கேள்வி: மண்டல் ஆணைக்குழு - பரிந்துரைகள் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இந்த ஆணைக்குழுவின் அறிக்கை 1990 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. அந்த அறிக்கையில் இடம்பெற்றிருந்த பரிந்துரைகள் பின்வருமாறு.மண்டல் ஆணைக்குழு அறிக்கை, பகுதி I, அதிகாரம் XIII, பரிந்துரைகள், பக் 57-60 13.1 இது மற்ற பின்தங்கிய வகுப்புகளின் முன்னேற்றம் பெரும் வறுமையை நீக்குவதற்கான பெருமளவு தேசியப் பிரச்சினையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கலாம். இது ஓரளவுக்கு மட்டுமே உண்மை. ஒ.பி.சி.க்களின் கையறுநிலை பெருமளவு தேசிய சிக்கல்களில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வாக இருக்கிறது: இங்கு சமுதாய நிலையிலும் கல்வியிலும் பின்தங்கிய நிலை மற்றும் வறுமை ஆகிய இரண்டு தடைபடுதலில் சாதி சார்ந்த ஊனமுற்றவர்களின் நேரடி விளைவாக மட்டுமே இருக்கிறது. இந்த ஊனமுற்றவர்கள் நமது சமுதாய அமைப்பில் பொதிந்திருப்பதால் அவர்களை நீக்குவதற்கு அடைய முடியாத கட்டமைப்பு மாற்றங்கள் தேவையாக இருக்கிறது. நாட்டின் ஆளும் வர்க்கத்தினரால் கொடுக்கப்படும் குறைந்தளவு முக்கியத்துவம் ஒ.பி.சி.க்களின் சிக்கல்களை உணர்வதில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தாது.
கேள்வி: மண்டல் ஆணைக்குழு - மற்றவை என்பது என்ன?
பதில்: 13.37 * (1) மீனவர்கள், பஞ்சாராக்கள், பன்சோஃபோராக்கள், காட்வேக்கள் மற்றும் பல போன்ற சில தொழில்சார் சமூகங்களில் சில பிரிவுகளைச் சேர்ந்தவர்கள் இன்றும் நாட்டின் சில பகுதிகளில் தீண்டாமைக் கொடுமையால் பாதிக்கப்படுவது நடந்துவருகிறது. அவர்கள் ஆணைக்குழுவின் மூலமாக O.B.Cக்களைப் பட்டியலிட வேண்டும், ஆனால் ஆதி திராவிடர்கள் / பழங்குடியினர் ஆகியோரின் பட்டியலில் அவர்களை இணைப்பது குறித்து அரசு தீர்மானிக்க வேண்டும். * (2) பின்தங்கிய வகுப்புகள் மேம்பாட்டு அமைப்புகள் அவர்களின் மேம்பாட்டுக்கான பல்வேறு சமூகக் கல்வி மற்றும் பொருளாதார மேம்பாடுகளைச் செயல்படுத்துவதற்காக மத்திய மற்றும் மாநில நிலைகள் இரண்டிலும் அமைக்கப்பட வேண்டும். * (3) மத்தியில் மற்றும் மாநிலத்தில் ஒ.பி.சி.க்களுக்கான தனி அமைச்சகம் / துறை அவர்களது ஈடுபாடுளைப் பாதுகாப்பதற்காக உருவாக்கப்பட வேண்டும். * (4) இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் காடியினர், மகாராஷ்டிராவின் நியோ-புத்திஸ்டுகள், கடலோரப் பகுதிகளின் மீனவர்கள், ஜம்முகாஷ்மீரில் குஜ்ஜாராக்கள் போன்ற சில மிகவும் பின்தங்கிய பிரிவுகளைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு சிறந்த நிகராட்சி கொடுப்பதற்கு அவர்கள் அதிகம் வசிக்கும் பகுதிகளுக்கு வரம்பிடுதலின் நேரத்தில் அவர்களை தனித்த தொகுதியாகக் கருதலாம் என பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
கேள்வி: மண்டல் ஆணைக்குழு - ஒதுக்கீடுகளுக்கு எதிரான வாதங்கள் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இதனை எதிர்ப்பவர்கள் பின்வருமாறு வாதிடுகின்றனர்: * சாதி அடிப்படையில் இடஒதுக்கீடுகள் ஒதுக்குவது இனப் பாகுபாட்டின் ஒரு வடிவம் ஆகும். மேலும் அது சமத்துவத்துக்கான உரிமைக்கு எதிரானதாக இருக்கிறது. * கிறித்துவர்கள் மற்றும் முஸ்லீம்கள் ஆகியோருக்கான ஒதுக்கீடுகள் வழங்குவதற்கு சட்டமியற்றுவதன் விளைவாக, அனைத்து அரசு கல்வி நிறுவனங்களில் மதம் சார்ந்த சிறுபான்மைகள் அறிமுகமாகும்[http://www.ndtv.com/template/template.asp?category=National&amp;template=reservation&amp;slug=Quota+for+Tamil+Nadu+religious+minorities&amp;id=88392&amp;callid=1 தமிழ்நாட்டில் மத சிறுபான்மையினருக்கான ஒதுக்கீடு]. அது மதச்சார்பின்மைக்கு மாறானதாக இருக்கிறது. மேலும் அது மதத்தின் அடிப்படையில் பாகுபாட்டின் வடிவமாகவும் இருக்கிறது. * மிகவும் பொதுவாக பின்தங்கியவர்கள் என்று அழைக்கப்படும் சாதியைச் சேர்ந்தவர்களில் பொருளாதார ரீதியாக வசதியானவர்கள் (மற்றும் உயர்ந்தவர்கள்) பெரும்பாலான ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம், அது ஒதுக்கீடுகளின் அடிப்படைக்கு எதிரானதாக இருக்கும். பெருமளவிலான ஏழை மற்றும் பின்தங்கிய மக்களை மேம்படுத்த ஒதுக்கீடுகள் வழி அல்ல என்பதை அரசியல் கட்சிகள் நன்கு அறிந்திருக்கின்றன. அதனை அவர்கள் தங்கள் சொந்தக் குடும்பங்களில் ஒதுக்கீடுகளைப் பயன்படுத்தும் "கிரீமி லேயர்" இன் சுய இலாபத்தின் காரணமாக மற்றும் தேர்தல் நேரத்தில் 'வெல்வதற்கான' அரசியல் நோக்குடன் அதனை ஆதரிக்கின்றனர். உண்மையில் ஒ.பி.சி. வகுப்பானது வருடாந்திர தனி நபர் நுகர்வுச் செலவின் அடிப்படையில் பொதுவான சாதிகளுடன் ஒப்பிடுகையில் ஓரளவுக்கு ஓத்ததாகவே இருக்கிறது. மேலும் ஒ.பி.சி. இன் உச்ச சமுதாயப் படிநிலைகள் நுகர்வுப் பகுதியின் அடிப்படையில் முன்னோக்கி இருக்கிறது. * இந்த மேல்மட்ட நிறுவனங்களின் தரம் வீழ்ச்சியடையலாம். ஏனெனில் தகுதி என்பது சில சாதி அடிப்படையிலான சமூகங்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களின் காரணமாக தீவிரமாக விலக்கு அளிக்கப்படலாம். * உண்மையில் இல்லாத வகுப்பினர்களுக்கு சரியான அடிப்படைக் கல்வி கொடுப்பதற்கு முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுவது இல்லை. அதனால் உயர் படிப்புகளுக்கு இட ஒதுக்கீடு என்பது தேவையற்றதாக இருக்கிறது. இந்தியாவில் உள்ள அரசுப் பள்ளிகளை நிச்சயமாக வளர்ந்த நாடுகளில் உள்ள பொதுப் பள்ளிகளுடன் ஒப்பிட இயலாது. மேலும் இந்திய மக்கள்தொகையில் 65% பேர் மட்டுமே கல்வி கற்றவர்கள். தொடக்க மற்றும் உயர்நிலைக் கல்வியில் மேம்பாடுகள் இல்லாமல் உயர்வகுப்பு கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் பணி ஆகியவற்றில் மட்டுமெ "ஒதுக்கீடு" என்பதால் இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க இயலாது. * அரசாங்கம் அரசியல் இலாபங்களுக்காக மக்களை சாதி அடிப்படையில் பிரிக்கிறது. * இந்த மதிப்பீடுகள் நீடித்திருக்கும் வரை சாதி அமைப்பு நீடித்திருக்கும். நிகராட்சிக்கு உறுதியளிக்கக் கூடிய அதே நேரத்தில் சாதி அமைப்பை தேவையற்றதாக்கும் மாற்று புதுமையான யுக்திகள் வருவதற்கு மாறாக, இந்தத் தீர்மானம் சாதி அமைப்பு வலுவடைய மட்டுமே காரணமாகும். * கல்வி நிறுவனங்கள் தன்னியக்கத்தை இழக்க நேரிடும். * உயர் வகுப்பினர் என்று கூறப்படுபவர்கள் அனைவரும் வசதியானவர்களும் அல்லர். மேலும் கீழ் வகுப்பினர் என்று கூறப்படுபவர்கள் அனைவரும் ஏழ்மை நிலையில் உள்ளோரும் அல்லர். * இந்திய அமைச்சரவையின் ஒதுக்கீட்டுக் கொள்கை இந்திய சமூகத்தில் பெருமளவில் ஓய்வற்ற நிலையை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. தகுதி அடிப்படையில் தரப்படாமல் சாதி அடிப்படையில் ஒதுக்கீடுகள் வழங்குவது இந்தியாவில் உள்ள பல கல்வி பயின்ற மற்றும் தகுதியுடைய மாணவர்களை பின்னடையச் செய்யலாம். * அரசின் இந்த நடவடிக்கைகள் பன்னாட்டு நிறுவனங்களைப் பின்னடையச் செய்யலாம். மேலும் இந்தியாவில் அந்நிய முதலீடுகள் வீழ்ச்சியடையலாம். அது இந்தியப் பொருளாதாரத்தைப் பாதிக்கக் கூடியதாக இருக்கும். ஐயத்திற்கிடமின்றி மேம்பாடுகளில் இருந்து நன்மைகளை அடையாத பெரும்பான்மையான ஆதி திராவிடர்களில் 55 வயதுக்குப் பிறகும் ஒதுக்கீடுகளைப் பெறாதவர்களை மேம்படுத்துவதற்கான துரித நடவடிக்கைகள் அத்தியாவசியமானதாகும். ஆனால் இது தற்போதைய மிகவும் போட்டியான உலகில் பொருளாதாரப் போட்டியினை மேம்படுத்துவதற்கு தடையாக இருந்துவிடக் கூடாது. * தனியார் துறைகளில் ஒதுக்கீடுகள் குறித்த பேச்சு வார்த்தை நடந்துவருகிறது. கல்வியில் ஒதுக்கீட்டுப் பிரிவிற்கு பல வசதிகளை வழங்கிய பிறகும் பணியிடங்களில் அந்த மக்கள் போதுமான வெளிப்பாடுகள் இல்லாதவர்களாக இருந்தால் நமது கல்வி அமைப்பில் சில சிக்கல்கள் இருக்கக் கூடும். சாதி அடிப்படையில் மக்களுக்கு சிறப்புச் சலுகை அளிப்பது சரி அல்ல. அது சாதிப் பாகுபாட்டு சீரமைப்பிற்கு மாறானதாக இருக்கிறது என மண்டல் ஆணைக்குழு விமர்சகர்கள் வாதிடுகிறார்கள். தகுதி அடிப்படையில் இடம் பெறும் நபர்களுக்கு இது பாதகமாக அமைந்துவிடலாம் என அவர்கள் வாதிடுகிறார்கள். அவர்கள் அதனை சமூகத்தில் சிக்கலான பணிகளில் (மருத்துவர்கள், பொறியாளர்கள் மற்றும் பலர்) தகுதியற்ற நபர்கள் பணியாற்றக் கூடிய எதிர் விளைவுகள் ஏற்படலாம் எனக் கருதுவார்கள். ஒ.பி.சி. ஒதுக்கீடுகள் சார்ந்த விரிவான விவாதங்களில் சில ஆர்வமுள்ள உண்மைகள் குறித்து ஏற்ற கேள்விகள் வெளிப்படையாக ஏற்கனவே கேட்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆரம்பிப்பதற்கு முன்பு நமது மக்கள்தொகையில் ஒ.பி.சி. இன் விகிதாச்சாரம் என்ன என்பது நமக்குத் தெரியுமா? மண்டல் ஆணைக்குழுவின் (1980) படி அது 52 சதவீதமாக இருக்கிறது. 2001 இந்திய மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பின் படி இந்தியாவின் 1,028,737,436 மக்கள் தொகையில் 166,635,700 பேர் ஆதி திராவிடர்களாகவும் 84,326,240 பழங்குடியினராகவும் இருக்கின்றனர். அதாவது முறையே 16.2% மற்றும் 8.2% இருக்கின்றனர். மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பில் ஒ.பி.சி.க்களைப் பற்றிய தகவல்கள் இல்லை. எனினும், 1999-2000 ஆண்டுகளில் எடுக்கப்பட்ட தேசிய மாதிரிக் கணக்கெடுப்பின் படி நாட்டின் மக்கள்தொகையில் 52 சதவீத மக்கள் மற்ற பின்தங்கிய வகுப்பினராக (ஒ.பி.சி.) இருக்கின்றனர். இந்த விகிதாச்சாரம் 52% முஸ்லீம் ஒ.பி.சி.க்கள் சேர்க்கப்படாததாகும். தேசிய குடும்ப நலப் புள்ளியியல் (NFHS) 1998 இல் நடத்திய ஒரு கணக்கெடுப்பில் முஸ்லீம்கள் அல்லாத ஒ.பி.சி. க்களின் விகிதாச்சாரம் 51சதவீதமாக இருந்தது. NSSO தரவும் கூட கல்லூரிகள் ஏற்கனவே 23.5 சதவீத இடங்கள் ஒ.பி.சி. க்களால் நிரப்பப்படுவதாக தெரிவிக்கிறது. அது அதே கணக்கெடுப்பில் அவர்களது மக்கள்தொகைப் பங்களிப்பைக் காட்டிலும் 28 சதவீதம் பற்றாக் குறையாக இருக்கிறது. ஒ.பி.சி.க்கள் மற்றும் எஸ்.சி./எஸ்.டி.க்களின் தனித்த சட்ட நிலைகளில் நிலைத்த சாதி வேறுபாடுகள் மற்றும் தேசிய ஒற்றுமையை விலையாகக் கொடுத்து சமூகங்களுக்கு இடையே போட்டியை வளர்ப்பதாக இருக்கும் என வலியுறுத்துவது உள்ளிட்ட மற்ற விவாதங்களும் நடந்துவருகின்றன. கல்வி கற்ற தலித்துக்கள், ஆதிவாசிகள் மற்றும் ஒ.பி.சி.க்கள் ஆகியோரின் சிறிய புதிய மேல்தட்டு மக்கள் மட்டுமே ஒதுக்கீடுகளின் நன்மைகளை அடைவார்கள் என அவர்கள் நம்புகின்றனர், மேலும் அது போன்ற அளவீடுகள் பின்தங்கிய நிலை மற்றும் ஏழ்மையில் இருக்கும் பெரும்பாலான மக்களை மேம்படுத்துவதற்கு எள்ளவும் உதவாது.