயான நூல்களுடனும், புத்தரின் ஏழு சிலைகளுடனும், நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட சரீர தொல்பொருட்களுடனும்" சீனாவுக்குத் திரும்பி வந்தார். தொடக்க தாங் அரசமரபின் செல்வச் செழிப்புக்கு ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட அரசு அமைப்பானது உதவி புரிந்தது. அரசாங்கமானது கொள்கைகளை தனித்தனியாக வரைவு, மறு ஆய்வு, அமல்படுத்துவதற்காக "மூன்று துறைகள், ஆறு அமைச்சகங்கள்" என ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. இந்தத் துறைகளானவை அரச குடும்ப உறுப்பினர்கள் மற்றும் நிலங்களை உடைமையாகக் கொண்டிருந்த உயர் குடியினரால் நடத்தப்பட்டன. ஆனால், அரசமரபின் காலம் செல்லச் செல்ல ஏகாதிபத்தியத் தேர்வுகளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அறிஞர் அதிகாரிகள் இதில் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டனர் அல்லது அவர்களைப் பதவியில் அமர்த்தினர். பிந்தைய அரசமரபுகளுக்கு இது ஒரு வழிகாட்டும் திட்டமாக அமைந்தது. தாங் அரசமரபின் "சம-தள அமைப்பின்" கீழ் அனைத்து நிலங்களும் பேரரசரால் உடைமையாகக் கொள்ளப்பட்டிருந்தன. ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் குடும்ப உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்து இவை வழங்கப்பட்டன. நிலம் பெற்ற ஆண்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு இராணுவ சேவையாற்றுவதற்காகக் கட்டாயப்படுத்தி இராணுவத்தில் சேர்க்கப்பட்டனர். இந்த இராணுவக் கொள்கையானது புபிங் அமைப்பு என்று அறியப்படுகிறது. உற்பத்தியில் ஒரு துரித வளர்ச்சியைத் தூண்டியதாகவும், அரசின் கருவூலத்திற்கு அதிக அழுத்தத்தைக் கொடுக்காமல் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க அளவு இராணுவத்தை வைத்திருக்கவும் இந்தக் கொள்கைகள் தூண்டுதலாக அமைந்தன. எனினும், இந்த அரசமரபின் ஆட்சிக் காலத்தின் நடுப்பகுதி வாக்கில், கட்டாயப்படுத்தி இராணுவத்தில் சேர்க்கும் முறையை நிலையான இராணுவங்கள் இடம் மாற்றின. நிலமானது தொடர்ந்து தனியார் உடைமையாளர்களின் கைகளில் விழத் தொடங்கியது. சமய அமைப்புகளுக்கு விதி விலக்குகள் அளிக்கப்பட்டன. }} இந்த அரசமரபானது பேரரசி வு செதியானின் ஆட்சியின் கீழ் தொடர்ந்து செழித்தது. சீன வரலாற்றில் பேரரசனுக்கு நிகரான அதிகாரத்தைக் கொண்டிருந்த ஒரே ஒரு அதிகாரப்பூர்வ பேரரசி இவர் மட்டுமே ஆவார். பேரரசர் சுவான்சோங்கின் நீண்ட ஆட்சிக் காலத்தின் போது இந்த அரசமரபு அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. குறைந்தது 5 கோடி மக்களுடன் அமைதிப் பெருங்கடல் முதல் ஏரல் கடல் வரை விரிவடைந்திருந்த ஒரு பேரரசை இவர் ஆட்சி செய்தார். எக்காலத்திலும் மிகச் சிறந்த சீன கவிஞர்களான லி பை, டு ஃபூ ஆகியோரின் படைப்புகள் உள்ளிட்ட உள்ளக் கிளர்ச்சி மிக்க கலை மற்றும் பண்பாட்டு உருவாக்கங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. பேரரசின் செழிப்பின் உச்ச நிலையின் போது 755 முதல் 763-ஆம் ஆண்டு வரை நடைபெற்ற அன் லுசான் கிளர்ச்சியானது ஒரு திருப்புமுனை நிகழ்வாகக் கருதப்படுகிறது. போர், நோய் மற்றும் பொருளாதார பாதிப்பு ஆகியவை மக்களை அழிவுக்கு உட்படுத்தின. மைய ஏகாதிபத்திய அரசாங்கத்தைப் பெருமளவுக்கு பலவீனமாக்கின. கிளர்ச்சி ஒடுக்கப்பட்ட போது ஆளுநர்களைக் கட்டுப்படுத்தும் தனது ஆற்றலை மைய அரசாங்கமானது இழந்ததன் காரணமாக ''சியேதுசி'' என்று அறியப்பட்ட மாகாண இராணுவ ஆளுநர்கள் அதிகரித்து வந்த நிலையாக தன்னாட்சி நிலையைப் பெற்றனர். நில வரியிலிருந்து கிடைக்கப் பெற்ற வருவாய் இழக்கப்பட்டதுடன் மைய ஏகாதிபத்திய அரசாங்கமானது அதன் உப்பு ஏகபோக ஆதிக்கத்தைக் கடுமையாகச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. வெளிப் புறமிருந்து, முன்னர் அடி பணிந்திருந்த அரசுகளானவை பேரரசுக்குள் ஊடுருவல்களை நடத்தின. பரந்த எல்லை நிலப்பரப்புகளானவை நூற்றாண்டுகளுக்கு இழக்கப்பட்டன. இருந்த போதிலும், பலவீனமடைந்த ஏகாதிபத்திய அதிகார அமைப்புக்கு மத்தியில் குடிசார் சமூகமானது மீண்டு செழித்து வளர்ந்தது. தாங் அரசமரபின் பிந்தைய காலத்தில் பேரரசானது மாகாண இராணுவ ஆளுநர்களால் அடிக்கடி நடத்தப்பட்ட கிளர்ச்சிகளால் பலவீனம் அடைந்தது. அதே நேரத்தில், அறிஞர்-அதிகாரிகள் கடுமையான பிரிவினைவாத சண்டையில் ஈடுபட்டனர். இலஞ்ச ஊழலில் ஈடுபட்ட ஒரு சில திருநங்கையாக்கப்பட்டோர் பெருமளவு சக்தியைக் குவித்தனர். அழிவு ஏற்படுத்தும் விதமாக 874 முதல் 884 வரை நடைபெற்ற குவாங் சாவோ கிளர்ச்சியானது ஒரு தசாப்தத்திற்கு ஒட்டு மொத்த பேரரசையும் அழிவுக்கு உட்படுத்தியது. 879-இல் தெற்கு துறைமுகமான குவாங்சௌ சூறையாடப்பட்டதைத் தொடர்ந்து அதன் குடியிருப்புவாசிகளில் பெரும்பாலானவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். குறிப்பாக, பெரிய அயல்நாட்டு வணிக பிறநாடு சூழ் பகுதிகளில் இது நடைபெற்றது. 881 வாக்கில் இலுவோயங் மற்றும் சங்கான் ஆகிய இரு தலைநகரங்களானவை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வீழ்ச்சி அடைந்தன. கிளர்ச்சியை ஒடுக்குவதில் ஹான் சீனர் மற்றும் துருக்கிய இன போர்ப் பிரபுகளைச் சார்ந்திருந்ததானது அவர்களின் சக்தி மற்றும் செல்வாக்கை அதிகரித்தது. இறுதியாக, சூ வென் அரியணையை முறையற்ற வகையில் கைப்பற்றியதைத் தொடர்ந்து நடைபெற்ற அரசமரபின் வீழ்ச்சியானது பிரிவினையின் சகாப்தத்தைத் தொடங்கி வைத்தது. 808-இல் சுயே சின்சோங் தலைமையிலான 30,000 சதுவோ துருக்கியர்கள் திபெத்தியர்கள் பக்கம் இருந்து தாங் சீனா பக்கம் கட்சி தாவினர். அவர்களை துரத்திக் கொண்டிருந்த போது சுயே சின்சோங்கை திபெத்தியர்கள் தண்டனை கொடுக்கும் விதமாகக் கொன்றனர். உயுகுர்களும் பெசுபலிக்கில் சதுவோ மற்றும் திபெத்தியர்களின் ஒரு கூட்டணிக்கு எதிராகச் சண்டையிட்டனர். சுயே சிக்சின் (லீ குவோசாங்) தலைமையிலான சதுவோ துருக்கியர்கள் உயுகுர் ககானரசு தங்களது சக துருக்கிய மக்களுக்கு எதிராகச் சண்டையிடுவதில் தாங் அரசமரபில் பணியாற்றினர். 839-இல் உயுகுர் ககானரசின் (குயிகு) தளபதி சுயலுவோவு (掘羅勿) அப்போது ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்த சங்சின் கானின் ஆட்சிக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்த போது 300 குதிரைகளை அளித்ததன் மூலம் சுயேவிடம் இருந்து ஆதரவைப் பெற்றார். இவர்கள் இணைந்து சங்சின் கானைத் தோற்கடித்தனர். சங்சின் கான் தற்கொலை செய்து கொண்டார். உயுகுர் ககானரசு இறுதியாக வீழ்ச்சி அடைவதை இது விரைவுபடுத்தியது. அடுத்த சில ஆண்டுகளில், தாங் எல்லைப் பகுதிகள் மீது ஊடுருவல்களை நடத்த உயுகுர் ககானரசின் எஞ்சிய பிரிவினர் முயற்சித்த போது தாங்கிற்கு விசுவாசமாக இருந்த பிற பழங்குடியினருடன் சேர்ந்து உயுகுர் ககானரசுக்கு எதிராக பதில் தாக்குதலை நடத்துவதில் விரிவாக சதுவோ பங்கெடுத்தனர்.''Zizhi Tongjian'', :zh:s:資治通鑑/卷246. 843-இல் துயுகுன், தாங்குடு, ஆன் சீன துருப்புகளுடன் சேர்ந்து ஆன் சீன அதிகாரியான சி சியோங் தலைமையின் கீழான சுயே சிக்சின் உயுகுர் ககானரசுக்கு எதிரான ஓர் ஊடுருவலில் பங்கெடுத்தார். சகு மலைப் பகுதியில் உயுகுர் படைகள் பெருமளவுக்குக் கொல்லப்படுவதற்கு இது காரணமாக அமைந்தது.|}}
கேள்வி: சீன வரலாறு - ஐந்து அரசமரபுகளும், பத்து இராச்சியங்களும் (907–960) பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: தாங் மற்றும் சாங் அரசமரபுகளுக்கு இடைப்பட்ட அரசியல் ஒற்றுமையற்ற காலமானது 907 முதல் 960 வரை நீடித்திருந்தது. இந்த காலகட்டமானது ஐந்து அரசமரபுகள், பத்து இராச்சியங்களின் காலம் என்று அறியப்படுகிறது. இந்த அரை நூற்றாண்டு காலத்தின் போது அனைத்து வகைகளிலும் சீனா ஒரு பல-அரசு அமைப்புகளைக் கொண்ட நிலப் பகுதியாக இருந்தது. (பிந்தைய) லியாங், தாங், சின் (), ஆன் மற்றும் சவு என்ற பெயர்களைக் கொண்ட ஐந்து அரசுகள் வடக்கு சீனாவின் பாரம்பரிய ஏகாதிபத்திய மையப் பகுதியின் கட்டுப்பாட்டைப் பெறுவதற்காக ஒன்றன் பின் ஒன்றாக துரிதமான காலகட்டத்தில் ஆட்சிக்கு வந்தன. இந்த அரசுகளில் பிந்தைய தாங், சின் மற்றும் ஆன் ஆட்சியாளர்களானவர்கள் சீனமயமாக்கப்பட்ட சதுவோ துருக்கியர்கள் ஆவர். வடக்கில் பெரும்பான்மையினராக இருந்த ஹான் சீனர் இனத்தவர்களை இவர்கள் ஆட்சி செய்தனர். இக்கால கட்டத்தின் போது தெற்கு மற்றும் மேற்கு சீனாவில் மிகுந்த நிலைத் தன்மையுடைய மற்றும் சிறிய அரசுகளானவை பெரும்பாலும் ஆன் இன ஆட்சியாளர்களால் ஆளப்பட்டு உடன் அமைந்திருந்தன. இவையே ஒட்டு மொத்தமாக "பத்து இராச்சியங்களாக" இருந்தன. வடக்கில் அரசியல் குழப்பத்துக்கு நடுவில் உத்தி ரீதியிலான 16 பிரீபெக்சர் பகுதிகள் (தற்போதைய சீனப் பெருஞ் சுவர் நெடுகில் அமைந்திருந்த பகுதி) வளர்ந்து வந்த லியாவோ அரசமரபு விட்டுக் கொடுக்கப்பட்டது. வடக்கு நாடோடிப் பேரரசுகளுக்கு எதிராக உண்மையான சீனாவின் தற்காப்பை இது பெருமளவுக்குப் பலவீனப்படுத்தியது. தெற்கே, பல நூற்றாண்டுகளுக்கு சீனாவின் ஒரு பிரீபெக்சர் பகுதியாக இருந்ததற்குப் பிறகு வியட்நாம் நீடித்த விடுதலையைப் பெற்றது. வடக்கு சீனாவில் போர்கள் ஆதிக்கமிக்கவையாக இருந்ததனால் மக்கள் தெற்கு நோக்கிப் பெருமளவுக்குப் புலம்பெயர்வது நடைபெற்றது. சீனாவில் பண்பாட்டு மற்றும் பொருளாதார மையங்கள் தெற்கு நோக்கி இடம் மாறுவதை இவை மேற்கொண்டு அதிகரித்தன. பிந்தைய சவு அரசமரபின் தளபதியான சாவோ குவாங்யின் நடத்திய ஆட்சிக் கவிழ்ப்புடனும், 960-இல் சொங் அரசமரபு நிறுவப்பட்டதுடனும் இந்த சகாப்தமானது முடிவுக்கு வந்தது. "பத்து இராச்சியங்களில்" எஞ்சியவற்றை இந்த சொங் அரசமரபானது இறுதியாக அழித்து. சீனாவை மீண்டும் ஒன்றிணைத்தது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - சொங், லியாவோ, சின், மேற்கு சியா அரசமரபுகள் (960–1279) குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: 960-இல் சொங் அரசமரபானது () பேரரசர் தைசுவால் நிறுவப்பட்டது. இதன் தலைநகரம் கைஃபெங் (அப்போது கைஃபெங் என்று அறியப்பட்டது) நிறுவப்பட்டது. 979-இல் சொங் அரசமரபானது உண்மையான சீனாவின் பெரும்பாலான பகுதிகளை மீண்டும் ஒன்றிணைத்தது. அதே நேரத்தில், வெளிப்புற நிலப்பரப்புகளின் பெரும் பகுதிகளானவை சீனமயமாக்கப்பட்ட நாடோடிப் பேரரசு ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருந்தன. 907 முதல் 1125-ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்திருந்த கிதான் மக்கள் லியாவோ அரசமரபானது மஞ்சூரியா, மங்கோலியா, மற்றும் வடசீனா பகுதிகளை ஆட்சி செய்தது. இடைப்பட்ட வேளையில், தற்போது வடமேற்கு சீனாவின் மாகாணங்களாக உள்ள கான்சு, சென்சி மாகாணம், நின்ஷியா தன்னாட்சிப் பகுதி ஆகிய பகுதிகளில் 1032 முதல் 1227 வரை தாங்குடுகள் பழங்குடியினங்கள் மேற்கு சியா நிறுவின. முந்தைய அரசமரபில் இழக்கப்பட்ட உத்தி ரீதியிலான 16 பிரீபெக்சர் பகுதிகளை மீட்டெடுப்பதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டு, தொடக்க சொங் காலகட்டத்தில் லியாவோ அரசமரபு எதிராக படையெடுப்புகளானவை தொடங்கப்பட்டன. இதில் அனைத்து படையெடுப்புகளும் தோல்வியில் முடிந்தன. பிறகு 1004-இல், லியாவோ குதிரைப்படை பாதுகாப்பின்றி இருந்த வட சீனச் சமவெளி மீது தாக்குதல் நடத்தியது. கைஃபெங்கின் வெளிப்புறப் பகுதிகளை அடைந்தது. சொங் அடிபணிவதற்கும், சன்யுவான் ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடுவதற்கும் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டது. சொங் கருவூலத்தில் இருந்து கடுமையான திறையை ஆண்டு தோறும் செலுத்துவதற்கு இது காரணமானது. பாரம்பரிய திறை செலுத்தும் அமைப்பில் இருந்த சீன ஆதிக்கமானது முக்கியமாக எதிர்மறையானது இந்த ஒப்பந்தத்தில் தான். இருந்த போதிலும், லியாவோவிற்கு ஆண்டு தோறும் சென்ற சொங் வெள்ளியின் வெளியேற்றமானது சீனப் பொருட்களையும், உற்பத்திப் பொருட்களையும் விலைக்கு வாங்குவதன் மூலம் திருப்பிச் செலுத்தப்பட்டது. இது சொங் பொருளாதாரத்தை விரிவாக்கியது. அதன் கருவூலத்தை மீண்டும் நிரப்பியது. லியாவோவுக்கு எதிராக மேற்கொண்ட படையெடுப்பை சொங் நடத்துவதற்கான ஊக்குதவியை இது தளரச் செய்தது. இடைப்பட்ட வேளையில், இந்த எல்லை-தாண்டிய வணிகம் மற்றும் தொடர்பானது லியாவோ பேரரசுக்குள் மேற்கொண்ட சீனமயமாக்கல் நிகழ்வைத் தூண்டியது. தம் நாடோடி வாழ்க்கை முறையியில் இருந்து தருவிக்கப்பட்ட இராணுவ வலிமையை லியாவோ அரசமரபு இதன் காரணமாக இழக்கத் தொடங்கியது. சின் அரசமரபு (1115–1234) () சொங் உறவு முறைகளிலும் இதே போன்ற ஒப்பந்தங்களும், சமூக-பொருளாதார விளைவுகளும் நடைபெற்றன. லியாவோ பேரரசுக்குள் தங்களது துராதுரைகளுக்கு எதிராக சுரசன்கள் பழங்குடியினங்கள் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டன. 1115-இல் சின் அரசமரபை நிறுவின. 1125-இல் அழிவை ஏற்படுத்திய சின் கவச கனரக குதிரைப்படையானது லியாவோ அரசமரபைக் கொன்றழித்தது. அதே நேரத்தில், லியாவோ அரசமரபின் உறுப்பினர்களில் எஞ்சியவர்கள் நடு ஆசியாவுக்குத் தப்பியோடினர். காரா கிதை பேரரசை (மேற்கு லியாவோ அரசமரபு) நிறுவினர். சொங் அரசமரபு மீதான சின் படையெடுப்பு இதைத் தொடர்ந்து உடனடியாக நடைபெற்றது. 1127-இல் கைஃபெங்கு சூறையாடப்பட்டது. சிங்காங் நிகழ்வு என்று அறியப்படும் ஒரு பெரும் அழிவானது சொங் அரசமரபை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. பிறகு, ஒட்டு மொத்த சீனாவின் வடக்குப் பகுதியும் வெல்லப்பட்டது. சொங் அரசவையின் எஞ்சிய உறுப்பினர்கள் புதிய தலைநகரமான காங்சூ மீண்டும் ஒன்று கூடினர். சொங் அரசமரபு தொடங்கினர். குவாய் ஆற்றுக்குத் தெற்கில் இருந்த நிலப்பரப்புகளை ஆட்சி செய்தனர். தொடர்ந்து வந்த ஆண்டுகளில் சீனாவின் நிலப்பரப்பும், மக்கள் தொகையும் சொங், சின், மேற்கு சியா அரசமரபுகளுக்கு இடையில் பிரித்து கொள்ளப்பட்டிருந்தது. 1227-இல் மேற்கு சியா, மங்கோலியர்களின் சின் வம்சப் படையெடுப்பு, இறுதியாக சாங் அரசமரபு மீதான மங்கோலியப் படையெடுப்பு ஆகியவை வீழ்ச்சியடைந்ததற்குப் பிறகு இந்த சகாப்தமானது மங்கோலியப் படையெடுப்புகளும் வெற்றிகளும் முடிவுக்கு வந்தது. சொங் அரசமரபானது இராணுவ பலவீனங்களைக் கொண்டிருந்த போதிலும் செவ்வியல் சீன நாகரிகத்தின் உயர் நிலையாக இந்த அரசமரபு பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது. தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்தால் ஆதரவு பெற்ற சொங் பொருளாதாரமானது அதன் காலத்துக்கு முன்னர் உலக வரலாற்றில் அநேகமாகக் கண்டிராத நுட்பத்தின் ஒரு நிலையை அடைந்தது. மக்கள் தொகையானது 10 கோடிக்கும் அதிகமாக உயர்ந்தது. நெல் சாகுபடியில் முன்னேற்றங்கள், உற்பத்திக்கு நிலக்கரியானது பரவலாகக் கிடைக்கப் பெற்றது ஆகியவற்றின் காரணமாக பொது மக்களின் வாழ்க்கைத் தரமானது பெருமளவுக்கு உயர்ந்தது. முதலில் தலைநகரமாக இருந்த கைஃபெங்கு, பின்னர் தலைநகரமாக இருந்த காங்சூ ஆகிய இரு நகரங்களும் அவற்றின் காலத்தில் உலகிலேயே மிக அதிக மக்கள் தொகையுடைய நகரங்களாகத் திகழ்ந்தன. முந்தைய சீன அரசமரபுகளால் உருவாக்கப்படாத ஒளிர்வான குடிசார் சமூகங்களை இந்நகரங்கள் ஊக்குவித்தன. நாடோடிப் பேரரசுகளால் தூர மேற்குப் பகுதிக்கான நிலவழி வணிகப் பாதைகளானவை தடைபட்டிருந்தாலும், தென்கிழக்காசியா இருந்த நாடுகள் போன்ற அண்டை அரசுகளுடன் விரிவான கடல்சார் பட்டு பாதை நடைபெற்றது. செலாவணிக்கான நடைமுறை ரீதியிலான பணமாக சொங் நாணயங்கள் பயன்படுத்தப்படுவதை இது எளிதாக்கியது. திசைகாட்டி கொண்டிருந்த பெரும் மரக் கொள்கலன் கப்பல்களானவை சீனக் கடல்கள், வட இந்தியப் பெருங்கடல் முழுவதும் பயணித்தன. இத்தகைய நீண்ட தூர கடல் சார் சரக்குப் போக்குவரத்தின் மறையிடர்களிலிருந்து வணிகர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்க காப்பீடு கொள்கையானது வணிகர்களால் பின்பற்றப்பட்டது. செழிப்பான பொருளாதாரச் செயல்பாடுகளுடன் வரலாற்று ரீதியாக காகிதப் பணத்தின் முதல் பயன்பாடானது மேற்கு நகரான செங்டூ தோன்றியது. ஏற்கனவே இருந்த செப்புக் உலோக நாணயம் ஒரு விலை குறைவான மாற்றாக காகிதப் பணம் பயன்படுத்தப்படத் தொடங்கியது. சீனாவின் அறிவியல், தொழில்நுட்பப் பெரும் முன்னேற்றங்களின் பொற்காலமாக சொங் அரசமரபானது கருதப்படுகிறது. இதற்கு சு சொங் (1020-1101), சென் குவோ (1031-1095) போன்ற புத்தாக்க அறிஞர்-அதிகாரிகளுக்கு நன்றி கூற வேண்டும். நீர்-எந்திர வானியல் கடிகாரம், முதல் தொடர்ச்சியான மற்றும் முடிவற்ற சக்தியைக் கடத்தும் சங்கிலி, மரத்துண்டு அச்சடிப்பு, காகிதப் பணம் ஆகிய அனைத்தும் சொங் அரசமரபின் காலத்தின் போது தான் உருவாக்கப்பட்டன. இவை இந்த அரசமரபின் பொற்கால நிலையை மேற்கொண்டு உறுதிப்படுத்துகின்றன. அரசியல் சீர்திருத்தவாதிகள் மற்றும் பழமைவாதிகளுக்கு இடையில் அரசவை மறை சூழ்ச்சிகள் நடைபெற்றன. இதற்கு வேந்தர்கள் வாங் அன்சி மற்றும் சிமா குவாங் ஆகியோர் முறையே தலைமை தாங்கினர். 13-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி முதல் பிந்தைய பகுதி வாக்கில் சூ சி உருவாக்கப்பட்ட நவ கன்பூசியம் தத்துவக் கோட்பாட்டை சீனர்கள் பின்பற்றத் தொடங்கினர். சொங் அரசமரபின் காலத்தின் போது ''சிஷி டோங்ஜியான்'' ("அரசை நிர்வகிப்பதில் உதவி புரியும் அகல் விரிவான கண்ணாடி") எனும் புத்தாக்க வரலாற்று விவரிப்பு போன்ற பெருமளவு இலக்கிய நூல்கள் தொகுக்கப்பட்டன. நகர்த்தக் கூடிய வகை அச்சடிப்பு உருவாக்கப்பட்டதானது அறிவின் பரவலை மேலும் எளிதாக்கியது. ஏராளமான ஓவியங்களை வரைந்த லின் திங்குயி போன்ற பெயர் பெற்ற பௌத்த ஓவியர்கள் ஆகியோரின் படைப்புகளுடன் சேர்த்து, ''சிங்மிங் விழாவின் போது ஆற்றின் நெடுகில்'' எனும் ஓவியம், ''ஒரு நாடோடிப் புல்லாங்குழலின் 18 பாடல்கள்'' எனும் கவிதைகள் போன்ற மிகச் சிறந்த கலைப் படைப்புகள் போன்ற படைப்புகளால் பண்பாடும், கலைகளும் செழித்து வளர்ந்தன. போர் முறை வரலாற்றில் பெரும் புதுமைகளைக் கொண்ட ஒரு காலமாக சொங் அரசமரபின் ஆட்சிக் காலம் திகழ்ந்தது. தாங் அரசமரபு உருவாக்கப்பட்டிருந்த அதே நேரத்தில் வெடிமருந்து சொங் இராணுவத்தால் யுத்தகளத்தில் முதல் முதலாக நடைமுறை ரீதியில் பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. தொடர்ச்சியாக உருவாக்கப்பட்ட புதிய சுடுகலன் மற்றும் முற்றுகை எந்திர வடிவமைப்புகளுக்கு இவை அகத் தூண்டுதலாக அமைந்தன. அதன் எஞ்சியிருக்கும் நிலையானது யாங்சி ஆறு மற்றும் குவாய் ஆறுகளை வடக்கிலிருந்து வரும் குதிரைப் படைகளுக்கு எதிராகத் தற்காப்பதைத் தீர்க்கமாகச் சார்ந்திருந்ததால் தெற்கு சொங் அரசமரபின் காலத்தின் போது சீனாவில் முதல் நிலை நிறுத்தப்பட்ட கடற்படையானது 1132-ஆம் ஆண்டு ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. திங்கையில் இதன் கப்பல் படைத் தளபதியின் தலைமையகம் நிறுவப்பட்டது. கிழக்கு சீனக்கடல் தங்தவோ யுத்தத்தில் படையெடுத்து வந்த சின் படைகள் மீது சாங் அரசமரபின் வெற்றியில் பதிவிடப்பட்டுள்ளதன் படியும், 1161-இல் யாங்சி ஆற்றில் கைசி யுத்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதன் படியும், வெடிமருந்து மற்றும் சுண்ணாம்பால் உருவாக்கப்பட்ட எரியக் கூடிய வெடிகுண்டுகளை பெரிய கவண் எந்திரங்களைக் கொண்ட துடுப்புச் சக்கரப் போர்க் கப்பல்கள் விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் முறையில் வீசின. சொங் அரசமரபின் காலத்தின் போது நாகரிகத்தில் ஏற்பட்ட முன்னேற்றங்களானவை வடக்கின் அழிவை ஏற்படுத்திய மங்கோலியப் படையெடுப்பைத் தொடர்ந்து திடீரென முடிவுக்கு வந்தன. இப்படையெடுப்பு பேரரசின் பிற பகுதிகளுக்கும் பரவியது. இப்படையெடுப்பின் போது மக்கள் தொகையானது துரிதமாகக் குறைந்தது. பொருளாதாரத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு வீழ்ச்சி ஏற்பட்டது. மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக சாங் அரசமரபு மீதான மங்கோலியப் படையெடுப்பு தெற்கு சொங் தலைநகரான காங்சூ 1276-இல் வீழ்ந்தது. இதைத் தொடர்ந்து 1279-இல் யாமேன் யுத்தத்தில் சொங் அரசமரபின் நிலை நிறுத்தப்பட்ட கப்பற்படையானது இறுதியாக அழிக்கப்பட்டது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - யுவான் அரசமரபு (1271–1368) பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:MongolMap.jpg யுவான் அரசமரபு அதிகாரப்பூர்வமாக 1271-ஆம் ஆண்டு அறிவிக்கப்பட்டது. அந்த ஆண்டு செங்கிஸ் கான் பேரன்களில் ஒருவரும், மங்கோலியர்களின் பெரிய கானுமாகிய குப்லாய் கான் மேற்கொண்ட பட்டமாக சீனாவின் பேரரசர் என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார். மங்கோலியப் பேரரசிலிருந்து மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தல் ஒரு சீன அரசமரபாகக் கருதினார். இதற்கு முந்தைய தசாப்தங்களில் மங்கோலியர்கள் வடக்கு சீனாவின் சின் அரசமரபை வென்றனர். எதிர்பார்த்ததை விட ஒரு நீண்ட காலம் நீடித்த மற்றும் குருதி தோய்ந்த போருக்குப் பிறகு 1279-ஆம் ஆண்டு சொங் அரசமரபானது வீழ்ச்சியடைந்தது. உண்மையான சீனா மற்றும் சீனாவிலுள்ள இனக் குழுக்களின் பட்டியல் முழுவதுமாக ஓர் இன சிறுபான்மையினராக ஆட்சி செய்த முதல் படையெடுத்து வந்த அரசமரபாக சீன வரலாற்றில் மங்கோலிய மக்கள் யுவான் அரசமரபானது உருவானது. இந்த அரசமரபானது மங்கோலிய மையப் பகுதி மற்றும் பிற பகுதிகளையும் நேரடியாகக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது. கிழக்கு மங்கோலியப் பேரரசில் நிலப்பரப்பில் மிகப் பெரிய பங்கை இது பெற்றது. இது கிழக்காசியாவில் சீனா மற்றும் அண்டைப் பகுதிகளின் நவீன காலப் பகுதியுடன் தோராயமாக ஒத்துப் போகிறது. மங்கோலியர்களின் ஜப்பானியப் படையெடுப்புகள் மற்றும் வியட்நாம் மீதான மங்கோலியர்களின் படையெடுப்புகள் படையெடுப்புகளின் தோல்விகளுக்கு பிறகு இப்பேரரசின் மேற்கொண்ட விரிவாக்கமானது முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. முந்தைய சின் அரசமரபைத் தொடர்ந்து யுவான் அரசமரபின் தலைநகரமானது கான்பலிக் (இது டடு என்றும் அறியப்படுகிறது, நவீன கால பெய்சிங் இது தான்) நிறுவப்பட்டது. தூரத்திலிருந்த தலைநகரத்தை சீனாவின் தெற்குப் பகுதியிலிருந்த உயிரோட்டமுள்ள பொருளாதார மையங்களுக்கு இணைப்பதற்காக சீனப் பெரும் கால்வாய் மீண்டும் கட்டமைக்கப்பட்டது. யுவான் பெய்சிங்கின் அடித்தளத்தை அமைத்து, தலைநகராக அறிவித்தது ஒன்றிணைந்த சீன முதன்மை நிலப்பரப்பின் பின் வந்த அரசுகளுக்கும் தலைநகராக பெய்சிங் பெரும்பாலும் தொடர ஒரு முன்னுதாரணமாக அமைந்தது. 13-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் நடைபெற்ற ஒரு தொடர்ச்சியான மங்கோலிய உள்நாட்டுப் போர்களானவை மங்கோலியப் பேரரசின் பிரித்தல் வழி வகுத்தன. 1304-இல் மேற்கு கானரசுகள் (சகதாயி கானரசு, தங்க நாடோடிக் கூட்டம், ஈல்கானரசு) மீது பெயரளவுக்குக் ககான் என்ற பட்டத்தை யுவான் அரசமரபின் பேரரசர்கள் கொண்டிருந்தனர். இருந்த போதிலும் இந்த மூன்று கானரசுகளும் நடைமுறை ரீதியில் தன்னாட்சி உடையவையாகத் தொடர்ந்தன. இந்த சகாப்தமானது ''பாக்ஸ் மங்கோலிகா'' என்று அறியப்படுகிறது. இக்காலகட்டத்தில் ஆசியக் கண்டத்தின் பெரும்பாலான பகுதியானது மங்கோலியர்களால் ஆளப்பட்டது. வரலாற்றில் முதல் மற்றும் ஒரே ஒரு முறையாக பட்டுப் பாதை முழுவதுமாக ஓர் ஒற்றை அரசின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்தது. மக்கள், வணிகம் மற்றும் பண்பாட்டுப் பரிமாற்றத்தின் போக்குவரத்தை இது எளிதாக்கியது. பரந்த பேரரசை இணைப்பதற்காக சாலைகள் மற்றும் ஒரு யாம் ஓர் இணையமானது நிறுவப்பட்டது. மிகு வருவாய் தந்த கடல்சார் வணிகம் தொடர்ந்து செழித்தது. இது முந்தைய சொங் அரசமரபின் காலத்திலிருந்து மேம்படுத்தப்பட்டதாகும். குவான்சோவு மற்றும் காங்சூ ஆகியவை உலகின் மிகப் பெரிய துறைமுகங்களாக வளர்ச்சியடைந்தன. தூர மேற்கிலிருந்து துணிச்சலான பயணிகள், மிகக் குறிப்பாக வெனிசு நகரத்தைச் சேர்ந்த மார்க்கோ போலோ போன்றார், சீனாவில் தசாப்தங்களுக்குத் தங்கியிருந்தனர். தான் திரும்பி வந்த போது, இவரது விரிவான விளக்கங்களையுடைய மார்க்கோ போலோவின் பயணங்கள் தூரக் கிழக்கின் நேர்த்தியைக் குறிப்பிட்டதன் மூலம் நடுக்கால ஐரோப்பியர்களில் பல தலைமுறையினருக்கு அகத்தூண்டுதலாக அமைந்தது. அந்நேரத்தில், ''ஜியாவோசாவோ'' என்று அறியப்பட்ட காகிதப் பணமானது முதன்மையான பரிமாற்ற ஊடகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட முதல் பண்டைக் காலப் பொருளாதாரம் யுவான் அரசமரபு ஆகும். யுவான் அரசமரபின் பிற்காலத்தில் இது கட்டுப்பாடற்று அச்சடிக்கப்பட்டதானது மிகை பணவீக்கம் ஏற்படுத்தியது. இறுதியாக இந்த அரசமரபுக்கு வீழ்ச்சியைக் கொண்டு வந்தது. யுவான் அரசமரபின் மங்கோலிய ஆட்சியாளர்கள் சீனப் பண்பாட்டைப் பெருமளவுக்குப் பின்பற்றத் தொடங்கிய அதே நேரத்தில், சீன வரலாற்றின் தொடக்க படையெடுப்பு அரசமரபுகளுடன் ஒப்பிடும் போது இவர்கள் சீனமயமாக்கப்பட்டது குறைவான அளவிலேயே நடைபெற்றது. வென்ற, ஆளும் வகுப்பினராக தங்களது இன உயர்நிலையைத் தக்க வைப்பதற்காக மங்கோலிய-மஞ்சூரிய புல்வெளி சேர்ந்த பாரம்பரிய நாடோடிப் பழக்க வழக்கங்களும், பாரம்பரியமும் உயர் நிலையில் மதிக்கப்பட்டன. மற்றொரு புறம், பரந்த பேரரசுக்குள் இருந்த பல முன்னேறிய நாகரிகங்களில் இருந்து பல்வேறு பண்பாடுகளையும் மங்கோலிய ஆட்சியாளர்கள் நெகிழ்வுத் தன்மையுடன் பின்பற்றினர். மங்கோலிய ஆதிக்கத்தின் கீழ் சீனாவில் பாரம்பரிய சமூக அமைப்பும், பண்பாடும் பெரும் மாற்றத்தை அடைந்தன. சீனாவில் அயல் நாட்டு வணிகர்களின் பெரும் குழுக்கள் குடியமர்ந்தன. பெரும்பான்மையான ஆன் சீனர்களை விட உயர்ந்த சமூக நிலையை இவர்கள் அனுபவித்தனர். அதே நேரத்தில், சீனப் பண்பாட்டை அயல்நாட்டுக் காரணிகள் மூலம் இவர்கள் செழிப்பாக்கினர். சீனா உயர்ந்தோர் குழாம் பண்பாட்டைப் பாரம்பரியமாக எடுத்துச் செல்பவர்களான அறிஞர் அதிகாரிகள் மற்றும் சிந்தனைசார் அறிஞர்களின் வகுப்பானது சமூக நிலையைப் பெருமளவு இழந்தது. மரபு வழி பொது மக்களின் பண்பாட்டு முன்னேற்றத்தை இது தூண்டியது. ''சஜூ'' (இசை நாடகம்) வகை நாடகங்கள் மற்றும் இலக்கியப் பாடல்களில் (''சன்கு,'' ஒரு வகை கவிதை) ஏராளமான படைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன. ''கு'' என்று அறியப்பட்ட ஒரு தனித்துவமான கவிதை பாணியில் இவை எழுதப்பட்டன. வட்டாரப் பேச்சு வழக்கு பாணியில் எழுதப்பட்ட புதினங்களானவை அதற்கு முன்னர் இருந்திராத அளவு நிலையையும், பிரபலத் தன்மையையும் அடைந்தன. மங்கோலியப் படையெடுப்புக்கு முன் தோராயமாக 12 கோடி மக்கள் வசித்து வந்ததாக சீன அரசமரபுகள் குறிப்பிட்டுள்ளன. 1279-இல் மங்கோலியப் படையெடுப்பு முடிக்கப்பட்டதற்குப் பிறகு, 1300-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பானது தோராயமாக 6 கோடி மக்களைக் குறிப்பிட்டுள்ளது. இந்த பெரும் வீழ்ச்சிக்கான காரணம் மங்கோலியப் படுகொலைகள் மட்டுமே என இருக்க வேண்டிய தேவை இல்லை. பிரடெரிக் டபுள்யூ. மோட்டே போன்ற அறிஞர்கள் ஓர் உண்மையான வீழ்ச்சியைக் காட்டிலும் பதிவு செய்வதில் ஏற்பட்ட நிர்வாகத் தோல்வியே மக்களின் எண்ணிக்கைக் குறைவில் ஏற்பட்ட பெரும் மாற்றங்களைப் பிரதிபலிப்பதாக வாதிடுகின்றனர். திமோதி புரூக் போன்ற பிற வரலாற்றாளர்கள் சீன மக்கள் தொகையின் பெரும் பகுதியினர் மீது பண்ணையடிமை முறையின் ஓர் அமைப்பை மங்கோலியர்கள் உருவாக்கினர் என்று வாதிடுகிறார். மக்கள் தொகையிலிருந்து மொத்தமாக அவர்களில் பலர் மறைவதற்கு இது காரணமாக அமைந்தது என்கிறார். வில்லியம் மெக்நீல் மற்றும் தாவீது மார்கன் உள்ளிட்ட பிற வரலாற்றாளர்கள் இக்காலத்தின் போது மக்கள் தொகை வீழ்ச்சிக்குப் பின் இருக்கும் முதன்மையான காரணியாக கொள்ளைநோய் கருதுகின்றனர். 14-ஆம் நூற்றாண்டு சீனாவானது மேற்கொண்ட பாதிப்பை பிளேக் கொள்ளை நோய்களால் அடைந்தது. சீனாவின் மக்கள் தொகையில் சுமார் கால் பங்கு மக்களை இது கொன்றிருக்க வேண்டும் என்று மதிப்பிடுகின்றனர். யுவான் அரசமரபின் ஆட்சிக் காலம் முழுவதும் மங்கோலிய ஆதிக்கத்திற்கு எதிராக பொது மக்கள் மத்தியில் சில பொதுவான எதிர்ப்புணர்வு காணப்பட்டது. இருந்த போதிலும், ஒரு தேசியவாத எண்ணமாக இல்லாமல், இயற்கைச் சீற்றங்கள், போட்டித் திறன் அற்ற இலஞ்ச ஊழல் நிறைந்த அரசு நிர்வாகம் ஆகியவையே 1340-இல் இருந்து பரவலான விவசாயிகள் எழுச்சிகளைத் தூண்டிய காரணிகளாகத் திகழ்ந்தன. போயங் ஏரியில் பெரும் கடற்படைச் சண்டைக்குப் பிறகு கோங்வு பேரரசர் தெற்கில் பிற கிளர்ச்சிப் படைகளை வென்றார். தன்னைத் தானே பேரரசராக இவர் அறிவித்துக் கொண்டார். 1368-இல் மிங் அரசமரபு நிறுவினார். அதே ஆண்டில், இவரது வடக்கு சிறப்பு தூரப் பயண இராணுவவமானது தலைநகரம் கான்பலிக்கைக் கைப்பற்றியது. யுவான் அரசமரபில் எஞ்சியவர்கள் மங்கோலியாவிற்குத் தப்பியோடினார். தங்களது வடக்கு யுவான் அரசமரபு. ஆனால், யுவான் ஆதிக்க காலமானது செயல்பாட்டு ரீதியில் முடிவுக்கு வந்தது. சீனாவில் யுவான் அரசமரபின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு நடு ஆசியாவிலிருந்து பிற மங்கோலியக் கானரசுகள் தொடர்ந்து ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தன.
கேள்வி: சீன வரலாறு - மிங் அரசமரபு (1368–1644) பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: மிங் அரசமரபு 1368-இல் சு யுவான்சாங்கால் நிறுவப்பட்டது. இவர் தன்னைத் தானே கோங்வு பேரரசர் என்று அறிவித்துக் கொண்டார். இந்த அரசமரபின் தலைநகரமானது தொடக்கத்தில் நாஞ்சிங் அமைக்கப்பட்டது. பிறகு யோங்லே பேரரசரின் ஆட்சிக் காலத்திலிருந்து பிறகு பெய்சிங் மாற்றப்பட்டது. மக்கள் தொகை அதிகரித்த போது மற்றும் தொழிலாளர்களின் வகையானது நுட்பத்தில் மிகுந்து அதிகரித்த போது நகரமயமாக்கலானது அதிகரித்தது. நாஞ்சிங் மற்றும் பெய்சிங் போன்ற பெரிய நகர்ப்புற மையங்கள் தனியார் தொழிற்துறை வளர்ச்சிக்குப் பங்களித்தன. குறிப்பாக, சிறு தொழிற்துறைகள் வளர்ச்சியடைந்தன. இவை பொதுவாக காகிதம், பட்டு, பருத்தி மற்றும் பீங்கான் பொருட்களை உற்பத்தி செய்பவையாக இருந்தன. எனினும், பெரும்பாலான காலத்திற்கு சந்தைகளையுடைய, ஒப்பீட்டளவில் சிறிய நகர்ப்புற மையங்களானவை நாடு முழுவதும் ஏராளமாக அதிகரித்தன. பட்டணச் சந்தைகளானவை முதன்மையாக உணவை விற்றன. சில தேவையான தயாரிப்பாளர்கள் குண்டூசிகள் அல்லது எண்ணெயை விற்றனர். அயலர் வெறுப்பு, அதிகரித்து வந்த நிலையாகப் பிரபலமடைந்து வந்த நவ கன்பூசியம் புதிய பள்ளியின் சிந்தனைசார் அகநோக்கு அம்சம் ஆகியவை இருந்த போதும் தொடக்க மிங் அரசமரபின் கீழ் இருந்த சீனாவானது தனித்துவிடப்பட்டிருக்கவில்லை. வெளியுலகத்துடன், குறிப்பாக சப்பானுடன், அயல்நாட்டு வணிகம் மற்றும் பிற தொடர்புகளானவை குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு அதிகரித்தன. சீன வணிகர்கள் இந்தியப் பெருங்கடல் முழுவதையும் அடைந்தனர். செங் கேயின் பயணங்களுடன் கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவை அடைந்தனர். ஒரு சீன அரசமரபைத் தோற்றுவித்தரும், விவசாயப் பூர்வீகத்தைக் கொண்டிருந்த ஒரே ஒருவருமான கோங்வு பேரரசர் அடிப்படையில் வேளாண்மையைச் சார்ந்திருந்த ஓர் அரசுக்கான அடித்தளத்தை அமைத்தார். முந்தைய சொங் அரசமரபு மற்றும் யுவான் அரசமரபு அரசமரபுகளின் ஆட்சிக் காலத்தில் செழித்திருந்த வணிகத்திற்கு குறைந்த முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டது. சொங் மற்றும் மங்கோலியக் காலங்களின் புது-நிலப்பிரபுத்துவ நில உடைமைகளானவை மிங் ஆட்சியாளர்களால் பொதுப் பயன்பாட்டுக்காக எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டன. நிலப் பண்ணைகளானவை அரசாங்கத்தால் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன. பிரித்து வாடகைக்கு விடப்பட்டன. தனிநபர் அடிமைகளை வைத்திருக்கும் உரிமையானது தடை செய்யப்பட்டது. யோங்லே பேரரசரின் இறப்பிற்குப் பிறகு இறுதியாக சீனாவில் வேளாண்மையில் சுதந்திரமான விவசாய நில உடைமையாளர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்கினர். முந்தைய அரசுகளின் காலங்களின் போது ஏற்பட்ட மிகக் கடுமையான ஏழ்மையை நீக்குவதற்கான வழியை இச்சட்டங்கள் அளித்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. மிங் அரசமரபின் பிந்தைய சகாப்தத்தை நோக்கிய காலத்தில் அரசாங்கக் கட்டுப்பாடு குறைந்து வந்த போது வணிகம் மற்றும் தனியார் தொழிற்துறைகள் மீண்டும் புத்தாக்கம் பெற்றன. பேரரசை ஒன்றிணைத்து, கட்டுப்படுத்திய ஒரு வலிமையான மற்றும் நுட்பமான மைய அரசாங்கத்தை இந்த அரசமரபானது கொண்டிருந்தது. அதிகார அமைப்பின் பெருமளவு எழுத்து வேலைகளுக்கு உதவி புரிவதற்காக தான் "பெரும் தலைமைச் செயலகம்" என்று அழைத்த அமைப்பை கோங்வு பேரரசர் தேவையுடன் தொடர்ந்து பயன்படுத்தினாலும் பேரரசரின் பங்கானது அதிகரித்து வந்த நிலையாக சர்வாதிகாரியாக மாறத் தொடங்கியது. நினைவுச் சின்னங்கள் (அரியணைக்கு அளிக்கப்பட்ட மனுக்கள் மற்றும் பரிந்துரைகள்), பதிலளித்த ஏகாதிபத்திய ஆணைகள், பல்வேறு வகை அறிக்கைகள் மற்றும் வரி பதிவேடுகள் உள்ளிட்டவை இதில் அடங்கும். இதே அதிகார அமைப்பு தான் சமூகத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களுக்கு ஏற்றவாறு தகவமைத்துக் கொள்வதிலிருந்து மிங் அரசாங்கத்தைப் பிற்காலத்தில் தடுத்தது. இந்த அரசமரபு வீழ்ச்சியடைவதற்கு இறுதியாக வழி வகுத்தது. திறை செலுத்துவதற்காக சீனாவுக்குத் தூதுவர்களை அனுப்புமாறு பிற ஆட்சியாளர்களிடம் குறிப்பிட்டதன் மூலம் தன் எல்லைகளுக்கு அப்பாலும் சீனாவின் செல்வாக்கை விரிவடைய யோங்லே பேரரசர் தளர்வுறா முயற்சி செய்தார். 1,500 டன்கள் எடையை இடமாற்றும் நான்கு-பாய்மரக் கம்பங்களையுடைய கப்பல்கள் உள்ளிட்டவற்றுடன் கூடிய ஒரு பெரிய கடற்படையானது கட்டமைக்கப்பட்டது. 10 இலட்சம் துருப்புக்களையுடைய ஒரு நிலையான இராணுவமானது உருவாக்கப்பட்டது. சீன இராணுவங்கள் வியட்நாமை வென்று சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு ஆக்கிரமித்தன. அதே நேரத்தில், சீன கப்பல் குழுவானது சீனக் கடல்கள் மற்றும் இந்தியப் பெருங்கடல் முழுவதும் பயணம் மேற்கொண்டது. ஆப்பிரிக்காவின் கிழக்குக் கடற்கரை வரையிலும் பயணம் மேற்கொண்டது. கிழக்கு மொகுலிசுதான் சீனர்கள் செல்வாக்கு பெற்றனர். சீனப் பேரரசருக்குத் திறையுடன் தூதுவர்களை பல கடல் சார் ஆசிய நாடுகள் அனுப்பின. உள் நாட்டு அளவில் பெரும் கால்வாயானது விரிவாக்கப்பட்டது. உள்நாட்டு வணிக வளர்ச்சிக்கு ஒரு தூண்டு கோலாக அமைந்தது. ஆண்டுக்கு 1 இலட்சம் டன்களுக்கும் அதிகமான இரும்பு உற்பத்தி செய்யப்பட்டது. நகரும் வகை அச்சுக் கருவியைப் பயன்படுத்தி பல நூல்கள் அச்சடிக்கப்பட்டன. பெய்சிங்கின் தடுக்கப்பட்ட நகர் உள்ள ஏகாதிபத்திய அரண்மனையானது அதன் தற்போதைய நேர்த்தியை அடைந்தது. இந்த நூற்றாண்டுகளின் போது தான், தெற்கு சீனாவின் ஆற்றலானது முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. புதிய பயிர்களானவை பரவலாக அறுவடை செய்யப்பட்டன. பீங்கான் மற்றும் துணிகளை உற்பத்தி செய்பவை போன்ற தொழில்துறைகளானவை செழித்து வளர்ந்தன. 1449-இல் வடக்கு சீனா மீதான ஓர் ஒயிரட்கள் மங்கோலியப் படையெடுப்புக்கு எசன் தைசி தலைமை தாங்கினார். துமு நெருக்கடி செங்டோங் பேரரசர் பிடிக்கப்படுவதில் இந்தப் படையெடுப்பு முடிவடைந்தது. அன்றிலிருந்து வடக்கு எல்லைப் புறத்தில் தனது அணுகு முறையை தற்காப்பு முறையாக மிங் மாற்றியது. மிங் பெருஞ்சுவர் கட்டமைக்கப்பட்டப்படுவதற்கு இது வழி வகுத்தது. தற்போதைய சீனப் பெருஞ்சுவரில் எஞ்சியிருப்பவற்றில் பெரும்பாலானவை மிங் அரசமரபால் கட்டமைக்கப்பட்டோ அல்லது புனரமைக்கப்பட்டவையோ ஆகும். செங்கல் மற்றும் கருங்கல் வேலைப்பாடுகளானவை பெரிதாகப்பட்டன. காவல் கோபுரங்களானவை மறு வடிவமைப்பு செய்யப்பட்டன. இச்சுவரின் நீளத்தின் நெடுகில் பீரங்கிகள் கட்டமைக்கப்பட்டன. 1424 – 1500). இது தற்போது தேசிய அரண்மனை அருங்காட்சியகம் வைக்கப்பட்டுள்ளது. | image2 = Bian Jingzhao-Snow Plum and Twin Cranes.jpg | alt2 = A trout | caption2 = ''பனி பிளம் பழங்களும், இரட்டைக் கொக்குகளும்'' எனும் பியான் சிங்சாவோவின் ஓவியம் (). இது தற்போது குவாங்டோங் அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. | direction = | width = }} யோங்லே பேரரசரின் இறப்பிற்குப் பிறகு கடலில் மிங் அரசமரபானது அதிகரித்து வந்த நிலையாக தனித்த நிலைக்கு மாறியது. இந்தியப் பெருங்கடலில் நடத்தப்பட்ட பொக்கிசப் பயணங்களானவை கைவிடப்பட்டன. வெளி நாடுகளுக்குக் கடல் பயணம் மேற்கொள்வதிலிருந்து சீனர்களைத் தடுத்த கடல்சார் தடைச் சட்டங்களானவை கொண்டு வரப்பட்டன. கண்டுபிடிப்புக் காலம் நடுவில் சீனாவை அடைந்த ஐரோப்பிய வணிகர்கள் வணிகத்திற்கான தங்களது வேண்டுகோள்களுக்காக தொடர்ந்து கண்டிக்கப்பட்டனர். 1521-இல் மற்றும் மீண்டும் 1522-இல் துயேன் முன்னில் மிங் இராணுவத்தால் போர்த்துகீசிய தாக்குதலானது முறியடிக்கப்பட்டது. அரசால் சட்டத்துக்குப் புறம்பானது என்று கருதப்பட்ட அயல்நாட்டு வணிகத்துக்கான உள்நாட்டு மற்றும் அயல்நாட்டு வேண்டுகோள்களானவை சியாசிங் பேரரசரின் (1507-1567) ஆட்சிக் காலத்தின் போது ''ஓகோவு'' கடற்கொள்ளைகளானவை தென்கிழக்கு கடற்கரைகளைத் தாக்குவதற்கு வழி வகுத்தது. குவாங்டொங் மற்றும் புஜியான் மாகாணம் துறைமுகங்கள் திறக்கப்பட்டது மற்றும் ஏராளமான இராணுவ ஒடுக்குமுறைக்குப் பிறகே இப்பிரச்சனை குறைந்தது. ''ஓகோவு'' கடற்கொள்ளையர்களால் சப்பானிலிருந்து நடத்தப்பட்ட ஊடுருவல்களுடன் சேர்த்து, பிசேய் கடற்கொள்ளையர்களால் தைவான் மற்றும் பிலிப்பைன்சிலிருந்து நடத்தப்பட்ட ஊடுருவல்களும், தெற்குக் கடற்கரைகளை அழிவுக்கு உட்படுத்தின. வணிகத்திற்காக 1557-இல் மக்காவு குடியமர போர்த்துகீசியருக்கு அனுமதியளிக்கப்பட்டது. 1999-ஆம் ஆண்டு வரை போர்த்துக்கீசியரின் கைகளில் மக்காவு தொடர்ந்து இருந்தது. பிலிப்பைன்சு மீதான எசுப்பானிய படையெடுப்புக்குப் பிறகு மணிலாவில் எசுப்பானியருடன் நடைபெற்ற வணிகமானது எசுப்பானிய அமெரிக்கா பெருமளவிலான மெக்சிக மற்றும் பெருவிய வெள்ளி சீனாவுக்கு இறக்குமதி செய்யப்படுவதைக் கண்டது. சீனக் கடலுக்குள் டச்சுக்காரர்கள் நுழைந்ததும் ஆக்ரோசமான எதிர்ப்பை பெற்றது. 1622-1624-ஆம் ஆண்டுகளின் சீன-டச்சு சண்டைகளில் பெங்கு தீவுகளிலிருந்து டச்சுக்காரர்கள் விரட்டப்பட்டனர். மாறாக, தைவானில் குடியமரும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். தைவானிலிருந்த டச்சுக்காரர்கள் லியாவோலுவோ விரிகுடா யுத்தத்தில் மிங் அரசமரபுடன் 1633-இல் சண்டையிட்டனர். தோற்றனர். 1662-இல் இறுதியாக மிங்கிற்கு விசுவாசமான கோக்சிங்காவிடம் சரணடைந்தனர். இது மிங் அரசமரபின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு நடைபெற்றது. 1556-இல் சியாசிங் பேரரசரின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது 1556 சென்சி நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டது. இது சுமார் 8,30,000 மக்களைக் கொன்றது. எக்காலத்திலும் நடைபெற்ற மிக அதிக உயிரிழப்பை ஏற்படுத்திய நிலநடுக்கம் இது தான். கொரியா மீதான சப்பானியப் படையெடுப்பு விவகாரங்களில் மிங் அரசமரபானது ஆழ்ந்து தலையிட்டது. கொரியாவிலிருந்து அனைத்து படையெடுத்த சப்பானியப் படைகளும் பின் வாங்குவதிலும், மிங் அரசமரபின் பாரம்பரியக் கூட்டாளியும், திறை செலுத்திய அரசுமான சோசியோன் அரசமரபு மீண்டும் அரியணையில் அமரவைக்கப்படுவதிலும் இது முடிவடைந்தது. மிங் அரசமரபின் பிராந்திய ஆதிக்க நிலையானது அதன் வளங்கள் மீது ஏற்பட்ட பாதிப்பை விலையாகக் கொடுத்து தக்க வைக்கப்பட்டது. மஞ்சூரியா மிங்கின் கட்டுப்பாடு வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்த அதே வேளையில் தங்களது தலைவன் நுர்கசி தலைமையிலான மஞ்சு இனக்குழு (சுரசன்கள்) பழங்குடியினங்கள் மிங் ஆட்சியிலிருந்து பிரிந்து சென்றன. ஒரு சக்தி வாய்ந்த ஒன்றிணைந்து அரசாக உருவாயின. இந்தப் பழங்குடியினங்களே பிற்காலத்தில் சிங் அரசமரபு அறிவித்தன. பெருமளவுக்குப் பலவீனமான கொரியாவை தமக்குத் திறை செலுத்தும் நாடாக இப்பழங்குடியினங்கள் அடிபணிய வைத்தன. வடக்கு யுவான் அரசமரபு வென்றன. பெருஞ்சுவரின் வெளிப்புறப் பகுதி வரை தமது நிலப்பரப்பை விரிவாக்கின. உள்நாட்டு விவசாயிகளின் எழுச்சிகளைத் தாம் ஒடுக்கியதை பலவீனப்படுத்திய மஞ்சூக்களுக்கு எதிரான தங்களது கடைசி வலுவூட்டல் பகுதியைப் பாதுகாப்பதற்காக சான்ஹாய் கணவாய் மிங் அரசமரபின் மிக உயர்ந்த நிலை இராணுவமானது நிலை நிறுத்தப்பட்டிருந்தது.
கேள்வி: சீன வரலாறு - சிங் அரசமரபு (1644–1912) என்பது என்ன?
பதில்: 1760) }}