கேள்வி: கேரளம் - சேரமான் பெருமாள்கள் பற்றி நீங்கள் என்ன அறிந்துள்ளீர்கள்?
பதில்: File:Chera King's Sword given to the Zamorin of Calicut.png வாளின் படம். சேரமான் பெருமாள் தொன்மத்துடன் இது தொடர்புடையதாகும்.]] சேரமான் பெருமாள்கள் தொன்மமானது கேரளத்தின் ''சேரமான் பெருமாள்களுடன்'' (இலக்கிய ரீதியான பொருள் சேரர்) தொடர்புடைய நடுக் காலப் பாரம்பரியம் ஆகும்Narayanan, M. G. S. ''Perumāḷs of Kerala.'' Thrissur (Kerala): CosmoBooks, 2013. 31–32.. வரலாற்றின் ஓர் ஆதாரமாக இத்தொன்மத்தின் முறைமையானது ஒரு நேரத்தில் தென்னிந்திய வரலாற்றாளர்கள் மத்தியில் அதிகப் படியான விவாதத்தை ஏற்படுத்தியது.Kesavan Veluthat, 'The ''Keralolpathi'' as History', in ''The Early Medieval in South India'', New Delhi, 2009, pp. 129–46. கேரளத்தின் தலைவர்களைக் கொண்ட அரசுகளால் தங்களது ஆட்சியை முறைமை உடையதக்க இத்தொன்மமானது பயன்படுத்தப்பட்டது. நடுக் காலக் கேரளத்தின் முதன்மையான தலைவர்களின் குடும்பங்களில் பெரும்பாலானவை தங்களது பூர்வீகத்தைப் பெருமாள் கொடுத்த தொன்மவியல் பங்களிப்பிற்குத் தடயமாகக் கொண்டிருந்தன.Noburu Karashima (ed.), ''A Concise History of South India: Issues and Interpretations.'' New Delhi: Oxford University Press, 2014. 146–47.Frenz, Margret. 2003. 'Virtual Relations, Little Kings in Malabar', in ''Sharing Sovereignty. The Little Kingdom in South Asia,'' eds Georg Berkemer and Margret Frenz, pp. 81–91. Berlin: Zentrum Moderner Orient. தொன்மவியலின் படி, சேரமான் பெருமாளின் மேலாட்சியாளரான ''ராயர்'' மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை கிழக்கே இருந்த ஒரு நாட்டில் வாழ்ந்தார். கடைசிப் பெருமாளின் ஆட்சியின் போது கேரளத்தின் மீது படையெடுத்தார். படையெடுத்து வந்த படைகளைத் திருப்பி அனுப்பப் பெருமாள் தன்னுடைய தலைவர்களின் படைத்துறைசாராப் படையினரை அழைத்தார். ''உதயவர்மன் கோலத்திரி, மனிச்சான்'' மற்றும் ஏறநாட்டின் ''விக்கிரன்'' போன்றோர் இதில் அடங்குவர். ஏற நாட்டின் தலைவனான ''ஏறடியர்கள்'' ''சேரமான் பெருமாளிடம்'' ''ராயரால்'' நிறுவப்பட்ட கோட்டையைக் கைப்பற்றுவோம் என்று உறுதி அளித்தனர்Logan, William. ''Malabar.'' Madras: Government Press, Madras, 1951 (reprint). 223–40.. மூன்று நாட்களுக்கு இந்த யுத்தம் நீடித்தது. ''ராயர்'' இறுதியாகத் தன்னுடைய கோட்டையைக் காலி செய்தார். பெருமாளின் துருப்புகளால் கோட்டை கைப்பற்றப்பட்டது. பிறகு கடைசி ''சேரமான் பெருமாள்'' கேரளம் அல்லது சேர இராச்சியத்தைத் தன்னுடைய தலைவர்கள் மத்தியில் பிரித்தார். மர்மமாக மறைந்தார். இவரைப் பற்றி எந்த ஒரு தகவலையும் கேரள மக்கள் அதற்குப் பிறகு கேட்கவில்லை. கோழிக்கோடு நாடு என்று பிற்காலத்தில் அறியப்பட்ட நெடியிருப்பின் ''ஏறடியர்களுக்கு'' நிலம் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட போது எதுவும் வழங்கப்படவில்லை. இவர்களுக்குச் ''சேரமான் பெருமாளின்'' வாளானது ("இறக்க, மற்றும் கொல்ல, மற்றும் கைப்பற்றுவதற்கான அனுமதியுடன்") கொடுக்கப்பட்டது.
கேள்வி: கேரளம் - நவீன காலத்தின் தொடக்கம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: File:Caminho maritimo para a India.png எடுத்துக் கொண்ட வழி (கருப்புக் கோடு). ஐரோப்பா இருந்து இந்தியாவுக்கு என கண்டுபிடிப்புக் காலம் கூட இதுவாகும். இந்தியத் துணைக்கண்டம் குடிமைப்பட்ட கால இந்தியா இறுதியாக இது வழி வகுத்தது.]] File:Bolgatty Palace.jpg அரசப் பிரதிநிதி (பிரித்தானிய இந்தியா) கூட இது செயல்பட்டது.]] நடு மற்றும் பிந்தைய நடுக் காலங்களின் போது அரபிக்கடல் மசாலாப் பொருட்களின் கடல் வாணிகத்தின் ஏகபோகத் தனியுரிமையானது அரேபியர்களுடனேயே இருந்தது. எனினும், ஐரோப்பியக் கண்டுபிடிப்புக் காலம் மத்திய கிழக்கு வணிகர்களின் ஆதிக்கமானது சவாலுக்கு உட்படுத்தப்பட்டது. 1498-இல் கோழிக்கோடு மாவட்டம் காப்பாடு வாஸ்கோ ட காமா வருகைக்குப் பிறகு கிழக்குக் கடல் பயணங்கள் மீது போர்த்துகேய இந்தியா ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்கினர். குறிப்பாக, மசாலாப் பொருள் வணிகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தினர்.}} 1498-இல் ஐரோப்பா மலபார் கடற்கரை கடல் வழியைக் கண்டுபிடித்ததைத் தொடர்ந்து போத்துக்கீசர் தங்களது நிலப்பரப்புகளை விரிவாக்கத் தொடங்கினர். ஓர்முசு மற்றும் மலபார் கடற்கரை மற்றும் தெற்கே இலங்கை இடைப்பட்ட கடல்களை ஆட்சி செய்தனர்.Sanjay Subrahmanyam, The Career and Legend of Vasco da Gama, Cambridge University Press, 1997, 288 1502-ஆம் ஆண்டின் போது கொல்லம் தங்கசேரி ஒரு வணிக மையத்தை, அங்கிருந்து மசாலாப் பொருள் வணிகத்தைத் தொடங்க வேண்டும் என கொல்லத்தின் அப்போதைய அரசி விடுத்த அழைப்பின் பேரில் நிறுவினர். File:Bekal Fort Kasargod.jpg கட்டப்பட்ட பேக்கால் கோட்டை. கேரளத்தில் உள்ள கோட்டைகளிலேயே இது தான் மிகப் பெரியதாகும்.]] கோழிக்கோடு நாடு அடி பணிந்திருந்த தானூர் இராச்சியத்தின் ஆட்சியாளர் போத்துக்கீசருடன் இணைந்து கோழிக்கோட்டிலிருந்த தங்களது மேலாட்சியாளருக்கு எதிராகச் செயல்பட்டார். இதன் விளைவாக இந்தியாவில் தொடக்க கால போத்துக்கீசக் குடியேற்றங்களில் ஒன்றாக தானூர் இராச்சியம் (திரூர் வட்டம்) உருவானது. எனினும், கொச்சி யுத்தத்தில் (1504) கோழிக்கோட்டின் சமோரின்களுக்காக தானூர் படைகள் தங்களது மன்னனுக்குக் கீழ் போரிட்டன. எனினும், கோழிக்கோடு நாடு கீழான தானூர் பகுதியின் மாப்பிளமார் வணிகர்கள் சமோரின்களுடனான தங்களது கூட்டணியை இன்னும் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தனர். சமோரின் மற்றும் கொச்சி மன்னனுக்கு இடையில் இருந்த பகைமையைத் தங்களுக்கு அனுகூலமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்ட போத்துக்கீசர் கொச்சியுடன் இணைந்தனர். 1505-இல் போத்துக்கீச இந்தியாவின் அரசப் பிரதிநிதியாக பிரான்சிஸ் கோ டீ அல்மெய்டா நியமிக்கப்பட்ட போது அவரது தலைமையகமானது கோழிக்கோட்டில் இல்லாமல் கொச்சிக் கோட்டை பகுதி (இமானுவேல் கோட்டை) நிறுவப்பட்டது. இவரது ஆட்சிக் காலத்தின் போது கொச்சியுடனான உறவு முறைகள் மீது போத்துக்கீசரால் ஆதிக்கம் செலுத்த முடிந்தது. அவர் கடற்கரையில் சில கோட்டைகளை நிறுவினார். எனினும், தெற்கு மலபாரில் சமோரின் படைகளால் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களால் போத்துக்கீசர் தடங்கல்களைச் சந்தித்தனர். குஞ்ஞாலி மரைக்காயர் என்று அறியப்பட்ட கோழிக்கோட்டுக் கடற்படைத் தளபதிகளின் தலைமைத்துவத்தின் கீழ் நடந்த கடற்படைத் தாக்குதலால் குறிப்பாகத் தடங்கல்களைச் சந்தித்தனர். ஓர் ஒப்பந்தத்தை வேண்டும் நிலைக்குப் போத்துக்கீசரை இது தள்ளியது. இந்தியக் கடற்கரையில் முதல் கடற்படைத் தற்காப்பை ஒருங்கிணைத்தவர்களாக குஞ்ஞாலி மரைக்காயர்கள் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். நவீன மலையாள இலக்கியத்தின் தந்தையாகக் கருதப்படும் துஞ்சத்து இராமானுசன் எழுத்தச்சன் போத்துக்கீசர் காலத்தின் போது திரூர் (திரூர் வட்டம்) பிறந்தார். 1571-இல் சலியம் கோட்டை யுத்தத்தில் சமோரின் படைகளால் போத்துக்கீசர் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். கொல்லம் துறைமுகத்தில் அராபியர் மற்றும் போத்துக்கீசர் இடையிலான ஒரு கலகமானது கொல்லம் போத்துக்கீசர் சகாப்தத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. கோலாத்திரி அடி பணிந்திருந்த, கண்ணூர் அருகில் இருந்த அரக்கால் இராச்சியத்தின் அலி இராசாக்களின் முசுலிம் வழித் தோன்றல்கள் இலட்சத்தீவுகள் ஆண்டனர். காசர்கோடு மாவட்டம் அருகே உள்ள பேக்கால் கோட்டை கேரளத்தில் உள்ள கோட்டைகளிலேயே மிகவும் பெரியதாகும். இது கேளடி நாயக்கர்கள் சிவப்பா நாயக்கர் 1650-இல் கட்டப்பட்டது. இடச்சுக் கிழக்கிந்திய நிறுவனம் போத்துக்கீசர்கள் வெளியேற்றப்பட்டனர். கோழிக்கோடு நாடு மற்றும் கொச்சி இராச்சியம் இடையிலான சண்டைகளின் போது டச்சுக்காரர்கள் வணிகத்தின் கட்டுப்பாட்டைப் பெற்றனர். மலபார் கடற்கரை பிரித்தானிய கிழக்கிந்திய நிறுவனம் வருகையானது 1615-ஆம் ஆண்டுக்குக் குறிப்பிடப்படுகிறது. அப்போது கேப்டன் வில்லியம் கீலிங் தலைமையிலான ஒரு குழுவானது கோழிக்கோட்டிற்கு மூன்று கப்பல்களைப் பயன்படுத்தி வந்திறங்கியது. பிரித்தானியப் பேரரசு சர் தாமசு ரோ இத்தகைய ஒரு கப்பல்களில் தான் வந்தார். நான்காவது முகலாய அரசர்கள் ஜஹாங்கீர் சந்திக்கச் சென்றார். 1664-இல் கொச்சிக் கோட்டை பகுதி நகராட்சியானது டச்சு மலபார் பகுதியால் நிறுவப்பட்டது. இந்தியத் துணைக்கண்டம் முதல் நகராட்சியாக இது இருக்கிறது. 18-ஆம் நூற்றாண்டில் டச்சு அதிகாரம் பலவீனமடைந்த போது இது கலைக்கப்பட்டது.
கேள்வி: கேரளம் - இருப்பூர்தி நிறுவன அமைப்பு பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: இந்திய இரயில்வே தென்னக இரயில்வே மண்டலமானது மாநிலத்தின் அனைத்து இருப்புப் பாதை வழித் தடங்களையும் இயக்குகிறது. உயர் நில மாவட்டங்களான இடுக்கி மாவட்டம் மற்றும் வயநாடு மாவட்டம் தவிர்த்து பெரும்பாலான முக்கியமான பட்டணங்கள் மற்றும் நகரங்களை இணைக்கிறது. தென்னக இரயில்வே ஆறு பிரிவுகளில் இரு பிரிவுகளால் இம்மாநிலத்திலுள்ள இருப்புப் பாதை அமைப்பானது கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. அவை திருவனந்தபுரம் தலைமையகமாகக் கொண்ட திருவனந்தபுரம் தொடருந்து கோட்டம் மற்றும் பாலக்காடு தலைமையகமாகக் கொண்ட பாலக்காடு தொடருந்து கோட்டம் ஆகியவையாகும். இம்மாநிலத்தின் மிகப் பரபரப்பான தொடருந்து நிலையமாக திருவனந்தபுரம் மத்திய தொடருந்து நிலையம் திகழ்கிறது. கேரளத்தின் முக்கியமான தொடருந்து நிலையங்கள் பின்வருமாறு: மாநிலத்தில் முதல் இருப்புப் பாதையானது திரூர் முதல் சாலியம் (கோழிக்கோடு) வரை போடப்பட்டது. மாநிலத்தின் மிகப் பழமையான தொடருந்து நிலையமானது திரூரில் உள்ளது. இது தானூர், பரப்பனங்காடி, வள்ளிக்குன்னு ஊராட்சி, மற்றும் கடலுண்டி வழியாகச் செல்கிறது. அதே ஆண்டு இருப்புப் பாதையானது திரூர் இருந்து குட்டிப்புரம் வரை திருநாவாய் வழியாக விரிவாக்கப்பட்டது. 1862-இல் பட்டம்பி வழியாக குட்டிப்புரம் முதல் ஷொர்ணூர் வரை மீண்டும் விரிவாக்கப்பட்டது. இது ஷொறணூர் சந்திப்பு நிறுவுதலுக்குக் காரணமானது. ஷொறணூர் சந்திப்பு மாநிலத்தின் மிகப் பெரிய தொடருந்து சந்திப்பாகவும் உள்ளது. 1861 மார்ச்சு 12 அன்று சாலியம்–திரூர், 1862-இல் திரூர்-ஷொர்ணூர், 1902-இல் ஷொர்ணூர்-கொச்சி துறைமுகப் பிரிவு, 1904 சூலை 1 அன்று கொல்லம்-செங்கோட்டை, 1918 சனவரி 4 அன்று கொல்லம்-திருவனந்தபுரம், 1927-இல் நிலம்பூர்-ஷொர்ணூர், 1956-இல் எர்ணாகுளம்-கோட்டயம், 1958-இல் கோட்டயம்-கொல்லம், 1979-இல் திருவனந்தபுரம்-கன்னியாகுமரி, 1994-இல் திருச்சூர்-குருவாயூர் பிரிவு ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான முக்கியமான இருப்புப் பாதைப் போக்குவரத்தானது நிறுவப்பட்டது. இந்தியா உள்ள மிகக் குறுகலான அகலப் பாதை இருப்புப் பாதைகளில் நிலம்பூர்-ஷொர்ணூர் இருப்புப் பாதையும் ஒன்றாகும். நிலம்பூர் தேக்குகள் மற்றும் அங்காடிபுரம் லட்டேரைட்டுகளை கோழிக்கோடு உள்ள துறைமுகம் வழியாக ஐக்கிய இராச்சியம் கொண்டு செல்வதற்காகப் பிரித்தானிய சகாப்தத்தின் போது போக்குவரத்துக்காக இது நிறுவப்பட்டது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை பாலக்காட்டுக் கணவாய் அமைவிடமானது ஷொறணூர் சந்திப்பு முக்கியமான ஒன்றாக ஆக்குகிறது. ஏனெனில், இந்தியாவின் தென் மேற்குக் கடற்கரையை (மங்களூர்) தென் கிழக்குக் கடற்கரையுடன் (சென்னை) இது இணைக்கிறது.
கேள்வி: கேரளம் - இலக்கியம் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: சங்க இலக்கியம் மலையாளம் பண்டைக்கால மூதாதையராகக் கருதப்படலாம். மலையாள இலக்கியமானது பழைய மலையாள காலத்திலிருந்து (பொ. ஊ. 9ஆம்-13-ஆம் நூற்றாண்டு) தொடங்குகிறது. இக்காலமானது 14-ஆம் நூற்றாண்டு நிரனம் கவிஞர்கள் (மாதவப் பனிக்கர், சங்கரப் பனிக்கர் மற்றும் இராம பனிக்கர்) மற்றும் 16-ஆம் நூற்றாண்டுக் கவிஞரான துஞ்சத்து இராமானுசன் எழுத்தச்சன் போன்ற குறிப்பிடத்தக்க எழுத்தாளர்களை உள்ளடக்கியதாகும். இவரின் வேலைப்பாடுகளானவை நவீன மலையாள மொழி மற்றும் அதன் கவிதை ஆகிய இரண்டின் தொடக்கத்தையும் குறிக்கின்றன. கொல்ல ஆண்டு முதல் 600 ஆண்டுகளுக்கு இலக்கியமானது முதன்மையாக வாய் வழிப் பாட்டுக்களான வடக்கு மலபார் ''வடக்கன் பாட்டு'' மற்றும் தெற்கு திருவாங்கூரின் ''தெக்கன் பாட்டு'' போன்றவற்றையே முதன்மையாகக் கொண்டிருந்தது. 2013-இல் "இந்தியாவின் செம்மொழிகள்" ஒன்றாக அறிவிக்கப்பட்ட மலையாளமானது அதன் தற்போதைய வடிவத்தை பொது ஊழி 15-ஆம் மற்றும் 16-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் செருசேரி நம்பூதிரி, துஞ்சத்து இராமானுசன் எழுத்தச்சன், மற்றும் பூந்தானம் நம்பூதிரி, போன்ற கவிஞர்களின் தாக்கத்தாலேயே முதன்மையாக வளர்ச்சி அடைந்தது.Freeman, Rich (2003). "Genre and Society: The Literary Culture of Premodern Kerala". In Literary Cultures in History: Reconstructions from South Asia பொ. ஊ. 17-ஆம்/18-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவராகக் கருதப்படும் உன்னயி வாரியர் எனும் கவிஞர் மற்றும் பொ. ஊ. 18ஆஅம் நூற்றாண்டுக் கவிஞரான குஞ்சன் நம்பியார் ஆகியோரும் அதன் முதிர்ச்சி அடைந்ததற்கு முந்தைய வடிவமுடைய நவீன மலையாள இலக்கியத்தின் வளர்ச்சியில் ஏராளமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளனர். பொன்னானி என்றும் அறியப்படும் பாரதப்புழா ஆறு மற்றும் அதன் கிளை ஆறுகளானவை நவீன மலையாள இலக்கியத்தின் வளர்ச்சியில் ஒரு முக்கியமான பங்கை ஆற்றியுள்ளன. பரேமக்கல் தோம கதனார் மற்றும் கேரள வர்மா வல்லிய கோயி தம்புரான் ஆகியோர் மலையாள வசனத்திற்கு அவர்களின் பங்களிப்புக்காகக் குறிப்பிடப்படுகின்றனர். "முக்கவிஞர்களான" (''கவித்ரயம்'') குமரன் ஆசான், வள்ளத்தோள் நாராயண மேனன் மற்றும் உள்ளூர் எஸ். பரமேசுவர அய்யர் ஆகியோர் தொல்வழக்கான பொய்த் தருக்கம் மற்றும் மீஇயற்பியல் ஆகியவற்றிலிருந்து கேரளக் கவிதையை ஒரு அதிகப்படியான தன்னுணர்ச்சிப் பாடல் வரிக்கு நகர்த்தியதற்காக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளனர். மொயின்குட்டி வைத்தியர் மற்றும் புலிக்கோட்டில் ஐதர் போன்ற கவிஞர்கள் மாப்பிளா பாடல்கள் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புகளை அளித்துள்ளனர். அரபி மலையாள இலக்கியத்தின் ஒரு வகைப் பாடல்கள் இதுவாகும்.Pg 167, Mappila Muslims: a study on society and anti colonial struggles By Husain Raṇdathaṇi, Other Books, Kozhikode 2007 எந்த ஓர் இந்திய மொழியிலும் எழுதப்பட்ட முதல் பயண நூல் மலையாள நூலானது ''வர்த்தமானபுஸ்தகம்'' ஆகும். இதை 1785-இல் பரேமக்கல் கதனார் எழுதினார். வசன இலக்கியம், மலையாள பத்திரிகைத் துறை மற்றும் விமர்சனம் ஆகியவை 18-ஆம் நூற்றாண்டின் பிந்தைய பாதிக்குப் பிறகு தொடங்கின. சம கால மலையாள இலக்கியமானது சமூக, அரசியல் மற்றும் பொருளாதார வாழ்க்கைச் சூழலை அணுகுகிறது. நவீன இலக்கியத்தின் நடத்தைப் பாங்கானது பெரும்பாலும் அரசியல் புரட்சிக் கருத்துகளை நோக்கியதாக உள்ளது. மலையாள இலக்கியமானது 6 ஞானபீட விருது பெற்றுள்ளது. எந்த ஒரு திராவிட மொழியிலும் இரண்டாவது மிக அதிக, எந்த ஓர் இந்திய மொழியிலும் மூன்றாவது மிக அதிகம் இதுவாகும். 20-ஆம் நூற்றாண்டின் இரண்டாவது பாதியில் ஞானபீட விருது வென்ற கவிஞர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்களான ஜி. சங்கரா குறுப்பு, எஸ். கே. பொற்றேக்காட்டு, தகழி சிவசங்கரப் பிள்ளை, எம். டி. வாசுதேவன் நாயர், ஓ. என். வி. குறுப்பு, மற்றும் அக்கித்தம் அச்சுதன் நம்பூதிரி ஆகியோர் நவீன மலையாள இலக்கியத்திற்குக் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை அளித்துள்ளனர். பிந்தைய காலத்தில் ஒ. வே. விஜயன், கமலா தாஸ், எம். முகுந்தன், அருந்ததி ராய், முகம்மது பஷீர் போன்ற எழுத்தாளர்கள் சர்வதேச அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுள்ளனர்.