கேள்வி: பணவியல் கொள்கை - பொதுச் சுருக்கம் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: பணவியல் கொள்கை பொருளாதாரத்தில் வட்டி விகிதங்களுக்கிடையிலான உறவுமுறையினைச் சார்ந்துள்ளது; அதாவது பணம் கடன் வாங்கப்படக்கூடிய விலைக்கும் மொத்த பண அளிப்பிற்கும் இடையிலானதைச் சார்ந்துள்ளது. பணவியல் கொள்கை பல்வேறு செயல்முறைகளை இவற்றில் ஒன்றையோ அல்லது இரண்டையுமோ கட்டுப்படுத்தி பொருளாதார வளர்ச்சி, விலைவாசி, மாற்று விகிதங்களை இதர நாணயங்கள் மற்றும் வேலையில்லா நிலையுடனான விளைவுகளை இயக்கப் பயன்படுத்துகிறது. நாணயம் ஓர் ஏகபோக ஆணையத்தின் கீழ் வெளியிடப்படும் போதும், அல்லது மத்திய வங்கியுடன் இணைந்துள்ள வங்கிகள் மூலம் வெளியிடப்பட கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அமைப்பு எங்குள்ளதோ அங்கு பணவியல் ஆணையம் பண அளிப்பை மாற்றியமைக்கும் திறனுடனிருக்கும், இதனால் வட்டி விகிதத்தின் மீது பாதிப்பினை ஏற்படுத்தும் (கொள்கை இலக்குகளைச் சாதிக்க). பணவியல் கொள்கையின் துவக்கம் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தங்கப்பரிமாற்று அமைப்பை நிலைப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்பட்டது. ஒரு கொள்கையானது பணத்தின் அளிப்பினை அளவைக் குறைக்கும்போதும், வட்டி விகிதத்தினை உயர்த்தும்போதும் எதிர்மறையானது என்று குறிக்கப்படுகிறது. நீட்டிப்புக் கொள்கை பண அளிப்பின் அளவை அதிகரிக்கிறது அல்லது வட்டி விகித்ததைக் குறைக்கிறது. இதற்கு மேலும், பணக் கொள்கைகள் கீழ்க் கண்டவாறு விவரிக்கப்பட்டுள்ளன: மத்திய பணவியல் ஆணையத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட வட்டி விகிதம் பொருளாதார வளர்ச்சியை உருவாக்கக் கருதுகிறது எனில் உதவும் போக்குள்ளது; அல்லது விலையுயர்வைக் குறைக்கக் கருதுகிறது எனில் இறுக்கமானது. பல்வேறு பணவியல் கொள்கைச் செயல்முறைகள் இந்த நோக்கங்களை அடைய இருக்கின்றன: போதுமான தங்கம்-வெள்ளி ஈடின்றி வட்டி விகிதங்களை உயர்த்துவது; பண அடித்தளத்தைக் குறைப்பது; மற்றும் (பண) வைப்புத் தேவைகளை உயர்த்துவது. இவையனைத்தும் பணத்தைச் சுருக்குவதால் ஏற்படும் விளைவுகளைக் கொண்டுள்ளன; மேலும் நேர்மாறாக செயல்படும் எனில் பண அளவை நீட்டிக்கும். 1970 ஆம் ஆண்டுகளிலிருந்து பொதுவாக பணவியல் கொள்கை நிதிக் கொள்கையிலிருந்து தனித்து உருவாக்கப்பட்டன. 1970 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பிருந்து கூட பெரட்டன் வூட்ஸ் அமைப்பு பெரும்பாலான நாடுகள் இரு கொள்கைகளையும் தனித்தனியாக உருவாக்கும் என அத்தருணத்திலும் உறுதிப்படுத்தியது. ஏறக்குறைய அனைத்து நவீன தேசங்களுக்குள்ளும் சிறப்பு நிறுவனங்கள் (பாங்க் ஆஃப் இங்கிலாந்து, ஐரோப்பிய மத்திய வங்கி, இந்திய மைய வங்கி, அமெரிக்க மைய வங்கி, பாங்க் ஆஃப் ஜப்பான், பாங்க் ஆஃப் கானடா அல்லது ரிசர்வ் பாங்க் ஆஃப் ஆஸ்த்ரேலியா போன்றவை) பணவியல் கொள்கையை நிறைவேற்றும் கடமையைக் கொண்டவை. மேலும், நடைமுறையில் நிர்வாகத்துறையிடமிருந்து தனித்து செயல்படுபவையாக உள்ளன. பொதுவாக, இத்தகைய நிறுவனங்கள் மத்திய வங்கிகள் என அழைக்கப்படுகின்றன. மேலும், நிதியமைப்பின் இடரற்ற செயல்பாட்டினைக் கண்காணிப்பது போன்ற பிற பொறுப்புக்களையும் வைத்துள்ளன. பணவியல் கொள்கையின் முதன்மைச் செயல்பாடு வெளிச் சந்தையின் இயக்கங்களாகும். இது சரக்குகள் அல்லது அந்நிய நாணயங்கள், பல்வேறு கடன் பத்திரங்கள் ஆகியவற்றினை வாங்குவது மற்றும் விற்பது மூலம் புழக்கத்திலிருக்கும் பண அளவினை நிர்வகிப்பதை இன்றியமையாததாக்குகிறது. இத்தகைய அனைத்து வாங்குதல்கள் அல்லது விற்பனைகள் சந்தைப் பண புழக்கத்தில் அடித்தள நாணயத்தின் நுழைவு அல்லது வெளியேற்றத்தினை அதிகமாக்கும் அல்லது குறைக்கும் விளைவினை உண்டாக்குகின்றன. வழமையாக, வெளிச் சந்தை இயக்கங்களின் குறுகிய கால நோக்கம் ஒரு குறிப்பிட்ட குறுகிய கால வட்டி விகித இலக்கினைச் சாதிப்பதே. இதர நிகழ்வுகளில், பணவியல் கொள்கை அதற்கு மாற்றாக தங்கத்திற்கோ அல்லது சில அந்நிய நாணயத்திற்கோ தொடர்புடையதொரு குறிப்பிட்ட அந்நிய மாற்று விகிதங்களை இலக்காக்குவதை இன்றியமையாததாக்குகிறது. ஓர் எடுத்துக்காட்டாக, பணவியல் கொள்கை அமெரிக்க ஒன்றியத்தின் விஷயத்தில் அதன் மைய வங்கி மத்திய நிதி விகிதத்தை இலக்காக்குகிறது. அந்த விகிதத்திலேயே உறுப்பு வங்கிகள் மற்றொரு வங்கிக்கு குறுகிய காலக் கடன் அளிக்கின்றன; எனினும், சீனாவின் பணக் கொள்கை அதன் சீன ரென்மின்பிக்கும் அந்நிய நாணயங்களின் தொகுப்பிற்குமிடையிலான மாற்று விகிதங்களை இலக்காக்குகின்றது. பணவியல் கொள்கையை நடத்துவதற்கான பிற முதன்மை வழிகளை உள்ளடக்கியவை: (அ) தக்க காலத்திற்கான கழிவுக் கடன் (கடைசியாகக் கடனுதவி செய்பவர்); (ஆ) பகுப்பு வைப்புக் கடன் (பண வைப்புக் கொள்கைத் தேவையில் மாற்றம்); (இ) கொள்கைக்கு இணங்க வைத்தல் ( சில சந்தை நிறுவனங்களை குறிப்பிட்ட விளைவுகளை சாதிக்க மென்மையாக வலியுறுத்துதல்); (ஈ) "வெளிப்படையான பேச்சு மூலம் இயக்குதல்" (பணவியல் கொள்கைப் பற்றி சந்தையோடு பேசுதல்).
கேள்வி: பணவியல் கொள்கை - பணவியல் அடித்தளம் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: பணவியல் கொள்கையானது பணவியல் அடித்தளத்தின் அளவை மாற்றுவதன் மூலம் அமல்படுத்தப்பட முடியும். இது ''நேரடியாக'' பொருளாதாரத்தின் புழக்கத்திலுள்ள மொத்த பணத் தொகையினை மாற்றுகிறது. ஒரு மத்திய வங்கியானது வெளிச் சந்தை இயக்கங்களை பணவியல் அடித்தளத்தை மாற்ற பயன்படுத்த முடியும். மத்திய வங்கி ஆதார நாணயத்திற்கிணையாகப் பங்குப் பத்திரங்களை வாங்கி/விற்கும். மத்திய வங்கி எப்போது இந்த ஆதார நாணய பெறுதலை விநியோகிக்கிறதோ/சேகரிக்கிறதோ, அது பொருளாதாரத்திலுள்ள நாணய அளவைக் நெகிழ்த்துகிறது, ஆகையால் பணவியல் அடித்தளத்தை நெகிழ்த்துகிறது.
கேள்வி: பணவியல் கொள்கை - வட்டி விகிதங்கள் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: வழக்கமான வட்டி விகிதங்களை அதிகரிப்பால் ''மறைமுகமாக'' பண அளிப்பில் சுருக்கத்தை சாதிக்க இயலும். பணவியல் ஆணையர்கள் பல்வேறு நாடுகளில் பொருளாதார-பரப்பிற்கான வட்டி விகிதங்ளுக்கு பல்வேறு அளவிலான கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளன. அமெரிக்க ஒன்றியத்தில், மத்திய வங்கி தள்ளுபடி விகிதங்களை அமைக்க முடியும், அதே போல வெளிச் சந்தை இயக்கங்களால் விரும்பத்தக்க மத்திய நிதி விகிதத்தை சாதிக்கும். இந்த விகிதம் இதர சந்தை வட்டி விகிதங்களில் கணிசமான தாக்கத்தை வைத்துள்ளது. ஆனால் பொருத்தமான உறவுமுறை அங்கில்லை. அமெரிக்க ஒன்றியத்தில், வெளிச் சந்தை இயக்கங்கள் பத்திர சந்தையின் மொத்த கொள்ளளவில் சிறிய பாகத்தினை சம்பந்தமுடையாதாயிருக்கிறது. ஒரு நாடானது தனித்த இலக்குகளை பணவியல் அடித்தளம் மற்றும் வட்டி விகிதம் ஆகிய இரண்டிற்கும் அமைக்க இயலாது. ஏனெனில் அவை இரண்டும் ஒரே செயற்பாட்டினால் மாற்றியமைக்கப்படுபவை; அது வெளிச் சந்தை இயக்கங்கள் ஆகும். ஒரு நாடு எந்தவொன்றினையாவது கட்டுப்படுத்த கட்டாயம் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். பிற நாடுகளில், பணவியல் ஆணையம் கடன்கள், சேமிப்பு கணக்குகள் அல்லது இதர நிதி சொத்துக்கள் மீதான குறிப்பிட்ட வட்டி விகிதங்களைக் கட்டளையிட முடியலாம். அதன் கட்டுபாட்டின் கீழுள்ள வட்டி விகிதத்தை (விகிதங்களை) உயர்த்துவதன் மூலம், பணவியல் ஆணையம் பண அளிப்பை சுருக்க இயலும், ஏனெனில் உயர் வட்டி விகிதங்கள் சேமிப்பை ஊக்குவித்தும் கடன்களை ஊக்குவிக்காமலும் உள்ளன. பண அளிப்பின் அளவை இவ்விரு தாக்கங்களும் குறைக்கின்றன.