கேள்வி: ஜஹாங்கீர் - தொடக்க வாழ்வு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இளவரசன் சலீம், அக்பர் அவரது பட்டத்து இராணியான மரியம் உசு-சமானி 3ஆவது மகனாக 31 ஆகத்து 1569ஆம் ஆண்டு பத்தேப்பூர் சிக்ரி பிறந்தார். இவருக்கு அசன் மிர்சா மற்றும் உசைன் மிர்சா என்று ஒட்டிப் பிறந்த இரட்டைக் குழந்தைகளான இரு அண்ணன்கள் இருந்தனர். 1564இல் மரியம் உசு-சமானிக்குப் பிறந்த இந்த இரண்டு அண்ணன்களும் குழந்தைப் பருவத்திலேயே இறந்து விட்டனர். இக்குழந்தைகள் குழந்தைப் பருவத்திலேயே இறந்துவிட்ட காரணத்தால், தனது பேரரசுக்கு வாரிசு வேண்டும் என்பதற்காகத் துறவிகளின் ஆசியை அக்பர் வேண்டினார். தன் மகன்களின் இறப்பிற்குப் பிறகு துயரம் கொண்ட அக்பர் மரியம் உசு-சமானியைத் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்றார். அக்பர் அந்நேரத்தில் ஒரு போர்ப் பயணத்திற்க்குச் சென்றிருந்தார். ஆக்ரா தான் திரும்பி வரும் போது சலீம் சிசுதியின் ஆசிகளை வேண்டினார். சலீம் சிசுதி ஒரு பெயர் பெற்ற கவாஜா (சமயத் தலைவர்) ஆவார். இவர் பத்தேப்பூர் சிக்ரி வாழ்ந்தார். அக்பர் சலீம் சிசுதியிடம் இரகசியமாகத் தன் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தினார். அக்பருக்கு சீக்கிரமே மூன்று மகன்கள் பிறப்பார்கள் என்றும், அவர்கள் முதிர்ந்த வயது வரை வாழ்வார்கள் என்றும் சிசுதி நம்பிக்கையுடன் தெரிவித்தார். இளவரசன் சலீமின் பிறப்பிற்கு ஒரு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் அக்பர் மரியம் உசு-சமானிக்கு ஒரு மகனை வேண்டிப் பிரார்த்திப்பதற்காக அஜ்மீர் தர்கா புனிதப் பயணம் சென்றிருந்தார்.: "Jahangir opened his memoirs with a tribute to the Sufi, calling him 'the fountainhead of most of the saints of India', and in late 1608 he recalled his father's pilgrimage with Mariam-uz-Zamani to Khawaja Moinuddin Chisti's shrine in hopes of sons by making his own pilgrimage to Akbar's tomb in Sikandra."File:Birth of jahangir.jpg இளவரசன் சலீமைப் பிரசவிக்கும் மரியம் உசு-சமானி குறித்த ஓவியம். ஓவியர் பிஷான்தாஸ். |left]]தனது முதன்மை இந்து மனைவி மீண்டும் ஒரு குழந்தையை எதிர்பார்த்து இருக்கிறார் என்ற செய்தி அக்பருக்குத் தெரிவிக்கப்பட்ட போது, சேக் சலீம் சிசுதி தங்கியிருந்த இடத்திற்கு அருகில் சிக்ரியில் ஓர் அரண்மனையை நிறுவ ஆணை வழங்கப்பட்டது. அங்கே மதிப்புக்குரிய துறவியின் பார்வையில் அமைதியான சூழ்நிலையைப் பேரரசி அனுபவிக்குமாறு செய்யப்பட்டது. அங்கு நிறுவப்பட்ட அரண்மனைக்கு மரியம் இடமாற்றப்பட்டார். அவர் கர்ப்பமாயிருந்த போது அக்பர் சிக்ரிக்கு பயணம் மேற்கொள்வார். தனது நேரத்தில் பாதியைச் சிக்ரியிலும், மற்றொரு பாதியை ஆக்ராவிலும் கழித்தார். ஒரு நாள் மரியம் உசு-சமானி சலீமைத் தன் வயிற்றில் சுமந்த போது குழந்தை உதைப்பதை திடீரென நிறுத்தியது. இச்செய்தி அக்பருக்குத் தெரிவிக்கப்பட்ட போது அந்த நேரத்தில் அவர் சிறுத்தைப் புலிகளை வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்தார். தனது இன்னும் பிறக்காத குழந்தையின் பாதுகாப்புக்காகத் தன்னால் மேலும் ஏதாவது செய்ய முடியுமா என்று அவர் எண்ணிக் கொண்டிருந்தார். அந்த நாள் முதல் சிறுத்தைப் புலிகளை வெள்ளிக் கிழமையில் வேட்டையாட மாட்டேன் என்று அக்பர் சபதம் கொண்டார். சலீம் தனது தன்வரலாற்று நூலில் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் அக்பர் இந்த சபதத்தைக் கடைபிடித்தார் என்று குறிப்பிடுகிறார். சலீமும் கூட தன்னுடைய தந்தையின் சபதத்துக்கு மதிப்பளிக்கும் விதமாக வெள்ளிக் கிழமையில் என்றுமே சிறுத்தைப் புலிகளை வேட்டையாடியது கிடையாது. மரியம் உசு-சமானி பிரசவ காலத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருந்த போது சலீம் சிசுதியின் எளிமையான குடியிருப்புக்கு அவர் மாற்றப்பட்டார். அங்கு இவர் சலீமைப் பெற்றெடுத்தார். புனிதர்களின் பிரார்த்தனை மீது அக்பருக்கு இருந்த நம்பிக்கையின் காரணமாக அக்பர் இளவரசனுக்கு சலீம் சிசுதுயின் பெயரான சலீமை வைத்தார். தனக்கு வாரிசு வந்த செய்தியை அறிந்த அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார். சலீமின் பிறந்த நிகழ்வை ஒட்டி ஒரு பெரும் விருந்துக்கு ஆணையிட்டார். பெரும் குற்றமிழைத்த குற்றவாளிகளைக் கூட விடுவித்து ஆணையைப் பிறப்பித்தார். பேரரசு முழுவதும் பொதுமக்களுக்குப் பரிசுப் பொருட்கள் வழங்கப்பட்டன. உடனே சிக்ரிக்குச் செல்ல அக்பர் தயாரானார். நீண்ட நாட்களாக எதிர்பார்த்திருந்த மகனின் பிறப்பிற்குப் பிறகு ஒரு தந்தை உடனே அவனைப் பார்க்கக்கூடாது என்று இந்துஸ்தானில் நிலவிய நம்பிக்கையின் பொருட்டு சிக்ரிக்குச் செல்லும் அவரின் பயணத்தைத் தள்ளி வைக்குமாறு அக்பரின் அவையோர்கள் அறிவுறுத்தினர். எனவே அக்பர் தனது பயணத்தைத் தள்ளி வைத்தார். இவர் பிறந்து 41 நாட்களுக்குப் பிறகு சிக்ரிக்குச் சென்று தனது மனைவி மற்றும் மகனைக் கண்டார். ஜஹாங்கீரின் வளர்ப்புத்தாய் இந்திய சூபித்துவம் துறவி சலீம் சிசுதியின் மகள் ஆவார். இவரின் வளர்ப்புச் சகோதரர் சிசுதியின் பேரனான குதுபுதீன் கோகா (உண்மையில் சேக் குபு) ஆவார். சலீம் தனது 5ஆம் வயதில் கல்வி கற்க ஆரம்பித்தார். இந்த நிகழ்வின்போது தனது மகன் கல்வி கற்பதைத் தொடங்கி வைக்க விழா எடுப்பதற்காக ஒரு பெரிய விருந்தைப் பேரரசர் அக்பர் அளித்தார். இவரது முதல் ஆசிரியர் குத்புதீன் கோகா ஆவார். பாரசீக மொழி, அரபி, துருக்கிய மொழி, இந்தி, எண்கணிதம், வரலாறு, புவியியல் மற்றும் அறிவியலைக் கற்றுக் கொடுப்பதற்காக பல பிற ஆசிரியர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர். பல்துறைப் புலமை வாய்ந்த மேதைகளில் ஒருவரான அப்துல் ரஹீம் கான்-இ-கானா இவருக்குப் பயிற்றுவித்த ஆசிரியர்களில் முக்கியமானவர் ஆவார். இவரது மாமா பகவந்த் தாசு ஆம்பெர், இந்தியா ஆண்ட கச்வகா ஆட்சியாளராக இருந்தார். போர் உத்திகள் குறித்த படத்திற்காக இவருக்கு ஆசிரியராக அவர் இருக்க வேண்டியிருந்தது. இந்த நேரத்தில் ஜஹாங்கீர் பாரசீக மொழி மற்றும் நவீன காலத்துக்கு முந்தைய உருது மொழியைச் சரளமாகப் பேசத் தெரிந்தவராக வளர்ந்தார். முகலாயர்களின் பண்டைய மொழியான அரசவையில் பேசப்பட்ட பாரசீகமயமாக்கப்பட்ட சகதாயி ("துர்கி") குறித்த "மதிக்கத்தக்க" அறிவையும் இவர் கொண்டிருந்தார். 24 பெப்ரவரி 1585 அன்று ஜஹாங்கீர் அமேர் கச்வகா இராசபுத்திர இளவரசியான குமாரி மன்பவத் தெய்சியை அப்பெண்ணின் பூர்வீகப் பட்டணமான ஆம்பெர், இந்தியா திருமணம் செய்து கொண்டார். ஆம்பர் கோட்டை ஒரு பெரும் விழா நடைபெற்றது. பெண்ணின் பல்லக்கானது அப்பெண்ணுக்கு மரியாதை செலுத்துவதற்காக குறுகிய தூரத்துக்கு அக்பர் மற்றும் சலீமால் தோலில் தாங்கப்பட்டு தூக்கிச் செல்லப்பட்டது. மரியம் உசு-சமானி மணமகன் மற்றும் மணப் பெண்னுக்கு கொடுத்த பரிசுப் பொருட்களின் மதிப்பானது ₹12 இலட்சம் என மதிப்பிடப்பட்டது. இப்பெண் ஜஹாங்கீரின் விருப்பத்திற்குரிய மனைவியானார். சாதாரண மனைவி என்பதைத் தவிர்த்து சீக்கிரமே ஒரு பட்டத்து இளவரசி என்ற நிலைக்கு உயர்ந்தார். இவர் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டிருந்ததாக ஜஹாங்கீர் குறிப்பிட்டுள்ளார். இவர் இளவரசராக இருந்த நாட்களில் அரசு அந்தப் புரத்தில் இவரது முதன்மையான மனைவியாக இவருக்கு மதிப்புக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. அப்பெண் மீதான இணைப்பு மற்றும் அன்பு குறித்து ஜஹாங்கீரும் கூட பதிவிட்டுள்ளார். அப்பெண் இவர் மீது கொண்டிருந்த உறுதியான பக்தி குறித்தும் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஜஹாங்கீர் இவருக்கு "''ஷா பேகம்''" என்ற மரியாதைக்குரிய பட்டத்தைக் கொடுத்தார். ஜஹாங்கீரின் மூத்த மகனான இளவரசன் முஸ்ரவ் மிர்சாவை இவர் பெற்றதற்குப் பின்னர் இப்பட்டம் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. 11 சனவரி 1586 அன்று ஜஹாங்கீர் தன்னுடைய தொடக்க கால விருப்பத்திற்குரிய மனைவிகளில் ஒருவரான இரத்தோர் இராசபுத்திர இளவரசியான குமாரி மனவதி தெய்சியைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவர் ஜோத்பூர் சமஸ்தானம் மோதா இராஜா உதய் சிங்கின் மகள் ஆவார். சோத்பூர் மணப் பெண்ணின் இருப்பிடத்தில் இத்திருமணம் நடைபெற்றது. அவரது இறப்பிற்குப் பிறகு ஜஹாங்கீர் அவருக்கு "பில்கிசு மகானி" ()என்ற மரியாதைக்குரிய பட்டத்தைக் கொடுத்தார். சலீமின் இரண்டு மகள்களை இவர் பெற்றெடுத்தார். இந்த இரண்டு மகள்களும் குழந்தைப் பருவத்திலேயே இறந்து விட்டனர். ஷாஜகான் இவர் தான் பெற்றெடுத்தார். இவரே எதிர்காலத்தில் பேரரசர் ஷாஜகான் ஆனார். அரியணைக்கு ஜஹாங்கீருக்குப் பின் இவர் ஆட்சிக்கு வந்தார். 26 சூன் அன்று ஜஹாங்கீர் இரண்டாவது இரத்தோர் இராசபுத்திரப் பெண்ணான குமாரி சுஜாஸ் தெய்சியை மணம் புரிந்தார். சோத்பூர் ஒரு பிரிவினரான பிகானேர் இராஜா இராய் சிங்கின் மகள் இவர் ஆவார். சூலையில், இவர் அபு சயீத் கான் சகதாயியின் மகளான மலிகா சிகார் பேகத்தைத் திருமணம் புரிந்து கொண்டார். மேலும், 1586இல் ஆப்கானித்தான் ஹெறாத் நகரம் இருந்த கவாஜா அசனின் மகளான சாகிப்-இ-சமால் பேகத்தைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். சய்ன் கான் கோகாவின் ஓர் உறவினர் இப்பெண் ஆவார்.