கேள்வி: சாம்பல் கூழைக்கடா - பரவலும் வாழ்விடமும் என்பது என்ன?
பதில்: படிமம்:Spot-billed_Pelican_(Pelecanus_philippensis)_at_Garapadu,_AP_W_IMG_5369.jpg தீபகற்ப இந்தியா, இலங்கை, கம்போடியா போன்ற இடங்களில் மட்டுமே இந்த இனங்கள் இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. மாலத்தீவுகள், பாக்கித்தான், வங்கதேசம் போன்ற பிராந்தியங்களின் பல பகுதிகளில் இதன் இருப்பு பற்றிய அறிக்கைகள் கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றின் முக்கிய வாழ்விடமாக ஆழமற்ற நன்னீர் உள்ள பகுதி ஆகும். சாம்பல் கூழைக்கடாக்கள் புலம்பெயர்பவை அல்ல, ஆனால் இவை உள்ளூர் பகுதிகளில் இயங்குவதற்காக அறியப்படுகின்றன. மேலும் இனப்பெருக்கம் செய்யாத பருவத்தில் பரவலாக இடம்பெயர்கின்றன. படிமம்:Spot-billed_Pelicans_&_Painted_Storks_nesting_at_Garapadu,_AP_W_IMG_5230.jpgகளுடன் ஒத்திசைந்து கூடு கட்டுதல்]] இந்த இனம் பொதுவாக கூட்டமாக கூடுகட்டி வாழ்பவை. பெரும்பாலும் மற்ற நீர்ப்பறவைகள் கூடுகட்டும் இடங்களில் தாங்களும் கூடுகட்டி இனப்பெருக்கம் செய்கின்றன. சதுப்பு நிலங்களுக்கு அருகிலும் சில சமயங்களில் மனித குடியிருப்புகளுக்கு அருகிலும் மரங்களில் கூடுகள் கட்டும். பல பெரிய கூட்டங்கள் பதிவு செய்யபட்டுள்ளன. பல கூட்டங்கள் மறைந்தும் போயின. 1906 சூனில், சி.இ ரீனியஸ் திருநெல்வேலி மாவட்டம் உள்ள கூந்தன்குளம் பறவைகள் காப்பகம் இந்தப் பறவைகள் கூடுகட்டியுள்ள ஒரு பகுதிக்கு சென்றார். அங்கு உள்ள கிராம மக்கள் இந்தப் பறவைகளை புனிதமானவையாகக் கருதினர். அதே பகுதிக்கு 1944 இல் மீண்டும் சென்று பார்வையிடப்பட்டது, அங்கு 10 கூழைக்கடா கூடுகளும் கிட்டத்தட்ட 200 மஞ்சள் மூக்கு நாரைகளின் கூடுகளும் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. பர்மாவில் உள்ள சிட்டாங் ஆற்றில் 1877 ஆம் ஆண்டில் "மில்லியன் கணக்கான" கூழைக்கடாக்கள் இருந்ததாக இ.டபிள்யூ ஓட்ஸ் கூறினார். மேலும் 1929 ஆம் ஆண்டில் இ. சி. ஸ்டூவர்ட் பேக்கர் இவை பெருநாரைகளுடன் ஆயிரக்கணக்கான கூடுகளைக் கொண்டி குடியிருந்ததாக அறிவித்தார்: இந்த குடியிருப்புகள் 1930 கள் மற்றும் 1940 களுக்கு இடையில் காணாமல் போனதாக பி.இ. ஸ்மிதீசால் தெரிவிக்கப்பட்டது. மற்றொரு பெருங் கூட்டம் 1902 இல் கடப்பா மாவட்டம் உள்ள புச்சுபல்லே என்ற சிற்றூரில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்த கூழைக்கடாக்கள் மார்ச் மாதத்தில் மஞ்சள் மூக்கு நாரைகள் கூட்டதுடன் கூடு கட்டியிருந்தன. இந்த கூட்டம் மீண்டும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. கொல்லேறு ஏரிப் பகுதியில் ஒரு கூட்டம் 1946 ஆம் ஆண்டு கே. கே. நீலகண்டனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. கண்டுபிடிக்கப்பட்ட நேரத்தில் இங்கள் கிட்டத்தட்ட 3000 கூழைக்கடாக்கள் கூடு கட்டியிருந்தன. இருப்பினும் இந்தக் கூட்டம் 1975 இல் காணாமல் போனது. வாழ்விட இழப்பு மற்றும் மனிதர்களின் இடையூறுகள் காரணமாக, சாம்பல் கூழைக்கடாக்களின் எண்ணிக்கை குறைந்துள்ளது. மேலும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் (சீனாவின் சில பகுதிகள் உட்பட) ஏராளமான பறவைகள் அழிந்துவிட்டன. இந்த இனத்தின் அறிவயல் பெயரில் பிலிப்பீன்சு குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அங்கு 1900 களின் துவக்கத்தில் இந்த இனங்கள் ஏராளமாக இருந்தன ஆனால் 1960 களில் குறைந்துவிட்டது மேலும் உள்நாட்டில் அழிந்துவிட்டது. தென்னிந்தியாவில் இவற்றின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருவதாகக் கருதப்படுகிறது. 2007 செம்பட்டியல் இவற்றிற்கு அதிகரிக்கபட்ட பாதுகாப்பால் இவற்றின் எண்ணிக்கையில் மீண்டு வர உதவியது. இந்த இனங்களின் நிலை அச்சுறுத்தல் நிலைக்கு உள்ளான உள்ளான நிலையில் இருந்து அச்சுறுத்தலுக்கு அண்மித்த நிலைக்கு மாறியுள்ளதாக மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன.