கேள்வி: இந்தியாவின் அரசியல் ஒருங்கிணைப்பு - நெருக்கடியும் செயல்திறமும் என்பது என்ன?
பதில்: படிமம்:Sardarvp.png காங்கிரசின் கொள்கையும், குறிப்பாக உள் துறையைச் சேர்ந்த இரண்டு முக்கிய நபர்களான சர்தார் வல்லப்பாய் படேல், வி.பி. மேனன் ஆகியோரின் கொள்கையுமே இந்தியாவுடன் இணைவதற்கு சுதேச அரசர்கள் முடிவெடுப்பதற்கு மிகவும் முக்கிய காரணியாக இருந்தன. சுதேச அரசுகள் தனியுரிமை கொண்ட பகுதிகளாக அல்லாமல் மேலதிகாரத்தின் முடிவில் சுதந்திரமான நிலையில் இல்லாமல் சார்ந்திருக்க வேண்டும் என காங்கிரஸ் கருதியது. ஆகவே சுதேச அரசுகள் இந்தியாவுடனோ அல்லது பாகிஸ்தானுடனோ இணைந்திருக்க வேண்டும் எனவும் காங்கிரஸ் அறிவித்தது. 1946 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில், சுதந்திர இந்தியாவின் இராணுவத்துக்கு இணையான இராணுவத்தை எந்த சுதேச அரசுகளும் கொண்டிருக்க முடியாது என்பதை நேரு கவனித்தார். 1947 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதத்தில் நேரு அரசர்களின் புனித உரிமைகளை சுதந்திர இந்தியாவினால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது என்று கூறினார். 1947 ஆம் ஆண்டு மே மாதத்தில், அவர் இந்திய சட்டசபையில் அங்கம் வகிக்க மறுக்கும் சுதேச அரசுகள் எதிரி நாடாகக் கருதப்படும் என அறிவித்தார். சக்ரவர்த்தி ராஜகோபாலாச்சாரி (C. Rajagopalachari) போன்ற மற்ற காங்கிரஸ் தலைவர்கள், மேலதிகாரம் என்பது ஒப்பந்தந்தின் அடிப்படையில் இல்லாமல் உண்மையின் அடிப்படையில் இருந்ததால் அது இதற்கு முன்பு ஆண்ட ஆங்கிலேயரிடம் இருந்து சுதந்திர இந்திய அரசாங்கத்திற்கு கண்டிப்பாக வரும் என வாதிட்டனர். சுதேச அரசர்களுடன் பேச்சு வார்த்தையில் ஈடுபட பொறுப்பேற்றிருந்த பட்டேலும் மேனனும் நேருவைக் காட்டிலும் மிகவும் இணக்கமான அணுகுமுறையைக் கையாண்டனர். 1947 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 5 ஆம் தேதியில் பட்டேல் மூலமாக உருவாக்கப்பட்ட இந்திய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ கொள்கை அறிக்கையில் எந்த அச்சுறுத்தல்களும் இல்லை. மாறாக இந்தியாவின் ஒற்றுமை மற்றும் சுதேச அரசுகளுக்கும் சுதந்திர இந்தியாவுக்கும் இடையே உள்ள பொதுவான ஆர்வங்களை இது வலியுறுத்தியது. அது காங்கிரசின் எண்ணங்களைப் பற்றிய சுதேச அரசர்களின் ஐயத்தைப் போக்குவதாக இருந்தது. மேலும் அவர்களை அந்நியராகக் கருதி உடன்பாட்டை உருவாக்காமல் நண்பர்களைப் போல அவர்களுடன் சுதந்திர இந்தியாவில் இணைந்து அமர்ந்து சட்டங்களை உருவாக்குவதற்கு அழைப்பு விடுப்பதாக அமைந்தது. உள்துறையானது சுதேச அரசுகள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துவது போன்ற உறவுகளை உருவாக்கும் முயற்சியில் ஈடுபடாது என்பதை அவர் வலியுறுத்திக் கூறினார். ஆங்கிலேய அரசாங்கத்தின் அரசியல் துறையைப் போலல்லாமல் இதில் இந்தியாவுக்கும் அதன் மாநிலங்களுக்கும் இடையில் நடைபெறும் நடவடிக்கைகள் சமமாக நடைபெறுவதற்கு ஒரு ஊடகமாகவே இது செயல்படும். இது மேலதிகாரத்தை மேற்கொள்ளும் கருவியாக இருக்காது என அவர் வலியுறுத்தினார்.
கேள்வி: இந்தியாவின் அரசியல் ஒருங்கிணைப்பு - இணைத்தல் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: பெருமளவிலான பெரிய பகுதிகள் மற்றும் சில சிறிய பகுதிகள் மாறுபட்ட நான்கு படிநிலைச் செயல்பாட்டின் மூலமாக இணைக்கப்பட்டன. பெரிய பகுதிகள் ஒரு குழுவாக இணைந்து "சுதேச ஒன்றியத்தை" உருவாக்குவதற்கு அவர்களை சம்மதிக்க வைத்தல் இந்தச் செயல்பாட்டின் முதல் படிநிலை ஆகும். இதற்காக இணைத்தலுடன் இணை உடன்படிக்கை உருவாக்கப்பட்டது. இணைத்தலின் இணை உடன்படிக்கையின் கீழ் அனைத்து ஆட்சியாளர்களும் அவர்களது ஆட்சியை இழந்தனர். புதிய ஒன்றியத்திற்கு அரசப் இரதிநிதியா ஒருவர் இருப்பார். மற்ற ஆட்சியாளர்கள் சல்யூட் பகுதிகளின் ஆட்சியாளர்கள் உறுப்பினர்களாக இருந்த பேரவையுடனும் நிரந்தர சபையுடனும் இணைக்கப்பட்டனர். இந்த நிரந்தர சபையின் ஒன்று அல்லது மேற்பட்ட உறுப்பினர்கள் சல்யூட் பகுதிகளல்லாத பகுதிகளின் ஆட்சியாளர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். மற்றவர்கள் பேரவையின் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவர். அரசப்பிரதிநிதி மற்றும் துணை அரசப்பிரதிநிதி அல்லது ''உப அரசப்பிரதிநிதி'' ஆகியோரை நிரந்தர சபையின் உறுப்பினர்களில் இருந்து பேரவையானது தேர்ந்தெடுத்தது. இணை உடன்படிக்கையில் அரசமைப்புச் சட்டம் கட்டமைக்க முனையும் புதிய ஒன்றியத்துக்கான சட்ட சபை உருவாக்கத்துக்கான நிபந்தனைகளும் இடம்பெற்றிருந்தன. அவர்களது ஆட்சிப் பகுதிகளை தனித்த உறுப்புக்களாக மாற்றுவதற்கு ஏற்றுக் கொண்டிருந்ததற்கு அதற்கு ஈடாக இரகசிய பணமுடிப்பும் இணைத்தல் ஒப்பந்தத்தில் வழங்கப்பட்டிருந்தது போலவே வாக்குறுதிகளும் வழங்கப்பட்டன. இந்த செயல்பாட்டின் மூலமாக பட்டேல் அவரது சொந்த மாநிலமான குசராத் சௌராட்டிர தீபகற்பம் பரோடா அரசு மற்றும் பவநகர் அரசு போன்ற 222 பகுதிகளை சௌராஷ்டிர மாகாணம் 1948 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதத்தில் முயன்று இணைத்தார். அதற்கடுத்த ஆண்டில் மேலும் ஆறு பகுதிகள் அந்த ஒன்றியத்துடன் இணைந்தன. 1948 ஆம் ஆண்டு மே 28 ஆம் தேதியில் குவாலியர், இந்தோர் மற்றும் பதினெட்டு சிறிய பகுதிகள் ஆகியவற்றின் ஒன்றியத்தின் மூலமாக மத்திய பாரதம் தோன்றியது. பஞ்சாப்பில் 1948 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 15 ஆம் தேதியில் பாட்டியாலா, காபுர்தாலா, ஜிந்த், நாபா, ஃபாரித்கோட், மாலர்கோட்லா, நாலர்கார் மற்றும் கால்சியா ஆகிய பகுதிகளைக் கொண்டு பாட்டியாலா மற்றும் கிழக்கு பஞ்சாப் பகுதிகள் ஒன்றியம் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த இணைப்புக்களின் வரிசையில் இறுதியாக 1949 ஆம் ஆண்டு மே 15 ஆம் தேதி ராஜஸ்தான் ஐக்கிய மாநிலங்கள் உருவாக்கப்பட்டது. 1949 ஆம் ஆண்டின் மத்தியில் திருவிதாங்கூர் மற்றும் கொச்சி இராச்சியம் ஆகியவை இணைக்கப்பட்டு திருவாங்கூர்-கொச்சின் சுதேச ஒன்றியம் உருவாக்கப்பட்டது. ஜம்மு காஷ்மீர் மன்னராட்சி, மைசூர் அரசு மற்றும் ஐதராபாத் நிசாம் ஆகிய மூன்று பகுதிகள் மட்டுமே இணைத்தலின் இணை உடன்படிக்கை மற்றும் இணைத்தல் ஒப்பந்தங்கள் இரண்டிலுமே கையெழுத்திடாத சுதேச அரசுப் பகுதிகள் ஆகும்.
கேள்வி: இந்தியாவின் அரசியல் ஒருங்கிணைப்பு - இதனையும் காண்க குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: * இந்திய மன்னராட்சி அரசுகளின் பட்டியல் * சுதேச சமஸ்தானங்களின் இணைப்பு ஒப்பந்தம்