கேள்வி: அதிகாரத்துவம் பற்றி விளக்கவும்.
பதில்: அதிகாரத்துவம் (''Bureaucracy'') என்பது ஒரு அமைப்பில் செயல்பாட்டு நிர்வகிப்புக்கென இருக்கும் அமைப்புரீதியான கட்டமைப்பு, நடைமுறைகள், நெறிமுறைகள் மற்றும் கட்டுப்பாடுகள் இவற்றின் சேர்க்கை ஆகும். இது பொதுவாக பெரிய நிறுவனங்களில் நடைமுறையில் உள்ளது. இது பெரும்பாலும் அந்த அமைப்புக்குள்ளான அநேக அல்லது அனைத்து நிகழ்முறைகளையும் செயல்படுத்துவதற்கு வழிகாட்டும் நிர்ணயப்படுத்தப்பட்ட நடைமுறைகள் (பின்பற்றும் விதிகள்), அதிகாரங்களின் முறையான பகுப்பு, அதிகார அடுக்குவரிசை, மற்றும் தேவைகளை எதிர்நோக்கி செயல்திறனை மேம்படுத்த முற்படும் உறவுகள் ஆகியவற்றால் குறிக்கப்படும். மரபுவழியாக அதிகாரத்துவம் கொள்கையை உருவாக்குவதில்லை, மாறாக அதனை செயல்படுத்துகிறது. சட்டம், கொள்கை, மற்றும் கட்டுப்பாடுகள் பொதுவாக ஒரு தலைமையில் இருந்து உருவாகிறது. அவற்றை அமல்படுத்த அதிகாரத்துவத்தை அது உருவாக்குகிறது. நடைமுறையில், கொள்கையின் பொருள் விளக்கம் மற்றும் அமலாக்கம் போன்றவை பழக்கத்திலான செல்வாக்கிற்கு இட்டுச் செல்லக் கூடும், ஆனாலும் அது கட்டாயமல்ல. ஒரு அதிகாரத்துவம் தன்னை உருவாக்கும் தலைமைக்கு, அதாவது ஒரு அரசாங்க நிர்வாகி அல்லது இயக்குநர் குழுவிற்கு நேரடியாகப் பொறுப்பானதாகும். அதேபோல், அந்த தலைமை பொதுவாக வாக்காளர்கள், பங்குதாரர்கள், உறுப்பினர்கள் அல்லது அந்த அமைப்பால் பலனடையும் எவருக்கும் பொறுப்பானதாய் இருக்கிறது. நடைமுறையில், ஒரு தனிநபர் அரசாங்கம் போன்ற அமைப்புடன் தொடர்பு கொள்ள நேரடியாக அதன் தலைமையுடன் தொடர்பு கொள்ள முடிவதைக் காட்டிலும் அதிகாரத்துவம் என்கிற இடைமுகத்தின் வழியாகத் தான் தொடர்பு கொள்வதாய் இருக்கும். பொதுவாக, பெரிய அமைப்புகளாக இருந்தால் தனிநபருக்கும் தலைமைக்குமான இடைவெளியும் அதிகமாக இருக்கும். இது பின்விளைவாகவும் இருக்கலாம், அல்லது அத்தகைய வகையில் திட்டமிட்டு வடிவமைக்கப்பட்டதாகவும் இருக்கலாம்.
கேள்வி: அதிகாரத்துவம் - அதிகாரத்துவ முகமைகளின் வகைகள் குறித்து விரிவாக சொல்லுங்கள்.
பதில்: பல்வேறு முகமைகளை ஒரு மேலாண்மை கண்ணோட்டத்தில் இருந்து பார்த்தால் அவை இரண்டு வழிகளில் வகைப்படுவதைக் காணலாம்: செயலுறுத்துபவர்களின் நடவடிக்கைகள் கவனிக்கப் பெற முடிகிறதா இல்லையா என்பதன் மூலம் ஒரு வகை, அந்த நடவடிக்கைகளின் முடிவுகள் கவனிக்கப் பெற முடிகிறதா இல்லையா என்பதன் மூலம் இன்னொரு வகை. முதலாவது காரணி வேலையளவுகளைக் கையாளுகிறது, அல்லது அந்த முகமை அன்றாடம் என்ன செய்கிறது என்பதைக் கையாளுகிறது. இரண்டாவது காரணி விளைவுகளைக் கையாளுகிறது, அல்லது முகமை வேலையின் ஒட்டுமொத்த முடிவுகளைக் கையாளுகிறது. இந்த வேலையளவுகளும் விளைவுகளும் கவனிப்பதற்கு எளிதாக இருக்கிறதா அல்லது கடினமாக இருக்கிறதா என்பதைப் பொறுத்து உற்பத்தி, நடைமுறை, கைத்திறம், மற்றும் முகட்டுச் சுவர் ஆகிய நான்கு வகை முகமைகள் பிறக்கின்றன.வில்சன், ஜேம்ஸ் Q. அதிகாரத்துவம். பேசிக் புக்ஸ், 1989. . * உற்பத்தி அமைப்பு களில் வேலையளவுகளும் சரி விளைவுகளும் சரி கவனிக்கத்தக்கதாய் அமைந்திருக்கின்றன. சமூக பாதுகாப்பு நிர்வாகம், அஞ்சல் சேவை ஆகியவற்றை இதன் உதாரணங்களாய் கூறலாம். உற்பத்தி அமைப்புகளில் அலுவலர்களின் வேலையளவுகளை மேலாளர்கள் கணக்கிட முடியும். அத்துடன் வரிகளில் சேகரித்துள்ள தொகையின் அளவைக் கணக்கிட முடியும் என்பதோடு, தணிக்கை நடவடிக்கையின் அளவை அதிகரிப்பதன் மூலமாக எவ்வளவு கூடுதலாக வரித் தொகை வசூலிக்கப்பட முடியும் என்பதையும் துல்லியமாக மதிப்பிட முடியும். * நடைமுறை அமைப்புகள் என்பவற்றில் வேலையளவுகளை கவனிக்க முடியும், ஆனால் விளைவுகள் தெளிவின்றியோ அல்லது கவனிக்கப்பட இயலா வண்ணமோ இருக்கும். தொழிலக பாதுகாப்பு மற்றும் சுகாதார நிர்வாகம், அமைதிக்காலத்தின் போதான அமெரிக்க ராணுவப் படைகள் ஆகியவற்றை இதன் உதாரணங்களாகக் கூறலாம். தொழிலக பாதுகாப்பு மற்றும் சுகாதார நிர்வாகம் (OSHA) சுகாதார ஆய்வாளர்களின் நடவடிக்கைகளைக் கவனிக்க முடியும். ஆனால் இந்த தனிப்பட்ட நடவடிக்கைகள் எவ்வாறு தொழிலகத்தின் மேம்பட்ட பாதுகாப்பு மற்றும் சுகாதாரத்தை மேம்படுத்துத்துகிறது என்பதை அளவிட முடியாது. அமைதிக்காலத்திலான ராணுவப் படைகளின் விடயத்தில், பயிற்சி மற்றும் இடநிறுத்தலின் அனைத்து அம்சங்களையும் கவனிக்க முடியும். ஆனால் இந்த நடவடிக்கைகள் எல்லாம் எவ்வாறு தாக்குதலைத் தவிர்க்கின்றன, அல்லது ஒரு வருங்கால (முன்கூட்டித் தெரியாத) மோதலுக்குத் தயாரிப்பு செய்கின்றன என்பதை அளவிட முடியாது. * கைத்திற அமைப்புகள் என்பவற்றில் வேலையளவுகள் கணக்கிடப்பட கடினமானதாய் அமையும், ஆனால் விளைவுகள் ஓரளவு மதிப்பிடத்தக்கதாய் அமையும். போர் சமயத்தில் ராணுவப் படைகளை இதற்கு உதாரணமாய்க் கூறலாம். இவர்கள் போர்ச் சூழலில் வேலை செய்கிறார்கள், என்றாலும் போரின் முடிவுகளை எளிதாக கணக்கிட முடியும். * முகட்டுச் சுவர் அமைப்புகள் (Coping organizations) என்பனவற்றில் வேலையளவுகளும் சரி விளைவுகளும் சரி கவனிக்க முடிவதாய் இருக்காது. காவல் துறைகள், மற்றும் அமெரிக்காவின் வெளியுறவுத் துறை ஆகியவற்றை இதற்கான சிறந்த உதாரணங்களாய் கூறலாம். தூதரக அதிகாரிகள் மற்றும் காவல் துறையினர் சிலரின் நடவடிக்கைகளை கவனிக்கவும் முடியாது. அளந்து பார்க்கவும் முடியாது. வெளிநாட்டுத் தலைவர்களுடனான ரகசிய பேச்சுவார்த்தைகள், வீதியில் இருக்கும் குடிமகன்களுடனான பேச்சு ஆகியவற்றை இதற்கு உதாரணமாகக் கூறலாம். அவற்றின் விளைவுகளும் தீர்மானிப்பதற்குக் கடினமானவையாய் இருக்கும். உதாரணமாக, அமெரிக்க நலன்கள் குறித்து வெளிநாட்டுக் கருத்துகள் மாறும். அதேபோல் ஒரு காவலரின் அடியால் எந்த அளவு சட்ட ஒழுங்கு பாதுகாக்கப்படுகிறது என்பதைக் கூறவியலாது. ஒரு முகமையின் வகையானது, அதன் லட்சியம் நோக்கிய அணுகுமுறையிலும் (அதாவது எந்த மட்டத்திற்கு அதன் உறுப்பினர்கள் முகமையின் கூறப்படும் லட்சியத்திற்கு தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொண்டவர்களாய் இருக்கின்றனர் என்பது) சட்டம் மற்றும் நடப்பு கொள்கையுடன் இணக்கம் கொண்டிருப்பதிலும் குறிப்பிடத்தக்க வித்தியாசங்களை உருவாக்குகிறது.