கேள்வி: சென்னை மாகாணத்தில் அடிமைத்தனம் - ஒழுங்கு முறை என்பது என்ன?
பதில்: உயர் சாதியினர் மிராசுதார் அல்லது நில உரிமையாளர்களாக இருந்தனர். தாழ்த்தப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்த தனிநபர்கள் திருமணச் செலவு, வீட்டுச்செலவு, விவசாயச் செலவு போன்ற தேவைகளுக்காக வேறுவழியின்றி தங்கள் சொத்துக்களை அடமானம் வைத்து மிராசுதார்களிடம் கடன்பெற்றனர். இந்தக் கடனை அவர்கள் தங்கள் உழைப்பின் வாயிலாகவே அடைக்கவேண்டிய நிலையில் இருந்தனர். மிராசுதார்களிடம் கடன் பெற்றவர்கள் இக்கடனால் தலைமுறை தலைமுறையாக கொத்தடிமை முறை இருந்துவந்தனர். பிராமணர்கள் அடிமைகளையோ அல்லது வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்ட பணியாளர்களையோ கொண்டிருந்தனர் என்பதில் கருத்துவேறுபாடு உள்ளது. 1819 இல் திருச்சிராப்பள்ளி ஆட்சியரின் குறிப்பில் காணப்படும் ஒரு கோட்பாட்டின்படி, பிராமணர்கள் தாழ்த்தப்பட்ட சாதித் தொழிலாளர்களைப் பயன்படுத்தினர் என்றும், பிராமணரல்லாத நிலப்பிரபுக்கள் தாழ்த்தப்பட்ட சாதியைச் சேர்ந்த அடிமைகளை பயன்படுத்தினர் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அடிமைத்தமனாது பிராமணர், பிராமணர் அல்லாதோர் என அனைத்து சாதிகளிலும் காணப்பட்டது.Slavery in Madras Presidency#British and Foreign Anti-slavery Society 1841, p. 5 பண்ணையடிமை முறையானது வெவ்வேறு மாவட்டங்களுக்கு இடையில் வேறுபட்டு இருந்தது. Slavery in Madras Presidency#Kumar pp. 43–48 தென் ஆற்காடு மாவட்டம் மற்றும் கோயம்புத்தூர் மாவட்டங்களில் நிலங்களை விற்பனை செய்வது போலவே அடிமைகளையும் யாருக்கும் விற்கலாம் என்ற நிலை இருந்தது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் கோயம்புத்தூர் பகுதியில் அடிமைத்தனமானது பெரும்பாலும் கடன் சார்ந்ததாக இருந்தது. திருச்சிராப்பள்ளி பகுதியில் நிலத்துடன் சேர்த்து பண்ணையடிமைகளும் விற்கப்பட்டனர். மதுரைப் பகுதியில், 1819 ஆம் ஆண்டளவில் அடிமைத்தனமானது படிப்படியாக சரிவைச் சந்தித்தது. விடுவிக்கப்பட்ட சில அடிமைகள் மாகாணப் படையில் சிப்பாய்களாக சேர்ந்தனர். மாகாணத்தின் வடக்குப் பகுதிகளான மச்சிலிப்பட்டணம் மற்றும் கஞ்சம் போன்ற பகுதிகளில் பண்ணையடிமைத்தனம் குறைந்தது. தெலுங்கு மாவட்டங்களில், அடிமைகள் மூன்று வகையானவர்களாக இருந்தனர் - ஜமீந்தார்களின் வேலையாட்கள், முஸ்லிம்களின் வேலையாட்கள், பண்ணையடிமைகள் போன்றோர் ஆவர்.