கேள்வி: சூழலியல் திறனாய்வு - வரலாறு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: 1962-இல் அமெரிக்க எழுத்தாளர் ரேச்சேல் கார்சன் வெளியிட்ட ''மௌன வசந்தம்'' (''Silent Spring'') என்ற நூல், 1960கள் மற்றும் 1970கள் பிற்பகுதியில் சூழலியம் பெருவளர்ச்சிக்கு வித்திட்டது. அப்போதிலிருந்து சுற்றுச்சூழல் எண்ணமுள்ள தனியர்களும் அறிஞர்களும், சூழல் கோட்பாடு மற்றும் திறனாய்வு தொடர்பான முற்போக்குப் படைப்புகளை வெளியிட்டு வருகின்றனர். இருப்பினும், இலக்கியத்தின் சூழல் / சுற்றுச்சூழல் முகத்தை ஆராயும் ஒழுங்கமைவான இயக்கமேதும் இல்லாமையால்Glotfelty & Fromm 1996, p. vii இப் படைப்புகள், முல்லைநிலவியம் (pastoralism), மாந்தர் சூழலியல், பிராந்தியவாதம், அமெரிக்க ஆய்வுகள் போன்ற வெவ்வேறு தலைப்புகளில் வகைப்படுத்தப்பட்டன. எடுத்துக்காட்டாக பிரித்தானிய மார்க்சியத் திறனாய்வு ரேமண்ட் வில்லியம்ஸ், 1973-இல் ''நாட்டுப்புறமும் நகர்ப்புறமும் (ஆய்வுநூல்)'' (''The Country and the City'') என்ற பெயரில் முல்லைநில இலக்கியம் குறித்த ஒரு ஆய்வுநூலை வெளியிட்டார். 1974-இல் ஜோசப் மீக்கர் வெளியிட்ட ''உயிர்வாழ்தலின் இன்பியல்'' (''The Comedy of Survival'') என்ற நூல், [ பின்னாளில் சூழலியல் திறனாய்வு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மெய்யியல் மீது தாக்கம் செலுத்திய ] வாதமொன்றின் பதிப்பை முன்மொழிந்தது; இயற்கையைவிட்டுப் பண்பாட்டைப் பிரித்து அதைத் தார்மீக ஆதிக்கநிலைக்கு உயர்த்தும் மேலைப் பண்பாட்டு மரபே சுற்றுச்சூழல் நெருக்கடிக்கு முதன்மைக் காரணம் என்பது அவ் வாதம். உயிர்வாழ்தலை விடத் தார்மீகப் போராட்டங்களை முதன்மையாகக் கருதும் ஒரு நாயகனின் துன்பியல் பிம்பத்தில் இத்தகைய மானுட மையவியம் வெளிப்படுகிறது . இதற்கு மாறாக விலங்கின நடத்தையியல் படி, ''சமாளித்துக் கொள்ளுதலையும்'' ''(போருக்கு மாறாக) அன்புசெய்வதையும்'' உள்ளடக்கிய ''இன்பியல் செயல்முறை''யே சிறந்ததென மீக்கர் வலியுறுத்துகிறார். இதன்பின் தோன்றிய 'இரண்டாம் அலை' சூழலியல் திறனாய்வின்போது, இலக்கிய மதிப்பின் அளவீடாக (அறிவியல் இசைவுடன்) மீக்கர் ஏற்றுக்கொண்ட சூழற்மெய்யியல் நிலைப்பாடு, [ இலக்கிய வகையொன்றின் இயற்கை சார்பாண்மையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் குறித்த ] வில்லியம்ஸின் கருத்தியல் - வரலாற்று மதிப்பாய்வைக் காட்டிலும் மேலோங்கியது. 1978-இல், வில்லியம் ரூக்கர்ட் என்பவர், 'இலக்கியமும் சூழலியலும்: சூழலியல் திறனாய்வில் ஓர் ஆராய்ச்சி'' '' (''Literature and Ecology: An Experiment in Ecocriticism'') என்ற தன் கட்டுரையில் ''ecocriticism'' (சூழலியல் திறனாய்வு) என்ற சொல்லை முதன்முறையாகப் பயன்படுத்தினார். இவர், "''சூழலியலையும் சூழலியல் கருத்தாக்கங்களையும் இலக்கிய ஆய்வுக்குப் பொருத்துவ''தை" தன் நோக்கமாகக் குறிப்பிட்டார்.Glotfelty & Fromm 1996, p.&nbsp;107 1980கள் நடுப்பகுதியில் அறிஞர்கள், சூழலியல் திறனாய்வை ஒரு புனைவிலி இலக்கிய வகையாக நிறுவும் நோக்கில் கூட்டாக உழைக்கத் துவங்கினர். இப் பணியில் மேலை இலக்கிய மன்றம் (WLA) முதன்மைப் பங்காற்றியது. 1989-இல் ஐடஹோ நடந்த WLA மாநாட்டில் கோர்னெல் பல்கலைக்கழகம் மாணவியான செரில் கிளாட்ஃபெல்ட்டி என்பவர், தான் சமர்ப்பித்த ''சூழலியல் இலக்கியத் திறனாய்வை நோக்கி'' (Toward an Ecological Literary Criticism) என்ற கட்டுரையில் ecocriticism என்ற சொல்லை மீண்டும் பயன்படுத்திப் பரவலான அறிமுகத்தை அதற்குப் பெற்றுத்தந்தார். மேலும் இவர் 1990 -இல், நெவாடா பல்கலைக்கழகம், ரீனோ (ரீனோ) [UNR] முதல் இலக்கிய-சுற்றுச்சூழல் பேராசிரியராகப் பணியேற்றார். இவர் ஓய்வுபெற்றபின் மைக்கேல் பி. பிரான்ச் அப் பணியில் உள்ளார். இவ்விருவரின் பெரும் பங்களிப்பால் சூழலியல் திறனாய்வின் தொட்டிலாக UNR தொடர்கிறது. 1991-இல் ஜொனாதன் பேட் வெளியிட்ட ''புனைவியச் சூழலியல்: வில்லியம் வேர்ட்ஸ்வொர்த் சுற்றுச்சூழல் மரபும்'' (''Romantic Ecology: Wordsworth and the Environmental Tradition)'' என்ற நூலே பிரித்தானிய சூழலியல் திறனாய்வின் துவக்கப்புள்ளியாகக் கருதப்படுகிறது. 1992 -இல் ரீனோவில் நடைபெற்ற மேலை இலக்கிய மன்ற மாநாட்டின் சிறப்பு அமர்வொன்றின்போது இலக்கிய - சுற்றுச்சூழல் ஆய்வு மன்றம் (ASLE) நிறுவப்பட்டது . ''இலக்கிய - சுற்றுச்சூழல் ஆய்வு தொடர்பான உண்மைகள், கருத்துகள், படைப்புகள் ஆகியவற்றைப் பகிர்வ''தே இதன் நோக்கமாகக் கூறப்பட்டது. இதன் முதல் தலைவராக (1992-93) ஸ்காட் ஸ்லோவிக் இருந்தார். பின் இவரும் கிளாட்ஃபெல்ட்டியும் 1993-94 ஆண்டுகளில் இணைத் தலைவர்களாகப் பணியாற்றினர். 1990கள் தொடங்கி ASLE மற்றும் அதுசார்ந்த அமைப்புகளின் புதிய கிளைகள், ஐக்கிய இராச்சியம், யப்பான், கொரியா, ஆத்திரேலியா-நியூசிலாந்து (ASLEC-ANZ), இந்தியா (OSLE-India), தென்கிழக்காசியா (ASLE-ASEAN), தைவான், கனடா, ஐரோப்பா ஆகிய பகுதிகளில் துவங்கப்பெற்றன. 1996-இல் கிளாட்ஃபெல்ட்டியும் ஹெரால்ட் ஃப்ரம் (Harold Fromm) என்பவரும் இணைந்து ''சூழலியல் திறனாய்வு வாசிப்புநூல் :இலக்கியச் சூழலியலின் நிலக்குறிகள்'' (''The Ecocriticism Reader: Landmarks in Literary Ecology'') என்ற நூலை வெளியிட்டனர். 2001- இல் டேவிட் மாஸல் (David Mazal) என்பவர் ''சூழலியல் திறனாய்வின் ஒரு நூற்றாண்டு - 1864-1964'' (A Century of Early Ecocriticism - 1864-1964) என்ற நூலை வெளியிட்டதன் வழியே சூழலியல் திறனாய்வுக்கு ஒரு வரலாற்றுத் தொடர்ச்சியைக் கொடுத்தார். தொடர்ந்து பலரும் இதன் வளர்ச்சிக்குப் பெரிதும் பங்களிப்புச் செய்துள்ளனர். லாரன்ஸ் பியோல் (Lawrence Buell) என்பவர் இது தொடர்பில் பல்வேறு நூல்களை எழுதியுள்ளார்.