கேள்வி: விலங்குத் தொழிற்கூட்டு - மனிதர்களைச் சுரண்டுதல் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: வரலாறு முழுவதும் விலங்குகள் சுரண்டப்பட்டு அடக்கியாளப்பட்டதே மனிதர்களும் அவ்வண்ணமே சுரண்டப்பட்டு அடக்கியாளப்பட்டதற்குக் காரணம் என்று அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். இவை ஒன்றுக்கொன்று வலுசேர்ப்பதாக அமைந்தவை என்றும் அவர்கள் கருதுகின்றனர். இதன் விளைவாக அரசு அதிகாரங்கள் ஒரு வடிவத்திலிருந்து மற்றொன்றுக்கு மாறுகையில்—அதாவது, எடுத்துக்காட்டாக, பழைய பிரபுத்துவத்திலிருந்து முதலாளித்துவத்துக்கு மாற்றமடைதல்—மாற்றமடைந்த அதிகார வடிவங்கள் "வன்முறையிலும் ஒடுக்குமுறையிலும்" தங்களது முந்தைய அதிகார வடிவங்களுக்குச் சற்றும் சளைக்காதவையாகவே இருந்தன. எடுத்துக்காட்டாக, அரசு ஆதரவு பெற்று இலாபநோக்குடன் செயல்பட்ட முதலாளித்துவ விரிவாக்கம்தான் வட அமெரிக்காவின் பழங்குடி மக்களும் விலங்குகளும் பெருமளவில் கொல்லப்பட்டதற்கும் இடமாற்றம் செய்யப்பட்டதற்கும் காரணமாக இருந்தது. விலங்குப் பண்ணை முறைகளின் உருவாக்கமானது அப்பண்ணை விலங்குகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பதற்காக வேண்டி அமெரிக்காவின் பூர்வீக நிலங்களுக்குள் ஊடுருவி அங்குள்ள மக்களை வன்முறை கொண்டு இடம்பெயரச்செய்தது. இதன் பின்னர் அங்கு பல இறைச்சிக்கூடங்கள் கட்டப்பட்டன. இவ்வதைகூடங்கள் புலம்பெயர்த தொழிலாளர்களின் உழைப்பைச் சுரண்டியே விரிவடைந்தன. இவர்கள் பொரும்பாலும் உணவின்றியும், ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டுடனும், பணிச்சுமையால் பிழிந்தெடுக்கப்பட்டவர்களாகவும், இருப்பிட வசதியற்றவர்களாகவும் இருந்தனர். வதைகூடங்களில் தங்களைக் கொண்டே "தொடர்ச்சங்கிலியாக விலங்குகள் கோடிக்கணக்கில் இறைச்சிக்காகப் படுகொலை செய்யப்படுவதை" அறிந்தவர்கள் என்ற வகையிலும் "கொல்லப்படும் விலங்குகள் அச்சத்தில் கோரமாக மரண ஓலமிட்டு அலறுவதைக்" கேட்டவர்கள் என்ற வகையிலும் இத்தொழிலாளர்கள் இறைச்சிக்கூட வேலையின் "கொடூரமான" தன்மையை உணர்ந்தவர்களாகவே இருந்தனர். இதன் விளைவாகவே இப்புலம்பெயர்த் தொழிலாளர்கள் அடிக்கடி நோய்வாய்ப்பட்டவர்களாகவும் இருந்தனர். 1980-களில் தொடங்கி, கார்கில், கானக்ரா, டைசன் ஃபுட்ஸ் உள்ளிட்ட அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் பெரிய உணவு நிறுவனங்கள் தொழிலாளர்களது நலனைச் சற்றும் கருத்தில் கொள்ளாது தங்களது பெரும்பாலான வதைகூடங்களைத் தொழிற்சங்க முறைகளற்ற தென்பகுதி கிராமப்புறங்களுக்கு நகர்த்தின. அமேசான் மழைக்காடு பகுதிகளில் சுமார் 25,000 பேர் கால்நடை வளர்ப்பாளர்களுக்கு மெய்நிகர் அடிமைகளாக வேலை செய்து வருவதாகக் கணக்கெடுப்புகள் கூறுகின்றன. வதைகூடங்களில் வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களுக்கு ஏற்படும் உடல்நலக் கேடுகளைப் பற்றி தனது நூலில் விரிவாக விவரிக்கிறார் நோஸ்கே. அமெரிக்காவிலும் கனடாவிலும் வதைகூடங்களில் விலங்குகளைக் கொன்று இறைச்சி தயாரிக்கத் தேவைப்படும் மலிவுவிலைக் கூலியாட்களாக அங்குள்ள சிறைக் கைதிகள் பயன்படுத்தப்படுவதை ஏமி ஜே. பிட்ஸ்ஜெரால்ட் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இச்செயலின் மூலம் விலங்குகளும் "மிருகமாக்கப்பட்ட" மனிதர்களும் குறியீடாக இணைக்கப்படுவதாகவும், மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட சிறைக்கைதிகள் நிரந்தரப் பொருளாதார வளங்களாகப் பயன்படுத்தப்படுவதை நியாயப்படுத்துவதாகவும் உள்ள காரணத்தால் இதனை ராபர்ட் ஆர். ஹிக்கின்ஸ் உள்ளிட்ட அறிஞர்கள் "சுற்றுச்சூழல் நிறவெறி" என்று கருதுகின்றனர். இது உளவியல்-சமூகவியல் ரீதியாக இத்தொழிலாளர்களையும் அவர்களது உழைப்பையும் கொடூரமயமாக்கும் போக்கையே வெளிப்படுத்துகிறது என்றும் இது அக்கைதிகளின் மறுவாழ்வை முற்றிலுமாகச் சிதைத்துவிடுகிறது என்றும் பிட்ஸ்ஜெரால்ட் கூறுகிறார்.