கேள்வி: மெய்ப்பாடு (தொல்காப்பிய நெறி) - (தலைமக்கட்கு ஆகாத குணங்கள் ‘இன்மை’ 11 வகை) <ref>இன்மை 11 வகை, தொல்காப்பியம் 3-270</ref> என்பது என்ன?
பதில்: {| class="wikitable" |- |நிம்பிரி|| அழுக்காறு/ அவ்வியம்/பொறாமை. |- |கொடுமை || அறனழிய பிறரைச் சூழும் சூழ்ச்சி |- |வியப்பு || தம்மைப் பெரியவராக எண்ணுதல். |- |புறமொழி || புறங்கூறுதல் |- |வன்சொல் || கடுஞ்சொல் கூறுதல் (திட்டக்கூடாது) |- |பொச்சாப்பு || தம்மைக் கடைபிடிக்காதிருத்தல். (தம் நெறியை ஒழுகாதிருத்தல்) |- |மடிமை || முயற்சியின்மை |- |குடிமை இன்புறல் || தம் குலப் பிறப்பால் தம்மை மதித்து மகிழ்தல் |- |ஏழைமை|| பேதமை |- |மறப்பு || கற்றது, கேட்டது, பயின்றது போன்றவற்றைக் காதலர்கள் மறத்தல் ஆகாது. |} இளம்பூரணர் கூறும் இவ்விளக்கம் இன்மை எனப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. தலைவனும் தலைவியும் தமக்குள் போற்றக்கூடாத குணங்கள் இவை என்று கூறி மெய்ப்பாட்டியல் முடிகிறது. ’’கண்ணினும் செவியினும் திண்ணிதின் உணரும் உணர்வுடை மாந்தர்க் கல்லது தெரியின் நன்னயப் பொருள்கோள் எண்ணருங் குரைத்தே.’’ (தொல்.பொருள்.மெய்ப்.27) இந்த மெய்ப்பாடுகளை எல்லோராலும் புரிந்துகொள்ள இயலாது; கண்ணாலும், செவியாலும், தெளிவாக இதற்குப் பொருள் இதுவென சரியாக உணரும் மனிதர்களுக்கல்லாமல் இதன் பொருள் மற்றோருக்குப் புலப்படாது என மெய்ப்பாட்டியலை நிறைவு செய்கிறார் தொல்காப்பியர்.