கேள்வி: ஔவையார் பாடல்களில் இயற்கை - இயற்கை-சொல்விளக்கம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இயற்கை என்பது இயல்பானது; மனித சக்தியில்லாமல் தானே தோன்றிய பொருள்கள் அனைத்தும் இயற்கை எனப்படும். இதனைத் தொல்காப்பியம், நிலம்நீர் தீவளி விசும்பொடு ஐந்தும் கலந்த மயக்கம் உலகம் -(தொல்.மரபு–90) இவ்வைந்தும் இணைந்தது உலகம் என்று கூறுகிறது. இயற்கை என்ற சொல்லிற்கு “இலக்கணம், பான்மை, சுபாவம், வழக்கம், நிலைமை, கொள்கை” என்று பல பொருள்களைக் (கழக அகராதி ப.114)-ல் கூறப்பட்டுள்ளது. கௌரா தமிழ் அகராதி, “இயல்பு, ஏது, குணம், தகுதி, திராணி, முறைமை என்று பல பொருள்களைக் கூறுகிறது. க்ரியாவின் தற்காலத் தமிழ் அகராதி, “மனிதனால் உண்டாக்கப்படாமல் தானாகவே காணப்படும் (மலைநீர்) போன்ற பொருள் அல்லது (மழைநீர், இடி,காற்று) போன்ற சக்தி என்று பொருள் தருகிறது”. இவ்வாறான பல விளக்கங்களின் அடிப்படையில் “இயற்கை” என்ற சொல் நம்மைச் சுற்றியிருக்கின்ற மனிதனால் உண்டாக்கப்படாத நிலம், நீர், காற்று, வானம், தீ ஆகியவற்றைக் குறிப்பிடுகிறது எனக் கொள்ளலாம். ஔவையார் கூறும் இயற்கை சங்க இலக்கியத்தில் ஔவையார் பாடிய பாடல்களான ஐம்பத்தொன்பதுள் அகம் பற்றியன இருபத்தாறு; புறம் பற்றியன முப்பத்து மூன்று பாடல்கள். இவரது பாடல்களில் இயற்கை வருணைகள் இடம் பெற்றுள்ளன. புறப்பாடல்களையும் இணைத்து நோக்குமிடத்து எல்லா நில வருணைகளும் இடம் பெற்றிருக்க காணலாம்; ஆயினும் மலையும் மலை சார்ந்த இடமுமாகிய குறிஞ்சிக் காட்சிகள் பெருவாரியாகப் பாடப்பட்டுள்ளது. முல்லை முதலான ஏனைய இயற்கை ஓவியங்கள் குறைவே” என்கிறார் மு.வரதராசனார் (பழந்தமிழ் இலக்கியத்தில் இயற்கை-ப.98). இயற்கை அரங்கில் நிலவும் காலநிலை மாற்றங்களை ஔவையார் அந்தந்த நிலைகளுக்கேற்ப மாறிமாறித் தெளிவாக படம் பிடித்துக்காட்டுகிறார்.