கேள்வி: அறிவியலின் மெய்யியல் - ஏரண நேர்காட்சிவாதம் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: இருபதாம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்தில், இயற்பியலாளரிடையே கருவிவாதம் பரவலாக ஆட்சி செலுத்தியது; பின்னர், பல பத்தாண்டுகளுக்கு ஏரண நேர்காட்சிவாதம் இப்புலத்தை வரையறுத்து கோலோச்சியது. நேர்காட்சிவாதம் ஓர்வியன்ற கூற்றுகளை மட்டுமே பொருள் உள்ளனவாக ஏற்று, மீவியற்பியல் விளக்கங்களைப் புறந்தள்ளி, ஏரணவியலையும் புலன்சார் பட்டறிவு வத்த்தையும் மொழியியலையும் இணைக்கும், நிறுவுமைவாத அடிப்படையில் (அறிவியல் கோட்பாடு அல்லது அறிதலியல் விதிமுறைகளைன்படி), பட்டறிவுசார் அறிவியல் புலங்களின் எடுத்துகாட்டுகளுக்குப் பொருந்துமாறு மெய்யியலை நிறுவிட முனைந்தது. இம்முறைப்படி, ஒட்டுமொத்த மெய்யியலையுமே புதிய அறிவியல்சார் மெய்யியலாக மாற்றுவதாக பறைசாற்றி,Michael Friedman, ''Reconsidering Logical Positivism'' (New York: Cambridge University Press, 1999), [http://books.google.com/books?id=e9TjZc9wNUAC&pg=PR14 p xiv]. பெர்லின் வட்டமும் வியன்னா வட்டமும் 1920 களின் பின்கட்டத்தில் ஏரண நேர்காட்சிவாதத்தை முன்வைத்தன. உலூத்விக் விட்கன்சுட்டீனின் தொடக்கநிலை மொழியின் மெய்யியலை விளக்கும் முகமாக, ஏரண நேர்காட்சியாளர்கள் நிறுவல் நெறிமுறையை அல்லது அறிதல்சார் பொருளுடைமைக்கான வரன்முறையை இனங்கண்டனர். இவர்கள் பெர்ட்டிரேண்டு இரசலின் ஏரணவியத்தில் (logicism) இருந்து கணிதவியலை ஏரணவியலாகக் குறைக்கும் வழிமுறையை வந்தடைந்தனர். மேலும், இவர்கள் இரசலின் ஏரண அணுவாதத்தையும் எர்னெசுட்டு மேக்கின் தோற்றநிகழ்வியத்தையும் ஏற்று, அதன்வழியாக, மனம் என்பது புலன் பட்டறிவு வாயிலாக பெறவல்லதை மட்டுமே அறிகிறது எனவும் இயற்பியலாயினும்சரி அல்லது உளவியலாயினும் சரி அனைத்து அறிவியல் புலங்களின் உள்ளடக்கமும் இதுவே எனவும் கொண்டதோடு, பெர்சி பிரிட்ஜ்மேனின் செயல்நெறிவாதத்தையும் (operationalism) ஏற்றனர். எனவே நிறுவமுடிந்ததே அறிவியலானதும் அறிதல்சார் பொருளுடையதும் ஆகும்; நிறுவ இயலாதது அறிவியல் தன்மையற்றதும் அறிதல்சார் பொருளற்றதும் ஆகும்; மீவியற்பியலான அல்லது உணர்ச்சிவயமான அல்லது இவை போன்ற போலிக் கூற்றுகள், புதிய அறிவை வளர்ப்பதைவிட அதை ஒருங்கமைப்பதில் மட்டும் ஈடுபடும், பயில்நிலை மெய்யியலாரின் மேலாய்வுக்கு உரியவையாகும் என வாதிட்டனர். ஏரண நேர்காட்சிவாதம். அதன் சீரிய அறிவியல்சார் எதிர்நடப்பியல் வாதத்தாலேயே பெயர்பெற்றது. இது அறிவியல் நோக்கவியலாதனவற்றைப் பேசுவதை மறுத்ததோடு, காரணமுடைமை, இயங்கமைப்பு, நெறிமுறைகள், ஆகிய அறிவியல் கருத்தினங்களையும் மறுத்தது. இருந்தாலும் இத்தகைய நோக்கவியலாதவற்றை உருவகங்களாகவோ நுண்ணிலையான நேரடி நோக்கீடுகளாகவோ அல்லது மீவியற்பியலானதாகவோ உணர்ச்சிவயமானதாகவோ கருதியது. ''கோட்பாட்டு விதிகளைப் புலன்சார் விதிகளாக குறைத்தது; கோட்பாட்டு கலைச்சொற்கள் தம் பொருளை நோக்கீட்டுச் சொற்களில் இருந்து ஒப்புடைமை விதிகள் வாயிலாகவே பெறுவதாகக்'' கருதியது; இயற்பியலில் அமையும் கணிதவியலை, ஏரணவியம் வழியாக குறியீட்டு ஏரணவியலாகக் குறுக்கியது;. இதன் பகுத்தறிவுசார் மீளாக்கம் இயற்கை மொழியைச் செந்தரக் குறியீட்டுச் சமன்களால் மாற்றியது. இவை அனைத்துமே வலைப்பின்னலாக ஏரணத் தொடரன்களால் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. அறிவியல் கோட்பாடு அதன் நிறுவல் முறையால் கூறப்பட்டது. இங்கு, இதனுடைய ஏரணக் கலனம் அல்லது புலன்சார் செயல்நெறிவாதம் உண்மையையோ பொய்ப்பிப்பையோ நிறுவியது. 1930 களின் பின்கட்டத்தில், ஏரண நேர்காட்சிவாதிகள் செருமனிக்கும் பிரித்தானியாவுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் புலம்பெயர்ந்தனர். அதற்குள், பலர் மேக்கின் தோற்றநிகழ்வியலை இருந்து ஆட்டோ நியூரத்தின் புறநிலைவாதத்தால் பதிலீடு செய்யலாயினர். மேலும் உருடோல்ப்பு கார்னாப் நிறுவுதல் எனும் சொல்லை உறுதிபடுத்தல் எனும் எளிய சொல்லால் பதிலீடு செய்தார். 1945 இல் இரண்டாம் உலகப் போர் முடியுந்தறுவாயில், ஏரண நேர்காட்சிவாதம் நீர்த்துப் போய், கார்ல் கெம்பெலின் முயற்சியால் ''ஏரண புலன்சார் வாதம்'' ஆகியது. இவர் அமெரிக்காவில், ஐயப்பாடான காரணமுடைமையை மேற்கோளாக காட்டாமலே, விளக்கங்களுக்கான ஏரண வடிவத்தை இனங்காண்பதற்கு இணையாக, அறிவியல் விளக்கங்களுக்கான விதிசார் படிமத்தை முன்வைத்தார். ஏரண நேர்காட்சிவாத இயக்கம் பகுப்பாய்வு மெய்யியலின் முதுகெலும்பாக மாறி,See [http://plato.stanford.edu/entries/vienna-circle "Vienna Circle"] in ''Stanford Encyclopedia of Philosophy''. ஆங்கிலேய மெய்யியலையும் அறிவியலின் மெய்யியலையும் ஏன், 1960 களில் இருந்து அறிவியல் புலங்களையும் கூட கோலோச்சியது. என்றாலும் இவ்வியக்கம் தனது மையச் சிக்கல்களைத் தீர்க்கத் தவறியதோடு, அதன் நெறிமுறைகளும் தொடர்ந்து தாக்குதலுக்கு உள்ளாகின. என்றாலும், அறிவியலின் மெய்யியலை மெய்யியலின் முதன்மை வாய்ந்த உட்பிரிவாக இவ்வியக்கம் முன்னிறுத்தியது. இதில் கார்ல் கெம்பெல் முதன்மைப் பாத்திரம் வகித்தார்.Friedman, ''Reconsidering Logical Positivism'' (Cambridge U P, 1999), [http://books.google.com/books?id=e9TjZc9wNUAC&pg=PR12 p xii].