கேள்வி: நைஜர் ஆறு - ஐரோப்பிய ஆய்வு என்பது என்ன?
பதில்: படிமம்:Ravenna_Cosmography_1889_Africa_crop.jpg படிமம்:1561_map_of_West_Africa_by_Girolamo_Ruscelli.JPG நைஜர் ஆற்றின் பெயர்த் தோற்றம் தெளிவாக இல்லை. மரபார்ந்த சகாப்தத்திலிருந்தே மத்தியதரைக்கடல் நாடுகளில் "நைஜர்" என்பதை அனைவரும் அறிந்திருந்தனர். ஐரோப்பியர்கள் நைஜர் ஆறு பாயும் பகுதியைப் பற்றி நன்கு அறிந்திருந்தனர். டால்மியின் (Ptolemy) பாரம்பரிய ஆய்வு அறிக்கைகள் சஹாராவின் (Sahara) உட்புறத்தின் மீது அனைவரின் கவனத்தையும் திருப்பியது. அதில் அவர், "கிர்(Gir)" மற்றும் அதற்குத் தெற்கே "நி-கிர்(Ni-Gir)" என்ற இரண்டு ஆறுகள் பாலைவனத்தில் பாய்வது குறிப்பிடப்பட்டுள்ளார்.C. K. Meek, [http://www.jstor.org/stable/179702 The Niger and the Classics: The History of a Name]. The Journal of African History. Vol. 1, No. 1 (1960), pp. 1-17. Law carefully ties together the classical sources on this, and explains the mix of third hand reports and mythology that was current in both the European and Arab worlds. இது முதன்முதலாக, நவீன மொராக்கோ (Morocco) மற்றும் அல்ஜீரியாவின் (Algeria) எல்லையில், டுவாட்டின் (Tuat) வட மேற்கு விளிம்பில் வாடி கிர் (Wadi Ghir) என அடையாளம் காணப்பட்டது. ஒரு பெர்பர் மொழியிலிருந்து பெறப்பட்ட அனைத்து நதிகளின் பெயர்களும் "வாய்க்கால் அல்லது கால்வாய்" எனப் பொருள் உடைய "கெர் (gher)" என்ற விகுதி கொண்டுள்ளதால், எளிதாகக் குழப்பம் எழுகிறது. இந்த இரண்டு ஆறுகளையும் பிளெய்னி (Pliny) என்ற நீண்ட கால்வாய் நைல் நதியுடன் இணைத்தது என்ற கருத்து அரபு மற்றும் ஐரோப்பிய மக்களிடையே நிலவுகிறது. வெப்பமண்டல மழை, பனி உருகுதல் போன்றவை நைல் சுழற்சியை பாதிக்கும் என்பது, பண்டைய மத்தியதரைக்கடல் உலகிற்கு தெரியாத உண்மையாகும்.Law (1967) pp.182–4 ஆற்றைப்பற்றி அறிய மேற்கொள்ளப்பட்ட பல ஐரோப்பிய முயற்சிகள் தோல்வியுற்றன. 1796 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் ஸ்காட்லாந்து ஆய்வாளர் முன்கோ பார்க் என்பவர் முதன்முதலாக ஆற்றின் நடுப்பகுதிக்குச் சென்று ஆய்வு நடத்திய முதல் ஐரோப்பியர் ஆவார். 1799 இல் வெளிவந்த "ஆப்பிரிக்காவின் உட்பகுதிகளில் மேற்கொண்ட பயணங்கள்" என்ற அவரது புத்தகத்தில் நைஜர் பற்றிய உண்மைக் கோட்பாடுகள் நிறுவப்பட்டன. நைஜர் ஆற்றில், 1804 ஆம் ஆண்டு, ஹென்றி நிக்கோலஸ் (Henry Nicholls) தன் ஆய்வுகளைத் தொடங்கினார். நைஜர் துல்லியமாக முடியும் இடத்தில் இவரது பணிகள் தொடங்கின. ஆய்வுப் பயணத்தின் துவக்க புள்ளியே, உண்மையில் அதன் இலக்காக இருந்தது.Frank T. Kryza, ''The Race for Timbuktu: In Search of Africa’s City of Gold'', New York: HarperCollins, 2006, p. 46. . ஜீன் ரோச்சின் (Jean Rouch) நைஜர் பற்றி ஆய்வுகள் செய்து, "நீர்யானை வேட்டை-La chasse à l’hippopotame" மற்றும் "கருப்பு மாந்திரிகர்கள் நிலத்தில்-Au pays des mages noirs" என்ற பெயருடைய மக்கள் இன அமைப்பியல் சார்ந்த, இரண்டு 35 எம். எம். ஆவணப்படங்களை வெளியிட்டார். அடுத்து, படமியைப் பயன்படுத்தி "நைஜர் அடி மரத்தைச் செதுக்கி உண்டாக்கும் படகு-Le Niger En Pirogue" என்ற விளக்கப் புத்தகம், ஃபெர்னாண்டு நாதன் (Fernand Nathan) என்பவரால் 1954ல் வெளியிடப்பட்டது. இதைப் போன்று, ஜீன் சவ்வியின் (Jean Sauvy) "நைஜர் வம்சாவளி-Descente du Niger" என்ற விளக்கப் புத்தகம், எல். ஹார்மட்டன் (L 'Harmattan) என்பவரால் 2001ல் வெளியிடப்பட்டது. பியரி பாண்டி (Pierre Ponty) தட்டச்சுக் கருவியின் உதவியுடன், நைஜர் பற்றிய பத்திரிகைக் கட்டுரைகளை அவ்வப்போது செய்திகளக வெளியிட்டார். 2005 ஆம் ஆண்டில் , நோர்வே சாகசக்காரர் ஹெல்கெ ஜெல்லாந்து (Helge Hjelland) கினியா-பிஸ்சாவில் (Guinea-Bissau) இருந்து நைஜர் நதியின் முழு நீளப் பயணம் மேற்கொண்டார். இப்பயணத்தை இவரே முழுமையாகப் படம்பிடித்து "மிகக் கொடூரமான பயணம்" என்ற ஆவணப்படத்தை வெளியிட்டார்.[http://www.biff.no/2007/index.php?ID=Film&counter=77&Eng=Ja Bergen International Film Festival - The Cruelest Journey] https://amehn.wordpress.com/the-cruellest-journey/