கேள்வி: இந்திய வரலாறு - வரலாற்றுக்கு முந்தைய சகாப்தம் (அண். பொ. ஊ. மு. 3,300க்கு முன்) பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: பொ. ஊ. மு. 8,000-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் இதில் பல ஓவியங்கள் வரைந்த முடிக்கப்பட்டன என சுற்றுப்புறக் காரணிகளைக் கொண்டு வாதிடப்படுகிறது. சில ஓவியங்கள் அதற்கு சற்று முன்னர் வரைந்து முடிக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன. | image2 = MarayoorDolmen.JPG | caption2 = கேரளம் மறையூர் புதிய கற்கால மக்களால் எழுப்பப்பட்ட ஒரு கல்திட்டை. | image3 = EdakkalCaveCarving.jpg | caption3 = கேரளத்தின் எடக்கல் குகைகள் கற்காலம் (பொ. ஊ. மு. 6,000) சிற்பங்கள். }}
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - ஹர்ஷாவின் பேரரசு பற்றி தகவல் சொல்.
பதில்: File:Harshavardhana Circa AD 606-647.jpg நாணயம். அண். பொ. ஊ. 606-647.|alt=]] ஹர்ஷவர்தனர் வட இந்தியாவை பொ. ஊ. 606 முதல் 647 வரை ஆண்டார். பிரபாகராவர்தனரின் மகனும், இராச்சியவர்தனரின் தம்பியும் இவராவார். இவர்கள் அனைவருமே புஷ்யபூதி வம்சம் உறுப்பினர்களாவர். ஹர்ஷவர்தனர் தற்கால அரியானா தானேசர் ஆண்டு வந்தார். 6 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் முந்தைய குப்தப் பேரரசு வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு வட இந்தியா சிறிய குடியரசுகள் மற்றும் முடியாட்சி நாடுகள் என்ற நிலைக்கு மீண்டும் திரும்பியது. இதனால் ஏற்பட்ட அதிகார வெற்றிடமானது தானேசரின் வர்தனர்களின் வளர்ச்சிக்குக் காரணமானது. பஞ்சாப்பிலிருந்து நடு இந்தியா வரையிலான குடியரசுகள் மற்றும் முடியாட்சிகளை இவர்கள் ஒன்றிணைக்கத் தொடங்கினர். ஹர்ஷாவின் தந்தை மற்றும் அண்ணனின் இறப்பிற்குப் பிறகு பேரரசின் பிரதிநிதிகள் பொ. ஊ. 606 ஏப்ரலில் ஹர்ஷாவுக்குப் பேரரசனாக மகுடம் சூட்டினார். இவருக்கு மகாராஜா என்ற பட்டத்தைக் கொடுத்தனர்.RN Kundra & SS Bawa, History of Ancient and Medieval India இவரது பேரரசானது அதன் உச்ச நிலையில் பெரும்பாலான வட மற்றும் வட மேற்கு இந்தியாவை உள்ளடக்கியிருந்தது. கிழக்கே காமரூப பேரரசு வரையிலும், தெற்கே நருமதை வரையிலும் இது விரிவடைந்திருந்தது. இறுதியாக கன்னோசி (தற்கால உத்தரப் பிரதேசம்) தன் தலைநகராக இவர் ஆக்கினார். பொ. ஊ. 647 வரை ஆட்சி செய்தார்.International Dictionary of Historic Places: Asia and Oceania by Trudy Ring, Robert M. Salkin, Sharon La Boda p. 507 இவரது ஆட்சியில் இருந்த அமைதியும், செழிப்பும் இவரது அரசவையை பல நாடுகளிலும் இருந்து வரப் பெற்றவர்களைக் கொண்டிருந்த ஒரு மையமாக ஆக்கியது. அறிஞர்கள், கலைஞர்கள் மற்றும் சமயம் சார்ந்தவர்களை இவரது அரசவை ஈர்த்தது. இக்காலத்தின் போது சூரிய தேவன் (இந்து சமயம்) வழிபாட்டிலிருந்து பௌத்தத்திற்கு ஹர்ஷர் மதம் மாறினார். ஹர்ஷரின் அரசவைக்கு சீனப் பயணியான சுவான்சாங் வருகை புரிந்தார். இவரைப் பற்றி மிக நல்ல கருத்துகளை எழுதினார். இவரது நீதி மற்றும் ஈகைக் குணத்தைப் புகழ்ந்தார். சமசுகிருதக் கவிஞர் பாணபட்டர் எழுதப்பட்ட இவரது சுயசரிதையான ''ஹர்சசரிதம்'' ("ஹர்ஷாவின் செயல்கள்") தானேசருடன் இவரது தொடர்பை விளக்குகிறது. இரண்டு அடுக்கு ''தவலகிரகத்துடன்'' (வெள்ளை மாளிகை) கூடிய அரண்மனையைக் குறிப்பிடுகிறது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - கூர்ஜர-பிரதிகாரப் பேரரசு குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: சிந்து ஆறு கிழக்கே அரேபிய இராணுவங்கள் வருவதைத் தடுத்ததில் முக்கியமான பங்கை கூர்ஜர-பிரதிகாரர் ஆற்றினர். இந்தியாவில் உமையதுகளின் படையெடுப்புக் காலத்தின் போது ஜுனைத் மற்றும் தமீன் ஆகியோரின் கீழான அரேபிய இராணுவத்தை நாகபட்டர் தோற்கடித்தார். இரண்டாம் நாகபட்டன் கீழ் கூர்ஜர-பிரதிகாரர் இந்தியாவில் மிக சக்தி வாய்ந்த அரசமரபாக உருவாயினர். இவருக்குப்பின் இவரின் மகன் இராமபத்திரன் ஆட்சிக்கு வந்தார். அவர் குறுகிய காலத்திற்கு ஆட்சி புரிந்தார். அவருக்குப் பின் அவரது மகன் மிகிர போஜன் ஆட்சிக்கு வந்தார். போஜன் மற்றும் அவருக்கு பின் ஆட்சிக்கு வந்த முதலாம் மகேந்திரபாலன் ஆகியோரின் கீழ் பிரதிகாரப் பேரரசானது செழிப்பு மற்றும் சக்தியில் அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. மகேந்திரபாலனின் ஆட்சிக் காலம் வாக்கில் இப்பேரரசின் நிலப்பரப்பானது மேற்கே சிந்து மாகாணம் எல்லை முதல் கிழக்கே பீகாரின் எல்லை வரையிலும், வடக்கே இமயமலையிலிருந்து தெற்கே நருமதை ஆறு வாக்கிலும் விரிவடைந்தது இருந்தது. இந்த விரிவாக்கமானது இராட்டிரகூடர் மற்றும் பாலப் பேரரசு பேரரசுடன் இந்திய துணைக்கண்டத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்காக இவர்களின் ஒரு மும்முனைப் போட்டிக்குக் காரணமானது. பத்தாம் நூற்றாண்டின் முடிவு வாக்கில் இப்பேரரசின் ஏராளமான குறுநில மன்னர்கள் கூர்ஜர-பிரதிகாரரின் தற்காலிக பலவீன நிலையைத் தங்களுக்கு அனுகூலமாகப் பயன்படுத்தி தங்களது சுதந்திரத்தை அறிவித்தனர். இதில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் மால்வா இராச்சியம், பந்தேல்கந்து இராச்சியம், அரியானா தோமரா, சாகம்பரியின் சௌகான்கள் மற்றும் திரிபுரியின் காலச்சூரிகள் ஆகியவையாகும். |File:Sculptures near Teli Mandir, Gwalior Fort.jpg|குவாலியர் கோட்டையிலுள்ள தெலிகா கோயிலுக்கு அருகில் உள்ள சிற்பங்கள்|File:Jain statues, Gwalior.jpg|குவாலியர் கோட்டையின் சித்தாச்சல சமணக் குடைவரைகள் உள்ள பாறை முகமாகச் செதுக்கப்பட்ட சைனம்-சார்ந்த குகை நினைவுச் சின்னங்களும், சிலைகளும்|File:Baroli Temple Complex1.jpg|பரோலி கோயில்கள் உள்ள கதேசுவர மகாதேவ கோயில். எட்டு கோயில்களின் வளாகம் இதுவாகும். கூர்ஜர-பிரதிகாரர்களால் ஒரு தடுப்புச் சுவர் அமைப்புக்குள் இது கட்டப்பட்டுள்ளது.}}
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - இந்திய சட்டமுறை ஆவண அமைப்பு குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: இந்திய சட்டமுறை ஆவண அமைப்பு என்பது ஒரு காலத்தில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த ஒரு சட்டமுறை ஆவண அமைப்பாகும். கடன் அடிப்படையிலான அடிமைத் தனத்தின் ஒரு வடிவம் இதுவாகும். இதன் மூலம் 35 இலட்சம் இந்தியர்கள் ஐரோப்பிய சக்திகளின் குடியேற்றங்களுக்கு இடமாற்றப்பட்டனர். தோட்டங்களுக்கு (முதன்மையாகக் கரும்புத் தோட்டங்கள்) பணியாளர்களை வழங்குவதற்காக இவர்கள் அனுப்பப்பட்டனர். 1833 ஆம் ஆண்டு அடிமை முறை ஒழிக்கப்பட்டத்திலிருந்து இது தொடங்கியது. 1920 ஆம் ஆண்டு வரை தொடர்ந்தது. கரீபியன் முதல் அமைதிப் பெருங்கடல் வரை பரவியிருந்த ஒரு பெரிய வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள் மக்கள் தொகையின் வளர்ச்சி மற்றும் பெரிய இந்திய கரீபியர்கள் மற்றும் வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள் மக்கள் தொகையின் வளர்ச்சிக்கு இது காரணமானது.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - முதலாம் உலகப் போர் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: முதலாம் உலகப் போர் போது இராணுவத்திற்காக எட்டு இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்டோர் தன்னார்வலர்களாக உதவ முன் வந்தனர். நான்கு இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்டோர் சண்டை சாராத பணிகளில் ஈடுபட தன்னார்வலர்களாக முன் வந்தனர். போருக்கு முன்னர் வருடாந்திரமாக சுமார் 15,000 பேர் என்று சேர்க்கப்பட்ட அளவை விட இது அதிகமானதாகும். மேற்குப் போர் முனையில் முதலாம் இப்ரேசு யுத்தத்தில் இராணுவமானது தொடக்க சண்டைகளைக் கண்டது. போர் முனைப் பணியில் ஓராண்டுக்குப் பிறகு படைகளைப் பின் வாங்கும் நிலைக்கு இந்தியப் பிரிவுகளை உடல் நலக்குறைவுகளும், இழப்புகளும் உள்ளாக்கின. மெசொப்பொத்தேமியப் படையெடுப்பில் கிட்டத்தட்ட 7 இலட்சம் இந்தியர்கள் துருக்கியர்களை எதிர்த்துச் சண்டையிட்டனர். இந்தியப் படைகளானவை கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா, எகிப்து மற்றும் கல்லிப்போலி ஆகிய இடங்களுக்கும் கூட அனுப்பப்பட்டன. 1915 இல் சினாய் மற்றும் பாலத்தீனப் போர் நடவடிக்கைகளின் சூயஸ் கால்வாய் தற்காப்பிலும், 1916 இல் உரோமானியில் மற்றும் 1917 இல் எருசலேம் போர் (1917) ஆகிய சண்டைகளில் இந்திய இராணுவமும், ஏகாதிபத்திய சேவைத் துருப்புகளும் சண்டையிட்டன. இந்தியப் பிரிவுகளானவை யோர்தான் பள்ளத்தாக்கை ஆக்கிரமித்தன. செருமானிய வசந்த காலத் தாக்குதலுக்குப் பிறகு இவர்கள் மெகித்தோ யுத்தத்தின் போது எகிப்திய குறிக்கோள் பயணப் படையிலும், திமிஷ்கு நோக்கிய பாலைவன குதிரைப் படைப் பிரிவின் முன்னேற்றம் மற்றும் அலெப்போ முன்னேற்றம் ஆகியவற்றின் போதும் ஒரு முதன்மையான சக்தியாக உருவாயினர். வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும், உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புக் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதற்கும் பிற பிரிவுகள் இந்தியாவிலேயே இருந்தன. இப்போரின் போது 10 இலட்சம் இந்தியத் துருப்புக்கள் அயல்நாடுகளில் சேவையாற்றினர். ஒட்டு மொத்தமாக 74,187 பேர் இறந்தனர். 67,000 பேர் காயமடைந்தனர். முதலாம் உலகப் போர் மற்றும் மூன்றாம் ஆங்கிலேய-ஆப்கானியப் போர் சண்டையிட்டு மடிந்த தோராயமாக 90,000 போர் வீரர்கள் இந்தியாவின் வாயில் நினைவுபடுத்தப்பட்டுள்ளனர்.
கேள்வி: இந்திய வரலாறு - இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின் (அண். 1946–1947) என்பது என்ன?
பதில்: }} File:Literacy India 1901 2011 Detail.png மிக மெதுவாகவே அதிகரித்தது. 1991 மற்றும் 2001 க்கு இடைப்பட்ட காலகட்டத்தில் எழுத்தறிவு விகிதத்தின் வளர்ச்சியில் ஒரு வேகமானது ஏற்பட்டது.]]சனவரி 1946 இல் இராணுவத்தில் ஏராளமான கிளர்ச்சிகள் வெடித்தன. சொந்த நாட்டுக்குத் தாங்கள் மெதுவாகத் திருப்பி அனுப்பப்படுவதால் வெறுப்படைந்த வேத்தியல் விமானப் படை வீரர்களிடமிருந்து தொடங்கியது. இது பெப்ரவரி 1946 இல் மும்பை வேத்தியல் இந்தியக் கடற்படையின் ஒரு பம்பாய் கலகம் இது வெளிப்படத் தொடங்கியது. கொல்கத்தா, சென்னை, மற்றும் கராச்சி ஆகிய இடங்களிலும் கிளர்ச்சிகள் பிறரால் தொடங்கப்பட்டன. கிளர்ச்சிகளானவை துரிதமாக ஒடுக்கப்பட்டன. 1946 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் புதிய தேர்தலுக்கான அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. 11 மாகாணங்களில் எட்டு மாகாணங்களைக் இந்திய தேசிய காங்கிரசு வேட்பாளர்கள் வென்றனர். 1946 இன் பிற்பகுதியில் இந்தியாவில் பிரித்தானிய ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வர தொழிலாளர் கட்சி தீர்மானித்தது. 1947 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் சூன் 1948 க்கும் மேலான காலத்திற்குச் சென்று விடாமல் அதிகாரத்தைக் கைமாற்றும் தனது எண்ணத்தை அறிவித்தது. ஓர் இந்தியாவின் இடைக்கால அரசு அமைக்கப்படுவதில் பங்கெடுப்பதையும் குறிப்பிட்டது. சுதந்திரத்திற்கான விருப்பத்துடன் சேர்த்து இந்துக்கள் மற்றும் முசுலிம்களுக்கு இடையிலான பதற்றங்களும் கூட ஆண்டுகள் போக்கில் அதிகரிக்கத் தொடங்கின. முசுலிம் லீக் தலைவர் முகம்மது அலி ஜின்னா 16 ஆகத்து 1946 ஆம் நாளை நேரடி நடவடிக்கை நாள் அறிவித்தார். பிரித்தானிய இந்தியாவில் ஒரு முஸ்லிம் தாயகத்திற்கான கோரிக்கையை அமைதியாக சுட்டிக்காட்ட விரும்பினார். பிற்காலத்தில் "நேரடி நடவடிக்கை நாள்" என்று அழைக்கப்பட்ட வன்முறை சுழற்சியின் வெடிப்பிற்கு இது காரணமானது. இந்த சமூக வன்முறையானது பீகார், வங்காளத்தில் நவகாளிப் படுகொலைகள், ஐக்கிய மாகாணம் கர்முக்தேசுவர் மற்றும் மார்ச் 1947 இல் இராவல்பிண்டி என பரவியது. இராவல்பிண்டியில் முசுலிம்களால் சீக்கியர்களும், இந்துக்களும் தாக்கப்பட்டு துரத்தியடிக்கப்பட்டனர்.