கேள்வி: பேயோட்டுதல் - கிறிஸ்துவம் பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: கிறிஸ்துவ மதப் பழக்கத்தில் பேயோட்டுபவரை பேயோட்டி என அழைப்பர். பெரும்பாலும் தேவாலயத்தின் உறுப்பினரோ, அசாதாரண சக்தி அல்லது திறமைகளை அருளால் பெற்ற ஒரு நபரோ பேயோட்டியாக இருப்பார். பேயோட்டுபவர் பிரார்த்தனைகள் மற்றும் சூத்திரத் தொகுப்புகள், முகபாவங்கள், குறியீடுகள், சின்னங்கள், தாயத்துக்கள் போன்ற மத ரீதியானவற்றைப் பயன்படுத்தலாம். பேயோட்டுபவர் கடவுள், இயேசு போன்றவரை பிரார்த்திப்பார் அல்லது வேறுபட்ட தேவதைகள் மற்றும் உயர் தேவதைகளை பேயோட்டுதலில் ஈடுபட்டு செயல்பட அழைப்பார். பேயோட்டுதல் என்பது முதன்மையாக கத்தோலிக்க தேவாலயத்துடன் தொடர்புடையதாக உள்ளது, இருப்பினும் கத்தோலிக்கர் அல்லாத கிறிஸ்துவர்களும் பேயோட்டும் பழக்கத்தைக் கொண்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. பொதுவாக, பேய் பிடித்தவர்கள் தீயவர்களாகக் கருதப்படுவதில்லை, அவர்களது செயல்களுக்கும் அவர்களே முழுப் பொறுப்பு என்றும் கருதப்படுவதில்லை. ஆகவே, பேயோட்டுவதை ஒரு தண்டனையாகக் கருதுவதை விட ஒரு சிகிச்சையாகவே பேயோட்டிகள் கருதுகின்றனர். வழக்கமாக மைய நீரோட்ட சடங்குகள் இதை கணக்கில் கொள்ளும், அதனால் அதைப் பின்பற்றுபவர்கள் பேய் பிடித்தவர்களிடம் வன்முறையை மேற்கொள்வதில்லை என்பதில் உறுதியாக உள்ளனர். பேய் பிடித்தவர்கள் வன்முறையில் ஈடுபட சாத்தியம் இருப்பின் அவர்களைக் கட்டிப்போட மட்டுமே செய்கின்றனர்.Malachi M. (1976) Hostage to the Devil: the possession and exorcism of five living Americans. San Francisco, Harpercollins p.462
கேள்வி: பேயோட்டுதல் - லுத்தரேனியம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இயேசு கிறிஸ்து எளிய கட்டளையைக் கொண்டு (மார்க் 1:23–26; 9:14–29; லூக் 11:14–26) பேய்களை ஓட்டினார் என்ற விவிலிய நூலின் கருத்திலிருந்து லுத்தரேனியன் திருச்சபையில் பேயோட்டும் நடைமுறை இருந்தது விளங்குகிறது. திருத்தூதர்கள் இயேசுவின் பெயரிலும் சக்தியாலும் இப்பழக்கத்தைத் தொடர்ந்தனர் (மத்தேயூ 10:1; பகுதிகள் 19:11–16). கிறிஸ்துவத்தின் சில சமயப் பிரிவுகளுக்கு முரணாக, லுத்தரேனியமானது நபர் (இறை) நம்பிக்கையுள்ளவரானாலும் சரி நம்பிக்கையற்றவரானாலும் சரி, இரு சாராருக்குமே பேய் பிடிக்க வாய்ப்புண்டு எனக் கூறுகிறது. அதற்கு பல வாதங்கள் அடிப்படையாக உள்ளன, அவற்றில் ", இயேசு கிறிஸ்து பாவத்திலிருந்து விடுவித்த ஒரு (இறை) நம்பிக்கையுள்ளவராக (ரோமன்ஸ் 6:18) இருப்பவருக்கு அவரது வாழ்க்கை இன்னும் கூடபாவத்தால் கட்டுப்பட்டுள்ளது, ஆகையால் அவர் வாழ்வும் பேயால் கட்டுப்பட்டுள்ளது." ப்ரொடஸ்டண்ட் சீர்திருத்தத்திற்குப் பிறகு, மார்ட்டின் லூதர் பேயோட்டலுக்கு பயன்படும் ரோமர்களின் சடங்கினை சுருக்கினார். 1526 ஆம் ஆண்டு சடங்கானது மேலும் சுருக்கப்பட்டது. ''பேயோட்டுதலுக்கான லுத்தரேனிய சடங்கின்'' இந்த வடிவம் அதன் பெரும்பான்மையான வழிபாட்டு புத்தகங்களில் சேர்த்து அமல்படுத்தப்பட்டது. லுத்தரன் திருச்சபையின் ஆயர் கையேட்டின் படி, பெரும்பாலும் களிப்பு, காக்கை வலிப்பு நோயின் திடீர்த் தாக்குதல், அக்கறையீனம், மன நலக் கோளாறு, மூர்க்க வெறியுடனான மனநிலை ஆகியவை இயற்கையான விளைவுகளால் ஏற்படுவன, இவற்றை பேய்-பித்துப்பிடித்த நிலையென தவறாகக் கருதக் கூடாது. லுத்தரன் திருச்சபையின் கருத்துப்படி, பேய் பித்துபிடித்தலைக் முதன்மையாகக் காட்டக் கூடிய அறிகுறிகள் மற்றும் பேயோட்ட வேண்டிய அவசியங்கள் ஆகியவற்றில் பின்வருவன அடங்கும்: # இரகசிய விஷயங்களைப் பற்றிய அறிவு - உதாரணமாக, எதிர்காலத்தைப் பற்றிய அறிவு (பிரிவுகள் 16:16), காணாமல் போன மனிதர்கள் அல்லது பொருட்களைக் கண்டறிதல் அல்லது சிக்கலான எவரும் கற்றிராத விஷயங்களை அறிந்திருத்தல் (எ.கா., மருத்துவம்). ஆரூடக்காரர்கள் பெரும்பாலும் ஆவியுருவத்தை உதவிக்கு அழைப்பார்கள் எனவும் அது சில சக்திகளை அளிக்கின்றன எனவும் கூறப்படுகிறது. அவ்விஷயத்தில், தீய ஆவியுரு அவர்களுக்கு உதவுகிறதே தவிர அவர்களை உடலளவில் பிடித்திருப்பதில்லை. # ஒருவர் எப்போதும் அறிந்திராத மொழிகளின் அறிவு: பேயினால் ஒருவரின் நாக்கை கட்டுப்படுத்த முடியும் என்பதால் (லூக் 11:14), முற்கால தேவாலயங்களும் சீர்திருத்த காலத்திலும் சில பேய் பித்துப்பிடித்த நபர்கள், தாம் எப்போதும் கற்றிராத மொழிகளைப் பேச இயலும் எனக் கூறப்படுகிறது. # அவர்களின் பாலினம் மற்றும் உடலளவைக் கருத்திற் கொண்டு முன்னர் கொண்டிருந்த அல்லது அவர்களுக்கு இயற்கையாய் இருக்க வேண்டியதையும் தாண்டிய சக்தி: (மார்க் 5:2-3) பேய் பித்துப்பிடித்தலை கணிப்பதில் அதிக எச்சரிக்கைத் தேவை. அனைத்து சூழ்நிலைகளையும் அறிகுறிகளையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டியது அவசியம். பித்து நோயை பேய்பிடித்துள்ளது எனக் கருதி குழப்பிக்கொள்ளக் கூடாது. மற்றொரு புறம், அறிகுறிகள் எதுவும் இல்லாமல் கூட பேய்பிடிக்க வாய்ப்புள்ளது. அத் தேவாலயம் தனது பட்டியலில் பயங்கரமாகக் கத்துதல் (மார்க் 5:5), கடவுளை நிந்தித்தல் மற்றும் அருகிலுள்ளவர்களை இழித்துரைத்தல், உடலசைவுகளின் சீர்குலைவு (எ.கா. மூர்க்கமான அசைவுகள், முகத்தின் உருக்குலைவு, அடக்கமற்ற நகைப்பு, பற்களை நெரித்தல், துப்புதல், ஆடைகளைக் களைதல், தனது ஆடைகளைக் தானே கிழித்தல் போன்றவற்றை இரண்டாம் நிலை அறிகுறிகளாகக் குறிப்பிடுகிறது. Mk. 9:20; Lk. 8:26f.) மனிதத் தன்மையற்ற களிப்பு (எ.கா. இயற்கையாக உண்ணும் அளவைக் கடந்து உணவு உட்கொள்ளுதல்), உடலைச் சித்திரவதை செய்தல், தங்கள் உடலையும் அருகிலுள்ளவர்களின் உடலையும் தாக்கி காயங்களை ஏற்படுத்தல், அசாதாரண உடலியக்கம் (எ.கா. முதிர்ந்த வயதுடையவர் பேய்-பித்து பிடித்த நிலையில் குதிரையைப் போல வேகமாக ஓட முடிவது) மற்றும் செய்த செயல்களை மறத்தல். மனிதனை மிருகம் போன்றாத்தாக்கும் பகுத்தறிவு சிதைவு, துக்கப்படுவது, இறப்பை விரைவுபடுத்துவது (மார்க் 9:18 [தற்கொலை முயற்சிகள்]) மற்றும் பேய்கள் தொடர்புடைய நிகழ்வுகள் ஆகியன இதர அறிகுறிகளில் உள்ளடங்கும். இத்தகைய தீர்மானங்களைச் செய்த பிறகு, தேவாலயம் அனுபவம் வாய்ந்த மருத்துவர்களைக் கொண்டு சம்பந்தப்பட்ட நபரின் நடத்தைக்கு மருத்துவ ரீதியிலான விளக்கம் உள்ளதா எனத் தீர்மானிக்குமாறு பரிந்துரைக்கிறது. உண்மையாகவே பேய்பிடித்துள்ளது என்பது உணரப்படும்போது அவர் தேவாலயத்தின் பாதிரியாரின் பொறுப்பில் விடப்படுகிறார். அவர் குற்றமற்ற வாழ்க்கையை வாழவும், எதனையும் கீழ்த்தரமாக அருவருக்கத்தக்கவகையில்பணத்திற்காக அல்லாமல் ஆத்மார்த்தமாக செய்வதையும் போதிக்கிறவராவார். ஆயர் அதன் பிறகு விடாமுயற்சியுடன் பேய்பிடித்தவர் இந்த நிலை வரை எவ்வித வாழ்க்கையை வாழ்ந்துவந்தார் என்பதை விசாரித்து சமயச் சட்டத்தின் மூலமாக அவரது பாவங்களை உணர வைக்கிறார். இந்த கண்டிப்பு அல்லது ஆறுதல் நடந்தேறிய பிறகு, இயல்பான மருத்துவரின் பணிகள் பயன்படுத்தப்படும். அவர் பேய்பிடித்தவரிடமிருந்து தீய திரவங்களை பொருத்தமான மருந்துகளால் அகற்றி அவரைச் சுத்தப்படுத்துகிறார். ஆயரின் கையேடு இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறது:
கேள்வி: பேயோட்டுதல் - கூடுதல் வாசிப்பு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: * William Baldwin, D.D.S., Ph.D., "Spirit Releasement Therapy". . Practitioner & Instructor of Spirit Releasement Therapy, containing an extensive bibliography. * Shakuntala Modi, M.D., "Remarkable Healings, A Psychiatrist Discovers Unsuspected Roots of Mental and Physical Illness." Gives cases, and statistical summaries of the kinds of maladies remedied by this therapy. * Bobby Jindal, [https://web.archive.org/web/20061213075345/http://images.dailykos.com/images/jindal.pdf ''BEATING A DEMON: Physical Dimensions of Spiritual Warfare'' ]. (New Oxford Review, December 1994) * Malachi Martin, ''Hostage to the Devil'' . ஐஎஸ்பிஎன் 0-08-043164-X. * M. Scott Peck, ''Glimpses of the Devil : A Psychiatrist's Personal Accounts of Possession, Exorcism, and Redemption'' . . * Max Heindel, ''[http://www.archive.org/details/webofdestinyhowm00heinrich The Web of Destiny]'' (Chapter I - Part III: "The Dweller on the Threshold" Earth-Bound Spirits, Part IV: The "Sin Body"—Possession by Self-Made Deamons—Elementals, Part V: Obsession of Man and of Animals), * Frederick M Smith, ''The Self Possessed: Deity and Spirit Possession in South Asian Literature and Civilization'' . New York: Columbia University Press, 2006. . * Gabriele Amorth, ''An Exorcist Tells His Story'' . San Francisco: Ignatius Press, 1999. Vatican's chief exorcist tells about Roman Catholic practice of exorcism with numerous anecdotes from his own experience. * G. Paxia, ''The Devil's Scourge - Exorcism during the Italian Renaissance'' , Ed. WeiserBooks 2002.