கேள்வி: ஞானதாநந்தினி தேவி - மும்பை குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: மும்பை மாகாணம் இருந்தபோது, ஞானதானந்தினி ஐரோப்பிய வட்டாரங்களில் சமூகமயமாக்கப்பட்டு ஓரளவு ஆங்கில பழக்கவழக்கங்களுக்கு மாறினார். சமூகப் பாத்திரத்தில் ஏற்பட்ட இந்த மாற்றத்திற்கு அவர் சரியான ஆடை அணிய வேண்டியிருந்தது, இதற்காக பாரம்பரியமான பெங்காலி பாணியிலான புடவை அணிவது மிகவும் அரிதாகியது. தனது கணவருடன் குசராத்து சுற்றுப்பயணத்தின் போது, ஞானதானந்தினி பார்சி மக்கள் பெண்கள் அணியும் புடவையை மேம்படுத்தினார். இவர் தனது பாணியில் புடவை அணிய மற்ற பெண்களுக்கு பயிற்சியளிப்பதற்காக மாதாந்திர இதழான http://www.bpedia.org/B_0087.ph பமபோதினி பத்திரிக்கையில்] விளம்பரம் செய்தார். கொல்கத்தா இவரது முதல் மாணவர்களில் ஒருவரான இந்திய ஆட்சிப் பணியாளரான பெகாரி லால் குப்தாவின் மனைவி திருமதி சௌதாமினி குப்தா இருந்தார். இந்த பாணி விரைவில் கொல்கத்தாவின் பிரம்ம பெண்கள் மத்தியில் ''[http://vintageindianclothing.tumblr.com/post/31690135816/the-brahmika-sari பிரம்மிகா புடவை]'' என்ற பெயரை உருவாக்கியது. கொல்கத்தாவில் இருந்தபோது, உயர் சாதியினரின் பழக்கவழக்கங்களை மீறி ஞானதானந்தினி, தனது கணவருடன் 1866இல் இந்தியத் தலைமை ஆளுநர் பிரபு லாரன்ஸ் என்பவரது அழைப்பின் பேரில் நடைபெற்ற ஒரு கிறிஸ்துமஸ் விருந்துக்கு சென்றார். அழைக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவரான பதுரியகட்டாவைச் சேர்ந்த பிரசன்னா கூமர் தாகூர், ஞானதாநந்தினியின் தைரியத்தால் ஆத்திரமடைந்து, கோபத்தில் ஆளுநர் மாளிகையை விட்டு வெளியேறினார்.Deb, p. 21 இவரது மாமனார், தேபேந்திரநாத் தாகூர் இவரது நடவடிக்கைகள் மனவருத்தத்தை அளித்தது. இதனால் தாகூர் மாளிகை, ஜோரசங்கோ பெரும் முரண்பாடு ஏற்பட்டது என்று ஊகிக்கப்படுகிறது. ஞானதானந்தினி 1868இல் ஜோராசங்கோவை விட்டு வெளியேறி, தேபேந்திரநாத்தின் இல்லத்தை ஒட்டியுள்ள பூங்கா தெருவில் உள்ள ஒரு மாளிகையில் தனியாக வசித்து வந்தார். அருகாமையில் இருந்தபோதிலும், அவர்கள் இருவரும் ஒருபோதும் தொடர்பு கொள்ளவில்லை.Sengupta, p. 284 இருப்பினும், இந்த நேரத்தில் இவர் தனது தம்பி இரவீந்திரநாத் தாகூர் மீது ஒரு பாசத்தை வளர்த்துக் கொண்டார். தாகூர் இவரது வீட்டிற்கு அடிக்கடி வந்து சென்றார். ஞானதானந்தினி தனது கணவருடன் 1869இல் மும்பைக்கு திரும்பினார். அதே ஆண்டு பிறந்த சில நாட்களேயான தனது முதல் குழந்தையை இழந்தார். ந்த இணை பூனாவில் வசித்து வந்தபோது, இவரின் மகன், சுரேந்திரநாத் 1872ஆம் ஆண்டில் பிறந்தார். இ அடுத்த ஆண்டு, இவரின் மகள் இந்திரா தேவி பிஜாப்பூரில் பிறந்தார். தைரியமாக, ஞானதானந்தினி ஒரு முஸ்லீம் பெண்ணை தனது குழந்தைகளுக்கு செவிலியராக நியமித்தார்.Devi, p. 31 புதிதாகப் பிறந்த குழந்தைகளை செவிலியரின் பராமரிப்பிற்கு விட்டுவிடுவது &nbsp; அன்றைய வசதியான இந்திய குடும்பங்களில் பொதுவான நடைமுறையாக இருந்தது.Chaudhurani, Saraladevi (1975). ''Jibaner Jharapata'', Dey's Publishing, p. 13 இருப்பினும், ஞானதானந்தினி தனது குழந்தைகளை ஊழியர்களின் காவலில் வைப்பதை எதிர்த்தார் &nbsp;. இவரது மூன்றாவது மகன் கபீந்திரநாத் 1876இல் சிந்து மாகாணம் ஐதராபாத் (பாகிஸ்தான்) பிறந்தார்.Devi, p. 32