கேள்வி: சாமுவேல் பெப்பீசு - உடல்நலக் குறைவு என்பது என்ன?
பதில்: சிறு வயதிலிருந்தே பெப்பீசு சிறுநீர் பாதையில் சிறுநீர்ப்பைக் கற்கள் நோயால் அவதிப்பட்டார். இதே நோயால் பெப்பீசின் தாயும் சகோதரர் சானும் பின்னர் பாதிக்கப்பட்டனர்.Trease 1972, p.16 வலி மற்றும் சிறுநீரில் இரத்தம் வெளியேறுதல் உள்ளிட்ட பிற அறிகுறிகள் இல்லாமல் ஒருபோதும் பெப்பீசு இருந்ததில்லை. திருமணமான நேரத்தில் இந்நிலை மிகவும் மோசமாக இருந்தது. 1657 ஆம் ஆண்டில் பெப்பீசு சிறுநீரகக் கல் அறுவை சிகிச்சை செய்ய முடிவு செய்தார். அக்காலத்தில் இதுவோர் எளிமையான முடிவல்ல. ஏனெனில் அறுவை சிகிச்சை குறிப்பாக வேதனையானது மற்றும் அபாயகரமானது என்று அப்போது அறியப்பட்டது. ஆயினும்கூட பெப்பீசு அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் தாமசு ஓலியரைக் கலந்தாலோசித்தார். மார்ச் 26, 1658 ஆம் ஆண்டு மார்ச்சு 26 அன்று, பெப்பீசீன் உறவினர் யேன் டர்னரின் வீட்டில் ஒரு படுக்கையறையில் இந்த அறுவை சிகிச்சை நடந்தது.The procedure, described by Pepys as being "cut of the stone", was conducted without anaesthetics or antiseptics and involved restraining the patient with ropes and four strong men. The surgeon then made an incision along the perineum (between the scrotum and the anus), about long and deep enough to cut into the Urinary bladder. The stone was removed through this opening with pincers from below, assisted, from above, by a tool inserted into the bladder through the penis. A detailed description can be found in Tomalin (2002) பெப்பீசின் சிறுநீரகக் கல் இச்சிகிச்சையில் வெற்றிகரமாக அகற்றப்பட்டது.The stone was described as being the size of a tennis ball. Presumably a real tennis ball, which is slightly smaller than a modern lawn tennis ball, but still an unusually large stone இந்த சிகிச்சையின் ஒவ்வோர் ஆண்டு நிறைவையும் கொண்டாடவேண்டும் என்று தீர்மானித்த பெப்பீசு பல ஆண்டுகள் கொண்டாடியும் மகிழ்ந்தார்.On Monday 26 March 1660, he wrote, in his diary, "This day it is two years since it pleased God that I was cut of the stone at Mrs. Turner's in Salisbury Court. And did resolve while I live to keep it a festival, as I did the last year at my house, and for ever to have Mrs. Turner and her company with me." இருப்பினும் அறுவைச் சிகிச்சைக்குப் பின்னரான நீண்டகால பக்க விளைவுகள் இருந்தன. இவரது சிறுநீர்ப்பையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கீறல் பெப்பீசு வாழ்க்கையின் பிற்பகுதியில் மீண்டும் பாதிப்பை உண்டாக்கியது. அறுவைசிகிச்சைக்கு முன்னர் இவர் குழந்தை இல்லாதவராக இருந்ததார் என்றாலும் இச்சிகிச்சை பெப்பீசை மலட்டுத்தன்மையடையச் செய்திருக்கலாம் என்று கூறப்படுகிறது. இதற்கு நேரடியான ஆதாரங்கள் எதுவும் கொடுக்கப்படவில்லை.There are references in the Diary to pains in his bladder, whenever he caught cold. In April 1700, Pepys wrote, to his nephew Jackson, "It has been my calamity for much the greatest part of this time to have been kept bedrid, under an evil so rarely known as to have had it matter of universal surprise and with little less general opinion of its dangerousness; namely, that the cicatrice of a wound occasioned upon my cutting of the stone, without hearing anything of it in all this time, should after more than 40 years' perfect cure, break out again." After Pepys's death, the Autopsy examination showed his left kidney was completely ulcerated; seven stones, weighing , also were found. His bladder was gangrenous, and the old wound was broken open again. 1658 ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதியில் பெப்பீசு தற்கால டவுனிங் தெருவுக்கு அருகிலுள்ள ஆக்சு யார்டுக்கு இடம்பெயர்ந்தார். சியார்ச்சு டவுனிங்கின் அமைச்சவரையில் சபாநாயகராக பணியாற்றினார்.