கேள்வி: உருசிய வரலாறு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Памятник тысячелетию России 2013 06.JPG உருசியாவின் ஆயிரமாண்டு எனும் நினைவுச் சின்னம் (8 செப்டம்பர் 1862 அன்று திறக்கப்பட்டது)]] உருசிய வரலாறானது () கிழக்கு சிலாவியர்களுடன் தொடங்குகிறது. குறிப்பிடத் தகுந்த உருசிய வரலாற்றின் பாரம்பரிய தொடக்க நாளானது 862-ஆம் ஆண்டு வடக்கில் உருசு அரசு உருவாக்கப்பட்ட நாளாக உள்ளது. இந்த அரசானது வாராஞ்சியர்களால் ஆளப்பட்டது. 882-இல் நோவ்கோரோதுவின் இளவரசர் ஒலெக் கீவ் கைப்பற்றிக் கொண்டார். கிழக்கு சிலாவியர்களின் வடக்கு மற்றும் தெற்கு நிலங்களை ஒற்றை அதிகார அமைப்பின் கீழ் ஒன்றிணைத்தார். பத்தாம் நூற்றாண்டின் முடிவு வாக்கில் நிர்வாக மையத்தைக் கீவுக்கு நகர்த்தினார். வடக்கு மற்றும் தெற்குப் பகுதிகள் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்று குறிப்பிடத்தகுந்த சுயாட்சியைப் பேணின. 988-ஆம் ஆண்டு இந்த அரசானது கிறித்தவ சமயத்தைப் பைசாந்தியப் பேரரசிடமிருந்து பின்பற்றத் தொடங்கியது. அடுத்த ஆயிரமாண்டுகளுக்கு உருசியா வரையறுத்த பைசாந்தியப் பேரரசு, சிலாவிக் மக்கள் மற்றும் எசுக்காண்டினாவியா பண்பாடுகளின் கலவையை இது தொடங்கி வைத்தது. 1237-1240-ஆம் ஆண்டுகளின் மங்கோலியர்களின் கீவ உரூசு மீதான படையெடுப்பு காரணமாக ஓர் அரசாகக் கீவ ருஸ் இறுதியாகச் சிதைவடைந்தது. 13-ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு மாஸ்கோ ஒரு குறிப்பிடத் தகுந்த அரசியல் மற்றும் பண்பாட்டு சக்தியாகத் தோன்றியது. உருசிய நிலப்பரப்புகளை ஒன்றிணைக்கத் தொடங்கியது. 15-ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவில் மாசுகோவைச் சுற்றியிருந்த பல சிறிய வேள் பகுதிகள் மாசுகோவின் மாட்சி மிக்க வேள் பகுதியுடன் இணைக்கப்பட்டன. பேரரசர் மூன்றாம் இவானுக்குக் கீழ் அதன் சொந்த இறையாண்மையின் முழு கட்டுப்பாட்டையும் மாசுகோவின் மாட்சி மிக்க வேள் பகுதியானது பெற்றது. உருசியாவின் நான்காம் இவான் மாட்சி மிக்க வேள் பகுதியை 1547-ஆம் ஆண்டு உருசியாவின் சாராட்சி மாற்றினார். எனினும், இவானின் மகன் முதலாம் பியேதோர் வாரிசின்றி 1598-ஆம் ஆண்டு இறந்த நிகழ்வானது ஒரு வாரிசுப் பிரச்சினையை உருவாக்கியது. இடர்ப்பாடுகளின் காலம் என்று அறியப்படும் அமைதியின்மை மற்றும் உள்நாட்டுப் போரின் ஒரு காலத்திற்கு உருசியாவைக் கொண்டு வந்தது. 1613-ஆம் ஆண்டு உரோமனோவ் அரசமரபின் முதல் ஜார் மன்னராக மிக்கைல் உரோமனோவுக்கு முடி சூட்டப்பட்டதுடன் இப்பிரச்சனை முடிவுக்கு வந்தது. 17-ஆம் நூற்றாண்டின் எஞ்சிய காலத்தின் போது சைபீரியாவை ஆய்வு செய்து, வெல்லும் பணியை உருசியா முடித்தது. அந்த நூற்றாண்டின் முடிவு வாக்கில் அமைதிப் பெருங்கடல் வரையிலும் இருந்த நிலங்களுக்கு உரிமை கோரியது. உள்நாட்டு ரீதியாக தங்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் இருந்த பல்வேறு இனக்குழுக்களின் ஏராளமான கிளர்ச்சிகளை உருசியா எதிர் கொண்டது. 1670-1671-ஆம் ஆண்டின் ஒரு கிளர்ச்சிக்குத் தலைமை தாங்கிய கோசாக் மக்கள் தலைவர் இசுதென்கா இரசினை இதற்கு எடுத்துக்காட்டாகக் குறிப்பிடலாம். 1721-இல் பெரும் வடக்குப் போர் தொடங்கிய போது ஜார் மன்னரான உருசியாவின் முதலாம் பேதுரு அரசின் பெயரை உருசியப் பேரரசு என்று மாற்றினார். தன்னுடைய பேரரசின் புதிய தலைநகராக சென் பீட்டர்சுபெர்கு நிறுவியதற்காகவும், உருசியாவுக்கு மேற்கு ஐரோப்பியப் பண்பாட்டை அறிமுகப்படுத்தியதற்காகவும் இவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். 1762-இல் உருசியா உருசியாவின் இரண்டாம் கத்தரீன் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. பேரரசர் பேதுருவின் மேற்கத்தியமயமாக்கும் கொள்கைகளை இவர் தொடர்ந்தார். உருசிய அறிவொளிக்கால சகாப்தத்திற்கு தலைமை வகித்தார். கேத்தரீனின் பேரனான உருசியாவின் முதலாம் அலெக்சாந்தர் பிரெஞ்சுப் பேரரசர் நெப்போலியனால் நடத்தப்பட்ட ஒரு படையெடுப்பை முறியடித்தார். உலக வல்லமை ஒன்றாக உருசியாவின் நிலையை உயர்த்தினார். 19-ஆம் நூற்றாண்டின் போது சிறு விவசாயிகளின் புரட்சிகளானவை அதிகரித்தன. 1861-இல் உருசிய நிலக்கிழார்களிடமிருந்த பணியாளர் முறையை உருசியாவின் இரண்டாம் அலெக்சாந்தர் நீக்கியதுடன் இது முடிவுக்கு வந்தது. தொடர்ந்து வந்த தசாப்தங்களில் 1906-1914-இன் இசுதோலிபின் சீர்திருத்தங்கள், 1906-ஆம் ஆண்டின் அரசியலமைப்பு, மற்றும் அரசு துமாவானது (1906-1917) பொருளாதார மற்றும் அரசியல் அமைப்பை கட்டற்றதாக மற்றும் தாராண்மையாக்கும் முயற்சியை மேற்கொண்டது போன்ற சீர்திருத்த நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. ஆனால், பேரரசர்கள் தங்களது தன்னிச்சை ஆட்சியை விட்டுக் கொடுக்க மறுத்தும், தங்களது சக்தியைப் பகிர்ந்து கொள்வதைத் தடுத்தும் வந்தனர். பொருளாதார நொடிப்பு, முதலாம் உலகப் போரில் உருசியாவின் பங்களிப்பு சரியாக மேலாண்மை செய்யப்படாதது மற்றும் அரசாங்கத்தின் தன்னிச்சையான அமைப்புடனான அதிருப்தி ஆகியவை 1917-ஆம் ஆண்டு உருசியப் புரட்சி தூண்டுதலாக அமைந்தன. பெப்ரவரிப் புரட்சி தொடக்கத்தில் தாராண்மையாளர்கள் மற்றும் மிதவாத சமதர்மவாதிகளின் ஒரு கூட்டணியை அதிகாரத்திற்குக் கொண்டு வந்தது. ஆனால், அவர்களின் தோல்வியடைந்த கொள்கைகளானவை அக்டோபர் புரட்சி காரணமாயின. 1922-இல் சோவியத் உருசியாவானது உக்குரைனிய சோ. ச. கு., பைலோருசிய சோ. ச. கு. மற்றும் தெற்கு காக்கேசிய சோ. கூ. ச. கு. ஆகியவற்றுடன் சேர்ந்து சோவியத் ஒன்றியத்தை உருவாக்கும் ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்டன. அனைத்து நான்கு குடியரசுகளையும் இணைத்து சோவியத் ஒன்றியத்தை ஓர் ஒற்றை அரசாக அமைப்பதை இது அதிகாரப்பூர்வமாக்கியது. 1922 மற்றும் 1991-க்கு இடைப்பட்ட உருசிய வரலாறானது பொதுவாக சோவியத் ஒன்றியத்தின் வரலாறாக உருவானது. இக்காலத்தின் போது இரண்டாம் உலகப் போரின் இரண்டாம் உலகப் போரின் நேச நாடுகள் ஒரு நாடாக சோவியத் ஒன்றியம் திகழ்ந்தது. அதற்கு முன்னர் நாட்சி ஜெர்மனி மற்றும் அதன் கூட்டணி நாடுகளால் 1941-இல் நடத்தப்பட்ட ஒரு பர்பரோசா நடவடிக்கை மீண்டிருந்தது. அதற்கு முன்னர் சோவியத் ஒன்றியத்துடன் நாசி செருமனியானது போரைத் தவிர்க்கும் ஓர் மோலடோவ்-ரிப்பன்டிராப் ஒப்பந்தம் கையொப்பமிட்டிருந்தது. இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவு நிலைகளின் போது சோவியத் ஒன்றியத்தின் செல்வாக்குப் பகுதிக்குள் கொண்டு வரப்பட்ட கிழக்கு ஐரோப்பாவில் இருந்த இதன் ஆதரவு நாடுகளானவை பனிப்போர் சக வல்லரசான அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் மற்றும் மேற்குலக நாடுகளுடன் ஒரு வல்லரசு சோவியத் ஒன்றியம் போட்டியிடுவதற்கு உதவின. 1980-களின் நடுப்பகுதி வாக்கில் சோவியத் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் அமைப்புகளின் பலவீனங்களுடன் முதன்மையான சீர்திருத்தங்களை மிக்கைல் கொர்பச்சோவ் புதிதாகத் தொடங்கினார். சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி பலவீனமடைந்து, சோவியத் ஒன்றியம் கலைக்கப்படுவதற்கு இறுதியாக இது வழி வகுத்தது. உருசியா மீண்டும் தனித்து விடப்பட்டது. சோவியத் காலத்துக்குப் பிந்தைய உருசியாவின் வரலாற்றின் தொடக்கத்தை இது குறித்தது. உருசிய சோவியத் கூட்டாட்சி சமதர்மக் குடியரசானது தனக்குத் தானே உருசியா என்று பெயர் மாற்றிக் கொண்டது. சோவியத் ஒன்றியத்தின் வழி வந்த முதன்மையான அரசாக உருவானது.[https://2009-2017.state.gov/documents/organization/27389.pdf Article 1 of the Lisbon Protocol] from the U.S. State Department website. உருசியா தன்னுடைய அணு ஆயுத சக்தியுடைய நாடுகள் தக்க வைத்துக் கொண்டது. ஆனால், வல்லரசு நிலையை இழந்தது. 1990-களில் சோவியத் சகாப்தத்தின் திட்டமிட்ட பொருளாதாரம் மற்றும் உடைமைகளை அரசாங்கம் உரிமையாகக் கொண்டிருப்பதை நீக்கியது. அதிபர் விளாதிமிர் பூட்டின் தலைமை தாங்கப்பட்ட புதிய தலைவர்கள் 2000-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு அரசியல் மற்றும் பொருளாதார சக்தியைப் பெற்றனர். தீர்க்கமான வெளிநாட்டுக் கொள்கையைக் கொண்டு வந்தனர். பொருளாதார வளர்ச்சியுடன் சேர்ந்து ஓர் உலக சக்தியாக குறிப்பிடத்தக்க உலகளாவிய நிலையை உருசியா மீண்டும் பெற்றுள்ளது. கிரிமிய மூவலந்தீவை 2014-ஆம் ஆண்டு உருசியா இணைத்துக் கொண்டதானது ஐக்கிய அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஆகியவை பொருளாதாரத் தடைகளை விதிப்பதற்குக் காரணமாயின. உக்குரைன் மீதான உருசியாவின் 2022-ஆம் ஆண்டுப் 2022 உக்ரைன் மீதான உருசியாவின் படையெடுப்பு இப்பொருளாதார தடைகள் அதிகப்படுத்தப்படுவதற்கு காரணமாகியுள்ளது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:IE expansion.png உரேய்மத் (தாயகம்) ஆகக் கருதப்படுகிறது]]உருசிய நிலப்பரப்பில் முதல் மனித குடியிருப்பானது பழைய கற்காலத்தின் பிந்தைய பாதியின் தொடக்கப் பகுதியிலிருந்த ஓல்தோவன் காலத்திற்குக் காலமிடப்படுகிறது. சுமார் 20 இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ''ஓமோ இரெக்டசு'' மனிதர்கள் மேற்காசியாவிலிருந்து வடக்கு காக்கேசியாவிற்கு இடம் பெயர்ந்தனர். தமன் மூவலந்தீவில் அமைந்துள்ள தொல்லியல் களமானது இதற்கு எடுத்துக்காட்டாக உள்ளது.''Щелинский В. Е.'' и др. [http://www.archaeolog.ru/media/ksia/ksia-239.pdf Раннеплейстоценовая стоянка Кермек в Западном Предкавказье (предварительные результаты комплексных исследований)] // Краткие сообщения ИА РАН. Вып. 239, 2015. அவ்விடத்தில் 15 முதல் 12 இலட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த ''எலசுமோதேரியம் காக்கேசியம்'' என்ற இனத்தின் ஒரு மண்டையோட்டில் ஒரு கற்கருவியானது கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது.''Щелинский В. Е.'' // Краткие сообщения Института археологии. Вып. 254. 2019 வடக்கு காக்கேசியாவின் தாகெஸ்தான் அகுசா பகுதியில் 15 இலட்சம் ஆண்டுகள் பழமையான ஓல்தோவன் சிக்கிமுக்கி கற்கருவிகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. தற்கால உருசியாவின் நிலப்பரப்பில் தொடக்க கால மனிதர்களின் இருப்பை இது விளக்குகிறது. உருசியாவில் தெனிசோவன் மனிதர்களின் புதை படிவங்களானவை சுமார் 1,10,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்திற்கு காலமிடப்படுகின்றன.[https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.1700186 A fourth Denisovan individual] , 2017. தெனிசோவா குகையில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஓர் எலும்புத் துணுக்கிலிருந்து பெறப்பட்ட மரபணுவானது சுமார் 90,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இறந்த ஒரு பெண்ணுடையது என்று கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு நியாண்டர்தால் தாயையும், ஒரு தெனிசோவன் தந்தையையும் கொண்ட ஒரு கலப்பினம் அப்பெண் என காட்டப்பட்டுள்ளது.Matthew Warren, «Mum's a Neanderthal, Dad's a Denisovan: First discovery of an ancient-human hybrid - Genetic analysis uncovers a direct descendant of two different groups of early humans», ''Nature'', vol. 560, 23 August 2018, pp. 417-418. கடைசியில் தப்பிப் பிழைத்திருந்த நியண்டர்தால் மனிதன் சிலருக்குத் தாயகமாகவும் உருசியா குறிப்பிடப்படுகிறது. அடிகேயா உள்ள மெசுமைசுகயா குகையில் ஒரு நியாண்டர்தால் குழந்தையின் பகுதியளவு எலும்புக் கூடானது கரிமக் காலக் கணக்கெடுப்பின் படி வெறும் 45,000 ஆண்டுகளுக்கு மட்டுமே முந்தையது என்று காட்டப்பட்டுள்ளது. சைபீரியா அல்த்தாய் மலைத்தொடர்கள் தெனிசோவா குகை தளத்தில் பணியாற்றிய நோவசிபீர்சுக் தொல்லியல் மற்றும் இனவியல் அமைப்பைச் சேர்ந்த உருசிய தொல்லியல் 2008-இல் ஒரு மனித இனக் குழந்தையின் ஐந்தாவது விரலைச் சேர்ந்த 40,000 ஆண்டுகள் பழமையான சிறிய எலும்புத் துணுக்கைக் கண்டுபிடித்தனர். மரபணு ஆராய்ச்சியானது இது முன்னர் அறியப்படாத மனிதர்களின் ஓர் இனம் என்பதை வெளிக் காட்டியது. அக்குழந்தைக்கு தெனிசோவா மனித இனம் என்று பெயரிடப்பட்டது. உருசிய நிலப்பரப்பின் பெரிய பரப்பளவில் ஓமோ சேப்பியன்கள் எனும் மனிதர்களின் முதல் தடையமானது நடு சைபீரியாவில் (உசுத்-இசிம் மனிதன்) 45,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்துக்குக் காலமிடப்படுகிறது. ஐரோப்பாவில் எங்கும் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட உடலமைப்பு ரீதியிலான நவீன மனிதர்களின் இருப்புக்கான தொடக்க கால ஆதாரங்களில் சிலவற்றின் கண்டுபிடிப்பானது 2007-ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட, உருசியாவின் தொன் ஆறு அருகிலிருந்த கோசுதெங்கி தொல்லியல் களம் (குறைந்தது 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் காலமிடப்பட்டது) மற்றும் சுங்கிர் (34,600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் காலமிடப்பட்டது) ஆகிய இடங்களிலிருந்து கிடைக்கப் பெறுகிறது. மனிதர்கள் ஆர்க்டிக் உருசியாவை (மாமோந்தோவயா குர்யா) 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அடைந்தனர். வரலாற்றுக்கு முந்தைய சகாப்தங்களின் போது தெற்கு உருசியாவின் பரந்த ஸ்டெப்பி புல்வெளிகள் நாடோடி மேய்ச்சல் வாழ்க்கை வாழ்ந்த பழங்குடிகள் தாயகமாக இருந்தது. (செவ்வியல் பண்டைக் காலத்தின் போது இந்த பான்டிக் புல்வெளியானது "சிதியா" என்று அறியப்பட்டது.) நெடுங்காலத்திற்கு முன்னரே மறக்கப்பட்டு விட்ட இந்த புல்வெளிப் பண்பாடுகளின் எஞ்சிய சிதிலங்களானவை 20-ஆம் நூற்றாண்டின் போக்கில் இபதோவோ, சிந்தசுதா, அருகைம்Dr. Ludmila Koryakova, - The Center for the Study of the Eurasian Nomads (CSEN). Retrieved 20 July 2007. மற்றும் பசிரிக்[https://www.pbs.org/wgbh/nova/transcripts/2517siberian.html 1998 NOVA documentary: "Ice Mummies: Siberian Ice Maiden"] Transcript. போன்ற இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - பண்டைக் காலம் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Grave stele 03 pushkin.jpg ஆகும்.]]பொ. ஊ. மு. 8-ஆம் நூற்றாண்டின் பிந்தைய பாதியில் தனைசு மற்றும் பனகோரியா ஆகிய இடங்களில் வணிக சந்தைகளுக்குள் பாரம்பரியக் காலம் கிரேக்க வணிகர்கள் கொண்டு வந்தனர்.Esther Jacobson, ''The Art of the Scythians: The Interpenetration of Cultures at the Edge of the Hellenic World'', Brill, 1995, p. 38. . கேலோனுசு நகரமானது எரோடோட்டசு எலோனி மற்றும் புதினி ஆகிய இனத்தவர்களால் பொ. ஊ. மு. சுமார் 500-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் குடியமரப்பட்டிருந்த ஒரு பெரிய (ஐரோப்பாவின் மிகப் பெரிய) மணல் மற்றும் மற அரண்களைக் கொண்ட கிராடு (அரண்களைக் கொண்ட சிலாவியக் குடியிருப்பு) என்று விளக்கப்பட்டுள்ளது. பொ. ஊ. மு. 513-இல் அகாமனிசியப் பேரரசு மன்னனான முதலாம் டேரியஸ் கருங்கடல் சுற்றியிருந்த பகுதியிலிருந்து சிதியாவுக்குள் (நவீன கால உக்குரைன்) ஓர் இராணுவப் படையெடுப்பைத் தொடங்கினார். தற்போது தொன் ஆறு என்று அறியப்படும் தனைசு ஆற்றை இறுதியாக அடைந்தார். பெரும்பாலும் மிலீட்டஸ் நகர-அரசைச் சேர்ந்த கிரேக்கர்கள் பொ. ஊ. மு. ஏழாம் மற்றும் ஆறாம் நூற்றாண்டுகளின் போது நவீன கால கிரிமியா மற்றும் அசோவ் கடல் பெரும் பகுதிகளைக் குடியேற்றமாக்கினர். பொ. ஊ. மு. 480 வாக்கில் பாசுபர இராச்சியமாக இது இறுதியாக ஒன்றிணைக்கப்பட்டது. பொ. ஊ. மு. 107-இல் பெரிய பாந்துசு இராச்சியத்துக்குள் இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. இந்த இராச்சியமானது இறுதியாக உரோமைக் குடியரசு வெல்லப்பட்டது. பாசுபர இராச்சியமானது உரோமைப் பேரரசு ஒரு துணை அரசாக உருவானது. பொ. ஊ. மு. இரண்டாம் நூற்றாண்டின் போது கோத்துகள் கருங்கடலுக்குப் புலம் பெயர்ந்தனர். பொ. ஊ. மு. மூன்றாம் மற்றும் நான்காம் நூற்றாண்டுகளில் பகுதியளவு-கதையான ஒய்யம் எனும் கோத்திய இராச்சியமானது தெற்கு உருசியாவில் ஊணர்களால் தாக்குதல் ஓட்டத்திற்கு உள்ளாகும் வரை நீடித்திருந்தது. பொ. ஊ. மு. மூன்றாம் மற்றும் ஆறாம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் பாசுபர இராச்சியமானது நாடோடிகளின் வெற்றிகரமான அலை போன்ற படையெடுப்புகளால் திணறடிக்கப்பட்டதுPeter Turchin, ''Historical Dynamics: Why States Rise and Fall'', Princeton University Press, 2003, pp. 185–186. .. ஐரோப்பாவுக்கு அடிக்கடி புலம் பெயரும் போர்க் குணம் கொண்ட பழங்குடியினங்கள் இதற்குத் தலைமை தாங்கின. ஊணர்களும், துருக்கிய அவார்களும் இப்பழங்குடியினங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவர். பொ. ஊ. மு. இரண்டாம் ஆயிரமாண்டில் காமா மற்றும் இருதிசு ஆறுகளுக்கு இடைப்பட்ட நிலப்பரப்புகளானவை ஆதி-உராலிய மொழி பேசிய மக்களுக்குத் தாயகமாக இருந்தது. தெற்கிலிருந்த ஆதி-இந்திய-ஐரோப்பிய மொழி பேசியவர்களுடன் இவர்கள் தொடர்பிலிருந்தனர். தெற்கு உராலியாவின் நவீன கால உக்கிரிய குடியிருப்புவாசிகளின் முன்னோர்கள் இந்த காட்டுப் பகுதியில் வாழ்ந்த மக்களாவர். பிற ஆய்வாளர்கள் காந்தி மக்கள் தெற்கு உரால் புல்வெளியில் தோன்றி வடக்கு நோக்கிப் புலம் பெயர்ந்து தங்களுடைய தற்போதைய அமைவிடத்திற்கு சுமார் பொ. ஊ. 500-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் வந்தனர் என்று குறிப்பிடுகின்றனர். ஒரு துருக்கிய மக்களான கசர்கள் எட்டாம் நூற்றாண்டு வரை கசுப்பியன் கடல் மற்றும் கருங்கடல் இடைப்பட்ட கீழ் வோல்கா ஆறு வடிநிலத்தின் ஸ்டெப்பி புல்வெளிகள் ஆண்டு வந்தனர்.David Christian, ''A History of Russia, Central Asia and Mongolia'', Blackwell Publishing, 1998, pp. 286–288. . தங்களது சட்டங்கள், சகிப்புத் தன்மை மற்றும் பல-இன பண்பாட்டிற்காக குறிப்பிடப்படும் இவர்கள்Frank Northen Magill, ''Magill's Literary Annual, 1977'' Salem Press, 1977, p. 818. . பால்டிக் பகுதி, மற்றும் பகுதாது மையத்தைக் கொண்டிருந்த முசுலிம் அப்பாசியக் கலீபகம் பேரரசுக்கு இடையிலான முதன்மையான வணிக இணைப்பாக இருந்தனர்.André Wink, ''Al-Hind, the Making of an Indo-Islamic World'', Brill, 2004, p. 35. . பைசாந்தியப் பேரரசு முக்கியமான கூட்டாளிகளாக இவர்கள் திகழ்ந்தனர்.András Róna-Tas, ''Hungarians and Europe in the Early Middle Ages: An Introduction to Early Hungarian History'', Central European University Press, 1999, p. 257. . அராபியர் கலீபகம் எதிராக வெற்றிகரமான ஒரு தொடர்ச்சியான போர்களில் இவர்கள் ஈடுபட்டிருந்தனர்.Daniel H. Frank and Oliver Leaman, ''History of Jewish Philosophy'', Routledge, 1997, p. 196. .
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - தொடக்க சிலாவியர் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: நவீன கால உருசியர்களின் முன்னோர்களில் சிலர் சிலாவிக் மக்கள் இருந்தனர். இவர்களின் உண்மையான தாயகமானது பிரிப்பெத்து சதுப்பு நிலங்கள் என்று சில அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.For a discussion of Slavic origins, see Paul M. Barford, ''The Early Slavs'', Cornell University Press, 2001, pp. 15–16. . தொடக்க கால கிழக்கு சிலாவியர்கள் படிப்படியாக ஐரோப்பிய உருசியா இரு அலைகளில் குடியமர்ந்தனர்: ஓர் அலையானது கீவ் (தற்கால உக்ரைன்) தற்கால சுசுதால் மற்றும் முரோமை நோக்கியும், மற்றொரு அலையானது போலோத்சக்கிலிருந்து (தற்கால பெலருஸ்) வெலிக்கி நோவ்கோரோத் நகரம் மற்றும் ரோசுதோவை நோக்கியும் புலம் பெயர்ந்தது.David Christian, op cit., pp. 6–7. ஏழாம் நூற்றாண்டிலிருந்து மேற்கு உருசியாவின் மக்கள் தொகையில் பெரும்பாலான பகுதியினராக கிழக்கு சிலாவியர்கள் திகழ்ந்தனர். மெர்யா,Henry K Paszkiewicz, ''The Making of the Russian Nation'', Darton, Longman & Todd, 1963, p. 262. முரோமியர்Ed. Timothy Reuter, ''The New Cambridge Medieval History'', Volume 3, Cambridge University Press, 1995, pp. 494-497. . மற்றும் மெஸ்சேராAleksandr Lʹvovich Mongaĭt, ''Archeology in the U.S.S.R.'', Foreign Languages Publishing House, 1959, p. 335. போன்ற பூர்வீக பின்னிய மற்றும் பால்டிக் பழங்குடியினங்களை மெதுவாக வென்று இணைத்தனர். 825-850-ஆவது ஆண்டுகளிலிருந்தே நடு தினேப்பர் ஆறு வடக்கே ஓர் அரசியல் படிநிலை அமைப்பானது இருந்தது. அநேகமாக இதற்கு முந்தைய காலத்திலிருந்தே கூட இது இருந்திருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது. பிராங்கிய நூலான ''அன்னலேசு பெர்தினியானியில்'' உண்மையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதன் படி சில ரோசுகள் (இப்பெயராலேயே இவர்கள் பைசாந்தியர்களால் அறியப்பட்டிருந்தனர்) பிராங்கிய மன்னன் பக்தியுடைய லூயிசின் அவைக்கு ஒரு பைசாந்திய தூதுக்குழுவுடன் சென்றனர். தங்களது தாயகத்துக்குத் திரும்புவதற்கு உதவி வேண்டினர். இவர்களது ஆட்சியாளர் கசர்களின் ஆட்சியாளருடையதை ஒத்த ஒரு பட்டத்தைக் கொண்டிருந்தார் (சகானுசு; ககான்). ஆனால், இருந்த போதிலும் இவர்கள் "சுவீடிய மக்களைச்" சேர்ந்தவராக தம்மைத் தாமே குறிப்பிட்டனர். எனினும், இந்த அரசியல் படிநிலை அமைப்புடன் தொடர்புடைய குறிப்பிடத்தகுந்த உண்மைகளானவை ஏராளமான முரண்பட்ட வரலாற்றுப் புரிதல்களுக்குக் காரணமாக அமைந்துள்ளது.Jonathan Shepard, "The Origins of Rus' (c. 900–1015)," in ''The Cambridge History of Russia'', vol. 1, ed. Maureen Perrie (Cambridge: Cambridge University Press, 2006), 49-51.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - கீவ உருசு (862–1240) என்பது என்ன?
பதில்: File:Варяги.jpg மேற்கு ஐரோப்பாவில் வைக்கிங் மற்றும் கிழக்கில் வாராஞ்சியர்கள் என்று அறியப்பட்ட எசுக்காண்டினாவியா வடக்கு மனிதர்களானவர் வடக்கு ஐரோப்பா முழுவதும் கடல் கொள்ளை மற்றும் வணிகம் ஆகிய இரு நடவடிக்கைகளிலும் ஈடுபட்டிருந்தனர். ஒன்பதாம் நூற்றாண்டின் நடுப் பகுதியில் கிழக்கு பால்டிக் கடல் கருங்கடல் மற்றும் கசுப்பியன் கடல் நீர் வழிகளின் வழியாகப் பயணிக்கும் துணிகர முயற்சிகளில் ஈடுபடத் தொடங்கினர்.Dimitri Obolensky, ''Byzantium and the Slavs'', St Vladimir's Seminary Press, 1994, p. 42. . ''நோவ்கோரோதுதின் முதல் காலவரிசை நூல்'' மற்றும் ''முதன்மையான காலவரிசை நூல்'' போன்ற பல உருசு காலவரிசை நூல்களில் பதிவிடப்பட்டுள்ள வாராஞ்சியர்கள் அழைக்கப்படுதல் எனும் தொன்மத்தின் படி வாராஞ்சியர்களான உருரிக், சினேயசு மற்றும் துருவோர் ஆகியோர் 860-களில் மூன்று பட்டணங்களில் ஒழுங்கை நிலைநாட்ட அழைக்கப்பட்டனர். அந்த மூன்று நகரங்கள் முறையே வெலிக்கி நோவ்கோரோத் நகரம் (பெரும்பாலான நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது) அல்லது இச்சுதரயா லதோகா (''இசுபாதியன் கோதெக்சு'' என்னும் நூலில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது); பெலூசெரோ; மற்றும் இசுபோர்சுக் (பெரும்பாலான நூல்களில் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது) அல்லது "இசுலோவென்ஸ்க்" (''பெசுகோ மூன்றாவது காலவரிசை நூலில்'' குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது) ஆகியவை ஆகும்.[http://www.shsu.edu/~his_ncp/Kievan.html Kievan Rus' and Mongol Periods] , excerpted from Glenn E. Curtis (ed.), ''Russia: A Country Study'', Department of the Army, 1998. . சான்றில்லாவிட்டாலும் குறிப்பிடப்படுவதன் படி, இவர்களது வழி வந்தவர்கள் தெற்கு நோக்கி புலம் பெயர்ந்தனர். தங்களது அதிகார அமைப்பை கீவ் வரை விரிவாக்கினர்.James Westfall Thompson, and Edgar Nathaniel Johnson, ''An Introduction to Medieval Europe, 300–1500'', W. W. Norton & Co., 1937, p. 268. கீவானது அதற்கு முன்னர் கசர்களால் ஆதிக்கம் பெற்றிருந்தது.David Christian, Op cit. p. 343. இவ்வாறாக முதல் கிழக்கு சிலாவிய அரசான கீவ ருஸ் தினேப்பர் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கின் நெடுகில் ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் தோன்றியது. ஆற்று வழிகளின் நெடுகில் வணிகத்தைப் பேணுவதில் ஒரு பொதுவான விருப்பத்தையுடைய, ஒத்துழைப்பையுடைய வேள் பகுதி அரசுகளின் ஒரு குழுவான கீவ உருசானது வோல்கோக் மற்றும் தினேப்பர் ஆறுகளின் நெடுகில் இசுக்கான்டினேவியா மற்றும் பைசாந்தியப் பேரரசு ஆகியவற்றுக்கு இடையில் உரோமங்கள், மெழுகு மற்றும் அடிமைகளுக்கான வணிக வழியைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது. பத்தாம் நூற்றாண்டின் முடிவு வாக்கில் சிறுபான்மையினரான வடக்கு மனிதர்களின் இராணுவ உயர்குடியினர் பூர்வீக சிலாவிய மக்களுடன் இணைந்தனர்.Particularly among the aristocracy. See . Retrieved 22 July 2007. சார்கிராது அல்லது கான்ஸ்டண்டினோபில்See Dimitri Obolensky, "Russia's Byzantine Heritage," in ''Byzantium & the Slavs'', St Vladimir's Seminary Press, 1994, pp. 75–108. . சூறையாடும் பல படையெடுப்புகளின் போக்கில் கிரேக்க கிறித்தவ தாக்கங்களையும் சிலாவிய மக்கள் உள்ளிழுத்துக் கொண்டனர். இது போன்ற ஒரு படையெடுப்பானது முதன்மையான சிலாவிய துருசினா தலைவரான முதலாம் இசுவியதோசுலாவின் உயிரைப் பறித்தது. வோல்காவில் கசர்களின் சக்தியை நொறுக்கியதற்காக இவர் பெயர் பெற்றிருந்தார்.Serhii Plokhy, ''The Origins of the Slavic Nations: Premodern Identities in Russia, Ukraine, and Belarus'', Cambridge University Press, 2006, p. 13. . File:Kievan-rus-1015-1113-(en).png கிழக்கு மரபுவழி கிறித்தவ சமயத்தின் ஒரு மாறுபட்ட உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை அறிமுகப்படுத்தியதற்காக கீவ உருசானது முக்கியமானதாக உள்ளது. அடுத்த 1,000 ஆண்டுகளுக்கு உருசியப் பண்பாட்டை வரையறுத்த பைசாந்திய மற்றும் சிலாவியப் பண்பாடுகளின் ஒரு கலவையின் ஆழத்தை இது பெருமளவுக்கு அதிகரித்தது. இளவரசர் முதலாம் விளாதிமிரால் கீவ் வாசிகள் பொது திருமுழுக்கு செய்யப்பட்ட அலுவல்பூர்வ செயல்பாட்டின் மூலம் 988-ஆம் ஆண்டு இப்பகுதியானது கிறித்தவத்தைப் பின்பற்றத் தொடங்கியது.See [http://www.dur.ac.uk/a.k.harrington/christin.html The Christianisation of Russia] , an account of Vladimir's baptism, followed by the baptism of the entire population of Kiev, as described in ''The Russian Primary Chronicle''. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உருசுகயா பிராவிதா என்ற சட்டங்களின் முதல் தொகுப்பானது புத்திசாலி யரோசிலாவால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.Gordon Bob Smith, ''Reforming the Russian Legal System'', Cambridge University Press, 1996, pp. 2–3. . அன்றிலிருந்து கீவ் இளவரசர்கள் பைசாந்திய எடுத்துக்காட்டைப் பின்பற்றத் தொடங்கினர். திருச்சபையை தங்களைச் சார்ந்திருக்கும் வகையில் அமைத்தனர்.P. N. Fedosejev, ''The Comparative Historical Method in Soviet Mediaeval Studies'', USSR Academy of Sciences, 1979. p. 90. 11-ஆம் நூற்றாண்டு வாக்கில், குறிப்பாக புத்திசாலி யாரோசிலாவின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது, கீவ உருசு ஐரோப்பியக் கண்டத்தின் மேற்குப் பகுதியில் அப்போது இருந்ததை விட மேம்பட்ட ஒரு பொருளாதாரம், மற்றும் கட்டடக் கலை மற்றும் இலக்கியத்தில் சாதனைகளை வெளிக் காட்டியது.Russell Bova, ''Russia and Western Civilization: Cultural and Historical Encounters'', M.E. Sharpe, 2003, p. 13. . ஐரோப்பிய கிறித்தவ இராச்சியங்களின் மொழிகளுடன் ஒப்பிடும் போது உருசிய மொழி தொடக்க கால கிறித்தவ நூல்களின் கிரேக்க மொழி மற்றும் இலத்தீன் தாக்கங்களைச் சிறிதளவு கொண்டிருந்தது. இதற்குக் காரணம் திருச்சபை சிலாவிய மொழியானது நேரடியாக கிறித்தவ சமய வழிபாட்டில் பயன்படுத்தப்பட்டதே ஆகும்.Timothy Ware: ''The Orthodox Church'' (Penguin, 1963; 1997 revision) p. 74 11-ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவில் உருசுக்கு அண்டைப் பகுதியாக இருந்த தெற்குப் புல்வெளிப் பகுதிகளில் ஒரு நாடோடி துருக்கிய மக்களான கிப்சாக்குகள் (இவர்கள் குமன்கள் என்றும் அறியப்பட்டனர்) முன்னர் இருந்த இருந்த பெச்சனகர்களை ஆதிக்கம் மிகுந்த சக்தியாக இடம் மாற்றினர். கருங்கடலின் நெடுகில் புல்வெளிகளில் ஒரு நாடோடி அரசை (தெசுது-இ கிப்சாக்) கிப்சாக்குகள் தொடங்கினர். கிப்சாக்குகளின் வாடிக்கையான தாக்குதல்களை முறியடிப்பது, குறிப்பாக கீவ் முறியடிப்பதானது, உருசிய தெற்குப் பகுதிகளுக்கு ஒரு கடுமையான சுமையாக இருந்தது. நாடோடி ஊடுருவல்களானவை ஒரு பெருமளவிலான சிலாவியர்கள் வடக்கின் பாதுகாப்பான, கடுமையான காடுகளைக் கொண்டிருந்த பகுதிகளுக்கு வந்து குவிவதற்குக் காரணமானது. குறிப்பாக சலேசியே என்று அறியப்பட்ட பகுதிக்கு இவர்கள் இடம் பெயர்ந்தனர். இந்த அரசை ஒன்றிணைந்து ஆட்சி செய்த அரச குடும்பத்தின் உறுப்பினர்களுக்கு இடையே நடைபெற்ற உட்சண்டை காரணமாக ஓர் அரசாக கீவ உருசானது இறுதியாக சிதைவடைந்தது. கீவின் ஆதிக்கம் மங்கியதானது, வடகிழக்கே விளாதிமிர்-சுசுதால், வடக்கே நோவ்கோரோது மற்றும் தென்மேற்கே கலிச்-வோலினியா ஆகிய அரசுகலுக்கு அனுகூலமாக இருந்தது. 13-ஆம் நூற்றாண்டில் மங்கோலிய மக்கள் தங்க நாடோடிக் கூட்டம் இந்த அரசை வென்றதானது இறுதி அடியாக விழுந்தது. கீவ் அழிக்கப்பட்டது.In 1240. See Michael Franklin Hamm, ''Kiev: A Portrait, 1800–1917'', Princeton University Press, 1993. கலிச்-வோலினியாவானது இறுதியாக போலந்து-லித்துவேனியா பொதுநலவாயம் உள்ளிழுக்கப்பட்டது. அதே நேரத்தில். மங்கோலிய ஆதிக்கத்தின் கீழ் இருந்த விளாதிமிர்-சுசுதால் மற்றும் சுதந்திரமான நோவ்கோரோது குடியரசு ஆகிய கீவின் தொலை தூர விளிம்பிலிருந்த இரு பகுதிகள் நவீன உருசிய நாட்டுக்கான அடித்தளத்தை நிறுவின.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - மங்கோலியப் படையெடுப்பும், அடி பணிதலும் (1223–1480) என்பது என்ன?
பதில்: File:Mongols vladimir.jpg விளாதிமிர் சூறையாடப்படுதல்]] படையெடுத்து வந்த மங்கோலிய மக்கள் கீவ ருஸ் சிதைவடைதலை வேகமாக்கினர். 1223-இல் ஒன்றிணையாத தெற்கு இளவரசர்கள் ஒரு மங்கோலிய ஊடுருவல் படையை கல்கா ஆற்று யுத்தம் கரையில் எதிர் கொண்டனர். இதில் உருசு நாட்டவர் முழுமையாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.See David Nicolle, ''Kalka River 1223: Genghis Khan's Mongols Invade Russia'', Osprey Publishing, 2001. . 1237-1238-இல் மங்கோலியர்கள் விளாதிமிர் (4 பெப்ரவரி 1238),Tatyana Shvetsova, [http://www.vor.ru/English/homeland/home_004.html The Vladimir Suzdal Principality] . Retrieved 21 July 2007. மற்றும் வடகிழக்கு உருசியாவின் பிற முதன்மையான நகரங்களை எரித்துத் தரை மட்டமாக்கினர். சித் ஆற்றின் கரையில் உருசியர்களைத் தோற்றோடச் செய்தனர். பிறகு, மேற்கே போலந்து மற்றும் அங்கேரி நோக்கி நகர்ந்தனர். அந்நேரத்திலேயே அவர்கள் உருசு வேள் பகுதிகளில் பெரும்பாலானவற்றை வென்றிருந்தனர். நோவ்கோரோது குடியரசு மட்டுமே மங்கோலிய ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து தப்பியது. ஆன்சியாத்திய குழுமத்தின் வளையத்துக்குள் தொடர்ந்து செழித்திருந்தது.Jennifer Mills, [http://depts.washington.edu/baltic/papers/hansa.html The Hanseatic League in the Eastern Baltic] , SCAND 344, May 1998. Retrieved 21 July 2007. கீவ உருசின் நிலப்பரப்புகள் மீதான மங்கோலியப் படையெடுப்பின் தாக்கமானது சீரற்றதாக இருந்தது. மேம்பட்ட நகரப் பண்பாடானது கிட்டத்தட்ட முழுவதுமாக அழிக்கப்பட்டிருந்தது. தொடக்க தாக்குதலின் அழிவிலிருந்து கீவ், விளாதிமிர் போன்ற பழைய மையங்கள் என்றுமே மீளாத போது, மாசுகோ,[http://countrystudies.us/russia/3.htm Muscovy] , excerpted from Glenn E. Curtis (ed.), ''Russia: A Country Study'', Department of the Army, 1998. . திவேர் மற்றும் நீசுனி நோவ்கோரத்Sigfried J. De Laet, ''History of Humanity: Scientific and Cultural Development'', Taylor & Francis, 2005, p. 196. . போன்ற புதிய நகரங்கள் தங்க நாடோடிக் கூட்டம் மேல் ஆட்சியின் கீழ் இருந்த, மங்கோலிய ஆதிக்கத்திற்கு உட்பட்டிருந்த உருசு வேள் பகுதிகளில் ஆதிக்கத்திற்காகப் போட்டியிடத் தொடங்கின. 1380-இல் குலிகோவோ யுத்தம் திமித்திரி தோன்சுகோயால் தலைமை தாங்கப்பட்ட உருசிய இளவரசர்களின் ஒரு கூட்டணியானது மங்கோலியப் போர்ப் பிரபு மமய் தோற்கடித்திருந்தாலும்,. Retrieved 22 July 2007. மங்கோலிய அதிகார அமைப்பை எதிர்த்ததற்காக ஒரு தண்டனையாக புதிய கான் தோக்தமிசு மற்றும் அவரது உருசிய கூட்டாளிகளின் படைகளானவை மாசுகோவை 1382-இல் உடனடியாக சூறையாடின. மாசுகோவிய நூல்களில் பிந்தைய காலத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதன் படி, உக்ரா ஆற்றில் பெரிய நிலைப்பாடு உருசு வென்றதானது "தாதர் நுகத்தடியின் முடிவு" மற்றும் "உருசியா விடுதலை பெற்றது" ஆகியவற்றை முக்கியத்துவப்படுத்தினாலும் கிரிமிய கானரசு போன்ற பல்வேறு மேலாட்சிப் பிரபுக்களால் வரி வசூலிக்கப்படுவதுடன் சேர்த்து உருசு வேள் பகுதிகள் மீதான மங்கோலிய ஆதிக்கமானது 16-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் வரையிலும் தொடர்ந்தது. File:Novgorod1400.png பெரும்பாலானவற்றைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தது. ஆன்சியாத்திய குழுமத்தின் முதன்மையான வணிக நிலையங்களில் ஒன்றாக இந்நகரம் திகழ்ந்தது.]] வோல்கா ஆற்றின் கீழ் பகுதிகளில் மங்கோலியர்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தினர். சராய் (நகரம்) தங்களது மேற்கு தலைநகரத்திலிருந்து உருசியாவை அசைந்தாடச் செய்தனர். சராயானது நடுக்காலத்தில் இருந்த மிகப் பெரிய நகரங்களில் ஒன்றாகும். உருசு இளவரசர்கள் தங்க நாடோடிக் கூட்டத்தின் மங்கோலியர்களுக்குத் திறை செலுத்த வேண்டியிருந்தது. மங்கோலியர்கள் பொதுவாக தாதர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். ஆனால், கைமாறாக கான்களுக்குத் துணைத் தலைவர்களாக உருசு இளவரசர்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகாரங்களைப் பெற்றனர். பொதுவாக தாங்கள் விரும்பிய படி ஆட்சி செய்வதில் குறிப்பிடத்தக்க அளவுக்கு சுதந்திரமானது இளவரசர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டது. அதே சமயத்தில், உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை ஓர் ஆன்மீகப் புத்தெழுச்சியையும் கூட கண்டது. இராணுவ உத்திகள் மற்றும் போக்குவரத்து போன்ற துறைகளில் உருசியர்கள் மீது மங்கோலியர்கள் தங்களது தாக்கத்தை விட்டுச் சென்றனர். மங்கோலிய ஆக்கிரமிப்பின் கீழ் மசுகோவியானது அதன் தபால் சாலை அமைப்பு, மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு, நிதி அமைப்பு மற்றும் இராணுவ அமைப்பு ஆகியவற்றையும் மேம்படுத்தியது. அதே நேரத்தில், நோவ்கோரோதுதின் இளவரசரான அலெக்சாந்தர் நெவ்ஸ்கி மேற்கிலிருந்து நோவ்கோரோதுதுக்கு எதிராக நடத்தப்பட்ட வடக்கு சிலுவைப் போர்களின் தாக்குதலை முறியடிக்க முடிந்தது. இருந்த போதிலும், மாட்சி மிக்க இளவரசராக உருவானாலும், அலெக்சாந்தர் தங்க நாடோடிக் கூட்டத்தின் சக்தியை எதிர்க்க வலிமையற்றவராக இருந்ததன் காரணமாக அடி பணிந்தவராக தன்னைத் தானே அறிவித்தார்.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - மாசுகோவின் வளர்ச்சி பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Dmitry Donskoy in the Battle of Kulikovo.jpg திமித்திரி தோன்சுகோய்]] அலெக்சாந்தர் நெவ்சுகியின் கடைசி மகனான தானீல் அலெக்சாந்திரோவிச் மாசுகோ வேள் பகுதியை நிறுவினார் (இது பொதுவாக மாசுகோவி என்று ஆங்கிலத்தில் அறியப்படுகிறது). இது முதலில் தாதலர்களுடன் ஒத்துழைத்தும், இறுதியாக அவர்களை உருசியாவிலிருந்து வெளியேற்றவும் செய்தது. உருசியாவின் நடு ஆற்று அமைப்பில் நன்றாக அமைவிடத்தைப் பெற்றும், பாதுகாப்பான காடுகள் மற்றும் சதுப்பு நிலங்களால் சூழப்பட்டும் இருந்த மாசுகோவானது முதலில் விளாதிமிர் அரசுக்கு ஓர் குத்தகைக்காரர் அரசாகத் திகழ்ந்தது. ஆனால், சீக்கிரமே தன்னுடைய பெற்றோர் அரசை உள்ளிழுத்துக் கொண்டது. மாசுகோ வளர்ச்சியடைந்ததில் ஒரு முக்கியமான காரணியானது மங்கோலிய மேலாட்சி பிரபுக்களுடன் இதன் ஆட்சியாளர்கள் ஒத்துழைத்ததே ஆகும். மங்கோலியர்கள் மாசுகோவின் இளவரசருக்கு மாசுகோவின் மாட்சி மிக்க இளவரசர் என்ற பட்டத்தை வழங்கினர். உருசிய வேள் பகுதிகளிடமிருந்து தாதர்களுக்கு வர வேண்டிய வரியை வசூலிக்கும் முகவர்களாக இவர்களை ஆக்கினர். உருசிய மரபுவழித் திருச்சபை மையமாக மாசுகோ உருவானது. அப்போது இந்த வேள் பகுதியின் மதிப்பானது மேலும் அதிகரித்தது. திருச்சபையின் தலைவரான மெத்ரோபாலித்தன் 1299-இல் கீவிலிருந்து விளாதிமிர்-சுசுதால் தப்பித்து ஓடினார். ஒரு சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு உண்மையான பட்டமாகிய கீவ் மெத்ரோபாலித்தன் என்ற பட்டத்தின் கீழ் மாசுகோவில் திருச்சபையின் நிரந்தரமான தலைமையகத்தை நிறுவினார். 14-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வாக்கில் மங்கோலியர்களின் சக்தியானது வீழ்ச்சியடைந்து கொண்டிருந்தது. மாட்சி மிக்க இளவரசர்கள் மங்கோலியர்களின் கீவ உரூசு மீதான படையெடுப்பு வெளிப்படையாக எதிர்க்க இயலும் என எண்ணத் தொடங்கினர். 1380-இல் தொன் ஆறு கரையில் நடந்த குலிகோவோ யுத்தம் மங்கோலியர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். கடுமையாக சண்டையிட்டு பெறப்பட்ட இந்த வெற்றியானது உருசியாவின் தாதர் ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வராவிட்டாலும் இது மாட்சி மிக்க இளவரசர் திமித்திரி தொன்சுகோய்க்குப் பெரும் புகழைப் பெற்றுத் தந்தது. உருசியாவில் மாசுகோவின் தலைமைத்துவமானது தற்போது உறுதியாக நிறுவப்பட்டிருந்தது. 14-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வாக்கில் இதன் நிலப்பரப்பானது விலைக்கு வாங்குதல், போர் மற்றும் திருமண உறவுமுறைகள் ஆகியவற்றின் மூலமாகப் பெருமளவுக்கு விரிவடைந்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - நான்காம் இவான் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Ivan IV the Terrible portrait by Weigel 1882.jpg மாசுகோவின் மாட்சி மிக்க இளவரசராக 1533 முதல் 1547 வரையிலும், பிறகு "அனைத்து உருசியர்களின் ஜார் மன்னராக" 1584-ஆம் ஆண்டில் இவரது இறப்பு வரையும் தொடர்ந்தார்.]]ஜார் மன்னரின் சர்வாதிகார அதிகாரங்களின் பெருக்கமானது உருசியாவின் நான்காம் இவான் ஆட்சிக் காலத்தின் (1547–1584) போது ஓர் உச்சத்தை அடைந்தது. முடியரசரின் நிலையை அதற்கு முன்னர் இருந்திராத அளவுக்கு இவர் வலிமைப்படுத்தினார். உயர்குடியினரை தன்னுடைய விருப்பத்திற்கு இரக்கமற்ற வகையில் கீழ்படிய வைத்தார். வெறும் சிறிதளவு எதிர்ப்பைக் காட்டியோரையும் நாடு கடத்தினார் அல்லது மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தினார். இருந்த போதிலும், இவான் பொதுவாக தொலை நோக்குப் பார்வையுடைய ஓர் அரசியல் மேதையாகப் பார்க்கப்படுகிறார். தான் உருவாக்கிய ஒரு புதிய சட்டங்களைக் (1550-ஆம் ஆண்டின் சுதேப்னிக்) கொண்டு வந்ததன் மூலம் உருசியாவை சீர்திருத்தியவராகப் பார்க்கப்படுகிறார். செம்சுகி சோபோர் எனப்படும் முதல் உருசிய நிலக்கிழார் பிரதிநிதித்துவ அமைப்பை நிறுவினார். மதகுருமார்களின் செல்வாக்கைக் குறைத்தார். கிராமப்புற பகுதிகளில் உள்ளூர் அளவிலான சுய-மேலாண்மையை அறிமுகப்படுத்தினார்.Skrynnikov R., "Ivan Grosny", p. 58, M., AST, 2001 இசுதிரேல்ச்சி என்றழைக்கப்படும் முதல் வழக்கமான இராணுவத்தை உருசியாவில் இந்த ஜார் மன்னர் உருவாக்கினார். பால்டிக் கடற்கரையின் கட்டுப்பாடு மற்றும் கடல் வாணிபத்திற்கான வழியைப் பெறுவதற்காக நடத்தப்பட்ட இவரது நீண்ட கால லிவோனியப் போரானது இறுதியில் ஒரு செலவினத்தை ஏற்படுத்திய தோல்வியென நிரூபணமானது. கசன் கானரசு, அசுதிரகான் கானரசு மற்றும் சைபீர் கானரசு ஆகிய கானரசுகளை இணைக்க இவானால் முடிந்தது. வோல்கா மற்றும் உரால் மலைகள் வழியாக ஆசியாவிலிருந்து ஐரோப்பாவிற்குள் ஆக்ரோஷமான நாடோடிக் கூட்டங்களின் புலப்பெயர்வை இந்த வெற்றிகள் கடினமாக்கின. இந்த வெற்றிகளின் மூலமாக உருசியா ஒரு குறிப்பிடத்தக்க அளவுடைய முசுலிம் தாதர் மக்களைப் பெற்றது. பல இன மற்றும் பல நம்பிக்கைகளையுடைய ஓர் அரசாக உருவானது. இதே நேரம் வாக்கில், இசுதுரோகனோவ் வணிகக் குடும்பமானது உரல் மலைகளில் ஒரு திடமான இருப்பை நிறுவியது. சைபீரியாவைக் குடியேற்றமாக்க உருசிய கோசாக் மக்கள் சேர்த்தது.Siberian Chronicles, Строгановская Сибирская Летопись. изд. Спаским, СПб, 1821 File:Crimean Khanate 1550.png, அசுதிரகான் கானரசு மற்றும் கசன் கானரசு கானரசு. இவரின் விரிவாக்கமானது வோல்கா ஆறு ஒட்டு மொத்த நீளத்தின் நெடுகில் உருசிய சக்தியை நிறுவியது.]] இவரது ஆட்சிக் காலத்தின் பிந்தைய பகுதியில் இவான் தனது ஆட்சிப் பரப்பை இரண்டாகப் பிரித்தார். ''ஒப்ரிச்னினா'' என்று அறியப்பட்ட பகுதியில் நிலக்கிழார் வர்க்கத்தை சேர்ந்தவர்களுக்கு எதிராக ஒரு தொடர்ச்சியான குருதி தோய்ந்த ஒழித்துக் கட்டல்களை இவானின் ஆதரவாளர்கள் நடத்தினர் (இளவரசர் ஆந்திரே குருப்சிகியின் துரோகத்திற்குப் பிறகு இவர்கள் நம்பிக்கை துரோகம் செய்திருக்கலாம் என்ற சந்தேகத்தின் அடிப்படையில்). 1570-ஆம் ஆண்டின் நோவ்கோரோது படு கொலையில் இது இறுதிக் கட்டத்தை எட்டியது. இராணுவ இழப்புகள், கொள்ளை நோய்கள் மற்றும் மோசமான அறுவடைகளுடன் இதுவும் சேர்ந்து உருசியாவை பலவீனமடையச் செய்தது. இந்நிலை காரணமாக நடு உருசியப் பகுதிகளை கிரிமிய தாதர்களால் சூறையாட முடிந்தது. அவர்கள் 1571-இல் மாசுகோவை எரித்துத் தரை மட்டமாக்கினர்.Skrynnikov R. "Ivan Grozny", M, 2001, pp. 142–173 எனினும், 1572-இல் உருசியர்கள் கிரிமிய தாதர் இராணுவத்தை மோலோதி யுத்தத்தில் தோற்கடித்தனர். ''ஒப்ரிச்னினாவை'' இவான் கைவிட்டார்.Robert I. Frost ''The Northern Wars: 1558–1721'' (Longman, 2000) pp. 26–27 நான்காம் இவானின் ஆட்சிக் காலத்தின் முடிவில் போலந்து-லித்துவேனியா மற்றும் சுவீடிய இராணுவங்கள் உருசியாவிற்குள் ஒரு சக்தி வாய்ந்த தலையீட்டை நடத்தின. இதன் வடக்கு மற்றும் வடமேற்குப் பகுதிகளை அழிவுக்குட்படுத்தின.Skrynnikov. "Ivan Grozny", M, 2001, pp. 222–223
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - இடர்ப்பாடுகளின் காலம் என்பது என்ன?
பதில்: File:Lissner.jpg சரணடையும் போலந்துக்கார்கள்]]இவானின் மகனான பியோதோர் குழந்தைகளின்றி இறந்தார். இதற்குப் பிறகு உள்நாட்டுப் போர்கள் மற்றும் அயல்நாட்டு தலையீட்டின் ஒரு காலமானது வந்தது. இது இடர்ப்பாடுகளின் காலம் (1606–13) என்று அறியப்படுகிறது. மட்டு மீறிய அளவுக்குக் குளிரான கோடை காலங்கள் (1601–1603) பயிர்களை சீர்குலைத்தன.Borisenkov E, Pasetski V. "The thousand-year annals of the extreme meteorological phenomena", , p. 190 1601-1603-ஆம் ஆண்டின் உருசிய பஞ்சத்திற்குக் காரணமாயின. சமூக ஒழுங்கின்மையை அதிகரித்தன. போரிசு கோதுனோவின் ஆட்சிக் காலமானது அமைதியின்மை, அயல்நாட்டுத் தலையீட்டுடன் கூடிய உள்நாட்டுப் போர், பல நகரங்கள் அழிவுக்குள்ளானது மற்றும் கிராமப்புறப் பகுதிகள் மக்கள் தொகைக் குறைவுக்கு உள்ளானதுடன் முடிவடைந்தது. உள்நாட்டு அமைதியின்மையால் பாதிப்படைந்திருந்த நாடானது போலந்து-லித்துவேனியா பொதுநலவாயம் ஏற்படுத்தப்பட்ட அலைகள் போன்ற பல தலையீடுகளையும் ஈர்த்தது.Solovyov. "History of Russia...", v.7, pp. 533–535, 543–568 போலந்து-மாசுகோவியப் போரின் (1605–1618) போது போலந்து-லித்துவேனியப் படைகள் மாசுகோவை அடைந்தன. ஆள் மாறாட்டம் செய்யும் போலி முதலாம் திமித்திரி 1605-ஆம் ஆண்டிலும் பதவியில் அமர்த்தின. பிறகு 1607-இல் போலி இரண்டாம் திமித்திரிக்கு ஆதரவளித்தன. அன்று குலுசினோ யுத்தத்தில் எத்மன் இசுதானிசுலாவ் சோல்கியேவ்சுகியால் தலைமை தாங்கப்பட்ட போலந்துப் படைகளால் ஒருங்கிணைந்த உருசிய-சுவீடிய இராணுவமானது தோற்கடிக்கப்பட்ட போது தீர்க்கமான தருணமானது வந்தது. இந்த யுத்தத்தின் விளைவாக ஏழு போயர்கள் என்றழைக்கப்பட்ட உருசிய உயர்குடியினரின் ஒரு குழுவானது அன்று ஜார் மன்னர் வாசிலி சுயிசுகியைப் பதவியிலிருந்து நீக்கியது. அன்று போலந்து இளவரசன் நான்காம் விலாதிசுலாவ் வசாவை உருசியாவின் ஜார் மன்னராக அங்கீகரித்தனர்.Lev Gumilev (1992), ''Ot Rusi k Rossii. Ocherki e'tnicheskoj istorii'' [From Rus' to Russia], Moscow: Ekopros.Michel Heller (1997), ''Histoire de la Russie et de son empire'' [A history of Russia and its empire], Paris: Plon. அன்று போலந்துக்காரர்கள் மாசுகோவை ஆக்கிரமித்தனர். மாசுகோ புரட்சியில் ஈடுபட்டது. ஆனால், ஆர்ப்பாட்டங்களானவை மிருகத்தனமாக ஒடுக்கப்பட்டன. நகரத்திற்குத் தீ வைக்கப்பட்டது.George Vernadsky, "A History of Russia", Volume 5, Yale University Press, (1969). [http://www.spsl.nsc.ru/history/vernad/vol5/vgv522.htm Russian translation] Mikolaj Marchocki "Historia Wojny Moskiewskiej", ch. "Slaughter in the capital", [http://www.vostlit.info/Texts/rus8/Marchockij/pred.phtml?id=902 Russian translation] Sergey Solovyov. History of Russia... Vol. 8, p. 847 இப்பிரச்சனையானது படையெடுப்புக்கு எதிராக ஒரு தேசப்பற்று மிக்க தேசிய எழுச்சியை 1611 மற்றும் 1612 ஆகிய இரு ஆண்டுகளிலுமே தூண்டியது. வணிகன் குசாமா மினின் மற்றும் இளவரசர் திமித்திரி போசார்சிகியால் தலைமை தாங்கப்பட்ட ஒரு தன்னார்வ இராணுவமானது அன்று தலைநகரத்திலிருந்து அயல் நாட்டுப் படைகளை வெளியேற்றியது.Chester S L Dunning, ''Russia's First Civil War: The Time of Troubles and the Founding of the Romanov Dynasty'', [https://books.google.com/books?id=9NUYtSJaO8cC&pg=PA434 p. 434] Penn State Press, 2001, [https://www.britannica.com/eb/article-9073517 Troubles, Time of] ." பிரித்தானிக்கா கலைக்களஞ்சியம். 2006[http://www.bartleby.com/65/e-/E-Pozharsk.html Pozharski, Dmitri Mikhailovich, Prince] ", Columbia Encyclopedia அரசாங்கத்தின் மைய அதிகார அமைப்பின் வலிமையின் காரணமாக இடர்ப்பாடுகளின் காலம், மற்றும் பலவீனமான அல்லது ஊழல் ஜார் மன்னர்களின் ஆட்சியிலிருந்து ஒரு சுதந்திரமான நாடாக உருசியா மீண்டது. ஆட்சியாளரின் முறைமைத் தன்மை அல்லது அரியணையைக் கட்டுப்படுத்தும் பிரிவினர் ஆகிய யாரையும் சாராது அரசாங்கச் செயல்பாடுகளானவை தொடர்ந்து சேவையாற்றின. எனினும், உருசிய-போலந்துப் போரில் போலந்து-லித்துவேனியா பொதுநலவாயம் பெரும்பாலான நிலப்பரப்பை இழப்பதற்கு இடர்ப்பாடுகளின் காலமானது காரணமானது. மேலும், இங்கிரியப் போரில் சுவீடியப் பேரரசிடமும் உருசியா நிலப்பரப்புகளை இழந்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - உரோமனோவ்கள் பொறுப்பேற்றலும், தொடக்க கால ஆட்சியும் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Election of Michael I of Russia by A. Krivshenko.jpgபெப்ரவரி 1613-இல் அமைதியின்மை மற்றும் மாசுகோவிலிருந்து போலந்துக்காரர்களை வெளியேற்றியதற்குப் பிறகு ஒரு தேசிய அவையானது பிலாரெத்தின் இளம் மகனான மிக்கைல் உரோமனோவை அரியணைக்குத் தேர்ந்தெடுத்தது. உரோமனோவ் அரசமரபானது 1917 வரை உருசியாவை ஆண்டது. புதிய முடியரசரின் உடனடி வேலையானது அமைதியை மீண்டும் ஏற்படுத்துவதாக இருந்தது. மாசுகோவுக்கு அதிர்ஷ்டவசமாக அதன் முதன்மையான எதிரிகளான போலந்து-லித்துவேனியா பொதுநலவாயம், சுவீடன் ஒன்றுடனொன்று கசப்பான சண்டையில் ஈடுபட்டிருந்தன. இது 1617-இல் சுவீடனுடன் ஓர் அமைதி ஒப்பந்தத்தை ஏற்படுத்துவதற்கும், 1619-இல் போலந்து-லித்துவேனியப் பொதுநலவாயத்துடன் ஒரு தற்காலிக சண்டை நிறுத்த ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடுவதற்கும் வாய்ப்பை உருசியாவுக்கு வழங்கியது. இழந்த நிலப்பரப்புகளைத் திரும்ப பெறுவதானது 17-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் தொடங்கியது. அப்போது உக்குரைனில் போலந்து ஆட்சிக்கு எதிராக நடைபெற்ற கிமேல்நினித்சிகி கிளர்ச்சியானது (1648–1657) உருசியா மற்றும் உக்குரைனிய கோசாக்குகளுக்கு இடையில் பெரேயாசிலாவ் ஒப்பந்தத்தைக் கொண்டு வந்தது. இந்த ஒப்பந்தத்தில் முன்னர் போலந்தின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த இடது-கரை உக்குரைனில் கோசாக்குகளின் அரசுக்கு உருசியா பாதுகாப்பு வழங்கியது. இது நீண்ட காலம் நீடித்த உருசிய-போலந்துப் போருக்குத் (1654–1667) தூண்டுதலாக அமைந்தது. அப்போரானது ஆந்துருசோவோ ஒப்பந்தத்துடன் முடிவுக்கு வந்தது. இந்த ஒப்பந்தத்தில் இடது-கரை உக்குரைன், கீவ் மற்றும் சுமோலென்சுக் ஆகியவற்றை இழந்ததைப் போலந்து ஏற்றுக் கொண்டது. 16-ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவில் தொடங்கிய சைபீரியா மீதான உருசியப் படையெடுப்பானது 17-ஆம் நூற்றாண்டில் தொடர்ந்தது. 1640-களின் முடிவு வாக்கில் உருசியர்கள் அமைதிப் பெருங்கடலை அடைந்தனர். அந்தரத்தில் உருசிய நாடுகாண் பயணியான செம்யோன் தேசினேவ் ஆசியா மற்றும் அமெரிக்காவுக்கு இடையிலான நீரிணைப்பைக் கண்டுபிடித்தார். தூரக் கிழக்கில் உருசிய விரிவாக்கமானது சிங் அரசமரபு எதிர்ப்பைப் பெற்றது. உருசியா மற்றும் சீனாவுக்கு இடையிலான போருக்குப் பிறகு நெர்சின்சிக் ஒப்பந்தமானது கையொப்பமிடப்பட்டது. அமூர் பகுதியில் நிலப்பரப்புகளின் எல்லையை வரையறுத்தது. File:Соборное уложение глава 2.jpg மேற்கொண்ட உள்நாட்டுப் போரில் தங்களது நிலங்களை பாதிப்புக்கு உட்படுத்துவதற்கு மாறாக போயர்கள் முதலில் உரோமனோவ்களுடன் அதிகார அமைப்பு மையப்படுத்தப்படும் வேலையை முடிக்க அனுமதி அளித்து ஒத்துழைத்தனர். இவ்வாறாக அரசானது பழைய மற்றும் புதிய உயர்குடியினர் ஆகிய இரு பிரிவினரிடமிருந்தும், முதன்மையாக இராணுவத்தில், சேவையைப் பெறும் தேவையைக் கொண்டிருந்தது. மாறாக ஜார் மன்னர்கள் விவசாயிகளைப் பண்ணை அடிமை முறைக்கு மாற்றும் செயல்பாட்டை முடிக்க போயர்களுக்கு அனுமதி வழங்கினர். அதற்கு முந்தைய நூற்றாண்டில் அரசானது ஒரு நிலக்கிழாரிடமிருந்து மற்றொரு நிலக்கிழாருக்கு மாறும் விவசாயிகளின் உரிமைகளைப் படிப்படியாகச் சுருக்கியது. அரசானது தற்போது பண்ணை அடிமை முறைக்கு முழுவதுமாக அனுமதியளித்ததுடன், இந்த முறையிலிருந்து தப்பியோடிய விவசாயிகள் அரசாங்கத்திடமிருந்து தப்பியோடியவர்களாகக் கருதப்பட்டனர். தங்களது நிலத்துடன் "இணைக்கப்பட்ட" விவசாயிகள் மீதான நிலக்கிழார்களின் சக்தியானது கிட்டத்தட்ட முழுமையடைந்தது. அரசு மற்றும் உயர்குடியினர் இணைந்து விவசாயிகள் மீது திணறடிக்கும் வரிச் சுமையை ஏற்றினர். ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன் இருந்ததை விட 17-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இந்த வரி வீதமானது 100 மடங்கு அதிகமாக இருந்தது. இதே போல நடுத்தர வகுப்பு நகர்ப்புற வணிகர்கள் மற்றும் கைவினைஞர்களுக்கும் விதிக்கப்படும் வரியானது மதிப்பிடப்பட்டது. குடியிருக்கும் இடத்தை மாற்ற அவர்களுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. அனைத்து பிரிவு மக்களும் இராணுவ வரி மற்றும் சிறப்பு வரிகளுக்கு உள்ளாயினர்.For a discussion of the development of the class structure in Tsarist Russia see Theda Skocpol. ''States and Social Revolutions: A Comparative Analysis of France, Russia, and China''. Cambridge University Press, 1988. மாசுகோவின் விவசாயிகள் மற்றும் குடிமகன்கள் மத்தியிலான ஆர்ப்பாட்டங்களானவை இந்நேரத்தில் பரவலாக நடைபெற்றன. இதில் உப்பு ஆர்ப்பாட்டம் (1648),Jarmo Kotilaine and Marshall Poe, ''Modernizing Muscovy: Reform and Social Change in Seventeenth-Century Russia'', Routledge, 2004, p. 264. . தாமிர ஆர்ப்பாட்டம் (1662) மற்றும் மாசுகோ கிளர்ச்சி (1682) [http://militera.lib.ru/common/solovyev1/13_03.html Moscow Uprising of 1682] in the ''History of Russia'' of Sergey Solovyov (historian) ஆகியவை உள்ளடங்கும். 17-ஆம் நூற்றாண்டு ஐரோப்பாவில் அதுவரை நடந்திராத மிகப் பெரிய விவசாயிகள் கிளர்ச்சியானது 1667-ஆம் ஆண்டு வெடித்தது. தெற்கு உருசியாவின் சுதந்திரமான குடியிருப்புவாசிகளான கோசாக் மக்கள் அரசின் அதிகரித்து வந்த மையப்படுத்தப்படும் நிலைக்கு எதிராக வினையாற்றினர். பண்ணை அடிமை முறையிலிருந்து விவசாயிகள் தங்களது நிழக்கிழார்களிடமிருந்து தப்பித்தனர். கிளர்ச்சியாளர்களுடன் இணைந்தனர். கோசாக் தலைவர் இசுதேங்கா ராசின் தனது ஆதரவாளர்களுக்குத் தலைமை தாங்கி வோல்கா ஆறு வரை சென்றார். இது விவசாயிகள் கிளர்ச்சிகளைத் தூண்டியது. உள்ளூர் அரசாங்கங்களை கோசாக் ஆட்சியானது இடமாற்றம் செய்தது. ஜார் மன்னரின் இராணுவமானது அவரது படைகளை 1670-ஆம் ஆண்டு இறுதியாக நொறுக்கியது. ஓராண்டு கழித்து இசுதேங்கா பிடிக்கப்பட்டு சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டார். இருந்த போதிலும், அடுத்த அரை நூற்றாண்டுக்குள்ளாகவே இராணுவப் போர்ப் பயணங்களின் செயல்பாடுகளானவை அசுதிரகானில் மற்றொரு கிளர்ச்சிக்குக் காரணமாயின. அதுவும் இறுதியாக ஒடுக்கப்பட்டது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - மக்கள் தொகை குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: உருசியாவின் விரிவாக்கத்தில் பெரும்பான்மையானது 17-ஆம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்றறது. 17-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் அமைதிப் பெருங்கடல் பகுதியில் முதல் உருசியக் குடியேற்றம் அமைக்கப்பட்டதில் உச்சநிலையை அடைந்தது. உருசிய-போலந்துப் போரானது (1654–1667) இடது-கரை உக்குரைனை இணைத்தது. சைபீரியா மீதான உருசிய படையெடுப்பும் இக்காலத்தில் நடைபெற்றது. 1790-1815 ஆண்டு கால சகாப்தத்தில் போலந்து பிரிக்கப்பட்டது. நிலம் மற்றும் மக்கள் தொகையில் பெரும்பாலானோர் உருசியாவுக்குள் இணைந்தனர். 19-ஆம் நூற்றாண்டின் வளர்ச்சியில் பெரும்பான்மையானது ஆசியாவில் சைபீரியாவுக்கு தெற்கே நிலப்பரப்பை இணைத்ததன் மூலம் நடைபெற்றது.Brian Catchpole, ''A Map History of Russia'' (1974) pp 8–31; Martin Gilbert, ''Atlas of Russian history'' (1993) pp. 33–74. {| class="wikitable" |- |- | width="60" | ஆண்டு | width="240pt" | உருசியாவின் மக்கள் தொகை (கோடிகள்)Brian Catchpole, ''A Map History of Russia'' (1974) p. 25. | width="300pt" | குறிப்புகள் |- | 1720 || 1.55 || புதிய பால்டிக் மற்றும் போலந்து நிலப்பரப்புகள் உட்பட |- | 1795 || 3.76 || போலந்தின் பகுதிகள் உட்பட |- | 1812 || 4.28 || பின்லாந்து உட்பட |- | 1816 || 7.30 || பேரவை போலந்து, பெச்சராபியா உட்பட |- | 1914 || 17.00 || புதிய ஆசிய நிலப்பரப்புகள் உட்பட |}
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - பேரரசர் பேதுரு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: File:Peter de Grote.jpgஉருசியாவின் முதலாம் பேதுரு (முதலாம் பேதுரு, 1672–1725) மையப்படுத்தப்பட்ட சர்வாதிகாரத்தை உருசியாவுக்குள் கொண்டு வந்தார். ஐரோப்பிய அரசு அமைப்பிற்குள் நாட்டைக் கொண்டு வருவதில் ஒரு முக்கியப் பங்கை ஆற்றினார்.James Cracraft, ''The Revolution of Peter the Great'' (2003) உருசியா தற்போது உலகிலேயே மிகப் பெரிய நாடாகத் திகழ்ந்தது. பால்டிக் கடல் முதல் அமைதிப் பெருங்கடல் வரை விரிவடைந்திருந்தது. நிலத்தில் பெரும்பான்மையான பரப்பானது மக்களால் ஆக்கிரமிக்கப்படாமல் இருந்தது. நாட்டிற்குள் பயணமானது மிகவும் மெதுவாக நடைபெற்றது. இந்நாட்டின் விரிவாக்கத்தில் பெரும்பான்மையானது 17-ஆம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்றது. 17-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் அமைதிப் பெருங்கடல் பகுதியில் முதல் உருசியக் குடியேற்றம் அமைக்கப்பட்டது, கீவ் மீண்டும் வெல்லப்பட்டது, மற்றும் சைபீரியப் பழங்குடியினங்கள் அமைதிப்படுத்தப்பட்டதுடன் இது உச்ச நிலையை அடைந்தது.Basil Dmytryshyn, "Russian expansion to the Pacific, 1580–1700: a historiographical review." ''Slavic Studies'' 25 (1980): 1–25. [https://eprints.lib.hokudai.ac.jp/dspace/bitstream/2115/5095/1/KJ00000113075.pdf online] . எனினும், வெறும் 1.40 கோடி மக்களே இந்த பரந்த நிலப்பரப்பில் பரவிக் காணப்பட்டனர். ஒரு குறுகிய பயிர் விளைச்சல் பருவத்துடன் தானிய மகசூலானது மேற்குலகத்தில் இருந்ததை விட குறைவாகவே கிடைக்கப் பெற்றது. உருளைக் கிழங்கு வேளாண்மையானது இன்னும் பரவலாக்கப்படாமல் இருந்தது. இதன் விளைவாக மக்கள் தொகையின் பணியாளர்களில் பெரும் அளவினர் வேளாண்மையில் மட்டுமே ஈடுபட்டிருந்தனர். உருசியா கடல் வாணிபத்திலிருந்து இன்னும் தனித்து விடப்பட்டிருந்தது. இதன் உள்நாட்டு வணிகம், தொலைத்தொடர்பு மற்றும் உற்பத்தித் துறை ஆகியவை பருவ காலத்தைச் சார்ந்திருந்தன. பேதுரு உருசிய இராணுவத்தைச் சீர்திருத்தினார். உருசியக் கடற்படையை உருவாக்கினார். பேதுருவின் முதல் இராணுவ முயற்சிகளானவை உதுமானியப் பேரரசு எதிராக நடந்தன. அசோவ் பட்டணத்தைக் கைப்பற்றுவதன் மூலம் கருங்கடலில் ஓர் உருசிய வேறூன்றலை நிறுவுவது இவரது குறிக்கோளாக இருந்தது.Lord Kinross, ''The Ottoman Centuries: The Rise and Fall of the Turkish Empire'' (1979) p. 353. இவரது கவனமானது பிறகு வடக்கு நோக்கித் திருப்பியது. வெள்ளைக் கடல் ஆர்க்கேஞ்சலில் இருந்ததைத் தவிர்த்து ஒரு பாதுகாப்பான வடக்கு கடல் துறைமுகம் இல்லாத நிலையையே பேதுரு கொண்டிருந்தார். ஆர்க்கேஞ்சல் கடல் துறைமுகம் ஓராண்டுக்கு ஒன்பது மாதங்கள் உறைந்திருந்தது. பால்டிக் கடலுக்கான வழியானது அக்கடலை மூன்று புறங்களிலும் சூழ்ந்திருந்த நிலப்பரப்புகளைக் கொண்டிருந்த சுவீடனால் தடுக்கப்பட்டது. "கடலுக்கான ஒரு சன்னல்" எனும் பேதுருவின் குறிக்கோள்களானவை 1699-இல் சுவீடனுக்கு எதிராக போலந்து-லித்துவேனியா பொதுநலவாயம் மற்றும் தென்மார்க்குடன் ஓர் இரகசியக் கூட்டணியை இவர் ஏற்படுத்துவதற்குக் காரணமானது. இது பெரும் வடக்குப் போர் வழி வகுத்தது. சோர்வடைந்த சுவீடன் உருசியாவுடன் அமைதி வேண்டிய போது இப்போரானது 1721-ஆம் ஆண்டு முடிவுக்கு வந்தது. பின்லாந்து வளைகுடாவிற்குத் தெற்கு மற்றும் கிழக்கே அமைந்திருந்த நான்கு மாகாணங்களைப் பேதுரு பெற்றார். இவ்வாறாக கடலுக்கு வழி வேண்டிய தனது குறிக்கோளை இவர் உறுதி செய்தார். 1703-இல் அங்கு உருசியாவின் புதிய தலைநகராக உருவாகிய சென் பீட்டர்சுபெர்கு நகரத்தை ஏற்கனவே இவர் நிறுவியிருந்தார். பொதுநலவாயத்தில் உருசிய தலையீடானது அமைதி செசத்துடன் (பொதுநலவாய நாடாளுமன்றம்) அப்பகுதியில் 200 ஆண்டு காலத்திற்கு உருசியப் பேரரசு ஆதிக்கம் செலுத்தியதன் தொடக்கத்தைக் குறித்தது. தன்னுடைய வெற்றிகளைக் கொண்டாட பேதுரு பேரரசர் என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார். உருசிய ஜார் ஆட்சியானது அதிகாரப்பூர்வமாக 1721-ஆம் ஆண்டு உருசியப் பேரரசு உருவானது. பேதுரு தனது அரசாங்கத்தை அக்கால மேற்குலக மாதிரிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு மறு ஒருங்கிணைப்பு செய்தார். ஓர் ஒட்டு மொத்த அதிகாரமுடைய அரசாக உருசியாவை உருவாக்கினார். பழைய ''போயர்'' துமாவானது (உயர்குடியினரின் மன்றம்) செனட் எனும் சபையால் இடமாற்றம் செய்யப்பட்டது. செயல்பாட்டு ரீதியில் அரசின் ஓர் அதியுயர் மன்றமாக உருவானது. கிராமப்புறப் பகுதியும் புதிய மாகாணங்கள் மற்றும் மாவட்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது. தனது குறிக்கோள் வரி வசூலிப்பது என செனட் சபையிடம் பேதுரு குறிப்பிட்டார். மாறாக இவரது ஆட்சிக் காலத்தின் போக்கில் வரி வருவாய்களானவை மும்மடங்கானது. பழைய அரசாங்கத் துறைகளை இடமாற்றம் செய்வதற்காக சென் பீட்டர்சுபெர்கில் நிர்வாக அமைச்சகங்கள் நிறுவப்பட்டன. 1722-இல் பேதுரு தனது பிரபலமான தரநிலைகளின் அட்டவணை என்ற சட்டத்தை அறிவித்தார். அரசாங்க சீர்திருத்தத்தின் ஒரு பகுதியாக மரபுவழி திருச்சபையானது நாட்டின் நிர்வாக அமைப்புக்குள் பகுதியளவுக்கு இணைக்கப்பட்டது. செயல்பாட்டு ரீதியில் அரசின் ஒரு கருவியாக திருச்சபையை ஆக்கியது. பேதுரு திருச்சபை மதகுருமாரின் அலுவலகத்தை நீக்கினார். புனித சினோது என்றழைக்கப்பட்ட ஒட்டு மொத்த அமைப்பைக் கொண்டு இடமாற்றம் செய்தார். இந்த அமைப்பிற்கு ஓர் உபாசக அரசாங்க அதிகாரி தலைமை தாங்கினார். அனைத்து உயர்குடியினரும் அரசாங்க சேவையாற்ற வேண்டும் என்ற தனக்கு முந்தைய ஆட்சியாளர்களின் நிலையைப் பேதுரு தொடர்ந்து, அதிகப்படியாக்கினார். File:'The Victory at Poltava' by Alexander Evstafyevich Kotzebue, 1862, Hermitage.JPG அந்நேரத்தில் தெற்கில் ஒரு காலத்தில் சக்தி வாய்ந்ததாக இருந்த பாரசீக சபாவியப் பேரரசானது கடுமையான வீழ்ச்சியைச் சந்தித்திருந்தது. இதைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திய பேதுரு உருசிய-பாரசீகப் போரைத் (1722–1723) தொடங்கினார். உருசிய வரலாற்றாளர்களால் "பேரரசர் பேதுருவின் பாரசீகப் போர்ப் பயணம்" என்று இது அறியப்படுகிறது. காக்கேசியா மற்றும் காசுப்பியன் கடல் பகுதியில் உருசிய செல்வாக்கை நிறுவிய முதல் உருசியப் பேரரசராக இவர் உருவானார். காக்கேசியா மற்றும் பாரசீகத்தின் வடக்கு முதன்மை நிலப்பகுதியில் பல மாகாணங்கள் மற்றும் நகரங்களைக் கைப்பற்றி, குறிப்பிடத்தக்க அளவு வெற்றிகளைப் பெற்றதற்குப் பிறகு உருசியாவிடம் நிலப்பரப்புகளை அளிக்கும் நிலைக்கு சபாவியர்கள் தள்ளப்பட்டனர். எனினும், 12 ஆண்டுகள் கழித்து அனைத்து நிலப்பரப்புகளும் பாரசீகத்திடம் திருப்பியளிக்கப்பட்டன. இப்போது வசீகரமான இராணுவ மேதையான நாதிர் ஷா பாரசீகம் தலைமை தாங்கப்பட்டிருந்தது. ரெசுது மற்றும் கஞ்சா ஒப்பந்தங்கள், இரு நாடுகளுக்கும் பொதுவான அண்டை எதிரியான உதுமானியப் பேரரசுக்கு எதிரான உருசிய-பாரசீகக் கூட்டணி ஆகியவற்றின் ஒரு பகுதியாக இவ்வாறு திருப்பியளிக்கப்பட்டது. பேரரசர் பேதுரு 1725-இல் இறந்தார். தனது வாரிசு யார் என்று அவர் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை. ஆனால், அவரது ஆட்சிக் காலத்தின் முடிவின் போது உருசியா ஒரு மிகப் பெரிய சக்தியாக உருவாகியிருந்தது. முதலாம் பேதுருவுக்குப் பிறகு அவரது இரண்டாவது மனைவியான முதலாம் கேத்தரீன் பதவிக்கு (1725–1727) வந்தார். உயரதிகாரிகளின் ஒரு சக்தி வாய்ந்த குழுவிற்கு வெறுமனே ஓர் அடையாளத் தலைவியாக அவர் திகழ்ந்தார். அதற்குப் பிறகு பேதுருவின் சிறு வயது பேரன் இரண்டாம் பேதுருவும் (1727–1730), பிறகு பேதுருவின் உடன் பிறப்பின் மகளும், ஜார் மன்னர் ஐந்தாம் இவானின் மகளுமான அன்னா ஆட்சிக்கு (1730–1740) வந்தார். உருசியாவின் ஆறாம் இவான் ஓர் ஆட்சி கவிழ்ப்பில் சீக்கிரமே பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார். முதலாம் பேதுருவின் மகளான எலிசவேத்தா பெட்ரோவ்னா 1741 முதல் 1762 வரை ஆட்சி புரிந்தார். எலிசபெத்தின் ஆட்சிக் காலத்தின் போது உருசியா ஏழாண்டுப் போர் பங்கெடுத்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - பேரரசி கேத்தரீன் என்பது என்ன?
பதில்: File:Dmitry Levitsky - Екатерина II в виде Законодательницы в храме богини Правосудия - Google Art Project.jpg பேதுருவைப் போல ஒப்பீட்டளவில் குறிக்கோள்களையுடைய ஓர் ஆட்சியாளர் தோன்றுவதற்கு கிட்டத்தட்ட 40 ஆண்டுகள் கடந்தன. உருசிய முடியாட்சிக்கான செருமானிய வாரிசை மணந்த ஒரு செருமானிய இளவரசியான "பேரரசி" உருசியாவின் இரண்டாம் கத்தரீன் (ஆ. 1762–1796) தான் அந்த ஆட்சியாளர். இவர் தன் கணவனை 1762-ஆம் ஆண்டில் ஓர் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பில் பதவியிலிருந்து தூக்கியெறிந்ததற்கு பிறகு ஆட்சி அதிகாரமுடைய அரசியானார். அறிவொளிக் காலம் கருத்துக்களுக்கு உற்சாகத்துடன் கேத்தரீன் ஆதரவளித்தார். இவ்வாறாக ஓர் அறிவொளி பெற்ற எதேச்சதிகாரி என்ற நிலையைப் பெற்றார் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. கலை, அறிவியல் மற்றும் கற்றலுக்கு இவர் ஆதரவளித்தார்.Nancy Whitelaw, ''Catherine the Great and the Enlightenment in Russia'' (Morgan Reynolds, 2005) pp 33–34.[https://archive.org/details/catherinegreaten00nanc online] பேரரசர் பேதுருவின் இறப்பிற்குப் பிறகு தொடங்கிய உருசிய உயர்குடியினர் மறு எழுச்சி பெற இவர் பங்களித்தார். உயர்குடியினருக்கான சாசனத்தை கேத்தரீன் அறிவித்தார். இது உருசிய உயர்குடியினரின் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்களை மீண்டும் தெளிவுபடுத்தியது. கட்டாய அரசாங்க சேவையை நீக்கியது. திருச்சபையின் அனைத்து நிலங்களின் கட்டுப்பாட்டையும் இவர் பறித்தார். மடாலயங்களின் அளவைப் பெருமளவுக்கு குறைத்தார். எஞ்சிய மதகுருமார்களை ஒரு சிக்கனமான வரவு செலவு திட்டத்தின் கீழ் வைத்தார். நிலப்பரப்பை விரிவாக்கும் ஓர் அயல்நாட்டுக் கொள்கைக்கு கேத்தரீன் பெருமளவுக்கு செலவழித்தார். தர்கோவிகா கூட்டமைப்புக்கு ஆதரவளித்தது உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகளின் மூலம் போலந்து-லித்துவேனிய பொதுநலவாயம் மீதான உருசியாவின் அரசியல் கட்டுப்பாட்டை இவர் விரிவாக்கினார். இவரது படையெடுப்புகளுக்கான செலவினங்களுடன் சேர்த்து தங்களது நிலக்கிழார்களின் நிலத்தில் கிட்டத்தட்ட தங்களது அனைத்து நேரத்தையும் பணி செய்வதிலேயே பண்ணைக் கொத்தடிமைகள் செலவழிக்க வேண்டிய தேவையைக் கொண்டிருந்த ஒடுக்குமுறை கொண்ட சமூக அமைப்பானது 1773-ஆம் ஆண்டில் விவசாயிகளின் ஒரு முதன்மையான கிளர்ச்சியைத் தூண்டியது. எமெல்யன் புகசேவ் என்ற பெயருடைய ஒரு கொசக்கால் அகத்தூண்டுதல் பெற்ற கிளர்ச்சியாளர்கள் "அனைத்து நிலக்கிழார்களையும் தூக்கிலிடுங்கள்" என்ற உறுதியான குரலை எழுப்பினர். கேத்தரீனால் இந்த கிளர்ச்சி நொறுக்கப்படும் வரை கிளர்ச்சியாளர்கள் மாசுகோவை கைப்பற்றும் நிலையில் அச்சுறுத்தலாக விளங்கினர். ஐரோப்பாவின் பிற அறிவொளி பெற்ற எதேச்சதிகாரிகளைப் போலவே தன்னுடைய சொந்த அதிகாரத்தை கேத்தரீன் உறுதிப்படுத்தினார். உயர்குடியினருடன் ஒரு கூட்டணியை ஏற்படுத்தினார். சிதைவடைந்து கொண்டிருந்த உதுமானியப் பேரரசுக்கு எதிராக கேத்தரீன் வெற்றிகரமாக இரு போர்களைத் (1768–1774, 1787–1792) தொடுத்தார். உருசியாவின் தெற்கு எல்லையை கருங்கடலுக்குக் கொண்டு சென்றார். 1775-இல் பகுதியளவு தன்னாட்சி கொண்டிருந்த கொசக் அரசியல் அமைப்பான சபோரிசியா சிச்சை இவர் கலைத்தார். உக்குரைனிய கொசக்குகளின் முந்தைய நிலங்களில் அவர்களது குடியிருப்புகளின் இடங்களில் நோவோரோசியா ஆளுநராகமானது உருவாக்கப்பட்டது. இதில் புதிய நகரங்களான நிப்ரோ நகரம் (1776), கிரோப்பிவ்னிட்ஸ்கி நகரம், கெர்சன் நகரம் (1778) மற்றும் ஒடெசா (1794) ஆகியவை அமைக்கப்பட்டன.К. М. Корольков «Столетний юбилей города Екатеринослава (1787 — 9-го мая — 1887)» (Екатеринослав, 1887).Місто і люди. Єлисаветград — Кіровоград, 1754—2004. Ілюстрована енциклопедія., Кіровоград:, «Імекс-ЛТД», 2004, 303 стор.Бобух А.І. Херсон: Путівник. — Херсон : Степ, 1994. — 60 с.Балабанова Д. А., Веприцкая В. Н. Становление адвокатуры в Южноукраинских губерниях Российской империи в первой половине XIX века (на примере Одессы) // Раціональний та почуттєво-емоційний аспекти правосвідомості та поведінки суб’єктів права. — 2012. உருசியா 1783-இல் கிரிமியாவை இணைத்தது. கருங்கடல் கப்பல் குழுவை உருவாக்கியது. பிறகு ஆத்திரியப் பேரரசு மற்றும் புருசியா ஆட்சியாளர்களுடன் இணைந்ததன் மூலம் இவர் போலந்து-லித்துவேனிய பொது நலவாயத்தின் நிலப்பரப்புகளை உருசியாவுடன் இணைத்தார். ஒரு நூற்றாண்டு கால உருசிய ஆட்சிக்குப் பிறகு இங்கே கத்தோலிக்கர் அல்லாத, முதன்மையாக மரபுவழி கிறித்தவ மக்கள் தொகை போலந்து பிரிக்கப்பட்ட காலத்தின் போது உருவானது.According to Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary: 1891 Grodno province – Catholics 384,696, total population 1,509,728 [http://gatchina3000.ru/brockhaus-and-efron-encyclopedic-dictionary/031/31772.htm] ; Curland province – Catholics 68,722, total population 555,003 [http://gatchina3000.ru/brockhaus-and-efron-encyclopedic-dictionary/057/57501.htm] ; Volyhnia Province – Catholics 193,142, total population 2,059,870 [http://gatchina3000.ru/brockhaus-and-efron-encyclopedic-dictionary/022/22861.htm] இது உருசியாவின் எல்லைகளை மேற்கு நோக்கி நாடு ஐரோப்பாவுக்குள் விரிவாக்கியது.Thomas McLean, ''The Other East and Nineteenth-Century British Literature: Imagining Poland and the Russian Empire'' (Palgrave Macmillan, 2012) pp. 14-40. File:Russian Empire 1792 Map.jpg]] சார்சியர்களுக்கு எதிராக அவர்களின் பாரசீக மேலாட்சியாளர்களின் எந்த ஒரு புதிய படையெடுப்பு மற்றும் மேற்கொண்ட அரசியல் குறிக்கோள்களுக்கு எதிராக சார்சியர்களைப் பாதுகாப்போம் என உருசியா ஒப்பந்தம் செய்திருந்தது. பாரசீகர்கள் சார்சியா மீது படையெடுத்து 1795-இல் அங்கு ஆட்சியை நிறுவியிருந்தனர். காக்கேசியா புதிதாக நிறுவப்பட்ட உருசிய கோட்டை காவல் படையினரை வெளியேற்றியிருந்தனர். இதைத் தொடர்ந்து 1796-இல் கேத்தரீன் பாரசீகத்திற்கு எதிராக ஒரு புதிய போரைத் தொடங்கினார். 1798-1799-இல் பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கு எதிரான கூட்டணியில் உருசியத் துருப்புகள் பங்கெடுத்தன. தளபதி அலெக்சாந்தர் சுவோரோவ் தலைமையிலான துருப்புகள் வடக்கு இத்தாலியில் பிரெஞ்சுப் படைகளைத் தோற்கடித்தன.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - முதலாம் அலெக்சாந்தரும், நெப்போலியனுக்கு எதிராக வெற்றியும் என்பது என்ன?
பதில்: File:Napoleons retreat from Moscow by Adolph Northen.jpg பின் வாங்கல்]]1796-இல் அவர் இறந்த நேரம் வாக்கில் கேத்தரீனின் பரப்பளவு விரிவாக்கக் கொள்கையானது உருசியாவை ஒரு முதன்மையான ஐரோப்பிய சக்தியாக ஆக்கியிருந்தது. உருசியாவின் முதலாம் அலெக்சாந்தர் இந்தக் கொள்கையைத் தொடர்ந்தார். 1809-இல் பலவீனம் அடைந்திருந்த சுவீடன் இராச்சியத்திடமிருந்து பின்லாந்தையும், 1812-இல் உதுமானியர்களிடமிருந்து பெச்சராபியாவையும் கைப்பற்றினார். இவரது முக்கியமான ஆலோசகராக ஒரு போலந்து உயர் குடியினரான ஆதம் செர்சி சார்தோரிசுகி திகழ்ந்தார்.Charles Morley, "Czartoryski's attempts at a new foreign policy under Alexander I." ''American Slavic and East European Review'' 12.4 (1953): 475-485. 1802-இல் பாரசீக ஆக்கிரமிப்பிலிருந்து கூட்டாளியான சார்சியாவை உருசிய இராணுவங்கள் விடுவித்ததற்குப் பிறகு, சார்சியா, மேலும் நவீன கால அசர்பைஜான் மற்றும் தாகெஸ்தான் உள்ளடக்கிய ஈரானிய நிலப்பரப்புகள் மீதான கட்டுப்பாடு மற்றும் நிலைநிறுத்தல் வேண்டி பாரசீகத்துடன் இவர்கள் உருசிய பாரசீக போர் (1804–1813). காக்கேசிய இமாமியம் மற்றும் சிர்காசியாவிற்கு எதிராக காக்கேசியப் போரிலும் இவர்கள் ஈடுபட்டனர். 1813-இல் பாரசீகத்துடனான போரானது ஓர் உருசிய வெற்றியுடன் முடிவுக்கு வந்தது. காக்கேசியாவில் அதன் நிலப்பரப்பில் பெருமளவு இடங்களை உருசியாவுக்கு விட்டுக் கொடுக்கும் நிலைக்கு குவாஜர் வம்சம் தள்ளப்பட்டது. இதனால் காக்கேசியாவில் உருசியாவின் நிலப்பரப்பானது பெருமளவுக்கு அதிகரித்தது.Timothy C. Dowling [https://books.google.com/books?id=KTq2BQAAQBAJ&pg=PA728 ''Russia at War: From the Mongol Conquest to Afghanistan, Chechnya, and Beyond''] pp. 728–729 ABC-CLIO, 2 December 2014 தென்மேற்கே உதுமானியப் பேரரசு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் வகையில் விரிவடைய உருசியா முயற்சித்தது. காக்கேசியா மற்றும் அனத்தோலிய போர் முனைக்கு சார்சியாவைத் தன் அடித்தளமாக உருசியா பயன்படுத்தியது. நடுநிலையான அமைதி ஏற்படுத்துபவர், நெப்போலியனுக்கு எதிரானவர், நெப்போலியனின் ஒரு கூட்டாளி என்பதிலிருந்து இறுதியாக நெப்போலியனின் எதிரியாக 1812-இல் மாறுவது வரை 1804 முதல் 1812 வரையில் நான்கு முறை உருசியாவை முன்னும் பின்னும் என்ற நிலைகளுக்கு முதலாம் அலெக்சாந்தர் ஐரோப்பியக் கொள்கையில் மாற்றம் அடையச் செய்தார். 1805-இல் நெப்போலியனுக்கு எதிரான மூன்றாவது கூட்டணியின் போரில் பிரித்தானியாவுடன் இவர் இணைந்தார். ஆனால், ஆசுதர்லித்சு யுத்தத்தில் பெரும் தோல்விக்குப் பிறகு தில்சித் ஒப்பந்தத்தின் மூலம் (1807) நெப்போலியனுடன் ஒரு கூட்டணியை உருவாக்கி இவர் கொள்கையை மாற்றினர். நெப்போலியனின் கண்டப்பகுதி அமைப்பில் இணைந்தார். 1807 முதல் 1812 வரையில் பிரித்தானியாவுக்கு எதிரான ஒரு சிறிய அளவிலான கடற்படைப் போரிலும் இவர் சண்டையிட்டார். 1810 வாக்கில் இந்தக் கூட்டணியானது முறிந்தது. பிரித்தானியாவுடனான வணிகத்தைத் துண்டித்த நெப்போலியனின் கண்டப்பகுதி அமைப்பால் உருசியப் பொருளாதாரமானது பாதிப்படைந்தது. பிரித்தானிய வரலாற்றாளர் எசுதைல் குறிப்பிட்டதன் படி "மறைமுகமாக போலந்து உருசியாவின் ஒரு பகுதி என்ற எண்ணமானது உண்மையில் நெப்போலியனுக்கு எதிரான ஒரு போர்" என்பதற்குச் சமமானதாகும்.Charles Esdaile, ''Napoleon's Wars: An International History, 1803–1815'' (2007) p. 438 சுரோதர் என்ற வரலாற்றாளர் இச்சண்டைக்கான அடிப்படைக் காரணமானது போலந்து என்று குறிப்பிடுகிறார். ஆனால், கண்டப்பகுதி அமைப்புக்கு ஆதரவளிக்க உருசியா மறுத்ததும் ஒரு காரணி என்று குறிப்பிடுகிறார்.Paul W. Schroeder, ''The Transformation of European Politics: 1763–1848'' (1994) p. 419 File:Russparis.jpg தலைமை தாங்கப்பட்ட உருசியத் துருப்புக்கள் 1814-ஆம் ஆண்டில் பாரிசு நுழைதல்]] உருசியா மீதான படையெடுப்பானது நெப்போலியனுக்கும், அவரது 4.50 இலட்சம் படையெடுத்து வந்த துருப்புகளுக்கும் ஒரு கொடும் நேர்வாக இருந்தது. ஒரு முதன்மையான யுத்தமானது போரோதினோ என்ற இடத்தில் சண்டையிடப்பட்டது. பிரெஞ்சு இழப்பானது மிக அதிகமாக இருந்தது. ஆனால், இந்தப் போர் தீர்க்கமாக முடிவடையவில்லை. உருசிய இராணுவங்களை எதிர் கொண்டு தோற்கடிக்க நெப்போலியனால் இயலவில்லை. குளிர் காலம் தொடங்கும் நேரத்தில் மாசுகோவைக் கைப்பற்றுவதன் மூலம் ஜார் மன்னரை கட்டாயப்படுத்தி ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட வைக்க நெப்போலியன் முயற்சித்தார். தன்னுடைய இராணுவ வீரர்களில் பெரும்பாலானவர்களை இழந்த நிலையிலும் இவ்வாறாக முயற்சித்தார். மாறாக உருசியர்கள் போர்க் களத்திலிருந்து பின் வாங்கினர். நெப்போலியனின் இராணுவப் பிரச்சினைகளை பல மடங்காக்கிய தங்களது சொந்த நிலத்தையை எரிக்கும் கொள்கையில் பயிர்கள் மற்றும் உணவுப் பொருட்களை உருசியர்கள் எரித்தனர். போர், குளிர், பட்டினி அல்லது கரந்தடி சண்டையிட்ட விவசாயிகளால் பதுங்கியிருந்து தாக்கப்படுதல் ஆகியவற்றின் மூலம் நெப்போலியனின் போர் வீரர்களில் 85% முதல் 90% பேர் வரை இறந்தனர். நெப்போலியனின் படைகள் பின் வாங்கிச் செல்ல உருசியத் துருப்புகள் நடு மற்றும் மேற்கு ஐரோப்பாவிற்கு அவர்களைப் பின் தொடர்ந்து வந்தனர். தேசங்களின் யுத்தம் என்ற யுத்தத்தில் நெப்போலியனின் இராணுவத்தை தோற்கடித்தனர். இறுதியாகப் பாரிசையே கைப்பற்றினர்.Esdaile, ''Napoleon's Wars: An International History, 1803–1815'' (2007) pp. 460–480 சுமார் 4.30 கோடி மக்கள் என்ற தங்களது மொத்த மக்கள் தொகையில் உருசியா 1812-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 15 இலட்சம் பேரை இழந்தது. இதில் சுமார் 2.50 இலட்சம் முதல் 3 இலட்சம் வரையிலானவர்கள் போர் வீரர்களாகவும், எஞ்சியவர்கள் விவசாயிகளும், பண்ணை அடிமைகளாகவும் இருந்தனர்.Geoffrey Best, ''War and Society in Revolutionary Europe, 1770–1870'' (1998) p. 187 நெப்போலியனின் தோல்விக்குப் பிறகு வியன்னா மாநாடு (1814-1815) ஐரோப்பாவின் வரைபடத்தை மீண்டும் திருத்தி வரைவதற்கு அலெக்சாந்தர் தலைமை தாங்கினார். போலந்துப் பேரவையின் மன்னராக இது இவரை ஆக்கியது. ஆத்திரியா மற்றும் புருசியாவுடன் இவர் புனிதக் கூட்டணியை அமைத்தார். முறைமையுடைய கிறித்தவ முடியாட்சியாளர்களுக்கு நெறி தவறிய அச்சுறுத்தல்களாக ஐரோப்பாவில் தான் கண்ட புரட்சி இயக்கங்களை ஒடுக்குவதற்காக இதை அமைத்தார். அனைத்து தேசிய மற்றும் தாராண்மை இயக்கங்களை ஒடுக்குவதில் ஆத்திரியாவின் கிளமென்சு வான் மெத்தர்னிச்சுவுக்கு இவர் உதவினார்.Henry A. Delfiner, "Alexander I, the holy alliance and Clemens Metternich: A reappraisal." ''East European Quarterly'' 37.2 (2003): 127+. 1848-ஆம் ஆண்டு வரையிலும் கூட பழமை வாதத்திற்காக உருசியப் பேரரசானது ஒரு முதன்மையான பங்கை ஆற்றிய போதும், பண்ணை அடிமை முறையை இது தக்க வைத்துக் கொண்டது எந்த ஒரு குறிப்பிடத்தக்க அளவிலும் பொருளாதார முன்னேற்றம் அடைவது என்பதை இயலாததாக்கியது. தொழிற்புரட்சி, கடல் வாணிபம் மற்றும் 18-ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் தொடங்கிய குடியேற்றவாதம் ஆகியவற்றின் போது மேற்கு ஐரோப்பியப் பொருளாதார வளர்ச்சியானது பெருமளவுக்கு அதிகரித்த போது உருசியா மேலும் பின்னோக்கி தங்கத் தொடங்கியது. வலிமையான இராணுவங்களை களத்திற்கு கொண்டு வரும் இதன் ஆற்றலை இது மட்டுப்படுத்தியது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - முதலாம் நிக்கோலசும், திசம்பர் புரட்சியும் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:Kolman decembrists.jpgஉருசியாவின் உலக வல்லமை நிலையானது இதன் அரசாங்கத்தின் செயல் திறன் குன்றிய நிலை, இதன் மக்கள் தனித்துவிடப்பட்டது மற்றும் இதன் பொருளாதாரப் பின்தங்கிய நிலை ஆகியவற்றை புலப்பட இயலாததாக மங்கலாக்கியது.Riasonovsky ''A History of Russia'' (fifth ed.) pp. 302–303; Charques ''A Short History of Russia'' (Phoenix, second ed. 1962) p. 125 நெப்போலியனின் தோல்விக்குப் பிறகு அரசியலமைப்புச் சீர்திருத்தங்களை விவாதிக்க முதலாம் அலெக்சாந்தர் தயாராக இருந்தார். எனினும், வெகு சில சீர்திருத்தங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டாலும் பெரிய அளவிலான மாற்றங்கள் முயற்சிக்கப்படவில்லை.Riasonovsky pp. 302-307 ஜார் மன்னர் முதலாம் அலெக்சாந்தருக்குப் பிறகு அவரது தம்பியான உருசியாவின் முதலாம் நிக்கலாசு (1825-1855) பதவிக்கு வந்தார். தன்னுடைய ஆட்சியின் தொடக்கத்தில் ஒரு கிளர்ச்சியை அவர் எதிர் கொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. இந்தப் புரட்சிக்கான பின்புலமானது நெப்போலியப் போர்களில் அமைந்திருந்தது. அப்போது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான நன்றாகக் கற்றறிந்த உருசிய அதிகாரிகள் இராணுவப் பயணங்கள் காரணமாக ஐரோப்பாவில் பயணித்தனர். மேற்கு ஐரோப்பாவின் தாராண்மைக் கொள்கைகள் குறித்து அங்கு அவர்கள் அறிந்ததானது அவர்கள் உருசியாவுக்குத் திரும்பி வந்த போது தங்கள் நாட்டில் மாற்றத்தை வேண்டியதை ஊக்கப்படுத்தியது. இதன் விளைவு திசம்பர் புரட்சியாகும் (திசம்பர் 1825). அரசியலமைப்பின் படியான ஒரு முடியாட்சியாளராக நிக்கோலசின் சகோதரரைப் பதவியில் அமர வைக்க விரும்பிய தாராண்மைக் கொள்கையுடைய உயர்குடியினர் மற்றும் இராணுவ அதிகாரிகளின் ஒரு சிறிய வட்டத்தின் வேலை இதுவாகும். ஆனால், இப்புரட்சியானது எளிதாக நொறுக்கப்பட்டது. தாராண்மைக் கொள்கைச் சீர்திருத்தங்களிலிருந்து நிக்கோலசு மாறுவதற்கும், "பழமைவாதம், சர்வாதிகாரம், தேசியவாதம்" என்ற எதிர் வினையான கொள்கையைப் பின்பற்றுவதற்கும் இது காரணமாக அமைந்தது. 1826-1828-இல் பாரசீகத்துக்கு எதிராக மற்றொரு போரில் உருசியா சண்டையிட்டது. முதல் ஆண்டின் போது தன்னுடைய சமீபத்தில் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நிலப்பரப்புகளில் கிட்டத்தட்ட அனைத்தையும் உருசியா இழந்தது. ஆனால், பின் வந்த ஆண்டுகளில் அவற்றை மீண்டும் பெற்றது. உருசியா தனக்கு மிகவும் சாதகமான ஒப்பந்த நிபந்தனைகளுடன் வென்றது. 1828-இன் துருக்மென்சாய் ஒப்பந்தத்தில் ஆர்மீனியா, நக்சிவான், நாகோர்னோ-கராபக் பிரதேசம், அசர்பைஜான் மற்றும் ஐடார் மாகாணம் ஆகிய பகுதிகளை உருசியா பெற்றது.Timothy C. Dowling [https://books.google.com/books?id=KTq2BQAAQBAJ&pg=PA728 ''Russia at War: From the Mongol Conquest to Afghanistan, Chechnya, and Beyond''] (2014) p. 729 1828-1829-இன் உருசிய-துருக்கியப் போரில் வடகிழக்கு அனத்தோலியா மீது உருசியா படையெடுத்தது. உத்தி ரீதியில் முக்கியமான உதுமானியப் பட்டணங்களான எர்சுரும் மற்றும் குமுசனே ஆகிய இடங்களை ஆக்கிரமித்தது. கிரேக்க மரபுவழிக் கிறித்தவ மக்களின் ஒரு காப்பாளராகவும், இரட்சகராகவும் தன்னைக் காட்டிக் கொண்டது. இப்பகுதியின் பான்டிக் கிரேக்கர்களிடமிருந்து விரிவான ஆதரவைப் பெற்றது. ஒரு குறுகிய கால ஆக்கிரமிப்புக்குப் பிறகு உருசிய ஏகாதிபத்திய இராணுவமானது சர்சியாவுக்குப் பின் வாங்கியது. காக்கேசியாவில் இருந்த அனைத்து பாரசீக நிலப்பரப்புகளையும், முதன்மையான உதுமானிய நிலப்பரப்புகளையும் 1830-கள் வாக்கில் உருசியா வென்றது.Riasonovsky p. 308 1831-இல் நிக்கோலசு போலந்தில் ஏற்பட்ட நவம்பர் கிளர்ச்சியை நொறுக்கினார். மொழி, சமயம் மற்றும் பண்பாடு ஆகிய தேசத்தின் மைய விழுமியங்களைத் தாக்கியதன் மூலம் 1863-இல் போலந்து கைவினைஞர்கள் மற்றும் பொது மக்களுக்கு கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டதற்கான காரணத்தை உருசிய சர்வாதிகாரமானது வழங்கியது.Stephen R. Burant, "The January Uprising of 1863 in Poland: Sources of Disaffection and the Arenas of Revolt." ''European History Quarterly'' 15#2 (1985): 131–156. இதன் விளைவாக ஏற்பட்ட சனவரி கிளர்ச்சியானது ஒரு பெரும் புரட்சியாகத் திகழ்ந்தது. இதுவும் நொறுக்கப்பட்டது. இப்பிரச்சினையில் தலையிட பிரான்சு, பிரித்தானியா மற்றும் ஆத்திரியா ஆகிய நாடுகள் முயற்சித்தன. ஆனால், அவர்களால் இயலவில்லை. உருசிய தேசப்பற்று பத்திரிக்கைகள் போலந்துக் கிளர்ச்சியை உருசிய தேசத்தை ஒன்றிணைக்கப் பயன்படுத்தின. போலந்து மற்றும் உலகத்தைக் காப்பதென்பது கடவுளால் உருசியாவுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பணி என குறிப்பிட்டன.Olga E. Maiorova, "War as Peace: The Trope of War in Russian Nationalist Discourse during the Polish Uprising of 1863." ''Kritika: Explorations in Russian and Eurasian History'' 6#3 (2005): 501–534. அதன் தனித்துவமான அரசியல் மற்றும் நீதித்துறை உரிமைகளை இழக்கச் செய்ததன் மூலம் போலந்துக்குத் தண்டனை கொடுக்கப்பட்டது. போலந்துப் பள்ளிகள் மற்றும் அரசவைகளில் உருசியமயமாக்கமானது திணிக்கப்பட்டது.Norman Davies: ''God's Playground: A History of Poland'' (OUP, 1981) vol. 2, pp. 315–333, 352-363
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - உருசிய இராணுவம் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:RUS-2016-SPB-Monument to Nicholas I of Russia.jpg ஜார் மன்னர் உருசியாவின் முதலாம் நிக்கலாசு (ஆட்சி 1825-1855) தன் இராணுவம் மீது மட்டு மீறிய கவனத்தைச் செலுத்தினார்.John Shelton Curtiss, "The Army of Nicholas I: Its Role and Character," ''American Historical Review,'' 63#4 (1958), pp. 880-889 [http://www.jstor.org/stable/1848945 online] 6 முதல் 7 கோடி மக்களைக் கொண்டிருந்த உருசிய தேசத்தில் இவரது இராணுவமானது 10 இலட்சம் வீரர்களைக் கொண்டிருந்தது. இவர்களிடம் காலம் போன உபகரணங்களும், உத்திகளுமே இருந்தன. ஆனால், அணிவகுப்பில் இதன் சிறப்பு தன்மை மீது ஜார் மன்னருக்குப் பெருமை இருந்தது. எடுத்துக்காட்டாக, குதிரைப் படையைச் சேர்ந்த குதிரைகள் அணி வகுப்புகளுக்கு மட்டுமே பயிற்றுவிக்கப்பட்டு இருந்தன. யுத்தத்தில் மோசமாகச் செயல்பட்டன. அவர்களது தகுதிகள் குறித்து பொருட்படுத்தாது தன்னுடைய குடிசார் முகமைகளில் பெரும்பாலானவற்றுக்கு தலைமைப் பதவியில் தன்னுடைய தளபதிகளை இவர் நியமித்தார். போலந்து, பால்டிக், பின்லாந்து மற்றும் சார்சியா போன்ற உருசியா அல்லாத பகுதிகளைச் சேர்ந்த உயர்குடியின இளைஞர்களுக்கு மேல் நோக்கிய சமூக நகர்வுக்கான ஒரு வாகனமாக இராணுவம் உருவானது.Elise Kimerling Wirtschafter, ''From Serf to Russian Soldier'' (1990) [https://www.amazon.com/Russian-Soldier-Elise-Kimerling-Wirtschafter/dp/0691055858/ excerpt] மற்றொரு புறம் இராணுவத்தில் வாழ்நாள் முழுவதற்கும் அவர்களைச் சேர்த்ததன் மூலம் உள்ளூர் அதிகாரிகள் பல சட்டத்திற்கு விரோதாமனவர்கள், சிறு குற்றவாளிகள் மற்றும் தங்களுக்குப் பிடிக்காதவர்களை தண்டனைக்கு உட்படுத்தினர். கிராம சிலவராட்சி அமைப்புகள் வேலை வாய்ப்பு, இராணுவத்திற்கான கட்டாய ஆள் சேர்ப்பு, உள்ளூர் புரவலத்தன்மை ஆகியவற்றைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தன. அவை சீர்திருத்தங்களைத் தடுத்து வைத்திருந்தன. விவசாய சமூகத்தைச் சேர்ந்த நம்பிக்கையளிக்காத பெரும்பாலான இளைஞர்களை இராணுவத்திற்கு அனுப்பி வைத்தன. இராணுவத்தில் கட்டாயப்படுத்தி சேர்க்கும் அமைப்பானது மக்களிடையே பிரபலமற்றதாக இருந்தது. ஆண்டின் ஆறு மாதங்களுக்கு இராணுவ வீரர்களை தங்கள் வீட்டில் வைத்து கவனிக்க விவசாயிகளைக் கட்டாயப்படுத்திய பழக்கமும் இதே போன்ற நிலையை மக்கள் மத்தியில் கொண்டிருந்தது.Edgar Melton, "Enlightened seigniorialism and its dilemmas in serf Russia, 1750-1830." ''Journal of Modern History'' 62.4 (1990): 676–708. இவரது ஆட்சியின் முடிவில் நடைபெற்ற கிரிமிய போரானது, இறுதியாக உருசியாவானது இராணுவ ரீதியாக பலவீனமான, தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் பின் தங்கிய மற்றும் நிர்வாக ரீதியாகப் போட்டித் திறன் அற்ற நாடு என உலகிற்கு காட்டியதாக அமெரிக்க வரலாற்றாளர் வில்லிசு புரூக்சால் குறிப்பிடப்பட்டது. தெற்கு மற்றும் உதுமானியப் பேரரசு நோக்கி இவருக்குக் குறிக்கோள்கள் இருந்த போதிலும் அத்திசையில் தன் தொடருந்து அமைப்பை உருசியா கட்டமைக்கவில்லை. தொலைத் தொடர்புகளானவை மோசமாக இருந்தன. அதிகார அமைப்பானது ஊழலில் திளைத்தும், செயல் திறன் குன்றியும் இருந்தது. போருக்குத் தயாராக இல்லை. கடற்படையானது பலவீனமானதாகவும், தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் பின் தங்கியதாகவும் இருந்தது. பெரிய அளவில் இருந்தாலும் இராணுவமானது அணி வகுப்புகளுக்கு மட்டுமே சிறந்ததாக இருந்தது. தங்களது வீரர்களின் சம்பளம், உற்சாகம் குன்றிய மன நிலை ஆகியவற்றைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திய கர்னல்களால் பாதிப்படைந்திருந்தது. இதை விட அதிகமாக, சமீபத்திய தொழில்நுட்பங்கள் அவர்களிடம் இல்லை. நாட்டின் தலைவர்களானவர்கள் சீர்திருத்தங்கள் உடனடியாகத் தேவைப்படுகின்றன என்று உணர்ந்தனர்.E. Willis Brooks, "Reform in the Russian Army, 1856–1861." ''Slavic Review'' 43.1 (1984): 63-82 [http://www.jstor.org/stable/2498735 online] .
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - கிரிமியப் போர் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: நெப்போலியனுக்கு எதிரான போரில் இருந்து ஐரோப்பாவின் விவகாரங்களில் ஆழ்ந்த ஈடுபாட்டுடன் உருசியா "புனித கூட்டணியின்" ஒரு பகுதியாக செயல்படத் தொடங்கியது. புனித கூட்டணியானது ஐரோப்பாவின் "காவல்துறை அதிகாரியாகச்" சேவையாற்றுவதற்காக அமைக்கப்பட்டதாகும். எனினும், இந்தக் கூட்டணியை பேணுவதானது பெரிய இராணுவங்களுக்கான தேவையைக் கொண்டிருந்தது. புருசியா, ஆத்திரியா, பிரித்தானியா மற்றும் பிரான்சு (கூட்டணியின் பிற உறுப்பினர்கள்) பெரிய இராணுவங்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை. தேவைப்பட்ட எண்ணிக்கையிலான போர் வீரர்களை வழங்க உருசியாவை அவை சார்ந்திருக்க வேண்டிய தேவை இருந்தது. முதலாம் நிக்கலாசுவின் தத்துவத்துடன் இது பொருந்திப் போனது. ஆத்திரியப் பேரரசின் வேண்டுதலின் படி அங்கு ஏற்பட்ட புரட்சியை ஒடுக்குவதற்காக 1849-இல் அங்கேரிக்குள் தனது இராணுவத்தை ஜார் மன்னர் அனுப்பினார். அதே நேரத்தில் உருசிய போலந்துக்கும் இந்தப் புரட்சி பரவுவதைத் தடுப்பதற்காக அனுப்பினார்.W.B. Lincoln, "Russia and the European Revolutions of 1848" ''History Today'' (Jan 1973), Vol. 23 Issue 1, pp. 53-59 online. உள் நாட்டில் அமைதியின்மையின் எந்த ஓர் அறிகுறிகளையும் ஜார் மன்னர் ஒடுக்கினார். File:Crimea Sevastopol Istorychny boulevard Memorial complex-54.jpg ஐரோப்பாவின் காவல்துறை அதிகாரியாக இருப்பதற்காக துருப்புக்களை வழங்குவதற்கு கைமாறாக "ஐரோப்பாவின் நோயாளியான" (ஏழை நாடு) சிதைவடைந்து கொண்டிருந்த உதுமானியப் பேரரசைக் கையாள்வதில் தனது கைகள் கட்டவிழ்த்து விடப்பட வேண்டும் என உருசியா எதிர்பார்த்தது. 1853-இல் உதுமானியக் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகள் மீது உருசியா படையெடுத்தது. இது கிரிமிய போருக்கு வழி வகுத்தது. உதுமானியர்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக பிரித்தானியாவும், பிரான்சும் வந்தன. பெரும்பாலும் கிரிமியாவில் சண்டையிடப்பட்ட ஒரு நீண்ட நெடிய சோர்வடைய வைத்த போருக்குப் பிறகு, நோய் காரணமாக மிக அதிகமான இறப்பு விகிதங்களுடன் சேர்த்து நேச நாடுகள் வென்றன.Rene Albrecht-Carrie, ''A Diplomatic History of Europe Since the Congress of Vienna'' (1973) pp. 84–94 பிரித்தானிய வரலாற்றாளரான ஆர்லாண்டோ பிகேசு உருசியா அடைந்த நீண்ட கால சேதத்தைப் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்: :கருங்கடலானது இராணுவங்கள் இல்லாத இடம் ஆக்கப்பட்டதானது உருசியாவுக்கு ஒரு பெரிய அடியாக இருந்தது. பிரித்தானியர் அல்லாத பிற எந்த கடற்படைக் குழுவுக்கும் எதிராக தனது பாதுகாப்பற்ற தெற்கு கடற்கரை எல்லையை இந்நாட்டால் அதற்கு மேலும் பாதுகாக்க இயலவில்லை... உருசிய கருங்கடல் கப்பல் குழு, செவசுதபோல் மற்றும் பிற கடற்படை துறைமுகப் பகுதிகள் அழிக்கப்பட்டதானது உருசியாவுக்கு ஓர் அவமானமாக இருந்தது. ஓர் உலக வல்லமை மீது எந்த ஒரு கட்டாய ஆயுதக் குறைப்பு நடவடிக்கையும் அதற்கு முன்னர் திணிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை... உருசியாவில் ஓர் ஐரோப்பிய சக்தியைத் தாங்கள் கையாள்வதாக நேச நாடுகள் உண்மையில் நினைக்கவில்லை. அவர்கள் உருசியாவை பகுதியளவு-ஆசிய நாடு என்றே கருதினர்... கிரிமிய தோல்வியானது உருசிய ஆயுதப் படைகளுக்கு அவப் பெயரை உண்டாக்கியது, நாட்டின் தற்காப்புகளை நவீனமயமாக்க வேண்டிய தேவையை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியது, குறிப்பாக இராணுவக் கண்ணோட்டத்தில் மட்டுமல்லாமல் தொடருந்து அமைப்புக்களைக் கட்டமைப்பது, தொழில்மயமாக்குவது, வலிமையான நிதி ஆதாரங்களைக் கொண்டிருப்பது போன்ற மேற்கொண்ட வழிகளின் மூலம் நவீனமயமாக்க வேண்டிய தேவையை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியது... உலகின் மிகப் பெரிய, மிக செல்வச் செழிப்பான மற்றும் மிக சக்தி வாய்ந்த நாடு உருசியா என தங்கள் நாட்டை பல உருசியர்கள் எண்ணிய தோற்றமானது திடீரென உடைக்கப்பட்டது. உருசியாவின் பின் தங்கிய நிலையானது வெளிக் காட்டப்பட்டது... உருசியாவில் இருந்த ஒவ்வொரு அமைப்பின் குறைபாடுகளையும் கிரிமிய அழிவானது வெளிக் காட்டியது - இராணுவ தலைமையில் மலிந்திருந்த ஊழல் மற்றும் போட்டித் திறன் அற்ற நிலையை மட்டுமல்லாமல், இராணுவம் மற்றும் கடற்படையின் தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் பின் தங்கிய நிலை அல்லது போருக்கான பொருட்களை வழங்குவதில் இருந்த நீடித்த பிரச்சனைகளுக்கு காரணமாக இருந்த போதுமான சாலைகள் மற்றும் தொடருந்து அமைப்புகள் இல்லாதது மட்டுமல்லாமல் ஆயுதப் படைகளில் நிரம்பியிருந்த பண்ணையடிமைகளின் மோசமான சூழல் மற்றும் எழுத்தறிவற்ற நிலை, தொழிற்புரட்சியடைந்திருந்த சக்திகளுக்கு எதிராக நீடித்துச் சண்டையிட பண்ணையடிமைப் பொருளாதாரத்தால் இயலாதது மற்றும் சர்வாதிகாரத்தின் தோல்விகளையும் கூட இப்போர் வெளிக் காட்டியது.Orlando Figes, ''The Crimean War'', (2010) pp. 442–443.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - இரண்டாம் அலெக்சாந்தரும், பண்ணையடிமை முறை ஒழிப்பும் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: 1855-இல் உருசியாவின் இரண்டாம் அலெக்சாந்தர் அரியணைக்கு வந்த போது சீர்திருத்தத்திற்கான வேண்டுகோள்களானவைப் பரவலாக இருந்தன. அரசாங்கம் எதிர் கொண்ட மிக அழுத்தமான பிரச்சினையாகப் பண்ணையடிமை முறை இருந்தது. 1859-இல் 2.30 கோடி பண்ணையடிமை (மொத்த மக்கள் தொகையான 6.70 கோடியில்) இருந்தனர்.[http://demoscope.ru/weekly/2007/0293/nauka02.php Excerpt from "Enserfed population in Russia"] published at ''Демоскоп Weekly'', No 293 – 294, 18 June 1 July 2007 இறுதியாக ஒரு புரட்சியாக மாற வாய்ப்புள்ள குடிசார் அமைதியின்மையை எதிர்பார்த்திருந்த இரண்டாம் அலெக்சாந்தர் 1861-இல் பண்ணையடிமைகளுக்குச் சம உரிமை அளிக்கும் சீர்திருத்தத்தின் மூலம் பண்ணை அடிமை முறையை முன்னதாகவே ஒழித்து விடும் வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தார். பண்ணையடிமைகளுக்குச் சம உரிமை அளித்ததானது நகரங்களுக்கு இலவச வேலையாட்களை வழங்கியது, தொழிற்துறைக்கு உத்வேகம் அளித்தது, நடுத்தர வர்க்கத்தினர் எண்ணிக்கை மற்றும் செல்வாக்கில் அதிகரித்தனர். விடுதலை செய்யப்பட்ட விவசாயிகள் தங்களுக்கென ஒதுக்கப்பட்ட நிலத்தை அரசாங்க உதவியுடன் நிலப்பிரபுகளிடமிருந்து விலைக்கு வாங்க வேண்டியிருந்தது. தாங்கள் இழந்த நிலத்திற்காக நிலப்பிரபுக்களுக்கு சிறப்புக் கடன் பத்திரங்களை அரசாங்கம் வெளியிட்டது. விவசாயிகளிடம் இருந்து ஒரு சிறப்பு வரியை வசூலித்தது. இவை மீட்புத் தொகை செலுத்துதல் என்று அழைக்கப்பட்டன. விவசாயிகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிலத்தின் ஒட்டு மொத்த விலையில் ஆண்டுக்கு 5% என்ற விகிதத்தில் சிறப்பு வரி வசூலிக்கப்பட்டது. விவசாயிகளுக்கு என கொடுக்கப்பட்ட அனைத்து நிலங்களும் ஒட்டு மொத்தமாக ''மிர்'' (கிராம சமூகம்) என்று அழைக்கப்பட்ட அமைப்பால் உடைமையாகக் கொள்ளப்பட்டிருந்தன. இச்சமூகமானது விவசாயிகளுக்கு மத்தியில் நிலத்தைப் பிரித்துக் கொடுத்தது. பல்வேறு உடைமைகளை மேற்பார்வையிட்டது.David Moon, ''The Abolition of Serfdom in Russia: 1762-1907'' (Routledge, 2014).Evgeny Finkel, Scott Gehlbach, and Tricia D. Olsen. "Does reform prevent rebellion? Evidence from Russia's emancipation of the serfs." ''Comparative Political Studies'' 48.8 (2015): 984-1019. [http://www.econ.yale.edu/~egcenter/GelbachFinkelPaper.pdf online] File:Russian Empire (1867).svg பண்ணையடிமை முறையை ஒழித்ததைத் தவிர்த்து ஏராளமான சீர்திருத்தங்களுக்குக் காரணமாக அலெக்சாந்தர் இருந்தார். நீதித்துறை அமைப்பை இவர் மறு ஒருங்கிணைப்புச் செய்தார். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உள்ளூர் நீதிபதிகளை நியமித்தார். மரண தண்டனையை ஒழித்தார். செம்சுத்வோ அமைப்பின் வழியாக உள்ளூர் சுய-அரசாங்கத்தை ஊக்குவித்தார். அனைவரும் இராணுவத்தில் சேவையாற்ற வேண்டும் என்ற நிலையைக் கொண்டு வந்தார். உயர்குடியினர் கொண்டிருந்த தனிச் சலுகைகளில் சிலவற்றை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தார். பல்கலைக்கழகங்களை ஊக்குவித்தார்.W. Bruce Lincoln, '' The Great Reforms: Autocracy, Bureaucracy, and the Politics of Change in Imperial Russia'' (1990). அயல்நாட்டுக் கொள்கையில் இவர் 1867-ஆம் ஆண்டு ஐக்கிய அமெரிக்காவுக்கு அலாசுகாவை விற்றார். இராணுவக் கட்டளை அமைப்பை இவர் நவீனமயமாக்கினார். இவர் அமைதியை வேண்டினார். ஐரோப்பியச் சூழ்நிலையை நிலைத்தன்மைக்கு உட்படுத்திய மூன்று பேரரசுகளின் குழுவில் செருமனி மற்றும் ஆத்திரியாவுடன் இவர் இணைந்தார். சைபீரியா மற்றும் காக்கேசியாவில் உருசியப் பேரரசானது விரிவடைந்தது. சீனாவுக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்திய வகையில் இவர் நிலப்பரப்புகளைப் பெற்றார். 1863-இல் போலந்தில் ஒரு கிளர்ச்சியை எதிர் கொண்ட போது அப்பகுதியின் தனி அரசியலமைப்பை அந்நிலத்திடமிருந்து நீக்கினார். உருசியாவுடன் போலந்தை நேரடியாக இணைத்தார். புரட்சிகர மற்றும் அரசுக்கு எதிரான அரசற்ற நிலைக்கு ஆதரவான இயக்கங்களை எதிர் கொள்வதற்காக ஆயிரக்கணக்கான எதிர்ப்பாளர்களை இவர் சைபீரியாவுக்கு கைதிகளாக அனுப்பினார். 1881-இல் இவர் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்ட போது மேற்கொண்ட நாடாளுமன்றச் சீர்திருத்தங்களை இவர் பரிந்துரைத்துக் கொண்டிருந்தார். File:The defeat of Shipka Peak, Bulgarian War of Independence.JPG 1870-களின் பிற்பகுதியில் உருசியாவும், உதுமானியப் பேரரசும் பால்கன் பகுதிகளில் மீண்டும் சண்டையிட்டன. உருசிய-துருக்கியப் போரானது உருசிய மக்கள் மத்தியில் பிரபலமானதாக இருந்தது. தங்களது சக மரபுவழி கிறித்தவ சிலாவியர்களான செர்பியர் மற்றும் பல்கேரியரின் சுதந்திரத்திற்கு உருசிய மக்கள் ஆதரவளித்தனர். உருமேனியா, செர்பியா, மான்டினீக்ரோ ஆகிய குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான பால்கன் நாடுகள் சுதந்திரத்தைப் பெறுவதற்கு இப்போரில் உருசியாவின் வெற்றியானது அனுமதியளித்தது. மேற்கொண்டு பல்காரியா நடைமுறை ரீதியில் சுதந்திரமுடைய நாடாக மாறியது. எனினும், இப்போரானது ஆத்திரியா-அங்கேரி பதட்டத்தை அதிகரித்தது. ஆத்திரியா-அங்கேரிக்கும் இப்பகுதியில் குறிக்கோள்கள் இருந்தன. 1878-இல் பெர்லின் பேரவையின் முடிவுகளால் ஜார் மன்னர் ஏமாற்றமடைந்திருந்தார். ஆனால், இவர் ஓப்பந்தத்தை வெறுத்தாலும் பின்பற்ற வேண்டியிருந்தது.Riasonovsky pp. 386–387 இக்காலத்தின் போது உருசியா தனது பேரரசை நடு ஆசியாவுக்குள் விரிவாக்கியது. கோகந்து, புகாரா கானரசு, கிவா கானரசு கானரசுகளை வென்றது. மேலும், தெற்கு காசுப்பியப் பகுதியையும் வென்றது.Riasonovsky p. 349 பிரித்தானிய இந்தியாவுக்கு பெரும் விளையாட்டு (பெரும் விளையாட்டு) உருசியர்கள் வலுச் சண்டையிடத் திட்டமிட்டுள்ளனர் என்று ஆசியாவில் உருசியாவின் முன்னேற்றமானது பிரித்தானியருக்கு அச்சம் ஏற்பட வழி வகுத்தது. 1815-க்கு முன்னர் நெப்போலியன் உருசியாவுடன் இணைந்து ஒரு வலிமையான போர் நடவடிக்கையில் ஈடுபட்டு பிரித்தானிய இந்தியாவைப் பிடிக்கலாம் என இலண்டன் கவலையடைந்திருந்தது. 1815-க்குப் பின்னர் உருசியா தனியாகவே படிப்படியாக இதைச் செய்யலாம் என இலண்டன் அச்சமடைந்தது. எனினும், வரலாற்றாளர்கள் இந்தியாவுக்கு எதிராக நகர எந்த ஓர் உள் நோக்கத்தையும் உருசியர்கள் என்றுமே கொண்டிருக்கவில்லை என்று குறிப்பிடுகின்றனர்.David Fromkin, "The Great Game in Asia" ''Foreign Affairs'' 58#4 (1980), pp. 936-951 [http://www.jstor.org/stable/20040512 online]
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் உருசிய சமூகம் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Russian writers by Levitsky 1856.jpg, திமித்ரி கிரிகரோவிச், இவான் கோஞ்சரோவ், இவான் துர்கனேவ், அலெக்சாந்தர் துருசினின் மற்றும் அலெக்சாந்தர் ஓசுதுரோவ்சுகி]] File:Russa literacy 1897.jpg1860-களில் இல்லாமை தத்துவம் என்று அறியப்பட்ட ஓர் இயக்கமானது உருசியாவில் உருவாகத் தொடங்கியது. உண்மையில் இவான் துர்கனேவ் தன்னுடைய 1862-ஆம் ஆண்டு நூலான ''தந்தைகளும், மகன்களும்'' என்ற புதினத்தில் குறிப்பிட்ட ஒரு சொற்றொடர் இதுவாகும். அவை செயற்கையாகவும், ஊழல் மலிந்தவையாகும் இருக்கின்றன என்ற, ஆதாரம் இல்லாவிட்டாலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இல்லாமைத் தத்துவவாதிகள் மனித அதிகார அமைப்புகள் மற்றும் சட்டங்களை அழிப்பதை விரும்பினர். அதன் மையப் பகுதியில் உருசிய இல்லாமைத் தத்துவமானது உலகமானது புரிந்து கொள்ள எளிதான பொருள், புற மெய்மைகளை மட்டுமே கருத்தில் கொண்ட உண்மை அல்லது விழுமியங்கள் இல்லாதது என்ற நம்பிக்கையை இயல்பாகக் கொண்டிருந்தது. சில காலத்துக்கு பல உருசிய தாராண்மையாளர்கள் சிந்தனையாளர்களின் வெற்று விவாதங்கள் என்று தாங்கள் கருதியவற்றால் அதிருப்தி அடைந்திருந்தனர். அனைத்து பழைய விழுமியங்களையும் இல்லாமைத் தத்துவவாதிகள் கேள்விக்கு உட்படுத்தினர். உருசிய தாபனத்தை அதிர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கினர்.Riasonovsky pp. 381–382, 447–448 சீர்திருத்தங்களுக்கான காரணமாக இவர்கள் ஈடுபடத் தொடங்கினர். முதன்மையான அரசியல் சக்தியாக உருவாயினர். 1825-இல் புரட்சி செய்த திசம்பர் புரட்சியாளர்களின் முந்தைய செயல்பாடுகளாலும், கிரிமியப் போரால் உண்டான நிதி மற்றும் அரசியல் பிரச்சனைகளாலும் இவர்களது வழியானது எளிதாக்கப்பட்டு இருந்தது. அரசியல் அமைப்புகளில் பல உருசியர்கள் நம்பிக்கை இழப்பதற்கு இது காரணமாக அமைந்தது. ''ஒரு புரட்சியாளனின் வினா விடை'' என்ற கொள்கை விளக்க அறிக்கையை உருசிய இல்லாமைத் தத்துவவாதிகள் உருவாக்கினர். உயர்குடியினர் மற்றும் நிலமுடைய மேல் வகுப்பினரை சீர்திருத்தத்திற்கு சீர்திருத்தத்திற்கு மாற்றுவதில் இல்லாமைத் தத்துவவாதிகள் தோல்வியடைந்ததற்குப் பிறகு அவர்கள் விவசாயிகள் பக்கம் தங்களது கவனத்தைத் திருப்பினர். இந்த இயக்கமானது ''நரோத்னிக்'' ("புகழாளர்") இயக்கம் என்று அறியப்பட்டது. பொது மக்கள் ஆனவர்கள் நாட்டை முன்னின்று நடத்துவதற்கு மதிநுட்பம் மற்றும் அமைதியான ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளனர் என்ற நம்பிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது.[http://countrystudies.us/russia/6.htm Transformation of Russia in the Nineteenth Century] , excerpted from Glenn E. Curtis (ed.), ''Russia: A Country Study'', Department of the Army, 1998. . ''நரோத்னிக்'' இயக்கமானது உத்திவேகம் பெறத் தொடங்கிய போது அரசாங்கமானது அதை அழிக்க முற்படத் தொடங்கியது. அரசாங்கத்தின் அதிகரித்த வந்த எதிர் வினைக்குப் பதிலாக ஒரு தீவிரப் பிரிவினர் தீவிரவாதத்தை அறிவுறுத்தி, பின்பற்றத் தொடங்கினர். ஒருவர் பின் ஒருவராக முக்கியமான அதிகாரிகள் துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டோ அல்லது வெடி குண்டுகளாலோ கொல்லப்பட்டனர். உருசியாவில் அரசற்ற நிலையானது ஒரு சக்தி வாய்ந்த புரட்சிப் படையாக உயர்ந்ததை இது காட்டியது. இறுதியாக பல முயற்சிகளுக்குப் பிறகு 1881-இல் அரசற்றவாதிகளால் அலெக்சாந்தர் கொலை செய்யப்பட்டார். புரட்சியாளர்களின் தேவைகளை மேம்படுத்துவதற்கு என்று வடிவமைக்கப்பட்ட, பண்ணையடிமை முறையை ஒழிப்பதுடன் சேர்த்து புதிய சீர்த்திருத்தங்களைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு பிரதிநிதித்துவ மன்றத்தைக் கூட்டுவதற்கான ஒரு பரிந்துரைக்கு இவர் அங்கீகாரம் அளித்த அதே நாளில் கொல்லப்பட்டார். 19-ஆம் நூற்றாண்டின் முடிவும், 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கமும் உருசியப் பண்பாட்டின் வெள்ளிக் காலம் என்று அறியப்படுகிறது. உருசிய குறியீட்டியல், குறியீட்டியலுக்கு எதிரானதான அக்மேயியம் மற்றும் உருசிய எதிர்காலவியம் ஆகிய கலை இயக்கங்களால் வெள்ளிக் காலமானது உருவாகியிருந்தது. பல கவிதை பள்ளிகள் செழித்து வளர்ந்தன. குறியீட்டு இயக்கத்திற்குள் உருவான மறை பொருளான அரசற்ற நிலைக்கான மனப் பாங்கும் இதில் அடங்கும். உருசிய அதிநவீனப் படைப்பாளிகள் இயக்கமானது உருசியப் பேரரசு மற்றும் சோவியத் ஒன்றியம் செழித்து வளர்ந்த நவீன கலையின் ஒரு பெரிய, செல்வாக்கு மிக்க அலை போன்ற நிகழ்வாகும். சிலர் இதன் தொடக்கத்தை 1850-ஆம் ஆண்டிலேயே தொடங்கியது என்று குறிப்பிட்டும், முடிவை 1960-ஆம் ஆண்டில் தான் முடிந்தது என்று குறிப்பிட்டாலும் இது தோராயமாக 1890 முதல் 1930 வரை நீடித்தது என்று குறிப்பிடப்பட்டது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - மூன்றாம் அலெக்சாந்தருக்குக் கீழ் சர்வாதிகாரமும், எதிர் வினையும் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: தன்னுடைய தந்தையைப் போல் இல்லாமல் புதிய ஜார் மன்னரான உருசியாவின் மூன்றாம் அலெக்சாந்தர் (1851-1894) தன்னுடைய ஆட்சிக் காலம் முழுவதும் ஒரு கடுமையான எதிர் வினையாற்றிவராக இருந்தார். "பழமை வாதம், சர்வாதிகாரம், தேசிய இயற்பண்பு" என்ற மூதுரையை மீண்டும் புதுப்பித்தார். ஒரு ஈடுபாடுடைய சிலாவிய ஆதரவாளரான மூன்றாம் அலெக்சாந்தர் மேற்கு ஐரோப்பாவின் அடிமைப்படுத்தும் தாக்கங்களிலிருந்து தன்னைத் தானே அடைத்துக் கொண்டால் மட்டுமே அமைதியின்மையிலிருந்து உருசியாவைக் காப்பாற்ற முடியும் என்று நம்பினார். இவரது ஆட்சிக் காலத்தில் உருசியாவானது குடியரசு பிரான்சுடன் செருமனியின் அதிகரித்து வந்த சக்தியைக் கட்டுக்குள் வைப்பதற்காக ஓர் ஒன்றியத்தில் இணைந்தது. நடு ஆசியா மீதான படையெடுப்பை முடித்தார். சீனாவிடமிருந்து முக்கியமான நிலப்பரப்பு மற்றும் வாணிகச் சலுகைகளைப் பெற்றார். ஜார் மன்னரின் மிக செல்வாக்கு மிக்க ஆலோசகராக கான்சுடன்டின் போபேதோனோசுத்சேவ் திகழ்ந்தார். மூன்றாம் அலெக்சாந்தருக்கும், அவரது மகன் நிக்கலாசுவுக்கும் ஓர் ஆசானாகவும், 1880 முதல் 1895 வரை புனித திருச் சபைக் கூட்டத்தின் பசரச்செயலுரிமையாளராகவும் இவர் திகழ்ந்தார். கருத்துரிமை மற்றும் ஊடக சுதந்திரத்தைக் கண்டு அஞ்சுவதற்கும், சனநாயகம், அரசியலமைப்புகள் மற்றும் நாடாளுமன்ற அமைப்பை வெறுப்பதற்கும் இவர் அரச குல மாணவர்களுக்குப் பயிற்சியளித்தார்.Hugo S. Cunninggam, [http://www.cyberussr.com/rus/pobedonostsev.html Konstantin Petrovich Pobedonostsev (1827–1907): Reactionary Views on Democracy, General Education] . Retrieved 21 July 2007. போபேதோனோசுத்சேவின் கீழ் புரட்சியாளர்கள் வேட்டையாடப்பட்டனர்.Robert F. Byrnes, "Pobedonostsev: His Life and Thought" in ''Political Science Quarterly'', Vol. 85, No. 3 (September 1970), pp. 528–530. உருசியமயமாக்கும் ஒரு கொள்கையானது செயல்படுத்தப்பட்டது.Arthur E. Adams, "Pobedonostsev's Religious Politics" in ''Church History'', Vol. 22, No. 4 (December 1953), pp. 314–326.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - 1905 புரட்சி பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: File:Repin 17October.jpg உருசிய-சப்பானியப் போர் உருசிய ஆயுதப் படைகளின் மோசமான செயல்பாடானது உருசிய அரசுக்கு ஒரு பெரும் அடியாக அமைந்தது. உள் நாட்டில் அமைதியின்மையாக மாற வாய்ப்பிருந்த நிலைக்கு இது அதிகரித்தது.[http://countrystudies.us/russia/7.htm The Last Years of the Autocracy] , excerpted from Glenn E. Curtis (ed.), ''Russia: A Country Study'', Department of the Army, 1998. . சனவரி 1905-இல் "இரத்த ஞாயிறு (1905)" என்று அறியப்படும் ஒரு நிகழ்வானது ஜார் மன்னரிடம் ஒரு மனுவை அளிக்க சென் பீட்டர்சுபெர்கு இருந்த குளிர்கால அரண்மனை ஒரு பெரும் கூட்டத்திற்கு பாதிரியார் கபோன் தலைமை தாங்கிச் சென்ற போது நடைபெற்றது. இந்தப் பரிவாரமானது அரண்மனையை அடைந்த போது கொசக் படையினர் சுட ஆரம்பித்தனர். நூற்றுக் கணக்கானவர்களைக் கொன்றனர். ஒரு பொது வேலை நிறுத்தம் அறிவிக்கப்பட்டு, ஒரு சனநாயகக் குடியரசுக்கு ஆட்சி மாற்றம் அடைய வேண்டும் என்ற வேண்டுதலை வைக்கும் அளவுக்கு இந்தப் படுகொலையானது உருசியப் பொது மக்களைக் கோபப்படுத்தியிருந்தது. 1905-ஆம் ஆண்டின் உருசியப் புரட்சி, 1905 தொடக்கத்தை இது குறித்தது. சோவியத்துக்கள் (தொழிலாளர்களின் மன்றங்கள்) புரட்சிச் செயல்பாடுகளை நடத்துவதற்காக பல நகரங்களில் தோன்றினர்.Orlando Figes, ''Revolutionary Russia, 1891–1991: A History'' (2014) pp. 1–33 அக்டோபர் 1905-இல் நிக்கலாசு தயக்கத்துடன் அக்டோபர் கொள்கை விளக்க அறிக்கையை வெளியிட்டார். எந்த வித தாமதமும் இன்றி ஒரு தேசிய துமா (சட்டமன்றம்) உருவாக்கப்படுவதற்கு இந்த அறிக்கை இணங்கியது. வாக்களிக்கும் உரிமையானது விரிவாக்கப்பட்டது. துமாவின் ஒப்புதலின்றி எந்த ஒரு சட்டமும் செயல்படுத்தப்படக் கூடாது என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. மிதவாதக் குழுக்கள் இதில் திருப்தியடைந்தனர். ஆனால், சமதர்மவாதிகள் இந்தச் சலுகைகளைப் போதியவை அல்ல என்று நிராகரித்தனர். புதிய வேலை நிறுத்தங்களை நடத்த முயற்சித்தனர். 1905-ஆம் ஆண்டின் முடிவு வாக்கில் சீர்திருத்தவாதிகள் மத்தியில் ஒற்றுமையின்மையானது இருந்தது. ஜார் மன்னரின் நிலையானது வலிமைப்படுத்தப்பட்டது.Figes, ''Revolutionary Russia, 1891–1991: A History'' (2014) pp. 33–43
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - முதலாம் உலகப்போர் என்பது என்ன?
பதில்: File:Les troupes russe défilant devant Gouraud, Mailly oct 1916.JPG28 சூன் 1914 அன்று போசுனிய செர்பியர்களால் பிரான்ஸ் பேர்டினண்ட் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டார். செர்பியாவுக்கு ஓர் இறுதி எச்சரிக்கையை ஆத்திரியா-அங்கேரி கொடுத்தது. ஆத்திரியா-அங்கேரி செர்பியாவை ஓர் உருசிய சார்பு நாடாகக் கருதியது. செர்பியாவுக்கு ஆதரவளிக்க எந்த ஓர் ஒப்பந்தக் கடமையையும் உருசியா கொண்டிருக்கவில்லை. பெரும்பாலான உருசியத் தலைவர்கள் போரைத் தவிர்க்க விரும்பினர். ஆனால், இப்பிரச்னையில் இவர்கள் பிரான்சின் ஆதரவைப் பெற்றிருந்தனர். உருசியாவின் நம்பகத்தன்மைக்கு செர்பியாவுக்கு ஆதரவளிப்பது என்பது முக்கியமானது என்றும், பால்கன் பகுதியில் ஒரு தலைமைத்துவப் பங்கை ஆற்றும் தனது குறிக்கோளுக்கு முக்கியம் என்றும் உருசியர்கள் நம்பினர். செர்பியாவைத் தற்காப்பதற்காக 30 சூலை 1914 அன்று உருசியப் படைகளை ஒருங்கிணைக்க ஜார் மன்னர் இரண்டாம் நிக்கலாசு ஆணையிட்டார். ஆத்திரேலிய வரலாற்றாளர் கிறித்தோபர் கிளார்க்கு குறிப்பிடுவதன் படி: "சூலை பிரச்சினையின் மிக முக்கியமான முடிவுகளில் ஒன்றாக உருசிய இராணுவத்தின் பொது ஒருங்கிணைப்பு [30 சூலை] திகழ்ந்தது".Clark, Christopher (2013). The Sleepwalkers: How Europe Went to War in 1914. HarperCollins. . p. 509. செருமனி இதற்கு எதிர் வினையாக தன்னுடைய சொந்த இராணுவ ஒருங்கிணைப்பை நடத்தியது. 1 ஆகத்து 1914 அன்று போரை அறிவித்தது. சண்டை தொடங்கிய போது செருமனி மற்றும் ஆத்திரியா-அங்கேரி ஆகிய இரு நாடுகளுக்கு எதிராகவும் உருசியர்கள் தாக்குதலைத் தொடங்கினர்.W. Bruce Lincoln, ''Passage Through Armageddon: The Russians in War and Revolution, 1914–1918'' (1986) மிகப் பெரிய, ஆனால் முறையாக தலைமை தாங்கப்படாத மற்றும் இராணுவ உபகரணங்கள் இல்லாத உருசிய இராணுவமானது விடாப்பிடியாகச் சண்டையிட்டது. இழப்புகளானவை பெருமளவில் ஏற்பட்டன. 1914-ஆம் ஆண்டு இராணுவ நடவடிக்கைகளில் கலீசியா யுத்தத்தில் ஆத்திரிய-அங்கேரியப் படைகளை உருசியப் படைகள் தோற்கடித்தன. உருசிய இராணுவத்தின் வெற்றியானது மேற்குப் போர் முனையிலிருந்து தனது துருப்புக்களைப் பின் வாங்கச் செய்து உருசியப் போர் முனைக்கு அனுப்ப வேண்டிய நிலைக்கு செருமானிய இராணுவத்தைத் தள்ளியது. எனினும், 1915-ஆம் ஆண்டு இராணுவ நடவடிக்கைகளில் மைய சக்திகள் போலந்தில் பெற்ற வெற்றிகளானவை உருசிய இராணுவம் பெருமளவுக்குப் பின் வாங்குவதற்குக் காரணமானது. 1916-இல் புருசிலோவ் தாக்குதலின் போது ஆத்திரியர்களுக்கு ஒரு சக்தி வாய்ந்த அடியை உருசியர்கள் மீண்டும் கொடுத்தனர். 1915 வாக்கில் போரிடும் மனப்பாங்கானது குறைந்து கொண்டிருந்தது.Allan K. Wildman, ''The End of the Russian Imperial Army'' (Princeton University Press, 1980) pp 76–125. இராணுவத்தில் சேர்க்கப்பட்ட பலர் போர் முனைக்கு ஆயுதமின்றி அனுப்பப்பட்டனர். இருந்த போதிலும் உருசிய இராணுவமானது தொடர்ந்து சண்டையிட்டது. பெரும் எண்ணிக்கையிலான செருமானியர் மற்றும் ஆத்திரியர்களைக் கட்டுப்படுத்தியது. உருசியப் போர் முனையில் தேசப் பற்றானது அவ்வப்போது அதிகரித்த போது ஜார் மன்னரும், அவரது பரிவாரமும் இராணுவ அனுகூலங்களைத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தி மிகு நலம் பெறுவதில் தோல்வியடைந்தனர். போலந்துக்காரர்கள் போன்ற ஆத்திரியாவுக்கு எதிரான இன மற்றும் சமயச் சிறுபான்மையினரைத் தங்கள் பக்கம் வர வழைப்பதில் உருசிய இராணுவம் அலட்சிம் காட்டியது. தேசியச் சட்டமன்றமான துமாவுடன் இணைந்து செயலாற்ற ஜார் மன்னர் மறுத்தார். தன்னுடைய மனைவியின் ஆலோசனைகளைக் காட்டிலும் நிபுணர்களின் ஆலோசனைகளைக் குறைவாகவே கேட்டார். தன்னுடைய தலைமை ஆலோசகரான புனித மனிதனான கிரிகோரி ரஸ்புடின் அடிமையாக ஜார் மன்னரின் மனைவி இருந்தார் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.Nicholas Riasanovsky, ''A History of Russia'' (4th ed. 1984) pp. 418-20 20 இலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட அகதிகள் நாட்டை விட்டு வெளியேறினர். தொடர்ச்சியான இராணுவத் தோல்விகள், அதிகார அமைப்பானது செயலற்று இருந்தது ஆகியவை சீக்கிரமே மக்களில் பெரும்பாலானவர்கள் அரசாங்கத்துக்கு எதிராகத் திரும்புவதற்குக் காரணமானது. பால்டிக் மற்றும் கருங்கடல் வழியாக உடனடியாகத் தேவைப்பட்ட பொருட்களை இறக்குமதி செய்வதிலிருந்து உருசியாவை செருமானிய மற்றும் உதுமானியக் கப்பல் குழுக்கள் தடுத்தன. 1915-ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதி வாக்கில் போரின் தாக்கமானது மனவுரம் குலையச் செய்தது. உணவும், எரிபொருளும் போதிய அளவு கிடைக்கப் பெறவில்லை. போரால் இழப்புகள் தொடர்ந்து ஏற்பட்டன. விலைவாசியானது அதிகரிக்கத் தொடங்கியது. தொழிற்சாலைப் பணியாளர்கள் மத்தியில் வேலை நிறுத்தங்கள் அதிகரித்தன. நிலச் சீர்திருத்தங்களை வேண்டிய விவசாயிகள் ஓய்வின்றி உழைத்தனர். ரஸ்புடினுக்குச் செல்வாக்கு அதிகரித்துக் கொண்டு வருகிறது என்ற தகவல்களானவை ஆழமாகப் பரவிய போது மன்னருக்கு எதிரான மேல் வகுப்பினரின் நம்பிக்கையின்மையானது இடைப்பட்ட வேளையில் அதிகரித்தது. ரஸ்புடின் 1916-ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் அரசியல் கொலை செய்யப்பட்டதானது அவதூறை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. ஆனால், சர்வாதிகார ஆட்சியின் மதிப்பை அது மீண்டும் நிலைநாட்டவில்லை.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - உருசியப் புரட்சி என்பது என்ன?
பதில்: பெப்ரவரி மாதத்தின் பிந்தைய பாதியில் (3 மார்ச்சு 1917) தலை நகரமான சென் பீட்டர்சுபெர்கு (சென் பீட்டர்சுபெர்கு) உள்ள ஒரு தொழிற்சாலையில் ஒரு வேலை நிறுத்தம் நடத்தப்பட்டது. 23 பெப்ரவரி (8 மார்ச்சு) 1917 அன்று போதிய உணவு வழங்கப்படாததைக் கண்டித்துப் போராட தங்களது தொழிற்சாலைகளில் இருந்து ஆயிரக்கணக்கான பெண் ஜவுளிப் பணியாளர்கள் வெளிநடப்பு செய்தனர். தங்களுடன் இணையுமாறு பிற பணியாளர்களுக்கும் அழைப்பு விடுத்தனர். சில நாட்களுக்குள்ளாகவே நகரத்திலிருந்த கிட்டத்தட்ட அனைத்து பணியாளர்களும் பணி செய்யவில்லை. தெருச் சண்டையானது வெடித்தது. துமா கலைக்கப்பட வேண்டும் எனவும், பணிக்குத் திரும்புமாறு வேலை நிறுத்தம் செய்தவர்களுக்கும், தெருக்களில் இருந்த போராட்டக்காரர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்துமாறு தனது துருப்புக்களுக்கும் ஜார் மன்னர் ஆணையிட்டார். இவரது ஆணைகளானவை பெப்ரவரிப் புரட்சி தூண்டுதலாக அமைந்தன. குறிப்பாக வேலை நிறுத்தம் செய்தவர்களுடன் போர் வீரர்கள் இணைந்த போது புரட்சி தொடங்கியது. 2 மார்ச்சு அன்று இரண்டாம் நிக்கலாசு பதவியில் இருந்து விலகினார்.Riasanovsky, ''A History of Russia'' (4th ed. 1984) pp. 455–56 அதிகார வெற்றிடத்தை நிரப்புவதற்காக துமா ஓர் உருசிய இடைக்கால அரசு அறிவித்தது. இதற்கு இளவரசர் லிவோவ் தலைமை தாங்கினார். இது ஒட்டு மொத்தமாக உருசியக் குடியரசு என்று அறியப்பட்டது.[https://web.archive.org/web/20070927175125/http://www.history.com/encyclopedia.do?articleId=221104 The Russian Revolution] in the History (U.S. TV channel) Encyclopedia. இடைப்பட்ட வேளையில், "பெரும்பாலும் செல்வப் பெருக்கிலும், சமுதாய மேனிலையிலும் நாட்டமுடையவர்களின்" இடைக்கால அரசாங்கத்திற்கு அழுத்தம் கொடுக்கும் ஒரு பிரபலமான சக்தியின் ஓர் அமைப்பாக பணியாளர்கள் மற்றும் போர் வீரர்களின் துணை ஆட்களின் ஒரு சோவியத்தை (மன்றம்) அமைப்பதற்காக பெற்றோகிராடில் இருந்த சமதர்மவாதிகளானவர்கள் தொழிலாளர்கள் மற்றும் போர் வீரர்கள் மத்தியில் தேர்தல்களை நடத்தினர். சூலையில் பொது மக்களுடனான தங்களது அதிகார அமைப்பை மட்டுப்படுத்திய ஒரு தொடர்ச்சியான பிரச்சினைகளைத் தொடர்ந்து இடைக்கால அரசாங்கத்தின் தலைவர் இராஜினாமா செய்தார். அவருக்குப் பின் அலெக்சாண்டர் கெரென்சுகி பதவிக்கு வந்தார். தனக்கு முன்னிருந்தவரை விட இவர் முற்போக்கான கொள்கையுடையவராக இருந்தார். போல்செவிக்குகள் அல்லது அதிகரித்து வந்த பொருளாதாரப் பிரச்சினை மற்றும் போரால் அதிருப்தியடைந்திருந்த பல உருசியர்களுக்குப் போதிய அளவுக்கு தீவிரத் தன்மையுடன் இவர் இல்லை. நாடு முழுவதும் அமைக்கப்பட்ட சோவியத்துகளுடன் பெற்றோகிராடில் இருந்த சமதர்மவாதிகள் தலைமையிலான சோவியத்தானது இணைந்து ஒரு தேசிய இயக்கத்தை உருவாக்கியது.Riasanovsky, ''A History of Russia'' (4th ed. 1984) pp. 456–460 ஜார் மன்னரின் அரசாங்கத்திற்கு எதிராக மறைமுகமாகச் செயல்பட்ட போல்செவிக்கு பதிப்பகங்கள் மற்றும் செயல்பாடுகளுக்கு செருமானிய அரசாங்கமானது 4 கோடிக்கும் அதிகமான தங்க மார்க் பணத்தை நிதியாகக் கொடுத்தது. மனக்குறை அடைந்திருந்த போர் வீரர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்கள் மீது குறிப்பாக கவனத்தைச் செலுத்தியது. ஏப்பிரல் 1917-இல் சுவிச்சர்லாந்தி நாடு கடந்து இருந்த விளாதிமிர் லெனின் உருசியாவுக்குத் திரும்பக் கொண்டு வரும் ஒரு சிறப்பு மூடப்பட்ட தொடருந்தை செருமனி வழங்கியது. பின் புலத்தில் நடைபெற்ற பல நகர்வுகளுக்குப் பிறகு நவம்பர் 1917-இல் அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டை சோவியத்துகள் பெற்றனர். கெரென்சுகி மற்றும் அவரது இடைக்கால அரசாங்கத்தை நாடு கடந்து செல்லும் நிலைக்குத் துரத்தினர். இந்த நிகழ்வுகளானவை அக்டோபர் புரட்சி என்று பிற்காலத்தில் அறியப்படத் தொடங்கின.Riasanovsky, ''A History of Russia'' (4th ed. 1984) pp. 460–461 செருமனியுடனான கடுமையான பிரசுத்-லிதோவ்சுக் ஒப்பந்தத்தின் (1918) மூலம் போர்ப் பிரச்சினையிலிருந்து தன்னுடைய நாட்டை லெனினால் விடுவிக்க முடிந்தது. தன்னுடைய மேற்கு எல்லை நிலங்களில் பெரும்பாலானவற்றை உருசிய இழந்தது. எனினும், செருமனி தோற்கடிக்கப்பட்ட போது சோவியத் அரசாங்கமானது ஒப்பந்தத்திலிருந்து விலகியது.W. Bruce Lincoln, ''Red Victory: A History of the Russian Civil War, 1918–1921'' (1999)
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - உள்நாட்டுப் போர் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:Russian civil war in the west.svg அதிகாரம் மீதான போல்செவிக் கட்சியினரின் பிடிப்பானது எந்த வகையிலும் உறுதியானதாக இல்லை. புதிய அரசாங்கம் மற்றும் அதன் எதிரிகளுக்கு இடையில் ஒரு நீண்ட போராட்டமானது வெடித்தது. இவர்களுக்கு எதிரானவர்களாக சமதர்மவாத புரட்சியாளர்கள், போல்செவிக்குகளுக்கு எதிரான வெள்ளை இயக்கம், பெரும் எண்ணிக்கையிலான விவசாயிகள் உள்ளிட்டோர் இருந்தனர். உலகப் போரில் உருசியாவை மீண்டும் இணையக் கட்டாயப்படுத்தும் முயற்சியாக பொதுவுடைமைவாத எதிர்ப்புப் படைகளுக்கு ஆதரவளிப்பதற்காக இதே நேரத்தில் நேச நாடுகள் பல தொலைதூரப் பயண உருசிய உள்நாட்டுப் போரில் குறிக்கீட்டிற்கான கூட்டணி அனுப்பின. போல்செவிக்குகள் இந்தப் படைகள் மற்றும் முந்தைய உருசியப் பேரரசில் இருந்த தேசிய விடுதலை இயக்கங்கள் ஆகிய இரு பிரிவினருக்கு எதிராகவும் சண்டையிட்டனர். 1921 வாக்கில் தங்களது உள்நாட்டு எதிரிகளை இவர்கள் தோற்கடித்தனர். புதிதாகச் சுதந்திரமடைந்த அரசுகளில் பெரும்பாலானவற்றைத் தங்களது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்தனர். இதில் விதி விலக்கு பின்லாந்து, பால்டிக் நாடுகள், மால்தோவா சனநாயகக் குடியரசு (உருமேனியா இணைய இது வாக்களித்தது) மற்றும் போலந்து (இதனுடன் போலந்து-சோவியத் போரில் இவர்கள் சண்டையிட்டிருந்தனர்) ஆகிய நாடுகள் ஆகும்.See Orlando Figes: ''A People's Tragedy'' (Pimlico, 1996) ''passim'' உருசியாவின் கோலா தீபகற்பம் பெச்சேங்கா பகுதியையும் பின்லாந்து இணைத்துக் கொண்டது. சோவியத் உருசியாவும், கூட்டணி சோவியத் குடியரசுகளும் தமது நிலப்பரப்பின் பகுதிகளை எசுதோனியா (பெத்சேரி மாவட்டம் மற்றும் எசுதோனியா இங்ரியா), லாத்வியா (பிதலோவோ), மற்றும் துருக்கி (கார்சு) ஆகிய நாடுகளுக்குத் தங்களது பகுதிகளை விட்டுக்கொடுத்திருந்தனர். இரு பிரிவினரும் உரிமை கோரிய நிலப்பரப்புகளான மேற்கு பெலாரசு மற்றும் உக்ரைன், கர்சன் கோட்டுக்குக் கிழக்கே இருந்த உருசியப் பேரரசின் (கலீசியா தவிர) முந்தைய பகுதிகள் ஆகிய பகுதிகளைப் போலந்து இணைத்துக் கொண்டது. உருசியப் பொருளாதாரமானது போரால் அழிவுக்கு உள்ளானது. தொழிற்சாலைகளும், பாலங்களும் அழிக்கப்பட்டிருந்தன. கால்நடைகளும், மூலப் பொருட்களும் சூறையாடப்பட்டிருந்தன. சுரங்கங்களில் வெள்ளம் புகுந்திருந்தது. இயந்திரங்கள் சேதமடைந்திருந்தன. 1920 மற்றும் 1921-ஆம் ஆண்டின் வறட்சிகள், மேலும் 1921-ஆம் ஆண்டின் பஞ்சம் ஆகியவை இந்த அழிவை மேற்கொண்டு மோசமடைய வைத்தன. கொள்ளை நோய்கள் அளவுக்கு நோயானது சேதத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. 1920-ஆம் ஆண்டு டைஃபஸ் மட்டும் 30 இலட்சம் பேர் இறந்தனர். பரவலான பட்டினி காரணமாகவும் மேலும் தசம இலட்சக் கணக்கானவர்கள் இறந்தனர். பெரும் போர் மற்றும் உள்நாட்டுப் போரினால் ஏற்பட்ட கிட்டத்தட்ட 10 ஆண்டுகள் அழிவின் ஒரு விளைவாக உருசியாவில் 1922-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் குறைந்தது 70 இலட்சம் தெருக் குழந்தைகள் இருந்தனர்.[https://web.archive.org/web/20130621173456/http://findarticles.com/p/articles/mi_qa3763/is_/ai_n8801575 And Now My Soul Is Hardened: Abandoned Children in Soviet Russia, 1918–1930], Thomas J. Hegarty, Canadian Slavonic Papers வெள்ளை அயல் குடியினர் என்று அறியப்பட்ட மேலும் 10 முதல் 20 இலட்சம் வரையிலான மக்கள் உருசியாவிலிருந்து வெளியேறினர். 1920-இல் கிரிமியா வழியாக இதில் பெரும்பாலானவர்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறினர். சிலர் தூரக் கிழக்குப் பகுதியை வழியாக வெளியேறினர். பிறர் மேற்கே புதிதாகச் சுதந்திரமடைந்த பால்டிக் நாடுகளுக்குள் சென்றனர். இந்த அயல் குடியினரில் பெரும் சதவீதத்திலான கற்றறிந்த மற்றும் பயிற்சித் திறமுடைய மக்கள் உள்ளடங்கியிருந்தனர்.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - சோவியத் ஒன்றியத்தின் உருவாக்கம் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:19191107-lenin second anniversary october revolution moscow.jpg, லியோன் திரொட்ஸ்கி மற்றும் கமேனேவ்]] File:Lenin and stalin crop.jpg உருசியப் பொதுவுடைமைவாதக் கட்சியின் தலைவர்களால் திசம்பர் 1922-இல் சோவியத் ஒன்றியம் நிறுவப்பட்டது."[http://library.thinkquest.org/27629/themes/society/rsussr.html Tsar Killed, USSR Formed] ," in ''20th Century Russia''. Retrieved 21 July 2007. பிரெசுத்-லிதோவ்சுக் ஒப்பந்தத்திற்கு முந்தைய உருசியாவுடன் தோராயமாக இதன் நிலப்பரப்புகள் ஒத்துப் போயிருந்தன. அந்நேரத்தில் இந்தப் புதிய நாடானது நான்கு உறுப்பினர் குடியரசுகளான உருசிய சமதர்மக் கூட்டாட்சி சோவியத் குடியரசு, உக்குரைனிய சோவியத் சமதர்மக் குடியரசு, பெலாருசிய சோவியத் சமதர்மக் குடியரசு மற்றும் திரான்சுகாக்கேசியா சமதர்மக் கூட்டாட்சி சோவியத் குடியரசு ஆகிய குடியரசுகளைக் கொண்டிருந்தது.Soviet Union Information Bureau, [http://www.marxists.org/history/ussr/government/1928/sufds/ch01.htm Area and Population] . Retrieved 21 July 2007. அரசியலமைப்பானது 1924-ஆம் ஆண்டு பின்பற்றப்படத் தொடங்கியது. ஒவ்வொரு உறுப்பினர் குடியரசிலும் இருந்த சோவியத்துக்களின் ஒரு பிரமிடு போன்ற அமைப்பை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு கூட்டாட்சி அமைப்பு அரசாங்கத்தை இந்த அரசியலமைப்பு நிறுவியது. சோவியத்துக்களின் அனைத்து ஒன்றியப் பேரவையாக இது உருவானது. எனினும், பேரவையானது இறையாண்மையுடைய சக்தியைச் செயல்படுத்தியதாகத் தோன்றும் அதே நேரத்தில், இந்த அமைப்பானது உண்மையில் பொதுவுடைமைவாதக் கட்சியால் நிர்வகிக்கப்பட்டது. பதிலுக்குக் கட்சியும் மாசுகோவிலிருந்த கட்சியின் தலைமைக் குழுவால் (பொலிட்பிரோ) கட்டுப்படுத்தப்பட்டது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - உருசிய சமூகத்தில் மாற்றங்கள் என்பது என்ன?
பதில்: இக்காலத்தின் போது இருந்த உருசியப் பேரரசானது உருசியப் பகுதியை மட்டும் கொண்டிராமல் உக்குரைன், பெலாருசு, போலந்து, லித்துவேனியா, எசுதோனியா, லாத்வியா, பின்லாந்து, மால்தோவியா, மற்றும் காக்கேசியா மற்றும் நடு ஆசிய நாடுகளின் தற்கால நிலப்பரப்புகளையும் கொண்டிருந்தது. இந்த அனைத்து பகுதிகளிலும் தொழில் அமைப்பு உருவாக்கச் செயல்பாட்டை ஆராய வாய்ப்புள்ளது. உருசியப் பேரரசின் கொடுக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கான தொழில் அமைப்பு உருவாக்கத்திற்கான முதன்மையான தீர்மானிக்கும் காரணிகளில் ஒன்றாக பொருட்களுக்கான நகர்ப்புறங்களின் தேவை மற்றும் தொழிற்துறை மற்றும் அமைப்பு ரீதியிலான பயிற்சித் திறம் உடைய பணியாளர்கள் கிடைக்கப் பெற்றதைக் குறிப்பிடலாம். உருசியப் பொருளாதாரமானது மாற்றமடைந்த அதே நேரத்தில் மக்களின் சமூக வாழ்க்கையும் சமமான தீர்க்கமான மாற்றங்களை அடைந்தது. 1918-ஆம் ஆண்டின் குடும்ப சட்டத் தொகுதியானது ஆண்களுக்குச் சமமான நிலையைப் பெண்களுக்கு வழங்கியது. ஒரு தம்பதியர் தங்களது கணவன் அல்லது மனைவியின் பெயரை வைத்துக் கொள்ள அனுமதியளித்தது. திருமண முறிவு நீதிமன்ற வழக்காடுதல்கள் தேவையில்லை என்ற நிலை உருவானது. குழந்தை பெறுவதற்கான பொறுப்புகளிலிருந்து பெண்களுக்கு முழுவதுமாக விடுதலையளித்தது. ஒரு பக்க விளைவாக பெண்கள் சுதந்திரம் பெற்றதானது சந்தையில் பணியாளர்களின் எண்ணிக்கையின் அளவை அதிகரித்தது. கல்வி கற்கவும், தனித் திறப் பணியில் பின்பற்றவும் பெண்களுக்கு ஊக்குவிக்கப்பட்டது. கூட்டுடைமையான குழந்தையர் பேணகங்கள் குழந்தைகளைக் கவனித்துக் கொள்வதற்காக அமைக்கப்பட்டன. மக்களின் சமூக வாழ்வின் மையத்தை வீட்டிலிருந்து கல்வி மற்றும் மனமகிழ் குழுக்களான சோவியத் மன்றங்களுக்கு மாற்றம் செய்ய முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. எழுத்தறிவின்மையை நீக்கும் ஒரு கொள்கையை (லிக்பெசு) சோவியத் அரசாங்கமானது பின்பற்றியது. தொழில்மயமாக்கலுக்குப் பிறகு பெருமளவிலான நகராக்கம் தொடங்கியது. 1920-களில் தேசியக் கொள்கைத் தளத்தில் கோரெனிசத்சியா (தத்தமது சோவியத் குடியரசுகளின் அரசாங்கங்களில் உருசியரல்லாத தேசிய மகக்ளை இணைக்கும் செயல்பாடு) செயல்படுத்தப்பட்டது. எனினும், 1930-களின் மத்தியிலிருந்து புறநகர்ப் பகுதிகளை உருசியமயமாக்கும் ஜார் மன்னர் கால கொள்கைக்கு ஸ்டாலினின் அரசாங்கமானது திரும்பியது என்று குறிப்பிடப்பட்டது. குறிப்பாக, சோவியத் ஒன்றியத்தில் இருந்து அனைத்து நாடுகளின் மொழிகளும் சிரில்லிக் எழுத்து முறைக்குப் படியெடுக்கப்பட்டன. இந்தச் செயல்பாடானது சிரில்லியமயமாக்கம் என்று அறியப்படுகிறது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - தொழில்மயமாக்கமும், கூட்டுப் பண்ணையாக்கமும் என்பது என்ன?
பதில்: 1929 முதல் 1939 வரையிலான ஆண்டுகளானவை சோவியத் வரலாற்றில் ஓர் அமைதியான தசாப்தத்தை உள்ளடக்கியிருந்தன. கிட்டத்தட்ட கட்டுப்பாடற்ற சக்தியைக் கொண்டிருந்தவராக ஜோசப் ஸ்டாலின் சோவியத் சமூகம் மீது கிட்டத்தட்ட முழுக் கட்டுப்பாட்டை நிறுவியதால் பெருமளவிலான தொழில்மயமாக்கம் மற்றும் உள்நாட்டுப் பிரச்சினைகளின் ஒரு காலமாக இது திகழ்ந்தது. லெனினின் இறப்பைத் தொடர்ந்து பொதுவுடைமைக் கட்சியின் தலைமைக் குழுவிலிருந்த எதிர்ப் பிரிவினருடன் சோவியத் ஒன்றியத்தின் கட்டுப்பாட்டைப் பெறுவதற்காக ஸ்டாலின் செயல்பாடுகளில் ஈடுபட்டார் என்று குறிப்பிடப்பட்டது. குறிப்பாக, லியோன் திரொட்ஸ்கி பிரிவுடன் எதிராகச் செயல்பட வேண்டியிருந்தது. 1928 வாக்கில் திரொட்ஸ்கியவாதிகள் நாடு கடத்தப்பட்டிருந்தனர் அல்லது சக்தியற்றவர்களாக ஆக்கப்பட்டிருந்தனர். தற்போது ஒரு தீவிரத் தொழில்மயமாக்கும் திட்டத்தைச் செயல்பாட்டுக்குக் கொண்டு வர ஸ்டாலின் தயாராக இருந்தார்.I. Deutscher, ''Stalin: A Political Biography'', Oxford University Press, 1949, pp. 294–344. File:Famine en URSS 1933.jpg1929-இல் ஸ்டாலின் முதல் ஐந்தாண்டுத் திட்டத்திற்கான கருத்துருவை முன் வைத்தார். புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையை நீக்கினார். கனரக தொழில்துறையை அமைப்பது, சோவியத் ஒன்றியத்தின் கூட்டுப் பண்ணைத் திட்டம், நுகர்வோர் பொருட்களின் உற்பத்தியை வரம்புக்குட்படுத்துவது ஆகியவற்றின் வழியாக மூலதன ஆதாரங்களைத் துரிதமாகக் குவிப்பதைக் குறிக்கோளாகக் கொண்ட ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான திட்டங்களில் இது முதலாவது திட்டமாக இருந்தது. வரலாற்றில் முதல் முறையாக ஓர் அரசாங்கமானது அனைத்து பொருளாதாரச் செயல்பாடுகளையும் கட்டுப்படுத்தியது. கனரக தொழிற்துறையின் உற்பத்திக் கொள்ளளவு மற்றும் உற்பத்தி அளவின் துரித வளர்ச்சியானது மேற்குலக நாடுகளிடமிருந்து பொருளாதார விடுதலையை உறுதிப்படுத்தவதற்கும், நாட்டின் பாதுகாப்புச் செயலாற்றலை வலிமையாக்குவதற்கும் மிக முக்கியமானதாக இருந்தது. இந்நேரத்தில் ஒரு விவசாய நாடு என்பதிலிருந்து தொழிற்துறை நாடாக சோவியத் ஒன்றியமானது மாற்றத்தை அடைந்தது. திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக அரசு மற்றும் கூட்டுடைமையாக்கப்பட்ட பண்ணைகளின் (''கூட்டுப்பண்ணை'') மூலமாக வேளாண்மையின் கட்டுப்பாட்டை அரசாங்கமானது எடுத்தது.Conquest, Robert. ''The Harvest of Sorrow: Soviet Collectivization and the Terror-Famine''. New York: Oxford University Press, 1987. . பெப்ரவரி 1930-இல் வெளியிடப்பட்ட ஓர் ஆணையின் மூலம் சுமார் 10 இலட்சம் தனி விவசாயிகள் (''குலக்குகள்'') தங்களது நிலங்களிலிருந்து வெளியேறும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். பல விவசாயிகள் அரசால் அமைப்பாக்கப்படுவதை கடுமையாக எதிர்த்தனர். தங்களது நிலத்தை இழக்கும் நிலை வரும் பொழுது தங்களது மந்தைகளைப் பெரும்பாலும் கொன்றனர். சில இடங்களில் அவர்கள் புரட்சியில் ஈடுபட்டனர். அதிகார அமைப்புகளால் "குலக்குகள்" என்று கருதப்பட்ட எண்ணிலடங்காத விவசாயிகள் மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர்.Lynne Viola. ''Peasant Rebels under Stalin. Collectivization and the Culture of Peasant Resistance''. 2nd ed. New York: Oxford University Press, 1998. . மோசமான வானிலை, அவசரமாக நிறுவப்பட்ட கூட்டுடைமையாக்கப்பட்ட பண்ணைகளிலிருந்த குறைபாடுகள், தானியமானது பெருமளவுக்கு பறிமுதல் செய்யப்பட்டது ஆகியவை இணைந்து ஒரு கடுமையான பஞ்சம் ஏற்படுவதை விரைவுபடுத்தின. பல தசம இலட்சக்கணக்கான விவசாயிகள் பட்டினியால் இறந்தனர். இவர்களில் கோலதமோர், கசக்கத்தானிலும், தென் மேற்கு உருசியாவின் பகுதிகளிலும் இறந்தனர். கிராமப்புறங்களில் மோசமடைந்த சூழ்நிலைகளானவை நம்பிக்கை இழந்த விவசாயிகளைத் துரிதமாக வளர்ந்து வந்த நகரங்களுக்கு அனுப்பியது. தொழில்மயமாக்கலுக்கு இது பெருக்கியாக அமைந்தது. பெருமளவு அதிகரித்த உருசியாவின் நகர்ப்புற மக்கள் தொகைக்கும் காரணமாக அமைந்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - பன்னாட்டு தளத்தில் சோவியத் ஒன்றியம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: File:Beck, Litwinow 1934.jpgஉள்ளார்வம் மிக்க பொதுவுடைமைவாத எதிர்ப்பாளரான இட்லர் அதிகாரத்திற்கு 1933-ஆம் ஆண்டு நாட்சி ஜெர்மனி அதிகாரத்திற்கு வந்ததை சோவியத் ஒன்றியம் அபாய எச்சரிக்கையுடன் கண்டது. லெபன்சுரௌம் (இன-தேசியவாத விரிவாக்கம் குறித்த செருமனியின் கருத்துரு) எனும் செருமானிய உத்திக்கான தனது கனவில் முக்கியமான குறிக்கோள்களில் ஒன்றாக திராங் நாச் ஒசுதென் (கிழக்கு நோக்கிய செருமானிய விரிவாக்கம்) எனும் தேசியவாத உள் நோக்கத்தை இட்லர் அறிவித்ததிலிருந்து குறிப்பாக இவ்வாறு கண்டது.See, e.g. மெயின் கேம்ப் எசுப்பானிய உள்நாட்டுப் போர் பாசிச செருமானிய மற்றும் இத்தாலியத் துருப்புகளுக்கு எதிராகப் போராடிய எசுப்பானியாவின் குடியரசுவாதிகளுக்கு சோவியத்துகள் ஆதரவளித்தனர்.Payne, Stanley G. ''The Spanish Civil War, the Soviet Union, and Communism''. New Haven: Yale University Press, 2004. .Radosh, Ronald, Mary Habeck & Grigory Sevostianov (eds.). ''Spain Betrayed: The Soviet Union in the Spanish Civil War''. New Haven: Yale University Press, 2001. . 1938-1939-இல் உருசிய தூரக்கிழக்கில் சோவியத்-சப்பானிய எல்லைச் சண்டைகளில் சப்பானியப் பேரரசு எதிராக சோவியத் ஒன்றியம் வெற்றிகரமாகச் சண்டையிட்டது. சோவியத்-சப்பானிய நடுநிலைக்கும், ஆகத்து 1945 வரை நீடித்திருந்த பதற்றமான எல்லை அமைதிக்கும் இது வழி வகுத்தது.Alvin Coox ''The Anatomy of a Small War: The Soviet-Japanese Struggle for Changkufeng/Khasan, 1938''. Westport, CT: Greenwood Press, 1977. .Coox, Alvin D. ''Nomonhan: Japan against Russia, 1939''. 2 vols. Stanford: Stanford University Press, 1990. . 1938-இல் செருமனி ஆத்திரியாவை இணைத்துக் கொண்டது. முதன்மையான மேற்கு ஐரோப்பிய சக்திகளுடன் இணைந்து மியூனிச் ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்டது. இதைத் தொடர்ந்து செருமனி, அங்கேரி மற்றும் போலந்து ஆகிய நாடுகள் செக்கோசுலோவாக்கியாவின் பகுதிகளை தமக்குத் தாமே பிரித்துக் கொண்டன. மேற்கொண்ட கிழக்கு நோக்கிய விரிவாக்கத்துக்கான செருமானியத் திட்டங்கள், மேலும் எதிர்ப்பதற்கு மேற்குலக சக்திகளிடம் தீர்க்கமான மனநிலை இல்லாதது ஆகியவை போகப் போக மிகத் தெளிவாகத் தெரியத் தொடங்கியது. சோவியத் ஒன்றியம் மியூனிச் ஒப்பந்தத்தை கடுமையாக எதிர்த்த போதும், செக்கோசுலோவாக்கியாவுக்கு முன்னர் கொடுத்த உத்தரவாதங்களை இராணுவ ரீதியாகப் பின்பற்ற தனது தயார் நிலையைத் தொடர்ந்து மீண்டும் உறுதிப்படுத்திய போதும், மேற்குலக நாடுகளின் காட்டிக் கொடுத்த செயல்பாடானது செக்கோசுலோவாக்கியா என்ற நாடு முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்படுவதற்கு வழி வகுத்தது. ஒரு வரப் போகும் செருமானியத் தாக்குதல் குறித்து சோவியத் ஒன்றியத்தில் மேற்கொண்ட அதிகரித்த அச்சங்களுக்கு இது காரணமானது. தனது இராணுவத் தொழிற்துறையை நவீனமாக்க முற்படுவதற்கும், தன்னுடைய சொந்த தூதரக நகர்வுகளை சோவியத் ஒன்றிய நடத்துவதற்கும் இது வழி வகுத்தது. 1939-இல் சோவியத் ஒன்றியமானது மோலடோவ்-ரிப்பன்டிராப் ஒப்பந்தம் கையொப்பமிட்டது. நாசி செருமனியுடன் சேர்ந்து கிழக்கு ஐரோப்பாவை இரு தனித் தனி செல்வாக்குப் பகுதிகளாக பிரித்த ஓர் ஆக்ரோச எதிர்ப்பு ஒப்பந்தம் இதுவாகும். இந்த ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்ந்து நாசி செருமனியுடன் சோவியத் ஒன்றியம் தனது உறவு முறைகளை இயல்பாக்கியது. சோவியத்-செருமானிய வணிகத்தை மீண்டும் தொடங்கியது.Ericson, Edward E. ''Feeding the German Eagle: Soviet Economic Aid to Nazi Germany, 1933–1941''. New York: Praeger, 1999. .
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - இரண்டாம் உலகப்போர் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Second world war europe 1941-1942 map en.png]]17 செப்டம்பர் 1939 அன்று செஞ்சேனை சோவியத் ஒன்றியத்தின் போலந்து படையெடுப்பு. போலந்து அரசானது "இருப்பிலிருந்து நிறுத்தப்பட்டதற்குப்" பிறகு அங்கிருந்த "உக்குரைனியர்கள் மற்றும் பெலாருசியர்களைப் பாதுகாக்கும் தேவையைத்" தனது படையெடுப்புக்கான முறைமையாகக் குறிப்பிட்டது.Gross, Jan Tomasz. ''Revolution from Abroad: The Soviet Conquest of Poland's Western Ukraine and Western Belorussia''. Princeton: Princeton University Press, 2002. 2nd ed. .Zaloga, Steven & Victor Madej. ''The Polish Campaign 1939''. 2nd ed. New York: Hippocrene Books, 1991. . இதன் விளைவாக பெலாருசிய மற்றும் உக்குரைனிய சோவியத் குடியரசுகளின் மேற்கு எல்லைகளானவை மேலும் மேற்கு நோக்கி நகர்த்தப்பட்டன. புதிய சோவியத் மேற்கு எல்லையானது உண்மையான கர்சன் கோட்டுக்கு அருகே தற்போது போடப்பட்டது. இடைப்பட்ட வேளையில் சென் பீட்டர்சுபெர்கு மேற்கொண்டு சோவியத்-பின்லாந்து எல்லையை மறு வரையறை செய்யும் ஒரு சோவியத்து பரிந்துரையான நிலப் பரிமாற்றம் குறித்து பின்லாந்து பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியடைந்தன. திசம்பர் 1939-இல் பின்லாந்து மீது சோவியத் ஒன்றியம் படையெடுத்தது. பனிக்காலப் போர் (1939–1940) என்று அறியப்பட்ட ஓர் இராணுவச் செயல்பாட்டைத் தொடங்கியது. சோவியத் ஒன்றியத்துடன் பின்லாந்தை இணைப்பதை இது குறிக்கோளாகக் கொண்டிருந்தது என குறிப்பிடப்பட்டது. இப்போரானது செஞ்சேனை ஒரு கடுமையான இறப்பு வீதத்தை ஏற்படுத்தியது. பின்லாந்தை வெல்வதில் சோவியத்துக்கள் தோல்வியடைந்தனர். ஆனால், மாசுகோ அமைதி ஒப்பந்தத்தில் கையப்பமிடும் நிலைக்குப் பின்லாந்து தள்ளப்பட்டது. கரேலிய நிலச் சந்திப்பு மற்றும் லதோகா கரேலியா ஆகிய பகுதிகளை சோவியத் ஒன்றியத்துக்கு விட்டுக் கொடுத்தது.Vehviläinen, Olli. ''Finland in the Second World War: Between Germany and Russia''. New York: Palgrave, 2002. Van Dyke, Carl. ''The Soviet Invasion of Finland 1939–1940''. London: Frank Cass, 1997. . 1940-ஆம் ஆண்டின் கோடை காலத்தில் உருமேனியாவுக்கு சோவியத் ஒன்றியம் ஓர் இறுதி எச்சரிக்கையை விடுத்தது. பெச்சராபியா மற்றும் வடக்கு புகோவினா ஆகிய உருமேனியாவின் நிலப்பரப்புகளை விட்டுக் கொடுக்கும் நிலைக்கு அந்நாடு தள்ளப்பட்டது. இதே நேரத்தில், சோவியத் ஒன்றியம் மூன்று முந்தைய சுதந்திரமான பால்டிக் அரசுகளை (எசுத்தோனியா, லாத்வியா மற்றும் லித்துவேனியா) ஆக்கிரமித்தது.Dima, Nicholas. ''Bessarabia and Bukovina: The Soviet-Romanian Territorial Dispute''. Boulder, CO: East European Monographs, 1982. .Tarulis, Albert N. ''Soviet Policy Toward the Baltic States 1918–1940''. Notre Dame, IN: University of Notre Dame Press, 1959.Misiunas, Romuald J. & Rein Taagepera. ''The Baltic States: The Years of Dependence, 1940–90''. 2nd ed. London: Hurst & Co, 1993. . File:Bundesarchiv Bild 183-E0406-0022-001, Russland, Kesselschlacht Stalingrad.jpg போது சோவியத் இராணுவ வீரர்கள். போர் முறை வரலாற்றில் மிகப் பெரியதும், குருதி தோய்ந்ததுமான யுத்தம் இது தான். கிழக்குப் போர்முனை (இரண்டாம் உலகப் போர்) மற்றும் ஒட்டு மொத்த இரண்டாம் உலகப் போரிலேயே திருப்பு முனை இந்த யுத்தம் தான்.]] செருமனியுடனான அமைதியானது பதட்டம் நிறைந்ததாக இருந்தது. ஏனெனில், இரு பிரிவினரும் இராணுவச் சண்டைக்கு ஆயத்தமாகிக் கொண்டிருந்தனர்.А. В. Десять мифов Второй мировой. – М.: Эксмо, Яуза, 2004, Mikhail Meltyukhov, ''Stalin's Missed Chance'', М. И. Мельтюхов ''Упущенный шанс Сталина: Советский Союз и борьба за Европу 1939–1941 гг. : Документы, факты, суждения.'' Изд. 2-е, испр., доп. (second edition) 22 சூன் 1941 அன்று சோவியத் எல்லை வழியாக செருமனி தலைமையிலான அச்சு நாடுகள் பர்பரோசா நடவடிக்கை இந்த அமைதியும் திடீரென முடிவுக்கு வந்தது. இலையுதிர் காலம் வாக்கில் வேர்மாக்ட் கீவ் சண்டை (1941), லெனின்கிராட் முற்றுகை, தலைநகரமான மாஸ்கோ சண்டை உள்ளாக்கியது.Gilbert, Martin. The Second World War: A Complete History. 2nd ed. New York: Owl Books, 1991. .Thurston, Robert W. & Bernd Bonwetsch (ed.). ''The People's War: Responses to World War II in the Soviet Union''. Urbana: University of Illinois Press, 2000. .Clark, Alan. ''Barbarossa: The Russian-German Conflict, 1941–1945''. New York: Harper Perennial, 1985. . ஒரு வெற்றிகரமான பதில் தாக்குதலில் மாசுகோவிலிருந்து செருமானியப் படைகளை செஞ்சேனையானது திசம்பர் 1941-இல் வெளியேற்றிய போதும் செருமானியர்கள் உத்தி ரீதியிலான கட்டுப்பாட்டை தோராயமாக மற்றுமொரு ஆண்டுக்குத் தக்க வைத்துக் கொண்டனர். தென்மேற்கு திசையில் வோல்கா ஆறு மற்றும் காக்கேசியா அடைந்த ஓர் ஆழமான தாக்குதலை நடத்திக் கொண்டிருந்தனர். எனினும், சுடாலின்கிராட் சண்டை மற்றும் குர்ஸ்க் ஆகிய இரு முக்கியமான செருமானியத் தோல்விகளானவை தீர்க்கமானவை என நிரூபணமாகியது. ஒட்டு மொத்த இரண்டாம் உலகப் போர் போக்கையே இவை மாற்றமடைய வைத்தன. தங்களது தாக்குதல் நடவடிக்கைகளை மீண்டும் நீடிக்க வைக்கும் வலிமையை செருமானியர்கள் என்றுமே மீண்டும் பெறவில்லை. உலகப்போரின் எஞ்சிய காலம் முழுவதும் சோவியத் ஒன்றியம் போரைத் தனது கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தது.Beevor, Antony. ''Stalingrad (Beevor book)''. New York: Viking, 1998. . 1943-ஆம் ஆண்டின் முடிவு வாக்கில் லெனின்கிராட் மீதான செருமானிய முற்றுகையை செஞ்சேனையானது உடைத்துக் கொண்டு வெளியேறியது. உக்குரைனின் பெரும்பகுதி, மேற்கு உருசியாவின் பெரும் பகுதியை விடுதலை செய்தது. பெலாருசுவுக்குள் நகர்ந்தது.Glantz, David M. & Jonathan House. ''When Titans Clashed: How the Red Army Stopped Hitler''. Lawrence: University Press of Kansas, 1998. . 1944-ஆம் ஆண்டு படையெடுப்பின் போது ஸ்டாலினின் 10 பலமான அடிகள் என்று அறியப்பட்ட ஒரு தொடர்ச்சியான தாக்குதல் நடவடிக்கைகளில் செஞ்சேனையானது செருமானியப் படைகளைத் தோற்கடித்தது. 1944-ஆம் ஆண்டின் முடிவு வாக்கில் 1939-இலிருந்த சோவியத் எல்லைகளைத் தாண்டிப் போர் முனையானது கிழக்கு ஐரோப்பாவுக்குள் நகர்ந்தது. சோவியத் படைகள் கிழக்கு செருமனிக்குள் நுழைந்தன. மே 1945-இல் பெர்லின் சண்டை.Beevor, Antony. ''Berlin: The Downfall, 1945''. 3rd ed. London: Penguin Books, 2004. . செருமனியுடனான போரானது இவ்வாறாக சோவியத் ஒன்றியத்துக்கு வெற்றியுடன் முடிவடைந்தது. யால்ட்டா மாநாடு ஒப்புக் கொண்டதன் படி வெற்றி நாள் (மே 9) கொண்டாடப்பட்டதற்கு மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு சோவியத் ஒன்றியம் மஞ்சூரியா மீது படையெடுத்தது. அண்டைப் பகுதியான மஞ்சூரியாவில் சப்பானியத் துருப்புகளைத் தோற்கடித்து. இரண்டாம் உலகப் போரின் கடைசி சோவியத் யுத்தம் இதுவாகும்.Glantz, David M. ''The Soviet 1945 Strategic Offensive in Manchuria: 'August Storm''. London: Routledge, 2003. . File:Raising a flag over the Reichstag - Restoration.jpg இரண்டாம் உலகப் போரில் சோவியத் ஒன்றியமானது வெற்றியடைந்திருந்தாலும் சுமார் 2.6 முதல் 2.7 கோடி வரையிலான சோவியத் இறப்புகளுக்கு இப்போர் காரணமானது.This is far higher than the original number of 7 million given by Stalin, and, indeed, the number has increased under various Soviet and Russian Federation leaders. See Mark Harrison, ''The Economics of World War II: Six Great Powers in International Comparison'', Cambridge University Press, 1998, p. 291 (), for more information. இப்போரானது பலவீனமான சோவியத் பொருளாதாரத்தை அழிவுக்கு உட்படுத்தியிருந்தது. சுமார் 70,000 குடியிருப்புகள் அழிக்கப்பட்டிருந்தன.As evidenced at the post-war நியூரம்பெர்க் தீர்ப்பாயம். See Ginsburg, George, ''The Nuremberg Trial and International Law'', Martinus Nijhoff, 1990, p. 160. . ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட நிலப்பரப்புகள் செருமானிய ஆக்கிரமிப்பால் அழிவுவுக்கு உள்ளாகியிருந்தன. செருமனியால் அடிமை முறை நாடு கடத்தப்படுதல்களுக்கு மக்கள் உள்ளாகியிருந்தனர். ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருந்த நிலப்பரப்புகளில் செருமனி மற்றும் அதன் கூட்டாளி நாடுகளின் ஒடுக்கு முறைக் கொள்கைகளால் 13 இலட்சம் சோவியத் குடிமக்கள் பாதிப்படைந்திருந்தனர். படுகொலைகள், பஞ்சம், மருத்துவ உதவி இல்லாமை மற்றும் அடிமைப் பணியாளர் முறை ஆகியவற்றின் காரணமாக மக்கள் இப்பகுதிகளில் இறந்திருந்தனர்.Gerlach, C. "Kalkulierte Morde" Hamburger Edition, Hamburg, 1999Россия и СССР в войнах ХХ века", М. "Олма- Пресс", 2001 год[http://www.tr.rkrp-rpk.ru/get.php?1379 Цена войны (Борис ЯЧМЕНЕВ) – "Трудовая Россия"] . Tr.rkrp-rpk.ru. Retrieved 16 February 2011.[http://www.gumer.info/bibliotek_Buks/History/Article/_Rubak_VelOtech.php Рыбаковский Л. Великая отечественная: людские потери России] . Gumer.info. Retrieved 16 February 2011. இந்த ஆக்கிரமிப்பின் போது லெனின்கிராட் அதன் மக்கள் தொகையில் சுமார் கால் பங்கை இழந்தது. சோவியத் பெலாருசு அதன் மக்கள் தொகையில் கால் பகுதி முதல் மூன்றில் ஒரு பங்கு வரை இழந்திருந்தது. செருமானிய முகாம்களில் சோவியத் போர்க் கைதி சுமார் 36 இலட்சம் பேர் (ஒட்டு மொத்தமாக 55 இலட்சம் போர்க் கைதிகள் இறந்ததில்) இறந்திருந்தனர்."Soviet Casualties and Combat Losses in the Twentieth Century", Greenhill Books, London, 1997, G. F. KrivosheevChristian Streit: Keine Kameraden: Die Wehrmacht und die Sowjetischen Kriegsgefangenen, 1941–1945, Bonn: Dietz (3. Aufl., 1. Aufl. 1978),
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - பனிப்போர் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: File:US Army tanks face off against Soviet tanks, Berlin 1961.jpg முக்கியமான நேச நாடுகளுக்கு இடையிலான இணைந்து செயல்படுதலானது போரை வென்றது. போருக்குப் பிந்தைய மறுகட்டமைப்பு மற்றும் பாதுகாப்புக்கு அடிப்படையாக அது அநேகமாகச் செயல்பட வேண்டியிருந்தது. சோவியத் ஒன்றியமானது ஐக்கிய நாடுகள் அவை நிறுவிய உறுப்பு நாடுகளில் ஒன்றாகவும், ஐநா பாதுகாப்பு அவையின் ஒரு நிரந்தர உறுப்பினராகவும் உருவானது. எனினும், சோவியத் மற்றும் ஐக்கிய அமெரிக்க தேசியக் குறிக்கோள்களுக்கு இடையிலான முரண்பாடானது பன்னாட்டு தளத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்கியது. இது பனிப்போர் என்று அறியப்படுகிறது. 1945-ஆம் ஆண்டின் கோடை காலத்தில் போதுசுதாம் மாநாட்டின் போது கிழக்கு ஐரோப்பாவின் எதிர்காலம் குறித்து ஸ்டாலின் மற்றும் ஐக்கிய அமெரிக்க அதிபர் ஹாரி எஸ். ட்ரூமன் இடையிலான ஒரு சண்டையிலிருந்து பனிப்போர் தொடங்கியது. செருமனி மற்றும் சோவியத் ஒன்றியத்திற்கு இடையில் நாடுகளின் ஒரு இடை நிலைப் பகுதியை நிறுவுவது ஸ்டாலினின் எண்ணமாக இருந்தது. ஏப்ரல் 1949-இல் ஐக்கிய அமெரிக்கா ஒரு பரற்பர இராணுவ ஒப்பந்தமான வட அத்திலாந்திய ஒப்பந்த அமைப்பு (நேட்டோ) நிதியளிக்க முன் வந்தது. 1955-இல் நேட்டோவுக்கு எதிரான ஒரு கிழக்கத்திய அமைப்பான வார்சா உடன்பாடு என்றழைக்கப்பட்ட அமைப்பை சோவியத் ஒன்றியம் நிறுவியது.Vojtech Mastny (historian), Malcolm Byrne & Magdalena Klotzbach (eds.). ''Cardboard Castle?: An Inside History of the Warsaw Pact, 1955–1991''. Budapest: Central European University Press, 2005. .Holloway, David & Jane M. O. Sharp. ''The Warsaw Pact: Alliance in Transition?'' Ithaca: Cornell University Press, 1984. .Holden, Gerard. ''The Warsaw Pact: Soviet Security and Bloc Politics''. Oxford: Blackwell, 1989. . ஐரோப்பாவை மேற்குலக மற்றும் சோவியத்து பிரிவுகள் என பிரித்ததானது பிற்காலத்தில் ஒரு அதிகப்படியான உலகளாவிய இயல்பைப் பெற்றது. குறிப்பாக, 1949-ஆம் ஆண்டிற்கு பிறகு இந்நிலை ஏற்பட்டது. அந்த ஆண்டு அணு ஆயுதங்களில் ஐக்கிய அமெரிக்கா செலுத்திய ஏகபோக ஆதிக்கமானது ஒரு சோவியத் அணு குண்டுச் சோதனை நடத்தப்பட்டதுடன் முடிவுக்கு வந்தது. மேலும், சீனா சீனப் பொதுவுடமைக் கட்சி ஆட்சியைப் பிடித்தனர். சோவியத் அயல் நாட்டுக் கொள்கையின் முதன்மையான குறிக்கோள் தேசியப் பாதுகாப்பைப் பேணுவதும், அதிகரிப்பதும் ஆகும். அங்கேரியப் புரட்சி, 1956 ஒடுக்கியது,Litvan, Gyorgy, Janos M. Bak & Lyman Howard Legters (eds.). ''The Hungarian Revolution of 1956: Reform, Revolt and Repression, 1953–1963''. London – New York: Longman, 1996. . 1968-இல் செக்கோசுலோவாக்கியாவில் பிரேகு வசந்த காலப் போராட்டங்களை ஒடுக்கியது மற்றும் 1980-களின் தொடக்கத்தில் போலந்தில் ஒத்துணர்வு இயக்கத்தை ஒடுக்குவதற்கு ஆதரவளித்தது ஆகிய செயல்பாடுகளில் வார்சா உடன்பாடு நாடுகளில் சோவியத் ஒன்றியம் ஈடுபட்டது. கொரியப் போர், வியட்நாம் போர் உள்ளிட்ட ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையிலான சார்பாண்மைப் போர்களில் உலகம் முழுவதும் ஐக்கிய அமெரிக்க ஆதிக்கத்தை சோவியத் ஒன்றியம் எதிர்த்தது. File:John Kennedy, Nikita Khrushchev 1961.jpg, ஜான் எஃப். கென்னடி]] பனிப்போரானது காலப்போக்கில் இருதரப்பு உறவில் முன்னேற்றத்தையும் கண்டது. 1970-களில் பன்னாட்டு உறவுகளில் ஒரு மிகுந்த நுட்பமான ஒழுங்கு முறைக்கு வழிவிட்டது. அணு ஆயுதப் போட்டியானது தொடர்ந்தது. சோவியத் ஒன்றியம் மற்றும் ஐக்கிய அமெரிக்கா கைகளில் இருந்த அணு ஆயுதங்களின் எண்ணிக்கையானது ஓர் அச்சுறுத்தும் நிலையை அடைந்தது. இந்த பூமியைப் பலமுறை அழிக்க வல்ல நிலையை இந்நாடுகளுக்கு வழங்கியது. சக்தி குறைவான நாடுகளுக்கும் தங்களது சுதந்திரத்தை நிலைநாட்ட இடம் கிடைத்தது. சால்ட் ஒன்று, சால்ட் இரண்டு மற்றும் தொலை தூர ஏவுகணை எதிர்ப்பு ஒப்பந்தம் போன்ற ஒப்பந்தங்களில் அணு ஆயுதங்கள் மேற்கொண்டு பரவுவது மற்றும் பெருக்கப்படுவதை மட்டுப்படுத்தி வைக்க முயற்சித்ததில் தங்களது பொதுவான குறிக்கோள்களை இரு வல்லரசு பகுதியளவுக்கு அங்கீகரிக்க முடிந்தது. 1979-இல் ஒன்பது ஆண்டுகள் நடைபெற்ற சோவியத்–ஆப்கான் போர் தொடங்கியது, திடப்பற்றுடைய பொதுவுடைமை எதிர்ப்புவாதியான ரொனால்ட் ரீகன் 1980-ஆம் ஆண்டில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஐக்கிய அமெரிக்கா-சோவியத் உறவு முறைகளானவை மோசமடைந்தன. 1980-களின் பிற்பகுதியில் பொதுவுடைமைவாத நாடுகளின் குழுமமானது பிரியத் தொடங்கிய போது உறவுமுறைகள் மேம்பட்டன. 1991-இல் சோவியத் ஒன்றியம் வீழ்ச்சியடைந்ததுடன் உருசியா இரண்டாம் உலகப் போரில் தான் வென்றிருந்த வல்லரசு நிலையை இழந்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - சோவியத் விண்வெளித் திட்டம் என்பது என்ன?
பதில்: File:Yuri Gagarin (1961) - Restoration.jpg.]] செர்கே கோரேலேவால் தொடங்கப்பட்ட சோவியத் விண்வெளித் திட்டமானது குறிப்பாக வெற்றிகரமானதாகத் திகழ்ந்தது. 4 அக்டோபர் 1957 அன்று சோவியத் ஒன்றியமானது முதல் செயற்கைக்கோள் இசுப்புட்னிக் 1-ஐ ஏவியது. 12 ஏப்பிரல் 1961 அன்று சோவியத் விண்கலமான வஸ்தோக் 1-இல் விண்வெளிக்குப் பயணித்த முதல் மனிதனாக யூரி ககாரின் உருவானார். நிலவின் பின்பகுதியின் முதல் புகைப்படம், வெள்ளி (கோள்) பயண ஆய்வு செய்யப்பட்டது, அலெக்சேய் லியோனவ் முதல் விண்வெளி நடை, வலந்தீனா தெரெசுக்கோவா விண்வெளிக்கு ச் சென்ற முதல் பெண்மணியானது ஆகியவை உருசிய விண்வெளித் திட்டத்தின் பிற சாதனைகளில் அடங்கும். 1970 மற்றும் 1973-இல் லுனோகோத் 1 மற்றும் லுனோகோத் 2 ஆகிய உலகின் முதல் வேற்றுகிரக சக்கர வண்டிகளானவை நிலவுக்கு அனுப்பப்பட்டன. மிக சமீபத்தில், சல்யூத் எனப்படும் உலகின் முதல் விண்வெளி ஆய்வு நிலையத்தை சோவியத் ஒன்றியம் உருவாக்கியது. 1986-இல் மீர் விண்வெளி ஆய்வு நிலையத்தால் இது இடமாற்றப்பட்டது. முதன் முதலாக தொடர்ச்சியாக மனிதர்களின் இருப்பைக் கொண்டிருந்த நீண்ட கால விண்வெளி ஆய்வு நிலையம் மீர் ஆகும். 1986 முதல் 2001-ஆம் ஆண்டு வரை இது பயன்பாட்டில் இருந்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - பெரஸ்ட்ரோயிகாவும், கிளாசுனோசுதும் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: தொடர்ந்து வந்த தசாப்தங்களில் இரு செயல் முறைகள் ஆதிக்கம் மிக்கவையாகத் திகழ்ந்தன: சோவியத் ஒன்றியத்தின் பொருளாதார அரசியல் கட்டமைப்புகளானவை சிதைந்த வருவதானது அதிகரித்து வந்த நிலையாக வெளிப்படையாகத் தெரியத் தொடங்கியது மற்றும் இந்த செயல்முறையை நேர்மறையாக்க ஒட்டு வேலை முயற்சிகளானவை மேற்கொள்ளப்பட்டன. யூரி அந்திரோப்பொவ் மற்றும் கான்சுடன்டீன் செர்னென்கோ ஆகியோர் துரிதமான காலங்களில் பதவிக்கு வந்ததற்குப் பிறகு மிக்கைல் கொர்பச்சோவ் சோவியத் பொதுவுடைமைவாதத்தை நவீனமயமாக்கும் ஒரு முயற்சியாக பெரஸ்ட்ரோயிகா அமல்படுத்தினார். கட்சித் தலைமைத்துவத்தில் முக்கியமான மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தார். Britannica |url=https://www.britannica.com/place/Soviet-Union/The-Interregnum-Andropov-and-Chernenko |access-date=22 March 2025 |website=www.britannica.com |language=en}} எனினும், கொர்பச்சோவின் சமூக சீர்திருத்தங்களானவை எதிர்பாராத விளைவுகளுக்குக் காரணமாயின. தசாப்தங்களாக அரசாங்கத்தின் மறைவான செயல்பாடுகளுக்குப் பிறகு, இவரது கொள்கையான ''கிளாசுனோசுது'' முந்தைய கால அரசாங்கத் தகவல்கள் பொது மக்களுக்குக் கிடைக்கும் வாய்ப்பினை எளிதாக்கியது. சமூகப் பிரச்சினைகள் பொது மக்களின் பரவலான கவனத்தைப் பெறத் தொடங்கின. கட்சியின் அதிகாரத்தை இவை மட்டுப்படுத்தின. இன மற்றும் தேசியவாத மனநிறைவின்மையானது வெளியே தெரிவதற்கு கிளாசுனோசுது அனுமதியளித்தது. Perestroika, Gorbachev, Reforms Britannica |url=https://www.britannica.com/topic/glasnost |access-date=22 March 2025 |website=www.britannica.com |language=en}} பல உறுப்புக் குடியரசுகள், குறிப்பாக பால்டிக் நாடுகள், சார்சிய சோவியத் சமதர்மக் குடியரசு மற்றும் மால்தோவிய சோவியத் சமதர்மக் குடியரசு ஆகியவை அதிகப்படியான தன்னாட்சியை வேண்டின. இதை வழங்க மாசுகோ விரும்பவில்லை. 1989-ஆம் ஆண்டுப் புரட்சிகளில் சோவியத் ஒன்றியம் கிழக்கு ஐரோப்பாவிலிருந்த அதன் அனைத்து கூட்டாளிகளையும் இழந்தது. கொர்பச்சோவின் பொருளாதாரச் சீர்திருத்த முயற்சிகளானவை போதுமானதாக இல்லை. பொதுவுடைமைவாதப் பொருளாதாரத்தின் அடிப்படைக் காரணிகளில் பெரும்பாலானவற்றை அப்படியே சோவியத் அரசாங்கமானது முழுமை மாறாமல் விட்டு வைத்தது. பாறை எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு ஆகியவை விலை குறைந்ததால் பாதிக்கப்பட்டது, நடந்து கொண்டிருந்த சோவியத்–ஆப்கான் போர் மற்றும் பழமைப்பட்டுப் போன தொழிற்துறை, வியாபித்த ஊழல், சோவியத் திட்டமிட்ட பொருளாதாரம் பலனற்றதாக ஆகிப் போனது ஆகிய நிகழ்வுகள் நடைபெற்றன. 1990 வாக்கில் பொருளாதாரச் சூழ்நிலைகள் மீது கொண்டிருந்த கட்டுப்பாட்டைச் சோவியத் அரசாங்கமானது இழந்தது. விலைவாசிக் கட்டுப்பாடு காரணமாக கிட்டத்தட்ட அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. உறுப்புக் குடியரசுகள் மீதான கட்டுப்பாடும் தளர்த்தப்பட்டது. இக்குடியரசுகள் தங்களது தேசிய இறையாண்மையை அழுத்தந்திருத்தமாகக் குறிப்பிடத் தொடங்கின. File:President Ronald Reagan and Soviet General Secretary Gorbachev at The First Summit in Geneva Switzerland - DPLA - b534f3d00bb05c3cc293789b180d2116.jpg, மிக்கைல் கொர்பச்சோவ்.]] சோவியத் ஒன்றியம் மற்றும் உருசிய சோவியத் கூட்டாட்சி சமதர்மக் குடியரசு ஆகிய இரு அதிகார அமைப்புகளுக்கு இடையிலான பதற்றத்திற்கு கொர்பச்சோவ் மற்றும் போரிஸ் யெல்ட்சின் இடையிலான அதிகார போட்டியானது எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்ந்தது. 1987-இல் கொர்பச்சோவால் ஒன்றிய அரசியலில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டவரும், தன்னை ஓர் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்ட சனநாயகவாதியாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியவருமான யெல்ட்சின் கொர்பச்சோவிற்கு ஒரு முக்கியமான எதிர்ப்பைக் கொடுத்தவராகத் திகழ்ந்தார். குறிப்பிடத்தக்க மாற்றமாக, மே 1990-இல், உருசியக் குடியரசின் புதிய அதியுயர் சோவியத் கூட்டத் தலைவராக யெல்ட்சின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - சோவியத் ஒன்றியச் சட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படாததும், புதிய ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளும் என்பது என்ன?
பதில்: தொடர்ந்து வந்த மாதத்தில், யெல்ட்சின் சட்டவாக்க அவையைத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தார். உருசியச் சட்டங்களுக்கு சோவியத் சட்டங்களைக் காட்டிலும் முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டது. உருசிய சோவியத் கூட்டாட்சி சமதர்ம குடியரசு (உ. சோ. கூ. ச. கு.) நாட்டின் இறையாண்மையின் அறிவிப்பின் பிரிவு ஐந்தானது உ. சோ. கூ. ச. கு.-இன் முழுமையான அதிகார அமைப்பை நிறுவுகிறது. இதில் விதிவிலக்கு சோவியத் சமதர்மக் குடியரசு நாடுகளின் ஒன்றியத்திற்கு அது தானாக முன் வந்து இடமாற்றம் செய்பவை மட்டுமே. மேலும், உ. சோ. கூ. ச. கு.-இன் அரசியலமைப்பின் முதன்மை நிலையும், சட்டங்களும் உ. சோ. கூ. ச. கு.-இன் ஒட்டு மொத்த நிலத்திற்கும் பொருந்தக் கூடியதாக உருவானது. உ. சோ. கூ. ச. கு.-இன் இறையாண்மையுள்ள உரிமைகளுடன் முரண்படும் ஒன்றிய சோவியத் சமதர்மக் குடியரசின் சட்டங்களானவை அக்குடியரசால் அதன் நிலப்பரப்பில் தடை செய்யப்பட வேண்டும் என்ற நிலை கொண்டு வரப்பட்டது. மேலும், யெல்ட்சின் வரவு செலவுத் திட்ட நிதியில் மூன்றில் இரண்டு பங்கை விடுவிக்காமல் நிறுத்தி வைத்தார். 1991-இல் முதல் உருசிய அதிபர் தேர்தலில் யெல்ட்சின் உ. சோ. கூ. ச. கு.-இன் அதிபராக த்தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார் .சோவியத் ஒன்றியத்தை குறைந்த அளவு மையப்படுத்தப்பட்ட அரசாக மறுகட்டமைப்பு செய்ய கடைசியாக கொர்பச்சோவ் முயற்சித்தார். எனினும், 19 ஆகத்து 1991 அன்று, கொர்பச்சோவுக்கு எதிராக ஓர் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு முயற்சி நடத்தப்பட்டது. இந்த ஆட்சிக் கவிழ்ப்பிற்குப் பரவலான பொது மக்களின் எதிர்ப்பு இருந்தது. மூன்று நாட்களுக்குள்ளாகவே அம்முயற்சி தோல்வியடைந்தது. ஆனால், ஒன்றியத்தின் கலைப்பானது தவிர்க்க முடியாதது என தோன்றத் தொடங்கியது. அதன் நிலப்பரப்பில் இருந்த பெரும்பாலான சோவியத் ஒன்றிய அரசாங்க அமைப்புகளின் கட்டுப்பாட்டை உருசிய அரசாங்கமானது எடுத்துக் கொண்டது. சோவியத் ஒன்றியத்தில் உருசியர்களின் ஆதிக்கம் இருந்த நிலை காரணமாக 1980-களின் பிற்பகுதிக்கு முன்னர் உருசியா மற்றும் சோவியத் ஒன்றியம் இடையிலான எந்த ஒரு வேறுபாடு குறித்தும் மக்கள் சிறிதளவே கண்டு கொண்டனர். சோவியத் ஒன்றியத்தில் உ. சோ. கூ. ச. கு. மட்டுமே அதன் சொந்த குடியரசு-நிலை பொதுவுடைமைவாத கட்சிப் பிரிவு, தொழிற்சங்கம் மன்றங்கள், அறிவியல் கல்வி நிலையங்கள் மற்றும் பிற அமைப்புகளைக் கொண்டிராமல் இருந்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - சோவியத் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு முயற்சியும், அதிகார மாற்றக் காலமும், சோவியத் ஒன்றியத்தின் முடிவும் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: எந்த ஒரு சம்பிரதாய நடவடிக்கையும் நடைபெறாவிட்டாலும், 1991-இல் உருசியாவில் சோவியத் ஒன்றியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி தடை செய்யப்பட்டது. சோவியத் ஒன்றியத்தின் உறுப்பினர்களில் பலர் உயர்நிலை உருசிய அதிகாரிகளாகப் பதவிக்கு வந்தனர். எனினும், சோவியத் அரசாங்கமானது இன்னும் உடனடி சந்தைச் சீர்திருத்தங்களை எதிர்த்து வந்ததன் காரணமாக பொருளாதார சூழ்நிலையானது தொடர்ந்து மோசமடைந்து கொண்டிருந்தது. 24 செப்டெம்பர் அன்று உ. சோ. கூ. ச. கு.-இன் செயலரான கென்னடி புர்புலிசு கருங்கடல் கடற்கரையில் விடுமுறையைக் கழித்துக் கொண்டிருந்த போரிசு யெல்ட்சினைச் சந்தித்தார். "அதிகார மாற்ற காலத்திற்கான உருசியாவின் உத்தி" என்ற ஓர் ஆவணத்தைக் கொண்டு வந்தார். இந்த ஆவணமே பிற்காலத்தில் "புர்புலிசு குறிப்பாணை" என்ற அலுவல்பூர்வமற்ற பெயரைப் பெற்றது. நாட்டில் சூழ்நிலை குறித்த ஓர் ஆய்வு, தாமதம் இல்லாமல் என்ன செய்யப்பட வேண்டும் என்ற பரிந்துரைகளுடன் எகோர் கைதரின் குழுவால் இது உருவாக்கப்பட்டிருந்தது. பிற முந்தைய சோவியத் குடியரசு நாடுகளுடன் ஒரு "மென்மையான", "தற்காலிக" அரசியல் கூட்டணியுடன் பொருளாதார சுதந்திரத்திற்கான வழியை உருசியா தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்று இந்த ஆவணம் முடிவில் குறிப்பிட்டிருந்தது. அதாவது, அறிவிப்பில் மட்டும் இல்லாமல் உண்மையிலேயே சுதந்திரமான உருசிய அரசை உருவாக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. 30 ஆண்டுகள் கழித்து, புர்புலிசு குறிப்பாணையானது கைதர் குழுவின் சீர்திருத்தக் கருத்துரு என புர்புலிசு நினைவு கூர்ந்தார்: இதில் எந்த இரகசியமும் இல்லாமல் இருந்தது. முதலில் எகோர் கைதர் உ. சோ. கூ. ச. கு. அரசு மன்றத்தில் ஓர் அறிக்கையை சமர்ப்பித்தார். பிறகு அரசு மன்றத்தில் புர்புலிசு உரையாற்றினார். அங்கு அவர் யெல்ட்சினுக்காகத் தான் ஓர் அறிக்கையை உருவாக்குவேன் என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். 7 அக்டோபர் 1991 அன்று கொம்மெர்சந்த் செய்தித் தாள் எழுதியதைப் போல, பொருளாதாரச் சமூகம் குறித்த ஒப்பந்தம் கையொப்பமிடுவதற்கான ஆயத்தங்களின் போது, உ. சோ. கூ. ச. கு. அரசாங்கத்தில் ஒரு தொடர்ச்சியான சண்டைகள் ஏற்பட்டன. உருசிய நாடாளுமன்றத்தின் உறுப்பினர்களுக்குத் தான் ஆற்றிய உரையில் உ. சோ. கூ. ச. கு. நாட்டின் செயலரான கென்னடி புர்புலிசு சோவியத் ஒன்றியத்தின் சட்ட முறைமையுடைய வழி வந்த நாடாக உருசியாவின் சிறப்புப் பங்கை அறிவித்தார். இதன் படி, முந்தைய சோவியத் குடியரசு நாடுகளுடனான ஒப்பந்தங்களை வரைவு செய்யும் முறைகளானவை உருசிய தலைமைத்துவத்தால் தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும் என்று குறிப்பிடப்பட்டது. திட்டமிட்ட ஒழுங்கு முறைக்குப் பதிலாக அரசியல் ஒப்பந்தத்தை முதலிலும், அதைத் தொடர்ந்து பொருளாதார ஒப்பந்தம் ஒன்றிலும் கையொப்பமிடப்பட வேண்டும் என இவர் பரிந்துரைத்தார். அந்நேரத்தில் இருந்த நிலையிலேயே ஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிடக் கூடாது என யெல்ட்சினை இணங்க வைப்பதே புர்புலிசுவின் எண்ணம் என செய்தித் தாளானது பரிந்துரைத்தது. உருவாக்கப்பட்ட அறிக்கையை மேம்படுத்தியவர்களாக எகோர் கைதர், அலெக்சாந்தர் சோகின் மற்றும் கான்சுடன்டீன் ககலோவ்சுகி ஆகியோர் பெயரிடப்பட்டனர். அதே நேரத்தில், சோவியத் ஒன்றியத்தைக் கலைக்காமல் அப்படியே வைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என வேண்டியதற்காக இவான் சிலயேவ் மற்றும் எவ்செனி சபுரோவ் ஆகியோரை மிக்கைல் மலேய், நிக்கோலாய் பெதோரோவ், அலெக்சாந்தர் சோகின், இகோர் லசரேவ் மற்றும் மிக்கைல் போல்தோரனின் ஆகியோரை உள்ளடக்கிய "தனிமைப்படுத்தப்பட்ட தேசப்பற்றாளர்களின்" குழுவானது விமர்சித்தது. File:RIAN archive 848095 Signing the Agreement to eliminate the USSR and establish the Commonwealth of Independent States.jpg நிறுவியதுமாக இந்த ஒப்பந்தம் திகழ்ந்தது. இது 8 திசம்பர் 1991 அன்று கையொப்பமிட்டப்படுகின்றன.]] பொருளாதார சமூகத்தின் ஒப்பந்தமானது 18 அக்டோபர் 1991 அன்று மாசுகோவில் போரிசு யெல்ட்சின் உள்ளிட்ட சக பிரதிநிதிகளால் உருசிய மொழியில் ஓர் ஒற்றைப் பிரதியில் கையொப்பமிடப்பட்டது. திசம்பர் 1991 வாக்கில், இரண்டாம் உலகப்போர் காலத்தில் இருந்து மாசுகோ மற்றும் சென் பீட்டர்சுபெர்க்கு ஆகிய நகரங்களில் முதல் முறையாக பங்கீட்டு முறை உணவுப் பொருட்கள் அறிமுகப்படுத்தப்படுவதற்கு உணவுப் பொருட்கள் பற்றாக்குறைகளானவை காரணமாயின. வெளிநாடுகளிலிருந்து மனிதாபிமான அடிப்படையிலான உணவுப் பொருள் உதவிகளை உருசியா பெற்றது. பெலோவேசு ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு உருசியாவின் அதியுயர் சோவியத்தானது சோவியத் ஒன்றியத்தில் இருந்து உருசியாவை 12 திசம்பர் அன்று திரும்பப் பெற்றது. 25 திசம்பர் 1991 அன்று சோவியத் ஒன்றியமானது அதிகாரப்பூர்வமாக முடிவுக்கு வந்தது. உருசியா (முன்னர் உ. சோ. கூ. ச. கு.) 26 திசம்பர் அன்று அதிகாரத்தைப் பெற்றது. 2 சனவரி 1992 அன்று விலைவாசிக் கட்டுப்பாடுகளை உருசிய அரசாங்கமானது நீக்கியது. விலைவாசியானது பெருமளவுக்கு உயர்ந்தது, ஆனால் பற்றாக்குறையானது மறைந்தது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - சுதந்திர நாடும், பொதுநலவாயமும் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:Cold War border changes.png சோவியத்திலிருந்து பிரிந்த நாடுகள் முந்தைய சோவியத் ஒன்றியத்தின் மரபை முடிவுக்குக் கொண்டு வர தொடர்ச்சியான ஒப்பந்தங்களில் பன்னாட்டு அளவிலும், இரு தரப்பு அளவிலும் கையொப்பமிட்டன. குறிப்பாக, பன்னாட்டு அமைப்புகள், அணு ஆயுதங்கள், கடன்கள் மற்றும் உடைமைகள், மற்றும் பொது ஒப்பந்தங்களின் நிலை குறித்து கையொப்பமிட்டன.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - 1990-களின் தாராண்மைச் சீர்திருத்தங்கள் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: யெல்ட்சின் அதிகாரத்திற்கு நம்பிக்கையுணர்வுடன் வந்த போதும், சோவியத்-சகாப்த விலைவாசிக் கட்டுப்பாடுகளை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது, அரசின் செலவினங்களைப் பெருமளவு குறைத்தது மற்றும் 1992-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் ஒரு வெளிப்படையான அயல்நாட்டு வணிக அதிகார அமைப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய எகோர் கைதரின் "அதிர்ச்சி வைத்தியத்தை" முன் மொழிந்ததற்குப் பிறகு இவரால் தன்னுடைய இழந்த புகழை என்றுமே மீட்டெடுக்க இயலவில்லை. பெரும்பாலான மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை இச்சீர்திருத்தங்களானவை உடனடியாக மோசமடைய வைத்தன. 1990-களில் உருசியப் பொருளாதாரமானது வீழ்ச்சியைச் சந்தித்தது. சில வழிகளில் பெரும் பொருளியல் வீழ்ச்சியில் ஆறு தசாப்தங்களுக்கு முன்னர் ஐக்கிய அமெரிக்கா அல்லது செருமனி அடைந்த வீழ்ச்சியைக் காட்டிலும் இது மிக கடுமையானதாக சில வழிகளில் இருந்தது.Peter Nolan, ''China's Rise, Russia's Fall''. Macmillan Press, 1995. pp. 17–18. மிகை பணவீக்கம் உருசியாவின் நாணயமான ரூபிளைப் பாதித்தது. திட்டமிட்ட பொருளாதார நாட்களின் பணவியலை அதிகமாகச் சார்ந்திருந்ததன் காரணமாக இது ஏற்பட்டது. இடைப்பட்ட வேளையில் ஏராளமான சிறிய கட்சிகள் மற்றும் எளிதான கூட்டணிகளுக்கு அவற்றுக்கு இருந்த விருப்பமின்மை ஆகியவை சட்டவாக்க அவையை அமளி நிறைந்ததாக மாற்றியது. 1993-ஆம் ஆண்டின் போது நாடாளுமன்ற தலைமைத்துவத்துடன் யெல்ட்சினின் முரண்பாடானது செப்டெம்பர்-அக்டோபர் 1993 அரசியலமைப்பு பிரச்சினைக்கு வழி வகுத்தது. 3 அக்டோபர் அன்று இப்பிரச்சனையானது உச்ச நிலையை அடைந்தது. நாடாளுமன்றத்துடனான தன்னுடைய பிரச்சனையை முடிவுக்குக் கொண்டு வர ஒரு தீவிரப் போக்குடைய தீர்வை யெல்ட்சின் அன்று தேர்ந்தெடுத்தார்: உருசிய வெள்ளை மாளிகை எனும் அரசாங்கக் கட்டடம் மீது சுடுவதற்காக பீரங்கி வண்டிகளை அழைத்தார், தன்னுடைய எதிரிகள் மீது சுட ஆரம்பித்தார். சட்டவாக்க அவையைக் கலைக்க அரசியலமைப்பு சாராத நடவடிக்கையை யெல்ட்சின் எடுத்துக் கொண்டிருந்த போது ஒரு கடுமையான உள்நாட்டுச் சண்டையை உருசியா நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. அதிபருக்குக் கடுமையான அதிகாரங்களுடன் தற்போதைய உருசிய அரசியலமைப்பைச் சுதந்திரமாக மாற்றும் நிலை யெல்ட்சினுக்குக் கிடைத்தது. திசம்பர் 1993-இல் பொது வாக்கெடுப்பில் இது அங்கீகரிக்கப்பட்டது. செச்சினியா குடியரசு உருசியாவில் இருந்து பிரிந்து செல்ல முயற்சித்த போது உருசியக் கூட்டமைப்பின் ஒற்றுமையும் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாக்கப்பட்டது. இது முதல் மற்றும் இரண்டாவது செச்சினியா போர்களுக்கு வழி வகுத்தது. File:BorisYeltsin and BillClinton 1999-11-18.jpg, ஐக்கிய அமெரிக்க அதிபரான பில் கிளின்டன்]] பழைய சோவியத் அமைப்பில் தொடக்கங்களைக் கொண்டிருந்த ஒரு பகுதியளவு-குற்றப் பின்னணி கொண்ட சிலவர் செல்வந்த அமைப்பையும் பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்களானவை நிலை நிறுத்தின. மேற்குலக அரசாங்கங்கள், உலக வங்கிக் குழுமம், அனைத்துலக நாணய நிதியம் அறிவுறுத்தப்பட்டதற்குப் பிறகு முழுமையாக தேசியமயமாக்கல் இருந்த சோவியத் பொருளாதாரத்தைச் சீர்திருத்துவதற்காக எக்காலத்திலும் செயல்படுத்தப்பட்ட மிகப்பெரிய மற்றும் வேகமான தனியார்மயமாக்கல் உருசியா செயல்படுத்தத் தொடங்கியது. தசாப்தத்தின் நடுப்பகுதி வாக்கில் சில்லரை, வணிகம், சேவைகள் மற்றும் சிறிய தொழிற்துறையானது தனியார் கைகளில் இருந்தது. பெரும்பாலான பெரிய நிறுவனங்களானவை அவற்றின் முந்தைய மேலாளர்களால் விலைக்கு வாங்கப்பட்டன. உருசிய மாஃபியா அல்லது மேற்குலக முதலாளிகளுடன் சமமான இடத்தைக் கொண்டிருந்த ஒரு புதிய செல்வந்தர்களை இது தொடங்கி வைத்தது. ஆந்த்ரே வோல்கின் போன்ற நிறுவன ஊடுருவல்வாதிகள் 1990-களின் நடுப்பகுதி வாக்கில் ஊழல் நிறைந்த அரசு நிறுவனங்களை எதிர்ப்பை மீறி விலைக்கு வாங்குவதில் ஈடுபட்டனர். 1990-களின் நடுப்பகுதி வாக்கில் பல கட்சி தேர்தல் அரசியலின் ஓர் அமைப்பை உருசியா கொண்டிருந்தது. ஆனால், அதிபர், நாடாளுமன்றம், அராசக கட்சி அமைப்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான போராட்டம் காரணமாக ஒரு பிரதிநிதித்துவ அரசாங்கத்தை நிறுவுவது என்பது கடினமானதாக இருந்தது. இடைப்பட்ட வேளையில் மைய அரசாங்கமானது உள்ளாட்சி அமைப்புகள், அதிகார அமைப்பு, பொருளாதார கட்டுப் பகுதிகள் ஆகியவற்றின் கட்டுப்பாட்டை இழந்தது. வரி வருவாய்களானவை வீழ்ச்சியடைந்தன. ஓர் ஆழ்ந்த பொருளியல் வீழ்ச்சியில் இன்னும் இந்நாடு இருந்த போது உருசியாவின் பொருளாதாரமானது 1998-ஆம் ஆண்டின் பொருளாதார வீழ்ச்சியால் மேற்கொண்டு பாதிப்புக்கு உள்ளானது. 1999-ஆம் ஆண்டின் முடிவில் தன்னுடைய இராசினாமா குறித்த ஒரு திடீர் அறிவிப்பை யெல்ட்சின் அறிவித்தார். பிரதமர் விளாதிமிர் பூட்டின் கைகளில் அரசாங்கத்தைக் கொடுத்தார்.CNN [http://archives.cnn.com/1999/WORLD/europe/12/31/yeltsin.resigns.04/ Apologetic Yeltsin resigns; Putin becomes acting president] . Written by Jim Morris. Published 31 December 1999.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - பூட்டினின் சகாப்தம் என்பது என்ன?
பதில்: File:Putin with Vladimir Konstantinov, Sergey Aksyonov and Alexey Chaly 4.jpeg, கிரிமியத் தலைவர்களும் கையொப்பமிடுகின்றனர்.]]2000-இல் 26 மார்ச் அன்று அதிபர் தேர்தலில் செயல்பாட்டிலிருந்த புதிய அதிபர் வெற்றி பெற்றார். நான்கு ஆண்டுகள் கழித்து மாபெரும் வெற்றியை மீண்டும் பெற்றார். இரண்டாவது செச்சினியா போரானது உருசிய வெற்றியுடன் முடிவுக்கு வந்தது. 11 செப்டெம்பர் தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு உருசியா மற்றும் ஐக்கிய அமெரிக்காவுக்கு இடையில் இணக்கமான உறவு ஏற்பட்டது. 2008-இல் பூட்டினின் பணியாளர் தலைவரான திமீத்ரி மெத்வேதெவ் அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 2012-இல் பூட்டின் மீண்டும் பிரதமர் ஆனார். சுருங்கி வரும் பணியாளர்களின் எண்ணிக்கை, பரவலான இலஞ்ச ஊழல், உட்கட்டமைப்பில் போதிய முதலீடு செய்யப்படாதது உள்ளிட்டவை உருசியாவின் நீண்ட காலப் பிரச்சினைகளாக உள்ளன. எனினும், ஒரு சமூகவுடைமை திட்டமிட்ட பொருளாதாரம் மீண்டும் வருவது என்பது கிட்டத்தட்ட இயலாததாகத் தோன்றியது. பெருமளவில் முதலீடுகள் வெளியேறியதால் பொருளாதாரப் பிரச்சினைகள் ஆகியவை மோசமடைந்துள்ளன. கச்சா எண்ணெய் விலைகள் உயர்ந்ததன் காரணமாக 2000 முதல் 2008-ஆம் ஆண்டு வரை கொள்வனவு ஆற்றல் சமநிலையின் அடிப்படையிலான உருசியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியானது இரு மடங்கானது. கச்சா எண்ணெய் விலை அதிகரித்தது, ஒப்பீட்டளவில் மலிவான ரூபிள் ஆகியவை தொடக்கத்தில் இந்த வளர்ச்சியைத் தூண்டிய போதும், 2003-ஆம் ஆண்டிலிருந்து நுகர்வோர் தேவை மற்றும் மிக சமீபத்தில் முதலீடுகளும் இதில் ஒரு முக்கியமான பங்கை ஆற்றியுள்ளன.CIA World Fact Book – Russia கச்சா எண்ணெய் வளங்களைக் கொண்ட பெரும்பாலான பிற நாடுகளைக் காட்டிலும் தன் பொருளாதார வளர்ச்சியில் உருசியா கல்வி, அறிவியல் மற்றும் தொழிற்துறைக்கான ஒரு நீண்ட பாரம்பரியத்துடன் மிக முன்னிலையில் உள்ளது. ''Bloomberg BusinessWeek'' சோச்சி நகரத்தில் 2014 குளிர்கால ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகள் உருசியா நடத்தியது. Britannica |url=https://www.britannica.com/event/Sochi-2014-Olympic-Winter-Games |access-date=4 October 2022 |website=www.britannica.com |language=en |archive-date=22 September 2022 |archive-url=https://web.archive.org/web/20220922092118/https://www.britannica.com/event/Sochi-2014-Olympic-Winter-Games |url-status=live }} 2014-இல் அதிகாரப்பூர்வ முடிவுகளின் படி வாக்காளர்களில் பெருமளவானவர்கள் பிரிவைத் தேர்ந்தெடுத்த ஒரு பொது வாக்கெடுப்பைத் தொடர்ந்து உருசிய தலைமைத்துவமானது உருசியக் கூட்டமைப்புடன் கிரிமியா இணைக்கப்படுவதை அறிவித்தது. இது உருசியா-உக்குரைன் போரைத் தொடக்கி வைத்தது. கிரிமியாவை உருசிய இணைத்துக் கொண்டதைத் தொடர்ந்தும், கிழக்கு உக்குரைனில் நடந்த போரில் உருசியா தலையிட்டது என்ற ஆதாரம் இல்லாவிட்டாலும் சுமத்தப்படும் குற்றச்சாட்டுகளைத் தொடர்ந்தும் பன்னாட்டு பொருளாதாரத் தடைகளானவை உருசியா மீது விதிக்கப்பட்டன. 4 திசம்பர் 2011 அன்று அரசு துமாவுக்கான தேர்தல்கள் நடத்தப்பட்டன. இதன் முடிவில் ஐக்கிய உருசியா கட்சி தொடர்ந்து மூன்றாவது முறையாக வெற்றி பெற்றது.[http://www.vedomosti.ru/opinion/news/4185301/karfagen_dolzhen_byt_razrushen?full#cut Государственная дума должна быть переизбрана] // Vedomosti, 21 September 2012. 2012-இல் தேர்தலுக்கு முந்தைய மற்றொரு ஒப்பந்தத்தின் படி ஒரு "கோட்டை கட்டுதல்" நடைபெற்றது; பூட்டின் மீண்டும் அதிபராகவும், திமீத்ரி மெத்வேதெவ் அரசாங்கத்தின் மன்றத் தலைவராகவும் பதவிக்கு வந்தனர். இதற்குப் பிறகு போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. ஆனால், அவை சீக்கிரமே குறைந்தன. 2015-ஆம் ஆண்டிலிருந்து உருசியா பாசர் அல்-ஆசாத்தின் ஆட்சிக்கு ஆதரவாக சிரியாவில் இராணுவ ரீதியாக நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளது. File:16th BRICS Summit family photograph (2024).jpg நகரத்தில் 16-ஆவது பிரிக்ஸ் மாநாட்டில் பிரிக்ஸ் நாடுகளின் தலைவர்கள்]] 2018-இல் பூட்டின் மீண்டும் நான்காவது முறையாக அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பனிப் போருக்குப் பிறகும் நேட்டோ கிழக்கு நோக்கி விரிவடைந்து, உக்குரைனையும் நேட்டோவில் சேர்க்க இருந்ததன் காரணமாக 2022-இல் உக்குரைன் மீது உருசியா படையெடுத்தது. இதற்கு வட அத்திலாந்திய ஒப்பந்த அமைப்பு, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தன. உக்குரைனுக்கு பெருமளவு நிதியுதவியை ஐக்கிய அமெரிக்காவும், ஐரோப்பிய ஒன்றியமும் அளிக்கத் தொடங்கின. இப்படையெடுப்பின் போது பெருமளவிலான பன்னாட்டு பொருளாதாரத் தடைகளை உருசியா மீது விதித்தன. மாசுகோவில் இருந்த ஒரு முன்னணி வங்கியியலாளர் பொருளாதாரத் தடைகளால் ஏற்பட்ட சேதத்திலிருந்து மீண்டு வர ஒரு தசாப்தம் எடுக்கலாம் என்றும், உருசியாவின் பன்னாட்டு வணிகத்தில் பாதி அளவு இழக்கப்பட்டு விட்டதாகவும் குறிப்பிட்டார்."Russian economy may need a decade to return to pre-sanctions levels, Sberbank says" [https://www.reuters.com/markets/europe/russian-economy-may-need-decade-return-pre-sanctions-levels-sberbank-says-2022-06-17/ (Reuters, 17 June 2022)] இந்த அமைப்புகளின் எதிர்ப்பு இருந்த போதும் உருசியா அலுவல் அதிகாரப்பூர்வமாக தனியெத்சுக் மக்கள் குடியரசு, இலுகன்சுக் மக்கள் குடியரசு ஆகியவற்றை முழுவதுமாகவும் மற்றும், கெர்சன் மாகாணம், சப்போரியா மாகாணம் (உக்ரைன்) ஆகிய மாகாணங்களின் பெரும்பாலான பகுதிகளையும் 30 செப்டெம்பர் அன்று இணைத்துக் கொண்டது. மார்ச் 2023-இல் உருசியா ஓர் ஐரோவாசிய, மேற்குலக-எதிர்ப்பு அயல்நாட்டுக் கொள்கை உத்தியை பூட்டினால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஓர் ஆவணத்தில் விரிவாகக் குறிப்பிட்டு பின்பற்றத் தொடங்கியது. சீனா, இந்தியா, இசுலாமிய உலக நாடுகள் மற்றும் எஞ்சிய உலகளாவிய வடக்கு மற்றும் உலகளாவிய தெற்கு (இலத்தீன் அமெரிக்கா, சகாரா கீழமை ஆபிரிக்கா) ஆகிய பகுதிகளுடன் நெருக்கமான உறவு முறைகளைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் "ஒரு பெரிய ஐரோவாசிய நட்புறவை" உருவாக்குவதை வேண்டிய ஒரு "தனித்துவமான நாடு-நாகரிகம் மற்றும், ஒரு பரந்த ஐரோவாசியா மற்றும் ஐரோப்பிய-அமைதிப் பெருங்கடல் சக்தி" உருசியா என இந்த ஆவணமானது உருசியாவை வரையறுத்தது. 23 சூன் 2023 அன்று எவ்கேனி பிரிகோசின் தலைமை தாங்கப்பட்ட ஓர் உருசியத் துணை இராணுவ அமைப்பான வாக்னர் குழு அரசாங்கத்துக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டது. ஆகத்து 2023 நிலவரப்படி, உருசியா-உக்குரைன் போரின் போது கொல்லப்பட்ட அல்லது காயமடைந்த ஒட்டு மொத்த உருசிய மற்றும் உக்குரைனியப் போர் வீரர்களின் மொத்த எண்ணிக்கையானது கிட்டத்தட்ட 5 இலட்சம் என்று குறிப்பிடப்பட்டது.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - மதிப்பாய்வுகள் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: * Auty, Robert, and Dimitri Obolensky, eds. ''Companion to Russian Studies: vol 1: An Introduction to Russian History'' (1981) 403 pages; surveys by scholars. * Bartlett, Roger P. ''A History of Russia'' (2005) [https://archive.org/details/historyofrussia00bart online] * Brown, Archie et al. eds. ''The Cambridge Encyclopedia of Russia and the Former Soviet Union'' (2nd ed. 1994) 664 pages [https://archive.org/details/cambridgeencyclo00brow online] * Bushkovitch, Paul. ''A Concise History of Russia'' (2011) [https://www.amazon.com/Concise-History-Russia-Cambridge-Histories/dp/0521543231/ excerpt and text search] * Connolly, Richard. ''The Russian Economy: A Very Short Introduction'' (Oxford University Press, 2020). [https://eh.net/book_reviews/the-russian-economy-a-very-short-introduction/ Online review] * Figes, Orlando. ''Natasha's Dance: A Cultural History of Russia'' (2002). [https://www.amazon.com/Natashas-Dance-Cultural-History-Russia/dp/0805057838/ excerpt] * Florinsky, Michael T. ed. ''McGraw-Hill Encyclopedia of Russia and the Soviet Union'' (1961). * Freeze, Gregory L., ed.,. ''Russia: A History''. 2nd ed. (Oxford UP, 2002). . * Harcave, Sidney, ed. ''Readings in Russian history'' (1962) excerpts from scholars. [https://archive.org/details/readingsinrussia00harc online] * Hosking, Geoffrey A. ''Russia and the Russians: a History'' (2011) [https://archive.org/details/russiarussianshi2ndehosk online] * Jelavich, Barbara. '' St. Petersburg and Moscow: Tsarist and Soviet Foreign Policy, 1814–1974'' (1974). * Kelly, Catriona. ''Russian Food Since 1800: Empire at Table'' (Bloomsbury Academic, 2024) [http://www.h-net.org/reviews/showrev.php?id=60874 onlie review of this book] * Kort, Michael. ''A Brief History of Russia'' (2008) [https://archive.org/details/briefhistoryofru0000kort online] * McKenzie, David & Michael W. Curran. ''A History of Russia, the Soviet Union, and Beyond''. 6th ed. Belmont, CA: Wadsworth Publishing, 2001. . * Millar, James, ed. ''Encyclopedia of Russian History'' (4 vol. 2003). [https://archive.org/details/encyclopediaofru0001unse online] * Pares, Bernard. ''A History of Russia'' (1926) By a leading historian. [https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.174320/page/n7 Online] * Parmele, Mary. ''[https://gutenberg.org/ebooks/16930 A Short History of Russia]'' (1907) * Paxton, John. ''Companion to Russian history'' (1983) [https://archive.org/details/companiontorussi00paxt online] * Perrie, Maureen, et al. ''The Cambridge History of Russia''. (3 vol. Cambridge University Press, 2006). [https://www.amazon.com/The-Cambridge-History-Russia-Volume/dp/0521812275/ excerpt and text search] * Riasanovsky, Nicholas V., and Mark D. Steinberg. ''A History of Russia'' (9th ed. 2018) [https://archive.org/details/historyofrussia0000rias 9th edition 1993 online] * Service, Robert. ''A History of Modern Russia: From Tsarism to the Twenty-First Century'' (Harvard UP, 3rd ed., 2009) [https://www.amazon.com/History-Modern-Russia-Tsarism-Twenty-First/dp/0674034937/ excerpt] * Stone, David. ''A Military History of Russia: From Ivan the Terrible to the War in Chechnya'' [https://www.amazon.com/Military-History-Russia-Terrible-Chechnya-ebook/dp/B0029LGW5A/ excerpts] * Ziegler; Charles E. ''The History of Russia'' (Greenwood Press, 1999)
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - உருசியப் பேரரசு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: * Baykov, Alexander. “The Economic Development of Russia.” ''Economic History Review'' 7#2 1954, pp.&nbsp;137–149. [https://www.jstor.org/stable/2591618 online] * Billington, James H. ''The icon and the axe; an interpretive history of Russian culture'' (1966) [https://archive.org/details/iconaxeinterpret00bill online ] * Christian, David. ''A History of Russia, Central Asia and Mongolia''. Vol. 1: ''Inner Eurasia from Prehistory to the Mongol Empire''. Malden, MA: Blackwell Publishers, 1998. . * De Madariaga, Isabel. ''Russia in the Age of Catherine the Great'' (2002), comprehensive topical survey * Fuller, William C. ''Strategy and Power in Russia 1600–1914'' (1998) [https://www.amazon.com/dp/B001D1YCWC/ excerpts] * Hughes, Lindsey. ''Russia in the Age of Peter the Great'' (Yale UP, 1998), Comprehensive topical survey. [https://archive.org/details/russiainageofpet00hugh online] * Kahan, Arcadius. ''The Plow, the Hammer, and the Knout: An Economic History of Eighteenth-Century Russia'' (1985) * Kahan, Arcadius. ''Russian Economic History: The Nineteenth Century'' (1989) ** Gatrell, Peter. "Review: Russian Economic History: The Legacy of Arcadius Kahan" ''Slavic Review'' 50#1 (1991), pp.&nbsp;176–178 [https://www.jstor.org/stable/2500609 online] * Lincoln, W. Bruce. ''The Romanovs: Autocrats of All the Russias'' (1983) [https://archive.org/details/romanovsautocr00linc online], sweeping narrative history * Lincoln, W. Bruce. ''The great reforms : autocracy, bureaucracy, and the politics of change in Imperial Russia'' (1990) [https://archive.org/details/greatreformsauto0000linc online] * Manning, Roberta. ''The Crisis of the Old Order in Russia: Gentry and Government''. Princeton University Press, 1982. * Markevich, Andrei, and Ekaterina Zhuravskaya. 2018. “Economic Effects of the Abolition of Serfdom: Evidence from the Russian Empire.” ''American Economic Review'' 108.4–5: 1074–1117. * Mironov, Boris N., and Ben Eklof. ''The Social History of Imperial Russia, 1700–1917'' (2 vol Westview Press, 2000) * Moss, Walter G. ''A History of Russia''. Vol. 1: ''To 1917''. 2d ed. Anthem Press, 2002. * Oliva, Lawrence Jay. ed. ''Russia in the era of Peter the Great'' (1969), excerpts from primary and secondary sources [https://archive.org/details/russiaineraofpet00oliv online] * Pipes, Richard. ''Russia under the Old Regime'' (2nd ed. 1997) * Plath, T. (2022). Empire at the Periphery? Conflicting interpretations concerning the place of Russia in World Trade during the 18th Century. In: Trudy Kafedry Istorii Novogo i Novejšego Vremeni, 2022 (2), p. 82-91. * Seton-Watson, Hugh. ''The Russian Empire 1801–1917'' (Oxford History of Modern Europe) (1988) [https://www.amazon.com/Russian-Empire-1801-1917-Oxford-History/dp/0198221525/ excerpt and text search] * Treasure, Geoffrey. ''The Making of Modern Europe, 1648–1780'' (3rd ed. 2003). pp.&nbsp;550–600.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - சோவியத்துக்குப் பிந்தைய சகாப்தம் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: * Ronald Asmus. ''A Little War that Shook the World : Georgia, Russia, and the Future of the West''. NYU (2010). * Cohen, Stephen. ''Failed Crusade: America and the Tragedy of Post-Communist Russia''. New York: W.W. Norton, 2000, 320 pages. * Gregory, Paul R. and Robert C. Stuart, ''Russian and Soviet Economic Performance and Structure'', Addison-Wesley, Seventh Edition, 2001. * * Medvedev, Roy. ''Post-Soviet Russia A Journey Through the Yeltsin Era'', Columbia University Press, 2002, 394 pages. * Moss, Walter G. ''A History of Russia''. Vol. 2: ''Since 1855''. 2d ed. Anthem Press, 2005. Chapter 22. * Smorodinskaya, Tatiana, and Karen Evans-Romaine, eds. ''Encyclopedia of Contemporary Russian Culture'' (2014) [https://www.amazon.com/Encyclopedia-Contemporary-Russian-Culture-Encyclopedias/dp/0415758629/ excerpt] ; 800 pp covering art, literature, music, film, media, crime, politics, business, and economics. * Angela Stent. ''The Limits of Partnership: U.S.-Russian Relations in the Twenty-First Century'' (2014)
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - நிலப்பட ஏடுகளும், புவியியலும் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: * Blinnikov, Mikhail S. ''A geography of Russia and its neighbors'' (Guilford Press, 2021) * Barnes, Ian. ''Restless Empire: A Historical Atlas of Russia'' (2015), copies of old maps * Catchpole, Brian. ''A Map History of Russia'' (Heinemann Educational Publishers, 1974), new topical maps. * Channon, John, and Robert Hudson. ''The Penguin Historical Atlas of Russia'' (Viking, 1995), new topical maps. * Chew, Allen F. ''An Atlas of Russian History: Eleven Centuries of Changing Borders'' (Yale UP, 1970), new topical maps. * Gavrilova, Sofia. "Constructing 'Russian civilisation': A critical introduction to the National Atlas of Russia (2022) [https://www.researchgate.net/profile/Sofia-Gavrilova/publication/359906667_Constructing_Russian_civilisation_A_critical_introduction_to_the_National_Atlas_of_Russia_publ_2004-2008/links/634fdfa796e83c26eb3576b7/Constructing-Russian-civilisation-A-critical-introduction-to-the-National-Atlas-of-Russia-publ-2004-2008.pdf online]. * Gilbert, Martin. ''Routledge Atlas of Russian History'' (4th ed. 2007) [https://www.amazon.com/Routledge-Russian-History-Historical-Atlases/dp/0415394848/ excerpt and text search] [https://archive.org/details/atlasofrussianhi00mart online] * Henry, Laura A. ''Red to Green: environmental activism in post-Soviet Russia'' (2010) * Kaiser, Robert J. ''The Geography of Nationalism in Russia and the USSR'' (1994). * Medvedev, Andrei. ''Economic Geography of the Russian Federation'' by (2000) * Parker, William Henry. ''An historical Geography of Russia'' (University of London Press, 1968) * Shaw, Denis J. B. ''Russia in the Modern World: A New Geography'' (Blackwell, 1998) of Finland.
கேள்வி: உருசிய வரலாறு - முதன்மை ஆதாரங்கள் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: * Kaiser, Daniel H. and Gary Marker, eds. ''Reinterpreting Russian History: Readings 860-1860s'' (1994) 464 pages [https://www.amazon.com/Reinterpreting-Russian-History-Readings-860-1860s/dp/0195078586/ excerpt and text search]; primary documents and excerpts from historians * Vernadsky, George, et al. eds. ''Source Book for Russian History from Early Times to 1917'' (3 vol 1972) * [http://soviethistory.msu.edu/ Seventeen Moments in Soviet History] (An on-line archive of primary source materials on Soviet history.)