கேள்வி: இருதுணை மணம் - இருதுணை மண எதிர்ப்புச் சட்டங்களின் வரலாறு பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: உரோமப் பேரரசில் கிறித்தவம் அரச மதமாக ஆவதற்கு முன்பே டயோகிளேசியனும், மக்சிமிலியனும், கிபி 285 இல் ஒருதுணை மணத்தை மட்டுமே சட்டத்துக்கு அமைவானதாக ஆக்கும் பல்துணை மறுப்புச் சட்டங்களை நிறைவேற்றினர். 393 ஆம் ஆண்டில், பைசண்டியப் பேரரசர் முதலாம் தியோடோசியசு பல்துணை மணம் மீதான தடையை யூதச் சமூகத்துக்கும் ஏற்புடையதாகும்படி கட்டளையிட்டார். 1000 ஆவது ஆண்டில், ராபி கேர்சம் பென் யூதா, கிறித்தவச் சூழலில் வாழும் அசுக்கெனாசி யூத சமூகத்தினரிடையே பல்துணை மணம் ஏற்கப்படாது என அறிவித்தார். முற்காலத்தில், இருதுணை மணம் குறித்த வழக்குகள் மதம் சார்ந்த நீதிமன்றங்களிலேயே இடம்பெற்றன. சீர்திருத்தங்களுக்குப் பின்னர், இங்கிலாந்து நாடாளுமன்றம் இருதுணை மணத்தைக் குற்றமாக்கும் சட்டங்களை இயற்றியது. இதே போன்ற நடவடிக்கைகள் பிற இடங்களிலும் எடுக்கப்பட்டன. பெண்ணிய வரலாற்றாளர் சாரா மக்டூகலின் கருத்துப்படி, 16 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்திய ஐரோப்பாவின் மீதான இசுலாமிய ஆக்கிரமிப்புக்களும், ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, அமெரிக்கக் கண்டங்களில் ஐரோப்பியரின் குடியேற்றவாதமும் ஐரோப்பியக் கிறித்தவரைப் பல்துணை மணத்தைக் கடிப்பிடிக்கும் பண்பாடுகளுடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்தியதன் விளைவாகவே ஐரோப்பியக் கிறித்தவ நாடுகளில் ஒருதுணை மணத்துக்கு அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டது. இதன் விளைவாக, இருதுணை மணம் புரியும் கிறித்தவ ஆண்கள் முன்னெப்பொழுதும் இல்லாத வகையில், மரண தண்டனை, கடூழியம், நாடுகடத்தல், நீண்டகாலச் சிறை போன்ற கடும் தண்டனைகளுக்கு உள்ளானார்கள். பழங்காலச் சீனாவில், இருதுணை மணம் தண்டனைக்குரிய குற்றமாக இருந்தது. ஆனால், அதிகாரபூர்வ மணமாக இல்லாதிருக்கும்வரை வைப்பாட்டிகளை வைத்திருப்பதைப் பொறுத்துக்கொண்டனர். ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் ஒரு ஆண் ஒரு பெண்ணுடனேயே மணம் புரிந்திருக்க முடியும். மறுதலையும் அவ்வாறே.